Chapter One

Dear Diary,

Sa totoo lang, hindi ko alam kung ano ang mararamdaman ko sa mga oras na ito. Ito ang unang beses na lalayo ako sa lugar na kinalakihan ko, ang lugar kung saan alam kong ligtas at kumportable ako. At kung ano man ang buhay na naghihintay sa akin sa Maynila, ay hindi ko alam.

Pero nandoon naman ang ate ko, alam ko, at naniniwala ako na hindi niya ako pababayaan.

Sana lang ay maging maayos ang lahat. Sa totoo lang ay kinakabahan at natatakot kasi talaga ako, pero meron din namang konting excitement lalo na’t alam ko ito na ang simula para makita ko ang totoong mundo. Wish me good luck, Diary!

Love, Bryan

Malawak akong napangiti pagkatapos kong isulat iyon, tapos ay agad kong isinara ang diary ko't pinasok na iyon sa dala kong malaking travel bag.

"Bryan, hindi ka pa ba tapos diyan, nandito na ang ate at bayaw mo!" narinig kong sigaw ni nanay mula sa labas, kaya naman huminga ako ng malalim bago binuhat ang isang malaking bag na puno ng mga gamit ko at naglakad na palabas ng kuwarto.

Ako nga pala si Bryan Santillan, 17 years old at first year college na sa darating na pasukan. Tubong Pangasinan ako, at aaminin ko na simple lang ang buhay namin. Mangingisda si tatay, at si nanay naman ang nagtitinda ng mga nahuling pagkaing dagat sa maliit na puwesto namin sa palengke.

Dahil sa ganitong hanap buhay, ay napatapos nila sa kolehiyo ang ate kong si Bea, na ngayon ay nagtatrabaho bilang supervisor sa isang call center company sa maynila, at doon na rin nakapag-asawa, si kuya Jack na may maliit naman daw na negosyo doon, isang talyer. Jack Hernandez ang buong pangalan niya.

Tatlong taon nang kasal sina ate at kuya Jack, at may isa silang anak na lalaki, si Jacob na isang taong gulang pa lang. Kung hindi ako nagkakamali ay matanda ng limang taon si kuya Jack kay ate, 25 pa lang kasi ang ate ko, samantalang si kuya Jack ay nasa trenta na. Pagkagraduate ko ng high school, agad na nag-offer si ate na sila na daw ni kuya Jack ang magpapa-aral sa akin sa maynila, kasi nga ay mas marami daw maayos at magandang mga unibersidad doon na puwede kong pasukan sa kolehiyo.

Nung una ay nagdadalawang isip ako kung papayag ako, lalo na't alam kong sakto lang din naman ang buhay nila doon. Pero naisip ko rin kasi ang mga magulang ko, kahit na papaano ay gusto kong makapag-ipon sila ng pera para sa sarili nila, at hindi na masyadong mapagod sa trabaho. Kaya naman sa huli, ay pumayag din ako sa gusto ni ate.

Bihira kung magkita kami ni kuya Jack sa personal, pero friends ko naman siya, maging ang ibang parte ng pamilya niya sa social media kaya kilala ko rin naman sila kahit na papaano. At isa pa, ay nakilala at nakaharap ko nga rin sila noong ikinasal sila ni ate.

Kahit pa hindi ko sila gaanong kakilala at ni hindi ko na nga halos matandaan ang mga pangalan nila, dahil hindi naman kasi ako iyong tipo ng tao na magaling makisama. Kung ako ang tatanungin niyo, tahimik lang ako at mahiyain, pero aminado din ako na nasa loob ang kulo ko.

Nasasabi ko ito, dahil ilang beses ko nang pinagpantasyahan ang guwapong si kuya Jack sa isip ko. Alam ko na mali, dahil nga bayaw ko siya't asawa ng sarili kong ate, pero ang sinasabi ko na lang sa sarili ko ay sa isip ko lang naman iyon. Ang mahalaga ay wala akong ginagawa na alam kong makasisira sa lahat.

"Naku naman, ang laki na ng bunso namin," natatawang saad ni ate pagkalabas ko, tapos ay pabiro pa niyang kinurot ang pisngi ko kaya agad akong umiwas, mas lalo naman silang natawa dahil sa naging reaksiyon ko.

"Mahiyain ka pa rin pala talaga bunso," nakangiti na saad naman ni kuya Jack, kaya pilit na lang akong ngumiti. Mula noon ay bayaw o kung hindi kaya ay bunso ang tawag niya sa akin, kahit pa noong magkasintahan pa lang sila ni ate at hindi pa kinakasal, at hindi ko alam kung bakit nakakadama ako ng kakaibang init kapag tinatawag niya akong bunso.

"Nasaan si baby Jacob?" tanong ko pa.

"Kami ang nandito pero pamangkin mo ang hinahanap mo, ni hindi mo pa nga niyayakap si ate," pambe-baby naman sa akin ni ate kaya agad akong napangiwi.

"Ate, ang tanda ko na para sa ganyan," sagot ko, mas lalo silang nagtawanan dahil doon. Alam ko naman na nagbibiro lang sila, nag-eenjoy lang talaga silang makita na naiinis at nagsusungit ako, at hindi ko alam kung bakit. Pero minsan naman nang sinabi ni ate na ako daw iyong tipo ng tao na kapag nainis at nagalit, ay tatawanan lang dahil nga masyado akong mahinahon magsalita. Hindi daw nila alam kung galit ba talaga ako o kung ano.

Aminado ako na binabae ako, pero hindi naman ako malambot kumilos kaya wala ring nag-iisip o nagsasabi na bakla nga ako. Ako iyong good boy kung tawagin, kasi nga ay mahinahon daw sa lahat ng bagay at mukhang hindi marunong magalit o sumigaw man lang. 5"4 lang ang height ko, sakto lang ang tangkad kung tutuusin, pero maliit kumpara sa ibang mga lalaki na kasing edad ko.

Kung sabagay ay marami rin namang mas maliit pa sa akin. Katamtaman lang din ang katawan ko, hindi payat, at saktong may laman lang. Bagay daw tignan sa tangkad ko.

"Wala kang magagawa anak, mas mahal niyang kapatid mo ang pamangkin niya," natatawa na saad naman ni tatay.

"Bunsong apo at pamangkin po kasi dito sa side natin, kaya mahal at spoiled ng lahat," natatawa na saad din naman ni ate. "Sa side din po nina Jack, bunso siya, kaya mahal at spoiled din ng lahat," dagdag pa nito. "Hindi na po namin siya isinama, iniwan namin sa mga magulang ni Jack, kasi sasaglit lang naman talaga kami sa pagsundo dito kay Bryan," wika pa niya.

"Naku, sana naman sa susunod pumasyal kayo rito na kasama ang apo namin, at magtagal ng kahit ilang araw lang," nakangiti na saad naman ni nanay.

"Siyempre naman po nay, kapag nakapag-leave po ako, dito kami agad didiretso," sagot ni ate.

"Sige na, bumiyahe na kayo kung ganun, at baka abutan pa kayo ng ulan sa daan, hindi pa naman maganda ang panahon," nakangiti na saad naman ni tatay.

"Okay lang po ba kayo rito," may halong pag-aalala na tanong ko naman.

"Sus, anong klaseng tanong ba iyan, siyempre naman ayos lang kami ng mama niyo rito. Hindi pa naman kami ganun katanda, at isa pa, kapitbahay lang natin ang mga tito at tita niyo," natatawa na sagot naman ni tatay.

Napabuntong hininga na lang ako bago lumapit at mahigpit na yumakap kay tatay. Pagkatapos ay yumakap din ako kay tatay, agad pa akong nahiya sa sarili ko kasi ay para akong nakuryente habang yakap ang sarili kong ama. Kaya naman peke na lang akong umubo at ngumiti bago umiwas na.

Guwapo si tatay, medyo sunog ang balat at may maganda pang katawan dahil na rin siguro sa araw-araw na pangingisda. Ilang beses ko na siyang nakita na walang damit, at kahit pa wala siyang abs, masasabi mo na maganda pa rin talaga ang katawan niya. Daddy na daddy kung titignan, lalo na't matangkad din siya.

"Mauuna na po kami nay at tay, mag-iingat po kayo dito," nakangiti na saad naman ni ate, bago yumakap din sa mga magulang namin.

Si kuya Jack naman ay binuhat na ang malaki kong bag, at dinala niya iyon sa trunk ng sasakyan niya. Tapos ay nagmano siya sa mga magulang ko, at sumakay na nga kami sa sasakyan.

"Oo nga pala Bry, kung hindi  ko pa nababanggit kasama namin ng kuya Jack mo ang mga magulang niya sa bahay ah," nakangiti na saad ni ate nang nasa biyahe na kami. "Pero sa baba naman ang kuwarto nila, tapos may dalawang kwarto sa taas, isa sa amin ng bayaw mo at isa sa pamangkin mo, pero hindi pa naman magagamit iyon ni Jacob kasi sa kuwarto pa siya namin natutulog, kaya ikaw muna ang gagamit," paliwanag pa niya, kaya tumango na lang ako.

"Hindi ba nakakahiya iyon ate," mababa ang boses na tanong ko.

"Bakit ka naman mahihiya, eh isang pamilya na tayo," nakangiti na saad ni kuya Jack.

"Oo nga naman, hindi mo kailangang mahiya, at isa pa, mababait ang pamilya netong kuya Jack mo," wika ni ate, kaya tumango na lang ako ulit.

Hindi na ako nagsalita, at tumingin na lang sa labas. Mayamaya pa ay biglang bumuhos ang malakas na ulan, gaya nang sinabi ni tatay. Bigla ko tuloy naisip kung magiging okay lang ba talaga sila ni nanay na silang dalawa lang ang magkasama doon.

"Anong course nga pala ang kukunin mo bunso," tanong sa akin ni kuya Jack mayamaya pa.

"Nursing sana kuya," sagot ko naman.

"Maganda iyan, lalo na in-demand ang mga nurse sa ibang bansa," saad niya habang tumatango pa. "Iyong kuya kong si James, hindi ba kakilala mo siya," tanong pa niya kaya tumango ako. Nung in-stalk ko kasi si kuya Jack sa social media, isa sa mga nakita kong friends niya si kuya James, at dahil magkamukha sila, ay in-add ko nga rin siya. "Nursing din dapat ang kukunin nun, hindi ko nga alam kung bakit hindi niya tinuloy, pero okay din naman ang buhay niya ngayon, college prof siya, nagtuturo ng physical education at coach ng swimming team," pagkukuwento pa niya.

"May dalawang pinsan pa sila na pulis naman Bry, sina kuya Benjo at kuya Benjie, hindi ko nga alam kung bakit hindi naging pulis itong bayaw mo gayong graduate din naman siya ng criminology," natatawa na saad ni ate.

"Hindi ko sila kilala," saad ko naman.

"Hindi bale, makikilala mo rin sila mamaya," wika ni ate. "Pero para hindi ka na malito, bibigyan na kita ng ideya. Kilala mo naman ang mga magulang ng kuya Jack mo hindi ba?" tanong niya kaya tumango ako. "Jon ang pangalan ng papa niya, Linda naman ang pangalan ng mama niya. May isang kapatid si Jack, si kuya James nga na 35 na. May asawa na rin si kuya James, si ate Minda, tapos may dalawa silang anak na babae, si Mary Beth na 12 years old at Mary Jane na 10 years old naman," mahabang saad pa niya kaya tumango ako.

"May nakababatang kapatid naman ang papa ni Jack na si papa Jon, siya si tito Julius na 53 years old naman. May negosyo siya malapit sa lang sa bahay, isang gym. Tapos asawa niya si tita Lorna, at anak naman nila sina kuya Benjo at kuya Benjie," saad pa niya, kaya tumango na lang ulit ako.

"Hindi naman pala mahirap tandaan," saad ko kaya natawa sila. "May asawa ba sina kuya Benjo at kuya Benjie," tanong ko pa.

"Panganay si kuya Benjo 35 years old din gaya ni kuya James, asawa niya si ate Lea tapos may dalawa silang anak, panganay si Andrew na 10 years old, at bunso naman si Angel na 8 years old lang. Si kuya Benjie naman ay 32 years old, wala pang asawa, pero may girlfriend, Mona ang pangalan," sagot niya, kaya tumango na lang ako ulit.

"Ano nga pala ang itatawag ko sa mga magulang mo kuya," tanong ko ulit, kaya sabay silang natawa ni ate.

"Mama at papa na lang din, gaya nang tawag namin ng ate mo sa kanila," sagot niya.

Hindi na ako nagsalita at nagtanong pa ulit pagkatapos nun, hinayaan ko na lang sila ni ate na mag-usap, hanggang sa hindi ko namalayan na nakatulog na pala ako sa biyahe. Nagising lang ako nang maramdaman na may marahang tumatapik sa balikat ko, pagkamulat ko ay nakita ko ang nakangiting si ate.

"Nandito na tayo bunso," saad pa niya.

Agad naman akong umupo ng maayos, tapos ay binuksan ko na ang pinto ng sasakyan at lumabas doon. Iginala ko pa ang mata ko sa paligid, at pansin ko na, nasa isang malaking lote kami, na may isang malaking gate din. May dalawang bahay doon, isang two storey at isang bunggalo type.

"Ito ang bahay natin Bry," saad ni ate at nakangiti pang itinuro ang two storey na bahay. "Iyang isa naman, bahay nina kuya James," saad pa niya. "Tapos iyang compound din sa harap, lote naman iyan nina tito Julius,  kung mapapansin mo may dalawang bahay din, kasama sa bahay nina tito Julius si kuya Benjie na wala pang asawa, tapos iyong isang bahay naman ay kina kuya Benjo at sa pamilya niya," dagdag pa niya, kaya tumango na lang ako.

"Nandito na pala kayo, kumain na muna tayo ng hapunan," nakangiti na saad ng isang ginang na nakatayo sa may terasa. Siya si Aling Linda, ang mama ni kuya Jack. Naglakad naman na kami palapit, at nagmano sila rito, kaya ganun din ang ginawa ko.

"Kilala mo naman na si mama Linda hindi ba, Bry," tanong ni ate.

"Oo naman ate," sagot ko.

"Mama na lang din ang itawag mo sa akin, hijo, at parang anak na rin naman namin itong ate mo, siyempre ay ikaw rin," masaya na saad niya.

"Salamat po," sagot ko naman.

"Halina kayo, hinihintay na tayo ng papa niyo sa hapag," pag-anyaya pa niya, kaya iyon naman ang ginawa namin.

"Kumain na muna tayo bunso, tutulungan kitang ayusin ang mga gamit mo mamayang pagkatapos natin, para maaga ka ring makapagpahinga," wika pa ni ate, kaya tumango na lang ulit ako.

Pagkapasok namin sa loob, ay agad kong nakita sa hapag ang papa ni kuya Jack, bukod doon ay kasama rin niyang nakaupo si kuya James, at ang sa tingin ko ay pamilya nito.

"Kuya, bayaw ko nga pala, si Bryan, kapatid ni Bea," pagpapakilala pa sa akin ni kuya Jack.

"Alam ko Jack, nagkita at nagkakilala kami nung kasal niyo ni Bea, atsaka friends kami sa social media," natatawa na saad naman ni kuya James, kaya napangiti na lang din ako. "Bryan, asawa ko nga pala si Minda, tapos mga anak namin, ito ang panganay Mary Beth, 12 na siya at si Mary Jane naman, 10 na siya," pagpapakilala pa niya, kaya muli akong tumango.

Natatandaan kong sinabi naman na sa akin ni ate ito kaninang nasa biyahe, pero mas naging malinaw na sa akin ngayong nakita ko nga sila ulit sa personal.

"Ang laki na po nila kuya, parang natatandaan ko po nung kasal, ang liit pa tapos ang likot at kukulit," nakangiti na saad ko.

"Naku oo nga, mabilis talagang lumipas ang panahon," nakangiti na sagot niya sa akin.

"Maupo ka na bunso, kakain na tayo," saad naman ni kuya Jack, kaya iyon ang ginawa ko.

"Bakit bunso? Bunso ka sa inyo? Paano iyan, nandiyan na si Jacob, ang pamangkin mo, kaya hindi na ikaw ang bunso," nagbibiro na saad ni kuya James.

"Nasanay lang kami na iyon ang tawag sa kanya kuya," si kuya Jack ulit ang sumagot.

"Ganun ba, kung ganun iyon na lang din ang itatawag namin sayo," wika niya, kaya tipid na lang akong ngumiti.

Nagsimula na rin naman kaming kumain, at kahit na papaano ay gumaan ang pakiramdam ko dahil nga masaya at maluwag ang naging pagtanggap nila sa akin. Habang nasa hapag, ay sobrang dami rin naming mga napag-usapan at kuwentuhan.

Pakiramdam ko nga ay mas nakilala ko pa ang mga magulang ni kuya Jack na sina Papa Jon at Mama Linda, maging si kuya James na bunso na rin ang tawag sa akin, ang asawa nitong si Ate Minda at ang dalawa pa nilang mga anak. Pagkatapos kumain ay nagpaalam sina kuya James at ang pamilya niya na babalik na sa kabilang bahay para magpahinga.

Hinayaan naman namin sila, tapos ay sinabi ni kuya Jack na bukas na daw niya ako ipapakilala sa mga kamag-anak nila sa harap. Inaya na lang ako ni ate at hinatid sa kuwarto na tutuluyan ko, tapos ay tinulungan din niya ako na ayusin ang mga gamit ko, at nagpasya kaming lahat na magpahinga na rin agad nang gabing iyon, dahil nga medyo napagod din kami sa biyahe.

Chapter Two

Dear Diary,

Ito ang unang beses na nagising ako na wala sa bahay namin, na wala ako sa sarili kong kuwarto at wala sa sarili kong higaan. Ang akala ko nga kagabi ay hindi ako makakatulog agad at mamamahay pa ako, pero hindi naman iyon nangyari.

Hindi ko alam kung dahil ba naging mainit ang pagtanggap ng mga tao dito sa akin, o sadyang masarap lang matulog dahil sa malamig at maulan na panahon. Ganun pa man ay masaya ako na nakatulog ako ng maayos.

Excited na ako sa araw na ito, kasi ay ipakikilala daw ako nina ate at kuya Jack sa iba pang pamilya nina kuya Jack dito, na nasa tapat lang ng bahay. Alam ko kasi na magiging mainit din ang pagtanggap nila sa akin. Bukod doon, sasamahan daw ako nina kuya Jack at ate ngayon na mag-inquire sa mga university, para makapili na ako ng papasukan.

Hindi na ako makapaghintay. Sana ay maging maayos at masaya lang ang araw na ito!

Love, Bryan

Ngumiti ako pagkatapos kong magsulat sa diary ko, at isinara ko na ito. Ipinasok ko pa iyon sa drawer na nasa bedside table, at itinago sa may pinaka-ilalim para lang makasigurado na walang makakakita nun kung sakali man na may basta na lang pumasok sa kuwartong ito at makialam ng mga gamit,

"Magandang umaga bunso, kumusta ang tulog mo," nakangiti na tanong ni ate sa akin pagkababa ko mula sa ikalawang palapag, alas siete pa lang iyon ng umaga. 

Kasama niya si Mama Linda sa may lababo at nagtutulungan sila sa pagluluto ng agahan, si Papa Jon naman ay nakaupo sa hapag at nagkakape, samantalang si kuya Jack ay nakatayo at buhat si baby Jacob.

"Magandang umaga po sa inyong lahat, maayos naman ang naging tulog ko," nakangiti na sagot ko.

"Gusto mo ba ng kape anak," tanong sa akin ni mama Linda.

"Ako na po ang gagawa," nahihiya na sagot ko.

"Sus, nahiya ka pa! Dapat alisin mo na ang hiya-hiya na iyan, lalo na't iisang pamilya na tayo rito't sigurado na maraming taon pa ang pagsasamahan nating lahat," nakangiti na saad naman niya.

"Hayaan mo na iyang mama mo, at mahirap kapag nagtampo iyan, damay ang lahat," pagbibiro naman ni Papa Jon, kaya nagtawanan kaming lahat.

"Maupo ka na bunso, kakain na tayo niyan," saad naman ni kuya Jack, pero imbes na sumunod ay sa kanya ako lumapit.

"Good morning sa guwapo kong baby," malambing na saad ko pa.

"Ako ba ang tinutukoy mo, bunso," natatawa na biro ni kuya Jack, kaya nagtawanan  na naman kaming lahat.

"Puro ka kalokohan mahal," natatawa na sagot naman ni ate.

"Kuya, puwede bang ako muna ang magbuhat sa kanya," tanong ko naman, tumango naman siya bago binigay sa akin si baby Jacob, na biglang ngumiti.

"Luh, bakit gusto ka na agad niyan, eh hindi ka naman madalas makita?" tanong ni ate sa akin. "Normally umiiyak iyan kapag hindi kilala ang nagbubuhat, ni hindi nga rin mabuhat ni kuya James," natatawa na dagdag pa niya.

"Kasi po, sa akin siya nagmana! Mabait na, matalino na, pogi pa!" nakangiti na saad ko naman, na ang kinakausap ay ang pamangkin ko, bigla akong napangiti kasi ay humalakhak ang bata na para bang naiintindihan ang sinasabi ko. "Oh di ba? Kahit siya alam iyon," wika ko pa. "Love mo si tito di ba baby? Love love mo si tito?" pambe-baby talk ko pa sa bata.

Hindi ko alam kung gaano ko katagal na kinakalaro ng pamangkin ko, hanggang sa pagkalipas lang ng ilang minuto ay lumapit na sa amin si ate.

"Akin na si Jacob bunso, dadalhin ko sa walker para makakain na tayo, darating na rin ang iba niyan," wika ni ate mayamaya pa nang matapos na sila sa pagluluto.

Kasabay nun ay nagbukas ang pinto, at pumasok si kuya James na naka-unipormeng pang-trabaho na, kasama ang pamilya niya na nakilala ko na rin kagabi. Ang akala ko ay sila lang ang makakasabay namin sa agahan, pero mayamaya pa ay muling nagbukas ang pinto, at sunod-sunod na pumasok doon ang maraming mga tao.

"Bunso, ito si tito Julius, kuya siya ni papa," pagpapakilala ni kuya Jack sa isang lalaki na gaya ni Papa Jon, ay makikita mong nasa edad na, pero ang guwapo pa rin. "Ito naman ang asawa niya, si tita Lorna," saad pa niya. "Ang dalawa nilang anak, sina kuya Benjo at kuya Benjie," saad pa niya bago isa-isang itinuro iyong dalawang lalaki na nakasuot na ng unipormeng pang-pulis.

"Ito naman ang asawa ni kuya Benjo, si ate Lea, tapos ang mga anak nila, sina Andrew at Angel," saad pa niya.

"Hello po, nice to meet you," medyo nahihiya na saad ko.

"Aba, nakapaguwapo rin pala netong kapatid mo Bea," wika ni tito Julius tapos ay marahan pang ginulo ang buhok ko, kaya napangiwi ako. Sabay na natawa sina ate at kuya Jack dahil doon.

"Tito, hindi po gusto niyang si bunso na ginugulo ang buhok o tinuturing na parang bata," natatawa na saad pa ni ate.

"Bakit, magagalit ba siya kung uulitin ko," nakangisi at nang-aasar na saad ni tito Julius, bago muling ginulo ang buhok ko. Gusto ko sanang umiwas, pero ayaw ko namang isipin niya na bastos ako.

"Hindi tito, hindi nga ata marunong magalit iyang si bunso, laging mahinahon, hindi nagbabago ang ekspresyon," wika naman ni kuya Jack.

"Bakit bunso, hindi naman siya ang bunso dito ah," tanong naman ni kuya Benjo, gaya rin nang tinanong ni kuya James kagabi.

"Nasanay lang kami, kaya hanggang ngayon ganun na ang tawag namin sa kanya," sagot ulit ni kuya Jack, kaya tumango naman sila.

"Ayos, may bagong kasama pala tayo dito, dapat binyagan na natin iyan mamaya," nakangisi na saad naman ni kuya Benjie, hindi ko alam kung bakit bigla akong kinabahan sa narinig.

"Hindi umiinom ng alak iyan kuya, atsaka bata pa iyan, bawal pa sa kanya ang uminom kasi hindi pa siya 18," natatawa na saad naman ni ate.

"Sus, may first time naman sa lahat," wika ulit nito, bago makahulugang tumingin sa akin. Agad akong nag-iwas ng tingin, kasi hindi ko alam kung ako lang ang nagbibigay ng malisya, o may iba talaga siyang gustong sabihin.

"Mamaya niyo na pag-usapan ang alak, ang mabuti pa ay kumain na tayo ng agahan dito," nakangiti na saad naman ni Mama Linda, kaya iyon ang ginawa namin.

Pero grabe! Sobrang ganda  ng pamilya ni kuya Jack, kahit na isa ata sa kanila ay walang patapon sa hitsura. Sa totoo lang ay wala akong pakialam sa mga babaeng miyembro ng pamilya nila, pero ibang iba ang dating sa akin ng mga lalaki.

Una si Papa Jon, kahit pa makikita mong nasa edad na siya, hindi maipagkakaila na sobrang guwapo pa rin niya, lalo na't bukod sa matangkad ay may matikas pang pangangatawan. Well, sila naman atang lahat ay maganda ang katawan. Siguro ay dahil nagmamay-ari ng gym ang kuya nito, na si tito Julius.

Tapos ay ang dalawa niyang anak, ang bayaw ko nga na si kuya Jack at si kuya James na kuya nito. Sanay na ako kay kuya Jack, kasi nga noon pa lang ay crush ko na siya. 6 footer, moreno, may full sleeve tattoo sa kaliwang braso at hikaw sa kaliwang tenga. Maganda rin ang pangangatawan, tapos kapag ngumingiti siya ay lumalabas ang malalim niyang dimples.

Kung ako ang tatanungin, baka mahiya ang model ng mga sikat na clothing line sa kaguwapuhan niya. Pasok na pasok bilang leading man ng mga pelikula. Basta sobrang guwapo, at tipong makalaglag panty. Tapos si Kuya James naman, mas matangkad si kuya Jack dito, pero hindi maipagkakaila na lumalaban din ito sa hitsura at katawan. Lalo pang lumalakas ang dating nito kapag nakangiti siya.

Sunod si tito Julius, gaya ni Papa Jon, kayumanggi din ang kulay ng balat, hindi siya kasing guwapo ni papa Jon, pero malakas din naman ang dating. At malamang ay maganda rin ang katawan dahil nga sa gym na negosyo niya.

Sunod naman ay ang dalawa niyang anak na sina kuya Benjo at kuya Benjie na parehong pulis, kayumanggi din ang kulay ng balat at bad boy kung titignan. Nasa 6 footer si kuya Benjo na panganay, at mas matangkad ng konti si kuya Benjie na siya namang bunso. Pero badboy na badboy sila tignan, iyong tipong kasing tigas ng bato sa lahat ng bagay at... siguro ay ibabalibag ka sa kama.

Hindi ko tuloy alam kung anong meron sa pamilyang ito... bakit ang tatanggkad, guwapo at nakakapaglaway ang mga lalaki sa kanila.

Pilit ko namang iwinaksi ang ideyang iyon sa isip ko, at nagpatuloy na lang sa pagkain habang nag-uusap usap sila. Kapag may pagkakataon ay kinakausap din naman nila ako at tinatanong, at sumasagot naman ako. Pero hindi ako nagsimula o nag-initiate ng usapan... kasi nga ay mahina ako sa ganung bagay.

Nang matapos kumain ay nagpahinga lang sila saglit, bago nagpasya na umalis na isa-isa. Hanggang sa kami na lang nina kuya Jack, ate, Mama Linda at Papa Jon ang muling naiwan sa bahay.

"Ma, Pa, iiwan po muna sana ulit namin si Jacob sa inyo, sasamahan lang po namin ni Bea itong si Bryan na humanap ng papasukang unibersidad," saad ni kuya.

"Walang problema anak, wala rin naman akong pupuntahan ngayong araw," nakangiti na sagot ni Mama Linda. 

"Oo nga pala mahal, nawala sa isip ko na kailangan ko palang magpunta ng maaga sa opisina ngayon, dadalo kasi ako ng admin hearing nung isang ahente ko, eh ngayong umaga lang daw available ang HR Manager, ayos lang ba kung ikaw na muna ang tutulong kay bunso," wika ni ate, bigla na naman akong kinabahan sa ideya na kaming dalawa lang ni kuya Jack ang magkakasama mamaya.

"Oo naman mahal, walang problema sa akin. Pero ihahatid ka na namin, para makita din netong si bunso kung saan ka nagtatrabaho," sagot ni kuya Jack, kaya nakangiting tumango si ate.

Pagkatapos nun ay nagpasya nga kami na gumayak na, at nang matapos ay hindi na rin kami nag-aksaya pa ng panahon na umalis na.

"Oo nga pala ate, hahanap din sana ako ng puwedeng mapapasukang parttime job," wika ko nang nasa biyahe na kami.

"Ha, bakit?" tanong niya. "Bunso, baka naman iniisip mo na agad ang gastos wala pa man ah? Kami ng kuya Jack mo ang nag-initiate na pag-aralin ka, kaya huwag mong alalahanin iyon," saad pa niya.

"Hindi ate, para sana kahit iyong allowance lang hindi ko na iaasa pa sa inyo, atsaka para may sarili rin akong pera, tapos kapag may sumusobra, mabibigyan ko rin sila nanay at tatay sa Pangasinan, o baka kahit konti makatulong din ako sa inyo sa mga bayarin gaya ng tubig, kuryente at internet," sagot ko, nagkatinginan naman sila ni kuya Jack tapos ay parehong napangiti.

"Gusto mo bang mag-parttime job na lang sa talyer ko," tanong ni kuya Jack sa akin.

"Wala naman kasi akong alam sa mg sasakyan kuya eh," sagot ko.

"Pasasaan at matututo ka rin, atsaka paper works naman ang ibibigay ko sayo, mga inventory, mga ganun. Bale doon ka lang lagi sa opisina ko maglalagi kapag may shift ka," paliwanag niya. "Atsaka mas okay na iyon, para ako mismo ang makapag-adjust sa schedule mo sa pag-aaral. Kung kailan ka puwedeng magtrabaho, doon ka lang papasok. Lingguhan ang sweldo," dagdag pa niya.

"Pag-aaralin niyo na nga ako, tapos ganito pa, mahihiya na akong tanggapin ang ipapa-sweldo mo kapag nagkataon," saad ko, natawa na naman sila ni ate dahil doon.

"Gaya nang sinabi ng ate mo, kami naman ang nag-insist na pag-aralin ka, kaya hindi mo kailangang isipin iyon," saad naman niya. "Para rin mabawasan ang trabaho ko sa talyer," dagdag pa niya.

"Para mabawasan ang trabaho ko, kamo! Ako ang laging nag-iinventory at nagche-check ng mga supplies, hindi naman ikaw, tapos hindi mo man lang ako binibigyan ng sweldo," giit ni ate, kaya napangiti ako. "Pumayag ka na bunso, nang mabawasan na ang mga trabaho ko," dagdag pa niya, kaya tumango na lang ako.

"Sige na nga, pinipilit niyo ako eh," sagot ko na lang.

"Hindi daw binibigyan ng sweldo, eh sa 'yo nga lahat ng kinikita ko," nagbibiro na saad naman ni kuya Jack, kaya muli kaming natawang tatlo. Hindi na nakasagot pa si ate kasi ay pinarada na ni kuya Jack ang sasakyan sa harap ng isang malaking building.

"Dito ang kompanya namin bunso," nakangiti na saad pa ni ate.

"Ang laki pala masyado ate, nakakalula," sagot ko naman.

"Sige na, papasok na ako sa loob. Mag-iingat kayo! Sabihan niyo ako agad kapag nakapili ka na ng papasukan bunso, ikaw naman mahal, ikaw na ang bahala sa kapatid ko," paalala pa ni ate tapos ay humalik siya sa labi ni kuya at bumaba na sa sasakyan. Napangiti pa nga ako nang makita na patakbo siyang pumasok sa building na para bang nagmamadali.

"Lipat ka na dito bunso," saad ni kuya mayamaya pa, at nahihiya man ay lumabas ako sa sasakyan, para nga lumipat sa harap, sa tabi niya.

"Saan tayo unang pupunta kuya," tanong ko nang nasa biyahe na kami ulit.

"Kung saan ang malapit," natatawa na sagot niya.

"Hindi ba sabi mo college professor si kuya James," tanong ko, ang tinutukoy ay ang kuya niya, kaya naman tumango siya. "Saan siya nagtuturo, baka nago-offer din ng nursing na course ang school pinagtatrabauhan niya," saad ko pa.

"Ah, sa Crestwood Colleges siya, sakto malapit lang iyon dito, puntahan natin para matignan din," sagot naman niya kaya marahan na lang akong tumango. 

(

Gawa-gawa ko lang po ang university, kasi hindi ko gusto na magkaroon ng issues in the long run, although may trigger warning naman na fiction lang ang story, better safe

).

Nagpatuloy naman sa pagmamaneho si kuya Jack, minsan nga ay napapalingon ako sa kanya pero hindi naman ako nagsasalita. Oo, gaya nang sinabi ko ay ganito ako. Hindi ako iyong tipo ng tao na magaling magsimula o mag-initiate ng usapan, at oo rin, boring akong kasama.

"Nandito na tayo," wika ni kuya Jack mayamaya pa, tapos ay pinasok niya ang sasakyan sa isang malaking gate na nakabukas.

"Ang laki rin pala nito kuya, kaso mukhang private school. Hindi ba mahal dito," may halong pag-aalangan na tanong ko, kaya agad na natawa si kuya Jack.

"Hindi pa nga tayo nakakapag-inquire, gastos na ang iniisip mo," sagot naman niya bago pinatay na ang makina ng sasakyan, at bumaba na siya doon. Gano'n din naman ang ginawa ko. Tapos ay naglakad na kami papasok sa loob ng building.

Mayamaya pa ay nakita ko ang isang pinto na may nakasulat na 

Registrar’s Office

, at doon dumiretso si kuya Jack at sumunod pa rin naman ako sa kanya.

"May course ba kayong nursing dito," tanong niya agad, bahagya namang napalingon sa kanya ang babae doon tapos ay nagtaas ng isang kilay na parang ganda nang magsungit, pero biglang ngumiti si kuya Jack, iyong ngiti na nagpapakita ng dimples at makalaglag panty talaga. Kaya naman nag-iwas ng tingin iyong babae na parang kinilig bago nag-abot ng papel kay kuya.

"Jack, anong ginagawa niyo rito," sabay pa kaming napalingon kay kuya James na nakatingin at naglalakad palapit sa amin.

"Naghahanap ng mapapasukan netong si bunso tol, nursing daw ang gusto na kurso," sagot ni kuya James tapos ay pinakita pa ang hawak na mga papel dito, na may flyers, brochures at kung ano-ano pa.

"Meron ng gusto mong kurso dito, gusto mo ba samahan kitang mag-take ng scholarship exam," wika naman ni kuya James.

"Talaga po, puwede po ba?" sagot ko naman.

"Oo naman, sa Friday ang schedule nun, sumabay ka na lang sa akin. Asikasuhin mo muna ang mga requirements mo, tapos ako na ang bahala," nakangiti na saad naman niya.

"Iyon naman pala, pero okay ka na ba dito bunso, ayaw mo bang humanap ng iba pang school?" tanong naman ni kuya Jack sa akin.

"Maganda dito bunso, tapos malapit pa sa bahay. 10 minutes na biyahe lang, depende sa traffic. Kapag nagkataon na maaga ang pasok mo, puwede ka pang sumabay sa akin para makatipid ka sa pamasahe," nakangiti na wika pa rin ni kuya James.

"Okay na ako dito kuya Jack, para kapag nagkaproblema din, may malalapitan at mapagsusumbungan ako agad," wika ko naman, sabay na natawa ang magkapatid dahil sa sinabi ko. Napangiwi pa nga ako at agad na umiwas nang marahang hinaplos ni kuya James ang buhok ko at ginulo niya ito. "Ay sorry po," nahihiya na saad ko pa, mas lalong natawa si kuya Jack dahil doon.

"Ano ka ba naman tol, hindi ba sinabi naman namin ni Bea kanina na ayaw pinapagulo niyang si bunso ang buhok niya," natatawa na saad ni kuya Jack.

"Oo nga pala, pasensiya na't nakalimuntan ko, ang cute lang kasi netong kapatid ng misis mo," natatawa rin na sagot ni kuya James. "Sige na, may mga aasikasuhin pa ako. Sa bahay na ulit tayo mag-usap mamaya," nakangiti na dagdag pa nito, tapos ay iniwan na niya kami ni kuya Jack.

"Sigurado ka ba, bunso, na gusto mo na dito," tanong pa sa akin ni kuya Jack, kaya agad akong tumango.

"Mukhang okay naman dito kuya, atsaka tama si kuya James, mas malapit sa bahay," sagot ko naman.

"Desisyon mo iyan, halika na, dadalhin kita sa talyer, para makita mo rin ang klase ng trabaho na ginagawa namin doon," wika pa niya. "Wala ka naman nang ibang gagawin hindi ba?" tanong pa niya kaya tumango ako. "Ite-train na kita, para makapag-ipon ka na rin bago pa magsimula ang klase mo," dagdag pa niya, kaya tumango na lang ulit ako.

Dumiretso naman na kami sa talyer na pagmamay-ari niya, at gaya nang sinabi niya ay tinuruan na niya ako ng iba't ibang trabaho doon, pero mostly ay mga office at paper works.

Chapter Three

Dear Diary,

Almost two weeks na mula nang tumira ako kasama ang ate ko, si kuya Jack at ang pamilya nito. So far, okay naman ang lahat at unti-unti na akong nasasanay, lalo na sa parttime job ko sa talyer ni kuya Jack. Sobrang bait at understanding kasi niya, maging iyong iba pa pa naming mga kasamahan doon.

Ni hindi nga ata sila napapagod na turuan ako ng mga ginagawa nila, lalo na kapag wala akong ginagawa sa opisina. Masaya ako sa ganitong buhay, kahit pa nami-miss ko sila nanay at tatay sa Pangasinan. Pero excited na rin ako na mag-aral sa kolehiyo.

Kung nung unang mga nakaraang araw na nandito ako ay parang hindi pa rin ako makapaniwala at hindi ko gaanong ramdam, ngayon ay ibang-iba na ang feeling. Masaya ako, kasi nga alam ko na ito na ang totoong simula ng kuwento ng buhay ko.

Sana lang ay marami pang magaganda, masasaya at nakaka-excite na bagay ang mangyari…

Love, Bryan

Mabilis na lumipas ang mga araw at linggo, at kahit na papaano ay nakakasanayan ko naman nang mabuhay kasama sina ate at kuya Jack, maging ang buong pamilya ni kuya Jack. Hindi na ako gaanong naiilang at nahihiya sa kanila, kasi nga napansin ko na mabubuti naman talaga silang mga tao.

Nakapag-enroll na rin ako sa Crestwood, at dahil iyon sa tulong ni kuya James. Nakapag-take ng scholarship exams, at nakakuha ako ng 50% off sa tuition fee. Okay na okay iyon sa akin, kasi ay sobrang laking tulong na nun. Hindi rin naman kasi gaanong mahal ang tuition, hindi gaya nang inakala ko.

"Kailan nga pala ang simula ng klase mo bunso," tanong sa akin ni ate isang gabi habang magkakasabay kaming kumakain ng hapunan.

"Mga two weeks pa ate," sagot ko naman.

"Nakabili ka na ba ng mga gamit mo, kung hindi pa sasamahan kita bukas," saad niya.

"Nakabili na ako ate, tinulungan ako ni kuya Jack nung isang araw, bago kami umuwi galing talyer," sagot ko ulit. "Ginamit ko iyong unang linggong sweldo ko sa talyer, tapos dinagdagan na lang ni kuya Jack," dagdag ko pa kaya agad siyang napangiti

"Good job ba ako mahal," nakangiti na saad naman ni kuya Jack, kaya mahinang natawa si ate bago tumango.

"Very good mahal," sagot pa nito.

"Naks, edi dapat may premyo ako mamaya," nakangisi at makahulugan na saad naman ni kuya Jack bago tumingin sa akin. "Tabi mo muna sa pagtulog ang pamangkin mo bunso," aniya, kaya mahina rin akong natawa. Hindi naman kasi ako inosente para hindi maintindihan ang gusto niyang sabihin.

"Para kang baliw, kung ano-anong sinasabi mo diyan," saad naman ni ate, pero natatawa pa rin.

"Nakakatuwa naman at mukhang close na close na kayo nitong bayaw mo, Jack," wika ni mama Linda.

"Naku ma, gustong-gusto po kasi niyan magkaroon ng kapatid na lalaki, eh ang kaso siya ang bunso niyo, kaya hindi po nakakapagtaka na nagkasundo agad sila ni Bryan," nakangiti naman na saad ni ate.

"Ewan ko ba rito kay papa, di na ako binigyan ng  nakababatang kapatid," saad naman ni kuya Jack.

"Huwag ako ang sisihin mo, Jack, kung ako ang tatanungin kahit isang dosena pa kayo, itong mama mo lang naman ang hindi ako pinagbibigyan," sagot naman ni Papa Jon, kaya mas lalo kaming nagtawanan.

"Ano ba naman kayo't ganyan ang pinag-uusapan niyo, hindi na kayo nahiya rito kay Bryan at napakabata pa para marinig ang ganyan," saad naman ni mama Linda.

"17 na po si bunso ma, in two months mag-18 na po siya, kaya okay na po iyan," natatawa pa rin na wika naman ni ate.

"Pero ayaw mo pa akong payagan na uminom ng alak," sagot ko naman, sabay na natawa sina Papa Jon at kuya Jack dahil doon.

"Oo nga naman, mahal," wika ni kuya Jack.

"Anong ayaw payagan, okay lang naman sa akin basta madalang lang, atsaka ang akala ko kasi hindi ka talaga umiinom," dahilan naman ni ate.

"Iyon naman pala, edi uminom tayo mamaya. Sakto wala akong pasok bukas," sabay-sabay pa kaming napalingon kay kuya James na nakangiting pumasok sa bahay.

"Ikaw pala James, kumain na ba kayo," saad pa ni Mama Linda.

"Kumain na kami ni Minda at ng mga bata sa labas, ihahatid ko lang sana itong takeout naming pizza dito, pero nakarinig ako ng usapang inuman," nakangiti na saad pa niya bago inilapag sa mesa ang isang kahon ng pizza.

"Sakto, salamat dito tol," saad naman ni kuya Jack bago binuksan ang kahon ng pizza, at kumuha siya agad doon. "Tatanungin ko sina Benjo at Benjie kung game din sila sa inuman, tapos bibili na ako ng alak sa labas," dagdag pa nito bago nagpaalam na sa amin at naglakad na palabas.

"First mong iinom, bunso, kasama sila. Huwag mong sasabayan at malalakas uminom ang mga iyan," wika naman ni ate.

"Sus, tanghali pa naman ang punta namin sa talyer bukas kasi sabado, at hindi mo kailangang mag-alala kay bunso kasi kami lang naman ang kasama niya," nakangiti na saad ni kuya Jack tapos ay kumindat pa sa akin, hindi ko alam pero bigla akong kinilig sa kindat na iyon, kahit pa alam kong wala naman iyong ibang ibig sabihin.

"Oo nga naman, hayaan mong sumali sa kanila at nang mawala ang ilang sa pamilya natin, dalawang linggo na tayong magkakasama rito pero medyo mahiyain pa rin," natatawa rin na wika naman ni Mama Linda.

"Ganyan lang po talaga si bunso, nay, pero mabait at masipag po na bata iyan," nakangiti na saad naman ni kuya Jack bago hinaplos at ginulo ang buhok ko na parang inaasar ako, kaya naman mabilis akong umiwas.

"Kuya Jack naman eh, amoy adobo at pizza pa ang kamay mo," reklamo ko pa, dahil doon ay malakas silang nagtawanan lahat.

Hindi sa maarte ako, pero hindi lang talaga ako sanay na ginagawa sa akin iyon. At isa pa, sobrang linis ko sa katawan ko. Ako iyong tipo ng tao na pagpawisan lang ng konti, ay naghihilamos o naliligo na agad. Hindi rin ako madalas lumabas, kahit pa tabing-dagat lang ang bahay namin sa Pangasinan, kaya naman ang puti ng kulay ng balat ko ay medyo maputla tignan, pero malinis pa rin naman tignan.

Pagkatapos kumain ay nagpahinga lang kami saglit sa hapag, habang nagkukuwentuhan pa rin. Si ate naman ay nakatayo at buhat na agad si baby Jacob na sa tingin ko ay inaantok at nagpapahele na. Hanggang sa nagpaalam na rin siya't sinabi na aakyat na nga siya kasama si Jacob.

"Mama Linda, ako na po ang maghuhugas ng mga pinagkainan," nakangiti na saad ko nang makitang naglakad na siya papunta sa lababo.

"Hayaan mo na si mama diyan, bunso, nag-text na ang utol ko, nagsisimula na daw sila sa inuman at tayo na lang ang hinihintay," wika naman ni kuya Jack.

"Sige na't magpunta na kayo doon, kaya ko na ito," nakangiti na saad naman ni Mama Linda.

"Susunod na lang ako kuya, maghihilamos pa rin kasi ako pagkatapos," wika ko naman.

"Ikaw ang bahala, basta sumunod ka agad ah," aniya kaya nakangiti na lang akong tumango.

Sabay naman na silang naglakad ni Papa Jon palabas ng bahay, malamang ay para lumipat na sa kabila kung saan nag-iinuman nga ang pamilya nila. Ako naman ay nagpumilit na maghugas ng pinagkainan, kaya sa huli ay walang nagawa si Mama Linda kung hindi ang hayaan na lang din ako.

"Magpapahinga na ako, pakisabi na lang sa Papa Jon at Kuya Jack mo na sila na ang bahalang magkandado ng mga pinto pagkatapos niyo mamaya," paalala sa akin ni Mama Linda, kaya nakangiti ulit akong tumango.

"Sige po," sagot ko.

"At huwag kayong iinom ng marami ha? Naku, ang kulit pa naman niyang papa niyo kapag nalalasing," napapa-iling na saad pa niya, kaya mahina akong natawa.

Hindi na ako sumagot pa kasi ay naglakad na si Mama Linda papasok sa kuwarto nila ni Papa Jon. Hindi rin naman talaga ako gaanong umiinom, sakto lang, iyong tipong kapag alam kong medyo nahihilo na ako ay tumitigil na ako. Ilang beses ko na rin naman kasing nakasama sa inuman ang mga tito at pinsan ko sa Pangasinan, maging iyong mga naging kaklase ko doon noong high school.

At kung ako ang tatanungin, ayaw ko talaga sanang uminom ngayon, pero nahihiya ako na humindi kay kuya Jack, maging sa ibang miyembro ng pamilya niya lalo na't silang lahat nga ay mainit ang naging pagtanggap sa akin.

Pagkatapos kong maghugas ng mga pinagkainan ay dumiretso ako agad sa ikalawang palapag ng bahay, tapos ay naghilamos ako sa banyo doon na nasa loob lang din ng kuwarto ko. Siguro ay nasa 20 minutes ako sa banyo, nang matapos at nang nakapagbihis na ako ay nagdadalawang isip ako kung susunod pa ako kina kuya Jack.

Iniisip ko kasi na baka nag-eenjoy na sila't nawala na ako sa isip nila. Pero sa pagtingin ko sa cellphone ko, may nabasa ako na chat mula sa kanya.

Kuya Jack:

Kanina ka pa namin hinihintay dito, saan ka na?

Ako: Pasensiya na, kuya. Katatapos ko lang maghugas ng plato at maghilamos. Papunta na.

Pagka-send ko nun ay naglakad na ako pababa, tapos ay isinara ko ang pinto ng bahay nang lumabas na ako. Sobra akong nakadama ng hiya, lalo na nang makalabas na ako sa gate. Magkatapat lang naman talaga ang mismong mga lote, at nakabukas din naman ang gate nila. Kaya naman kahit pa nahihiya ay nilakasan ko na ang loob ko't dumiretso na ako papasok doon.

"Ayan na pala si bunso," nakangiti na saad ni kuya Jack nang makita ako, tapos ay tinapik pa niya ang bakanteng silya sa tabi niya. "Dito ka bunso," dagdag pa niya kaya agad akong dumiretso doon.

Pagkaupo ko ay pilit lang akong ngumiti, bale nakapagitna ako sa kanilang dalawa ni kuya James. Sa harap naman namin ay nakaupo si Kuya Benjie, katabi niya si kuya Benjo, at katabi naman ng huli si tito Julius. Bale si Papa Jon ay sa dulo ng mesa sa gilid nakaupo.

"Ang tagal mo naman masyado bunso," natatawa na saad pa ni kuya Jack sa akin.

"Nagpabango pa ata ng sobra insan, hanggang dito naaamoy ko eh. Baka ang akala sa labas pa tayo iinom," natatawa na biro namanni kuya Benjie.

"Malinis lang talaga sa katawan itong si bunso insan, nabanggit nga ng ate niya na natatakot daw ata sa pawis," natatawa na sagot naman ni kuya Jack. Pilit na lang akong ngumiti at hindi na sumagot, si kuya James naman ay agad akong inabutan ng isang baso na may lamang alak, at tinanggap ko rin naman agad iyon.

"Salamat kuya," saad ko pa.

"Gusto mo ba ng chaser," tanong pa niya, nahihiya man ay marahan akong tumango. Hard kasi ang iniinom nila, at nasanay ako na beer lang ang iniinom. Sa tingin ko ay hindi ko kayang inumin ang hard ng puro.

"Mahina ka pala, hindi kasi kami nagcha-chaser dito," nakangisi na saad naman ni tito Julius, medyo nahiya ako doon, pero pilit lang akong ngumiti.

"Pasasaan at masasanay din siya sa atin pa," natatawa na wika naman ni kuya Benjo.

"Oo nga, lalo na't lagi tayong umiinom dito, tiyak na masasanay talaga siya," segunda naman ni kuya Benjie.

Kumuha naman si kuya Jack ng isang extra na baso, tapos ay siya na rin ang nagsalin ng tubig doon at binigay sa akin, na agad ko ring tinanggap.

"Subukan mong uminom na walang chaser bunso, para masanay ka. Lalo na't sigurado na madalas mo kaming makakasama sa inuman nito," saad pa niya.

Tumango na lang ako ulit, at nahihiya man ay agad akong uminom ng alak. Wala sana akong balak na mag-chaser, ang kaso ay agad na gumuhit sa lalamunan ko ang init at pait ng alak, kaya agad akong napangiwi at naubo. Nagmamadali ko pang inabot ang isang baso ng tubig at uminom doon, nagtawanan naman sila dahil sa nangyari.

"Hayaan niyo na munang mag-chaser, at baka malasing agad," natatawa na saad pa ni kuya James.

"Oo nga pala, maraming mayayabang doon sa Crestwood lalo na't karamihan sa mga nag-aaral doon ay galing sa mayaman o may kayang pamilya, pero kapag may nanggulo sa 'yo doon, sabihin mo sa akin, ako ang bahala sa 'yo," saad ni kuya James.

"Kapag pinagtripan ka sa labas, isumbong mo sa amin ng kuya Benjo mo, kami ang bahala," saad din naman ni kuya Benjo.

"Salamat po," nakangiti na sagot ko naman.

Kahit na papaano ay gumaan ang pakiramdam ko, lalo na't nung una ay sobra akong nai-intimidate dito kay kuya Benjie. Siya kasi iyong parang pinaka nakakatakot ang aura sa kanila. Hindi dahil sa pangit siya, kung tutuusin ay sobrang guwapo niya. Pero bad boy na bad boy at mayabang kasi ang dating niya. Pero mali lang pala ako.

"Tahimik ka ba talaga," nakakunot ang noo na tanong naman ni tito Julius. "Ilang linggo na tayong magkakasama dito pero ang dalang nating mag-usap, puro tango at tipid na ngiti lang. Teka, huwag mong sabihin na nagalit ka sa akin kasi ginulo ko ang buhok mo nung unang araw mo dito," dagdag pa niya kaya natawa ang lahat, maging ako ay mahina ring natawa.

"Hindi po, tahimik lang po talaga ako," sagot ko naman.

"Hindi marunong magalit iyan, tito," saad naman ni kuya Jack. "Minsan nga kahit galit at naiinis na, hindi mo pa alam. Kasi mahinahon pa rin. Pero pagdating sa patalinuhan, naku, tiyak lalamunin tayong lahat kahit pagsama-samahin pa ang mga utak nating lahat na nandito," natatawa na dagdag pa niya.

"Oo nga, ang hirap makakuha ng scholarship sa Crestwood, pero nakakuha pa siya ng 50%, wala pa man bilib na ako dito sa bunso natin," may halong pagmamalaki na wika ni kuya James tapos ay umakbay pa sa akin.

"Hindi naman po, masipag lang talaga akong mag-aral," mababa ang boses at nahihiya pa rin na saad ko.

"Sus, pa-humble ka pa! Matalino ka talaga! Kahit nga ang ate mo matalino, nasa pamilya niyo na ata," wika naman ni kuya Jack.

"Kung ganun, gusto mo ba ng parttime job," tanong naman ni kuya Benjo sa akin.

"Anong klaseng trabaho po," interesadong tanong ko naman pabalik.

"I-tutor mo ang mga anak ko sa mga lesson nila, pasasahurin kita," wika niya.

"Akala ko naman po totoong trabaho. Kung tutor lang naman po, kahit libre na, madali lang naman po iyon," sagot ko.

"Huwag ka nang mag-po sa amin, lalo na't parang kuya mo lang kami. Kahit pa sabihin na kalahati o halos kalahati ang agwat ng edad natin, parang ikaw ang bunsong kapatid namin nina utol James, insan Benjo at insan Benjie dito," saad naman ni kuya Jack. "Dito ka na lang kay papa at tito Julius mag-po, tutal matatanda na sila masyado," dagdag pa niya, kaya nagtawanan na naman kaming lahat.

"Matanda man sa inyong paningin, nakakaraming putok pa rin," nakangisi na sagot naman ni tito Julius, kaya mas lalong lumakas ang tawanan.

"Aasahan ko iyang palibreng tutor mo ah, kahit isang beses isang linggo lang," nakangiti naman na wika ni kuya Benjo kaya marahan akong tumango.

"Isabay mo na rin sina Mary Beth at Mary Jane, para hindi puro cellphone ang inaatupag nila," saad naman ni kuya James, kaya nakangiti akong tumango.

"Wala pa man, inaabala niyo na masyado itong si bunso," saad naman ni kuya Jack tapos ay siya naman ang umakbay sa akin. "Basta bunso, mag-aral kang mabuti ah? Nang sa ganun matuwa ang ate mo, maging ang nanay at tatay niyo sa Pangasinan. Kung busy ka masyado at walang oras na mag-tutor sa mga pamangkin mo dito, ayos lang, hayaan mo sila, mag-tutor ka lang kung alam mo na may libre ka talagang oras," paalala pa niya, kaya nakangiti pa rin akong tumango.

Iyong kabang nararamdaman ko kanina ay tuluyan nang nawala, kahit na papaano kasi, dahil sa inumang ito ay naramdaman ko na parte ako ng pamilya nila, kahit pa hindi naman talaga. Sobrang nakakatuwa at nakakagaan iyon ng puso.

"Kung minsan dumaan ka sa gym, libre ka na doon, sumabay ka rito sa bayaw mo, o dito sa mga kuya mo, kapag wala kang ginagawa," saad naman ni tito Julius.

"Naglalaro ka ba ng basketball, bunso," tanong pa ni kuya Benjie sa akin, biglang bumilis at lumakas ang tibok ng puso ko nang marinig na tinawag niya akong bunso.

"Marunong naman kuya, hindi ako magaling, pero naglalaro at marunong naman," sagot ko.

"Okay na iyan, sakto lima na tayo, kasama ang kuya Jack, kuya James at kuya Benjo mo, sali ka sa amin minsan at makikipag-pustahan tayo sa covered court," wika niya.

"Wala sa hitsura, pero mahilig sa sports iyang si bunso, itanong niyo pa sa ate niya," may halong pagmamalaki na saad naman ni kuya Jack bago tumingin sa akin. "Hindi ba lumaban ka ng swimming noong high school ka, tapos nanalo ka! Nakita ko iyong medal mo na naka-display sa bahay niyo noon," tanong pa niya.

"Isang beses lang iyon kuya, nung intrams, at first year high school lang ako nun. Hindi na naulit pa," sagot ko naman.

"Bakit hindi ka sumali sa swimming team ng Crestwood kapag nagsimula na ang pasukan, ako ang coach doon," suhestiyon naman ni kuya James, napatango-tango ang iba pa naming kasama dahil doon.

"Sige kuya, titignan ko," sagot ko naman.

Nagpatuloy pa kami sa inuman at kuwentuhan, at sobrang dami naming napag-usapan. Naging masaya naman ang gabing iyon, although sa sumunod na araw ay masakit ang mga ulo naming lahat dahil sa hangover.

Chapter Four

Dear Diary,

Sobrang sakit ng ulo ko. Para itong hinahati sa dalawa, ito na ata ang unang beses na nalasing ako ng sobra at nagising na may hang over. Dati, kapag alam kong nahihilo na ako ay tumitigil na ako sa pag-inom, pero sobra akong nag-enjoy sa kuwentuhan kasama sina kuya Jack, kuya James, kuya Benjie, kuya Benjo, Papa Jon at tito Julius, at umabot sa punto na hindi ko na namalayan pa ang oras at ang dami ng iniinom ko.

Nahihiya tuloy akong lumabas sa kuwarto ngayon at bumaba, dahil tiyak na kakantiyawin ako ni ate. Pero alam ko na kailangan, kasi nga ay nakikitira lang ako dito at hindi naman ata na maghapon lang akong humilata.

Sana lang mawala na ang sakit ng ulo ko.

Love, Bryan

"Bry, kung nakagising ka na, bumangon ka na diyan! Nagluto ako ng mainit na sabaw para sa inyo, dahil tiyak na may hang over kayo!" narinig kong saad ni ate, kasabay ng tatlong katok mula sa nakasarang pinto ng kuwarto ko. Kaya naman agad kong isinara ang diary ko at itinago na iyon.

"Bababa na ate," sagot ko naman bago dumiretso sa banyo at naghilamos, tapos ay lumabas na nga rin.

Pagkababa ko ay naabutan ko sina kuya Jack at Papa Jon na nakaupo na sa hapag, habang humihilop ng mainit na sabaw na parang masakit din ang mga ulo nila.

"Gaano ba karami ang nainom niyo't mukhang may sakit kayong lahat, kahit ang mga kasama niyo kagabi ay masama daw ang pakiramdam ngayon," saad ni Mama Linda nang nakaupo na ako.

"Naku Ma, nag-enjoy daw po sila masyado sa kuwentuhan, ayon, hindi na namalayan ang dami ng naiinom," natatawa na sagot naman ni ate bago naglapag ng isang mangkok na sabaw sa harap ko. "Humigop ka ng sabaw, para mawala din ang hangover mo," saad pa niya sa akin.

"Salamat ate, pasensiya na rin," sagot ko naman.

"Sus, wala iyon, ang mahalaga nag-enjoy ka kasama sila," nakangiti na wika niya.

"Sa susunod, huwag niyong gaanong lalasingin itong si Bryan, hindi naman iyan gaya niyo na matatakaw na sa alak," saad pa ni Mama Linda kina Papa Jon, kaya natawa si ate.

"Hindi pa po, nay, pero baka sa mga susunod na linggo naku, baka masabayan na niya," napapa-iling na sagot naman ni ate.

Sabay-sabay naman na kaming kumain pagkatapos nun. Nang matapos ay si ate na ang naghugas ng mga pinagkainan, kahit pa nag-initiate ako na ako na ang gagawa, sinabi niya na magpahinga na lang daw ako.

"Bunso, maligo't magbihis ka na, punta na tayo sa talyer," saad naman ni kuya Jack.

"Ang aga pa mahal, akala ko ba tanghali pa kayo pupunta doon," saad naman ni ate.

"Tumawag kasi si Kanor, medyo marami daw ang mga customer, kaya aagahan na namin. Doon na rin kami kakain ng tanghalian, at baka hapon o gabi na kami makakauwi nitong si bunso," sagot ni kuya, kaya tumango na lang si ate.

"Sige, mag-iingat kayo kung ganun," sagot naman niya.

Hindi naman na ako nag-aksaya ng oras na maligo nga't magbihis, at nang okay na'y bumaba na ako. Naabutan ko naman si kuya Jack na nakaupo sa sofa at hinihintay ako, mukha pa ring masakit ang ulo niya pero tumayo naman na siya agad.

"Aalis na kami mahal," paalam pa niya kay ate tapos ay humalik sa labi nito.

"Mauuna na kami," saad ko rin. "Mama Linda, Papa Jon, mauuna na po kami," paalam ko pa sa dalawa at nagmano sa kanila. Tapos ay sabay na kaming lumabas ni kuya Jack at sumakay sa sasakyan niya at bumiyahe na nga paalis.

"Masakit pa ba ang ulo mo?" tanong niya sa akin nang nasa biyahe na kami.

"Oo kuya eh, dati kapag alam kong nahihilo na ako, hindi na ako umiinom. Pero sobra akong nag-enjoy sa mga kuwentuhan kagabi, at first time kong malasing ng sobra at magka-hangover," sagot ko kaya naman natawa siya.

"Ako rin masakit pa ang ulo ko," sagot naman niya. "Hindi bale, maghapon tayong magpapahinga sa talyer," dagdag pa niya kaya gulat akong napalingon sa kanya.

"Akala ko ba maraming customer," tanong ko.

"Oo daw sabi ni Kanor, pero kaya naman na nila iyon. Alam mo, maingay at malikot na kasi ang pamangkin mo lalo na't magdadalawang taon na siya. Hindi tayo makakapagpahinga ng maayos sa bahay, kaya nagdahilan na lang ako sa ate mo," natatawa na sagot niya. "Isinama na kita kasi alam ko na nahihiya ka namang magpahinga lang din doon," dagdag pa niya, kaya tumango ako.

"Ayos! Salamat kuya, gusto ko rin kasi talagang matulog ulit," sagot ko naman, kaya sabay ulit kaming natawa.

May isang kuwarto sa loob mismo ng opisina ni kuya Jack sa talyer, tapos ay may isang single bed doon at sofa. Alam ko na doon siya natutulog kapag ginagabi siya masyado sa dami ng kailangang gawin na trabaho, at normal naman na sa kanya iyon. Kahit si ate at ang buong pamilya nila ay alam iyon.

Maliit lang naman ang katawan ko, kaya puwede ako sa sofa doon. Sigurado naman kasi na siya sa kama. Hindi ko alam pero bigla akong nag-init sa ideya na magtatabi kami sa kama, pero agad din akong umiling nang mapagtanto kung anong kalokohan ang pumapasok sa isip ko.

"Oh, bakit umiiling ka," tanong ni kuya na napansin pala ako.

"Masakit lang talaga ang ulo ko kuya," pagdadahilan ko naman, muli siyang natawa dahil doon.

Mayamaya pa ay nakarating na kami sa talyer, at nakita ko iyong tatlong trabahador niya doon na busy lahat.

"Boss, ang aga natin ah, akala ko mamayang tanghali pa kayo pupunta dito, o magpapahinga lang sa bahay," saad ni Kuya Kanor na unang nakakita sa amin.

Kung hindi ako nagkakamali ay kasing edad lang halos ni kuya Kanor si kuya James, nasa 35 na rin. Hindi ito gaanong matangkad, pero maganda naman tignan ang katawan. Hindi rin siya guwapo, at medyo marumi tignan para sa akin ang mukha dahil sa kapal ng balbas at bigote. Pero lumalakas ang dating nito kapag nakasando lang. Kung hindi ako nagkakamali ay may asawa't tatlong anak na ito na puro mga babae.

Nitong mga nakaraang linggo kasi na nakasama nila ako rito, kapag walang gaanong trabahong ginagawa ay nakakakuwentuhan ko rin sila.

"Naparami kasi ang inom namin kagabi pre, alam mo na," sagot ni kuya Jack.

"Ah, magpapahinga kayo rito," sagot ni kuya Kanor na parang sanay na sa ganitong gawain ni kuya Jack.

"Oo, alam mo na, hindi kami makakapagpahinga na maayos sa bahay, dati sina mama at misis lang ang nagbubunganga, ngayon naman kasama na si Jacob, makulit at malikot na masyado," sagot naman ni kuya.

"Sige na boss, magpahinga na kayo, kami muna ang bahala dito," wika naman ni kuya Sander.

Si kuya Sander naman ay kasing edad lang ni kuya Jack, medium built ang katawan, hindi malaki, pero hindi rin naman payat tignan. Pero wala siyang tiyan. Nagmumukha lang siyang payat kasi nga ay kasing tangkad din ni kuya Jack na six footer. May asawa na rin ito at isang anak na lalaki. Maputi si kuya Sander, at kung ako ang tatanungin ay mukha itong hapon.

Ang isa pang kasamahan namin ay si kuya Alex, na 32 years old naman. Kasing tangkad lang niya si kuya Kanor, medyo chubby o dad bod kung titignan. May asawa na rin, at isang anak na lalaki rin. Hindi naman sila mga pangit, pero hindi rin ganun kaguwapo, hindi gaya nina kuya Jack na artistahin talaga tignan. Pero malalakas naman ang mga dating nila. Siguro ay dahil lalaking-lalaki nga sila tignan, at mas nakakalakas pa ng appeal nila ang ganitong klase ng trabaho.

"Order na lang kayo ng para sa tanghalian, sagot ko na, basta kapag nagtanong si misis, busy tayo ah? Hindi niyo sasabihin na natutulog lang ako," natatawa na saad pa ni kuya Jack, kaya maging ako ay natawa na lang din.

Well, kung ako ang tatanungin ay hindi naman big deal ang ganito at hindi naman niya kailangang magsinungaling kay ate, kasi ay understanding naman si ate sa nakikita ko. Pero hindi ko rin naman masisi si kuya Jack. Basta ba hindi lang mas malaki pa sa ganito ang pagsisinungaling niya kay ate ay wala namang kaso sa akin.

"Ako rin, doon na lang ako sa sofa kuya, masakit pa rin talaga ang ulo ko," saad ko naman.

"Umiinom ka rin pala bunso, sa susunod mag-inuman tayo dito," nakangiti na saad ni kuya Alex sa akin kaya marahan akong tumango. Hindi ko alam kung matutuwa ako sa ideya na nakiki-bunso rin sila sa akin, pero hinayaan ko na lang kasi nga ay parang ako naman ang bunso sa aming lima dito sa talyer.

"Sige kuya, pero sa ngayon gusto kong matulog muna talaga kasi parang hinahati na sa dalawa ang ulo ko," sagot ko, mas lalong lumakas ang tawanan nila dahil doon.

Bumalik naman na sila sa mga ginagawang trabaho, tapos kami ni kuya Jack ay naglakad na papasok sa opisina niya. Nang makapasok na kami ay agad niyang isinara ang pinto, tapos ay dumiretso na kami papasok sa isa pang pinto, iyong kuwarto mismo.

Hindi gaanong kalakihan ang kuwarto na iyon, pero okay naman na. Nang maisara niya ang pinto ng kuwarto ay medyo kinabahan ako nang ni-lock niya iyon, pero mukhang wala lang sa kanya iyon, at mukhang ako lang ang nag-iisip ng kung ano-ano, kaya naman dumiretso na ako sa maliit na sofa at humiga doon. Hindi ako kasya sa sofa, pero okay na ako doon basta makatulog ulit. Pinanuod ko naman si kuya Jack na sinindi ang aircon, tapos ay humiga na siya sa kama na single size lang.

"Okay ka lang ba diyan bunso, hindi ka ba nahihirapan," tanong niya sa akin kaya tipid akong ngumiti at tumango.

"Okay lang ako dito kuya, basta makatulog at makapagpahinga lang ulit kahit saglit," sagot ko.

"Kung nahihirapan ka dito ka na lang sa tabi ko, kasya naman tayo dito," wika pa niya, biglang bumilis at lumakas ang tibok ng puso ko dahil sa narinig.

"Hindi na kuya, ayos lang talaga. Baka mahirapan tayo kapag nakipagsisksikan pa ako diyan sa 'yo, baka pareho lang tayong hindi makapagpahinga na maayos," mababa ang boses na saad ko, at tumingin na lang sa kisame.

"Sus, para namang ang laki mong tao, eh ang liit mo lang," wika niya kaya napalingon ulit ako sa kanya, nakita ko na umusog pa siya at tinapik ang puwesto sa tabi niya. "Kita mo, kasya ka pa. Dito ka na, para makapagpahinga ka rin ng maayos," dagdag pa niya.

Sobra akong natutukso na pumayag, pero ang kaliwang bahagi ng utak ko ay tumatanggi. Ang kaso, mas malakas ang hatak ng tukso sa akin, kaya naman dahan-dahan akong tumayo mula sa sofa at naglakad papunta sa kama. Bago ako humiga doon, ay nakita kong dikit na dikit na ang braso niya sa pader, ganun pa man ay humiga pa rin ako sa tabi niya.

"Hindi ba mas kumportable dito," nakangiti na tanong pa niya kaya tumango ako.

"Mas komportable naman talaga sa kama kuya," sagot ko, at hindi ko alam kung ako lang, pero parang may mali sa sinabi ko. "Ang ibig kong sabihin sa pagtulog, mas komportable talaga sa kama, iniisip ko lang na baka mahirapan ka kasi at hindi makapagpahinga ng maayos," dagdag ko pa.

"Ayos lang iyan, kasya naman tayo dito. Puwede naman tayong tumagilid kung sakali," sagot niya. "Para na rin kitang kapatid bunso, at hindi ko gusto na nahihiya ka pa sa akin. Dapat komportable ka rin sa akin, okay ba?" dagdag pa niya, pilit naman akong ngumiti bago tumango.

"Oo naman kuya," sagot ko.

"Excited ka ba na magsimula na sa kolehiyo," tanong pa niya.

"Hindi ko alam kung excited ako, o kinakabahan, pero masaya ako. Mag-aaral akong mabuti kuya, promise, hindi masasayang ang pagpapa-aral niyo ni ate sa akin. Tapos kapag successful na ako, babawi ako sa inyo, ako naman ang magpapa-aral kay baby Jacob at sa mga magiging anak niyo pa ni ate," nakangiti na sagot ko naman, kaya mahina siyang natawa.

"Hindi mo dapat iniisip iyon, hindi naman kami naghahanap ng kapalit sa pagpapa-aral sa 'yo," saad niya. "Obligasyon namin si Jacob, kaya kami ang magpapa-aral sa kanya pagdating ng panahon. Atsaka bakit pamangkin mo agad ang iniisip mo, wala ka bang balak na mag-asawa," tanong pa niya, dahil doon ay agad akong natigilan.

Oo nga, para ko kasing indirectly na inamin sa kanyang wala akong balak na mag-asawa.

"Hindi ko pa masabi sa ngayon kuya, bata pa naman kasi ako. Wala pa sa isip ko ang mga ganyang bagay, basta ang focus ko lang ay mag-aral, makatapos, mabigyan ng magandang buhay sina nanay at tatay sa Pangasinan," sagot ko. "Kung sakaling hindi man ako makapag-asawa kasi masyado akong magiging career-oriented sa future, okay lang din, iyong mga magiging pamangkin ko na lang sa inyo ni ate ang aalagaan ko," dagdag ko pa.

Hindi naman sumagot si kuya Jack sa sinabi ko, bahagya akong napalingon sa kanya at nakita ko na nakapikit na ang mga mata niya, at bahagya pa siyang nakanganga na parang natutulog na ulit. Napangiti naman ako at napatitig sa guwapo niyang mukha.

Gaya nang sinabi ko, dati pa lang ay crush ko na talaga siya. Minsan nga iniisip ko, kung ano kaya ang feeling na nasa kalagayan ni ate. Iyong matutulog at magigising sa umaga na isang guwapong katulad ni kuya Jack ang nakikita. Bago pa mas lumalim ang maling iniisip ko, at tumagilid na ako patalikod sa kanya.

Pinilit ko na makatulog ulit, pero hindi ko magawa. Masyado akong bothered sa ideya na katabi ko ngayon si kuya Jack sa iisang kama. Sana pala ay hindi na lang ako lumipat kanina. Kung tutuusin ay puwede naman akong bumalik sa sofa ngayon, pero hindi ko rin magawa. Hindi ko ba maintindihan, pero maging ako ay naguguluhan na rin sa sarili ko.

Mayamaya pa, nagulat ako nang biglang gumalaw si kuya Jack. Alam ko na tumagilid din siya paharap naman sa akin, kasi ay naramdaman ko ang kamay niya na yumakap sa may bewang ko. Bahagya akong umusog, palayo, umaasa na aalisin niya ang kamay niya para hindi na ako mas matukso pa. Pero wala namang nangyari. Hanggang sa wala na akong mauusugan dahil nga mahuhulog na ako sa kama.

Rinig na rinig ko ang malakas na kabog ng dibdib ko, kasabay nun ay ang mahihinang paghilik ni kuya Jack na naririnig ko rin. Sa huli ay pumikit na lang ako. Mayamaya pa ay mas lalo akong kinabahan nang gumalaw na naman si kuya Jack, sa puntong iyon ay mas naging malapit na siya sa akin.

Ramdam na ramdam ko sa likod ko ang mainit na singaw ng katawan niya, kahit pa may suot naman kami parehong t-shirt. Pero aminado ako na ang sarap sa pakiramdam ng init na iyon, lalo na't malamig ang hangin na nagmumula sa nakasinding aircon.

Hindi ko pa rin minumulat ang mga mata ko... pero sobra na akong natutukso at nadedemonyo, kahit na alam kong wala namang malay si kuya Jack na ngayon ay naghihilik pa rin. Hindi ko alam kung ano ang pumasok sa isip ko, pero bahagya kong inusli ang pang-upo ko, konting pagkilos lang iyon, pero agad kong naramdaman ang hinahanap ko. Para akong nawalan ng dugo sa buong katawan nang maramdaman iyon... natutulog pa't hindi gising, pero alam mong malaki at mataba na. 

Ito na nga ba ang sinasabi ko... kapag nandito na ako sa ganitong sitwasyon, hirap na hirap na akong pigilan ang sarili ko. Tatahi-tahimik at umaaktong mahiyain, pero nasa loob talaga ang kulo. Hindi ako makapaniwala na ginagawa ko ito ngayon, sa mismong asawa pa ng ate ko.

“Mahiya ka sa sarili mo, Bryan, asawa iyan ng ate mo na sobrang bait sa ’yo! Pag-aaralin ka pa nga nila sa kolehiyo, hindi ba? Kaya hindi ka dapat gumagawa o nag-iisip man lang ng bagay na hindi maganda, at alam mong makasisira sa tiwala nila sa ’yo,”

mahabang saad ng kaliwang bahagi ng utak ko, pero hindi ko naman pinakinggan ang sarili ko.

Bagkos ay umarte pa rin akong natutulog, tapos ay bahagyang gumalaw na parang naalimpungatan para lang mas maidikit ko pa ang likod ko sa katawan ni kuya Jack. Sa paggalaw ko, ay bahagya ring gumalaw si kuya Jack na nakayakap pa rin sa akin. Dahil doon, bahagyang dumiin sa pang-upo ko ang bukol sa harap niya... at ramdam na ramdam ko iyon.

Para iyong nagdulot ng kakaibang pakiramdam sa akin. Parang kuryente na hindi ko maipaliwanag. Pero imbes na tumigil at mahimasmasan, mas idinikit ko pa nga ang likod ko sa katawan niya, at mas inusli ko pa ang pang-upo ko. Ngayon ay ramdam na ramdam ko na talaga ang buong siya... maging ang mainit niyang hininga na dumadampi sa batok ko.

Pero pagkatapos nun ay hindi na ako ulit gumalaw pa, hanggang sa hindi ko namalayan na inantok na rin ako, at nakatulog na.

Chapter Five

“Bryan, gumising ka na,” marahan ko lang na iminulat ang mga mata ko nang marinig ang boses ni kuya Jack na ginigising ako, kasabay din ng marahan niyang pagtapik sa pisngi ko. “Alas sais na ng gabi, hindi ka pa kumakain ng tanghalian. Uuwi na tayo,” wika pa niya, kaya mabilis akong napaupo sa kama.

"Bakit hindi mo ako ginising kanina kuya, nakakahiya tuloy na wala man lang akong nagawang trabaho o naitulong sa inyo," saad ko, kaya mahina siyang natawa.

"Ang sarap kaya masyado ng tulog mo, nagising nga ako na nakayakap ka sa akin at nakadantay pa ang binti mo sa akin," sagot naman niya, dahil doon ay nakaramdam ako ng konting hiya.

Naalala ko kasi iyong mga kahalayan na ginawa at inisip ko bago ako makatulog. Alam kong wala namang ideya si kuya Jack sa mga nangyari, pero nakakahiya pa rin iyon.

"Maghilamos ka na, uuwi na tayo niyan. May natira pang pizza na miryenda namin kanina dito, kainin mo na muna iyon para hindi ka malipasan ng gutom, sa bahay na tayo kakain ng hapunan," wika pa niya, kaya tumango na lang ako at agad na sinunod ang sinabi niya.

Nang matapos akong maghilamos ay agad akong lumabas, at naabutan ko naman doon sina kuya Kanor, Kuya Sander at kuya Alex na busy pa rin sa pagtatrabaho.

"Nandito pa pala kayo mga kuya," wika ko bago dumiretso sa mesa at binuksan ang box ng pizza. May tatlong laman pa iyon at kinuha ko ang isa at agad na kinain.

"Oo bunso, kailangan kasi naming tapusin itong tatlong sasakyan, bukas ng umaga kasi ito kukunin dito," sagot naman ni kuya Kanor. 

"Hindi ba linggo bukas, at walang trabaho," tanong ko naman.

"Ako lang ang pupunta dito bukas, para kunin ang bayad ng may-ari ng mga sasakyan na iyan kapag kinuha na nila." sagot naman ni kuya Jack na lumabas na rin mula sa opisina niya.

"Napasarap ata masyado ang tulog mo bunso," natatawa na saad pa ni kuya Sander.

"Hindi kasi talaga ako umiinom kuya, at naparami ang inom namin kagabi. Sa totoo nga lang, parang bitin pa ang tulog ko na iyon, medyo masakit pa rin ang ulo ko," sagot ko naman.

"Naku bunso, alam mo ba kung ano ang gamot diyan," nakangisi na tanong ni kuya Kanor sa akin. "Sundot!" dagdag pa niya, kaya nagtawanan ang lahat.

"S-Sundot?" nalilito na tanong ko naman, ibang sundot kasi ang pumasok sa isip ko.

"Oo, sundot! Kapag may hangover ka, uminom ka ulit para mawala ang hangover mo! Ganun iyon," sagot niya. "Ano, inom tayong lima dito kung gusto niyo, wala namang trabaho bukas," dagdag pa nito.

"Naku mga pare, sa susunod na lang siguro. Baka magalit na sa akin si misis, pinagbigyan na nga ako na uminom kasama itong kapatid niya, tapos iinom na naman kami. Baka isipin niya bad influence ako rito kay bunso," natatawa na saad ni kuya Jack at umakbay pa sa akin.

"Sayang naman, akala pa naman namin makaka-bonding na namin si bunso," wika naman ni kuya Kanor.

"Marami pa namang next time kuya, sa susunod magpapa-alam ako kay ate," sagot ko na lang.

Pagkatapos nun ay sinabihan ni kuya Jack ang mga kasama namin na sila na ang bahala sa talyer, at siguraduhin na nakasara at lock ang lahat bago sila umalis. Ako naman ay inaya na niyang umuwi pagkatapos. Habang nasa biyahe kami ay tahimik lang ako.

Iniisip ko pa rin kasi iyong mga nangyari kaninang magkatabi kami ni kuya Jack sa iisang kama, habang natutulog siya, at lalo na iyong mga kahalayan na naiisip ko. Naalala ko rin kung gaano kalaki ang bukol niya na naramdaman ko... kahit pa alam kong natutulog iyon. Labis akong nag-iinit, pero pilit ko namang nilalabanan ang kahit na anong hindi magandang ideya sa isip ko. Ang kaso, ay sobrang hirap talaga.

"Okay ka lang ba," tanong sa akin ni kuya Jack mayamaya pa, siguro ay napansin nga niya na parang wala ako sa sarili. "May nangyari ba," tanong pa niya.

"Nangyari? Anong nangyari? Walang nangyari, kuya," agad na sagot ko naman, agad pa akong napangiwi nang magtunog defensive ako bigla. Siya naman ay mahinang natawa.

"Kung hindi ko lang alam na maghapon kang natutulog, iisipin ko na may nagawa o ginawa ka," sagot niya, kaya napalunok ako ng laway.

"Medyo masakit lang talaga ang ulo ko, kuya," wika ko naman.

"Sundutin nating dalawa sa bahay mamaya, kahit tig-isang bote lang tayo ng beer," sagot naman niya, tipid na lang akong ngumiti bago tumango bilang pagsang-ayon. Siguro naman kung nasa loob lang kami mismo ng bahay, ay hindi naman magagalit si ate.

Pagkauwi namin ay kumain na kami agad ng hapunan, ang akala ko nga ay kasabay ulit namin sina kuya James at ang pamilya nito, pero hindi naman iyon nangyari.

"Bakit parang ang tahimik mo masyado bunso," tanong sa akin ni ate mayamaya pa.

"May hangover pa rin iyan mahal, naparami ata talaga masyado ang ininom kagabi," natatawa na sagot ni kuya Jack.

"Sabi ko naman sa inyo, hindi talaga umiinom iyan eh," wika ni ate.

"Sabi ko nga sundutin namin ng tig-isang bote ng beer," saad ulit ni kuya.

"May hangover na nga, paiinumin mo pa ulit ng alak," giit ni ate.

"Epektibong gawin iyon hija, mawawala ang sakit ng ulo niya kapag nag-sundot siya," saad naman ni Papa Jon, kaya napa-iling na lang si ate.

"Oh siya, bahala kayo. Basta huwag na kayong iinom ng marami, at mas lalong huwag na kayong lalabas," giit nito.

"Oo, dito lang kami sa bahay. May mga beer naman ako diyan sa ref," sagot ni kuya Jack na kumindat pa sa akin. "Inaaya nga kami nina Kanor na uminom doon sa talyer kanina, pero hindi ako pumayag, sabi ko uminom na kasi kami kagabi. Kapag pumayag ako doon, tiyak na aabutin kami ng magdamag," pagkukuwento pa niya na parang nagpapa-good shot kay ate.

"Mabuti naman kung ganun, malapit na pa naman ang anniversary ng talyer, tiyak na magdamagang alak at inuman na naman ang gagawin niyo, ang lalakas pa namang uminom ng mga iyon," saad ni ate bago napalingon sa akin. "Alam mo ba, dati halos linggo-linggo na lang na natutulog iyang bayaw mo sa talyer, kasi hindi na makauwi dala ng labis na kalasingan. Iniisip ko nga na iyon talaga ang dahilan kung bakit nagpatayo pa ng sariling kuwarto doon," dagdag pa nito, mahina naman akong natawa dahil doon.

"Puro picture niyo nga ni baby Jacob ang nandoon sa kuwarto," wika ko naman. "Kailan nga pala ang anniversary ng talyer," tanong ko pa.

"Sa susunod na sabado bunso," sagot ni kuya Jack.

"Sakto, wala pa akong pasok nun! Lunes pa kasi ang simula ng klase, makakasali pa ako sa magdamagang inuman," wika ko naman.

"Sus, isang beses mo pa lang nakasama ang mga kuya mo sa inuman, magdamagang inuman na agad ang iniisip mo. Kayo talagang mga lalaki kayo," napaapa-iling pero natatawa rin naman na saad ni Mama Linda.

"Hayaan mo na ang mga bata, mabuti nga at sila-sila lang lagi ang magkakasama, mahirap naman kung lumalabas pa sila," saad naman ni Papa Jon.

"Kasama ka doon Jon, sinong niloloko mo?" giit ni Mama Linda, kaya nagtawanan kaming lahat.

Pakiramdam ko tuloy ay magiging parte at normal na ang alak sa buhay ko rito sa maynila. Pero kung alam ko namang limitahan ang sarili ko, alam ko na wala namang magiging problema at hindi naman ito makaka-apekto sa pag-aaral ko. After all, alam ko rin naman sa sarili ko na may sense of responsibility ako.

Pagkatapos kumain, ay inunahan ko agad sina Mama Linda at ate sa pagliligpit ng mga pinagkainan namin. Natawa na nga lang sila sa akin at hinayaan na ako. Habang abala ako sa lababo, ay nakangiting lumapit sa akin si ate.

"Pinag-uusapan ka namin ni mama Linda kaninang nasa talyer kayo ng kuya Jack mo," pabulong na wika niya.

"Tungkol saan ate," tanong ko naman.

"Wala, natutuwa lang daw siya sa 'yo kasi ang sipag mo. Sa totoo lang hindi daw niya gusto na lagi kang kumikilos dito sa bahay, kasi hindi ka naman daw katulong dito, pero aminado daw siya na mula nung dumating ka, kahit na papaano ay nabawasan ang mga ginagawa niya't nakakapagpahinga na,"  pagkukuwento ni ate. "At natutuwa rin ako kasi alam ko na magaan din ang loob nilang lahat sa 'yo," dagdag pa niya.

"Para namang hindi mo ako kilala ate, alam mo naman na kahit sa bahay, hidndi ako sanay na hindi kumikilos at walang ginagawa," wika ko, mahina naman siyang natawa bago tumango.

"Alam mo, iyan nga rin ang sinabi ko sa kanya kanina," sagot naman niya.

"Mahal, inaantok na ata ang anak natin, patutulugin ko na ba sa taas, o ikaw na," narinig naming saad ni kuya Jack.

"Ako na mahal, hindi ba iinom pa kayo nitong si bunso," nakangiting sagot naman ni ate bago naglakad na papunta sa sala para buhatin si baby Jacob. Sakto naman na natapos na rin ako sa ginagawa, kaya naglakad na rin ako papunta doon.

"Magpapahinga na rin ako, ikandado niyo ng maayos ang mga pinto at bintana pagkatapos niyo," wika naman ni Mama Linda na naglakad na papunta sa kuwarto nila ni Papa Jon. Si Ate naman ay naglakad na papunta sa ikalawang palapag ng bahay.

"Sasali ka sa amin pa?" tanong naman ni kuya Jack kay Papa Jon.

"Aba siyempre, anong gagawin ko kung hindi, eh masyado pang maaga para matulog," natatawa na sagot nito.

"Hindi rin ata puwede na mawala ako," nakangisi na saad naman ni kuya James na nakasilip sa nakabukas na bintana.

"Walang hiya tol, kapag talaga alak ang lakas ng pandinig mo," natatawa na saad ni kuya Jack.

"Aayain ko naman talaga sana kayo, sakto narinig kong sinabi ng asawa mo na iinom nga kayo nitong si bunso, sakto lang," sagot ni kuya James bago naglakad na papunta sa pinto at pumasok doon.

Naglakad naman na si kuya Jack papunta sa kusina, at pagkabalik niya ay may dala siyang apat na bote ng beer. Agad pa niyang binuksan ang mga iyon at binigay sa amin na agad naman naming tinanggap.

"Alam mo bunso, dati kaming tatlo lang nina Papa at kuya Jack mo ang madalas na umiinom dito, ngayon kasama ka na," wika pa ni kuya James.

"Nakakatuwa nga, kasi hindi na ako ang bunso sa ating apat," nakangisi na wika naman ni kuya Jack. "Ang ibig kong sabihin ay sa ating apat nina Benjie at Benjo. Hindi kasama iyang sina papa at tito Julius, matatanda na masyado ang mga iyan," pagbibiro pa niya kaya natawa na naman kami.

"Basta bunso, kung may kailangan ka, kahit na ano pa iyan, huwag kang mahihiya na lumapit at magsabi sa amin. Kasi pamilya na tayo dito," saad ni kuya James at umakbay pa sa akin, tipid naman akong ngumiti kahit pa nahihiya at tumango na lang.

Nagpatuloy pa sila sa kuwentuhan habang umiinom kami. Iyong tig-isang boteng usapan, nauwi na naman sa maramihan. At pakiramdam ko nga, may hang over pa rin ako nito kinabukasan, imbes na mawala sa sundot na sinasabi nila. Ganun pa man ay hindi naman ako nagreklamo, kasi nga ay nag-eenjoy naman akong makinig ng usapan at kuwentuhan nila.

"Tapos alam mo tol, pinuntahan ako nung professor na iyon sa opisina isang hapon at nagpakita ng motibo sa akin, kahit pa ilang beses ko nang sinabi na may asawa na ako, maghuhubad na nga sana sa harap ko, pero iniwan ko na lang doon!" natatawa na pagkukuwento ni kuya James mayamaya pa nang halatang lasing na siya. "Ilang araw lang pagkatapos nun, natanggal iyon sa trabaho, nahuli kasi ng guard na nagpapatira sa dalawang estudiyante," dagdag pa nito.

Kinukuwento niya iyong isang prof daw na may gusto sa kanya last year, at paulit-ulit na nagpapakita ng motibo sa kanya.

"Tinira mo rin sana nang makita ang hinahanap," natatawa na wika naman ni kuya Jack, hindi ko alam kung bakit bigla na naman akong nag-init sa usapan nila.

"Gago, di ko gagawin iyon! Atsaka hindi mo dapat sinasabi iyan sa harap ng bayaw mo, baka isipin niya ginagawa mo," natatawa na saad naman ni kuya James.

"Hindi naman, kilala ko naman si kuya Jack, alam ko na hindi niya magagawa iyon kay ate," wika ko naman.

"Alam ko rin naman iyon bunso, pero paano, kunware lang, paano kung nagawa niya, anong gagawin mo," saad ni kuya James.

"Uuwi ako sa Pangasinan, tapos magsusumbong kay tatay," sagot ko, kaya nagtawanan sila.

"Bakit ka magsusumbong sa tatay mo," natatawa na tanong naman ni kuya Jack.

"Para kahit na magka-ayos kayo ni ate at mapatawad ka niya, hindi ka na makakapunta doon, kasi alam ko na mahihiya ka nang humarap sa kanila," sagot ko. "Atsaka maraming itak si tatay," dagdag ko pa, kaya mas lalong lumakas ang tawanan nila.

Nagpatuloy pa nga kami sa kuwentuhan, hanggang sa naka-tatlong bote na ako ng beer at nagpasya na hindi na uminom, pero hindi ko naman sila iniwan. Alam ko kasi na kapag nalasing sila ay walang magliligpit ng mga pinagkalatan namin.

Hanggang sa nakatig-pito na silang bote, pagkatapos nun ay lasing na si kuya James na tumayo at sinabi na uuwi na daw. Muntik na nga akong matawa nang makita na gumewang pa siya na parang nahihilo na talaga.

"Okay ka pa ba kuya," agad na tanong ko naman bago tumayo rin at inalalayan siya.

"Lasing na iyan bunso, ang mabuti pa ihatid mo na sa kabila," natatawa na saad naman ng lasing na rin na si kuya Jack.

Tumango naman ako bago pina-akbay sa akin si kuya James, tapos ay nilagay ko naman ang kaliwang kamay ko sa bewang niya at inalalayan nga siya palabas ng bahay.

"B-Bunso, t-teka lang, d-doon tayo sa puno," lasing na wika niya at itinuro pa ang puno ng mangga na nasa gilid ng bahay nila.

"Bakit kuya, malapit na tayo sa pinto ng bahay niyo," saad ko naman.

"Iihi ako bunso..." sagot niya, kaya napangiwi ako. Ganun pa man ay sinunod ko naman ang gusto niya, baka kasi naiihi na talaga siya.

Nang makarating sa may puno ng mangga, aalis sana ako pero hindi naman niya inalis ang pagkaka-akbay sa akin, napangiwi pa nga ako nang lasing niyang isinandal ang ulo niya sa mismong puno, at bahagyang ibinaba ang suot na basketball shorts gamit ang bakanteng kamay.

Dala ng labis na kaba ay napalingon pa ako sa paligid, maging sa likuran, pero medyo madilim naman sa lugar at tiyak na walang nakakakita sa amin lalo na't gilid talaga iyon ng bahay. Ni hindi ko nga alam kung bakit pinoproblema at iniisip ko na may makakakita sa amin, gayong wala naman kaming ginagawang masama.

Napakagat pa ako sa ibabang labi ko nang marinig ang tunog ng ihi niya, hindi ko alam kung ano ang pumasok sa isip ko pero dahan-dahan kong tinignan iyon... para panuorin, at kahit pa may kadiliman sa lugar, ay nakita ko rin ang alaga na tinatago niya.

"M-Malaki ba b-bunso..." lasing na saad pa niya tapos ay tumawa pa. "K-Kaya di ako madalas p-pagbigyan ni Minda eh... umaayaw lagi," lasing na dagdag pa niya.

"L-Lasing ka na kuya, bilisan mo na para makapagpahinga ka na," saad ko na lang at nag-iwas pa ng tingin. Tumawa lang siya ulit, tapos mayamaya pa ay narinig kong pinagpag na niya iyon at nang makasiguradong okay na siya ay muli ko na siyang inakay papunta sa pinto ng bahay nila at kumatok doon. Hindi naman nagtagal ay binuksan na ng asawa niyang si Minda ang pinto.

"Nalasing na naman masyado ate Minda, kaya hinatid ko na. Pasensiya na po," wika ko pa.

"Sus, sanay na ako diyan," natatawa na sagot naman nito. "Saan pala kayo uminom at sinong kasama niyo," tanong pa niya bago kinuha sa akin si kuya James at siya na ang umalalay dito.

"Dito lang sa bahay, sina Papa Jon at kuya Jack lang ang kasama namin, lasing na nga rin iyong dalawa," sagot ko naman kaya tumango siya.

"Salamat sa paghatid sa kanya dito, pero sa susunod hayaan mo na lang siyang magpahinga sa inyo nang di ka na maabala pa, madalas naman siyang matulog sa sofa niyo, pero salamat ulit Bry," nakangiti at mahinahon na saad naman niya.

Tumango na lang ako at nagpaalam na, tapos ay naglakad na ako pabalik sa bahay. Nang makapasok ay nakita kong tumayo na si kuya Jack habang si papa Jon ay nakahiga na sa sofa at natutulog na.

"Ikaw na ang bahala dito bunso, pasensiya na, gusto ko na ring magpahinga," lasing na wika pa ni kuya Jack kaya tumango na lang ako at hinayaan na siyang umakyat.

Nang wala na siya ay nagpasya ako na ligpitin na nga ang mga pinagkalatan, tinabi ko lang ang mga bote at tinapon sa basurahan ang mga plastic ng sitsirya, wala namang kailangang hugasan kaya hindi gaanong abala iyon sa akin. Nang matapos ay sinigurado ko muna na naka-lock lahat ng bintana at pinto, at nang aakyat na sana ako ay muli akong napalingon sa sofa, kung saan nakahiga si Papa Jon. Napabuntong hininga naman ako bago lumapit, kasi ay wala siyang electric fan dito at kawawa naman.

"Papa Jon, lipat na po kayo doon sa kuwarto niyo," mahina ang boses na wika ko habang inaalog ang braso niya. "Papa Jon, doon na po kayo sa kuwarto, para komportable po kayong magpahinga," dagdag ko pa.

Nang wala pa rin akong narinig na sagot, ay hahayaan ko na sana siya at tatalikod na, pero nagulat ako nang bigla niya akong hinila, kaya naman gulat akong napadapa sa may tiyan niya.

"L-Linda..." narinig kong bulong niya habang nakapikit ang mga mata. "P-Pagbigyan mo naman ako Linda..." narinig kong bulong pa niya, kaya literal akong napanganga. Akmang tatayo na sana ako, pero muli ring natigilan nang maramdamang dinala niya mismo ang kanang kamay ko na hawak niya, sa bukol niya. "K-Kabayuhin mo lang kahit s-saglit..." dagdag pa niya.

Hindi ko alam kung matatawa ako o kung ano, pero aminado ako na nag-init din ako. Lalo na't una pa lang, naging vocal naman na ako sa kaguwapuhan ni Papa Jon, maging sa kagandahan ng katawan nito kahit pa may edad na siya. Ganun pa man ay pinigilan ko iyon... mabilis kong binawa ang kamay ko, at tumayo ng maayos.

Sa huli ay hinayaan ko na lang siya sa sofa at nagmamadali nang umakyat sa kuwarto ko at nagkulong doon. Pero kahit pa naka-inom din ako ng tatlong bote ng beer at nahihilo, hindi pa rin ako agad na nakatulog ng gabing iyon. Iniisip ko ang mga nangyari ngayong araw.

Iyong una, iyong nangyari nga habang magkatabi kami ni kuya Jack sa kama. Pangalawa, iyong nakita kong tinatago ni kuya James... pangatlo, pinahawak naman sa akin ni Papa Jon ang bukol niya sa pag-aakala na ako si Mama Linda, ang asawa niya.

Ano ba ang meron sa tatlong mag-aama na ito, at bakit pinagpala sila ng sobra? Hindi ko rin alam... at mas lalong hindi ko alam kung hanggang kailan ako makakapagpigil, gayong pagkatapos ng mga nangyari't nasaksihan ko, ang tingin ko na sa kanilang tatlo ay literal na naglalakad na tukso.

Idagdag niyo pa si tito Julius, at ang dalawa nitong anak na sina kuya Benjo at kuya Benjie. Sana lang ay magkaroon pa ako ng maraming lakas na magpigi... kasi kung hindi, ewan ko na lang talaga! Tiyak na masisira na ang pangalan ko sa kanila at maaari pa akong ma-eskandalo.

Chapter Six

Dear Diary,

Hindi ako makatulog ng maayos kagabi kaiisip ng mga nangyari. Alam kong paulit-ulit ko nang sinasabi, at alam ko na mali, kaya bakit patuloy pa rin ako sa pag-iisip ng hindi maganda sa mga lalaking nakapaligid sa akin? Bakit ba ako nagnanasa sa sarili kong bayaw, maging sa kuya, ama, at iba pang lalaki na parte ng pamilya nito?

Ang hirap magpigil, lalo na’t kahit pa ngayong umagang pagkagising ko, sila na agad ang naiisip ko. Natatakot ako na dumating ang araw na baka hindi ko na mapigilan ang sarili ko, tapos ay maging mapang-ahas ako’t makagawa ng bagay na alam kong pagsisisihan ko at baka makadala rin sa akin sa kapahamakan.

Pero umaasa ako na sana, magawa kong maging matatag, malabanan at pigilan ang tukso na alam kong araw-araw kong makikita at makakasama, sa mga susunod pang araw, linggo, buwan o taon man…

Love, Bryan

"Oh, wala ka atang hangover," tanong ni ate pagkababa ko mula sa ikalawang palapag ng bahay.

"Hindi ako gaanong uminom ate, nang medyo nahihilo na ako kagabi hinayaan ko na lang sila," sagot ko naman, kaya tumango siya. 

"Tignan mo sina papa at ang kuya Jack mo, may hangover na kahapon, ngayon meron ulit," saad naman niya, kaya napalingon ako sa dalawa at mahinang natawa nang mapansin na mukhang masakit nga ang mga ulo nila.

"Sa sofa na nga nakatulog iyang papa niyo," wika naman ni Mama Linda. "Tapos si James daw nagsuka pa kaninang pagkagising," dagdag pa niya.

"Bunso, sana ginising mo ako kagabi, hindi ko alam na nakatulog pala ako sa sofa," saad naman ni Papa Jon.

"Sinubukan ko po kayong gisingin, kaso masarap na po masyado ang tulog niyo, kaya hinayaan ko na lang po kayo sa sofa para hindi na po kayo maabala," sagot ko naman.

Nakaramdam pa ako ng init, nang maalala ang nangyari. Iyong paghila niya sa akin sa pag-aakala na ako nga si Mama Linda, ang asawa niya. 

“Kung napasobra ang inom ko kagabi at lasing din ako, baka pinandindigan ko pa ang pagiging asawa niyo,”

bulong pa ng kaliwang bahagi ng isip ko.

"Maupo ka na hijo, at kakain na tayo," saad pa ni Mama Linda, kaya iyon ang ginawa ko.

"Oo nga pala bunso, aalis kami ng kuya Jack mo ngayon, ipapa-checkup namin itong pamangkin mo at nilagnat kagabi," saad ni ate. "Gusto mo bang sumama," tanong pa niya.

"Hindi na siguro ate, dito na lang ako sa bahay," sagot ko.

"Sasabay na ako sa inyo, at kailangan ko ring mag-grocery, paubos na ang laman ng ref natin," wika naman ni Mama Linda.

"Gusto niyo po bang samahan ko kayo," tanong ko naman.

"Hindi na hijo, dito ka na lang sa bahay. Ang kuya't ate mo na ang tutulong sa akin pagkatapos naming ipa-checkup si Jacob," sagot niya, kaya nakangiti na lang akong tumango.

"Ako na lang po ang maghahanda ng tanghalian kung ganun, ano pong gusto niyong ulam," tanong ko pa.

"Bunso, mag-relax ka na lang! Magte-takeout na lang din kami ng pagkain para sa atin," saad naman ni kuya Jack.

Muli na lang akong tumango at ngumiti, tapos ay hindi na sumagot pa. Kumain naman na kami ng agahan, at nang matapos ay ako na ang naghugas ng mga pinagkainan para nga makagayak na sila para sa lakad nila. Mga bandang alas nueve na sila umalis sa bahay, at sa totoo lang ay hindi ko alam kung ano ang gagawin ko, habang si Papa Jon ay nasa sala, at nanunuod ng TV.

May parte sa akin ang nagsasabi na sanang sumama na lang ako, kasi ay naiinip ako. Pero wala na rin naman akong magawa, dahil nga nakaalis na sila.

"Nagsisisi ka na hindi ka sumama sa kanila ano," natatawa na saad ni Papa Jon nang mapansin siguro na palakad lakad ako sa kusina, kukuha ng tubig sa ref, babalik at uupo sa hapag, tapos ay tatayo ulit. "Halatang naiinip ka eh," dagdag pa niya.

"Oo nga po eh, wala pa naman po akong kakilala dito maliban sa pamilya niyo, kaya hindi rin po ako malabas," sagot ko naman.

"Halika dito, samahan mo na lang akong manuod ng TV, ang ganda netong pinapanuod ko," wika niya.

Nahihiya man ay muli na lang akong tumayo, at naglakad na palapit. Tapos ay umupo rin ako sa parehong sofa na inuupuan niya. L-shaped ang sofa na iyon, kaya medyo mahaba at medyo malayo pa rin ang puwesto ko sa kanya.

"Ano po ba ang pinapanuod niyo," tanong ko pa, habang nakatingin sa TV.

"Hindi ko alam ang pamagat, pero barilan iyan," sagot niya.

Mahina pa akong naubo, kasi ay biglang nag-iba ang scene sa pinapanuod. Naging bed scene bigla iyon ng mga bida. Pasimple pa akong napalingon kay Papa Jon na seryosong nakatitig sa pelikula.

"M-Mukhang barilan nga po, pero ibang klaseng baril po ata ang pinapaputok," saad ko naman, hindi ko alam kung bakit ko nasabi iyon, at kung saan ako kumuha ng lakas ng loob. Basta kusa na lang iyong lumabas sa akin. Mahina naman siyang natawa bago tumango.

"Ako ma'y kung ganyan kaganda at ka-sexy ang kasintahan ko, puputukan ko lagi," sagot naman niya, kaya mas lalo akong nakaramdam ng init. "Nakaka-miss tuloy maging bata," nakangisi na dagdag pa niya.

"Mas maganda naman po si Mama Linda kesa sa bida diyan sa pelikula," wika ko, well, totoo naman na maganda si Mama Linda, pero hindi ko alam kung bakit iyon pa rin ang sinabi ko. Basta gusto ko lang na magpatuloy ang pag-uusap namin ni Papa Jon tungkol dito.

"Kapag nagkaroon ka na ng asawa at tumanda na kayong magkasama, maiintindihan mo rin ang sinasabi ko," natatawa na saad niya. "Totoo naman na maganda si Linda, pero hindi na gaya dati nung medyo mga bata pa kami. Alam mo, hindi ko nga dapat sinasabi sa 'yo ito eh, kasi masyado ka pang bata," dagdag pa niya bago muling tumawa.

"Okay lang po, 17 na po ako, tapos almost two months from now, mag-e-18 na po ako," mabilis na sagot ko ulit, kaya mas lalo siyang natawa.

"Oh, magdidisi-otso ka na pala, dapat alam mo na ang ibig kong sabihin," saad niya.

"Hindi ko po talaga maintindihan eh," wika ko kunware, kahit pa malinaw naman sa akin ang punto niya.

"Hindi mo ba talaga maintindihan, o gusto mo na marinig lang mismo mula sa akin?" nakangisi at makahulugan na tanong niya, kaya bigla akong natahimik at naramdaman ko pa ang pamumula ng magkabilang pisngi ko sa pagkapahiya. "Nagbibiro lang ako Bryan, mukhang inosente ka pa nga," saad pa niya nang walang marinig na sagot mula sa akin.

"Basta huwag mong sasabihin sa Mama Linda mo na sinabi ko ito sa 'yo, maliwanag ba?" tanong pa niya, kaya marahan akong tumango. "Alam mo kasi, niligawan ko lang naman ang Mama Linda mo noon kasi ay maganda siya at sexy. Halos kaming lahat na magto-tropa ay may gusto sa kanya, at parang tropeyo sa akin na ako ang sinagot niya. Noong una, hindi naman talaga ako seryoso, hanggang sa wala na akong nagawa kasi nga ay nabuntis ko na siya. Pinanagutan at pinakasalan..." pagkukuwento niya.

"Naging okay naman ang lahat, kasi nga ay nagagawa naman niyang tugunan ang mga pangangailangan ko bilang isang lalaki. Pero bilang isang lalaki, madalas nakakagawa tayo ng mga bagay na hindi puwedeng malaman ng mga kinakasama natin," dagdag pa niya.

"Ano po ang ibig niyong sabihin," tanong ko pa.

"Ihalimbawa natin ang paborito mong ulam. Kunware ay nasa karinderya ka, kapag bumibili ka ng ulam... iyong paborito mo lang ba lagi ang bibilhin mo?" tanong niya, kaya marahan akong umiling.

"Hindi po, siyempre po titikim din ako ng iba para hindi ako magsawa," sagot ko, at sobra akong nag-iinit sa usapan dahil nga gaya nang sinabi ko, ay hindi naman ako inosente sa ganitong klaseng usapan.

"Iyan mismo ang punto ko! Titikim at titikim tayo ng ibang putahe, pero sa huli, babalik at babalik pa rin tayo sa paborito natin," saad niya.

"Ano naman po ang mga rason kung bakit... titikim pa tayo ng iba?" tanong ko ulit kunware.

"Gaya nang sinabi mo, kung minsan kasi ay nagsasawa na tayo, o kung hindi kaya ay may nagbago sa lasa ng paborito natin," sagot ulit niya. "Sa kaso namin ni Linda... iyang dalawa ang naging dahilan ko. Nagsawa ako, at may nagbago pa sa lasa. Siguro dahil nasa edad na kami, kaya hindi na niya ako madalas na... pinapakain ng paborito ko..." dagdag pa niya, kaya napahinga ako ng malalim.

“Kung ako po ang asawa niyo, minu-minuto at oras-oras ko po kayong pagbibigyan…”

maharot na sagot ng kaliwang bahagi ng isip ko. Pero siyempre, hindi ko naman magagawang sabihin at aminin iyon sa kanya ng direkta.

"So, sinasabi niyo po ba na... marami na rin kayong natikman na ibang putahe," tanong ko.

"Oo naman, at hindi iyon alam ni Linda. Hindi ko rin sasabihin kasi ay masisira ang pamilya namin. Pero matagal na ang mga iyon... ilang taon na rin nang huli akong tumikim ng ibang putahe," sagot niya.

"Bakit naman po, nawalan na rin po ba kayo ng gana sa ibang putahe," tanong ko ulit.

"Hindi naman, pero sa tingin mo ba may papatol pa sa akin, eh ang tanda ko na," natatawa na saad niya. "Alam mo, hindi ko ni minsan nakausap sina Jack at James tungkol sa ganitong bagay," saad niya sa akin. "Kaya sa tingin ko magkakasundo talaga tayong dalawa..." dagdag pa niya habang nakatitig ng diretso sa akin, para akong nanghina nang makita na marahan pa niyang dinilaan ang ibabang labi niya, pero hindi ko naman ako nag-iwas ng tingin... 

Para na akong nalulunod sa lalim ng titig niya, at pakiramdam ko ay tuluyan nang natunaw ang pagpipigil na matagal kong hinaharang sa linya na alam kong hindi ko dapat lagpasan.

"Hindi pa naman po kayo gaanong matanda tignan, siguro po malaking tulong ang pagbubuhat niyo sa gym ni tito Julius. Alam niyo po sa tingin ko, kung gugustuhin niyo lang, marami pa naman pong willing na pumila sa inyo. Lalo na guwapo naman po kayo sa edad niyo at... may maganda pa pong pangangatawan," mahabang wika ko, na siyang nagpangisi na naman sa kanya.

"Binibigyan mo ba ako ng ideya na... tumikim ulit ng iba," makahulugan na tanong ulit niya sa akin.

"H-Hindi po..." may halong kaba na sagot ko. "I mean... at the end of the day, d-desisyon niyo naman po iyan. P-Pero kung gagawin niyo man po... m-mag-ingat na lang po siguro kayo k-kasi... nakakalungkot naman po kung may ibang makaka-alam. M-Masasaktan na po si Mama Linda at ang mga anak niyo, b-baka masira pa po ang pamilya niyo," mababa ang boses na dagdag ko pa.

"Huwag kang mag-alala... magaling naman akong magtago ng sikreto... ilang beses ko ngang ginawa pero hindi ako nahuli," sagot niya tapos ay makahulugan na namang ngumisi, hindi ko alam kung ako lang... o may halong pang-aakit talaga ang boses niya, pero nagpasya naman ako na hindi iyon bigyan ng pansin. "Ikaw... magaling ka bang magsikreto?" tanong pa niya kaya bahagyang umawang ang bibig ko.

"P-Po?" may halong kaba na tanong ko.

"Ang ibig kong sabihin, kung sakaling magawa ko man ulit na tumikim ng iba... hindi mo naman ako isusumbong kung sakali rin na alam mo hindi ba," natatawa na saad niya bago tumayo na. "Maliligo muna ako para mawala ang sakit ng ulo ko, ang init din kasi ng panahon," nakangisi na dagdag pa niya bago naglakad na papunta sa kuwarto nila ni Mama Linda.

Mariin naman akong napapikit nang mag-isa na lang ako sa sala. Hindi ako makapaniwala sa mga napag-usapan namin. Kahit saang anggulo tignan, parang hinihikayat ko nga siya na muling tumikim ng iba... at para rin akong nagpapakita ng motibo. Sobra tuloy akong nahihiya ngayon hindi lang sa kanya, maging sa sarili ko na rin. Sana lang ay hindi niya napansin na... ay iba sa akin.

Kasasabi ko lang sa sarili ko na gagawin ko ang makakaya ko, para magpigil at maka-iwas sa tukso, pero heto, wala naman akong nagawa. Iba talaga ang hatak ng tukso... sobrang hirap pigilan. Hindi talaga ako makapaniwala na ilang linggo pa lang ako dito sa kanila, pero nagagawa ko na silang pagnasahan ng sobra...

Pagkaraan ng ilang minutong pag-iisip sa sofa, ay napabuntong hininga na lang ako bago pinatay ang TV at tumayo na. Balak ko na magkulong na lang sa kuwarto ko... para kahit na papaano ay mailabas ko ang init sa loob ng katawan ko. Alam kong alam niyo na kung ano ang ibig kong sabihin... ang kaso, hindi pa ako nakakagawa ng unang hakbang sa hagdan ay narinig ko ang boses ni Papa Jon na tinatawag ang pangalan ko.

"Bryan bunso!" pagtawag nga niya mula sa loob ng banyo, na katabi lang ng silid nila malapit sa kusina, rinig na rinig ko rin ang lagaslgas ng tubig mula sa shower.

Napalunok na naman ako ng laway bago marahang naglakad palapit, at nang nasa harap na ako ng pinto ay hindi pa rin ako sumagot, pero nakita ko na hindi nakasara ng maayos ang pinto ng banyo, bahagyang nakasiwang ito… kaya may chance ako na sumilip. Gagawin ko sana, pero natakot ako kaya hindi ko ginagawa.

"Bryan anak!" pagtawag ulit niya nang walang marinig na sagot mula sa akin.

"P-Po?" mababa ang boses at may halong kaba na sagot ko naman.

"Naiwan ko pala ang tuwalya ko sa kuwarto namin ng Mama Linda mo, puwede bang paki-abot naman sa akin," wika niya.

Pakiramdam ko ay mawawalan na ako ng malay, o matutumba dahil sa labis na panghihina ng mga tuhod ko. Hindi ko alam kung totoo na aksidente niyang naiwan ang tuwalya o... sadya iyon, para ipakuha sa akin, kasi ay may gusto siyang patunayan.

"S-Sige po, Papa Jon..." sagot ko naman.

Marahan na akong naglakad papasok sa kuwarto nila, tapos ay agad kong nakita ang kulay white na tuwalya sa kama, na agad ko ring dinampot bago ako naglakad na pabalik sa harap ng pinto ng banyo. Rinig na rinig ko pa rin ang pagbuhos ng tubig mula sa shower... at mas nakakadagdag ang tunog nun ng init sa akin.

"P-Papa Jon, heto na po ang tuwalya..." mababa ang boses at may halong kaba na wika ko.

"Pakilagay na lang sa lababo sa loob ng banyo, anak, hindi naman naka-lock ang pinto..." sagot niya. Mas lalo akong nag-init kasi ay... tinawag niya akong 'anak'.

Hindi ko alam kung nasabi ko na, pero iba talaga ang dating sa akin ng mga daddy na. Aminado ako na hindi naman ako santo, at madalas kung manuod ako ng mga xrated na pelikula... at puro mga daddy ang fetish at hinahanap ko.

Agad ko namang hinawakan ang saradura ng pinto, tapos ay dahan-dahan ko itong itinulak pabukas. At para akong mauubusan ng hangin sa nakita. Ang buong kahubdan ni Papa Jon sa may shower area na nakaharap pa sa akin habang nagsasabon... kahit pa may shower curtain naman, ay hindi niya iyon isinara, na tila ba sadya niyang pinapakita sa akin ang maganda at bato-bato niyang katawan... maging ang malaki at matabang ugat sa gitnang parte ng katawan niya, na ngayon ay buhay na buhay at tila nakaturo pa sa akin tapos ay hinahaplos haplos niya habang sinasabunan.

"I-Ilalagay ko na lang po dito," puno ng kaba na tanong ko, habang nakatingin sa malaking ugat sa gitna ng hita niya na ngayon ay sinasabon niya. Ngumisi naman siya dahil sa reaksiyon ko.

Hindi ko na siya hinintay na sumagot, pinatong ko na ang tuwalya sa may lababo, tapos ay isinara ko na ulit ang pinto ng banyo. Nagmamadali pa akong dumiretso sa pridyider, para kumuha ng tubig. Para kasing nanuyo ang lalamunan  ko sa nasaksihan.

Pagkatapos kong magsalin ng tubig sa isang baso, ay ininom ko iyon agad... pero tila ba hindi napukaw ang uhaw na nararamdaman ko, kaya kumuha ako ng isa pang baso at ininom ulit iyon. Sunod-sunod na paghinga pa ng malalim ang ginawa ko habang nakaharap sa gripo. Akmang ibababa ko na sana sa lababo sa kusina ang baso para mabanlawan iyon, pero laking gulat ko nang may isang kamay ang humawak doon para pigilan ako.

"Nauuhaw din ako..." narinig kong bulong pa ng lalaking nasa likod ko, hindi ko na kailangang magtanong kung sino iyon... obvious naman kasi ay dalawa lang kami ni Papa Jon dito,  at kilala ko rin ang boses niya. "Bigyan mo ako ng tubig..." dagdag pa niya nang hawak na niya ang baso na pinag-inuman ko.

Nanginginig naman ang mga kamay ko na hinawakan ang pitsel, tapos ay nilagyan ko ng tubig ang basong ginamit ko, na ngayon ay hawak nga niya. Muntik ko nang mahulog ang babasaging pitsel, nang maramdaman na mas dumikit pa ang katawan niya likod ko... maging iyong malaking ugat na sinasabi ko kanina, na ngayon ay tumutusok sa likod ko.

Pagkatapos niyang uminom ay siya na mismo ang nagbaba ng baso sa may lababo, pero hindi pa rin siya umalis sa likod ko. Hinugasan ko naman na ang basong iyon... ay kahit nang matapos ay nasa likod ko pa rin siya, kaya naman naglakas na ako ng loob na humarap.

"Uhm, m-makikidaan po, P-Papa Jon... p-papanhik muna po ako sa kuwarto ko..." puno ng kaba na saad ko.

Ni hindi ako makatingin sa mukha niya, nakapirmi ang titig ko sa dibdib niya na ngayon ay medyo basa pa mula sa pagligo. Amoy na amoy ko nga rin ang mabangong samyo ng sabon na ginamit niya... at nakakabaliw ang amoy no'n.

"Uhaw na uhaw ka ata, Bryan anak..." makahulugan na saad pa niya sa mababang boses, kahit hindi ko nakikita ay alam kong nakangisi siya.

"O-Oo nga po eh, a-ang init po kasi ng p-panahon..." sagot ko naman at peke pang tumawa.

"Napukaw ba ng tubig ang uhaw mo..." tanong ulit niya.

"P-Po?" kinakabahan pa rin na tanong ko.

"Iyong uhaw ko kasi... hindi kinaya ng tubig,"

Note

Hey, guys!

Like I said, preview lang po ito, para kahit na papaano ay may ideya kayo sa mangyayari at sa magiging flow ng kuwento.

Masyado pong napahaba ang kuwentong Bryan’s Diary , nasa kalahati pa lang po ang story, pero ang word count ay 100,000+ na with 40 chapters in total. Bale nag-decide po kami na hatiin ulit ito, at gawing book 1 and 2, gaya nung ALNA.

Question:  Tapos na rin po ba ang book 2?

Answer:  Hindi na po! Kasalukuyan pa po naming tinatapos, medyo natatagalan kasi hindi naman po madali magsulat, hehe.

Question:  Pero puwede na po bang mag-avail ng book 1?

Answer:  Yes po! Nasa inyo na po ang email namin, at nasa profile din po. Kung may ibang mga tanong pa po kayo, gaya ng presyo, sa email na lang po, para iwas report po dito kay watty hehe. Iyon lang po, maraming salamat!

Book 2: Update

Hey, guys! 

Kumusta po ang lahat? Sana’y nasa mabuting kalagayan kayo. Gusto lang po sana naming ipagbigay alam na natapos na po namin ang Bryan’s Diary: Book II at available na po ito. Gaya nang dati, maaari niyo po kaming kontakin sa email kung nais niyo pong magkaroon ng sarili niyong kopya.

Gaano po kahaba ang book 2? Kasing haba po ng book 1 na may 50 chapters din + Epilogue. At kung na-enjoy niyo po ang adventure niya sa book 1, tiyak na mas mag-eenjoy po kayo sa book 2.

Iyon lamanag po, maraming salamat!

Keep safe, guys!

-Admin

New Story Update!!!

Hello, guys!

We just want to inform everyone na may bago po kaming available na story. Here are the details:

Title: When The World Ends

Genre: BL/M2M/Smt/Incst

Number of Chapters: 50 Chapters

Teaser:

Two Years ago, an unknown

virus

which they soon called

DS Virus

wiped out most of the human race. And being a fan of apocalyptic movies, Sanji’s willing to do everything just to survive.

Mahigit dalawang taon na siyang nabubuhay mag-isa, at naniniwala siya na kung nagawa niyang mabuhay kahit na maraming pinatay ang nasabing

virus

, ay may iba rin sa mundo na gaya niya ay buhay pa at lumalaban. He’s been travelling to different places, in hopes that he will soon meet another survivor.

Nagulat siya isang umaga nang may kumatok sa nakasarang pinto ng bahay niya. Laking tuwa naman niya nang makita ang Tito Ben at sarili niyang ama na matagal nakakulong at inakala niya na pinatay na rin ng virus, na gaya niya ay lumalaban din pala para sa kaligtasan. Matagal na hindi nakita ni Sanji ang amang si Sander dahil nga bata pa lang siya nang maghiwalay ang mga magulang niya.

Sampung taong gulang si Sanji nang may pinagsamantalang kapitbahay ang papa at tito niya, isang katorse anyos na babae na nabuntis pa nila. Dahil doon ay sobrang nagalit ang lahat hindi lang sa papa at tito niya, maging sa buong pamilya na rin nila. Marami ang hinusgahan sila kahit na wala silang kasalanan… at iniwasan ng mga kaibigan at kalaro si Sanji noon. Kaya sa murang edad ay nagtanim siya ng labis na galit sa papa at tito niya, at hindi niya kailanman pinasyalan sa kulungan ang mga ito.

Pero ang galit na matagal niyang dinala sa puso’t isip, ay tila agad na naglaho sa ideya na buhay ang mga ito… at hindi na siya ulit mag-iisa, kasi ay may dalawa na siyang makakasama. Dito rin sinabi sa kanya ng papa at tito niya na marami pa daw gaya nila, pero hindi daw sila puwedeng magtiwala kahit na kanino dahil wala nang batas… at wala nang kinikilalang batas ang mga survivors para lang mabuhay at makakain.

People are now killing people, either to have something to eat, or just for fun. Bagay na siyang labis niyang ikinatakot. Pero alam naman niya na hindi siya pababayan ng papa at tito niya.

Bata pa lang si Sanji ay alam na niyang may iba sa pagkatao niya. At sa bawat araw na nakakasama niya ang tito at papa niya, hindi niya maintindihan kung bakit nag-iinit siya. Alam naman niya sa sarili na uhaw din sa laman ang mga ito, dahil nga sa dalawang taon na wala silang kasamang babae. Bukod doon, alam niyang likas na ma-L ang dalawa, dahil nga hindi naman sila manggagahasa at makukulong noon kung hindi…

At sa bagong panahong ito kung saan wala nang gaanong tao at madalas na walang ibang magawa… ay malakas masyado ang hatak ng tawag ng laman.

Kalaunan, nahanap ni Sanji ang sarili na nakikipaglaro sa apoy kasama ang dalawang lalaki na kadugo niya.

Nung una, ang akala niya ay malas siya na isa siya sa mga nabuhay, pero sa pagdating ng kanyang sariling ama at tito, naisip niya na swerte pala siya… kasi ay ginawa at tinuring siya ng mga ito na isang tunay na babae.

Pero bukod sa tawag ng laman, hanggang saan pa ang makakaya nilang gawin para sa kanilang sariling kaligtasan?

How much? 250 PHP po.

How to avail?  Same, just send us an email. Nasa inyo na po ang email namin, hehe.

Thank you so much!

New Story Update!!!

Hey, guys!

 Magandang araw po. Nais lang po sana naming ipagbigay alam na may bago po kaming available na story, baka lang po interesado kayong mag-avail. Heto po ang details: 

  Title: Mi Familia 

  Genre: BL/M2M/Sm*t/Incest 

 Teaser: 

 Limang taong gulang si Samuel del Gado nang maulila sa magulang. Pumanaw kasi ang mga ito dala ng isang aksidente. Mula noon ay kinupkop siya ng kuya ng papa niya, ang kanyang tito Alfred na may kambal na anak, ang kuya Rafael at kuya Gabriel niya. 

 Ipinanganak si Samuel na iba sa mga kasing edad niyang lalaki. Hindi lang dahil alam niya sa sarili na may pagkamahinhin siya, kung hindi dahil na rin sa kanyang kondisyon na tinatawag na true hermaphroditism o mas kilala na ngayon sa tawag na intersex. 

 Meaning, dalawa ang kanyang kasarian. 

 Naging maayos naman ang buhay niya dahil itinuring siya na parang totoong anak ng tito niya maging ng asawa nito. Naibigay nila ang kanyang mga pangangailangan… at hindi niya naramdamang mag-isa siya sa buhay. Ngunit sa pagbabalik sa Pilipinas ng tito Alfred niya na ilang taong ding nagtrabaho sa ibang bansa… may kung anong kakatwang pakiramdam ang tila mabubuhay sa kaloob-looban niya. 

 Alam niya na maling makaramdam ng ganito dahil kadugo niya ito. Ngunit madalas ay masyadong malakas ang tawag ng laman. Paano kung magising na lang siya isang araw na… nagkakasala na pala sila sa mga taong malalapit sa kanila?

 Hanggang saan kaya sila dadalhin ng makamundong pagkakamali? May hangganan ba ang pakikipaglaro sa apoy, o mapapaso lamang sila sa huli?

How Much? 300PHP

How to Avail? Same po. Just send us an email.

Iyon lamang po, maraming salamat!