Chapter 1 - Unang Pagkikita

MYCO

Maaga akong nagising ngayon. Sa sobrang pagkasabik ko ay nauna pa akong gumising kaysa sa aking alarm clock. Inabot ko ang phone ko at may ngiting tinignan ang reminder na nakapaskil sa screen.

[ Date with Black today ♡ ]

Oo, may date ako ngayon.

Ako si Myco Advincula, labingwalong taong gulang. Nag-iisa akong anak ng mama ko na solo parent. Limang taong gulang pa lamang ako nang pumanaw si papa mula sa isang aksidente kaya naman si mama na ang nagtaguyod sa akin mula noon. Mag-isa niya akong pinalaki at ni minsan ay hindi ko naramdaman na kulang at hindi buo ang aming pamilya.

Mahal ko si mama at ganoon din naman siya. Sa katunayan niyan, tanggap niya na mayroon akong pusong babae.

Oo, bakla ako. At proud ako.

Sinusuportahan ako ni mama sa mga gusto ko. Madalas nga ay binibilhan ako nito ng make up at mga damit pangbabae kahit na ang totoo ay hindi ko gustong gumagamit ng mga ganoon.

Oo, bakla ako. Pero sa ibang paraan ko ineexpress ang sarili ko. Lalaki pa rin akong tignan: lalaki manamit, lalaki kumilos, at lalaki manalita. Kung hindi ko sasabihin sa kahit na sino ang totoong ako, walang mag-aakala na lalaki rin ang gusto ko.

Grade 6 ako nang mapagtanto ko sa aking sarili na nagkakagusto ako sa kapwa ko lalaki. Palihim kong naging crush ang binatang security guard sa school namin noon. Minsan nga ay sinsadya kong tumambay malapit sa school gate para masilayan siya.

Nang makagraduate ako sa elementarya, siyempre natigil na din ang pagkakagusto ko sa kanya. Hanggang sa naging crush ko naman ang isa sa mga kaklase ko sa high school.

Mahiyain akong tao kaya naman palagi kong tinatago ang mga nararamdaman ko. Wala akong pinagsasabihan ng mga crush ko dahil nahihiya ako. Kahit na noong umamin ako kay mama na bakla ako, hindi ko sinasabi sa kanya na may crush akong lalaki.

Kaya naman noong nakaraang buwan, naisip kong mag-sign up sa isang gay dating app. Ang Bridger. Nadedetect nito kung may malapit na gay user sa location mo. Gay-dar kumbaga. Pwede ring mag-swipe left or right sa mga profiles ng mga user. Tapos pwede kayong mag-chat o video call.

At ito ngang nakausap ko two weeks ago, si Black. Napagpalagayan ko na agad ng loob ang lalaking ito. Black ang username niya at ang display photo niya ay isang mirror selfie kung saan kitang-kita ang kanyang malaking muscles at abs. Natatakpan ng cellphone ang mukha niya kaya hindi ko kilala ang kanyang itsura.

Si Black ang unang nag-chat sa akin. Sa palagay ko ay nakyutan siya sa picture ng katawan ko habang nakasuot ng maiksing shorts. Hindi rin kita ang mukha ko dahil gusto kong manatiling anonymous. Ayaw ko sanang may makakilala sa akin.

Araw-araw kaming nagch-chat ni Black sa Bridger. Grabe siya kung manglandi kaya naman kinikilig ako kapag kausap siya. Minsan din ay inaakit niya ako sa pamamagitan ng pagse-send ng larawan ng katawan niya.

Puro katawan lamang ang sinesend niya, at hindi pa naman siya nagsesend ng mga sobrang malaswa kagaya ng burat niya. Ramdam ko na maginoo si Black base na rin sa pananalita nito tuwing magkatawagan kami. Malalim ito at parang nakakakiliti sa tenga. Tumatayo ang balahibo ko sa tuwing tinatawag niya ang pangalan ko. Username pala.

‘Di nagtagal, nagyaya ako na makipag-meet up. Ito ang unang beses na gagawin ko ito sa tanang buhay ko. Isa kasi akong mahiyaing bakla kaya naman sa edad kong ito, hindi pa ako nakakaranas ng kahit na anong aksyon sa buhay.

Ngayon ang araw na magkikita kami. Tiwala naman ako kay Black ngunit sabi niya ay sa mall daw kami magkita para naman makampante ako na wala siyang gagawin sa aking masama.

Napaka gentleman talaga ni Black.

Naligo na ako at nagbihis. Bumili pa ako sa TikTik shop ng bagong damit na isusuot dahil gusto kong magpa-impress kay Black sa una naming date. Nakasuot ako ng asul na button-down short sleeved shirt na naka tuck sa aking khaki pants. Kaswal lang sana ang gusto kong porma pero yung maayos naman para hindi nakakahiya. Pakiramdam ko kasi ay mayaman itong si Black dahil sa mga pinapakita niyang litrato ng bahay niya na sa tingin ko ay magara.

“Ma, alis na po ako.”

Lumabas na ako ng kwarto pagkatapos kong mag-ayos ng sarili. Bitbit ang isang canvas bag, hinanap ko ang gagamitin kong sapatos mula sa shoe rack.

“Aba’y pagkagwapo naman talaga ng anak ko. Mag-enjoy ka sa date mo, ha.” wika ni mama na may kakaibang ngiti.

“Ma naman, d’yan lang ako sa mall at may bibilhin.” ang sagot ko naman.

Hindi ko sinabi kay mama ang tungkol sa pakikipagkita sa lalaking nakilala ko lang sa app. Baka kasi mag-alala ito at hindi ako payagan. Sayang naman ang pagkakataon ko.

Kapag mas nagkamabutihan kami ni Black, balang-araw ay ipapakilala ko siya kay mama bilang first boyfriend ko.

Bigla akong kinilig sa naisip ko pero pinilit ko na huwag ipahalata ito kay mama. Malamang ay tutuksuhin ako niyan.

“Sige ma, aalis na po ako. Mag-ingat po kayo dito.” bilin ko kay mama pagkatapos ay niyakap ko siya at hinalikan sa pisngi.

“Ikaw ang mag-ingat sa labas anak. I-text mo ako kung may kailangan ka, ha?”

Napaka-sweet talaga ni mama.

“Opo mama.”

“At siya nga pala,” pahabol pa niya. “Maaga kang umuwi para sa hapunan, ha. ‘Di ba ngayon dadating ang bisita na ipapakilala ko.” wika ni mama.

Nasabi sa akin ni mama last week na may pinaplano siyang dinner ngayong gabi. Sabi niya ay may bisita raw. Hindi ko alam kung sino ngunit susundin ko na lang si mama at uuwi ng maaga.

“Opo mama, pangako po, uuwi ako ng maaga.”

Hinalikan ako ni mama sa pisngi at saka ako lumabas ng bahay.

Dumaan muna ako sa isang bakery para bumili ng tinapay. Hindi pa kasi ako nag-aalmusal sa bahay at ayaw kong maabala si mama dahil maaga akong gumising.

Habang naglalakad ay kinuha ko ang cellphone ko at nagsend ng chat kay Black.

[ Otw na po ako. ]

Ilang saglit lang ay nakatanggap kaagad ako ng reply.

[ Ingat ka, hon. I’m so excited to see you. ]

Lalo akong kinilig na para bang nanghihina ang aking mga tuhod. Gusto kong sumigaw ngunit pigil na pigil ako dahil nakakahiya naman sa mga tao sa paligid kapag bigla akong sumigaw.

Hon ang tawagan namin ni Black. Para na talaga kaming totoong mag-jowa. Tatanungin ko siya mamaya kung seryoso ba siya sa akin at gagawin na’ng opisyal ang aming relasyon.

Naglalandian man kami sa chat ay hindi ko maiwasang isipin kung totoo ba ang nararamdaman niya sa akin. Bilang labingwalong taong gulang na bakla, inaasam ko din na magkaroon ng lalaking mamahalin ako at mamahalin ko din.

Mamaya talaga ay kakausapin ko siya.

Nang makarating ako sa mall, agad akong dumiretso sa café kung saan daw kami magkikita ni Black. Siya ang nag-suggest nito dahil kakilala niya raw ang may-ari. Ililibre rin niya daw ako at siya ang bahala sa aming date.

Umupo ako sa may bakanteng mesa sa sulok ng café. Kumakabog ang dibdib ko habang lumilinga-linga sa paligid. Posibleng isa sa mga tao dito ay si Black.

Hindi ko alam kung bakit kanina ay nae-excite ako ngunit ngayon naman ay kinakabahan. Marahil ay dahil sa unang beses akong makikipagkita sa taong nakilala ko lang online.

Inikot-ikot ko ang cellphone ko sa aking kamay bago ko napagdesisyunan na i-chat na si Black.

[ Hon, nandito na ako. Naka blue polo ako at khaki pants. ]

Hinintay kong magreply si Black, ngunit ‘di gaya ng dati, ilang minuto na ay hindi pa rin niya ako nire-reply-an. Nakaramdam ako ng kaba dahil baka hindi na ako siputin nito.

Baka nakita niya ako sa malayo at napangitan siya sa akin.

‘Di ko mapigilang kagatin ang kuko ko sa sobrang kaba.

Shit. Ano ba ‘tong nararamdaman ko para akong nasusuka na ewan. Sa sobrang kaba ko ay pakiramdam ko’y lalabas lahat ng inalmusal ko kanina.

Tinago ko ang mukha ko sa likod ng aking dalawang palad. Huminga ako ng malalim para pakalmahin ang sarili ko.

Okay lang ‘yan, Myco. May next time pa. Makakakilala ka pa ng iba.

Nararamdaman ko na namumuo na ang luha sa mga mata ko. Aaminin ko na nakaramdam ako ng pagkadismaya. Unang date ko sana ito sa buong buhay ko ngunit mukhang hindi pa ata ako sisiputin.

“Bunny?”

Nabigla ako nang marinig ko ang isang boses. Pamilyar ito. Boses ito na naririnig ko lang sa telepono ngunit ngayon totoo ko na’ng naririnig.

Tinanggal ko ang pagkakataklob ng aking mga kamay sa mukha ko.

Doon bumungad ang pigura ng isang matipunong lalaki. Matangkad ito at moreno. Malalim at maitim ang kanyang mga mata na animo’y sinisisid nito ang pagkatao ko dahil sa paraan niya ng pagtitig sa akin.

Nakaramdam ako ng kakaiba sa aking katawan. Isa itong sensasyong hindi ko pa nararamdaman kailanman.

“Ikaw ba si Bunny?” Inulit pa ng lalaki ang pagtatanong gamit ang malalim nitong tinig.

Bunny. Ito ang username ko sa Bridger. Isang tao lang ang pwedeng tumawag sa akin ng ganito ngayon at wala nang iba kundi si Black.

Para akong napako sa kinauupuan ko. Napakagwapo niya. Nakakahumaling ang kanyang itsura. Pakiramdam ko nga ay nahi-hypnotyze ako sa sobrang lakas ng dating niya.

“O-opo, ” Nauutal-utal pa ako sa pagsagot. Paano ba naman, may aura ang lalaking ito na sa isang tingin niya lang ay mapapaluhod ka bigla.

“Ikaw nga Bunny. Finally nice to meet you.” Inilahad ni Black ang kanyang mga kamay na siya namang kinuha ko. “I’m Black.”

“H-Hello, Black…” ang nahihiya kong usal

Narinig kong bahagyang natawa si Black bago ito umupo sa bakanteng upuan sa harap ko.

Ilang saglit niya akong tinitigan. Para bang sinasalat niya ang pagkatao ko. Pilit akong nag-iiwas ng tingin ngunit kusa din ito bumabalik sa kanya.

Medyo nako-conscious tuloy ako.

“You’re so beautiful, hon.”

Biglang nagsalita si Black na siya namang ikinamula ko.

“A-ano… salamat. Ikaw din, ang gwapo mo rin.”

Natawa na naman si Black sa ‘di ko malamang dahilan. Mukha ba akong katawa-tawa?

“Napaka-cute mo.” dagdag pa niya.

Gusto kong magtago sa kung saang butas. Aaminin ko na malakas akong manglandi sa kanya sa chat, ngunit ngayong kaharap ko na siya, biglang umurong ang aking dila.

“I’m sorry if I’m late. May dinaanan pa kasi ako sa opisina bago ako nagpunta dito.” anito.

“Okay lang po, hindi ka naman po late.”

Halos pabulong na lang ang boses ko dahil kinikilig ako kay Black. Napansin ko na naka-smart casual ito na siyang mas nagpapangibabaw ng kanyang katawan at kagwapuhan.

“Pwede ko bang hawakan ang kamay mo?” ang tanong sa akin ng lalaki sa harap ko. Mas lalo tuloy akong kinilig dahil napaka-gentleman talaga nito.

“Oo naman,” sumang-ayon ako ngunit hindi ako makatingin sa kanya ng diretso. Parang naiihi ako na ewan.

Hindi nagdalawang isip si Black na hawakan ang isang kamay ko na nakapatong sa mesa. Sinalat-salat niya iyong gamit ang kanyang mahahabang daliri, at walang pag-aatubiling hinalikan ang likod ng aking palad.

“Nae-excite ako sa date natin, hon.” wika nito habang idinidisplay ang kanyang maputi at pantay-pantay na ngipin.

“A-Ako din,” Naiinis na ako sa sarili ko dahil kanina pa ako nauutal. Hindi ko alam ang nangyayari sa akin at kung bakit ako nagkakaganito. Marahil ay nakakaramdam din ako ng excitement at kaunting kaba ngayong nasa harap ko na ang lalaking nagpapakilig sa akin.

“May gusto ka bang gawin? Kumain kaya muna tayo?” tanong sa akin ni Black.

Sumang-ayon naman ako sa kanya.

Kumain kami sa café kung saan kami nagkita. Pinapili ako ni Black ng mga gusto ko ngunit dahil nahihiya ako, kaunti lang ang pina-order ko. Laking gulat ko na lang nang biglang dumating ang sangkaterbang pagkain at inumin. Gulat akong tumingin kay Black at isang malaking ngisi lamang ang sinagot niya sa akin.

Habang kumakain ay nag-usap kami ng ilang bagay tungkol sa aming mga sarili.

Nalaman ko na 36 years old si Black, doble sa edad ko ngayon. Kahit na ganoon, hindi naman ako nailang dahil napakagaan niyang kausap sa personal kagaya ng sa chat.

Nabanggit niya rin na may-ari siya ng isang small business. Hindi ko alam kung anong business ba ito at hindi ko na lamang tinanong pa.

Maya’t-maya niya din hinahawakan ang kamay ko na siyang nagpapakilig sa akin. Kung makatitig din siya ay para bang mawawala akong bigla. Nakakalusaw ang kanyang mga tingin. Malagkit at minsan ay tila nang-aakit.

Hindi ko alam kung bakit ngayon pa, pero naramdaman kong nag-iinit ang katawan ko. Sinubukan kong pigilan ito hangga’t maaari dahil nasa pampublikong lugar kami.

“Ayos ka lang, hon?” may pag-alalang tanong ni Black.

Napansin ata niya na hindi ako mapakali.

Nakakaramdam kasi ako ng pangangati sa katawan. Hindi ko matukoy kung saan ngunit hindi ako mapakali at gusto ko itong kamutin.

“Opo, nabusog lang. Ang dami mo naman kasing in-order,” sagot ko habang pilit na umaaktong normal.

Matapos naming kumain ay umalis na rin kami. Siya ang nagbayad sa lahat. May ilang take-out din akong nadala dahil hindi ko naman maubos ang lahat ng mga in-order niya.

Magkahawak kamay kaming naglalakad-lakad sa mall. Tinatanong niya ako nung ano ba ang mga gusto kong puntahan o kung ano ba ang mga gusto kong bilhin. Ako nama’y nahihiya dahil para bang sugar daddy ko siya.

Ayokong isipin niya na inaabuso ko ang kabaitan niya. Kaya naman sinabi ko na wala naman akong gustong kahit na ano at sapat na na magkasama kaming dalawa.

Kaya naman siya ang nagpasya ng mga ginawa namin. Dumaan kami sa mamahaling store ng mga damit at pinapili niya ako ng mga gusto ko. Pagkatapos ay namili kami ng ilang mga bagay sa Watsons. Sabi niya kasi ay napakakinis ng balat ko kaya’t gusto niya akong bilhan pa ng mga pang-skincare. Tinitignan niya din bawat isang nilalagay ko sa basket para daw ‘pag naubos ay bibilham niya ako ulit.

Pagkatapos mamili ay naglakad-lakad na lamang kami sa parke na nasa labas ng mall, bitbit ang aming mga pinamili.

“Ano…Black… Salamat pala sa mga ito, ha. Nakakahiya naman, ako nagyaya tapos ako pa itong may mga iuuwi.” Pinakita ko kay Black ang mga hawak kong paperbag. Maging siya rin ay may bitbit din ngunit sa akin pa rin iyon. Ganoon kadami ang mga pinamili niya para sa akin.

“Hindi mo naman kailangang mag-alala. Alam mo bang masaya ako kapag nakikita kang masaya. At saka gusto kitang i-spoil kaya pagbigyan mo na ako.” wika ni Black.

“Ayoko naman na isipin mo na inaabuso ko ang kabaitan mo. At siya, kung maulit man ito, ako naman ang manglilibre sa’yo. Basta… yung medyo mura lang sana. Estudyante pa lang kasi ako at walang gaanong pera.” ang sabi ko na sa kahiyaan ay napakamot na lang ako ng ulo.

Narinig ko namang natawa na naman si Black sa akin. Pinaningkitan ko ito ng tingin na siya namang ikinatawa niya lalo.

“May nakakatawa ba, Black?” tanong ko.

Umiling siya bago tumikhim.

“Wala, hon. Ang cute mo lang kasi kaya natutuwa ako.” wika niya. “Ito ang pinakamasayang araw sa buhay ko.”

“Hmph. Ang OA mo naman,” biro ko dito.

Naramdaman kong nag-vibrate ang aking cellphone kaya naman kinuha ko ito mula sa aking bulsa. Nag-text si mama at tinatanong kung pauwi na ba ako.

“Uhm, Black. Mukhang hinahanap na ako sa amin. Kailangan ko nang umuwi.” sabi ko sa kanya.

Nakita ko na bahagyang bumagsak ang kanyang mukha ngunit napalitan ulit ito ng ngiti na parang normal lang.

“Ganun ba. Ihahatid na kita sa inyo. Tara.”

Inakbayan ako ni Black habang papunta kami sa parking lot.

‘Di nagtagal ay nakabiyahe na kami. Wala namang gaanong traffic kaya mabilis lamang ito.

Nagpababa ako tatlo kanto mula sa bahay namin. Malayo-layo pa ito sa bahay ngunit dito ko nalang naisip na bumaba. Baka kasi may makakita sa akin na inihatid ng magarang kotse at may mga bitbit pa at kung anong isipin ng mga tsismosa naming kapit-bahay. May alam din naman akong shortcut dito kaya mas mapapabilis ang pag-uwi ko.

Pinark ni Black ang kotse sa isang lote. ‘Di ko alam kung bakit walang gaanong tao pero mas okay na iyon.

“Paano ba yan. Nandito na tayo.”

Narinig kong nagsalita si Black. Pareho kaming nagkatinginan at alam kong may biglang kung anong nagbago sa hangin.

“O-oo, salamat sa paghatid.” Tinanggal ko na ang seatbelt ngunit sa sobrang kaba ko ay tila na-stuck ito.

Mabilis naman akong tinulungan ni Black na tanggalin ang seatbelt kaya lumapit siya sa akin. At nang matapos itong makalas, nagkatinginan muli kami ni Black sa parehong posisyon. Nararamdaman ko ang init ng kanyang hininga na dumadapo sa aking leeg. Kaya naman napapataas ang aking balahibo sa tuwing nararamdaman ko ang kanyang paghinga.

“B-Black…” ang halos bulong ko.

“Pwede ba kitang halikan?”

Para akong nahipnotismo ng malalim na boses ni Black. Tumango ako ng walang pag-alinlangan at saka ko naramdaman ang paglapat ng aming mga labi.

Mabilis lamang iyon. Smack kumbaga. Saglit na nagtama muli ang mga mata namin ni Black bago niya muling sinunggaban ang aking mga labi.

Siya ang una kong halik.

Hindi pa ako nakakaranas ng ganito kaya naman sinusibukan ko siyang sabayan. Binuka ko ang aking bibig nang maramdaman kong gustong ipasok ni Black ang kanyang dila. Parang siyang sabik na matikman ang aking laway at grabe kung galugarin niya ang loob ng aking bibig.

“Hmmmm… mnnn…”

Napaungol ako sa sobrang sarap. Nahihilo ako sa tuwing sumasayaw ang aming mga dila at sa tuwing nagpapalitan ang aming mga laway.

Nakakaadik. Nakakalibog.

Naramdaman kong gumapang ang isang kamay ni Black sa aking hita. Kaya nama’y ganoon din ang aking ginawa. Hindi pa ako nakakahawak ng katawan ng ibang lalaki, kaya’t sabik kong dinakma ang gitnang parte niya.

“Mmmmmm… hon…”

Napaungol si Black habang sinasalat ko ang parte ng pantalon niya na may bumubukol. Nakakakaba dahil unang beses ko pa lang makahawak ng ganito. Hindi ko pa man makita ang nakatago sa ilalim, palagay ko ay malaki ito at mataba base sa nahahawakan ko.

“Hon…”

Hindi nakapagpigil si Black at hinila niya ako hanggang sa napaupo ako sa kanyang kandungan. Mabuti’t nagkasya ang payat kong katawan sa maliit na espasyo ng driver’s seat.

Hinawakan ko ang magkabilang pisngi ni Black at saka mas pinalalim ang paghalik sa kanya. Labi sa labi. Dila sa dila. Nagpapalitan kami ng laway at hininga at para akong batang sumususo sa kanyang dila.

“Putangina, Bunny. Sarap niyan…” Naghiwalay ang aming labi at napahalinghing si Black nang bigla kong igiling ang aking pang-upo sa kanyang matigas na nakatagong alaga. Nakahawak si Black sa aking maliit na baywang habang pinagkikiskis ko ang nakadamit naming mga alaga.

Tila nawala ang aircon sa loob ng sasakyan dahil pawang init lang ang nararamdaman ko ngayon.

Hindi ko alam kung saan ko ito natutunan o kung bakit ko ito nagawa, ngunit ang masasabi ko lang ay masarap ito sa pakiramdam. Damang-dama ko ang naninigas niyang ari na kahit pareho kaming balot ng damit ay ramdam pa rin ang init mula dito.

“Black…” Tinuloy ko ang paggiling at panakanakang pagtikim sa kanyang labi. Nararamdaman ko na tila may parteng namamasa sa akin. Naglalawa. Basang-basa.

(Ring! Ring!)

Napabalikwas ako sa kandungan ni Black nang marinig ko ang tunog ng isang cellphone. Natamaan pa nga ng pang-upo ko ang manibela kaya naman napabusina ito.

Nataranta ako at bumalik sa maayos na pagkakaupo sa passenger seat habang kalmadong kinuha naman ni Black ang kanyang cellphone sa bulsa at saka sinagot ang tawag.

Hindi ko naman maintindihan ang sinasabi ng nasa kabilang linya at isang “Oo, pupunta ako.” lang ang sinagot ni Black.

Pagkatapos ay nagkatinginan muli kami at sabay kaming natawa. ‘Di ko alam kung bakit o anong nakakatawa, basta gusto ko lang tumawa.

“Ang sarap mo, hon.” wika ni Black.

Ramdam ko ang pamumula ng aking pisngi. Kung kanina ay malakas ang aking loob na gumiling sa kandungan ni Black, ngayon naman ay para akong Maria Clara sa pagkahinhin.

“N-Nagustihan ko yung kanina, salamat…” ang nahihiya kong pahayag.

Nagnakaw muli ng halik si Black na ikinagulat ko. Sabi niya ay ‘di niya raw mapigilan.

“Siya nga pala, hon.” Panimula ko. Naisip ko na tanungin na siya sa estado ng aming relasyon. Para sa akin, gusto ko na si Black at mas gusto ko pa siyang makilala. Umaasa ako na ganoon din ang nararamdaman niya.

“Ano kasi…Black… yung tungkol sa atin. Ano… Ano ba tayo?”

Tinignan ko si Black sa mata at sa maiksing sandali, alam kong nagulat siya.

Pinilit kong huwag ipakita ang pagkadismaya sa pamamagitan ng pag-iwas ng tingin ngunit nabigla ako nang bigla niyang kinabig ang aking mukha paharap sa kanya.

“Hon,” wika niya gamit ang malalim niyang boses. “Kung ano mang meron tayo ngayon, ituloy natin ‘to. Gusto kita.”

Nararamdaman ko ang pagkasinsero ni Black. Nariring ko sa kanyang boses na seryoso siya sa kanyang sinasabi.

Napangiti ako. Akala ko’y ayaw niya sa akin. Pero mabuti na lang at pareho pala kami ng nararamdaman.

“Gusto rin kita, Black,” wika ko at saka yumakap sa kanya ng mahigpit. Napakakomportable ng bisig niya na para bang ligtas ako basta’s kasama ko siya.

“Ang saya ko ngayon. ‘Di mo alam kung gaano mo ako napasaya.” dagdag ko pa at mas hinigpitan ko pa ang pagyakap sa kanya. Yun bang parang ayaw ko siyang bitawan dahil baka mawala siya sa piling ko.

“Mas masaya ako, hon. Masayang-masaya.” Bahagyang lumayo si Black upang halikan ang aking noo.

Napangiti ako dahil sa oras na iyon, pakiramdam ko’y lalabas ang aking puso sa sobrang tuwa. Kung pwede lang na maglulundag ako ngayon ay gagawin ko.

“Sige na, hon. Mauna na ako. Hinahanap na ako ni mama.” ang sabi ko sa kanya. Parang ayaw pa ngang bumitiw sa akin ni Black!

“Okay. Basta magch-chat at tatawag ka sa’kin, gaya ng dati?”

“Oo naman. Hindi ba’y magd-date ulit tayo at ako naman ang manlilibre?”

Napangisi si Black sa sinabi ko at mas mas mabilis pa kaysa kay Flash itong nagnakaw muli ng halik.

“Okay, may pupuntahan lang ako ngayong gabi. Pagkatapos ay tatawagan kita kaagad.”

“Okay. Salamat sa araw na ‘to Black.”

“Conrad.”

Narinig kong sabi ni Black kaya nagtaka ako.

“Huh?”

“Conrad ang pangalan ko. Tawagin mo ‘kong Conrad mula ngayon.”

Kakaiba na talaga itong nararamdaman ko. Pakiramdam ko ay nasa langit ako. Siguro ay nag-level up na nga ang aming relasyon kaya naman totoong pangalan na niya ang binigay niya sa akin.

“Okay… Myco naman ang itawag mo sa akin.”

“Myco… Napakaganda ng pangalan mo, kagaya mo.”

Kinilig na naman ako ngunit hinay-hinay lang. Nag-aalala ako kung saan pa mauwi ito kaya naman bumaba na ako ng sasakyan ni Black-Conrad-matapos ang isang huling halik.

Nagtatakbo ako patungo sa eskinita kung saan ay mayroong shortcut sa amin. Bitbit ko sa magkabilang kamay ang mga paperbag na pinamili namin. Nagpaikot-ikot ako dahil napakagaan ng pakiramdam ko. Para akong nakalutang sa langit. Wala na nga akong pakialam kung makatapak man ako ng tae sa daan. Ang mahalaga, may boyfriend na ako.

May boyfriend na ako!

Narating ko na din ang bahay agad dahil na din sa pagtatatakbo ko. Excited na akong umuwi. Hindi ko muna sasabihin kay mama na boyfriend na ako dahil tiyak ay iinterogahin ako niyan.

“Ma, nandito na po ako!” sigaw ko habang hinuhubad ang aking sapatos sa labas ng pinto.

“Oh, anak-” Naputol ang pagsasalita ni mama nang makita niya ang mga dala kong pinamili. “Jusko, ang dami naman niyang pinamili mo, ‘nak.”

Kinuha ni mama ang ilang paperbag at tinulungan akong ipasok ito sa loob ng bahay.

“Naku, ma. Huwag kang mag-alala. Binilhan din kita nitong mga pang-skincare. Alam kong gusto mo iyan.” Kinuba ko ang bag ng Watson at binigay ito kay mama. Hindi ba’t hindi naman ako gaanong mahilig sa skin care. Pumili ako ng ilan para sa akin, at pumili rin ako ng para kay mama. Tutal mahilig naman siya sa mga ganito.

Si Black kasi ay pinipilit akong bumili ng mga pampaganda.

“Salamat, anak. Hindi ka na dapat mag-abala. Balak ko ngang bilhan ka rin ng mga ganito, aba’y naunahan mo naman ako.” wika ni mama at ginulo pa ang buhok ko.

“Wala ‘yon ma. Masaya lang ako ngayong araw.”

“Ay, anak ha. Akam ko yang mga ganyang ngiti. Siguro ay nagbo-boyfriend ka na, no?” Tinusok ni mama ang aking tagiliran kaya napaigtad ako.

“Ma naman! Hindi po! Grabe naman, ngumingiti lang, may boyfriend agad.” Dinepensahan ko muna ang sarili ko dahil hindi pa ako handang umamin kay mama. Saka na kapag nakapagpasya na kami ni Conrad.

“Anak naman, naging teenager din ako gaya mo, kaya alam na alam ko kapag yang mga ngiti ay dahil sa isang tao. Pero siya, kung ayaw mo naman umamin eh, hindi naman kita pipilitin. Basta alam mo naman na nandito lang ako para suportahan ka sa mga gusto mo.”

Niyakap ko si mama nang sobrang higpit. Napakaswerte ko dahil may mama ako na gaya niyang mabait at mapang-unawa. Hinding-hindi ko hahayaang malungkot ang mama ko. Nandito rin ako sa kanyang tabi palagi.

“Opo, ma. At nandito rin ako para suportahan ka.”

Nagpaalam muna ako kay mama na aakyat sa kwarto ko. Binilin niya na bumaba ako para sa pananghalian dahil dadating daw ang tito ko na kapatid ni mama, at ang isang bisita.

Pagpasok ko sa kwarto ay nagpalit ako ng komportableng damit. Pagkatapos ay inayos ko ang mga gamit na aming pinamili. Nang maayos na ang lahat, napabuntong-hininga ako at nahiga sa kama.

Kinuha ko ang aking cellphone upang i-chat si Conrad.

[ Nakauwi na ‘ko, hon. Ingat ka sa pagmamaneho :* ]

‘Di nagtagal ay nagreply ito ng [ Ok, hon. Tawagan kita mamaya. I love you. ]

Ay shit. Lalo na naman akong kinikilig.

Hinalikan ko ang screen ng aking telepono at saglit na pinikit ang mga mata.

‘Di ko namalayan na nakatulog pala ako. Nagising na lang ako nang narinig kong may kumakatok sa pinto ng kwarto ko.

“Myco, baba na. Tawag ka ng mama mo.”

Boses iyon ni Tito Wendel. Marahil ay nasa baba na rin ang isa pang bisita ni mama.

Nag-ayos ako ng sarili upang maging presentable bago ako bumaba. Naabutan ko si Tito Wendel sa kusina at may inaasikaso sa niluluto.

“Hello, tito.” Ang bati ko.

“Oh, gwapo kong pamangkin. Halika’t tulungan mo ako saglit isalin itong ulam. Ang mama mo’y nasa labas at pinagbuksan ng gate ang kanyang bisita.” sabi ni tito habang buhat-buhat ang isang kalderong Afritada.

“Kilala niyo po ba kung sino ang bisita ni mama?” Tanong ko naman. Curious kasi ako dahil talagang naghanda sina mama at tito ng marami para sa bisitang ito.

Nilapag ni Tito Wendel ang kaldero sa taas ng counter at bahagyang lumapit sa akin upang bumulong,

“Palagay ko ay ipapakilala na ng mama mo ang boyfriend niya.”

Nabigla ako sa aking narinig. Si mama, may boyfriend na! Labing-tatlong taon ding biyuda si mama ay ni minsan ay hindi ako nakarinig na may kinikita siyang lalaki.

Natuwa ako para kay mama. Sa wakas ay nahanap na niya ang magiging katuwang niya. Nasasabik tuloy akong makita kung sino ang lalaking nagpatibok muli sa puso ng mama ko.

Hindi ako tutol kung mag-asawa muli si mama. Katunayan niyan, ako pa nga ang nag-uudyok sa kanya noon na humanap ng bago niyang asawa. Pabiro lamang kung sabihin ko ito sa kanya noon, ngunit totoo talaga na ito ang hiling ko para sa kanya.

Maya-maya’y bumukas ang pinto kasabay ng ilang boses. Narinig kong nagsalita si mama,

“Halika, tuloy ka.”

Dali-dali akong umalis sa kusina at nagtungo sa sala.

Ngunit tila napako ako sa aking nasaksihan.

Nanlamig ang buo kong katawan. Namamanhid din ang aking mga kamay at binti na tila ba’y matutumba ako anumang oras.

“Ah, Conrad, ito nga pala ang anak kong si Myco,”

Nakatingin lang sa akin si Conrad. Hindi ko mabasa kung anong iniisip niya dahil tila blangko ngayon ang kanyang itsura na ‘di gaya kanina na palaging nakangiti.

Tiyak ko na nagulat din siya sa nakikita niya ngayon.

“At Myco, ito naman si Conrad. Magiging bahagi na siya ng pamilya natin.”

Ito ang oras na tumigil ang mundo ko. Ito ang oras kung saan tuluyang nagbago ang buhay ko.

\--- x

Author: 4k+ of word vomit. Sabihin niyo lang kung gusto niyong maiksi lang per chapter. Kitakits sa chapter 2!

Chapter 2 - Huling Hiling

MYCO

Nasa harap kami ng hapagkainan ngayon. Katabi ko si Tito Wendel at sa harap naman namin ay sina mama at Conrad.

Sila-sila lang ang nag-uusap. Tungkol ito kung paano nagkakilala sina mama at Conrad. Si Conrad ang boss ni mama sa pinapasukan niyang kompanya. Isa siyang sekretarya doon, at dahil madalas silang magkasama, hindi nagtagal ay nahulog ang loob nila sa isa’t-isa. Kalahating taon na din simula nang maging opisyal ang kanilang relasyon. Hindi lang sa akin sinabi ni mama kaagad dahil nag-aalala daw siya sa magiging reaksyon ko.

Hindi naman ako makatingin kay Conrad ng maayos simula kanina pa lang. Nararamdaman ko na tumitingin siya sa akin ngunit hindi ko ito binabalik sa kanya dahil hindi ko alam kung anong reaksyon ang gagawin ko. Iiyak ba? Magagalit? Magwawala? Ano?

Nagagalit ako kay Conrad dahil may pinagsabay siyang tao. Hindi man niya intensyon na mag-ina ang bingwitin, pero ang katotohanang may pinagsasabay siyang tao ay talaga namang nakakasuka.

Napakasama ni Conrad. Akala ko maginoo siya, akala ko mabait siya! Bastos siya! Paano niyang naaatim na mangloko ng tao?!

Naiinis din ako sa sarili ko ngayon. Sana pala ay mas kinilala ko muna siya bago ko ibinigay ang pag-ibig ko sa kanya. Sana kinilatis ko muna siya o nag-imbestiga man lang kung may kinakasama na pala ito o kung may pamilya na.

Ang bobo mo, Myco! Puro ka lang kasi landi!

“Oh, anak, bakit hindi ka kumakain? Pangit ba luto ng tito mo?”

Narinig kong tinanong ako ni mama kaya naman tinigil ko muna ang pagkausap sa aking sarili.

“Maselan na pala sa pagkain itong pamangkin ko, ha.” Bigla akong hinead-lock ni Tito Wendel sabay kusot ng aking buhok. Natawa pa nga ako kasi ganto rin lagi ang ginagawa niya sa tuwing binibiro niya ako noong maliit pa ako.

“Tito, hindi! Masarap yung luto mo, pramis!” Tinaas ko pa ang kanang kamay ko tanda na nagsasabi ako ng totoo pero ayaw pa rin ako butiwan ni tito.

“Kayong dalawang mag-tiyuhin, tigilan niyo na iyan at nasa harap tayo ng pagkain.” Suway ni mama kaya naman nilubayan na ako ni tito.

“Conrad, pare, kain pa. Ikaw, hindi ba masarap ang luto ko?” Narinig kong tanong ni tito kay Conrad.

“Hindi sa ganon, pre. Masarap naman ang luto mo, kaya lang busog ako at kumain na ako bago ako dumating dito.” Sagot naman ni Conrad.

“Ay sayang naman kung ganoon. May dala kasi si Myco na mga dessert kanina. Madami-dami din at pwede nating pagsaluhan.”

Nabulunan ako sa tinuran ni mama. Paano kasi, ang tinutukoy niyang dessert ay yung mga pina-take out para sa akin ni Conrad kanina mula sa café.

Napaubo ako dala ng pagkasamid pero mabuti na lang ay may nag-abot sa akin ng baso ng tubig.

“Kff… salam.. kff…mat…” ang sabi ko sa pagitan ng aking pag-ubo.

Habang umiinom ng tubig ay saka ko lang napagtanto na si Conrad ang nag-abot sa akin ng baso. Saglit ko siyang sinipat ngunit binawi ko rin kaagad at tumingin ako kung saan.

“Ayos ka lang ba pamangkin?” Naramdaman kong hinihimas ni Tito Wendel ang aking likod. Tumango lamang ako dahil hinahabol ko ang aking paghinga.

“Ay, anak talaga, hinay-hinay lang. S’ya, kukunin ko na yung mga dala mong dessert dahil alam kong paborito mo ang mga iyon.”

Tumayo si mama upang pumunta sa ref. Doon ko kasi nilagay yung mga take-out kanina para hindi masira.

Saglit kong tinapunan ng tingin si Conrad at nagulat ako dahil seryoso itong nakatingin sa akin—o sa braso ni Tito Wendel na nakapatong sa balikat ko.

Palihim ko itong inirapan at hindi ko pa nga alam kung nakita niya. Pero wala na akong pakialam. Mula nang tumapak siya sa bahay namin kanina, hindi ko na siya kaano-ano maliban na lang sa boyfriend siya ni mama.

Agad namang bumalik si mama dala ang mga dessert. May mga cookies, pastries, slices ng cakes at kung anu-ano pa doon. Halos maglaway naman ako dahil nakakita na naman ako ng matamis. Paborito ko kasi ang mga ito kaya natatakam ako.

Kukuha na sana ako pero naalala ko kung kanino pala ito galing. Bigla akong nawalan ng gana at napagdesisyunan kong huwag na lang kumuha.

“Oh, anak, Myco, himala at ayaw mo ata ng matamis?” wika ni mama na may hawak na cookie. Inabot niya ang isang piraso mula sa plato at binigay iyon kay Conrad. Narinig kong nagpasalamat ito at… tama ba ang narinig ko?? Mahal ang tawag niya kay mama??

“H-hindi ma, busog na kasi ako. Kapag may natira kayo, kainin ko na lang bukas.” sagot ko naman. Tuluyan na akong nawalan ng gana. Ayoko na.

“Naku, nagpapapayat lang itong pamangkin kong ‘to. Huwag kang mag-alala at sexy ka na.” Ang biro ni Tito Wendel sa akin. Nagulat ako dahil bigla niyang sinubo sa akin yung kinagatan niyang cookie. Wala naman akong nagawa kundi nguyain na lamang ito.

“Tito naman!” Pabiro ko itong hinampas sa kanyang braso na siyang ikinahalakhak niya.

Natawa na lang din ako. Maigi na siguro ito at para naman malimutan ko ang mga iniisip ko.

“S’ya nga pala, may isa pa kaming i-aanunsyo.” Sabi ni mama.

Natigil ang pagkukulitan namin ni Tito Wendel nang marinig si mama. Nagkita ko na nagkatinginan pa sila ni Conrad bago ito bahagyang napatango.

“Ano ‘yon ate? Back to back ang announcement niyo ah.” wika ni tito.

“Napagdesisyunan naming magpakasal na. Wala pa namang eksaktong petsa ngunit pinaghahandaan na namin ito.” sabi ni mama at tinaas niya ang kanyang kamay na may kapansin-pansing singsing.

Hindi ako makapagsalita.

Hindi ko alam kung naririnig nila, ngunit unit-unting nabibiyak ang mundo ko. Unti-unting gumuguho na parang kastilyong buhangin ang lahat ng saya na meron ako kanina. Para akong binabaon ng buhay sa isang hukay habang pilit kong iniaahon ang aking sarili.

First love ko si Conrad. Sa maiksing sandali, na-imagine ko ang buhay ko na kasama siya. Ngunit ngayon, makakasama ko nga siya sa buhay ko hindi bilang kasintahan, ngunit bilang isang ama.

Napakuyom ang kamao ko na nasa ilalim ng mesa. Alam kong dapat maging masaya ako para kay mama kung ikakasal na muli siya, pero sa pagkakataong ito, nakakaramdam ako ng inggit. Ng galit. Ng selos.

Bakit ba walang natitira para sa akin? Hindi ko pa ba oras para lumigaya?

Ang tanga mo! Ang tanga-tanga mo! Nagpapaniwala ka kaagad sa matatamis na salita! Ano ka ngayon Myco! Tignan mo ang sarili mo!

“Oh, Myco, ano’t naluluha ka d’yan?”

Narinig ko ang boses ni mama, at dahil sa sinabi niya, agad kong pinahid ang aking pisngi. Doon ko lang napansin na basa pala ito ng luha ko.

“W-wala ma. Tears of joy lang kasi…” Ilang patak na naman ng luha ang umagos mula sa aking mata. Pinilit ko itong punasan pero tila dam ito na patuloy na sa pag-agos pero kailangan kong pigilan.

“…kasi sa wakas nakatagpo ka ulit ng mamahalin. Masaya ako para sayo, mama.”

Napangiti si mama at saka tumayo sa kanyang upuan. Lumapit siya sa akin upang ako ay yakapin. Ginantihan ko naman ang pagyakap ni mama at sa oras na iyon, nagdesisyon na ako na kalimutan na lang ang kung anong naramdaman ko kay Conrad. Kakalimutan ko ito alang-alang sa mahal kong mama.

“Mauna na po ako sa kwarto. Gusto ko na po kasing magpahinga. Saka magre-review pa po ako.” wika ko at tumayo na mula sa silya.

“Sige lang anak, ako nang bahala dito. Mukhang mag-iinuman pa ‘tong mga lalaking ‘to.” sabi ni mama na ang tinutukoy as sina Tito Wendel at Conrad.

“Mauna ka na pamangkin. Sa kwarto mo pala ako matutulog mamaya. Baka malango ako at hindi ako makapagmaneho ng motor.” anas ni tito bago ito natawa.

Sa kwarto ko natutulog si tito sa tuwing bumibisita siya dito kaya naman sanay na ako.

“Wala pong problema, tito.” aniko bago tumingin kay mama. “Mauna na po ako, mama… Tito Conrad…”

Bahagya kong tinignan ang lalaki at nakita kong nakatingin din naman siya sa akin.

Hindi ko akalain na ang taong kanina lang ay tinatawag kong ‘hon’, ay tatawagin ko palang ‘tito’. At baka hindi magtagal ay ‘papa’ na ang itawag ko sa kanya.

Umakyat na ako sa taas at pumasok sa aking kwarto. Kadalasan ay maglilinis muna ako ng sarili bago matulog ngunit sa pagkakataon na ito, tinatamad na ako dahil na rin sa bigat ng dinaramdam ko kanina pa.

Padapa kong binagsak ang aking katawan sa kama. At sa pagtama ko sa malambot na foam, agad na umagos ang mga luha na pinilit kong itago kanina.

Parang dam ang aking mata at hindi ko na mapigilan ang pagpatak ng aking mga luha. Kanina lang ay sobrang saya ko na pakiramdam ko’y nasa langit ako, ngunit bakit ngayon, para akong biglang binagsak sa lupa?

Nakita ko sa mga mata ni mama kanina na masaya siya na kapiling si Conrad. Ito marahil ang unang pagkakataon na nakita ko siyang ganitong kasaya mula nang mamatay si papa. Sino ba naman ako para ipagkait sa kanya ang kasiyahang ito? Napakaraming sinakripisyo si mama upang mapalaki ako sa komportableng pamumuhay at makapag-aral sa isang magandang paaralan. Walang makakapantay sa pagmamahal na ibinigay niya sa akin.

Kaya sa oras na ito, kakalimutan ko na kung anuman ang naging ugnayan namin ni Conrad. Kakalimutan ko na na ang isang walang alam na tulad ko ay umibig sa isang lalaking saglit ko lamang nakilala. Maigi na siguro iyon dahil habang maaga pa ay matapos na agad kung ano ang nararamdaman ko.

Oo, masakit. Pero mas masakit sa akin na makita na masasaktan si mama. Mahal na mahal ko siya, siya ang pinakamahalagang tao sa aking buhay.

At dito nagtatapos ang maiksing kwento ng aking first love. Ang mahiyaing baklang gaya ko ay nagawang umibig sa unang pagkakataon ngunit sinong mag-aakala na ang taong una kong naging ‘boyfriend’ ay ‘boyfriend’ din pala ni mama at engaged na sila.

Iniyak ko lang ang lahat nang gabing iyon. Gusto ko’y kinabukasan, magisisimula ako nang walang inaalala, na maluwag ang kalooban, at hindi nasasaktan.

Nagising ako nang kusa dahil naramdaman kong may tila gumagapang sa aking balat. Madilim pa ang paligid kaya naman alam kong maaga pa.

Tumingin ako sa aking tabi at nakita ko si Tito Wendel doon. Amoy alak pa ito. Kadalasan ay sa sahig siya ng kwarto ko natutulog at naglalatag ng comforter. Ngunit nagtataka ako kung bakit ngayon ay sa mismong kama ko siya humiga.

Nakayakap ang kanyang braso sa aking baywang na siyang gumising sa akin dahil nakikiliti ako. Ang ulo naman niya’y bahagyang nakasiksik sa aking leeg kaya nararamdaman ko ang mainit at amoy alak niyang hininga.

Di ko alam kung bakit nakaganito si tito.

Inayos ko na lang ang kanyang posisyon sa pagkakahiga at bumangon ako upang uminom ng tubig sa kusina. Mukhang na-dehydrate ata ako kakaiyak ko kanina.

Sinilip ko ang digital clock sa aking mesa at pinapakita nito ang oras na 2:37 AM. Napakaaga pa pala talaga.

Tahimik akong lumabas ng kwarto. Kahit na walang ilaw ay kabisado ko naman ang kusina. Agad akong nagtungo sa ref na nagbigay ng liwanag sa aking pagbukas nito. Nakita ko pa na may ilang dessert pa palang natira mula kanina kaya naman naisipan ko itong lantakan.

Umupo ako ng kaunti sa harap ng ref at isa-isang kinuha ang tirang pastry. Pagkatapos ay sinunod ko ang isang slice ng cake. Binilisan ko ang pagkain dahil sumisingaw ang ref at baka mahuli ako ni mama sa ginagawa ko.

Tumayo na ako at sinara ang pinto ng ref, ngunit halos atakihin ako sa puso nang may maaninag akong katawan sa tabi nito.

Nasisilayan ng kaunting liwanag mula sa buwan ang katawan ng isang tao. Napahakbang akong paurong dahil sa takot at di inaasahang mapapatid ako ng maliit na bangko na nasa kusina.

Akala ko ay babagsak na ako ngunit naramdaman ko ang matipunong braso na lumingkis sa aking likod para pigilan ang aking pagbagsak.

“Ahh—!”

Napasigaw ako sa gulat ngunit tinakpan ng isang di kilalang kamay ang aking bibig na tila pinipigilan akong lumikha ng tunog.

May nakapasok bang magnanakaw sa bahay namin?!

Nagpumiglas ako upang makatakas ngunit di hamak na mas malakas ang katawang nakapulupot sa akin.

“Sshhh,” narinig ko ang boses na malapit sa aking tainga. “Ako ‘to. Wag kang maingay, Myco.”

Nanlaki ang aking mata nang mapagtantong si Conrad pala ang lalaking ito. Naramdaman kong lumuwang ang pagkakakapit niya sa akin kaya naman nagkaroon ako ng pagkakataon na itulak siya.

“Tito Conrad! Anong ginagawa mo dito!” Pasigaw na bulong ko dito. “Anong ginagawa mo?”

“Dito na ako pinatulog ng mama mo at gabi na kami natapos sa inuman.” wika ni Conrad. Amoy alak din ang kanyang bibig at halata ngang lasing ito base sa kanyang pagsasalita.

Nakakaramdam lang ako ng inis sa taong ito kaya naman naisip kong umalis na lang.

“Saglit, Myco…”

Naramdaman kong hinawakan ako ni Conrad sa braso kaya naman pinilit ko itong tanggalin.

“Ano ba? Ano po bang kailangan niyo?” Bumubulong pa rin ako dahil ayokong gumawa ng ingay at baka magising sina mama at Tito Wendel.

“Myco, magpapaliwanag ako…” usal ni Conrad. Dumapo ang kamay niya sa aking kamay at marahang hinaplos ito. Gaya ng ginagawa niya noong nagdadate kami kanina.

Parang napapaso ang aking balat sa kanyang paghawak kaya naman mabilis kong binawi ang aking kamay.

“Wag na kayong magpaliwanag. Narinig ko na ang istorya niyo kanina.” wika ko.

“Hon, please… Pakinggan mo ‘ko. Magpapaliwanag ako.”

Nagpantig ang tainga ko sa aking narinig. Napaka kapal pala ng mukha ni Conrad para tawagin akong ‘hon’, samantalang tinatawag niya ang mama ko na ‘mahal’.

“Wag na wag mo na akong matawag na ganyan. Tapos na ang lahat sa atin. Kalimutan na natin kung ano mang ugnayan ang meron tayo noon. Parang awa mo na, ayokong masaktan si mama… huwag mong sasaktan si mama.”

Naluluha na naman ako.

Sinamantala ko ang madilim na kapaligiran at hinayaan na lang ang luha na dumaloy sa aking mga mata. Kanina lang ay umiiyak ako, ngayon ay umiiyak pa rin. Bakit ba ganito.

“Myco, ssshhhh… tama na. Patawarin mo ako.”

Naramdaman ko ang pagkulong ni Conrad sa akin gamit ang kanyang mga bisig. Mas lalo akong naiyak. Kanina ko pa gustong may mag-comfort sa akin, yung yayakapin ako ng mahigpit habang iniiyak ko ang sakit na nararamdaman ko. Hindi ko inaakala na ang comfort na ito ay manggagaling mismo sa taong may dahilan kung bakit ako nahihirapan ngayon.

“Kalimutan mo na ang lahat ng nangyari sa atin, nakikiusap ako…” ang sabi ko sa gitna ng aking paghikbi. Hinimas ni Conrad ang aking likod at may humigpit ang pagkakayakap niya sa akin. “Mahal na mahal ko si mama…”

Hindi kaagad nakapagsalita si Conrad. Ilang saglit din ang naging katahimikan bago ko narinig muli ang boses niya.

“Susubukan ko. Pero please, sana wag mo akong iwasan gaya mg ginawa mo kanina.” Naramdaman kong dinampi ni Conrad ang kanyang labi sa tuktok ng aking ulo habang patuloy na hinimas ang aking likod.

“Magiging ama na kita, kaya hindi naman kita maiiwasan.” ang wika ko.

“Myco, may gusto akong ipaliwanag…”

“Tito Conrad, kahit na anong sabihin niyo, ikakasal na kayo ni mama. Sana maging kuntento na kayo.”

“Kung gayon, may isa lang akong hiling. Pagkatapos ay kalilimutan ko na ang lahat gaya ng gusto mo. Magsisimula ulit tayo.” bulong ni Conrad sa akin. Nakayakap pa rin siya sa akin kaya ramdam ko pa rin ang kanyang hininga sa aking tainga at ang init ng kanyang katawan.

“Ano po yon?” Kung ito na ang huling hiling niya bago kami makapagsimula at gawin ang tama, walang masama kung ibibigay ko ito.

“Halikan mo ako.”

Nabigla ako sa sinabi niya kaya naman naitulak ko si Conrad. Nahihibang na ba siya?!

“Ano bang sinasabi mo? Hindi ka ba nakikinig sa akin?!” Napalakas ng bahagya ang aking boses ngunit nakontrol ko rin ito kaagad.

“Huli na ito Myco. Alaala man lang para sa akin.” Kinabig niya muli ang aking katawan palapit sa kanya.

“Baliw ka na! Hindi ako papayag!”

Ngunit ayaw paawat ni Conrad. Mas hinila niya ang aking katawan hanggang sa magsalubong ang aming mga labi.

Wala siyang sinayang na panahon. Naramdaman ko ang paggalaw ng labi ni Conrad at ang pagkatok ng kanyang dila sa aking bunganga.

Hindi! Hindi to pwede!

Nanlaban ako at pilit na inihiwalay ang sarili ko sa kanya.

“Tito Conrad, lasing lang kayo! Itigil niyo yan!” Giit ko nang mapaglayo ko ang aming mga labi.

Gusto kong sumigaw ngunit ayaw kong makita kami ni mama o ni tito sa ganitong posisyon.

Hindi talaga ito nakikinig at hinawakan niya ang likod ng aking ulo at kinabig ito palapit sa kanyang mukha. Mula sa liwanag ng nagmumula sa bintana, naaninag ko ang mata ni Conrad na nakatingin sa akin. Seryoso ito ngunit may kung anong nakatago sa likod nito.

“Huli na ‘to, Myco…” bulong niya at muli na naman niya akong hinalikan.

Sinubukan ko siyang itulak ngunit mahigpit ang kanyang pagkakakapit sa aking ulo at baywang. Pilit niyang ibinubuka ang aking bibig gamit ang kanyang dila.

Sa oras na ito. Nakakaramdam na ako ng init. Init na hindi ko maipaliwanag. Ito yung init na naramdaman ko noong nasa kotse kami kanina ni Conrad.

“Hmmm..”

Narinig ko ang mahinang ungol niya.

Nanapikit na lang ako at nagpaubaya. Huling beses na naman ito at pagbibigyan ko na rin ang aking sarili.

Lumaban ako ng halik at sa pagkakataong iyon, hinayaan ko na si Conrad na galugarin ang loob ng aking bunganga. Napakapit ako sa kanyang dibdib habang kami’y nagpapalitan ng likido sa bibig at pinagsasaluhan ang isang mapusok na halik.

Para itong bata na sumususo sa aking dila. Gutom na gutom ito na para bang gusto niya akong lamunin. Ganoon din ang ginanti ko sa kanya. Nage-espadahan ang aming mga dila at ni isa ay walang gustong magpatalo.

Narandaman ko na bumaba ang kanyang halik mula sa aking bibig papunta sa aking pisngi hanggang leeg. Dinidilaan ni Conrad ang aking balat na para bang isa akong masarap na putahe.

“Con—Tito Conrad…” Napaigtad ako nang ipasok niya ang kanyang kamay sa aking suot na t-shirt at dinakma ang aking dibdib.

Pinaglaruan niya ang aking utong na nabuhay dahil sa kanyang malilikot na daliri.

“Conrad…” bulong niya nang saglit niyang tantanan ang paghalik sa aking leeg. “Conrad ang itawag mo sa’kin.”

Pagkatapos ay muli na naman niyang nilantakan ang aking leeg habang pinipisil ang aking nakatayong utong.

Hindi lang utong ko ang nakatayo ngayon. Ramdam ko rin ang alaga ni Conrad na gising na gising at kumikiskis sa aking puson. Ginalaw ko ang aking katawan at mas lalong ginalit ang alagang niyang nakabalot sa kanyang salawal.

Naramdaman ito ni Conrad kaya naman bumalik siya sa paglantak ng aking bunganga.

Unti-unting siyang naglakad hanggang sa maramdaman ko ang pagbangga ng aking pang-upo sa lababo. Binuhat niya ako upang mapaupo ako sa taas at saka tinuloy ang aming paglalaplapan.

“Ahh, Conrad…!”

Nagulat ako dahil biglang pinasok ni Conrad ang kanyang ulo sa suot kong damit at sinimulang susuhin ang aking dibdib. Nakipaglaplapan siya sa aking utong gaya ng ginawa niya sa aking dila.

“Con… hah, Conrad…”

Hindi ko alam kung malakas ba ang pag-ungol ko ngunit hindi ko na mapigilan ito dahil sa sarap na aking nadarama. Nararamdaman ko na naman ang paglalaway ng alaga ko.

“Putangina Myco, ang sarap mo…” narinig kong sinabi ni Conrad bago nito muling supsupin ang aking utong.

Napapaliyad ako sa bawat supsop na ginagawa niya kaya nararamdaman ko ang kanyang burat na tumatama sa aking hita.

Nagpadala na ako sa anod ng kalibugan at ginantihan ang pagpapaligaya na ginagawa ni Conrad. Marahan ko siyang tinulak at saka bumaba mula sa lababo. Sinandal ko siya doon bago ako lumuhod sa harap niya.

Naaninag ko ang pagkagulat sa kanyang mukha ngunit agad itong napalitan ng kakaibang pagngisi.

“Gusto mo ba ng burat ko? Ha?” Hinawakan ni Conrad ang likod ng aking ulo at indiniin sa mukha ko ang kanyang balot na ari. Nasamyo ko kaagad ang barako nitong amoy na siyang lalong nagpalibog sa akin.

Huli na ito, Myco. Kaya sulitin mo na.

Dali-dali kong binaba ang suot niyang shorts at bumungad kaagad sa akin ang ulo ng kanyang burat na nakasilip sa garter ng kanyang brief.

Ulo pa lang ay alam ko nang malaki ang kargada ni Conrad. Halos sing-laki ng itlog ng manok ang ulo nito. Dahan-dahan ko itong dinilaan nang hindi tinatanggal sa pagkakakulong sa loob ng brief.

“Ahhh… Putangina Myco, ganyan nga, dilaan mo…”

Pinaulanan ko ng maliliit na halik ang ulo ng burat ni Conrad na sa tingin ko’y lalong nagpasabik sa kanya.

“Shit… Tangina mo Myco, ilabas mo na yang burat ko at chupain mo na!”

“Shhh… Wag kang maingay Conrad, kung ayaw mong itigil ko ‘to.” Nagbanta ako sa kanya dahil napalakas ang kanyang boses.

Tumango-tango lamang siya na parang isang masunuring bata.

Pinasadahan ko ng paghagod ng aking dila ang umbok sa labas ng itim na brief ni Conrad na siyang nagpaigtad sa kanya. Nagtagal akong dilaan ang malaking bayag nito kahit na nababalot pa ito ng saplot.

Unang beses ko itong gagawin kaya kinakabahan ako. Tanging sa mga gay porn ko lamang napapanood ang mga ganito. Pero siguro ang nagpalakas ng aking loob ay ang libog na nararamdaman ko ngayon.

Binaba ko na ang sagabal na tela at sumampal sa akin ang ga-bakal sa tigas na ari ni Conrad. Hinawakan ko ito at dinama ang init nito. Pumipintig-pintig ang mga ugat nito na para bang hawak ko ang kanyang puso.

“Shit…” sambit ko sa ilalim ng aking hininga. Napakalaki ng burat ni Conrad na sa tantya ko ay nasa walong pulgada at tila sing-taba ito ng lata ng sardinas.

Napalunok ako dahil hindi ko alam kung anong pinasok ko. O ang ipapasok ko sa aking bunganga.

“Tititigan mo na lang ba yang burat ko o ano?” Hindi makapaghintay na wika ni Conrad.

Sinumulan kong dilaan ang ulo nito at ipinasok ito sa aking bibig. Inikot-ikot ko ang dila ko dito bago pinaglaruan ng aking dila ang guhit na butas sa tuktok nito.

“Tangina… ahhh… sarap niyan!”

Pagkatapos ay dinilaan ko na ang kahabaan ng kanyang ari. Randam ko ang ugat nito sa bawat paghagod ng aking dila. Pinaulit-ulit ko lang ito at paminsan-minsan ay sinusubukan kong isubo ang kahit na kalahati ng kanyang burat.

“Myco… ganyan nga.. hah, ang init ng bibig mo, sarap kantutin.”

Niluwa ko ang ari niya at muli siyang pinagsabihan, “Di ba sabi ko manahimik ka?”

“Pasensya na Myco, ang sarap kasi ng bibig mo…”

Tinignan ko siya ng masama habang sinasalsal ang kanyang matigas na burat. Nakita ko naman kung paano niya pigilan ang kanyang pag-ungol. Napapapikit ito sa sarap at randam ko na kinakadyot niya ang burat niya sa aking kamay.

Mas binilisan ko ang pagsasalsal. Nangingintab na ang ulo ng kanyang ari dahil sa paunang katas nito.

“Subo mo na… Myco, hon, chupain mo na ko…” Rinig ko ang pagmamakaawa sa boses ni Conrad kaya naman pinagbigyan ko na ang kanyang hiling.

Nagsumula muli akong chupain ang kargada ni Conrad na para bang bihasa ako. Nalalasahan ko na din ang kanyang paunang katas kaya naman mas nalilibugan at ginaganahan ako.

“Haaah… ganyan nga…”

Pabulong na lang ang ungol ni Conrad marahil sa takot na bitinin ko siya.

“Ang galing mo, hon, puta… sarap ng bibig mo…”

Patuloy lang ako sa ginagawa ko at ako din mismo ay nakakaramdam ng pagkasabik sa gitnang parte ko. Gusto kong hawakan ang sarili ko ngunit pinigilan ko ito.

Taas baba ang ulo ko habang marahang sinasalubong ang pag-indayog ng bewang ni Conrad.

“Hon, kantutin ko na yang bibig mo.”

Hindi ito isang tanong na kailangan ng sagot. Isa itong utos. Bigla niyang hinawakan ang likod ng aking ulo at sinimulang kantutin ang aking bibig.

Nakakalibog ang mga tunog na nililikha ng aking pagchupa. Nararamdaman kong malapit na akong labasan kahit na hindi ko hinahawakan ang aking sarili.

Umaabot sa lalamunan mo ang ulo ng burat ni Conrad kaya naman bahagya kong tinutulak ang kanyang hita dahil hindi ako makahinga. Pero mukhang wala siyang pakialam at patuloy lang siya sa pagkadyot.

“Ahhh… putanginang bibig yan, mas masikip pa sa puke… ahhhhhahh… tanginang yan!”

Pabilis ng pabilis ang paglabas-masok ng burat niya sa makipot kong bibig. Alam kong malapit na itong labasan.

“Malapit na ko hon, inumin mo ‘tong tamod ko… ahhhh! Ayan na…”

“Hon… haaah! Putangina, lalabas na… AHHHH…”

Naramdaman mo ang pagpintig ng burat ni Conrad kasabay ng pagdeposito ng kanyang tamod sa aking bibig. Nakailang putok din ito, bago niya hinila ang medyo malambot niyang ari.

Hindi ko maintindihan ang lasa ng tamod. Matamis na may halong ibang lasa. Pero di ko inaasahan na masasarapan pala ako sa tamod kaya naman nilunok ko na iyon.

“Shit, putangina ka hon, nilunok mo?”

Tumayo na ako sa pagkakaluhod. Medyo namanhid ang binti ko ngunit alam kong kaya ko pang maglakad.

Pumunta ako sa lababo at saka nagmumog. Pagkatapos ay muli ko siyang hinarap.

“Pinagbigyan na kita sa huling hiling mo. Kaya wag mo na akong tawaging ganyan.” Wika ko.

Oo, nadala ako ng tawag ng laman. Nadala ako ng libog. Ngunit pinapangako ko na hindi na ito mauulit.

“Myco…”

“Matutulog na ako… Tito Conrad.”

Iniwan ko na siya sa kusina. Wala na akong pakialam kung nakalabas pa ang burat niya. Bahala siya sa sarili niya.

Bumalik ako ng kwarto at nakita ko na natutulog pa rin si Tito Wendel sa kama ko. Nakatalikod ito sa akin kaya naman naisip ko na pagkakataon ko nang magpalabas.

Agad among lumuhod at sinandal ang likod ko sa pinto. Pinakawalan ko ang galit kong alaga na kanina pa umiiyak ng paunang katas. Sinalsal ko ito ng mabilis hanggang sa nagpakawala na ako.

Biglang pumasok sa isip ko ang libog na itsura ni Conrad habang sinususo ko ang ari niya.

“Ahhh… Conrad..!”

Di ko napigilan ang mahinang ungol mula sa aking bibig.

Nang mahimasmasan ay agad akong tumayo at kumuha ng tissue mula sa aking study table. Nag-spray din ako ng alcohol sa aking kamay at sa paligid para di mangamoy tamod ang kwarto ko. Buti na lang din ay bukas ang bintana.

Umupo muna ako sa gilid ng aking kama. Hindi pa rin ako makapaniwala na ang unang karanasan kong makahawak at makatikim ng ari ng ibang lalaki ay yun pang sa fiancé ng mama ko.

Nanginginig ako ngayon. Yung adrenaline rush na dulot ng libog ko kanina ay tuluyan nang nawala at napalitan ng pag-alala.

Paano ko ito nagawa sa aking ina?

“Sorry mama,” bulong ko sa aking sarili bago ako muling nahiga.

Hindi ako relihiyoso ngunit sa isang saglit, napadasal ako sa kung sino man ang nakakarinig. Sana sa aking paggising, panaginip lang pala ang lahat at hindi totoo ang mga nangyari ngayon.

Wakas ng Chapter 2 ———x

Author: salamat sa lahat ng nagbasa ng chapter 1, sa mga nag-vote at nag-add sa library. Nawa’y subaybayan ninyo ang mga susunod na kabanata!

Chapter 3 - Totoo

MYCO

Sa aking muling paggising, tuluyan na ngang sumikat ang haring araw. Wala na rin si Tito Wendel sa tabi ko.

Bumangon na ako at nag-ayos ng aking sarili para sa pagpasok sa school. Nakita ko pa sa cabinet ko yung mga damit na binili sa akin ni Conrad kahapon. Pinapaalala lamang nito ang mga nangyari kaya naman minabuti kong ilagay ang mga ito sa isang box at tinago. Marami pa naman akong damit at hindi ito kawalan.

Bitbit ang aking canvas bag na may lamang laptop at ilang notes, bumaba ako ng hagdan. Tahimik ang bahay. Wala si Mama sa kusina o sa sala, na medyo ikinataka ko dahil hindi naman siya tinatanghali ng gising.

Kakatok na sana ako sa pinto ng kwarto niya dahil baka hindi narinig ni mama ang alarm niya, ngunit biglang nagvibrate ang cellphone na hawak ko.

[ Anak, namalengke lang kami saglit ng Tito Wendel mo. Pauwi na rin kami. ]

Magkasama pala sina mama at Tito Wendel. Naisip ko na huwag na lamang kumatok dahil baka nasa loob si Conrad. Hindi ko alam kung nakaalis na ba siya, pero maigi na yong di kami magkita.

Nagpasya akong maghanda na ng almusal. Nag-prito ako ng ham, bacon at itlog. Prito lang kasi ang kaya kong lutuin. At saka ko isinalang ang bahaw kagabi upang magluto ng sinangag.

Natatanaw ko ang lababo mula sa kinatatayuan ko. Dito nangyari ang kababalaghang ginawa namin ni Conrad kaninang madaling-araw. Tila nakikita ko doon ang aking pigura na nakaupo sa itaas habang sinususo ni Conrad ang aking dibdib, kasabay nito ang aking mga impit na ungol habang tinatawag ang pangalan niya.

Napalitan ang imahe na iyon ng aking pagluhod at ang pagdila ko sa matambok, malaki, at matigas na kayamanan ni Conrad. Tila nararamdaman pa ng dila ko ang mainit niyang kahabaan habang labas-pasok nitong binabagtas ng loob ng aking bibig. Tapos-

Napailing ako.

Hindi ko na tinuloy ang aking iniisip.

Ay, ang aga-aga ay kung anu-ano na lang ang naiisip ko!

Hindi! Hindi ka hayok, Myco! Hindi ka hayok sa-

“Ay burat!”

Napa-igtad ako nang may biglang tumusok sa magkabila kong tagiliran.

Mabilis ko itong nilingon at nakita ko si Tito Wendel sa aking likod habang nakangisi.

“Nako, baka marinig ka ni ate, lagot ka don.” Wika niya.

“T-tito… kanina pa po ba kayo dito?”

Gago, nakakahiya. Sa lahat ng pwede kong masabit, iyon pa talaga. Ang malala, narinig pa ni Tito Wendel.

“Di naman. Kakauwi lang namin ni ate, at ayun may inaayos sa labas.” sagot naman niya.

“Ganon po ba. Naghahanda na ako ng almusal, pakihintay na lang po.” Muli kong binaling ang atensyon ko sa nakasalang na sinangag. Mukhang bahagya pa itong nasunog dahil sa malalim kong iniisip kanina.

“Ang bango naman.”

Naramdaman kong pinatong ni Tito Wendel ang kanyang baba sa balikat ko habang tinatanaw ang aking pagluluto.

“Saglit na lang po ito.” Wika ko. “Sabay-sabay na po tayo mag-almusal.”

“Hindi” anas ni tito at naramdaman kong nilagay niya ang kanyang kamay sa aking bewang. “Ikaw kako, mabango.”

Kiniliti pa ako ni tito kaya naman bahagya akong napaigtad. Ganito talaga si tito. Palibhasa ay ako lang kanyang pamangkin kaya naman bata pa lang ako ay close na kami at talagang iniispoil ako nito.

“Eh ikaw lang talaga tito ang amoy lasing dito.” biro ko naman.

“Ay ganon, ha? Ha?”

Tinitusok-tusok niya ang tagiliran ko kaya naman napuno ng halakhak ang kusina.

“Heto na naman ang mag-tiyo, ang aga-aga magharutan.”

Narinig ko ang boses ni mama kaya sabay kami ni Tito Wendel na napalingon. Nasa bukana siya ng kusina at may dalang isang tangkay ng halaman na mukhang kinuha niya sa aming garden.

Kasabay noon, nakita ko si Conrad na pababa ng hagdan.

Napako ang tingin ko sa kanya. Nakatitig siya sa direksyon namin ni Tito Wendel, at may kung anong ekspresyon sa kanyang mga mata na isang bagay na hindi ko mawari.

Kanina lang madaling-araw, suot niya ang extrang damit ni Tito Wendel. Pero ngayon, bumalik na siya sa kanyang smart casual na suot kahapon.

“Gising ka na pala, mahal.” wika ni mama. Nakita ko na hinalikan niya si Conrad sa pisngi kaya naman napaiwas ako ng tingin.

“Good morning, mahal.” sagot ni Conrad.

Pinilit kong mag-focus sa kawali, hinahalo ang sinangag kahit tapos na ito.

Huminga ako nang malalim.

Myco, today is a new beginning. Kalimutan mo na ang lahat.

Saglit ko pang hinalo ang sinangag bago tuluyang patayin ang kalan. “Mag-almusal na po tayo,” wika ko nang makita kong ayos na ang lahat.

“Tara na, mahal. Naghanda si Myco ng almusal,” pagyaya ni Mama kay Conrad.

“Sige,” sagot naman nito bago bumaling sa amin. “Good morning, Wendel. Good morning din, Myco.”

Tinanguan lang siya ni Tito Wendel, samantalang ako nama’y hindi lumingon at nag-abala sa paghahain. “Good morning po, Tito Conrad,” sagot ko nang walang emosyon.

“Tulungan na kita, pamangkin.” Inagaw ni Tito Wendel ang mga platong hawak ko at siya na ang naglapag ng mga ito sa mesa.

“Salamat po tito,”

Habang kumakain, nag-uusap sina mama at Conrad tungkol sa trabaho. Ako nama’y pinipilit kong bilisan na lang sa pagkilos para makaalis na ako. Kahit anong pilit kong itago, nakakaramdam ako ng pagka-awkward ngayong kaharap ko si Conrad.

“Siya nga pala anak, bilisan mo kumain para makaalis ka na. Ang hirap makasakay ngayon d’yan sa labas. Mukhang may strike ata.” sabi ni mama. “Mabuti na lang at nakamotor kami ng tito mo, kundi ay inabot kami ng siyam-siyam sa labas.” dagdag niya.

“Ganon po ba. Eh aalis na po ako. May exam kami kaya bawal akong ma-late.” wika ko at akmang tatayo na sa silya.

“Ihatid na kita, pamangkin, para di ka na mamasahe,” alok ni Tito Wendel.

Minsan na niya akong hinatid sa school kapag nandito siya sa bahay dahil meron siyang motor, kaya hindi na ako nagdalawang-isip na pumayag.

“Sige po, ‘to.”

“Ako na ang maghahatid sa’yo, Myco,” biglang sabat ni Conrad. “Tutal, paalis na rin ako at may kailangan akong daanan sa bahay.”

Napatingin ako sa kanya. Bakit bigla siyang nakisali? At bakit gano’n siya tumingin sa akin na para bang hindi siya tatanggap ng pagtanggi?

“Wag na po, Tito Conrad,” maagap kong sagot. “Kay Tito Wendel na lang po ako magpapahatid.”

Hindi niya ako pinansin at sa halip, bumaling ito kay Tito Wendel.

“Brad, ako na lang maghahatid sa pamangkin mo. Para di na rin sayang sa gas mo, tutal along the way lang din naman,” aniya, walang bakas ng pag-aalinlangan sa tono.

“Walang problema, brad. Pero tanong mo dito kay Myco kung ayos lang sa kanya,” sagot ni Tito Wendel. Tila nagbigay pa siya sa akin ng makahulugang tingin bago bumalik sa normal niyang ekspresyon.

Nagpigil ako ng buntong-hininga. “A-Ah, salamat po, Tito Conrad, pero kay Tito Wendel na lang po ako magpapahatid,” ulit ko at mas mariing ngayon.

Ngayon pa lang awkward na ang pakiramdam ko sa pagkakaharap namin ni Conrad sa hapag-kainan, paano pa kung kami lang dalawa sa sasakyan?

“Sige na, anak,” biglang sabad ni Mama. “Kay Tito Conrad mo ka na lang sumabay. Para naman magkakilala pa kayo ng maigi. At may ipapatulong kasi ako kay Tito Wendel mo dito sa bahay.”

Ano?!

Muntik ko nang mabitawan ang tinidor ko.

Ma naman! Ako na nga ang lumalayo!

Sa panglabas ay masasabi kong mukha akong kalmado, ngunit sa loob-loob ko, para akong maiiyak na ewan.

“Ang Mama mo na ang nagsabi,” ani Conrad. May kung anong ngisi sa kanyang labi na parang sinasabi ng kanyang tingin: Sabi ko sa’yo, eh.

Pinilit kong lunukin ang inis ko. “S-Sige po…”

Sa huli ay wala na rin akong nagawa at nakita ko na lang ang aking sarili na nakaupo sa passenger seat ng kotse ni Conrad.

Wala naman itong pinagbago kagaya ng kung ano ito kahapon. Sadyang ang relasyon lang namin ni Conrad ang nagbago ngayon.

“Wala ka na bang nakalimutan?” tanong niya.

“Wala na po.”

Pagkatapos ay pinaandar na niya ang sasakyan.

Nakita ko nga na ang daming mga pasaherong nag-aabang sa tabing kalsada gayong kakaunti ang mga jeep na dumadaan. Kung may dumaan man ay puno na kaya ang iba’y nakasabit na lang sa estribo. Kung hindi nabangit ni mama, ay baka isa rin ako sa mga nag-aabang ngayon.

Mga 45 minutes ang karaniwang biyahe ko papuntang school. Medyo malayo kasi ito mula sa amin, pero dito ko piniling mag-aral dahil sa kursong kinukuha ko. Kilala ang paaralan namin sa magagaling na computer courses.

“Kamusta naman ang pag-aaral mo, Myco?”

Binasag ni Conrad ang katahimikan sa loob ng kotse. Diretso pa rin ang kanyang tingin sa daan habang nagmamaneho.

“Ayos naman po, Tito,” sagot ko na mas piniling panatilihin ang pagiging pormal.

“Mabuti naman kung ganon. Anong year ka na ba, at ano ang kinukuha mo?”

“4th year na po. IT po ang course ko.” ang tipid kong sagot.

Sa buong durasyon ng paglalandian namin ni Black o ni Conrad sa Bridger app, hindi ko naman nabangit ang mga ganitong bagay tungkol sa aking sarili. Ang tanging nabangit ko lang ay ang aking edad at isa akong estudyante. Di ko rin nabanggit ito noong date namim dahil di rin naman niya naitanong.

Mukhang sinusunod nga ni Conrad ang sabi ni mama na sana’y magkakilanlan kami ng maigi. Ayos lang naman ito para sa akin, ngunit ayokong lumagpas pa ng higit pa rito ang ugnayan namin.

“Graduating ka na pala. Pag-igihan mo sa pag-aaral.” Bilin niya.

“Opo,” ang tipid kong sagot.

Namayani ang katahimikan sa loob ng sasakyan. Kung may sound effect lang ng kuliglig, siguradong maririnig na ito.

Nagpipigil ako ng buntong-hininga. Kahit paano ko itago, ramdam ko ang awkwardness sa pagitan namin.

Minabuti ko na lang na kunin ang wired headset sa bag ko, isinaksak ito sa cellphone, at nagpatugtog.

Kung may isang bagay na kaya kong kontrolin sa sitwasyong ito, iyon ay ang ingay na gusto kong marinig.

“…co… Myco, gising na…”

Isang malalim ngunit banayad na tinig ang gumising sa akin. Dahan-dahan akong namulat ang mata ko. Kinapa ko ang paligid, at napagtanto kong nakatulog pala ako sa biyahe.

“Nandito na tayo sa tapat ng school mo.” wika ni Conrad. Ang isang kamay niya ay nasa balikat ko pa marahil dahil ginigising niya ako kanina.

Napabalikwas agad ako at dali-daling kinapa ang gilid ng aking bibig dahil baka may panis na laway pala ako.

“Wag kang mag-alala, maayos ang mukha mo. Mukha ka lang bagong gising.” Wika ni Conrad at narinig ko pa na bahagya itong natawa.

Napakunot ang noo ko. Ano bang nakakatawa? Agad kong inayos ang buhok at tinuwid ang damit bago bumaling sa kanya.

“Salamat po tito, mauna na po ako.”

“Okay, mag-ingat ka. Gusto mo bang sunduin kita kapag pauwi ka na?”

“Hindi na po, salamat.”

“Baka mahirap ulit sumakay mamaya?” may bahagyang pag-aalala sa boses ni Conrad.

“Hindi naman po siguro. O kung nasa bahay pa si Tito Wendel, itetext ko na lang po siya.” ang sagot ko bago buksan ang pinto.

“I-text mo ako at ako na lang ang susundo sa’yo.”

Nainis ako dahil talaga namang mapilit ito. Ano bang gusto niyang gawin? Hindi ko alam kung bakit hindi siya marunong tumanggap ng pagtanggi.

“Hindi na nga po.” Bahagyang napataas ang boses ko. Wala na akong pakialam. Kung hindi siya makaintindi, pwes, ipapaintindi ko. Masyado na siyang mapilit.

“Ano bang gusto mong mangyari, Tito Conrad? Hindi nga po ako magpapasundo sa inyo di ba?!”

Napintahan ng pagkagulat ang mukha ni Conrad dahil sa aking sinabi. Hindi kaagad siya nagsalita at ilang saglit niya akong tinitigan.

“Kung gagawin mo ito bilang step-father ko, walang problema. Pero kung higit pa doon ang gusto niyo sa akin, pwes, hindi ko maibibigay ‘yon.” dagdag ko pa.

“Myco, aaminin ko, hindi ko kayang kalimutan kung anong meron tayo. Pati yung nangyari kagabi-”

PLAK!

Isang mariing sampal ang lumapat sa kanyang pisngi.

Sinabi ko na sa kanya na magsisimula ulit kami. Siya bilang boyfriend ni mama at ako bilang magiging anak niya. Pero bakit ang hirap ipaintindi sa kanya?

“Tito Conrad, gusto mo bang lokohin ang mama ko? Ganyan ka bang klase ng tao, ha?” Nanginginig ang kamay ko sa galit.

“Makinig ka Myco. Noon pa man… hindi babae ang gusto ko. Pero pinipilit ako ng ama ko na lumagay na sa tahimik. Nagkataon lang na nakilala ko ang mama mo na isang mabait at mapagmahal na tao kaya naisip ko na pwede ko siyang subukang mahalin.”

Humugot siya ng malalim na hininga, saka marahang hinawakan ang kamay ko.

“Pero nang makilala kita… ikaw ang nagpamulat sa’kin sa totoong ako.”

Napalunok ako.

“Hindi ako nagkukunyari nang makasama kita noon. Hindi ako nagpapanggap nang hawakan kita, nang halikan kita… Pinakita ko sa’yo ang totoong ako.”

Hinaplos niya ang pisngi ko. Banayad, dahan-dahan. Para bang natatakot siyang masira ako sa isang maling galaw.

“Mahal kita, Myco. Totoong mahal kita.”

Nakakahipnotismo ang kanyang malalim na boses at magandang mata. Para akong nahuhulog sa balon at alam kong hindi na ako makakalabas pa.

“Myco, sabihin mo sa akin kung hindi mo na ako gusto. Na hindi mo ako mahal. Rerespetuhin ko kung ano mang sagot mo, basta’t maging totoo ka sa sarili mo. Sundin mo kung ano ang nasa puso mo.”

Napakahirap ng hinihiling niya.

Paano ko sasabihin ang totoo kung ang totoo ay isang bagay na hindi ko dapat maramdaman?

Si Conrad… siya ang unang lalaking minahal ko. Ang lalaking minahal ako. Pero ngayon, siya na rin ang lalaking mahal ng mama ko.

Hindi ba dapat sapat na iyon para kalimutan ko siya? Hindi ba dapat iyon ang rason para itaboy ko siya palayo? Para pigilan ang puso kong patuloy na tumitibok para sa kanya?

Pero anong gagawin ko kung kahit pilitin kong lumayo, mas lalo lang akong hinihila pabalik sa kanya?

Hindi lang ito tungkol sa mga matatamis niyang salita o sa kung paano siya tumingin sa akin na parang ako lang ang mahalaga sa mundo niya. Hindi lang ito tungkol sa mga yakap niyang kayang tunawin ang lahat ng alinlangan ko.

Hindi ko siya kayang kalimutan dahil siya pa rin ang mahal ko.

Dahil kahit anong pilit kong itanggi, hindi nagbago ang nararamdaman ko para sa kanya.

“Conrad… Hon,”

Nanginginig ang boses ko nang sabihin ko iyon, pero hindi ko inurong.

Sa sandaling iyon, nakita ko ang pag-usbong ng isang ngiti sa kanyang labi. Isang ngiting parang nagbigay ng liwanag sa isang matagal nang madilim na parte ng buhay ko.

Hinaplos niya ang labi ko gamit ang hinlalaki niya, bago lumalim ang titig niya. Parang siyang isang hayop na gutom na gutom sa kanyang biktima.

“Yes, hon?” ang banayad na tanong niya.

Nag-init ang katawan ko.

“Iyo lang ako.”

Kahit mali sa paningin ng iba.

Kahit kasalanan sa mata ng mundo.

Siya pa rin ang pipiliin ko.

Sa pagbitaw ko ng mga salitang iyon, agad sumugod si Conrad at muli na naman niyang tinikman ang aking labi. Lumapat ang kanyang labi sa akin. Marahan sa una, ngunit mabilis na naging mapusok.

Gumalaw ang kanyang kamay sa aking batok, hinahaplos niya ito habang sinisipsip ang aking labi. Lumalalim ang kanyang halik na tila hinuhubaran ako gamit lamang ang kanyang bibig.

Napuno rin ng init ang kotse na parang hindi ako makahinga.

Napakasaya ko.

Mas nilaliman ni Conrad ang paggalugad sa aking bibig. Para siyang tigre na ginagalugad ang kweba para maghanap ng makakain.

Ungol na lang ako ng umungol sa sobrang sarap ng nadarama ko.

Ang sarap niyang humalik. Mainit at matamis ang kanyang laway kaya naman malinamnamn ang bawat pagsupsop ko sa kanyang dila.

“Shit. Wag tayo dito Myco. Hindi to sapat.” wika ni Conrad makaraang maghiwalay ang aming mga labi.

“Anong ‘di sapat, hon?” Painosente kong tanong, habang hinahagod ang kanyang hita. Ito ang marahan kong haplos na nagpaungol sa kanya nang bahagya.

Nakita ko na nakatayo na ang alaga niya sa ilalim ng kanyang pantalon. Naalala ko tuloy ang ginawa kong pagchupa dito kanina.

“Patutuwarin kita, hon.” bulong niya sa mababang tono na puno ng panggigigil. “Aangkinin kita ngayon.”

Binuhay niya ang makina at pinaandar ang sasakyan, mabilis na minaniobra ito palayo sa lugar.

Tahimik akong nakamasid habang nagmamaneho siya, ngunit hindi ko maiwasang humanga. Ang matikas niyang panga, ang lalim ng kanyang mga mata, ang tensyon sa kanyang mga bisig na tila handang sumabog anumang oras.

Alam kong pareho kaming libog.

Mabilis ang kanyang patakbo at sa kabutihang palad, hindi naman kami nadisgrasya. Sa loob ng ilang minuto, tumigil ang kotse niya sa harap ng isang malaking bahay.

“Nasaan tayo, hon?” tanong ko, ngunit hindi siya sumagot.

Sa halip, mabilis siyang bumaba, pumunta sa gilid ko, binuksan ang pinto, at hinila ako palabas.

Mukhang nagmamadali siya.

At sa bawat hakbang naming palapit sa pintuan, lalong nanlalambot ang tuhod ko.

Hindi dahil sa kaba.

Kundi dahil sa matinding pagnanasa.

\---x

Alam na sa next chapter 💦 Read niyo na agad ahahaha. Double pene-este DOUBLE UPDATE ngayon ; )

Chapter 4 - Langit

Pagkasara ng pinto, hindi na nag-aksaya ng oras si Conrad. Parang may nag-udyok sa kanya. Tila isa itong matinding uhaw na kailangang mapawi. Hinila niya ang mukha ni Myco palapit, at sa isang iglap, naglapat ang kanilang mga labi. Ang halik niya’y mapusok at may halong pananabik at pagsamba na parang nais nitong ipaalala sa binata kung sino ang nagmamay-ari sa kanya.

Sinandal ni Conrad ang binata sa pader habang patuloy niyang nilalantakan ang dila nito.

“Mmmm… hon…” ungol ni Myco.

Iginigiling niya ang kanyang bewang paunahan upang damhin ang kahabaan ni Conrad. Nararamdaman niyang tigas na tigas na ito kaya mas lalo siyang nasabik.

Maya-maya’y kinarga ni Conrad ang binata mula sa kanyang puwetan at dinala sa pinakamalapit na sofa. Agad niyang hinubad ang saplot ni Myco na para bang hinahabol siya ng oras.

Makaraang lumantad sa kanya ang kahubaran ng binata, napalunok na lang siya. Ginapang niya ang kanyang paningin sa makinis at maputing kutis nito at sa maliit nitong bewang na sa tantya niya’y kayang hawakan ng kanyang dalawang kamay.

“Puta, Myco. Ang sexy mo…” usal ni Conrad at ang itsura nito’y parang nahipnotismo.

“Hon… Angkinin mo ako ngayon. Sayong-sayo lang ako.”

Pagkaraang sabihin ito ni Myco, hindi nag-aksaya ng oras si Conrad at nilantakan nito ang maliit ng utong ng binata.

“Ahhh! Hon!”

Nabigla si Myco kaya napaigtad ang kanyang katawan.

Pinagpatuloy ni Conrad ang pagsuso kay Myco na para bang isa itong bata na sumususo sa kanyang ina.

“Shit… haaaaah, hon, saglit… AH!”

Nagulat ang binata nang lumipat si Conrad sa kabilang utong habang nilalamutak naman ng daliri niya ang isa.

“Sarap mo, hon. Akin lang ba to?” anas ni Conrad makaraang ihinto ang ginagawa.

“Oo, hon. Sayo lang yan. Susuhin mo pa ako, ahh…”

Tumalima naman si Conrad.

Habang ginagawa ito, agad na binuksan ng lalaki ang kanyang pantalon at tinanggal ang lahat ng nakakasagabal sa kanyang malaking burat.

“Chupain mo ako, hon. Namiss ng burat ko yang bibig mo.” Bulong ni Conrad.

“Namiss ko din yang burat mo.”

Agad na lumuhod si Myco sa ibaba ng sofa at pinagmasdan ang maghuhumindig na burat ni Conrad. Mukhang mas lalo pa ata itong lumaki kumpara kanina.

Sinalsal niya gamit ang dalawa niyang kamay ang kahabaan nito.

Napapikit naman si Conrad dahil sa sarap na hatid ng pagsalsal ni Myco.

“Ahhh… Sarap ng kamay mo, hon. Dilaan mo yang burat ko. Sayo lang yan.”

Napangisi si Myco at bahagyang dinilaan ang ulo ng ari ng Conrad habang patuloy na sinasalsal ang ari nito.

“Tangina mo Myco! Isubo mo na!”

Hindi na rin nakatiis si Myco at tuluyan na nga niyang sinubo ang burat ng boyfriend niya. Taas baba ang kanyang ulo at inikot-ikot naman niya ang kamay niya sa parteng hindi niya kayang isubo.

“Hmmm… ganyang nga, hon. Sarap ng bunganga mo… Ahhhh…”

Umuungol si Conrad habang tinitignan niya kung paano lamunin ni Myco ang galit niyang ari. Napakagandang pagmasdan ng malambot nitong bibig na sumusubo ng ga-bakal sa tigas na burat.

Pakiramdam niya ay lalabasan na agad siya sa tanawin na ito.

“Saglit hon… halika…” Pagtawag ng lalaki kaya naman napatigil si Myco.

Humiga si Conrad sa sofa at pinasunod si Myco ngunit pabaligtad ito.

Naka 69 sila.

“Magpakasasa ka dyan sa burat ko, hon. Akong bahala sa puke mo.” ani Conrad. Mas bumaba ang boses niya sa isang garalgal na bulong na puno ng pagnanasa.

Namula si Myco sa narinig, lalo na’t ang puwetan niya ngayon ay nakatutok sa mukha ng lalaki. Ramdam niya ang mainit na hininga ni Conrad na dumadampi sa sensitibong balat ng kanyang likuran. Hindi niya mapigilan ang panginginig ng kanyang butas, tila nag-aanyaya sa lalaking matagal nang pinananabikan ang katawan niya.

Napangisi si Conrad sa nakitang reaksyon. Walang pag-aaksaya ng sandali, sinibasib niya ang masikip at makinis na butas ng binata, pinaikot-ikot ang dila sa paligid bago dahan-dahang inilapat ang mainit at basang labi roon.

“Hon… Ahhh! Ano—”

Nagulat si Myco nang maramdaman ang isang basang bagay na umiikot-ikot sa labas ng kanyang lagusan.

Patuloy na dinilaan ni Conrad ang mabango at pink na butas ng binata. Sarap na sarap itong makipaglaplapan sa pwerta ng boyfriend niya na siyang mas nagpalibog sa kanya.

“Mmm… puta, ang sarap ng puke mo, hon. Nakakalibog,” bulong ni Conrad bago muling sumubsob sa butas ng binata. Dinidiinan niya ang bawat galaw ng kanyang dila. Pinapasadahan niya ito nang paikot-ikot, para bang hinahalikan at sinusupsop ang labi ng isang bibig.

Nagulat si Myco sa kakaibang sensasyong bumalot sa kanyang katawan. Para siyang kinuryente ng sarap nang maramdaman ang dila ni Conrad na gumuguhit sa pinakamaselang bahagi niya.

“Conraaad…! AHHH sarap niyan…”

Napakagat-labi si Myco. Hindi niya alam kung saan ipapaling ang ulo. Kinakapos siya ng hininga habang pinupuno ni Conrad ng laway at init ang butas niya.

Masarap palang magpakain ng pwet.

Nang hindi na makatiis, pinalo ni Conrad ang malambot at bilugang puwet ng binata, dahilan para umalog ito sa kanyang harapan.

“Chupain mo na rin ako, hon,” utos nito, tinatapik ang galit na galit na burat na nasa tapat ng mukha ni Myco. “Maya-maya, dadalhin na kita sa langit.”

Sumunod si Myco, binaling ang atensyon sa naghuhumindig na alaga ng lalaki. Napalunok siya bago sinalsal ito. Banayad na hinagod ng dalawa niyang kamay habang pinagmamasdan ang bawat pagpintig ng malaking burat nito. Ilang sandali lang ay dinilaan niya ang pinakaulo, paikot bago isinubo nang buo.

“Ahhh, tangina, ganyan nga, hon,” ungol ni Conrad. Napatingala at napakapit siya sa balakang ng binata. “Magpakasasa ka sa burat ko… haaaah! Ang init ng bibig mo!”

Sa bawat galaw ni Myco, mas lalo niyang pinapadulas ang burat ni Conrad, sinisipsip ang dulo habang sinasalsal ang kahabaan nito. Hindi rin siya nagpapatalo sa sensasyon—ang kanyang balakang ay walang tigil sa paggiling padiin sa mukha ng lalaki na patuloy naman sa pagkain sa kanyang butas.

Sinabayan ni Conrad ang ritmo ni Myco. Habang patuloy niyang sinusupsop ang butas ng binata, ipinasok niya ang isang daliri roon, banayad na inilabas-masok upang sanayin ang masikip na lagusan.

“Paluwagin muna natin ‘tong puke mo, hon,” bulong niya, ipinapasok nang mas malalim ang daliri. “Ayokong masaktan ka mamaya.”

“Ahhh… hon!” Ungol ni Myco, napapaliyad sa bawat paglabas-masok ng daliri sa kanya.

Naging dalawa ang daliri sa loob, at kasabay ng dila ni Conrad, walang tigil itong bumabayo sa sensitibong laman. Bawat pasok ay may kasamang kiliti at sarap, dahilan para mas lalo pang bumukas ang katawan ni Myco sa lalaking mahal niya.

“Putanginang puke mo, hon… ang sikip! Ramdam ko kung paano humihigop sa daliri ko!”

“Agh, agh, agh… hon… aaaaahhhh Sagad… mo pa!” Hindi na maintindihan ni Myco ang sinasabi niya sa sobrang sarap.

Mas lalo pang binarurot ni Conrad ang pagdaliri sa masikip na lagusan ni Myco. Mabilis at madiin ito na tila ba sinasanay ito para sa mas malaki pang ipapasok. Halos mabaliw naman sa sarap ang binata na napatigil sa pag-chupa at nakakapit na lamang sa matigas na burat ng nobyo. Mabagal na sinasalsal niya ito habang nanginginig ang kanyang katawan. Hindi na niya alam kung saan ibabaling ang ulo. Pakiramdam niya’y sasabog siya sa tindi ng sensasyong bumabalot sa kanya.

“Hon… sarap niyan, sige pa…”

Napangisi si Conrad, pinagmasdan ang nanginginig na katawan ng kasintahan. “’Wag kang masanay diyan, hon,” aniya, dinampian ng mapanuksong halik ang pisngi ng pwer ng binata. “Mas malaki pa ang ipapasak ko sa puke mo.”

Maya-maya’y hinugot niya ang kanyang daliri at kitang-kita niya kung paano namula ang butas ni Myco. Bahagyang bumuka ito dahil sa sarap na natamo. Hindi siya makapaghintay na makita itong lumuwag pa sa mas malaki niyang burat.

Dahan-dahan niyang inalis sa posisyon si Myco at marahas na pinatuwad sa sofa pagkatapos ay itinutok ang sarili sa likuran nito. Hinawakan niya ang makinis na balakang ng binata at ikiniskis ang matigas niyang ari sa pagitan ng pisngi ng puwetan nito. Dahan-dahang niyang idinidiin at tila pinapatakam ito.

“Hmm… Hon…” napasinghap si Myco, napapikit habang nararamdaman ang matigas na burat na kumikiskis sa sensitibong bahagi niya.

Hindi pa ito agad ipinasok ni Conrad. Sa halip, hinawakan niya ang kanyang ari at marahang ipinalo-palo ang dulo nito sa masikip na butas ng binata. Pakonti-konti, idinidiin niya ito at pinadadaanan ng init ng kanyang balat, ngunit hindi pa rin niya tuluyang ipinapasok.

“Hon… pasok mo na… sige na…” pakiusap ni Myco habang hinahabol ang bawat galaw ng kasintahan. Nilalabanan niya ang pananabik na bumabalot sa kanya.

“Excited ka na bang makantot, ha?” bulong ni Conrad na sinasadyang hindi pa rin siya pagbigyan. “Ako ba ang makakauna sa’yo?”

Napakagat-labi si Myco, napayuko at nag-aatubili. Mas lalong naging agresibo ang kanyang balakang, kusa nitong inikiskis sa matigas na ari ng kasintahan, para bang ineengganyo ito.

“Hmmm… Ikaw lang kakantot sa puke ko…” sagot niya na puno ng pananabik.

“‘Yan ang gusto kong marinig.”

Napangisi si Conrad bago nag-ipon ng laway at dumura sa butas ng binata. Agad niyang pinahid ito sa lagusan ni Myco, saka dinagdagan pa, kasabay ng paglalagay rin ng laway sa sarili niyang burat upang mas madali itong dumulas.

“Pasukin na kita, hon… relax ka lang,” bulong niya, hinahaplos ang likod ng binata upang pakalmahin ito.

Marahan niyang ibinaon ang ulo ng kanyang burat sa masikip na lagusan ni Myco. Ngunit kahit laway at pananabik ang nagpalambot dito, nanatili itong masikip at halos hindi siya makapasok.

“Relax lang hon, di ako makapasok… ahhh…”

Napangiwi si Myco, pinipigil ang kaba at sakit na pilit na sumusulpot kasabay ng sarap. “Conrad… ang laki… natatakot ako…”

Hinimas ni Conrad ang likod ng binata upang kumalma ito. Pagkatapos ay nagdesisyon siyang baguhin ang posisyon. Umupo siya sa sofa at hinila si Myco palapit.

“Sakyan mo ako, hon,” bulong niya, puno ng pagnanasa. “Ikaw na ang magpasok ng burat ko sa puke mo.”

“Hi-Hindi ko kaya…” bulong ni Myco na tila nanginginig ang tinig.

Napangiti si Conrad. Hindi niya hahayaang manaig ang takot ng binata. Hinapit niya ang bewang nito at dahan-dahang pinakandong sa kanyang hita. Muling nagsalpukan ang kanilang labi at mas lumalim pa ang paglalaplapan, habang ang matigas niyang burat ay kumikiskis sa bukana ni Myco. Umiindayog ito sa pagitan ng malambot nitong hita.

Malamyos niyang hinaplos ang pisngi at likod ng binata upang binibigyan ito ng lakas ng loob habang pinalalambot ang tensyon sa katawan nito.

“Sige na, hon…” bulong niya sa pagitan ng halik at paglalaro ng utong ng kasintahan. “Ipasok mo na… akong bahala sa’yo.”

Sinunod ni Myco ang utos ng kanyang boyfriend. Kinuha niya ang burat nito at tinutok sa kanyang pwerta.

Dahan-dahan niyang binaba ang kanyang bewang. Ulo pa nga lang ata ang nakakapasok ngunit nasasaktan na siya

“Hon… masakit… ayoko na…”

Nakasubsob ang mukha ni Myco sa leeg ni Conrad at mukhang naiiyak na ito.

“Shhhh… kaya mo yan hon. Ayaw mo bang pakantot sakin?” bulong ni Conrad. Kinagat at dinilaan niya ang tenga ni Myco at nilaro ng kanyang isang kamay ang utong nito.

“Gusto…ahhhhh!”

Nagulat si Myco dahil biglang diniin ni Conrad ang pagkakapasok ng kanyang burat. Binigla niya ito at sinamantala na nasa iba ang atensyon ng binata.

“Ahhh… ang sikip mo baby ko!!

Masakit man ay tuluyan nang umupo si Myco sa mala-bakal na titi ng kanyang kapareha.

” ah, tangina ka hon! Shit! Ang sarap ng puke mo!”

Nanginig ang katawan ni Conrad nang maramdamang buong burat na niya ang nakapasak sa pwet ng binata. Napangiti ito at saka marahang hinaplos ang pisngi ng pwet nito.

“Good boy… ahh… ganyan nga hon… halika…”

Naglaplapan na naman ang dalawa habang sinasanay ni Myco ang pakiramdam niya sa nakapasok sa kanya na burat.

“Ikaw na ang gumalaw kung okay ka na.” bulong ni Conrad at binigyan ng matamis na ngiti si Myco.

Dahan-dahang ginalaw ni Myco ang kanyang katawan at sinubukang magtaas-baba sa ari ni Conrad. Sa una ay mabagal ngunit nang masanay na’y bumilis din ang kanyang galaw.

Nakahawak si Conrad sa maliit na bewang ni Myco habang sinasakyan nito ang matigas niyang burat.

“Ahhh… ganyan nga Myco… ang sikip ng butas mo, ang sarap… Haaaaahh!”

Sa totoo lang ay nasasaktan pa rin si Myco sa paglabas masok ng ari ng kanyang boyfriend ngunit nararamdaman niya na unti-unti itong napapalitan ng ibang sensasyon..

“Hon… ang laki ng burat mo…”

“Sige pa, baby… Kabayuhin mo pa ang burat ko…”

Ginagabayan ni Conrad si Myco sa pagtaas-baba ng kanyang katawan sa kanyang pagkalalaki. Tumatalbog-talbog na ito habang puno ng mga ungol at nakakalibog na tunog ang sala.

Hindi na nakapag-pigil at binuhat niya si Myco at inihiga ito sa coffee table nang hindi hinuhugot ang kanyang burat. Nakabukaka ang hita ni Myco habang lumuhod naman si Conrad katapat ng kanyang butas upang barurutin ang binata na ngayon ay tumitirik ang mata sa sarap na nararamdaman niya.

“Ahhhh! Conrad… bilisan mo pa! Ipasok mo yang burat mo!”

Walang sinayang na panahon si Conrad at kantot asawa ang ginawa niya kay Myco. Patuloy na naglabas-masok ang ari niya sa masikip at mainit na puke ng binata. Pakiramdam niya ay lalabasan na siya anumang oras.

“Hon… ang sarap mong kantutin… Lalabasan na ko, aanakan na kita…”

“Iputok mo sa loob, hon… Punuin mo ko ng tamod mo…” Humahalinghing si Myco habang patuloy ang pagbarurot ni Conrad sa kanyang butas na ngayon lang nakatikim ng burat.

“Heto na ko… ahhhhh! Putangina ka Myco aaraw-arawin kita sa kantot!”

“Hon, sige pa, ang sarap ng burat moo! Putok mo sa loob! Please!”

Halos nakatiklop na si Myco sa kanyang posisyon. Ang mga tuhod niya ay nakadikit na sa kanyang dibdib, habang patuloy lang si Conrad sa pagkantot. Naririnig niya ang mabigat na paghinga nito habang mas lalong bumibilis ang kanyang pagbayo.

“Ayan na ko baby, putangina ka! AHHHHHHHH! KAININ MO TONG TAMOD KO!”

“Ang sarap… ang sarap, hon! Malapit na…ahhh!”

Naunang labasan si Myco at kumalat ang kanyang tamod sa kanyang tiyan.

Pagkatapos ay naramdaman ng binata na mas lalong lumaki at tumigas ang burat na nakapasak sa kanya, pagkatapos nito ay ang pagputok ni Conrad ng kanyang tamod sa loob ni Myco. Hindi mabilang kung ilang putok ang pinakawalan nito ngunit nararamdaman ni Myco ang init na bumabalot sa loob niya.

Napasalampak si Conrad sa dibdib ng binata, hinahabol ang kanyang hininga. Ganoon din si Myco na lupaypay na nakahiga sa malapad na coffee table.

“Ang sarap non, hon.” wika ni Conrad.

Hinawakan niya ang pisngi ni Myco at binigyan ito ng halik. Hindi ito halik na puno lang ng libog, kundi puno ito ng pagmamahal.

“Hmmm… hon…” mahina at paanas na bulong ni Myco habang nakapikit at ninanamnam ang bawat sandali.

Habang magkalapit ang kanilang katawan, hinaplos ni Conrad ang likuran ng binata. Hinayaan nila ang kanilang paghinga na maghalo sa pagitan ng kanilang halik.

“Sa akin ka lang,” bulong niya sa tainga ni Myco, na sinundan ng isang banayad na dampi ng labi sa gilid ng leeg nito.

Habang naghahalikan ay marahang inulos ni Conrad ang kanyang titi sa loob ni Myco.

“Sayang yung tamod. Ipunin mo lang jan sa puke mo ha?” bulong ni Conrad sa tenga ng binata bago niya ito dinilaan.

Tinanggal na ng lalaki ang kanyang ari mula sa butas at hinampas-hampas pa ito ng marahan. Pilit pang sinara ni Myco ang kanyang lagusan ngunit umagos pa rin palabas ng kanyang pwet ang tamod ni Conrad. Tumulo ito sa hiwa ng kanyang pwet, pababa sa coffee table.

Nakaramdam na naman ng libog si Conrad habang pinagmamasdan ito.

Isang pilyong ngiti ang sumilay sa labi ni Conrad. “Hon…” bulong niya, habang hinahaplos ang bewang ng binata.

“Pwede bang round two?”

———x

Sa totoo niyan ay dapat magkasama itong chapter 3 at 4 ngunit pinaghiwalay ko na lang dahil sobrang haba (parang burat) na nung almost 6k words. Sana nag-enjoy kayo (?)

Please vote and leave a comments and violent reactions here at kung ano po ang gusto niyong makita sa susunod na kabanata.

(May bagong istory pala ako. Sayaw ni Bayaw. Pwede niyo ring basahin.)

Chapter 5 - Sorpresa

MYCO

Gabi na akong nakauwi sa bahay. Hanggang alas-kwatro lang sana ang pasok ko sa school pero pasado alas-syete na ako nakauwi. Paano ba naman, hindi talaga ako tinigilan ni Conrad.

Kakatapos lang ng unang round namin, ayun at umisa na naman. Sa pagkakataong yon, lumipat na kami sa kwarto niya para daw komportable ako habang binabayo niya ako. Hindi lang yon. Bininyagan namin ang buong bahay niya dahil tinira niya ako sa lahat ng sulok nito.

Ang pinakapaborito ko ay nung may nangyari sa amin sa swimming pool. Oo, malaki ang bahay ni Conrad at may swimming pool siya.

Habang nagbababad ako sa gilid ng pool upang mag-relax mula sa nakakapagod na laban, bigla siyang pumuwesto sa likod ko at pinaramdam na naman ang init at katigasan ng kanyang alaga. Naka limang round na kami sa loob ng bahay, kaya nagtataka ako kung bakit kaya pa niyang tigasan. Hanggang nga sa nadala na rin ako at nagpatuhog na lang habang nakakapit ako sa gilid ng pool.

Hindi ako makalakad ng ayos dahil namamaga yung ano ko. Kaya naman hinatid ako ni Conrad sa kanto malapit sa bahay namin. Hindi na ako nagpahatid pa hanggang sa bahay mismo dahil baka makita kami ni Mama o ng mga chismosang kapitbahay.

“Text mo ko Hon kapag nakauwi ka na ha?” sabi ni Conrad. Nakaparada yung kotse niya doon sa bakanteng lote kung saan siya pumarada noon.

“Oo, itetext kita. Ingat ka sa pagmamaneho.” saad ko.

Hinawakan ni Conrad ang aking pisngi bago niya ako binigyang ng isang matamis na ngiti sa labi. Mabilis lamang iyon pero di ko mapigilang kiligin.

“Sigurado ka bang ayaw mong magpahatid hanggang sa inyo?”

“Oo, baka kasi makita tayo ni Mama. Magttricycle naman ako papunta sa amin kaya di ako maglalakad ng malayo.” sagot ko sa kanya. Ang totoo ay mapapalayo pa ako kasi hindi sa shortcut ang daan ng tricycle, pero okay lang yon.

Binuksan ko ang pinto ng kotse ngunit bago pa ako malalabas, may ibinilin pa si Conrad sa akin.

“Yung ointment, nasa bag mo ha. Ipahid mo mamaya bago matulog.”

Bumili kasi kami ng ointment para mawala ang pamamaga ng pang-upo ko. Tapos may mga ilang gamot pa kung sakali daw na lagnatin ako. Natutuwa talaga ako dito kay Conrad dahil napakamaalaga niya. Kaya imposibleng hindi mahulog ang loob ko sa kanya.

“Oo na. Ikaw kasi masyado mong ginalingan, ayan tuloy.” pabiro akong sumimangot sa kanya.

“Sorry na. Nakakagigil ka kasi e.” ang natatawa niyang sagot. “Mag-video call tayo mamaya pag pinapahid mo na para masigurado akong maayos ang pagkakalagay.”

Agad ko siyang hinampas sa braso na siyang ikinatawa niya lang. Itong lalaking to, may balak na naman!

“Tigilan mo ko, Hon at nakarami ka na. Siya, mauna na po ako. Ingat ka ha.” ang sabi ko bago humalik sa kanyang pisngi.

Tuluyan na akong bumaba ng kotse dahil hindi mukhang ayaw akong tantanan nung isa. Nakita ko pang tinatanaw niya ako hanggang makapunta ako sa terminal ng tricycle bago siya tuluyang umalis.

Sa kabutihang palad, pagpasok ko sa bahay, wala akong nadatnan sa sala. Mukhang wala na rin ata si Tito Wendel at umuwi na sa kanila. Tatawagan ko na sana si Mama, pero narinig ko ang pagbuhos ng tubig sa CR kaya alam ko na na naliligo siya.

Dumiretso ako sa kwarto ko upang makapagpalit ng damit. Pagkatapos ay nag-dive ako sa kama at sa oras na ito, mukhang ngayon lang nag-kick in yung kapaguran ko sa buong araw. Iisang aktibidades lang naman ang ginawa ko buong araw, pero talagang nakakapagod lalo na’t unang beses kong ginawa iyon.

Napangiti ako habang nakatitig sa kisame dahil naalala ko na naman ang mga nangyari sa amin ni Conrad.

Kinumpirma na namin sa isa’t-isa ang totoo naming nararamdaman. Nagkaaminan na kami. At ngayon… iba na ang level ng aming relasyon.

Di ko akalain na mabilis kong ibibigay ang katawan ko sa lalaking mahal ko. Nung una, iniisip ko pa na mas kikilalanin pa muna namin ang isa’t-isa, tapos magde-date sa iba’t-ibang lugar at bubuo ng maraming alaala. Yun pala, isusuko ko pala kaagad ang Bataan. Mas marami pa siyang pinutok sa akin kesa sa bilang ng date namin.

Jusko, Myco. Nag-iiba ka na.

Pagak akong natawa sa mga pinag-iiisip ko. Pero maya-maya, tuluyan na ngang pumasok sa isip ko ang pinakamahalagang tanong ngayon:

Tama ba ang ginagawa ko?

Pinilit kong pigilan ang nararamdaman ko. Alam ng Diyos yan. Nagdebate ako sa sarili ko kung ano ang mas makakabuting gawin. Utak laban sa puso. Pero ano ang magagawa ko kung ang utak ko ay punong-puno ni Conrad at ang puso ko nama’y pangalan niya ang sinisigaw?

Nagpagulong-gulong ako sa kama na akala mo’y mabubura nito ang mga alalahanin ko.

Sinabi sa akin ni Conrad na lalaki talaga ang iniibig niya at nadala lang siya ng pressure mula sa pamilya niya kaya nang makilala niya si mama, naisip niya na subukan itong mahalin.

Alam kong hindi biro ang pagtatago ng totong sekswalidad. Alam ko ang pakiramdam dahil noong maliit pa ako, lagi kong pinagdududahan ang sarili ko at laging kong tinatanong kung tama ba ang nararamdaman ko.

Kung hindi lang mabait at mapagmahal si Mama, malamang hanggang ngayon ay nagtatago pa rin ako. Malamang ay nagpapanggap pa rin ako sa harap niya.

Magkaiba ang buhay na kinalakihan namin ni Conrad. Kung naging maayos ang paglalantad ko, maaaring hindi ito ganoong kadali sa kanya.

Sa nangyayari ngayon, si Mama ang maaapaektuhan. Hindi ko alam kung saan aabot ang relasyon nila ni Conrad. Kasabay nito, hindi ko rin alam kung saan hahantong ang relasyon namin ni Conrad.

Naisip kong masinsinang kausapin siya tungkol dito. Nais kong malaman ang kanyang plano habang maaga pa.

Isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan ko.

Saka na natin isipin yan.

Bumangon na ako upang bumaba. Baka kasi hindi alam ni Mama na nakauwi na ako.

Normal ang takbo ng hapunan naming dalawa ni mama. Hindi naman niya tinanong kung bakit ako ginabi. Alam ko na malaki ang tiwala sa akin ni Mama kaya naman bahagya akong na-guilty sa mga nangyari ngayon.

Pagkatapos kumain, naligo ako upang mapreskuhan ang katawan ko. At hindi ko nga nakalimutang magpahid ng ointment sa aking butas dahil makirot pa rin ito hanggang ngayon.

Naisip ko pang i-video call nga si Conrad gaya ng gusto niya pero di ko ginawa dahil kung anong kalokohan na naman gagawin non.

Tumuwad ako sa kama nang walang saplot pang-ibaba upang mas maayos kong maipahid ang oitnment. Ngunit hindi pa ako nakakakuha ng ointment mula sa tube, biglang tumunog ang cellphone ko.

Speak of the devil.

May mata ata dito si Conrad sa kwarto ko at alam niya kung kailan tatawag. Umayos muna ako ng pagkakaupo bago ko sagutin ito.

“Hello, Hon?” bungad niya.

“Yes po, Hon?” ang sagot ko. Boses pa lang niya, nanginginig na ang tuhod ko.

“I miss you.” aniya na kinangiti ko. “Kumain na ba ang baby ko?”

Gago ka Conrad. Wag kang ganyan. Gusto kong tumili sa sobrang kilig.

“Nagtext na ako na tapos na akong kumain di ba?” ang sagot ko habang tinatago ang kilig.

“Naninugurado lang. Ang sungit naman ng asawa ko.”

“ANONG ASAWA KA JAN??” napalakas ang boses ko. Pakiramdam ko’y pulang-pula na ang pisngi ko ngayon.

“Bakit, ayaw mo ba?”

“Ibaba ko na to. Matutulog na ako.” Pakipot pa ako kunwari pero ang totoo, naiihi na ako sa sobrang kilig

“Joke lang, Hon. Ito naman.” wika niya. “Gusto ko lang icheck kung nakapagpahid ka na ng ointment. Mahalaga kasi yon para di ka mahirapang maglakad.”

“Asus, ang sabihin mo, gusto mo lang makaisa ulit agad.” biro ko sa kanya.

“Aba nabisto mo ako ah hahahaha.” Tumawa ng malakas si Conrad sa kabilang linya. Kahit na ang tawa nito’y nakakaakit din talaga.

“Magpapahid pa lang ako kaya ibababa ko na to.” anas ko.

“Teka! Video call naman para makita ko kung tama yung pagkakalagay mo.”

“Tumigil ka nga!”

Mas lalo pang tumawa si Conrad. Ako naman’y nagpapanggap lang na galit pero ang totoo’y natatawa rin ako sa mga pakulo niya.

“Hindi, pero seryoso. Kung ayaw mo mag-video call, wag mo na lang patayin tong tawag habang nagpapahid ka. Please?”

“Kalokohan mo talaga, Hon.”

“Please? Sige na. Saglit lang naman yan e. Para diresto usap tayo pagkatapos.

Alam kong nambubudol na naman tong si Conrad pero heto ako, sumakay na rin sa trip niya.

“Sige na, saglit lang.”

Nilapag ko sa kama ang phone at muli akong tumuwad. Hindi naman niya nakikita kaya ayos lang. Binuksan ko ang tube ng ointment at kumuha ng saktong dami. Pagkatapos ay inabot ko mula sa likod ang butas ko at dahan-dahang pinahid iyon.

“Hhmmm…” Mahina akong napaungol dahil sa lamig ng oitment na dumampi sa butas ko.

“Hon?” biglang nagsalita so Conrad sa kabilang linya.

“Ye-Yes, hon?”

“Paano mo nilalagay yung ointment? Nakahiga ka ba?”

Hindi ako kaagad makasagot. Nahihiya ako ngunit isang parte ng utak ko ang naghahanap ng kakaiba.

“N-Naka… tuwad…” ang bulong ko. Hindi ko alam kung maririnig ba iyon ni Conrad.

“Shit, baby…”

Mukhang narinig nga niya.

“Napahid mo na ba, Hon?”

“Oo, napahid ko na sa butas ko.”

“Anong pakiramdam?”

“Hmmm… malamig…”

Dahan-dahan kong inikot ang daliri ko sa bukana ng aking butas. Kasabay nito ang malamig na paghagod ng ointment na siyang nagparandam sa akin ng kakaibang sensasyon.

“Yeah? Sige pa, ipahid mo pa… dahan-dahan…” utos niya gamit ang malalim niyang boses.

Nanginginig ako habang ginagawa ang inuutos niya. Marahan kong pinahid ang malamig na ointment sa maselang butas ko. Pinipigilan kong gumawa ng kahit anong ingay ngunit lumalakas lalo ang aking paghinga na sa tingin ko’y naririnig ni Conrad sa kabilang linya.

“Sige pa, hon. Ilibot mo ang daliri mo sa labas ng butas mo… dahan-dahan lang… isipin mo na dila ko ang humahagod jan sa puke mo…”

“Fuck… Conrad!”

Nanghina ako sa pangdidirty talk niya na halos bumigay na ang tuhod ko.

“Conrad… hmmm… Conrad…” Para akong baliw na tawag nang tawag sa kanya. Pakiramdam ko kasi ay may kulang. Parang kailangan ko ng mas higit pa rito.

“Yes, baby? Masarap ba? Kasi ako…” huminto saglit si Conrad sa pagsasalita, ngunit sinundan niya agad ito ng mas malalim at mapang-akit na boses. “Nasasarapan akong kinakain ka.”

“Nnngg… Conrad, please…”

“Anong please, baby? Anong gusto mo?”

“Ikaw… ikaw, Hon… hmmmm…”

Patuloy pa rin ako sa pagkakalikot ng butas ko, iniisip na si Conrad nga ang nangroromansa ng likuran ko. Pero may kulang talaga. Kulang na kulang.

“Ako? Bakit ako?”

“Hon, ka… kantutin mo ako, sige na…”

Natahimik ang kabilang linya. Tanging ang malakas na paghinga lang namin ang maririnig.

Maya-maya’y nakarinig ako ng kaluskos mula sa kabilang linya. Pagtakatapos ay muling nagsalita si Conrad. Sa pagkakatong ito, mas ma-otoridad at mas gigil ito.

“Tangina, Hon, sinusubukan mo na naman ako.”

Naririnig ko ang tila basa at malagkit na tunog na nanggagaling kay Conrad. May ideya ako kung ano ang ginagawa niya.

Gumulong ako pahiga ng kama ay binuka ang aking mga hita. Sinabayan ko si Conrad magsalsal. Tinaas baba ko ang kamay ko sa kahabaan ko at ang tumutulong pre-cum ay pinapahid ko sa butas ko na mas lalong nagpadulas dito.

“Ahhh… Hon, ang sarap nito…” ang pa-ungol na usal ni Conrad. “Humanda ka bukas, yayariin kita. Paparusahan kita dahil sa pang-aakit sakin.”

“Hhhhmmmm… sige pa Conrad, ang sarap… bilisan mo pa..

“Ayan na.. ayan na ko…”

“Ako din, hon… sabay na tayo, shit… haaah…”

Sa huling pagbayo ng kamay ko sa aking alaga, tuluyan na nga akong nilabasan. Isang impit na ungol ang kumawala sa akin kasabay ng pagtalsik ng puting likido sa aking dibdib.

Isang mala-hayop na ungol naman ang pinakawalan ni Conrad sa kabilang linya at tiyak na nilabasan din siya.

Nanlupaypay ako sa kama habang hinahabol ang aking hininga. Nakatingin ako sa kisame at parang di ako makagalaw sa kapaguran.

“Hon?” Bigla akong tinawag ni Conrad.

Ngayon lang ako tinablan ng hiya matapos ang mga ginawa ko. Gusto kong magtago sa kumot o di kaya’y magpakain sa kupa. Sa tanang buhay ko, ngayon ko lamang naranasan ang makipag sex on phone.

May bagong kahalayan na naman akong natutunan dito kay Conrad.

“Hon, matutulog na ako. May pasok pa kasi ako bukas e.” saad ko habang nakakarandam ng hiya.

“I know. Sorry baby, mukhang pinagod na naman kita.”

“H-Hindi sa ganon… sige na, ibababa ko na to. Good night hon.”

“Good night, Hon.” bulong ni Conrad na para bang gusto niyang ako lang ang makarinig. “Sweet dreams. I love you.”

“I… I… iloveyoutoo!”

Mabilis kong pinatay ang tawag tapos nilagay ko ang unan sa mukha ko para matago nito ang aking pagsigaw.

Grabe. Ganito ba kapag nasa isang relasyon? Ganito ba kapag in love? Kaunting kibot lang ni Conrad ay kinikilig na ako. Paano pa kaya kung may ginawa siyang higit pa rito?

Naglinis ulit ako ng katawan dahil sa natuyong katas ko sa aking tiyan. Pagkatapos ay payapa akong nagpahid muli ng ointment at natulog na nang tuluyan.

Nagising ako kinabukasan at ginawa ko ang normal kong routine. Sabay kaming nag-almusal ni Mama ngunit mas nauna akong umalis ng bahay dahil malayo pa ang biyahe ko.

Nag-text nga pala sa akin si Conrad at ang sabi niya’y susunduin niya daw ako mamayang uwian. Sabi ko ay sundo lang at wala nang iba, dahil nananakit pa rin talaga ang katawan ko.

Nakarating naman ako ng oras sa school. Dahil wala pa ang prof, naisip kong makipagkwentuhan muna kay Martin, ang matalik kong kaibigan at kaklase.

“Bakit absent ka kahapon, Myco? May sakit ka ba? Parang pipilay-pilay ka ata lumakad ngayon.”

Grabe. Halata palang iika-ika pa ako. Nakakahiya tuloy!

Naramdaman ko ang pamumula ng aking mukha kaya tumungo ako sa desk upang itago yon.

“Oo, nagbasketball kasi ako nung isang araw. Natisod lang.” ang pagdadahilan ko.

“Ah. Pagaling ka. Wag ka maglalalakad para mapahinga yan. Buti na lang, na-postpone ang exam natin kahapon dahil sa strike, kung hindi, hindi ka na makakakuha pa non.” saad ni Martin

Natuwa naman ako dahil hindi pa pala ako tuluyang bumagsak. Pagkatapos ng nangyari sa amin ni Conrad kahapon, saka lang ako tinamaan ng realidad na may exam pa pala ako.

Saglit na lang kami sa school dahil malapit na kaming mag-OJT. Andami ko nang in-apply-an pero hanggang ngayon, wala pa rin tumatawag. Medyo pinanghihinaan na ako ng loob pero naniniwala ako na makakahanap din ako ng kompanyang tatanggap sa akin.

“Martin,” tawag ko sa kaklase ko. “Siya nga pala, nakahanap ka na ba ng mapapagOJT-han mo?”

“Oo, last week lang ako tinawagan.” sagot ni Martin. Tapos lumapit siya sa akin at may binulong:

“Ang totoo niyan, may backer ako. Doon nagttrabaho ang ninong ko sa RC Logistics bilang HR at siya ang nagpasok sa akin.”

Nakaramdam ako ng inggit. Pamilyar ang pangalan na iyon. Ang alam ko’y malaking kompanya ito at balita ko maganda raw magtrabaho doon.

“Talaga? Sana all na lang.”

“Try ko kung maipapasok ka rin ni ninong. Akin na ang resume mo at isesend ko sa kanya.”

Nagliwanag ang mukha ko sa inalok ni Martin. Hindi pa man sigurado na makakapasok ako, at least may pag-asa kahit papaano.

Sinend ko sa kanya yung CV ko sa email at sabi niya siya na daw ang bahala. Nagdadasal naman ako na sana umubra ang pagba-backer na ito.

Nang tumuntong ang uwian, inabangan ko si Conrad sa likod ng school. Sabi ko kasi ay doon niya ako sunduin. Mahirap na at baka may makakita sa amin at kung ano ang isipin. Alam kasi ng mga kakilala ko dito na wala naman kaming kotse.

Pagdating ni Conrad, sumakay agad ako sa sasakyan niya. Pagkasara na pagkasara ko pa lang ng pinto ay sinunggaban na niya ako ng halik.

Hindi lang ito simpleng halik. Parang gutom na gutom ito na tila gusto niya akong kainin ng buo.

“I miss you Hon.” bulong niya sakin sabay kagat sa aking tenga.

“Hmmm… I miss you too,” sagot ko bago muling inangkin ang bibig niya.

Nagtagal ng ilang minuto ang pagtatalo ng aming labi at dila. Nang maghiwalay kami, tila sapot ng gagamba ang malagkit na laway ang nag-ugnay sa pagitan ng aming labi.

Nagtitigan lang kami ni Conrad. Kita ko sa mata niya ang pagmamahal niya sa akin. Jusko, ako na ata ang pinakaswerteng bakla sa buong mundo!

“Gusto mo ba kumain muna tayo bago kita iuwi?” tanong ni Conrad.

“Sige, kung yan ang gusto mo.” ang pagsang-ayon ko dito.

Dinala niya ako sa isang Korean restaurant. Siya na ang pinapili ko ng mga pagkain dahil hindi naman ako maalam kung ano ang masarap.

Hindi nagtagal ay dumating na rin ang aming mga inorder. Hindi ko na pinalagpas ang pagkakataon at nilantakan ko na ang mga iyon.

Habang kumakain ang nag-usap kami ni Conrad tungkol sa iba’t-ibang mga bagay. Hanggang sa madako ang usapan tungkol sa pag-aaral ko.

“Kamusta pala sa school niyo, Hon? May exam ka kahapon di ba? Pero umabsent ka. Sorry kung hinila kita kung saan. Kung gusto mo, ako ang kakausap sa prof niyo na pahabulin ka sa exam.” ang wika ni Conrad na may halong pag-aalala.

Natawa naman ako dahil ngayon lang ata niya napagtanto yung ginawa niyang pagtangay sa akin kahapon.

“Ayos lang, hon. Buti napostpone yung exam dahil sa strike at marami daw na late kahapon. Pero salamat sa pag-aalala.”

“Sorry talaga hon. Nanggigil lang talaga ako kahapon. Ikaw kasi e.”

“Ramdam ko nga yung gigil mo. Napansin nga ng classmate ko na iika-ika pa ako e!” Pabiro ko siyang hinampas sa braso niya na siyang ikinatawa niya.

“Hindi na mauulit, promise. Susunduin na lang kita tuwing uwian niyo, at wala nang iba.” Tinaas pa ni Conrad ang kanyang kamay bilang pangako.

“Siguraduhin mo lang ah.” Binigyan ko siya ng masamang tingin bago ako uminom ng pineapple juice na inorder niya.

Naalala ko naman na hindi na nga pala ako magtatagal sa school.

“Baka next week nga pala Hon, magsimula na ako sa OJT. Kaya di mo na ako masusundo sa school.” saad ko.

“OJT ka na pala. Saan ka ba papasok at nang mahatid-sundo kita?”

“Hindi pa sigurado. Ang katunayan, wala pang tumatawag sa akin. Pero kanina, may backer na nagpasok sa classmate ko sa RC Logistics. Pinasa niya rin yung resume ko at magbabakasakali.”

“RC Logistics?” tanong ni Conrad.

“Oo, Hon. Pero ang laking kompanya yon, kaya di na ako umaasa pa.”

Napangiti si Conrad bago niya hinawakan ang kamay ko. May kung ano sa mata niya na hindi ko mabasa ngunit isinawalang-bahala ko na lang.

“Wag kang mag-alala Hon, malay mo naman di ba? At sinong hindi tatanggap sayo? Siguradong magugustuhan ka ng boss nila. Matalino ka, masipag, responsable…” lumapit siya bigla at bumulong sa tenga ko, “sexy… masarap… masikip…”

Nanlaki ang mata ko sa bigla niyang tinuran. Dali-dali ko siyang tinulak palayo at tumingin ako sa paligid upang makasiguro na walang nakarinig.

“Ano ka ba! Bastos ka talaga!”

Humalakhak lang si Conrad at hindi ininda ang inis sa boses ko. Sa di malamang dahilan, natawa na lang din ako.

Haaay… ang sarap talagang magmahal.

Kinabukasan, sinundo ako ni Conrad sa school. Isa lang kasi ang subject ko ngayon kaya alas-dos pa lang ay makakauwi na ako. Tinanong ko kay Conrad kung saan kami pupunta. Ang sabi lang niya ay didiretso daw kami sa bahay.

Bahagya naman akong nakaramdam ng lungkot. Akala ko’y dadaan kami sa iba o ipapasyal niya ako.

Nang makarating kami sa bahay. Nandoon na si Mama at nakabihis ito.

“Saan ang punta, Ma?” tanong ko pagkatapos kong halikan ang kanyang pisngi.

“Hindi ba sinabi sayo si Tito Conrad mo? Lalabas tayong tatlo para kumain.” saad ni Mama.

Nagulat naman ako dahil wala namang nabanggit si Conrad sa akin na kahit ano. Nang lumingon naman ako sa kanya, tanging ngiti lang ang binigay niya sa akin.

Bumagsak naman ang mukha ko. Akala ko kasi’y kami lang ni Conrad ang magkasama ngayon.

“G-Ganoon po ba, sige po. Magbibihis lang po muna ako, pawisan na kasi tong damit ko e.”

Nagpaalam ako na umakyat sa kwarto. Nang maisara ko na ang pinto, saka ako nakaramdam ng kaba.

Paano _’ _ to?

Paniguradong magmumukha akong third wheel kina Mama at Conrad. Hindi ko rin siguro makakaya tignan na sweet sila at nagsusubuan habang kumakain. Hindi pa siguro talaga ako handa na harapin kung ano man itong pinasok ko.

Naglakad ako pabalik-balik sa kwarto ko habang pinag-iisipan kung sasama ba ako o magpapanggap na lang na masakit ang tiyan. Alam kong sweet sina Mama at Conrad kapag sila lang ang magkasama. Nakita ko na ito noong unang dumating si Conrad sa bahay. Pero ngayong iba na ang estado ng relasyon namin, hindi ko alam kung makakaya ko bang tumahimik na lang at walang gawin.

Knock! Knock!

Isang katok ang bumigla sa akin. Nagmadali akong magsuot ng bagong tshirt dahil hindi pa pala ako nakakapagpalit gayong kanina pa ako dito.

“Saglit lang po, Ma!’ sigaw ko.

“Myco? Ako to.”

Narinig ko ang boses ni Conrad mula sa likod ng pinto. Akala ko’y si Mama ang kumakatok. Dali-dali kong binuksan ang pinto at naroon nga si Conrad.

Tinulak niya ako papasok bago siya pumasok at isara ang pinto.

“T-Teka… anong balak mo? Hinihintay tayo ni Mama, baka makita tayo!” ang halos pasigaw ko ditong bulog.

“Ssshh… hindi naman kita gagalawin. Pinapatawag ka ng Mama mo.”

Lumapit si Conrad sa akin at pagkatapos ay bigla niya akong niyakap.

“C-Conrad…?”

“Ganto muna tayo Hon.”

Naramdaman kong hinalikan niya ang tuktok ng ulo ko. Mas lalo ko naman siyang niyakap ng mahigpit na parang ayaw ko na siyang pakawalan.

“Hon, kakain lang tayo. Kasama lang ang Mama mo, pero sana wag kang magselos.” bulong ni Conrad.

“Sinong nagseselos?!”

Bahagyang natawa si Conrad. “Nakita ko yang mukha mo kanina. Alam ko ang iniisip mo. Pero alam mo naman na ilaw lang ang mahal ko di ba? Kung gusto mo, ipaparamdam ko sayo ngayon kung gaano kita kamahal.”

Hinampas ko ang likod ni Conrad dahil sa sinabi niya.

Minsan iniisip ko na may kakaibang koneksyon talaga ang utak namin ni Conrad. Sakto lagi ang timing nito. Lagi niya ring nahuhulaan ang iniisip ko. Parang kayang-kaya niya akong basahin anumang oras.

“Mahal din kita Conrad. Ikaw lang ang minahal ko ng ganito.”

Nagsalo na naman kami sa isang matamis na halik. Isang pader lang ang naghihiwalay sa amin ni Mama mula sa labas, ang taong kahati ko kay Conrad. Ang ina ko. Ang ina kong buong pusong tumanggap ng pagkatao ko.

Sorry, Mama.

Narito kami ngayon sa isang restaurant. Mga alas-tres pa lang ng hapon kaya naman kakaunti lang ang mga tao.

Mukha itong yayamaning restaurant dahil yung uniform ng mga waiter ay parang yung sa mga napapanood kong pelikula. Marami ding kutsara’t tinidor na hindi ko alam kung anong silbi ng iba.

Nakaramdam naman ako ng hiya dahil tanging tshirt at pantalong maong lang ang suot ko. Mabuti sina Mama’t Conrad, maganda ang gayak.

“Ano ba itong restaurant na to, Mahal. Mukhang mamahalin.” narinig kong bulong ni Mama kay Conrad.

“Hindi naman. At wag kang mag-aalala, di ba sabi ko sayo, ilalabas ko kayo ni Myco? Para makapag-celebrate din tayo.” sagot ni Conrad.

“Celebrate? Anong meron?”

Natigilan si Conrad sa tanong ni Mama, kaya napakamot na lang ito sa ulo.

“Wala lang, hindi ba’t masaya na magkakasama tayong tatlo ngayon? Icelebrate natin to.” usal niya.

Di nagtagal, dumating na ang sangkaterbang pagkain na inorder ni Conrad. Sa kanya na namin pinaubaya ni Mama ang pagpili ng kakainin. Tutal, hindi naman kami maalam sa mga ganitong pangmayaman na handa.

May steak na parang natutunaw sa bibig, may duck breast na may kung anong sauce na may tamis-asim, at isang platter ng keso’t prutas na mukhang display sa hotel. Hindi ko alam ang pangalan ng karamihan pero masarap naman.

“Tikman mo ‘to, Myco. Para siyang hilaw na karne pero masarap,” sabi ni Conrad at nilapit niya sa bibig ko ang tinidor niya na may nakatusok na isang maliit na karne.

Nanlaki ang mata ko sa ginawa niya at otomatiko akong napatingin kay Mama.

Anong ginagawa mo Cornad? _! _

Gustong kong sabunutan ang sarili ko at umiyak. Talaga namang walang preno itong si Conrad kahit nasa harap ni Mama.

Si Mama naman ay nakangiting nakatingin sa amin.

“Sige lang anak, subukan mo. Masarap yan.” pag-uudyok pa niya sa akin.

Di ko alam kung anong iniisip ni Mama ngayong sinusubuan ako ni Conrad.

Nagbuntong-hinginga muna ako bago ko sinubo yung karne sa tinidor ni Conrad. Nginuya ko ito at parang nalilito ako sa lasa. Siguro kasi ay iniisip ko na hilaw ito at nakakadiri.

“Carpaccio ‘yan,” sabat ni Conrad. “Hilaw pero malasa. Ano? Masarap?”

Tumango na lang ako, abala sa pagtikim at pag-unawa sa lasa ng pagkaing pangmayaman. Tahimik lang ang lahat at nagpatuloy sa masayang pagkain. May violin pa sa background, kaya para kaming nasa pelikula.

“Parang kulang ng kanin, Ma.” bulong ko kay Mama.

“Magtiis ka,” natatawang biro niya.

Maya-maya, habang nagsasalin ako ng tubig sa baso, biglang nag-ring ang cellphone ko. Napatingin kaming lahat.

Pinagpawisan bigla ang palad ko.

Tiningnan ko ang screen.

Unknown number.

“Sige lang, Myco. Dito mo na sagutin, wala namang problema.” saad ni Conrad.

Sinagot ko nga ang tawag. Bumungad ang boses ng isang babae sa kabilang linya.

“Hello, am I speaking with Mr. Myco Advincula?”

“Yes, this is Myco speaking.”

Napatingin ako kina Mama at Conrad. Si Mama ay patuloy lang sa pagkain ngunit tumitingin-tingin din sa akin. Si Conrad naman ay nakangiti lang at talagang nakatitig sa akin. May kung anong ngiti sa labi nito na di ko mawari.

Umayos ka Conrad, please.

“Hi, Mr. Advincula. My name is Maya, Recruiting Specialist from RC Logistics. Are you available to speak right now? I promise, ilang minuto lang po ito.”

Napasinghap ako dahil sa narinig ko. Tama ba? RC Logistics ba talaga ang tumatawag sa akin?

Napansin ni Mama ang reaksyon ko at tila naging mas alerto ang mga mata niya.

“Y-yes, yes. Okay lang. I’m ready.” bulalas ko dahil sa pagka-excite.

Ay shit. Ano ba tong nasabi ko.

“I-I mean… yes, I’m available po.”

Nakita kong nagpipigil ng tawa si Conrad kaya naman binigyan ko siya ng masamang tingin.

“Thank you, Mr. Advincula. We received your application for the IT Intern position at RC Logistics. And I’d like to congratulate you. You’ve been accepted.”

Napatakip ako ng bibig dahil gusto kong tumili.

Natanggap ako sa RC Logistics?! Talaga ba??

“Anak, ano yan? Anong nangyayari sayo?” ang nag-aalalang tanong ni Mama.

“Wala po…” pabulong kong sagot habang pilit pinipigil ang ngiti.

Tumikhim ako bago muling nagsalita sa telepono. “T-Thank you po. Sobrang salamat po. Pangako, pagbubutihin ko po ang trabaho ko.”

Narinig kong tumawa yung babae sa kabilang linya. “We’re happy to have you in the company. We’ll send you an email with the details you need before your first day.”

Pagkababa ng tawag, pakiramdam ko maiiyak ako. Sa dami ng application ko na walang sagot, ngayon pa ako natanggap at sa isang malaking kompanya.

Grabe ang power ng backer.

“Ano iyon anak? Pwede bang malaman?” tanong ni Mama.

Hindi ko na napigilan. Lumapit ako at niyakap si Mama.

“Ma, may tumanggap na sa akin para sa OJT!”

“Talaga?! Naku, congratulations, anak!”

Alam ko kung gaano siya nagaalala para sa akin. Alam niyang ilang linggo na akong naghahanap, at ngayon, isa sa mga pinakamalalaking kumpanya ang tumanggap sa akin.

“Saan ka na papasok? Kailangan mo ba ng boarding house?” tanong niya.

“Hindi na siguro, Ma. Malapit lang naman yung opisina ng RC Logistics, di ba?”

Biglang nag-iba ang ekspresyon ni Mama. Mula sa gulat, napalitan ito ng tuwa.

“RC Logistics? Wow, anak! Ang swerte mo. Alam mo bang si Tito Conrad mo ang may-ari ng RC Logistics?”

Halos malaglag ang panga ko. WHAT?

May-ari ng… RC Logistics? Si Conrad?

Agad akong napatingin kay Conrad. Nandoon pa rin ang malaking ngiti niya. Ngiting parang… proud?

“Congrats,” aniya. “Welcome to RC Logistics.”

Naluluha ako. Kung wala lang si Mama, baka niyakap ko na si Conrad nang sobrang higpit. Hindi ba’t nabanggit ko sa kanya na nag-apply ako sa RC Logistics? Bakit di niya sinabi?

“Thank you po, Tito Conrad,” sabi ko, halos hindi makatingin sa kanya.

Thank you, _H _ on.

Iniimagine ko na ang araw ko kapag nagsimula na akong mag-intern sa RC Logistics. Biruin mo, ang gwapo at hot ng boss ko. Magkikita pa rin ba kami doon? Mararanasan ko na siguro ang tinatawag ma office romance.

“Masaya ako para sayo anak. Biruin mo magiging magkatrabaho na tayo?” saad ni Mama.

Ikinapagtaka ko naman ito at nagtanong, “Ano po ang ibig niyong sabihin, Ma?”

“Nakalimutan mo nang bata ka. Sa RC Logistics ako nagttrabaho di ba? Secretary ako ni Tito Conrad mo.”

(salamat sa inyong comments, votes, at follow!)

Chapter 6 - Boss

💦🍆🍑 Warning

MYCO

Pagkatapos naming kumain, naglibot pa kami sa mall at nagtingin-tingin ng kung anu-ano. Si Conrad naman ay panay ang bili ng gamit para sa akin.

Sabi niya, “Pa-congratulate ko to sayo Myco. Magagamit mo rin ito sa pagttrabaho mo.”

At nako, ang binili lang naman ay mamahaling relo at sapatos na di ko na tinangkang bilangin kung ilang digits ang halaga.

Alas-sais na kami nakauwi at sumama si Conrad sa amin ni Mama pauwi. Pinagmaneho niya kasi kami at gusto ni Mama na dumito na lang siya ngayong gabi dahil alam niyang napagod ito.

At siyempre, itong si Conrad, hindi yan tatanggi. Tumingin pa nga siya sa akin ng nakakaloko nang tanggapin niya ang alok ni Mama.

Nag-uwi kami ng ilang pagkain mula doon sa pangmayamang restaurant. Ngunit dahil busog na kaming lahat, napagpasyahan namin na huwag nang maghapunan.

Nagyaya naman si Conrad na manood ng Netflix sa sala at pumayag si Mama. Ako nama’y nakakaramdam na naman ng hindi maganda kaya nagpaalam akong magpapahinga na sa kwarto.

“Sigurado ka ba anak?” tanong ni Mama.

“Opo, Ma. Good night po.” sagot ko at humalik pa ako sa pisngi niya.

Bumaling naman ako kay Conrad na nakaupo sa sofa. Kita ang pagtatanong sa mukha niya pero syempre, binalewala ko ito.

“Good night din po, Tito Conrad. Salamat po sa mga regalo.”

“No problem, Myco. Good night.” ang sabi niya.

Umakyat na ako sa kwarto ko. Ngunit pagpasok ko pa lang, bahagyang nagvibrate ang cellphone ko hudyat ng bagong message.

[ Bakit ako walang good night kiss? ]

Loko talaga itong si Conrad.

Isang maiksing 😘 lang ang nireply ko sa kanya bago ako nagpunta sa banyo at naligo. Nang mapreskuhan ako’y nagdiretso na ako sa kama upang mahiga.

Iniisip ko ang good news na natanggap ko kanina. Masaya ako at sa wakas, makakapag OJT na ako. Bonus pa na si Conrad ang magiging boss ko. Ngunit tila bad news naman para sa akin na… nandoon din si Mama. At dahil sekretarya siya ni Conrad, malamang sila ang laging magkasama. Paano naman makakasama ng boss ang isang IT intern na tulad ko, di ba? Malabong mangyari yon.

Sinabunutan ko ang buhok ko bago ako nag-iba ng posisyon sa paghiga.

Ano ka ba Myco? Nandoon ka para magtrabaho, makakuha ng experience, at makumpleto ang required hours para maka-graduate. Hindi ka nandoon para lumandi. Kuha mo?

Di nagtagal ay nabalot na ng antok ang utak ko kasabay ng pagpikit ng mga talukap ko.

.

Naalipungatan ako dahil naramdaman ko na parang basa ata ang dibdib ko. Dumilat ako para tignan ito, ngunit naglaho ang antok ko nang makitang may katawang nakahiga sa tabi ko at… dinidilaan ang utong ko!

“S-Sino k—”

Tinakpan ng kung sino man ang bibig ko. Ngunit nang titigan ko kung sino ito, kumalma naman kaagad ang katawan ko.

“Conrad! Bakit nandito ka?!” galit na bulong ko dito.

“Wag kang mag-alala. Tulog na ang Mama mo.” sagot naman ni Conrad habang nakangisi.

Tinulak ko siya at inayos ang aking tshirt. Randam ko pa rin ang dila niya na humagod sa dibdib ko, pero nanaig ang inis ko. Talagang padalos-dalos itong si Conrad at hindi iniisip na baka mahuli kami ni Mama.

Napasimangot ako at muli siyang tinulak.

“Bumalik ka na don. Matutulog na ko.”

Muli akong nahiga at tumalikod kay Conrad, sabay talukbong ng kumot sa ulo ko.

Marahil ay naramdaman niya ang inis ko kaya naman biglang naglambing itong isa. Niyakap niya ako mula sa likod at pinalibot niya ang kanyang braso sa aking tiyan.

“Sorry na, Hon. Pangako, saglit lang ako dito sa kwarto mo.” bulong ni Conrad. “Maniningil lang sana ako ng halik.”

Hinampas ko ang kamay niyang nakalagay sa tiyan ko ngunit hindi ko pa rin ito kinibo.

“Hon naman, sorry na. Eto na babalik na ako.”

Tinanggal ni Conrad ang pagkakayakap sa akin at naramdaman ko ang pagbangon niya sa kama ko. May kaunting kaluskos akong narinig mula sa likod ko, kasunod nito ang pagpapaalam niya.

“Bye na, Hon.”

Bumukas ang pinto, at muli itong sumara.

Napakapasaway talaga ni Conrad.

Napabuntong-hininga ako. Pero sa totoo lang, syempre, gusto kong nandito siya sa tabi ko. Gusto kong niyayakap niya ako at hinahalikan. Kung pwede lang ay wala akong kahati. Yun bang hindi namin kailangang magtago. Lalo kay Mama.

Ano kaya kung hindi nauwi sa ganito ang lahat? Yung ako lang ang nakilala ni Conrad, tapos legal kaming naging magnobyo at aprub si Mama sa kanya? Yung bang magpapaalam ako kay Mama na may date kami, o di kaya’y mamamanhikan si Conrad sa bahay at hihingin niya ang kamay ko mula kay Mama?

Pero hindi e. Iba ang naging kinalabasan. Naging komplikado ang lahat.

Naramdaman kong namumuo ang aking luha kaya naman tinanggal ko ang talukbong sa ulo ko dahil gusto kong maghilamos sa banyo.

Umupo muna ako sa kama upang punasan ang aking mga mata ngunit nagulat ako nang makitang nakatayo pa sa loob ng kwarto ko si Conrad.

“Hon…”

Dali-daling lumapit sa akin si Conrad at sinapo ang aking magkabilang pisngi. Tinignan niya ang aking mukha at nakita kong nag-aalala siya.

“Umiiyak ka ba?” tanong niya.

“Hindi a. Pawis yan. Ang init kasi doon sa kumot.”

Bakas sa mukha ni Conrad na hindi ito kumbinsido sa palusot ko. Ilang saglit pa niya akong tinitigan bago siya muling nagsalita.

“Bakit kasi nagtatalukbong ka pa. Halika nga rito.”

Pinahiga niya ako sa kama, at sumunod din siya. Bali nakaunan ang kanyang braso sa ilalim ng ulo ko habang nakayakap ako sa kanya.

“Pasensya na kung di ko mapigilang pumunta sa kwarto mo. Sisilipin lang naman sana kita kaso…”

“Kaso ano?”

Ngumiti si Conrad sa akin bago siya sumagot. “…kaso nakakatakam kang tignan habang natutulog.”

Dahil doon, pinaghahampas ko ang dibdib niya na alam ko namang walang epekto sa kanya. Pero kahit na, gusto ko pa ring gumanti.

“Ang libog mo!” ang pabulong na sigaw ko sa kanya na ikinatawa niya lang.

“Nagbibiro lang ako. Pero totoo, sorry na. Mag-iingat na ako, lalo pa’t magttrabaho ka na rin sa kompanya ko.”

“Wag kang magpadalos-dalos Hon.” bilin ko. “Ayoko lang na makita tayo ni Mama. Ano na lang ang gagawin natin pag nagkataon?”

“Edi itatanan kita.” ang simple at diretso niyang sagot. Seryoso ang boses ni Conrad habang taimtim na nakatitig sa akin. Alam kong hindi siya nagbibiro.

“Kung magalit ang Mama mo, itatakas kita dito. Magpapakalayu-layo tayo. Tayong dalawa lang. Kahit saang lupalop pa yan, basta ikaw ang kasama ko.”

“May… May balak ka bang ipagtapat kay Mama ang relasyon natin?” ang mahina kong bulong.

Gusto kong bawiin ang tanong ko. Hindi ako handa sa magiging sagot niya dahil may ideya ako kung ano. Ayokong ma-disappoint.

Huminga ng malalim si Conrad bago ako nito halikan sa noo.

“Oo naman.” sagot niya. “Hahanap ako ng tyempo. Dahil gusto ko ring ipagsigawan sa lahat na akin ka, na mahal kita. Kaya siyempre, kailangan kong harapin ito.”

Binaon ko ang aking mukha sa dibdib ni Conrad. Para kasing maiiyak na naman ako. Ano ba yan, Myco? Nagiging iyakin ka na!

“Basta tandaan mo Hon,” marahang tinapik-tapik ni Conrad ang likod ko. “Hindi mo kasalanan ito. Hindi kasalanang magmahal. Hindi kasalanang magpakatotoo. Ako ang nagsimula nito, kaya ako din ang reresolba. Aakuin ko ang lahat ng responsibilidad bilang boyfriend mo at ako ang sasagot sa lahat. Ang tanging gagawin mo lang ay manatili sa tabi ko, at patuloy na mahalin ako.”

“Paano ang pamilya mo? Ang negosyo mo?” tanong ko sa kanya.

“Alam mo ba na sa bawat araw na kasama kita, napagtanto ko kung ano ang mahalaga? Ipapaintindi ko sa pamilya ko kung ano talaga ang gusto ko. Kung sino ang gusto ko. Kung magalit sila. Edi magtatanan tayo. May naipon naman ako kaya bahala sila sa kompanya.”

Napangiti ako. Ngayon alam ko na kung gaano ako kamahal ni Conrad.

“Basta, hahanap ako ng tyempo. Ako na ang bahala.” dagdag niya.

Malas ba ako? Hindi naman siguro. Biruin niyo, sa dinami-dami ng mga taong gumagamit ng Bridger app, si Conrad talaga ang naka-match ko.

Ang swerte ko sa kanya. Deserve ko ba ang tulad niya?

Napangiti ako sa kanyang dibdib habang yakap-yakap siya. Hinihiling ko na sana maging maayos na ang lahat. Sana dumating ang araw na hindi na namin kailangang itago ang relasyon namin.
.
.
.

Dumaan ang isang linggo. May kaunting tinapos lang kami sa school lalo na yung mga requirements at preparations para sa OJT, pagkatapos ay pwede na akong magsimula.

Lunes at unang araw ng pagpasok ko sa RC Logistics bilang IT Intern. Suot ko ang mamahaling relo at sapatos na niregalo ni Conrad sa akin. Nanghihinayang pa nga ako kung isusuot ko ba dahil baka masira ko ito. Pero ito namang si Conrad, pinagbantaan pa ako na hindi daw ako papapasukin sa loob ng opisina kapag hindi ko suot. Ipapaharang daw niya ako sa guard para mag-check.

Alam ko namang nagbibiro lang yon pero sa huli’y sinuot ko na din ang mga ito. Iisipin ko na lang, lucky charm ko to. Regalo to ng taong mahal ko, at ito lang ang konkretong bagay na meron kami ngayon. Yung patunay na nasa isang relasyon kami ngayon.

Ang landi mo Myco. Pumasok ka na nga lang.

Hindi lang ako ang excited ngayon. Si Mama rin. Sabay kasi kaming papasok sa trabaho. Ang aga niyang gumising para magluto ng baon namin. Halatang mas sabik pa siya kaysa sa akin.

Nag-alok nga rin pala si Conrad na sunduin kami sa bahay ngunit tumanggi ako dahil gusto kong masanay mag-commute papunta sa opisina. At saka ano na lang ang sasabihin ng iba kung may makakita sa amin? Boss na hinahatid ang sekretarya at intern sa opisina? May ganoon ba?

Matapos nga ang 30 minutong byahe ay nakararing na rin kami sa opisina ng RC Logistics. Ang building ang pinakatanggapan ng kompanya at nandito lahat ng mga office based departments.

Tiningala ko ang matayog na building na sa tingin ko ay may 20 palapag. Isa sa mga palapag na iyon ay opisina ni Conrad. Excited na akong makita siya kung paano siya maging boss.

Pagpasok, binigyan ako ng temporary ID sa front desk. Medyo nanginginig pa nga ang kamay ko habang kinukuha ito. Kahit simple lang yon, parang simbolo ito ng panibagong yugto sa buhay ko.

[ Nasan ka na? ]

Nakatanggap ako ng text mula kay Martin. Nauna kasi siyang nakararing dito at gusto niyang sabay kaming pumasok sa loob.

[ Nasa lobby. Saan ka? ]

[ Hintayin mo ko jan. ]

Napangiti ako. Buti na lang, may kakampi ako dito. Kahit paano, hindi ako mag-isa.

Ang totoo niyan ay nahihiya din akong pumasok sa loob. Ninenerbyos kasi ako sa sobrang gara nitong building. Napakalaki at makintab ang lahat. Ang mga taong dumaraan ay mukhang seryoso. Natatakot ako’t baka may mabasag ako.

“Ma, hihintayin ko po dito yung classmate ko. Mauna na po kayo.” sabi ko kay Mama.

“Ganoon ba anak. Sige, mauna na ako at may kailangan pa akong gawin. Kung may kailangan ka, itext mo ako ha.” bilin ni Mama.

“Uy Amanda!”

Napalingon kami pareho sa tumawag. Isang babaeng may bitbit na paper bag at mukha ring empleyado.

“O, Rose. Nandito ka pa pala. Akala ko’y nauna ka na.” sabi ni Mama doon sa babae.

“Bumili lang ako sa labas ng almusal. Di ko bet yung nasa cafeteria e.” ang natatawang sagot naman nito.

Bigla siyang napatingin sa akin at tinignan ako mula ulo hanggang paa. Na-conscious tuloy ako dahil pakiramdam ko ay hinuhusgahan ako.

“At sino naman itong kasama mo, aber? Boylet mo ba to?”

“Gaga!” Pabirong hinampas ni Mama yung babae sa braso nito. “Anak ko to, si Myco. Dito sya nagoOJT.”

“Ayy anak mo pala! Sorry, sorry.” Bumaling naman ito sa akin. “Hello, ako si Rose. Taga-Finance department ako. Ikaw, saan?”

“Sa IT po.” ang maiksi kong sagot.

“Ayy perfect pala!” Muli na namang bumaling yung babae kay Mama. “Naku, ang papangit ng mga IT natin. Buti na lang nandito ang poging anak mo.”

“Loka-loka ka.” Natatawang sagot ni Mama. “Tara na nga’t may gagawin pa ako. Yung mga pinapapirmahan ko last week, naayos mo na ba?”

Umalis na silang dalawa na nagtatawanan habang naglalakad palayo. Naiwan ako sa lobby habang nakaupo’t iniikot ang mata sa paligid. Maaga pa naman, kaya’t hindi masamang maglibot muna.

Maya-maya, dumating na rin si Martin. Kagaya ko, nakabihis siya na pang-opisina. Long sleeve na polo at slacks na plantsadong-plantsado. Ako man ay naiilang sa suot ko. Hindi kasi ako sanay sa mga ganitong pormalidad.

“Aba, ang gwapo natin ngayon ah,” bati ni Martin sabay upo sa tabi ko.

Naninibago din ako sa itsura ni Martin. Palagi kasing nga casual clothes lang ang suot namin sa school. Ngayon, mukha na talaga siyang taga-corporate world.

“Syempre. First impression lasts,” sagot ko, sabay ayos sa kwelyo ng polo ko.

“Ah, kaya ka pala may bagong relo?” sabay abot niya sa pulso ko.

Bigla niyang hinila ang braso ko para tingnan nang mas maigi ang relo.

“Yayamanin ka na, Myco! Ang mahal nito, o!”

“Hindi ah… F-Fake lang yan. One-fifty lang yan sa Syapee.” Syempre, hindi ko naman maipapaliwanag kung saan to galing. Bigay ng boss natin? Hindi pwede.

“Fake ka jan. Patingin nga ulet!”

Pilit kong nilalayo yung braso ko kay Martin para di na niya makita pero ito namang isa, panay ang hatak sa akin. Hanggang nga napasubsob ako sa dibdib niya dahil sa bigla niyang paghila.

Saglit kaming natigilan. Napatitig kami sa isa’t-isa habang ilang pulgada lang ang pagitan ng mukha namin. Parang tumigil din ang paligid.

“Baka gusto niyong ituloy yan sa conference room,” isang malamig na boses ang pumunit sa katahimikan.

“At least doon, may blinds.” dagdag nito.

Sabay kaming napaatras ni Martin. Nang lingunin namin, may lalaking nakatayo sa harap namin at hindi ito kung sino lang.

Si Conrad.

Mabilis kaming naglayo ni Martin at tumayo habang inayos kung may gusot ba ang aming mga damit. Tapos ay narinig ko siyang tumikhim.

“Good morning sir.”

Hindi ko alam kung kilala niya ang mukha ng boss ng RC Logistics, ngunit kahit sino naman ata ay maiintimidate kapag nakita si Conrad ngayon.

Nakasuot ito ng itim na suit na may light blue na pang loob na ang tabas ay tamang-tama sa sukat ng kanyang katawan. Naka-brush up rin ang buhok nito na mas nagpa-mature sa mukha nito. Mula ulo hanggang paa, tila nagsusumigaw ang salitang ‘boss’. At kahit hindi niya ako utusan, kusa akong luluhod sa harap niya. Ganyan kalakas ang kanyang karisma.

“G-Good morning, sir.” ang bati ko rin.

“Are you new here?” ang tanong ni Conrad.

“Yes, sir. Intern po kami.” sagot naman ni Martin.

Tumango lang si Conrad, ngunit nanatiling matalim ang tingin. “Okay. Pero sana, common sense na yung hindi kayo dapat naglalampungan sa lobby. Kahit saang kumpanya, may ganong rule.”

“Pero sir, di kami naglalampungan!”

Hindi ko napigilang uminit ang pisngi ko. Bahagyang napataas pa ang boses ko. Alam kong mukhang defensive ako, pero mali naman kasi. Wala naman kaming masamang ginagawa ni Martin, kaya dapat lang na ipagtanggol ko ang sarili namin!

Mariin akong tinitigan ni Conrad at sa kasamaang lalad, hindi ko mabasa kung ano ang nasa isip nito. Di ko alam kung galit ba ito o ano. Hindi siya nakangiti, ngunit hindi rin naman siya nakasimangot.

Makalipas ang ilang segundo ng nakakabinging katahimikan, bumaling siya kay Martin.

“You may both leave. Nasa fifth floor ang IT department. Look for Jonel. Siya ang mag-o-orient sa inyo.”

“Yes, sir,” sabay naming sagot ni Martin.

Pumunta sa elevator na nasa kanang bahagi ng building si Conrad. Ito marahil ang elevator ng mga executives. Kami naman ni Martin ay sumakay sa elevator na nasa kaliwa at pumunta na ng fifth floor.

Habang naglalakad sa hallway, nililibot namin ang aming mga mata sa mga bagay na nakadisplay doon. May mga painting kasi ng iba’t-ibang klaseng mapa ang nakadisplay sa mga pader. May ilang meeting rooms din kaming nadaanan ngunit walang tao dito kasalukuyan.

Pakiramdam ko ngayon ay isa na akong ganap na empleyado.

“Teka lang, Myco.” Biglang huminto si Martin kaya napahinto rin ako.

“Bakit?”

“Paano nalaman nung lalaki kanina na sa IT tayo naka-assign?”

Ay, oo nga. Pahalata masyado tong si Conrad. Nako.

“Eh.. B-Baka naman inaasahan nila na IT interns lang ang dadating ngayon.” palusot ko dito. Mabuti na lang at mabilis akong mag-isip.

Tumango naman si Martin na mukhang sumasang-ayon.

“Oo nga no.” sabi niya. “Makes sense. Pero grabe, nakakatakot yung lalaking yon. Kala mo talaga tagapagmana ng kumpanya eh.”

“Ppffftt…!” Pinigilan kong tumawa pero di ko kaya. Ano kayang magiging reaksyon ni Conrad pag narinig niya to?

“Hindi mo ba kilala yon?” tanong ko.

“Hindi. Sino ba yon?”

Loko ka Martin. Basta pasok ka na lang, di man lang nagresearch tungkol sa kompanya.

“Ewan ko don. Tara na nga.” ang sabi ko.

Nakita nga namin si Sir Jonel, ang head ng IT Department. Nilibot muna niya kami sa buong fifth floor dahil doon lang naman daw kalimitang iikot ang araw namin. Minsan pwede daw kaming ma-assign sa ibang palapag lalo kung may aayusing sirang device.

Pagkatapos ng maikling office tour, dumiretso kami sa mismong opisina ng IT Department. Una kong napansin, halos lahat ng empleyado ay mga lalaki. May ilang babae pero bilang lang talaga sa isang kamay. Naisip ko, pareho lang sa school dahil sa course namin, lalaki rin ang karamihan. Ewan ko ba kung bakit ganun.

Pero mas kapansin-pansin na puro casual clothes lang ang suot ng mga tao dito. May naka-hoodie, may naka-simpleng t-shirt. Kami lang ni Martin ang mukhang pupunta sa job interview.

Naramdaman kong palihim akong kinalabit ni Martin sa kamay. Magkatabi kasi kami, kaya agad kaming nagkatinginan. Alam ko na agad ang nasa isip niya.

Nakakahiya.

Pero ayos lang. First impression lasts nga, diba? Tsaka unang araw pa lang namin, natural lang na hindi pa namin alam na relaxed lang pala ang dress code dito.

Isa-isa kaming ipinakilala ni Sir Jonel sa mga tao sa opisina. Mukhang mababait naman sila. Yung iba, halatang kwela at madaling pakisamahan. Yung iba naman, tahimik at seryoso lang.

Pinaupo kami ni Sir Jonel sa magkatabing desk sa pinakasulok. Binigyan pa kami ng tig-iisang laptop na mukhang bago pa. Napangisi naman si Martin at halatang tuwang-tuwa sa unit na nakuha niya. Pagkatapos naming ayusin ang credentials namin, sinabi ni Sir Jonel na maupo lang muna kami dahil wala pang masyadong gagawin.

“Myco,” ang pabulong na tawag sa akin ni Martin. Dahil magkatabi lang ang upuan namin, puwede kaming magkwentuhan nang hindi maririnig.

“Ang gara dito no. Buti natanggap tayo,” bulong niya.

“Oo nga. Salamat kamo sa ninong mong backer,” ang bulong ko rin dito.

Mahina lang kaming nagkwentuhan ni Martin ng mga kung anu-ano. Halos dalawang oras na ata kaming walang ginagawa. Di ako sanay sa ganito pero kung wala naman talagang gagawin, edi wala.

Maya-maya’y nakarinig kami ng komosyon sa loob. Paglingon namin, pumasok si Sir Jonel, kasama ang ilang mga mukhang empleyado rin. Pati na rin si Mama.

Mukhang may hinahanap si Mama. Napansin kong paikot-ikot ang tingin niya, kaya bahagya akong kumaway para makita niya ako. Nang magtagpo ang mga mata namin, ngumiti ako sa kanya.

“Myco, hindi ba iyon yung lalaki kanina?” bulong ni Martin.

Ang tinutukoy niya ay si Conrad na naroroon din. Ang boss ng kompanya. Magkatabi sila ni Mama na sekretarya niya. Bahagya akong nakaramdam ng inggit dahil si Mama ay pwedeng makita si Conrad araw- araw. Ngunit ako? Baka ma-stuck ako dito sa fifth floor hanggang matapos ko ang OJT ko.

“Guys, I have an announcement to make.” sabi ni Sir Jonel. “May catering sa cafeteria natin at libre ang lunch. Pumunta na lang kayo doon kapag naka break kayo.”

Napuno naman ng iba’t-ibang bulungan ang opisina. Mukhang masaya ang lahat dahil sa libreng pagkain.

“Say thanks to Mr. Rossi for making this possible,” dagdag ni Sir Jonel, sabay turo kay Conrad.

“Thanks boss!”

“Salamat boss!”

Sunod-sunod ang pasasalamat ng mga tao. Sakto ang dating namin ni Martin, may pa-libre pang lunch courtesy of the big boss.

“Hala, big boss pala ng kompanya yung lalaki kanina!” bulong ni Martin na halatang nagulat.

“Oo nga, di ko akalain,” sabay-kunwari kong sagot. Mas mabuti kung walang nakakalam ng koneksyon namin ni Conrad, lalo na dito sa opisina.

(“Ano kayang nakain ni boss at dumalaw dito ngayon? Never ko pa ata nakita si boss dito.”)

May narinig akong dalawang empleyado na nagbubulungan sa likod namin. Dahil sa kuryosidad, bahagya akong nilapit ang tenga ko para mas marinig ko ng maayos.

(“True ka jan. Pero hayaan mo na, at least may libre tayong lunch ngayon.”)

Totoo bang hindi talaga nagagawi si Conrad dito sa IT department?

Sa totoo lang, nakaramdam ako ng kilig. Imposible namang wala siyang dahilan kung bakit siya nagpunta dito. Pwede nga niya ipa-announce na lang kay Sir Jonel yung tungkol sa free lunch eh. Pero talagang pumunta pa siya dito. Sa department ko.

Tinanaw ko si Conrad na nasa unahan mula sa kinauupuan ko. At para bang iisa talaga ang aming isip dahil sakto din ang pagtingin niya sa direksyon ko.

Kinikilig ako. Ang lakas ng dating niya, lalo na sa suot niyang pang-opisina habang nakatayo sa harap ng mga empleyado niya. Hindi na ako magtataka kung marami ang may crush sa boss ng RC Logistics.

Pero sorry, akin si Conrad.

Sa sobrang kilig, ako pa tuloy ang umiwas ng tingin. Baka kasi kung ano pang masabi ko, o… baka mapatili pa ako.

May ilang bagay pang inanunsyo si Sir Jonel tungkol sa mga proyekto na gagawin namin sa susunod na buwan.

“Mr. Martin Santos. Please follow me.”

Biglang tinawag ni Conrad si Martin.

Nagkatinginan naman kami at nakikita ko sa mata ni Martin ang kaba.

“Bakit kaya?” bulong niya sa akin.

Tumaas lang ang balikat ko bilang sagot. Wala rin naman akong ideya. Sinilip ko si Conrad pero palabas na rin sila ng opisina.

“Baka may kinalaman sa nangyari kanina,” alalang dagdag ni Martin.

“Hindi naman siguro. Sige na, sumunod ka na lang. Balitaan mo ako.”

Tumayo na si Martin at lumabas para sumunod kina Conrad. Naiwan ako sa sulok nang mag-isa.

Ilang minuto ang lumipas pero wala pa rin siya. Nagpaikot-ikot ako sa swivel chair ko at hindi mapakali. Kahit ako, kinabahan na rin.

Ano kayang kailangan ni Conrad kay Martin?

Maya-maya’y bumukas ang pinto at niluwa noon ang kaklase ko. Normal lang ang kanyang ekspresyon ngayon, hindi tulad kanina na kabadong-kabado ito.

“Anong balita? Anong sinabi sayo?” ang sunod-sunod kong tanong makaraang makaupo si Martin sa tabi ko.

“Wala naman. Ininterview lang ako nung HR at nangamusta. Ikaw na daw ang next. Punta ka daw sa 15th floor.”

Ako naman ang nakaramdam ng kaba ngayon. Tumayo na ako at nagpunta na sa elevator patungong 15th floor. Nang makarating ako sa palapag na yon, nakita kong may parang frontdesk doon kaya doon ako nagtanong.

“Pinapatawag daw po ako ni Sir Conrad Rossi.”

“Mr. Myco?” tanong ng lalaking nasa desk.

“Yes po.”

“Ah, okay. Dulo sa kanan ‘yung office ni Sir Rossi. Malaki yung pinto, di ka magkakamali.”

Nagpasalamat ako at naglakad papunta sa direksyong tinuro niya. At ayun nga, kita agad ang malaking pinto.

Dahan-dahan akong kumatok dahil takot akong magasgasan ang pintuan sa laki at kinis nito. Pero sa kalagitnaan ng pagkatok ko, bigla itong bumukas.

“Hon, pasok ka.”

Nanlaki ang mata ko. Luminga-linga ako sa paligid at baka may nakakita, bago ko siya tinulak sa loob.

“Ano ka ba? Wag mo kong tawaging ganyan pag nandito tayo.” bulong ko sa kanya.

Tumawa lang si Conrad at hinawakan ang kamay ko at hinila ako papunta sa table niya.

Sa likod ng mesa niya, may isang malawak na bintana. Isang floor-to-ceiling na salamin na tanaw ang mga gusali sa paligid.

“Don’t worry, tayo lang ang nandito. Maupo ka,” sabi niya habang tinuturo ang upuan sa likod ng mesa. Syempre, upuan niya yon kaya medyo nag-atubili akong umupo.

“Ikaw dapat ang maupo diyan. Dito na lang ak—”

Nagulat ako nang bigla umupo si Conrad sa upuan at kinandong ako sa kanyang hita.

“Conrad! Baka may makakita!” usal ko.

“Wala ngang tao dito. Tayong dalawa lang.” ang kampanteng sagot niya.

“Eh nasaan si Mama? Di ba secretary mo siya?”

“Wala, may inutos ako. Mamaya pa yon babalik.”

Ngumisi naman ng nakakaloko si Conrad bago niya pinapak ang leeg ko. Namiss ko to. Namiss ko ang labi niya sa balat ko.

“Hmmm… Teka… saglit…” Bahagya kong tinulak ang dibdib niya kaya palayo. “Yung damit ko, magugusot.”

Pero parang di niya ako narinig. Muli niyang nilantakan ang leeg ko, umakyat ang labi niya sa pisngi ko hanggang sa tuluyan na niyang sakupin ang bibig ko.

Ngayon ko naramdaman ang gutom. Ang pagkagutom sa halik at yakap ni Conrad. Nitong nakaraang linggo, naging busy ako sa pag-aasikaso ng mga requirements kaya naman wala na akong oras para kay Conrad. Tanging sa text at tawag na lang kami nagkakausap. Kaya naman alam kong sabik din siya sa intimacy ngayon.

Lumaban ako sa halik ni Conrad at ninamnam ako ang sarap na hatid ng bawat paghagod ng dila niya sa loob ng bibig ko. Umalingawngaw sa loob ng malaking opisina ang tunog ng pagsasalpukam ng mga labi namin at ang pagsasalo ng laway namin na mas nagpapainit ng katawan ko ngayon.

“Hmmmph.. Nnggmmm..”

Napapaungol na lang ako habang nararamdaman ko ang paggapang ng malikot na kamay ni Conrad sa dibdib ko. Pinisil-pisil niya ito na para bang nagmamasa. Nararamdaman ko rin ang matigas niyang alaga na dumidikit sa aking hita. Sinadya kong galawin ang hita ko para ba mahimas ang burat niya na siya namang nagpaungol dito.

“Hhhhmmmm… Hon, di na ko makapaghintay…” ang may kalandian niyang bulong sa tenga ko.

“W-Wait lang… ngayon ba? P-Pero… magugusot yung damit ko…”

“Relax. May binili na akong mga extra para sayo. Nasa cabinet ko. Gaya rin ng suot mo ngayon,” sabi niya habang kinagat-kagat ang tenga ko at patuloy ang pagpiga sa dalawang utong ko mula sa labas ng polo.

“Pero…”

“Shhh… walang pero-pero…”

Wala na akong nasabi pa. Bigla na lang niya akong binuhat at inupo sa ibabaw ng mesa. Hinawi niya ang ilang folders na naroon. Nagbagsakan ito sa sahig, pero parang wala siyang pakialam.

“Teka lang… Sabi ni Martin iinterview-hin mo lang ako?”

“Oo nga, iinterview-hin kita. Pero itong junjun ko ang mag-interview sayo.”
.
.
.

Mabango ang halimuyak ng katawan niya sa ilong ko habang hinahalikan niya ako. Hindi na ako nakapagsalita pa nang dumapo ang mga kamay ni Conrad sa botones ng polo ko. Isa-isa niya itong tinanggal, habang sabay-sabay ang paggapang ng halik niya sa dibdib kong unti-unti na niyang hinuhubaran.

“Hmm… namiss ko to. Ang bango-bango mo talaga…” bulong niya habang sinisinghot ang leeg ko pababa.

Napakapit ako sa balikat niya at napaliyad nang maramdaman kong dinilaan niya ang utong ko. Basang-basa. Mainit. Parang nakakakuryente.

“Ahhh… Con…rad…” naibulalas ko habang marahang sinipsip ng bibig niya ang sensitibong parte ng dibdib ko.

Tila gutom na gutom siya. Habang ang isang kamay niya ay abala sa paglalaro sa kabilang utong ko, ang isa naman ay dahan-dahang bumaba. Para bang sinusukat niya ang bawat bahagi ng katawan ko na ngayon lang niya ulit nadama. Nang makarating ang palad niya sa puson ko, napasinghap ako. Para bang nakuryente ang buong kalamnan ko.

Kinapa niya ang sinturon ko at walang seremonyas na tinanggal ito. Kasunod ang butones tapos ang zipper. At nang maramdaman niyang hindi ako tumututol, dahan-dahan niyang ibinaba ang pantalon ko, kasama ang brief.

“Tangina, Hon… ang tigas mo na agad,” bulong niya, at dama ko ang pagngisi niya sa pagitan ng hininga niya habang nakatitig sa galit na galit kong alaga.

Lumuhod siya sa harapan ko habang ako’y nakaupo sa mesa. At doon niya ako sinimulang sambahin. Dahan-dahan ang pagdila, paikot-ikot, bago niya tuluyang isinubo ang kabuuan ng ari ko.

“Ahhh… s-shit… Con—rad… fuck…” napapatingala akong napakapit sa gilid ng mesa habang sunod-sunod ang pagtaas-baba ng bibig niya sa burat ko. Basang-basa ang paligid, sinabayan pa ng tunog ng laway at ungol naming dalawa.

Naramdaman kong hawak niya ang baywang ko at sinasadyang pigilan ang bawat kilos ko habang sinasagad niya ang bawat ulos ng bibig niya pababa. Halos hindi ko na alam kung saan ako kakapit. Sa buhok ba niya o sa mesa, dahil sobrang sarap.

“Hon, ang sarap…ahhhh… nnngggg” ungol ko habang nanginginig na ang tuhod ko.

Tumayo siya at hinalikan ulit ako. Mas mapusok ngayon at lasang-lasa ko pa ang sarili ko sa labi niya. Tapos, agad niyang binaba ang zipper niya at pinalaya ang naghuhumindig niyang pagkalalaki.

“Sige na, hon… gusto na kitang pasukin…” anas niya habang iniaangat ang balakang ko.

Hinawakan ko ang batok niya at hinila siya palapit. “Gawin mo. Pasukin mo ko… boss.”

Pinasubo niya sa akin ang dalawang daliri niya. Nilawayan ko ito at sinigurong basa-basa ito. Nakatitig ako sa mata ni Conrad habang nagtataas-baba ang ulo ko sa daliri niya na parang chinuchupa ito.

“Yeahh… Ganyan nga hon, putangina ka, nakakalibog ka talaga…”

Kasabay nito ang pagsalsal niya sa ga-braso niyang ari gamit ang isa niyang kamay. Tinulungan ko na din siyang salsalin ito habang patuloy ang pagdila ko sa daliri niya.

“Hmm… sige pa, basain mo pa. Paluwagin ko muna yang puke mo dahil alam kong matagal yang di napasok.”

Kahinaan ko talaga ang pagdidirty talk ni Conrad. Para bang sa tuwing maririnig ko ito, lalabasan na kaagad ako kahit di pa man niya ako nahahawakan.

Maya-maya, tinanggal na niya ang daliri niya sa bibig ko. Pagkatapos ay tinutok niya ang isa sa bukana ng butas ko. Ramdam ko ang daliri niyang basa habang dahan-dahang pumasok sa loob ko.

Labas-pasok. Labas-pasok. Sa pagfifinger pa lang ni Conrad ay parang mangingisay na ako.

Nanginginig na ang binti ko habang pinaluluwag niya ako para sa pagpasok niya. Ang isang daliri ang naging dalawa at parang gunting niyang binabanat ang lagusan ko.

“Handa ka na?” tanong niya habang nakatitig sa mga mata ko.

Tumango ako.

At unti-unti niyang ipinasok ang sarili niya. Mabagal sa una na parang tinitimpla ang reaksyon ko. Ramdam ko ang bawat pulgada niya. Ramdam ko ang bawat pagpintig ng ugat sa burat niya.

“Ahhh.. shit, hon… Conrad…”

“Pu..putangina ka baby, ang sikip mo talaga!”

Pakiramdam ko’y mag-iwan ng bakas ang kamay ni Conrad na mahigpit na nakakapit sa bewang ko. Sana nga. Gustong kong ipa-tattoo ito sa balat ko, tanda na si Conrad lang ang pwedeng kumantot sa akin.

Nang nakapasok siya, nagsimula na siyang gumalaw. Sa una’y mabagal at madiin, pero lumalalim. Tapos, bumilis. Pabilis nang pabilis. Halos mabuwal na ang mesa sa bawat ulos niya.

“Hon! Hon! Sige pa! Idiin mo pa! ahhhh! Shit!” sigaw na ako ng sigaw sa bawat pagbarurot na ginagawa ni Conrad. Parang may naaabot siya sa loob ko na hindi ko akalaing naroon.

“Tangina ka! Kakantutin kita habang buhay baby! Ahhgggg!”

Naghalo ang mga ungol namin sa loob ng opisina. Ang pawis namin at hininga. Tunog ng laman sa laman. Tanging kami lang ang nasa sarili naming mundo.

“Sige pa hon! Nararamdaman ko sa matres yang burat mo! Barurutin mo pa ako! Uugghh-! CONRAD!!”

Hinawakan niya ang panga ko at ilang pulgada na lang ang layo ng mukha namin. Titig na titig siya sa mata habang patuloy niya akong kinakantot. Matalim ang mata niya na parang hayop. Mukhang may balak siyang kainin ako nang buhay.

“Pupunlaan kita, baby. Pasasabugan ko ng tamod yang matres mo. Narinig mo?! Ako lang! Ako lang ang kakantot sayo!”

“Hhmmm… oo ikaw lang hon, sayo lang ako pagpapa…ahhhh!!!”

Nirapido pa lalo ni Conrad ang namamaga ko nang butas. Pasok na pasok ang burat niya at nararamdaman ko na ang pagdikit ng bulbol niya sa balat ko.

Pero sa kalagitnaan ng ritmo ng katawan niya sa katawan ko…

Tok! Tok! Tok!

Napatigil kami pareho. Natigilan si Conrad sa gitna ng pag-ulos, habang ang mga kamay niya ay mahigpit pa ring nakakapit sa panga ko.

Napatingin kami pareho sa pinto.

“Sir Rossi?” tawag ng boses mula sa labas. Babae.

Napatitig kami sa isa’t isa habang nag-hahabol ng hininga. Naka-angkla pa rin siya sa akin at hindi pa siya nakakabunot.

“Tangina…” bulong niya.

At sabay kaming natahimik.

( Maraming salamat sa 100 million followers. At salamat sa pagbibigay ng 100+ votes sa kwentong ito. Vote lang nang vote. Comment lang ng comment!)

1. Chapter 1 - Unang Pagkikita
2. Chapter 2 - Huling Hiling
3. Chapter 3 - Totoo
4. Chapter 4 - Langit
5. Chapter 5 - Sorpresa
6. Chapter 6 - Boss