DISCLAIMER

A:

Before reading this book, I’m warning you guys that this books contains a boy x gay love story and if you’re not into it. Please just leave.

And if you choose to read this…

READ AT YOUR OWN RISK

!

this book is the Book III of 

“

My Ideal Gay

“

,

please read the Book I and

II

first before proceeding here .

Thank you po and Enjoy reading mga xiesse…

Do not forget to “Follow” me, “Vote” in every pages and “Comment” to communicate with me hehe…

That’s all for now, Mwaaaah!

— N Y X X I E —

Prologue

“I’m leaving now Mr. Drevion, I’ll be here again for her weekly check ups… for now she need to rest…” my personal doctor said so I looked at her.

“My driver will bring you back to your hospital, just make sure no one will ever know about us? our deal is a deal… if someone found out this location at may nangyaring masama sa girlfriend ko… ikaw ang hahanapin ko.” I thre*tened her to shut her mouth.

she nooded slowly and walk out of this house.

I sit back beside the gir–gay I once love… she’s laying unconsciously in a king size bed here in my hide outs… we’re inside an island so malabo kaming matuntun rito nang taong gustong pumtay sakanya… di ko alankung bakit siya papatyin pero she needs to hide… makilala ko man sino gumawa nun ay ako mismo pap*tay sakanya… I didn’t imagine that I will be this close to her again after these years… kumabaga yeah, I do really want to be with her pero hindi sa gantong sitwasyon, I can maybe hold her hands without her cold refuses, but… it’s more better to hold these if we’re in front of the altar or with her consent, not like this na wala siyang malay na ako yung naandito… ako yung tumulong sakanya… na akonyung kasama at kahawak kamay niya… I want the same feeling I felt everytime I locked my fingers in between of hers, or just even the same feeling when our skin touches. yung kakaibang pakiramdam na sakanya ko lang nararamdaman, tipong alam niya rin at ramdam niya rin yung feeling na yun dahil parehas naming gusto yun… hindi sa ganitong sitwasyon.

Seven years ago, we had been inseparable, panalo na ako kay Kuya and Kuya Mike eh, ako na yung pinili, ako na yung mahal… pero madaya ang tadhana… sa isang iglap lang nagtapos yung pagmamahalan namin… hanggang ngayon pakiramdam ko nakakulong pa rin ako sa guilt dahil alam kong masakit yung nagawa ko… she closed our chapters but I’m still not ready to rewrite new pages… kasi kahit anong gawin ko, yung makasama pa rin siya ang nais kong maging wakas nang kwento namin. ayokong maging selfish pero mali ba kung kukunin ko siya ulit pabalik?

Seven years passed pero naandito pa rin ako sa part kung saan mahal ko pa rin siya… mahal na mahal… parang isang kisap lang yung nangyari, nagsisimula pa lang kami dati eh, tapos ngayon nasa punto na ako nang paghihinayang dahil sa mga actions ko noon.

I feel Aly’s face move slowly so I look at her, I wanted to touch her face but I hesitated dahil baka gising na siya… I waited for a moment pero hindi na siya muling gumalaw ulit, tulog pa rin siguro siya…

I smiled a little as I once saw her face again… parang noong una ko lang siyang nakita nung highschool… napapangiti nalang ako sa pag iisip habang inaalala yung memories namin. the way she used to smile at me, the way she laughed, the way our lips touches… I love it… it seemed like just a part of me but I had been missing all of those these years…

It maybe too late now… kasi nakamove on na siya, and I… I had to respect that. I know kuya is her suitor again… he maybe that someone who was good to her, someone who made her happy nung mga nakaraang araw pero… I can do all those too… kaya ko siya dinala rito to prove myself again… at kung hindi na talaga? kusa ko siyang ibibigay kay kuya…

I just want to get this opportunity to be my second chance, para bumawi…

to take her back again…

---

A:

hala sorry ngayon langgg! nung 28 pa sana to kaso busy masyadooo ehhh😭 pero anyways enjoy this one and this year sisimulan ko na po ito, mwaaa!

Chapter 1

A:

hello

xiessseeee

good evening, I’ll now starting to post a chapter here week by week as many as I can… and thanks for being with me again… sadly, 1 chapter lang ngayon and the other would be the next pero medyo mahaba naman to so enjoyyyy!!!

---

Calver’s P.O.V

bata palang kapag may nagugustuhan ako na meron si kuya ay ibinibigay niya iyon agad saakin. kaya bata palang dikit na kami… siya lang rin nakakalaro ko dahil si ate ay palaging nasa kwarto at iba ang interes niya lalo na’t babae siya.

sa pagsasama namin ni kuya ay hinahanggaan ko siya sa lahat ng bagay, magaling siya sa basketball, online games, taekwondo, at lalo na sa academics, kaya tuwang tuwa sila Daddy sakaniya lalo na kapag nakakasama siya sa honor list ng school. nakakasabay rin naman ako pero di ako kasing galing niya.

halos di na kami maghiwalay noon dahil sa bonding namin ngunit dumating yung araw na nagkaroon na siya ng mga kaibigan.

palagi na siyang nawawala bigla sa bahay, tapos uuwi siya nang duguan, parang palaging nakikipagbasag ulo pero kahit ganun, bini-baby niya pa rin ako. pala-away siya sa iba pero pagdating sakin hinahayaan niya lang akong matamaan siya kapag nagi-sparring kami, nagpapakuya pa rin siya… kaso… nag-iba yun nung maghigh school na kami, bihira na kami magbonding at kapag nawawala siya di lang oras, minsan isang linggo siyang di umuuwi kaya’t nag-alala kami… uuwi nalang siya na parang walang nangyari kaya madalas mag away sila ni ate… maldita si ate habang si kuya namam ay mabait pero maraming tinatago kaya ang madalas nilang pag awayan ay ang pagsisinungaling… di naman nananalo si kuya kay ate dahil mabait talaga siya samin, kusa siyang nagpapakumbaba at humihingi ng tawad kaya nagkakabati sila… wala na rin kasing time samin ang mga magulang namin dahil sa mga trabaho nila.

ni hindi na nga nila alam kung anong nangyayari kay Kuya, kaya si ate nalang palagi ang nangangaral sakanya at pinapayuhan siya nang kung ano ano… kaso hindi siya nakikinig dahil kahit anong bulakbol niya ay palagi parin siyang pasok sa honor list. lakas eh no? ako nga na di pa bulakbol nung araw na yun ay hindi pa rin ako maka honor, pero siya halos consistent pa rin sa honor list nila.

kaya di nagbago ang paghanga ko sa kanya, sa kanilang dalawa ni ate.

humahanga ako sa tatag ni ate at pagiging maalaga dahil di niya kami sinukuan kahit napunta sakanya ang obligasyon na dapat sila Mommy ang gumagawa…

pero sa kabila nun ay may problema rin pala si ate na kailangan ng karamay ngunit dahil busy si kuya ay wala siyang masabihan habang ako naman ay wala pang muwang sa mga bagay bagay at nahanap niya iyon sa boyfriend niya.

naging sila at wala kaming alam, naging takbuhan siya ni ate ngunit tinutulan sila ni mommy, dun na naganap ang away nila at pagkawala nang una naming pamangkin.

lumayo siya samin dahil sa galit niya kaya’t naiwan ako sa bahay—mag-isa. malungkot ngunit wala akong magawa, hanggang sa namulat na lang rin ako sa realidad.

natuto na akong gumala kasama ang mga kaibigan ko, naging masaya naman ang pagsasama namin, nagsimula narin akong magkaroon nang kakaibang nararamdaman sa isang babae… si Rhea, kakambal ng kaibigan kong si Jericho.

Maganda si Rhea, mahinhin pero maldita. nagustuhan ko siya dahil sa ganda nang ugali niya, kung anong sama ng kakambal niya ay siya namang kinabait niya. dati wala namang malisya lahat, tamang magkakaibigan lang kami pero iba ang nararamdaman ko kapag nakikita ko siya. naging kami nung out of the blue na umamin siya sakin na gusto niya ako, at dahil gusto ko rin siya ay umamin rin ako hanggang sa naging kami. hindi tumutol si echo dahil kilala niya naman ako, gwapo na, mabait pa… si Rhea pa lang ang nagugustuhan ko at sakanya ko naranasan lahat ng una ko—except s*x—just a pure puppy love story.

pero nasira iyon nang pumunta siya sa ibang bansa, pinili niya yung opportunities kesa sakin, at dahil immature pa ako noon ay hindi ko matanggap yun kaya humantong ako sa makamundong pamumuhay.

gaya nila Jericho and Rade, nagkainteres narin ako sa mga babae. hindi na ako nagseryoso simula nang iwanan niya ako. iba ibang babae, pero ni isa wala akong nakilalang kagaya niya.

sa dami nang nagkakagusto sakin at sa mga experience ko sakanila, unti unting nawala ang nararamdaman ko sakanya, hanggang sa nasanay nalang ako sa ganoon.

nakamove on na ako, napatunayan ko yun nang isang araw, habang pinagtitripan namin si Raven—isang binabaeng may gusto kay Rade… dahil dun, nakilala ko yung isang binabaeng makakakuha nang atensyon ko.

yun ay ang taong kasalukuyang mahimbing na natutulog sa harapan ko.

“I miss you Aly… it’s been 3 days and you’re still unconscious…” I said while holding her hand.

Chapter 2

A:

two

chapters tonight, sorry ngayon lang…

pansensya

na tao lang

nabubusy

din🥹 pero mahaba naman to😊 enjoyyyyyy! mwaaa!

---

flashback

Calver’s P.O.V

     “akin na yan sabi ehh! Mico ano ba?? akin na yan!” humahangos na sigaw ni Raven nangmakarating sila sa tambayan ng tropa sa likod ng hagdan, habol hininga ito matapos niyang habulin si Mico at pilit kuhanin ang kwadernong hinablot nito kanina habamg nagsusulat siya ng kung ano ano.

     “bakit? ayaw mo bang malaman niya yung tinatago mo?” tanong nito sakanya dahilan nang pagkastatwa niya at pagpula ng pisngi. dumako ang tingin niya kay Rade pero agad din itong umiwas.

napangisi ako dahil dun palang sa reaction niya ay alam ko na kung ano ang tinatago niya.

nakakatawa dahil andaming nagkakandarapa saming babae kaya’t malabong pumatol lang kami sa bakla… p*tcha, anong mapapala namin sakanila? kakadiri ampt.

     “akin na sabi yan, kung ano man yung nabasa mo, wala ka na dun… di ko naman kayo ginugulo ah??” aniya saka pilit inaabot yung kwaderno sa kamay ni Mico.

     “Rade catch!” sigaw ni Mico kasabay ng pagbato nito ng kwaderno, agad iyong sinalo ni Rade saka natatawang binasa ang nakasulat.

     “ dear diary… may gusto ako sa isang lalaki, kaso nakakahiya… straight siya at maraming gf, anong laban ko sakanila? pero hayaan mo na, mamahalin ko nalang siya nang tahimik. di naman niya

mahahalata

dahil di naman ako masyadong napapansin sa school. mawawala din naman siguro to… haha, tangina ang corny. bading na bading ah” basa ni Rade sa nakasulat dahilan nang pagtawanan nang mga tao sa paligid. ilang sandali ay natahimik si Rade nang mabasa niya ang laman nang kasunod na pahina.. “ ang gwapo talaga ni Rade, ano kayang pakiramdam maging girlfriend niya? kung babae lang ako… tangina ako pinagnanasaan mong bakla ka? yak! di ako pumapatol sa bakla” usal nito saka tinapon ang kwaderno sa mukha ni Raven.

natahimik ito ng ilang sandali bago yumuko upang kunin yung kwaderno niya.

     “d-di kita pinagnanasaan, nagustuhan kita dahil sa itsura mo… alam ko namang ayaw mo kaya nga nananahimik ako diba? bakit niyo pa kasi ako ginugulo, di naman kita pinipilit gustuhin ako eh… pero dahil na rin sa sama ng ugali mo, nawala na din yung pagkagusto ko sayo” umiiyak na sagot ni Raven habang nakatingin kay Rade.

     “aba dapat lang, dahil wala rin naman akong balak patulan ka.” sagot ni Rade saka umakbay sa babaeng katabi niya. “wala ka talagang laban sa babae kaya tigilan mo yang pantasya mo” dugtong nito.

     “talagang ititigil ko, nalaman mo lang na may nagkakagusto sayo, kapal na nang mukha mo, fyi wala namang kwenta yang itsura mo kung basura yang ugali mo, sayo na yang babae mo, lamunin mo nang buo.” sagot ni Raven na ikinatawa ko.

     “aba, matapang par, payag ka nun? HAHAHA binara ka lang ng bakla” pang aasar ni Echo na ikina-inis ni Rade. sa tagal naming pagkakaibigan, alam ko nang mabilis siyang mapikon kaya sa pagkakataong ito alam kong galit na siya.

     “anong sabi mo?” aniya saka lumapit kay Raven at kwenelyuhan ito.

     “totoo naman eh, kahit anong gwapo mo kung masama ugali mo, pangit ka parin—Ahhh!” sigaw ni Raven matapos siyang itulak ni Rade sa may pader. tumama ang likod nito sa pader at bumagsak sa lupa. hinipo nito ang likod kasabay nang pagbagsakan nang kanyang mga luha. di pa nakuntento si Rade kinuha niya ang pagkain sa kamay ni Shai (babaeng inakbayan niya). lumapit siya rito saka ito isinubsob sa lupa kasabay nang pagpaligo ng pagkain sa katawan ng kawawang bading.

     “Hoy! Anung ginagawa niyo sakanya?” natigilan kami nang may isang babaeng lumapit sa kinaroroonan ni Raven at tinulungan itong bumangon.

     “Bakit? pake mo ba manang?” pang-aasar ko roon sa babae dahil sa itsura niya. ang laki ng salamin nito sa mata animoy mukha siyang kwago at oversize pa ang suot, t*ngina! may ganto pa palang mga tao?

     “Ako? Manang? Gago ka pala eh“ sagot ulit nito sakin kaya’t nginisian ko siya. matapang tong gurang na to ah.

      “Hoy manang umalis ka na nga… gusto mo bang magaya sakanya huh?” sigaw ni Mico sa pakealamera ngunit hindi siya niyo pinakinggan bagkos ay nilapitan pa nito si Raven saka pinunasan ang basa niyang katawan. di ako natuwa sa pagbalewala nito samin.

      “Pake-alamera ka ahh!” sigaw ko at agad siyang nilapitan at saka ko ito tinulak sa lupa.

      “Hep! Hep! ang babae minamahal, hindi sinasaktan“ isang boses ang nagpalingon sakin. nanlaki ang mata ko sa ganda nang nasa harapan ko.

t-t*ngina? agad akong ngumisi at wala sa sariling nagsalita. “pasalamat ka nga itinulak ko lang dahil kung hindi lang kayo Babae eh, baka sinapak ko kayo” di ako nananakit nang babae lalo na kung kasing ganda niya…

       “Sige nga sapakin mo nga ako” lakas loob na aniya. aba, matapang tong isang to. mas gugustuhin ko pang hal*kan siya kesa suntukin eh.

       “Well miss di ako nanakit ng mga babae, lalo na kung maganda…“ sagot ko kasabay ng pag-init ng pisngi ko. t*ngina ano ba tong nararamdaman ko, bakit pakiramdam ko ang init ng mukha ko.

          “then, saktan mo ko… hindi naman ako babae eh” nawala yung kilig ko matapos kong marinig ang sinabi niya.

t*ngina tomboy ba to o bakla? malabong maging tomboy dahil babaeng babae siya pumorma, di kaya… bakla siya?

          “So… bakla ka din kagaya niya? Fvck, haha… sa itsurang yan?” napasabunot ako sa buhok ko dahil di ako makapaniwalang nakaramdam ako ng init sa baklang to? “alam mo ba yung ginagawa namin sa mga bakla? Lalo na sa mga gaya mong maganda?“ napangisi ako… total nagtransfer na yung napagtritripan namin dati at mas maganda to kesa kay Raven, ito nalang gagawin naming libangan. marahan ko siyang nilapitan at marahang hinawakan ang baba niya. di talaga ako makapaniwalang bakla siya. retokada ba to?

Ngumisi siya akala ko dahil sa itsura ko pero bigla nalang akong dumaing sa sakit matapos niyang hablutin ang kamay ko papunta sa likuran ko… “uhh, f*ck!” tangina!

     “alam mo, mas bakla ka pa sakin eh… dahil pumapatol ka sa walang laban sayo…” bulong nito sa tenga ko sabay sa pagsipa nito sa likod ko dahilan ng pagkadapa ko sa lupa. ramdam kung nasugatan ako sa braso dahil sa pagkakasubsob ko. di ako makapaniwalang may taong gagawa sakin ng ganto.

AT BAKLA PA! PUCHA!

naggitgitan ang mga ngipin ko sa galit nang mapuno ang areang ito nang mga studyanyeng tumatawa sa nangyari sakin. tinandaan ko ang mga mukha nila dahil babalikan ko sila isa isa lalo natong baklang to.

     “So ano? Alam mo na ba ’yong pakiramdam nang pinagtatawanan?” Tanong pa nito na alam mong nang aasar, nilingon ko siya nang nakakabanas na tingin. babawiam kita, t*ngina mo. “taste your own medicine, moron…” dugtong pa nito saka tinulungan si Raven. nginisian pa niya ako bago sila umalis.

     “tangina pre bat ka lumangoy sa walang tubig?“ pang aasar sakin ni Echo kaya pinakyohan ko siya.

     “ggo, kung di lang ako naunahan di niya magagawa sakin iyon.” sagot ko saka hinilot tong braso ko. tinitigan ko nang masama lahat ng nakiki usyuso sa nangyari. “huling tawa niyo na yan, kung ako sainyo… di ako pipikit dahil ano mang oras may bubulagta” pagbabnta ko sakanila dahilan nang pag alisan nila sa takot.

t*ngina, away ni Rade at Raven to tapos ako ang napuruhan? di ako makakapayag! pagsisisihan niya tong pagpapahiya niya saking bakla siya.

Chapter 3

Calver’s P.O.V

     “di na muna ako sasama, wala ako sa mood” wika ko nang makarating kami sa parking. tapos na ang klase, pero nakasanayan na naming gumimik bago umuwi, kaso iniinda ko pa rin tong sugat ko kaya’t papagalingin ko muna.

     “sabihin mo lang kung kailan ka babawi sa baklang yun” ani ni Mico kaya’t humarap ako sakanya.

     “gugulatin natin siya, sa ngayon papagalingin ko muna sugat ko… kapag okay na, dating gawi, sa hide out natin siya tuturuan ng leksyon.” sagot ko bago sumampa sa motor ko.

isinuot ko ang helmet ko saka ko pinaharurot ang motor ko.

pagkarating sa bahay ay pinagbuksan ako ng gate asawa ni manang, gardener namin kaya di na ako bumaba pa sa motor. dumeretso nalang ako sa garahe para i-park tong motor.

     “Wala po ang Mom at Dad niyo Sir” rinig kong wika ni manang nang makalapit ako sa pinto ng bahay, andyan na siguro si kuya “ang sabi sakin ay may pupuntahan daw sila sa Bulacan” dugtong pa nito. nahiya tuloy akong pumasok dahil baka asarin lang ako ni Kuya kapag nakita niya tong sugat ko, alam niya kasing basagulero na din ako kagaya niya tapos matatalo lang ako ng isang binabae?

     “how about Calver?” tanong ni kuya kaya kahit ayokong pumasok ay pumasok na lang rin ako… minsan lang kasi andito si Kuya kaya bihira na rin kaming magkita… sana lang ay hindi niya ako mahalata dahil paniguradong pagtripan niya lang ako.

     “Im here“ sigaw ko nang nakakunot ang noo at pabagsak na umupo sa isa pang sofa. malayo sa inuupuan niya para itago tung sugat ko. kunwari’y yamot ako para di niya ako pansinin ngunit mali ata ang actions na ginawa ko dahil di pa rin ako nakaligtas sa pang aasar niya.

     “What happened bro? Bat nakabusagot ka jan?” Natatawang tanong nito “nabusted ka ba?” di na ako magugulat, sanay na ako sakanya, namimiss ko rin talaga yung bonding namin noon. buti nga kahit tumanda kami ay hindi pa rin siya nagbabago pagdating sakin. best kuya pa rin talaga siya para sakin. di ko lang pinapahalata dahil binibaby niya pa rin ako, mag 17 na ako pero para pa rin akong bata kung ituring niya. tsk.

     “Wala akong panahong makipag asaran ngayon” sagot ko saka inabot yung basong inilagay ng maid sa table.

      “Bakit? Ano bang nangyari sa first day mo?“ Tanong pa nito kasabay nang paggulo niya sa buhok ko kaya sinamaan ko siya nang tingin. kita niyo na? t*ngina.

     “Napano to?” tanong nito sakin matapos niyang hablutin ang braso ko, marahan niyang tiningnan nang mabuti ang sugat ko, paniguradong nag-aalala siya.

isa ito sa katangian bakit ko siya best kuya, maalaga siya sakin… kahit palagi siyang nasa malayo at kahit bilang lang ang araw na umuwi siya dito ay alam kong may kakampi ako.

sound cheesey pero totoo iyon.

     “Wala, gasgas lang yan” sagot ko rito.

     “Anong gasgas? Manang pakikuha nga po ’yong first aid kit sa kusina, we need to clean this dahil baka magka infection pa” utos nito kay manang na agad naman nitong sinunod.

     “Ginagawa mo nanaman akong bata kuya ehh, gasgas lang yan” pagpigil ko sakanya nang kumuha siya ng cotton at betadine sa first aid kit, mahapdi kasi yan!

     “Gasgas?” Tanong pa nito sabay pahid ng cotton sa sugat ko, putngnang hayop! ang hapdi!

     “A-ahhh, arayy… P*ta“ di ko mapigilan di umaray sa laki ng sugat ay talagang malaki ring parte ang humapdi.

     “Ohh ano? Gasgas lang ba?” tanong niya matapos niyang linisin yung sugat ko “Napano ka ba? Nakipag-away ka nanaman ba? sabihin mo lang uupakan ko mga ’yon” seryosong tanong nito. ito na nga ba sinasabi ko eh… tatanungin niya nanaman ako sa ginawa ko.

     “h’wag na kuya, di ko lang naman pinatulan ’yong mga babaeng yun“ Sagot ko saka ikinuyom ang kamao ko, di ko rin naman matatago to dahil iisang paaralan lang kami, paniguradong malalaman at malalaman niya ang nangyari.

      “P*ta? Babae? Babae gumawa nito sau? HAHAHA” parang tangang tumawa siya kaya’t sinamaan ko siya nang tingin, makatawa kala mo kayang manakit nang babae eh sakanya ko naman natutunan na wag manakit ng babae, paulit ulit niyang payo yan tapos tatawanan niya lang ako?

     “Tang*na mo! Tumigil ka nga, It’s not what you think!” depensa ko sa sarili dahil di naman ako nasaktan ng babae, yung bakla lang yung may lakas nang loob.

     “wala ka pala tol ehh HAHAHA” pang aasar nito habang patuloy sa pagtawa. minsan na nga lang umuwi, pinagtritripan pa ako.

      “yung tatlo, babae. pero ung isa… bakla” pag amin ko.

      “oh? so natalo ka nang bakla? ba’t hindi mo pinatulan? Alam mo namn palang bakla?” tanong niya habang pinupunasan ang luha niya kakatawa.

naalala ko nanamn tuloy ang itsura niya, tngina bat kasi ang ganda nita? “H-he’s beautiful, bro… mas babae pa siya sa babae, that’s why I didn’t think na magagawa niya sakin iyon…“ wala sa sariling sagot ko rito. tinamaan ba ako sa baklang yun? tngina kadiri! di ako papatol aa bakla, kahit kasing ganda niya pa.

      “Sir, nakahanda na po yung pagkain… Hali na po kayong dalawa“ pag-aaya ni manang kaya’t nag-ayos na si Kuya, sumunod na rin ako para kumain.

pagkatapos kung kumain ay dumeretso na ako sa kwarto ko para maligo.

kahit sa pagligo ay naalala ko pa rin ang itsura nang baklang yun. di pa rin talaga ako makapaniwalang bakla yun.

kung sabagay may mga bakla talaga ngayon na ginagawa ang lahat para maging babae lang.

pero kahit anong ganda nila, lalaki pa rin sila. hindi tamang magandahan ako sakanya, lalong hindi tama ang magustuhan ko siya.

I’m Calver Drevion, vocalist ng school band, gwapo na magaling pa sa k*ma. kaya hindi tamang ipahiya ako sa harapan nang mga studyanyeng umiidolo sakin…

di ko lang talaga inexpect na kaya niyang gawin sakin yun kaya naunahan niya ako pero kung ako sakanya magtransfer na siya dahil iyon na ang una’t huling napahiya niya ako sa harap ng maraming tao.

ikinuyom ko ang aking kamao saka ngumiti nang nakakaloko.

humanda

ka saking bakla ka…

Chapter 4

A:

two chapters tonightttt hehehe, sorry kung alas dyes na akong naka update haha pero ngayon ko naisipan magpublish eh so, enjoyyy!!!

---

Calver’s P.O.V

marahan kong hinawi ang buhok na humaharang sa mukha ng baklang sumipa sakin habang tahimik na natutulog rito sa hideout.

gaya nang napag-usapan ay kinuha namin siya dahil may gusto akong klaruhin, kung totoo, may ibibigay ako sakanya, pero kung hindi… pagtritripan namin siya, tatakutin para sa susunod ay hindi na niya magawang ipahiya ako ulit… total di naman ako kasing sama nila kuya, basagulero ako pero sa kapwa ko lalaki, kahit sabihing bakla to ay alam kong pusong babae kaya’t kung ikukumpara samin ay mas malakas parin kami.

si kuya at barkada niya may pinupuntahan silang lugar tapos yung rinig ko dun ay may patyang nangyayari kaya’t kung ihahalintulad sakin ay mas masama yung ginagawa niya, pero di ko pa naman siya nakitang pmatay kaya di ko alam kung totoo yun o baka tinatakot lang kami nila kuya Gil para di kami pumunta run.

de bale na, wala rin naman kaming interes dun, okay na samin tong hideout namin para makapagpractice ng kung ano ano, ginawa namin tong hide out nato dahil dito kami nag e ensayo, ang gusto naming magtrotropa ay maging Army kaso ayaw nun nila Dad. gusto nila kami ang mamamahala sa C.C.Cars, kaso wala akong hilig sa pagmemekaniko, apat na sila ni ate dun, di naman na siguro ako kailangan.

dito sa hideout ako natutong makipaglaban dahil may tutor na binabayaran sila Mico… saming magtrotropa siya ang pinaka mayaman. pero bihira namin siyang makasama dahil solong anak lang siya. katulad ko ay pinipilit din siyang maging architect nang magulang niya. pero saming apat siya pinakamalakas, makulit lang talaga kaya di halata.

si Rade ang pinakamatalino peeo pikon sa asaran haha, siya rin ang guitarist sa banda. si Echo naman ang pinakababaero, sa piano naman aiya magaling, kakambal niya yung ex ko, si Rhea… parehas kaming vocalist.

walang hilig si Mico sa music kaya di din namin siya kasama doon.

nabaling ang tingin ko kay bakla kasabay nang pagtayo nang mga balahibo ko sa katawan nang marahan siyang umungol. tang*na di man lang mahalatang lalaki dahil pati ungol niya ay babaeng babae.

seryoso bang bakla to? nadako ang tingin ko sa dalawang umbok sa dibdib niya. gsgo! parang akong tangang nag-init ang mukha sa naisip ko.

di naman siguro nagsisinungaling to…

dahan dahan kong inilapit ang kamay ko sa baba ng t-shirt niya upang tinangnan ang nasa loob kung tunay ba o hindi pero agad ko iyong binawi nang biglang may magsalita sa likuran ko.

“pre, kung ako sayo, di mo na itutuloy yan. tang*na lakas sumuntok at sumipa siya, halos tumilapon kami kanina. buti na nga lang ay nautakan namin siya” wika ni Rade sakin nang makapasok sila sa kwarto.

“magaling siya makipaglaban, tatlo na kami pero nahirapan pa kaming kunin siya. kung sumama ka lang” dugtong ni Echo.

“ngek, di na sasama yan… pinalangoy ba naman sa lupa, haha… kala ko nga pinagbigyan niya lang pero tangina, tunay yung sinabi niya… malakas talaga tong baklang to.” wika naman ni Mico kaya sinamaan ko siya nang tingin.

“gago, naunahan lang ako…” naputol ang sasabihin ko nang magising yung bakla.

nginitian ko siya dahil akala ko makukuha ko siya sa charm ko pero nagkamali ako, pinasakay niya lang pala ako sa malalambing niyang salita at nagawa niya pang tuhurin ang nasa baba ko. pero dahil sa nangyari ay parang nakalimutan kong pagtripan siya, umiba ang hangin pero parang nahulog lang ako sa mga ginawa niya.

maging sa pagbaril doon sa shooting area, magpapa impress sana ako pero ako yung nagulat nang maitama niya yung limang bala sa bullseye. dahil dun may naramdaman akong kakaiba sakanya. feeling ko may tinatago siya… at feeling ko nahuhulog na ako…

pero… di ko maintindihan, bakit parang ako yung nahuhulog imbis na siya ang mahulog sakin dahil bakla siya? bakit di niya makita yung nakikita nang kababaehan sakin? bakit pilit niya akong tinataboy na parang ayaw niya sakin? mali ba ako nang pagkakaintindi sa mga bakla or may mga bakla lang talaga na hindi desperada gaya ng iba?

muling nag-init ang pisngi ko dahil sa mga banat na sinabi ko sakanya. pinigilan ko na ang sarili ko dahil baka mahalata ako.

nagpaalam ako sakanila na ipagluluto ko lang siya nang makakain kahit ang totoo ay nakaramdam ako ng inis dahil inaasar nila ako kay Aly—yun daw pangalan niya at matanda siya sakin ng isa’t kalahating taon.

pero ano naman diba? i mean, isang taon lang yun… single naman kami parehas. napangiti ako habang hawak tong pinacustomized kong kwentas. di ko nga alam pano ko ibibigay to eh.

nahihiya ako, tang*na di naman ako ganto. kapag may nagkakagusto sakin hinahalikan na lang ako tapos pagkatapos iwanan na, ganun lang… pedo ngayon pati pagholding hands namin ay kakaiba sa pakiramdam.

di ko tuloy alam kung bakla din ba ako dahil bakla yung nagugustuhan ko o lalaki pa rin ako kasi babaeng babae naman siya?

tang*na ang gulo… pero… may pag-asa kaya ako?

sa mukha kong to? basic nalang siguro ang panliligaw sakanya.

lumipas nalang ang mga oras na kasama ko siya pero di ko na namalayan dahil mas nakatuon pa ako sa usapan namin kesa sa oras. kinikilala ko siya nang mabuti dahil interesado talaga ako. ni hindi man lang siya naakit sa katawan ko kahit maghapong nakatiwangwang sakaniya dahil sinabi kong walang damit sa hideout kaya yung damit ko malang ginamit niya sa yelong idinikit niya sa ano ko nung tinuhod niya.

dahil dun alam kong hindi katawan ang habol niya sakin. marahil ay natuto talaga siya sa class na ugali dahil sobrang yaman nila. di ko lang naabutan ang mga magulang niya kaya’t di niya ako naipakilala. pero soon, maipapakilala niya rin ako bilang boyfriend niya. haha, nakakabakla pakinggan pero…

gusto ko na talaga siya.

Chapter 5

Calver’s P.O.V

para akong tangang nakangiti mag isa dahil sa pabaon niyang flying kiss bago ako umalis sa bahay nila.

tang*nang yan… akala ko di na ako makakaramdam ng ganto simula ng iwanan ako ni Rhea… pero nagkamali ako, mararamdaman ko pa pala yung kakaibang kuneksyon sa isang tao… tipong magaan ang lahat kapag kasama siya, na may taong kaya akong samahan sa buhay ng hindi laman ang kapalit.

di ko nga akalaing sa binabae ko pa naramdaman to… pero sa panahon ngayon, marami nang kagaya niya ang masayang namumuhay… bakit hindi ko subukan? pero ano nalang iisipin nila Rade kapag nagjowa ako ng binabae? di naman ganito sinabi ko nung malaman naming gusto ni Raven si Rade.

aasarin lang ako ng mga yun.

“pre, papasok ka bukas? may practice daw para sa gaganaping Halloween event, gawa daw ang banda nang intermission sabi ni Principal.” text sakin ni Echo.

“oo” reply ko. bakit naman ako aabsent wh titingnan ko pa kung isinuot niya ba yung ibinigay ko.

kakanta nanaman pala… matagal na kaya siyang nanonood sa mga performance ko sa school noon? pero bakit parang di nya ako kilala? baka transferee lang siya… pwes kung ganun, pagkakataon ko na para ipakita sakanya ang talento ko, who knows baka dun pa siya magkagusto sakin. haha.

tang*na pabading nang pabading pumapasok sa utak ko.

itinigil ko na ang pag-inom dahil baka malasing ako at hindi makapasok bukas.

kinabukasan ay agad akong nag ayos para pumasok.

“laki nang ngiti ah… may nangyari ba kahapon na di namin alam?” tanong ni Mico nang makarating ako sa classroom.

“wala ah… g*go… ano ba kakantahin?” pag iba ko nang usapan dahil alam kong aasarin nanaman nila ako.

“gusto mo na ba siya ah?” tanong ni Rade na ikinatahimik ko.

“sino?” tanong ni Fhin, isa sa babae ko. umakbay siya sakin na agad kong tinanggal. “ohh, so may nagugustuhan kana talaga?” takang tanong nito kaya nginisian ko siya.

“none of your business” sagot ko saka ako umupo sa upuan ko.

“wow, none of my business? g*go ka ba? ilang beses mo na akong kinama tapos sasabihin mo none of my business, ano ba ako sayo?” tanong pa nito.

“not because we slept together sometime ay may namamagitan na satin. it’s you who asked and i just gave you want you fantasize, tapos mag-aasume ka? better be good or I’ll make you remember what I can to shut you up” pananakot ko rito dahilan nang pag-iyak niya at pagtakbo palabas nang classroom.

dalawang beses lang may nangyari samin, ganun na siya ka attached? f*ck. di naman ako babaero gaya ni Echo, kapag nakakaramdam lang saka ako naghahanap… ganun lang siguro ako kagaling kaya’t di nila ako makalimutan.

“tang*na pre, iba na yan, haha… don’t tell me gusto mo na talaga siya? bak—”

“hindi g*go, wala lang ako sa mood ngayon para sa drama ng babaeng yun… s-saka, pinagtritripan ko lang si Aly… di ako magkakagusto dun, pinahiya niya ako diba?” putol ko sa sinasabi niya dahil ayokong malaman ng iba.

di naman na sila nagsalita kaya’t nanahimik na din ako, maya maya ay pinatawag kami ng teacher namin para gumawa nang tent para sa gaganaping Halloween event, party kasi ang gagawin kaya may kainang magaganap. yearly naman nagaganon kaya isa iyon sa kinakagiliwan ng mga estudyanye samin.

pagkarating namin dun sa area namin ay muli akong napangiti dahil katabi lang ng tent namin ang tent ng senior high school… kaso di ko siya nakita… mamayang lunch, aayain ko siya kumain. total ang alam nila Rade ay pinagtritripan ko lang siya kaya’t di naman siguro nila iisiping seryoso ako kay Aly.

di pa man dumarating ang lunch ay nakita ko siyang lumabas ng tent nila, nakakapagtaka lang walang kuminang sa leeg niya, di niya ba nakita yung kwentas?

tang*na dapat pala binigay ko sakanya, baka iba kumuha nun…

pagbalik niya sa loob ay agad akong sumunod.

at sa muling pagkakataon ay nasaksihan ko ang ganda niya. kahit sa malayo ay litaw ang ganda niya. mahaba ang buhok, maputi, mapulang labi… malambot sigurong halikan iyon…

napangiti ako sa aking naisip ngunit agad din iyong napalitan nang inis nang may magship sakanila ni…

kuya Mike? anong meron sakanila?

wag mong sabihin… may relasyon sila? pero… sabi ni Aly single siya… baka pinagtritripan lang siya ng babaerong yan.

“wag niyong pilitin ang ayaw” inis na turan ko.

“bro, anong ginagawa mo rito? diba grade 10 ka palang…” ani ni kuya nang makapasok siya sa loob pero di ko na iyon pinansin naglakad lang ako para tulungan si Aly sa ginagawa niya ngunit di pa man ako nakalapit ay bigla akong kinabahan nang madulas siya na agad naman niyang ginawan ng paraan, agad siyang nagsplit para ibalanse yung dala niyang karton and f*ck, too flexible… buti nalang nagawa niya.

“di kasi nag-iingat eh pano kung namali yung galaw mo?” tsk. pano kung nabalian siya.

di siya umimik kaya kinuha ko yung karton at inilagay sa lamesa.

kumunot ang noo ko nang di niya suot ang kwentas.

di nya ba talaga nakita?

nag ayos siya nang sarili at gulat nang makita ako, marahil ay di niya ako napansin kaya di siya umimik kanina.

“Hi Aly…” bati ko rito.

“Ohh, Bakit andito ka?” tangina, anong tanong yan? ayaw niya ba na naandito ako pagkatapos niya akong i-flying kiss?

“Wala lang, gusto ko lang makita kung suot mo…” sagot ko pero mukhang di niya talaga nakita.

“Alin?” tanong pa nito.

“Wala ka bang nakita sa sofa niyo nung isang araw?” balik na tanong ko sakaniya kasabay nang paglaki nang mata niya. tsk… cutie.

“Ahh yun ba? Wait lang nasa bag… burara ka kasi…” ha??? tang*nang manhid. di niya ba nagets?

“Pumunta ka sa bahay nila Aly?” kunot noong tanong ni Kuya.

bakit parang interesado siya… nako lagot! baka maalala niya na siya yung dahilan nang masugatan ako… baka kung anong gawin ni Kuya sakanya.

“K-kasi ano kuya eh…” kinakabahang ani ko na agad namang pinutol ni Aly.

“Kasi ano… naglalakad ako sa mall, tapos nabangga ko siya… ayon nabasa siya nung dala kong inumin kaya dinala ko sa bahay…” Pagsisinungaling niya.

“nagmall ka?” tanong ni manang sakanya. “Sabi mo natulog ka?” dugtong pa nito.

“Heto ohh…” namumulang ibinalik niya sakin nitong kwentas. marahil ay nahihiya siyang malaman nila na magkasama kami kahapon nang maghapon. pero… bakit miya sinusuli? ayaw niya ba?

“B-bakit mo s-sinusuli?” tanong ko rito pero tinaasan niya lang ako ng kilay.

ahh ganon ah… humanda ka sakin.

“Ehh diba… sayo to?” ha?? tang*na!

“Hayys akin na nga yan” ani ko sabay hablot ng kwentas sa kamay niya. hinawi ko ang mga buhok niya sa harap papunta sa likuran niya para hindi sumabit ang kwentas. in-arko ko ang kamay ko saka ko inilusot ang ulo niya para malagay ko nang maayos ang kwentas sa leeg niya. “ayan, bagay sau Aly, parang ako… bagay sayo, haha” banat ko matapos kong ilock ang kwentas.

bagay na bagay.

may letrang C at A iyon sa gitna nang puso. pina customize ko pa para magets niya agad, kaso di ko akalaing manhid pala siya.

 “s-sakin na ba t-to?” tanong pa nito kahit obvious naman na.

 “yeah… para sayo yan, kaso nahiya akong ibigay sayo kaya iniwan ko nalang sa sofa niyo… pero ngayon… di na ako nahihiya dahil sa…” Lumapit ako sa tenga niya saka bumulong “dahil sa flying kiss mo…” Ngumisi ako sa tuwa dahil sa maging reaction niya, haha… lumalabas ang natural niyang ganda dahil roon.

Parang mas nahuhulog ako…

          “AYIEEEEE SISSSYYYYY HABA NG HAIR” kantyaw ng mga kaibigan niya kaya’t mas lalong siyang namula.

BOGSHHH

nagulat nalang kami nang ibagsak ni kuya Mike ang hawak niya.

anong nangyari dun?

“bumalik ka na nga sa area niyo Calver” maawtoridad na utos ni Kuya sakin kaya’t muli akong natakot.

oo nga pala, andito si kuya! at nakita niya lahat!

“Why kuya?” umasta akong hindi nasindak pero kinakabahan talaga ako sa sasabihin niya…

papagalitan niya kaya ako?

Chapter 6

A:

two chapters todayyyy, wait for my next update ahh, mwaaa!!!

---

Calver’s P.O.V

“bro, tell me… gusto mo ba si Aly?” tanong ni kuya pagkapasok ko palang ng pinto ng bahay.

g*gi… bigla akong nanghina sa boses ni kuya… kahit tapang tapangan ako ay takot pa rin ako sakanya.

“w-why? i mean… h-hindi… siya yung…”

“stopped your feelings Calver… alam mo bang bakla siya? di ka ba mahihiya sa sasabihin ng iba?” putol niya aa sinasabi ko dahilan nang pagkatahimik ko.

bakit parang masakit pakinggan yun? hindi para sakin, pero para kay Aly… sa pagkakakilala ko sakanya, hindi siya yung baklang ikakahiya, iba siya, ni hindi nga ata ako gusto nun kahit attractive ako sa iba. she’s not desperate…

now i understand their point of view kaya yung iba nananahimik nalang kasi they think no one will love them because of who they are.

gaya ni Raven…

no wonder kaya ganun yung sinasabi niya kay Rade noon.

and now, ganun din kaya si Aly? kaya ba mailap siya sa lalaki because she also thought no one will love him for who she is?

“not because he’s a gay ay hindi niya na deserve mahalin… di ko siya gusto, sa katunayan pagtritripan ko lang sana dahil pinahiya niya ako… but hearing your words now made me realize that he doesn’t deserve to be played… to be honest, we just hang out for one day but i can feel how good he is… I rather love him than those slut i know.” sagot ko rito. di ako makapaniwalang sasabihin ni kuya yan dahil isa sa hinangaan ko sakanya ang pagiging marespeto niya… pero bakit ngayon parang ang sakit niya magsalita?

“tsk, di ko akalaing sasabihin mo yan… but I’m telling you, stopped that, lalo na’t engage kana… masasaktan mo lang siya…” sagot nito kaya’t napalihis ako ng tingin.

tang*na, nahalata niya kaya?

“sila Mom lang naman may gusto kay Shiela eh… I can also use Aly to stopped that fvcking engagement… kung hindi titingnan ang birth certificate ni Aly, di naman mahahalatang binabae yun eh… mas maganda pa nga yun kay Shiela.” wika ko.

“akala ko ba di mo gusto? bat parang pinupuri mo masyado si Aly?” takang tanong ni Kuya dahilan ng pag init ng tenga ko.

“gagamitin ko nalang siya para masira na yung engagement na yun… mas magtaka ka kay Kuya Mike. I can feel he likes Aly too… nabadtrip ba naman nung binigyan ko ng kwentas si Aly.” bakit ba naman kasi ang ganda ni Aly, magkakaroon pa ata ako ng karibal.

“he really likes Aly, first day palang we he saw Aly catch a ball kahit hindi nakatingin. there’s something in Aly na Ideal ni Mike sa babae but turns out na yung ideal niya is a gay… kala ko nga mandidiri yun pero mas nahulog pa ata siya, ganun siguro talaga kapag tinamaan na…” he answered.

“eh bakit sakin, ayaw mo? gusto naman pala siya ng kaibigan mo… anong mali if magustuhan ko rin siya?” I asked.

“so, gusto mo talaga siya?” deretsong tanong nito. nalunok ko tuloy yung laway ko. pahamak na bibig to!

“no, tanong lang…” pagsisinungaling ko.

“wala naman talagang mali eh, you know me, i respect anyone… the thing is, kaibigan ko si Aly, I don’t want him to be hurt by you, sa dami ng babae niyo, parehas pa kayong engage ni Mike, masasaktan niyo lang siya.” nagulat ako sa sinabi niya…

all this time mas inaalala niya pala nararamdaman ni Aly kesa sa sasabihin samin ng mga tao?

“pano kayo naging magkaibigan? kuya siya yung baklang sumipa sakin…” tang*na, mas lalo lang akong kinabahan sakanya, pano nalang kung malaman niyang pinakidnap ko yung kaibigan niya? lagot talaga ako nito!

“so malakas talaga si Aly? napatumba ka nga lang eh…” pang aasar nito kaya sinamaan ko siya ng tingin.

“naunahan lang ako…” depensa ko pero mas lalo lang siyang natawa. parang kanina lang apaka seryoso niya. iba rin topak nito.

“aakyat na ako… manang pakitawag nalang ako kapag kakain na” huling sabi ko bago umakyat.

buti nalang nakalusot ako sa mga tanong ni Kuya. sana lang talaga ay di niya malaman na sinaktan ko ang kaibigan niya… sabi na eh, hindi niya iinsultuhin si Aly, simula pagkabata ay never ko siya narinig mang insulto nang kahit na sino… basagulero siya, oo pero hindi siya ganun kasama para manglait ng tao.

idol ko siya sa ganun, di ko nga lang ma-apply sa sarili ko dahil matalas ang dila ko, i feel a bit guilty sa mga nasabihan ko ng masasakit na salita, yung iba deserve naman nilang marinig ang ganung salita, pero ang iba ay hindi… isa na run si Raven. I insult him many times kaya nga siya palaging nasa sulok nalang… qe bully him, nakakaguilty pero lahat naman pwedeng magbago hindi ba?

i need to be good, pano ako magugustuhan ni Aly if i keep on disappointing him?

I’ll start it tonight, i picked my cigarettes and throw it in the bin. nakakahiya naman makipag usap sakaniya kung amoy sigarilyo ako.

ganto ba talaga pag inlove?

tang*na, haha.

Chapter 7

Calver’s P.O.V

pagkatapos nang pagkanta ko ay dumeretso ako sa kubo nila Aly dahil mas malapit iyon sa stage, mas gusto kung kumain sa tabi niya kesa makipaglandian ngayon… pero di pa man ako nakakalapit ay napahinto ako sa sinasabi nang babaeng nakatalikod sakin…

“hmm… Oo, gwapo ka…” tinamaan ako nabg selos dahil alam kong boses iyon ni Aly… “pero mas lamang lang si Calver nang kaunti dahil bukod sa gwapo na cute pa…“ dugtong nito na ikinawala ng galit ko…

pwes, lamang paka ako kay Kuya Mike ah!

          “Talaga ba Alyyy?” kumpyansyang bungad ko dahil di ako pwedeng magkamali sa narinig ko. natigilan silang lahat kaya’t inalis ko ang maskara ko. ngumiti ako sakanya dahilan nang pagpula ng kanyang pisngi at agad na umiwas nang tingin.

assuming na kung assuming pero kinikilig na ata talaga siya sakin.

may pag asa ba talaga ako?

“B-bakit andito ka? D-diba grade 10 ka?” utal na aniya dahilan nang bahagya kong pagtawa.

“Hayaan mo sila dun, mas gusto ko rito eh… dito kasi sinasabihan ako nang gwapo at cute eh, kaya patabi…“ pagpapacute ko saka umupo sa tabi niya.

di siya sumagot kaya tahimik na rin akong natutuwa sa naiisip ko… dahil kung may pag-asa ako, liligawan ko talaga siya hanggang sa sagutin niya ako… palalabasin ko nalang sa iba na niligawan ko siya para itigil ang kahibangan nila mommy na engagement with Shiela.

nagbigay na nang pagkain kaya’t nagsimula na kaming kumain.

“by the way… you look so pretty in that outfit, Ms. Alluka… can I have a 3 wishes?” tanong ko kay Aly dahil… wala lang, gusto ko lang magpapansin sakanya.

what if hilingin ko na halikan niya ako? g*go baka sapakin ako nito haha.

“sorry pero mabigat ang kapalit nang bawat hiling mo” sagot nito bilang tanda na sumasakay siya sa kalokohan ko, haha… ngumisi ako. who cares about the consequences kung siya naman ang maniningil.

“well, I’m willing to accept all the consequences…” sagot ko.

“stop it Calver, hayaan mong kumain si Aly.” saway ni Kuya Mike kaya nilingon ko siya nang may masamang tingin.

na iinggit siguro.

“Why? she’s portraying Alluka and we’re just making fun…” pang-aasar ko pa rito.

tingnan nalang natin kung sino ang pipiliin ni Aly sating dalawa.

“tumigil nga kayo… pinagtitinginan na nila tayo ohh…” pigil samin ni Aly pero ayaw niyang patinag.

tingnan natin kung di ka pa sumuko.

“don’t mind them… subuan mo nalang ako, that’s my first wish” wika ko na ikinapula nanaman nang pisngi ni Aly.

Sa ngiti pangalang ay nakakabighani na, mas lalo na kapag namumula siya. she’s damn pretty… s*ck, nakakabading naman to!

“may kamay ka naman eh… saka di ka ba nahihiya? ano nalang iisipin nang iba jan…” reklamo nito pero di ko aiya pinansin, sumandal ako sa upuan ko at saka ngumiti sakanya.

“let them speak what they want… mas kilala naman natin ang sarili natin hindi ba? and it’s 21 century na Aly, open na yung gender niyo samin… Beside… hindi rin naman sila yung mamahalin ko eh… Ikaw…“ dugtong ko na mas ikinapula ng mukha niya kasabay nang pag iwas nya ng tingin.

“C-Calver, Bata ka pa k-kaya mo nasasabi y-yan” aniya saka lumingon sakin ulit.

“Nope Aly, isang taon lang naman tanda mo sakin diba? and I’m willing to court you to prove myself…”  tanong ko rito.

“h-how? how can you say you love me? Ipinanganak ako lalaki… kung mahal mo ko, bakit? It’s hard to know kung mahal mo ba talaga ako dahil strai—” pinutol ko ang sasabihin niya sa pamamagitan nang paghalik sa labi niya….as expected, gaya ni Raven ay nagda doubt din siya na deserve niya rin mahalin. wala na akong pakealam kung anong isipin nila…

“hope that kiss tells you that I love you despite of who you are…” i said.

          “G*go ka ah!” Sigaw ni Kuya Mike saka umamba sakin. susuntukin niya sana ako pero agad siyang napigilan nila Aly.

“alam mo kanina ka pa nangingialam samin, bakit ba nagagalit ka? nagseselos ka ba, ha? bakit? kayo na ba?!” sigaw ko pabalik kay kuya Mike para asarin siya. mas lalo tuloy siyang nagalit. halata namang nagseselos siya. di niya marahil matanggap na mas lamang ako sakanya.

“tumigil na nga kayo, para kayong mga bata!” pagsaway ni Aly samin. susuntukin na sana ako ni Kuya Mike pero agad na humablot ng isang pinggan sa lamesa at binasag iyon doon. “hindi ba talaga kayo titigil?” pati ako ay natigilan dahil ramdamm ko na rin ang galit niya.

 “Aly… yung kamay mo…” nag-aalalang sabi ng isa sa kaibigan niya. nadako ang tingin ko roon at nakita ko ang pagdaloy nang pulang likido sa palad niya.

 “I-Im sorry Aly… I just can’t accept na nagseselos ako… dahil… dahil gusto rin kita…” ani ni Kuya Mike saka niya hinawakan sa kamay si Aly, “let’s go to the clinic… Baka mapano ka…” dugtong nito.

“Kaya kong mag-isa… ang gusto ko lang ay kung talagang gusto niyo ko ay isipin niyong mabuti dahil alam naman nating pareho na bakla lang ako…” sagot ni Aly.

nalungkot tuloy ako sa sinabi niya, ganun talaga tingin niya sa sarili niya… nakakaawa… pero tunay ako… tunay yung nararamdam ko, gaya ni kuya Mike alam kong totoo rin siya pero sana… makita niya yun…

“it’s maybe hard to explain but I assured you that this feelings is real…” sagot ko..

“Bro, enough! Stop that gay shits! para kayong mga bata… gumagawa lang kayo nang gulo!” sabat ni kuya na alam kung dumurog kay Aly. gaya nang sakit na naramdaman ko kagabi ay alam kong masakit pakinggan iyon para kay Aly.

akala ko ba kaibigan niya si Aly, pero bakit parang nakakadiri para sakanya ang kabaklaan?

tahimik na tumalikod si Aly at hindi na lumingon kahit anong tawag namin.

susundan ko sana siya pero sinaway ako nung babaeng katabi ni Kuya, marahil ay isa sa kaibigan niya… pamilyar ang suot niya sakin, nagkita na ba kami dati?

“hayaan niyo muna siya, palamigin niyo muna yung isip niya…” aniya kaya’t padabog akong umupo.

si Manang lang ang naglakas loob humabol kay Aly pero ilang minuto ang lumipas ay bumalik siya nang umiiyak.

“Aly…” tanging nasambit ng utak ko sabay sa paglingon sa pinanggalingan niya.

Chapter 8

A:

two chapters tonighttttttt, yieeee napapadalas yung pag update ko haha, wala masyadong ginagawa eh, soooo… enjoyyyyyy!!!

---

Calver’s P.O.v

iyon ang unang pagkawala ni Aly sakin, sobrang sakit, para akong dinudurog kapag naiisip kong wala na siya.

dun ko unang narealise na hindi ko lang siya gusto… mahal ko na siya… sa loob nang halos 4 na buwan naming magkakilala ay alam ko nang nahulog na ako nang tuluyan. di ako makapaniwala na magkakagusto ako sakanya kahit alam kong binabae lang siya, pero nasisigurado kong totoo iyon dahil nung mawala siya ay halos p*matay ako nang tao kapag sinasabi nilang hayaan ko na lang at baka wala na talaga, ayokong tanggaping wala na siya dahil hindi ko pa kaya…

nawalan ako nang pake sa sasabihin ng iba tungkol sakin dahil halata na nilang may gusto ako sa isang binabae, but who cares? ako ang magmamahal sakanya… mali man sa iba pero para sakin? mas mabuti nang siya ang mahalin ko kesa sa mga taong naglilinis linisan para lang magustuhan ng ibang tao… she maybe a gay but he knows where his place, he knows his worth, and he cares for me, lastly he respect me… he’s not too desperate as those slut, dun palang panalong panalo na siya… she’s a perfect ideal to be loved.

maging kay kuya ay nawalan ako ng respeto kahit humingi siya nang tawad sakin. siya pa rin ang dahilan kung bakit umalis si Aly sa tabi ko, kung nasa tabi ko siya ay malabo siyang makukuha nung mga kumuha sakanya, kaya ko siyang protectahan… kung alam ko lang na mangyayari yun sana sumunod na ako sakanya… sana naipagtanggol ko siya…

“mahal mo na talaga no?” tanong ni Rade saka umupo sa tabi ko, nasa rooftop kami ng building kung saan inaantay namin yung sasabihin ng mga rescuer… “no worries, I respect that… buti ka pa nga tanggap mo… nung first time kong marinig kay Raven na gusto niya ako ay para akong masusuka, kumbaga nakakadiri talaga pakinggan… it’s just for me, kasi parang di ko talaga kayang magmahal nang bakla, pero seeing you with Aly, I never thought na ikaw pa ang unang magkakagusto sakanya… I mean, we used to be like by them, pero sa case mo, ikaw ang unang nahulog par… at hangga ako kasi kahit hinuhusgahan ka na nang iba, willing ka pa rin ipursue siya…” dugtong nito saka ako inakbayan.

“hindi ko nga rin inexpect, balak ko lang siyang pagtripan eh… turns out na mahuhulog ako, di ko pa nga napagtritripan nahulog na ako…” sagot ko.

“pano si Rhea?” tanong ni Echo saka tumabi sakin. “ayaw mo na ba talaga sakanya?” dugtong nito.

“sanay na akong wala siya par, siguro sign na yun na hindi ko na siya mahal… isa pa, di na rin ako nasasaktan kapag naalala ko yung pag-alis niya, I don’t want to disrespect you, pero mas nasasaktan pa ako kapag naririnig kong wala na si Aly kesa nung nawala si Rhea…” sagot ko… tunay iyon, mas masakit yung ngayon kesa dati.

“iba talaga kapag tinamaan na, don’t worry, walang kaso sakin yun… basta kung saan ka masaya…” sagot ni Echo saka namin iniumpog ang mga baso namin.

nagpatuloy sa paghahanap ang mga rescuer sa katawan ni Aly, araw araw walang tigil. dahil dun nawawalan na ako nang gana, hanggang sa dumating ang pasukan ulit, di sana ako papasok pero tumawag si Kiel, isa pa naming kaibigan, drummer namin… pero madalas din wala dahil may nililigawan sa kabilang school, nagtaka nga ako bakit pumasok yun, break na siguro sila… pero not my business, kaya di ko na din tinanong. pumasok nalang ako to avoid liquor, baka mauna pa akong mamat*y kesa mahanap si Aly. bumalik na rin pala si Rhea, pero kahit nung hinalikan ko siya ay wala na talaga akong naramdaman gaya nang excitement ko kapag nakikita ko si Aly.

wala akong kamalay malay na sa mga oras na iyon ay naandun na pala si Aly at nakita niya yung halik na iyon.

ilang araw niya akong hindi pinansin habang nagpapaligaw na din pala siya kay kuya Mike.

di ko hinayaang mangyari yun dahil kahit mas bata ako ay mas karapat dapat ako kesa sa babaerong yun. di ko idedeny, immature pa ako nun kaya di ako pumayag na mapunta siya kay Kuya Mike.

akala ko si Kuya Mike lang kaagaw ko, pero nagulat ako nang magconfess din si Kuya.

kaya siguro ayaw niya akong gustuhin si Aly dahil di lang kaibigan nararamdaman niya rito. pero pasensya siya, may the best man win.

and after almost a month courting, I won…

nanalo ako sakanila, no words can define my happiness after he said yes to me…

pero mapaglaro ang tadhana, akala ko okay na pero ang tunay palang kalaban ay ang sarili kong ina.

iyon ang nagpaguho sa mundo ko.

ang mawala si Aly sakin sa pangalawang pagkakataon… kasama ang kauna unahan kong anak…

para akong pinat*y nang marinig ko ang balitang iyon. hindi ako makapaniwala na makakabuo ako ng bata sa katawan ni Aly, she’s intersex woman.

binalot ako nang galit at pagsisisi sa nagawa ko…

nawala siya na parang bula, para akong mababaliw kakaisip kung saang lupalop nang mundo siya matatagpuan.

mas masakit, kesa sa pambububog sakin ni Kuya Mike. di ko siya masisisi, sinayang ko yung taong pinapahalagahan niya.

kahit ako sinisisi ko ang sarili ko… dahil kung di ako naging duwag ay hindi siya mawawala.

end of flashback

Chapter 9

Carl’s P.O.V

I don’t know what to feel now for losing Aly 3 times, wala man lang akong hint kung ano bang nagyari sakanya, sino ang may pakana nang lahat.

tahimik ang kalaban ng arena, walang tumatawag for ransom or fight… di ko na alam kung paano ko siya hahanapin, I’m clueless.

sana lang ay nasa maayos siyang kalagayan.

di naka alis ang pamilya nila, lahat ay malungkot habang inaantay ang resulta ng paghahanap ng mga pulis.

patago naman akong kumikilos para hanapin ang salarin dahil oras na malaman ko kung sino ang may pakana nang lahat ay sisiguraduhin kong sa impyerno siya pupulutin.

“ohh Calver, buti umuwi ka na…” wika ni Ate nang pumasok sa loob si Calver. sinamaan niya ako nang tingin pero agad ding umiwas.

ramdam ko ang lungkot sa awra niya, I’m too focused to Aly, halos nakalimutan ko nang may bunsonh kapatid ako…

pero alam niya na kayang nawawala si Aly?

“I’m busy taking responsibility to that woman kahit hindi naman talaga ako nakabuntis sakanya… if you still care about me, locked all the men here, walang paaalisin hanggat di dumadating ang result, alam ko sa sarili kong hindi ako ang gumah*sa sakanya kaya’t nasisigurado kong hindi saakin iyon, at kapag nalaman ko kung sino ang ama nang bata, sisiguraduhin kung pagsisisihan mong ako ang pinananagot niyo sa kasalanang hindi ako ang may gawa!” he said and walk straight to his him.

I wanted to comfort him dahil nararamdaman kong nagsasabi siya nang totoo. pinangungunahan lang ako nang hiya dahil matagal kaming may kinikimkim na galit sa isa’t isa.

tumahimik nalang rin at na-upo sila Mommy at Ate Cha.

galit ako sakanya but I still trust him.

after an hour ay lumabas ulit si Calver with some of his things kaya agad siyang hinarangan ni Mom.

“san ka pupunta anak?” she asked.

“magpapalamig muna ako, no worries, I’ll never run to this mess… I can assure everyone that the baby isn’t mine.” he answered and continue walking.

“wait! Calver… alam mo na ba?” I’m about to stopped ate na sabihin iyon dahil ayokong dagdagan pa ang iniisip ni Calver pero nahuli ako…

“alam ang alin?” he asked.

“nawawala si Aly… sabi ng yaya nila, madalas ka raw nilang makita roon, pumunta ka ba sakanila before the new year’s eve?” ani ni ate.

“nawawala? f*ck! kelan pa? bakit ngayon niyo lang sinabi? saan siya huling nakita?” he asked worriedly.

gaya nang inaasahan, masasaktan nanaman siya dahil alam kong mahal niya pa rin si Aly. simula nang umalis ako ay wala akong narinig na nag girlfriend pa siya ulit after mawala ni Aly… and based to his reaction nung makita niya ulit si Aly ay alam kong siya pa rin ang mahal nito.

ngunit sa pagkakataong ito, hindi ko na siya hahayaang manalo… sa pagkakataong ito alam kong may pag asa na ako, at kahit sa pagkakataong ito hindi ko na ipaparaya sakanya ang bagay na mahalaga saakin.

he broke her once, i won’t let him hurt her again…

“hinahanap na namin siya, better to fix your mess first, ako nang bahala sa paghahanap ng girlfriend ko.” I said firmly kahit wala pa talagang kami, I just want yo confirm if he still into her. he glanced at me fearlessly before he walked out of the house.

I knew it, but …

she once became yours pero sinayang mo… this time, I’ll let you see what you lose.

---

Calver’s P.O.V

girlfriend pala ah! mamat*y ka kakahanap sakaniya…

hanggat hindi nangagaling sa bibig mismo ni Aly na ikaw na ang mahal niya, hindi ako susuko…

agad akong bumalik sa isla saka dumeretso sa kwarto. pinauwi ko na rin si Doctora, siya kasi pinagbantay ko saglit kay Aly para kumuha nang mga gamit. wala kasing ibang tao rito kundi kami lang… mas mainam narin yun upang walang makahanap kay Aly.

hanggat di pa namin nalalaman kung sino may pakana nang lahat, wala pang kasiguraduhang safe si Aly sa lugar na iyon.

pala isipan din sakin kung ano ang motibo nang gumawa nito dahil kakauwi lang ni Aly… may nakaligtas pa kaya dun sa nakalaban nila nung una siyang nakidnap? pero sa pagkakatanda ko ay natagpuan nang paty yung matandang lalaking nagpakidnp sakanya.

“hmmm~” mahinang ungol ni Aly kaya’t nag abang ako kung magmumulat na siya nang mata ngunit isang galaw lang ang nagawa niya pero hindi siya nagising.

hinayaan ko na lang muna siyang natutulog saka ako bumaba sa kusina para ipagluto siya, but before that inopen ko muna yung phone ko para panoorin siya sa cctv, di ako mapalagay kapag di ko siya namomonitor kaya malaking tulong ang cctv sa kwarto.

at least kahit papaano alam ko parin ang nangyayari sakanya sa loob.

napangiti ako habang pinagmamasdan siya sa screen…

ang ganda niya pa rin…

Chapter 10

A:

two chapters todayyyy, kagabi sana kaso nakatulog ako hahahah soweeeeeee, pero mahahaba naman tooo so enjoyyyyyyy, mwaaaaa!

---

Calver’s P.O.V

kinaumagahan ay maaga akong nagising para initin yung niluto ko kagabi. after that wala akong ibang ginagawa kundi titigan si Aly sa mukha.

🎶

di ka nakakasawang tignan~

pagmasdan

ang iyong mga mata…

mmm~🎶

mahinang kanta ko habang nakatitig sakaniya, bagay na bagay sakanya yung kanta dahil di siya nakakasawang tingnan, kahit maghapon pa ako rito nakatunganga ay okay lang… basta siya ang kasama…

marahan kong hinawakan ang kamay niya saka ito ginawaran ng halik. ngunit nagulat ako nang bigla itong gumalaw.

“A-Aly?” tanging nabigkas nang aking bibig nang maging ang katawan niya ay gumalaw. marahang bumukas ang kanyang mata habang iniisip kong anong nangyayari. “thank god, you’re awake now” sabi ko dahil sa tuwa. nagulat siya nang makita ako kasabay nang pagbawi niya nang kamay niya.

“bakit ako nandito?” tanong nito.

“n-nakita kitang naaksidente kaya dinala kita rito para gamutin…” sagot ko.

“bakit hindi sa hospital?” tanong pa nito.

“shhh, wag ka masyadong magreact… makakasama sa mga sugat mo… I just can’t figure out who’s trying to k*ll you, so the hospital isn’t safe for you…” sagot ko habang inaalalayan siyang sumandal sa bed frame.

“asan si Carl? sila Kuya? alam ba nilang andito ako?” muli nitong tanong…

I felt pain as I heared again what kuya said yesterday. “ girlfriend “ and now… ako yung andito pero siya yung hinahanap…

“h-hindi… it’s only you and me here… I secured your safety so I don’t want yo tell anyone…” and take you back … if only I can tell you that straight.

“ilang araw na ba ako nandito? paniguradong naghahanap na yun sila sakin” she’s correct but… “sana dinala mo nalng ako sakanila” she added.

“i’m sorry… but I can’t do that… ihahatid kita roon kapag okay kana… just take a rest first, ikukuha kita nang pagkain sa kusina.” paalam ko saka umalis roon.

am I that really selfish?

siguro nga… I only think for winning her back instead of her families feelings…

ikinuha ko siya nang ininit kong ulam kanina saka ipinagtimpla ko siya nang gatas.

maingat ko iyong inakyat sa kwarto at naabutan ko siyang umiiyak.

I feel bad for what i have than… but i knew that my intention is good.

“sorry… I didn’t thought of it before, all I thought that night is to hide you from those who’s trying to k*ll you… so i brought you here without realizing that there’s a lot of people aaiting for you…” paliwanag ko pero di siya sumagot.

marahan kong binuksan ang maliit na  drawer sa gilid at kinuha ang phone niya roon.

“di ko nakuha yung mga gamit mo sa kotse kaya di ko macharge phone mo… so i don’t have ways to tell them, di rin kita kayang iwanan rito mag-isa.” pagsisinungaling ko… inopen niya yung phone niya ang phone niya kasabay ng gulat na ekspresyon niya. “yeah, you’re sleeping for almost a month… may pumupuntang doctor rito para icheck ka, and kaaalais niya lang kania… babalik siya after a week or if needed.” dugtong ko.

nagtype siya sa keyboard niya marahil ay nakipag usap na siya sa mga taong mahalaga sakaniya. maya maya ay ibinaba niya ang phone niya kaya inilapit ko sakanya ang pagkain niya.

“s-salamat…” mahinang aniya kaya napangiti ako.

“it’s okay… as long as you’re safe… s-sinabi mo na ba sakanila kung asan ka?” i asked.

“anong sasabihin ko eh di ko naman alam king nasan tayo” sagot nito saka nagpatuloy sa pagkain.

oo nga pala.

“we’re in my Island. I bought it the day I hate everyone… atleast here, I’m in peace” sagot ko.

saksi ang bahay na ito aa lahat ng sakit na naramdaman ko noon.

“isla? malayo ba to sa bahay?” muling tanong nito.

“yeah, a private helicopter is the only transpo we can use to go there and here, but… bago kita iuwi, magpagaling ka muna.” paalala ko.

di na siya sumagot pa at nagpatuloy nalang sa pagkain niya.

“ikaw… kumain kana?” tanong nito saka ako tiningnan.

“I’ll eat after you… don’t mind me…” sagot ko saka ko siya nginitian.

she still cares about me, or maybe I’m just assuming, haha.

she continue eating and I continue watching her… after how many years and I’m with her again… sana sa bonding na ito ay magkaroon ulit kami ng connection.

if not a lover, atleast a friend maybe? but I like the first one…

“nga pala sinabi mo kanila kung sino kasama mo?” I asked as I remember dahil ayokong malaman nila Kuya na ako ang kumuha sakanya.

“no worries, I just told them I’m ok… and uuwi ako kapag okay na ako… no names, no place… besides ayoko rin namang malaman nilang ikaw ang kasama ko.” she answered that make me smirked.

atleast Kuya doesn’t know…

“so sino sa tingin mo may pakana nung nangyari sayo? may hint kaba?” tanong ko dahil maging ako ay curious sa nangyayari.

sandali siyang natigilan ngunit hindi siya sumagot. bagkos ay inubos niya nalang ang pagkain niya kaya’t hindi na rin ako nagtanong… proprotectahan ko nalang siya as much as I can.

---

Aly’s P.O.V

sandali akong natigilan sa tanong ni Calver…

sino nga ba talaga?

but what if tama ang hinala ko? wala na si M.D at anak niya, wala na rin ang kapatid nito at ang Mira’s, yung dating manliligaw lang ni Kate ang alam kong buhay sakanila. may possibilities kayang siya? bukod sa binusted siya ni Kate ay wala na akong ibang alam na rason, hindi naman siya maghihigante sakin dahil isa siya sa lumaban sa mama niya para sakin.

wala akong ibang kaaway kundi ang magulang nila Calver.

malakas ang kutob ko na isa sa Mommy at Daddy nila. yun ang dapat kung imbistigahan.

in-open ko ang phone ko nang makalabas si Calver ng kwarto. ni-dial ko ang number ni Asia na agad naman niyang sinagot.

“thanks God kambal tumawag ka na… asan ka ba? okay ka lang ba? kilala mo ba yung may gawa nito?” sunod sunod na tanong nito na halatang nag aalala…

“no worries, I’m okay now… ilang araw lang akong tulog dahil sa tama ko sa ulo pero okay naman ako di naman ako nagka amnesia, but I have a favor…” sagot ko.

“sige… I will never say no to you Goddess” aniya.

“wag mo na akong igalang… ikaw naman na ang Queen, may gusto lang akong ipagawa…” wika ko.

“mm, ano yun?” tanong niya.

“una, kung natrack mo yung location ko, alam kong marunong ka nun, wag mong sasabihin kahit na kanino… kahit kanila Carl, kanila Cloe, o kanila Kuya… wala kang pagsasabihan mas better nga na wag mo nang itrack, as always once na wala kayong alam kung nasan ako, walang makakatuntun sakin, para na din di kayo pag initan dahil di ko pa sure kung sino ang may pakana nito… secondly… may ichachat akong description nung lalaking humarang sakin nung gabing iyon, try mong hanapin ang kamukha noon na maaaring connected sa lugar natin, o isa sa kakilala natin. once you know the person, itawag mo sakin and don’t tell anyone too… I’ll pay you once done…” utos ko rito.

“got it… as long as i can help, kahit di mo na ako bayaran… nanggigigil din talaga ako sa may gawa nun…” aniya kaya bahagya akong natawa. “sige kambal… tatawagan kita kapag okay na…” dugtong nito.

“sige, bye… ingat kayo…” huling sabi ko bago ibinaba ang tawag.

kung tama ang hinala ko tyak mahihirapan akong kalabanin iyon…

kaya ko kayang paslang*n ang tatay nang manliligaw ko?

Chapter 11

Calver’s P.O.V

di ako makapagfocus sa paghuhugas dahil nakikinig ako sa usapan ni Aly at ng kausap niya sa telepono.

di ko marinig kung sino yung kausap niya at hindi ko rin maintindihan ang usapan nila pero parang patungkol ito sa nangyari sakanya nung new year. kilala niya kaya?

itinigil ko ang pagsabon upang marinig ng husto ang usapan nila.

“una, kung

natrack

mo yung location ko, alam kong marunong ka nun, wag mong sasabihin kahit na kanino… kahit kanila Carl, kanila

Cloe

, o kanila Kuya… wala kang

pagsasabihan

mas better nga na wag mo nang

itrack

, as always once na wala kayong alam kung

nasan

ako, walang

makakatuntun

sakin, para na din di kayo pag

initan

dahil di ko pa sure kung sino ang may pakana nito… secondly… may

ichachat

akong description nung lalaking

humarang

sakin nung

gabing

iyon, try mong

hanapin

ang kamukha noon na

maaaring

connected sa lugar natin, o isa sa

kakilala

natin. once you know the person,

itawag

mo sakin and don’t tell anyone too… I’ll pay you once done…“ aniya sa kausap niya.

but wait… ibig sabihin nakita niya yung nagtangkang p*matay sakanya?

gusto ko marinig kaso sa chat niya raw sasabihin, nangunot ang noo ko dahil sa inis…

bat kasi ichachat pa? sino na yung kausap niya? I can also handle it. tsk.

---

Someone’s P.O.V

“ano may nahanap kang proweba? diba wala? don’t be paranoid…” inis na sabi ng asawa ko matapos niya akong makitang nasa tapat ng Tv rito sa sala.

mabuti na lamang at naisarado ko kaagad iyong laptop ko bago siya nakapasok kaya’t hindi niya nakitang may kausap ako roon.

“just wait, wag ko lang talagang mapatunayang ikaw ang may gawa noon dahil oras na makahawak ako ng ebidensiya ay ako mismo ang magpapakulong sayo sa bilangguan.” bakas sa tinig ko ang galit habang tiningnan siya sa mata nang deretso at walang takot… “we’re both getting older, ayokong mawala ako nang hindi naaayos ang pamilyang ito”

“matagal ng sira ang pamilyang ito! dahil sa kagagawan mo… ikaw ang may kasalanan ng lahat, ngayon ako ang hahanapan mo nang mali just to get their forgiveness? don’t fool yourself…” he laugh bitterly.

natahimik ako roon… tama siya… wala akong proweba, pero ramdam kong nagsasabi ng totoo ang anak ko…

“di man nila ako patawarin, gagawin ko pa rin ang tama” tanging nasabi ko bago kinuha ang gamit ko at umalis roon.

---

Someone’s P.O.V

gusto ko sanang kausapin ang amo ko ngunit naunahan ako nang asawa niya. dahil sa takot ay agad akong nagtago sa likod ng mga halamang malalaki rito sa kusina.

narinig ko ang pag-uusap nila ngunit wala akong lakas upang matulungan siyang lutasin ang problemang iyon. isa lamang akong tauhan sa bahay nila, natatakot ako na baka kapag nagsalita ako ay mawalan ako ng trabaho, at ang mas kinakatakot ko ay baka di na ako sikatan pa nang araw.

sana lamang ay magawan nila ng paraan kahit wala akong sinasabi, may dalawa pa akong batang pinapaaral.

kung sana lamang ay hindi ako ang nakakita sa kahay*pang ginawa nang asawa niya.

hindi sana ako kinakain ng konsensya…

---

Calver’s P.O.V

kakatapos ko lang magluto kaya’t umakyat muna ako para kausapin si Aly, ngunit naabutan ko siyang mahimbing na natutulog kaya’t muli ko siyang pinagmasdam kagaya ng palagi kong ginagawa, pero sa pagkakataong ito ay kampante na ako dahil alam kong tulog lang siya at gigising din mamaya, di kagaya nang dati na halos pat*yin ako kakaisip kung gigising ba siya o hindi.

muli kong naalala yung usapan nila nung kausap niya kanina kaya marahan kong kinuha ang cp niya sa tabi ng lamp na agad ko ring ibinalik nang mapagtanto kong may password pala iyon.

sino ba namang tao ang walang password, hindi ba? mauuna pa siyang magigising bago ko iyon mabuksan.

umay, I badly wanna help her…

kringgg

agad kong kinuha ang cp ko para sagutin ang tawag.

“t*ngina mo, saan mo dinala ang kapatid ko?” bungad ni Echo sa kabilang linya.

“di ako ang kumuha sakanya. wether you believe it or not. you know me well Jericho…” sagot ko bago ibinaba ang tawag. wala akong dapat ikatakot lalo na’t alam kong  wala akong kasalanan.

maniwala man siya o hindi ay hindi ko na problema iyon.

kringgg

muli siyang tumawag pero hindi ko na iyon sinagot. I rather watch Aly than to hear his nonsense.

simula nang maging kaibigan ko sila ay wala akong tinagong lihim. alam nilang lahat because they are my safe place… di ko nga rin alam bat nila dinidiin na ako ang nakabuntis kay Rhea kahit alam naman nilang hindi na siya ang mahal ko.

kung may minamahal man ako ay yun ay walang iba kundi ang taong nasa harap ko ngayon.

siya noon, siya pa rin hanggang ngayon…

---

A:

ohhh ede sanaollll diba??? eme HAHAHAHAHA pero hanggang jan na muna, wait for my next ud… byeee! mwaaaa!

Chapter 12

A:

good eveninggggg

xiesseee

late na ba yung 9:15? eme HAHAHA pero anyways 2 chapters todayyyy… mwaaa!

---

Aly’s P.O.V

ilang araw na ang lumipas simula nang magising ako rito sa bahay ni Calver. kakatapos ko lang i-examine ng doctors na hinire niya para sakin. sabi nito ay kailangan ko nalang daw magphysical therapy para ma strech ang mga muscle ko sa katawan.

gusto ko na nga sana maglakad lakad kaso mahina pa ang mga tuhod ko dahil isa ito sa napuruhan ng tumilapon ako sa kalsada. tapos umalis pa si Calver kaya pinagbawalan ako nung doctor na tumayo nang walang alalay.

ewan ko ba kung saan nagpunta iyon, basta nagising nalang ako nang wala siya.

pero okay na din namn iyon dahil di rin ako mapakali kapag nakikita ko siya.

may closure na kami kaso iba pakiramdam ko sa mga ginagawa niya sakin.

assuming lang siguro ako, dahil baka wala lang sakaniya yung mga ginagawa niya, natural lang sigurong tulungan nya ako dahil siya yung nakakita saakin… pero bakit andun siya?

hays utakkk! tigilan mo ako sa kahibangan mo, ikaw lang gumagawa nang malisiya sa mga nangyayari! bukod sa may pagkakaunawaan na kami ni Carl, ayoko nang gumawa pa ng katangan sa buhay ko. idagdag pa iyong gustong pum*tay sakin dahil wala akong ibang maisip kundi ang Daddy o ang Mommy lang nila.

alam kong masasaktan ko sila pareho, pero hindi ko maaaring palagpasin ang kahibangang sinimulan nila.

---

Asia’s P.O.V

“gotcha” ang nasambit ko sa tuwa nang may makita akong isang taong kahulmang kahulma ng taong idenitalye ni sissy. ngunit agad rin iyong nabawi nang tanging info niya lang nung ipinanganak at kabataan niya ang nakalagay sa data, walang info sa about sa kasalukuyan.

umayyyy! pero di ako susuko… para kay Aly, kung kinakailangang puntahan ko at magtanong tanong ako sa lugar kung saan siya lumaki, ay gagawin ko.

agad kong itinype yung adress sa google map para malaman kung saan siya lumaki. nagsimulang magsilitawan ang mga isla kung saan ito naroroon. nanlaki ang mga mata ko nang pamilyar sakin ang lugar at sa pagzoom ko nga rito ay hindi ako nagkamali… kalapit isla lang iyon ng isla kung saan napadpad si Aly noon.

kailangan ko siyang tawagan.

---

Aly’

s P.O.V

kringgg

agad kong kinuha ang cp ko sa tabi nang may tuwag.

“may isinend akong info sa chat, tatanungin ko lang sana kung pwede bang patirahin mo muna ako saglit dun sa bahay mo sa isla? malapit kasi dun nakatira yung hinahap mo eh, wala kasi akong nahanap na info niya sa kasalukuyan kaya balak kong magtanong tanong roon kung naandon pa siya nakatira or maybe lumipat na, ako nang bahala pano ko siya hahanapin.” bungad ni Asia sa kabilang linya.

“pero pano yung work mo?” tanong ko rito.

“no worries, pwede naman akong may 1 week leave, ilang taon na akong walang leave, paniguradong papqyagan nila ako, dahil kung hindi… iisa isahin ko sila… charot HAHAHAHA” biro nito na ikinatawa ko nang bahagya, napadaing tuloy ako nang bigla kumirot yung sugat ko sa noo.

“luka luka ka, bawal pa akong tumawa, di pa magaling sugat ko sa noo.” wika ko.

“ay sorry sorry haha, di ka naman nagsabi eh…” aniya.

“kasalanan ko pa? aba!” lala mo teh.

“haha, joke lang ehh… i just missed you…” pagsuyo nito na ikinangisi ko.

“missyou too… no worries, ilang araw nalang makakarecover na din ako…” pag-assure ko, ayokong tumagal tong gulong to dahil may aasekasuhin pa ako sa Australia.

tok tok tok

“sige, kakausapin ko sila yaya Anda… chat kita mamaya” paalam ko sakanya nang may kumatok sa pinto. agad namang kumilos si Doctora para pagbuksan siya nang pinto kaya agad kong ibinaba yung cp ko.

buti nalang nilalock niya ang pinto para safe daw… nilibot ko rin ang buong paligid at wala akong nakitang camera kaya malaya akong tumanggap ng tawag nang hindi niya nalalaman.

“sige, una na ako… ingat kayo rito” paalam ni Doctora saka kinuha ang gamit niya at iniwan kaming dalawa.

“ipagluluto na muna kita…” paalam rin ni Calver saka bumaba.

muli kong kinuha ang cp ko para tawagan sila yaya Anda upang kausapin sa plano ni Asia. agad naman nila iyong sinagot at pumayag.

“sige ho, ingat din po kayo jan… mahal ko po kayo lagi…” huling ani ko bago ibinaba ang tawag.

---

Calver’s P.O.V

“

missyou

too“

“mahal ko kayo lagi…”

natahimik ako nang ulitin nang utak ko ang mga salitang iyon. mga salitang malabong sabihin niya saking ulit.

naalala ko tuloy yung panahong nagpapalitan pa kami ng ganong mga salita habang masayang kumakain sa date namin…

sayang lang dahil…

hanggang sa

ala-ala

nalang ang lahat…

Chapter 13

Calver’s P.O.V

“gusto mo bang lumabas?” tanong ko kay Aly habang kumakain siya sa kama… “baka kasi nababagot ka na rito sa loob… aalalayan kita”

“sigurado ka? I mean… wala ka bang pupuntahan ngayon?” tanong niya ng hindi tumitingin sakin.

“wala naman… pagkatapos mo, ipapasyal kita rito… may garden sa labas, may sapa… gusto mo bang magpicnic tayo?” tanong ko rito na ikinatigil niya sa pagkain.

“pano yung… mag-ina mo?” tanong nito.

“maniniwala ka ba sakin kapag sinabi kong hindi ako ang ama nun? cause I swear… walang nangyari samin…”  sagot ko rito.

nagtama ang paningin namin saka siya marahang ngumiti.

“kahit maniwala ako sayo… kailangan mo pa ring patunayan iyon…” aniya saka tahimik na nagpatuloy sa pagkain.

di na rin ako nagsalita, atleast alam kong naniniwala siya sakin…

sa katunayan nga ay hindi pa rin nahahanap si Rhea, ngunit nagpadala na ako ng tauhang tutulong sa paghahanap sakaniya kaya di na ako kailangan pa roon… isa pa alam kong wala akong kinalaman sa ipinagbubuntis niya kaya’t mas mainam pang samahan ko si Aly rito kesa hanapin siya.

malay ba natin, baka yung tunay na nakabuntis sakanya ang kumuha.

“salamat sa pagkain… babawi ako kapag okay na ako” saad niya nang matapos siyang kumain…

“wala yun… huhugasan ko muna to…” paalam ko.

“m-maya mo na hugasan yan… baka mamaya mainit na sa labas…” aniya dahilan nang pagtigil ko sa paglalakad.

“pumapayag ka nang lumabas?” paninigurado ko.

“yun yung sabi ni Doctora eh… ayoko namang habang buhay nakahilata lang ako rito…” sagot nito.

“sige, ilalagay ko lang muna sa lababo to… wag ka muna bababa baka mapano ka, antayin mo alo rito para maalalayan kita” paalala ko rito bago siya iniwan sa loob.

masaya ako na normal na kaming nag uusap ngayon… napatawad niya na ata talaga ako… sarili ko nalang ang hindi… malaki ang nagawa kong kasalanan na kahit anong gawin ko ay malabo nang maibalik… maaaring napatawad niya ako, pero hindi ko mapapatawad ang sarili ko.

agad akong bumalik sa taas nang maayos ko sa lababo ang mga pinagkainan. marahan kong hinawakan ang kamay niya upang tulungan siyang tumayo habang naka abang naman ang isa kong kamay sa bandang bewang niya if in case maout balance siya.

Inalalayan ko siyang bumaba nang hagdaan hanggang sa makalabas kami sa may garden. may mga benches rito kaya may mauupuan siya habang inaayos ko ang picnic carpet para upuan namin sa damuhan.

nang maiayos ko iyon sa damuhan ay marahan ko siyang iginiya paupo, princess treatment kumbaga… di ko tuloy mapigilan mapangiti sa naisip kung iyon… oh bakit? kahit wala nang kami, atleast kahit papaano ay naipaparamdam ko pa rin sakanyang mahalaga siya sakin, haha…

kinuha niya yung cp niya sa bulsa ng pants niya para kumuha ng mga picture habang ako namang ay pumasok ulit sa loob upang kumuha ng mga prutas at saka junkfood para kainin habang nagpapalipas nang oras rito.

sobrang ganda rito sa totoo lang… sariwa ang hangin, walang ibang tao, tanging mga tinig nang mga hayop lamang ang naririnig. kaya di ako nagsising binili ko to dahil dito, relax yung utak ako… malayo sa ingay, malayo sa gulo… kahit matulog ako buong maghapon ay ok lang…

ipinagbalat ko siya nang apple habang nagpipicture siya sa paligid.

“oh…” abot ko sakanya nung nabalatan ko na.

“binubusog mo naman ako, kakakain ko lang” aniya na ikinangisi ko.

“tagal mong natulog eh, atleast makabawi ka sa nutrients…” sagot ko rito.

“salamat… Calver…” mahinang aniya habang kumakain naman ako nang checherya.

ramdam kong uminit ang tenga ko matapos niya akong tawagin sa pangalan ko. I don’t know pero… iba talaga kapag siya ang bumibigkas noon.

“We can be friends pa naman… diba?” tanong ko rito. di siya agad nakasagot pero tumango ito nang marahan bilang tugon na pumapayag siya dahilan nang pagngiti kong muli.

so far, it’s the best way to rebuild again our relationship… sa pagkakaibigan naman kami nagsimula noon… at kahit sa pagkakaibigan lang rin kami magtapos ay okay na rin… importante ay may connection kami.

ang masaklap lang para sakin ay ang maging sister-in-law ko siya. di pa kinakaya ng utak kong tanggaping mapupunta siya kay Kuya, pero kung iyon ang nakatadhana… wala akong magagawa…

---

Someone’s P.O.V

“s-sino kayo? asan ako? pakawalan niyo ako rito!!!” sigaw ko rito sa loob nang madilim na silid ngunit walang sumagot… napaiyak nalang ako sa takot dahil kahit gustuhin ko mang tumakas ay hindi ko magawa, itinali nila ako rito sa kama. hindi ako pwedeng magpumiglas, ayokong mawala ang bata…

sino ba ang nagpadukot sakin? wala akong ibang kaaway kundi si Calver at ang ex niyang binabae…

malabong si Calver dahil may gusto siyang patunayan. di ko rin maisip na yung binabae ang nagpadukot sakin dahil wala akong malalim na atraso sakanya… tapos na sila…

hindi… may isa pa… yung fiancee ni Calver… isa siya sa saksi noon sa pagbubuntis ko… hindi kaya… siya ang nagpadukot sakin?

tok tok tok

natigil ako sa pag-iisip nang may kumatok sa pinto.

muli itong kumatok ngunit hindi ako sumagot kaya binuksan na niya iyon. lumiwanag ang paligid kaya’t nasilayan ko na ang buong kwarto maging ang kanyang… wangis.

nanlaki ang mata ko sa nakita ko… hindi ako makapaniwalang siya ang may pakana nito…

“i-ikaw?”

Chapter 14

A:

hellooo

xiesseeee

good evening… one chapter tonight kasi nilalagnat ako ang parang ang kunti na

nagbabasa

… pero mahaba naman to hehe…

---

Calver’s P.O.V

“Good morning, here’s your milk, ihahatid ko nalang sana mamaya sa kwarto kaso bumaba ka na…” bungad ko kay Aly nang sumulpot siya rito sa kusina. ang aga pa nga eh, pero bumaba na siya kaagad. di pa man din ako tapos magprito nitong patty dahil panay pilantik nang mantika.

“Good morning, salamat… I just tried if I can walk alone… thanks to G, kaya ko na ulit…” sagot nito saka ngumiti at inabot ang cup.

“good to know… just tell me if may problema or masakit para matawagan ko kaagad si Doctora…” paalala ko saka ko hinila ang isang upuan para maka upo siya.

tumango siya bago umupo at magsimulang inumin yung gatas.

bumalik na ako sa kalan para prituhin ang isa pang patty, hamburger ang ginagawa kong umagahan para samin, para maiba naman. kaso t*ngina nitong mantika… baka pagtawanan niya ako.

damn, I need to be brave… ano nalang sasabihin niya sakin? na ang tanda tanda ko na takot pa rin ako sa mantika? no way.

di ko alam kung sa ingredients ba yung dahilan nang pagpilantik ng oil or normal na sa pagpririto yun, i just learned it a week ago, so wala akong kaaalam alam rito.

tbh, I just learned this thing this month, i mean yeah since noon kaya ko nang magluto, but not this kind of foods, kadalasan ginagawan lang kami ni yaya ng snacks food, or kaya nag o-order kaya nahirapan talaga ako sa pagmix mix ng mga ingredients nito nung araw na inaaral ko palang to, hopefully masarap na yung nagawa ko ngayon, I wanna impress her.

before ulam lang ako kaya kong lutuin kasi palagi akong sinasama ni ate noon sa kusina para magluto ng uulamin namin, mapili kasi kami sa pagkain simula pa noon kaya imbis na ipagawa kay yaya ay kami na ang gumagawa. growing up i can really live independently.

marunong din kaya magluto si Aly? but whether she can, i won’t let her… sabi nga nila, the best way to win a women’s heart is through her stomach. right? i don’t really know but hopefully.

tahimik kong prinito ang patty at itlog para di mahalatang takot ako sa mantika, I’m still a man with ego, I should look brave in front of a woman—spicially her.

after frying it, I put it in the strainers to removes oil before putting it in the buns.

“hoy, ako na niyan, baka masugatan ka pa.” saway ko sakanya nang kinuha niya ang mga bans at yung kutsilyo.

“ako na, hahatiin nalang naman to eh” balik nito saka kumuha nang isang tinapat.

“I know you can do it alone but… just let me do it for you, nagpapagaling ka pa, hayaan mo muna akong pagsilbihan ka” wika ko na ikinatigil niya.

“maghahati nalang nitong tinapay, ipagdadamot mo pa sakin? dami mo nang naitulong sakin…” aniya.

“I’m just trying to care about…” natigilan ako nang bahagya siyang lumingan sakin. “ kuya’s girlfriend …“ I playfully smirk saying that, ginamit ko pa talaga yung salitang ikakasakit ko, tsk.

di siya nakasagot saka umiwas ng tingin. tahimik niya nalang na hinati ang mga bans. kinilig siguro…

di na rin ako nagsalita, kinuha ko nalang yung mga nahati niya ng tinapay para ilagay yung mga gulay at yung prinito kung patty at itlog.

“a-ah” impit niya bigla nang masugatan siya ng kutsilyo kaya agad ko siyang nilapitan at tiningnan ang sugat niya.

“sabi ko naman sayo ako nalang eh… ayan nasaktan ka pa tuloy.” wika ko saka tumayo para kunin yung first aid kit sa hanging kabinet.

“oa mo, liit lang niyan, mas malaki pa nga ata yung galos mo nung una kitang sinipa nung high school” hiro niya na ikinatawa ko nang bahagya.

“naalala mo pa pala yun?” Ngising tanong ko na as if ako limot ko na, eh pano ko makakalimutan yung unang araw na nakita ko siya? it’s the same day j realized that love at first sight is true… sounds corny but that’s what i believe after seeing her noon, “naunahan mo lang ako nun, besides di ko pa alam na marunong ka pala magself defense kaya na underestimate kita.” dugtong ko na ikinatawa niya rin.

“kamusta na kaya yung binully niyo nun no? after namin siyang idala sa clinc ay di ko na ulit siya nakita.” kwento niya habang inaayos ki yung band aid sa daliri niya.

“well, rinig ko isa na siyang designer sa isang company… you’ll be shocked if you know a tea” I teased her.

“wow ha, di ko naman alam na chismoso ka rin… haha” bawi nito ba ikinatawa naming muli.

“she’s one of my friends woman now” kwento ko na ikinalaki ng mata niya. “see? i told you, you’ll be shocked with that tea” dugtong ko.

“g*go, totoo ba? kala ko ba mga straight kayo? so pano? saka sino?” tanong pa nito. to be honest, I didn’t expected that also.

“I don’t know, basta bigla nalang namin nalamang sila na” sagot ko… “since noon eh si Rade talaga crush nun, pero dahil straight si Rade, di naging sila. and knowing Mico, we thought that he only likes teasing Raven but after a year… they just announced that they’re in a relationship…” kwento ko habang inaalala yung panahong nagbago bigla si Mico, after kasing ilabas si Raven sa Clinic ng school nung dinala siya nila Aly dun ay never ko na siya nakita, nalaman nalang naming lumipat na siya schools, dun nag umpisa na parang laging tahaimik si Mico, di na siya sumasama sa gala, parang palaging may tinatago hanggang sa nalaman nalang din naming lumipat na siya, little we don’t know, sumunod pala ang g*go kay Raven. bumalik siya sa pagiging masigla nung naging sila, nag-aya siya magbar at dun niya na sanabi lahat.

see how loves worked? if only I’m as brave as him… siguro madaya na din kami.

“Mico? yung pinakamakulit sainyo? babaero din yun ah?” aniya na ikinangisi ko. dun niya nga pala kami nakilala.

“wait, I’ll show you their photos” sabi ko saka kinuha ang phone ko sa tabi ng rice cooker. nanlaki pa ang mata ko nang makitang open ang CCTV roon. t*ngina! nakita niya kaya? baka kung ano isipin niya kaya agad ko iyong ibinack at saka pumuntang social media para ipakita ang larawam nila Mico at Raven ngayon. “here, she’s also a woman now” ani ko at ipinakita iyon sakanya.

nanlaki ang mata niya sa gulat kadabay nang pag arko ng kanyang mga labi na simbolong masaya siya sa nakita.

“ang ganda niya na lalo, unang kita ko palang sakanya noon alam ko nang may itsura siya ehh… yun nga lang di pa siya marunong mag ayos, ang gandaaaa… tong isa, typical na babaero, nahuhulog lang sa magaganda… pero nung sa downgrade era nila, binubully niya lang” aniya na para bang sigurado soya sa sinasabi niya.

i just realize now na manhater na siya kung magsalita… siguro isa sa natutunan niya nung minahal niya ako at nasaktan ko siya.

“nope, siya pinakamakulit… pero di siya babaero…” wika ko na ikinatigil niya. she smirked in disbelief at ipinagpatuloy ang pagkain. “sa pagkakaalala ko nga, ket noong binubully na namin si Raven eh naguguluhan na siya sa nararamdaman niya.” dugtong ko dahil halata namang di siya naniniwala sa sinabi ko kanina.

ganun ata kag*go tingin niya samin.

di ko siya masisisi but… every story has two different point of view… one is someone’s perspective and the other one is the truth.

Chapter 15

A:

twooo

chaptersssss tonight bala na kung may magbasa hahaha sooner or later dadami din naman yan… waut for my next updateee, mwaaa!

---

Asia

’s P.O.V

“ma-uuna na ho ako Ante Anda, Uncle…” paalam ko sa mga tumayong magulang ni Aly dahil pupuntahan ko na ang bahay nung pinapahanap ni Aly.

“sige, mag-iingat ka Iha.” sagot nito.

“kayo rin po” huling ani ko saka tuluyang lumabas ng bahay.

dumeretso ako sa gate para buksan saka pumuntang garage para kunin ang motor ko. pagkalabas ko ay inihinto ko iyon saka ko isinara ang gate bago muling sumakay.

“Hi, Asya diba?” bungad ng kung sino sa likuran ko kaya’t nilingon ko iyon.

ohh, si Hernan, kapatid nung asawa ng Ate Lily ni Aly.

“oo, bakit?” tanong ko rito… minsan ko na rin siyang naka usap noon. pero di ito ang oras para makipag usap sakanya.

“bumisita ba kayo ulit ni Lutos?” tanong nito na animoy matagal nagkita eh nung December lang kami pumunta rito. kaka 1 month palang nga eh.

“hindi… may… may client kasi kami sa kabilang baranggay kaya nakituloy muna ako kanila Anti Anda” palusot ko, buti na nga lang at nakaisip agad ako ng palusot.

“samahan na kita, sa kabilang baranggay lang naman pala… maraming tarantado dun, atleast may magtatanggol sayo” aniya na ikinangisi ko.

sila ang matakot sakin kamo… subukan lang nila at hindi na nila makikita ang sikat ng araw bukas.

“ah… baka may gagawin ka pa… nakakahiya namang abalahin ka” pagtataboy ko rito dahil kaso parang walang narinig at saka inayos ang helmet niya.

“wala kamibg laot ngayon kaya okay lang… tara na baka malate kapa” pag aaya niya saka ini-start ang motor niya.

mukhang di ko mapipigilan ang isnag to kaya hinayaan ko nalang, magtatanong tanong lang naman ako tungkol sa lalaking iyon, aalis din naman ako after.

inistart ko na rin ang motor ko at sabay na pinaharurot iyon.

bumyahe kami ng halos 15 minutes bago namin natunton ang isang lumang bahay na animoy matagal ng walang nakatira. sira sira na ang dingding ay puno na nang alikabok.

“ah, ate? saan na po nakatira yung mga nakatira dito?” tanong ko sa babaeng nagpapaypay nang turo turo niya sa harapan ng bahay nila.

“matagal ng walang nakatira jan, bakit? kaano ano mo sila?” tanong nito pabalik.

“ah wala ho, may hinahanap kasi kaming kamag anak, sabi dito raw sila nakatira eh… kailan po ba sila umalis sa bahay na iyan?” tanong ko ulit.

“kamag anak? ikaw ba yung anak sa labas? yung tatay mo talaga oo, umalis sila jan pitong taon na ata nakalipas simula nung magtrabaho sa shudad si pareng upil bilang security guard, iniwanan na nang asawa kaya humanap na ng trabaho nung wala nang sumusuporta sakanya…” kwento niya na ikinaliit ng mata ko.

wow ha? pumunta ako rito para sa misyon pero nakasagap pa ako ng chismis.

pero upil? sino yun?

“ito ho ba yung lalaking tinutukoy niyo?” tanong ko saka ko ipinakita ang litrato nitong nakuha ko sa bio data niya.

“ay oonga, si pareng upil nga… sa shudad iyon eh, di ko ngalang alam yung eksaktong lugar basta security guard ang alam ko. yung facebook niya alam ko… Jophel Albas, dito ko nalang kuntakin ija… buti at hinahanap mo na rin ang tatay mo, ilang taon ka rin hinanap nun simula nang itago ka nang mama mo…” aniya na ikina ngisi ko ng mapait.

babaero problem. kaya ayoko mag boyfriend kahit inggit na inggit na ako sa iba… ayokong maranasan yung mga ganyang sakit… baka makapat*y lang ako.

“sige ho ate… salamat ho, una na ho kami” ani ko saka punta sa motor.

“g*go pala papa mo eh… wag mo na kayang hanapin…” suhestyon ng lalaking kasama ko na para bang sa gwapo niyang iyan ay wala siyang pina iyak na babae. sa ganyang itsura halatadong tarantado din eh. “oh, bat ganyan ka makatingin? wala akong ginagawang kagaguhan ah… baka pati ako damay nanaman sa kalokohan ng iba” dugtong niya, itinaas pa talaga abg dalawang kamay na para bang sumusukong kriminal.

“wala akong sinabi, depensive masyado…” haha, halata ka boy.

“yung tingin mo kasi parang hinusgahan mo na pagkatao ko eh… haha, mukha ba akong babaero eh wala pa nga akong nagiging girlfriend kahit isa” aniya na ikinataas ng kilay ko.

malamang, ayaw mo nag gf para makapag palit palit ka… ganun mga lalaking kilala ko… shunga nalang maniniwala sa ganyan.

“sa mukha mong yan, halatadong sinungaling eh… tara na nga, magtatanghali na” aya ko saka sumakay sa motor ko.

“grabe ka sakin ah, kasalanan ko bang ganto itsura ko? pero maniwala ka sa hindi… wala pa akong natitipuhan…” aniya.

tumawa ako na parang nang aasar… parang totoo naman sinasabi niya pero ayoko paring maniwala.

“pero ngayon, feeling ko meron na” mahinang ani niya pero enough na para marinig ko.

tsk… ayan, ganyang mga galawanan talaga… pare parehas lang talaga sila.

“ikaw nagka bf kana ba?” tanong nito na ikinatigil ko.

ayoko pa no? oo nakakainggit sa kasweetan yung iba kaso kapag nakikita ko silang nasasaktan naaalala ko mga magulang ko.

“di pa… at wala akong balak” ani ko saka ini-start ang motor ko. di na siya sumagot saka inistart niya rin ang motor niya.

wala rin namang magtatagal lalo na nasa madugo

akong mundo.

Chapter 16

Someone’s P.O.V

“boss, mukhang gumagawa na nang hakbang ang baklang pinapapap*tay niyo saakin noon, may naghahanap raw sakin sa dati naming bahay, ngunit kasama ko na ngayon ang anak ko sa labas kaya’t posibleng iyon ang nakaligtas mong kalaban… mukhang hindi siya pangkaraniwang mamamayan lang boss…” bungad ng tauhan ko matapos niyang makapasok rito sa opisina ko.

sa galit ko ay nabali ko ang lapis na hawak ko habang nagdedesenyo ng bagong model ng kotse.

“find him now!” sigaw ko na ikina statwa ng mga t*nga.

“masusunod” sagot nito saka lumabas ng opisina ko.

may sa pusa ata ang baklng iyon at nakaligtas pa siya sa pag ambsh nila. mukhang may tinatago nga talaga ang taong iyon.

kinuha ko sa bulsa ko ang cellphone ko para tawagan ang taong alam kong makakatulong sakin sa problemang ito.

“boss, napatawag ka?” bungad sa kabilang linya nang sagutin niya ang tawag.

“long time no talk, Dibel… gusto kong makausap ang King ng Arena niyo” utos ko rito.

“sorry boss pero matagal nang wala ang King nang Arena, tanging ang Queen nalang rito ang humahawak sa buong Arena.” sagot nito

“di ko kailangan ng babae, mas maaasahan pa rin ang lalaki sa pagpat*y” wika ko.

“haha boss, wag mong tangkaing maliitin ang mga nasa trono rito dahil hindi mo sila kilala, babae o lalaki, magagaling pumtay at malilinis gumalaw. sa tagal naming nakikipagpatyan rito sa Arena ay kahit isa wala pang nahuli saamin… kahit pawn rito, kayang kaya kang pat*yin nang walang makikitang bakas… kaya mag iingat ka sa mga salitang bibitawan mo…” anito na animoy nagbababala.

“tinatakot mo ba ako?” tanong ko rito nang walang takot.

“nasa sayo kung ayaw mong maniwala, tinulungan mo akong makatakas noon kaya tayo may kuneksyon, pero sa pagkakaka alala ko ay bayad na iyon nang may pinapaty kang katrabaho… maging ako ay kaya kang patayn ng walang pag-aalinlangan. mas matimbang pa rin sakin ang Arena dahil ito ang bumuhay sakin kesa sa utang na loob ko sayo…” sagot nito na tunay na nagpatigil saakin.

mukhang maging isang ito ay di ko dapat banggain.

“relax… di ako ang kaaway mo, trabaho ang ibibigay ko sa Queen niyo, dahil di basta basta ang ipapatrabaho ko… gusto ko iyong sigurado ako…” buong tapang na ani ko.

“ito ang numero niya” saad nito saka itinext ang cp number nang sinasabi niyang Queen.

ibinaba ko ang tawag saka ko tinawagan ang numero.

“hello?” sagot nito sa kabilang linya.

“hello Queen… may ipapatrabaho ako sayo” ani ko upang matapos na ang problemang ito.

---

Calver’s P.O.V

“di pa rin ba nahahanap?” bungad ko sa tawag ni Echo.

“hindi pa bro… anong gagawin ko? baka napano na si Rhea, di ko mapapatawad sarili ko kapag may nangyari sa kakambal ko… t*nginang buhay to…” iyak nito sa kabilang linya kaya’t humigpit ang hawak ko sa cp ko.

kahit magka away kami ngayon ay nasasaktan rin ako sa nararamdaman niya.

“masakit rin saking nasasaktan ka… pero wala akong kinalaman sa nangyayari, pero tutulong ako… kakampi mo ako rito… hahanapin natin siya” pag-aalo ko sakanya.

ibinaba ko na ang tawag saka ko muling binuksan ang cctv sa kwarto para tingnan kung nasan si Aly, nakita ko siyang pumasok sa banyo kaya pinagpatuloy ko ang pagluluto para sa panggabihan namin.

natapos ko nang lutuin ang ulam kaya’t iniakyat ko na roon ang pag kain. ayoko nang bumaba pa siya.

“heto na ang pagkain… tara na” ani ko habang pinupunasan niya ang basa nyang buhok. kakatapos niya lang maligo.

“salamat, sa baba nalang sana tayo kumain, nagbitbit kapa tuloy…” aniya saka ako tinulungan.

“it’s okay… baka mapano ka pa sa hagdan kaya mas okay na dito nalang…” sagot ko saka ko inayos sa may maliit na table dito sa kwarto yung mga pagkain.

“bukas nga pala babalik muna ako samin… may aasikasuhin muna ako…” paalam ko rito na ikinatigil niya.

“p-pwede bang sumama na ako? isang buwan na ako rito… namimiss ko na rin sila…” aniya na ikinatigil ko rin.

alam kong darating talaga ang araw na aalis na kami sa lugar na ito pero di ko inexpect na bukas na yung araw na iyon.

“k-kung kaya mo na… di kita pipigilan…” ani ko saka ipinagpatuloy ang pagkain.

kung mapapabagal ko lang ang oras o kung pwede lang humiling ng ilang araw na kasama pa siya dahil paniguradong malabo na kaming magkita ulit kapag nakabalik na siya sa lugar niya kung saan… naroroon ang mga tunay na parte nang buhay niya.

habang ako… maiiwan ulit mag-isa sa lugar na ito…

it supposed to be my safe place—my peace … pero kapag nawala na siya rito ay paniguradong masasaktan nanaman ako.

“b-bakit ka umiiyak? may nangyari ba?” natigil ako sa pag-iisip nang biglang dumampi ang palad niya sa pisngi ko at hinaplos ang luha kong binabaybay iyon. at sa pagkakataong ito hinayaan kobg makita niyang muli ang nangungulila kong pagkatao. parang batang hinaplos ang pisngi ko sa palad niya upang kumalma.

“mahal pa rin kita sa totoo lang… pero kasalanan ko ang lahat… ako ang sumira nang lahat kaya wala akong karapatang umalma sa lahat nang kabayarang natatanggap ko… but don’t worry, I’m still glad that you accepted me again as your friend… I’m glad na tinanggap mo ulit ako sa buhay mo…” pag-amin ko saka ko hinawakan ang kamay niya at hinalikan iyon nang marahan. “you’re always be my…

Ideal

…“

di siya tumugon pero ngumiti siya sakin. ngiti ng dating Aly na nakilala ko, walang galit, walang sakit… purong ngiti ng taong minahal ko noon.

tahimik na kaming kumain hanggang sa matapos.

Chapter 17

A:

good morning xiesseeeee two chapters today… mwaaa!

---

Calver’s P.O.V

“di ka makatulog?” natigilan ako sa pag-inom ng wine ng marinig ang boses ni Aly sa likuran ko. marahan akong tumango bilang sagot.

umupo siya sa tabi ko at saka kumuha ng wine glass. sinalinan niya iyon kaya’t nilingon ko siya.

“hey, umiinom ka ba?” takang tanong ko, ngumisi siya sakin saka inilapag yung bote. “uuwi ka pa bukas diba? baka malasing ka…” paalala ko.

“titikman ko lang, ano ba lasa niyan bat pinagbabawalan niyo ako, umiinom naman ako ng wine…” aniya saka ininom yung nasa baso niya. ngumiwi siya sa pait ng alak na ikinatawa ko.

“yan, yan ang dahilan kaya dapat di ka umiinom…” wika ko habang patuloy pa rin sa pagtawa.

“g*gi, ampait pala talaga niyan” reklamo nito dahilan ng muli kong pagtawa. natahimik nalang ako nang sinamaan niya na ako nang tingin.

“may royal dun sa ref, paborito mo yun diba?” saad ko saka tumayo. yun yung palagi niyang binibili noon kaya iyon na rin ang binibili ko. “here” iniabot ko sakanya yung bote saka siya tinabihan.

“thank you” aniya saka uminom. “buti nakakaya niyong inumin yan… sa Australia, wine lang naiinom ko… ayaw kasi nila Kuya sakin ipainom yung ganyan… mapait pala talaga…” dugtong niya.

kaya pala ang hirap niyang hanapin… sa Australia ba naman nagtago…

“yung kasama niyo nung December, diba?” tanong ko rito. tumango siya saka uminom ulit nung royal.

“oum, bakit?” takang tanong nito saka ako nilingon.

“I saw him kissing Ate Cha…” kwento ko sa nakita ko sa bahay nung umuwi ako. obviously they’re in a relationship… kaso ang sama nang tingin niya sakin. sini ba namang hindi eh ginago ko pinsan niya.

“ah, oo… nalaman ko lang din nung pinakilala samin… ang ganda ni Ate Cha… well, nasa lahi niyo naman ata talaga yun… kala ko nga dati masungit pero nakasundo ko naman agad…” kwento niya.

dati palang alam ko nang magkakasundo sila eh, parehas sila ng ugali ni Ate. parehas din sila nang nakaraan, galit siya kay Mom dahil sa nangyari sa anak niya at halata ring nagalit siya sakin nun nalaman niyang ako yung dahilan ng pagkawala nang anak namin ni Aly… alam niya yung sakit dahil naranasan niya din.

ipapakilala ko sana si Aly noon sakanya nung dinala ko siya sa bahay kaso naka-alis na siya dahil sa pinagsasabi nila mom.

“nakarami ka na ata, diba may lakad ka pa bukas?” paalala nito. nginitian ko siya saka inubos ang natirang alak sa baso ko. nararamdaman ko na rin yung tama nang alak.

inalalayan niya akong tumayo kaya isinabit ko ang kamay ko sa balikat niya.

“san ba ang kwarto mo? samahan na kita” tanong nito kaya itinuro ko yung sofa. “ha? jan ka natutulog? iisa lang ba kwarto rito?” tanong pa nito kaya tumango ako. nagulat nalang ako nang iginiya niya ako paakyat sa kwarto at inihiga sa kama. “nakatulog naman na ako kanina, ikaw naman matulog jan… para naman kumportable ka…” dugtong pa nito.

napangiti tuloy ako dahil isa iyon sa nagustuhan ko sakanya— maalaga

.

natutuwa ako dahil bumabalik na yung Aly na nakilala ko noon. wala na yung galit sa mata niya, di niya na ako nilalayuan.

---

Aly’s P.O.V

“wait me there tomorrow, bye…” huling ani ko bago ko ibinaba ang tawag.

lumabas ako nang cr at saka tumabi kay Calver.

01:36 a.m palang at inaantok na rin ako ulit. humiga ako sa kama at muling nilibgon ang katabi ko.

nagshave siya nang bigute kaya’t bumata ulit ang itsura niya. iba rin talaga lahi nila, edad lang ang tumatanda, pero yung mga itsura nila parang mga senior high school pa rin.

naiisip ko tuloy kung anong itsura nung anak namin kung sakaling nabuhay iyon.

hanggang ngayon nangungulila pa rin ako sa anak namin, pero unti unti ko na ring pinapalaya ang sarili ko.

ramdam ko namang nagsisisi siya, inamin niya ring mahal niya pa rin ako. mahirap paniwalaan sa totoo lang dahil tatlo ba naman kaming nagharap harap sa bahay nila noon, dalawang ex na, may fiancee pa? gwapo masyado, ah?

di ko nga lang maintindihan kung bakit pakiramdam ko tunay yung sinasabi niya, yung sakit na pinapahiwatig ng mga luha niya.

ramdam kong tunay iyon.

kaso pano ko mapapatunayang tunay iyon? di naman sapat na dahilang ramdam ko lang.

sa tagal naming nagkalayo, di ko akalaing binabagabag pa rin ako nang nakaraan namin.

nangingibabaw man yung galit ko sa pagkawala nang anak namin, pero andun pa rin yung pagmamahal na akala ko naibaon ko na sa nakaraan.

habang tinititigan ang mukha niya, di ko mapigilang maluha.

kung di niya lang sana ako tinulak noon, kung di nawala anak namin… mapapatawad ko pa siya sa pagpili niya sa magulang niya kesa sakin eh…

iyong pagkawala lang nang anak namin sa kamay niya ang pinakamasakit na kasalanan niya sakin kaya galit ako sakaniya. pero mas galit pa rin ako sa magulang niya at sa fiancee niya dahil sila ang may pakana nang lahat.

kung di lang sana sila umabot sa ganung lebel nang pangingialam sa relasyon namin, hindi sana aabot sa ganitong sitwasyon.

hindi sana kami masisira…

hindi sana kami nasasaktan…

hinawakan ko ang pisngi niya saka iyon hinaplos nang marahan.

“naging masaya rin ako nung panahong tayo pa,

panahong mahal pa natin ang isat isa…

“ huling wika ko bago binawi ang palad ko at umayos nang higa sa tabi niya.

Chapter 18

Calver’s P.O.V

“naging masaya rin ako nung panahong tayo pa, panahong mahal pa natin ang isat isa…” nagising ako nang maramdaman kong may tumabi sa higaan… tahimik niya akong pinagmamasdan. di ako gumalaw, inaantay ko lang ang mga susunod na gagawin niya ngunit nahiga na siya.

natuwa man ako sa sinabi niya ngunit nasasaktan rin ako dahil mukhang pinapalaya niya na ang sarili niya. di man niya idineretsong sabihing tapos na ngunit parang pasasalamat nalang iyon na sa ilang buwan naming pagsasama ay naging masaya rin siya.

at marahil ay hanggang dun nalang iyon.

mukhang kailangan ko na rin atang lumaya. gustuhin ko mang angkinin siya ulit ngunit wala na akong laban kung hindi na talaga ako…

dapat ko na lang rin sigurong tanggapin na masaya na siya ngayon. na malaya niya nang magagawa lahat nang gusto niyang gawin na hindi niya nagawa nung kami pa.

masakit, pero nararapat… ang importante naging parte rin ako nang buhay niya—na minsang sumaya siya nung panahong nagmamahalan pa kami.

I’ll treasure our past but she deserve not just the better but the

best

… kung hindi ako ang makakapagbigay non ay sana maibigay ng iba… sana maibigay ni Kuya.

sa pagbalik namin bukas… handa na akong bitawan siya at hayaan kung saan siya mas sasaya.

palalayain

ko siya upang

makalaya

na rin ako.

---

Nagising ako nang madaling araw at nagulat nang bahagyang masilayan ang bulto nang katabi ko sa higaan.

mahimbing siyang natutulog sa tabi ko habang nakatalikod sakin.

naalala ko tuloy yung una naming nagtabi sa higaan. iyon yung araw na sinagot niya ako.

no one can tell how happy I am on that time… kasi pakiramdam ko nanalo ako sa loto nung ako yung pinili niyang sagutin kesa kanila kuya and kuya Mike na mas matanda sakin.

dun palang alam ko nang mahal niya rin ako eh… nasira lang talaga nang humantong na sa ganoong sitwasyon.

tahimik kong iniangat ang kamay ko habang marahang ginigiya sa katawan niya.

gusto ko siyang yakapin ngunit natakot ako kaya binawi ko nalang ulit ang kamay ko at tumalikod sakaniya.

mas okay na ring magkaibigan kami kesa gumawa ulit ako nang ikakasira nang connection namin. ayokong magalit nanaman siya sakin.

tumalikod na ako upang kunin sa side table yung cellphone ko ngunit nagulat nalang ako nang may mga kamay na pumalibot sa bewang ko.

niyakap

niya ako …

gusto kong lumingon at yakapin siya pabalik ngunit para akong naging statwa at hindi makagalaw. naghahalo ang kilig at kaba na baka magising siya at bawiin ang yakap niya.

bat ba kasi ako tumalikod? d*mn, sayang iyon! pero… mabuti na rin siguro iyon dahil baka di ako makapagpigil at yakapin ko rin siya nang mahigpit.

sa tagal kong nangulila sa presensya niya, sabik rin akong yakapin siya nang gaya nung kami pa… pero wala akong karapatan… isa pa hinahanda ko na ang sarili ko, mahihirapan lang akong makalaya kung mangingibabaw ang pangungulila ko.

respeto na rin sa tunay niyang boyfriend—si Kuya.

natawa tuloy ako nang bahagya nang maalala si Kuya. paniguradong nababaliw na yun kakahanap sakanya.

malalagot ako sakanya kapag nalaman niyang ako nagtago sa gf niya. mas lalo na kapag nalaman niyang niyakap ako ni Aly. tang*na… bugbog aabutin ko.

sinulit ko pa nang ilang minuto ang posisyon namin bago ako bumangon upang magluto na nang umagahan.

I made 2 sandwich with egg, nagtimpla na rin ako nang gatas.

di na ako magsasaing para walang matirang pagkain rito, matatagalan nanaman bago ako makabalik rito eh.

marami pa akong dapat ayusin.

kailangan ko pa siyang tulungan sa nagpapapat*y sakaniya.

bakit ba kasi ang raming gustong pumat*y sakanya?

agawan ng kumpanya nanaman ba?

alam ko namang tutulungan siya ni Kuya, pero hindi kakayanin nang kunsensya kong hindi tumulong dahil kahit magkaibigan nalang kami ngayon… mahal ko pa rin siya hanggang ngayon.

ayokong mawala siya…

---

Someone’s P.O.V

agad kong inabot ang telepono ng mag-vibrate iyon sa bulsa ko.

napangiti ako nang makita kung sino ang tumatawag.

“sir, lumabas na po ang resulta…” ani nang nasa kabilang linya.

“okay, don’t tell anyone about that nor fake it… you know what will happened next… as long as you obey me, we’re good” pananakot ko rito upang masiguradong tapat siya saakin.

ito lang ang paraan upang mapatunayang hindi siya sangkot sa gulo… after all, naniniwala ako sakaniya.

he maybe that hard headed, but he never lied to me… and to the woman he loved.

I bitterly smirked as I remember how their eyes talking… hindi man nila aminin pero alam kong mahal pa rin nila ang isa’t isa.

malas ko… sa tagal ko ring nag antay sakanya ay hindi pa rin ako…

naikuyom ko ang kamay ko saka marahas na tumayo. pupuntahan ko na ang ebidensiya.

sana lang ay tunay ang sinabi niya… dahil oras na positive ang resulta, hinding hindi ako magpapa-ubaya.

kahit hindi ako, basta wag lang siyang mapunta sa taong sasaktan lang siya.

I’ll definitely k*ll who ever hurt her, even if she’s hurting me…

Chapter 19

Aly’s P.O.V

“Good Morning Queen” bati sakin nang tauhan ko rito sa hide out nang pagbuksan nila ako nang gate. dito ako dumeretso upang hindi maalarma ang taong may pakana nito. pagkalapag namin sa airport ay di na ako nagpahatid kay Calver. ayokong makita niya ang lugar na ito. ayoko ring may ibang makaalam. mahirap na baka may nakasubaybay samin.

pagkapasok ko ay agad akong nagbihis upang hindi ako makilala pagpasok ko sa bahay nila tita.

“gotcha, may nakamasid malapit sa bahay niyo… baba mo nalang ako jan sa tabi, ako nang bahala sakanya.” ani ni Asia sabay nang pag-off niya ng computer niya. huminto kami sa may tabi saka siya bumaba.

“dating gawi” ani ko saka isinara ang pinto at nagpatuloy na sa pagmaneho ang driver.

“Mommy!!!” sigaw ni Elle habang tumatakbo upang yakapin ako. nilingon ko ang iba at kita ang mapupula nilang mga mata, lalo na si Tita.

“I’m here na, no worries I’m okay… it’s just someone tried to assassinate me… buti nalang someone helped me… kaya nakaligtas ako.” kwento ko sakanila ska ako umupo sa tabi ni tita at nagmano sakanya.

“what? assassinate? why? is it about thr company again?” Kuya Aris gritted his teeth in anger.

“I don’t know yet… pero namukhaan ko yung lalaki” i answered.

“dadating ang police mamaya, sabihin mo sakanila, hindi tayo papayag na hindi maaksyunan to again… hoping it doesn’t traumatized you…” wika ni tita saka hinaplos ang pisngi ko. “ikaw nalang ang tanging ala ala ko kay ate… at ang panganay kong babae…” dugtong nito at tuluyang umiyak.

i hugged her, “shhh…” pag aalo ko sakaniya dahil mas nag aalala ako sakanya kesa sakin. alam kong nasaktan sita nung nawala ako. kitang kita iyon sa mga maga at mapupungay niyang mata.

di naman ako matrutruma sa ganun dahil sanay na ako sa ganun. pero sila hindi… alam kong hindi nila matatanggap kung may mangyari man saking masama.

pero bago pa yun mangyari, sisiguraduhin kong lilinisin ko muna lahat nang madudugo kong tinik rito sa mundo. kahit sino pa sila.

“Aly! you’re here… thanks goodness you’re okay… my brothers worriedly looking for you” ani ni ate Cha nang makapasok siya sa bahay at dumeretsong yumakap saakin.

brothers? dalawa lang naman kapatid niyang lalaki, diba?

napangisi nalang ako nang magets ang sinabi niya. wala pala talagang sinabihan si Calver, nagkunwari pa siyang naghahanap eh kasama ko siya buong buwan sa bahay na iyon.

naalala ko nanaman tuloy yung sinabi niya kanina.

“ take care always… if you need me… don’t hesitate to call me… we’re friends now, right?“ aniya nang makalabas kami ng airport kanina.

tumango nalang ako dahil hindi ko rin alam ang sasabihin ko. handa naman na talaga akong papasukin siya ulit sa buhay ko pero syempre naninibago pa rin ako.

“opo ate, may tumulong kasi sakin…” sagot ko. tumango naman ito saka kinuha ang phone niya.

“should I tell them?” tanong nito saakin na ikinaalarma ko dahil baka malaman ng Daddy nila.

“a-ako na po ang tatawag…” wika ikinahinto nila. “kasi po…” f*ck… nahihirapan akong ipaliwanag kay ate Cha… di ko alam kong anong epekto nito sakanya. “ate, pwede ho ba sanang wala munang makaalam na nakabalik na ako…” wika ko na ikinakunot ng noo.

“but Aly, they are also worried about you… specially Carl…” kuya Aris said.

“I know… but i have my reason… I… I just can’t tell you now…” maluha luha kong sagot dahil inuunahan na rin ako nang pangamba sa epekto nito sakanila. lalo na ngayong… sigurado na ako kung sino ang may pakana nang lahat nang ito.

namungay ang mata ni Ate Cha saka ako niyakap. “shh… don’t cry… I’ll act what you said…” pag-aalo niya sakin.

she’s good to me, kala ko kanila Carl o Calver ako mahihirapang magdesisyon nang gagawin ko pero kay ate Cha pala…

“Elle, Tita, hayaan niyo na ho muna kaming mag usap nila tito…” ani ko. isa isa naman silang tumayo at tumungo sa kwarto.

humiwalay sakin si ate Cha, bumaba ang kamay niyang nakayakap sakin pababa sa mga kamay ko at marahang inangat iyon.

“ate Cha, whatever happened… you’re welcome in this family… but if I did something unforgivable, you can hate me… just don’t hate Kuya and Elle, they’re out of this matter… I’m sorry…” pauna ko saka yumakap sakanya. isiniksik ang mukha sa leeg niya habang umaagos ang mga luha ko sa balikat niya. niyakap niya ako pabalik habang hinahaplos ang buhok ko.

“what do you mean Aly? isa ba kanila Carl ang may pakana nito?” kuya asked worriedly kaya umiling ako.

tinitigan ko sa mata si Ate Cha trying to asked forgiveness but… i know hindi madali ang mangyayari. nagpatuloy ako sa pag-iyak habang yakap siya.

“shhh…” pag-aalo nito ngunit hindi ko pa rin kayang sabihin sakanya.

ang hirap ngunit kung palalampasin ko ang lahat ay ako ang mawawala… alam kong nasa tama ako kaya’t mas nananaig saking ipaglaban ang buhay ko kesa magluksa ang mga taong nagmamahal sakin.

matagal na kaming nilalamon nang sakit, gusto ko nang kumawala rito at mamuhay nang masaya kasama ang mga taong nagmamahal sakin.

tunay ngang mahirap takasan ang madugong buhay pero kinakailangan ko nang makalaya…

tapos na ang mission ko sa magulang ko… ayoko nang dumagdag pa ng isa pang gulo… kailangan ko nang tuldokan ang lahat…

---

Someone’s P.O.V

“maam, m-may… gusto sana akong sabihin…” mahina at nangangatal na wika ng yaya namin nang makalapit siya sakin.

iginiya niya ako sa loob nang kusina.

“si… si sir po ang naka-” natigilan ako at natulala nang isang putok ng b*ril ang umalingawngaw sa loob nang kusina.

di ako nakagalaw sa sobrang gulat, gustuhin ko mang sumigaw upang humingin ng tulong ngunit hindi ko maigalaw ang bibig ko sa takot na ako ang sunod na putukan ng kung sino man ang nasa likod.

napaiyak ako nang bumulagta si yaya sa sahig habang umaagos ang dugo sa dibdib niya.

“get her!” sigaw ng asawa ko saka ako kinaldkad nang tauhan niya papasok sa kotse.

tatanungin ko sana siya kung anong problema ngunit pinatamaan ako ng tauhan niya sa leeg na dahilan nang pagkatulog ko.

Chapter 20

A:

two chapters tonight… enjoyyyy!!!

---

Someone’s P.O.V

“Mom!” I shouted matapos kong makita ang pagpatulog ng isa sa tauhan ni Dad kay Mom.

nagsilingunan sila sakin at saka ako nginisian na animoy hindi sila natatakot na anak ako ng amo nila.

“Take him too” utos ni Dad saka sila nagsitanguan at sumugod sa kinaroroonan ko.

sinubukan nila akong hawakan ngunit agad akong umilag at nakipag palitan nang suntok sakanila.

wala akong pinalampas ni isa sa gustong humawak sakin para kunin.

I smirked as I saw them lying on the ground with bruises and blood. amazed how I fought now kahit ilang taon na ang lumipas nang huli akong nakipag basag ulo.

agad akong pumesto ulit nang makita ang marahan nilang pagtayo ngunit nanigas ako sa kinaroroonan ko nang tutukan ako nang baril ni Daddy.

gulong gulo ko siyang tinitigan.

ano bang nangyayari?

“get in the car” maawturidad na utos nito. walang bahid nang awa o takot sa mukha.

ni hindi ko na nga siya makilala dahil sa sobrang seryoso nang aura niya.

si Daddy pa ba talaga yan?

“i said, get in the car.” solidong pag-uulit nito. marahan akong sumunod at saka tumabi kay mommy na kasalukuyang walang malay sa loob ng kotse. di pa man ako tuluyang nakakaupo ay pinatamaan rin nila ako sa leeg upang patulugin.

---

Aly’s P.O.V

“pero pano ka?” tanong ni tita saakin matapos kong sabihing mauna na silang bumyahe ngayon papuntang Australia.

kailangan na nilang makaalis para hindi na sila madamay.

“susunod po ako kapag nakausad na ang kaso… mas mainam na hong makaalis na kayo dahil baka may mas masama pa silang pinaplano sakin. mas importante saakin ang kaligtasan niya.” ani ko saka ko siya niyakap.

niyakap niya ako pabalik kasabay nang pagyakap rin sakin ni Elle.

“mag-iingat kayo rito… balitaan niyo ako palagi ha? Aries, wag mong pababayaan yang pinsan mo…” mangiyak ngiyak na paalala ni tita saka kami hinalikan sa noo.

nagpa-iwan si Kuya Aries dahil siya ang inutusan kong makipag-usap sa mga police kasama ni ate Cha. para na rin makampante si Tita dahil alam kong hindi rin siya mapapanatag kung mag-isa lang ako rito.

agad kong inayos ang sarili ko nang makaalis sila kuya Aries at ate Cha para ihatid sila tita sa airport. dederetso iyon sa police station para makicooperate sa mga pulis.

lumabas na ako nang bahay at isinara ang gate. ngunit ng mailagay ko na ang maskara ko ay may naglagay ng plastic sa ulo ko saka ako sapilitang ipinasok sa kotse.

“otw na sir. kasama na namin ang pinapadukot niyo” ani ng isa matapos akong maihiga sa loob ng kotse. “paldo tayo nito!” sigaw nito matapos ibaba ang tawag.

napangisi ako nang matahimik siya bigla.

“a-anong ibig sabihin nito?” takang tanong niya kaya’t marahan kong inalis ang plastic sa ulo ko at hinarap ang takot niyang wangis nang tutukan siya ng baril ni Asya.

“bago ka ba sa Arena?” tanong ko na ikinalaki ng mata niya.

“G-Goddess?” napaluhod siya nang mapagtanto kung sino ang nasa harapan niya.

“glad you recognize me!” ani ko bago ko hinablot ang baril ko, pinatama ko iyon sa paha ko para ikasa at sa pagtutok ko sakaniya ay ang pag-iktad niya sa takot. natulala siya kasabay ng pag-agos ng ihi niya sa sahig ng kotse matapos tumama ng bala malapit sa leeg niya.

nginisian ko siya saka ko ibinalik ang baril sa likod.

“binigyan kita nang oras para mabuhay, siguro naman sapat na dahilan na iyon para sumunod ka sa lahat ng sasabihin ko.” wika ko saka umupo sa harapan niya.

“h-handa… handa akong sumunod… pasensya na ho, hindi kita nakilala… kailangan ko lang ho talaga nang pera…” pagmamakaawa niya saka lumapit saakin.

“naiintindihan ko… ngunit, maasahan ko ba na ito na ang huling gagamitin mo ang katarantaduhan natin sa Arena para makapang abuso ng mga sibilyang walang laban satin? hindi pa ba sapat ang ibinibigay kong tulong sainyong lahat para kumapit ka pa sa ganitong gawain para sa pera?” tanong ko rito dahil hindi ko alam kung ilang tao na ang naabuso nila para sa pagkaganid nila sa pera.

“h-hindi na ako uulit, promise po, promise” pahmamakaawa nito at humawak pa sa paa ko upang doon umiyak.

“siguraduhin mo lang… alam mo kung sino ako at kung ano ang kaya kong gawin…” wika ko saka ko hinablot ang jacket niya at saka siya nginisian. “alam kong tarantado tayo… lumalaban para sa buhay natin… naiintindihan ko naman na bawat pustahan sa Arena ay may mabubuhay na pamilya, pero hindi ko ipinahihintulot na gagawa kayo nang katarantaduhan sa laban ng Arena. simula nung ako ang maging Queen roon ay sinigurado kong matalo manalo ay may maiuuwi kayo sa pamilya niyo. sagot ko rin lahat ng bills sa hospital at pagpapalibing para masiguradong maayos ang pamilya niyo. kaya’t inaasahan kong hindi na ito mauulit dahil… oras na may malaman ako, ako mismo ang papatay sainyo.” may diing ani ko upang takutin sila at hindi na sila umulit.

maraming rumerespeto saakin hindi lang dahil ako ang pinakamalakas sa loob ng Arena, kundi dahil isa ako sa nagtatag na lahat ng kasamahan sa Arena ay makakatanggap ng ayuda, talo o panalo, patay o may bale sa katawan. hanggang ngayon ay may itinutulong ako ngunit puputulin ko na iyon ngayon.

dahil mas may maganda akong plano para sakanila oras na matapos ko ang misyong ito.

dahil kung ako mismong pinakamalakas na mamamat*y tao ay gustong lumaya.

mas mainam na ring makalaya rin sila sa madugo naming buhay.

kung papalarin…

lalaya

akong kasama sila.

Chapter 21

Carl’s P.O.V

I froze as I stared at the paper I had been holding since the doctor gave it to me.

I know for myself that I wouldn’t be surprised if he wasn’t Calver’s child… but I couldn’t believe the DNA results.

28%-half siblings

.

Napasabunot nalang ako sa sarili kong buhok. I can’t believe it. How did that happen?

buong buhay ko, It never even crossed my mind that he could do that.

istrikto siya, oo… pero…

“damn!” My brain can’t process what’s happening right now. T*ngina! pano niya nagawa samin iyon?!

nagulat ang lahat nang kumalabog ang dingding nang suntukin ko iyon dahil sa galit.

para akong manhid na hindi inalintana ang sakit dahil sanay naman na ako roon. pero ang hindi ko matanggap ay ang nagawa iyon ni Daddy.

I feel sorry for Rhea. T*ngina, she’s only the same age as his youngest child!

“Watch Rhea carefully, I already called Echo, ano mang oras dadating na iyon… wait me here” I said then stroked her hair.

“S-sorry, Kuya…” she said hoarsely.

“No, hindi mo kasalanan, you are the victim here, Rhea. we will fix this.” I assured her bago tuluyang umalis.

sinubukan kong tawagan si Mommy pero hindi siya sumasagot. ganoon rin si ate kaya dumeretso na ako sa bahay.

pagkapasok ko sa gate di ko na maintindihan ang nararamdaman ko.

walang kahit na sino ang narito. where the fvck are they?

tumawag ulit ako sakanila ngunit cannot be reach pa rin.

I got back in the car and headed to Aly’s place. baka alam ni ate kung nasaan siya.

But before I could get close to their house, I saw a girl coming out of their gate and locking it. ngunit agad kong inihinto ang kotse nang may mga nakaitim na dumukot sakaniya.

hindi ako pwedeng magkamali, sa bahay siya nila Aly lumabas. pero sino iyon?

kinakabahan kong sinundan ang kotse dahil alam kong kapamilya ni Aly iyon.

hindi pa nga siya nakakabalik pero may dinukot nanaman sa pamilya niya.

I was shocked when the gunshot rang out inside the car.

T*ngina!

I sped up my car to blocked them. napahinto sila. I took the gun out of my pocket while slowly opening the car door.

lalabas na sana ako nang makitang isa isang lumabas ang mga kalalakihang nakamaskara. huling lumabas ang tatlong babaeng mas ikinagulat ko.

“Q-Queen?” I felt relieved to see her face again. agad akong bumaba at itinaas ang kamay.

“K-King?” takang tanong nang mga kalalakihan pero nakatuko ang tingin ko sa babaeng nakatitig rin saakin.

“mamaya na tayo mag-usap. may dapat akong unahin.” solidong ani niya nang lalapit sana ako. sumakay sila pabalik sa loob nang kotse at saka iniwasan ang kotse ko.

sumakay rin ako sa kotse at sinundan silang muli.

nakarating kami sa Arena.

Our eyes met when we got out of our cars. gustuhin ko mang magtanong ulit ngunit sumabay nalang ako sa nangyayari.

kinuha ko ang maskara ko at saka sumama sakanila. sinuutan siya nang plastic sa ulo at nagpaubaya siyang kaladkarin nang mga tauhan niya.

tahimik akong sumunod sa loob.

halos putukan ko ng baril ang dalawang tauhan niya nang marahas siyang pinaluhod sa lalaking naka-upo sa trono ko.

para akong tangang nakatulala sa nakikita ko.

anong ginagawa niya rito?

“tunay ngang maaasahan ang mga tao sa Arenang ito.” aniya saka tumayo at naglakad tungo sa kinaroroonan ni Aly. inalis niya ang plastic na nakataklob sa ulo ni Aly saka marahas na itong hinawakan sa baba. “asan na ang tapang mo? kala ko ba malakas ka.” pang iinsulto nito kay Aly na nginisian lamang siya.

“kesa naman sa kagaya mong kailangan pa nang kakampi para pat*yin ako” sigaw nito dahilan nang pagkagalit ni Daddy at sinampal siya.

lalapit sana ako ngunit pinandilatan niya ako nang mata kaya’t ikinalma ko ang sarili at ikinuyom ang kamao.

“bilib rin talaga ako sayong bakla ka. nakuha mo si Calver noon, ngayon naman si Carl ang punterya mo? di ka na nahiya? nagawa mo pa silang lukuhin sa panganganak mo? walang baklang manganganak… wag mong lukuhin ang sarili mo” aniya na mas lalong ikinadiin nang pagkakakuyom ko nang kamao. ramdam ko bawat paghapdi ng sugat roon pero hindi iyon alintana dahil mas nasasaktan ako sa mga paratang niya.

“yan lang ba ang hinanakit mo? isipin mo na ang gusto mong isipin, dahil kahit anong sabihin ko, maubos man ang laway ko kaka educated sayo ay hindi mo rin naman maiintindihan dahil sarado yang utak mo!” balik ni Aly. “kung sa tingin mo ay kasuklam suklam ang kagaya ko, mas lalong kasuklam suklam ka sa mata ko. isang amang mas inuuna ang pangalan kesa sa kaligayahan nang mga anak.” aniya kasabay nang mapang asar na ngisi.

“tingnan natin kung makangisi ka pa oras na harapin mo ang kamatay*n mo sa kamay nang pinakamamahal mo…” makahulugang aniya saka sumenyas sa tauhan niya.

lumabas iyon nang habang dala dala ang dalawang taong nakatali.

mas lalong nagliyab ako sa galit nang makita ang wangis ni Calver at si Mommy.

lumapit si Daddy kay Calver at binigyan nang isang b*ril.

“kll her, or else…” utos nito kay Calver. “baho nang utk ng mommy niyo ang sisingaw sa Arenang ito.”

Chapter 22

A:

2 chapters today dahil nakatulog ako kagabi HAHAHAHA, good morning and Happy Pride Month!🌈

---

Aly’s P.O.V

My eyes widened when Calver pointed the gun at his own head, “I rather De than to hurt the woman I l-love… again” halos paos niyang sabi ngunit tmarak sa dibdib ko.

“mahal? naririnig mo ba ang sarili mo? bakla ang nasa harap mo Calver, hindi babae!” usal ng ama niya dahilan ng muling pagngisi ko sa pagkadismaya.

narrow-minded.

hirap kapag yung kausap mo ay sarado ang utak.

“hindi basehan ang kasarian ng tao para mahalin siya. kung tutuusin hindi sa kung sino siya kaya ko siya minahal… at first, I’m maybe physically attracted to her kasi ang ganda niya… but during the time I was with her, kahit alam ko na kung sino siya… mas lalo lang akong nahulog… there’s something in her that made me at ease-she’s my safe place. masaya ako kapag kasama ko siya, kahit kaming dalawa lang, kuntento na ako… siya yung gusto kong kasama hanggang sa tumanda… na hindi na mangyayari ngayon dahil… nasaktan ko siya… ang mas masakit ay ako ang dahilan nang pagkawala nang anak namin” aniya na nagpalambot ng puso ko lalo na nang makita ang pagsisisi sa iyak ng Mommy nila na kasalukuyang nakikinig sa winiwika nang anak.

pakiramdam ko nabigyan na nang karampatang kabayaraan yung pagkawala nang anak namin. iyon ay ang sakit nang pagsisisi nila dahil sa ginawa nila sa panganay ko.

“you’re just blinded by the concept of love, pero hindi mo siya mahal, you’re just infatuated kasi siya yung nakasama mo, nasanay ka lang na andyan siya sa tabi mo kaya nasasabi mo yang mga yan… but still, mararamdaman mo pa rin yan sa iba… sa mas karapat dapat sayo, sa tunay na babae…” sagot ng Daddy nila.

“sana nga eh, sana nga infatuated lang ako… na sana one day… I’ll find someone like her again…. pero after those years… I knew to myself na kung hindi siya, hindi nalang ako magmamahal…” aniya.

“nonsense!” nandidiring usal ng daddy nila.

“you’ll never understand kasi kahit sarili mong asawa o kahit kaming mga anak mo ay kaya mong saktan nang dahil lang sa ayaw mo sa taong minamahal ko!” may riing sagot nito na ikinatigil ng Daddy nila.

“I’m doing this for you… I don’t want you to be ruin by her!”

“for us? for what? kasi sa nakikita ko, ikaw ang sumisira sa pamilya natin. you’re the one ruing our family, hindi siya… tayo ang gumugulo sa buhay niya. ni hindi niyo nga naisip kung ano yung mga pinagdaanan niya, hindi niyo alam kong gaanong sakit ang nabibigay natin sakanya…” aniya saka inilapit pang lalo ang bril sa ulo niya. “ako ang nagpasok sakanya sa gulong to… handa rin akong maging kabayaran sa lahat nang sakit na idinulot natin sakanila.” huling bigkas nito bago kinilabit ang bril.

“No!” / “Calver!” sabay na sigaw nang Mommy nila at ni Carl na wala nang maskara.

ngunit gulat ang lahat nang magmulat nang mata si Calver at iniyugyog ang bril dahil walang lumabas na bla.

I chuckles with their reactions bago marahang tumayo. nangangawit na kasi ako.

“walang b*la?” gulat na tanong ng mga tauhan nilang isa sa mga meyembro ng arena.

tinitigan ko sa mata ang Daddy nila saka naglakad papalapit sakaniya.

“k*ll her!” utos nito dahilan nang pagtakbuhan nang mga tauhan niyang hindi pa ako nakikilala. wala rin akong balak magpakilala agad dahil gusto silang turuan nang leksyon.

isa isa silang sumugod na agad ko ring nailagan. isang kamay ang sinubok patamaan ang mukha ko kaya’t agad akong umiwas saka iyon hinablot kadabay nang pagtalikod ko upang sikuhin ang likuran niya.

iniyuko ko siya saka ko isinipa nang malakas ang paa ko sa dalawa niya pang kasama bago bumamba at sinipa nang may sapat na lakas ang leeg nito para patulugin.

dalawa pa ang sumugod kaya’t agad akong nagbend pabalik kasabay nang pagbunot ko nang bril sa likuran ko at pinaptok sa mga bente nila dahilan nang pagbagsakan nila sa sahig.

itinutok ko ang b*ril sa Daddy nila.

“Ano pang hinihintay niyo? bakit hindi niyo pa siya sugurin?” sigaw ng Daddy nila na ikinatawa ko.

“let’s see who dares to hurt her” natatawa akong napairap sa sinabi ni Carl… masyadong halata eh.

nilingon siya nang ama.

“you saw it on your eyes Carl. di siya basta bastang tao lang!” aniya sa anak.

di niya alam, King ko dati yan.

sinenyasan ko si Asia na lumapit at ibigay saakin ang maskara ko. agad naman niya iyong isinuot at iniabot saakin.

“Queen, introduce me” I commanded na ikinangisi niya habang ikinagulat naman ng ama at ina nila Carl.

“She’s one of the respected… Bl

**dy Goddess of the Arena,

Goddess A “ pakilala nito at saka sila nagsiluhuran bilang pagkilala saakin kasabay nang pagsuot ko nang maskara ko.

tinitigan ko siya sa mata dahilan ng bahagya niyang pag-atras. maging ang mga nakahilatang tauhan niya ay dali daling lumuhod nang makilala ako.

“G-Goddess?” utal na wika ng Daddy nila.

naglakad ako papalapit.

“wag kang lalapit! pasasab*gin ko ang ulo ni Rachel!” pananakot nito at mas idiniin ang baril sa ulo ng asawa niya.

natakot bigla ang dalawang anak pero nginisian ko lang siya.

may kasalanan pa yan sakin, bakit ako matatakot?

“then call Shiela to save her…” wika ko sa isip. f*ck, I even made a joke in this part of situation?! pero humnyo rin ako baka matruma ang Mommy nila.

“nakita niyo na? Mahal? look at her, a Goddess of this Arena? mamam*tay tao ka rin pala! you’re not even a Goddess, you’re a Demon!” sigaw pa nito.

“Indeed, we klled people. but we have our own reason why. you only knew few, not the whole part of us… wala kang karapatang husgahan kami base lang sa alam mo.” ani ko. saka humakbang. itinutok niya saakin ang bril dahilan nang mabilisan kong pagsipa roon at saka siya nginisian para asarin.

mabilis akong lumapit sakaniya at sinakop nang palad ko ang leeg niya. nabitawan niya ang asawa saka ko siya sin*pa na ikinahiga niya sa sahig.

“Mom!” sigaw ni Calver saka inalalayan ang ina.

tumawag si Kuya Aris kaya agad ko iyong sinagot.

“malapit na kami” saad niya sa kabilang linya.

“sige po, nadakip na namin ang salarin.” sagot ko saka ko ibinaba ang tawag.

“magkita kita tayo sa hide out…” utos ko sa mga tauhan ko kaya’t isa isa na silang nagsialisan.

kami nalang ang naiwan.

tatayo na sana ang Daddy nila kaya agad ko itong nilapitan at pinatamaan sa leeg upang patulugin. agad ko itong pinaupo sa sahig at isinandal sa dingding para itinali ang mga kamay nito upang hindi na makatakas.

lumingon ako para hanapin si Carl pero nang magtama ang paningin namin ay tahimik siyang umiwas nang tingin.

nangunot ang noo ko dahil sa ginawa niya.

problema ng lalaking yan?

Chapter 23

Aly’s P.O.V

“mom!” sigaw ni ate Cha nang makarating sila sa loob nitong Arena kasama ang mga pulis at si Kuya Aris.

agad akong umakto nang natatakot at yumakap kay Kuya. gusto ko sanang umiyak kaso wala akong luhang mailabas. d*mn.

pati ako natatawa sa sarili ko eh.

ayokong malaman nila eh.

“bakit kayo naaandito?” takang tanong ni Ate Cha sa ina nila kaya’t napalingon ako dahilan nang pagtama nang mata namin nang ina nila kasabay nang pagkawala ng malay nito.

g*gi, natrauma ata.

inalalayan sila nang mga pulis palabas habang inaaresto naman ang daddy nilang tulog pa rin hanggang ngayon.

“how are you? okay ka lang ba may masakit ba sayo?” tanong sakin ni Kuya Aris kaya agad akong umiling.

“buti nalang po nahuli ni Carl yung salarin… kaya nakaligtas po ako…” palusot ko rito. liningon ko si Carl ngunit di ko siya nakita. lumabas na ata.

ano ba kasing problema nun? kanina lang gustong gusto niya akong kausapin… ngayon naman biglang nawala.

ginulo ni kuya yung buhok ko saka ako niyakap ulit.

nakita ko si Carl na kinakausap si Ate Cha sa labas kaya agad kong inaya si kuya para puntahan siya.

may pag-uusapan pa kami.

“I’m really thankful you save my cousin, Carl.” sabi ni Kuya saka kinamayan si Carl at niyakap na parang tropa lang.

wow ha? don’t tell me boto na siya jan?

gulong gulo naman akong tiningnan ni Carl pero nawala din agad ang ekspresyon niya saka lumihis nang tingin.

umiiwas ba siya sakin? ano namang nagawa ko?

kakausapin ko na sana kaso inimbitahan kami ng mga pulis para ipaliwanag ang lahat.

“I’m sorry Aly… I really didn’t expected daddy could do that…” aniya saka ako niyakap ulit. yung kaninang luha na gustong gusto kong palabasin ay lumabas na ngayon.

buti naman para naman di mahalatang penepeke ko yung takot ko.

“okay lang po iyon ate Cha, butu na nga lang po at naabutan kami ni Carl, dahil kung hindi ay hindi ko na po alam kung anong mangyayari sakin.” sagot ko.

gaya nang palusot ko kay kuya ay si Carl ang kunwaring tumulong sakin para maprotektahan ang Arena.

ginawa lang na Family issue ang nangyari pero nakulong pa rin ang Daddy nila for Attempted murder and Rape dahil siya pala ang ama nang dinadalang bata ni Rhea.

umuwi na rin kami kalaunan dahil aalis na rin kami bukas pauwing Australia.

pero hanggang ngayon, hindi ko pa rin maintindihan ang inaakto ni Carl kanina.

isang tanong isang sagot siya kanina, hindi ngumingiti gaya nang dati, umalis din siya agad after… ni hindi man lang nga nagpaalam eh.

di ako mapakali…

---

Carl’s P.O.V

I held the glass of wine tightly while replaying in my mind how they look at each other earlier.

I can feel their hearts opening up again because of Calver’s confession.

the thought na sa pang-apat na pagkakataon… mawawala siya ulit saakin. para akong dinudurog.

he’s her f*cking first love.

habang ako? kung nasa libro lang kami, second lead pa rin ako.

always one of the options pero never pinili.

I drank it in one gulp, savoring all the bitterness.

mas may papait pa ba sa hindi pinili? tang*na.

tok tok tok

I looked at the door when suddenly there was a knock. Who would be here at this hour?

I immediately took my gun out of my pocket and quietly walked to the back door to hide.

I slowly opened it and suddenly something was thrown from there. I immediately shot him, I was about to take another shot, but a foot kicked my hand, causing me to throw my gun across the living room.

nilingon ko ang babae na hahawak sana saakin kaya agad ko siyang iniwasan para kunin ang kamay niya ngunit dumulas lang iyon sa palad ko saka siya sumipa dahilan nang pagkabangga ko sa pader.

Who the fvck is this?

“iniiwasan mo ba ako?” he asked me and even blocked his leg on my right side. di na ako nagulat kong sino siya.

boses palang kilalang kilala ko na.

“pwede ba umalis ka na lang… natutulog na ako” walang gana kong sagot.

“kala ko ba may pag-uusapan tayo?” tanong pa nito at idiin pa ang binti niya sa dingding.

“just go the fvck to Calver… wag mo na akong pahirapan!” I said-annoyed.

she chuckles in disbelief. ibinaba ang paa saka hinablot ang damit ko.

“nagseselos ka ba?” tanong nito sakin na para bang may karapatan ako.

“Stop complicating everything. nagpapakalayo layo na nga eh…” I answered weakly, “I will never win against him. Mahal mo siya eh.” I said hoarsely.

“kaya ba hindi mo ako pinapansin? kasi pakiramdam mo, siya pa rin?” nanunuyang tanong niya.

“bakit? hindi ba? I saw your gaze earlier. ramdam kong mahal niyo pa ang isa’t isa.” sagot ko. saka umiwas nang tingin.

her grip on my clothes tightened even more… she’s choking me. fvck!

“ang babaw pala nang pagmamahal mo” aniya saka ako binitawan. tinalikuran niya ako saka naglakad patungong sofa.

“mababaw? manabaw pakinggang… pero nilaban ko rin naman kahit alam kong ang kunti ng tyansa… I’ve risk everything just to show you how much I love you… na mahal din kita… pero sa mga tinginan niyo kanina pakiramdam ko, talo pa rin ako. first love mo yun eh…” pag amin ko saka ko siya niyakap mula sa likod kasabay nang pagbasakan ng mga luha ko sa balikat niya. “Ang sakit, na kailangan ko nanamang tanggaping talo ako. kasi I can’t even explain how I love you… kung tatanungin rin ako bakit mahal kita? halos parehas kami nang sagot, di ko nga lang masabi dahil hindi ako kasing vocal niya, pero sinisigurado ko namang naipaparamdaman ko sayo iyon.” paliwanag ko dahil yun ang pagkakaiba namin ni Calver.

he’s very vocal while I’m more into action. kaya’t di ko man maamin pero sinisigurado ko namang naipaparamdam ko.

“The only feeling I felt in his eyes earlier was satisfaction because I was given adequate compensation for my baby… yung pagsisisi nila ang kabayaran ng pagkawala niya. I never thought na makikita ko ang pagsisisi nila, pero seeing them kanina? pakiramdam ko nakaganti na ako” aniya saka siya humarap saakin. ngumiti siya saka niya pinunasan ang mga luha ko. “walang ibang rason. sabihin na nating oo, natuwa ako sa narinig dahil syempre, sino ba namang hindi matutuwa na may nagmamahal sayo nang totoo… na sa pagkakataong iyon, napatunayan kong mahal niya rin talaga ako noon… pero para sakin, closure nalang iyon bilang sagot sa mga katanungang bumabagabag sa utak ko… maybe his confession really made me feel better-relief. but it can’t manufactured romantic feelings. kumbaga nakamove on na ako, our romantic connection faded years ago…” He explained that softened my composure. “nung nakasama ko siya nang isang buwan sa bahay na yun, ginugulo ako nang nakaraan namin… hindi dahil mahal ko siya, kundi dahil nakakulong ako sa sakit nang pagtatapos namin. kaya nung narinig ko yung mga sagot niya kanina, pakiramdam ko… nakalaya na ako… nakalaya na kami nang anak ko.” dugtong niya pa.

“siya ang kasama mo?” kaya pala hindi ko siya mahanap dahil tinago siya nang g*gong iyon.

“apaka selective mo, yun lang talaga naintindihan mo sa haba nang sinabi ko?” asar na turan niya na ikinatawa ko nang bahagya. “parang sira, tinulungan lang ako nung tao… walang ibang nangyari dun, iba na yung mahal ko ngayon.” makahulugang ani niya habang nakatitig sa mga mata ko.

fvck! is that a confession?

but before I could react, our lips touched.

she kissed me!

Chapter 24

A:

two chapters tonightttt, mwaaah!

---

Carl’s P.O.V

“So what are we now?” I asked hoarsely to confirm. she rolled her eyes and chuckles playfully.

“uhm… tao?” sagot niya kaya marahas ko siyang nilingon at tinaasan ng kilay, “oh? tama naman ehh… saka, kala ko ba matalino ka?” nanunuyang wika niya saka hinaplos ang palad kong nakayakap sakaniya.

f*ck, of course I knew it… I’m just confirming it. hayss, her sharp tongue never failed.

“oo na… sinasagot na kita” she said hoarsely saka tinabunan ng buhok ang mukha niya.

yung maangas niyong Queen, nahihiya sakin… well ako nga pala yung King niya.

tang*nang kayabangan yan, haha. pero masisisi niyo ba ako? I never expected to be chosen by her.

ang ganda nung confession nung isa kanina, pero ako yung pinuntahan niya just to clear things? we kissed at sinagot niya ako.

Hallucinations ba to? naparami ata ako nang nainom! kung sakaling utak ko lang may gawa nito, don’t ever fvcking tried to wake me up!

bahagya akong tumagilid upang maayos kong makita ang mukha niya. hinawi ko ang buhok niyang nakatakip sa mukha niya ang sumilay ang mukha niyang namumula.

little tomato .

“but why me?” I asked that makes her blush more.

“bakit hindi ikaw? ayaw mo ba?” aniya saka ngumisi saakin nang nakakaloko. “sino bang handang mamatay para sakin?” dugtong niya.

oh yeah, I remember that… yun yung nasa bahay nila kami.

“pero ginawa rin naman ni Calver yun kanina…” pagpapaalala ko na ikinakunot ng mukha niya.

“he did it because he regret things… you did it because you loves me…” sagot niya… “or maybe I just misunderstood your actions” she said, sarcastically.

now I feel like I have finally seen.

akala ko dati hanggang dito lang ako, nagmamahal sakaniya kahit nasasaktan. di kayang isaboses ang bawat hiling ko sa tadhana…

but now? heto siya ngayon sa tabi ko… letting me hugged her like a real lover. we even kiss… na parang isang panaginip at ayoko nang magising.

“simula nung nakita kita, the moment you cared for me… yung sa kasal nila Cloe… lahat yun ramdam kong tunay, pinakita mo sakin na karapat dapat akong mahalin, ingatan, pahalagaan. kahit alam mo naman kung sino ako at kahit pa kaya ko namang ipaglaban ang sarili ko, but you still fight for me. dun palang… panalo ka na…” aniya habang nakatitig sa mga mata ko.

hinaplos ko ang pisngi niya.

“the moment I saw you as the batang matapang na gustong pumasok sa Arena. I thought I’m just amazed how strong you are… but growing up fighting with you again and again… i started to admire you. you’re strong, flexible… and indeed pretty, natago nga lang iyon nang ipatupad ang pagsusuot ng maskara…” ani ko saka inihiga ulit ang ulo sa sandalan nitong sofa at napangiti sa ala-ala naming dalawa noon…

“I’ve got curious about your appearance when we grow older, hindi nawala yung admiration ko to the point na gusto kong maging King para makapantay man lang sayo… then nakilala kita as Aly… nakuha mo rin ako dahil sa ganda mo… physically attracted din, pero iba ka pa rin talaga as the Queen” I paused as I saw her lips stretch to smiles together with her eyes. “nung nalaman ko yung kwento mo, nasasaktan ako… I always wanted to protect you, to be with you, to be your cryshoulder. kahit alam kong maraming gustong gumawa nun sayo, or even alam kong kayang kaya mong gawin yun sa sarili mo. it’s just I wanna be your protector. kahit ikaw mismo ang nananakit sakin…” pag amin ko. naramdaman ko nalang ang mga kamay niyang yumakap sakin nang marahan at isiniksik ang sarili saakin.

di siya nagsalita pero ramdam kong basa na ang balikat ko dahil sa mga luha niya.

I hugged her again and kissed her head.

you choose me this time… I’m honored to serve you forever…

“shhh… tahan na… let bygones be bygones… tapos na yun, pwede naman tayong magsimula ulit…” pag-aalo ko saka ko hinaplos ang buhok niya.

“aalis ako sa makalawa…” aniya na ikinatigil ko.

“iiwanan mo ko ulit?” tanong ko saka siya nilingon.

“sasama ka ba? nakadepende sayo yun, sira!” usal niya saka ako marahang sinuntok sa balikat.

“I will” handa akong samahan ka kahit saan.

“sigurado ka? wala ka bang nakaschedule na mga meeting… nakakahiya kay Ate Cha kung gagala ka habang may maiiwanan kang mga importanteng trabaho” aniya saka inayos ang sarili. napatitig ako sakaniya.

dito mo makikita kung sino yung malakas sa itaas. ang ganda pa rin kahit kakagaling lang sa pag-iyak.

“I can asked for leave, Aly… maiintindihan naman ni ate yun.” I assured her saka inayos rin ang sarili. “kumain kana ba? ipagluluto kita” ani ko saka tumayo.

“wag na… kumain na ako sa bahay… di lang talaga ako pinapatulog ng kunsensya ko. di ko naman alam na ganyan ka pala magselos.” she said then chuckles.

“ihahatid na kita baka hanapin ka sainyo…” pag iiba ko nang usapan habang itinatago ang ngiti dahil alam ko nang may karapatan ako.

“pinuntahan nga kita, tapos papauwiin mo ako? hina mo naman” pang-aasar pa nito. pag ikaw pinatulan ko, di ka talaga makakalakad bukas. “no worries, nagpaalam ako sakanila” dugtong niya.

“okay, okay… you can have my room. dito nalang ako sa sala” I said trying to remove my dirty thoughts right now. nagiging kami palang.

“you know what, I thought mapait ang alak… but it’s sweet in your lips…” aniya na ikina-ubo ko.

is she trying to flirt with me? because d*mn, its effective.

“I never thought you’ll be this gentle, Carl. last time I remember you even marked me in may hand.” she said seductively while walking towards me and put her hands around my neck.

she really asking for it, huh. then I won’t hold back.

I hugged her waist and pulled her closer to me and gently give her a kiss.

🔞Chapter 25🔞

SPG | R18

Carl’s P.O.V

our kiss deepened and wilder as we sucks both tongue. I threw her on the bed and took off my clothes.

her shock expression under the moonlight makes me chuckles when she saw my body. now I’m proud about my features.

“you can touch it, it’s all yours, baby… I’m all yours” I said seductively and corner her with my two hands.

“dapat lang” she said then guided her index finger along the line of my abs.

ayaw talagang patalo.

I slowly crawled on top of her as she lay on the bed. When our faces met, I kissed her again.

parang mga uhaw sa isa’t isa.

I crawled my hand to lift up the hem of her black croptop. My eyes widened when I saw her b**bies currently covered by her black bra.

I’m really amazed by her body dahil wala man lang bahid nang pagiging lalaki.

basically, my baby was actually born a girl, she just has a p*nis… but who cares? I love the whole her.

Only her weak moans could be heard in the room as my left hand played with her b**bie.

His hand ran through my hair as we continued kissing.

I lowered my kiss to her chin, dahan dahan pababa sa kanyang leeg at pataas sa kanyang tenga. I really want to mark every part of her b*dy so she knows she belongs only to me.

dahil wala na rin naman akong balak pakawalan pa siya, lalong lalo na ako ang pinili niya.

napapangiti nalang talaga ako kapag naiisip na akin na talaga siya.

bumaba ulit ang halik ko sa leeg niya pababa sa kanyang dbdid. I gently suck her npple while playing with my tongue on it.

My kiss went down to her high waist black flared trouser. ibinaba ko iyon ngunit natigilan ako sa nakita, tiningala ko siya at nagtama ang mga mata namin. ngumisi siya nang makahulugan saka ako natatawang inirapan.

“Open it so you can see what’s behind that cloth.” makahulugang ani niya.

pero, diba inoperahan siya sa tyan kasi di pwedeng ilabas ang bata sa… ohh wait…

“nagpapalit ka na?” nakangiting tanong ko.

“open it, Carl…” she said seductively which made me even hotter, it flowed through my entire body until I could feel my erct mnhood… wanting to come out.

marahan ko nang ibinaba ang manipis na telang iyon ipang makita kung ano nga ba talagang nasa likod noon… napangiti ako nang tama ang hula ko.

“like it?” mapang-akit niyang tanong.

tiningala ko siya at masayang ngumiti.

“I like you more than this part…” ani ko saka kinagat ang pangibabang labi ko

“bolero haha” she chuckles saka ako pabirong sinabunutan.

I grabbed the back of her thighs and then gently lifted it. I brought my face closer to her genit*lia then looked up at her.

I slowly pulled out my tongue and then traced it along the line of her p*ssy, she flinched at what I did and moaned in delirium.

F*ck, I love how she makes sounds habang sinasabunutan ako, mas lalo akong naninigas at nag-iinit roon.

idiniin ko pa lalo ang mukha ko saka sinipsip iyon. I also hardened my tongue and then gently inserted it into her h*le. mas lalong nakapagpalakas sa kanyang mga halibghing.

mas naaadik ako sa kanyang ingay at amoy kaya’t mas pinagbutihan ko ang aking pagkain sakaniya.

it’s her first time I guess? dahil wala akong makitang bakas na may nauna na rito, malinis at makipot.

wala ba siyang minahal doon sa Australia?

at bakit ko naman gustong malaman?

past is past anyways…

ang importante akin na siya ngayon.

“f*ck carl… idiin mo pa” aniya kasabay nang pagdiin niya rin sa ulo ko. “malapit na ako” dugtong niya kasabay nang paninigas niya.

ilang saglit pa ay nanginig siya kasabay nang paglabasan nang kanyang dgta. basang basa ang kanyang lagsan, habang dinidilaan ko parin iyon. it’s salty sweet but d*mn, i like it.

I guided my fingers into the small h*le there then gently rubbed it using two. idinidiin ko iyon bago inumpisahang ipasok ang isa.

lumiyad siyang muli saka ako sinabunutan nang isang kamay, ang isa naman ay nasa mga d*bdib niya.

I started to slide my finger in and out of her, slowly. As time went on, she got used to what I was doing so I added another one. mas lalo siyang umingay habang binibilisan ko ang paggalaw ng kamay ko, dinidilaan ko rin ang h*wa niya na mas nagpapabaliw sakaniya.

nanginig siyang muli at naglabas nang ktas na akin namang sinipsip. I’m dmn addicted to her l*quids.

napangiti ako nang mapagtantong nakadalawa na siya.

umayos ako nang pagkakaluhod. inalis ko na rin ang pangibabang saplot ko. ipinaghiwalay ko ang mga paa niya at saka ipinantay ang mga mukha namin.

napangiti ako nang makita ang reaction niya matapos makita ang kahabaan ko.

“surprised?” tanong ko na ikinapula nang pisngi niya. hinalikan ko siyang muli sa leg habang marahang inihahaplos ang ulo nang aking pagkallaki sa kanyang h*wa.

yumakap siya sa leeg ko.

“it’s also my first time” pag-amin ko saka ko mahinang kinagat ang earlobe niya.

“first time? kala ko ba mga babaero kayo?” takang tanong niya.

“sila lang ah… sa academic ako nakafocus nun, ni hindi nga kita makuha bilang si Queen, mangbababae pa kaya?” sagot ko.

“b-bat ang galing?” nahihiyang tanong niya na ikinatawa ko nang bahagya…

“it’s normal to watch, right? I’m a man… kahit naman nakafocus sa pag-aaral naku curious din. it’s just I never tried to do that to someone noon… sayo lang, and thanks for the compliment” sagot ko na mas lalong ikinapula niya at isiniksik ang mukha sa leeg ko. “nagsisimula palang tayo” makahulugang sabi ko.

“Do you want it raw or with a c*ndom?” I asked even if I wanted it raw… pero mas importante pa rin ang gusto niya dahil siya ang mas maraming pagdadaanan kesa sakin.

“we can do it raw… I took contraceptives.” sagot niya saka ako nakampante…

I respect whatever her decision, ngumiti ako kasabay nang marahang pagp*sok ko sakanya.

umayos akong muli sa pagkakaluhod, iniangat ang isa nyang paa sa aking bisig saka ko ipinagpatuloy ang pagpasok nang kah*baan ko.

She started moaning again especially when I got my whole l*ngth in. hinayaan ko lang muna iyon nang ilang minuto bago mag umpisang gumalaw.

“fck Carl… hmmm~” She moaned when I hit some flsh inside her, she trembled every time I hit that, so I targeted it to drove her even more crazy with each thr*st.

maging ako ay nababaliw sa tuwing sinisikipan niya ang kanyang h*wa. para akong nasasakal na mas nagbibigay sarap sa ginagawa ko.

A few more thrsts and I could feel my body stiffening. I moved even faster insde her.

Fck baby, I’m near“ I groaned when I was about to explode. I held her by her waist, lifting it a little so I could insert my l*ngth properly inside her.

A few more moves and I reach the climax and released my s*men.

nil*basan rin siya sa pangatlong pagkakataon kaya nginisian ko siya.

“seems like you enjoy it…” panunuya ko na ikinatawa niya rin.

“g*go” sagot niya saka ako pabirong sinuntok sa dibdib.

“5 minutes break” sabi ko saka ko siya niyakap.

“heh!” sagot niya na tinawanan namin.

we shared the night with love.

and I’ll share my forever to her.

Chapter 26

A:

two chapters todayyyy, mwaaaaa!!!

---

Calver’s P.O.V

“magugustuhan niya kaya ito?” tanong ko sa aking isip nang i-abot sakin ng Ale ang binili kong mga bulaklak sakanya.

ang isa ay para sa anak namin, dahil di ko na siya madadalaw oras na makapasok ako sa military training na inapplyan ko.

wala nang pipigil sakin dahil nakakulong na si Daddy, siya lang naman ang nagpunilit na pumasok ako sa kurso nang kagaya nila ate at kuya para mapalago namin ang kumpanya.

si Mommy naman ay kasalukuyang nagpapagaling sa hospital dahil sa nangyari kahapon.

kahit ako ay gulat sa mga nangyayari at sa mga nalaman ko. sa katunayan ay di ko pa maprocess lahat pero di rin nawala yung katutuhanang mahal ko si Aly… kahit sino pa siya.

tanggap ko siya kahit sino o ano pa siya… kung sakaling ako pa rin… at kung hindi ako, hindi na rin ako magmamahal. gugulin ko nalang ang buhay ko sa paglaban ng ating bayan dahil isa iyon sa gusto ko simula nung bata pa lang ako.

pipiliin ko na ring maging masaya at lumaya sa sakit.

pwede pa naman akong maging ulirang tito sa mga anak nila eh, diba? di ko na rin naman kasi nakikita ang sarili kong magmahal ulit.

sapat na sakin na naranasan ko iyong totohanang pagmamahal kahit sa ikli ng panahon lang. at kahit nasaktan pa ako roon. wala akong pagsisisi na minahal ko siya, handa rin akong piliin siya kahit sa mga susunod pang pagkakataon. kahit sa susunod na buhay pa yan.

she’s the only karma that I love…

nagmaneho na ako papuntang sementeryo. bumati muna ako nang magandang umaga sa mga magulang ni Aly saka ako umupo sa puntod nang anak namin. inilapag ko roon ang bulaklak saka ko siya sinindihan ng kandila.

“Hi baby, sana gabayan mo si Daddy sa training na inapplyan ko… di man kita mabisita soon pero wag ka magtatampo ahh… di naman kita makakalimutan… ikaw pa rin ang little angel ko, don’t worry, di na ako magpapasaway sa mommy mo… tatanggapin ko na kung sino ang pinili niya, bangungutin mo nalang minsan, haha” biro ko saka nagpunas ng munti kong mga luha… “pero kidding aside, kahit sino pa piliin ng mommy mo… masaya na rin ako, kung saan siya sasaya, handa akong pakawalan siya… handa na rin akong lumaya, pero di ibig sabihin nun na kakalimutan na kita ah, ikaw pa rin ang baby angel ko… ikaw at ikaw lang…” dugtong ko.

“wala ka na bang balak sundan?” natigilan ako nang marinig ang boses ni kuya si likuran ko.

“kung kay Aly ulit… pwede pa, pero kung hindi, wala na akong balak.” pang aasar ko rito dahilan ng pagngisi niya nang bahagya. kala ko napikon pero tahamik siyang umupo sa tabi ko.

bat mag isa lang to?

“where’s Aly?” tanong ko.

“may kausap sa labas kaya pinauna na ako…” sagot nito kaya tumango ako nang marahan at muling binalik ang tingin sa puntod nang anak ko, “good luck sa military training mo… mag-iingat ka dun” dugtong niya pa.

he still care for me, as always…

“ingatan mo rin siya…” wika ko. “naka abang ako sakaling maghiwalay kayo” muling biro ko dahilan nang mahihina niyang pagtawa.

“tatanda ka lang kaka-aantay dahil wala akong balak saktan yun” sagot naman nito.

atleast kampate ako na di siya masasaktan ni Kuya, minsan lang nagmahal si Kuya. sa buong kabataan niya hindi ko siya narinig na nag-gf. tanging si Aly lang ang alam kong nagustuhan niya.

“subukan mo lang, sa narinig ko dun sa pagdukot samin ni Daddy, alam kong di lang siya basta bastang babae, Goddess raw siya sa Arena… ano kayang ibig sabihin nun? bat sila natawag na mamamat*y tao?” takang tanong ko rito, dahil isa rin yun sa gusto kong maintindihan.

“isa yung madugong mundo, kung saan… nagpapat*yan para sa kanya kanyang rason” sagot nang pamilyar na boses sa likuran ko. napangiti ako nang makita ang binabaeng mahal ko.

naglakad siya sa puntod ng magulang niya saka siya nagsindi ng kandila roon.

umupo siya roon kaya bale nasa gitna nila ako ni Kuya.

“sumama ako dun para sa kapangyarihan at kagamitan upang maghignti sa pagkawala ng mga magulang ko. pintay sila nung lalaking nagpadukot sakin noon. kaya sinikap kong matutong makipaglaban, at dahil sa udyok nung babaeng pasimuno nang pagpat*y sa magulang ko… nakapasok ako sa Arena, natalo ko lahat ng kababaehan na naroroon kaya ako ginawang Reyna, simula noon ay nakakuha ako nang grupo, grupong nakakasama ko sa lahat ng laban ko sa buhay, sila yung mga tauhan kong kasama ko nung pinadukot ako ng Daddy niyo…” dugtong nito saka nagsindi ng kandila sa puntod ng anak namin.

“kaya pala ang lakas mo, di tuloy ako makapaniwalang nadukot ka namin” wika ko na tinawanan niya nang bahagya.

“wala akong rason para gamitan nang dahas nung sinugod ako ng mga kaibigan mo, bawat galaw ko tantyado ko lang para di sila mapat*y, dun ako natalo dahil di ko sineryoso yung pakikipaglaban sakanila.” aniya na ikinangiwi ko.

“pano ka naman naging goddess?” tanong ko pa, dahil sa pagkakarinig ko Goddess siya hindi Queen? sino kayang King niya dun? kung nalaman ko lang iyon noon, siguro isa rin ako sa nagbabalak maging King niya.

“walang nakatalo sakin sa 14 years kong naka upo bilang Queen, at dahil gusto ko nang magretire, kaya sa huling laban ko sa Arena, ideneklara ako bilang Goddess.” namamangha ako sa sinasabi niya, di ko man lang nakita na may ganun siyang pagkatao sa likod nang maamo niyang mukha.

“eh kung ikaw ang Queen, sino naman ang King?” tanong ko na dahilan nang pagtinginan nila ni Kuya.

nangunot ang noo ko dahil sa naisip, wag mong sabihing si Kuya ah? alam kong basagulero yan pero…

“wag mo nang alamin” si kuya ang sumagot saka siya inirapan ni Aly.

f*ck! mukhang tama ang naisip ko!

“kaya ba nandun ka nung dinukot kami? may maskara ka din nun diba?” tanong ko kay Kuya, dahil kuryuso na talaga ako sa tinginan nila.

“tsk, sumama ako dun simula nung nakilala ko sila Mike, rebelde si Mike, si Gil naman nangungulila sa magulang, kagaya ko… at sa kagustuhan kong maprotektahan kita, sumali ako roon para sa kapangyarihan at para mabihasa sa pakikipaglaban. gusto kong protektahan ka sa lahat ng gustong manakit sayo, bilang kuya mo.” ani ni kuya kaya hinarap ko siya.

ganun ako kahalaga para sakaniya.

“dun ko rin unang nagustuhan yung taong gusto kong makasama habang buhay” makahulugang wika niya saka nilingon si Aly. “di mo pa siya kilala, may gusto na ako sakaniya…” dugtong niya.

I felt guilty somehow, nagpa-ubaya siya nung panahong pinili ako ni Aly, dahil marahil ay ganun ako kahalaga sakaniya. well, lagi naman… kahit sa mga laruan niya noon… pinapaubaya niya sakin dahil siya ang panganay.

ngayon naiintindihan ko na kung bakit sa pagkakataong ito ayaw niya nang pakawalan si Aly, ang dami niya nang isinakripisyo noon, siguro sa pagkakataong ito, sarili niya naman ang pinagbigyan niya…

“planning to be one of the God of Arena, balak ko na ring magretire” aniya na ikinagulat ko pa.

so…

“ikaw talaga yung King?” gulat na tanong ko. tang*na King and Queen ng Arena tong kasama ko ngayon?

baka kung hindi ako kapatid ni Kuya ay matagal na siguro akong bumulagta sa kalsada nung nagustuhan ko iyong Reyna niya!

soon to be God pa siya, dahil marahil ay wala ring nakatalo sakaniya.

naalala ko tuloy yung panahong sinuntok niya ako nung nalaman niyang nam*tay yung anak namin ni Aly dahil sakin.

isang suntok lang yon, pero malamang tansyado niya lang rin yun.

pano nalang kung buong lakas niya talaga yung suntok niya? titilapon din kaya ako gaya nung sinuntok ni Aly noon?

ngayon palang nagsisisi na ako sa lahat ng kasalanan ko simula pagkabata ko, magpapakabait na talaga ako!

natigilan ako sa iniisip ko nang tumunog ang phone ko.

nagtext si Echo, kasama ko kasi siyang magti-training kaya sabay kaming babyahe bukas.

“sige Aly, Kuya… una na muna ako, salamat sa pagtitimpi niyo sakin” biro ko saka tumayo. “ah, ito palang bulaklak para sayo Aly… bilang sister-in-law, ayoko pang mamat*y” ani ko saka natatawang umalis roon.

“ingat!” sigaw ni Kuya kaya itinaas ko ang kamay ko para kumaway sakanila.

masaya ako para sa kanilang dalawa.

at sa pagkakataong ito, kami ay

malaya na…

Chapter 27

Aly’s P.O.V

natawa nalang ako sa inasal ni Calver nang magpaalam na ito samin. natakot ata sa mga nalaman niya.

“wala raw siyang balak palitan ka” ani ng lalaking katabi ko. inirapan ko lang ito saka nginisian.

“ganun talaga pag maganda” pang-aasar ko pa rito na ikinasama nang tingin niya sakin. “mommy, daddy, si Carl oh… seloso.” natatawang sumbong ko.

“you’re really good at teasing, huh?” aniya saka umiwas nang tingin. seloso talaga. HAHAHA

“mommy, daddy, baby, babalik na ako sa Australia sa makalawa, pero dadalaw dalawin ko pa rin kayo, so far… tapos na lahat nang gulo sa buhay ko… I’m finally free now, sana gabayan niyo po ako lagi… damay niyo na rin yung seloso kong boyfriend sa likod” natatawang sabi ko. tumayo na ako habang hawak ang bulaklak na bigay ni Calver.

“don’t worry po, I’ll protect and love your daughter til we met there…” wika ni Carl saka niya ako niyakap mula sa likod.

ede wow, lakas talaga magsalita nang isang to, masyadong halata.

“I love him more than he knows” I smiled sweetly to them… cause I mean it.

natahimik ang loko. ano? tagos ba? HAHAHAHA

nanatili kami sa ganoong posisyon hanggang sa naisipan na naming pumunta sa Arena para sa mas magandang future nang mga tauhan ko.

pagkarating namin roon ay agad silang yumuko bilang pagrespeto saming dalawa ni Carl.

umupo kami sa aming mga trono saka gumesture na umupo na rin sila.

hinawakan ko ang mikropono saka tumayo.

“as the Goddess of the Arena, gusto ko lang magpasalamat sa lahat nang dumalo sa pagpupulong na ito. kagaya niyo, sumali ako rito dahil sa isang mabigat na rason. iyon ay ang maghigante para sa mga magulang ko. at dahil tapos na ang laban ko, gusto ko nang lumaya sa madugong mundo. gusto ko nang mabuhay nang mapayapa.” wika ko na ikinatahimik nila. “alam kong lahat tayo nagnanais mamuhay nang mapayapa, kaya’t bilang isa rin sa pinakamalalaking tao rito sa Arena, napag usapan naming sirain na at buwagin na ang Arena” I pause nang magsimula silang mag-ingay at magtanong kung bakit.

“paano na kami kikita?”

“saan na kami pupulutin?”

“hindi pwede, paano na ang protection namin?”

ilan lang yan sa mga tanong nila ngunit gumesture ako nang manahimik na agad rin nilang sinunod.

“I know everyone of us needs the Arena to live, pera, protection, kabuhayan, kapangyarihan… pero ano nga bang silbi nang lahat nang iyon kung tayo naman ay baldado? sugatan? kulang ang parte nang katawan? at ang mas malala ay kung wala na tayong b*hay? maaring nakakasurvive tayo sa lahat nang laban, ngunit paano yung hindi nakakaligtas? bilang isa sa taong nawalan nang magulang dahil sa magulong mundo… alam ko ang pakiramdam kung bakit tayo lumalaban. pero mas masarap lumaban kapag alam mong makakauwi ka pa sa pamilya mo pagkatapos nang paghihirap mo.” dugtong ko na siyang nagpaaliwalas nang mga mukha nila.

“kaya’t napagdesisyunan namin na gawin isang kumpanya ang Arenang ito at lahat nang naririto ay bibigyan nang mararangal na trabaho upang magpatuloy ang lahat sa kanilang buhay nang walang buhay na kapalit… dahil ninanais naming lumaya tayo sa mad*gong mundo at mamuhay nang normal, maayos at marangal… dahil iyon ang nararapat sa atin.” wika ko na ikanaingay nang lahat.

napangiti ako dahil sang-ayon silang magbagong buhay.

“tunay ngang karapat dapat kang maging Goddess, Goddess A” wika nang MC. “MABUHAY TAYONG LAHAT!!!” sigaw nito na mas ikinaingay ng mga tao sa loob.

“I’m proud of you, my Goddess” ani ni Carl saka sinakop ang bewang ko. kinuha niya ang mikropono kaya’t tumahimik ulit ang mga tao.

“as the last King of the Arena, Gusto ko ring ipaalam sa lahat na lalaya na rin ako, gusto ko na ring mamuhay kasama ang babaeng mahal ko. I’ll now declare that I, the Black King… once become Black Prince, and now… the Black God of my Goddess…” anunsyo ni Carl saka ako hinalikan sa labi sa harap nang lahat dahilan nang muli nilang pagsigawan.

nag-init ang mukha ko dahil sa ginawa niya, mukha nanaman siguro akong kamatis ngayon, tngna! wala talagang pinipiling lugar tong lalaking to! sobrang clingy, jusko!

“SANA ALL!!!”

“WAITING SA LITTLE PRINCE AT PRINCESSES”

“SABI NA MAY RELASYON ANG DALAWAAA! BAYAD NIYO SA PUSTA NYOO!”

“KAYA PALA”

sigawan nila na nagawa pa talagang makipag pustahan sa relasyon namin, lalala! HAHAHA

“congrats, Queen” wika ni Asya saka ako niyakap.

“malaya ka na rin, Asya…” sabi ko. ngumiti siya sakin ngunit nag alangang magsalita…

“why?” tanong ko na ikinapula nang pisngi niya.

“uhm… pwede ba akong magpunta punta sa bahay mo dun sa isla?” nahihiyang tanong nito na mas ikinakunot ng noo ko.

anong meron sa isla at bakit gusto niyang pumunta punta roon? wala namn siyang kilala roon ah?

“k-kasi… naging mabait sakin sila Aling Anda at ang asawa niya… pinaranas niya sakin ang magkaroon nang magulang kaya… masaya akong nakilala sila…” wika niya na ikinangiti ko.

yun lang naman pala eh…

“pwede naman, masarap talagang magmahal sila Yaya, sila kasi ang nag alaga sakin simula nung mawala ang magulang ko kaya… para narin dagdag protection sakanila. for sure matutuwa sila… don’t worry, kahit doon ka tumira, hindi ako magrereklamo… halos kapatid na ang turing ko sayo… basta, mag-ingat kayo lagi roon, kapag may kailangan kayo, tumawag lang kayo… iyakap mo na rin ako sakanila” wika ko na ikinalaki nang ngiti niya at muli akong niyakap.

“salamat, Queen… wag kang mag-alala, hindi masasayang lahat nang itinuro mo saakin, at lahat nang ibinigay mo saakin… habang buhay kong tatanawin iyon” aniya.

“Queen nanaman… call me by my name, magkaibigan tayo, hindi mo na ako amo…” wika ko. masaya niyang inalis ang pagkakayakap saakin saka tumango.

tumunog ang phone ko kaya agad ko iyong tiningnan.

Kuya Aris:

wag magpagabi, uwi agad when you’re done dating.

napangisi ako nang mabasa ang chat ni Kuya. protective masyado eh kapatid lang din naman ng nililigawan niya ang boyfriend ko.

me:

oo na pauwi na.

Chapter 28

A:

three chapters tonightttt, pampalubag loob sa tagal mag update hahahaha, enjoyyyyy!!!

---

Aly’s P.O.V

kakatapos ko lang mag-impake ng mga gamit ko dahil flight na namin mamaya, ngayon lang nakapag impale dahil kahapon ay kinausap ko lahat nang tutulong sa pagtayo nang kumpanya.

bawat naki-isa ay binigyan ko nang gagawin para lahat makakuha nang sapat na sahod. para na rin mapabilus ang pagtayo noon.

marami ang naiwan at may mga umalis din lalo na yung ibang staff na mayayaman dahil matagal na raw talaga nilang gustong lumaya, hinayaan ko na lang din dahil may mga edad na rin sila. yung mga may pangangaylangan talaga yung nanindigang magtratrabaho sa kumpaya kaya kung susumahin ay marami rin talagang naiwan.

may mga nakadeal na rin akong mga magseseminar sa paggawa nang mga laruan at mga damit dahil iyon ang nagustuhan nilang trabaho. bukod roon ay meron rin kaming lugar para sa mga gustong matuto nang self defense, dahil iyon naman talaga ang hinahanap ng katawan namin. pero para mas maging makabuluhan ang bawat pagpatak ng dugo sa katawan namin. mas mainam nang mapalawak ang kaalaman namin sa pakikipaglaban bilang protection ng sarili, hindi na para sa pagpat*y.

nakakatuwa na naingganyo ko silang magbagong buhay dahil mas masarap nga naman talagang mabuhay nang mapayapa.

marahil ay may mga madidilim kaming rason kung bakit kami napunta sa madugong mundo, pero hindi pa huli para samin ang magbago…

lahat naman nagkakamali, mabigat man o hindi, ang importante ay natututo tayo sa bawat pagkakamaling iyon.

no one’s perfect, but we can still be the best version of who we are.

“bagal talaga gumalaw nang mga babae” pang-aasar nang lalaking kararating lang sa kwarto ko. “ako na niyan…” amba niya sa malita ko saka iyong hinila.

parang yan lang, kala mo talaga isa ako sa mahihinhin na babae eh. kung itrato ako kala mo di niya alam na nakikipagbugb*gan ako sa arena.

pero honestly, kala ko talaga cringe yang ganyan, bitter lang pala talaga ako nun. kasi while experiencing it now, parang ansarap palang may clingy na boyfriend.

tunog manhater kapag sinabi kong sa una lang naman yan. pero knowing Carl? from being a good son, a good brother, kung di ko nga alam na basagulero rin siya, I can say he’s really that gentleman.

ganon ko siya tingnan, malabo para saking isipin na magloloko siya dahil sa tagal kung nawala, hindi siya naghanap. kumbaga, kampante ako na hindi siya gagawa nang alam niyang ikakasira namin.

ayokong magsalita nang tapos, pero sana nga…

nahinto nalang ako sa pag-iisip nang may dumamping labi sa labi ko.

“what’s bothering you?” tanong nito saka iginiya ang buhok ko palikod sa tenga ko.

“wala inaalala ko lang baka may maiwan akong gamit. mahirap na ang layo nang Australia kung babalikan pa di ba? yung nga gamit mo ba? anjan na?” wika ko saka pinatay ang ilaw sa kwarto.

tumango siya saka hinawakan ang kamay ko. hinayaan ko nalang at isinara na ang pinto.

kunti lang naman mga nadala kong gamit dahil one month vacation lang dapat talaga yun. kung di umeksena yung tatay nila ede sana nasa Australia na ako ngayon.

pero siguro kung di nangyari ang lahat nang to, wala ako sa mga kamay ni Carl ngayon. baka kahit sa mga oras na to ay hindi ko pa rin siya boyfriend.

na-prove lang talaga sakin na lahat nang nangyayari satin ay may rason.

dahil wala ako sa lugar na to kung hindi nangyari lahat nang ito.

naging mapait man ang kahapon ko pero nasusuklian na iyon nang saya ngayon… kasama ang mga minamahal ko ngayon.

tumingkayad ako nang huminto kami sa sala upang abutin ang labi ni Carl. dahil isa siya sa mahal ko ngayon. at kung papalarin ay mamahalin ko habang buhay.

“hep, hep? kayo na ba?” agad ko siyang natulak nang marinig ang boses ni ate Cha sa gilid. gagi kala ko walang tao! f*ckkkk!

“a-ah… andyan po pala kayo ate” utal na sabi ko saka lumapit sakanila ni kuya.

“sinagot mo na?” tanong ni Kuya na ikinaputla ko, di pa nga pala nila alammm! ayan kasi anlandi, di mapigilan ang labi!

tumango ako kasabay nang pag-init ng mga pisngi ko.

“sure ka na ba jan? pano si Calver?” tanong naman ni Ate Cha.

“ahh… matagal na po kaming tapos, saka napag-usapan naman na po namin iyon. alam niya na rin po ang samin ni Carl.” sagot ko saka nilingon ang may-ari nang kamay na sumakop sa bewang ko. nginitian ko siya saka muling humarap kay Kuya.

“Kuya si Carl po, boyfriend ko…” pormal kong pakilala sakaniya na agad namang naglahad nang kamay ang isa.

“maasahan ba yan? di ba yan katulad sa kapatid?” tanong ni Kuya na ikinataas nang kilay ni Ate Cha.

“may problema ka ba sa mga kapatid ni Calver?” tanong ni ate cha na ikinalambot ng pustura ni kuya.

natawa ako nang bahagya dahil sa agad nitong paglapit kay ate.

“may sinabi ba ako? tanggap ko na nga eh” aniya saka inabot ang kamay ni Carl, pilit na tumatawa pero alam kong mahigpit ang pagkakahawak niya sa isa, ngumiwi yung mukha ehh… gustuhin ko mang maawa pero nangibabaw ang halakhak ko.

kasi namannnn, i can’t imagine him being like that! HAHAHAHAHA kilala ko siyang masiyahin noon, lalo na samin.. pero sa iba? ewan ko nalang talaga, parang pinaglihi sa ampalaya sa sobrang suplado eh… kaya seeing him acting like that makes me think kung si Kuya pa ba talaga yan? parang maamong tupa sa harap ni ate Cha eh…

ganyan ba talaga epekto pag inlab? HAHAHAHA

Chapter 29

Aly’s P.O.V

kanya-kanya kaming order nang pagkain pagkatapos naming pumasok sa isa sa pinakakilalang restaurant rito sa Sydney, Australia. pagkalapag kasi namin nung isang gabi ay kunting drama lang naman iyon, normal sa mga babae. kinabukasan naman ay may inasikaso si kuya kaya nagpahinga muna kami sa bahay. ngayon lang natuloy ang gala. date sana namin to ni Carl kaso nakidouble date sila Kuya, magpapaiwan ba ang dalawa naming magandang kapamilya? syempre hindi kaya heto kami sama sama, date pa ba to o reunion? kidding haha. 3:40 na nga kami nakarating rito sa tagal naming mag-ayos, pero okay lang… mas maganda raw talaga gumala rito kapag gabi sabi ni kuya.

“ang mamahal talaga rito nak” as usual, si tita. sa katunayan kung titingnan sobrang mahal ng produkto rito. pero worth it naman lalo na kung kagaya nitong salo salo. para samin, mas walang katumbas yung saya kapag buo kami.

siguro isa rin yun sa natutunan ko nung nawala ang mga magulang ko. ang maging appreciable sa lahat nang meron ako. hindi pera, kundi yung mga taong naandito parin para sakin.

“Well, money is made to be spent.” biro ni kuya na ikinatawa namin nang bahagya. totoo naman kasi, nagagawa nga naming maglaan ng pera para sa iba… sakanila pa kaya?

kung susumahin, mas malaki pa nga ang naging sacrifices nila para samin kesa sa nabibigay namin ngayon sakanila.

we all know that women sacrifice a lot simula sa pagbubuntis, panganganak, at hanggang sa pagpapalaki ng bata. lalong lalo na yung mga single mom at full time house wife.

bonus nalang talaga kapag may responsible father. yung tutugunan lahat nang hindi sakop ng ina. katuwang bilang isang pamilya.

we all deserve a

man.

nag-umpisa nang magserve nang pagkain kaya nag ayos na kami para magsalo salo.

Carl cut a piece of steak and put it in my plate. he smiles at me before cutting another piece for himself.

ramdam ko ang pag-init ng mukha ko dahil roon. kakasabi ko palang na we deserve a man, meron na nga pala ako sa tabi ko.

sa kakaganyan niya sakin, ako nalang ang tumitiklop.

kuya did the same to ate Cha but it looks normal to them. parang routine nalang nila iyon. habang ako, di pa nasasanay… kinikilig pa rin. kung tutuusin bare minimum to eh, but experiencing it really hits different.

after naming kumain ay dumeretso kami sa parke katabi nang museum of contemporary arts. kita rin mula rito ang malawak na harbour na puno nang nagkalat na ferryboat sakay ang mga Australian maging mga turista na kumukuha nang mga litrato sa paligid. sa likod nang museum ay kita ang kalahati nang isa sa pinakamagandang tulay rito sa Sydney, at sa kanang gilid naman ay naroroon ang isa sa dinadayo rin rito, ang Opera House.

“that is the Harbour bridge, mas maganda yang panoorin kapag hapon hanggang gabi.” paliwanag ni kuya.

matagal ko nang naririnig ang mga yan kaso di naman ako gala, umiikot lang ako sa Darlinghurst. si kuya lang talaga ang halos alam lahat ng lugar rito dahil business man, plus single siya noon… mga businessman pa mga kaibigan niya kaya panay sila ikot.

puro rin sila lalaki kaya di ako sumasama sakanila. kung di lang siguro nagkaasawa mga kaibigan niya, for sure magkakasama pa rin sila hanggang ngayon. kaso ayon, sa ganyang edad, 27 pataas? dapat lang talagang lumagay na sa piling ng mga asawa, haha.

may crush ako nun si Kuya Lachlan, pure Aussie. sobrang puti, hazel eyes and perfect jaw. siya pinaka pogi sakanilang anim nila kuya. no bias, si kuya kasi medyo kinulang sa height… pero kung lahi lang naman pag-uusapan di magpapahuli ang pamilya namin, yun nga lang… kulang lang talaga sa tangkad.

pero broken pa ako nun kaya hanggang crush crush lang ako at takot pa mag commit ulit.

bumukas lang siguro yung puso ko nung maiparamdam na sakin ng selosong to ang pakiramdam na may halaga ako, na karapat dapat akong mahalin… kahit ano o sino pa ako.

nakilala niya ako bilang bakla, pero minahal niya ako. nagawa niyang iwanan ang magulang niya para sakin.

i know ang selfish pakinggan na piliin yung mahal mo over your family.

pero magkaiba kasi yung pinili yung magulang kasi toxic yung partner, kesa piliin yung magulang kahit toxic sila kasi magulang nila sila.

kumbaga iyon ang pinagkaiba nila ni Calver.

isa sa rason kung bakit pinili ko siya.

“let’s try those Daddy” suhestyon ni Elle habang nakatingin sa mga ferryboat.

“later baby… I already bought a ticket” sagot ni kuya saka pinakita ang mga ticket na nasa pitaka niya.

wow, ready siya… smell something fishy…

kala ko ba busy siya kahapon? kelan siya nakabili niyan?

nagkatinginan kami ni Carl nang i-abot niya samin ang ice cream na binili niya sa likurang bahagi namin.

nginitian ko siya nang tumabi siya sakin, “thank you” ani ko saka inihiga ang ulo sa balikat niya.

“cutiee” commento ni ate Cha matapos niya kaming kunan nang litrato. oo nga pala, kanina pa yan siya nagpipicture.

hinayaan lang namin dahil bonding na rin namin ito.

“here” aniya nang lumabas na yung pic na agad naman naming kinuha.

t*ngina, ang ganda nang pagkakakuhaaa!

“photogenic naman masyado tong lalaking to” pang-aasar ko kay Carl saka siya pabirong siniko sa tagiliran.

“why? you just realized it now?” sagot naman nito na inismiran ko. palaban eh.

“yabanggg, parang dati lang uhugin pa yan eh” pang-aasar ni ate Cha na ikinatawa namin.

t*ngina! yung classy looking ni ate Cha, may lukaret side rin. HAHAHAHAHAHAHAHHAHA

“I was only 5 that time.” nahihiyang sagot naman ni Carl saka sumubo nang ice cream at nag-iwas nang tingin. mas kita tuloy yung namumula niyang tenga.

HAHAHA I can’t stop laughing… sinamaan niya tuloy ako ng tingin. sinubukan kong itago ang tawa ko ngunit hindi ko talaga kaya dahilan nang paglabas rin ng tawa nyang may kasamang inis. minumura na ata ako sa utak niyan. magtiis siya. minahal niya ako eh🙈

Chapter 30

Aly’s P.O.V

“ang gandaaa” sigaw ng mg luka nang makita nila ang ganda ng paligid rito sa gitna nang harbour. kasalukuyan kasi kaming nasa harbourboat na nirentahan ni Kuya para mas makita raw namin ang buong ganda nang sydney.

nakipag vc naman ang apat na luka luka nang ikwento ko sakanila kung nasaan kami ngayon. para daw kunwari kasama namin sila.

pinapanood namin ang color nang sunset rito na lumilikha nang paghalo halo nang color orange, puple, lavander, and dark violet sa kalangitan. kulang nalang ay may lumitaw na aurora rito ehh…

“iba talaga kapag mayayaman ang gumagala… samin kahit boracay, aabutin pa ng 5 taon kakaintay sa reunion. minsan di pa natutuloy” usal ni Aya na ikinatawa namin.

“tapos kahit magbabad yan jan, di iitim yan. ako rito sa isla, ilang araw palang sunog na ang balat” usal naman ni Asya.

“di talaga iitim yan, may magtatakip nang sinag nang araw oh…” biro ni Cloe habang nakaturo ang ngusi sa lalaking nakahiga sa balikat ko. ewan ko ba, bat naanjan yan. sinasadya niya bang ipakita sa mga kaibigan ko yung clingy side niya or binabakuran ako kasi ex manliligaw ko ang asawa ng kaibigan ko? natatawa nalang talaga ako sa pagiging territorial niya, di siya vocal pero mashadong halata. ako naman si lukaret, kinikilig din… HAHAHA

“di ka lang makarelate kasi di ka makagala… bantay sarado nang asawa” pang-aasar ni Kate na ikinalabas ni Mike sa camera.

“nananahimik yung tao idadamay niyo, di ko pinipigilan yan… bawal lang talaga” makahulugang sagot nito saka siya pinandilatan nang mata ni Cloe.

nangunot tuloy ang mata ko…

“why? may bata na ba??” tanong ko rito na ikinalaki nang mga mata nito.

“kasalanan mo to ehh, kung ano ano kasi nireregalo mo sakin!” sagot ni Cloe at saka nagtago sa camera.

“totooooooo??” sigaw ng dalawang lukaret habang si Aya naman ay tahimik lang pero nakangisi, di kasi siya makulit eh… pero okay na yun para naman balanse kami, sa kakulitan ni Cloe at Aya, jusko taob ang barko kung naandito sila. syempre makulit din ako eh. tatlo laban sa dalawa? ewan nalang talaga haha.

“oo, 1 month na” sagot nito na mas ikinalaki ng ngiti ni Mike.

“congrats” bati namin. “may rason ako para umuwi jan” dugtong ko.

“dapat talagang walang absent sainyong apat, ninang kayong lahat… ninong naman mga boyfriend niyo.” aniya.

“so si Carl lang ang ninong” biro ko na ikinangiwi ng tatlo.

“aray ahh, pinamumukha pa talaga??” react ni Aya saka umaktong nasasaktan.

“di teh, may nalaman ako” makahulugang wika ni Cloe na ikinatutok namin sakanya. “bumigay na ang isa jan” dugtong nito na ikinatago ni Kate.

“halaaaa so sinooooo??? yung Xyrus na ba?” masayang tanong ko na ikinangiwi ni Kate.

ay, hindi ba?

“friends lang kami…” sagot ni Kate.

wag mong sabihing si…

“baby, the food is ready…” isang boses nang lalaki ang nagpatahimik samin.

“tehhhhhh!!! bakit di kami nakatunogggg!” sigaw ni Aya.

“alam ni Asya, nakita niya lahat” pagsuko ni Kate.

wala na rin naman siyang takas dahil walang lihim na di nabubunyag sa gc na to.

“oo, nakita ko pano nagmaka-awa” pang-aasar ni Asya na mas ikinapula ni Kate.

binabawi ko na, lukaret din pala ang isa.

“wala tong grupo na to, peykprends, bat may mga ganyan na kayo? buti nalang kami ni Asya, kambal nga talaga tayo Sissy” maktol ni Aya na tinanguan naman ni Asya.

“pano ka magkaka boyfriend eh tutok ka sa pagiging ulirang teacher mo, try to flirt din minsan…” suhesyon ko na ikinatango nang iba.

“oo na, nagpaconsulta na nga ako para sa contact lenses gaya nang sabi mo… gusto ko rin naman magka-anak, pero saka na, kapag nakapasok na ako sa public school. para naman may pambuhay ako sa anak ko soon” aniya.

“I’m really amaze of your maturity Aya, kasi kahit childish ka samin pero kapag serious topic angtalino mo lalo na kung pano mo imanage iyon” manghang turan ko dahil iba talaga siya mag-isip, super matured.

no wonder, kaya siguro wala siyang napipili for now kasi may standard siyang pinanghahawakan, which is really needed lalo na sa kababaehan.

every man have their ideals, so it’s fair to a woman to have their standards.

pero kung sino man bibihag sa puso niya, siguraduhin niya lang na hindi iiyak yan. siya pinaka fragile samin. di ako papayag na mata niya lang ang iiyak.

kahit kay Asya, alam kong malakas yan, pero… handa akong malantayan ulit ng dugo, oras na may manakit sakaniya.

natahimik kami nang magputukan ang firework displays sa kalangitan.

gsgiiiii, ang gandaaaaa! kaya pala sabi ni kuya mas maganda manood rito kapag gabi eh… kasi may paganto! f*ck… may mga paheart heart pang shape… ang galing, dati napapanood ko lang to eh… ganto pala siya kaganda sa personal.

inilapag ko kay Carl yung tablet na gamit ko sa pag-vc ng mga luka saka tumayo para lasapin ang ganda nang fireworks display… akala ko nga tapos na nung magumpisa nang huminto sa pagpapalipad nang fireworks, pero muli akong namangha nang sinundan iyon nang mga ilaw sa langit.

para siyang mga bilog na ilaw na lumilipad at gumagawa nang mga shapes sa langit. nagpatuloy ako sa panonood hanggang sa mapalitan iyon nang mga letra.

nagsilabasan ang munting mga ingay sa ibat ibang lugar sa paligid nang mabuo ang salitang…

“I HAVE LOST YOU MANY TIMES”

“I’M NOT VOCAL, BUT HEAR ME OUT…”

“I’M READY TO TAKE YOU”

“FOR THE REST OF MY LIFE”

“

MY GODDESS…

“

“WILL YOU

MARRY

ME, KIM ALY ROXELLE?“

Natulala ako sa nabasa ko… gsgiiii!!! tama ba tong nababasa ko o baka nakatulog ako kanina habang kausap ang mga luka luka?

bilang lumiwanag sa likuran ko na dahilan nang pagtinginan ng mga katabing boat samin.

nasa utak ko na ang nangyayari kaya marahang akong lumingon… hindi nga ako nagkamali, nakaluhod si Carl habang nakahawak sa isang maliit na box na may lamang singsing. nanginginang ang kanyang mata na animoy nagungusap saakin.

nanggilid ang mga luha ko dahil sa kakaibang nararamdaman ko. di ako makapaniwalang totoo to…

na darating ako sa ganitong yugto nang buhay ko. ang makilala ang lalaking mamahalin ako… at tatanungin ako nang ganito…

“I-I’m willing…” tanging nasagot ko kasabay nang pagbagsakan nang mga luha naming dalawa… tumayo siya at saka isinuot ang singsing sa daliri ko saka ako niyakap nang mahigpit.

“I-I really can’t say it loud, but hoping those

drone shows

shout it clear…“ aniya saka ako hinalikan sa noo. “I love you Aly…” aniya saka ako hinalikan sa labi.

tumagal iyon nang ilang sigundo bago niya ako pinakawalan. nginitian ko siya saka idinampi ulit ang mga labi namin.

“ Mahal din kita , Carl

Inrell

Drevion “

---

A:

edeeee wowwww talagaaaa, maiingiit nalang talaga ako sa pinaggagawa ko🥹

Chapter 31

A:

twooo

chapterssss tonightttt!! enjoyyy, mwaa!!!

---

Aly’s P.O.V

“g*gi ka, sikat na tayo sa social media!” impit na wika ko kay Carl habang nag-iinit ang mukha ko matapos mag viral nang ginawa nyang proposal dun sa Sydney… di ko rin inexpect na may plano siyang ganon. as in, ang out of the blue nung nangyari… na kahit ako ay di pa rin naniniwalang nangyari yun.

i mean, si Carl to, ohh!

dati

gay thing

pa tawag niya sa mga ganyan pero now… he even proposed to me, at sa public pa talaga?

“I’ll do it many times just to show to you what i can’t shout” he replied and faced me. mas lalo tuloy akong namula dahil sa posisyon namin ngayon.

nakahiga ako sa kama habang nakatingin sakaniya habang saiya ay nakatagilid sa kama habang nakatukod ang kamay niya sa baba niya. lumabas tuloy ang biceps niyang natatakpan nang manggas ng shirt niya.

“di mo nga sinigaw, ipinakita mo naman sa buong mundo” pagtataray ko saka ibinalik ang tingin sa phone ko. syempre maangas ako eh, walang marupok sa pamilyang to…

ket deep inside gusto kong magtitili at magtatalon dito sa kama.

kalma self, you’re not a teenager anymore, turning 25 kana.

he chuckles and he pulled me closer to him playfully.

“I’m greatful you said yes… I-I know it’s too early but I’ve waited for this day to happened” he said hoarsely and hug me tight.

“I never dreamed about this before… kasi growing up? all my dream is to get Revenge; to seek for justice… kung totoosin nga di ko talaga deserve to eh, I’m aware that I’m a bad person… but you made me feel special, Carl… you made me valuable sa kabila nang mga kalawang sa pagkatao ko. ikaw lang ang gumawa sakin nun… kaya mahihiya ang “oo” ko sa lahat nang pinaramdam at ginawa mo para sakin.“ wika ko saka idinampi ang palad ko sa pisngi niya. “binigyan mo ko nang rason para magmahal ulit…” dugtong ko saka idinampi ang mga labi ko sa labi niya…

nagulat pa siya pero tumugon rin kalaunan.

“seemed thirsty?” he teased as we both gasp for air. I don’t know, but I’m hot right now…

I tried to kiss him again but he refused it.

“behave yourself baby, nasa kabilang kwarto lang sila ate…” he warned, but… i only chuckles. it’s noiseproof, no one can hear us behind those walls.

itinulak ko siya pahiga sa kama saka ako pumatong sakaniya.

kita ko ang gulat sa mga mata niya at ang pagbaba nang adams apple niya na simbolo nang paglunok.

i smirked playfully, “why? are you afraid they might have heard us?”

his ear blushes and look away, “k-kakakuha ko lang ng loob ng kuya mo…” sagot nito.

“wow ha? may kinakatakutan pala ang King ng Arena?” pang-aasar ko rito na mas ikinapula nang tenga niya. “kala ko pa naman matapang yun… maybe I’m wrong?” dugtong ko na ikinakunot ng noo niya at muling tumingin saakin. he placed his hands in my waste and grab me closer to him. he smirked and pull me even closer.

“I also never thought that the Queen who seems distant before is a perfect temptation now?” aniya dahilan nang ako naman ang mamula, pero… hindi ako nagpatinag.

“is it effective?” I asked, trying to tease him more.

“ask the one below” he answered na mas nagpapula sakin.

g*gi?? mas lalo akong nag-iinit sa mga linyahan niya. I mean, ako yung nang-aasar pero… parang ako yung tinatamaan.

bahala na!

i slowly pull myself up and then sat between his legs. shocks, may matigas nga!

“kapag tayo narinig…” aniya pero wala na yung takot sa mukha niya, mas nangingibabaw ang pagpungay ng mata niya na parang nang-aakit na rin. itinaas niya ang mga kamay niya tungo sa likod nang ulo niya saka humiga roon. lumabas tuloy ang biceps niya kasama na ang malinis niyang kilikili.

malinis talaga siya sa katawan, ni walang buhok sa kilikili niya. maputi at makinis… mas… nakaka-akit… >///<

ang sarap ng mapapangasawa ko…

hinawi ko ang buhok ko palikod dahil syempre, hindi ako magpapatalo… maganda rin naman ang mapapangasawa niya.

“what if… this room is noiseproof?” makahulugang tanong ko.

“kaya ba malakas ang loob mo?” tanong niya pabalik na ikitawa ko nang bahagya.

“ayaw mo bang gumawa nang flower girl natin? or a ring bearer?” tanong ko pa.

“gusto mo na ba? di ka ba uminom ng pills ngayon?” tanong niyang bakas ang pagka-interesado. natawa tuloy ako saka umiling. “can we? I-I mean… I’ll respect you… if you still don’t want a baby, I can wait…”

“oo na, green flag kana… pero, bastusin mo din ako minsan… haven’t you heard about a woman’s cycle? especially that ovulation?” tanong ko rito.

“yeah, but… nag-o-ovulate pa din kayo kahit nagtitake ng pills?” he asked curiously.

umiling ako, “hindi… kasi napapatigil ng pills ang ovaries na mag-produced ng eggs. to prevent pregnancy. and according to my doctor, babalik ulit yung natural cycle namin within 2-3 months… kaya possible na magbuntis ako after that months..” sagot ko.

“eh bakit ka nag-oovulate ngayon?” tanong pa nito.

“as soon as we stopped taking the pills, our cycles continue… pero hindi ibig sabihin nun na kapag tinigil mo na eh magproproduce agad nang eggs yung ovaries, syempre it takes time… yun nga lang, tumataas na ulit yung libido namin… hindi ito totally ovulation, but nag-iinit lang talaga ako maybe because I stopped taking it nung may nangyari na satin… kaya nag-iinit na ulit ako nang ganito kalala” i answered.

tumango siya bilang sagot na naiintindihan niya na yung bumabagabag sakanya kasabay nang pagsibol ang ngiti sa mukha niya. ngumiti rin ako pabalik saka lumapit sa may tenga niya.

“wanna play?” i seductively asked and look at his eyes.

“whatever my goddess wants… I’ll obey” sagot nito.

🔞Chapter 32🔞

Aly’s P.O.V

I brought myself closer to him again and kissed him gently. humalik rin siya pabalik hanggang sa tuluyan nang naging mapusok ang galaw ng bawat isa.

iginiya ko ang kamay ko sa kanyang dibdib at ang isa ay nakatukod sa kama, habang ang mga kamay naman niya ay yumakap sa aking bewang.

lumipat ang kanyang halik sa aking leeg dahilan nang mahihinang buga ko nang hangin. tinatagan ko ang pagkakatukod ko sa kama kahit nanlalambot ang kamay ko sa bawat dampi ng kanyang labi sa balat ko.

I thought it I’m his first and second time palang namin ginagawa to… but why is it so…. go-no, it’s great… f*ck!

tanging halinghing ang nagagawa ko at di na magawang magsalita pa dahil sa kiliting nararamdaman ko sa bawat paghalik at pagsipsip niya roon.

bumaba pa sa balikat ko ang halik nito saka marahang ibinaba ang strap ng suot kong nighties gamit ang kanyang bibig. nakita ko pa siyang ngumiti nang bumungad sakaniya ang aking dalawang bund*k na agad dinapuan nang isa niyang kamay.

kagat labi akong naka angat dahil sa sensasyong nararamdaman ko nang simulan niya na akong sshin. marahan ang ginagawa niya ngunit mas binab*liw ako.

I’ll never thought he’ll be this wild.

ang sarap .

huminto siya sa ginagawa niya upang tanggalin ang kanyang suot na sando. lumebel rin siya sa pagkaka-upo ko at muli akong sinunggaban ng h*lik.

hinawakan niya ako sa bewang at marahang inangat iyon upang matanggal niya ang kanyang pang-ibabang saplot.

muling tumambad saakin ang kahabaan niya. tayong tayo ito at halatang gusto nang pumasok.

“I told you to behave, now look at him… he’s angry” aniya na nakapagpatawa sakin ng bahagya.

“galit na galit nga, haha” I teased back that made him chuckles.

“calm him, my goddess” aniya kaya hinawakan ko iyon. d*mn, dalawang kamay ang haba niya. “you’ll used to it” dugtong niya nang mapansin niya ang naging reaction ko.

“magugulat lang pero di magbaback out” sagot ko. anong akala niya susuko ako? “aaray pero di susuko” dugtong ko na muling ikinatawa namin. nabasa ko lang to sa mga comment sa internet, haha. di ko akalaing magagamit ko pala to sa ganitong eksena. g*gi.

“flirt” he murmured and kiss me again.

sinabay ko sa halik*n namin ang pagtaas baba ko sa kahabaan niya. isang kamay lang ang ginamit ko upang mas maigalaw ko nang maayos. habang ang isa kong kamay ay iginiya ko sa kanyang bato-bato sa tyan.

firm body? fine face? emotional intelligence? feels like I won the lottery.

“mmm~” He moaned as I slowly brought his length closer to mine. I gently rubbed it there bago inilapit ang mukha ko sa tenga niya.

“fill me, my king…” utos ko na ikinangisi niya.

“as you wish my goddess” sagot nito saka sinimulang ipinasok ang sakanya. di na ganun kasakit pero may kirot pa rin. tinatanggap ko lang dahil may kasama ring kakaibang sensasyon iyon nang itinataas baba niya na ako kahit di pa niya naipapasok lahat kanina. marahil upang hindi ko mapagtuunan nang pansin ang sakit.

effective siya dahil imbis sakit ang maramdaman ko ay mas nanaig ang sarap sa bawat pagtama niya sa laman sa loob ko.

marahan ang galaw niya at ninanamnam ang bawat hagod ng kahabaan niya sa loob.

di ko na alam ang gagawin ko dahil mas nabab*liw ako sa sa ginagawa niyang pagdahan dahan.

kung masarap ang mabilis niyang galaw nung una namin ay mas nakakabaliw naman ang mabagal dahil bawat galaw niya sa loob ay kakaibang kiliti ang nararamdaman ko. idagdag pa ang pagsagad niya ng kahabaan niya habang pinipisil ang malaman kong pang-upo.

sa ginagawa niya ay ilang sandali lang ay ramdam ko na ang aking likido.

“ malapit na ako… “ ani ko saka humawak sa balikat niya. “ f*ck… im… ughh~ “ namamaos kong wika nang tuluyan akong sumabog.

huminto siya sa paggalaw at hinayaan akong ilabas ang likidong dumaloy pa sa kahabaan niya.

“gasp my queen, we’re just getting started.” makahulugang wika nito saka ako inihiga sa kama… “don’t say i didn’t warn you” he added then he laid me down on the bed and played the second round.

di iyon nagtapos roon dahil inilalayan niya ako tungo sa bathroom upang linisin ang katawan namin.

nang mabuksan niya ang shower ay inipon niya ang buhok ko mula sa likod saka iginiya patungong sa gilid ko. akala ko inaayos niya lang ngunit hinalikan niya na ako sa leeg. mahina pa ang tuhod ko kaya’t itinukod ko iyon sa dingding upang makahanap nang support.

“did you take vitamins? mukhang di ka pa napapagod ahh” I teased.

“strong stamina… kinakaya ko nga ang ilang laban sa Arena, sa pagpapaligaya pa kaya sayo?” he answered.

tngna! oonga pala.

He lifted my hips a little before inserting his l*ngth again. nang maipasok niya lahat ay inumpisahan niya nang gumalaw nang mabagal.

marahan niyang hinila ang buhok ko papalapit sakanya at hinalikan ako sa labi. yakap naman ako nang isa niyang kamay upang magsilbing lakas ko.

ilang minuto kaming nasa ganoong sitwasyon habang pumapatak sa balat namin ang tubig mula sa shower.

ilang sandali pa ay naramdaman ko na ang pagbilis nang galaw niya at paninigas nang mga muscles niya as sign na malapit na siya.

at sa kanyang pangatlong pagl*bas ay sumabay rin ang paglabas nang panglima ko.

“satisfied?” nakangising tanong niya.

“mmm~, didn’t expect you to be this wild, Carl…” I confess, “parang di mo naman first time” dugtong ko para asarin siya.

“don’t over think it, it’s just an influence by those two kaya nakakanood nang ganun pero swear… I have no experience… just you… di rin naman ako na-attract sa iba eh… sayo lang… you’re

my Ideal

…“ he paused, “

my first and the last

“ he added.

Chapter 33

A:

two chaptersssss tonighttt, enjoyyy!

---

Aly’s P.O.V

It’s been two weeks since Carl proposed to me. hanggang ngayon hindi pa rin talaga ako makapaniwala, ilang beses ko na ring napanood yung video nang mga drones na umiilaw sa langit.

ewan ko ba, kinikilig pa rin ako hanggang ngayon. kaso may pangungulila na rin dahil 3 days na nung umuwi sila ni ate Cha sa pilipinas dahil sa trabaho.

gusto ko nga sanang sumama kaso may mga tabaho rin ako rito.

LDR tuloy kami ngayon.

minsan na nga lang din makapag usap dahil pagod na rin. it’s just… nakakatuwa lang dahil kahit gabi na, basta may time siya, nakikipag VC pa din siya just to update kung anong nagyari sa araw niya and bilang quality time na din siguro namin…

bakit porket ba 20+ na kami ay di na kami pwede magbebe time? wala namang nakasulat sa batas na bawal magpabebe ang mga nasa twenties na ang edad, diba? chariz haha.

next week pa kasi kami magkakasama ulit dahil isasama niya raw ako pagbalik niya sa America, yun naman daw ang sunod naming pupuntahan.

tatapusin ko lang muna ang mga kontrata sa modeling at endorsement ko. gusto ko kasi na wala akong maiiwang trabaho rito, lalo na balak rin naming magtravel sa iba’t ibang lugar upang sulitin ang panahong magkasama kami lalo na ngayong wala pa kaming anak.

after the wedding, balak ko na ring maging mommy… ulit.

I’ve been focused on working for seven years. pitong taong puro trabaho lang, kaya ngayon… gusto ko na ring magkaroon nang pamilya.

ready na ako… gusto ko nang maranasan ang pagiging ina na ipinagkait sakin noon.

kung babae, dapat kamukha ko… at kung lalaki, kamukha ni Carl.

haysss, namimiss ko na tuloy siya… yung mga ngiti niyang labas ang perpekto niyang mga ngipin, g*gi, isa iyon sa nakakagwapo sakaniya. idagdag pa ang mga nagkikislapan niyang mata tuwing magkikita kami.

bonus nalang yung firm niyang katawan. ahhh!

“done, Lady A… gorgeous as always…” ani nang glam ko after nila akong ayusan. nginitian ko sila isa isa saka ako bumalik sa shooting area kung saan ang set. tinuruan ako nang kung ano anong pose nang movement coach na agad ko namang sinunod.

fasion modeling and endorsement ang ganap ko rito sa Australia. kinuha ako nung mapakilala ako as the heir of the mall, kaya kandarapa silang kunin ako para makapasok sa kumpanya namin at makabenta nang products nila. bukod sa nagustuhan ko ang ganitong trabaho at minahal ko rin ito dahil isa ito sa mga kinabisihan ko nung mga panahong nangungulila pa ako.

dito ako natutung mahalin ang sarili ko at ibalik ang confidence ko… dati kasi halos ayokong makita ang sarili ko, sa mga mata ko ay ampangit pangit ko na tingnan, may mga sugat pa ako dahil sa mga hiwang ginawa sakin nung operahan ako, sugat rin galing sa pakikipaglaban. nangayayat rin ako dahil di makatulog kakaiyak sa nangyari sa unang anak ko…

peripartum/ postpartum depression daw sabi nung therapist ko lalo na natrigger iyon nung makunan ako… pinababa nun yung confidence ko, napabayan ko rin ang sarili ko…

laking pasasalamat ko nalang na hindi ako sinukuan nila tita, pinatherapy nila ako hanggang sa manumbalik ang dating ako, kasabay nun ang pagkawala rin ng mga sugat ko, paunti unti hanggang sa tuluyang naging peklat, pinalaser ko na rin para mawala na talaga nang tuluyan yung lahat nang bakas nang masakit kong buhay sa pilipinas.

hanggang sa nakakasuot na ako ulit nang mga damit na kinulang sa tela.

gaya nang suot ko ngayon. offshoulder maroon dress na butas sa bewang to empasize my curve. isa sa mga damit na sinuot ko now para i-endorse.

bagay na bagay sakin, dahil may pumuti ako at hulmang hulma sa katawan ko. parang may naiisip na nga ako araw kung kailan ko to gagamitin eh.

di rin naman ako pinagbabawalan ni Carl sa mga susuotin ko at siya pa mismo ang kauna unahang pumupiri sakin. isa pa wala rin naman daw makakabastos sakin dahil kilala niya ako, baka raw mas mag alala pa siya sa magtatangka ng masama sakin.

well, sabagay… Goddess nga pala ako, haha.

ilang damit pa ang sinuot ko bago tuluyang matapos ang photo shoot.

mga 5 ako naka uwi samin kaya nakapagpahinga pa ako nang two hours bago magpaturo kay tita sa mga lutong kusina.

i badly wanna learned dahil nakakahiya naman kay Carl kung ganda lang ang ambag ko bilang asawa niya, diba?

mga 5 days na ata akong tinuturuan, at natututo naman ako, tuwing dinner ako na ang nagluluto at masarap naman daw lalo na pag sabaw or gata, pag may ginigisa kasi minsan nasusunog ko pa yung ingredients dahil takot pa ako sa mantika.

na para bang di ako nagkakanda sugat sugat kapag nakikipaglaban.

ewan ko rin ba, sa mantika lang pala ako titiklop. pero para sa future family ko naman to kaya go lang no.

after ko magluto ay nagsalo na kami sa pagkain.

“handang handa na maging asawa ahh” pang aasar ni tita na nakapagpangiti sakin.

di ko naman matatago dahil wala namang ibang rason, haha.

“yang ngiti ngiti mong yan, siguraduhin mo lang na di ka na iiyak ulit. dahil ako mismo bubugbug dun oras na saktan ka niya.” my protective brother said.

kala mo talaga masasaktan ako ni Carl eh.

pero ayokong magsalita nang tapos. kahit nga ang pinakamatamis na chocolate pumapait eh.

pero subukan niya lang…

“we’ll see…” panunuya ko saka sumubo nang pagkain. “para namang di kapatid ng girlfriend mo yung boyfriend ko, haha” pang aasar ko pa na sinamaan niya naman nang tingin.

“pero kapatid rin nila yung ex mo” aniya na ikinatawa ko nang bahagya.

“i know, i know… ikaw pa din talaga yung over protective kuya ko. I’m really grateful to have you kuya… and no worries, i can handle myself now” i assured him na ikinakalma niya.

“I’m home!” sigaw ni Elle mula sa sala at dumeretso sa kwarto niya. galing party ng kaibigan niyang nagbirthday ngayon kaya di na ata siya sasabay sa pagkain.

di pa nga sana papayagan ni Kuya Aris pero pinasama ko. yun nga lang may curfew. di ko na sinaway dahil para sa kaligtasan rin naman ng bata. lalo na ngayon malapit na siyang grumaduate.

di ko pa nga alam kung saan niya gustong mag aral dahil kami ni Carl ay sa pilipinas gusto magsettle. sasama din daw si tita kasi mas gusto niya roon dahil mas malapit daw sa puntod ng mga magulang nila. lalo raw at tumatanda na siya, humihina na rin ang tuhod niya kaya mas mahihirapan na siyang bumyahe once palabas at balik sa pilipinas kung bibisita siya sa araw ng mga pat*y.

yun nga lang, mas gusto kasi ni kuya Aris dito sa Australia dahil dito ang main nang company namin. ayaw niya ring mawalay sa anak niya kaya paniguradong hati ang desisyon nila.

bawal akong manghimasok dahil ama ang nagsasalita, kahit naman dati akong masamang tao ay may kinakatakutan pa rin naman ako…

kaya ang tanging magagawa ko nalang ngayon ay tanggapin ang magiging desisyon ni Kuya.

Chapter 34

Someone’s P.O.V

“may pinuntahan lang ako…” i said before i ended the call.

I drive straight to the condo na pag-aari ni Carl. I know ayaw niya akong pumunta rito pero gusto ko siyang makausap…

ikakasal na raw siya… at hindi man lang naka-abot sakin. marahil ay ayaw niya akong pumunta roon kaya tinago niya.

masakit… pero may dahilan naman siya kaya ayaw niya… gusto ko lang magkaayos kami kahit di niya ako papuntahin.

alam kong mahirap ibalik ang tiwala, pero ang mas mahirap tanggapin na itrato niya ako bilang hangin… na parang wala kaming pinagsamahan noon…

ang sakit sakit para sakin…

“tuloy po kayo maam, antayin niyo nalang po si Sir…” utos sakin nung guard bago ibigay sakin yung susi. nagtaka nga ako kung bakit ako pinatuloy kahit wala naman siya g alam na darating ako. or maybe he’s expecting someone to go here, napagkamalan lang siguro ako…

pero okay lang, ang importante ay makapasok.

may kalakihan rin tong bahay at two floors na rin. tama na sa nagsisimulang pamilya palang. pagkapasok ko ay tumanbad sakin ang madilim na sala. lahat ata itim, gray, at white ang nakapalibot dito, tanging light brown lang ang nagsisilbing matingkad na kulay.

di pa rin siya nagbabago, yan pa rin ang gusto niyang mga kulay. madilim pero hindi rin masakit sa mata.

maaliwas rin sa loob dahil maayos talaga siya sa gamit.

nadako ang mga tingin ko sa mga naka display na mga susi ng collection niyang kotse. mahilig kasi siya sa mga kotse dahil madalas silang isama ng papa nila sa company. si Calver lang ang hindi nahilig sa kotse pero ang dalawa ay inganyong ingganyo kapag may bagong release ang mga Automotive Engineers.

sa paglaki naman nila ay nahilig si Cha sa Racing habang si Carl naman ay mahilig lang sa kotse. si Calver ay nahilig naman sa Military kagaya sa tito niya. napilitan lang talaga siyang mag aral sa kagaya nang mga kapatid niya dahil iyon ang gusto ng papa niya. kaya nang kunin siya nang tito niya nung isang araw ay di na siya nagdalawang isip na sumama lalo nat gusto niya na raw mabuhay para sa sarili niya. kahit alam ko namang hindi lang dahil roon kaya siya umalis.

natigilan ako sa pagtingin tingin sa lugar nang may bilang pumasok.

“pasensya na ho talaga ma’am… akala ko ho siya yung inaantay ni Sir.” habol hiningang paliwanag noong guard. nagkatinginan kami sa mata nang babaeng dumating.

di siya nagsalita pero alam kong parehas kaming nagulat.

---

Aly’s P.O.V

“ibinilin na kita sa guard kaya pwede ka nang dumeretso doon. wala pa kasi si ate kaya di pa ako pwedeng umalis. don’t worry once she we talked, whether she stops me or not… I’ll go there immediately” wika ni Carl nang makalapag ako sa eroplano. di niya ako masundo dahil may meeting sila. isa pa ayoko rin namang magpasundo dahil kaya ko naman.

“okay… ingats, byeee!” paalam ko rito.

“bye… ingat ka rin jan… i love you” aniya na ikinapula nabg mukha ko. abah! bumuboses na siya ahh!

“byeee… pwede mamaya na yung sagot? andaming tao kasi rito” nahihiyang wika ko… gagi buti siya nasa opisina… eh ako andaming tao rito.

“why? kinakahiya mo ako?” tanong nito.

“gsgi, nahihiya ako magsalita pero di kita kinakahiya. magkaiba yun… luka luka ka… mamaya, di lang yan maririnig mo…” sagot ko na ikinatawa niya nang bahagya.

“fine, fine… I’ll definitely go home early.” sagot niya na mas ikinapula ko kaya agad kong ibinaba yung tawag dahil baka kung saan pa makarating yung usapan, haysst.

buti nalang talaga wala akong katabi ngayon… ano nalabg iisipin ng mga yun… speaking of them… mag isa lang akong nakauwi dahil iyon ang desisyon ni kuya… tatapusin daw muna ni Elle ang SHS bago siya sumunod rito. medyo matagal pa namn yung kasal kasi pinaplano pa namin… wala pang exact date pero ngayong taon niya raw gusto.

“dito nalang po” sabi ko sa driver nang sinakyan ko. inihinto niya naman sa harap nang bahay ni Carl kaya bumaba na ako.

“good morning maam, ano hong sadya nila?” tanong nung guard sakin kaya’t nangunot ang noo ko.

“ahh kuya ako po yung inihabilin sainyo ni Carl. sabi niya kasi dito na raw ako dumeretso dahil mamaya pa siya makakauwi” sagot ko kahit kinakabahan na ako.

i don’t know what to feel or to think, lalo na’t busog naman ako sa assurance ni Carl. it’s just…

I can’t stop myself thinking if he’s expecting not only me?! akala ko ba he’s friends rarely go here? lalo naman ang pamilya niya dahil may tampo rin siya roon.

“a-ahh.. kayo ho ba yun? ay, pasensya na ho maam, bago lang ho kasi ako… akala ko yung babaeng nagpunta rito yung ibinilin saakin…” tarantang wika nang guard bago ako pinapasok. “pasyensya na ho talaga maam… akala ko ho siya yung inaantay ni sir” agad rin siyang tumakbo papunta sa loob upang siguraduhin hindi masamang tao ang pumasok.

pero sakin siya dapat kabahan dahil ako yung mas*mang tao… makilala ko lang talaga kung sino ang babae—

natigilan ako nang makita ang mukha ng babae nasa harap ng mga naka display na susi.

“A-Aly…” halos paos niyang wika, bakas ang gulat at takot nang makita niya ako.

anong ginagawa niya rito?

Chapter 35

A:

two chapters tonightttt!!! sorry hating gabi na haha…

kakaload

lang eh. haha. anyways, enjoyyyyy,

mwuaa

!!!

---

Carl’s P.O.V

“ah, ate… uuwi ako nang maaga ah, umuwi si Aly today.” paalam ko kay ate nang magkita kami sa hallway ng mall nila Aly, I’m the in charge personnel to manage the cars here. especially yung mga ipinapasok na kotse. dahil kasiraan sa kontrata nang dalawang kompanya kung defected yung mabibili ng costumer, and I don’t want to disappoint these two woman.

baka di pa ako payagang magbakasyon nito. and worst, baka di ako pakasalan nung isa.

“ha?? ngayon umuwi ni Aly? f*ck! you need to go home!” gulat na turan ni ate na ipinagtutulakan pa ako.

ngunot noo ko siyang tiningnan. nagtataka kung bakit niya ako pinapa-uwi agad.

kasi kung alam ko lang na papauwiin niya ako, ipagtutulakan pa? kanina pa sana ako umuwi.

I really miss my Queen.

“but, why? di pa nga lunch break, nakapagpaalam naman ako dun… no worries, di naman yun matampuhin.” ani ko rito pero inismiran lang ako.

“stop your nonsense Carl, dahil kung di ka pa uuwi, ewan ko nalang kung may mauwian ka pa!” asik niya na mas ikiniakunot ng noo ko.

“is there something wrong?” tanong ko rito. kinakabahan na rin. lalo na’t God and Goddess kami ng Arena.

“si Mom, pumunta siya sa bahay mo!” my eyes widen as i heard what she just said.

f*ck! I really fvcking need to go home! damn!

agad akong tumalikod sakanya at dumeretso sa kotse ko sa parking.

kinakabahan ako sa maaring gawin nang dalawang iyon! knowing Aly, and knowing mom…

ayokong maulit nanaman ang lahat!

ayokong may mawala manaman…

di pa sumasagot si Aly sa mga tawag ko.

t*ngina!

nang makarating ako sa bahay ay agad akong sinalubong nang guard, halatang kinakabahan na din!

“sorry sir mali ako nang napapasok…” paliwanag niya na mas nagpakaba sakin. at sa isang iglap, nagitla ako sa umalingawngaw sa loob.

agad akong pumasok sa loob nang may kumalabog mula roon.

---

Aly’s P.O.V

“A-ahh… tuloy ka… wala pa si Carl, pumasok na ako dahil may sasabihin ako sakanya…” wika nang mama nila saka marahang lumapit sa sofa kung nasaan ang bag niya.

himala, mabait siya ngayon.

“sige na, umalis kana… just do your work well next time.” ani ko kay kuya guard na nangangamot sa batok bago umalis.

“uhm… wag ka mag-alala, aalis din naman ako agad.” aniya pa.

“di naman po kita pinapaalis, at di rin ho ako aalis… even if ipagtabuyan mo pa ako ulit” makahulugang ani ko saka inilagay sa gilid ang maleta ko.

“I really carve a bad impression to you… di rin naman kita masisi, maling mali nga naman ang gianwa ko noon…” aniya kaya napangisi ako.

talagang mali, unang una… buntis man ako o hindi, ang paghuhusga sa iba kahit di mo sila kilala ay hindi tama.

“kung magtanim man kayo nang galit sakin, okay lang… tatanggapin ko… kahit di ako papuntahin sa kasal niyo… okay lang… wag niyo lang akong ipadala sa ibang bansa… ayokong maiwanang mag-isa… kahit alam kung ayaw sakin nang mga anak ko… basta nakikita ko sila… okay na sakin yun… di na ako manggugulo…” dugtong niya na ikinatahimik ko.

yun ata ang desisyon nang mga anak niya. ang sama ko naman kung sasabihin kong karma niya yan.

pero ramdam ko yung sakit na malayo siya sa mga anak niya.

kasalanan niya kung bakit nawala anak ko pero naawa ako sa kalagayan niya.

malalayo ang anak, nakakulong ang asawa. naiisip ko palang na mag isa siya sa ibang bansa na sa ganyang edad? miserable talaga aabutin niya.

at saka sinong nagsabing di siya pupunta sa kasal namin? pinagbawalan ba siya ni Carl?

“labas po ako sa usapan niyo about sa pagpapadala sa ibang bansa… wala po akong alam dun, or kung may kinalaman man ako, ay hindi ko po kagustuhan yun… pero welcome ka naman sa kasal namin, as formality, bilang magiging magulang ko sa batas… gusto niyo man o hindi, nasa sainyo ho iyon… I don’t wanna argue with that, tapos na tayo jan. naging duwag man sakin si Calver noon, pero paniguradong kay Carl ay hindi niya ako ipagtatabuyan… kaya hanggat inilalaban niya ako, ipapanalo ko siya” sagot ko rito saka inalis ang sapatos ko para ilagay sa shoe rock.

“ayaw ni Carl na pumunta ako, ni hindi niya nga sinasabi sakin na ikakasal na kayo… mas pinili ka niya kesa sakin bilang ina niya… at sa nakikita ko ngayon, mukhang mali nga talaga ako sa pagkakakilala sayo… alam kong mahirap magpatawad, pero… patawad sa mga nagawa ko noon…” halos paos na wika niya, nanggigilid ang mata. kaya ngumiti ako.

“sa totoo lang? wala na sakin yun, napagbayaran na iyon ni Calver. sapat na sakin na nagdusa ka rin sa pagkawala nang pagmamahal ng mga anak mo sayo… i know ang sama pakinggan… pero nakalaya ako nung nagdusa rin kayo… kumbaga, nawalan man ako nang anak, pero ibinawi naman ako nang tadhana.” wika ko na ikinangiti niya nang mapait.

“masaya ako para sainyong dalawa… sising sisi rin ako sa mga sakit na naibigay ko sayo, simula nung nalaman ko yung kwento mo, di ko lubos maisip na dumagdag pa ako… di man ako makapunta sa kasal niyo, pero… sana maging maayos ang pamumuhay niyo bilang mag asawa…” aniya…

iyon na ba yung basbas niya? tanggap niya na ba ako?

“salamat po…” pasasalamat ko rito dahil wala akong ibang masabi ngayong ang bait bait niya sakin.

natruma ba siya sa lahat nang nalaman niya tungkol sakin?

“tawagin mo na rin akong Mama or Mom…” naputol ang sasabihin niya nang maibagsak ko ang hawak kong bag dahil sa sinabi niha.

“aray!” daing ko sa sakit dahil sa bigat nang bag na bumagsak sa paa ko.

“ay, hala… masakit ba? nagulat ba kita” kinakabahang wika niya at marahan akong inalalayan.

“a-ahh… wala po, nabigla lang po ako” wika ko kahit gusto kong magpapadyak sa sakit. t*ngina, ano daw, mama or mom?

pagkatapos nang mga nangyari noon? parang di ko ma-imagine na tatawagin ko siyang mama o kahit mom… mas bagay pa rin ata yung byenan kong hilaw. kidding, haha.

pero sa haba nang nagyari, siya parin talaga ang magiging byenan ko.

“what—?” natigilan kaming dalawa nang niluwa nang pinto ang anak niyang nakakunot ang mukha, marahil ay nagtataka sa posisyon namin nang nanay niya.

hawak ko kasi ang paa ko habang hawak naman nang mama niya yung kamay ko, na para bang itinulak ako nito.

“wala, nahulugan lang nang bag” agad kong wika dahil baka mamis interpret niya ang mama niya. mag-away pa sila.

“are you sure?” di naniniwalang wika nito.

“I really didn’t do anything…” alma nung Mom niya ngunit di niya iyon pinansin at agad akong inalalayan papuntang kwarto niya at ini-upo sa kama.

“wala talaga siyang ginawa sakin, ang bastos mo naman… mama mo pa rin yan” bulong ko rito.

“just make sure na okay ka… dahil di ko alam ang magagawa ko kung sinaktan ka niya ulit.” sagot naman nito.

“sira, nahulugan nga ako ng bag dahil nagulat ako nung tinanggap niya ana ako… mukhang nagsisi naman talaga siya” paliwanag ko na ikinakalma niya. “saka… bat ayaw mo siya papuntahin sa kasal? baliw ka ba? di naman siguro siya magi iskandalo dun, lalo na’t alam niya na kung sino ako… saka for formality as future mother-in-law ko… wag mo naman ipagdamot sakin yun…” pangungumbinsi ko dahil naaawa rin talaga ako, masakit mawalan nang anak, pero mas masakit yung buhay pa naman yung anak, pero malayo ang loob sakanya.

“tsk… fine, total, papapuntahin na siya sa America for good” wika niya.

“isa pa yan… di ba kayo naaawa sakanya? i mean… treasure the time with them, di na sila bumabata… Carl… oo, may away kami… pero kami yun… di ka na dapat sumasama dun dahil mahirap din sa magulang na malayo sa anak.” muling pangungumbinsi ko.

“did she asked you to say that? what if she’s planning something? you know her…” aniya.

ilang segundo akong natigilan. pero kasi…

“wala naman siguro… at kung meron man, nasa sakanya naman iyon… ang importante para sakin, napatawad ko na siya at tanggap ko na siya ulit… nasa kanya na iyon kung gagawa siya ulit nang ikakasira natin… kung kaya pa nang kunsensya niya… pero hanggat inilalaban mo ko, ilalaban ri kita” ani ko saka siya nginitian.

lumunok siya nang dumako ang tingin niya sa naka ngiti kong labi. mas lumawak ang ngiti ko nang halikan niya ako.

“whatever you say, My Queen…” aniya nang bawiin niya ang labi niya. “wait me here, kukunin ko lang yung first aid kit.” paalam nito bago ako hinalikan sa noo at lumabas nang kwarto.

Chapter 36

Carl’s P.O.V

Paglabas ko nang kwarto ay nakita ko ang mukha ni mom na nag-aalala.

“okay lang ba si Aly?” tanong niya nang makita niya ako. tiningnan ko lang siya saglit saka nagpatuloy sa paglalakad para kunin ang first aid kit sa gilid nang kabinet. “wala akong gianwa sakanya… nagulay lang daw siya nang sabihin kong… pwede niya na akong tawaging Mama or Mom…” dugtong nito na ikinahinto ko.

“stop the act, we know you… if you’re done with your scheme, please go home…” wika ko.

nanahimik siya sandali kaya’t nilingon ko siya. nagpunas siya nang luha bago tumalikod para kunin ang bag niya…

“wish you a good life” aniya at saka ngumiti nang mapait “tell her my sorry for everything “ dugtong nito bago tuluyang lumabas nang bahay.

nasasaktan rin naman ako kapag nakikita silang ganyan… na malayo ang loob sa isat isa… di naman bato yung puso ko… gusto lang namin na matuto na siya sa lahat nang pagkakamali niya. at marealize niya na di na kami bata para pakealaman pa sa buhay na gusto namin.

pumasok na ako sa kwarto kung saan nakaupo si Aly habang minamasage ang paa niya.

pinunasan ko nang cotton na may betadine yung may scratch bago ko nilagyan nang band aid.

“thank you” aniya saka muling ngumiti sakin. nag-iwas tuloy ako nang tingin dahil baka mahalikan ko nanaman siya.

pagod pa siya sa byahe…

mamayang gabi na. kidding, haha.

“asan na pala si— mom niyo?” tanong nito.

“umuwi na, if you’re not comfortable calling her mom, it’s okay…” i assure her. di naman mandatory yun. di ko siya papakasalan para sakanila. I’ll marry her cause she’s the woman I wanna spend my entire life. “and she says, sorry for everything” dugtong ko.

“wala na yun, okay na kami… kaya kayo maging okay na rin kayo… wag niyo na pahirapan sarili niyo, beside sabi ko nga, di na bumabata ang nagulang niyo, as long as di niya ako sinasaktan, I’m willing to accept her…” she said and put her head on my shoulder. hinaplos ko ang buhok niya at saka iyon hinalikan.

mukhang tama nga ako nang aasawahin, she’s not just understanding but she’s also caring despite of what my mom did to her.

she’s really an Ideal.

and I’m lucky to have her.

“ipagluluto muna kita nang lunch…” paalam ko pero agad siyang bumangon.

“no, ako na, it’s my duty… baka may trabaho ka pa, ang aga mo umuwi eh…” aniya.

“anong duty? di kita aasawahin para maging yaya ko ah…” saway ko rito.

“kahit na… marunong na ako magluto, swear… let me serve you” pangungumbinsi niya. wala naman akong magagawa, siya na nagsabi niyan eh… may laban ba ako?

“pinauwi na ako ni Ate, kaya naiintindihan niya kung di ako bumalik agad.” paliwanag ko na tinanguan niya.

“ano bang gusto mong ulam?” tanong niya.

“whatever you want, i won’t pressure you… as long as you cooked it, I’ll eat it…” I answered.

“okayyy…” aniya. parang di pagod sa byahe ah? partida may sugat pa yan.

she really trying to be a wife now. and with that thought, di ko maiwasang di mapangiti.

“anong nginingiti ngiti mo jan, yung luto ko ipapakain ko ah, di yung ako yung kakainin mo…” makahulugang ani niya.

and I’m not even thinking that.

“natutuwa lang ako na ipagluluto mo ko, I’m not thinking about what you’re thinking… unless you want me…” pang-aasar ko na ikinapula nang pisngi niya.

so naughty.

“sira!” anas niya saka tumalikod sakin.

haha, cutie tomato.

nagsimula na siyang mag ayos nang ingredients and mukhang nag aral talaga siya… nakaka excite tuloy tikman ang lito niya.

she spend half of the hour cooking while I’m watching her from this chair. di man lang ako makatayp dahil ayaw niya akong patulungain. mag antay lang daw ako rito.

sino pa bang masusunod?

“doneee” masayang wika niya saka inihain sakin ang niluto niyang sinabawang karne nang baboy.

kumuha siya nang mangkok saka iyon sinalinan para sakin. she even get the rice for me.

“hmm~” tanging lumabas sa bibig ko nang malasahan ang luto niya. ang sarap… no bias, mukang pinaghandaan niya talaga to…

I really feel special. damn this woman.

“mmm~” masaya niya ring tinikman ang luto niya. pinagsaluhan namin iyon hanggang sa mabusog kami.

“thanks for the food, Queen… ang sarap…” wika ko habang inaayos ang pinagkainan, ako na ang maghuhugas. she did her part na…

“sabi sayo marunong na ako ehh…” aniya saka ako hinalikan sa pisngi bago naglakad papuntang salas. kinuha niya yung maleta niya sa gilid. “pahinga na muna ako ah, gisingin mo nalang ako mamayang 5 kasi tatawag yun si kuya Aris.” paalam nito.

“okay, take your rest” sagot ko saka dumeretso sa lababo para maghugas.

pre trial na ata to as husband and wife. what a dream came true.

but I’m happy to experience it anyways. especially with her.

busog na sa masarap na pagkain, busog pa sa pagmamahal. it’s every man fantasy while it’s my reality now.

wala na ata akong ibang mahihiling kundi mabuhay nang mapayapa, kasama siya… at nang magiging anak naming dalawa in the future.

sana lang talaga ay wala nang sagabal…

ramdam ko mang sincere si Mom da mga inaakto niya kanina, pero di niyo mawawala sakin ang pag-alala.

nagawa niya kay Ate at kay Calver.

may tendency na magawa niya ulit sakin.

I’ve suffered a lot to take her back and have this life… I won’t let anyone to ruin it.

I rather lose everything than to lose her again.

Chapter 37

A:

one chapter for tonight… pero mahaba to so enjoyyy!!!

---

Aly’s P.O.V

ilang araw lang kaming nag-stay sa Pilipinas bago kami pumunta rito sa America.

nagulat nga ako nang makitang mas maganda ang bahay nila rito. I mean bahay ni ate Cha… pero alam niyo ba kung ano ang mas nakakagulat? mas malaki pa yung garahe nila kesa bahay…

andaming collection nang kotse, mukhang nagpaparamihan pa ang magkapatid. di ko nga rin ma-imagine na sa ganda ni ate Cha at mahilig pala siya sa Car race. I mean… bihira sa ganung features ang makikita mo sa car racing eh…

hindi mabilang nang daliri yung kotse nila. pero parang mas marami yung kay Carl, dahil siya raw talaga ang mahilig mag collect.

yung kinukulekta ko kasi noon mga weap*n… nag-iisip nga ako kung kunwari hindi nangyari yung trahedya noon, ano kayang kinahiligan ko noon?

maybe dolls? may malaki na akong doll house eh… bading na bading siguro ako nun… kaso baddie yung na-achieve ko…

“thank you” pasasalamat ko kay Carl nang lumabas kami sa isa sa pinakagusto niya raw na kotse. kakatapos lang namin mamasyal rito dahil pinakita niya sakij yung mga lugar kung saan siya madalas. and now, we’re at one of the bars na lagi raw niyang pinupuntahan dahil ipapakilala niya ako sa mga kaibigan niya rito.

“wait me here, sasagutin ko lang tong tawag” paalam niya sakin dahil tumawag yung kaibigan niya, kami kasi naunang pumunta rito at sobrang ingay pa sa loob. tumango ako bilang sagot. hinalikan niya ako sa noo bago muling lumabas nang bar.

“hi miss, would you liked to joined us?” wika nang isang lalaking foreigner saka nagtangkang ipulupot ang kamay sa bewang ko. pero bago niya pa man idampi ang kamay niya roon ay agad akong umiwas.

“I’m sorry, I’m with someone.” kalmadong wika ko.

lumayo layo ka sakin kuya, nagbabagong buhay ako.

“sorry he’s just drunk, don’t mind him” awat nung isa sa kaibigan niya bago niya iyon akayin pero nagmatigas parin ang luko.

“atleast give me your number? or insta?” tanong pa nito.

“no, sorry… I’m married.” wika ko saka itinaas ang kamay para ipakita ang singsing sa daliri ko.

nagulat siya sa nakita ngunit tumawa lang siya nang nakakaluko saka inabot ang kamay ko at akmang hahalikan.

napairap ako sa gagawin niya. agad kong inabot ang bote sa kalapit na table sabay sa marahas na paghablot ko sa kamay niya at hinila papalapit sakin.

“If I were you, I’ll stop harssing people you don’t know… ’cause maybe one of them is your cuse of d*ath” makahulugang wika ko na mas nakapagpalaki sa mata niya. inilapit ko ang bote sa mukha niya saka iyon inihaplos sa pisngi niya.

hindi siya nakagalaw at nanatiling nakatitig saakin habang gulat na gulat. ganundin ang mga kasamahan niya na walang gustong tumulong sakaniya.

nahinto lang ako nang may humaplos sa kamay ko at kinuha ang bote sa kamay ko.

“calm down, my Queen” aniya saka tuluyang kinuha ang bote. inilapag niya iyon ulit sa mesa bago dumako ang tingin sa lalaking nasa harapan ko. sumibol ang ngisi sa mukha daka ipinupot ang kanyang kamay sa bewang ko. “you cross the wrong woman dude, hope you learned your lesson” dugtong nito saka pinisil ang bewang ko.

inirapan ko iyon bago binitawan ang lalaki. marahan iyong tumayo at bumalik sa table nila.

tsk, tsk, tsk. hirap magbagong buhay ahh… daming sumusubok.

---

Carl’s P.O.V

di pa man ako nakakalabas nang bar ay nakita ko na ang kotse nang mga naging kaibigan ko rito sa America. we just bumped our fist and bro hug bago pumasok.

“ohh, there’s a hottie…” wika ni Trent, saka malokong ngumisi sa babaeng nakatalikod samin.

sino ba namang hindi mapapatingin jan? she’s wearing a turtle neck black backless, under knee dress, pairing with a black highcut boots.

“that’s my wife” I said, proudly.

“tf? I’m sorry bro. didn’t know” he said and look at her again. well di ko naman masisisi, ganda niya eh.

“now we understand” he said meaningfully.

yeah, they know some.

“but atleast she’s your’s now… but how?” malokong tanong ni Lexel kaya nagtawanan kami.

parang duda ahh.

“well, I’ve got her by charm?” biro ko rin na dumagdag sa kulitan namin.

“oh-uh… someone’s trying to flirt bro…” ani ni Trent na nagpahinto sa kulitan namin. nang makita ko ang expression ni Aly, napangiti nalang ako.

“do something bro, be her superhero” pang-aasar ni Lexel pero ngumisi lang ako.

mas lalong lumawak ang ngisi ko nang ipakita niya ang singsing sa kamay niya. as if she’s telling him that she’s taken… by me?

d*mn this butterflies.

nahinto kami nang hawakan ng lalaki ang kamay ni Aly at umamba nang halik ngunit… as usual. she grab his hand ang get a bottle to scared him .

pati mga kaibigan ko nahito sa ginawa niya. nakatulala at nag-aantay sa susunod na gagawin ni Aly. natawa tuloy ako nang bahagya.

di niya talaga ako kailangan eh no? di man lang ako makapag ala-superhero when someone’s harassing her. kasi kahit ako takot sakaniya eh. I mean, oo nalalabanan ko siya sa Arena… but I’m still afraid to the things she can do.

“bro, you better behave yourself” wala sa wisyong wika ni Trent. kaya napangisi ako.

di niya na kailangang sabihin. mas gugustuhin ko nalang din saktan sarili ko kesa masaktan siya.

lumapit na ako dahil mukhang maiihi na sa takot yung lalaki.

tsk, serves you right.

“calm down, my Queen” wika ko para pakalmahin siya. buti naman at nakinig siya. nang bitawan niya ang lalaki ay hinila ko na siya sa table na pinareserve ko.

nang maka-upo kami ay tanggal rin ang anggas nang mga kaibigan ko. halos mautal pa sa pagpapakilala kay Aly. pero kalaunan naman ay nagkasundo na rin sila. lalo na’5 friendly din talaga ang dalawang to. kagaya nung una ko silang nakita noon. Lexel is ate Cha’s assistant and Racer partner while Trent is my assistant. sila ang nakasama ko nung unang araw ko sa company, after 7 years of working together… we built a solid friendships. kaya isa sila sa magiging parte nang kasal namin ni Aly.