ANNOUNCEMENT

…………………………………………………..

…………………………………………………..

A:

Helllooooooo

mga

xiessseeeeeee

, I’m happy nanaman dahil tapos ko na itong book na tooo, with

1.33k reads

. Goshhhh, di ko to magagawa kung wala ring nagbabasa eh… But honestly apaka thankful ko na kahit

pakunti

kunti ay may

roong

nagbabasa kasi mas

nakakainspired

magsulat

kapag ganun… Lalo na if you continue

Voting

every pages,

Commenting,

and syempre sa di pa po

nakakafollow

,

Follow

na po para

rumami

naman po followers ko, 80 lang kasi eh hehe… Pero no pressure po… Sooner naman siguro

makakacaptured

ko rin kayo, but for now atleast binabasa niyo po itong mga gawa-gawa nang utak ko.

Hope basahin niyo pa po ibang mga story ko, dahil before ko po

simulan

yung Book 3 nito ay

dadako

po muna ako sa second book ng

Gabi-serye

ko po which is ang

“Pagkatapos nang Gabi”

it’s a

BL

story po same sa book 1 nun na may

pamagat

na

“Isang Gabi”.

May mga unpublished din akong mga completed book s, pero sooner ibabalik ko rin iyon nang mas maganda, inaayos ko pa kasi, hehe.

Just enjoy every book and support me as well…

Thank you! mwaaaa!

I’m now signing this book as,

COMPLETED.

• N Y X X I E -

…………………………………………………..

…………………………………………………..

DISCLAIMER

A:

Before reading this book, I’m warning you that it contains boy x gay love story and if you’re not into it. Please just leave.

But if you choose to read this…

READ AT YOUR OWN RISK

!

this book is the Book II of “

My Ideal Gay

“, please read that first before proceeding here…

Thank you po and Enjoy reading mga xiesse!

Do not forget to “Follow” me, “Vote” in every pages and “Comment” to communicate with me…

That’s all for now, Mwaaaah!

— N Y X X I E —

PROLOGUE

Calver’s P.O.V

Im walking along the road, alone in a purring rain.

I don’t know where to go or wherever am I. The only thing I want is to escaped from the sadness im suffering today. All i thought I can, but his image always appearing in my mind…

Our memories repeating randomly…

The first time we met, the first time we bond… and the face of only person I’m willing to live with…

The person i fought hard but then gone in just a seconds…

He became my Karma to every woman I played before, akala ko hindi ako iiyak sa babae but I’m here badly losing myself as I lose our baby and the Gay I Ideal.

I rather be d**d than to live without him…

Napasabunot nalang ako sa sariling buhok dahil hindi ko kinakayang isipin na wala na sila… na wala na siya…

Masakit…

Sobra… It’s more painful than the pain I got from that car accident…

Natigilan ako nang biglang may lumabas na puting panyo sa gilid ko.

“bakit ka umiiyak?” a familiar voice in my side made me glance on him…

Di nga ako nagkamali…

It’s him…

I bitterly smiled at him and stand to hugged him tight but he fade to fast…

I looked around the place to look for him but no image shown.

Am I hallucinating? No, i know that’s him… Di ako pwedeng magkamali.

“Aly asan ka na? Aly?? Please wag ka na magtago, andito na ko ohh, Yakapin mo ’ko… A-ayusin na natin to… Please?” bigkas ko habang paikot ikot sa paligid.

Andito siya kanina… Sigurado ako… hawak ko yung panyong bigay niya kayat alam kong siya yun…

“Aly ano ba! Labas ka na ohh”

“HAHAHA andito kami Calver!” another voice speaks behind me so I immediately turned at my back.

There he is, holding an umbrella outside my car… and in his arms there is a baby… Is that my kid??

“Aly…” I smiled at him and step my foot but my body became hard to move… Para akong napaparalized and my eyes starting to blurry “Aly anong nangyayari? Aly wag kayong umalis… Alyyy!” they are fading again so I used all my strength to run towards them but too late…

“ALYY!!!” I shouted but my body becaming more weaker… Nandidilim nadin ang buong paligid… I kneel weakly letting the darkness eat me.

It’s maybe my end…

“A-Aly… Mahal na m-mahal kita…” I said while holding my chest… I do really love him… “I’m Sorry…” the last words i said before everything went black….

CHAPTER - 1

Calver’s P.O.V

            “Alyyyy!” I shouted when i woke up.

Habol hininga habang sariwa pa sa akin ang panaginip na yun.

That’s bullsh*t!

Panaginip lang pala.

Losing them always hunting me…

It’s 7 years ago now but im still  chasing by the pain… again and again.

Hoping we met again, at kapag nangyari yun, hinding hindi ako papayag na hindi ka makuha ulit…

---

Aly’s P.O.V

           “sasama ka ba sa Bridal shower sissy?” tanong ni Kate sa video call namin…

          “if maybe i have time…” sagot ko lang dahil di ko pa alam kung kaya ko na bang bumalik sa pinas…

          “why? Magtatampo ako kapag di ka pumunta… Minsan lang ako ikasal Aly, di ka na nga nagpaalam nung umalis ka eh…” pangkunsyensya namn ni lukang Cloe

          “its not that easy… You know how much pain i gained there, at saka… Is it ok with you na pumunta pa ako?”

          “well nakakaselos, first love ka nya eh pero ayokong magpakabitter kasi kaibigan kita. saka alam ko namng wala kang gusto sakanya eh” she answered and chuckles.

          “hay nako, bumisita ka din nmn dito paminsan minsan… Wala ka bang leave jan? Ikaw namn boss diba?” Aya

          “Let me think first…”

          “pero miss ka na naminnnnn” aya insisted so i rolled my eyes.

          “hanggang ngayon you’re still childish Aya? Missing person is for kids not for adults…” pang aasar ko sakanya na agad namn niyang sinimangutan.

           “anong magagawa ko eh miss na miss na kita, at saka bata pa ang 24 di pa tayo naaalis sa kalendary oh…”

           “oo nga namn Aly, saka 7 years kana jan, di ka pa ba nagsasawa sa mga mukha nila?” Cloe with her bilugang face…

Oh wait? Is she…

          “are you pregnant already Cloe? Your cheeks kinda circles”

          “H-ha? Hindi ah… Di pa nga kami naglilive in eh”

          “aba dapat lang, they supposed to marry us bago tayo buntisin… Don’t ever trust a man over his words…”

          “wow speaking based on experience ha?” pang aasar ni Kate

          “yeah… yan ang pagkakamali ko na di nyo na dapat pang maranasan… Kelan ba yung Bridals shower?”

          “so pupuntaaa kaaaaa???” nanginginang ang matang tanong ni Cloe…

          “if ma-i-schedule ko… but I won’t promise, ayukong paasahin ka…” sagot ko naman na bumawi sa excitement niya…

          “next week… Vacation ngayon kaya hindi kami busy lahat, perfect time for the wedding… lalo na magpapasko…”

          “sige if I have time I’ll go there, if I can’t… I’m sorry…”

          “well oum… Naiintindihan ko naman… Pero iwiwish ko pa din na makapunta ka… I missed you na talaga sis… Wala pa kaming kaalam alam kung nasan ka, kami nalng sana pumunta”

Nangunsyensya pa ang gaga.

          “don’t be sad, if I can, I will… but if I didn’t… There’s still a lot of time”

          “Mommy! Can I get in?” Elle asked outside the door.

          “yes baby… Come here” sagot ko rito na agad namn niyang sinunod.

          “anak mo?” Kate asked in shock… Di pa nga pala nila kilala si Elle… si Carl palang nakakakita sakanya…

          “yes… This is Elle, say hi to your Titas”

          “Hi titasss” bati namn nito sakanila.

          “this one is your Tita Kate, she’s taller next to me… The serious type pero kalog din yan…” turo ko kay Kate na kinawayan namn nang bata… “this chubby one is my living pillow when I’m there, She’s your Tita Cloe…” turo ko namn kay Cloe na nagpacute pa… “and the last one is the childish nerdy and NBSB of the group, Tita Aya…” turo ko naman kay Aya na kumaway din sa bata with “ hello baby “ pa.

          “tumanda nalng si Aya di pa nagkabf, when ka kaya no?” asar ni Cloe na tinawanan lang nya.

          “ok lang importante di ako nasaktan”

We all shockes from her words that almost lose our breath (oa)… Is that for real?

          “grabii kaaa!”

          “Aya where did you learned that?”

          “hoyyy tinamaan yung dalawa”           “pakyo”

          “Kate bibig mo may bata rito!”

          “sa watty ko lang nabasa yun huhu peacee naaa”

          “ohh G, your group message names really suit you all. “ MGA

LUKA

LUKA

“” commento nung bata kaya natawa nalang kaming lahat

          “ Yeah… sinabi mo pa”

CHAPTER - 2

Aly’s P.O.V

          “Mommy, how you all can laugh even you are hurt?” tanong ni baby Elle ng matapos ang tawag namin.

          “baby, we moved on na so kaya na naming tawanan yung mga bagay na past na…”

          “but how you moved on? And why do we need to move on? I mean, if we did mistake, we can correct it in order to fixed it… right?”

          “yeah that’s right… but Elle, not all mistakes need to be corrected in order to be fixed… Some needs acceptance to lessen the pain” I answered.

          “ohh… I see… But why are we experiencing pain? does it mandatory?”

           “thats not mandatory, but its natural to us… Being hurt is a part of life… It helps us stronger enough to face reality and became better person”

           “so, how can we move on?”

           “just like I said accepts the reality and focused to yourself… You’ll understand me when you grow older… saka bakit apaka seryoso ng topic natin today?”

           “nothing… I’m just amaze you seems recovered from the things you suffered before…” he answered and gave me a hug.

            “well, I accept the fact that my baby is in G side now and syempre im happy that I have you too as my baby kaya kahit papano magaan narin ang pakiramdam ko”

            “how about the father?” Sandali akong natigilan sa tanong niya…

I remember Calver and everything bring back in my mind…

His mother, that woman, and him who jumped in the conclusion without knowing the truth.

I bitterly smiled, “yeah… they don’t deserve my tears… I only cried for losing my baby… not to its k*ller”

             “mommy… Im sorry I made you remember those thing…” pag aalo sakin ni Elle saka ako niyakap ng mahigpit…

             “no it’s okay baby, wala kang kasalanan…  Basta ikaw… Ipangako mo? Don’t gave your trust to any person lalo na kung hindi mo pa ito lubos na kilala… Some maybe your friends while some are parasite that can ruin you…” sounds selfish but it can help him prevent trusting anybody… Lalo na’t namana niya ang pagiging Hermaphrodite ko…

He’s just 15 and adolescence hitting him… His breast starting to develop just like me when i was a kid.

He’s real body coming out revealing his gender he supposed to be…

         “Yes mommy…” he answered and nodded.

---

After that drama kanina ay bumaba na kami para kumain.

          “where’s your daddy Aris and Lola?”

          “at the garden, drinking their coffee…” he answered kaya pumunta rin ako roon pagkatapos kong magtimpla ng gatas ko.

          “Good Morning Tita Elena, Good Morning Kuya” bati ko sa dalawa na agad namn nilang ikinalingon.

          “Good Morning Aly”           “Good Morning Honey” bati nila.

          “Kuya, can I get a whole month leave this December?” tanong ko rito.

          “why? where are you going?”

          “to the Philippines… Cloe invited me to attend her bridals shower and her wedding next week” I answered. Nagtinginan sila ni tita Elena bago sumagot sakin.

           “are you ok to see them again?”

           “It’s fine. And it’s 7 years ago… I realized that they aren’t worthy  for my tears… At saka bibisitahin ko na rin puntod nila mommy and daddy at ng anak ko…”

           “well if that’s what you want… I don’t have rights to stopped you, besides you’re not a minor anymore Honey…”

            “I also have schedule to visit our Luxi Mall at the Philippines, would you like to take over my duty while you are there? So that I can visit our Luxi Mall at the America?” he asked and I nodded.

Yes, our family owned one of the most Famous mall at some part of the world. Luxi Mall have branches at the 6 continents but the origin are here in Australia. My Grandfather in mother side is an Australian, kaya half filipino and half Australian si Mommy while daddy is Half Filipino and Half German. Pero mas pinili nila mommy manirahan sa Pilipinas kung saan naninirahan ang pamilya ni daddy, sadly naubos ang buong Roxelle sa kagagawan ni MD… (Lahat yan nasa Book 1 so I highly suggest to read it first before reading this…)

         “Im willing, bibisita lang ba or may meeting?”

         “well I only need some update there.”

         “ok, I’ll do it… ikaw tita? Sama ka?”

         “kung bibigyan akong pamasahe ng kuya mo sasama ako kung hindi as usual nood nood nalng ng TV kapag pasko.” parinig nito na nakapagpalingon kay kuya Aris. Lakas mangunsensya eh.

           “fine, basta isama nyo si Elle. Wala siyang kasama rito”

           “kailan ka po ba aalis?” I asked.

           “tomorrow, I need to finished all my work before Christmas break so that I can also enjoy my vacation”

           “ahh ok po… Sasabay nalang kami bukas… Ingats ka sa byahe mo kuya…” sabi ko bago ako humalik sa pisngi nila…

            “you too” he answered. I smiled at him before leaving them there.

CHAPTER - 3

Aly’s P.O.V

Kasalukuyan akong nasa harapan ng salamin ngayon, pinagmamasdan ang sarili… I finally cut my hair and Dye it with Chesnut brown. Kahapon lang to ng hapon… Naisipan ko na magpagupit to let go some part of my past… Sabi nga nila hair holds memories thats why being cutted symbolize of removing past.

Well It’s not forgotten but I’m on the process of moving on…

I wear a black sleeveless and backless turtleneck as my top and black pants na fit sa thighs and maluwag sa legs and black sandals.

Bagay sakin dahil matangkad rin nmn ako.

After ko magbihis at kunting make up and done… pwede na kaming umalis.

          “nanggagalit nmn yang dde mo Aly” ani ni tita sabay duro sa bobies ko…

          “bagay ba sakin?”

          “Oo naman pero pano mo kinakayang magsuot ng ganyan samantalang kami ng mama mo noon eh takot sa Lolo mo”

          “well, im a model so it’s fine na ganto suot ko as long as may takip.”

          “hays buti nlng kamo bagay sayo kasi kung sakin yan abah baka bumangon ang daddy sa h*kay” biro nito na nagpatawa samin. As usual maingay padin si tita. tahimik lang namn to kung may lagnat eh. Bihira pa siya lagnatin kaya maingay buong buhay namin rito. Well, ok lang… kahit ganyan siya masaya namn… Kaya mahal na mahal ko to eh…

          “I love you tita…” I said and gave her a hug.

          “hays nanlambing nanaman ang baby ko… Sya sya at aalis na tayo, I love you too” sabi nito saka ako inalo…

          “howww aboutt meee lolaaaa, do you love me?” sigaw namn ni Elle saka yumakap rin samin.

          “syempre namn… kung si Aly second face ni Ate syempre ikaw namn ang second face ko kaya’t mahal na mahal ka ni lola…” tita answer.

          “hayss mga babae talaga” rinig naming reklamo ni Kuya Aris.

          “hay nako naingit pa ang pinakamamahal kong anak”

          “syempre pinakamamahal kasi siya lang nmn anak nyo tita” biro ko kaya’t bahagya namn itong natawa.

           “hay nako puro kayo drama, mag ingat kayo dun ah lalo na im not around, lalo ka na Elle, no boyfriends allowed.”

           “I won’t let them court her”

           “I won’t let them court me either, im just 15 and I don’t wanna suffer from pain like mommy…” my mouth open while hearing those words.

           “baby… thats not a good joke to mommy Aly iyakin pa man din yan” pang aasar pa ni Kuya..

           “Excused me? Pinagtutulungan nyo ba ako? Tita ohh”

           “hayaan mo na yan Aly ganyan talaga kapag wala pang gf ulit, ingat ka sa byahe mo ha? Umayos ka baka kung sino sino lang yang asawahin mo”

            “if you will find another wife, she supposed to be good like tita Aly. an idealistic Mom… Promise I won’t be your Barrier” Elle assure her papa kaya ginulo nito buhok niya.

          “bata bata mo pa yan na agad nasa utak mo. but no worries, I dont look for a wife, I’m letting God wrote my life. kaya ikaw, wag ka basta basta magboboyfriend, hayaan mong dumating yun… Ingat din kayo” he answered bago pumasok sa kotse. Pumasok na rin kami sa kotse namin para makaalis na.

---

Cloe’s P.O.V

          “ano may update na ba kay Aly?” tanong ni Kate habang kumakain kami rito sa Restaurant na naipundar ko with their help. May naitulong rin dito si Aly pero walng alam si Mike.

          “wala 2 days nang wlang paramdam. Baka hindi nanamn makaattend yun, di pa ata nakakamove on” sagot ko namn “di ko rin namn masisi kasi kahit ako… kung ako yung mamatyan ng anak baka di ko rin kayanin yung sakit. Wag ko lang talaga maranasan yun kay Mike at talagang ikababalw ko”

          “di nmn siguro ganun si Mike, at si Sissy lang namn siguro karibal mo dun” Kate

          “di rin namn siya gusto ni Sissy eh at saka isa pa 7 years ago na yun… ikaw na yung mahal ngayon…” sabi namn ni Aya

          “di namn ako bitter kay Aly, di namn niya kasalanan na sya yung first love ni Mike. saka di rin namn siguro babaero yun…”

          “hay nako, basta ang alam ko best foundation of strong relationship eh Love, Respect, Loyalty, and Trust. Kaya once na nararamdaman mo yun sa isang tao sign yun na mahal ka… Wag tayong nega ikakasal na nga kayo diba?”

         “wow Aya ah, grabi yang words of wisdom mo wala ka namng experience… iba talaga pag teacher, maraming natututunan” pangantyaw ni Kate kay Aya, oo namn kasi walang experience yan pero kung maka advice daig pa nagmahal ng ilang lalaki.

          “yan ang advantage nang nagbabasa ng mga libro, kahit wala akong experience eh aware ako about sa buhay buhay…” sagot namn nito

         “eh kayo ba ni Gil? Anong ganap nyo?” tanong ko namn.

          “aba ewan ko, tinatamad na rin namn ako magparamdam. Andyan namn na si Kariya eh… Hindi niya na ako kailangan”

           “sabi ko namn kasi sayo magfocus ka nalang sa sarili mo, nasasaktan ka tuloy ngayon…”

           “Oo nga Kate, ako yung nahihirapan sa sitwasyon mo eh…”

            “hay nako hayaan nyo siya… At saka tapos namn na yung amin eh, kayo yung dapat ifocus natin dahil kayo yung ikakasal”

            “gsgi… Ok namn na lahat… Wala namang problema run… Si Aly nalang naman ang kulang haysss! Kapag di talaga pumunta yung babaetang yun hahanapin ko siya saang lupalop man siya ng mundo ngayon”

            “inabot na kayo ng hapon sa chismisan nyo… Sino ba yan at parang ang seryoso nyo?” sabi ng lalaking sumulpot sa likuran ko bago ako ginawaran ng halik sa noo.

            “chismoso… wala yun, usapang pambabae lang yun” sagot ko namn na kinunutan nya lang ng mukha.

             “nagtatanong lang eh” paawa nito kaya’t nagtawanan tuloy kami. “dadamoy nyo”

CHAPTER - 4

Aly’s P.O.V

Hapon na kami nakarating sa pinas kahapon, sa restaurant nalang kami kumain bago dumeretso rito sa bahay… Kasalukuyan akong nag aayos para pumunta sa Luxi Mall.

Sabay kasi sa pagpunta ko dun para ivisit ay bibili na rin ako ng pangreregalo ko sa dalawang ikakasal.

Im wearing white croptop at maong short and this pink jacket and white shoes.

More likely sa suot ko as a Queen ng Arena. Pero iba yung jacket na yun rito dahil may malaking A yun sa likuran. Nagsuot din ako ng white cap and black shade para walang makakilala sakin. Ayuko munang may makaalam na umuwi na ako rito… I wanna surprise them…

Pagkatapos ko mag ayos ay lumabas na ako ng kwarto, naabutan ko pa sila Tita na nag aayos sa sala kaya agad ko siyang niyakap at saka bumati ng “Good Morning” di raw kasi siya sanay sa bahay na to kaya’t maigi raw na dun siya sa bahay talaga nila magstay habang andito pa kami sa pinas… Pinayagan ko naman na siya dahil gusto ko rin walang makaalam sa mga gagawin ko…

         “yaya Anda? Come here, may ibibilin lang po sana ako” tawag ko kay yaya, siya yung simula pagkabata ay siya na nag aasikaso sakin. Still remember her sa Book 1? hindi? Wdy mean hindi? basahin mo muna kaya yung Book 1 no? Para di ka naninibago eme haha

         “bakit po Ms. A, ano po yun?” tanong nito sakin nang makalapit siya.

          “I just wanna remind you about my rules. Whoever asked about me, or to my family’s existence wala kayong sasabihin kahit na ano. Okay? As soon as my Tita and Elle leave the house, close it and don’t go out kung wala namng gagawin sa labas. Always be mindful lalo na ayukong maulit ulit yung nangyari samin 14 years ago… Maaasahan ko ho ba kayo?” I asked to her.

         “yes po Ms. A”

         “Good… I wanna thank you for being with me since mawala sila daddy at mommy, take this money as my thank you… Merry Christmas po”

         “hay nako kang bata ka, malaking pera na ata ito… Sapat na sakin na di nyo parin ako tinatanggal sa trabaho kahit matanda na ako…”

         “No yaya, you deserve that… Para sainyo yan nila Manong Godo as our loyal workers, di pa namn po kayo ganun katanda 49 palang namn ho kayo diba?” silang mag-asawa kasi ang naging kasama ko simula pa nung bata ako. Si yaya anda ang nagsilbing nanay at si Manong Godo ang tatay. kaya’t malaki ang pasasalamat ko sakanila. 22 years na silang naninilbihan samin… Dito siya pinanganak ng mama niya which is katulong nila Lolo dati and then nung mag 15 siya, siya namn naging katulong nila Daddy, hanggang sa magka asawa na din si Yaya at ako na yung inaalagaan. until now andito parin siya, wala silang anak kaya di narin sila naka alis sa poder namin.

          “Maraming salamat po Ms. A, malaking tulong po ito sa maintenance ni Godo” ani niya at saka ako niyakap.

          “sige po Yaya, aalis na ako, kayo nang bahala sa bahay… Ingat po kayo rito, if something happened alam nyo na kung san kayo magtatago… or kung need nyong tumakas alam nyo na saan lalabas… You are free to run as long as maisalba nyo ang sarili nyo lalo na kung wala ako… mahal ko po kayo…”

          “masusunod po Ms. A, maraming salamat po, mahal ka din namin…”

          “sige po, babye…”

---

Nang makarating ako sa Luxi Mall ay agad ko namng ipinark ang motor ko. Bumaba ako roon bago dumeretso sa opisina ng manager. Agad namn nila akong inentertain at ibinigay ang kaylangan ko…

Sa ngayon ay naghahanap na ako ng maireregalo sa dalawa ngunit wala akong maisip.

Ano bang pwedeng iregalo sa mga ikakasal?

Nagtitingin ako sa kitchen ware dahil alam kong mahilig sa pagkain si Cloe kaso may sariling Restaurant na nga pala siya kaya’t baka marami na siyang plato sakanila.

Iba nalang…

Napadpad rin ako sa mga alahasan kaso di rin namn mahilig sa alahas yun.

Naglibot libot pa ako sa mall hanggang sa napadpad ako sa area nang mga damit…

Agad akong pumasok doon nagbabakasakali na may magustuhan ako at babagay sakanya… Papasok sana ako sa adult area nang madaanan ko yung pang baby area… Nakyutan ako sa mga damit na nakadisplay roon…

          “kung buhay lang sana yung anak ko, ganto rin sana mga suot niya” mga katagang pumasok sa aking isip habang hawak yung mga munting gamit ng mga baby… Ganto pala talaga pakiramdam ng mawalan ng anak… Mawalan palang ng magulang ang sakit na, double pala kapag anak na yung nawala…

Hinding hindi parin talaga nawawala ang galit ko sakanila… at mas lalong hinding hindi ko pa sila napapatawad…

---

Carl’s P.O.V

After meeting of some business proposal, I enter the Mall to brought Mike a gift. He will be marrying one of Aly’s friend. I don’t know how they became lovers after 7 years staying with Ate.

Yes, natuloy ako sa America after the mess they made, bumalik lang ako rito to save the company dahil wala ring pakealam roon si Calver. Since umalis ako hindi na ako tumuntong ulit sa bahay na yun, nagpagawa ako ng sariling bahay kung saan ako nakatira ngayon. Seeing them making me more guilty to everything… I’m guilty for Aly’s pain. I’m the one who knew his pregnancy yet I didn’t have chance to tell him after being kidnapped by foxen. He saved me from him yet became a reason to lose his baby… I also knew how my mothers gave threat to him, pero wala akong nagawa.

I witness ate lose her baby since mother don’t allowed her to be with her boyfriend… She threatened the man but ate fought for their love. Naitulak siya ni Mom sa pag-aaway nila na dahilan ng pagdurugo niya at pagkawala ng anak niya… And then witnessing Aly cried the same way ate did… Sobrang guiltyng guilty ako.

Una walang ginawa si Aly sa amin to deserve that… Second Aly suffered a lot from losing his parents… Then I can’t deny that I love him too kaya mas masakit sakin na makita siyang nahihirapan sa kagagawan ng lalaking akala ko ipaglalaban siya.

I gave way para kay Calver dahil ganun namn palagi ang scenaryo namin kapag nag aaway sa isang bagay. But I realized that while im spoiling him, ako namn ang nahihirapan. Ako namn ang nawawalan.

---

A:

two chapters for today, enjoy🥰

CHAPTER - 5

Calver’s P.O.V

          “Saan ka pupunta Calver?” mom asked pero tuloy lang ako sa pagpalakad. “Shiela will be there later, di ka ba sasama samin?” she added that as if I will.

She’s always insisting Shiela to be my wife after Aly left me. Shiela and I are in an arrange marriage because of our parents friendships. We became lovers nung pinatulan ko siya, i was 16 that time. But I don’t love her, it was all lust. I decided to avoid her when I met Rhea, Echo’s twin sister. She’s my first love but di nagwork yung relationship namin because she chooses studies between me. Then I don’t take any relationship seriously not until I met Aly.

Kinuha ko yung kotse ko saka ako sumakay rito at pinaharurot ito. Bibisitahin ko yung anak ko… It’s November 26 now… Do you still remember this day?

It’s our Anniversary… The day he answered me and the day na nabuo si baby, according to the doctor, 1 month nang buntis si Aly nung nangyari yung sagutan nila mommy sa Company.

Walang taon na hindi ko nabisita ang anak ko at ang magulang ni Aly. Nagbabakasakali na maabutan ko siya roon pero palaging si yaya Anda lang ang naaabutan ko pero kahit anong pilit ko rito ay wala siyang sinasabi kahit ni isang detalye kung nasaan si Aly.

Pero kahit ganun ay patuloy ako sa pagpapahanap sakanya. hanggang ngayon ay naghahanap parin ako… Di pa rin ako sumusuko.

After driving a minutes ay naandito na ako sa sement*ryo. I parked my car  bago ako lumabas.

I see a woman crying in her motorbike, she has brown short hair wearing all white and pink jacket. Di ko na siya pinansin pa at kinuha nalang yung bouquet sa kotse na ilalagay ko sa punt*d ng anak namin ni Aly at sa magulang niya.

Naglakad na ako papasok sa loob pero muling napadako ang tingin ko sa babaeng umiiyak sa motor bike niya… I don’t know, but I feel something strange to her…

I threw my thoughts away dahil alam kong impossible ang iniisip ko.

Nagiilusyon lang siguro ako.

But my guts became more bigger after I reached my baby’s grave. There is a bouquet of flowers and a white candle. Hindi pa kalahati ang natutunaw rito indicating na di pa masyadong nagtatagal nung sinindihan to.

           “si Aly ba yung…” di ko na natuloy ang sasabihin ko nang mapagtantong siya nga dahil sa may bouquet rin sa magulang nya kaparehas ng bouquet na nasa anak namin.

I run too fast to reached the gate wishing she’s still there pero im too late… Wala na yung babae at yung motorbike… naka alis na siya…

Fvck! Kung sana mas maaga akong pumunta, we maybe meet each other again…

I feel sad but happy at the same time knowing he’s back…

---

Aly’s P.O.V

          “did you Cry Mommy?” tanong ni Elle sakin matapos kong yakapin siya nang makarating ako sa bahay nila tita. Dito kasi ako umuwi para ibigay kay tita yung report about sa Mall.

          “yeah… I visited my baby and si Daddy at Mommy… I just missed them that’s why…”

          “we visit mama too kaninang umaga and i feel hurt too… Is that because I missed her?” he innocently asked.

         “yes, those pain means di ka pa nakakamove on totally to what happened and it’s normal baby”

        “then I missed mama too… If dada will find another woman, I want her to be good as you… a lovely and can accept me even if im hermaphrodite”

        “don’t worry, trust your dad, saka if other’s don’t love you, I’m here… I’m willing to fought for you no matter what… Im your mother and protector… I wont let any to hurt you… That’s how i love you my first baby”

        “thank you mommy… I love you too”

---

A:

new year, new chapter hehehe…

CHAPTER - 6

Kate’s P.O.V

Maaga akong nagising upang pamasok sa companyang trinatrabahuhan ko, Actually last day narin namin dahil december break na.

Naligo lang ako saka nagbihis nang uniporme ko as a personal assistant ng boss ko. After non ay dumeretso na ako sa labas para pumara ng taxi. Pagkalabas ko ay midlang nasira ang araw ko nang makita ko si Gil palabas ng bahay ng pinsan kong si Kariya.

Naalala nyo pa ba yun, 7 years ago? Kung saan kami nagsimula… wag nyo na pala alalahanin… Jk… Nagtama ang tingin namin mabuti na lamang at may taxi nang huminto sa harap ko.

Di narin namn ako affected, ayuko lang talaga siyang maka usap ulit…

Simula rin namn nang dumating si Kariya ay sila na halos ang magkasama…

Wala namn akong magagawa kasi wala namng kami… Kumbaga yung nagyari noon ay pawang wala lang… Dahil hindi ko rin namn narinig mula sa labi niyang mahal nya ko… Mix signals lang… Tapos dumating lang yung isa, nakalimutan niya na ako.

Dinestansya ko nalang yung sarili ko kasi wala akong karapatan. Wala rin akong laban dahil alam naman nating siya yung first love habang ako ay walang kasiguraduhan.

Tsnga ko rin kasi eh, nagpadala ako sa bugso nang damdamin kahit alam kong hindi siya sigurado sakin. Kaya walang ibang pwedeng sisihin kundi ako lang din.

Minsan nga nakakaingit si Aly, kahit di siya tunay na babae, tatlong lalaki yung nagkagusto sakanya… habang ako… tunay na babae nga pero hindi ko pa naranasang pahalagahan at mahalin.

Sa magulang pa nga lang kulang na ako, sa relasyon pa kaya?

Pero hayaan nyo na… Unti unti nalang din akong nasasanay… Siguro nga hindi ko pa time para sa ganyan kaya nagfofocus nalang muna ako sa trabaho ko…

Pagkarating ko sa Companyang pinapasukan ko ay agad na sinuri nung guard ang bag ko bago ako pinapasok.

Dumeretso na rin ako sa opisina ni Sir Xyrus dahil baka nauna na siya sakin, nakakahiya naman, di pa nga ako isang taon sa trabaho pangit na record ko.

Pagakapasok ko ay nakahinga namn ako ng malauwag ng wala pa siya kaya agad ko nang inayos yung mga papelis ng sasakyan na pipirmahan nya.

Sa CarSueres ako nagtratrabaho, isang kilala at tanyag na nagbibinta ng mga kotse, from friendly cars para sa budget lang or installment, standards para sa nakakaluwag luwag, and premium na kung saan mga mayayaman lang ang nakakaaffored… Pero kahit alin pa jan wala din akong pambili haha.

Nag apply ako rito nang matapos ako sa pag-aaral… Hindi pa ako bihasa kaya ginawa muna akong personal assistant kung saan ako ang nauutusan sa schedules at taga manage ng mga papelis ng mga bumibili ng sasakyan. Namat*y raw kasi yung dating personal assistant ni Sir dahil sa accidente kaya naghanap sila ng bago, sakto namn na wala pang tumatanggap sakin sa lahat ng inapplyan ko kaya nagtry ako rito, di ko nga rin akalain na matatanggap ako.

          “oh, ang aga mo nanaman ata Kate… Anyways Good Morning…” bati sakin ni Sir nang dumating siya. sinuklian ko yun nang ngiti bago dumeretso sa kusina para ipagtimpla siya ng kape. Nagtimpla narin ako ng akin kasi wala pa akong kain. Payag namn siya na dito na ako nagkakape dahil ako rin namn yung nagbabudget sa mga stocks rito sa loob ng office nya.

          “ito nalang ba yung di ko pa napipermahan? yung kay Mommy na deals, nakasama na ba rito?” tanong nito kaya agad din namn akong lumapit dahil tapos na rin naman ako magtimpla.

          “yes po sir, yan nalang po lahat, and yung kay Mrs. Sueres ay naandyan na rin” sagot ko rito. Tumango namn siya at sinimulang uminom ng kape niya.

          “kunti nalang namn pala to, i can enjoy my vacation, ikaw ba… San ka magbabakasyon?” tanong nito.

          “well, sa bahay lang po Sir, wala rin namn akong ibang pupuntahan eh…”

          “you’ll spend your whole vacation alone? Di ka ba naboboring? Why not spend your time with me… In Paris?” muntik ko nang maibuga ang iniinom kong kape dahil sa tanong niya.

          “h-ha? Nakakahiya namn po sir, saka kahit gustuhin ko man ay wala rin akong panggastos jan.

          “nope, libre ko na…” sagot nito na kinagulat ko ulit…

          “wag na ho Sir, nakakahiya namn po… At saka ikakasal din kasi yung kaibigan ko kaya di ako pwedeng umalis”

          “kelan ba yung kasal nayan? 1 month vacation namn tayo eh…”

          “sa 18 raw po…”

          “then sa 19 tayo magbakasyon sa paris… Bibisitahin ko kasi yung papa ko doon and wala akong maisama kaya I’ll be glad if papayag ka? Alam mo namng wala pa akong girlfriend baka kung ano nanamn sabihin ni Daddy sakin… Payag ka na… just for once? Tapos taasan ko pa sweldo mo. Ano payag ka?”

           “tsk… Ba’t kasi di ka pa naggigirlfriend?”

           “well… Di kasi ako sigurado kung gusto niya rin ako…”

Natahimik ako sa sinabi niya… timaan ako ron sa sitwasyon namin ni Gil ngayon.

Tsk! Bat ko ba naiisip yung lalaking yun?

            “sige… papayag ako… Gusto ko rin kasi makapunta sa ganun…” masiglang sabi ko kahit sa totoo ay wala talaga akong balak… kaso gusto ko ring makalimot kahit sa kunting panahon lang…

Gusto ko ring makalaya sa sakit kahit sandali…

Gaya nang ginawa ni Aly…

---

A:

update muna habang wala pang pasok haha…

CHAPTER - 7

Someone’s

P.O.V

      "Salamat sa mga impormasyon, at salamat rin kasi kahit ilang taon na akong wala sa arena ay ako parin ang reyna mo"

      "no worries Queen, utang ko sayo ang buhay ko kaya hinding hindi mawawala ang respeto ko sayo..."

      "Nope, treat me as your friend not your savior..."

      "are we friends?"

      "yes..."

      "bait mo talagaa hehehe, i wish we can see each other... I mean yung hindi lang talaga dito sa arena kundi sa normal na buhay lang..."

       "well if we have time... we can bond"

       "gustuhin ko man pero ayuko... Mas gusto kong hindi kita kilala sa totoong buhay para kapag magkagipitan hindi kita maibunyag..."

       "I won't let that happened"

        "it's okay... Ano man ang mangyari, tandaan mong hinding hindi kita sisisihin... Ikaw ang tunay kung Reyna... Wala nang iba"

        "kasasabi ko lang na magkaibigan lang tayo eh... I'm planning also to gave you the spot... Total matagal na akong wala sa Arena..."

Sandali siyang natigilan sa sinabi ko rinig ko ang pagsinghap niya dahilan para malaman kong natuwa siya. Napangiti ako sa reaction niya… Siguro nga panahon na rin para ibigay ang pwesto sa iba…

       "talaga po? My pleasure na ako ang napili mo... Ipaglalaban ko ang trono, para maging deserving ako"

      "haha sige na... Wait for your turn, Asia..."

      "yes po, thank you... Byeee"

---

Aya’s P.O.V

“Hiiiii mga sissy!” bati ko sakanila nang makita ko ang pwesto nila habang naghahanda na nang makakakain…

Dito nanaman kasi ako sa restaurant nila Cloe kakain dahil malapit lang to sa school na tinuturuan ko. Last day na namin ngayong byernes at bakasyon na kasi december na…

After 7 years nga pala ay teacher na ako pero kindergarten palang and nagmamasteral ako ngayon para makapag turo ako sa High Schools and College…

Balak ko kasing maging teacher ng Higher level para angkop sa Bachelor ko.

Umaga lang kasi ang schedule sa school namin kaya sa hapon ay nag-aaral ako.

Yumakap ako sakanila at nagbeso beso kami.

      "buti at andito kana Kate? Diba laging mga 5-6 kana dumadating dito? Napaaga ka ata?"

      "maaga daw silang pinayagang umalis, sosyal nga eh, hinatid nang boss" nanlaki ang mata ko sa sagot ni Cloe...

Halaaa????

Totoo ba???

       "alam ko na sa isip mo, mali ka ah, wala kaming relasyon... Hinatid lang ako..." sabi nito kaya ngumiti ako nang nang-aasar.

      "defensiveee" ani ko na sinabayan ko pa ng tawa kaya yung luka tinaasan ako ng kilay.

      "boss ko lang yun Aya, wag kang issue"

      "oona sabi mo eh, kunwari naniniwala kami" pang aasar din nung isa kaya napasapo nalang ng mukha si Kate. Wala siyang laban samin kasi wala si Aly haha.

       "saka mas okay na din yun para makalimutan mo na si ano diba? Di nun deserve yang pagmamahal mo"

      "oo nga, pogi rin namn yung naghatid sayo eh"

      "may gusto ding iba yun, sabi niya kanina kaso di daw siya sigurado kung mahal rin siya..."

      "yun lang same vibes kayo"

      "aray Aya ah, oras lang talaga na masaktan ka sa pag ibig, babawian kita!"

       "yun ay kung may magkagusto pa sakin... Pero sana namn, bata pa namn ang 24 diba?"

        "malamang luka luka ka, alangan sabihin naming matanda ka na eh kaedad ka lang namin"

        "sorry naman... btw, si Aly? May update na ba sakanya?" tanong ko na ikinalungkot ng mukha ni Cloe...

          "wala pa rin... 2 days nalang bridal shower na..." sagot nito sa mahinang boses... Alam kong malungkot siya kasi miss na rin talaga namin si Aly... Kung alam lang talaga namin kung saan siya eh pupuntahan namin siya...

          "okay lang yan... intindihin nalang natin siya... Total sabi namn niya pupunta siya kapag free siya..." pag aalo ko sakanya...

          "naiintindihan ko namn siya eh, nalulungkot lang ako na wala siya sa kasal ko or sa bridal shower... Gusto ko kumpleto tayo ron eh, minsan lang kasi mangyayari satin yun... Kaso syempre di ko rin nmn siya pwedeng pilitin kasi nasaktan siya rito..."

         "Kung alam lang natin kung asan siya ngayon eh..."

         "oo nga..."

---

Aly’s P.O.V

Napangiti ako sa mga narinig ko mula sa mga luka luka kong kaibigan. Kasalukuyan silang kumakain at nagchichismisan sa harap ng inuupuan ko.

Yes, naandito lang ako sa likuran nila nakikinig sa kwentuhan nila…

With my new look ay hindi nila ako makikilala agad. I’m wearing my black shade with black cap kaya makilala man nila ako ay magdadalawang isip sila.

Tumayo na ako para umalis… Gusto ko lang silang makita kaya ako pumarito…

Ramdam ko mula sa kanila na talagang miss na nila ako… I missed them so much too… No worries two days nalang namn…

Pagkalabas ko sa pintuan ay dumeretso ako sa motorbike ko pero di pa man ako nakakalapit ay biglang may dumikit saking lalaki at ramdam ko ang nakatutuk sa tagiliran ko.

Fvck!

     "sumama ka sakin Roxelle..." sabi nito pero agad ko siyang siniko dahilan nang pagkalayo niya sakin. ginamit ko yung pagkakataon na yun para agawin sakanya ang baril niya. Nakipag agawan pa siya kaya hinila ko yung baril niya papuntang likuran niya saka ko siya idiniin sa pader.

      "sinong nag-utos saiyo na kunin ako?" tanong ko sakanya bago kunin sa kamay nya yung baril at itinutok sa ulo niya.

      "wala kang malalaman sakin..."

      "kung di ka aamin, papasab*gin ko ang b*ngo mo rito." muling sabi ko pero tinawanan niya lang ako.

      "kung kaya mo... kala mo ba natatakot ako? Hindi mo ko mababaril sa harap ng maraming tao bata..."

      "ano pong nangyari dito maam?" tanong ng isang gurrd ng makarating sila samin.

      "sinubukan niya akong holdapin buti nalang ay nakapagself defense ako. Report it to the police station para mabawasan ang kawatan rito" ani ko. Dinampot rin nila ito kaya ibinigay ko narin sakanila ang baril na hawak ko.

Sinamaan ko ng tingin ang lalaki nang tumingin siya sakin habang nakangiti ng nakakaloko.

Kala mo makakaligtas ka sakin?

Hinding hindi ko to palalagpasin. Sa kilos niya ay kilalang kilala niya ako o matagal ng sinusubaybayan dahil nakashade ako pero kilala niya parin ako…

Sino nanamn kayang may gawa nito? Wala na si MD at ang anak niya hindi ba?

Imposibleng sa arena…

Pero…

Natigilan ako nang makita ang kulay ng baril niya… Itim at yellow, kaparehas sa suot niya…

Oo nga pala… Buhay pa ang kambal…

ang Miras!

---

A:

paubos

nanaman ang load ko kaiyak… Pero oks lang, another chapter nalang para sainyo para if incase

matagalan

eh two chapters yung update ko ngayong araw haha byebye!

CHAPTER - 8

A:

before po yung Chapter today, i just wanna thanks everyone na nagbabasa po ng

book 1

nito kasiiiiiii umabot na po yun nang

15k

readdsssss

roooonnnnn! Sobrang

saya

ko po na umabot po ng

15k

reads

yun, kahapon ko papo nakita yun kaso nawalan akong load eh kaya ngayon nalang po ako nakapag-update dahil may Wifi sa school… Wala pam pera si Xiesse nyo

pampaload

kaya sensya na haha, and pasensya narin kung ngayon lang ako nakapag update ulit dito…

Nabusy

ako dun sa

“Surrender or D*e”

na book ko ehhh hehehe balak ko kasing

tapusin

muna yun bago ko

ipagpatuloy

to kasi ang hirap mag edit ng dalawang book ng sabay haha but if you want to read it po just click my account and hanapin nyo po dun, may isa papo akong book yung

“Isang Gabi”

completed na din po yun and if gusto nyo din basahin mas magiging masaya po ako hehehe… Again,

maraming maraming Thank you po

sa pagbabasa ng mga libro ko and sana patuloy nyo pa po akong supportahan… pa

follow

na rin po if hindi ka pa po nakafollow sakin…

Enjoyyy

readingggg po mga Xiesseeee,

mwuapps

!

…………………………………………………..

Cloe’s P.O.V

          “Good Evening ladies, tonight will be my Sisters Bridals shower. Celebrating her last days of being single bago pa man siya maging Mrs. Zuares” ani ng kapatid ko sa taas ng maliit na stage. Siya kasi ang event organizer at MC na din nitong bridal shower ko…

Halos kumpleto na din ang kababaehan dito sa loob…

Andyan si Mama at soon to be mother ko. Andyan na si Ate at yung kapatid ni Mike, si Ania, ang ganda at bait rin nung kapatid niya, kaso laking ibang bansa kaya mahirap kausap dahil englishera. Andyan rin sila tita at mga babaeng staff ko sa Restaurant.

Syempre di mawawala ang mga babaeng luka luka… Sayang nga lang at wala si Aly…

Nakakatampo pero wala akong magagawa…

Nagpatuloy namn ang event namin, masaya at puno nang mga pakulo…

Ganto pala ang pakiramdam sa gantong event, ang sayang tingnan na nagkakaisa ang mga taong naririto… Unti unting nabubuo ang samahan ng bawat isa…

Well ilang araw nalng namn magiging isa na ang pamilya namin…

At magiging ganap na Zuares na ako…

          “A-Aly?” utal na sabi ng katabi ko ng may biglang lumapit samin kayat natigil ako sa pag-iisip ng kung ano ano… Dahil rin sa pangalan na sinabi ni Aya ay agad nanggilid ang mga luha ko sa babaeng kararating lang…

Totoo ba???

Humarap sakin yung babae at wala akong pinalagpas na minuto, tumayo ako agad at parang batang sumalubong sa ina para yakapin siya habang nagtatangis….

I missed her so muchhh!

          “Alyyyyy!!!” wala na akong pake kung ano isipin nila eh basta masaya ako dahil nakarating siyaaa… “bruhaaa ka akala ko di ka dadating”

          “luh? iyakin ka na ngayon haha”

          “huhu baliw ka kasi wala ka man lang paramdam ng ilang araw… kelan ka umuwi? Baka pagod ka pa sa byahe ah?”

          “no… it’s okay, last week pa namn ako naka-uwi rito, di lang talaga ako nagpapakita haha, sa katunayan nga ilang beses nako bumisita sa restaurant mo, di nyo lang ako napapansin…”

          “gagi kang luka ka, ilang araw ka na palang nandito di ka man lang nagsabi…” sugod din ni aya saka marahang tulak kay Aly… Ginulo tuloy  nito yung buhok niya… “I misssedddd youu sissyyy” dugtong nito saka yumakap samin.

          “I miss you too” sagot ni Aly saka humalik sa noo nito…

          “I miss you, three” sungab din ni Kate samin at nakiyakap…

          “ang bigat nyo naaa…” biro ni Aly kaya nagtawanan kami…

          “and I miss you, four” ani ko sa mahinang boses dahil naiiyak talaga akooo…

          “enough na gsgi baka hulas na mga make up natin lalo ka na Cloe haha” sabi niya kasabay sa unti unting pagluwag ng yakap ng dalawa…

Sa katunayan wala na akong pake kung humulas pa to, sa aming lahat pinakamaganda si Aly kaya taob rin naman tong pagpapaganda namin… Bumagay rin sakanya ang maikli niyang buhok at nagkalaman siya na talagang nagpahulma ng katawan niya…

Kaingit ahh! Baka pag nakita to ulit ni Mike bigla akong iwanan… Eme di dapat ako nag-iisip ng masama sa lalaking pakakasalan ko at sa kaibigan ko lalo na di namn siya napili ni Aly noon…

          “oo na, tatahan na… next time magsasabi ka para di ako nag ooverthink… Salamat pala sa regalo mo nag abala ka pa…”

          “syempre namn… minsan lang tayo ikasal eh…”

          “halaa sissy siya ba yung sa video call na bata? Grabiii ang gandaaa rin niyaa…” ani ni Aya kaya napalingon kami sa isang dalagang kapapasok lang rin sa loob… Naglalakad ito samin at talagang masasabi mong may pinagmanahan talaga…

Pero ang pagkakaalam ko nalaglag yung anak niya?

          “Yes, this is my baby Elle” pagpapakilala nito nang makalapit ito samin…

         “Hello, it’s Marc Arielle Luzeña, and Elle for short” pagpapakilala namn ng bata…

          “ang ganda ganda mo namnnn kung magkakababy ako, sana kagaya mooo” ani ni Aya saka yumakap sa bata…

         “anak anak ka jan, wala ka nga atang balak magboyfriend eh…” ani ni Kate rito kayat natawa ako…

         “may tamang panahon kasi dun, diba sissy? Kesa namn masaktan ako sa kung sino sino lang…” bawi namn nung isa kaya mas lumakas tawanan namin… Sapol na sapol eh hahahahah

         “luka kayo… Di parin kayo nagbabago…” tanging nasabi ni Aly habang sapo ang bibig habang tumatawa… Mahinhin yarn?

         “oh, tapos na ba ang chismisan sa likod? Pwede nabang kumain?” biro nang kapatid kong MC sa taas ng stage kaya napalingon kami…

Ay nasa event pa nga pala kami… Kasalukuyan na silang nakapalibot sa pagkain…

Napahaba na ata yung kwentuhan namin…

           “Oo na po andyan na…” sabi ko kaya pumunta narin kami roon para kumain… hanggang nga sa hapag panay tuksuhan parin kami kasama narin ng pamilya namin at ni Mike…

Ang saya lang nang araw nato…

Buong buo yung event ko dahil walang kulang samin…

Hinding hindi ko to makakalimutan ever🥰

Kumuha narin kayo ng pagkain at samahan nyo na kami rito hehe…

CHAPTER - 9

Aly’s P.O.V

          “HALAA??? Promised hindi halataaaa!” Aya said nang sabihin ni Elle na lalaki siya.

          “may pinagmanahan namn kasi… ang unfair talaga ng mundo eh no? Tapos ako gumaganda lang pag namake upan” ani namn ni Cloe at kinurot sa pisngi yung bata.

          “sino namng may sabi sayong di ka maganda? Maganda ka namn ah?”

          “pero di kasing ganda nyo…”

          “ngek, stop downing yourself, maganda ka in your own way at maganda kami sa way rin namin, pantay lang tayo…”

           “oo nga naman Cloe, kung iniisip mong di ka maganda dahil sa katawan mo, nagkakamali ka dun… Naiinggit nga ako kasi ako di man lang ako tumaba, patpatin tuloy” biro ni Aya kaya’t napatawa niya ito.

Kakatapos lang pala nung event at dito kami sa bahay nila Cloe dumeretso, bonding raw… Pumayag namn ako kasi namiss ko rin talaga tong mga luka lukang to…

Kasalukuyan silang naglalatag sa sala na tutulugan namin habang si Cloe namn ang nagtitimpla nung juice sa gilid para kay Elle kasi di ko sya pinayagan sa wine na iinumin namin.

She understand it namn kasi bata pa siya. Sabi ko namn is hindi ko siya pipigilan kapag nasa wastong edad na siya. Pero ngayon, malalagot ako kay Kuya kapag di ko siya sinaway.

          “Cloe?” isang pamilyar na boses nang lalaki ang umalingawngaw sa labas.

Nanlaki ang mata niya bago nahihiyang lumakad papuntang pinto.

Smells something fishy ha? Bakit andito yun eh hating gabi na? Kala ko ba di sila live in?

Pinagbuksan niya ito nang pinto at napaawang ang aming mga labi habang nagtakip naman ng mata si Elle nang biglang halikan ni Mike sa labi si Cloe…

Sabi na ehhh… Goshhh, im happy for our Cloe dahil pakiramdam ko ay mahal talaga siya ni Mike… I know namn kasing iba magmahal si Mike kasi naiparamdam niya rin sakin iyon before, kaya alam ko kung pano siya pumursue nang taong gusto niya… Katangah*n ko nalang talaga yung pagpili nung isa…

Di ko agad narealized na syempre mas bata yun kaya’t immature pa siya noon, babaero pa nga diba? Shunga shunga ko pala pumili noon. Tsk.

Nagtawanan kaming tatlo nang lumingon si Cloe nang nahihiya samin. Palibhasa nabuko HAHAHAHA siguro palihim silang nagkikita… pero okay lang nmn yan ikakasal namn na sila.

          “A-Aly?” tanong ni Mike nang lumingon rin siya sa pwesto namin. Nginitian ko lang ito. “k-kelan ka pa dumating?”

          “last week lang… nag vacation leave ket papaano… Sa kasal nyo pa dapat ako makikita eh… Kaso we didn’t expect na may ganto palang nangyayari kapag gantong oras” biro ko na nagpatawa saming apat except kay Mike na parang nakakita ng Multo.

          “sige na, lumapit ka na, halata namng namiss mo rin siya” ani ni Cloe habang pinapapasok si Mike. Ramdam ko rin ang kaunting lungkot sa mata ni Cloe pero buti nalang at hinalikan siya sa noo ni Mike… It’s an assurance na wala na yung amin…

          “trust me…” he said bago lumapit samin nang magkahawak kamay.

          “ede wow, yayabang nyo namn” biro nung isa kaya muli kaming tumawa.

          “kung alam ko lang sinama ko na sana si Gil, galing rin kasi ako sa groom’s party with dad and my friends, including sya and Carl… Sayang” sagot naman nito na nakapagpatahimik sakanya.

          “naback to you ka agad, sakit ba? Haha”

          “gsga! Hahah”

          “bakit… wala na kayo?” tanong ko.

          “di namn naging kami… Mixed signals lang” sagot namn nito na nagpagulat sakin… Wtf?

Tsk! mga lalaki talaga… I knew it, sa arena palang alam ko nang nangbabae siya. “you don’t deserve him anyways… Let’s drink nalang… We should not gave them victory… Tayo ang babae, tayo dapat ang iniiyakan…”

          “kaya natatakot akong magmahal eh, lukuhan kayo nang kukuhan haha” ani ni Aya saka niya inabot yung wine. “tama si Aly, di mo deserve yun. ganda ganda mo eh, kung ako sayo dun ka nalang sa boss mo.”

          “gsga as if naman na magkagusto yun sakin, ikaw talaga Aya apaka issue mo”

          “sa true lang namn kasi, pogi namn yun ah?” sabat ni Cloe nakatanggap tuloy siya nang matalas na tingin mula kay Mike. “joke lang to namn”

Cutie HAHAHA

         “here’s for you baby girl” bigay ni  Aya kay Elle.

         “thank you tita…”

         “s-sino siya?” rinig kong bulong ni Mike kay Cloe.

         “anak ni Aly” sagot namn nito.

         “akala ko nawala yung anak nyo ni Cal—”

         “yes” I answered to cut his name. “She’s Elle, my pamangkin, anak siya ni Kuya Aris na pinsan ko sa side ni mama… Pero siya ang first baby ko dahil minsan ko ring naranasan bilang ina niya nung senior high palang tayo.”

         “ahh… Btw I’m your tito Mike” aniya saka kinawayan si Elle na kasalukuyang nainom ng juice. Agad naman itong ngumiti at saka kumaway.

Nag-kwentuhan pa kami about sa mga nangyari nung umalis ako, dun nasagot lahat nang nasa utak ko at kung pano ba nagsimula yung relasyon nila Cloe… tuloy lang kami sa kwentuhan at tawanan hanggang sa umuwi na rin si Mike. alangan namn kasing matulog siya sa tabi namin diba? Eh di pa nga raw sila “live in” kasi patago palang nagkikita HAHAHAHA

---

Calver

’s P.O.V

          “kuha mo ako nang wine, then dalhin mo sa kwarto” utos ko sa katulong nang makita ko siyang lumabas sa quarter nila.

I need a wine to calm myself…

Pagkatapos niyang umalis ay sumalampak ako sa sofa kasabay nang pagsabunot ko sa aking buhok.

I went to Aly’s house earlier but as usual si yaya Anda lang ang lumabas at sinabing wala roon ang kanyang amo kahit alam ko ang totoo na naandito na siyang muli.

Mukhang wala talaga siyang balak magpakita sakin. I need to do something para makapag-usap kami.

But how?

Should I kidnapped him again? Kaso baka may truma siya sa nangyari sakanyang pangdudukot nung Halloween party 7 years ago… Baka madagdagan ko lang ang galit niya sakin.

Fvck!

          “oh, Calver andyan ka na pala? kanina ka pa?” Mom asked as she saw me sitting here. I refure to talked and stand to walk towards my room. Hanggat di ko nakukuha ulit si Aly ay mananatili akong galit sakanya.

I maybe understand her but I won’t forget what she did.

When I reached my room andun na yun wine na inutos ko sa katulong. Kaya sinimulan ko na itong buksan.

I poured wine into the glass and drank it. Nagpatuloy lang alo sa pag-inom nang magvibrate and cellphone ko. Kinuha ko yun at tiningnan ang notification message. It was Jericho asking if we can bond tonight but I replied “no” cause i want to be alone. i-o-off ko na sana yung blue app nang bigla kong makita ang post ni Kuya Gil. Kaibigan ni Kuya.

          “Groom’s Party, Mike’s last 13 days being unmarried!” basa ko sa Caption. Magpapakasal na pala ang dating karibal ko. That’s great… I scrolled to know if kanino but to my surprise, si Kuya ang nakita ko sa ibang litrato… My eyebrows furrowed…

Kelang pa siya umuwi? After 7 years na nasa America sila ni ate ay wala akong naging balita sakanya.

He left here after their graduation at mawala si Aly… I know he loved Aly too, inamin niya yun noon kaya marahil isa yun sa dahilan kaya umalis siya.

Alam niya na kayang nasa Pilipinas na ulit si Aly?

Fvck! Dapat ko siyang maunahan.

---

A:

at dahil tapos ko na yung 3rd book ko which is yung “Surrender or D*e” ay dito na ako maga-update… and baka

ipublished

ko na rin yung story ko na ginawa ko nung 2023 pa, my first ever straight (

MxF

) romance di ko lang naa-upload kasi

nirewrite

ko yung SOD kaya imbis yun na yung

ipapublished

ko is

inuna

ko na yung SOD para matapos na rin yun… Hopefully basahin nyo parin kasi first time ko lumabas sa zone ko hahaha pero soon pa namn kasi

ie

-edit

ko pa namn yun… Sa ngayon ay dito muna ako

magfofocus

… Kasi 3 years bago ko

ginawan

nang book 2, actually tapos namn na to sa draft, kaso

ineedit

pa para if may errors man ay

macorrect

ko pa🤭

Enjoyyy!!!

CHAPTER - 10

Aly’s P.O.V

          “Ms. A… nagsisigaw nanamn ho rito kagabi yung lalaking humahanap sainyo noong umalis ho kayo, pilit ka niya pong pinapalabas kahit sinabi ko na pong wala ka rito…” bungad sakin ni yaya Anda nang makauwi kami sa bahay ngayong umaga… “Nakalimutan ko na ho yung pangalan pero minsan nyo na po siyang nadala rito noon.” dugtong pa nito kaya di ko mawari kung sino sakanila.

          “anong itsura nya?” tanong ko.

          “medyo matangkad na siya ngayon, maputi, at parang irmitanyo na ho tingnan… basta siya rin ho yung palaging pumupunta sa puntod nang baby nyo… taon taon ko kasi siyang nakikitang nagtitirik doon… Baka ho siya yung… ama…”

In her discription, baka nga si Calver… pero kung irmitanyo yun ay marahil ay matured looking guy… baka si Carl? Si Calver mas bata samin kaya paniguradong wala pa yung biguti sa ngayon… Di rin yun nagpapahaba ng buhok dahil babaero yun. kelangan palagi siyang gwapo sa paningin nang iba. Habang si Carl namn ay possible dahil mas bagay sakanya yung mga ganung itsura lalo na nasa Arena pa siguro siya.

          “basta wala kang sasabihin kahit na ano, okay? Kung gusto ko makipagkita sakanila, magkukusa ako.” ani ko rito na tinanguan niya namn. “good”

          “maliligo ka na baby Elle?” tanong ko sa pamangkin ko nang makalapit ako sakanya at niyakap siya. “How’s the party ba? nag-enjoy ka ba?”

          “hmmm… yes mommy, it’s so much fun talking to ate Ania, tito Mike sister. and tita Clea, tita Cloe’s sister…” sagot namn nito na nagpangiti sakin.

She’s really friendly… and girly… that’s why ang bubbly niya kasama… She’s really like my copy… Dahil I was once being like that before not until everything happened that change me into this me today. Hopefully hindi siya masaktan sa future at mas lalong hindi ko hahayaang saktan siya nang kahit na sino…

Hinalikan ko siya sa noo at ngumiti sakanya nang matamis…

          “I love you baby Elle… Sige na maligo ka na para mahatid na kita kay Tita” ani ko sakanya saka ko ginulo ang buhok niya.

Apaka ganda kasii ehh, pero i know mas gaganda pa siya kapag lumaki pa siya…

          “I love you too mommy…” she answered saka naglakad papuntang banyo.

Siya nalang ang tanging baby ko sa ngayon. Di ko rin alam kung mangangak pa ako after losing my baby… Ilang taon akong bawal makipagcontact sabi ng doctor dahil inoperahan ako. I actually undergo s*xual replacement surgery at tuluyan na akong naging babae… Im glad that I can call myself now a woman even if they know me as gay.

But who cares?

I love being gay, and no matter what they called me, it’s fine, everything is okay cause I’m not here to pleased others.

I’m not born here to please anyone, I must be the one they please.

My lips arc a bitter smile as I remember yaya Anda told me earlier. And if it’s Calver, bakit niya pa ako hinahanap? Bakit pa siya magpaparamdam ulit? For what? after niya akong ipahiya sa maraming tao ay may balak pa siyang kausapin ako ulit? Crazy.

Kringgg

My phone rang so I immediately get it from my packet.

          “he’s here… time for your judgement…” she said so I chuckles.

          “Wait me there…”

          “okay” she answered so i ended the call.

Ito muna dapat ang tutukan ko dahil isa ito sa magiging tinik sa buhay ko.

Sisiguraduhin kong bago matapos tong 1 month leave ko ay malulutas ko ang muling banta sa buhay ko.

---

Calver’s P.O.V

          “Mike Zuares and Cloe Remorosa, both heiress of two popular company here in the Philippines are now engage. Oct. 7” I read the article na sinend sakin ng tauhan ko.

Gusto ko lang malaman kung si Aly ba ang pakakasalan ni kuya Mike kaya bumalik siya nang pilipinas but then to my surprise, it’s not Aly… but one of Aly’s friends…

Their Wedding is an arrange marriage at gaganapin sa December 18.

Possible na kaya umuwi si Aly is to witness their wedding ceremony…

Possible na doon sila magkita ni Kuya or nagkikita na sila ngunit wala lang akong alam?!

Bullsh*t! I threw my glass of wine at the wall because of anger.

That can’t happen…

          “Sir, ano pong nangyari?” one of the maids asked. but I refuse to answer.

Di namn na to nangialam pa at dahan dahan naring umalis.

---

Warning: Sensitive Content such as blood and trumatizing scene.

………………………………………………………………

Queen’s P.O.V

Narito ako sa loob ng bagong gawang hide out namin. Kung saan natutulog nang mahimbing ang lalaking nagtangkang kumuha sakin noon. Pinakuha ko siya sa presento upang ako mismo ang humatol sakanya.

Agad ko siyang sinipa dahilan nang pagmulat niya.

          “nagkita rin tayo ulit… now, tell me… Aamin kaba o hindi?” sagot nito na tinawanan niya lang.

Tsk.

          “well kung wala kang aaminin, i-enjoy mo nalang yung parusa mo… Anong gusto mong unahin?” tanong ko rito saka ko ikinasa ang baril. “yung ulo sa taas or ulo sa baba? choose…” dugtong ko bago itinutok ang baril sa noo niya at marahang ibinaba sa pagkalalaki niya.

          “wala kayong makukuha sakin…” ani nito na kinangiti ko bago ko kinalabit ang gatilyo.

Napasigaw ito sa gulat at napaihi sa kanyang pantalon dahil sa ginawa ko.

          “wala pa kuya… Sa sahig ko muna pinatama… pero kung wala ka talagang aaminin, mag-isip ka na ng mga parte ng katawan mo ang pwedeng maglaho gamit lamang ang baril na to” I chuckles.

Namutla siya nang muli kong itutok sa katawan niya ang baril na hawak ko kayat para siyang inasinang bulate at di siya mapakali sa kanyang kinauupuan.

            “sagot” sigaw ko nang wala akong matanggap na salita galing sakanya at muling pinaputok ang baril sa pagitan ng kanyang nagkukumahog na mga hita.

          “ah! Oo na… Aaminin ko na… Aaminin ko na… Ang Mira’s… s-sila ang nag-utos sakin… pero hindi ko alam ang dahilan…”

         “pwes saan sila naroroon? upang ako mismo ang humarap sakanila.”

         “s-sa…  ******** St. ****** City, please wag mo kong—”

Napapikit nalang ako matapos kong kalabitin ang gatilyong nakatutok sa dibdib niya at maputol ang sinasabi niya. narinig ko naman lahat nang nais kong malaman. Umagos ang kanyang dugo sa kanyang katawan at tuluyan siyang nawalan nang malay.

         “he’s de*d, Queen” my men said so I gesture them what to do to his body.

No one can escape my justice lalo na kapag buhay ko na ang nasa piligro.

They should know that.

---

A:

good morning hehe

CHAPTER - 11

A:

three Chapters now, unedited kasi gabi na pero

iedit

ko rin namn to heheh published ko lang para kapag di ako

nakabukas

bukas ay may basa kayo hehehe, enjoy nyo muna to ahh, 3 namn to… Mwuaaa!

---

Carl’s P.O.V

Kringgg

My phone rang so i immediately get it out of my packet. I answered it after I saw ate’s name in the screen.

          “what is it?” i asked after i click the button.

          “I have a meeting now with the owner of Luxi Malls we’re trying to convince about collaboration of our C.C. Cars… I wanted you to visit that mall in the Philippines and tell me which one is better for our Cars.” she said.

           “Why? Are you going to bring your cars here? I thought you don’t like here.”

            “well… I’m just wanting to ivolve our Company… Is it bad?”

            “well, it isn’t. but I can smells that you want to go here also… Are you going to forgive them?”

            “maybe forgiven but not forgotten. Besides it’s 15 years ago. I’m 33 now… I deserve to be happy too.”

            “if that’s what you want, I won’t stop you… you’re old enough, siguro naman papayagan ka na nilang mag asawa.”

            “kung meron pang magkagusto… lalo na I’m too old… and those truma still hunting me… Takot pa ako…”

            “tsk. don’t say that, you’re beautiful as you are Ate… everyone love you… you just rejected them ’cause you’re hurt… Malay mo these days makilala mo rin yung taong yun”

            “haha, puro ka kalukuhan. pumunta ka nalang dun. para if incase makumbinsi ko yung Luxi Mall, ede mas lalawak ang Area natin, lalo na they have branches to all the continents. Except Antarctica”

            “okay… As you say so… I’ll do it. Take care Ate”

            “thanks for being in my side Carl… take care too… I’m wishing to have bond with Calver too, I mean we have bond together again just like before… I missed our bunso…” she said that stopped me a bit. Tsk. Only if you know that we’re not okay. After he ruined all my sacrifices to him, I rather d*e alone than to do the same mistake I made for him before.

            “he maybe miss you too… bye now Ate… I have something to do first and I’ll visit the mall.”

            “ok bye Carl, take care too…” she said before i ended the call.

She doesn’t know what happened here. the 7 years passed, I never told her that I go there to heal not just because of the company.

She suffered from her trauma before… and ayuko nang dumagdag pa…

I’m about to put back my phone in my pocket but a message pop up there.

it is one of Aly’s loyal fighter who joined my mens after Aly gave me a chance to be her King.

The only time he chooses me.

No one can define my happiness as he chooses me his King but the pain swallowed it after his heart chosen my brother.

I closed my fist as I remember everything.

I can’t deny that after those 7 years… My heart still looking for him…

My guilt always hunting me…

Telling me all my fault.

………………………………………………………………

Asia:

Are you going to the Bloody Battle in the Arena tonight King? It’s been a years when you show up here.

We need a Ruler.

Make sure to gave me an unforgettable fight tonight.                         

As you wish King. Thanks for your response.

………………………………………………………………

I off my phone and put it back to my pocket. It’s been a while since my last fight.

I should go there cause Aly trusted me to rule his Arena. I shouldn’t disappoint him as he go back in his throne again… as my Queen…

I always wanting you to go back in my side again…

Not just my Ganda…

but my Queen…

If ever you cameback. I’ll risk you no matter what.

Kim Aly.

---

Queen’s P.O.V

Asia:

Would you like to join the Bloody Battle tonight, my Queen?

Well, if I have time I will. I have important fight to deal with.                           

Ohh, you already have fight, okay hope you win. Im in your side, my Queen.

We’re besties Asia, how many time should I       remind you about that?

Sorry na ito namn… I just respecting you as our Ruler. but thank you for your response Queen.

………………………………………………………………

I smiled as I remember the time being a heartless Queen of my Arena. Tagal ko na ring nawala doon.

I wonder how Carl rule my Arena? Maybe after fighting with those new stone in my throat. Ipapasa ko na ang trono kay Asia, I wanna live a normal life now. Kaya iiwas na ako sa gulo.

Growing up I realized that fighting is fun but losing someone is a pain in the heart. Sa dami nang binawian ko ng buhay noong nasa arena pa ako ay marami na akong pamilyang nasaktan.

But still can’t deny that my body wants to joined the Battle, maybe fight for the last time tonight? and used that time to Crowned Asia to be the new Queen.

And after everything, maybe I’ll just used my strength to protect my family.

I don’t want to lose someone again.

Tama na sakin lahat.

Mira’s would be my last fight, then if i survive…

I’ll maybe a lowkey fighter nalang to atleast secured myself and my entire love ones.

CHAPTER - 12

Calver’s P.O.V

          “hey Calver, where are you going?” Shiela ask and hugged in my shoulder. I removed her hands instantly and push her slightly away from me.

           “Calver don’t be rude to your fiancee” Daddy irritated said.

           “I need to go, I have something to do. And stop pushing this girl to me. I won’t marry her!” I said before i left the Salas.

           “Calver, I thought napag-usapan na natin ito!” Mom shouted but I acted not to hear those fvcking bullshit!

I enter my car and slowly guided it out of the garage to gate. as soon as I successfully got it out, then, I drove it fast.

Who cares about accident?

I rather d*e than to marry someone I don’t like.

As I promised Aly that I won’t marry someone if it’s not him.

Especially now that he’s near to me again. I won’t stop chasing him until i get him back.

Those 7 years passed looking for him is enough. I need to get what I lose before…

---

Carl’s P.O.V

          “bakit ang tahimik nyo?” I asked to after drinking my shot.  I’m in the bar with my friends pero anlalayo nang mga isip nila.

          “wala… I’m just remember something…” Mike answered and drink his wine.

          “is it because of your arrange marriage with Cloe? Aly’s friend…” I asked but he refused to answer. maybe I’m right.

I don’t even know where it started but after Aly left us cluelessly. He bacame silent and never tried to flirt again even after we graduated… funny to hear that Aly is his first love too. but Calver’s win.

We let that happened, tapos sasayangin niya lang pala!

We accept Aly’s decisions in order to make her happy, but the moment he left us, kami ang nasaktan.

Good to Mike ’cause after a years, he introduced Cloe as his fiancee. We’re shocked about them but atleast he moved on.

But now, I feel like something bothering him… Is he not ready to his wedding on 18 of December?

Marriage really sucks if you’re going to marry someone you don’t really love.

          “wanna share that? I mean… you looks frustrated… Gusto mo bang ipatigil ang kasal? Hahanap kami ng babae para magsisigaw sa simbahan” I jokingly said and recieved a d**th glare.

          “Di yun tungkol sakanya. G*go ka. I love her now… I’m just shocked to what I saw last night.” he said and drink his shot.

I wonder what is it. but he seems don’t like to tell us so i stopped myself bothering him.

          “I’m happy for you bro, nasabi ko naman na sayo yun nung Bro night natin, Aly’s circle of friends colonizing us haha. Should I love Aya?” I chuckles to my own words.

          “fvck you haha, she’s too innocent and pure. tatanda atang dalaga yun”

          “siguro kapag minahal ko yun baka biglang lumabas si Aly tapos ilalayo sakin yung babae… He’s always acting as an over protective ate to that girl.” we both laughed and cheers our drink. Now the mood is okay… Itong isa nalang na parang broken.

          “si Gil ang sabihan mo dahil baka bigla nalang yan rum*tay sa daan dahil kay Aly” Mike’s joke that recieved a smirks from Gil.

          “di na nga ako pinapansin ni Kate eh…” he confessed.

          “Gsgo ka eh, kinalimutan mo raw porket andyan na yung pinsan niya.”

          “Pano mo nalaman? Nag-uusap kayo?”

          “Kagabi, nag sleep over sila sa bahay nila Cloe… nakita ko sila nang pumunta ako dun, pinagkwekwentuhan ka kaya nakiusyuso ako”

          “Fvcked! Walang kami ni Kariya! Tinulungan ko lang yung tao” he answered while telling his side.

          “haha woman thing. syempre minix signal mo ba namn tapos bigla kang lilipat sa pinsan.” sabat ko.

          “I swear, walang kami… I just help her for her problem at walang iba… Kaya pala ilang araw niya na akong di pinapansin…” he said na nakapagpatawa samin.

         “kaya ngayon palang mag-iingat ka… baka nasa paligid lang si Aly… Hinahunting ka haha” pang-aasar ni Mike. Halatang di na siya bother kapag pinag-uusapan si Aly…

Nakamove on na talaga siya…

Ako ba? Makakaahon pa ba?

          “you should tell her, before it’s too late…”

          “si Aly parin ba?” Mike asked.

I nooded and drink my shot. “siya pa rin… kahit walang kasiguraduhan kong babalik pa siya…” I answered.

         “if you’ll asked me the same question… I won’t deny that I still have a little space for him but i can say na mas mahal ko na si Cloe ngayon… Siguro nakatulong rin saking mag move on yung closure namin before bago siya nawala. The moment na ikaw naging King sa Arena, nagdate kami nun sa isang Restaurant. alam kong wala akong pag -asa dahil halata namn sakanya na yung kapatid mo yung gusto niya… Kaya sinabi ko sakanya na papalayain ko na siya at hahayaan ko nalang na piliin niya yung taong gusto niya. Kaya laking galit ko nung mawala siya dahil sa kapatid mo. Gusto ko siyang sapakin at pat*yin noon pero di ko ginawa dahil wala ring magbabago at isa pa Kaibigan kita. Mas pinili kong sisihin yung sarili ko kasi di ko ipinaglaban yung nararamdaman ko…” mahabang ani niya. “kaya ngayon masaya nako dahil nahanap ko na yung taong para pumipili sakin. Pasasalamat nalang kay Aly dahil kung hindi dahil sakanya ay di ko makikilala yung ka arrange marriage ko, she’s maybe not my Ideal pero mahal ko na siya ngayon.”

          “sounds Corny pero ganyan ata talaga pag nagmahal… Para sakin wala namng kakaiba kay Kate… She’s Unidealistic

Woman lalo pa’t kababaeng tao, palamura… Unlike Kariya na talagang masasabi mong Idealistic pero… I can’t deny that Kate’s uniqueness can made my day… She’s interesting to be with at yun ang hinahanap hanap ko.” Gil said.

          “Well… I’m glad to know you’re both in Love… dati ay mga babaero tayo eh, not until Love change us. You’re lucky to have them and unlucky me to love someone I can’t have… Someone I lose… losing my Ideal is the painful part of me.”

CHAPTER - 13

Carl’s P.O.V

After naming uminom ay dumeretso na ako rito sa Arena. Di namn ako ganun kalasing dahil tama lang yung ininom ko. I always drinking before I fight para dagdag lakas dahil sa alcohol. Di sumama yung dalawa dahil may mga pupuntahan pa raw sila. Kaya ako nalang pumunta mag-isa.

Sa labas palang nang Arena ay pinapansin na ako at galak silang makita akong muli.

I sitted at my Throne besides Aly’s Throne but she’s isn’t there.

“As the King is now here, lets the bl**dy fight begin!” the MC said at kanya kanya nang akyat ang bawat gang sa loob nang Arena. May kanya kanyang gang rito at bawat taon ay nagpapaligsahan ang bawat isa kung sino ang highest ranking na pwedeng tumapat samin at palitan kami sa trono. Kung di kami available ay anjan ang mga fighter namin para lumaban.

Marahil ay si Asia nanamn ang lalaban para kay Aly.

Asia is one of his loyal fighter. Marami pa sila pero ung iba ay namat*y na rin dahil sa pagpasabog sa hide out nila. Meron pa silang kasamang nabuhay ngunit pinalaya na ni Aly para makapagbagong buhay tanging si Asia nalang ang nagpatuloy sa pagiging parte niya sa Arena. Wala akong masyadong alam pano sila nagkakakilala pero masasabi kong loyal talaga siya.

Nagsimula nang magpaagos ng d*go ang bawat kalahok sa battle ring.

Lahat nang kalahok ay may pinirmahang kasulatan na amo mang mangyari sa kanila ay kagustuhan nila iyon.

Sa pagkakaalam ko namn ay lahat nang naririto ay mga walang pakealam sa kamatyan. Lalo na kapag kasama ka sa gang nang arena ay may taga protekta ka at mga kagamitang hindi mo makukuha kung normal na mamamayan ka lang… gaya na lamang ng bril, patalm, granda at kung ano ano pa.

Karamihan rito ay mga rebelde at abused kaya sila napapadpad rito. Kagaya nalang ni Aly marahil ay napadpad siya rito para magkaroon ng sapat na lakas na ginamit niya sa hustisya nang mga magulang niya.

Nagpatuloy ang mga labanan hanggang sa unabot na ito sa mga prinsesa at prinsepe.

Kung saan naalala kong muli kung saan ko unang nakilala si Aly. Napumukas sa atensyon ko ng sinira nya ang gate sa labas.

i-underestimate pa namin siya noon ngunit siya pala ang magiging reyna hanggang ngayon.

Unang nagpasiklaban ang mga prinsesa at nagpatay*n sa loob ng ribg habang naghihiyawan ang mga nanonood lalo na ang mga kalalakihan na marahil ay partner nila oh humahanga sa kanila.

Matapos itanghal si ealicious na pinakamalakas na prinsesa sa lahat ay agad itong dumeretso sa kinaroroonan ko habang naliligo sa d*go. Umupo siya sa Queens thorne at humawak sakin.

“Hi King, long time no see… Ginalingan ko talaga kanina para gawin mo ko g reyna” malandi nitong saad. I smirked.

“Sorry, I’m still into my real Queen. better to removed your dirty hands in my hands and your bl**dy body to her thrones kung ayaw mong ako mismo ang pum*tay sayo.” I coldly said.

“tsk, you can’t dectate me, I won the Battle so I’m deserving to be your Queen, unless… Ilabas mo ang Queen na sinasabi mo” she desperately insisted.

I’m about to speak but someone cutted me.

“Ako ba hinahanap mo? Well I’m here…” a familiar voice just speaks behind her.

“Q-Queen?” we both shocks to what we saw.

A woman with two brown ponytails hair with black cat shape mask and his pink jacket, white shirt, and gray denim short totally the Queen who disappear for years but now… His infront of us again…

“parang nakakita kayo nang multo, yes, this is our Queen again. Joining the Bl**dy battleeeeee!” Asia shouted that echoed to the whole arena.

All gangs greeted her and make a noice.

“H-How can you prove na ikaw si Queen? Baka impostor ka lang?” Ealicious said that made Queen’s smirked.

“you want proof? Then let’s fight.” Queens challenge her na pinalagan namn nito.

They both go to the ring.

“wow, it’s true to prove yourself Queen, and whoever wins means she’s the one who will sit at the throne… In 3… 2… 1… Dance with the bl**d!” the MC shout and the two ladies waiting each other to move.

Ea loses her temper kaya sinugod na nito si Queen. Isang sipa ang ginawa niya kay Queen na nailagan namn nito at hinablot ang paa ni Ea sa ere at saka ito sinuntok sa tuhod. Sinundan pa ito nang sipa sa mukha na dahilan nang pagkatilapon nito.

“Fvck! That’s my Queen!” I didn’t help but to shout.

Umingay sa buong Arena at mas lalo pang umingay nang tumayo pang ulit si Ea at din*ra ang kanyang dugo sa sahig.

Uminat lang si Aly na as if kakagising palang. Lakas mang-asar.

Dahil roon ay kita ang pagkapikon ni Ea Kaya’t muli itong sumugod at pinasadahan ng suntok si Aly ngunit inilagan naman ito ni Aly kasabay nang pagtambling patalikod at patama ng paa nito sa baba ni Ea dahilan ng pagkaatras niya ulit.

“haha, galingan mo namn” pang-aasar pa nito lalo na mas pumikon sa babae.

“tsk. Ang yabang mo” ani nito matapos ilabas ang kanyang patal*m.

In our battle ring bawal ang ganun kaya’t nagulat kami sa pagsugot nito kasama ang kanyang maliit na kuts*lyo.

Tinangka niyang sakskin si Aly ngunit agad itong umilag at hinablot ang kamay bago ito binali palikod. Napasigaw nalang ito sa sakin bago tuluyang nabitawan ang patalm niya. Mahina siyang itinulak ni Aly paharap at saka ito sinipa sa leeg na kinatilapon nito sa baba ng ring.

Bumuga ito nang d*go at tuluyang nawalan nang malay.

Nanlaki ang mata ko sa nangyari… He’s still br*tal.

“Cheaters never win! Im the Queen and Ruler of this Arena… Nawala lang ako nang ilang taon yumayabang na ang iba. Don’t ever tried to belittled me. I won’t hesitate to k*ll you!” she said after the MC announced that she wins. Kinuha niya yubg mic at doon siya nagsalita. Naghiyawan namn ang mga nasa loob. “and Now… As of your Queen, I’m now declaring that I’ll pass my crown as your Queen…” she added that confused us.

“what do you mean? You just won the Battle Queen? Kanino mo yan ipapasa ngayong duguan na ang prinsesang humamon sayo?” MC asked.

“well, I still have my fighter that I trained before. I know you know her because she’s always my representative when im not around and she also defeated all the challenges of my throne right? I know she deserves it.” She added. “I’m calling Asia to be you new Queen.”

Pumunta namn si Asia sa Ring at masayang tinanggap ang Corona.

“paano ka, Queen A?” the MC asked again.

“well, me… Dahil palagi akong wala at di ko alam kung kailan ako babalik or kung babalik pa ba… and Dahil wala paring nakakatalo sakin… Im declaring myself as one of the Goddess of the Arena!” she said na nagpalungkot sa buong Arena.

Goddess of Arena means an Undefeated Queen declare their retirement…

I think He wants a normal life now…

He really leaving his old life…

I should create a move…

Baka tuluyan na siyang lumayo at di na muli pang magpakita…

CHAPTER - 14

A:

sorryy

xiesse ngayon lang hehehe but happy 3k reads sa “Isang Gabi” huhu

isang chapter lang po muna dahil mahaba namn to…

enjoyy

!

---

Carls

P.O.V

As soon as my battle end. I turned my head to look for Aly.

           “Queen!” I shouted as I saw him walking out of the Arena. He’s busy on her phone so I run towards him and grabbed his hand to guided him in front of me.

Bigla naman akong umiwas nang umamba siya sakin.

          “S-Sorry… ikaw pala, next time wag ka susulpot sulpot agad baka kung ano magawa ko sayo…” he said that made me chuckles.

          “it’s okay if its you… Kelan ka pa umuwi?” I asked.

          “lets not talk about it here.” he refused to answer… but he’s right, we should not talk something personal here.

          “So, uhm… kumain ka na? tara… libre ko na” I shyly asked.

          “di okay lang…”

          “No, I insist… Tara sa parking…” I invited him to ride in my motorbike but again he gesture to refuse it.

          “no, it’s ok.”

          “o-okay,” I lose my smile because of his coldness…

          “just send me the location…” he added that bring back my smile in my face.

          “thank you…” I mouthed and then she noods. “by the way… your number?” i asked and gave my phone.

She type for a while bago nya ito ibinalik sakin.

We both walk towards the parking silently and drove our motorbikes.

She maybe can’t hear it but…

I missed him…

---

We stopped at the nearest Restaurant.

Hinintay ko siyang makababa bago ko inilahad ang kamay ko but again, he refused. Binawi ko nalang iyon at sinabayan nalang siya sa paglalakad hanggang sa makarating kami sa pinto.

Inunahan ko na siya para mabuksan yung pinto bago kami pumasok nang elevator.

Wala kaming kasama roon kaya malaya naming natanggal ang aming mga maskara. Binaliktad namin ang aming mga Jacket na parehas itim ang likod kaya natakpan ang tunay na kulay nito. Ganto ang ginagawa namin para kung may sumunod man samin ay malito sila. I glance at her while hes removing his pony tail. bumagsak sa dibdib nya ang…

maikli niyang buhok?

He already cutted her long gray hair before… He really removed his past figure, but his beauty is still in his face, blooming like a flower.

Pinagmasdan ko lang sya hanggang makarating kami sa middle building kung saan mayroong foreign foods. the first floor is for Filipino foods — the Middle is for Foreign Food, and the last one kasama na ang rooftop ay pang VIP.

As we approach the table, I’d gently place my hand on the back of his chair, pulling it out for him…

Then, I offer my arm, helping him to sit down comfortably… buti nalang tinanggap niya na iyon. and as he lower himself into the chair, I slowly push it back in, making sure his snug and secure…

I face him and gave him a smile before I sitted in the other side of the table.

          “Good evening Ms. and Mr. here’s the menu…” a girl politely said and give us the menu.

          “we’ll have the special of the day and if she add more, wrote it” I said.

          “just this Chiko rolls and Barramundi” he said.

It’s an Aussie dinner, a good choice.

          “and… for your drinks? Ms.? Mr.?”

          “Martinni for me…” I said

          “Cosmopolitan” Aly said and gave the menu back to her.

I gave also mine and then the girl vows and leave.

           “a-ah… Kamusta ka?” i broke the silence between us. I felt like im drowning in it… He’s not like that before… Di ako sanay.

           “I’m now ok, you?”

           “I’m good” even if my heart shouting that im hurt rn because of his cold treatment… “k-kailan ka pa nakauwi?”

          “last week of November. Umuwi lang ako dahil request ni Cloe.”

          “well, im lucky to see you again bago ka man bumalik sa bago mong tahanan… a… I miss you…” I finally say what’s on my mind. I waited with bated breath for a response. But he just turned his face with a blank expression.

I’m about to opened my mouth again, to talked to him… but the words caught in my throat as his expression shows distant and cold that as if I was just a stranger.

As the minutes ticked by, the silence became almost unbearable. Hanggang sa dumating nalang yung pagkain na tahimik lang kami… We shared the food and eat it without a noice between us.

I secretly looking at his face while he’s eating and smiles as he have his emotion again. Even at a simple things, makabawi man lang ako…

Ninamnam nalang namin ang pagkain hanggang sa matapos ito bago ko siya inihatid sa kanila.

Nang nasa harap na kami ng gate nila ay lumapit ako sakaniya nang makababa na rin siya sa motor niya para magdoorbell.

Kanina ko pa gustong sabihin at gawin to… inuunhan lang ako nang takot at kaba… pero I feel like im drowning in it, at ang hirap umahon…

He clicked the doorbell two times and faced me again…

She’s about to speak but i cutted it when my arms wrapped around his hair and shouder. I hug him gently to express how much I miss him.

          “I-Im so… so sorry, Aly…” my voice cracks as I’m holding my emotion.

We stayed on that position for a moments before i finaly loosened my hug. Dumating narin kasi yung katulong niya kaya’t nararapat lang na palayain ko na siya sa mga bisig ko…

I walked towards my motorbike and gave him a thankful smile before I wear my helmet.

          “Bye… Ganda…” I said and left them there.

---

Calver’s P.O.V

I waited here for an hours just to saw Aly… Kahit hating gabi na ay nagtyaga ako dahil alam kong di pa siya nakakabalik.

Actually kanina pa ako rito ngunit naabutan ko siyang umalis kaya’t minabuti kong antayin nalang siya.

We need to talk… kaylangan ko na siyang makausap at itama ang lahat bago pa siya umalis ulit…

Naka kotse namn ako kaya’t nagtyaga parin ako. Tanging wine lng ang kasama ko at ang cellphone ko. Checking if may social media acc ba siya, ngunit wala kahit ni isa.

The time passed by until midnight ay dumating narin siya sakay nang motorbike niya but to my surprise…

He’s with someone…

Bumaba sila sa kanya kanya nilang motor at nagdoorbell sa loob. And the next thing happened made me stunned in silence, trying to process what I’m seeing.

My grip on the steering wheel tightened as i felt a surge of jealousy after the guy hugged him and He didn’t move or removed his hand. Instead, he seemed to… lean into the hug.

My heart sank. I felt like I’d been punched in the gut. I couldn’t look away. I was transfixed by the scene unfolding before me.

          “is he his new boyfriend?” My mind asked. But, also realized that he really moved on and been living his new life for seven years.

And now….

I’m just a relic of the past…

CHAPTER - 15

A:

another chapter today…

sensya

gabi ako

nakakapagupdate

dahil busy huhuhu, isa lang to so enjoy nyo muna bawi ako next time.

---

Aly’s P.O.V

Tanghali na akong nagising dahil anong oras na ako nakauwi kagabi. sakit pa nang katawan ko pero okay lang atleast, nalet go ko na yung isa sa bahagi ng nakaraan ko.

I’m done with being a Gang Queen, I was just once became one because I seek for protections and connections. Di ko nga rin inakalang matatalo ko sila even if karate at taikwando lang ang natutunan ko sa home schooling. but blessings in disguise dahil nakatulong yun sa pagkuha ko nang justice sa pamilya ko. Salamat nalang talaga kay Asia.

Siya yung batang nakita ko sa iskinita sa gilid ng bahay namin, nakikipag-away. Mas matanda siya sakin ng isang taon. Duguan na siya noon at hinang hina na dahil babae at apat na lalaki ang bumubugbug sakanya kaya tinulungan ko siya.

Doon niya naikwento sakin lahat ng tungkol sa Arena kaya pumunta ako roon at sinubukan nang dahil sa natalo ko lahat ay humanga sakin si Asia, naging magkaibigan kami at nagpatuto siya sakin ng lahat nang alam ko sa karate at taikwando. Kaya ganun na lamang kalaki ang tiwala ko kay Asia dahilan na siya ang piliin kong pumalit sakin bilang Queen ng Arena.

I let it go now because there’s no point pa para magpaka queen roon, as i said tama na sakin yung ilang taon kung naging parte sa Arena.

I’m now one of those Goddes of our Arena, simply mean that i’m retired but undefeated.

I’ll focus to this last battle of mine.

Bakit kaya galit na galit sakin ang Mira’s at kahit 7 taon na ang nakakalipas ay di parin nila ako nakalimutan?

We meet also at the Arena before. Kasama sila sa natalo kong prensesa noon sa Arena. Pero pala-isipan sakin kung pano sila naging magkakilala ni Queenie na nagpaggap pa bilang ako. Di ko rin alam pano nila ako nakilala bilang Queen.

Pero isa lang ang alam ko, marami silang alam tungkol sakin at malalim ang pinaghuhugutan nila kaya’t nais nila akong mawala sa mundo.

Pero kung ano man yun, hindi rin ako papayag na maging kwento nalang.

Matagal nakong walang kinakatakutan dahil naranasan ko na yung pinakamasakit na parte nang buhay ko…

Yun ay ang masira ang kaarawan ko na bumawi sa buhay ng magulang ko at buong angkan ng Roxelle.

Maging ang anak kong di ko man lang nasilayan dahil nawala ito sa kagagawan ng dapat ay pamilya niya rin…

Pero kagabi… Hindi ko nagawang magalit kay Carl.

Ramdam kong bumabawi siya sakin sa lahat nang ginawa niya sakin kagabi…

Nilibre niya ko, ang gentle man niya pa.

Ayuko mag-assume, pero may nararamdaman ba tagala siya sakin noon? Di namn kasi yun klarado nung nag-aaral pa kami. Si Mike at Calver lang nmn yung naaalala ko kong nagpursue sakin.

Tapos pagka-uwi… Niyakap niya ako na para bang sising sisi siya at matagal niya nang gustong gawin iyon. or baka nag-aasume lang talaga ako? Buong gabi di ko inexpect na ganun pa rin siya sakin gaya nang dati pero mas romantiko lang sana yung kagabi.

Di ko nga lang naenjoy dahil naiisip ko pa rin yung nangyari 7 years ago…

Pero kahit ganoon ay naenjoy ko yung pagkain dahil namimiss ko na ang mga Aussie food.

Pero kung tutuusin… Wala namn siyang kasalanan sakin. wala siyang nagawang mali. ngunit pamilya niya yung dahilan nang sakit sa dibdib ko. kaya twing nakikita ko siya ay naaalala ko yung sakit dulot nang magulang at kapatid niya sakin.

---

Someone’s P.O.V

         “Ma, umalis na raw siya sa Arena kagabi. kailan pa natin gagawin ang plano? Baka umalis lang rin ulit iyon at di nanaman natin makita nang ilang taon” nakuyom ko ang kamao ko dahil sa sinabi niya. nanggalaiti ako ulit sa galit habang inaalala ang mga alala alang patuloy nananakit sakin.

          “pagdating nang kakambal mo sa sabado. gagawin na natin ang pano” may diing ani ko.

Sakit ang dulot nang kahapon. Galit ang dala ko araw-araw. At paghihinti ang gusto kong wakas!

Ang batang hinayaan kong mabuhay ay siya palang magpapabagsak samin!

Muli nya akong ipinatapak sa lupa matapos ang pitong taon nyang mawala.

Maghintay ka lang huling Roxelle,

KUKUNIN KO RIN LAHAT NANG SAYO

!

CHAPTER - 16

A:

goodddd morninggggggg!

---

Calver’s P.O.V

The dim lights and smooth jazz playing in the background seemed to match my melancholic mood while nursing a whiskey here in the bar.

7 years passed without him, but still our memories still lingered and refused to be forgotten. The weight of my mistakes crushed me lalo na nang makita ko siya kagabi… Habang kayakap nung lalaki…

I furrowed my brow as I gazed into my glass of whiskey and watch the waves of the amber liquid inside it. I couldn’t help but think of him,

my Gay

. I remembered the first time we met and a spark that flows in me every time his skin touches mine, the way we fought dahil sa pang aasar ko, the moment that these friends kidnapped him just to tease him and see his cuteness reaction that fitting my “ wife material “ standards, and now? mas gugustuhin ko nalang na bumalik sa panahong nagseselos pa siya sa iba dahil nagugustuhan niya na rin ako… the years running so fast and all those moments turn into memories in just one flick of a snap. A bitter smile curves in my lips as his sweetnes, our love, our best night in a car – it all came flooding back in my head.

          “hey, Calver? san ka na naka abot? kanina ka pa nakatitig jan sa iniinom mo…” Rhea asked after noticing my distant stare.

          “Okay ka lang ba par?” her twin, Echo asked so I nodded, not wanting to get into a conversation. But as I continued to sip my drink, I couldn’t shake off the feeling that a part of me was still connected to Aly.

          “kaya nga tayo nagbar para magsaya eh, but seems you’re still in your saddest world… tara sayaw?” pag-aaya nila.

          “I’m okay… Enjoy your night, iinom nalang muna ako rito” I said and sip agin in my drink. Sumunod naman sila at naiwan ako mag-isa…

          “you seemed not okay, ano nanamn ba problema mo? you can tell me, magkaibigan namn tayo diba?” Rhea asked as she sat in her seat again. di ako sumagot… at wala akong balak sagutin… “it’s Aly… right? the one who prison you in the cave of your sorrow…” she added so I look at her.

          “I’m the one who broke him, and this is what i deserved”

          “so mahal mo pa rin? tagal na nun right?”

          “Siya lang naman ang minahal ko…” I answered that makes her chuckles.

          “karma hitting you so bad haha, babaero ka diba? ngayon di ka makalaya sa isang taong sinayang mo? Sa bakla pa…” my eyes sharper as she says that words.

          “Aly is not just a gay… his everything to me… and I’m still love him, whoever he is…”

          “bakit ako ba? hindi mo ba ako minahal?” she asked that stopped me for a minute “parang sinabi mo lang din na kabilang ako sa mga babae mo”

          “you know how much I love you before, but you left me”

          “iniwan kita dahil sa pag-aaral ko. masama bang gusto kong tapusin yung pag-aaral ko dahil yun yung gusto ko? Sabi ko namn sayo, babalik pa rin ako… kaso… sumuko ka na…”

          “its done… we’re done…”

          “bakit? hindi mo na ba ako mahal” I refused to answer dahil wala akong maisip na masagot sakanya. “or mas magandang sabihin na hindi mo talaga ako minahal”

          “Minahal kita noon Rhea, you know that! I even enter the same section just to be with you… pero iniwan mo ko… nag-aral ka sa ibang bansa for what? Bakit di nalng sa school natin? parehas lang namn skwelahan at parehas nang tinuturo.”

          “pero bumalik namn ako diba?”

           “bumalik ka after 1 year… I already moved on at Mahal ko na si Aly nun”

          “haha, that’s the funniest words I heard from you… 1 year naka move on ka sakin? tapos kay Aly 7 years ka nang nakakulong? Calver alam mo ba kung gaano kasakit saking marinig yun? I choose to study abroad para makasama si papa… sabi ko babalik ako… pero sa pagbalik ko may mahal ka nang iba… at sa kapwa mo pa!”

          “stop it Rhea, di mo kilala si Aly…”

          “that’s bullsh*t Calver… pinagpalit mo ko sa bakla!”

          “I said enough!” I shouted.

          “your v*gina can’t be an assurance to be loved, Rhea. matalino ka, you should know that” I said before I put down my glass and stand to leave the place.

As the night wore on, the bar emptied, and the music slowed to a mournful whisper.

I walked towards my Car. And enter to drive.

           “pinagpalit mo ko sa bakla…” her words echoes in my mind making me clenched my jaw and held the steering wheel so hard…

I knew I didn’t deserve you, Aly. I didn’t deserve his love, his forgiveness. But all I know is Mahal ko siya at patuloy na minamahal kahit ano pa siya…

They maybe can’t understand me why? but he’s the one I wanted to be with… for the rest of me… Even if he’s just a

Gay.

As I left the bar, I caught a glimpse of myself in the mirror in front. And for a moment, I saw a stranger staring back at me, a stranger who had lost his way, who had lost the love of his life. the cold air from the AC touches my skin, feeling the sting of my tears. I don’t know if I still have a chances to love you again, Aly. But I would never forget the love we shared…

The love I destroyed

.

CHAPTER - 17

A:

good

morning

, enjoy this 2 chapters…

---

Aly’s P.O.V

Kakatapos ko lang kumain nang umagahan nang biglang tumunog ang cellphone ko.

          “Yaya Anda, I’m done eating na” I said bago ko sinagot yung tawag. “Hello?”

          “sissy busy ka?” tanong ni Cloe sa kabilang linya.

          “di namn gaano, bakit?”

          “may susuutin kana ba sa kasal mo? Tara shopping tayo, nag-aya kasi tong dalawa… Di pa raw sila ready kaya magpapatulong daw sana sila sayo… kaingit daw kasi yung suot mo hehehe ” she answered thats why I chuckles.

           “okay, wait me for a minute”

           “YEYYYYYYY!” rinig kung sigaw sa kabila… kilala nyo naman na siguro kung sino yun. yeah, tama kayo… sino pa ba?

           “ingay mo sissy sakit sa tenga!” ani namn ni Kate kaya natawa nalang kami.

Di naman na ata mababagonyung babaeng yun, since birth na ata yun.

           “sige antayin nyo nalang ako” I said bago ko ibinaba yung tawag at dumeretso sa banyo para maligo.

After maligo, nag-ayos nang sarili hanggang sa okay na bago ako sumakay sa Kotse.

Kotse gagamitin ko para safe ako, bullet proof to para kapag may nangyaring hindi maganda, safe ako. lalo na ngayong may bago akong kalaban.

Pinagplaplanuhan ko pa yung pagsugod ko para mas maayos ang galaw na gagawin ko, nagpapakundesyon rin muna ako nang katawan para malakas ako if ever mano mano, ready na rin namn yubg mga g*ns if ever bala sa bala ang labanan… di ako pwedeng magpakampante dahil di ko alam kung anong taktek nang kambal ang gagawin nila sakin that’s why I needed to be wise. Kaya palagi akong nasa hide out nung mga past days with Asia para sa kagamitan at pagpapalakas ng katawan ko.

Nang makarating ako sa bahay nila Cloe ay nasa labas na sila nag-aantay.

           “woww gara nang kotse mo Aly!” ani ni Aya matapos nilang makapasok sa loob.

           “kanila Daddy to before, pinaayos ko lang at pinapalitan ng mga bagong materyales para safe.” I answered bago pinaandar ang kotse.

           “hilig mo talaga sa itim no?” Kate asked kaya napangisi lang ako.

           “I do really love black because for me it’s symbolized me before, no emotion shown, lonelyness, and a shadow seeking for justice”

           “katakot naman…” as usual, Aya being a matatakutin and childish.

           “well now? okay ka na ba?” Cloe asked.

I stopped for a bit. but to be honest, I’m still on my process but I don’t wan’t them to be involve again.

I’ll fight this.

Gulo ko to, ako ang aayos sa sarili ko…

            “well, okay ka man or hindi… just always remember, andito lang kami Sissy”

            “thank you…” sagot ko bago kami kinain nang katahimikan.

            “ay tekaaa! San pala tayo bibili? sumakay tayo agad di pa nga natin napaplano kung saan bibili?!” bigla kung naihinto ang kotse matapos basagin ni Aya ang katahimikan namin.

           “shvta ka Aya, papatyin mo ba kami sa nerbyos?” Cloe reacted kaya napapeace sign namn si Aya samin. Buti nalang talaga at walang naka sunod samin kundi buhol buhol kami rito. Kala ko pa namn safe na kami sa masamang mangyayari, masa loob pala ng kotse yung papaty samin.

           “sorry na, bigla ko lang kasi naalala ehh”

            “bigla mo rin kaming mapapat*y”

Hayss sabi na nga ba di na mababago to eh!

Napailing-iling nalang ako bago pinaandar muli ang kotse.

            “wag na kayo magtalo jan, it’s okay atleast safe tayong lahat…”

             “Sorry talagaa mga sissy natanong ko lang para di masayang Gas ni sissy Aly… mag ukay nalang kaya tayo no? Para makamura?” suhestyon namn ni Aya

            “well sabagay kasi isang araw nyo lang din namn susuutin… No need nang magarbo…” Cloe just agreed but not me… minsan lang kaya ikasal yan so we need to be formal there, will yeah may mga pwede namn sa ukay but… Para san pa at naging kaibigan nila ako diba?

           “well may alam akong malapit…” Kate said then saka siya tumingin sa highway na para bang hinahanap yung lugar.

           “nope, hindi tayo mag uukay… just sit there and relax” sabat ko na na nagpakunot namn sa noo nang dalawa sa likod.

Kami kasi ni Cloe nakaupo sa harap at sa likod namn yung dalawa.

           “at saan namn tayo pupunta aber? wala pa kaming pera Aly, di pako college instructor, nagmamasteral palang ako huhu”

           “ok lang namn kung libre mo haha, kidding”

           “just like I said, just relax there, ako nang bahala and btw, good luck sa masteral mo Ma’am Aya”

           “thank you, sana nga makapasa eh…”

           “papasa ka niyan eh ikaw pinakamatalino sating tatlo nong elementary at highschool.” pang-alo namn ni Cloe.

Pagkadating namin sa LUXI Mall ay agad na rin kaming bumaba.

           “wowww ang laki namn neto Aly…” manghang ani ni Aya habang buka ang bibig sa pagkamangha pero agad din nawala yung excitement niya “halatang mahal rito”

           “puro ka kalokohan Aya, tara na sa loob” pag-aanyaya ko sakanila at pumasok namn kami sa mall dumeretso kami sa elevator para pumuntsa sa third floor, foods kasi yung sa baba, iba ibang nangungupahang mga kainan then sa bandang gilid ay parking lot, sa secong floor namn ay gamit sa mga bata, 3rd floor ay yung mga damitan. 4 floor namn ay ang mga gamit sa kusina at sa bandang likuran ang mga opisina nang mga staff rito.

Pumunta kami sa area nang mga damitan. yung pinuntahan ko nung bumili ako nang pang reregalo sa kasal nila. Can’t wait para makita na nila yun. for sure magugustuhan nila yun.

             “Good Morning Ms. A and Ma’am’s” agad namn silang nagsitinginan sakin habang kunot ang noo kaya tinaasan ko sila ng kilay.

             “bakit?” maang mangan kong ani na mas lalong kinakunot ng mga noo nila.

             “bakit Ms. A tawag nila sayo? Ikaw ba may-ari nito?? umamin ka dito ka ba nagtago? Sa lawak nito di ka talaga namin mahahanap. ikaw ba yung may kambal na aha— aray naman Cloe!” Usal ni Aya nang makurot sya sa tagiliran ni Cloe kaya tumawa kami.

           “kung saan saan umaabot utak mo Aya. nagpapaniwala ka sa mga sabi sabi at saka sa ano yun… hindi dito, baliw na to” Kate said na nagpeace sign namn ang isa.

          “Sorry namn kala ko lang kasi”

HAHAHAH

CHAPTER - 18

Carl’s P.O.V

Maaga akong nagpunta sa Mall para sa bagong utos sakin ni Ate. She called me earlier because she needs to know how long the Area that LUXI Mall can gave us for our partnerships dahil finally the owner just approved our collaboration, but first we need to settled all the deals bago kami mag proceed sa pag ship nang mga Cars.

We both grab the opportunities dahil they gave us areas sa dalawang branch nila which is sa America and dito sa Pilipinas.

No wonders magaling namn talaga si Ate sa mga negotiations kaya di na ako magtataka kung bakit nakuha namin parehas.

Pagkapasok ko sa Mall ay dumeretso ako sa elevator… While standing inside the elevator waiting to reached the 4th floor, I remember the day na magkita kami ni Aly sa second floor nito kasama ang baby niya, and if I’m not mistaken is Elle ang pangalan nun. Sa may Arcade ako nun umamin sakanya nang nararamdaman ko… Sadly di ko siya pinursue noon… I stupidly gave way… kaya heto ako ngayon… Wishing everyday to atleast I’m in his side and making him feel na mahal ko siya. Honestly, I’m planning to court him to pursue what I lose before… Hoping he gave me chance. How I wished to have a sign na dapat ko siyang ipursue but with or without, I’m willing to risk…

Pagkahinto nang Elevator ay lunabas na ako roon at naglakad tungo sa Office Area para sa request ko.

They approach me well and for a minutes na pinapaliwanag sakin ay biglang may pumasok sa loob.

           “ is this the sign i wished earlier ?” tanging natanong ko sa isipan ko nang makita siya.

---

Aly’s P.O.V.

           “Ms. A, excuse me lang po. Tumawag po si Sir Aris pinapapunta po kayo sa office dahil may deal raw po” sabi nito kaya agad namn akong tumayo mula sa kinauupuan ko habang patuloy sila sa pagpili ng mga gamit.

          “excuse me muna mga Sissy, may importante lang akong pupuntahan… just get what you like… Libre lang yan” I assured them na sinagot namn nila ng ngiti.

           “sure ka talagang libre to ahh? hirap pa man din pumili”

           “ewan ko sayo Aya, may pupuntahan pa ako… Ingat kayo rito and if something happened just call me”  i said before gave them a smile and left the fitting area.

Dumeretso ako sa elevator papunta sa taas and after ay dumeretso na ako sa office area.

They already talking ng pumasok ako sa loob ngunit nanglaki nalang ang mata ko nang makita si…

            “Aly?” bigkas niya sa pangalan ko nang nagsalubong ang mga tingin namin.

            “Ah, andito na po si Ms. A, the Property owner of this Mall. Good Morning Ms. A, pasensya na po kung naabala kayo, tumawag kasi si Sir Aris eh”

           “No it’s okay… andito rin namn ako so I can manage. so Good Morning Mr. Carl.” I said expressionless.

           “A-ahh, I’m just here to see the Area your company gonna gave us for the collaboration”

           “well I’m sorry, but what collaboration? kuya didn’t tell me anything about this…” i said and open my phone yo check.

           “ohh, its about the Cars? well, tara sa baba andun lahat ng nais mong makita. It’s either the place or the width.” ani ko sa mahinahong boses dahil kailangan kong isantabi muna ang nakaraan sa trabaho.

And just to clear, im the Property Owner of the Mall dahil sakin nakapangalan ang lahat ng mga documento nito habang si Kuya Aris namn ang CEO. Si Tita ang unang nagmanage ng Mall simula nang mawala ang mga magulang ko. And tinurn over niya yun kay kuya nung SHS dahil tumatanda na raw siya. then sooner malilipat narin sakin but habang kaya pa namn ni kuya ay siya pa rin ang magmamanage bilang respeto at siya rin namn talaga ang nakaka-alam sa mga ganyan.

Well nung pumunta akong Australia ay nag-aral ako ulit and Business Management na kinuha ko then after ko grumaduate ay ipinakilala na ako bilang property owner nitong mall. and these past 2 years nakuha rin akong model sa Australia dahil rito, marami ang nakicollab saming mga dressmaker and fashion designers at isa ako sa napili nila bilang modelo nila.

I grabbed it para may pagkabusyhan ako at di ako madepress ulit. but I always tell them to cut my face and put “A” as my name to hide my identity kaya kahit worldwide pa ang Mall namin ay walng makakakilala sakin.

Tahimik namn kaming bumaba sa 1st floor and inumpisahang pag-usapan yung area na sinabi sakin ni kuya kagabi. Dito ko rin nalaman na nagtratrabaho pala sa C.C. Cars si Carl after daw niya grumaduate sa STEM noon sa school. Nag-aral raw syang mechanical engineering and yun after nun ay nag apply raw sya sa America.

While he’s telling me the story I acted like I don’t care… wala lang… I just want to show them that I already detached myself to them. but honestly naaawa ako the way his eyes softened while looking at me without any emotion.

           “… and thank you for your approval Aly, if you dont mind… pwede ba kitang ayain ulit kumain sa labas? magtitwelve namn na” he asked.

          “kasama ko sila Cloe nasa taas sila naghihintay. kaya di kita masasamahan ngayon” I said.

          “ah… sige next time nalang siguro. pero let me be with you… I mean, samahan na kita pataas ulit…” di ko nalang siya pinansin at tumuloy na sa Elevator.

Pagkarating namin sa Area na pinag-iwanan ko sa tatlo ay busy sila sa pagrampa at pagtingin kung bagay ba sakanila yung mga dress na napili nila.

di pa nga pala ako nakakapili.

          “cream ang theme?” I asked after kong makalapit sakanila.

          “yes… ohh wait? bat andito ka Carl?” tanong ni Cloe nang makita si Carl sa tabi ko.

          “ah, wala… may pinag-usapan lang kami ni Aly” sagot namn nito…

          “Ahh, something important pala ah?”

          “Oo nga eh, kala ko bagay… tao palaaa…”

          “kelan paaaa?”

Sinamaan ko sila nang tingin dahil sa panunukso nila. Baka kasi anong isipin nung isa.

            “luka… baka gusto nyong di na libre mga yan!” pananakot ko na tinawanan lang nila. I even heard a chuckles besides me so I guess natawa rin si Carl.

            “joke lang ito naman, btw ito yung napili namin para sayo… suot mo naaa, bilisss! para makita na natin kung bagay ba.” Cloe gave me this different dresses and pushed me gently to the firting room.

Pagkapasok ko sa loob ay inumpisahan ko nang isukat ang mga damit na to.

---

Carl’s P.O.V

nang makapasok si Aly sa loob ay inaya namn nila akong umupo sa waiting area rito sa loob.

And after a minutes ay bumukas na ulit ang pinto nang kaninang pinasukan niya.

As the fitting room door swings open, ay sandalian akong na-istatwa ng makita siya. naramdaman ko rin ang pagbilis ng tibok sa aking dibdib… I feel the same feeling before that making my heart skips a beat. Sa loob nang ilang taon kong nabubuhay sa mundo ay tanging siya lang ang nakakagawa sakin ng ganto. ang baliwin ang puso ko…

Aly step out the fitting room… and my eyes can’t help but to scan all the details of him..

Can’t deny the fact that he looks really gorgeous with that ankle length dress na halos pumantay lang sa kulay nya ang tone nito. The dress also hugs his curves in all the right places, accentuating his tiny waist – it’s nothing short of captivating.

Binagayan rin ito nang brown niyang buhok na umaalon hanggang sa kaniyang balikat.

          “grabi ang ganda mo talaga Alyyy” Aya said dahilan nang pagngiti ni Aly.

And the moments he gave us a bright smile lights up all the side of the room.

And fvck!

He look absolutely breathtaking… and… I feel my chest pounding even faster after that smiles reached my heart.

Argh! Im…

I’m still inlove with him…

CHAPTER - 19

A:

two chapters nowwww hehehe, enjoy!

---

Someone’s P.O.V

Agad kaming bumaba nang kotse at niready ang sarili namin nang makarating kami sa bahay ng mga Roxelle, nagpanggap kaming mga bangungekta nang basura. Habang pakalat kalat sa kalye sa harap ng balay nila. gagalaw na sana kami ayon sa plano nang may kotseng huminto sa gate.

Napangiti nalang ako nang makitang bumaba ang isang babae sa kanyang kotse at pumindot ng doorbell.

May nakabuntot sakanyang lalaking nakamotor… Bumaba rin ito sa kanyang motor at lumapit sakanya.

Sumenyas ako sa mga tauhan namin at sa kakambal ko na maghanda. agad kasi kaming inutusan ni Mama nang makauwi ang kakambal ko nung isang gabi.

Dahan dahan kaming lumapit sa kinaroroonan niya habang junwari ay kumukuha nang mga nakakalat na mga basura.

Lumapit na ang isa sakanila at kinausap yung dalawa.

---

Aly’s P.O.V

Nakauwi na ako pero di muna ako agad lumabas dahil may mga tao akong nakita sa paligid.

Maga-alasais na nang gabi kaya nakaramdam ako nang kakaiba. Chinat ko si Yaya Anda na maging Alerto at pagbuksan ako nang pinto para oras na may gawin sila ay agad akong makapasok sa loob. Kinuha ko rin sa storage box ng kotse yung baril ko ay ipinasok sa maliit na bag na dala ko bago ako bumaba nang kotse para magdoorbell.

Sumagot namn si yaya Anda at binuksan niya na rin yung pinto sa likuran ng bahay para kung may mangyari ay agad kaming makalabas roon, pinalabas niya rin muna si Kuya Gudo, yung driver namin kaso dahil sa katandaan ay humuhina na siya kaya hinahayaan ko nalang siya sa loob ng bahay at ako nalang ang nagmaneho sa sarili ko.

          “Ah, Aly…” tawag sakin ni Carl kaya’t nangunot ang noo ko.

Anong ginagawa niya rito?

Fvck!

          “A-anong ginagawa mo rito?” tanong ko.

          “minake sure ko lang na maka-uwi ka nang ligtas” ani niya saka itinaas ang kilay at pasimpleng tumingin sa gilid na animoy nagsasabing may kakaiba sa paligid.

          “yeah, hayaan mo na. wala pa namng ginagawa” mahinang sabi ko bago dumating si yaya sa gate upang buksan pero di pa man ako nakakapasok ay may tumawag samin.

          “hello po ate, may mga basura po ba kayo jan? kukunin na ho namin kami po yung inutusan nang baranggay na kumuha nang mga basura rito at magbawal na rin po sa iba na wag na hong magtapon nang basura kahit saan.” ani nang isang babae nang makalapit siya samin.

Basuresa lang pala.

          “ah, kayo ba yung kumukuha ng basura? Teka sandali…” ani ni Yaya Anda saka pumasok ulit sa loob. pagbalik niya ay kasama na nito ang tatlong itim na lagayan ng mga basura. tinulungan siya ni Carl sa pag-abot sa mga babae ngunit sa isang iglap at biglang dumaing si Carl nang maiabot niya sa babae yung mga plastic.

Agad kung iniyuko si Yaya Anda at binaril yung isang babaeng nasa gilid nang bahay.

Buti nalang at nasa tapat namin yung kotse kayat nakagapang si Yaya papasok nang bahay.

Pwersahang binunot ni Carl yung nakapasak sakanyang maliit na kutslyo  saka sinapak yung babae. Nang makaangat ito ay agad ko itong binarl sa kanyang ulo.

Nilapitan ko sa Carl at saka hinila pagapang sa loob nang gate at agad na sinara iyon ngunit napahinto kami nang ginulat kami ng pagsabog sa likuran namin kaya’t agad akong lumingon.

Tang*na! para akong nanigas sa kinatatayuan ko habang pinapanood yung kotseng lumiliyab.

Napakuyom ako sa galit dahil isa iyon sa alala ala ng magulang ko sakin!

Babalik sana ako para bweltahan yung gumawa nun ngunit pinaulanan nila kami ng bala, kaya agad kong hinablot si Carl at itinakbo sa loob nang marahang buksan ni Yaya Anda ang main door.

Agad namin iyong isinara at inakay namin si Carl na namimilipit dahil sa natamo niyang saksak.

          “yaya Nina, yung first aid kit po!” sabi ko sa isa ko pang katulong sa bahay habang nanggigilid ang mata ko. “b-bakit ka pa kasi sumunod rito!” anas ko rito dahil nag-aalala ako sa kalagayan niya. Kung hindi lang sana siya sumunod ede hindi na siya madadamay.

          “d-dont w-worry… Aly!” agad niya akong niyakap nang niyanig kami sa loob ng bahay dahil sa malakas na pagsabog. Isa isang nagbagsakan ang mga bitak ng semento sa gilid nang bahay dahil sa muli nilang pagpapasabog.

          “Yaya umuna na kayo sa likod… Dalhin nyo si Carl”

          “ikaw po Ms. A?”

          “antayin nyo ko roon ng sampong minuto at kapag hindi ako makabalik sa ganong oras ay umalis na kayo… pipigilan ko silang makasunod sa inyo, bilisan nyo na! gamutin nyo siya…” sabi ko bago tumingin kay Carl, ibinigay ko sakanya yung baril ko upang may gamitin sila kung sakaling may makasunod sakanila roon.

Agad naman nila akong sinunod kaya tumakbo na ako paakyat sa kwarto ko. Ngunit muling nayanig ang bahay kaya napahawak ako sa pinto upang hindi matumba…

Mabuti na lamang at nasa likurang dulo tung kwarto ko kayat malayong maabot pa to ng b*mba nila.

Agad kong kinuha ang mga baril ko saka lumabas nang kwarto. Napahinto ako saglit nang biglang bumukas ang pinto kaya agad ko iyong pinaulanan ng bala habang pababa ako ang hagdan hanggang sa makapunta ako sa likod ng bahay namin.

Muli akong napahinto nang may mga narinig akong yapak ng takbuhan na papalapit sa kinaroroonan ko, marahil ay sa gilid sila dumaan dahil may mga ispasyo dun.

          “dito yun lumabas Mira!” sigaw nang isa mula sa likod saka binuksan ang pinto. Ngumiti ako sakanila bago ko siya pinaputukan at tumapon ng granada sa loob dahilan nang pagtalsikan nila sa kung saan saang parte nang bahay.

Sorry Mom, Sorry Dad, sira na yung bahay… Ani ko sa isipan ko habang pinagmamasdan ang kalat sa loob.

Isinara ko ulit yung pinto at tumakbo papuntang gate tungo sa kagubatan . Isinara ko iyon bago ako tumakbo sa dulo kung saan nakalagay ang isa ko pang sasakyan.

Ito naman ang kotseng regalo sakin ni Tita noon, ginagamit ko lang for emergency na gaya nito. Naandun na si Kuya Gudo sa loob at ang dalawa pang yaya habang sa likod namn si Carl nakahiga habang ginagamit ni Yaya Anda.

---

Carl’s P.O.V

Fvck! Asan ka na Aly!

Gustong gusto ko siyang puntahan ngunit pinipigilan nila ako dahil malala raw ang sugat ko.

Who cares about that fvcking cuts! He needs me!

          “wag na ho kayong magalaw Sir, baka mapagalitan ho kami ni Ms. A… sundin nyo nalang po siya… may tiwala kami sakanya…” sabi ng yaya niya kasabay nang mga yapak nang paang papunta samin.

           “tara na po kuya, sa west hospital, wag tayo sa malapit dahil baka masundan lang tayo nang mga yun doon.” ani ni Aly matapos niyang makapasok sa loob at umupo sa tabi ko. Iniayos ko ang pagkakaupo ko na inalalayan niya namn.

Nagkasalubong ang aming tingin ngunit agad rin siyang yumuko.

          “Sorry… N-nadamay ka nanamn tuloy…” ani nito.

Dahan dahan kong itinaas ang kamay ko at iniharap ang mukha niya sakin. hinawakan ko ang pisngi niya at marahang hinaplos iyon.

           “O-Okay lang a-ako Aly… ang i-importante… walang nangyari sayo…” mahinang sagot ko saka ngumiti ng mapait. “mas di ko kakayanin kung…

kung ikaw ang mawala ulit…

”

CHAPTER - 20

Aly’s P.O.V

Narito kami sa hospital kung saan dinala namin si Carl upang magamot ng tama ang sugat niya.

Pinauwi ko na yung dalawa naming katulong sakanila habang si Yaya Anda naman at Kuya Gudo ay pinapunta ko na sa lupang binili ko sa tabi ng bahay nila Ate Lily. Wala na silang ibang mapupuntahan kaya ibinigay ko na sakanila iyon… Pinatayuan ko kasi ng bahay yung lupang iyon bilang bahay bakasyunan kapag nagpupunta aki dun sakanila kasabay nang bahay na pinagawa kk para sakanila. pambayad man lang sa tulong na ginawa nila sakin. Kasi kung hindi dahil sakanila ay hindi na ako umabot pa sa taon na to.

          “cleared na Queen, inayos na namin lahat kasama ang kotse at motor ni King bago dumating ang mga imbestigador, pinalabas nalang namin na pinaparenovate mo yung bahay nyo. Kinuha narin namin lahat ng mga gamit na pwede nilang paghinalaan kasama na ang toy house mo. Buti nalang at may nahiraman kaming wrecking ball at Delivery Truck na malaki kaya’t isahan lang ang byahe namin.” sabi ni Asia matapos ko siyang utusan na linisin ang kalat sa bahay. Pinasira ko iyon lalo upang hindi imbistigahan.

          “thank you Asia… prepare all my things sa hide out, pupunta ako jan kapag ok na si King…. Di ko sila mapapatawad oras na may mangyaring masama sakanya at sa ginawa nila sa bahay ay sisingilin ko sila at hinding hindi ako papayag na hindi makabawi sakanila…”

---

Miralyn

P.O.V

          “pero Ma, hindi namin nakuha dahil may nangialam!” usal ko habang pinipigilan ang luha ko matapos niya akong pagsalitaan nang kung ano ano dahil lamang sa hindi namin nakuha ang Roxelle na iyon.

          “magtigil ka Mira Lyn! sa dami nyo walang nakakuha sakanya? nagdala ka pa nang tauhang sinoswelduhan mga wala namn palang kwenta, nalagasan pa kayo!” sigaw nito sa galit na para bang ang laki nang kasalanan noon samin… Ilang taon na ang nakalipas pero galit na galit parin siya roon… Di nga rin namin alam kong bakit, sumusunod nalng kami dahil sa takot namin sakanya bilang magulang namin.

          “pero Ma…” sabat nang kakambal ko ngunit maging siya ay pinatahimik ni Mama.

          “isa ka pa Mira Cris! may magagawa pa ba yang pero pero nyo? oh ngayon? Saan natin mahahanap yung Roxelle na yun? Pangalawang beses nyo na yang pagpalpak! Sa loob ng pitong taon wala kayong nahanap ngayon namn na naanjan nalang di nyo pa makuha? Paniguradong magtatago nanaman yun!” muling sigaw nito kayat hindi ko na napigilan ang sarili ko

          “eh bakit ba kasi galit na galit kayo sa taong yun? Wala namn siyang ginagawa satin ah! ni hindi ka nga ata kilala nun eh, bakit galit na galit ka sakanya?”

          “wala kang alam kaya magtigil ka jan! Malaki ang atraso samin ng mga Roxelle… Nararapat lang sakanilang maubos… pinalaya ko na nga yung batang iyon ngunit di ko akalaing siya pala ang kikit*l sa buhay ni Kuya… Dahil sakanya muling nasira ang buhay ko kaya’t sisirain ko rin ang buhay niya!”

---

Aly’s P.O.V

          “you’re okay now, but you still need to rest for a days here to avoid bleeding dahil sariwa pa ang sugat mo and para na rin sa mga gamot mo…” sabi ng doctor ni Carl saka ito tumingin at ngumiti sakin.

          “thanks Doc” pagpapasalamat ko rito bago siya umalis.

          “San ka na tutuloy ngayon?” tanong ni Carl kaya nilingon ko siya…

           “baka maghotel nalang muna ako.” sagot ko pero ang totoo ay sa hide out ako tutuloy upang planuhin ang gagawin ko.

          “pwede ka namn sa bahay muna habang naandito namn ako sa hospital…” sabi nito kaya tinaasan ko siya nang kilay.

          “Ayuko, alam mo namn ang nangyari samin ng mama mo… baka makita ko rin doon si… yung kapatid mo, wala akong planong magpakita sakanila” sagot ko bago umupo sa tabi niya, wala kasing upuan. nakakangalay.

Saka isa pa, baka anong isipin ng magulang niya tungkol samin ni Carl.

Gulong gulo nga ako sa sinabi niya kagabi…

          “ …mas lalong di ko kakayanin kung ikaw ang mawala ulit… ”

Tsk!

Napalingon nalang ako nang bigla siyang natawa nang bahagya.

          “may sarili akong bahay… hindi ako samin nakatira ngayon… actually 7 years na akong di bumabalik sa bahay na yon” ani niya.

Oonga pala nagtrabaho siya sa ibang bansa, kaya marahil ay nakapagawa na siya nang sarili niyang bahay.

          “kaya ko namn sarili ko… Ikaw ba ok ka na ba rito? maghahanap pa ako nang matutuluyan”

          “A-Aly… galit ka ba sakin?” tanong nito na nagpatigil sakin… hindi ko rin kasi alam… hindi ko masabi kung galit ba ako or hindi dahil kapag nakikita ko siya naalala ko yung sakit na dulot nang pamilya niya… ngunit wala siyang kasalanan sakin… pero kagabi, di ko maitatangging nag-aalala ako at natakot sa maaaring mangyari sakanya…. “Sorry Aly… I just feel like ang cold mo sakin… I mean, you’re not the same as the Ganda I met before… but… I understand you because you have your reason kung bakit ka nagbago… H-hindi lang ako sanay…” dugtong niya kaya humarap ako sakanya.

Kita ko sa mukha niya ang wangis nang batang inagawan nang laruan.

Nilamon kami nang katahimikan habang nakayuko siya at nasa tabi niya ako…

Sorry Carl…

I maybe change because… I had to…

I don’t wanna get hurt again…

I need to protect myself…

CHAPTER - 21

A:

update muna

now hehehehe maya ulit

---

Calver’s P.O.V

After kung magtake nang board exam sa Mechanical Engineering ay dumeretso ako sa bar to drink again… I graduated last year sa parehong kurso ni Kuya dahil yun ang gusto ng magulang ko para sa C.C. Cars namin sa America. Sinunod ko lang sila dahil nawalan narin ng dereksyon ang buhay ko noong mawala si Aly.

At tuluyan niya na rin ata akong nakalimutan dahil sa nakita ko nung isang gabi…

Uminom lang ako hanggang sa malapit nang dumilim sa labas at ramdam ko na ring may tama na ako, pero di ako umuwi… I drive myself to the cement*ry…

Now I’m kneeling before the tiny headstone and lights a candle.

         “Hi, baby… Daddy’s here. I know you’re not with us anymore, but Daddy don’t have someone to talk about my pain that’s why I’m here… Your mom is not with me anymore… She left me either… and maybe the one he’s hugging at the night I visited him is his new boyfriend… and it hurts me so much, baby…” I take a deep breath, trying to compose myself while remember what I saw….

           “I know it’s my fault that you’re not here with us. I wasn’t careful enough, I’m so sorry, baby… I can’t blame your Mommy if she blames me too about l-losing you…” my voice cracks as I struggle to hold back my tears.

          “But I can’t deny that… Daddy still loves your Mommy… I know I made mistakes, but I love her, and I miss her so much. All I wish is she could forgive me, but I don’t blame her for moving on.” I said as my tears fell down to my cheeks and gently touch my baby’s grave.

          “I wish things could’ve been different, baby… I wish we could’ve been a family… together… But life had other plans… and now… now I’m left here, talking to you… and loving your Mommy from afar…” I continue touching the headstone, feeling a deep sense of loss, longing, and break down in tears…

         “baby… it hurts me so much… losing you, losing your Mommy… it feels like my heart is shattered into a million pieces. I’m so sorry, baby. I’m so sorry I couldn’t protect you… I couldn’t keep you safe…” I said and sob uncontrollably, overcome with grief.

         “but, I… I’ll always love you, baby… and… I love and miss your Mom so much… all I want is our family,

our family that was supposed to be happy together… forever…

”

---

Aly’s P.O.V

           “yes po tita, sa hotel po muna ako tumutuloy ngayon dahil sa pagpaparenovate ko nung bahay. Nakita ko kasing may mga bitak bitak na and hindi na safe tirahan kaya uunti untiin kung ipapaayos… Dadalaw rin ho ako kanila daddy para magsorry but I know maiintindihan namn nila.” sagot kay Tita matapos niyang malaman ang nangyaring paggiba sa kalating bahagi ng bahay.

           “sabagay ok na rin yung pinarenovate mo dahil matanda na rin talaga yung bahay na yun, panahon pa ata yun nung mga lolo at lola mo sa side ng Daddy mo…”

           “Oo nga po, para na rin sa safety ko…”

           “sige anak, ingat ka jan… Magluluto pa ako nang dinner”

            “sige po Tita, byeee”

            “sige, bye” sagot niya bago ibinaba ang tawag…

Nagpatuloy na ako sa pagdrive papuntang hide out pero bababa muna ako sa cementeryo dahil madadaanan yun mula sa bahay namin. Galing kasi ako dun sa bahay dahil binigyan ko sila nang budget. Buong hapon ako dun dahil ilais ko rin yung iba pang gamit na nakatago at ako lang nakakaalam kaya natagalan pa ako buti nalang at meron pa akong isang kotse pero hindi pa rin maalis sakin yung sakit dahil alaala ang meron sa kotseng pinasabog nila. Maaring luma na iyon pero hindi matutumbasan ng kahit na anong bago ang kotseng iyon.

Nakuyom ko nalang ang aking kamay dahil sa galit.

Paghinto ko sa cement*ry ay halos wala ng tao dahil dumidilim na ang paligid.

Pagkapasok ko ay naglakad ako sa bandang likuran kong nasaan nakalibing ang magulang ko maging nang anak ko. Ngunit di pa man ako nakakalapit ay rinig ko na mula rito ang pigil na iyak mula sa dulo.

Para akong nakaramdam ng kung ano sa dibdib ko.

Sino naman kaya yun?

Nagpatuloy ako sa paglalakad hanggang sa makarating ako sa daanan malapit sa anak ko.

Dun ko nakita ang lalaking nakaupo sa sahig at umiiyak habang hinahaplos ang lib*ngan ng anak ko…

          “I wish things could’ve been different, baby… I wish we could’ve been a family… together… But life had other plans… and now… now I’m left here, talking to you… and loving your Mommy from afar…” ani nito habang patuloy na pag-iyak.

         “baby… it hurts me so much… losing you, losing your Mommy… it feels like my heart is shattered into a million pieces. I’m so sorry, baby. I’m so sorry I couldn’t protect you… I couldn’t keep you safe…”

         “but, I… I’ll always love you, baby… and… I love and miss your Mom so much… all I want is our family, our family that was supposed to be happy together… forever…” ani niya na tumagos saaking dibdib… nanggilid rin ang aking mga luha nang makita ko ang mukha niya…

C-Calver??!

CHAPTER - 22

Aly’s P.O.V

After confirming na siya nga yun ay para akong nastatwa sa kinatatayuan ko ngunit nang makita ko siyang mag aangat ng mukha ay agad akong tumakbo palabas ng sement*ryo habang hawak hawak ang dibdib ko at naguguluhan sa mga narinig at nararamdaman ko…

Nang makarating ako sa kotse ay agad akong nadrive paalis roon kasabay nang pagpatak nang mga luha ko saaking pisngi.

Patuloy lang akong umiiyak sa daan habang isa isang bumabalik ang mga ala-ala namin noon… Ano bang nangyayari sakin? Bakit ako nasasaktan sa mga sinabi niya? Bakit parang naguguluhan ako sa Calver na nakita ko kanina at sa Calver na nagpahiya sakin noon na dahilan nang pag-alis ko…

Umalis ako para lumayo sa sakit…

Umalis ako para makalimot…

Lumayo ako para magsimula ng bagong buhay…

Pero…

Pero bakit parang kulang parin ako? bakit parang nakagapos parin ako sa nakaraan ko?

I feel like hindi ako buo.

Tears keeps falling in my cheeks like a falls of sorrow dahil akala ko nakamove on na ako… dahil akala ko okay na ako… pero nang makita ko siya ulit kanina… parang naaawa ako… parang nanghihina ako sa mga narinig ko…

Yun din ang nais ko eh… yung buo kaming masayang magka-kasama bonus nalang sana yung magkaroon kami nang anak naming dalawa, ngunit nasira iyon, at sila ang sumira sa pangarap ko! Sinira nila ang pamilyang dapat at masayang magkasama ngayon!

But even in the midst of my tears, I knew I had made the right decision. I had to leave, not just to escape the pain, but also to start again.

Huminto ako sa isang gilid at doon iniyak ang awa at sakit na nararamdaman ko sa Calver na iyon.

Awa para sa mga sinabi niya ngunit mas nangingibabaw sakin ang sakit na dinulot nila!

I wipe my tears and slowly calm myself. I’m surrounded by the silence of the night. and its darkness outside seemed to mirror my depths now.

As my emotion calmed down and my tears drying on my cheeks. I took a deep breath, knowing that I still had a long way to go… I should ready to face the future, no matter how uncertain it may seem.

Pinaandar ko nalang ulit ang kotse ko.

Nang makarating ako sa hide out ay agad rin nila akong pinagbuksan ng gate kaya ipinasok ko na yung kotse ko sa loob.

Dumeretso ako sa kwarto ko at nakita ko roon yung toy house na bigay sakin ng magulang ko… Pumasok ako roon at nahiga sa loob…

Kita ko sa kesame ang mga litrato namin nila Mommy at Daddy nung bata pa ako, kasama nito ang mga litrato naming magbabarkada, at nila Carl, Mike and Gil, and si Calver…

Muli ko nanamang naalala ang mga alala namin. Yung panahong sinagot ko siya… the first time we said “I love you” the first time we kissed under the pouring rain, and the first time we woke up together in each other’s arms.

Tears streamed down again in my face as I realized that the time tick’s too fast and all those moments were now just a memories. Memories na kahit kailan ay hindi na ulit maibabalik dahil sa sakit na idinulot nila sakin.

Sinira niya ang tiwala ko…

Sinira niya ang pagmamahal na ibinigay ko…

Yung pagkawala ng anak ko…

Maaaring unti unti ko na silang pinapatawad pero hinding hindi ko iyon makakalimutan!

---

Calver’s P.O.V

As I calm myself, i gave a smile to my babies grave…

           “I have to go now, baby… thanks for listening, I’ll visit you here on Christmas, I’ll celebrate with you… Wait me here ok? I love you…” I said and left my flowers there.

As I stepped out of the bar, the cool night air hit me, and I felt a slight buzz from the drinks. I took a deep breath, trying to clear my head, and began walking to my car.

I get my keys at my pocket to unlock the door. I open it wide and slid into the driver’s seat.

I started the engine and checked my mirrors, buckled my seatbelt, and began to drive.

The roads were quiet, with only a few cars passing by. I drove it slightly fast and then reduced my speed to a streets, leading me closer to Aly’s House.

As I turned onto the street, I sigh and smirks “baka andun nanamn yung lalaki” my mind said pero wala akong pake-alam, all I wanted to see is him…

I parked the car closer to her house, and turned off the engine. I look to his house but shocked to what I saw.

“A-Aly?” the only word I say after I saw his broken house.

Fvcked!

CHAPTER - 23

A:

ito na muna mga xiesse di ko pa nababasa yung next chapter eh haha edit ko muna…

---

Aly’s P.O.V

kasalukuyan akong nasa bahay ulit para asikasuhin ang mga nagtratrabaho rito at para ibinigay ko narin ang budget nila para sa pagkain nila… 2 days nalang kasi ay kasal na nila Cloe kaya’t sinusulit na namin ang bonding namin… Ilang araw nalang din ay pasko na kaya dapat ay matapos na itong bahay dahil babalik na kami sa Australia.

          “Tama na ho muna yan at nakapagluto na po si Aling Tes, meryenda na ho muna kayo” pag-yayaya ni Asia sa kanyang mga tauhan na sinunod namn nang mga ito. Napalingon ito sakin saka ngumiti.

Nakita na namin ang tunay naming mga mukha at masasabi kong apaka ganda niya. Magkasing tangkad kami, mahaba ang buhok niyang itim at straight na bagsak. Brown ang mata at apaka maputi ang balat at sobrang sexy niya talaga, kainggit. Di rin mahahalatang brut*l yan sa Arena sa rami nang pinabagsak niyan ay maintain pa rin niya ang ganda niya.

Siguro kung tunay na lalaki lang ako, siya ang type ko haha, sadly babae na rin ako now, for sure pinagkakaguluhan rin to sa kanila.

          “bal, kain ka na rin. lika na!” aya nito nang makalapit sakin at pinulupot ang dalawang kamay sa kamay ko. Clingy rin parang si Aya. paniguradong magkakasundo sila.

          “okay lang ako bal, ikaw kumain ka na… uy baliw haha totoo yan” ani ko sakanya nang marahan niyang tusukin ang dibdib ko.

Luka rin to, nakakalamang daw ako sakanya dahil d*de ang kulang niya. mayroon din namn kasi talaga siya maliit nga lang di raw kagaya nang akin na putok na putok… Well honestly lumaki namn to nang ganto kalaki nung nagbuntis ako eh…

          “kaingit, mamigay ka namn” iro nito kayat nagtawanan kami.

          “haha sabi ko sayo lumaki lang to nung nabuntis ako kaya magpabuntis ka na din”

          “ay, ayuko pa… di pa ako handa… di nga ako pinapansin ng crush ko eh…” sagot nito.

         “luh, sa ganda mong yan nakafocus ka sa crush mo? abah, kawalan ka no… Shvnga namn niya kung sasayangin ka pa”

          “hayaan mo na siya kambal, ineenjoy ko pa namn pagiging dalaga ko kaya go lang” sagot naman niya.

Sabagay… Enjoy lang muna talaga dahil darating din nman yung taong mamahalin siya. kung ipipikit kasi ay masasaktan lang siya.

And if you’re thinking why bal or kambal tawagan namin ay yun ay dahil parehas kami may kim sa pangalan. Kim Nashia pangalan niya habang ako namn ay Kim Aly. Kahapon kasi napagpasyahan naming wag na magmask para di mahalata ng mga kapitbahay at kung may umaaligid man na kalaban ay hindi sila makilala ng mga ito. Aakalin lang nilang normal na mga tao lang din yung mga naandito pero ang totoo ay lahat sila ay nasa Arena ko na pinamumunuan na ngayon nila Carl at Asia.

Mga kamag-anak rin kasi ni Asia yung iba jan kaya mapagkakatiwalaan namn. si Aling Tes namn ang nanay niya.

Nagkwentuhan pa kami nang nagkwentuhan hanggang sa dumating na ang hapon at padilim na ang langit. Nagpaalam na ako sakanila dahil may usapan kami nila Cloe ngayon na magbabar kami. last na party na daw namin bago ang kasal nila sa makalawa. talagang sinusulit na eh no? parang after ng kasal makukulong na siya. or baka may balak na siyang magpabuntis haha, can’t wait na mabigay sakanila ang regalo ko.

---

Pagkarating ko sa bahay nila Cloe ay agad namn na kaming pumunta sa bar na sinasabi nilang pinupuntahan nila ni Mike.

          “b-bakit?” tanong ni Kate kay Aya matapos nitong idampi ang kamay sa ulo nito.

          “may masakit ba sayo? may lagnat ka ba? bat parang ang tamlay mo ngayon Kate?” tanong nito. Tiningnan ko sila mula sa salamin sa harap. maging ako ay nagtataka kung bakit ang tahimik niya kahit ang ingay namin kanina pa. Ramdam ko ring may mali sakanya kaya’t paniguradong may hindi siya sinasabi.

          “w-wala… okay lang ako, may iniisip lang…” ani nito saka ngumiti ng pilit.

Naningkit ang mata ko at pilit binabasa ang mata niya. halatang nagsisinungaling siya dahil malungkot ang expression sa mukha niya. paniguradong nasasaktan siya ngayon. gusto pa sanang magtanong ni Aya ngunit nanahimik nalang ito dahil sinenyasan ko siyang hayaan na muna para makapagrelax siya.

malaman ko lang na dahil nanaman kay Gil to, susugurin ko talaga yung lalaking yun.

Pagkadating namin sa bar ay pumasok na kami sa loob at narito kami sa VIP pinatuloy. akala ko nga ay kami lang ngunit pagpasok namin at tumambad roon si Mike at si Carl. tanging si Gil lang ang wala sa grupo nila. Tsk.

          “bakit nandito kayo? akala namin girls night to?” tanong ni Aya. maging siya ay walang alam.

Marahil ay plinano to ni Cloe at Mike na kasalukuyang inaalalayan ang isat isa sa pag-upo.

          “just a celebration… bawal bang magcollide ang Circle of friend ko sa circle nyo?” nakakalokong ani namn ni Mike.

          “eh asan si Gil?” tanong ulit ni Aya pagkatapos niyang umupo, sumunod sa tabi niya si Kate kaya kay Cloe nalang ako tatabi kaya magiging katabi ko sa gilid si Carl kaya inilalayan niya ako roon..

pacurv kasi yung upuan.

---

           Mike   Cloe                  |     Aya                   me (Aly)    |    CR / Kate        table         Carl       |washroom                                                    __ Minioke ___ |_____                                    entrance

Nag-simula na sila uminom at nagpatuloy lang kami sa kwentuhan. Maya maya ay tumayo si Aya at saka nagtype sa minioke sa harapan namin. namn ay kumakanta. Maganda ang boses niya mahiyain lang talaga. salitan sila ni Cloe halatang may tama na. habang si Kate naman ay nananatiling tahimik na umiinom. nakarami na siya kaya’t tumayo ako para lapitan siya.

Napatingin siya sakin at kita ko sa mata niya ang sakit at galit na nakatago roon kaya hinimas ko ang likuran niya.

          “A-Aly…” wika niya sa pangalan ko saka bago noya ko yakapin at tuluyang humagugol sa dibdib ko.

         “shh… iiyak mo lang… you can tell me if you’re ready, for now… iiyak mo muna yung sakit” bulong ko sakanya bago ko siya yakapin pabalik.

         “it’s about G-Gil…” ani nito habang patuloy sa pag-iyak.

Di nga ako nagkamali!

CHAPTER - 24

A:

two chapters now hehe sensya na ngayon lang ulit hehehe enjoyyy!

---

Kate’s P.O.V

flashback

Kakalabas ko lang nang bahay dahil nag-aya sila Cloe nang Bar Party para daw uminom, unwind daw dahil kasal niya na sa makalawa. Marahil ay pagod siya sa pag-aasikaso sa kasal nila.

Di na rin namn ako nagtagal sa pag-aantay nang masasakyan dahil may tricycle agad na dumating. Sumakay ako dun sa loob saka ito umalis.

After naming makalayo sa bahay ay tanaw ko namn mula rito ang bahay nila Gil. bahagyang nangunot ang noo ko nang makita siyang nakatayo sa may gate nila habang may kausap na babae… napasmir nalang ako nang humawak ito sa kamay niya at bahagyang lumapit sakanya.

       “akala ko ba si

Kariya

na?

niloloko

niya rin ba ang pinsan ko?” tanong ko sa aking isip dahil alam kong talo ako ni Kariya, ngunit di ko akalaing pati siya ay lolokohin nito.

Ganyan ba talaga siya kahay*k sa babae?

Muling nanumbalik sakin ang sakit at galit nang halikan siya nito sa labi at hindi niya man lang tinabig ang babaeng yon.

galit dahil sa pangloloko niya, at sakit dahil alam ko sa sarili kong mahal ko pa rin siya… ngunit sino nga ba ako sakanya? marahil ay isa lang rin ako sa babae niya…

Isa sa mga t@ngang nagkagusto sakanya…

end of flashback

---

Aly’s P.O.V

          “ewan ko nga ba bakit nasasaktan ako… wala lang namn ako sakanya eh… ni hindi niya nga sakin masabing mahal niya ako… A-Aly… Di ba ako kamahal mahal?” tanong nito sakin habang patuloy sa pag-iyak… Umiling ako bilang sagot dahil ramdam ko ring madadala na ako sa iyak niya… Hinimas ko ang likod niya upang tumahan siya. “a-akala ko… akala ko kapag ibinigay ko sakanya lahat hindi na siya maghahanap…” dugtong nya na bumasag sa puso ko.

          “w-what do you mean lahat? ibinigay mo… pati…” di ko na natuloy ang tanong ko nang tumango siya at lalong nagpahagulgul sakanya.

Naikuyom ko ang kamay ko sa galit!

          “a-anong nangyayari? napano ka Kate?” tanong ni Aya nang matapos silang kumanta… Tumayo kasi sila kanina dahil malabo ang mata ni Aya kaya lumapit sila sa screen kasama si Cloe. Hindi nila alam ang napag usapan namin.

          “may laman na ba?” seryosong tanong ko na ikinailing niya… Ha! Buti naman at hindi pa nalalamanan. ngunit masakit parin sakin bilang kaibigan na ginawa lang siyang laruan. after gamitin, papalitan!

          “don’t worry, karma will seek them. di mo dapat iniiyakan ang mga taong may kasalanan sayo… sila dapat ang umiyak dahil may kasalanan sila.” ani ko sabay yakap sakanya. binalot kami nang apat na kamay at alam kong sila Cloe at Aya iyon.

          “si Gil ba? Tsk… hayaan mo na yun Sissy, maganda ka… paniguradong pinapalayo ka lang ni G sa taong di mo deserve…” ani ni Cloe

          “Oo nga… hayaan mo siya, tama si Sissy… Karma na ang bahala sakanya” wika naman ni Aya.

I, I will be his KARMA…

---

Carl’s P.O.V

Kalalabas ko lang kaninang umaga kaya’t narito ako to freshen up my mind, alam ko rin kasing pupunta sila Aly so I insisted to go here even if hindi pa talaga pwede.

Akala ko nga mag-eenjoy sila but this scenario are totally opposite to what I thought…

I’m just here watching Aly while doing his best to comfort his friend. nagkakantahan kasi ang dalawa pa nilang kaibigan kaya sila ang naiwan sa kabilang parte ng curve na inuupuan namin.

It’s Kate confessing something about Gil.

She really like our friends, and I know Gil likes her too gaya nang sinabi nito nung isang gabing nag-inuman rin kami. Ngunit di ko maintindihan kung bakit umiiyak ito ngayon. Dati wala naman akong pakialam kung iba ibang babae ang dinadala nung lalaking yun sa condo namin noon ngunit ngayon, knowing Aly… Alam kong may gagawin siya para sa kaibigan niya.

Nakumpirma ko iyon nang nagtama ang pangingin naming dalawa. Matalas ang titig niya ngunit hindi ko mabasa ang emotiong sa mata niya. Hirap niya talagang basahin ngunit isa lang ang nasisigurado ko.

May paglalagyan si Gil…

Ininom ko yung natitirang alak sa baso ko upang makaiwas sa titig niyang parang pinap*tay na ako sa talim nito.

Nang matapos naming ubusin ang mga alak na binili namin ay isa isa na silang umuwi. Nagpaiwan ako dahil alam kong may pinaplano yung isa.

Nang umandar ang Kotse niya na agad ko namang sinundan.

Tumigil siya sa kanto kung saan nakatira sa Gil.

Kita namin mula rito ang paglabas ni Gil sa gate nila nang nakamotor. Bumaba ito upang ilock ang gate nila. Sa isang iglap ay humarurot ang kotse ni Aly at sumalpok sa motor ni Gil dahilan nang paglipad nito sa may bakod.

          “He really love his friends…” my brain utter and made me smirks.

Don’t mess with the Queen .

CHAPTER - 25

Aly’s P.O.V

          “Wtf! Gsgo ka ah! bakit mo binangga yung motor ko? Tang*na! Mababayaran mo ba yan ha!” sigaw ni Gil sa harapan ng kotse ko matapos ko itong banggain dahil sa galit ko. “Lumabas ka dyan gsgo ka, kundi babasagin ko rin tung kotse mo!” dugtong pa nito bago pinuntahan ang motor niyang wasak sa may bakod.

Sinuot ko ang maskara ko dahil alam kong di niya pa ako kilala bilang Queen ng Arena nila. Binuksan ko ang pinto at lumabas mula sa kotse. Tiningnan ko siya saka ko isinara ang pinto.

          “Q-Queen?” tanong nito sakin matapos niyang lumingon at makita akong nakasandal sa kotse ko.

          “Long time no see, Black Hellion” I said and smirk.

          “Pano mo ko nakilala? at anong atraso ko sayo para sirain tong motor ko! don’t ever think na porket reyna ka sa Arena ay kaya mo na kaming nasa male section. I’m a Bla

ck. ” ani nito kaya mas lalong lumaki ang ngiti ko, sakatunayan ay hindi ko pa siya nakakalaban dahil bihira siyang umattend sa Arena.

then, let’s see kung gano ka nga ba kalakas.

          “una, it’s nonsense if I tell you kung bakit kita nakilala, pangalawa, malaki ang atraso mo. hindi man sakin ngunit sa taong malapit sakin. third, don’t underestimate me. prove it first!” sabi ko sabay tanggal ng jacket ko.

He chuckles and walk towards me. He hold my jaw and move it to face his face. “Hindi ako pumapatol sa babae” sabi nito kaya nginitian ko siya saka ko siya sinikmuraan.

          “pwes, ako pumapatol ako sa lalaki” saad ko saka siya sinuntok sa panga dahilan nang pagkalayo niya sakin.

Napunit ang labi niya kaya’t tumulo ang dugo niya mula roon. Dinura niya ito at saka ako tiningnan nang matalim.

          “you really pushed my limit” ani nito saka sumugod nang suntok sakin, nailagan ko naman ito saka ko siya hinawakan sa kamay ngunit agad niya itong nabawi at saka sumuntok gamit ang isa niya pang kamay, agad akong nagbend patalikod upang iwasan ang kamao niya bago ko isinipa ang paa ko pataas bilang back thumbling upang makalayo sakanya at sumapol sa kanyang kamay na isinuntok niya sakin.

nginisian ko siya nang makatayo ako. malambot parin ang katawan ko dahil sa may yoga time ako sa Australia kapag sabado.

          “alam mo, hindi ko maintindihan kong bakit mo to ginagawa, ano ba talagang atraso ko sayo?” sabi niya na muling nagpagalit sakin.

          “gaya nang sinabi ko, sakin wala…” ani ko sabay sa paglapit sakanya “pero sa kaibigan ko, malaki! dapat sa mga kagaya nyo, hindi nararapat mabuhay sa mundo!” ani ko sabay tanggal nang maskara ko saka ko siya kwenelyuhan at iniangat sa ere at sa gulat niya at di niya na nagawang iwasan ang muli kong pagsuntok sa panga nya dahilan nang pagkatilapon niya sa gate nila.

Pumatak ang luha ko habang naalala yung sakit sa pag-iyak ni Kate kanina. Minsan ko lang makita si Kate na umiyak at dahil sa ganto pa, sa lalaking ginalaw lang siya ngunit hindi pinanindigan.. ramdam ko yong sakit sa bawat luha niya dahil nakikita ko yung sarili ko nang minsan ibinigay ko ang una ko sa taong akala ko paninindigan ako.

Umigting ang panga ko sa galit kaya muli ko siyang nilapitan at saka umupo sa tyan niya at pinasadahan siya nang sunt*k sa mukha na agad niya namang sinangga nang kanyang mga kamay.

          “alam mo ba kung gano kasakit sakin makitang umiiyak si Kate?! Pano ka nakakatulog sa gabi nang mahimbing habang umiiyak yung taong binigyan mo nang malisya ngunit hindi mo pinanindigan!” Sigaw ko habang patuloy sa pag suntok sakanya hanggang sa may kamay na sumakop sa tyan ko at hinablot ako paalis sa katawan ni Gil.

Napaiyak nalang ako sa dibdib nito nang makita ko ang mukha niya… “I-Im sorry…” ani ko habang patuloy sa paghikbi.

          “it’s okay… I understand” sagot nito saka ako niyakap pabalik.

---

Gil’s P.O.V

          “I-Im sorry” ani ni Aly nang mailayo siya sakin ni Carl. ngayon ko lang nalaman na siya pala ang Queen ng Arena.

Ngunit mas masakit sakin ang bawat sinabi niya kanina.

          “alam mo ba kung gano

kasakit

sakin makitang umiiyak si Kate?! Pano ka

nakakatulog

sa gabi nang

mahimbing

habang umiiyak yung taong binigyan mo nang

malisya

ngunit hindi mo

pinanindigan

!” pag-uulit ng utak ko sa sinabi niya.

Pakiramdam ko ay malaki ang kasalan ko kay Kate dahil sa ginawa ni Aly kaya’t nararapat lang sakin ang ginawa niya.

Marahil ay nakita nito yung babaeng humalik sakin kanina, it’s my ex fling rito sa village namin or yung pagpunta punta ko kay Kariya… childhood crush ko ngunit magkaibigan nalang kami ngayon. Lagi lang akong naandun dahil nagpapatulong siya sakin sa mga luma nilang appliances na pinapaayos niya.

Ang kasalanan ko rito ay di ako nag-a-update dahil buong akala ko ay wala lang ako sakanya, di niya ako pinapansin, di siya nagpi-firstmove… akala ko lang pala… mahal niya rin pala ako ngunit hindi lang talaga siya showy… And I hate the fact na nasaktan ko siya nang wala akong alam… sa maldita niyang katauhan, ngayon ko lang nalaman na iniiyakan niya pala ako dahil sa nagagawa ko sakanya… kaya deserve ko talaga lahat nang natamo ko ngayon mula kay Aly. I know girls are really emotionals and knowing Aly? di na ako magtataka kong bakit siya ang sumugod sakin rito. Tunay na matapang at palaban, kaya pinag-agawan ng tatlong lalaki noon… bagay na bagay lang talaga sakanya ang pagiging Goddess Queen ng aming Arena.

Pinunasan ko ang dugo sa labi ko bago tumayo at lumapit sa dalawa… marahan kong hinimas ang likod ni Aly saka ako humingi nang pasensya…

          “Im sorry Aly… I deserve all this pain… H-hindi ko sinasadyang saktan si Kate, but I assured you… mahal ko siya” ani ko rito at saka yumuko dahil ramdam kong uminit at nanubig sa loob ng mata ko.

Ramdam kong humarap siya sakin kaya muli ko siyang tiningnan. Pinunasan niya ang kayang luha saka lumapit sakin.

          “Sakanya ka humingi nang tawad. Kung talagang mahal mo siya, patunayan mo. huwag mong paasahin yung tao… layuan mo siya kung ayaw mo, dahil oras na sinaktan mo pa siya, asahan mong may papat*y sayo.” ani nito bago tumalikod sakin. “bukas magpapadala ako ng motor rito bilang kapalit sa sinira ko” dugtong nito bago sumakay sa kotse niya at umalis.

Naglakad si Carl papalapit sakin saka ngumiti nang nakakaloko at naglahad ng kamao na animoy nang-aasar.

          “lakas ni Queen… no wonder kaya mo nagustuhan” asar ko rin dito bago nakipagfist bump.

CHAPTER - 26

A:

enjoy this muna mga xiesse sensya naaa nag 16k read na kasi yung book 1 kaya minabuti kong i rewrite muna iyon para ma improve siya hehehehe

---

Aly’s P.O.V

Nasa bahay ako ngayon dahil patuloy pa rin ang renovation ngayon, buti na nga lang ay skilled yung nakuhang workers ni Asia kaya’t medyo mabilis ang paggawa. Kasalukuyan ring wala si Asia dahil nagtratrabaho rin siya sa isang Hotel dito samin.

I didn’t bother her din kasi malaki naman na ang naitulong niya sakin kaya ako nalang ang nagbantay sakanila.

Pinabago ko ang buong bahay upang maging matibay lahat pero di ko pinaiba ang design. pinakapal ko lang ang digding upang di na ito madaling masira. mabilis lang itong nababago dahil marami naman ang nahire naming trabahador and malay natin dito pa kami makapag new year dahil 1 month leave rin namn hiningi ko.

Sa pasko kasi, may iba akong pupuntahan eh. and guess nyo muna kung saan, haha.

Tumulong na ako sa pagluluto nitong pancit bihon dahil mag-isa lang si Aling Tes rito sa kusina. Gusto ko rin namang matuto kaya nag-insist na ako.

Simula pagkabata ay di naman ako naturuan nang ganto, bukod sa nawala kaagad ang magulang ko ay may mga yaya ako. Sa Australia naman, si tita lagi ang nagluluto, tumutulong lang ako kapag need ni tita kaya minsan lang… maasahan niyo ako sa ibang bagay pero sa pagluluto ay magutom nalang tayong lahat. kidding, haha.

After naming maluto ang pansit bihon ay dinala na namin ito sa hapag para makakain na sila. Tinawag na sila ni Aling Tes habang ako naman ang naglabas nang mga gagamitin nila sa pagkain.

Isa isa na rin silang lumapit at kanya kanya nang sandok. dito na rin ako kumain kasi gusto ko ring tikman yung natulong ko.

Then, after naming kumain ay napansin ko ang isang kotse sa harapan nang bahay. kulay gray iyon na nakapark sa harapan ng bahay.

Marahan kong inabot ang baso sa tabi ko at tsaka ito ikinatok nang bahagya sa table upang kunin ang attention nang iba. Iniangat ko ang baso at umaktong iinom upang matakpan ang bibig ko bago nagsalita.

         “be ready everyone… may gray na kotse sa harap” ani ko na pasimple naman nilang tiningnan.

Subukan niya lang may gawing masama rito, ha-huntingin ko sila kahit saang lupalop pa sila magtago.

Maya-maya ay gumalaw na yung kotse na parang aalis na rin kaya’ agad kong kinuha ang bag ko upang kunin ang susi nang kotse ko.

Even if I doubted it as spy dahil masyado siyang lantad at sa harap pa talaga nang bahay pumwesto ay susundan ko siya para makasiguradong walang siyang kinalaman sa mga kalaban ko.

it’s not even Carl dahil black ang kotse niya, lalo na si Mike na maroon naman ang kulay ng kotse niya. si Gil naman ay black na motorbike ang ipinalit ko sa motor na sinira ko. kaya malabo ring siya iyon.

I get the key in my bag saka dumeretso sa kotse ko. As I spin the wheel pasunod sa kotse kanina ay kinapa ko yung mask sa loob ng bag ko but my eyes widen as fck nang wala akong makapa sa loob. Where the hck I—

Oo nga pala, tinanggal ko nga pala iyon nung naglaban kami ni Gil sa bahay nila, baka naiwanan ko roon. Hayss!

Wala akong magagawa I’ll face whoever that is.

Sinundan ko lang ang kotse niya hanggang sa makarating kami sa isang bahay.

Mag-isa lang siyang lumabas saka binuksan ang gate kaya mabilis kong pinatakbo ang kotse ko upang banggain siya ngunit agad siyang naka-iwas nang tumalon siya papasok sa loob ng bahay na iyon.

I get my gun inside my bag saka ito ikinasa gamit ang boots ko at lumabas nang kotse ngunit wala na siya, paniguradong nasa loob siya.

Pinaputukan ko lahat ng gulong sa kotse niya upang di siya makaalis kung sakaling magkasalisihan kami.

Isinuksok ko rin iyon bilang lock upang matunugan ko siya kung sakaling magkasalisi kami. Agad ko siyang sinundan sa loob nang bahay na ito habang pinapakiramdaman ang paligid.

Marahan lang akong naglalakad upang hindi makagawa nang kahit anong ingay patungo sa bawat pinto rito.

Mukha itong shooting area dahil may mga target akong nakikita sa paligid.

Isang ingay ang gumulat sa likod ko kaya agad ko iyong pinaputukan bago tumambling papasok sa isang pinto.

Ngunit huli na nang marealized kung naandun yung lalaki kanina saka ako niyapos nang kanyang mga bisig.

          “you’re really good at shooting…” isang pamilyar na boses ang bumulong sa tenga ko.

Agad kong sinipa ang paa niya dahilan nang pagkakabitaw niya sakin bago ko iginiya ang kamay kong may baril patungo sa kinaroroonan niya ngunit agad niya itong nasipa kaya’t tumilapon ito sa kung saan kasabay nang pagtambling ko paalis sa pwestong iyon.

Pagkaharap ko sakanya ay bumungad sakin ang maamo niyang mukha. nakangisi ito ngunit mugto ang mga mata niya.

He really changed dahil sa bagong hairstyle nito ngunit same as before ay baby face pa rin siya.

          “7 years before when i first brought you here… by force… but now, where here again, facing ourselves opposite to our memories. We’re both happy nung una kitang nakitang bumaril habang yakap ko… ngunit sa pagkakataong ito… alam kong kinamumunghian mo na ako…” he said and chuckes in pain.

A tears fell in his eyes nang magtama muli ang paningin namin.

          “I… I knew it’s too late for forgiveness but…”

          “No need to say sorry… dahil hinding hindi rin kita kayang patawarin…” ani ko saka pinunasan ang nagbabadya ko ring mga luha. “hinding hindi ko makakalimutan na ikaw mismo… ikaw mismo ang pum*tay sa anak natin…”

          “can we just fixed it? I… I still love you Aly… I… I wanted to be with you again… If only I could bring back the time… I assured you that naguluhan lang ako kung sino ang pipiliin ko between you and Mom… Aly, I love you… ’til now…” wika niya kasabay nang pagyakap niya sakin.

Nang matauhan ako ay agad ko siyang itinulak palayo.

           “taste the pain Calver… nannamin mo yung sakit na idinulot niyo sakin nang magulang mo at nang babaeng iyon!” ani ko sakanya bago ko siya iniwan sa loob.

Habang naglalakad paalis ay nagsibagsakan ang mga luha kong kanina ko pa pinipigilan habang nanunumbalik lahat nang sakit.

Sakit na dulot nang dinanas ko noon at sakit sa bawat binigkas niyang salita sakin.

          “can we just fixed it? I… I still love you Aly… I… I wanted to be with you again… If only I could bring back the time… I assured you that naguluhan lang ako kung sino ang

pipiliin

ko between you and Mom… Aly, I love you… ’til now…” pag-uulit nang utak ko sa sinabi niya nang makapasok ako sa kotse ko habang hawak ko ang dibdib ko.

Mahal??!

Mahal ba yung ipinagtulakan niya ako at mapahiya sa maraming tao?

Mahal ba yung kumampi siya kahit hindi niya alam ang totoo?

Kung mahal niya ko bakit niya ko nagawang saktan?!

That’s

Bullsh

*t!

CHAPTER - 27

Aly’s P.O.V

Nagsimula ang isang mahimig na tugtug na bumalot sa buong sulo nang simbahan habang hinihintay na bumukas ang pinto sa likuran.

Nasa unahang bahagi ako dahil isa ako sa abay nang kasal nang dalawa kong kaibigang, si Cloe at si Mike.

Ito yung araw na pinakahihintay ni Cloe, ang araw nang pagpapalit nang kanyang apelyido mula sa Remorosa hanggang sa maging ganap siyang Zuares.

Nang bumukas nang tuluyan ang pintuan ay bumungad samin ang isang babaeng binabalot nang puti niyang wedding gown at nakatakip na belo sa kanyang mukha.

Ramdam ko ang panggigilid nang luha ko sa tuwa dahil isa sa amin ay ikakasal na sa lalaking Mahal niya.

Hindi ko man alam ang buong kwento nila dahil sa tagal kong paninirahan sa Australia ay masasabi kong ramdam ko ang pagmamahal sakanya ni Mike.

Masaya ako kasi kahit hindi ko siya pinili ay natagpuan niya ang pagmamahal na tumatapat sa nais niyang ibigay sakin.

Alam ko sa sarili ko na maswerte si Cloe na siya ang inalayan ng pag-ibig nito dahil kahit hindi ko pinili si Mike ay ramdam kong tunay siya.

Masaya ako sakanila …

Marahang naglakad si Cloe matapos siyang alalayan nang kanyang ina at ama at iginiya sa carpet tungo sa altar nang simbahan. kasabay nito ang himig nang kantang kinakanta ng mga wedding singer na nagmimistulang mga anghel sa lamig nang kanilang mga tinig mula sa itaas ng simbahan.

Sa rangya nitong kasal ay talagang pinaghandaan ito dahil parehas na mayayaman ang kanilang magulang.

Di ko nga rin akalaing ganito kayaman si Cloe dahil sa simple niyang babae. Isa rin pala siya sa anak nang pinakakilalang business man sa Wine Industry rito sa Pilipinas, si Cleovir

Remorosa .

Nung ikwenento niya samin ang dahilan ay mas humanga ako sa kaibigan ko. Alam kong hahangaan niyo rin siya oras na malaman nyo yung istorya niya.

Si Mike naman ay matagal ko nang kilala simula nung manligaw siya sakin at makilala ko ang pamilya niya nung panahong ipinaubaya niya ako sa taong pipiliin ko - taong akala ko ay sasaya ako, ngunit isa rin pala sa dudurog nang puso ko.

Ang tanga ko sa part na ’yon.

Malaking sampal sakin ngayon yung kasal na to, dahil marahil kong si Mike ang inibig ko ay kami ang kinakasal ngayon. Pero di ko rin naman masisisi ang sarili ko dahil kaibigan lang ang kaya kong ibigay sakanya.

Ayuko namang itali ang buhay namin sa isa’t isa na alam kong mas may deserving sakanya.

Kaya masaya ako dahil kahit hindi ako, alam kong napili niya yung karapat dapat sakanya.

Napili nila yung karapat dapat para sakanila.

Ngumiti kaming pareho ni Cloe nang magtama ang paningin namin. Saka siya huminto sa harap ni Mike na basa nang luha ang mukha.

Muling gumuhit sa labi ko ang ngiting may pait habang iniisip ko kong sino naman kaya ang lalaking haharap saakin sa altar na kagaya nito? Haha, kahit malabo… Pero sana…

Sana maranasan ko rin ito .

Napadako ang tingin ko sa kabilang bahagi nang mga upuan at magtama ang mata namin ni Carl. Ngumiti ito sakin saka nito ibinalik ang tingin sa dalawang taong binabasbasan ngayon ni Father.

Iniwas ko na rin ang tingin ko dahil may nararamdaman akong kakaiba sa dibdib ko.

Para itong hinahabol sa bilis nang tibok nito matapos kong masilayan ang ngiting iyon mula sakanya.

Ngunit di ko maiwasang…

Makita ang mukha nang lalaking minahal ko noon sa mukha niya.

Kaparehas na kaparehas iyon nang ngiting ibinibigay niya sakin.

B-bakit??

Bakit ko naaalala ang lalaking iyon?

Bakit ako nakakaramdam nang ganito?

Hindi ito kilig… Ngunit tibok nang pangungulila..

Pero Bakit?

Bakit pakiramdam ko ay nangungulila ako matapos kong marinig ang mga salita niya kahapon?

Bakit nasasaktan ako…

Bakit bumabalik sakin ang mga ala-alang iyon…

Ayukong isipin…

Ayukong isipin na… Mahal ko pa rin siya…

---

C

arl’s P.O.V

Agad akong umiwas nang tingin nang magtagpo ang mga mata namin ni Aly sa magkabilang dako nang mga upuan rito sa simbahan.

Nginitian ko siya ngunit wala akong nakuhang sagot kahit ngiti pabalik kaya’t minabuti kong umiwas na lamang.

Pinaupo kaming lahat bago sinimulan ang seremonya. Sa pag-upo ko ay muli akong sumulyap sa kabila. Doon ko nakita ang tahimik na pagtangis mi Aly dahilan nang pagkurot nito sa dibdib ko.

Nasasaktan ba siya sa nakikita niyang kasal ng kaibigan namin? Pero bakit? Akala ko ba hindi niya mahal si Mike?

Tumayo ito mula sa pagkakaupo niya at marahang dumeretso sa isang pinto sa gilid nang simbahan. Namalayan ko nalang ang sarili kong sumusunod sakanya tungo sa pinto kong saan siya lumabas.

Nakita ko roon ang paghawak niya sa semento kasabay nang pagtangis nito.

Nag-init at nanubig ang mga mata ko sa nakikita ko. Ramdam ko mula rito ang sakit na nararamdaman niya.

Di ko kinakaya ang lahat… hanggang sa tuluyan akong makalapit sakaniya at niyakap siya mula sa likod kasabay nang pagdaloy nang mga luha ko sa aking mga pisngi.

Her pain is my pain. Sobrang sakit saking makitang nasasaktan siya kahit hindi ko alam ang dahilan.

“go on… cry your pain, Aly… I’m here… and I-If you want someone to listen… Andito lang ako…” mahinang ani ko.

Hindi siya sumagot ngunit tuloy lamang siya sa kanyang pag-iyak. Hindi ko man maintindihan pero ipaparamdam ko sakanya na hindi siya nag-iisa. Na merong taong handang makinig sa mga kwento niya.

Na merong taong handang maging sandigan niya, sa hirap at sakit…

Na merong taong nagmamahal sakaniya…

Hindi rin nagtagal ay humarap siya sakin. Mugto ang mga mata, patuloy sa pagtangis. Hanggang sa binalot ako nang kanyang mga bisig.

Niyakap niya ako pabalik…

Hinaplos ko ang kanyang ulo at marahang hinalikan ito…

I promise…

I promise to be your protector until my life leaves my body…

CHAPTER - 28

Aly’s P.O.V

Matapos kong umiyak kay Carl ay gumaan nang kaunti ang pakiramdam ko. Wala akong kwenento, umiyak lang ako nang umayak sa dibdib niya dahil hindi ko rin alam ang sasabihin ko.

Hindi ito pangungulila kundi galit at poot. Iyan ang nararamdaman ko… Dahil hindi… hindi ko na siya M-Mahal…

Pinunasan niya ang aking mga luha saka ako nginitian. Ngumiti rin ako pabalik dahil ramdam kong nag-aalala siya. Hindi pa rin siya nagbabago… Inaalala niya pa rin ako…

Napagtanto ko ngayon na hindi dapat siya kasama sa galit ko… Unang una siya yung andun nung mga panahong kailangan ko nang sandigan. Siya yung tumulong sakin nung pinahiya ako ng kapatid niya. Siya yung laging nasa tabi ko kahit hindi ako humihingi nang tulong.

          “T-thank you, Carl… and I’m… I’m sorry for ignoring you… setting boundaries to you… sorry kung idinamay kita sa sakit na naramdaman ko sa pamilya mo… Nakalimutan kong ikaw yung palaging nasa tabi ko… Nagagalit ako dahil kapag nakikita kita naalala ko yung kapatid mo… Bumalik sakin ang lahat…” ani ko habang pinipilit na huwag nang umiyak.

          “It’s okay… I understand… don’t worry, andito lang ako sa tabi mo kahit ilang beses mo akong ipagtabuyan… kahit ilang beses mo akong iwasan… Hinding hindi ako aalis sa tabi mo…” sagot niya saka muling pinahiran nang daliri niya ang luha sa pisngi ko.

          “Hindi, wag mong ikulong yung sarili mo sakin… Hindi—”

          “Shh… I’ll do whatever i wanted… I’ll stay here… Because… I-I still love you… Simula nang magkita tayo sa Arena 13 years ago… Hanggang sa muli tayong magkita sa paaralan… Hanggang sa piliin mo si Calver, Hanggang sa umalis ka… At hanggang ngayong bumalik ka… Ikaw pa rin ang itinitibok nito…” ani niya saka ako niyakap ulit… “I know it’s hard for you to accept me dahil naalala mo sakin ang kapatid ko pero sisiguraduhin kong gagawin ko ang lahat para ako naman ang mahalin mo… Liligawan kita ulit… Tanggapin mo man ako ngayon o hindi…” dugtong nito habang hinahaplos ang buhok ko.

Nanlambot ang puso ko… Ramdam kong sinsero siya sa mga salitang binitawan niya…

Pero… Kaya ko na bang magmahal ulit?

Kaya ko na bang tumanggap ulit? or kaya ko bang tanggapin yung kapatid nang lalaking una kong minahal at nanakit saakin?

Patunayan niya muna…

Patunayan niya munang kaya niya akong ipagtanggol sa magulang niya…

Na kaya niya akong ilaban kahit alam niyang tutol sakin ang mga magulang niya…

Dahil yun lang ang tanging hiling ko sa kapatid niya… Ngunit hindi nito nagawa…

Ipakita lang niya sakin na handa niya akong mahalin kahit hindi ako tunay na babae, na mahal niya ako kahit gaano pa kami husgahan nang ibang tao…

yun lang…

yun lang ang gusto kong maranasan…

yung ipaglaban rin ako dahil napapagod na akong lumaban… sana ako naman yung ipaglaban…

          “Today, i will pronounce you, Husband and Wife…” ani ni Father sa speaker na gumulat samin ni Carl… Bahagya kaming natawa dahil sa mga reaction namin… pero nang dumako ang tingin namin sa isa’t isa ay parang may kuryenteng dumaloy sa buong katawan ko… “You may now kiss the bride” dugtong ni Father hanggang sa lumapit ang mukha sakin ng lalaking kaharap ko.

H-hahalikan niya ba ako?

Pero…

Naipikit ko nalang ang mga mata ko at malayang tinanggap ang paglapat ng mga labi namin sa isat isa..

Hindi ako nakagalaw…

Kami ba yung kinasal?

Ilang sandali ay unti unti ko na ring tinugon ang halik niya…

Akala ko ba manliligaw?

Ganto ba manligaw?

          “S-sorry…” ani niya nang maghiwalay ang aming mga labi at magpalakpakan ang mga tao sa loob.

          “T-tara na? baka matapos na yung kasal nang wala tayo sa loob” pag-aaya ko dahil hindi ako mapakali sa nangyari.

          “I never thought na ganto ka pala… Matapang na Reyna ng Arena pero iyakin bilang ikaw” aniya kaya bahagya akong natawa at saka ko siya inirapan.

          “ang kapal, ikaw nga Hari din naman ng Arena pero napaiyak lang kita…” sagot ko rito saka siya nginisian.

           “yabang mo naman, tara na nga…” ani nito matapos niyang mamula sa sinabi ko at iginiya ako papasok muli sa simbahan habang magkasaklob ang mga daliri namin.

Hindi ko akalaing makakakilala ako nang katulad niya… na kahit anong taboy or iwas ko sakanya ay kaya niya pa rin akong tanggapin…

Kung sana siya nalang ang minahal ko noon… Masaya kaya ako ngayon?

Ahh basta, bahala na…

Ang importante ay handa niya akong mahalin kaya’t tatanggapin ko siya…

Sana nga ay hindi ko pagsisihan tong ginawa ko na payagan siya sa pagkakataong ito…

Sana nga…

Sana nga di na ako masaktan ulit…

CHAPTER - 29

Aly’s P.O.V

Pagkapasok namin ay nakatayo na ang mga bisita ni Cloe habang sinasabuyan sila nang mga puting petals nang rosas.

          “Mabuhay ang bagong kasal!” ani nang isa habang patuloy sa pagsaboy.

Napangiti naman ako dahil sa wakas ay may isa na samin ang kinasal.

Sino kayang susunod?

Naglakad kami papalapit sakanila at ngumiti nang magtama ang mga paningin namin.

Magsasalita sana si Aya nang makita niya yung kamay namin ni Carl. Lumingon rin samin si Kate nang kalabitin siya ni Aya kaya’t nakita niya rin ang mga kamay naming magkasaklob kaya agad ko iyong tinanggal.

Sh*t, baka anong isipin nila! At bakit ba kasi ako pumayag na makipaghawak kaway sa lalaking ito?

Manliligaw pa nga lang siya hindi ba?

Bakit may halik at holding hands na?

Nag-init tuloy ang pisngi ko…

Namumula kaya ako?

          “Hi everyone, I just wanna say na lahat po nang dumalo, ay maaari na po tayong pumunta sa venue…” ani nang kapatid ni Cloe sa mikropono kaya kanya kanya narin silang labas nang simbahan.

Hindi ko tuloy nakita yung you may now kiss the bride nung dalawa. Agaw eksena naman kasi si Carl, akala mo kami yung kinasal eh.

Pero parang sa sandaling iyon ay naranasan kong ikasal. Ganun ba kabilis grinant yung wish ko? Lumabas lang ako para umiyak tapos kinasal na ako bigla?

Oo na, aaminin ko nang kinikilig ako sa naisip kong iyon.

Di ko naman kasi lubos maisip na mangyayari yun. At sa taong hindi ko pa ine-expect…

          “so ano yun?” tanong ni Aya matapos niyang yumakap sa kamay ko.

Sabi ko na nga ba iba iniisip nito…

          “h-ha? Wala yun… Nanghina lang ako kanina kaya inalalayan niya ako” pagsisinungaling ko na inismiran lang nitong isa. “that’s the truth Aya, wag ka mag-isip nang iba…” dugtong ko na tinawanan nilang dalawa.

          “wala pa nga akong sinasabi nag-e-explain ka na, defensive naman nito, hahaha” pang-aasar niya pa kaya tinaasan ko siya nang kilay.

          “your expression tells your words Aya kaya inunahan ko na… That’s nothing… Okay?” sagot ko rito.

          “Okay, okay… Wag ka nang magalit… di ka naman mabiro” anito saka nagkunwaring zinipper ang bibig kaya bahagya akong natawa.

Luka luka talaga.

Haysss!

---

Carl’s P.O.V

          “So, what was that bro?” Gil asked when I stand beside him.

I confusedly look at him, “what?” I answered dahil hindi ko siya maintindihan.

          “You both left the ceremony, and go back holding each others hand…” he chuckles.

So he saw that?

I bite my lower lip with my sweet smiles and bump our fist.

No words can tell how happy I am because of that moment.

He finally accepted me, he didn’t even pushed my kiss.

F*ck! That’s making my face warm.

Am I blushing? Hell, I guess so…

Who cares?

           “buti ka pa… Kate still ignoring me… She’s avoiding me… I tried to talked to her but she refused… I think I’m feeling what you feel when Aly left. There’s a pain in my heart… Sana pala pinursue ko na siya noon pa…” he said and smiled bitterly.

           “just do the right thing… I know she will understand you too… just keep on pursuing her… Malay mo, one day… She forgives you too if she see your efforts…” I advised what I did and he nooded.

Bahagya akong natawa dahil sa nangyayari samin…

Dati, I used to be the “walang pake sa babae” because I spent all my in studies… But now look at me, I chase a “gay” to love me back…

Then, Mike once a womanizer, fall in loved with the same gay I love. and now tied himself to Cloe.

And Last, Gil. once a womanizer too, but now, chasing a girl he hurts.

I smirked thinking na masyado kaming pinaglaruan nang pag-ibig.

          “Hi everyone, i just wanna say na lahat po nang dumalo, ay maaari na po tayong pumunta sa venue…” Cloe’s sister said kaya nagsilabasan na ang ibang mga bisita.

While us and Aly’s friend walked toward our newlyweds friends.

          “grabiii Cloeee, ang gandaaaaa… ganto pala ang kasal?” Aya said in amazed.

          “Oo sissy, kaya mag-asawa ka na din” sagot naman ni Cloe.

          “well, makikita natin yan mamaya kung sinong susunod.” sagot ni Aya saka kinalabit ang nananahimik na bewang ni Aly kaya bahagya itong ngumiti.

My lips arc too after seeing that sweet smiles of him. F*ck! Hulog na hulog talaga ako.

          “Kaya tara na at nang magkaalaman naaa!” ani pa ulit ni Aya saka hinawakan ang kamay nang dalawa niyang kaibigan “Excited na ako”

          “Naexcite ka pa wala ka ngang jowa” pambabara ni Kate kaya umakto namang nasaktan si Aya.

          “aray ah, Aly oh?”

          “oh? Totoo naman eh… Kailan ka pa ba?” natawa ako nang barahin niya rin ito.

          “yayabang niyo, pinagkakaisahan niyo ako, ah? pag ako nakasalo nang bulaklak mamaya, who you kayo sakin!” maktol nito saka niyakap ang mga kaibigan.

Well, kapag nasalo ni Aly… I’ll make sure to get the garter too.

CHAPTER - 30

Carl’s P.O.V

Pagkarating namin sa Reception ay agad narin kaming kumain.

I sitted beside Aly and Gil pero mas inilapit ko ang upuan ko sa tabi ni Aly. Wala na akong pake kung masyadong halata as long as I’m with him.

I know Gil making his move to talk to Aya pero sa tabi ni Aly umupo si Kate kaya sa gitna nila si Aya as their boundaries.

Nagpatuloy lang kami sa pagkain hanggang sa matapos kami at magsimula na ang rituals.

Cloe and Mike dance and everyone are putting money to their clothes.

After that we make noise using our wine glass for them to kiss na agad naman nilang ginawa.

I smiled remembering what I did earlier…

I kissed Aly after the priest says yo kiss the bride.

Parang kami yung ikinasal kanina, haha.

I guess that’s a good sign na nakukuha ko na siya… And I’ll make sure to get him and love him for the rest of my breath. Lalo na ngayong may pag-asa na ako, hinding hindi ko na ito sasayangin.

          “okay, unmarried ladies, come here to catch my sister’s wedding flower to know who’s next… Are you all excited?” Cloe’s sister said saka isa isang nagsipuntahan sa gitna yung mga kababaehan — except Aly and Kate…

          “Di ka ba pupunta roon Aly?” I asked na tinaasan niya naman nang kilay.

          “Di naman ako tunay na babae eh, nakalimutan mo na ba?” he answered.

          “Hindi naman halata, at saka, you’re a woman in my sight…” I answered na ikinapula niya.

          “Ewan ko sayo…” sagot nito saka ako bahagyang tinapik.

          “hoy, kayong dalawang lukaret dyan, tatayo kayo o ibabato ko sa inyo itong bulaklak?” banta ni Cloe sa dalawa niyang kaibigan kaya napairap nalang ang dalawa saka tumayo.

Pumwesto sila sa likod at halatang mga napilitan, Haha.

           “who’s that girl in turtle neck?” tanong nang isang abay sa kabilang table kaya pumantig ang tenga ko dahil si Aly ang tinutukoy niya.

           “Cloe’s Friend, I think Aly? Yun yung narinig ko kanina… Actually yung dalawang magandang yun ang kaibigan ni Cloe, hindi ko nga lang alam yung pangalan nang isa.” sagot nung isa na ikinangisi ko.

Sorry bro’s, but he’s mine.

           “Catched that flower Aly…” sigaw nito saka sila nag fist bump ng mga kasama niya.

           “mukhang kinukumpetensya ka Carl.” Gil said that makes me chuckles.

           “well, may the best man win” I answered and smirk.

           “in three… two… one… Throw!” sigaw nang kapatid ni Cloe as MC ng event na sinunod naman niya.

Every ladies position to catch the flower, except sa dalawang babae sa likod ngunit sa isang iglap ay lumaki ang ngiti ko nang tumama ang bulaklak sa ulo ni Aly na agad niya namang sinalo.

Is that a sign?

Ni hindi niya na nga pinansin iyon pero sakanya pa rin tumama.

Nagpalakpakan ang lahat dahil sa nasalo na ang bulaklak habang gulat naman tumingin sa mga kababaehang pumusisyon sa unahan si Aly.

          “wow, kung sino pa talaga yung ayaw sumalo, siya pa ang pinuntahan ng bulaklak, haha. tunay ngang walang makakapagsabi nang kapalaran natin…” Cloe’s sisters said saka nagpalakpakan ulit ang mga tao. “and now, for the garter, the groom will remove the brides garter on her leg and let the unmarried men pick one of a stick in this bowl…” dugtong niya saka ipinakita ang bowl sa harap.

          “habang tinatanggal ng brother in-law ko yung garter… may I request all the unmarried men na pumunta rito?” wika nang isa pang MC kaya isa isa na rin kaming tumayo.

          “maaari na kayong umupo Ladies and you, Ms. Aly… Upo ka muna rito sa tabi ko at panoorin ang mga kalalakihang pipili nang sticks… dahil isa sa kanila ay ang makakakuha nang stick na may markang pula… at kung sino man iyon ay siya ang predicted husband mo sa future… no worries, because this tradition is just a fun game that maybe maging mahiwagang daan upang makilala niyo ang mapapangasawa niyo… But again, don’t take it seriously…”

          “well, hoping it’s me…” ani nung lalaki kanina.

Tsk.

Binilang muna kami nang isang Mc saka sila naglagay nang mga stick sa bowl. After nun ay isa isa na kaming pinakuha at lahat nang dulo nito ay may telang puti na nagsisilbing takip roon.

---

Aly’s P.O.V

Muling nagtagpo ang mga tingin namin ni Carl tsaka niya ako nginitian…

Tsk… Parang sira…

          “and now, on the count of three ay sabay sabay niyong alisin ang telang puti upang tingnan kong may markang pula… On three… two… oneeee… Open it” ani ng Ate ni Cloe at sabay sabay nilang tinanggal ang tela sa stick… Ngunit isa isa silang natawa nang bahagya nang wala sa mga stick nila ang may markang pula. Pero nanlaki naman ang mga mata ko nang makita kong itinaas ni Carl ang stick niya…

Is that a sign????

Shhhh…

          “Congratulation Mr. Carl… What a perfect match, right? maganda at gwapo… at pareho pang kaibigan nang kinasal ngayon…” ani nung isa pang MC pero di ko na naintindihan dahil nakafocus nalang ako sa taong kaharap ko ngayon.

Parang nawala lahat nang tao at ingay sa paligid namin at kami nalang ang natira.

Nasa harapan ko na siya habang nakatitig kami sa isat isa.

Iniabot sakanya ang isang telang kulay krema tsaka ito lumuhod sa harapan ko. Marahan niyang tinanggal ang sandal ko at dahan dahang ipinasok sa paa ko ang telang iyon.

Nag-init ang pisngi ko sa ginawa niya kasabay nang pagtayuan nang aking mga balahibo dahil sa kakaibang kuryenteng dumaloy sa kalamnan ko matapos dumikit ang balat niya sa balat ko.

Kanina lamang ay parang kinasal na rin kami eh… Tapos ngayon, ito pa ang nangyari??

Ang bilis nang tibok nang puso ko na animoy gustong kumawala dahil sa mga nagyayari.

Ngumiti pa siya sakin na nagpalabas nang kanyang angking kagwapohan.

Ito na ba talaga ang sign?

Sign na…

in love nanaman akong muli

?

CHAPTER - 31

Someone’s P.O.V

Tahimik akong naglalakad papuntang kusina para uminom. Nagising kasi ako nang hating gabi at uhaw na uhaw.

Pagkarating ko roon ay nakita ko ang bukas na pinto sa kwarto nila mama. Paniguradong walang tao sa loob kaya’t naiwan itong bukas.

Pagkainom ko ay agad akong lumapit roon upang sarhan ngunit may nakaagaw nang attention ko. Mga papeles na nakakalat sa higaan ni mama.

Dahil sa kyuryusidad ko ay pumasok ako sa loob upang tingnan kung ano ang mga iyon.

Ito ang unang pagpasok ko rito sa kwarto niya dahil mahigpit niyang ipinagbabawal ang pagpasok rito ngunit sa pagkakataong ito ay nakita ko kung bakit ayaw niya kaming papasukin rito.

Inisa isa kung tingnan ang mga papel na nakakalat rito sa higaan at dun ko nakita ang mga papeles ni Kuya…

Nangunot ang mga kilay ko matapos kong mabasa ang nakasulat bilang pangalan ni Kuya… Pero paano? Anong ibig sabihin nito?

Binuklat ko pa ang mga nasa loob nang envelope at dun ko nakita ang picture ni Mama kasama ang isang di pamilyar na lalaki at isang batang lalaki.

S-sino to?

          “Anong! Bakit ka nangingialam nang gamit na hindi sayo!” sigaw ni Mama sa likuran ko saka hinablot ang buhok ko. Napadaing ako sa sakit dahil halos mabunot ang mga buhok ko sa anit ko sa sobrang higpit nang hawak ni Mama. “masyado kang pakealamerang babae ka! Anong nalaman mo, Ha??” dugtong pa nito matapos niya akong iharap sa mukha niya.

Namukula siya sa galit kaya’t natakot ako sakanya.

          “w-wala po ma, bitawan nyo na po ako… Masakit ho!” sagot ko rito ngunit isang sampal lamang ang isinagot nito sakin.

Halos mahilo ako sa sampal na iyon at nanlabo ang paningin ko.

          “’wag na ’wag mong sasabihin sa kapatid mo ang mga nalaman mo dahil oras na malaman niya ang totoo paniguradong hahadlang lamang siya sa gusto ko… At oras na humadlang ka rin sa plano ko ay sisiguraduhin kong uunahin kita!” may diing sabi niya saka ako itinulak sa sahig na dahilan nang pagkahilo ko lalo.

Marahas kong hinawi ang buhok ko saka ko siya hinarap kahit hilong hilo.

          “bakit ma? Sino ba talaga si Kuya? Ha! Sagutin mo ko! At sino yubg nasa litrato? Siya ba ang Ama ni nang Roxelle na gusto mong ipap*tay samin, ha??!” sigaw ko na ikinagulat niya.

          “a-alam mo na? alam mo nang pakealamera ka!” ani niya saka ako muling sinugod at sinabunutan. Gustohin ko mang lumaban ngunit hilong hilo na ako. “kung isa ka lang rin naman sa hahadlang sa mga plano ko ay mas gugustuhin ko pang mawala ka!” sigaw nito at ang huling narinig ko na lamang ay ang kalabit nang kalabit nang gatilyo.

---

Mira Cris P.O.V

BANGGG

 

          “Miraa!!!” sigaw ko matapos kong makitang kunin ni mama ang bar*l na nasa mesa at ipinutok iyon sa ulo ng kakambal ko.

Nagsibagsakan ang mga luha ko dahil sa nasaksihan ko habang umaagos ang d*go mula sa ulo, ilong at bibig nito.

Gustuhin ko mang lumapit ngunit nanlambot ang mga tuhod ko dahil sa takot kong mangyari sakin ang ginawa niya kay Mira Lyn.

Napalingon sakin si mama saka ito nabitawan ang baril niya at umiyak.

          “Mira Cris… N-ninakawan niya ako Cris… Nandilim ang paningin ko… Crisss napat*y ko ang kakambal mo” ani ni mama kasabay nang pasalampak na upo niya sa sahig saka humagulgul.

N-Ninakawan?

Sinungaling! Malinaw lahat nang narinig ko.

Nakita na rin ni Mira ang sekreto ni mama kaya niya ito pinatahimik.

Ako ang unang nakakita nun, paalis na sana ako upang sabihin kay Kuya pero narinig ko silang nag-aaway kaya agad akong bumalik at ito ang nadatnan ko.

Wala na ang kakambal ko! Kahit nanghihina ay lumapit ako kay Mama para yakapin siya upang pakalmahin at para hindi niya mahalatang may alam na rin ako.

          “M-Ma… Wala kang kasalanan… Ninakawan ka niya, tahan na po… Pero pano natin ito sasabihin kay Kuya at Papa?” tanong ko na agad naman niyang ikina-iling.

          “wag… wag mong sasabihin kahit na sino… Ipapacrimate ko siya at papalabasin kung naglayas siya matapos niya akong nakawan… Please Cris, wag kang magsasabi kahit na sino… Ayokong makulong” hagulgul nito kaya’t niyakap ko siya…

Hindi, kailangan mong pagbayaran ang lahat…

Tama na ang kahibangan mo, kailangan na namin itong putulin dahil ano mang oras ay baka ako na rin ang isunod mo!

Ngunit hindi ako papayag na mawala nang hindi ko nabibigyang hustisya ang kakambal ko…

Simula pagkabata siya ang naging sandigan ko dahil masyado kang mahigpit samin.

Kung ano anong pinapagawanmo samin, nakakasakal ka na ngunit dahil magulang ka namin ay hindi kami umangal.

Ngunit sa pagkakataong ito…

Ayuko nang magpagamit pa sayo…

Hindi ako matatahimik kung mangyayari lahat nang kagustuhan mo!

Akala ko dati walang ina ang kayang ipahamak ang anak, ngunit sa pagpapalaki mo samin ay masasabi kong isa ka sa hindi dapat pamarisan.

Isang inang hinayaan lamang kaming makipagpatyan para lamang kumita nang pera, makipagpatyan para lamang maisagawa ang kagustuhan mo…

Sa kagustuhan niyo ni Tito na maubos ang mga Roxelle ay tayo ang unti unting nauubos…

Pero sisiguraduhin kong bago mo pa ako maunahan ay malalaman muna nila ang LAHAT !

CHAPTER - 32

Aly’s P.O.V

           “babawian talaga kitang luka luka kaaaa kapag ikaw naman ang ikinasallll!” sigaw ni Cloe sa kabilang linya matapos niyang makita ang regalo ko kagabi at ginamit iyon.

Sabi niya bumagay naman daw pero nakakailang suutin HAHAHAH.

Alam nyo ba kung ano yun?

Just a sexy outfit para sa honeymoon nila. I’m just a supportive sissy kaya iyon ang naisipan kong iregalo sakanila.

For sure tuwang tuwa si Mike nun HAHAHAHA.

Para nadin magkaroon na ako nang inaanak agad, hindi ba? Paniguradong sa sexy nun ay gaganahan sila.

          “hay nako, nag enjoy naman siguro kayo kaya wag ka na magmaktol jan, gusto ko na nang inaanak HAHAHAHA”

          “luka ka, pero sana HAHAHAH, hayss ewan ko sayo sissy, bye na nga” maktol nito na nagpatawa samin.

          “byeee!” sagot ko saka ibinaba ang tawag. Hay ewan, sarap nilang pagtripan haha.

Anyways, Buong maghapon lang akong nagpahinga ngayong araw dahil sa makalawa na ang araw nang paghatol sa mga taong gustong magwakas nang buhay ko.

Matagal na rin simula nang sumugod sila at wala na akong kahit na anong naging balita mula sakanila.

Dahil na rin siguro sa paglipat ko sa hide out namin kaya’t hindi na nila ako matuntun.

Pero wag silang mag-alala dahil ako mismo ang pupunta sakanila. Ayukong dumating ang araw na maunahan nila ako ulit.

Kung mawawala man ako ay sisiguraduhin kong isasama ko sila.

KRINGGG

natigil ako sa pag-iisip nang tumunog ang cellphone ko. Agad ko iyong kinuha at saka iyon sinagot.

          “Hi couz, tell Mom that I’ll celebrate Christmas there… Okay?” ani ni Kuya sa kabilang linya. Rinig ko rin ang mahinang boses roon na animoy may kasama siya. “and clean the guest room dahil may kasama ako…” dugtong nito na nagpangiti sakin…

Wow ha? Nagpa America lang may kasama na pauwi… Abah…

          “okay, Noted po kuya… Pero bakit di nyo na po ideneretso sa cellphone niya? or kaya kay Elle?” tanong ko dahil naguluhan ako kung bakit sakin niya pa sinabi eh may cellphone naman sila.

          “hide it first to Elle, I want to surprise him” he answered that makes me chuckles.

May pa thrill pa ehh.

          “fine, sige sabihan ko nalang po bukas pupunta rin namn po ako roon.”

          “Sige, take care always… Bye” huling sabi niya bago ibinaba ang tawag.

Bilis naman niya maghanap… Pero sabagay ilang taon na rin namang walang magulang si Elle kaya sure akong gustong gusto na rin nun nang mommy…

Kaso paano na ako?

Hindi na ako ang mommy niya…

Huhu! May iba na siyang tatawaging mommy niyan…

Magpabuntis na kaya ako ulit?

G*gi wag muna pala dahil di pa tapos ang banta sa buhay ko. Ayuko naman na mawalan ulit nang anak.

Isa pa nga lang ay sobrang sakit na… Dalawa pa kaya? Baka ikabaliw ko na yan!

Pero after nito… Siguro naman ay handa na ako ulit magbuntis… Pero kanino? Papayag kaya ako kay Carl?

Ackkk! Kung ano ano iniisip ko eh wala pa ngang kami…

Pero kasi nahalikan niya na ako eh…

F*ck! Di ko maiwasang di ngumiti kapag naaalala yung nangyari nung kasal nila Cloe.

Hindi man kami yung kinasal pero nasa amin yung moment na yun…

Ahhhhh!!!

Para akong sinisilaban dahil sa mga naiisip ko…

Kinikilig ba ako???

Para naman akong teen ager nito…

Parang tanga…

KRINGGG

Bigla akong nagulat nang tumunog ulit ang cellphone ko… Grabi naman, tatlong tawag na magkakasunod?

Kinikilig pa yung tao eh…

Pero agad ko iyong sinagot nang makitang si Kate ang tumawag.

          “Hello?” bungad ko nang sagutin ko ang tawag niya.

          “A-Aly… I know ikaw lang makakaintindi sakin dahil ginawa mo na rin ito noon… Tumakas para makalimot… Sorry ah… Ginaya pa kita…” sagot nito sa mahinang boses, halatang umiiyak…

          “Anong ibig mong sabihin?” tanong ko rito dahil naguguluhan ako.

          “lumayo rin muna ako… gusto ko lang rin munang takbuhan ang sakit… Pero madali lang naman… Hindi naman ako aabutin nang taon… Gusto ko lang talagang lumayo muna…” paliwanag niya kaya’t nanlaki ang mata ko…

           “so umalis ka nang bansa? luka ka, sino kasama mo? Ok ka lang ba jan? Masigurado ko lang na okay ka ay mapapanatag ako…”

          “okay lang ako rito… May kasama naman ako, thank you dahil concern ka sakin… Gusto mo bang sabihin ko sayo kung nasan ako ngayon?”

          “Okay lang kahit wag mo na sabihin… Ang importante sakin ay umalis ka lang at hindi ka nakaisip nang mga bagay na masama…” sagot ko na ikinatawa niya nang bahagya.

          “di ko naman gagawin yun, lalaki lang yan… Makakalimutan ko rin siya…” ani naman niya.

          “dapat lang, sila dapat ang mas magsisi dahil sila ang nanakit… alam ko na kung nasan ka… No worries di ko sasabihin” wika ko matapos kong matrack ang cellphone niya.

           “p-pano?” tanong nito kaya ngumisi ako. “ay oo nga pala Gangster ka nga pala… You have your ways…”

           “Just tell me kung gusto mo siyang mawala… Ako ang gagawa nang hakbang…” biro ko sakanya. Pero pwede ko ring totohanin.

           “Ggi, hayaan mo na yun… Ayuko namang maging kriminl ka…”

           “okay… Sabi mo eh, sayang…”

           “luka, sige na nga bye na, pagod kasi ako sa byahe kaya matutulog muna ako…” paalam nito, di na ako umangal dahil ramdam ko rin naman sa boses niya.

           “sige, ingat” huling sabi ko bago ko ibinaba ang tawag.

Natatawa nalang ako dahil iba talaga ang epekto nang pisting pag-ibig na yan.

Napupunta sa ibang lugar eh…

Hayss, sana lang ay di iyon maranasan nang dalawa pa naming kaibigan.

CHAPTER - 33

Aly’s P.O.V

Dumaan muna ako kanila Gil para kunin ang maskara ko, buti na nga lang ay nakita niya raw ito kaya itinago niya muna.

Nagtanong pa nga kung may laban ba ako pero wala akong sinabi dahil ayukong malaman ni Carl.

Alam kong kapag nalaman niya ay tutulong nanaman siya. Ayuko rin namn siyang isali rito sa laban ko, may mga tauhan naman ako.

Hindi namn sila mapapahamak dahil bulletproof naman ang mga leather namin. Maging ang maskara ko ay bulletproof pero kalahating ulo ko lang ang safe dahil hindi natatakpan ang bibig ko. Pero ok lang… Mag-iingat nalang ako.

Tinawagan ko na si Asia para sa back up kung may mangyari man sakin ay may tatapos nang laban ko.

Ayos na daw lahat kaya sinbaihan ko silang hintayin ako roon.

Dadaanan ko pa kasi sila Tita.

Pagkababa ko nang tawag ay sumakay na ako sa kotse ko at saka ito pinaharurot.

Pagkarating ko sa bahay nila tita ay agad akong pumasok sa gate.

          “oh, san ka galing Aly? Di ka ba iniitan sa suot mo?” tanong ni tita nang makita ang mga suot ko.

          “hindi naman po, nagbar lang po kami nang mga kaibigan ko, sinusulit ko na po kasi dahil ilang araw nalang ay babalik na tayo sa Australia…” sagot ko rito.

          “oonga eh, bilis nang araw, November 25 nung pumunta tayo dito eh, ngayon December 21 na agad. 3 gabi nalang ay pasko na…” aniya matapos makita ang kalemdaryo.

          “5 days nalang din po ay Death anniversary nang anak ko…” mahinang ani ko pero sapat lang upang marinig niya.

          “wag ka na malungkot, ang importante ay alam mo nang kaya mong magbuntis kaya hanap ka na nang bagong bubuntis sayo…” Biro ni Tita saka ako niyakap.

Nginisian ko lang siya at umirap.

           “wala pa nga po akong boyfriend eh… Baka next year… Malay ho natin…” pabirong sagot ko rin. Di ko rin kasi naikwento na yung manliligaw ko ngayon ay kapatid lang rin nang lalaking… minahal ko noon…

           “sana nga… at sana lalaki naman, puro na kayo babae.” sagot ni Tita

           “kung alam ko lang tita kung pano gumawa nang lalaki ay bakit hindi, diba?”

            “nauna na kasi si Uncle mo, di tuloy natin natanong kung pano nagawa si Aris” biro ulit nito na ikinatawa namin.

            “hay nako tita, puro ka po talaga kalokohan, haha. sabi nga po pala ni Kuya Aris ay uuwi sila para dito raw po magpasko.” ani ko nang maalala ko yung pinasabi ni kuya.

            “sila?” takang tanong nito kaya’t nanlaki ang mga mata ko.

Sh*t!

            “Ay, wag ka po maingay… Secret daw po muna yun sabi ni Tita, wag daw po muna malaman ni Elle…” bulong ko rito na tinanguan niya naman.

             “yan talagang kuya mo pabigla bigla, oo… buntis na daw ba yung babae?” tanong niya na mas ikinalaki nang mata ko.

Chismosa rin to si Tita eh, kakakilala palang nga ata nung dalawa tapos buntis na agad?

             “tita naman dadalhin lang buntis agad? Di ba pwedeng ligaw stage palang?” biro ko saka tumingin sa relo ko, its 7:00 already “ay sige po tita alas syete na po pala, babalik na ako sa hotel. Dinaanan ko lang po talaga kayo para dun… Wag ka pong maingay ah??” dugtong ko saka kumaway at naglakad papunta sa pinto. Tumango nalang ito saka ako tuluyang lumabas.

Pagkapasok ko sa kotse at isinuot ko na yung mask ko saka ko pinaharurot ulit ang kotse.

---

Cyrus P.O.V

          “Don’t hurt her, di siya kasali dito… Ang gusto ko lang malaman ay kung bakit mo ginawa iyon! bakit mo ko pipiliting magpanggap bilang isang taong hindi naman ako!” sigaw ko na pumuno rito sa terrace namin dahil sa galit ko kay Mama.

2 days palang ako sa Italya upang bisitahin si papa nang tumawag sakin ang kapatid kong si Mira Cris. Umiiyak habang inilalahad sakin ang mga nakita nila nang kakambal niya. Sa kasamaang palad ay pinaslang ang kakambal niya nang maabutan ito ni mama sa kwarto niya hawak ang mga pekeng documento upang linlangin ang pamilya nang lalaking kinabaliwan niya noon.

Napatunayan kong peke iyon dahil itinanong ko mismo kay papa ang tungkol sa pagkakapanganak sakin at sinabi niyang wala pa si Roxelle ay naging anak na nila ako. Kaya agad akong umuwi rito para komprontahin si Mama at para pigilan sa mga plano niya.

          “dahil luging lugi na tayo! Di pa ba sapat na dahilan iyon? Dapat nga maging masaya ka pa dahil oras na mapasayo ang Kayamanan ng mga Roxelle ay yayaman ka at mapapalawak mo ang CarSueres mo!” sagot nito na ikinagalit ko pa lalo.

           “pwes, hindi ko kailangan nang ibang kayamanan para mapalago iyon dahil napatayo ko yun nang ako lang! Pinaghirapan ko yun, Ma. ’wag mong babuyin! tama na ang kahibangan mo sa Roxelle na yun dahil pinapatay mo na sila hindi ba?! maawa naman kayo sa anak nila! mag-isa na nga lang yung tao aagawan niyo pa? kung hindi kayo titigil ay ipagtatanggol ko yung batang iyon, kahit patayin mo pa ako kagaya nang ginawa mo kay Mira Lyn!”

         “h*yop ka! Sino may sabi sayo nang lahat! Si Mira Lyn ba?! Mga taksil kayo! Mga walang utang na loob! Pagkatapos ko kayong buhayin ay gagantuhin nyo na lamang ako? Mga walang kwentang anak!” sigaw nito saka bumunot nang baril na agad ko namang hinablot paitaas saka ito tumama sa selling nang bahay.

          “tumakbo ka na Kate, umalis ka na rito!” ani ko kay Kate dahil ayukong mapahamak siya, sa ilang araw naming magkasama ay alam kong nahuhulog na ako sakanya…

Agad naman siyang tumakbo palabas kaya’t nagpatuloy kami sa agawan nang baril hanggang sa…

BANGGG

CHAPTER - 34

Kate’s P.O.V

Paglabas ko nang bahay nila Xyrus ay nagulat ako nang makita ko ang mga tauhang nakabulagta sa labas.

S-sino may gawa nito? Buhay pa ang mga iyo kanina nung pumasok kami…

BANGGG

Agad akong nagtago sa gilid nang bahay nang biglang umalingaw-ngaw ang tunog nang pagputok nang b*ril.

X-Xyrus?

Kinapa ko ang cellphone ko sa baga upang humingi nang tulong, sa taranta ko ay hindi ko na nakita pa ang numerong natawagan ko…

         “K-Kate?” ani nang familiar na baritunong boses mula sa kabilang linya…

Alam kong si Gil iyon pero isinawalang bahala ko muna dahil emergency ito.

          “please tumawag ka nang pulis at papuntahin mo rito sa ********, ***** **** street… Kailangan ko nang tulong… Sabihan mo rin si Carl na Sabihan si Aly na mag-iingat siya dahil may gustong pumatay sakanya…” ani ko kasabay nang pagtulo nang mga luha ko…

marahil ay isinugo talaga ako rito para mabigyan ko nang babala si Aly…

Pero bakit?

Bakit galit ang magulang ni Xyrus sakaniya?

          “’w-wag po…” tanging nabigkas ko matapos kong mahulog ang cellphone ko dahil biglang may napadaan sa tinataguan ko…

---

Aly’s P.O.V

BANGGG*

Nanlaki ang mata ko matapos pumutok ang baril mula sa dalawang nag-aagawan nito.

Kanina ko pa sila pinanonood ngunit pinalabas ko muna si Kate para hindi siya madamay rito…

Nagtataka nga ako kung bakit naandito siya eh, akala ko ba nasa Italy siya?

Biglang sumuka nang d*go ang lalaki saka ito napaluhod.

          “Kuyaaa!” sigaw nang isang Mira sa kapatid niya… “Bakit mo ba ito ginagawa, Ma? Hindi pa ba sayo sapay na nawala ang kakambal ko? Bakit pati si Kuya? At bakit pati ang mga Roxelle ay gusto niyong patayin ni Tito?! Bakittt?! Bakit kailangan kami ang isakripisyo mo?!” tanong nito sa ina habang yakap yakap ang kapatid.

          “kung hindi ka sana nagsumbong, hindi masisira ang plano ko! tinatanong mo kung ano ang plano ko? marami! Kailangan kong mapatay ang anak ni Joel dahil sa galit ko sakanila ni Alyssa at para makuha ko ang kayamanan nila na pinaghirapan nila ni Kuya!” sigaw nito at humagulgol narin.

           “matagal nagtrabaho si Kuya sa business ng mga Roxelle, ako ang nagrecommenda kay Kuya sa business na iyon dahil Best friend ko ni Joel. At akala ko ay may naratamdaman rin siya sakin. Ngunit nang dumating si Alyssa na maganda, matalino, sexy, nasa kanya na lahat! Bigla nalang umamin si Joel sakanya, bakit? Dahil masyado iyong perfect habang ako ay typical na babae lang? Sabi niya wala sa ganda ang pagmamahal pero bakit si Alyssa pa rin yung pinili niya? Dahil roon ay nag-umpisa akong magalit sakanila. At mas nadagdagan iyon nang magkaanak ang dalawa… Inudyok ko si Kuya na patyin sila ngunit sampong taon ang lumipas bago naisakatupan ni Kuya ang lahat dahil pinalago niya muna ang business namin dahil kay papa. Pero pagbalik niya roon ay imbis na mabigyan siya nang magandang pwesto ay inilagay niya sa asawa niya ang Titulong CEO na dapat ay si Kuya dahil siya ang may alam nang lahat nang iyon! Kaya sa galit ni Kuya ay pumayag siya sa gusto ko at binugyan nang magandang regalo ang anak nila Joel. Ngunit sa kasamaang palad ay nabuhay ang anak niya na siyang pumaty kay kuya.” ani nito saka marahas na pinunasan ang kanyang pisnging puno nang luha.

          “at kayo nila Queenie, pinabantayan ko siya sainyo ngunit pare parehas kayong mga t*nga, nang malaman kong depress ang bata ay inudyukan ko siyang pumasok sa Gang niyo upang bugbugin niyo, ngunit kayo pa ang nabugbog!” sigaw nito saka marahas na sinabunotan ang anak.

Muling nagbalik sakin ang alaala nung babaeng nagsabi saking pumasok sa Arena upang maging malakas at maipaghigante ko ang magulang ko…

Nanlaki ang mga mata ko dahil siya pala yung babaeng ’yon.

           “binigyan ko pa kayo nang isa pang pagkakataon, pinapasok ko si Queenie upang magpanggap na Queen sa Paaralang pinasukan nung bata upang makuha niyo ang loob niya ngunit nabigo nanaman kayo. Ngayon, dahil sa kataksilan at pakealamera niyo ay nasira ang buong plano!” sigaw niya saka niya itinulak ang anak niya.

Pinunasan ko ang mga luha ko saka lumabas mula sa gilid nitong terrace nila. Madilim rito kaya hindi nila ako napansin kanina.

          “ikaw pala ang punot dulo nang lahat? akala ko ay nabigyan ko na nang hustisya ang mga magulang ko, ngunit hindi pa pala. Napaka hayop mo!” sigaw ko na ikinalingon nilang dalawa. Agad niyang ikinasa ang baril at itinutok sakin kayat agad akong nagtago sa may mesa nila ngunit hindi naman ito nakabaril dahil agad na sinipa ni mira ang kamay niya dahilan nang pagkatilapon nang baril nito.

Muli akong kumabas sa mesa at doon ko nakita na naglalaban ang mag-ina.

Sa nakikita ko ay marunong rin makipaglaban ang ina niya dahil may stilo rin ito sa pakikipaglaban.

Lumayo si Mira sa ina niya matapos itong sumipa sakanya. Dahil ron ay nakatalikod na ito sakin kaya agad akong sumugod sa likod niya ngunit maging ang pagsipa ko ay nailagan nito.

          “kung iniisip niyong kaya niyo ako ay nagkakamali kayo… Dahil isa ako sa Goddess nang Arena. Ako ang dating Reynang akala nila ay namat*y na dahil umalis ako simula nang masaktan ako nung asawahin ni Joel ang Mommy mo!” ani nito na ikinabigla ko…

So… Isa siya sa naging Reyna nang Arena? At kung goddess siya ay isa lamang ang ibig sabihin nun…

Hindi pa siya natatalo.

Nagkatinginan kami ni Mira at tumango ito na para bang may sinabi. Nagets ko naman iyon dahil matagal ko nang napapansin iyon kapag lumalaban sila nang kakambal niya.

Sabay kaming sumugod sa mama niya. Nagpalitan kami nang suntok, sipa, ilag at sugod.

Sipa roon, suntok rito hanggang sa tamaan nito ang anak niya sa mukha at tumilapon ito sa sliding door nitong terrace nila kaya bumaling ito saakin at kami na ang naglaban.

Sumuntok siya sakin na agad kong inilagan saka ko hinablot ang kamay niya at buong lakas ko siyang ibinalibag sa sahig. Nagtagumpay naman akong ibalibag sya ngunit hinatak niya rin ako pabalibag kasama niya. Tatayo na sana siya upang kunin ang baril na nasa malapit sakaniya nang ambahan siya ni Mira.

Tatayo na rin sana ako nang masipa pa ako nito dahilan nang pagkatama ko sa upuan at pagkabagok ko. Nanlabo ang paningin ko dahil roon at ang huling nakita ko nalang ay ang pagkahulog ni Mira sa Terrace habang kayakap ang ina.

Gustuhin ko mang gumalaw ay hindi ko na nagawa dahil nilamon na ako nang kadiliman.

CHAPTER - 35

Carl’s P.O.V

F*CK!

          “A-Aly?” tanging nasambit ko matapos kong makita siyang natutulog sa higaan rito sa hide out nila. Narito lahat nang gamit niya marahil ay dito siya tumutuloy nang may mangyari sa bahay niya.

Tulog siya at may benda sa ulo dahil sa kanyang pagkakabagok ayon sa kwento samin ni Kate.

Tinawagan nila ako kanina nang marinig ni Kate ang usapan nila at tumawag nang mga pulis. Ngunit nakita raw siya nila Asia.

Naikuyom ko ang aking kamay dahil sa inis ko sa mga nangyari.

Bakit ba kasi masyado siyang malihim? May nagtatangka pala sakanya di niya man lang ipinaalam sakin.

Paano kong…

Alam kong malakas siya pero natatakot ako…

lumapit ako sa tulog niyang katawan at marahan hinawakan ang kanyang kamay…

Kahit tulog ay ang amo nang mukha pero br*tal naman kapag makipaglaban.

          “h-hmmm…” inat niya kasabay nang dahan dahang pagmulat ng kanyang mga mata.

          “F*ck, don’t move… you’re hurting yourself” ani ko saka ko siya inalalayan. Tinaasan naman ako nang kilay nito saka ngumiti.

          “Oa naman nito” usal nito saka ako inismiran na para bang nandidiri sa ginawa kong pag-aalalay sakanya. “bakit ka nga pala nandito? tinawagan mo ba sila Asi—Kate?” ani nito nang makita ang kaibigan.

Lumapit naman si Kate sakanya at saka siya niyakap.

          “A-akala ko… Akala ko napano kana… Sorry ahh, di ko alam na nasa loob ka” wika ni Kate saka umiyak sa balikat ni Aly. Niyakap naman niya ito pabalik at hinimas ang likuran.

          “B-bakit naandon ka? akala ko ba nasa Italy ka?” takang tanong nito kaya’t nagtinginan kami ni Gil na nasa gilid habang nakasandal sa pader.

          “k-kay Xyrus ako nagtratrabaho… umuwi siya para sa Papa niya sa Italy pero tinawag siya roon nung kapatid niya at sinabi lahat nang nalaman nito mula sa Mama nila. After nun ay bumalik kami rito di na ako nahatid ni Xyrus dahil di ko naman niya alam ang bahay ko… Hindi ki rin kasi alam na ganun pala ang mangyayari kaya ayonnn….” pag-amin nito marahil ay may relasyon sila nung Xyrus pero akala ko ba si Gil?

Muling nadako anf tingin ko kay Gil na ngayon ay nakakunot ang noo habang pinagmamasdan si Kate.

Alam kong nag-aalala rin ito at ayon sa mga kilos niya ay panuguradong nagseselos siya.

He maybe deserves that dahil hindi niya ito pinursue, nakuha tuloy nang iba.

I  chuckes as my mind says that…

          “natutuwa ka pa ata sa nangyari Carl?” taas kilay na tanong ni Aly nang makita ko silang nakatingin sakin kaya agad kong binawi ang ngiti ko.

F*vk, wrong move.

         “N-no Aly, I just see something funny… ano na ba ang pakiramdam mo? may masakit pa ba?” tanong ko rito upang maiba ang usapan ngunit inirapan lamang ako nito.

Apaka taray talaga.

         “tsk. okay na ako… malayo naman sa bituka to eh” sagot niya na ikinakunot nang noo ko.

        “malayo sa bituka, pero malapit sa utak” usal ko ngunit tinawanan lang ako nito.

Magsasalita pa sana ako nang biglang tumunog ang cellphone niya. Kinuha niya iyon saka ito sinagot.

         “hello? hala bukas na ho ba iyon-uhh” daing niya nang kumirot ang sugat niya kaya agad akong napalapit sakaniya. “oa, haha” mahinang pang-aasar niya sakin kaya sinamaan ko siya nang tingin.

Nakalog na ata ang ut*k nito.

but I’m happy na masayahin na siya ulit. Atleast she’s Safe… That’s more than okay…

---

Aly’s

P.O.V

Nang matapos ang tawag ay nginitian ko si Kate…

          “sabihan mo ang mga luka, bakasyon tayo… this CHRISTMASSSSS gaya nang dati” masayang ani ko na ikinagulat naman niya.

         “k-kelan?” napatampal nalang ako sa noo ko dahil sa tanong niya.

         “siguro sa February Kate…” sagot ko na dahilan nang pagtawa niya.

         “baliw…”

          “saan ba yan?” Tanong naman ni Carl kaya inirapan ko siya.

          “bakit? sinabi ko bang kasama ka?” tanong ko na ikinasama nanaman nang tingin niya. Ngayon ko lang napansin na kahit galit siya ay gwapo pa rin pala siya?

W-well, nasa lahi naman siguro nila.

Di ko rin naman maitatanggi dahil halos hawig lang din sila ni Calver. noon…

ngayon kasi ay parang tumanda ang mukha ni Calver. dahil sa biguti niya ay nagmatured siya tingnan. Pero si Carl… kahit mas matanda siya samin ay halos mukhang kaedad lang namin.

Kung di mo sila kilala ay iisipin mong si Calver ang Kuya.

Grabi ito ba epekto nang makalog ang utak? mukhang sinisiraan ko naman si Calver sainyo…

Or marahil ay epekto ito dahil natapos na ang huling laban ko…

P-pero…

          “A-anong nangyari sa Mama nila Xyrus?” tanong ko at muling bumaling kay Kate.

          “Nahulog sila sa terrace, niyakap siya ng isa sa Kambal at nagpatihulog ito sanhi nang kanilang pagkamat*y” sagot naman ni Asia.

          “thanks for everything Asia… I’ll treasure all your help from me… gusto mo bang sumama samin sa pasko?” pag-aaya ko rito.

         “S-sure… Gusto rin kitang makabonding kambal…” sagot nito na ikinangiti ko.

         “k-kambal kayo?” tanong na namam ni Carl. Hahaha para na siyang timang sabat nang sabat sa usapan nang may usapan.

         “dami mo namang tanong… sige na nga sumama ka nalang samin kung gusto mo… dun nalang namin ikwekwento…” sagot ko na ikinangiti niya kasabay nang paghablot nang kamay ko…

         “okay, kailan ba para makapaghanda na ako?” nawala ang ngiti ko at parang bigla akong na-disappoint sa tanong niya.

        “sa pasko nga mga bwisit kayo!”

CHAPTER - 36

A:

HAPPY 1k reads to this book,

shesshhh

nasa kalahati pa ngalang tayo pero 1k na, maraming maraming tenkyuuu po sa lahat nang nagbabasa hopefully to magfollow naman po kayo kasi 77 lang followers ko🥺 pero kahit ganun patuloy parin ako sa

pagsusulat

kunti man or marami

magsusulat

ako, soon magiging fav writer niyo rin ako at

kusa

na kayong

magpafollow

hehehehe… pero thank you and hopefully basahin niyo pa po yung ibang libro ko… Enjoyyyy,

mwuaaah

!

---

Aly’s P.O.V

          “Sigurado ka bang kaya mo na?” tanong ni Asia sakin kaya nginitian ko siya.

          “Oo na Asia, wag mo na akong isipin, kaya ko na ang sarili ko. saka need kong sunduin si Kuya sa Airport kasi ayaw nilang ipaalam kay Elle na uuwi na siyana may kasama.” sagot ko at ngumiti nang mapait.

Habang naiisip ko kasing mag-aasawa ma ulit si Kuya ay parang mawawalan na ako nang lugar sa pagiging ina ni Elle. pero masaya ako sakanila, di ko lang talaga matanggap na may magiging bagong mommy na siya habang ako…

Ayokong tawaging titaaaa! Huhuhu!

          “okay kambal… Ingats nalang ah…” sabi niya at yumakap sakin. Niyakap ko na rin siya pabalik.

Thankful ako kasi nakilala ko din siya, nagkaroon ako nang panibagong kaibigan na higit na sa kapatid.

Sana naman huling laban ko na iyon, wala naman na siguro akong dapat isipin diba? Gusto ko nang ipagpatuloy ang pamumuhay na walang gulo.

Mamuhay nang normal at mapayapa dahil matapos ang labing apat na taon ay tuluyan ko nang naipaghigante ang aking mga magulang.

Wala na ang magkapatid na MD at Myra pati ang kambal na Mira. Naawa nga ako sa kambal matapos ikwento samin lahat ni Xyrus.

Oo, buhay si Xyrus dahil sa tyan lamang siya tinamaan sa pag-aagawan nilang mag-ina. buti na lamang ay naagapan ito dahil siya ang nakapaglinis nang pangalan ko.

Lahat nang dukumentong plinano ni Myra ay napatunayang walang bisa kaya’t hindi kami magkapatid sa Ama.

Pero siguro kung totoo yun ay ikakatuwa ko din dahil gusto ko rin nang kapatid na lalaki. Kaya, s

ayang…

          “aalis ka Aly? okay ka na ba?” bubgad ni Carl nang makapasok siya sa kwarto ko.

Isa pa to sa gumugulo sakin ngayon. papayagan ko ba siyang pumasok sa buhay ko bilang manliligaw? ngunit, ayaw nga sakin nang magulang nila diba? at mas lalong ayukong humarap sa magulang nila. Nasusukl*m ako.

maaring gusto ko nang kalimutan ang lahat ngunit baka oras na makita ko sila ay bumalik lahat nang galit ko.

           “okay naman na ako, susunduin ko pa kasi si Kuya eh.” sagot ko kasabay nang pagbitaw nang yakap sakin ni Asia.

          “mapapanatag lang ako kung kasama mo ako” wika niya na ikinataas nang kilay ko. nagsisimula nanaman kasi siya sa pagiging concerned niya. Halatang halata tuloy siya.

          “ano naman akala mo sakin baldado? naumpog lang ako pero kumpleto oa namn katawan ko” I smirk to teased him.

          “tsk, wag ka nang pasaway.” usal niya at hinawakan ako sa kamay dahilan nang ilang voltaheng kuryente ang dumaloy sa kalamnan ko. F*ck, para akong kinuryete nang maglapat ang aming mga balat at marahang naglalakad palabas nang hide out.

Tahimik na lang kaming bumyage sa airport at doon inantay sila kuya. I’m excited to see his new girl. unti unti ko na ring tinatanggap na may kahati na ako kay Elle :<

Ilang sandali lang ay tumawag na sakin si kuya dahil nakababa na raw siya. Agad namn kaming pumunta sa kinaroonan niya, buti na nga lang ay nakita rin namin siya agad kaya di na kami nahirapan pang hanapin siya pero…

Bakit mag-isa lang siya? Akala ko pa naman may kasama siya?

          “Kuya asan yung kasama mo? kala ko ba may kasama kang uuwi?” tanong ko rito dahil nagtataka na talaga ako.

          “may inasikaso pa raw siya kaya susunod nalang daw siya. Baka mamaya rin dumating na rin yun, ako nalang susundo sakaniya.” sagot nito kaya tumango nalang ako. Kala ko di pumayag kasi kakakilala palang nila.

Bilis namn kasing makahanap ni Kuya almost one month palang kami umalis nang Australia eh.

Iba rin talaga lahi namin—kidding, yabang eh no? Haha.

Ilang oras lang din kami sa byahe pauwi sa bahay ni Tita, ganun pa din tahimik. Nakatulog kasi si Kuya sa likod habang ayuko namang mag-umiposa makipag-usap sakanya lalo na andito si kuya. Ewan pero napanis nalang mga laway namin hanggang maka-uwi. si Carl din nagmaneho samin dahil ayaw niya akong pagdrive-vin dahil baka raw mapwersa yung tinahi sa ulo ko buti na nga lang at natago nang bonet yung bandage dahil knowing Kuya Aris baka napagalitan pa ako nun.

They never know my other side dahil ayuko rin naman silang mag-alala, ang importante sakin ngayon ay tapos na ang labang iyon.

Mamumuhay na rin kami nang tahimik… Sana…

Ang iniisip ko na lang ay pano ko sasagutin si Carl…

Umamin sakin si Calver na mahal niya pa rin ako nung isang araw diba? Di ko alam kung tunay ba iyon pero kung sakali ay baka mag-away nanaman ang dalawa.

Hayssss! sumasakit lang ulo ko sakanila.

          “D-Daddyyyy!” sigaw ni Elle saka yumakap kay Kuya. Sinagot naman iyon ni Kuya at hinalikan siya sa noo at ginulo ang buhok nito. “why didn’t you tell me that you’ll going here?”

          “to surprised you… Merry Christmas” simpleng sagot ni Kuya saka inilabas ang regalo niya.

          “oh? Thank you Daddy! Merry Christmas”

Naalala ko tuloy yung panahong nireregaluhan din ako nila Mommy at Daddy… Nakakamiss sila…

Nagulat nalang ako nang may bumalot sa balikat ko at inilapit sa katawan niya. It was Carl… maybe trying to comfort me… ang sweet naman… pero natatakot pa ako…

Ayokong magkaroon nang hidwaan sa dalawa…

Saka, ano nalang sasabihin sakin nang bruha nilang magulang? Ayuko namang ipagsiksikan ang sarili ko sa pamilya nila… Nagawa na nila akong saktan noon…. paniguradong magagawa rin nila iyon ulit. Di ko din naman kayang saktan iyon dahil syempre ina sila nang nagmamahal sakin…

Hayss!

CHAPTER - 37

Carl’

s P.O.V

          “siya na ba yung batang kasama mo noon sa Mall?” I asked while drinking an in-can beer. Dala ng Kuya niya who asked me to join him dahil di namn umiinom si Aly, kaso, umalis muna siya to pick his soon to be wife niya raw.

          “oum…” sagot nito sa tanong ko that makes me smiles a bit. He’s pretty and quietly looks like him. No wonder he’s his nephe—niece.

          “is he a gay or a girl?” I asked again the he just mouthed “inters*x” so I nooded.

Nasa lahi ata nila ang pagiging ganun… at hindi pa halata dahil sa katawan at itsura nila… They are perfectly like a biologically born woman.

          “He’s pretty… mana sa tita” I said that make him blushed while eating his junkfoods.

          “lasing ka lang… umuwi ka na nga… kung ano ano na sinasabi mo” he rolled his eyes and hide his face using his hair. Haha, I never thought that a Queen that is too br*tal in Arena is acting like a child right now.

          “okay… okay… I’ll go now, tell yout kuya how I’m grateful to have that drinks, and thank you for this moment too, you’re cute while blushing, haha” pang-aasar ko pa rito.

          “gsgi, tara na hatid na kita, puro ka kalokohan” ani niya saka tumayo at humawak sa kamay ko.

He holds my hands and guided me out of their house while zipping his orange juice.

He immediately opened the gate as his cousin arrived.

Pinapasok niya iyon bago dumako sakin.

         “So… sige na, bye?” awkward na tingin nito kaya napangiti ako sakanya. If only he’s aware how pretty he is. I swear…

F*ck this really sounds gay.

Am I gay?

Well if loving him make me one, then, I’m glad to considered myself.

          “okay… See you on Christmas…” I said bago lumapit sakanya and gentle kissed him in his forehead.

I smiled once again as I cutted my kiss and slowly walk backwards and turn with my heart pounding inside my chest.

I-I love that (wo)man…

---

Aly’s P.O.V

          “is he courting you?” muntik pa akong mapatalon sa gulat nang may magsalita sa likuran ko. pagtingin ko rito ay seryosong mukha ni Kuya Aris ang bumungad sakin.

F*ck! Nakita niya ba?

          “a-ahh… kuya…” utal na sagot ko dahil di ko alam ang sasabihin ko. Kinakabahan ako na ewan dahil di ko rin alam.

Di niya naman kasi ako tinanong kung liligawan ba ako basta niya lang sinabi na manliligaw siya… Diba?

          “tsk. nakipag-inuman na ako sakanya yet i didn’t know his your suitor, ede sana kinilatis ko na. Matagal mo na ba siyang kilala?” seryosong tanong nito kaya marahan akong tumango bilang sagot na kilala ko na ito matagal na. “next time don’t hide something, alam mong hindi ako hahadlang, I will just make sure na hindi ka na masasaktan ulit.” dugtong nito na nagpangiti sakin.

I’m really thankful to have him. Nagkaroon ako nang kuya.

          “no worries kuya, I’m guarding my hearts now so that it won’t fall easily.” I assured him. “ikaw nga tong isang buwan palang meron nang… ayieeeee” pang-aasar ko rito na ikinangiti niya hahaha.

Inlove nga!

          “tara na nga pumasok na tayo, para makilala mo na siya.” sabi nito saka ako tinalikuran.

Sus kinikilig lang siya panigurado. Di niya maitago yun dahil maputi siya kaya’t litaw talaga samin kapag namumula.

Isinara ko muna yung gate bago sumunod sakaniya sa loob.

Pagkapasok ko ay bumungad samin ang isang babaeng blonde at paalon alon ang buhok—telephone curle style. nakatalikod ito sakin habang kausap si Tita.

Medyo matangkad rin ito at class ang dating dahil sa posture nito at the way siya gumalaw. bagay na bagay ito kay Kuya dahil parehas silang may class ang dating. kung di niyo natatanong ay matalino si Kuya at grumaduate nang suma cum laude sa isang university sa Australia kung saan siya pinag-aral ni Tita at kung saan rin ako nag-aral nang 4 na taon. Wala kasing senior high school dun kaya pinagtake na ako nang College sa coursong business administration para raw ay may kaalam ako sa pagpapatakbo nang Business. grumaduate din ako ng Cum Laude doon at 3 years nang nakapangalan sakin ang Luxi Mall at naging Model na rin sa mga clothing brands na nag-aangkat samin.

Kaya kilala rin ako roon ngunit nakatago sa pangalang “A”. Naikwento ko na ata ito sainyo, mas detalyado ngalang ngayon.

          “glad that you’re okay talking to my mom, Cha. btw this is Aly, my Cousin…” pagpapakilala sakin ni Kuya nang makapalit ako sakanila.

Nagtama ang paningin namin at medyo nagtaka ako dahil parang may kamukha siya.

Nagkita na ba kami before?

          “Hi, Im Carmila Erika, Cha for sure… you’re so pretty in person nakikita lang kita dati sa magazine nang Luxi Mall” pagpapakilala niya matapos niyang tumayo at ngumiti sakin. pero sis, nagulat ako nang magsalita siya sa tagalot from American accent to Filipino accent just a flip of her tongue. As in nanlaki ang mata ko.

          “A-Ate, half Filipino ka po ba?” tanong ko rito dahil ang galing niya magtagalog.

          “oh, yeah, im half Filipino and half German. Mother side ko is German while Father side is Filipino.” sagot nito kaya tumango ako.

Di kasi halata, kung di pa siya nagtagalog ay paniguradong di ko malalaman. plus, ang gandaaaa niya paaaaa! parang American actress lang.

Kung titingnan ay parehas lang kami nang height nakasandal lang siya na may takon kaya medyo matangkad siya sakin ng unti ngayon.

Pero shocks, di ako makapagsalita sa ganda niya…

          “are you turning to a boy again, Aly? haha, sorry but Cha is off limit” biro sakin ni Kuya kaya nagbago ang ekspresyon ni ate Cha na parang nagulat sa sinabi nito.

Haha, di niya pa siguro alam.

CHAPTER - 38

Aly’s P.O.V

Kakatapos ko lang maligo dahil pupunta muna kasi sa bahay nila ate Cha ngayon para makauwi raw muna siya sakanila at maipakilala narin kami sa bago naming mga cakontrata dahil siya pala ang may-ari nung trinatrabahuhan ni Carl. pero may kunti akong napapansin sakanya kagabi nung mag-usap kami habang kumakain.

Kahawig siya nung bruang nanakit sakin, kaso di ko naman matanong yung apelyido niya dahil nahihiya ako, isa pa ang alam ko ay dalawa lang na magkapatid si Carl at Calver kaya… sana nga hindi dahil ayokong pumunta sa bahay na yun. Ayokong makita sila at ayoko na silang makita kahit kailan.

Hindi ko rin kasi alam kung makakaya ko bang makipagplastikan sakanila.

Pagkatapos kong isuot itong sapatos kong itim ay tiningnan ko na ang itsura ko sa human size mirror rito sa gilid.

Im wearing black t-shirt na may A sa likod, tinuck-in ko iyon sa short na dirty white na bumagay sa maputi kong balat.

Di nako masyadong nagmake up dahil after namn roon ay dederetso na kami sa lugar kung saan kami magbabakasyon this Christmas.

Pagkalabas ko ay bumungad sakin ang baby ko na halos kamukhang kamukha ko lang din. ngunit nagmamana ata kay Aya. Di naman siya manang manamit pero mahilig lang talaga sa mahahaba. Pero ok na rin yun dahil bagay naman sakanya at para lang siyang si Ate Cha na Classy tingnan.

And speaking if them kagabi ay gulat siya nang malaman niyang parehas kami inters*x woman dahil rare namn talaga yung kundisyon namin.

At tanggap rin naman niya raw na may anak na si Kuya kaya dun palang nakukuha niya na sakin si Elle.

Well malungkot kunti pero masaya na rin kasi syempre may matatawag nang Mommy si Elle after ilang years, di ba? hindi yung Tata Mommy lang. Ayoko naman ipagkait yun sa bata.

          “apaka ganda talaga nitong mga Apo ko…” bungad samin ni Tita matapos niyang lumabas sa kwarto. Nginitian namin siya tapos lumabas na rin si Kuya at si Ate Cha sa Kwarto nila at sa guest room dahil ayaw ni Tita na magsama na sila sa kwarto eh di pa sila legal bith side.

Grabi ang ganda talaga ni Ate Cha, foreigner na foreigner.

           “Let’s go?” tanong ni Kuya kaya lumabas na rin kami at sumakay sa Van nila Tita. Ito nalang daw kasi gagamitin dahil sabi ko ay wala masyadong ispasyo roon dahil dalampigan iyon.

Humiga sa balikat ko si Elle habang naglalaro nanaman sa kanyang ipod. Mahilig talaga siya sa mga laban laban na iyan. Ano kayang magiging reaction niya kung malaman niyang fighter rin ako—sa totoong buhay?

Kaso ayokong ikwento sakanya, ayokong matakot siya sakin. Total wala naman na akong kalaban kaya siguro ay maitatago ko iyon.

Bukod saming magbabarkada ay wala naman nang ibang nakaka-alam sa kung ano ako kaya hanggang kaya kong itago, itatago ko iyon.

Bumyaghe lang kami nang ilang oras at nakatulog na nga rin ako nang bahagya, nagising nalang ako nang huminto na yung kotse at lumabas na sila Kuya.

Ginising ko narin si Elle na nakatulog rin sa balikat ko. Bumabgoj na ito kaya’t lumabas na rin ako. Ngunit nagulat ako sa bahay na nakita ko.

Napatingin ako kay ate Cha habang nagdodoorbell dahilan nang pagbilis nang tibok nang puso ko.

K-ka-kamag-ank niya si Carl?

          “Tara, pasok kayo.” pag-aaya ni Ate Cha nang buksan ng yaya nila ang gate.

A-anong gagawin ko?

Nagulat nalang ako nang may sumakop sa bewang ko. Napatingin ako rito.

           “act normal, no worries nasa tabi mo ako… hinding hindi ko hahayaang masaktan ka nila ulit.” ani nito at saka ako nginitian.

Nginitian ko rin siya bilang tugon saka niya ako giniya sa loob. Nauna na sila Kuya ngunit pagkapasok namin ay bumungad samin ang babaeng nagpakulo nang d*go ko.

Asawa na ba ito ni Calver ngayon? Matapos niya saking sabihing mahal niya pa ako ay makikita ko ito rito?

No wonder’s magkasingsama naman sila nang magulang niya.

Tiningnan niya ko pababa sa kamay ni Carl na nasa bewang ko kaya binawian ko siya mula ulo hanggang paa.

Maganda siya, di ko ikakaila yun ngunit too desperate para lamang sa iisang lalaki.

          “C-Carl?” utal na ani nang Ina niya kaya napalingon kami roon. Bumakas ang pagkagulat nito nang magtama ang paningin namin.

         “wow, after Calver, si Kuya Carl naman ngayon? who’s next, Tito?” ani nang babae sa likuran ko kayat mas lalong kumulo ang dugo ko. Ramdam ko naman ang paghigpit nang hawak sakin ni Carl kaya’t iwinaksi ko ang galit ko at umaktong normal.

         “I’m sorry Kuya Aris… but I guess I need to go. Im Sorry but I wont sign the contract” ani ko habang nakatingin sa kanila.

          “bat why Aly? I thought we’re okay?” takang tanong ni Ate Cha na habang gulat rin ito sa sinabi ko. Nakaramdam tuloy ako nang awa.

          “m-maybe we should talked about that sa mesa… para makakain na muna kayo” malumanay na sabi ng  Mommy nila kaya’t tumaas ang kilay ko. Lumapit si Tita sakin at saka ako marahan inilapit sakaniya. “No worries, I’m not part of Cha’s Business… So don’t mind us Aly…” dugtong nito.

          “But why tita? Is she’s or I mean… HE’s not that need to your company, masyado na kayong malaki… ano ba ang habol niyo sakanila? Lupa for those Cars? I can asked daddy to gave you space to ours.” wika nung babae saka naglakad paharap sakin.

          “Shiela, right? who are you to dectate what’s my plan? As far as I know I’m the owner of C.C Cars, hindi ako humuhingi nang tulong to my parents partnership, pinaghirapan ko bawat kinukontrata ko so don’t be too arrogant” napangiti ako nang mapako ito sa kinatatayuan niya nang magsalita si ate Cha. “And Aly, can we talked about it first… may nangyari ba rito? Magkakakilala na ba kayo? Carl? Are you the guy last night?” ate Cha asked him. He nooded to answer.

          “Shiela don’t ruin my daughter’s project, umuwi ka muna sainyo. May pag-uusapan lang sila.” ani ng mom nila. Nag-iba ata ang ihip nang hangin?

          “So Aly? Can we please talk about it first” pangungumbinsi sakin ni ate Cha.

          “O-okay po Ate…” sagot ko at saka ako iginiya ni Tita patungo sakanila.

Umupo sa tabi ko si Carl at si Kuya, si Elle naman ang nasa kabila katabi naman siya ni Tita at si Ate Cha.

          “A-Aly?”

CHAPTER - 39

Aly’s P.O.V

          “A-Aly?” bungad samin ng Ama nila nang matigil ito sa pag-upo nang makita ako.

          “Alam niyo nagseselos na ako ah… bakit parang mas nagulat pa kayo nang makita niyo si Aly kesa sakin?” biro ni ate Cha na nagpangiti sakanila habang awkward naman sakin dahil hindi ko talaga kayang makipagplastikan.

          “oh Sweetie, long time no see… how’s my unika?” tanong nang Daddy niya rito ay nagyakapan sila.

Matagal raw kasing nawala si Ate Cha rito kaya paniguradong miss niya na magulang niya. Pero mas malapit raw siya sa ama nito dahil sa tingin ko ay may tampuhan rin sila nang ina nila. Kagabi kasi nung nag-uusap kami ay inililihis niya ang kwento kapag napupunta sa Mommy nila. Hindi niya nga rin ito niyakap kanina or baka di ko lang nakita.

          “I’m fine… So how? how did you know each other? Asan nga pala si Calver? Antagal ko rin siyang hindi nakita… Miss ko na ang bunso natin Carl” aniya na nakapagpatigil kay Carl sa tabi ko.

Wala atang nagkwento sakanya about sa akin, okay lang alam ko namang hindi ako ikwekwento nang bruha nilang nanay sakaniya or kung ikwento man ako niyan, syempre ako pa ang masama.

          “wala pa, palagi rin iyong wala, dito lang natutulog tapos buong hapon na gala…” sagot nang daddy nila.

          “yung batang iyon talaga, di na nagbago, imbis asikasuhin niya yung kasal nila ni Shiela… tuloy pa ba iyon? ayuko nang ugaling iyon ni Sheila, you know how I hate having something in just one snop, right? She’s too arrogant to speak something lalo na at wala naman siyang part doon.” napangiti ako nang bahagya sa tinuran ni ate dahil kasi doon ay feeling ko may kakampe ako rito. Ngunit… ano kayang magiging reaction niya kung ang kapatid niya ang ex ko na kinagalit niya kagabi. Ramdam ko ang galit at pagka-inis niya nung kwenento ko yung nangyari sa dapat ay anak namin nang kapatid niya.

Hayss! Bakit kasi magkapatid pa sila?

Nagsimula na silang i-discuss and partnerships namin sa Cars nila habang tahimik lang akong nakikinig. Napangiti nalang ako nang bigyan ako ni Carl nang checherya sa ilalim nang mesa.

Bukas na iyon kaya kumuha nalang ako dahil alam niyo namang mahilig ako rito.

I mouthed “thank you” sakanya na ikinangiti niya rin kaya dali dali kong inilihis ang tingin ko rito dahil biglang uminit ang pisngi ko.

Bwisit na lalaking to!

          “So, let’s settle this Ms. Aly as the owner of Luxi Mall, tinatanggap mo ba ang alok namin? and we will assured you a quality products.” ani nang Daddy nila as the owner of C.C while si Ate Cha ang CEO pero siya ang nagmamanage kaya sakanya raw iyon. Marahan kong kinuha ang papel na maliit at marahang binasa ang nakapaloob doon bago ko kinuha ang ballpen at pinirmahan sa itaas nang pangalan ko.

          “I’m accepting your proposal ate Cha, looking forward for a good collaboration” ani ko na nagpaliwanag sa mukha niyang sobrang kinis at puti. Nagkamayan kami at lumapit pa talaga sakin si ate Cha para yakapin ako.

Tinanggap ko yung offer despite of away namin nang Mommy nila dahil sa narinig ko kay ate kanina na pinaghihirapan niya bawat partnership nila nang walang hinihinging tulong sa ibang mga malalakas na gaya nang mayabang na Shiela na yun.

          “thank you Aly…” sabi niya at muli akong niyakap ngunit agad kaming napalingon sa may main door nang may babaemg sumisigaw.

          “Tita! Titoo! Tulong ho, si Kuya at si Calver nagsusuntukan ho sa labas” sigaw ng familiar na babaeng ito… Natigilan ito nang magtama ang panginin namin.

Siya nga…

Siya nga yung babaeng hinalikan ni Calver noong unang araw na pagpasok ko matapos ang nangyaring laban namin ni MD.

          “What?” Agad na kumawala sakin si Ate Cha at saka ito tumakbo palabas. Sumunod na rin ang iba kaya’t sumunod na rin ako dahil ayokong maiwanan roon.

Pagkalabas namin ay nakita naming nagsusuntukan parin ang dalawa habang nasa ilalim ni Calver yung lalaki—si Echo?

Inawat ito ni Ate Cha na inilalayan ni kuya upang ilayo si Calver roon habang bugbug naman sa lapag si Echo. Kita ko ring inaaalalayan ng Mommy nila si Shiela na nakahiga rin sa lapag. Sinubukan niya sigurong awatin ang dalawa ngunit pati siya ay naitulak nang mga ito.

Pero ano namang pinag-awayan nila?

          “anong nangyari sainyo Calver? anong pinag-aawayan ninyo?” tanong ng Daddy nila dahilan nang paglingon nila sa kinaroroonan namin.

          “Buntis si Rhea, at yang gago niyong anak ang ama!” sigaw ni Echo matapos siyang alalayang makatayo ng babae kanina, siya siguro si Rhea—kakambal niya.

Pero ano raw? B-buntis iyon?

          “A-Aly?” tanging lumabas sa bibig ni Calver at saka siya lumapit saakin. “A-Aly, maniwala ka sakin… hindi ako ang ama nang dinadala niya… Wag kang maniwala sakanila” dugtong nito at amoy alak ang bibig saka ako niyakap.

          “b-bakit ka nagpapaliwanag sakin? Matagal na tayong tapos…” ani ko rito saka ngumiti.

          “h-hindi… Mahal pa rin kita… Patawarin mo ko kung nasaktan kita kung di kita naipaglaban… kung napat*y ko ang anak natin… K-kasalanan ki lahat… Itatama ko iyon bumalik ka lang sakin, Aly…” pagmamakaawa nito at yayakap sanang muli ngunit ninilayo alo ni Carl sakaniya.

          “mahal? pero engaged ka kay Shiela? At may nabuntis ka pa? Lumayo ka na kay Aly pwede ba? Ayokong masaktan lamang siya ulit dahil sa kag*guhan mo!” singhal ni Carl rito.

         “we all knew that bllshit engagement ay kagustuhan lamang nila, at maniwala man kayo sakin o hindi, but I didn’t fcking impregnate that woman!” sigaw nito ay bumaling muli sakin at hinawakan ako sa braso. “I swear, Baby …” aniya, ngunit di pa man ako nakakasagot ay nakita kong bumunot nang Baril si Echo at itinutok ito kay Calver bago ipinutok kayat agad kong naitaas ang kamay ko upang pigilan ang bala.

BANGGG

Dumaloy ang d*go sa nakatikom kong palad nang masalo ko ang balang tatama sana sa ulo ni Calver.

Gulat ang lahat sa ginawa ko.

Maging ako ay nagulat rito…

B-bakit ko ginawa iyon?

CHAPTER - 40

Aly’s P.O.V

          “A-Are you okay Aly?” tanong ni Carl sakin kasabay nang pagsugod ni Kuya Aris kay Echo dahilan nang pagsuntukan nilang dalawa.

          “oo, okay lang ako” sagot ko rito habang hinawakan naman ni Calver ang kamay kong dumudugo.

         “I-Im sorry Aly” sabi nito at muli akong niyakap.

         “A-Ahhh! y-yung baby…” sigaw ni Rhea kaya’t nakuha niya ang buong attention namin at sa dumudugo niyang salawal.

F*ck… Agad siyang inagapan nang mga Yaya, yung isa naman ay inutusan nang Mommy nila na tumawag nang Ambulansya.

Kinakabahan ako sa mangyayari sa bata… ’wag naman ho sana… parang awa niyo na sana kahit ngayon lang may maligtas na batang walang kamuwang muwang…

         “Mommy… Don’t cry… Lola let’s go home… Mommy’s hand is bleeding…” pang-aaya samin ni Elle.

        “No don’t, gagamutin ko siya sa loob…” ani ni ate Cha at syaka ako iginiya sa papasok sa loob “Kayong dalawa, sumunod kayo sakin” dugtong na sabi niya sa dalawa niyang kapatid na lalaki na agad namang sumunod samin.

Di ko na alam ang nangyari sa labas basta ang alam ko ay ipinaupo na ako rito at si Ate Cha na ang umasekaso sakin.

Umupo sa harapan ko ang dalawang lalaking nag-aalala sa ginawa ko.

Para namang di ako nakita nitong nakipag-patyn noon.

          “Tell me everything I don’t know, simula kung anong meron kayo kay Aly hanggang ka Rhea!” deretsong tanong ni ate Cha sa dalawa.

         “I’m his lover now“ deretsong sagot ni Carl.

         “I-I won Aly against Kuya and Kuya Mike before… we both courted him and he picked me… but…” naputol ang sinasabi ni Carl nang magsalita si Ate.

         “i-ikaw ang pum*tay sa anak niya? At si Mom—ginawa niya nanaman?” sumibol ang galit sa mukha ni ate at isa isang pagpatak nang kanyang kuha.

         “I-Im sorry C-Carmila… H-Hindi ko sinasadya…” paliwanag nang mama niya na kararating lang sa loob kasama si Tita at Elle maging si Shiela at ang Daddy nila.

          “oh Come on Mom, dalawang beses mo nang ginawa at hindi mo pa rin sinasadya? Hanggang kailan ka pa magsasawang mangialam sa relasyon ng mga anak niyo? Kapag namatyn na rin nang anak si Carl para lahat kami mawalan nang anak mula sa mga kamay mo?” galit na turan nito na nagpagulo sa isip ko.

Anong nagyayari? Nawalan na rin ba siya nanamg anak?

         “I’m sorry… alam kong galit ka sakin dahil ako ang may dahilan nang pagkawala nang anak mo at hindi ko naman alam na kanyang magbuntis ni Aly kaya’t… kaya’t ginusto kong ipakasal nalang si Calver kay Shiela upang mabigyan ako nang apo pero… it was late nang nalaman naming wala na yung bata, but I swear! Pinagsisisihan ko lahat… Kung alam niyo lang na gabi gabi akong binabangungot nang mga nagawa ko sainyo, kung pano ko isipin yung mga batang nawala dahil sa kagagawan ko… i just want the best for you…” sagot nito habang isa isang nagsibagsakan ang mga luha niya.

          “no, you’re just being selfish… Whether mabubuntis man or hindi kung mahal nila ang isat isa you’ll understand… kasi ang sakit nang ginawa mo sakin tapos nagawa mo pa ulit kay Calver? That’s selfishness of yours!” wika ni ate Cha kasabay nang pag-iyak niya rin. “Let’s go Aly, Aris, aalis na tayo” dugtong nito kasabay nang paghawak sakin kaya agad naman akong tumayo para umalis.

          “C-Cha… Please wag mo namang umalis ulit… I-I know nagkamali ako pero… I’m still your mother… stop avoiding me Cha dahil nasasaktan din ako…” pagmamaka-awa nang nanay nila ngunit nilampasan lang siya ni Ate Cha.

Ganun din ang ginawa ko kasunod ni Kuya at nila Tita. Pumasok kasi saa kotse at doon humagulgul si ate. Inalo naman siya ni kuya at niyakap ito. Naaawa ako pero di ko siya mapatahan dahil nasa likurang bahagi kami nang van. Pumasok rin sa loob si Carl dahil kasama namin siya kasama ang bag niya.

U-shape itong upuan sa likod kaya maraming pwedeng makaupo. Lumapit ito sakin saka ako inalo.

Nagsimula nang paandarin ni kuya ang Kotse palabas nang bahay nila. Sinundo rin muna namin ang mga kaibigan ko na nasa bahay nila Cloe kasama ang asawa niya na nagulat rin sa nakabendang tela sa kamay ko. Habang si Kambal (Asia) naman ay susunod na lamang daw samin kaya sinend ko nalang sakanya ang location.

Dumaan kami sa isang tulay para makapunta sa kabilang Isla. Siguro naman alam niyo na kung saan kami pupunta?

Bibisitahin ko lang ang pangatlong pamilya ko.

Pagkarating namin sa dalampasigan ay marahan iyong pinapasok ni kuya papunta sa bahay na pinagawa ko kung saan naghihintay sila Yaya Anda at Kuya Gudo. May garahe namn ito ngunit para sa isang sasakyan lang kaya isa lang ang dinala naming sasakyan.

Nagyakapan muna kami nila yaya bago kami pumasok sa loob para asikasuhin ang mga gamit namin.

Nasa kabila lang sila Lily kaya pupuntahan ko iyon, di sila pumunta rito kasi baka umalis sila di rin kasi ako nagsabi na pupunta ako. Susurpresahin ko sana sila.

Pagkatapos namin kumain ay dumating na rin si Asya and syempre woman things yakapan nanaman. Pinakilala ko siya sa tatlong luka at nag-uusap nadin sila habang si Mike at si Carl naman ay kausap ang kararating lang na si Gil. Sumunod rin kasi ito buti na lamang at marami ang kwartong pinagawa ko kasi intended lang to for vacation kaya parang hotel lang ito. Pero ngayon bahay na ito nila Yaya, para sakanila nato dahil kapag umalis nanamn kami ay baka may mangyari nanaman sa bahay kawawa naman kung doon ko nanaman sila iiwanan.

Pansin ko lang din na di pa magkaayos si Gil at si Kate dahil di parin sila nagkikibuan. Pero mas okay na din yun para magkaroon sila nang peace.

Sila Tita naman at si Elle ay tulog sa loob nang kwarto nila kasama sila. Apat na kwarto kasi ito eh.

Para samin sanang apat na magbabarakda di ko naman alam na madami pala kaming mapupunta rito. Sa isang kwarto sila yaya, sa isa naman ay para sa mga boys, yung isa ay para saming mga babae habang yung isa ay kanila tita.

May kanya kanyang tv rin iyon kaya paniguradong di mabuburyo ang mga tao rito. Mahina kasi signal dito eh kaya minabuti kong may kuryente.

          “tara gala? Maraming lalaki jan” pag-aaya ko sa kanilang apat na sinigurado ko g maririnig nung mga lalaki dahil gusto ko silang asarin. nagsingitian naman ang apat kaya lumabas na kami nang bahay bago pa ako malapa nang tatlong liyon na bigla nalang sumama ang timpla nang mga mukha nila.

HAHAHAHA

CHAPTER - 41

Carl’s P.O.V

F*ck that woman. She’s teasing us kaya agad kaming sumunod sakanila.

Kinakausap lang namin si Gil about sa kanila ni Kate ngunit hindi niya pa raw ito nakakausap kaya we shared a little advice lalo na’t mahirap talagang mabalik ang tiwala nang mga babae kapag nasira ito. Kahit naman sino.

Pumunta sila sa kabilang bahay saka marahang kumatok pero walang lumabas. Tahimik rin sa loob kaya paniguradong walang tao.

          “baka may pinuntahan, di kasi ako nagpa-alam na darating ako eh kaya marahil ay busy ang mga iyon” sabi ni Aly kaya lumabas nalang sila ulit. Dumeretso sila sa tindahan kaya doon na kami lumapit. “Ate asan sila Aling Tanya?” tanong ni Aly matapos makuha ang mga chichiryang binili niya.

           “that’s too much salt Aly” saway ko rito na tinaasan niya lang nang kilay. Tsk.

          “umalis kanina eh, baka namimili para sa pasko mamaya, ikaw yung pinsan ni Lily, hindi ba?” tanong nito na nginitian ni Aly at tumango.

May kamag-anak sila rito?

          “sige po, Ate, salamat” sagot nito.

          “magi-ingat rin pala kayo lalo nat karamihan sainyo ay babae, dahil yung mga lasenggerong nagtangka sainyo noon ay palaging kinakalaban ang magulang ni Lily, buti na lamang at kinasal na sila ni Herlan kaya’t may nagtatangol na sakanila kasama ang kapatid nitong binata. Natatakot nga akong palabasin anak ko kapag mag-iinuman sila jan sa labas dahil baka pati siya ay mapagdiskitahan nang mga gag*ng iyon. Buti na lamang at magaling kang lumaban kaya hindi ka nagalaw nang mga iyon” kwento nung tindira na ikinakunot nang noo ko.

Nagtangka?

F*ck that beauty! napapahamak pa siya buti na lamang at marunong siyang lumaban. And the fact na nasalo niya ang balang tatama sana kay Calver ay patunay na hindi siya basta bastang babae lang. Pero oras na makita ko ang mga lalaking iyon ay sisiguraduhin kong hindi na sila makakalapit pa sakanya.

          “sigarilyo nga po Ate” ani ni Gil dahil saaming tatlo ay sila lang ni Mike ang naninigarilyo. Pero dahil asawa na ni Cloe si Mike ay siguro umiiwas na ito.

          “sa malayo ka manigarilyo, may asthma si Aya” maydiing utos ni Kate rito na.

Pagkatapos nilang bumili lahat ay nagpaalam na kami roon.

---

Aly’s P.O.V

          “sarap sigurong magswimming ngayon no? Kaso wala pa si ate Lily.” ani ko dahil amboring… umalis daw kasi sila Aleng Tanya, ngunit nang makita ko ang mga taong paparatin ay agad akong tumakbo sakanila. “Merry Christmas Aleng Tanyaaa at Mang Leoooo!” sigaw ko na agad naman akong sinalobong nang yakap ni Aleng Tanya.

          “jusginoo Lutos! buti napadalaw ka matapos ang pitong taon ngayon kalang nakabalik ulit” ani nito at humigpit ang yakap nito sakin.

          “oo nga sissy bakit ngayon kalang? tagal mong di bumalik” sabi naman ni Ate Lily at saka ako niyakap.

Nang matapos ang ilang minutong yakapan namin ay kumawala na ako.

          “pumunta na ho kasi akong Australia noon eh, doon po na po ako nakatira. Nagbakasyon lang ho ako ngayon dahil miss ko na ho kayo” ani ko rito ay pinunasan ang mga luha ko.

          “ayy ang layo naman noon iha, buti na lamang at nagkaroon ka nang oras ngayon, tamang tamang ay namili kami nang lulutuin mamaya para sa nuche buena namin at sa buena nunche na rin sana pero pagsasama samahin nalang siguro namin para makasama na kayo” sagot naman ni Mang Leo.

          “ay ’wag na ho Mang Leo, para sainyo New Year niyo na ho iyan para marami na ho kayong ihanda roon. Saamin na ho ang handa ngayong Pasko heheh” ani ko rito. Lumapit naman sakin si Kuya Herlan at yumakap ito.

          “Si Hernan nga pala Lutos, Kapatid ko at asama namin sa bahay” pagpapakilala ni Herlan sa lalaking kasama nila. Matangkad ito at kamukha niya. Maputi kahit tirik ang init rito.

Inilahad niya ang kamay niya sa harapan ko. “Hernan” aniya kaya inabot ko iyon upang makipagkamay.

          “Lutos…” sagot ko rito at ngumiti. Lutos kasi ang pangalan ko rito kaya iyon na rin ang ginagamit ko.

          “ito naman si Khizea, anak namin ni Herlan” pakilala ni Ate Lily sa batang nagpakarga sakanya dahil nahihiya ata… “nagka-anak kami after naming ikasal isang taon nung umalis ka” dugtong nito na nagpangiti sakin.

Agad kong binitawan ang kamay ni Hernan at saka lumapit sa bata.

          “ang kyut niya naman…” ani ko matapos kong pisilin nang bahagya ang pisngi nito. Ngumiti ito kaya mas lalong lumabas ang kakyutan niya, naalala ko tuloy yung baby ko… malaki lang sana nang isang taon yung baby ko kung buhay lamang siya ngayon. “ay siya nga po pala ay ito naman ang mga kaibigan ko si Asia, Aya, Kate, Cloe at asawa niyang si Mike at kaibigan rin naming lalaki na si Gil and Carl.” pakilala ko sa mga kasama ko na nasa likod namin. Nagsikawayan naman sila sa mga ito.

          “ang gwagwapo namang nang mga ito at ang gaganda, iba talaga ang mga batang shudad. Pero hindi ako naniniwalang wala kang manliligaw jaan?” tanong ni Aleng Tanya na nagpainit nang pisngi ko. “pero kung wala, single yan si Hernan” biro nito kaya’t mas lalong namula ang pisngi ko. Ngunit nagulat nalang ako nang biglang sinakop nang bisig ni Carl ang bewang ko. Haha, seloso.

          “well, good afternoon po Tita, Im Carl. Aly’s boyfriend ” ani nito na nagpalaki nang mata ko.

At kelan ko pa siya sinagot? Wala akong maalalang sinagot ko na ito ah?  Di ko nga maalala kong kelan ko siya pinayagang manligaw. Huhu.

          “sabi ko na nga ba at hindi lang sila kaibigan eh. Tara na nga at para makapgluto na kami nang hapunan natin” pang-aasar ni Aleng Tanya bago kami inaya. Nagmumukha na tuloy siguro akong kamatis sa pamumula nang pisngi ko…

ANOOOO BAAAAA! 🙈

CHAPTER - 42

Aly’s P.O.V

           “Truth” sagot ni Asia sa tanong ni Aya nang tumutok sakanya ang boteng pinapaikot namin. Naglalaro lang kami nang truth or dare pampalipas oras para gising kami mamayang 12 kung saan sama sama naming sasalubungin ang araw nang pasko. nakakabagot rin kasi rito dahil medyo mahina yung signal sa loob, sa may tulay pa yung malakas na signal kaya mas pinili nalang naming magbonding…

          “so… saan kayo nagkakilala ni Aly?” tanong ni Aya sakanya. pasimple naman siyang lumingon sakin kaya nginitian ko siya at marahang tumango. alam naman na kasi nila ang sekreto ko eh, kaya wala nang rason para ilihim sakanila.

           “13 ako nun nang may nangbubully sakin sa kalye kung saan sila nakatira, tinulungan niya ako… bata palang believe na believe na ako sa galing niya makipaglaban kaya lagi ko siyang binabantayan sa labas nang bahay nila. Itinuring ko siyang safe place dahil kapag andun ako ay walang gumugulo sakin. Di niya pa ako kilala pero best friend na turing ko sakanya…” sagot nito habang nakangiti sakin. “kaya tuwang tuwa ako nung sinabi niya sakin na magkaibigan na kami kasi matagal ko nang gusto yun… Then, one time nakuta ko siya sa Arena, nakamotor siya nun habang ako sumakay pang sa tricycle, nagmumukha na akong stalker non pero okay lang, gusto ko lang talaga alamin kung saan ba siya nagpupunta dahil kada hapon umaalis siya. So yun huminto siya sa may lumang building, akala ko kung ano gagawin, sa likod pala nun yung Arena kung saan siya nakikipagpat—I mean…”

         “okay lang… alam naman na namin pagiging Queen niya hehe…” sabi ni Kate dahil natakot ring aminin ni Asia. Well, di ko siya masisisi dahil nung una natakot din akong i-judge, but, true friends understand you more than anyone… Kaya I’m thankful to have them.

          “a-ah, haha… basta dun siya nakikipagbasag-ulo. Una di ako makapaniwala dahil ang ganda niya, tapos wala sa kinis nang balat niya na ganun siya. Parang walang peklat kaya di ko akalain na br*tal siya… and dahil dun humanga ako sakanya nang husto… yung araw rin na yun ako nahuli nang nagbabantay tapos tinulungan niya ako ulit, dun ko nalaman na Queen pala sita roon… Dun kami naging nagkaibigan, tinuruan niya rin akong lumaban, inaral ko lahat nang tinuro niya hanggang sa maging kagaya niya ako… After 4 years ginawa niya akong fighter, ako ying representative niya kapag wala siya, marami kami pero minsan ako yung ipinapantapat dahil ako yung hindi busy kesa sa iba. Kaya mas naging bihasa ako sa pakikipaglaban roon.” sagot niya ulit…

          “s-so, isa ka rin sa mga tauhan niya?” gulat na tanong ni Aya. Tumango ito kaya napangiti ako. “Turuan mo din kamiii sissyyy!”

          “wala na, umalis na ako dun… saka, no worries, hinding hindi kayo mapapahamak dahil ako mismo ang proprotecta sainyo…” I genuinely smiles na kinatuwa naman nila.

Di ako papayag na madungisan sila nang dugo… I treasure them a lot…

And for sure hindi langa ko ang magliligtas sakanila kung sakali dahil maging ang tatlong lalaki sa kabilang kwarto ay kagaya namin.

          “okay, spin ko na…” sabi ni Asia, saka pinaikot ang bote at tumama kay  Aya. “bumalik sayo haha, Truth kana dahil dare ka kanina”

          “andaya naman, ako nanaman…” maktol ni Aya, “sige truth na…”

          “mahirap ba maging teacher? wala kasi akong pangarap noon eh, di rin ako nakapag-aral masyado kaya nakakamangha yung talino mo hehe” paliwanag ni Asia na ikinangiti naman ni Aya.

         “mas matalino si Aly… kung di siya Umalis, siya sana yung Valedictorian namin nung SHS kaso nabroken kaya sakin napunta… and about naman sa pagiging teacher, 2 years palang naman ako and masasabi ko na okay naman, nakakapagod pero at the same time masaya pa rin lalo na simula pagkabata ay gusto ko na talaga ang magspread nang knowledge, kaya di rin ako sumusuko… pero mas ilelevel up ko pa yun kapag grumaduate na ako sa masteral ko para makapagturo na ako nang College…” sagot ni Aya samin…

          “good luck, ipagpiprat ka namin…” ani naman ni Cloe.

          “hala, thank youu… Sana nga makapasa…” aniya saka pinaikot ang bote at tumutok sakin. “Nice, truth or dare?” tanong niya sakin

         “Truth…” sagot ko na nagpangiti sakaniya. Tsk, ano nanaman kaya itatanong nito at excited na excited siya?

          “kung ikaw ang Queen, Aly… sino naman ang King?” tanong ni Cloe na nakapagpahinto sakin…

Hays, matagal niya nang tanong yan di ko lang sinasagot…

          “its… Carl” sagot ko na nagpalaki nang mga mata nila. “He’s my King for 7 years… bata palang kami gustong gusto niya na maging king kaso di pa naman nawawala yung King noon kaya nanatili siyang prince… Actually lima sila dun, si Black P, which is si Carl… Si Black G, Black M, Black L, pero matagal na siyang wala… and ang huli ay si Black F, yung b*naril mo Aya…”

         “yung boyfriend mo?” takang tanong ni Asia.

         “h-hindi ko pa siya boyfriend baliw…” nahihiyang sabi ko nang maaalala yung nangyari kanina. Nag-init nanaman tuloy ang mukha ko.

         “wee??? yieeeeee lowkeyyy ba???” pang-aasar nila kaya’t mas lalo akong namula.

         “ewan ko sainyo, iikot ko na…” pag-iiwas ko sa topic na yun at pinaikot ang bote. tumutok naman ito kay kay Kate kaya natahimik siya sa pang-aasar sakin.

         “truth or dare?” tanong ko sakanya. bigla naman siyang natahimik.

          “T-Truth…” sagot nito.

          “Okay ka lang ba?” tanong ko. Mas gusto kong tanungin kung okay na ba sila ni Gil dahil ramdam kong mahal naman talaga nila ang isat isa pero nahihirapan ako para kay Kate dahil alam kong nasasaktan siya.

          “n-naguguluhan pa rin ako ngayon… umamin sakin si Xy… gusto niya raw ako, kaso…” nahinto ito sa pagsasalita at hinawakan ang kwentas na nasa leeg niya. “kahit galit ako kay Gil… di ko pa rin maaalis yung nararamdaman ko…” dugtong nito. Mas lalong humigpit ang hawak niya sa kwentas at maoait na ngumiti samin.

         “nag-usap na ba kayo ulit?” tanong ko pa na agad niya namang inilingan. “Refresh ka muna… for sure kapag naiintindihan mo na yung nararamdaman mo dun ka na pumili, pero habang nasa proces ka, wag mo munang bigyan nang chance yung isa para hindi umasa… maiintindihan niya naman siguro…” payo ko dahil ayoko siyang maipit sa sitwasyon. Lumingon siya sakin at marahan tumango.

          “eh kayo ba ni Calver?” biglang tanong ni Cloe kaya’t napalingon ako sakanya.

          “matagal na kaming tapos…”

          “pero mahal mo pa?” tanong nito ulit kaya tinaasan ko siya nang kilay.

          “Sissy, si Kate yung magpapa-ikot kaya siya magtatanong…” biro ko na ikinatawa naman nila.

          “sorry naman, nacarried away lang haha” sagot nito.

Nagpatuloy pa kami sa paglalaro at doon ko na rin nalaman kung pano nagkakilala si Mike at Cloe, at buti nalang din at di na nila ako tinanong pa about samin ni Calver.

Di ko rin naman kasi alam ang isasagot ko…

Naguguluhan din ako matapos ang eksena kaninang umaga…

CHAPTER - 43

Aly’s P.O.V

          “in 3… 2… 1… MERRY CHRISTMAS EVERYONE!!! ” Sabay sabay naming sigaw nang pumatak sa eksaktong 12:00 nang hating gabi.

Nagyakapan naming kaming mga babae dahil ngayon nalang ulit kami nakapag celebrate ng pasko nang magkakasama kaya sobrang saya ko dahil worth it yung pagbabalik ko… Well sisiguraduhin kong babalik balik ako rito kapag gantong panahon dahil iba pa rin talaga ang diwa nang pasko sa pilipinas, dagdag pa ang lamig nang panahon kaya damang dama talaga.

Sama sama na kaming pumunta sa mesa para kumain nang dala naming hansa at nag order pa kami nang iba pang handa para lahat makakain, ayuko rin kasing mapagod si yaya Anda sa pagluluto kaya minabuti ko nalang mag-order. dumating rin namam iyon agad kaninang hapon may malalantakan kami ngayon, haha.

Nakasalubong namin ang mga kalalakihan at sabay rin naming binati.

Habang nasa hapag naman di ko maiwasang mapangiti sa mga kalalakihang pinagsisilbihan ang kani kanilang mga asawa. Kainggit naman! Sana maranasan diba?

Pansin ko rin ang pagmamabuting loob ni Hernan kay Asia. ramdam ko tuloy na may gusto siya rito. Haha, gumagawa nang moves eh.

Habang si Elle naman ay nakangiti rin sa pinaggagawa nila Kuya Aris at Ate Cha. Hayss ! Enjoyin ko na nga lang tong pagkain ko, kumpleto naman ang mga kamay ko. medyo masakit na sila sa mata.

Nadako naman ang tingin ko kanila kuya Herlan at Ate Lily habang karga namn nila ang anak nila.

Di tuloy maalis sa isip ko yung “What if tanggap kami noon ng Mommy ni Calver?” or “What if buhay yung baby namin, ganyan rin kaya kami

kasaya

ngayon?“

Haysss! I’m supposed to be happy tonight, bakit ko ba kasi naaalala yung lalaking yun…

Ang alam ko galit ako sakanya eh… Galit dapat ako dahil siya yung may kagagawan kung bakit nawala ang anak namin… Sinaktan niya ako… Pinahiya sa maraming tao…

Pero bakit di ko masagot yung tanong ni Cloe? Parang may bumabara sa lalamunan ko habang mabilis na pumipintig yung dibdib ko… Arggg! Nakakainis naman…

---

Carl’s P.O.V

Inabot ko yung tubig para uminom nang makita kong pinagmamasdan ni Aly lahat nang nasa hapag. She’s maybe dahil kumpleto sila ngayon after 7 years without trace.

And I’m glad to be here, celebrating my Christmas with her— I mean with them.

She glance to her cousin who’s trying to feed my sister. Tsk. PDA…

Well, I’m also glad to see Ate’s smile again after how many years. Ilang taon siyang nasaktan sa pagkawala nang anak niya kaya’t masaya akong ngumingiti nanaman siya at may nagmamahal na ulit sakaniya…

Hopefully Aly will open her heart again and let me love her too.

Honestly, that’s the only wish I want this Christmas… Sana nga ay matupad… hindi man ngayon but I’m willing to wait.

Muli kong pinagmasdan si Aly habang dumako ang tingin nito sa pinsan niyang kasalukuyang karga ang anak nila at yung lalaki naman ang sumusubo nang pagkain sa kanilang mag-ina. Aly’s small laugh watching how the baby giggles hitting my heart.

She missed her baby… I guess.

Napaiwas nalang ako nang tingin nang dumako ang tingin niya sa kinaroroonan namin. I don’t want to think about it pero ramdam ko ring malaki pa rin ang wall niya kaya’t hindi pa ako makapasok sa buhay niya dahil nakakulong pa rin siya sa nakaraan niya.

And I hate to think na gusto niya pa rin si Calver, dahil masakit–nasasaktan ako.

Pero ilalaban ko siya ngayon… at hinding hindi ko hahayaang masaktan lang din siya ulit lalo na’t engaged ngayon ang kapatid ko kay Shiela at buntis si Rhea dahil sakanya.

Doon palang alam ko nang masasaktan nanaman siya kaya hanggang kaya kong iparamdam kung gaano ko siya kamahal ay hindi ako titigil hanggang…

Hanggang sa ako naman ang mahalin niya…

---

Calver’s P.O.V

I’m in the hospital where they confined Rhea. Sinama ako rito nila Daddy to settle this mess.

But I swear! I’m not the one who impregnate here kaya hindi ko alam kung anong sinasabi ng babaeng yan. We never do the deed because I don’t love her anymore… I even cleared myself to her that I’m still into Aly–who witness the scene. F*ck! I ruined again her trust. How can I prove myself if this she thinks that the baby is mine? This life is sucks! 3 related women showed today for me, and lose again the chance to talk to the gay I waited for 7 years…

I closed my fist in anger when I remember that Kuya is in her side now. I know he’s making a move lalo na’t alam kong may gusto rin yun kay Aly.

Pero… May relasyon na kaya sila? Sana nga wala, pero paano kung meron? Paano kung sa pagkakataong ito ay si kuya na ang piliin niya?

Paano kung sa pagkakataong ito, hindi niya na ako mahal? He maybe save me earlier pero hindi yun assurance na mahal niya pa ako.

Paano kung hindi na ako?

          “sorry Ma’am and Sir… but we can’t get the DNA now. The baby should be 9-10 weeks old before we proceed to a non-invasive prenatal testing. The baby is still on process of embryo development, and it’s around 6-7 weeks old. We need to wait 3-4 weeks before we proceed to the test.” the doctor said while talking to my parents.

3-4 weeks? Almost a month! Ang tagal pa noon! Baka nakaalis na ulit si Aly bago pa man mapatunayan na hindi akin yan!

Karma really hitting me so badly,

Damn!

CHAPTER - 44

Aly’s P.O.V

After the celebration kagabi ay uminom naman kami kaya’t tulog pa ang iba sa kwarto habang ako naman ay naandito na sa labas nagtatampisan sa dapat para mawala ang pagkalasing ko. Nagising kasi ako dahil sa tilaok nang manok, hindi na rin naman ako makakatulog kaya nagpasya nalang akong maglakad-lakad.

Di ko rin maiwasang hindi maalala yung eksena kahapon sa bahay nila Carl. I mean, bakit kasi sa dami dami nang araw na pwede silang magkagulo ay doon pa sa araw na naandon ako. Iba rin talaga maglaro ang Tadhana…

Sinadya niya ba talagang ipakita sakin yun? Pero bakit? I mean, I’m supposed to be out to their lives, kinakalimutan ko na sila… pero bakit?

Nakakainis naman eh!

Worth it nga yung pagbalik ko rito pero di ko naman alam na pati yung nakaraan ko ay babalik.

Kinikwestyon ko nanaman tuloy yung sarili ko kung nakamove on na ba talaga ako…

Ewan ko ba, di ko na alam!

          “lalim naman nang iniisip mo… Care to tell me what is it?” ani nang lalaki sa likuran ko kaya nilingon ko ito. It’s mike, walking at my back.

          “wala… may naisip lang… bakit gising ka na, lakas naman nang sikmura mo” biro ko dito para matanggal yung awkwardness. Tumawa naman ito saka ako sinabayan sa paglalakad.

          “you know what, I really miss you, tagal mong nawala… 7 years, kinaya mo yun? I mean… Sa pitong taon… di mo man lang sinabi samin kung nasaan ka ba… Honestly nag-alala ako noon…” aniya kaya nilingon ko siya. ramdam ko ring totoo yung sinabi niya kaya nanahimik ako at hinayaan siyang magsalita. “sabi ko naman kasi sayo kapag niloko ka non aagawin kita eh… kaso kahit ako iniwanan mo…” dugtong niya saka bahagyang tumawa.

          “pero atleast may Cloe ka na… right? at alam kong mahal ka non…” sabi ko at iniwas ang tingin kasi, buti pa siya diba? Nahanap na niya yung taong makakasama niya habang buhay… Kasal na siya…

          “yeah, blessing in disguise… Kasi kung di mo kami iniwan hindi ko makikilala nang lubusan yung babaeng pinakasalan ko. Lumayo pa ako sakanya nang ilang taon, ikaw lang din pala magiging dahilan kung bakit kami nagkakilala. Kung saan kinilala ko na siya noon, di sana ako nasaktan sayo, haha… pero kidding aside, masaya ako sa nangyari… and hopefully maging masaya ka na rin dahil deserve mo iyon… piliin mo na yung taong karapat dapat sayo… Wag ka na pagapos sa nakaraan kasi gaya namin ni Cloe, She’s not really my Ideal dahil ikaw yun, but… Her uniqueness made me fell in love deeper.” aniya na nagpangiti sakin.

          “thanks for being genuinely inlove to her, aasahan kong di mo siya sasaktan ah? if ever man na saktan mo yun… Ako mismo ang babawi para kay Cloe… Asked Gil for proof…” i smirked as I remember what i did to Gil, gumastos pa tuloy ako oara lang sa motor na winasak ko.

Ganto pala talaga magmahal nakaka-stress…

           “talagang hindi, no worries Madam” he jokingly said and released his salute. “Baka gising na yung mga yun, tara na wag ka na magmuni-muni jan, mahahanap mo rin yung taong handa kang ipaglaban…” dugtong nito saka ginulo yung buhok ko, sinamaan ko tuloy siya nang tingin. ginawa ba naman akong pusa! Tawang-tawa pa siya, bwisit!

---

Calver’s P.O.V

I woke up early because the owner of the place I rented tell me to move my car for a while dahil maghahanap buhay raw muna sila sa dagat.

Yeah, I’m here kung saan naroroon sila Aly,  Ate Cha told me the location. Ayaw niya rin sanang sabihin but i begged her, I told her na hindi ako manggugulo at hindi rin ako lalapit, I just wanna see Aly… Buti nalang pumayag ito dahil pasko naman raw. That’s why I rented a place here where I parked my Car at dito nalang din sa kotse natulog. Mababait naman sila at binigyan rin ako nang pagkain kagabi nung nuche buena nila. Honestly, it’s my first time to sleep in this kind of area. Tahimik dahil tanging tunog lamang nang agos nang dagat ang maririnig. masaya rin makipag-usap sa mga bata rito dahil first time raw nilang makahawak nang kotse. I even let them play inside dahil naaalala ko yung anak namin ni Aly… Dahil panigurado ganun rin siya kakulit kung buhay lang rin siya… Kung sana lang hindi ako naging Tanga…

Lumabas muna ako sa kotse para bumili nang sig*rilyo. I smoked again after Aly left me, kumakalma kasi ako rito. I don’t know but it removes my stress kahit ngayon.

I bought 3, saka ko sinindihan ang isa. Mula sa kinatatayuan ko ay nakita kong lumabas si Aly sa Gate nang tinuluyan nilang bahay. Medyo malapit lang kasi iyon sa nirentahan ko kaya tanaw ko siya. Dumeretso ito sa may dagat at nagtampisaw. Gusto ko sanang samahan kaso naglakad lakad na ito. She’s alone walking till kuya Mike appeared. Nag-uusap sila habang naglalakad lakad.

Is he the one who hugged Aly nung gabing pinuntahan ko siya sa bahay nila? But, he’s married… It’s either him or si Kuya iyon…

may lumabas ulit na babae sa tinutuluyan nila, and I think that’s Cloe, one of Aly’s friend na pinakasalan ni Kuya Mike.

Napahinto ito nang makitang masayang nag-uusap ang dalawa. Nadako ang tingin ko kay kuya na kakasunod lang sa likuran ni Cloe. They both stun because of the scenery they’re watching.

Haha, kahit ako nasasaktan sa nakikita ko. Kuya Mike and Aly have past before… Na kahit ako yung pinili ni Aly ay alam kong matindi ko siyang kaagaw.

Ginulo ni kuya Mike ang buhok ni Aly at naglakad narin si Kuya papunta sakanila. Nang makalapit si kuya kay Aly ay nag usap rin ito bago sinakop nang kanang bisig niya ang bewang ni Aly.

I badly want to shout “back off, she’s mine” but I can’t…

I already lose her..

CHAPTER - 45

Aly’s P.O.V

      "He just comforted me, nothing more..." I assured Cloe nang makaupo ako sa katabing upuan niya. Tumabi ako sakanya para maalis yung pag-overthink niya. Nakita niya kasi pag-uusap namin ni Mike kanina eh.

      "o-okay lang yun, hindi naman ako nag-iisip nang masama..." sabi niya at ngumiti sakin kaya't niyakap ko siya.

      "your feelings is valid okay? you have worth so you need to be treasured. No worries, I treasured you more than those boys... mag-away away na kami, wag lang tayo yung mag-away away... Ok? Don't overthink na... kasi kahit di mo aminin, ramdam ko iyon... kahit ako din kasi mag-ooverthink sa ganun eh..." biro ko saka siya pinakawalan sa pagkakayakap ko.

      "Sorry rin sissy kung nafeel mo yun... Nagulat lang ako kanina pero promise hindi ako nag-isip nang masama... di ko rin naman kayang isipin yun dahil alam ko namang hindi ka ganun eh... And thank you sa assurance and pagtreassure mo sakin..." sagot nito saka ako niyakap.

Nakakataba naman nang puso yun… Ang sarap kaya sa pakiramdam na maayos kayo nang kaibigan mo, gaya nang sabi ko kahit mag-away away na kaming lahat wag lang sila dahil sila na ang bago kong pamilya ngayon. Mas gugustuhin ko pang ako yung masaktan kesa sila. They are more than a gold to me now…

Plus,

Cheating

is a choice and

Girls Code

is a must.

Kumain na kami bago kami bumalik sa labas at nag swimming na rito sa dagat.

Take note kanya kanya na kaming swimwear now at hindi na sila nahihiya. Last swimming namin binakuran sila eh-even me, di lang ako nagpabakod haha.

Im wearing a two piece black swim suit… Yung upper is cross straps bra and black undy… wala na rin naman akong tinatago dahil pinatanggal ko na so I’m free and sexy with this outfit.

Cloe wearing her green floral one peace and white jacet to cover her waist. She’s just lack of confidence… maybe she’s chubby but she slayed the day!

Kate wearing a yellow floral two peace with under bra cropped top.

Aya wearing pink floral high V-cut one piece with black short.

Asia wearing a lavender color nang kagaya sakin, wala kasi siyang ganto kaya pinahiram ko siya dahil apat naman ang dala ko.

Na kay Elle naman yung isa which is Blue naman yung kanya.

Ate Cha wearing plain red sexy swim suit na spaghetti strap. At kung titingnan talaga ay para siyang Americana. So f*cking HOTTTT!!!

Ang mga lalaki naman ay nakasuot lamang nang mga summer short nila and topless na. And yeah, they are also have those appeal. pero who cares? Ede yung mga babaeng kanina pa naghahagikgikan sa iba’t ibang cottage. Sino ba namang hindi? They are attractive enough to captured those eyes.

Naligo nalang kami sa dagat. buti na nga lang at december ngayon, maulap ang panahon kaya safe kami sa sun burn.

Maya maya ay sumama na rin samin yung mga lalako at kanya kanya kaming kuha nang litrato sa bawat parte nitong dagat bilang souvenir sa lugar, alam ko kasing matagal na panahon nanaman kami makakabalij rito dahil sa kanya kanya naming trabaho at buhay. Pero gaya nang sinabi ko, sisiguraduhin kung uuwi uwi ako dito lalo na sa mga gantong panahon….

We just showered the day with full of happy and memorable memories bago kami umahon.

      "una na kayo, may tumatawag kasi" sabi ni Kate samin kaya naiwan sa roon para sagutin yung tawag. Rinig ko pa ang pangalang Xy kaya paniguradong si Xyrus iyon.

Napatingin ako kay Gil at alam kong narinig niya rin iyon dahil nasa malapit lang siya at kita naman sa mukha niya. Pinabayaan ko nalang dahil wala naman akong magagawa, gumawa siya nang kag*guhan, nararapat lang na ayusin niya and kung ano ang maging desisyon ni Kate ay dapat niyang tanggapin.

Sabi ko naman sakanila eh…

“pursue who’s willing to be with you, don’t wait to lose that person before you realized their worth… Kasi mas

mahihirapan

kang kunin sila pabalik kapag nasaktan mo na sila…“

Hinayaan ko na sila roon at dumeretso nalang sa tindahan para bumili nang makakain, nagugutom ako.

      "san ka kambal?" Asia asked. Kaya tinuro ko yung tindahan.

     "bibili nang pagkain, nakakagutom lumangoy langoy..." sagot ko. lumapit naman ito kaya sabay na kaming naglakad papunta sa tindahan.

May kotseng itim kaming nakita sa gilid nun, baka may umuwing kapamilya yung ate na binilhan namin kahapon.

Buti nga at wala yung mga pasaway na lalaki roon eh… Kaya malaya kaming nakapunta sa tapat nang tindahan.

      "oh, ate Lutos... Ano po?" tanong ni Tina, kaedad lang siya ni Elle. Kilala nila ako dahil ito yung pinakamalapit na tindahan rito kaya dito kami madalas bumili nung panahong nakatira pa ako kanila Aleng Tanya.

      "15 na checheryang malaki tas tatlong royal na malaki din..." sagot ko na agad niya namang sinunod.

      "nonoy, tawagin mo muna si Kuya Calver mo para kumain, baka tulog sa kotse niya katukin mo muna" rinig kung utos ni Aleng Josa, nanay ni Tina. Pero namali ba ako nang dinig? Calver ba pangalan nung may-ari nung kotse?

Kapangalan lang siguro or namali lang talaga ako nang rinig? Hindi naman alam nun itong lugar na tobat hindi ko rin naman sinabi sakanya.

      "kuyaa Calver? kuyaaa Calverrr?" tawag nung batang lalaki habang kumakatok sa pinto nang kotse. Kapangalan nga lang ata, dahil binaríl ko gulong nun nung sinundan ko siya.

Walang sumasagot sa loob, naku-curious tuloy ako sa mukha niya. Tented kasi kaya’t hindi makita yung nasa loob.

      "Ate Lutos, andito na po" nakuha yung atensyon ko pabalik sa tindahan nang tawagin ako ni Tina. Kinuha naman ni Asia yung iba habang ako naman nung natira. Nilingon ko pa ulit yung kotse pero walang lumabas kaya umalis nalang tuloy kami.

Ang lakas nang tambol ng dibdib ko pero alam kong hindi niya alam tong lugar na to kaya malabo…

Ayy, ewan!

---

Calver’s P.O.V

I was sleeping in my car, nang magising ako sa mga tawanan sa labas. Nagulat nalang ako nung makita ko nang makita siya, pretty figure standing just a few feet away from my car. I smirked as my heart beat fast as I saw her, laughing with her friend.

I secretly watched her through the window. Browsing her face…

Mas maganda talaga siya kapag nakangiti…

She’s wearing a black swimwear that suit every curve of her body… Bumagay rin sakanya ang basa niyang buhok na nakalugay sa likuran niya. I couldn’t help but feel the same strange before. But even if I wanted to get out of the car, to atleast talked to her for a while… but the fear held me back… thinking those “what if’s” na baka makasira pa sa bakasyon niya.

I held hard to the steering wheel when a kid’s voice shattered the silence.

     "Kuya Calver? Kuya Calverrrr?" Tawag ng batang lalaki sa labas. Nastatwa ako when Aly turned around, and our eyes met. Buti nalang at tented itong kotse kaya't paniguradong hindi niya ako nakikita... Nangunot ang noo niya sa narinig, paniguradong nagtataka siya sa pagtawag nang pangalan ko.

Pinanood ko lang siyang nag-aantay sa paglabas ko pero hindi ako gumalaw sa kinauupuan ko or kahit sumagot sa pagtawag sakin…

Besides, masaya na akong nakita ko siya…

I sat there for a while longer, hanggang sa tawagin na siya nung tindera dahil nabalot na yung binili niya. She bought a plastic of junkfoods and 3 bottles of drinks.

Lumingon pa siya ulit rito sa kinaroroonan ko bago tuluyang umalis.

I badly want to talk to her but I can’t and it’s already late… Nakaalis na sila…

      "I'm okay, nonoy... Aalis na rin naman ako..." sagot ko sa bata nang muli itong kumatok sa pinto nang kotse ko.

Babalik na ako sa bahay para asikasuhin ang problemang kinakaharap ko ngayon… Dahil bukas, I’ll be going to the cemetery for our Angel’s death anniversary.

CHAPTER - 46

Aly’s P.O.V

          “Bye yaya, Bye Kuya Gudo… Ingat lang ho kayo rito palagi… Mamimiss ko po kayo ulit… No worries dadalaw at dadalaw ako rito…” paalam ko sa pangalawang magulang ko at niyakap sila kasabay nang pagbubos nang mga luha ko. Niyakap rin nila ako pabalin at pilit pinapatahan kaya pinunasan ko na ang mga luha ko at saka kumawala sakanila. “salamat sa pagpapalaki sakin… kahit palagi akong nagkukulong sa bahay ay hindi niyo ako sinukuan…”

          “mamimiss ka rin namin Ms. A… Dahil rin sayo ay naranasan naming magkaroon nang anak ni Yaya Anda mo” nakangiting ani naman ni kuya gudo habang inaalo si yaya Anda na umiiyak sa bisig niya. “di ka man namin tunay na anak pero minahal ka namin nang tunay…” dugtong nito kaya muli ko silang niyakap.

Haysss, ito yung ayaw ko ehh… yung araw nang pag-alis. matapang ako sa laban pero mahina ako sa ganto…

Uuwi na kami dahil bibisitahin ko pa ang anak ko. Pang pitong taon niya na itong wala… ito rin ang unang pagbisita ko dahil sa death anniversary niya.

Nang matapos ang iyakan namin ay tuluyan na kaming lumabas nang bahay at pumunta sa sasakyan para umuwi.

Tahimik lang ako sa byahe habang kanya kanya g usap naman ang iba. Iniisip ko kasi baka magkita kami ni Calver doon dahil sabi ni yaya Anda ay palagi niyang naabutan roon si Calver kapag ganitong araw. Marahil ay nagsisisi na siya sa ginawa niya.

Pero kahit ganun ay di ko pa rin maiwasang magalit sakanya dahil siya ang may dahilan nang pagkawala nang anak namin. idagdag niyo pa ang galit ko kapag nakikita ang mommy nila pati na yung babaeng habol nang habol sakanya.

At ngayon… may nabuntis pa siya. kapal naman nang mukha niyang sabihin sakin na mahal niya pa rin ako tapos may namamagitan pala sakanila nung kakambal ni Echo? Tsk.

Sana pala hinayan ko nalang siyang tamaan nung bala eh. Bwisit kasing kamay to oarang may sariling buhay, hayss!

Lumipas ang ilang oras sa byahe ay isa isa na silang bumaba, bumaba rin si Ate Cha sa bahay nila para kausapin ang Daddy niya habang si carl naman ay kinuha lang ang motor niya bago umalis.

Uuwi nalang daw mag-isa si ate Cha kaya nauna na kami.

Pagkatating sa bahay ay inayos ko muna ang mga gamit ko bago ako pumuntang bayan para sa bulaklak na ilalagay ko sa puntod ng magulang ko at ng anak ko.

Di na rin naman ako nagtagal roon at dumeretso na sa sementeryo.

Pagkarating ko sa puntod nila ay may mga nauna nang nakalagay roon. Panigurado ay galing yun kay Calver. pero bakit pati sila Mommy ay binigyan non? May pambili naman ako.

Inusog ko yung bulaklak na iyon at inilagay yung dala kong bulaklak.

          “Merry Christmas Mommy, Daddy… sorry ngayon lang… nagcelebrate lang muna kami kahapon nila tita, yung ipinaalam ko sainyo nung isang araw. Nag-enjoy po kami roon… sayang nga lang po at wala kayo roon pero walang oras na hindi ko kayo namimiss…” pahina nang pahinang ani ko dahil nanggigilid na ang mga luha ko. “sobrang miss na miss ko na kayo…” tuluyan nang bumuhos ang mga luha ko.

Nasasaktan pa rin kasi ako kahit naipaghiganti ko na sila ay hindi ko pa rin maibabalik ang buhay nila…

Ang sakit kasi hindi ko na sila mayakap o makabonding kahit kunting panahon… andami ko pang gustong gawin nang kasama sila ngunit hindi na namin magagawa dahil habang buhay na silang tulog…

Tatlong taong hindi ko lubos akalaing mawawala sakin agad…

Hinaplos ko rin ang puntod nang anak ko. “seven years ka nang wala baby… sana masaya kayo ng lolo at lola mo jan… gusto kitang yakapin, pisil pisilin, halik halikan… at iparamdam sayong mahal kita… pero magkakasama rin tayo soon, baby… Sa ngayon ay gabayan niyo muna si mommy ah? Mahal na mahal na mahal ko kayo…”

Pinupunasan ko ang luha sa pisngi ko nang may nag-abot sakin nang panyo kaya agad akong napatingala sakanya.

---

Calver’s P.O.V

I stopped when I saw Aly crying infront of her parent’s grave.

Kanina pa ako rito, akala ko nga ay magkakasabay kami pero alam ko namang bumyahe pa sila kaya ngayon lang siya nakapunta. Umihi lang ako sandali kaya di niya ako naabutan roon pero natuod naman ako sa kinatatayuan ko habang pinapanood siyang umiiyak.

I still feel guilty dahil isa ako sa may kagagawan nang sakit na nararamdaman niya ngayon… pero, nasasaktan ako sa nakikita ko. Naramdaman ko nalang ang sarili kong lumapit sakaniya at iniabot ang panyong kanina ay nasa bulsa ko.

Nagtama ang paningin namin nang tumingala siya sakin. Bahagya pa siyang nagulat pero inabot niya rin yung panyo. “salamat” ani niya habang pinupunasan ang mga luha niya. Tahimik akong umupo sa tabi niya at hindi ko sinubukang magsalita dahil dapat na saking hinayaan niya akong umupo rito at tinanggap ang panyo ko.

          “k-kamusta yung baby?” napalingon ako sakanya nang tanungin niya ako about sa batang dinadala ni Rhea. tiningnan ko siya sa mata ngunit hindi ko mabasa iyon bukod sa mugto ito dahil sa pag-iyak niya kanina.

          “okay namn daw… pero hindi akin yun… hindi ko alam kung bakit ako yung itinuturo niya kahit wala namang namamagitan samin…” paliwanag ka. nangungusap na sana ay maniwala siya but she only chuckles.

          “di mo kailangan mag-explain sakin… wala naman nang tayo eh…” aniya na tumarak sa dibdib ko. Napaiwas ako nang tingin dahil nasaktan ako sa sinabi niya.

          “I still love you Aly…” pag-amin ko ngunit hindi siya sumagot. “i can’t replace you kahit pitong taon na yung nakalipas dahil ikaw… ikaw lang ang nakakaparamdam sakin nang mga bagay na hindi ko maramdaman sa iba… Ilan taong akong naghintay… ilang taon akong nakakulong sa sakit na dulot nang pagkawala mo… maniwala ka man sakin ngayon o hindi pero… Ikaw pa rin ang gusto kong makasama, ikaw pa rin ang hinahanap nito…” turo ko sa dibdib kong sakanya lang tumitibok.

Simula palang nang makita ko siya kahit nung malaman kong hindi siya tunay na babae ay hindi ko lubos maisip kung bakit ang bilis nang tibok nang dibdib ko. Sakanya ko rin nagawa yung mga bagay na hindi ko naman ginagawa sa iba.

I courted her, I gave things na wala naman sa bukabularyo ko kahit nung kami pa ni Rhea. We make love nang hindi lang dahil sa pagnanasa. I pursue her just to get her even if I know that I can easily capture girls in one wink. pero sakanya? I made an effort–mga bagay na hindi ko akalaing magagawa ko at sakaniya pa.

          “you are the only one who made me feel like this, Aly… and losing you becoming my g-greatest weakness… I know it’s my fault that I choosed Mom over you, kaya nawala ang anak natin… But honestly? Pinagsisisihan ko iyon…”

          “Tama na siguro yung pitong taon na nasaktan ka rin sa ginawa mo…” sagot nito kaya muli ko siyang tiningnan. “Tama na rin yung panahong minahal natin ang isa’t isa… hindi ako tanggap ng magulang mo dahil sa kasarian ko at alam kong hindi na mababago yun… At s-saka kahit hindi man sayo yung bata ay ikakasal ka na rin… Maybe it’s better to make this day as our closure…” she looked at me kayat nagtama ang paningin namin…  “matagal ko na rin namang itinigil ang mahalin ka… Matagal ko nang kinalimutan yung nararamdaman ko sayo… And now… Panindigan nalang natin yung mamuhay nang hindi magkasama…”

Para akong dinurog sa bawat salitang binitawan niya… Di ko na nagawa pang gumalaw dahil tumagos sakin lahat…

         

“Matagal ko na ring itinigil na mahalin ka, matagal ko nang kinalimutan yung nararamdaman ko sayo… Panindigan nalang natin yung mamuhay nang hindi magkasama…”

pag uulit nang isip ko sa mga sinabi niya…

Ngumiti ako nang mapait…

This Karma taste so f*cking bad.

sa dami ng babaeng nasaktan ko noon. di ko akalaing mabwebweltahan ako…

I can’t believe it…

Para akong sinaksak nang libo libong kutsilyo sa dibdib…

I smirked when she stood up and and walked silently…

Masakit pala talaga…

Realizing that I’m really

Losing

now my…

My IDEAL GAY….

CHAPTER - 47

Aly’s P.O.V

Heto nanaman ako mugtong mugto nanaman ang mga mata kaka-iyak.

Parang t*nga naman kasi… akala ko hindi ko na mahal, pero bakit parang masakit rin sakin yung mga sinabi ko kanina?

I feel like I f*cking lied.

Am I still tied to his f*cking Love? Kasi kahit ilang beses kong ikubli ay parang mayroon at mayroon pa rin akong nararamdaman sakanya…

Now, parang narerealized ko na when we love someone at nasaktan tayo, kahit anong gawin natin ay hindi talaga nawawala yung nararamdaman natin para sakanila… We maybe moved on and hid our feelings behind those new memories but it will never really fade fully, kahit ilang taon pa ang lumipas.

unless corrupted

.

Naandun at naandun parin iyon. kahit ilang beses natin sabihin na kinalimutan na natin iyon. Ang tanging makakapagheal saatin ay kapag tinanggap na natin yun nang buo.

Kapag natanggap na natin yung nangyari, doon na natin masasabing hindi na tayo affected or naka “move-on” na tayo.

But in my case…

I can’t deny the fact that im also into him even now.

At yung mga sinabi ko ay pawang tulak lamang nang bibig ngunit kinakabig nang aking dibdib…

Hindi ko rin lubos magawang magalit sakanya dahil at some part ay naiintindihan ko siya… Na naipit lang siya sa sitwasyon namin nang magulang niya… lumala lamang iyon nang kumampi siya sa magulang niya kahit hindi niya alam ang tunay na nangyari.

Pero kanina… The way he tells me how he loves me makes me confused… para bang sincere talaga siya sa sinasabi niya… Na parang nangungusap ang mga mata niya ngunit nalilito pa ako…

Isa pa hindi ako gusto nang magulang niya.

Hindi na namin mababago iyon kaya malabong magka-ayos pa kami.

Idagdag pa ang bawat effort na ibinibigay ni Carl mapalapit lang ito sakin at maipakitang karapat dapat siya.

Pero…

Ahhh! Gulong gulo na ako!

---

Rhea’s P.O.V

          “K-Kuya? Kanina ka pa ba?” tanong ko sa kakambal ko nang makita siyang nakaupo sa hilid habang nakayuko.

Una siya sakin kaya siya ang ginawang panganay.

Lumingon naman ito agad at lumapit sa kinaroroonan ko. “okay ka na ba? may masakit ba?” nag-aalalang tanong nito ngunit mas nag-aalala ako sa pasa niyang natamo niya sa lalaking boyfriend ata ni ate Cha.

          “s-sorry kuya… nabugbug ka pa tuloy” unti unting nanggilid ang mga luha ko habang pinagmamasadan siya.

          “no, it’s okay… wag ka nang umiyak… masama yan sa bata… kung di ka man panindigan ni Calver ay magkakalimutan kami at ilalayo kita rito. Galit din sila Mommy at Daddy dahil sa nangyari kaya paniguradong palalayasin ka. Pero wag kang mag-alala, tutulungan kita” aniya saka ikinuyom ang mga kamay niya.

Tuluyang nagsibagsakan ang mga luha ko dahil naaawa ako sakanya at sa magiging anak ko. Hindi ko rin talaga alam kung kanino ito pero si Calver ang huling nakita ko sa mga ala-ala ko.

---

flashback

          “Tito, n-nasan po si Calver?” nanghihinang ani ko dahil medyo lasing na ako. May party kasi sila Rade kaya nakiinom rin ako. Umuwi lang ako saglit dahil may kinuha ako at pinapasundo na rin sakin si Calver para daw sabay na kaming pumunta roon. Buti na nga lang at naabutan ko pa si Tito bago siya nakaalis dahil mukhang wala eing matitirang tao rito bukod sa mga katulong.

          “nasa taas, bakit?” sagot nito sakin habang inaayos ang unipurme niya.

          “m-may sasabihin lang po” sagot ko dahil nakakatakot ang itsura nito. Namana din namn iyon ni kuya Carl at ni Calver pero mas nakakatakot siya.

          “puntahan mo nalang sa taas, may pupuntahan pa kasi ako eh” sagot nito bago ako nilampasan.

Nakahinga ako nang maluwag nang makapunta na siya sa garahe kaya pumasok na ako.

Dumeretso ako sa taas at kumatok sa harap nang pinto nang kwarto ni Claver.

Kakatok pa sana ako ngunit ramdam ko na ang hilo buti na lamang ay bumukas yung pinto bago pa ako nawalan nang malay.

Kinaumagahan nagising nalang akong sa loob nang isang kwarto, mang pang itaas ngunit tanging undy nalang ang nasa baba. Nanlaki ang mata ko nang maramdaman kong masakit ang nasa gitna ko.

Pilit kong inaalala ang nangyari ngunit masyadong madilim rito sa loob nang kwarto kaya’t hindi ko makita nang malinaw ang mukha niya. Ngunit pangalan ni Calver ang hinahalinghing ko kagabi.

Hinanap ko ang pantalon ko ngunit nadako ang paningin ko doon ko  sa gilid kung saan nakalagay ang relo ni Calver na palagi niyang suot kaya’t nakahinga ako nang maluwag.

Ilang araw ang lumipas ay kampante akong si Calver iyon ngunit hindi na kami nagkita dahil palagi na siyang hindi pumupunta sa Bar nila Rade kung saan palagi kaming nakatambay. Lahat kami fresh graduate at naghahanap pa nang trabaho kaya’t habang free time ay tumatambay na muna kami.

one time pumunta siya roon sa bar at muli kaming nagkita ngunit mainit ang ulo niya at pilit ipinaparamdam sakin na mas mahal niya pa rin yun ex niya.

Nakakatawa nga eh, babae na ako pero yung ex niya pa rin ang gusto niya?

Araw araw ko tuloy kwenesyon yung pagiging babae ko dahil sa sinabi niyang…

          “your

vig

*na can’t be an assurance to be loved”

Ang sakit nun… knowing na babae na ako at kaya naming bumuo nang pamilya but he refused dahil mahal niya yung bakla?

I felt liked im not that enough.

Pero nung isang araw, hindi ako dinatnan so I’m surprised when i take a PT.

Kuya saw it kaya sinabi ko ang totoo.

At ayon ang nangyari, nabugbog siya dahil ideniny ni Calver ang lahat sa harap nang taong sinasabi niyang Mahal niya.

*end of fla

shback

---

Nagulat rin ako nang makita kong naandun sa bahay nila si Aly. nakabalik na pala siya? kaya pala palaging balisa si Calver at palaging wala wala sakanila. paniguradong nagkaka-usap na sila ulit.

Pero hindi ibig sabihin nun ay isusuko ko ang bata, kailangan niya itong panindigan.

kahit

magkademandahan

pa!

CHAPTER - 48

Aly’s P.O.V

3 days before the year end, and inaayos na namin yung mga kailangang ayusin dahil malapit na kaming bumalik sa Australia. We need to settle everything because we know na matatagalan nanaman bago kami bumalik dito.

Buti nga bago natapos yung taon ay ok na yung bahay kaya pinabalik ko ma doon yung iba pa naming yaya para magbantay roon.

Wala naman na sigurong panganib sa buhay ko kaya’t paniguradong safe na sila roon.

           “Aly? Busy ka ba later?” ate Cha asked matapos kong lumabas nang kwarto. Nangunot ang noo ko sa tanong niya kaya bahagya siyang natawa. “you really look pretty mysterious… but I just wanna invite you to see my cars. I’ll give you one car, no worries it’s free because you signed the contract” aniya pa.

         “hala ate, okay lang ho kahit wag na… kakahiya naman po” pagtanggi ko dahil masyado namang mahal iyon bilang kabayaran.

          “no, I’m not asking Aly, it’s a gift, so wether you don’t like it or not, I will.” biro niya saka yumapos sa mga kamay ko. “besides we will be sister-in-law sooner…”

Luh, ano daw?

sister-in-law?

cousin-in-law ata? Di ko pa nga alam kung may pipiliin ba ako sa dalawa niyang kapatid eh.

Ayoko namang magkagulo yung dalawa dahil sakin. Di naman ako worth it pag-awayan no?

          “sige po… anong oras po ba?” tanong ko rito dahil nakakahiya rin tumanggi. sayang rin yung kotse, kabarayan na din sa isa kong sumabog.

          “after lunch?” balik na tanong nito kaya tumango ako dahil tapos na rin naman ako sa pagliligpit ko. “sama raw natin si Elle dahil umalis si Tita at Kuya mo, may aasikasuhin daw.” dugtong niya nang lumabas si Elle sa kwarto niya. Mukhang kakatapos lang din mag-ayos at gulo gulo pa yung buhok.

           “good morning mommies… Where’s lola and Daddy?” tanong nito saka yumakap samin ni Ate Cha.

          “may pinuntahan lang, babalik raw sila mamayang happn so isasama ka muna namin sa Company namin. Gusto rin sana kitang bigyan nang kotse but your Daddy refuse kasi daw bata ka pa and wag daw kita spoilin… Is it okay to you?” tanong nito kay Elle na agad namang tinanguan nang bata.

          “Elle love’s indoor activities than outdoors kaya hindi rin siya mahiningi samin. pero appreciative naman siya, kaya whatever you gave to her is tinatanggap niya lalo na kung kulay blue.” paliwanag ko saka ginulo ang buhok mg baby namin.

          “kabaliktaran naman siya nung pinsan namin, si Andrea, materialistic yun at pink naman ang pinagkakahiligan. Girlish kasi. I think matanda lang sila nang isang taon sayo Elle, makikita mo yun doon later dahil sa taas lang nung building yung condo nila. Di pa raw kasi tapos yung bahay na pinapagawa ni Tita sa tabi nang bahay namin. Pero soon lilipat sila doon.” kwento ni ate cha samin saka umupo sa sofa.

Pero parang familiar yung Andrea?

           “May kakambal ba yung Andrea? feeling ko kasi nameet na namin sila before eh…” sabi oo na kina“o” naman nang bibig ni ate Cha.

          “yeah, si Andrei kaso suplado mana sa mga kapatid ko.” agad na sagot naman nito.

Sabi na eh. Naalala ko nanaman tuloy yung araw na iyon. Yun din kasi yung araw na umamin sakin si Carl eh…

Tumango ako sakanya at saka dumeretso sa sofa para maupo rin.

          “nakabonding na sila ni Elle noon, nung naandito pa kami…” ani ko rito.

          “nung kayo pa ni Calver?” nangunot naman ang mata ko nang tanungin niya iyon.

          “h-hindi pa kami nun… i-it was carl who confessed that day” sagot ko na ikinagulat niya “di ko rin alam kung bakit nila ako nagustuhan. but until now, they’re trying to prove theirselves… ayoko naman silang mag-away… nagugiluhan ako sakanila…”

         “oh… honestly I’m not here to judge kasi nagkakakilala palanb tayo, but i know maiintindihan ka rin nila whatever your decision is. ang maaadvice ko lang ay piliin mo kung sino yung alam mong kaya lang panindigan hanggang dulo.” pangaral niya kayat hinarap ko siya.

I feel like i have an ate tuloy kaya sinandal ko ang ulo ko sa balikat niya. hinayaan niya naman ako at hinaplos ang buhok ko.

          “kaso… di ko kayang humarap ulit sa mommy niyo… everytime na nakikita ko siya nasasaktan ako sa pagkawala nang anak ko” i confessed “sorry if i felt that way to your mother…” dugtong ko.

         “shh… no worries, i felt the same” sagot niya kaya tiningala ko siya mula sa pagkakahiga sa balikat niya. “i’m 3 months pregnant 9 years ago but sadly 18 palang ako noon kaya ayaw pa ni mommy but my boyfriend that time really loves me… kaso mommy make a move. She talked to Lendel kaya nilayuan niya ako. nung malaman ko iyon mula kay mama ay nag-away kami and accidentally natulak niya ko at doon nawala yung anak ko…” she added with a tears falling from her eyes.

I felt the same pain… but different situations…

Hinarap ko siya at pinunasan ang mga luha niya. “masakit pa rin talaga kapag naalala ang mga nangyari satin noon… akala natin naka move on na tayo pero hindi pa palaa…” i said.

          “treated me like a real baby Mommy Cha, tita love me like hers when she lose her baby… and i also want you to be my mother…” inosenteng ani ni Elle na nakayakap sa bewang ni ate Cha.

         “yeah i will… kaya ikaw, wag ka mahihiyang magsabi samin ni Mommy Aly mo kapag may bf ka na ha? para makilala rin namin bago ka namin ibigay sakanya” Ate cha said and playfully pinch Elle’s cheeks.

Napangiti ako sakanila dahil ramdam kong magiging masaya silang magkapamilya.

Tapos na ang role ko bilang mommy ni Elle dahil may new Mom na siya but I’ll promise to protect her from evils .

CHAPTER - 49

Aly’s P.O.V

Kararating lang namin rito sa C.C.Car building. medyo malayo iyon sa Mall namin pero tanaw mula rito yung mall dahil mataas iyon.

Pagkapasok ay sinalubong kami ng guard at binati. Tumango lang kami bago dumeretso sa elevator papunta sa taas kung saan ang office mg daddy nila.

          “Cha?” tawag nang familiar na babae samin nang bumukas ang pinto  nang elevator. “oh god, ija, long time no see… you look sexy pa rin” bati nito kay ate Cha kasabay nang salitan nilang halik sa pingi.

           “yeah, actually nung 23 pa po ako nandito… Kamusta po kayo? Asan yung kambal?” tanong naman ni ate cha rito. pumasok yung tita nila sa loob nitong elevator saka sila nagpatuloy sa kwentuhan.

          “well this is the owner of the Mall, Aly” pakilala ni ate samin. Kita ko naman ang bahagyang paglaki nang mata nang tita nila at saka nangunot ang noo.

          “oh, nagkita na ba tayo before??” their tita asked kaya ngumiti ako.

         “yes po, nagkita na tayo sa mall noon, Aly, friend of Carl po” sagot ko rito.

          “oh, yeah, yung kayakap ni Carl noon… I see… you really looks like a real girl sweetie” ani nito at lumapit sakin upang makipagbeso rin so i did the same to her. Im still shocked sa sinabi nito na magkayakap kami ni Carl.

Naalala ko tuloy yung tagpong iyon. g*gi.

         “hehe, thank you po… and this is Elle, yung bata rin pong kasama ko noon” pagpapaalala ko sakaniya. Muling nanlaki ang mata nito marahil ay naalala yung itsura ni Elle nung bata pa siya.

          “gosh, nasa lahi niyo na ata talaga ang pagiging maganda… babaeng babae rin siya, mana sa tita… Gaya nang sabi ko noon, just be yourself ha… Marami mang mapanghusga jan but as long as wala kayong natatapakan, that’s okay” pangaral nito. Nginitian namin siya pareho ni Elle.

Maya maya ay bumukas na yung elevator at tumambad samin yung dalawang makahiwalay na opisina.

Yung sa gilid nang elevator ay yung opisina nang tita nila na pansamantalang ginawa nilang tuluyan dahil di pa raw tapos yung bahay na pinapagawa nila. Yung sa dulo naman ay yung kay Daddy nila.

Pupunta na nga sana kami roon kaso bumukas yung pinto at bumungad samin ang isang napakagandang dalaga mula sa opisina nang tita nila.

Gosh para akong nakakita nang anghel nang lumabas iyon. Magkasing tangkad lang sila ni Elle pero kung titingnan ay siya si Andrea, kaya mas matanda ito kay Elle, mga dalawang taon.

          “where are you going Drea? May lakad ka ba?” tanong nang tita nila rito. Sinagot naman iyon nang matamis na ngiti saka tumingin samin.

         “just to buy something, babalik rin po ako…” aniya saka binalik sakin ang tingin “Ate ganda?” tanong nito kaya nginitian ko siya.

Naalala ko tuloy kung pano ako tawagin ni Carl noon.

         “mmm… nice to meet you again Andrea” sagot ko.

         “me too… and… you must be Elle right? The one we played before?” tanong nito nang dumako ang tingin niya kay Elle na nasa tabi ko.

Elle smiled and shyly nodded.

         “would you like to join us sa tabing market? Papakilala kita sa mga friends ko? Well… if you’re not busy… can we ate ganda?” Andrea politely asked me kaya’t tiningnan ko si Elle, asking if she wants too.

         “can i?” mahinang tanong ni Elle kaya tumango ako. Di na bago, palakaibigan talaga ang batang iyan.

           “great, thanks ate ganda…” ani nito saka hinawakan sa kamay si Elle. Pumasok sila sa Elevator na pinanggalingan namin at kumaway bago pa man sumara ulit yung pinto.

Nginitian nalang ako nang tita nila bago din pumasok sa loob nang opisina niya. Kami naman ni ate Cha ay sabay na ring naglakad tungo sa office nang daddy niya.

          “stop your accusations Rachelle–” naputol na ani ng Daddy ni ate Cha mula sa loob nang kumatok kami. Di ko masyado naintindihan eh kaya’t di ko na rin pinansin. Naabutan lang namin na naandun ang mag-asawa.

Yumakap si ate Cha sa magulang niya bago kami pinaupo.

          “heres you papers Aly, pili ka nalang roon sa mga nakadisplay sa labas and i hope you picked a great choice.” nakangiting ani nito. Binasa ko iyon ngunit biglang may binulong ang mommy nila kay ate Cha kaya’t nagpaalam silang lumabas muna saglit.

Naiwan tuloy ako rito sa loob kasama ang daddy nila.

          “so, are you in a dating stage with Carl?” basag ng Daddy nila sa katahimikan namin sa loob. “I saw how he cares for you” dugtong nito kaya’t marahan kong ibinaba ang papeles na binigay niya sakin.

Lalaitin rin ba niya ako?

          “No sir, we’re just friends…” i removed awkwardness in my eyes and straightly answered him. Inihahanda ko lang ang sarili ko if ever na laitin din niya ako gaya nang asawa niya.

         “how about Calver? do you still love each other?” tanong niya na nagpagulat sakin.

Bakit niya ba ako tinatanong eh in the first place asawa niya mismo yung sumira samin.

         “we’re in good term now… And no deep feelings” sagot ko kaya marahan siyang tunango marahil bilang pagsang-ayon sa sinabi ko.

          “then, sino ang pipiliin mo sa dalawa? or baka nag-eenjoy kang pinag-aagawan nila, masaya bang sirain ang samahan nang magkapatid?” di na ako nagulat nang lumabas iyan sa bibig niya. Paniguradong nasa script na nila yan.

Ibinaba ko ang papeles na binabasa ko sa mesa. At humarap sakaniya nang walang emosyon.

          “well, sorry to disappoint you but I won’t choose any of them. dahil I won’t let myself to fit your family full of judgement… unang una, I didn’t tell them to love me nor pursued me… second, you don’t know me that deep to tell me those word.” sagot ko saka ko ibinalik ang papel. “di na pala ako kukuha nang Kotse, inyo nalang… nakakahiya naman…” dugtong ko. Aalis na sana ako nang magsalita siya ulit.

         “chill, a gift is a gift, and si Cha ang nagpagawa niyan, so can you just ignore and forgot what i said earlier.” he’s trying to manipulat me.

I sense his making a play. I smirked as i confirm it. I sitted to play with him.

Let see kung ano nga bang klaseng tao ka…

          “make this conversation only between the two of us.” he said.

I raised my brows that as if may pakealam ako sa mga sinabi niya.

         “well, I’ll tell no one unless they figured it out.” I answered. “may sasabihin ka pa ba?”

         “just one last question. do you really have a womb?” nanlaki ang mga mata ko sa tinuran niya.

Bakit pati iyon gusto niyang malaman? Hindi pa ba halatang namat*yan ako nang anak?

         “out of our business, its my personal. Bakit gusto mong malaman?” I asked but he only gave me a playful smirked.

         “how? You’re a gay, maybe gawa gawa mo lang iyon para mapaniwala si Calver. haha, too impossible.” muling pang iinsulto nito sakin.

Mag-asawa nga sila ng impaktng Mommy nila Calver. Di na ako magtataka, bagay na bagay, parehas demnyo.

          “I don’t know why I recieved those from you, wala akong ginagawa sainyo. kung gusto niyong bakuran ang mga anak niyo ede bakuran niyo di nyo na kailangan pang yurakan ang pagkatao ko.” mahinahong ani ko kasabay nang pagbato ko nang ballpen na bumasag sa CCTV camera nitong opisina saka ko sinipa ang lamesa na siyang dahilan nang pagkaipit niya sa dingding.

I smirked as I walk towards him na hirap na hirap sa paggalaw dahil sa mesa.

          “hindi niyo ako kilala Mr. Drevion kaya’t wag na wag niyo akong  gagguhin” I said and place one of my nail in his neck. “be careful, lalong lalo na ako ang kailangan niyo ngayon.” i smirked and slide my nail down to his neck tie bago ko iyong hinila dahilan nang bahagya niyang pagkasakl.

Umalis na ako sa pwesto ko saka ako tumalikod sakaniya. Nilingon ko pa siya nang mabuksan ang pinto at makita siyang nahihirapan paring gumalaw. Nilingon ko siya at nginisian bago ako tuluyang lumabas sa opisina niya.

Lumabas rin si Ate Cha sa Opisina nang tita niya kaya agad akong lumapit sakaniya.

Ramdam ko ang galit nito sa tabi ko kaya di ko na ginulo. Umalis nalang kami nang tahimik at pumunta sa kabilang building kung nasaan si Elle.

Pagkapasok namin roon sa may arcade ay nakita namin ang tatlong babae kasama si Elle at Andrea.

          “Hey girls… Sorry to cut your bonding, but we need to go na…” Ate Cha said na ikinatigil naman nang chismisan nang lima.

Napangiti ako dahil naalala ko nanamn ang mga luka kong kaibigan.

Inaya ko sila sa 30 bilang party bago kami umalis kasi sa new year ay sa pamilya namn nila sila magi-stay.

Nagpaalam naman na si Elle at kumaway sakanila bago kami umalis.

CHAPTER - 50

Aly’s P.O.V

          “This would be our last bonding now…” i sadly said holding my tears dahil ayokong umiyak nanaman.

Ang bilis kasi nang oras, 1 month na agad simula nang dumating kami rito. At sa loob nang isang buwan na iyon ay marami agad kaming nabuong memories na hinding hindi ko makakalimutan at paniguradong hahanap hanapin ko sa Australia pagbalik namin roon.

Sa bahay kami nagcelebrate dahil tapos na rin naman yung renovation at napablessing na rin kaya minabuti ko na dito nalang kami magkasiyahan ngayong gabi…

This is our last bonding kasi bukas na ang uwi namin sa Australia. Naandon kasi ang main office namin, kaya mas better na doon kami nagi-stay. Isa pa marami akong modeling and fassion shows doon na naghihintay sa pagbabalik ko.

Sa tingin ko naman ay tapos na ang problema ko rito at maaari na akong bumalik roon. Pero gagawin ko rin lahat para makabalik ulit dito, at kung mabusy man ako ay sisiguraduhin kong maglalaan ako ng oras para makapagbakasyon ako kahit isang buwan ulit.

          “mamimiss ka nanaman namin sissy… pwede na ba naming malaman kung saan ka nakatira doon?” tanong ni Cloe.

          “I will miss you too mga luka kong kaibigan, but… as i promised, uuwi at uuwi ako… And sa Australia kami nakatira ngayon. Sa bahay ng Lolo at Lola ko sa mother side.” sagot ko rito na ikinagulat nila.

           “halaa totoo ba? taga doon pala magulang ng mommy niyo? So ibig sabihin ba noon ay may lahi ka?” tanong naman ni Aya na animo’y di makapaniwala sa sinabi ko kaya tinanguan ko siya. “wow, kaya di na kami magtataka kung bakit ganyan face card mo…” dagdag nito saka ngumuso.

          “alam mo kasi Aya, if you tried contact lenses than that eyeglass, for sure you’ll appreciate your own beauty… Kasi maganda ka rin naman talaga eh” ani ko dahil iyon ang totoo.

Maganda siya lalo na nung nagswimming kami, alisin niya lang salamin niya dahil yun ang dahilan kaya siya natatawag na manang nang iba.

          “baka kasi masakit eh…” aniya pa.

         “hindi yan, promise, at kapag may contact ka na ay mas comfortable ka na niyan gumalaw… besides new year naman, try something new next year…” advice ko na nginitian niya naman.

         “thank you Aly, lets cheers for that!” sagot nito at itinaas ang baso niya.

We clinked our glasses together, with our laughter. “Happy new yearr!” I said, smiling big to lighten up the moment. Ayoko naman kasing umalis nang malungkot ang lahat eh.

          “And cheers to Aly’s safe trip back to Australia! We’ll miss you so much talaga sissy… aantayin ka namin dito ulit…” ani naman ni Cloe.

          “Yeah, send ka nalang nang mga pictures samin para kunwari ay naandon din kami…” suhesyon ni Asia, kasama namin siya ngayon bilang parte na rin ng luka luka naming grupo.

I chuckled, “sige ba, marami talagang magagandang lugar doon… Malay niyo someday… doon na rin tayo magbonding haha…” biro ko sakanila pero ang mga luka parang nagustuhan yung sinabi ko. “okay, okay, welcome naman kayo doon always… sabihan niyo lang ako kung kailan” dugtong ko dahil halata naman sakanila na gusto nilang pumunta roon.

We chatted and laughed some more. lumipas nalang ang mga oras sa pagkwekwentuhan namin at pagkakasiyahan sa loob hanggang sa tuluyan nang lumalin ang gabi. We hugged each other tightly, tears streaming down our faces.

        “I’ll miss you guys so much” I whispered.

         “We’ll miss you too, Aly” sagot ni Kate. “But we’ll be here, waiting for your return.”

I smiled as we pulled back from our hug. “Let’s take a groupfie?” I asked bilang souvenir narin.

Kinuha naman agad ni Cloe yung  phone niya, and we huddled together, smiling and laughing, kahit mukha kaming haggard dahil sa pag-iyak namin kanina. “1… 2… 3… we love you Alyyyy!!!” she said, snapping multiple photos.

We reviewed the photos, giggling at our silly poses and tear-stained faces.

           “send mo sa GC ahh, para masave ko” ani ko.

As the night drew to a close, we exchanged promises to stay in touch dahil gusto nila ay connected parin kami kahit nasa malayo ako.

Mga bandang 2 am na ay may mga tama na ang mga luka kaya nakatulog na sa sofa… Tiningnan ko naman sila isa isa habang minimememorya ang mga wangis nila. I smiled as i remember the first day we met at the school, the laughter we shared and now 7 years na agad ang nakalipas.

I took a deep breath, feeling a mix of emotions… sadness, gratitude, and happy at the same time dahil ngayon ay tapos na ang mad*go kong buhay… Finally, makakapag simula na akong mabuhay nang normal at matiwasay.

Umupo ako sa sofa at tiningnan ulit ang mga kaibigan ko… I wipe my tears kasi I knew that no matter where life took me, the memories and friendships I formed here would stay with me forever. They are a big part of me hindi lang bilang kaibigan kundi bilang mga kapamilya ko…

No words can defined how much I love them.

wishing all the best for us sa bawat path na tatahakin natin mga sissy kong luka luka…

CHAPTER - 51

Someone’s P.O.V

I sat in my office chair, clenching my fist as anger simmering over my body. I had been trying to dig up dirt on Aly—that fcking gay who tried to fought with me. and this stpid private investigator had come up here empty-handed.

          “What do you mean you couldn’t find anything?” my voice echoed through the room. “You called yourself a professional and yet, you cant see any information about her? a professional, but can’t get to it kahit isang araw ka nang babad jan sa laptop mo?!”

I stared sharply to a middle-aged man with his nervous expression, shifted uncomfortably in his seat. “I apologize, sir. Aly seems to be a very private person. Natry ko na lahat nang usual channels, but her records are secured by data policies.”

My face turned red with rage as I heard his words. “What kind of investigator are you? Tumanda ka na sa ganyang trabaho pero simpleng tao lang ay hindi mo mahanapan ng inpormasyon?”

         “Sir, I assure you, I did all my best to this business. But Aly’s situation is unusual. She’s like a ghost. No social media presence, no public records, no nothing… It’s like she’s invisible.”

         “Invisible? Ha! Nagpapatawa ka ba? Nobody’s invisible. Di kita binabayaran para sa mga walang kwenta mong biro. There’s always a way to find out what I need to know. I want you to keep digging! find out everything you can about Aly. I want to know what makes her tick.” I thundered.

The investigator nodded “Yes, sir. I’ll do my best to find out what you need to know.”

I stared at him once again, cold and calculating. “don’t just used your voice, do it!” he nooded as he moved his feet to leave my office.

My anger still simmered everytime i remember what happened yesterday. I couldn’t believe that Aly can fight like an expert.

I poured myself a glass of scotch, thinking about my sons, Calver and Carl. They were obviously like him, and she was already causing trouble in their lives. I wonder about Aly’s influence to my sons at kung bakit gustong gusto nila ito. He can only ruin our names, ano nalang sasabihin ng mga tao, that we’re a family of Gays? That is a fcking bllsh*t!

I want to know about her—him… whatever she is. I needed to make her drove himself away from us.

I picked up my phone and dialed a number. “I want you to keep an eye on Aly,” I told the person on the other end of the line. his my appointed assets to stalk him. “I have a plan…”

         “Yes, sir. I’ll take care of it.” he answered.

I smiled, feeling the sense of satisfaction. I know I’ll find out everything about Aly—to use that information to destroy her reputation, to drive her away from my sons. I’ll make sure that he will never became a part of our family dahil nakakahiya!

As I hung up the call, I smirked bitterly. Looking forward to a scene where I’m watching her crumble under the weight of his scrutiny.

---

Calver’s P.O.V

I stared at Aly’s photo on my screen, a bitter smile creeping onto my face as my heart felt heavy with longing and regret. Memories of our time together flooded in my mind, and I couldn’t help but to feel the same pain. The truth was harsh—I was the reason why we lost our baby. The guilt weighed on me is like a physical burden that hitting me f*cking badly…

I knew I couldn’t fix it now. Especially since I knew she’d moved on, nakalimot na siya… Nakalimutan niya na ako… And I couldn’t blame her. She deserved better.

Ang masakit lang sakin ngayon ay ang makita siya with Kuya Carl. I knew he had feelings for her, and I couldn’t deny the pang of jealousy that hit me every time I thought about it.

I know Kuya Carl is making his move now to pursue her. And every time I saw them together, I knew he cared for her deeply. I wondered if he could be the one to heal her wounds. He could be the man she deserved…

We maybe have a closure, but I didn’t know how to cut the bridge between us—the fact that im still into her. I couldn’t deny that I still love her kahit ilang beses na akong nasasaktan sa pinaparamdam at sinabi niya sakin… I still couldn’t shake off my feelings for her. She was the only one I’d ever loved, and the thought of losing her forever was suffocating .

I felt trapped in my own emotions, unable to express what I truly felt. I was stuck in this limbo, reliving the what-ifs and the maybes.

As I looked at the photo again, tears streamed down my face, holding my chest, feeling the ache of longing.

From the day she left til now, I went through the motions, pretending to be okay, but deep down, I was still reeling from the pain of our past. I knew I needed to move on, but my heart refused to let go.

I missed her, and I missed the chance we had… most of all, I missed the opportunity to be the man she deserved.

CHAPTER - 52

Aly’s P.O.V

As I stood in the empty halls, staring to every corner of our house remembering the memories we had here… Di ko to nagawa nung unang umalis ako nang bansa dahil after namin sa hospital ay naghotel nalang kami roon upang di na ako masundan pa ni Calver.

I smiled at those walls that once filled with the warmth of laughter and tears kasama ang mga magulang ko.

Ganto pala kapag nagpapaalam ka sa bahay na tinirahan mo simula pagkabata kasama ang mga mahal mo sa buhay… I felt like I was saying goodbye to a part of myself, to the memories that had defined me. I smiled as i saw those faded pictures in a frame, that was all I had left of my parents.

Each step walking towards the kitchen felt like a farewell, a goodbye to the moments that had shaped me into the person I am today.

          “Goodbye, kitchen…” My voice cracked as I spoke the words barely above a whisper after I reached the kitchen, Mom’s cooking with Yaya’s memories flashed in my mind… Palagi akong nanonood sakanila pero hindi naman ako natuto dahil hindi ko naman inaapply mga natututunan ko… Walking here feels like I still smell the scent of freshly baked cookies na paborito namin ni Daddy…

As I made my way upstairs, I hesitated to open my parents’ bedroom door. Antagal kong hindi napasok sa kwarto na ito… I took a deep breath before pushing the door to open it, doon ko muling naaalala lahat nang ala ala nila Mommy and Daddy… Stepping inside felt like I was stepping into a time machine—memories na nais kung balik balikan upang maranasan ulit yung buhay nang may magulang.

I ran my fingers over the frame of thier wedding photos… “I’ll come back to visits you sometimes” I promised the them. “Malay natin kasama ko na rin ang pamilyang bubuuhin ko… I’m excited to tell them stories about you, Mommy and Daddy, especially how grateful to have the both of you as my parents… I’ll make sure they know how much you loved me, how much you shaped me into the person I am today.” Tears streamed down again in my face as I spoke.

Nubayan, apaka iyakin naman!

As I walked down stairs ay kinuha ko ma ang bagahe kong puno nang mga gamit ko… And feel the peace… Aalis din ako sa wakas nang matiwasay at wala nang dalang sakit. Naipaghigante ko na sila at wala na akong iba pang iisipin. Lumipas man ang panahon but for me even if this house might be empty, but my heart was full of memories.

Paglabas ko nang bahay ay dahan dahan ko nang isinara ang pinto at dumeretso palabas nang bahay. gabi na rin kasi at kailangan ko nang umuwi kanila tita dahil mamaya ay magpapalit na ang taon.

Mas maganda raw magcelebrate at sumalubong nang bagong taon kasama ang pamilya mo para buong taon raw kayong magkasama…

I don’t know kung totoo ba iyon pero wala namang mawawala kung susundin natin hindi ba?

Pumasok na ako sa kotse and held the steering wheel after starting the engine, I glanced in the rearview mirror, watching the house fade into the distance.“babalik balik naman ako para magbakasyon…” I whispered. “Babalik ako para sariwain ang memories natin, Mommy and Daddy, para nanamin ang pagmamahal niyo ulit, at para sa bahay kung saan nakapaloob lahat nang pinakamagandang parte nang buhay ko bilang isang Roxelle”dugtong ko…

Guide me always, Mommy, Daddy, and baby as I drove towards a new chapter in my life…

           “You’ll forever in my mind and heart…” ani ko at sinimulan nang paandarin ang kotse… Ngunit di pa man ako nakakalayo sa bahay ay bigla akong prumeno dahil sa biglang may lalaking humarang sa daanan ko.

Nangunot ang noo ko nang makita ang mukha nito dahil hindi ito pamilyar saakin. Nanatili akong nakaupo sa loob nang kotsehabang hinihintay ang gagawin nito.

Muli kong naisip ang daddy nila Carl at Calver na maaaring isa sa pedeng mag-utos rito matapos ko siyang labanan nung isang araw.

Tsk. Kalalaking tao takot at hindi kayang lumaban sa kagaya ko!

Agad akong napalingon nang biglang may sumilaw sa gilid nang kotse ko at doon ko nakita ang isa pang kotseng rumaragasa patungo sakin.

---

Calver’s P.O.V

Nasa kabilang parte ako nangkalsada pumarada para hindi ako mahalata ni Aly while staring at her infront of their main doors. It’s already late night around 9 pm. I saw her earlier kaya sinundan ko siya rito. Watching her from afar.

Siguro nga magsasawa nalang ako isang araw sa ginagawa ko at kusa nalang akong mapagod upang mawala yung nararamdaman ko sakaniya.

But I’m stunned seeing her walking towards her car while pulling her luggage. I watched her enter her car and drove away kaya sinundan ko siya.

I wondered where she was going? Aalis na ba siya ulit? my mind wandered to the what-ifs . What if she was leaving forever? What if I never saw her again?

Handa na ba ako?

But before I could get lost in my thoughts, bigla nalang huminto ang kotse ni Aly dahilan nang agaran ko rin pagpreno. Sa bilis nang pangyayarinay tanging panlalaki na lamang nang aking mata ang nagawa ko as a full speed car slammed into Aly’s car in just a blink of eye. Halos kumawala ang kaluluwa ko sa nasaksihan ko.

          “Aly!” I screamed nang makita ko si Aly sa labas nang kotse niya, I immediately drove towards her nang may makita akong lalaking may baril tungo sakanya habang inaabot ang pocket ng kotse ko para kunin ang baril kong nakatago roon. Pinaulanan ko nang bala ang lalaking lalapit pa sana sakanya ngunit daplis lamang ang nagawa ko sa balikat niya kaya agad itong nakatago sa likod nang kotse ni Aly.

Iniharang ko ang kotse ko sa katawan ni Aly upang kung sakaling bumaril yung lalaki ay maharangan niyo ang bala. Agad akong lumabas nang kotse saka tumakbo sa katawan ni Aly na nakahandusay sa kalsada at hinang hina sa pagtayo. She was weak and blood trickling from her forehead and legs. I felt a surge of fear, my mind racing with worst-case scenarios kaya agad ko siyang inakay papasok sa loob ng kotse ko.

I rushed Aly to the hospital. Buti na lamang at hindi na kami sinundan pa nang lalaking iyon.

Sino ba ang ptangnang iyon? I think he has a strong reason to kill Aly… Pero bakit? for what reason? Kababalik nga lang niya.

Agad naman siyang inasikaso nang mga nurse at dinalang ER ngunit hindi na nila ako pinapasok sa loob.

Tanging pagsabunot na lamang sa buhok ang nagawa ko habang nag iintay nang news about her condition.

F*ck!

Please Aly, I would rather love you from afar than to lose you in this kind of situation… mas… mas masakit ’to…

Forever without you is unimaginable, I couldn’t bear to lose you, Aly…

---

A:

ohhh talaga ba Calver? ede sanaol dibaaaa??? Aba!

choss

kidding aside, this would be the last chapter for this book… Epilogue is waving…

Wait for next update but for now i hope you enjoyed this last 3 chapters…

After this book, sa Gabi-serye naman ako

magsususlat

and I’ll move on to the

threequell

of this Trilogy after ko matapos iyon or in the middle of

thos

, depende kapag umabot ito ng 10k reads… Maybe mas

mapadali

diba… Happy

17k

reads din sa first book nito…

Thank you xiesseeee, mwuaaaa!

— N Y X X I E —

EPILOGUE

Author’s P.O.V

11:30 p.m

The clock ticked closer to midnight, people are counting down for new year and fireworks.

Elle ran to at the dining area after playing with her favourite mobile game. She hugged her Daddy Aris and Mommy Cha na busy sa pag setting up nang foods sa mesa. Huli niyang niyakap ang kanyang Lola Elena na nakaupo sa couch habang nanonood sa T.V.

          “Where’s Mommy?” Elle asked, her brow furrowed with concern, looking for Aly na hanggang ngayon wala pa rin ito. “She said she’d be home before midnight.”

Tita Elena looked around and smiled reassuringly. “Maybe she’s stuck in traffic, baby. She’ll be here soon.”

11:45 p.m

The clocked ticking closer to 12, but Aly was still nowhere to be found. Hindi na matago ang kanilang pag-aala rito.

          “tawagan ko na muna sandali, mag-aalas dose na… baka kasama lang ng mga kaibigan niya” ani ni Tita Elena. She pulled out her phone and dialed Aly’s number, but it only ring and ring… “it’s ringing… pero hindi niya sinasagot… maybe nagmamaneho naman na…” she said, trying to reassure everyone.

          “shhh…” Aris pulled Elle into a hug as he saw his daughter worrying. “She’ll be here…”

11:55 p.m

The family decided to gather around the TV, watching the New Year’s Eve special movies. Trying to stay positive.

12:00 m.n

The fireworks lit up the sky with a series of loud booms. But instead of welcoming the new year with joy, they were filled with worry dahil hindi pa rin dunarating si Aly. Their eye’s kept drifting to the door, nagbabaka sakaling dumating na ito.

---

Carl’s P.O.V

I was quietly driving my motorbike down the street towards Aly’s house. It was Aly’s last day here… Gusto ko lang klaruhin yung about samin bago sila umalis… Gusto ko ding iparamdam sakanya that I’m pure lalo na’t alam kong may chance na ako… Actually magkausap kami kanina bago siya nag-ayos nang gamit niya but now sabi ni ate ay wala pa raw roon si Aly and she’s not answering their calls kaya minabuti kong puntahan nalang siya baka may mabibigat siyang dala.

Ngunit di pa man ako nakakalapit ay napahinto ako sa nakita ko. Bumilis bigla ang tibok nang dibdib ko.

          “Aly?” the only word comes in my mouth as i saw Aly’s car—smashed and crumpled. My thoughts race in my mind kaya agad ko itong nilapitan.

         “Aly? Aly, are you there?” I called out nang makababa ako sa motor ko, but there was no response kaya I rushed to the driver’s side door. I peered through the window, and my heart felt relief dahil hindi namn ganun kasira yung nasa loob… ngunit wala siya.

I searched all the area, but Aly was nowhere to be found. Kinuha ko agad yung phone ko and dialed Ate Cha’s number.

          “Ate, it’s Carl. Andyan na ba si Aly?” I asked after she accept my call.

          “wala pa nga eh, sinundo mo na ba? kanina pa nga namin inaantay, pero wala pa rin eh” I furrowed as I heard what she says.

Napasabunot nalang ako sa sarili kong buhok. F*ck! “ I-I think something happened to Aly… I found her car, and it’s badly damaged.” I said, nervously. “and I don’t see her anywhere”

Ate Cha gasp deep in shock. “W-what? Saan? Saan yan, sasabihan ko sila Aris… Goshh, wait us there and  try to see if there are any witnesses or CCTV cameras nearby.”

          “Okay, Ate… I’m in the street near to their house… I’ll look around.” I said and nooded even if she can’t see me.

After ending the call, I looked around to surveyed the area. I spotted a security camera sa may gate nang isang bahay. I knocked there and asked the owner to review it dahil baka nakuhanan noon ang aksedente. But the footage only captured a little info but not the whole scenario even the important details ay hindi klaro roon… Kaya wala rin akong napala…

I feel worried about her… Was she okay? Asan na kaya siya? May sugat ba siya? F*ck! Kung sana inagahan ko pa ede sana natulungan ko siya.

Kuya Aris and Ate Cha arrived while I’m talking with the people around this place.  “Carl, may nakapagsabi na ba sa nangyari?” Ate asked, while Kuya Aris’s eyes scanning the damaged car.

          “wala pa rin Kuya… I only found the car like this, and there’s no sign of her…” I explained.

Their expression turned worried.

          “Let’s check the nearby hospitals. Maybe she was taken there.” Ate Cha suggested that’s why i nooded.

We spent the next few hours visiting hospitals and asking about Aly, but no one have any information about her and it’s k*lling me. I’m scared… I don’t know what had happened to her… I felt helpless.

Eventually, we made our way back to the house, where Tita Elena and Elle were waiting anxiously. “Ano, asan na si Aly? Okay ba siya?” tita Elena asked, her eyes red from crying.

Tito Aris shook his head. “The investigator still looking, Mom. Tatawagan nalang daw nila tayo”

Elle ran to her father and hugged him to cry in his chest. “shhh… We’re looking for her na…” pag-aalo sakaniya ni Kuya Aris.

Lumabas ako sa may garden nila para magpahangin… Nangyari nanaman… bigla nanaman siyang nawala gaya nang dati… But hopefully she’s okay… I’ll wait you here, Aly… hoping against hope that she would walk through the door, safe and sound.

I glanced at Kuya Aris na lumabas rin nang bahay, tutulong ako sa paghahanap… I can’t just wait here… I needed to know na ayos lang siya…

dahil hindi ko na alam ang gagawin ko kung mawala pa siya sakin ulit…

---

Calver’s P.O.V

My eyes fixed on Aly’s motionless form, her face pale and bruised. I felt guilty for not being able to protect her. I had been there watching her from afar. I had seen the accident happen, yet, wala akong nagawa.

Pala-isipan rin sakin kung sino ang nasa likod nang pangyayaring ito. Bakit gusto nilang pat*yin si Aly?

Gusto ko mang tawagan sila Ate but I can’t dahil alam kong nasa panganib ang buhay niya…

While staring at her face, the nurses came to check Aly’s vitals and administering medication. Bumalik ako sa pagkakaupo at hinawakan ang kanyang palad.

The reason behind what happened kept swirled in my mind that keeping me awake. I called someone to picked Aly’s Car but there’s an investigator around to investigate… Maybe ni request na iyon ng pamilya niya…

Buti nalang at naandon ako… and noe she needed someone so I’m determined to be there for her… Aalagaan ko siya kagaya nang pag-aalaga niya sakin noon… Kahit sa ganto man lang makabawi ako sakanya… I pulled my chair closer to the head board while still holding her hand. I kissed her forehead and pray for her recovery.

I’ll take care of you, Aly… And that would be my move… instead of losing you… I’ll Taking you back again, My Ideal Gay…

— END —