Captain Crabbed

This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events, and incidents are either the products of author’s imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental.

Do not distribute, publish, transmit, modify, display, or create derivative works from or exploit the contents of this story in any way. Please obtain permission.

PLAGIARISM IS A CRIME.

This is the first installment of Miss Trans Series.

Enjoy reading! ;)

Date Started: October 22, 2020 Date Finished: September 09, 2021

Prologue

Nagising ako sa ingay ng alarm clock na nasa ibabaw ng side table ko. Tiningnan ko kung anong oras na at muntik na ’kong malaglag sa lapag ng makitang alas syete na ng umaga. Shit! Ngayong araw ang opening ng restaurant ko.

Nagmadali akong pumasok sa loob ng banyo na nasa loob din ng kwarto ko. Mabilis lang akong naligo at lumabas na para magbihis. I just wore a navy blue lacey spaghetti strap dress. And I also wore my no make-up make-up look.

Kinuha ko sa Hermés bag ko yung Versace cologne ko at nag spray sa katawan. Baka kasi mamaya sabihin nila maganda lang ako pero mabaho ang amoy ko. Laro!

Medyo masakit pa din ang ulo ko dahil nag club kami kagabi nina Sam at Juliana. Minsan na lang naman kami magkasama-sama kaya pumayag na lang din ako. Kagabi lang din walang flight si Juliana kaya hindi na ’ko tumanggi pa.

It was years ago and finally I achieved what I really want to achive. I finally a woman now, my sex reassignment surgery was in Thailand. And it was three years ago.

I am also a successful business woman now. I had one coffee shop, one bake shop and the latest one is my fine dining restaurant near the Tan’s Corporation. Pagkatapos kong maka graduate ay namuhunan na muna ’ko at sa hanggang lumago ay nakapagpatayo na ’ko ng sariling kong shop and restaurant.

Pagkatapos kong isuot ang earings ko ay kinuha ko yung stilettos heels ko at sinuot. Kinuha ko din ang Hermés bag ko and my latest iPhone.

Nagtext naman na yung assisstant ko na okay naman na ang lahat. Ang kailangan ko lang daw ay magpa-fresh ng bongga dahil marami ang mga kilalang tao ang magpupunta sa opening.

Bumaba ako ng sala ng bahay. Nakabili na din ako ng sarili kong bahay. It was a spectacular two-storey house with swimming pool. And I also have my own Mercedes Benz.

“Ang aga mo naman yata?” tanong ni Ate pagkababa ko sa sala. Kumakain sila ng napakagandang pamangkin ko.

“Baka kasi magkaroon ng aberya mamaya bago magsimula ang opening. Nakakahiya marami pa naman ang kilalang tao ang magpupunta.” sagot ko ng makalapit ako sa lamesa.

Since Sunday ay dito natulog silang mag-ina. Si Mama kasi talaga ang kasama ko sa bahay pati na yung mga kasambahay. Mahilig kasing mag-swimming si Eya kaya madalas na nagyayaya siya na dito matulog sa bahay, lalo na kapag weekends.

“Sabagay, sa tingin mo pupunta siya?” tanong bigla ni Ate. Buti na lang pala ay naka-upo na ’ko dahil nangatog bigla ang mga tuhod ko. Jusko!

“Hindi ko naman siya ni-invite kaya baka hindi naman siya magpunta.” sagot ko na lang.

“Eh ’yung Kuya niya kaya ang Architect ng bago mong business!” ani niya na nakataas pa yung isa niyang kilay.

“Kuya niya, hindi siya! Kaya baka hindi naman siya magpunta.” depensa ko. Hindi naman na siya nagsalita pa kaya kumain na lang ako.

“Tita, can you buy me a new doll?” naka-pout na tanong ni Eya sakin habang inuubos yung gulay na nasa plato niya.

“Why? ’Di ba last Wednesday lang kita binili ng doll house.” takang sabi ko sa kanya. Ramdam ko ang pagkunot ng noo ’ko.

“I don’t like it anymore. It’s old.” maarteng niyang sabi. Ang bata-bata pa lang ang arte na pa’no pa kaya pag tanda pa niya. Hays! Ate, bakit pinalaki mo ’yan ng gan’yan. Charot!

“Okay, fine.” suko kong sabi at napabuga ng hangin.

“Kaya sutil ’yang bata na ’yan eh. Ini-spoiled mo kasi.” sabi ni Ate. Pinaikot niya pa ang mata niya.

“Hayaan mo na. Share your blessings, ’di ba?”

Hindi na ulit siya nagsalita kaya tinapos ko na lang ’yung pagkain ko. Baka mamaya traffic ay ma-late pa ’ko. Nang matapos ay nagpaalam na ’ko sa kanilang dalawa.

“Sabay-sabay na kami nina mama magpupunta ’don.” sabi ni Ate pagkatayo ko sa upuan. Tumango naman ako sa kanya.

“Nasan nga pala si mama?”

“Nasa kwarto pa niya. Hayaan mo na at may edad na, ngayon lang din tinanghali ng gising ’yun dahil alam daw niyang nandito ako, may magluluto daw sayo. Prinsesa lang ang atake, huh!”

Napangiti ako. Si Mama kasi ang nagluluto sakin ng pagkain. Hindi ko kasi pinagkakatiwala sa mga kasambahay ko ’yung pagkain namin. Gusto ko kasi ang luto pa rin ni mama ang kinakain ko kahit na ilang mahal na restaurant na ang nakainan ko.

Ngumiti ako kay Ate bago ko binalingan si Eya na hindi pa rin nauubos yung gulay sa plato.

“Bye. Finish that. If you not finish your food. You cannot have new dolls.” takot ko sa kanya. Malungkot naman siyang tumango. “Good girl.”

“Ingat ka sa pag drive.” paalala ni ate saka ako nagpunta ng garage para kuhanin ang Mercedes Benz ko.

Pagkasakay ko ay inilagay ko yung bag ko sa passenger seat saka ko ini-start ang engine. Pagkalabas ko ng gate ay nag drive ako patungo sa restaurant ko. Habang bumabyahe ay binuksan ko yung radio at sakto ang kanta ay ‘hanggang dito na lang’ ni Jaya.

“Shit! Inaano ka Jaya!” ani ko.

Habang nasa kalagitnaan nang kanta ay pumasok ang masasaya naming memories. I miss him. I really miss him so much.

It was years ago since we’ve last met. I’ve always wanted to be friends with him pa rin naman. Kaso mukhang hindi na kami pagtatagpuin pa ng tadhana.

I heard and read some rumors about him. He was now an in-demand Engineer. I’m so proud of him even though wala ako sa tabi niya ng makuha niya ’yung mga bagay na gusto niya.

Sa sobrang pag-iisip ko ay hindi ko namalayan na nakarating na pala ako sa restaurant ko ng hindi ko namamalayan.

Dumiretso ’ko sa parking lot. Nang maayos ko ng mabuti ang sasakyan ko ay yung mukha ko naman ang inayos ko. Nag suot ako ng sunglasses bago ako bumaba ng kotse.

May pumunta saking guard ng makita ako. Tinaasan ko na lang siya ng kamay bilang senyales na hindi ko naman kailangan ng tulong.

“Good morning ho, ma’am.” bati ni Kuyang Guard na dapat ay sasalubong sakin. Ngumiti ako sa kanya

“Good morning po.”

Naglakad ako papasok ng restaurant at binati ako ng mga employees ko. Binati ko din sila pabalik. Hindi naman ako masungit sa mga empleyado ko. Ang gusto ko lang ay ginagawa nilang mabuti ang mga trabaho nila.

Dumiretso ako sa office ko. Meron kasi akong maliit na office sa loob ng restaurant. Ako ang kakausap sa mga clients na gusto magpa-cater sa mga events such as birthday, kasal, binyag, at kung ano-ano pang events na pwedeng i-cater. Pagkapasok ko sa loob ay nadatnan ko ang assistant kong si Mia.

“Good morning po, madame. Ang aga niyo po yata. Excited lang?” biro nito.

“Medyo. Kaso kinakabahan ako baka kasi magkaroon ng aberya sa opening.” medyo kinakabang sabi ko.

“Naku ma’am. Ilang sandali na lang mag-uumpisa na yung opening. Kakabahan ka pa?”

Minsan napapaisip ako kung sino ba talaga samin ang boss, siya ba o ako? Parang empleyado niya lang ako kung kausapin niya eh.

“Anong oras na ba?” tanong ko.

“Eight:thirty na po, madame.” sagot niya pagkatapos tingnan sa cellphone ang oras.

“Thirty minutes na lang pala mag-uumpisa na ’yung opening.” wala sa sarili kong sabi. Napatango-tango naman ang assisstant ko.

“Yes, madame. Iwan na muna po kita diyan. Iche-check ko lang po ’yung mga pagkain.” paalam niya. Tumango na lang ako sa kanya.

Some of my high school and college friends congratulate me already. Nag pasalamat na lang din ako sa kanila. Nag ayos ako ng mukha bago ko napagpasyahan na magpunta sa loob ng restaurant. Ilang minuto na lang ay mag uumpisa na ang ribbon cutting.

“Madame!” tawag sakin ni Mia. Napatingin ako sa gawi niya habang magkasalubong ang mga kilay.

“Bakit?”

“Tara na po doon. Mag uumpisa na po ’yung ribbon cutting. Anything was set na madame.”

Tumango ako sa kanya at naglakad sa entrance ng restaurant. Naka set na doon ang ribbon. May nag abot sakin ng gunting para sa pang putol ng ribbon.

“One, two, three… cut!” sigaw ni Mia. Pagkagupit ko ng ribbon ay naghiyawan at nagpalakpakan ang lahat.

Binati nila ako. Nginitian ko na lang silang lahat dahil sa pagbati nila sakin. Nagpicture taking kami bago napagpasyahan na pumasok sa loob.

Dahil nga opening palang ay libre ang lahat ng pagkain. Parang pa-give away ko na din sa kanila. May nakikita na ’kong mga bisita na may pangalan sa industriya.

Marami-rami na din ang mga tao kaya naging busy na ang mga employees ko. Ako naman ay nakipag socialite sa mga bisita. Plastikan kami, bakit?! Eme.

“Congrats, hija” bati sakin ni Doktora Evangelista. She’s my endocrinologist since I was teen. Ngumiti ako at nagpasalamat.

“Thank you po, Doc.” ani ko. Kinamusta ko siya saglit bago ako tumingin sa iba.

Nang magawi naman ako sa bandang kanan ay nakita ko naman ang tanyag na abogado. Binati niya ko kaya nagpasalamat ako. Madami pa ’kong kinausap na ibang mga kilalang tao bago ako nagpahinga saglit sa loob ng office ko. Binulungan ko naman si Mia na siya na muna ang bahala sa mga bisita.

Nang tanghali na ay lumabas ulit ako para humarap sa mga tao. Halos madami na talaga ang tao kaya ang mga employees ko ay abalang abala. Natanaw ko naman sa bandang kanang sulok si Juliana kasama si Tom at ’yung baby nila na inaanak ko. Pagkalapit ko ay bumeso pa ako sa kanilang dalawang mag-asawa bago kami nag usap.

“Buti nakapunta kayo?” sambit ko.

“Gaga. Sobrang yaman mo na kaya ia-advance ko na ’yung pamasko sana ng inaanak mo.” sagot ni Juliana. Until now ganito pa rin kami mag-usap akala mo teenager pa rin.

“Siraulo ka talaga.” napailing na lang ako habang natatawa. Laro siya!

“Joke lang! Syempre malakas ka samin kaya pupunta talaga ko.”

“Mata-touch na ba ’ko?!” biro ko kaya sabay kaming natawa.

“Huy wag. Di biro lang. Bukas pa naman ang flight ko tas siya sa susunod na linggo pa naman ang akyat sa barko” paliwanag niya. Napatango-tango ako. “’Nak, mag bless ka sa Ninang mong parang hindi nai-stress sa buhay at laging fresh.”

Nag bless naman sakin yung bata saka ako napailing. Si Juliana pati sa anak kung ano-ano ang sinasabi. Since siya lang naman ang pinakaclose ko ay sa table na nila muna ’ko tumambay.

“Si Sam daw baka mamayang hapon na daw magpunta.” ani niya sa kalagitnaan ng pagkain nila.

Ako naman ay tinapay lang ang kinakain dahil kina Mama na ako sasabay mag-lunch. Nag-text kasi si Ate sakin na padating na sila pa maya-maya.

“Bakit daw?”

“May pinuntahan pa daw siyang ka-meeting. Ewan ko lang kung ka-meeting talaga baka naglalandi lang si bakla.” sagot niya at tumawa pa ng hindi naman kalakasan.

“Napakabully mo ’no?” natatawa kong sabi.

“Gaga. Daig ka pa ngayon ni bakla may jowa. Ikaw kipayan na kaso mabubulok yata ’yan habang buhay.”

“Bwisit!”

Nagkwentuhan pa kami ng kung ano-ano hanggang sa matanaw kong dumating na sila mama kaya tinawag ko si Mia para ipahanda yung kakainin namin. Sinabihan ko din ’yung mga waiter na dalhan pa ng pagkain sina Juliana. Tumanggi naman ang lukaret at hindi na daw nila maubos ’yung pagkain sa mesa.

“Maiwan ko na muna kayo diyan.” sabi ko saka ako tumayo ng nakapasok na sina mama sa loob ng restaurant.

Walang pinagbago si Juliana simula noon ay madaldal na talaga siya opposite naman ng asawa niyang si Tom na tahimik lang. Tingnan mo naman hindi sumasabat sa usapan namin kanina ni Juliana. Sinalubong ko na sina mama sa entrance. Tumakbo naman sakin agad si Eya.

“Tita…” sabi niya ng makalapit sakin. Yumakap pa siya sa binti ko. Nang makalapit din sila Ate ay bumeso siya sa ’kin pati si Kuya Raver at Mama.

Pumasok na kami sa loob at dumiretso sa naka reserved saming lamesa na meron na ding pagkain. Kumain na kaming lahat at sa kalagitnaan ng pagkain namin ay nagsalita si mama.

“Congrats, ’nak! Unti-unti nang natutupad ang pangarap mo. Kelan mo ba balak mag-anak at mag-asawa?” ani niya na nagpa-ubo sa akin. Hindi agad ako nakasagot sa tanong ni mama.

“Oo nga po tita! Kelan ka po ba magbe-baby?” inosenteng tanong ni Eya habang nginunguya ’yung pagkain.

“’Di ba sabi ko sa’yo ’wag kang sumasabat sa usapan ng mga matatanda?” saway ni ate kay Eya. Napayuko naman si Eya dahil napagalitan siya.

Si Kuya Raver ay pinagbabalat ng prutas si Eya. Buti na lang ay hindi na ulit nagtanong pa si mama. Hindi ko din kasi alam kung ano bang isasagot ko sa tanong na ’yun. Marami namang nanliligaw at nagtangkang manligaw sakin kaso lagi kong nakukumpara sa lalaking minahal ko noon.

Hindi na ’ko pinuntahan ni Juliana para magpaalam dahil nangungulit na yung baby niya. Sinenyasan ko naman siya na okay lang. Nag-text din siya sa’kin na babalik na lang siya mamaya para makipag-inuman.

Hapon na ng mapagpasyahan nina mama na umuwi na. Hinatid ko naman sila hanggang sa parking lot. Ang dala pala nilang sasakyan ay ’yung sasakyan ni Kuya Raver.

“Ingat kayo.” sabi ko.

“Ingat ka din wag kang masyadong magpakapagod.” sabi ni Ate na nginitian at tinanguan ko.

“’Wag mo pong kalimutan inumin ang mga gamot po ninyo.” paalala ko kay mama ng mabaling ang paningin ko sa kanya.

“Oo ’nak wag mo na ’kong alalahanin may kasama naman ako sa bahay.”

Hinalikan ko siya pati sina Eya at Ate. Nagtanguan naman kami ni Kuya Raver saka niya pinaandar ’yung sasakyan. Nang mawala sa paningin ko yung sasakyan ni Kuya Raver ay bumalik ako sa loob. Kaso bago pa ’ko makabalik sa loob ay may nakita ’kong familiar na mukha.

“Architect Tan, buti po nakapunta kayo ngayon.” sabi ko saka nagmano sa kanya. Nag ngitian kami pagkatapos.

“Syempre naman, hija” sagot niya.

“Salamat po. Si Architect po ba?” tanong ko na ang tinutukoy ay ’yung anak niyang panganay na siyang Architect mismo ng restaurant kong ’to.

“Maybe he’s here later. May dinaan pa e.” napatango-tango naman ako sa sinabi niya. Nagpasalamat ulit ako dahil sa pagpunta niya at hindi din nagtagal ay nagpaalam na siyang aalis.

“I’ll get going, hija.”

Tumango ako saka siya umalis. Pumasok na ’ko sa loob ng office ko dahil gusto kong magpahinga. Hindi naman ako ang nag aasikaso sa mga customer pero feeling ko ay napagod ako. Halos thirty minutes na din akong napahinga kaya napagpasyahan ko ng magpalit ng damit. Magpapalit na sana ako ng damit ng pumasok si Mia sa loob ng office ko.

“Bakit?” tanong ko.

“Madame, may naghahanap po sa inyo. Sam daw po ang pangalan.” sagot niya

“Ah sige. Pakisabi na lang magpapalit lang muna ako sandali ng damit.” tumango naman siya at saka ko narinig ang pagsara niya ng pinto.

Pagkasara ng pinto ay agad akong nagpalit ng damit. Nagsuot na lang ako ng white tube dress saka ako naglagay ng belt sa bewang. Nag-retouch din ako ng make-up saka nag-spray ng pabango.

Nang masyahan na ’ko sa itsura ko ay lumabas na ’ko ng office para puntahan si Sam. Madilim na din sa labas at anong oras na. Pagkakita ko kay Sam ay agad ko siyang nilapitan. Nagbeso naman agad kami ng makalapit ako.

“Ang sexy mo naman masyado.” biro niya matapos kaming magbeso. Napa-irap ako at saka natawa.

“Syempre ikaw yung bisita ko e. Nakaka-intimidate kasi ’yang ganda mo.” pang-eeme ko sa kanya na kinatawa niya.

“Hoy! Ako lang ’to.” maarte niyang sabi kaya ni-make face ko si akla. Naniwala din talaga na maganda siya. Eme.

Meron naman na silang pagkain kaya nag utos na lang ako na maglagay ng beer at wine para sa amin. Dahil alam kong timawa na siya ngayon sa alak. Kasama din niya yung afam niyang boylet. Jowain ang ate ko!

“Kamusta ka naman?” napatingin ako kay Sam sa biglaang tanong niya. Kunot ang noo.

“Makatanong ka akala mo hindi tayo magkasama kagabi.” sagot ko at napa-irap.

“I mean… ’yung love life mo?”

“Ganon pa din. Single.” dinaan ko sa tawa ang sagot ko dahil nakatitig na si akla sakin ngayon. Binuksan na niya yung tatlong boteng beer para samin.

“Alam mo dapat hindi kana nagpakipay kung bubulukin mo lang diyan. Lumandi ka tanga! Dati ikaw ang ligawin tas ngayon wala ka man lang jowa.” mahabang sabi niya. Napabuntong hininga ako.

“Meron naman akong manliligaw. Hindi lang talaga iyon ang focus ko ngayon.” sabi ko sabay tungga sa bote. Tangina! Nawala yata ang poise ko. Laro naman kasi si akla.

“Hindi iyon ang focus o may hinihintay kang bumalik?” nakataas kilay niyang tanong na nagpatigil sakin sa pagtungga ng beer… maybe he’s right, baka nga may hinihintay lang akong bumalik. “My gosh, Gabbi! It was years ago. Move on.” sabi niya pa ng hindi ako sumagot sa tanong niya kanina.

“It’s still him, Sam.”

Pinigilan kong tumulo yung luha ko dahil dapat masaya kami ngayon. Opening kaya ng restaurant ko kaya dapat masaya lang kami. Si bakla naman kasi ang aga mang hotseat. Aga ko rin aangshahin.

“Hay nako, girl. Uminom na nga lang tayo.”

Kaya iyon ang ginawa namin, hindi naman kami nagpakasagad ni Sam. Yung jowa niya ay tahimik lang, hindi siguro naiintindihan yung pinag-uusapan namin ni Sam. Dumating din sina Juliana at Tom kaya nag inuman kaming lima dito. Kaming tatlo ay siyang nag uusap-usap tas yung dalawa namang guy ang nag uusap din.

Dinner na pero madami pa din ang tao sa loob ng restaurant. Naiihi ako kaya nagpaalam ako sa kanila na iihi lang muna ’ko.

“Excuse me. Mag-restroom lang.” paalam ko na tinanguan naman nila at bumalik agad sa pagchichikahan. Medyo tipsy ako pero kaya pa naman. Laban lang.

“Madam nandyan si Architect Tan. May kasamang gwapong lalaki.” patiling bungad na sabi sa akin ni Mia ng lumabas ako ng restroom.

Parang biglang nawala ’yung pagkahilo ko ng marinig na may kasamang lalaki si Architect Tan. Well, maybe his friend. Tama baka friend niya lang. Pero bago pa ’ko makapagtanong kay Mia kung anong pangalan ng kasama ni Architect Tan ay may nagsalita na.

“Congrats, Miss Salazar.” someone said. Agad akong napabaling sa likuran ko at sumalubong sa akin ang mukha ni Architect Tan na nakangiti.

“Thank you, Architect.” wala sa sarili kong pagpapasalamat. Ramdam ko din ang pilit na ngiti sa labi ko.

Nakita ko sa likod niya na nandoon ’yung kapatid niya. Ang lalaking minahal ko noon… maybe until now. Nagulat ako ng makitang may kasama din siyang babae. Si Engineer Evangelista, binati niya din ako kaya pinasalamatan ko rin siya.

“By the way, Gab. Sinama ko na silang dalawa since isa si Engr. Tan sa mga nagsukat ng restaurant mo.” paliwanag ni Architect Tan.

“It’s okay. No problem.” ngiti ko sa kanya. Nag congrats ulit sila sa akin kaya inaya ko na sila sa buffet para makakain sila. Napabaling naman ang tingin ko ng biglang magsalita si Liam.

“Let’s go.” aya sa kanila ni Liam or should I call him Engineer Tan. Napatingin ako sa nakapalupot niyang braso sa bewang ni Engr. Evangelista. ’Yung pagkapit niya akala mo may ibang kukuha dito.

Napaiwas ako ng tingin. Parang nanikip bigla ang puso ko. Dati-rati ako ang hawak niya sa mga bisig niya na akala mo hindi na niya kayang bitawan pa. Pero nagawa niya. Ginawa niya.

Hindi man lang niya ’ko nagawang tingan o batiin man lang. It has been years since we’ve last met tapos wala man lang siyang sasabihin. Ni ha ni ho wala akong narinig sa kanya.

I guess we’re just stranger to each other now. Isa kami sa mga taong pinagtapo pero hindi nakatadhana para sa isa’t-isa.

But at end of the day, I know that my heart still wants him… still him.

Chapter 01

“Handa kana ba?” bungad na tanong saken ni Ate Girly. Nakatapat ako ngayon sa vanity mirror ko habang nagpapahid ng liptint sa labi. Binaba ko ang hawak kong liptint pagkatapos kong malagyan ang heart shaped lips ko.

“Patapos na ko ’te, magba-blush on na lang ako ng very light.” sagot ko naman sa kanya.

“Oh sige. Hintayin na lang kita sa ’baba.” tumango na lang ako sa kanya bilang pagsagot.

Humarap na ulit ako sa vanity mirror ko at pinagpatuloy ang pag aayos sa mukha. Pagkatapos kong mag ayos ay bumaba na ako sa dining table namin para sa breakfast.

“Oh, bilisan ninyo dyan kumain ng makapasok na kayo agad.” sabi ni Manang Betty sa amin.

“Opo, Manang.” sagot namin ni Ate. Si Manang Betty ang siyang kasa-kasama namin ni Ate. Para na namin siyang Lola kung ituring.

Simula ng iniwan kami ni Daddy para sumama sa unang niyang asawa ay nagpunta na ng ibang bansa si Mama para may pang tustos sa amin.

Si Mama ay pangalawang asawa ni Daddy kaya ng iniwan niya si Mama ay sobrang nasaktan ito at gustong magpakalayo layo. Simula din ’non ay si Manang Betty na ang tumayo samin bilang mga magulang namin.

“Alis na po kami, Manang.” paalam ni Ate.

“Mag-iingat ka sa pagdadrive, Girlie. Dahan dahan lang.” paalala naman ni Manang. Marahan na tumango si Ate.

Naglakad na kami papunta sa garahe ng bahay namin. Nang makasakay ay nag-seat belt agad kami. Ini-start na muna niya ’yung engine bago kamo umalis. Si Ate ang nagda-drive samin papunta sa school dahil wala naman kaming driver na maghahatid samin. Hindi kami shala-shala mga manay.

Nasa legal age naman na ang Ate ko kaya pwede na siyang mag-drive. Actually last month lang siya nagkaroon ng sasakyan na niregalo sa kanya ni Daddy noong 18th birthday niya. Si Daddy, iyon ang shala-shala.

“Paano sasabay kaba saken mamaya pauwi?” tanong niya ng maiparada na niya ang sasakyan sa parking lot ng school namin.

“Hindi ko alam baka mag-aya na gumala mamaya si Sam e.” sagot ko sa kanya bago ko binuksan ang pinto ng kotse niya at saka ako bumaba.

“Okay.” sambit niya.

Tinaas ko na lang ang kamay ko bilang pagsagot sa kanya. Hindi ko alam kung bakit wala ako sa mood ngayong umaga. Maybe because of the pills that I am taking recently. Sabi naman ng endocrinologist ko ay natural lang daw ang magkaroon ng mood swings pag nagte-take ka ng hormonal pills.

Dito naman sa school namin ay pwede ang mga cross dresser na kagaya ko. Isa akong Transgender Woman, so gusto ko mag suot ako ng uniform ng pambabae. Because I’m a woman. Period.

Madami ang advocate at activist ng LGBTQIA+ dito sa school namin kaya pumayag na rin ang school namin sa ganito. Isa pa wala naman ngang masama sa mag-suot ka ng damit na gusto mo hindi ba?

At lastly wala din hair cut para sa mga Trans Teen na kagaya ko. Hindi lang din naman kasi ako ang cross dresser ng school madami pa at sobrang ganda talaga nung iba yung tipong hindi mo na mapagkakalan na Trans dahil sa ganda.

Since we allowed to wear what we want to wear. I’m wearing a navy blue skirt, a white blouse beneath and a navy blue long sleeve blazer. Lastly, my black high socks with black shoes.

Mahaba na din ang buhok ko na hanggang balikat ko na. Pantay naman ang gupit nito. Naglakad na ako papunta sa building namin. Medyo kilala ako sa school dahil lagi akong nasa top ng section namin.

“Gab!!!” tawag saken kaya napalingon ako sa likudan ko at nakita ko ang isa sa mga bestfriend kong si Sam.

“Oh, baket?” tanong ko sa kanya ng makalapit siya saken.

“Alam mo naninibago pa rin ako pag nakikita kitang vavaihan na. Although mukha ka na namang babae noon pa pero ngayon lalo na.” pambobola ni akla.

Si Sam ay isa ding part ng LGBTQIA+ dahil isa siyang gay. Hindi siya katulad ko dahil ako ay isang transgender woman, I am transitioning from one person to another.

Sa madaling salita, ako ay nagsusuot ng pambabae dahil iyon ang pakiramdam kong tama. Habang siya naman ay panlalaki parin ang sinusuot. Pero pareho lang kaming lalaki ang gusto. Gets?!

“Tara na nga, akla. Kung ano-ano pa sinasabi mo, e.” aya ko sa kanya.

Naglakad naman na kami papunta ng room at doon inabutan namin yung isa pa naming kaibigan na si Juliana. Si Juliana ay biological woman kaya wala tayong dapat ipaliwanag pero parang bakla kung magsalita at kumilos. Naupo na kami sa tabi ni Juliana at nasa gitna nila akong dalawa ni Sam.

“Hoy mga sis alam nyo na ba ang balita?” maarteng tanong samin ni Juliana. Umiikot pa ang mata ng gaga.

“Hindi pa ikaw lang naman kasi ang chismosa sa grupo natin. E, ano ba ’yon?” si Sam. Inirapan naman siya ni Juliana.

“Tingnan mo chismosa ka ding bakulaw ka.”

“Stop! Tumigil na kayo bago pa kayo ulit magkapikunan.” sumabat na ko sa kanilang dalawa bago pa ulit sila mag-away. Pikon pa naman mga ’yan. “E, ano ba nga kasi ang chika, sis?”

“Ang Ate mong Elise ay nahuling nakikipag french kiss sa isang party ng barkada ko. Ni-IG story pa nga ang Ate niyo ’no. Kaloka!”

“Ay, true ba?” maarteng tanong ni Sam. Napatakip pa siya ng bibig. Tumango-tango si Juliana at may pa-check pa sa ere ang luka.

“Grab—” bago pa ko makasagot ay may sumingit na sa sasabihin ko.

“Ay, talaga naman ngang may pakpak ang balita. Nakaabot na pala sa inyo ang issue ko? Go, pag-piyestahan niyo lang ang video ko hanggang sa manawa kayo mga hampaslupa…” bulyaw samin ni Elise.

“Teka lang, huh! Hindi namin pinagpepyestahan ang video mo. Dahil hindi naman kami nanunuod ng video sa cellphone.” sagot ko sa kanya at inikot ang mata.

“Pero pinag uusapan nyo naman ako.”

“Oo, tama ka diyan pero wala naman kaming masamang sinabi patungkol sayo. Isa pa ikaw ’tong gumagawa ng paraan para pag usapan ka.”

“Epal ka talaga kahit kelan! Umaga palang napaka-epal mo na. Ano bang gusto mo ha?!” sigaw ni Elise saken saka ako tinulak sa balikat kaya napaatras ako sa likod ng upuan. Masakit tangina.

Nanlaki ang mata ko sa gulat at nandilim sa ginawa niya. Akmang hahablutin ko na ang buhok niya ng may magsalita.

“Good morning, class” bati ni Mrs. Galvez kaya napaharap ako bigla sa harapan at nakita kong nakatayo na si Misis Galvez sa likod ng teachers table.

“Good morning, Mrs. Galvez” bati naming lahat. Sumenyas siyang ma-upo na. Na-upo kaming lahat at nakinig sa dini-discuss ni Misis Galvez baka daw kasi magbigay siya ng quiz. Mamaya wala akong maisagot nakakahiya.

Habang nag di-discuss si Misis Galvez ay napatingin ako kay Elise. Irapan daw ba ’ko? Kung wala lang talaga sigurong teacher ay magrarambol kaming dalawa.

Inirapan ko din siya ng magkatinginan ulit kaming dalawa. Ano akala niya siya lang ang maldita dito hindi ako papayag na malditahan lang niya ’ko. Nang mapatingin ako sa gawi ng mga classmate kong lalaki ay nginitian ako ni Drake.

Si Drake ay crush na crush ni Elise. E, tropa ko si Drake kaya siguro inis na inis siya sakin dahil close kami ng crush niya tapos sila ay hindi.

Bakit hindi niya gamiting ang flirting skill niya kay Drake? Maganda naman siya. At least kahit papaano ay may pag asa siyang patulan siya.

“Okay, get one fourth sheet of paper” biglang sabi ni Misis Galvez na nagpakaba sa akin.

Tangina! Hindi ako masyadong nakinig. Baka wala akong maisagot nito. Panigurado na mapapagalitan ako ni Misis Galvez dahil kaka-discuss lang niya tas mababa ang makukuha kong score.

“Okay number one.”

Buti na lang ay nakapagsulat na ’ko ng pangalan ko sa papel. Napatingin naman ako sa banda ni Sam ng kalabitin niya ’ko.

“Bakla, pakopya huh.” bulong ni Sam.

“Tangina ka! Hindi nga ’ko nakinig.” sagot ko at napabuntong hininga. Umirap naman si akla. Ang ugali. Jusko!

“Please cover your paper.” sabi ni Misis Galvez. Sagot lang ako nang sagot sa papel ko kahit na hindi ko alam kung tama. Buti na lang ay may naisasagot ako kahit papaano.

“Last, number ten.”

Feeling ko ay may naisagot naman ako, baka nasa kalahati din naman ang tama ko. Nagbilang si Misis Galvez kaya nagmamadali kaming pinasa ’yung one fourth sa harapan.

“Jusko! Baka zero ang maging score ko.” sabi ni Juliana ng hawak na ni Misis Galvez ang mga papel namin.

“Punyeta! Wala nga yata akong tama.” ani ni Sam na natatawa. Napabuntong hininga na lang ako. Hindi na nagpaalam pa si Misis Galvez at lumabas na agad ng room namin.

Mabilis lang din lumipas ang oras at isang subject na lang ay lunch na namin. Hindi naman na kami nagtalakan ulit ni Elise dahil hindi naman na siya nagsalita kaya hindi na lang din ako nagsalita.

Si Elise ay isa ding Trans. Last year pa siya nag-cross dress kaya mas mahaba ang buhok niya sakin. Simula grade seven ay magkakaklase na kami kaya kilala na kami ng mga kaklase namin na laging nagtatalakang dalawa.

Siya ang laging rank one sa klase namin, bukod pa ’don ay maganda talaga si Elise. Ewan ko ba. Hindi talaga siguro ibibigay sayo ni Lord ang lahat dahil napakasama ng ugali ng Elise na ’yan. Anak mayaman si bakla kaya kung umasta ay akala mo kung sino. Spoiled brat lang ang atake ng ate ko.

Dahil nga sa kabisado na kaming dalawa na lagi kaming nagtatalakan ay hindi na bago sa kanila ang nasaksihan nila kanina. Hindi ko din alam kung bakit parang hindi siya nananawa.

Lumabas na yung huli naming teacher sa umaga kaya senyales na lunch break na. Nag ayos pa kami ng mukha bago bumaba ng classroom.

“Sa cafeteria ba tayo kakain?” tanong ni Sam.

“Kayo?” si Juliana.

“Bahala kayo.” ani ko.

Sa huli ay sa cafeteria din kami. Naglakad kami pababa sa cafeteria. Nasa third floor kasi ’yung room namin kaya mahirap ang magpanik panaog. Pagkababa namin ay naupo na agad ako sa bakanteng lamesa.

Sina Juliana at Sam na ang pumila. Malaki naman ’yung cafeteria namin kaya hindi nagsisiksikan yung mga estudyante. Hindi mo din maamoy kung mabango o mabaho ba yung ibang estudyante.

Madami pa din naman ang kumakain sa cafeteria namin kahit na madalas yung ibang maarte at ’yung iba namang feeling mayaman ay sa malapit na fast food kumakain.

Nilapag na nila Sam ’yung pagkain namin. Habang inaayos yung pagkain namin nina Juliana ay biglang may naglapag din ng pagkain sa lamesa namin.

“Pwede ba kami makisalo?” tanong ni Drake na kasama si Paul, ’yung classmate din naming crush naman ni Sam. Agad namang sumagot si Sam.

“Oo naman. Sige ma-upo na kayo.” nagpa-cute pa ang malande. Napailing na lang ako sa ganap ni akla.

“Gew, harot ate ko.” ani ni Juliana.

Natawa naman ako. Tumabi pa sakin si Drake. Nahagip naman ng mata ko si Elise na matalim ang matang nakatingin sakin. Humanda ka ngayon, hindi ako sayo nakaganti kanina ng tinulak mo ’ko ha.

Nasa kalagitnaan na sila ng pagkain at ako ay patapos na. Hindi kasi ako madami kung kumain ng rice kasi diet ako. But I make sure naman na healthy ang kinakain ko.

“Drake?” tawag ko sa kanya. Nakikipag-usap siya kay Paul ng tawagin ko. Agad siyang humarap sa akin.

“Bakit?” malambing niyang tanong. Kaya madami ang nagkakagusto sa kanya dahil sa malambing niyang boses o talagang malande lang siya?!

“Tikman mo ’tong cookie ko.” nilandian ko talaga ang boses ko. Lagi kasi akong may dessert na binibili pag kumakain.

Kukunin niya sana sa kamay ko yung cookie pero dahil kita ko si Elise sa peripheral vision ko ay iniwas ko yung cookie.

“Ako na ang magsusubo sayo.” nginitian ko siya ng pagkalande lande. Punyeta naman.

“Diba dapat ay ako ang magsusubo sayo?” nakangisi niyang sabi. Halos masamid ako sa sinabi niya. Tarantado din talaga.

“Ibe nemen yen, e.” malande kong sabi. Kung hindi ko lang talaga inaasar si Elise ay nabatukan ko na yung siraulong ’to.

“Anong iba? Ikaw talaga kung ano-ano ’yang iniisip mo.” ngumisi pa siya ng nakakaloko. Naiinis na ’ko hayop!

“Bilisan mo na.”

Ngumanga naman siya kaya nilapit ko na yung cookie sa bibig niya. Kinagat naman niya yung cookie hanggang sa maging kalahati na lang ’yon.

“Ano? Masarap ba yung cookie ko?” malande ko pa ding sabi.

“Oo, ang sarap ng cookie mo.” nakangisi naman niyang sabi. Masarap din ’tong kaharutan e, pala patol. Napangiti ako.

Tumingin naman ako sa gawi nila Elise. Nakita kong nagpupuyos na sa galit yung mukha niya. Nginisihan ko siya kaya lalo siyang nagalit sakin. Nakakatawa siyang tingnan.

“Pwede ko din bang matikman ’yang cookies mo, Gabbi?” nakangising sabi ni Paul. Inirapan ko siya bago inabot sa kanya ’yung cookies.

“Yung cookie na lang daw ni Sam.” singit ni Juliana. Laro talaga ang gaga. Nahampas tuloy siya ni aklang Sam.

Binigay ko na din kay Paul ’yung ibang cookies ko. Hindi ko siya sinubuan dahil baka tusukin ako ni Sam ng tinidor. Pagkatapos naming kumain ng lunch ay bumalik na ulit kami ng classroom.

Nagbasa-basa na lang ako ng notes ng wala akong magawa. Mahilig kasi sa surprise quiz ’yung teacher namin sa science. Baka mamaya katulad kay Misis Galvez wala akong maisagot.

Hindi na ulit kami nakapagdaldalan pa nila Sam dahil dumating na ’yung teacher namin. Natanaw ko pa si Elise na mukang badtrip na badtrip. Natawa na lang ako. Mabilis ulit nagdaan ang oras at nagpaalam na ang last subject namin.

“Okay, goodbye class. PE tayo bukas sa court.” si Sir Marquez. Teacher namin sa MAPEH.

“Goodbye, Sir.”

Lumabas na agad si Sir. Buti na lang pala ay hindi ako cleaner dahil napakadaming kalat ng classroom, puro mga crumpled papers. Inayos ko na ’yung bag ko. Pagkatapos ko naman ayusin ay saka nag ayos ng mukha.

“Tara na.” pag-aya ni Juliana.

“Sandali lang.” sabi ko at ni-check kong mabuti kung wala akong naiwan. Lumabas na kaming tatlo at naglakad pababa ng hagdan para magpunta ng parking lot ng school.

“Hoy, mga sis samahan niyo naman ako sandali sa mall. Bibili lang ako ng skincare ko.” sabi ni Sam habang naglalakad kami papuntang parking lot.

“Naku. Gusto ko man sumama kaso hindi ako pwede ngayon, e. May family dinner kasi kami kasama yung fiancé ni Ate.” sabi ni Juliana. Bongga naman pala.

“Okay lang gaga. Ikaw ba Gab pwede ka?”

“Oo naman, ako pa ba. Text ko lang sandali si Ate na hindi ako sasabay sa kanya.” sagot ko naman at kinuha ko na ’yung iPhone ko sa bulsa ng skirt ko.

Ako:

hindi ako sasabay sa’yo. pupunta kaming mall ni Sam sandali.

Agad namang siyang nagreply.

Sissy:

okay, meron din kasi kaming group report kaya hindi din ako agad makakauwi. at tsaka ’yang sandali mo matagal ’yan lukaret, si Sam pa ’yung kasama mo. enjoy ;)

Daming sinabi ni akla. Hindi ko na siya nireplayan at humarap na kina Sam.

“Tara na.”

“Let’s go.”

Naglakad naman kaming tatlo papunta ng parking lot. Naunang sinundo si Juliana. Maya-maya lang ng konti ay dumating na ’yung sundo ni Sam. Bago kami sumakay sa kotse nina Sam ay may tumawag saming dalawa.

“Sam! Gab!”

Si Drake pala. Nagkatinginan kami ni Sam dahil bakit naman niya kami tatawagin. May naiwan kaya kami sa classroom? Hindi ko pala nasabi, mag-pinsang buo sila ni Sam kaya close din sila.

“Oh, bakit?” tanong ni Sam sa kanya. Kumindat muna siya saken bago sinagot yung tanong ni Sam. Napa-iling na lang ako sa ginawa niya. Tsk!

“Saan kayo pupunta?” patanong din niyang sagot habang hinahabol ’yung paghinga.

“Sa mall saglit may bibilin lang. Bakit ba kase?!” iritableng sabi ni Sam. Daig pa nireregla ni akla. Natatawa kong napa-iling.

“Pwede ba kong sumama?” tinaas-taas pa ng siraulo ang kilay niya. Tsaka dahan dahang bumaling ang paningin sakin at kumindat ulit.

Napairap ako habang nangingiti. Patulan ko na kaya ’yung lande nito. Ano sa tingin niyo?

Chapter 02

Nandito na kami ngayon sa loob ng mall at papunta na kami ngayon sa Watson dahil nga bibili ng skin care niya si Sam. Taray ni bakla may skin care.

Tinanggal na namin ang suot naming blazer para hindi kami masyadong mainitan. Bale ang naiwan na lang na suot ko ngayon ay ang skirt at white blouse ko. Buti na lang ay short sleeve siya. Sina Sam at Drake naman ay naka short sleeve polo na lang din at ’yung navy blue nilang pants. Pants kasi ang suot ng mga lalaki sa school at skirt naman sa mga girls.

“Anong bang bibilin mo? May bibilin kaba?” tanong saken ni Drake habang nagtitingin-tingin kami ni Sam.

“Baka, hindi ko pa sure e.” kibit-balikat kong sagot na hindi tumitingin sa kanya at tuloy parin ako sa pagtingin ng kung ano ang mabibili ko.

“Sabihin mo saken kung ano ang gusto mong bilin. Ako na ang magbabayad para sayo” sabi niya kaya doon kami napaharap sa kanya ni Sam. “Bakit?”

“Ay, sana all. Baka naman insan.” biro ni Sam. Inismiran naman siya ni Drake at sinabing marami siyang pera kaya ’wag magulo.

“Gusto ko lanh talagang ilibre si—” hindi na niya natuloy kung ano man ang gusto niyang sabihin dahil sumingit na ’ko.

“Salamat na lang Drake may allowance pa naman ako. But don’t worry sige next time libre mo ’ko.” sabi ko sabay ngisi.

Kumuha ako ng pang scrub na ginagamit ko at lotion dahil ang alam ko ay paubos na ’yung lotion ko sa bahay. Sabay na kami nagbayad ni Sam at naka 1k+ lang naman siya sa skin care niya. Napakagastador. Sabagay ako nga dalawang item lang naka four hundred na.

Paglabas namin sa Watson ay nilagay ko na sa back pack ko ang pinamili ko. Ayoko kasi nung may bitbit bitbit sa kamay baka magkamasel pa ako. Eme!

“So, ano Starbucks na muna tayo bago tayo magtingin tingin?” tanong samin ni Sam.

“Hay nako, Sam. Pass na muna ko sa tingin tingin na ’yan alam mo naman ako baka may magustuhan akong damit at bilin ko dis-oras, mapapatay na ’ko ng nanay ko.” sabi ko at napairap.

“Dami mo namang hanash. Sige na mag window shopping na tayo…. pleaseee.” pangungulit pa niya.

“Nako, Sam, ’wag kang makule.t” hinatak ko na siya papunta sa Starbucks dahil iyon lang ang kaya ng budget ko today. Si Drake ay natatawa saming nakasunod.

“Ganito na lang Gabbi, samahan ninyo kong mag shopping at pag may nagustuhan kang damit lilibre kita. Okay?” pangungumbinse pa ng gaga pero dahil libre naman niya ay papayag na ’ko. Aarte pa ba ko?!

“Hoy totoo yan ha?!” paninigurado ko. Tumatango tango naman siya kaya pumayag na din akong mag-shopping after namin sa SB.

Bigla naman sumingit si Drake.

“Hey, teka lang bakit sa kanya pumayag kang magpalibre tapos saken ayaw mo? Puwes ako ang magbabayad ng oorderin mo sa Starbucks. And that’s final.” pagta-tantrums ni Drake atsaka nauna ng maglakad papasok ng Starbucks.

Nagkibit balikat na lang ako. Kung feelingera nga lang ako ay iisipin ko na crush ako ni Drake. Dahil tropa ko naman na siya ay binabalewala ko na lang. Isa pa baka mahilig lang talaga siyang manlibre dahil hindi lang naman ito ang unang beses na nilibre ako ni Drake. Naupo ako sa tabi ni Drake dahil nauna na nga siyang pumasok samin.

“Ako na ang oorder. Ano bang gusto mo?” tanong niya. Sinabi ko ang order ko sa kanya at ganon lang din daw ’yung kay Sam. Tumango naman siya bago tumayo. Pagkaalis ni Drake para umorder ay saka nagsalita si Sam.

“Sis?” ani niya. Napaharap ako sa kanya dahil nagse-cellphone na ’ko. “Kung manliligaw ba si Drake sayo may pag asa siya?”

“Bakit mo naman natanong?” taka kong tanong dahil sa sinabi niya. Ramdam ko ang pagsalubong ng mga kilay ko.

“Wala lang. Kasi ’yung mga kinikilos niya sayo iba e, aya natanong ko lang.”

“Uhm, meron naman. Pero ayoko din magsalita ng tapos kasi baka mamaya mabait lang talaga ’yang pinsan mo.” sabi ko na lang.

“Sabagay. Nga pala kanina, bakit ang landi mo?” tanong niya ulit. Laro naman ang tanong ni akla.

“Kelan?”

“Sa canteen! No’ng nag lunch tayo. Ang landi-landi mo kaya kay Drake.”

“Ah, inaasar ko lang si Elise kanina. Nakita ko kasi siyang nakatingin sa table natin kanina kaya inasar ko. ’Di ba hindi ako nakaganti ng tinulak niya ko.”

“Gaga ka talaga.”

Hinampas pa ’ko ng gaga! Nipis nipis ng braso ko eh, baka maputol ’to. Charot! Pagkabalik ni Drake ay dala na niya yung mga pagkain namin. Kumain lang kaming tatlo at kung ano ano naman ang chika ni baklang Sam.

Ni-video din niya ’yung mga pagkain kasama kami ni Drake kaya nag peace sign ako ng nakanguso pa. I-IG story niya daw ’yon. Pagkatapos naming kumain ay dumiretso na kami sa clothes section ng mall. Nakakainis naman ang gaganda ng damit. Nakakahiya naman kung masyadong mahal ’yung ipapabili ko kay Sam.

“Kumuha ka na ng gusto mo, sis.” sabi ni Sam. Si Drake naman ay nasa likod ko lang, para ko siyang jowang nakasunod lagi sakin.

“Masyadong mahal dito luka!” sabi ko.

“Okay lang. Mukhang bagay sayo yung dress na ’yon” sabi niya at tinuro yung puff sleeve dress. Mukhang maganda at bagay naman nga sakin kaya kinuha ko at tiningnan ’yung presyo.

“Gago ang mahal! Dalawang libo.” sabi ko. Kung pwede ko nga lang galawin yung pera sa account ko ay binili ko na ’to ng walang pag-aanlingan. Nagustuhan ko din kasi talaga.

Pinilit naman ni Sam na bilin pero nakipagkulitan din akong huwag na. Hindi niya ko pinakinggan at dumiretso sa counter para bayadan yung damit na kinuha ko, pati na din yung damit na hawak niya.

“Huwag ka ng mahiya pa kay Sam. Malaki naman ang allowance niya kaya okay lang ’yan” sabi ni Drake na nasa gilid ko.

“Pero kahit na. Hindi naman siya ang nagtatrabaho para kitain ’yon tapos ganon siya kung gumasta.” sabi ko at napabuntong hininga.

“Okay. Huwag mo ’kong awayin.” natawa pa siya sa sinabi niya. Parang timang.

Pagkabayad ni Sam ay lumabas na kami at naglakad papunta ng parking lot. Magkatabi kami ni Sam sa likod ng family car nila. Si Drake naman ay nasa harapan katabi yung driver nila Sam.

Inabot niya sakin ’yung paper bag. Sobrang nagpasalamat ako sa panlilibre niya at may hiya din at the same time. Inismiran lang naman ako ni akla. Kinuha ko ’yung cellphone ko at nag-picture kami ni Sam. Agad ko itong ni-story sa IG ko.

Sinabi niya sa driver na idaan ako sa bahay namin. Nagbiro pa nga si akla na makakalimutin daw kasi Kuyang driver. Luka talaga.

Tahamik na lang kami ni Sam hanggang sa makarating kami sa tapat ng gate namin. Ang bahay kasi namin ay nakatapat sa kalsada. May gate kami at pagpasok mo ay maluwang na semandong bakuran ang lalakaran mo papunta sa harap ng main door namin. Sa kanang bahagi ng bahay ay nandon ang mini garden ni Manang Betty at sa kaliwang bahagi ay nandoon naman ang aming garahe.

“Salamat po, thanks sis.” sabi ko bago bumaba. “Ingat kayo pauwi.”

“Ikaw ba Drake hindi ka pa bababa?” tanong ni Sam sa kanya. Malapit lang din kasi yung bahay nila Drake dito.

“Hindi pa. Sa tapat na din namin niyo ’ko ibaba. Madadaanan din natin ’yon e.” sagot niya. Nagkibit balikat na lang si Sam.

“Ikaw ang bahala. Sige na po Manong tara na po.” ani Sam. Kumaway sakin si akla bilang paaalam at ganon din ang ginawa ko. Habang si Drake naman ay kinindatan na naman ako. Napapailing na lang ako sa mga pinag-gagawa niya.

Naglakad na ’ko papasok ng bahay at nakita kong nandoon na ang Ate dahil nakaparada na ang kotse niya sa garahe. Mukhang maaga natapos ang report nila Ate ngayon, ah. Pagkapasok ko ay hindi nga ako nagkamali dahil nandito na nga ang Ate dahil lumabas siya galing kitchen.

“Oh, nandiyan kana pala.” sabi ni Ate ng makita ’ko. Naupo siya sa sofa at ni-play ang pinapanuod niyang series sa Netflix.

“Yeah, akyat na ’ko.” sambit ko. Napatingin naman siya sa paper bag na dala-dala ko. Kunot ang noo. Eepal ’yan for sure.

“Ano ’yang dala dala mo?”

“Ah, ito? Damit.”

Nakita niya siguro na may dala na naman akong paper bag na may tatak ng designer brand. Napairap siya at buga ng hangin.

“Damit na naman?! Naka magkano ka na naman diyan, aber?”

“Hoy! Huwag ka ngang judgemental. Nilibre ako ni Sam kanina sa mall kaya wala akong ginasta sa credit card ko.”

“Siguraduhin mo lang sis. Alam mo naman si mader pag nagalit yun. Lagot ka!” ani niya atsaka tumawa ng nakakaasar. Inirapan ko na lang siya at hindi ko na siya sinagot pa.

Umakyat na ’ko papunta sa kwarto ko. Naghalf-bath muna ’ko saka ako nagbihis ng spaghetti strap at cotton shorts. Dahil wala naman akong gagawin ay nag-scroll na lang ako sa IG ko. Marami rami din naman ang followers ko sa IG.

Ni-story ko na lang ang libre saken ni Sam saka ko siya ni-mention. Nilagyan ko din ng caption na ‘thank you sponsor.’ ’Yung paper bag lang ang kinuhanan ko. Hindi ko na sinama pa yung laman sa loob. Nagreply naman agad si Sam sa story ko.

sammyalvarez:

you’re welcome bitch ;)

Hindi naman na ’ko nagreply sa kanya at nag-react na lang ako sa message niya. Bumaba naman ako ng marinig ko ang tawag sakin ni Ate sa ibaba. Malamang nakapagluto na si manang at kakain na kami ng hapunan. Pagkababa ko ay naabutan kong nandoon na sa lamesa silang dalawa kaya naupo na rin ako.

Tahimik lang kaming kumain at pagkatapos ay ako na ang naghugas ng pinagkainan namin. Bago ’ko natulog ay nagskincare na muna ko saka nagcellphone sandali. Akmang papatayin ko na ang phone ko ng may nagpop-up na notifications sa screen ng phone ko kaya tinignan ko muna.

iamdrakealvarez replied to your story.

Tiningnan ko naman ang message niya. Agad akong nagtipa ng reply ng mabasa ang message niya.

iamdrakealvarez:

dapat sinabi mo din salamat boss drake.

gabbi_salazar:

kapal mo naman! boss drake

? lol .

Pagkasend ko seen agad tas typing na, aba mabilis magreply. Natawa ko. Aliw din talaga ’tong si Drake.

iamdrakealvarez:

ouch naman wala man lang bang thank you diyan?!

Natawa na lang ako sa reply niya. Nagpasalamat ako sa kanya sa panlilibre niya at nag good night naman siya. Hindi na ko nagreply pa sa kanya at sineen ko na lang siya. Saka ko pinatay ang cellphone ko at natulog na.

Kinabukasan pagkapasok ko sa room namin ay ay nandito na ang dalawang luka-luka. Friday ngayon kaya nakapang-PE kaming lahat. Navy blue shorts and navy blue shirt na may white lining sa gilid ang pang-PE namin. Nakitingin pa silang dalawa sakin na akala mo ay may kasalanan ako.

“Oh baket?!” takang tanong ko.

“Wala lang.” tatawa tawang sabi ni Sam.

“Ano ba kasi ’yon?” nakakunot na sigurado ang kilay ko. Imberna kasi ang ngisi ni akla.

“Wala nag uusap lang kami ni Sam tungkol sa—” hindi na natapos ni Juliana ang sasabihin niya dahil pumasok na si Misis Galvez at binati kami.

Nag discuss lang naman si Misis Galvez at hindi na nagpaquiz ulit. Sinauli din niya ’yung papel namin kahapon. Natuwa naman ako dahil naka eight ako out of ten ako. Hindi pa ’ko masyadong nakinig niyan ha! Pa’no pa kung nakinig ako diba? Eme.

Syempre ang nakaperfect sa quiz ay walang iba kundi si Elise. Sabi ko naman diba sa inyo na matalino talaga ’yang gaga na ’yan. Maldita lang talaga. Ate chona ganon!

Lumipas ulit ang oras at isa lang naman ang nagpaquiz buti na lang ay nakinig ako kaya nakaperfect ako. Hindi naman sa grade concious ako pero ayoko lang din naman na masyadong mababa ang mga grades ko.

Nandito kami ngayon sa McDo para mag lunch. May isang oras kami para kumain at magdaldalan. ’Yung hindi na tuloy na sasabihin ni Juliana kanina ay tungkol lang pala sa birthday party ng Kuya niyang si Julius.

“So, iyon na nga, pupunta ba kayong dalawa bukas sa party ni Kuya?” tanong ni Juliana habang kumakain ng fries.

“Ako sure na ’ko dahil alam kong madaming pogi doon for sure. Alam mo naman ang Kuya mo barkada ng lahat.” tatawa-tawang sagot ni Sam.

Natawa na lang din ako sa sinabi ni Sam dahil totoo din naman ang sinabi niya. Julius knows everyone. Kaso kung pupunta ’ko ano naman ang ireregalo ko? Kakahiya naman kung wala, ’di ba.

“Ikaw Gab?” tanong ni Juliana.

“Baka, text ko na lang kayo kung pupunta ko.” sagot ko sa kanya sabay ngiti ng tipid.

“Hay, nako. Magpunta na tayo sis dahil madami ang gwapo ’don for sure.” pangungumbinse ni Sam.

“Pupunta ba ’don si Adrian?” tanong ko kay Juliana. Napa-irap naman sila sakin atsaka mapang asar na tumawa.

“Hala siya. Si Adrian pala ang nais.” sabi nilang dalawa sabay tawa. Nahiya naman ako sa pang aasar nila.

“Hindi ah. Gusto ko lang naman malaman.” pagtanggi ko at saka kumain ng fries. Hindi naman daw sure si Juliana sa mga bisita ng Kuya niya.

“Pano mo maawrahan ’yang crush mo kung hindi ka pupunta ’don bukas, ’di ba Juliana?” sabi ni Sam. Tumango naman si Juliana sa sinabi niya.

Sa huli ay wala akong nagawa kung hindi ang pumayag. Napapalakpak pa ang mga luka. Sa afternoon class namin ay yung dalawang teacher namin ay absent. Wala namang nag subtitute kaya dalawang oras kaming naka-vacant.

Dahil walang teacher ay kinausap ako ni Sam kung ano ba dapat ang isuot niya. Sabi ko ay hindi naman ’yon formal kaya pwede na ’yung casual. Napatango-tango naman siya.

Nag-scroll na lang ako sa mga socials ko. Nang manawa ay nakipagchikahan ulit ako kila Juliana.May kumatok naman sa pintuan ng classroom namin. Pinuntahan naman agad ng class President namin. Pagkatapos nilang mag usap ay umalis na yung kausap niya tsaka siya pumunta sa gitna para mag announce.

“Pinapasabi daw po ni Sir Marquez na bumaba na tayong lahat sa court.” sabi ni Zoe. ’Yung boys ay agad na nagsilabasan yung iba naman ay naglakad na parang hindi naeexcite. Kami nila Sam ay nag ayos pa bago lumabas ng classroom.

“Pakibilisan po yung pag aayos.” maayos na sabi ni Zoe. Nakatangin pa siya sakin kaya tinaasan ko siya ng kilay. Nang magawi din ang tingin niya sa side nila Elise ay tinaasan din siya ni Elise ng kilay.

Huwag ka kasing sipsip masyado.

Nang matapos kaming mag ayos ay naglakad na kami nila Sam papunta sa covered court. Nandon naman si Sir Marquez at pinapalista na yung pangalan sa secretary namin kung sino sino ang umattend sa PE class. Naupo na muna kami sa mahabang upuan dahil nag eexplain pa naman si Sir ng gagawin namin.

“So, maglalaro kayo ng mga larong kalsada noon.” paliwanag ni Sir. ’Yung ibang kaklase namin ay umangal dahil hindi daw nila alam ’yon.

Ang aarte!

Ano alam niyo lumandi sa messenger. Naglaro kami ng tumbang preso, harangang taga, moro moro, at kung ano ano pang laro nung araw. Nakakapagod ngayon ang PE namin pero kahit na ganon ay sobrang nakakatuwa. Feeling ko tuloy bumalik kaming lahat sa pagkabata.

“Ang saya, ’no?” ani Sam.

“Oo nga, e.” si Juliana habang hinabol ang paghinga.

“Parang bumalik tayo sa pagkabata.” sabi ko pa na hinahabol din ang paghinga. Kapagod sa true lang.

“Gusto mo gumawa na lang tayo ng bata?” biglang sabi ni Drake na tatawa tawa. Inirapan ko siya at nag fúck you sign. Mas lalo naman siyang natawa.

“Gago! Gusto mo pektusan kita diyan?” umakma pa ’ko sa kanya. Napa-ilag naman siya kahit akma pa lang. OA din e.

“Binibiro ka lang naman.”

Pagkatapos naming magpahinga ay bumalik na kami sa taas para kunin kung mga bags namin at umuwi. Nagpaaalam kami sa isa’t isa ng makarating kami sa parking lot. Nandoon na kasi ’yung sundo ni Sam, hindi nagtagal ay si Juliana naman ang sinundo. Habang ako ay hinihintay na lang si Ate. Since wala pa si ate ay tumambay na muna ako dito sa parking lot.

“Street food tayo.” napabaling ako sa likuran ko at tumambad sakin ang mukha ni Drake. Bigla bigla na lang siyang sumusulpot. Kasama din niya ngayon si Paul.

“Libre mo ba? Tara, wala pa naman si ate, e.” biro ko.

Pero kahit na hindi naman libre sasama ko. Wala naman akong gagawin dito. Natawa naman siya at napatango tango. Naglakad kaming tatlo sa harap ng nagtitinda ng mga fishballs.

“Alam mo hindi ka talaga maarte ’no.” sabi ni Paul habang kumakain kami ng fishball. Napaharap ako sa kanya habang ngumunguya.

“Pa’no mo naman nasabi?”

“Wala lang. ’Yung iba kasi nating classmate ayaw ng street foods lalo na ’yung mga girls.” paliwanag niya. Lumunok muna ko bago nagsalita ulit.

“Naiintindihan ko naman sila. Anak mayaman sila kaya ganun. Tsaka walang masama ’don kung ayaw nila ng street foods. Kanya-kanya namang trip ’yan.”

Napatango tango siya at kibit balikat. Hindi na ulit siya nagsalita kaya kumain na lang kami. Sakto ng maubos ko yung pagkain ko ay siyang labas ni Ate ng campus.

“Mauna na ’ko sa inyo.” paalam ko.

“Sige. Ingat ka.” si Paul.

“Ingat, crush.” ani Drake at kumindat pa. Tinaas ko na lang yung middle finger ko sa kanya kaya natatawa siyang napailing.

Sumakay na ’ko sa loob ng sasakyan ni Ate saka kami umuwi ng bahay. Pagkadating namin sa bahay ay agad akong naligo at natulog. Hindi ko na nagawa pang kumain ng hapunan.

Kinabukasan ay Sabado kaya tanghali na ako nagising. Ngayong araw din ang birthday ni Julius. Bumaba ako sa sala at nakitang sumasayaw si Ate habang nanunuod sa YouTube.

“Nagpapa-sexy ka pa ha!” biro ko. Napabaling siya sa akin saka umirap.

“Tanga! Matagal na ’kong sexy.” ani niya. Bigla namang lumabas si Manang galing sa kusina. Inaya niya kaming mag-almusal muna.

Nauna akong lumapit kay Manang at tinulungan siyang maghanda ng pagkain. Sumunod din naman si ate samin pagkatapos naming maayos yung pagkain. Sabay sabay kaming kumaing tatlo. Habang kumain kami ay nagtanong bigla si Ate.

“Pupunta ka ba sa party ni Julius? Balita ko birthday niya ngayon, ah.” tanong niya. Napatingin ako sa kanya.

“Oo. Pinapapunta kasi ko ni Juliana. Ikaw ba?” sabi ko. Sabi nga namin ’di ba, kaibigan ni Julius ang lahat.

“Hindi. Madami kasi ’kong gagawin.”

Tumango na lang ako at pinagpatuloy ang pagkain. Pagkatapos namin kumain ay umakyat na agad si ate sa kwarto niya. Maliligo siguro siya. Ako naman ay nagprisinta na maghugas ng pinagkainan. Nagpasalamat naman si Manang at marami nga daw siyang inaayos na halaman sa likuran.

Nagpunta na si Manang Betty sa likod bahay. Ako naman ay naghugas ng pinggan. Nang matapos ako ay umakyat na din ako sa kwarto ko para mag internet.

Nang magtanghali ay ganun ulit ang routine namin. Si Ate ay mukhang busy’ng busy sa ginagawang drawing. Dahil mawala ulit akong magawa ay nagbasa na lang ako ng libro hanggang sa tumiklop yung mga mata ko.

Nang magising ako ay hapon na kaya agad kong naligo dahil may pupuntahan nga pala ’kong party. Nag aayos na ’ko ngayon ng mukha sa harap ng vanity mirror ko. Parang gusto kong magred lips kaya nagred lipstick ako ngayon. I’m wearing a black ruffled floral dress partnered by my black boots and my white sling bag.

Nag-text saken kanina si Sam na papunta na siya dito kasama ang driver nila at nireplayan ko na lang siya ng ‘okay’. Narinig ko naman na may bumusina sa labas ng gate namin na malamang ay si Sam na. At hindi nga ako nagkamali dahil tumunog ang cellphone ko.

Sam:

dito na ko sa labas.

Ako:

okay, palabas na ’ko.

Naglakad ako palabas ng bahay namin at nakita ko pa si Ate na nasa sala nanunuod na naman ng series niya sa Netflix.

“Aalis na ’ko, Ate.” paalam ko.

“Okay, ingat ka.” sagot niya ng hindi man lang ako binibigyan ng tingin. Busy’ng busy ang luka. Ganyan siya kapag nanunuod.

Naglakad na ako papunta sa gate at nakita ko ang gray SUV nila Sam. Binaba niya ang bintana at kumaway saken bago niya binuksan ang pintuan ng kotse. Pumasok ako sa loob ng kotse saka ako bumeso sa pisngi ni Sam.

“Napakaganda mo naman. Halatang pinaghandaan.” natatawang komento ni Sam habang tinitingnan niya ko mula ulo hanggang paa.

“Masasanay ka din.” sagot ko.

“Wait, may good news ako sayo.” sabi niya at pinagtaas baba ang kilay niya atsaka kinuha ang iPhone niya sa bag.

“Ano naman ’yon?” nagtataka kong tanong.

“Eto tingnan mo.” ani niya sabay pakita saken ng screen ng iPhone niya. Halos maduling duling ako dahil ang lapit ng cellphone niya saken. Si bakla laro always.

“Ilayo mo naman ng konti, bakla.” reklamo ko sa kanya at napairap. Natatawa naman niyang inalayo ’yung phone.

“Ay, sorry.”

Nang mailayo niya ay nakita kong mabuti kung sino ang gusto niyang ipakita sa akin. Nakita ko na si Adrian iyon sa IG story niya. Ang gwapo-gwapo niya ’don. Ugh, kainis!

“Grabe, sis. Ang gwapo naman niya.” sabi ko sa kanya bago ko binalik ang iPhone niya. Napanguso ako sa kaartehan.

“Oo nga, e. Nagreact nga ako sa story niya.” natatawang sabi ni Sam. Hayop ka bakla, traydor ka.

“Hoy! Napakalande mo! Ano ba username niya sa IG?” sabi ko sa kanya habang natatawa. Napa-make face naman si bakla sa akin.

“Maharot ka din talaga, e. Supreme Adrian Tan.” sagot niya. Binuksan ko naman agad-agad ang IG ko tsaka ko ni-search si Adrian sa Instagram. Agad ko naman nakita ’yung account niya. Naka-public kaya makikita mo ’yung post niya.

supremeadriantan

24 post

7,345 followers

234 following

Ni-follow ko na agad siya at tiningnan ko na ’yung mga highlight stories niya, even ’yung mga post. Habang ini-stalk ko siya ay may nag pop-up sa screen ng cellphone ko.

supremeadriantan

started following you.

Chapter 03

“Omygosh…” napatili ako sa gulat dahil hindi ko akalain na ipa-follow back ako ni crush. Nakakakilig pota. Nanlalaki naman ang mata ni Sam na napabaling sa akin.

“Bakit ba? Nagulat naman kami sayo hayop ka!”

“Finallow back ako ni crush. Shit.” kinikilig kong turan kay Sam habang pinipisil ang braso niya. Mas lalong nanlaki ang mata niya this time.

“Hoy talaga?! Tingin.”

Ipinakita ko sa kanya ang screen ng cellphone ko na may notification ni crush. Mayabang akong ngumisi sa kanya. Ano ka ngayon, akla.

“Ay, totoo nga! Ang daya naman, ako ang tagal ko na siyang finallow pero hindi niya ’ko finallow back. Kainis.” parang nagtatampong sabi ni Sam.

“Hoy, huwag ka ng mag inarte diyan. Maganda kasi ko.” panglalaro ko sa kanya. Naiinis naman siyang umayos ng upo.

“Apakayabang mo naman.” sabay irap niya. Natawa ako sa pag ikot ng mata niya parang matatanggal.

Sa sobrang kilig ko ay hindi ko na namalayan na nandito na kami sa tapat ng bahay nila Juliana. Dumaan na din kami kanina ni Sam sa mall para bumili ng regalo kay Julius.

“Kuya, tetext na lang po kita kung anong oras mo po kami susunduin.” sabi ni Sam sa driver nila. Nag-okay sign naman si Kuyang driver at tinawag na sir si Sam.

Pagkababa namin ay inasar ko si Sam ng sir. Napangisi naman si bakla. Sa totoo lang gwapo ’tong si Sam kaya hindi siya madalas mapagkamalan na bading lalo na ngayon na nakaporma siya. He’s wearing a white button-down shirt partnered by black pants and white shoes. Gwapings ang datingan.

Pagkapasok namin sa bahay nila Juliana ay marami na ang mga tao. Since hapon na ay meron ng nag iinuman na mga bisita. Halos puro mga matatanda ang nag iinuman.

Dahil sa hindi namin makita si Juliana ay tumambay muna kami dito sa living room nila. Medyo magulo din ang living room nila dahil nandito ang ibang bisita. Madami ang bisita ni Julius dahil nga lahat yata ng estudyante sa school ay kaibigan niya.

“Nasa pool side daw sila Juliana. Ano tara ’don?” sabi ni Sam. Tumango naman ako sa kanya bilang pag sang-ayon.

Hanggang ngayon ay hindi ko pa din nakikita si Julius. Hindi ko pa siya nababati at hindi ko pa din nabibigay ang regalo ko. Naglakad na kami ni Sam papunta sa pool side ng bahay nila Juliana.

Habang papalapit kami sa pool side ay nakikita ko na sa malayuan na madami ang tao doon. Halos mga teenager ang nandoon. May mga familiar na mukha saken dahil halos lahat ng bisita ay estudyante ng school namin.

Nakita na namin si Juliana na katabi ang iba naming classmate na imbitado din. Kumaway siya samin ng makita niya kami sa malayo. Kumaway din kami sa kanya para malaman niyang nakita namin ang pagkaway niya samin.

Ituro niya ang dalawang upuan na katabi niya. Pagkalapit namin sa table namin nila Juliana ay saka ko lang napansin na nandito din ang Kuya niya kasama ang mga barkada nito.

“Happy birthday, Kuya.” bati ko kay Julius ng mapatingin siya samin saka ko inabot sa kanya yung regalo ko. Nagulat naman siya sa pag abot ko ng regalo.

“Uy, salamat ganda. Nag abala ka pa.”

“Ako ba hindi mo tatawaging maganda?” pagbibiro ni Sam kay Julius. Natawa naman kami sa kanya. Si bakla laro kahit kelan.

“Hindi, dahil gwapo ka ngayon.” natatawang sagot ni Julius kaya natawa na din kami. Napa-irap naman ang gagang Sam.

Nang madako pa ang tingin ko sa gawing kanan ni Julius ay doon ko nakita si Adrian na nakikitawa na din sa usapan namin dahil sa pagpapatawa ni Julius. Nagulat ako ng ngitian niya ko. Nang makabawi ako sa gulat ay gumanti din ako ng ngiti sa kanya. Shet! Ang gwapo! Feeling ko tuloy nabasa ako… ay nag-blush pala. Sorry po.

“Hoy! Ano kuha na ba tayo ng pagkain?” tanong samin ni Juliana. Tumango naman kami ni Sam.

“Let’s go.”

Tumayo na kami sa table. Nagpaalam muna kami na kukuha lang ng pagkain, nang tumago si Julius ay naglakad na kami. Pumunta kami sa buffet para kumuha ng pagkain. Habang nakapila kami ay may nagsalita sa gilid namin.

“Oh, you’re here pala.”

Napabaling kami sa likuran namin. Si Elisse, imbitado din pala ang maldita. Tsk!

“Malamang wala kami doon e, kaya nandito kami, isip isip din.” pambabara sa kanya ni Sam. Natawa na lang kami ni Juliana.

“Hoy, paminta! Huwag mo ngang ginaganyan ’tong kaibigan ko. Porket maganda siya gaganyanin mo na! Palibhasa borta ka.” mapang-insultong tumawa si Ate Sue at nag-apir pa sila ng kaibigan niyang makati, ay pareho lang naman pala sila.

Si Ate Sue ay isa ding Transgender Woman. Senior High School na siya sa school namin. Grade eleven to be exact. Kilala si Ate Sue sa school namin dahil siya lang naman ang reigning Miss Trans. Babaihan kasi itong si Ate Sue hindi mo talaga siya mabubukayo. Huwag nga lang magsasalita.

Kung ano din ang ginanda niya at tinalino ay siya din namang sinama ng ugali niya kaya magkasundo silang magkaibigan eh. At hindi lang yun pareho din silang konsi, kung sino sino ang pinapatulan.

“Mawalang galang na ’te ha. Hindi naman din yata tama na ginaganyan mo ’tong kaibigan ko. Isa pa may kanya kanya din tayong gender orientation kaya wag kang magmaganda diyan! Porket malambot ka mang-iinsulto ka na?!” naiinis kong turan dahil hindi tama na mang judge siya.

“Tama! Dami mong hanash ’te!” pagsang-ayon ni Sam. Napa-irap naman si Ate Sue. Sakto din namang tapos na kami kumuha ng pagkain kaya naglakad na kami papunta sa table namin.

Nakalayo na kami ng konti ng marinig namin na nagsalita pa ng kung ano si Ate Sue. Hindi na lang namin siya pinansin pa.

“Sino ba kasi ang nag imbita sa dalawang impakta na yun?” naiinis ko pa ring tanong kay Juliana. Bwisit e.

“Hay nako, Gab. Alam mo naman si Julius barkada ang lahat.” pagsagot ni Sam sa tanong ko. Napailing na lang ako kasi may point naman siya e.

“Si Ate Trish talaga ang nag invite sa dalawa na yan. Nakita ko kasi sila kaninang naglalakad papasok dito na kasama si Ate Trish.” sagot ni Juliana. Pinsan nila ’yung Trish. Desisyon nag-invite ng friend niya hindi naman siya ang may birthday.

“Ay, oo nga pala ’no ’te. Barkada sila ng pinsan mong ’yon” sabi ni Sam na tinanguan naman ni Juliana.

Hindi na lang namin pinag usapan pa ’yung mga impakta at kumain na lang kami sa table namin.

“Dito na kayo, oh.” alok ni Julius sa upuan nila. May tatlong bakanteng upuan sa mesa nila. Sa tabi ni Adrian ay walang nakaupo kaya nahihiya akong tumabi.

“Sis, tara maupo kana sa tabi ni Adrian” sabi ni Sam. Pinalakihan ko siya ng mata dahil sa sinabi niya. Sumenyas lang siya ng ‘go’. Si bakla nilalaro na naman ako.

“Gow harot, ate ko.” si Juliana.

Tangina talaga nila. Wala akong nagawa kung hindi ang ma-upo sa tabi ni Adrian. Maharot at matapang akong tao pero nahihiya akong ipakita ang kagaslawan ko sa kanya. Baka ma-turn off siya bigla sakin.

“Hi.” mahinhin kong bati.

“Hello.” bati niya.

“Ang hinhin mo naman, ate ko.” sabi ni Juliana. Inirapan ko siya kaya natawa siya. Syempre, umepal din naman si Sam.

“Virgin ang bati!” ani Sam.

Mga bwisit talaga ’to eh! Napatingin tuloy samin yung ibang bisita na nasa lamesa din namin. Hindi ko na lang pinansin pa yung tingin nila at tiningnan ng masama yung dalawang kaibigan kong may bahog.

Kumain na lang ako ng handa ni Julius. Usap usap lang ’yung mga bisita saka ’yung dalawang luka luka kong kaibigan. Hindi tuloy ako makapagsalita. Baka mapanisan ako ng laway nito.

“’Di ba kapatid mo si Ate Girlie?” biglang tanong ni Adrian. Napabaling tuloy ako sa kanya at hindi natuloy ang pagsubo ko ng spaghetti.

“Uhm, oo. Kilala mo pala si Ate?” tanong ko.

“Oo. Kaklase niya kasi yung pinsan ko.” sagot niya. Napatango-tango ako, hindi ko alam ang sasabihin ko. Nauubusan ako ng sasabihin. Gusto ko siyang makausap kaya nagtanong ako.

“Sinong jowa mo?” ani ko. Napangiti siya sa tanong ko. Doon ko lang din napagtanto ’yung sinabi ko. Potangina! Anong tanong ’yon, Gabbi?! “I mean….”

“Wala. Ikaw sinong boyfriend mo?” tanong niya. Agad pinutol ang dapat sasabihin ko. Napailing-iling ako.

“Wala din.”

“Pareho pala tayong single, e.” natatawang sabi niya. Ngumiti na lang ako sa sinabi niya. Inubos ko na lang din ’yung pagkain ko. Habang si Adrian naman ay nakipagkwentuhan na sa mga kaibigan niya.

Nakita ko sa peripheral vision ko ang mapuniring tingin nina Juliana at Sam. Nag make face lang ako sa kanilang dalawa tsaka sila tumawa. Mga bwisit!

Buti na lang ay nalibang si Adrian sa pakikipagkwentuhan kina Julius. Ako naman ay kakwentuhan na sina Juliana. Si Sam ay kada may dadaan na gwapo sa lamesa namin ay tinatawag. Tapos minsan sinasabi na ako daw ’yung tumatawag. Buti na lang ay hindi nagagalit yung mga oms. Playtime kasi ’tong si bakla.

Nakiki-shot din siya sa mga oms na nagbibigay ng tagay. Buti na lang ay hindi nila ako binibigyan. Madilim na ang langit kaya naglapag na din sa mga lamesa ng alak. Although hindi din allowed ang mga super bagets.

“Hoy, inom kayo kahit tig iisa lang.” sabi ni Julius sabay abot ng alak. Dahil birthday naman niya ay tinanggap ko na lang. Ayoko din namang masabihan ng KJ. Tsaka allowed naman ako uminom.

Minor moments na feeling cool.

San Mig apple lang naman ang binigay niya samin kaya hindi din naman kami siguro malalasing dito agad. Isa pa hindi naman siguro ako magkakasakit dahil nga nagte-take ako ng hormonal pills.

“Try natin minsan lang naman.” sabi ni Sam.

“Okay, tsaka kanina ka pa suma-shot bakla!” ani ko. Natawa naman siya at umirap. Habang papalalim ang gabi ay madami na ang naiinom nila. Si Sam ay mukhang lasing na dahil napaka ingay niya kanina pa. Kakahiya.

“Hey, sis. ’Di ba crush mo si Adrian landiin mo na. Huwag ka ng mahiya pa.” lasing na sabi ni Sam. At parang tangang tumatawa. Nagkatinginan kami ni Juliana at sabay na napailing.

“Pasundo na tayo sa driver niyo, Sam.” sabi ko na nagpakunot sa noo ni bakla.

“What?! No, we’re just enjoying the party.” baklang bakla na siya kung magsalita kaya natatakot ako na baka mag eskandalo si bakla. Panigurado ako na lagot siya sa daddy niya. Baka mabugbog pa nga!

“No, we need to go.”

Umiling siya sakin at biglang tumayo para lumapit sa table ng mga lalaki. Sure ako sa lamesa no’ng mga kilalang fùck boy ng school namin.

Sinigawan ko siyang bumalik sa pwesto namin pero dedma si bakla. Napahawak na lang ako sa noo ko dahil sa stress ko sa kanya. Buti na lang ay naiwan na niya ng cellphone niya sa table namin at tinext ko ang driver niya na sunduin na agad kami dito.

“Gab, awatin mo nga si Sam doon. Jusko! Sinasayawan si Kuya Mike. Nakakahiya!” tawag bigla sakin ni Juliana. Napatingin naman ako sa gawi nina Sam at nakita kong gumigiling ng pang malande si Sam sa harap ni Kuya Mike.

Agad kong pinuntahan si Sam sa gawi nina Kuya Mike ng makita kong kinukuhanan na siya ng video ng iba. Buti na lang din ay hindi napipikon si Kuya Mike dahil sinasayawan siya ng isang lalaking gwapo din, pero kung makakembot ay wagas. Hay naku, Sam!

Nang makalapit ako sa pwesto nila ay agad kong hinila si Sam dahil ako ang nahihiya sa mga pinag-gagawa niya.

“Pasensya kana, Kuya Mike.” sabi ko na lang agad kay Kuya Mike.

“Okay lang.” sabi niya at ngumiti nalang din. Mukhang hindi naman siya galit at alam na lasing lang talaga si Sam.

Hinila ko na si Sam paalis doon pero bago pa kami makalayo ay humabol na samin si Adrian kaya nagulat ako.

“Tulungan na kita mukang hirap na hirap kang alalayan siya, e.” medyo natatawa pa siya. Ngumiti naman ako sa kanya at nagpasalamat.

Nang makalagpas na kami sa kumpol ng mga tao ay sinenyasan ko si Juliana na uuwi na kami. Tumango naman ang gaga! Panigurado ako na siya na ang maglilinis sa ginawang kalokohan nitong si Sam. Pagkalabas namin ng gate nila Juliana ay wala pa ang sundo namin ni Sam. No choice tuloy kami kung hindi ang maghintay.

“Uhm, pasensya na kayo kanina sa kaibigan ko ha.” basag ko sa katahimikan dahil si Sam ay mukhang nakatulog na.

“Okay lang ’yon. Madami ba ang nainom niya?” nagtataka niyang tanong. Nagkibit balikat ako. Hindi ko din kasi alam kay bakla.

“Hindi naman. Mga lima yatang San Mig. Tumatagay na din kasi siya kanina bago pa maglapag ng beer sa lamesa natin. Isa pa hindi din kasi siya marunong uminom talaga.”

“Ahh, ganon ba? Upo muna natin siya ng hindi din tayo mangalay. Ang bigat bigat pala neto pero kung makagiling kanina ay wagas.” natatawa niyang sabi kaya natawa nalang ako. Ang gwapo talaga nitong si crush lalo na kapag ngumingiti.

Inupo na namin si Sam sa upuan na nandito sa labas nina Juliana. Para na rin mahimasmasan siya. Habang hinihintay namin ang driver nila Sam ay may dalawang lalaki pa ang dumating. Mukhang bisita din ni Julius.

“Hoy Adri! Sino ’yang kasama mong chicks. Ikaw ha!” malisyosong tanong nong isang lalaki. In all fairness gwapo pero mukha namang fùckboy.

“Kuya Lucas, si Gabbi ’to. Kapatid ni Ate Girlie.” sagot ni Adrian na naiiling.

“Ah, siya pala ’yung kapatid ni Girlie na magandang bading.” sabi no’ng Lucas. Napatingin siya sakin at binigyan ko siya ng pilit na ngiti.

Napadako naman ang tingin ko dun sa isang lalaki. Gwapo siya, oo. Pero may kakaiba sa kanya at hindi ko matukoy kung ano. He looks so very manly, makapal ang mga kilay niya, ’yung bridge ng ilong niya ay kitang kita ’yung bukol. At ’yung labi niya. Shit! Parang naka-liptint pero hindi. ’Yung buhok niya ay sobrang neat. Parang ang bango bango niya tuloy.

Feeling ko ay natulala ako sa kanya dahil sa sobrang gwapo niya. Nang maka-get over ako don ko lang napansin na nakatingin na din pala siya saken. Parang kanina pa din niya napansin ang pagtitig ko sa kanya. Shit! Agad akong umiwas ng tingin. Ang ganda ng mata niya.

“Hi, I’m Lucas Evangelista.” pakilala no’ng mukhang fùckboy at sabay lahad ng kamay niya. Tinanggap ko naman ’yon at nagpakilala.

“Gabbi Salazar.”

“Mukhang hindi ako ang type nito ha!” malesyosong sabi na naman niya at tumingin pa ’don sa kaibigan niya. “Di ba, Cap Liam?”

’Yung kaibigan naman niya ay umiling lang at hindi pinansin ang sinabi niya. Bakit ganun pati yung pag iling niya ay lalaking lalaki? Badtrip naman, oh.

“Uuwi kana ba Adri?” tanong no’ng Liam kay Adrian. Ang baba ng boses niya. Ang manly. Bakit lahat napapansin ko sa kanya. Umiling-iling ako.

“Hindi pa, Kuya Liam. Babalik din ako sa loob, sayo na ’ko sasabay pauwi. Hihintay ko lang dumating yung sundo nila.” sabi ni Adrian tsaka tumingin saken at ngumiti ng tipid. Bakit ang gentleman mo crush? Gew, harot.

Napatingin naman ako dun sa Liam at nakita kong nakakunot ang noo niya. Na para bang may kung ano sa pag ngiti ni Adrian saken. Malesyoso din pala ang isa na ’to e.

Hindi pa rin niya inaalis ang tingin niya saken kaya tinaasan ko na siya ng kilay. Napa iwas naman siya ng tingin. Buti na lang din pala ay tinaasan ko siya ng kilay kasi parang malulusaw ako sa paraan ng pagtingin n’ya saken.

“Kala ko ay malulusaw na si Gabbi, e.” pang aalaska ni Lucas kay Liam at sinabayan pa ng nakakaasar na tawa.

“Tsk!” tugon ni Liam sa pang aasar ni Lucas sa kanya at sinaamaan pa niya ng tingin. “Pumasok na nga tayo sa loob. Una na kami, sumunod kana lang samin sa loob.” patuloy niya habang nakatingin na ngayon kay Adrian.

“Okay, Kuya.” sagot naman ni Adrian sa kanya. Tumango naman si Liam bilang pagpapaalam na papasok na sila sa loob.

“Hindi kaba magpapaalam kay Gabbi?” sabat na naman ni Lucas. Natatawa pa rin. Hindi siya pinansin ni Liam at dumiretso na papasok sa loob ng bahay nila Julius.

“Hoy, hintayin mo naman ako cap!” sigaw ni Lucas ng iwan siya ni Liam at naunang pumasok sa loob, humarap na muna siya samin ni Adrian. “Nice meeting you Gabbi. See you around.” sabi ni Lucas saka hinabol si Liam papasok sa loob ng bahay nina Julius.

“Ganon talaga si Kuya Liam. Hindi talaga siya masyadong pala kaibigan. Hindi kagaya ni Kuya Lucas.” sabi ni Adrian ng kami na lang ang maiwan ditong dalawa.

“Okay lang. Kaano ano mo pala siya?”

“Siya yung sinasabi ko sayong pinsan ko na kaklase ng Ate mo. ’Yung mga Daddy namin ay magkapatid.”

Napatango-tango ako. Buti na lang din ay dumating na yung driver nila Sam. Nagpaalam na ko kay Adrian na uuwi na kami. Tumango naman siya saken at sila na ng driver ang umalalay kay Sam papasok sa sasakyan.

Buti na lang ay nandiyan si Adrian para tulungan kami dahil baka kung wala siya ay naputol na ang manipis kong braso. Charot!

Nang nakaayos na si Sam sa loob ng sasakyan ay umalis na kami para umuwi. Kumaway pa ulit ako kay Adrian bago siya pumasok sa loob ng bahay nila Julius. Habang pauwi kami sakay ng kotse ay pumasok sa isipan yung pinsan ni Adrian na si Liam.

Bakit kaya ang ganda ng mata niya? Na-hipnotize yata ako ah…

Chapter 04

Pagkauwi ko kagabi ay buti na lang hindi ako masyadong tinalakan ni Manang. Alam naman niya kasing sa bahay lang ng mga Angeles ako nagpunta.

Wala akong masyadong ginagawa ngayon dahil linggo. Alas dose palang mahigit at naiinip ako dito sa bahay parang gusto kong mag mall at bumili lang ng kung ano. Shala-shalahan, bakit?!

Nag story ako sa Instagram ko kahit hindi pa ’ko naliligo at nilagyan ko ng caption na ‘bored’. Nag-scroll na ’ko pagkatapos kong mag story. Pinost ko din kagabi ang picture ko. Buti na lang bago malasing si Sam ay napicturan na niya ’ko.

Kinilig din ako dahil ni-like ni crush ang post ko. Shet! Medyo marami-rami din naman ang likers ko sa Instagram pero mas madami nga lang sa Facebook. Habang nag-scroll ako ay may nagreply na sa stories ko.

supremeadriantan

replied to your story.

Target lock. Eme! Nanginginig ko pang tiningnan ang message niya. Bakit ba kasi ang pogi-pogi niya kainis.

supremeadriantan

:

i really want to accompany you but I have other plans today, sorry :(

Nagreply naman agad ako.

gabbi_salazar:

uy, okay lang. thanks sa concern.

supremeadriantan

:

but next time labas tayo ha? if okay lang naman sayo.

Jusko totoo ba ’to inaaya ako ni crush lumabas? Nagtipa ako ng irereply. Sinabi ko naman na ‘okay lang walang problema’ syempre dapat hindi halatang gustong gusto ko. Natawa ko.

Ang reply naman niya ay ‘see you sa school’ at don na natapos ang usapan namin. Halos maihi naman ako sa kilig habang nagpapagulong-gulong sa ibabaw ng kama. Nagreply din ang gagang Sam. Si Juliana naman ay nagreact lang.

sammyalvarez

:

hoy tara kita tayo sa starbucks. treat  ko ;)

Dahil naiinip at libre naman ni Sam ay pumayag na din ako. Nireplyan ko siya ng ‘okay at hintayin na lang ako’. Bumangon na ako sa kama at nagpunta sa cabinet ko para kumuha ng damit. Pagkahanda ko ng damit ay naligo na agad ako.

Mga fifthteen minutes ay natapos na ’kong maligo kaya nagbihis na ’ko. Nagsuot lang ako ng plain white t-shirt at tsaka high-waisted denim short shorts and my cute size black back pack. Napagpasyahan ko na lang din na mag-slipper slide ng Nike .

Nag ayos na lang ako ng very light sa vanity mirror ko saka ako nagtext kay Sam na paalis na ako ng bahay. Mamamasahe na lang siguro ako dahil may tricycle naman paglabas ko ng gate.

Ako:

paalis na ’ko ng bahay.

Sam:

okay, See you later.

Bumaba na ’ko sa sala ng bahay at nakita kong naglilinis ng bahay si Ate. Ano kaya nakain nito at naglinis ng bahay.

“Oh? Aalis ka?” tanong niya ng mapansin niyang naka bag pa ’ko. Napa-irap naman ako.

“Oo. Hindi ba halata?” pambabara ko pa sa kanya pero inirapan niya lang ako. “Teka nga! Bakit naglilinis ka anong nakain mo? At hulas na hulas ka pa.”

“Dadating kasi yung mga classmate ko kaya naglilinis ako. Nagkayayaan kasi na dito na lang mag-shoot no’ng gagawin naming movie.” sagot naman niya habang nagwawalis.

“Ahh, anong oras ba dadating yung mga ’yon?”

“Mga alas dos, bakit?” nagtataka niyang tanong. Umiling naman ako. “Anong oras na ba niyan?”

“Ala una pa lang mahigit.” sabi ko ng tiningnan ko sa iPhone ko yung oras. “Alis na nga ako.”

“Okay.”

Palabas na ’ko ng gate ng magtext si Sam saken. Binasa ko naman ’yung text niya at tinatanong kung nakasakay na daw ba ako. Nag-reply naman ako na paalis palang ng bahay.

Sam:

daanan ka daw diyan ni Juliana sinabi ko kasi na aalis tayo. magkikita ka ko tayo sa starbucks. sabi naman niya samgy na lang daw. ano keri?

Ako: go lang.

Sinabihan niyang i-text ko si Juliana kung nasaan na. Kaya hindi ko na nireplayan si Sam at tinext ko nalang si Juliana. Hindi naman siya nag-reply dahil baka nagdadrive ang luka. O kaya naman ay nag aayos pa. Lumabas na ’ko ng gate namin at sa labas ko na lang siya hihintayin.

Buti na lang ay may malaking puno dito sa labas ng bahay namin. Kaya dun ko napagpasyahan na intayin si Juliana. Panigurado naman akong makikita niya agad ako dito. Mga ten minutes ko pa siya hinintay bago siya dumating. Dala niya ’yung motor niyang kulay matte black.

“Ang tagal mo!” reklamo ko sabay irap.

“Ay, aorry naman po, madame” sarkastiko niyang sabi kaya natawa na lang ako. Ganyan lang talaga kaming tatlo nila Sam mag okrayan kaya nga masaya ang friendship namin e.

“Wala kabang jacket? Ang init kasi. Ang sakit pa naman sa balat ng araw.” reklamo ko pa sa kanya.

“Kunin mo sa loob ng bag ko meron akong blazer diyan. Buti na lang pala ay lagi akong may extrang dala.”

Pagkakuha ko ng blazer niya ay sumakay na ’ko sa likod ng motor niya bago niya pinaandar. Malapit lang naman ang samgyupsal restaurant dito kaya mga five minutes ay makakarating na kami doon. Bigla naman tumunog ’yung cellphone ko at nakita kong nagtext si Sam. Nandoon na daw siya, nag-reply naman akong papunta na kami.

“Nandoon na daw si Sam sa samgy-han.” bulas ko.

“Ano kamong pake natin.” panlalarong sabi niya kaya natawa na lang ako. Hayop talaga.

“Gago! Saan ka nga pala galing at may dala kang motor?” pagtatanong ko sa kanya.

“Kina Tom.” sagot niya. Si Tom ay boyfriend niya. Sila na no’ng grade eight palang kami pero grade ten na si Tom ngayon. Bale ahead ’yung jowa niya samin ng isang taon.

“Eh buti nakasama ka?” pagtataka ko dahil hindi siya pinapayagan ni Tom minsan lalo na kung magkasama silang dalawa.

“Nandoon kasi ’yung mga pinsan niyang hilaw. E ayoko naman makipagplastikan kaya nagpaalam na lang akong sasama ako sa date niyo ni Sam.” mahabang sabi niya habang natatawa. Natawa din tuloy ako.

“Siraulo ka talaga. Buti pala pinayagan ka?”

“Oo. Edi hindi ko siya pinayagang uminom.”

Pagkadating namin sa samgy-han ay agad kaming pumasok sa loob. Buti na lang ay malamig kaya inalis ko na din ang blazer ni Juliana. Agad naman namin nakita si Sam na may pagkain na sa harapan niya. At kumakain na ang timawa. Laro! Pagkalapit namin ay bumeso muna na kami kay Sam bago kami naupo.

“Napakatimawa mo ’no? Hindi kana nakahintay na dumating kami.” sabi ko sa kanya.

“Gaga! Hindi pa kasi ako nagla-lunch kaya hindi ko na kayo nahintay pa.” depensa niya. Umorder na lang kami ni Juliana ng sa amin tsaka hinintay na i-serve. Pagkaserve ng order namin ay niluto na namin saka kami nagchikahang tatlo.

“So ano bang chika mo Juliana? Alam kong may chika ka kaya ka sumama.” pang-ookray sa kanya ni Sam habang hawak-hawak ’yung tong.

“Hoy, grabe ka saken. ’Di ba pwedeng miss ko lang kayo?” si Juliana habang niluluto yung pork niya gamit ang chopstick. “Pero may chika nga ako.”

“So ano nga ang chika mo?!” ani Sam at inirapan na si Juliana sa inis. Napatakip ako ng bibig dahil baka matapon ’yung pagkain sa loob ng bibig ko at natatawa ako sa kanila.

“Di ba kahapon birthday ni Kuya? Naaalala niyo ba ’yung chika ko sa inyo no’ng nakaraan na nakikipaglaplapan si Elise sa isang guy?” tanong niya.

“Oo bakit?” ako na ang sumagot dahil nabibitin ako sa kwento ni Juliana.

“So, iyon nga. Nakaalis na kasi kayo kahapon no’ng dumating ’yung guy na naka-LP ni Elise. Jusko naman kasi ang sarap ng kuya n’yo!” ani Juliana sabay tawa ng medyo malande lang naman. Ang harot, may jowa ka sis.

“Tangina, totoo?! Anong name? Nalaman mo ba? Huwag mong sasabihin saken na hindi dahil sasapakin talaga kita” ani Sam. Napailing ako sa kanya. Jusko, basta lalaki makikipagsuntukan ang lola niyo!

“Syempre naman ako pa ba? At hindi lang ’yon na follow ko na din siya sa Instagram.”

Ang haharot ng mga lola niyo! Diyan talaga sila nagkakasundong dalawa sa mga lalaki. Napapa-irap ako sa kanila lalo na kay Juliana dahil napakaharot niya.

“So, anong name niya sa Instagram?” kumikinang na ang mata ng bakla.

“Ayoko nga. Libre mo muna ko ng milktea bago ko sabihin sayo ’yung name niya.” mautak talaga ang gagang Juliana e.

“Okay, fine. Pero pag ’yan budol wala kang milktea hayop ka!”

Napatango-tango naman si Juliana at pumalakpak pa. Napagkasunduan nilang dalawa na umorder muna at pag hindi tinupad ni Juliana ang pangako niya ay ika-cancel ang order. Laro!

Parang mga tanga lang e. Pero kahit ako naman din ay excited nang makita kung totoong gwapo nga ang naka-LP ni Elise.

“So… ang name niya ay…….” pabitin pa ang impakta. Hayop talaga ’tong si Juliana e. Larong laro lagi.

“Tangina naman, Juliana! Ano ba kasi ang pangalan?” inis-inis na si Sam sa kanya. Hindi ko na napigilan na hindi ng tumawa ng malakas.

Mga hayop!

“Okay-okay. So, ang name ng cute guy ay si Kuya Lucas Evangelista.” biglang sabi ni Juliana. Nabigla naman ako dahil pamilyar saken ’yuhg name. Hindi ko lang maalala kung sa’n ko narinig. Nagsalubong tuloy ang kilay ko.

“Eto siya oh.” pinakita samin ni Juliana ang picture no’ng Lucas. At doon ko napagtanto kung saan ko narinig ang pangalan na ’yon. Siya ’yung lalaki kahapon na mukang fúckboy na kasama ng pinsan ni Adrian.

“Shit! Ang gwapo nga!” tumili pa ang malanding Sam. Sinaway ko naman siya dahil napatingin samin ’yung ibang customer. Harot kasi.

“Sabi ko sa inyo e. Nalaman ko lang na siya ’yung naka-LP ni Elise dahil sinabi saken nung tropa ko na nandon din kahapon.”

“Nakita ko siya kahapon. Nakausap ko pa nga e.” sabat ko bigla. Sabay silang napatingin sakin habang nakataas ang kilay.

“Totoo ba?! Bakit ako hindi ko sya nakita kahapon?” ani Sam. Gulong gulo ang pagmumukha.

“Malamang lasing na lasing ka kaya kahapon, aber! Kakahiya ka akla. Nagkalat ka pa don kahapon.” sabi ko kay Sam sabay irap.

“Sorry naman.”

“Pero sa totoo lang mas gwapo ’yung kasama niya kahapon” si Juliana.

“Ay bongga! Dalawa ang gwapo dun pagkaalis namin?” tanong ni Sam at tinanguan lang siya ni Juliana bilang pagsagot. “Sana pala hindi na ’ko naglasing para nakita ko sila sa personal. Ano naman name no’ng isa?”

“Yon nga. Hindi ko kasi natanong kung ano ang pangalan. Pero grabe, Sam, makalaglag panty kung makikita mo.” kinikilig niyang sabi. Hayop talaga ’tong si Juliana e. Kung ano-ano ang pinagsasabi ng gaga.

“Liam.” sabi ko na naman habang ngumunguya pa ng lettuce. Napatingin ulit sa akin na may pagtataka.

“Ha?”

“Liam ka ko ang pangalan no’ng isang guy.” paliwanag ko sa kanilang dalawa dahil mukha silang mga tanga.

“Pa’no mo naman nalaman?” ani Sam.

“Oo nga.” pagsang ayon pa ni Juliana. “Teka! Huwag mong sabihin na naging ex mo ’yon! O kaya naman nakalandian mo! Huhuhu!” habol pa niya. Naiinis akong inirapan siya. Lukang luka ang hayop.

“Tumigil ka nga, Juliana. Para kang tanga! Di ba kahapon sinamahan ako ni Adrian na alalayan ’yang si Sam—”

“O anong konek?” sabat ni Juliana.

“Teka lang kasi! Kaya nga pinapaliwanag ko. Iyon nga sinamahan niya ’kong hintayin ’yung driver nina Sam sa labas. Tapos biglang dumating ’yung dalawa na ’yon at nalaman kong pinsan pala siya ni Adrian. Oh, okay na tayo? Maliwanag na po ba?”

“So, magpinsan pala sila ng crush mo? Omygosh!” sabi ni Sam na pumapalakpak pa. Tumango naman ako.

“Grabe ang ganda ng lahi.” si Juliana.

“Isa lang ang ibig sabihin nito” biglang sabi ni Sam. Napatitig kami sa kanya habang magkasalubong ang mga kilay.

“Ano?” sabay pa naming sabi ni Juliana.

“Itanong mo Gab kay Adrian kung ano ang pangalan ng pinsan niya sa Instagram.” sagot naman ni Sam atsaka ngumisi. Inilingan ko siya ng ulo. No way.

“Hoy, gago kaba?! Nakakahiya baka akala crush ko pa ’yung pinsan niya.” reklamo ko. Si Juliana naman ay natatawa lang sa gustong ipagawa saken ni Sam. Gagawin pa ’kong utusan ni bakla para sa sarili niyang kasiyahan.

“Sige na. Gusto ko kasing makita kung anong itsura niya. Pag tinanong mo tapos na-gwapuhan ako. Bibilin ko sayo ’yung gusto mong damit sa Uniqlo.” sabi niya at tinaas pa ’yung kaliwang kamay na parang nanunumpa. Parang tanga si bakla. Gagawin lahat para sa lalaki.

“Pa’no pag hindi ka na-gwapuhan? Lugi naman ako ’no.” sambit ko sa kanya. Maganda na ’yung naninigurado ka, ’di ba?

“Ibibili pa rin kita ng damit kaso hindi yung bet mong mahal na damit.” sagot niyang nakangiti na parang kay bait. Plastik ampota. Imberna.

“Okay, deal.” pumayag na din ako dahil hindi na ’ko talo ’don at least kahit ano ang maging reaksyon ni Sam ay may bago ’kong damit. Win-win akes. Kinuha ko na ’yung cellphone ko sa ibabaw ng lamesa at ni-message ko si Adrian.

gabbi_salazar:

hi,

pinapatanong

kasi ng mga kaibigan ko kung ano ang pangalan ng pinsan mong si Liam sa IG, thanks in advance.

Hindi naman siya agad nagreply dahil hindi pa naman siya naka online. Habang hinihintay namin ang reply ni Adrian ay niluto na namin ang huling set ng pork. Tumagal ng dalawang minuto bago nakapag-reply si Adrian. Kinabahan tuloy ako.

“Nag-reply na siya.” sabi ko. Mukhang excited naman ang dalawang malantod. Haharot ng mga hayop.

supremeadriantan

:

’yung mga kaibigan mo ba talaga o ikaw lang ang nagtatanong?

Medyo natawa ako dahil mukha siyang jowang nagseselos. Ay hindi ba ’ko para maging feelingera? Eme.

“Hoy! Anong sabi?!” si Sam.

“Teka lang kumalma ka.” natatawa kong sabi. Umirap lang naman ang gaga. Nag-reply ako na mga kaibigan ko talaga ’yung mga nagtatanong. Nang asar pa muna siya bago binigay ’yung username ng pinsan niya.

Napapangiti na ’ko dahil natatawa talaga ko sa kanya. Ang huling chat niya ay mag chat daw ako kapag naka-uwi na ako. Ay demanding naman pala ang kuya mo Adrian. Kinagat ko ang ibabang labi ko para magpigil ng kilig. Shet!

“Hoy, ano na?! Ba’t nakangiti ka diyan, para kang tanga!” si Sam ulit. Inirapan ko siya atsaka pinakita ’yung message ni Adrian sa part na sinabi ’yung username ng pinsan niya.

“Eto na. Liam Tan daw, oh.”

“Yas. Thank you, bitch.” agad naman nilang ni-search ni Juliana yung Instagram account ni Liam.

“Shit! Sabi ko sayo ang gwapo eh!” ani Juliana na tinampal pa sa braso si Sam. Napatakip pa si baklang Sam ng bibig niya dahil sa gulat. OA talaga ni bakla.

“So? Ibibigay mo yung gusto kong puff sleeve top?” sabi ko kay Sam. Napatango-tango naman siya atsaka mahabang napa-buntong hininga. Mukhang gwapong gwapo talaga siya.

Na love at first sight yata.

“Pero teka nga lang?” natigilan si Sam at mukhang nagtataka. Nagtataka din tuloy kaming tiningnan siya. “Close na pala kayo ni Adrian. Kelan pa?”

“Oo nga. Kelan pa ’yan, sis?” si Juliana habang napatango-tango sa sinabi ni Sam. Napangisi ako sa kanilang dalawa atsaka kumindat.

“Sercret. I have my own ways.”

“Ay! Iba ka talaga, sis.” biro pa ni Juliana. Natawa na lang ako sa kanya. Nag-apir pa silang dalawa na parang kinikilig. Napailing na lang ako sa mga kagagahan nila habang natatawa din at may konting kilig. Pasensya na hindi n’yo kaya ang ganda ko.

Eme.

Chapter 05

“Thank you.” sabi ko kay Juliana ng ibaba niya ’ko sa tapat ng gate namin. Tumango siya at ngumiti. Bumeso na muna siya sa pisngi ko bago siya umalis.

Inabot na kami ng hapon sa samgy-han dahil napakadaldal nilang dalawa. Papasok na sana ’ko sa gate namin ng may tumawag sa pangalan ko.

“Gab!”

Napalingon ako sa tumawag sa akin at nakita ko si Drake na kumakaway. Ngumiti ako sa kanya.

“Uy, Drake. Bakit?”

“Hihiramin ko sana yung notes mo. May quiz pala tayo bukas sa Math tas checking sa AP.” nahihiya niyang sabi sabay napakamot sa batok. Natawa na lang ako sa kanya, napakasiraulo kasi hindi nagsusulat ’pag pinagsusulat.

“Ah, sige. Pasok ka muna.”

Sumang-ayon naman siya kaya pumasok na kami sa loob ng bahay namin. Malayo palang kami ay naririnig na namin ang ingay dahil sa lakas ng tawanan sa loob ng bahay namin.

“May bisita ba kayo?” tanong niya.

“Si Ate, nandito yung mga kaklase niya. Nagkayayaan daw sila na dito na lang daw mag-shoot ng project nila.” sagot ko naman. Napatango-tango siya.

Pagkapasok namin sa loob ng bahay ay napatingin sila samin ni Drake. Akala mo bang nakagawa kami ng isang krimen dahil natahimik sila. Nagsalubong ang kilay ko.

“Hi, Gab.” bati ni Ate Yna at siya na rin ang bumasag ng katahimikan. Siya ay isa ding Trans Woman. Super ganda at super bait na tao.

“Hi ’te.” bati ko naman sa kanya.

“Ah, sis. Sila ’yung mga kaklase kong sinasabi ko sayo kanina.” ani Ate. Kumaway naman ako sa kanila at bumati.

“Hi.”

“Siya nga pala. Siya si Raver, si Luke, si Lucas, at si William.” pakilala niya sa apat na lalaking kaklase niya and you read it right. Kaklase niya pala yung pinsan ni Adrian na si Liam at ’yung kaibigan nitong mukhang fúck boy na si Lucas. Kumaway na lang ako ulit bilang pagbati.

“Ang ganda pala talaga ng kapatid mo, Girlie.” sabi nung Luke na parang namamangha. Nakangiti kasi siya habang nakatitig sa akin. Nakaramdam tuloy ako ng hiya.

“Malamang nasa lahi na namin yun ’no.” sabi ni Ate. Napairap na lang ako.

“Hi. Nice meeting you again.” epal na sabi ni Lucas. Nginitian ko na lang siya ng tipid para hindi mag mukhang plastik. Tsk!

“Ang sexy mo naman at napakakinis.” nakangising sabi naman no’ng Raver. Tinignan ko naman ng masama kaya natahimik siya.

“Gago! Ang manyak mo talaga, pre.” ani Luke sabay tawa pero natahimik din ng siya naman ang sinamaan ko ng tingin.

Napatingin naman ako ’don kay Liam dahil siya lang ang hindi nagsalita. Baka na speechless sa ganda ko. Pero imbes na magsalita ay tiningnan niya lang si Drake na nasa tabi ko. Tapos tiningnan niya din ako mula ulo hanggang paa. Hindi ko talaga gusto yung paraan ng pagtingin niya saken dahil para bang nilulusaw niya ’ko.

Bago pa ’ko tuluyang masulaw dito sa kinatayayuan ko ay nagsalita na ’ko at binalingan si Drake.

“Maupo ka na lang muna diyan sa couch. Kukunin ko lang ’yung hinihiram mo.” sabi ko kay Drake. Tumango naman siya kaya umakyat na ’ko sa taas.

Nang makuha ko yung mga notes na kailangan ni Drake ay bumalik ulit ako sa baba. Lumapit ako kay Drake sabay bigay ng mga notes ko sa kanya.

“Salamat.” sabi niya sabay kindat. Bisyo na niya. Natawa ako.

Kung hindi ko siya kilala ay mapagkakamalan kong nilalande niya talaga ’ko. Pero dahil kilala ko naman siya ay alam kong natural na malande lang talaga siya.

“Tara hatid na kita sa labas ng gate.” sabi ko sa kanya dahil patingin tingin samin yung ibang nandito at hindi ko gusto ’yung paraan ng mga tingin nila kaya gusto ko ng umuwi ’tong si Drake.

Tumango naman siya saken bilang pagsang ayon kaya nauna na ’kong maglakad sa kanya palabas ng pintuan namin. Sumunod naman agad siya saken. Agad din naman namin narating ang labas ng gate dahil hindi naman kalakihan ang bahay namin.

“Salamat sa pagpapahiram.”

“Wala ’yon, ’no ka ba. Parang notes lang ipagdadamot ko pa ba?” natatawa kong sabi.

“E pano ka pala? Hindi ka makakapagreview dahil na sakin ang notes mo.”

“Nakapagbasa naman ako kanina dahil sa sobrang bored ko at tsaka madali lang naman ’yung quiz sa Math kaya kayang-kaya ko na ’to” pagbibiro ko pa. Pero totoo naman kasi na madali lang ang quiz kaya walang problema saken.

“Sabagay matalino ka naman” natawa siya bago sumenyas na aalis na. “Pa’no? Mauna na ’ko.”

“Huwag bata ka pa.” biro ko ulit. Napailing-iling siya habang nangingiti.

“Siraulo. Alis na nga ako.”

Naglakad na siya paalis. Malapit lang naman ang bahay nila Drake dito kaya pwedeng pwede na niyang lakarin pauwi. Pagkapasok ko sa loob ng gate ay natanaw ko sa garahe namin na dalawa ang sasakyan na nandoon. ’Yung isa ay ang Mirage g4 ni Ate at yung isa ay Ford SUV. Kay nino kaya ’to? Shala ha.

Hindi ko na inintindi pa kung kaninong sasakyan ’to at pumasok na lang ako sa loob ng bahay. Pagkapasok ko ay agad akong tinawag ni Ate Yna.

“Gabbi..”

“Bakit, ’te?”

“Jowa mo ’yon?” tanong niya habang may ngiti sa mga labi. Hindi agad ako sumagot dahil alam ko naman na itatanong nila ’yan saken. Napabuntong hininga na lang ako.

“Aray! Bakit ka ba nambabatok, Cap?” si Lucas ng batukan siya ni Liam kaya napunta ang atensyon namin sa kanilang dalawa. Masungit naman siyang tiningnan ni Liam

“Ingay mo!”

“So, jowa mo ba ’yung gwapong bata na ’yun?” ani ate Yna. Akala ko ay tapos na ang pang iintriga ng ate mo, hindi pa pala. May pagkachismosa din pala ’to e. Kung hindi nga lang matanda ito saken ay tinarayan ko na pero dahil matanda siya saken ay magiging mabait ako tsaka mabait din naman kasi siya.

“Hindi ’te.” tipid na sagot ko.

“Manliligaw? Yiee!” kinikilig pa niyang turan. Parang tanga lang.

“Hindi din. Tropa ko lang ’yon kaya siya nagpunta dito ay para manghiram lang ng notes. May exam kasi kami bukas.” mahabang paliwanag ko para hindi na siya magtanong pa.

“Pero wala kang jowa?”

Nakakaubos ng pasensya ha. Naiinis na ’ko. Tiningnan ko si Ate at nginisihan niya lang ako dahil alam niyang naiinis na ’ko sa kaklase niya. Mahaba akong napabuntong hininga.

“Wala. Akyat na ’ko sa taas. Bye!” sabi ko sabay kaway dahil baka tanungin pa niya ’ko ulit ng kung ano-ano. Bago humakbang sa hagdan ay nakita kong nakatingin si Liam ng matalim saken. Anong problema nito? Tusukin ko ’yang maganda mong mata e.

Hindi ko na siya pinansin pa at umakyat na lang ako sa taas para magkulong sa kwarto. Hindi ko napansin na nakatulog ako at paglingon ko sa bintana ng kwarto ko ay madilim na.

Agad kong tinali ang buhok ko ng isang pusod lang tsaka ako lumabas ng kwarto. Habang bumababa ako ng hagdanan ay wala na akong naririnig na ingay kaya baka umalis na ’yung mga kaklase ni Ate. Pagkababa ko ay siyang labas ni Ate sa kusina.

“Gising kana pala.” bungad na sabi niya habang tinutulungan niya si Manang Betty na maghain ng mga pagkain.

“Anong oras sila umuwi?” tanong ko.

“Kani-kanina lang.” sagot niya. Sinilip ko yung garahe namin sa bintana at nakita kong wala na ’don ’yung SUV.

“Kanino pala yung SUV kanina sa garahe?”

“Kay William ’yon. Madami silang mga kotse, sis. Tsaka ’yung bahay nila parang mansyon talaga.” siya na may paaksyon pa. Daming ebas ni akla, nagtanong lang naman ako.

Hindi na ’ko nagtanong pa at baka siya ang mang intriga saken tungkol kay Drake. Maiinis lang ako. Tinulungan ko na lang sila ni Manang sa paghain ng pagkain para makakain na rin kami.

Pagkatapos naming kumain ay umakyat na ako dahil si Ate na daw ang maghuhugas ng pinagkain namin. Pagtingin ko sa screen ng cellphone ko ay 8:30 na pala so mga three hours din pala akong naidlip. Meron din akong 21 messages at 8 missed calls.

Unknown:

si adrian ’to nakauwi kana ba? hiningi ko yung number mo kay sam. reply ka naman. nag-aalala nako sayo.

Ilan lang yan mga message niya saken. Grabe! Gusto kong magtatalon sa kilig. Kaya agad akong nagtipa ng irereply. Sinave ko na din yung number niya.

Ako:

slr. nakatulog kasi agad ako pagdating ko. sorry :)

Nagulat ako ng tumunog agad ’yung cellphone ko pagkasend ng reply ko. Agad siyang nagreply pabalik. Bilis ah.

Adrian:

thanks god! kanina pa kita tinatawagan hindi ka sumasagot. akala ko ayaw mo lang akong kausap.

Natawa ako dun bigla. Nakagat ko tuloy ang ibabang labi ko sa pagpipigil ng ngiti. Kainis.

Ako:

hindi ah, gusto nga kitang kausap e.

Adrian:

the feeling is mutual. so matulog kana ha, may pasok pa tayo bukas. see you in school. good night ;)

Puta! Kinilig ako don ha. So gusto niya din akong kausap?! Pero kailangan kong kumalma dahil baka mamaya pinapaasa lang ako nito. Nag-good night na lang din ako sa kanya para hindi halatang super kilig na si akla.

Hindi na siya nagreply pa. Hindi naman agad ako nakatulog kaya nanuod pa ’ko ng movie sa Netflix. Nang antukin na ’ko ay nag-skincare na muna ako bago matulog. Kinabukasan pagkababa ko ng kotse ni Ate ay agad akong naglakad papasok ng gate, tsaka ako mabilis na naglakad papuntang classroom. Jusko late ako.

May mga ilan pa akong nabanggang kapwa ko estudyante dahil sa pagmamadali ko. Nang malapit na ’ko sa classroom ay may humila ng bag ko kaya napaharap ako bigla sa inis.

“Oh, easy.” ani Drake habang nakangisi. Tiningnan ko naman siya ng masama.

“Gago! Late na kasi ’ko.”

“Pareho lang tayo. Kaya magsabay na tayo papasok sa room at wag kang masyadong magmadali.”

“Gago ka! Pag ako napagalitan ni Misis Galvez, dugo ’yang nguso mo sakin.”

“Ang sadista mo naman, crush.Tara na nga.”

“Seryoso ko tanga!”

Hindi na niya pinansin yung sinabi ko at sabay na kaming naglakad papunta ng classroom. Pagkapasok pa lang namin ay napahinto sa pagsasalita si Misis Galvez. Humingi kami ng pasensya ni Drake at pinapasok naman agad kami ni Misis Galvez.

Nang marinig namin ang sinabi ni Misis Galvez ay pumasok agad kami ni Drake baka magbago pa yung isip niyan eh. Bago ako tuluyang maupo ay nakita ko ang matulis na tingin ni Elise kaya nginisihan ko siya. Nakita ko naman ang inis sa mukha niya kaya lalo akong napangisi. Naupo na ’ko sa gitna nina Sam at Juliana. Agad namang bumulong sa tenga ko si Sam.

“Hoy, luka. Bakit fifteen minutes ka namang late?”

“Napaka traffic kasi. Na-late din kami ng gising ni Ate kaya ’yun na late kami pareho.” sagot ko.

“’Kala nga namin hindi ka na papasok” ani Juliana. Umiling-iling naman ako.

“Gaga, ’no.”

Nang matingin ako sa gawi nina Paul ay ngumisi siya sakin ng nakakaloko. Itinaas ko naman ’yung middle finger ko sa kanya. Tumawa lang ang gago. Buti na lang ay hindi nagpaquiz si Misis Galvez. Monday na Monday pa naman baka wala akong masagot.

Mabilis ulit lumipas ang oras at nandito kami ngayon sa loob ng classroom namin. Wala kasi kaming klase dahil absent ’yung teacher namin. Kaya halos ang lahat ay nagdadaldalan. May kanya kanyang ginagawa din ang bawat isa samin. Si Juliana ay may ka chat, ’yung jowa niya siguro. Si Sam naman ay ini-stalk pa rin si Liam.

“Hoy, kaklase pala ng Ate mo si Papa Liam.” sabi ni Sam habang nanlalaki ang mga mata. Inirapan ko naman siya.

“Oo, kahapon ko lang din nalaman dahil nandon sila sa bahay pagkauwi ko.” sabi ko.

“Talaga?! Kung alam ko lang sana pala ay tumambay na muna ko sa inyo.” si Sam at saka tumawa.

“Napakaharot mo talaga, bakla. Ganda gandahan ka na naman.” panlalaro ni Juliana sa kanya.

“Che! Porket may jowa ka, e.”

“Ganon talaga pag maganda.” sabi ni Juliana sabay dila niya kay Sam. Inirapan lang naman siya ni Sam. Napa-iling-iling ako sa kanilang dalawa. Daig ko pa may mga batang alaga sa kanilang dalawa.

Bumalik na ulit sila sa pinagkakaabalahan nila. Ako ay nagscroll lang sa Instagram ko. Habang tumitingin ako ng stories sa Instagram ay biglang nagtext si Adrian.

Adrian:

sino kasabay mo maglunch?

Ako:

hindi ko pa alam, pero sure ako na si Sam kasabay ko. si Juliana kasi minsan sumasabay kay Tom.

“Sis, sasabay ka ba samin maglunch?” tanong ko kay Juliana. Napabaling naman siya sa akin.

“Baka, hindi pa kasi nagtetext si Tom. Bakit?” sabi niya na may pagtataka.

“Wala, wala.” umiling-iling pa ’ko. Tiningnan ko naman ’yung reply ni Adrian sakin.

Tinatanong niya kung hindi ba ’ko pwede, agad ko naman siyang nireplayan ng pwede. Wala akong pag aalinlangan. Gow agad, walang pagdadalawang isip. Ika nga ng iba hindi mo kailangang magdalawang salita sakin. Eme.

“Hindi muna ’ko sasabay sa inyo mag lunch ngayon.” paalam ko sa kanila habang nangingiti.

“Bakit? Sabay ba kayo ni Ate Girlie mag lunch ngayon?” takang tanong ni Sam.

“Hindi, si Adrian ang kasabay ko.” pagmamayabang ko. Nanlaki naman ang mata nila kaya mas napangisi ako.

“Ay, talaga?!” sabay na tanong nilang dalawa. Tumango naman ako. Nilaro pa nila ko kaya nagtawanan kami.

Mga hayop talaga.

Sa isang fast food kami kakain ni Adrian. Paglabas kasi ng campus madaming fast food ang pwedeng kainan. Pagkatunog ng bell ay agad akong nag ayos ng sarili. Dapat fresh akong haharap kay crush. Ayoko namang mag mukhang dugyot ’no. Very wrong ’yon.

Lumapit sa gawi namin si Drake. ’Yung iba naman naming classmate ay naglalabasan na.

“Saan kayo kakain? Sabay na ’ko.” sabi ni Drake. Nagkatinginan kaming tatlo nina Sam at Juliana. “Bakit?”

“Hindi ba kayo sabay ngayon ni Paul?” sambit ni Sam na hindi pinansin ’yung tanong ni Drake.

“Sabay kasi sila ng nililigawan niya ngayon e.”

“Ouch naman. Bakla, naunahan ka na.” asar Juliana kay Sam habang natatawa. Napatawa din tuloy ako.

“Okay lang, may Papa Liam na ’ko ’no!”

“So, saan nga kayo kakain?” tanong ulit ni Drake. Mukhang naiinip na sa gutom.

“Ako kasi dapat sasabay ngayon kay Tom. E, kapag sumabay ako kay Tom, walang kasabay si Sam. Kawawa naman si bakla. Wala na ngang love life, wala pang kasabay mag lunch.” ani Juliana. Gaga talaga kahit kailan.

“Alam mo? Okay na no’ng umpisa e, mata-touch na ’ko. Tapos nang asar kapa, bwisit ka talaga.” ani Sam atsaka umirap.

“Bakit? Si Gabbi nandiyan ah.” ani Drake. Ngumisi sina Juliana at Sam sa akin at sinabing may date ako ngayon, na siyang nagpakunot ng noo ni Drake. “Sinong ka-date mo, Gab?”

“Hindi naman totally date ’yon. Nagyaya lang siyang kumain sa labas.” sagot ko.

“Sino nga?”

“Si Adrian.”

Natahimik siya bigla sa sinabi ko. At bumaling kay Sam, seryoso niyang tinanguan ito na at sumenyas na lalabas na. Napatingin naman samin si Sam atsaka bumeso bago humabol ng lakad kay Drake. Naglakad silang dalawa palabas ng classroom. Ako naman ay naiwan kasama si Juliana na nasa tabi ko.

“You think he’s jealous?” tanong ni Juliana bigla. Napabuga muna ako sa hangin bago kami naglakad ni Juliana palabas ng classroom.

“Hindi ko alam. Sinasabi niya minsan crush niya ’ko pero hindi ko naman siniseryoso.”

“Sabagay, baka mamaya mag assume ka tas hindi naman pala. Edi ikaw ang bokya, at tsaka baka wala lang talaga siyang kasabay kumain kaya nalungkot siya.”

Tumango-tango ako, baka nga. Pagkalabas namin ni Juliana ng gate at tsaka kami naghiwalay. Doon na daw sila magkikita sa fast food na sinabi ni Tom sa kanya. Kami naman ni Adrian ay sa parking lot magkikita para sabay na daw kaming magpunta sa kainan. Hindi naman ako naghintay pa sa kanya ng matagal dahil nagkita na agad kami.

“Hi.” bati niya.

“Hello.”

“Tara na. Gutom ka na ba?” tanong pa niya. Mahinhin naman akong umiling-iling atsaka ngumiti. Dalagang filipina lang ang eksena ni bakla. Eme.

“Kaya pa naman.”

“Tara na.”

Naglakad kami sa isang malapit na fast food chain. McDo ang pinakamalapit na fast food kaya dun na lang din namin napagpasyahan na kumain.

“Hanap ka na lang upuan. Ako na ang oorder.” sabi niya. Tumango-tango ako.

“Okay.”

Naghanap ako ng bakanteng upuan at siya naman ay nagpunta sa counter. Nakahanap ako ng medyo tago dahil iyon lang ang bakante. Lunch time kasi kaya medyo madami din ang tao.

Naupo na ’ko at maya maya lang ay dumating na si Adrian dala yung mga pagkain. Tinulungan ko na siyang ilagay ’yung pagkain sa lamesa. Naupo na din siya sa upuan.

“Saan kayo madalas kumain nila Sam?” tanong niya habang inaayos niya ’yung pagkain namin.

“Sa cafeteria lang tapos pag Friday lang kami kumakain sa mga fast food.” sagot ko sa kanya. Napatango-tango siya. Kumuha ko ng fries atsaka kinain. “Kayo ba madalas sa fast food kumain?”

“Hindi naman. Parang twice o thrice lang a week.” sagot naman niya. Napatango ako.

“Madalas din ’yon, huh.”

“Minsan kasi halos lahat kaming magkakaklase ay sabay kumain. Alam mo naman ang kayong mga girls. Hindi lang mapili sa lalaki pati sa pagkain din.” biro pa niya at tumawa.

Ang cute niyang ngumiti. At tsaka girl daw ako. Pak! Wag tigilan ang hormones. Eme.

“Hoy, hindi naman lahat. Bakit kami nila Juliana hindi naman kami mapili sa boys tsaka sa pagkain” depensa ko pa. Nagkibit-balikat siya habang nangingisi.

Kumain na lang ako at hindi na nagtanong pa. Sa kalagitnaan ng pagkain namin ay napalingon kami sa bagong pasok na mga estudyante. Doon ko lang din napansin na sina Liam pala ’yon. Bale apat silang lahat.

“Ang ganda ng chicks kanina, pre. Panalo yung legs.” sabi ni Raver. Binatukan siya ni Luke kaya napakamot siya ng ulo.

“Napakamanyak mo talaga, gago!”

“Wow naman. Ang bait mo naman pala, dude.” pambabara ni Raver. At gumanti ng batok kay Luke.

Kaya nagtawanan naman silang lahat na akala mo sila lang ang tao dito sa loob ng fast food. Bakit kasi sa dami ng pwede nilang kainan ay dito pa nila napili. Pero don ko lang din napagmasdan si Liam na ngumiti. Shit! Ang gwapo nga. Super manly pa.

“Adri.” biglang tawag ni Lucas kay Adrian at muntik na ’kong magkasakit sa puso dahil sa gulat ko. Baka lumapit pa siya dito ha.

Lumapit pa nga sila sa lamesa namin kaya kinabahan naman ako. Nag-apir naman silang dalawa ni Adrian.

“Uy, si Miss Flawless pala ’tong ka-date mo e.” sabi ni Raver ng mapansin niyang ako pala ang kasama ni Adrian sa lamesa. Ngumiti lang naman si Adrian sa kanya.

Si Luke naman ay ngumiti lang sakin at si Liam ay balik sa serious mode. Bakit ganun kahit seryoso siya ang gwapo pa rin? Hustisya please. Pero teka nga bakit ba napapansin ko siya?

“Alis na kami Adri, Gab,” paalam ni Lucas samin pagkatapos nilang mag usap ni Adrian. Tumango na lang kami ni Adrian.

Nauna pang umalis si Liam sa kanila at umupo sa bakanteng upuan na hindi naman kalayuan sa upuan namin. Mukhang badtrip na siya dahil salubong na ang kilay niya. Moody pala ang isang ’to!

“Pasensya kana sa mga tropa ni Kuya Liam ganon lang talaga sila.” biglang bulas ni Adrian. Nginitian ko naman siya.

“Okay lang, sana tinanggi mo na lang na nagde-date tayo dahil hindi naman talaga. Baka kung ano pang isipin nila sayo.” sabi ko naman.

“Wala naman akong pake sa sasabihin nila e. Bakit nahihiya ka ba?” sabi niya sa seryosong tono. Nagulat naman ako sa sinabi niya kaya agad akong nagsalita.

“Hindi naman, baka lang kasi ma-offend ka.”

“No, I know them they are not judgemental. Kung hindi ka naman pala nahihiya. We can considered this as a date.” nakangiti na siya ngayon habang sinasabi iyon.

Napangiti din tuloy ako.

“Okay, so we’re dating now huh?” biro ko.

“I guess so.” ani niya sabay tawa.  Ang cute lang niya tumawa nawawala kasi ’yung mga mata niya. Weakness ko ’yon e. Ems.

Bumalik na lang ulit kami sa pagkaing dalawa. Nahagip naman ng dalawang mata ko si Liam na nakatingin samin. Seryoso ang tingin niya at nakakunot pa yung mga kilay. Bakit kahit parang galit siya ay ang gwapo pa rin. Unfair naman.

Muntik na ’kong mabulunan ng lalo niyang kong tinitigan sa mata. Napainom ako ng tubig bigla, tinititigan pa rin niya ’ko kaya parang malulusaw ako sa kinauupuan ko.

Ako na ang unang nag iwas ng tingin dahil hindi ko kinakaya ’yung pagtitig niya. Partida tingin pa lang yun ah. Pa’no pa kapag iba ang ginawa niya. Napapikit ako ng marahan.

Lupa pakikain na ’ko, please…

Chapter 06

It’s Friday now and everything was fine between me and Adrian. We’re on getting to now each other by Ariel Rivera. Charot!

Pero iyon nga, Biyernes na ngayon at simula no’ng Monday na lumabas kami ay mas naging close pa kami. Nasundan pa ulit ’yun ng dalawang sunod na lunch. Ang paglabas namin ay hindi ko naisip o nakita sa panaginip ko man lang.

Nag go-good morning at nag go-good night na din kami sa isa’t-isa. ’Yun bang tipakal na landian ng mga teenager sa panahon ngayon.

Kahapon bago kami umuwi ay kinausap ako ni Sir Martin tungkol sa audition mamaya ng Miss Trans. Next month na kasi ang pageant at ako ang napili daw niyang isali at si Elise. Pumayag na lang din ako para wala ng kulitan pang mangyari.

Pumasok na ’ko sa loob ng passenger seat dahil nandoon na din naman si Ate sa loob ng sasakyan.

“Balita ko may audition mamaya ng Miss Trans, huh.” sabi niya habang inaayos ang sarili.

“Oo nga. Pinasali pa nga ako ni Sir Marquez” sabi ko naman. Napabaling siya sa akin dahil sa gulat.

“Talaga? Gaga galingan mo sa audition ha!” sabi niya na parang excited pa ang luka- luka.

Hindi na ’ko nagsalita pa at nagcellphone nalang habang nagmamaneho siya. Nagpatugtog naman siya ng mga kanta ni Demi Lovato. Scroll lang ako ng scroll ng mag-DM sakin si Adrian.

supremeadriantan:

send pic .

Nag ayos naman agad ako ng sarili ko bago ’ko nagsend ng picture. Syempre gusto ko fresh ako lagi sa paningin niya. Pagka-send ko ng picture ay nagmessage ulit siya. Nag-usap lang kami ng kung ano anong bagay through chat. Kilig na naman ang bading.

Nang makarating ako sa classroom ay nandoon na sila Juliana pero medyo maaga pa din naman ako dahil ten minutes pa bago magsimula ang klase.

“Hoy! Good luck sayo mamaya.” sabi ni Juliana pagkalapit ko sa kanila.

“Thank you.” sabi ko sabay yakap sa kanya.

“Good luck, kiks. Kaya mo yan daanan ka na lang namin bago mag lunch.” si Sam.

“Ha? Teka nga lang. Bakit ngayon na daw ba ang audition?” nagtatakang tanong ko.

“Hindi pa naman, kumalma ka! Pero baka second subject daw kayo mag-start.” si Sam ulit ang nagsalita.

“Totoo ba?”

“Yeah, narinig lang din namin sa ibang section na kasali din sa audition ng Miss Trans.” si Juliana na ang sumagot sa tanong ko.

Pagkabell ng school ay may makikita kang ibang estudyante na nagmamadaling maglakad. Baka mapagalitan ng first subject teacher nila. Parang ganyan lang ako no’ng Monday e. Maya-maya lang ay dumating na si Misis Galvez. Kaya bumati na agad siya.

Nagdiscuss lang ng konti si Misis Galvez tsaka siya nagpasulat sa secretary namin. Mag lecture na lang daw muna kami dahil may aasikasuhin siyang ibang bagay. Bago siya lumabas ay nagsalita na muna siya.

“Walang lalabas. Ang malaman kong labas nang labas at hindi nakatapos ng lecture. Humanda sakin!” ani niya.

Nakakatakot ka naman pala ma’am. Akala mo naman talaga totoo ’yung pananakot niya. Para siyang tanga!

Pagkalabas ni Misis Galvez ay agad nagsulat si Xia sa black board. Yung iba ay hindi nagsulat yung iba naman ay nagcellphone.

Tahimik na lang kaming nagsulat tatlo, no’ng una nga ay ayaw pa ni Sam pero sinabi namin na hindi naman siya papahiramin ng notes kaya nagsulat na din siya.

Medyo maingay naman yung iba dahil nga wala kaming teacher. Hindi naman kahabaan yung lecture kaya natapos agad namin. Sakto pagkatapos naming magsulat ay may kumatok sa pinto namin.

“Good morning po. Maghanda na daw po yung kasali sa audition ng Miss Trans.” sabi no’ng girl.

“Okay po.” sagot ng President naming sipsip. “Elise and Gab maghanda na daw kayo.” dagdag niya pa.

“Narinig ko hindi mo kailangang ulitin.” sabi ni Elise sa kanya tsaka siya inirapan. Ate chona talaga ang ate ko na ’yan e.

“Whatever!” inirapan din niya si Elise.

Pinag-ayos naman ako ni Juliana at siya ang nagsilbing make-up artist ko. Kinuha na muna niya sa bag niya ’yung pouch. Si Sam naman ay mukhang busy’ng busy sa pagcecellphone.

“Bakla! Busy’ng busy ka naman.” sabi ko sa kanya.  Napatingin siya sa akin.

“Pa’no kasi si William chinat ko hindi ako nireplayan. Sineen lang ako.” pagrarant pa niya at napanguso. Arte ni akla!

“Ano ba sabi mo?” sabat ni Juliana.

“Sabi ko lang, hi po.” ani Sam.

“Gaga ka pala. Malamang straight ’yung tao hindi ka talaga rereplayan no’n.” ani Juliana. Sinimulan na naman niya ’kong kilayan ng very light lang.

“Bakit? Pag straight ba hindi na pwede magkagusto sa mga bakla?” naiinis na sabi ni Sam. Napabuntong hininga naman si Juliana habang patuloy sa pagkikilay sakin.

“Bakla don’t get me wrong. Pwedeng naman magkagusto ’yung mga straight guy sa mga bakla at trans kaso sa lagay mo kasi ang gwapo mo! Tapos yung nilalande mo gwapo na straight, mukhang hindi mo mababaliko. Tapos parang ang seryoso pa sa life.” mahabang litanya ni Juliana.

“Grabe naman, malay mo naman mabaliko ko.” puno ng pag-asang sabi ni Sam. Hindi na sumagot pa si Juliana at nag focus na lang sa pag aayos sakin. Nilagyan lang naman niya ’ko ng very light na make-up.

“Panget kasi yung blush on ko e. Teka hiram lang ako” ani pa niya. Tumango ako. “Sis may blush on kaba?… wala? Okay lang. Ikaw ba Xia may blush on ka?”

“Oo meron.” mahinhin na sabi nito. Tsaka inabot kay Juliana yung blush on. Nagpasalamat naman siya.

Nilagyan ako ni Juliana ng blush on. Manipis lang naman yung nilagay niya pero kung makapahid akala mo mabubura yung pisngi ko. Pagkatapos malagyan ng pisngi ko ay nagpaalam na ’kong aalis na. Ni-good luck naman nila ko.

Lumabas na ako ng classroom at nakasabay ko naman si Ella sa paglabas. Nagkasabay din kami papunta sa covered court. Nandito na ’ko ngayon sa covered court ng school namin at madami din ang tao para sa audition. Sabagay isa ito sa mga event na inaabangan ng school namin.

Sabay kami ni Elise nagpunta dito pero hindi kami nagkikibuan dahil baka magtalakan lang kaming dalawa. Si Ate Yna ang isa sa mga in-charge dito dahil isa siya sa mga officers ng school namin. Nandito siya para mag-assisst. Binati niya ko at bumati ako pabalik.

Nag umpisa na rumampa ang ibang mga estudyante. Isa isa kaming rarampa at ’don ibabase kung sino sino ang makakapasok sa audition.

Mula grade seven hanggang grade twelve ang kasali kaya medyo matatagalan ang audition na ’to. Simula sa mga grade seven ang rarampa hanggang sa makatapos ang pinakahuli. Dahil mamaya pa naman ako ay nagscroll lang ako sa cellphone ko. Habang nagscroll ako ay nagtext naman si Sam.

Sam:

good luck sissy, galingan mo sa pagrampa at sana all mina-myday.

Ako:

thank you sis, pero teka, sino nag-myday saken?

Sam:

si Adrian sa instagram at facebook niya.

Hindi ko na nireplayan pa si Sam at chineck ko ang IG story ni Adrian. Nakita ko ngang ni-story niya ko. Kaya pala nanghingi siya saken ng picture ko kanina. Ang caption niya pa ay ‘good luck sa audition mamaya’ tas minention niya ’ko.

Ni-add to story ko naman siya at nilagyan ko ng caption na ‘thanks sa suporta’. Pagka-post ko pa lang ng myday ko ay nagreply na agad ang mga haliparot kong kaibigan.

Nireplayan ko na lang din sila ng kung ano anong kagagahan. Mga pasaway talaga! may klase pero online ang mga luka-luka!

Nagreply din si Ate sa story ko.

itsgirliesalazar:

naks lumalablayp, good luck sissy. love you mwuaa ;)

Nag-reply lang din ako pabalik. Pagkatingin ko sa stage ay malapit na pala ang turn ko. Isa isa lang naman ang akyat sa stage kaya nandito pa kami sa bench.

“Boys!” biglang sigaw ni ate Yna kaya napatingin kami sa tinawag niya. “Pwede bang kawayan niyo naman ang mga rarampang keki para naman ganahan sila.” habol pa niya.

Ang dalawang lalaking kausap ni Ate Yna ay sina Lucas at William. Na-realize ko na hindi ko dapat tinatawag na Liam lang si William dahil mukhang mga close friends and family niya lang tumatawag sa kanya ’non. Hindi naman kami close e.

Napansin kong may dala-dalang bond paper si William kaya siguro napadaan lang sila dito sa court para bumili ’non.

Kumaway naman si Lucas sa mga rumarampa at naging ganado naman ang mga bakla. Si William naman ay ngumiti lang sa kanila at medyo natawa dahil parang kinilig pa ang iba. Nasan ang hustisiya. Bakit ang gwapo niya ngumiti?!

Hindi nila kami nakikita dahil nakatalikod sila sa side namin. Hindi ko din naman gusto na makita pa nila ako lalo na ni William. Ewan ko ba feeling ko titingnan na naman niya ’ko ng nakakasulaw.

“Eto din ’yung mga iba pang vavaihan na trans.” sabi ni Ate Yna sabay tawa.

’Yung mga Senior High na keki ay nagpapacute pa sa dalawa. Kinawayan naman sila ni Lucas at tipid na ngumiti si William.

Nang mapadpad ang tingin nila sa gawi namin ni Elise ay medyo nagulat pa si Lucas ng makita ako. Actually, magkatabi kaming dalawa ni Elise pero hindi pa rin kami nagkikibuan.

“Sasali ka din pala,” sabi niya sabay ngiti. Tumango naman ako at ginantihan siya ng ngiti.

“Yeah.”

“Good luck sayo. Galingan mo dahil pag nakapasok ka sa audition alam kong may supporter kana agad. ’Di ba, Cap?” tumawa pa siya na akala mong may pinapahiwatig. Siniko lang siya ni William na nagpadaing sa kanya.

Deserve!

“Ouch! Hindi mo ba siya igo-good luck, Cap?” si Lucas ulit kahit nasiko na siya.

“Tara na ng—”

Hindi na niya natapos ang gusto niyang sabihin dahil nagsalita ako.

“Ikaw ba Lucas hindi mo daw ba igo-good luck si Elise?” sabi ko naman sabay ngiti ng nakakaloko. Nanlaki naman ang mata niya dahil sa sinabi ko at si Elise naman ay napatingin sakin na akala mo’y kakainin ako.

“Tara na nga, Cap.” aya niya bigla kay Liam. Oh, loko! Kala mo hindi kita aasarin?! Napangiti naman si William sakin at sabay sabing…

“Good luck.” ngumiti pa siya ng tipid bago sila umalis. Ito ang first time na kinausap niya ’ko. Tangina! Bakit ang hot niya?!

Naalala ko pinsan nga pala siya ni Adrian. Myghad, Gabbi. Don’t think too much.

“Alam mo ang epal mo! Alam mo naman na hindi kami close tapos magsasalita ka ng ganon?! Napaka-papampam mo talaga.” sabi ni Elise sakin bigla. Shit! May kasalanan nga pala ko sa kanya.

“Ang arte mo! Diba naglaplapan na kayo? Anong inaarte mo diyan?” mataray na sabi ko. Inirapan lang naman niya ’ko.

Hindi na ulit pa kami nag-usap o usap bang matatawag yun. Lunch time na ng nakarampa ko kaya medyo madami ang nakakita ng rampa ko kaso sina Sam at Juliana ay hindi na ako naabutan.

Sinundo naman ako nina Juliana at Sam. Nag aya sila na sa McDo na lang kami kumain ng lunch. Since Friday naman ay sa fast food talaga kami kakain.

Naglakad kami papuntang McDo. Pagkadating ay kami na ni Sam ang umorder at si Juliana naman ang naghanap ng upuan.

Pagkaorder namin ay naglakad na kami sa pwesto ni Juliana. Nilapag na namin ’yung mga pagkain sa lamesa. Naupo na din kami sa upuan bago nag umpisang kumain.

“Hoy! Kelan daw malalaman ang resulta?” tanong ni Sam. Makapagtanong ang bakla ’kala mo nagpa-ultrasound ako.

Nag uumpisa na kaming kumain nila Juliana, pinaglunch na muna kami at papasok pa ’ko mamaya sa classroom.

“Baka daw monday ipost sa page ng school at tsaka ipopost din sa bulletin board ng school ang mga pasok sa banga.” sagot ko naman

“Sana makapasok ka sa audition para may susuportahan naman kami this year.” sabi ni Juliana.

“Sana.” kibit-balikat kong sabi.

Bigla namang tumunog ang cellphone ko kaya alam kong may nagtext. Kita ko sa screen ’yung name ni crush kaya napangiti agad ako. Enebe!

Adrian:

tapos na kaming mag-lunch.

Nagreply naman agad ako.

Ako:

patapos na din kami.

Nag-usap lang kami ng kung ano anong bagay pa at nag good luck din siya saken. Alam naman daw niyang makakapasok ako sa screening. Sana nga.

Hanggang sa napunta ang usapan namin sa motor. Hindi ko naman siya masyadong maintindihan dahil wala naman akong masyadong alam sa motor. Ang alam ko lang umaandar siya, tapos!

Adrian: hatid kita mamaya ha, may dala kong motor.

Ako: sigurado ka ba? sige :)

Hindi na siya nagreply pa, pero napangiti ako dahil ito ang kauna-unahang pagkakataon na ihahatid niya ko. Gosh!

“Kilig na kilig ang bakla!” sabi ni Sam at tumawa naman si Juliana. Pabiro ko naman siyang tinapunan ng tissue. Inggetera!

Pagkatapos naming kumain ay bumalik na kami ng school para sa afternoon class namin.

“Congrats sa inyong dalawa. Pasok man o hindi ay panalo na kayo para sa’kin.” ani ni Sir Martin.

Kaya naappreciate ko ang pagiging teacher niya samin dahil nandoon ang suporta niya saming mga estudyante niya.

“Thank you po, Sir.” sagot namin ni Elise.

Tumango siya at nagpaalam. Nauna na din siyang lumabas ng classroom. Kami naman nila Sam ay nag ayos pa ng gamit tsaka nag ayos pa din ako ng sarili ko para maganda ko sa paningin ni Adrian mamaya. Charot!

Pagkalabas namin ng classroom ay naghihintay na pala sakin si Adrian. Pinagtitinginan pa siya ng mga estudyante. Bakit nga naman kasi magagawi sa building ng grade nine ang isang grade ten student?

“Mauna na kami, sis.” si Juliana.

“See you on Monday, sis.” si Sam.

Nauna na silang umalis sakin pero bago sila umalis ay bumeso pa sila sakin at tiningnan ako ng nang aasar. Nang mawala na sa paningin ko ang dalawa ay saka ko nilapitan si Adrian.

“Dapat sa parking lot mo na lang ako hinintay.” sabi ko ng makalapit ako sa kanya.

“Ayaw mo bang sinusundo ka?” sabi niya ng nakapout ang mga labi. Ang cute! Haliparot din talaga ’ko, e.

“Hindi naman sa ganon pero kasi pinagtitinginan ka ng mga estudyante dito.” paliwanag ko. Nagsalubong ang kilay niya.

“Ano naman?”

“Nahihiya lang kasi ako.” nakayuko ko pang sabi baka kasi ma mis-interpret niya pa ang sinabi ko.

“So, kinakahiya mo pala ’ko?” tanong niya pa ulit. Sabi ko na nga ba mamimis-interpret niya ang sasabihin ko e.

“Hindi… hindi…” natatarantang sabi ko. Bigla naman siyang tumawa ng malakas kaya nagtaka ako. Anyare?

“Ang cute mong asarin.” sabi niya at tumawa pa ulit. “Binibiro lang kita.”

“Hindi nakakatawa akala ko na-offend ka na sa sinabi ko. Nakakainis ka!”

“Sorry na. Gusto lang talaga kasi kitang sunduin dito sa room niyo.” ani niya.

Napabuntong hininga na lang ako at inaya na siyang umuwi. Naglakad naman kami papunta ng parking lot ng school.

Pagkarating namin ay dumiretso na agad kami sa motor niya. Naka NMAX siya at buti nalang din ay nakapam-PE kami ngayon kaya hindi ako mahihirapan sumakay. Nang nakahanda na ang motor ay sa likuran na ’ko sumakay. Pinaandar naman niya agad ng nakaayos na ako.

Walang pang fifthteen minutes ang biyahe papunta sa bahay kaya mabilis lang din kami nakadating. Pagkababa ko ay nagpalasamat agad ako sa kanya.

“Salamat.” sabi ko sa kanya at siya naman ay hindi na bumaba ng motor.

“You’re welcome.” sabi niya at humalik sa pisngi ko kaya nagulat ako. “Alis na ’ko.” paalam niya sabay ngiti.

“Okay, ingat ka.” sabi ko na lang dahil feeling ko hanggang ngayon ay namumula pa rin ang pisngi ko sa kilig. Shocks!

Kumaway naman siya saka pinaandar yung motor niya. Nang hindi ko na siya matanaw ay hinawakan ko ang pisngi ko saka ako nagtatatalon sa kilig. Tangina! Talaga bang hinalikan niya ’ko sa pisngi. Argh, kilig so much ang bading.

“Baka matalisod ka.”

Nagulat naman ako ng may magsalita kaya tiningnan ko kung sino :yung nagsalita sa likudan ko.

“William?!” magkasalubong ang kilay na tanong ’ko. Tipid naman siyang napatango.

“Hmm…”

“Anong ginagawa mo dito?” tanong ko. Anong oras na ha! At tsaka bakit nasa bahay namin siya? Anong ganap?

“Tinatapos na namin ’yung movie project.” simple niyang sagot na may lito sa pagmumukha.

“Eh bakit nandito ka sa labas?”

“Bibili sana ko ng pagkain namin ng makita kitang nagtatalon. Bakit nga pala tumatalon ka?” magkasalubong na ngayon ang kilay niya. Napataas naman ako ng akin.

“’Pake mo ba?!”

“May nakita ’kong motor. Sinong naghatid sa’yo?” pang-uusisa pa niya. Madaldal pala ’to at chismoso. Tsk!

“Ano bang pakealam mo? Wala kang pake kung sino man ang maghatid sa ’kin.” naiinis kong sabi. Ang dami niya kasing tanong. “Isa pa kahit sino ang maghatid sakin pwede!” inirapan ko pa siya.

“Pa’no kung ako?” ngumisi pa siya ng nakakaloko. “Ihatid kita sa susunod…” saka dahan-dahan pang lumapit sa ’kin.

“Ano bang sinasabi mo? Lumayo ka nga!” tinulak ko siya ng papalapit na siya. Nakaramdam din ako ng kaba. Ano bang trip nito?

“Makikita mo kung anong sinasasabi ko.” nakangisi pa rin siya hanggang ngayon. Medyo nakakatakot na siya dahil mukha na siyang baliw.

Tinulak ko siya kaya napasandal siya sa gate namin, tsaka ako pumasok sa loob ng bahay. May tumawag pa sakin pero hindi ko na pinansin pa at dumiretso na lang ako sa kwarto. Pagkasara ng pinto ko ay dumikit ako sa likod ng pinto at dinama ang kabog ng puso ko.

Tangina! Bakit ang lakas ng kabog ng puso ko?!

Chapter 07

Pagkagising ko ay kinuha ko agad ang cellphone ko sa side table at tiningnan ang oras. Alas nuebe na pala ng umaga kaya bumangon na din ako.

May text din akong nareceive kay Adrian ngayong umaga. Nag good morning siya kaya nireplayan ko na lang din siya ng good morning.

Nagpunta ’ko ng banyo na nasa loob din ng kwarto ko para mag-toothbrush at maghilamos ng mukha. Pagkatapos kong mag ayos ay bumaba na ’ko sa kusina para mag-breakfast.

“Manang?” tawag ko kay Manang dahil panigurado ay natutulog pa si Ate o kaya naman ay nag jogging. Wala naman akong naririnig na sumasagot sakin kaya tinawag ko ulit siya.

“Manang?!” tawag ko ulit pero wala pa ring sumasagot sakin.

May narinig naman akong ingay sa likod ng bahay namin. May garden kasi kami ’don kaya baka nagdidilig ng mga halaman si Manang.

“Manang?!” tawag ko pa ulit dahil baka sakaling marinig niya na ’ko. Palabas na ako ng pinto para magpunta ng garden ng may sumalubong sakin kaya nagkabanggaan kami.

“Ouch!” sabi ko dahil ang tigas ng katawan niya para siyang bakal. Nabasa pa tuloy ’yung suot kong damit. Ugh, kainis naman!

“Sorry.” sabi naman nito pero nagulat ako dahil boses ng isang lalaki ang nagsalita at kilala ko kung kay ninong boses iyon.

Pagkatingin ko sa kanya ay hindi nga ako nagkamali dahil si William ang nakabungguan ko.

“Sorry, hindi kita napansin.” sabi niya na nakaiwas ang tingin sakin. Parang hindi din siya makatingin sakin ng mabuti kaya nagtaka ’ko.

“Bakit parang nabalisa ka agad?” nagtatakang tanong ko.

“Nabasa ko kasi yung damit mo.” balisa niyang sabi at hindi pa rin ako tinitingnan kaya nagtaka talaga ’ko. Jusko! Hindi naman ako ganon kababaw para magalit sa kanya.

“Okay lang. Hindi naman ako mababaw na tao para magalit sayo dahil lang nabasa mo ’yung damit ko.” sabi ko naman at alanganin na ngumiti dahil naalala ko ’yung ganap kagabi.

“Uhm… nakabakat ’yung mga nipples mo.” sabi niya ng nakayuko at kakamot-kamot sa likod ng buhok niya.

Nagulat naman ako sa sinabi niya kaya tiningnan ko naman ang suot kong damit. Tangina! Tayung-tayo ang utong ko. Nakakahiya! Agad ko namang tinakpan ang dibdib ko. Medyo malaki na din kasi siya dahil nga sa mga iniinom kong anting-anting o pampa-aning.

“Sorry, hindi kasi ako talaga nagba-bra kapag nasa bahay lang. Hindi ko naman alam na maaga pala kayong pupunta dito.” paliwanag ko sa kanya at lalo naging awkward ang ngiti ko.

“Kailangan na kasi naming matapos ’tong movie project namin, kaya maaga kaming nagpunta.” sabi niya na nakaiwas pa rin ang tingin sakin kahit na nakatakip na yung dalawang kamay ko sa dibdib ko.

“Ganon ba? Sige magpapalit na muna ’ko sa itaas.” paalam ko pero bago pa ’ko makaalis ay nagsalita siya.

“Please… wear a bra.” seryosong niyang sabi na nakatingin na sakin ngayon. Tumango naman ako. Malamang alam mong hindi pa ’ko mag-bra. Laro ka!

“Cap, sino ’yang kausap mo?” sigaw ni Lucas galing likuran na mukhang papalapit sa gawi namin.

“Sige na, magpalit kana ng damit bago pa magpunta ang manyak na ’yon dito.” utos niya sakin kaya nagpunta na agad ako sa taas para magpalit ng damit.

Nagsuot na ako ngayon ng bra dahil may mga bisita na pala si Ate. Nakakahiya naman kung ‘no bra’ pa rin ako sa bahay kahit na alam kong may ibang tao.

Naka-over sized shirt lang ako at dolphin short shorts. Nang makapag-ayos na akong mabuti ay bumaba na ulit ako sa living room. Pagkababa ko ay nandon na si Ate at inaayos ang lamesa.

“Gising kana pala. Tara kain tayo.” aya sakin ni Ate. Naglakad ako papalapit sa kanya.

“Saan ka galing? Tsaka nasa’n si Manang?” magkasunod kong tanong.

“May pinuntahan lang sandali si Manang baka mamaya pa ang dating ’non. Nandiyan lang ako kanina sa labas ng gate kinuha ko yung mga ’to “ sagot niya habang inaayos yung mga pagkain.

“Bakit ang dami naman yata niyan?” takang tanong ko pa.

“Dito kasi mag-aagahan sina Yna kaya umorder na kami ng pagkain. Nga pala, nandiyan na sina Lucas at William.”

Naalala ko tuloy yung nangyari kanina sa likod ng bahay. Nakakahiya, punyeta!

“Oo nga nakita ko na sila kanina. Umakyat lang ako para magpalit ng damit.” ani ko at napatigil kami sa pagsasalita ng biglang may nagdoorbell.

“Baka nandiyan na sila Yna. Teka lang, titingnan ko kung sila na nga’ yan.” tumango na lang ako kay ate saka siya lumabas ng bahay. Nagpunta naman ako sa likod ng bahay namin para tawagin sila William.

Nilapitan ko silang dalawa ng makitang nandoon sila sa bandang dulo at inaayos yung camera. Siguro iyon ang ginagamit nila pang video.

“Nandiyan na yata sila ate Yna. Uhm, sabay-sabay na daw tayo mag-agahan.” sabi ko sa kanila ng makalapit ako.

“Ah okay, salamat.” nakangiting sabi ni Lucas saka naunang maglakad papasok ng bahay.

Sumunod din si William sa kanya pero bago niya pa ’ko malagpasan ay hinawakan ko siya sa braso para pigilan.  Napatingin naman siya sa kamay kong nakahawak ngayon sa braso niya. Shit! Ang tigas!

Tiningnan niya ’ko ng may pagtataka. Bumitaw na din ako sa paghawak sa braso niya dahil parang nakukuryente ’ko. Natahimik kami sandali bago ko binasag ang katahimikan.

“Pasensya ka na kanina sa nakita mo.” basag ko sa katahimikan namin.

“It’s okay. But next time always wear a bra. Lalo na kung may ibang tao sa bahay n’yo. Buti nalang ako ang nakikita kanina.” sabi naman niya at ngumisi pa. Yung last sentence ay mahina pero narinig ko pa din. Bastos pala ’to eh! Tarantado ang puta!

“What?” nakakunot-noo kong tanong.

“Nothing.” sagot niya na may ngisi sa labi sabay lakad papasok ng bahay.

Ang bastos niya grabe! Hindi ko alam na ganito pala ang ugali niya. Sabagay, ’yung bestfriend nga niya ay babaero, malamang siya din. ’Di ba, nga may kasabihan tayo na ‘birds with the same feather flocks together.’

Sumunod na din ako papasok sa loob ng bahay namin at pagkapasok ko ay nandon na sila Ate Yna kasama ’yung dalawa pang lalaki na sina Raver at Luke.

Naupo ako sa tabi ni Ate sa bandang kanan, sa kaliwa ko naman ay si Ate Yna. Katapat ko naman ang manyak na si William. Irapan ko nga. Che!

Ngumisi lang naman siya sa inasta ko. Nakakainis naman kasi siya, akala ko hindi niya gustong makita ang nipples ko kanina dahil umiwas pa siya ng tingin ’yon naman pala gusto niya din. Nakakainis!

Hindi naman sa nag-iinarte ko pero kasi kahit na trans ako ay ayoko naman mabastos pagdating sa katawan ko.

Napatingin ako ulit sa kanya at nahuli kong nakatingin din siya sakin at ngumisi pa. Gago! Huling kita mo na ’yun sa mga nipples ko. Maglaway ka hanggang gusto mo.

Kumain na lang ako. Madami ang pagkain pero ’yung pizza at :yung isang milktea lang ang kinuha ko dahil hindi naman ako kumakain ng marami. Ayoko nga baka tumaba pa ’ko ’no, sayang ang barbie arms.

Habang kumakain kami ay nag-uusap sila sa gagawin nilang shoot. Hindi naman ako maka-relate kasi hindi ko naman alam kung anong genre ang ginagawa nilang movie.

“Hoy! Nanliligaw ba sayo ’yung pinsan ni Liam? Nakita ko kasi sa story mo na nag good luck siya sayo.” sabi ni Ate Yna sa ’kin. Nilunok ko muna ang pizza’ng kinakain ko bago ako nagsalita.

“Hindi, ’te” sagot ko naman. Napatingin ako sa gawi nina William at nakita kong nakikinig siya samin ni Ate Yna. Chismoso!

“Pero may something kayo ganon?” tanong niya ulit. Nagkibit-balikat ako sabay kagat sa pizza.

“I guess so.”

“Ay, hindi ka sure?”

“Hindi, kasi ayoko naman mag-assume baka mamaya friendly lang talaga siya tapos binigyan ko ng ibang meaning ’yung ginagawa niya e di napahiya lang ako, ’di ba?”

“Sabagay.”

“Pero feeling ko may gusto sayo ’yon si Adri.” biglang sabat ni Lucas kaya napatingin ako sa kanya.

“Pa’no mo naman sabi?” takang tanong ko.

“Pakiramdam ko lang.” sagot niya na natatawa. Dumampot siya ng pizza saka kinain ulit. Inirapan ko siya.

“Napakasiraulo mo, hano!” sabi ni Ate saka siya inirapan.

Napatingin ulit ako kay William at nakatingin na siya sa ’kin ngayon ng seryoso. Umiwas na lang ako ng tingin dahil parang tinutunaw na naman niya ’ko.

Pagkatapos naming kumain lahat ay ’yung mga boys ay nagpunta na sa likod ng bahay namin. Kami namang mga girls ang naiwan para linisin ang lamesa na may kalat ng pinagkainan namin.

Nang matapos ang pagligpit namin ay sumunod na sina Ate kina William sa likod bahay namin. Dahil sa wala akong magawa ay nanuod lang ako ng movie sa Netflix.

Nakaupo ako ngayon sa sofa. Nasa kalagitnaan na ’yung movie at kinikilig na ako ng todo-todo ng may biglang nagsalita sa gilid ko. Napapikit ako sa gulat. Tangina!

“Sayang naman ’yang magandang labi mo kung mapupunit lang dahil sa kakangiti mo.” bulong ni William sa tenga ko. Nasa likod siya ng sofa at ang lapit niya masyado sakin.

“Pwede ba lumayo ka! Masyado kang malapit sakin!” mataray kong sabi at inirapan siya pero hindi niya ’ko pinakinggan.

“Bakit may magagalit ba? Magagalit ba ’yung pinsan ko pag nakita tayong masyadong malapit sa isa’t-isa?” seryosong tanong niya. At lalong lumapit sa mukha ko. Lalong lumakas ang tibok ng puso ko.

“Walang magagalit pero hindi mo kailangan lumapit sakin ng ganito kalapit.” sagot ko naman na medyo kinakabahan dahil sa kinikilos niya.

“Wala naman pala e.” sabi niya at tiningnan niya ’yung labi ko at lalo pang lumapit sakin ang mukha niya. Napatingin din ako sa mga labi niya at parang masarap din namang halikan. Teka? No! Dalagang Filipina ’ko, ’di ba?

Malapit ng magdikit ang mga labi namin ng magsalita siya.

“Manuod ka na.” sabi niya ng nakangisi pa. “Maganda ’yan.” mas lumapad ang ngiti niya ngayon. Bwisit!

Tangina! Naghihintay ba talaga ’kong halikan niya? Nginisihan niya ulit ako bago siya nagpunta sa likod ng bahay namin.

Ako naman ay hindi na ’ko nanuod pa ng movie dahil hindi na pumapasok ang mga eksena sa isip ko dahil ’yung mga sinabi at ginawa ni William ang pumapasok sa isip ko.

Umakyat na ’ko sa itaas at inabala ang sarili kung saan-saan. Nanuod na lang ako sa YouTube ng mga vlogs. Ni-try ko na lang ’yung mga no make-up make-up look na pinanuod ko. Nang manawa ako sa panunuod ay nahiga ako sa kama ko.

Naiisip ko na naman yung mga kinilos at ginawa ni William. Naguguluhan talaga ’ko sa kanya. Minsan seryoso siya, minsan pilyo. Ang sakit niya sa ulo sa totoo lang.

Nang makita kong madilim na sa labas ng bintana ng kwarto ko ay naisipan ko na ding bumaba ng sala. Pagkababa ko ay naghahain na sila Manang ng hapunan. Wala na din naman na sila William ng bumaba ako.

“Kain na, hija.” aya ni Manang.

“Saan po kayo galing kanina, Manang?” tanong ko sa kanya ng makalapit ako.

“May inasikaso lang ako diyan sa munisipyo at tsaka nagbayad na din ako ng kuryente. Napakahaba ng pila. Jusmiyo!”

Mahaba pang napabuntong hininga si Manang. Nag umpisa na kaming kumaing tatlo.

“Anong oras na sila umuwi?” tanong ko kay Ate. Napalingon naman siya akin dahil sa sinabi ko.

“Mga six thirty siguro. Bakit?”

“Uhm, wala. Nagtataka lang ako ng pagbaba ko ay walang maingay.” sabi ko na lang.

“Hoy, ikaw. Magsabi ka nga sakin ng totoo!” ani Ate at nanliliit pa ang matang nakatingin sakin. Nahahalata na din ba niya ang mga kinikilos ni William. Shocks! Anong sasabihin ko?

“A-anong… sasabihin ko?” kinakabahan kong sabi. Napalunok pa ’ko ng laway.

“Kayo na ba ni Adrian?” ani niya nakataas ang isang kilay. Para akong nabunutan ng tinik sa dibdib matapos marinig ang sinabi niya.

“What?!”

“Anong what-what? Tinatanong kita. Kayo na ba no’ng pinsan ni Liam?” nakataas kilay pa niyang sabi. Mabilis akong umiling-iling.

“Hindi!” agad kong sabi.

“Siguraduhin mo lang! Pag ako nalaman kong nagsisinungaling ka.”

“Para kang tanga! Bakit naman ako magsisinungaling.” ani ko at napairap. Umirap din siya bago kami nagtalo pa sa mga walang kakwenta-kwentang bagay. Natigil lang kami ng sawayin kami ni Manang at kumain na lang.

Pagkatapos namin kumain ay ako na ang naghugas ng pinagkain namin nila Ate. Nang matapos akong maghugas ng pinggan ay umakyat na ulit ako sa kwarto para maglinis ng katawan at mag-skincare.

Nahiga na ako sa kama para mag-cellphone. Pagkabukas ko palang ng internet ko ay madaming ng message at notifications galing sa Instagram at Facebook ko. Pero ang nakakuha ng atensyon ko ay ang ’yung pag-follow sa ’kin ni William.

liamtan follows you.

Hindi ko naman siya ni-follow back dahil iniiwasan kong i-stalk siya. Baka mamaya magkasala pa ’ko! Ano raw?! Lande!

Hindi naman ako makatulog kaya nanuod na lang ako sa cellphone ko ng movies sa Netflix. Itutuloy ko ’yung pinapanuod ko kanina na hindi ko natapos dahil sa ginawa ng bwisit na William.

Kilig na kilig ako hanggang sa matapos ko ’yung movie. Hindi pa din ako inaantok kaya gusto ko naman manuod ng mga series. Pinanuod ko ’yung sikat na series ngayon. Totoo nga ang balita na maganda ang series na ’to.

Episode four na ’ko ng tumunog yung cellphone at may lumabas na notifications galing sa Instagram ko. Napansin ko din ang oras, ala dos na pala ng umaga. Shit! Masyado akong nalibang sa panunuod.

Tiningnan ko naman kung sino ang nag message sa ’kin. Muntik ko pang malalaglag ’yung cellphone ko ng makita ang pangalan ni William sa DM ko. Bakit naman siya magchachat sakin ng ganitong oras.

liamtan:

anong oras na , bakit

gising ka pa?

Ano bang pake ng lalaking ’to sa pagtulog ko. Wala ba siyang ibang kaibigan at ako ang ginugulo niya. Bwisit!

gabbi_salazar:

ano

bang pake mo?

Mabilis din pala siyang magreply. Pagkaseen typing agad. Bongga ha!

liamtan:

hindi kasi magandang nagpupuyat ka.

gabbi_salazar:

e bakit ikaw gising pa?

Daming tanong ’kala niya ha! Bakit ba niya ko pinapakialaman?! Eh ako nga hindi ko naman siya pinapakialaman.

liamtan:

ini-stalk kasi kita sa fb ang cute pala ng mga picture mo dati HAHAHA, in-add kita sa facebook kaso hindi mo pa ’ko ina-accept.

Nagulat ako sa sinabi niya. Bakit niya ’ko ini-stalk? Nakakahiya pa naman ’yung mga dati kong picture lalo na sa Facebook.

gabbi_salazar:

hoy!

bakit

mo ko ini-stalk nakakahiya, itigil mo yan!

liamtan:

ang cute-cute mo nga e HAHAHA

Nang gigil akong nag-reply na tigilan niya ang pag-stalk. Pero nagawa pa niyang mag-send ng picture ko. Walang hiya siya!

Tiningnan ko naman kung anong picture ko ’yung sinend niya. Gusto kong magwala ng makita kung anong picture ko ’yung sinend niya.

Picture ko ’yon sa isang park, nakasuot ako doon ng yellow na damit. If I’m not mistaken, first year high school ako nito. Noong time na ’to ay hindi pa ’ko crossdresser pero feeling ko ay ang ganda-ganda ko no’ng time na ’to.

gabbi_salazar:

alam mo ang bwisit mo, gabi na pero nang iinis ka pa rin ./.

liamtan:

bakit, ang cute mo nga diyan e

at

tsaka

umaga na hindi na gabi.

gabbi_salazar:

ewan ko sayo!

liamtan:

accept mo na ’ko sa facebook at matulog kana din.

gabbi_salazar:

asa ka, mabubulok ’yang friend request mo!

liamtan:

we’ll see then, good night. matulog kana .

Hindi ko na siya nireplayan pa. Nakakainis siya matutulog na lang nang iinis pa siya. Pinilit kong ipikit ang mga mata hanggang sa namalayan ko nalang na nakatulog na pala ’ko.

Chapter 08

Halos umaga na ’ko nakatulog at ang aga ko din nagising. Hindi ko alam kung bakit naging ganon bigla ’yung pakikitungo ni William sa ’kin. At hindi lang ’yon. Ni-follow din niya ’ko sa Instagram. Although, okay lang naman kasi we know each other naman na, pero kasi ’yung puso ko ayaw kumalma.

Kinuha ko ’yung cellphone ko sa side table at tiningnan kung anong oras na. Alas syete palang ng umaga pero napagpasyahan ko ng bumangon sa higaan.

Bumaba na ’ko sa sala para tingnan kung sino ang mga gising na. Nakita ko naman si Manang na nandoon sa kusina. Lumapit ako sa gawi niya at bumati.

“Good morning po.” bati ko.

Nagulat naman si Manang ng makita kong maagang nagising dahil usually hindi na kami nagkakaabot sa almusal lalo na kapag weekends.

“Maaga ka yatang nagising?” takang tanong ni Manang.

“Ah, hindi na po ’ko makatulog e, kaya bumangon na lang po ako.” sagot ko pa na sinamahan ko ng ngiti. “May maitutulong po ba ’ko?”

“Wala, wala, kaya ko na ’to. Ano bang gustong mong kainin?”

“Kahit ano nalang po.”

Hindi man kami madalas magtagpo ni Manang sa almusalan dahil maaga siyang nagigising at maaga din kung matulog ay alam kong mahal na mahal niya kami ni Ate. Ginagawa niya ang lahat para sa amin. Para na din namin siyang tunay na Lola.

Naghintay na lang ako sa sala habang nag aayos siya ng agahan. Nag-cellphone na lang din ako kesa naman manuod ako ng TV. Feeling ko ang aga kong makakabulabog pag ganoon.

“’Nak, tara kain na tayo.” aya sakin ni Manang. Dahil maaga palang naman ay naisip ko na mag jogging na lang muna bago ’ko kumain ng almusal.

“Mag ja-jogging na lang pala muna po ako, Manang.” sabi ko.

“Ano ba ’yan, minsan na nga lang tayo magsabay sa almusal tas aalis ka pa.” parang nagtatampo pa niyang turan kaya wala na ’kong nagawa kundi ang maupo sa upuan at sabayan siyang kumain.

Nag-usap lang kami ng kung ano-anong bagay. Pagkatapos namin kumain ni Manang ay niligpit na namin ’yung pinagkainan namin at nilagay sa lababo.

“Manang lalabas na muna ko para po magpahangin.” paalam ko sa kanya.

“O sige.”

Umakyat ako sa taas para kuhanin yung pouch ko. Nandun kasi yung kayamanan ko. Charot!

Pagka-akyat ko sa itaas ay kinuha ko na yung pouch ko sa kwarto. Pero bago pa ’ko lumabas ng pintuan ng kwarto ko ay nakita kong parang wala ng laman yung pill box ko. Nilapitan ko iyon. Nasa ibabaw lang naman siya ng vanity mirror ko kaya kita agad yung pill box.

“Wala ka na ngang laman.” sabi ko habang sinisipat sa ilalamin kung may laman pa nga ba.

Pupunta na lang ako mamaya sa clinic ni Dra. Evangelista siya lang naman ang endocrinologist ko. May clinic siya sa loob ng mall.

Siya din bilihan ng mga hormones at iba pang pampa-fresh ko sa mall. Ngayon ko lang din napansin na magka-apliyedo pala sila ni Lucas. Baka magkamag-anak sila ni Doktora. Bumaba na ’ko sa sala at nakita kong naglilinis na si Manang ng bahay.

“Manang?!” tawag ko sa kanya.

“Bakit na naman?!” sabi niya. Ay, mataray naman pala ang Manang na ’yan!

“Ay, attitude ka, Manang? Itatanong ko lang naman po kung ayos lang ’yung suot ko. Hindi na po kasi ako nagpalit ng damit.”

“Ayos lang naman tsaka maganda naman ’yang mga legs mo kaya wala ka dapat ikahiya.”

Nakasuot kasi ko ng over-sized shirt at short shorts. Madalas na ganito lang ang suot ko kapag nasa bahay, lagi na din akong naka-bra kahit nasa bahay lang. Baka mamaya dumating ’yung manyak na William na ’yon e. Hindi na ’ko ulit papayag na makita niya ang mga nipples ko.

“Sabagay may point ka naman Manang, tsaka isa pa maganda naman ako kaya walang problema.” pagbibiro ko pa. Tumawa na lang siya at umiling.

Ganito lang kami ni Manang. Kahit si Ate ay ganito sila mag-usap ni Manang. Gusto kasi ni Manang na maramdaman na parang bata pa din siya. Pero kahit na ganon ay nandon pa din ang pag galang namin sa kanya ni Ate.

“Alis na nga po ako.” sabi ko. Tumango naman siya at pinagpatuloy ang pagwawalis.

Naglakad na ’ko palabas ng bahay namin. Dahil maaga pa naman ay wala pa masyadong tao sa labas. Nagpusod lang din ako ng isang pusod para fresh lang ang atake. Tiningnan ko sa cellphone ko kung anong oras na. Seven fourty na pala ng umaga.

Naglakad ako pakaliwa dahil nandon ang malapit na convenient store. Baka bumili lang ako ng ice cream, parang gusto ko kasi na idaan sa pagkain ng ice cream ang pagka-stress ko.

Nang marating ko ang convenient store ay ako lang ang tao. Dumiretso na agad ako sa ice cream section. Habang namimili ako ng gusto kong flavor ay narinig ko ang pagbukas ng pinto ng store. Hindi ko na lang pinansin dahil baka another customer lang.

Tumingin-tingin pa ’ko ng ibang flavor hanggang sa parang natakam ako ng rocky road. Isa na lang din ang flavor nito, buti na lang pala ay naabutan ko pa. Kukuhanin ko na sana yung ice cream ng hawakan din ’to ng ibang kamay, kamay ng isang lalaki.

“Nauna po ako.” sabi ko ng hindi siya tinitingnan dahil baka bigla niyang kuhanin sa kamay ko yung ice cream.

“Okay.” nagulat ako hindi dahil sa sinagot niya kundi dahil sa boses niya.

“Drake!” sabi ko ng nakatingin na sa kanya ngayon.

“Gabbi.” exagerated niyang sabi habang natatawa.

“Siraulo ka! Akala ko kung sino na ’yung humawak din sa ice cream.” sabi ko at hinampas ’yung braso niya.

“Tumitingin din kasi ako sa gawi doon ng mapansin kita. Parang hindi ka makapili kaya tutulungan sana kita.” sabi niya at tinuro pa yung gawi ng chips section.

“Nag crave kasi ako sa ice cream kaya nagpunta ’ko ngayon dito.” sabi ko at kinuha na yung one liter ice cream.

“Ang aga mo naman yatang nag crave. Anong oras palang ha!” tumingin pa siya sa relo niyang suot.

“Hindi ko naman ngayon kakainin. Baka pagkatapos kong kumain ng lunch, pang dessert kumbaga.” ngumiti pa ’ko sa kanya.

“Pa’no pauwi ka na niyan?” tanong niya.

“Baka, hindi ko alam.” kibit-balikat kong sagot.

“Sabayan mo na lang ako kumain.” aya niya sakin. Ngayon ko lang napansin yung suot niya nakasuot siya ng sweat shorts at tank top. Tumango na lang siya kaya naglakad ako papunta sa labas ng store. May mga lamesa at upuan din kasi sa labas ng store kaya ayos lang na dun kami sa labas.

Naupo ako sa upuan at hinintay si Drake. Maya-maya lang ay nilapag niya yung pagkain niya sa lamesa saka naupo sa upuan na katapat ko. Binigay niya sakin ’yung paper bag ng makuha niya yung sisig meal na nakalagay sa karton. Tinignan ko naman kung ano ang alam ng paper bag, may tatlong donut na laman.

“Salamat, nag-abala ka pa. Kakakain ko lang din kaya baka sa bahay ko na lang kainin ’to.” sabi ko.

“Ikaw ang bahala, nasaan nga pala ’yung ice cream mo baka malusaw ’yon?” sabi niya habang kumakain.

“Nasa loob ng freezer, sinabi ko naman kay Kuyang bantay na ilalagay ko na lang muna dun baka kasi malusaw.”

“Maaga ka pala nagigising?” tanong niya.

“Hindi, ngayon lang ako nagising nang ganito ka aga. Bakit?”

“Wala, yayayain sana kitang mag-jogging tuwing linggo.”

“Keri lang. I’ll try”

Kumain na lang siya ng naubusan siya ng itatanong sakin. Nag online na lang ako habang hinihintay siyang matapos kumain.

“Picture tayo.” biglang sabi niya habang nililigpit ang pinagkainan. Ang bait naman niya hindi basta basta iniiwanan ng pinagkainan. Pinundot ko yung camera bago ako nag ayos ng sarili. Kinuha niya bigla yung cellphone ko.

“Hoy!” reklamo ko.

“Ang tagal mo, e.”

Tinapat niya yung camera saming dalawa bago niya clinick yung button. Naka-tatlong shot kami bago niya binalik yung cellphone ko.

“I-story mo ha!” utos niya. Aba! Kapal ng mukha ng gago!

“Kapal mo ha! Ayoko nga!” bwelta ko.

“Bakit? Magagalit ba si Adri?” tanong niya pa. Nakataas ang isang kilay. Napailing na lang ako. Bakit ba laging nadadamay si Adrian?

“O sige, sige! I-story ko na dami pang hanash. Shuta!” pagsuko ko.

Ni-story ko ’yung picture namin na naka-pout ako dahil naiinis ako sa kanya. Nilagyan kong caption na ‘agang nambwisit’ tapos ni-mention ko siya.

“Oh ayan na!” sabi ko saka ko dinuldol yung cellphone sa mukha niya. Tumawa lang naman siya. Tumayo na siya kaya tumayo na din ako. Naglakad kami pauwi ng bahay, remember malapit lang yung kanila sa bahay namin.

Habang naglalakad ay tumunog ’yung cellphone ko at nakitang nagreply si William. Nagulat man ako ay parang may konting excitement din akong naramdaman. Napailing-iling ako. Hindi tamang ganito ang nararamdaman ko.

liamtan

:

ang aga mong

nakipag-date

ha .

Nagreply naman agad ako sa kanya. Bakit ganito siya ngayon? Anong trip nya? Pampam lagi e.

gabbi_salazar:

pake mo.

liamtan

:

boyfriend mo?

gabbi_salazar:

no, he’s not my boyfriend.

Pagkasend ko non ay ay lumabas ’yung tatlong dot, typing siya. Mabilis talagang magreply ’yung bugok na ’to.

Ang reply niya ang kung ano ang kaugnayan ko kay Drake. Ang chismoso talaga nito. Sinagot ko lang naman siya na classmate ko. Nagtanong pa siya kung nakauwi na ba ’ko o kasama ko pa rin si Drake. Sinagot ko na lang ulit na pauwi na, at doon natapos ang pagtatanong niya ng mag-reply siyang mag-ingat ako. Aga-aga, William Tan ha!

Hindi na sana ako magrereply pa, pero nagtaka ’ko kung bakit ang aga din niyang nagising. Hindi din ba siya masyadong nakatulog kasi iniisip din niya ’yung mga kinikilos at ginagawa niya sakin? Nag-type ako ng sasabihin ko sa kanya.

gabbi_salazar:

bakit

ang aga mong

nagising

?

Typing agad siya. Ang bilis talaga niyang magreply. Natutuwa kasi ako sa mga taong mabilis magreply.

liamtan

:

concern ka ba o gusto mo lang talaga akong kausap sa chat?

Lakas talaga ng apog ng lalaking ’to. Kung siguro kaharap ko ’to, nabira ko na sa pagmukha ang gago.

gabbi_salazar:

wala sa nabanggit! curious lang ako. anong oras kana

natulog

tapos ang aga mong

nagising

, may

nalalaman

ka pa

kagabing

hindi healthy ang

pagpupuyat .

liamtan

:

wow, hindi ka pa concern niyan ha,

nagwo-work

out kasi ako, wag ka ng magalit miss

masungit , di na po

mauulit .

gabbi_salazar:

hindi ako

nagagalit , atsaka wala akong pake kahit

ulitin

mo pa .

Iyon na lang ang nireply ko kasi parang kinilig ako ng konti. Parang lang naman at tsaka konti lang naman. Hindi na din siya nagreply pa sa huli kong sinabi.

“Bakit ngingiti ngiti ka diyan?” tanong bigla ni Drake. Nakalimutan ko pa lang magkasama pa rin kami. Plastik akong ngumiti sa kanya.

“Uhm, wala natawa lang ako sa meme.”

“Meme? Eh kanina pa kita kinakausap dito pero hindi ka sumasagot tsaka apura ang pindot mo diyan sa cellphone mo kanina pa.”

“Wala nagko-comment din kasi ako sa mga post na nakakatuwa tas mine-mention ko sina Juliana at Sam.”

Ngumiti pa ’ko ng pilit. Sige lang Gabbi ipush mo ang pagsisinungaling. Buti na lang ay nakarating na din kami sa tapat ng bahay namin kaya nagpaaalam na kami sa isa’t isa. Nagpasalamat pa ’ko sa paglibre niya ng donut.

Kumaway siya sakin bilang paalam sa pag alis niya. Pagkaalis niya ay tsaka ako pumasok sa loob ng bahay namin. Tahimik ang bahay kaya siguro hindi pa din nagigising si Ate. Hindi ko na din napansin si Manang kaya ang ginawa ko ay pumasok na lang ako sa loob ng kwarto ko.

Hindi ko namalayan na nakatulog pala ’ko kaya ang ginawa ko ay tiningnan ko agad sa cellphone ko kung anong oras na. Ten thirty na pala ng umaga. Kumain lang ako tas nag-aya na si Ate na umalis nang makapag-bonding na din daw kami.

Pagkapasok ko ay naghanda ako ng damit na susuotin ko. Pagkahanda ko ng damit ay pumasok na ’ko ng banyo para maligo. Halos twenty minutes bago ako natapos maligo. Gusto ko kasi yung pakiramdam na nahilod ko lahat ang chismis sa katawan ko. Nagbabad din ako sa bath tub na may mabula at mabangong sabon para lalong lumambot ang balat ko.

Nakatapis pa ako ngayon ng tuwalya. Nagpahid ako ng lotion sa buong katawan ko bago ako nagbihis. Nagsuot ako ng fitted na puting sando at maong short shorts na may tastas sa dulo ang tela.

Pagkabihis ko ay tsaka ako naupo sa upuan na nakatapat sa vanity mirror ko. Nag apply lang ako ng konting make up. Blush on at liptint lang tapos na. Maganda naman kasi ang kilay ko kaya hindi ako madalas magkilay. Nagblower din ako ng buhok ko, nakakatuwa lang makita na mahaba na ’yung buhok ko. Hanggang balikat ko na kasi siya.

Nang masiyahan ako sa itsura ko ay tsaka ko kinuha ang puting sling bag ko. Nagsuot lang din ako ng slides. Lumabas na ako ng kwarto at bumaba sa sala. Nandoon na si Ate at naka-crop top at short shorts lang din siya.

“Ano tara na?” tanong niya.

“Tara na.”

“Manang alis na po kami.” paalam pa ni Ate.

“O sige, mga hija! Mag iingat kayo sa daan.” ani manang na mukhang nasa kusina.

“Opo.” sagot namin ni Ate. Lumabas na kami ng bahay at dumiretso kami sa garahe para kunin ni Ate ang kotse niya. Shala may kotse.

Pagkasakay namin sa loob ng kotse ay pinaadar na niya ang makina tsaka kami umandar. Nagpatugtog din siya ng kanta. Nasa gitna na kami ng kalsada ng magtanong ako sa kanya.

“Bakit yata nagyaya ka na umalis tayo?” tanong ko.

“Anong masama ’don? At tsaka sabi ko naman sayo marumi na ’yung kuko ko sa paa gusto ko siyang ipakutkot.” sagot niya.

“Naninibago lang ako sayo. Dati rati ako pa ang nagyayaya sayo na magpunta tayo ng mall para mag-pamper date.”

“Gusto ko lang talagang makasama ka tangek, ang tagal na din kasi nating hindi nagba-bonding dalawa.”

“Ang sweet mo naman palang Ate.” natatawa kong sabi. Napangisi na lang din siya sa sinabi ko.

Sa totoo lang sweet naman kasi kami talagang dalawa sa isa’t isa. Syempre dalawa na nga lang kaming magkapatid tapos hindi pa kami magkakasundo. ’Di ba ang panget naman siguro ng ganon. Nang marating namin ang mall ay nagyaya na muna akong kumain dahil hindi pa pala kami kumakain ng tanghalian.

Napagpasyahan namin na sa Chowking na lang kumain, at sumang-ayon maman siya dahil nag-crave daw siya ng dumplings. Minsan ang sarap din niyang katukan sobrang arte din kung gumanap. Nagpunta kami ng Chowking at buti na lang ay hindi madami ang tao.

Siya na ang umorder para samin at ako naman ay naghanap ng upuan. Nakahanap naman ako ng pwesto sa bandang gilid at hindi pansinin ng mga tao. Pagkaupo ko ay hinintay ko na lang si Ate. Nag-story na din ako sa Instagram kung nasaan kami at kung sino ang kasama ko today.

“Grabe! Ang sarap talaga ng soup nila.” ani Ate habang humihigop ng sabaw.

“Kung maka-react ka naman akala mo ngayon ka lang nakakain niyan.” sabi ko habang kumakain ng siomai.

“Ang sarap kasi gagi!”

Kumain na lang ako at hindi ko na pinansin pa si ate para kasi siyang tanga. Hindi ko din alam minsan kung siya o ako ba ang Ate saming dalawa e. Pagkatapos naming kumain ay nagpunta na kami sa clinic ni Dra. Evagelista.

“Hi, Doc.” bati ko.

“Hello, darling. Hormones mo ba?”

“Yes po.”

“Dumiretso ka na lang ’don kay Nurse Bell tas sabihin mo na lang kung anong hormones ang bibilin mo.”

“Okay po, Doc. Thank you!” sagot ko.

Mukhang busy si Doctora kaya siguro hindi niya ’ko ma-assisst papunta kay Nurse Bell. Nagngitian din sila ni Ate. Mabait si Doctora at tsaka kilala din talaga siyang endocrinologist dito sa lugar namin. Kadalasan din kasi ang mga patient niya ay mga Trans na kagaya ko.

Lumapit ako kay Nurse Bell. Si Ate naman ay nakaupo lang sa upuan. Malaki din kasi ang clinic ni Doctora at tsaka ang balita iba ang services nila Doc. Pagkasabi ko ng mga kailangan ko ay agad niyang kinuha ang mga hormones na ginagamit ko. Alam na niya kasi ’yon dahil isa ako sa mga suki nilang customer.

“Eto na ganda.” ani niya sabay abot sakin ng mga hormones ko. Ngumiti ako sa kanya at nag-abot ng bayad.

“Thanks, Nurse Bell.”

“Basta hinay hinay lang sa pag inom ng mga hormones tamang dosage lang dapat. Maganda na ’yung fresh kana healthy ka pa. Okay?” paalala niya pa. Tumango ako.

“Noted po, Nurse Bell.”

“Maganda ang turok dito sa amin. Kaso hindi ka pa kasi pwedeng turukan at super bagets mo pa. Ibang turok gusto mo! Charot!” biro niya at tumawa pa. May bahog din talaga itong si Nurse Bell e. Kung ano ano ang sinasabi.

Hindi ko na lang pinansin pa ’yung sinabi ni Nurse at nagpaalam na lang ako. Pati kay Dra. Evangelista. Pagkalabas namin sa clinic ni Dra. Evangelista ay dumiretso na kami ni Ate sa salon kung saan kami madalas magpa-pedicure at manicure. Pagkapasok namin ay may bumati samin agad ni Ate.

“Good morning, mga Madame.” bati no’ng isang beki din. Ngumiti kami sa kanya ni Ate.

“Good morning po.”

Lumapit si ate sa counter at sinabi kung anong services ang ipapagawa namin. Hinila naman ako ni Ate kung saan kami mauupo. Naupo naman kaming dalawa sa mga upuan. May sumunod din saming staff at inumpisahan na ang paggawa sa mga kuko namin.

Inuna ang mga kuko ko sa paa at may pa-foot spa pa ang services nila. Bet ko ’yung pulang nail polish kaya iyon ang pinili ko. Nanghingi din ako ng blindfold para mas lalo akong marelax. Matagal bago natapos ang paglinis at pagpahid ng nail polish sa kuko ko sa paa kaya ang sinunod naman niya ay yung mga kuko ko sa kamay.

Sinabihan ako ng staff na isusunod na ’yung kuko ko sa kamay. Tumango na lang ako sa kanya at tsaka niya inumpisahan ang paglinis ng kuko ko. Hindi ko pa din tinatanggal ang blindfold ko. Narinig ko namang ang pagbukas ng pinto ng salon at bumati din ang incharge na staff.

“Agatha?” biglang sabi ni Ate. Kilala niya yata ’yung dumating na customer.

“Hi, Girlie. You’re here pala.” malambing nitong sabi. Na-curious ako kung sino ba ang kausap ni Ate kaya tinanggal ko na yung blindfold ko sa mata.

Nakita ko ang isang maganda at sopistikadang babae. Sa dating niya ay alam mong may sinasabi at may ipagyayabang sa buhay. Itsura palang alam mo ng anak mayaman.

“Sinong kasama mo?” tanong ulit ni Ate.

“Si—” bago pa siya makasagot ay may nagsalita na sa tabi niya.

“Sit there.”

Si William. Oo si William ang kasama ng magandang babae. Hindi ko alam kung bakit biglang nag iba ang mood ko. Bigla akong naasar. Napapikit at iwas ako ng tingin sa kanila sa hindi alam na dahilan.

“Okay, maupo muna ’ko doon, Girlie” sabi niya, napatingin ako sa kanila. Ang lambing pala talaga ng boses niya. Tumango-tango si Ate habang nakangiti.

Naglakad na ’yung magandang babae at bago sumunod si William sa kanya ay tumingin muna ito sakin at ngumiti. Hindi ko siya sinuklian ng ngiti at nagpanggap na hindi ko nakita ang pag-ngiti niya. Umalis na din siya sa tapat namin ni Ate at sumunod ’don sa ka-date niya.

“Sino ’yon, Ate?” tanong ko sa kanya sa may kuryosidad na tono ng pananalita.

“Si Agatha pinsan ni Lucas. Mommy niya si Dra. Evangelista.” sagot niya. Nagulat man ay hindi na ’ko nagtaka pa dahil mukhang anak mayamang nga ’yung babae. “Ang ganda niya sissy ’no? Alam mo bang usap-usapan sa building ng Senior High department na may something iyang dalawa.”

Dagdag pa niya. Mukha bang interasado ’ko? Nakakainis itong si Ate. Hindi ko siya kinausap pero tuloy pa rin siya sa pag-chika.

“Noong una hindi ako naniniwala kasi nga classmate ko si William tapos magkababata silang tatlo nina Lucas, natural na close sila. Pero ngayon naniniwala na ’kong may something nga sila.” parang kinikilig pa niyang turan. “Hoy!”

“Ano ba?!” may inis sa tono.

“Taray mo naman. Sinasabi ko lang na mukhang bagay naman sila.”

“Aba malay ko. Mukha ba ’kong interasado?!” ani ko at tsaka napairap sa kanya.

“Arte mo. Hays, inatake ka na naman ng kamalditahan mo.” umirap pa siya.

Hindi ulit kami nag-usap pa dahil naiinis lang ako sa mga sinabi niya. Tumingin ako kung nasaan ’yung babae at si William. Nakita ko naman silang nagngingitian at naghaharutan na akala mo mag jowang naglalandian. Mas lalo akong nairita sa nakita.

Hindi ko matanggap sa sarili ko na bagay nga silang dalawa. Parang nanikip bigla ’yung puso ko. Napatingin ulit ako sa gawi nila at tinitigan ’yung babae. Hindi naman pala kagandahan, o baka nai-insecure lang ako? Argh!

No! Hindi ako insecure sa kanya dahil maganda din naman. Ano bang kinagagalit ko? Nagseselos ba ’ko?

Teka, nagseselos nga ba ’ko? Pero bakit naman ako magseselos, ’di ba? Badtrip lang talaga ’yung pagmumukha niyan ni Tan.

Oo tama… ’yon ang kina-iinis ko.

Chapter 09

“Salamat po.” sabi ni Ate tsaka kami lumabas ng salon. “Hoy! Bakit mukhang badtrip ka?”

Naglalakad na kami ngayon ni Ate palabas ng mall. Hindi ko na din tiningnan pa ulit sina William at ’yung babae niya. Naasar lang ako sa mukha niya.

“Hindi, ah. Alam mo naman kaming mga Trans, mood swings.” sabi ko na lang para na din matahimik siya. Tumango siya at sinabing ibili muna namin ng pagkain si Manang.

Tumango na lang ako. Sinabi niya na babalikan na lang daw at may bibilin pa daw siya sa Watson. Sana all binalikan. Naglakad kami papunta ng Watson. Nagtingin-tingin kami ng kung ano ang gusto niyang bilhin. May nakita naman akong magandang lipstick kaya parang nabetan ko. Ni-try ko ’yung shades sa gilid ng kamay ko.

“Ate, ang ganda ng shades nito tingnan mo.” sabi ko habang tumitingin pa rin ng iba pang shades.

“Maganda nga, pero mas bagay sayo ’yung walang kulay ang labi.” biglang may nagsalitang lalaki sa gilid ko. Napabaling ako sa kanya.

Si William pala.

Malamlam pa ang mga mata niyang nakatingin sakin. Nasaan si Ate? Naghalo si bakla agad.

“Nandoon si Girlie kasama si Agatha.” sabi niya. Nahalata niya sigurong hinahanap ko si Ate. Bigla-bigla na lang kasing nawawala ang lukaret.

Hindi ko siya pinansin at pinuntahan ko si Ate at ’yung Agatha. Bakit hindi ito ang asikasuhin niya tutal mukhang sweet naman sila sa isa’t isa. Dala-dala ko din iyong shade ng lipstick na nagustuhan ko.

“Tapos ka na ba, ’te?” tanong ko ng makalapit ako sa kanya.

“Hinahanap ko pa ’yung ginagamit kong cream hindi ko kasi makita.” sagot niya. Bigla namang nagsalita yung Agatha.

“Ito ba ’yung kapatid mong trans?” ani niya. Ang lambing talaga ng boses niya. Tumango naman si Ate. Ngumiti siya sa akin. “Ang ganda mo naman.”

Sana ikaw din. Iyon ang gusto kong isagot sa kanya. Pero dahil mabait naman siya at wala akong maramdaman na kaplastikan sa compliment niya ay nagpasalamat na lang ako habang nakangiti.

“Thank you.”

Inaya na ’ko ni Ate ng makita na niya ’yung hinahanap niyang cream. Nagpaalam na din siya kay Agatha. Nagbeso pa sila ni Ate at umakma din siyang bebeso sakin kaya pinagbigyan ko na. Kawawa naman. Eme.

Naglakad na kami ni Ate sa counter at binigay ko sa kanya yung lipstick na nagustuhan ko. Nagsalita agad ako dahil napatingin siya doon.

“Huwag kang mag-alala ako ang magbabayad niyan.” sabi ko at pabiro siyang inirapan.

“Libre ko na ’to sayo, sis.”

“Talaga ba? Baka nilalagnat ka, huh!”

Pagkatapos naming magbayad ay naglakad na kami palabas ng Watson ni Ate. Nakita ko pang tinitingnan ako ni William sa malayo. Pero kahit na nasa malayo siya ay parang tumatagos ang pagtitig niya sakin. Kainis!

Nang marating namin ulit ni Ate ang Greenwhich ay pinakita na lang niya yung resibo at ibinigay na sa kanya yung pizza.

Naglakad na ulit kami ni Ate palabas na ngayon ng mall. Dumiretso kami ng parking lot kung nasaan ang kotse ni Ate. Buti na lang ay hindi na mainit dahil pa hapon na. Inilagay niya sa likod na upuan ng kotse ang mga pinamili naming dalawa.

“Teka, amina na ’yung lipstick ko. Itatry ko na.” ani ko. Kinuha naman niya sa plastik ng Watson ang lipstick ko at tsaka inabot sa ’kin.

“Oh ayan.”

Inabot ko naman sa kamay niya ’yung lipstick. Kinuha ko ’yung salamin sa bag ko at pinahid sa lips ’yung lipstick. Pagkapahid ko ay tinanong ko siya.

“Bagay ba?” tanong ko.

“Bagay naman. Kaso ang pula niya masyado hindi pwedeng pamasok.” sagot niya.

“Hindi ko naman ipamamasok. Panlakad ko ’to.” ani ko. Hindi na siya sumagot at nag focus na lang sa pagdadrive.

Ako naman ay nagpicture lang sa cellphone ko. Ibinaba ko pa ng konti ang sando ko sa bandang cleavage. Konti lang naman. Pagkatapos kong mag picture ay namili agad ako ng maganda at kung ano ang pwedeng i-story.

Nang nakapost na sa story ko yung picture ko ay nag scroll na lang ako sa newsfeed ko. Nang manawa ako sa pag scroll ay pinatay ko na yung data at nakinig na lang ng music.

“Hoy, sis! Ano nang status niyo ni Adrian?” tanong ni Ate. Napatingin ako sa kanya.

“Wala. Ganon pa rin, flings.” sagot ko.

Sa totoo lang ay hindi ko na din masyadong nakakausap si Adrian nitong mga nakaraan. Mukhang busy siya dahil na rin siguro graduating student siya. Pagkadating namin sa bahay ay agad akong pumasok sa loob. Dala-dala ko din yung pizza at si Ate naman ang nagdala ng pinamili niya.

Ibinaba ko sa lamesa ang isang box ng pizza. Pinag-merienda namin si Manang.

“Akyat na po muna ako, Manang.” sabi ko. Tumango naman siya at binuksan ang box ng pizza. Nag usap naman sila ni Ate kaya hindi ko na sila pinansin pa at umakyat na lang ako sa taas.

Nagbukas ako ng WiFi, agad kong nakita ang pangalan ni William. Ano naman kaya ang problema nito. Laging epal ang gago. Kabubukas ko lang e.

liamtan

:

too revealing .

Nagtaka ko, pero napagtanto ko din kung ano ba ang tinutukoy niya. Too revealing, e konti nga lang ang pinakita ko. Hindi ko siya nireplayan. Hinayaan ko siyang naka-seen lang. Naasar ako sa kanya.

Lumabas naman ’yung tatlong dot, typing ang gago. Aba, mukhang may sasabihin pa ang bugok!

liamtan

:

are you mad?

Saan galing ’yon? Bakit naman ako magagalit sa kanya? Pero galit ka naman talaga, ’di ba? Sabi ng boses sa utak ko. Ni-replayan ko na lang siya sa inis.

gabbi_salazar:

why would   i?

liamtan

:

idk, i just feel like you’re ignoring me.

gabbi_salazar:

no, i’m not.

liamtan

:

yes, you are .

Napakakulit! Nakakainis! Hindi ko na siya nireplayan dahil naiinis lang talaga ’ko. Maaga akong maha-hagard sa taong ’to. Nag reply din sina Sam at Juliana. Puro kalokohan lang naman kaya kung ano anong kalokohan lang din ang ni-reply ko.

Kinabukasan ay maaga akong pumasok kaya nandito na ako ngayon sa classroom. Six forty ng dumating ako kaya medyo madami-dami na din ang tao sa classroom. Naunang dumating si Juliana kesa kay Sam kaya ang daming chika agad ng lola mo.

“Mars, good luck sayo.” sabi niya ng makalapit siya sakin. “Sana makapasok ka sa audition.”

“Sana.” ani ko. Pagkadating ni Sam ay binati niya din ako.

“Good luck sis! Makapasok ka sana.”

“Sana, gusto ko din makapasok para matupad din ang isa sa mga pangarap ko.” sagot ko kay Sam. Tinaasan ako ng kilay ni akla.

“Ay, pangarap maging beauty queen. Kabog!”

“Malamang may beauty siya! E, ikaw wala kaya audience ka lang niya.” bara ni Juliana. Jusko! Lunes na naman isang linggo na naman ako nitong maaaborido. Kawawa naman ang tenga ’ko.

“Epal ka talaga! Monday na Monday e!” ani Sam. Inirapan pa niya si Juliana na akala mong matatanggal ang mata niya sa inis.

Tumunog na din ang bell kaya sign na na magsipasok sa mga kanya kanyang classroom. Nagdiscuss lang ng kung ano si Misis Galvez at nagpa activity pa siya. Pagkatapos niyang ma-explain kung anong gagawin ay tahimik lang kaming gumawa.

Madali lang naman ang activity kaya agad din akong natapos. Saktong pagtapos kong magsagot sa activity ay biglang nag vibrate ang cellphone ko.

Nag-text si Adrian, nag-aayang kumain ng tanghalian sa labas. Dati pag nagyayaya siyang kumain kami sa labas ay nae-excite ako pero ngayon parang wala na ’kong maramdaman na excitement pa.

“By the way. Naka-post na daw ang list ng nakapasok sa audition ng Miss Trans.” sabi ni Misis Galvez bago lumabas ng pinto.

Parang kinakabahan agad ako bigla. Baka mamaya hindi ako makapasok man lang sa audition. Inaya naman ako no’ng dalawa na tignan ’yung list pero may hesitant akong sumama sa kanina. Pero sa huli ay napilit din nila ’ko.

Naglakad kaming tatlo papunta sa announcement board. Habang papalapit kami sa board ay medyo kinakabahan ako dahil marami ang tumitingin. Nang makalapit kaming tatlo ay halos hindi ako makahinga sa kaba. Magkakasakit pa yata ako sa puso dahil sa pageant na ’to. Lintek!

Hinayaan ko na lang sina Sam ang makipagsiksikan sa mga estudyanteng tumitingin din sa resulta. Pagkabalik nilang dalawa ay malungkot ang mga mukha nila kaya alam ko na agad na hindi ako nakapasok. Ngumiti ako sa kanila.

“Hoy, huwag kayong malungkot baka talaga hindi para sakin ’yung crown this year.” sabi ko ng makalapit sila sakin, nakangiti pa rin.

Bigla naman silang tumiling dalawa at humawak sa balikat ko na parang kinikilig. Kumunot naman ang noo ko dahil kanina ay parang malaungkot naman ay nagtatalon sa tuwa.

“Pasok ka!” si Sam.

“Galing mo talaga, sis.” ani Juliana.

“Nakakainis kayo! Akala ko hindi talaga ’ko nakapasok.” paiyak ko ng sabi. Tumawa naman sila kaya pinalo ko silang dalawa sa balikat.

“Eto ni-picture ko ng makita mo.” ani Sam at ipinakita sakin yung pangalan ng mga list.

Sobra akong natuwa ng makita ang pangalan ko sa list. Nakita ko din ang pangalan ni Elise. Fifteen kaming lahat na maglalaban-laban. Ang dami namin pero ang konti ang kinuha. Nag-aya na si Juliana na bumalik sa classroom at baka magalit sa amin ang susunod na teacher.

Naglakad na ulit kami pabalik ng classroom. Pagkapasok namin ay nandoon na ’yung teacher namin. Hindi naman siya nagalit kaya naupo na lang kami sa mga kanya-kanya naming upuan.

“Congrats, crush.” nakangising sabi ni Drake ng makaalis ang teacher namin. Inirapan ko naman siya habang natatawa.

“Gago! Salamat.”

“Galingan mo ’don ha!” ani Paul ng makalapit din sa pwesto namin para maki-epal.

“Ako pa? Tsk!” tinuro ko ang sarili at maangas na umiling habang nakangisi. Natawa maman silang dalawa ni Drake sa inasta ko.

“Ang galing galing talaga ni Elise.” napatingin kami nang malakas na nagsalita si Roxanne. Isa siya sa mga alagad ni Elise. Tumawa lang naman si Elise sa sinabi niya.

“Drake! I-congrats mo naman si Elise.” malandeng sabi pa ni Roxanne. Ngumiti naman si Drake sa kanila. Pasarap din talaga ’tong isang ’to.

“Congrats, Elise.” sabi ni Drake.

“Thank you, Drake.” malambing na sabi ni Elise, may payuko pang eksena kunwari nahihiya. Kalandi ng punyeta!

Nagsi-ayos naman kaming lahat ng pumasok na ang kasunod na teacher namin. Nakinig lang ulit kaming lahat hanggang sa mag-lunch break na. Nag-aya silang kumain sa cafeteria pero hindi ako sumama dahil sabay kami ni Adrian.

Kinuha ko ’yung bag ko. Nagbeso-beso muna kami bago naghiwa-hiwalay. Naglakad naman ko papunta sa place na sinabi ni Adrian.

“Sorry, kanina ka pa ba?” sabi ko.

“Hindi naman, halos ngayon lang din.” sabi niya. Na-upo na ako at tsaka namin inumpisahan ang pagkain. “By the way congrats. I heard nakapasa ka daw sa audition.”

“Uh, yeah. Thank you.” ani ko.

Pagkatapos naming kumain ay agad kaming bumalik ng school. Pagkapasok namin ng gate ay nakasalubong namin sina William at ’yung barkada niya.

Nakatingin siya samin ni Adrian pero agad din nag iwas ng tingin kaya hindi ko na lang din siya pinansin. Pagkahatid sakin ni Adrian sa classroom ay agad na siyang umalis.

Mabilis ding lumipas ang araw. Huwebes na ngayon at bukas na ang birthdy party ni Sam. Break time namin kaya nag-uusap kami habang kumakain ng snacks. Juice at chips ang kinakain ko.

“Saan ba gaganapin ang party mo, Sam?” tanong ni Juliana habang ngumunguya.

“Ang sabi sakin ni Mommy nakahanap na daw sila ng venue kaso hindi ko pa alam kung saan.” sagot niya habang kumakain din.

“Gaga ka! Bukas na kaya ang birthday mo.” sabi pa ni Juliana.

“Kaya nga tas hindi mo pa alam kung anong ganap.” sabi ko kunot ang noo. Uminom ako sa juice ko. Na-stress ako ni akla.

“Sige na nga, sasabihin ko na.” ani niya. “Sabi ko kasi kay Mommy ang gusto ko this year is pool party.”

“Talaga?” excited na tanong ni Juliana. Parang na-excite din ako, huh.

“Oo, kung papayagan kayo.” ani Sam. Tumango naman agad kami ni Juliana. Hindi naman strict ang parents ko, si Juliana naman pinayagan naman din mag-overnight lalo na kung kami ang kasama.

Nalaman namin na bago mag-dinner ang time pero keri lang din daw kung gusto namin ma-una o ma-late as a VIP. Main character ang atake ganon.

“Sino-sino pupunta?” biglang natanong ni Juliana. Na-curious din ako kung sino nga ba bisita ni akla bukod sa amin.

“Hindi ko alam. Basta nag-invite lang ako.” sabi niya habang may ngisi sa labi. May binabalak ’yan si akla.

“Bwisit ka, hindi mo alam kung sino ang mga ni-invite mo.” ani ko at inirapan siya.

“Syempre ganon talaga. Basta mag maganda lang kayo bukas at nag-invite ako ng maraming lalaki.” sabi pa niya habang natatawa. Laro talaga si akla!

“Malande ka talaga.” ani Juliana.

Umayos naman kaming tatlo ng dumating na ’yung teacher namin. Nag-discuss lang ulit siya hanggang sa natapos ang klase namin.

Nagpaalam na sa amin si Sam dahil siya ang unang sinundo sa amin. Nagbeso kami bago siya sumakay sa kotse nila. Magpupunta kami ni Juliana ng mall para bilhan ng regalo si Sam. Nang makasakay kami sa kotse nina Juliana ay nagulat kami ng flat ang gulong nila. Commute na lang siguro kami.

Bumaba kami ng sasakyan at sakto ay nakita namin na papasok si William sa kotse niya. Coincidence pa na katabi ang kotse niya ng kotse nina Juliana. Napatingin siya sakin kaya nag iwas ako ng tingin.

“Ano pong nangyari?” tanong niya kay Manong. Napatingin sa kanya si Manong.

“Nasira po yata ’yung makina, Sir” sagot ni Manong.

“Ganon po ba. Nag padala na po ba kayo ng gagawa o kaya niyo na po ’yan?” ani William. Mabait naman pala ang gagong ’to!

“Opo, sir. Nagpadala na po. Salamat po.” sagot ni Manong at bumalik lang ulit siya sa pagtingin ng makina.

“May pupuntahan ba kayo?” biglang sabi ni William. Napatingin kami sa mata ng isa’t isa. Ako ang unang nag-iwas ng tingin dahil sa pagka-ilang.

“Oo e, sa mall. Pwede mo ba kaming isabay ni Gabbi?” si Juliana ang nagsalita. Nakakahiya talaga ang babaeng ’to minsan. Tumango naman si William habang nakangiti.

Napapalakpak naman si Juliana. Kinausap niya pa ’yung driver nila na tatawagan na lang kung magpapasundo na kami sa mall. Tumango naman si Manong dahil hindi naman daw magtatagal ayusin ’yung kotse.

Naunang sumakay si William sa driver seat at kami naman ni Juliana ay sumakay sa back seat. Pagkasakay naman ay tahimik lang ako. Ewan ko kung bakit. Pero ang awkward lang ng feeling ko.

“Uh, baka pwede isa sa inyo ang ma-upo dito sa passenger seat. Mukha kasi akong driver niyo.” medyo awkward niyang sabi na dinaan sa pilit na pagtawa.

“Ay, oo nga hehe. Gab, ikaw na maupo ’don.” sabi ni Juliana. Jusko mapapatay talaga kita. Pinanlakihan ko siya ng mata.

“Ayoko nga.” pabulong kong sabi pero may diin sa tono. Hindi naman siya natakot.

“Sige na.” tinulak niya ’ko kaya tumama ako sa pinto ng kotse. Ang sakit hayop ka Juliana!

“Okay ka lang?” tanong ni William na napatingin sa amin. Kita sa mukha niya ang pag-aalala. Tumango naman ako at napayuko. Nakakahiya!

“Sorry, sis.”

Nag-peace sign pa si Juliana saken habang natatawa. Umiling na lang ako saka ako bumaba ng kotse at lumipat sa passenger seat. Pagkasakay ko ay kinabit ko agad ang seatbelt pero dahil na-iintimidate ako kay William ay hindi ko maisuot ng maayos. Lumapit siya sakin at inayos ang seatbelt ko. Hinayaan ko na lang siya pag-ayos.

“Done.” ngumiti pa siya sakin.

Nang mai-ayos na niyang mabuti ang seat belt ko ay saka ko lang naibalik ang paghinga ko. Hindi pala ’ko humihinga kanina habang sinusuot niya saken ang seat belt niya. Bakit ba ’ko kinakabahan?

Tumingin ako sa salamin para makita si Juliana. Mukhang hindi naman niya nakita ang pag-ayos ni William ng seatbelt ko dahil mukhang busy’ng busy siya sa pagse-cellphone.

“Salamat.” sabi namin ni Juliana ng makababa kami sa kotse ni William.

“Sasama na ’ko sa loob.” sagot niya. Nagulat naman ako dahil ano naman ang gagawin niya dito sa loob ng mall. Mukha naman siyang hindi mahilig mag shopping.

Nagkatingin na lang kami ni Juliana pero hindi na nagsalita. Nauna na kaming naglakad ni Juliana papasok ng mall at nakasunod naman samin si William.

“Anong meron sa inyo?” nakataas kilay niyang tanong. Nagtataka ko naman siyang tinignan.

“Ha?”

“Nakita ko kayo kanina na tinulungan ka niyang magsuot ng seatbelt.”

“Oh ano naman?! Huwag kang ma-issue.” inirapan ko pa siya. Magsasalita pa sana siya pero sumingit na si William.

“Saan tayo?”

“Sa mga bilihan ng regalo.” sagot ni Juliana. Napatango naman si William. Nagpunta kami sa isang boutique na bilihan ng mga damit. Isa kasi ito sa mga gustong brand ni Sam kaya baka dito ko na lang siya ibili.

Pagkapasok namin ay naghanap agad ako ng magandang damit. Si Juliana ay sa shoes section nagpunta. Shala! Kukunin ko na sana yung itim na damit ng hawakin din ’yon ni William. Bakit ang awkward?!

“Galit ka nga. Iniiwasan mo ko e.” biglang sabi niya pero hindi nakatingin sakin. Tumitingin tingin siya ng ibang styles ng damit. Nagsalubong ang kilay ko.

“Hindi nga. At bakit naman kita iiwasan ha?”

“I don’t know.”

Nagkibit balikat siya. Hindi ko na lang siya pinansin pa at kinuha ko yung damit na hinawakan namin pareho kanina. Over-sized shirt siya at mahilig din sa ganitong damit si Sam. Pagkakuha ko ng damit ay nakita ko siyang namimili ng mga button-down shirt.

“Bibili ka?” tanong ko.

“Uhm, yeah.”

“Para sayo ba? Mas mukhang bagay sayo ’to.” sabi ko at tinapat sa kanya ’yung isang white polo. Tumingin lang siya sakin saglit habang namumungay ang mga mata.

“Tingin mo?” tanong niya.

“Y-yeah…”

Sabi ko at napalunok ng laway. Bakit naman kasi sinabi ko ’yun. At bakit kasi nangialam pa ’ko. Buti na lang ay binasag niya ’yung katahimikan.

Hindi pala para sa kanya ’yung tinitingnan niya. Para pala kay Sam na nagpagulat sa akin dahil ni-invite silang dalawa ni Lucas kahit di naman niya close. Si Sam talaga, jusko!

“Ah, nakapili ka na ba?”

“Matagal na ’kong nakapili.” nakatitig niyang sabi sakin. Hindi ko siya pinansin at nauna na ’kong maglakad sa kanya papuntang counter. Nandoon na din naman si Juliana.

“Anong binili mo?” tanong ko.

“’Yung sapatos na gusto ni Sam nung nakaraan pa. Nag usap na din kasi kami tungkol dito.” sagot niya. Napatango ako.

Nang ma-punch na ’yung binili niya ay ako naman ang nagbayad. I-aabot ko na sana ’yung bayad ng biglang may humablot sa wallet ko.

“Ako na ’to.” sabi ni William.

“Hindi na, may cash akong dala.” sabi ko at inagaw sa kanya ’yung wallet ko. Pilit naman niyang iniiwas.

“Ako na nga.” nakangisi na siya ngayon. Naiinis ko siyang tinignan na nagpalaki ng ngisi niya.

“Excuse me po. One thousand four hundred thirty six pesos po lahat.” biglang sabi no’ng cashier.

Nakakahiya sa harap pa kami ng cashier nag bulyawan. Inabot naman niya ’yung card niya. Nang ma-punch na ’yung mga binili namin ay kinuha ko sa kanya ’yung damit na dapat ay bibilin ko. Hindi ako nagpasalamat sa kanya dahil hindi ko naman sa kanya sinabing bayaran niya ’yung pinamili ko.

“Tara na? Nasan na daw yung driver niyo?” tanong ko pagkalapit ko kay Juliana.

“Iyon na nga, sis. Pasensya kana hindi ka na namin mahahatid kasi nagmamadali si Mommy na pauwiin ako dahil may bisita sa bahay. Sorry!” sabi niya.

“Okay lang.”

“Sigurado ka?”

Tumango ako kaya agad siyang bumeso at naglakad paalis. Halata ngang nagmamadali siya. May pagka strict kasi ang Mommy ni Juliana kaya pag sinabing umuwi kayo ng ganidong oras, kailangan mo talagang umuwi sa ganong oras.

“Ihahatid na kita,” biglang singit ni William. Bakit ba ang epal niya. “Tara na.”

“Magko-commute na lang ako. Hindi mo naman ako kailangan ihatid.” sabi ko at tsaka siya inirapan sa inis.

“Ihahatid na nga kita. Kaya hindi mo na kailangan pang mag-commute.” sabi niya pa. Naiinis ko siyang tinignan.

“Ang kulit mo talaga!”

“Ikaw ang makulit. Tara na.” nakangisi niyang sabi sabay kuha sa paper bag na dala ko. Sinigawan ko siya dahil pagkakuha ng paper bag ay naglakad siya paalis.

Nakakahiya dahil may mga ibang tao ang nagtinginan sakin dahil sumigaw ako. Yumuko na lang ako ng konti dahil sa hiya. Wala akong nagawa kung hindi ang sumabay sa kanya. Bwisit!

Habang nagdadrive siya ay ang tugtog sa loob ng kotse niya ay mga kanta ng Eraserhead. Doon ko lang din siya napagmasdan. Ayoko na lang mag-talk. Gwapo talaga ang demonyo! Super manly pa niya dahil hindi siya maputi, hindi din moreno talaga. Lighter moreno.

Naalala ko namang iyong nangyari sa couch namin. Akala ko talaga ay hahalikan niya ako. Nakakahiya mang aminin pero mukhang hindi talaga ’ko tatangging magpahalik sa kanya.

“Baka matunaw ako niyan.” sabi niya.

Nagulat ako, gago. Hindi ako sumagot sa sinabi niya at nagpatay malisya lang. Baka isipan niyang bet ko pa siya kaya dededmahin ko na lang mga sinabi niya. Nakarating na din kami sa tapat ng bahay namin ng hindi kami nag-uusap.

“Salamat.” sabi ko.

“Good night.” mahinahon niyang sabi. Nginitian ko na lang siya bago ako bumaba sa kotse niya. Hinihintay ko siyang umalis pero hindi niya ginawa. Kaya nagtaka ako.

“Bakit ayaw mo pang paandarin?”

“Pumasok ka muna sa loob bago ko umalis. Gusto kong makitang safe kang nakarating sa loob.” sagot niya.

“Dami mong alam.” angal ko. Ngumisi lang siya. Bwisit!

Pumasok na ’ko sa loob ng bahay namin. Pagkatingin ko sa kotse ni William ay tsaka pa lang niya pinaandar at bumusina pa bilang paalam. Ewan ko pero ’yung mga small gestures niya ay napapangiti ako. Ang lande ko ba?

Gabi na rin kaya pagpasok ko ng bahay ay nakita kong naghahain na ng hapunan sina Manang kaya hindi na ’ko nag abala pang magpalit ng damit. Nilagay ko sa sofa ang blazer saka ako lumapit sa lamesa.

“Ginabi ka na yata?” tanong ni Ate.

“Oo nga, hija. Saan kaba galing?” pagsang-ayon pa ni Manang.

“Nagpunta lang po ako ng mall. Binilhan ko po kasi si Sam ng regalo niya. Birthday niya po kasi bukas.” paliwanag ko.

“Ganon ba? Sige na sumalo ka na dito.” sabi niya. Kumain lang kami ng tahimik. Nang matapos kaming kumain ay umakyat na ko sa taas para makaligo.

Nang makaligo at nakapagbihis na ako ay nag review na muna ’ko dahil may long quiz kami bukas sa Science. Halos thirty minutes din akong inabot mag review bago ako nahiga. Dahil sa hindi pa naman ako inaantok ay nag cellphone na muna ako.

Nagulat ako ng may lumabas na notifications galing sa Instagram account ko. Tangina ano ’to?!

liamtan mentioned you in his story.

Chapter 10

Agad ko namang tiningnan ang story ni William na naka-mention ako. Kuha ’yon sa mall kanina habang namimili ako ng damit na pwedeng iregalo kay Sam. Wala naman siyang nilagay kahit na anong caption. Wala kahit isang letter o kahit na ano mang emoji.

Hindi naman sa gusto ko na lagyan niya ng caption. Pero sabagay, naisip ko din na kahit lagyan niya o hindi man ng caption ay kung gusto kaming i-issue ay i-issue kami. Nagreply naman ako sa story niya.

gabbi_salazar:

hoy, pwede

kitang

kasuhan

d’yan.

liamtan

:

matulog kana

hahaha .

Ang gulo talaga niya. Minsan may dating na masungit siya, minsan naman may dating na good mood siya. Saan kaya siya pinaglihi ng nanay niya? Sinubukan kong matulog pero hindi ko na naman magawa. Jusko! May klase pa ’ko bukas e.

Sa tagal kong nakatitig sa kisame ng kwarto ko ay sa wakas nakatulog din ako. Kinabukasan ay nagising ako sa lakas ng katok sa pintuan ng kwarto ko. Sino kaya ’to ang agang nam-bwisit.

“Gab!” boses ni Ate ang narinig ko. Ang aga naman yatang nagising ngayon ni Ate. Baka may himalang nangyari.

Pagkabukas ko ng pinto ng kwarto ko ay nakasuot na si Ate ng uniform niya. Shit! May pasok nga pala kami.

“Bakit hindi ka pa nakagayak?” nagtatakang tanong ni Ate. Nanlaki ang mata ko.

“Sorry, nakalimutan kong mag alarm.”

“Jusko ka! Kung hindi pa ’ko kumatok sa kwarto mo ay hindi ka pa magigising.” pagrarant pa niya. Inirapan ko siya.

“Sorry na nga!”

“Gumayak kana!”

Umirap na muna siya saken bago siya umalis. Mabilis naman akong gumayak dahil siguradong late na naman kami ni Ate. Nang makapaligo at makapag-ayos ako mukha ay agad akong bumaba sa sala.

Nang nasa tapat na ’ko ng classroom namin ay saktong paglabas ni Misis Galvez ng pinto. Shit! Lagot ako nito.

“G-good morning po, Misis Galvez.” bati ko at tsaka napayuko. Seryoso naman itong napatingin sa akin.

“You’re late.”

Huminga ako ng pasensya at nagdahilan na lang na traffic. Sa susunod daw ay agahan ko ang gising. Tumango-tango naman ako.

Hindi na siya nagsalita at umalis na sa pinto, kaya doon palang ako nakapasok ng tuluyan. Tangina! Buti na lang hindi ako pinagalitan. Pagkapasok ko ay nakangisi na sakin sina Sam at Juliana.

“Bakit na late ka?” si Juliana.

“Na-late ako ng gising, gago!” sagot ko.

“Ano? Hindi ka nakatulog kagabi? Excited ka lang sa birthday party ko?” ani Sam na natatawa.

“Gaga hindi!” sabi ko. Hindi na ulit kami nakapag-usap tatlo dahil dumating na ’yung teacher namin sa Math. Nakinig lang ako hanggang sa matapos siya mag discuss.

Mabilis lang ulit lumipas ang oras. Nandito na kami ngayon nina Sam at Juliana sa isang fast food dahil Friday ngayon.

“So, sino-sino nga ang ni-invite mo?” tanong ni Juliana habang ngumunguya.

“Madami nga.” sagot ni Sam.

“Pa’nong madami? Syempre alam mo kung sino-sino ’yun. Bigyan mo naman kami ng idea.” ani Juliana. Naalala ko na naman si William. Totoo kayang invited siya?

“Lahat ng gwapo sa school! Okay na?” ani Sam.

“Napakalande mo talaga!” ani Juliana.

Nang matapos kami, nagpalaro lang ulit si Sir Marquez ng PE time sa namin. Bumalik naman kami sa taas ng matapos ang laro sa covered court. Bago kami nagpaalam sa isa’t isa ay pinag-usapan pa namin kung anong oras kami pupunta sa party ni Sam mamaya. Hindi kasi pwedeng wala kami doon at kami ang best friends.

Naglakad na si Sam paalis ng classroom. Kailangan niya kasing mauna sa venue para makapaghanda at makapagbihis siya ng mabuti.

“Anong susuotin mo?” tanong ni Juliana sakin. Naglalakad na kaming dalawa palabas ng school. Papunta kaming parking lot.

“Baka mag-dress na lang ako.” sagot ko.

“Ano pang swimming mo? Pinayagan ka bang mag-overnight?”

“Oo naman. Baka shorts tapos bra.”

“Kabog! Sige-sige mag-bra na lang tayo sa pang itaas.” natatawa niya sabi. Nauna na ulit siyang umalis sakin. Ako ay nakatayo sa tapat ng kotse ni Ate. Matatapos na daw klase nila nila, saglit na lang.

“Hoy, dahan-dahan lang naman.” sabi ko.

“Ay, akala ko kasi nagmamadali ka?” sabi niya habang natatawa. Inirapan ko naman siya.

“Gaga, hindi. Magpupunta ka ba sa party ni Sam?” tanong ko. Tumango naman siya pero sinabing sasaglit lang siya. Sinabi ko naman na bukas na ’ko uuwi. Wala naman siyang sinabi.

Nang makarating kami sa bahay ay halos mahigit ala singko na nang hapon. Dumiretso ako ng kwarto ng makababa ako ng kotse.

Hinanda ko ang mga susuotin ko. Doon kasi kami matutulog nila Juliana kaya magdadala ako ng malaking bag. Nilagay ko lahat ng pampalit na damit na gagamitin ko pagkatapos naming mag-swimming. Magtetext dapat ako kay Juliana na isabay niya ’ko bukas pauwi ng may natanggap akong text galing kay William. Pa’no niya nalaman yung number ko?

Unknown:

this is liam, nakauwi kana ba?

Nagreply naman agad sa kanya. At tsaka ni-save ’yung number niya.

Ako:

oo, bakit? pa’no mo pala nakuha yung number ko?

William:

secret :)

Ako:

seryoso ko, pa’no mo nakuha number ko?

William:

i said secret, i have my ways.

Hindi na ’ko nagreply pa sa kanya dahil hindi naman siya magpapatalo. Nag-text na lang ako kay Juliana kung gumagayak na ba siya, nagreply naman siya ng ‘oo’. Sinabi ko na din sa kanya na sasabay ako pauwi bukas. Pumasok ako sa loob ng banyo para maligo. Nagkuskos akong mabuti ng balat, agad din naman akong natapos maligo.

Nang matapos naman akong maligo ay lumabas na ako ng banyo para magbihis. I just wore a white puff sleeve dress and my korean flat sandals. I also wore my white back pack. Nag-apply din ako ng make-up ng very light. Syempre, mabubura din naman ’to mamaya bakit pa ’ko mag-fufull pack. Sakto naman nang matapos akong mag-ayos ay nagtext sakin si William.

William:

i’m already here.

Ako:

so, walang nagtanong.

William:

i just want to tell you.

I double check my backpack kung wala na ba akong nakalimutan. Nang ma-double check ko na ay tsaka ako bumaba sa sala. It almost six thirty and in a red sunny dress is my Ate Girlie. Saglit lang yan ha, nag-ayos pa ang gaga!

Nauna si Ate na lumabas ng bahay at dumiretso sa garahe namin kung saan nakalagay yung kotse niya. Busy’ng busy siya sa cellphone niya habang nagpipindot. May tinatago ’tong haliparot na ’to.

“Hoy!” gulat ko sa kanya. Napatalon pa ang gaga ng dahil sa gulat.

“Tangina mo! Nagulat ako. Ano, tara na ba?” sabi niya. Natawa ako sa reaksyon ng gaga.

“Oo. Sino yang ka-chat mo?” tanong ko pa habang naglalakad paikot ng kotse para magpunta ng passenger seat. Inirapan niya muna ko bago pumasok sa driver seat.

“Pake mo!”

“Taray mo naman! May tinatago ka ’no?!” sabi ko ng makapasok na ’ko ng kotse.

“Ano naman ang itatago ko?”

“Malay ko.” nagkibit-balikat pa ’ko. Hindi na siya sumagot at nag focus na lang sa pag drive. Inabot naman kami ng halos twenty minutes bago nakarating ng venue kung saan gaganapin ’yung party ni Sam.

Sa labas palang ay naririnig ko na ’yung tugtog ng party mukhang nag-eenjoy na ’yung lahat sa loob. Bumaba na ’ko ng kotse ni Ate ng makitang maayos naman ’yung itsura ko.

Kasunod ko naman si Ate kaya naglakad na kami papunta ng entrance. No invitation no entry, dahil nga kilala ang pamilya ni Sam ay nag iingat lang din sila sa pwedeng mangyari. ’Kala mo naman kikidnapin ’yung anak nila eh matatakot ang kikidnap kay bakla. Eme!

Nasa tapat na kami ng entrance at may dalawang bouncer ang nandoon. Nakakatakot ang itsura nila dahil kapag nagpasaway ka ay jombagin ka na lang bigla. Sira ang pagmumukha mo talaga.

“Shit! Nakalimutan ko yung regalo sa kotse.” ani ko. Napa-irap si Ate sakin.

“Ka-tanga mo! Eto yung susi ikaw na ang kumuha. Hintayin na lang kita dito.”

Umirap ’ko sa kanya. Napatawa pa siya ng konti kaya inirapan ko na lang ulit siya. Epal amp. Nakarating naman agad ako sa parking lot.

“Hi, miss.” sabi ng isang lalaki sa likod ko kaya napatingin ako.

Halatang fuckboy ang gago! Pero infairness dito kay kuya mo, ang gwapo ha! At mukhang may lahi dahil may pagka-grayish ’yung mga mata niya. Bisita din yata ni Sam, pokpok talaga si bakla e. Tinanguan ko lang siya. Binalingan ko ulit ’yung pinto ng kotse para buksan at kunin ang pakay ko. Bakit ba kasi lapitin ako ng gwapo? Charot!

“Hoy, tol! Masyado pa ’yang bata, gago ka!” sabi naman no’ng isang lalaki na mukhang kaibigan no’ng lalaki kanina.

“Magpapakilala lang ako.” ani nang unang lalaki. “Hi, Zeyn Mercado.” pakilala pa niya sabay lahad ng kamay. Halatang sanay na sanay siya sa mga ganitong tagpo.

“Tangina mo talaga!” napailing at napangisi na lang ’yung kasama niya. Inabot ko naman ’yung kamay niyang nakalahad at nagpakilala.

“Gabbi Salazar.”

“Nice meeting you, miss.” kumindat pa siya sakin at ngumiti ng nakakaloko. Fùck you asshole! Hindi mo ’ko makukuha sa mga pa ganyan mo.

“Hi, call me Troy.” pakilala naman no’ng isang lalaki. Bakit ang gwapo din niya. Wala bang panget sa school?

“Hello, Troy.” sabi ko at ngumiti ulit ng tipid. Ngumiti siya at sumenyas na papasok na sila sa loob. Tumango na lang ako sa kanilang dalawa.

Si Zeyn ay kumindat ulit sakin at ngumisi. Habang si Troy naman ay ngumiti lang at kumaway. Mukha silang mga college student, hindi ko lang alam kung sa school ba namin sila nag-aaral.

Nang sa wakas ay mabuksan ko na ’yung pinto ng kotse ay kinuha ko na ’yung paper bag na may laman ng regalo ko kay Sam. Pabalik na ’ko ng matanaw ko sina Juliana at Tom na papalapit sakin. Nang makalapit sakin si Juliana ay nagbeso kami at bumeso na din ako kay Tom.

Naglakad kaming tatlo papasok ng venue. Nandoon naman si Ate na mukhang inip na inip na. Kanina pa nga pala ako nagpunta ng parking lot tapos ngayon lang ako nakabalik.

“Napakatagal mo!” reklamo niya ng makalapit kami sa kanya. Inirapan pa ’ko ng gaga.

“Ang tagal kasing mabuksan no’ng kotse.”

“Amina na ’yung susi baka mawala mo pa.” inabot ko naman sa kanya yung susi niya saka kami naglakad ng konti para ipakita sa mga bouncer ’yung invitation namin.

Nang makapasok kami ay madami na ’yung naliligo sa pool at may kanya-kanya na ding alak na dala. Hinahanap ng mga mata ko si Sam pero nahagip ng mata ko si William na katabi sa kanan niya si Agatha, sa kaliwa naman niya ay si Lucas. Nakaupo silang tatlo sa lamesa habang kumakain. So, magkasabay pala silang magpunta dito ng jowa niya. Tsk!

Iniwas ko naman ang tingin ko sa kanilang dalawa ng magkatinginan kami ni William. Buti na lang ay nilapitan kami ni Sam kaya napunta ang atensyon namin sa kanya.

“Happy birthday, bitch.”

“Happy birthday, sis.”

“Happy birthday, bakla.”

“Happy birthday, Sam.”

Bati naming apat ng makalapit na samin si Sam. Nagpasalamat naman siya habang nakangiti. Nakasuot naman siya ng beach polo at masasabi ko talagang ang gwapo niya ngayon. Paminta ang datingan ni bakla!

“Kumain na kayo.” aya ni Sam samin.

“Nasaan sila Tita?” tanong ko.

“Kakauwi lang. Inaantok na kasi si Daddy kaya nagyaya na siyang umuwi.” sagot naman niya. Napanguso ako habang tumatango.

“Bakit ang aga naman?” si Juliana.

“Okay na din ’yon. At least maaga akong makakalande.” ani pa niya. Pakalande talaga ni bakla.

Naglakad na kami papunta ng lamesa kung saan nakalagay yung mga handa niya. Madami ang handa ni Sam dahil madami din siyang bisita, karamihan pa ay mga oms. Nang makakuha na kami ng pagkain ay naglakad na kami papunta ng lamesa. Sakto pang pinili nila Sam ay iyong lamesang katabi nina William.

Ako ang nahuling nakaupo at katabi ko sa kanan si Sam, sa kaliwa ko naman si Ate, at sa likudan ko naman ay si William. Feeling ko ay tinitigan n’ya ’ko kahit na hindi naman. Ang feelingera ko ba? Eme.

“Hindi ka pa ba kumakain?” tanong ko kay Sam. Umiling naman siya.

“Hindi pa, hinihintay ko kasi kayo dumating.”

“Ay sweet ni bakla. Sweet girl ang atake.” si Juliana.

“Syempre madaming oms.” sabi niya at umarteng parang sweet girl talaga siya. Nilaro pa siya ni Juliana kaya nagtawanan kami. Arte kasi ni akla.

Kumain na lang naman kami ulit hanggang sa maubos namin ’yung pagkain sa lamesa. Buti na lang din ay may desserts si Sam kaya hindi ko na kailangan pang bumili sa labas ng desserts.

“Pagka-pahinga natin swimming na tayo.” aya samin ni Sam. Sumang-ayon naman kami ni Juliana.

“Okay.”

Nagpicture picture lang kami hanggang sa nagpaalam si Ate na aalis na. Kami naman ay magpapalit na ng damit. Naglakad naman kaming tatlo nina Juliana sa comfort room. Pumasok din si Sam sa comfort room na pinasukan namin. Kaming tatlo lang naman kaya walang problema. Mag iinarte pa ba kaming dalawa ni Juliana, lalo na ’ko?

Si Sam ay nagsuot lang ng sweat shorts at white sando, si Juliana naman ay naghubad sa harap namin. Hindi talaga nahihiya ang gaga. Naka-denim shorts naman pala kasi siya at ’yung suot niyang bra ang ipapang-swimming niya. Ako naman ay hinubad ko na din yung suot kong dress at naiwan din ang black denim shorts ko. Ang sinuot ko namang pang itaas ay black tube top with strap.

“Pak! Sana all babaihan.” ani Sam ng makita ang suot ko. Kinindatan ko naman siya.

“Bakla! Si Sam ang may birthday wag kang eskandalosa.” natatawang sabi ni Juliana. Umikot na lang ako sa harap nilang dalawa, pinapakita ko talaga sa kanila kung gaano ’ko ka-sexy. Charot!

“Let’s start the party. Wooohh…” sumigaw pa’ko sa loob ng comfort room. Sumigaw din naman silang dalawa.

Pagkalabas naming tatlo ay nakakuha agad kami ng atensyon at unang-una na doon ay si Drake. Medyo wet ang buhok niya at naka-topless. Nakasuot naman siya ng trunks at naka-bakat ’yung alaga niya. Shit! Tulog na sawa.

“Hoy! Rated spg ’yan ha!” sabi niya.

“Hoy ka din! Ikaw din rated spg. Naka-bakat ’yang titi mo.” sabi ko. Natawa naman sina Sam at Juliana sa sinabi ko. Si Drake naman ay napatingin sa alaga niya.

“Tangina ka, Gab.” tawa ni Sam.

“Laro ka, sis.” si Juliana.

“Bastos mo, crush.” natatawa pang sabi ni Drake. Tinaas ko naman ’yung middle finger ko sa kanya kaya napailing nalang siya.

Nang malapit na kami sa pool side ay nahagip ng mata ko si William na matalim ang matang nakatingin sakin. Ano na mang problema niya. Dinedma ko na lang siya at nagpatuloy ako sa pagpunta ng pool.

Tinawag na muna ni Sam ’yung isang waiter at nagpasuyo ng isang wine para samin. Bet kong maglasing dahil hindi naman kami uuwi. Nang matapos sabihin ni Sam kung ano ang mga kailangan namin ay pumuwesto na kami sa tapat ng pool.

“Oh, sabay-sabay tayo ha!” si Sam.

Bumilang kami from one to three. Tumalon naman si Juliana at naiwan kami ni Sam na tawang tawa sa kanya. Itinulak ko naman si Sam habang tumatawa pa din siya.

Nagulat naman siya sa ginawa ko kaya tawang-tawa ko, tinaas niya ’yung middle finger niya sakin nang malitaw na niya ’yung ulo niya sa pool.

“Fùck you, bitch.” sigaw niya sakin. Tinawanan ko lang naman siya.

“Happy birthday, bitch.” sigaw ko.

Napitili naman ako ng may yumakap sakin mula sa likod. Binuhat din niya ’ko at sabay kaming nahulog sa pool. Pagka-ahon ko ay tiningnan ko kung sino ang tarantadong naghulog sakin. Nagulat naman ako ng makita si Adrian, imbitado din pala siya. Bakit parang hindi ko siya napansin kanina?

“Hi.” lumangoy siya papalapit sakin at naamoy ko na agad ang alak sa katawan niya. Namumula na din ang mukha niya at halatang kanina pa siya umiinom. Mapupungay na din ang mga mata niya.

“Hello, kanina ka pa ba dito?” tanong ko ng makalapit siya sakin. Tumango naman siya.

“Oo, ikaw ba?”

“Hindi naman. Kani-kanina lang.”

“Hmm…” inamoy amoy niya ’yung buhok ko. “Balik na muna ako sa table namin.” paalam niya kaya tumango na lang ako. Hinalikan pa niya ko sa pisngi bago lumangoy paahon ng pool. Lasing na nga siya dahil masyado na siyang touchy. Ako naman ay lumangoy papunta sa side nina Sam.

“Ang sweet niyo naman, sis.” ani Juliana ng makalapit ako sa kanila. Ngumisi ako.

“Gaga! Nasa’n na nga pala ’yung jowa mo?” tanong ko sa kanya. Itinuro naman niya ang side kung nasaan ang jowa niya. Nasa lamesa din pala nila Adrian si Tom. Kasama din nila sina Julius at ’yung iba pa nilang tropa.

“Uminom na tayo, girls.” sabi ni Sam.

Nagsalin naman siya ng wine sa mga baso namin at uminom kaming tatlo habang nakababad ang mga katawan namin sa ilalim ng pool. Inom lang kami nang inom hanggang sa nakailang baso na kami. Si Sam ay mukhang lasing-lasing na. Kung maka-tungga kasi akala mo may hinahabol na kalaban ang gaga.

Sumasayaw din kami dahil nakakaindak ang tugtog na pinatutugtog ng DJ. Habang suma-shot kami ay lumundag ng sabay sa pool sina William at Lucas.  Parehas pa silang topless at naiwan na lang ay khaki shorts nila, mahinhin na mang lumusong si Agatha sa pool. Nakasuot siya ng one piece na naka-tuck in sa denim shorts niya. Okay, she’s sexy.

Nang nasa pool na silang tatlo ay agad namang lumapit si William sa kanya. May girlfriend pala siya, bakit ang lande lande niya sakin? O assuming lang ako? Ay dedma na nga lang sa kanya.

“Shot, sis!” sabi ni Sam kaya kinuha ko ’yung binibigay niyang baso.

“Yohoo…” sigaw nila pareho ng i-straight ko ’yung shot. Tangina! Ang pait.

Lumusong na din sina Julius at ’yung barkada niya. Agad namang lumapit si Tom kay Juliana at si Adrian ay lumapit sakin. Si Sam ay nakipaglandian sa mga ibang lalaking kasama din nila Julius. Niyakap ako ni Adrian sa bewang at nilayo ako niya ’ko sa banda nila Sam. Nagpatangay lang naman ako kaya napunta kami sa isang sulok.

Dala-dala ko pa din ’yung baso ko na may lamang wine. Mas lalo namang humigpit ang yakap niya sakin. Hinahalikan na din niya ’ko sa pisngi at leeg ko, kaya lumayo ako ng konti dahil baka saan pa kami mapunta. Pero hindi siya tumigil sa paghalik sa leeg ko at umangat pa papunta sa labi ko kaya agad akong umapila.

“Why? What’s wrong?” naguguluhan niyang tanong. “I thought we have a thing?” sabi pa niya.

“What?! A thing?” nagtataka kong sabi.

“Yeah, so please let me kiss you.” akmang ilalapit niya ang mukha niya sakin ay iniwas ko ulit ang mukha ko. “Bullshit!”

“Anong pinagsasabi mo diyan? Ni hindi ka nga nanliligaw sakin tapos sasabihin mo meron tayong something.” bulyaw ko sa kanya.

“What? Do you want me to court you? Seriously?” parang nagtataka pa siya.

“Yes!” sigaw ko sa kanya. Hindi porket lasing siya ay pagbibigyan ko na siya. Binitawan naman niya ko kaya naramdaman ko ang lamig sa katawan ko. Tinitigan niya muna ako bago nagsalita. Umiwas naman ako ng tingin sa kanya.

“I’m sorry…” ani niya.

“It’s okay, lasing ka.” sabi ko.

“No, I’m not. I think I can’t do this anymore.” biglang sabi niya kaya napatitig ako sa kanya.

“What do you mean?” maang-maangan ko kahit na alam ko na kung ano ang sinasabi niya.

“Let’s end this. I’m not ready for a serious relationship. I’m just playing around.” nakayukong sabi niya. Nagulat man ay wala akong sakit na naramdaman sa puso ko. Ewan ko ba, pero parang masaya pa ’ko. May ganon pala.

“It’s okay.” sabi ko pa, pero hindi ko pinahalata na parang okay lang sakin. Lumangoy na siya palayo sakin. Ako naman ay umahon ng pool para magpunta sa lugar na walang tao.

Nang marating ko ’yung lugar kung saan walang tao ay tumingin lang ako sa langit at nag isip-isip habang iniinom ko ’yung wine. Tinatanong ko dati ’yung sarili ko kung may mali ba sakin, no’ng nag-out ako as a Trans ay hindi naman ako masyadong nakatanggap ng discrimination.

May ibang tao lang talagang makikitid ang utak na hindi makaintindi sa mga sitwasyon namin. Sinusunod lang naman namin kung anong sinasabi at sinisigaw ng puso namin. Napatingin naman ako tabi ko ng may lalaking tumabi sakin at binalutan ako ng tuwalya.

“I’m here because I saw you and him fighting.” sabi niya. It’s William.

“Hindi ko naman tinatanong kung bakit ka nandito.” sabi ko at tumingala ulit para makita ko ’yung mga stars sa langit.

“Anong pinag-aawayan niyo kanina?” tanong niya pa. Sumagot ako ng hindi siya tinitignan.

“It doesn’t matter.”

“LQ?” ani niya.

“Nope.”

“Are you okay?” seryoso niyang tanong kaya napatingin ako sa kanya. Namumungay ang mga mata niya.

“Of course.” tumawa pa ’ko dahil kung alam niya lang, wala man lang akong nararamdaman ni katiting na sama ng loob sa pinsan niya. Syempre hindi ko naman pwedeng sabihin sa kanya dahil pinsan niya pa rin si Adrian.

Natigil naman ako sa pagtawa ng makitang nakatitig siya sakin, actually sa labi ko. May dumi ba ’yung labi ko?

“Why?” tanong ko. Napa-iwas siya ng tingin at napalunok muna ng laway bago sumagot.

“N-nothing.”

“Nakita kita, nakatingin ka sa labi ko.” lasing na yata ako, kung ano-ano na ’yung mga sinasabi ko.

Napatingin naman ulit siya sa labi ko at dahan-dahan siyang lumapit sakin. Nang makalapit ay yumuko siya ng konti para magkatapat ang mga labi namin. Ano bang meron sa labi ko at parang hook na hook silang magpinsan. Ginagago yata ako ng mga ’to e.

Tinakpan ko yung labi ko ng ilapit niya lalo sakin ang mukha niya. Inalis naman niya ’yung kamay kong hinarang ko sa labi ko. Wala naman akong nagawa dahil para akong tutang tiga-sunod niya. Feeling ko ay hihimatayin ako sa kaba. Tangina naman nito!

Pinikit ko na lang ang mga mata ko ng malapit na maglapat ’yung mga labi namin. Bakit pag sa kanya ang dali kong bumigay? Anong meron sa kanya na wala kay Adrian? Bakit kanina ay agad ko namang naiwas ’yung mukha ko ng magtangka si Adrian na halikan ako sa labi.

Baka dala na lang din ng kalasingan ko kaya hindi na’ko nanlalaban pa. Pinatong ko pa ’yung dalawang kamay ko sa mga dibdib niya. Doon ko lang naramdaman na wala pala siyang suot na pang itaas. Hindi ba siya nilalamig? Sabagay, ang init ng katawan niya.

“Shis?”

Chapter 11

“Ane yen, shis?” gumegewang pa si Sam habang papalapit samin ni William. Naku! Nakita nga yata niya ang nangyari kanina sa pagitan namin ni William.

Nang makalapit siya samin ay hinawakan niya ’yung tuwalyang nakalagay sa likod ko. Bakit? Anong meron sa tuwalya?

“Akele ko mey pekpek kene.” ani niya. Tangina! Lasing na ang gaga. Tinawanan ko siya bago nagsalita.

“Hindi ’yan pakpak, tuwalya ’yan gaga!”

Lasing siyang tumawa at nag-aya na pumasok sa loob. Tumingin ako kay William at nakatingin na din siya sakin. Naalala ko bigla ’yung nangyari samin kanina, nag-iwas tuloy ako ng tingin. Parang wala lang naman sa kaniya kaya umakto na lang din ako ng normal. Inalalayan ko si Sam dahil mukhang bubuwal na siya sa sobrang kalasingan. Ang bigat ni bakla, kawawa naman ’yung braso ko.

“Let me support him.” sabi ni William at inalalayan na niya si Sam. Nakakahiya talaga si bakla.

Nang maayos na niya si Sam ay naglakad na sila kaya sumunod na lang ako. May sinasabi pa si Sam na hindi namin maintindihan kaya pinabayaan na lang namin. Paslang si bakla. Nang makarating kami sa pool side ay inupo ni William si Sam sa upuan para na din mahimasmasan.

“Huwag mo na lang siyang painumin pa ng alak.” ani William. Tumango naman ako sa kanya.

“Salamat.” ani ko ng nakangiti. Ginantihan lang naman niya ’yung ngiti ko ng isang ngiti din. Ang gwapo, kainis!

“Do not remove the towel, okay?” ani niya pa. Nagtaka naman ako, gusto ko pang mag-swimming e.

“Ha? Bakit? Pero magsi-swimming pa ’ko nandoon pa sina—”

“Basta. Huwag kang makulit baka magkasakit ka pa.” seryosong sabi niya. Napa-irap ako sa sinabi niya. Tsk!

“Ikaw nga nakahubad pa e.”

“Don’t mind me. Babalik na ’ko sa table namin. Just text me if you need something. Hmm…” may lambing sa tono niya.

Hindi na ’ko sumagot pa sa kanya at sinamahan na lang dito si Sam, isa pa nilalamig na din ako. Buti na lang pala ay binigay niya sakin ’yung towel niya. Madami talaga ang bisita ni Sam at makikita mong nagsasaya ang lahat. Napatingin naman ako nang may lapag ng alak sa lamesa kung nasaan kami ni Sam. Si Drake.

“Inom tayo.” aya niya. “Nakita kasi kitang nag-iisa kaya nilapitan kita.” dugtong pa niya. Nakangiti akong tumango sa kanya.

“Tara, kaso hindi ako malakas uminom ha!”

“Okay lang.”

“Nasaan ba si Paul? Nagpunta ba siya?” tanong ko habang iniinom ’yung binigay niyang San Mig.

“Oo, nandoon sa pool, nakikipaglandian na siguro.” ani niya. Tumawa na lang ako sa sinabi niya. Si Sam ay mukhang nakatulog na dahil naghihilik na siya. Sige, alak pa!

Naki-join naman samin si Juliana ng umahon silang dalawa ni Tom sa pool. Naupo siya sa tabi ko at binigyan siya ni Drake ng beer. Si Tom naman ay dumiretso sa table nila Julius, magkakasama na silang lahat sa isang lamesa nila William. Nahagip naman ng mata ko si Agatha na one of the boys, nagkatitigan pa kami ni William pero siya ang unang nag iwas ng tingin ng kausapin siya ni Agatha. Tsk.

“Paslang na si baklang Sam.” natatawang sabi ni Juliana kaya napaharap ako sa kanya. Napatingin din ako kay Sam na halatang hindi na kaya pang lumakad o tumayo man lang. Halos sabay naman kaming uminom kanina, bakit ang aga niyang nalasing?

“Bakit ang aga naman niyang nalasing?” tanong ko kay Juliana.

“Hindi ko din alam d’yan. Pagkaalis natin kanina para sumama sa mga boys natin, nakita ko siyang umahon tas lumibot sa bawat lamesa.”

“Nakita ko din siyang tinutungga ’yung mga wine kanina.” ani naman ni Drake na natatawa kaya napatingin naman kami sa kanya. Tinapos na din namin ’yung iinom namin saka kami nagpunta sa mga kanya kanya naming kwarto.

Roommates kami ni Juliana at sina Sam at Drake naman ang room mates. Si Drake na din ang umalalay sa kanya papunta ng room nila.

After changing my clothes into pajamas I went to my bed and lay there. Sobrang napagod ako pero nag enjoy naman ako. Tumingin ako kay Juliana na nag-aayos pa ng sarili niya sa vanity mirror.

Hindi ko na siya nakausap pa ng kusang pumikit ang mga mata ko dahil sa pagod at antok. Tomorrow morning, I’m wearing a black high-waisted fitted short shorts and navy blue button-down crop top polo.

“Let’s go.” aya sakin ni Juliana. Tumango naman ako sa kanya. Lumabas na kami ng room namin at nagpunta sa loob ng hotel para kumain ng breakfast.

“Nandoon na daw ba sila?” tanong ko.

“Oo, text nang text si Sam na masakit ang ulo niya, kung hindi ba naman timawa sa alak ang gaga!” sagot niya.

“Tara na.” aya ko sa kanya kaya naglakad na kami papunta sa direksyon nila Sam kung saan sila kumakain nina Drake. Nang makalapit kami ay naupo ako sa bakanteng upuan na katabi ni Drake. Madami na din ang kumakain at halatang may mga hang-over pa ’yung iba.

“Ang sakit ng ulo ko, punyeta!” ani Sam ng kumukuha na ’ko ng kanin at sinasalin sa pinggan ko. Inabot ko naman kay Juliana ng matapos ako.

“Kung hindi ka ba naman timawa sa alak. Akala mo mauubusan ka.” naiiling na sabi ko.

“Napakalakas tuloy niyang maghilik dahil sa kalasingan.” ani Drake.

“Hoy! Ikaw nga kahit hindi lasing ang lakas mong maghilik. Pampam na ’to.” sagot ni Sam. Galet na galet si bakla. Hindi na kami nag usap-usap pa at tinapos na lang namin ’yung pagkain. Magpapalit na sana ako ng damit ng makatanggap ako ng text galing kay Ate.

Sissy:

nakauwi ka na ba?

Nagtaka naman ako sa text niya kaya agad agad akong nagreply. Nalaman kong hindi pa pala siya umuuwi mula kagabi. Pasaway talaga ang gaga.

Agad akong nagpaalam kina Sam na kailangan ko ng umuwi dahil walang kasama si Manang sa bahay. No’ng una ay pinilit pa nila ’kong mag stay ng ilang minuto pa kaso inaalala ko din kasi si Manang, kagabi pa pala siya walang kasama.

“Teka! Magbibihis lang ako, isasabay ka na namin ni Tom.” ani Juliana at akmang aahon sa pool ng pigilan ko siya.

“Hoy, hindi na! Mamamasahe na lang ako.” sabi ko.

“Sigurado ka?” mukhang nag-aalala pa siya kaya nginitian ko na lang siya na parang sinasabi kong ayos lang talaga ako.

“Oo naman.”

Tumango sila at sinabing mag-ingat ako. Bumalik na muna ’ko sa room namin ni Juliana para ayusin ’yung mga gamit ko. Pagkalabas ko ng room ay nakita ko si Adrian, mukhang nagulat siya ng makita ako dahil nanlaki pa ’yung mata niya.

Napayuko siya habang naglalakad, napatingin siya ulit sakin kaya nginitian ko siya. Mas mukhang nagulat siya this time. Baka atakihin ka niyan. Natawa ako.

Napakamot siya sa batok niya at gumanti din sa ’kin ng ngiti. Kahit naman na naglalaro lang siya ay wala akong sama ng loob sa kanya dahil kahit papaano ay naging magkaibigan naman kami. Isa pa ay una palang ay ang labo na ng relasyon namin sa isa’t isa.

Naglakad na’ko palabas ng resort at nagulat ng makita ko si William na nasa parking lot. Napatingin naman siya sa’kin ng mapansin niya ako. Ano kayang ginagawa niya dito sa labas?

“Uuwi kana?” tanong niya.

“Uhm, oo. Ikaw bakit nandito ka, yosi break?” sabi ko.

“Nothing, naiinip lang ako sa loob kaya nagpahangin lang ako dito sa labas. And I don’t smoke. Tsk!” tumango na lang ako at hindi na nagsalita tsaka ako naglakad papuntang kalsada.

“Teka, ihahatid na kita.” biglang sabi niya kaya napatingin ako sa kanya.

“Ha? Pa’no ’yung girlfriend mo?” sabi ko dahil bigla kong naalala si Agatha na nandito nga din pala kagabi.

“Ha? Girlfriend? What are you talking about?” siya naman ngayon ang mukhang nagtataka.

“Si Agatha, ’di ba jowa mo siya?”

Napangiti naman siya ng kaunti. “Nah. She’s not my girlfriend, we’re just friends.” paliwanag niya.

“Uhm, okay.”

“Sumakay kana ng maihatid na kita, mukha pa namang nagmamadali ka.” Hindi na’ko nag-inarte pa at sumakay na lang ako sa loob ng sasakyan niya.

“Salamat.” ani ko ng nasa tapat na kami ng bahay namin. “Pasok ka muna sa loob.” maaga pa naman kaya inaya ko siyang pumasok sa loob ng bahay.

“Thanks but I have to go. Next time na lang.” sagot niya sa paanyaya ko. Tumango na lang ako sa kaniya.

Akala ko ay aalis na siya pero tinitigan niya ako ng mabuti, bigla naman akong na-conscious sa itsura ko. Hala! Baka hindi ako fresh. Umayos naman na siya kaya bumalik ako sa ulirat.

“Ingat ka sa pag-uwi.”

“I will.” ani niya bago binuksan ’yung makina ng sasakyan niya. Ngumiti muna siya sakin bago pinaandar ’yung kotse niya paalis.

Nang hindi ko na siya matanaw ay pumasok na ako sa loob ng bahay. Mukhang ayos naman si Manang at walang aberyang nangyari. Nag-usap lang kami ng konti bago ako nagpaalam na magpapahinga na lang muna.

Days have passed and today is Thursday. Na-chika ko na din kina Sam na hindi na kami nag-uusap pa ni Adrian but magkaibigan pa rin naman kami. Si William naman ay ganon pa din, weird. Hindi naman kami masyadong nagkikita dahil busy kami ngayong mga Junior High dahil malapit na ang exam week.

“Hoy! May nalaman akong chika.” ani Sam habang kumakain ng tinapay. Nandito kasi kami sa cafeteria dahil break time.

“Ano naman ’yan bakla? Lalaki na naman?” si Juliana.

“Gaga, hindi! Nabalitaan ko na may bago ng kalandian si Adrian.” tiningnan niya akong mabuti matapos niyang sabihin ang pangalan ni Adrian. Nanatili namang kalmado ang itsura ko.

“Ano?! ’Di ba kelan lang ng mag-kalandian kayo sis?” bumaling pa sakin si Juliana.

Tumango ako bago nagsalita.“Oo, okay lang naman sa’kin ’yun. Sa totoo lang hindi ako nakakaramdam ng awa sa sarili ko.” seryosong sabi ko.

“’Di ba, dati para kang bulate na binuhusan ng asin kapag magkausap kayo?” ani Juliana.

“Hindi ko din alam.” napakibit-balikat pa ’ko. “Isang araw pag gising ko, wala na ’kong kilig na nararamdaman at tsaka una palang naman ay hindi na malinaw kung ano ang meron sa’min.”

“Ay, ganda mo sa part na ’yon, sis, ha!” ani Sam. Hindi ko na lang siya pinansin pa at pinagpatuloy ko na lang ang pagkain.

Sa afternoon class ay ’yung ibang teacher namin ay nagpa-long quiz, review na din daw sa darating na exam. Buti na lang pala ay nakapagbasa ako kahit papaaano kanina.

Again, mabilis na dumaan ang mga araw at ngayon ay Sunday, dahil next-next week na din ’yung pageant ng Miss Trans ay kailangan ko mag-exercise. Kasama ko ngayon si Drake habang nagjo-jogging kami dito sa isang kilalang cemetery sa amin na pwede naman talagang pag-joggingan.

“Ilang araw rehearsal niyo?” tanong niya habang tumatakbo kami ng mabagal.

“Lima. Sa Monday ang start ng unang araw ng rehearsal namin hanggang Friday.”

“Edi hindi ka makaka-attend ng klase next-next week?”

“Makaka-attend pa naman, sabi kasi ni Sir Marquez ay umaga lang daw ang rehearsal tapos aattend kami ng klase sa hapon.”

Tumango naman siya. Huminto kami sandali at tsaka uminom ng tubig, actually kanina pa kami dito kailangan ko kasi ito sa pageant para naman maganda ang hubog ng katawan ko sa mga susuotin kong gowns and dresses.

“Nga pala, kinakamusta ka naman ni Sir Marquez?” tanong niya ulit. Huminga muna ako ng malalim bago sumagot sa tanong niya.

“Oo, mine-message naman niya ako sa messenger. Bakit mo na tanong?”

“Wala lang, mukha kasing hindi kayo inaalala, e.” natatawa niyang sabi.

“Hoy, hindi ah! Ang bait nga ni Sir e, ramdam ko ’yung pagiging teacher niya sa’min ni Elise.” pagtutol ko sa sinabi niya dahil sobrang bait talaga ni Sir. Super supportive.

“Seryoso ba?”

“Oo nga, gago!”

Inirapan ko siya kaya natawa na lang siya. Wala na din naman akong narinig na sinabi niya kaya bumalik lang ulit kami sa pagtakbo hanggang sa napagpasyahan namin na sa susunod na lang ulit.

“Hoy! Salamat ha!” sabi ko kay Drake ng nasa tapat na kami ng gate namin.

“Wala ’yon! Tropapits tayo, ’di ba?” nakangiti niyang sabi kaya nangiti na lang din ako. “I-mentioned mo na lang ako sa Instagram.” natawa naman ako sa sinabi niya.

“Sige, siraulo! Sa susunod na lang ulit.” kumaway pa ko ng maglakad siya palayo. Pagkapasok ko sa loob ng bahay ay agad akong naligo at nang matapos ako ay nagsuot lang ako ng simpleng pambahay.

Nahiga ako sa kama dahil gusto kong magpahinga dahil napagod ako, pero dahil kailangan kong maging sexy para sa pageant ay mas lalo kong kailangan magbawas ng timbang sa susunod na linggo.

Nag Instagram ako at ini-story ko ’yung video namin ni Drake, boomerang siya habang nakaharap samin ’yung camera at naka-wacky kami. Hindi ko na din nilagyan pa ng caption, ang inilagay ko na lang ay emoticon.

Hindi ko namalayan na nakatulog pala ako dahil nanawa ako sa panunuod ng series sa Netflix dito sa laptop ko. Nakaramdam din ako ng gutom kaya naglakad ako pababa ng hagdan at naubutan ko si Ate na kumakain ng merienda. Kumuha ako ng isang slice ng buko pie na kinakain niya dahil parang natakam ako bigla.

“Gigisingin sana kita kaso mukhang pagod na pagod kaya hinayaan na lang kitang matulog.” ani niya habang ngumunguya.

“Feeling ko ang sakit sakit ng likod ko.” daing ko.

“Gagalaw ka kasi tanga! Senyoritang senyorita ka e.”

“Kapal neto! Akala mo naman ang dami mong ginagawa.” inirapan ko pa siya. Kainis ’kala mo kung sinong masipag.

Monday came and Sir Marquez told us that rehearsal are cancelled. It will be next week. So, therefore Elise and I are here in our classroom to listened.

“Hoy! Galingan mo sa pageant ha. Tandaan mo nandito lang kami nakasuporta sayo.” ani Sam. Nandito kasi ngayon sa cafeteria para mag-lunch, hindi naman namin kasama si Juliana dahil sabay sila ngayon ni Tom.

“Oo naman, para sa inyo ’yung laban na ’yon no.” sabi ko naman dahil para sa kanila talaga ’yung laban na gagawin ko.

“Yiee.” kinikilig niyang turan. Nang matapos kaming kumain ng lunch ay bumalik na kami sa classroom dahil may quiz kami sa first subject namin sa hapon.

Habang hinintay namin dumating ’yung teacher namin ay lumapit sa gawi ko ’yung dalawang bugok na sina Drake at Paul. Si Sam ay nagbabasa ng notes dahil baka daw makalimutan niya ’yung mga isasagot. Si Juliana ay wala parin pero keri lang dahil maaga pa naman.

“Bakit?” maangas na tanong ko sa dalawa ng tuluyan na silang makalapit sa gawi namin ni Juliana.

“Ang sungit mo naman, crush. Meron ka ba?” natatawa niyang sabi at si Paul ay napangisi sa sinabi ni Drake. Itinaas ko ’yung middle finger ko sa mismong mukha niya dahil nga malapit siya sakin.

“Gago!” sabi ko pa.

“Pero seryoso.” sabi niya at naupo sa upuan na katabi ni Xia ’yung secretary namin slash mahinhin naming classmate. Naupo din si Paul sa tabi niya.

“Ano nga ’yon? Pinopormahan mo lang yata si Xia e.” asar ko sa kanya kaya pinandilatan niya ’ko. Ako naman ang natawa this time dahil napayuko si Xia sa sinabi ko.

“Gago!” napailing na muna siya bago ulit nagsalita. “Nakita namin ’yung labidabs mo may kasamang ibang babae, ’di ba MU kayo?” nagtatakang sabi niya.

“Oo nga, tsaka iba na naman ’yung kasama niyang babae ngayon.” pagsang-ayon naman ni Paul. Nagtataka ko silang tiningnan.

“Si Adrian ba ’yung sinasabi niyo?”

“Oo, gago!” sabay pa nilang sabi. Natawa na lang ako dahil mga galit na galit sila.

“Ba’t minumura niyo ko?” natatawa talaga ’ko sa reaksyon nila. “Hindi na kami nagkakalandiang dalawa, tsaka hindi naman kami naging mag-MU.” sabi ko.

“E ’di ba lumalabas pa kayo no’ng mga nakaraan?” naguguluhang ani ni Paul.

“Oo nga, kaya nga ang tawag ’don landian. Ang MU kasi para sakin ay ’yung mga nagsasabihan ng i love you sa isa’t isa pero wala namang label. Para sakin ’yon, huh.” paliwanag ko pa sa kanilang dalawa.

“Ganda mo naman.” biro naman ni Drake kaya ang ginawa ko ay ni-flip ko ’yung buhok ko habang natatawa. Napailing na lang ang dalawa.

“Good afternoon class.” bati ng teacher namin kaya nagsi-ayos na kami ng upo. Sakto namang pasok din ni Juliana kaya hindi pa siya mapapagalitan ng teacher namin.

“Bakit ang tahimik mo kanina?” tanong ko kay Sam habang naglelecture kami dahil magiging kasama pa din daw iyon ng exam.

“Wala lang, naiinis lang ako kay Paul kaya hindi ako nagsasalita kanina.” sagot niya.

“Ay, ganda mo ha!” natatawa kong sabi pero hindi na siya nagsalita kaya nagpatuloy na lang ulit ako sa pagsusulat.

Today is Saturday at kailangan namin ulit mag-exercise para sa pageant. Gusto din naman kasi ito dahil ayaw ’kong mapahiya, hindi lamang para sa sarili ko kung hindi para sa mga kaibigan at pamilya ko.

Hindi ko din naman sinasabi na kailangan kong manalo. Ang akin lang ay mabigyan ko lang ng magandang laban ang mga kapwa ko kandidato ay ayos na ’ko. At least alam ko sa sarili ko na ginawa ko ang lahat para manalo. Naniniwala din kasi ako na kung para sayo ay para sayo talaga.

Nagsuot lang ako ng sports bra at leggings and my white rubber shoes. Naglakad na ’ko sa gawi ni Drake dahil inip na inip na ang gago. Aga kasi nagpunta, hindi naman siya ang kasali sa pageant.

“Natapos ka din sa wakas.” sabi niya at tumayo na dahil naka-upo siya sa sofa namin. Tinaasan ko siya ng kilay.

“Excited ka lang?”

“Tanga! Mas maganda kasing mag-exercise kung mas maaga.” sagot niya. Sinipat niya pa ’yung itsura bago ngumisi. Inirapan ko siya.

“Manyak!”

“Lol, masyado ka kasing sexy baka mamaya marami ang sumunod sating mga lalaki dahil sa suot mo.” natatawa niyang sabi.

“Dami mong alam. Tara na nga.”

Naglakad naman kami palabas ng bahay at ng madaaan namin si Manang sa garahe ay nagpaalam ako sa kanya na aalis na kami, isa din siya sa mga taong excited sa laban ko next week. Nakaka-isang oras na din kami sa pagtakbo ng makaramdam kami ng gutom kaya napahinto kami sa isang tindahan na nadaanan namin. Bumili lang kami ng tinapay dahil may dala naman kaming tubig.

“Gab?” tawag sakin ng isang lalaki kaya napatingin ako sa likod ko at nakita ko si Lucas. At si William.

Pareho silang nakasuot ng pang-jogging at mukhang magpapahinga din dahil pawis na pawis silang dalawa. Nakatingin naman si William sa katawan ko kaya napaayos ako ng tayo dahil na-conscious ako sa suot ko.

“Uy.” bati ko naman. Lumapit naman siya sa gawi ni Drake at nagbatian silang dalawa. Nagkatinginan namin kami ni William.

“Hi.” bati niya.

“Hello.” medyo nahihiya kong bati ng maramdaman kong lalo siyang lumapit sa gawi ko. Bakit ang bango niya pa rin kahit na ang dami niyang pawis? Unfair.

“Gusto mo ba?” alok ko sa kanya. Akala ko ay tatanggi siya pero kinagatan niya mismo ’yung tinapay ko. “Hoy! Bakit mo kinagatan? Meron akong extra dito. Nakakahiya.”

Hindi naman siya sumagot at kinuha pa ’yung tubig ko saka uminom doon kaya lalo akong nagulat. Ano bang ginagawa niya? Wala ba siyang pera pambili? E, ang yaman-yaman nila ah.

“Sama-sama na tayo mag-jogging. Ayos lang naman sa’yo Cap, ’di ba?” tanong ni Lucas.

“Oo naman.” nakatingin siya sakin habang sinasabi ’yung mga kataga na iyon.

Tumakbo na ulit kami at katabi ko si Drake habang nasa likod naman namin sina Lucas at William. Kinakausap ako ni Drake pero hindi ko maintindihan kung ano ’yung sinasabi niya dahil feeling ko ay nakatitig sakin si William sa likod.

“Wear this.” ani William. Nagulat naman ako ng ilagay niya ’yung jacket sa likod ko. Nagtataka ko siyang nilingon.

“Bakit?”

“Baka maaksidente ’yung mga nagba-bike kakatingin sa’yo.” seryosong sabi niya.

“Bawal ang da-moves.” natatawang sabi ni Lucas kaya napatingin ako sa kanya at nakita kong nakangisi siya samin. Si Drake naman ay nakakunot ang noo.

Sinuot ko na lang ’yung jacket ng makatakbo na ulit na kami dahil mukhang magtatanong pa si Drake. Hinatid pa nila ’kong tatlo hanggang sa bahay namin at agad akong naligo ng makapagpahinga na. Nagsusuklay na ’ko ng buhok at nakaharap sa vanity mirror ko ng tumunog ’yung cellphone ko.

William:

i’m home.

Nireplayan ko lang naman siya ng ‘okay’ ewan ko ba pero kahit na medyo magulo din ’yung pinapakita niya sakin ay parang ayos lang. Meron sa pagkatao ko na parang nabuo niya. Ay ewan.

Namalayan ko na lang na nakangiti pala ako habang nagcecellphone pero nawala din ’yung ngiti ko ng mabasa ’yung stories ng mga schoolmates ko na pina-follow sa Instagram.

‘omg, my heart’

’

kinikilig

ako shit’

’bagay sila , p

unyeta

’

’

kainggit

naman si ate gurl’

‘sana lahat’

Ilan lang ’yan sa caption na nakalagay sa stories nila. Ang picture na pinagpepyestahan nila ay ’yung post ni Agatha sa Instagram na picture nilang dalawa ni William. Sa tingin ko kuha ’yon no’ng birthday pa ni Sam pero kanina lang niya pinost.

Ang caption naman ay heart lang na emoticon kaya nag-assume na ’yung iba. Ay bahala sila. Napangisi ako sa naisip ko; hindi pa man ako masyadong kinikilig, may epal na.

Chapter 12

“Okay, very good!” pasigaw na sabi ng choreographer namin. It’s our day three na mag-rehearsal and everything was okay. “Water break! Ten minutes only, then balik agad dito.”

Agad naman kaming sumunod sa sinabi niya at nagpunta kami ng cafeteria para bumili ng tubig. Malaki na ang binili ko para hindi ako pabalik-balik kada water break namin. Bumili na din ako ng chichirya at tinapay.

“Habang palapit nang palapit ’yung coronation night mas lalo akong kinakabahan.” sabi ni France na isa din sa mga canditates. Siya ang pinaka-close ko sa lahat ng candidates kaya kami lagi ang magkasama pag water break namin.

“Wag kang kabahan gaga. Kaya natin ’to!” sabi ko kaya napatango siya at ngumiti.

Naglakad kami pabalik sa covered court at naupo kaming dalawa sa bench. Kumain lang kami hanggang sa tawagin kami ulit ni Sir Jess para mag-practice ulit.

“Ayusin niyo sa pageant ’yan mismo. Ayoko nang lata-lata kayo pag sa mismong pageant.” sabi ni Sir Jess.

“Opo.” sagot namin.

“Oh, sige. Isang rampa na lang tapos pwede na mag-lunch.” agad naman kaming napaayos ng marinig namin ang sinabi ni Sir Jess kaya pumila ulit kami.

Inayos naman namin ang pagrampa dahil pare-pareho na kaming pagod kung hindi daw kasi nagustuhan ni Sir Jess ay uulit kami sa umpisa at hindi pa papakainin ng lunch.

“Okay very good. Take your lunch now.” agad akong nilapitan ni France matapos sabihin ni Sir Jess na pwede na kaming kumain.

“Sabay na tayo?” tanong niya.

“Oh, sige.” sagot ko kaya naglakad kaming dalawa papunta ng cafeteria.

Pumila kami para bumili ng pagkain, isang student meal lang ang binili ko tapos isang softdrinks. Siya naman ay ginaya lang ang order ko. Nang makuha na namin ang pagkain namin ay naupo na kami sa bakanteng upuan.

“Alam mo mukhang career na career si Elise ang manalo.” sabi niya bigla. Nagtataka ko naman siyang binalingan.

“Bakit mo nasabi?”

“Wala lang. Kasi kahit na practice palang ginagalingan na niya masyado.”

“Ah, ganoon talaga si Elise. Binibigay niya lahat ng kaya niya sa isang bagay na gusto niyang makuha. Kung siya man ang manalo, hindi na masama. Maganda naman siya tsaka matalino.”

“Sabagay.”

Nag-kibit na lang siya ng balikat. Pagkatapos naming kumain ay naglakad papunta ng covered court para kuhanin ’yung mga bag namin dahil papasok pa kami ng afternoon class.

Buti na lang ay centralized ang covered court namin kaya hindi mainit. Halos lahat naman ng lugar sa campus namin ay centralized. Nagulat ako ng makita sina Sam at Juliana kasama sina Drake at Paul. Lumapit naman ako sa kanila kasama si France.

“Bakit kayo nandito? Nag-lunch na ba kayo?” tanong ko.

“Oo, sa labas ng kami campus nag-lunch. Nanlibre kasi si Paul sinagot na daw kasi siya ng nililigawan niya.” nakangiting sagot ni Juliana kaya napatingin ako kay Sam, nakita ko namang umirap si bakla.

“Eh bakit kayo nandito? May klase diba?” tanong ko pa ulit.

“Iyon ang akala mo.” sabat ni Drake kaya napatingin ako sa kanya ng naka-kunot ang noo. “May meeting kasi ’yung mga teachers so walang klase mamaya.” nakangiting sabi niya.

“Kaya mapapanuod ka naming rumampa.” si Sam.

“Bakit may practice pa daw kami?” tumango naman sila kaya nanlaki ’yung mga mata ko. Akala ko ay mapapahinga na kami.

“Sino siya, sis? Candidate din?” tanong ni Juliana kaya napatingin ako kung sino ’yung itinuturo niya.

“Ah oo, guys si France.” pakilala ko kay France sa mga kaibigan ko. “France, sina Juliana, Sam, Drake at Paul.” pinakilala ko sila sa isa’t isa.

Naupo kaming lahat sa bench at nagchikahan, napahinto lang kami ng tawagin kami ni Sir Jess. Pinarampa kami ulit isa-isa, magkasunod kami ni France ng number kaya nasa harapan ko siya.

“Very good! Next.” sigaw na ni Sir Jess dahil madami na ’yung nanunuod na estudyante dahil wala ngang klase. Bigla tuloy akong kinabahan.

Nang si France na ’yung naglalakad sa stage ay nagpalakpakan ’yung mga tao. Magaling naman talaga kasing rumampa si France. Hindi man siya sobrang lambot pero masasabi mo namang kunting luto pa sa pills ay okay na.

Nang turn ko na ay umayos ako at umawra. Syempre ayoko naman masabihan ng maganda lang, pero walang talent. Nakita ko naman sina Sam na nakangiting nakatingin sakin kaya mas lalo akong ginanahan na galingan ang paglakad.

Ngunit ng patapos na akong rumampa ay napatingin ang lahat sa entrance ng pumasok ang player ng basketball team. Nanlambot ang tuhod ko ng magkatinginan kami ni William at iyon na naman ’yung tingin niyang nakakatunaw.

Buti na lang ay natapos ko ang pagrampa ko ng hindi ako nadadapa o kung ano pa man. Nang tatlo na lang ang rarampa ay nakita ko ’yung coach nila William na lumapit kay Sir Jess at may binulong, nakita ko namang tumango si Sir.

“Oh, pagkatapos ng last candidate ay tapos na tayo ngayong araw. Aagahan na lang natin bukas at maghapon din naman tayo.” sigaw ni Sir Jess. Kaya ng matapos ’yung huling candidate ay nagligpit kami ng gamit bago ako nagpaalam kay France.

“Bye sis.” paalam ko at nagbeso naman siya sa’kin.

“Bye.” sabi niya pa. Pagkatapos naming magpaalam sa isa’t isa ay nilapitan ko sina Sam na nakaupo sa may bench.

“Galing rumampa ha!” sabi ni Drake ng makalapit ako. Nag-make face ako sa kanya.

“Masyado ka namang humanga sakin.” pagyayabang ko kaya napailing siya. “Tara na.” aya ko.

“Manuod muna tayo ng practice nila mukhang maganda.” sabi ni Sam.

“Mukhang maganda o madaming gwapo?” bara sa kanya ni Juliana.

“Che!”

Napatingin naman ako sa varsity player namin at nang magawi ’yung tingin ko kay William ay nakita kong nakatingin na siya sa’kin. Napaiwas tuloy ako ng tingin.

Pinanuod nga naming maglaro sila William. Masasabi kong magaling talaga maglaro ang gago. Kada makaka-shoot siya ay titingin siya sakin tapos ay mag-iiwas ng tingin at ngingisi. Parang tanga lang.

“Ang galing ni Papa William ’no?!” kinikilig na turan ni Sam.

“Oo nga eh, magaling din kaya siyang mag-shoot sa kama?” ani Juliana. Si bakla minor moments talaga.

“Ang haharot niyo!” naiiling kong sabi.

Pinanuod namin ’yung laro hanggang sa matapos. Grabe! Lalo siyang nag mumukhang gwapo kapag naglalaro.

“Tara na.” aya samin nila Drake kaya naglakad na kami palabas ng court.

Nang makalabas na kami ay nag kanya-kanya kami ng uwi since wala namang klase. Nag-commute lang ako dahil may lakad na naman ang magaling kong kapatid. Nang nasa kwarto na ’ko ay tumunog ’yung cellphone kaya agad kong kinuha para tingnan kung sino ang nagtext.

William:

how’s my play?

Bakit ako ang tinatanong niya?! Ako ba ’yung coach?! Nagtipa ako ng reply.

Ako:

okay naman.

William:

by the way, you look great on stage earlier ;)

Luh, pero medyo kinilig ako kaya nagreply na lang ako ng ‘thank you’. To be honest, naguguluhan talaga ’ko sa kanya. Nai-issue siya kay Agatha pero nagtetext siya sa’kin na parang nanlalande. Ay ewan ko.

Kinabukasan ay maaga akong pumasok dahil nga maaga daw mag start ang rehearsal. Dumaan muna ako sa Starbucks na katapat ng school namin para bumili ng kape.

Naupo ako sa isang upuan. Habang hinihintay kong dumating ’yung order ko ay nag scroll ako sa social media accounts ko. Napaangat ang tingin ko ng may maglapag ng kape sa table ko. Naka-uniform siya ng pang school at pamilyar ang amoy niya.

“William?!”

“Yeah, ako na ang nagdala ng kape mo dahil sabi ko sa waiter ay kilala naman kita.”

“Ang aga mo naman yata?”

“We have practice, why?” nakataas ang dalawang kilay niya. Umiling na lang ko at kinuha ang kape ko dahil papasok na ’ko ng school.

“Mauna na ’ko.” paalam ko.

“Sabay na tayo.” sabi naman niya kaya pumayag na lang ako. Sabay ang rehearsal namin at ang practice nila William kaya ang mga bakla ay kilig na kilig na akala mo ay binuhusan ng asin. Bulate ka ghourl?!

Pagkatapos ng individual ramp ay naupo kami ni France sa bench. Naka divide kami sa three groups at pangatlo kami nila France dahil number eleven siya ako naman ay twelve.

“Pwede na kayong mag water break para pag sumalang kayo ay hindi kayo lata-lata. Ayokong magbunganga.” saad ni Sir Jess saming mga naka-upo sa bench kaya kinuha ko ’yung pagkain ko sa bag at ’yung tumbler ko. May dala na ’kong tumbler ngayon, nakalimutan ko kasi siya kahapon.

“Sis, ang gwapo talaga ni Lucas ’no?!” ani France ng maka-upo na ulit kaming dalawa.

“Truly sis, bet mo ba? Lakad kita tropa ko ’yan,” ani kong nakangiti at kinindatan siya.

“True ba? Ayoko parang hindi ako papansinin.”

“Gaga, mabait yan.”

“Wis, dedma na.” hinayaan ko na lang siya sa gusto niya dahil baka sabihin naman niyang pala desisyon ako. Nanuod ako ng practice nila Lucas pero hindi siya ang tinutukan ng mata ko.

Walang iba kung hindi si William. Sobrang gwapo niyang tumakbo at kitang kita ’yung determination niya sa laro. Tumingin siya sa gawi ko at nahuli niyang nakatingin ako sa kanya kaya agad akong tumingin sa stage kung nasaan ang mga keki. Hindi pa din tapos ’yung first batch at nagtatatalak na pala si Sir Jess.

“Sis!” pagtawag ni France sakin kay nilingon ko siya.

“Bakit?” ani ko. Pero imbes na sumagot ay ngumuso lang siya sa kanang direksyon niya kaya napalingon ako.

Medyo kinabahan ako dahil papalapit si William sa amin habang pawis na pawis. Nakasuot siya ng jersey nila na may pangalan ng school. Shit! Ang hot naman.

“Can I?” ani niya sa’kin ng makalapit. Nagtataka ko siyang kinuotan ng noo.

“Bakit, wala ka bang tumbler?”

“I forgot in our classroom.” nag kamot siya ng batok. Gosh may pa kili-kili!

“E, di dapat bumili ka sa canteen.”

“Please! I’m so thirsty.” sabi niya at mukhang uhaw naman talaga siya kaya binigay ko na lang ’yung tumbler ko. “Thanks.” nakangiting saad niya.

Hindi naman sa nag-iinarte ko o ano. Hindi ko lang alam kung bakit pagdating sa kanya ay masyado akong pa-girl. Tiningnan ko siya uminom at kitang kita sa kanya ang pagkauhaw dahil tumutulo pa ’yung pawis niya.

Kaya ang ginawa ko ay kinuha ko ’yung panyo ko at pinunasan ’yung pawis niya sa noo. Mukhang nanigas siya sa ginawa ko dahil nahinto siya pag-inom at doon lang nag sink in ’yung ginawa ko. Shit!

“Uhm… ano k-kasi… ah…” hindi ko mahanap ’yung tamang word. Jusko po! Lupa pakikain ako please.

“Thanks for the water.” ani niya ng nakangiti. “And also for wiping my sweat.” dugtong niya pero nakangisi na siya ngayon. Argh, Gabbi!

“W-welcome.” ani ko at nag iwas ng tingin. Bumalik naman siya sa mga kasamahan niya ng nakangiti. Ano bang pumasok sa isip mo Gabbi at ginawa mo ’yung bagay na ’yun.

“Hoy! Anon—”

“Third batch. Your turn!” pagtawag samin ni Sir Jess kaya hindi na natapos ni France ’yung gusto niyang sabihin pero kita ko sa kanya ang kuryosidad na magtanong.

Hays, buti na lang. Naka-tatlong ulit kami bago tinapos ni Sir ang practice. “You can now take your lunch.”

Pagkasabi niya niyon ay nag alisan ang mga ibang candidates dahil kanina pa daw sila nagugutom.

“Kaloka, gurl. Akala ko ay hindi pa magpapa-lunch si Sir, balak ko na talagang kainin ’yung mga player” ani France ng makalapit. Pabiro ko naman siyang hinampas sa balikat. Haliparot!

“Gaga!” natatawa ’kong sabi.

“Hindi nga pala kita masasamahan ngayon dahil nagyayaya ’yung mga friends ko na kumain kami sa labas. Sorry.” ani niya.

“No, it’s okay.” nakangiti kong sabi. Napag desisyonan kong mag antay na lang sa canteen dahil nag-text ako kay Sam na sabay kami kumain. Nagreply naman niya ng ‘k’.

Umiinom ako sa tumbler ko habang nanunuod ng videos sa YouTube ng mag maglapag ng pagkain sa harapan ko. Napaangat ako ng tingin sa kanya. At sumalubong sakin ang gwapong pagmumukha ni William.

“Sabay na tayo?” tanong ni William ng mailapag na niya ’yung pagkain sa lamesa ko.

“Bakit? Nasaan si Lucas?”

“He’s going to eat with our teammates at KFC.”

“Bakit hindi ka sumama?”

“Ayoko lang, considered it as my thank you gifts for giving me drinks earlier.” hindi na ’ko nagsalita pa kinuha na lang ’yung pagkain dahil nagugutom na din ako. Tahimik kaming kumain at masasabi ko na mabait talaga ang tukmol.

Hindi naman pala siya isnabero katulad ng sinasabi ng iba. Halos tumagal ng 20 minutes ang pagkain naming dalawa at sa loob ng dalawampu’t minuto na iyon ay tahimik lang kami.

“Uhm, wait.” basag niya sa katahimikan. “I will give you something.” sabi niya at may kinuha sa loob ng duffel bag niya. Inabot niya sa’kin ang isang gold bracelet. At sa tingin ko ay mahal iyon dahil itsura palang ay mukhang mamahalin na.

“Bakit binibigay mo sa’kin ’to?” nagtataka ’kong tanong.

“It’s a lucky bracelet. My grandma gave me that, and she told me that she always wears it every time she compete. She also a beauty queen before.” aniya habang nakangiting nakatingin sa bracelet.

“Sorry, pero hindi ko naman kailangan niyan. Mukhang napakamahal baka mawala ko pa. At tsaka mukhang may sentimental value ’yan sa’yo. Bakit binibigay mo sakin?!”

“Because I want you to bring home that crown.” seryosong sabi niya na nakatingin ngayon sa mga mata ko. “But always remember that no matter what the result is, I’m still your number one fan.” sabi niya ng nakangiti.

“Thank you.” ani ko at tipid na ngumiti. Tumayo siya at lumapit sa’kin. Hinawakan niya ’yung dalawang pisngi ko at tinitigan ako sa mata. Shit! Anong problema niya?!

“You’re the most beautiful candidate in my eyes; remember that. And for me, you’re the best among those candidates.” sabi niya habang nakatingin sa mga mata ko. Ramdam na ramdam ko ’yung pagiging totoo niya kaya napayakap ako sa kanya. Naramdaman ko ’yung pag halik niya sa ulo ko kaya lalo kong dinikit ’yung mukha ko sa dibdib niya.

“Thank you.” saad ’ko. Dahan-dahan niyang tinanggal ’yung pagkakayakap ko sa kanya at hinarap.

“I have to go.” sabi niya kaya napatango ako. “Good luck on Saturday, my girl.” dagdag pa niya bago naglakad paalis.

Shocks! My heart is pounding like crazy.

Chapter 13

“Iyan, nakahanda na ang mga gagamitin mo” ani ni Ate. Nandito kami ngayon sa garahe ng bahay namin dahil papunta na kami ngayon ng school. Today is the coronation night, and I’m so nervous to the point na nawawala na ’ko sa sarili ko.

Kailangan before 6 ay nandoon na kami sa school dahil at exactly 6 pm ay mag-uumpisa  ang pageant. Bahala ka sabuhay mo kung male-late ka pero hindi ka nila iintayin.

“Galingan mo ’dun hija, ha! Nakasuporta lang kami lagi sayo” sabi ni Manang Betty na nakaupo sa tabi dito sa back seat. Kasama kasi ni Ate sa harapan si Ate Pam na siyang nag make-up sakin. She’s a girl.

Nginitian ko siya at tumango, dahil sa narinig ko ay medyo nabawasan ang kabang nararamdaman ko. I already recieved a messages from mom and  my friends saying their good lucks. Pero may hinihintay akong message ng isang tao.

Yeah, it’s William.

Hindi pa rin siya nagtetext sakin o chat man lang. Suot-suot ko sa kaliwang braso ko ’yung lucky bracelet na binigay niya. Sana nga ay may mahika talaga ’to pang panalo dahil gusto ko din makuha ang korona.

Muntik pa ’kong magkasakit sa puso ng dalawang beses na tumunog ’yung cellphone ko. Pero napalitan din ito ng kilig ng mabasa ’ko kung sino ang nagtext.

William: Good luck! Don’t forget to wear my gift to you.

William: I think, I will be late but I’ll watch promise.

Hindi ko na siya nireplayan pa dahil huminto na ’yung kotse ni Ate and it’s mean na nandito na kami sa school. At parang bumalik ang kaba sa dibdib ko, hihimatayin yata ako, ha. Okray!

Sa kanya kanyang classroom muna magpupunta, pero hindi ’dun ang dressing room. Madami na din ang estudyante ang nandito sa school at napatingin sila sakin ng naglalakad ako sa hallway papunta ng classroom namin.

Pagkarating ng room ay nakita ko si Drake at Paul na nagdududutdot sa mga cellphone nila.

“Hoy!” sigaw ko sa kanila kaya napitingin sila sa akin ng nanlalaki ang mga mata. Parang tanga lang ang mga puta!

“Tangina! Ang ganda mo naman, crush.” ani Drake.

“Hoy, ako lang ’to!” pabebe kong sabi kaya natawa sila ni Paul. “Nasaan na ’yung dalawang haliparot?” tanong ko bigla.

“Hindi namin alam, eh.” sabay nilang sabi at pareho ding nag kibit-balikat. “Baka padating na ’yung mga ’yun.”

Nag-usap lang kami ng mga kung anong kagaguhan at nalaman ko din na sa Shakespeare University o SU, nag-aaral ’yung jowa ni Paul. May mga nagpapa-picture na din saking mga classmate ko hanggang sa dumating ’yung dalawang haliparot na sina Sam at Juliana.

Nakasuot sila ng black t-shirt at skinny jeans pants. May print sa t-shirt nila ng pangalan ko at may dala din silang tarpaulin.

“Ano ’yan?” tanong ko kahit na alam ko naman kung ano ’yun.

“We are your cheering squad. Haha!” ani ni Sam at nagpose pa na akala mo talaga cheerleader siya.

“Ang panget mo!” ani naman ni Juliana, ayan na naman po sila. “Galingan mo ’dun ha! Kailangan ikaw ang maputungan ng korona.” tumango naman ako sa kanya.

I’m so happy na may mga kaibigan akong katulad nila. Mas lalo akong nagulat na may ganoon din palang damit sina Drake at Paul. Gusto ko tuloy maiyak pero baka masira ’yung make-up ko kaya wag na lang.

“Nakakainis kayo! Mga gago!” ani ko at inirapan sila na in a joke way.

“Sige na. Pumunta kana sa stage at anong oras na baka malate ka pa, see you later. We love you.” ani Juliana.

“I love you all, too.” ani saka naglakad palabas ng classroom.

Pagkarating ko sa dressing room na gagamitin namin ay nakita ko sina Ate na nakasuot din ng t-shirt na katulad ng kina Sam.

“Bakit kayo nakaganyan?” tanong ko.

“Syempre, sino ba ang sinusuportahan namin?! Diba ikaw!” sagot ni Ate.

“Gaga, ayokong umiyak.” ani ko.

Niyakap ko naman silang tatlo dahil sa tuwang nararamdaman ko. “Tara nga i-retouch na kita.” sabi ni Ate Pam kaya naupo na kami sa harap ng salamin na dala niya.

Naririnig na namin ang malakas na tunog ng speaker sa labas kaya nagpaalam na si Manang Betty at Ate na mauupo na sila sa labas. Bumalik naman ’yung kabang nararamdaman ko.

Inhale! Exhale!

Iyan lamang ang ginawa ko hanggang sa naramdaman ko na medyo nabawasan na ’yung kabang nararamdaman ko.

“Wag kang kabahan. Kayang kaya mo ’yan! Isipin mo na ikaw ang pinakamagandang kandidata pag labas mo dito.” paalala sa’kin ni Ate Pam bago nagpaalam na aalis na siya. Tumango naman ako.

Pare-pareho kaming nakasuot ng red t-shirt na may tatak ng Miss Trans Eistein 2020 na naka tucked-in sa faded skinny jeans ko. Nakalagay naman sa kanang braso ko ’yung number ko.

“Good luck to us, sis.” ani France.

Ganoon din ang suot niya dahil nga kailangan ay uniform kami sa production number. Sobrang ganda din niya ngayon, to be honest kaming lahat na nandito sa dressing room ay magaganda.

“Good luck.” sabi ko. Nag-aya naman siyang magpicture kaya nagpapicture kami sa make-up artist niya. Napag-alaman ko din na nasa labas ’yung Tita at kapatid niyang babae. At ito ang malala nandoon din ang kanyang jowa. Sana lahat!

Ilang minuto pa kaming nag-intay bago pumasok sa loob si Ate Yna na nakasuot ng uniform nila ng SSG officer.

“Okay, girls! In one minute, lalabas na kayo for production number. Good luck, girls. May the best queen wins” ani Ate Yna bago lumabas ng dressing room.

Bumalik na naman ang kaba sa dibdib ko. First time ko kasing sumali sa isang pageant kaya sobra sobrang kaba ang nararamdaman ko. Mas lalo namang lumakas ang kabog ng dibdib ko ng tumunog ’yung cellphone ko. It was William.

William: I’m here.

Nagreply agad ako sa kanya.

Ako: I thought you’ll be late?

William: I thought too. Good luck ;)

Nahinto lang ang pag-uusap namin sa text ng tinawag na kami para lumabas. Lord, kayo na pong bahala sa’min.

Lumabas na kami na suot-suot ’yung mga magaganda naming ngiti. Kahit na kinakabahan ay pinanatili namin ang pag ngiti.

Katabi ko si France at pakiramdam ko ay medyo kinakabahan din siya dahil naririnig ko ang pagbuntong-hininga niya.

“Kaya natin ’to, sis.” ani ko kay France kaya napatingin siya sa’kin. Tumango naman siya at ngumiti.

Paglabas namin ay narinig namin ang malakas na sigawan ng mga tao. Sobrang dami pala ang nanunuod dahil mukhang mapupuno ang gym namin. Kanya kanyang sigaw ang mga tao, hinanap ko naman kung nasaan sina Ate. Nakita ko naman silang nasa gitnang bahagi ng audience, pero ang kinagulat ko ay kasama nila si William na nakasuot din ng t-shirt na may pangalan ko. Oh boy!

Ngumiti siya sa’kin at gusto kong malusaw sa ngiti niya. Ginawaran ko na lang din siya ng isang ngiti ko.

Pagkasayaw namin ay isa-isa kaming magpapakilala. Si candidate number 5 ay sobrang daming supporter dahil ang daming sumisigaw sa kanya. Sabagay ang dami nga naman niyang kilala dito sa school.

Ako na ang susunod dahil tapos na si France na magpakilala. Nang turn ko na ay halos mabingi ako sa naririnig kong hiyawan ng mga tao. Grabe naman! Haha.

“Gabbi Salazar, 15. Representing Grade 9.” pakilala ko at ngumiti. Narinig ko naman ang hiyawan ng mga tao bago nilisan ang apat na sulok ng entablado.

Next is casual wear nagpalit agad kami ng damit. Katulong ko naman si Ate Pam at Sam na magpalit ng damit. Ang casual wear ko ay isang beige color dress partnered by high heels.

“Iyan na ang ganda mo.” ani ni Ate Pam matapos niya ulit akong i-retouch. Nagpasalamat ako sa kanya at binati pa ni Sam ang ganda ko. Hindi na nasanay. Charot!

Mukhang maayos naman ang rampa ko dahil kada ako ang rarampa ay madami ang nagsisigaw na mga tao. Pero isang tao lang ang nakakakuha ng atensyon ko.

Si William na nakatitig sa’kin na akala mo ay ako lang ang kandidatang rumarampa, buti na lang ay hindi ako nawawala sa focus, kung hindi ay baka nadapa na ’ko sa stage.

Tapos na ang long gown at tatawagin na ang minor awards. Kahit na hindi ako tawagin sa minor awards ay ayos lang, basta makapasok ako sa top 5 ang okay na ’ko.

“Okay, the best in production number is… sinong bet niyo?” sabi ng host.

Kanya kanya namang sigaw ang mga tao kung sino ang bet nilang manalo. Sobrang daming naghihiyawan to the point na nakakabingi na.

“Okay, calm down Einsteinian. The best in production number is…. candidate number… 7.” announce ng host kaya nagsigawan ang lahat.

Lumapit naman si candidate number 7 na walang iba kundi si… Elise. Ginalingan niya kasi masyado una palang.

“Congrats, candidate number 7.” ani ng host matapos makuha ni Elise ang award at matapos sila mag picture taking. “Next is the best in casual wear. The best in casual wear is candidate number….”

Hiwayan na naman ng mga tao kung sino ang gusto nilang matawag. “Candidate number… 5.”

Ang ganda naman kasi ng suot niya sa casual wear pang mayaman momsh. Hindi naman kaya. “Si Louis yan. Ganda ’no?!” ani France sa tabi ko kaya napatango ako. Maganda naman talaga siya.

Halos ’yung dalawa ang tinatawag kundi si Elise ay ’yung Louis naman. Si France ay may nakuha na ding minor award which is best in long gown and miss friendship. Plastik kasi ang gaga! Charot.

“The last minor award is Miss Photogeni. And the Miss Photogenic goes to candidate number….” sigawan na naman ang mga tao. Bahala kayo diyan basta kailangan ko makapasok sa top 5. “Is candidate number 12, Miss Gabbi Salazar”

Nagulat man ay ngumiti ako habang rumarampa papunta sa gitna ng stage para makuha ’yung award ko. Nagpasalamat ako sa mga judges matapos ang picture taking. Inabot pa nila sa’kin ’yung picture ko na nakalagay sa frame.

“Eto na ang pinakahinihintay ng lahat. The top 5, sinong bet ninyo?”

“7” “5” “3” “13” “12”

“First in the line up is candidate number…. 7, Miss Elise Navarro.”

Isa na lang ang kailangan dahil apat na ang nakakapasok sa top 5. Nananalangin na ako na matawag ang pangalan ko. Lord, please!

“To complete the top 5 move forward…. candidate number 12, Miss Gabbbi Salazar.”

Gusto kong maiyak ng tawagin ang pangalan ko. Nagpasalamat ako sa judges at ng makalapit ay nakipagbeso sa mag kapwa ko pasok sa top 5, pwera lang kay Elise.

“To all who did not make it to the top 5, you are all gorgeous.” ani ng host. Tama naman siya ganoon talaga ang competition may nananalo may natatalo. Better luck next time ika nga.

Nagpalit ako ng evening gown. My gown now is color blue na may slit sa gilid and may pa glitters glitter at hapit siya sa body ko. Hindi ko na alam ’yung ibang tawag dahil hindi ako mahilig sa gown.

Matapos magsayaw ng mga dancerist ng school namin ay nagpunta na ulit kami sa stage. Different questions ang sasagutin naminkaya hindi na kailangan ng headset. Unang tinawag si Elise, nananalangin na ako kaya hindi ko narinig ang tanong sa kanya pero alam kong maganda ang sagot niya dahil naghiyawan ang mga tao.

Halos manginig ang tuhod ko ng ako na ang tawagin. Ako ang pinakahuling sasagot kaya ang mga kasama ko nakahinga na ng maluwag.

“Good luck.” niyakap muna ako ni France. At nagpasalamat naman ako sa sinabi niya. Naglakad ako papunta sa tabi ng host.

“Go! Sis!”

“Go! Gab!”

“Kaya mo yan, crush. Haha!”

Napatingin ako kila Ate na hanggang ngayon ay sinisigaw ang pangalan ko. Nakita ko naman si William na nakakunot noong nakatingin kay Drake.  Baliw kasi si Drake, amp!

“Hi Miss Gabbi.” bati ng host.

“Hello po.” bati ko.

“How are you feeling?”

“I’m happy because I got to the top 5, but I’m also nervous ’cause this is my first time joining pageants.”

“Ow, don’t be nervous. Bumunot ka na diyan para malaman natin kung sino ang magtatanong sa’yo.”

Bumunot ako at inabot sa kanya ’yung binunot ko.

“Miss Destiny Ferer, our Miss Trans Einstein 2011.” ani ng host at kinuha naman ni Miss Destiny ’yung mike niya para magsalita.

Bumati na muna siya bago nagtanong. “Hi, candidate number 12.” ngumiti siya sakin ng maganda. Sana ako din pag ganyan na ako katanda, maganda pa din ako. “This is my question. Who do you admire.”

“It is essential to have someone in your life that you look up to and find inspiring. Everyone needs a role model that they can always rely on to provide support and assistance when needed. This is the person you most trust when you need advice. You respect and hold them in high regard, therefore you ask for their opinion. You find the most admirable individual in this person. And this person is my mother, it’s admirable how mothers often prioritize providing for their children’s wants and needs, showing selflessness and dedication. Their ability to nurture and support their families is truly remarkable. Thank you!”

After kong sumagot at nagpalakpakan at naghiyawan ang mga tao. Gusto kong maiyak dahil sobra ko talagang hinahangaan ang nanay ko.

Habang hinihintay ang result ay pinasayaw na muna ang mga dancer ng school at matapos ang sayaw ay binigay na kay Ate Sue ang huling rampa niya bilang Miss Trans Einstein 2019. Sobrang ganda ng gown na suot at bagay na bagay sa kanya.

“Okay, once again let’s give around of applause for our Miss Trans 2019, Miss Sue Garcia.”

After ’non ay hawak hawak na ’yung result ng host. Kaya sobra sobrang kaba ang nararamdaman ko. Kahit na 2nd runner up lang ako basta nasa runner up ay ayos na.

“I just want to say that all of you are already winner because we will start to the 4th runner up, so therefore all of you are have places already. Okay?” tumango namin kami. Iyon nabago na isip ko at medyo lumuwag luwag na ’yung pakiramdam ko. Kahit 4th runner up lang pala ako ay ayos na ’ko.

“The 4th runner up is…. candidate number…..” hiyawan at sigawan ang mga tao. “Candidate number… 11, Miss France Santos. Congratulations.”

Sunod naman ’yung 3rd runner up. “The 3rd runner up is candidate number….” hiyawan na naman ang mga tao. Kaloka. “Candidate number…. 2, Miss Kris Dela Cruz. Congratulations.”

“The 2nd runner up goes to… candidate number…..” hiyawan na naman ng gustong pang 2nd runner up. “Candidate number… 5, Miss Louis Garcia. Congratulations.”

“Okay, please forward candidate number 7 and 12. Ang tatawagin ko ay siyang tatanghalin na Miss Trans Einstein 2020 at ’yung naman ay authomatic na first runner. Understand?!”

Tumango kami sa kanya saka kami naglakad ni Elise papunta sa gitna ng stage. ’Nung una ang gusto ko lang kahit na 4th runner up pero nandito ako ngayon sa harap ng mortal kong kaaway. Naghawak kami ng kamay at nagulat ako ng bumeso siya sakin at may binulong.

“Alam mo naman na palagi ka lang sunod sakin. Wag ka ng umasa na sa’yo ipuputong anv korona baka masaktan ka lang.” bulong niya.

Syempre hindi ako papatalo. “Wag kang masyadong umasa, si Drake nga hindi mo makuha-kuha korona pa kaya?!” humarap sa kanya at ngumiti ng nakakaloko. Nagliyab naman ’yung mata niya pero nakangiti pa rin. Ano ka nga ngayon?!

“Okay, good luck girls and the Miss Trans Einstein 2020 is candidate number?…… sinong bet niyo?”

“7” “12” “12” “7” “16”

Natawa ang tao sa nagsabi ng 16, siraulo amp!. “Okay the Miss Trans Einstein 2020 is candidate number……”

“Candidate number……”

Tanginang, host ’to! Ang tagal ng puta!

“Candidate number 12, Miss Gabbi Salazar. Congratulations!” napaluhod ako sa saya ng marinig ang pangalan ko.

Rinig na rinig ko din ang hiyawan ng mga tao lalo na ’yung hiyawan ng mga kaibigan at pamilya ko. Tanaw ko naman ang masayang ngiti ni William.

“Thank you.” sabi ko na walang boses sa kanya kaya mas lalo siyang napangiti. Pinakita ko din ’yung bracelet na suot ko. Grabe ’yung saya ko. Legit!

“Congratulations! Wag na kayong mag-away ni Elise pareho kayong magandang bata.” bati ni Ate Sue bago pinatong sakin ’yung korona kaya agad akong yumuko at nagpasalamat sa kanya. Nagpicture din kami.

Nag picture-picture din kaming lima. Madami din ang nagpapicture sa’kin kabilang na din ’dun ’yung host even the judges.

“Congrats!” bati sa’kin ni France, binati ko din siya at nagpicture kaming dalawa. Nang makita naman ’yun ng ibang runner ups ay nakisali din sila. Kaya isa-isa kaming nagpicture.

Akala ko ay hindi sasali si Elise dahil alam ko ay galet siya sakin. Pero nagulat ako ng lumapit siya sa’kin at sinabing magpicture.

Pagkatapos ay nagsalita siya. “Congrats! Naka-tyamba ka. Tumatanggap naman ako ng pagkatalo. Tutal first time mo namang matalo ’ko.”

“Abangan mo pa ang susunod.” pagyayabang ko. Ngumisi lang naman ang gaga. At sinabing aabangan daw niya. I think okay na kami ng luka.

Pagkababa ko ng stage ay nagulat ako ng makita ang mukha ng pamilyar na lalaki. Kasama ’yung bestfriend niya.

“Zeyn?”

“Aha, Trans ka pala hindi mo sinabi. Buong akala ko babae ka talaga e.” sabi niya ng nakangiti.

“Babae naman ko, ’no.” ani ko saka kami nagpicture dalawa. Nag-usap lang kaming dalawa ng kung ano-ano.

Madami pa din ang nagpa-picture sa’kin pero isang tao lang ang hinihintay kong lumapit sakin at magpa-picture pero hindi dumating. Nasaan na ba ’yun?

Hanggang sa makauwi kami ay wala akong William na nakita. Medyo dismayado ako pero keber lang. Sayang ang winning moments ko.

Nagsasalo lang kami sa bahay hanggang sa nagkayayaan na mag-inuman sina Ate at Ate Pam inaya din nila ko pero tumanggi ako dahil pagod na rin ako.

Madami din ang bumati sa’kin sa IG stories nila kaya in-stories ko na lang din. Hanggang sa pag scroll ko ay nakita ko ang post ni William.

Picture ng isang korona na may caption na. Congrats, My Queen. ;)

Chapter 14

“Ang sakit ng ulo ko.” saad ni Ate, habang nakahawak sa ulo niya.

“Anong oras ba kayo natapos kagabi?” tanong ko ng makalapit. Kagigising ko lang kasi at ngayon lang din pala siya nagising. “Nasa’n si Manang?” luminga pa ’ko sa paligid.

“Umalis, may gala daw sila ni Aling Myrna.” tumango na lang ako sa sinabi bago naupo sa gilid niya. Nagulat naman ako ng lumabas galing kusina si Ate Pam. Dito siya natulog?

“Good morning, pretty.” bati niya habang may dala dalang plato na may itlog at hotdog.

“Morning. Hindi ka pala umuwi.”

“Hindi, sobrang saket ng ulo ko hindi ko na kayang tumayo, kaya dito na ’ko nagpalipas ng gabi.”

Kumain lang kami ng tahimik at sumasagot lang ako kapag may tanong siya tungkol sa’kin. Si Ate naman ay hindi masyadong nagsasalita dahil sumasakit daw talaga ’yung ulo niya. Sige alak pa!

Matapos kaming kumain ay ako na ang nagpresinta na maghuhugas ng pinagkainan namin. Baka tanghalian na din namin ’to dahil anong oras na. Pagkatapos kong maghugas ng pingggan ay umakyat ako sa kwarto para mag-cellphone. Ano pa ba?! Haha.

Naalala ko ’yung post ni William kagabi, finollow back ko kasi siya. Hindi naman ako nag-comment kahit na halatang ako ’yung binabati niya. Para naman hindi halatang nag-iinarte ’ko ay ni-like ko na lang.

Umabot sa 100 plus ’yung notifications ko sa IG puro mention sa IG story ng iba. Binati din ako ni Ate Sue sa story niya na may caption na ‘Welcome to the Sisterhood’. Finollow back ko na din siya at nagpasalamat. Mukhang mabait naman siya, isa pa mukhang magkakabati na din kami ni Elise, pero hindi na ’ko umaasa.

“Hoy, mag meryenda ka may donut sa baba.”

Rinig ko ang malakas na salita ni Ate kaya napabangon ako sa kama. Nakatulog pala ’ko!  Pagtingin ko sa orasan ay alas cuatro na pala ng hapon. Umalis ako sa ibabaw ng kama at naglakad palabas ng pinto. Nakita ko naman ang mukha ng kapatid ko. Panget n’yan!

“Jusko! Akala ko kailangan pa ipakuha ’yung susi.” sabi niya at maarteng umirap. Arte amp!

“Arte mo! Hindi bagay sa’yo’.” sabi ko sabay lagpas sa kanya at nauna ng maglakad palabas ng kwarto ko at nagpunta ng sala.

Naabutan ko naman si Ate Pam doon. Hindi pa din siya umaalis?! Kumain lang ako ng isang donut, nalaman ko din na baka daw gabi na siya umuwi at wala din daw kasing tao sa bahay nila.

Matapos kong kumain ay nagpaalam ako sa kanila na maliligo dahil parang gusto kong magpunta ng park. Malapit lang naman ’yun dito sa’min, ’nung bata ako ay lagi kami pinapasyal ni Mama dito kaya everytime na namimiss ko siya ay nagpupunta lang ako dito.

Nakakausap ko naman si Mama. Katulad kagabi, sinabi ko sa kanya na ako ang nanalo sa pageant at sobrang saya niya dahil sa wakas daw ay may anak na siyang beauty queen. Kinilig pa nga!

Nagsuot lang ako ng simpleng black t-shirt at white denim short shorts, syempre naka pink nike slipper din ako. Liptint at polbos lang ay okay na ’ko, nang ma-satisfied ay lumabas na ulit ako ng kwarto.

Nadaanan ko pa sina Ate na nanunuod ng k-drama. Hindi ko alam kung ano ’yung title kaya nagpaalam na lang ako sa kanila.

Dahil nga sa malapit lang ’yung park sa bahay namin ay nakarating agad ako. Swerte ko naman na ako lang ang tao kaya naupo ako sa duyan na bakal. Nang makaupo ako ay tumingin ako sa magandang langit.

“Sana ’Pa proud ka sa’kin.” hindi pa patay ang papa namin. Gusto ko lang hilingin kay Lord na sana nga ay proud sa’kin ang papa.

“He’s so proud of you, I’m sure”

Nagulat ako ng biglang may nagsalita. “Ay titing galit!” sabi ko dahil sa gulat, pero agad din akong napatakip sa bibig ko ng makita kung sino ang nagsalita.

“You’re mouthed.” seryosong saad niya.

“Sorry! Ikaw naman kasi nang-gugulat ka. Alam mo namang magugulatin ako.” dahilan ko na lang.

Naupo siya sa katabing duyan kung saan ako nakaupo. Tumingin din siya sa langit na akala mo ay may hihilingin pa sa buhay.

“Bakit ka pala nandito?” nagtataka kong tanong. Dahil hindi ’to talaga pinupuntahan ng karamihan.

“Nagpupunta talaga ’ko dito. Gusto ko din kasi ang lugar na ito dahil tahimik.” pagsagot niya kaya npatango na lang ako. “Ikaw bakit ka nandito?”

“Dito kasi kami dinadala ni Mama ’nung bata pa kami ni Ate. Kaya kada namimiss ko siya ng sobra, nagpupunta ’ko dito.” paliwanag ’ko ng sa langit pa rin ang tingin.

“Congrats nga pala. Ang galing mo kahapon.”

“Ako lang ’to!” biro ko kaya napangisi siya at napailing. Gwapo!

Nag-usap lang kami ng mga bagay-bagay tungkol sa buhay namin. Hanggang sa makarinig kami ng tunog ng isang kampana.

Dirty ice cream! Shems, gusto ko ’nun!

“Kumakain ka ng dirty ice cream?” tanong ko sa kanya in a friendly way. Tumango naman siya. Talaga ba?

Ngumisi muna siya sa’kin bago nagsalita. “Anong akala mo sakin sobrang arte?!” natatawa niyang sabi. Tumango naman ako.

“Oo.” nawala naman ’yung ngisi niya sa mukha. At napasimangot na ngayon. “Bakit, hindi ba?!” asar ko pa sa kanya dahil ang sarap niyang asarin.

“Bumili na nga lang tayo ng ice cream.” nakasibangot niyang sabi at naglakad palapit kay Manong tindero. Pikon niyan naman! Haha.

Sumunod na lang ako sa kanya hanggang sa makarating ako kay Manong. Mukhang namimili siya ng flavor, madalas dalawa lang naman ang flavor ng dirty ice cream. Anong tinitingnan niya?!

Napatingin siya sakin. “What flavor do you want?”

Dumukwang ako para makita kung anong flavor ng ice cream. Chocolate and cheese, since gusto ko silang dalawa ay hati na lang. Nakigaya lang naman siya.

Sa tinapay ko pinalagay ’yung akin ’yung kanya naman ay sa apa. “Thank you po, Manong.”

“You’re welcome, ma’am. Sana po ay magmahalan lang po kayo ni sir. Salamat po sa pagbili.” ani Manong bago umalis. Hindi naman ako nakapagsalita dahil natulala ako sa sinabi ni Manong.

“Manong, thought that we had a thing.” sabi ni William habang kumakain ng ice cream, pinamulahan tuloy ako ng pisngi. Bwisit na Manong ’yun. “You’re blushing.” nakangising dagdag niya.

“Hindi kaya!” sabi ko saka umirap. Naglakad na lang ako papunta ng mini garden. May mini garden kasi dito sa park. Madaming magagandang bulaklak.

Habang kumakain pa din ng ice cream ay sumunod sa’kin si William. Kumuha lang ako ng bulaklak saka inamoy. Ang bango!

“Mahilig ka pala sa bulaklak.” ani William nang makalapit sa’kin hawak-hawak ’yung ice cream niya.

“Sakto lang. Ikaw ba?” sabi ko.

“Medyo. My mom teach me to plant when I was a kid.” may bahid ng kalungkutan niyang ani. Nakita ko ang kalungkutan sa mga mata niya habang sinasabi ang mga katagang iyan.

Nag iba naman ang itsura niya ng mapansing nakatingin ako sa kanya. “Why?” takang tanong niya.

“Walang masama kung mag se-share ka.” ani ko habang nakatingin sa mga mata niya. Napaiwas naman siya ng tingin.

“I will, but in the right time.” nakangiti niyang sabi. Tumango na lang ako, it is his privacy kaya hindi ko na siya pipilitin pa. “Uhm… May I ask, kung okay ba kayo ng dad mo. But its okay, if don’t want to answer.” bahid ang pag-aalinlangan sa boses niya. Napatingin na lang ako sa langit.

“I was 7 years old when my dad left us. Alam naman namin umpisa pa lang na hindi kami ang unang pamilya ni papa. Bumalik lang siya sa unang pamilya niya nang magkakayos na sila ng unang asawa niya.” napatingin ako kay William at tutok na tutok sa pakikinig. Ah chismoso. Charot!

“So, ilan ang mga kapatid mo sa tatay?”

“Tatlo. Kaya din sila nagkabalikan dahil sa pangalawang anak. Na diagnose kasi ’yun na may cancer. Sa awa naman ng Diyos ay nakaligtas siya.” magsasalita na dapat siya ng pigilan ko siya. Napatawa at napangiti siya. “Teka! Hindi pa tapos ’yung kwento ko. Alam mo ba?! Simula ng iwan kami ni papa, parang nagkulang ’yung pagkatao ko pero buti na lang ay nandiyan si Manang Betty para alagan at itinuring na parang isang apo. Kaya sobra-sobra akong nagpapasalamat kay Manang.”

Nakatingin pa rin siya sa’kin pero mapupungay na ang mga mata niya.

“Wala ka namang sama ng loob sa dad mo?” seryoso niyang sabi. Ano ’to interview?!

“Kasi Tito Boy, charot! Haha. Ang taray mo naman interview pala ’to.” Natatawa kong sabi.

“But I’m serious here.”

“Okay, wag kang galit! Wala naman akong sama ng loob o kahit si Ate. Wala kaming sama ng loob kay papa, naiintindihan namin na kailangan lagi lang kaming pangalawa sa buhay niya. Pero last year nagkaayos na din sila ni Mama, tanggap na din naman namin na hindi na talaga kami mabubuo bilang isang pamilya. Last year lang din ’nung debut ni Ate pumunta si papa kasama ’yung mga kapatid ko, tsaka sabi naman niya kung may problema sa pinansyal ay magsabi lang kami. Sorry naging madaldal na ’ko. Haha!”

“It’s okay ako naman may gusto nito. But seriously, I’m glad to hear na wala kang sama ng loob sa daddy mo.”

“Tama na nga ’to! Picturan mo na lang ako.” sabi ko sabay pitas ng bulaklak tsaka ko nilagay sa kaliwang tenga ko. “Marimar na ba ang peg ko? Haha!” napailing na lang siya sa sinabi ko.

Kinuha niya ’yung phone sa kamay ko tsaka niya sinabing magpost na ako sa harap ng camera. “1.. 2..3… smile.” pagkabilang niya ay ngumiti ako. Iba-iba ding post ang ginawa ko. Merong fierce merong candid.

“Dito naman sa phone ko tayo magpicture.” sabi niya sabay labas ng iPhone 12 niya. Shala! Bumilang ulit siya ng one to three.

“Ang seryoso mo naman masyado. Kaya ka napagsasabihan na masungit eh!” sabi ko pagkakita ng selfie namin. “Isa pa.”

“Okay.” ang dali niyang kausap ha! Kaya ang ginawa namin ay nagpicture ulit kami. This time nakangiti na siya.

“Oh iyan! Diba mas gwapo ka dito.” sabi ko ng makita ang picture naming dalawa.

“Gwapo naman talaga ’ko.” pagyayabang niya. At ngumisi.

“Kapal! Lumakas tuloy ’yung hangin dito.” umakto pa ’kong tinatangay kaya napatawa siya. Napatitig naman ako sa kanya habang tumatawa ang gwapo pala talaga niya.

Iniwas ko na ang tingin ko bago pa niya makitang tinititigan ko siya. Naglakad na lang ulit ako papuntang duyan. Nang makaupo ay nagulat ako ng gumalaw kusa ’yung duyan.

“Hoy!” sigaw ko kay William dahil siya pala ang nag-ugoy sakin. Siraulong ’to!

“Haha.” matigas niyang tawa. Tigas pa nga.

Makailang beses niya ’kong inugoy at makailang beses din siyang nakatikim ng sigaw sa akin. Hindi ko lang mamura ang impakto, eh!

Nag-try pa kaming mag seasaw. At tawang tawa ako sa kanya dahil malululain pala siya. Kaya kada siya ang tataas ay napapapikit siya, ’yung ang gwapo niya pero mas takot pa siya sa’kin. Haha!

Naghabulan din kami at sobrang hingal na hingal ako dahil ang bilis niyanvg tumakbo at ang galing niyang umiwas. Pesteng yawa!

Sobra akong nag-enjoy ngayong araw dahil pakiramdam ko ay naging bata ulit, kahit na sa konting oras lang. Sana bata na lang ulit ako.

“So? Bye for now. See you tomorrrow.” paalam niya dahil nakatayo na kami ngayon sa tapat ng gate namin. Hinatid niya ’ko gamit ’yung motor. Ngayon ko lang napansin na naka-motor pala siya, inaasar niya pa ’ko kanina na natupad na daw niya ’yung sinabi niyang sa naman daw ang maghahatid sa’kin ng motor. Parang tanga!

“Bye.” sabi ko at kumaway sa kanya. Pero imbes na sagutin ’yung sinabi ko ay napatitig lang siya sa kaliwang braso ko. Napatingin din tuloy ako sa braso ko. Anong meron?!

“Suot mo pala ’yan.” pagtukoy niya sa lucky bracelet na pinasuot niya sa’kin. Hindi ko kasi hinubad dahil baka kung saan ko maipatong, mawala ko pa. Mukha pa namang mahal.

“Ah ito!” itinaas ko ’yung braso ko kung nasaan ’yung bracelet. “Oo baka kasi mawala ko kapag hinubad ko.” huhubadin ko na sana ng pigilan niya ako. “Bakit?” nagtataka ’kong tanong.

“Sa ’yo na yan.”

“Ha?! Bakit?! Naku hindi na. Tsaka mukhang mau sentimental value sa ’yo ’tong bracelet kaya heto na.” pagtanggi ko. Baka multuhin pa ’ko ng lola niya. Eme!

“Uhm…. hindi ko pala nasabi sa ’yo. Ang sabi din sa’kin ni lola, ibigay ko daw yan..” kumamot muna siya bago nagpatuloy. “Sa babaeng nagugustuhan ko.” nag-iwas siya ng tingin.

“Oh, bakit binigay mo sa ’kin ’to…” napatigil ako sa pagsasalita. Wait gusto niya ’ko?!

Chapter 15

“Jusko, ang hirap ng review battle!” ani Sam habang naglalakad kami papunta ng cafeteria.

Nag review battle kasi kami kanina kay Misis Galvez, sobrang hirap nga pero buti na lang kami ang nag second place. Guess what?! Sina Elise na naman ang nanalo. Lamang lang naman sila ng 5 points.

“Kaya nga! Buti na lang ka-group ko si Elise. Haha!” pag sang-ayon naman ni Juliana sa sinabi ni Sam.

Nang makarating kami sa cafeteria ay medyo madami ang tao kaya naupo muna kami ni Juliana habang si Sam na daw ang pipila para bumili ng lunch namin. May gwapo daw kasi. Talande!

May sinasabi si Juliana pero hindi ko maintindihan dahil naglalakbay na naman ang isip ko. Naisip ko na naman kasi si William, huling kita naming dalawa ay ’nung Linggo pa. Wednesday na ngayon kaya ilang araw niya na din ginugulo ang isip ko. Naiisip ko kasi ’yung huli niyang sinabi bago siya nagpaalam na aalis.

Totoo kayang gusto niya ’ko?! Ay ewan! Basta ang alam ko lang ngayon ay magulo siya.

“Hoy!” nagulat naman ako sa pagsigaw sakin nina Juliana at Sam.

“Bakit ba?!” singhal ko.

“Kanina ka pa kasi namin pinapa-usog, hindi ka natitinag diyan. Nakatulala ka.” maarteng sabi ni Sam. Inirapan ko na lang siya at umusog sa bandang kaliwa.

Hindi sumabay ngayon samin sina Drake at Paul dahil kasabay ni Paul ’yung jowa niyang tiga S.U. si Drake naman kaya sumama ay may ipapakilala daw si Paul sa kanya.

“Anong pakiramdam mo ngayon sis na may kasamang ibang babae si Paul?” tanong ko saka mapang-asar na nginitian si Sam.

“Nakakatawa ’yun?!” umirap pa siya sa’kin kaya napatawa si Juliana. Anong masama sa tanong ko? “Wala akong pake. Isa pa hindi naman siya kagandahan.” dugtong niya.

“Hoy, bakla! Wag ka ngang inggetera diyan.” bara sa  kanya ni Juliana. “Ang ganda kaya ng jowa ni Paul, sobrang bait pa.” pagmamalaki ni Juliana, ako naman ang natawa ngayon.

“Edi siya na ’yung kaibiganin mo, hmp!” umarte pa siyang nagtatampo.

“Ang panget mo, gago!” ani ko kaya malakas ng tumawa si Juliana. Lalo lang tuloy napasimangot si Sam. Arte!

Matapos kaming kumain ay nagyaya na magpunta ng mall si Sam, bibili na naman daw siya ng mga essentials. Arte ni bakla, eh ang dumi naman niya. Charot!

Hindi ako sumama sa kanilang dalawa ngayon dahil kailangan kong magreview, malapit na nga kasi ang mid-term namin. Sa library ako magpupunta dahil kompleto naman ang mga kailangan naming libro doon. ’Tsaka isa pa, ’dun lang ako nakakapag-focus mag-review.

“Ayaw mo talaga?!” pang-ilang tanong na ’yan ni Sam.

“Ayoko nga.” madiin ko ng sagot dahil naririndi na ’ko sa kanya. “Isa pang tanong, bira kana sa’kin.” umakma pa ’kong mananapak.

“Hindi na nga diba! Sige na, aalis na kami.” bumeso na siya kaya nakibeso na din si Juliana. “Aral na aral.” pahabol niya saka ako inirapan ng pabiro. Luka talaga!

Nang hindi ko na sila matanaw ay naglakad na ako papunta ng library. Hindi naman malayo ang library kaya sandali lang ako maglalakad.

Habang naglalakad ay nagulat ako ng may humiklat sa braso ko kaya napalingon ako kung sino ’yun. Mumurahin ko na sana siya pero nagulat ako nang mamukhaan kung sino ang nasa harapan ko.

“Adrian?!” nagtataka kong saad.

“Can we talk?” tanong naman niya.

“Teka nga! Ano bang nangyari sa’yo? Ba’t ganyan ang itsura mo?” sobrang naninibago ako ngayon sa itsura niya dahil mukha siyang kulang sa tulog. Gulo-gulo din ang buhok niya. Nawala ’yung pagiging maaliwalas ng mukha niya. Ano bang nangyari sa kanya?!

“I’ll explain but please come with me first.”

Nagdadalawang isip man ay sumama na ’ko sa kanya dahil nacucurious din ako kung ano ba talaga ang nangyari sa kanya.

Nagpunta kami sa isang coffee shop at nakangiti na siya ngayon. Medyo maaliwas na din ang itsura niya hindi katulad kanina.

“So, anong nangyari sa ’yo?” tanong ko dahil hindi ko mapigilan.

“Hindi ba pwedeng kumain muna tayo?” nakangiti niyang sabi, kaya tumango na lang ako dahil ayaw ko namang sirain ang saya niya.

Kumain kami hanggang sa malapit na kaming matapos ay walang nagsasalita sa amin. Pinagmamasdan ko naman siya at nang makita niyang nakatingin ako sa kanya ay hindi na nawala ang ngiti niya. Medyo creepy.

“So what’s the problem?” seryoso kong tanong ng parehas na kaming tapos kumain.

Nagpunas na muna siya ng bibig gamit ang tissue bago tumingin sa ’kin ng seryoso. “To tell you the truth… I want you back.” napayuko siya ng sinabi niya ang huling pangungusap.

Napakunot-noo ako sa sinabi niya. He wants me back? Eh ni hindi nga naging kami?! Nasisiraan ba siya ng ulo? Anong nangyari sa sinabi niyang, he was just playing around?!

“Ano ka mo?! You want me back. Bakit? Eh hindi naman naging tayo, ni hindi ka nga din nanligaw. ’Tsaka sabi mo diba, naglalaro ka lang! Anong nangyari ngayon?” nagtataka talaga ’ko kaya ang dami ko agad natanong.

“Don’t mind what I’ve told you last time. If want you me court you , I’ll do it. Just please, come back.” nagmamakaawa niyang sabi.

Naaawa man ay tatanggihan ko siya. After all he’s done, susulpot niya na akala mo ay walang nangyari. May puso din ako, tao din ako na nasasaktan at nakakaramdam ng sakit.

“I’m sorry, pero ang kaya ko na lang ibigay sa ’yo ngayon ay pagkakaibigan. Kung ano man ang meron tayo noon ay hanggang doon na lang ’yun, tapos na ’yun. ’Tsaka may ayos siguro kung maging magkaibigan na lang tayo.” sabi ko saka siya nginitian ng pagkaganda-ganda.

Nakita ko naman ang galit sa mata niya. Nakakatakot na siya promise. “Hindi mo talaga ’ko gusto, kasi kahit na pinapakita ko sa ’yo na madali kang palitan ay parang hindi ka naapektuhan. You’re so numb. Akala ko ay ikaw ang talo dahil ako ’yung nang iwan pero hindi… talo ko kasi hangang ngayon gusto pa rin kita.” maiyak-iyak na niyang sabi.

Bakit pakiramdam ko ay naging mag-jowa kami kahit na hindi naman, kung magsalita siya ay parang broken hearted, eh siya ’tong nagsabi sa ’king ’nung birthday ni Sam na naglalaro lang siya, na hindi siya nagseseryoso sa isang fling lang. Ano ’to?! Sadboi jpeg.

Tigilan mo ’ko, uy!

“Sorry pero hanggang kaibigan na lang talaga ang kaya kong ibigay.” malungkot kong sabi.

“Bakit, may iba na ba?” bigla niyang tanong sa ’kin at nanlilisik na ang mga mata. Putangina! Baka pumatay ’to.

Wait! May iba na nga ba?

“Ano bang sinasabi mo? Walang iba, basta sinabi ko na sa ’yo na hanggang kaibigan na lang talaga ang kaya kong ibigay. Bahala kana kung anong gusto mong isipin.” sabi ko sabay tayo at lumabas ng coffee shop. Nag-aadik yata ’yun, eh!

Narinig ko pang tinatawag niya ’ko pero hindi na siya nilingon pa dahil para siyang tanga. Nakakahiya siya, akala ko pa naman pag anak mayaman ay disente, depende din pala sa tao.

Hays! Makapagreview na nga lang. Naglakad ako papunta ng library, kanina ay malapit lang ang library. Since galing akong labas ng campus ay malayo layo ang nilakad ko. Kaya ang ending ay hinihingal akong nakarating ng library.

Pagkarating ko sa library ng campus namin ay agad ’kong binati ang librarian nang magandang hapon. Dumiresto ako sa shelf kung saan nand’un ang mathematics books. Medyo shunga kasi ako math kaya talagang inaaral ko siya para lang maging mataas ang maging score ko.

Naupo ako sa isang bakanteng upuan ng sa wakas ay matagpuan ko na ’yung book na kailangan ko.

Nakaka-isang oras na din akong nagrereview ng may umupo sa upuan ng katapat ko kaya napaangat ang tingin ko sa kanya.

“Would you mind, if I’ll join you.” ani William na nakangiti sa harapan ko. He’s wearing a specs, mukhang matalinong estudyante, ha!

“Nakaupo kana, eh. Ang rude ko naman kung papaalisin kita diyan diba?” sabi ko sabay balik ng tingin sa notes na binabasa ko kanina.

Gabbi, umayos ka! Is this the right time na tanungin ko siya? Ay wag na lang, baka isipin niya umaasa ako.

“Dito ka din pala nagrereview?” he’s trying to make a conversation.

“Yeah.” tipid kong sabi na hindi man lang siya tinitingnan.

Hindi na siya nagsalita pa dahil siguro naramdaman niyang wala ako sa wisyong makipag-usap dahil busy talaga ’kong magreview dahil ayokong ma-zero ’yung math ko sa mid-terms

Lumipas ang bente minutos ng walang nagsasalita sa aming dalawa pero hindi din siya nakatiis at nagsalita din.

“Chocolate.” inabot niya sa akin ’yung isang chocolate bar kaya kinuha ko naman at nagpasalamat sa kanya. “It’s helps you to memorize all the important details in your reviewer.”

“Baka ninja moves mo lang ’to, baka kaya mo ko binibigyan nito dahil bet mo ko.” nakangisi ’kong asar sa kanya. Ay hindi siya nagulat, ha!

“Whay if I am.” matapang niya sabi at nilapit ang mukha sa ’kin, siya naman ngayon ang nakangisi. Impakto! Hindi ko siya pinansin at bumalik ang tingin ko sa nire-review ko. “Mag-uumpisa, tatahimik din naman pala.” nakangiti niyang sabi at binalik din ang tingin sa notes niya.

Halos tumagal ng ilang oras ang pagrereview naming dalawa at ilang beses din kaming sinasaway ng librarian dahil sa ingay naming dalawa. Pa’no ba naman ayaw akong tigilan sa pang-aasar. Bwisit, amp!

Hapon na pagkalabas naming dalawa ng library. “Nagutom ako, kain tayo?” sabi niya, habang naglalakad kaming dalawa sa corridor.

“Libre mo?” tanong ko at tumango naman siya. “Oh ano pang hinihintay mo diyan, tara na!” pag-aya ko sa kanya kaya napailing na lang siya sa pagiging hyper ko ulit.

Kotse ang dala niya ngayon kaya sa passenger seat ako nakaupo. Muntik na namang siya ang maglagay ng seat belt ko dahil hindi ko maisuot kanina. Natetense yata ako, eh!

Sa isang Italian food kami kumain. Ang dami niyang inorder ’yung tipong huling araw mo na kaya kainin mo na ’yung mga pagkaing gusto mong kainin.

“Hoy! Ang dami mo namang inorder kaya mo bang ubusin ’to?” nagtataka ’kong tanong dahil ang dami talaga, eh dalawa lang naman kami.

“You need to eat a lot, you’re so thin. Kumakain ka pa ba?” sabi niya habang hinihiwa ’yung pizza. Hindi naman ako sobrang payat may laman naman ’yung katawan ko kahit papaano, epal na ’to. Sexy ang tawag dito, shunga!

“Hoy, ang sexy ko kaya!” pagrarant ko, kainis kasi siya.

“Whatever. Basta kainin mo ’yan.” inilagay niya sa plato ko ’yung tatlong pizza at nilagyan din niya ’ko ng pasta sa plato ko. Smooth!

Ang sweet niya infairness. Ituloy mo lang, Tan. Baka sakaling makuha mo talaga ko. Charot!

Kumain kaming dalawa hanggang na isipan kong magtanong. “Ano palang balak mong kunin sa college next year?” sabi ko habang kumakain ng carbonara.

“Engineering.” tipid niyang sagot.

“So, magaling ka pala sa math. Bakit naman iyon ang naisipan mong kunin?”

“Medyo. Wala lang, maiba lang sa linya ng pamilya ko puro na kasi sila Architect kaya gusto ko naman, Engineer.”

Nagulat ako ng punasan niya ’yung bibig ko gamit ang tissue niya. “Laki-laki mo na ang kalat mo pa rin kumain. Haha!” nakangisi niyang sabi. Nakakahiya, tangna!

In-interview ko lang siya sa balak niyang pasukang school next year. At sinabi niyang baka sa E.U. pa din siya pumasok dahil ’dun daw nag-aaral ’yung Kuya niya ng Architecture. Napag-alamanan ko din na sa E.U. din nagtapos ang mga magulang niya. Edi sila na may pera.

Nacurious naman ako sa Kuya niya kaya nagtanong ako about doon, ’yung ilan ay sinasagot niya ’yung iba naman ay hindi daw niya alam.

“Eh may girlfriend ba ’yung Kuya mo?” nakangiti kong sabi pero siya ay nag dikit ang mga kilay.

“Wait, why you were asking about my brother all of a sudden. You like him ba? What if wala siyang girlfriend may-aaply ka ba?” naiinis na niyang sabi.

“Pwede ba? Haha.” asar ko dahil mukhang malapit na siyang mapikon.

“Bullshit!” pagdadabog niya, tinuyo na naman siya, oh. “For Godsake, he’s too old for you.”

“Okay edi iba na lang.” nag-isip ako kung sino ang pwede. “ Si Lucas nalang ’yung friend mo, baka naman pwede siya, oh!“ pang-aasar ko sa kanya, hindi ko lang maintidihan kung bakit ayaw niya ’kong ilakad sa ibang lalaki.

“He’s a playboy.” sagot niya at nagpipindot na lang ngayon sa cellphone niya. Nagbigay pa ’ko ng ibang pangalan pero walang nakapasa sa kanya. Lahat may dahilan, lagi din siyang may pintas. Judgemental amp!

Natahimik naman ang bunganga ko kakatanong nang wala na ’kong maisip na kialala kong lalaki. Kaya in the end nag-cellphone na lang ako, si William ay busy din kakapindot sa cellphone niya. Nag-mml yata, amp!

Tinitigan ko siya at ’dun ko na naman napagmasdan ang ka-gwapuhan ng isang Willian Tan. Perfect boyfriend na sana siya kaso moody, dinaig niya pa yung mga girls. William lang malakas toyoin.

Hindi ko namalayan na pinipicturan ko na pala siya sa sobrang mangha ko sa ka-gwapuhan niya. Mga limang picture yata ang nakuha ko sa kanya hanggang sa naisipan kong i-IG story kaso nagdadalawang isip ako dahil baka ma-issue pa ’ko. Pero sa huli ay in-story ko na lang din, blurd ang filter kaya hindi halata ’kung sino siya.

Saktong pagkapost ko ay nagsalita siya. “Let’s go?” tumango naman ako at tumayo. Naglakad kami papuntang parking lot. At hinatid niya ’ko hanggang sa ’min.

“Thank you sa treat.” sabi ko, bago ko inalis yung pagkakakabit ng seat belt ko.

“You’re welcome.” sabi niya kaya ngumiti ako sa kanya. Bubuksan ko na sana ’yung pinto ng pigilan niya ’ko sa braso. “Uhm, Gabbi….” natigil siya at napakamot sa batok.

“Bakit?”

Imbes na sagutin ay may inabot siya sa ’king paper bag. Naguguluhan man ay tinanggap ko ’yun. “Ano ’to?!” nagtataka ’kong tanong.

Tiningnan ko naman kung ano ’yung laman at isa lang palang jersey shirt. Tiningnan ko ’yung aplyedo sa likod ng jersey shirt. Tan.

“Sa’yo ’to?” tanong ko at tumango naman siya. “Oh bakit binibigay mo sa’kn?”

“Uhm, suot mo sana sa laro namin sa Intrams.” halatang nahihiya siya dahil iniiwas niya ’yung tingin sa akin.

“Ah, okay. Sana maka-attend ako.”

“Um-attend ka, sa ’yo ko humuhugot ng inspirasyon maglaro.” malambing sabi niya bago ako hinalikan sa noo at umalis.

Naguguluhan na talaga ko sa ’yo.

———

A/N: Happy New Year, Everyone!

Chapter 16

“Sa wakas natapos na din ang exams.” ani Sam habang naglalakad kaming tatlo palabas ng campus.

Nagkayayaan kami na kumain sa isang fast food chain. Every after exam ay kumakain kami para naman mawala ang naipon naming stress.

“Kaya nga, eh! Saang food chain ba tayo kakain?” sabi ko.

“Sa Bon Chon na lang. Parang bet ko kumain ng Bingsu. Haha!” sagot ni Juliana, mukhang gutom na ang gaga.

“Okay. Ikaw Sam, keri?” tinanong ko si Sam dahil may pagka-maarte siya minsan. Tumango na lang siya at mukhang gutom na din.

Naglakad kami papunta ng Bon Chon, malapit lang naman kasi siya dito, kaya keri na lakadin.

Bigla din akong nagutom. Feeling ko ay may naisagot naman ako sa test kahit papaano. Medyo mahirap ’yung exam namin pero kung nag-review ka ay kayang kaya mo i-perfect.

Ngayon ang huling araw ng exam kaya nagyaya din ’yung dalawa kumain sa labas. Sa Monday ay Intramurals na namin kaya magiging busy ang lahat. Lalo na ’yung mga players at ’yung mga jowa nilang supportive. Sana lahat. Charot!

Suotin ko kaya ’yung jersey niya? Ay ’bala na!

“Nae-excite na ba kayo sa Monday?!” tanong samin ni Sam. Nandito na kami sa Bon Chon at nai-served na din ’yung order naming team bonchon chicken.

“Medyo. Nabalitaan ko kasi ’yung muse pala nina Tom sa basketball ay ’yung nakalandian niya dati.” ani Juliana.

“Ay, nagselos pa nga.” naiiling kong sabi. Natawa naman si Sam.

“Gaga, nakakainis naman kasi talaga, ex-fling niya ’yun, eh!”

“No comment, sis.” sabi ko na lang at pinagpatuloy ang pagkain. Balakajan! Haha.

Nagkwentuhan lang kaming tatlo about sa Intrams. Si Sam ay halatang excited na excited. Pa’no ba naman, ang dami daw niyang crush na mapapanuod, dapat ay lolokohin ko pa siya about kay Paul kaso baka dagukan ako, eh! Kaya hindi ko na tinuloy.

Weekend passed immediately and Monday came, kaya pareho kaming gumagayak ni Ate dahil sabay na daw kaming magpunta ng school ngayon.

Nakasuot ako ng robe habang namimili ako ng susuoting damit. Bigla namang tumunog ’yung cellphone ko kaya tiningnan ko kung sino ang nagtext.

William: I’ll pick you up.

Nagtipa naman ako ng isasagot.

Ako: No need. Kasabay ko si Ate, eh. Kita na lang tayo sa school.

William: Okay, I’ll see you later.

Hindi na ’ko nagreply pa. Eto ang gusto ko sa kanya, sobrang bilis magreply. Haha.

Napagdesisyonan ko na lang suotin ay white loose shirt and high waisted mom jeans. And partnered by my white sneakers. Of course, ang favorite kong white back pack.

Naglagay lang din ako ng konting make-up. Nagtataka siguro kayo kung bakit hindi ako naka-jersey, wala naman kasi akong sinalihan na sports.

Nang matapos na ’kong mag-ayos ay nagtungo na ako ng sala. Nakita ko naman si Ate na nakaayos na din. She’s wearing jumper pants and white rubber shoes. Kaya inaya ko na siya.

“Tara na.” aya ko saka naunang lumabas ng bahay. Nagpaalam na kami kay Manang na aalis na at sinabi lang niyang agahan namin ang uwi.

Nag-usap lang kami ni Ate tungkol sa mga magaganap sa Intrams. Ilang minuto lang din nag-drive si Ate at agad kaming nakarating ng school. Pagkababa ko pa lang ay naririnig ko na ang malakas na tunog ng speaker sa loob.

“Ano ba ang unang laban?” tanong ko kay Ate habang naglalakad kami papasok ng campus.

“Volleyball yata. Di ko din sure.” sagot niya. Kaya nagpatuloy na lang kami sa paglalakad.

Mauuna kasi ang building naming mga Junior High kesa sa Senior kaya nagpaalam na kami ni Ate sa isa’t isa.

Pagkapasok ko ng classroom ay medyo madami na din ang tao. May mga classmate akong kasali sa sports kaya ’yung iba ay naka-jersey, ’yung iba naman ay naka-casual kagaya ko.

“Hi.” bati ko kay Xia dahil wala pa ’yung mga kaibigan kong pasaway. Anong oras na, eh!

“Hello.” mahinhing bati niya. Actually si Xia ang sunod sa ’kin sa top. At pretty din ang bilat.

“Bakit ang hinhin mo?” tanong ko sa kanya para naman may pag-usapan kami.

“Ewan ko din, eh!” nagkibit-balikat pa siya. Pati pagkilos ang hinhin. Dalagang Filipina, yeah!

Tinanong ko lang siya ng tinanong ng mga kung ano anong bagay. Nalaman kong tatlo silang magkakapatid, Tres Marias ang peg. Nalaman ko ding gusto daw niya ’ko maging kaibigan kaso nahihiya daw siya sa ’kin lumapit dahil ang ganda ko daw. Sinabi ko sa kanya na mas maganda siya sa ’kin. Iba kasi ’yung ganda ni gaga! Artistahin.

“Wait, hindi naman sa pagiging chismosa. Uhm…. may something ba sa inyo ni Drake?” may alinlangang tanong ko sa kanya.

“Ewan ko din, eh. Magulo kasi siya, nagchachat kami pero wala naman siyang kinaklaro sa ’kin.” nagulat ako sa pag-amin niya. Mahinhin lang siya pero nararamdaman kong totoong tao siya.

“Ahh.” nasabi ko na lang dahil wala talaga akong masabi.

“Nagulat kaba?” nakangiting sabi niya.

“Hindi naman. Halata na kasi kay Drake dati pa na gusto ka niya.”

Mukhang nagtaka naman siya. “Eh, diba ikaw ang crush niya. Lagi ko siyang naririnig na crush ang tawag sa’yo.”

“Haha! Siguro crush niya ’ko pero hindi niya ko gusto, kita sa mga mata niya kung paano ka niya tingnan at kung paano naman siya tumingin sa ’kin.” paliwanag ko. Ngumiti lang naman siya. Nag-usap pa kami ng kung ano-ano at inaya ko din siyang sumama sa amin manuod ng mga laro mamaya, pumayag naman siya.

Sabay na dumating ’yung dalawang nagmamaganda. Si Juliana ay naka-casual, si Sam naman ay naka-jersey dahil kasali siya sa volleyball team ng school. Ganda ni vakla!

Hinintay lang naman namin dumating ’yung dalawang bugok bago kami nagpunta ng gymnasium. Pagkarating namin ay madami ng tao pero madami pa namang vacant seat dahil malaki naman ang gym ng school.

Sa gitnang bahagi kami na-pwesto, si Sam ay hindi na sumama sa amin sa itaas dahil nagwa-warm-up na sila ng mga ka-teammate niya sa ibaba.

Nakagitna ako kina Juliana at Xia. ’Yung dalawang bugok naman ay nasa likod namin naka-upo, nahiya siguro si Drake kay Xia kaya sa likod na lang namin sila puwesto.

Mukhang mag-start na kaya tinutok ko ang mga mata ko sa court, kaso ang epal ko namang phone ay tumunog. Tiningnan ko kung sino ang nag-text.

William: Where are you?

Ako: Gymnasium.

William: Okay, I’m on my way.

Matapos kong basahin ’yung text niya ay binalik ko na lang ang paningin ko sa court, mukhang mag-uumpisa na din kasi sila.

Nag-umpisa na ’yung laro at tahimik lang kaming nanunuod dahil hindi pa naman pinapasok si Sam. Tiningnan ko si Paul na busy kakapindot sa cellphone niya. Edi siya na may lovelife.

“Paul, panuorin mo naman si Sam. Haha!” biro ko sa kanya. Tumawa naman si Juliana sa gilid ko.

“Gago!” sabi niya na natatawa.

“Pinagseselosan na nga kasi. Haha!” pang-aalaska ni Drake sa kanya, kaya binatukan siya ni Paul. “Aray! Gago ka, wa!” reklamo niya, tumawa lang naman si Paul.

“Naku, Drake! Wag ka ng magpapansin kay Xia. Haha!” siya naman ang in-okray ko.

“Tsk.” ani niya saka nag fuck you sign sa ’kin. Gumanti naman ako, pero nagulat ako ng kurutin ako ni Xia.

“Aray! Ba’t nangungurot ka?!” reklamo ko sa kanya.

“Ihh, kasi ikaw.” mahinhin niyang sabi pero may pagka-maarte. Lantod!

Si Juliana naman ang binalingan ko. “Ikaw nasaan jowa mo?” tanong ko.

“Sa room nila.” sagot niyang confident.

“Kasama siguro ’yung muse nila na nakalandian niya dati, no?!” asar ko sa kanya.

“Hayop ka talaga. Haha!” natatawa niyang sabi, kaya natawa din ako. Ang sarap lang nilang asarin. Edi sana all may lovelife.

Natigil naman kami sa paghaharutan ni Juliana ng may malaking bulto ng katawan ang nakatayo sa gilid namin.

“Hi.” bati niya sa ’kin.

“H-hello… uhm guys si William.” pakilala ko sa mga kaibigan ko. Nakita ko naman ang mga malisosyong titig sa ’kin.

“Humanda ka sa ’kin ngayon, gaga ka! Haha!” bulong ni Juliana sa ’kin. Demonyo! “Ay, dito kana maupo Kuya Liam. Sa tabi na lang ako ni Xia, ’dun sa kabila.” sabi niya at itinuro pa ’yung upuan na katabi ni Xia. I saw Xia giggled. Shuta!

Naupo na sa tabi ko si William. He’s wearing a white sweatshirt and black short, partnered by sperry top-sider. Ang bango!

“Edi sana all.” ani Paul kaya napatingin ako sa kanya. I mouthed ‘gago’ dahil ayokong marinig ni William. Pa-girl nga ako diba.

“Baby, pinagpalit mo na ba ’ko?” sabay kami ni William napatingin kay Drake dahil sa sinabi niya. Nakita kong medyo masama ang tingin sa kanya ni William kaya natahimik si Drake. Gago kasi! Haha.

“Pre, hindi ako kasali diyan. Hayaan kitang mabira. Haha!” rinig kong sabi ni Paul kay Drake. Minura naman siya ni Drake, but Xia and Juliana giggled.

Naramdaman ko namang lalo pang lumapit si William sa ’kin at ipinatong ’yung kanang kamay sa likod ng upuan ko. Ninja moves.

Hindi ko namalayan na second set na pala at nasa loob na din ng court si Sam, ’yung mga kaibigan ko naman ay tahimik na dahil maganda ’yung laban.

Napatingin naman ako kay William at nakitang titig na titig din siyang nanunuod ng laro. Kinuha ko ’yung cellphone ko sa loob ng bag at pinundot ’yung camera.

Habang busy siyang nanunuod ng laro ay pasimple kong kinuhaan kaming dalawa in low angle shot. Siya ay nakatingin sa court habang ako naman ay nakangiti sa camera. Grabe, ang gwapo pa din kahit saang anggulo. Unfair!

“Picture pa nga.” nagulat ako sa sinabi niya dahil nahuli niya ’ko. Shuta. “Sige picture tayo.” dugtong niya kaya halos magkadikit na ’yung balikat namin. Feeling close, amp!

Wala na ’kong nagawa kaya nagpicture na lang kami. Naka-ilang shot kami bago ko napagdesisyonan na sa phone naman niya kami mag-picture.

“Sa phone mo naman tayo magpicture. Mas maganda kasi ’yung camera mo.” sabi ko. Saka nilahad ’yung palad ko, sign na hinihingi ko ’yung cellphone niya.

“’Kala ko tapos na. Haha!” sabi niya na natatawa, kinuha niya ’yung phone at inabot sa ’kin.

“Akala mo lang ’yun.” sabi ko, bago binuksan ’yung phone niya. Wala namang password kaya agad na nagbukas.

Nagulat pa ’ko ng makita ’yung wallpaper niya. “Bakit tayo ’yung wallpaper mo?” taka ’kong tanong.

“I’ve realized that I’m so handsome on that pic. Haha!” ani niya. May bahog na din yata ’to, eh.

“Okay ka lang?” biro ko sa kanya. Tinawanan lang naman niya ’ko.

“Just kidding. Iyan lang din kasi ’yung picture kong nakangiti.” seryosong sabi niya.

Hindi ko na siya pinansin pa at nagpicture lang kaming dalawa. Naka-ilang shot din kami bago ’ko hininto ang pagkuha, tiningnan ko pa ang itsura ko sa picture dahil baka mamaya ang panget ko pala. May mga blurd kaming pic dahil nagtatawanan kami kanina. Pero ang damuho gwapo pa rin kahit blurd. Amp!

“Nice! Nice!” ani Paul kaya sabay kaming tatlo nina Juliana at Drake napatingin sa kanya. “Bakit? Ang galing kasi ni Sam, na-blocked niya ’yung kalaban.” dugtong niya.

“Palusot ka pa, gago! Haha!” ani Drake.

“Edi sana all may fan.” ani Juliana.

“Baka mawala si Sam sa focus, chineer ni crush, eh. Haha!” sabi ko naman.

“Mga epal.” ganti sa ’min ni Paul at nagbiruan pa sila ni Drake na nagsusuntukan. Mag isip-bata.

Nanuod na lang ulit ako ng laro. Sa totoo lang ay magaling talaga si Sam mag volleyball. Malakas siyang pumalo at magaling siyang mag-timing para sa blocks.

Todo cheer ako dahil kada spike niya ay hindi talaga nasasalo ng kalaban. Super galing kaya natutuwa ako.

“Gusto ko sa laro namin ganyan din ’yung cheer mo, ha!” napatingi ako kay William at seryoso siyang nakatitig sa ’kin.

“Sige ba! Gusto mo gawan pa kitang banner, eh!” sabi ko na natatawa.

Nangiti din siya. “Aasahan ko yan.”

Shit! Ang gwapo.

Natapos ’yung laro na sina Sam ang nanalo kaya napatayo na kami ni Juliana sa kaka-cheer, si Xia naman ay mahinhin na pumapalakpak habang nakangiti. ’Yung tatlong boys ay pumapalakpak lang din, pero kita kay Paul ang saya. Iba din!

Matapos makapagpaalam ni Sam sa couch niya ay napagdesisyonan naming kumain sa sizzlingan malapit lang sa school.

Binati namin si Sam ng makalapit siya sa ’min, nakapagpalit na din siya ng damit at bagong ligo pa ang gaga. Naol fresh.

“Kumakain kaba sa ng mga sizzling?” tanong ko kay William habang naglalakad kaming walo. Kasama na namin kasi Tom.

“Oo naman. Parang akala mo lagi sa ’kin ay napakaarte ko sa pagkain. Haha!” natatawa niyang sabi sa ’kin.

“Hindi naman. Baka kasi mamaya, hindi ka pala kumakain masayang lang ’yung pagkain, unli pa naman ’dun.” paliwanag ko sa kanya. Napailing na lang siya. “Bilisan mo ang lakad, nahuhuli na tayo.” hinawakan ko siya sa kamay kaya medyo natigil siya. At ’dun ko na lang na realized ’yung ginawa ko.

Tatanggalin ko na sana ’yung paghawak ko sa kamay niya pero lalo niyang hinigpitan ’yung paghawak sa kamay ko.

“Tara na.” ani niya kaya hinayaan ko na lang ’yung kamay naming magkahawak.

Narating namin ’yung sizzlingan ng magkahawak ang kamay pero hindi naman pinansin ng mga kaibigan ko, lalo na si Sam dahil napatingin siya sa  gawi namin kanina.

Katabi ko si William sa kaliwa ko at si Sam naman sa kanan. Katabi naman ni Sam si Xia. Yung apat naman ang nasa tapat namin.

Habang hinihintay namin ’yung order ay bumulong sa ’kin si Sam.

“Anong meron sa inyo?” malisyosong sabi niya.

“Wala!” mabilis kong sagot.

“Bakla, wag mo kong ma-wala-wala diyan. Sisipain kita, gaga ka!” ani niya.

“Galit na galit ka naman, hayop!” natatawa kong sabi.

“Haha! Hindi naman. Ang gusto ko lang umamin ka.”

“Gaga, wala nga. Hindi ko din alam.” tinaas ko pa ’yung kaliwang kamay ko na parang nanunumpa. “Eh, kayo ni Paul anong nakaraan niyo?” ako naman ang nagtanong.

“Bakla, hindi ito ang tamang oras para pag-usapan natin ’yan.”

“Eh, kelan?”

“Ay, basta.”

Hindi ko na siya kinulit pa dahil sakto namang dumating na ’yung order namin. Sa buong pagkain namin ay halos nagtatawanan lang kami, si William ay mukhang hindi naman na out of place dahil magkatapat sila ni Tom, kaya may kausap din siya.

Matapos kami kumain ay si Sam na ang nagbayad ng kinain namin. Libre na daw niya dahil nanalo sila. Sa Friday na din ’yung championship.

Bumulong pa sa ’kin kanina si William kung okay lang daw na si Sam ang nagbayad, sabi ko naman ay okay lang ’yun dahil nagprisinta si Sam na siya ang magbayad.

Nagpaalam kaming lahat sa isa’t isa ng nasa parking lot na kami. Si Juliana ang unang sinundo,  sinabay niya si Xia. Si Sam naman ay sinundo din ng driver nila. Ako ay hinatid ni William, hindi ko na  alam kung paano nakauwi ’yung tatlong boys.

“See you tomorrow?” ani William ng makarating na kami sa tapat ng bahay namin. Tumango naman ako. “Uhm, by the way I’m serious about you wearing my shirt on Thursday.” dagdag niya.

“Uhm, okay. Ingat ka.” sabi ko at hinintay siyang makaalis. Ilang beses pa siyang nangulit na pumasok muna ko bago siya umalis, pero hindi ako pumayag kaya wala na siyang nagawa.

Naguguluhan man sa pinapakita niya ay isa lang ang sure ako… gusto ko na siya.

Chapter 17

“Napakatagal mo naman!” iritang sabi ni Ate habang malakas na kumakatok sa pintuan ng kwarto ko.

“Sandali nalang.” sigaw kong sabi.

“Bahala ka! Kapag ako talaga nainip iiwan kita.” rinig ko pang sabi niya bago ko narinig ang mga yapak niya paalis.

Nahihirapan kasi talaga kong mag-decide kung anong damit ang susuotin ko. Hindi ko alam kung tama bang suotin ko ’yung jersey ni William, pasando pa naman kaya baka mamaya ay mabatas din ako ng guard.

Sa huli ay napagdesisyonan ko nalang na ang suotin ay isang denim skirt at mustard yellow na statement shirt.

“Jusko, natapos ka din!” ani ni Ate ng makababa na ’ko sa sala. Inirapan pa niya ’ko ng pagkatindi-tindi.

Hindi ko na lang siya pinansin at naglakad papunta ng garahe. Nang makasakay ako ay siya namang sakay ni Ate.

“Alam mo late na tayo niyan sa first quarter dahil napakatagal mong gumayak, ganyan lang naman pala ang susuotin mo.” sabi niya habang minamaniobra ’yung sasakyan.

“May pinag-isipan ako ng malala kaya wag kang dunung-dunungan diyan!” saad ko saka siya inirapan. Epal amp! Hindi kasi niya alam ’yung pakiramdam ng malito sa susuotin.

Hindi naman nagtagal si Ate sa pag-drive at narating namin agad ’yung school. Ngayon ang laban nila William at paniguradong late na kami ng first quarter. Kabilin-bilinan pa naman ’nun na agahan ko ang pagpunta.

Lakad takbo ang ginawa ko makarating lang agad sa gym ng school, hindi ko na din nahintay pa si Ate. Nang nasa labas na ako ng gym ay rinig na rinig ko ang malalakas na hiwayan ng mga estudyante sa loob.

Nag-text ako kina Sam at Juliana na papasok na ako ng gym at kumaway sila ng makita ko kung saan sila naka-pwesto. Hindi naman ako nagtagal sa kakalinga at nakita ko sila sa bandang gitna, sa kaliwang banda.

Naglakad ako papunta sa kanila. At ng makalapit ay naupo ako sa tabi ni Sam. Kumpleto na pala sila dito.

“Bakla, bakit naman late ka ng first quarter?!” tanong ni Sam.

“Traffic, bakla.” palusot ko na lang, ayoko naman kasing sabihin na kaya ako na-late ay dahil hindi ko mapagdesisyonan kung ano ang susuotin ko.

Hindi naman na siya nagsalita pa kaya inilipat ko na lang ang tingin ko sa court. Nahagip naman ng paningin ko ’yung score board at nanlaki ang mata ko ng makita ang score.

“Bakit naman ang laki ng lamang ng kalaban nina William?!” tanong ko kay Sam.

“Para kasing wala sa hulog si Kuya Liam maglaro.” sagot niya. Tiningnan ko naman si William at nakasibangot ang mukha pero gwapo pa din. Naka-upo silang lahat dahil tapos na ’yung first quarter, hawak-hawak niya ’yung cellphone na parang may hinihintay na message.

Napatingin naman ang gawi niya sa ’min kaya ngumiti ako sa kanya, nawala naman ang pagkakasibangot niya at ngumiti din sa ’kin pero nawala din agad ’yung ngiti niya ng tumingin sa suot ko. Anong problema sa suot ko?!

Tumunog ’yung cellphone ko sa bag kaya kinuha ko, nag-text ang bahog, kaya pala nagpipindot sa cellphone niya.

William: Why you’re not wearing my jersey shirt and where’s my banner?

Seryoso ba siya?!

Ako: I’m sorry. Akala ko kasi hindi mo seseryosohin ’yung sinabi ko. :(

William: Tsk! Fine, but stay there okay. Cheer for me na lang. Only me. ;)

Ako: Yes, and kapag nanalo kayo lilibre na lang kita, kain tayo sa labas.

Pagkatapos kong i-send ’yun ay tumingin ako sa gawi niya. Nakatingin na din pala siya sa ’kin kaya nag ngitian kami. Prang shira! Haha.

Nag-umpisa ’yung second quarter at nakahabol sila William, sobrang intense ng laban. Buti na lang lahat sila ay nakaka-points kaya nahabol nila. Mukhang good mood na din ’yung isa. Siguro nag-HRT din siya kaya ganyan siya kabaliw. Charot!

“Ang galing ni Kuya Liam,” ani Juliana at inismiran pa ’ko ng gaga.

“Shrue! Galing mag-shoot.” pag sang-ayon ni Sam. Si Xia ay nasa gilid at patawa-tawa. Girl talaga ang isang ’to. “Go, Kuya Liam! Shoot-an mo din daw si Gabbi. Haha!” hirit pa ni Sam kaya nanlaki ang mata ko at hinampas siya sa braso.

“Potaca!”

“Shuta ka. Haha!”

“Gago ka, Sam. Haha!”

Sabay-sabay naming sabi nina Drake at Juliana. Si Xia naman ay nawala ang pagiging sweet girl sa kakatawa dahil sa sinabi ni Sam. Hinanap ko naman si Paul dahil walang katabi si Drake sa likod namin.

“Nasaan si Paul?” tanong ko kay Drake.

“Umalis, sinundo ’yung girlfriend niya.” tumango na lang ako at napatingin kay Sam. Natahimik ang gaga. Bitter lang ang peg.

“Bitter ka, bitch?” ani ko.

“No! Why would I?!”

Nag kibit-balikat ako saka tumingin ulit sa court. Sobrang ganda talaga ng laban dahil dikit na ’yung laro. Lalong naging intense ang laban ng third quarter, lahat na sila ay pagod pero walang gustong magpatalo.

“Guys! Si Cath, girlfriend ko.” nagulat kami ng magsalita si Paul habang may kasamang magandang babae. “Cath, friend ko sina…” ipinakilala kami isa-isa ni Paul sa jowa niya at masasabi kong mukha namang mabait. “Dito na lang tayo sa tabi ni Pareng Drake. Haha!”

Tumabi naman sila kay Drake at ngumiti pa sa ’min ’yung Cath. “Mukha namang mabait.” bulong ko kay Sam. Ipinatong naman niya ’yung ulo niya sa balikat ko, at naramdaman kong nabasa ’yung damit ko. Anyare?!

“Samahan mo ’ko sa CR.” ani niya at pasimpleng pinunasan ’yung luha. Hindi agad ako nakasagot dahil naguguluhan ako sa nangyayari. “’Dun ko na ichi-chika.”

Naguguluhan man ay tumango ako. “O-okay. Uhm guys punta lang muna kami ng CR.” paalam ko at naunang maglakad si Sam sa ’kin. Tumango lang naman sina Juliana.

Hinabol ko si Sam hanggang sa nakarating kami ng rest room. “Oh, anong chika?! Bakit tumutulo ang luha mo kanina?” tanong ko agad.

Niyakap niya ’ko at lalong lumakas ang pag-iyak niya. “G-gab…” umiiyak niyang turan.

“Okray ka! Wag kang umiyak. Naiiyak na din ako.” sabi ko dahil ngayon ko lang nakitang umiyak si Sam ng ganito. Humiwalay naman siya ng yakap sa ’kin. “Ano ba kasing nangyari?” sabi ko habang pinupunasan ’yung nang-gilid kong mga luha.

“Nagbibiruan kami isang gabi sa chat, hanggang sa inabot kami ng madaling araw na magka-usap.” panimula niya habang pinipilit ayusin ’yung boses. “Naging madalas ang pagcha-chat namin to the point na…. parang ang sweet-sweet na niya. Bakla ako, alam niyang mahina at marupok ako. Sinabi ko sa sarili ko na hindi dapat kasi magkaibigan kami pero wala…. makulit ’yung puso ko, hindi nakinig sa utak ko. Hanggang sa inamin ko sa kanyang parang napo-fall na ’ko, then after my confession naging cold na siya. ’Dun na din pumasok ’yung bilat….” humihikbi niyang sabi. Sa sobrang awa ko sa kanya ay niyakap ko na lang siya dahil hindi ko din alam kung ano ang dapat kong sabihin.

“Shh! Makaka-move on ka din.” ani ko, habang hinahaplos ’yung buhok niya.

“’Yun na nga eh! Pa-move on na ’ko, sis. Tapos saka niya sasabihin sa ’kin na naguguluhan din daw siya sa nararamdaman niya. Nakaka-tangina lang siya, tas dadalin niya ngayon ’yung bilat. Anong gusto niya palabasin?! Parang tanga, diba?!” galet na galet niyang turan, tumigil na din siya sa pag-iyak pero mugto na ang mga mata niya.

Nag-usap pa kami tungkol sa nangyari sa kanilang dalawa ni Paul, masasabi ko na hindi mo pwedeng sisihin si Sam dahil kung ako man ang nasa sitwasyon niya ay baka nga umasa din ako ng malala kay Paul, tas umamin pa ng naguguluhan. Demonyong ’yun mamaya ka talaga sa ’kin.

Hindi ko namalayan na sobrang tagal na pala namin dito sa CR, kaya napag-desisyonan na naming bumalik ng gym?

Habang naglalakad kami papunta ng gym ay madami kaming na salubong na mga estudyante. Wait, tapos na kaya ’yung laro? Puta!

“Tapos na kaya ’yung laro?” nilingon ko si Sam.

Nag kibit-balikat naman siya. “Hindi ko alam. Baka.” hindi na ’ko nagsalita at naglakad na lang ng mabilis papunta ng gym. Sana naman hindi pa tapos ’yung laro.

Nang marating namin ’yung gym ay tinanong ko agad si Juliana. “Tapos na ’yung game?!” ani ko.

“Oo, halos kakatapos lang din. Nag-OT nga, eh. Ganda ng laban, bakla!” pagkwento niya. Shit!

“Ba’t ang tagal niyo?” ani Xia.

“Secret. Haha!” si Sam na ang sumagot sa kanya dahil palinga-linga ako para hanapin kung nasaan si William. Nasaan ka ba?!

Kinuha ko ’yung cellphone sa loob ng bag ko at mabilis nagtipa ng mensahe.

Ako: Nasaan ka?

Naghintay ako ng reply pero walang dumating. Nasaan ka bang gago ka?! Binabaliw mo ’ko. Teka nga! Bakit ba ko natetense?!

Nilinga ko pa ng nilinga ang paligid hanggang sa nakita ko siyang papalabas ng gym, habang may dala-dalang travel bag. Mabilis naman agad akong naglakad papunta sa kanya.

“Hoy! Saan ka pupunta? Hindi ka ba sasama sa ’min?!” pasigaw na tanong ni Drake sa ’kin.

“Baka sumunod na lang ako! Itetext na lang kita!” sigaw ko namang sagot. Hindi ko na narinig pa ang pagsagot niya pero nakita kong napakamot na lang siya sa ulo. “Sorry po… sorry po…” ani ko sa mga estudyanteng nabubunggo ko sa kakamadali.

Hindi naman ako naubusan ng pag-asa lalo na ng matanaw ko na sina William malapit sa ’kin. “William!” pagtawag ko sa kanya.

Napatigil naman siya, actually lahat sila. Ow!

“Cap, tawag ka ni Miss Flawless.” ani ni Kuya Raver, na siyang pinakamanyak sa barkada nila. Binatukan naman siya ni Kuya Luke.

“Mauna na kami, Cap.” paalam ni Kuya Lucas at ngumiti pa siya sa ’kin bago sila umalis na tatlo. Tumingin naman sa ’kin si William na walang gana.

“Why?” walang gana niyang tanong.

“Uhm… diba sabi ko ililibre kita pag nanalo kayo! Nanalo kayo diba?” masiglang sabi ko.

“Thanks but no thanks. I really have to go.” naglakad naman siya palayo kaya ang ginawa ko ay hinabol na naman siya. Napapagod na ’ko, ha!

“Hoy!” sigaw ko sabay hila sa kamay niya. Napalingon naman siya bigla, hindi ko na din pinansin ’yung mga matang nakatingin sa ’min. Pota! Nakakaagaw na pala kami ng eksena. Buti konti lang sila.

“What?!” halatang naiinis na siya. Ano bang problema niya?! Tinotoyo na naman siya.

“Galit ka ba?” ani ko.

“No.” madiin niyang sabi.

“Eh ano? Bakit ayaw mo ’kong kausapin?”

Hindi siya sumagot hanggang sa nakarating kami ng parking lot ng school. Wala nang tao dito kaya kahit na mag-bangayan kami ay ayos lang.

“Teka nga, ano bang problema mo?!” ani ko.

“You really want to know, what’s my fucking problem?!” galet na galet na niyang sabi. Lumabas na din ang mga litid niya sa leeg.

“Yes!”

“You and your fucking friend, Sam!”

“Why? Anong problema mo sa ’min?” nagtatakang tanong ko.

“Hindi ka nanuod ng laro namin kasi umalis kayong dalawa, ang sabi mo hindi ka aalis. Late ka na ngang dumating hindi mo pa napanuod yung huling quarter. Tsk.” nagtatampong sabi niya. “At isa pa nagseselos ako sa kanya kasi ang lakas niya sa ’yo, talo ko.” seryoso niyang ani, kaya nagulat naman ako sa huli niyang sinabi.

“Kaya kami umalis kanina kasi nagpasama siya. Isa pa may pinagdaraan ’yung tao, naglabas lang siya nang sama ng loob.” nakita ko namang nanlaki ang mata niya. “Tsaka anong sabi mo? Nagseselos ka? Bakit?” nangingiting tanong ko.

He tsked. “Fuck, you’re so numb! Isn’t obvious… I like you!” he confessed. Na-estatwa naman ako sa kinatatatuyan ko dahil sa sinabi niya.

Nagising lang ang diwa ko ’nung bubuksan na niya ’yung pinto ng kotse niya. Imbes na sagutin ang sinabi niya ay hinila ko siya papalapit sa ’kin. At nang magtagumpay akong mapaharap siya ay bigla ko na lang siyang hinalikan sa labi.

Naramdaman ko namang natigilan siya pero kalaunan ay gumanti din ng halik sa akin. Sa totoo lang ay hindi ako marunong humalik, pero dahil mukhang sanay naman siya ay sinusundan ko lang ang ritmo ng halik niya. Naramdaman ko pang kinagat niya ang ibabang parte ng labi ko kaya natigilan ako. Totoo na ’to! Wala na ’yung first ko.

Tumingin ako sa kanya habang ang mga kamay ko ay nakayakap sa leeg niya at ang dalawang braso naman niya ay nakapalupot sa bewang ko. Malamlam ang mga matang niyang nakatingin sa akin.

“I like you, too.” I confessed also. Bakit ko pa ba papatagalin, diba? Napangiti naman siya sa sinabi ko.

“Fuck!  You’re mine now.” ako naman ang napangiti sa sinabi niya. At muli ay sinakop niya ang labi ko. Dahil marupok at may pagka-malande ako ay gumanti ako ng halik.

Bakit ba? Sherep e.

Chapter 18

“Okay, you can now take your lunch.” ani ng huli naming subject teacher para sa umaga, bago siya lumabas ng classroom.

Today is October 2, Friday. After niyang mag-confess ay nanligaw na siya. Yup, manliligaw ko na siya. Enebe! Hindi ko talaga maiwasang kiligin kapag naiisip ko na manliligaw ko na siya. Sayang lang dahil hindi sila ang nag-champion ’nung Intrams.

“Hoy, mga sis! ’Dun tayo kumain sa bagong bukas na sizzlingan malapit dito.” pag-aya ni Sam.

“Saan ’yun?” nagtataka kong tanong dahil parang wala naman akong nabalitaan na may nagbukas na kainan malapit dito.

“Basta paglabas natin ng gate, kakanan tas makikita na natin ’yun. Pepsi’s Place daw ang pangalan.” ani Sam at napatango na lang kami ni Juliana.

“Beh, sama ka?” tanong ni Juliana kay Xia, tumango naman ito. Nandito pa kasi kami sa loob ng classroom dahil nag-aayos pa kami bago lumabas.

“Drake, Paul. Ano arat?” tanong ko sa kanila.

“Arat.” sagot nila kaya naglakad na kami palabas ng campus.

Pagdating namin sa Pepsi’s Place ay marami na ang estudyanteng kumakain. Nalaman ko din na ’nung Monday lang pala ito nagbukas. Malaki siya in fairness at centralized. May bilyaran din kaya medyo magulo, tas kapag gabi ay bar naman siya. ’Tsaka mura lang naman ’yung meal. In all, maganda.

“Bakit hindi kayo sabay ni Kuya Liam today?” tanong ni Sam habang kumakain kami. Unli rice, kaya ang dalawang boys ay nakakatatlong rice na, kakaorder palang namin, eh.

“Sabi ko sa kanya sa inyo naman ako sasabay today. Balance lang, kumbaga. Pag bebe time, bebe time. Pag frenny time, frenny time.” ani ko. Nasabi ko na din kasi sa kanila na nanliligaw sa ’kin si Liam, hindi naman na sila nagulat kasi daw halata na daw noon pa. Pinag kibit-balikat ko na lang.

Si Sam naman ay sinabi na din kina Juliana, Xia, at Drake na iniyakan niya si Paul. Nagbigay naman sila ng advice sa mga kailangang gawin ni Sam. Mukhang okay naman na din sila ni Paul pero minsan nararamdaman ko pa din ang awkwardness nila sa isa’t isa.

Sinabihan pa niya ’kong haliparot dahil inagaw ko daw sa kanya si Liam. Crush niya kasi si Liam noon pero dahil nabaling ang atensyon niya kay Paul ay… iyon i-uncrush na niya si Liam.

Yes, I’m calling him now, Liam. Gusto daw niya kasing naririnig na tawagin ko siyang Liam dahil maganda daw sa pandinig niya kapag ako ang tumatawag sa kanya ng ganu’n. Bolero!

After naming kumain ay bumalik na kami ng classroom. Nagpa-lecture lang naman ’yung teacher namin kaya nasa harapan si Xia, nagsusulat.

“Men, may extra pen ka pa ba?” ani Drake na nakatingin sa ’kin.

“Ako ba?” nagtatakang tanong ko.

“Oo, gago!”

“Tanga ka ba?! Crush kasi ang tawag mo sa ’kin kaya nagtaka ko kung bakit men.” paliwanag ko.

“Gago, baka kasi pagselosan pa ’ko ng manliligaw mo kaya men na lang ang itatawag ko sa ’yo.” paliwanag naman niya. Tumango nalang ako.

“Pero ang ganda ng men. Haha!” huling sabi ko bago ko siya pinahiram ng ballpen.

Hindi na nag-discuss ’yung teacher namin at nang mag-last subject na ay nagpa-PE si Sir Marquez sa covered court. Nag-text din si Liam na maaga ang uwian nila kaya ihahatid na niya ko sa bahay. Nag reply naman ako ng ‘okay’.

“Kapagod punyeta!” ani Juliana habang naglalakad kaming apat papunta sa parking lot. Kakatapos lang kasi ng PE namin na volleyball. Hindi naman kasi ako masyadong sumali at natatakot akong tamaan ng bola. Isa pa, nakakahiya kay Liam baka mangampoy pawis ako, eh.

“Pa’no ba ’yan, girls? Mauna na ’ko.” paalam ni Sam. Tumango kami saka nagbeso sa kanya.

As usual ako na naman ang naiwan dito sa parking lot mag-isa. Pa’no ba naman sila may driver. Apakayayabang niyo! Charot haha.

“Hey,” muntik na naman akong magulat ng magsalita si Liam.

“Hey,” pagbati ko.

“Kanina ka pa naghihintay?” tanong niya. Ang bango ng hinga.

“Hindi naman. Halos kaaalis-alis lang nina Juliana.” saad ko.

“Sorry, nagbigay pa kasi ng quiz ’yung last teacher namin. Uhm… do you want itlog ng pugo?” ani niya habang nakatingin sa kabilang kalsada kung saan naka-pwesto ’yung mga nagtitinda ng street foods. Ayoko ng itlog ng pugo, gusto ko itlog ng pogi. Eme!

Tumango na lang sa kanya dahil mukhang nagutom siya sa last exam nila. Tumawid kami papunta sa kabilang kalsada habang nakahawak siya sa bewang ko. Ang sweet lang.

Bumili lang kami at sa sasakyan na lang daw namin kainin, ’yung samalamig naman ay pinalagay ko sa tumbler para hindi matapon sa loob ng sasakyan.

“Kumakain ka pala ng mga gan’to?” sabi ko habang nagdadrive siya.

“Yeah,” sabi niya habang nakatingin sa kalsada. “How many times do I have to tell you that I’m not choosy when it comes in food.” natatawa niyang sabi.

“Edi sorry, mukha ka kasing hindi kumakain ng mga ganitong pagkain.” sabi ko na lang.

Dahil sa hindi siya nakakakain ay sinubuan ko na lang siya. Hindi na din ako naiilang sa kanya dahil nag-aminan na naman kami sa isa’t isa. Nalaman ko din na ang kasama niya sa unang pagkain ng street food ay ’yung mga barkada niya.

“Do you have errands tomorrow?” tanong ko ng nasa tapat na kami ng bahay namin.

“Nothing why?” nagtataka niyang tanong.

“Magpapasama sana ko sa ’yo bukas sa mall. Kukunin ko ’yung  mga hormones ko sa endocronologist ko.” sabi ko.

“Hormones?” nagtataka niyang tanong. Pinaliwanag ko naman sa kanya kung ano ’yun at napatango na lang siya. Tayo kasing mga trans na may manliligaw o jowang straight guy, kailangan nating ipaliwanag sa kanila kung ano ang mundong meron tayo, dahil hindi naman lahat naiintindihan nila. “Okay, may bibilhin nga din pala ko bukas.”

Nang makaalis na siya ay pumasok na ’ko sa loob ng bahay namin para tumulong sa bahay. Mabilis lang din lumipas ang oras dahil sa kadaldalan ni Ate, kung ano-ano ang mga chini-chika. Nag-usap lang kami ’nung gabi ni Liam bago kami natulog.

Kinabukasan, napag-usapan namin ni Liam na tanghali na lang magpunta sa mall. Nagsuot lang ako ng white plain sweatshirt at denim short shorts, actually parang wala akong shorts. Hindi bali makinis naman ako. Charot!

Napagpasyahan ko din na mag-sapatos. Sinuot ko ’yung white fila raptor, and then black back pack. Perfect!

“Gab! Nandito na sa labas si Liam.” sigaw ni Ate. Alam na din nila ni Manang na nanliligaw sa ’kin si Liam, nagkausap na din daw sina Ate at Liam tungkol ’dun. Akala mo bang mag-aasawa na ’ko.

Bumaba ako at nakita ko sina Ate at Manang sa sala habang nanunuod ng noon time show. Nagpaalam lang ako sa kanila ’tsaka ako naglakad palabas ng bahay.

Nakasandal si Liam sa pintuan ng kotse niya habang nakasuot ng shades. Napatingin naman ako sa suot niyang damit, he’s wearing a white plain sweatshirts partnered by black taslan shorts, and lastly his white sneakers. Perfect, ang gwapo!

“Hi.” bati ko.

“Hey, do you have shorts?” ani niya. Napatingin naman ako sa legs ko. Oo nga pala hindi halata ’yung shorts ko.

“Yes, panget ba? Ayaw mo ba? Wait, magpapalit ako.” sabi ko at akmang babalik ako sa loob ng hitakin niya ko.

“Hey, it’s okay. As long as you’re comfortable wearing that, it’s fine with me… isa pa, I can protect you.” sabi naman niya. Napangiti na lang ako. Bakit ang matured niya? Haha.

Sumakay na kami ng sasakyan pagkatapos niyang sabihin ’yun.

“Have you eaten?” tanong niya. Nandito na kami sa loob ng kotse niya at malapit na din kami sa mall.

“Not yet.” sagot ko.

“Where do you want to eat?”

“Ikaw ba, sa’n mo gusto kumain?

“Ikaw ang tinatanong ko.” nag-isip naman ako kung saan ko gustong kumain dahil ang init agad ng ulo niya. Baka meron.

Napagdesisyon ko na sa Kuya J restaurant na lang kami kumain. Gusto ko din kasi ng kare-kare,  the best kasi ang kare-kare ng Kuya J. Tumango naman siya.

Nang makapag-park siya ay naglakad kami papunta sa Kuya J dahil mukhang gutom na din siya. Habang naglalakad ay hindi maiwasan mapatingin sa kanya ng ibang tao. Sabagay gwapo niya, eh.

Kapag nalalayo ako sa kanya ng konti ay hinihila niya ko sa bewang kaya hanggang sa nakarating kami ng Kuya J ay hawak-hawak niya ’ko sa bewang. Though, I find it sweet.

“Ano pala ang bibilhin mo?” tanong ko para naman may pag-usapan kami habang kumakain.

“Gifts. One of my childhood friend was going to celebrate her debut. So, my Mom wants to give her a Chanel bag, wala naman akong alam sa ganu’n. Buti na lang kasama kita.” sagot niya. Napatango na lang ako.

Nang marinig ko ’yung salitang ‘Mom’ ay parang mabubulunan ako. Alam kaya ng Mommy niyang may nililigawan siyang trans? Gusto ko man siyang tanungin ay napagpasyahan kong wag na lang.

Nag-usap lang kami ng kung ano-ano. Pagkatapos naming kumain ay tinawag na niya ’yung waiter para hingin ’yung bill. Naglagay naman siya ng pera.

“Magkano?” tanong ko at binuksan ’yung bag para kunin ’yung wallet ko.

“No it’s okay. My treat.” sabi niya.

“Hoy, hindi na. Half-half tayo.” pamimilit ko.

“Hindi ko pinagbabayad ang babae.” ani niya at tumitig sa ’kin. Girl daw ako. Prang shira!

“Basta sa susunod na kumain tayo sa labas ako naman ang magbabayad.” sabi ko. Kinuotan niya ko ng kilay kaya tinaas ko naman ang sa akin.

“Okay, fine-fine. Ang kulit!” napangisi na lang ako. Nang makuha na niya ’yung sukli ay nag-iwan siya ng tip, dahil naaawa ako sa mga crew ay dinagdagan ko ng isang daan ’yung tip.

Naglakad lakad kami para bumaba ’yung kinain namin. Sa taas pa kasi ’yung store ng Chanel kaya mamaya na lang namin dadaanan kapag pauwi na kami.

Napadaan naman kami sa arcade kaya inaya ko siya. “Laro tayo.” aya ko at nagpatianod lang naman siya.

Sa basketball namin napagpasyahan na maglaro, feeling ko kasi matatalo ko siya. Eme!

“What are the consequences nang matatalo?” tanong niya habang hawak-hawak ’yung bola. Nakangisi pa ang gago, parang siguradong sigurado na siya ang mananalo.

“Uhm.. manlilibre ng milktea.” ani ko. Wala kasi akong maisip na iba, eh.

“Okay, handa mo na ’yung pambili mo.” ani niya. Apakayabang!

“Yabang mo! Bakit magaling ka bang mag-shoot?” tanong ko. ’Tsaka ko siya tinaasan ng kilay.

“Oo naman, wanna try?” nakangisi niyang sabi. Bakit parang iba ’yung dating sa ’kin? Narinig ko pa ang mahinang tawa niya kaya kinuha ko na ’yung isang bola, at inumpisahan na ang pagtira.

Nakailang ulit kaming laro at lagi akong talo. Kainis! Bakit ang galing niya? Kaya ako ang manlilibre ng milktea. Pinagtatawanan pa niya ’ko kanina kapag hindi ko naisho-shoot ’yung bola, kaya nakatikim siya sa ’kin ng ilang hampas. Narinig pa namin ang ilang ‘sana all’ ng ibang kabataan. Parang timang lang!

Naglaro din kami sa kukunin ’yung teddy bear, nakailang token din siya bago niya nakuha ’yung stitch na stuff toy. Nang maubos ’yung token ay napagpasyahan na din naming pumunta ng clinic.

“Thank you po.” sabi ko kay Ateng tindera ng i-abot niya sa akin ’yung milktea. Inabot ko naman kay Liam ’yung kanya.

“Who’s your endocronologist?” sabi niya habang umiinom ng milktea. Hindi ko na nasagot ’yung tanong niya dahil nasa tapat na kami ng clinic ni Doc.

Pagkapasok namin ay madami ang client kaya naupo muna kami sa couch habang hinihintay matapos si Nurse Bell sa kausap niya. Nang turn ko na ay saktong lumabas si Dra. Evangelista kaya binati ko siya. Ngumiti naman siya.

“Who’s with you?” ani niya.

“Si William po.” itinuro ko naman si Liam sa couch na papalit na pala sa gawi namin.

“Hi, Tita.” bati ni Liam saka sila nagbeso ni Dra. Magkakilala nga pala sila dahil Mommy ni Agatha si Dra.

Bumaling sa ’kin si Dra. “I’ll see you on Agatha’s debut on next Sunday.” napakunot-noo naman ako pero tumango din kalaunan.

Matapos naming makuha ’yung hormones ko ay naglakad kami papunta sa store ng Chanel. Ikinuwento naman ni Liam kung paano sila nagkakilala ni Dra. Evangelista, kahit na hindi ko naman tinatanong. Nalaman kong mag-bestfriend pala ang Mommy niya at si Dra. Evangelista kaya naging childhood friend din sila ni Agatha.

“So, si Agatha pala ’yung bibilhan mo ng regalo.” ani ko. Tumango naman siya.

“Yeah, super close kasi sila ni Mommy. My moms like her so much. Ang ganda-ganda daw kasi then ang hinhin.” sabi naman niya. Edi sila na.

“I see.”

“Hey, what’s wrong?” taka niyang tanong. Umiling lang naman ako. Hindi naman siya namilit pa hanggang sa nakarating kami ng Chanel store.

Hindi naman kami nagtagal sa Chanel store dahil tumawag sa kanya ’yung Mommy niya na kukunin at babayaran na lang daw pala ’yung bag dahil napa-reserved na kung anong design.

Pagkatapos niyang magbayad ay tinanong niya ’ko kung saan ko pa gustong magpunta, sinabi ko nalang na gusto ko ng umuwi. Tumango naman siya.

“Thank you.” sabi ko saka bumaba ng kotse niya. Narinig ko namang bumukas din ang pinto niya kaya alam kong bumaba siya. Nagpatuloy lang naman ako sa paglalakad papasok ng bahay.

“Hey, are you mad?” tanong niya ng mahabol niya ’ko.

“Wag mo ’kong intindihin. Ina-ansya lang ako.” sabi ko at akmang tatalikod ng pinigilan niya ’ko. Epal, eh! Sabi ng ansya lang ako.

“I know there’s bothering you. Speak up, I wanna know, and beside I will not leave if you’re not going to tell me.”

“Ang kulit mo ’no?!” naiinis kong sabi. “Okay! Una, hindi mo sinabing si Agatha pala ’yung debutant. Pangalawa, nag-aalala ko baka mamaya ayaw pala sa ’kin ng pamilya mo dahil trans ako, isa pa close sila ng Mommy mo.” naiiyak ko ng sabi. Ito hirap sa mga trans minsan, eh. Hindi mo na makontrol ’yung emosyon mo.

Hinila niya ko papalapit sa kanya at niyakap. “You know what? You’re paranoid. They’ll accept you no matter what. You know why?..” ani niya.

“Why?” nakatingala kong tanong sa kanya dahil ang tangkad niya.

“Cause you’re the one that I love and I want. And it will never change. So, don’t be paranoid. Okay?” ani niya. Tumango naman ako saka niya ’ko hinalikan sa noo. Yinakap ko siya kaya nakadikit ang kaliwang pisngi ko sa dibdib niya at rinig na rinig ko ang kabog ng dibdib niya. Shit! Ang lakas. “Tomorrow, I will introduce you to my parents.”

Napakalas ako ng yakap at tumingin sa kanya ng may pagtataka. Ngumiti lang naman siya. Ako ngayon ang lumakas ang kabog ng dibdib.

Shit! Matanggap kaya nila ’ko?

Chapter 19

“Guys kilala niyo ’tong sikat na tiktokerist?” tanong ni Sam na nakaupo sa back seat. Nandito kami sa loob ng sasakyan ni Ate.

Nag usap-usap kami kagabi na sabay na kaming lima bumili ng damit para sa debut mamaya ni Agatha. Simple lang naman ang theme, yellow theme. Basta ang kailangan naka-yellow ka mamaya kung hindi, edi hindi.

“Yeah, I know her.” ani Xia. Invited din kasi siya dahil bukod sa nasa iisang subdivision sila ay kapit-bahay lang din niya sina Agatha.

“Sa EU din yan nag-aaral, diba?” ani naman ni Juliana. Invited sila ng pamilya niya.

Ngayon ko lang napagtanto. Ang dami palang bisita. “Gab, hindi mo siya kilala? Trans din ’to.” tanong ni Sam.

“Patingin.” sabi ko. Inilapit naman niya sakin ’yung phone niya. “Ay gago!” napamura ako dahil nalaglag ’yung phone ni Sam.

“Kaloka!” sabi ni Ate dahil muntik na kaming mabangga.

“Mag-ingat ka nga sa pag-drive Ate.” sabi ko. Tiningnan ko naman ’yung tatlo sa likod, mukhang ayos naman sila pero bakas ang kaba.

“Gago! May dumaan kasi bigla na pusa kaya iniwasan ko. Buti na lang naka-preno ’ko agad, kung hindi bunggo na tayo.” mukhang kinabahan din siya. “Sorry, girls.” dagdag pa niya.

“Okay lang ’te.” sabay-sabay na sabi ’nung tatlo.

Salamat at nakarating kami ng mall ng ligtas. Buti na lang din ay okay ’yung tatlo, nagtatawanan na eh. Since maaga pa naman ay naglibot-libot kami kung saan kami makakakita ng damit.

“Ang kinis. Haha!” ani ni Sam matapos haplusin ’yung likod ko. Kita kasi ’yung likod ko dahil sa suot ko. I’m wearing black low back shirt and white denim short shorts.

“Gago!” natatawa kong sabi.

May nadaanan kaming stall ng ice cream kaya napagpasyahan naming bumili. Sa Forever 21 na lang din kami bibili ng damit.

“Bagay kaya sa ’kin ’to?” tanong ni Sam habang hawak-hawak ’yung isang button-down polo. Tumango ako. Maputi naman siya kaya bagay sa kanya ’yun. “Sure ka, ha!” ang kulit.

“Girl, ikaw ano ang napili mo?” tanong ni Juliana sa ’kin. Nakapili na din pala siya, si Xia din ay may hawak-hawak ng mga damit. Ang yayaman! Madaming pagpipilian.

“Edi kayo na madaming pambili.” ani kong natatawa.

Nilinga ko ang paningin ko dahil wala akong makitang gusto ko. Sa paglinga-linga ko ay may nakita akong perfect para sa ’kin.

Sabay-sabay na din kaming nagbayad. As usual si Sam na naman ang pinakamahal ang binayaran. Gastador!

“Pa’no? Sasama pa ba kayo sa ’min ni Gab? Magpapalinis kami ng kuko.” ani ni Ate pagkalabas namin ng store.

“Sige ’te, wala din naman kaming gagawin sa bahay. Ikaw ba Xia, keri lang?” saad ni Juliana.

“Keri lang.” sagot ni Xia.

“Gora!” malanding sabi ni Sam. Parang gaga si bakla.

Nagpunta kami ng salon kung saan lagi kaming nagpapa-pedicure and manicure ni Ate. Dito din sa salon kami unang nagkita ni Agatha. Hays! Wag ko ng alalahanin, maasar lang ako.

Yellow nail polish ang pinalagay ko para partner sa damit na nabili ko. Si Ate naman ay pink, hindi ko na alam ’yung sa iba pero sure akong color less lang ang kay Sam. Edi binira siya ng tatay niya kapag nakitang naka-nail polish si bakla.

Matapos naming magpa-pedicure and manicure ay sa KFC namin napagkasunduan na kumain. Si Ate na ang umorder at kaming apat ay nakaupo na.

“Nakita niyo ’yung myday ni Elise sa Facebook?” tanong ni Sam habang nag-scroll sa phone niya.

“Hindi kami friends.” sagot ko. Okay na naman kami pero hindi namin pina-follow ang isa’t isa sa mga social media accounts namin.

“I saw it. ’Yung bang convo nila ni Kuya Mike?” ani Xia. Kaya nagtaka kami ni Juliana.

“Mike Santos? Yung barkada ni Kuya?” tanong ni Juliana.

“Yup. Sila na yata kasi kung babasahin mo ’yung convo nila parang ang lande-lande. Though malande naman talaga si Elise. Haha!” sagot Sam.

“Tarantado. Haha!” ani ko.

“Sila na yata. Kasi narinig ko sila Roxanne ’nun pinag-uusapan nila si Elise na hindi na daw sumasama sa kanila kasi daw may jowa na.” ani Xia.

“May pagka-chismosa ka din pala. Haha!” sabi ni Juliana. Hinampas lang naman siya ni Xia sa braso ng mahina. Mga siraulo talaga.

Kung totoo man na jowa na ni Elise si Kuya Mike masaya ako para sa kanya kasi at least may totoong magmamahal na sa kanya. Ang alam ko din kasi pinaplastik lang din siya ng mga friends niya. Kaya minsan hindi ko na lang din pinapatulan kasi alam kong kulang lang siya sa atensyon.

Kung sino-sino pa ang chinika ni Sam. Ganyan yan nagpe-facebook para may ma-chismis. Sama ng ugali diba? Charot.

Matapos naming kumain ay napagpasyahan na naming umuwi. Sa bahay na din nagpasundo ang mga luka. ’Dun na lang daw sila sunduin ng mga driver nila. Edi sana lahat.

Habang naglalakad kami ay naalala kong wala pa pala kaming regalo ni Ate. Nakakahiya bumili kami ng susuotin tapos wala kaming regalo.

“May regalo na kayo kay Agatha?” tanong ko sa kanila.

“Yes, si Mommy ang bumili.” pare-pareho nilang sagot.

“Luh! Ate tayo wala pa.” ani ko.

“Gaga, meron na.”

Napahiya naman ako ng konti meron na pala. Kaya nagpatuloy na lang kami sa paglalakad palabas ng mall. Pero bago kami ulit makalabas ay may nakita akong tumbler na may design ng Cleveland Cavaliers, naalala ko tuloy si Liam.

Napag-usapan kasi namin minsan na faney siya ni Lebron James. Golden State Warriors kasi ako kaya magkalaban kami, crush ko kasi si Stephen Curry. Lande!

“Teka may titingnan lang ako ’dun.” ani ko.

“Sige pero mauna na ’ko sa kotse sumasakit na kasi ’yung paa ko.” sabi ni Ate.

“Sige. Si Sam na lang ang isasama ko, o gusto niyong sumama Juliana?” tanong ko sa dalawa.

“Hindi na sasabay na kami kay Ate Girlie palabas tinatamad na din kasi ako maglakad. Haha!” sagot ni Juliana. Si Xia naman ay ganu’n din ang desisyon. Tumango na lang ako.

Naglakad na kami ni Sam papunta sa store kung saan nakita ko ’yung tumbler. “Ano ba kasing titingnan mo?” tanong niya.

“May nakita kasi akong tumbler naalala ko si Liam sa design kaya gusto kong bilin. Haha!” ani ko.

“Lande. Haha!”

Nang makapasok kami sa store ay binili ko na agad ’yung tumbler, medyo pricey pero keri lang kasi maganda naman ’yung quality.

Nang makauwi na kami ay agad din umuwi ’yung tatlo sa kanila mag bu-beauty rest daw sila. Sana nga may beauty sila. Charot.

“How’s shopping?” tanong ni Liam. Magkausap kami ngayon sa cellphone. Video call actually.

“Okay naman. Nakabili naman ako ng susuotin ko.” sagot ko. Nakadapa ako sa kama habang kausap siya. Medyo inaantok kasi ako, mamaya pa naman ’yung debut kaya pwede pa ’ko umidlip.

“You look sleepy.” ani niya.

“Inaantok nga ako, eh.” pag-sagot ko naman. “May ibibigay nga pala ko sa mamaya.” dagdag ko pa.

“What is it?”

“Surprise, mamaya ibibigay ko sayo. Haha!”

“Okay. You may sleep.” ani niya. Buti na lang ang understanding niya. Hindi naman sa ayaw ko siyang kausap, sobrang antok ko lang talaga. Hindi ko alam kung bakit.

“Okay. Patayin ko na. Bye–”

Hindi natapos ’yung sasabihin ko dahil umepal na naman siya. “Wag. Hayaan mo ng naka-open cam. Papanuodin kitang matulog.” nakangisi niyang sabi.

“Luh, ayoko! Siraulo kaba?!” hindi na ’ko nahihiyang magsalita sa harap niya ng mga pang kantong salita.

“Please.” pakiusap pa niya. Tinantya ko ang itsura niya kung may balak ba siyang kalokohan, pero ng maramdaman kong wala naman ay pumayag na ako.

Pinikit ko na ’yung mga mata ko hanggang sa nilamon ako ng antok.

Nagising ako ay madilim na sa labas. Nag-unat ako kaya napagtanto kong hawak-hawak ko pa pala ’yung phone ko.

Tiningnan ko ang screen kung naka-on call pa. Naka-on pa at nakatulog din pala si Liam, nakangiti naman akong tiningnan siya, nag-screen shot din ako. Ang gwapo, eh!

In-end ko na ’yung tawag at chinat ko na lang siya na pagayak na ako. Tiningnan ko din kung anong oras na at malapit na pala mag-start ang party.

“Hey,” bati ni Liam ng makalapit ako sa kanya. He’s wearing yellow button-down polo that folded up to his elbows, and also tucked to his beige color pants.

“Hi.” bati kong nakangiti.

“Too revealing, huh.” ani niya tsaka inayos ’yung damit ko sa bandang dibdib. I’m wearing a long yellow ruffled dress and my korean white flat sandals.

“Masyado palang malalim. Haha!” biro ko.

“Where’s Girlie?”

“Nauna na. Dadaanan pa daw niya si Ate Pam.” tumango na lang siya saka kami sumakay sa kotse niya.

“Ano pala ’yung ibibigay mo sa ’kin?”

“Ay oo, eto oh.” inabot ko sa kanya ’yung tumbler na binili ko. Binuksan naman niya kaya nakita niya ’yung design.

“Thank you.” sabi niya saka niya ko hinalikan sa noo.

Mabilis lang din kami narating sa venue. Sobrang bongga pala talaga ng debut ni Agatha. Halatang mukhang mayayaman ’yung nandito.

Nagsimula ng party at nakaupo kami sa walohang table, syempre katabi ko Liam. Tinawag na din ng host si Agatha para mag entrance. Nagpalakpakan naman kaming lahat. Super ganda naman niya sa yellow ball gown.

Chika lang ng chika ’yung host hanggang sa pinakuha na kami ng pagkain. Gutom na gutom na ’ko girl.

“Papicture tayo ’dun mamaya, Gab.” sabi ni Sam habang nilalagyan siya ng pagkain sa plato.

“Sige sige.” sabi ko. May photo booth kasi si Agatha kaya ’yung iba imbes na kumuha ng pagkain ay ’dun dumiretso.

Tawang-tawa kami habang kumakain. Pa’no ba ba naman si Sam ay lahat na lang ay may lait. Matapos kaming kumain ay nagpa-picture kaming apat anim na barkada.

“Kayo naman dalawa ni Kuya Liam.” ani Juliana. “Nagpa-picture kami kanina ni Tom diyan.”

Inaya ko naman si Liam buti na lang ay pumayag. Ngumiti naman siya kaso ’yung iba ay blurd dahil nahiya siya bigla. Pinaalis ko sila Sam para maayos ’yung kuha sa mga susunod, buti na lang din ay naayos.

“Let’s go?” tanong niya matapos kaming magpicture kaya nagtaka naman ako.

“Saan?”

“I’ll introduce you to my parents, right?” shit, nakalimutan ko. Wala naman akong nagawa ng hilahin niya ’ko.

Naglakad kami papunta sa pwesto ng pamilya. Nagbeso siya sa isang napakagandang babae at mukhang sopistikada na wari ko ay kanyang ina. Nagmano naman siya sa isang gwapong lalaki na pakiramdam ko na tatay niya. Tinapik naman niya sa balikat ang gwapong binata na mukhang matanda lang sa kanya ng konti. Kuya niya siguro medyo hawig niya.

“Mom, Dad. This is Gabbi the girl I’m courting.” pakilala niya sa ’kin. Gusto kong lumubog sa lupa ng titigan ako ng Daddy niya.

“Hi, hija.” bati ng Mommy niya at nagbeso.

“Magaling kang pipili, tol.” natatawang sabi naman ng Kuya niya at nagbeso din.

“It nice to finally meet you, hija.” nakangiting bati naman ng Daddy niya pero nakaka-intimidate pa rin. Bumati lang din ako pabalik.

“Masaya din po akong makilala kayo.”

“I told you they were kind.” sabi niya habang nagalalakad kami pabalik ng upuan namin. Tumango na lang ako dahil wala talaga kong masabi.

“Second to the last is Mr. William Tan.” saktong tinawag siya ng host dahil isasayaw niya si Agatha para sa eighteen roses. “Ang gwapo.” sabi pa ng host ng makalapit siya kaya naghiyawan ’yung mga tao.

Pinanuod ko silang magsayaw at masasabi kong bagay sila pero hindi matanggap ng puso’t isip ko. May narinig pa ’kong nagbubulungan na bagay daw ’yung dalawa kaya nagpaalam akong magpapahangin lang sa labas. Kainis!

Nagpunta ko ng roof top para magpahangin. Nag isip-isip din ako ng mga bagay-bagay. Kung hindi ko gustong makitang may nagmamay-ari sa kanyang iba dapat angkinin ko na siya.

Napaharap naman ako sa taong yumakap sa akin. Nakita ko ang gwapong mukha ni Liam.

“Pa’no mo nalamang nandito ko?” tanong ko sa kanya.

“I saw you earlier.” sagot niya. Nakayakap pa rin siya sa ’kin pero magkaharap na kami ngayon. Napagmasdan mo ang gwapo niyang mukha. Akin na ’to bakit ko pa papatagalin na sagutan siya kung ’dun din naman patungo. Ang dami ding nangarap sa kanya ’no.

“Liam?” tiningnan ko siya sa mata.

“Hmm?” malambing niyang sabi habang nakatingjn din sa mata ko.

“Let’s make it official.” sabi ko. Nakita ko naman ang unti-unting paglaki ng ngiti.

“Seryoso?” pagklaro niya. Tumango naman ako at agad niyang sinakop ang labi ko. Naramdaman ko ang pagbagsak ng ulan sa katawan namin kaya unti-unti kaming nabasa. Hindi naman alintana ang lamig dahil mas mainit ang nararamdaman namin sa isa’t isa habang magkadikit ang mga labi.

And yes, we’re officially couple.

Chapter 20

“Late ka na naman, men. Haha!” sigaw ni Drake habang papasok ako ng classroom. Kumpleto naman silang nakaupo ’dun sa loob. May mga malalaking ngiti sa labi nila dahil sa sinabi ni Drake.

“Wala pa namang teacher, gago!” sabi ko ng makalapit sa kanila. Ibinababa ko sa upuan ’yung bag ko saka naupo.

“Good morning, class.” saktong bati ng teacher namin kaya natahimik kaming lahat. Hindi na ’ko naka-chika.

Nakinig lang kami hanggang sa nagpasagot siya ng activities. Nang matapos ay nagpaalam na siya kaya ganu’n din ang ginawa namin. Buti na lang ay hindi siya nagbigay ng assignment.

“Anong oras kayo nakauwi?” tanong ni Juliana habang kumakain ng tinapay. Break time kasi namin kaya may kanya-kanya kaming kinakain.

Nandito kami sa loob ng classroom kasi pwede namang kumain dito kapag break time.

“Nine lang. I’m with my mom, eh.” sagot ni Xia habang kumain din.

“Ako din kasabay ko si Drake, mga ten na din siguro ’nun.” ani naman ni Sam, kumakain siya ng chichirya.

“Ikaw, sis?” bumaling ang tingin sa ’kin ni Juliana.

“Ewan, eh.” ani ko na lang at hinigop ’yung orange juice. Hindi nga pala nila alam na inabot kami ni Liam ng hating gabi sa roof top, na kung ano-ano lang ang pinag-usapan.

“Pero I’m sure it’s early kasi I saw Ate Girlie, she went home ng maaga, eh.” conyong sabi ni Xia. Pero halos masamid ako ng mapagtanto ’yung sinabi niya.

“Actually….” tiningnan ko sila isa-isa at mukhang inaabangan nila ’yung sasabihin ko. “Hindi ako maagang umuwi.” naubos ko tuluyan ’yung orange juice ko dahil sa kaba. Hindi ko alam kung bakit ako kinakabahan.

“Wait, what do you mean by that?” nakakunot-noong sabi ni Sam.

“Hindi ko kasabay si Ate umuwi, si Liam ang naghatid sa ’kin kagabi.” ani ko.

“Eh, kung ganu’n nasa’n kayo ni Kuya Liam? Kasi maaga pa ng sinabi mong lalabas ka muna ’tas hindi kana naman na bumalik hanggang sa makauwi kami. Don’t tell me… Omygosh!” mahabang sabi ni Juliana pero nangunot ang noo namin ng magtakip siya ng bibig gamit ang dalawang kamay habang nanlalaki ang mata.

Alam ko na ang iniisp ng gagang ’to! “Gaga! Kung ano man ’yang iniisip mong madumi nagkakamali ka.” napairap na lang ako sa hangin.

“So, your with Kuya Liam all night?” ani ni Xia na tinanguan ko na lang tsaka ko inubos ’yung kinakain kong pagkain. Sakto namang dating ’nung teacher namin kaya nag-umpisa na din ’yung klase.

“Omygosh! Sana all!” kilig na kilig na sabi ni Sam matapos kong sabihin sa kanila na kami na ni Liam, nagtanong kasi sila kung bakit kami nasa roof top ni Liam kagabi. Nasabi ko na din na sinagot ko na nga si Liam, ’dun din naman kasi patungo, eh.

“Tara na, nagugutom na ’ko.” aya ni Juliana dahil oras na ng lunch namin. As usual sa PP kami kakain.

“Anong shade ng liptint mo, sis?” tanong ko kay Xia habang naglalakad kami palabas ng campus, kumpleto naman kaming anim tuwing lunch.

“I don’t know, eh. But I buy this on Shoppee.” sagot niya habang tinitingan kung anong shade nga ’yung liptint. “I’ll send you na lang later ’nung link if you want to buy.”

“O sige salamat.”

Tumunog ’yung cellphone ko dahil may nagtext. Tiningnan ko naman kung sino pero unknown number. Binabasa ko na lang ’yung text.

Unknown: Hey Gab, this is Lucas. Cap needs you, he’s sick kaya hindi din nakapasok. Can you please go to his condo wala kasi siyang kasama ’dun, hindi naman ako makaalis sa practice dahil kay coach. Sorry sa abala. I’ll send you his address, thank you.

Nagreply na lang ako ng ‘okay’. Magkausap kami kaninang umaga pero wala naman siyang nabanggit na may sakit siya. Pa’no naman kaya nagkalagnat ’yung isa na ’yun? Puta! Naulanan nga pala kami kagabi.

Pagkasend ng address ay saktong nasa tapat na kami ng parking lot ng school. “Men, ihatid mo nga ako sa condo ni Liam.” ani ko kay Drake.

Nangunot ’yung noo niya bago nagsalita. “Bakit? Anong gagawin mo ’dun? Hindi kana sa ’min sasabay mag-lunch?”

“Baka hindi na. Nilaglagnat daw ’yung bebe ko, eh. Kawawa naman walang kasama.” paliwanag ko.

“Edi hindi ka papasok mamayang hapon?” singit ni Sam. Umiling na lang ako sa kanya dahil sigurado akong hindi na nga ako makakapasok ng afternoon class.

“Tara na.” aya ni Drake kaya nagpaalam na ’ko sa girls na hindi mo na ako makakasabay kumain sa kanila ng lunch.

“Sama ko, boi.” ani Paul.

Naglakad kaming tatlo papunta ng parking lot at ’yung tatlo naman ay naglakad papunta ng PP. “Sakay na.” sabi ni Drake.

“Ayokong front ride ako. Baka ma-issue pa ’ko, gago!” ani ko dahil nakasakay na si Paul sa likod ng motor ni Drake.

“Tangina pa’no? Si Paul sa unahan, laki-laki niyan. Haha!”

“Gago, boi, kaya mo yan. Baka nga ma-issue pa ’tong tropa natin. Tsaka baka mayari tayo sa bebe niyan.” natatawang sabi ni Paul saka bumaba sa motor at lumipat sa unahan. Ako naman ay sumakay na likod.

Sobrang bilis niyang magpatakbo kaya minumura ko siya. Tangina, baka ako ang alagan ni Liam pag nagkataon!

“Naol may bebe. Haha!” ani ni Drake ng makababa ako.

“Bagal mo kasi. Haha!” ani ko saka siya tinapik sa balikat. “Salamat, men, kahit na muntikan na ’kong mamatay sa pagpapatakbo mo ng motor. Tarantado ka!”

Natawa lang siya. Nagpaalam din ako kay Paul bago sila umalis. Buti na lang may mga kaibigan akong tulad nila.

Nasa tapat na ’ko ng pintuan ng condo ni Liam kaya nilagay ko na ’yung password na sinend din ni Lucas kanina.

Pagbukas ko ay bumungad sa ’kin ang isang malaki at malinis na sala. Nilinga ko pa ang paningin ko sa paligid at nasabi kong parang hindi lalaki ang nakatira dito. Sobrang ayos, eh.

“Bullshit!” napabalikwas naman ako ng tingin sa nagsalita at nakita ko ’yung boyfriend kong nakasuot ng pambahay na damit. In orange oversized shirt and blue boxer shorts is Liam Tan, my future husband. Charing!

“Hey,” nilapitan ko siya dahil mukha nga siyang may sakit. Namumungay ang mga mata niyang siyang pinakagusto ko sa kanya. At ng sinalat ko nga siya ay medyo mainit nga.

“What are you doing here?” kunot-noo niyang tanong.

“Nag-text kasi sa ’kin si Lucas may sakit ka nga daw. Bakit hindi mo sa ’kin sinabi, eh magkausap tayo kaninang umaga?” napaiwas siya ng tingin, hindi ko na lang kinulit dahil baka mabinat pa. “Kumain kana ba?” ani ko.

“Umorder na ’ko, baka padating na ’yun.”

“Food chain? Eh may sakit ka, teka ipagluluto kita ng pagkain.” ibinaba ko sa couch ’yung bag ko saka ako nagtungo sa ref niya. Pagbukas ko ay puro frozen at gatas lang ang nakita ko. “Wala ka man lang pagkain dito na pwede gawing sabaw.”

“Wala. Hindi pa ’ko nakakapag-groceries.” kinamot niya ’yung batok niya. Kaya napailing na lang ako. Pasaway na bata.

“Wait, ipaggo-groceries kita.” ani ko at kinuha ’yung wallet sa bag.

“I’ll come with you.” nagtinginan kami at alam ko na ’yung tingin na ’yun ay hindi siya papayag na umalis akong mag-isa, kaya tumango na lang ako. Buti na lang may sakit ka, kung hindi baka nalaplap na kita, ay nakurot pala. “But first, we need to wait for my orders to arrive, then let’s buy groceries.”

“Eto ng malaki ang bilhin natin.” ani ko sabay lagay sa cart ng toyong malaki. Buti na lang ay may malapit na groceries store sa condo niya kaya naglakad kami.

“Wait, you have class, ha! Nag-cutting ka?” ani niya kaya napahinto ako sa pagkuha ng mga condiments.

“Oo, mas okay na ’yun at least may magbabantay sa ’yo.” ani ko saka naglakad para kumuha pa ng mga kailangan niya. Nang matapos ay nagbayad na kami sa counter.

“Do you want to change your clothes?” ani ni Liam pagkababa niya ng mga pinamili namin sa table.

Umiling naman ako. “Hindi na, okay na ’ko dito sa suot ko.” sabi ko. Until now kasi naka-uniform pa ’ko.

“Ako ang naiinitan at nahihirapan sa suot mo, eh. Ikukuha kita ng damit.” naglakad siya papasok sa kwarto niya. Paglabas niya ay may dala siyang black shirt. “You can change in my rest room.” sabay abot sa ’kin ng damit.

“Nagpunta ko dito para alagan ka, eh. Sige pagkabihis ko magluluto na ’ko ng makahigop ka ng sabaw.” ani ko. Tumango siya at ngumiti.

Pagkabihis ko ay lumabas na agad ako ng banyo para maipagluto ko na siya. Siya ang aalagaan ko, hindi ako bisita dito. Medyo malaki sa ’kin yung t-shirt niya pero keri lang kasi naka-cycling naman ako.

“Ano masarap ba?” tanong ko sa kanya habang nakaupo kami sa dining table niya.

“Pwede na.” tumango-tango pa siya habang nakatapat pa din ’yung kutsara sa bibig niya.

“Grabe ka naman! Alam mo bang ako ang nagluluto kapag wala si Manang Betty sa bahay.”

“Just kidding. It’s delicious of course.” nangingiti niya pang ani. Napairap na lang ako, epal na ’to aasarin pa ’ko.

Nang matapos kaming kumain ay ako na din ang naghugas ng pinggan, napa-inom ko na din siya ng gamot.

“Ano ’yang pinapanuod mo? Baka mabinat ka.” ani ko ng makalapit sa kanya.

“Netflix.”

Naupo ako sa tabi niya, naka-upo kasi siya sa couch na nasa sala. Sinalat ko ’yung pisngi niya.

“May sinat ka pa, baka mabinat ka niyan.”

“I’m bored. Kanina pa ’ko nakahiga sa kwarto, buti nga dumating ka.” ngumiti siya sa ’kin.

“Nambola pa. Halika nga.” hinila ko siya kaya napalapit siya sa ’kin at sumiksik sa leeg ko.Hinalikan niya ’yung leeg ko saka bumulong nang…

“I love you.”

“I love you most.”

Pinagpatuloy namin ang panunuod habang ako naman ngayon ang nakapatong ang ulo sa balikat. Medyo mainit pa siya pero hindi naman na siguro ako mahahawa ng lagnat, dahil sinat lang naman ang meron siya.

Napaangat naman agad ang ulo ko ng bed scene ang pinapalabas ng pinapanuod namin. Jusmiyo!

Naging awkward naman tuloy bigla. Nang matapos ay naisipan kong magtanong sa kanya. “Do you still virgin?” ani ko pero ang mga mata ay nasa t.v. pa rin dahil nahihiya ako sa tinanong ko.

“W-what the fuck! Why do you ask that all of sudden?” kunot-noo niyang sabi at napaayos din ng upo sa sofa.

“Bakit? Anong masama sa tinanong ko?”

“Shit! How old are you?”

“Fifthteen.”

“See, and you asked a question does not appropriate in your age.”

“Alam mo kailangan mas open na tayo sa ganitong usapan para kapag may nangya–” hindi ko na natapos ’yung sasabihin ko dahil tumayo na siya sa couch at naglakad papunta ng kusina. “Hoy!”

“Mas lalo akong lalagnatin sayo. Tsk!”

Problema ’nun?!

Hindi ko namalayan na nakatulog pala ko dahil pagkagising ko ay madilim na sa labas kaya napatayo ako at hinanap ’yung phone. Shuta! Baka hinahanap na ’ko sa ’min, hindi ako nakapagsabi kay Ate.

Ngayon ko lang din napagtanto na nasa kama pala ’ko. Wait, nasa couch ako kanina, ha! Pa’no ko napunta dito?!

Lumabas ako ng kwarto ni Liam at nakita ko siyang natutulog sa sofa, kawawa naman siya ako pa talaga ang pinatulog niya sa kama, eh siya ’tong may sakit. Pwede naman kaming magtabi. Ay, ba’t na-excite akong magtabi kami sa kama. Puta!

Nagsaing na lang at nagluto na din ng sabaw at nag-prito din ako ng tilapyia. Buti na lang ay may nadaan kaming nagtitinda ng tilapyia kanina.

Nang makapagluto ako ay saktong may yumakap sa likod ko. Amoy palang ay alam ko na kung sino ’yun.

“Kain na tayo.” aya ko sa kanya at naunang maglakad papunta ng lamesa.

“Anong oras ka uuwi? Or you can sleep here.” ani niya habang kumakain ulit kami sa lamesa. Dinner na namin, ang tagal ko din palang nakatulog.

“Nag-text na ’ko kay Ate sabi ko sunduin ako dito. ’Tsaka hindi din papayag sina Manang na matulog ako dito na tayo lang dalawa.”

Natigilan naman siya at napainom na lang ng tubig. Na-realize din niya siguro ’yung sinabi niya.

“Anyway. Malapit na ’yung Halloween Fair, aattend kaba?” ani ko.

“Kapag kasama ka.” simpleng sagot niya at napatango na lang ako. Smooth lang! Haha.

Nang matapos kaming kumain ay ako na ulit ang naghugas ng pinagkainan namin. Sinalat ko din siya at buti na lang ay wala na siyang lagnat. Nag-text na din ako Ate na sunduin na ’ko.

“Bye.” paalam ko. Nasa baba na si Ate at hinihintay akong bumaba. “Magpahinga kana agad, ha! Nang bukas ay hindi kana lagnatin.” paalala ko pa sa kanya para akong may alagang bata. Haha.

“Yup, tatapusin ko lang ’yung thesis namin. Then I’ll sleep after.” nandito kami sa tapat ng pintuan ng condo niya.

“Sipag, basta magpahinga ka agad.”

“Yes, jo.” nakangiti niyang sabi.

Nangunot naman ang kilay ko dahil sa tinawag niya sa ’kin. “Jo?” tiningnan ko pa siyang mabuti.

“Jo, love, amore, mahal. Haha!” natatawa niyang paliwanag, medyo natawa din ako dahil may pagka-baduy din pala siya.

“Baduy mo, haha!” ani ko pero deep inside ay kinilig ako.

“Baduy na kung baduy, buy it’s our call sign starting today.” tiningnan niya pa ko ng deretso sa mata. Napailing na lang ako at ngumiti

“Okay. I love you, jo.” ani ko.

“I love you, jo.” sabi naman niya saka ako hinalikan sa noo. Pagkatapos ay nagpaalam na ’ko at naglakad paalis.

Ganito pala pakiramdam ng talagang boyfriend mo na. Para ka pala talagang lumilipad sa alapaap. Pero mas na-excite ako sa idea magkatabi kami sa kama. Enebe!

Chapter 21

“Beh, ito ’yung t-shirt mo.” ani Zoe, Class President namin. Nagpapamigay kasi siya ng t-shirt na susuotin namin sa Halloween Fair na gaganapin bukas. Last event namin bago kami mag-sembreak.

“Hindi kasi ganyan, tanga nito!” ani Sam kay Drake, naka-upo kaming anim sa lapag habang nakabilog. Gumagawa kasi kami ng props na gagamitin bukas. Kaya wala din klase sa buong campus ngayon, buti na lang din ay nagsuot ako ng pam-PE.

“Men, palagay nga sa loob ng bag ko ’to.” sabi ko kay Drake at inabot ’yung t-shirt na binigay ni Zoe.

“Tangina! Ginawa pa ’kong utusan, lakas nito!” sabi niya pero kinuha pa rin ’yung t-shirt ko saka nilagay sa loob ng bag. Daming reklamo susunod din pala, kaya tinawanan ko na lang siya.

“Boys at the back! ’Wag niyo namang sayangin ’yung pintura. Ako ang mapapagalitan ni Miss, eh.” ani ni Zoe sa mga lalaki sa likod na nagpipintura ng props. Mabait naman talaga ’yang si Zoe may pagkabida-bida din lang din minsan.

“Sorry po. Haha!” natatawang sabi ng isa kong kaklaseng lalaki na siraulo. Mga pasaway!

“Psst!” napalingon ako kay Juliana ng kalabitin niya ’ko.

“Bakit?” ani ko habang hawak-hawak ’yung gunting at cardboard. Nginuso naman niya ’yung gawi ni Paul at Sam na parehas nagtatahi ng tela. Ang sweet, ha! Kaya pala tahimik ang bakla.

Napansin din ni Drake ’yung tinitingnan namin kaya napatingin sila ni Zoe. “Naks! Ang sweet naman. Sewing together. Haha!” natatawang sabi ni Drake. “Tama ba ’yung sinabi ko?” tanong niya pa sa ’kin. Napailing na lang ako.

“Gago!” ani Paul saka siya tinaasan ng middle finger. Si Sam naman ay dedma lang. Ganda! Haha.

Ewan ko ba diyan sa dalawa na ’yan hindi mo alam kung anong lagay nila. Bahala siya wag siyang iiyak sa ’kin kasi alam naman namin na jowa pa din ni Paul ’yung Cath.

Pinagpatuloy na lang din namin ’yung paggawa ng mga props hanggang sa malapit na kaming matapos ay tumunog ’yung cellphone ko.

Jo: Let’s eat.

Nagreply lang naman ako ng ‘okay’ dahil for sure sa cafeteria lang naman kami kakain bawal kasing lumabas ng campus kapag hindi pa lunch.

“Beh, pahiram ako ng liptint mo. Hindi pa kasi dumadating ’yung order ko sa shoppee.” ani ko kay Xia, ang ganda kasi talaga ng shade ng tint niya.

“Okay wait.” kinuha naman niya sa loob ng bag niya ’yung liptint saka inabot sa ’kin.

Kinuha ko ’yung salamin ko sa bag saka naglagay ng tint. Nang masiyahan sa itsura ko ay binalik ko na sa kanya ’yung liptint. Pak! Pretty girl.

“Thanks, sis. Hoy, iwan ko muna kayo. Kain lang kami ni Liam sa cafeteria nagyayaya, eh.” paalam ko sa kanila. Tumango naman sila kaya naglakad na ’ko palabas. “Kain lang muna ko sa cafeteria, Zoe.”

“Sige.” ani niya.

“Hoy, kiks! Bili mo ’kong Piattos pagbalik mo dito.” pahabol ni Juliana kaya tumango na lang ako.

Nagtext naman ako sa kanya na papunta na ’kong cafeteria at nagreply naman ng papunta na din daw siya. Pagdating ko ng cafeteria ay nakita ko siyang nakaupo na isang upuan, he’s wearing navy blue polo shirt and black pants partnered by his black top sider shoes. Wash day nga pala nila.

“Nag-order kana?” tanong ko ng makalapit sa kanya.

“Not yet. Hinintay kita hindi ko alam gusto mo, eh.” sagot niya.

“Ikaw ang gusto ko, charot. Haha!” banat ko naman kaya napailing at natawa siya ng bahagya.

“Ikaw pala baduy, eh. Inaasar mo ’kong baduy ’nun ng tawagin kitang jo. Haha! Let’s go.” tatayo na sana siya ng may mapansin akong dumi sa mukha niya kaya inalis ko, sa bandang mata pa naman.

“Bakit naman may pintura ka sa mata?” nagtatakang tanong ko. Dahil pintura pala ’yung inalis ko sa mata niya.

“I was assigned to paint the props, thats why.” natatawa niyang sabi. Naglakad na lang kami papunta ng counter saka bumili ng pagkain.

“So, how’s your day?” tanong niya habang nakaupo kami at kumakain.

“Okay lang. Sa pag-gupit ng mga cardboard ako na-assign kaya keri lang. ’Yung boys kasi ang inutasan ni Miss Galvez magpintura. Ikaw, pagod kana?” ani ko. Saka ulit kumain.

“No, nag-eenjoy naman ako. Since I’m with Agatha, we’re painting together.” napaangat ako ng tingin sa kanya ng marinig ko ang sinabi niya. Napataas din ako ng kilay. “I m-mean.. my c-circle of friends was there too.” alanganin siyang ngumiti.

Hindi ako nagsalita hanggang sa matapos kaming kumain kaya tahimik ’yung table namin. Bumili ako ng Piattos bago ’ko napagpasyahan na bumalik sa room namin.

“Hatid na kita, jo.” ani niya ng maramdamang paalis na ’ko.

“Hindi na, baka hinihintay ka ng friends mo.” sabi ko sa kanya saka ako tumalikod.

“No, I insist.”

Hinayaan ko siyang ihatid ako hanggang sa room namin pero hindi ko pa rin siya kinakausap. Kainis! Magsama sila! Puta siya!

“Bye, jo. Alis na ’ko.” rinig ko pang sabi niya pero hindi ko siya pinansin at nagderederetso lang ako ng lakad papasok sa room namin.

Inabot ko kay Juliana ’yung Piattos niya at tinulungan ko na ulit sila sa pag-gupit ng mga cardboard. Patapos na din naman sila.

“Anong oras kayo magpupunta ng school ni Kuya Liam?” tanong ni Sam habang nandito kaming dalawa sa bahay namin dahil kinuha niya ’yung t-shirts niya. Pa’no ba naman kasi kung hindi ba naman shunga si bakla, eh nilagay sa bag ko ’yung t-shirts niya kaya nauwi ko.

“Hindi ko alam. Hindi ko pa din kasi siya kinakausap, naasar ako.” ani ko at nabuga ng hininga sa hangin.

“Luh, LQ kayo bakit? Anyare?”

“Pa’no ba naman kasi tinanong ko kung pagod na siyang mag-pintura ta’s sabi hindi daw kasi nag-eenjoy siya at kasaman naman niya si Agatha. Sige nga! Dapat ba ’kong matuwa?” naiinis kong turan.

“Ay award nga. Haha!” napa-irap na lang ako. Pinag-kwentuhan pa namin kung ano pang mga nangyari kahapon hanggang sa magpaalam siyang uuwi na. “Sige na nga uuwi na ’ko. I’ll see you later.” ani niya saka bumeso.

Nagising ako ay padilim na kaya tiningnan ko kung anong oras na. Pagtingin ko sa phone ay five thirty palang naman kaya may isang oras pa ’ko bago magsimula ’yung event.

May text pala ang gago.

Jo: Hey, jo. I’m sorry for being so insensitive. I’ll pick up there before six. I love you, jo. :(

Napangiti naman ako sa emoji. Hindi ko maisip ’yung itsura niya habang naka-pout. Nagreply na lang ako ng ‘okay’ saka dumiretso ng banyo para maligo. Marupok ako, eh.

Since kailangan nga naming isuot is ’yung t-shirts na may pangalan ng school at nakalagay sa likod ay Halloween Fair, tinuck-in ko na lang siya sa blue skinny jeans. Nag-ayos lang din ako ng very light, hindi ko na susuotin ’yung kwintas ko dahil baka mapigtas mamaya kapag naghitakan sa campus.

Pagkatapos kong magbihis ay bumaba na ’ko ng sala, dito ko na lang hihintayin si Liam. Nakita ko naman si Manang Betty na nagluluto ng hapunan.

“Manang, nasa’n po si Ate?” tanong ko sa kanya.

“Abay, nauna na, hija. Sinundo ni Pamela ba ’yun?” tumango naman ako, excited lang siya. “Halika’t kumain ka muna bago ka umalis.”

“Sige po.” ani ko, since maaga pa naman. Pagkatapos naming kumain ay saktong dating ni Liam kaya nagpaalam na ’ko kay Manang na aalis na.

Pagkababa ko ng sasakyan niya ay hinablot niya agad ako at niyakap. “Sorry na, jo.” ani niya saka ako hinalikan sa noo.

Tiningnan ko siya saka ako humiwalay sa yakap niya. “Sorry din.” ani ko habang magkatitigan pa rin kami.

Hinalikan naman niya agad ako sa labi kaya gumanti din ako. “I love you, jo. Mahal na mahal kita.” ani niya ng maghiwalay ang mga labi namin.

“I love you, jo.” ani ko saka kami naglakad papasok ng campus. Nakita ko namang nando’n na din sina Sam kaya lumapit ako sa gawi nila.

“Nakakatakot punyeta!” ani Sam na nakakapit sa braso ko. Pakalande ni vakla!

“Pero ang ganda ng set up.” sabi ko habang nililinga ang paligid. Ang galing naman ng SSC nagawa nila ng maganda ’yung event.

Ang buong campus kasi ang magiging haunted house kumbaga. May mga estudyanteng napiling maging multo at meron din namang mga nag-volunteer na maging multo din sila. Ginawang parang maze ang buong school at kapag pumasok ka ay alam mo dapat ang daan palabas dahil bahala ka kung maligaw ka at kinabukasan na makauwi. Charot! Haha.

“Okay, students. Get ready…” ani ni Ate Yna na siyang President ng Student Council.

“Wag kang hihiwalay sa ’kin, ha.” bulong ni Liam sa ’kin kaya napatango na lang ako. Shuta! Bakit bigla akong natakot?

Pumasok na kami sabay-sabay at ’nung una ay hindi pa masyadong nakakatakot dahil wala pa namang multo na nagpapakita. Putangina!

“Wahh, tangina!” sigaw ni Sam kaya nagulat din kami. Shuta si bakla! Para-paraan lang pala para makakapit kay Paul.

“Ay demonyo!” ani ko dahil may kunwaring tiktik ang nagpakita kaya nasubsob ako sa dibdib ni Liam.

“Kala ko ba matapang ka? Haha!” natatawa niyang ani. Kasi naman, ihh.

Sigaw dito, sigaw diyan ang nangyari sa ’min hanggang sa makarating kami ng kalahati. Si Xia ay takot na takot kaya nakasubsob lang siya sa dibdib ni Drake.

“Putangina mo!” ani ko dahil nakasalubong namin ’yung may hawak ng chainsaw. Nakakatakot ’yung tunog kaya napaatras kami pero ang demonyo sumunod pa rin.

“You okay? Haha!” tanong ni Liam habang hinahabol din ’yung hininga niya. Demonyong chainsaw ’yun.

“Nasa’n sila?” tanong ko ng makahinga na ulit ako.

“Oh shit! Nahiwalay tayo.” sagot niya.

“Luh, pa’no ’yan?” tanong ko dahil nahiwalay kaming dalawa ni Liam sa kanila.

“I don’t know. Basta wag kang hihiwalay sa ’kin.” ani niya saka ako hinawakan sa kamay. Naglakad na kami ulit, buti na lang ay wala masyadong multo.

“Omygosh!” sigaw ng isaw babae sa likod at nabunggo pa ’ko. Tangina nito!

“Aray ko.” sabi ko dahil naapakan pa ’yung paa ko.

“I’m sorry.” ani niya at nagkagulatan pa kami ng makilala ang isa’t isa.

“Elise? Sinong kasama mo?” tanong ko sa kanya dahil nag-iisa siya.

“Si Mike. Naiwan siya ’dun kasi sobrang natakot sa sa chainsaw tas dito ko napunta.” sagot niya at maya-maya lang ay dumating si Kuya Mike. “Sige, Gab. Alis na kami.” ngumiti pa siya bago umalis. Mabait na yata ang gaga. Sabagay okay na naman kami, eh. Si Kuya Mike naman ay tumango at ngumiti lang din.

Buti na lang ay nakalabas kami ni Liam at pareho kaming pawis na pawis. Tangina hiningal ako ’dun, ah. Natanaw naman namin sina Juliana sa di kalayuan.

“Nahiwalay kayo, sis. Haha!” ani Juliana.

“Kaya nga, eh. Bwisit na chainsaw ’yan.”

Nagyaya naman silang kumain muna kami sa lugawan bago kami magsi-uwi. Kwento lang kami ng kwento ng mga nangyari at kung saan kami pinaka-natakot. Ako sa chainsaw talaga ’ko natakot, nakakatakot kasi ’yung tunog. Hayop na ’yun.

Mabilis lang lumipas ang araw at ngayon nga ang araw ng mga patay. Napagkasunduan namin ni Liam na ngayong tanghali ay magpunta sa puntod ng Lolo niya. Nandun din daw kasi lahat ng mga kamag-anak niya. Shuta!

“Good afternoon po.” bati ko sa Mommy and Daddy niya. Tiningnan naman ako mula ulo hanggang paa ng Daddy. Ka-intimidate talaga ng aura niya.

Maayos naman ’yung suot ko. I’m wearing white mini dress partnered by my korean flat sandals. Lahat din naman kami ay nakaputi, ewan ko kung bakit kailangan may color coding pa.

“Have you eaten, hija?” tanong ng Mommy niya.

“Opo.” sagot ko.

“I’ll give you desserts na lang. Liam ikuha mo nga siya diyan ng graham.” utos ng Mommy niya. Maganda kasi ’yung puntod ng Lolo niya may sariling CR, tapos may second floor. Bongga!

Pagkakuha niya ng graham ay kinain ko na agad dahil nakakahiya naman sa Mommy niya. ’Yung Kuya niya ang kausap ko paminsan-minsan dahil kausap niya ’yung mga pinsan niya. Totoo ngang kumpleto sila dito.

Sa maghapon ay nagpicture-picture lang kami kasama ’yung buong pamilya niya. May photographer pa nga sila. Iba talaga ’pag shala.

Nang mainip ’yung mga pinsan niya ay inaya siyang maglaro ng in between. Hindi ko naman alam ’yun kaya nag-cellphone lang ako. Nang bandang hapon na ay nagpaalam na ’kong uuwi.

“Uwi na po ako. Dadaan din po kasi ako sa puntod ni Lola.” paalam ko.

“Okay, hija. Mag-iingat kayo, ha. Hey, Liam. Be careful, okay.” tumango naman siya at nagpaalam na din ako sa iba bago naglakad paalis.

“Hmm… jo?” ani niya. Habang nakahawak ang kaliwang kamay sa manibela. Traffic kasi kaya nakahinto din kami.

“Bakit?” tanong ko.

“Uhm… I booked in Palawan, gusto ko sana magbakasyon bago magpasukan ulit.” ani niya.

“Okay, pero sasabihin ko muna kay Ate kung papayag.”

“I already said to her, and she said yes.”

“Pinayagan niya na tayong dalawa lang?” kunot-noo kong tanong.

“No. Kasama natin sila ng mga barkada ko. You can ask your friends too, if you want.”

“Okay, tatanungin ko sina Juliana at Sam.”

“Thanks, jo. It’s three days and two nights.” sabi niya sabay ngiti. Pinaandar na din niya ’yung sasakyan papunta ng puntod ni Lola.

Omyghad! Palawan, here I come.

Chapter 22

“Try mo ’tong face mask na ’to. I bought this in Watson, maganda ’yan.” sabi ni Sam. Nandito kaming dalawa sa kwarto ko dahil mag sleep-over kami. Bukas kasi ang alis namin papuntang Palawan.

“Sure ka, ha!” ani ko at tumango naman siya. Si Sam lang ang nakasama dahil may ibang lakad si Juliana, kasama niya si Tom. Si Xia naman ay kasama ang pamilya niya, ganun din si Drake. Hindi naman sasama si Paul ng wala si Drake, kaya si Sam lang ang nakasama.

“Teka nga, ayusin ko lang ’yung mga damit kong dala.” ani niya at naglakad papunta sa direksyon ng maleta niya. “Mag su-swimsuit ka bukas?” tanong niya, habang inaayos ’yung mga damit niya.

“Hindi ko alam. Haha!” sagot ko. Hindi kasi ako masyadong confident sa katawan ko kaya medyo nahihiya ako. “Baka din kasi hindi ako payagan ni Liam mag-swimsuit, alam mo na maganda ’yung friend mo.” biro ko pa. Napangiwi lang siya sa sinabi ko, hindi man lang ako sinuportahan ng gaga.

“Confirm na ngang si Kuya Mike at Elise. Kainis, ha!” ani ni Sam at umirap pa ang bakla. Parang tanga lang.

“O ano naman? Ex mo ba si Kuya Mike?” ani ko naman habang tinutupi ’yung mga damit na gagamitin ko sa Palawan.

“Hindi.”

“Eh, hindi naman pala! Kung makaarte ka ’kala mo naging kayo.” natatawa kong sabi dahil nag-aadik yata si bakla.

Hindi na siya nagsalita at pinagpatuloy na lang ang pagtupi ng mga damit niya. Ganun din ang ginawa ko.

“Ang candies ko baka makalimutan. Haha!” sabi ko habang nilalagay sa maleta ’yung pill box.

“Anong hormones mo ba, sis?” tanong niya.

“Bakit, handa ka na din bang mag-transition? Haha!” biro ko kay Sam, umiling lang si bakla. Biodentical ang iniimon kong pills at dahan-dahan lang, baka mamaya masobrahan, mapaaga ’ko. Maganda ka nga, patay ka naman. Haha.

“Gab, Sam, kain na tayo nakapagluto na si Manang.” sabi ni Ate na hindi man lang marunong kumatok sa pinto.

“Sige ’teh susunod na kami.” sabay naming sagot ni Sam. Tinapos na muna namin ang pag-aayos ng gamit saka kami bumaba papuntang sala.

Pagkatapos naming kumain ay ako na ang naghugas ng pinggan. Bago kami natulog ni Sam ay nag-movie marathon pa kami, nanuod kaming Unbreakable. Idol kasi namin pareho si Bea Alonzo. Haha.

“Kay nino bang van ’yung sasakyan natin?” tanong ni Sam habang chine-check namin kung may nakalimutan ba kami.

“Kina Kuya Lucas yata, hindi ko sure.” sagot ko. Pagkatapos ay naglakad na kami papuntang sala. Hinihintay na lang namin sina Liam dumating tas alis na.

Pagkadating nila ay nilagay na namin sa likod ’yung mga gamit, bali walo kaming lahat. Ako, si Sam, Ate, Ate Pam, Liam, Kuya Lucas, Kuya Raver, and Kuya Luke.

“Let’s go, jo?” ani Liam nang mailagay na nilang lahat ’yung gamit sa likod ng van. Kila Kuya Lucas nga ’yung van na gagamitin namin.

“Let’s go.” sabi ko naman saka kami pumasok sa loob ng van. Katabi ko sa kaliwa si Liam tas sa kanan naman si Sam. Customized kasi ’yung van kaya maluwag.

Sa airport lang naman kami ihahatid ’nung driver nina Kuya Lucas then sakay kaming eroplano papuntang Palawan.

“Pagoda!” sabi ni Sam. Nandito kaming apat sa loob ng magiging kwarto namin at sa tabi naman ay ’yung kwarto ng apat na boys.

“True! Mamayang hapon na tayo mag-swimming.” ani naman ni Ate.

Usap-usap lang kami hanggang sa maramdaman kong papikit-pikit na ’yung mata ko. Pag gising ko ay hapon na.

“Hey, jo.” bati ni Liam kaya nagulat ako. Para namang kabute ’to kung saan-saan sumusulpot.

“Hi, jo.” bati ko naman. “Nasa’n sila?”

“Naliligo na sila ’dun.” ani niya habang naglalakad papalapit sa ’kin. “Let’s go?”

“Ayoko, matulog na lang tayo dito.” pag-aya ko sa kanya kaya lumapit naman siya sa kama.

Magkatabi kami habang nanunuod ng movie, pampa-antok kumbaga. Nang maramdaman ko na namang inaantok ako ay pinikit ko ang mata ko habang ang ulo ko ay nakapatong sa dibdib niya.

Naalimpungatan ako kaya dinilat ko ang mata ko. Nakita ko si Ate na mukhang nagtatalo sila ni Kuya Raver. Inalis ko ’yung braso ni Liam na nakayakap sa ’kin, saka ako tumayo para lapitan sila.

“Ate? Anong nangyayari?” sabi ko nang makalapit ako sa gawi nila.

“Ah… ito kasing Kuya Raver mo mapang-asar kaya naiinis ako. Alam mo naman ’yan masyadong epal.” ani ni Ate at tiningnan ng nanlilisik si Kuya Raver, ngumisi lang naman ’to.

“’Kala ko nag-aaway kayo. Ang iingay niyo kasi.” ani ko pa.

“Hindi ah! Gisingin mo na lang ’yung jowa mo nang makakain na tayo ng hapunan.”

Naglakad naman ulit ako papasok ng kwarto saka ginising si Liam. “Jo? Gising na.” ani ko.

Dahan-dahan naman niyang minulat ’yung mata niya saka bumangon, nilinga niya pa ’yung paningin niya sa paligid.

“Evening, jo.” bati niya.

“Good evening, jo. Bumangon kana diyan ng makapag-hapunan na tayo.”

I’m wearing white puff sleeve dress and white flat sandals. I’m also wearing my accessories.

“Try this, it’s delicious.” sabi ni Liam saka nilagay sa plato ko ’yung isang seafood.

“Picture naman tayong lahat.” pag-aya ni Sam kaya nagpost kami sa harap ng camera. Nag usap-usap lang ulit kami ng kung ano-ano at binibiro pa nga nila si Sam at Kuya Lucas. Kaya ang bakla ay tuwang-tuwa.

Kinabukasan ay umaga naman kaya napag-pasyahan naming mag-photoshoot muna. “Ayusin mo, ha!” ani Sam habang pini-picturan ko siya.

“Oo, tangna ka!”

“Salamat.” ani niya ng matapos ko siyang picturan kaya ako naman ang susunod. Pang IG since DSLR naman ang gamit niyang camera.

Nang matapos ay naglakad na kami papalapit kina Ate. Nagpo-photoshoot din silang dalawa ni Ate Pam ’dun.

“Picture tayo, jo.” sabi ko kay Liam sabay hitak.

“Tsk.”

“Sam, picturan mo nga kami.” utos ko kay Sam dahil nakikipag-landian na naman siya sa mga lalaki.

“Alam mo? Istorbo ka talaga!” tinawan ko lang naman siya saka kami puwesto ni Liam para sa picture.

Pagkatapos ay naisipan kong mag-tiktok kahit na hindi naman ako nagti-tiktok. Gusto kong lang i-try mag-tiktok.

“Jo, tiktok tayo.” aya ko ulit sa kanya.

“No way! I would not do that.” kunot-noo pa niyang tanggi ’kala mo may sakit na nakakahawa kapag nag-tiktok.

“Sige na, please! Pang couple ’yun.” pamimilit ko pa sa kanya.

“Kung ano maisipan nito, oh. Tsk!” ani niya kaya napangiti ako. Ako pa rin ang nagwagi. Haha.

Tinuruan ko muna siya kung ano ’yung step at nang makabisado na namin ay sinet-up ko na ’yung phone ko.

“Anong gagawin niyo?” biglang tanong ni Sam.

“Tiktok.” sagot ko at nanlaki ang mata niya saka napatingin kay Liam. Natawa naman ako. Naglakad na si Sam paalis habang nangingiti.

Pagkaalis ni Sam ay inumpisahan namin ’yung pagsayaw. Nakailang take kami dahil kung hindi ako ay siya ang mali. Kainis na!

“Jo, ayusin mo na.” naiinis ko ng sabi.

“Inaayos ko naman, ha.” natatawa niyang sabi. Inirapan ko siya saka ulit pumuwesto sa harap niya.

Sa wakas ay natapos na namin pero hindi ko maiwasan tumawa dahil sa itsura niya. Marunong pala siyang sumayaw. Haha.

“Stop laughing.” magkadikit na ’yung kilay niya sa inis kaya pinigilan ko ng matawa. Pero maganda naman siyang sumayaw, tsaka ang gwapo niya kaya dito.

Una siyang naglakad pabalik ng kwarto nila, pikon po siya! Pero nahinto kami sa paglalakad ng makasalubong namin sina Ate na nakasuot ng snorkeling equipment.

“Arat makapag snorkeling, Cap.” aya nina Kuya Lucas sa kanya. Napabaling naman siya sa ’kin at parang nanghihingi ng permisyo, tumango naman ako.

Nang makapag-bihis na kaming lahat ay inumpisahan na naming mag-snorkeling. Buti na lang ay water proof ’yung cellphone ni Kuya Lucas kaya nakapag-picture picture kami.

Ang ganda-ganda sa ilalim ng dagat kaya tuwang-tuwa ako habang tinitingnan ’yung mga isda, feeling ko ako si Ariel. Charot.

Nauna kaming naglalakad ni Sam pabalik ng kwarto namin. Nasa likod naman namin ’yung boys.

“Miss, pwede daw bang hingin ’yung number mo? Pinapatanong kasi ng barkada ko.” sabi ng isang lalaki sa ’kin at itinuro ’yung barkada niya. Tiningnan ko kung sino ’yung tinuturo at may itsura naman.

“Edi nawalan siya ng number kapag hiningi mo.” biglang sabat ni Liam na nasa tabi ko na pala. Siraulong ’to!

“Ay sorry po. Sasabihin ko na lang sa barkada ko na nagalit po ’yung pinsan niyo. Pasensya na po ulit, Kuya.” gusto kong tumawa dahil sa sinabi niya pero nakita kong naka-kunot na ’yung noo ni Liam kaya pinigilan ko.

“What the fuck?! I’m not her cou–” hindi na niya natapos ’yung sasabihin niya dahil agad ng umalis ’yung lalaki. Gago!

Nauna na din sina Sam kaya kami na lang ’yung nandito. “Tara na, insan. Haha!” pang-aasar ko pa sa kanya.

“Tsk! Stop calling me that.” ani niya pa.

Naglakad na kami papunta sa kanya-kanyang kwarto at nag-banlaw. Pagkatapos naming mag-banlaw ay kumain kami ng tanghalian.

I’m wearing now a gray blazer with white fitted spaghetti strap sando inside and denim dolphin short shorts. Hapon na kaya gusto kong mag-picture sa labas, sunkissed lang ang labanan. Eme!

As usual si Sam na naman ang kasama ko. Pagkatapos kong mag-photoshoot ay padilim na kaya pumasok na din kami sa hotel.

“Bakit ang ganda mo? Kainis ka! Haha!” sabi ni Sam habang naglalakad kami pabalik.

“Bakit? Saan, patingin nga?” ani ko naman. Pinakita niya sa ’kin ’yung picture ko ngayon-ngayon lang na kinuhaan niya. Ang ganda ko nga ’dun. Haha.

“I-post mo ’to, ha! Send ko na agad sa’yo.”

Speaking of post. Ipo-post ko nga pala ’yung tiktok namin ni Liam. Agad kong pinost sa IG ko ’yung tiktok namin.

gabbi_salazar:  With, jo. @liamtan. ;)

Pagka-post ko ay nagpunta na agad kami sa hotel. Kumain lang kami ng hapunan at pagkatapos ay namahinga kami sa kwarto. Habang hihintay namin mag alas otso ay nag-IG muna ’ko. Iinom kasi kami mamaya.

Nagulat ako dahil madami akong notification. Naalala ko nag-post nga pala ’ko ng tiktok namin ni Liam. Haha.

angelesjuliana: pretty sis

sammyalvarez: vavae

iamdrakealvarez: dancerist men hahaha

siyafuente: cutie

bosslucas: tangina tiktokerist ka cap hahaha

itsbaustistaver: paturo po huhuhuhuhu!!

lurellano: PARANG KELAN LANG KASAMA KO PA TO HA HUHUHUHUHU

iam_agathae: omg! I can’t believe this. I can’t stop laughing yam hahahahaha

Natawa ko sa mga comment pero ’dun sa pinakadulo ko nainis! Yam? Iyon ba tawag niya kay Liam? Arte amp! Buti na lang madaming nag-like ng picture ko. Haha.

Nag-aya na nga sina Ate uminom sa labas. Nakapalibot kami habang nasa gitna namin ’yung apoy na nagsisilbing liwanag.

“Laro tayo, ha! Truth or dare.” ani ni Ate Pam saka pina-ikot ’yung bote at kung kay nino tatapat ’yung pinakabunganga ay siyang tatanungin.

Unang natapatan ay si Sam at kung ano-anong kabastusan ’yung tinanong sa kanya. Pang-limang ikot na at hindi pa din ako natatapatan, hanggang sa ako na nga ang natapatan.

“Okay, truth or dare?” ani Ate Pam.

“Truth.”

“Have you ever tried kiss a guy you didn’t know?” tanong niya. Mukhang lasing na ang gaga.

“I never have.” sagot ko at napatingin kay Liam, ngumisi lang ang gago. He’s my first kiss. Pina-ikot na ulit ni Ate Pam ’yung bote at natapat naman kay Liam.

“Truth or dare?”

“Truth.”

“Wait, ako magtatanong.” singit ni Kuya Lucas habang nakangisi. Alam mo nang kalokahan ang itatanong nito. “Daks or juts? Haha!” tanong niya at malakas na tumawa. Kagago!

Tumingin muna siya sa ’kin bago sumagot. “Juts.” ani niya sa seryosong tono. Napalunok naman ako, keri lang naman. Haha.

“Woohhh!!” sabay-sabay na saad nina Kuya Lucas, Kuya Raver, at Kuya Luke.

Pinagpatuloy namin ’yung laro hanggang sa inaya ako ni Liam maglakad-lakad. Tumayo ako at sumama sa kanya.

Naglakad-lakad kami sa hanggang huminto kami sa walang tao at naupo sa buhanginan. Nakatingin siya sa langit habang ako ay nakatingin sa kanya. Ang gwapo talaga nito.

He’s wearing white button down polo and black maong shorts. “Graduating kana, ha? Sure ka ng engineering ang kukunin mo?” basag ko sa katahimikan.

“Yeah, how about you? Anong kukunin mo sa college?” ani niya.

“Business Ad siguro, gusto ko kasing magkaroon ng sariling kong restaurant.” ani ko. “Do you think ten years from now tayo pa rin?” tanong ko bigla.

“I don’t know, maybe yes or maybe not, who knows? But if that times comes, I don’t think I can  love another woman the way I loved you.” habang sinasabi niya ’yung mga katagang iyon ay nakatigtig siya sa ’kin ng mabuti.

Unti-unting naglapat ang mga labi naman hanggang sa kusang gumalaw ang mga ito. I stepped on his lap and we continue kissing passionately. I didn’t noticed that my hips moved, then I suddenly felt his cock harden. Now, I could say that he’s lying earlier because it’s huge.

Nang bumaba ang halik ko sa leeg niya ay tinapik niya ’ko sa pisngi ng mahina. “Jo, stop!” hindi ako nakinig at pinagpatuloy ang paghalik sa leeg niya. “Ughh.. jo, stop.” inilayo niya ’ko sa leeg niya at tinitigan sa mga mata.

“I’m willing to give you everything, jo. And I’m ready to that thing with you.” sabi ko habang nakatitig din sa mga mata niya.

“You’re my everything, jo. And I’m willing to wait the right time to do that with you… because you’re worth to wait.” sabi niya bago ako hinalikan sa labi’t noo.

“I’m so lucky to have you.” nang-gilid ang luha ko matapos kong sabihin ’yun.

“I’m more than lucky to have you, jo.” and after he said that, I kissed him with full of love and sincerity. I love you, jo.

Chapter 23

“Congratulations mga anak sa lahat ng naka-perfect sa post-test.” sabi ni Miss Galvez pagkatapos niyang maipamigay lahat ng test result namin.

Naglakad naman siya para kausapin si Zoe, siguro para sa gaganapin na christmas party sa susunod na araw.

“Ilan ka, girl?” tanong ni Sam habang hawak-hawak ’yung test paper niyang binigay ni Miss Galvez.

“Fifty.” sagot ko.

“Naks, perfect! Sana all. Forty eight lang ako, eh.” ani niya pa at bumusangot. Arte talaga ni bakla, kainis!

“Maiba nga ako. Nakabili na ba kayo ng pang exchange gift niyo?” ani ni Juliana.

“Hindi pa.” sabay-sabay na sagot namin nina Sam at Xia.

“Sabay-sabay na tayo bumiling apat.” tumango na lang kami sa kanya.

“Sino ba ang nabunot mo, beh?” tanong ni Xia habang nagtitingin-tingin kami dito sa Miniso.

“Si Zoe.” ang president namin sa room ang nabunot ko at may wish list naman kaya madali lang. Ang nakalagay lang naman sa wish list niya ay case for iPhone 11 pro, worth three hundred pesos kami kaya baka dalawa ang mabili ko sa kanya.

Pagkabayad namin ay nagsi-uwi na kami para makapagpahinga. Christmas party came, and I’m now wearing red printed hanging blouse and faded skinny jeans, of course my favorite white sneakers. Simplehan lang natin.

Sabay kami ni Ate pumasok ng school at lahat kami ngayon ay nakapula. Iba’t ibang style ng damit ang makikita mo, pwede namang revealing ang suot pero wag masyado. Tandaan mo, nasa school ka pa rin kahit na may event.

“Okay, class may twist ang ating exchange gift. Kailangan i-describe niyo muna ’yung taong nabunot niyo bago niyo sabihin ang pangalan nila. Gets po ba?” paliwanag ni Miss Galvez, at tumango naman kami.

Nakapaglaro na kami kanina ng iba’t ibang laro at napagpasyahan ni Miss Galvez na unahin na muna namin ’yung exchange gift bago ipagpatuloy ’yung ibang games.

Naunang magsalita si Miss Galvez at ang nabunot niya ay si Xia kaya ang sunod na nag-speech ay si Xia, then so on and so forth.

“Tangina mo, men! ’Pag ito papel at ballpen ipupukpok ko sa’yo ’to, gago ka!” sabi ko kay Drake dahil siya pala ang nakabunot sa ’kin. Sinabi ko kasi sa wish list ko na surprise me. Haha.

“Gago, hindi!”

Hindi ko na siya pinansin pa at nagpunta na ’ko sa harapan para sa speech. “Hi, everyone. So, ang nabunot ko ay siya ’yung taong kinakabwisitan nating lahat minsan, pero hinahangan ko siya pagdating sa pagiging responsableng pangulo ng classroom. Merry Christmas, Zoe.”

“Thank you, beh.” ani niya saka nag-speech.

“Lakasan mo ’yung pagtalon. Haha!” sigaw namin kay Xia dahil hindi niya maputok ’yung lobo na nasa hita ni Juliana. Matatalo kami nito.

“Okay next.” ani ni Miss Galvez ng maputok ni Xia ’yung lobo. Tumakbo naman si Juliana papunta sa ’kin at saka pinutok ’yung lobo. Buti na lang ay agad naputok.

“Four minutes and thirty second.” announced ni Miss Galvez sa time namin. Kainis ang tagal! Haha.

Naglaro pa kami ng iba’t ibang palaro. Nandiyan ’yung may kagat-kagat kaming kutsara na may lamang kalamansi, naglaro din kami ng iikot ka saka mo isu-shoot sa bote ’yung straw, nag pinoy henyo din kami, at marami pang iba.

“Ano natanggap mo sa exchange niyo?” tanong ni Liam habang nandito kami sa isang kilalang food chain para mag-dinner. Hapon na kasi natapos ’yung Christmas party.

“Dalawang oversized shirt.” ani ko habang kumakain ng spaghetti. Nilagay pa ng gagong Drake ’yung plastik kung sa’n niya binili. Apakayabang niya! Charot.

“Sinong nakabunot sa’yo?”

“Si Drake.” tipid ’kong sagot at napatingin siya sa ’kin at nag kibit-balikat. “Bakit?” hindi siya sumagot kaya hinayaan ko na lang.

Pagkatapos naming kumain ay nagpunta kami ng kilalang boutique dito sa mall. Nagtitingin-tingin kung ano ba ang pwedeng iregalo sa bahog na ’to. May nakita naman akong sweatshirt kaya baka balikan ko na lang bukas para hindi niya makita.

“Bye.” ani ko ng mahinto niya ’yung sasakyan sa tapat ng bahay namin. Hindi siya sumagot at may inabot na paper bag na may tatak ng boutique kanina.

“For you.”

“Para saan ’yan?” nagtataka kong tanong, akala ko ’yung mga binili niyang damit kanina ay para sa kanya.

“Just accept it.” magkadikit na ’yung dalawa niyang kilay.

“Problema mo?! Para saan ka ko ’yan? Bakit mo binibigay sa ’kin?” hindi ko siya maintindihan kaya medyo tumaas din ’yung boses ko.

“Fine! I’m jealous.”

“Nagseselos ka? Kay nino naman?”

“Kay Drake, kaya binilhan kita. Lima ’yan mas madali sa bigay niya.” ani niya saka nag iwas ng tingin. Para siyang baby boy kung magselos. Tinanggap ko na lang ng hindi na kami magtalo.

“I love you, jo.” sabi ko na lang at hinalikan siya sa labi. Nakabusangot pa rin siya pero hindi na katulad kanina.

Pagkapasok ko ng bahay ay bukas lahat ng ilaw. Naglakad pa ’ko at nakita kong ang daming pagkain sa lamesa. Anong meron?!

“Baby.” napalingon ako sa nagsalita at nanlaki ang mata ko ng makilala siya. Omyghad!

“Maamaa!!” sigaw ko at tumakbo papalapit sa kanya. Nagyakapan kami ng sobrang higpit, miss na miss ko siya.

“I miss you, ’Nak.” sabi niya.

“I miss you too, ’Ma. Akala ko po ba sa susunod na linggo pa po ang uwi niyo? Bakit po napaaga?”

“Surprise. Haha!” tumawa pa siya ng nakakaloka, kaya napailing na lang ako. “May nakita akong sasakyan kanina sa labas, hinatid ka ba ng boyfriend mo?”

“Opo, ’Ma, hindi ko po kasi alam na nandito kayo kaya hindi ko na po pinababa.” paliwanag ko.

“O siya, halika na’t kumain na tayo.”

Sa buong hapunan ay nagkwentuhan lang kami ng kung ano-ano. Nag-kwento din si Ate kung ano ’yung reaksyon niya kanina ’nung makita niya si Mama. Tawang-tawa nga si Manang Betty, eh.

Mabilis lumipas ang araw at gusto nga ni Mama makilala si Liam kaya in-invite niya ngayon sa noche buena. Hapon naman kaya makakahabol naman siya sa Noche Buena nila mamaya, ayaw ko din naman na hindi niya kasama ’yung pamilya niya sa Christmas eve.

I’m just wearing a simple beige color spaghetti strap dress. I also applied simple make-up, para vavaihan lang.

“G-good evening po, T-tita.” bati niya kay Mama at nagmano. Halatang kabado ang gago! Gwapo gwapo niya, eh. He’s wearing white button down polo and black trousers pants partnered by his leather top sider shoes. Korean actor ang atake!

“Ay, good evening, hijo. Ka-gwapo naman ng batang ’re.” sabi ni Mama at tiningnan pa ’ko ng nakakaloko.

“Nasa’n po si Ate?” tanong ko sa kalagitnaan ng pagkain namin.

“Kasama si Pam. May bibilin daw sila sa mall.”

“Malapit ko na talagang isipin na mag-jowa sila ni Ate Pam.” ani ko pa.

’“Gaga!” ani niya saka bumaling kay Liam. “Anong trabaho ng magulang mo, hijo?” tanong niya kay Liam at sumagot lang si Liam ng magalang. Kung ano-ano pa ’yung tinanong niya at sumagot lang din naman si Liam. Tinanong niya pa kung ginayuma ko daw ba si Liam. Okray diba?!

“I’m going, Tita. Thank you so much po.” paalam niya ng matapos kaming kumain. Pagabi na din kasi kaya baka mahuli siya sa Noche Buena nila.

“Sige, hijo, mag-iingat ka.” nagmano na pa ulit siya kay Mama bago kami naglakad palabas.

“Mag-iingat ka sa pag-drive. I love you, jo. Merry Christmas.” ani ko habang nakayakap sa bewang niya at ang kanang kamay niya naman ay nakapalupot sa bewang ko.

“Merry Christmas din, jo. I love you most.”

Pagkaalis niya ay saktong dating ni Ate kaya sabay na kaming pumasok. Sabay-sabay naming sinalubong ang pasko at binigay ang regalo sa isa’t isa.

“’Ma, alis na po ako.” paalam mo kay Mama dahil nag video call kanina ’yung Mommy ni Liam na ’dun daw ako mag-lunch sa kanila.

“Sige, ’nak. Mag-iingat kayo, huh!”

“Merry Christmas, jo.” ani ko sabay bigay sa kanya ng paper bag. Nandito na ’ko sa loob ng sasakyan niya at papunta kami ng bahay nila. Shit, first time kong makapunta sa kanila.

“What’s this, jo?” sabi niya.

“Sweatshirts, wala kasi akong maisip na iregalo sa’yo. Parang meron ka na kasi lahat ng materyal na bagay.” ngumiti lang naman siya at saka may inabot sakin na rectangular box. Binuksan ko agad at isang silver necklace na ang pendant ay jo.

Aww!

“Thanks, jo.” abot hanggang tengang ngiti na sabi ko sa kanya. Ang ganda kasi promise.

Nakatapat kami ngayon sa isang napakalaking gate na kulay gold. Ipinasok niya ’yung sasakyan ng may magbukas na tao, dumiretso siya hanggang sa narating namin ’yung main door nila. Puta ang laki!

“Bahay niyo ’to?” nanlalaking mata kong sabi dahil hindi ako makapaniwala sa nakikita ko, parang isang mansyon na ’to at hindi na bahay.

“Let’s go.” inaya niya ’ko papasok ng bahay nila at lalo akong namangha ng makita kung gaano kalinis, kaganda, at kalaki ang bahay nila. Grave!

“Merry Christmas, hija.” bati ng Mommy niya at bumeso. Nakigaya din ’yung Kuya niya, at syempre ’yung Daddy niya ay dedma lang.

“Merry Christmas din po.” pagkabati ko ay nagpunta na kaming dinning table para mag-lunch.

Tinanong lang din ako ng Mommy niya ng kung ano-ano at sumagot lang ako hanggang kaya ko. Charot!

Dumating ’yung Tito niya kasama ’yung iba niyang pinsan at bumati lang din ng Merry Christmas. Binigyan niya pa nga ako ng one thousand pesos, pamasko daw. Nahihiya man ay tinanggap ko na, sayang din. Charot!

Inaya pa ’ko ng mga pinsan niyang uminom pero tumanggi ako, sinabi ko na lang na kailangan ko ng umuwi at maaga akong pinauuwi ng Nanay ko. Mukha kasing ang lalakas nilang uminom.

Pagkapaalam ko ay nagulat ako ng may i-abot ang Mommy niya sa ’kin na paper bag na may tatak ng designer brand. It’s Dior shoulder bag.

“Merry Christmas, hija. This is for you.” sabi niya pa. “You’re so pretty, hija. Hindi na ’ko magtataka ’kung bakit nagkagusto sa’yo ang baby boy ko.” tumawa pa siya ng mahina. At hinaplos niya pa ang mukha ko bago bumeso ulit.

“Thank you po dito. Merry Christmas din po ulit, Tita.” naiiyak kong sabi. Kainis naman kasi! Bakit may pa Dior ang Lola niyo?!

After Christmas hindi na ulit kami nagkita ni Liam, usapan namin ay manunuod na lang kami ng fireworks display eksaktong January 1.

New Year’s Eve came, and I’m now wearing my yellow puff longsleeve top and black high waisted short shorts, I’ve heard yellow is the lucky color for twenty twenty one.

“Happy New Year!!!” sabay-sabay na sabi namin nina Mama, nagyakapan at nagbesohan kaming apat nila Manang Betty. Nag-video call din kami ni Liam at bumati lang siya ng Happy New Year sa pamilya ko. Ganun din naman ako.

Kaming dalawa ni Ate ang nag-inuman, tig-tatlo lang naman kami ng San Mig Apple kaya hindi naman siguro ako malalasing.

“Kamusta kayo ni Liam, sis?” tanong ni Ate habang nandito kami sa terrace at umiinom.

“Okay lang. Ikaw ba wala ka pa bang lovelife? O meron na pero hindi ka lang nagsasabi.”

“Gaga, wala nga, eh! Twenty twenty one na wala pa din.. bigyan mo nga ’ko.”

“Siraulo ka ba? Sino ibibigay ko sa’yo si Drake? Haha!” natatawa kong saad.

“Pwede na, sige!”

“Malande!” inirapan ko siya saka ulit tumungga ng San Mig. Nag-story lang din ako sa IG ng ‘Happy New Year Everyone’ tas picture ko at ni Ate.

Bumati lang din lahat ng kaibigan ko. Pati ’yung ibang tiga EU ay binati din ako ng Happy New Year. Kinabukasan ng hapon ay sinundo na nga ako ni Liam para manuod ng firework display sa plaza.

“Ang ganda, grabee!!” manghang sabi ko habang nakatingin sa langit. Ang ganda kasi ng fireworks.

Nakaupo kami ngayon sa likod ng pick up niya, may dala din siyang mga pagkain dito at wine. May balak yata siya sa ’kin. Charot!

Habang padilim ng padilim ang kalangitan ay mas lalong gumaganda ang mga pailaw sa langit.

“Happy New Year, jo.” bati niyang nakangiti.

“Happy New Year, jo. Putukan mo na ’ko!” nakangisi kong sabi.

“Tsk, jo!!!” nakabusangot niyang sabi. Pikon!

“Joke lang. Haha!” ani ko saka kinuha ’yung wine at nagsalin sa baso, ibinigay ko naman sa kanya ’yung isang baso pagkasalin ko. “Cheers, jo.” ani ko saka tinapat sa ere ’yung wine glass.

“To more years with you, jo.” ani niya sa seryosong tono at tiningnan ako bg diretso sa mata.

“To more years with you, jo. I love you.” pagkasabi ko ’nun ay hinalikan ko siya sa labi na nagsasabing putukan na niya ko. Charot!

Binigyan ko siya ng isang halik na nagsasabing handa na ’kong salubungin ang iba pang okasyon na kasama siya.

Chapter 24

“Kamusta ang New Year? Naputukan ba?” ani Sam pagkapasok ko sa classroom.

“Gaga!” sabi ko habang nangingiti.

Tapos na ang Christmas break kaya balik aral na ulit kami. ’Tsaka kailangan talagang mag-aral at ilang buwan na lang ay tapos na ’yung school year. Nakabalik na din si Mama ng Australia kaya kaming tatlo na lang ulit nina Ate at Manang sa bahay.

Kahapon lang ay nag-date kami ni Liam, pakiramdam daw kasi niya ay magiging busy na ulit sila sa klase. Pumayag na lang ako dahil pakiramdam ko din ay magiging busy din kami.

“Nakita ko ’yung story mo sa IG, huh! Binigyan ka ng Mommy ni Kuya Liam ng Dior shoulder bag.” ani naman ni Juliana.

“Yeah! Ganda ’no?!” ani ko at tumango lang naman siya. Maaga pa naman kaya nakakapagdaldalan pa kami.

“So, you’re close to his parents na pala.” ani Xia.

“Sa Mommy niya lang.. pero ’dun sa Daddy niya ay laging dedma sa ’kin.” ani ko.

Nagpatuloy pa kami sa chikahan hanggang sa dumating si Miss Galvez para sa morning class. The discussion went smooth at natapos lang din ng maaga ’yung klase.

“Thank you po.” ani Sam ng mailapag ’yung pagkain namin ngayong lunch. Nandito kaming apat sa Max dahil half day lang kami ngayon. ’Yung dalawang boys na sina Drake at Paul ay hindi sumabay dahil birthday daw ’nung barkada ni Paul na tiga-S.U; inaaya pa nga kami kaya lang ay tumanggi kami.

Si Juliana ang nag-aya na dito kami sa Max kumain. Marami siguro siyang napamaskuhan. Sana all!

Pagkatapos namin kumain ay nag-uwian na kami, half-day lang kasi kami ngayon dahil may meeting daw ang department.

“Guys, tapusin na natin ’to!” ani Sam, nandito kami ngayon sa bahay nila, ginagawa namin ’yung project na binigay ni Miss Galvez. Okray nga, eh!

Kaming anim ang magkaka-grupo kaya imbes na ayusin na namin ay nagdadaldalan lang kami. Since nagbunganga na si Sam ay inayos na namin ’yung project na gagawin.

“Okay, tapos na!” pumapalakpak pa sa saya si Juliana ng matapos niya ’yung naka-assign sa kanyang task.

Nang sa wakas ay natapos na naming lahat ay nag-aya si Sam na mag-meryenda. Nagdala lang naman ’yung kasambahay nila ng juice at tinapay.

“Kamusta kayo ni Kuya Liam?” tanong ni Xia.

“Okay lang naman, bakit mo natanong?” nakakunot-noo kong sabi.

“Wala lang. Parang hindi kasi kayo masyadong nagkikita nitong nakaraan.”

“Busy na kasi ’yung mga grade twelve sa Immersion nila.” singit ni Paul.

“Bakit mo alam?” nakataas kilay na tanong ni Juliana habang kumakain ng tinapay.

“Alam ko lang. Haha!” tumawa pa si Paul ng mahina. Parang tanga lang si gago, eh!

Days passed by at madalang na lang talaga kami magkita ni Liam, lalo ’nung exam week buti na lang ’nung last day of exam ay nag-aya siyang kumain sa labas.

“How’s the exam?” tanong niya habang nandito kami sa isang food chain.

“Okay lang naman,” sagot ko habang kinakain ’yung chocolate ice cream ko. “Kelan nga pala ’yung Immersion niyo?” saad ko.

“Two weeks from now.”

Napatingin ako sa kanya at patuloy lang naman siya sa pagkain. Two weeks from now is may event for Valentines, naghanda kasi ulit ’yung Student Council ng palaro.

“I see.” ani ko na lang at hindi na siya kinulit pa. Iyon ang huli naming pagkikita, and then puro video call na lang kami at chat sa messenger.

Nandito ’ko ngayon sa terrace namin para magbasa ng libro. Saturday kaya wala masyadong ginagawa. Next Sunday is Valentines day na.

Lubog na lubog na ’ko sa pagbabasa ng mag-text si Juliana sa ’kin. Problema ni gaga?!

Juliana: Sis arat sa bahay nila Drake nagpapatulong gumawa ng surprise para kay Xia

Sa sobrang gulat ko ay nagreply agad ako sa kanya.

Ako: Bakit parang ang aga naman yata niya gumawa ng surprise kay Xia?

Juliana: Wag ka ng magtanong basta gumayak ka na lang papunta na ko.

Puta! Pagkabasa ko ng text niya ay agad akong pumasok sa kwarto para maligo. After kong maligo ay naglagay lang ako ng lotion saka ako nagbihis na. Since sa bahay lang naman nina Drake ay nagpagpasyahan ko na lang magsuot ng faded denim shorts at plain white crop top.

Sakto pagkababa ko ay nasa labas na si Juliana. Naka-motor pala ang gaga. Pagkapaalam ko kina Manang at Ate ay umalis na kami ni Juliana.

“Oh, mag-meryenda muna kayo,” ani Drake saka inabot sa ’min ’yung pizzang in-order niya sa Shakey’s.

“Thanks, lover boy.” nakangising sabi ni Paul. Tumawa lang naman si Drake.

Pagkabigay niya ng pagkain sa ’min ay tumabi siya sa ’kin. Saka ako nginitian ng nakakaloko, tinaasan ko lang naman siya ng kilay.

“Problema mo?!” ani ko. Tumawa lang naman ang gago!

“Kamusta kayo ’nung jowa mo?” ani niya.

“Okay kami! Bakit ang dami niyong problema yata sa lovelife ko?” natatawa kong sabi.

“Hindi naman. Nagtanong lang, haha!”

Nagchikahan pa kami tungkol sa gagawin niyang surprise. Nalaman ko din na ang tagal na din pala nilang M.U. ni Xia hindi lang sinasabi ng gaga.

“Bagay pala kayo. Haha!” saad ni Sam habang natatawa. Hindi mag-gupit ng mag-gupit.

“Oo nga! Bakit ba hindi mo niligawan si Gab, Drake?” ani naman ni Juliana habang nagdidikit ng design. Gagang ’to!

Natawa lang si Paul. “Actually dapat liligawan ko siya kaso naunahan ako ni Adrian, then ’nung hindi na sila nagkakalandian ni Adrian napunta naman ’yung atensyon ko kay Xia.” paliwanag niya. Napatango na lang si Juliana.

“So, nagka-crush ka talaga sa ’kin?” tanong ko pa.

“Oo naman, bakit hindi?!” nakanuot-noo niyang sabi, kaya napatango na lang ako.

“Hindi mo ba tinanong sa sarili na baka bakla ka kasi nagkagusto ka sa bakla?” ani ko.

“’Yung totoo?” tumingin siya sa ’kin kaya napatango pa ’ko. “Hindi, kasi nakikita kita bilang isang babae, at hindi naman nabawasan ’yung pagiging lalaki ko ’nung nagkagusto ako sa’yo.”

Saktong tapos namin sa ginagawa naming surprise kay Xia ay nagtext si Liam.

Jo: I’m sorry sobrang busy ko lang talaga. Nasabay pa yung research namin. Love you, jo. I’ll call you later, promise.

Hindi nga din pala ’ko nakapagpaalam sa kanya na magpupunta ako sa bahay nina Drake. Nag-text ako sa kanyang okay at pauwi na dahil may ginawa lang kami sa bahay nina Drake.

Akala ko ay magrereply siya agad dahil pinagselosan din niya si Drake pero hindi na siya ulit nagreply pa. Inintindi ko na lang dahil baka naman talagang sobrang busy siya.

Friday came and today is the Valentines kemerut sa school, in-allowed din ng school na pwedeng mag-civilian kaya ’yung iba ay parang aattend ng binyag. Charot!

“Tangina, men! Ang gwapo, huh!” ani ko kay Drake ng makita ang suot niya. He’s wearing black pants and button-down polo.

“Kinakabahan nga ako, eh!” ani niya habang hinahagod ’yung dibdib.

“Wag kang kabahan, tanga! Kaya mo yan,” ani ko at hinagod ’yung likod niya. Hindi pwedeng ma-busted ’yung manok ko.

Inayos na namin ’yung surprise kay Xia para kapag dumating siya ay pasabog talaga. Maya-maya ay tumatakbong nagpunta sa gawi namin si Paul.

“Nandiyan na si Xia, boi.” hinihingal na saad niya habang nakahawak sa dibdib niya. Para kasing tanga!

Tinapik ko sa balikat si Drake. “Kaya mo ’yan, men!” bulong ko. Naghanda naman siya at napabuntong-hininga pa.

Pagkapasok ni Xia sa loob ng classroom namin ay nanlaki ang mata niya dahil nakatayo ’yung anim kong classmate sa harap na may hawak ng  ‘will you be my girlfriend’ na nakasulat sa papel.

Sina Sam at Juliana ay nakatayo lang sa tabi ni Xia na may mga malalaking ngiti sa labi. Habang tumutugtog ’yung kanta ni Ed Sheeran na ‘Perfect’ ay lumakad si Drake papalapit kay Xia.

“Wohhh!!” “Yieeee!!” “Sana all!!”

Sina Juliana at Sam ay naglakad papalapit sa gawi ko at pare-pareho kaming nakangiti. Habang ’yung dalawa ay nagtitigan na at nagngingitian. Kaasar!

Ni-record ko ’yung sasabihin ni Drake. Lumuhod siya sa harap ni Xia at ibinigay ’yung isang bouque ng sunflower. Naol!

“Xia Del Fuente, will you be my girlfriend?”

Naiiyak na tumango si Xia saka yumakap sa kanya. Hindi naman kasi sila pwedeng mag-kiss.

“Sana all!” sabay-sabay na sabi namin magkakaklase. Pagkatapos ’nung surprise ni Drake ay pinalabas na kami ni Zoe dahil kailangan naming makipag-cooperate sa labas.

Nanuod lang kami ’nung mga nahuhuli sa photo booth at kumain ng mga pagkain na tinitinda ng SSC. ’Yung couple ay sobrang clingy sa isa’t isa.

Hanggang sa matapos ’yung event ay hindi nagparamdam si Liam. Last day kasi niya ngayon sa Immersion.

Valentines day came at inip-inip ako dito sa bahay dahil umalis si Ate kasama si Ate Pam. Umay na umay na ’kong mag-browse sa IG at FB. Nabuhayan naman ako ng mag-text si Liam pero agad din akong nalungkot ng mabasa ’yung text niya.

Jo: Sorry, jo. I’m busy doing my porfolio, i’ll call you after this. Love you.

Nagreply lang ako ng ‘okay’ saka nahiga ulit sa kama. Akala ko pa naman aayain niya ’kong mag-date man lang. Kainis!

Busy naman lahat ng kaibigan ko dahil may kanya-kanya silang lakad. Si Xia at Drake ay magkasama, si Juliana kasama si Tom, tas si Paul ay kasama ’yung jowa niya, at si Sam naman ay nandu’n ’yung mga pinsan niya kaya hindi ko din maaya.

Nagising ako dahil sa ingay ng cellphone ko kaya sinagot ko kahit na hindi ko alam kung sino.

“Hello?” ani ko.

[Hello, hija, this is your Tita Wynwyn.. Liam’s Mom.] ani naman sa kabilang linya kaya agad akong napabangon sa higaan.

“Uhm… good evening po, Tita.” bati ko dahil madilim na labas. “Napatawag po kayo?”

[I’m heading in your house… Liam is sick. I don’t know what to do, maybe you can help me because he keeps calling your name. I’ll pick you up there, okay?]

“Okay po,”

Wala na ’kong nagawa at naligo ako ng mabilisan. Buti saktong pagkabihis ko ay siyang dating ni Tita. Bumeso lang siya saka kami nagpunta ng condo ni Liam. Naisip ko, ang sakitin naman yata niya.

Mabilis kaming naglakad papunta sa unit ni Liam at pagkabukas ng unit niya ay bumungad sa ’kin ay isang maliit na babae at isang chubby na effem gay.

“Nasa’n po si Liam?” nagtataka ’kong binalingan si Tita Wynwyn at ngiting ngiwi ang binigay niya sa ’kin. Siraulo ba ’to?! Kung hindi ko lang siya soon to be mother-in-law baka namura ko na.

“Sorry, hija, I have to pretend that Liam is sick but he’s not. He’s on the roof top waiting for you.. because he has surprise.” nakangiti niyang sabi.

“Aw! Akala ko po talaga may sakit siya, Tita, but thank you po.” sabi ko saka siya niyakap.

“Go, hija. This is Abby, my hair stylist.” ani niya saka tinuro ’yung maliit na babae. “Ito naman si Anne, my make-up artist slash stylist.” itinuro naman niya ’yung effem gay. Ngumiti lang ako sa kanila at ganu’n din sila.

Lumapit ako sa kanila at inumpisahan na nila ’kong ayusan. Sobrang nakakatawa si Ate Anne dahil kung ano-ano ’yung sinasabi niya. Si Ate Abby ay nagkukwento tungkol sa mga karanasan niya sa buhay, kung pa’no siya naging hair stylist.

“Pak! Ang ganda mo!” ani ni Ate Anne ng matapos niya ’kong make-up-an. Si Ate Abby ay nakangiti lang sa ’kin ng masaya.

“Enjoy kayo ’dun, ha! ’Yung mga in-advice namin sa’yo. Haha!” ani pa ni Ate Abby.

“Opo. Salamat po sa inyong dalawa.” niyakap ko silang dalawa at pagkatapos ay tiningnan ko ’yung sarili ko sa body mirror.

I’m wearing now a beige color bodycon dress and beige color stilletos heels. Super light lang din ng make-up ko dahil hindi daw bagay sa maamo ’kong mukha kapag makapal. Hindi nila alam maldita ako minsan.

Hinatid pa ’ko ng Mommy niya sa roof top at nang matanaw ko na si Liam sa di kalayuan na nakasuot ng button-down polo at black jogger pants ay iniwan na ’ko ng Mommy niya.

“Anong pakulo ’to?” nakataas kilay ’kong sabi pero deep inside ay kinikilig na talaga ’ko. Nawala ’yung inis ko sa kanya ng ilang araw.

“This is a surprise. Admit it, I surprise you, did I?” natatawa niyang sabi. Napairap na lang ako.

“Oo na-surprise ako, pero aaminin ko din na naiinis na talaga ’ko sa’yo ’nung mga nakaraan.” napairap ako at natawa na lang siya.

“Sorry na, jo. Happy Valentines. I love you,” bati niya.

“Apology accepted. Happy Valentines, jo. I love you.” we kissed but smack only.

Kumain na kami. Madami siyang pinaluto may steak, gulay at desserts. Meron din kaming wine sa lamesa. After naming kumain ay nagpa-picture kaming dalawa bago kami uminom.

“Do you still sulk?” tanong niya habang umiinom kami. True feeling ft. same vibe ang atake namin. Haha!

“Hindi naman na nakabawi kana, eh!” sagot ko.

Hindi na siya nagsalita at tahimik na lang na nag-cellphone habang nangingiti para siyang tanga!

“Sinong ka-chat mo?” tanong ko.

“Wala.” nangingiti niya sabi kaya nangunot ang kilay ko pero hinayaan ko na lang siya.

Nagbukas na lang din ako ng IG at agad na bumungad sa ’kin ’yung pangalan niya. May post pala siya.

liamtan: Today is extra special day because I’m with you. Happy Valentines, jo. I love you, ♡♡♡ @gabbi_salazar

Tiningan ko naman ’yung photo tatlo kasi siya kaya ini-slide ko. The first photo is ’yung kuha lang ngayon, then the second one is our first photo, ’yung nasa park kami, and the last one is my grade seven photo, ’yung sinend niya sa ’kin dati ng inaasar niya ’ko. Nakakahiya!

itsgirliesalazar: stay strong ♡♡

bosslucas: tames cap hahaha

sammyalvarez: stay inlab lab birds ♡♡

lurellano: nilalanggam cap ha HAHAHAHA

itsbautistaver: sana all

wisgarcia: happy valentines love birds ♡♡♡♡

Natawa ako sa mga comment nila but at the same time ay na-touch dahil ramdam ko ’yung sincerity nila. Madami pang comment ’yung iba ay puro sana all at hearts.

“Why are you smiling?” ani niya.

“Wala din.” ginaya ko ’yung sagot niya kanina

“Before I forgot, these are my gifts to you.” ani niya saka inilabas ’yung regalo niya. It’s a big bouque of sunflower and sa paper bag ay stuff toys. Nang binuklat ko ay meron din palang chocolate.

“Thank you, jo.” malambing kong sabi.

“Wait, there’s more.” ngumisi pa siya. Buti na lang ang gwapo niya kaya hindi ako masyadong naasar kapag ngumingisi siya.

“Ang baduy mo na. Haha!”

May inilabas siyang isang square box na may ribbon sa itaas. Pagkabukas niya ay nakita ko tumambad sa ’kin ang isang singsing.

“Singsing?!” kunot-noo kong tanong.

“Actually it’s a promise ring.” kinuha niya ’yung singsing saka sinuot sa ’kin. Tiningnan niya ’ko habang namumungay ang mata. “I promise you that I will love you for the rest of my life, I can’t see my future without you, jo.”

Binigyan niya ’ko ng isang malambing na halik at tinapos namin ang gabi na may masasayang puso. I have nothing to ask for.. ’cause he’s already too much.

Chapter 25

WARNING R-18

---

“Pst! Anong sagot dito sa number four?” mahinang bulong sa ’kin ni Sam dahil ngayong araw ang finals namin. Next week ay pirmahan na ng clearance.

“Encyclopedia,” sagot ko ng mahina, nagpasalamat naman siya habang natatawa. Bwisit na ’to!

“Okay, last ten minutes.” nagulat ako ng magsalita si Miss Galvez akala ko ay nahuli na kami ni Sam. Jusko!

Yes, cheating is wrong pero parang kasama talaga siya sa pag-aaral. I’m not tolerating cheater but it was natural to cheat.

“Pass your paper in 1… 2… 3…” nagbilang na si Miss Galvez buti na lang ay tapos na ’ko kaya agad akong nakapagpasa.

“Grabe ang okray ang finals ni Miss Glavez naglapot ako. Haha!” ani Sam.

“Tanga! Lapot ka talaga. Haha!” bara sa kanya ni Juliana kaya inirapan niya ’to. Ito ang mami-miss ko sa kanila kapag bakasyon na. Nakaka-miss din kasi ’yung kaingayan nila.

“Hoy, boi! Aga-aga ang landi-landi mo!” ani Paul kaya napatingin kami kay Drake at Xia na naghaharutan. Ang lalandi!

“Inggit ka lang! Ulol!” si Drake. Si Xia naman ay naglakad papalapit sa gawi namin at nakisali sa chikahan. Ganyan siya kapag binabati ’yung harutan nila ni Drake.

Time flies by and today is the announcement of an honor student in the classroom. Hindi din kami masyadong nagkikita ni Liam dahil busy siya sa pag-comply ng mga activities na kailangan niyang ipasa. Tinanong ko naman siya kung hindi ba siya gumagawa ng activities, ang sabi naman niya ay ang dami daw talagang binigay na activities. Gusto daw kasi ng mga teacher nila na ma-feel nila ’yung pagiging graduating student. Shuta!

“Ididikit ko na mga anak ’yung mga honor students. Masaya akong naging class advisory ko kayo, unti next time.” ani Miss Galvez kaya medyo nalungkot kami. Ang bilis kasi talaga ng panahon, lumapit naman kami sa blackboard para tingnan ’yung mga honor.

With High Honor:

Elise Navarro

Gabbi Salazar

Xia Del

Fuente

With Honor:

Zoe Mae

Quizon

Mark Anthony

Vargaz

Juliana Angeles

Sam Alvarez

“Congrats sa ’tin!” bati ni Sam sa ’min. “Buti nakasali pa ’ko. Kopya-kopya lang ako minsan, eh. Haha!” natawa na lang kami.

Pinicturan ko ’yung bond paper kung saan nakasulat ’yung pangalan ko saka ko siya ini-story sa IG.

“Jo, my hard word is all worth it.” ani Liam saka ako inangat sa ere. “We’ve made it.” kitang-kita talaga ’yung saya sa mukha niya. Dahil. ’dun ay napangiti ako.

Today is the graduation and recognition day. Nauna ’yung recognition of course kaya gabi na natapos ’yung graduation. He graduated with high honor kaya talagang masaya siya, at alam kong pinaghirapan niya ’yun kaya deserved niya.

“Congrats to us, jo.” ani ko pa saka siya niyakap. Naglakad na kami papunta ng parking lot dahil maghihiwalay muna kami ng landas ngayon. Kasama niya kasi ’yung pamilya niya mag-dinner at kasama ko naman ’yung pamilya ko.

Nag-dinner lang kami nina Manang at Ate sa isang restaurant at nag-chikahan nag-video call din kami ni Mama at tuwang-tuwa siya dahil nga na high honor ako at si Ate naman ay with honor.

“Anong grade kana sa pasukan, hija?” tanong ni Manang Betty habang kumakain kami.

“Grade ten palang, Manang.” sagot ko at napatango na lang siya. Bumaling naman siya kay Ate.

“Ikaw, Girlie, anong grade kana sa pasukan?” ani naman niya kay Ate.

“College na po ako, Manang.” sagot ni Ate pagkalunok ng pagkain niya sa bibig. Nanlaki naman ang mata ni Manang.

“Eh kung ganu’n anong kurso ang kukunin mo?” ani Manang, ang dami niyang tanong. Charot!

“Education po, Manang, balak ko po maging isang guro.” ani pa ni Ate na parang proud na proud siya. Napangiwi ako.

“Kawawa naman ’yung magiging estudyante mo, puro kagagahan lang ang matutunan.” banat ko sabay kagat sa manok. Inirapan lang naman niya ’ko.

Pagkauwi namin sa bahay ay kanya-kanya kaming pasok sa kwarto at natulog.

“Anong dala mong regalo?” tanong ni Sam sa ’kin. Nandito kami ngayon sa loob ng kotse ni Ate dahil papunta kami ng condo ni Liam. May pa-blow out kasi siya dahil siya ang pinakamataas ang general average sa kanilang magkakaklase.

“Wala nga, eh. Nakalimutan kong bumili kahapon.” ani ko.

“Sarili mo na lang. Haha!” sabi niya kaya napa-irap ako. Siraulo!

“Kung gusto lang niya, eh! Kaso ayaw, sis. Haha!” natatawa kong sabi. Naisip ko ’yung mukha niya habang sinasabi ko sa kanyang gawin na namin ’yun. Grabe makaayaw, haha!

“Ay, okray! Inayawan ka, sis?”

“Hindi naman sa inayawan. Gusto daw niya na sa tamang oras at tamang edad na ’ko kapag ginawa namin ’yun.”

“Baka ayaw lang talaga sa’yo.” ani niya pero may halong malisosyo ’yung tinig niya. Napaisip tuloy ako bigla. Bwisit na Sam ’to! Pag-aawayin pa kami.

Pagkadating namin ay nandu’n na sina Juliana at Tom. Hindi naman nakasama sina Drake, Xia, at Paul dahil may ibang lakad.

“Kanina pa kayo?” tanong ko kay Juliana at nagbeso. Nag ngitian lang naman kami ni Tom.

“Hindi, halos kadadating-dating lang din namin.” sagot niya. Tumango naman kami ni Sam.

“Wait lang lalapitan ko lang si Liam.” paalam ko kina Sam. Naglakad ako papuntang kusina at naabutan ko ’dun sina Liam na naghahanda ng pagkain.

Nandu’n lahat silang magkakaklase pero magkatabi pa sila ni Agatha kaya medyo nainis ako. Hindi naman sa pagiging makitid ang utak pero naisip ko ’yung sinabi kanina ni Sam.

Lumapit ako sa gawi nila at agad akong nakita ni Liam kaya ngumiti siya. Gumanti lang din ako ng ngiti saka siya niyakap.

“Hi, jo.” bati ko.

“Hello, jo.” nakangiti niyang sabi.

“Oh, nandito na pala ’yung Misis ni Cap. Haha!” ani Kuya Lucas kaya natawa kami parehas ni Liam. Napatingin naman ako kay Agatha kaya ngumiti siya ng nahihiya, gumanti lang din ako ng ngiti.

Nang maiwan kaming dalawa ay natahimihik ako. “Kumain kana?” tanong niya.

“Ikaw?!” nakataas kilay kong saad.

“Anong ako?!” naguguluhan niyang sabi pero nakangiti. Bakit parang ang saya naman yata niya.

“Ikaw ka ko kumain na ba?”

“Hindi pa. Hinihintay kita, eh.”

“Kaya pala mukhang busy’ng busy ka kanina kasama ’yung friends mo.” napa-irap ako sa inis.

“Huh?!” natatawa pa rin niyang sabi. Sa inis ko sa tawa niya ay iniwan ko siya mag-isa sa kusina at nagpunta sa sala ng condo niya.

Pagkalapit ko kina Sam ay parang nagulat pa sila ng makita ako. Anong problema?!

“Bakit?!” nagtataka kong tanong.

“Bakit nakasibangot ka?” ani Sam.

Inayos ko naman ’yung itsura ko dahil ayoko naman gumawa ng eksena. Ang immature ko na pala. Kainis kasi!

“Wala.”

Nang maiayos na nilang mabuti ’yung lamesa at pagkain ay inaya na nila kaming kumain. Sabay-sabay kami nina Sam at Juliana na kumuha ng pagkain.

“Sa’n tayo?” ani Sam, kaya luminga kami para maghanap ng mapu-pwestuhan. Nakakita naman ako kaya itinuro ko.

“’Dun tayo sa couch.” aya ko. Sumang-ayon naman sila kaya naglakad kami, pero agad akong napahinto ng tawagin ako ni Liam.

“Jo, sit here.” nakangiti niyang sabi habang tinatapik ’yung pinaka-upuan ng bangko sa tabi niya.

“Hindi na. Kina Sam muna ko sasabay ngayon, nakakahiya kasi.” saad ko.

“Huh?! Anong sinasabi mo? Okay lan–” pinanlakihan ko siya ng mata kaya nakuha niya ’yung punto ko. Minsan bobita din si bakla, eh. “Ay, oo Kuya Liam baka naman pwede sa ’min muna sumabay si Gabbi, may ikekwento din kasi ako sa kanila ni Juliana.” ani niya saka plastik na ngumiti kay Liam.

Ngumiti naman si Liam sa kanya. “O-okay.”

Naglakad na kami nina Sam papuntang couch pero ramdam ko ’yung pagtitig ni Liam sa likod kahit na hindi ko nakikita. Tagos, sis!

“Bakla, anong kaartihan ang ganap mo?!” tanong ni Sam pagkababang pagkababa ng pagkain namin.

“Wala lang ’to, bakla! Wag niyo ’kong pansinin.” sagot ko saka in-umpisahang kumain. Hindi na din sumagot si Sam pero si Juliana naman ang epal.

“Anyare, girl?” ani Juliana.

“Wala nga.”

Hindi na sila nagtanong pa dahil alam naman nilang hindi ko sila sasagutin lalo na kapag ayaw ko talagang sagutin. Kumain na lang ako at ganu’n din naman sila.

“Ang sarap ng carbonara, Kuya. Sinong nagluto?” biglang sabi ni Juliana, kaya napatingin ako sa likod ko at ’dun nahagip ng peripheral vision ko si Liam na nakatayo sa likod ng couch na inuupuan ko.

“Ako. Haha!” pagyayabang niya. Marunong pala siyang magluto.. siguro tinuruan ni Agatha. Nabibwisit na naman ako.

“Totoo ba?!” hindi makapaniwalang sabi ni Sam at tumatangong nakangiti ang binigay na sagot sa kanya ni Liam.

“Uhm, guys.. baka naman pwede kong hiramin si Gabbi sandali.” nakangiti niyang sabi sa dalawa.

“Oo naman, sige lang, Kuya Liam. Kahit hindi mo na nga isoli, eh!” ani Sam.

“Kaya nga, Kuya Liam. Isa pa, tapos naman na siyang kumain kaya wala na din siyang gagawin.”. ani naman ni Juliana.

Mga walanghiya! Hindi man lang ako pinagdamot, talagang ibibigay ako, hindi ko alam kung kaibigan ko ba talaga sila o kung kaaway!

“Sa’n mo ba kasi ’ko dadalhin?” inis na tanong ko.

“Balcony.” simpleng sagot niya at saktong nasa tapat kami nang pinto ng balcony niya. “Are you mad?” tanong niya.

“Ewan ko sayo! Magluto ka na lang ’dun kasama ’yung childhood friend mo!” ani ko.

“I knew it! You’re jealous, jo!” natatawa niyang sabi pero inirapan ko lang siya. Eto na naman kami sa tawa niya. Kaya naiisip ko talagang masaya siya kapag nakakasama niya si Agatha.

“Nakakaasar ’yang tawa mo!” inirapan ko ulit siya.

Ngumisi lang naman siya. “Come here, jo.” hinitak niya ’ko papalapit sa kanya. “Stop being jealous, okay?!” niyakap niya ’ko at hinalikan sa noo.

“Nakakainis kasi kayo ni Agatha kapag nagtatawanan.”

“Shh! Stop talking, it’s done.”

Ilang minuto din kaming nasa ganu’ng posisyon ng tawagin kami ni Kuya Lucas dahil start na daw ng inuman.

“Umiinom ka pala, Ate Agatha.” ani Sam. Nakahiwalay kasi kaming girls sa boys kaya nandito kami sa balcony ng condo ni Liam.

“Yeah, why?” nakangiting sabi ni Agatha.

“Wala lang. Hehe!” awkward na sabi ni Sam. Mahinhin lang namang ngumiti si Agatha.

Umikot na ulit ’yung tagay kaya naiba na din ’yung topic namin. Napatingin naman ako sa gawi nina Liam kaya nagkatinginan kami. Ngumiti naman siya kaya napangiti din ako.

“May naging boyfriend kana ba Ate Agatha?” biglang tanong ni Juliana kaya napabaling ng tingin si Agatha sa kanya.

Ngumiti ulit siya bago sumagot. “Hindi pa. Pero may mga nagpaparamdam.” ani niya saka makahulugang ngumiti sa ’kin. Anong ibig niyang sabihin? Kaltokan ko kaya siya?!

Hindi na ulit nagtanong si Juliana kaya natahimik ’yung table namin. Lumalim na ang gabi at hindi pa din ubos ’yung iniinom namin. Minsan ay nagkakatinginan kami ni Liam at nag-ngingitian, pero nitong tinginan namin ay namumula siya at napalunok. Anyare?!

“Hey, jo.” biglang bati niya at mukhang lasing na nga siya. Mukhang tapos na din sila dahil nag-aayos na ’yung mga kaibigan niya.

“Okay ka pa?” ani ko. Tumango lang naman siya at inamoy-amoy pa ’yung buhok ko.

Since malapit na din naman kaming matapos ay nagpaalam ako sa kanila na dadalin ko lang si Liam sa kwarto niya ng makatulog.

“Uwi na din kami.” ani Juliana.

“Ha?! Bakit?!” ani ko.

“Lasing na din kasi si Tom baka maaksidente pa kami, madilim na din sa labas.” paliwanag niya at napatango na lang ako.

“Ako din.” pare-pareho nilang sabi kaya ang ending ay ako na lang ang natira at si Liam. Pinayagan na din ako ni Ate na dito matulog dahil walang magbabantay kay Liam.

Medyo hilo na din ’ko pero kaya pa naman. Ramdam ko din ’yung bigat ng ulo ko. Hindi talaga kami masyadong close ng alak.

Nang maligpit ko ng mabuti ’yung labas ay si Liam naman ay inasikaso ko. Pinalitan ko siya ng damit at pinunasan ng basang bimpo.

“Mahal na mahal ko ’yun, pre. Ayokong nagagalit ’yun at sobra kong ginagalang ’yun kahit na…” hindi ko na naintindihan ’yung sinabi niya sa dulo.

Nagising ako ng may humahalik sa leeg ko. Napatingin naman ako sa lalaking nasa ibabaw ko.

Liam?!

“Jo?!” tawag ko sa kanya kaya napaangat ang tingin niya sa ’kin. Sinalubong niya ang tingin ko na may mapupungay na mata. Nakakatunaw!

Hindi siya sumagot at hinalikan niya ’ko sa labi ng mapusok. Amoy pa rin siyang alak pero hindi na ganu’n kalala. Dahil nadadala na din ako ng sitwasyon ay gumanti ako ng halik.

His kiss went down to my neck and feels so good. I wanted to say more but nothing came out to my mouth.

Hindi ko namalayan na nakahubad na pala ’yung top ko at tanging bra na lang ang natira. He stare to my boobs and I feel my cheeks red.

“Blushing, huh?!” ani niya kaya lalo akong namula.

We continue kissing and this time his kiss went down to my left boobs and slowly licking it while rubbing the other one. I moaned because of the sensation.

He suddenly stopped and smirked at me. Para siyang hindi si Liam. Nasapian ba siya? O gan’to talaga siya kapag nalalasing?!

The reason why he stop because he removes his shirt. When I finally saw his naked body.. my jaw dropped. It’s not perfect like the other guys body, but it’s really fit on him and suits to his age.

I lowered my gaze and then boom! I saw his little Liam fully erected and I can’t wait to see him. Oh c’mon little Liam let me suck you. Charot!

He sucked and licked my boobs until he stopped. Inilagay niya ’yung dalawang binti ko sa hita niya at sabay niyang hinubad ’yung shorts at panty ko.

Tinakpan ko ’yung espada ko na maliit pero tinanggal niya ’yung kamay ko ’dun. Nakakahiya!

“Don’t hide it. I still love you.” he planted small kisses to my neck and bite it.

“Ugh.. w-wag mong lagyan ng m-mark.” ani ko habang napapaliyad sa sarap ng ginagawa niya.

He did not listen to what I’ve said and he continue biting my neck up to my nape. I moan when he suddenly stopped. Ang galing mambitin!

Finally! He removes his boxer shorts including his briefs and now he’s totally naked. Kanya lahat ’yan?! Malaki, mahaba, maugat, at mataba! ’Kala ko ba juts siya?!

“Enjoying the view, huh?!” ani niya at ngumisi.

I did not respond and I just stared at him with full of love and lust. His jaw clenched because of what I did.

He positioned himself infront me and he’s now trying to enter his manhood to my hole, he slowly entered his shaft. Shuta, ulo pa lang ang sakit na!

“W-wait, m-masakit!” daing ko. Tangina ang sakit!

“Fuck, jo! Why we’re naked?!” parang natauhan niyang sabi. Nakita ko pa ang paglunok niya. “Do you want me to stop?” malambing niyang ani.

“No!” agaran kong sabi. Mapupurnada pa ’yung dilig ko. Dry na dry na nga ako, mauudlot pa.

Napatingin siya sa kaselanan naming magkadikit. At napailing na lang siya sa nakita. Bakit kanina para siyang sinapian ng kung sino tas ngayon parang nagsisisi siya.

“Putangina kasing mga ’yun, eh! Tarantado! Kung ano-anong sinasabi sa ’kin kanina.” naiiling niyang sabi.

“Huh?!” kunot-noo kong tanong.

“Nothing.”

Nang maramdaman ko na ang konting ginahawa ay pinagalaw ko siya ulit. Dahan-dahan lang ang ginawa niyang paggalaw hanggang sa masanay ang butas ko.

“Ahh!!” we said together but in different reason. Him because of pleasure and me because of sore that I felt when he entered his shaft fully on my hole.

A minute later my hole used to his size and he thrust faster. I moan his named because of pleasure.

“Ugh… so good! F-faster, jo.” ani ko.

Mas dinoble niya ang bilis ng pagbayo niya at talagang napapatirik ang mata ko sa galing niya.

“Ugh, jo… you’re so tight. Am I good?” ani niya habang mabilis na gumagalaw sa ibabaw ko.

“Y-yes, jo. Faster I’m n-near.”

He thrust faster and a little later I felt my first ever release and it feels good. After my come, he come inside me and it’s satisfying more.

“Ugh.. I love you, jo.” ani niya at nahiga sa tabi ko. “How’s my performance?” tanong niya.

“Okay lang.” ani ko at tinalikudan siya. Natawa pa ’ko ng hitakin niya ’ko.

“Am I not good?” nakakunot-noo niyang sabi.

“Charot lang! Pero siguro seven ka up to ten.” ani ko. This is my first time but I’m not saint ’no! I watched adults videos but it was unintentional. Sakto pang sa bakbakan ang naabutan ko.

“Not bad for first timer.” ani niya at nagkibit-balikat. Napatitig naman ako sa kanya bigla.

“Totoo?! First time mo din?” gulat na tanong ko at tumango naman siya habang nakangisi. Hindi na nga masama sa first timer.

“Sorry, jo, kung hindi na kita nahintay pang mag-eighteen. Nagmadali kasi si junior. Haha!” ani niya kaya napatingin ulit ako sa alaga niya. Mukhang nabubuhay na naman ulit. “Stop staring at it. I feel horny,”

I touched it and said. “Then let me ride on you.” nakangisin kong sabi. Pinatong niya ’yung dalawang braso niya sa ulo bilang unan at sabay sabing…

“Then ride.” habang nakangisi.

Dahil masunudin ako ay ginawa ko. Sulitin na natin ’yung dilig ’no! ’Tsaka, serep keye!

---

A/N: Sorry na sa bs hindi kasi ako masyadong sanay. Hayaan niyo aaralin natin ’yang mabuti. Charot!

Chapter 26

“Do you still feel sore?” tanong ni Liam. Umaga na at nandito pa din ako sa condo niya dahil nahihirapan akong tumayo. Shuta! Ikaw ba naman lamugin ang butas tingnan natin kung makatayo ka pa.

“Oo, walanghiya ka!” ani ko habang sinusubukang tumayo. “Ouch, tangina!” daing ko ng maramdaman ko ’yung sakit.

Namumungay ang mata niya habang nakatingin sa ’kin. Nakatayo siya sa harap ko na gray boxer shorts lamang ang suot. Ang laki talaga ng alaga niya kahit tulog!

“Don’t move, ikukuha na lang kita ng pagkain.” sabi niya saka lumabas ng kwarto. Hindi ko na din trinay na tumayo dahil sobrang sakit talaga.

Pagkabalik niya ay may dala na siyang pagkain. “I also bought medicine.” ani niya pa.

Tiningnan ko ’yung brand at hindi naman kilala kaya napagpasyahan ko na wag na lang inumin.

“Ayokong inumin ’yung gamot nakakatakot. Inaansya na nga ako sa pills, eh.” ani ko sabay lagok ng tubig. Nangunot naman ay noo niya pero wala na siyang sinabi.

Hinatid niya ’ko sa bahay namin at hirap na hirap akong magpanggap na okay at ang malala… kailangan diretso ang paglalakad ko.

“Gurl, ang fresh mo!” ani Sam, ngumiti lang naman sina Juliana at Xia. Nandito kaming tatlo sa registar office para mag-enroll. Ang bilis nang panahon sa pasukan grade ten na kami.

“Sana ikaw din.” biro ko sa kanya kaya napasimangot siya. “Charot lang.” ani ko pa.

Ilang linggo na din ang lumipas nang unang may mangyari sa ’min ni Liam, at nasundan pa ’yun nang limang beses. Mas lalo naman siyang naging clingy kapag kaming dalawa lang.

“Partida hindi pa nadidiligan ’yan. Haha!” biro pa ni Sam kaya napalunok ako ng wala sa oras. Kung alam niyo lang! Haha.

“Tara na nga! Kung ano-ano pa sinasabi mo!” ani Juliana kaya naglakad na kaming apat papuntang Jollibee.

Sina Juliana at Xia na ang nag-order. Mabilis lang naman na-serve ’yung pagkain namin kaya inumpisahan na namin ang pag kain.

“Ang ganda naman ng top mo, Xia.” ani ko habang nakatitig sa damit niya. “Simple lang pero ang ganda. Sa’n mo nabili ’yan?” tanong ko pa.

Inggetera ’ko. Bakit ba?!

“Sa Shein, gurl. DL mo na lang ’yung app.” ani niya kaya tumango naman ako. Pinagpatuloy namin ang pagkain at ang pag-chika hanggang sa mag-uwian na kami.

I’m busy browsing in my Shein app when suddenly Liam texted me. I opened it and read.

Jo: i’m here in front of your house.

Pagkabasa ko ng text niya ay agad akong napatayo sa higaan at nag isang pusod lang tapos ay naglakad na pababa. Wala pa naman akong ligo.

Pagkabukas ng gate namin ay nakatayo siya sa gilid ng motor niya kaya agad ko siyang nilapitan.

“Napadaan ka?” tanong ko.

“I texted you kanina sabi ko baka mapadaan ako at malapit lang ’yung gym na pupuntahan namin ni Lucas.” sagot niya habang naka-kunot ang noo.

“Ay oo nga pala nakalimutan ko,” sabi ko ng naka-peace sign sabay bigay sa kanya ng apologetic smile.

“Tsk!” napailing na lang siya saka kami pumasok ng bahay namin. May dala kasi siyang doughnut kaya sabay na namin ’yung kinain.

“Ikaw lang nandito?” tanong niya habang ngumunguya.

“Hindi, kasama ko si Manang baka naglilinis lang nang garden namin.” ani ko at napatango lang naman siya.

Pagkatapos naming kumain ay nanuod lang kami ng isang movie bago niya napagdesisyonang umuwi.

“Jo, samahan mo ’ko bukas mag-enroll.” sabi niya. Nakatayo na kami dito sa labas ng bahay namin at ginabi na din siya sa pag-uwi.

“Bakit nanay mo ba ’ko?” natatawa kong sabi.

“Tsk, please!” angal niya.

Napairap na lang ako. “Fine! Anong oras ba?”

“I’ll text you tomorrow.” tumango na lang ako at nagulat ng sakupin niya bigla ’yung labi ko.

“Jo!!” ani ko dahil nasa labas kami baka mamaya may makakita sa ’min. Bwisit na lalaki ’to!

“Madilim naman.” natatawa niyang sabi. Nagdahilan pa nga!

“Gago, kahit na! Umuwi ka na nga!” tinaboy ko siya hanggang sa pinaandar na niya ’yung motor at umalis. Jusko! Buti na lang nakapagpigil ako kanina, kung hindi baka nakarat na naman ako.

Kinabukasan, I just wore a simple white loose shirt that was tucked in my denim skirt partnered by my Fila raptor. Konting make-up then boom!

“Hindi ka pa kasi sumabay sa ’mi ’nung nakaraan.” ani ko kay Liam habang nakasakay na sa kotse niya.

Lumunok muna siya bago nagsalita. “Uhm.. jo, we’re going to our rest house in Bataan after I enrolled.” ani niya kaya nanlaki ang mata ko sa gulat.

“Ano?!!” sigaw ko sa kanya. Napatakip naman siya ng tenga.

“But don’t worry, napagpaalam naman na kita kina Tita, so you don’t have to worry.” paliwanag niya. Napabuntong hininga na lang ako.

“Wala akong dalang damit.” angal ko. Kainis naman pabigla-bigla.

“Uuwi na din naman tayo bukas. Isa pa… hindi mo naman kailangan mag-damit.” kumindat pa siya habang natatawa kaya naningkit ang mga mata ko. “I m-mean.. magsuot ng magandang damit.”

Napairap na lang ako. “Nagiging maniac ka na!” ani ko sa kanya pero tumawa lang naman ang gago.

Sandali lang naman siya nag-enroll dahil konti lang ang tao. After ’nun ay nag-byahe na kami papuntang Bataan.

“Jo, we’re here.” nagising ako dahil may tumatapik sa pisngi ko. Unang bumungad sa mata ko ay ang gwapong mukha ni Liam. Nandito na pala kami.

Nilibot ko ang mata ko at halos mamangha ako sa nakikita. Isang malaking wooden house ang nakikita ko na ang wari ko ay ’yung rest house nila, may malalaking puno sa paligid kaya malilim at sobrang linis din ng kapaligiran.

“Ito ba ’yung rest house niyo?!” manghang tanong ko.

“Yup, si Daddy ang mismong nag-design nito at ’yung kumpare niyang Engineer ang nagsukat. Ito din ang kauna-unahang design niya na bahay.” ani niya. Napatango lang naman ako.

“Ang galing naman ng Daddy mo.”

Ngumiti lang naman siya saka na ’ko inaya na pumasok sa loob. Mas lalo akong namangha ng makita ang loob dahil talagang gawa siya sa wood dahil halos lahat ng kagamitan ay kahoy.

Naglakad pa kami papunta ng likod at mas lalo akong namangha nang makitang may sarili silang swimming pool. Ang shala naman!

“Ang yaman niyo, huh!” ani ko habang lumilinga pa din. Nakakamangha, ang yaman nila.

“Hindi naman, sakto lang.” ani niya. Nagpa-humble pa, amp!

“May care taker kayo dito?” ani ko habang naglalakad kami papuntang kusina. Siya daw ang magluluto ng matikman ko naman daw ’yung luto niya.

“Oo. If I’m not mistaken, twice a week sila nagpupunta para maglinis.” ani niya.

He cooked chicken wings na ang flavor is korean bbq. “How was it?” tanong niya.

“Masarap… marunong ka pala magluto?” ani ko.

“Yup, that’s my favorite kaya inaral kong lutuin.” ani niya at napatango na lang ako.

Pagkatapos naming mag-dinner ay ako na ang naghugas ng pinggan. Naramdaman ko namana ng presensya ni Liam na papalapit sa gawi kaya napatingin ako sa kanya.

“Oh,” ani niya sabay abot sa ’kin ng paper bag.

“Ano ’yan?!” kunot-noo kong tanong.

“I think your clothes. Pinagpaalam nga diba kita sa pamilya mo then suddenly Girlie gave me this.” ani niya kaya kinuha ko sa kanya ’yung paper bag. “I’ll see you in the pool area.” sabi niya saka naglakad paalis.

“Okay.”

I’m now wearing a red one piece swimsuit na backless saka ko siya tinuck-in sa faded denim short shorts ko. As in ang ikli ng shorts na pinadala ni Ate.

Naglakad ako papuntang pool area at nakita ko si Liam na topless at tanging black taslan shorts lang ang suot. Ang hot niya kahit na hindi pa fully developed ’yung abs niya but he has prominent chest. ’Tsaka bata pa naman siya kaya bagay lang sa kanya ’yung ganyang katawan.

“Hey,” ani ko ng makalapit. Napatingin naman siya sa suot ko at napalunok pa siya.

“Hey, you’re so hot.” ani niya habang titig na titig sa ’kin sabay inom sa wine glass na hawak niya.

“I know right. Char, haha!” sabi ko kaya napailing na lang siya habang natatawa.

Hinatak niya papalapit sa kanya saka ako hinalikan sa noo.

“I love you, jo.” malambing niyang sabi. Ang aga naman yatang nalasing nito.

“I love you,”

Naligo kami habang umiinom ng wine. Nagbabasaan pa kami at naghahabulan habang nasa tubig.

Nang mapagod ay napagdesisyonan naming mag-picture. Nag picture kami habang nakababad ang katawan sa tubig, meron namang nakatingin kami sa isa’t isa habang nakangiti, at meron ding nasa likod ko siya habang nakayakap ’yung kanang braso niya sa leeg ko at nakangiti kami pareho sa camera.

“Ako naman mag-isa ang picturan mo.” sabi ko at inahon ’yung katawan ko para makita ’yung korte.

“Tsk.” umangal pa siya pero wala siyang magagawa.

Nagpusod muna ko ng messy bun saka umayos. Nakaupo ako sa gilid ng swimming pool habang ’yung kalahating binti ko ay nakababad sa pool.

“Okay ready.. one… two… three… smile.” ani niya kaya nag-smile naman ako. Madaming shot ang ginawa namin dahil hindi niya makuha ’yung gusto kong angulo.

May nagustuhan naman akong shot. It was candid shot habang ’yung dalawa kong kamay ay nakahawak sa buhok na kunwari ay nagpupusod, kitang-kita ’yung jaw line ko kaya agad ko siyang pinost sa IG.

gabbi_salazar: captured by the most supportive boyfriend on earth. ♡♡ @

liamtan

Pagkapost ko ay agad ko ng tinabi ’yung cellphone ko. Naglangoy naman ako sa gawi ni Liam habang umiinom siya ng wine.

“Bakit mo nga pala ’ko naisapang dalhin dito?!” tanong ko ng makalapit sa gawi niya.

“Nothing, I just felt na magugustuhan mo dito.” casual na sagot niya. Tumango naman ako saka kinuha ’yung wine glass at uminom.

“Future Engineer ka. So, anong balak mong unang sukatin in the future?” ani ko.

Napatitig naman siya sa ’kin. “Our future house, then after that our future rest house.” seryosong sagot niya. Bigla tuloy akong na tameme.

“’Kala ko ’yung puso ko.” ani ko na lang. Dadaanin ko na lang sa biro.

“Tsk! Hindi ko kayang sukatin ’yung pagmamahal na meron ako sa’yo, hindi kayang sukatin ng kahit anong panukat… masyadong malaki.” ani niya bago ulit uminom ng wine at ngumisi sa ’kin. Galing na niyang babanat.

“Smooth, huh!” ani ko kaya pareho kaming natawa. “But having said that kidding aside, parang siguradong sigurado ka ng ako ang makakatuluyan mo sa future.” bumalik sa pagiging seryoso ang boses ko.

“Of course! Why? Hindi mo ba ’ko nakikita sa future mo?!” kunot-noo niyang sabi.

“Wag ka ngang OA! Masaya lang akong malaman na kahit na hindi kita mabibigyan ng anak ay ayos lang sa’yo. Mahal na mahal kita, jo.” ani ko saka napasandal sa kaliwang balikat niya. Na-touched ako!

“Mahal na mahal din kita, jo.” ani niya saka ko naramdaman ’yung paghalik niya sa ulo ko. “Before I forgot, I want to show you this.” ani niya sabay kuha sa chair na malapit sa pool ng cellphone niya.

Napatayo naman ako sa balikat niya para tingnan kung ano ba ’yung ipapakita niya. Nang makuha niya ’yung cellphone ay tinapat niya sa ’kin ’yung picture at gusto kong magwala sa inis.

“Bwisit ka!!!” sigaw ko sa kanya. “Akala ko pa naman kung ano.” napipikon kong sabi. Sa’n ba niya kasi nahalungkat ’yun?!

“Laughtrip ’yung itsura mo, jo. Haha!!”

“Amina nga ’yang cellphone mo!” sabi ko sabay hablot ng cellphone niya kaso ang damuho agad na naiwas.

“No way. Haha!” sabi pa niya sabay taas ng cellphone niya kaya hindi ko maabot. Napakatangkad kaya niya!

“Amina kasi!” naiinis ko na talagang sabi habang tinatalon ko pa ’yung cellphone para maabot.

“Ayoko!! Ayoko!! Haha!!” nang-aasar pa, amp! ’Pag ako napikon tingnan natin galing mo!

“Amina na sabi!!” sigaw ko at mataas na tumalon pero kamalas-malasan ay na out of balance ako dahil madulas ’yung tiles na nasa ilalim ng pool.

Imbes na masubsob ako sa tubig ay nagtama ang labi naming dalawa. Sa gulat ko ay agad akong napalayo… pero agad din namang naglapat ang labi naming dalawa ng hitakin niya ’ko sa batok papalapit sa kanya. Ano bang inaarte ko? May nangyari na kaya sa inyo, Gabbi. Haler!!

“Ugh..” I moaned because he rubbed my left boobs. Wala na naman, nahuli na ’yung kiliti ko.

Lalo pang mas naging mainit ang paghahalikan namin at hindi ko namalayan na nakababa na pala ’yung one piece ko sa tubig.

He licked my left nipple using his tongue while rubbing the other side, because of what he did I can’t help but to moan.

He suddenly stopped and kissed me in lips. Nakahawak ngayon ’yung kaliwang kamay niya sa kanang pisngi ko habang magkidit ang mga noo namin.

“Jo, answer me. Do you want me inside you?” tanong niya na punong puno ng pagnanasa. Mabilis akong tumango.

“Yes!! Yes!! Please, I want you inside me.” sagot ko. Muling nag-sakopan ang mga labi nami ngunit ngayon ay puno ng pagkasabik sa isa’t isa. Halos dumugo ang labi ko ng huminto kami sa paghahalikan.

“It’s better in our room.” ani niya pagkahiwalay ng mga labi namin. Umahon kami ng pool at tumakbo ako palayo sa kanya at saka siya nilingon. I gave him a stare full of lust and excitement he just smirked at me.

I lowered my gaze to see his manhood and I was shocked to see his bulge. Grabe ang laki talaga!

Tumakbo ko paakyat at naramdaman ko naman ang pagsunod niya kaya sumigaw ako.

“Faster, jo! Fuck me ’til daylight.” adviced ’yan ni Mareng Ariana Grande. Haha.

“Scratch that! It’s to make love.” sigaw niya pabalik. Whatever! Ang mahalaga may dilig.

Chapter 27

“Diba close mo si Kuya Zeyn?” tanong ni Sam. Nandito kami sa loob ng classroom, it’s our first day of school being grade ten students. Hinihintay pa namin dumating ’yung teacher namin kaya pwede pang mag-cellphone. And yes, hindi ako late it’s an achievement for me. Charot!

“Hindi naman close friend. Casual lang, nag-uusap ganern. Why?” ani ko sa tanong ni Sam.

“Tingnan mo naman ’yung post niya sa Instagram.” ani niya saka pinakita sa ’kin ’yung picture ni Zeyn. “Talap-talap. Haha!!” dagdag niya pa kaya napairap na lang ako.

“Malande!” ani ko habang naiiling. But I admitted, super hot ni Zeyn dito sa post niya pero mas hot pa rin si Liam sa paningin ko. Eme!

“Ang ganda ng tattoo niya sa dibdib.” komento ni Juliana.

“True, ang manly niya! Kuya Zeyn, yanigin mo buhay ko. Haha!” ani pa ni Sam. Pakaharot ni bakla.

“Ay weh? May I see his tattoo?” ani naman ni Xia. Ipinakita naman ni Sam ’yung picture. “He so hot, gosh!” napatakip pa si Xia sa bibig ng sabihin niya ’yun kaya napatingin sa gawi namin sina Drake at Paul.

Natawa na lang kami sa reaksyon ni Drake pero si Xia ay natahimik. Ang lakas kasi ng bibig. Natahimik naman kami bigla ng may pumasok na teacher.

“Hi, class.” nakangiting bati niya habang nakatayo sa harapan ng teacher desk. “I’m Miss Raiza Castillo, your class adviser for this school year.” pakilala niya. Mukha naman siyang mabait kaya nakampante naman ako.

“Good morning po, Miss.” bati naming lahat. Since first day of school ay hindi mawawala ang introduce yourself. Nagbotohan din kami para sa class organization. Halos wala namang nabago, pumalit lang sa muse and escort sina Xia at Drake.

Hanggang sa last subject namin before lunch ay nag introduce yourself kami. Kabisado ko na nga ’yung hubbies ni Sam, eh.

“Sa’n tayo magla-lunch?” tanong ko sa kanila. Nandito pa rin naman kami sa classroom dahil nag-aayos pa kami ng sarili bago lumabas.

“Mag food chain muna tayo. Bukas na tayo mag PP.” suggest ni Juliana. “Tagal na din kasi nating hindi kumakain sa food chain.” dagdag pa niya.

“G lang naman ako. Kayo ba?” ani ko sabay baling sa iba.

“Game din. Haha!” sabay-sabay na sagot nina Sam, Xia, Drake, at Paul.

Nagtext naman na muna ko kay Liam bago kami nagpunta ng King Sisig. Hindi naman na kami magkakasabay kumain ng lunch dahil iba ’yung sched niya. Madalang na din kami magkikita dahil nasa building ng college ’yung room nila. But pag event ng school for sure ’dun magkikita kami.

Ako: Jo maglalunch na ko kasama sila Sam.

Hindi naman na siya nag-reply kaya hinayaan ko na lang, baka busy din kasi. Pagdating namin ’dun ay konti lang ang tao pero masarap dito, bukod ’dun ay unli at affordable pa.

Habang kumakain kami ay nagchichikahan lang kaming dalawa ni Juliana nang biglang nagsalita  si Sam.

“Anong klaseng jowa si Drake?” tanong ni Sam kay Xia.

“Jealous type, konting kibo pinagseselosan.” ani Xia at saka tumingin kay Drake.

“Feeling nito!” si Drake kaya natawa kami. Siraulo!

“Anong grade na ba ’yung jowa mo Paul?” si Juliana habang umiinom ng milktea niya.

“Ka-batch lang natin, grade ten.” ani Paul. Napatango naman si Juliana.

“Mukhang siyang bagets.” ani ko na sinang-ayunan pa ni Juliana. “Ikaw Sam sinong jowa mo?” binalingan ko naman ang baklang Sam. Kita sa mata ni Paul na parang curious din siya.

“Wala.” ani niya saka uminom sa straw ng drinks niya.

Nagpatuloy lang kami sa pagchikahan hanggang sa nag-uwian na kaming anim sa kanya-kanya naming bahay.

[How’s your first day of school?] ani ni Liam sa kabilang linya. Alas diyes na ng gabi at nandito ’ko sa terrace namin para magpahangin.

“Okay lang naman. Ikaw ba?” sabi ko.

[Good, but there’s a lot of activities that’s why hindi na kita na-text kaninang hapon.]

“Keri lang at least nagawa mo ’yung dapat mong gawin.” ani ko. Medyo inaantok na ’ko dahil ang daming ganap ngayong araw.

[You know what, ang bilis ng araw. Last year hindi pa kita kilala nito, then now you’re my girlfriend and few months before we’re celebrating our first anniversary.] kahit na hindi ko siya nakikita ay halatang masaya siya dahil sa boses niya.

“Kaya nga, eh!” ani ko saka naghikab.

[Okay you may sleep, you sound sleepy. Good night, jo. I love you,]

“Sorry, jo. Good night, I love you more.” ani ko at narinig ko ang paghalik niya sa kabilang linya. Visual kiss kumbaga. Haha!

A months passed by and madalang na lang talaga kami magkita ni Liam. Kundi sa event ay once a week, every Saturday dahil family day nila kapag Sunday, busy naman kami pareho kapag weekdays.

“Ikaw dito sa part na ’to mag-explain.” sabi ko habang itinuturo kung saan part ang ipapaliwanag ni Zoe.

“Okay, ’yon lang ba?” ani naman niya kaya tumango ako.

“Mag-meryenda muna kayo, guys.” sabi ni Mark. Nandito kaming apat nina Sam at Zoe sa bahay nila para gawin nga itong report sa Filipino.

“Salamat, Papa Mark.” malanding sabi ni Sam. “Bakit naman kasi ang hirap mag-report sa subject ni Miss Raiza.” dagdag pa niya habang kumakain ng palabok. Shala ni Mark.

“Shrue yan!” sang-ayon naman ni Zoe na kasalukuyang kumukuha din ng palabok.

“Alin bang part ang sa ’kin diyan, Gab?” tanong ni Mark na katabi ko sa gilid. Kumuha muna ko ng palabok bago ko itinuro sa kanya ’yung part na ipapaliwanag niya.

“Etong part na ’to.” itinuro ko sa kanya ’yung part niya. “Bali pagkatapos ni Zoe ay ikaw na.” paliwanag ko pa.

Kumain muna kami bago tapusin ’yung report buti na lang ay natapos namin kaya hindi na kami gagawa pa bukas.

Pagkauwi ko sa bahay ay diretso tulog na ’ko at hindi na din ako nakapaghapunan, hindi na din kami nakapag-usap pa ni Liam kaya kinabukasan ay agad akong nag-text sa kanya.

“Congrats to us, guys.” ani Sam. Nandito kaming apat nina Zoe at Mark sa Starbucks, nagpabasag si Sam dahil kami lang naman ang pinakamataas ang nakuhang grades sa reporting.

“Congrats! Grabe ’yung kaba ko kanina. Legit, gago. Haha!” sabi ni Mark kaya natawa kami.

“Halata nga. Haha!” saad namin pareho ni Zoe.

Nag-usap lang kami tungkol sa nangyari kanina hanggang sa nagpaalam silang uuwi na. Naglakad na silang dalawa ni Mark palabas ng mall at kami naman ni Sam ay nagpunta pa ng Watson dahil bibili daw siyang skin care. Obsessed na siya!

“Ang ganda ng cream na ’to, sis.” ani niya habang hawak-hawak ’yung cream.

“Hindi kasi ako nagki-cream, sabon lang.” ani ko. Hindi kasi talaga ko mahilig sa skin care.

“Okay.”

Pagkabayad niya ay inaya ko naman siya sa National Bookstore para bumili ng mga pang-design na gagawin ko sa first anniversary namin ni Liam. Lagi na lang kasi siya ang nag-eeffort na gumawa ng surprise kaya I think this is my chance na bumawi.

“Okay na kaya ’to?” tanong ko kay Sam habang nakapila kami para bayaran ’yung mga pinamili ko.

“Aba’y oo naman. Napakadami mo ngang binili, akala mo debut ’yung gaganapin.” ani niya na natatawa.

“Gaga!”

Pagkabayad namin ay naglakad na kami palabas ng mall at dumiretso ng parking lot. Nag-text na siya kanina sa driver nila na sunduin kami kaya hindi na kami naghintay pa.

“Sis, ibaba mo ’ko sa tapat ng condo ni Liam. Bibisitahin ko lang siya.” ani ko. Nakasakay na kami sa loob ng sasakyan nila at kasalukuyang umaandar.

“Okay, sis, no problem.” ani niya.

Hindi naman kami nagtagal at agad din akong nakababa sa tapat ng condo ni Liam. Nagpasalamat at nagpaalam kami sa isa’t isa bago sila tuluyang umalis.

“Nandito kaya siya?” tanong ko sa sarili ko. Sa totoo lang ay hindi ko alam kung nandito ba siya o wala, kung nandito siya ay swerte pero kapag wala naman ay hihintayin ko na lang siyang dumating.

Pagkabukas ko ng pinto ay may narinig akong ingay na mukhang galing sa sala kaya alam ko ng nandito siya pero hindi siya nag-iisa.

“Tagay pa. Haha!” rinig kong sabi ng isang lalaki. Kaya naglakad na ko papalapit ng sala.

“Ang taas, ga–” napatigil sa pagsasalita si Kuya Lucas ng makita ako, si Kuya Luke pala ’yung lalaking nagsalita kanina.

“Jo?!” gulat na sabi ni Liam at tarantang tumayo saka lumapit sa ’kin. “A-ah.. kakaumpisa pa lang namin,” paliwanag niya.

“Okay lang naman. Wrong timing lang ’yung dating ko, aalis na ’ko. “ sabi ko saka humarap sa barkada niya na nakaupo sa couch. “Uwi na ko, Kuya Luke, Kuya Lucas.” paalam ko saka sila nginitian.

“Huh?! You can stay, Gab, if you want.” sabi ni Lucas. Tumango tango naman si Kuya Luke.

“Hindi na,” nakangiti kong sabi. Tatalikod na sana ko ng may biglang magsalita galing sa kusina.

“Here’s the chicken wi… Gab?!” ani niya habang nanlalaki ’yung dalawang mata.

Yes, bitch its me!

“Agatha.” nakangiting bati ko kaya gumanti naman siya. Mahinhin na lang siyang naglakad papunta sa gawi nina Kuya Luke and Kuya Lucas.

Binigyan ko naman si Liam ng tingin na nagsasabing ‘bakit siya nandito at anong meron’, napalunok muna siya bago nagsalita.

“Uhm… we’re celebrating because we finally doned doing our plates. C-chill lang kumbaga.. are you mad?” nangunot naman ang noo ko sa tanong niya.

“Hindi. Bakit naman ako magagalit?” nakangiti ko ng sabi sa kanya.

“You sure, huh?!”

“Oo nga. Haha!” niyakap ko siya dahil sobra ko na talaga siyang miss. Akala ko kasi makakasama ko siya ng matagal today but sad to say ay hindi. Nakakahiya naman kung ititigil nila ’yung celebration dahil lang dumating ako.

“I miss you.” ani niya saka ako hinalikan sa ulo. Hanggang ngayon kasi ay magkayakap pa din kami.

“I miss you more.” tumingala ako sa kanya at nag ngitian kaming dalawa. Ang gwapo! “Uuwi na ’ko.” paalam ko kya nalungkot naman siya bigla pero wala siyang nagawa kundi ang tumango.

“Guys, hatid ko lang si Gab sa baba.” ani Liam kaya napatingin ako sa gawi nila at mukhang kanina pa nakatingin si Agatha sa ’min dahal halata sa titig niya.

“Gesi, tol.” si Kuya Luke.

Naglakad kami ni Liam papunta ng parking at napagpasyahan kong mag-jeep na lang pauwi.

“Sige na bumalik kana sa taas, nakakahiya sa mga kasama mo.” sabi ko. Nasa gilid kami nang kalsada ngayon at naghihintay ng jeep.

“Tsk! I love you, jo.” ani niya saka sinakop ’yung labi ko. “I miss you..” makahulugan niyang sabi habang kinakagat ’yung gilid ng tenga ko.

“Manyak. Haha!” ani ko at pareho kaming natawa. Sakto namang may dumaan nang jeep kaya pinara niya.

Nasa loob na ’ko ng jeep at kumaway ako sa kanya na nanatiling nakatayo sa gilid ng kalsada. Nagkakawayan lang kami hanggang sa lumiit siya sa paningin ko.

“Sam, samahan mo ’ko sa Lunes na maghanda ng surprise para kay Liam, ha?!” ani ko sa katabing si Sam. Busy naman siyang nag-scroll sa tiktok niya.

“Oo. Anong oras ba?”

“Pagkauwian.”

“K!”

Attitude si bakla! Sakto namang pumasok si Miss Raiza kaya agad na kaming tumayo para bumati sa kanya at nag-umpisa na ang klase.

Monday came at hindi ako mapakali sa upuan ko dahil ngayong araw ang Anniversary namin, nagbatian naman kami kaninang umaga sa text at feeling ko ay may surprise siya sa ’kin pero hindi niya sinasabi. Malamang surprise nga, eh!

“See you tomorrow, class.” ani ng huli naming teacher sa hapon bago lumabas ng classroom.

Agad kong tinago ’yung mga gamit ko at bumaling kay Sam. “Arat na, bakla!”

“Oo, wait lang!”

“Sorry, girl, hindi ako makakasama sa inyo ngayon, natapat kasi ng family dinner nina Tom at sinasama ’ko ng nanay niya.” si Juliana.

“Keri lang, girl.” sabi ko.

“Hindi din ako pwede kasi may biglang meeting si Mommy.” malungkot namang sabi ni Xia.

“Ano ba naman kayo, girls. Okay lang, nandito naman si Sam.” yinakap ko silang dalawa at saka kami mabilis na naglakad ni Sam papuntang parking lot.

Pagkabukas ko ng condo ni Liam ay wala akong ingay na narinig kaya alam kong walang tao. Buti na lang at least maaayos kong mabuti ’yung surprise ko.

“Nakapag-order kana ba?” tanong ni Sam habang inaayos ’yung lamesa, ako naman ay inaayos ’yung lettter balloon sa pader.

“Yes, kahapon pa. Haha!”

“Ay, excited!”

Nang maayos na naming mabuti ’yung pagkain at lamesa ay nagpalit na ’ko ng damit. It’s a red ruffled dress and partnered by white flat sandals, Shein ko pa ’yan inorder. Bigla namang nag-text si bahog kaya agad kong binasa.

Jo: I’m going to Agatha’s party, saglit lang naman. I love you, jo.

Nagreply lang ako ng response saka nag-ayos pa ulit. Hindi mo ’ko maloloko William Tan, ikaw ang surprise sa ’kin ngayon.

Inayos pa ni Sam ’yung buhok ko at mas lalo siyang bumagay sa suot na damit ko o sadyang maganda lang talaga ko. Eme!

Inabot si Sam ng alas siyete ng gabi pero wala pa din si Liam. Naiinip man ay hihintayin ko pa rin siya, baka mamaya ay dumating siya.

Maya-maya lang ay kumalam na ’yung sikmura ko sa gutom kaya hindi ko na natiis at kumain ako. Kakain na lang ako ulit mamaya. Buti na lang ay hindi ako tabain, gandahin lang. Francine Garcia o witi? Haha.

Naalimpungatan ako ng marinig ’yung kaluskos ng pinto ng condo ni Liam. Napatingin ako sa wall clock niya at nakitang alas dos na ng madaling araw. Tapos na pala ’yung Anniversary namin.

Narinig ko pa rin ’yung kaluskos kaya lumapit na ’ko baka kasi nahihirapang magbukas yung tao.

Pagkabukas ko ng pinto ay ang lasing na Liam ay sumalubong sa ’kin kasama si Kuya Luke and Lucas na mukhang lasing na din pero hindi katulad ni Liam.

“Gab?! W-whet yer doing here?” ani Kuya Lucas, hindi ko na siya pinansin pa dahil pakiramdam ko ay agad tutulo ang mga luha ko.

“Ako ng bahala sa kanya, Kuya. Salamat.” ani ko saka inalalayan si Liam papuntang sofa. Ang bigat niya!

Pinunasan ko siya ng basang bimpo para naman bumaba ’yung tama niya. Nang malinisan ko siya ay hinatid ko siya sa kwarto niya ng maging matiwasay naman ang pagtulog niya.

Paglabas ko ng kwarto niya ay agad na bumungad sa ’kin ’yung mga pagkain na hinanda ko kanina na para sa ’min sanang dalawa.

Isa-isa kong niligpit ’yung pagkain at nilagay sa ref, nang matapos ay napatingin ako sa letter balloon na nakadikit sa wall. Nais magsitulo ng mga luha pero lakas loob kong pinigilan.

Epic failed tayo mga, sis!

Kinuha ko ’yung bag ko saka naglakad palabas ng condo niya. Gusto ko man matulog na pakiramdam ko ay hindi din ako makakatulog dahil sa bigat ng nararamdaman ko ngayon.

Naglakad ako pababa ng condo niya at hindi ko na napigilan ang sunod-sunod na pagtulo ng mga luha ko. Tangina, ang sakit! Napakasakit!!

Akala ko ay siya ang masusurpresa ko pero ako pa din pala ang masusurpresa, kaso sa sitwasyon ngayon ay masakit na surpresa ang nakuha ko sa kanya.

Hindi ko namalayan na nasa tapat na pala ko ng kalsada. Napakatahimik ng paligid at parang hinahayaan niyang damhin ko ang sakit na nararamdaman ko ngayon.

Naglakad ako patungong convenient store at bumili ng maiinom. Hinarap ko sa ’kin ’yung bote at tinitigang mabuti. Pinahid ko ’yung luha ko na hanggang ngayon ay ayaw tumigil sa pagtulo.

“Ikaw muna ang paglalabasan ko ng sama ng loob ngayong gabi.” ani ko saka tinungga ang alam nito. Bakit ang sakit?!

Ang sakit-sakit, ang bigat-bigat. Matapos na sana ang gabi ito na puno ng pait ang aking kalooban.

Chapter 28

“Ayusin mo lang ’yung pusod ko, huh!” ani ko kay Sam. Nakaupo kami sa loob ng classroom habang hinihintay ’yung teacher namin. Ngayon kasi ang last day of exam.

“Opo, madame.” ani niya. Sinuklay na muna niya ’yung buhok ko bago niya inumpisahang ipusod. “Ang haba na ng hair mo, sis.”

Hanggang bewang na kasi ang haba ng buhok ko. Two years din kasi ’yang hindi ko pinagupitan. Yes, we are now a grade eleven students taking Accountancy Business and Management.

Kami na lang ni Sam ang magkaklase dahil nasa ibang strand si Juliana dahil iyon daw ang gusto ng Mommy niya, ganu’n din naman sina Drake.

Kung tatanungin niyo kung kami pa ba ni Liam ay…. oo ang sagot. Nang gabing uminom ako mag-isa dahil epic failed ’yung surprise na ginawa ko ay nakatulog ako sa labas ng 7/11. Pag gising ko nasa bahay na ’ko namin, nakita daw ako ni Zeyn kaya agad daw niya ’kong inuwi. Buti na lang din ay walang nangyari sa ’king masama.

After that incident ay isang buwan ko talagang hindi pinansin si Liam at araw-araw niya ’kong sinuyo. Dahil nakita ko naman na sincere at consistent siya ay pinatawad ko siya, bumawi din naman siya ’nung second anniversary namin.

“Good morning, class.” bati ’nung adviser namin at nagpadasal muna siya bago inumpisahan ang exam namin.

Gen Math ’to kaya medyo nahihirapan ako, hindi naman kasi ako mahilig sa Math kaya hindi ko maintindihan kung bakit ako nag ABM.

“Time’s up. Pass your paper.” ani ng teacher namin. Medyo maaga naman akong natapos kaya hindi ako nagmamadaling mag-sagot. “Good luck sa score niyo.” nakangiting sabi niya pa.

Nine thirty lang uwian namin ’pag exam kaya may advantage din ang exam week, saktong natapat na Friday kaya siguradong gala ’to.

“Mga bakla! Arat nomo.” aya sa ’min ni Rachelle. Babae siya pero walwalera, laman ng inuman ang gaga! Mabait naman kaya naka-close namin ni Sam.

“Lavan, sis!” si Sam. Busy naman akong naglalagay ng liptint kaya hindi ako sumagot.

“Hoy, Gab! Wag mo kaming artihan!!” sigaw ni Rachelle sa ’kin. Tarages na babae ’to! Na-miss ko tuloy si Juliana.

“Ang aga pa kasi, sis. Sa’n naman tayo nonomo?” ani ko habang nakataas ’yung kilay.

“Oo nga, ’Shel. Sarado pa ’yung kubo ng gan’tong oras.” si Sam. ’Yung kubong sinasabi niya ay sikat na inuman dito sa lugar namin na dinadayo ng mga estudyante, bukas kasi ’yun nang alas onse ng umaga hanggang alas singko ng madaling araw.

Sa PP kasi alas sais pa sila ng gabi nagbubukas kaya sumikat ’yung kubo para sa mga estudyanteng pasaway na kahit ka-tanghaliang tapat ay gusto uminom

“Don’t worry mga bakla. Yayayain ko ba kayo ng wala tayong place?” kumindat pa siya bago sinabi kung saan.

Nandito kami sa bahay nina Rachelle at namangha ako dahil ang ganda at laki pala ng bahay nila. Sa ilang buwan naming magkaklase ay ngayon lang ako nakapunta sa bahay nila, kaya pala makapag-waldas ng pera ay wagas. Though hindi tama kasi hindi pa rin sa kanyang pera ’yung sinasayang niya.

“Ate, pakihanda kami ng pagkain, pasunod na lang dito sa pool area.” ani niya sa isang kasambahay na nasa mid 30’s.

Naglakad kami papunta ng pool area nila at talagang masasabi mong may kaya sila sa buhay. “Ang laki ng bahay niyo, Rachelle, huh!” ani Mark. Kasama namin siya dahil kaming apat ang magkakaibigan ngayong SHS.

“Malaki nga.. wala namang saysay.” sagot ni Rachelle. Nakangiti man siya ay halata sa mata niya ang pangungulila.

“Anong ibig mong sabihin?” ani Sam.

“Wala.” naupo kaming tatlo nina Sam at Mark sa upuan. “Dito muna kayo, magpapalit lang ako ng damit sa itaas.” paalam niya kaya napatango kami.

“Ang hirap ng Gen Math, bakit ba kasi nag-ABM ako?!” ani Sam. Nakaupo lang kami ditong tatlo habang hinihintay na dumating si Rachelle.

“Sino ba kasing may sabing mag ABM ka?” saad ko.

“Sinundan lang kita, gaga! Hindi ko naman alam na ang hirap pala nang ABM.” sabi niya pa.

“Eh, sinong lukaret?” tanong ko pa.

“Ako. Happy?!”

Napatawa na lang kami ni Mark dahil sa itsura niya. Sakto namang dating ni Rachelle dala-dala ’yung pagkain at iinumin namin.

Inumpisahan na agad namin ang pag-inom. Nag-text ako kay Liam na nandito ko kina Rachelle at nalaman kong may practice pala sila ng basketball kaya hindi ko na inistorbo pa. Ang huling text niya ay ‘mag text ka pag pauwi ka na sunduin kita dyan.’

“Oh, iyo na.” si Mark sabay abot ng tagay kay Sam.

Inabot naman ni bakla at sabay sabing… “Thank you.. ’Shel, anong work ng parents mo? Ang laki ng bahay niyo, eh.”

“My Mom is a Dermatologist and my Dad is a Dentist, that’s why busy sila masyado sa buhay.”

“Ay kaya naman pala ang yaman niyo, tas ang ganda pa ng kutis mo.” si Sam.

“Hindi ko naman kailangan ng magandang kutis. Ang kailangan ay ang atensyon nila.” si Rachelle sabay tawa ng mahina. May lungkot talaga sa mga mata niya.

“Oh, sa’yo na, Gab.” si Mark kaya naman inabot ko ’yung baso at uminom. Nakakailang tagay na din ako hanggang sa naubos na namin ’yung isang litro ng Alfonso.

Si Sam ay mukhang hilo-hilo na at ganun din ako, ’yung dalawang kasama ko ay mukhang wala lang.

“Ayoko na. Nahihilo na ’ko.” sabi ko nang i-abot ni Mark ’yung tagay ko.

“Ay naku, sis! Minsan na lang tayo uminom, eh!” si Rachelle.

“Girl, nahihilo na talaga ko.” ani ko at hinilot ’yung sintido.

“Ubusin na lang natin ’tong pangalawa.” pangungulit pa niya kaya wala akong nagawa kundi ang tumango.

Naubos nga namin ’yung pangalawang bote ng Alfonso kaya ang ending ay lasing na lasing si Sam at ako hindi na kayang tumayo. ’Yung dalawa ay mukhang hilo na din pero hindi lasing, ga’no kataas ’yung alcohol tolerance nila?

Nagising ako ng may tumapik sa kanang pisngi ko. Pagmulat ng mata ko ay nakita si Rachelle, siya ’yung gumising sa ’kin.

“Nasa baba si Kuya Liam.” ani niya kaya agad akong napabalikwas ng tayo. Nandito pala kami sa guest room nila at magkatabi kami ni Sam na natutulog sa kama.

“Anong oras na ba?” tanong ko.

“Alas singko na ng hapon.” ani niya.

“Pasensya kana, sis.” paghingi ko ng tawad at tinapik ko si Sam para gisingin. Agad naman siyang nagising kaya nagpaalam na kaming uuwi na, pati si Mark ay sinabay na naming uwuwi dahil isang way lang naman kami.

Dumaan muna kaming SB bago niya ’ko tuluyang hinatid sa bahay. Hindi muna ko bumaba sa kotse niya at napag-desisyonan naming mag stay kahit konting oras.

“Thank you, jo.” sabi ko.

“You’re welcome.” ani niya sabay kuha ng pagkain. Uminom naman ako sa frappe ko bago kami nag-usap lang ng random things.

“Three years na lang pala may Engineer na ’ko. Haha!” sabi ko out of no where.

“Actually. Haha! Remember my promised? Ang unang susukatin ko ay ’yung future house natin.”

Ngumiti naman ako habang nakatingin sa kanya. “Sige na bababa na ’ko ng makapagpahinga ka na din.” sabi ko pero bago pa ’ko bumaba ay sinunggaban na niya ’yung labi ko.

“I love you, jo.” ani niya nang bitawan niya ’yung labi ko.

“I love you,” sagot ko naman.

Pagkababa ko ng sasakyan niya ay hinintay ko pa siyang umalis bago ko pumasok sa loob ng bahay namin.

Pagkapasok ko sa loob ng bahay namin ay napahinto ako sa paglalakad ng makita kung sino ang taong naka-upo sa upuan namin sa dining area.

“M-mama?!” mahinang sabi ko pero napalingon pa rin siya sa ’kin. Mukhang matamlay ’yung itsura niya kaya mas lalo akong napalapit sa kanya.

Saktong labas ni Ate galing kusina habang may dala dalang isang basong tubig. Binigay niya ’yun kay mama at agad naman itong ininom.

Naguguluhan man na nandito siya ay hindi pa rin ako nagsasalita. Usually ang uwi ni Mama ay December bago mag-pasko, October palang ngayon.

“N-napauwi ako…”

Panimula ni Mama dahil siguro naramdaman niyang nag-aantay kami ng sagot. Sa itsura ni Ate ay mukhang hindi pa din niya alam kung bakit nandito si Mama, hindi sa ayaw naming nandito ’yung Mama namin pero hindi namin maiwasang magtaka.

“Napauwi ako dahil nasunog ’yung factory ng company’ng pinapasukan ko. Hindi naman ako makahanap ng ibang raket kaya napagdesisyonan kong umuwi na lang. Sorry mga anak.” ani Mama.

“Okay lang ’yun, ’Ma.” sabi ko sabay lapit sa kanya para yakapin ko. Nakigaya naman si Ate kaya nag-group hug kami.

“Alam mo, ’Ma–” si Ate. Napatakip siya sa bibig niya at agad na nagpunta ng lababo para sumuka. Nitong mga nakaraang araw ay suka siya ng suka, baka mamaya ay iba na ’yan.

Pagbalik niya ay maayos na ’yung itsura niya pero nagkatinginan kami ni Mama na parang may mali.

“Ate, napapansin ko nitong mga nakaraang araw ay ang dalas mong magsuka.” ani ko. Naging balisa naman ang itsura niya, si Mama naman ay mas dumoble ang kunot ng noo dahil sa sinabi ko.

“Girlie, wag mong sabihi–” si Mama pero agad na siyang pinutol ni Ate ng isang hikbi at pagyugyog ng balikat.

“’Ma…. I’m sorry, ’ma. Opo buntis po ako.” humikbing sagot ni Ate.

“Pa’nong nangyari ’yun, eh wala ka namang boyfriend.” nanlalaki ang mata ko sa gulat dahil kahit kelan ay wala siyang pinakilalang boyfriend sa ’min. Mas lalo namang lumakas ’yung pag-iyak niya.

“Si R-raver ’yung t-tatay nang dinadala ko.” parehong nanlaki ang mata namin ni Mama dahil sa sinabi niya. Tangina?! “Matagal na kaming may relasyon, magulo kasi ang sitwasyon namin kaya hindi ko siya mapakilala sa inyo ng maayos.” pinipilit man niyang tumigil sa pag-iyak ay ayaw mag-sitigil ang mga luha niya sa pagpatak.

“Jusko naman, Girlie! Ngayon ka pa sumabay kung kelan ako walang trabaho. Dalawang taon na lang din teacher kana ’tas sasabay ’yan! Hindi ko na talaga alam!!” napa-pikit si Mama sa sobrang frustrated. Akmang lalapitan siya ni Ate nang itaboy niya ’to. “Wag ka munang lumapit.” dagdag niya saka umalis at umakyat sa itaas.

Tumingin sa gawi ko Ate na hanggang ngayon ay umiiyak pa rin. “Hindi kasi kayo nag-iingat. Alam mo namang mahirap ang buhay ngayon.” nasabi ko na lang.

“Ay sorry, ha!! Madali lang sa ’yong sabihin dahil wala ka namang matres! At kahit kelan ay hindi ka mabubuntis.” ani niya. Nagulat ako sa sinabi niya. Ang sakit lang marinig galing sa kanya, ’yung Ate kong laging supportive sa ’kin.

“Sorry din. Concern lang naman ako, pero sige hindi na kita papakielaman diyan.” ani ko saka naglakad paakyat sa taas. Nakita ko pa ’yung pagsisisi sa mata niya pero binalewala ko na lang.

Nag-text ako kay Liam ng ‘I need you right now’ kaso hindi nag-reply. Tangina! Kung kelan ka kailangan saka ka wala.

Limang araw mula ng mapauwi si Mama galing Australia at nang malaman naming buntis si Ate. Hanggang ngayon ay hindi pa rin kami nagbabatian ni Ate. Nag-usap naman na sila ni Mama pero kami ay bahala siya diyan.

“Jusko, sis. Tatlong araw ka ng hindi nakaka-attend ng afternoon class baka bumaba ang grades mo.” si Sam. Nandito kaming tatlo nina Sam at Rachelle sa kubo para uminom, sobrang nalulungkot ako kapag nakikita kong umiiyak ’yung nanay ko tuwing gabi, wala naman akong magawa.

“Lecheng buhay ’to!! Hayaan mo sila.” sabi ko naubos na namin ni Rachelle ’yung isang Fundador at isang bucket ng Tanduay kaya may tama na talaga ’ko.

“Tsk! Alas sais na, sis. Mauna na ’ko sa inyo.” si Sam. Hindi naman siya uminom, eh. ’Tsaka halos kadadating-dating lang niya tas uuwi agad.

“Go, girl!!” si Rachelle. Pagkaalis ni Sam ay agad akong may binulong kay Rachelle.

“Sis, kanina pa nakatingin sa ’kin ’yung kakilala mo na ’yun sa kabilang table. Gusto mo ba halikan ko siya? Hihi!!” sabi ko sabay tawa. Lasing na talaga ko.

“Omyghad! No, please.. don’t do that.” sabi niya kaya natawa naman ako. Dahil nga sinabi niyang wag ay sumunod naman ako.

Nagising ako nang may tumatapik sa braso ko. “Jo, wake up.” rinig kong sabi. Medyo bumaba naman ’yung tama ko dahil nakatulog ako at nang ma-recognize ko kung sino siya ay napatayo ako.

“Anong ginagawa mo dito?!” tanong ko. Lagi naman siyang busy diba? Anong ginagawa niya ngayon dito?

“Ihahatid na kita sa inyo.” hinawakan niya ’ko sa wrist at hinitak niya ’ko palabas pero mahina lang naman.

Paglabas namin ay nakita namin si Agatha na nakangiti sa ’min, bigla naman akong nainis. Hindi ko alam kung bakit.

“Tigilan mo nga ’yung pagiging bait-baitan mo.” ani ko sa kanya. Pareho namang nanlaki ang mata nila ni Liam.

“Jo?!” may warning sa boses ni Liam pero hindi ako natakot. Hindi na talaga ko iinom kung ano-ano sinasabi ko pag lasing.

“Okay fine, sorry! Pwede bang bitiwan mo ’yung braso ko?!” sabi ko sabay hablot ng braso ko sa kanya.

“Iwan ko muna kayo.” si Agatha. Tumango si Liam saka siya naglakad paalis.

“Ano bang problema mo? Bakit ka laging umiinom? Tatlong araw ka ng lasing. Tsk!” sabi niya.

“Gusto ko ng space.” ani ko.

“What?!”

“Uulitin ko, gusto ko ng space. At kung hindi mo pa rin naiintidihan ’yan ay bahala kana.”

“Ang hirap mong intindihin.”

“Pwede bang wag ka ng makidagdag pa sa mga problemang iniisip ko?” sigaw ko at nanlaki ang mata niya. Mas lalo namang lumaki ’yung mata niya ng mag-unahan sa pagtulo ang mga luha ko.

Iniwan ko siyang nakatulala kung saan siya nakatayo kanina at naglakad ako pauwi sa ’min.

Nakakapagod ang mga nangyayari sa buhay ko. Parang gusto ko na lang maglaho bigla o kaya naman ay bumalik sa naraan.

Chapter 29

“Bakit kaya absent ’yung dalawa?!” kunot-noo kong tanong kay Mark. Nandito kami sa loob ng cafeteria at kumakain dahil break time.

Isang linggo na din ang nakalipas mula nang manghingi ako ng space kay Liam, sa bahay naman ay hindi pa rin kami nagkikibuan ni Ate.

“Malay ko lang,” si Mark saka kinain ’yung siomai na binili niya. “Baka lasing na naman si Rachelle kaya hindi nakapasok, si Sam ang hindi ko alam dahil minsan lang naman siya um-absent.” dagdag niya.

“Sabagay.” ani ko saka nagkibit ng balikat.

Pinagpatuloy lang namin ang pagkain at pagdadaldalan hanggang sa may estudyanteng lumapit sa ’min.

“Ikaw si Gabbi, ’di ba?” ani ng babaeng estudyante na lumapit sa ’min. Mukha siyang grade eight lang.

“Bakit?” kunot-noo kong tanong.

“Uhm.. pinapatawag ka po ni Miss Fatima sa faculty nila.” sagot niya.

“Ay okay, salamat.” ani ko at ngumiti lang naman siya saka naglakad paalis. Humarap ako kay Mark para magpaalam na aalis na, tumango lang naman siya.

Bakit kaya ako pinapatawag ni Miss Fatima. Si Miss Fatima ang adviser naming ngayong grade 11 kaya agad akong naglakad papuntang faculty.

“Good morning po, Miss Fatima.” bati ko ng makapasok sa faculty, malamig kaya napayakap pa ’ko sa sarili ko.

“Good morning, ’nak.” bati din niya at sumenyas siyang maupo ako sa upuan na katapat niya. “Dederetsuhin na kita. Nagalit sa ’kin si Mister Rodrigo dahil hindi daw kayo pumapasok ni Rachelle sa klase niya.”

Napayuko na lang ako.

“Alam mo bang nag-long quiz ’yung mga kaklase mo at zero ang binigay na grades sa inyo ni Mister Rodrigo dahil hindi kayo nagpapasok?” napatingin naman ako sa kanya at tumango.

“Pero Miss baka naman po may ibang way para mabawi ko po ’yung magiging score ko sa long quiz.” ani ko.

“Sinabi ko na din ’yan kay Mister Rodrigo kaso lang ay hindi siya pumayag at unfair daw sa iba mong classmate. I also suggested kung anong project ang pwede niyong gawin but he declined.” malungkot naman siyang tumingin sa ’kin.

Baka bumagsak ako, first sem pa lang.

“But worry, ang sabi naman ni Mister Rodrigo ay wag ka na lang ulit aabsent at mahahabol mo pa ’yung mga ibang activities.” ngumiti siya sakin kaya gumanti ako ng ngiti. “Alam kong kaya mo dahil matalino kang bata,”

Pagkatapos nang pag-uusap namin ni Miss Fatima ay pinabalik na niya ’ko sa classroom at baka daw ma-late pa ’ko sa susunod na subject.

Nang matapos ang klase namin kay Mister Rodrigo ay bigla akong kinabahan nang hindi ko alam kung bakit. Hindi naman ako pinagalitan ni Mister Rodrigo kanina kaya bakit ako makakaramdam ng kaba ngayon.

Si Mister Rodrigo din ang huling subject teacher namin kaya nang magpaalam siya nag-ayos lahat ng gamit ang mga kaklase ko.

Hanggang ngayon ay hindi pa rin mawala-wala ’yung kaba sa dibdib ko. Bakit naman ako kakabahan ng wala lang?!

“Hoy, Gab?!” si Mark.

“Ha?!” gulat na sabi ko.

“Sabi ko, bakit hindi ka pa nag-aayos ng gamit mo?”

“Wa-wala lang.” ani ko saka binalingan ’yung bag ko at inayos ’yung mga gamit. Ilang beses din akong napalunok dahil nanginginig ’yung mga kamay ko.

Bumaling ako kay Mark na naghihintay pala sa ’kin. “Tara na?” aya niya at tumango naman ako.

Akmang maglalakad kami palabas ng classroom ng tumunog ang cellphone ko at nagulat ng mag-text si Mama. Binuksan ko agad ’yung message niya at nanginig ang kamay ko ng mabasa ang text niya.

“A-ayos ka lang?” si Mark na may pagtataka sa boses. Tumingin ako sa kanya at hindi ko napigilan ang pagtulo ng mga luha ko.

“M-mark.. ang A-ate n-nakunan..” sabi ko habang nag-uunahan sa pagtulo ang mga luha ko. Niyakap naman niya ’ko at napasubsob ako sa dibdib niya.

“Shh.. tahan na.”

Humarap ako sa kanya kaya nagkatinginan kami. “Ang D-daddy ko naman… c-comatose daw..” nanginginig ang labi kong sabi. Nakatingin naman siya sa ’kin ng may awa.

Bakit naman sabay-sabay?!

Niyakap niya lang ako hanggang sa humina na ’yung pag-iyak ko. Ilang minuto din kami sa gano’ng posisyon ng maramdaman kong may matang nakatingin sa ’min kaya binaling ko ang paningin ko pakanan.

Nakatayo si Liam sa labas ng pintuan ng classroom namin habang walang emosyon ang mata niyang nakatingin sa ’min.

Hindi ko alam kung anong reaksyon ang dapat kong maramdaman. Wala na ’kong maramdaman.

Maya-maya lang ay napatingin din si Mark sa gawi ni Liam at nakita ko ang gulat sa mata niya kaya agad dapat siyang magsasalita ng unahan siya ni Liam.

“I thought you just need space… freedom pala.” sabi niya na ngayon ay kitang-kita ang lungkot at pighati sa kanyang mga mata. “Then I’m giving what you want.. I’m setting you free..” ang huling sabi niya bago naglakad paalis.

Nakita ko pa ang pag-punas niya sa mata bago siya tuluyang nawala sa paningin ko. Sa sobrang dami kong iniisip na problema ay hindi ko na siya nagawang habulin pa.

I’m sorry!

“Kumain ka muna,” si Mark sabay abot sa ’kin ng hotdog sandwich saka ng softdrinks. Inabot ko naman saka ako nagpasalamat sa kanya.

“Thank you.”

Sa sobrang lutang ko kanina ay hindi ko alam kung pa’no kami nakarating dito. Basta ang alam ko lang ay sumakay kami ng tricycle ’tas ’yun na. Nandito na ’ko.

Nakaupo kami dito sa bench ng hospital kung saan dinala si Ate at si Daddy. Kanina pa din ako tahimik dahil hindi pa nakakausap ni Mama ’yung Doctor.

Napaangat kami ng tingin ni Mark ng mapansin namin si Mama. “Kamusta si Ate?!” tanong ko agad.

“Okay naman na siya,” sagot niya. Tinitigan ko ang mama at mukha na talaga siyang stress, ’yung mata niya ay nangungutim na.

“Eh, ’yung b-baby?”

“Wala na talaga.”

Nag-unahan sa pagtulo ang luha niya kaya namuo na din ang luha sa mata ko at nag-unahan din sa pagtulo.

Nang malapit ng magdilim ay nagpaalam na si Mark na uuwi na kaya hinatid ko siya hanggang sa labas ng hospital, tutal ay bibili din ako ng pagkain namin.

Pagbalik ko sa loob ng hospital ay nasa kwarto na daw niya si Ate kaya agad akong pumasok para makita siya. Gising naman siya kaya agad akong ngumiti sa kanya.

Ibinaba ko ’yung binili kong pagkain at bumaling sa kanya, “Si mama?” tanong ko.

Matagal bago siya sumagot kaya akala ko ay galit pa din siya sa ’kin. “Magpupunta lang daw siya saglit kay Daddy,”

“Uhm, gano’n ba?! Gusto mo bang kumain? May dala ’kong pagkain.” ani ko.

Hindi ko na siya hinintay na sumagot pa at agad akong naglagay ng pagkain sa plato. Nang maayos ko na ’yung pagkain ay tumabi ako sa kanya para pakainin siya.

“Eto oh! Ngumanga ka para masubuan kita ng maayos.” sabi ko na ginawa naman niya.

“I’m sorry,” sabi niya out of nowhere.

“Para saan?!” kunot-noo kong tanong.

“Sa mga nasabi ko sa’yo ’nung nakaraan. Sobrang pinagsisisihan ko ’yun at alam kong sobra kang nasaktan.” nanggilid ang luha niya sa mata.

“Wag kang umiyak diyan! Bawal ka kayang ma-stress.” naiiyak na din ako. Kahit na ilang beses kaming mag-away at magkatampuhan. In the end of the day, siya pa rin ang nag-iisang Ate Girlie ko.

Nag-usap na nga kami tungkol sa kung saan-saan at nalaman ’kong dahil sa stress kaya siya nakunan, sobrang dami din daw niyang iniisip kaya siguro gano’n. Though nakakalungkot lang dahil hindi man lang siya namin nakita.

“Ano nga pala sabi ni Kuya Raver?” tanong ko. Sa dami naming napag-usapan ay hindi siya kahit kelan binanggit ni Ate.

“Okay naman kami. Sinabi ko din sa kanya na nakunan ako pero hindi pa siya nagpupunta dito.” si Ate.

“Baka naman magpunta siya dito.”

“Sana nga,” kibit-balikat niyang sabi.

Pagkabalik ni Mama ay sabay na kaming kumain. Si Ate naman ay natutulog kaya hindi na namin inistorbo pa. Sinabi din kanina ng Doctor na baka isang linggo pa siya mag-stay para ma-obserbahan ng maayos.

Hindi mo alam kung pineperahan ka lang.

Nakaupo ako dito sa couch habang nanunuod ng t.v. ng biglang magsalita si Mama. “Hindi ka ba dadalaw sa kwarto ng Daddy mo?”

Napabaling ang tingin ko sa kanya.

“Anong room number po ba siya?” ani ko.

“Sa room 477, fourth floor,” si Mama. Napatango na lang ako. Nag-ayos na muna ko ng itsura bago ako umakyat sa fourth floor.

Nang nasa tapat na ’ko ng room ni Daddy ay agad akong kumatok saka binuksan ’yung pinto.

Napatingin sa ’kin si Tita Veronica, ’yung asawa niya. Pati si Kuya Ace ay napatingin sa ’kin, panganay na anak niya kay Tita Veronica.

“Good evening po,” bati ko saka nagmano sa kanya at ngumiti naman ako kay Kuya Ace.

“Good evening din sa’yo, Gab. How’s Girlie?” si Tita Veronica.

“Okay naman na po si Ate kaso oobserbahan pa daw po siya.” nakangiti kong sabi. “Si D-dadddy po kamusta?”

“He was fine now sabi ng Doctor. But sad to say, hindi alam kung kelan siya gigising,” nanggilid ang luha niya pagkasabi ’nun. Ako naman ay nalungkot kahit na hindi kami masyadong close ay Tatay ko pa rin siya.

“Ano pong bang nangyari kay Daddy?!” takang tanong ko.

“You know your Dad, madami siyang nakakaaway sa business kaya pinabangga siya sa isang truck para mag-cause ng accident.”

“Magiging maayos din po siya. Malakas po siyang tao alam ko.” nakangiting sabi ko. Nabaling ang tingin ko kay Kuya Ace at nakangiti din siya sa ’kin.

“Thank you, hija,” ani niya bumaling kay Kuya Ace. “Ace son, bakit hindi kayo kumain sa labas ni Gabbi?”

“Great idea, Mom.” nakangiting sabi ni Kuya Ace.

Inaya niya ’ko sa isang restaurant pero tumanggi ako dahil sinabi kong kakakain ko lang. Kaya ang bagsak namin ay sa Starbucks.

Nag-order lang ako ng frappe then cinnamon, siya ay brewed coffee and banana bread. Nag-picture din kami kasi sabi niya, para siyang bata pero ngayon ko lang naisip na ang sarap palang may Kuya.

“Magkamukha pala tayo?” ani niyang nakangiti habang tinititigan ’yung picture namin. “For sure kung naging lalaki ka ay habulin ka din ng mga chicks.” ngumisi pa siya.

“So, sinasabi mong habulin ka ng babae?” nakataas kilay kong sabi.

“Oo, ganda kaya ng lahi natin.” tumawa pa siya kaya napailing na lang ako. Binabawi ko na pala ’yung sinabi kong masarap magka-Kuya.

Kung ano-ano ’yung tanong niya kaya masasabi kong napakadaldal niya para siyang si Ate. Nagulat naman ako ng magtanong siya tungkol kay Liam.

“Kamusta kayo ng boyfriend mo? Mabait ba? Seryoso ba sa’yo? Ano, sabihin mo kung nagloloko ba para mapagsabihan ko na agad,”

“Okay naman kami.” sabi ko na lang kahit na alam kong hindi kami okay. Naalala ko naman ’yung sinabi niya kanina, seryoso kaya siya o nabigla lang?

Kailangan ko ng confirmation!

Agad kong kinuha ’yung cellphone ko sa bulsa ko at nagtipa ng sasabihin. Nakailang bura din ako hanggang sa mapagdesisyonan kong i-send na nga.

Ako: Let’s talk.

Hinintay ko ’yung reply niya pero hanggang sa makabalik ako ng room ni Ate ay hindi pa rin siya nagrereply. Sabagay, anong oras na din naman.

“Salamat po, Doc.” si Mama habang nakangiti sa Doctor ni Ate. Ngayon ang labas ni Ate sa hospital at hindi naman siya inabot ng isang linggo.

Si Daddy ay hanggang ngayon ay hindi pa rin gumigising pero sinabi naman ni Mommy kay Tita Veronica na dadalaw kami kapag nagising na ang Daddy.

“’Ma, Gab, salamat sa inyo, mahal ko kayo.” si Ate habang naiiyak. Alam kong malungkot siya dahil nawala ’yung magiging anak sana nila ni Kuya Raver.

Nakausap na din ni Mama si Kuya Raver at pangako naman daw niyang aayusin na daw niya ’yung buhay niya at talagang seryoso na siya kay Ate.

Sana all, charot!

Kami lang ni Mama ang nagbantay kay Ate dahil wala si Manang Betty dahil pinauwi na muna siya ni Mama sa probinsya nila. Hindi tuloy ako nakapasok ng tatlong araw, baka ibagsak na talaga ’ko ni Sir Rodrigo.

Hindi muna papasok si Ate kaya ako lang ang pumasok kinabukasan. Ang dami agad tanong nina Sam at Rachelle sa ’kin, si Mark naman ay tahimik lang.

“Kaloka ka, sis! Galit na galit si Sir Rodrigo sa ’yo.” si Sam habang may pa-aksyon pa.

“Dapat sinabi niyong may emergency kami.” kunot-noo kong sabi. Totoo namang emergency ’yon.

“Sinabi na namin kaso ayaw makinig.” si Rachelle habang malungkot na nakatingin sa ’kin. Kainis naman!

Bigla tuloy akong kinabahan at mas lalo akong kinabahan ng pumasok na si Sir Rodrigo sa classroom namin. Diretso ang tingin niya sa ’kin na may halong talim.

“Get out in my class, Mister Salazar.” bungad na sabi ni Sir Rodrigo kaya natahimik kaming lahat. Grabe naman ang pagtibok ng puso ko. “Anyway, I already computed your grades. But don’t worry your passed.. it’s 75,” dagdag niya sabay ngisi.

Naglakad naman ako patungong pinto pero bago ’ko tuluyang lumabas ay humarap ako sa kanya.

“With all due respect, Sir. I can accept my grades but calling me in wrong pronoun is not,” ani ko sabay ngiti.

“And why?!” nakataas kilay niyang sabi. Baklang two! Hindi ko alam kung bakit minsan ’yung kapwa LGBTQIA+ mo pa ’yung manghuhusga sa ’yo.

“Beause I’m a woman. And calling me ‘mister’ is an offensive for me, Sir.”

“Ilusyonadang bakla! Do you think you’re a woman?” tiningnan niya ’ko mula ulo hanggang paa saka ulit nagsalita, “By wearing a womens clothes and taking pills?! You’re dreaming, hijo.” diniinan pa niya ’yung salitang ‘hijo’.

“Bakit po kaya nasasabi niyo ’yung mga gan’yang salita ganu’ng parte din po kayo ng LGBTQIA+ community?!”

“Who the hell are you to say I’m part of that community?! I’m not gay!!” ani niya.

“Eh, totoo naman bakla ka diba?!” napatingin kami sa nag-salita at nakita namin ang nakatayong si Sam na mukhang galit.

Anong ginagawa mo, Sam?!

“Pardon, Mister Alvarez?! What did you say?!” si Sir Rodrigo na nakatingin na ngayon kay Sam na nang-gagalaiti.

“Ang sabi ko bakla ka! Baklang mataba at baklang balyena!!” sigaw ni Sam sa kanya. Gusto kong matawa pero pinigilan ko.

“How dare you to say that infront of me?! Hindi ako nag-aral ng four years para lang bastusin niyo!” sigaw niya kay Sam.

“Hindi din nag-aaral ’yung kaibigan ko para lang bastusin niyo! Ikaw ang unang nambastos kaya namin ’to nasasabi! ’Yung palabasin mo siya sa klase mo ay ayos lang, pero ang bastusin sa harap namin ay hindi ko kayang makita! Hindi mo deserve ’yung pag-galang namin!” si Sam.

“Both of you are indeed 70 in my subject. Direct on the report card!! And get out on sight!” sigaw niya samin na uumigting na ang panga.

“Talagang aalis kami! Wala naman din kaming natututunan sa subject mo.. puro lande ka lang sa mga kaklase naming gwapo!” sagot pa ni Sam. Hinila ko na siya dahil baka kung ano pa masabi niya kay Sir. Okay na ’yung kanina.

“Ang yayabang niyo!!”

Huling rinig namin kay Sir bago kami nakababa papuntang first floor. Hindi ko alam kung ano ang ire-react ko sa nangyari.

“Thank you, nadamay ka pa.” ani ko.

“Gaga, okay lang ’yun! Sobra ’yung mga sinabi niya sa’yo alam kong ginagalang mo lang siya kaya ka nagpipigil na sumagot kanina.. hindi ko lang kayang ginaganon ka. Love kaya kita,” ani niya sakay kami nagyakap. Buti na lang may Sam ako.

“Thank you talaga.” ngumiti ako sa kanya, “Sa’n pala tayo ngayon pupunta?!” natatawa kong sabi.

Luminga naman siya hanggang sa may ituro siyang tao na nakasuot ng jersey. “Lapitan natin si Kuyang naka-jersey.”

Naglakad kami papunta kay Kuyang naka-jersey at nagtanong si Sam. “Kuya, may training ba ngayon ng basketball?!” si Sam.

“Opo, kaso kanina pa po ’yun hindi ko alam kung tapos na ba o hindi pa.” si Kuyang naka-jersey.

“Ah, sige salamat.” sabi niya at tumango lang ’yung lalaki. Naglakad naman siya patungong gym kaya sinundan ko siya.

“Anong gagawin natin sa gym?!” tanong ko.

“Kakausapin mo si Kuya Liam. Haler!” sagot niya.

“Hindi kasi kami okay ngayon,”

“Alam ko kaya nga kausapin mo siya ngayon baka sakaling magkaayos kayo,” magtatanong pa sana ko kung pa’no niya nalaman ng mag-salita siya, “Kinuwento ni Mark sa ’min,” dagdag niya na parang nabasa ’yung tanong sa isip ko.

“Madaldal talaga ’yung Mark na ’yun! Sige, tara na.” hinatak ko siya pero agad niyang hinila ’yung braso niya sa ’kin. “Bakit?!” kunot-noo kong tanong.

“Naiihi ako, mauna kana.”

“Ha?!”

“Bilisan mo na baka hindi mo pa siya abutan ’dun.” sumenyas pa siyang parang tinataboy ako kaya agad na ’kong tumakbo papuntang gym.

Pagdating ko ng gymnasium ay wala akong taong naabutan. Kaya baka sakali akong naglakad papuntang locker room.

Habang papalapit pa lang ako ay naririnig ko na ’yung tunog ng dalawang taong naghahalikan. Grabe naman! Pati ba naman sa school?!

Hindi nga ako nagkamali ng nasa tapat na ’ko ng pinto ng locker room dahil rinig na rinig ’yung tunog ng pagsipsipan nila.

Since privacy nila ’yun ay hindi ko na dapat pa titingnan kung sino ’yung dalawang naghahalikan, kaso nang mahagip ko ’yung likod ng babae na parang pamilyar ay napabalik ako.

May maliit kasi na transparent window kaya kita ’yung tao sa loob. Dahan-dahan luminaw sa ’kin ’yung dalawang taong naghahalikan at hindi ko namalayan na umiiyak na pala ’ko.

Ang dalawang taong naghahalikan ay walang iba kundi sina Liam at Agatha. Agad akong tumakbo palayo nang dahan-dahang hubadin ni Agatha ’yung suot na t-shirts ni Liam. Hindi ko kayang makita!

Sa muli ay nag-unahan na naman sa pagtulo ang mga luha ko. Siguro nga hanggang dito na lang talaga kami.

And today, Liam and I were officially done.

---

A/N: Sa part na nagkasagutan si Sam at ’yung teacher ay hindi ko po ini-encourage na sumagot sa ating mga guro. Kaya lamang po may ganung eksena ay dahil kailangan siya para umusad yung kwento! ^_^

Chapter 30

“Gab?! Bakit ka umiiyak?!” si Sam nang makasalubong ko siya paglabas ko ng gymnasium.

“Sa-sam… pinagpalit na niya ’ko,” lumuluhang ani ko. Naguguluhan man ay niyakap niya ’ko at hinagod sa likod.

“Sino ba?! Ni Kuya Liam?!” naguguluhan pa rin niyang sabi ng tingilain ko siya. Kinuwento ko naman sa kanya ’yung nakita ko kanina. “Aba’y kupal pala siya! Ang lande din ng Agatha na ’yan! Akala mo kung sinong mahinhin, malande din pala,” nailing siya at ulit akong niyakap.

“Sa tingin mo panloloko ’yon? Eh, nakipaghiwalay na naman siya sa ’kin kaso lang malabo,” tanong ko kay Sam saka bumitaw sa yakap niya.

“Kahit ano pa ’yan, basta fuck you siya!” gigil niyang sabi saka umirap.

Hinatid naman niya ’ko sa bahay matapos ng insidente kanina. Pagkababa ko ng van nila ay humarap ako sa kanya para magpasalamat.

“Thank you for this tiring day, Sam,” sabi ko habang nakangiti ng masaya, buti na lang talaga ay may Sam akong kaibigan. Pa’no na lang kaya kung wala.

“You’re always welcome, pretty girl. Like what I’ve said earlier, just call me if you need shoulder to cry on. I’m one call away,” ani niya na natawa pa sa huling sinabi niya.

“Okay.”

Pagpasok ko ng bahay ay agad akong dumiretso sa kwarto ko para maglinis ng katawan. Feeling ko ubos na ubos ang enerhiya ko ngayong araw.

Tapos na kaya sila sa makamunduhang ginagawa nila? Hays! Bakit ba kasi iniisip ko pa sila!

Kinuha ko ’yung cellphone ko para ilipat sa isang tagong app ’yung mga picture namin ni Liam bago ko binura sa photos ng phone ko. Kailangan ko ’to sa pagmo-move on, ayoko namang burahin ng tuluyan dahil kahit papaano ay memories namin ’to. Saka ko na lang titingnan kapag nakapag-move on na ’ko.

Speaking of move on! Ang dali pala niyang mag-move on parang nung nakaraang araw lang ay nagpahid pa siya ng luha ng sabihan niyang pinapalaya na niya ’ko, tas makikita kong nakikipag-chukchakan na siya sa ibang babae.

Hindi din ba niya alam ’yung three months rule?! Diba iyon ’yung sinasabi na kapag naghiwalay kayo ng ex mo ay kailangan three months muna ang lumipas bago ka ulit pumasok sa isang relasyon. Respeto man lang daw sa pinagsamahan niyo! Ngayon naiisip ko, parang hindi niya talaga ko minahal.

“Grabe, sis. Ang ingay ng mga ‘faney’ nina Agatha at Liam sa IG and Twitter,” si Sam. Nandito kami sa isang sikat na samgyupsal restaurant sa lugar namin.

“Shrue!! Kaya nga tinigilan ko din ’yung pag-twitter at nasosora ko. Haha!” si Juliana habang nagluluto ng bulgogi.

“Hayaan mo sila!!” sabi ko sabay kuha ng bulgogi na niluluto ni Juliana.

Ilang buwan na din ’yung nakalipas ng maghiwalay kami ni Liam at masasabi ko naman na kahit papaano ay okay naman ako. Though minsan ay bitter pa rin ako dahil sad girl jpeg ako sa Twitter. Haha.

“Alam mo ’yung ex mo na ’yan tarantado din, eh. Kung hindi lang talaga mas matanda sa ’kin ’yun ay sinuntok ko na.” si Drake habang nilalagay sa lettuce ’yung bulgogi bilang palaam. “’Nung una pa-good boy pa. Fuck boy din pala.” nailing pa siya.

“Kalma. Haha!” ani ko at napailing. Though na-touched ako dahil alam kong nagke-care talaga siya sa ’kin.

“Babe, I already said to you na ’wag mo namang pagsabihan ng ganu’n si Kuya Liam, he still Gabbi’s ex may pinagsamahan sila kahit papaano,” si Xia na mukhang concern din.

“Edi magsama kayo!” sagot ni Drake na naiinis. Mag-uumpisa na namang mag-away ’yung dalawa na ’yan.

Kumain na lang kami ng kumain dahil nagtatalo pa rin hanggang ngayon sina Drake at Xia. Buti na lang din dahil napunta ’yung topic sa kanila.

“Nga pala, buti nakapasa kayo kay Sir Rodrigo diba binagsak kayo ’nun?!” si Paul na parang kambing dahil kung makakain siya ng lettuce ay wagas.

“Pinapunta namin ’yung magulang namin ni Sam kaya nagkaayos, ’tsaka tumistigo ’yung mga classmate namin na si Sir Rodrigo ang unang nagsabi ng hindi maganda,” sagot ko. Buti na lang din ay nagkaayos at nakaabot ’yung average ko ng first sem sa with honor. ’Nung second sem naman ay hindi na namin siya teacher kaya na with high honor ako.

“EU pa rin kayo sa college?!” tanong ni Juliana. Na kain lang ng kain ngayon, nanlibre pa siya ng milktea kaya mukhang nakakaahon sa buhay ngayon si bakla!

“Ako baka hindi na, sa Manila ako pinagka-college ni Mommy, eh,” si Xia at malungkot na ngumiti.

“Ikaw Drake sa Manila din?!” si Juliana.

“Oo, baka magloko. Mahirap na, nauso pa naman ’nun ’yung change oil.” natatawa niyang sagot. Inirapan lang siya ni Xia.

Si Sam ay kung saan daw ako ay ’dun siya, si Paul naman ay hindi pa daw sure. Ako ay hindi ko pa din alam dahil masyadong mahal sa EU, wala na namang trabaho ang Mama. ’Tsaka grade 12 palang naman kami at halos kakaumpisa pa lang ng pasukan.

“Iihi na muna ’ko,” paalam ko sabay tayo at nagtungo sa isang comfort dito sa mall.

Naghuhugas ako ng kamay sa lababo ng may makatabi akong magandang babae. Mukha siyang approachable kaya nginitian ko siya.. hindi naman ako nagkamali ng gumanti siya ng ngiti.

Paglabas ko. Dahil hinahanap ko ’yung tissue sa loob ng bag ko ay may nabunggo akong isang tao.

“Sorry po,” ani ko at nanlaki ang mata ng makilala siya.

“Gab?!” ani niya.

“Adrian?! Kamusta ka?” sabi ko.

“I’m good.” ngumiti siya. “How ’bout you? How are you?” tanong niya na nakangiti pa din.

“Okay lang din naman. Sino palang kasama mo?”

“I’m with my girlfriend– ow, there she is,” ani niya at tumingin sa likod ko kaya napatingin din ako sa likudan ko.

Nagulat ako dahil ’yung girlfriend na sinasabi niya ay ’yung nakasabay ko kaninang babae sa sink ng comfort room.

“Hi,” bati niyang nakangiti.

Gumanti naman ako ng ngiti. “Hello.”

“Uhm, babe. This is Gabbi my friend, Gabbi this is Ariana my girlfriend.” pakilala niya sa ’min sa isa’t isa.

“Ah okay, I remembered her name. She’s your cousin ex–” napatigil siya sa sasabihin at awkward na ngumiti sa ’kin. “I’m sorry, I didn’t mean to offend you, sorry for being insensitive.. promise I didn’t mean to say that,”

Malungkot pa siyang tumingin sa ’kin.

“Hindi okay lang. Matagal na din naman kaming wala, ’tsaka hindi naman na kami nagkikita sa school.” sabi ko at ngumiti sa kanya.

“Uhm, Gab… the truth is lumipat na si Kuya Liam ng ibang school together with Ate Agatha,” si Adrian at alinlangang ngumiti sa ’kin.

“Ah ganu’n ba?!” tumango naman siya bago nagsalita si Ariana.

“It was nice meeting you, Gab. We’ll go ahead.” si Ariana kaya ngumiti ako’t tumango.

After kong ma-meet sina Adrian at Ariana ay napaisip ako na kailangan ko na talagang mag-move ng tuluyan. Kaya naisipan kong magpa-gupit sa isang sikat na salon dito sa ’min.

“Pagkatapos mo diyan, sis. Visit tayong clinic ni Mami Destiny,” si Sam. Siya lang ang kasama ko dahil busy sina Juliana sa academics nila.

“Sige lang,” sabi ko. Ang sinasabi niyang Destiny is si Destiny Ferrer ’yung nag-judge sa ’kin ’nun sa MTE (Miss Trans Einstein).

Meron na pala kasi siyang Aesthetic and Beuty Lounge at nagbebenta din siya ng mga hormones and anything na pampa-fresh. Matagal na din siyang may clinic pero lately ko lang nalaman, puntahan din pala ’yon ng mga sikat na trans.

“Sis bagay sa’yo!” si Sam na nanlaki pa ang mata.

Tiningnan ko sa salamin ’yung itsura ng buhok ko. It’s a layered medium-length haircut na pinakulayan ko ng brown na very light lang naman kasi baka mapagalitan ako ng school.

Nagpunta kami ng clinic ni Mami Destiny at kung ano-ano ang triny naming pampa-fresh. Nagpa-diamond peel ako at facial, si Sam naman ay hifu para naman daw maabutan niya ’yung liit ng mukha ko.

“Salazar, Gabbi A. With High Honor,” announced ng adviser namin. Today is the graduation day at hindi ako makapaniwalang nakapagtapos ako ng SHS kahit na sobrang daming hindrances na na-encounter ko.

Simpleng salo-salo lang ang ginawa namin nina Mama at pagkatapos ay nagkita kita kami ng mga kaklase ko kinabukasan para mag-outing.

“I’m sorry, Mark… pero hanggang kaibigan lang talaga ang tingin ko sa’yo,” malungkot na sabi ko kay Mark.

Nag-confessed kasi siyang gusto niya ’ko at gusto niyang manligaw, kaso lang ay kaibigan lang talaga ang tingin ko sa kanya.

“Naiintindihan ko,” sabi niya kahit na halatang dismayado. “Friends?!” aniya niya pa saka nilahad ’yung kamay.

Inabot ko naman ’to. “Of course, friends.”

’Tsaka as a freshmen college student ay gusto kong mag-focus sa goal ko this school year. I decided to take BSBA major in Marketing Management, medyo stress pero push lang.

Nang mag-second year college ako ay may naging boyfriend naman ako ang pangalan niya ay Patrick kaso hindi din nag-work kasi sobrang busy namin pareho. ’Nung third year ay madami lang nagparamdam, then fourth na ulit ako nag-boyfriend na ang pangalan ay Carl.

He’s perfect boyfriend na sana kaso lang ay hindi din kami nag-work dahil naco-compare ko lang siya kay Li–,

Tsk! Nevermind!

I graduated college with flying color, I’m a Cum Laude, hindi na kinaya ng brain ko maging Magna Cum Laude. After that ay nag-start na ’ko as online seller, then naging patok naman ’yung binebenta kong ulam.

Hanggang sa nagkaroon na ’ko ng sarili kong puwesto at mas naging patok na siya at kilala. Dahil din ’dun ay nakapagpagawa ako ng sarili kong bahay, dahil din sa pagkain na binebenta ko ay nakapag-travel ako sa Thailand at ginawa ang matagal ko ng balak… ang magpa-srs o sex reassignment surgery.

Years passed by at mas lalo akong kumita ng malaking pera kaya pinush ko na din ang isa sa mga pangarap ko. Ang magkaroon ng sarili kong restaurant. At gusto kong maiyak ng makitang tapos na siya at maganda. Worth it lahat ng pagod ko.

“Hello?!” sabi ko habang nakapikit. Tangina! Sino ba naman kasi ’tong tatawag ng ganitong oras.

[Sis!!! I’m here in the Philippines after so many years. Naamoy ko na ang malansang amoy ng mga tao. Charot, haha!]

Napatingin ako sa screen ng cellphone ko at nakita ang pangalan ng kaibigan kong haliparot na si Sam. Jusko!

“Hoy, bakla! Anong oras palang nambubulabog kana. Taka!” sabi ko at inis na napairap.

[Ay sorry! I’m so excited lang na makita kayo ulit nina Juliana at Xia. Nagpa-reserved na din ako sa club ni Louis. Bye, bitch! See you later.] ani niya saka pinatay ’yung tawag.

Napabuntong hininga na lang ako at natulog ulit.

“Desisyon ka, bakla!” si Juliana sabay inom nang Black Label. “Buti na lang wala akong flight kaya nakasama ako tonight,”

“Hindi nga tayo kumpleto. Though it’s okay ’cause I’m with my two favorites person… I miss you both. Kainis!” si Sam at ininom din ’yung alak sa shot glass niya.

“Busy kasi sina Drake at Xia sa taping nila. ’Tas si Paul naman ay sobrang strict ng asawa ’nun kaya hindi na siya basta-basta maaaya.” malungkot na sabi ko though naiintindihan ko naman sila.

Syempre hindi naman na kami tulad ng dati ng kahit anong time ay pwede. ’Yung iba sa tropa ay may asawa’t anak na, tulad na lang nina Juliana’t Paul.

“Naghiwalay nga ba sina Drake at Xia?! For real?!” si Sam na mukhang lasing na. ’Kala ko ba malakas na siya?!

“Hindi ko alam. You know.. showbiz.” ani ko at nag kibit-balikat. “Baka naman magpunta sila bukas sa opening ng bago kong restaurant.. anyway, magpunta kayo, ha?!”

“Oo naman. Kaso ako baka tanghali na, isasama ko na din ’yung mag-ama ko.” si Juliana.

“Ako baka hapon na. Sama ko ’yung afam kong jowa. Haha!” si Sam.

“Okay.”

Tinaas ko ’yung shot glass ko kaya ganu’n din sila. “Cheers to my another milestone!” sigaw ko.

“Cheers sa mayaman na nating friend. Wohh!!” sabay na sabi nina Juliana at Sam. Nag-sigawan kami at nagtawanan na parang tanga.

Ang saya lang!

I’m very excited tomorrow. Maging successful sana ang grand opening ng bago kong restaurant. At lagi ko paring hinihiling na sana…

Sana magkita kami muli.

Chapter 31

“Why you took so long?!” maarteng tanong ni Sam pagkabalik ko galing ng restroom. Tiningnan ko lang siya ng walang buhay saka naupo ulit sa tabi niya.

“Kinausap ko pa kasi si Mia kaya nagtagal din ako,” sagot ko saka kinuha ’yung bote ng beer sa lamesa at tinungga. Shit! Nawawala talaga ang poise ko.

Alam kong hiniling kong makita ulit siya after so many years at pinaghandaan ko pa nga ’yung magiging reaksyon ko kapag nagkita kami, pero nawala lahat ng paghahanda ko ng makita siya ulit kasama si Agatha.

“You know what?! Juliana kept talking behind your back. She said na nag-court pala sa ’yo ’yung pilot nila.” si Sam na conyo na ang salita.

“Kasi totoo naman! Diba, sis, nanligaw sa ’yo si Captain Gutierrez?” nakataas-kilay pang tanong ni Juliana. I just nodded and drink again.

“Ay, bongga ka talaga! What his full name ba?” si Sam.

“Sino ba?” ani ko. Hindi ako makasabay sa usapan nila dahil lumilipad ang isip ko sa nangyari kanina.

“Gosh, Gab! Are you with us?” kunot-noong sabi ni Sam at seryoso akong tinitigan.

“Sorry, masakit na kasi ’yung ulo ko.” mas lalo pang sumakit ng makita ko ulit siya. Gusto ko sana ’yan idagdag kaso lang ay ayaw ko namang sirain ang gabi namin dahil minsan na lang kami magkita-kitang magkakaibigan.

Nagpatuloy sila sa pag-uusap. Minsan ay tinatanong lang nila ako ng kung ano-ano at sinasagot ko lang naman, buti na lang ay tama na ang mga naisasagot ko.

“Thanks for this night, sis!” si Sam at sumakay sa kotse nila ng boyfriend niyang afam. Nang makaalis na sila ay sina Juliana naman ang hinatid ko sa sasakyan nila ni Tom.

“Bye, mars. Na miss kita ng malala, until next time,” nagbeso siya bago sumakay sa kotse nila. “Bigyan mo na ng chance si Captain Gutierrez. Haha!” ani niya pa kaya napailing na lang ako.

“Ekis na sa captain. Charot, haha!” ani ko habang natatawa kaya napailing na lang siya habang natatawa din. Nakakadala ang captain, ’yung last na captain ko pinagpalit ako sa bestfriend. Eme!

Pagbalik ko sa loob ng restaurant ay kinuha ko lang ’yung Hermes bag ko bago ako nag-drive pauwi ng bahay.

After cleaning my body I wore my silk satin pajama pair and lay down to my bed. I must say, this is really a tiring day. I close my eyes and went to sleep.

Tomorrow morning after I went to my other business dumiretso ko sa latest kong restaurant which is ’yung opening kahapon. Binati ako lahat ng staff kaya bumati din ako pabalik.

“Good morning, Madame,” nakangiting bati ni Mia na nasa labas ng office ko. Lagi siyang hyper kaya natutuwa ako sa kanya.

“Good morning din,” nakangiti kong bati at dumiretso sa loob ng opisina ko. Pagka-upo sa upuan ay ginawa ko lahat ng kailangan kong gawin.

I was busy analyzing all the important documents when my phone suddenly beeped. It beeped twice, so my forehead crease.

Sinong magte-text sa ’kin?!

Kinuha ko ’yung phone ko na nasa gilid ko at tiningnan kung sino ang nagtext. It was Drake, double send pala ang text niya kaya dalawang beses tumunog ’yung phone ko.

I read his message.

Drake: I’m going there and I’m on my way na. Please reserved table for us, I felt you were sulking cause I’m not there yesterday. So babawi ako today. See you men! ;)

Natawa ako bago nagreply.

Ako: Feeling nito! Hahahaha. But i’ll wait for you men :>

Drake: I’ll be there in ten minutes. Don’t tell people there na pupunta ko baka magkagulo diyan hahaha.

Ako: Amfeeling mo talaga hahahaha. Wala pa masyadong tao dito dahil maaga pa kaya bilisan mo!!!

Drake is a famous actor and model now here in the Philippines. Pareho sila ni Xia kaya naiintindihan ko naman kung bakit hindi sila nakapunta kahapon at alam din naman ng lahat kung ganaano sila ka-busy’ng dalawa. ’Nung una nga ay hindi kami makapaniwala na artista na silang dalawa lalo na si Xia dahil sobrang mahiyain ’nun pero nagulat na lang kami bigla ng nag-ge-guesting na sila sa iba’t ibang talk show.

Mas lalo kaming nagulat ng maging blockbuster ang isang movie nila ni Xia na silang dalawa mismo ang bida. Talaga namang trending sa Twitter ang lola niyo, pero magkaiba sila ng network dalawa kaya hindi sila nagkakapareha sa mga teleserye.

Award winning actor and actress din silang dalawa kaya talagang hindi na nakakapagtaka kung bakit halos lahat ng movie nilang dalawa ay blockbuster. Magaling umarte si Xia, eh! Ang dali niyang umiyak.

“Mia!” tawag ko sa secretary ko at agad namang bumukas ang pintuan ng opisina ko at niluwa ang nakangiti kong sekretarya.

“Yes, Madame, what can I do for you?” nakangiti niyang sabi kaya sinenyasan ko siyang lumapit sa ’kin.

“Come here,” ani ko habang sumesenyas na lumapit siya. Naglakad naman siya papalapit sa ’kin.

“Bakit po, Madame?” kunot-noo niyang tanong nang makalapit siya sa gawi ko.

“Pakihanda mo ’ko ng pagkain sa labas may bisita akong dadating. ’Dun mo sa hindi pansining pwesto mo kami ilagay,” ani ko.

“Sino po? ’Tsaka bakit po kailangan sa hindi pa pansining pwesto ko kayo ilagay?” nagsalubong pa ang mga kilay niya na parang nagtataka dahil sa sinabi ko.

“Ay ang daming tanong. Basta maghanda ka.” tiningnan ko siya na parang sinasabing sumunod ka na lang.

“Sabi ko nga po,” ani niya pa bago naglakad palabas ng opisina ko. Napailing na lang ako.

Para siyang si Juliana.

Nag-ayos ako nang sarili ng mag-text ulit si Drake na nagpa-park na ’yung driver niya. Tinext din niya kung ano ang kulay na suot niyang damit.

Nang makuntento sa itsura ko ay naglakad ako palabas ng opisina ko. Sumalubong naman sa ’kin ang nakangiting si Mia.

“Nakahanda na po, Madame,” ngiti niyang sabi at itinuro pa kung saan ang pwesto namin. Tumango naman ako sa kanya.

Habang naglalakad ako ay napatingin ako sa lalaking pumasok sa entrance ng restaurant ko. He was wearing a gray hoodie and black pants partnered by white sneakers. He also wearing a black shades. I know it was Drake, napaka-manly niya na ngayon. Sobrang tangkad at laki ng katawan niya.

Naglakad naman siya sa gawi ko at ngumiti. Si Drake na nga ’to. Nagbeso kami bago naupo sa two seater table.

“Hey,” bati niya.

“Hi,” bati ko naman.

“Hindi ko na tatanggalin ang shades ko, ha! Baka pagkaguluhan talaga ’ko dito. Haha!” biro niya pa.

“Mas lalo silang magtataka kung bakit naka-shades ka. Hindi ka naman mapapansin dahil nakatalikod ka sa entrance, ’tsaka nasa sulok naman tayo,” paliwanag ko.

“Okay.”

Nag-umpisa na kaming kumain habang nagke-kwento siya tungkol sa taping nila kahapon, anong oras na din kasi natapos ’yung taping nila. Ang layo din daw ng location kaya hindi na talaga niya nagawang humabol.

“Kamusta kayo ni Xia? Totoo ba ’yung chismis?” tanong ko habang tinutusok ’yung chicken.

“Aling balita?!” kunot-noo niyang tanong. Habang diresto siya sa pagkain.

“Naghiwalay daw kayo?” napatigil naman siya sa pagkain at tumingin sa ’kin ng diretso.

“Tsk! Oo totoo.”

“Bakit?! Anong dahilan?!”

“Ang usapan namin hanggang kissing scene lang ang gagawin niya. Never siyang gagawa ng bed scene, then ’nung lumabas ’yung huli niyang movie, mapapanuod mong may bs? Tama ba ’yun?!” medyo lumakas ang boses niya dahil sa inis.

“So nagselos ka kaya kayo naghiwalay?!” tanong ko at dahan-dahan naman siyang tumango. Napailing na lang ako. “Tsk! Ano ka, high school student?!”

“Bakit mali bang makaramdam ako ng selos?!”

“Hindi maling nakaramdam ka ng selos pero sa trabaho niyo alam mong may ganu’n talaga. Bakit ikaw ilang beses ka na din namang gumawa ng bed scene, ’di ba?!”

“Pero lalaki ako, men!” sagot niya pa kaya napailing ako ng ilang beses. Gusto ko siyang batukan ngayon.

“Tsk! That’s example of gender inequality. Lalaki, babae, bakla, tomboy, trans, or kung ano pa man. Kapag trabaho, trabaho! Wag mong haluan ng personal issue mo! ’Tsaka hindi ka na bata, men. Grow up!” ani ko na nagpipigil na batukan siya. Kainis! Parang bata.

Hindi na siya sumagot sa huli kong sinabi at nagpatuloy na lang sa pagkain. Alam ko namang maiintindihan niya ’yung sinabi ko kaya hindi na din ako nagsalita pa. Tinutukan ko na lang din ang pagkain ko.

“Madame–” si Mia at biglang napatakip sa bibig niya ng mapagtanto kung sino ang kasama ko. “Omygosh! Drak– aray!!” bigla ko siyang kinurot ng hindi niya maisigaw ng mabuti ’yung pangalan ni Drake.

“Wag kang maingay!” sabi ko at pinanlakihan siya ng mata.

“Ang sakit ’nun, Madame!” nakasibangot niyang sabi habang hinihimas ’yung tagiliran niyang kinurot ko. Humarap naman siya kay Drake at ngumiti ng maharot, “Grabe ang gwapo niyo po sa personal. Ang kinis-kinis po ng mukha niyo. Nakaka-starstruck po kayo, pwede po bang makipag-picture?”

“Sure but not here, maybe in parking lot later. Bago ’ko umalis.” nakangiting sabi ni Drake. Kinikilig namang tumango si Mia.

“Ano bang kailangan mo at pinuntahan mo ’ko?” tanong ko kay Mia kaya napunta ulit ang atensyon niya sa ’kin.

“Ay, nag-text po kasi ’yung supplier ng manok. Ang sabi po male-late daw po sila ng deliver, instead of tomorrow the other day na lang daw po,” paliwanag niya.

“Sabihin mo okay, pero kapag in-adjust pa ng ibang araw. Ika-cancel na kamo natin ’yung order.” sabi ko.

“Copy, Madame,” ani niya saka naglakad paalis. Sinabihan niya pa si Drake na hihintayin niya sa parking lot. Harot!

“I need to go, men. I have rehearsal for dance number this Sunday,” paalam ni Drake inilabas niya ’yung wallet niya para bayaran ’yung kinain namin ng pigilan ko siya.

“Hindi na kailangan, men. Parang others ka naman,” sabi ko pa.

“But men. Business is business,” pag-angal niya.

“Oo nga pero minsan lang naman ’to hindi naman lagi. Kung gusto mo talaga ng bayad ganito na lang. Bibigyan kita ng cupcakes ko then i-IG story mo siya saka mo i-tag ’yung pangalan ng store ko. Medyo hindi na kasi kumikita kaya kailangan ng promotion,” nginitian ko siya at tinaas taas ko ’yung dalawang kilay ko.

“Tsk! Businesswoman ka na nga. Sige-sige, men. I really have to go. Bye,” we kissed each other cheeks before we bid our goodbyes.

Nang makaalis si Drake ay bumalik ako sa opisina ko para ipagpatuloy ’yung ginagawa kong documents kanina.

Inabot ako ng tanghalian sa paggawa ng documents kaya dito na ’ko kumain. Ka-stress mag-compute kung kumikita ka pa ba o hindi na.

Nang mag-hapon ay nag-check lang ako ng mga social media accounts ko. Pinakapahinga ko na din kumbaga.

Bumukas naman ’yung pintuan ng opisina ko at niluwa na naman ang sekretarya kong si Mia. “Madame, may bisita kayo. Papasukin ko na lang po ba?” ani niya.

“Sino daw ba?!” tanong ko.

“Si Sir Sam po,” sagot naman niya.

“Okay.”

Nilakihan niya ’yung bukas ng pintuan at pumasok ang nagmamaganda kong friend na si Sam. Anong problema ni bakla at nagawi siya dito?

“Hey, sis,” bati niya saka bumeso. Naupo naman kami sa couch na nandito sa loob ng opisina ko.

“Naligaw ka? Anong kailangan mo?” kunot-noo kong tanong.

“So, harsh! Hindi ba pwedeng miss lang kita?!” maarte niya pang sabi habang natatawa.

“Hindi.” agad kong sagot at napairap. “So ano ngang kailangan mo, bakla?!”

He sighed. “Okay. I forgot to ask you yesterday who’s the Engineer of your house. Grayson and I are planning to stay here for good.”

“Arte mo bakla! Tigil tigilan mo lang ang pag-e-english mo. Naiirita ko!” kunot-noo kong sabi saka siya inirapan.

Natawa muna siya bago nagsalita. “I’m sorry okay. I used to speak english ’cause you know I stayed in US for couple of years.”

“So sinasabi mong hindi kana marunong mag-tagalog?!” nakataas kilay kong tanong.

“No! I’m still sanay pa rin though.” maarte na naman niyang sabi. Ang sarap pektusan ni bakla.

“Ewan ko sayo!” inirapan ko siya at naglakad pabalik sa upuan ko, ’dun sa office chair ko. Tumawa naman siya ng malakas.

“Why you’re so pikon. Who’s your Engineer nga. Please answer me, sis!”

“Hindi kita sasagutin hangga’t umaarte ka ng ganiyan! Kaasar ka bakla!”

“Sino nga kasi ang Engineer ng bahay mo. Plano kasi namin ni Grayson na dito na tumira.” seryoso na niyang sabi. Napabaling naman ako sa kanya.

“Si Lucas.” sabi ko.

“Omyghad! Lucas Evangelista?!” hindi makapaniwalang tanong niya kaya tumango ako. “Text him nga! Ask mo if pwede ko siyang kunin.”

Napapailing na lang talaga ko sa kaartihan ni bakla. Kinuha ko ’yung cellphone at tinext si Lucas. Maya-maya ay sumagot naman siya.

“Okay daw. Free daw siya tonight, ikaw ba?” ani ko at pinakita pa sa kanya ’yung reply ni Lucas.

“Yes ka mo.” utos niya pa kaya naman ginawa ko. “And tell him na dito na lang din sa resto mo kami magkita.” dagdag niya pa.

“Sa’n ka ba nakabili ng lupa?” tanong ko ng ma-text ko si Engineer Lucas.

“Near sa old house namin. Samahan mo ’ko mamaya, huh! I’m shy, eh! You know we have past.” ngumuso pa siya bilang pagpapa-cute.

“Ikaw lang ang nangangarap na may past kayo bakla, wag kang maarte!” bara ko sa kanya. Makaarte ’kala mo talaga may past sila.

“Omygosh! I forgot, I’m sorry. Hihihi! But samahan mo pa rin ako, huh?!” pangungulit niya pa kaya tumango na lang ako. Parang mga hindi tumatanda. Ang kukukit pa rin!

Nagkwento muna siya ng kung ano-ano bago nagpaalam na aalis muna siya para i-check ’yung jowa niyang afam. Babalik na lang daw siya mamaya bago mag-dinner nang makapagpaalam din daw siya sa boyfriend niya. Sana lahat. Eme!

Nag-focus na nga ulit ako sa pagtatrabaho. Ang dami din kasing nagpapa-reserved para sa catering. Ang dami palang client kapag ganitong month.

“Where’s Engineer Lucas na ba?!” tanong ni Sam habang magkatabi kaming naka-upo.

“Hindi pa nagte-text,” sagot ko.

“Gosh! So unprofessional, huh!”

Inirapan ko siya. “Arte mo bakla!”

Naghintay pa kami ng ilang minuto at napatingin kami sa lalaking pumasok sa entrance nang restaurant.

He was wearing a white longsleeve button-down polo that folded up to his elbow. Kitang kita ang pag-flex ng mga muscles niya, namumutok iyon sa suot-suot niyang damit. Sa pang ibaba naman ay nakasuot siya ng black slacks, itinaas ko na ang tingin ko dahil wala namang subtitle ’yan, ’teh!

He’s a grown man now. And I know the man heading in our place is not Eng. Evangelista, it was Eng. Tan. The man from my past.

“Hey. Good evening, sorry for being late. Engineer Evangelista have an emergency, so he sends me here to do the agreement,” ani niya at naupo sa harap namin ni Sam. Parang bumaluktot ang dila ko ng makita siya ng malapitan.

“Ow, yeah! So let’s start.” si Sam. Nag-usap lang sila ng kailangan nilang pag-usapan at nakinig lang ako pero pakiramdam ko ay wala ako naiintindihan.

Pinagmasdan ko si William habang nagsasalita siya. Umangat ang tingin ko sa buhok niya, it was a clean cut. Mapupungay pa din naman ang mga mata niya, matangos ang ilong, mapupulang labi na walang sawa kong hinahalikan noon. ’Yung jawline niya ay kitang kita ang korte, meron na din siyang makapal na bigote at balbas na hindi naman pangit tingnan sa kanya. Mas lalo ngang nakadagdag para magmukha siyang matured.

Napunta naman ang tingin ko sa braso niyang sobrang laki na din kaysa sa huli kong kita. Bumaba naman ang tingin ko papunta sa kanyang mauugat na kamay. Jusko! Choke me, dzaddy!

Grabe ang harot ko!

“Ehem!” si Sam sa tabi ko kaya nawala ang paninitig ko kay William. “You’re drooling,” dagdag niya kaya napahawak ako sa bibig pero wala naman akong nahawakan. Hayop ka, Sam!

Napatingin naman ako kay William at nakita kong nakatingin din siya sa ’kin ng marahan kaya agad kong binawi ’yung tingin ko sa kanya.

“Are you done scanning me, Miss Salazar?” seryosong sabi niya. Mas lalo tuloy akong nahiya, ano ba naman, Gabbi?!

“Ah-ahh… I’m sorry, pina-process ko kasi ’yung sinasabi mo,” ani ko na lang pero hindi naman niya pinansin at nagpatuloy na sa dini-discuss niya kay Sam.

Dumating si Eng. Evangelista kaya agad na tumayo si William. “Konti na lang naman ’yung pag-uusapan niyo, I really have to go. Agatha’s waiting for me,” si William.

“Okay, bro. Nagka-emergency lang. Salamat!” ani naman ni Lucas. Nagpaalam siya kina Lucas at Sam, sa akin naman ay tumango lang siya bago naglakad paalis.

Ang cold.

Bakit pakiramdam ko ay siya pa ang galit sa ’kin?! Siya nga ’tong nakipaghiwalay sa ’kin at pagkatapos lang ng ilang araw ay may iba na.

Mens and their attitude! Wala akong masabi. Hays!

Chapter 32

“Lucas looks good pa rin. Gosh!” sabi ni Sam habang naglalakad kami papuntang parking lot para umuwi sa kanya-kanya naming bahay.

“Ang landi mo pa rin!” ani ko saka siya inirapan. Nag-make face lang naman si bakla. Kala niya siguro bagay sa kanya. Yuck!

“Don’t get me wrong, ha! But he’s really good kanina, like nagka-edad kaya siya?!” ani niya habang kinikilig na napapikit pa.

“Ewan ko sa ’yo, bakla!” hindi ko na siya pinansin pa at inunahan na siyang maglakad papunta ng sasakyan ko. Humabol naman ang gaga.

“Omygosh, wait! You’re almost drooled kaya kanina when you stared in Engineer Tan.” sabi niya habang tinuturo ako ng index finger niya. “Don’t deny it! I know you.”

“Pinagsasabi mo bakla?! Issue ka! Manahimik ka na lang diyan, pwede?!” inirapan ko siya at binuksan na ’yung pinto ng kotse ko.

“If you say so,” ani niyang nakangisi. Mapang-asar pa rin siya tulad ng dati. Kelan kaya magma-matured ’yung utak ni bakla, physical appearance lang kasi ang nag-matured sa kanya.

“Mauna na ko, sis. Bahala ka na kung saan ka pupunta. Matanda ka na kaya mo na ’yang sarili mo,” ani ako pa bago nagbeso sa kanya. Tumawa lang naman siya.

Pagdating ko sa bahay ay paakyat na ’ko ng kwarto ng mapansin kong may naliligong tao sa pool.

“Eya?!” kunot-noong saad ko pagkakita ko sa pamangkin kong nakababad sa pool.

“Hi, Tita Gab.” nakangiti naman niyang saad.

“Does your Mom knows you’re still here?” tanong ko dahil hindi siya pinapayagan ni Ate magbabad sa pool lalo na kapag gabi na.

“Yes, Tita.” nakangiti pa rin siya na sobrang saya dahil pinayagan siya ng nanay niya na maligo ng gan’tong oras.

“How come?!”

“Actually, I went to our room kanina then I’ve heard she’s screaming Daddy’s name, so I asked her why, she said nothing baby, you can swim in pool if you want that’s why I’m here,” paliwanag niya saka nagkibit-balikat. Napasapo na lang ako sa noo ko.

Gosh, Ate! Ang kalat niyo!

“Okay, I’ll rest na baby.” ani ko saka siya hinalikan sa noo.

“I thought you gonna join me,” she said while pouting her lips. Napangiti na lang ako bago nagsalita.

“Okay but Tita make rest muna then I’ll join you here,” nakangiti kong sabi sa kanya kaya tumango naman siya na may malapad na ngiti sa labi.

I spoiled here ’cause I felt that she’s more than my niece, she’s like my own child. Naglakad na ’ko paakyat sa kwarto para magpahinga, ngunit bago ’ko tuluyang pumasok ng kwarto ko ay nagbukas naman ang kwarto nila Ate na pinagawa ko dito sa bahay.

“Nakauwi ka na pala,” sabi niya habang nakasuot ng pantulog niya. Mukhang bagong ligo din siya dahil fresh na fresh ang aura niya. Sana lahat may dilig.

“Oo.” ani ko na lang.

“Nakita mo si Eya?” tanong niya pa.

“Nasa pool ang sabi mo daw kasi maligo siya ’dun. Isa pa, narinig ka daw niyang sinisigaw ’yung pangalan ng Daddy niya. Tsk!” ani ko at napairap. Natawa lang naman siya.

“You know, gumagawa kami ng kasunod niya ilan taon na din kasi siya kaya kailangan ng sundan. Haha!” natatawa pa niyang sabi. “Ikaw kasi kulang ka lang sa dilig kaya masyadong mainitin ang ulo mo… sige na, susunduin ko na si Eya,” ani niya kaya inirapan ko ulit siya. Kailangan bang ipamukha pa sa ’kin na wala akong dilig?!

“Wag na! Ako na ang maghahatid sa ’yo mamaya. Inaaya din kasi akong maligo sabi ko magpapahinga lang ako sandali tas balikan ko siya ’dun,” paliwanag ko sa kanya.

“Oh okay!”

After I rest for only about five minutes. I prepare myself, so I wore now a white robe and in beneath has a black one-piece openback swimsuit. Confident na ’ko mag-swimsuit ngayon dahil nga kipayan na ’ko.

Nang marating ko ang pool ay nando’n pa rin si Eya, bantay-bantay ng Yanny niya. Hinubad ko na ’yung robe kong suot saka tumalon sa pool.

Pagkaahon ng ulo ko ay nakita ko ang nakangiting si Eya kaya ngumiti din ako.

“You’re so hot, Tita.” nakangiting sabi niya.

“When you get older, you will have this shape of body or maybe more than beautiful than mine,” ani ko naman sa kanya.

“I hope so, Tita.” ani niya ngunit nakangiti. Buti na lang ay hindi siya tulad ng ibang bata. Sobrang talino niya at madaling makaintindi.

“Anyway, your birthday is near. Two weeks from now to be exact,” sabi ko kaya napangiti siya.

“Yeah. And what’s your gift for me?” tanong naman niya.

“The doll house you want,” sabi ko kaya mas lalo siyang napangiti. Sana kaya ko din mag-produce ng isang baby, pero hindi naman ako mawawalan ng pag-asa, alam kong sa tulong ng science ay matutupad ko din ’yon.

We took a lot of photos while we were in pool. May mga normal, fierce and wacky, sobrang ganda niya kaya alam na kung kay nino nakuha ang ganda niya. Syempre sa ’kin. Emzs! Haha.

“’Ta, I’m going to wash na. Ikaw?” tanong niya na mukhang nanawa din sa pool.

“Susunod na din ako,” nakangiti kong sabi at gumanti siya ng ngiti habang tumatango.

“Okay po. Good night, Tita.”

“Good night.”

Naglakad siya papasok ng bahay habang bantay-bantay pa rin ng Yanny niya. Napagpasyahan kong magpa-iwan muna dito para mag-muni-muni.

After ten years nagkita na ulit kami, pero hindi ko akalain na parang ang laki ng galit niya sa ’kin. Diba siya ’tong nagkaroon agad ng iba matapos niyang makipaghiwalay sa ’kin. Hays! Ka-stress siya.

Hindi ko na inisip pa si William dahil baka mamaya ay hindi ako makatulog dahil sa stress ko sa kanya. Kinuha ko na ’yung cellphone ko at nag-story ng picture namin ni Eya sa IG.

Habang nag-scroll ay ako may lumitaw na notifications sa screen ko.

eagutierrez replied to your strory.

eagutierrez: she looks like you ;)

Natuwa naman ako. Sabi ko na, sa ’kin talaga niya namana ’yung ganda niya. Dahil tinatamad akong mag-reply ay nag-react na lang ako ng ‘heart’. Naisipan kong i-check ang profile niya kaya pinindot ko ’yung pangalan niya. Napunta naman agad ako sa profile niya.

Sa profile niya ay nakasuot siya ng pang-pilot na uniform at naka-black shade. Sa bio niya ay nakalagay naman ’yung buong pangalan niya at kung saang airline siya nagtatrabaho. I admitted he’s handsome but I don’t know why I am not attracted to him.

Iba-back ko na sana ng may mapansin ako. Makikita mo kasi sa IG kung sino ang mutual followers niyo at unang-una ang pangalan ni William.

Followed by liamtan, angelesjuliana, suexxx and 5 others.

Pinindot ko ’yung pangalan ni William, hindi kasi namin i-unfollow ang isa’t isa sa IG kaya nakikita ko pa rin siya kapag pina-follow siya ng pina-follow ko.

Sa profile niya ay nakasuot siya ng suit at maayos na maayos ang buhok na nakataas pakanan. He looked fresh here and ang light ng aura niya kahit na hindi naman siya kaputian. Nakalagay din sa bio niya ’yung mga important details na usually ay tungkol lang sa business.

I stalked him and I find that he deleted his post na may tungkol sa ’min. I felt sad but I don’t want to conclude kasi ganu’n din naman ang ginawa ko.

May nakita din akong post niya na kasama si Agatha. Hindi naman kasi siya pala post kaya konti lang din ang mga picture dito sa IG niya. ’Dun sa post niya na kasama si Agatha ay mukhang ’nung graduation nila ’nung college, it’s say na he gratuated with latin honors na hindi naman kataka-taka.

After stalking him I decided to take a bath and went to sleep. A week have passed and I didn’t see Engineer Tan again. Kahit na ang lapit lang namin sa isa’t isa.

“You know what, Miss Gab. Ang laki po ng kinita ’nung shop this week. Nakatulong po talaga ang pag promote ni Sir Drake sa Instagram niya,” masayang sabi ni Chiena, ang Manager ng bake shop ko. I’m here in my bake shop and it was hot afternoon.

“Salamat talaga sa kanya. Pero maraming salamat din sa ’yo kasi sobrang tiyaga mo pa rin,” ani ko ng nakangiti din.

“Walang anuman po, Miss. Kayo din naman po buong puso akong tinanggap ’nung nag-aaral pa ’ko ng college,” sabi niya na mukhang naalala pa ang nakaraan. “Isa pa po pala, dapat din po sigurong padalhan natin si Ma’am Xia para mas lalong maging malaki ang kita natin ngayon.”

“Naku, hindi natin pwedeng kunin si Xia dahil may issue pa sila hanggang ngayon ni Drake. Baka naman sabihin ng mga fans nila na hindi tayo marunong makisama.”

“Ay, oo nga po pala,” napakamot siya sa ulo niya. Naisip din siguro niya kung ano ang sina-suggest niya kanina.

Ngumiti na lang ako at nagpaalam na aalis na. Naglakad ako palabas ng bake shop pero bago pa ko tuluyang makalabas ay tumunog ang phone ko.

Tumatawag ang baklang Sam.

“Hello?!” ani ko pagkasagot ko ng tawag.

[Hi, sis. You’re still in your bake shop ba?] tanong ni Sam sa kabilang linya.

“Paalis na actually. Why?!” kunot-noo kong sagot.

[Uh, if pwede sana… can I order merienda for workers here. And favor, can you deliver here ’cause I wanna see you also. I’m one of the boys kasi and I’m not sanay,] ani ni Sam. Kahit na hindi ko siya nakikita sa kabilang linya ay nai-imagine ko ’yung kaartihan niya.

Pumayag ako at pinasabi ko kung ano ba ang oorderin niya. Matapos niyang sabihin ay pumasok ako ulit sa shop para ipahanda ang order niya.

Habang pinapaayos ko ’yung order ni Sam ay nag-ayos naman ako ng sarili ko sa banyo. I’m wearing now a very casual white long-sleeve that tucked to my denim jeans. In my feet, I’m wearing a beige color pointed heels. I also retouched my no make-up make-up looks.

“Eto na po ’yung pinahanda niyo, Ma’am Gab,” si Chiena sabay abot sa ’kin ’nung mga pagkain.

Ngumiti muna ko bago tinanggap ’yung mga pagkain. “Thank you,” ani ko sabay lakad palabas ng shop.

Gumamit ako ng waze para mas mapadali ang pag-drive ko papunta sa pinapagawang bahay nina Sam. After twenty minutes of driving narating ko na ang lugar kung saan nagpapagawa ng bahay si Sam.

Bumaba ako ng kotse at nakitang papalapit si Sam sa gawi ko. Buti na lang nakita niya ’ko agad, ’kala ko kailanga ko pa siyang i-text nang nandito na ’ko.

Pagkalapit niya ay nagbeso muna siya bago ’ko inaya maglakad papasok sa loob. “Sinong tao sa loob?!” tanong ko habang naglalakad kami papasok.

“Why?!” nagtatakang sabi ni Sam.

“Nothing,” sabi ko na lang sabay kibit ng balikat.

Pagpasok namin sa loob ay tumambad sa ’min ang mukha ng mga workers at ni Grayson, pero ang nakakuha ng atensyon ko ay ang mukha ni William na seryosong nakatingin sa ’min habang may hawak na blue print.

Bakit siya nandito?!

“All of you can eat meryenda muna. Then after niyo na ituloy ang work.” ani ni Sam pagkababa niya ng mga pagkain sa lamesa.

Nagpuntahan naman ’yung mga construction workers sa lamesa para kumain. Ako ay nanatiling nakatayo dito sa pwesto ko at nilibot ang paningin.

Kung susuriin ang paligid ay masasabi mong malaki ang gagawing bahay pero dahil kailan lang siya in-umpisahan ay kakaunti pa lang ay nagagawa.

“Sis, let’s eat.” napabaling naman ay tingin ko kay Sam at nand’on na din pala sina William at Grayson para mag-meryenda.

Naglakad ako papalapit sa kanila at kumuha din ng pagkain. Bilang may-ari kailangan ko ding husgahan ang tinitinda ko.

“Anyway. Sis, your shop do deliveries, ’di ba?!” tanong ni Sam kaya dahan-dahan akong tumango, bakit pakiramdam ko ang awkward? “Guys, you can download the delivery app if your love ones wants to order online. Ang sarap, oh!”

“Totoo po. Ganda pa ng may-ari. Haha!” biro ng isang manggagawa kaya siniko siya ng mga kasama niya habang natatawa. Ngumiti lang naman ako at napatingin sa gawi ni William, nahuli ko siyang nakatingin sa ’kin kaya agad niyang binawi ang tingin niya.

“Sis, let’s go here. I want to show you all the propert… it’s huge. I was so happy that I will have my own house soon,” nakangiti niyang sabi. Masaya din naman akong natutupad na niya ’yung mga pangarap niya.

“Uh, Sam?!” ani ko kaya napabaling siya sa ’kin. “Bakit si William ang nandito? ’Di ba si Lucas ang Engineer ng bahay mo?”

“Yeah, but they actually had an agreement na magtulong na lang sila sa paggawa. Engineer Evangelista kasi is very busy these past few months, and he said na nahihiya lang sa ’yo tumanggi.” sagot naman niya. Napatango na lang ako. Bakit naman siya mahihiya sa ’ kin?!

Nilibot namin ang buong property niya at masasabi ko talagang malaki para sa kanilang dalawa ni Grayson.

Pabalik ba kami sa ginagawang pwesto ng makatapak ako ng batong malaki kaya na mali ako ng lakad at natipalok ako.

“Ouch! Shit!!” sigaw ko ng maramdaman ko ’yung kirot. Ba’t kasi ngayon ko naisipang mag-heels.

“Omyghad! What happened, sis?!” si Sam na mukhang nagulat dahil nanlalaki pa ang mata niya.

“Natipalok ako! Ang sakit, nyeta!” daing ko dahil hindi ako makatayo. Pero nagulat ako ng may malalaking braso ang nagbuhat sa ’kin papunta sa kung saan.

Napatingin ako sa kanya at gusto kong magpakain sa lupa ng mapagmasdan ang lalaking may buhat-buhay sa ’kin. Walang iba kundi si William Tan.

“Wi-wil–?! I me-mean… En-engineer Tan?!” kunot-noo kong saad. Hindi ako makapaniwalang magkalapit kami ulit ngayon.

“Hmm… Is there something wrong, Miss Salazar?! I saw you struggling and decided to helped you. Tsk!” ani niya saka ako binaba sa likod ng van na nandito. Bakit may van dito?! Wala naman ’to kanina.

Hinubad niya ’yung suot kong heels sa paa’ng natipalok. Kitang-kita ngayon ang pamamaga at gusto kong mainis sa sarili ko dahil sa katangahan.

“Who told you to wear heels here?!” kunot-noo niyang sabi kaya napayuko na lang ako. Naramdaman kong naglakad siya paalis kaya akala ko ay aalis siya pero pagbalik niya ay may dala-dala siyang yelo.

“Para saan ’yan?” ani ko.

“To loosen the inflammation. And next time be careful, good thing you’re wearing jeans, if you don’t… you have scratches now,” seryosong sabi niya kaya ulit ay napayuko ako. Ang sungit naman niya.

Inumpisahan na niya ang pagpahid ng yelo sa part na namamaga, seryosong seryoso siya kaya natitigan ko ulit siya after one week.

He still handsome but he looks more hot now. Like what I’ve said before he’s totally a grown man now. Agatha’s is very lucky girl because he had William Tan.

“What happened?!” biglang tanong ni Engineer Evengelista na mukhang kadadating-dating lang.

“Natipalok ako,” sagot ko.

“Shit! Really?! You okay?!” tumango naman ako. “Uh… maybe you don’t need my help ’cause Engineer Tan is here. I’ll check what’s happening inside then I’ll go back here.” dagdag niya at muli ay tumango lang ako.

After ilang minutes ay naubos na ’yung yelo at mukhang na-lessen naman ’yung pamamaga. Akala ko ay aalis na siya agad pero nagsalita siya.

“Uh, I’ll get ice pa then I’ll—” hindi na niya natapos ’yung sasabihin niya dahil tumunog ’yung cellphone niya sign na may tumatawag.

Saktong pagsagot niya ay siyang labas ni Engineer Evangelista galing loob. Dumiretso naman siya sa gawi namin.

“You o—” hindi din niya natapos ang sasabihin niya ng putulin siya ni William.

“Pre, Agatha’s need me. Maiwan muna kita,” ani niya sabay ayos ng sarili. Tumango naman si Lucas at may sinabi pa sila sa isa’t isa na hindi ko naman naintindihan.

Tumingin muna siya sa ’kin bago naglakad paalis. ’Yung tingin na ’yon ay kakaiba sa tingin na binigay niya sa ’kin ’nung nakaraan pero may tanong na nabuo sa isip ko ngayon.

Ganoon din kaya siya sa ’kin dati?! Kapag ako kaya ang tumatawag sa kanya aalis din siya agad at magpapaalam na kailangan ko?! Hays!

Shit, Gabbi! Stop reminiscing the past… it’s over.

Chapter 33

“Can you walk?” nag-aalalang tanong ni Lucas. Nandito pa din ako naka-upo sa likod ng van.

“Yeah, thank you.” ani ko saka dahan-dahan bumaba galing sa likod ng van. Medyo masakit pa din ’yung tapilok ko pero hindi na siya ganu’n ka-maga.

“You sure?!” paniniguro pa niya na tinanguan ko lang naman. Naglakad ako papunta sa sasakyan ko at salamat dahil narating ko naman siya ng hindi ako natutumba.

Pagkasakay ko sa loob ng kotse ko ay huminga muna ko ng malalim bago napagpasiyahan na buksan na ’yung engine.

Naghingi na lang din ako kay Sam ng pasensya dahil hindi na ’ko nakapagpaalam sa kanya na aalis na, sabi naman niya ay okay lang at pasensya na din dahil hindi na niya ko napuntahan at may inasikaso siya sa loob.

“Anong nangyari sa ’yo?!” si Ate at daglian akong inalalayan ng makitang nahihirapan akong bumaba ng sasakyan ko.

“Natipalok ako sa ginagawang bahay nina Sam,” ani ko. Akala ko ay maawa siya sa ’kin pero humagalpak siya ng tawa.

“Haha!! Napakatanga mo!! Haha!!” ani niya na parang hindi isang guro. Nakakahiya amp!

“Umayos ka nga, ’te! Para kang hindi teacher kung makatawa,” nakasibangot kong sabi at humawak sa balikat niya para makababa ako ng maayos.

Nakangisi pa rin siya. “Eh kasi totoo naman. Haha! Napakatanga mo! Laki-laki mo na natipalok ka pa. Ano ka?! Si Eya?! Haha!”

May pahabol pa nga!

Hindi ko na siya pinansin at nagpahatid ako sa kanya hanggang taas kung saan nandu’n ang kwarto ko.

“Ayos ka na?!” tanong niya at tumango naman ako. “Nga pala! Malapit na kasi ’yung birthday ni Eya. Me and Raver are planning to celebrate it in our house. And naisip ko na ikaw na lang ang kunin kong caterer,”

Naningkit ang mga mata ko dahil sa sinabi niya. Shala siya ngayon, huh! Magpapa-party siya.

“Don’t worry babayaran ka namin,” ani niya saka umirap sa ere. Defensive amp!

“Wala akong sinabi,”

Pinag-usapan naman namin ang magiging ganap sa birthday party ni Eya. Simple lang naman ang magiging ganap dahil five years old pa lang naman si Eya. Sabi ko din ay sa seventh birthday na ’nung bata nila gawing bongga.

Nang matapos kami sa pagpa-plano kung anong mga pagkain ang ihahanda ay natulog na ’ko dahil may trabaho pa ’ko bukas.

Days have passed and Eya’s birthday party came. “Do I look pretty, Tita Gab?” nakangiting sabi ni Eya. Umikot-ikot din siya na mala-prinsesa.

She’s wearing a very cute litte pink dress. In her toes, she’s wearing a pink sandals that match to her outfit.

“Of course, you look pretty.” sabi ko at mahigpit siyang niyakap. “Do you want me to put lip balm on your lips?” nakangiti kong sabi ng bitawan ko siya sa pagkakayakap.

“Yes, Tita Gab.” sagot naman niya na mukhang excited pa. Kinuha ko ’yung pouch ko sa loob ng bag at saka nilabas ’yung lip balm ko.

Matapos ko siyang lagyan ng lip balm ay tumakbo agad siya sa vanity mirror at masayang nag ngingiti-ngiti ’dun. Nandito kasi kaming dalawa sa loob ng kwarto ng mommy niya.

Ako ay inayos na ang sarili dahil maya-maya lang ay dadating na ang mga bisita. Maaga kasi akong nagpunta dito sa bahay nina Ate dahil nga kami ang caterer.

I’m wearing now a white spaghetti strap dress and my white Greece leather sandals. Hindi na ’ko nag-heels dahil baka mamaya ay matipalok na naman ako, isa pa simple lang naman ang salo-salo na ’to.

“Eya, baby?!” tawag ni Kuya Raver sa labas ng kwarto.

“I’m here Daddy in Mommy’s room! I’m with Tita Gab,” sigaw din ni Eya. Naglakad ako papalapit sa kanya at inakay na siya palabas ng kwarto.

Saktong paglabas namin ng kwarto ay bubuksan dapat ni Kuya Raver ’yung pinto. “Hi, baby.” bati niya kay Eya.

“Hi, Daddy. I have visitor na ba?” ani niya saka siya binuhat ni Kuya Raver bago sumagot.

“Padating palang sila, ’nak. And beside your Mommy’s findng you, so let’s go?” si Kuya Raver. Tumingin muna sa ’kin si Kuya Raver bago sila naglakad ni Eya paalis. Sinenyasan ko naman silang susunod na ’ko.

Pagkadating ko ng garden kung saan naka set-up ’yung party ay marami na ang bisitang nandu’n, especially Kuya Raver’s relatives.

“Nasa’n si Eya, ’Ma?!” tanong ko kay Mama. Nakaupo siya sa isang upuan kaya naupo naman ako sa tabi niya.

“Kasama ng Daddy niya, rinig ko ay aabangan daw ’yung mga Ninong niya.” sagot niya. Medyo napalunok ako dahil naalala kong barkada nga pala ni Kuya Raver si WillIam.

Hindi na ’ko nagsalita at luminga na lang para hanapin si Ate kaso sa paglinga ko ay ang nagmamagandang Sam at Juliana ang nakita ko.

Hindi ba sila busy?!

Nakangiti silang nilapitan ako at nagbeso. Binati din nila si Mama at pagkatapos ay naupo sa may bakanteng upuan na nasa lamesa namin.

“Wala ba kayong trabaho?!” tanong ko.

“Ay, dzai! Bawal mag-rest day?!” taas kilay na sabi ni Juliana. Napahagikgik naman si Sam sa tabi niya at ako ay umirap lang.

“Juliana’s right! We don’t have rights ba to rest?!” si Sam. Eto naman kami sa kaartehan niya.

Magsasalita na sana ko ng makarinig kami ng tawanan ng mga lalaki habang papunta dito sa garden.

Parang huminto ang paligid ko ng makitang nakangiti ulit si William. Ang tagal na panahon na din ’nung huli ko siyang nakitang nakangiti. Ang masakit lang… hindi na ako ang dahilan ng pag-ngiti n’ya ngayon.

“Tita Gab!!” tawag sa ’kin ni Eya. Nakakapit na pala siya sa hita ko.

“Huh?!” ani ako at napabaling sa kanya. Pero bago ko tuluyang ilagay ang atensyon ko kay Eya ay nahagip ng peripheral vision ko ang seryosong mukha ni William.

“I said my Ninong’s are here,” nakangiti niyang sabi at saka itinuro ang gawi nina William na kinakausap si Mama kasama sina Kuya Raver at Luke.

Ba’t kaya wala si Lucas?!

Lumapit sa gawi namin sina Kuya Raver at syempre kasama si William. Lagi siyang nakasuot ng button-down polo at pants.

Nakipagbeso-beso sina Sam at Juliana sa kanila at lumapit si Luke sa ’kin pagkatapos.

“Hi,” nakangiting bati nito at akmang bebeso ng hitakin siya ng kung sino. Napatingin naman kami sa likod niya at nakitang si William ang humatak sa kanya. “Problema mo, Liam?!” kunot-noong tanong ni Luke.

“Lucas texted me that he’s here,” sabi niya at nag-iwas ng tingin.

“Oh ngayon?!” nagtatakang sabi ni Luke. Sabagay, kahit ako naman ay nagtataka din dahil ano ngayon kung nand’yan na si Lucas?!

“Sunduin mo daw siya sa parking lot,” ani niya at hindi pa din makatingin ng deretso sa ’min.

“Bakit?! Bata ba siya?!”

“Just go,” tumingin na siya kay Luke kaso sa napakaseryosong paraan.

Napakamot pa si Luke sa ulo niya bago naglakad paalis. Matapos kong sundan ng tingin si Luke ay napatingin ako kay William at naabutan siyang seryosong nakatitig sa ’kin. Napaiwas ako ng tingin.

“Tita, why did you not kiss Ninong Liam’s cheek?” inosenteng tanong ni Eya kaya talagang napadilat ng todo ang mga mata ko.

“Uh—”

Hindi ko natapos ’yung sasabihin ko ng hilahin ako ni Eya papunta sa gawi ni William. “Go, Tita Gab! Kiss Ninong Liam’s cheek,” ani niya habang pumapalakpak pa.

Naku! Kung hindi mo lang talaga birthday! Napalingon naman ako kina Sam at Juliana na nagtatawanan doon. Mga siraulo talaga!

“Hi,” bati ko pagkaharap kay William.

Seryoso naman siyang tumingin sa ’kin. “Hey,”

Mukha namang hindi siya magagalit kapag nakipagbeso ako sa kanya. Dahan-dahan kong nilapit ’yung pisngi ko sa pisngi niya hanggang sa naramdam ko ng nagkadikit ang mga ito.

Makinis ang mukha niya pero magaspang dahil siguro sa buhok niya sa mukha. Halata din kasing inaahit niya ’yung facial hairs niya dahil may maliliit na buhok na mukhang patubo pa lang.

Matapos kong i-beso si William ay awkward akong ngumiti kay Eya at malawak na ngiti naman ang binigay niya sa ’kin. Napatingin naman ako kay William na mukhang wala lang naman sa kanya ’yung nangyari.

“Pre, wala naman si Lucas sa parking lot. Nalibot ko na din ’yung buong parking lot pero hindi ko makita si tukmol,” si Luke na mukhang naiinis dahil hindi niya nakita si Lucas sa parking lot.

Nginisihan lang naman siya ni William saka naglakad sa katabing table namin. Wait, hindi kaya… Tsk! Mali ang iniisip mo, Gabbi!

Napaupo na lang ako sa tabi ulit ni Sam at inasar-asar pa nila ’ko. Parang mga tanga!

“Let’s take a picture na lang ng hindi ka na maasar!” si Sam saka nilabas ang cellphone na siyang pinaka-latest ngayon.

“Grabe ang ganda talaga ni Gab! Kahit anong laging ganda ko, lugi kapag ikaw ang kasama ko sa picture.” si Juliana na inirapan pa ko ng pabiro kaya natawa na lang ako.

“Grabe ka naman. Haha!”

Nagsimula na ang party ni Eya. May kinuhang host si Ate para may mag-lead ng party. Sinabi ng host kung ano ang magiging flow ng event, sinabi din niya kung ano-ano ang magiging palaro na may pang-bata at pang-matanda.

“Okay, matanda naman po. I need eight participant. Any volunteer?!” ani ng host.

“Let’s sali,” si Sam kaya napatingin ako sa kanya. “We volunteer po,” sigaw pa niya. Kaloka!

“Okay. Come here po,” ani ng host.

“Let’s go na.”

“Ayoko!!” nagpumiglas pa ’ko ng hitakin niya ko patayo. Pero wala akong nagawa ng pagtulungan nila ’ko ni Juliana. Mga demonyo!

“Okay we have three. Five na lang po,”

“Kami po,” sigaw ni Luke kaya napatingin kami sa gawi nila. Mukhang pinipilit din nila si William na sumali pero ayaw tumayo. Kaya ang ginawa ng dalawang maloko ay pinagtulungang hitakin at nagtagumpay naman sila kaya nagtawanan ang lahat.

Jusko, parang mga bata!

Dahil kulang pa ng dalawa ay si Ate na ang nag-volunteer at inaya na lang niya ’yung pinsan ni Kuya Raver. Ngayon ay kumpleto na kaming walo.

“Itong game na pong ito ay paliitan ng diyaryo. So ang mechanics ay by pair po kayo…” ang host at pinagpatuloy ang pag-explain ng mechanics. Kahit naman hindi tayo makinig ay alam na natin ang larong ito.

Pinapili niya kami ng magiging kapareha.

“Partner na kami,” si Sam. Magkapartner sila ni Juliana kaya humarap ako sa gawi nina Ate at may mga kapareha na din sila. Kamalas-malasan na ang wala pang kapareha ay si… William.

Napalunok ako bago naglakad sa gilid niya kung nasa’n ang diyaryo. Tumingin ako sa unahan at pinagtatawanan ako ng mga gaga! Fuck you both!

“Dahil po ayos na ay simulan na natin ang game. Music please!!” sigaw ng host at tumunog ang nakakaindak na kanta.

Matapos huminto ng kanta ay tumapak na kami sa diyaryo at syempre dahil malaki pa siya ay wala pang natanggal.

Tiniklop ang diyaryo at saka ulit tumunog ang music, nang huminto ay tumapak ulit kami sa diyaryo. Hanggang sa lumiit ng lumiit ang diyaryo at wala pang natatanggal.

“Ako na lang ang kasya. Buhatin ba kita o magpa-out na tayo?” biglang tanong ni William kaya napaharap ako sa kanya.

Lumunok muna ko bago sumagot. “Ikaw… ku-kung okay lang sa’yong bu-buhatin ako.”

Hindi siya sumagot at nang huminto ulit ang kanta ay tumapak siya sa diyaryo at saka ako binuhat na parang bagong kasal. Kahit na nagulat ay hindi ako nagpahalata.

“Ang gaan mo. Kumakain ka pa ba?!” ani niya habang buhat-buhat ako. Hindi man lang ngumingiti.

“Oo naman.”

Bigla naman kaming napatingin sa harapan ng maghiyawan ang mga bisita. Natanggal na pala kasi sina Luke at ’yung pinsan ni Kuya Raver na siyang ka-partner niya.

“Yuck!! Your boobs!!” si Sam at tinulak ng mahina si Juliana palayo sa kanya. Nadikit kasi ni Juliana ’yung boobs niya kay Sam dahil pinagkakasya nila ’yung sarili nila sa diyaryo. Nagtawanan naman kami dahil sa kaartehan ni Sam.

“Bwisit ka, bakla! Na-out tuloy tayo!!” si Juliana at tatawa-tawang bumalik sa upuan namin. Sumunod naman ang baklang Sam na mukhang diring-diri sa nangyari.

“Okay, we only have two pairs.” announced ng host. Tiniklop namin uli ’yung diyaryo at ang liit-liit na talaga niya. Isang paa na lang yata ni William ’yung kasya.

“We need to balance. Kapag binuhat kita, wag kang masyadong malikot kung gusto mong manalo tayo. Isang paa ko na lang ang kasiya diyan,” paalala niya kaya tumango ako.

Nag-focus ako at nang huminto ang kanta ay hinintay ko muna siyang tumapak sa diyaryo bago niya ulit ako binuhat. Kaso pagkabuhat niya sa ’kin ay hindi niya sinasadyang mahawakan ang boobs ko kaya napakislot ako na siyang naging dahilan kung bakit kami natumbang dalawa.

Akala ko ay sa sahig ako magla-landing pero pagdilat ko ay nasa ibabaw ako ni William. Nagkatitigan kami ng ilang segundo kaya napulunok ako.

“Uh— you okay?!” ani niya sa malumanay na tanong. Mukha din siyang concern pero inalis ko ’yun sa isipan ko. May Agatha na ’yung tao.

“Ye-yeah,” ani ko at dahan-dahang umalis sa ibabaw niya. Pagtingin ko sa paligid ko ay nakatingin na pala sa ’min ang lahat. Dali-dali akong tumayo at inayos ang sarili.

“We have winner. The Mommy and Daddy of celebrant. Congrats po!” sigaw ng host kaya napunta naman ang atensyon ng mga tao kina Ate. Gosh! Salamat, Kuyang host!

Pagkaupo ko sa upuan ko ay nagsalita ang lukaret na Juliana. “May pa patong! Ano, sis? Napasok na ba ang kweba ng mabangis na ahas?!” ani niya tsaka sila sabay na tumawa ni Sam.

“Gaga!”

Matapos ang laro namin ay nagutom ako. Buti na lang ay sinabi na din ng host na pwede ng kumain kaya pumila na kaming tatlo.

Habang nakapila kami ay biglang dumating ang mag-pinsang Evangelista. Sina Lucas at Agatha.

Lumapit si Agatha kay William at biglang hinalikan sa pisngi. Nakangiti naman siyang binalingan ni William.

Napaiwas ako ng tingin at itinuon na lang ang atensyon ko sa kakainin. Habang kumukuha kami ng pagkain ay hindi ko maiwasan mapakinggan ang pag-uusap nina William at Agatha.

“You know my favorites talaga,” si Agatha ng lagyan ng ulam ni William ’yung plato niya. Hindi ko na binigyang pansin pa ’yung ulam niya dahil anong pakialam ko sa favorites niya?!

“Of course. Ang tagal na nating magkasama,” si William kaya mukhang kinilig si Agatha. Mahinhin pa siyang lumingkis sa braso ni William.

Tuko yarn?! Charot.

Kelan nga kaya naging sila?! ’Nung nahuli ko kaya sila sa locker room ay naging sila na o sila na ’nung time na ’yun? Pwede ko bang sabihin na niloko niya ’ko gayung hiwalay na kami ng mahuli ko sila?! Hays!

Hindi ko namalayan na nakaupo na pala kami dito sa lamesa namin. Inilapag namin ’yung pagkain saka inumpisahan kumain.

Napatingin ako sa gawi nina William at Agatha, naabutan ko naman silang sweet na sweet sa isa’t isa. Pinupunasan pa ni William ng tissue ’yung bibig ni Agatha, mahinhin naman ngumiti ang bilat.

Sweet girl jpeg.

Parang kanina lang kung kausapin at tingnan niya ’ko ay parang concern na concern siya. Tapos ngayon ay sweet na sweet siyang umasta sa harap ng girlfriend niya. Nagdadalawang isip na talaga ko kung minahal niya ba ’ko noon?!

Pinagpatuloy ko na lang ang pagkain at hindi na ulit sila binalingan ng tingin. Nakatulong din ang pakikipagdaldalan ko kina Sam.

“Girl! Nag-reply si Captain Gutierrez sa story ko sa IG.” si Juliana at pinakita sa ’kin ’yung convo nila. “Ang ganda mo daw talaga… bakit ba kasi ayaw mo siya bigyan ng chance?!” dagdag pa ni Juliana.

Sa huling pagkakataon ay napaharap ako sa gawi nina William at Agatha… nagtatawanan na sila ngayon. Ang braso naman ni William ay naka-akbay sa likod ng upuan ni Agatha. Protective boyfriend as ever.

Napabuntong hininga ako bago humarap kay Juliana. “I guess… I should give him a chance,” ani ko at ngumiti. Hindi pwedeng sila lang ang masaya. Dapat ako din.

And this time… move forward, Gab.

Chapter 34

“Ay bongga! Support ka namin diyan, gurl.” ani ni Juliana. Mukhang mas excited pa siya sa ’kin na magkajowa ulit ako.

“Omygosh! I’m so excited! You will no longer dry,” si Sam at nagtawanan sila ni Juliana ng malakas kaya napatingin sa ’min ang ibang bisita. Nakakahiya talaga sila.

Nilinga ko naman ’yung tingin ko at nahagip ng mata ko ang kunot-noong nakatinging si William. Iniwas ko na lang ang tingin ko at hindi na siya pinansin pa. Pinagpatuloy na lang din namin nina Sam at Juliana ang pag-aasaran.

Habang nakatingin ako sa mga batang naglalaro ay biglang tumunog ang cellphone ko. Bukas pala kasi ’yung mobile data kaya lumabas ang notifications sa IG ko. Someone replied on my story.

eagutierrez:

so gorgeous ♡

Dahil napagpasyahan ko na kanina na bigyan ko na siya ng chance ay nagtipa ako ng irereply.

gabbi_salazar:

luh, di naman hahaha!!

eagutierrez

:

oh! you actually replied, is this a miracle?! hahahaha. i thought you’re going to react again because you always do that. :(

gabbi_salazar:

hahahahaha! the emoji though, well for a change ;)

eagutierrez:

it’s good to hear that.

eagutierrez:

are you free tomorrow lunch?!

gabbi_salazar:

yes, why?!

eagutierrez:

let’s eat,

gabbi_salazar:

okay :)

Matapos kong isend ’yon ay nagtanong pa siya kung saang restaurant kami kakain. Sinabi kong sa resto ko na lang para hindi na din hassle. Wala namang daw problema sa kanya kaya nag-react na lang ako ng ‘heart’ at ’dun na natapos ang convo namin.

“Sissy!” malakas na tawag sa ’kin ni Ate kaya napaharap kami sa kanya. Naglalakad siya papalapit sa gawi namin. Hindi talaga bagay sa kanya ’yung profession niya.

“Bakit?!” kunot-noo kong tanong ng makalapit na siya ng tuluyan sa gawi namin.

“Kung gusto mo na umuwi ay pwede kana ma-una. Hindi din kami ’dun matutulog kasi hinihiram ng nanay ni Raver si Eya kaya baka sa bahay na kami matulog. Alam mo na…” ani niya saka tumawa pa ng malakas. Para siyang timang!

“Tsk! Umayos ka nga, ’teh!” sabi ko saka siya inirapan. Hindi naman siya nakinig at mapang-asar pang tumingin sa ’kin bago naglakas paalis. Napailing na lang talaga ako.

Dahil nalilibang ako ay hindi ko masyadong natatapunan ng tingin sina Agatha at William kaya hanggang makauwi kami ay hindi naman ako masyadong na-bothered sa presensya nilang dalawa.

Pagkapalit ko ng pantulog ay agad akong humiga sa kama ko at pinikit ang mata. Tama naman siguro ang naging desisyon ko. Kailangan ko na talagang mag-move forward.

I’m wearing now my usual attire, jeans and sleeveless top. Medyo mainit kasi kaya iyon na lang ang napagpasyahan kong isuot.

Isinuot ko muna ’yung shades ko bago ko tinulak ang pinto ng kotse ko. Pagkababa ko ay agad akong nagtungo sa office at bumati lang ng good morning sa lahat.

Ang dami ko palang kailangan na gawin ngayon araw, tulad na lamang ng pag-o-audit, pag-i-sched ng mga araw kung saan meron kaming cater. Lahat ’yon kailangan kong matapos ngayong araw. Maybe mag-overtime na lang ako today.

Humigop ako sa tasang may lamang kape. Napatitig ako dito at naalalang personalize ito na niregalo sa ’kin ng nag iisang Xia Del Fuente.

Maya-maya lang ay nakatapos ako ng dalawang gawain ko para sa araw na ’to. Kaya marami akong naimbak na gawain ay hindi ko na-audit ’nung nakaraan yung kita ng bake at coffee shop ko. Habang busy akong nagdo-document ay biglang tumunog ang cellphone ko, kinuha ko siya at binasa ang message.

Unknown: Hey, gorgeous. This is Ash, save my number. See you later ;)

Nangunot muna ang noo ko bago napagtantong si Captain Gutierrez ’to dahil naalala ’kong Elton Ash Gutierrez nga pala ang tunay niyang pangalan. Kaya pala eagutierrez ang username niya sa IG.

I replied, ‘okay, see you,’ then back to my work. Ang dami kasi talaga nila, alam kong aabutin ako ng gabi para matapos ’to pero ayoko naman abutin ng hating gabi. Kailangan kong makatapos ng isa pang document para bago ako makipag-lunch date ay nabawasan ang mga paper works ko.

Nang tumunog ang sinet kong alarm ay nag-ayos na ’ko dahil baka padating na si Captain Gutierrez, nakakahiya naman kung mauna pa siya sa ’kin, eh nandito lang naman ako sa mismong restaurant ko.

Patayo na ’ko sa upuan ko ng biglang bumukas ang pinto ng office ko, niluwa naman nito ang assistant kong si Mia.

Masaya siyang nakangiti bago nagsalita, “Uhm, Madame. Dadalhan ko na lang po ba kayo ng lunch o lalabas po kayo?!”

“Lalabas na lang ako, may kasama din kasi akong mag-lunch ngayon,” ani ko. Tiningnan naman niya ’ko mula ulo hanggang paa.

“Eh, sino naman po?! Si Drake Alvarez po ba ulit?” ani niya na mukhang excited pa.

“Hindi,” tipid kong sagot.

“Eh, sino po?!” nagsalubong ang dalawang kilay niya ng malamang hindi si Drake ang bisita ko.

“Chismosa yarn?!” taas kilay kong tanong. Ngumiwi muna siya bago nagsalita.

“Ay—sabi ko nga po babalik na ’ko sa trabaho. Haha!” ani niya bago dahan-dahang naglakad palabas ng opisina ko. Napailing na lang ako habang natatawa.

Chineck ko ulit muna ’yung itsura ko bago naglakad palabas ng opisina. Pagpasok ko sa loob restaurant ay marami-rami na ang tao, sabagay oras na kasi ng tanghalian. Luminga ako para tingnan kung saan magandang pwesto ang bakante. May nakita naman ako kaya naglakad ako papalapit doon.

Hihintayin ko muna si Captain Gutierrez bago ako umorder, hindi ko naman kasi alam ’yung gusto niya bukod sa ’kin. Cheret! Haha.

I was busy browsing my phone when I heard Captain Gutierrez voice. “Hey, kanina ka pa?!” umiling ako at matapos ay tumayo.

Bumeso muna ’ko sa kanya bago nagsalita . “Order na tayo? Hindi kasi ako umorder muna dahil hindi ko alam ang gusto mo,” ani ko saka nahihiyang ngumiti.

“Alam mo naman ang gusto,” sagot habang nakangisi kaya napangiti na lang ako. Para mawala ang ilang namin sa isa’t isa ay tinawag ko na ’yung crew para sabihin ang order namin.

Nang masabi namin ang order ay humarap kami sa isa’t isa. Nagkangitian muna kami bago siya nagsalita.

“Uhm, I just wanna say thank you because you finally said yes to have lunch with me,” saad niya habang masayang nakangiti.

“Wala ’yun! Ako nga ang dapat magpasalamat sa’yo dahil hindi ka napagod ayain ako kahit na ilang beses na kitang tinatanggihan,” ani ko habang nakatingin sa mga mata niya, mas lalo namang lumaki ang ngiti niya sa labi.

Magsasalita pa sana siya ng dumating ang order namin kaya naupo na kami at inumpisahang kumain. Tahimik kaming kumakain ng mapatingin kami sa dalawang nagtatawanang lalaking pumasok sa loob ng restaurant ko.

It was Eng. Tan and Eng. Evangelista, napansin kong hindi lang pala kami ni Captain Gutierrez ang napatingin sa kanila kung hindi ang buong tao nandirito sa loob ng restaurant.

Nagtatawanan pa rin sila kaya hindi napapansin ni Eng. Tan na nandirito din ako sa loob ng restaurant, kaso lamang ay kumaway si Eng. Evangelista na naging dahilan para mapatingin siya sa gawi namin ni Captain Gutierrez.

Ang kaninang malawak na ngiti niya ay unti-unting nawala hanggang sa nagkadikit ang kanyang mga labi. Ang makakapal naman niyang kilay ay kusang nagsulubong, tumingin muna siya sa ’kin bago tinitigan ang kasama kong lalaki.

Gusto kong alisin ang tingin sa kanya dahil baka mapansin na ni Captain Gutierrez na kanina ko pa siya tinitingnan. Ngunit hindi ko magawa lalo na ngayong matalim ang tinging pinupukol niya kay Captain Gutierrez.

“You okay?!” si Ash kaya bigla akong napaharap sa kanya. Pinunasan ko muna ang bibig ko gamit ang tissue bago sumagot sa kanya. Kahit na alam ko namang walang dumi ang bibig ko.

Natetense kasi talaga ko!

“Ye-yeah!” ani ko sabay ngiti. Sumubo muna ulit ako ng isang subo at ng malulon ko ng mabuti ay saka ulit ako bumaling sa gawi nina William at Lucas.

Pagbaling ko sa gawi nila ay saktong naglalakad sila papunta sa gawi namin at ang matalim na tingin ni William ay nasa sa akin na ngayon.

Sa upuang nasa likod ko sila pumuwesto kaya halos magkatalikuran kami ni William. Mas okay na din siguro ’yon kesa sa magkaharapan kami, baka mas lalo lang akong hindi makakain.

“You sure, you okay?!” kunot-noong tanong ni Captain Gutierrez.

“Yeah, why?!” ako naman ang nangunot ang noo ’ko pero bigla kong naalala na baka mukhang apektado pa rin ako kay William. Siya naman ang date ko dapat sa kanya ko naka-focus.

Magkasalubong pa rin ang kilay niya bago nagsalita. “You look pale. May nararamdaman ka bang iba?!”

“Wala ’to! Tara na kumain na ulit tayo,” ani kong nakangiti para kahit papaano ay ma-convince ko siyang okay lang ako. Mukhang magsasalita pa siya pero mas pinili na lang niyang hindi at pinagpatuloy ang pagkain.

Tahimik kaming kumakain kaya naririnig ko ang pinag-uusapan nina William at Lucas—again this is not intentional, this is considered as an unintentional or incident.

Ngunit ang tahimik na paligid ay binasag ni Eltom ng magtanong siya ng bagay na iniiwasan ko. Ganda ko, eh! Char.

“I’m going to be straight forward,” seryosong ani nya bago hinawakan ang kamay kong nakapatong sa lamesa.

Amoy ulam pa naman. Haha!

“You know how much I like you and I’m serious about you, so please… allow me to court you,” may pagsusumamong ani n’ya kaya nahabag naman ang aking kalooban.

Sasagot na sana ko ng mapaharap ako sa mesa nina William at Lucas dahil may malakas na tumunog na parang hinampas na mesa.

“Sorry,” si Lucas habang nahihiyang nag-smile sa ’kin, gumanti naman ako ng ngiti at sumenyas na okay lang. Napaharap ako sa nakatalikod na si William—nag-antay ako ng ilang minuto ngunit hindi siya humarap man lang sa ’kin kaya alam ko ng wala siyang balak na humingi ng despensa.

Hindi ko na siya pinagtuunan pa ng pansin at tinapos na ang pagkain namin ni Eltom. Nang matapos ay tumayo na kami at bago siya umalis ng tuluyan ay nagsalita ako na hindi naman kalakasan ngunit maririnig ng malalapit ang mesa sa amin.

“I’m allowing you to court me, Captain Gutierrez,” nakangiti kong sabi na nagpatigil kay Eltom sa paglalagay ng alcohol sa kamay niya.

Niyakap niya ko sabay halik sa noo. Matapos ’yon ay nakarinig ulit kami ng malakas na tunog na parang sinipang mesa, ngunit hindi na lamang namin pinansin pa at lumabas kami ni Eltom para ihatid siya sa parking lot.

“Madame, meryenda?!” si Mia na may hawak-hawak na turon habang nakalagay sa plastic.

“Thanks but no thanks. Lalabas na lang ako pag nagutom na ’ko, isa pa ng matayo man lang sa upuan na ’to!” mahabang saad ko. Hindi naman na nagsalita si Mia at imbes ay tumango na lang.

Tinapos ko na muna ang isang document na ginagawa ko bago lumabas at mag-meryenda. Dumiretso na kasi ako kanina dito sa loob ng opisina ko matapos kong ihatid si Captain Gutierrez sa parking lot.

Pagkapasok ko sa loob ng restaurant ay may napansin akong dalawang babae na nakasuot ng uniform na may tatak ng firm nina William.

Namili ako ng kakaining meryenda habang umo-order ang dalawang babae. Nang makuha ko na ay ngumiti sa akin ang isa sa dalawang babae kaya gumanti ako ng ngiti.

“Uhm—hello po,” nahihiyang bati nito.

“Hi,” nakangiti kong tugon.

“You look familiar po,” ani nito na nakakunot pa ang noo. “Are you friends with local celebrity po na famous ngayon?!”

“Yeah, si Drake Alvarez.”

Napatakip pa siya ng bibig. “Omygosh! Kaya po pala you look familiar,” masaya pa niyang sabi, ngumiti lang ako para hindi mukhang nagsusungit.

“Ay, hello po,” bati naman ng isang babae bago hinila ’yung kasama. “Halika na! Mainit ang ulo ni Eng. Tan ngayon baka mapagalitan tayo!” ani saka sila naglakad palabas.

“Oo nga, eh! Bakit kaya?! Ngayon ko lang nakitang nagalit ’yon,” rinig ko pang sagot ng babae bago sila tuluyang umalis.

Nangunot ang noo ko, sino kaya ang sinasabi niyang Eng. Tan?! Napahinga ako ng malalim bago naglakad pabalik ng opisina ko.

Mabilis lang lumipas ang oras hanggang sa isa-isang nagpaalam na uuwi na ang mga empleyado ko.

“Madame?! Hindi pa po ba kayo tapos diyan?!” si Mia kaya napaharap ako sa kanya. Mukhang pauwi na din siya dahil nakaayos na siyang mabuti.

“Patapos na. Kung pauwi kana sige na ma-una kana,” ani at sumenyas pang umuwi na siya. Nagsalita pa siya ngunit hindi ko na pinansin pa.

Maya-maya lang ay ’yung guard na ang nagpaalam na uuwi kaya tumango na lang ako at sinabing kaya ko na ang sarili ko.

“Hays! Natapos din sa wakas!” ani ko sabay nag-unat ng kamay dahil nangawit sa kakapindot sa laptop.

Inayos ko na ang bag ko at saka naglakad palabas para ikandado ang pintuan ng opisina ko. Nang matapos ay naglakad na ’ko palabas ng resto kaso lamang ay napatigil ako ng may makitang dalawang lalaki na mukhang may masamang balak sa restaurant ko.

“Putangi—” napatakip ako sa bibig ko ng basagin nila ang salamin ng restaurant ko. Ang mahal niyan tangina!

Napaatras ako ng dahan-dahan silang naglakad papalapit sa akin. Napaka-papanget ng itsura nila, ang isa kalbo habang ang isa ay pulang-pula ang mata na mukhang kagagamit lang ng pinagbabawal na gamot.

“Swerte, tol! Bukod sa makakapagnakaw na tayo, may pulatan pa tayong gabi. Haha!!” ani ng high na lalaki at saka sila malakas na tumawa na akala ko nababaliw.

Gusto kong tumakbo ngunit ayaw gumalaw ng dalawa kong paa. Napapikit na lang ako ng isang dipa na lamang ang layo nila sa akin. Hinintay ko ang paghawak sa ’kin ng magagaspang nilang kamay ngunit lumipas ang ilang minuto ay hindi ko ito naramdaman.

Idinilat ko ang aking mga mata ay nakita ko ang isang lalaking hinihingal habang tumutulo ang pawis sa noo. Dahan-dahan niyang inangat ang ulo niya saka tumingin sa akin, gusto kong maiyak dahil may isang taong handang tumulong sa akin.

Napahikbi ako bago tumakbo papalapit sa kanya. Agad akong yumakap ng marating ko ang pwesto niya at rinig-rinig ko ang malakas na tibok ng puso niya.

“Nasaktan kaba?!” baritonong tanong niya. Umiling ako habang nakayakap pa rin sa kanya. “Buti na lang—dahil kung nasaktan ka baka nakapatay ako ng tao ngayon!” ani niya kaya mas lalo akong napadiin sa matigas niyang dibdib.

Alam kong may Agatha na siya ngunit hinayaan ko na muna ang sarili kong nakayakap sa lalaking naging bahagi din ng aking nakaraan. Dahil aminin ko man o sa hindi—pakiramdam ko, ligtas ako kapag nasa bisig niya.

Chapter 35

“Tumawag ’yung mga kasamahan ko, naka-kulong na daw ’yung mga nanggulo dito kaya wala na kayong dapat ipag-alala,” nakangiting sabi ng isa sa mga gwapong pulis dito sa lugar namin. Matapos niyang isuksok ang cellphone niya sa bulsa ay nakangisi siyang tumingin sa ’kin.

“Thanks, Zeyn,” ani ko at gumanti siya ng ngisi habang nagpalipat-lipat ang tingin niya sa ’min ni William. Hindi ko siya pinansin pa at nilinga ko ang tingin ko sa paligid at may nakita akong isang police car, na siyang sinakyan siguro nina Zeyn papunta dito.

Sa totoo lang. Hindi ko alam kung pa’no nakatawag si William ng pulis habang nakikipag-fight scene siya sa dalawang panget kanina.

Pero gaya sa lagi nating napapanuod sa mga teleserye, huli na ng dumating ang mga pulis. Buti na lamang ay kayang-kaya ni William ’yung dalawang panget kanina.

“Sasabihin ko sanang lagi kang mag-iingat kaso mukhang nandito naman na ’yung knight in shining armor mo,” si Zeyn, nakangisi pa rin siya habang tinatapik ’yung kaliwang balikat ko.

“Baliw!” sabi ko saka inalis ’yung kamay niyang nasa balikat ko. Inirapan ko siya bago sumibangot. Kaasar kasi!

“Sige na, Gab, una na ’ko.” nakangiti pa rin siya sa ’kin ng mapang-asar bago siya bumaling ng tingin kay William. “Engineer, tuloy na ’ko,” paalam niya na sinaluduhan pa si William pero tumango lang ito. Artista yarn?!

Sinundan ko ng tingin si Zeyn hanggang sa nakalapit siya sa sasakyan niya at kumaway siya sa ’kin sa huling pagkakataon bago tuluyang umalis.

Pagbaling ng tingin ko kay William ay nakatingin na siya sa ’kin. Medyo nagulat ako pero hindi ko pinahalata. “Close pa rin pala kayo ni Zeyn,” walang emosyong ani niya.

Tumango ako bago nagsalita. “Nga pala, maraming-maraming salamat sa pagtulong sa ’kin kanina,” ani kong nakangiti. Marahan naman siyang tumango’t ngumiti.

“Lahat naman siguro gagawin yung ginawa ko kanina, lalo na kung makikita ’yung kalagayan mo,” ani niya.

“Uhm— una na ’ko, salamat ulit,” tumango siya kaya ngumiti ako bago naglakad papalapit sa sasakyan ko.

Napatitig ako sa gulong ng kotse ko ng mapansin na parang um-impis ito. “Anong problema?!” napaharap ako sa nagsalita at si William lang pala ulit.

“Uh— kasi flat ’yung gulong ng kotse ko. Mukhang pinagplanuhan talaga ng mga panget kanina,” ani ko saka napabuntong hininga. Napa-face palm din ako dahil sa stress. Grabe ’yung perwisyong binigay ng dalawang panget na ’yun sa ’kin. Sa’n ako kukuha ng mekaniko ng gan’tong oras?!

“Well, I can drive you home,” si William kaya napatingin ako sa kanya at mukhang seryoso siya sa sinabi. Alam kong hindi siya nagbibiro dahil tinitigan ko siya sa mata at hindi man lang siya natinag.

Nag-iwas muna ’ko ng tingin at kunwari ay sinisipat ko ang gulong ng kotse ko. “Hi-hindi na, masyado na kitang na-distorbo. Nakakahiya na sa ’yo,” ani ko saka kinagat ang ibabang bahagi ng labi ko. Nahihiya talaga ko, shems!

“It’s okay. Isa pa, gabi na din baka ma-pa’no ka kung magko-commute ka pa,” seryosong ani niya kaya binigyan ko siya ng nagtatakang tingin dahil sa mga salitang binibitawan niya. Nakita ko ang sunod-sunod siyang paglunok ng laway. “I m-mean… kung gusto mong mag-commute. It’s your choice, I won’t force you to ride with me.”

Mag-iinarte ka pa ba ’ko?! Ilalaban ko na ’to, since mukhang sincere naman siya. Isa pa, kung ang inaalala ko ay si Agatha— boyfriend naman niya ang nag-insist at wala naman kaming ibang gagawin. Hays! Laban na nga.

Sumakay ako sa passenger seat at umikot naman si William para sumakay sa driver seat. Pagkapasok niya ay nag-seat belt muna siya bago niya inabot sa ’kin ang cellphone niya.

“Bakit mo sa ’kin binibigay ’yung phone mo?! Aanhin ko ’to?” kunot-noong sabi ko habang nagtatakang nakatingin sa phone niya.

“Put your address on waze. Hindi ko alam kung sa’n ka nakatira o ’dun pa rin kayo sa dati niyong bah—”

Bago niya matapos ’yung sasabihin niya ay binalik ko na ’yung phone niyang may address ng bahay ko. Kaloka! Magtatanong pa ng tungkol sa past.

Nakita ko ang pag-iling niya bago ini-start ’yung kotse at nag-drive ng payapa. Tahimik lang kaming dalawa sa loob ng sasakyan, na ipinagpasalamat ko naman dahil hindi ko din naman gusto siyang kausap.

Nakatingin lang ako sa labas ng bintana habang sinasabayan sa utak ko ang kantang pinapatugtog ni William. Hindi ko maiwasan maisip ang nakaraan. Dati-rati ang saya namin kapag kaming dalawa lang nasa loob ng sasakyan ’yung tipong hindi kami maubusan ng kwento sa isa’t isa kahit na nag-uusap naman kami through our socmed.

Kumakanta kami pareho kahit na hindi kagandahan ang mga boses namin. Magsasayaw ako ng parang tanga sa harap niya kahit na hindi pang sexbomb ang lambot ng katawan ko. Hindi tulad ngayon… kulang na lang magsalita ang mga gamit dito para umingay. Tsk! Maybe it’s true that people really change.

“Dito na lang. Salamat,” nakangiti kong saad sa kanya bago ’ko binuksan ang pintuan ng kotse niya at bumaba.

Ang akala ko ay aalis na siya matapos kong bumaba ng kotse niya pero sumunod pa siya sa ’kin na ikinataka ko na talaga. Tumingin siya sa ’kin ng seryoso bago nagsalita.

“Wag ka sanang mag-isip ng iba. Sinilip ko lang kung nandiyan si Raver pero mukhang wala sila dahil wala ’yung kotse ng bahog.”

Shutangna! Do I look really obvious?! Bakit kasi masyado akong feelingera these past few days. Maybe hormonal imbalance? Sige sisisihin ko na lang ang pilar!

“Uh— hindi naman. Baka gusto mong pumasok muna kaso baka tulog na ’yung mga tao. ’Tsaka wala sina Ate dito dahil nasa biyenan niya si Eya kaya nagpi-feeling dalaga si Ate.” tipid akong ngumiti para itago ’yung hiya ko. Kung ano-ano kasi ang iniisip ko.

“Thanks but I want to sleep na din,” ani niya at ngumiti ng tipid. Naglakad na ulit siya pabalik sa driver seat at binaba niya ’yung salamin ng passenger seat para kumaway. “I’m going. Good night,” paalam niya at saka ngumiti ngayon ng maganda.

After we bid our goodbyes naglakad na ’ko papasok sa loob ng bahay namin para makapagpahinga. Medyo nagulat ako ng bukas pa ’yung ilaw ng sala namin. Hindi kaya nasundan ako ng mga panget na ’yun?! Pero imposible kasi sabi ni Zeyn nakakulong na daw ’yung mga nanggulo sa restaurant ko kanina.

“Sis—”

“Potaca! Hays!” gulat kong saad at saka ako napahagod sa dibdib ko. Si Ate lang pala, magkakasakit ako sa puso ng dis-oras.

“Okay ka lang?! Nabalitaan ko ’yung nangyari sa ’yo. Alalang-ala kami sa ’yo ni mama kanina, buti nga napahinahon ko siya at nakatulog na,” si Ate. Halatang halata ang pag-aalala niya kaya nginitian ko siya.

“Okay na ’ko kaya wag na kayong mag-alala ni Mama. Hindi ko lang nauwi ’yung kotse ko at flat dahil binutas ’nung mga magnanakaw,” ani ko saka siya inaya ma-upo sa couch ng huminahon man lang siya.

“Eh pa’no ka nakauwi?! Nag-commute ka?” nagdikit ang dalawa niyang kilay dahil sa sinabi ko.

“Hindi… hinatid ako ni En-engineer T-tan,” ani ko saka nag-iwas ng tingin. Ilang segundo siyang hindi natahimik kaya binaling ko ang tingin ko sa kanya. Namimilog ang mga mata niya habang nakahawak siya sa bibig niya. Napakunot ang noo ko dahil sa itsura niya.

“May something ba ulit sa inyo?” taas kilay niyang tanong at naningkit ngayon ang mata niyang namimilog kanina.

“Wala! Ano ka ba naman. May girlfriend ’yung tao at alam mong hindi ko ugali ang mang-agaw boyfriend at manira ng relasyon,” napa-irap ako saka malalim na napabuntong-hininga.

“So, bakit ka niya hinatid?!” nakataas kilay pa rin niyang saad. Akala ko ba nabalitaan niya ’yung nangyari bakit hindi niya alam na si William ang nagligtas sa ’kin.

Ikinuwento ko sa kanya ’yung buong pangyayari para maintindihan niya. Matapos kong magkwento ay mukhang naintindihan naman niya ’yung nangyari dahil patango-tango siya.

“Hindi ka man lang nagpasalamat?” si Ate.

“Nagpasalamat ako syempre,” napa-irap ulit ako dahil minsan ang hirap niya talaga kausap.

“I mean— hindi mo man lang siya binigyan ng kahit na ano as thank you gift?!” si Ate habang umiikot-ikot ang eye ball niya.

“Eh, ano naman ang ibibigay ko sa kanya o kung ite-treat ko man siya— saang lugar ’di ba?”

“Uhm.” nag-isip siya ng isa-suggest habang nakapalumbaba. “Why don’t you ask him na mag-dinner kayo. Wala naman malisya ’yun as thank you gift lang kamo.”

“Pag-iisipan ko.”

Tumayo siya at nakapameywang na tinuro ako. “Ay naku, sis! Wag mo ng pag-isipan at ilaban mo na ’yan nakakahiya sa tao. Niligtas ’yung buhay mo tas dinner lang hindi mo mapagbigyan. Set aside mo na muna ’yung past niyo!” umirap siya bago kinuha ’yung bag at naglakad palabas ng bahay.

“Hoy, ’te! Sa’n ka pupunta?!” sigaw ko dahil iniwan na lang ako ng gaga mag-isa dito.

“Uuwi ako sa bahay namin. Dumaan lang ako dito ng malaman ko kung okay ka! Good night na. Bye,” kumaway siya bago nawala sa paningin ko. Sinabihan ko na lang din siya ng mag-iingat siya sa pag-drive. ’Yung single pala nila ’yung dala niya.

After changing my clothes into pajamas. I searched William IG’s account. Should I message him? Shit! Nakaka-frustrate.

In the end minessage ko siya. Ate’s right, I should set aside my bitternes, aminin ko man o sa hindi… ayoko ng magkaroon pa ng communication sa kanya.

After kong ma-send ’yung message ko ay dumapa ako sa kama at saka ko pinaghahampas ’yung unan ko. Para akong tanga! As a thank you gift lang ’to, Gab. No more no less.

Kusang umangat ang ulo ko galing sa pagkakadukmo ng marinig ko ’yung tunog ng cellphone ko. He replied?!

Inayos ko ang sarili ko sa ibabaw ng kama bago ko kinuha ’yung cellphone ko. Unang bumungad sa ’kin ang oras sa screen ng phone ko, it’s already 1 am. And yes he replied.

liamtan: hey, what’s wrong? And bakit gising ka pa?

gabbi_salazar: wala, gusto ko lang ulit magpasalamat sayo dahil niligtas mo ko. Ikaw bakit gising ka pa din?

Hinintay ko ’yung reply niya dahil na-seen na niya at lumalabas ’yung tatlong dot and its mean na nagtatype siya ng sasabihin.

liamtan: can i call?

Biglang lumakas ang tibok ng puso ko. Ano ’yon, Gabbi Salazar? Bakit may pagkabog ng puso. I bit my lower lip and compose my sasabihin. And after that— nakita ko na lang na tumatawag siya.

Shit! Anong nireply ko?! I stared my replied before answering his call. Did I just said yes! Ano ka ba naman, Gabbi! Napabuntong hininga muna ko bago sinagot ang tawag niya.

[Hey,] si William sa kabilang linya, hindi pa rin nagbabago ang boses niya sa phone— it’s still the baritone voice I used to talk with before. Hindi muna ko nagsalita at imbes ay naglakad ako palabas ng kwarto para sa veranda siya kausapin.

“Hi,” sa wakas ay nagsalita ako. Nakatingin ako sa kalangitan habang dinadama ang simoy ng hangin.

[Hindi ka din ba makatulog kaya ka nag message?] ramdam ko ang lambing sa tono ng pananalita niya pero hindi ko binigyan ’yon ng kahulugan.

“Uhm— the reason why I sent you a message is because… yayayain kitang kumain sa labas kung kelan ka free. As thank you gift ’yon dahil niligtas mo ang buhay ko kanina,” paliwanag ko.

[Are you asking me out of date, Miss Salazar?] bigla ako natahimik sa tinuruan niya. Ramdam ko ding natahimik siya kabilang linya dahil wala akong narinig kahit na anong tunog.

Chineck ko ang phone ko kung nasa kabilang linya pa siya. Nandun pa rin siya dahil hindi naman naputol ’yung tawag namin.

Napalayo ako ng cellphone sa tenga ko ng bigla siyang magsalita. [I mean… as thank you gift. You were asking me out of d-date Miss Salazar, right?]

Tumango tango ako kahit na hindi naman niya makikita. “Yeah! And don’t hesitate to bring Engineer Evangelista kung gusto mo, beside as a thank you gift ko ’yon sa ’yo.”

[We’ll see then. It’s already two am. Good night.]

“Good night.”

Tanghali na ng magising ako kinabukasan kaya nagmamadali akong gumayak dahil medyo madami ang kailangan kong gawin ngayon araw… Isa na ’dun ang pagpapagawa ko ng salamin na sinara ng dalawang panget kagabi. Speaking of kagabi. Nag-usap ba talaga kami ng casual ni William?! Tsk! Nevermind.

Pagpasok ko ng resto ay medyo madami na din ang tao. Binati ako ni Kuyang Guard ng good morning kaya binati ko din siya. Pagkalapit ko malapit sa counter ay nakita kong nakatayo si William habang hawak-hawak ’yung isang cheese bread.

Ngumiti siya ng alanganin bago tumango’t bumati. “Good morning.”

“Good morning,” sinuklian ko siya ng tipid na ngiti bago pumasok sa counter. “May bibilin ka pa ba?”

“Nope, I just waiting for my brewed coffee.” ani niya na tinanguan ko na lang. Sakto namang dating ng employee ko at inabot sa kanya ang order niyang kape. “Thank you.”

Paalis na sana siya ng parehas kaming napatingin sa lalaking nag-aabot sa ’kin ng boquet of sunflower. It’s Captain Gutierrez.

“Good morning, gorgeous,” si Captain Gutierrez sabay ngiti sa ’kin ng pagkaganda-ganda. Sinuklian ko naman ang ngiti niya ng isang nakakababaeng ngiti at inabot ang boquet of sunflower na binibigay niya.

“Good morning. Anyways, thank you dito, huh. Napadaan ka pala wala ka bang flight?” tanong ko dahil ngayon lang siya nadaan sa resto ko ng umaga.

“Actually wala but sad to say that I have other errands this morning. Kasama ko kasi ’yung mga pinsan ko. But don’t worry we can eat dinner tonight if you’re not busy,” ani niya sabay tinaas baba ang kilay na magkasabay. Natawa tuloy ako.

Nakangiti akong nakatingin sa kanya bago nagsalita. “I’m very fre—”

“Ehem!”

Sabay kaming napaharap sa umubo. Hindi ko napansin na hindi pa pala umaalis si Engineer Tan at nakatayo lang siyang pinagmamasdan kami ni Captain Gutierrez.

“Oy, Engineer Tan. Hindi kita napansin, how are you, bro?” ani sa kanya ni Captain Gutierrez sabay tapik sa kaliwang balikat niya.

“I’m okay,” walang emosyong sagot niya kay Captain Gutierrez bago binaling ang tingin sa akin. “I’ll see you tonight, Miss Salazar.”

“Wait, what?” naguguluhan kong turan pero bigla ko ding naalala ’yung thank you gift ko sa kanya. Hindi ba siya busy tonight. “Uhm, hindi ka ba busy tonight kasi—”

“Just see you tonight.” putol niya sa sasabihin ko bago naglakad palabas ng resto ko. What the hell?!

---

HAPPY PRIDE MONTH!

Always remember that we are loved, we are acceptable, and we are valid. Love y’all,

And sorry na ngayon lang nakapag-update.

Chapter 36

“You and Engineer Tan are known each other pala,” ani ni Captain Gutierrez kaya napabaling ang tingin ko sa kanya matapos kong sundan ng tingin si William.

“Ah yeah, we’re schoolmates before sa EU,” nakangiti kong sabi sa kanya. “Nag-breakfast ka na ba?” pag-iiba ko sa usapan.

“Not yet but sad to say na hindi kita masasamahan kasi nga dumaan lang talaga ko,” nakangiti niyang saad. “Uh— I’m going,” sumenyas pa siyang paalis kaya binigyan ko siya ng isang tango’t ngiti.

“Ingat ka.”

Ang buong akala ko ay maglalakad na siya ng tuluyan paalis pero bigla siyang humarap sa ’kin at nagsalita. “So, are you not free tonight?”

Umiling ako bago marahang ngumiti. “Hindi, eh. Sorry may usapan kasi kami ni Engineer Tan na ililibre ko siya ng dinner as a thank you gift. Maybe next time.”

Tumango-tango siya. “Okay next time na lang. I’ll see you soon, gorgeous,” kumindat muna siya sa akin bago naglakad ng tuluyan paalis ng restaurant ko.

Nang makaalis si Captain Gutierrez ay ako naman ang naglakad papunta sa opisina ko, sumalubong sa ’kin ang mga trabahong kailangan kong tapusin.

“Mia?!” pagtawag ko ng malakas sa sekretarya ko ng marinig niya ’ko ng mabuti. Sampung segundo ang lumipas pero hindi siya sumagot kaya tinawag ko ulit siya gamit ang mas malakas kong boses dahil baka hindi niya narinig ang tawag ko kanina. Ngunit lumipas ulit ang sampung segundo at walang Mia’ng pumasok sa loob ng opisina ko.

Sa pangatlong pagkakataon ay tinawag ko ulit siya at sa wakas ay nagbukas na ang pintuan ng opisina ko. Ngunit nagsalubong ang dalawang kilay ko ng ibang mukha ng babae ang bumungad sa akin.

“Good morning, Miss Gab,” nakangiti niyang bati kaya tumango ako ng marahan.

“Good morning din sa ’yo. Bakit ikaw ang pumasok dito? Nasa’n ba si Mia?” kunot-noo kong sabi.

“Uh— umuwi po si Mia sa kanila dahil nagkaroon daw po ng emergency sa bahay nila, sa ’kin po siya nagbilin kanina na sabihin na lang daw po sa inyo at hindi daw po kasi niya kayo ma-contact.” mahabang paliwanag niya.

“Anong nangyari?! Ano daw ’yung emergency sa kanila?” nagtatakang sabi ko. At isa pa ay wala naman akong matandaan na tumawag siya sakin kanina.

“Ay hindi ko lang po alam. Hindi na niya po kasi nabanggit sa ’kin ang dahilan.” tumango ako saka hinilot ang sintido ko. Shocks! Kung kailan ko kailangan ng PA ay saka pa siya nagkaroon ng emergency.

“Sige pwede kana bumalik sa trabaho mo. Salamat sa ’yo ng marami.” ani ko at saka siya sinenyasan na maari na siyang lumabas ng opisina ko.

“Kung may kailangan po kayo ay tawagin niyo na lang po ako,” ani niyang nakangiti kaya ngumiti ako sa kanya ng bahagya. “Sige po ma-una na po ako.”

Muli ang tinanguan ko siya. Matapos niyang isara ang pintuan ng opisina ko ay napabuga ako sa hangin. I have no choice kung hindi maglabas pasok sa loob ng opisina ko dahil ayoko naman magtatawag at sumasakit ang lalamunin ko. Mabuti na din siguro ’yon para matayo ako dito kahit papaano dahil mukhang mabababad ako sa dami ng gawain.

Bukas ko na lang siguro i-uutos kay Mia ang nasirang salamin. Papasamahan ko na lang siya sa company driver namin.

Itinutok ko na sa trabaho ang buong atensyon ko dahil baka makuha pa ng ibang bagay ang atensyon at hindi ako makapag-trabaho.

Maya-maya lang ay biglang tumunog ang alarm clock sign na lunch break na. Shit! Ganon ako katutok sa trabaho?!

Isinandal ko muna ang sarili ko sa swivel chair bago hinaram ang salamin. Mukha pa rin naman akong fresh kaya inayos ko na lang ang buhok ko bago ko tumayo para lumabas at kumain ng lunch.

Pagpasok ko sa loob ng restaurant ay kumunot ang noo ko dahil sobra yata ang dami ng tao ngayon. Hindi naman holidays?!

“Ay sorry po, Ma’am Gab, dadalhin ko na nga po sana ’yung pagkain niyo sa loob ng office kaso lang po ay sobrang daming tao kaya po hindi ko maisingit.” sabi ng babaeng may hawak ng tray. Siya ’yung babaeng pumasok kanina sa loob ng opisina ko para sabihin na may emergency si Mia.

“It’s okay. I understand hindi mo naman kasi talaga gawain ’yan.” ngumiti ako sa kanya para hindi na siya kabahan dahil namumutla siya. Mukha ba kong nangangagat?!

Gumanti muna siya ng ngiti bago nagsalita. “Okay lang po. Dadalhin ko na lang po sa opisina niyo.”

Akmang aalis na siya ng pigilan ko siya. “Hindi na. Dito na lang ako sa loob ng restaurant kakain. Meron pa namang mga vacant seat kaya may pwepwestuhan pa ’ko. Gusto ko din kasing makakita ng mga tao.” ngumiti ulit ako sa kanya bago kinuha sa kanya ’yung tray na may lamang pagkain ko.

Naglakad ako papunta sa vacant seat na nakita ko. Saktong pag-upo ko ay may nagbaba ng phone and wallet niya sa ibabaw ng lamesa ko.

Inangat ko ang tingin ko at nanlaki bigla ang mata ko ng makita kung sino siya. “M-mrs. Tan?”

Napatayo ako saka siya nginitian. Gumanti siya ng ngiti bago ko bineso. Nakakagulat lang na nagawi siya dito sa restaurant ko dahil alam kong sobrang busy niyang tao.

“Napagawi po kayo?” namamahanga man ay binigyan ko siya ng isang sopistikadang ngiti.

“To be honest I want to talk to you,” muli ay nanlaki ang mga mata ko. Bakit naman niya ’ko gusto makausap?! “So, can I join you?” dagdag niya habang may magandang ngiti sa labi.

“Yeah, sure po. Wait, I’ll just call my employee para makapagpakuha ng lunch niyo po.” ani ko matapos siyang paupuin sa upuang katapat ko. Binalingan ko naman ’yung crew ko para tawagin siya at sabihin ang i-uutos ko.

Nang tuluyang makalapit ’yung crew ko ay agad kong sinabi kung anong pagkain ang i-serve sa amin.

“Calm down, hija. It’s just me. Haha!” napalingon naman ako kay Mrs. Tan ng dahil sa biro niya. Alanganin naman akong ngumiti sa kanya bago siya hinarap ng tuluyan.

Nagkamustahan muna kami habang hinihintay ’yung pagkain na pinaserve ko. Alam ko ding may importante siyang bagay na sasabihin dahil hindi siya mismo ang magpupunta dito ng wala lang.

“So as I say, I have important things that need to tell you.” sabi niya matapos ibaba ang kutsarang gamit-gamit niya at nagpunas ng labi gamit ang tissue. Kumakain na kami ng lunch na pinaserve ko.

Ngumiti muna ako sa kanya bago nagsalita. “Ano po ba iyon?”

“I’d like you to be the caterer for Tan’s Corporation’s forthcoming anniversary party. Is it okay?” ngumiti siya matapos sabihin iyon. Tumatango-tango naman ako.

“Oo naman po, walang problema. Pero kailan po ba ang Anniversary ng company niyo po?”

“Two weeks from now.”

Tumango ulit ako at binigyan siya ng isang matamis na ngiti. Matapos naming pag-usapan iyon ay tahimik na ulit kaming kumain.

Nang matapos ang pagkain namin ay binalak niya pang magbayad pero nahiya naman akong pagbayarin siya dahil minsan lang naman kaming mag-lunch ng sabay. O baka nga last na ’to! Hindi namam na siya nangulit pa at nagpaalam ng babalik sa firm nila.

Bumalik na ulit ako sa loob ng opisina ko at tinuloy ang ginagawang gawain. Mamaya ko na iisipin ang isusuot kong damit para sa dinner namin ni Engineer Tan. Teka! Bakit parang na-excite ako?!

Stop, Gabbi!

Umiling-iling ako at nilunod ko na lang ulit ang sarili ko sa pagtapos ng mga document na kailangan kong tapusin. Salamat din naman at hindi ako na-distract sa kung ano anong bagay.

Dahil sa ngalay ko ay nag-stretch ako kamay. Nangunot ang noo ko ng mapatingin sa labas ng bintana ko. Bakit madilim na?!

Kinuha ko ang cellphone ko na nasa ibabaw din ng desk at tiningnan ang oras. Alas sais na ng gabi?! Ganon ba talaga ko katutok kapag nagtatrabaho?! Matatawag na din ba kong hard working. Charot.

Binuhay ko ulit ang screen ng cellphone ko ngunit ang dahilan nito ay hindi na para tingnan ang oras kung hindi tingnan kung nag-text na ba si Engineer Tan.

Shit! Ano bang ginagawa ko?! Napabuntong hininga muna ko pero sa huli ay chineck ko pa rin ang inbox ko pero hindi pa siya nagtetext. Baka nakalimutan na niyang may usapan kami. Tsk!

Tumayo ako para lapitan ’yung cabinet na nasa loob lang din naman ng opisina ko. May mangilan ngilan naman akong damit na nandito para suotin. Nakakahiya naman kasi kung itong office attire ang susuotin ko, ’di ba?!

Kinuha ko ang isang beige color trouser pants and ’yung white puff sleeve top ko. Okay na siguro ’to, pwede naman pang casual at formal ’to.

Sa huli ay iyon na lang ang napagpsyahan kong isuot. Matapos kong magpalit ng damit ay kinuha ko naman ang Hermes oran sandals ko. Ngalay na ’yung paa ko sa heels.

Matapos kong isuot ang sandals ko ay naupo ulit ako sa swivel chair at chineck ang cellphone ko. Pagkabukas ko ay bumungad sakin agad ang limang text at dalawang missed calls galing kay Engineer Tan.

Puro lang naman ‘are you ready’ at ‘you still busy.’

Nagreply ako sa kanyang gumagayak na ko at mabilis siyang nagreply ng okay at dadaanan na lang daw niya ko dito. Hindi na ko nagreply at itinuon na lang ang atensyon sa pag-aayos ng sarili. Hindi naman ako nag make-up ng makapal, ’yung bang fresh lang ang atake para babaihan lang.

Nang makuntento na ’ko sa itsura ko ay saka ako tumayo at kinuha ’yung Hermes bag ko na nasa ibabaw ng office table ko. Paglabas ko ng opisina ay nakita ko ang ibang empleyado na nakatingin sa ’kin dahil siguro ang aga kong nag-out ngayon.

Hindi ko na sila pinansin pa at nilapitan ko na lang ’yung babaeng pumalit ngayong araw kay Mia.

“Maaga akong mag-out. May importante akong lakad. Kayo ng bahala dito sa restaurant.” bilin ko.

“Okay po, ma’am.” tumango-tango siya habang nakangiti. Infairness magaan ang loob ko sa kanya.

“Ano nga pala ang pangalan mo. Hindi ko man lang alam ang pangalan mo pero magkausap na tayo kanina pang umaga,” pareho kaming natawa ng bahagya dahil sa sinabi ko.

“Rowena Cruz po, madame.”

“Okay.” ngumiti ako bago kumaway sa kanya. “I have to go, Rowena. Kayo ng bahala dito, huh!” paalala ko ulit. Muli ay tumango siya kaya tuluyan na kong naglakad palabas ng restaurant ko.

Nang marating ko ang parking lot ay nakita ko na ang nakasandal na si Engineer Tan. He’s wearing his usual attire, it’s white button-down longsleeve polo na naka-tuck in sa black slocks niya. Nilapitan ko siya at nag ngitian kami ng magtama ang tingin namin.

“Hi,” ngiting bati ko at gumanti naman siya.

“Hello. Let’s go?” sinenyasan niya kong sumakay na kaya naglakad ako paikot para makasakay sa passenger seat. Ngunit bago ko mabuksan ’yung pintuan ay inunahan na niya ko sa pagbukas. “Ako na.” ani niya pa. Gentle man, huh!

“Thank you,” sabi ko ng makasakay ako ng maayos sa kotse niya. Matapos kong isara ang pintuan ay naglakad siya paikot para sumakay sa driver seat.

Nang ma-start na niya ’yung makina ay nagsimula na kong manahimik. Binuhay ko na lang ang cellphone ko para may mapaglibangan ako. Napansin ko din ang oras— it’s seven twenty in the evening. Tamang tama lang para sa dinner.

“Uh— sa’n mo ba gusto kumain? May naisip ka na bang lugar?” basag ko sa katahimikan dahil ang radyo lang ang maririnig mong ingay dito sa loob ng kotse niya.

Ngumisi bago sumagot. “Secret muna.” tumawa pa siya ulit bago binalik sa daan ang tingin.

Tangna?! Anong secret?! Baka naman dalin ako nito sa napakamahal na restaurant. Mauubos pala ang ipon ko dito, eh!

Napabuntong hininga ako bago pasimpleng kinuha ang bag ko para icheck kung nadala ko ba ’yung mga cards ko. Nang matanaw ko ’yung card holder sa loob ng bag ko ay sinalat ko para malaman kong nando’n ’yung mga cards ko. Baka kasi nandito nga ’yung card holder pero wala naman pala ’yung mga cards edi nganga din ako.

Hindi na kasi ako masyadong nagdadala ng cash sa loob ng wallet ko. Pinakamalaki na siguro ang one thousand pesos. Less hassle din kasi kapag naka-card ka. At less dukot.

“We’re here.” napalingon naman ako sa kanya bigla ng marinig kong nagsalita siya. Nilinga ko ang paningin ko sa paligid at nangunot ang noo ng makita kung nasa’n kami.

Sa carinderia?! I mean— wala akong problema sa carinderia at kayang kaya kong kumain sa mga gantong lugar. Jusko! Alam niyo namang laman kami ng mga barkada ko ’nung highschool sa mga carinderia. Pero siya?! I don’t think so.

“Sure ka bang dito tayo kakain?” tanong ko at saka siya binigyan ng nagtatakang tingin.

“Yeah. What’s wrong? Don’t tell me hindi kana kumakain sa mga gantong lugar?” mapanghusga niya kong tiningnan bago itinaas ang dalawag kilay niya.

“Of course not! I can eat he—” hindi ko na naituloy ang sasabihin ko ng sumingit siya.

“Iyon naman pala. So, let’s go.”

Matapos niyang sabihin iyon ay binuksan niya ’yung pinto ng driver seat at saka bumaba. Naguguluhan man ay bumaba na din ako dahil ayoko naman pagbuksan pa niya ko ng pinto.

Nang makapasok kami sa carinderia ay may mga ilan-ilang tumingin sa amin. Sino ba naman kasi ang mga siraulong naka-office attire ’tas sa carinderia kakain. Kung nakapambahay sana kami ay ayos lang, eh.

Agad siyang umorder at ako na ang pinaghanap niya ng mauupuan. Nakahanap naman agad ako at sa medyo sulok ako pumuwesto.

Napatingin ako sa kanya ng maupo siya sa tapat ko at nagpipindot ng cellphone niya. Dahil mukhang hindi balak makipag-usap sakin ay gano’n na lang din ang ginawa ko. Pinicturan ko na lang ’yung view ng kalsada para i-story sa IG ko.

Nang makuntento na ko sa kakapicture ay pinatay ko na ’yung cellphone ko para balingan siya. Hindi pa rin siya tapos magpipindot ’dun sa cellphone niya kaya napagmasdan ko siya ulit ng maigi. Wala na talaga kong masabi sa kagwapuhang taglay niya dahil ’nung nagpaulan yata ng kagwapuhan ay basang-basa siya. Buti nalang gano’n din ako. Nung nagpaulan ng kagandahan ay nalulunod siguro ko. Charot!

“Staring at someone is rude.” biglang sabi niya kaya napaiwas ako ng tingin. Pero hindi nakatakas sa peripheral vision ko ang pangisi niya. Bwisit! Nakakahiya ka talaga, Gabbi!

Buti na lamang ay saktong dating ng inorder niyang pagkain kaya parehas nabaling doon ang atensyon namin. Inumpisahan na namin ang pagkain at halos mabulunan ko ng makita siyang mabilis na kumakain. Ganon ba siya ka-gutom?!

“Ilang araw kang hindi kumain?” napaangat naman ang tingin niya sakin ng sabihin ko iyon. Pinipigilan kong matawa pero alam kong may mumunting ngisi sa labi ko.

“I’m sorry. It just feels nostalgic eating this kind of food again, especially I’m with you,” napalunok naman ako dahil sa sinabi niya at napainom ako bigla ng tubig. “I mean… don’t get me wrong. We used to ate in carinderia— before.”

Napatango-tango ako. “Yeah.” ang nasabi ko na lang. Here we go again. Talking the past.

Ang buong akala ko ay tahimik na lang kaming kakain ng bigla siyang magtanong. “Anong meron sa inyo ni Captain Gutierrez?”

“He’s courting me. Why?” umiling siya pero alam kong meron pa siyang gustong sabihin. Dahil ayaw na niyang magtanong pa ay ako naman ang magtatanong sa kanya. “Bakit hindi mo sinama si Engineer Evangelista? Hindi ba siya kumain sa gantong lugar?”

Hindi ko intensyon na magkaroon ng pait sa boses ko pero hindi ko maiwasan lalo na kapag naiisip ko ang nakaraan. Shit! Lasing ka ba self?!

“Nope. Beside she’s in BGC drinking with her friends. And please let’s not talk to her. I want to spend time with you.” muli ay napalunok ako dahil sa sinabi niya. Fuck you, William Tan! Wag mo ’kong bigyan ng sign na agawin ka dahil baka gawin ko.

———

Hello, pretties. It’s been a month since my last update and here’s the Chapter 36. I hope you enjoy this Chapter.

And don’t worry. I’m not busy anymore so I can update more chapter as soon as I can.

Luv y’all. Hemwee, ♡

Chapter 37

“Saan kita ihahatid?” tanong ni William. Nakasakay kami ngayon sa loob ng sasakyan niya at halos kakatapos lang din namin mag-dinner. Tonight, I realized… ex-lover can be friends. For me lang naman, huh!

“Sa resto na lang siguro. Kukunin ko din kasi ’yung kotse ko.” matapos kong sabihin iyon ay ngumiti ako sa kanya. Tumango-tango naman siya saka inumpisahan buksan ang engine.

Tanging ang kanta lang ng Eraserhead na ‘with a smile’ ang maririnig mo sa loob ng kotse. Dahil busy din siyang nagda-drive ay binaling ko na lang ang tingin ko sa labas ng bintana. Ang ganda lang ng ilaw sa kalsada. I want to experience watching city lights while drinking ladies drinks.

“Thank you,” tumingin ako sa kanya matapos kong alisin ’yung suot-suot kong seat belt. Ngumiti lang naman siya at wala ng sinabi pa kaya bubuksan ko na ang pintuan ng passenger seat ng tawagin niya ang pangalan ko.

“Gab?”

“Hmm?” sabi ko sabay tingin sa kanya. Lumunok muna siya bago umobo na parang inaayos ’yung boses. Parang balisa siya this time. Woy, ako lang ’to oh! Charot.

“Let’s convoy. Beside we had the same way,” ani niya. Matapos sabihin iyon ay pasimple niyang kinamot ang batok niya at nag-iwas ng tingin.

“Okay. But just wait for me kasi may kukunin pa ’ko sa loob. Is that okay?” binigyan ko siya ng nagtatanong na tingin.

“Of course. I’ll wait you here.”

Hindi na ko nagsalita pa at binuksan ko na ’yung pintuan sa passenger side saka bumaba. Naglakad ako papasok ng resto at naabutan kong nagliligpitan na ’yung mga staff ko.

“Hello, Miss Gab.” bati nila ng sabay-sabay. Binati ko din sila pabalik bago tuluyang pumasok sa loob ng opisina ko. Kinuha ko lang ’yung mga dapat kong kunin saka ako naglakad pabalik ng parking lot.

“Are you done?” tanong ni William ng makalapit ako sa gawi niya. Tumango naman ako bilang sagot. “Let’s go?”

“Let’s go.” binuksan ko ’yung pinto ng kotse ko at saka sumakay sa driver seat. Nang maibaling ko na ng mabuti ’yung kotse ay saka ko siya binusinahan. Nakuha naman niya iyon kaagad kaya umandar na kami parehas.

Habang sinasabayan ko ang kanta sa radio ay pasimple kong nilingon sa rear mirror si William. Maingat lang siyang nakasunod sa ’kin na parang isang body guard ko. Protective as ever, William Tan.

Ligtas naman kaming nakarating sa labas ng village namin. Nakaparada siya ngayon sa gilid ko dahil diretso pa siya at ako ay papasok na sa village namin. Ibinaba ko ’yung bintana ko para makita siya at ganon din naman siya.

“Salamat. Ingat ka pauwi,” medyo may kalakasan kong sabi para marinig niya.

“You too.” ngumiti muna siya bago isinara ang bintana ng kotse niya. Bumusina pa siya ng dalawang beses bago pinaandar ang sasakyan paalis.

Nang tuluyan na siyang makaalis ay iniliko ko na ’yung sasakyan ko papasok ng subdivision. Nang makarating ako ng bahay ay agad akong dumiretso ng kwarto para maglinis ng katawan.

“Hoo, fresh!” nasabi ko ng matapos akong mag-half bath. Nakaharap ako ngayon sa vanity mirror ko. Naglagay lang ako ng night cream para sa anti aging. Hindi na kasi din ako bagets sa totoo lang.

Nang matapos ako ay pumanhik na ako sa ibabaw ng kama ko para matulog. Napatingin ako sa phone kong nasa side table ng tumunog iyon. Kinuha ko agad para icheck kung sino.

Engineer Tan: I’m home.

‘So’ ang nais ko sanang i-reply kasi nagtataka talaga ko kung bakit kailangan niya pa ’kong i-update. But of course I’m too old for being immature so I replied ‘okay’; hindi naman siya nagreply kaya natulog na ko matapos magpaantok.

Kinabukasan habang nagd-drive ako papuntang resto ay biglang tumunog ’yung phone ko. Sino naman kaya ’to? Ang aga pa, huh!

Napaaga kasi ang gayak ko today ng hindi ko alam kung bakit. Basta pag gising ko ay naramdaman ko na lang na kailangan ko maging productive today.

Binasa ko ’yung text ng kung sino.

Engineer Tan: Good morning.

Huh?! Bakit nag g-good morning siya sakin?! Hindi kaya wrong send ang loko? Tsk!

Dahil baka wrong send siya ay nireplyan ko siya gamit ang isa kong kamay dahil nagd-drive ako. Matapos kong isend ’yon ay binasa ko pa ng maigi.

Ako: Wrong send?

Plain but savage!

A week have passed or let’s say more than a week have passed and hindi na ulit nag-cross ang landas namin ni Engineer Tan. Hindi din naman siya nagreply ’dun sa reply ko. Baka nga wrong send lang si tukmol. Si Captain Gutierrez naman ay consitent sa panliligaw niya.

“Madame?!” pagtawag ni Mia sabay pasok sa loob ng opisina ko at naglakad papunta sa gawi ko.

“Oh, what’s your problem?” taas kilay kong tanong ng tuluyan na siyang makalapit.

Bumuntong hininga muna siya bago nagsalita. “Nag-text po kasi ngayon-ngayon lang ’yong magdedeliver ng mga products. Then wala na daw po sila ’nung isang product na kailangan natin para sa dish na gusto ni Mrs. Tan.”

Nanlaki ang mata ko. “What?! Pa’no ’yan eh sa isang araw na ’yung Anniversary ng Tan’s Corp.” napahilot ako bigla ng sintido dahil sa balita niya.

“Kaya nga po ako lumapit sa inyo dahil hindi ko din po ang alam ang gagawin. Pero meron po akong idea—” napalingon agad ako sa kanya.

“Siguraduhin mo lang hindi kagagahan ’yang idea mo dahil humanda ka talaga sa ’kin.” inirapan ko siya bago tanguan na sabihin na ’yong naiisip niyang idea.

“Bakit po kaya hindi kayo ang magpunta mismo kay Mrs. Tan sa firm nila. Tapos kausapin niyo pong baka po pwede kamong ibang dish na lang ang ipaluto dahil nagkaroon lang kamo ng aberya. Papayag naman siguro ’yon dahil mukhang close naman kayo.” ngumisi pa siya sa huling sinabi niya. Napairap na lang ako.

“Tsk! Sige pag-iisipan ko.”

“Okay, madame. Thank you,” tumawa pa siya bago naglakad palabas ng opisina ko. Siraulo yata ’yong isa na ’yon.

Nag-retouch ako bago lumabas para magpunta ng Tan’s firm. Sana naman pumayag si Mrs. Tan na ibahin na lang ’yung dish na gusto niya dahil ang hirap pa naman hanapin ’yung ingredient na ’yon.

Naglakad ako palabas ng office ko at tuluyan ng naglakad papunta sa firm ng mga Tan. Dahil katapat lang naman ng resto ko ang firm nila ay agad akong nakarating.

“Good morning po, ma’am.” bati ni Kuyang Guard. Ngumiti muna ko bago binalik ang bati sa kanya.

Itinuro niya kung saan ang office ni Mrs. Tan kaya agad akong sumakay ng elevator. Pagsakay ko ay may pumindot naman na ibang tao pero same floor lang kaya hinayaan ko na.

Pagbukas ng elevator ay naglakad ako sa floor kung saan ang office ni Mrs. Tan. Habang naglalakad ako ay palinga linga ako dahil baka malagpasan ko ’yung office ni Mrs. Tan.

“Miss Salazar!” bigla akong napalingon sa gawi ng tumawag sa akin. It was Engineer Lucas Evangelista. Ngumiti ako sa kanya bago bumati.

“Hi,”

“Hey, nagawi ka? Hinahanap mo ba si Wil— I mean si Engineer Tan?” napakamot siya bigla sa likod ng ulo niya dahil mukhang muntik na siyang madulas.

Nginitian ko naman siya ng mawala ’yung hiya niya. “Ah, no. Si Mrs. Tan ang sadya ko. Alam mo ba kung saan office niya?”

“Yeah, let’s go?” tumalikod na ako para sana maglakad ng makarinig kami ng isang baritonong boses. Napalingon kami parehas sa tumawag at hindi nga ako nagkamali na siya ang nagmamay-ari ng boses na iyon.

“Hey, where are you going?” ani niya na kay Engineer Evangelista nakatingin kaya hindi ako nagsalita.

“Sa office ni Tita ’Wyn. Nagpapasama kasi si Miss Salazar. Bakit?” si Engineer Evangelista. Binigyan niya pa ng isang makahulugang tingin si Engineer Tan bago ngumisi ng nakakaloko.

“Ako na ang sasama sa kanya. Go back in my office, they need you there.” binigyan niya ng seryosong tingin si Engineer Evangelista.

Nagsalubong ang dalawang kilay ni Engineer Evangelista bago bumuka ang bibig. “Huh?! Hindi ba sabi mo okay na kanina ’yung pinag-uusapan natin kaya pinayagan mo na ’kong lumabas?”

“Wag ng madaming tanong. Just go.” ani Engineer Tan. Wala naman nagawa si Engineer Evangelista kung hindi ang magpaalam siyang kailangan niyang bumalik ng office ni Engineer Tan. May meeting pala sila kanina at halos katatapos-tapos lang din.

Ngumiti ako sa kanya at kumaway hanggang sa pumasok siya sa isang pinto. Napalingon naman ako bigla kay Engineer Tan ng maramdaman ko ang paninitig niya.

“What’s wrong?” ani ko saka siya binigyan ng nagtatakang tingin.

“Ngiting-ngiti, huh! Follow me.” sabi niya bago naunang maglakad kaya sinundan ko naman siya. Nasa tamang floor naman pala ko dahil nakailang hakbang lang kami ng huminto siya at binuksan ang isang pinto. Naglakad siya papasok kaya sinundan ko ulit siya. At doon nakita ko ang nakaharap sa laptop na si Mrs. Tan.

Napabaling ang tingin niya ng maramdaman niyang may mga tao sa kanyang harapan. Nanlaki pa ang mata niya ng makita akong nandito mismo sa kanyang harapan.

“Omygosh, Gabbi! What brings you here, hija?” si Mrs. Tan. Tumayo siya sa kanyang swivel chair saka naglakad papalapit sakin at nagbeso.

“Good morning po,” nakangiting bati ko.

“Good morning din sayo, hija. So what’s the matter at nagawi ka?” naupo ulit siya sa swivel chair niya at sinenyas niya pang maupo ako sa kanyang harapan.

“Naparito po ako regarding ’don sa isang dish na gusto niyo po. Hindi po kasi aabot ’yung isang ingredient kaya po baka pwede pong ibang dish na lang ang ipalit natin.”

“Omygosh! Ano ka ba naman hija. It’s okay, do want you want. As long as may pagkain then it’s okay for me.” ngumiti pa siya para ipakitang sincere talaga siya.

“Thank you po. Dala ko po pala ’yong menu namin para makapili po kayo ng ipapalit,” binigyan ko din siya ng isang magandang ngiti at saka inabot ’yung menu. Medyo natagal din ang aming pag-uusap dahil may mga hirit siya na tinatawanan ko na lang kahit hindi naman talaga nakakatawa. You know older women’s and men’s.

Matapos naming mag-usap ay nagpaalam na kong aalis na. Nagpasalamat naman siya dahil hindi ko naman daw talaga kailangang pumunta at sana nag-text na lang daw ako para hindi na ako napagod.

“See you at the day after tomorrow,” si Mrs. Tan at saka kumaway pa. Napalingon naman kami parehas sa lalaking tumayo na mukhang kanina pa nakaupo sa isang couch na nandito din sa loob ng opisina ni Mrs. Tan. “Ow, son. You’re still here pala I thought you’re busy?”

“No, ’ma. Actually kakatapos lang ng meeting.” sagot ni Engineer Tan. Tumango naman si Mrs. Tan at saka kami sabay na nagpaalam ni Engineer Tan.

Pinagbuksan pa niya ko ng pinto saka kami naglakad palabas ng firm nila. Hinatid ako ni Engineer Tan hanggang sa labas ng building nila pero buong time na naglalakad kami ay hindi kami nagkikibuan.

“Thank you. I gotta go.” binigyan ko siya ng isang ngiti saka sumenyas na maglalakad na.

“Okay. I’ll see you on Sunday,” ani niya saka ngumiti sakin. That his killer smile. Well, gwapo talaga ang tukmol. Pinagmasdan ko pa siya ng ilang segundo bago tumalikod at naglakad pabalik ng resto.

Saturday morning. Since tomorrow na ang Anniversary ng Tan’s Corporation ay nag-book ako sa clinic ni Mami Destiny para magpa-fresh.

Pagkatapos kong isuot ang Dior sunglasses ko ay sumakay na ko sa driver seat para magpunta ng clinic ni Mami Destiny. Mabilis lang naman ang biyahe since malapit lang din naman ’yung lugar.

Pagbaba ko ay pumasok na ko sa clinic. Binati lang ako ng mga staff at bumati lang ako pabalik. Nakita ko na si Mami Destiny kaya nilapitan niya agad ako.

“Mygosh! I miss you, naka.” bati niya saka bumeso. Bumeso din ako at binati siya. Inaya naman niya ko sa taas para gawin na ’yung mga pampafresh ko.

Matapos akong i-facial ay nagtungo naman ako sa isang upuan para magpalinis ng mga kuko. Balak ko na din magpa-foot spa. Syempre kailangan maganda ang paa ko bukas ’no!

“Team jowain talaga ang naka kong ito. Haha!” si Mami Destiny. Napaangat ang tingin ko sa kausap niya dahil nakatitig ako kanina sa paglilinis ng kuko ko sa paa. Medyo nagulat ako ng makita siyang nandito.

Ngumiti siya sakin kaya gumanti ako. “Hi, Gab.”

“Hello, Elise.” ani ko. Binati ko na din ang kasama niyang boyfriend na si Kuya Mike. Hanggang ngayon pala ay sila pa din. Akala ko ay naglalaro lang sila ’non dahil parehas silang maharot at mapaglaro.

Tumabi siya sa upuang nasa tabi ko at may lumapit na din sa kanyang staff para asikasuhin siya.

“Kamusta ka?” nakangiti niyang tanong. Si Kuya Mike ay umalis na dahil may trabaho pa daw siya. Hinatid lang daw niya talaga si Elise dito. Iba din si vakla, babae ang atake.

“Okay naman ako. Eto may sarili ng restaurant. Nakabili na din ako ng sarili kong bahay. Ikaw kamusta ka? Mukhang masayang masaya ang love life natin, huh!” nakangiti kong sabi. Hindi ko  kailan man naisip na magkikita at magkakausap kami ng ganito. Nag matured na talaga kami kasi kung dating Elise at Gab ang magkaharap ngayon baka nagbangayan na kami.

“Yeah masaya pero syempre may pagkukulang ang pagiging isang ganap na babae ko dahil hindi ko naman kayang bigyan ng anak si Mike. Although kapag tinatanong ko siya ay ayos lang naman daw sa kanyang walang anak pero feeling ko gusto talaga niya ng anak kasi mahilig ’yon sa bata, eh.” natawa pa siya sa huli niyang sinabi.

“Tama ka diyan.” napabuntong hininga na lang ako. “Pero ang tagal niyo na din, huh. Since grade nine tayo.” napaisip pa ko kung tama ba ang sinabi ko. Pero mukhang tama naman dahil tumango siya.

“Yup, twelve years na kami. Diba magkasabay tayo halos nagka-boyfriend?” nakangiti pa rin siya pero unti-unti rin nawala ang ngiti niya ng mapatitig siya sa mukha ko. “Gosh! I’m sorry. Hindi ka pa ba nakakamove-on?”

“Naka-move on na syempre!” ani ko saka sinabayan ng pagtawa. Totoong naka-move on na ko pero lately ay napapansin ko ang mga titig at mga pasaring ni William. Ayoko man bigyan ng meaning ay nacocompare ko sa noon ’yung mga kilos niya ngayon. Ganon ang mga kilos at titig niya bago siya umamin ng feelings niya sa akin. But nakatatak pa rin isipan ko na may Agatha siya.

Nagkwentuhan lang kami ni Elise ng mga past namin at nag-share din siya ng mga kilig at sad moments nila ni Kuya Mike. Hindi ko naman napigilan na alalahanin ang past namin ni William. Two years din kaya kami!

After namin sa salon ni Elise ay nag-aya siyang mag-dinner dahil wala naman daw siyang ibang lakad. Kumain lang kami sa isang restuarant na malapit dito at pinagpatuloy ang pagchichikahan.

Nang makauwi ako sa bahay ay agad akong nakatulog. Kinabukasan hapon na ako nagising at naligo na agad ako para makapagbihis na.

I’m wearing a black thin strap dress na may mahabang slit sa right side. Suot-suot ko naman ang niregalong Jojo Bragais heels ni Sam. I also put my no-make-up make-up look.

Pagkasakay ko ng kotse ay nilagay ko na sa waze ’yung address ng place kung saan gaganapin ’yung event. Medyo malayo ’yung lugar kaya inabot din ako ng 30 minutes sa pagd-drive.

Saktong pagkababa ko ay nakita ko si Engineer Tan. He’s wearing a black tuxedo suit and black pants. He looks so formal now pero ’yung mga Daddy type. Napabaling naman ang lingon ko ng ngitian niya ko.

“Hey,” napaharap ako sa nagsalita at nakalapit na pala sa harapan ko si Engineer Tan. Ngumiti ako sa kanya para hindi mukhang awkward.

“Hello.”

“Sabay na tayo pumasok? O may hinihintay ka pa?” lumingon pa siya sa paligid pero umiling ako. “Then let’s go.”

Huh?! Diba tumango ako?! Shit! Bakit ka umiling Gabbi?! Hays! Wala naman akong nagawa ng hawakan niya ’yung kamay ko papasok ng event. Hindi ko naman maalis ’yung kamay kong hawak niya dahil ang higpit ng pagkakahawak niya.

“Uh— puntahan ko lang ’yung team ko para ma-check ’yung mga kailangan pa nila.” paalam ko at binalingan niya ko ng may mapupungay na mata.

“Okay.” ngumiti siya saka tumango. Napakunot naman ang noo niya ng hindi ako naglakad paalis. “Why? Do you want me to take you there?”

“Uh no!”

“Then why you’re still here?”

Napalunok muna ko bago nagsalita. “Uh— hawak-hawak mo pa kasi ’yung k-kamay ko.” matapos kong sabihin iyon ay nag-iwas ako ng tingin. Napatingin naman siya sa kamay naming magkahawak bago inalis iyon.

“Sorry,” ani niya matapos tanggalin ang nakahawak niyang kamay sa kamay ko. Nag-iwas din siya ng tingin kaya agad na kong naglakad papalapit sa mga staff ko.

Kinamusta ko lang naman ’yung mga staff ko. Maayos naman ’yung mga pagkain na nandito, nasunod naman lahat ng gustong dish ni Mrs. Tan. Nandito din si Mia kaya kahit papaano ay may nakakausap ako. Nakaupo kami sa isang round table kasama ’yung ibang staff din.

Sinimulan na ’yung event. Nag-speech ’yung mag-asawang Tan at sinabing pagkatapos kumain ay may announcement pa si Architect Tan, ’yung Daddy ni William.

Habang kumakain kami ay napapatingin ang mata ko sa gawi nina William at nando’n na ang jowa niyang bilat. Pero kada mapapatingin ang tingin ko ’don ay nakatingin siya sa ’kin at saka ngingiti. Hindi ba siya nahihiya na parang nanlalandi siya sa harap mismo ng jowa niya?! Tsk!

Matapos kaming kumain ay lumapit kami ni Mia sa cater para tulungan silang magligpit ligpit. Habang nagliligpit kami ay pare-parehas kaming napalingon sa host na nasa stage dahil bigla siyang nagsalita.

Tinawag na niya si Architect Tan, ’yung Daddy nga ni William. Ngumiti naman si Architect Tan bago humarap sa madla. Inalis niya ’yung mic na nakalagay sa mic stand bago inumpisahan ang sasabihin.

“So tonight. Aside from celebrating the Anniversary of our firm. I want you all to know that my son… Engineer Tan,” ngumiti siya saka tinuro si William. Napabaling naman ang tingin ko kay Willian na ngayon ay kunot ang noo. Nanlaki pa ang mata niya ng ngisihan siya ng Daddy niya. “He and his girlfriend Engineer Evangelista are getting married soon.”

Naghiyawan ang mga bisita habang pumapalakpak pa. Pero napaawang ang bibig ko sa balita.

Mas lalong namang lumaki ang pag-ngisi ni Architect Tan at saka inayang lumapit ang dalawa para makita ng mga tao ang couple na soon to be married.

Hindi ko alam kung bakit biglang sumakit ang puso ko pero isa lang ang alam ko. Kailangan ko ng umalis dito… because for the second time around, they were the reason why I was hurting like this.

Chapter 38

“Uhm, Mia.” tawag ko sa aking personal assisstant. Humarap naman siya sakin dahil kausap niya ’yung isang staff sa gilid niya.

“Bakit po, Madame?” nakangiti siyang sumagot sa akin. Hindi ko naman masabayan ang energy niya dahil talagang nanlulumo ang katawang lupa ko.

“Kayo muna ang bahala dito, huh. Sumakit kasi bigla ’yung ulo ko at parang gusto kong mahiga. Mauna na sana akong umuwi.” paalam ko sa kanya kahit hindi naman talaga kailangan. Ayoko naman kasing umalis na lang bigla ng hindi nagpapaalam sa kanila.

“Ay sige po, Madame, wala pong problema. Kayang-kaya na po naming ’yung mga gawain dito. Magpahinga na po kayo.”

Tumango ako sa kanya at ngumiti. Binalingan ko naman ’yung mga staff na kasama ko ngayon at saka nagpaalam na mauna na ’kong umuwi. Nagtanguan silang lahat at sinabihan pa kong mag-iingat.

Dahil nakapagpaalam na ako ay naglakad na ako paalabas ng venue. Habang naglalakad ako palabas ay naririnig ko pang nagsasalita si Engineer Evangelista. Hindi ko man naiintindihan ang sinasabi niya ay alam kong masaya siya.

Gustuhin ko man lumingon ay pinigil ko ang sarili ko dahil pakiramdam ko… kapag lumingon ako ay tutulo na tuluyan ang mga luha kong kanina ko pa pinipigilan.

Nang makalabas ako ng venue ay mabilis akong naglakad papuntang parking lot. Sumakay agad ako sa loob ng kotse ko at isinara ang pinto ng malakas.

“Argh!!! Ang tanga-tanga mo! Ang tanga-tanga mo!” tuluyan ng tumulo ang mga luha kong kanina ko pa pinipigilan. Nararamdam ko pang nag-uunahan silang magbagsakan dahil ang bigat-bigat na talaga ng nararamdaman ko.

Sino ba ang dapat sisihin sa aming dalawa?! Siya ba o ako?! Kasi hindi ko magawang sisihin siya dahil wala naman siyang kinaklaro sa aming dalawa o may dapat nga ba siyang klaruhin?!

Tangina! Ang gulo-gulo ng isip ko!

Hinarap ko ang sarili ko sa maliit na salamin na nandito din sa loob ng kotse ko. Tinitigan ko ang sarili ko. Maganda pa rin naman ako. Mukha naman akong babae. Katawang babae naman ang meron ako. Bakit kailangan kong masaktan ng ganto?!

Binuksan ko ang makina ng kotse ko saka pinaandar. Hindi ko alam kung saan ako pupunta pero kailangan kong makalanghap ng hangin. Kailangan kong mag isip-isip.

Nakalayo na ako sa venue kung saan ginaganap ’yung Anniversary ng mga Tan. Pinipilit kong kalimutan ang mga sinabi kanina ni Architect Tan pero sumasagi pa rin siya sa isip ko maya’t-maya.

Tanginang balita ’yon!

Medyo traffic kaya pahinto-hinto din ako sa pagd-drive. Nilinga ko naman ang paningin ko at may nakita akong convenient store. Iniliko ko ’yung kotse ko para bumili ng maiinom. Fuck! Is this deja vu?! Parang nangyari na sakin ’to, huh.

Umiling na lang ako saka tuluyan ng inayos ’yung parada ng kotse ko. Nang maiyos ko na ’yung pag-park ay inayos ko ang itsura ko. Since naka thin strap dress ako ay kinuha ko sa backseat ’yung denim jacket ko. Buti na lang pala ay lagi akong may extra na gamit. Bakit kaya extrang one great love wala. Tsk!

Bumaba na ’ko saka pumasok ng convenient store. Kumuha lang ako ng tatlong San Mig Apple at mga chichirya. Kumuha din ako ng mga candy para marefresh ang utak ko.

Matapos kong magbayad ay agad akong bumalik ng parking lot para mag-drive ulit. Buti na lang ay hindi na masyadong traffic kaya mabilis ang abante ko. Sana sing-bilis din ng paglimot ko. Shit!

Dahil wala naman kong specific na pupuntahan ay napadpad ako sa isang lugar na tahimik. Bumaba ako para umpisahan na ang pag-inom. Kahit nakasuot ng dress ay naupo ako sa bermuda grass. Suot-suot ko pa din ’yung demin jacket ko para hindi ako lamigin.

Binuksan ko ’yung isang bote ng San Mig gamit ’yung isang bote pa. Tinungga ko ’yun at napapikit ako sa sarap. Satisfying ’yung lasa dahil ang lamig.

Mula dito sa kinauupuan ko ay kitang-kita ang mga bahay na maliliwanag. Tahimik dito dahil ako nga lang mag-isa kaya naglakbay na naman ang isip ko. Inaalala ko ang muli naming pagkikita. Parang siya pa ’yung galit ’nung una naming pagkikita na hindi ko maintindihan kung bakit. Hanggang sa unti-unti kami ulit naging okay. Oo na, inaamin ko na, nag-aasume ako kada may mga ginagawa siya patungkol sakin. At binibigyan ko din ng meaning ang mga pasaring niya.

Naramdaman ko naman ang init sa loob ng mata ko. Kelan kaya siya nag-propose kay Agatha?! Bago kaya kami ulit nagkita o kelan lang?! Sana pala hindi ko na ulit siya hinayaang makapasok sa buhay ko. Sana pala tinanggap ko na non palang na wala na talaga. Para hindi ako nasasaktan ng ganto!

Pinunasan ko ang mga luha kong nagbagsakan na naman. Kahit umiyak ako dito ay wala naman ng mangyayari. Hindi ko naman na mapipigil ang kasal, lalo na kung ’yung tatay na niya mismo ang nagsabi.

Universe! Bakit ka naman ganto sakin?! Naging mabuting anak, kapatid, kaibigan, amo, at mamamayan naman ako, huh! Bakit niyo sinasaktan ng ganto!

Ipinikit ko ang mata ko saka tinungga ang alak para ubusin. Hindi dapat ako umiinom mag-isa. Oo nga ’no?! Bakit hindi ko naisip agad iyon?! Hindi dapat ako nagmo-moment mag-isa dito. Kailangan ko ng kasama. Isa pa, parang want ko malasing.

Tinawagan ko si Sam pero cannot be reach ang gaga. Ganon din naman sina Juliana at Drake. Pesteng yawa!

“Ay tanga!” nasabi ko. Bakit hindi ko naisip ang kaisa-isang taong lagi kong kasama sa inuman. Nakakabobo talaga ang pag-ibig. Tangina!

Tinawagan ko si Rachelle. Agad naman sinagot ng gaga. “Yes, sis. Long time no call, huh!”

Natawa ko sa sinabi niya pero sinabi ko na din agad ang pakay ko. Agad naman siyang pumayag at hintayin ko na lang daw siya ng saglit dahil pa-close palang daw ’yung clinic niya. Isa kasi siyang dermatologist. Hindi lang halata sa pananalita siya dahil walang ka-class-class ang gaga.

“O sige, sis. See you. Taka! Namiss kitang kainuman. Nahipan ka yata ng demonyo at ikaw pa ang nagyaya.” natawa pa siya sa huling sinabi niya.

“Tangna mo! Sige see you,” ani ko. Napagpasyahan naming magkita na lang sa club ni Louis. Magpaparty ako tonight! Balik walwalera ako tonight. Sinisikap ko talagang maging isang desente dahil iniisip ko ’non kaya ako pinagpalit ni William dahil napakagaslaw ko. Pero ngayon?! Tsk! Wala na ’kong pakealam pa sa inyo. Kung ikakasal kayo, edi congrats. Mga deputa kayo!

Sumakay na ko ng kotse para mag-drive papuntang club ni Louis. Medyo malapit lang naman dito kaya hindi ako nahirapang mag-drive pa. Bago ako bumaba ay nag-retouch ako ng make-up. Kung kanina ay no-make-up make-up look ang itsura ko, ngayon nag-apply ako ng red lipstick para makabingwit ako ng lalaki. Tangina! Mag-eenjoy ako tonight.

Nang maayos kong nai-park ’yung kotse ko ay agad akong pumasok sa loob ng club. Habang naglalakad ako papasok ay madaming mata ang nagtinginan sa ganda ko. Nginitian ko ’yung mga gwapo saka diretsong naglakad. Malamang, anong ngitian ko pa ’yung not attractive kesa sa attractive, syempre ’don na tayo sa gwapo ’no!

Nag-text na din kasi si Rachelle na nandito na siya. Nasa bandang tago daw siya para madaling magtago sa mga lalaking mangungulit sa kanya. Sana all kulitin. Emzs!

Nakita ko na si Rachelle na may kasamang isang babae. Hindi ko naman mamukhaan ’yung girl kaya nilapitan ko na sila.

“Tangina ka! Napakatagal mo!” bungad sakin ni Rachelle. Tumayo siya para bumeso. Maganda naman ’yung napili niyang upuan dahil maluwag. U-shape kasi ang eksena.

“Hayop ka! Hindi man lang nag good evening.” ani ko saka naupo. Kapag talaga siya ang kasama ko nababalik ang pagiging asal kanto ko. Parang hindi kami college graduate dalawa. Tsk!

“Hi, sis.” bati ’nung bilat. Pero parang hindi biological na girl kasi boses trans. Tinitigan ko siya mabuti at nanlaki ang mata ko ng makilala siya.

“Omygosh, Louis!” tili ko. Agad akong lumapit sa gawi niya para bumeso. Grabe hindi ko na talaga siya nakilala. Kahit na ang ganda na niya dati pa ay mas lalo siyang gumanda ngayon. Hindi kasi talaga kami nagkikita kahit ’nong madalas pa ’kong magpunta sa bar niya.

“Laro ka! Hindi mo ’ko nakilala.” natatawa niyang ani. Napangiti naman ako dahil sa sinabi niya.

“Pa’no naman kitang makikilala, eh ang laki ng boging mo ngayon. Pinagawa mo ’yan?!” na-curious ako dahil ang laki talaga ng suselya ng Ate mong Louis.

“Oo.”

“Ilang cc?”

“400. Para eksaherada talaga. ’Yun bang mapapansin agad ng mga lalaki. Ito naman talaga ang gusto nila diba?! ’Yung mga malalaking dede. Manawa sila ngayon.” tumawa siya matapos sabihin iyon. May point naman din siya. Madalas naman talaga sa lalaki ang bet malalaki ang boging. Napatingin tuloy ako sa dede ko. Hinawakan ko ’yon ’tsaka inalog. Sakto lang naman siya sa katawan ko pero ngayon parang gusto ko magpagawa dahil sa sinabi ni Louis.

Tinitigan ko siyang mabuti ay talagang lumuluwa ’yung suso niya sa suot niyang tank top. Barbie arms pa naman ang lola niyo kaya pansinin talaga ang suso niya. Napatingin din ako sa mga tattoo niya. Asian Baby Girl ang atake talaga nito.

“ABG talaga ang atake mo, mars, ’no?” ani ko. Napabaling ang tingin niya sakin habang kinakagat ’yung lemon.

“Oo. Kaming magbabarkada diba ABG na talaga ang style namin SHS palang. Haha!” napatango naman ako. Kilala talaga silang magbabarkada ’nong SHS. Isa din ’tong walwalera ’nong kabataan niya. No wonder bakit magkakilala din sila ni Rachelle.

“Mga sis. Puntahan ko lang ’yung lalaki ’don sa counter kanina pa kasi tingin ng tingin sakin,” paalam ni Rachelle. Kumindat pa siya bago tuluyang nagtungo sa lalaking sinasabi niya. Mukhang may madidiligan tonight. Sana lahat.

Pinagpatuloy namin ang pag-inom ni Louis. Nagkwentuhan kami at nalaman kong halos lahat pala ng mga kaibigan niya ay busy ngayon kaya hindi sila madalas nakakalabas. Lumabas man daw sila ay hindi na tulad ng dati kasi may kanya-kanya niyang responsibilidad.

Parang kami lang pala nila Sam.

Nilagyan niya ’yung dalawang shot glass ng alak saka inabot sakin. “Cheers, sis.”

Pinagdikit namin ’yung mga baso namin saka ininom. Napapikit pa ’ko ng gumuhit sa lalamunan ko ’yung init ng alak. Kinagat ko ’yung lemon para mabalanse ’yung lasa.

“May jowa ka ngayon, sis?” biglang tanong niya. Tinitigan ko siya kung lasing na ba siya pero parang hindi siya tinatablan ng alak. Sabagay mukhang tubig na lang sa kanya ’yung mga ’to.

“Wala, sis. Ikaw ba?!”

“Wala din. Hindi ako nagjojowa. Dilig lang gusto ko. Haha!” natatawa niyang sabi kaya hinampas ko siya sa braso ng sobrang hina lang naman. Baka maputol kasi ang barbie arms.

Nagshare siya ng mga experience niya about love life, sex life at kahit personal life pa niya. Maya-maya lang ay nagpaalam siyang may pupuntahan dahil may nakita daw siyang kakilala niya. Tumango na lang ako dahil medyo hilo na ang keki.

Dahil hindi pa din bumabalik si Rachelle at mukhang bumabyahe na papuntang langit ay mag-isa akong umiinom dito sa lamesa ko. Hindi ko naman na pinansin pa ’yung mga lalaking kanina ko pa napapansing tinitigan ako.

Akala ko ba Gabbi maglalande ka tonight?!

Sabi ko nga dapat magpadilig na din ako tonight since ang tagal na din ng dry nitong kipay ko. Para saan pa’t nagpalagay ako nito.

Tatayo na sana ako ng may pumigil sa balikat ko. Tiningnan ko ’yung braso at malaki iyon kaya alam mo agad na lalaki ang nagmamay-ari. Inangat ko ang tingin ko at napakunot pa ang noo ko ng makita siya dito.

“Captain Gutierrez?!” nagtatakang sabi ko. Ang alam ko kasi ay may flight siya. Bakit siya nandito?!

“Hey,” ngumiti siya saka naupo sa tabi ko. Sinundan ko naman ’yung kamay niyang umakbay sa balikat ko. Aalisin na dapat niya dahil ang akala niya ay magagalit ako. Pero bago niya pa maalis ay dinikit ko na ang sarili ko sa kanya.

Mukhang hindi ko na kailangan magpunta ng dance floor para magbingwit ng lalaki dahil mismong palay na ang lumalapit sa manok. Hindi na ’ko aarte dahil bukod sa mukhang daks naman si Eltom ay alam kong bet niya talaga ’ko. Kumbaga hindi masasayang ang virginity ng kipay ko kung ibibigay ko sa kanya ngayong gabi.

Hindi ko na tinanong kung bakit siya nandito ngayon sa club. Ang ginawa ko ay sinalinan ko ’yung baso niya ng alak at saka namin ininom ng sabay. Bottoms up!

Dahil napaitan ako ay kinuha ko ’yung lemon saka sinipsip. Dahil sa pagsipsip ko ay may mga tumulo pang katas. Imbis na masayang ay bigla akong hinalikan ni Eltom. Hindi na ’ko nagulat dahil kanina ko pa napapansin na nakatingin siya sa labi ko.

“Ugh..” ungol ko dahil kinagat niya ’yung ibabang labi ko. Naramdaman ko namang parang natauhan siya kaya puputulin na sana niya ’yung halikan namin ng pigilan ko siya. Hinawakan ko ’yung batok niya para mahalikan siyang mabuti. Ginalingan ko ’yung paghalik kaya maya-maya lang din ay gumanti siya.

Dahil nasa couch kami ay pumatong ako sa lap niya para mas maginhawa ang paghahalikan namin. Naramdaman ko naman ang matigas niyang sawa. I knew it! He’s daks.

Dahil matigas na nga ang alaga niya ay tumutusok iyon sa bukana ng pagkababae ko. Naramdaman ko naman ang kiliti kaya desidido na talaga kong magpatira ngayong gabi.

Dahan-dahan niyang pinutol ’yung halikan namin. At saka malamlam ang matang tumitig sa akin.

“I’m sorry to say this but… wanna fuck?” kitang kita sa mata niya ang kagustuhang makaraos ngayong gabi kaya mabilis akong tumango. Napangiti naman siya.

“Malapit lang ba ’yung condo mo dito?!” tanong ko. Ayoko namang magpatira sa kung saan-saan lang ’no!

“Sort of.” matapos niyang sabihin ’yon ay agad akong tumayo para mag-ayos. Nakita ko namang tinitigan niya lang ako kaya tinaasan ko siya ng kilay.

“Anong tinitingnan mo dyan?! Halika na ulol!” hinatak ko pa siya patayo pero nakatingin lang siya sa akin na parang namamahangha.

“W-what did you say?! Can you say it again?”

“Alin?!” nagtatakang sabi ko.

“’Yung ulol.”

“Ulol.”

“Oh shit! That’s so satisfying. Mas lalo mong pinatitigas ’yung titi ko.” kinagat niya pa ’yung ibabang labi niya bilang pang-akit.

“Tsk! Ganon talaga ko magsalita ’non pa man. Isa pa mas masarap kung ipapasok mo ’to sa kike ko.” nakangisi kong sabi saka hinakawan ’yung etits niya. Tangina ang laki at ang taba.

“Shit! Let’s go. Baka hindi ako makapagpigil dito kita tirahin sa sofa.” ani niya kaya parehas kaming natawa. Lakad takbo ang ginawa namin palabas ng club ni Louis habang magkahawak kamay. Itetext ko na lang si Rachelle at Louis na may nag-uwi saking Piloto. Nae-excite ako sa magiging reaksyon nila.

Bago pa man kami makalabas ng club ay may biglang sumuntok kay Eltom kaya napatumba siya sa sahig.

“Shit!” napatakip ako sa bibig ko ng makitang may dugo sa gilid ng labi si Eltom. Tangina sinong sumuntok?! Napabaling ang tingin ko at nakita ko ang nagliliyab na mata ni William.

“Fuck, bro! What’s your problem?!” si Eltom. Pinunasan niya ’yung dugo sa gilid ng labi niya at saka masamang tumingin kay William.

“Touch what’s mine again. Then I’ll going to burn your Airline. Try me, Captain Gutierrez.” mayabang na sabi ni William. Ngayon ko lang siya nakitang ganito kagalit. Dati rati ay pagtatampo lang ang alam niyan, ngayon kaya ng manunog nang Airline.

Nagtataka man ’nong una si Eltom ay naintindihan din niya kung ano ’yung sinasabi ni William. Napangisi naman siya pero hindi ko na nakita pa ang sunod niyang reaksyon ng hitakin ako ni William palabas ng club.

Dahil nahihilo ay wala akong nagawa kung hindi nagpatianod. Pero ’nong makita ko kung saan niya ’ko papasakayin ay buong lakas akong nagpumiglas.

“Bitawan mo nga ako!” sigaw ko sa kanya. “’Tsaka ano ’yung sinasabi mong mine-mine?! Hoy hindi ako damit. Anong akala mo sakin pinang oonline selling. Gago!” inirapan ko pa siya matapos sabihin iyon. Dahil nahihilo ay papikit-pikit ako.

Kumunot ang noo niya. “Napasama ka lang ’don kay Captain Gutierrez ganyan kana magsasalita.”

“Hoy, for your information! Ganto na talaga ko magsalita ’non pa man. Pinilit ko lang baguhin dahil sayo! Dahil sayong walang kwentang lalaki. Tangina mo! Magsama kayo ng Agatha mo!” hindi ko na napigilan ’yung pagtulo ng luha ko dahil naalala ko na naman ’yung eksena kanina sa event.

Naging mapungay naman ang mga mata niya. “Shh! Don’t cry. We will talk, okay. But come with me first.” inaalo-alo niya pa ’ko pero iniwas ko ’yung ulo ko sa kanya. Kahit nahihilo ako ay pinilit kong magsalita.

“Bakit naman ako sasama sayo?! Mas malaki ba titi mo kay Eltom?!” hamon ko. Ang kaninang mapupungay na mata ay biglang dumilim. Medyo natakot ako pero hindi ko pinahalata.

“The fuck! Let’s go. Baka makapatay ako ng lalaki ngayong gabi.” pinilit niya ’kong papasukin sa kotse niya pero nagpumiglas ako. “I said let’s go. O gusto mo dito kita kantutin sa parking lot.” hamon naman niya ngayon.

Dahil ngayon ko lang siya narinig magsalita ng ganon at ngayon ko lang siya nakita manlisik ang mga mata ay sumakay ako sa passenger seat. Tangina, bahala na nga!

Chapter 39

“Hindi ’to ang daan pauwi samin, huh!” sigaw ko matapos mapansin na ibang daan ang tinatahak namin. Kahit naman hilo-hilo ako ay alam ko pa naman ang daan pauwi. Ano pa’t naging lasinggera ko noon.

“I told you we will talk.” mabilis lang siyang tumingin sa akin at ibinalik ulit ang tingin sa daan. Hinampas ko naman siya sa balikat dahil sa sobrang inis ko. “Aray!”

Patuloy pa din ang paghampas ko kahit alam kong pwede kaming mabangga dahil sa ginagawa ko.

“Kausapin mo ’yung sarili mo, gago! Iuwi mo ’ko samin kung hindi ipapakulong kita. Kidnapping ’to!” takot ko sa kanya pero ngumisi lang naman siya.

“Tsk! I texted Ate Girlie and I already told her na magkasama tayo. And you’re not kid anymore so this is not kidnapping.” tumawa pa siya sa huli niyang sinabi pero tinaas ko lang ang middle finger ko katapat mismo ng mukha niya. Fuck you, William Tan!!

“Eh, saan mo ’ko dadalhin?!” nilinga ko ang paningin ko sa daan at nakitang parang nakalabas na kami ng bayan namin. “Tangina mo! Wala na tayo sa bayan natin! Sa’n mo ba talaga ’ko dadalhin!” sinuntok ko na ngayon yung hita niya kaya mas napahiyaw siya.

“Fuck! Masakit!” daing niya at tiningnan pa ’ko na parang nagpapaawa. Gago, deserved mo ’yan!

“Tangina mo! Sa’n mo ba kasi ako dadalhin?!” binigyan ko siya ng matatalim na tingin pero hindi siya natinag. Umiling lang siya at saka nagpatuloy sa pagmamaneho.

“Tsk! You need to sleep. You’re drunk,” ang tangi niyang sabi na hindi ako tinitingnan. Seryoso na siya ngayong nagd-drive.

“Hindi ako lasing!” inirapan ko pa siya bago ko inilinga ang tingin ko sa bintana ng passenger seat. Dahil bumibigat na ang talukap ng mata ko ay matutulog na lang ako. Bahala na! Alam ko namang hindi niya ’ko sasaktan.

“Hey, wake up,” naramdaman kong may tumatapik sa pisngi ko kaya napamulat ako ng mata. Pagdilat ko ay ang gwapong mukha ni William Tan ang nakita ko. Tsk, unfair! Kahit saang anggulo gwapo talaga ang hinayupak.

“Nasa’n tayo?!” kunot-noong tanong ko. Inilinga ko ang paningin ko sa paligid at mukha kaming nasa isang rest house. Malamig ang simoy ng hangin dahil madilim ang kalangitan. Hindi ko na makita pa ang ibang detalye ng lugar dahil madilim nga.

“We’re here in Tagaytay. Sa rest house ko.” napayuko siya at napakamot sa likod ng ulo. Parang bigla siyang nahiya pagkasabing may sarili na siyang rest house. You should be proud, asshole!

“Tabi!” pinalayas ko siya dahil nakaharang siya sa harap mismo ng pinto kaya naman gumilid siya. Aalalayan niya pa dapat ako pero agad kong hinarang ang kamay ko sa mukha niya bilang pagtutol. “Kaya ko!”

Umiling na lang siya saka kami naglakad papasok ng rest house. In all fairness, malaki ’yung rest house niya at mula dito sa nilalakadan namin ay kitang-kita ’yung malaking swimming pool sa gitna. Bukas na lang kita ita-try, inaantok na ’ko.

“Sa’n ’yung kwarto?!” binalingan ko siya ng tingin ng makapasok kami ng tuluyan sa loob ng bahay.

“Nasa taas.” itinuro niya pa iyon gamit ang kanyang hintuturo. Hindi na ’ko sumagot pa at umakyat na ’ko sa itaas. Hindi naman na ’ko nahihilo kaya kayang-kaya kong umakyat mag-isa ng hagdanan.

“Kaya mo?” may lambing sa tono niya kaya pinilit kong wag sumagot at lumingon. Nagpatuloy naman ako sa pag-akyat hanggang sa narating namin ang harap ng kwarto.

Dalawa ’yung kwarto kaya mukhang hindi naman namin kailangang magtabi. Isa pa, hindi ko naman siya gustong katabi. Not anymore. Tsk!

“So, dyan kana sa kabilang kwarto?” ani ko. Itinuro ko pa ’yung katabing kwarto para mas nagkakaintindihan kami.

“Uhm, Gabbi… honestly, I don’t have keys for this room so technically we need to share in one room,” ani niya. Napataas naman ang kilay ko at nangunot ang noo. Bakit wala siyang susi ’nong isang kwarto?!

“Nah! No, no! Not anymore. Kung walang susi ’yang kabiling kwarto, eh di sa couch ka matulog. Dito ako sa kwarto since bisita naman ako, right?!” tinaas-taas ko pa ’yung dalawang kilay ko saka ngumisi. Poor, William Tan.

Nangunot ang noo niya. “But—”

“No buts, Engr. Tan!” kawawa ka naman William Tan. Nginisihan ko siya at tangkang magsasalita pa ng saraduhan ko siya ng pinto. Shut up!

Naglakad ako papunta ng kama saka nahiga. Hays! Ang sarap mahiga. Daig ko pa ang isang prinsesa dito dahil sa lambot ng kama. Pinikit ko na ang magagandang mata ko saka ulit natulog.

Kinabukasan, nagising ako dahil sa sinag ng araw na tumatama sa mukha ko. Kinusot ko ’yung mata ko saka dahan-dahang bumangon. Nag-inat pa ’ko ng braso bago napagpasyahang lumabas ng kwarto.

Pipihitin ko na sana ’yung door knob ng mapagtantong hindi ganto ang itsura ng door knob ng kwarto ko. Napakunot ang noo ko at luminga sa paligid. Shit! Hindi ko ’to kwarto.

Mabilis kong binuksan ’yung pintuan at lumabas sa kwartong tinulugan ko. Nang marating ko ang labas ay may nakita akong swimming pool. At doon naalala ko kung nasaan ako.

I’m here sa rest house niya. Akala ko panaginip lang ang lahat, totoo pala. Pero nasaan siya?!

Bumalik ako sa loob ng bahay at tinawag ang pangalan niya pero walang sumasagot sa akin. Naramdaman ko naman ang gutom kaya tinungo ko ang refrigerator para kumuha ng makakain. Hindi naman siguro siya magagalit kung kukuha ko ng pagkain sa ref niya.

Ngunit bago ko tuluyang buksan ang ref ay may nakita akong nakadikit na notes. Kinuha ko ’yon saka binasa.

Hey,

I didn’t wake you up because I knew you had a hang over. I just went to an acquaintance. I’ll be back before dinner I guess. Take care ;)

Engr. Tan, :>

I just shrugged after reading his notes. Kinuha ko na lang din ang kailangan kong kainin at saka niluto. Matapos kong iprito ang hotdog at nuggets ay kumain na ako.

Nang matapos akong kumain ay hinugasan ko ’yung pinagkainan ko saka nagligpit ng mga kalat dito sa rest house niya. Isa pa, wala naman akong gagawin dito maghapon. Gustuhin ko mang umuwi na ay wala naman akong gagamiting sasakyan palabas dito.

Dahil pinagpawisan ako kakaligpit ng mga kalat dito ay parang gusto kong magbabad sa swimming pool. ’Tsaka parang nang-aakit din naman siya. I’m still wearing my thin strap dress kaya ang underwear ko na lang ang papanligo ko.

Umakyat ako sa itaas at pumasok sa kwartong pinagtulugan ko. Binuksan ko ’yung cabinet at may nakita akong bathrobe at towel. Magb-bathrobe na lang siguro ako pagtapos kong maligo. Kaso feeling ko papasukin ng lamig ang kipay ko dahil wala na ’kong extrang panty.

Hinawakan ko ’yung kipay ko at kinausap. “Puro lamig na lang ang pumapasok sa’yo. Dat kasi kagabi ay napasukan kana ng etits na malaki kaso may umepal. Hayaan mo luluwag ka din, kalma ka lang dyan.”

Napailing at napangisi ako sa sarili kong nasabi. Matapos kong kunin ang mga gamit na gagamitin ko ay bumaba na ako papuntang pool area.

Dahan-dahan kong hinubad ang suot-suot kong dress at ng tuluyan na siyang nahulog sa sahig ay tumalon ako sa swimming pool.

“Wohoo!!” sigaw ko matapos mai-ahon ang ulo. Sobrang lamig ng tubig kaya medyo gininaw ako. Pero hindi ako nagpaawat at naligo ako ng payapa.

Langoy lang ako ng langoy hanggang sa napagpasyahan kong kumuha ng picture. Kinuha ko ang latest iPhone na gamit ko at saka pinindot ang camera app. Magt-timer na lang ako para hindi mahirap kumuha ng picture.

Sobrang instagramable ng lugar kaya hindi na ko magugulat kapag nakita ko ang resulta. ’Tsaka, hello ang ganda ko kayang subject. Emzs!

Nakailang shot din ako at ng masyahan ay chineck ko ang mga picture ko. Napabuntong hininga ko ng makita ang resulta.

“Tangina, napakaganda mo!” ani ko saka kinaltukan ang screen ng phone ko. “Napakaganda mo! Kaya ang daming lalaking nababaliw sa’yo tapos nababaliw ka lang sa lalaking ayaw sa’yo. Mali ’yon!”

Namili na lang ako ng magagandang picture na ipo-post ko sa IG. At ng mapagtanto ko na kung ano ang mga ipo-post ko ay inedit ko muna siya para mas maging aesthetic.

I posted three pictures. The first photo was candid shot na upper part lang ang kita since nakalubog ang kalahati kong katawan sa tubig, the second one is nakatalikod ako sa camera, and the last one is my lower part na from my tummy up to my feet. But the highlight of the third photo was my kipay na sobrang sikip. Cheret!

After I posted it, I decided to cook my lunch. Parang gusto ko ng pasta for my lunch so I cooked carbonara. While waiting na maluto, I make a lemon juice for healthy living.

Nang maluto na siya ay kumain ako. Napapikit pa ’ko sa sobrang sarap ng niluto kong carbonara. Dinamihan ko na para may meryenda ako mamaya. After I ate, I washed the dishes and back to the pool are.

Pag-open ko ng mobile data ay sunod-sunod ang notifications from my Instagram account. I already received a lot of likes and comments, especially from my pa-epal friends.

sammyalvarez: shit mare <3

iamdrakealvarez: pang-fhm men :<<

siyafuente: omygosh! u’r hot! btw wer r u?!

angelesjuliana: grabe siya (°o°)

wisgarcia: pusoy sayo mare!!!

Nireplayan ko lang sila isa-isa. Pagkatapos kong mareplayan ang lahat ay tumunog ang DM ko. Someone replied on my story. Nilagay ko din kasi sa story ko ’yung post ko at nilagyan ng sticker na ‘new post’.

liamtan: my pool area suits you but i think someone suits you more ;)

Gusto ko sana siyang replayan ng ‘I hope that someone is not you’ pero hinayaan ko na lang ang message niya at hindi na siya nireplayan pa.

Bumalik ako sa pag-swimming hanggang sa manawa ako. Dumiretso ko ng banyo para magbanlaw at ng matapos ay sinuot ko na ang bathrobe na walang kahit na anong panloob.

Pumasok ako sa loob ng kwarto at napagpasyahang manuod na lang ng movie sa Netflix. Pinatuyo ko ang buhok ko sa harap ng bentilador habang pumipili ng magandang movie. Wala kasi akong blower dahil nga inuwi lang ako ng epal dito. Binuksan ko din ang aircon para malamig.

Magbayad ka ng mahal ngayon, Willam Tan!

Napadilat ako ng mata ng maramdaman ko ang lamig. Nakatulog pala ko habang nanunuod. Nakatatlong movie ako kaya siguro inantok din ako. Tumayo ako para silipin kung madilim na ba sa labas.

Madilim na nga. Kaya agad akong lumabas ng kwarto para magluto ng dinner. Kumuha ko ng maluluto sa ref niya at nakakita naman ako ng manok. Buttered chicken na lang siguro ang luluto ko dito.

“Hey.”

“Shuta!” sigaw ko saka napaharap sa nagsalita. It was William. Hindi ko man lang naramdaman ang presensya niya at hindi ko narinig ang tunog ng sasakyan niya.

“It looks nice, huh!” ani niya saka tinuro ang niluto kong buttered chicken gamit ang nguso niya. Napatango na lang ako.

“Kumain kana ba?”

“Not yet.”

“Kumain kana. Magsabay na tayo.” napatingin naman ako sa kanya dahil hindi na siya nakasagot. Pagharap ko sa kanya ay nakatitig lang siya sa ’kin na may mapupungay na mata. “Kumain na ka ko tayo.”

“Uh… yeah. Let’s eat,” naupo na siya sa upuan na katapat ko saka kami sabay na kumain. Hindi kami nagkikibuan habang kumakain kaya agad kaming natapos.

“Ako na maghuhugas ng pinggan.” sabi ko. Dahan-dahan naman siyang tumango saka naglakad papuntang second floor. Bakit feeling ko asawa ko siyang kadadating lang galing trabaho. Tsk! Stop, Gabbi.

Habang naghuhugas ng pinggan ay inaaral ko na ang sasabihin ko mamaya sa kanya. Napagtanto ko kasi kanina na sign na din siguro ’to para mag-usap kami ng masinsinan. Isa pa, wala naman na ’kong magagawa kung talagang hindi kami ang para sa isa’t isa. Maybe we just need to accept it. I hope wag ng magtagpo ang landas namin after this.

Pag-akyat ko sa second floor ay nakita ko siya sa may veranda habang may hawak-hawak na wine glass. He’s wearing now a plain white shirt and black sweat shorts kaya bakat ang kanyang malamang pwet.

“Hey,” tawag ko sa kanya. Napalingon naman siya sakin saka ngumiti. Naupo ako sa upuan na katapat niya saka nagsalin nang alak sa wine glass. Ready siya, huh!

“Do you want to change your clothes?” tanong niya. Umiling ako saka siya nginitian. Tumango naman siya saka uminom ulit sa baso niya.

“So, anong pag-uusapan natin?” tanong ko. Pinilit kong mag tunog casual at nagawa ko naman kaya tumitig siya sa’kin ng seryoso.

“Our past and our present.” seryoso niyang sabi kaya napangisi ako habang tumatango. Napainom din ako sa hawak kong baso.

“Sige spill mo na ’yung tea, mare, mukhang seryoso ka, eh!” tumawa pa ’ko pero seryoso pa rin ang itsura niya. Nawala naman ngiti ko sa labi saka sabay sabing… “Joke.”

“Two years. Two years tayo before we broke up. At first, I can’t handle the pain you cause me but then I realized… hindi kita pwedeng piliting maging masaya kung may iba ng nagpapasaya sa’yo…” huminto siya sa pagk-kwento saka tumingin sa akin. Hindi ako nagsalita dahil gusto kong tapusin niya ang sasabihin niya.

“… after we broke up I tried dating other girls to forget you but it didn’t work. ’Don ko nasabi sa sarili kong iba talaga ang tama ko sa’yo.” ngumisi pa siya pero hindi pa rin ako nagsalita. “So, I just decided to focus on my goal which is to finished my studies and I did. I know Agatha likes me more than friends so hindi na ’ko nagulat when she confessed her true feelings on me but I refused her… because after all those years my heart belong at someone. And that someone is you…” tumingin ulit siya sa’kin na may mapupungay na mata at saka ngumiti. Bakit hindi nagtutugma ’yung mga sinasabi niya sa mga nasaksihan ko.

Ang gulo-gulo!

“You know what?! Ako mismo ang nagsukat nitong rest house na ’to. And my Kuya Wendel is the interior designer. Did you remember the day I told you na ang una kong susukatin was our own house?” ani niya. Parang naghihintay siya ng sagot kaya agad akong tumango. “I did that. I have my own house that supposedly our own house and it was located near my parents house in Bulacan. I almost have everything now but I feel empty sometimes. May hinahanap ’yung puso ko at alam kong ikaw ’yon.”

Dahan-dahan niyang inangat ang kamay niya at pinunasan ang mga luhang tumutulo galing sa mata ko. Umiiyak na pala ko ng hindi ko namamalayan.

“Shh… don’t cry. I only have one question for you. And after this night… I promise you that I won’t bother you anymore.” ani niya kaya tumango ako. “Bakit mo ’ko nagawang ipagpalit?” nanlaki ang mga mata ko hindi dahil sa tanong niya. Kung hindi dahil sa pagtulo ng mga luha niya.

Agad kong pinunasan ang mga luha niya gaya ng pagpunas niya ng mga luha ko. Pinagdikit ko ang mga noo namin saka inaangat ang baba niya para magkaharap kami.

“No!! Hindi kita pinagpalit at hindi ko magagawa ’yon.” umiling-iling ako matapos sabihin iyon. “Ikaw nga ang dapat tatanungin ko niyan. Dahil after all these years… I’m still asking myself kung saan ako nagkulang at nagawa mo ’kong ipagpalit.”

“Wait!” umayos siya ng upo at nangunot ang noo. “Why are you planning to ask me that question. Eh, ’di ba ikaw ang nakita kong may kayakapan na ibang lalaki after you asked a cool off?!”

“Because I saw you in locker room with Agatha. Both of you are kissing. And ’nung hinubad na niya ’yung t-shirt mo ay tumakbo na ’ko dahil hindi ko kayang makita kayong nags-sex.”

“Hey, listen! That scene na nakita mong nahubad na niya ’yung shirt ko ay natauhan ako, maniwala ka man o sa hindi. I can’t do that thing with other girl. And one thing is for sure… sa’yo lang ’to tumitigas.” tinuro niya pa ’yung etits niya kaya natawa kami pareho. Hinampas ko sya sa braso dahil ang siraulo na niya.

“… you know what, jo? Alicia Keys’s right, everything means nothing, if ain’t got you,” ani niya pa. Natawa naman ako dahil sa laki niyang lalaki ay nakikinig siya ng mga kanta ni Alicia Keys. Pero syempre kinilig din ako sa tinawag niya sa’kin. ‘Jo’ I missed that!

Nagulat ako ng hagkan niya ko sa labi at binuhat papatong sa kanya. Sa totoo lang hindi ko maintindihan ang sayang nararamdaman ko ngayon. Para akong lumulutang sa alapaap. Siya pa rin pala ang magdidilig sa tuyo kong kipay.

Kalma ka lang kips. Mawawasak kana tonight!

Chapter 40

You are now at the last chapter. Thank you for your love and support. Luv u, :<3

WARNING: R-18

---

“Ugh…” I moaned after he bit my lower lip. Nang gigil siguro. Well, I can’t blame him. No one can resist my charm. Emzs!

“Let’s go in my room. You’re already wet.” ani niya saka ngumisi. Hinimas niya pa ’yung kipay ko kaya hinampas ko siya. Malakas lang naman siyang tumawa kaya umirap ako. “Wala kang underwear?!” kunot-noo niya pang ani bago ako umiling. Natawa ulit siya at tangkang bubuhatin ako ng pigilan ko siya.

“Wait. Bago natin ituloy kung ano man ang gagawin natin ay may gusto lang akong malaman.” seryoso kong tumingin sa kanya pero nakangisi pa rin ang gago. Ang gwapo talaga ng hinayupak!

“What is it. Hmm…” ani niya. Sininghot niya pa ang leeg ko saka kinagat ng mahina. Naramdaman ko din ang alaga niyang tumutusok sa hiwa ng kipay ko kaya nakiliti ako. Bago pa ’ko bumigay ay nagsalita na ’ko.

“Pa’no si Agatha?! ’Tsaka ikakasal kayo ’di ba?!” pilit akong ngumiti pero hindi ko talaga maitago ang lungkot.

“Do you think we’re here if I agree to that stupid idea. I am a grown up man now, doing grown up decision.” sagot niya. Napangiti naman ako saka siya binigyan ng halik sa labi pero smack lang.

“Pero pa’no nga si Agatha?! Kawawa din naman siya.”

“Don’t mind her. Beside, she know how much I love you. And I know she’s happy right now because we’re okay.”

“’Di ba kayo?! Bakit s’ya magiging masaya kung alam niyang magkasama tayo?” binigyan ko siya ng nagtatakang tingin dahil hindi ko na naman siya ma-gets.

“No. She’s just pretending that she’s my girlfriend. When Kuya Wendel asked me to go in your opening… I told her to pretend that she’s my girlfriend. Ayoko ko kasing mag mukhang kawawa sa harapan mo.”

“Siraulo ka!” hinampas ko ulit siya sa braso kaya natawa siya. Binigyan niya ’ko ng mukhang humihingi ng tawad. “Tsk! Hindi ka sa’kin dapat humingi ng tawad!”

“Yeah, I know, I know! But can we make love na. Gusto na niyang kumawala, oh! I pity him.” ngumuso pa siya saka pinahawak sa’kin ang alaga niya. Galit na nga. Rawr!

Agad kong sinunggaban ang labi niya saka kumapit sa batok niya. Naramdaman ko ang pag-angat ’ko kaya mas lalong humigpit ang paghawak ko sa batok niya habang magkadikit pa rin ang aming mga labi.

Nang makapasok na kami sa kwarto kung saan ako natulog ay dahan-dahan niya akong binaba sa kama. Patuloy pa din ang pag-iispadahan ng aming mga labi hanggang sa bumaba ang halik niya papunta sa leeg ko. Naramdaman ko ang pagsipsip niya kaya binaling ko ang ulo pakanan para mas mabigyan siya ng luwag.

Habang patuloy siya sa pagsipsip ng leeg ko ay hinawakan ko ang dulo ng t-shirt niya para alisin. Nahinto naman siya sa paghalik ng leeg ko at siya na mismo ang naghubad sa t-shirt niya.

Tinitigan kong mabuti ang katawan niya at masasabi kong mas naging matured na talaga iyon kumpara sa dati. Hubog na hubog ang anim niyang abs at pang pito ang nasa ibaba. Emzs!

“Stop staring,” ani niya saka ngumisi. Pumatong ulit siya akin kaya binuka ko na ng mabuti ang hita ko at kinapit sa likod niya. Naramdam ko ang tigas ng alaga niya kahit meron pang harang na tela.

Nagdikit ulit ang aming labi at nagtagisan kami ng galing sa paghalik. Bumaba ulit ang halik niya papunta sa leeg ko. Nanatili siya ’don ng ilang segundo hanggang sa bumaba ng bumaba.

“Let’s take it off.” ani niya saka tinanggal ang buhol ng suot-suot kong bathrobe. Nang magtagumpay siya sa pagtanggal ay napatitig siya sa dibdib ko. Mas lumaki na kasi siya ngayon kesa sa dati.

“Ugh…” ungol ko ng bigla niyang sipsipin ang kaliwang dibdib ko. Ang isa naman niyang kamay ay nilalamas ang kanang dibdib ko. Napapaliyad ako sa sarap dahil sa ginagawa niyang pagdila. Pinatitigas niya pa ang dulo ng dila niya saka didilaan na parang isang ice cream.

Nang manawa siya sa pagdila at pagsipsip ay ang kanang dibdib ko naman ang pinagtuunan niya ng pansin. Bumaba na ulit ang paghalik niya kaya napatingin ako sa kanya.

“Ugh… a-anong g-gagawin mo?!” tanong ko habang pinipigilan na umungol ng malakas. Nakakahiya naman sa kanya baka sabihin masyado akong uhaw. Pero totoo naman. Emzs!

“Shh!!!”

Pinagpatuloy niya ang paghalik pababa at halos magwala ako sa itaas ng kama dahil sa kaba, excitement, at hiyang nararamdaman. Kakainin niya ba?! Gosh!

“Finally the wait is over.” tumawa pa siya ng malakas pero hindi ko masabayan dahil sa kabang nararamdaman ko. Nang nakatapat na ’yung bibig niya sa kipay kong tuyot ay dahan-dahan niya hinalikan.

“Ugh.. j-jo!” hindi ko na napigilan pa ang umungol ng malakas ng dumampi na ’yung labi niya sa kaselanan ko. May konting kiliti pa akong naramdaman dahil sa bigote niya na mukhang patubo pa lamang.

Napaliyad na ako ng tuluyan ng sipsipin na niya ang mahiwagang perlas ng silanganan. Hindi ko alam kung saan ko ibabaling ang ulo ko dahil sa sarap na nararamdaman. Ang kaninang kamay ko na nakakapit sa bed sheet ay nakasabunot na ngayon sa ulo niya at mas dinidiin sa aking perlas.

“Ugh!! Ugh!! Wag kang huminto!!” sigaw ko ng mas galingan niya ang pagkain sa mahiwagang perlas. “Ahhh!!!” napahiyaw ako ng pumasok sa kaloob-looban ko ang isang daliri niya. Hindi naman masakit pero may kirot.

Napabuntong hininga ako ng ilabas niya ’yung isang daliri niyang pinasok kanina. Napatirik na naman ang mata ko ng muli niyang dilaan at sipsipin ang perlas ko.

“Please wag kang huminto!!” pakiusap ko ng maramdaman ko ng malapit ko ng maabot ang ika-pitong glorya.

At ilang pagdila, pagsipsip, at paghimod sa mahiwagang perlas ko ay lumabas na ang katas na matagal ko ng inimbak.

“Ugh!!! Ang sarap.” sabi ko saka siya tiningnan ng may masasayang ngiti. Nanlaki naman ang mata ko ng bigla niyang kainin ang katas ko. Gosh!

“Your juice is sweet.” nakangisi niyang ani habang sinisipsip ang daliri niyang merong katas ko. Bigla naman akong nakaramdam ng hiya. “Ready for little William?!” hindi pa rin nawawala ang ngisi sa kanyang labi saka itinuro ang sobrang tigas niyang alaga.

Akmang huhubadin na niya ang sweat shorts niya ng pigilan ko siya. Nakita kong nalukot ang mukha niya kaya agad akong nagsalita.

“Ako na. Trabaho ko naman ’to.” sabi ko sabay ngiti ng nakakaloko. Napangiti din naman siya kaya agad akong tumayo sa pagkakahiga para hubadin na ang shorts niya.

Dahan-dahan kong hinubad ang sweat shorts niya pababa. At dahil nakaluhod siya sa ibabaw ng kama ay hindi tuluyang nahubad. Napatitig naman ako sa tigas na tigas niyang alaga. May konting basa na lumalabas sa ulo nito habang ang katawan naman ay kitang-kita ang mga ugat. Galit na galit kasi!

“Ready?” nakangisi kong sabi at binigyan naman niya ’ko ng seryosong tango. Hinawakan ko na ang katawan ng alaga niya saka dahan-dahang nagtaas-baba ang palad ko. Napatingin ako sa itsura niya pero seryoso lang siyang pinanunuod ang ginagawa ko. Alam kong nasasarapan siya dahil napapakagat labi pa siya.

Binilisan ko pa ang pagtaas-baba ng palad ko kaya naririnig ko na ang mahina niyang ungol. Maya-maya lang ay mas naramdaman ko na ang pagtigas at paglaki nito. Kung ikukumpara mo sa dati ay mas malaki at mataba ang alaga niya ngayon.

Patuloy pa rin ang pagtaas-baba ng palad ko hanggang sa inilapit ko ang mukha ko para dilaan ang pre-cum na lumalabas sa ulo ng alaga niya.

“Ohh.. j-jo…” lalaking-lalaki ang pag-ungol niya kaya dinilaan ko na ang buong ulo nito. Alam kong ito ang weaknesses ng isang lalaki kaya kailangan kong galingan. For the trans community. Emzs!

Dahan-dahan kong binuka ang bibig ko saka sinubo ang gabakal niyang sawa. “Ugh.. shit!”

Nang nasa loob na ng bunganga ko ang etits niya ang dahan-dahan kong sinubo ang katawan hanggang sa kaya ko. Nang nasa kalahati na ako ay parang maduduwal na ako kaya niluwa ko muna siya. Ilang segundo lang ang lumipas ay isinubo ko ulit. Inumpisahan ko na ang pagtaas-baba ng ulo ko sa sawa niya kaya napapahawak pa siya sa ulo ko.

“Tangina… Ohh!!”

Parang musika sa pandinig ko ang boses niya kaya mas lalo kong ginalingan ang pagsubo. Ginagalaw ko din ang dila ko sa loob kaya mas lalo siyang nababaliw. Ang hindi naman naabot ng bibig ko ay ginagamitan ko na lang ng kamay.

Pero dahil desidido akong maabot hanggang dulo ng sawa niya ay mas nilaliman ko pa ang pagkain sa alaga niya. Napa-ungol naman siya sa ginawa ko.

Hindi naman ako nabigo at nasubo ko ng sagad ang alaga niya. Dahil naabot ko na ay sinanay ko naman ang pagtaas-baba ng bibig ko sa alaga niya. Iniwasan kong sumabit ang ngipin ko sa katawan ng alaga niya para mas masarapan siya… at nagawa ko naman.

Naramdaman ko ang mas pagduldol niya sa ulo ko habang nagtataas-baba ito. Pinusod niya din ang buhok kong nakalugaw kaya mas ginanahan ako sa pagsubo. Ang kanang kamay niya ay nakahawak sa buhok ko habang ang kaliwa naman ay nakahawak sa ulo ko.

Tumagal ng ilang minuto ang pagtaas-baba ng ulo ko kaya naramdaman ko na ang ngalay. Pero desidido akong makaraos siya gaya ng ginawa niya sa’kin ay nagpatuloy ako. Laban lang for the gold medal. Emzs!

“Ugh.. sarap… stop, j-jo, baka l-labasan agad a-ako…” ani niya na kala mo nagdedeliryo dahil tumitirik pa ang mata. Serep yern?!

Nagkatinginan kami at bigla niya akong hinalikan sa labi. Muli ay nagtagisan kami ng galing sa paghalik. Akala ko ay magtatagal kami sa paghahalikan pero agad siyang kumalas.

“Lie down.” utos niya kaya agad akong sumunod. Nakabukaka akong nakahiga habang inaabangan ang susundo niyang gagawin.

Dahil hindi nga tuluyang nahubad kanina ang shorts niya ay siya na mismo ang naghubad. Nang tuluyan na niyang nahubad ay hinagis niya lang iyon kung saan. Tumitig muna siya sa akin bago ngumisi. Ang gwapo!

Pumatong siya sa akin saka ulit ako binigyan ng halik sa labi. Habang naghahalikan kami ay hinihimas na niya ang hiwa ko kaya mas lalong naglawa ang pagkabasa nito. Maya-maya pa ay ipinasok niya ng dahan-dahan ang isang daliri niya saka naglabas-masok.

Napaungol ako dahil sa sensasyon na nararamdaman ko ngayon. Kumalas na din kami sa halikan at mas binigyan niya ng pansin ang paglabas-masok ng isang daliri niya.

“Ugh…” ungol ko.

Huminto siya sa paglaro ng hiyas ko saka dinilaan ang apat na daliri niya. Matapos gawin iyon ay pinahid niya ang laway niya sa aking pagkababae ng mas lalong mabasa. Ilang beses niya iyong ginawa hanggang sa parang lawa na ang pagkabasa nito.

Ang kaninang isang daliri ay naging dalawa hanggang sa naging apat. Sa sobrang sarap na nararamdaman ko ay hindi ko na alam kung saan ko ipapaling ang ulo ko.

Makalipas ang ilang minuto na pagdaliri niya sa kaselanan ko ay puwesto na siya sa gitna ko. Mas pinalawak niya ang pagbuka ng mga hita ko kaya ipinatong ko iyon sa likudan niya. Kinatok katok niya ang pagkababae ko gamit ang alaga niya bago dahan-dahang pinasok ang ulo nito.

Nang tuluyan ng naipasok ang ulo ay sabay kaming napaungol. “Ugh…” mahabang ungol namin at huminto muna siya sa pag-galaw.

Ilang segundo ulit ang lumipas bago niya dahan-dahang pinasok ang katawan naman ng alaga niya. Purong kaba ang nararamdaman ko dahil baka mapano ang kipay ko. Although sure naman akong hindi siya masisira pero kinakabahan pa rin ako. Ang laki niya!

“Is there possibility na ma-damage siya because of my cock?!” may pag-aalala sa boses niya pati sa kanyang mukha kaya agad akong umiling. “So, can I insert it whole?”

Agaran naman akong tumango. “Yeah, but little by little lang. Kailangan pa rin nating mag-ingat dahil gawang science ’to.” sabay naman kaming natawa dahil sa huli kong sinabi.

Dahil nga sa aking sinabi ay dahan-dahan niyang pinasok ang alaga niya sa aking hiyas. Naghalikan naman ulit kami para hindi ko masyadong maramdaman ang sakit. Ilang minuto ang lumipas bago siya bumitaw sa aming halikan at napatingin kami pareho sa aming kaselanan. Naipasok nga lahat. Gosh!

“Ugh.. nagkasya. Haha!” ani niya habang natatawa. Naramdaman ko naman ang pagkibot niya sa loob ko kaya agad akong ngumiti sa kanya. “Kaya mo?”

“O-of course. Hindi pwedeng nagkasya pero hindi kinaya. Dapat kasya at kinaya. Haha!” kinindatan ko pa siya kaya dahan-dahan na siyang umulos.

Sa una ay swabe lang ang pag-ulos niya hanggang sa medyo bumilis na siya. Grabe ang sarap na nararamdaman ko. Parang may kating nakakamot niya dahil sa haba ng kanyang alaga.

Ang saktong galaw niya kanina ay biglang bumilis kaya napapahiyaw na ’ko sa sarap na nararamdaman ko. Dahil nasanay na din ang hiyas ko sa laki niya ay sinasalubong ko na din ang ulos niya. Mas lalo naman nadagdagan ang sarap na nararamdaman namin.

“Ugh… Ohh…”

“Ahh…”

Mga ungol namin dahil sa pagsasalpukan ng mga kaselanan namin. Mas dumoble naman ang bilis niya habang nagtatagisan ulit ang aming mga labi. Ang mga kamay naman niya ay busy sa paglamas ng suso ko habang mabilis pa rin na kumakadyot. Multi-tasking ang koya nyo!

“Ohh.. m-malapit na ’ko!” sigaw ko dahil nararamdaman ko na ang pangalawang orgasmo ko ngayong gabi. Patuloy pa rin ang pag-ulos niya hanggang sa lumabas na nga ang pangalawang katas ko. “Hah… hah… hah…”

Hiningal ako matapos labasan. Si Liam ay patuloy pa rin ang pag-ulos ng mabilis kaya dinama ko na lang ang laki, taba, at haba ng kanyang alaga.

“Oh-hh s-shit… I’m n-near…”

Ilang mabilis na kadyot ay naging mabagal hanggang sa naramdaman ko na ang pagsirit ng kanyang katas. Isa, dalawa, tatlo… walong beses ang pagsirit ng kanyang katas na sago-sago. Parang sobrang tagal naimbak ng Captain niyo.

Nanlalata siyang tumabi sa’kin bago bumulong sa tenga ko. “I love you, jo. Make a rest because we will have our round two, three, and four.” ani niya pa kaya sabay kaming natawa.

“I love you.”

One week. Isang linggo after ng nangyari sa amin ni Liam ay naging mas blooming daw ako sabi ng mga staff ko. Hindi ko alam kung maniniwala ba ako dahil ang huling sex namin ni Liam ay ’yung sa Tagaytay pa.

Dahil naka-break ang cashier at wala naman akong ginagawa ay ako muna ang nag kahera dito sa resto.

“Excuse me.” napabaling ako sa nagsalita dahil magkausap kami ng isa sa mga staff ko. Medyo nagulat naman ako ng makita siya dito. Si Agatha.

“Yes, ma’am. What can I do for you?” nakangiti kong sabi sabay tango. Gumanti naman siya ng alanganing ngiti bago bumuka ang bibig.

“Can we talk?”

Medyo nagulat ako sa tanong niya pero agad ko naman siyang pinaunlakan. Matapos tumango sa kanya kanina ay nandito kami sa isang tagong pwesto para mag-usap. Hindi ko naman alam ang pag-uusapan namin kaya hinihintay ko siyang magsalita.

“Uhm… I heard you and Liam are back together?” ani niya kaya tumango ako. Wala akong kahit na anong sinabi kaya nagsalita ulit siya. “Just so you know, I’m happy that I was able to see Liam’s happiness once again.”

Ngumiti lang ako sa kanya. Nagpatuloy pa siya sa pagke-kwento at nasabi niya din na hindi nga daw naging sila ni Liam. Kahit anong pagbibigay daw niyang motibo dito ay kaibigan lang ang kaya nitong ibigay. Ako pa rin daw talaga ang gusto nito. Gusto ko sanang sabihin sa kanyang ‘pasensya kana, huh! Godbless’ kaso parang ang lumang joke na ’yon.

After that conversation with Agatha. Days have passed and makikita mo ang page-effort ni William. Inaya niya din kaming mag-dinner ngayong gabi sa kanila. Matapos kasi naming magkaayos ay sinabi na agad namin na nagkabalikan kami at gusto daw ng Mommy niyang imbitahan kami ng pamilya ko na mag-dinner. Ngayon lang din kasi nagkaroon ng time para ituloy ito.

“Nervous?” si William sabay hawak sa kamay ko habang ang kaliwang kamay ay nakahawak sa manibela. Umiling ako saka marahang ngumiti.

Sa kanya na ’ko sumabay papunta sa kanila at nakasunod naman ang pamilya ko sa likudan. Tiningnan ko ang itsura ko sa salamin na nandito sa loob ng kotse niya. Nakasuot ako ng white sleeveless flowy dress na tinernuhan ko ng oran sandals. Naglagay lang din ako ng simpleng make-up.

Pagkababa namin ay inangkla agad ni William ang braso niya sa bewang ko saka kami naglakad. Napatingin ako sa pamilya ko sa likod at nag make-face lang si Ate sa’kin. Inggit! Mas gwapo kasi jowa ko sa asawa niya.

Pagkapasok namin sa loob ay ganon pa rin ang ganda ng bahay nila. Halos walang nagbago, nandon pa rin ang mga furnitures na nakita ko ’nong unang dalhin ako dito ni William.

“Omy! You’re here na pala!” si Tita Wyn. Agad siyang bumeso sa akin at dumiretso sa likod para bumeso kina Mama at Ate.

Nagkwentuhan sila ni Mama habang naglalakad kami papunta sa garden nila. ’Don na lang daw gaganapin ang dinner para mas fresh ang hangin. Pagkadating namin sa garden ay nakaupo na si Architect Tan pati ang kanyang Kuya Wendel.

“Magandang gabi ho, Arkitek.” bati ni Mama at bumati din sa kanya si Achitect Tan pabalik. Binati na din namin siya nila Ate at pinagmano pa namin si Eya sa kanya. Si Kuya Raver naman ay nag man hug sila ni Kuya Wendel dahil nga parang halos barkada na din nila ’yon.

Inumpisahan na namin ang pagkain at tahimik lang akong ngumunguya. Si Mama ay nakikipag-usap kay Tita Wyn habang tahimik na nakikinig si Architect Tan sa kanila. Si Ate ay nakikipagtawanan kina Kuya Wendel at Kuya Raver. Si Eya naman ay busy sa kanyang iPad.

“Hey, what’s wrong? Kanina ka pa tahimik.” napatingin ako kay William dahil sa biglaan niyang pagsasalita.

“Wala. Napagod lang siguro ko kanina. Madami din kasing tao sa resto kaya tinulungan ko silang mag-serve.” ani ko saka hinawakan ang kamay niya. Inangat naman niya ’yon saka hinalikan.

“I love you.”

Ngumiti ako saka siya sinabihan ng ‘I love you too’. Matapos ang dinner ay nag-aya ng shot si Kuya Wendel kaya nagpunta sila nila Ate sa roof top. Si Mama at Tita Wyn naman ay nagpunta sa kusina para daw gumawa ng pulutan. Kami naman ay napagpasyahang maglakad-lakad.

Patayo na sana kami ng magsalita ang Daddy niya. “Can I talk to your girlfriend, hijo?”

Tumingin sa’kin si William kaya tinanguan ko siya. Tumango siya sa Daddy niya bago naglakad paalis. Nang hindi ko na siya matanaw ay humarap ako sa Daddy niya.

“Ano po ang gusto niyong pag-usapan, Architect Tan?” magalang na tanong ko sa kanya dahil seryoso pa rin ang itsura niya.

“I just want to say… sorry. I’m sorry for what I’ve done in the past. Marami akong kalasanan na nagawa sa inyo ng anak ko.” bumuntong hininga muna siya bago inumpisahan ang paglahad ng mga kasalanang nagawa niya. Nakinig at inintindi ko lang ang mga sinabi niya hanggang sa matapos. “Then the last is ’nong Anniversary ng firm. When I found out that you’d be the caterer for the Anniversary, I told myself that I needed to do something to show my son how much he loves you. When I announced that he was going to marry Agatha and you walked away… He stated that he will not marry Agatha since you still have his heart.” ngumiti siya matapos sabihin iyon.

“Gusto ko lang po sabihin na naiintindihan ko po kayo. Dahil sa mata ng maraming tao, hindi normal ang ganitong pagmamahal. Pero sana po ay payagan niyo na po kaming magmahalan ng wagas ni William.” tumango-tango siya kaya gumaan naman ang pakiramdaman ko. “Thank you po, Architect Tan.”

“Tsk! Call me Tito. Then when my son proposed to you, then you can call me Dad.” sabi niya saka ako niyakap. Sobrang gaan ng nararamdaman ko ngayon dahil ayos na kami ng Daddy niya. “Again, I’m sorry.”

Napatingin naman kami bigla sa likudan ko ng may marinig kaming putok ng confetti. Anong meron?!

Nakita ko si William habang may malalaking ngiti sa kanyang labi. Sa totoo lang, mas lalo siyang gumagwapo kapag ngumingiti. Nasa likudan niya din ang pamilya ko pati ang Mommy’t Kuya niya. Napakunot naman ang noo ko. Ano bang ganap?!

“Go, son!” ani ng Daddy niya. Tinapik pa siya nito sa balikat bago tumabi sa Mommy’t Kuya niya.

Lumapit si William sa gawi ko at ng tuluyan na siyang nakalapit ay nginitian niya ’ko ng napakagwapo.

“I know it’s too fast but you know how much I love you and I can’t see my future without you, jo…” dahan-dahan siyang lumuhod saka kinuha sa bulsa ang red na box. Nang mapagtanto ko kung ano iyon ay nag-init bigla ang mga mata ko.

“… infront of our family. I’m asking you, Gabbi Salazar… will you be my wife?” napalunok pa siya sa huli niyang sinabi pero agaran akong tumango kaya nanginginig niya iyong isinuot ang singsing sa daliri ko. Nang magtagumpay siya sa pagsuot ay tumayo siya saka naglapat ang aming mga labi. Gosh! I think I am the happiest person alive.

I love you my forever Captain Crabbed.

Epilogue

“Cap, sama ka mamaya. Birthday kasi ’nong barkada kong si Julius, ’yung grade ten.” my bestfriend Lucas said. We’re here in cafe because I’m reviewing for my upcoming test tomorrow. I shooked my head without looking at him. I need to focus on my study.

“Pass.”

“Tsk! Ano ka ba naman. Kahit hindi ka mag-review makakaperpek ka bukas. Tiwala lang! Isa pa, dapat naglilibang ka din minsan. Hindi bagay sa lalaki ang masyadong matalino.” I faced him and my forehead creased because of what he said.

“You know what bro. Education is for all gender, it should be equal. So what, if a guy is smart?! ’Di ba mas dagdag points pa nga ’yon sa girls.” I said.

“Okay, chill ka lang, erp. Pero speaking of girls. Sigurado akong madaming babae sa party mamaya. Mag girlfriend ka na ng mabinyagan naman ’yang burat mo. Daks ka pa naman.” he said and sabay tawa ng malakas. I just smiled and shooked my head because of his zany.

“Fuck you, man!”

After that scene in cafe. I’m here infront of my vanity mirror because I’m fixing my hair. Since malakas si Lucas sa’kin ay wala akong nagawa kung hindi ang sumama sa kanya. And I’m done na din naman sa pag-review.

“Kamiss makipag-inuman. Haha!” Lucas said while we’re walking inside of Angeles house. I don’t mind him and continue walking. “Hoy, Adri! Sino ’yang kasama mong chikcs? Ikaw ha!”

My gazed went to my cousin girl. And Lucas is right, she’s pretty. But who’s that boy they helping?! Is he drunk already?!

“Kuya Lucas si Gabbi ’to, kapatid ni Ate Girlie.” My cousin Adri said. Oh, she’s Girlie’s sister. I thought Girlie has brother, I didn’t know that she also has a sister.

“Ahh, siya pala ’yung kapatid ni Girlie na magandang bading.” Lucas said. What?! She is a gay?! But she looks feminine.

Tinitigan ko ’yung bading na maganda na kasama ni Adri. I think she’s not a gay, she’s a trans woman. I’m not dumb about LGBTQIA+ and I also support them. Simply because they are also a human being.

Adri and Lucas keep talking nonsense and hindi ko namalayan na kanina pa pala ’ko nakatitig ’don sa Gabbi. After she caught me staring at her ibinaling ko ang tingin sa ibang direction.

Lucas teased her and she just smiled. Mukhang sanay siya sa mga biruan. I talked Adri and he just answered all my questions then I told him na sumunod na lang siya sa loob after he wait the driver of his friend. When he nodded, I walked towards inside of Angeles house. Lucas teased me pa to that trans woman but I just shrugged it.

The center of attraction is Lucas Evangelista. Nandirito din pala kasi ’yung nakalaplapan niya ’nong nakaraan. Sorry for the word I used but I just heard that from them.

Lucas: Cap sabay na tayo bukas papunta kila Girlie.

We’re planning to go in Girlie house. ’Don kasi napagkasunduan na gawin ’yung movie shoot. I didn’t reply to Lucas and do my business.

“’Kala ko ’di mo na ’ko susunduin. Napakatagal mo!” Lucas said. I’m here infront of their house to fetch him. Ginamit ko na lang din ’yung SUV na binigay ni Daddy since hindi ko naman siya masyadong nagagamit.

“Sakay na. Dami pang reklamo!”

Nang marating namin ang bahay nina Girlie ay nag-usap lang kami about sa shoot na gagawin. Luminga ako kung nandito ba ’yung kapatid n’yang trans pero mukhang wala.

“Cap, sinong hinahanap mo?! ’Yung kapatid ni Girlie ’no! Tangina mo, mga galawan mo!” pabulong na sabi ni Lucas saka pa ’ko siniko. Binigyan ko sya ng matalin na tingin saka gumanti ng siko.

“Hinahanap niyo ba ’yung kapatid ko?!” Girlie asked while arching her left eyebrow to us.

“Si Cap lang ang naghahanap. Kanina ko pa napapansin na palinga-linga.” si Lucas na naman sabay tawa ng malakas. My gazed went to Girlie’s face to see her reaction. Her reaction is poker face so I really don’t know how to react.

“Wala sya, eh. Gumala kasama ’yung mga kaibigan niya.” Girlie said then smiled. My nervousness fade out after seeing her reaction. Wait, why do I feel nervous all of a sudden. Hinahanap ko nga ba talaga ’yung kapatid niya for some reason?! Tsk.

Natahimik na ulit kami when Yna explained what we were doing since she’s the writer. After she explained everything we nodded at her.

Hindi pa rin ako tinitigilan ni Lucas sa pang-aasar hanggang sa matapos kaming mag-usap sa gagawin na shoot. While eating, my gazed went to Yna when I heard that she’s calling Girlie’s sister name.

“Hi, Gab.”

“Hi, ’te.”

I stared at her and I can say that even a simple pair of clothes suits her. My friends are teasing her for being beautiful and flawless at the same time. Well, I can’t blame them.

“Maupo ka na lang muna diyan sa couch. Kukunin ko lang ’yung hinihiram mo.” she said and I looked at the man beside her. Is that her boyfriend?! Tsk!

After she get kung ano man ang kukunin nya ay nagpaalam syang ihahatid mona ’yung lalaking kasama nya sa labas. When she entered the door once again, Yna asked her a question that running to my mind also.

“Jowa mo ’yun?”

She looked shock after hearing Yna’s question. Dahil ang tagal nyang makasagot ay nabatukan ko ng hindi sinasadya si Lucas.

“Aray! Bakit ka ba nambabatok, Cap?” malakas na sabi nya. In just a second, lahat ng mata ay nakatingin na sa amin. Tinaliman ko sya ng tingin dahil sa OA nyang reaksyon. Tsk!

“Ingay mo!” masungit na ani ko.

Hindi sya tinigilan ni Yna sa pagtatanong hanggang sa nalaman na nga namin na wala syang jowa. I sighed in relief after I heard that she’s still single. Wait, interesado nga ba talaga ko sa kanya?! Tsk!

Nang magpaalam siyang aakyat muna ay hindi ko na ulit siya nakita hanggang sa makauwi kami nila Lucas.

“Saan tayo kakain mga erp?” Lucas asked. We’re still here in classroom since kaka-ring lang ng bell. I don’t answer him dahil busy akong nagse-cellphone.

“Sa McDo na lang, erp.” Luke answered him instead. As we walked towards McDo, Raver whistled to a MILF na kasabay namin maglakad. The MILF glared to Raver that’s why we run towards McDonalds. Gago kasing Raver ’to!

“Ang ganda ng chicks kanina, pre. Panalo yung legs.” Raver said.

“Napakamanyak mo talaga! Gago!” Luke said while shaking his head.

“Wow naman ang bait mo naman pala!”

Natawa na lang kami habang papasok ng McDo. Parehas naman kasi silang mahilig sa MILF or lets say na talagang malilibog sila.

“Adri!” Lucas called my cousin name kaya napaharap ako sa gawi ng tinitingnan nya. When I looked at Adri side, I found out that that’s she’s with Girlie’s sister.

Lumapit kami sa gawi nila at bumati ng mga kagaguhan ang mga tropa ko. Seryoso lang naman akong tiningnan sila. Nagpaalam si Lucas na mauupo na kami at hanggang sa pag-upo namin ay hindi na nawala ang sibangot sa mukha ko. Bakit ba ’ko nagkakaganito?! Tsk.

Friday came and we are all busy doing our plate. Ewan ko ba ’don sa teacher namin kahit na Grade 12 palang kami ay pinagagawa na kami ng ganitong bagay.

“Cap!” Lucas called me pero hindi ko siya pinansin dahil seryoso akong gumagawa ng plates. “Nililigawan ba ng pinsan mo ’yung kapatid ni Girlie?!”

Doon ako napaharap sa kanya at binigyan siya ng nagtatakang tingin. Pinakita niya sa ’kin ’yong story ng pinsan ko sa IG. It was Girlie’s sister, kasali pala sya sa MTE. I scaned her picture first before looking to Lucas and I shooked my head.

“I don’t know.”

After that ay hindi na ulit kami nagkibuan ni Lucas dahil seryoso naming tinapos ang plates. Nang sumunod na subject ay nagpa-drawing na naman ang teacher namin. Since wala na ’kong extrang bond paper ay inaya kong bumili si Lucas.

“Boys!” napalingon kami pareho ni Lucas ng marinig namin ang boses ni Yna. “Pwede bang kawayan nyo naman ang mga rarampang keki para naman ganahan sila.” habol pa niya.

Lucas waved his hand to all participants and I just smiled at them. They are all pretty to be honest. I scaned all of them but I don’t see Gabbi’s face. Where is she?! Shit! Hindi ko siya hinahanap.

“Eto din yung mga iba pang vavaihan na trans.” Yna said then laughed. At doon ko nakita ang hinahanap ko. Tsk! Fine, hinahanap ko na nga siya. Lucas waved his hand again then mukha pa siyang nagulat ng makita si Gabbi na nandito.

“Sasali ka din pala,” Lucas said and smiled. Epal ampota. Alam niya namang kasali si Gabbi dahil siya pa nga ang nagpakita sa’kin ng story ni Adrian.

“Yeah,” Gabbi answered and she smiled to Lucas also. Sa’kin kaya kelan siya ngingiti ng ganyan?! Fuck, William Tan!

“Good luck sayo! Galingan mo dahil pag nakapasok ka sa audition alam kong may supporter kana agad. Diba, Cap? Haha!” mapang-asar na sabi ni Lucas at malakas na tumawa. Siniko ko siya ng matahimik siya. Epal talaga kahit kelan.

Hinarot pa ’ko ni Lucas sa kanya kaya inaya ko na siyang umalis pero napaharap ulit kami sa kanila ng magsalita siya. Inasar niya si Lucas ’don sa kasama niya kaya napangisi ako. I’m right, sanay siya sa mga asaran.

Dahil sa asar ni Lucas ay siya na mismo ang nag-aya. Tsk! Pikon. Bago kami tuluyang umalis ay binati ko siya.

“Good luck.” I said then smiled. Shit! Bakit feeling ko nagpapa-pogi ’yung smile ko. Umayos ka William Tan!

Natapos ang klase at napagdesisyonan ng grupo namin na tapusin na ’yung shoot since wala namang pasok bukas. Habang nagsho-shoot kami ay nag-presinta na ako na ang bibili ng meryenda namin since hindi naman ako kasali sa eksena.

As I walked towards the gate, I saw Gabbi’s jumping. Anong nangyayari sa kanya?! Nilapitan ko siya bago nagsalita. Baka kasi matalisod siya bigla.

“Baka matalisod ka.” I said then she faced me. Nanlaki pa ang mata siya sa gulat ng makita na ako ang nagsalita. Para naman siyang nakakakita ng multo niyan. Well, gwapong multo.

“William?!” she said. Her face is still wondering why I’m here infront of her. Pinagmasdan ko ang mukha niya at masasabi ko na mas maganda siya sa malapitan. What a beautiful face.

“Hmm…” hindi ko napigilan na hindi lagyan ng lambing ang boses ko dahil nahumaling ako sa ganda niya. Tao pa ba siya? Para kasi siyang diwatang nagkatawang tao lang, eh.

Tinanong niya pa kung anong ginagawa ko dito at sinagot ko lang naman ang tanong niya. Tinanong ko naman siya kung sino ang naghatid sa kanya at tinarayan lang naman niya ko. Biniro ko pa siya kung pwede sa susunod ako naman ang maghahatid sa kanya dahil sabi niya pwede naman na kahit sino ang maghatid sa kanya.

Parang nailang siya sa sinabi ko kaya mas lalo ko pa siyang inasar, ang cute niya kasi. Hindi ako mapang-asar na tao kaya hindi ko alam kung bakit lumalabas ang ganitong side ko sa kanya. She’s really a special.

“Ano bang sinasabi mo?! Lumayo ka nga!” she looked tensed while saying those words. What a good sight. I smirked and spoke.

“Makikita mo kung anong sinasabi ko.” I’m still smirking because of her face. Mukha siyang kabang-kaba. I was shocked when she pushed me kaya napasandal ako sa gate. Mabilis naman siyang naglakad papasok ng bahay nila habang naiwan ako dito sa labas na tatawa-tawa. She’s adorable.

Hindi namin natapos ang shoot kaya sinabi ni Girlie na bumalik kami ng maaga kinabukasan. Sa sobrang aga namin ni Lucas ay kami ang nauna sa bahay nina Girlie.

“Dito lang muna kayo sa garden namin. Hihintayin ko lang ’yung order natin para sabay-sabay na tayong kumain nila Yna. Nag-text din kasi ang gaga na papunta na daw.” after we nodded at her, she went out to wait our other groupmate.

“Babalik ko lang ’to sa loob.” paalam ko kay Lucas na busy lang nag-scroll sa phone niya. Hindi ko na hinintay pa siyang sumagot at naglakad ako papasok sa bahay nina Girlie.

“Ouch!”

“Sorry.” I apologized to her, hindi dahil natunggo ko siya kung hindi dahil nabasa ko ang damit niya at bumakat ang nipple niya. Wala siyang bra?! Fuck!

Nag-iwas ako ng tingin dahil sa tanawin na nasa harap ko. She even asked me why I became dismay. Sino ba naman ang hindi mababalisa kung gan’to ang tanawin mo. Akala niya ay natatakot akong magalit siya sa’kin dahil nabasa ko ang damit niya, yes ayokong magalit siya sa’kin kaya sinabi ko ang totoong dahilan kung bakit ako naging balisa.

Bigla naman siyang nahiya kaya tinakpan niya ’yung parteng nabasa. Nalaman ko din na hindi pala siya nagb-bra kapag nasa bahay. What if hindi ako ang nakakita. Tsk!

Nagpaalam naman siyang aalis na kaya tumango ako. Pinabilisan ko na din ang pagkilos niya ng marinig ko ang boses ni Lucas na papalapit. Pinaalala ko din na mag-bra na siya.

Me and Lucas are fixing the camera. And while fixing the camera I feel the presence of Gabbi.

“Nandiyan na yata sila Ate Yna. Uhm… sabay sabay na daw tayo mag-agahan.” she said. Maayos na ang itsura niya at bago na din ang suot-suot niyang damit. Lucas answered her and walked towards inside of their house. And when I’m about to follow Lucas, Gabbi grab my arm.

Kunot-noo ko siyang tiningnan. At ’don niya binitawan ang braso kong hawak-hawak niya kanina lamang. Tahimik kaming nagkatitigan bago niya binasag.

“Pasensya ka na kanina sa nakita mo.” she said.

“It’s okay! But next time wear a bra. Lalo na kung may ibang tao sa bahay n’yo. Buti nalang ako ang nakikita kanina” I said while smirking. And hindi naman ako nabigo sa pang-aasar sa kanya dahil nakita kong nanlaki ang mata niya. Gusto kong tumawa pero pinigilan ko.

“What?!”

“Nothing,” I said still smirking and walked towards inside of their house. Baka mamaya mapikon na sa’kin ng tuluyan, eh.

Habang kumakain kami ay napapatingin ako sa gawi niya at kada mahuhuli niya ’ko ay ngumingisi lamang ako. Para hindi naman halata masyadong tinitigan ko siya. Siya ang sentro ng kwentuhan dahil mukhang interesado talaga si Yna sa love life niya. Nalaman ko din tuloy na nagkakamabutihan nga sila ng pinsan ko, kaya ang kaninang nakangisi kong mukha ay naging seryoso. Tsk!

Matapos kaming kumain ay bumalik na ulit kami sa pag-shoot ng matapos na namin ng tuluyan. Habang nags-shoot ay naramdaman ko ang pagka-uhaw kaya nagpaalam muna ’kong kukuha ng tubig. Pagpasok ko ng kusina ay nakita ko si Gabbi na nanunuod sa sala. Nilapitan ko siya ng at hindi niya ’ko napansin dahil sa busy siyang nanunuod.

“Sayang naman ’yang magandang labi mo kung mapupunit lang dahil sa kakangiti mo.” bulong ko sa tenga niya habang naka-pwesto ako sa likod ng sofa.

“Pwede ba lumayo ka! Masyado kang malapit sakin!” mataray na sabi niya kaya bigla akong nainis. May gagalit ba kung lalapitan ko siya ng ganito kalapit?! Tsk!

“Bakit may magagalit ba? Magagalit ba ’yung pinsan ko pag nakita tayong masyadong malapit sa isa’t-isa?” I seriously said. Mas lalo ko pang nilapit ang mukha ko sa mukha niya.

“Walang magagalit pero hindi mo kailangan lumapit sakin ng ganito kalapit.”

“Wala naman pala eh,” sabi ko at napatingin sa labi niya. She has a red lips. Whether she’s wearing a liptint or not her lips looks kissable. Oh, calm down William Tan.

Napansin kong natahimik siya at nakatingin na din pala siya sa labi ko. Inilapit ko pa ang mukha ko sa kanya kaya napapikit na siya. Habang nakapikit siya ay gustong-gusto ko na siyang halikan kaso naisip kong hindi tama. Bata ’yan, William. Gago!

“Manuod ka na,” I said then she opened her eyes. I smirked to hide my nervousness. “Maganda ’yan.” after I said that I walked towards their garden. Wooh! What a scene.

Nang umuwi kami ay hindi ko na nakita ulit si Gabbi. Nang mag-gabi na ay naisipan kong buksan ang Instagram account ko. Habang nang iin-stalk ako ay nakita ko ang account ni Gabbi. Agad-agad ko siyang finallow at naghintay ako ng pag-follow back niya na hindi naman nangyari.

Tinapos ko ’yung pag-gawa ng plates at dahil hindi pa ’ko inaantok ay nagbukas pa ulit ako ng mga social medias ko. At pati sa Facebook ay in-add ko si Gabbi. I even stalked her pictures before. Napangiti ako sa isang niyang picture kaya sinave ko ’yon para isend sa kanya.

Nagbakasali akong gising pa siya kaya agad ko siyang minessage sa IG and nagulat ako ng agad siyang magreply. Buong pag-uusap namin ay alam kong nakangiti ako lalo na ’nong sinend ko sa kanya ’yung before pic niya. Matapos akong mag-good night ay napatayo ako sa kama at napaharap sa vanity mirror ko. Nakangiti na, nakatawa pa ’ko. Naipailing ako habang diniduro ang sarili sa salamin.

“Delikado ka na! Tsk!”

Maaga akong nagising kinabukasan. While eating breakfast, napatingin ako sa body mirror namin at nakangiti na pala ’ko na parang timang. Tsk! Gabbi Salazar, binabaliw mo ’ko.

After I ate breakfast. I received a message from Agatha. Nagpapasama na magpunta ng mall. Magpapalinis na naman siguro ng kuko. I replied ‘yes’ before I open my Instagram account.

When I opened it. I saw Gabbi’s story and she’s with her boy friend again. Tsk! Dahil sa inis na naramdaman ko ay nagreply ako. Nag-usap pa kami hanggang sa napangiti ako ng tanungin niya ’ko kung bakit ang aga din nagising. Concern, huh! I smirked.

“Hi, ’Yam.” Agatha greeted me. I smiled at her and I drove to the mall and we went first to their clinic. After that we went to a salon.

Nauna siyang pumasok sa salon dahil tumawag pa si Lucas para ayain akong mag-basketball mamaya. Pagpasok ko ay nakita ko siyang nakatayo kaya pinaupo ko siya.

“Sit there…” I said and pointed a chair.

“Okay, maupo muna ko ’don, Girlie.” she said using her natural soft voice. After she said that my gazed went to Girlie and I saw Gabbi beside her. I smiled to Gabbi but she ignored me. I just shrugged and walked towards Agatha’s spot.

After we went in salon. Nag-aya si Agatha na magpunta pa ng Watson. At doon nagkita kami ulit ni Gabbi. Alam kong iniiwasan niya ’ko pero kinulit ko lang siya hanggang sa lumabas sila ng mall.

“Thank you, ’Yam.” she said and smiled. Gumanti ako ng ngiti saka nag-drive pauwi. Nakita ko ulit ang story ni Gabbi kaya nag-reply ako. Tinanong ko din siya kung iniiwasan niya ba ’ko pero itinanggi naman niya. Tsk!

Kinabukasan habang wala pa kaming teacher ay lumapit sa’kin si Lucas. “Cap, nag-message sa’kin ’yung kaibigan ni Gabbi. Punta daw tayo bukas sa birthday niya.”

Ipinakita niya sa’kin ’yung invitation at Sam ang pangalan ’nong celebrant. Hindi ko naman siya kilala kaya umiling ako kay Lucas.

“Ayoko.”

“Gago! Nandito ang pangalan mo, eh.” nagulat naman ako kaya tiningnan ko ’yong invitation. Nandon nga ’yung pangalan ko. Pero bakit?! We’re not close, huh!

Wala akong nagawa kaya napilitan akong bumili ng regalo pagkatapos ng klase namin. Habang naglalakad ako papuntang parking lot ay nakita ko si Gabbi kasama ’yung kaibigan niyang babae. Mukhang nasiraan sila ng gulong, huh.

“Ano pong nangyari?” I asked.

Tama nga akong nasiraan sila ng gulong. Tinanong ko pa ’yung driver nila kung nagpadala na ba ng gagawa. Nalaman ko din na papunta silang mall kaya isasabay ko na sila, tutal ’don din naman ang punta ko.

Sumakay sila parehas sa back seat kaya tinanong ko kung pwedeng isa man lang sakanila ang maupo sa harap. Para naman kasi nila ’kong driver. Nagharutan pa sila at si Gabbi na nga ang naupo katabi ko. Ako pa mismo ang nagsuot sa kanya ng seat belt dahil nanginginig ang kamay niya. What happened to her?!

Habang namimili ako ng pang-regalo ay parang iniiwasan niya talaga ko. At habang namimili naman siya ay hindi ko maiwasan ang kuhanan siya ng video. She’s so cute.

Nagkulitan pa kami sa pagbabayad kaya para kaming magkasintahan na nag-aaway sa counter. Sa huli ay siya pa rin ang nanalo dahil matigas talaga ang ulo niya. Hinatid ko din siya sa kanila dahil mukhang nagmamadali ’yung kaibigan niyang umuwi. At iyon ang kauna-unahang paghatid ko sa kanya. Pag-uwi ko ng bahay ay saka ko ini-story ’yong video ko sa kanya kanina sa mall.

“Sabay na tayo magpunta ng party, Cap.” Lucas said. I nodded and continue doing my assignment. Nakalimutan ko pala kagabi. Tsk!

Nang matapos kami ay napansin ko na hawak-hawak ni Raver ’yung cellphone ni Girlie. Sa totoo lang ’nong nakaraan ko pa sila napapansin. Anong tinatago niyong dalawa, huh!

Nang bitawan niya ’yung cellphone ay naisipan kong kunin ’yung number ni Gabbi. Ewan ko pero gusto kong updated ako sa kanya at updated din siya sa’kin. Tsk! Nababaliw kana talaga Liam Tan!

Tinext ko siya kung nakauwi na ba at nagpakilala din ako sa text. Pagdating namin si venue at tinext ko din siyang nandito na kami. Hindi ko alam kung pa’nong nandito ang lahat ng tiga-EU. I didn’t know na friendly pala ’tong Sam.

Nang dumating si Gabbi ay hindi na naalis ang tingin ko sa kanya. Hanggang sa mag-gabi at may mangilan-ngilan na din na naliligo sa pool. Hindi ko naman naiwasang magselos, oo nagseselos na ’ko sa pinsan kong si Adri dahil siya ang ka-MU ni Gabbi. Lalo namang nadagdagan ang selos ko ng makitang halos maghalikan na silang dalawa sa pool. Pero ang selos ko ay nawala ng hindi man lang nagdikit ang kanilang labi at parehas silang umahon sa pool. Sinundan ko naman si Gabbi kung saan siya pupunta at nakarating kami pareho sa lugar na walang tao.

Habang nakaupo siya ay bigla akong nagsalita. “I saw you and my cousin arguing that’s why I’m here.” I said

“Hindi ko naman tinatanong kung bakit ka nandito.” natawa ako sa sagot niya pero hindi naman niya nakita ang pag-ngiti ko dahil bumalik ang tingin niya sa kalangitan matapos sabihin iyon.

Tinanong ko kung anong pinag-awayan nila pero hindi naman niya sinagot. I even asked her if she’s okay and she just laughed. Sa pagtawa niya ay ’don ako napatitig sa kanya. Goddess.

Napatitig ako sa labi niya at nagulat ako sa sinabi niya. Mukhang may tama na din siya. Habang papalapit ang labi ko sa labi niya ay papalakas ng papalakas ang pagtibok ng puso ko. Konting agwat na lamang ay magdidikit na sana ang aming mga labi kung hindi lang nagsalita ang kaibigan niya sa likod namin. Iyon na, eh! Tsk!

Matapos ang birthday party ni Sam ay hindi na ulit kami nagkita ni Gabbi. Naging busy din kasi ako sa exam week at padating na intrams. Last year ko na kasi as captain ball ng team. Dahil malapit na nga ang intrams nag-aya si Lucas na mag-jogging. Habang nagpapahinga kami ay sumigaw siya.

“Gab!” he yell. Napaharap sa’min si Gab kasama ’yung kaibigan niyang lalaki. Napatingin naman ako sa suot niyang damit dahil napaka-sexy niya. What a sight. Tsk!

Napagpasyahan naming magsama-sama na lang sa pag-jogging at pumayag naman sila. Nasa unahan silang dalawa ng kaibigan niya habang nasa likod naman kami ni Lucas. Hindi maiiwasan na may tumingin sa kanya dahil nakakakuha talaga ng atensyon ang litaw niyang katawan. Hindi sa ayaw kong nagsusuot siya ng ganon pero hindi ko gusto ang binibigay na tingin sa kanya ng ibang lalaki. Tsk!

“Wear this.” I said. Mukhang nagulat pa siya pero agad ko ng nilagay sa balikat niya ’yung jacket ko para hindi na siya makaangal pa. Nagtanong pa siya kung bakit at sinabi kong baka maaksidente ang mga nagba-bike. Tsk!

The practice game came. Habang nag-aayos kami papunta ng covered court ay sinabihan na kami na may nagr-rehearsal. Edi ibig sabihin nandon si Gabbi?! Tsk! Kalma Liam Tan!

Saktong pagpasok namin ng covered court ay si Gabbi ang lumalakad sa stage. Magaling siya iyan ang masasabi ko. Nginitian ko siya ng magkatitigan kami at mukha na naman siyang nagulat. Tsk!

Natapos agad ang rehearsal nila kaya ang buong akala ko ay hindi niya mapapanuod ’yung laro namin… pero mali ako, dahil nanuod sila. Kada makaka-shoot ako ng bola ay titingin ako sa kanya at saka ngingisi. Galing ko ba mag-shoot?! Tsk!

Hindi nila tinapos yung game namin at kinabukasan ay nakita ko siya sa SB at sabay na kaming pumasok ng school. Parehas kasing maaga ang practice namin. Sa sobrang uhaw ko ng laro ay lumapit ako sa kanya para maki-inom sa tumbler niya. Nung una ay hindi pa siya pumayag pero nagmakaawa ako kaya pina-inom niya din ako. Tsk!

“Cap, McDo tayo.” pag-aya ni Lucas. Tumanggi ako dahil sawang-sawa na ’ko sa lasa ng fast food.

Hindi naman sila namilit at naglakad ako papunta ng canteen. Habang hinahanap ko sa loob ng bag ko ’yung wallet ko ay may nahulog na isang bracelet. Pinulot ko iyon at ’yung bracelet pala ni Lola na laging kong dala. Sabi niya noon ay ibigay ko daw to sa babaeng magugustuhan ko dahil binigay daw sa kanya iyon ni Lolo ’nong nililigawan daw siya nito.

“La, mukhang alam ko na kung kay nino ko ito ibibigay.” napangisi pa ’ko matapos sabihin iyon sa kawalan. Maririnig naman nila iyon, ’di ba?

Binigay ko iyon kay Gabbi ng makita ko siyang mag-isa sa cafeteria. Sinabi ko na lang din na lucky bracelet ’yon kahit hindi naman. Though totoong former beauty queen ang Lola ko.

The pageant came. Tinext ko siya na baka ma-late ako since kailangan ko pang kunin ’yung damit na susuotin ko. Pare-parehas kami ng susuoting damit nina Girlie para suportahan si Gabbi.

Habang rumarampa siya sa stage ay parang siya lang ang nakikita kong tao. Tsk! Anong nangyayari sa’kin?! Halos magwala ang mga kaibigan at Ate niya ng i-announce na siya ang nanalo. Naka-received naman ako ng text kah Kuya na kailangan kong umuwi kaya hindi na ’ko nakapagpaalam sa kanila.

Kumuha na lang ako ng isang picture ng korona sa Pinterest para i-post sa feed ko. Nilagyan ko ’yon ng caption na ‘Congrats My Queen’. Madaming nagtakas sa post ko, even my friends asked me about that pero wala akong sinagot ni isa man sa kanila. Not now mga erp.

“Ano ’yung nababalitaan ko na may lagi ka daw ini-stalk sabi ng Kuya mo?! Tapos hindi pa tunay na babae?! Bakla ka ba, huh?! Sumagot ka, Liam!” galet na galet na sabi ni Daddy kinabukasan. Hindi ako sumagot at napagpasyahang umalis ng bahay.

Narinig ko pang sinigaw niya ang pangalan ko hanggang sa makalabas ako ng bahay. Ayaw kasi ng Daddy sa mga bakla. Diring-diri siya sa mga ito na akala mo ba may nakakahawang sakit sila. Tsk!

Nagkita kami ni Gabbi sa park na nalaman kong lagi niya din palang pinupuntahan kapag gusto niyang mapag-isa. Nawala ang iniisip ko ng makasama ko sa buong maghapon. Habulan dito, harutan diyan ang nanngyari sa’min sa maghapon. Nag-picture kaminh dalawa at labis ang tuwa ko ng makitang bagay kami. Stop, Liam Tan. Ipapahamak mo pa ’yung tao. Alam mo naman ’yung tatay mo.

Pero hindi ko napigilan ang sarili ko ng balak niyang isauli ang bracelet na binigay ko kaya nabigla ako at nasabi ko sa kanya na ibigay ko iyon sa babaeng nagugustuhan ko. Bullshit!

Muling naglandas ang mga sarili namin matapos kaming magkita sa park. Pagpasok ko pa lamang ng library ay ang magandang aura na niya ang nakita ko. Mukhang seryoso siyang nagr-review kaya nilapitan ko siya para tumabi. Medyo natarayan niya pa ’ko at seryoso siyang nakatingin sa notes niya. Studious huh! We’re meant to be Gab! I smirked.

Matapos kaming mag-review ay inaya ko siyang kumain sa labas. Marami akong inorder dahil ang payat-payat niya, hindi naman tuyoy pero gusto kong mas mataba siya. Habang kumakain kami ay nagtanong siya about sa future. Pa’no kung ikaw ang future ko. Fuck! Ang baduy ko na ba?!

Medyo nainis naman ako ng magtanong siya tungkol sa Kuya ko. Parang gusto niya pa yata si Kuya. Tsk! Hindi pwede o kahit na sino mang lalaki. Natahimik kami matapos kong sumibangot. Nag-aya naman na ’kong umuwi at inabot ko sa kanya ’yung jersey ko.

“Uhm, suot mo sana sa laro namin sa Intrams.” nahihiyang sabi ko at nag-iwas ng tingin. Hindi ko din alam kung pwedeng mag-sleeveless but pwede naman patungan ng jacket I guess.

“Ah, okay. Sana maka-attend ako.”

“Um-attend ka, sa ’yo ko humuhugot ng inspirasyon maglaro.” I said full of sincerity. I kissed her forehead before I drove towards our home.

Intrams came. Dahil hindi pa naman kami ang maglalaro ay casual wear lang ang suot-suot ko. Tinext ko si Gabbi kung nasaan siya at agad namang siyang sumagot na nasa gym. I smirked when I suddenly saw my wallpaper.

Magkatabi kaming nanuod ng laban at ng mapansin kong kumukuha siya ng picture ay inaasar ko pa siya bago kami nag-picture dalawa. Matapos kaming magpicture ay seryoso na kaming nanuod ng game. Todo cheer siya sa kaibigan niya kaya biniro ko siya na sana ganon ang pag-cheer niya sa’kin sa laro namin, ngumisi naman siya at sinabing igagawa niya pa ’kong banner. Nanalo sina Sam kaya nag-aya itong kumain sa labas.

At dumating na nga ang araw ng laro namin. Hindi ako mapakali sa pwesto ko dahil kanina ko pa hinahanap si Gab pero hindi ko siya makita. Tsk! Where are you, Gabbi Salazar?!

Nag-umpisa ang first quarter na hindi ko siya nakikita kaya wala ako sa hulog maglaro. Ilang beses din akong natawagan ng foul dahil lagi akong namdadamba.

Tumawag ng time-out si coach dahil sobrang laki ng lamang ng kalaban. “Ayos ka lang ba, Liam?! Kasi kung hindi ilalabas muna kita.” tanong pa nito.

“No, coach. I’m sorry.” sagot ko. Tumango naman siya sabay tunog ng alarm. Sign na tapos na ang oras ng time-out. Tinapik pa ’ko ni Lucas kaya ngumiti ako sa kanya. Humingi din ako ng pasensya sa kanila dahil baka ng dahil sa’kin ay matalo kami.

Natapos ang first quarter ng hindi siya dumadating at mas naging tambak pa kami. Habang nagpapahinga ay nagbakasakali ako na makita siya kaya luminga ako sa paligid. At doon nakita ko siya na nakangiti sa akin. Gumanti ako ng ngiti kaso ay nawala din dahil hindi niya suot ang jersey ko. Tsk!

Kinausap ko siya na i-cheer ako at wag ng umalis hanggang sa matapos ang laro. Pumayag naman siya pero hindi siya tumupad. Pakiramdam ko ay hindi siya marunong tumupad sa mga sinasabi niya. Tsk!

Sa sobrang gigil ko ay nag-OT ang laro at nagawa naman naming ipanalo. Ang huling kita ko sa kanya ay ’nong umalis sila ng kaibigan niyang si Sam at hindi na bumalik pa. Tsk! What a liar!

Hinabol niya ko hanggang sa parking lot pero hindi ko pa rin siya pinapansin. I’m still sulking of what she did. Nagkasagutan pa kami hanggang sa napaamin na nga ako sa inis.

“Fuck, you’re so numb! Isn’t obvious… I like you!” I confessed. Na-estatwa naman siya sa sinabi ko kaya naglakad na ’ko papunta ng kotse niya ko pero niya ’kong hinila at hinalikan bigla.

“I like you too.”

Hindi ko maintindihan ang sayang nararamdaman ko ng nililigawan ko na siya. Hindi naman ito ang kauna-unahang nanligaw ako pero ito na yata ang pinakamasayang panliligaw na nagawa ko.

“Son, may lakad kaba bukas?” Mom asked. I faced her and shooked my head. She smiled. “Pwede bang ikaw na ang bumili ng gift kay Agatha sa Chanel?” I nodded.

Sakto naman na nagpasama si Gab kinabukasan na bibili siya ng kanyang hormones. Tinanong ko siya kung ano ’yon at pinaliwanag naman siya sa akin. Mas lalo ko tuloy siyang minahal ng malaman ko ang hirap niya sa pag-transition.

Pagkatapos niyang malaman na si Agatha ang debutant ay hindi na siya kumibo kaya alam kong may kinikimkim siya. Tinanong ko siya kung ano iyon at sinabi naman niya. Tsk! I should expand my patience. Madalas silang mag mood swings.

“Tomorrow, I will introduce you to my parents.” I said. Tiningnan ko pa siya na may pagsusumamo. I’m ready.

Sa debut ni Agatha ko siya pinakilala kina Mom and Dad. Sa itsura palang ni Daddy ay alam kong hindi niya nagustuhan ’yung sinabi ko pero wala na ’kong pakealam. Basta ang alam ko lang… gusto ko siyang ipagmalaki.

Alam kong gasgas na ang line na ’to pero ako na yata ang pinakamasayang lalaki ng sagutan niya ’ko. Nag-usap lang kami ng kung ano-ano habang basa ang mga damit namin dahil sa ulan. Hindi ako umuwi sa bahay at dumiretso ko sa condo ko dahil ayokong sirain ang masayang gabi ko para lang sa galit ni Daddy.

Nagising ako kinabukasan na masama ang pakiramdam kaya hindi ako nakapasok. Nag-text ako kay Lucas na puntahan niya ’ko sa condo para may kasama man lang ako. Ayoko kasing si Gab ang itext dahil ayokong mag-isip ang iba sa kanya. She’s my girl now. I will do everything to protect her.

Halos malaglag ang mata ko sa gulat ng makita siyang nasa loob ng condo ko. Si Lucas pala ang nagsabi sa kanya ng password ko. Tsk! Kala ko ba bestfriend ko siya?!

Inalagaan, pinagluto, at pinag-grocery ako ni Gab. Para kaming mag-asawa kung tutuusin. Matapos kaming manuod ng movie ay nakatulog siya sa sofa kaya binuhat ko siya papuntang kwarto. Bago siya umuwi ay kumain muna kami ng dinner na siya mismo ang nagluto. Napaka-wife material. I smiled.

“Yes, jo.” I said. Nagtaka siya sa sinabi ko kaya ipinaliwanag ko sa kanya kung ano ang ibig sabihin ng jo. Galing kasi ’yon sa paborito kong movie ng KathNiel na The Hows of Us.

“Okay, I love you, jo.”

Naging masaya ang relationship namin ni Gab. I love calling her jo parang DJ ang datingan ko pero alam kong mas gwapo ko sa kanya. Kidding.

We celebrated Halloween Fair, Christmas, New Year, and Valentines together. Those times, I think I am the happiest person alive even though Dad can’t accept her for being my girlfriend. But I promised myself that no matter what happens… I will fight her.

I graduated Grade 12 with high honor. Kinabukasan na namin napagpasyahan na mag-celebrate since kasama namin ang mga pamilya namin ’nong araw na ’yon.

“Cap, hindi naman sa pagiging bastos… may nangyari na ba sa inyo ni Gab?!” Lucas asked.

“Mahal na mahal ko ’yun, pre. Ayokong nagagalit ’yun at sobra kong ginagalang ’yun kahit na gustong-gusto ko ng angkinin siya.” I answered.

Pero hindi ko napanindigan ’yung sinabi ko ng mismong gabi na ’yon ay may nangyari sa amin. Isa din ’yon sa mga pinakamasayang nangyari sa buhay ko.

Dahil bakasyon din ay dinala ko siya sa isa sa mga rest house namin sa Bulacan. Pakiramdam ko kasi ay magiging busy na ako since college na ’ko sa pasukan.

Naging maayos naman ’yung pagsasama namin kahit pareho kaming busy. Naging madalang na din ’yung pagkikita namin pero lagi akong naglalaan ng oras sa mga special occasions tulad ng monthsary namin. You know girls. A things like that is a matter of them.

Our Anniversary came and I have surprised to Gab. We greeted each other naman pero hindi ko pinahalata na may surprised ako. Pagpasok ko sa classroom ay naalala ko bigla na birthday din pala ni Agatha ngayon.

“’Yam, I’m expecting you on my party later.” Agatha said. Tatanggi na sana ko kaso ay sumabat bigla ang mga demonyo kong kaibigan. Wala na ’kong nagawa kaya agad akong nag-text kay Gab na dadaan ako sandali sa party ni Agatha.

Hindi kami dumiretso sa party ni Agatha dahil gusto daw niya ay naka-casual kami kaya agad akong nagpalit ng damit pagkauwi ng bahay. Lalabas na sana ako ng bahay ng mapatingin ako sa lalaking nasa harap ko.

“D-dad?!” I said. Medyo kinabahan ako dahil seryoso ang itsura niya. Sunod-sunod akong napalunok ng lumapit siya sa’kin na matalim ang tingin.

“What is this, Liam?!” He asked. Hawak-hawak niya ’yung isa sa mga pang decor na binili ko. “Isang taon na kayo ng baklang ’yon?! Sabihin mo nga sa’kin. Bakla ka din ba?!” hindi man siya sumisigaw ay alam ko kung gaano siya kagalit dahil sa diin ng pagkakasabi niya.

“No, Dad! I’m a straight man. Being with Gabbi that not biological woman is doesn’t make me a less of a man. I’m still a cis man, dad!”

Galit siyang umiling habang umiigting ang panga. “If you’re still a straight man, then break up with him.” nanlaki ang mata ko sa sinabi niya. Nagkatitigan kami at nagdaan ang ilang minuto ay hindi pa rin ako nagsasalita. “I said break up with him!” he yelled this time. Ilang minuto ko pa siya tiningnan hanggang sa umiling ako.

“I can’t, Dad. I’m sorry.”

After I said that, I walked out then went to Agatha’s party. Dahil sa nangyari kanina ay hindi napigilan ang uminom. Gusto kong makalimutan ’yung kauna-unahang pagtatalo namin ni Daddy ng dahil sa pakikipagrelasyon ko. Lasing na lasing ako ’nong gabi ng birthday ni Agatha at iyon na yata ang pinaka-pinagsisihan kong pag-inom. Dahil sa paglasing ko ay nasaktan ko ng sobra ang babaeng pinakamamahal ko.

Ilang linggo ko din sinuyo si Gab hanggang sa nagkaayos na nga kami. Bumawi din ako ’nong second Anniversary namin at hindi na uminom ’nong birthday ni Agatha. Naging maayos naman ulit ang lahat hanggang sa parang nagiging cold na si Gab sa’kin. Tinanong ko naman siya kung anong problema niya pero lagi lang niyang sagot ay wala. Hinayaan ko lang dahil baka nga wala naman talaga. And maybe I’m just paranoid.

Nakatanggap ako ng text kay Sam na umiinom daw si Gab kasama si Rachelle sa kubo. I went there with Agatha and I didn’t expect na magiging ganon ang ugali niya kay Agatha. Nagpaalam si Agatha na aalis muna siya para makapag-usap kaming dalawa ni Gab ng maayos.

“Ano bang problema mo? Bakit ka laging umiinom? Tatlong araw ka ng lasing. Tsk!” I said.

“Gusto ko ng space.”

“What?!” I said and my forehead seuddenly creased.

“Uulitin ko, gusto ko ng space. At kung hindi mo pa rin naiintidihan ’yan ay bahala kana.”

“Ang hirap mong intindihin.”

“Pwede bang wag ka ng makidagdag pa sa mga problemang iniisip ko?” she yelled. Nanlaki ang mata ko ng mag-unahan ang luha niya sa pagtulo. Pupunasan ko na sana iyon kaso lamang ay bigla siyang naglakad palayo. Mas nagawa niyang umalis kesa sa asuyin namin ’to. I sighed.

One week have passed when Gab asked me a cool off. Tiniis kong wag siyang i-message o tawagan man lang. Kaso ngayon ay parang hindi ko na kaya. Kaya napagpasyahan kong wag ng pumasok sa susunod kong klase at puntahan siya dahil ganitong oras ang uwian nila.

Nagmamadali akong magpunta sa room nila at baka hindi ko pa siya maabutan… pero mali ako dahil naabutan ko siyang may ibang kayakap na lalaki habang nakatago ang mukha sa dibdib nito.

Naramdaman niya siguro ang presensya ko kaya napatingin siya sa gawi ko. Wala akong emosyon na makita sa mukha niya. Maya-maya lang ay napatingin din ’yung lalaki niya sa gawi ko habang nanlalaki ang mata. Yep, that’s my girl, asshole!

Sa posisyon nila ay parang ang lambing-lambing nila sa isa’t-isa. Hindi ko na nakayaan pa ang pagtitig ni Gab na parang wala lang, kaya nagsalita ako.

“I thought you just need space… freedom pala.” ramdam na ramdam kong gagaralgal ang boses kaya inayos ko.  “Then I’m giving what you want.. I’m setting you free..” ang huling sabi ko bago naglakad paalis.

Pagtalikod ko ay ’don ko pinunasan ang luhang tumulo galing sa mata ko. Hinintay ko din siyang sumunod pero hindi nangyari. Fuck! Why, jo?!

Uminom ako ng hapong ’yon at lasing na umuwi sa bahay. Saktong pagpasok ko ay nakita ko si Daddy sa sala na nakangisi sa akin.

“I warned you. ’Di ba sabi ko ay hiwalayan mo ’yang baklang ’yan. Ano?! Pinagpalit ka, ’di ba?! Ganon naman silang mga baklang uhaw sa katawan ng lalaki. Pagkatapos kang——”

“Shut up!!” hindi na natapos ni Daddy ang sasabihin niya dahil malakas akong sumigaw. Hindi ganon si Gabbi. Jo, hindi ka ganon, ’di ba?! Naramdaman ko na naman ang pagtulo ng luha ko dahil sa mga naiisip ko.

“See this.” may hinagis na litrato si Dad at agad ko iyong tiningnan. Muli ay nag-unahan ang luha ko sa pagtulo. Fuck! This is not true!

Picture ni Gab at ’yung lalaki kanina na kayakapan niya. May picture sila na magkasama lagi sa canteen at mga picture nilang hinahatid siya sa kanila. At ang huling picture na nakasiksik siya sa leeg nong lalaki habang nakasakay sila sa bus. Fuck!

“See. Matagal ka ng niloloko ng baklang ’yan dahil may pumalit na sa’yo sa pag-supply ng katas sa bunganga niya——”

“I said stopped!!”

Naglakad na ko paalis ng bahay at umuwi sa condo ko. Bakit, jo?! Saan ako nagkamali?! Saan ako nagkulang?! Nag-init na naman ang mata ko dahil sa luha.

Ilang araw akong wala sa sarili at hanggang sa practice ng game ay wala ako sa sarili ko. Kaya hindi ko napansin si Agatha sa loob ng locker room.

“Bakit ba kasi hindi na lang ako. Ako na lang kasi. Pangako hindi kita sasaktan gaya ng ginawa niya. Subukan mo ko angkinin ngayon siguradong makakalimutan mo siya.” she said.

Hindi ako tanga para hindi maramdaman na wala siyang gusto sa akin. Alam kong matagal na siyang may gusto sa’kin pero hindi ko inaasahan na sasabihin niya mga bagay na ito. Kaya niya talagang magpaubaya para sa akin. Tsk!

Nabigla ako ng bigla niya akong halikan sa labi. Inaamin ko na malambot ang labi niya kaya hindi ko naiwasan ang gumanti sa halik niya. Bakit nga ba hindi ko siya bigyan ng chance?!

Naglabanan kami ng halik at walang pakealam na may makakita sa amin. Magaling siyang humalik na kinagulat ko din dahil totoo nga balita na good kisser siya. Nadali kasi siya ni Luke ’non at sinabing magaling nga ang babae. Kung susuriin kasi siya ay hindi mo aakalain na ganon siya.

Nang mahubad niya ’yong suot-suot kong t-shirt ay bigla akong natauhan. Shit! Mali ’to! Agad akong lumayo at tiningan siya ng malungkot.

“I’m sorry, Agatha. It still her.” I said. She nodded and smiled. Agad akong lumabas ng locker room at umuwi. Bakit pakiramdam ko ay nagkasala ako kay Gab kahit hindi naman na kami. Tsk!

Isang linggo. One week after ’nong nahalikan namin ni Agatha. Hindi kami nagpapansinan at nagkakailangan pa. Lalo na siya.

Matapos ang klase ay agad akong lumabas para abangan si Gab sa parking. I want to talk to her. I know hindi totoo ’yung mga pinakitang litrato ni Daddy. Gusto niya lang pag-awayin kami ni Gab.

“Cap, ayon si Gab.” napatingin ako sa gawi na tinuturo ni Lucas. At nawala ang saya ko ng makita kung sino ang kasama niya. ’Yung Mark.

Tinapik ako ni Lucas sa balikat kaya napabaling ang tingin ko sa kanya. Nginitian ko siya ng pilit. Alam kong hindi nakakalalaki but fuck! Nanghina ang mga tuhod ko.

“Erp, lapitan mo si Gab, oh. Sabihin mo kahit kamo maghati kami ng araw ’nong bago niyang lalaki. Basta may time pa rin siya sa’kin.”

“Naririnig mo ba ’yung sinasabi mo, Cap?!” he said. Tumulo ang luha ko at nagulat ng suntukin niya ko sa dibdib pero bigla niya din akong hinila para yakapin. I know this is girly thing but who cares, nakatulong ang ginawa ng kaibigan ko.

Dat sinaksak mo na lang ako, Gab.

After that ay hindi na ulit ako nagpakita sa kanila. Lumipat din ako ng school. Pinagpatuloy ko ang Engineering sa La Salle. Naging maayos naman ang buhay ko don hanggang sa maka-graduate.

I heard everything about her. She’s successfull business woman now. Isa din ako sa mga nagsukat ng bago niyang resto sa pangungulit na din ni Kuya. I should act professional. May bayad ’to.

Muling pagkikita namin ay ’nong opening ng restaurant niya. I went there with Agatha beside me. I saw pain in her eyes. Gusto ko sana maniwala kung hindi lang siya manloloko.

I asked Agatha if she can pretend that she’s my girlfriend. Nag-agree naman siya kaya nagpanggap kami na kami. Naging cold ang pagtrato ko sa kanya dahil dapat lang niya maramdaman niya ’yon mula sa taong pinagpalit niya ng basta-basta.

Pero sa ng makita ko siyang muntik ng saktan ng mga kawatan ay hindi ko na napigil pa ang sarili ko na muli siyang hagkan. Hindi ko nga ’to pinakakagat sa lamok tas hahawakan niyong mga mukhang lamok. Tsk!

Naging okay kami ulit pero may umepal naman na Piloto. At mukhang gusto niya din. Ganon niya ba talaga kaayaw sa’kin?! Tsk!

Nakausap ko na din si Agatha na itigil na namin ’yung pagpanggap dahil handa na kong makipag-ayos kay Gabbi. Pumayag naman siya kaso lamang ay umapela si Daddy ’nong Anniversary ng firm.

“So tonight. Aside from celebrating the Anniversary of our firm. I want you all to know that my son… Engineer Tan,” Daddy said while smiling at me. My forehead creased when she smirked at me. No, Dad! Pls! “He and his girlfriend Engineer Evangelista are getting married soon.”

Umakyat ako sa stage para i-announce na wala iyong katotohanan. Kaso bago ako makapagpaliwanag ay nakita kong umalis si Gabbi. Fuck!

“I’m sorry, everyone. However, what Daddy said is untrue…. because my heart belong at someone else.” I said before leaving the stage. Sinundan ko si Gabbi pero mabilis siyang magpatakbo. Buti na lang ay may nakapagsabi sa’kin na nasa club siya ’nung Louis.

Nakatanaw lang ako sa malayo pero biglang nanlisik ang mata ko ng makitang naghahalikan sila ’nong Piloto. Fuck!

Nagkasakitan kami ’nong Piloto at nagkainitan din kaming dalawa but thank God——nagkaayos kami. Naging masaya ulit ang pagsasama namin hanggang napagpasyahan ko ng mag-propose sa kanya. Kinausap ko na din ’yung pamilya ko tungkol sa surprise and maayos naman namin nasagawa. Fuck! I am so happy when she finally said yes.

“I now pronounce you husband and wife. You may kiss the bride!” the Priest said. Tinanggal ko ’yung harang sa mukha niya bago kami nag ngitian na parang tanga. Dahan-dahan kong nilapit ang labi ko sa labi niya hanggang sa naramdaman ko na ang lambot nito.

“Wohoo!” sigaw at sabay palakpak ng mga bisita. Our guest are limited since we’re here in Netherlands. I can call her wife now. Nanggilid na naman ang luha ko. I sighed.

“I love you, jo.” she said while holding my face.

“I love you more than everything, jo.” I said. Then lie down beside her. Katatapos lang namin mag make love. Hinarap ko siya at nakitang nakapikit na. Her face is the most beautiful face I ever seen. And no matter how many struggles we face. She still my course and brute wife. I can’t ask for anything more because she’s my everything.

—THE END—

Special Chapter

“How’s your day?” I asked my wife. I’m in the driver’s seat, and when she eventually sat in the passenger seat, she began to speak.

“As usual, exhausted. Ang daming customer… sunduin na natin ’yung mga bata ng makapagpahinga ka na din.” she said then I nodded.

I drove towards the school of our kids. We have two child. One year after our marriaged we went to Thailand to look for a baby maker. Our first baby is Gillian Win Salazar Tan, she’s only a nine years old but acting like she knows everything, and I am her biological dad. Our second baby is Gavian Wil Salazar Tan, he’s a six years old but he is a very smart kid and his biological parent is my wife. Since both of them are smart, they called me Daddy and they called my wife Mommy.

We walked towards inside of school. We went first to Gavian since mauuna ’yung room niya. After that we went to Gillian. Malayo pa lang ay nakikita ko na ’yung pag-iling ng teacher niya.  Tsk! May ginawa naman siyang hindi maganda. Hindi ko alam kung bakit nakuha niya ’yong ugali ng Mommy niya, eh, ako naman ’yung biological dad niya. Tsk!

“Good afternoon, Mr. and Mrs. Tan.” the teacher said. We both greeted her with my wife then we nodded. “Nakipagsabunutan na naman po si Gillian sa classmate niya.” she added.

My eyes went to my daughter then she lowered her gazed. Again, she’s acting like she’s the victim then after that malalaman ko na naman na siya talaga ang nauna. Tsk!

“I’m sorry, ma’am. Don’t worry po kakausapin ko na lang po ulit siya sa bahay. Again, I’m sorry for the trouble she caused.” my wife said. Puro siya ganyan tas kapag sa bahay hindi naman papagalitan ’yung bata. Kaya lumalaking pasaway, eh. Tsk!

Matapos naming magpaalam sa teacher ni Gillian ay tahimik kaming apat na naglakad papuntang parking lot ng school nila. When we all inside the car, I faced my daughter.

“How——”

“Ako na kakausap sa bata. Wag mo ng pagalitan.” my wife said. I looked her with disbelief. Napailing na lang ako bago binigyan ng masamang tingin ’yung anak kong babae. Napayuko na naman siya. Habang ’yung bunso ay tahimik lang na naglalaro sa iPad niya.

Napabuntong hininga muna ko bago pinaandar ’yung kotse. Tunog lang ng radyo at ’yung sounds sa iPad ni Gavian ang maririnig mo sa loob ng sasakyan. Hanggang sa nakarating kami ng bahay ay hindi kami nag-uusap. Tsk! Hindi kami ganto!

Naunang pumasok ang mag-iina ko at agad akong sumunod dahil gusto ko marinig ’yung sasabihin ng anak ko. Nang marating ko ’yung kwarto ng anak ko ay agad nanatili lang ako sa labas.

“So, tell me what happened?” my wife asked.

“Mommy, she threw me an eraser board. So of course I will be mad that’s why I slapped her face.” my daughter said. Her eyes are rolling while saying those words. Tsk!

“Eh, gago din pala ’yang kaklase mo, eh! Ako man ang batuhin ng eraser board magagalit ako. Tama lang ’yung ginawa mo.” napailing na lang talaga ko sinabi ng asawa ko. Hays!

“You’re not mad, Mommy?” Gillian asked while pouting her lips. My wife shooked her head and face our daughter.

“Why would I? Hindi kita pinalaking maganda para lang batuhin ng eraser board, ’no! Nasaktan kaba?” my daughter shooked her head and smiled. Nagyakapan silang mag-ina kaya hindi na ’ko eepal pa.

“Pa’no si Daddy? He still mad at me.” umalis siya sa yakap ng Mommy niya at humarap dito.

“Wag mo ng intindihin ang Daddy mo. Tumatanda na kaya palaging umiinit ang ulo. Ako ng bahala sa kanya, ang kailangan mong gawin ngayon ay i-pack ang things mo because we were going to The Farm tomorrow.”

“Really?!” tumango-tango ang asawa ko kaya napatili na sa saya ’yung anak namin.

“Basta ’yung laging kong sinasabi sa’yo. Okay lang na makipag-away ka basta hindi ikaw ang nauna.” my wife said. Tumango lang naman ’yung anak namin.

Bago pa ako makita ng asawa kong nasa labas ng kwarto ni Gillian ay naglakad ako papuntang kwarto namin at dumiretso sa banyo. Kadugtong lang din naman nito ’yung walk-in closet namin mag-asawa kaya hindi ko kailangan maghanda pa ng susuotin.

“Jo! Pagtapos mo dyan ay bumaba kana. Kakain na tayo.” she yelled. Buong akala ko ay papasok siya sa banyo pero narinig ko ’yung pagsara ng pinto ng kwarto. Tsk!

After changing my clothes into pajamas. I went to our dinning table and we started eating. After we ate, my daughter ask for apology na agad ko namang tinanggap. I can’t be mad to them for so long.

“Jo! Please… just one round.” pag-aya ko. Ilang beses ko na siyang kinukulit pero ayaw akong pagbigyan. Isa lang, ih, damot!

“Tigilan mo ’ko, William Tan! Matulog ka na diyan, may lakad pa tayo bukas. Ganyan din sinabi mo sa’kin kagabi pero hindi ka nakaisa lang. Manahimik ka dyan!” she said then nagtalukbong ng kumot. Tsk!

Kinabukasan, nagising ako dahil may humahalik sa pisngi ko. Nang malinaw na ang tingin ko ay nakita ko ang napakagandang asawa ko. She’s smiling like an idiot!

“Happy Birthday, jo!” she said while having huge smile on her lips. I smiled when my two children walk towards my spot. They also smiling.

“Happy Birthday, Daddy!” they both greeted and kissed my both cheeks. Inabot din nila sa’kin ’yung mga regalo nila kaya napuno naman sa saya ang puso. What a loving children.

“I love you three.” I said then hugged them.

Masayang nag-uusap ’yung mag-ate sa likod dahil excited silang magpunta ng The Farm at San Benito. Me and Gab are not first time going there. Since this is my 40th birthday, gusto ko kaming apat lang ang mag-celebrate then pag-uwi namin ay ’don ko na lang imbitahin ’yung pamilya ko, pamilya ni Gab, then my friends. Isa pa, this is just two days and one night.

Masaya kaming nakarating ng suits at agad na kinuhanan ng video ’yung suits namin ni Gillian. She’s acting like teenager. Fuck! I can’t imagine someone hitting her. Papahirapan ko talaga ’yon. I smirked.

Nilapitan ko ’yung asawa kong inaayos ’yung pantry. I hugged her from behind and I put my chin on her shoulder. She just continue fixing our pantry.

“What’s your gift for me?” I asked her. Huminto siya sa pag-aayos ng pagkain sa pantry saka humarap sa’kin. She put her both arms on my shoulder and smiled.

“Aside from myself. I bought you a new pair of shoes. ’Di ba sabi mo ’nong nakaraan nag-aaya na maglaro sila Pareng Lucas… kaya naisip ko na perfect kung rubber shoes ang ibibigay ko sa’yo.”

Pinipigilan ko ang kiligin pero hindi ko mapigilan. Nakangiti siya kaya napangiti ako ng tuluyan. Fuck! I’m so inlove with this woman.

“I love you, jo.” I said then grabbed her lips. She kissed me back but saglit lang. Binigyan ko siya ng makahulugang tingin kaya napatawa siya sabay hampas sa braso ko ng mahina. I smirked.

“Mommy! Mommy!” we both faced Gillian because she’s running towards our place. Huminga muna siya ng malalim bago nagsalita. “Mommy, let’s change our clothes na. I’m excited to wear my new swimsuit that you bought for me a months ago.”

“Okay, baby. Mommy will fix this first then right after, we can swim na.” my wife smiled at her and Gillian just giggled. They both cute.

“Okay, Mommy.” she said and walked out. Hinanap ng mata ko ’yung anak naming lalaki and I saw him playing on his iPad while frowning. Napailing na lang ako sa itsura niya. Tsk!

Since maliligo sa swimming pool ang reyna at prinsesa ko ay nilapitan ko ang prinsepe namin. Hindi niya naramdaman ang paglapit ko because he still busy pressing on his iPad.

“How’s my baby boy?” I asked him. He still not giving me a look and busy doing his business. I tickled his neck kaya nabitawan niya ’yung iPad.

“Daddy!” he yelled while frowning. I smiled. “And again! I’m not baby anymore!” he added and pouted his lips. Oh, he’s too cute.

“Okay, I’m sorry. Daddy just curious that if you don’t want to swim with your Mom and Ate.” I said and his eyes bigger and run towards to his Mom. I smiled.

After he ran. I also changed my attire. I wore a black trunks and nothing on top. Napatingin ako sa banyo ng lumabas ang mag-iina ko. My son is also wearing a black trunks while my daughter is wearing her one piece swimsuit. And when my gazed went to my wife, my jaw dropped. Wearing a Versace one piece swimsuit looks her stunning. She still have the beautiful body that every mom dreams of. I smirked when our eyes met. Umirap naman siya.

Sabay-sabay kaming apat na pumunta sa swimming pool na nandito din sa loob ng suits namin. Naunang tumalon ’yung magkapatid since they are very excited. Sumunod naman ako at nag-dive. Pag-ahon ng ulo ko ay nakangiti lang sa taas ang asawa ko.

“Come on, jo! Dive!” I said. Ngumiti siya bago tumalon sa tubig. Saktong pag-ahon ng ulo niya ay nasa tapat na siya ng pwesto ko. She smiled.

Ngumiti ako sa kanya bago siya hinapit papalapit sa katawan ko. Pinaramdam ko sa kanya ’yung init ng pag-ibig ko. Pinatong naman niya sa dibdib ko ’yung ulo niya.

“Naririnig ko ’yung pagtibok ng puso mo.” she said. Hindi ako nagsalita at hinintay ang susunod niyang sasabihin. “Hindi nagbago ang bilis ng tibok ng puso mo kada lalapit ako sa’yo ng ganito.” she faced me and smiled.

“Even when you were in a far. My heartbeat fast everytime I saw you.” I smiled and kissed her forehead. “I love you, Gabbi Salazar-Tan.”

“I love you forever, Engineer Tan.”

Matapos namin maligo sa pool ay nagbanlaw kami ng katawan sa banyo. Pagkabihis ay lumabas kami para mag-dinner. Pagkain ay pinatulog na muna ni Gab ’yung mga bata bago kami nagpa-massage.

“Ugh.. faster, j-jo!”

Nasa likudan niya ’ko. I’m thrusting so fast until she cannot scream my name. Mas dinoble ko ang bilis ng pagbayo hanggang sa maramdaman ko na ang pangatlong orgasmo ko.

“Ugh… shit!”

Matapos namin mag make love ay sabay na kaming naligo at natulog. The best birthday ever. Kinabukasan ay naglibot lang kami para mag-picture. You know girls, gusto nila lagi na may ma-post sa social media accounts nila. Tsk!

“Happy Birthday, Cap!” si Luke.

“Happy Birthday, Erp!” si Raver.

“Happy Birthday, Dzaddy!” si Lucas.

Nagpalakpakan at nagtawanan kaming lahat sa ginawang performance ng mga barkada ko. Napapailing at tumatawa ang ibang bisita dahil sa itsura nila. May pa-costume pa ang mga baliw. Parang mga siraulo, eh. Napailing na lang ako. But I appreciate the effort.

Sinumulan na namin ang pagkain. Maraming nagpunta. Kompleto ang pamilya ko, pamilya ni Gab, mga barkada ko at kanya-kanya nilang asawa’t anak, mga barkada ni Gab kasama ’yung mga asawa’t anak. Even Xia Del Fuente is here.

Matapos ang dinner ay nauna nang umuwi ang matatanda. Inasikaso naman ni Gab ’yung i-uuwing pagkain ng pamilya niya’t pamilya ko.

Tinabihan niya ’ko ng makauwi na sina Mommy’t Daddy then ’yung Mama’t Ate niya. But naiwan ’yung mag-amang sina Raver at Eya since same subdivision lang naman kami.

“Tired?!” I asked and sniffed her neck. She shooked her head saka tinungga ’yung shot glass. Napangiwi siya kaya agaran na kumagat sa lemon. Tsk!

Tinuloy namin ang pag-inom. ’Yung mga bata ay masayang naghahabulan. Dapat sulitin na namin ’yung pag-inom hanggang sa hindi pa nangungulit ’yung mga bata.

“Wohoo!!” sigaw namin ng i-body shot ni Xia si Drake. Napatingin ako sa asawa kong tahimik na natatawa sa tabi ko. Kahit ilang beses ko siyang titigan ay hindi ako mananawa sa ganda niya. Kahit siya nga lang ang titigan ko sa maghapon ay hinding-hindi ako mananawa.

“Why?!” she asked ng mapansin ay paninitig ko.

“Nothing. Ang ganda mo lang, sobra.” I said and smiled. Kinurot naman niya ’ko ng pabiro sa tagiliran. Matapos ay tumawa siya saka sumandal sa dibdib ko. Inakbay ko naman ko sa balikat niya ’yung kamay ko. Napangiti na lang ako dahil hindi nagbago ang pakikitungo namin sa isa’t isa kahit ilang taon na ang nagdaan.

Mabilis lumalim ang gabi at nakailang Black Label and Cuervo na din kami. I’m a little bit tipsy but my wife still normal. I know that she has high alcohol tolerance kaya hindi na ’ko nagtaka na she still normal. Maya-maya lang ay isa-isa na ding nagpaalam ’yung iba dahil magd-drive pa daw sila. Hindi na namin pinilit pa mag-stay dahil hindi naman na kami tulad ng dati. We all have our own responsibilities now.

“Mommy! Gavian is crying!” Gillian yelled. Napatingin ’yung mga barkada namin sa asawa ko at ngumisi. My wife just shrugged and stood up.

“Pa’no ba ’yan. Mauna na ’ko sa inyo. Inaantok na ’yung bunso namin.” she said. Tumungga pa siya ng isa sa shot glass niya bago naglakad papasok ng bahay namin.

“Cap, swerte mo kay Gab, ’no?!” Lucas said. Sumang-ayon naman ang lahat sa kanya habang tumatango. Napatingin ako sa loob ng bahay namin at nakita ang asawa kong sinusuyo ang tinutuyo naming bunso. I smiled.

“Yes, I’m lucky!”

Alas dose ng madaling araw kami natapos sa pag-inom at nag-aya pa ’yung iba na mag-bar. Pinakamakulit ay si Lucas, buti na lang ay kasama niya si Mare at inalalayan sa pag-uwi.

“Uwi na kami. Happy Birthday again.” Luke said saka kami nag man hug. ’Yung mga barkada ni Gab na sina Xia, Drake, Paul, and Sam ay binati pa ’ko ulit ng happy birthday bago nagsi-alisan.

Habang papasok ako sa loob ng bahay ay napangiti ako sa naisip. Hindi man kami tulad ng dati na halos araw-araw ay magkakasama pero hindi nagbago ang samahan namin kada magkikita-kita kaming lahat. I want to treasured this kind of friendship.

Pagpasok ko sa kwarto ng bunso namin ay agad akong yumakap sa mag-iina ko. Sila ang pinakamagandang regalo na natanggap ko mula sa Panginoon. At kahit anong mangyari ay hindi ko sila ipagpapalit sa anong mang bagay.

G R A T I T U D E

CC is officially ended.

Hello, pretties. I just wanted to express my gratitude for all of the votes and feedback I’ve got since the beginning. I can’t express my gratitude enough for the way you’ve all helped me on this journey. Please bear with me as I apologize for the numerous grammatical and typhographical errors you experienced. I know that I am not yet good in writing, but I am eager to learn and develop.

I hope you all enjoy the love story of Gabbi and Liam because I enjoyed writing it. Anyway, I already posted the second installment entitled,

“The Pursuit of a Cop.”

Kindly visit my profile, pretties.

Again, thank you and lovelots. See you in the next installment… bye for now. ;)

xoxo,

prettyysss ♡