Side: Preview

Maxie Enriquez

“Maxie!” Rinig kong malakas na sigaw ni dad mula sa labas ng kwarto ko.

Mabilis kong inayos yung buhok ko. Isa-isa kong nilagay yung mga karayom sa loob at naglagay ng pulang lipstick sa labi bago itaas yung laylayan ng suot kong pulang silk dress at mabilis na tumakbo sa may veranda dala-dala yung maliit na kulay pula kong bag.

“How many-” Agad akong limambitin sa haligi ng veranda ko bago mabilis na tumalon sa bubong ng garahe sa likod.

Sa laki ng mansyon namin, kahit saan makakakapit ako.

“Maxie!” Sigaw pa ni daddy na kinatawa ko nalang sabay talon sa damuhan at mabilis na tumakbo.

“Maxie!” Sigaw niya pa saakin habang nakatingin mula sa veranda ng kwarto ko.

Kumaway naman ako sakanya at ngumiti. “Bye dad! Ayaw mo kasi akong payagan!” Sigaw ko sabay sakay sa kotse ko.

Mabuti nalang nadala ko yung susi ng itim kong kotse. Agad kong pinaharurot yung kotse papunta sa malaki naming gate.

Ayaw pa nilang buksan. Ngumisi lang ako sabay mas binilisan yung takbo ng kotse. Wala tuloy silang nagawa kundi buksan yung gate kundi sira talaga yan.

Ang hindi ko lang maintindihan kay dad, ayaw niya ako paalisin. Iinom lang naman ako.

Yumuko ako sandali para punasan yung pula kong stiletto. Six inches high heels. Yea. I like it.

Ayaw niya ako payagan kahit marunong naman ako sa lahat. Kaya kong ipaglaban yung sarili ko. Marunong akong bumaril, manapak, manabunot, manampal at higit sa lahat mang-akit.

Wala naman talaga akong balak mag-cross dress ngayon. Masyado lang ata ako na-excite kasi natapos ko yung mission ko kanina. Ayaw pa ni daddy na bigyan ako ng isa pang mission kaya magse-celebrate nalang ako mag-isa. Bahala siya dyan.

Sobrang bilis ng takbo ng kotse ko. Lahat nilalagpasan ko. Gusto ko na kasing uminom.

NAKANGITI akong bumaba ng sasakyan nang makarating ako dito sa pinakasikat na bar. Unang tingin ko palang, alam ko ng maraming high profile dito.

Well, mas gusto ko ng adventure. Hihi.

Agad kong hinagis sa isang bouncer yung susi ng kotse ko. “Take care boys.” Bulong ko pa sabay kindat bago mabilis na pumasok.

Naghahalo yung tunog ng sapatos ko sa malakas na party music dito sa loob. Medyo mabigat yung fake boobies. Hehe.

Agad akong kumuha ng wine sa lalaking waiter sabay kindat sakanya. “Cute.” Bulong ko pa sakanya na kinangiti niya.

“You are gorgeous miss. Mind if… you know.” Bulong niya pa saakin sabay tinataas-taas ang kilay.

Hindi naman ako tanga para hindi malaman yung sinasabi niya. Kaya tumawa lang ako ng mahina.

“I’m not available. I’m just here for fun.” Nakangiti kong bulong sabay simsimin ang wine sa wine glass.

Tumawa naman siya. “Really miss?” Tanong niya pa.

Mabilis ko naman binottoms-up yung wine sabay lagay ng wine glass sa tray niya at kuha ulit ng dalawa pang wine gamit ang dalawang kamay ko kahit may hawak pa akong maliit na pouch.

“Kind of mister. I have standards. I want big.” Humahagikgik kong bulong bago ko siya iwanan.

Hindi naman totoo yon. Never ko pang na-try makipag- one night stand. Still virgin at this age and I hate it.

Sobrang higpit ni dad saakin sa hindi malamang dahilan. Samantalang kay kuya Maxus nagagawa niya lahat ng gusto niya. Bakit ako hindi?

Wala akong dalang baril pero ready ako ngayon. Kahit sino pa ang makalaban ko. Basta handa silang mauna sa impyerno.

Naghahanap lang ako ng mga kakilala ko. May nakikita akong ibang pinoy pero madalas mga amerikano talaga. Kasi nasa amerika ka Maxie. Tanga.

Sawang-sawa na ako sakanila. Yung mga titig nilang akala mo lahat kagwapuhan. Pare-parehas lang sila ng mukha.

Gusto ko yung iba naman. Gusto ko yung pasok sa standard ko. Malaki. Hihi.

Patuloy lang yung lakad ko habang sumisimsim ng wine. Paikot-ikot yung mata ko sa loob.

May nagsusugal, may nagsisigawan, nagsasayawan, nagme-make out. Kadiri. Tusukin ko ata sila sa heels ng 6 inches stilettos ko.

Ganon pa din. Magkakapareho ang mukha nila. Mamaya na ako mag-iinom ng sobra. Bahala na kung paano ako makauwi.

“Hey beautiful!” Turan saakin ng isang lalaki.

Ngumiti naman ako ng ubod ng tamis.

“Hey darling.” Nakangiti kong bulong sakanya.

Nakita ko naman siyang napangisi. Wala. Amerikano din. Walang bago. Wala bang bago dito? Gusto ko ng bago.

Umirap nalang ako sabay ko siyang nilagpasan. Ayoko sainyo. Kamukha niyo si daddy. Ang weird.

Namumukhaan ko naman yung iba. Mafias. Pero hindi naman sila magkakamaling galawin ako. Nagkalat ang Motisi sa loob. Malamang alam na ni daw kung nasaan ako. Hays.

Agad akong lumapit sa mga nagsusugal. Ang dami nang natalo nitong nakatalikod sa harap ko. Yung kaharap naman niya ay nakangisi saakin. Tapos itong natatalo parang wala lang sakanya.

Medyo malayo din yung mga tao. Ewan ko kung bakit ayaw lumapit sa dalawang ’to. Nangangagat ba sila.

Napangisi naman ako nang may maisip ako. Agad kong inabot doon sa lalaki sa likod ko yung isang wine glass na walang laman bago kuhanin yung kakakuha niya palang na wine glass at isalin sa glass ko ay kindat sakanya. Bakit kasi hindi nila ako bigyan ng bote?!

Agad akong naglakad sa nakatalikod na lalaking nakaupo at nagsusugal. Umakbat ako sa balikat niya.

“You’re going to lose honey.” Humahagikgik ko pang bulong bago itaas yung kamay niya sabay upo sa kandungan niya na hindi ko tinitignan yung mukha niya.

Ang dami ng panalo nung kabila. Kaunti nalang yung sakanya. Naku. Hindi marunong.

Tumawa nalang ako bago siya harapin. Muntik naman akong mapaiktad sa titig niya.

Hindi siya amerikano. Shit! Ang tiim ng titig niya saakin. May tattoo din siya sa leeg. Ang gwapo niya. Shocks.

Sa unang pagkakataon ay nahiya ako. Hindi ako makapagsalita. Mas malaki yung katawan niya saakin. Sobrang laki. Tapos yung kulay itim niyang long sleeves na hindi nakabutones yung tatlo at kitang-kita ko yung matipuno niyang dibdib. Kaya pala komportable akong nakaupo sa mga hita niya dahil malalaki din yung hita niya.

Hindi ko maalis yung titig sa mga mata niyang green na para bang hinihigop ako paloob.

Mabilis akong nataranta nang ngumisi siya.

“I won.” Nawala lang yung titig ko sakanya nang magsalita yung kalaban niya. Ubos na din yung playing chip niya at talo na talaga siya.

“I’m s-sorry.” Bulong ko nalang bago hawakan yung malalaki niyang braso kung saan ako nakakulong para itaas at makaalis na ako.

Pero laking gulat ko nang yakapin niya yung bewang ko ng mahigpit. Ramdam na ramdam ko pa yung init ng malalaki niyang palad sa maliit kong tyan.

“You are not going anywhere sweety.” Bulong niya na nagpakilabot saakin.

Ramdam na ramdam ko yung hininga niya sa tenga ko. Ang init. Nakakakilabot. Napahawak nalang ako ng mahigpit sa kamay niyang nakapulupot sa bewang ko.

“I want one more game Joules.” Nakangisi pang turan nung kalaban niya.

“I want that lady.” Turo niya saakin. Gusto ko naman siyang sapakin. Ang laki-laki na nga ng tyan, hindi kagwapuhan tapos ang lakas ng loob na sabihing gusto ako.

Pilit ko naman inaalis yung kamay ng Joules daw na ’to pero sobrang higpit. Bakit hindi ba ako makalaban sa lalaking ’to? Kung tutuosin mga kayang-kaya ko siya patulugin gamit yung karayom.

Nanlaki nalang yung mga mata ko nang maramdaman ko yung paglugay ng mahaba kong buhok kasabay ng paghawak ng lalaking ’to sa tyan ko gamit yung dalawa niyang malapad na kamay.

Naramdaman ko pang iniipit niya yung buhok na humaharang sa mukha ko sa likod ng tenga ko.

Para naman lalabas yung puso ko sa kaba. Paano niya natanggal yung tali na mahigpit sa buhok ko at karayom?! Shit! Hindi pwede.

“Fine Swigger.” Rinig kong turan nitong lalaki kaya napatingin ako sakanya habang nanlalaki ang mata.

Nakangisi lang siya saakin na parang alam niya ang sinasabi niya. Gusto ko tuloy tusukin yung mga mata niya.

Iniisip ko din kung paano niya natanggal yung ipit ko. Shit. Nasaan yung mga karayom? Baka saakin itulak. Patay ako.

Wala akong nagawa kundi mapanguso at mag-iwas ng tingin at humarap muli sa kalaban niya.

“Gago ata ’tong lalaking ’to. Ipupusta-” Hindi ko natuloy yung sasabihin ko nang humigpit yung yakap ng lalaki sa tyan ko.

“Watch your words baby. Kung ayaw mong sayo ko itusok ang mga karayom mo.” Bulong niya na kinagulat ko kasabay ng paghawi niya ng buhol ko sa batok at dampian ako ng maliit na halik doon.

Marunong siya magtagalog?! Patay ka Maxie. Yari ka. Napakapit nalang ako sa kamay niya.

“You can take this beautiful lady of mine if I lose. Exchange, If I won I will get my money back.” Bulong pa nitong gagong ’to.

Nagsimula na silang maglaro. Lalo lang niyang hinigpitan yung yakap saakin. Kitang-kita ko yung baraha niya pero wala akong alam dyan. Hindi naman ako marunong mag-sugal.

ILANG minuto na ang lumipas. Ang tahimik nila pareho. Nakakulong naman ako sa mga braso ng lalaking ’to habang nakaupo sa kandungan niya.

Nakangising binaba nung kalaban niya yung baraha na kinatakot ko. Sumandal siya habang nakatingin saakin at padila-dila pa. Kadiri. Narinig ko naman yung pagtawa ng gagong ’to sabay bagsak sa baraha niya na nagpabura sa ngisi nung kalaban niya.

“I won.” Turan niya pa na kinahinga ko ng maluwag.

Akala ko mapupunta ako sa lalaking butete na ’to. Sasapakin ko ’tong lalaking ’to.

Agad ko naman inalis yung kamay niya at mabilis na tumayo. Tumaas pa ng konti yung slit ng dress ko kaya binaba ko.

“Congratulations.” Mahina kong bulong at mabilis na tumalikod bago tumakbo.

Pero hindi pa man ako nakakailang hakbang ay may pumulupot na na mga kamay sa tyan ko at mabilis akong buhatin.

“Stop! Fuck you!” Inis kong turan sakanya pero parang wala lang kung buhatin niya ako na parang ang gaan-gaan ko lang.

Kitang-kita ko naman yung pagsama ng tingin niya saakin. “Sasama ka saakin o sasama ka saakin ng tulog?” Bulong niya saakin.

Hindi ko naman siya pinansin. Inayos niya yung karga saakin at hinatak yung dress ko pababa.

“Ibaba mo ako. Sasama ako sayo.” Labas sa ilong kong sabi.

Bakit kasi nagkamali pa ako ng naupuan. Hindi ko naman inaakalang mangyayari ’to. Wala akong kawala.

Ngumisi naman siya at ibinaba ako. Nag-ready naman akong tumakbo pero nahawakan niya agad yung bewang ko ng mahigpit.

“Let’s celebrate because I won.” Bulong ng lalaking ’to na kinainis ko.

“Ipinusta mo ako! Gusto mo sampalin kita ha?!” Naiinis kong singhal sakanya habang naka-amba na sasampalin siya pero siya nakatitig lang saakin na para bang hindi takot masampal. Kaya mabilis ko nalang binaba yung kamay ko.

“Bitawan mo ako. I’ll go home.” Turan ko pa.

Huminga naman siya ng malalim. “Fine. Sa isang kondisyon.” Nakangisi niyang bulong na ikinangiwi ko.

NANLALAKI yung mata ko habang nakatitig sa mga maliliit na baso sa harap ko.

Puro heavy drinks. Gusto niyang ubusin ko sa harap niya itong sampung baso ng alak.

“Siraulo ka talaga.” Bulong ko sakanya.

Tumawa lang siya habang naka-krus yung kamay sa dibdib niya at nakasandal sa bar counter.

“You can go ahead. Para makauwi ka na.” Nakangisi niya pang turan.

Inis ko naman binitawan yung bag ko sa counter at binuksan. Mabilis kong inilabas yung isang scrunchy ko at tinali yung buhok. Kanina pa kasi ako naiirita.

Tinignan ko pa siyang masama bago kumuha ng alak gamit ang dalawa kong kamay at mabilis na tunggain yung isa.

Napangiwi pa ako sa pait at init sa lalamunan. Sobrang tapang naman nito! Parang umikot din yung mundo ko at nakita ko siyang nakangisi saakin.

Inismiran ko lang siya at mabilis kong pinagtutungga yung shot glass. Wala akong pakialam sa pait at init.

Gusto ko nang makauwi. Nakakatakot ’tong lalaki na ’to. Hindi ko alam kung bakit natakot ako sakanya. Wala nga akong kinakatakutan kahit si dad.

Napahinto ako nang dalawang baso nalang yung natitira. Shit! Umiikot na yung mundo ko.

Dahan-dahan akong tumayo habang tumatawa. Wala bang mas dadami pa dito?! Ang konti naman!

“Hoy! M-malapit na maubos! D-damihan mo pa!” Tumatawang bulong ko habang nakaduro sakanya.

Nagiging dalawa na din siya. Ang galing!

Nakita ko naman inabot niya pa yung dalawang shot glass at mabilis ko naman ininom. Shit! Ang init. Ang init ng fake boobies.

“T-tanggalin mo…” Bulong ko pa habang nakahawak sa mga kamay niya.

Naramdaman ko pang hinawakan niya ako sa bewang.

“What? Anong tatanggalin ko?” Rinig kong tanong niya habang nakapikit ako.

“Y-yung dede ko. T-tangggalin mo. M-mainit.” Tumatawa kong bulong.

“Your boobs?” Tanong niya pa na tinanguan ko habang humahagikgik. “T-that’s fake mister. Shhh!” Bulong ko sakanya habang tumatawa.

Akala niya siguro babae talaga ako. Gago din ’tong lalaking ’to. Mabilis naman akong lumayo sakanya at pilit naglakad paalis pero natutumba ako. Mabuti nalang nasalo niya ako.

Tumawa naman ako. “Oh h-hi! Nandito ka pa?!” Bulong ko sakanya habang nakatitig.

Ang gwapo niya pala talaga. Sobra niyang gwapo. Malayo sa mukha ng mga amerikanong lagi kong nakikita.

“A-ang gwapo mo!” Bulong ko pa habang humahagikhik.

“Really?” Rinig ko pang tanong niya kaya tumango ako habang tumatawa.

“Will you give yourself to me?” Rinig ko pang tanong niya.

Hindi naman ako nagdalawang-isip na tumango. Hindi na ako mag-choosy. Ang gwapo na nito. Bahala na.

“O-oo naman! K-kunin mo na kung gusto mo!” Tumatawang bulong ko habang nakayakap sakanya.

“P-pero hindi ako babae. Wag kang m-magulat.” Humahagikgik kong bulong.

Nakita ko naman siyang ngumisi. “I know.” Bulong niya saakin.

“You are mine now, Maxie. Remember my name, Hillary Joules.” Rinig ko pang sabi niya bago ilapat yung labi niya sa labi ko.

[WARNING]

This is a work of fiction. Names, characters, places and incidents are the product of author imagination or are used fictiously, and any resemblance to actual person, living or dead, business establishment, events or locales is entirely coincidental.

This story contains mentions of

BOY×BOY

material. If its not your tea, then I dont give a shit. -,-

You’ve been warned.

©

Calypzo

Alcazar

‘Plagiarism is the outcome of jealousy.’ - Calypzo

ERRORS AND WRONG GRAMMARS AHEAD.

Side: Chapter 1

Maxie Enriquez

“Maxie!”

“Maxie!”

“Maxie!”

Paulit-ulit na sigaw ang nagpatayo saakin mula sa pagkakahiga. Kahit ayoko pang tumayo, mapipilitan talaga ako. Dahan-dahan akong naglakad habang nakapikit papunta sa pintuan at mabilis na binuksan.

“What?” Nakapikit kong bulong bago humikab at nagkusot ng mata.

“What? Anong what Maxie? Do you know what time is it?” Seryosong turan saakin ni dad na kinaismid ko bago imulat ang mga mata ko at tumingin sa wall clock na nakasabit sa taas ng kama ko.

“Ye. It’s 6 in the morning. Why?” Sagot ko kay dad.

Kitang-kita ko naman kung paano umusok yung ilong niya sa inis. “Your clock isn’t working Maxie! It’s already 9 in the morning! Kanina pa kita himihintay sa office!” Sigaw niya saakin.

Huminga nalang ako ng malalim at tumango. “Okay. Maliligo lang ako. Susunod na ako sa office.” Nakangiti kong turan bago siya halikan sa pisngi. “Good morning dad!” Huling turan ko.

Nakita ko pang nawala yung pagsalubong ng kilay niya bago ko isara yung pinto. Humikab pa ako ng isang beses bago ipikit ang mga mata habang naglalakad pabalik sa higaan ko. Ilalapat ko na sana yung likod ko sa kama pero napamulat agad ako sa sinigaw ni daddy. “Don’t back to sleep kung ayaw mong i-freeze ko ang cards mo.” Turan niya na nagpalaki ng mata ko.

Oh my gosh. Hindi pwede! Kailangan ko na maligo! Shit! Shit! I don’t have any cash right now. At kapag na-freeze ang account ko, one month bago ibalik ni daddy. Mamatay yata ako kapag hindi ako makakapag-shopping!

“I need you in the office exactly at 11. Kapag wala ka pa sa office, you know what will happen. Bye sweety!” Nang-aasar niya pang sigaw na kinainis ko.

Kung mag-withdraw muna– Arghhh! Bawal! Hanggang 10k lang ang kaya kong i-withdraw dahil na din sa kagagawan ni dad. Hindi aabot ng isang buwan yon. Hindi nga aabot sa isang bag yon. Shit. I need to be fast.

I fastly grabbed everything. Gusto kong maging babae ngayon. Well, hihi. I quickly choose my outfit of the day. Sa dami ng damit ko, hindi ko na alam kung anong susuotin ko. I think… I need to buy something new. For the mean time, napili ko yung white long sleeves. Ako ang papalit kay daddy sa company dahil may out of the town business siya. Lagi naman.

Napatitig ako sa white long sleeves, isn’t it boring? Arghh– let me change it.

Agad akong napangisi nang makita ko yung silk dress ko na pula yung kulay. I don’t know. I just love silk dresses. They are sexy and I love it.

Para siyang turtle neck silk dress na long sleeves at hanggang kalahati lang siya ng hita ko. Backless din siya pero hindi sobra. Hindi naman makikita lahat ng likod ko. I love this. Nakita ko pa yung tag price. Never ko pa siyang nasuot.

Agad kong kinuha yung 6 inch stilettos kong red bago mabilis na tumakbo sa banyo. Ayokong maputulan ng access sa cards. Mahirap. Lalo na meron pa akong unpaid orders online.

HINDI ko alam kung anong oras ako natapos sa paliligo. Agad akong umupo sa harap ng vanity table ko at ginawa ang make up ko. I like it simple. Simpleng smoky eye shadow effect lang at sexy red lipstick ay okay na.

Mabilis kong kinuha ang sekreto sa lahat, the fake boobies. Just wear bra then ilagay niyo yung fake boobies. Easy right? Then sexy red tight underwear. Hindi na ako magsayang ng oras at mabilis na sinuot yung dress. It fits perfectly naman kasi nga size ko. Haha. Funny Maxie. Duh.

Mukha talaga akong babae. Yea. Syempre maganda ako. Ako ang nag-iisang maganda sa angkan ng Enriquez. I’m Maxie Enriquez.

INIS na inis kong hinampas yung manibela ng kotse ko.

“Fuck this traffic!” Sigaw ko sa sobrang inis. Hindi alam na traffic pala dito. Hindi ko na chineck yung phone ko sa pagmamadali kanina.

“I’m getting late motherfuckers!” Sigaw ko pa sabay hampas sa busina ng paulit-ulit.

Lalong nanlaki yung mata ko kasabay ng malakas na pagbangga na narinig ko sa likod ng kotse ko. Don’t tell me?

Mabilis akong napatingin sa likod ko at lalong kumulo yung dugo ko nang makitang nabangga nga ng kung sino yung kotse ko.

“ARGHHH! FUCK YOU!” Malakas kong sigaw.

Lalong nadagdagan yung inis at galit ko. Ni hindi ko na napatuyo yung buhok ko sa pagmamadali tapos ito pa ang mangyayari saakin?! Great!

Mabilis akong bumaba ng kotse at naglakad papunta sa kotse na bumangga sa kotse ko. Inis kong sinipa yung gulong ng kotse niya.

“Get out!” Sigaw ko pa pero walang lumalabas na lalong nagpa-usok sa ilong ko.

“Get out you shit!” Ulit ko pa pero wala talagang lumalabas.

Sa sobrang inis ko, mabilis kong binuksan ang compartment sa likod ng sasakyan ko at inalabas ang baseball bat.

Ngumisi pa ako sa harap ng highly tinted na salamin ng hayop na ’to bago tumingin sa sasakyan niya. Lalo akong napangisi nang makitang mahal yung sasakyan niya.

Paulit-ulit kong hinampas yung harap ng sasakyan niya. Bawat hampas, bumabaon. Tumigil nalang ako nang makuntento ako. Ipinatong ko sa balikat ko yung baseball bat at pinunasan yung pawis sa noo habang nakangiting nakatingin sa sasakyan niyang wasak na ngayon.

Ngumisi ulit ako sa highly tinted niyang glass na kita yung reflection ko. Inis pa akong nag ‘Fuck You’ sign bago tumalikod at ibalik yung baseball bat at bumalik sa kotse. Marami nang nanonood.

Inis kong pinaharurot yung kotse paalis. Mabuti naman at wala ng traffic. Ako talaga ang babangga sakanila.

LAKAD-TAKBO ang ginawa ko nang makarating sa building namin. Agad akong sumakay sa elevator at natakot yata sila at nagsibabaan.

Nang tuluyan na akong makarating sa floor ng office ni dad, mabilis akong tumakbo hanggang makapasok sa office. Agad dumapo yung tingin niya saakin at tumingin sa relo niya.

“You’re late.” Turan niya sabay iling.

Agad ko naman tinignan yung phone ko. Shit! 11:02! Gosh! Hindi pwede ’to!

“Dad–” Hindi pa natatapos yung sasabihin ko nang sumabat agad si dad.

“No Maxie.” Agad niyang sabi na kinasimangot ko.

Kasalanan ’to ng bwisit na driver na yon! I will surely kill him kapag nakita ko siya. Arghhhh! Nakakainis!

Pinanood ko lang si daddy na iligpit yung mga gamit niya isa-isa. Isinabit niya sa kamay niya yung mahaba niyang coat bago naglakad palapit saakin.

“Please take over sweety.” Nakangiting turan niya sabay halik sa noo ko.

Gustong-gusto kong sumigaw sa galit. Narinig ko pa yung tawa niya.

“You look gorgeous sweety. As always. But…” Rinig kong bulong niya sa likod ko bago ko maramdaman na isinuot niya yung coat niya saakin.

“Too much skin showing.” Dugtong niya bago tuluyang lumabas.

Labas sa ilong akong naglakad papunta sa upuan niya at umupo. Nanggigigil pa din ako sa driver na yon. Hindi ba siya marunong mag-drive?! Letche!

Napatingin ako sa phone ko na nakapatong sa mesa. Limang notifications yung na-receive ko. Mabilis kong tinignan lahat.

‘Your account has been locked.’

‘Your account has been locked.’

‘Your account has been locked.’

‘Your account has been locked.’

‘Your account has been locked.’

“AHHHH!” Naiinis kong sigaw.

Lock na lahat ng card ko! I hate you dad! I hate you!

Mabilis kong tinawagan si Billy. Ang secretary ni dad. I need to find this motherfucker.

“Hello–”

“Aston Martin One-77, Gray, 001.” Bulong ko.

“O-okay, give me five minutes Ms. Maxie.” Balik naman niya saakin.

Alam niya na kung anong ibig kong sabihin.

“That car is registered under the name of Hillary Joules.” Sagot niya na kinangisi ko.

“Thanks.” Huling turan ko bago patayin ang tawag.

Hillary Joules pala ha. Humanda ka.

Side: Chapter 2

Maxie Enriquez

Mabilis akong tumayo nang makitang tapos na ang oras ng trabaho ko. Hindi ko na inayos ang mga gamit sa table at mabilis na sinuot ang coat ni dad bago damputin ang phone ko atsaka dere-deretsong lumabas ng office.

Hanggang ngayon, nanginginig pa din ako sa galit. Sinong hindi magagalit? Almost two months akong nagtipid para mabili yung kotse ko! Tapos masisira lang?! Nakakainis! Hindi ko pwedeng palampasin ’to! Twenty million yung kotse ko! Bwisit! Wala pa akong cash pang-repair o pambili ng bago. Naka-lock yung accounts ko. Ngayon ko lang ulit naranasan matuyuan ng wallet. I swear, I will kill him!

Agad akong pumasok sa elevator. Hindi ako sumakay sa public elevator. Ayokong makipagsiksikan sakanila. Agad kong pinindot yung underground floor parking lot. Mapipilitan akong gamitin yung company car. Bwisit naman! This is so embarassing!

Inis akong lumabas ng elevator at magsimulang maglakad papunta sa company car. Uuwi na muna ako. Hindi ako makapag-focus dahil sa galit. Baka malugi pa ’tong company at siguradong mayayari ako kay daddy. Kailangan ko din malaman kung sino ba yung Hillary na yan. Napaka-bobo naman niya para makabangga.

Tanging tunog lang ng sapatos ko yung naririnig sa buong parking lot. Wala akong pakialam. Kayang-kaya ko baliin ng leeg kung sino man yung magtangka saakin dito. Wag nila akong subukan.

“Miss Enriquez!” Rinig kong sigaw mula sa likod ko na lalong kinainis ko.

Mabilis kong tinignan kung sino yung tunawag saakin. “What?” Naiinip kong tanong sa company guard. Please— stop me. Kapag hindi ’to importante baka mabalian ko siya ng leeg. Oh gosh.

“Is it important? I need to go home. I’m tired!” Dugtong ko pa sabay irap sakanya.

“Yes miss. They are looking for you.” Turan niya saakin sabay turo sa dalawang lalaking naka-itim na suit.

Tinignan ko naman sila mula ulo hanggang paa. “Eww.” Mahinang bulong ko sabay hawi ng buhok.

“Yea? What do you want?” Turan ko nalang sakanila sabay pinag-krus yung kamay sa dibdib ko dahil gustong-gusto ko na talagang umuwi.

“I’m Mr. Joules assistant.” Pagpapakilala niya kaya lalong uminit yung ulo ko. Marinig ko palang yung pangalan ng demonyong yon nanggigigil na ako.

“Uhm?” Bulong ko at mas tinignan ko sila ng matiim. Siguraduhin niyong maganda yang sasabihin niyo. Babaliin ko yung mga leeg niyo kung hindi.

“Mr. Joules wants to pay for what he did earlier.” Sunod niya pa na kinahinga ko ng malalim.

“Mabuti naman. Akala ko tatakasan ng ugok niyong boss.” Bulong ko dahilan para mapahinto siya sa pagsasalita.

“I’m sorry miss?” Turan niya kaya agad akong ngumiti at umiling.

“Oh!  Nothing! How much is it?” Nakangiti ko pang tanong.

May tinuro lang sila kaya mabilis akong naglakad papunta sa tinuro nila. Nanlaki nalang yung mata ko nang makita yung isang kotse. Mclauren Speedtail Limited Edition in red. This is awesome! This cost a hundred million pesos! Woah!

“I can tell that you liked it, miss.” Turan pa ng assistant niya na kinairap ko. Not bad. Halos limang beses yung presto nito kesa sa kotse ko.

“Not really.” Turan ko.

Napatingin nalang ako sa likod nila nang may dalawa pang lalaking nakasuit at may dala-dalang paper bags. Agad kinuha nung assistant yung paper bags at ngumiti saakin.

“And for peace offering.” Nakangiti niyang turan saakin bago iabot yung higit sa limang paper bags. Alam na alam ko yung mga paper bags na ’to. They are from expensive and famous brands. Mga sapatos at bags from expensive brands.

Almost hundred thousand ang isa nito. He’s quite rich huh? Pinagkagastusan talaga ako. Well, I’m expensive bitch.

“Okay.” Nakangiti kong turan bago tumalikod at magsimulang maglakad papunta sa bagong kotse ko.

Ang astig nito. Agad akong binuksan at agad hinagis sa loob yung mga paper bags bago ako umupo. Agad kong pinaandar yung sasakyan. Ang ganda ng interior!

“Woah. This is cool!” Hindi ko pa mapigilang bulong.

Papaandarin ko na sana paalis nang makita ko yung isang maliit na black box sa ilalim ng isang upuan sa likod. Agad kong inabot yung black box at napangisi nalang ako nang makitang GPS tracker yon. Mabilis ulit akong bumaba ng kotse at hinagis sakanila yung tracker sabay ngisi.

“Hide it better next time.” Nakangising turan ko sakanila sabay kindat.

Mabilis ko na silang tinalikuran at sumakay na agad sa kotse at pinaharurot paalis. This is crazy! I love this!

Maglalagay pa sila ng tracker kung saan madaling makita. Ang bobo talaga ng Joules na yon.

Third Person POV

“She likes it sir Joules.” Turan ng assistant ni Joules sakanya.

Napangisi naman si Joules habang nakatingin sa daan na tinatahak ng kotse na binigay niya kay Maxie habang naninigarilyo.

“Yea. She’s smart but I’m genius.” Natatawang bulong niya habang nakangisi.

Lalo siyang napangisi nang huminto na ang sasakyan ni Maxie sa mansyon nila.

“Who is she? She’s not ordinary person. I can feel it.” Turan pa ng assistant ni Joules.

Ngumiti naman si Joules. “He’s Motisi’s Princess.” Bulong niya habang nakangiti.

“Motisi? You’ll be in trouble! You’re sick Hillary!” Hindi mapigilang sigaw ng assistant niya.

Ngumiti lang siya at umiling. “Yea. He’s the only trouble that I can’t rid of.”

Umiling muli siya sabay hilamos ng palad sa mukha. “No. Stop Joules. Stop yourself. Forget him please.” Bulong niya pa sa sarili niya bago siya sumandal at ipikit ang mata pero tanging si Maxie lang ang pumapasok sa isip niya.

“Forget her Joules. She’s Motisi’s Princess. Forget her or you will just dig your own grave. You shit! You should listen to me!”

Maxie Enriquez

Nakangiti akong bumaba ng kotse nang makarating ako sa mansyon. Shit! Shit! Shit! This is crazy! Ang ganda ng bagong kotse ko!

Napatingin ako sa pintuan ng mansyon nang lumabas yung isa sa mga kasambahay namin. Agad akong ngumiti sakanya at mabilis na lumapit sakanya.

“Take a picture of me with my new car please?” Nakanguso at pagpapacute ko pa sakanya.

Agad naman niyang kinuha yung phone ko at tumango.

“Wala hong problema.” Yes. She’s our kababayan.

Agad akong ngumiti at mabilis na bumalik sa kotse at inilabas yung mga paper bags. Agad akong pumwesto sa harapan.

“Ready na ma’am?” Tanong niya pa saakin. Ngumiti naman ako at nag-thumbs up sakanya.

Pose lang ako nang pose at alam niya na yung gagawin niya.

Agad akong lumapit sakanya at pagkatapos. “Salamat manang! The best ka talaga!” Bulong ko sabay yakap sakanya. Ang ganda ng mga kuha niya.

“Ahh ma’am, tulungan na po kita.” Kinuha niya saakin yung ilang paper bags habang naglalakad kami papasok ng mansyon.

“Saan niyo po galing yung bagong kotse niyo? Ang ganda po!” Nakangiti niyang bulong saakin.

Tumawa naman ako ng mahina. “Ninakaw ko manang!” Natatawa kong biro sakanya.

“Kayo talaga ma’am! Ang sabi kasi si sir Maximus, naka-lock daw yung cards niyo. Tapos kapag daw wala ka pa daw ng alas-otso ng gabi, tawagin ko na daw siya.” Sumbong saakin ni manang na kinangiti ko.

“Hay manang, hayaan niyo na si dad. Matanda na.” Biro ko pa sabay kuha sa mga paper bags. “Salamat!” Turan ko ulit bago tumakbo paakyat sa itaas.

Balak pa talaga akong ikulong ni dad dito sa bahay. Nakakabagot kaya. Mabilis akong pumasok sa kwarto ko at hinagis yung mga paper bag sa kama ko. Mabilis kong pinost yung isang picture na kuha ni manang bago isend kay dad yung iba at ihagis na din yung phone ko sa kama.

Mabilis kong inalis yung sapatos ko kasunod lahat ng damit ko. Wala akong tinira. Kailangan ko mang alisin yung inis sa katawan ko. Nabayaran naman na eh!

Naglakad na ako papasok sa bathroom ko at mabilis na nilubog yung sarili ko sa bathtub at pumikit. Iniisip ko pa din kung sino si Hillary Joules. Grabe naman. Sobrang yaman naman niya. Sana pala mas sinuhulan ko pa. Sayang.

Side: Chapter 3

Maxie Enriquez

Just another day of work. Of course, kahit ayokong magtrabaho ay mapipilitan ako. Lalo na kung si dad ang nag-utos saakin. Wala talaga siyang balak buksan ang accounts ko. I’m just a minute late! What the hell. Pero medyo masaya naman ako kasi may bagong kotse ako at yung bags at mga sapatos na hanggang ngayon ay hindi ko pa nabubuksan. I don’t know, I feel tired. Parang ayokong kumilos pero lalo akong mayayari kay daddy kung hindi ako kikilos.

Nakasimangot akong umalis sa higaan at naglakad papunta sa banyo. Inalis ko lahat ng mga damit ko bago tumapat sa shower. I miss kuya Maxus. Ang tagal niya naman umuwi. Kainis.

Dalawa nalang nga kami, humiwalay pa siya. Pero nandito na ako sa punto ng buhay ko na sumasagi na sa isip ko na mag-settle down. I’m almost 30. Hindi na ako bumabata pero mas gusto ko pa din mag-enjoy. Siguro, when the right time came nalang? Bahala na ang tadhana.

PAGKATAPOS kong maligo, agad kong binalot yung sarili ko sa robe at yung buhok ko ng towel bago naglakad papasok sa closet. Agad akong tumingin ng susuotin. Agad naman nakakuha ng pansin ko yung bright red na tuxedo na may partner na turtle neck. Agad kong kinuha at lumabas na kasama pa ng iba kong kailangan.

Yes, I can pull out any kind of fashion perfectly. I can be a girl or a boy. My pronouns are he and him or she and her. Kahit naman anong itawag saakin. Pero mas komportable ako sa she and her. Dahil nga mukha akong babae at mahaba pa ang buhok ko, nasanay nalang ako. Well, advantage na siguro yon. Bonus nalang yung ganda. But I’m gay. I like men, only men. But I also hate men.

Simula palang noong una akong maging isang ganap na unicorn, si kuya Maxus na ang unang nakapansin bago si dad. Thankful naman ako kasi hindi nila ako sinabihan ng kung ano-ano o yung napapanood sa TV na itatakwil ka, bubugbugin ka o kung ano-ano pa. They accepted me, wholeheartedly. That’s why I miss kuya Maxus. He’s my number one fan. Sila ni dad. They treated me like a princess. I love them. Very much. Damn much.

Pagkatapos kong suotin yung damit, agad kong pinatuyo yung buhok ko. Fit na fit yung white turtle neck. Ang maganda ngayon, no more fake boobies. Just myself and the beauty. Nasabi na din saakin ni dad na kung bakit hindi pa daw ako magpa-transgender. Ang sabi ko sakanya, ayoko. I love myself as I who I am right now. Kuntento na ako sa kung ano ako ngayon. Wala na akong dapat baguhin pa.

After kong patuyuin, tinali ko nalang ng maayos. No more hair buns with deadly needles. Just a normal working day but make it special and smile. No more make ups, no more high heels. Konting powder lang para hindi oily, and I’m ready!

NAKANGITI pa akong pumasok sa loob ng building. I’m just wearing a pair of white sneakers. Phone lang yung dala ko na nasa bulsa ko at wala ng iba. Sino bang mag-aakala sa itsura kung ’to na wala akong pera? I look expensive but I am really expensive. Ang nakakainis lang, hindi ako nakapag-cash out bago ma-freeze yung account ko. Sana binigyan man lang ako ng pera ng Joules na yon. Pero okay na din. Wala naman akong magagawa eh!

Yung lumang sasakyan ko nasa bahay. Balak kong ipa-repair. Mahalaga saakin yon. May sentimental value.

Agad akong sumakay ng elevator at pinindot yung floor kung nasaan yung office ni dad. Puro na naman paper works. Lalabo na mata ko nito. Si dad talaga. Pero hindi naman ako nag-aalala na saakin mapunta itong company. Sinabi ko na noon pa kay dad na ayoko ng kumpanya. Ang laki nito at ang laking sakit ng ulo. Mas gusto ko pang nasa bahay nalang. Kaya kay kuya Maxus na ’to.

Ilang minuto lang ay nakarating na ako sa floor kaya mabilis na akong naglakad palabas at naglakad papunta sa office ni dad. Agad akong pumasok sa loob. Sumalubong saakin yung personal assistant kong si Hiley. Yes, lalaki si Hiley. Pero maganda din siya just like me.

“Good morning, miss Maxie.” Agad niyang turan saakin na nginitian ko agad.

“Good morning.” Tipid kong bulong bago naglakad papunta sa upuan ni dad at mabilis na umupo.

“Do you want anything, miss?” Tanong niya pa.

“I want water Ley. Water is fine.” Sagot ko sakanya na agad niyang nginitian baho niya ako talikuran.

Napatingin naman ako sa mga gagawin ko na nakahanda na sa table. Ang dami! I hate this. Mabilis ko naman inalabas yung phone ko sa bulsa nang tumunog yon. Hindi na ako nagulat nang makitang si dad ang tumatawag kaya mabilis kong sinagot.

“Good morning, dad!” Nakangiti kong turan bago kuhanin yung sign pen at isa-isang pirmahan lahat ng dapat na pirmahan habang kausap si daddy.

“Good morning, sweety. Kanino mo galing yung kotse mo? Manang also told me na meron ka pa daw dalang mga bags at shoes.” Tuloy-tuloy na tanong niya na kinatawa ko ng mahina.

“Sa manliligaw ko.” Biro ko sakanya. At alam kong umuusok na ang ilong niya dahil saakin.

“As far as I know Maxie, last time I checked your IG and twitter, wala ka naman kausap. And also telling you Maxie, you can’t date without me knowing.” Napaikot nalang ako ng mata dahil sa sinabi niya. Ang haba ng sinabi pero yung akin tatlong words lang.

“Yeah. It’s from Hillary Joules. Binangga niya yung kotse ko. Bayad niya lahat ng yon.” Sagot ko sakanya.

“Okay. We’re clear now.” Turan niya pa na kinairap ko nalang. Kahit kailan talaga. 

“Sweety, you have meeting with one of our biggest investor later. Exactly ten in the morning. Si Hiley na bahalang magsabi sayo kung saan. See you. Love you.” Huling turan niya bago patayin yung tawag.

Napabuga nalang ako ng hangin bago ko ilapag yung phone ko sa mesa na sakto namang pasok ni Hiley dala yung tubig sa isang wine glass.

“Thank you.” Turan ko sakanya pagkatapos niyang ilapag yung tubig na nginitian lang niya.

“Uhmm Ley, dad told me that I have a meeting.” Bulong ko sakanya habang patuloy pa din ako sa pag pirma at pagbasa. Agad naman sinabi saakin ni Hiley kung saan yung meeting. Tumango nalang ako habang nagbabasa. Ang dami ko pang kailangang gawin. Mas gaganahan siguro ako kung bubuksan na yung cards ko.

EXACTLY at 9:50, naglalakad na kami ni Hiley papasok sa loob ng restaurant. As expected, walang gaanong tao, tahimik at puro mayayaman ang tao dito. Well, I don’t care. Halos lahat sila ay napapatingin saakin kapag dumadaan ako. Well, sanay na ako.

Nauuna lang saakin ni Hiley kasi siya yung nakakaalam kung saan kami pupunta. Hindi ko naman alam talaga to be honest. Hindi ko din alam kung anong pag-uusapan. Wala akong nabasa.

Pumasok pa kami sa isa pang private room. Agad sumalubong saamin ni Hiley yung mas tahimik at mas kaunting mga dining table. Mga bilang lang sa kamay.

“This way miss Maxie.” Turan pa ni Hiley at sinundan ko lang siya. Dinala niya ako doon sa may isang table sa tabi ng glass window. Agad kong nakita yung isang lalaki doon pero hindi naman siya yung investor sa pagkakaalam ko. Kahit nagtataka umupo na ako. Kanina pa kami palakad-lakad. Tumingin naman ako kay Hiley at sinenyasan siya na umupo na.

Nagdikit naman yung kilay ko nang makita yung ngisi ng lalaking ’to. Tumingin ako sa likod ko pero mga empty dining table nalang. Ako ba yung nginingisian niya?

“Excuse me? Who are you?” Binasag ko na yung katahimikan. Para naman siyang natauhan at parang baliw na nakangiti na ngayon.

“You are gorgeous as they always say, Maxie. My pleasure to meet you.” Nakangiti niyang bulong pero napangiwi nalang ako. Sino ba ’tong lalaking ’to? Yung investor namin, panot, malaki tyan, pandak, mukhang panda na pinaghalong minions.

“I’m asking who are you.” Turan ko sakanya. Tumawa naman siya ng mahina.

“I’m Richard. Mr Hugo’s son.” Pagpapakilala niya saakin na kinatango ko nalang. Anak pala ni Mr Minions.

“Okay. Let’s start. I have more important things to do.” Nakangiti kong turan sakanya pero nagulat ako nang subukan niyang hawakan yung kamay ko na nakapatong sa mesa pero agad kong naiwas.

“Let’s stop the business first, Maxie. I think, we should hang out and end up on a same bed.” Nakangisi niyang bulong na hindi ko man lang kinatuwa. This is why I hate men. Ang kapal ng kalyo sa mukha para sabihin saakin yung ganon. Akala mo naman papatulan ko ang hayop.

“I’m sorry, Mr Hugo. You crossed the line. We should excuse ourselves now.” Agad na sabi ni Hiley pero hinawakan ko lang siya sa kamay bago ko ilabas yung phone ko na nasa loob ng suit ko na kanina pa naka-on yung recording.

“Watch me play Mr Hugo.” Nakangisi kong bulong at sinend kay daddy yung voice recording. Walang dalawang segundo ay nakita kong binasa na ni dad yung sinend ko at maya-maya lang ay tumatawag na siya saakin.

“Loudspeak, sweety.” Bulong pa ni daddy kaya agad kong ni-loudspeak yung phone ko at binitawan sa table.

“I’m pulling your shares out of my company Hugo. I never want to see your face again.” Agad na turan ni daddy na kinangisi ko. Kitang-kita ko naman yung gulat at takot sa mukha ng anak ng minions na ’to.

“That’s how I play Mr Hugo. Should we hang out more often?” Nang-aasar ko pang bulong bago damputin yung phone ko at patayin na at hatakin patayo si Hiley. Iniwan namin nakatanga yung minions na yon. Bahala siya sa buhay niya.

Lumabas na kami doon sa private rooms. Nagulat nalang ako nang may natapon sa harap ko na juice or something.

“Miss Maxie!” Rinig ko pang turan ni Hiley.

“Be careful!” Sigaw niya pa sa staff na nakatapon ng lemonade sa suit ko. Napahinga nalang ako ng malalim. What a great day.

“I’m so sorry miss. Let me guide you to the rest room.” Turan saakin nung isang staff. Tinanguan ko lang si Hiley na mauna na bago ako sumunod sa staff papuntang rest room.

Agad akong pumasok sa powder room at inilabas yung maliit kong panyo na wala naman magagawa sa lemonade na ’to.

“This is shit!” Naiinis kong bulong bago napatingin sa isang lalaki na lumabas sa isang cubicle pero hindi ko na pinansin at patuloy pa din sa pagpunas.

“Need a hand?” Bulong nung lalaki nang makalapit siya sa tabi ko. Ako naman ay focus lang na nakatingin sa salamin.

“No, thanks.” Bulong ko. Basang-basa na din yung panyo ko na wala naman naitulong.

Nakita ko lang na naghugas lang siya ng kamay at nagpunas bago siya naglakad paalis. Pero ilang segundo lang ay may naramdaman akong kamay sa ulo ko. Akala ko umalis na siya pero pinatong niya yung kamay niya sa ulo at dahan-dahan ibinaba yung palad niya hanggang leeg ko. Hindi ako nakagalaw sa gulat. Nakagalaw nalang ako nang makita kong aalis na siya.

“Hey! How dare you?!” Naiinis kong sigaw dahilan para mapahinto siya sa paglakad.

Narinig ko lang yung mahihinang tawa niya bago siya naglakad muli na lalong kinainis ko.

“What a jerk!”

Side: Chapter 4

Side: Chapter 4

Maxie Enriquez

    Agad akong napatingin kay Hiley nang pumasok siya dito sa loob ng restroom. Parang natauhan ako sa ilang minuto kong pagkawala sa dimensyong ’to dahil sa ginawa ng hayop lalaking yon. Ang kapal ng mukha niya para magawang haplusin ang balat ko! Nakakainis!

Agad akong napatingin sa salamin at tinignan ang sarili ko. Bakit hindi man lang ako nakagalaw kanina o kahit na pigilan siya agad? Dati, hindi pa man nakakalapat yung kamay ng mga sinusubukang hawakan ako ay bali na. Bakit hindi ko nagawa kanina? Kasi niinis ako? Napapikit nalang ako at napahingang malalim. This is frustrating!

“Ahh, miss Maxie, ito lang po yung extra sa car.” Agad na turan saakin ni Hiley at inaabot ang isang plain white shirt.

Mabilis ko naman siyang nginitian at kinuha ang shirt na binibigay niya.

“Thanks.” Tipid na bulong ko bago mabilis na naglakad papasok sa cubicle.

Agad kong inalis ang coat ko at mabilis ulit na binuksan ang pinto para iabot kay Hiley yung coat. Hinubad ko na yung damit at inabot ulit kay Hiley bago ko isuot yung plain white shirt. Tinuck in ko kasi ang pangit tignan kapag hindi. Agad din akong lumabas pagkatapos at kinuha kay Hiley yung coat at sinuot. Mabilis akong humarap sa salamin habang nakatingin sa sarili ko.

“Is it okay, Ley?” Bulong ko bago alisin ang tali ng buhok ko at hayaang nakalugay. Iniipit ko lang ang ilang buhok sa likod ng tenga ko bago mabilis na ngumiti.

“Y-yes, miss Maxie.” Agad namang sagot ni Hiley na kinangiti ko.

“Let’s go, Ley. Madami pa tayong gagawin.” Bulong ko na lang at mabilis na lumabas ng restroom. Agad naman siyang sumunod saakin. Napahinga nalang akong malalim habang naglalakad, this will be a very tiring day.

    HINDI ko na alam kung anong oras ako natapos kakabasa at kaka-approve nitong mga proposal. Parang nanlalabo na din ang paningin ko sa dami nito. Pero natapos ko na din sa wakas. Let’s call it a day.

Mabilis akong pumikit at sumandal sa upuan. Nakakapagod. Hinayaan ko pang mapahinga ang utak ko ng ilang minuto bago dahan-dahan magmulat at iikot ang upuan patalikod kung nasaan ang view ng buong city.

Hindi ko maiwasang mamangha sa magandang view na nakikita ko. Lalo na yung iba’t-ibang kumikinang na kulay dahil sa mga sasakyan sa ibaba.

Biglang nawala ang mga ngiti ko dahil hindi ko maiwasang mapaisip. I’m almost thirty at wala pa sa plano kong magkasariling anak o pamilya. Ni wala akong maayos na trabaho kahit maganda ang tinapos ko. Ayoko dito sa company namin to be honest o dahil tinatamad lang talaga ako? Kung tinatamad naman ako, bakit ako nandito ’di ba? Tanga.

Gusto kong umiyak dahil walang nagkakagusto saakin. Hindi, biro lang. Meron talaga. Nakapila pa sila pero choosy lang talaga ako. Syempre! Hindi ko pwedeng ibaba ang standards ko lalo na’t ganito ako. Masyado akong maganda para makakuha ng manloloko na pangit pa. Hindi ako dapat maloko ng pangit. Kung maloloko din naman, sa gwapo na. Ganon din naman ang sakit.

Pero I’m almost thirty, never been kissed, never been touched ako. Sobrang higpit kasi ng daddy. I don’t know if it’s a good or bad. Pero para saakin, it’s good naman. H’wag lang sobra-sobra.

“Miss Maxie?” Rinig kong turan kaya mabilis akong mapaikot muli paharap.

Nakita ko si Hiley sa may pintuan at may hawak na bouquet of red at white roses. May dala pa siyang isang red box.

“What is that?” Agad kong tanong at tumayo mula sa pagkakaupo.

Agad naman siyang lumapit at binitawan ang bouquet sa mesa at red box. Mabilis kong kinuha ang bouquet at hindi mapigilang pagmasdan ang mga bulaklak. They’re simply beautiful. Napatingin ako sa box, La Madeline Au Truffe. The most expensive chocolates in the world. Agad kong hinananap sa bouquet kung meron man cards. Meron naman isang red card at agad kong binuksan.

’ Nothing attracts my attention like your red soft lips. - Hillary ’

Hindi ko naman mapigilang mapatawa sa nakasulat sabay ikot ng mga mata ko. Cheesy! You are something, Hillary Joules. Who are you? So you’re hitting on me now? Great! Lakot ka kay dad. Hahahaha.

“You can now go, Ley.” Nakangiti kong turan kay Ley.

“See you, miss Maxie.” Bulong niya saakin na tinanguan ko lang.

Pinanood ko lang siyang lumabas ng office bago ko dahan-dahan kinuha yung box ng chocolates at muling umupo sa upuan. Agad kong inalis ang sapatos ko at itinaas ang mga paa ko bago ko inikot patalikod ang upuan ko para makita ang view. Dahan-dahan kong binuksan yung box. Kaya mahal ’tong chocates na ’to pero aapat lang ang laman tapos may kaliitan pa, dahil rare ang ginamit na ingredients dito. Yung box, pure silver ay may mga perlas sa loob. That explains why, La Madeline Au Truffe is really expensive.

Dahan-dahan kong isinubo yung chocolate at tumingin sa kawalan. Ang sarap siguro sa feeling na may isang taong ipaglalaban ka at hindi matatakot kay dad. Meron naman sumubok na ligawan ako pero hindi din nagtagal dahil kay dad. Sobrang istrikto kasi ni dad. Parang kakainin ka talaga ng buhay. Kaya ’yon! Nagba-back out sila kahit isang araw pa lang ang panliligaw. Hindi ko nga maisip kung paano natiis ni mom si dad.

Itong si Hillary Joules ha, all out talaga. Binigyan ako ng expensive car, expensive bags at kahit itong expensive chocolates binili para lang saakin. May something talaga sayo, Hillary Joules. Ikaw na ba ang icing sa ibabaw ng cupcake ko?

Napailing naman ako at mahinang napatawa. Ni hindi ko pa nga nakikita ang mukha ng Hillary na ’to. Malay ko ba kung sindikato ’to. Terorista? Magnanakaw? Aso? Dinosaur? Edi namatay ako agad. Mahal ko pa ang buhay ko kahit naboboringan na ako ngayon.

Hindi ko namalayang naubos ko na yung apat na piraso ng chocolates kaya isinara ko na yung box. Mahal lang siguro dito talaga yung box at pearls. Hindi yung chocolate. Nakulangan ako ha. Nabitin ako. Bakit kasi ang mahal-mahal tapos aapat lang ang laman? Parang tanga.

Teka, baka magawan ng paraan ni Knightly para makita ko yung informations ni Hillary ’di ba? Si Jackson Knightly, one of the best hackers on Motisi. Part siya ng Hacking Unit pero as of now, trainee pa lang siya pero sobrang galing na. Sakanya ko din pinaalam si Hillary Joules na nakabangga saakin. With minutes lang talaga, ganon siya kagaling!

Agad kong kinuha ang phone ko at mabilis na tinawagan si Knightley. Ilang segundo lang ay mabilis din niyang sinagot.

“Hi, Jackson!” Agad kong bungad. “Can you tell me, Hillary Joules’ informations?” Dugtong ko pa.

“Okay please wait, miss Maxie.” Turan niya naman na agad kong kinangiti.

Ilang minuto lang akong naghintay bago siya magsalita muli.

“Ilang properties lang po ang nakalagay dito under government. Walang birthday, birthplace, wala po kahit ano. I’m sorry, miss Maxie.” Agad niyang turan saakin na pinagtaka ko.

“No birthday, birthplace? Under government?” Mahina kong bulong.

“Yes, miss Maxie.” Agad niya naman sagot.

Something is wrong. Hindi pwedeng walang nakatalang birthday or kahit anong personal informations. Wala siyang kahit anong informations sa Philippine System or nakatago ang mga impormasyon niya. Who are you, Hillary Joules?

    TAHIMIK akong nagmamaneho pauwi nang marinig kong tumunog ang phone ko kaya mabilis kong kinuha sa tabi ng boquet, ni-loudspeak pagkatapos sagutin.

“Yes? Maxie Enriquez speaking!” Agad kong turan.

“Miss Maxie, we need you here.” Biglang nagdikit ang kilay ko dahil sa sinabi ni Knightly?

Mabilis akong lumiko at mabilis na tinunton ang daan papunta sa Motisi’s Ground.

“What’s happening?” Agad kong tanong at mas lalong pinabilis pa ang takbo ng sasakyan ko.

“May balak po na umatake sa operation natin. Parating na po yung back ups pero malayo po sila. You are close with them.” Agad niyang turan saakin na kinabahala ko.

Agad kong pinasend sakanya yung informations ng operation namin para agad kong mapuntahan.  Hindi pwedeng mamatay ang mga Motisi. We care for each other. Motisi is family kaya walang iwanan. Isa lang ang gawain namin, ibaon sa hukay ang masasamang mafias. Just like this operation, this mafia sells innocent boys to be sex slaves. That’s evil! Hindi ako makakapayag na magtagumpay sila. I’m Maxie Enriquez, hindi basta Maxie lang.

    AGAD kong ipinarada ang sasakyan ko sa parking lot nitong private hotel building sa harap ko. Just great. May kapit sila dito sa mga pulis. Pero sino ba sila? I’m Maxie, we are Motisi. Wala silang kawala. Agad kong sinuot ang earpiece ko. Bago mabilis na lumabas ng sasakyan.

“Maxie.” Tipid na turan ko bago mabilis na mag-ikot ng tingin sa paligid.

Puro matatandang malilibog! Nakakainis! They’re so evil! Kaya nilang kuhanin ang mga inosenteng binata para lang gawing parausan? For what? Nakakainis! Sobra! Look at this old fucking mens. Tinitigasan pa ba ang mga hayop na ’to? Oh, gross.

“Knightley.” Rinig kong turan sa earpiece ko na kinangisi ko.

Mabilis kong kinuha ang hidden luggage na maliit dito sa loob ng kotse ko. Hindi pwedeng mawala ’to sa kotse ko.

“I need restroom.” Turan ko habang dala ang luggage at nagmamasid sa paligid.

Sa entrance pa lang ng hotel, may apat na security na. And according to what I’m seeing, black and white masquerade ang theme ng katarantaduhang ito.

“Turn left, miss Maxie. Then right and walk straight.” Agad na turan saakin ni Knightley na kinangisi ko.

“How many minutes left?” Agad kong tanong nang makapasok ako sa isang public restroom sa labas ng hotel. Mabilis kong isinara ang pintuan at agad binuksan ang luggage ko.

“Fifteen minutes, miss Maxie.” Agad naman niyang turan.

Mabilis kong hinubad ang lahat ng suot ko at mabilis na sinuot ang fake boobies bago ang red bras. Hindi na need ng red panties kase red ang suot ko. Duh. Agad kong sinuot ang red long dress na may slit na hanggang sa kalahati ng hita ko, close neck at long sleeves. Nang maisuot ko na, medyo nahirapan ako sa zipper dahil hindi ko abot. Mabilis ang mga galaw ko kasi limited lang ang oras ko. Agad akong nag-lipstick and of course, red. No more eye make ups. Let’s make it natural this time. Ilang nunal sa mukha ang nilagay ko for some details lang. Nagsuot din ako ng red stilletos. Agad kong inayos ang buhok ko bago ko tusukan ng mga karayom. Naglagay din ako ng strap sa legs. Nilagyan ko ng baril at kutsilyo, and of course red. Red is everything. Red Rose is ready to serve some blood.

“Red Rose.” Turan ko bago mabilis na lumabas ng restroom.

“Knightley.” Rinig kong turan ni Jackson sa earpiece.

Isang tipid lang ang isinagot ko sa isang Motisi na nakasalubong ko. Agad niyang inabot saakin ang isang pulang maskara at mabilis na umalis para pumunta sa restroom dahil kukunin niya ang mga gamit ko.

Napakadali saakin na malaman kung Motisi ba ang kaharap ko o hindi. Just their body language. Halos iisa.  And I’m Motisi’s Princess. Duh!

Patuloy lang ang lakad ko hanggang makita ko na ang entrance ng hotel. Agad ko din nakita ang isang lalaki na nakatingin din saakin at naglalakad din siya papunta sa entrance. Agad kong sinuot ang maskara at yung lalaki naman ay nakamaskara na agad. Nang magkalapit kami, agad niyang inalok ang kamay niya saakin at nakangiti kong sinukbit sa kamay niya ang kamay ko bago kami mabilis na naglakad papunta sa entrance. Nakatitig pa ang mga guards saakin nang makita ako. Yes, I’m gorgeous.

Mabilis na pumalad ang isa sakanila at agad naman inabot nitong lalaki na kasama ko ang invitation na kinangisi ko. Mabilis kaming pinapasok na lalong kinangisi ko. Yes, that’s how Motosi works. Now, let the game begin.

Side: Chapter 5

Side: Chapter 5

Maxie Enriquez

    Hindi na ako nagulat nang makapasok kami sa main venue. Nagkalat ang mga goons. Sa laki nitong venue na may mga tables at may maliit na stage sa itaas, halos dumoble ang nagkalat na goons. Hindi na din ako nagtaka nang makita na halos lahat sakanila ay mga matatandang malaki ang tyan na mukhang mga tadpoles! Iww! Gross! Hindi ko pa man nakikita ang mga mukha nila ay nasusuka na ako!

Hindi ko sila masisi kung bakit lahat sila ay halos nakatitig saakin. Hindi pwedeng maging full black and white ang kagaguhanh ito. Kailan may mag-stand out ang nag-iisang Red Rose ’yon. The Red Angel.

“Miss Rose, they are almost twenty.” Rinig kong turan sa earpiece ko. Walang makakakita ng earpiece ko dahil kakulay siya ng balat ko at sa maskara ko. And, natatakpan siya ng ilang buhok ko na hindi nasama sa pusod.

Agad kaming naglakad nitong partner ko. Lahat ng mata ay saakin pero wala akong pakialam. Nagsimula akong tignan isa-isa ang mga taong kasama ko dito sa loob. Beside sa mga butete, goons ng letcheng mafia na ito na hanggang sa ngayon ay hindi ko pa din natutukoy kung ano, meron pang mga goons na sila ang kumakalaban saamin. I’m so sorry, but Red Rose and the Motisi is here to end you.

“Got it.” Mahinang bulong ko. Alam ko na sakanila kung sino ang goons ng mafia itong at ang goons ng kumakalaban saaming isa pang mafia. Pero teka, parehas ko naman papatayin bakit kailangan pa?

Agad kaming sinalubong ng isang goon na in full black at sa tingin ko ay ang kanan kamay ng mafia na ito.

“Hello, miss…” Agad na bulong niya at inaabangan ang pagbigay ng palad ko sakanya. I’m little hesistant pero this is a part of a plan. .

“Red Rose.” Nakangiti kong bulong at dahan-dahan inabot ang palad ko sakanya. Ngumisi naman siya at dahan-dahan nagbigay ng halik sa likod ng palad  ko. Nanatili akong nakangiti kahit gustong-gusto ko na siyang bulagin. I hate this! This is so gross!

“You look astonishing tonight. But you are little out of the concept, miss Maxie.” Nakangising turan niya at inayos ang maskara niya.

“Oh! My bad! I just want to stand out. I’m Red Rose, the one and only.” Nakangising turan ko sakanya. Tinitigan niya ako ng ilang segundo bago siya ngumiti.

“This way, miss Rose.” Agad niyang turan at mabilis na tumalikod.

Nanatili akong nakangiti habang naglalakad at dinala niya kami sa isang table. May isang card sa table na may number. I guess that’s for auction.

“Enjoy, miss Rose.” Huling bulong pa ng lalaki bago umalis na nginitian ko lang.

Nang makaalis siya ay doon na bumagsak ang ngiti ko. Agad kinuha ng katabi ko ang kamay ko at naramdaman ko ang paulit-ulit na pagpunas niya sa likod ng palad ko.

“My gosh! So gross! I hate this!” Mahinang bulong ko pa.

“This is the plan, miss Rose.” Rinig ko naman bulong ng katabi ko kaya napatingin ako sakanya.

“I know, Lodin.” Naiinis kong bulong at hinayaan siyang punasan ang kamay ko. Lalo pa akong ininis ni Knightly sa earpiece habang tumatawa.

“I will kill you, Knightley.” Naiinis kong bulong.

“My pleasure, miss Rose.” Pang-aasar niya pa.

Ilang minuto lang ay magsimula na ang auction nitong kagaguhang ito. At first, mga rare items muna ang ino-auction na ninakaw ng mafia na ito. Nakikipalakpak lang ako sa t’wing may makakakuha na. Sinong tanga ang bibili ng mga gamit na halos milyon-milyon ang halaga?

“Knightley, are we ready?” Mahina kong bulong nang matapos na ang auction ng mga bagay. Ito na ang pinakamasahol sa lahat. Ang auction ng mga binatang walang kamalay-malay.

“Yes, miss Rose. We can do this. Another Motisi’s back ups will arrive in five minutes.” Turan ni Knightley.

Halos isang daan ang kalaban namin dito sa loob ng venue. Sa labas pa kaya. Meron din halos fifty na Motisi sa loob. At alam kong kaya naman namin.

“And the highlight of the night!” Malakas na sigaw ng lalaking announcer sa microphone. “Our best items! Fresh, yummy, never been used and young!” Sigaw niya pa na kinairap ko. Mandiri ka naman hayop ka. Ikaw ang una kong gigilitan ng leeg. Nanggigigil ako sayo.

Napapikit na lang ako nang isa-isang pinasok yung mga binata. They are all wearing black robe at alam kong yan lang ang tanging suot nila. Wala din silang mga lakas para lumaban dahil may sinaksak silang kung ano sa mga mura nilang katawan. My gosh, I can’t take this but I need to. I need to help them.

“Okay, the first toy.” Turan pa ng lalaki sa microphone habang natatawa pa. Agad dinala yung isang binata sa ginta ng stage at inalis ang robe. Sigawan ang mga butete. Hindi pwedeng hindi ko kayo mabaril mamaya. Walang makakalabas sainyo nang walang nakabaon na bala.

“Pale skin…” Turan ng lalaki at dahan-dahan hinawakan ang hubad na balat ng binata. Ni hindi makalaban yung binata. Kitang-kita sa mata niya na lulong siya sa droga. “Red nipples…” Sunod na turan ng lalaki sabay pisil sa nipple nung binata kaya napaungol ng sobra. Ya! I can’t take this shit! Nanggigigil ako! Napatingin ako sa kamay ko nang may humawak. Nakayukom na pala dahil sa sobrang inis kaya hinawakan ni Lodin. “Average size dick. Pwedeng bottom pwedeng top.” Turan niya pa habang natatawa at hinawakan-hawakan pa yung pagmamay-ari ng binata.

Sunod ay mabilis nilang pinatalikod yung binata at pinatuwad bago—— I can’t! Agad kong itinago ang mukha ko sa likod ng mga braso ni Lodin. Ayoko nito. Kailangan matapos nito agad.

“Tight hole na pwedeng-pwede pagsawaan.” Huling turan niya. You are evil! You’ll meet this evil later. Hindi kita palalagpasin.

“Let’s start at five million pesos!” Sigaw niya. Sunod-sunod naman ang sigawan.

“Ten million!” Sigaw ng buteteng isa. “Ten and half million!” Sigaw pa ng buteteng isa din.

Agad kong kinuha ang number ko at mabilis na itinaas.

“Miss Rose.” Turan ng lalaki.

Nginisian ko lang siya bago sumagot. “Hundred million.” Nakangising turan ko na kinagulat ng lahat.

“In five seconds, miss Rose.” Rinig kong turan ni Knightley sa earpiece na lalong kinangisi ko. Okay, let’s count. One…

“Are you sure, miss Rose?” Two.

Mabilis naman akong ngumiti at mabilis na umalis sa table namin para pumunta sa stage.

“Of course.” Turan ko pa habang naglalakad at tanging tunog lang ng stilletos ko ang naririnig. Three.

“That’s unbelievable!” Turan niya pa sa microphone. Agad akong nag-ikot ng tingin at nakitang naka-pwesto na lahat.

Mabilis kong inapak ang mga paa ko sa hagdan ng entablado at mabilis na umakyat. Agad akong nilapitan ng lalaki para tulungan. Nakangiti kong hinawakan ang kamay niya.

“Hi! I’m Red Rose, and I will kill you.” Five. Mabilis na bulong ko at mabilis na hinatak ang kutsilyo sa hita ko. Walang alinlangan kong sinaksak sa leeg niya ang kutsilyo kasabay ng mga sunod-sunod na barilan at sigawan. This whole place is a mess!

Agad kong hinaharang ang lalaki lalaking sinaksak ko para hindi tumama saakin ang mga balang papunta saakin at mabilis na sinalo ang baril na binato saakin mula sa ilalim. Agad kong pinaulanan ng bala ang mga lalaking nasa dulo ng entablado. Sila yung nagdala sa mga binata na walang malay ngayon at nakaupo pa din sa stage.

Nagulat ako nang hawakan ng gunggong na sinaksak ko ang paa ko. Akala ko patay na kaya mabilis kong inapakan ang mga mata niya ng heels ng stilletos ko.

“Miss Rose!” Rinig kong sigaw kaya mabilis akong napatingin sa itaas ko. Oh! Meron pa pala sa itaas!

Mabilis akong tumakbo mula sa kabilang dulo ng entablado pero patuloy pa din akong bumabaril sa itaas. Agad kong pinulot ang isang baril at sabay na pinaputukan ang mga nasa itaas. Agad akong binato ang baril pagkatapos. Nagkakagulo na sa venue. Hindi ko na makita si Lodin pero ang Motisi na nakikipaglaban sa ibaba, nakikita ko.

Agad kong tinakbo yung mga binata. Agad kong sinuot sa nakahubad yung black robe at paulit-ulit n a tinapik yung mukha niya pero hindi pa din. Anong klaseng drugs yung sinaksak nila sa mga batang ’to?

Mabilis akong napatingin sa dulo nang entablado nang makita ko ang hindi mabilang na lalaki doon pero sunod-sunod ang mga pagbagsak nila bago pa man sila makatutok saakin ng baril.

Agad akong napatingin sa pinagmulan ng bala at nakita ko sa kabila at sa itaas ang isang lalaki na may hawak na baril. Hindi ko siya mamukhaan. Hindi siya Motisi.

“Miss Rose!” Rinig kong sigaw sa ibaba at may ibinato saakin ang isang Motisi na agad kong nasalo. Limang syringe at isang maliit na bote ng gamot. I guess five ml  lang yung kailangan?

Agad kong binuksan yung isang syringe at agad na tinusok sa takip nung gamot para makakuha ng gamot. Pagkatapos ay agad kong hinanap yung ugat ng bata bago dahan-dahan itusok at hayaang humalo sa dugo niya yung gamot.

Mabilis akong naglakad papunta sa susunod na binata. Wala na akong pakialam kung matamaan man ako ng baril. Mabilis akong napatingin sa lalaking nagtangkang pigilan ako pero mabilis siyang humandusay sa sahig. Agad akong napatingin sa itaas muli at nandoon pa yung lalaki.

Nagbitaw lang ako ng isang tipid na ngiti at mabilis na bumalik sa ginagawa ko. Nakita ko yung isang binata na nagkamalay na kinatuwa ko. Agad kong binilisan yung galaw ko dahil hindi ako pwedeng matagalan. Buhay ang nakasalalay. Sa t’wing may nagtatatangkang umakyat at bumaril saakin, hindi nakakadapo ang mga bala nila dahil mauuna silang mamamatay. Dahil sa lalaki sa itaas na nakabantay saakin.

Nang matapos ako ay mabilis kong pinagtatapik ang mga pisngi nila para magising sila ng todo. Halatang gulat ma gulat pa sila sa nangyayari.

“Let’s go!” Agad kong turan at agad ko silang pinagsama-sama at pinababa ng stage. Nag-iiyakan sila kaya lalo akong naaawa.

“There is a hallway beside the stage, miss Rose.” Agad na turan ni Knightly kaya mabilis ko silang dinala papunta sa hallway.

“Bilis! H’wag muna kayo umiyak. Naiiyak din ako!” Turan ko pa sakanila. Nakahawak silang lahat sa kamay ko at takot na takot.

Nagulat pa ako nang sumigaw sila dahil may isang lalaking sumulpot sa dadaanan namin pero mas mabilis yung kamay ko at nahugot agad yung katayom sa buhok at naipitik.

“Miss Rose, marami sila dyan!” Rinig ko pang sigaw ni Knightly na kinamura ko.

Agad kong hinugot yung baril sa hita ko at mabilis na pinaulanan ng bala yung mga lalaking dumating pero nagulat ako nang marinig yung sunod-sunod na pagbaril sa likod kaya sabay-sabay kaming napatingin sa likuran.

Nasa likuran namin yung lalaking nagbabantay saamin kanina.  Ilang segundo lang ay patay na lahat ng mga lalaking humarang. Mabilis kaming naglakad pasulong. Dahil isang deretso lang yung hallway, walang tataguan. No choice talaga kami. Mamatay o mabuhay.

“Apakan niyo!” Utos ko pa sakanila nang nakarating na kami sa mga nakahandusay na mga bangkay. Pati ako nakiapak kasi nanggigigil talaga ako.

Naririnig ko pa yung pagbaril nitong lalaki sa likod dahil sa malamang ay may nasa likod namin. Mabilis kaming naglakad. Hindi nila ako binibitawan. Parang nanay na ang lagay ko nito.

“Wait! H’wag niyo hatakin! Mapupunit yung damit ko!” Agad kong turan.

Tumakbo na kami nang makita namin yung exit nitong hotel. May sumalubong saaming van at agad kong pinasakay yung mga bata. Mabilis na sana akong sasakay pero may humawak ng bewang ko at hinatak ako pabalik.

Nanlaki na lang yung mata ko nang makita yung lalaking nagbantay saamin. Agad niyang hinawakan yung baba ko at mabilis akong siniil ng halik na kinapikit ko kasabay nang may kung anong humigpit sa bewang ko. Ilang segundo lang ay mabilis din niyang pinutol yung halik at mabilis na umalis na kinatunganga ko. Dahan-dahan na lang akong napahawak sa labi ko at napatingin sa bewang ko na ngayon may nakataling coat.

“O-oh my gosh, hindi na ako virgin!” Hindi ko maiwasang turan. Best feeling ever! “Yaaaaa! Hindi na ako virgin!” Hindi ko mapigilang sigaw bago mabilis na pumasok sa van habang nakahawak pa din sa mga labi ko.

Muli akong napatingin kung saan biglang nawala yung lalaking kumuha ng first kiss ko. Hindi ako nananaginip ’di ba? Oh my gosh! Hindi na talaga ako virgin!

Side: Chapter 6

Side: Chapter 6

Maxie Enriquez

    Gusto kong maiyak. Hindi na virgin si Maxie girl pero sa lips lang. Nakakaiyak talaga. But, I’m still wondering kung sino ang lalaking yon. He’s my type. Hihi. Hindi ko man nakita nang maayos yung pagmumukha niya dahil nakatakip tapos napapikit pa ako nang halikan niya ako. Ewan ko ba, ang sarap kasi sa feeling nung halik. Pero paano kung pangit siya? Pero mabait naman, counted naman siguro yon? Hala bahala na nga!

Napatingin ako dito sa katabi kong bata nang humawak siya sa pulsuhan ko nang mahigpit bago siya pumikit habang nagbyabyahe kami papunta sa Motisi. Magkakatabi sila at magkakahawak yung kamay habang nakapikit. Nalulungkot ako kung bakit kailangan nilang maranasan yung mga bagay na ’to. Sobrang babata pa nila. And I guess, they are from Philippines. Halos lahat naman ng tao doon kanina mga half pinoy. Kaya nagtatagalog yung bwisit na MC na yon. At mostly din, representative lang yung mga nandoon. Kumbaga, hindi naman talaga yung nag leader ng masasamang mafia ang pumupunta. Nagpapadala lang sila ng representative para bilhin kung anong gusto nila. Sa mga high end auctions, talagang yung mga leader na ang pupunta. And I can’t wait to kill them.

Gosh, naiinis talaga ako kasi halik lang. He can invite me to have sex and I will agree right away! Sana nagsabi man lang siya. Aayaw pa ba ako? It’s so annoying! Nakakainis!

Ilang minuto lang, pumasok na kami sa Motisi. Parang isang malaking barangay yung Motisi. Didiretso kami sa headquarter. May clinic sa headquarter at nandoon din sila Knightley.

Inihinto na yung sasakyan sa parking ng headquarter. Yung ibang Motisi naman, sa training ground yung punta. Nandoon kasi yung sari-sarili nilang mga rooms. Sana hindi masyadong marami yung nasaktan.

Agad binuksan yung pintuan at sabay-sabay nagising yung mga binata. Lalo pang humigpit yung hawak sa pulsuhan ko nung isa pero nginitian ko lang siya.

“Let’s go. You are all safe here.” Turan ko sa kanila.

Halata mo sa mga mata nila yung takot. Isa-isa ko silang inalalayan pababa at pumasok kami sa headquarter. Patang white house lang yung headquarter. Maraming rooms, madaming floors. Agad ko silang dinala sa clinic. Ayaw pa nila ako bitawan kaya nanatili muna ako kahit ilang minuto lang habang chinecheck sila ng mga doctor.

“This is FAD-3000, miss.” Turan ng doctor sa akin matapos niya akong lapitan at iniabot sa akin yung maliit na bote ng gamot.

“What this thing can do?” Tanong ko habang nakatitig sa maliit na bote.

“It can make your whole body lifeless and sensitive for almost three days. Excessive amount of dose will lead you to death. “ Paliwanag niya na tinanguan ko.

FAD-3000? Sino ba gumawa ng letcheng gamot na ’to? Bakit hindi pa siya mauna sa impyerno?

“Miss Maxie.”

Napatingin ako sa gilid ko nang makita ang isang Motisi dala yung phone niya at inaabot sa akin. Ngumiti naman ako bago nagpasalamat at kinuha yung phone.

“Maxie.” Turan ko sa linya.

“Are you okay? Wala ka bang sugat?” Rinig kong tanong sa kanilang linya at walang iba kung hindi si daddy.

“No, dad. I’m fine. There is nothing to worry about.” Sagot ko sa kanya.

“I’m glad that you are safe. Stay there until tommorow morning. Uuwi na ako mamaya. Love you, my lady.” Huling turan niya bago ako patayan ng tawag. Hindi ko maiwasang mapangiti sa huli niyang tinuran. I love him so much kahit sobrang istrikto niya.

“Thank you.” Turan ko nang ibalik ko na yung phone at lumabas ng clinic.

Mabilis akong sumakay sa elevator at agad pinindot yung floor nila Knightley. Yung floor na ’to, puro lang mga hackers at mga professionals. Tatayo pa sana sila nang makita ako pero agad kong itinaas yung kamay ko para pigilan sila at ngumiti na lang.

Naglakad ako papunta sa table ni Knightley. Kinukuha nila ngayon yung informations ng bawat isa doon sa venue.

“Hey.” Bungad ko nang makalapit ako sa kanya.

May pinagsamahan na kami ni Knightley dahil siya talaga yung naka-assign sa akin sa t’wing may missions. Siya yung taong kausap ko sa earpiece. At kapag napahamak ako dahil sa mali niyang informations, babarilin daw siya ni dad. Hahaha. Kidding.

“Miss Maxie.” Nakangiti niyang turan sa akin.

“Pwede mo ba hanapin yung lalaking tumulong sa akin kanina?” Turan ko sa kanya. Nakakaintindi naman ’to ng tagalog kasi pinoy yung yaya niya.

Tinignan niya agad yung mga CCTV sa venue. Agad kong nakita yung camera kung nasaan siya.

“There!” Turo ko sa isang screen.

“Zoom in.” Utos ko pa at zinoom in sa lalaki yon. Pero habang zinozoom in, lalong lumalabo. Ang low quality naman ng CCTV doon!

“I guess, this is the end. Hindi mo makikilala ang Romeo mo.” Pang-aasar niya na kinasama ko ng tingin sa kanya.

“I guess, this is your end too Knightley.” Inis kong turan sa kanya na tinawanan niya lang.

In-exit niya na at nakita ko yung wallpaper ng computer niya. Isang lalaking mukhang high school student na nakatayo sa tabi ng— what do you call this thing? That thing where you can buy something. It has wheels. I don’t know it’s name. Gosh.

“Oooh, who’s that?” Tanong ko sa kanya.

“The one I like.” Nakangiti niyang sagot sa akin.

“Eh ano yan?” Tanong ko sabay turo ko sa thing na yon.

“It’s pisbol and that is the pisbol cart.” Paliwanag niya sa akin. Pisbol? Pisbol cart? Sounds new to me.

“He’s gorgeous. Go! Get him!” Nakangiti kong turan bago ko siya iwanan.

Nakakaiyak. Wala pa rin akong boyfriend. Ano ba ’to? Sumpa? Bwiset ka kasing lalaki ka. Kung sanang kinidnap mo na lang ako kanina, willing pa akong sumama!

    KANINA pa ako nakaupo dito sa kama ko hawak yung coat na itinali sa bewang ko nung lalaking yon. In fairness, hindi amoy lolo at hindi amoy masyadong bata. Ito na ba talaga? Extra large din yung coat. Grabe ang laki niya siguro ano?

Tapos na rin akong maligo at naka-bath robe lang ako. Nagpapatuyo ako ng buhok pero nadidistract ako dito sa coat na ’to. Mag-uumaga na wala pa akong tulog.

Nasa ibaba na rin yung kotse ko at yung phone ko, nasa kotse. Baba rin naman ako para i-check yung mga Motisi sa training ground. Baba ako pagkatapos kong magpatuyo ng buhok.

Hinanger ko yung coat at nilagay sa closet ko. Yung mga suot ko kanina, nasa basurahan na. Kapag nagsusuot ako sa mission ng ganon, diretso tapon na talaga. May mga dugo kasi lalo na yung suot kong stilletos. Binaon ko sa mata nung bwiset na MC.

Mabilis ko nang pinatuyo yung buhok ko habang nakatitig sa labas. Yes, sa headquarter ang room ko. Yung pinakamataas na floor. Kitang-kita ko dito yung buong compound ng Motisi.

Nang matapos akong tumanga at tuyo na rin naman ang buhok ko, nagsuot na ako agad ng underwear, shorts na hanggang sa kalahati ng hita ko yung haba na kulay brown at fitted white shirt bago ko kunin yung boots ko na hanggang sa itaas ng tuhod na kulay light brown. Bakit ako nagbibihis kahit patulog din naman ako? Ayoko matulog ng pangit. At lalabas pa ako. Pupunta ako ng training ground. Duh!

Nang matapos na ako magbihis, agad na akong lumabas at sumakay pababa ng elevator. Nasa parking na yung kotse ko. Sasakay ako kasi medyo malayo dito yung training ground.

Mabilis kong binuksan yung pintuan at agad pumasok pero agad akong napahinto at napatitig sa bouquet ng red rose sa upuan at mga chocolates. Yung ganon sa binigay ni Hillary at hindi lang isa ngayon, kung hindi tatlo.

“Wow.” Natatawang bulong ko bago tuluyang pumasok at kunin yung bouquet. Hindi ko mapigilang amuyin yung mga bulaklak bago kunin yung card.

’ Beautiful but deadly. I’m willing to die in your hands, my Red Rose. ’ - Hillary

Nanlaki ang mga mata ko sa gulat nang mabasa ko. Ibig sabihin nasa auction si Hillary kanina? How come? Don’t tell me mafia rin siya? Haha. That can’t be. Ayoko maniwala. To see is to believe. I excited to meet you, Hillary.

    NAGISING na ako almost lunch na. Nandito na rin si dad. Inasikaso niya na dapat asikasuhin. Yung mga binata, nagpapahinga pa rin pero nakakausap na. Galing sila sa Philippines and that is sure now. All of the are orphan. Pero papipiliin sila kung babalik ba sila sa pilipinas o mananatili sa puder ng Motisi.

“Good morning, dad.” Bati ko agad kay dad nang makababa na ako.

Nakaupo siya sa dining table at kausap yung mga head ng bawat department ng Motisi.

“Good morning, Max.” Sagot niya sa akin pabalik at hinalikan ako sa pisngi.

Umupo na ako sa tapat ni dad dito sa dining table. Mukhang malalim ang pinag-uusapan nila.

“In two weeks, we will have our biggest mission. This mission is the most difficult and risky.”

Turan ni dad na kinagulat ko. Ito na ba ang The Big One? Where in nagsasama-sama ang mga mafias? Mahirap talaga ’to dahil sa dami ng mga mafias, hindi mo mahihimay kung sinong kakampi mo sa hindi. Oh gosh. I’m excited!

This is an opportunity too! Makikita namin yung mga taong hinahanap namin. Yung ibang mga leader ng mga mafias.

“I’ll be joining instead of Maxie.” Sunod niyang turan na talagang kinagulat ko.

“What?!” Tanong ko sa kanya.

“Why? Ako na lang dad! Masyado ka nang matanda! Kaya ko naman eh!” Naiinis kong sagot sa kanya.

“No.” Sagot niya sa akin.

“Oh gosh, not again.”  Bulong ko na lang.

Okay, I have to do it on my own way. I need to protect dad. Masyado na siyang matanda. Hehe. Gusto ko lang talagang sumama.