prologue

“Come back here!wag kang bastos!

“Hayaan niyo na po siyang makapag-isip ng maayos tito.”

“Sorry sa inasal ng anak ko ijo,wag kang mag-alala at matutuloy ang usapan natin.”

“Pa,masyado na nating napapakialaman ang buhay ng anak natin.”

“Pwede ba wag kang maki-alam dito,para to sa kinabukasan nila.para sa pamilya natin kaya sa halip na nakikialam ka dito bat di mo na lang kumbinsihin yang anak mo.”

“Sige po tito mauna na po ako.aasahan ko po sa lalong madaling panahon ang pasya po ninyo.tawagan lang po ninyo ako Anumang oras.ipapaalam ko na rin po ito kay papa.”

“Sige ijo salamat.gaya nga ng sabi ko wag kang mag alala.ako na ang bahala sa anak ko.wala rin naman siyang magagawa.

Introduction

Richmond pov;

“Hoy teh,kanina ka pa yata malungkot diyan,may problema ba?“hay vench kung alam mo lang…ang sakit sa lungs ng ganito…suffocated not by any harmful chemicals but with own parents.lahat na lang yata ng gawin ko ay mali para sa kanila.all that is right for them was there decisions.what about mine?kung pwede lang mamili ng magulang sana yung kahit di mayaman as long as mahal nila ako at malaya akong gawin ang gusto ko.hindi yung pati susuotin ko ay sila pa ang pipili. “hoy teh bingi lang ang peg this day.“oo bingi na ako dahil sa mga habilin at utos ng magulang ko. “teh anu ba kanina ka pa diyan,sumagot ka naman,buhay ka pa ba?“buhay pa,para gawin ang tama at naayun sa mata ng mga magulang ko.“tehhhhhhh!!!!gising.“aray naman nabingi ata ako.

“Vench!anu ba,kailangan talaga manigaw.nanahimik ang tao dito eh.“parang natanggal yata tutuli ko dun ah.tong baklang to sarap ipalapa sa mga gutom na askal sa kalsada eh.

“Pano po kanina ka pa diyan tulaley,eh kung tinulungan mo na ako dito di tapos na tayo.mamaya sunduin ka na ng cristof mo di ako na naman ang tatapos nito.“nagmaktol na naman ang mahadera kung bestfriend..

By the way my name is,richmond marquez,18 and currently taking up archeticture(not because I want too but only because my father chose it for me.)tama kayo ng iniisip,I dont have my own decisions baka magkaroon ng world war___?(pang ilan na nga ba.gosh pati history forgot ko na.hay buhay parang life very amazing but totally challenging..isnt it?)

And isa po akong gay.which is pinagtataka ko na hindi man lang hinadlangan ng aking butihing ama(insert sarcasm)maybe he’s longing for a daughter,good for me.but the problem is,for my whole entire,suffocating life,crossdresser ako.as in wearing ladies dresses and etc .then again not my choice but my father’s choice.(ang somo somo dibo╭(╯ε╰)╮ ).sabi kasi nila sa akin ni mama I have a tito,my father’s brother,but not real brother,my father was addopted by my grandparent when he was a child.I dont meet them because according to my parents,my grandparents died in a car accident with my aunt named rica.T_Tsad story.

Back to my story…ang tito ko na tinutukoy nila named rich,sinunod ni papa ang pAngalan ko sa kanya(they added mond to make it a li’l bit more unique)he’s also a gay daw,a beautiful gay and currently living in germany now,with his long time husband named,james peralta.sabi ni papa,galit daw sa kanya noon si tito rich dahil sa isang napakalaking pagkakamali niya,(di na niya sinabi kung anu yun,basta mabigat daw,hmmm…?)pero nagkapatawaran naman din sila.pero kinailangan daw bumalik ni tito rich and his husband sa germany for their career.oh my g…international models sila.Nakita ko rin sila sa isang magazine.bata pa daw kasi ako noong magkita kami ni tito rich thats why I dont recall him at all.pero babalik daw sila dito kasi may negosyo sila ni tito laxie.a very good friend of tito rich.lagi ako sa kanila.coz I like him,his so adorable maybe its the reason why tito rich was bestfriend with tito laxie.

Ok tungkol naman sa akin..where am I..oh ok..I’m 18 and acheticture student.I dont like my course but I have no choice but to exceed in this.coz when I’m not,my parents kill me…with there barehands(literally)but I love them kasi alam ko naman na para sa akin to kaya ganun na lang sila.

Like what I said crossdresser ako.not the type na nakabestida or whatever they call it.a simple lady jeans and shirts.sabi ng mga nakakakilala sa akin bagay naman daw kasi maliit ang hubog ng katawan ko,pambabae daw,mana daw kay tito rich.pero di ako kaputian like tito.di naman sunog.tama lang.hanggang lagpas balikat ang maganda at wavy kung hair.(one thing that I want to clear up,I’m not wearing a cup under my shirt.)sa mga parties or important occasions oo,but not on my daily living.wala naman kasi akong tatakpan dun.

My best friend,vengie nacino,but I prefer to call him vench.(walang lixie,haha)kasi gay din siya.cute siya because his a li’l bit fat,chubby kumbaga.alam niya lahat ng secrets ko.specially ang boyfriend ko na si cristoff sandoval.bawal kasi malaman ng parents ko.kung hindi,end of my beautiful lovelife.ok back to the present.

“Teh,(tawagan po namin yan ng bestfriend kong si vench)kaya mo na yan.besides diyan ka naman magaling diba.?)kinurot ko ang medyo may katabaan niyang pisngi.

“Ah ganun…ok ako na lahat ng gagawa ng ito,pero tatawagan ko lang si tito rick,na may jowa ka na at tamad ka ng mag aral.“kinuha pa nito kunwari ang phone niya.

“Teh halika samahan mo ako.“biglang nagtaka ang mukha niya sa pag aaya ko sa kanya.

“Huh?saan namAN?“tanong nito na nakapameywang pa.

“Kung saan may pinakamataas na building at tatalon ako.“pang aasar ko dito.“gusto mo akong isumbong di ba,di uunahan ko na ang susunod na mangayari pag nalaman nila papa.“kunwari ay inis kong sabi.

“Baliw,maupo ka na nga at tapusin na lang natin to.bukas na ang submission teh remember.“ay oo nga pala noh.nagtataka kayo kung anu ang pinagaawayan namin.isa itong project sa major namin.isang building structure na gawa sa manipis na glass,and wood.hirap kasi nakakainizzzz(z na yan ha,ganyan ako mainiz may z….)

“Kasi naman yung kalbo na yun sinusubok ang kakayahan nating mga alagad ng kagandahan.palibhasa siya labas na nga ang bumbunan,bansot pa.“inis kung turan

“Teh kung makapintas perfect?ikaw nga maganda,sama naman ng ugali.“pangiinis ni vench sa akin.

“Ah ganun…siga ibagsak na natin tong major para damay damay na.“pananakot ko naman.

“Teh naman di na mabiro.ikaw na kaya ang pinakamabait at pinakamaganda kong bestfriend.“ayan na naman siya sa ugali niyang tabo,timba,batya,planggana,arenola na gawa sa pinakamatibay na Bagay na naimbento ng tao ang PLASTIC.

“sige teh push mo yan.“pang iinis kong muli.

“Babe,ang aga aga nagtatalo na naman kayong magkaibigan.may problema ba?“biglang singit at yakap ng gwapo kung bf.

“Ayan na nga ba ang sinasabi ko eh.wala na bagsak na kami.“asar rin talaga ang bestie ko eh no.kaibigan ko ba talaga to?

“GAnito na lang teh,tutulungan tayo ni cristoff right babe?“sigurado naman ako na oo ang sagot niyan.

“Of course not!.“sagot ni cristoff

╰_╯-anu raw?

y^o^y“babe naman di ka na mabiro.anu bang gagawin?“tsk makuha ka sa tingin.hahah*evil laugh

“Great…eto kasi kailangan pagkabit kabitin to create this building na nasA picture.“pagbibigay instruction ni vench kay cristoff.

“Hmmm….madali lang pala to eh..halika dito babe.maupo ka sa tabi then watch.ikaw then vengie.“sumunod na lang kami.tutulungan na kami eh.

Almost 2 hours na yata at nakakalahati na rin namin.nakakangawit.pinagtulungan na rin kasi namin.(oppss I forgot.andito kami sa fave place namin sa ilalim ng puno ng umbrella tree malapit sa pond.)excuse kasi ang klase namin para matapos lang ang bwisit na project na to..

A/N

Hope you like this guys…..magkakarugtong lang naman from my story revenge.kaya kung nabasa niyo yung revenge you will 100% makikilala the character na namention ni richmond….thanks again.

DC 1

Richmond pov;

“san ka galing kagabi?“tanong sa akin ni daddy.kakagising ko pa lang sermon agad.

’Sa kabigan ko po,si vench.“sagot ko naman.

“Siguraduhin mong wala kang ginagawang katarantaduhan richmond,dahil pag may nalaman ako,di ka na makakalabas ng bahay na to”.nakakainis na.

“Opo dad,maliligo na po ako.maaga po kasi akong papasok ngayon.”

“Your not going to school today.I already called one of your instructor’s to excuse you.“what di papasok eh ngayon pa naman namin ipapasa ni vench yung pinagpuyatan naming tapusin na project kagabi sa bahay nila.no wayyy!.

“Dad!,may ipapasa kaming project now,that’s why late na akong nakauwi kagabi para tapusin yun.then sasabihin mo now that I’m not attending school today.“medyo may inis na turan ko sasagot na sana si daddy at alam kung nagpipigil na ito ng galit ng biglang sumingit ang aking ina.

“Anak,may kailangan tayong asikasuhin ngayon.importanate ito dahil nakasalalay ang kabuhayan natin.“huh?anu naman ang maitutulong ko dun.

“Saglit lang naman yun richie,kung gusto mo after nating imeet at makausap ang taong kakatagpuin natin ngayon eh pumasok ka.“medyo malumanay na wika ni daddy.

“Pero…“naputol na agad ang sadabihin ko ng maawtoridad na boses ni daddy saying no buts.

“Sige na maligo ka na at magbihis nakasabit na doon ang susuotin mo sa malapit sa tokador mo.“may magagawa pa ba ako.kainis naman.

After a couple of minutes ay natapos na akong ayusin ang sarili ko suot ang pink blouse na binili siguro ni mommy at isang floral na palda na medyo litaw ang maganda kung legs.i hate this,but pag di ko sinuot,baka kaladkarin pa ako ni mommy pabalik dito sa kwarto.di kasi ako kumportable suot ang mga ganto.

Hinihintay na namin dito sa isang restau sa makati ang sinasabi ni daddy.text lang naman ako ng text sa jowa ko na kanina pa miscall ng miscall.di ko magawang sagutin baka mahuli pa ako ni daddy.

“Andito na pala siya.“wika ni daddy kaya napatingin ako sa dereksyon ng tinignan nila.isang lalaking siguro ay na 40’s na ang edad.naka suit eto ng kulay itim kaya halatang mayaman.

“Goodmorning Mr. Alcantara.“bati ni daddy dito sabay shakehands.

“Kumpadre,wag mo na akong tawagin ng ganyan.“sagot naman nito.kumpadre talaga.

“Bye the way this is jackie my wife,and richmond my son.“pakilala ni daddy sa amin.bumati ako dito pero agad ko ring binalik ang atensiyon sa cellphone ko.

“You really have a wonderful son here kumpadre.and I think,magugustuhan siya ng anak ko.“wika nito pero di ko na lang pinagtuunan ng pansin.

“Thank you kumpadre,so it’s a deal now kumpadre?“dinig kung tanong ni daddy.

“Absolutely yes,by sunday,same place,ipapakilala na natin sila sa isat-isa.“anu ba talaga pinaguusapan nila?wala naman pala akong maitutulong dito.pumasok na lang sana ako.

“Richie,kanina ka pa kalikot ng kalikot diyan sa phone mo.“napabalikwas pa ako sa biglaang pagsita sa akin ni daddy.“give me your phone.“utos nito sa akin.

“Dad,katext ko po si vench.tinatanong ko lang about school.“palusot ko.

“I said,give me your phone.“ulit muli nito.

“Anak ibigay mo na.mamaya mo na kunin.“singit ni mommy sa akin.wala na akong nagawa kundi iabot ang phone ko ng nakasimangot.

“Hahaha,a li’l bit stubborn huh.“natatawang wika ni Mr. Alcantara.“mukhang magkakasundo sila ng anak ko.“dugtong pa nito.

“Ganyan lang yan pero masunuring anak yan kumpadre.“sagot dito ni daddy.

“Anu po bang pingauusapan niyo,kasi po di ko maintindihan kung bakit kasali ako dito.“tanong ko sa kanila.

“Di pa pala niya alam kumpadre,why don’t you tell him now.“nagtataka ako,parang ako kasi ang pinaguusapan nila kanina pa.lutang kasi ang isip ko.

“Richie,pinag-uusapan namin dito ang nalalapit na kasal mo at ng anak ni Mr. Alcantara na si carlson alcantara.“what!ako ikakasal.at sa di ko kilalang tao pa.

“Hey,hey,hey.what do you mean by that?“takang tanong ko sa kanila.ayaw akong magkaboyfriend pero ngayon sasabihin sa akin na ikakasal ako.

“Narinig mo ang sinabi ko.you and carlson ay ikakasal richie.“ulit ni daddy sa akin.tatayo na sana ako ng bigla akong hawakan ni mommy sa kamay dahilan para mapabalik ako sa pagkakaupo.

“Ok,I guess ok na ang lahat kumpadre.sa sabado na uuwi ang anak ko galing america at ipapakilala na natin sila sa isat-isa by sunday. nai transfer ko na rin siya sa university na pinapasukan ng mapapangasawa niya.“mahabang wika ni mr. Alcantara.

Nagpaalam na ito sa amin at tumayo na rin kami para umalis.papasok pa ako.ok lang naman na hindi naka uniform.pero lutang parin utak ko sa lahat ng nalaman ko.di pwede to.

“Sige na pumasok ka na.uuwi na kami ng mommy mo.di ka namin maihahatid tutal malapit naman na school mo dito.“turan sa akin ni daddy.di ako umimik,masama parin loob ko sa kanya.

“Can I have my phone now?“walang ganang tanong ko sa kanila.iaabot na sana ni daddy ang phone ko ng bigla itong magring.napakunot noo lang naman si daddy,bago niya ito sagutin.

“Yes hello,who is this?“tanong ni daddy sa kabilang linya.wag naman sanang si cristoff yun.matagal di umimik si daddy at nakikinig lang siya sa sinasabi ng nasa kabilang linya.hanggang sa ibaba niya na ang tawag.

“Sakay sa kotse richmond.ihahatid ka na namin.“utos ni daddy sa akin na may galit.kinakabahan naman ako.

Nakaupo lang ako sa likod at nakikiramdam habang patungo sa universidad na pinapasukan ko.biglang ibinato ni daddy sa akin ang phone ko ng wala itong sinasabi.I dont know pero kinakabahan ako sa maaring mangyari.

Nasagot lahat ng tanong sa utak ko ng makarating kami sa harap ng school.nakatayo doon ang taong ayukong makita ni daddy.

Bumaba ako at patakbong tinungo ang kinatatayuan nito.palapit naman na si daddy sa amin kaya agad akong nagpunta sa harapan nito upang di niya ituloy anuman ang binabalak ni daddy.

“Richmond umalis ka diyan!“bulyaw ni daddy sa akin.pero di ko siya sinunod sa pagkakataong ito.

Agad lumapit sa akin si daddy at marahas nitong hinila ako sa braso.agad na lumapit si mommy at hinawakan ako.

“Ikaw!.layuan mo ang anak ko.“sigaw ni daddy kay cristoff.

“Sir,mahal ko po ang anak niyo.di ko siya niluluko,at wala rin po akong pakialam sa sasabihin ng iba.“sagot dito ni cristoff kaya di ko na napigil pa ang paglandas ng luha sa pisngi ko.

“Wala akong paki alam sa sinasabi mo,ang gusto ko lang ay layuan mo ang anak ko.naiintindihan mo?“galit na turan ni daddy kay cristoff

“Daddy tama na po.please…“umiiyak ng pigil ko sa aking ama.

“Wag kang makialam dito richmond!“baling sa akin ni daddy.yumakap na lang ako kay mommy at doon ay humagulgol.

“Sir maniwala po kayo sa akin.mahal ko po ang anak niyo.“pakiusap ni cristoff muli kay daddy.

“No!dahil wala ring kwenta yang pagmamahal mo.ikakasal na ang anak ko.kaya ayukong magulo iyon.“lumakad na si daddy at sumakay sa kotse.nakatingin naman ako sa tulalang si cristoff.gusto ko siyang lapitan at yakapin.di ko kayang mawala siya.

“Sasakay ba kayo o kakaladkarin ko pa yang anak mo.“sigaw ni daddy kaya wala kaming nagawa ni mommy kundi ang sumakay ng sasakyan.

Malapit na kami sa bahay ng biglang magring ang phone ni daddy.

“Yes hello…..,ok parating na kami kamo,sige yaya,paki entertain na muna ang bisita.“matapos nun ay binaba na nito ang tawag.

Pagdating sa bahay ay nauna na ng bumaba si daddy at pumasok sa bahay.kasunod lang nito si mommy.para akong lanta na naglalakad papasok sa bahay.di ko matanggap na mawawala na sa akin ang taong nagbigay sa akin ng totoong pagmamahal dispite of my gender.siya lang ang taong rumispeto sa akin at tinanggap kung anu ako.

Pagkapasok ko sa bahay ay may lalaking kausap si daddy at mommy.

“Richie,siya si carlvin alcantara,nakatatandang kapatid ng mapapang asawa mo.bumati ka ng maayos.“utos ni daddy sa akin.lumapit ako saka yumuko na parang pagbati ng mga hapon.

“Good afternoon po.ako po si richmond.“magalang ma turan ko rito.

“Nice to finally meet you.sana ay ikaw na ang magpabago sa kapatid ko.mabait siya pero maloko.sana ay mapagtiisan mo siya.“wika nito sa akin.ganun naman pala eh.kailangan lang siyang baguhin bakit kailangan may kasalan pang magaganap.di imposible na makasal kami dahil mapera ang mga ito.marahil ay sa ibang bansa ito gaganapin.

“Ibig niyong sabihin ay ipapakasal niyo ako sa kapatid niyo para lang baguhin siya?“tanong ko rito ng hindi pinapansin ang masamang tingin sa akin ng aking butihing ama sa mata ng iba.

“No that’s not what I mean..una sa lahat ay hindi siya makakahindi sa kasal dahil kailangan iyon para maibigay sa kanya ni papa ang isa sa mga kumpanya.pangalawa,ikaw ang napili ni papa dahil sa physical features mo.mukhang babae,at hindi tulad ng ibang katulad mo na parang pakawala,at galing sa maayos na pamilya.lihim kang ipinasubaybay sa isang lalaking doon din nag aaral sa school na pinapasukan mo at kailangan niyang mapalapit sayo para mas malaman na ikaw ang nararapat.“mahabang paliwanag nito.

“May sumusubaybay sa akin?“takang tanong ko.

“Yup,at napakalapit na niya sayo.“sagot nito sa akin.“kilala rin siya ng iyong ama.di ba tito?“baling nito kay daddy.

“Huh?me I know who’s the person you are talking about?“kinakabahang tanong ko muli.

“Cristoff dela Mercid.“parang gumuho ang buong mundo ko sa sinabi nito.hindi totoo ito.niloloko lang nila ako para iwasan ko ang boyfriend ko.

“Thats not true.“wika ko at papalit palit ng tingin kay daddy at kay carlvin.

“Totoo yun richie,matagal na yun ng iutos ng ama nila carlvin na pasubaybayan ka.kaya kanina ng malaman kong umibig na siya sayo at malaman kong kayo na ay di ko napigil ang galit ko.ipinagkatiwala siya para bantayn ka at hindi para paibigin ka.“paliwanag ni daddy.

“Nooo….thats not true….“di makapaniwalang turan ko.

Inilapag ni daddy ang isang envelop at inutusan akong tignan iyon.nanlaki ang mata ko ng makita kung gaano kalaki ang perang ibinabayad kay cristoff.kung totoo man talaga. Sa inis ko ay napatayo ako.

“Ginagawa niyo ito para masuklam ako sa kanya.pwes,it’s not working dad.“wika ko na may galit sa mga ito.

“Maupo ka richmond.wag kang bastos.“utos sa akin ni daddy.pero di ko ginawa.

“Sawang sawa na ako sa mga utos niyo na dapat ay lagi kong susundin…pero ngayon….sorry daddy pero walang magaganap na kasal.“tumalikod na ako saka patakbong tinungo ang kwarto ko.

“Come back here!wag kang bastos!“dinig kong sigaw ni daddy

Jackie’s pov

“Hayaan niyo na po siyang makapag-isip ng maayos tito.“Wika ng anak ni alcantara.

“Sorry sa inasal ng anak ko ijo,wag kang mag-alala at matutuloy ang usapan natin.“naaawa na ako sa anak ko.pero wala akong magawa.

“Pa,masyado na nating napapakialaman ang buhay ng anak natin.“pagsingit ko na sa usapan nila.

“Pwede ba wag kang maki-alam dito,para to sa kinabukasan nila.para sa pamilya natin kaya sa halip na nakikialam ka dito bat di mo na lang kumbinsihin yang anak mo.“bulyaw sa akin ni rick.ang laki na ng pinagbago nito,nagkabati nga sila ng kapatid niya pero alam ko na lihim parin na may gusto siya dito.

“Sige po tito mauna na po ako.aasahan ko po sa lalong madaling panahon ang pasya po ninyo.tawagan lang po ninyo ako Anumang oras.ipapaalam ko na rin po kay papa.“paalam ng panganay na anak ni alcantara.

“Sige ijo salamat.gaya nga ng sabi ko wag kang mag alala.ako na ang bahala sa anak ko.wala rin naman siyang magagawa.“disididong turan ng aking asawa.

Napahawak naman ako bigla sa noo ko dahil parang biglang umikot ang paningin ko.

“Oh anong nangyayari sayo?“tanong sa akin ni rick.

“Ah wala nahilo lang ako.“sagot ko naman.

Tinungo ko ang kwarto ni richmond pero bigo akong makapsok dahil di nito binuksan ang kwarto niya.

Hirap magsulat pag phone lang ang gamit.sorry guys sa mga error…tnx po.

DC 2

Richmond pov

Until now ay di parin ako makapaniwalang nagawa sa akin ni cristoff yun.alam kung minahal niya ako.pero bakit niya ginawa yun.dahil ba sa pera?ahhhh di ko na alam ang gagawin at paniniwalaan ko.

Nag ayos na ako ng sarili.its thursday na,di ko alam kung paano ko haharapin si cristoff,kung magagalit ba ako or what.pagbaba ko ay nasa kusina sina daddy at mommy.napakalungkot lagi ng bahay na to.sana magkaroon ako ng makasama,kapatid na aalagaan at makakalaro.

“Oh anak gising ka na pala.halika ka na dito ng makakain ka na bago ka pumasok.“paanyaya sa akin ni mommy.ni hindi man lang ako tinapunan ni daddy ng tingin.dapat ako amg magalit at hindi siya.

“Wala po akong gana,sa school na lang siguro ako kakain.“magalang na sagot ko.tatalikod na sana ako ng biglang magsalita si daddy.

“Maagang dumating si carlson alcantara at ngayon na daw siya mag uumpisang pumasok sa school mo.kaya umayos ka sakali mang magkabanggaan kayo.“malamig na turan nito.di na ako sumagot at dere-deretsyong tinungo ang sasakyan ko.at pinaharurot yun.bakit napa aga ang dating ng sino mang lalaking yun.kaiinizzzzz.

“Oy teh,nabalitaan ko ang nangyari.“agad bungad sa akin ni vench pagpasok ko ng room namin.

“Vench not now please.wala akong ganang makipag biruan.“sagot ko rito

“Teh…naiintindihan kita basta andito lang ako kung kailangan mo ng kausap.“wika nito.tango na lang ang naisagot ko rito.

Dumating na ang una ning instructor at naguumpisa na siyang mag klase ng may kumatok sa room namin.

“Come in!“utos ni prof sa sinumang umistorbo ng klase niya.nanlaki ang mata ko ng makita ang taong pumasok.“yes mr.?“tanong ni prof dito.

“Goodmorning sir.nagshift po ako ng course and I think kasali po ako sa klasing to.and sorry for being late.“sagot nito.bakit siya nagpalipat sa kurso namin.anu ba talaga ang balak ng taong to?

“Ok…please come infront and introduce your self.“utos ni sir dito.di ako makatingin sa kanya dahil sa galit at halu-halong emosyon.

“I am cristoff dela Mercid,love to play basketball and listening to different genre of music.hope na magkasundo po tayong lahat.“kainizzzz…anu bang kamalasan to.

“ Di ba siya yung bf ni richmond….nakakakilig noh nagpalipat pa talaga siya para makasama si richie dito.“ kinikilig na bulong ng isa sa mga kaklase kong babae.

“ Oo nga girl…and look..ang gwapo niya..napakaswerte ni richie sa kanya.“ sagot naman ng isa.umikot ang mata ko sa inis dahil nakakabwisit ang pinaguusapan nila.di ba nila alam na malapit lang ako sa kanila.

Di pa siya tapos magsalita ng mayroon na namang kumatok sa pinto na binuksan ng isa sa mga kaklase ko.isang lalaki na sa tingin ko ay mayabang sa porma pa lang nito.gwapo,matangkad,moreno,maganda ang tindig at porma na bumagay sa masculine nitong katawa…pero lahat yun ay nasapawan ng naguumapaw na kayabangan nito.(wow alam na agad di pa nga kilala)oo author alam ko na ang takbo ng utak mo.)

“Yes mister?“tanong ni prof dito.tuloy lang ito sa pagpasok at dun ko lang napansin na di lang oala siya nagiisa dahil may sumunod dito na lalaki at katulad din nitong gwapo.yun nga lang ay maputi ito.“anong kailangan nila?“ulit ni sir.

“Transferee kami and nakalagay dito sa form namin na this is our first subject.“sabi ko na nga ba mayabang ang isang to.

“Ok,dito rin kayong dalawa sa harap.tapusin lang muna natin si mr. Dela mercid.“tumalima naman ang dalawa saka nagpatuloy si cristoff.

“Sana po ay maging maayos ang pakikitungo natin sa isat-isa guys at walang mang iiwan.“tsk…nagpaparinig ba to.eh siya nga tong gago na nanloko.

“ Di niya pinansin si richie,may lq yata sila…ehhhhh…nakakakikig…tignan mo yu g dalawang bagong dating…mga adonis din.gosh.“malanding turan ni fatima ang napakalanding fan ng yaoi.

“Ok mr. Dela mercid maupo ka na lang sa isa sa mga bakanting upuan diyan.“utos ni sir kay cristoff.

Akala ko ay uupo na siya sa katabing upuan ko dahil bakante iyon.ngunit deretso lang siya patungo sa tabi ni vench sa may likuran ko.who cares,akala niya masasaktan ako…ehhh.

“Its your turn mister.“turo ni sir dun sa lalaking tisoy.

“Ok sir thank you,..good morning everyone,my name is Rijam Marquez Peralta but I prefer to call as jam…from germany..my parents want me to study here co’z I believe that I have a cousin here.and oh my oarents are gay couples but I dont care at all coz I love them.“natulala ako sa sinabi nito.rijam?hmmmm san ko nga ba narinig ang pangalang yan?

“Oh….your from germany mr. Jam.so your parents must be the famous model and gay couple.mr rich marquez and james peralta right?“tanong ni sir dito na lalong ikinabigla ko.ibig sabihin siya ang pinsan ko…does it mean na andito na rin sila tito rich sa bansa?

“Yes sir…and sungit is my cousin.“umikot ang mata nito na parang may hinahanap.

“I guess you are referring to mr. Richmond marquez.there he is.“turo ni sir sa akin.

“Yes…thank you sir.“pagkasabi niya nun ay naadaling tinungo nito ang katabing upuan ko at dun naupo.

“Hi sungit…your so beautiful just like papa rich.“parang batang wika nito na nakatingin lang talaga sa mukha ko.

“Thanks..so tito rich was here in the philippines also right?“tanong ko rito.

“No…but soon.“maiksing turan nito.

“Huh?but why?“tanong kung muli.pinauwi siya mag isa.

“Hahaha…your cute when you do that face.“namula ako sa tinuran nito kaya napayuko ako.saka muling tumingin sa kanya ng ok na ako at agad umarko ang kilay ko.“oh wait…magsusungit ka na naman.“marunong din naman palang magtagalog ang gago.

“Nagtatagalog ka pala.“sasagot pa sanang muli ito ng magsalita si sir na makinig sa huling magpapakilala.

“Hello guys,I’m Carlson Alcantara,I love everything that was good in my eyes.thats all.“tsk mayabang…CONFIRM.pero wait anu raw?siya si carlson alcantara….my FIANCEE?.OHHHHH what a beautiful thurzzzzzday…wala na yatang magandang mangyayari sa buhay ko.

A/n

Hope na magustuhan niyo po ang DC….and sorry for some error.thanks

DC 3

Richmond pov

“Teh ok ka na ba?“tanong sa akin ni vench.andito na kami sa canteen at kumakain.lutang oarin ang utak ko dahil sa nangyayari sa akin ngayong araw.sana di pa niya ako kilala para di niya ako pagtripan.mukha pa naman siyang gwapong gangster.“teehhh..!“sigaw ni vench na ikinagulat ko at ng ibang nasa canteen.

“Ay kabayong gulat!vench alam mo isa pang gawin mo yan.tatanggalan na talaga kita ng matris.“naiinis naturan ko dahil sa panggugulat nito.

“Over ka naman teh.wala na nga akong matris tatanggalin mo pa yung isang imaginary ovary ko.your so bad.“kunwari ay nalungkot na turan pa nito na ikinangiti ko.

“Ulol…bakit ka ba kasi nanggugulat diyan?at di ka na lang kumain.?“tanong ko rito.

“Kasi naman kanina ka pa tulala.tignan mo nga di pa bawas yang pagkain mo.“oo nga pala noh.hay..

“Iniisip mo siguro ang paglipat ni fafa cristoff noh,or si cutie insan mo?or……si mr handsome carlson?“pangiinis nito sa akin.

“Teh gusto mo bang mabuhay yang pritong manok na kinakain mo at ng may tumuka diyan sa putak ng putak mong bunganga.“sagot ko rito,nakataas talaga kilay ko niyan.

“Eto naman.di na mabiro.“natigil kami sa oaguusao ng may kumalabit sa akin mula sa likuran ko.kaya nilingon ko ito.

“Cuz sungit…andito ka lang pala.pweding dito na rin kami kumain sa table niyo nitong si carl?si jam pala.but wait bat pati si carlson…no way.tension activated.#kilabot #takot #iniz #gwapo….no not gwapo erase the last.

“Teh tinatanong ka,para kang isda sa aquarium na nawalan ng tubig diyan….bukas sara yang bibig mo.“wika ni vench sa akin kaya ayun pinasakan ko ng tissue ang bunganga.dinig ko naman ang pag tsk ni carlson.

“Ah ok lang cuz,besides di naman sa amin tong canteen.so you can sit wherever you want.“may plastic na ngiting turan ko.

“Ayun oh…ok pre maupo ka na diyan at ako na oorder ng pagkain natin.akin na ang pambayad.“makulit din pala ang ounsan kung to.inabot naman ni carl yong pambayad.

“Carl…saan kang school galing?“tanong dito ni vench.

“Somewhere in america.“tugon naman nito na akala ko ay susungitan ang bestie ko.kung sa america siya bat kilala niya at mukhang magkaibigan pa sila ni cuz?

“If galing ka ng america,how did you meet my cousin?“tanong ko naman rito.tumingin muna ito sa akin saka muling tumingin kay bestie bago sumagot na ikinakulo ko ng dugo.

“Paki alam mo.“sagot nito

“Ah eh…teh kain na lang tayo.“singit ni vench dahil alam niya na nainis na ako sa kabastusan niya.nagtatanong lang naman ako.

Pagdating ni cuz ay agad na naupo ito sa harap ko,katabi si ugok.at si ugok naman ay kaharap si vench.

“Cuz,dun ako tutuloy sa house niyo mamaya ha…malungkot kasi dun kay lola.“biglang wika ni jam sa tahimik na lunch namin.

“Tsk…gagapangin ka niyan kahit pinsan ka niya.“dinig kung bulong ni ugok.walang masabing matino di na lang manahimik.

“Anu yun pre may sinasabi ka ba?“tanong dito ni cuz.

“Ah wala pre,sabi ko goodluck.“wika nito sabay tingin sa akin na parang nanguuyam.

“Ok kang cuz you can stay in our place as kong as you want.basta wag ka lang magdadala dun ng kahit na anong HAYOP dahil alergic ako.“turan ko at pagbibigay diin sa isang salita patama kay ugok.tatayo na sana ako ng mahagio ng mata ko ang taong papasok ng canteen at may nakaangkla pang babae sa tabi nito.

Lalong kumulo ang dugo ko ng makuta ko si cristoff kasama ang isang babaeng studyante rin na di ko kilala.siguro ibang kurso.tsk…gago pala talaga ang isang to.nakita ni vench ang tinitignan ko at pinatong nito ang isang kamay sa likod ng kamay ko na nakapatong sa lamesa.ramdam kong babagsak na anumang sandali ang luha ko kaya agad na akong lumisan sa canteen.dinig ko pa ang pagtawag sa akin ni vench at ni insan.pero di ko na yun pinansin.

Nanakbo ako sa loib ng cr malapit lang ito sa classroom namin sa susunod na klase ko kaya dito ko napiling pumasok.buti na lang at walang tao.pumasok ako sa isang cubicle at doin ko inilavas lahat ng sama ng loob ko at galit.napahinto na lang ako sa pagiyak ng marinig kong may pumasok sa banyo.pinakiramdaman ko kung meron nga,at nang sa tingin ko ay wala saka ko inayos ang sarili ko at lumabas ng cubicle.nanlaki ang mata ko ng makita na nakatayo roon ang gago at hinihintay ang paglabas ko ng cubicle.

“Excuse me.“wika ko saka ko siya nilagpasan at tinungo ang lababo oara maghilamos.sumunod siya sa akin.

“Umiiyak ka ba?“tanong nito na ikina init muki ng dugo ko.

“Ah hindi…natatawa ako kaya pumasok ako rito.natunig mo naman siguro di ba.“sarkastikong turan ko dito saka muling naghilamos sa lababo.

“Sorry..“dinig kung bigkas nito sa salitang ayokong marinig sa kanya dahil isa lang ang ibig sabihin nun.at yun ay ang katotohanang totoo lahat lahat ng sinabi  sa akin ni daddy.

“Ha….haha..sorry?eh gago ka pala eh…sorry?ako nga dapat magsorry sayo eh.sorry kasi nagpakatanga ako,sorry kasi,hinayaan ko ang sarili ko umibig sayo na akala ko ay ginantihan mo ng totoo,sorry kasi I mis-interpret ang pagsubaybay mo sa akin.and lastly,sorry,,,kasi….kasi minahal kita ng sobra na alam ko namang mahihirapan akong hilumin ang sugat na iniwan mo dito sa puso ko at sa paniniwalang may isang tulad mo na dumating sa buhay ko at tinanggap ako ng buo kunamg anu ako.“mahabang turan ko dito at doon ay naglandas na naman ang masaganang luha mula sa aking singkit ng mata dahil sa pag iyak.

“Please listen to me babe…“di ko siya pinatapos sa sasabihin pa niya.

“No!..you listen to me….starting today…kalimutan mo na may richmond kang nakilala.because starting today,even your name will be deleted here and here.(turo ko sa sintido ko at puso ko.)

“Babe…sorry….please give me a chance to apologize.mahal kita at totoo yun.“tsk di na uubra sa akin yan.simula ngayon magpapaka manhid na ako.

tinulak ko siya upang makatakbo ako palabas ng banyo napatigil pa ako saglit ng makita ko si carlson na nakatayo lang malapit sa pinto.sana ay di niya narinig.dahil sigurado ako na pinagtatawanan na niya ako sa utak niya.

Nilagpasan ko lang siya saka ako tuloy tuloy sa isang lugar dito sa school kung saan tahimik at makakapag isip ako ng maayos at mapag iisa.sa rooftop.ang tambayan ko noon sa tuwing nagtatampo ako kay daddy at mommy…

Sana bukas ay wala na ang sakit….sana bukas ay magawa kong kalimutan lahat….sana bukas ay mawala lahat ng alaala ko para di ko na siya makilala pa…Sana.

A/N

SHORT UD….ANTOK NA PO KASI…THANKS AGAIN.

DC4

Richmond pov

“Teh bat bigla kang nawala kahapon?sabi mo magc-cr ka lang di ka naman na bumalik.“kung alam lang ni vench ang nangyari sigurado magyayawyaw na naman eto kaya mas mabuting di na lang nito alam.

“Paanu kasi,nanakit ang tiyan ko.,siya nga pala bakit hindi umuwi si jam sa bahay kahapon?nasabi ko na kay mommy na andito na siya eh.“tanong ko rito.di kasi siya nagpunta ng bahay.Sinabi pa naman niya na dun na siya tutuloy.

“Hay naku teh,narinig ko kahapon na usapan yata nilang magpunta sa club…alam mo yang si fafa carl pasimple lang eh,pero babaero.“magbestfriend talaga kami,parehas kami ng iniisip.at napatunayan pa niya.

“Ako ang bahala diyan sa pinsan ko.“nakapasok na kami sa room namin at ala pang instructor,nakita kong nakatungo si jam at may suot pang shades eh wala naman sa ilalim ng araw.

Tama nga ang hinala ko na tulog ito.“hoy!“tulak ko rito na ikinagulat niya.

“Cuz naman eh,wala pa naman tayong instructor kaya ok lang.“medyo inis na turan nito.

“Eh kung di ka kasi nagpupuyat di sana masigla kang pumasok.bakit kasi sumasama sama ka sa mga taong walang alam gawin kundi ang magpakasaya.“nakita ko kasing nakatingin na sa amin si carl at halata rin dito na puyat.

“Look who’s talking.“inis rin na turan nito.

“And….mamaya kunin mo na ang gamit mo sa bahay nila dahil uuwi na tayo.mas maganda pang doon ka sa bahay dahil walang mag aaya sayo sa mga lugar na di dapat.“parinig kung muli.

“Anu bang problema mo ha!?“medyo napataas na ang boses nito kaya napatingin na sa amin ang ibang mga kaklase ko.

“Whoooooaaaahh…tama na yan ok.sige cuz,samahan mo na ang ako mamaya sa bahay nila para kunin ang gamit ko.“awat sa amin ni jam.

Lalabas sana ako ng room ng makita kung pumasok si cristoff.palapit na siya sa akin ng itaas ko ang kamay ko paharap sa kanya.na ibig sabihin ay wag niyang ituloy anuman na iniisip niyang gawin pinasalamatan ko at naintindihan naman niya.ayukong makasakit dahil lamang sa mga salitang mabibitawan ko dahil sa galit.dahil alam ko ang pakiramdam na masaktan kahit na simpleng salita lamang na binabato dahil sa kasarian ko.

Linggo na ngayon at heto ako’t inaayus na ang sarili.nagsuot ako ng isang simpleng dress na binigay sa akin ni tito laxie…inayos ni mommy ang buhok ko at naglagay lang ako ng powder sa mukha ko dahil di naman talaga ako gumagamit ng kahit na anong make up.

“Tama na yan at baka naghihintay na sila doon.jam halika na.“umakbay pa si daddy kay jam na parang tunay na anak lang niya eto.simula nung friday na umuwi dito si jam ay lagi na lang silang dalawa ni daddy ang naguusap.parang bonding ng anak sa kanyang ama.na nagpapakirot sa puso ko dahil simula pagkabata ay di ko naramdaman na naging ganun sa akin si daddy.

“Anak halika ka.wag ka ng malungkot.isipin mo na lang na.makakalaya ka na sa daddy mo after this.wag mong isipin na ipinamimigay ka niya ha.ginawa niya to para rin sayo.“may pag-aalalang turan sa akin ni mommy.

“Ok lang ako mom…tara na po baka mahighblood naman si daddy.“alam ni mommy na pinipilit ko lang maging ok kahit hindi.sa bahay ng mga alcantara ang tungo namin ngayon.

And this is the night na papayag akong makisama sa taong alam kong di ako magagawang mahalin sa kung sino ako.gagawin namin eto para sa magkaibang rason.siya,para sa kumpanya at kapangyarihan,ako,para sa pamilya.alam kung pagsisisihan ko ito but still,I don’t have a choice.

Pagdating namin sa bahay ng mga Alcantara ay agad kaming sinalubong ng magasawang Alcantara at ni kuya carlvin.iginiya nila kami sa dining area at doon ay nakita ko na nakaupo si carlson sa upuan na kaharap ko.

“Ok,kumpadre,wag na kayong mahiya.kain na tayo.“wika ng papa nila.

“Ah richmond.siguro naman nagkakilala na kayo nitong anak ko.?“tanong sa akin ni tito greg papa nila.

“Ah opo since firstday niya sa school.“medyo nahihiyang sagot ko.

“Anak bakit di kayo magpalit ng kuya mo ng upuan,dapat ikaw ang katabi ng fiancee mo.“utos ng papa niya kay carlson.

“Pa,ok na to.para naman may kaunting pagtitiis na mangyari.darating din naman ang araw na lagi kaming magkasama.“sagot nito sa ama na alam kung iba ang meaning para sa kanya.

“Ikaw talagang bata ka..ok kumpadre,sa susunod na buwan na ang kasal nila at gusto sana naming sa germany ganapin dahil may kakilala ako roon na makakatulong sa atin.“sabi ko na nga ba eh na sa ibang bansa gaganapin tong kalokohan nila.

“Tamang tama kumpadre dahil doon din nakatira ang kapatid ko na si rich.magandang pagkakataon para makasalo sila sa importanting araw na to.“sagot ni daddy

lumipas ang ilang oras na puro usapan lang sa kasal at negosyo ang nangyayari.kaya nagexcuse ako para magpahangin lang sa labas.

“Malalim yata ang iniisip ng fiancee ko.“medyo may pagkasarkastikong bigkas nito sa mga katagang binitiwan niya.at alam ko na kung sino siya kahit di ko pa siya lingunin.

“Wag na nating pang isipin ang bawat mangyayari…instead isipin na lang natin na para rin naman sa iyo at sa pamilya ko ito.“sagot ko rito ng di siya nililingon.

“Tsk,tsk,tsk…siguro masaya ka na?sino ba naman ang hindi,kung ang isang baklang katulad mo ay magkakaroon ng isang gwapong asawa na tulad ko.“may pang uuyam na wika nito.bwisit din talaga to eh.kung ayaw niya bakit di na lang niya ipatigil ang kalokohan nila.

“Hmmm…marahil ay tama ka.“di ako papatalo sa kanya,lumapit ako sa kanya at kahit medyo matangkad ito ng kaunti sa akin ay pinilit kung ilapit ang mukha ko sa mukha niya.“kahit naman gaanu ako kaganda still di mababago na bakla ako right?and one more thing my FIANCEE,kahit pagsamahin tayo sa iisang bubong ay wala kang dapat ipag alala dahil ni katiting na pagnanasa diyan sa gamit na gamit mo ng katawan sa dami ng babaeng nagsawa ay wala…pwera na lang kung ikaw ang magnasa sa nakadedemonyo kung alindog,dahil ibang usapan na yun.“mapang akit na turan ko dito ng di inaalis ang tingin ko sa mata niya at idinampi ko pa ang hintuturo ko sa labi niya,at….bang,bang there goes your heart…napalunok ang ugok.

Tinalikuran ko na siya at babalik na sana sa sala kung saan naroon ang sila mommy at daddy ng muli itong magsalita.

“Tignan na lang natin,sisiguraduhin ko na bawat oras na magkasama tayo ay impyerno para sayo.“turan nito na nakatalikod parin sa akin.naikuyom ko ang aking mga kamay dahil sa inis.pero kung sa mga magulang ko ay sunod sunuran ako,di naman na ako papayag na pati sa ibang tao.

“Di naman na siguro kabastusan kung iiwan kita saglit MAHAL KO.sumunod kana lang baka lamigin ka pa diyan…sabagay malamig na pala ang puso mo dahil yelo na yan at walang pakiramdam.hindi yun hula ha,yun ang observation ko sayo for 2 days.“napangisi ako ng makita kung nainis ito dahil naikuyom din nito ang mga kamay niya.deretso na ako loob ng bahay at naupo sa tabi ni jam.

Jam’s pov;

Di ko alam na ang tinutukoy pala ni pareng carl na ipapakasal sa kanyang gay ay ang pinsan ko mismo.buti na lang andito ako para mabantayan ko siya.kilala ko pa naman yang si carl.maloko na babaero..at ayukong saktang niya ang pinsan ko.dahil pakiramdam ko si papa rich ang masasaktan pag nasaktan si richmond.

Back to richmond pov,

Nakaupo kami sa sala ng mga alcantara at pinag uusapan lang nila ay ang kalokihan nilang kasal.inaantok na rin ako kaya inopen ko na lang ang phone ko at naglaro.May nagdoorbell kaya agad inutusan ni tito greg ang katulong nila para pagbuksan ang sino mang bisita na papatay sa buong angkan nila…joke!..

“Sir excuse me po.andito po si sir cristoff.“halos malunod ako sa sarili kong laway dahil sa pagkakasamid ng marinig ko ang pangalang hanggang ngayun ay di parin nabubura sa tanga kong heart.at dahilan para mapatingin silang lahat sa akin.

“ok ka lang ba richmond?“tanong sa akin ni tito greg dahil sa pagkasamid.“Sige patuluyin mo.“utos dito ni tito greg.napansin ko naman na nakatingin sa akin si carlson at may kung anong kademonyuhan na naman ang pumapasok sa utak nito.

“Sir gudevening…pinapunta niyo raw po ako?“agad bungad nito kay tito greg.Habang ako ay nakatungo lang dahil ayukong makita ang mukha niya,baka di ko na mapigilan ang sarili ko at bigla akong manakbo sa kanya at yapusin siya…miss na miss ko na siya lalo na ang mga kulitan namin.

“Oo ijo,gusto ko lang sanag personal na humingi sa sa iyo ng pasasalamat sa pagbabantay kay richmond.“masayang wika dito ni tito greg

“Wala pong anuman yun sir..isang karangalan po na bantayan at makasa…“hindi na nito natapos ang sasabihin ng sumingit si daddy sa usapan nila.

“Ah kumpadre,ibigay mo na yung huling bayad sa serbisyo ni mr. Dela mercid para makalisan na siya.“tinignan ko si daddy na may halong hinanakit dito.nasasaktan ako pag may sinasabi siyang di maganda sa taong mahal ko na kahit niloko ako ay alam kong naging totoo ito sa pagibig na inalay niya sa akin.

“Actually sir,maganda na rin po yung pagkakataong ito para maisauli ko po sa inyo ito.“ipinatong ni cristoff ang isang puting envelope sa center table bago to inabot ni tito greg…mga tseke iyon at hindi pa naiwiwithdraw.

“Bakit mo binabalik lahat ito ijo?bayad tong lahat to sa pagiging tapat mo.“halatang nabigla si tito greg sa ginawa nitong pagbalik lahat ng binayad sa kanya.

“Humihingi po ako ng kapatawaran sa inyo sir…pero ang taong pinabantayan niyo sa akin ay siya rin pong dahilan ng magagandang araw na dumarating sa akin.pero nasira ko ang tiwalang…“muling naputol na naman ang sasabihin nito ng magsalita si daddy.

“Enough!,kung ayaw mong tanggapin ang kabayaran mo ay maari ka ng lumisan.“halata sa mukha ni daddy na galit na ito.

“No kumpadre,parang may nais sabihin ang bata…hayaan muna natin siya.“buti pa si tito greg at marunong umintindi.na hindi yata namana ng anak niya.nakaabang lang kaming lahat sa muling sasabihin pa ni cristoff.

“Kasi po sir….hindi ko sinasadya na…..mahulog sa project ko.“pagpapatuloy ni cristoff na ikinakunot ng noo ni tito greg kaya mas nilinawan pa nito ang ibig niyang sabihin para lubos na maintindihan ng lahat.“nahulog ako kay rich sir….at ..mahal na mahal ko po siya.“pinipigilan ko na ang luha ko.talagang kaya niyang patunayan na mahal niya ako..pero knowing my dad.hayyy.

“Ano,bakit?“napatingin ako kay tito greg ng tumayo ito sa kinauupuan niya at ang bigla nitong pagsuntok sa gwapong mukha ni cristoff.natauhan na lang ako ng makita kong napaupo si cristoff sa sahig.hindi niya deserve ang nangyayari sa kanya ngayon.isa lang akong bakla.pero bakit ganun na lang ang pagmamahal niya sa akin.

Tatayo na sana ako ng maramdaman kong tumabi sa akin si carlson at bigla itong umakbay sa akin para pigilan ako sa paglapit ko kay cristoff.kasalanan ko ba lahat to?.

“Tarantado ka…tatangihan mo ang malaking pera para lang sa walang patutunguhan mong pagmamahal sa taong pagmamay-ari na ng iba simula pa lang ng umpisa!.pagmamay-ari ng anak ko ang ipinagkatiwala ko sayo.“susuntukin sana muli ni tito greg si cristoff ngunit…

“Tama na po!“sigaw ko at pilit na kumakawala sa bisig ni carlson.

“Wag kang maki alam dito richmond,dahil nakasalalay dito ang merging ng kumpanya niyo at ang kumpanyang hahawakan ng anak kong si carlson.“dun na ako umiyak dahil pakiramdam ko ay wala na akong nagawang tama para sa sarili ko.isa akong baklang walang kwenta.may nagmamahal sa akin ng seryuso pero di ko man lang magawang ipagtanggol.

“Tito,nakikiusap po ako,wag niyo po siyang sasaktan gagawin ko po lahat ng gusto niyo at ni daddy wag niyo lang po siyang saktan.“pakiusap ko dito.ayukong masaktan siya dahil lang sa isang tulad ko.he does’st deserve this.

“Tsk..sige na pa.hayaan niyo na yan.umiiyak na ang ASAWA KO,“pagbibigay diin ni carlson sa salitang asawa ko at nakatingin pa ito ng nakangisi kay cristoff.hindi pa man kami kasal pero mukha naguumpisa na siya sa pagpapahirap sa akin.

“Asyong!“sigaw nito greg,at lumapit ang guard kanina na nagbukas ng gate para sa amin.“ilabas ang lalaking to!“utos dito ni tito greg.

Tumingin sa akin si cristoff habang itinatayo siya ni kuya asyong.nasasaktan ako sa tingin iyon.parang pinaparating sa akin na dapat ko siyang ipagtanggol.tumingin ako sa kayang mga mata at saka ko binigkas ang kataga ng aking pagsuko.“SORRY”.

A/N

TAGAL NAKA UD SUMMER NA EH SARAP MAGBABAD SA POOL KASAMA ANG BARKADA.

DC5

Mabilis na lumipas ang araw,linggo at ngayon ay heto’t patungo na kaming dalawa ni carlson sa germany(don’t really know if tanggap ang same sex marriage sa country na to,fav country ko kasi so yan na lang nilagay ko./)

Sa isang hotel kami mag-stay hanggang matapos ang kasal daw.pagdating namin sa hotel ay tinungo ko ang beranda kung saan kita mo ang mga maliliit na tao sa baba dahil sa taas ng kinaroroonan namin.tumingin ako sa langit at doon ay pilit kong inaalis ang isiping makukulong na ako sa isang bangungot na kahit kailan ay di ko inakalang mangyayari sa isang tulad ko.

“Sana dumating yung araw na makalimutan ko lahat at mapadpad ako sa lugar na puro masasayang tao lang ang nakakasalamuha ko.walang maguutos sa akin kung anu ang gagawin ko.“pagkausap ko sa sarili ko.

“Wala kang utusan dito kaya kung gusto mong kumain ay ikaw mismo ang magluto dun sa kusina.nagugutom na rin ako.“ang biglang pagsingit ng ugok sa pagmumunimuni ko.kusina?anu to bahay lang niya?adik.

“Ah…kasi carlson…“di ko magawang tapusin ang sasabihin ko dahil sigurado akong wala namang kwenta para sa kanya.

“Kasi di ka marunong magluto?tsk…hindi porket mayaman ay di ka kikilos para sa sarili mo.bilog ang mundo mahal na prinsesa at ngayon ay nabaliktad na lahat.“yabang din ng ugok na to…pero sisiguraduhin ko rin na di ako papatalo.bahala na siya kung magsumbong siya sa ama ko.

“No that’s not what I wanted to say….wala po tayo sa bahay niyo,kaya wag kang maghanap ng kusina.kung gusto mo paalisin mo yu g chief nila sa baba at ako ang magluluto”pasarkastikong turan ko sa kanya. “Baba lang ako dun na lang ako kakain,kung gusto mong magluto dito then umpisahan mo na.magaling kang magluto di ba?or mas magandang sabihin na magaling ka sa lahat ng bagay…ikaw na ang perfect!“sarkastikong turan ko ulit sa kanya bago ko nagderetso sa labas ng di ko na pinapakinggan ang iba pa niyang sinabi.bahala siya diyan.

matapos kung makapag order ay kinalkal ko lang ang phone ko.nakita kong sumunod din pala si carlson at sa table ko pa talaga naupo ang ugok.

“Nagugutom na ako kaya di na ako nagluto.“nangaa-asar na naman yata ang ugok na to.

“Anu bang sagot sa gutom?di ba ang kumain.mayaman ka di ba?di umorder ka ng pagkain mo.“asar na lalaking to.puno na yata ng kayabangan pati kaluluwa.

“Gusto ko kasi yung luto mo.“sagot nito sa pang aasar ko.

“Tanga ka ba o sadyang wala ka lang magawa?asa hotel po tayo wala ka sa bahay niyo.“ganti ko rito.

“Ohhh…I almost forgot about that..sa twing nakikita kasi kita ay naaalala ko ang katulong namin.“mukha pala akong katulong.

“Oh really?ok don’t worry,when we got home I will cook all your favorite foods.just make sure na bawat subo mo ay nanamnamin mo mahal kong amo.“tumingin ako sa mata niya.“para masigurado mong walang lason ang kinakain mo.“kita ko pa ng pagtagis ng bagang nito bago ngumiti ng nakakaloko.

“How sweet,so I think kain na tayo hindi tayo mabubusog sa kwentuhan natin.“di ko na napansin na dumating na pala ang mga order ko kanina at meron na rin pala siya.nakatayo na rin sa tabi namin ang waiter pero ok lang di naman niya naiinitindihan ang usapan namin.

Ang sarap na ng kain namin ng biglang may lumapit sa amin.napakaganda at sopistikada itong tignan sa suot nito.parang nakita ko na siya…wait…

“Richmond?pamangkin ko ikaw na ba talaga yan?“agad nitong hinawakan ang dalawa kong kamay.

“Tito rich?is that really you?“excited naman na tanong ko rito.

“Yes….richie ako nga.napakaganda mo na.manang mana ka talaga sa amin.(si rich po na tito ni richmond ay ang character ng revenge.paalala lang baka di niyo pa nakikilala o nakalimutan lang.hehe)“I really miss you…sorry kung di ako nakabalik.alam mo na busy sa work.“mahabang paliwanag niya.

“I’m ok tito..actually I’m always with tito laxie.siya ang nagpapatahi ng damit ko minsan na pinapasuot sa akin ni mommy.“sagot ko naman.

“How is he?actually nagkausap kami last week I guess,at sinabi niya sa akin ang pagpunta mo dito.“napansin ko ang biglang paglungkot ng mata niya.

“Ok lang si tito laxie,masaya sila ni tito jerric..ang alam ko ay may balak na rin silang mag adopt.“sagot kong muli.

“Ang daddy mo?ang pinsan mong si jam di ba pasaway dun?medyo makulit pa naman yun.”

“Ehem”.tsk paepal naman ang lalaking to.

“By the way tito,this is carlson,my….fiancee.carlson,this is tito rich my dad’s younger brothet.“pagpapakilala ko sa dalawa.

“Ohhh….siya pala ang tinutukoy ni kuya and laxie.hello.“magalang na pagbati ni tito sabay abot ng kamay.

“Hello po tito…napakaganda po ninyo gaya nitong taong mahal ko.“biglang nag init ang pisngi ko sa tinuran ng lalaking to.hindi dahil kinilig ako,dahil yun sa inis na pinipigilan ko.“your blushing honey.“baling nito sa akin sabay kindat pa.

“Ehhh…wag nga kayong ganyan…nakakakilig.“halalalala.lumalandi si tito.“mahal ko!dito!“sigaw ni tito at kinawayan pa ang isang lalaki.

Ng lumapit yung lalaki ay napanganga talaga ako.panu ba namang hindi,napagwapo ng asawa ni tito.I don’t know how they call that haircut pero bumagay sa kanya iyon.reddish brown na may konting hibla ng puti sa may bangs niya.ang cool.matangos na ilong,magandang mata na akala mo ay nag-aanyaya,mapupula na labi.hayyy ang katawan ang hot.

“I guess gusto na ako ng pamangkin mo mahal ko.“nangingising turan nito na nagpabalik sa akin sa wisyo.

“Tsk,malandi.“dinig kong bulong naman ni carlson kaya tinignan ko ito ng “epal look”.

“Hahaha…malabong mangyari yan mahal ko.inlove yang pamangkin ko dito sa napahandsome niyang lover.“wika naman ni tito.nagbigay naman ng ngiti sa mga labi ni carlson ang tinuran ni tito rich.

Matagal pa kaming nagkwentuhan…andaming kwento ni tito james about kay tito rich.kaya nahihiya naman si tito rich dahil doon.tawa lang naman ako ng tawa.at ito namang si ungas ayon lagi kung nahuhuling nakatingin tapos biglang iiwas pag titignan ko.anu kayang nangyari dito.

Nagpaalam na sila tito james at tito rich at magkikita na lang daw kami bukas sa kasal ko daw.I’m not excited.pagakyat ko sa taas at ng makapasok ako sa room namin ay agad akong nagtungo sa banyo para maglinis ng katawan.dinig ko ang pagbukas sara ng pinto kaya alam kong nasa kwarto na rin si carlson.

Nagtapis ako ng twalya dahil di na ako nag abalang magdala ng damit sa banyo.nakapag suot na ako ng underwear ng bigla akong mapatingin kay carlson na titig na titig sa akin.nahiya tuloy ako bigla.

“what?“inis na tanong ko rito.ngumiti lang naman ito bago tumayo at lumapit sa akin kaya napaatras ako.

“I can’t wait to to savour that beautiful body of yours.“tsk pervert din pala ang isang to.which is nakaka eww sa akin.inis kasi ako sa gantang mga lalaki.kahit na bakla ako noh pero di naman ako ganun.alam na ninyo kung anu ang ibig kong sabihin.

“If I were you iligo mo na lang yan mr. Pervert kasi yan lagi ang gagawin mo evrytime na magiinit ka,ang palamigin yang katawan mo,dahil kahit kailan ay di ko maatim na ipaubaya sayo ang sarili ko.remember kasal lang tayo sa papel.“nakataas kilay ko at nakapameywang pa ako ng sabihin ko yan sa kanya.

“Hahaha…kayo talagang mga bakla,ang galing niyo mambaliktad.sure naman akong iba ang nararamdaman diyan sa loob mo kaysa diyan sa pinuputak ng bunganga mo.“pang aasar naman nito sa akin.

Di ko na lang siya sinagot,tinuloy ko na lang ang pagbibihis saka ako nagpunta sa harao ng salamin at nagpatuyo ng buhok.dinug ko ang pagbukas ng shower sa banyo.naliligo na pala ang ungas.

naghanap ako ng comforter sa mga kabinet dito sa kwarto at fortunately ay may isa.may mga extra pillows at blanket din.agad kong nilatag ang comforter sa baba ng kama at nahiga.dahil pagod na rin ako at inaantok.

→→→→→→→→→→→→→→→→

Kakaiba talaga ang unan nila dito,ang sarap yakapin.medyo matigas pero ok na rin.pero bat ganito anu tong hawak kong matigas.wala namang ganitong unan ah…isa lang naman ang unan na nakuha ko kagabi.pero…..

(⊙o-)？

(-o⊙)？

(⊙o⊙)？

“Waaaaahhhh!!!!!hayup ka….hayup ka!.“nakakahiya…kaya pala mainit yun unan na akala ko ay unan talaga si ungas pala na nakayakap sa akin.at my god.hawak ko yung tooooot…niya…ehhhhhh.

“Problema mo?yan naman ang gusto mo di ba?“halata sa mukha niya na kanina pa siya gising.at heto at mukhang mang aasar na naman siya.“ang sarap mo pala humawak,ituloy mo na.“dagdag pa niya.alam kong pulang pula na ang mukha ko.buti na lang at di ako gaanung kaputian.

“Bakit ako nandito sa kama?eh nandiyan ako kagabi sa lapag.!“bulya ko rito.

“Tsk,bat mo sa akin tatanungin.baka lumipat ka ng tulog na ako.ikaw na nga tong nanghahawak diyan ikaw pa ang galit.“kunwari pa ang ungas na to.

“Sinungaling.di ako ganun noh.at alam ko na di ako basta basta tatayo sa higaan ko.tse.“tumayo na ako at nagtungo sa banyo.tama ako dahil halata kahit papano ang pagkapula ng pisngi ko dahil sa kahihiyan.“bakit mo ginawa yun?“tanong ko sa sarili kong reflection dahil nakaharap ako sa inodoro…chus….syempre sa salamin.tumingin ako nanginginig kung kamay.ahhhh…di na virgin ang kamay ko dahil sa ungas na yun.pero infairness malaki at mahaba si junjun…ehhhhh anu bang tong iniisip ko.

“Bilisan mo diyan andito mga parents natin.“wika ni carlson sa labas ng pinto pagkatapos kumatok.

Pagkalabas ko ay nakaupo na nga sila sa maliit na sofa ng kwartong to.

“So anak,I believe that you are ready for tomorrow.“sa tingin naman nila tatakas pa ako.kahit di naman ako handa wala naman akong magagawa.

“I guess so.just to make you happy my dearest father.“pasaring ko.na alam kong tinablan naman ang magaling kong ama.

A/N Late UD busy sa work.hope u underztand guyz.next chappie.“the wedding”.

DC6

Richmond pov;

Kinakabahan ako..why of all people ako pa.kainzzzz.

“Richie,pumasok na ako,kanina pa ako kumakatok pero di ka naman sumasagot.“kanina pa pala kumakatok si tito pero di ko napansin.malalim kasi iniisip ko.“hoy tulala ka diyan.maupo ka na nga at ako ang mag aayos sayo,ang bongga ng pinagawa sa akin ng mommy at daddy mo.“excited pa na turan ni tito.di pa rin ako kumikilos sa pagkakaupo ko sa kama.parang may nagsasabi sa akin na wag kung ituloy ang kasalang ito.pero paano?“may problema ba richie?“tanong ni tito sa akin kaya tumingin ako dito at nagulat pa siya sa itsura ko.di ko kasi napansin na napatulo na ang luha ko.kaya agad kong inayos ang sarili ko.

“Ah wala tito…it’s just that,I’m a li’l bit excited.“pagsisinungaling ko.

“Sigurado ka ba?parang hindi naman…spill it out my dear.“nabigla ako sa tinuran ni tito kaya ngumiti ako ng mapakla dito saka bumuntong hininga.

“Ah kasi tito…kasi anu..aahhm…“di ko alam ang tamang sasabihin.

“Kasi…?“hindi ko pwedeng sabihin baka magkagulo,baka magaway sila ulit ni daddy.

“Kasi tito…kinakabahan lang ako.pero promise po ok lang ako.“sagot ko dito.sana kumagat.

“Ok…akala ko totoong arrange lang ang marriage na to.“halos mapatayo ako sa kakaupo sa tinuran ni tito.paanong…

“Who told you that tito?“tanong ko rito.

“Someone who is…hmmm..lets just say its my instinct.“parang may mali sa sinabi niya.sino kaya.

“Common tito,I know that tito laxie told you that right?“pangungulit ko.

“What if yes?totoo ba?“tanong din nito sa akin.

“Oo tito…totoo but I don’t have a choice.“siguro nga kailangan ko ngayon ng mapagsasabihan.

“What!ok then…mag ayus ka ng sarili mo and we will go to your father’s room now.“utos sa akin ni tito na ikinagulat ko na naman.nagiging magugulatin na yata ako ngayong mga nakaraang araw.

“No tito…i’m absolutely ok.“pagkumbinsi ko dito.

“Richmond,di biro tong pinapasok mo.pag tinuloy mo to.malaki ang magiging epekto.firstly,hindi ka na malayang gawin ang gusto mo,secondly,paano pag dumating yung taong talagang mamahalin mo?and lastly will be your happiness.karapatan mo yun richie,ang maging masaya.“mahabang turan ni tito na talaga namang nakadagdag ng kalungkutan ko.pero buo na ang deaisyon ni daddy at hindi pweding baliin yun.I know that my dad will do everything for the sake of his business.

“I know tito.pero nakapagdesisyon na rin ako na sundin ang gusto ni daddy.besides,para rin naman sa akin to tito.at isa pa ,inspite of my sexuality ay ipapakasal ako sa handsome guy like carlson.big catch na rin yun tito.“pagbibiro ko para di na siya mag-alala pa.

“Richie,ayukong danasin mo ang paghihirap na dinanas ko noon saka….“naputol pa ang sasabihin ni tito ng biglang pumasok ang aking ama ng di man lang kumakatok.

“Oh rich,andito ka na pala.ikaw ba ang mag aasikaso kay richmond?“tanong ni daddy kay tito.

“Oo kuya,gaya ng sabi mo…pero sa tingin ko ay di na…“naputol ulit ang sasabihin ni tito ng unahan ko siya.

“ah kasi dad.,uumpisahan na ni tito rich ang pag aayos sa akin.if you excuse us.wala na kasing oras.“hinawakan ni tito ang kamay ko while looking at me in a look saying”what are you doing?“nginitian ko na lang.

“Ah ganun ba.ok,pagandahin mo yang pamangkin mo richie.“wika ni daddy kay tito at ngumiti pa ng wagas.ngiting ngayon ko lang nasilayan sa kanya.isang totoong ngiti ng taong masaya.iwan ko pero yun yung nakita ko.

“Tsk…ok,sige na labas.“pagtataboy ni tito kay daddy.

Paglabas ni daddy ay agad kong hinarap ni tito…oh-oh.ang taas ng kilay ni tito.hala.

“And you,what do you think you are doin?“sabi ko na nga ba eh.

“I’m doing what is right.“tipid na sagot ko dito.

“Right?are you really insane?“di na napigilang inis ni tito.tumingin siya sa akin at ng di na ako umimik ay sumuko rin ito.“tsk…ok sit.“utos nito sa akin sa harap ng malaking salamin.

Kung anu-ano ang ginawa ni tito sa mukha ko,inahitan ang kilay ko saka pinahidan ng kung anu-anu pa.at ang panghuli ay ang lipstick.

“Perfect!“masayang turan nito kaya napadilat ako sabay tingin sa salamin.sanay naman na ako na nagmamake-up when there’s occasion.pero this is really different.why did I say so?its because I’m perfectly different.napakaganda ko.iba ang ginawang pag aayus ni tito.I mean iba ang pag aayus niya sa mga naunang nag ayus sa akin.simple lang pero lumabas ang pagkafeminine ng mukha ko.“hey,don’t you like it?“parang nalungkot na wika ni tito dahil akala niya ay di ko nagustuhan ang ginawa niya.

“Yey,I dont like it.“sagot ko na lalong nagpalungkot sa mukha niya.

“I guess I need to call zyra.“wika niya na parang nalugi.

“Hahhaa…tito,what I mean is,I don’t like it co’z love it.“natatawa pa ako sa mukha ni tito dahil from malungkot ay naging instantly jolly.iba talaga pag model,madaling magpalit ng emosyon.

“Kinabahan pa ako sayo.“wika niya habang inalalayan akong muli para maupo.may kinuha siya sa bag niya at inilagay sa ulo ko.extension yata ng buhok.kinulot niya yun saka niya inayos ng kaunti.braid sa magkabilang gilid.parang pag mermaid hair curly sa ends tapos may braid sa gilid.ah basta yun na yun.hehe.

“Oh suot mo na to.“inabot sa akin ni tito ang gown.kulay puti.(not black,di naman kasi ito libing,not red kasi its not yet my debu,it’s plainly white co’z it’s my wedding.)di dapat malungkot para di na mabahala si tito.

Hapit siya sa katawan ko.may kaunting bids.seethrough sa likod.medyo may kahabaan pero ok lang pag nagsuot ng medyo mataas na sapatos.

“Your so beautiful,manang mana ka sa akin.“masayang wika ni tito.kaya ngumiti na rin ako.

“Ah tito,sino sino ba ang mga dadalo?alam mo na ba?“tanong ko kay tito baka may alam siya.at baka napansin niya ang taong nagpapagulo sa puso at isip ko.sana ay di na lang siya pumunta dahil ayukong matunghayan niya ang kahinaan ko at ang tuluyan kung pagtalikod sa kanya.

“Aside from business partner ng daddy mo which is your husband’s father and his wife.nakita ko rin ang ilang kalalakihan kanina na kausap ng asawa mo…and may isang gay na cute din pala na nasa baba kanina.“ang taray ni tito.siya na talaga.maybe si vench ang tinutukoy niya.

tok,tok,tok

“Pasok.“sagot ni tito sa taong kumakatok.

“Mahal ko,bilisan niyo na raw sabi ni kuya.“si tito james pala again napakagwapo niya sa suot niyang amerikana.bagay sila talaga ni tito na nakasuot naman ng dress na parang laging suot ni alex gonzaga.ang bongga.“wow.ang galing mo talaga mahal ko.napakaganda ni richmond.“nahiya naman ako dun.kaya napatungo na lang ako.

“Hey,chin up.maganda ka my niece kaya wag kang mahiya.dahil iilan lang tayong mga beking biniyayaan ng magandang mukha without undergoing to any surgery.“tama si tito.pero ang totoo niyan ay.may isang tao lang naman ang akong iniisip na gusto kong makakita ng ng lahat ng ito at ang taong hiniling ko noon na siya ring maging kabiyak ko sa buong buhay ko.yun ay si cristoff.at sa tingin ko naman ay di siya iimbitahan ni daddy dahil sa nangyari.ang gulo ko noh.ayaw ko siyang pumunta pero bigla naman gusto kong makita niya ako.gulo pero ganun eh ang gulo talaga.

“Tara na richmond.“pag aya sa akin ni tito rich.humawak ako kay tito rich habang siya naman ay nakaangkla ang braso kay tito james.

Pagdating namin sa parang chapel.(maliit lang kasi siya pero maganda.)ay kita ko n may mangilang ngilan ng tao roon.nakita ko rin na nasa harapan na si carlson at nakangiti.plastic talaga.kung makangiti akala mo totoo.nakita ko rin si vench my bff na nakangiti sa akin pero halatang may lungkot sa kanyang mata.

“Ate,kuya,kayo na ang maghatid.“magalang na turan ni tito kela mommy at daddy.

“Salamat rich.napakaganda ng anak ko.“pagpapasalamat naman ni mommy kay tito.

“Di naman ako papayag na mas maganda ako sa kasal ng pamangkin ko.“nangingiting sagot naman ni tito.

Nagumpisa na ang tugtog na naging dahilan ng tensiyon ko.biglang pumatak ang mumunting luha ng marinig ko ang kantang iyan.ang kantang inalay sa akin ng taong minahal ko at minahal ako.bakit sa dami ng kanta ay ang forevermore pa..nanadya ba talaga sila.

Pagkarating sa harap ay inilahad ni daddy ang kamay ko kay carlson.anong meron naman sa lalaking to?bakit o Parang kanina pa nakangiti.?kinamayan siya nina mommy at daddy ganun din ang mga magiging inlaws ko.

Nagsimula ang seremonya hanggang sa magpalitan na kami ng vows ni carlson.

“I carlson alcantara,promise to love you with all my heart.promise to give you all the love,respect and care,thank you for making me the most happiest person in this world by accepting me.I can’t promise you my love that I can’t commit any mistake on our entire life as partners.but I can promise you that I will do everything I can and prove to you that my love for you is till eternity.“tulala lang ako habang nagsasalita siya.di ko alam kong seryuso siya o hindi.pero sigurado naman akong hindi.

“I richmond marquez,full heartedly giving you myself as your partner in life now and till eternity.“tumingin ako sa paligid at kita ko sa mga mata nila ang pagtataka.nagaantay siguro sila ng karugtong sasabihin ko.pero bakit na ako makikipagplastikan.sila naman ang may gusto nito.tumingin akong muli kay carlson saka ako humarap sa pastor or pari.

“Carlson alcantara,do you accept richmond as your partner in life and till death do you part?”

“Yes I do.“sagot ni carlson saka isinuot sa akin ang ginto at may mumunting bato na singsing.

“And you richmond marquez,do you accept carlson as your partner and till death do you part?“di ako nakasagot agad.tumingin akong muli sa paligid.kay mommy na nag aalala,kay tito rich,tito james,vench,kay kuya carlvin,sa parents ni carlson at kay daddy na halata na ang pagkairita sa kinikilos ko.di ko alam kung bakit bigla ay napatingin ako sa pintuan ng chapel.at doon ay nakita ko ang mukha ng taong ayukong makita ng pangyayari ngayon.kita ko ang sakit na nararamdaman niya sa mga oras na ito.at yun ay dahil sa akin.tinignan niya ako na parang nagsusumamo na wag kong ituloy,pero pag ginawa ko yun ay mapapahamak lang siya.at yun ang ayukong mangyari.“paalam mahal ko.paalam cristoff.“mga katagang lumabas sa labi ko bago ako muling humarap kay carlson at sumagot.

“Yes I do.“saka ko isinuot sa kanya ang singsing na katulad ng sa akin.muli ay tumingin ako sa pintuan kung saan nakatayo kanina ang mahal ko.ngunit wala na iyon roon.libu-libong tinik ang naramdaman ko sa puso ko.dahil ito na ang tuluyang puputol sa mga pangako namin.

“You may now kiss your partner.”

Hinalikan ako ni carlson na nagtagal lamang ng ilang segundo dahil agad kong inalayo ang labi ko rito.(hindi sa nagiinarte akong bakla.alam niyo naman siguro yung feeling ng hindi yong taong mahal mo ang kahalikan mo.)naghiyawan sila,lalo na yung mga barkada ni carlson na nagsadabing isa pa.

“Pagbigyan na natin.“bulong sa akin ng asawa ko sabay halik muli sa akin.

A/N

Ang hirap mamili noh.lalo na kung maraming rai ang involve sa magiging disisyon mo.naawa ako kay cristoff.pero wag kayong magakit kay carlson.thanks for reading guys.sa mga ayaw ng story na to.edi…ayaw.hehe.wag mamilit…masakit ang mamilit.ay mahirap pala.lol.thanks.

DC7

Carlson

Ngayon ay asawa ko na ang taong matagal ko ng gustong makuha.bata pa lang kami noon ng makita ko siya kasama ang mommy at daddy niya dahil may business meeting ang mga ito.lalapit sana ako sa kanya noon ng may isang magandang bakla ang lumapit sa kanya at nagexcuse pa isasama muna sa labas ang bata na kung babae lang sana ang baklang kumarga sa kanya ay aakalain mong mag ina sila.magkamukha kasi sila.inakala ko pa noon na babae yung bata dahil pambabae ang kasuotan nito.pero nung paglabas namin pagkatapos ng meeting nila daddy nakita ko uli siya habang nakikipag laro dun sa kasama nung baklang kumuha sa kanya.ang sayasaya pa niya noon,pero sa batang isip ko pa lang noon ay naramdaman ko na ang isang di ko maipaliwanag na damdamin.at yun ay ang maangkin siya.gusto ko siyang makasama,gusto ko ako ang dahilan ng ngiti niya,gusto kong makita siyang mainis dahil napakacute niyang tignan pag ganun.

Siguro ay napapaisip kayo kung bakit sa umpisa pa lang ay inakala niyong may galit ako sa mga katulad niya or should I say may galit ako sa kanya.isa lang naman yun sa mga laro ko.gusto ko kasi lagi siyang inisin,pero ang di ko inakala ay ang pagiging mataray niya.palaban sa lahat ng pang aasar ko sa kanya at sa huli ay ako ang talo.naalala ko pa nga noong unang punta niya sa bahay nung ipakilala na kami ng pormal sa isat-isa.nakita ko siya noon na tumayo at naglakad patungo sa labas.marahil ay magpapapahangin.kaya sinundan ko siya at doon ko siya inasar.na sana ay di ko na lang ginawa,nilapit nito ang mukha sa akin kaya natuod ako bigla.napalunok pa ako noon dahil bawat katagang lumalabas sa bibig niya na kahit may inis ay pakiramdam ko inaakit ako.

Ng malaman kung babagsak ang negosyo nila ay nagkaroon ako ng napakagandang dahilan para makuha siya.at yun ay ang ipakasal siya sa akin kapalit ng pagtulong ng ama ko at kuya ko sa pamilya nila.gusto ko pa nga matawa sa itsura niya nung sinabi sa akin ni kuya na pinipigilan daw nito ang galit kaya namumula siya kahit di naman siya kaputian.pero naiinis naman ako kasi nalaman ko rin na ang inupahan nilang magbantay sa kanya ay nahulog din pala sa kanya and the worst is naging sila pa.kaya kinausap ko si papa na gawan iyon ng paraan.lahat ng gusto ko ay nakukuha ko.binibigay lahat ng pamliya ko.kasi bata pa alang noon ng sinabi ko sa kanila na gusto ko si richmond.sinabi pa nila noon na hindi kami pwede dahil lalaki rin daw siya.pero pinagpilitan ko pa ang gusto ko noon at sinabi ko pa sa kanila na kunin ni si richmond dahil ayaw ko siyang malayo sa akin.hindi sila pumayag sa gusto ko kaya ayun natagpuan nila akong naglaslas ng pulso.di ko nga alam kung bakit sa murang edad ay ganun na ako at iyon ang dahilan kung bakit lahat ng gusto ko ay binibigay nila kasama na rin si richmond na ipinangako nila sa aking mapapasa akin sa tamang panahon.at ito na iyon dahil sa wakas ay richmond marquez alcantara na ito.

“Pare,ang ganda pala niyang asawa mo pag naayusan na.di halatang lalaki rin.“bulong sa akin aldrin,isa sa mga barkada ko noong elementarya bago pa ako ilipat ng america.di naman kami nawalang koneksiyon na magbabarkada,may socila network naman na.

“Kaya pare swerte mo ah.tumingin ka lang sa mukha niya pag tinitira mo siya sigueado di ka lalambutan at tuloy tuloy lang ang laban.“gago din tong si mixel eh,kahit kailan walang pinagbago.

“Swerte mo pare.“singit din ni uadrie(pronounce as odre)MACU ang tawag sa grupo namin.M-ixel,A-ldrin,C-arlson,U-adrie.

“Mga ulol.siya ang swerte sa akin.mayaman na gwapo pa.“pangbabara ko naman sa kanila.

“hahaha,may kulang pre.MAYABANG.“dagdag naman ni uadrie.

Nahampas ko naman sila.andito kasi kami sa isang mesa sa isang resto.dito kasi napili nila mama ang reception.Ang asawa ko ayun masayang kausap ang bff niya na si vench.bigla naman sumeryuso ang mukha ni aldrin kaya tinanong ko kung bakit.

“Asawa mo lumabas.“aldrin

“Akala ko kung anu na.“sagot ko

“Hindi yun pre.kasi…“aldrin

“Anu ba yun,ayaw pang deretsahin.“ako

“Pre nakita rin siguro niyan yung ugok na ex ng asawa mo.nakita ko kasi kanina yun sa labas.“pagkarinig ko pa lang ng sinabi nila ay agad akong tumayo para tignan kung totoo nga ang sinabi ng mga to.

“Pre teka lang.“dinig ko pang pahabol ni uadrie.

Deretso lang ako hanggang sa makalabas.inilibot ko ang paningin ko ng nasa labas na ako at wala akong makita kung saan napadpad si richmond.kaya naglakad pa ako ng kaunti at doon ay nakita ko na kausap ni richmond ying cristoff sa isang coffeeshop kaya agad akong pumasok dion at sapakin siya sa makapal niyang mukha.

Nagulat pa si richmond sa ginawa ko at nakatingin lang siya kay cristoff na nakaupi parin sa lapag habang pinupunasan ang gilid ng labi dahil may dugo.nagdatingan naman ang mga barkada ko kasama nila si vench.

“Teh anyari!“agad nilapitan ni vench si richmond.tatayo na richmond at alam kung kay cristoof ito tutungo para alalayan nitong makatayo.kaya mabilis kung hinawakan ang braso niya.

“At saan ka pupunta?“inis na tanong ko rito.

“Bitawan mo nga ako.wala kang karapatang gawin yun sa kanya.“balik naman nito sa akin.

“Akopa ngayon ang walang karapatan.kakakasal pa lang natin pero ito ka at nakikipagkita ka na agad sa kabit mo!“bulyaw ko sa kanya.di ko mapigil ang galit dahil sa selos.oo aaminin ko nagseselos talaga ako.

Isang malakas na sampal ang naramdaman ko sa kanang pisngi ko.tinignan ko siya ng masama saka sapilitang kinaladkad hanggang makabalik kami sa resto.

“Anung nangyayari dito?“agad tanong ng mga magulang ko.

“Ma.pupunta lang muna kami sa hotel.“di nagranong pa si mama dahil alam kung nahalata niya ang galit na pinipigilan ko.habang hawak ko si richmond Patungo sa hotel na inukupa namin ay di ko maalis ang galit sa puso ko.

“Son nasasaktan na ang kaibigan ko.“nakasunod pala sa amin si vench.hinarap ko ito para tumigil na sa kakasunod.

“Wala kang pakialam dito kaya kung ako sayo ay bumalik ka na don kung ayaw mong madamay dito.“nakita kong natakot ito pero bigla ding nawala iyo at taas noo ring humarap sa akin.

“Kung alam ko lang na sayo mapupunta ang kaibigan ko.sana ay sinabihan ko na siya noon na sumama na kay cristoff dahil mas alam ko na di suya sasaktan nito!“mataas na boses nito at mas lalo namang kumulo ang dugo ko ng marinig ko pangalan ng lalaki yun.

“Wag!..“agad na nagpunta sa harapan ni vench si richmond kahit mahigpit ang pagkakahawak ko sa braso niya itinaas ko kasi ang isang kamay ko para sampalin ang kaibigan niya na hindi ko naituloy dahil mga sa pagharang ni richmond.

“Wag ang kaibigan ko.“pakiusap nito sa akin.

“Paalisin mo na yan baka di ko pa mapigilan ang sarili ko.“utos ko sa kanya,humarap ito sa kaibigan niya saka naki usap na hayaan na muna kami.di pa sana papayag ito ngunit wala na ring nagawa.nakatalikod na si vench para bumalik sa resto ng bigla akong magsalita na ikinatigil nilang dalawa.

“At isa pa…WAG KA NA MULING LALAPIT SA ASAWA KO.”

A/N HIRAP PALA PAG DALAWA ANG SINUSULAT.NAKAKABOBO.AJAH!.THANKS FOR ALL THE READERS.LOVE U ALL.HEHE

Dc 8

Richmond

“ At isa pa…wag ka na muling lalapit sa asawa ko.“

Hanggang ngayon ay di pa rin maalis sa isipan ko ang mga katagang binitiwan ni son(short 4carlson yan ha.)anu bang binabalak ng taong ito.ang ikulong ako.at ilayo sa tao.

“Bakit mo ginawa yun sa mga kaibigan ko?“tanong ko agad rito ng makarating kami sa kwarto namin dito sa hotel.

“Bakit ka nakikipagkita parin sa lalaking yun.?“malumanay ngunit may galit na tanong niya.binalewala pa nito ang tanong ko.

“Ako ang naunang nagtatanong.bakit mo ginawa yun.nahihibang ka na ba?“ulit ko rito.

“Hindi mo talaga alam kung anu ang kaya kung gawin anu?“nakakainizzzzz.

“Kailan ka ba makikinig sa akin?wala naman akong ginagawang masama ah.naguusao lang kami ni cristoff.tinapos ko na ang lahat at tanggao na niya na magkaibigan na lamang kami.at wala karapatang sigawan si vench.“di na ako nakapagpigil sa pambabalewala nito.ito na ba ang umpisa ng kalbaryo ko.

“Seryuso ako sa sinabi ko.lalayo ka sa kanila.“wika nitong muli.alam kung nagpipigil na ito ng galit.

“At bakit ko naman gagawin yun?“taas noo ko ring turan dito.hindi pwedeng siya na lang lagi ang masusunod.saka bago pa siya dumating ay mga kaibigan ko na ang pinapalayo niya sa akin noon pa.

“Dahil yun ang gusto ko!“napatigil ako at natakot sa biglaang pagsigaw nito.“at isa pa pagmamay-ari na kita kaya ayukong may ibang lalapit sayo na lalaki.at kung hindi ka parin naniniwala na akin ka lang ito ang patunay.“pagkasabi nito ng salitang huli niyang binigkas ay hinalikan niya ako.isang mapusok na halik.nasasaktan ako sa uri ng halik na ginagawa niya.pero bakit ganun.di ko magawang pigilan siya.bakit parang gusto ko ang ginagawa niya?ang mapusok na halik niya ay unti-unting naging banayad at di ko na namamalayan na gumaganti na pala ako sa halik nito.ramdam ko pa ang pagngiti niya kahit magkadikit ang aming mga labi.nagtagal pa na magkahinang ang aming mga labi ng maramdaman ko ang mga kamay niya na malayang naglalandas sa aking buong katawan na ramdam ko kahit gaanu kakapal amg suot ko.pinisil pa nito ang bandang pang-upo ko na siyang naging dahilan para bumalik ako sa katinuan ko at maitulak ko siya.

“E-excuse me.“ang tanging nasabi ko saka ako lumabas ng silid namin.ang tanga ko naman para magpadala sa kanya.malamang pinagtatawanan na ako ngayon ng lalaking yun…ahhh.

⇨⇨⇨⇨⇨⇨⇨⇨⇨⇨⇨⇨⇨

Pagkabalik ko sa resto ay medyo konti na ang naroon.agad kong nakita si vench na mag-isa sa isang sulok.habang ang mga magulang ko at magulang ni carlson.sa isang banda naman ay nagkakatuwaan ang mga barkada ni carlson.

Lumapit ako kay vench na ikinapitlag nito.marahil ay nagulat sa biglaang pagtabi ko sa kanya dahil malalim ang iniisip nito.

“Sorry about what happen.gakit lang siya kaya niya nasabi yun.“di ako makatingin sa kaibigan ko ng maayos dahil nahihiya ako at di ko man lang siya naipagtanggol kay carlson.

“Teh,diba ilan na kaming nagsabi sayo na always chin up.at wag kang humingi ng tawad lalo na’t hindi naman ikaw ang may kasalanan..“tinignan ko siya ng may ngiti sa aking mga labi.

“Teh naman.natakot talaga ako kanina.akala ko ay di mo na ako papansinin.siya nga pala kailan ang balik niyo ng pinas?“tanong ko dito.

“Bukas ng umaga teh.alam mo namang may pasok na tayo.“vench

“Gusto ko sanang sumabay na pauwi.ayoko na rito.“kasi naman natatakot ako na hindi ko alam.

“Sinong uuwi?nagulat pa ako sa biglaang pagsingit ng boses lalaki at walang iba kundi ang magaling kung asawa.

“Ah son,gusto ko sanang mauna na sa paguwi.andami ko pa kasing aasikasuhin.“sagot ko rito.

“Ok if that’s what you want.“nakangiting sagot nito,nagkatinginan kami ni vench dahil kanina lang ay galit na galit ito tapos ngayon kung makangiti wagas.bipolar lang ang peg.

“Thank you.“tumayo ako saka ko siya niyakap.di niya agad ako binitawan kaya hinayaan ko na lang ako naman ang may kailangan.ng bumitaw ako ay nakita kong nakayuko si bff.

“Teh anung nangyari sayo?“tumingin siya sa akin saka ngumiti.uso na ba bipolar ngayon.nakakahawa ba yun?

“Ah richie,mauna na ako para makapagpahinga.nakakapagod din kasi.“what bakit parang bigla naman.kanina ok pa.tumngin ako sa asawa ko at ngumiti lang ito sa akin.

“Hayaan mo na.baka pagod lang si vench.di ba vench?“ganun kanina naman…hayyyy.paulit-ulit na ako.hehhe.

“Sige na teh baka nga pagod ka na.“kumpirma ko rito.

Pagkaalis niya ay di man lang ako nito nilingon.madalas naman na pag may nauuna umaalis sa amin ay kumakaway pa kami pag malayo na ang distansiya namin.

Lumapit na rin sa amin ang grupo ng barkada ni son.matagal pa na nagkwentuhan ang magbabarkada tumayo lang kami ng magpasyang magpahinga na ang mga magulang namin.

A/N BORING NA BA TOH…ANU SA TINGIN NIYO?hay bahala na nga.

DC9

Cristoff

Ang sakit pala ng ganito.ang sakit makitang sa iba na mapupunta ang taong pinapahalagahan mo.kahapon pa ako nakauwi kasabay ko si vench.ang daming sinabi si vench sa akin na hanggang ngayon ay nagpapagulo sa isip ko.natatakot ako para sa taong mahal ko.

Flashback

“Kumusta ka naman?“vench

“Ok lang naman ako.masakit aaminin ko pero kailangan kong magtiis hanggang dumating yung araw na mabawi ko siya.“sagot ko rito.

“Anung ibig mong sabihin?“takang tanong nito sa tinuran ko.

“Hindi ako makakapayag na sa iba mapupunta si richmond vench,lalo na sa lalaking yun.mahal ko siya at sa kanya ko lang naramdaman ang ganito.gagawin ko ang lahat para lang mabawi siya.“hindi pweding sa kanya mapunta si richmond,dahil hindi maari.

“Bakit mo naman nasabi yun?mukha namang mahal ni carlson si bff.“tanong muli nito.

“Vench,sayo ko lang sasabihin ito at sana ay wag mo nang ikalat sa iba.dahil baka ikapahamak pa ng kaibigan mo pag nagkataon.saka hanggat maaari ay iwasan mo muna si richmond.“lalo lang kumunot ang noo nito sa tinuran ko pero ganun pa man ay nagawa parin nitong magsumbong sa akin dahil alam kung may tiwala siya sa akin.

“Actually cris,binantaan ako ni carlson.hindi naman sa banta or whatever,pero sa tingin ko ay banta yun para sa akin.“ako naman ang napakunot ng noo sa tinuran nito.“kasi noong sinundan ko sila nung hinila ni carlson si bff dahil nagselos siya sayo ay sinigawan niya ako at marahil ay nasaktan niya rin ako kung di lang humarang si bff sa harapan ko.after that ay bumalik na ako sa resto…and then dumating sila na parang ok na ang lahat.masaya pa ngang lumapit sa akin si bff kaya lang…kaya lang kasi…“di muna nito tinuloy ang gustong sabihin kaya tumaas na ang kilay ko at lalong kumunot ang noo ko.“ok kasi ganito,gustong umuwi na ni bff ngayon din.sasabay sana siya sa atin kaya lang pumayag lang si carlson na uuwi sila ngayon kung magsasabay sila.natuwa naman si bff kahit papano pero nung yumakap si bff kay carlson ay sumenyas ito sa akin na parang ibig sabihin ay layuan ko na si bff tapos biglang iminuwestra ni carlson ang kamay niya na parang baril at tinutok sa ulo ni bff habang nakatalikod itong nakayakap sa kanya.kinabahan ako kaya di ko nagawang kausapin pa si bff.“ah kaya pala parang umiwas itong vench na ito kanina nung magkasalubong silang magkaibigan.

“Yun na nga vench,delikadong tao si carlson.bata pa lang siya noon ng ipatingin ng mga magulang niya sa isang profesional doctor.naglaslas kasi ito ng pulso sa murang edad dahil may nais itong makuha na hindi nila maibigay.at ayun sa findings…may sakit sa pag-iisip si carlson na hindi pweding matrigger baka ito ang maging dahilan ng pAnanakit niya.“nakita kong biglang tinakasan ng dugo sa vench at parang pinagpapawisan ito.

“Paanung…paano mo alam lahat ng ito?“naibulalas nito sa gitna ng pagkagitla.

“Kababata ko si son…madalas kaming maglaro nung mga bata pa lang kami.actually hindi naman siya yung tipo na mapapansin mo agad na may sakit sa pag-iisip.matino siya kung makipaglaro sa amin.siguro nagumpisa lang na magkaganuon siya ng makita niya ang gusto niya na hindi maaring ibigay sa kanya ng mga magulang niya..at yun ay si richmond.“nabigla itong muli.anu ba naman tong baklang to.buti napagtiisan ito ni richmond.

“Kung ganun kailangang nating gumawa ng para mailayo si bff kay carlson.pero…paanu?ei mag-asawa na sila?”

End of flashback.

ang huling katanungang iyon ni vengie ang ang gumugulo sa akin.paanu ki sila mapapaghiwalay.gagawin lahat ng ama at kuya ni carlson ang lahat wag lamang lumala ang kalagayan nito.naaawa ako sa kaibigan ko pero mas naaawa ako ngayon sa taong mahal ko.arhhhg…di ko na alam ang gagawin.

Richmond

“Mom,dad,mauna na po kayo may dadaanan lang ako saglit.“magsasalita pa sana si daddy pero di na nito naituloy.parang malungkot din ang mata niya.di ko alam kung bakit.“carlson.may dadaanan lang ako saglit ha?”

“Hon,dapat sabay tayong uuwi sa ba…“pinutol ko na siya sa sasabihin nito.saka hon talaga?di ko na maintindihan ang gagong to eh.nakakapanibago na.

“Saglit ang ako ok.bye!!“agad akong nanakbo at hinayaan ko na lang na si carlson ang magbitbit ng ng bagahi ko.

●●●●●●●●●●

“Titoooo.!“niyakap ko agad si tito laxie.opo tama kayo ng iniisip.(di naman kasi marunong magpasuspense ai author.)

“Naku kang bata ka.anung balita sa kasal mo?andun ba si tito rich mo?kumusta naman siya?pasensiya ka na di kami nakadalo alam mo naman na walang tatao dito sa kumpanya and worst baka magalit pa tito rich mo sa akin once na iwan ko go.“ayan na naman ang bunganga ni tito laxie.nagbeso din ako kay tito jerric na tahimik lang na nakamasid sa amin.

“Tito,dahan-dahan lang.daig mo si kris Aquino kung makapagsalita at makapagtanong.di na tuloy makasabat yung ini-interview mo.“pagbibiro ko dito na ikinangiti lang ito at ikinatawa naman ni tito jerric.“ito po pala pinapabigay ni tito rich sa inyo.“dagdag ko sabay abot mga maliliit na kahon na regalo ni tito rich.

“Anu naman to?“singit ni tito jerric.

“Buksan niyo na lang kasi.“naunang nagbukas si tito jerric at sumunod naman si tito laxie.

“Wow…ang gandan naman nitong couple bracelet na to.at mukhang mamahalin pa.“natutuwang wika ni tito laxie.bracelet kasi yun na may nakalawi.heart yung kay tito laxie at arrow naman kay tito jerric.

“Ang sweet talaga ni rich.kaya mahal na mahal ko yun noon eh.kung hindi lang ako binihag nitong tito laxie mo sigurado di ko bibitawan yun si rich.ang ganda na seksi pa.“nakangising pang aasar ni tito jerric kay tito laxie.

“Abababa,ako pa talaga ang sinisi…saka boto kaya ako sa inyo ni kambal noon.kaya lang sa akin ka na ngayon kaya sorry ka na lang wala ka ng choice.“sagot naman ni tito laxie sabay hampas sa batok ni tito jerric

“Hahaha,oo na hiyang hiya naman ako sa kaasukalan niyo.dumaan lang ako rito para ibigay yan.actually kami rin ni carlson meron.“tinuro ko ang kwintas na nakasabit sa leeg ko na may pendant na moon at may bato sa gitna.kay carlson kasi is sun na may bato rin sa gitna na parehas ng kulay sa bato ng ng pendant ko.

Biglang nalungkot ang mukha ni tito laxie.hay naku alam ko na to eh.matapos ng showbiz interview dramarama sa hapon naman.ayukong malungkot nakakatanda daw yun.bahala na si life kung anu ang gustong ibato sa akin.

“Ok ka lang ba nak?“tanong ni tito laxie skin.nak na ang tawag niya sa akin dahil wala pa naman daw silang anak-anakan.

“Hey,cheer up.di pa ako mamatay no.kakasal ko pa nga lang.“masayang wika ko sa kanila pero di sila natinag sa malungkot nilang mukha.kaya unti-unti ay lumungkot na rin ang itsura ko.nilabas ko na kung anu talaga ang totoong nandito sa loob ko.

“Nak,wag mong piliting maging masaya kung di mo pa kaya.“hinawakan ako ni tito laxie sa chin at saka pilit isalaksak sa bunganga ko ang bracelet na hawak….choz…iniangat ang mukha ko sa pagkakayuko.

“Tito…ayuko pong isipin na kasal na ako sa taong di ko mahal.pinangarap ko noon na sana ay maranasan kong maikasal kahit na bakla ako.pero hindi sa taong di ko mahal.kundi sa taong itinuring at tinanggap ako ng buong buo,ng walang bahid na na pagsisisi.di naman masamang pangarap yun tito di ba?pero bakit di ganun iba ang nangyari?“napahagulgol na ako habang sinasabi ko ang mga katagang labis na nagpapasakit sa damdamin ko.di ko alam kung paano na ako kikilos ngayon na may asawa na ako.at ni hindi ko alam kung anu ang mga paborito niya.as in zero knowledge ako when it comes to him.

“Shhh…wag ka ng umiyak ok.andito lang kami.at kami ang kakampi mo habang wala pa ang tito rich mo.malapit na rin siya umuwi kaya wag kang mag-alala.demonyo kasi yang ama mo.“di napigil na naibulalas ni tito laxie dahil sa inis za aking ama.

“Babe,bunganga mo.“saway ni tito jerric dito.marahil ay iniisip din nito na masasaktan ako dahil kahit anu namang mangyari ay ama ko ang involved.

“Miss na miss ko na siya.alam kung nasasaktan ko siya,kita ko yun sa mga mata niya.pero mas nasasaktan din naman ako tito ehsobgusto ko siyang lapitan ng mga oras nayun tito para kausapin siya at sabihing intindihan na lang niya ako at tanggapin nalang namin na hindi kami para sa isa’t-isa,na kailangan na niyang maghanap ng taong magmamahal sa kanyasobsobsob pero paano ko gagawin yun tito kung pati ako ay di kayang intindihin lahat ni ayaw ko nga pong isipin na maghahanap na siya ng ibasob*mahal na mahal ko siya.pero hindi ko magawang ipaglaban siya!“napasigaw na rin ako.gusto kong aumigaw pa sana ng mas malakas pero baka may makarinig.nandito kasi kami sa opisina ni tito laxie.

“Shhh.nak tama naman na oh.mas nasasaktan ako pag ganyan ka.“pagaalo sa akin ito.

“Richmond.basta pag may ginawa sayong masama yang asawa mo wag kang magalinlangan na sabihin sa amin.“wika na naman ni tito jerric na halata na rin ang pangingilid ng luha sa mata.

“At wag mong subukang magsinungaling.kug hindi lagot ka talaga sa akin.“dagdag naman ni tito laxie.kahit papanu ay nahimasmasan na ako.

“Salamat po tito.gagawin ko po yan wag kaying mag-alala.“pasalamat na lang ako at may mga taong tulad nila na handang tumulong sa akin.

Tumunog ang phone ko,si yaya pala.kaya agad ko ring sinagot.

“Hello ya,bakit?“tanong ko agad.alam ko naman na kung bakit pero iba parin yung nagtatanong.malay natin iba din pala ang sasabihin kaysa doon sa naiisip ko.pero nagkamali ako dahil yun din pala ang sasabihin nigo.

“Naki bata ka,tumawag dito ang asawa mo.kanina ka inaantay sa bahay….“tsk pinutol ko na nga.tumayo na ako saka nagpaalam kela tito laxie at tito jerric.

Sumakay ako ng taxi.nakaidlip oa ako kahit konti bago ako ginising ng driver.binigay ko kasi ang adress ng bahay bago ako umidlip.

Inabot ko na ang bayad saka agad nanakbo patungo sa bahay.ang tagal kong kumatok sa gate bago ako pinagbukasan ni yaya.

“Ang tagal niyo naman.“bagot na sabi ko saka agad pumasok sa loob,di ko na nga pinansin ang nagtatakang mukha nito.ganyan naman lagi yan.lalo na pag nagagandahan sa akiny^o^y.

“Sir,doon po kayo hinihintay sa bahay niyo hindi po dito.“sa wakas ay nagsalita na ito.pero what?anu bang sinasabi nitong si yaya?kasi naman ang katol para sa lamok hindi ginagawang bisyo.automatiko namang napaikot ang paningin ko baka mali nga ako ng pinasukan bahay.but everything I see ay mga gamit din sa bahay kike the sofa,the kitchen door,ang pasilyo ang family picture namin na nakasabit sa wall.at lalo na si yaya na lately ay nagbibisyo na yata.

“Yaya ako ito ai richmond.at dito ang bahay ko.“inis na turan ko dito while spreading may arms telling her that this is really me.

“Susme alam ko naman po.ang ibig ko lang po sabihin ay doon sa bago niyong bahay ng asawa niyo.“feeking ko ako naman ngayon ang nakasinghot ng katol.heavy mga pre.choz….si yaya kasi lakas makahawa.

“Wag mo akong biruin ng ganyan yaya ha.I’m not in the mood for any pranks right now.“sa inis ko ay tinungo ko na lang ang kwarto ko at di na siya pinapakinggan na oatuloy lang sa pagtalak habamg nakasunod sa akin.and to my surprise ay wala ang teddy bear ko sa kama na regalo sa akin ni cristoff.yun kasi ang agad ang nakikita ko everytime I enter my room.

“Sinong nakialam ng gamit ko!“I’m getting furious now at halata na ang takot sa mukha ni yaya.

“ AKO!“

A/N

pagod sa work…miss u all…tilog na muna me.

DC10

Richmond

Nandito lang ako sa sofa at inaantay si daddy ihahatid kasi niya ako sa bahay daw namin ni carlson.

Flashback

“Ako!”

“Daddy,bakit?“nalilitong tanong ko.

“May asawa ka na.kaya iba na ang lahat.titira ka na sa bahay niyong dalawa.“pahayag nito ng di tumitingin sa mata ko.

“Dad,malaki naman tong bahay,pwedi kaming tumira dito.“pilit ko rito.di naman masamang umasa na pumayag siya sa gusto ko.kahit ngayon lang.

“No,dapat matuto ka nang mamuhay kasama ang asawa mo pangit tignan na nakikitira pa kayo dito gayong kasal na kayo.“agad itong tumalikod pero di ako nagpaawat sa gusto kong mangyari.wala na ba akong karapatan.hindi ko nga alam kung kelan yung huling pumayag sila sa gusto ko simula pagkabata.isang beses lang yata,at yun ay ang pagiging bakla ko.

“Dad,please naman.ayokong malayo sa inyo ni mommy.“hinabol ko siya,papunta kasi siya sa mini office niya dito sa bahay.

“It’s final,hintayin mo ako sa sala may kukunin lang ako.“kaya sumuko na lang ako dahil wala rin naman na akong magagawa.paanu ako makikitira sa asawa kong di ko pa kilala ang ugali.baka pahirapan lang niya ako.

End of flashback

“Halika na.“hindi ako natinag sa pagkakaupo ko sa sofa.“richmond!“napaigtad ako sa biglang pagsigaw niya.

“Dad.“muli ay turan ko pero agad ding pinutol nito amg gusto kong sabihin.

“Don’t act stubborn richmond!tumayo ka na diyan at nakakahiya sa mga magulang ng asawa mo!“bulyaw nitong muli.

“Stubborn?do you even know the meaning of that?sa pagkakaalam ko kasi ay ni minsan di niyo ako pinakinggan at sunod-sunuran lang ako sa gusto mo.then now you’re goin to tell me that I’m acting stubborn?how could you…“agad naputol ulit ang sasabihin ko ng akmang sasampalin ako nito,pero natigilan kami pareho sa isang sigaw.

“Subukan mo.!“bakit andito ang lalaking to.excited na makita ako kaya sinundo na rin ako.grabe lang ha.nakakalito talaga ang ugali ng isang to.“subukan mong saktan ang asawa ko baka makalimutan kong ikaw ang ama niya.“tulala talaga ako.anu bang nangyayari sa lalaking to?

“Carlson,pasensiya ka na.sinasabihan ko lang naman itong anak ko.“wow napayuko niya ang dakila kong ama.lumapit sa akin si carlson at bigla ako nitong niyakap.di ko alam pero bakit ganun.feeling ko kumpleto na ako sa yakap palang niya.

“Wag kang matakot mahal ko.andito lang ako.“parang may sariling buhay ang mga kamay ko na yumakap na rin sa kanya.pakiramdam ko ay natangpuan ko na ang taong kayang ipagtanggol ako sa kahit kanino kahit pa sa ama ko.

“Excuse as dad,sa kotse ko na lang sasakay si richmond.saka humihingi po ako ng dispensa sa pagtaas ng boses ko.ayuko lang nakikita ang asawa ko na natatakot at sinisigawan.“hingi niya ng pasensiya sa ama ko na nakatulala na.

Agad naming tinungo ang sasakyan niya at tinalunton na ang daan patungo sa bago naming tahanan.

••••••••••••••••••••

“Andito na tayo.“masayang turan ng asawa ko pagkabukas niya ng pinto ng maindoor ng bahay daw namin.malaki ito at namangha ako sa ayos.dahil ang kulay ng bughaw na langit ang siyang kulay ng bahay namin.napakaganda dahil iyon ang paborito kong kulay.may mga paintings doon at syempre hindi mawawala ang wedding picture namin.di ko mapigilang titigan ang litrato namin.parang napakasaya niya sa kuha namin ito.

“Ang ganda no?“biglang tanong niya sa akin habang nasa likuran ko lang siya.

“Oo…“napayuko ako.di ko alam kung anu ang mararamdaman ko ngayon.alam ko kasi kasal na kami ng walang pagmamahal sa isa’t-isa.pero bakit pakiramdam ko rin ay mahal ko na siya.nalilito na ako.may ganun pala.magagawa mong mahalin ang isang tao kahit kakikilal niyo pa lang.

“Wag kang yumuko.ipangako mo sa akin na simula sa araw na ito ay lagi kang haharap sa tao na taas ang noo.wag kang mahiya dahil maganda ka.at para sa akin ikaw lang,ikaw ang maganda.“tumitig ako sa mga mata niya at kita ko roon ang sinseridad sa mga salitang binitiwan niya.

“Bakit mo ginagawa to?di ba galit ka sa akin?di ba una pa lang ay nasusuklam ka na sa akin.?“tanong ko na naguguluhan.

“hindi totoo yan,simula pa lang noon.mahal na kita.mahabang kwento yun kung paano kaya wag mo nang alamin.basta ang importanti mahal kita.at kakayanin kong maghintay kahit gaanu katagal hanggang sa maging handa na ang puso na mahalin ako.“kilig yata ang tawag dito.ang sarap pakinggan,lumalandi na ba ako.di ko naramdaman ito kay toffee noon.

“Paano kung di ko mgawang mahalin ka?“nabigla ako sa tanong ko na iyon.

“Di ko alam kung anu ang isasagot ko diyan.ang alam ko lang ay ikaw lang ang mamahalin ko at di na yun magbabago.naiintindihan ko ang sakit na nararamdaman mo ngayon kaya di mo ako magawang mahalin,dahil ako ang dahilan ng sugat diyan sa puso mo.sana mapatawad mo ako.mahal lang talaga kita.“sa maikling panahon ay unti unti na niyang nasasakop ang puso ko.yumakap ako sa kanya.yun lang ang naging sagot ko.“simula ngayon lahat ng di mo nagawa simula pagkabata mo ng dahil kay daddy(patungkol nito sa ama ko.alam niya pati yun.hay hayaan ko na lang.)ay gagawin natin ng wala tayong pakialam sa sasabihin ng iba.“please lang carlson,tama na baka pag nahulog ako ng tulyan sayo ay iwan mo rin naman ako.

“Salamat.“wika ko habang nakayakap parin sa kanya at nakatingala sa mukha niya.

“Gwapo ako alam ko.kaya wag ka ng tumitig diyan baka mamaya di pa ako makapagpigil at mapunta pa tayo sa ating pulot-gata.“biro nito.kaya kinurot ko siya sa tagiliran.masaya ako ngayon yun lang ang nararamdaman ko.sana ay magtagal kami.

“Hoy,malamig na ang pagkain mamaya na yan.kabago-bago ng bahay niyo nagpapaakyat na kayo agad ng langgam.“nabigla ako kay kuya carlvin.kaya napayuko ako ulit.dahil sa hiya.

“tsk.kakasabi lang na wag ng yuyuko eh.mamaya ka na yumuko pag tayong dalawa na lang.“ayun nakurot ulit.“arayyyy…hon naman.ang sakit mo kaya mangurot.

“Ikaw kasi eh.gusto ko makilala ka munang mabuti.gusto kong malaman lahat ng tungkol sayo.lahat ng paborito mo.ikaw kasi parang kilalAng kilala mo na ako.“naiwika ko.

“Oo na po.basta pag nalaman mo ay di ka magsawa at matakot dahil kakayanin ko lahat pati ang magbago para lang sayo.by the way menudo yan ang paborito kong pagkain.“kulit din pala ng isang to.kinikilig tuloy ako.“ayan may isa ka ng alam tungkol sa gusto ko.tara na baka nagaantay na sila.nagluto pa naman si mama at tinulungan din siya ni mommy jackie.“ehhhhh….konti na lang maiihi na ako.ang landi ko na.bago sa akin tong pakiramdam na to.ang sarap.

“Anu kakain na ba tayo?mukha kasing bitin pa kayo sa kiligan moment niyo.“masayang turan ni mama janet.mama ni carlson.

“Kaya nga ma eh.nakakainggit.“dagdag naman ni kuya vin.

“Hay naku vin anak.tama ng si son lang.baka di na kami magkaapo niyan.“nanunuksong wika ni papa.

“Pa,pwede ka namang magkaapo sa amin nitong asawa ko ah.“kunwari ay nagmamaktol na singit ni son.

“Alam ko naman yun anak.“hehe ang kulit din oala ng pamilya ng ungas na to.bakit kasi di ganito ang pamilya ko.

Masaya ang kainan lalo na sa mga lokohan ng mag-aama.si daddy ayun nakikitawa lang,ganun din naman si mommy.

“Inaantok ka na ba hon?“eh bat ba kasi ang sweet ng lalaking to ngayon?paanu si toffee ko.anu ba yang iniisip ko.may asawa na ako pero ibang lalaki parin iniisip.siguro nga nga tama lang na hayaan kong makapasok sa puso ko ang asawa ko.na satingin ko nman ay madali lang dahil nagkakaroon na siya kahit kaunting puwang sa puso ko.

“Ah,medyo lang naman son.“sagot ko rito na nagpakunot ng noo niya.“bakit may nasabi ba akong masama?“tanong ko naman dito.

“Bakit son lang tawag mo sa akin hon?nakasama ka naman ng loob eh.“sagot niya.tsk nagpout oa ang ungas nagmukha tuloy siyang cute na ewan.

“Oo na po HON.“ang ungad napakalapad naman ng ngiti.

“Ayan…sige tara na sa kwarto sayang ang oras.“tumaas bigla ang kilay ko at naghagikgikan naman ang mga kasama namin.kaya gaya kanina ay nakurot na naman siya sa tagiliran.“aray naman hon,sayang lang naman ang oras sabi ko ah,ibig kong sabihin dun sayang ang oras para makapagpahinga ng matagaltagal.pagod kaya tayo,bukas pasukan na naman.“sus tong lalaking to.

Nagpaalam na kami sa mga parents namin dahil pagod na talaga ako at gusto kong magpahinga na.ok naman na daw at aalis na rin sila pagkatapos daw ng konting kwentuhan.tsk walang sawa sa tsismisan ang mga to.

A/N

Medyo iniba ko ng konti.ayuko naman na kasi na maging masamang asawa si carlson.baka kasi kung saan pa mapunta ang away magasawa…hehehe.although mayroon paring mga kaganapan na awayan….nahirapan na kasi ako sa story ko na revenge,di naman kasi ako totoong masama kaya hirap akong magsulat ng mga salita or scene na medyo may mabibigat na gawain.mabait po ako eh.hehe.

DC11

Richmond pov

Tinanghali na kami ng gising,gago kasi din tong si ungas eh.pagkatapos ba naman maligo lumabas ng banyo ng walang kahit na anong saplot sa katawan.eh si ako naman na inosenti,ayun sigaw lang with matching talukbong pa ng kumot.ang nagpahirap pa sa tibok ng puso ko ay nung naramdaman ko na lumapit siya sa akin at yumakap pa sabay hila ng kumot kitang kita ko ang alaga niya na unti-unting nabuhay. ang laki kaya ng tooottooot niya.ehhhhh…nagiinit ang pisngi ko pag naaalala yun.ang ungas tawa lang ng tawa kaya naibato ko sa kanya yung librong hawak ko.saka ako lumabas ng kwarto at nagpunta sa kusina para uminom ng maraming malamig na tubig.gosh ang init kaya.

“Hon.tara na late na tayo sa unang subject.“aya nito,sinamaan ko lang siya ng tingin na ikinangisi lang naman niya.ang sarap ipalamon sa gutom na buwaya.

Pagdating namin sa school ay agad na rin kaming pumasok ng room ng magkahawak kamay.hiyang hiya ako kasi nagtitinginan lahat ng mga studyante sa amin.si ungas naman parang nagmamalaki pa.sabagay sino ba naman ang hindi magmamalaki kong diyosa ang asawa mo*^▁^*.wala ng kokontra.

Pagpasok namin ay agad kong nakita si vench na di man lang ako tinapunan ng tingin.problema ba ng baklang to.lalapitan ko na sana ng biglang akong hawakan ni carlson sa braso dahilan para titigan ko siya.

“Ako na kakausap sa kanya.medyo may hindi kasi kami pagkakaintindihan diba?“wala na rin akong nagawa.kasi kung gusto kong tuluyan na akong makamove on ay kailangan maayos ang relasyon ko sa asawa ko at sa kaibigan ko.dahil sila ang kakapitan ko ngayon.

Carlson pov

“Hi.“bati ko sa kaibigan ng asawa ko at dama ko ang pagkatensiyon niya.

“Am,he-hello.“utal na sagot nito kaya naupo na ako sa tabi nito.

“Wag kang matakot sa akin,vench diba ang tawag sayo ng asawa ko?“tumango siya na may pagaalangan.“gusto ko sanang maging maayos tayo.since kaibigan mo naman ang asawa ko kaya kaibigan na rin kita.and gusto ko ring humingi ng tawad sa nagawa ko dati na naging dahilan ng takot mo sa akin ngayon.natakot lang kasi ako na baka mawala sa akin si richmond.mahal na mahal ko ang kaibigan mo mula pa noon at alam kong malapit ka kay cristoff kaya baka maging hadlang lang kayo sa gagawin kong pagpapaibig sa kaibigan mo.“mahaba kong turan sa kanya.nakikinig lang naman ito.“so can we be friends”nilahad ko ang kamay ko saka ngumiti.inabot naman niya ang kamay niya at ramdam ko ang panlalamig nun.

“O-ok.but do promise me that you will never hurt my bff.just like what cristoff did.All I want is happiness for him.“tsk mas mabait naman ako sa lalaking yun.wag lang akong lukukuhin.

Tumayo na ako at ngumiti ulit sa kanya na tinugin naman din niya ng ngiti.“madali lang naman gawin yan,wag mo lang ulit babanggitin ang pangalan ng lalaking yan.“lumapit ako sa asawa ko na nakikipagkwentuhan na rin sa isa naming kaklase.

“Sarap ng usapan niyo ah.hoy migs paalala lang may asawa na to.“pagkasabi ko noon ay agad kong hinalikan ng peck sa labi si richmond.natulala na naman siya hehehe,ang cute lang.

“Ayiiieehhhh.“tukso ng mga kaklase namin.

Tumayo na siya saka tinungo ang upuan niya na katabi ng bff niya.naupo naman ako sa upuan ko sa tabi ng migs na to.may gusto yata sa asawa ko to eh.subukan lang niya gumawa ng kahit anong di ko magugustuhan may kakalagyan talaga siya.

Back to richmond pov;

“Teh anung pinagusapan niyo ni carlson?“tanong ko pagkaupo ko sa tabi ni vench.namumula parin yata ako sa ginawang paghalik ng ungas.pda masyado ang gago.

“Wala naman teh,humingi lang ng sorry sa nangyari noong nasa germany tayo.“sagot naman nito sa akin.kakaiba talaga ang lalaking yun.“anu ba nangyari teh at biglang nagbago yun?“tanong naman ni vench sa akin.

“Honestly di ko rin alam teh,“sagot ko rito.

“Nakakapagtaka talaga ang pag-ibig.pero di parin ako panatag.“may paikot-ikot pa talaga ng mata tong baklang to maihipan sana ng hangin.

“Maganda na rin siguro yun.“naupo na ako saka inayos ang gamit ko.ng mapatingin ako sa bakanting upuan kung saan ang upuan ni cristoff.“ah teh,asan na siya”tanong ko rito at bigla naman siyang nagtaas ng kilay.

“Wala na siya teh.“anung wala na.baklang to.

“What do you mean by that?“tanong ko.

“Bago kayo pumunta ng ibang bansa at ikasal ay nagdrop out na siya yun ang sabi niya.pero napag-alaman ko na ang asawa mo ang dahilan.pinatalsik niya dito ang ex mo.“what bakit niya nagawa to?.

Tumayo ako at galit na galit na hinarap ang ungas na masayang nakikipag-usap sa ibang kaklasi namin.pangarap ni cristoff ang makatapos dito sa unibersidad na to.pati ba naman yun ay ipagkakait pa nila sa kanya.

“Bakit mo ginawa yun?“inis na tanong ko rito pero nagawa ko paring magtimpi dahil ayukong maiskandalo kami.

“Anu yun hon?“pagmamaangmaangan nito.

“Bakit mo ipinag-utos na ipatalsik si cristoff dito?“naiinis ako sa ungas na to.pumayag na nga ako sa lahat ng gusto nila.

“What?wala akong ginagawa hon.besides sinabihan ko lang naman siya na wag nang lumapit sayo.yun lang.“sagot nito,and I can see in his eyes that he’s sincere with what he said.

“Alam mo bang pangarap na ng tao ang hinadlangan niyo.yun na lang naman carlson.“muli ay turan ko.

“Wait,why are you so furious about that?I’m your husband here remember?“patanong na turan nito.

“I know that,but that is not the point here carlson.“naiirita ako lalo sa sinabi nito akala naman niya na nakalimutan ko na.at kailangan pa talagang ipangalandakan.

“Yun naman pala eh,kung anuman ang nalaman mo na nagtuturong ako ang dahilan,pwes nagkakamali ka.don’t worry I’ll ask dad about that.“medyo kalmado ng turan niya.siguro nga ay hindi siya.at marahil ay ang ama niya nga ang dahil or worst is my dad.

Bumalik ako sa upuan ko na tulaley,sino ba namang hindi,pakiramdam ko kasalanan ko kung bakit nasira ang pangarap ng isang tao,ang masakit pa nito ay ang mahal ko pa.

Turo din…

Turo dito

Solve..

Solve..

Short quiz…

Then break time na…

“Hon tara na sa canteen…vench sabay ka na sa amin.“naku siguro ngayon lang ako makakakuha ng mababang score sa quiz na yun.quiz lang yun pero points din yun noh.kasi naman.

Pagdating sa canteen ay lahat nakatingin sa amin.lalo na sa asawa ko na ikinairita ko.di ko alam kung bakit feeling ko nagseselos ako lalo na pag nginingitian niya ang mga babaeng malalantud na toh.sarap bumili ng itlog at iprito na nangingintab nilang mga mukha.

“Bat ganyan mukha mo hon?“napansin tuloy ng ungas kaya agad akong ngumiti ng plastic.ayuko ngang malaman niya na sa maikling panahon ay nahulog na ako sa kanya.pagtawanan pa ako at sabihang madaling mapaibig.sensiya na bakla eh.

“Kilala ko yang ganyang itsura teh.“singit naman ni bff saka ito nagtungo sa bakanting mesa saka naghubad ng damit at nahiga doon.choz..

“Nagseselos ka ba hon?“pangungulit naman ni carlson pagkaupo namin.magkatabi kasi kami at sa harapan namin si bff.

“In your dreams mister.“sagot ko rito with matching irap.

“Ah akala ko kung selos ka.“tumayo na siya saka umorder ng pagkain ganun din si vench.

Pagbalik ni carlson ay nadismaya ako.sino ba namang hindi,eh sa kanya lang yung pagkain inorder niya.nakatingin lang ako sa kanya habang inuumpisahan na niyang kainin ang order niya.mabilaukan sana.

“Teh oh.inorder na kita.“tumingin ako kay vench at naramdaman kong naiirita na rin siya sa asawa ko.

“Kinain ko na ang pagkain ko at masaya kaming nagkwekwentuhan ni vench ng may isang babaeng haliparot na di na nakatiis sa pagtingin lang sa isang tabi sa asawa ko.

“Hi,can I have your number?“wow,eh kung tuklapin ko kaya mata nito gamit ang kutsarang hawak ko.kapal ng mukha.di ako papayag noh.di pinagtawanan ako dito sa campus pag nalaman nilang harap harapang makipaglandian ang asawa ko.

“Hon oh.“susubuan ko kasi siya ng spagetti na kinakain ko.

““Hon saglit lang to ha.“wika niya ng hindi tinanggap ang sinusubo ko sa kanya.sakit lang ah.mas lalo akong nangngitngit ng humarap siya doon sa babae at kunin ang phone nito saka may dinial.number suguro niya.

“Ah vench,samahan mo naman ako.“aya ko sa bff ko dahil di ko na kaya to.

Nagets naman agad ni bff ang nais kung iparating kaya kahit di oa kami tapos kumain ay tumayo na kami.

“Saan kayo pupunta?“di na ako umimik at agad na hinila si bff papunta sa pinakamalapit na cr.dinig ko pang nagpasaring ang bruha na talaga namang ikinakuyom ko ng kamay.

•••••

“Teh ok ka lang ba?“hinagod ni bff ang likod ko dahil nagumpisa ng tumulo ang luha ko.andito kami ngayon sa cr na malapit sa lib.bwisit ang lalaking yun pafall tapos biglang mambabagksak.pa-fall nga diba.tinagalog lang.nakakabobo.

Di ko inimik si bff umiyak lang ako ng umiyak.ng biglang may lumabas ng cubicle,may rao pala dun,nakakahiya naman.

“Ok lang ba yang kasama mo?“tumingin kami sa lalaking nagsalita.gwapo,matangkad,kayumanggi,nakasuot ng salamin.ngayon ko lang siya nakita.anu kayang kurso niya?

“Ah ok lang po siya sir,medyo nagkaroon lang kami ng di pagkakaunawaan.“sagot ni vench dito?sir?

“Ah ganun ba,sige mauna na ako.“naghugas ito ng kamay saka nagpunas at tuluyan ng lumabas,pero sumulyao pa itong muli sa akin at ngumiti.gosh para saan naman yun?

“Sir?sino ba yun teh?“takang tanong ko.at salamat sa kanya dahil naampat na rin ang luha kong tatanga tanga,para tumulo na lang dahil sa ungas na yun.

“Siya yung practice teacher teh na galing ng private school.gwapo noh.sorry ka na lang di ka na pweding lumandi,mukha pa namang bet ka nun.“baliw din tong bff ko eh noh.

“Baliw ka talaga.“at may pahampas hampas pa talaga ako sa balikat niya.nagpapacute lang.hay naguguluhan na tuloy ako sa sarili.buti pa dati na si cristoff lang ang nakikita ng magaganda kung mga mata.

“Binibiro lang kita teh,oh diba nakangiti ka na.tara na baka andun na ang instructor natin.“inayos ko muna ang sarili ko at tinungo na namin ang susunod na klasi namin.nadaanan ko pa si carlson na nakangiti pa habang nagtetext.sarap bigwasan.

Chitchat…chitchat.yan ang ginawa namin ni bff wala pa kasi ang instructor namin.tapos bigla na lang natahimik ang lahat.paglingon namin sa pinto nakita ko ang dahilan ng katahimikan.why is he here?

“Good afternoon class,I’m fredric montero,and I will be teaching you philo for about a month.I’m from ******academy and I’m a practice teacher.so hopefully na maging maayos ang pagsaty ko dito.“tilian ang mga kaklasi ko at ako ay literal lang na nakanganga.sino ba naman ang hindi naoakagwapo kaya niya.bat nman kasi late na siya dumating?hala ang landi ko na.this is not me…but I guess this is the new me.MALANDING ME.

“Ok while I’m discussing here,can I ask you mister?….write all the name of your classmate in a 1whole sheet of paper then pass it to me after?“ako talaga…naman push ko na yan.malandi naman ang asawa ko di gantihan na.

“Richmond sir.“pagpapakilala ko bago ako kumuha ng papel and write what our teacher is asking.syempre with help of my bff vench.

Natapos ang klase na masiglang nakikicoordinate lahat.most specially me.Inabot ko kay sir yung papel na naglalaman ng damdamin ko para sa kanya upang maumpisahan ko na ang oaglalandi ko sa kanya …chozzz lang.syempre ng mga name ng kaklase ko.

“Thank you for this richmond.“saka ngumiti siya sa akin..bago umalis.mas gwapo siya sa ngiting yun.confirm..MALANDI NGA ME.hehe.

Uwian na kaya aantayin ko na ang magaling kong asawa sa parking lot.pero nawala ang ngiti ko ng wala na ang kotse ni carlson doon.where is he.nauna pa naman na si vench kasi may gagawin yata.no choice magcommute.Paglabas ko ng gate ay may studyanting lumapit sa akin.

“Di ba ikaw yung partner ni alcantara?akala ko ikaw yung kasama niya kanina.“Tumaas kilay ko sa tinuran nito.tatanungin ko na sana ng bigla itong nanakbo sa tumawag sa kanya.what does he mean?

After 3years nakarating din sa bahay.panu ba naman.ang traffic lang.nakakabanas.

Andito na pala ang ungas nakapark na kasi ang kotse niya,bukas pa talaga ang pinto.pagpasok ko ay tahimik.siguro nasa taas at naliligo yun.umakyat na ako sa taas upang tunguhin ang kwarto namin.bahagya ding nakabukas ang pinto ng kwarto kaya tinulak ko na lang,but to my surprise…and I guess sila di dahil bigla silang nagtalukbong ng kumot.

Natauhan na lang ako ng dumaan yung babaeng kalampungan ng asawa ko sa sarili pa naming higaan.siya yung babaeng kumuha ng number ni carlson kanina lang.wow ha.nagbagsakan naman ulit ang mga luha ko ng sa halip na magpaliwanag ay sunundan ni ungas yung babae.putang ina niya.mahal pala niya ako.ganito pala siya magmahal.shit.

Pinulot ko ang bag ko na nabagsak ko dahil sa pagkabigla at agad akong bumaba at tinungo ang pintuan palabas.nakita kong bumaba ng sasakyan si ungas.hinatid siguro yung makating babaeng yun sa labas ng gate ng subdi.hinila ko pabagsak ang pintuan saka ako halos oatakbong naglakad paalis.nilampasan ko lang ang malibog na ungas nato.

“Saan ka pupunta?“di ko yun pinasin takbo lang ako palabas ng gate at ng makalabs ako ay nakita kong naksunod pala siya.di na nahiya nakaboxer lang wala pang damit.agad akong pumara ng taxi at sinabi dito ang lugar na gusto kong puntahan.

“ Sa heaven.“

A/N

NAKAPAG UD DIN.THANKS PO SA LAHAT NG NAGBABASA.COMMENTS NAMAN DIYAN KUNG CHAKA OR WHAT.HEHE

DC12

Richmond pov;

“Stress ka na naman noh?“tanong ng lalaking halos ilapit na ang mukha niya sa mukha ko.

“Ah medyo,nakakabanas kasi sa school tim.“sagot ko rito.

“So baka gusto mo ngayon hard?mas maganda yung madiin para mas maramdaman mo.“turan nitong muli.

“Siguro nga,sawa na ako sa mild lang.try ko yan tim baka magustuhan ko.“sagot ko rito.

“Sige pumasok ka na roon sa kwarto at hubarin mo na yang damit mo,ihahanda ko lang mga gagamitin ko.“tumalikod na ko at tinungo ang kwarto na lagi kong inuukupa pag andito ako sa heaven spa…wag kayong green ito yong lagi kong pinupuntahan pag stress ako lalo na pag nasasaktan ako.si tim?siya ang regular na nagmamasahi sa akin.gamay na niya ang mga gusto ko kaya pag andito ako siya agad ang hinahanap ko.

•••••••••••••

Medyo nawala na ang stress ko kanina sa nakita ko.siguro nga mag asawa lang sa papel ang magiging storya namin ni carlson.at di na siguro mawawala ang pandidiri niya sa mga katulad ko.pakitang tao lang siguro niya.kaya sige makikipag laro ako hanggat kaya ko.bahala na.

“San ka galing?“wow parang walang ginawang kasalanan ah.

“Naghanap din ng lalandiin.wala naman sigurong masama doon.?“sarkastikong turan ko dito.

“Walang masama!may asawa ka na!“bulyaw nito sa akin.

“Wow ang taray mo naman.sino kayang nakakalimot sa atin.anu yun ikaw lang ang gagawa ng gusto mo?sorry pero di ako yung taong uupo na lang sa sulok.“pagtataray ko.

“Ah ganun.walang pakialamanan ha?baka nakakalimot ka na hawak ko parin ang desisyon ng kompanya niyo?“di ako nakaimik sa tinuran niya.ang lakas ng loob kong sabihin sa sarili ko na di ako magpapaapak lang sa kanya pero nakalimutan ko ang magulang ko.tanga lang.“asan na ang tapang mo ngayon?“muli ay tinitigan ko siya sa mata.anu ba kasing buhay tong napasok ko.

“GAGawin ko lahat ng gusto mo,wag mo lang idamay ang mga magulang ko.“pagpapakumbaba ko.

“Tsk,ang lakas din pala ng loob mo eh noh,wag kang mag alala di makakarating sa magulang mo ito.just sway with the music that I wanna play.“makahulugan turan nito.wala na akong nagawa kundi ang umakyat sa kwarto namin at naglinis ng katawan.

Rated spg…hehe konti lang naman.

Pagakatapos kung maligo ay lumabas ako ng banyo.

“Ang tagal mo naman.“nagulat pa ako ng biglang yumakap mula sa likod ko si ungas.

“Ah carlson,…“di ko nata,,pos pa ang sasabihin ko ng magsalita siyang muli.

“Hon…..yan ang itawag mo sa akin.always remember that.“tango na lang ako.may magagawa pa ba ako

Aalisin ko na sana ang kamay niya sa pagakakayakap sa akin ng higpitan pa niya ito.

“Nabitin ako kanina.baka pweding patunayan mo na ngayon ang pagiging asawa mo sa akin.“nanlamig ako bigla dahil di ko alam ang gagawin.dahil ni minsan ay walang nangyari sa amin ni cristoff kaya di ko alam ang gagawin.

“Ah hon..kasi anu…kakatapos ko lang magpamasahi.“hay bakla na nga aanga-anga pa.

“Don’t worry,ako ang bahala.“wika niyang muli saka ako inikot paharap sa kanya.

“Sorry pero,wag muna h-hon…inaantok na rin kasi ako.“pero sa halip na bitiwan ako nito ay hinawakan niya ang magkabilang pisngi ko at halikan ako.nandidiri ako kasi parang kanina lang iba ang kahalikan niya.

Habang hinahalikan niya ako ay iginigiya naman niya ako palapit sa kama.at ng maitulak niya ako ay saka niya mabilisang hinubad ang suot kong damit.wala akong magawa,sino ba naman ako oara tumanggi eh bakla na nga ako parang alila pa ang labas ko.(grabe ka author.)

Patuloy siya sa pagkagat,paghalik at pagsipsip sa buong katawan ko.at dumako ang kamay niya sa butones ng pantalon ko ay bigka akong napahawak sa kamay niya para pigilan yun sa pagbukas ng butones at zipper ng pants ko.Suot ko kasi ang pants ko na paborito ko suotin malambot lang kasi ang tela.

“Hon..wag ka ng mag-inarte pwede ba?“wika nuya saka tinuloy ang ginagawa.

“Carlson…wag muna ngayon please..ayoko mu….“pinutol ako nito sa sasabihin ko pa na talagan namang ikinatakot ko.

“Wag kang maarte!…asawa kita at karapatan ko ito!“nakakatakot siya.bakit paiba iba ang ugaling pinapakita niya?nakakakaba. Nang mahubad niya ng tuluyan ang suot kung pantalon ay tumayo siya saka ako tinitigan..hiyang hiya ako sa titig na binibigay niya.kaya niyakap ko ang binti ko oara maitago ko ang kaselanan ko.agad siyang sumampa sa kama at pinagpatuloy ang paglalakbay ng kanyang mga labi sa katawan ko.pinisil niya ang bandang pwetan ko kaya bahagya ko siyang naitulak.natatakot ako sa sakit na maaring hatid ng pag-angkin niya sa akin.

“Ang arte mo!“bulyaw niya saka ako sinampal.this is the first time na nasampal ako ng ibang tao.ang sakit,nakakababa ng pagkatao.akala ko iba siya,akala ko di siya katulad ng ama ko,pero nagkamali ako dahil mas malala pala siya.

Pinunasan ko ang gilid ng labi ko dahil naramdaman ko na may likidong tumulo,dugo ko na pala,di ko na maramdaman ang hapdi.tumitig siya sa akin at kita ko ang pagkagulat sa mukha niya.marahil sa ginawa niya.agad niya akong niyakap.

“Hon….sorry..sorry..di ko sinasadya hon…please sorry for hurting you.“tanga na yata ako kung bakit gumanti pa ako ng yakap sa kanya.para ko na ring sinabing kaya kong tanggapin lahat ng gagawin niya.ang tanga ko na,pero eto yung pakiramdam ko.isang pakiramdam na parang matagal ko ng hinahanap ang yakap ng ginagawad niya sa akin.it’s weird..but this is what I feel.

Sa pagmomonologue ko ay nabihisan na pala niya ako.saka niya ako hinalikan sa noo.

“Sorry hon…nagselos lang talaga ako.“turan niya habang nakayakap parin sa akin.

“Se-selos?saan?kanino?“tanong ko…dapat ako ang nakakaramdam niyan sa mga ginawa niya.

“Hindi ko alam hin.pero this is what I feel everytime na may kakausap sayong ibang lalaki.I feel that I’m not enough for you everytime you smile but the reason of that smile is not me.nasasaktan ako,natatakot.“mahabang turan niya.naguguluhan ako.“yung gagong practice teacher na yun.kita kong may ibang tingin siya sayo.and because of that nabubuhay yung insecurities ko.ayokong masaktan kita kaya ako ang iiwas hon.pero di ko talaga napigilan sarili ko ngayon.sorry for hurting you honey.“parang nabasa ang balikat ko na pinatungan niya ng kanyang mukha.lumuluha ba siya?

Nilayo ko siya sa akin saka ko siya hinawakan sa kanyang mga pisngi at ginawaran ng halik sa kanyang mga labi.ang sarap sa pakiramdam.di ko ito naramdaman kay cristoff everytime we kiss noon.baliw na nga yata ako.

“Wag kang mag sorry,dapat pala kasi ako ang humihingi sayo ng tawad.di ko naisip na masasaktan kita by that simole gesture that I have done.promise I will be more sensitive from now on.“saka ko siya niyakap.

“Thank you..baka naguguton ka na.tara sa baba ipagluluto kita hon.sigurado maiinlove ka at hahanaphanapin mo ang luto ko.“masayang wika niya habang hinihila ako pababa.

“Weh.“tangung turan ko.

“Yeah,thats my way of showing my love most specially to the one that i treasure most.“napatigil ako.

“So you mean,I’m not the first?“hala selos ba to?

“Honestly yes…but that was a very long time ago.“sagot niya.

“O-ok.“tanging turan ko.

Bumaba na kami saka hinayaan ko siyang magluto.ang masasabi ko lang masarap pala talaga magluto ang ungas na asawa ko.hmmm…gusto niyo.heheee.

Pagkatapos naming kumain ay bumalik na kami sa kwarto para magpahinga dahil bukas ay panibagong pakikipagbuno na nman sa school.

A/N

TGAL NAKUPDATE.BUSY SO MUCH.SORRY SA PAG AANTAY…TNX PO.

DC13

Richmond pov;.

Hay andito na naman sa school.si ungas ayan nakangiti na parang tanga.ewan bat ang saya ng ungas na to.

“Hmmm….masaya si fafa ah,binigay mo na ba?“nanlaki ang mata ko sa tinuran ni vench,baliw din tong isang to mamaya marinig ng iba.nakakahiya.

“Magtigil ka nga kung ayaw mong maghiram ng dila sa aso.ang tabil mo rin eh.“inis ma turan ko.

“Sus…eh anung masama dun asawa mo naman na yang si fafa carlson.“patuloy nito sa sinasabi.

“No…I’m not yet ready with that.besides maantay naman niya yan.wag lang muna ngayon.“medyo nahihiyang turan ko.

“Virgin teh?di ka babae para mag inarte.kahit pasukin niya ng ilang beses yan di ka lolobo.ambisyosa to.“hay naku kahit kailan talaga.

Natigil kami sa pag uusap ni vench ng dumating ang instructor namin.strikto pa naman ang isang to.

“Ok class before we start,I have an announcement to make.“anu naman kaya yun.“I know that you are all inform about the coming annual festival here in university.“pagpapatuloy nito.oo nga pala ang university na to ay may festival kimi yearly.“and isa ang klase niyo sa napili for the costplaying…makakalaban niyo ang english ang science departments.so magkakaroon tayo ng botohan kung sino ang babaeng gusto niyong ilaban.“hmmm sino kayang iboboto ko?

“Ah sir bakit po babae lang?wala po bang lalaking ilalaban?“tanong ng isang kaklase naming babae.

“Nice question…and yes babae lang dahil we already have a male representative…but..the other boys,gusto ko bumuo kayo ng lima hanggang anim na grupo na may kakayahang humawak ng kahit anung music instrument,may patimpalak din ng group band kaya I want you to practice more dahil ayokong mapahiya ang department natin.is that clear?“sabay sabay na lang kaming sumagot,wala na rin nman kaming magagawa kindi sumunod.

“Excuse me sir,just wanna ask one thing.“anu na nman kayang gustong palabasin ng hinayupak na lalaking to.

“Yes mr. Hambala?“naku migs wag kang humirit ng di ko magugustuhan.lagot ka talaga sa akin.

“Just wanna ask sir if richmond marquez will be considered as girl so that we can also vote for him if ever.“sabi ko na nga ba.naku lagot ka talaga kay carlson.

“Actually sir I wanted to ask that too.coz I guess that my husband is fit for that costplaying matter.“napanganga na lang ako literally dahil sumang ayon ang ungas sa gusto ni migs.

“Hmmm.I think your both right.but I guess we need to ask the whole class….“di na natapos pa no sir ang nais sabihin dahil sabay sabay na sumang ayon ang mga kaklase ko.“ok write the name of your female classmate that you like to represent on the costplaying.“tango na lang naisagot ng lahat.

“One more question sir.“anu na nman migs.gusto pa talaga yata nitong dagdagan ang kahihiyan ko.naku talaga.

“And what is that mr. Hambal?“medyo nakakunot na ang noo ni sir.

“Would you mind to tell us kung sino ang makakaparehas ng mapipili?diba sabi niyo ay may napili na so I guess karapatan din naman naming malaman.“ta naman ang migs na to.

“Haha,wala talaga akong kawala sa inyo.ok ang makakapareha ng mapipili ninyo ay walang iba kundi si mr. Fredric montero.“lahat ay nagtataka sa pangalang binigkas ni sir.

“But he is not a student here,besides teacher namin siya on one of our minor subjects.“wika ni vench.

“Yes its true.but remember that mr montero is only a student too.at para na rin siyang mag aaral dito since dito niya napiling maging practice teacher.hindi siguro masama na sumali siya.at si dean mismo ang ang pumili sa kanya personally.“may magagawa pa ba?tama rin namn si sir.

“Kung ganun.richmond will not joining the votation anymore.“may inis na singit ni carlson.teka nga pala nawala na sa isip ko ang pinsan kung baliw.asan na kaya si jam?

“Posessive much.“bulong ni vench.

“Tsk…hoy teh,si jam napansin mo ba.nawala na siya sa isip ko.“tanong ko kay vench.

“Hay naku pag inlove ka nga naman.“srlarap sabunutan ni bakla.“teh by next week pa siya.kasi ang alam ko umuwi ng germany,importante yata.“makadaan nga kay tito laxie mamaya baka may alam yun.

“Sorry mr. Alcantara.but napagdesisyunan na kaya di na natin dapat pang baguhin para di na makagulo pa.“sagot ni sir kay carlson.

“Fine,but still I ’ll do everything para di makasali diyan ang asawa ko.“hay di ko alam kung maiinis ba ako o kikiligin sa lalaking to.

Nagklase lang ng pahapyaw si sir din ainabihan na kami na isulat sa maliit na papel ang pangalan ng iboboto.

“Ok since nasa akin na lahat ng papel…I will announce later after your breaktime kung sino ang may pinakamaraming boto.ok dismiss.“nilapitan ko na nga lang ang asawa kung halos di na mapinta ang itsura.kahit kailan talaga bipolar ang isang to.

“Hon…kakain ba tayo o magmumukmok ka na lang diyan?“sabi ko pagkalapit ko sa kanya.

“Tsk…gustong-gusto mo nman.“wika nito na ikinakunot ng noo ko.

“What do you mean?“tanong ko.

“Alam ko naman na gustong gusto mo mapili para makapareho mo ang gagong yun.“may inis na wika nito.

“Hon look…di ko gusto to.besides kayo pa nga nagsuggest na isali ako sa votation right…and besides,di pa sure na ako ang mapipili anu ka ba.“ngumiti ako para naman mawala ng konti amg pangit na aura.

“Ikaw na ang mapipili…“wika niya sabay yingin sa mga kaklase nmin kaya tumingin di ako.unti-unting nawala ang ngiti sa mga labi ko ng makita ko silang lahat na nakangiti at yong iba ay nakathumbs-up pa.naku naman.“see?“bumalik ang tingin ko sa nagtatampong asawa ko kaya kailangan ko ng kapangyarihan ni sailormoon para mawala ang tampo niya.

“Ok ganito na lang…ku.ain na tayo dahil alam ko na gutom ka na rin.wag kang mag-alala dahil ikaw lang ang mahal ko…“hala nasabi ko ba talaga yun.nahawakan ko tuloy ang matabil kong dila.nakangiti naman ang ungas na akala mo ay namalo sa lotto.

“I knew it!I love you too hon.and I promise you that you will cry not because of pain….but because of happiness.“niyqkap ko na lang siya.tama siguro na pagbigyan kung mahalin ang taong to.yun ang sinasabi ng puso ko na tamang gawin ko.hinalikan niya ako sa labi peto saglit lang.namula tuloy pisngi ko ng marinig namin ang kiligan ng buong klase.

“Tara na nga.ang keso mo kasi.“hinila ko na siya saka ko sinenyasan si vench na sumabay na rin sa amin.

“Mahal mo naman.“kaya ayon kinurot ko sa tagiliran.

Pagdating sa cafeteria ay siya na lang daw pipila at humqnap na lang daw kami ni vench ng mauupuan.

“Teh nakakainggit kayo kanina.“umpisa ni vench

“Teh wag ngayon.nakakahiya kanina.“sagot ko.

“Tsk…choosy ka pa.by the way,nakalimutan mo na.ba talaga si faga cristoff?“bigla ako natahimik saka ulit naalala ang unang pag-ibig ko.

Kumusta na kaya siya,saan na kaya siya ngayon,namimiss pa kaya niya ako.makikita ko pa ba siya?

“Kumusta na kaya siya teh?“tanong ko pero nakayuko ako.

“Hush,mamaya na natin pag-usapan yan,paparating na asawa mo.“naupo si carlson sa tabi ko saka maingat na nilagay sa harap ko ang pagkaing binila niya.

“Hon,bat parang malalim iniisip mo?“natense ako bigla tanong niya.nakita ko rin na medyo di mapakali si vench kaya umakto ako na parang masaya at kailangan ko mag isip ng paraan kung anu ang sasabihin ko.sorry sa pagsisinungaling.alam kung mali,but I guess kailangan talaga magsinungaling minsan para di tayo makasakit.

“No,I’m okay hon,it’s just that…uhmm..ah..“gosh I’m not good in this.

“Kasi fafa son,kinakabahan siya na baka siya nga ang mapili sa costplay.baka daw magalit ka.“thanks bff ikaw na talaga.

“Don’t think about it hon.it’s okay with me,coz I know now that your heart belongs to me.“kinilig ako dun.gosh bakit ganito.napakasimpleng salita but it brings me to heaven and I’m not afraid to fall coz I know that he will catch me.mahal ko na talaga ang ungas na to.

“Ayeeeeh….kayo na.sige pa..dami ko nang pantal sa paa kakakagat ng malalaking langgam dahil sa kaasukalan niyo.“natawa na lang kami ni son sa tinuran ni bff.

After namin kumain ay agad na naming tinungo ang room para sa susunod na klase namin.katabi ko ang asawa ko(feel ko na tawagin siya sa ganyan.wala g pakialamanan.)sa klase na ito.

Nagumpisa ng magklase si maam ng may biglang kumatok sa pinto,si sir pala.ngayon pala niya iaannounce ang winner…hehe winner talaga?ok palitan natin…ang chosen One.oh di ba parang fantasy ang theme.lol.

“Sorry for interrupting miss.“paghingi iya ng pasensiya sa kapwa guro.“ok since you all know kung bakit andito ako,I’m not goin to prolong coz I know na importanti ang subject niyo na to..I already have the result”diyosmiyo.si sir naman feeling host sa isang prestigious pagent.“si richmond marquez will be your representative sa costplaying.wag kang mag-alala dahil nakahanda na lahat ng gagamitin mo.“after nun ay nagpaalam na si sir.

Natapos ang buong klase na puro kasweetan ang ginagawa ng asawa ko.feeling ko di ako nagkamali sa pagbibigay sa kanya ng pagkakataon para mahalin ako.naglalakad na kami ngayon papunta sa kotse niya ng biglang humigpit ang hawak niya sa kamay ko kaya nagtaka ako at timingin sa tinitignan niya.makakasalubong pala namin si sir fredric.

“Hello,uuwi na ba kayo?“maligalig na bati at tanong nito sa amin.

“Oo,obvious naman di ba?“nakakaramdam ako ng di maganda dito ah.kaya bago pa man magkaroon ng iringan ay nagsalita na ako.

“Ah sir,sige po mauna na kami ng asawa ko.“nakita ko pang ngumisi si carlson hanang nakatingin patin kay sir fredric.baliw talaga to.lalagpasan na sana namin si sir ng muli itong magsalita.

“Magpakasaya ka na sa kanya at sulitin mo na,na kasama mo siya mr. Alcantara dahil huli na yan.”

A/n

Ok guys,mukhang may makakakompetensiya si fafa carlson.anu ba talaga ang balak ni fredric.asan na kaya si fafa cristoff.abangan din ninyo ang isa pang karakter na isisingit ko na magpapagulo sa lovestory ng ating mga bida.ciao!

DC14-homecoming

Carlson pov;

“Magpakasaya ka na sa kanya at sulitin mo na,na kasama mo siya mr. Alcantara dahil huli na yan.”

Agad akong tumingin sa gagong lalaking to.simula pa lang alam kung wala ng magandang idudulot ang presensiya niya.kikwelyuhan ko na sana siya ng hawakan ng buhay ko ang kamay ko kaya di na ako nagpumilit dahil ayukong mag-away kami lalo na.ngayon na unti-unti ko ng nakukuha ang atensiyon at puso niya.^▁^

Hinayaan ko na lang na hilahin lang ako ni richmond hanggang makarating kami sa kotse ko.agad kaming pumasok dahil gusto ko na ring umuwi at ng makapagpahinga na kami.sarap kaya ng matulog na kayakap mo ang mahal mo.korni pero alam kung alam niyo yan.

“Hon.matulog ka na muna ako na ang magluluto.“wika ni richmond ng makarating kami sa bahay.

“Sigurado ka ba.marunong ka na bang magluto?pwede namang sabay na muna tayong matulog tapos mamaya na lang kakain.“ngumisi ako sabay akbay sa kanya.

“Hoy,alam ko yang iniisip mo.wag kang mag-alala dahil hinahanda ko na ang sarili ko para diyan.dahil ayukong ipagpalit mo ako dahil lang di kita pinagbibigyan.“whoooa….narinig niyo yun?I mean nabasa niyo ba.naghahanda na siya.cant wait for it.

Tumango na lang ako saka tinungo ang kwarto namin dahil totoo nmang inaantok talaga ako.

Tinanggal ko lang ang polo ko saka ako nahiga sa kama.bigla namang nag ring ang phone ko.si kuya pala.

“Hello.“bati ko.

“Kumusta ang buhay may asaw ng kapatid ko?“tsk si kuya talaga.

“Maayos naman.“antok na talaga ako kaya di na ako sumasagot ng maayos.

“Hmmm parang pagod ah.kakatapos lang ba ng pulotgata niyo.“di ko alam kung maiinis ako o hindi dahil inaantok na nga ako manunukso pa tong kuya ko.alam naman niya na di pa handa ang asawa…ayeeehhh…ASAWA KO.di ako umimik para naman malaman niya na wala akong ganang makipagusap ngayon.“ok gusto ko lang ipaalam na bumalik na si kauro(kaw-ru).and I hope na di ka na magiging affected pag nakaharap mo na siya.remember you are married.“natulala ako sa binalita ni kuya.nagbalik si kauro.bakit?“hello are you still there?“tanong ni kuya sa kabilang linya.

“Yup.sorry but I’m tired I need to rest.“di ko na siya inantay pa na makasagot pinutol ko na ang linya.nakatingin lang ako sa kisame ng kwato namin habang nakahiga.

“Why?bat ka pa bumalik?“tanong ko sa sarili.

Si kauro ang naging bestfriend ko at u.s…tulad din siya ni richmond,kaya gustong giusto ko siya kasama noon dahil parang nakikita ko sa kanya ang mahal ko.maputi pero mas matangkad ng kaunti si richmond kay kauro.may hawig sila lalo na sa mga kilos.mahinhin na akala mo ay totoong babae.dahil sa mga katangian niya ay di ko namamalayan na unti-unti na palang nahuhulog ang loob ko sa kanya hanggang sa dumating ang araw na niligawan ko siya at naging kami.masaya ako noon,di ko alam kung nakalimutan ko na si richmond noon pero noong kailangan ko ng bumalik dito sa pinas at nakita kong muli si richmond ay pinilit kong iwasan at magsungit sa kanya dahil ayukong pagtaksilan si kauro.yun ang totoong dahilan ko kung bakit ako nagsusingit kay richmond.pero di ko kinaya dahil si richmond ang totoo at unang inibig ko.kaya gumawa ng paraan sina kuya at papa para tuluyan ng maging akin ang taong labis kong pinapangarap.

Pero paano kung magkita kami.what should I do?

“Hon!…kanina pa kita tinatawag,di ka naman tulog,nakatingin ka lang diyan sa kisame.wala kang makikitang butiki diyan.“inis na ang asawa ko,kaya ngumiti ako sa kanya saka ako nagsalita.

“Iniisip lang kita kung ano ang itsura mo pag walang saplot.“and boom…namula lalo sa galit ang asawa ko.so cute.

“You mr. Pervert.sumunod ka na sa baba at kakain na.sa baba ka ng kama matutulog mamaya.bwisit.“nagdadabog na nagmartsa palabas ng kwarto si richmond kaya tumawa na ako bago ako sumunod sa baba.

Agad ko siyang niyakap pagbaba ko at nagsorry sa kalokohan ko.tsk di tuloy ako napagpahinga dahil sa binalita ni kuya.wrong timing talaga lagi ang isang yun.buttered shrimp at ginisang gulay ang hinanda ng asawa ko.ang sarap ng amoy.kaya nagsandok na agad ako.medyo matabang yung gulay pero nasarapan talaga ako doon sa shrimp.

“Masarap ba hon?.“nagaalangang tanong ni richmond sa akin.lokohin ko kaya ulit.evilgrin

“Masarap tong hipon lasang adobo.yung gulay hindi,lasang sinigang kasi.“seryuso ako kaya akala niya ay nagsasabi ako ng totoo.

“Buttered shrimp lasang adobo!ginisang gulay lasang sinigang!kainis ka.pinaghirapan ko kaya yan.!“nasobrahan ko yata.kaya tumayo ako saka niyakap siya patalikod.

“Biro lang hon.ang totoo masarap yung hipon nagustuhan ko.pero yung gulay kasi medyo matabang.konti lang naman.“ngumiti na rin siya sa wakas.hay ang saya saya ko na pinagsilbihan ako ngayon ng mahal ko.

Tuloy lang kami sa pagkain at harutan na rin ng may magdoorbell.kaya sinabi kong ako na lang dahil alam kong pagod na siya.

“Yes?“tanong ko lalaking parang delivery boy.

“Ah si ms. Richmond marquez po?“tanong nito,miss talaga.

“Asawa ko siya,bakit?“tanong kong muli saka ako tumngin sa isang box na maliit at bouquet of redroses.

“Ah kasi po pinadeliver po sa akin to.“wika nito.

“Hon sino yan?“tanong ni richmond.

“Hello po kayo ba si miss richmond marquez?“agad tanong ng boy sa asawa ko pagkarating ni richmond sa pinto.

“Oh,mr. Po not miss.“medyo napahiya yung boy kaya muling nagsalita si richmond.“okay lang po,anu ba yun?“tanong niya.

“May nagpapabigay po,pakipirmahan na rin po ito.“inabot niya yung box saka pumirma hawak ko na kasi yung bulaklak.

“Salamat po.mauna na po ako.“tatanungin ko sana kung sino ang nagpadala pero nanakbo na eto sa motor niya saka agad pinaharurot.

“Kanino galing yan”medyo may inis na turan ko.alam ng may asawa tumatanggap pa ng suitor.

“Di ko alam hon.pero teka may note”tinanggal niya ang maliit na papel saka binasa ito.aagwain ko sana pero agad niyang inilayo sa akin.

“Hon,akin na babasahin ko.“nagagawan kami at dahil sa mas malakas at matangkad ako ay madali ko lang din nakuha yun.

Agad kong nalamukos ang papel ng malaman ko kung kanino galing.nag ring ang ohone niya at nag alangan pa siyang sagutin yun.akmang lalauo siya sa akin pero sinigawan ko siya.

“Sagutin mo sa harapan ko.“kumukulo ang dugo ko.bakit kailangan pa niyang lumayo?“loudspeaker”.agad naman niyang nakuha ang nais kung sabihin para malaman ko kung anu ang sasabihin ng gagong yun.

“Hello.“bati ni richmond

“Hi,did you recieved it?“gago talaga

“Yeah,am,sir pwede po bang wag niyo ng…“richmond

“Look,its just a gift from a person who is captivated by you.nabalitaan ko kasi na ikaw ang makakapareha ko sa darating na costplay.so paunang regalo.alam kung panalo na tayo”talagang gusto ng mapasama ng lalaking to ah.

“Yes its true,but you dont need to do this.ayokong isipin na may iba kang nais ipahiwatig sa akin sir dahil alam naman po ninyo na hindi ma pwede.kaya sana po ay..“richmond

“Hahaha,i did’nt know na ganyan ka pala kaprangka magsalita.but ok susubukan kung gawin yan,but I cant promise dahil nung araw na nakita kita sa cr,alam ko sa sarili ko na kailangan kita.ikaw lang kumpleto na ako….at tandaan mo ito kaya kitang kunin mula sa kanya.“namutla ang asawa ko.disidido ang gago.tignan lang natin.inagaw ko ang phone kay richmond.

“Tarantado ka rin eh noh.wag na wag kang gagawa ng bagay na di ko magugustuhan mr.dahil wala kong pakialam kung mas matanda ka sa akin.dahil babasagin ko yang pagmumukha mo!“singhal ko a kanya.pero nainis ako lalo ng bigla na lang ako nitong babaan ng phone.shit!fuck him!

“Hon.wag na natin siyang isipin…halika na at magpahinga papasok pa tayo bukas.“halos madurog ang phone sa kamay ko dahil sa inis.niyakap ako ni richmond at doon lang ako nahimasmasan.umakyat na kami at nahiga sa kama.we cuddle and fall asleep.

Richmond pov;

Nasa kotse kami patungo sa school.at ang asawa ko ay walang tigil sa kakesohan niya.paano ba naman.dumaan na lang kami sa drive thru ng isamg fast food dahil late na kami nagising.hinalikan ba naman ako ng torrid sa harapan ng nung nag assist sa amin.tapos ngayon heto at ako pa talaga ang sinusubuan niya ng fries.

Pagbaba namin mg kotse ay pakiramdam ko may nakayingin sa akin.kaya lumingon lingon ako at nahagip ng paningin ko ang bulto ng isang lalaki sa di kalayuan.di ko siya mamukhaan dahil nakasuot siya ng hoodie.siguro napansin niyang nakatinhin ako sa kanya kaya tumalikod na ito at naglakad papalayo,sino kaya siya?bakit niya ako tinitignan?

“Hon may problema ba?“tanung sa akin ni son.

“Ah wala hon may nakita lang ako.tara na baka malate pa tayo.“naglalakad na kami at iisa ang napansin namin ni son.parang lahat ata mg studyante ay nasa labas lang ng mga classroom at parang may inaabangan.

“Grabi,di ko maimagine girl na nandito siya.“dinig kong bulong mg isang babae.

“Oo nga,magpapapicture talaga ako sa kanya mamaya…and pretty sure na lahat ng girls dito ay maiinggit pag nakita nila yun.“wika naman ng isa.

Sino kaya ang pinaguusapan nila?

Malapit na kami sa room ng yung mga kaklasi kong lalaki naman ang nadaanan namin ng matsitsismisan…kalalaking mga tao tsismoso.

“Pre,ang ganda niya noh,I cant imagine na dumaan siya sa harap natin kanina.kahit bakla siya ipagsisigawan ko talaga na mahal ko siya once na pinagbigyan niya ako na manligaw sa kanya.“ohh bakla?sino kaya yun?

“Tol,wag ka ng mangarap asawa kaya niya yung kasama niya kanina.saka di papatol yun sa tulad natin.sikat kaya yun.“sabi naman ng ubod ng yabang kong kaklasi.di na importanti pangalan niya,singit lang naman siya.

“Sino kaya pinaguusapan nila hon?“takang tanong din ni carlson.

“Di ko rin alam eh.“pagapasok namin ay umupo na kami na magkatabi.nakiusap kasi siya na makipagpalit sa katabi ko.para daw lagi niya akong katabi.baliw no.pero love ko.

Nagsipasukan na ang mga kaklasi ko dahil narinig kong parating ma raw si maam.nagring ang phone ko kaya agad kong pinatay baka pagalitan ako.terror pa naman si maam.

“Ok class.may bisita ang university natin na mga importanting tao.so I want you all to be..“di na natapos ni maam ang sasabihin dahil may kumatok.

“Come in.“wika ni maam.kaya lahat kami ay nakaabang sa taong umistorbo sa klasi ni maam.ayaw pa naman niya ng interuptions.

“HEllo po goodmorning.dito daw kasi ang klase ng pamangkin ko ngayon.“nanlaki ang mga mata ko sa nakikita ko.pati si carlson ay natahimik.“oppppsss…sorry did I interrupt your class maam?“magalang na tanong nito kaya maam.

“Of course not sir.please come in.“sagot naman ni maam na parang biglang naging malandi…terror+malandi=creepy parang end na ng mundo…hehe.joke.

“Thank you.“bakit siya nandito?“hello everyone.“wika niya sabay ikot ng paningin hanggang sa magtagpo ang mga mata namin.“oh there you are richie.”

“What are doin here?are you with tito rich?“tama si tito james nga po ang nandito sa harap namin now.

“Oh absolutely yes,papunta na yun dito now.“tapos ngumiti siya at talaga namang dumagundong ang ingay mg mga kababaihan dahil sa ngiting yun.hanlaladi.

Mayamaya lang din ay si tito rich naman ang kumatok at pumasok.at lahat ng kalalakihan ay masasabi mong parang mga gutom na ewan.sino ba naman ang hindi.tito is wearing a short shorts na kulay red,kaya labas lalo ang kaputian.tinirnuhan pa niya ng loosy white shirt na bahagyang umaangat pag tinaas ang kamay.nakapusod ng medyo pataas ang may kahabaan ng buhok niya.ang hot tignan ni tito rich dun.

Agad siya nagtungo sa kinauupuan ko at nakipagbeso beso sa akin at sa asawa ko.

“Hello there lovebirds,guess you are surprise?“may pataas taas pa ang kanang kilay.

“Tito….namiss kita.“niyakap ko siya.

“Ahem.“si tito james pala.tumabi si tito rich kay tito james sa harap.“sabi sa mahal ko wag na lang ganyan ang isuot mo,ayan tuloy di mapakali yung mga lalaki.“pinarinig talaga ni tito james para matauhan ang mga manyak sa tabi tabi.lahi talaga namin yan.

sinabi lang naman nila that they are looking for students who are willing to work as a model sa kumpanyang itinayo nila ni tito laxie.tinanong miya kami ni carlson kung gusto rin namin pero hindi na lang daw ang sabi ng asawa ko.ewan ko ba diyan sayang ang kakisigan.pero ok lang atleast focus lang siya sa akin…ehhhhh ang landi ko na talaga.

Bago lumabas sila tito ay nagbilin muna siya sa akin.

“After school.dumeretso kayo sa bahay namin ni tito james niyo.may konting kainan dun.“sabi nito sa amin.tumango naman ang asawa ko.saka kami nagpaalaman.

dc15

Richmond pov;

“Nakakainis ka talaga…ang tagal mong nawala.yun pala susunduin mo lang parents mo.di ka man lang nagsabi para naman nakapag bilin ako.“maktol ko sa pinsan kong si rijam.andito kami kasi ngayon sa bahay nila tito rich.

“Sus nagtampo naman kaagad.sige anu ba gusto ng maganda kong pinsan at dito ko na lang bibilhin.“wow how sweet ng couz ko.Kaya yumakap ako sa kanya.naku kung di lang talaga kami magpinsan ewan ko na lang*^▁^*.

“Hey,hon I’m still here remember?“sus carlson alcantara kahit kelan ka talaga.

“Hahaha,magpinsan kami tol.kaya wag ka ng magselos diyan.at masanay ka na rin pala dahil lagi ako nasa tabi nito lalo na pag wala ka.bantay kumbaga.“ganern,I’m not a child noh,hmmmp bahala nga sila diyan.

“Oo tol alam ko naman,bantayan mo mabuti yan ah,medyo lumalandi din yan minsan eh…..araaay..hon naman ang sakit nun ah.“kinurot ko nga dami dakdak,di kaya ako malandi,konti lang.hehehe.

“pinapatawag na po kayo sa baba.“ang katulong nila tito…andito kasi kami sa entertainment room nola insan.

“Ok susunod na kami.“gwapo talaga ng pinsan ko.“alam ko na yun insan.“ha nababasa niya iniisip ko?.“hahaha,ang lakas mo kasi bumulong.“aray napahiya naman ako roon.

Bumaba na kami at agad akong nagmano kay tito laxie at sa asawa nitong si tito jerric…bat kaya ang gaganda ng mga to?

“Richie!!!!“sigaw ni tito laxie.lahat yata kami napatakip ng tenga sa makabasag eardrum na tili nito.

“Anu ba yun kambal?patapos na ako sa niluluto ko,gutom ka na naman ba?“hahaha,magkaibigan nga.

“Look.“sagot ni tito laxie kay tito rich sabay tingin sa akin.lahat tuloy sila nakatingin na sa akin.nakakahiya.ang kaisa-isa mong pamangkin losyang na wala pa ngang anak.“dagdag pa nito.napayuko na tuloy ako.anak talaga.

“Oo nga noh…mahal,ikaw na nga muna bahala dun sa niluluto ko,may gagawin lang kami.jam tulungan mo daddy mo,at ikaw carlson,wag kang ngingiti-ngiti diyan,ayusin mo na lang yung mga nalutong pagkain doon sa lamesa.babalik din kami agad.“walang hingahan yan ah.tito ko talaga yan.agad nila akong hinala nila tito laxie upstairs para daw ayusin ng konti.

After siguro ng mga lagpas kalahating oras ay natapos din.gosh nakakangawit maupo.naiirita din ako sa pinasuot sa akin….duh,I’m wearing a short shorts na nga may slit pa na konti sa gilid.perv pa naman si mister…mister talaga so ako misis…ew di bagay ang sagwa.haha.sleeveless na may seethrough sa likod.o diba simple but pokpok ang peg.hehehe.

“Tito naman,bat ganyan pinasuot mo kay hon ko.ayuko ngang magsuot ng mga ganyan yan lalo lang matrigger ang mga gustong mang agaw sa kanya niyan eh.“nakakatawa talaga tong ungas na to.

“Carlson,lahi namin ang maganda kaya kahit anu ipasuot mo sa amin di na mawawala yun.pero wag naman gawing parang losyang sa palingke ang pamangkin ko.nagmumukha siyang lowclass.“maarting turan ni tito rich.

“Tama!“dagdag naman ni tito laxie.

“Tss.okay,okay.but just for today.“sagot ni carlson.

“No,hanggat buhay ako di ko papabayaang malosyang to.“pilit ni tito rich.

“Fine,pero wag ganyan kasagwa.“maktol parin ni carlson.sasagot pa sana si tito rich ng hinila ko asawa ko saka niyakap at bumulong sa tenga niya.

“Wag ka ng umangal.ako nga di nanalo sa kanilang dalawa.ikaw pa kaya.ako na lang bahala sayo.para malaman mo na para sayo lang talaga ako.“kaya ayon ngiting milyonaryo ang ungas.

“Hey,bat biglang nag-iba yata ang ihip ng hangin?“nakatunog na yata si tito rich.brainy talaga,just like me.

Nagtulong tulong na kami sa paghahanda medyo nasisigawan din kami ni tito rich dahil sa kaharutan ng asawa ko,tinatawanan lang naman ng iba.may narinig kaming nagdoorbell kaya agad nanakbo si tito laxie para pagbuksan ang tao sa labas.si tito jerric naman ayun pinaguusapan ang nakaraan,kaya tawa lang ng tawa si tito james.

“Mukhang nagkakasayahan kayo ah.“nanginig ang kalamnan ko sa boses na yun.oo nga pala di ko naisip na maari siyang magounta din dito.ang tagal ko na ring di nakikita ang mga parents ko.galit?siguro meron dahil di ko naenjoy amg kabataan ko dahil sa kanya but still I’m happy because of him ay nakilala ko ang taong magpapasaya sa akin na akala ko noon ay si cristoff lang ang makapagbibigay sa akin.

“Oh kuya tamang tama dating ninyo.ang laki na rin pala ng tiyan ni ate jackie.“agad akong napatingin kay mommy at totoo nga medyo may kalakihan na ang tiyan niya.natuwa ako dahil sa wakas ay magkakaroon na ako ng kapatid.kaya ayon nanakbo talaga ako at agad siyang niyakap.

“Mommy,namiss kita.at sa wakas ay may matatawag na akong kapatid.bakit di niyo sinabi sa akin to?“di ko alam pero sa ngiti ni mommy ay alam kong masaya siya na makita akong muli.

“Naku nak,mas namiss kita,si mo lang alam na lagi kitang iniisip.“sagot ni mommy sa akin kaya mas lalo ko siyang niyakap.

“Ako di mo ba niss anak?“dahan dahan akong lumayo kay mommy sa pagkakayap at tumingin kay daddy…“mukha ngang hindi but still its okay,atleast alam ko na masaya ka na ngayon.“tinamaan ako sa hiling sinabi niya.

Hindi na ako sumagot,nagmano lang ako sa kanya.napansin kong nakatingin lang si tito rich sa akin.alam ko na ang tingin na yan.

“Richmon,after we eat,can we talk?“anu naman kaya yun ama ko?sarkastik na tanong ko sa utak ko.

“Pwede ba akong sumama daddy?“tanong naman ni carlson.

“Carlson,maybe you should give time for them to talk.“singit ni tito rich.

“Importante ba to?“tanong ko.

“Sabihin na nating ganun nga.“sagot naman ni ama.

Nang matapos kaming kumain ay sinamahan muna kami ni tito rich sa isang kwarto na sa tingin ko ay mini office nilang mag-asawa.

“What is it na sinasabi niyong importante nating paguusapan?“agad bungad tanong ko.

“Okay,since maayos na ulit ang ating kumpanya,may isang bagay lang akong nais ibalik sayo.“ha?anu naman kaya yun?

“Anu naman yun?“tanong kung muli.

“Your happiness.“sagot nitong muli.naiinis na ako sa mga tipid nitong sagot.

“Pwede ba dad,deretsyahin mo na ako.I dont get what you are talkinh about.“medyo may inis na ang pagkakasabi ko.

“Nasa canada ngayon si cristoff,at nabalitaan ko na siya pala ang anak ng isang sikat na negosyante roon,at alam kong mahal mo parin siya at ganun rin naman siya sayo.kaya pumapayag na ako na hiwalayan mo na si carlson at bumalik kay cristoff.“what?baliw na ba talaga to?gosh paanu niya naatim na gawin to.matapos tulungan nito ng pamilya ni carlson tapos ngayon ay ganun ganun na lang.

“Huh…yumaman oang yung tao gusto mo sa kanya naman ako ipakasal?what is this dad?laro?and I’m your player?nakakatawa ka rin eh noh.mas lalo mong pinapababa ang pagtingin ko sayo.“sagot ko rito.

“Life is just a game richmond.kung hindi ka marunong maglaro ay agad kang matatalo.nagyon kausapin mo na si carlson tungkol dito.ipapatawag na lang kita sa mga susunod na araw pag nagkaroon na ako ng kumonikasyon kay cristoff.“ang galing naman…this is all a shit!kawawa ang isisilang ni mommy na kapatid ko dahil sa ama namin.siguro gahamitin din siya for the sake of business.

“No!sorry pero siguro naman ay sapat na ang naitulong ko sayo bilang anak mo…sawang sawa na ako sa pagiging sunod-sunuran sayo.all my life inalaan ko sa inyo,at sa tingin ko ay parang kulang pa yun para sayo.pero mahal ko na ASAWA KO!…at hindi ko magagawang saktan siya.“di ko alintana ang pagsigaw ko.ang sama sama ng loob ko.sarili kong ama ay ginagawa lang akong isang robot na maari niya utusan sa isang control lang.damn it!

“Gawin mo na lang.don’t put your emosyon on it…“pinutol ko ang walang kwenta pa niyang sasabihin

“No!!!!!hindi na ako susunod sayo…“tumulo na ang luha ko.di ko aakalaing mas may ihihigit pa ang kasamaan nito.

“Tsk…bakla ka nga mahina!“sigaw din nito sa akin.

“Bakit mo ba ginagawa to?..your being so unfair.“naiyak na ako ng tuluyan.ayukong pagtaasan ng boses ang mga magulang ko,pero sobra na eh.

“Stop crying richmond…now fix your self.tatawagan na lang kita kung ano ang maging…“pinutol konguli ang sasabihin nito dahil wala rin naman kwenta yun

“Leave me alone!bayad na ako sa lahat ng binigay mo sa akin.from now on dont treat me as your son…ha,ha,ha…mali,dahil di mo naman talaga ako tinuring na anak.hayaan mo na lag kami.“pagkasabi ko noon ay bumukas ang pinto at nakita ko si carlson,nasa likuran niya sina tito laxie at tito rich.agad akong nanakbo kay carlson at niyakap ito.

“What happen?“naguguluhan at nagaalalang tanong niya sa aking habang patuloy lang ako sa pagiyak at pagyakap sa kanya.

“Nothing,lets go home.I wanna go home honey.“sagot ko.pagbaba namin ay alam kong nais nilang magtanong.pero di ko na lang yu pinansin.nagmano ako kay mama at nagpaalam na gusto ko ng umuwi.

Pagdating namin sa bahay ay dinala ako ng asawa ko sa kwarto upang makapagpahinga na kami.

“Hon,whatever happen,dont leave me okay?I love you so much.“niyakap ko siya ng mahigpit.

“Kung anu man ang napagusapan niyo ni daddy ay di na kita pipilitin pang sabihin.alam kong di ka pa handa.pero whatever happens di kita iiwan.mamahalin kita hanggang kaya mo pa akong mahalin.“naluha akong muli.di ko na kakayanin pang mawala sa piling ng lalaking to.ang lalaking nagparamdam sa akin ng kilig,pagmamahal respeto at tunay na pag-ibig.

A/N

ANOTHER PROBLEM DETECTED…. CHOZ…SUNDAN ANG SUSUNOD NA KABANATA.HEHE CIAO!

DC16

Richmond pov;

“Hon,handa na ako.“wika ko na ikinabigla niya pero napangisi na rin siya ng mapagtanto niya ang ibig kung sabihin..

“Ayoko ng napipilitan ka hon gus..“tinakpan ko gamit ang palad ko ang kanyang mga labi.

“I’m sure na.mahal mo ako at mahal kita,asawa kita at natural lang na gawin ko yun hindi dahil karapatan mo kundi dahil yun din ang gusto ko.“agad niya akong hinalikan.mapusok na halik na nagdadala sa akin sa himapapawid..

“Hon…“wika ko ng lumayo siya sa akin upang alisin ang mga saplot ko sa katawan.

“Don’t worry I’ll be gentle.“tumango na lang ako dahil yun naman talaga ang gusto kong assurance mula sa kanya.

After he takes off all my clothes even my undergarment.he kiss me passionately,I took his clothes off too and there I can see clearly how masculine his body is.for me his perfect.his so damn hot wearing only his white brief.mouthwatering.

“You can touch it if you want.its not for sale,its for free but only for you.“wika niya na nakangisi.nahiya tuloy ako bigla.

Nakahiga na ako at dumagan siya sa akin.I can feel his hard on,on my thights…i feel hot,this is the very first time that I feel this strange feeling and I like it.he kiss me on my nape down to my colarbone until he reach my right nipple.

“Ahhhhh..“god I like it.he keep on nibbling my nipple.sipping and bitting it.

Di ko napigilan pa ang nararamdaman ko sa sarap na hatid ng dila niya.hinila ko siya,at siya naman ngayon ang nasa ilalim ko.just like what he did,I kiss him on his nick,down to his colarbone and then here I am playing my tongue in his left nipple while my other hand palying in the right one.I’m not good in this but I want him to be satisfied,I want him wanting me more.

“Aaaaggghhhh…your so good honey..ahhh.“halos mapasigaw na siya sa ginagawa ko.tumigil ako at hinalikan ko siyang muli sa labi na agad rin nman niyang ginantihan.naglakbay ang kamay niya sa katawan ko habang naghahalikan kami.kaya ginaya ko na rin siya hanggang sa mapadpad ang kamay ko sa ibabaw ng brief niya,and shit his sooooo big…“can you handle it?“tanong niya sa akin nung maramdaman siguro niya na napatigil ako sandali.“if you want,wag na muna…“pinutol ko na agad ang sasabihin niya.

“No honey,I’m just surprise that my husband has a really big pet hiding here.“malanding turan ko sa kanya habang tinuloy ko ang paghimas sa alaga niya.napangisi naman siya at muli ay sinunggaban niya ako ng halik.

Kumawala ako sa halikan namin and go down and down til I reach his belly button,my tongue keep on circling in that area while my left hand holding the galter of his underwear.I pulled it down and there,nice meeting you big honey…I look at him and his eyes telling me to continue what am I doin,so I open my mouth and lick the head of his manhood.I can taste his precum.I enter his manhood on my wet and hot mouth.god its so big.

“Oohhhh..shit….honey..ahhh.“mas lalo akong naturn on sa ginawa niyang pag ungol.kaya pinag-igihan ko pa ang ginagawa ko.he hold me on my head and shit I’m choking.iniluwa ko ang pagkalalaki niya,sinunod ko naman dilaan ang buong katawan nito until I reach his balls.I lick,suck like a professional.napapaangat pa ang pwetan niya.

He stop me from what I’m doing.“can I enter you now?“pagsusumamo niya.sino pa ba ako pra tumanggi.kaya tumango na lang ako.hinila niya ako hanggang sa ako nman ang nakahiga at siya ang nasa ibabaw ko.itinaas niya ang dalawang hita at isinampay sa malapad niyang balikat.napalunok ako,hes so damn sexy sa mga tingin na pinupukol niya sa akin.binasa niya ng laway niya ang butas ko at ganun din sa ari niya.naramdaman ko na lang ang bahagyang pag-ulos niya upang ipasok ang kalakhan niya.

“Ahhhhh…h-hon..ang sakit.“impit na wika ko.I feel something na nawarak sa loob ko ng ipasok pa lang niya ang ulo.panu na lang kung buo na.

“Sorry honey.“paumanhin niya.hinalikan muna niya ako naglalaban ang mga dila namin.alam kung inaalis niya ang isip ko sa pagpasok niya,and I’m right dhil naramdaman ko na lang ang pagpasok niya ng buo.

“Ahhh..that was hurt..please dont move.“niyakap ko siya ng napakahigpit dahil ayukong gumalaw siya ng kahit konti.dumidiin rin ang pagkakabaon ng kuko ko sa likod niya. naramdaman kung painaglalaruan ng dila niya ang likod ng tenga ko.nakakakiliti iyon.alam talaga niya kung paanu ang gagawin.bumulong ako sa tenga niya na ituloy na niya.hanggang sa unti unti ay lumuwag ang pagkakayakap ko sa kanya.dahan dahan din siyang gumagalaw sa ibabaw ko.

“Ohhh,your so tight.ahhh…I love u hon…“wika niya habang patuloy lang sa pagulos.nakahawak lang ako sa bandang puson niya at bahagyang itutulak ko siya pag binabaon niya ng buo.masarap na masakit.

He suck my nipple while keep on pounding me.I’m in pain but at the same time pleasured.there is somthing inside that tickles when he hit and pounding me hard.

“Oooohh hon.hit that spot again.“nagdedeleryo na ako sa ibang hatid na dala ng ginagawa namin.di nagtagal ay pabilis na ng pabilis ang pag indayog niya sa ibabaw ko.

“Ahhhh…ohhhh…honey I’m coming…ahhhh……..ahhh.“doon ay naramdaman ko ang katas na nilabas niya sa loob ko.pagod na humiga siya sa ibabaw ko.thanks honey.you make me happy tonight.I love you.“medyo hingal na wika niya.

“I love you too my carlson.“wika ko naman.

Umalis aiya sa ibabaw ko at nahiga sa tabi ko.hinila niya ang kumok saka yumakap sa akin.

“That was great,di ko alam na ganun ka pala kagaling.“kahit di ko siya tignan ay alam kong nakangisi ang ungas.shit basag na basag ako.pakiramdam ko di ko na kakayanin pang tumayo.dapat ko bang sanayin ang sarili ko sa pinagpala niyang alaga.nakuuuuu…guran kaagad ako nito

“That was great ka diyan,punit na punit ako baliw.“galit galitan ako niyan.

“Sarap na sarap ka naman….ang lakas mo pa nga umungol….hit that spot again honey…“panggagaya niya sa halinghing ko kanina.kinurot ko nga.tumawa lang ang ungas.

Yumakap siya sa akin.ramdam ko sa tagiliran ko ang medyo nanlambot na junjun niya.grabe oag yan nabuhay ulit.itatali ko talaga yan ng di na magwala.

“Anu ba pinagusapan niyo ni daddy kanina hon?“seryuso siya bigla.

“I dont wanna talk about it honey.dont worry I can handle it.sawa na ako na lagi na lang niya inuutusan.“medyo may pait na turan ko.di ko kayang sabihin sa kanya na hihiwalayan ko siya para lang sa kagustuhan ng sakim kung ama.

“I respect if that is what you want.but when u think na you cant take it anymore,I’m always here for you.I’m your husband remember,kaya pagtutulungan nating harapin anuman ang ibato sa ating problema ng tadhana.“naluha ako sa tinuran niya.

“I will honey…and I love you.“sagot ko.

“I love you more.“saka niya ako niyakap.nakatulog na kami ng magkayakap.ang sarao sa pakiramdam.

A/N

Ayan na ang bed scene.hirap talaga ako sa eksena na ganito.pero kailangan kayanin ng powers ko.sorry kung exaged or whatever.yan na lang kaya ng utak ko eh.hehe.

DC17

Carlson pov;

“ Pa,kunin ko lang yung naiwan kong gamit ha.“wika ko sa aking ama pagkapasok ko ng pinto.nasa car lang si hon.nakaidlip.nahirapan siguro siyang makatulog kagabi.

“Ok son.how’s your married life?“tanong sa akin ni papa.

Doon ay muling naalala ko ang pangyayari kagabi.he’s so good,parang di nya first time.nakita ko nga yung blood stain sa kama ng bahagya siyang gumalaw patagilid at medyo marami yun.naawa ako dahil nahirapan siya sa akin.si little carlson kasi eh..ginising ko siya kasi kailangan na rin namin magayos for school.kaya lang nagulat talaga ako ng sumigaw siya mala regine velasquez.kaya lumapit ako sa kanya at tinanong kung anu ang problema.eto lang sagot niya“ nakunan ako.!…nagtatanong ka pa.natural ang sakit namamaga pa yata.“ kaya ayun binuhat ko siya para dalhin sa banyo ng makaligo na siya.binato pa ako ng sabon ng di ako lumalabas at nakatingin lang sa kanya.

“Mukhang nagbabaliktanaw,so sa ngiti mong yan ay alam ko na ang sagot.“nahiya tuloy ako bigla kaya papa.

“Thanks pa,kasi tinulungan mo ako para mapasaakin lang siya.I owe you for this.“sagot ko sa kanya.

“Dont mention it son.ayukong bumalik ka sa dati.nananakit,naglalasing at ayoko ng makita pa ang carlson noon na ganun.I’m happy that you are happy right now.just promise me that you will take care of him,coz I know that just like you,he is also fragile.“naluha ako dahil sa mga tinuran niya.oo halos mabaliw na ako noon at aaminin ko di ko kayang pigilan ang sarili ko pag tinamaan na ako ng matinding galit.at nagpapasalamat ako sa asawa ko dahil siya lahat ng dahilan ng pagbabago kung ito.

“Ang aga ng drama natin pa.nga pala sila mama at kuya?“tanong ko,tahimik kasi ang bahay eh.

“Your brother was on your husbands tito,rich is the name I guess.interesado yata siya doon sa offer na modelling.“wow si kuya interesado?paano ang kumpanya?

“But what about our company?sino amg magaasikaso doon?“tanong ko.

“Son,hindi naman full time yun eh.pag meron lang siyang photoshoots ay saka lang siya tatawAgin.kaya daw niyang pagsabayin.“ah ganun naman pala.but I think something is fishy.hindi ang tipo ni kuya ang papatulan ang ganung klasing offer.gusto kasi noon tahimik.at tutok lang siya sa kumpanya.

“What about mom?”

“Nasa byenan mo.dinalaw ang mommy jackie niyo.“wow bonding.sabagay buntis kasi byenan ko.

“Ok dad,kunin ko lang yung naiwan ko sa room ko.“nanakbo na ako dahil baka malate na kami sa school.

Pagkapark ko ng car sa school ay agad ko ring ginising si richmond.

“Mmmmm…“nag-inat pa talaga to.

“Were already late….25mins. I guess.“niloloko ko lang siya para magising na ng tuluyan.antok pa yan eh.

“What!lets go….“o diba hyper na agad.

“Hon I’m just kidding.halos isang oras pa para magumpisa ang klase.“kaya ayon nakurot na naman ako.

Pagpasok namin,nakita kaagad namin si rijam.kaya tinawag ko.

“Oh lovebirds kumusta?“bungad nito sa amin.

“Ok lang naman insan…si tito rich kumusta?nagalit ba sila sa akin dahil di na ako nakapagpaalam ng maayos?“tanong ni richmond.

“Nope cuz…naiintindihan ni papa at daddy yun.“sagot naman ng pinsan niya.

“Siya nga pala,ang aga aga kanina,ang ingay ni daddy james.pasaway kasi si papa rich eh.“kamot batok pa ang gago di siguro nakatulog.

“Bakit tol,maingay ba sila maglampungan?“panunukso ko.

“Sooooonnnn.!“hahaha sabi ko ma nga ba magrereak ang asawa ko eh.namumula,ang cute.

“Hey,hey,parang may maganda yatang nangyari tol ah.naka score ka na ata kay insan.?“binatukan tuloy siya ni richmond.tawa lang ako.pero ng tumingin siya sa akin,bahag na ang buntot ko.sakit kaya mangurot niyan.

“Hahaha,ang kulit niyo…pero hindi yun ang dahilan kung bakit nagiingay si daddy,nagseselos siya dahil sa isa sa mga bagong modelo na nahire nila a couple of days ago.“seryusong turan naman ni rijam.Teka

“Sino naman yun?at bakit pinagseselosan ng daddy mo?“takang tanong ko,nakatingin lang din si richmond.

“Ang aga kasi andun ma yung guy,may dalang flowers.tapos si papa rich naman tawa ng tawa habang inientertain niya,carlvin ata name.nakita ko na siya dati di ko lang maalala.“sabi ko na nga ba.natatandaan ko kasing crush ni kuya si tito rich.paktay!

“What si kuya vin?model nila tito?“oo mga pala di pa alam ng asawa ko.

“Yes hon sinabi ni papa kanina na interesado daw si kuya dun.hayaan na lang natin.may tiwala naman akong di manggugulo yun.alam naman niyang may asawa ma si tito rich.saka si mama pala nasa bahay niyo dinalaw si mommy.“wika ko rito.

“Salamat naman at kahit papano ay nalilibang si mommy dahil anjan si mama.“tara na baka malate pa tayo.“aya niya sa amin.

“Pero di niyo pa ako sinasagot…binigay mo na…..“tingnan ni richmond ang pinzan niya na nagsasabing magkamali lang siya bukol ang abot niya.“binigay mo na ba yung chocolate tol sa pinsan ko.masarap yun paborito niya.hehe”nagpipigil na lang ako ng tawa dahil sa biglang pagbabago ng sasabihin ni rijam para sana sa pinsan niya.

Tumuloy na kami sa paglalakad nang nakasalubong namin ang pinakaiinisan ko sa lahat.

“hi,goodmorning.“bati nito sa amin pero kay richmond lang nakatingin.

“Goodmorning sir.“sagot ni richmond.pero tahimik lang kami ni rijam

“Siya nga pala.by next week na yung compitition.so are you ready to break a leg?“tanong nito sa asawa ko na akala mo ay wala ako rito sa harao mila para landiin ito.

“I think we need to go now.“hinila ko na si richmond at nakasunod lang sa amin si rijam

“Tol hinay hinay lang baka nasasaktan na yang pinsan ko.“pagpigil ni rijam sa sa paghila ko sa pinsan niya.

“Wag mong balewalain ang paglalandi mg pinsan mo tol.baka mawili yan.nakita mo naman kung paano siya ngumiti sa lalaking yun kahit nasa harao nila tayo.“galaiti ko.nakakinis.ang ganda na ng araw ko kanina nasira lang dahil sa fredric na yun.

“What!?hon ayuko lang maging bastos,kaya kinausap ko siya.besides he is still our instructor kahit sabihin mong nagsasanay pa lang siya.“sagot naman ng ni richmond na lalong nagpainit ng ulo ko.ipagtanggol ba naman.

“Pinagtatanggol mo pa.“sagot ko rito.

“Ewan ko sayo.“wika niya sabay walk out.

Hahabulin ko na sana ng bigla akong hawakan ni rijam sa braso.

“Tol,mukhang sumusobra ka na ata.kaibigan kita kaya kilala kita.bawas bawasan mo yang pagiging possessive mo kung pwede lang.“wika nito sa akin.nalamukos ko na lang ang kamay ko.di tama na sigawan ko si richmond lalo nat wala naman siyang masamang ginagawa.

“Sorry tol.kakausapin ko na lang siya mamaya.“nagtuloy-tuloy na kami sa paglalakad papasok sa room namin.asan na kaya yun.di ko siya makita.

Richmond pov;

Bwisit talaga ang lalaking yun ang hirap spelingin.mabait sweet tapos biglang naninigaw.ahhhh…kainiz…

Dahil wala akong ganang makinig sa klase ay di na lang ako tumuloy sa room namin dertso ako sa likod ng school.may gate din kasi dito.tinanong pa ako ng guard kung saan ako pupunta.sabi ko bibili lang ng maiinom.ayun pumayag naman.nagpatuloy na ako sa paglalakad.para bumili ng kahit na anong cold drinks para lang mawala ang bv ko.

“Ouch…!“Ala bwisit tong araw na to.di kasi tumutinhin sa tinatakbuhan ang babaeng to.

“Sorry,nagmamadali na kasi ako eh.sorry tlaga.“hingi niya mg tawad sa akin.

“It’s okay missmag-ingat ka na lang sa susunod.“sagot ko rito.

“Salamat miss ha..saka sorry ulit.“hinawakan niya pa ang kamay ko.

“It’s okay promise,by the way I’m richmond.and you are?“lahad ko sa kamay ko.

“Oh you are also a guy?sorry again,I thought your a girl.and oh,the name is kauro.“tinanggap niya ang kamay ko.at nagshakehands kami.mabait din pala to.kauro?

“So you mean you are?“medyo nahihiya kong banggitin ang nasa isip ko baka mali ako ng akala.

“Yes you are right…I’m also a gay.parang pamilyar sa akin ang pangalan mo.but I cant recall kung paano.“kumunot ang noo niya marahil ay iniisip niya kung saan niya narinig ang pangalan ko.

“Marami rin siguro akong kapangalan.“am,by the way saan ka ba patungo bat ka nagmamadali?“tanong ko rito.tumingin siya sa akin.

“Yang uniform na yan.diyan sa university niyo ako pupunta kasi may kailangan lang akong makita doon.“sagot niya.ang cute din ng isang to,parang ako lang*^▁^*.

“Ikaw saan ang tungo mo?“tanong niya naman sa akin.

“Ah bibili lang ng maiinom.“sagot ko,hinawakan niya ang kamay ko sabay hila sa akin.ying totoo hilaan ba talaga ang uso ngayong araw?

“Teka saan tayo pupunta?“takang tanong ko habang hila hila lang niya ako.

“Mag milk tea na lang tayo saglit.“sagot niya

“Akala ko ba nagmamadali ka?“baliw din pala to eh.

“Definitely yes,pero since nabunggo kita,it’s my treat,sabihin na nating sorry treat ko sayo.“sagot niya.

“Naku wag na,okay lang talaga ako.sige na pumunta ka na.“umiling lang ang gaga kaumya hinyaan ko na lang.

A/N

NAGKITA NA ANG DALAWA,ANU KAYA AMG MANGYAYARI SA SUSUNOD NA KABANATA.HELP…SAID NA UTAK KO.HEHE.

DC18

Richmond pov;

Andito kami ngayon sa loob ng isang shop ng milk tea malapit lang sa school.parang ang gaan agad ng pakiramdam.namin sa isat isa.

“Sino ba yung dapat mong makita?parang importante kasi at kailangan mo oang magmadali.?“tanong ko sa kanya habang nakaupo kami at umiinom ng milktea.

“Tama ka,importante talaga siya sa akin,dito sa puso ko.mahal ko kasi siya kaya sinundan ko siya here.bigla na lang kasi siyang umuwi dito sa pilipinas.dahil na rin sa kagustuhan ng daddy niya.“parang biglang nalungkot ang itsura niya.“he did’nt even bother to say goodbye to me before he leave,kaya ayon sumunod ako dito…pero…nalaman ko na lang na pinakasal na pala siya.it’s an arranged wedding.ang masakit sa akin ay sa kapwa natin siya ipinakasal…balita ko rin na yung baklang ipinakasal sa kanya ay ang long time love of his life pala.kaya medyo maghesitate ako na magpakita sa kanya…baka kasi masaya na siya sa totoong mahal niya.“ang lungkot naman ng kwento nito sa akin.

“Ang lungkot naman…pero I guess may karapatan ka parin malaman.malay mo ikaw na talaga ang mahal niya,since nabanggit mo na arrange lang ang wedding nila.“wika ko sa kanya.

“Tama ka diyan sis…kaya di ako nawawalan ng pag-asa.“sagot namN niya.

Biglang tumunog ang phone si vench pala.kaya sinagot ko na baka imporntante.

“Hello teh.“ako

“Hoy bakla asan ka ba.pumunta ka na dito.malungkot ang hubby mo.“hay naku dapat lang sa kanya yan.

“Hayaan mo siya.kasalanan niya yan.“sagot ko nmman.

“Teh,wag nang mag-inarte.pumunta ka na dito.andito kami now sa likod ng gym sa may kubo.“bat sila nandoon,may klase kami dapat sa oras na to ah.

“Okay,sige susunod na ako diyan.may kausap lang ako saglit.“nagbye na siya kaya muli kong hinarap si kauro.

“Ah kauro,I need to go,kailangan na kasi naming magusap ng asawa ko.“paalam ko rito.

“Oh you have a hubby?that was great.“kinikilig na sagot nito.

“Yes,and if you want you can go with me,para makita mo na rin ying hinahanap mo.“sabi ko rito.

“Oh,I guess some other time.kailangan ko na rin kasi umalis.maybe tomorrow will do..can I have your number?inabot niya sa akin ang phone niya kaya dinial ko na lang number ko doon.

“Ok bye.nice meeting you.“paalam ko rito.

“Ok bye sis.thanks for the time.“paalam naman niya.paglabas namin ay agad siyang pumara ng taxi.nang malayo na siya sa paningin ko ay nagtuloy na akong pumasok sa school.

Pagdating ko sa likod ay ang tahimik.niloloko yata ako ng vench na yun ah.kainiz..biglang may kumalabit sa akin na 1st year student yata ayun na rin sa kulay ng colar ng uniform niya.ganyan kasi uniform dito.not by department,by year level.

“Ano to?kanino galin?“tanong ko rito ng iabot niya sa akin ang pink ma papel.

“Inutos lang po sa akin.“sagot nito saka nanakbo na palayo.

Binuksan ko na lang note.di ko alam pedo kinilig ako na ewan.

Hon,I’m really sorry about what happen this morning.I love you,that’s why I get jealous.sorry again.

                               Your hubby

Naku naman ito talagang lalaking to.kailangan pa talagang ganito ang gawin.narinig ko na lang na may mg strum ng gitara sa loob ng kubo kaya tinungo ko yun.at doon ay nakita ko ang hubby ko na naggigitara.nakatingin siya sa sakin.

♬ Your all I need beside me hon

♬Your all I need to turn my world

♬Your all I need inside my heart

♬Your all I need when were apart…..

Ang ganda pala ng boses ng ungas na to.parang maiihi na tuloy ako sa kilig.ehhh..

♬Coz all of me,loves all of you

♬Love your curves and all your edges

♬All your perfect imperfections,

♬Give your all to me,I give my all to you

♬Your my end my beggining

♬Even when I lose I’m winning.

Wow taray…remix..kasii…pasaway ang lalaking to papatayin talaga ako sa kilig.tumayo siya at humabang patungo sa akin habang tuloy lang sa pag strum ng gitara niya.

♬ pare,mahal mo raw ako ….. ohhhhhh.

Kinurot ko nga.ang ganda na eh bumanat pa ng ganun.

“Kinilig ka ba hon?“kumapit siya sa bewang ko.sabay halik ng peck sa labi ko.

“Kainis ka naman ang ganda na eh.“reklamo ko sa kanya.

“Hahaha….siya Nga pala sorry sa nagyari kanina.“paghingi nito ng tawag.

“Oo na mr.seloso….sa susunod papahirapan na talaga kita.ulitin mo pa yan ha.“sarkastikong turan ko sa kanya.

“Oo na po..di ko kasi mapigilan eh.ang ganda mo kasi.papangitin kaya kita.“sabi naman nito kaya another kurot will do to make him realize what he says.

“San ka ba kasi nagpunta?“tanong niya sa akin.

“Bumili ng pampalamig.may nakilala nga ako eh.“di ko pa tapos sabihin ang sasabihin ko nakunot na agad ang noo niya.“yang noo mo…bakla yung nakilala ako.and he is cute like me.nagkausap kami at may hinahanap pala siyang dating pag-ibig niya dito sa university natin.ang lungkot nga niya eh.“kwento ko sa kanya.

“Ah ganun ba.sana hindi maging malungkot ang sa atin.dahil di ko kakayanin.tara na mamaya na natin pagusapan yan.“aya niya sa akin.

Pagdating nin sa susunod na room namin ay agad na kantiyawan ang maririnig.ngiti lang isinukli nin.wala inlove eh.hehee..

Natapos ang buong araw na kulitan lang kami ng hubby ko.ewan ko ba dito parang di nagsasawa pakiligin ako.

Uwian na naman.ani kaya lulutuin ko mamaya para sa hapunan namin?

“Hon anun gusto mo lutuin ko mamaya?“tanong ko kay carlson.

“Wag mo nang isipin yun hon.nagtext si mama andun daw siya sa bahay natin.siguro by this time nagluluto na yun.“ah buti na lanh dahil medyo napagod na rin ako.

Pagdating sa bahay ay nagmano kami sa kay mama.saka ako nagtungo sa kwato para magbihis.kakalapag ko pa lang ng gamit ko sa sidetable mg tumunog ang phone at agad akong tinakasan ng dugo ng makita dong si daddy ang tumatawag.sasagutin ko ba o hindi?bahala na nga.

“Hello.“malamig na bati ko rito.

“Hello richmond.so anu nang balita?“sarkastikong tamong nito sa akin.

“What?don’t tell me na tatanungin mo kung hiwalay na kami.“sarkastiko rin ma tanong ko sa kanya.

“Hahaha,you really know what is on my mind my dearest son.“sagot din nito sa pangaasar ko.

“Atop bugging me about this shit dad.it will mot goin to happen.“sagot ko.naiinis ma talaga ako.

“Think about it bago ako ang gumawa ng hakbang at baka di mo magustuhan.“naku kung di lang talaga masamang sumagot sa matanda ginawa ko na.

“Bakit may ginawa ka na ba na nagustuhan ko.wala naman…“di ko natuloy oa ang sasabihin ko ng maputol ang linya.binabaan talaga ako.

“Hon tara na sa baba.nakahain na si mama.”“tawag sa akin ni carlson.di ko siya kayang saktan,at lalong lalo nang hindi ko na kayang mawala ang taong mahal ko dahil sa kagustuhan ng aking ama.“is there anything wrong hon?“tanong niya sa akin.

“Ah wala.iniisip ko lang yung nalalapit na costplaying.“pagsisinungaling ko.

“Wag mo ng isioin yun hon.tara na gutom lang yan.“iginiya niya na ako pababa ng kusina.at naabutan namin dun si mama na masayang nakatingin sa amin.

“Ang sweet niyo nman.aige na maupo na kaya at kakain na.“aya sa amin ni mama.

Masaya ang kainan ng tumunog muli ang phone ko.number naman ngayon.kaya nagexcuse ako saglit.

“Hello?“tanong ko pagkasagot ko.

“Hello is this richmond?“tanong sa kabilang linya

“Yes speaking,sino po sila?“tanong ko rin.

“Sisssss..its me kauro.“oh akala ko kung sino na ng may hatid na masamang balita.

“Oh sis kumusta?“tanong kung muli.

“Just like you,cute parin.“napangiti na lang ako sa sagot nito.“sis.alam ko na number ni babe…kaya lang di ko pa siya kinokontak.natatakot ako eh.“daugtong pa niya.

“Common,lakasan mo ang loob mo.mahal ka nun sigurado ako diyan.“sagot ko sa kanya.

“Thanks….bukas na bukas din tatawagan ko na siya.gusto ko na siyang makita ulit.at pag nalaman kung mahal parin niya ako ay ipaglalaban ko siya hanggang sa makakaya ko.aja!“sabi niyang halata ang sigla.

“Aja sis.“masayang sagot ko rin.

“Hon sino ba yang kausap mo?halika na rito masamang pinaghihintay ang pagkain.“tawag sa akin ni carlson.

“Ok andiyan na!“sigaw ko.“hello sis are you still there?“tanong ko sa kabilang linya.nanahimik kasi bigla.

“Yes sis…may narinig kasi akong tumawag sayo.and I think narinig ko na ang boses nayun.“sabi niya.

“Ah yun ba.asawa ko yun sis.kumakain kasi kami.”

“Oh,sorry sige I’ll call you later.bye and thanks.“agad nitong pinutol ang linya.uso rin ngayon ang babaan talaga.tsk.

“Sorry po sa biglaan kung pagtayo kanina.“paghingi ko ng paumanhin sa magina.

“sino ba kasi yun?“medyo iritadong tanong ng asawa ko.

“Si kau…“di ko na natuloy pa sasabihin ko ng biglang sumingit si mama.

“Tama na yan.simpleng bagay pinapalaki niyo.“nahiya tuloy ako bigla.

“Sorry ma,sorry din hon.“pinagpatuloy na lang namin ang pagkain.matapos noon ay umuwi na rin si mama.sabi naming dito na lang matulog kaya lang baka hanapin daw siya ni papa.

A/N

MUKHA YATANG MAGKAKAROON NA NG MATINDING AWAY PAG-IBIG.PANU KUNG MATUKLASAN NI RICHMOND NA SI KAURO ANG UNANG NAKARELASYON NG ASAWA NIYA?SUSUNDIN KAYA NI RICHMOND ANG AMA?ABANGAN NA LANG PO.

DC19

Carlson’ pov;

Di na naman ako kinausap ni richmond simula kagabi.nainis kasi ako kung sino man ang tumawag sa kanya.kaya eto nauna nang pumasok ang asawa ko.pero pasalamat na lang ako at nagluto parin siya ng almusal namin.may note pa.

Kumain ka bago ka pumasok.nauna na ako at di na kita ginising dahil maaga pa naman.

“ Hay lately,lagi na lang kami nagkakatampuhan.kasalanan ko pero may kasalanan din naman siya.“kausap ko sa sarili ko.

Pagkatapos kung kumain ay nagtungo na ako sa kwarto para maligo at magayos para sa pagpasok.

Papasok na ako sa kotse ng magring ang phone ko.baka si hubby namiss na ako.#^_^#.

“Hello hon.“bati ko ng di ko na tinitignan ang name ng caller.

“Oh…how sweet.babe its not your hon or whatever.“sagot ng nasa kabilang linya.kilala ko ang boses na to.“k-kauro?.“kinabahan ako bigla.

“Yes babe its me…I just call you to ask if you can meet me at the mall right now.I’ll be waiting.“sagot nito.tapos bigla na lang naputol ang linya.anu ang gagawin ko?

Richmond pov;

Bakit kaya wala pa yun?tinatawagan ko ayaw naman sumagot.naiinis pa rin ba siya sa akin.oo kasalanan ko na.nakakainis lang kasi talaga minsan.nakakasakal na.

“Teh di yata papasok ang hubby mo.LQ na naman ba kayo?“isa pa tong si vench eh.naku naman.

“Di ko rin alam eh.“sagot ko na lang sa kanya.

“Cuz,nakausap ko si sir fredric kanina.magmeet na lang daw kayo sa harap ng OOTD(office of the dean.)ififit yata ninyo yung mga gagamitin ninyo sa contest.“ang gwapo ni insan kahit naka-uniform lang yummy na.ang landi ko na talaga.

“Ah owkie.“sagot ko.malapit na magbreak at third subject na namin pero walang carlson na nagpakita.bahala mga siya sa buhay niya.

“Teh,cuz,punta na ako ng OOTD.sabihin nigo na lang kay carlsin pag dumating.“bilin ko sa dalawa.

“Kung darating pa.“sagot naman nila ng sabay.sarap sapakin.

Nagtungo na ako at gaya ng sinabi ni insan ay nakatayo sa harap ng OOTD ai sir fredric.

“Bat di na lang po kayo nauna sir,nakakahiya naman naghintay pa kayo.“wika ko pagdating ko sa harapan niya.

“Mas okay na ring sabay tayo.tara na?“pumasok na lang kami at nakita namin ang mga damit na nakahanger pa at nakasabit.bat parang andami?

“ANdito na pala kayo.ito si patty,isang tailor at designer.patty sila yung sinasabi ko sayo.“wika ng dean namin.tumngin sa aming dalwa yung patty.bakla siya na mukhang nasa 30’s na.

“Perfect match…sige unahin natin yung kay richmond.kasi medyo mahirap ayusin if ever na may dapat ayusin sa mga gagamitin mo.“malanding wika nito.

“Mga?diba dapat isa lang?“takang tanong ko.

“Oh di niyo pa pala alam…kasi tatlong karakters ang iraramp niyo.at bawat karakter ay may katumbas na score.blah blah blah.“so ganun pala.“ito ang una,princess jasmine of aladin.“itinaas nito ang parang pang indian na damit pati na ang accessories.sinukat na sa akin at mukha namang wala ng aayusin pa.“you look good in it.“wika pa ni patty.“next will be,ang walang kamatayan na sailor moon,si sailor jupiter.no need to fit this one kasi streachable ang tela…now ito na lang last…isang japanese charater.pero medyo daring ng konti.ok lang ba sayo,at bawat susuotin mo ay titirnuhan din naman ng kapareha mo.like sa jasmine,he will be aladin..sa sailormoon will be the guy with a mask and a blackcoat.ang cute di ba?“nakastress yung huling susuotin.parang bra at panty na lang siya na kulay black tapos may mga itatali sa legs at arms and then may hawak na parang bow and arrow.tapos yung kay sir fredric nman is and armor made light tin para daw di gaanung mabigat.may hawak na sword.at lalagyan daw siya ng konting body paint.

Tapos na kami magfit at pagaralan ang mga karakter na gagayahin namin kaya nauna na akong lumabas.may gagawin pa daw kasi si sir fredric kaya nagpaiwan na muna siya.

Pagbalik ko sa classroom ay excited na nilapitan ako ni jam at vench para magusisa.

“Teh,kumusta ang fitting.balita ko kabog..pero alam mo nakita namin yung sa kabilang dept. Kanina grabe ang gaganda ng mga susuotin nila.“bunganga talaga ni bff.

“Oo nga cuz,but still we believe na nasa nagsusuot ang ikagaganda ng mga costume.“banat naman ni insan.pero inilibot ko ang paningin ko at wala naman akong nakitang carlson.asaan na kaya yun?

“Naku,wag ka ng mabadtrip,siguro nagtatampo lang sayo si hubby mo kaya di yun pumasok.“wika ni bff na nagpakaba sa akin.baka mamaya kung galit talaga sa akin at nandoon lang sa bahay at hinihintay na lambingin ko.simpleng bagay di ko pa magawa.samantalang siya effort kung humingi ng sorry.gosh feeling ko tuloy wala akong kwenta.

“Siguro uuwi na lang muna ako para naman malaman ko kung anu ang ginagawa niya.may kasalanan din naman kasi ako sa kanya.“paalam ko sa dalawa.

“What,insan pagagalitan ka ng daddy mo niya pag nalaman niya na di ka papasok sa ibang minors natin.lalo nat may isang major subject tayo mamaya.“nakakainis naman si insan oh.tsk bahala na.

“Ako na bahala dun.di naman niya malalaman kung di magtatalak di ba?“tumaas pa ang kilay ng mokong na pinsan ko.si bff naman di na nagdada,kilala na kasi ako niyan na kapag may napagdesisyunan ay gagawin ko agad.

Kumaway na ako sa kanila pagkaluha ko ng gamit ko at agad nanakbo sa labas.buti na lang ay busy yung guard.mahigpit pa naman yan si manong.

Agad akong pumara ng taxi para di ako mahagard makipagsiksikan.sana naman ay di na ako pahirapan nun.lalambingin ko na lang siguro.kaya ko toh!.

Pagdating ko sa tapat ng bahay namin ay agad akong nagabot ng pamasahi at di na nagabala pa na kunin ang sukli.

Di na naman niya sinara ang gate.

Nakalock ang pinto.umalis kaya ang ungas na yun.baka nambabae na naman.lagot talaga siya sa akin.agad kung kinuha ang spare key sa bag ko at pagpasok ay katahimikan kaagad ang bumungad.kinain naman niya yung almusal na niluto ko.nasaan na kaya yun.

Umakyat na ako sa kwarto namin at agad tinungo ang banyo at naglinis ng katawan saka nagbihis ng pambahay.hihintayin ko na lang siyang bumalik.

5:00pm

Bakit kaya wala pa yun…nagtungo ako sa kusina at kailangan ko ng magluto ng para sa diner namin.nasabi kasi sa akin ni mama na pininyahang manok ang pinakapaborito no carlson kaya yun na lang ang lulutuin ko.hinananp ko ang recipe na nilista ni mama saka ko ihinanda lahat ng gagamitin.

6:30pm

Natapos ko na lanhat eh wala pa rin siya.lallamig na tong niluto ko.di rin naman nagtext.tawagan ko na nga lang.

ring…..ring….ring.

Ilang beses pero di sinagot.sa inis ko ay tinakpan ko na lang ang kanin sa lamesa at nilagay sa ref ang ulam.tinungo ko na ang kwarto namin at nahiga sa kama.bahala siya sa buhay niya.konting tampuhan ganito gagawin niya.

8:45pm

Naku naman nasaan ka na ba.di man lang magtext.bwisit.eksaktong 9:00pm ay marinig kong may humintong sasakyan sa harap.siya na siguro yun.di na ako nagabalang iswitch on ang ilaw.nakatayo lang ako sa may hagdan at inaabangan siyang pumasok.di ako gaanung kuta sa bandang ito dahil nakapatay ang ilaw tanging sa sala at kusina na lang ang mayroon.

Pumasok siya pero nagulat ako ng buksan niyang maigi ang pintuan para bigyang daan ang sino mang kasama niya.

“Tara na wag ka ng mahiya bahay ko to.“dinig kung paanyaya niya sa kasama niya.

“Baka andiyan yung asawa mo.“sagot naman ng taong nasa likod ng pinto.prang kilala ko ang boses na yun.

“Tulog na yun.“sagot naman ni carlson.at doon ay napanganga ako ng makita ko kauro.at talagang yumakap pa sa bandang bewand si carlson,papaupuin lang kailangan may ganun pa.

Nakatayo lang ako dito at nakita kung kumuha ng alak sa kusina ang ASAWA KO.insert sarcasm there.kainis.di man.lang nagabalang puntahan ako at tanungin kung kumain na ako.nakamasid lang ako sa kanila.masaya silang naguusap.tawa lang ng tawa si carlson sa mga kwento ni kauro.di ko alam pero paramg may libo libong karayom na dahan dahang tumatarak sa dibdib ko.ang sakit na makikita kong mas parang masaya siya kasama ang ibang tao kaysa sa akin.naramdaman ko na may pumatak na luha mula sa akin mga mata.pinahid ko yun at agad bumaba.tinungo ko ang kusina at pina init ang ulam na niluto ko kanina.

Tinungo ko ang sala kungbsaan sila naroon.

“Ikaw!?”.gulat na wika ni kauro.

“Oh kauro nandito ka pala.“pagpaplastik ko sa kanya.

“Magkakilala kayo?“takang tanong naman ni carlson.

“Oo HON…siya yung sinasabi ko sayo na MABAIT na nakilala ko before.nung nagkatampuhan tayo.“tamaan na ang tamaan.di ko gusto ang paglalandi niya sa asawa ko.

“Ikaw pala ang asawa ni carlson…by the way,about dun sa kwento ko before…“alangang wika ni kauro.

“Ang alin?“singit ni carlson.

“Na lover kayo.no closure kaya siya narito.“sagot ko ng di inaalis ang matalim na titig sa asawa ko.anu to remake ng the legal wife?ngumiti ako pagharap ko kay kauro…“ah SISSY nagluto pala ako kanina.pinapainit ko na.tara kain na tayo para matikman mo rin ang luto ko.“anyaya ko.tumayo naman sila at talagang inalalayan pa ng ungas si kauro.siya kaya ang pinayahan ko.nakakainizzzzz…

“Wow ang bango naman.“puri ni kauro sa luto ko.kita ko sa mukha ni carlson ang tensiyon.

“Siyempre,saka paborito ni carlson yan.“sagot ko. pinagsandok ko ng pagkain si carlson.bahala na si kauro sa sarili niya.

“Huh?ang alam ko di mahilig sa manok si carlson,shrimp ang alam kung paborito niya.“kita ko nagtataka ang mukha ni kauro.at ganun din ako.mama kaya niya ang nagsabi niyan.

“Actually noong bata ako ito ang paborito ko.pero simula noong natikman ko ang hipon ayun dun na nalipat.“sagot ni carlson sa nagtatanong na mukha namin.para akong binuhusan ng malamig na tubig dahil di ko man lang alam.eto ang mahirap pag arranged lang.kaya pala gustong gusto kiya yung niluto ko noon na hipon.

“Di bale kainin na natin masarap naman eh.“wika ni kauro.ngumiti ako ng pilit.di ko alam pero parang napahiya ako.nasa kalagitnaan na kami ng pagkain ng biglang magsandok ng ulam si carlson at inilagay sa plato ni kauro.nainis ako by that simple thing na ginawa niya.ako kaya ang asawa niya.katabi ko pa siya.pati tubig ay pinagsalin pa niya.

“Ahm…kauro,carlson…excuse lang ha.tapos na tin ako nakalimutan kong isend yung report na pinagawa sa akin ni insan jam.kailangan na niya yun bukas.“pagsisinungaling ko.di ko inantay na sumagot sila.nilagay ko sa lababo ang pinagkainan ko,saka ako lumabas ng kusina at nanakbo patungo sa kwarto.nahiga ako sa kama at doon ay tinakoan ko ng unan ang mukha ko at doon ko inilabas ang kanina pang luha na pinipigilan ko.ayokong marinig nila na umiiyak ako.ayokong isipin ng ungas na yun na tinamaan ako sa mga ginagaw nila.bakit kasi ganun.ako ang asawa niya.pero si…kauro ang…bf niya at kita kong mahal pa niya.

A/N

kawawa naman ang ating bida…nagbakik lang ang dating pagibig nawala na agad siya sa linya.bakit ganun….sinabon ko naman…ayaw…..hehehe choz…thanks for reading.

DC20

Richmond pov;

Bakit parang ang tagal namang umakyat ng ungaz na yun?11 na ng gabi ah.nakaalis na kaya si kauro? Bumaba ako lang magulat sa nakita ko.nasa sala sila,payapang natutulog at nakayakap pa si kauro kay carlson.naglatag ng comporter si carlson para higaan pa nila.

Alam niyo ba yung pakiramdam na unti-unting nawala yung nabuong pagmamahal ko sa asawa ko.kung asawa pa ba tingin niya sa akin.ang sakit sakit naman ng ganito.

Kahit nanlalabo ang mata ko dahil sa tanga kong mga luha,kita ko parin ang bahagyang paggalaw ni carlson hanggang sa yumakap na rin siya kay kauro.halos sumabog na ang puso.kung anung sakit noong una kong kabiguan kay cristoff ay mas doble ang sakit ngayun kay carlson.pakiramdam ko ay ginamit lang ako.oo alam kong ginamit ako ng ama ko para dito.pero ang di ko napaghandaan ay ang pagpapaasa sa akin ni carlson.akala ko kasi totoo ma ang lahat.pinahid ko ang mga luha ko saka tumalikod sa kanila pabalik sa kwarto.nilock ko yun dahil ayokong makita hanggang bukas ng umaga ang lalaking nagpaasa sa akin.

“Huli na to richmond.di ka na iiyak,di na ako aasa at higit sa lahat ay di na ako magpapagamit kahit sa aking ama.“wika ko sa sarili ko,saka ako huminga ng malalim at pumikit.

---

Nagising ako sa mga mahihinang katok kinaumagahan.pagtingin ko ay 6:00 pa lang ng umaga.kahit ayaw ko ay tumayo parin ako at pagbuksan ang tao sa likod ng pinto.

“Kakagising mo lang?pasensiya ka na kagabi dahil di na ako nakalipat ng higaan.nalasing kasi ako.saka sinamahan ko na rin si kauro,nakakahiya naman kung magisa niyang natulog sa sala.“wika nito,di ko naman tinatanong.gaya ng sabi ko sa sarili ko na di na ako aasa at papagamit pa.kaya sa halip na sumagot ay tumalikod na ako sa kanya at kinuha ang nakahanger na twalya at nagtungo sa banyo.

“Hon,nagluto na ako ng almusal natin.kain ka muna habang nagbibihis ako.“wika ni carlson paglabas ko ng banyo.“hon,sumagot ka naman.galit ka ba?“medyo inis na turan nito.

“Huh?bat naman ako magagalit?wala ka namang ginagawang masama di ba?saka naiintindihan ko na sabik ka sa bf mo.“oh sumagot na ako.bat siya naman ngayon ang nanahimik.

“Sige na maligo ka na.mat isa pang twalya diyan nakasabit sa loob ng cabinet.yun na lang gamitin mo.“tumalikod na ako para tumungo sa baba ng magsalita siya.

“Hon,wag ka namang ganyan ayo…“ayuko ng marinig pa ang mga sasabihin niya kaya di ko na siya inintindi at dinampot ko na ang bag ko saka lumabas ng kwarto.

Di na ako kumain sa school na lang siguro.

“Oh teh,bat ganyan ang mukha mo?“agad bungad sa akin ni vench pagpasok niya sa room namin.

“Ah wala iniisip ko lang kung nasaan na kaya si cristoff ngayon.“pagsisinungaling ko.

“Naku tigilan mo na yan.ang isipin mo tmyung asawa mo.wag ang ibang tao.“sagot naman nito.di lang niya alam na yun naman talaga ang iniisip ko.

Sasagot pa sana ako ng dumating si carlson at deretsong naupo sa tabi ko.

“Bakit di ka kumain?“tsk kunwari pa siyang nagaalala.bwisit

“Ah nagmamadali kasi ako.kumain na ako kanina sa labas ao don’t bother anymore.“sagot ko sa kanya.

“Common…kung galit ka sorry,kaibigan na lang ang turing ko kay kauro hon.“kaibigan nagyayakapan.kaibigan natiis ang asawa.oo na selos na kung selos.kayo kaya.

“Look.wala akong pakialam sa kung anuman ang meron sa inyo.so no need to mention it.“iritang sagot ko.si vench nakatunganga lang sa amin.

“No need to mention?wala kang pakialam?eh sa nakikita ko ngayon mukhang nagseselos ka.“pangiinis nito.

“Ha.ha ako magseselos,why dont you try to analize our situation mr. Kasunduan lang kung anu ang meron sa atin ngayon.siobakit ako magseselos?papel lang ang nagbibigkis sa ating dalawa at anytime ay pweding mabago yun.“sarkastikong sagot ko sa kanya.

“Papel..richmond..alam ko papel lang yun.mahal kita alam mo ba yun.simula pagkabata ko ay ikaw na ang pinangarap ko.“sagot din nito na halatang naiinis na.

“Mahal?ako?sige sabihin nating mahal mo ako simula pa lang nung bata ka,bata ka pa noon,diba nga naging masaya ka na nung maging kayo ni kauro.kinailangan mo lang naman umuwi rito sa pilipinas dahil dito sa sitwasyon natin.di ba?ngayon mo sabihin sa akin na mahal mo ako.“naiinis na rin ako,nasasaktan pero kailangan na akong masanay na maging manhid.

“mahal kita richmond.at mamahalin kita hangga…“di ko na siya pinatapos pa sa sasabihin niya.

“Paano so kauro?mahal mo rin siya di ba?“tanong ko sa kanya.natahimik siya at di makatitig sa akin.“silence means yes right?“si ko na siya hinintay pa na sumagot.“nandito na ang pinsan ko,kaya sana ay umarti kang parang wala lang nangyayari sa atin.act naturally,ituring mo na lang akong kaibigan para di ka mairita.“bulong ko sa kanya.“at vench,sarilinin mo na lang kung anu man ang narinig mo ngayon.“baling ko sa bff ko na kanina pa tahimik na nakikinig sa amin.

“Pinsan,pinapasabi ni papa rich na dumalaw ka daw mamaya sa bahay,nandon din si tito laxie.isama mo rin daw asawa mo.pare sama ka ha?“bakit na naman kaya.“may problema pa pare bat ang tahimik niyo.“tanong ni jam

“Ah wala pare.sige pupunta kami.uuwi kami mamaya para magbihis.“nakangiting sagot ni carlson sa paanyaya ng pinsan ko.

Buong araw ay ganun ang nangyari,maguusap kami at kunwari ay sweet pag kasama namin si jam.ayokong malaman ni daddy dahil sigurado mas lalo lang niya akong kukulitin.pagdating ng uwian ay agad kaming umuwi at nagbihis.palabas na kami ng bahay ng may tumatawag bigla sa phone ni carlson.lumayo siya sa akin at sinagot ito.tsk kilala ko nman na kung sino yun

“Ah hon,hatid na lang kita tapos may ountahan ako saglit.babalik din ako agad.“paalam nito sa akin.tumango lang ako.

Pagkahatid niya sa akin sa harap ng bahay nila tito at agad din siyang umalis.

“Nandito ka na pala.nasaan ang asawa mo?“takang tanong ni tito rich ng di niya makita si carlson.pinatawag ng papa niya.about yata sa business nila.pero susunod din daw siya agad dito.“pagsisinungaling ko.bahala na kung hanggang saan ang pagsisinungaling kung ito.

Kumain,nagkwentuhan,at ng wala ng mapagusapan ay inaya akong maglaro ng pinsan ko sa kwarto niya.

“Wag ka ng magsinungaling.alam kung di kayo nagkakaunawaan ni pareng carl ngayon.“wika ni jam sa gitna ng paglalaro namin ng ps3.

Di ako umimik.

“Anu bang sinasabi mo diyan.focus on the game cuz,don’t worry about me,I can handle everything.and from now on iba na ang richmond na makikilala mo.I’ll be more stronger.so nothing to worry okay?“saad ko.ayuko ng pahabain pa ang usapan.nasasaktan man ako ngayun,alam ko darating ang araw na lilipas din ang lahat.magiging maayos din ako.

“Okay cuz,hope that you will.gusto mo ng snack?mukhang inindian ka na naman ng magaling mong asawa.“hmmm oo nga noh.

Nagtext ako kay carlson na wag na lang sumunod.saka wag na rin ako sunduin sakaling balak man niya niya na sunduin ako.ang kailangan ko lang na gawin ngayun ay ang magpanggap para di malaman ni daddy dahil siguradong manghihimasok na naman siya at magkaroon pa siya ng dahilan na magpursigi sa gusto niyang mangyari.

“Oh richmond,di ka ba susunduin ng asawa mo?di na nga siya nakapunta eh.“medyo nagtatampo na turan ni tito.tagal na din kasi nung huling punta ni carlson sa bahay nila.may itatanong na naman siguro.si tito laxie ay kanina pa sinundo ni tito jerric.

“Nagtext kasi ako sa kanya tito na dito na lang muna matulog ngayong gabi.“tumaas ang kilay niya.

“I smell something wrong.mind to share it?“panunukso niya.

“Tito gusto ko lang naman magovernight here may mali agad.kayo talaga.“medyo tense pero nakangiti na turan ko.

“Ok pero maaga ka na lang umuwi bukas alam mo naman ang traffic dito.baka di ka pa makapasok.”

“Okay tito.and thank you.”

Umakyat na ako sa kwarto ni jam dahil dun ako matutulog.wala naman daw masama dahil magpinsan kami.sayang noh.landi mode na naman ako.

---

Kinaumagahan pagkatapos magkape ay agad na akong nagpaalam kela tito,si jam ayun tulog pa.sa bahay na lang ako magaalmusal.

While on the road goin home riding a cab ay di ko maipaliwanag ang kabang nararamdaman ko.paanu ko siya kukomprontahin sa hindi niya pagsipot kahapon sa usapan.ipagsasawalang bahala ko na lang ba?bahala na.

Pagdating sa bahay ay agad kung kinuha ang sparekey ko dahil nakalock ang pinto.nagtungo ako sa kusina para magtimpla ng kape.nabitin kasi ako kanina sa bahay nila tito.pagkatapos ay pinulot ko na muli ang bag na dala ko kahapon para umakyat na sa kwarto.

“What the!“napatda ako sa nakikita ko ngayon.nakahiga sila sa kama namin,pero di lang yun,they are both naked.nakakumot sila pero labas ang likuran bahagi ng katawan ni carlson dahil nakayakap ito sa natutulog din na si kauro.

Tumalikod na ako para bumaba di ko kaya ang nakikita ko.

Nasa sala ako.nanonood ng t.v habang nagkakape.bigla ay parang namanhid na ako at di ko na alintana pa ang nangyayari.pero agad dinh nagbago yun ng makita kong nagmamadaling bumaba ng hagdan si kauro na nakasuot lang ng puting shirt ni carlson,hinahabol pala siya ni carlson kaya nagmamadali ito.

Kita kong namutla si carlson ng mapatingin sa gawi ko.nakatingin lang naman si kauro sa akin.nakangisi pa.akala ko kung sino ng mabait.maitim naman pala ang budhi.

“H-hon kanina ka p-pa?“pautal utal na tanong ni carlson sa akin.sa halip na sumagot ay itinuon ko ang sarili ko sa palabas sa t.v.

Naramdaman kung humakbang siya palapit sa akin,kaya bago pa siya makalapit ay nagsalita na ako.

“Dont you dare to step more closer to me.“malamig na turan ko dito.“ipagtimpla mo ng kape yang kasama mo mukhang naubusang ng enerhiya sa ginawa niyong pagsamba kagabi.“dugtong ko pa.

“Hon,listen to me.walang nangyari sa amin ni kau..”

“Oh common carlson alcantara,lie is a very simple sin but it has a big effect.it can even wreck the strongest trust that a person have.“higop ako sa kape at nagpatuloy magsalita.“And I guess you already get waht I mean?”

Dahil siguro pagkapahiya ay tumalikod na siya at nagtungo sa kusina.lumapit naman sa akin si kauro.tsk.

“Richmond,I know that you are mad,but please let go of him,we love each other.“tsk plastic.

“You know what SISSY,I already think if that.And I thought that It was the right thing to do.“nakita kung ngumiti siya.akala naman niya.“but….I changed my mind…“tumaas ang kilay niya.will yan naman talaga ang totoong siya.“I’m not goin to let the both of you happy.“binulong ko yun sa tenga niya,pang asar lang ba.

“Let’s see.“nabigla ako ng bigla niya akong sabunutan.kaya naoasigaw ako at agad ko siyang naitulak.ang sakit ng anit ko.

“Richmond!“sigaw ni carlson na agad nanakbo sa napaupong si kauro sa sahig at inalalayan itong makatayo.nakita kung ngumisi si kauro.“bakit mo ginawa yun?“paninisi nito sa akin.

“What?ako ang asawa mo dito!and besides siya ang nauna.sinabunutan niya ako.“sagot ko.

“Di totoo yan carl,lumapit ako sa kanya para magsorry dahil di niya alam na nakitulog ako dito.saka sinabi ko rin na wala naman talagang nangyari sa atin kagabi,pero bigla na lang niya akong tinulak.“pagsisinungaling nito na labis kung ikinainis.

“Sinungaling ka!“susugurin ko sana siya pero di sinasadya ay naitulak naman ako ni carlson kaya napaupo ako at nauntog pa ang ulo ko sa sofa.nabigla siya sa nagawa niya,kita ko yun sa mata niya,nang matauhan ay lalapit na sana ito pero agad akong tumayo at nanakbo paakyat sa kwarto.

A/N

Awayang magkaribal na.sino ang magwawagi?ang legal o dating mahal?dati pa nga ba?abangan po.tnx po sa lahat ng nagvoted pati sa isang story ko na revenge.

DC21

Richmond pov;

Heto ako ngayon sa bahay,nakatanga lang sa may terrace ng kwarto namin while reading a book about one of my major subject.advance reading kumbaga,hindi porket sabado ngayon ay magpapakasaya na ako.kailangan kong makatapos ng may medalya.

Nagulat ako sa biglang pagring ng phone ko na nasa may lap ko.si jam pala natawag,anu na nman kaya ang kailangan ng mokong na to.

“Yes hello.“sagot ko.

“Cuz,goodmorning,bati muna before anything else.“kahit di ko siya nakikita ay alam kung nakangiti ang mokong kong pinsan.

“Tsk,what do you want mister?kilala kita.“tanong ko sa kanya.

“Ok,ok highblood ka naman kaagad eh.buksan mo ma lang ang gate,andito na ako sa harap ng bahay niyo.“baliw din talaga kahit kailan.kaya siguro magbarkada sila ng asawa ko.

“Yun lang pala.pwede namang magdoorbell.sige na at baba na ako.“agad ko ng pinutol ang linya at nagtungo sa baba.

“Morning my beautiful cousin.here.“masaya yata ang mokong.may bitbit pang food galing sa isang fastfood.

“Seriously,may kailangan ka naman ipagawa noh?“nakataas pa talga kilay ko niyan.

“Di mo man lang ba ako aayaing pumasok?“wala na akong nasabi pa sa kakulitan din ng isang to.pagpasok namin ay agad siyang naupo sa sofa.may dala pala siyang envelope.anu naman kaya ang laman nun?

“Nasaan si pareng carlson?tanong nito matapos kong magtimpla ng kape naming dalawa.

“Maagang umalis.ayuko ng tanungin kong saan man yun.?“walang ganang wika ko.naupo ako sa may katapat niyang upuan.

“Alam kong may problema kayo.actually nakita ko siya sa binilhan ko ng pagkain na yan.kaya nga napilitan akong bumuli at itake out yan.kilala ko kasi kong sino yung kasama niya.“ayun naman pala,nagtatanong pa kung saan alam naman pala.

“Wala na akong pakialam dun cuz,buhay niya yun.”

“Pero cuz,kilala ko si carlson,mahal na mahal ka niya,marahil ay naguguguluhan lang siya sa presensiya ni kauro.“malungkot na turan ni jam.

“Look,kung mahal niya talaga ako ay di niya gagawin ito,remember nung pumunta ako sa bahay niyo?paguwi ko dito I saw them….“di ko na napigilan pa ang sarili ko mapaluha.“I saw them lying on our bed wearing nothing jam.and to think na ganun ang naabutan ko,magdamag magkatabi walang saplot,tapos sasabihin sa akin na walang nangyari sa kanila..mukha ba akong bobo insan.tell me!”.halos dinig sa buong bahay ang pagsigaw ko because of frustration.

“No cuz,gaya ng sabi ko mahal ka niya,kita kong mahal ka talaga niya,and I think alam mo rin na may nakaraan din sila kaya ganun sila kalapit,ipaglaban mo siya,yun lang siguro ang hinihintay niya,ang makita rin niyang hindi lang siya ang lumalaban sa relasyon ninyong dalawa.”

“Paanu ko siya ipaglalaban kung lagi niya kinakampihan ang kauro na yun.tinulak niya ako dahil sa pagaakalang ako ang naunang nanakit dun sa kalantari niya.sa ginawa niyang yun ay pinapakita lang niya kung sino talaga ang pinipili niya.”

“Cuz,try to understand him.di sa kinakampihan ko siya,pero siguro yun yung nakita niya o naabutan niya,kaya subukan mong ipaliwanag sa kanya.“siguro nga tama siya.pero natatakot na akong ipaglaban ang pagmamahal ko baka sa bandang huli ay ako rin ang luhaan.

“Sige susubukan ko.“sagot ko sa kanya saka ngumiti.

“There,smile always cuz.“pinahid niya ang luhang naglandas sa pisngi ko.

“How sweet….“nagulat kami sa biglang nagsalita sa likuran namin.

“Kauro….anu ang ginagawa mo dito?“tanong ni jam kay kauro.

“Kasama ko si carlson.inaya niya akong pumunta dito.“sagot nito na hindi inaalis ang tingin sa akin.

“Hon,bumili ako ng mailuluto.“biglang sulpot din ni carlson.“oh pare andito ka pala.“bati nito ng makita si jam,lumapit siya sa akin saka umakbay.

“Naabutan ko nga sila eh,there so sweet pa.“wow nag iimbento na naman ang ahas.

“Hey,kau…they are cousins you know that.“wika ni carlson.

“yun na nga eh,magpinsan sila pero nilalandi pa ng malanding to ang pinsan niya.“sabay duro pa sa akin.di na ako nakapagpigil pa kaya sinampal ko siya na ikinabigla nilang lahat.ngayun lang ako maging ganito nanakit ng ibang tao.pero sobra na eh.

“Richmond!“sigaw ni carlson sa pagkabigla sa ginawa ko.

“Alam mo ikaw,sumusubra ka na eh,di mo ako kilala kaya wag na wag mo akong sasabihan ng mga bagay na wala kang alam…naiintindihan mo..wala kang alam!“bulyaw ko sa kanya.di ko inaasahan na sasampalin din niya ako.

“kauro!…wag mong sasaktan ang asawa ko.!“bulyaw sa kanya ni carlson.

“Carlson siya ang nauna..“nagpumiglas ito sa pagkakahawak ni jam at agad lumapit kay carlson at yumakap.

“Sorry,sorry, di ko sinasadya.kung gusto mo luluhod ako sa harap niya para lang patawarin mo ako.“humarap siya sa akin saka lumuhod at humingi ng tawad.kaplastikan.alam ko naman na di yan bukal sa loob niya.

“Tama na yan,tumayo ka na diyan.“kalmadong turan ko saka ako lumapit sa asawa ko at ymakap sa bewang niya gamit ang kanang kamay ko,yung bang magkayakap pero nakaharap kami kay kauro at jam…gets niyo ba…basta ganun ang gulo.

“Pero sana kauro,matuto kang dumistansiya sa asawa ko.may asawa na siya at di na kayo gaya ng dati.“madiing turan ko.naramdaman kung humigpit ang pagkakayakap sa akin ni carlson.tama si jam,ipaglalaban ko kung anu ang dapat na akin.sana lang ay tama ako.

“Sorry,ulit…“yun lang ang sagot ni kauro.wala talagang balak lumayo.di ko na lang initindi yun.kumawala ako sa pagkakayakap kay carlson.

“Anu ba ang binili mong lulutuin hon.“malambing na tanong ko rito.

“Wow,is that really you hon?“nagtatakang tanong din niya.

“Hmmmm…mukhang ayaw mo na ganito ako.“sagot ko

“No,its just that…basta…bumili ako ng karne ng manok,gusto ko ulit matikman yung pininyahan mo.“masayang turan ni carlson.

“Weh,nagluluto na si insan?“gulat na wika ni jam.

“Oo pare,masarap kaya magluto to.“sagot ni carlson sa kanya.

“Pero akala ko di ka na kumakain ng manok?“tanong kong muli.

“Simula nong nagluto ka nito nagustuhan ko ng muli.“sagot niya saka yumakap pa at ginawaran ako ng mabilisang halik sa labi.

“Ah excuse me…kailangan ko ng umuwi.“paalam ni kauro.akala ko di tatamaan eh.kapal na talaga mg mukha niya kung di pa siya aalis.

“Sigurado ka ba kau?dito ka na lang kaya mananghalian.“aya ni carlson dito pero di parin inaalis ang pagkakayakap sa bewang ko.

“No I’m okay,may kailangan lang talaga akong gawin.“sagot nito.bago pa man sumagot si carlson ay inunahan ko na.

“Ah,sige ikaw ang bahala.“wika ko.

“Di na kita maihahatid kau,namiss ko paglalambing nitong asawa ko eh.“wika ni carlson sabay pisil sa pisngi ko.

Kauro’s pov;

Alam ko di ako bida rito.isa pa yan sa kinaiinisan ko.bakit ang richmond na yun pa ang bida.mas maganda kaya ako sa kanya.kainis.

By the way ako si kauro…nagkakilala kami ni carlson sa ibang bansa.doon kasi ako nagaaral.bagong pasok siya noon.at makikita mo sa kanya na di siya palangiti,laging bugnutin at may iniisip.

Minsan nilapitan ko siya pero isa lang ang sinabi niya.di daw niya kailangan ng kausap.ang suplado.nakikilala ko rin doon si rijam,kaibigan siya ni carlson at napadalaw lang siya sa school namin.nagkakilala daw sila dahil sa isang babae na kaibigan ni carlson na nagaaral sa germany,nililigawan yata ni rijam ang babaeng yun.

Lagi siyang masungit sa akin.pero di ko alam kong bakit lagi naman akong lumalapit sa kanya.I cant even understand myself why I keep on asking him na kung pwede any maging magkaibigan lang kami.

Natuwa pa ako ng sa huling pagkakataon na tanungin ko at lapitan ko siya ay pumayag na siya.pero di daw dahil gusto niya kundi daw dahil sa nakukulitan na siya sa akin.nakakainis kaya malaman ma ganun ang dahilan niya kung bakit niya tinanggap ang pakikipagkaibaigan ko sa kanya.what do he think of his self..na siya lang ang pwede kong maging kaibigan..duh…pero gaya nga ng sabi ko sa inyo.I dont know kong bakit.

Di nagtagal ay naging maayos naman hanggang sa minsan ay tinawag niya ako sa pangalang richmond.nagtaka ako so I ask him kung bakit niya ako tinawag sa ibang pangalan.all he say is,yun daw ang pangalan ng taong mahal niya simula pagkabata.dun ko nalaman ang sagot sa tanong ko noon.at yun ay dahil mahal ko na siya.di ako masasaktan ng sobra kung hindi yun ang dahilan.

Lagi niyang sinasabi na marami daw kami pagkakatulad ni richmond.halos araw araw ay yung richmond na yun ang bukambibig niya.kaya sa inis ko ay di ko siya pinapansin…till dumating yung araw na sinuyo niya ako at tinanong kung pwede ba niya akong ligawan.ang sarap sa pakiramdam na ang isang baklang kagaya ko ay liligawan ni carlson alcantara.kaya di na ako nagpatumpiktumpik pa.

Halos linggo o buwan lang yata nung sinagot ko siya.naging masaya namin kami at di na rin niya nababanggit ang pangalang richmond.

Pero nabigla ako ng tawagan ako ni jam.nasa germany siya that time.nasa ospital daw ai carlson dahil inatake siya ng sakit niya.

Ai carlasin ay may sakit sa pagiisip pero di tulad ng iba na mahahalata agad.normal siya kung titignan.isa lang naman daw ang lagi niyang sinasabi yun ay ang pangalang richmond.gusto daw kasi niyang makasama nang muli ito.masakit oara sa aking nobyo niya na ganun siya.baliw dahil sa isang tao na sa tingin ko ay di naman siya kilala.

Pumunta ako noon sa ospital at naabutan ko siya roon na tahimik lang na nakamasid sa bintana ng kwarto niya sa ospital.nandoon ang kuya carlvin niya na siya yatang nagbabantay sa kapatid niya.

“Babe..kumusta ka na?masama pa ba pakiramdam mo?masakit pa ba ang ulo mo?“tanong ko sa kanya pagkalapit ko sa bed niya.tumingin lang naman aiya sa akin thay time.ng hawakan ko ang mukha niyang may bakas pa ng luha ay bigla niyang hinawakan ang braso ko ng napakahigpit.

“Wag mo akong hawakan.si richmond lang ang maaring humawak sa akin.umalis ka na!“bulyaw niya sa akin kaya di ko napigilan ang sarili ko na umiyak.agad akong tinulungang makawala ni kuya carlvin sa pagkakahawak sa aking braso ni carlson.

Tinurukan siya agad ng pampakalma.hinarap ako ng kuya niya.

“Hayaan mo na lang muna siya.gagaling din siya.okay?“pag-alo nito sa akin.tango lang ang naisagot ko.umuwi ako noon at tuwing lalabas ako ng achool pauwi ay dinadaanan ko siya.

“Babe.kumusta ka na?“tanong ko sa kanya pagkapasok ko sa kwarto niya.

“Babe,ikaw pala,buti nadalaw mo ako.pasensiya ka na sa akin ha.di ko mapigilan ang sarili ko minsan eh.“sagot niya.

“Anu ba ang nangyari bakit ka inatake?“out of the blue ay tanong ko sa kanya.Curious lang ako.kasi sabi nila inaatake siya pag may di siya nagustuhan.

“KAsi….ahmm..nalaman ko na may karelasyon na si richmond.doon sa pilipinas.“malungkot na sagot niya.

Para namang hiniwa ang puso ko sa sakit na malamang hanggang ngayon ay nasasaktan oatin siya dahil sa taong yun.

“Babe.hayaan mo na kasi siya…masaya naman na tayo di ba?“yumakap ako sa kanya at naramdaman ko na hinaplos haplos din niya ang likod ko.

“Oo sorry kung nasasaktan kita.“masaya kaming nagkwentuhan hanggang sa kailangan ko na ring umuwi.

Ngunit pagbalik ko kinahapunan sa ospital ay wala na siya doon.nadischarge na raw siya.masaya ako dahil ganun ang nangyari.siguro di niya dala ang phone niya kaya di niya nasabi na makakalabas na siya ngayon.tinungo ko na lang ang bahay nila.pero sabi ng katulong nila ay umuwi na siya ng pilipinas,at ang pinakamasakit pa nun ay para magpakasal sa taong matagal na niyang minamahal.

Hanggang sa ito at napagdisisyunan ko na sumunod sa kanya at hanapin siya saka para bawiin na rin.alam kong minahal niya rin ako.

---

Inis na lumabas ako sa bahay nila carlson at richmond.halata kasing sinasadya niyang landiin si carlson sa harap ko para pagselosin ako.kainis.

Pumara ako ng taxi at nagpahatid sa malapit sa kanto ng tinitirhan ko.dahil ayuko munang pumasok ay nagtuloy ako sa malapit na store para magpalamig.kumuha ako ng slurpee at sandwich saka naupo.

“Ahemm.“nagulat pa ako sa tao na masa likuran ko na.sa tantiya ko ay nasa 40’s na ito.pero halata patin na makisig at gwapo.

“Yes?“medyo mataray na tanong ko.

“I believe that You ate kauro,right?“tanong nito sa akin.paano naman ako nakilala nito.

“Yes,and why?“tanong ko muli.

“Lets say I’m just here to give you some advice.“turan nito saka naupo sa tabi ko.

“Huh?teka lang but,I dont need any advice most specially from person whom i dont know even in name.“pagtataray ko.

“Just call me kuya.makakatulong ako sa problema mo.“tsk makulit din ang isang to ah.

“Excuse me sir but I dont wanna waste my time with nonsense person like you.“wag niya akong inisin lalo nat wala ako sa mood.tumayo ako saka humakbang palabas pero napatigil ako sa sinabi niyang huli

“I know that you need help para paghiwalayin si richmond at ang asawa niya.“tumingin ako sa kanya na nagtataka,pero siya ay kampanteng nakaupo paharap sa akin while grinning like he knows everything.

A/N

Sino kaya si kuya?akala ko ba sa loob lang siya ng bahay niya para ipatawag sa confession room ang housemates niya..hehe…waley….makikilala niyo rin ang kuya na nakikipagkasundo kay kauro.

DC22

Third person pov;

“ANu nang balita diyan?“tanong ng lalaki sa kabilang linya kausap ang isa pang lalaki.

“Nagagawa ko namang pagselosin ang asawa niya.naibigay ko rin sa kanya yung pinadala mo.“sagot ng lalaki sa kausap.

“Gusto ko na siyang mabawi.di ako papayag na maging masaya ang carlson na yan.akin lang siya.“may inis na turan ng isa.

“Maghintay ka lang sir.gagawin ko ang lahat.”

Richmond pov;

Hay bukas na ang costplaying.kinakabahan ako.

“Hon may problema ba?“tanong ng asawa ko.naging okay naman na kami and so far ay hindi na nangungulit pa ang kauro na yun.

“Wala naman hon,iniisip ko lang yung contest bukas.kinakabahan ako.“sagot ko.

“Tsk,wag mo nang alalahanin yun.tara na pasok na tayo alam ko namang kaya mo yan.“sana nga kayanin ko.

Tinungo namin ang unang klase namin ngayong araw.nakita ko si vench sa upuan niya na parang di mapakali.

“Teh,bat para kang maiihi diyan.?“tanong ko sa kanya pagkaupo namin ni carlson.

“Ah teh,bago ang lahat,pinapabigay si sir fredric.“inabot niya sa akin ang isang singsing,may nakaukit sa loob… R.C.

“Bakit daw?“takang tanong ko.

“May nagpapaabot daw.iwan di naman malinaw ang sinabi niya.“sagot niya sa akin.

“Akin na nga yan.wag kang tatanggap ng kung anu-ano kahit kanino.“inis na naman ang carlson na to.

“Itago mo na lang muna hon,kailangan nating maibalik yan.“bilin ko dito.

“Oo na,wag mong susuotin to.kundi lagot ka sa akin.“naku naman ang lalaking to.

“May sasabihin ka pa ba?“baling ko kay vench.

“Ah oo sana,balita ko na may new shieft student na makikiset-in sa klase natin.kilala daw ng pinsan mo.saka balita ko may nakakita sa daddy mo kaninang umaga dito.di ko alam kung bakit.“huh?anu naman ginagawa ng ama ko dito.dapat pala lagi akong handa.kilala ko si daddy di yun basta basta pupunta dito ng walang dahilan.

“Bakit kaya hon?“takang tanong rin ng asawa ko.

“Di ko rin alam eh.“sagot ko.

Pumasok na ang profesor namin at nagumpisa na ang klase namin.tumigil lang siya ng mapatingin sa pinto.

“So your here.please come in.“pumasok ang taong labis kung kinakainisan.panu siya nakapagshieft gayong malapit ng matapos ang taong ito?

“Hello everyone,my name is kauro hatoshi..makikiset-in ako rito sa inyo.and I hope na magkasundo po tayong lahat.lalo na ang couple na sina carlson at richmond.“tumingin siya sa amin sabay ngisi.baliw pala ang isang to eh.tumingin ako kay carlson at talagang nakangiti pa siya.kainiz.

Pinaupo siya sa tabi ni carlson.pinalipat ni sir yung nakaupo dun.mas maganda daw kasi na katabi ni kauro ang mga taong kakilala na niya para di na siya mahiya pa.eh wala nman talagang hiya yan.

“Hi,kumusta ka na?“dinig kong tanong nito kay carlson.

“Okay lang naman kami kau.paanu ka nakalipat gayong malapit ng magtapos ang schoolyear na to?“tanong naman ni carlson.

“May tumulong sa akin.isang mapit na kaibigan.“sagot nito.sino naman kaya yun ng mabigyan ko ng parangal.kainiz talaga.

“Sabay na tayong maglunch mamaya ha.“aya nito sa asawa ko.

Natapos ang unang klase namin at tuloy parin si kauro sa pakikipag usap sa asawa ko.si jam naman na nasa likuran namin at kanina pa ako tinutusok tusok sa tagiliran.kita ko naman sa mukha ni vench ang pagtataka kung sino si kauro.marahil nakaagets na yan.

“Hon,saan tayo maglunch mamaya?“tanong sa akin ni carlson.

“Kahit saan hon,ikaw ang bahala.“sagot ko sa kanya.kinuha ko ang panyo ko sa bulsa ng pantalon ko at pinunasan ang namamawis niyang noo.

“Sweet naman.sarap niyong bigwasan eh.“panunukso ni vench.

“Papayat ka na kasi para magkalovelife ka na rin.“tukso ni jam kay vench.

“Tse…“irap mi vench dito.hehe..nakakatawa talaga ang dalawang to.

“Sasama na lang ako sa inyo.“singit ni kauro.“sa mcdo na lang tayo carl,di ba gusto mo dun.?“ito kaya unahin kong bigwasan.

Pumasok si sir fredric sa room namin.di nman siya ang magtuturo sa amin ngayon ah.bakit kaya.?

“Richmond…handa ka na ba para bukas.“tanong nito sa akin pagkalapit niya.

“Ah medyo lang sir.“sagot ko.

“Tsk,tsk,kaya mo yan.gusto mo libre kita mamaya ng lunch para naman mapag usapan na rin natin ang mga mangyayari bukas.para maging ready ka na.“aya ni sir sa akin.sasagot na sana ako ng unahan ako ni carlson.

“Sir,excuse lang pero siguro naman alam niyo na may asawa na ang inaaya niyo.and besides,kami ang kasama niya mamaya for lunch so no need to worry about.“inis na sagot ni carlson kay sir fredric.

“Ah oo nga po sir.wag na po kayong mag abala.saka gaya nga po ng sabi niyo ay..“again ay di ako nakatapos sa sasabihin ko ng si sir naman ang magsalita.

“I know about that mr. Alcantara.kaya nga pinapaalam ko…saka as far as I know arranged marriage lang naman ang meron kayo.“hala dont say that sir paktay tayo diyan.

“Alam mo may respeto pa ako sayo eh.kaya kung ayaw mong mawala yun tantanan mo kami ng asawa ko.“nagpipigil ng galit na turan ni carlson.

“Flirt.“dinig kong bulong naman ni kauro.

“What did you say?“tanong ko rito.

“Huh?me?I didnt say anything.“maang maangan nito.

“Sir sige na po please.baka kung saan pa mapunta ang usapang to.“pigil ko sa dalawa.hinawakan ko sa kamay si carlson.at naramdaman kong humigpit ang hawak nito sa akin.

buong araw ay naging maayos naman ang lahat.nang ipatawag ako sa office ng dean ay kasama ko si carlson.paanu ba naman kasi andoon din si sir fredric.

Pasakay na kami ng kotse ni carlson ng may biglang tumawag sa pangalan niya.tsk the snake again.

“Ah pwede bang makisabay?“tanong nito kay carlson.

“Ok lang ba hon?“tanong naman sa akin ng asawa ko.

“Ok lang naman.san ba ang daan patungo sa tinutuluyan mo?.“tanong ko sa kanya.

“Alam na ni carlson yun.diba?“ang sarap talagang hilahin ng dila nitong baklang to.

“Tara na hon.“pinagbukas ako ng pinto sa may passenger seat ni carlson at si kauro naman ay sumakay na sa likuran.

Okay naman ang byahe namin.nandiyan yun aasarin ko si carlson.babawi naman siya agad.kung minsan naman ay naririnig kong bumuntong hininga ang ahas sa likod namin.

Nagpababa siya sa kanto malapit sa isang 24/7 store.dito pala siya.wala bang kamag anak to dito.?

Ng makababa na si kauro ay pinagpatuloy na namin ang byahi.

Nagring ang phone ni carlson na nasa harap ng kotse at nakakabit sa speaker dahil nagpapatugtog siya.sinagot niya iyon ng di binubunot kaya dinig kung sino ang kausap niya.

“Hi,nakalimutan kong magpaalam…salamat sa ride babe ha.bye babe…I love you.“kapal talaga ng mukha ng kauro na to.kainiz na talaga ziya.

“Hey baka masira yang phone na hawak mo.“mahigpit na pala ang pagkakahawak ko sa phone ko.naiiniz kazi ako.“wag mo ng isipin yung si kauro hon…ganun lang talaga yun.ang importante ay mahal kita.“dagdag nito.

“Nakakainiz lang kazi hon.“sagot ko sa kanya.

“Naku,nakakataba naman ng puso na nagseselos ang asawa ko.ngayon alam ko na,na mahal na mahal mo nga ako.thanks hon.“seryusong saad niya.

“Oo na panalo ka na.ang gwapo mo kasi.“asar na turan ko.

“Mas gwapo ka kaya sa akin.hehe.“pang aasar pa nito.

“Sige pa,sa lapag ka na talaga matutulog mamaya.“kinurot ko sa tagiliran.

“Haha,pikon ang misis ko.“bulong niya sa huling sinabi niya.

“Misis ka diyan,bakla ako.ulol to.“nakangiti ng turan ko.

“Basta ikaw ang misis ko.“hay namumula na ako.kahit medyo moreno ang balat ko.hehe.

Pagdating sa bahay ay siya na ang nagluto.inayos ko naman ang kwarto.magulo kasi.di namin naayos kaninang umaga.

---

This is it…woahhh..pampatanggal ng kaba.

Inaayos na ang buhok ko pinusod saka kinabitan ng extension para sa unang karakter na gagayahin ko.

“See,konting ayus lang eh maganda ka na.“wika ng baklang nagaayus sa akin.nakaupo lang si carlson sa harap ko at kanina pa kuha ng kuha ng picture.upload na naman niyan mamaya sa fb niya.nakakahiya naman.

“Ang ganda mo talaga hon.“wika niya habang nakatingin lang sa phone niya.

“Hon naman eh,dinadagdagan mo ang kaba ko eh.“nahihiyang wika ko.

“Tsk,dont be,your so gorgeous.“naku naman eh.

“Suot mo na to.“inabot na sakin ang isusuot ko.pagkatapos ay hinintay ko na lang na tawagin kami.

“Wow,bagay sayo.“bigla akong napatingin sa likuran ko.andun si sir fredric suot ang costume na aladin.

Hes so hot…

“Picturan ko kayo…akbayan mo siya fred.“wika ng isang babae na di ko kilala.may kasama din siyang mga babae.di sila pamilyar sa akin.

“Ok na yan…pinagpapawisan ang hon ko eh.“singit ni carlson.

After ng ilang minuto ay tinawag na kami.grabe ang daming tao.lahat ng studyante ay nasa harap namin at nagsisigawan.

Second costume at ganun ulit.di rin magpapatalo ang mga kalaban.ang bobongga ng mga suot nila.mga babae ang kalaban ko paanu ako mananalo nito.

Last costume.dito ako kinakabahan.masyadong revealing..

“Wag mo na kayang isuot ang isang yan.di ko gusto.“biglang nagiba ang mukha ng asawa ko.paano ba naman kasi may matanggal sa pagkakatali sa suot ko ay siguradong matatanggal lahat.

“Ok lang to hon.huli naman na to.“sagot ko sa nakabusangot na asawa ko.

“Kaya nga,ang hot kaya tignan.“saad naman ni sir fredric.

“Wag mong tignan ng ganyan ang asawa ko.kung ayaw mong samain.“inis na turan nito kay sir fredric.

“Woah…chill bro.“ang parang batang saad ni sir.

Di na nakasagot pa si carlson dahil tinawag na kami.

Grabe ang sigawan ng mga tao lalo na ang mga babae…nung ako na ang naglakad palapit sa harap ay grabe ang kaba ko.pano ba naman halos kita ko lahat ng mata ng mga lalaking studyante,para nila akong huhubaran.patuka ko sila sa ahas ko eh.hehe.

Sumunod sa akin si sir fredric saka yumakap sa bewang.damang dama ko ang init ng palad niya on my bare skin.wala naman sa eksena ang ganito ah.di sinasadyang napatingin ako sa gawi ni carlson at parang magaapoy na ang mga mata niya.kaya unti unti ay kumalas ako sa pagkakayakap ni sir.yung hindi halata ng iba.

After an hour ay heto at kami ang nag 1st runner up.Nanalo ang english department.ang ganda kasi ng tandeem nila.para talaga silang couple.

Ako naman ang napiling best in costplaying for the girl divission.lakas ko makababae.at sa science department naman ang napili sa TOTOONG LALAKI.hehe.

Picture dito picture doon…

Noong picturan kami ni sir ay nagsigawan ang lahat ng nasa department namin..

“Kisssssss!“sigaw nila.

“Pagbigyan na natin.“bulong ni sir sa akin.

“Ah kasi hin….sjmskalnisjna”nanlaki ang mata ko ng bigla akong halikan sa labi ni sir,nagsasalita pa lang ako.

“Gago ka!“nagulat ako ng biglang matumba si sir,I saw carlson,furious,nakakatakot ang itsura niya parang anytime ay kaya niyang pumatay.

“Ano bang problema mo!” Bulyaw ni sir matapos niyang makatayo.hinawakan sila ng ibang mga studyante para awatin.

“Mr. Alcantara!“ang dean pala.lagot.“I want to talk to you in my office.“agad kong hinawakan ang kamay ni carlson pero iwinasiwas niya ang kamay niya para di ko siya mahawakan.

Tumalikod siya para magtungo sa OOTD.hinabol ko siya.

“Wag ka ng sumunod!“sigaw niya.

“No I’m going with you.“pangungulit ko.

“Ako na lang ang sasama sa kanya.“biglang singit ni kauro.

“No,I’m going with him.“saad kong.muli.

“Bumalik ka na doon.kau halika na.“naistatwa ako sa kinatatayuan ko.anu ba ang nagawa ko.di ko naman ginusto yun.

Tumalikod na sila at umabresyete pa ang ahas sa asawa ko.

“Halika na.hayaan mo na siya.“tumingin ako kay sir fredric na blangko ang mukha.“tara na?“ulit nito.

“Uuwi na ako.“matigas na turan ko.

“Pero.”

“Sorry sir pero sa tingin ko ay kailangan ko kayong iwasan.ayukong nasasaktan ang asawa ko.and now ay galit na naman siya sa akin dahil di ko siya pinakinggan.“tinalikuran ko na si sir at nagtungo sa labas.di ko na alintana pa kung anu ang suot ko.sumakay ako ng taxi at nagpahatid sa bahay.

A/N another misunderatanding…hay ang mag asawa talaga.abangan ang susunod na kabanata.

DC23

Richmond pov;

“Hon nasaan ka ba?“tanong ko kay carlson sa kabilang linya.maggagabi na kasi di pa siya umuuwi.

“Wag mo na akong hintayin.uuwi na rin ako maya maya.“parang walang ganang sagot nito.

Binabaan na niya ako ng phone kaya wala na rin akong nagawa kundi ang umakyat sa kwarto at magpahinga.

Naalimpungatan ako bandang 10:25 ng gabi.wala parin sa tabi ko si carlson.matawagan na nga lang.

“Hon,anung oras na wala ka pa.“medyo kinakabahan ng wika ko ng sagutin niya ang tawag ko.

“Tulog na si carl,baka bukas na lang siya umuwi.sabihin ko na lang sa kanya na tumawag ka.“sagot ng nasa kabilang linya na ikinasakit ng damdamin ko.bakit tuwing may tampuhan kami ganito ang gagawin niya.bakit dun pa sa bahay ni kauro.

“Sige salamat..“narinig kong nagsalita sa kabilang linya si carlson at babe ang narinig kong tinuran niya.tawagan nila ni kauro yun nung sila pa.

Pinatay ko na ang phone ko.pinilit kung matulog,ayukong umiyak dahil magmumukha lang akong kawawa sa harap ni kauro kung makita niya akong miserable.

Kinaumagahan ay maaga akong nagising.pagkatapos maghilamos at magsepilyo ay nagtungo na ako sa kusina para magtimpla mg kape.nakaupo ako habang nagbabasa ng mga notes ko ng marinig ko ang pagbukas sara ng pinto.

Pumasok si carlson sa kusina at para lang akong hangin na hindi niya nakita.nagtimpla siya ng kape niya saka nagtungo sa sala.bwisit to.siya pa talaga ang may ganang magalit ng ganyan

“San ka galing?bakit magdamag ka yatang wala.“maang maangan ko.

“Sa kaibigan ko.“tipid na sagot niya.

“Sa kaibigan lang ba o sa dating ka-ibigan?“sarkasmong wika ko.

“Fine,galing ako kay kauro…gusto mong malaman kung anu ang ginawa namin ha?…we drink,we kiss…and then what else?…oh we have a great sex.”

paaak

Isang malakas na sampal ang sagot ko sa kanya.gago pala sila eh.

“Masakit ba?…sana naman oo dahil mas masakit dito eh.“turo ko sa dibdib ko.“sana namansobnakabawi ako kahit konti sayosob..ang sarap pakinggan lahat ng sinabi mo.“humahagulgol na ako dahil di ko na kaya.mali nga ako na pagbigyan siya.oo kasalanan ko na nagpahalik ako sa iba.pero it was an accident,tapos ganito ang igaganti niya.“mahal na mahal kita eh,oo ngayon ko lang sinabi pero araw araw ko namang pinapakita sayo,but I think its not enough for you oara gawin mo to…ang sakit carlson eh,matatanggap ko pa sana kung babae ang kinakahumalingan mo dahil alam ko na wala akong laban dun dahil bakla lang ako,pero ang sakit sakit ditosob*sa dibdib ko na sa isang katulad ko pa carlson.“nakita kong nagiba ang itsura niya,siguro ay natauhan siya or what.

“H-hon sorry,sorry…this will never happen again.“hinawakan niya ako sa dalawa kong kamay pero di ko kayang tanggapin yun eh.tinanggal ko ang pagkakahawak niya sa kamay ko.

“Sorry?okay,sorry din sayo pero di ko matatanggap yan sa ngayon.dapat siguro ay hayaan na muna natin ang mga sarili nating maging malaya kagit saglit lang carlson.“wika ko sa kanya.pinusan ko ang luha ko.

“What do you mean?“tanong niya na nagugulumihanan.

“Sa bahay nila tito muna ako titira,maghiwalay ma muna tayo.mas makabubuti siguro yun sa atin.“biglang namuo na naman ang galit sa mukha niya.

“Ayun,di mo pa ako deretsahin eh,dahil ba sa fredric na yun kaya ang lakas ng loob mong iwan ako.“pangaakusa niya sa akin.

“Wag mi nang baliktarin ang sitwasyon natin.dahil simula ng tinanggap ko ang sitwasyong meron ay pinangatawanan ko amg pagiging asawa ko sayo…..araayyy!“hinila niya ang buhok ko.ang sakit..

“Maghanap ka ng gagaguhin mo!kung inaakala mong papayagan kitang gawin ang gusto mo para lang makasama ang gagong yun nagkakamali ka!“tinulak niya ako sa sofa.nakakatakot siya ngayon.

“Anu bang nangyayari sayo,gusto ko lang naman makapagisip tayo pareho.hindi yung ganito na nagkakasakitan tayo.“kinuha nuya ang vase at ibinato sa dingding,kaya nagtalsikan ang mga piraso nun.

“Yan ang gusto mo?sige…umalis ka,at wag mong iisipin na susunduin kita at susuyuin.kaya oras na lumabas ka sa pintong yan ay matuto kang bumalik magisa!“tumayo ako.tinalikuran ko siya…nagtungo ako sa kwarto at kinuha ang mga gamit ko sa school,pati na ang phone ko.

Pagkababa ko ay nakita ko siyang nakaupo sa sofa at nakatingin lang sa akin.

“I love you.“mahinang wika ko sa kanya saka tumalikod at lumabas ng bahay.lumingon ako muli sa bahay at nandoon siya sa pinto nakatingin kong saan ang kinatatayuan ko.masakit pero kailangan kong gawin to.mahal ko na siya pero nasasaktan na ako ng sobra sobra.

Nanakbo ako hanggang sa highway at ng makakita ako ng taxi ay agad ko itong pinara at sumakay.

Sinabi ko ang adress na pupuntahan ko sa driver.saka tahimik lang na nakamasid sa labas ng bintana ng taxi.

“Ok lang po ba kayo.“tanong sa aking ng driver.

“Ok lang po wag po ninyo akong alalahanin.“sagot ko.hindi na rin umimik pa si kuya.

Pagdating ko sa harap ng bahay nila tito rich ay nakita ko agad si jam na palabas ng gate.

“Cuz.“tawag ko sa kanya saka ulit naglandas ang masasaganang luha sa mga mata ko.

“Cuz?bakit ka umiiyak?ano ang nangyari?“tanong ni insan sa akin habang yakap niya ako.

“Di ko na kaya cuz,nasasaktan na ako eh.“iyak ko habang nakasubsob ang mukha ko sa dibdib niya.

“Tara sa loob,di na lang din ako papasok.buti na lang wala sila papa at daddy.“pag-alok nito sa akin.

Pagpasok namin sa bahay nila ay agad niya inutos sa maid nila na ayusin ang guess room.kumuha naman siya ng maiinom namin bago siya naupo sa tabi ko.

“What happen?sinaktan ka ba niya?“tanong niyang muli.

Kinuwento ko lahat sa kanya.walang labis walang kulang.

“Gago pala siya eh,ako ang bahala.“may galit na turan ni insan ng marinig ang buong kwento ko.

“Wag na cuz,kaya ko na to.siguro iiwasan ko na lang muna siya.“pagpigil ko sa kanya.

“Magpahinga ka na muna sa taas.dun ka na muna sa kwarto ko habang inaayos ang guess room.“sinamahan niya ako sa kwarto niya.nagpalit na rin siya ng pambahay.nahiga ako sa kama niya at doon ay naramdaman ko ang pagod sa pagiyak kaya unti unti ay nakatulog na ako.

A/N

SHORT UD PO.WALANG PUMAPASOK SA UTAK KO EH.HEHE.

DC24

Rich pov;

Nagising ako bandang hapon na.chineck ko ang phone ko kung may message man lang galing sa kanya.pero ni isa ay wala,puro lang galing sa mga kaklasi namin.malapit na pala matapos ang sem na to at sa susunod ay ang huling taon ko sa college.konting tiis na lang.

“Gising ka na pala.tara sa baba kain na muna tayo.di pa ako nananghalian.hinihintay kasi kitang magising.”

“Bat hinintay mo pa ako?nakakahiya na nga na naistorbo kita.“nahihiyang sagot ko.

“Tsk,pinsan kita,bakit ka mahihiya?“nginitian ko ma lang siya at ganun rin naman ang hinawa niya sa akin.

Nasa kusina kami habang kumakain ay nagkikwentuhan kami.

“Bukas na pala uuwi si daddy at papa,dun daw sila matulog kay tito rick.sa bahay niyo.“biglang wika niya ng basahin ang message sa phone niya.

“Ah ganun ba,kumusta na kaya si mommy?“namimiss ko na ang mommy ko.sana andito siya para alohin ako.pero pag pumunta ako sa bahay ay malalaman mi daddy lahat.

“Oh malungkot ka na naman…mamaya magbihis ka aalis tayo.”

“Huh?saan naman cuz?“takang tanong ko.

“Sa isang bar na pagmamay ari ng barkada ko.para naman mawala kahit saglit yang lungkot mo.dont worry di naman tayo iinom ng marami.“siguro nga kailangan ko yun.

Inayos ko muna ang konting damit na dala ko sa guess room.dito na muna ako pansamantala.nakahiga ako sa kama habang nakatingin sa kisame ng biglang kumatok si jam.

“Oy fix your self cuz.ito ang suotin mo.“inabot niya sa akin ang isang kulay black na pambabaeng shirt,may nakaprint na “BACK OFF” sa harap.cool,di na ako nakakapagsuot ng ganito dahil ayaw ni carlson.tapos black skinny jeans na butas butas sa harap.gawin ba akong rakista.

“Are you sure about this?who own this?”

“Kay papa rich yan.pinaalam ko.alam na rin niyang andito ka.but dont worry I didnt tell him anything aside from your having an anti stress vacation in our house.“natatawang turan niya.

“Baliw…ok go out and make your self busy while I’m fixing my self.mabilis lang ako.“thumbs up lang naman ang isinagot niya bago lumabas.

After an hour ay lumabas na ako.and to my surprise ay nandoon si jam sa sala kausap si vench.

“Hey teh,why your here?“tanong ko pagkababa ko.

“Tsk,wala man lang bang goodevening diyan…tinawagan ako nitong pinsan mo kanina and he told me that your here for a vacation?I guess?.“alam ko na ang tono na yan bff.

“Hay naku,sige na tara na nga lang.“ayoko ng patulan ang kalokohan nila.

“Bye the way teh,your cool sa outfit mo.ngayon lang kita ulit nakita na ganyan ang ayos.walang binatbat ang kauro na….”

“Zip your mouth teh,dont ruin my night.“napatango naman siya na parang aso.

Mukha namang maganda at maayos ang bar na to.maganda sa harap pa lang.may dalwang malalaking bouncer na nasa entrance.kilala na si insan jam kaya nakipag apiran lang siya sa mga ito bago kami tuluyang pumasok.

“Oyyy pare buti naman naalala mo pa kami.“biglang sigaw ng isang lalaki.malakas kasi ang tugtog ng kumakantang banda kaya kailangan pa niyang sumigaw.

“May bakanting upuan pa ba?“tanong niya rito.

“Oo naman basta ikaw pre…follow me.“sinundan nga namin siya.dinala niya kami sa bandang sulok pero di naman ganong sulok kita parin ang bandang kumakanta sa harap.“ang ganda ng kasama mo ngayon ah.“sigaw nito.

“Sino kuya ako ba?“ang balik sigaw naman ni vench.kinikilig pa.

“Haha,pwede rin…but I’m refering to miss?“sabay lahad niya ng kamay sa akin.

“Pre,nababasa mo ba yang nakasulat sa damit niya!“grabe hirap magusap ng ganito nkakapaos.

“Back off!“basa naman nito sa nakaprint sa damit ko.“haha..possessive much pre!“pang aasar nito kay insan.

“Pinsan ko yan!“sagot ni jam.

“Oy,pinsan na pala kita ngayon pare.!“sagot din nito.napakapresko.gwapo pero halatang babaero.

May waiter na dumating saka nilapag ang isang bucket ng alak sa mesa namin saka pulutan.nilagyan ko na ang baso ko saka dahan dahan tumungga.sumasabit sa lalamunaN pero alam kong makakasanayan ko rin yan.

“Teh,dahan dahan lang naman…were here to enjoy not to get drunk.“tumingin ako kay vench saka ngumiti.tama namam kasi siya.

“Cuz,whatever happens wag kang papaapekto okay,kahit anu pa ang makita mo.“huh?what does he mean?

“Oo nga teh.“nacurious ako kaya tinignan ko ang dereksiyon ng mata nila sa likuran ko.nagulat ako to see carlson with the bitchy snake.tumingin siya sa akin na nagpapahiwatig na mali ako ng desisyon na iwan siya.masakit pero kailangan kong maging matatag dahil dito rin lang ang kahihinatnan namin….ang maghiwalay.

“Hey cheerup…di ba sabi ko wag kang magpapaapekto.“pag-alo sa akin ni insan.

“No worries okay.“ngumiti ako sa kanila saka tinungga ang alak.

“Gudevening everyone!welcome po sa mga bagong dating,at sa bagong salta lang sa bar namin…congratulations dahil tama kayo ng napiling puntahan…hehe joke po.“wika ng isa sa mga babaeng vocalista.“sa mga nais pong maki jam sa amin pumunta lang po kayo dito sa harap at idulog sa amin ang inyong mga dinaramdam kung bakit kailangan niyong magwala dito sa harap.then again joke lang po…sino po gustong makijam?“nagsigawan ang mga taong narito.di ko napigilang tumingin sa kinaroroonan nila carlson.nakaakbay pa talaga siya sa ahas na yun.nagtaas ng kamay si vench.

“Ayun may cute na nagtataas ng kamay dun.maari po lamang na pumunta ka rito sa harap.“lumapit naman si vench grabe lakas ng loob ng bff ko.di ko alam na kumakanta rin pala siya.“ang cute mo naman…you remind me of someone.wow…english hehe…so anu ang name ni ateh?”

“Vench po…saka hindi po ako yung kakanta,yung fren ko po.“hala dont tell me..

“Ah so sino yung fren mo na yan ng matawagan na natin?”

“Richmond marquez po.“sagot naman nya.

“Ok we are calling the atention of mr richmond marquez,kinakailangan ng kaibigan mo ang tulong mo dito so maari bang pumunta na dito sa harap.“naghiyawan ang lahat.nahihiya man ay  tumayo na ako at nagtungo sa harap.

“WOah…ang gwapo ng pangalan mo teh,di ko alam maganda pala ang nagmamay ari.”

“Thanks po.“nahihiyang sagot ko.

“Ang outfit kabugera…ikaw na.“bungangera naman ng babaeng to.“may bf?“tanong niya sa akin

“Hmm..its complicated.“sagot ko.tumingin ako sa kinaroroonan nila carlson.nakabusangot siya.tapos tumingin ako kay insan ngiting tagumpay ang gago.baliw talaga.

“Wow may ganun…so anu ang kakantahin mo teh?kanino mo idididicate?“tanong nitong muli.

“Pag-ibig by yeng constantino…siguro para na lang po sa lahat ng narito na NAGMAMAHALAN.patama lang naman.

“Wow may pinaghuhugutan.okay palakpakan po natin si richmond!“sigaw ng vocalist kaya medyo kinabahan ako lalo na ng magumpisa na ang into.

(Pag-ibig

by yeng constantino)

Ang pag-ibig,hindi parang cellphone

Pag naluma,papalitan.

( Nakatunganga lang lahat,di ko alam kung nagustuhan ba nila o hindi.basta ang alam ko ngayun ay idadaan ko ang sakit na nararamdaman ko sa kanta.

Ang pag-ibig,hindi parang damit

Pag may bagong uso,papalitan.

Kung sabihin kung mahal kita

Yan ay totoo sinta

Huwag na wag kang magdududa

Hindi kita binubola.

Pang habang buhay ang pag-ibig ko sayo o sinta

Kahit na ikay pumangit,hindi kita ipagpapalit

Pang habang buhay ang pag-ibig ko sayo o sinta

Kahit na ikay makalbo,di ako magbabago

Aham…aaham…aaaham….aaham..

Nagpalakpakan na ang mga tao.sumisigaw sila insan at vench pero di ko marinig kung anu,pero halata ko namang chinicheer nila ako.

Ang pag-ibig,ay hindi parang pagkain

Pag pinagsawaan,ipamimigay na lang

Ang pag-ibig,ay hindi parang pusa

Pag maingay,ililigaw na lang 

Kung sabihin kung mahal kita

Yang ay totoo sinta

Huwag na wag kang magduda,hindi kita binubola

Pang habang buhay ang pagibig ko sayo o sinta

Kahit na ikay tumaba,hindi ako mangangaliwa

Pang habang buhay ang pag-ibig ko sayo o sinta

Kahit na magkawrinkles ka,ikikiss parin kita

Aham….aaaham…aaham..aaham…

Love is patient

Love is kind

It does not envy

IT does not proud

It is no rude

It is not self-seeking

It is not easily angered

It keeps no record of wrongs

Love does not delight in evil

But rejoices with the truth

It always protects,always trust,always hopes,and always perseveres

Pang habang buhay ang pag-ibig ko sayo o sinta

Kahit na tupakin ka,iintindihin kita

Pang habang buhay ang pag-ibig ko sayo o sinta

Kahit na may kasalanan ka,iiyak ako pero patatawarin ka

Aham…aaham….aaaham…aaham..

Pagdilat ko ng mata ko ay natuwa ako dahil sa nagustuhan naman nila.patunay dun ang mga hiyawan at palakpakan nila.naluha ako dahil inaalay ko ang kantang to para sa kanya.mahal ko siya kaya dapat intindihin ko siya,pero yun ang mahirap dahil di ko kaya.madali lang kapag sa kanta.

“Woaahh…bongga ka talaga girl…nagsisigawan sila ng isa pa.kaya lang siguro mamaya na lang sa set namin.”

“Salamat po.“wika ko bago bumaba ng stage.

“Ang galing mo pala insan.“wika ni jam pagkaupo ko.

“Hindi naman may pinaghuhugutan lang…saan pala ang c.r dito insan.naiihi ako?.“pagkaturo niya ay tumayo na agad ako dahil puputok na ang pantog ko.

A/N

Musta everyone….boring na ba ang story ko?tell me naman….hehe

DC25

Richmond pov;

Ang tagal namang lumabas ng nasa cubicle…naiihi na talaga ako.nakatalikod ako sa pinto ng c.r ng marinig kung lumabas ang tao sa loob kaya lumingon ako.

“Oppsss….ikaw pala.“wika niya.

“Ay hindi si carlson ako,anu hahalikan mo na ba ako?“insert sarcasm there.

“Tsk…bitter.“aba kapal mg mukha sino kaya sa amin ang mukhang ampalaya.

“Atleast di ko kailanman pinagpilitang ipagsiksikan ang sarili ko sa iba.saka pwede ba umalis ka na sa daraanan ko kung ayaw mong yang mukha mo ang gawin kung bowl.“inis ng turan ko.

“Okay ..atleast din nasa akin na ang taong mahal ko na mahal mo.bye.“sarap talagang bigwasan ng ngala-ngala ng baklang yun.

Pumasok na lang ako sa cubicle dahil pakiramdam ko ay di na ako makahinga.konting hinga ko lang lalabas na ang ihi ko.bwisit na panubigan to oh ang baba…hehey^o^y.

Pagkatapos kung umihi ay may narinig akong pumasok ng c.r pero di ko na lang tinignan.deretso lang ako sa lababo para maghugas.

“So may date pala kayo ng PINSAN MO!” Wika ng taong nasa likuran ko.

“Oh ikaw pala…yes we have a cousin’s date and a friendly date also with vench.“nakangiting turan ko pero naiinis ako inside me.

“Mukhang nageenjoy ka…“humakbang siya palapit sa akin kaya napaatras ako pero nasa likuran ko na ay lababo kaya wala ring nangyari.ang lapit ng mukha niya sa akin.“ang ganda mo ngayon ah….at nagustuhan ko rin ang kantang inalay mo sa akin kanina lang.“nakangiti pa ang ungas.bayagan ko kaya to.

“Alay sayo…teka I want to make things clear here.siguro naman ay naglinis ka mg tenga bago ka nagtungo rito.hindi ka pa naman lasing…ang sabi ko para yun sa lahat.“iniwas ko ang tingin ko pero hinawakan lang niya ako sa baba para iharap muli sa kanya.

“Wag ka ng mahiya,nagustuhan ko naman eh,nagsisisi ka ba?babalik ka na ba sa akin?“ayun ipamukha talaga sa akin na ako talaga ang dapat na lumapit.

“To answer that,honestly yes,nagsisisi ako…nagsisisi akong nagpunta dito at matunghayan ang paglalandian niyo.ikaw yata ang mageenjoy hindi ako.pwede ba bumalik ka na dun sa date mo.baka awayin pa ako,sabihan pa akong desperado.“tinulak ko siya.palabas na ako ng pinto ng magsalita siya muli.

“Ikaw ang mahal ko!nasasaktan ako richmond…sabihin mo ng sakim pero kahit pinsan mo pinagseselosan ko!“what pati si jam,ang kitid talaga ng utak ng lalaking to.

“Baguhin mo muna yang mga nakasanayan mong alam mong mali carlson.and siguro by that time okay na tayo.“sagot ko sa kanya.bigla niya akong hinawakan sa braso para di ako makaalis.

“Paano?ikaw lang ang dahilan ng lahat ng pagbabago ko.ikaw lang yung nakakapagpakalma sa akin,everytime I get furious…I need you hon…please come back to me…kung gusto mo ipagtabuyan ko ngayon si kauro para lang patunayan ko sayo na ikaw ang mahal ko.“nangingilid na ang luha sa kanyang mga mata.

“Isa yan…ipagtatabuyan mo siya ngayon dahil gusto mong magkabati na tayo,pero pag nag away tayo muli o konting tampuhan man lang ay babalik ka sa kanya…gawin ko kaya sayo yan.sa ibang lalaki ako magpunta,anu ang mararamdaman mo?“wika ko na ikinatigil niya.“see di ka nakasagot.kausapain mo ako kung nakapagdesisyon ka na.“tinanggal ko ang pagkahawak niya sa braso ko.

“Sige hahayaan na muna kita kung yan ang gusto mo.pero sana tandaan mo na lagi akong maghihintay sa bahay para sa pagbabalik mo.”

Di na ako sumagot pa.lumabas na ako at nagtungo muli sa mesa nila insa.

“Tagal mo naman teh,akala ko pa naman nalunod ka na sa sarii mong ihi.“pagbibiro ni vench sa akin.

“Tigilan mo muna yang bunganga mo teh kung ayaw mong saksakan ko yan ng bote.“balik oang aasar ko sa kanya na ikinatawa naman ni insan.

Masaya na kaming nagtatagay at paminsan minsan ay napapatingin ako kay carlson na halos lingkisin na ni kauro.pukpukin ko kaya ng bote ang baklang to.kainiz.bigla ako kinalabit ni insan kasa ihinarap sa akin ang phone ko.pinahawak ko kasi sa kanya.ng makita ko ang screen ay natahimik ako.si daddy tumatawag,bakit kaya?

“Hello.“pagsagot ko

“Go home now,nandito kami ngayon sa bahay mg tito rich mo.I’ll be waiting.”

“But…“naputol na ang tawag kaya wala na rin akong nagawa.

“Bakit daw?“tanong ni insan

“We need to go.“malamig na sagot ko

“Huh?di pa nga tayo nag eenjoy uuwi na agad.“singit naman ni vench.

“naghihintay si daddy.“nakatingin lang silang dalawa sa akin na parang tinatantiya nila ang nararamdaman ko.

Paglabas namin ay nakita kong tumayo na rin sina carlson.

Ihahatid pa sana namin si vench pero sabi niya ay sasama na lang daw muna siya sa amin para naman may kasama daw akong magpaliwanag kung kakailanganin.

“Were here.“turan ni insan.kaya bumaba na kami ng kotse at agad ng pumasok ng gate.at sabay sabay na pumasok sa main door ng bahay nila tito.

Isang malakas na sampal ang sumalubong sa akin.agad akong inalalayan ni jam at vench.si daddy he is furious according to his facial expression.paanu ba niya nalaman?nakahawak sa kanya si mommy at kita ko rin sina tito rich at tito james na nagaalala sa akin.

“Nagmamatigas ka sa akin,tapos ito lang pala ang gagawin mo!“bulyaw ni daddy sa akin.

“Anu bang ginagawa ko?“malumanay ma tanong ko sa kanya.“lahat naman yata mali di ba?“dagdag ko pa.

“Nagpapakalasing sa halip na nag-aaral,and one more thing….ugali ba yan ng taong may asawa!“bulyaw niyang muli.

“Kuya calm down.nagliliwaliw lang ang bata.“singit ni tito rich.

“Nagliliwaliw,bakit dahil ba sa di pagkakaunawaan nilang mag asawa?huh richmond!kung di mo kaya di hiwalayan mo!”.nangigigil na wika ni daddy habang nakahawak lang sa kanya si mommy.

“Tapos anu,ipapakasal niyo ulit ako sa iba,kay cristoff dahil mas makakatulong siya ngayon sa negosyo mo!“balik sigaw ko naman.

“At sumasagot ka na talagang tarantado ka!“pumagitna na sa amin si tito rich.

“Tito its my fault,inaya ko si richmond.“singit din ni jam.

“Totoo po yun.“sabat naman ni vench.

“Wag kayong makialam dito!“sigaw ni daddy sa kanila.

“Kuya stop!“sigaw ni tito rich na ikinatigil ning lahat.“doon tayo sa sala.nakakahiya sa mga kapit bahay.“dugtong pa niya na medyo kalmado na.

Naupo kami lahat sa sofa…walang umiimik.nagpapakiramdaman.hanggang sa binasag ni tito rich ang katahimikan sa isang katanungan.

“Anu ba ang nangyayari richmond?“tanong niya sa akin.

“Nothinh tito,may konti lang kaming di pagkakaunawaan.“sagot ko.

“Konting di pagkakaunawaan?sa pagkakaalam ko,may nilalandi yang asawa mo,and worst is a gay like you.anu ang iisipin ng mga kasosyo ko ha?“wika ni daddy.

“Kasalanan ko po.“sagot ko

“Kasalanan mo,anu yun ganun na lang yun?total naman ay bayad ko na lahat ng utang ko sa pamilya nila di hiwalayan mo na.“inis na turan ni dad

“Di po ganun kadali yun.“sagot ko.

“Dahil mahal mo?tanga!alam mo na ang ginagawa sayo nagpapakamartir ka pa.pagtatawanan ako sa ginagawa mo eh,bakla ka na nga ang tanga mo pa.“sagot muli ni daddy,tahimik lang sila dahil siguro sa takot kay daddy.

“Kayo ang naging dahilan nito kaya wag niyo isisi sa akin lahat.“wika ko na ikinatingin lalo sa akin ni daddy

“Kaya nga ako gumagawa ng paraan…look kung ayaw mo na kay cristoff then its fine,pero gusto ko hiwalayan mo na ang lalaking yan.ako na ang bahalng kumausap sa mga magulang niya”naiinis na ako pero ayuko namang sagutin ulit siya dahil ama ko parin siya.

“Hindi ko kaya ang pinapagawa ninyo.“sagot ko

“Pwes ayusin niyo ang mga sarili niyo!pinaguusapan ka na sa kumpanYa.dahil diyan sa katangahan mo.kung ayaw mo siyang hiwalayan then fix this problem.nakakahiya.“saad niya

“Rick,hayaan mo na ang anak mo.kaya niya na yan”pag alo ni mommy sa kanya.

“Anu ba ang kinalaman ko diyan sa kumpanya na yan daddy bat ang laki ng issue sa akin?“tanong ko na may inis na.bakit pati buhay ko ay pinapakilaman nila.

“Natural dahil balang araw ay ikaw na ang mamumuno doon.“sagot niya na ikinalaki ng mata ko.

“What!daddy alam mo naman na ayoko,hindi ko alam at wala akong balak alamin ang takbo ng negosyo mo.nasa franchising industry kasi ang negosyong minana ni daddy sa mga grandparents ko na si tito rich sana ang magmamana pero kagaya ko ay ayaw din niya sa ganyang uri ng negosyo.mabusisi kasi at konting pagkakamali mo ay lalagpak ka.

“Kaya nga dapat mo ng matutunan.wala akong oras diyan sa pagtanggi mo.at uumpisahan mo yan diyan sa pag aayos ng reputasyon mo….ngayon kung talagang ayaw mong hiwalayan ang lalaki na yan ay di na ako mangungulit pa….but I’m giving you a very short time para ayusin lahat.at kung pumalpak ka ay ako na ang kikilos…are we clear?“paano ba to?

“Ok daddy.”

Tumayo na si daddy ay inalalayan na niya si mommy dahil kailangan na nilang umuwi.humalik ako kay mommy at nagmano lang naman ako kay daddy bago sila sumakay ng kotse.

Bumalik kami sa sofa.at doon ay nilabas ko na kanina ko pa pinipigilang mga kuha.nasasakal na ako.

“Teh.wag ka ng umiyak.sorry wala akong naitulong.“nakayakap sa akin si bff.nahihiya ako dahil kailangan pa niya matunghayan to.

“Sorry insan.inaya pa kasi kita.“turan naman ni jam.

“Wag ka ng umiyak richie,intindihin mo na lang ang daddy mo.para rin naman sayo to eh.siguro ayaw lang niya na nagkakaganyan ka.“wika ni tito rich.

“Bakit ganun tito.siya naman ang nagpumilit na ipakasal ako kay carlson tapos ngayon ganito ang gagawin niya.hiniwalay niya ako noon sa taong una kung minahal tapos ngayon kay carlson kung kailan mahal ko na rin siya,and thats all because of fuckin business.!“inis at lumuluhang turan ko.

“Tama na yan….malaki lang talaga amg expectations sayo ng daddy mo,marami siguro siyang balak sayo na ikakabuti mo kaya ganun,intindihin mo na lang richie ha.!pag-alo muli ni tito rich.

“Di ko alam tito,pero minsan iniisip ko na I’m just nothing for him,na isa lang akong anak na kailangan niyang gamitin for his own goods,wala akong karapatang tumanggi,walang karapatang magreklamo…I feel useless.“turan ko.

“Naku tong batang to oh..wag mong isipin yan.balang araw ay ipapaintindi din sayo ng daddy mo kung anu talga ang balak niya sayo.at nasisiguro ko na maganda yun.kaya wag ka ng magmukmok diyan.ayusin niyo na lang ang dapat niyong ayusin ng asawa mo….jam sige na umakyat ka na sa kwarto mo ako na ang bahala dito,at ikaw naman vengie right?“baking nito kay insan at bff

“Opo.“sagot ni vench

“Dito ka na matulog at gabi na.tabi na lang kayo ni richie.sige na ayusin niyo na ang mga sarili niyo.”

Nagsiakyatan na kami at nagtungo sa kanya kanya naming kwarto.niyakapa pa ako ni insan bago siya pumasok sa room niya.ganun din sila tito.

Di na kami nag abalang maglinis ng katawan no bff nahiga na kami at ramdam kong pinapakiramdaman niya lang ako.

A/n

Long time ni update.nakakabanas kasi sa work.thanks po sa pagsubaysabay.

DC26

Richmond pov;

“Honestly teh,di ko na alam ang gagawin ko,masyado nang mababa ang tingin ko sa sarili ko.“reklamo ko kay vench dito sa loob ng first minor subject namin,maaga kasi kami pumasok.

“Teh alam mo naninibago na ako sayo,oo gusto ko na eto ka at seryuso na kausap,hindi yung lagi ka na lang may pambasag sa akin everytine I talk to you.pero namimiss ko na yung bff ko na dati ay kahit anung gawin ng daddy niya ay nagagawa parin niyang tumawa,teh…dont let your problem manipulate you.alam kung kaya mo yan.“turan ni vench.

“It’s easy to say that dahil di ikaw ang nasa posisiyon ko teh.it’s hard for me na kailangan kung lunukin ang pride ko para sa ikakasiya ni daddy.oo mahal ko si carlson pero kahit naman bakla ako,gusto ko rin naman ma siya amg unang lumapit at makipag ayos sa akin dahil siya naman amg may kasalanan….gusto kong iparialized sa kanya na kasalanan niya at dapat niyang baguhin ang dapat na baguhin…pero sa sitwasyon ngayon kailangan ako na dahil baka matagalan pa kung hihintayin ko siya.you know daddy and he can do whatevwr he say.“mahabang paliwanag ko.

“Then go sa alam mong makakabuti.patunayan mo sa daddy mo na tama ka na piliin ang sa tingin mo ay tama para sayo.“sagot niya.

“But how?di ko alam kung saan ako maguumpisa.“tanong ko sa kanya.

“Why dont you talk to him.mahal ka niya ramdam ko yun.at sigurado ako na hindi rin siya papayag na magkahiwalay kayo.“siguro nga tama siya.bahaka na nga.tatawagan ko na lang siya mamaya.

Naguusap pa kami ng magsipasukan na ang iba pa.naming kaklase.si jam ayun halatang inaantok pa.napatingin na lang kami ni bff sa huling pumasok ng pinto.si carlson kasabay si kauro.

“Lapitan mo na.“utos sa akin ni bff.wala na akong nagawa kundi ang sundin siya.

“Carlson,pwede na taying magusap mamaya after lunch?“tanong ko sa kanya at kita ko pang tumaas ang kilay ni kauro.

“Ofcourse…saan?“tanong niya sa akin pabalik.

“Magkita na lang tayo mamaya sa parking area.“sagot ko.tumango lang naman siya kaya nagpaalm na ako na babalik sa upuan ko.

After ng ilang oras ay heto at nasa canteen na kami.hindi ko yata napapansin si sir fredric.pagkatapos naming kumain ay nagpaalam na ako kay vench na makikipagkita ako kay carlson.

Naglalakad na ako sa may pathway mg magkasalubong kami ni sir fredric at hinahanap pala niya ako.

“Richmond,where are you going?“tanong nito sa akin.

“Ah sa may parking area po.may imemeet lang.“sagot ko.

“Tamang tama.somebody is waiting there for you.“wika nito na ikinakunot ng noo ko.paano nito nalaman na makikipagkita ako kay carlson.

“Ah,how did you know sir?“takang tanong ko.

“Ofcourse kakatapos lang naming magusap.at wala na kaming ibang pinagusapan kundi ikaw.“sagot niya sa akin.mahal nga ako ni carlson pero dapat ko siyang baguhin.saka dapat na niyang iwasan ang kauro na yun.

“Ah sige sir salamat po.I gotta go there.“paalam ko.

“Ah,samahan na lang kita.dun din naman ang tungo ko.kailangan ko kasing umuwi.“tumango na lang ako.

Pagkarating namin sa carpark ay nahagip ng mata ko ang isang taong nakatalikod mula sa kinaroroonam namin.biglang bumilis ang tibok ng puso ko ng hindi ko alam ang dahilan.kilala ko ang tindig na yan.kahit malayo ay amoy ko ang gamit nitong pabango ma kailanman ay di ko malilimutan.

“C-cris-toff?“alangang wika ko.

“Sir cristoff nandito na po si richmond.“napatingin ako kay sir fredric.all this time kilala pala niya si cristoff.but how?

“Hi.“napabalik ang tingin ko kay cristoff na ngayon ay tuluyan ng nakaharap sa akin at nakangiti.nabato balani na lang ako sa aking kinatatayuan.“kumusta ka na namiss mo ba ako?“wika nitong muli.di ko magawang magsalita.di ko alam ang sasabihin.bakit ganito ang tibok ng puso ko?mahal ko pa ba ang taong to?.

“Ahmm…“yun lang amg nasabi ko ng bigla niya akong yakapin at halikan sa labi na mas lalo kung ikinatulala.

“Mga gago kayo!“bigla kong naitulak si cristoff ng marinig ko ang sigaw ng taong dapat ay kakatagpuin ko dito,si carlson.hinahawakan siya ni sir fredric at nag pupumiglas ito para sugurin si cristoff.

“Carlson…nagkakamali ka…aksidenti lang amg nakita mo.di yun sinasadya.“lalapit na sana ako kay carlson ng hawakan ako bigla ni cristoff sa braso.“bitiwan mo ako cristoff.“pero di siya natinag.nakatingin lang din siya kay carlson.

“Ito ba ang dahilan kung bakit gusto mong makipagkita sa akin dito ha!“bulyaw ni carlson sa akin.pwersahan kong tinanggal amg oagkakahawak sa akin ni cristoff para lapitan ang nagpupuyos sa galit na si carlson.

“No…aksidenti lang ang pagkikita na…“di ko na natuloy ang sasabihin ko ng sumigaw siyang muli.

“Sinungaling!“pagkasigaw niya ay tinulak niya si sir fredric at naglakad palayo.susundan ko na sana siya mg ako naman ang harangin ni sir fredric.

“Sir paraanin niyo ako.kailangan kong sundan ang asawa ko.“pakiusap ko rito.

“Hayaan mo na muna siya,baka kung anu ang gawin niya sayo.“sagot nito.

“Richmond,magusap tayo.“wika naman ni cristoff na nasa likuran ko.

“Para anu?wala na tayong dapat pagusapan pa cristoff…tanggapin na lang natin na di tayo para sa isat isa.“wika ko.

“Thats not true…look richie,ako ang mahal mo noon at…

“Noon yun!“sigaw ko.“marami na ang nagbago simula ng di ka magpakita sa akin.oo nangako ka na babalik pero sorry cristoff but unti unting napasok ni carlson ang puso ko na inabanduna mo dahil nagpakalayo ka at di man lang nagpaalam sa akin.“umiiyak na ako di ko na kaya.

“Ginawa ko yun dahil para rin sa atin…mahal kita at ayukong gumawa ng hakbang ang daddy mo para paglayuin tayo lalo dahil…”

“But you did!“sigaw kung muli.“ikaw ang gumawa ng paraan para magkalayo tayo lalo.”

“Mahal kita richie,please bumalik ka na sa akin.ngayon ay kaya na kutang protektahan sa daddy mo.“pagsusumamo niya.

“No…di na mababago ang mga nangyari cristoff.mas maganda siguro kong kalimutan mo na ako.“hinawi ko si sir sa daraanan ko at humakbang na palayo.

“Hindi!babawiin kita mula sa kanya….alam kung mahal mo parin ako.at gagawin ko ang lahat para maibalik ko lang ang dating tayo.“yang ang dinig kong huling turan niya bago ako nanakbo palayo.

Nakarating ako sa classroom at si vench na lang ang nandoon.

“Teh anung nangyari sayo?bakit ganyan ang itsura mo?“tanong ni vench sa akin.

“Mamaya na yang tanong mo….have you seen carlson?“tanong ko sa kanya.

“Yes…galit siya kanina na pumasok dito para kunin ang gamit niya.kasabay nyang lumabas si kauro.“sagot ni bff

“Ok I need to go.“paalam ko rito.

“Hey…where did you think you are going?“tanong niya sabay hawak sa bag ko.

“Vench let me go…I really need to talk to carlson before its too late.“sagot ko.

“Oo may problema kayo,naroon na tayo.but nakakalimutan mo yata na major subject ang susunod at alam kong alam mo na mahigpit si maam when it comes sa late and absences.“shit,paano ba naman to.

“Now halika na at baka malate pa tayo…sasamahan na lang kita mamaya na pumunta kay carlson at magpaliwanag kung anu man ang kailangan mong ipaliwanag sa kanya.pero magpaliwanag ka na lang muna sa kin para maintindihan ko lahat.“wala na rin akong nagawa dahil ayuko rin namang bumagsak at baka matanggal pa ako sa listahan ng top sa klase.

A/n

Gosh…..short update guys…sorry…thanks.

DC29

Richmond pov;

Pagkalabas na pagkalabas ko ng gate ay agad akong nag abang ng sasakyan.uuwi ako ngayon sa bahay namin ni carlson.kailangan naming makapagusap.

Pagkarating ko sa tapat ng bahay namin ay kakaibang pakiramdam para sa akin.nakatingin lang ako sa harap ng bahay,pakiramdam ko ay isa akong isda na matagal na ikinulong sa maliit na glass box or aquarium at ngayon ay pinapalaya na sa dagat ma tunay kung tahanan.ang sarap sa pakiramdam.napangiti ako bago ako tuluyang pumasok sa loob ng bahay.I still have my spare key kaya pwede akong pumasok.

Walang tao,marahil ay di pa nakakauwi si carlson.hihintayin ko na lang siya.maglukuto na lang muna ako habang hinihintay siya.

Matapos kung magluto ay naupo ako sa sofa at nanood na kang muna ng t.v.halos dalawang oras na ako dito at madilim na rin sa labas ngunit wala pa ring carlson na dumating.kaya naisipan ko ma tawagan siya.“shit”bulalas ko ng dahil sa di niya sinasagot amg tawag ko.nakatulog na ako sa sofa ng maramdaman kung may nagbukas ng pinto kaya agad akong tumayo at nagtungo sa main door.

“Anung ginagawa mo rito?“malamig na tanong niya sa akin pagkapasok niya.at gaya ng dati ay kasabay nitong pumasok si kauro.

“Carlson,can we talk?“nahihiyang tanong ko rito.

“Were already talking.“matabang na sagot niya.

“Alone.“pakiusap ko.pero imbis na sumagot ay nagawa pa niyang umakbay kay kauro bago nagsalitang muli.

“No,kung may sasabihin ka sa akin dapat ay kaharap ang FIANCEE KO.“pagdidiin nito sa huling salita na ikinagitla ko.“akala ko ba may sasabihin ka?tutunganga ka na lang ba diyan?…kung wala maari ka ng umalis..“dugtong pa nito ng hindi pa ako nakapagsalitang muli.

“What do you mean?“sa wakas ay naibulalas ko.

“Tsk…magfafile ako ng devorce.saka di naman legal ang kasal natin sa bansang ito kaya pirma mo lang ay okay na.“paglilinaw nito.doon ay bumagsak ang luha dahil sa sakit na kaya niya akong palitan sa isang kurap lang ng mata.

“Hon…”

“Dont call me hon…doon ka sa cristoff mo!“bulyaw nito.nakita kung ngumisi si kauro.shit ang sakit,bakit ganun na lang niya kadaling igive-up ang lahat.“kung wala ka ng ibamg sasabihin ay maari ka ng umalis.“dugtong nito na lalong nagbigay pasakit sa akin.

“Okay..aalis ako pero sana ay pakinggan mo muna ako dahil huli na rin to “Kita kong nanahimik naman siya pati na ang ahas sa tabi niya.bumuntong hininga ma muna ako bago muling magsalita.“nandito ako para makausap ka sana na gusto kung magkabalikan na tayo at ako na mismo ang nagpapakumbaba para sa atin.yun sana ang gusto kung sabihin sayo kanina nung inaya kitang makausap sa carpark sa school.but accidentally ay naabutan ko si cristoff dun.yun ang totoo maniwala ka man o sa hindi.I expected na babalik pa siya dahil yun ang pangako niya sa akin,pero….pinasok mo to.“turo ko sa may kaliwang dibdib ko.“mahal na kita at alam kung naramdaman mo yan,kaya sakali mang bumalik siya ay gusto ko sanang tayong dalawa mismo ang kumausap sa kanya upang tapusin na ang lahat sa amin dahil nandito ka na sa puso ko.pero sa di ko inaasahan ay bigla na lang siya magpapakita sa di tamang panahon at yun nga ay ang naabutan mo.“muli ay bumuntong hininga ako para makapagsalita ako ng maayos.“pero sa tingin ko ay huli na dahil nakapagdesisyon ka na…alam mo bang,matagal nang gusto ng daddy ko na paghiwalayin tayo pero ipinaglalaban kita.hanggang sa malaman niya na may di tayo pagkakaunawaan kaya binigyan niya ako ng maiksing panahon para ayusin ang lahat kaya ako narito..unang beses yun na labagin ko ang kagustuhan ng ama ko at dahil yun sayo,kaya nagpapasalamat ako dahil nakilala kita at masasabi ko ring kaya kong magdesisyon kahit papano at panindigan ang gusto.“pinunasan ko ang luha ko saka nagpatuloy sa pagsasalita.“ang iyakin ko noh,nakakahiya sa inyo.wag kang mag-alala dahil huli na to.“tumingin ako ng deretso sa mata niya at saka tumingin kay kauro at hawakan ko ang kamay niya.“kauro,alam kong mahal mo siya,sana ay ingatan mo siya,alam mo naman na ang mga paborito niya kaya wala na akong maibibilin pa.“tumingin akong muli kay carlson saka nagsalita uoang humingi ng isang pabor.“maari bang mahakikan ka kahit sa huling pagkakataon man lang?“di siya umimik pero tumingkayad oarin ako at hinalikan si carlson sa kanyang mga labi.saglit lamang iyon dahil di niya tinugon ang halik ko.“wag kang magalala,ipadala mo ang devorce papera sa bahay ng mga magulang ko at pipirmahan ko.“I composed my self saka muling tumingin sa kanilang dalwa.“sige aalis na ako.ipapakuha ko na lang ang mga gamit ko rito.bye.“nanakbo na ako hanggang makalabas at makakita ng masasakyan.gusto kung mapagisa ngayon.

Carlson pov;

Kanina pa umalis ang si richmond,ang tanga tanga ko.di ko man lang hinintay ang paliwanag niya.ngayon ay wala na ang buhay ko.pinunasan ni kauro ang mga luhang di ko namalayan na tumulo na dahil sa kakaisip ng mga sinabi ni richmond.

Kanina nung umalis ako ay si kauro ang nasa tabi ko.ang sakit kasi na makita na nakikipaghalikan ang taong mahal mo sa uba lalo na at may nakaraan sila ng gagong cristoff na yun.kaya sa galit ko ay inaya kong pakasal si kauro sa akin dahil ang alam ko ay mahal ako ni kauro at di niya gagawin ang akala ko sinadyang gawin ni richmond kanina,ang makipaglandian sa iba.alam ko kasi na mahal ako ni kauro at alam ko rin sa sarili ko ma kaya kong ibaling sa kanya ang pagmamahal ko kay richmond.pero sa tingin ko ngayon ay isang malaking pagkakamali ang nagawa ko.

“Tara sa kusina at ipagluluto kita.wag ka na munang magisip dahil alam kong pagod ka na.“nagpatianod na lang ako kay kauro sa paghila niya sa akin sa kusina.

Pagdating namin sa kusin ay nakita kong may nakahain na pagkain sa mesa at may note pa.marahil ay si richmond ang nagluto at naglagay na siya nang note sakali mang di ako umuwi ngayong gabi.

Hon paguwi mo kainin mo to ha.alam kung gutumin ka eh,paborito mo yan.ubusin mo ha.saka sorry, I LOVE YOU.

                           Richmond

muli akong napaluha dahil nasaktan ko na naman siya.

“Mahal mo talaga siya ano?“tanong ni kauro sa gitna ng pananahimik ko.Pero di ko siya sinagot.“di dapat pala sinundan mo siya kanina,okay lang sa akin dahil nakita ko kanina na totoo lahat ng sinabi niya at ramdam kong mahal ka talaga niya gaya ng pagmamahal mo sa kanya.“dugtong nito sa sinabi.

Di ko sumagot tinungo ko ang ref at kumuha ng malamig na tubig.

“Wag na nating ituloy ay gusto mong mangyari carlson dahil alam ko namang siya talaga ang mahal mo,pinapahirapan mo lang ang sarili mo.“wika niyang muli habang binalik sa kalan ang ulam upang initin siguro.

Oo mahal ko si richmond sobra.at dahil sa kabaliwan ko sa kanya ay ginusto kong sa akin lang ang atensiyon niya na di ko namamalayan ay nagagawa ko na siyang ilayo sa iba kahit sa kaibigan niya.sobrang nasasaktan ko na siya.siguro nga ay di ako karapat dapat sa kanya.kaya dapat na niya akong kalimutan upang di na siya muling masaktan pa.

“Itapon mo na yan.“patungkol ko sa oagkaing iniluto ni richmond.

“Anu?carlson kung galit ka sa..”

“Ang sabi ko itapon mo na yan o ipamigay mo diyan sa labas.magluto ka ng iba.“putol ko sa sasabihin niya.kailangan na naming kalimutan ang isat isa.ayuko ng makita siyang muling umiyak dahil sa akin.

Inilagay ni kauro sa malaking boul ang niluto ni richmond at itinabi.ska naman siya naghiwa ng bagong lulutuin niya.inutos niya sa akin na ibingay na lang sa kapit bahay ang ulam dahil pagaaksaya naman daw kung itatapon kaya sinunod ko na lang dahil tama naman siya.

Pagbalik ko ay tinungo ko ang kwarto at nahiga sa kama habang hinihintay na matapos magluto si kauro.nakatingin lang ako sa phone ko ay tinitignan ang mga picture namin ni richmond.

“Paalam na mahal ko.sana ay mapatawad mo pa ako.“turan ko sa sarili ko.binura ko na lahat yun at walang itinira.hinubad ko sa daliri ko ang singsing ng sumpaan namin ni richmond saka inilagay yun sa maliit na box at isinilid ko sa drawer ng sidetable.

A/N

ANU NA KAYA ANG MANGAYAYARI.HAY HIRAO TALAGA UMIBIG.NAKAKACONSTIPATE.LOL.TNX FOR ALL THE READERS.

DC30

Richmond pov:

“Anak anung nangyari sayo?“tanong sa akin ni mommy pagkabukas niya ng pinto.pagkatapos ko kasing magstay kagabi sa park na malapit sa bahay nila tito rich ng ilang oras ay umuwi ako sa bahay nila tito ng umiiyak kaya ayun kailangan kong ipaliwanag lahat.inintindi naman lahat nila maliban kay insan jam na galit sa kaibigan.kaya ito at ang aga aga ay hinatid ako ni insan jam sa bahay namin.

“Mom,wag kang mag-alala sa akin.okay lang ako.“pagsisinungaling ko bago tumitig kay kay insan which means na hayaan lang niya ako sa mga sinasabi ko.

“Pumasok kayo at sabayan niyo na kami ng daddy niyo na mag almusal.sabay sabay na kami nagtungo sa kusina at naabutan naming nagkakape si daddy habang may hawak na diyaryo.lumapit ako at nagmano dito.

“Dito ka na ulit titira?bakit may dala kang mga gamit mo?“tanong agad nito.

“Rick mamaya na yan.“singit naman ni mommy.

Pagkatapos magalmusal ay nagtungo kami sa sala upang mapagusapan ang lahat ng dapat pagusapan.

“So?“wika ni daddy na alam kung naghihintay lang siya ng paliwanag.

“Pumapayag na ako sa gusto mo dad.“sagot ko sa nagtatanong nilang mga itsura.

“Bakit,di mo na kayang ayusin?..sinabi ko naman kasi sayo eh,nagaaksaya ka lang ng panahon sa lalaking yun.“turan ni daddy.

“Daddy,nagusap na kami,at sa tingin ko ay wala namang mangyayari kahit ayusin namin ang sa amin dahil alam kong gagawa ka parin ng paraan para magkasira kami.“sagot ko rito.

“Anu ang ibig mong sabihin.“nakakunot na tanong ni daddy sa akin.

“I know the way you play a game dad.alam kong si kauro ang mata mo tungkol sa amin ni carlson daddy at ramdam kong kinakasabwat mo siya para magkasira kami ni carlson.“wika ko.

“Richmond!wag mong pagbintangan ang daddy mo ng ganyan.“singit ni mommy,alam kong natatakot lang siyang magalit si daddy kaya pinipigilan niya ako.

“No jackie,let him speak.“wika naman ni daddy.

“At alam ko rin na ikaw ang dahilan ng kung bakit nakapasok si kauro sa university ng walang kahirap hirap upang mapadali sa inyo ang lahat na pagawayin kami at tuluyang magkasira….di ka basta basta pupunta sa pinapasukan ko ng walang dahilan daddy.“pagtutuloy akusa ko sa daddy ko.Ngumiti si daddy ng nakakaloko bago nagsalita

“anak nga talaga kita…matalino,magaling mag-analisa…sige aaminin ko tama ka diyan.at kung seryuso nga sayo ang lalaking yun ay di siya papatibag.pero gaya ng inaasahan ko ay katulad lang siya ng iba.marupok.“sagot nito.nagpupuyos na ako sa galit sa kaloob looban ko pero ayukong ipakita na mahina ako.

“Sige daddy nanalo ka na pero…..magtatrabaho ako sa kompanya at aaralin lahat gaya ng gusto mo ng may kundisyon.“wika ko.

“Haha,richmond marquez,anak ni rick marquez…matapang ka na ha….pero sige pagbibigyan kita.sabihin mo na.“sagot ni daddy.tahimik lang na nakikinig si mommy at jam.

“Ilipat mo ako sa evening class at magtatrabaho ako sa araw sa kumpanya mo,at bigyan niyo ako ng condo dahil gusto kong mamuhay mag isa…at tungkol naman sa paghihiwalay namin ni carlson?ibigay niyo na lang sa akin ang mga papeles at pipirmahan ko,dahila alam ko naman na hinanda mo na iyon dad.”

“Good to hear that.sige ipapaayos ko na ang lahat.“pag sang-ayun naman ni daddy sa gusto ko.

“And one more thing dad.gusto ko sana ay walang ibang makakaalam ng titirhan ko maliban sa inyong mga pamilya ko.lalo na si cristoff.”

“mabuting tao si cristoff richmond…”

“Dad,susunod ako sa gusto niyo pero sundin niyo rin ang gusto ko,nais ko ng manahimik.”

“Okay if thats what you want.“tumayo na ako upang magtungo a kwarto ko sinamahan pa ako ni jam para iakyat ang mga gamit ko na dinala ko noon sa bahay nila.

“cuz,sigurado ka na ba dito?“tanong ni jam sa akin na bakas sa mukha niya ang pagaalala.

“Cuz like what I always telling you,nothing to worry,kaya ko ang sarili ko.“sagot ko rito.

“Napakatapang mo cuz,siguro iniisip mo na wala kang kwentang tao dahil sa mga ginagawa sayo ng daddy mo,pero ang totoo niyan ay napakatapang mo.sana ay makahanap ka ng taong masasabi mo na siya na talaga.“niyakap ko si insan

“Ayoko munang isipin yan sa ngayon.marami pa akong dapat unahin.“sagot ko rito matapos ko siyang yakapin.

“Anak.“si mommy pala.

“Mom,ikaw pala.”

“Pagpasensiyahan mo na ang daddy.ginagawa niya lang ito para tumibay ka at alam ko na para rin sayo to.ayaw lang niya na mapunta ka sa maling tao.“turan ni mommy.

“Okay lang ako mom,saka siguro nga tama kayo ni daddy.“sagot ko.

“Pero anak.sigurado ka ba na,gusto mong bumukod sa amin ng daddy mo?malaki naman itong bahay at…”

“Mom paanu ako masasanay mag isa kung sasandal lang ako at aasa sa inyo.gusto kong matutong mamuhay mag isa dahil alam ko na di naman magtatagal ay kakailanganin ko rin mamuhay ng sarili ko lamang ang inaasahan.“sagot ko at pagputol ko sa sasabihin pa ni mommy.

“Naku kang bata ka oo..namimiss ka lang naman ni mommy,saka malapit ka na ring maging kuya .or ate?“nangingiting turan ulit ni mommy.

“Mommy naman.gingulo mo naman ang desisyon ko eh saka lagi naman ako papasyal dito para makalaro ang kapatid ko.excited na nga ako na may tumawag sa aking te’ya.“masayang sagot ko.

“Te’ya?“nalilitong turan nilang dalawa ni jam.

“Ate,kuya.kaya te’ya.“nakangising sagot ko.

“Hahaha.ang korni mo cuz.“tawa ni insan.

“Hmmm..nabanggit sa akin ni daddy mo yan.yan ata yung tawag nung bunsong kapatid nila daddy mo kay tito rich mo.“wika ni mommy.

“Wow,di mas maganda pala yun.“sagot ko naman.

“Oh sige na at aayusin ko pa ang susuotin ng daddy mo at papasok na yun.“pagkalabas ni mommy ay nagpaalam na rin si insan jam dahil kailangan pa niyang pumasok.sinabi din niya sa akin na aayusin din niya ang mga kakailanganin para malipat din siya sa evening class ayaw daw niyang makita si carlson baka di daw niya mapigilan na mabugbog ang kaibigan niya.sasabihan na rin daw niya si vench,para daw sama sama kami.hmmm…may nararamdaman ako sa dalawang to.swerte ni bff kapag totoo ang kutob ko.

Di muna ako pumasok dahil aayusin pa ni daddy ang lahat ng schedule ko kaya heto at nakahiga lang ako sa kama at nakatingin sa picture namin ni carlson sa phone ko.

“Paalam mahal ko.sana ay maging masaya ka.“turan ko sa sarili ko bago ko burahin lahat ng picture namin at hubarin ang singsing na tanda ng pagmamahalan namin saka itago ito sa drawer ko.

Kailangan ko ng harapin ang bagong buhay ko bilang si richmond marquez ang tagapagmana ng marquez ind. Inc.

New life new me.hope that I can make it.

DC31

Richmond pov;

“Goodmorning po.“bati sa akin ng lahat ng nakakasalubong ko dito sa kumpanya.maaga akong nagpunta rito gaya ng bilin ni daddy.

“Oh richmond andiyan ka na pala.halika dito at pagaralan mo itong mga papeles na to.“inabot sa akin ni daddy ang isang folder,naupo ako sa may upuang nasa harapan ng mesa niya.

“Dad,bakit may isang…“wika ko na nagtataka pero agad niya rin akong pinutol sa sasabihin ko.

“GAya ng sabi ko,gagawa ako ng paraan para mawala sa landas ko ang Pamilya nila.kaya naka x na ang kumpanya nila diyan sa papel na yan.“napatango na lang ako.

“Galit ba sila?“tanong kung muli.

“Ofcoarse they will,pero alam naman nilang anak din nila ang may kasalanan kaya di sila manggugulo.“sagot ni daddy.

Pinagpatuloy ko ng basahin ang mga name ng companies na kailangan kong pakisamahan.halos patapos na ako ng may iabot sa akin si dad na dalang susi.

“What is this?“takang tanong ko.

“Obviously its a key.“sarcastically answered by my dad.

“I know it is,what I mean is..“pinutol na naman nito ang itatanong ko.

“YUNg hinihingi mong pad.yan ang susi mo.“paliwanag nI daddy.

“And what about the other one?“I asked again.

“A gift,its a car key,mas maganda na may magamit ka.ayuko ng may nahuhuli sa kumpanyang ito richmond,we treasure every single seconds in here.“wow a big surprised for my very first day.

“Can I try it now?and I also want to buy some stuffs for my pad.“marunong na akong magdrive,napag aaralan po yan kaya wag na kayong magtaka.hehe.

“Oppsss..you cant drive without this.“hinagis ni daddy ang isang I.D.license?

“But how?“takang tanong ko muli.

“Its a surprise richmond kaya pina scan ko na lang ang isa sa mga picture mo na nasa fb accnt. Mo.and thats it.“paliwanag ni daddy

“Woah….parang malaki na babayaran ko niyan.“wika ko.

“Yung sa pad mo ipinangalan ko sayo,at kalahati pa lang ang binayad ko.gusto ko kasing ikaw na ang magbayad ng kulang.and about the car,gaya ng sabi ko its a gift,so it means its free.no nothing to worry about it.“wow si daddy ba talaga tong kaharap ko now.“sige na try mo na yung car,saka bisitahin mo na ang pad mo.“agad na akong nanakbo.

Ang daming sasakyan dito,sabi ni dad red chevrolet ang car ko.eh tatlo ang pulang chev dito.kaya ayun pinindot ko amg automatic key at ku g alin amg tumunog ay yun na yun.

“Wow,this is cool.“wika ko sa sarili matapos kung paandarin ang sasakyan.bibisitahin ko naman ang pad ko para macheck kung alin pa ba ang kelangan kung bilhin.

“Mr. MArquez?“tanong sa aking ng nasa front desk

“Yes.“sagot ko.

“Here’s the document,nandiyan na po lahat.“magalang na tugon ng babae

“Thanks.“tumalikod na ako saka ko tinungo ang pad ko ayun na rin sa nakalagay sa mga documents na hawak ko.

“Wow,daddy really amazed me now.“bulalas ko ng pagkabukas ko ng room ng pad ko.

Para akong batang nagtatalon sa sofa…until I reach my room…its really cool…all stuffs are my favorites.agad kung tinawagan si vench to tell him what is happening right now.it feels perfect…but suddenly bigla akong nanlumo to think na ito ba ang kapalit ng pagkawala ng taong napaka importante sa akin?

“Kaya nga may move on richmond diba?“kastigo ko sa sarili.tumayo na ako at lumabas ng pad ko,susunduin ko kasi si vench sa school at sasamahan niya akong mamili sa mall ng mga dapat bilhin.

Carlson pov;

Nagtataka ako dahil almost two days ko ng hindi nakikita si richmond dito sa campus,nagpalipat ba siya ng ibang university?but knowing his dad ay di niya hahayaang gawin ng anak niya yun because this university is one of the prestigious school that every students dream to study here.

Ayoko namang lapitan si vench dahil alam kung galit din ito sa akin dahil sa nangyari.nangako ako sa kanya na di ko sasaktan ang kaibigan niya but I broke that promised.si jam naman ay lagi kong napapansin na pabalik balik sa deans office.whats there problem.naguguluhan na ako.

Its lunchtime kaya heto at papunta kami ni kauro sa canteen.dala ang mga baon namin na niluto niya.ang canteen ay malapit lamg sa bungad ng gate kaya dadaan na lang muna kami sa carpark para iwan ang ibang gamit namin.

Napansin ko si vench na nagmamadaling lumabas at parang di na niya kami naoansin at nilagpasan lang talaga ako.nakatingin lang kami sa kanya hanggang sa makalabas siya ng gate.

“Di ba yun yung kaibigan ni richmond?“tanong sa akin ni kauro at tango lang ang tinugon ko rito.may isang pulang kotse ang tumigil sa harapan ni vench.“tara na.nagugutom na rin ako.“aya sa akin ni kauro.di namin hinintay ma bumaba ang taong inabangan ni vench,dahil baka matagalan kami sa pagkain at malate oa kami sa unang klase for this afternoon.

Richmond pov;

Nakarating ako sa gate ng school namin at nakita kong nagaabang na roon si vench.pagkahinto ay di na muna ako bumaba.ibinaba ko na lang ang bintana at nginitian si vench sabay sabing sakay na.mala sharon cuneta.hehe.

“Wow ang bongga mo na teh,anung nakain ng daddy mo to give you this?“malanding turan ni vench pagkapasok sa passenger seat.

“Actually hindi ko rin alam teh,since its for free then theres no reason for me to refused.“sagot ko sa kanya.

“So is this a new start for you?“tanong nito muli habang matamang nakatitig sa mukha ko.

“Probably yes.“inistart ko na ang engine ng biglang tumunog ang phone ko.

“Yes hello tito?“its tito rich.

“Are you at school honey?“tanong ni tito.

“Yup,pero hindi para pumasok,just dropped by to pick up vench,accompany for shopping.“sagot ko dito.

“Oh thats good…we are here at ***mall,I’m with your tito laxie.actually he wanted to see you,can you come?“pag aya sa akin ni tito rich.

“Ofcoarse,we’ll be there in a couple of minutes tito.“binaba ko na ang phone saka nag umpisang magdrive.buti na lang di pa traffic.

“Hey,dahan dahan la g teh,nagmamadali?“kinakabahang turan ni vench dahil medyo napabilis ang takbo ko.

“Sorry,baka kasi mainip sila tito laxie at tito rich eh.“pagpapakalma ko rito.

“Mas lalo silang maiinip pag di tayo nakarating dahil nabangga na tayo.“pagbibiro nito.

“Fine,just relax okay.“pang aasar ko dito.

After a minutes ay mabilis kaming nakarating sa mall at agad na bumaba si bff.

“Akin na ang lisensiya mo.“huh?

“Bakit teh?“tanong ko kay vench

“Irereport ko for reckless driving.“saad nito.

“Baliw,tara na nga.“aya ko sa kanya.nakakatawa yung mukha niya.

Agad kong tinawagan si tito at ng masabi nito ang lokasiyon nila ay kinaladkad ko na si bff.ang kupad kasi maglakad.

“There you are.so lets start.“wika ni tito rich. Naabutan namin silang naguusap ni tito laxie ng seryuso,bakit wala ang mga partners ng mga to?

“Where tito jerric and tito james?“tanong ko.

“Nasa bahay naglalaro ng vediogames.parang mga bata.“sagot ni tito laxie.

“Saan ang una nating pupuntahan?“tanong ko.

“Sa salon de elit.“sagot ni tito rich.

“What!“naibulalas ko.kinakabahan na naman ako sa dalawang to eh.pag nagsama talaga.

“We need to fix you.I want you looking fiercely beautiful para marealize ng lalaking yun na nagkamali siya ng pinili.“wika ni tito rich.

“I agree with that.“masayang pagsang ayun naman ni vench.patay na naman oh.

Wala na rin akong nagawa at naki ayon na lang ako sa gusto nila.

“Hello good afternoon po maam?.“bati sa amin ng isang pogay and I think he is the manager of this salon ayun na rin sa suot nitong uniform na naiiba sa lahat.

“Good afternoon too.gusto ko sanang pagandahin mo itong dalawang kasama namin.“malanding wika ni tito laxie.

“Teka bat kasali ako.“pagtutol ni vench.

“Natural,kaya nga tayo nandito lahat eh.“singit naman ni tito rich.

“Oh my G,you are famous model rich marquez right?“tili ni mr. Pogay.

“Hep,ayuko ng stress kaya please keep tour mouth shut.“sagot ni tito rich at tumango at halatang nagpipigil si mr. Pogay.“magpapafoot spa at pedicure na rin kami.“dugtong ni tito rich.

“Ok po,…guys paki assist naman sila maam,ayusin niyo ha.“bilin nito sa mga staff niya.

Naupo na kami ni vench magtabi sa hydrolic chair na nakaharap sa salamin.parang ang tanda ko na nga in a teenage stage.

May mga pinahid sa hair ko.I dont know what it is kaya di na ako naki alam.alam na nila ang ginagawa nila

Banlaw…

Apply ulit ng gamot…

Banlaw…

Apply ulit…

Banlaw…

Gupit..gosh nakakangawit.

At sa wakas after how many hours ay natapos din.

“See,mas bumagay sayo.“wika ng nag assist sa akin.

Tumingin ako sa salamin.and wow,its look great…my hair dyed in redish brown and put highlights na nagpabagay sa mukha ko.the haircut is also great.di gaanong maiksi pero mala amor powers lang ang peg ko now.

Pagtingin ko kay vench ay natawa ako,not in a nang aasar way.pano kasi nakasimangot siya eh ang ganda naman ng ginawa sa kanya.mens cut na uso yata mgayon dahil marami akong nakikitang artistang lalaki na ganyan ang gupit.di kasi nagpapahaba mg hair yang si bff.parang ash ang kulay ng dyehair niya.bumagay sa kulay ng balat.maputi lasi si bff.

“Ang ganda mo teh.“turan nito sa akin.

“Oh bat parang ayaw mo yang itsura mo eh ang cool kaya.“sagot ko sa kanya.

“Kasi naman…I dont usually colored my hair kaya naiirita lang ako.“saad niya.

“Smile coz it perfectly good for you.“wika ko sa kanya.kaya ayin mag smile na rin.

“Oh diba ang ganda ng outcome.“si tito laxie pala at mukhang tapos na silang magpalinis ng kuko at magpakudkud ng kalyo.

Binayaran na ni tito rich ang lahat saka kami lumisan sa lugar na yun.

“Dito naman tayo.“tunignan namin ni vench ang nakasulat na signage at nagkatinginan kami at hinila sila tito rich at tito laxie sa ibang shop.panu ba naman kasi its a gown and dress coutoure(tama.ba spelling ko?basta tahian yan at mga dresses at gowns ang anjan.

“Bakit?“hinihingal na tanong ni tito rich.

“Mga tito naman eh.we are not models like you to wear those kinds of dresses…we want a simple one.“reklamo ko.

“Tsk…yun lang pala.di doon na lang tayo.“turo naman ni tito laxie sa shop ng isang kilalang label mg damit.

Halos inabot kami ng isang oras doon kakapili,kakasukat dahil sina tito rich at tito laxie ang judge namin sa porma.at sa huli ay sila rin ang nasunod sa dapat na bilhin.

Nagaya silang kumain sa isang pizza hauz na paborito daw kainan ni tito rich noon at magpasa hanggang ngayon.kwentuhan dito kwentuhan doon ang ginawa namin habang kumakain.nandiyan yung pinapangaralan ako nila tito kung anu ang dapat gawin.

“Hatid na kita teh.“alok ko kay bff.nauna na sila tito rich,hinahanap na daw mg mga makukulit nilang partners.di na tuloy ako nakabili ng mga stuffs ko and some oersonal hygiene.bukas na lang siguro.

“Ah,,,dun na lang kaya ako matulog sa pad mo.“hay buti naman naisip niya yan.mas gusto ko kasi yun.atleast di ako mabobored sa unang gabi ko sa pad ko.

Pagkarating namin sa pad ko ay agad naupo si bff sa sofa.

“Ang bongga mo na talaga teh,ikaw na!“pang gagaya nito kay kris aquino.

“Wait lang kukuha lang ako ng maiinom.juice or coffee?“tanong ko sa kanya.

“Coffee.“sagot niya.nagtimpla ako ng para sa aming dalawa.pagkabalik ko ay kampante siyang nakaupo sa sofa habang nanonood ng t.v.

“Teh,naayos na ni jam ang paglipat namin sa evening class.“biglang wika niya.

“Sigurado ka ba na gusto mong lumipat?o napipilitan ka lang dahil sa akin?“pagkumpirma ko.

“Naku teh,wag mo akong dramahan,gusto ko rin kaya.ayokong mahiwalay sa bff ko noh.excited na nga ako kasi balita ko ay madaming cute and handsome guys sa evening class.“malanding sagot nito.kaya ayun binatukan ko nga.nagvibrate ang phone ko which means may message.galing kay daddy so I read it immediately.

“Sino yan?“tanong ni bff.

“Si daddy.“sagot ko

“So another problem?“tanong nitong muli

“Nope,sinabi lang niya na maayos na daw ang paglipat ko sa evening class.at bukas na bukas din ay makakapasok na ako.“sabi ko sa kanya.

“Ayun di makakapasok na tayo tomorrow.at maari tayong magouyat tonight dahil di na natin kailangang gumising ng maaga.“masayang turan niya.

So hayun,nood ng pelikula,habang nagngangatngat.tawanan kwentuhan at kung anu anu pa.hanggang sa mapagod kami at antukin.

A/n

Ayun nakapag update din…tnx for waiting.

DC32

Richmond pov;

Ang aga naman tumawag ni daddy,akala ko pa naman makakatulog pa ako hanggang mamaya…7:30 am at inaantok pa ako dahil almost 3:00 am na kami nakatulog ni bff kanina.

“Teh,mauna na muna ako.maiiwan ka pa ba dito.?“tanong ko kay vench ng magmulat ito ng mata.

“Hala teh,nagpuyat ka tapos maaga ka pa pala ngayun.di mo kasi sinabi di sana maaga tayong natulog kagabi.“wika nito na inaantok pa at nagkukusot ng mata.

“Si daddy kasi…anu mauna na ako o sasabay ka na sa akin?“tanong ko ulit sa kanya.

“Sabay na ako.wag mo na akong ihatid.mamaya pa naman ang pasok natin.sabay na lang ako hanggang sa labas.nakakahiya namang magpaiwan pa ako dito.“sagot niya.

Hinintay ko muna siyang mag ayus ng sarili.di na namin naharap mag almusal mamaya na lang siguro.baka kasi pagalitan pa ako ni daddy.

“Text ka na lang mamaya teh,dadaanan na lang kita.para sabay na tayong pumasok.“wika ko ng makalabas kami ng pad.

“Ok.“inaantok pa na sagot niya.naghintay lang siya ng taxi at ng makasakay na siya at makaalis ay saka na ako nagtungo ng sasakyan ko para makapunta na sa office

At the office

“Bakit ngayun ka lang!di ba sinabi ko naman sayo na kailangan mauna pa tayo sa mga investors natin!“gosh ang aga aga sermon agad.“at anu yang suot mo?“tinignan niya ako mula ulo hanggang paa.I’m wearing a jagger pants na tunirnuhan ko lang mg plain white shirt.

“Whats wrong with it dad.dito ako kumportable.“sagot ko

“Common richmond…we are in a business industry and you are wearing a casual clothes na suot ng isang tambay sa kanto.“ouch that was rude.

“Tambay talaga daddy?look I’m here for training and ….“di ko na natapos pa ng bulyawan niya akong muli.

“Look for katherine,may pinadalang damit ang mommy mo at yun ang suotin mo.nakahiyang humarap ka sa meeting ng ganyan ang suot.“utos nito sa akin.padabog akong nagtungo sa labas at hinanap si katherine,secretary ni daddy.di naman mahirap hanapin dahil paglabas mo ng office ni daddy ay isang door lang at nakalagay na doon ang office ni katherine.kumatok ako at ng marinig kung pinapatuloy na ako ay pumasok na ako ng nakabusangot ang mukha.

“Goodmorning po maam.“hey maam common..nakakairita.

“Call me richie.“hayag ko.

“Po?but your are the son of mr.“di ko na siya pinatapos.

“Look,I know that I’m a gay.but it doesnt mean that you need to treat me like a women…call me sir or mr.got it?“mataray na turan ko.nakakainis kasi.

“Byt your dad and mom told us na ganun….”

“Okay!if thats what you want.now I need to fix my self coz daddy will get mad at me at baka ipahiya pa ako sa mga kameeting niya.“iritang wika ko.

“Ito po maam.“inabot nito sa akin ang white long sleve na pambabae,may kulay beige na blazer,isang corporate pants na pambabae rin.dont tell me ganito araw araw.

Pagakatapos kung magbihis ay inabot ko sa kanya yung hinubad kong damut at sinabing kukunin ko na lang mamaya.saka ako lumabas ng office niya at nagtungo sa pinagmemetingan ng mga investors,corporates o whatsoever.

“Oh gentlemen,I would like you to meet my son,my apprentice and soon to be CEO of marquez ind. Inc.,richmond marquez.“pagpapakilala sa akin ni daddy ng makapasok sa pinto kung saan ginaganap ang meeting.

“Manang mana sa asawa mo kumpadre.“wika ng isang may edad na lalaki na desinte ang kasuotan pero daig pa ang bagong laya sa kulungan kung makatitig.

“Syempre,pero sa akin nagmana yan ng katalinuhan.a consistent top student from grade Upto now.“pagmamayabang ni daddy.

“He is married with this carlson alcantara right?and we all know that alcantara’s corp. Is no longer part of our companies.“wika ng isang parang chinese.

“Yes,but they are not together anymore.“sagot dito ni daddy.

“What do you mean there not together?are they separated?“tanong naman ng parang kamukha ni richard gomez.ang hot niya.landi ko naman.

“yes.so no need to worry about that anymore.

“Pero alam mo na malaking kawalan sa atin ang pag pull out nila sa investment nila.at isa pa alcantaras help you once.“di na natapos pa ang sasabihin pa sana ng magsalita si daddy.

“Yes its true,and I guess you also know the reason kung bakit biglaan ang pull out nila?”

“As far As I’m concerned carlson alcantara is a stubborn son of the alcantara’s,…short tempered,war freak and even emotionally unstable.“ako naman na ngayon amg sumingit dahil di ko na nagugustuham oa ang tinatakbo ng usapan.

“Carlson alcantara is a good person.I can say that to all of you here coz were together for several months,you should not judge him because you dont know anything about him,we should not tell anything against other person if we dont know the capabilities of the person we are referring to.“di ko alam pero naiinis ako so di ko na napigilan pa.“and also,as far as I’m concerned,as a business man we are here to negotiate or deal with different types of people,so we should focus on knowing the background of those people we negotiate with for the security of our business.we ate not here to listen stories from the gossipers.“paliwanag ko pa.ganun kasi ang nakikita ko sa mga napapanood ko.

“Woah…calm down…I guess we are having a brave and strict CEO for the future.“awat ni goma sa akin na ikinabungisngis ng iba.

“I’m sorry.“medyo nahihiyang paghingi ko ng paumanhin.

“No,I should be the one asking for forgiveness with regards to my rudeness.tama ka naman eh.“marunong palang magtagalog pinagod pa ako.

“See..I told you,thats my son.“singit ni daddy.

“Yes indeed.“halos sabay sabay nilang turan

Ilang minuto na rin ang nakakalipas at heto at mataman lang akong nakikinig sa mga palitan nila ng kuro kuro.hanggang sa matapos at hetot nagsisikamayan at alisan na sila.

“You can go to your office now para maoag aralan mo na ang mga dapat ming malaman.“pambabasag ni daddy sa pananahimik ko.

“What?akala ko ba I’m just here for training.“maktol ko.

“Napagusapan kanina na kung ikaw ang papalit sa akin pag ready ka ay kailangan mong matutunan ang bawat detalye.“naku naman oh.ang sakit kaya sa ulo.baka mamaya di pa ako makapagfo us sa studies ko nito.

Tinungo ko na ang sinasabi ni daddy na magiging opisina ko rito.

Nakakailang oras na akong nakaupo sa harap ng laptop at nakakailang buklat na rin ako ng folder na naglalaman ng mga importanting impormasyon about different companies na nag invest sa kumpanya namin.

Pagkatapos maglunch ay ang mga expenses naman ng company ang tinutukan ko.kailangan ko daw malaman lahat ng dahilan kung saan napupunta ang perang nilalabas ng kumpanya.kung kailangan bamg magbawas o magdagdag.kung kailangang tanggapin o tanggihan.ahhhhh…

May kumatok sa pinto ng opisina ko kaya pinatuloy ko lang ng hindi ko tinitignan kung sino.

“Pinapasabi po ng daddy niyo na kailangan niyo na pong maghanda para sa pasok po ninyo sa school.“huh?bakit anong oras na ba?paglingon ko sa orasan ay…

“Dadddddddyyy…..!frustrated kong sigaw.paano ba naman kasi 5;30 om na at 5:00 ang unang klase ko as an evening class student.

Rick’s pov;

“Daddddddyyy….!” Dining kong sigaw ni richmond sa kabilang kwarto.napangiti ako dahil nakalimutan nga nitong may pasok pa siya sa skwela.nagfocus talaga siya sa ibinigay kong assignment sa kanya.

Sana dumating ang araw na malaman niyang para sa kanya ang lahat ng ginagawa ko.sana ay di lumalim a ang pagkamuhi niya sa akin.

“ Sorry sa lahat anak….sana maintundihan mo.“turan ko sa sarili.

DC33

Carlson’s pov;

Namimiss ko na siya.si kauro ang kasama ko sa bahay pero siya lagi ang laman ng utak ko.di ko na yata kakayanin.anu bang nakita ko sa kanya?

5:49 pm at andito pa ako sa school may tinatapos pa kasi ako.nauna nasi kauro umuwi dahil magluluto pa daw siya for our dinner.di na naman siya pumasok.friday na ngayon ah.asan na kaya siya?

Ng matapos ako sa ginagawa ay nagayos na ako upang makauwi na ng makasalubong ko sina jam at vench na masayang naguusap at mukhang galing na naman sila ng deans office.may mga hawak silang papel.

“Tol,kumusta na?“tanong ko sa kanya ng magkalapit na kami.

“Wag mo na muna kaming kausapin.“masungit na sagot ni jam.

“Look,I know na galit kayo,at alam ko rin na kasalanan ko,pero mas mabuti na yung ganito na maghiwalay kami dahil nasasaktan ko na siya ng sobra at sana ay mapatawaf niyo ako kung bakit ganito ang desisyon ko.“hingi ko sa kanila ng tawad.nakakuyom ng kamao si jam at alam kung sasapakin ako nito.

“Jam,hayaan na lang natin.tutal may tama naman siya.mas mabuting ganun nga amg nangyari dahil di na kinakaya ng kaibigan ko ang mga mangyayari sa kanya.at alam ko namang sinisikao na ni bff ang magbago.“pigil ni vench kay jam

“Pasalamat ka tol.“wika ni jam.

“Siya nga pala nagtataka ka siguro kong bakit di mo na nakikita si richmond.nagpalipat na siya sa evening class at ganun din kami.“kaya pala lagi sila sa deans office para siguro doon sa paglipat nila mg sched.

“Kumusta na siya?“bigla ay natanong ko.

“Much better than the last time you saw him.“sagot ni vench.“mauna na kami at mukhang malalate yata si bff.“paalam ni vench.

“Tara na sa labas ng gate na lang natun hintayin.late na rin naman tayo.“aya ni jam kay vench.

Dahil pauwi naman na ako ay minabuti ko na lang na sumunod na sa kanila sa paglabas.

“Sinusundan mo ba kami?“may inis na tanong sa akin ni jam.

“This is the way out if I’m not mistaken.“sarkastikong turan ko.siya lang ba ang may karapatang lumabas sa main gate.

“Tsk.“sagot lang niya saka sila nagpatuloy sa paglalakad.

Ng makalabas ay pumwesto sila sa malapit sa guard.habang ako namang ay sa kabilang banda.maghihintay kasi ako ng taxi dahil di ko dinala ang sasakyan ko.

Ilang minuto lang ay may nakita akong pulang kotse na katulad ng kotseng huminto sa harap ni vench noong nakaraang araw.sino kaya to?

Nabigla ako ng bumaba ang taong labis ko ng namimiss.si richmond.his wearing a corporate attire at masasabi kong bagay yun sa kanya.and his hair,he looks hot with that redishbrown hair with highlights.pero bakit ganyan ang suot niya?

“Hay naku bakit ngayon ka lang.late na kaya tayo sa first subject.“dinig kong bungad sa kanya ni vench.di naman kasi gaanong kalayuan ang kinaroroonan nila sa akin.

“Si daddy kasi ang daming pinagawa.“parang pagod na sagot nito sa tanong ni vench.

“kagalang galang lang ang peg?nasa school kaya tayo.“pangungulit ni vench sa kanya.

“Hahaha….baliw ka talaga,wala ng time oara magbihis.akala ko aabot eh di rin naman pala.“namiss ko ang tawang yan.pati ang boses niya.nakatingin lang ako sa kanila at matamang nakikinig sa pinaguusapan nila.

Tumalima na silang tatlo para pumasok muli ng campus.nang matigilan si richmond ng magtama ang mga mata namin.wala akong mabasang reaksiyon sa mukha…basta napahinto lang siya.tapos ay naglakad na sila ulit tatlo.medyo malapit ako sa bukana ng gate kaya dadaan sila sa may bandang kinaroroonan ko.

“Hello,“natuwa ako bigla at napangiti ng batiin niya ako.

“H-hi.“medyo nahihiyang sagot ko.

“SOrry pero kailangan naming humabol sa klase.kumusta mo na lang ako kay kauro.“bakit ganun,pakiramdam ko parang ang bilis niyang natanggap ang paghihiwalay namin.samantalang ako ay eto’t parang bangag kakaisip lagi sa kanya.

“Ah kasi….“di ko natapos pa ang sasabihin ko ng hilahin na siya ni jam.

Richmond pov;

Napahinto ako ng makita kong nakatayo malapit sa entrance gate si carlson,agad kong inayos ang sarili ko dahil ayukong makita niya na nasasaktan parin ako.ayukong ipakitang mahina ako.

“Hello”bati ko sa kanya ng matapat kami sa malapit sa kanya.

“H-hi.“medyo utal na sagot niya na siguro ay nahihiya.tsk kung meron man.

“SOrry pero kailangan naming humabol sa klase.kumusta mo na lang ako kay kauro.“wika ko dahil medyo naiilang na ako at baka hindi ko na lang mapigilan ang sarili ko.

“Ah kasi…..“wika pa nito pero di na niya natapos ng bigla akong hilahin ni insan.

Pagdating sa tapa building kung saan ang klase namin ay biglang huminto ang dalawang kasama ko at tumingin sa akin.

“What?“tanong ko ng may pagtataka.

“Seriously,kinausap mo siya?at kinumusta mo pa.“litantiya ni insan.

“Wala namang masama dun ah,ayukong lumabas na bitter noh.“nangingiting sagot ko.

“At nagagawa mo pa talagang ngumiti.nababaliw ka na talaga.“wika naman ni bff.

Hay naku tara na nga.baka sakaling papasukin pa tayo.agad kaming kumatok sa room kung saan ang unang klase namin.ng marinig namin na pinapapasok na kami ay pinauna ko sila dahil kinakabahan ako baka terror ang instructor namin.

“Yes,what can I do with the three of you?“tanong ni maam sa amin.mukha namang mabait.sana.

“Ah,goodevening po…kami po yung nagpalipat sa evening class.and we believe that this is our first class maam.“magalang na sagot ni insan.

“So bakit ngayon lang kayo?“tanong ulit ni maam sa mabait na tono.

“Ah kasi po may mga inayos pa kami sa deans office.“sagot naman ni bff.

“Ok…come infront and introduce your selves para naman makilala namin kayo ng mabuti.

Agad kaming tumalima sa sa utos ni maam.

“You first mr.“turo ni maam kay insan.

“Goodevening everyone,my name is rijam marquez peralta.love to play basketball,videogames and any interesting activities.“pagpapakilala ni insan.

“Marquez?peralta?are you related with the famous gay couple and international model?“nagiisip si maam marahil ay iniisip niya ang pangalan ng mga magulang ni insan.

“James peralta and rich marquez maam?“tanong ni insan sa nagiisip na si maam.

“yes.“sagot ni maam ng nakangiti.mukhang fan pa yata si maam ng mga tito ko.

“They are my parents…how?they adopt me when I was young.“pagkumpirma ni insan.

“That was nice.“nakangiting turan ni maam.

“And you mr. Ash hair?“patungkol ni maam kay vench.

“Hello everyone,my name is vengie nacino,18,love to read books.specially fantasies.not fond of any sports,as you can see this is the result.“natawa ako sa sinabi ni bff,ang cute kaya ng pagiging chubby niya.“sana po ay maging magkasundo tayong lahat.”

“Your cute,but you need to be sporty honey,its for your your own good.“wika ni maam kay vench.

“Yes maam.and thanks.“sagot ni bff.

“And lastly your next ms.“hala si maam ms. Daw.

“Before anything else,maam its mr.“nakita kong parang biglang nalito si maam.“I’m richmond marquez,tahimik but I’m friendly I love music most specially acoustics.reading books.a li’l bit sporty I guess.hope na matanggap niyo kami.thanks.”

“So you are also marquez?why are you and mr. Rijam are also couple so your using his surnames?“naguguluhang tanong ni maam.

“No maam…rijam is my cousin.tito richmond is my daddy’s brother.“sagot ko.

“Oh it only means that you are the son of mr rick marquez?a successful business man.“tanong at pagkumpirma ni maam.

“Yes maam.“sagot ko.“and vengie is my bestfriend.”

“But why are you wearing those clothes.?“dont you have uniform?“ang kulit din ni maam ha.nakakangawit kaya.

“I have my uniforms maam.galing pa kasi ako ng office for training.“sagot ko.

“Oh making you ready for the future.”

“Maam,pwede po ba kaming magtanong?“tanong ng babaeng magiging kaklase namin.

“Maybe its okay?is’nt okay for the three of you?“si maam.

“Yes maam.“sagot ni insan jam.sasabihin ko sanang kung importante lang.

“Rijam,do you have a girlfriend?“may kikig na tanong nito.

“None,but I’m starting to fall for someone.and its a secret.“sagot ni insan.

“Kung si richmond ang anak ni mr. Marquez,ibig sabihin siya yung tinutukoy sa dyaryo na ikinasal sa anak ng isa ring business man.which is also a guy.“singit naman ng isang lalaki na sa tingin ko ay hindi ko makakasundo.tinignan ko si maam at nakita kong nakaabang din siya sa magiging sagot ko.hay napakatsismoso naman ng mga to

“Yes its true…but unfortunately our relationship doesnt work,so we parted ways.“sagot ko sabay taas ng isang kamay ko at ipinakitang wala na akong suot na singsing na nagpapatunay na totoo ang sinabi ko sa kanila.“so if someones in here na ififix marriage,think more than the normal you think.”

“Then its great.“wika nung lalaking nagtanong kaya nadako sa kanya ang atensyon naming tatlo nila bff at insan.

“What do you mean?“tanong ko pero kibit balikat lang ang naisagot nito.

“Okay you may take your sits…occupied the vacant seats at the back.“utos sa amin ni maam.kaya sinunod na lang namin.hindi ko man lang namalayan ng paglingon ko sa kaliwa ko ay katabi ko ang asungot.

“Cristopher.“wika nito na ikinakunot ng noo ko.“my name is cristopher.“pagaayus niya ng sinabi.di na lang ako umimik at lumingon na lang sa instructor namin na nag uumpisa na ulit magturo.“masungit ka pala talaga sa di mo kakilala.“muku ay wika nito.nakakiniz ang ingay niya.

“Focus on the lecture mr.“sagot ko sa makulit na to.bakit parang kilalang kilala nya ako.

“Okay richie.“doon ay tinignan ko na siya ng seryuso.“kung nakakamatay ang tingin kanina pa ako nakabulagta dito.“dagdag pa nya.

“Do I know you?“iritang tanong ko rito.

“Kaya nga nagpapakilala di ba?my name is cristopher,tope for short,and you are richmond,richie for short.yun kasi ang bagay na palayaw sa pangalan mo.“gosh….saan ba pinaglihi ang isang to.

Tumingin akong muli sa harapan upang makinig sa tinuturo.

“Kaya pala nahulog siya sayo.“bulong nito pero halatang pinaparinig sa akin.di ko na lang siya pinansin.

A/n

Hello guys may isisingit po akong character ha…si cristipher…malalaman niyo kung sino siya.at kung anu ang magiging ganap niya sa buhay ng ating bida.

DC34

Carlson pov;

“Bat ba lagi ka na lang umiinom?“inis na tanong ni kauro,andito kasi ako sa sala ng bahay kung saan pinangarap kong makasama dito ang taong mahal ko pero dahil sa katangahan ko ay nagkahiwalay kami.

“Wag mo akong pakialaman.“sagot ko rito.

“Okay lang naman sana eh,wag lang sobra.tignan mo nga ang kalat na rin dito sa sala.“tsk…

“Pwede ba hayaan mo muna ako….si richmond ay di nagtatatalak pag nagkakalat ako.“inis na ring turan ko rito.

“Ayon…richmond na naman…siya pala ang kailangan mo bat di mo siya balikan…paanu dahil diyan sa pagiging spoiled mo…sa mataas mong pride…kaya ayan…”

“Dahil yun sayo!…ang saya na namin eh,pero anung ginawa mo?nanggulo ka.kaya wag mong ipagduldulan sa akin na ako ang may kasalanan…dahil sayo yun!“bulyaw ko sa kanya dahil sa galit.

“Kasalanan ko na…sige kung yan ang magpapalubag ng loob mo…sorry kung nanggulo pa ako.“nakita kong bigla itong nalungkot at naluluha dahil sa sinabi ko.di ko naman sinasadyang sabihin yun.lasing lang ako at dahil na rin sa kadadaldal niya kaya ako nainis.

“Sorry…hindi ko sinasadyang sabihin yun.“paumanhin ko.

“Paanu ba kita mapapasaya carl…alam kong mahal mo siya ng sobra,pero ako ang nandito ngayun sa tabi mo.“niyakap ko na lang siya at di na ako umimik pa.ayuko ng humaba pa ang usapan namin dahil di naman na mababago na si richmond lang amg mahal ko.kasalanan ko rin naman eh.bakit ba kasi ako ganito.di ko magawang intindihin si richmond.natatakot kasi akong maagawa siya.kaya everytime na may kakausap sa kanya o kaya ay may lalapit na iba sa kanya ay lagi na lang nauuna sa akin ang selos.

“Please carlson…subukan mong mahalin din ako.alam kong mahirap pero okay na akong nakikita na sinusubukan mo.“di ko alam pero ayukong ibigay yung hinihingi niya dahil lang sa awa.kakayanin ko bang mahalin siya.?

“Tara na sa taas matulog na tayo…ako na lang maglilinis niyan bukas.

3 months after

“Babe,saan tayo magbabakasyon?“tanong sa akin ni kauro.3 buwan na rin simula nung hingin niya sa aking subukang mahalin siya.sinusubukan ko naman pero everytime na makikita ko si richmond ay nagbabago yun.lagi kaso nagtatago sa may guard house sa may gate para lang makita siya ng palihim.

lagi kong napapansin na nakatingin sa kanya yung isang lalaki sa evening class din yata.wag lang niyang malapit lapitan si richmond kong hindi ako ang makakasagupa niya.

“Babe,ang lalim na naman ng iniisip mo.“maktol ni kauro

“Sorry babe,anu ba ulit yung tanong mo?”

“Sabi ko saan mo gustong magbakasyon.bakasiyon na natin pero andito lang tayo sa bahay.”

“Ikaw saan mo gusto?“tanong ko sa kanya.

“Gusto ko sana beach na lang babe.“agad akong napaisip.doon na lang siguro sa lagi naming pinpuntahan nila rijam noon.

“Sige magayos ka na ng mga dadalhin natin at mamayang hapon tayo aalis.aasikasuhin ko na muna ang reservations natin.tanong ko na rin sila mama,papa at kuya kung gusto nilang sumama para mas masaya.“napasimangot siya dahil siguro gusto niyang kami lang ang magpakasaya.isa yun sa ayaw ko sa kanya na iba naman kay richmond dahil lagi na lang itong nangangarap na magkakasama daw ang buong pamilya namin na masaya at magkakasama.bagay na nagustuhan ko sa kanya.

Kinahapunan din ay dumating na ang pamilya ko.

“Oh bro tara na?“bungad ni kuya ng hindi pumapasok sa loob ng bahay,ganun din sila mama at papa.

“Pasok na lang muna kayo habang hinihintay natn si kau,nasa taas pa kasi.“ata ko sa kanila

“were good here.“sagot ni kuya

“Is there any problem kuya?“tanong ko.

“Nothing bro…ayoko ng pagusapan yun dahil baka masira ko pa ang outing natin.“alam ko namang si kauro ang dahilan nila.ayaw kasi nila kay kauro di daw nagpapakatotoo sa sarili

KAya sa labas na lang kami ng bahay naghintay.

Richmond pov;

“Ang cute cute mo talaga…achuchucho…cute cute iyan.“panggigigil ko sa kapatid kong si rogue..nanganak na si mama at isang malusog na baby girl.at ako ang gusto nilang magbigay ng pangalan sa kanya..since favorite marvel character ko si rogue kaya yun ang napili ko na ipangalan sa kanya.

“Naku kang bata ka oh…magenjoy ka naman kasama ang pinsan at kaibigan mo…andoon sila sa tabing dagat samantalang ikaw nandito sa silong ng niyog,nakahiga sa duyan at ginagawang manika ang kapatid.“si mom pala.were on a vacation kaya heto at dito napili nila insan na mag swimming.

“Mom okay lang ako dito…I want to have quality time with my sister.hayaan niyo na sila doon masunog sa araw.atleast pantay na kami pagkatapos.“wika ko habang nilalaro ang daliri ni rogue na tuwang tuwa at parang naiintindihan ang sinasabi ko.

“Bahala ka nga…siya nga pala…kumuha ka ng sandali ng pajama niyang kapatid mo.akin na muna.“kasi naman eh.

“Saan ba?“tanong ko.

“Natural sa inuukupa naming kwarto ng daddy mo,ataka namang sa restaurant ka kumuha.“sarkastikong sagot ni mama na ikinangisi pa niya.

“Fine mom…sabihin ko na rin sa waiter na ideliver na dito.“sagot ko

“Richmond …“ayan inis na yan,uumpisahan pa kasi ako binigay ko na si baby sa kanya at tinungo ang kwarto nila dito sa resort.

“Fancy seeing you here.“wika ng taong nasa likod ko habang naglalakad ako pabalik sa kinaroroonan nila mommy.

“Hanggang dito pa naman mr. Tope sinusundan mo pa ako.“inis na turan ko.si cristopher nga na lagi na lang nang aasar sa akin.feeling pogi kahit pogi naman talaga.sobrang feeling lang.

“Ayan naman sa kasungitan…whats that?may anak ka na pala?normal or cs delivery?“pang aasar nito sa akin.

“Eh kung ikaw kaya ibalik ko sa sinapupunan ng nanay mo at palaklakin ko siya ng isang boteng pampalaglag para mawala ka na sa harapan ko ngayon.“inis na turan kong muli.

“Di wala ng gwapong mang iinis sayo.“nakuuuu..lagi na lang talaga may sagot ang lalaking to.lagi na lang akong talo.

“Tabi!“bulyaw ko sabay hawi sa kanya sa daraanan ko.

Naglakad na akong muli ng ng may makasalubong na naman akong mga taong kinaiinisan ko.

“Andito ka rin pala.“masayang bungad ng ahas na si kauro habang nakaankla sa braso ni carlson.nakahubad pa ito,kaya di sinasadyang napatingin ako dito.aaminin kong sa loob ng tatlong buwan ay medyo may nagbago sa katawan nito.marahil ay dahil na rin sa nagmamature na siya.

“Ganda ng katawan niya noh.“malanding wika ni kauro

“Anung maganda diyan?wala namang binatbat dito sa kasama ko.“wika ko patungkol kay tope na nasa likuran ko parin dahil nakasunod lang ito sa akin.mas malaki kasing tao si tope oero di ko alam bat mas gusto ko paring tignan ang kay carlson.

“Sino naman siya?“tanong ni kauro,habang nakamasid lang si carlson.

“Manliligaw ko .“taas kilay na sagot ko.

Nabigla si tipe kaya hinawakan ko na kang siya sa kamay.para iparamdam na kailangan niyang umarti,wag naman sanang umataki ngayon ang kakulitan nito.

Nakangisi lang si kauro habang masama ang tingin ni carlson kay tope.naku naman.bahala na.

“Lets go,mommy’s waiting.“hinila ko na si tope baka bigla na lang kasing magdakdak to.

“Hey….hey..whats your problem?“huminto kami ng makasiguro akong malayo na kami kela carlson nagtago kami sa likod kang ng malalaking puno ng niyog.

“Sorry kung nadamay…dont worry.last na yun.“paghingi ko ng paumanhin sa kanya

“Di ako pumapatol sa mga katulad mo bakla.ang sarap mo lang asarin kaya kita nilalapitan.wag kang assuming.“sagot niya.

“Gipit lang kasi.dont worry last na yun.utang na loob ko na lang sayo yun ok.“ngumisi siya.naku naman…ang ngisung yan.“sige na I need to go my mom is waiting.“agad akong tumalima.pagdating ko sa kinaroroonan ni mommy ay napagsabihan pa ako.

“Ang tagal mo?sino tong kasama mo?“nabigla din ako at tinignan ang taong nasa likuran ko.

“Hello maam,cristopher po,manliligaw ng anak niyo.”

DC35

Richmond pov;

“Mom….ah kasi anu…hindi po kasi anu..“anu ba yan di ko alam ang ipapaliwanag ko.

“Tita,ang ganda po pala ninyo kaya pala,may pinagmanahan ang anak niyo.“sabat naman ni tope na ang sarap ipakain sa pating sa dagat kung meron man dito.

“Ah ijo,salamat,pero matanong ko lang….bakit ang anak ko ang napili mong ligawan?alam k naman na alam mong bakla siya.“tanong ni mommy dito.

“Seriously tita,di ko rin po alam ang sagot…marahil tama nga ang kasabihang,walang pinipiling kasarian ang pag-ibig…unang kita ko sa anak niyo ay naiinis po talaga ako.pero habang tumatatagal ay ramdam kong di ako masaya pag di ko siya nakikita.“naku naman ang galing talaga magsinungaling ng taong to.

“Look….tope,maati bang umalis ka na lang.di na maganda yang mga lumalabas diyan sa matabil mong dila.“inis na turan ko.

“Hoy bata ka….ikaw pa tong galit diyan…ikaw na nga tong sinusuyo nitong gwapong lalaking to….hindi kita pinalaki para maging bastos.“ehhh…kainizzzz.

“Sanay na po ako tita.“singit naman ng baliw na lalaking to.napasubo na naman ako.bakit kasi nasalubong ko pa ang carlson na yun eh..ayan tuloy.

“Anung pangalan mo ijo?“tanong uli ni mommy kay tope..

“Cristopher po tita…tope na lang po.“magalang na sagot naman ni tope.

“Alam mo may kamukha ka…pero di ko matandaan kung sino eh.“wika ni mommy.

“GWApo rin po siguro katulad ko.“yabang naman…lakas makahatak ng tsunami.

“Oo naman.oh siya maiwan ko na muna kayo diyan at bibihisan kO lang saglit ang bunso ko…richmond asikasuhin mo yang manliligaw mo.“tsk manliligaw daw.

Naglakad ako patungong pampang at batid kong nakasunod lang si tope.

“Hindi ka ba napapagod?“inis na tanong ko sa kanya ng di ko siya nililingon.

“Huh?“sagot lang niya kaya umikot na ako at tinignan siya ng masama.

“Kanina ka pa sunod ng sunod eh…bumalik ka na kaya kung saan ka galing.hindi ka ba hinahanap ng mga kasama mo ha.?“sagot at tanong ko sa kanya at nakapameywang pa ako.

“Wala akong kasama.wala akong syota…at oo hindi ako nagsasawang sundan ka at oainitin yang ulo mo.ang sarap mo kayang tignan pag galit “malapit na talaga akong sumpungin ng galit sa taong to.

“Bahala ka nga diyan.“maglalakad na sana akong muli palayo ng bigla niya akong hawakan sa braso at iharap sa kanya saka ako niyakap ng mahigpit.pipiglas na sana ako ng magsalita siya.

“Dont move,yakapin mo na lang din ako.para rin sayo ito.“matalinghagang wika niya.di ko kasi magets eh.pero awtomatikong napayakap talaga ako sa kanya ng may magsalita sa may likuran ko.

“How sweet.“tsk ang ahas na to.di na yata titigil.

“Ah kayo pala.“wika ko pagka-kalas ko sa yakap ni tope.

“Ang bilis makamove on ah.pero sa tingin ko bagay naman kayo.“maarting wika ni kauro.

“Thanks,sagot ni tope.I guess di pa ako nakakapagpakilala sa inyo ng maayos.tope pare.“pagpapakilala niya sa dalawa.nakatingin lang sa akin si carlson.di ko mabasa kung anumang imosyon meron sa mga mata niya ngayon.

“Kauro.“malanding abot nito sa kamay ni tope.“and this is my fiancee,carlson alcantara.your bf’s ex hubby.“tsk.

“Oh really,finally We’ve met..baby told me stories about you pre.“naku naman tope.tama na yan.umakbay pa talaga siya sa akin.

“Yup,but we are still couple coz were not yet separated.“parang nagtitimpi na wika naman ni carlson.natahimik naman bigla si kauro.

“Oh,I did’nt know about that.sinagot ako ni richmond not knowing na he’s still commited with you.siguro….“pinutol ko na ang anu pa mang sasabihin ni tope.

“Yes baby,di ko pa kasi naipapadala yung divorce paper kay carlson,nawala kasi sa isip ko yun.“wika ko at hinawakan ko pa sa kamay si tope na kunwaring sinusuyo ko.“but dont worry baby napirmahan ko na naman yun.“dagdag ko.tumingin ako kay carlson.“ipapadala ko na kang iyon sa iyo mr. Alcantara,one of this days.“ngumiti ako na puno ng kaplastikan.saka ako nagpaalam sa kanila.“lets go baby,nagugutom na ako.mamaya na lang tayo magswimming.“aya ko kay tope.kita ko pa na nalamukos ni carlson ang mga kamay.

“Sige pare.kauro…nice meeting u guys.“paalam ni tope.saka namin nilisan ang kinaroroonan nila ng magkahawak kamay.

Carlson’s pov;

Parang hindi ako makahinga.ang sakit pala.for the past months na dumaan ay di nawala ni minsan si richmond sa puso ko.fuck!I need to apologize to him.I want him.di ko na kakayanin pa.di ko man lang alam na sioa na nung lalaking yun.nagtataka lang ako kung paano naging sila agad agad knowing richmond na mahirap kunin ang tiwala,and at the same time sabi nila kanina nung nagkasalubong kami ay manliligaw niya ang gagong yun.tapos ngayon sasabihin nila na sila.may mali eh.at yun ang dapat kung alamin.

“BAbe,nagugutom na ako.tara na.“iritang anyaya sa akin ni kauro.

“Sige mauna ka na susunod na ako.“humarap ako sa dalampasigan at masuyong nilanghao ang sariwang hangin.

“Teach your self how to be like him.“di pa pala siya umaalis.and what does he mean?

“Huh?“kunot noo kong wika.

“TUruan mo ang sarili mong maging katulad niya.“ulit nito sa sinabi.

“Teka…di ko maintindihan eh.”

“Kung nakakaya niyang tiisin ka at ipakita sayong wala kang halaga sa kanya di ipakita mo rin sa kanya na di siya kawalan sa iyo.“paliwanag nito.

“No…I can’t…everytime na malapit siya ay di ko na alam ang lalabas sa bibig ko.gusto ko siyang ikulong sa mga bisig ko.“malungkot na sagot ko.

“Tutulungan kitang maibalik siya sa iyo.pero sundin mo lahat ng ipapagawa ko sayo oara magawa natin na palabasin ang totoong damdamin niya para sa iyo.“bigla akong naguilty sa sinabi niya.ganun na ba niya ako kamahal na kahit masaktan pa siya ay gagawin niya para lang mapasaya ako.bigla ko siyang niyakap.

“Sorry…sorry kasi nasasaktan kita.napakasama ko.“wika kong nalukuha na.

“Wala kang dapat ihingi ng sorry carlson.besides kasalanan ko naman eh.nanggulo ako sa inyo.kaya hayaan mong ako ang gumawa ng paraan para maibalik siya sayo.“yumakap din siya sa akin.

“Salamat…salamat sa pagmamahal mo.sana ay makatagpo ka ng totoong magmamahal sayo….“humiwalay ako sa yakap niya saka ko siya hinawakan sa pisngi niya.“hindi ka mahirap mahalin kauro,sadya lang na hindi ako ang lalaking para sa iyo.“dagdag ko saka ko siya hinalikan sa kanyan noo.

Thirdperson pov;.

Di alam nina kauro at carlson na may taong matamang nakamasid sa kanila.labis na sakit ang nararamdaman nito sa nakikita.

“Mahal kita pero alam kong sa kanya ka sasaya.“bulong nito sa sarili.Saka tumalikod na upang tunguhin ang mga kasama.

“Sana ay mapatawad mo ako kapatid ko pero unti unti na yatang nahuhulog ang loob ko sa taong minamahal mo.“bulong naman ng isang taong lihim ding nakamasid kay richmond.

Sa kabilang dako naman ay inis at di malaman ang gagawin ng isang taong labis na nasasaktan sa pambabaliwala sa kanya ng taong minamahal.

“Sir cristoff,anu po ang balak niyo?“tanong sa kanya ng lalaking pinagkatiwalaan niya noong wala siya sa bansa.

“Di ko alam fred,pero isa kang ang gusto kong mangyari,ang mapasa akin siyang muli.“determinadong sagot nito.

“Sabihin mo lang kung may maitutulong ako.di ako magdadalawang isip na tumumulong sa’yo.”

“Salamat,oero may inutusan na ako para diyan.for the meantime mag enjoy ka na lang muna.“tumalikod na ito saka tinungo ang sariling silid.

A/N

Nakapag update din sa wakas….salamat pi sa lahat ng nakapaghintay.Thanks po ulit

DC36

Richmond pov;

“Ano ba naman tong pinasa mo sa aking report…madaming kulang at yung iba ay hindi accurate sa details na kailangan ko!“bulyaw ko andito ako ngayon sa opisina ko.dalawang linggo na ang lumipas simula ng outing namin.at hanggang ngayon ay di ko man lang makalimutan ang mga mata ni carlson na nakatingin sa akin that time.matang sa tingin ko ay punong puno ng pagmamahal at kasinungalingan.di ko alam pero nasasabik ako na makasama siya muli.pero natatakot din akong masaktan muli.saka may iba na siyang mahal.

“Sorry po,uulitin ko na lang po.“natatakot na sagot ng sekretarya ko sa akin.

“Dapat lang dahil ayukong ako naman ang pagalitan ng president dahil diyan.“patungkol ko sa aking ama.“anu pang hinihintay mo?move!“sigaw kong muli na nagpabalikwas sa kausap ko.halos patakbo na itong lumabas ng opisina ko.

“Oh bat parang maiiyak na ang sekretarya mo sa takot?“biglang pasok ni vench sa opisina ko.

“Teh,stress ako wag naman ngayon okay?“malumanay na wika ko habang tutok parin ang mga mata ko sa mga files na nasa lamesa ko.

“Teh,masyado mo naman ng seniseryuso ang trabaho mo.remember hindi pa ikaw ang ang president sa kumpanya ng daddy mo kaya may time ka pa naman enjoyin ang sarili mo.“tumingin lang ako sa kanya sabay pakawala ng malalim na buntong hininga.“hindi ka ba nahihirapan teh?tutok ka sa studies mo pagdating sa school tapos pag andito ka ayan naman at daig mo pa ang daddy mo sa pag ka stress “patuloy nito sa sinasabi.

“Vench,I need to prove dad that I’m good in everything na ibato niya sa akin.I dont want him na mapahiya because of me dahil alam mo na ang pweding mangyari pag nagkataon.“sagot ko sa kanya.naupo siya sa tapat ng lamesa ko at masusing nakatingin lang sa akin.

“Teh,pati friendsip natin napapabayaan mo na.hindi naman sa nagtatampo ako pero simula yata noong outing ay di na tayo nagkakaroon ng quality time,I miss all the chats and kulitan natin.“malungkot na turan nito.“dahil ba talaga sa daddy mo or because of carlson?“di ko alam pero biglang nag init ang ulo ko sa tanong niya.

“Look kung anu man ang problema ko ay di mo na kailangan pang malaman.“medyo iritang sagot ko.

“Then bakit masyado mong sinusubsob ang sarili mo sa mga bagay na hindi naman dapat?“inis na ring tanong muli niya.

“Anu bang pakialam mo ha?bakit matutulungan mo ba ako!?“napataas na ang boses ko dahil sa nga walang kwentang tanong niya.

“See,iba ka na talaga.fine kung yan ang gusto mo,siguro kailangan ko ng umalis dahil wala rin naman palang kwentang magpunta pa ako dito.“tumayo na siya pero di ako umimik,hinayaan ko siyang umalis.

Halos 7 hours na akong nandito sa loob ng opisina ko kape lang yata ang tanghalian ko.mamaya naman ay kailangan ko na ulit pumasok.uuwi pa ako sa condo ko para magbihis

“Richmond…can we talk?“si daddy pala.

“Yes mr. President.“sagot ko sa kanya.tawagin ko daw siya na naayun kapag andito kami sa work.

“Dont be so formal pag tayong dalawa na lang anak “wika nito sabay upo sa maliit na sofa

“Ok dad,so ano po yung dapat nating pag usapan?“tanong ko kay daddy,inilapag niya ang isang invitation card at doon ay inutusan niya akong basahin iyon.

“Would you accept?“tanong ni daddy sa akin.

“Dad,let me think about it,give me time.“cristoff asking me out…for a date I guess.

“Sure,and one more thing,he will be investing in our company so be good to him.“dagdag pa ni daddy,kahit naman tumanggi ako ay wala naman na kong magagawa.saka wala na rin namang kwenta ang buhay ko simula ng mawala sa akin si carlson.so theres no reason for me to refuse.

“Okay dad.“walang ganang sagot ko.

“Okay,fix your self,malapit na ang oras ng pasok mo for school.“wika nito.

“Actually I’m done here dad.“tumayo na ako saka inayos kahat at ilagay sa nararapat na lalagyan ang mga files na natapos ko ng gawin.

“Good,I’m proud of you.“dad tap my shoulder.this is the first na sabihan niya ako ng mga salitang simula pagkabata ay di ko narinig sa kanya.

“Thanks dad.“pasalamat ko sa kanya na bukal sa loob ko.nakangiti pa ako sa kanya.pero agad ding nawala ang ngiti ko ng magsalita siyang muli.

“I’ll be more proud of you son,just obey my rules.“sabi ko na nga ba eh.tumalikod na si daddy at nauna ng lumabas.tinawag ko ang sekretarya ko upang magbilin sa kanya ng mga dapat pang gawin.

Umuwi ako sa flat ko upang magbihis ng uniform.but to my surprised ng may taong nasa tapat ng pinto ng kwarto ko.how did he know my place?

“What do you want?“agad tanong ko pagkahinto ko sa tapat niya.

“Can we talk?“anu ba talaga ang gustong mangyari ng lalaking to.

“Speak.“sagot ko

“Di ba pweding sa loob na lang,unformal naman na dito tayo sa labas.“di na ako umimik,binuksan ko ang pinto at pinauna ko siyang pumasok.

“Now tell me what do you want?“iritang tanong ko muli sa kanya pagkarating namin sa sala.

“Di mo man lang ba ako aalukin ng maiinom?“wika niya na ikinainis ko lalo.

“Dont waste my time.may pasok pa ako sa school.“irita kong sagot.

“I still love you richmond.“para akong nabilaukan sa tinuran niya.

“Still love me?anu to laro carlson?you still love me habang may karelasyon ka…tapos anu aawayin ako ng kauro na yun because of that bullshit love…hindi na tayo bata carlson so please grow up!“bulyaw ko sa kanya.

“PLease listen to me,I know that…”

“No you listen to me!stay out of my life.wag mo ng dagdagan ang sakit na dinadala ko.“napaluha na ako….mahal ko siya di pwedi eh…may maapakan kaming damdamin.

“Please hon listen to me..i love you please..“pagmamakaawa niya

“Pinirmahan mo na ang divource paper natin right?it means na talagang ayaw mo na..ako naman ang nagmamakawa carlson pabayaan mo na ako…go out.“malumanay na wika ko.

“Hon.”

“I said go out!“nakayuko siyang lumabas ng flat ko.at doon ay inilabas ko ang sakit na nararamadaman ko.

Masakit dahil noong araw na umuwi kami ay agad kong pinirmahan ang papel na tuluyang puputol sa anumang meron sa amin at ipadala yun sa kanya.na inakala kong di niya pipirmahan sa pag aakalang mahal pa talaga niya ako.pero di yun nangyari.dahil pumirma siya.starting that day I’ve changed…a lot.

“Ahhhhhhhh….“sigaw ko dito sa loob ng flat ko.saka ako umiyak ng umiyak..di na ako nakapasok.naglabas na lang ako ng alak at nilunod ang sarili ko.

Carlson’s pov;

“Ahhhhhhh.!“dinig kong sigaw ni richmond sa loob ng makalabas ako.nasasaktan ko na siya ng sobra.

Lagi kong ipinapakita sa kanya na naglalambingan kami ni kauro everytime na lalabas kami ng school.yung oras kasi ng paglabas namin ay oras naman ng pasok niya,pagselosin daw namin siya sabi ni kauro,at pag nagselos siya ay ibig lamang sabihin nun ay nagpapanggap lang siya na di na niya ako mahal.noong matanggap ko na ang divorce paper namin ay nanginginig ang kamay kong tignan kung pinirmahan ba niya…tumulo ang luha kong nakatitig sa mga pirma niya.

“Pirmahan mo rin,wag mong hayaang kontrolin ka niya.“utos yun sa akin ni kauro.at ako naman ay ginawa ang nais niya.

Pero di ko kinakaya ang makita siyang kasama ang tope na yun.kaya heto at naglakas loob akong puntahan siya dito.pero di ko inaasahang ganito ang mangyayari.nasasaktan akong makita ang sakit sa mga mata niya.pero wala akong magawa.

nilisan ko ang lugar niya at tinungo ang kaisa isang taong maaring makatulong sa akin.

A/N

Ayan ha nakabawi na ako…tnx for reading my work ..uulitin ko basahin yung revenge para ayusin ang mga dapat ayusin.hehe.

DC37

Carlson’s pov;

“Please help me..nagmamakaawa ako sayo..mababaliw na ako.“pagsusumamo ko.

“Sorry carlson but,di ako kakausapin nun.nagalit siya sa akin kanina.“sagot ni vench sa akin.

“What should I do…I want him back…alam ko na nasasaktan na siya…pero nasasaktan rin naman ako ah.”

“Ipakita mo sa kanya na nagbago ka na.kilala ko si richmond.ilang beses mo ba siyang sinaktan?ilang beses ka ba niyang pinatawad?napagod na siguro siya carlson.pero alam ko na mahal ka niya.kahit sino naman magbabago pag labis na ang sakit na nararamdaman nila di ba?“saad ni to sa akin.ilang beses na nga ba niya akong pinatawad?ilang beses na ba siyang lumuha dahil sa akin.

“I dont know now what to do vench,di ko alam kung saan ako maguumpisa.?“frustrated kong wika sa kanya.

“Alam ko ang sakit na nararamdaman ni richmond,pakiramdam niya ay wala siyang kakampi,maging sa mga magulang niya ay di niya magawang ilabas ang tunay na nararamdaman.simula pagkabata ay minanipula siya ng ama niya sa mga bagay na di naman niya nais carlson.even he excel in everything na gagawin niya,still its not enough for his dad.at alam kong alam mo kung gaanu kasakit iyon.“saad pa niya.

“I know.kaya nga gusto ko makabawi sa kanya.at gagawin ko lahat ng gusto niya.magbabago ako kung tan ang kailangan.“wika ko.

“Mahal ka non,sigurado ako.siguro,wag mong baguhin lahat kung anu ang nakasanayan mo,dahil nagustuhan ka niya sa kong anu at sino ka.siguro yung mga bagay lang na alam mong mali.sige na at kailangan ko ng umalis.“tatalikod na sana siya ng may maalala ako.

“Am,vench.“tawag ko sa kanya at humarap naman siya agad.“may ipapakiusap lang sana ako sayo,sana ay di mo ako tanggihan.“hingi ko ng pabor sa kanya.

“Okay,basta makakatulong sa inyo ni bff.“sagot naman niya.

“Maari bang sundan mo ang kilos ng fredric na yun?I dont trust him.message me if may malaman ka agad.“utos ko sa kanya.

“Hmmm…that was exciting pero nakakatakot at the same time.oaanu kung mahuli niya ako?“kinakabahang turan niya.

“I believe in you.para to sa kaibigan mo.tatanawin ko tong malaking utang na loob sayo.“nakayuko akong tumalikod upang umuwi ng magsalita siyang muli.

“Thanks..“wika niya.kaya tumigil ako sa paghakbang.“thanks for loving my bestfriend…I know that you feel that I dont like you at first for my bestfriend.pero habang tumatagal ay pinapatunayan mo na karapat dapat ka sa kaibigan ko….kaya gagawin ko for the both you….start moving carlson,bago pa mahuli ang lahat,marami kang kalaban.kaya sana ay maging matatag ka.“naramdaman ko na nanakbo na siya paalis kaya nilisan ko na rin ang lugar

---

Pagkauwi ko sa bahay ay nakabukas ang pinto.tsk nakalimutan na naman sigurong isara ni kauro kahit dito na siya nakatira ay di ko naman maatim na sa iisang kwarto kami matutulog.iginagalang ko parin na si richmond ang may karapatan sa akin.

Pumasok ako sa loob at isinara ang maindoor.tahimik ang buong bahay,baka umalis si kau.umayat na ko sa taas patungong kwarto ng marinig ko ang boses ni kau pagdaan ko sa may pinto ng inuukupa niyang silid

“ Malapit ko ng magawa ang part ko kaya kumilos ka naman bago pa siya makahalata.“dinig kong turan nito.marahil ay may kausap siya sa phone dahil wala akong marinig na boses ng kausap nito.

“Oo dapat ay mapasaiyo na siya,gawan mo ng paraan…wala naman yatang ginagawa yang mga inuutusan mo lalo na yung kapatid mo.” malakas na turan nito.sino kaya ang kausap niya bakit parang iba ang pakiramdam ko. “ Hindi magtatagal ay mahuhulog din ang kapatid mo na yun sa kanya,at baka maagawan ka pa.gamitin mo naman yang kukute mo.“ kakatok na sana ako ng magsalita siya muli na ikinatigil ko at ikinakuyom ng kamao ko.kailangan kong marinig lahat “ ikaw ba talaga ang cristoff sandoval dela mercid na kilala ko.bakit mukha yatang ang bobo mo.! shit paano niya kilala si cristoff…at sinong kapatid nito ang tinutukoy niya?hindi kaya si?…tope?marahil siya nga dahil may hawig sila?shit…

“Alam mo ang kalagayan ni carlson dahil kilala mo na siya simula pa noon…madali ko siyang mapapaikot cristoff.pero nakipagsabwatan ako sayo para mapadali ang lahat….divorce na sila at malaya na tayong ilayo sila sa isat isa…ikaw ang bahala kong saan mo dadalhin ang malanding richmond na yun.basta ang importanti ay mapasaakin si carlson.” dinig kong pinutol na nito ang linya.ngayon malalaman nila kung gaano ako kabaliw.kumatok ako sa pinto niya at agad naman niyang binuksan iyon.

“Carlson…your here,kanina ka pa ba?“now I know kung bat ayaw sa kanya ng pamilya ko.

“Kakarating ko lang babe,narinig kung andito ka sa kwarto mo kaya dumeretso na ako dito.”

“Babe?..tinawag mo akong babe?“nagtataka pero masayang turan ng gago.“saka oo kausap ko yung friend ko sa phone kani-kanina lang.”

“Siguro panahon na para tanggapin ko na di talaga kami para sa isat isa.“sagot ko.yumakap siya sa akin ng napakahigpit.ang sarap ibalibag sa sahig ng makapal nitong mukha.pinaniwala niya ako.

“Ang saya ko babe…salamat.dont worry di ka magsisisi.“masayang turan niya.“tara magluluto ako ng masarap para sa dinner natin.manood ka muna ng t.v.“sabay na kaming bumaba…siya sa kusina ako sa sala.

Vench pov;

Helow po welcone back to me.hehe.

Ang sama parin ng loob ko kay bff dahil sa pagsigaw niya sa akin kanina.concerned citizen lang naman ako right?.pero nawala lahat yun ng kausapin ako ni fafa carlson kanina.naaawa na ako sa lalaking yun.matagal ko ng napapansin na lagi siyang nagtatago para lang makita at masilayan si bff.ito namang si bff ayun nagpapakabulag sa mga nakikita niyang mali.kaya noong kausapin ako ni fafa carlson at makiusap na bantayan ko si fafa fredric ay di na ako nagdalawang isip na tumanggi.nalaman ko kasi na may kumunikasyon sila ni fafa cristoff.kaya aja!in the name of love.magpapakakupido ako sa hangal na bff ko.

“Hoy,tulala ka diyan?”

“Ay pk mong maluwag!“gulat na turan ko.

“Hahaha…adik ka rin noh.“naku naman tong si fafa jam.

“Problema mo bat ka nanggugulat?“inis na tanong ko sa kanya.

“Di naman ah.magugulatin ka lang talaga.siya nga pala.di yata papasok si insan.“inilibot nito ang paningin to search for his cuz.

“EWAN ko dun.may pms yata.“sagot ko.

“Huh?”

“Pinuntahan ko kasi siya kanina at ayun nagkasagutan kami.“sagot ko.

“Naku…nakialam ka na naman siguro.alam mo naman na may pinagdadaanan yung tao.”

“Hay naku wag na nating pag usapan pa yan.“natigil ako ng makita ko si sir fredric na mabilis na naglalakad.

“Hoy bakla teka. ..saan ka pupunta?“sigaw na tanong ni jam sa akin pero di ko pinansin.

Deretso lang ako sa lihim na pagsunod kay sir.at nakita kong huminto siya sa likod ng gym kaya nagtago ako sa likod ng malaking trashcan.

“Hoy bakla…ang bilis mo naman..anu ba ginagawa mo.?.“agad kong hinila si jam at tinakpan ang bibig nito.

“Wag kang maingay.“utos ko sa kanya.

“Huh?bakit mo ba sinundan si sir?may gusto ka diyan noh?“pang iinis nito.

“Basta wag kang maingay.dito ka sa tabi ko baka makita ka niya.“buti naman at sumunod ang loko.sinilip ko si sir at nakita kong may kausap na itong lalaki.ganun din ang ginawa ni jam.

“Teka si cristopher yun ah.“bulong niya.oo nga tama siya kung dito kami ay di namin sila maririnig.

“Sumunod ka.“wika ko,saka dahan dahang lumapit at nagtago sa likod ng malaking puno kung saan malapit sa kanila.“wag kang maingay okay?“utos ko ulit kay jam na ikinatango lang niya.

“ Bakit mo ako gustong makita?“tanong ni sir kay tope.

“Gusto ko sanang sabihin mo sa kapatid ko na ayuko na.“sagot ni tope.

“bakit?anung nangyari?”“tanong ulit ni sir.

“ Irecord mo dali.“mahinang utos ko kay jam na agad naman nitong ginawa.isinilent din namin mga phone namin.mahirap na.

“ I’m falling for him…no…I guess mahal ko na siya.“ sagot naman ni tope

“ Anu bang pinagsasabi mo.magagalit ang kuya mo.“ halos nangigigil na turan ni sir.

“ I’m sorry pero mahirap ang pinapagawa ni kuya na ilayo ko si richmond sa taong mahal niya.dahil habang tumatagal ay nahuhulog ang loob ko sa kanya.at nagiguilty akong gawin yun sa inosenting katulad niya.“ what…magkasabwat sila?sino ba ang naguutos sa kanila?

“ Kung ganun ay wala na talaga kaming pakinabang ng kuya mo sayo.pero sana ay wag kang hahadlang sa mga napagplanuhan.“

“Anu bang tinutukoy nila?bakit nadadamay ang pinsan ko dito.“takang tanong naman ni jam sa akin.

“Shhhh”pagpigil ko sa kanya.“tara na sapat na ang mga narinig natin.“dahan dahan kaming umalis hanggang sa makalayo kami ng bahagya.pero sa di inaasahang pangyayari ay nasipa ni jam ang walis at dashpan kaya ng likha ito ng ingay.buti na lang ay nasa likod na kami ng pader palabas.

“Sinong nandiyan?!“dinig kong sigaw nila sir kasabay ng mga yabag na papalapit sa amin.kaya agad kaming nanakbo hanggang sa makarating kami sa canteen.

“Maupo ka dali.“utos ko kay jam.

Nakita namin na palapit na sina sir.

“Bakit andito kayo sa canteen?oras ng klase niyo ah.nagtatakang tanong ni sir sa amin.

“Nagpaalam naman kami sir.bibili lang kami ng maiinom.“sagot naman ni jam.

“Wala ba kayong nakitang ibang tao bukod sa amin na dumaan dito?“tanong niya sa amin.. “Meron sir,pero di namin kakilala.mabilis kasi siyang tumatakbo.“sagot ko naman.

“Ah ganun ba.sige bumalik na kayo sa klase niyo.

Nakahinga kami ng maluwag.akala ko mahuhuli na kami.

A/n

Ayan…nalalapit ng magkaalaman…anu kaya ang gagawin ng ating mga bida.subaybayan na kang po.thanks for the votes saka doon sa mga ngcomment at suggest.alam niyo na po kung sino kau.hehe

DC38

Carlson’s pov;

“Hello,” sagot ko sa phone,si vench kasi ang tumawag.

“Sige saan tayo magkikita?“tanong ko sa kanya,nais daw niya akong makausap.sunday kasi ngayon.at heto at nagiisip ako ng paraan kung paano ko papaikutin ang kauro na yun at mga kasabwat niya.mga hayop sila.

“Ok I’ll be there in minute.“agad kung pinutol ang linya at nagbihis.

Ilang minuto rin ang ginawa kung pagmamaneho para makarating sa tagpuan.

“Sa wakas dumating ka rin.“halatang naiinip na bungad sa akin ni vench pagkaibis ko ng sasakyan.kasama rin pala nito si rijam.

“Tara doon na lang tayo sa loob,mahirap na baka may makakita pa sa atin.“aya ko sa dalawa.pumasok kami sa isang coffee shop.

“Si bakit ka biglang napatawag?“agad kong tanong sa kaniya pagkaupo namin.

“Order lang ako saglit ng kape.nakakahiya namang magtambay tayo dito ng walang inorder “sabat naman ni rijam saka ito tumayo.

“Carlson,buti na lang at naisip mo na subaybayan ko si sir fredric,dahil nahuli ko siya noong hapon din na yun ng kinausap mo ako.“pagbabalita nito sa akin.

“And?.“tanging nasagot ko.

“And…sinundan ko siya noong makita ko siya.“nakakabitin naman magbalita to oh.

“Teka,dalawa kaya tayong sumunod sa kanya.“pagsingit naman ni jam ng makaupo na ito.

“Okay,dalawa na kayo,so please spill it out.“medyo excited at naiinis din na wika ko.

“Nakita NAMIN siya ni jam na kausap si tope.and this is what we had.“ibinigay sa akin ni rijam ang phone niya ipinlay nito ang isang video na nirecord daw nila.

Halos madurog ang ohone ni jam sa mga kamay ko dahil sa higpit ng hawak ko.

“Sabi ko nga ba eh…magkapatid ang gagong yun at si cristoff.pero bakit di alam nina vench at richmond yun?

“Di mo ba alam na magkapatid ang tope na yun at si cristoff?“tanong ko kay vench.

“Hindi eh,wala naman kasing nasasabi sa amin si cristoff tungkol doon.even richmond dont know about it.matalino din pala talaga ang matsing na yun.“nanggigigil na turan niya.

“Okay,pero may nalaman din ako.“pagbabalita ko rin sa kanila.

“Hmmm?“si vench

“Kauro’s playing his trick on me and richmond… I thought that he really want to fix everything n naidulot niya sa relasyon namin ni richmond.but I was wrong believing him.plinano niya ang lahat.at kasabwat pa niya si cristoff.plinano nilang maghiwalay kami at narinig ko kay kauro na may balak ilayo ni cristoff si richmond.“pahabang wika ko.

“That jerk,sabi ko na nga ba di mapagkakatiwalaan yun eh.ikaw kasi di ka nakinig kay insan.“paninisi sa akin ni jam.

“Hey,wag na tayong magsisihan pa.lets just plan kung anu ang gagawin natin….come with me.“bigla ay tumayo si vench kaya nakakunot noo kami ni jam na tumingin sa kaniya.

“Where?“tanong ko.

“Richmond’s office..sigurado ako andoon siya now.“sagot nito.

“Goodluck kung kakausapin kayo nun.“kahit kailan talaga negative tong jam na to eh.napangisi na lang ako ng batukan siya ni vench.

Richmond pov;

Ang sakit ng ulo ko.bakit ba kasi ang kulit ng lalaking to?patungkol ko kay cristoff na di tumitigil sa pagsuyo sa akin.sinabi ko naman na na hanggang kaibigan na lang ang maari kong ibigay sa kanya.

At ito namang magaling kong ama ay nagpabook ng flight goin to germany for me ang cristoff.kailangan daw namin magbakasyon….ahhh.

“Maam,este sir.“natuod na naman ang sekretarya ko ng tignan ko siya ng matalim dahil sa pagtawag niya sa akin ng maam.i already told him na wag akong tawagin ng ganun.nakakairita.

“What?!“Bulyaw ko sa kanya

“May mga naghahanap po sa inyo,gusto raw kayong makausap.“sagot nito

“Sino sila?“tanong ko ng di inaalis ang tingin sa mga folder na pinag aaralan ko.andami ko pang kailangang gawin.

“PInsan niyo raw po,si mr rijam marquez at may mga kasama po siya.“sagot nitong muli.

“Sino ang mga kasama niya.“tumingin ako sa kanya at halata ko sa mukha niya ang takot.

“Si mr. Vengie at carlson daw po.kailangan daw po nila kayong makausap.“tsk…anu naman ginagawa nila dito.

“Pakisabi marami akong ginagawa.“utos ko sa kanya.

“Pero urgent daw po.“sagot nitong muli.

“Narinig mo ba ang sinabi ko?ang sabi ko busy ako!“bulyaw ko.

“Ah sorry po.sige po sabihin ko po.“pagtalikod nito ay saka ko na ulit tinuloy ang ginagawa ko.

After how many minutes ay nakarinig ako ng ingay sa labas ng opisina ko.di ako makapag concentrate kaya tinungo ko ang pinto at doon ay nakita ko na inaawat ng isang guard at ng sekretarya ko sina insan.

“Sorry po sir,ayaw po kasi nilang magpaawat “paghingi sa akin ng paumanhin ng sekretarya ko.

“Its okay,go back to your table.let me handle them.“walang ganang turan ko.

“Pumasok kayo.“paanyaya ko sa kanila.

Naupo ulit ako sa table ko at sila naman ay sa kabilang dako nakaupo paharap sa akin.

“Now tell me why your all here.“utos ko sa kanila.dahil wala man lang ni isa sa kanila ang umiimik.“spell it out coz I have a lot of works to do.“dagdag ko.

“Ah kasi insan may kailangan kang malaman.“unang nagsalita si insan jam at may pangisi-ngisi pa ito.

“And what is it?is that important?“tanong ko.

“Yes it is.dahil para ito sa kaligtasan mo.“singit naman ni vench.

“Sige sabihin niyo na.wag na kayong magpaliguy-ligoy pa.“naiirita ng turan ko.

“Tungkol ito sa inyong dalawa ni carlson.“dagdag naman ni vench.

“Na naman….di na ba matatapos ang tungkol sa amin?we are already divorced..so anu pa ba ang dapat na…“natigil ako sa pagtatalak ng sumingit si insan na may inis.

“Pwede ba makinig ka na muna.at kung talagang di na importante sayo ang malalaman then atleast we try,this is for your own good.“wika ni insan.

“Okay continue.“sagot ko.

“Kasi si cristoff ay nandito na sa bansa.at nalaman namin na marami siyang kasabwat upang paghiwalayin kayo ni pareng carlson.“pagpapatuloy ni insan.

“And do you want me to believe that?“iritang singit ko.“look matagal ko ng alam na nandito si cristoff.“dagdag ko pa.

“May balak ka bang makinig o wala.?“tanong ni insan sa akin.

“Honestly wala.“sagot ko.“dahil wala na kaming dapat ayusin ni mr alcantara.”

“Hindi naman kayo ang dapat umayos sa nasira niyong relasyon eh,kundi ang mga taong sumira mismo noon.“singit ni vench.

“And then ganun na lang yun?”

“Look at this.“ibinigay sa akin ni insan ang nakaplay na video sa ph0ne niya.it was sir fredric talkin to cristopher.at bakit ako ang topic nila…at sinong tinutukoy ni sir fred sa video na kapatid ni tope?.

“It was cristoff richmond,kapatid siya ni tope.at binalak nila na sirain pa lalo sayo si carlson na sa tingin ko ay napagtagumpayan nila.“pagkumpirma sa akin ni vench.pero paanong naging magkapatid ang dalawang yun.

“Nalilito ako.paanong may kapatid si cristoff,sa tagal ng naging relasyon namin ay wala siyang nabanggit.“nagtatakang tanong ko.

“yan din ang hindi namin alam kung bakit di niya nabanggit sa atin.“sagot ulit ni vench.

“Pero teka lang ha.kung magkasabwat nga sila.wala naman silang ginagawa sa akin.at ang alam ko ay ikaw ang may kasalanan lahat.may fiancee ka na di ba?bakit kailangan pa ninyong guluhin ako ngayon.?duro ko kay carlson na di umiimik.

“Actually,kauro and I are really not into relationship.“pagkumpirma niya.panibago na namang kasinungalingan.

“Magsisinungaling ka na naman ba?lagi nga kayong…”

“Makikinig ka ba at titigil sa kakaputak mo o hahalikan kita dito?.“natahimik tuloy ako bigla.alam ko pa namang gagawin nito ang banta niya.

“Nagpapanggap lang kami.dahil ilang beses ko ng sinabi sa kanya na ikaw parin ang mahal ko,sabi niya tanggap na niya iyon.at sinabi niya sa akin na tutulungan niya akong maibalik ka sa akin.“kita ko ang sinseridad sa mga sinasabi niya pero anung pagpapanggap ang sinasabi niya?“inakala kong totoo lahat ng sinabi niya sa akin na tutulong siya,pero ang totoo ay balak lang pala nila iyon upang lalo tayong magkahiwalay,pinagselos ka namin sa pag aakalang di mo matitiis at babalik ka sa akin.“pagpapatuloy niya.“pati yung divorce papers,siya ang nagsabing pirmahan ko yun upang iparamdam din sayo ang sakit na nararamdaman ko na talagang gusto mo na akong iwan.I dont mean to do it hon.mahal kita alam mo yan.nagpakabulag ako…sorry.“naiiyak ng turan niya.

“Paano mo nalaman lahat ng ito?“tanong ko sa kanya.

“Narinig ko lahat ng usapan nila ng cristoff na yun…at sakto rin naman na nasundan nina jam at vench yung dalawa pa.“lumuhod siya sa harap ko.pinipigilan ko ang mga luhang malapit ng tumakas mula sa mga mata ko.“mahal na mahal kita richie ko,at ipinapangako kong kaya kong magbago wag ka lamang malayo sa akin.”

“Anong malayo ang sinasabi mo?“tanong kong muli sa kanya.dahil di na niya magawang magsalita ay si vench na mismo ang sumagot sa tanong ko.

“Balak ni cristoff na ilayo ka…di namin alam kong saan.pero sigurado kaming pati daddy mo ay kasabwat dito “thats the answer sa gumugulo sa utak ko kaya pala nagpabook si daddy ng flight.at kaya pala gusto ni cristoff na umalis kami ng bansa because of their fuckin plans….how could daddy do this to me.talaga palang sagad sa buto ang kasamaan nito na labis kung iwinawaksi sa utak ko dahil ama ko siya.

Doon ay hinayaan ko ng maglandas ang masasaganang luha mula sa aking mga mata.inalalayan ko si carlson na tumayo saka ako yumakap sa kanya.namiss ko siya ng sobra.di lang niya alam ang labis na pangungulila ko sa kanya.i feel empty without him.

“Thank you “umiiyak na wika ko habang nakayakap parin ako kay carlson.

“Hush honey.I should be the one saying thank you.“pagpapakalma nito sa akin.

“I love so much carlson.“humiwalay ako sa pagkakayakap ko sa kanya at doon ay nagtitigan kami na parang ilang taon naming di nakita ang isat-isa.at doon ay pinagsaluhan namin ang napakatamis na halik sa harap ni bff at insan.

“Ahhhhemmm.“biglang naghiwalay ang mga labi namin dahil sa pagtikhim ni vench.

“Mahiya naman kayo sa amin hoy.“wika naman ni insan.naginit tuloy ang pisngi ko sa hiya

“Teh,sorry ha.“paghingi ko ng tawad sa bff ko.andami kong kasalanan sayo.“dagdag ko pa saka ko siya niyakap.

“Naku next time na yan.so anung balak niyo ngayon?“tanong nito sa akin.

“UTak laban sa utak.“nakataas pang kamay na wika ni insan.habang si carlson naman ay nakaabay sa akin habang naghihintay kung anu ang aking sasabihin.

“Its time for them to taste the dose of their own medicine.“seryusong turan ko.

“Thats the real richmond I know.“wika naman ni vench bago ngumiti.

A/n

Ayan ha nakabawi na Ko…this chappie is didicated to AwesomeDudeMiggy and JaysonVillanueva945 …ang cute kasi nila magkulitan haha…sarap gawan ng story.joke po Y(^_^)Y

DC39

Richmond pov;

“No…hindi ako makakapayag sa gusto mong mangyari hon.“reklamo ni carlson…andito kasi kami ngayon sa place ko.

“Hon.this is only part of the plan,kaya pwede ba wag ka ng magreklamo diyan.“pangungulit ko sa kanya.

“Paano kung mahulog ka ulit sa kanya?or else mapahamak ka.“pagpapatuloy niya.

“Hello,kung may balak akong magkagusto sa kanya o mapalapit sa kanya ulit di sana noon pa,noong di pa tayo nagbabati.“pangungulit ko rin.

“Hey,magtigil na nga kayo kami nga ni jam walang reklamo sa papel namin eh.carlson gusto mo ba o gusto mo talaga?“haha natawa naman ako doon sa huling tanong ni bff.tingin lang naman sa akin ng masama si carlson.

“Fine,basta laro lang ito..paiikutin natin sila..“pagsuko ng mahal ko.namiss kong tawagin siyang ganyan…kaya please lang walang kokontra.

Ang bonding kang kami hanggang sa tumawag si kauro kay carlson.

“Yes hello.“sagot nito.

“Babe,asan ka na?nagluto ako ng paborito mo.“niloud speaker pa niya.naiinis tuloy ako.

“Okay babe….pauwi na rin ako.“sagot ni carlson.nakangisi pa siya sa akin.sarap ipakain sa kanya ng phone niya.

Pagkaputol niya ng linya ay umakbay siya sa akin.

“Yang ngiti mo ayusin mo,kung ayaw mong maging permaninte yan.“inis na turan ko.

“Akala ko ba walang seryusuhan,pero bakit may nagseselos na diyan.“kunwaring sina insan ang kinakausap niya.halata namang ako talaga ang pinaparinggan niya.

Di ako umimik ng biglang phone ko naman ang magring…unknown number kaya sinagot ko na lang.baka importante.

“Yes hello.“sagot ko.“oh ikaw pala.“ngumisi ako at tumitig kay carlson saying”ako naman“.niloud speaker ko rin ang phone ko ng di naman unfair sa kanya.

“Kumusta ka na?“cristoff

“Medyo okay naman na.nakamove on na rin kahit papanu.“sagot ko.

“Good to here that.sana magtuloytuloy na.“cristoff.kita ko na nagngingitngit na rin yung isa.at nakangisi naman yung dalawa habang nakatingin kay carlson.

“Sana nga siguro,maybe its time for us to reconcile…I still love you cristoff.but I’m still afraid.“pagkukunwari ko.

“Oh thank god..I love you too richie ko.don’t worry di na kita ulit iiwan pa.“masayang sagot naman nito.

“Oh my g,i think nasusunog na yung niluluto ko.ibababa ko na muna ha.“pagsisinungaling ko.

“Sure,sure baby.just text me if your done.“pagkapatay ko ay saka lang binitiwan ni jam ang pagkakatakip niya ng bibig ni carlson gamit ang kamay niya.magsasalita na kasi ito kanina kaya pinigilan ni insan.carlson alcantara and his short temper.di na nagbago.

“Kadiri pare,may laway ang kamay ko.“humalakhak kami ni vench sa tinuran ni jam lalo na ng batukan ni carlson si jam.parang mga bata.

“Bat naman ganun.sobra naman na yata yung kasweetang pinapakita mo.“reklamo na naman ni carlson..

“Para mas kapanipaniwala.,we want them crash into pieces like a glass hit a solid wall when we dump them hon.“malanding wika ko kay carlson.

“Fine,your the boss now.“thats good.

---

Pagka alis nila ay lumabas ako para naman makapagliwaliw.sinigurado ko munang wala na sila dahil siguradong di papayag si carlson na umalis ako mag isa.

Nagpunta ako sa pinakamalapit na mall.agad akong tumungo sa mga botique upang tumingin ng mga damit na babagay sa akin.kailangan kong ayusin lalo ang sarili ko para sa muling pagkikita namin ni cristoff.

“Such a small world.“bigla akong napatingin sa taong nagsalita mula sa likuran ko.

“Tope,what are you doin here?“hmm good to see him.

“I did’nt know that you own this place.“sarkastikong turan niya.

“Tsk,wala ka namang kwentang kausap eh,mabait na nga ako sayo ganyan ka pa.“kunwari ay nagtatampong turan ko.

“Ohhhh…sungit ka na naman.di ka na mabiro.napansin kasi kitang pumasok dito kaya sinundan na kita.“sagot niya.

“ah,okay.so since that you stalk me,treat me,I starving.“wika ko sabay pakawala ng isang magandang ngiti.at ang gago ayun natuod sa kinatatayuan.“hoy,tope.“kalabit ko sa kanya.

“Oh,ah…sorry…sige tara kain tayo.saan mo ba gusto?“tanong niya sa akin.

“Kahit saan basta mabubusog ako.“sagot ko.

“Okay sa isang fastfood na lang para mabilis ang service,gutom ka na eh.“turan naman niya saka ako hinila oalabas sa botique papunta sa isang kilalang fastfood chain.

Kasalukuyan na kaming kumakain habang nagkikwentuhan ng mapansin kong bigla siyang nanahimik habang nakatingin lang siya sa akin.

“Oppsss..ang takaw ko ba?gutom na kasi ako.“pagpapacute ko sa kanya.

“No actually ang sarap mo pagmasdan habang kumakain.“sagot naman niya.okay ka na sana tope eh,kung hindi ka lang sana naki alam at lalong lalo na kung hindi ka lang kapatid ng gagong cristoff na yun.

“Kumain ka na rin kaya baka ikaw naman ang gutomin niyan.“wika ko.

“Im okay,siya nga pala richie,can I ask you something personal?“tanong niya saka biglang nagseryuso.

“Yah sure,what is it?“tanong na sagot ko rin sa kanya

“Di ba your single now…I mean..nabalitaan ko na divorced ka na.alam mo naman sa school maraming tsismosa.“tsk,sinungaling.

“Ah,yes I am.but I’m perfectly okay with it.why?“sagot ko.

“So it means that pwede na takaga kitang ligawan?“inaasahan ko na yang mga banat na yan.

“Hmm it depends if magustuhan kita.“sagot ko.sabay kindat pa.

“Talaga…can you tell me kung anu ba yjng mga katangian ng hinahanap mo sa karelasyon.?“hmmm

“Teka,anu nga ba?..gwapo.“unang turan ko at inayos pa talaga nito ang sarili dahil sa tinuran ko.“magandang ngumiti.“ngumiti siya.“mabait,di seloso,mapagbigay,maalalahanin…hmmm anu pa ba?“kunwari ay nagiisip ako.“wala na akong maisip eh.“kunwari ay pagmamaktol ko.

“In short your looking for mr. Perfect.“wika niya sabay pakawala ng isang ngiti.

“Hindi naman…ah yung mga ayaw ko na lang.“sagot ko.

“Ah sige.”

“Ayoko sa lasinggo,mayabang,barumbado,sinungaling…yung tipong maraming tinatago.“and boom na tense bigla ang gago.

“Hey are you okay.“pukaw ko sa kanya.may nahagip ang mga mata ko sa labas kung saan kami kumakain ni tope.it was sir fredric at mukhang kanina pa siya nakatingin sa amin.good timing.

Nakita kong may bakas ng sundae sa gilid ng labi si Tope kaya kumuha ako ng tissue at pinunasan ko yun at talagang inilapit ko ang sarili ko sa kanyA.dahil nakatalikod si tope sa kinaroroonan ni fredric ay aakalain nitong hinahalikan ko si tope.

“May dumi ka kasi sa labi.“malanding wika ko.

“Ah ganun ba.hehe pasensiya ka na.“nahihiyang sagot naman niya.

Dahil tapos na rin naman kaming kumain ay lumabas na kami.tumalikod pa talaga si sir fredric sa pag aakalang di ko siya nakita.naturingan pa namang magiging guro na.

Yumakap ako sa braso ni tope at…nakita kong may kausap na sa phone si fredric.sigurado ako nagrereport na yan sa amo niya sorry tope,your a good man but we met at the wrong time.

A/N Short update po pagod po kasi sa work.thanks.

DC40

Carlson’s pov;

“Babe,gusto ko yun oh.“turo ni kauro sa isang malaking teddy bear na nadaanan namin.nandito kasi kami sa mall.kakauwi ko pa lang kanina galing kay richmond,bigla siyang nag ayang sa labas na lang kumain.sayang tuloy yung niluto niya.pumayag na lang ako para di na mag usisa pa.pero bakit sa mall pa talaga.

“Babe,malapit na yata silang magsara.“sagot ko.

“Babe naman eh,sige na please.“pagpupumilit niya.

“Okay,basta para sayo.“sagot ko.“hintayin mo ako saglit diyan.“pumasok na ako sa loob ng bilihan ng stuff toy.

Richmond pov;

Hay,nakaalis na yata si sir fredric.anu kaya ang pakiramdam ni cristoff pag nalaman niyang kapatid niya ang magiging karibal niya?hmmm…cant wait.

“Well,well…“ha si malificent?Pero oag harap ko kung kanino galing boses ay mas malala pa pala kay malificent.

“Oh look who’s here.“iritang turan ko.

“Ang landi mo rin naman pala talaga.“turan nito.

“Oh,wait lang ha.are you referring to your self?“sarkastikong sagot ko.

“Haha,nakakatawa….so kayo na ba?“usisa niya.

“Kauro hatoshi…a perfect stranger na desperadang magkajowa.“pang iinis ko.

“Sayang,gusto ko pa namang magkabalikan kayo ni carlson.pero dahil sa ginagawa mo,I guess malabo ng mangyari yun.“wow lakas din ng tama ng isang to.

“Oh com’on we all know that you like carlson so much,you even desperately do things behind our back just to have him.“sagot ko sa kanya.naPatass pa talaga kilay ko.

“Ang bobo mo naman talaga…ngayon mo lang nalaman…hahaha…pathetic.“pang iinis nya.

“Wow,look whos brilliant here.I guess you also know that carlson loves only one person..and thats me..ang bobong tinatawag mo.“kita kong biglang nainis ang itsura niya sa tinuran ko.“did he even savour your body just the way he do to me everytime we make love?or just fuck you to feed his needs…“natahimik siya pero kita ko ang pagkuyom ng kanyang mga kamay.“poor Little bitch.“dagdag ko pa.

Pak!

Shit halos mabingi ako sa biglang pagsampal niya sa akin.

“Hey,bakit mo ginawa yun?“galit na turan naman ni tope na nasa likuran ko.

“Wag kang maki alam dito!“bulyaw niya kay tope.“at ikaw na malanding haliparot ka,wag na wag mo akong pag sasalitaan ng ganyan dahil di mo kilala ang kinakalaban mo.“inis na duro niya sa akin.

Hinawi ko si tope sa pagkakaharang niya sa harapan ko.

Pak!“ para yan sa panggugulo mo.“

pak!“ para yan sa pang aagaw mo sa mahal ko.“

“ At ito ay para naman sa pananampal mo sa mukha ko.“ pak!

Namula ang mukha niya sa ginawa kong pananampal sa kanya.

“Hayup ka!“bulyaw niya.

Sasabunutan na sana niya ako ng biglang may sumigaw.

“Kauro!“woah why carlson’s also here?oo nga pala nakalimutan ko.kaya pala nandito ang ahas na to.“whats happening here.?“maagap na tanong niya at tumabi kay kauro.masakit na gawin niya yun pero alam ko namang palabas lang lahat.kaya titiisin ko hanggat di pa maayos ang lahat.

“Babe,bigla na lang niya akong sinampal.nakita ko kasi siya kaya nilapitan ko para mangumusta”pagsisiningaling niya.

“Siningaling ka rin eh noh.“naiiritang singit ni tope.

“Let him.“pag awat ko kay tope.

“Gusto ko lang namang imbitahan siya kasi matutuloy na ang kasal natin right babe?.“what anung kasal?walang ganung usapan.

“Babe,tara na.humihingi ako sa dispensa sa ginawa ng fiancee ko.“wow anu to?

“Teka anung .“di ko natuloy ang sasabihin ko ng muli magsalita si carlson.

“Richmond,pare…papadalahan na lang namin kayo ng imbitasyon.“turan niya saka hinila papasok si kauro sa isang kainan.

“Okay ka lang?“tanong sa akin ni tope.

“Yes,excuse me,pupunta lang ako ng cr.”

Pagpasok ko sa isang cubicle ay iniyak ko ang sakit na kanina ko pa pinipigilan.akala ko planado na ang lahat pero bakit kailangan mauwi sa ganito.ginagago na naman ba niya ako.

Kinalma ko ang saril ko saka ako nagayos ng sarili.lalabas na sana ako ng bumukas ang pinto ng banyo at pumasok si carlson.

“Excuse me.“turan ko pero bigla niya akong hinapit saka hinalikan.kaya tinulak ko siya hanggat kaya ko pang kontrolin ang sarili ko.

“Ang kapal din ng munha mo eh noh.“inis na turan ko.

“Hey,bakit galit,kung tungkol doon sa nangyari kanina well sorry.“tsk sorry…again sorry lang.

“Akala ko ba planado na lahat pero bakit anu tong ginagawa mo?“inis na turan ko.

“Magpapaliwanag ako okay..“nilock niya ang pinto ng banyo.“ang kasal na sinasabi niya ay magaganap sa u.s.“wika niya

“Bakit kailangan mo siyang pakasalan?“tanong ko na nagpipigil ng galit.

“Calm down okay.hindi kami ikakasal at sinisigurado ko yan sayo…now I want you to fix all papers needed para makapunta ka ng u.s.at doon ay isasagawa ko ang balak ko.“paliwanag niya.

“Ang balak?d.ba napagusapan na lahat to.bakit gumagawa ka ng sarili mong plano.?“inis na tanong ko.

“Kailangan natin ng mabilis na plano at ito lang ang naiisip kong paraan.“sagOt niya.

“Paraan?ang pakasalan siya,paraan ba yun?”

“Believe me okay…now ayusin mo ang sarili mo..at kailangan maayos mo na lahat ng kailangan…first week,nextmonth ang flight namin.ibibigay ko sayo ang adress na tutuluyan mo roon bago ka umalis.magkikita tayo roon at ipapaliwanag ko sayo ang lahat.“mahabang wika nya.

“Anu ba ang iniisip ko kasi?pero sige susundin kita,pero sa susunod na saktan mo akong muli ay sisguraduhin kong di mo magugustuhan ang gagawin ko.“banta ko sa kanya.hinalikan niya ako saka niyakap.

“Just believe me hon.and everything will be alright.“kumawala ako sa yakap niya saka ko inayos muli ang sarili ko.

“At isa pa pala,kitain mo na si cristoff at paniwalain mo siyang mahal mo talaga siya.and lastly ayain mo siyang pakasal sa u.s.“turan niya.

“What!?“naguguluhan turan ko.

“Tsk,akala ko you believe me?”

“Yes I do but,”

“No buts okay…I assure you everything will be alright.“tango na lang ang isinagot ko.

Lumabas na kami ng cr,but to my surprise ay nandoon si kauro,with his tiger eyes.

“Bakit kayo nagkulong sa banyo.?“tanong nito kay carlson.sana ay wala siyang narinig dahil kung hindi ay naloko na.

“Kinausap ko lang si richmond.“sagot ni carlson.

“Bakit?“tanobg nito muli.

“Nilinaw ko na ang lahat sa amin.na tanggapin na lang niya na wala na talaga kaming pag asa para magkabalikan pa.“sagot muki ni carlson.

“buti naman ng di na manggulo yan babe.ayaw ko rin naman na nakikita siyang nasasaktan dahil sa atin.“plastic talaga.

“Sorry richmond…sige mauna na kami.“paalam sa akin ni carlson.

Kunwari ay naluluha akong kumapit kay kauro.

“Alagaan mo siya,his a great guy.napakaswerte mo.“wika ko.

“I will richmond.”

Naglakad na sila palayo.nilisan ko na rin ang lugar.hinahanap ko si tope pero di ko siya nakita.marahil ay umalis na ito.

A/n

Thank you for all the comments guys,I really appreciate it.malapit kong tapusin to.

DC 41

Third person’s pov;

“Kuya napatawag ka.“sagot ni tope sa tawag ng kapatid.“okay may ihahatid lang ako sandali…..fine,oo pupunta na ako.

Agad tinungo ni tope ang sasakyan upang tunguhin ang kapatid.di na niya nagawa pang hintayin si richmond.

Isang suntok ang bumungad kay tope ng buksan niya ang pinto ng kanilang bahay.

“Hayup ka!pinagkatiwalaan kita pero ikaw pa pala na kapatid ko ang tataksil sa akin!“bulyaw ni cristoff pagkarating ng kapatid.

Nakita ni tope si fredric na nakatayo naman sa likuran ng kapatid.sinasabi ko na nga bat magsusumbong ang gago.

“Kuya di ko sinasadya…“di na ito naituloy ang sasabihin ng isang sapak muli ang pinakawalan ng kapatid.

“Ayusin mo na ang mga gamit mo at babalik ka na sa ibang bansa.“bulyaw ni cristoff sa kapatid.

“What,hindi ikaw si daddy para utusan mo ako sa kung anu ang gagawin ko.“inis na rin na turan ni tope.

“Kung ganun sumunod ka sa lahat ng gugustuhin ko….at yun ay ang iwasan si richmond.dahil kung hindi baka kalimutan kong magkapatid tayo.“pagkatapos sabihin yun ay tinalikuran na nito ang kapatid.

“Mag iingat ka pare.baka huling ngisi mo na yan.“turan naman ni tope kay fredric saka nito tinungo ang sariling silid.

---

Richmond pov;

“Mabuti at nakapag isip ka na rin ng tama.“masayang turan ng aking ama.pinatawag niya kasi ako dito sa bahay.nandito rin si cristoff.di ko maitatanging gwapo talaga ang gago,but his not the one I love anymore.

“Opo daddy,and I want everything settled within next month.gusto ko sana ay ayusin na ng fiancee ko lahat at isettled ang lahat.so pagdating ng unang kinggo next month ay isa na akong richmond sandoval dela mercid.“plastic na turan ko.

“Mukhang excited ang anak ko.di ba cristoff?at kakailanganin mo na ring yatang madaliin baka magbago pa ang isip niya or may manggulo pa.“saad ni daddy kay cristoff na kanina pa di maalis ang pagkakangiti.

“Oo nga po.dont worry aayusin ko lahat sa araw na gusto mo.“wika naman nito sa akin.

“Okay.thank you toff.“wika ko sa ngumiti.

“Dont say thank coz I love you.“sagot niya.

Kumain muna kami bago ako umuwi ng pad ko at magbihis para makapasok.

---

“Teh sa wakas at dumating ka rin.“agad bungad sa akin ni vench pagkapasok ko sa room namin.

“Bakit?“tanong ko.

“Tsk,nakalimutan mo na ba?ngayon yung napagusapan natin right?”

“O nga pala…kayo na bahala mamaya.make sure that everything was flawless.“utos ko sa kanya.“kailangan ng mawala sa landas natin ang isang yun.“dugtong ko pa.

7 na ng gabi ng makita kong naglalakad mag isa si sir fredric kaya agad ko siyang nilapitan.

“Hi sir.“bati ko rito.

“Oh,richmond..nice seeing you here.“sagot naman nito sa akin..

“Sir pwede mo ba akong samahan?“mapang akit na anyaya ko sa kanya.

“Huh?where?“tanong niya.

“Sa pad ko sir….may konti kasing problema doon na di ko kayang gawin.eh wala naman po akong maasahan dun sa pinsan ko lalo na kay daddy.“paliwanag ko.

“Ah ganun ba,sige pero saglit lang ha,marami rin kasi akong dapat gawin.“pagpayag niya.

Si fredric na ang nagmaneho ng kotse ko.kaya habang abala siya sa pagmamaneho ay nagsend na ako ng message kay vench.

“Pasok po kayo sir.“pagpapatuloy ko kay fredric.

“So whats the problem here?mukhang wala naman eh.“wika niya habang umiikot ang tingin sa paligid.

Sa kwarto ko po sir.“sagot ko.agad naman siyang sumunod sa akin sa kwarto ko.

“Okay…alin ba?“tanong niya muli.sinara ko ang pinto saka lumapit kay fredric.

“Sir kasi…guato ko lang sana magkaroon ng quality time with you.“wika ko habang patuloy lang ako sa paglapit sa kanya.palapit na ang mukha ko sa kanya at kita kong napapalunok na siya.pero bigla siyang nag iwas ng mukha.

“Ah richmond…i think I need to go.“hindi ko siya pinansin,hinawakan ko siya sa pisngi saka agarang hinalikan sa labi.noong una ay di siya gumanti pero di rin nagtagal ay naramdaman kong kinakagat kagat na nito ang labi na may bahagya pang pagsipsip.yumakap ako sa batok niya habang patuloy lang kami sa halikan.naramdaman ko ang pagbuhat niya sa akin papunta sa kama.

Nakadagan siya sa akin at unti unti ay tinatanggal nito ang mga kasuotan.alam kong nadadarang na siya at nag aapoy na sa init ng ginagawa namin.and this is the right time.

Tinulak ko siya.

“Sir,sorry.pero ayoko na po.“malakas na turan ko.

“What,bibitinin mo ako..“inis na wika niya,dumagan siya muli sa akin.“sorry din pero ikaw ang humiling nito bulong nya sa akin.

“Sir wag po….tama na po.“napatigil kami ng biglang bumukas ang ointo ng kwarto ko at tumambad doon si vench at jam….kasama si cristoff.

“Boss..“natatakot na sambit nito.

“Hayup ka!tarantado ka rin pala.buti at sinabi sa akin nila vengie na bigla mong hinila si richmond.“galit na wika ni cristoff doon ay umiyak ako kunwari saka lumapit sa akin si vench at kunwari ay inaalo ako.

“Hindi totoo yan boss.inaya niya ako rito.“sagot ni fredric pero sinugod siya ni toff at pinagsasapak.biglang may mga lalaking pumasok

“Dalhin niyo yan.at ipatikim sa kanya ang kaparusahan niya.“utos ni toff sa mga lalaki.inakay ng mga lalaki si fredric at inilabas na ito sa kwarto ko.lumaoit sa akin si toff at niyakap ako ng mahigpit.

“Wag ka ng umiyak.tahan na.“pagpapatahan nito sa akin.

“Natakot ako toff.“umiiyak na wika ko.

“Shhhh…andito lang ako.“sagot niya.ng tumigip ako sa pagkukunwaring iyak ko ay saka ako tumingin sa kanya.

“Saan siya dinala?“tanong ko sa kanya.

“Dont worry sila na ang bahala sa kanya.wag kang mag alala pahihirapan lang naman siya ng dapat sa ginawa niya.di siya papatayin kung yan ang iniisip mo.“ayuko namang ipapatay siya noh.may konsinsiya pa naman ako.

Nag paalam na sina vench at insan.nagpaiwan naman si cristoff para daw may ksama ako hanggang sa makatulog ako.

“Babe,bukas na ako aalis para ayusin lahat.“biglang wika niya.di ko alam kong anu ang isasagot ko dahil di ko naman alam ang plano ni carlson.pero sabi niya maniwala lang ako sakanya.bahala na.

“Okay babe.mag iingat ka doon.“sagot ko.

“Oo naman…sige nas magpahinga ka na.“pumikit ako at unti unti naging payapa.nakakapagod din kaya umarti.

A/N

MAIIKSING UD PO…KAWAWA NAMAN SI FAFA FRED NOH..“

DC 42

Richmond pov;

“Teh,nabalitaan mo na ba yung nangyari?“agad bungad sa akin ni vench pagkaupo ko sa aking pwesto dito sa unang klase namin.

“Huh?ang akin?“takang tanong ko naman sa kanya.

“Si sir fredric…nasa hospital daw…sumobra yata tayo teh,nagiguilty ako.“malungkot na turan niya.

“Ako rin naman eh,di ko naman ginusto ito.pero wala tayong magagawa kailangan kong lumaban.“malungkot din na wika ko.

“Sabagay…saka si fafa tope mo.balita ko rin na nagbalik na siya ng ibang bansa.“pagbabalita niya sa akin.

“Then its good for him oara di na siya madamay pa sa galit ni carlson.“sagot ko.“siya nga pala teh.lilioad kami patungong u.s sa katapusan nitong buwan.1 week rin siguro akong mawawala.“pagbabalita ko naman sa kanya.

“Huh?bakit naman?“takang tanong niya.di oa kasi niya alam ang pagbabagong plano ni carlson.

“Its carlson…alam mo na may binabalak yata.“sagot ko.

“Naku kahit kailan talaga…so paano yan sasama pa ba ako?“tanong naman niya.

“I guess wag na lang muna.babalitaan na lang kita.wag mo na rin sabihin kay insan baka malaman pa ni tito rich.“paalala ko sa kanya sabay lapag ng libro ko sa armchair.

“Kinakabahan tuloy ako sa pinaggagawa niyo.“nakasalumbaba na turan niya.

“Teh wag kang nega okay.basta babalitaan kita.”

Ng matapos lahat ng klase ko ay agad kong tinungo kung saan ang hospital na kinaroroonan ni sir fredric.

“Ms..saan dito ang room ni mr. Fredric montero?“tanong ko sa information deak.

“Kaanu anu po kayo ng pasyenti maam.“bakik tanong naman nito sa akin.

“Malapit na kaibigan po.“sagot ko.

“Pangalan po?“tanong nitong muli.

“Richmond marquez.“sagot ko.nabubugnot na ako ha.pagkasabi nito kung saan ay agad ko ng tinungo.

Nakita ko si sir fredric na andaming pasa sa mukha.nakokonsensiya ako..

“Anong ginagawa mo dito.“wika nito ng mapatingin sa kinatatayuan ko.“masaya ka na ba sa nakikita mo?“tanong nitong muli.

“Hindi naman kasi mangyayari sayo ito sir kung hindi ka naki alam pa.“maawtoridad na turan ko.

“Tsk…kung inaakala mong hihingi ako ng dispensa sayo ay nagkakamali ka.“matapang na turan ito.

“Hindi ko naman na inaasahan na ang isang katulad mo ay makakayang humingi ng kapatawaran.“sagot ko.

“Kung ganun anu ang kailangan mo?“inis na tanong nito.

“Isa lang ang gusto kong mangyari ngayon.ang magpagaling ka at pagkatapos ay magpakalayu-layo ka na pagkatapos nito.“wika ko ng nakahalukipkip ang mga braso.

“At sino naman ngbigay sa yo ng karapatang utusan ako sa anumang gagawin ko.?tandaan mo may araw ka rin sa akin sampu ng iyong mga mahal sa buhay.“banta nito.

“Binabalaan lang naman kita.si cristoff pa lang ang nakakasagupa mo.wag mo ng hinataying si carlson ang makaharap mo.iba siya sa inaakala mo.“wika ko na may halong pananakot.

“Kung makapagsalita ka ay parang kilalang kilala mo kung sino ang kausap mo.“sagot nito sa akin.

“Oo aaminin ko hindi kita kilala maliban sa isa kang taong minsan ng nagpalawak ng kaisipan ko at ng ibang estudyante,at ang taong nakioagsabwatan para lang manitmra ng ibang tao.“sagot ko.

“Ha..ha..ha.“sarkastikong tawa nito kahit hirap sa paggalaw.“for now panalo ka.gaya nga ng sabi mo.mas malawak ang kaalaman ko kaysa sa iyo.mag iingat ka lang lagi.“banta nito.

“Wag mo akong bigyan ng dahilan para lalong mamuhi sa iyo.“inis na turan ko.

“Okay,kung yan ang gusto mo.binabalaan lang naman kita.maari ka ng umalis.“pagkasabi noon ay tumalikod na siya sa akin.

Di na ako umimik pa.tahimik lang akong lumabas ng silid niya.

---

Nakahiga na ako dito sa kwarto ko ng tumunog ang phone ko.isang message galing kay carlson.adress iyon.aymt marahil ay ito ang tinutukoy niya tutuluyan namin ni cristoff pagdating namin doon.di na ako nag aksaya pa ng oras at agad kung tinawagan si cristoff na kasalukuyang nandoon na uoang ayusin ang lahat

“Hello babe.“sagot nito.

“Babe sa ******hotel ka magpareserve ng tutuluyan natin ha.“utos ko sa kanya.

“But why,papunta pa naman na sana ako sa mas magandang hotel kung saan tayo mag stay.“sagot niya.

“Ito na lang sana ang huling hiling ko bago tayo ikasal.“pagsusumamo ko sa kanya.

“Hon wag kang malungkot…sige,sige pupuntahan ko na yan ngayon…pero bakit mo doon napili?“naku naman pinapahirapan naman ako ni carlson eh.anu ba sasabihin ko.

“Ah kasi my kakilala akong nagtatrabaho doon at ang sabi ni tito rich ay makakatulong siya sa atin pag andiyan tayo..“pagsisinungaling ko.

“Okay hon…sige na magpahinga ka na muna.alam kung malalim na ang gabi diyan.“naku naman.tama ba tong gagawin ko,mabuting tao ang sasaktan ko oara lang sa oansariling kagustuhan ko .pero kung hindi ko ito gagawin ay matatali na naman ako sa isang sitwasyong di ko gusto.bahala na.

Fast forward…

Bukas na ang flight namin ni cristoff…sina daddy at mommy ay susunod doon kinabukasan.ainabihan na rin nila sila tito rich.at buti na lang ay di sila makakapunta dahil andami nilang kailangang ayusin sa kanilang pinatayong negosyo.

Sina carlson ay kagabi pa nakaalis ng bansa.ang sabi lang niya sa akin ay magkikita kami roon sa isang lugar.di ko parin alam kung anu ba talaga ang balak ng isang iyon.

“Babe,ang lalim ng iniisp mo ah.may problema ba?“tanong sa akin ni cristoff.

“Ah wala naman.iniisip ko lang ang magiging kasal natin…parang ang bilis kasi.“sagot ko.

“Oh bat naman ganyan iniisip mo,ikaw kaya tong excited na ikasal tayo.“kunwaring nagtatampong turan niya.

“Hindi naman sa ganun babe…basta di ko maintindihan ang nararamdaman ko.“sagot ko na lang.niyakap na lang niya ako mula sa aking likuran.

Third persons pov;

“Oh parang ang saya mo ah.“turan ni kauro kay carlson.naabutan kasi niya itong nakangisi habang nakatingala sa kalawakan sa sa may beranda ng kanilang tinutuluyang hotel.

“Ah oo naman masaya ako dahil mapapasa akin na muli ang taong mahal ko “sagot ni carlson kay kauro.napataas naman ng kilay ang isa.

“What di you mean muli?“tong nito kay carlson.

“Di ba tayo na dati,nagkahiwalay tapos ito masayang magkasama muli.“sagot naman ni carlson na nakapagpangiti kay kauro.

“Ikaw talaga,napakatamis ng dila mong lalaki ka.“kinikilig naman na turan ni kauro.

Sa kabilang banda naman ay patingo na ng airport sina richmond at cristoff.hinatid sila ng mga magulang ni richmond kasama si vench at jam.nalaman na ni jam ang nangyari dahil na rin sa kadaldalan ni vench,pero nangako naman itong walang ibang makakaalam.

Nang makarating sila sa paroroonan ay agad na nahiga si richmond sa kama dahil sa pagod.samantalang si criatoff naman ay bumaba uoang makapag order ng kanilang makakain.

Tahimik lang si richmond na nakahiga ng biglang tumunog ang isa pang phone niya na binigay ni carlson upang di makahalata ang iba.

“Hello.“sagot ni richmond.

“Nakarating kana ba diyan?“tanong carlson kay richmond.

“Oo kararating-rating lang din namin.“sagot naman ni richmond.

“Okay.isesend ko sayo ang lugar kong saan gaganapin ang kasal na sinet ko.doon ako maghihintay sayo sa araw ng kasal.

“Huh?ouounta ako sa kasal mo eh di ba yun yung araw din ng kasal ko naguguluhan ako.“takang tanong naman ni richmond sa kausap.

“Oo nga basta sumunod ka na lang.“utos naman ni carlson.

“Okay…sige na at baka dumating na si cristoff.“binaba na ni richmond ang phone saka muling isinukbit ito sa sa patalon na suot.

A/N

kasalan na…anu kaya ang mangyayari?gets niyo na ba ang balak ni carlson.kung hindi abangan na lang ninyo.hehe.

finale:the wedding

Third person’s pov;

“Mommy….hello baby rogue.“bati ni richmond sabay kuha sa kapatid nito ng dumating ang nga magulang niya.

“Anu anak handa ka na ba talaga para mamaya?“usisa ng mommy.mamaya pa kasing hapon ang kasalang cristoff at richmond.

“Oo mommy.“sagot naman nito sa tanong ng ina.

“Nasaan ang mapapangasawa mo?“tanong naman ng daddy niya.

“Nasa taas po.may inaayos lang.“inaya na sila sa kwartong uukupahin nila ng isang gabi.

3:00 pm

“Anak magbihis ka na…kanina pa nakaalis si cristoff.baka mainip yun doon.“utos ng mommy ni richmond.

“Opo.“kinakabahang sagot naman ni richmond sa ina.

Ng makapagbihis na siya ay agad niya tinawagan si carlson.

“Okay,pupunta na ako doon.“sagot lang ni richmond sa kausap.

Nauna na ang mga magulang ni richond sa lugar kung saan gaganapin ang kasal nila ni cristoff.samantalang si richmond naman ay ibang dereksiyon ang tinatahak.

Sa kabilang banda naman ay nakangiting nag aabang sa pagdating ng mapapang asawa si cristoff sa harap ng magkakasal sa kanila ni richmond.

Si kauro naman ay maganda ang bihis at nakangiti rin sa loob ng sasakyan habang patungo sa pagdarausan ng kasal nila ni carlson.

“He’s here.“sigaw ng isa sa mga nagorganized ng kasal.

Pagkarinig ng lahat ay tahimik lang ailang nagaabang sa pagbaba ng sasakyan ni richmond.

Si cristoff ay tahimik at masayang nakaharap lang sa magkakasal sa kanila.

Pagkababa ni kauro ng sasakyan ay natahimik ang lahat.

Bakit sila narito? tanong sa isip ni kauro pagkakita sa mga magulang ni richmond.tumingin siya sa lalaking nakatakikod sa may harapan.inisip na lang niya na inimbitahan siguro sila ni carlson.

Puno naman ng pagtataka ang mukha ng magasawang rick at jackie kung bakit nadoon si kauro.

Naglakad na si kauro hanggang sa makarating siya sa tabi ng mapapang asawa.ngunit parehas silang nabigla ng makita ang mga sarili.

“Anong ginagawa mo dito?“takang tanong ni cristoff kay kauro.

“Ikaw daoat ang tanungin ko.bakit ikaw ang nandito at hindi si carlson?“tanong naman ni kauro kay cristoff.

“Anu ikakasal din kayo rito?“takang tanong muli cristoff kay kauro.

“Oo at dapat sa oras na ito.pero bakit ikaw ang nandito?“inis na tanong din ni kauro.

“Anu?eh ikakasala kami dito ni richmond ngayon…hindi kaya.“di na ito naituloy pa ang sasabihin.

“Nooooo!….carlson hayup ka….pagbabayaran niyo ito!“sigaw ni kauro.

“Ahhhhhh….!“sigaw naman ni cristoff.

Gago kang alcantara ka! inis na bulong naman ng daddy ni richmond sa sarili.pinipilit nitong kontakin ang anak and di alam nito ay iniwan ni richmond ang unang cellphone sa sa kama sa hotel.

Richmond pov;

Pagkababa ko sa sasakyan ay agad akong pumasok sa loob kung saan daw kami magkikita ni carlson.but I was shock ng makita ko siya sa harapan na nakasuot ng formal na kasuotan.hes so hot I really love this man whos waiting for in the aisle.paghakbang ko ay siya ring pagumpisang tugtog at pumasok ang awiting god give me you na isa sa mga paborito kong kanta.pero natulala na naman ako ng mapagtanto ko kung sino ang kumakanta..it was rijam my cousin.akala ko ba wala sila dito?and then I saw vench happy waving his hand on me.doon ay bumagsak ang luha ko sa mata dahil sa kasiyahang aking nadarama.ito pala ang plano ni carlson at mukhang kinasabwat pa talaga niya sina bff at insan…nagpatuloy ako sa paglalakad hanggang makarating ako sa tabi ng taong mahal ko.

“Hey,cheer up honey,its our wedding.“nakurot ko sa tagiliran si carlson.naku anu na kayang nangyari doon sa kabila.andon pa naman aina mommy at daddy.

“Gago ka.pinakaba mo ako…paano mo lahat nagawa to?“tanong ko sa kanya.

“Tsk…mamaya na ang paliwanag.dahil sigurado sa oras na to hinahanap na tayo.kaya dapat makasal na tayo.“sagot niya sa tanong ko.humarap kami sa taong magkakasal sa amin…until magpalitan kami ng vows.

“Wear this ring,as a sign of my eternal love…i promise you,that I will love you and give you my all till my last breath…hope that my love for you will erase all the pain that we gain from our past…I also promised you my love that I will not make the same mistake again…I love you.“vows and promises by carlson.

“Wear this ring as a sign of my love…this will serve as a reminder for every minute of your life that I’m always here,ready to give you my all..my heart and my soul.I promised you my love that i will keep on understanding all your flaws even if its hurt because my love for you will not last forever but last a lifetime….I love you.“di ko aakalaing masasabi ko ang mga ito.ganun yata talaga kapag mahal mo.di na namin hinintay pang i-anounce ng nagkasal sa amin ang dapat dahil we sealed our vows with a passionate kiss…full of love and respect.

Narinig kong naghiyawan sila ni vench at jam.

“Tara na.“wika ni carlson pagkatapos ng aming halikan.

“Saan?“tanong ko.

“Sa lugar kung saan pagsasaluhan natin ang sarao ng ating pagmamahalan.“kaya ayun nakurot ko na naman siya.pero hinakikan ko rin naman ulit.nag effort eh saka mahal ko.

Third person’s pov;

“Magbabayad ka carlson alcantara….sinusumpa ko yan.“gakit na turan ni cristoff.

“Pagbabayaran mo ito ng malaki richmond marquez…hahanapin kita uoang durugin.“galit rin na turan ni kauro.

“Talagang ginagalit ako ng anak mo.malalaman niya ngayon kung sino ang sinuway niya.“galit rin na turan ni rick sa asawa

“Anak ko ….sana ay maging masaya ka at maging matatag kayo ni carlson.pinagmamalaki kita.“bulong naman ng ina ni riichmond.

Back to richmond.

Andito na kami sa bahay kung saan tumira noon si carlson.nakahiga kami sa kama at kakatapos lang ng alam niyo na yun.

“Paano mo nagawa lahat ng ito.?“tanong ko kay carlson habang nakaunan ako sa mga braso niya.

“Simple lang.noong umalis si si cristoff uoang ayusin ang kasal dapat ninyo ay lihim din akong sumunod sa kanya.alam yun nina vench at jam.kinasabwat ko sila upang maging surpresa ito lahat sa iyo.at inutusan ko na rin sila uoang bantayan ang bawat galaw mo.mahirap na baka may manakit sayo habang wala ako.“paliwanag niya.“sinabi ko kay kauro na ako na ang bahala sa lahat…at noong dumating ako rito ay inalam ko lahat ng balak ng criatoff na yun…kung saang lugar kayo ikakasal at kung anu anu pa.sa totoo lang ay di ko inayos ang kasal kuno namin ni kauro.kailangan ko lang alamin kung saan ang kasal ninyo para masabi ko kay kauro kung saan kami ikakasal.at ayun nga.doon mismo sa lugar ng kasal niyo ko sinabi kay kauro uoang doon siya magpunta.and boom…the rest is history.“mahabang paliwanag niya..

“Sigurado ako pinaghahanap na nila tayo.“wika ko.

“Hayaan mo sila…dahil sa kugar na to,legal ang kasal natin..“sagot niya.

“Dito,eh paano doon sa pilipinas?“sagot ko.

“Doon yun,kapag uuwi pa tayo.“sagot din niya na ikinakunot ng noo ko.

“What do you mean?“tanong ko.

“Kung papayag ka sana ay dito na tayo maninirahan.malayo sa kanila.dahil di ko na kakayanin kapag nawala ka pang muli sa akin.“sagot niya saka ako niyakap ng mahigpit.

“Paano?di tayo maaring magtagal dito?“tanong kong muli.

“Sina papa at kuya na ang bahala doon.“sagot niya.

“Paano ang pag aaral natin doon?”

“Di dito na lng natin ituloy.Huwag mo na muna isipin ang mga bagay nan yun.ang mahalaga asawa na kita ulit at….kailangan na nating maground two.“wika niya.saka siya mabilisang dumagan sa akin..

“Ilove you…“bulong niya sa tenga ko.

“And I love you more.“bulong ko rin sa kanya.

A/n

Tinapos ko na po.pero wag po kayong mag alala dahil may book 2 pa po ito.kailangan kong putulin dito eh.same title guys

daddy’s choice 2…sana po ay abangan niyo.

yun ay kung gusto pa po ninyong may book two ito.kung ayaw niyo naman na po ay…salamat na rin.hehe.

Baka dito ko na rin idugtong ang book nito nito.oara di na hagard…

daddy’s choice 2

“Hon…malapit ng ilabas ang magiging anak natin sa kanya.”

“Oo hon,at nasasabik na akong makita siya.”

Sana kamukha mo,wag lang sa ugali.

Ito naman.pero pag naging babae ang isisilang niya gusto ko kamukha mo.

---

Rick,hayaan mo na ang anak mo.

Walang kapatawaran ang ginawa nang anak mo!

At sisiguraduhin kong mahahanap ko sila.at pag nangyari yun…humanda sa akin ang carlson na yan at tuluyan ko ng ilalayo sa kanya ang anak mo!

---

Kuya,hindi malabong nagpalit sila ng pangalan…kaya ng ama ni carlson na gawin yun.kaya hanggang ngayon ay di ko sila matrace.

Gawin mo ang lahat.at pag nakita mo sila ipagbigay alam mo agad sa akin.ako na ang bahala.

Sige kuya,pero huling tulong ko na sa iyo ito.

---

Rogue…wag makulit okay…be a good girl.

Opo sir fredric…

---

Babe,why are you sad?

I’m just reminiscing my past.

I will help you with that kauro may babe.

Thank you babe.

Kaya ko pa bang ipaglaban ang taong mahal kong labis na nahihirapan kung hindi ko mahagilap sa isip ko kung sino siya?

Magagawa bang maalala ng isip ang di makalimutan ng puso?

Totoo bang minahal ko ang isang katulad niya?tulad niyang tinakasan na ng katinuan.

Sino ba ang dapat kong paniwalaan?ang mga magulang kong laging nagsasabi na hindi ko dapat siya pagtuunan ng pansin?

Ang kasintahan kong halos bantayan lahat ng galaw ko?

Sino naman ang batang laging tumatawag sa akin ng papa tuwing nakikita ako?

Bakit kilala sila ng puso ko.pero di sila maalala ng utak ko.aino ba talaga ako?

a/n

Gets niyo ba guys?jan iikot ang story ng book two…kung di niyo gets abangan na lang po.

DC2-chappie 1

Almost 6 years na ang nakakalipas simula noong araw na ikasal kami ni ng asawa ko.lagi na lang akong binabagabag ng konsensiya ko kung anu na ang nangyari kela daddy,kay mommy at sa kapatid kong si rogue…masaya na rin kaya ngayon sa buhay niya cristoff?may asawa na rin kaya ito ngayon?si kauro kaya,siguradong galit oarin siua sa ginawa namin ng asawa ko.pero wala akong pinagsisisihan dahil mahal ko ang asawa ko at mamahalin ko siya hanggang sa kahulihulihang hininga ko.

Tahimik lang akong nandito sa sala ng bahay namin dito sa states at masayang hinaharot ang anak namin…si samber…she’s a very cute little girl,at gaya ng asawa ko ay medyo maiksi ang pasensiya nito sa murang edad na 4 years old,pero mas naging kamukha ko siya yun nga lang ay maputi siya gaya ng kanyang ama…paanu kami nagkaanak?well its science…2years na kami kasal ng asawa ko noon at sinabi ko sa kanya na nabobored ako sa bahay tuwing nauuna akong umuwi galing sa klase…and you know what he said?bibigyan daw niya ako ng mapagkakaabalahan,at first I thought na negosyo or something ang tinutukoy niya,pero one day umuwi siya na may kasamang matangkad na lalaki,si dr. Calex winston,inutusan lang nila ako to olay with my self,..you know what I mean.at inalagay ko iyon sa isang parang tubelike object…ganun din ang asawa ko…at ipinaliwanag sa amin ang gagawin nila.dr. winston will inject it to a women who is willing na dalhin ang magiging anak namin.akala ko biro lang ang lahat(di naman siguro sila magbibiro dahil nagawa nga nilang utusan akong magparaos fir the sake of this experiment)doon ay nameet namin si alice,siya ang babaeng magsisilang ng magiging anak namin.sa amin siya tumira for several months para maalagaan namin siya.and right after she bear our daughter,nawala siya…1 week pa lang siyang nanganak pero tumakas na siya.marahil ay ayaw niyang makita ang bata dahil baka di niya kayaning iwan sa amin.naiintindihan ko siya,but still,sana ay maayos ang kanyang kalagayan..

So ayon may samber na kami.na napaka kulit,biba,cute,matampuhin,at higit sa lahat sweet na anak.nawawala ang oagod ko because of her.

“Hon I’m home.“dinig kong wika ng asawa ko mula sa pinto.

“Samber daddy’s home.“masayang wika ko sa anak ko.

“Yeahey….daddy’s here….daddy!“sigaw ng anak ko.sa edad na four years old ay deretso na ang dila nito magsalita,na labis na ikinadudugo ng ilong ko…she does’nt understand tagalog.

“How’s my sweetie?did papa’s head ache because of you again?“pangungulit ng asawa ko sa anak namin.. . “No daddy,coz I’m a good girl.“sagot ng anak ko sa ama niya.

“Hon kumusta ang trabaho?gusto mo ipagtimpla kita ng kape?“tanong ko.

“Tsk,wag na…alam ko pagod ka na sa pag aalaga nitong makulit na prinsesa natin.“sagot niya sabay halik sa tungki ng ilong ko.

“Sus,wag kang maglambing di pwede ngayon.“pang aasar ko rito.ganyan yan eh oag may kailangan…as in matinding pangangailangan.

“Hon naman…baby,go to your play room coz daddy and papa will play too.“binaba nito si samber.

“May bata,umayos ka.“wika ko habang nakahalukipkip.

“Kaya nga paaakyatin ko eh.“sagot naman nito ng nakangisi.

“Vaine!“tawag niya sa kasambahay namin.bisay si vaine.pinadala siya sa amin ng agency.

“Po ser?”

“Pakisamahan naman yung bata sa play room niya at may paguusapan kami ng sir mo.“utoa niya rito.

“Segi puh ser.“sagot naman nito na ikinangiti ko.gustong gusto ko talaga itong marinig magsalita.dont get me wrong okay.natutuwa lang talaga ako.

“Come to yaya sambir…we will play der upstirs.“aya niya kay samber.

“But daddy,papa,can I join you play?“reklamo ng anak namin.

“Baby,we will play later,papa and I need to talk okay?“paliwanag nito sa anak namin.

Tumalima na ang dalawa at ng wala na ang mga ito ay bigla naman akong binuhat ng asawa ko.palibahasa mas malaki siya sa akin.we make love,yes we always do it,hirap magkaroon ng pervert na asawa.hehe.

“Hon,kumusta na kaya sila daddy?yung patid ko.7 na siya at malapit na mag 8.“wika ko habang nakahiga ako sa braso niya.

“Okay kang siguro sila hon.pero alam mo.isa kang ang nasisiguro ko.“wika naman niya.

“Anu yun?“tanong sabay tingala para makita ko ang mukha niya.

“Galit parin ang mga gagong yun sa atin.“sagot nito na parang iniimagine pa ang mukha ng mga taong iniisio niya.

“Baliw…pero honestly hon,mas gusto ko ng bumalik doon sa pinas,tutal tapos naman na tayo sa pag aaral.kahit di nila parin tanggap ni daddy ay kaya na nating tumayo sa sarili natin at di na ako matatakot pa sa kanila.“wika ko.

“Maybe in time.darating din tayo diyan.for now,kailangan muna nating mag ipon para naman pag umuwi na tayo doon ay makapag patayo tayo ng sarili nating negosyo.“sagot niya.

“Alam mo mr. Kenber rodriguez..mahal na mahal kita…dahil kahit alam kong nahihirapan ka na binibigay mo pa rin ang gusto ko.“wika ko sabay yakap sa asawa ko.

“At ikaw naman mr. Sammie rodriguez ang mahal na mahal ko dahil ikaw ang nagbibigay buhay sa araw araw ko…at ngayong may pamilya na tayo.mas lalo kitang minahal dahil napatunayan ko na ikaw at si samber lang ang dahilan ng buhay ko.“halos maluha na ako sa lubos na kasiyahan ko dahil sa wakas ngkaroon ng magandang kinalabasan ang desisyon ko.at yun ay ang pagbigyang muli si carlson or ken.

Bakit iba na ang pangalang gamit namin?ganito kasi yan.

Pagkatapos namin ikasal ng sumunod na araw ay di na nagsayang pa ng oras ang si ken at tinawagan na niya si papa.ang kanyang ama.pinapalitan namin ang mga pangalan namin legally para di na kami matuton.sakali mang hanapin kami na alam ko namang gagawin talaga nila knowing my dad.marami ang dinaanang proseso,buti na lang at maraming koneksiyon si papa.sammie ang naisip na pangalan ni carlson para sa akin at kenber naman sa kanya.doon namin kinuha ang pangalan ng anak namin na si samber ..why rodriguez?well rodriguez kasi si mama.(mama ni carlson)kaya yun na lang ang gagamitin niya at since asawa ko na siya kaya rodriguez na rin ako.)so nasagot ko na lahat ng katanungan ninyo.

Yumakap na rin sa akin ang asawa ko at nagpahinga lang kami ng kaunti.papikit na sana ang mata ko ng marinig namin ang malalakas na katok.kaya agad kong sinuot ang malaking tshirt ni ken at binuksan ang pinto.

“Papa,are you done with your conversations wuth daddy?can we play now?“hay ang munting anghel ko pala.

“Hon,ang anak mo gustong maglaro.“wika ko sa asawa ko na tahimik lang na nakahiga sa kama namin.“okay babamy I guess daddy is already in the dreamland…go ang wake him up.“utos ko sa anak ko at masaya naman itong nagtatakbo patungo sa ama at nagtatalon ito sa kama.

“Okay,okay..I’m awake…hahaaha..“tatawa tawang turan ni ken sabay kuha sa nak namin at pinagkikiliti ito.napakagandang tignan.sana ganito na lang kami lagi.

A/N

heto na ang umpisa ng book two….explanation ni richmond kung pano nagkaanak at pano sila nagpalit ng name.. Woah…hirap.umpisa pa lang sumasakit na ang ulo ko.

DC2-Chappie 2

Sammie

“Hon,maaga ka bang uuwi mamaya?“tanong ko kay ken.

“Ofcourse,teka…di pa nga ako umaalis namimiss mo na agad ako.“paglalambing niya.

“Hindi naman sa ganun hon…kasi balak ko sanang magshopping mamaya ng mga damit ng anak natin.mabilis lumaki kasi si samber.saka grocery na rin,wala na tayong stock.“sagot ko.

“Pinapagod mo ang sarili mo eh,pwede namang si vaine ang maggrocery.“wika niya sabay halik sa noo ko.

“Hindi naman lahat dapat iasa natin sa kanya.sige na please.“paglalambing ko sa kanya na alam ko namang di nya matatanggihan.

“Oo na po.“hinalikan ko siya tanda ng pasasalamat.

“Daddy!“masiglang tawag ni samber kay ken.

“Yes baby?“sagot nito saka naupo upang mapantayan ang anak namin.

“I hear that were goin to shop later…can we buy fairy books?please.“naku ayan na naman.

“Hahaha…you’re really like your papa.“masayang sagot ng asawa ko.

“Hindi naman.”

“Okay,okay…..baby look for papa for me okay.dont let any strangers talk to him okay,they might took him.“bilin nito sa anak namin.

“Ken!kung anu-ano tinuturo mo sa bata.“suway ko.nanakbo naman ang gago para di ko siya makurot.

“Bye!“sigaw nito pagsakay niya ng car.

“Bye daddy!“sigaw pabalik ni samber.kumaway lang naman ako.

Hapon na ng dumating si ken,tinupad talaga niya ang pangako niya.ang laki na talaga ng pinagbago niya.

“Daddy!“lumapit sa kanya si samber at nagpabuhat sa ama.

“Samber,daddy’s tired.“malambing na suway ko sa anak ko.

“Are you tired daddy?“tanong nito sa ama saka yumakap ng mahigpit.

“Ofcourse I’m not baby,seeing the both of you is my source of energy.“nakangiting sagot ng asawa ko kay samber.

“Okay,go call yaya vaine and take a bath coz were goin to shop for your fairy books.“natatawang utos nito sa naglalambing na anak namin.nagtatakbo naman ito habang sinisigaw ang pangalan ng yaya niya.

“Ganyan ka na ba hon?baka magluwa naman ang mata ng mga kanong manyak sa mall.“tinignan niya ako mula ulo hanggang paa.

I’m wearing short shorts,and a lousy tshirt.

“Ofcourse not hon…ayuko namang masira ang bonding natin pag nainis ka sa mga tumitingin sa akin.“nang aasar na turan ko.

“Tsk,kahit anu naman suot mo agaw atensyon ka pa rin eh.mana ka talaga sa tito rich mo.“inis na turan niya.

“Sus…kahit gaanu naman karaming mata ang tumingin sa akin eh,iisa lang ang gusto kong laging nasa akin ang atensiyon.“sagot ko.

“At sino naman yun?“tanong nito ng may panunukso.

“Secret…“malanding sagot ko.

“PAG di mo sinabi,di kita palalabasin sa kwarto na to ng di napaparusahan.“banta niya na ikinangisi ko.

“Hahaaa,fine….sandali nakikiliti ako…..“sukat ba namang bigla akong hapitin sa beywang at paghahalikan sa batok.“syempre ikaw lang.ang napakagwapo kong asawa.“pagpapatuloy ko…hinalikan niya ako sa labi.

“Daddy,papa…you can do that later…we need to go.“maktol ni samber na nasa likuran na pala namin.

“Okay,okay.“kinurot ko siya sa pisngi.“yang anak mo talaga manang mana sa kaiksian ng pasensiya mo.“turan ko saka humanap ng matinong susuotin.

“how about this…“a jagger pants and a plain white shirt.

“Thats good.“thumbs up ng asawa ko.ngumiti naman ang anak namin.

“You look gergeous papa…just like me.“mayabang naman na singit ng anak namin.

“Hahaha,okay…come on lets go.“aya konsa kanila.binuhat na ni ken ang anak namin.habang nakasunod lang ai yaya vaine.

Mabilis kang ang byahe dahil walang traffic.di gaya sa maynila…aalis ka ng umaga,gabi ka na makakauwi.

“Unahin na lang muna natin ang groceries.“ako na ang kumuha ng cart.saka namin isinakay si samber doon sa pwedeng upuan ng bata.

“Papa,choco cereals.“inabot ko iyon dahil magmamaktol na naman yang pag di binili.

Binihat na ni yaya vaine si samber dahil inaantok na ito.kaya binilisan na namin ni ken ang pamimili.

“Kain na muna tayo hon.“wika ni ken paglabas namin sa supermarket.

“Baby,what do you want to eat?“tanong ko sa naalimpungatang si samber.

“I want pizza papa.“sagot nito,kaya doon na kami kumain sa sikat na pizza hauz dito.

“Hon I need to go to the c.r….umorder na kayo ha.“paalam ni ken sa akin.

“Vaine,ikaw na umorder.ako na lang muna dito.“utos ko kay vaine.

Nang dumating ang order ay wala pa si ken.antagal naman nun.sundan ko na nga lang.

“Vaine sundan ko lang si sir mo ha,ikaw muna bahala kay samber.“bilin ko kay vaine.

“Sige po sir.“sagot nito kaya tumayo na ako at tinungo ang cr.

Malapit na ako sa cr ng marinig ko ang boses ng ken na parang may kaaway.

“Gago ka!“sigaw nito sa lalaking nakatalikod.

“Hon,whats happening here?“tanong ko ng makatabi ako sa kanya.

“Richmond?“wika ng lalaking sinigawan kani-kanilang ni ken.paanong andito siya?bakit?

“T-tope.?”

“Sa wakas nakita din kita…ang tagal kitang hinanap.“wika ni tope at hinawakan pa nito ako sa kamay

“Wag mong hawakan ang asawa ko!“hinablot ni ken ang mga kamay kong hawak ni tope.

“Wala akong balak na masama.“wika nito.

“Tope….sana ay walang maka alam nito.nakikiusap ako sa iyo.“pagsusumamo ko.

“Kailangan niyo ng umuwi sa pilipinas.“alangang sagot nito

“Pero di pa ngayon.nag iipon pa kami ni ken.“sagot ko.

“Ken?“nagugukuhang tanong nya.

“Si carlson,he is now ken…at ako ay si sam..ikaw lang ang nakaalam nito kaya sana ay wag ng makarating kela daddy at cristoff.”

“Di ko maipapangako yan.hawak ng kuya ko ang girlfriend ko at papakawalan lang niya ito pag naireport ko na sa kanya na nakita ko na kayo.“shit napakasama na ni cristoff ngayon.bakit siya biglang naging ganun?

“Pwes,di ka namin mapagkakatiwalaan.“singit ni ken sabay hatak sa akin.at nagmadali kaming umalis.

“Come baby we need to go.“agad niyong binuhat ang anak namin habang hawak naman niya ang kamay ko ng napakahigpit.at si vaine naman ay mabilis rin na nakasunod sa amin.hanggang sa makarating kami sa kotse.

“Shit!“bulalas ni ken ng mapansing nakasunod pa rin si tope.

“Kailangan natin siyang mailigaw.“wika ko naman habang mahigpit na yakap ko sa kandungan ko si samber.mabilis kasi ang patakbo ni ken ng sasakyan.

“Papa,whats happening?“natatakot din na tanong ng anak ko sa akin.

“Shhh…nothing honey,we just need to come home fast,coz im not feeling well.“pagsisinungaling ko.

Kung saan saan na kami sumuot…hanggang sa mapansin kong di na yata nakasunod ito.

“Hon,bagalan mo na ang pagpapatakbo.wala na siya.“utos ko sa asawa ko.

“Hindi tayo nakakasiguro.“sagot nya habang tutok sa pagmamaneho.parang tensyunado na siya….

“Hon anu ba,,bagalan mo na,natatakot na ang anak mo.“utos kong muli.pero gaya ng nauna ay di niya ako sinunod hanggang sa.

“Ahhhhhhh!“sigaw ko.muntik na kasi kaming mabangga ng isa pang kotse.na biglang lumitaw mula sa kanan.

“Papa….“iyang ng anak ko.habang mahigpit na nakayakap sa akin.

“Sinabi ko na kasing magdahan dahan ka.“inis na turan ko.habang pinapatahan ko ang anak namin..

“Sorry,sorry….hush now baby…sorry hon.“yakap mo ken sa aming dalawa ng anak niya.

“Vaine ok ka lang ba jan?“tanong ko sa yaya ng anak ko.

“Opo ser sam.“halata mo rin ang takot sa kanyang mga mata.

“Uwi na tayo.“wika ko.at pinaandar na nito muli ang sasakyan.

Tope

“Shit!“bulalas ko ng mailigaw nila ako.pero nasisiguro kong malapit lang sila dito.

“Hello kuya.“wika ko ng sagutin nito ang tawag ko.

“Oo kuya,nakita ko na sila……pakiusap kuya,wag mong idamay ang gf ko dito….oo sisiguraduhin kong matutunton ko sila.“binaba ko na ang tawag.

Naalala ko bigla ang mukha ni richmond kanina nong makita ako,or should I call him sam.aaminin kong mas lalo siyang nag iba ngayon.maiksi nga ang buhok pero mas bumagay sa maganda nitong mukha.but still may mahal na ako.at kailangan ko siyang iligtas kay kuya.

Pero anak ba nila yung cute na bata kanina?hmmm..alam ko na kung paano.ngumisi ako at umuwi na sa tinutuluyan ko.bukas na bukas din ay hahanapin ko silang muli.

DC2-CHAPPIE3

Sammie’s pov;

“Ingat ka lagi,“bilin ko sa asawa ko dahil papasok na naman ito sa trabaho.

“Opo,ikaw talaga.maaga ako uuwi mamaya okay.”

“Okay.“hinalikan ko siya sa kanyang mga labi bago siya sumakay sa kotse niya.

Nandito ako ngayon sa harap ng bahay ay kasalukuyang nakaupo sa may lilim ng ng puno kung saan nagpagawa kami ng pahingahan ni ken.binabasa ko kasi ang libro na regalo niya sa akin,ng lapitan akong anak ko.

“Papa,can we go to the park?“tanong nito sa akin.

“Why honey,are you bored here?“tanong ko pabalik sa kanya

“Yes papa,yaya vaine’s too boring to play with.“maktol nito na ikingiti ko.

“Okay get your stuff to yaya vaine and were goin.“utos ko rito at masaya itong nagtatakbo.Nakakulit na bata.

Papunta na kami sa park ng mapansin kong napakadaming tao.

“Honey you can go now and play,but promise me not to go far from my sight.“bilin ko sa kanya.

“Yes papa,promised.“sagot nito bago tuluyang makipaglaro sa mga kabataan

Naupo ako sa may tabi ng puno saka ko pinagpatuloy ang binabasa ko.30 minutos na siguro ang lumilipas ng hanapin ko ang anak ko dahil di ko siya makita.kinakabahan na ako.nasaan na kaya ang batang yun?magagalit si ken pag nagkataon.

“Samber!“sigaw ko.at pinagtitinginan na ako ng mga nandito sa park.nilapitan ko ang isang batang babae to ask her if ever na nakita nito ang anak ko.

“Hi baby,have you seen my daughter?she is wearing a pink hello kitty jacket?“tanong ko sa bata at parang nagiisip ito.“this is her picture”pinakita ko sa kanya ang picture ni samber sa may phone ko.

“Yes,she’with a guy,heading thay way.“turo nito papunta sa isang icecream house.

“Thank you baby.“pasasalamat ko

Agad na akong nanakbo doon sa loob ng icecream house,at doon ay nakita ko ang anak kong sarap na sarap sa kinakaing icecream.paborito kasi nito iyon.

Agad akong lumapit sa kinaroroonan niya at agad siyang kinausap.

“Hey little girl,what did I tell you?“may inis na tanong ko rito.

“Papa,sorry…“malungkot na sagot nito.

“What did you promised me?“tanong ko muli rito saka ako naupo sa isang upuan paharap dito.

“I promised that I will not go far.“sagot nitong muli.

“And what did you do?“tanong ko muli.gusto ko lang naman iparealized za kanya na mali ang ginawa niya.

“I broke my promised…and I’m sorry papa,I’ll promsed that i’ll not do it again.“wika nito.ngumiti ako sa kanya upang dinna siya kabahan pa at di na niya isipin na galit ako.narealized naman na siguro nito na di ko nagustuhan ang ginawa niya.

“Your playmate told me that came here wit a company?and who is it?“tanong ko out of curiousity.

“Yes,papa he’s tito pogi.“sagot nito na ikinakunot noo ko.“he told me that I can call him tito pogi.“pagpapatuloy nito.“papa he told me that he is an old friend of yours thats why I go with him.“nagtatakang wika nito.

“Okay,where is he?“tanong ng makatikim sa aking sermon ang sino mang tinutukoy ng anak ko.dahil sa kanya ay kinabahan ako.pwede ko siyang ireklamo.

“I guess he is on the comfort room.“sagot nito.halos paubos na ni samber ang icecream na kinakain niya ay di pa rin bumabalik ang lalaki na tunutukoy niya.kaya inaya ko na siya sa may cr upang makilala ko na ito.

Pero wala naman ng tao dito maliban sa lalaking nagmamop ng floor.nakasombre ito at may suot na mask sa bibig.

“Ah excuse me,have you notice someone?“natahimik ako bigla ng tumingin siya sa akin.ang mga matang pakiramdam ko ay nakita ko na dati.

“I’m sorry but no one is here aside me?“a british accent,na sagot nito siguro nagkamali lang ako.

“Honey,he’s not here,I think we need to go.“wika ko sa bata.at tumalikod na kami upang lisanin ang lugar.dumaan pa ako sa counter upang bumili pa ng icecream,strawberry flavor since its our favorite.

Pagkaabot ko ng bayad sa counter ay di sinasadyang napatingin ako sa kinaroroonan ng janitor at nakatingin din pala ito sa amin.di ko alam kung bakit pero kinabahan ako bigla…nag iwas ito ng tingin at naglakad na papasok sa likod na banda ng shop.

“Miss,what is the name of that guy?“turo ko doon sa lalaking kanina lang ay nakatayo sa may tapat ng pinto ng c.r.

“Who’s guy sir?“tanong naman ng nasa counter sa akin.

“Your janitor here I guess.“sagot ko.

“Sorry sir but we don’t have a janitor here.“sagot nito na ikinataka ko.

“But…but I.“di ko natuloy oa ang sasabihin.agad kong kinarga ang anak ko at tinungo ang lugar kung saan dumaan yung lalaki kanina.but the place is empty.maliban na lang sa pinto sa likod na bahagyang naka uwang.binuksan ko yon at siniyasat ang lugar.,i think daanan iyon ng mga employees pag uwian.pero ang pinagtataka ko ay wala daw silang janitor dito.pero ang uniform ng lalaking yun ay pang janitor?

Di sinasadyang napatingin ako sa isang trashbin at doon ay nakita ko ang suot ng lalaki kanina.kinilabutan ako bigla,bakit nito tinapon ang uniform kung dito siya nagtatrabaho.

“Come we need to go home.“binuhat ko na ang anak ko,agad kong kinuha ang binili kong icecream at tuluyang nilisan ang lugar.I think may taong nagmamatiyag sa aming mga kilos.ay sa tingin ko ay si tope iyon….oo ang mga matang yun.kay tope,bat ngayon ko lang naalala.ang tanga tanga ko talaga.halos lakad takbo na ang ginawa pauwi sa bahay.

Agad akong sinalubong ni vaine pagdating ko sa may pinto at binuhat nito si samber na nakatingin lang sa akin at may nagtatanong na mga mata.

“Bakit po ser?tobig po gosto nimo?“tanong nito sa akin na ikinatango ko na lang.

Padilim na ng dumating si ken.masaya itong sinalubong ng anak namin.

“Hon may problema ba?“tanong nito sa akin dahil wala akong imik at nakatingin ako sa kanilang dalawa.

“Hon sa tingin ko ay kailangan nating mag-ingat.“wika ko na ikasalubong ng mga kilay niya.

“What do you mean.?“tanong nito.

“I think cristoher…..tope is somewhere…binabantayan tayo.“nag aalaalang sagot ko.

“Huh?di niya alam kung saan tayo nakatira hon.kaya wag ka ng matakot okay.”

“But hon…sa tingin ko siya yung lalaking nanlibre ngnicecream kanina kay samber.at sigurado ako na siya yung nagpanggap na janitor kanina doon.“sagot ko.

“Teka anung ibig mong sabihin na nanlibre sa anak natin?paano?“alam kong magagalit siya sa kapabayaan ko pero sa tingin ko ay kailangan niyang malaman.

“Nag ayang magpunta ng park kanina ang anak mo kaya pumayag ako.dahil knowing your daughter magtatantrums yan pag di nasunod ang gusto…but nawala siya sa paningin ko at nalaman ko na lang sa isa sa mga kalaro niya na inaya daw si samber ng di kilalang lalaki.sa isang icecreamhouse..kaya doon ko siya nakita.and may janitor doon na nakausap namin.ibang iba siya magsalita kay tope pero I think na siya iyon.natatakpan kasi ang mukha niya ng mask kaya di ako sigurado.“naaburido na ako…

“Shhh..calm down okay.baka nagkakamali ka lang.”

“Hindi ako maaring magkamali,sinabi sa aking isa sa mga staff doon na wala silang janitor.so it means na nagpanggap si tope…and those eyes…di ko makakalimutan ang mga mata niya.“tulirong pahayag ko.

“Okay okay,…hon wag kang matakot.maghire ako ng magbabantay sa inyo dito habang wala ako okay.“tumango ako saka nya ako niyakap to calm me.and it really helps dahil nawala kahit papano ang takot ko.

Tope’s pov;

“Oo kuya alam ko na ang tinitirhan nila…may anak sila kuya…her names samber.“pagbabalita ko sa kapatid ko.

“Sige ibalita mo na rin kay mr. Marquez…ao tapos na ang trabaho ko rito.uuwi na ako diyan uoang sunduin ang kasintahan ko at magpapakalayo na kami.“natuwa naman ako dahil oumayag ang kuya ko di ko kakayanibg muki ay mabigo sa pag ibig.lalo na ngayong mahal na mahal ko na si sarah higit pa sa naging pagtingin ko noon kay richmond or should I say sammie.

“Sorry sammie,pero sana ay maintindihan mo ako kung bakit ko ito nagawa sayo.“wika ko sa sarili.saka ako ngumisi dahil naalala ko na naman yung pagpapanggap ko kanina na janitor.no choice na kasi.buti may nakita ako doon na maari kong suotin dahil walang balak umalis si sammie noon uoang malaman kung sino angnkumuha sa anak nila.what a cute little brat.”

Natagpuan na ang kinaroroonan nina richmond at carlson/kenber and sammie…anu na kaya ang susunod na mangyayari?lalo nat magkasabwat na naman ang ama niya at si cristoff.abangan po.

DC2-CHAPPIE4

Sammie’s pov;

Dahil wala naman kaming magawa sa bahay ay sumama na kami ng anak ko at ni vaine sa opisina ni ken.mas gusto daw niya iyon para naman daw mas mabantayan daw nya kami.isang linggo na rin ang nakakaraan simula nung ingkwentro namin ni tope na nagpanggap pa siyang janitor.kaya ito may mga lalaking nakasebilyan para magbantay sa amin.

Matapos ang ilang oras na pagtatrabaho ni ken ay sa wakas at lunchbreak na.sa pinakamalapit na cafeteria na kami.si samber naman ay puro buntong hininga ang ginagawa.nabobored na siguro.kaya naisip ko na lang na maglalakad lakad na muna pagkatapos naming kumain upang di ito mabored.ang tagal ko dinasalan ang asawa ko para lang pumayag tutal may mga nakabuntot naman sa amin na magbabantay.

“Hon wag na kayo masyadong lumayo okay.?bilin nito sa akin.karga karga naman ni vaine si samber…iba ang pakiramdam ko ngayong araw,ang lakas ng kabog ng dibdib ko sa di ko malamang dahilan.siguro ay napapraning lang ako.

“Vaine,bumili ka muna ng maiinom ni samber.“utos ko kay vaine.

“Segi po ser.sandale lang ako.“mabilisan itong tumawid sa kabilang kalsada dahil may maaring pagbilhan doon.

“Honey are you tired?do you wanna go home or you want to wait for daddy?“tanong ko anak ko.

“We’ll wait for daddy papa,“sagot nito na alam ko namang pinipilit lang maging masigla,kita kasi sa kanya na bored na talaga siya.naaawa tuloy ako sa bata dahil di ko man lang magawang ipasyal siya dahil sa takot ko na sa susunod ay di ko na siya muling makita.muli sa huling naisip ko ay kinabahan ako.pilit kong inalis sa isipan ko iyon dahil ayoko ng ganitong pakiramdam.

“Ser,akin na po si sambir baka pagod na po kayo.“alok sa akin ni vaine.

“No its okay vaine,dalhin mo na lang tong mga gamit niya at babalik na tayo sa office ni sir mo.“utos ko rito.

Nilakad na lang muli namin ang daan papunta sa opisina ni ken,malapit lang naman iyon.

After several hours ay nakita kong lumabas na ng opisina si ken at nakangiti itong naglakad patungo sa kinaroroonan namin.kalong ko si samber na payapang natutulog.

“Sorry ang dami kong ginawa eh.nainip ka ba hon?“nag aalalang tanong nito sa akin.

“Hindi naman hon,okay lang kami,pero itong anak mo mukhang dina ulit sasama to para maghintay sayo.“nangingiting turan ko.

“Haist,manang mana talaga sa akin.ang iksi ng pasensiya.“turan nito at nakatingin sa anak namin.

“Sinabi mo pa.“inabot niya sa akin ang bitbit niyang case at siya na ang kumarga kay samber.may sariling kotse na gamit ang mga nagbabantay sa amin.na nakasunod lang.nakaidlip na rin ako sa byahi.

“Hon were here.“gising sa akin ni ken.

Agad akong lumabas ng kotse at pinagbuksan ko si vaine na kalong kalong si samber.saka lumabas na rin si ken.samantalang pinapark na niya ng maayos sa isa sa mga nagbabantay sa amin ang kotse.pinauna ko na si vaine para mailapag na niya sa kama si samber.

Naupo pa kami ni ken sa may upuan sa puno sa harap ng bahay upang pag-usapan ang maari naming gawin ng mapansin ko si vaine na balisang tumatakbo patungo sa kinaroroonan namin.

“Ser kin,ser sam….may mga tao po sa bahay.kinuha po nila si sambir sa akun.“takot na turan nito sa amin na agad namin ikinatayo ni ken at nanakbo papasok sa loob ng bahay,sino ang mga tinutukoy niya at paano sila nakapasok sa loob ng pamamahay namin.

“Good to see you here.“halos takasan ako ng dugo sa nakikita kong taong nakatayo sa harapan namin.it was cristoff…

“Hayup ka!“bulyaw sa kanya ng asawa ko pero natigil din siya sa balak nitong pagsugod ng may magsalita muli na ikitayo ng mga balahibo ko,kalong nito ang anak ko.

“Ang cute ng apo ko.“wika niya.

“Da-ddy…pa-paanong?“utal na turan ko.may mga lalaking nakatayo sa magkabilang gilid niya.ng iikot ko ang paningin ko ay nakita ko ang dalawang nagbabantay sa amin na nakagapos na sa kanang banda ng sala.

“Kilala mo pa pala ako.“nanunuyang turan nito.

“D-daddy…give me..my daughter…please dad.“pakiusap ko dito.

“Bakit di ka lumapit at kunin siya?“sagot nito.hahakbang na sana ako ng hawakan ni ken ang kanang braso ko.

“Dont.“utos nito sa akin.

“Ken,si samber.“kinakabahang turan ko sa kanya.biglang humakbang palapit sa amin ang isa sa mga guards ni daddy at isang suntok ang pinakawalan nito kay ken na ikasigaw ko.lalapit na sana ako kay ken ng mahigpit na kamay ni cristoff naman ang pumigil sa akin.

“Sa wakas at nahanap ka rin namin richmond,oh…nakalimutan ko sammie na pala ang pangalan mo ngayon.nice choice of name.mas bumagay sa maganda mong mukha.“wika ni cristoff sabay haplos sa kaliwang pisngi ko.

“wag mong hawakan ang asawa ko!“bulyaw ni ken.

“Asawa mo carlson?opppsss mali ulit..its kenber right?“nanunuyang turan nito sa asawa ko.“carlson or kenber or ken…still baliw ka pa rin.saka lilinawin ko lang sayo,sammie or richmond will be your ex husband starting from now.“dugtong pa nito sa tinuran.lumapit siya sa asawa ko at ubod lakas na sinuntok nito si ken sa mukha.kita kong nagdugo ang ilong ng asawa ko kaya nanakbo ako upang alalayan siya,pero hinarangan naman ako ng isa pang guard ni daddy.nilingon ko si vaine nandoon ang takot sa mukha niya.

“Ang tagal kung hinintay ang pagkakataong ito richmond….napakalaki ng binigay mong kahihiyan sa akin dahil sa ginawa mong pagsama sa lalaking iyan…tignan mo kung gaano kahelpless ang lalaking tinatawag mong asawa…yan ba ang pinagmamalaki mo?“tumingin ako kay daddy na halos nag aapoy na ang aking mga mata…napakasama talaga niya.naturingan pa namang ama ko siya.

“Napakasama niyo!“gigil na sagot ko.

“Hindi lang diyan ang kaya kong gawin.malaking pera ang nawala sa kumpanya dahil sa ginawa mo..pero ngayong natagpuan na kita ay matutuloy na ang usapan namin ni cristoff.“nakangising turan nito muli.

“Hindi ako makakapayag!“sigaw ni ken at muli ay isang suntok ang natamo nito.naawa ako sa asawa ko dahil di ko man lang magawang ipaglaban siya sa aking sariling ama.yumuko ako at pigil hiningang tinanong siya.

“Anu ba ang kailangan mo upang tigilan mo na kami?“pagpipigil ko.

“Tsk,di ako titigil richmond hanggang di ka natututong sumunod sa akin.“sagot niya.

“Binigay ko na ang lahat sa inyo at sobra sobra na yun.“inis kong turan.

“Hindi!dahil hindi ako tatahimik hanggat kasama mo ang baliw na lalaking yan!“bulyaw nito sa akin kaya nagising si samber sa kanlungan niya at umiyak ito.

“Daddy ang bata.maawa ka naman.“pagmamakaawa ko.

“Mamili ka,sasama ka sa amin pauwi ng pilipinas o ang asawat anak mo?“Halos magdugo ang labi ko dahil sa panggigigil ko.

“Are you out of your mind?hindi ako sasama sa inyo.“inis na sagot ko.

“Pwes…ang anak mo ang ilalayo ko sayo.“banta nito na ikinatakot ko.

“Bitawan mo ang anak ko!“pagpupumiglas ni ken.

“Please dad,maawa ka naman.“lumuhod ako at lumuha dahil sa pagkakataong ito ay yun lang ang maari kong gawin.

“No richmond…choose now or you regret for what will happen next.“tumingin ako sa anak ko na kanina pa umiiyak at nagpupumiglas sa hawak ni daddy at sa aking asawa na nanghihina na sa mga tinamong bugbog.

“Ibigay niyo ang bata kay vaine at sasama ako sa inyo.“walang buhay na turan ko.

“Good.“sambit ni daddy.

“No sammie dont do this.“pagmamakaawa sa akin ni ken.

“I’M sorry honey but this is the least that I can do for you and our daughter.“sagot ko sa kanya ng di ako tumitingin sa kanya.

“Noooo!..hon…I love you please dont come with them….I’m begging you.“pagmamakaawa nitong muli.

Kinuha ko ang anak ko kay daddy saka ko siya niyakap ng sobrang higpit.yumakap din ito sa akin hanggang sa tumahan na ito sa pag-iyak.hinalikan ko sa sa pisngi ng makailang beses.

“Baby,papa will go on a vacation okay,dont cry baby okay?I’ll be back soon.“bilin ko dito na ikinailing niya.pinipigilan ko ang pagiyak dahil ayokong umiyak itong muli.

“Papa dont go with them,there bad.they hurt daddy.“sagot nito.

“Don’t worry baby,I’ll be back I promised.“sagot ko rito.niyakap ko siyang muli at doon ay napahagulgol na ako lalo ng iaabot ko na siya kay yaya vaine niya.

“Alagaan mong mabuti ang mag ama ko vaine.tatanawin kong napakalaking utang na loob tosobsayo..nakikiusap ako sayo wag mo silang papabayaan.“bulong ko kay vaine.tumango naman siya pahiwatig ng kanyang pag sang-ayon.

“Can you give us time to talk?“hingi ko ng pabor kay daddy.

“No!“matigas na sagot naman ni cristoff.

“Its okay,come on boys.“lumabas si daddy kasama ang dalawang guard nito at si cristoff.

“Patayin mo na lang ako.“nanlulumong turan ni ken ng lumapit ako sa kanya.

“Hon,wag kang panghinaan ng loob.kailangan ka ng anak natin.“wika ko at di ko mapigilang di maluha

“At kailangan ka rin niya!kailangan ka namin!“matigas na sagot nito.

“Look hon…alam ko na magkakalayo tayo sa ngayon,pero pinapangako ko sayo.babalik ako.“sagot ko.

“No,no,no,..honey kilala ko ang daddy mo at sisiguraduhin niya na di ka na babalik pa sa amin.“umiiyak na turan niya.

“Patawarin mo ako sa naging desisyon ko ken,pero mahal ko kayo ng sobra ng anak natin at di ko kakayaning mapahamak kayo.“niyakap ko siya ng sobrang higpit.dinig ko ang mga yabag nila daddy na papalapit sa amin kaya mabilisan ko siyang hinalikan sa labi..mamimiss ko ang mga yakap at halik niya.

“Lets go.“hinila ako ng isa sa mga gwardiya ni daddy hanggang sa labas..

“Sammie…!“dinig kong sigaw ni carlson

“Papa!“pagwawala naman ni samber,pagsakay ko sa kotse ay nilingon ko silang muli.humahagulgol akong nakatingin sa umiiyak kong anak…at lalong lalo na kay ken na tumatakbo para lang maabutan ang kotse namin.pero gaya ng sa mga teleserye sa palabas ay wala ring nangyari.

Sorry guys kung napaiyak kayo…wag kayong magalit sa akin okay….love u all..thanks for reading.

DC2-CHAPPIE5

Dahil legally napalitan na ang pangalan ni richmond as sammie at carlson as kenber ay ito na po ang gagamitin ko.kaya wag po sana kayong malito…

Sammie’s pov;

Andito na ulit ako sa pilipinas.sa sarili naming pamamahay kung saan di pinakinggan ang mga rason ko,kung saan ikinulong ako at parang isang trabahador na kailangang sumunod sa utos ng mga magulang ko…sa piling ng aking ama na kahit kailan ay di ako itinuring na anak.

“Anak,tahan na,“pagpapatahan sa akin ni mommy..andito ako ngayon sa kwarto ko at nakatingin sa kawalan pilit inaaninag ang imahe ng dalawang taong labis labis kong namimiss.ang asawa at anak ko.tumingin ako sa singsing na suot ko saka muling humagulgol.pakiramdam ko ay mababaliw na ako.

“Patawarin mo ako anak dahil wala akong magawa.“turan ni mommy pero parang wala lang sa akin ang sinasabi niya.napatigil na lang ako sa pagluha ng may isang munting anghel na nagsalita.

“Mommy siya si kuya richmond?“tanong nito.

“Oo rogue,pero sammie na ang pangalan ng kuya mo ngayon.“paliwanag ni mommy kay rogue.

“Pero bakit mukhang babae si kuya?saka bakit siya umiiyak.?“tanong nitong muli.

Sasagot ulit sana si mommy ng unahan ko na siya.

“Kasi bakla si kuya…saka umiiyak si kuya dahil di siya masaya.“sagot ko sa kanya.

“Bakla ka kuya?di ba pangit daw yun?saka bakit ka di masaya?“pangungulit nito.

“Naku,ang kulit din pala ng little sister ko,hindi pangit ang pagiging bakla rogue okay,wag kang makinig sa mga sinasabi nila…saka di ako masya kasi malayo ako sa mga taong nagpapasaya sa akin.“malungkot na paliwanag ko sa kapatid ko.siguro nasa 8 or 9 years old na ito.di ko na rin kabisado.

“Opo kuya…pero wag ka ng maging sad,kasi andito na kami ni mommy at daddy to make you happy.“kung alam lang sana ng kapatid ko ang pinagdadaanan ko.pero masyado pa itong bata para doon.

“Sige na kain na tayo.“aya naman sa amin ni mommy.

“Wala akong gana mom.kayo na lang.“sagot ko.

“Sige na kuya sabay ka na sa amin.“singit naman ng kapatid ko.kaya di na ako umimik pa at sumabay na sa paglabas ng kwarto ko sa kanila.

Pagdating namin sa hapag kainan ay laking gulat ko ng makita ko doon si cristoff at daddy na naguusap.bakit nandito ang lalaking to?

“Maupo na kayo at ng makakain na”utos nito sa amin.

“Daddy,are you mad at kuya?“tanong ni rouge kay dad.

“Tampo lang siguro bunso kasi si kuya matigas ang ulo.“humigpit ang hawak ko sa kutsara,di ko alam kung sa tinuran nito o sa malambing na pakikitungo nito sa kapatid ko.bat ganun siya sa kapatid ko samantalang di naman siya naging ganyan sa akin simula pa noon kahit sa pagkabata ko.Dahil ba yun sa pagiging bakla ko?

“Rick,paki-usap kumain na tayo ng tahimik.“hingi ni mommy ng pabor kay daddy.buti naman at di na sumagot si daddy dahil kong hindi ay baka nagwalkout na ako.

Tahimik na kami sa pagkain at para lang akong kumakain ng kanin na walang ulam dahil di ko yun malasahan.biglang naGsalita muli si daddy.

“sammie na ngayon ang pangalan mo di ba?“tanong nito sa akin.

“Opo.“sagot ko.

“Okay,di ko na kikwestiyunin pa yan…pero would you mind not wearing that ring anymore?“malumanay na patungkol nito sa suot kong singsing.

“Sorry but I can’t do that.“walang ganang sagot ko.

“Then I’ll do it.“wika nito sabay tayo sa kinauupuan at lumapit sa akin.hinablot niya ang kamay ko kung saan nakasuot ang singsing namin ni ken.

“What are you doing?“inis na turan at pagpupumiglas ko.hindi siya sumagot at mahigpit na hinawakan nito ang daliri ko at tahasang tinanggal doon ang singsing.

“No,daddy please give it back to me.“pagmamakaawa ko.

“No!“sigaw nito.

Ihinagis nito ang singsing sa bintana sa tapat ng lababo.tatayo na sana ako ng muli niya akong sigawan.

“Subukan mo at malalaman mo ang kaya kong gawin.“tumulo ang luha ko.bakla nga ako.dahil di ko man lang kayang magpakalalaki para sa mga gusto ko at sa mga taong mahalaga sa akin.

Hindi ko na tinapos pa ang pagkain.nakatingin lang sa akin sina mommy at rogue ganun din si cristoff.

Tumayo na ako para tunguhin ang sala.

“Saan ka pupunta?“tanong ni daddy sa akin.

“Sala lang po.“sagot ko.

Agad akong umalis ng di na ito umimik pa.pagdating ko sa sala ay naabutan ko si yaya na naglilinis.

“Yaya”tawag ko rito

“Po?“sagot nito

“Maari ka bang lumabas sa likod bahay,sa may tapat ng kusina…hanapin mo yung singsing ko.“utos ko rito.

“Pero sir,magagalit po sa akin si daddy niyo.“sagot nito

“Pakiusap…di ka naman niya mahuhuli.magdala ka ng walis at kunwari ay magwalis ka doon.pakiusap importante sa akin ang singsing na iyon.“pakiusap ko rito.

“Sige po.“tumalikod na ito at saka lang ako naupo sa may sofa.

“Mas makakabuti sayo na sundin na lang ang daddy mo.para di ka na masaktan pa.“napatingin ako sa nagsalita,it was cristoff

“Wala kang paki-alam sa nais kong gawin.“inis na sagot ko rito.

“Meron dahil darating ang araw na magiging isa na ang kumpanya ng daddy mo at ng akin.“sagot nito.sasagot din sana ako ng muli siyang magpatuloy sa pagsasalita…“pero bago dumating ang araw na iyon ay kasal ka na sa akin.“natulala ako sa tinuran nito.so ito pala ang balak nila.

“Hindi mangyayari yan.“pagmamatigas ko.

“Kung kailangan ka naming pwersahin para makalimutan ang baliw na lalaking yun ay gagawin ko.“lalo kung kinainisan ang tinuran nito.

“Hindi baliw ang asawa ko.kayo ang baliw ng ama ko!“bulyaw ko sa kanya.bigla na lang mabilis na sumulpot si daddy sa harapan ko at saka ako malakas na sinuntok.

“Rick.!“dinig kong sigaw ni mommy.

“Wag kang bastos.!“bulyaw nito sa akin.

Hawak ko ang nahamak na pisngi ko.biglang bumukas ang pinto at iniluwa noon si tito rich at tito laxie kasama ang mga kapareha nila.buti pa sila malaya.

“Kuya anong ginagawa mo sa sarili mong anak?“tanong ni tito rich saka ako niyakap.

“Wag kang makialam dito rich.“turan ni daddy.

“Pero kuya,sinasaktan mo na…”

“Ang sabi ko wag kang maki alam dito!anak ko siya at karapatan kong disiplinahin siya.!“napayakap ako lalo kay tito dahil sa pagsigaw ni daddy.

“Dahil ba yan sa negosyo kuya o dahil diyan sa pride mo?“panunuya ni tito kay daddy.

“Anong sinasabi mo?“tanong ni daddy kay tito.

“Alam kong malaki ang galit mo ngayon sa mga alcantara dahil sa ginawa nila noon.“di natuloy ni tito rich ang sasabihin ng sampalin din siya ni daddy.

“Wag na wag mo na ulit sasaktan ang asawa ko dahil baka kalimutan kong kapatid ka niya.!“gigil na turan naman ni tito james saka ito lumapit kay tito rich at yakapin ito.

“Lumayas kayo sa pamamahay ko!“bulyaw ni daddy kela tito….bakit mas lalo yatang naging masama si daddy ngayon?

“At ikaw umakyat ka sa kwarto mo!“bukas na bukas din ay sisiguraduhin kong makakalimutan mo na ang lalaking yun.“turan nito saka tumalikod papanhik sa silid nila ni mommy.

“Sorry richmond,wala akong magawa…mas may karapatan siya kaysa sa akin.“pag alo sa akin ni tito rich.

Nakakaawang sammie,grabe ang galit ng daddy ng sammie lahat di na sinasanto.opps sige na masama na ako dahil pinapahiraoan ko ang ating bida…sorryyy pooh.

DC2-CHAPPIE6

Sammie’s pov;

Madaling araw na at di pa rin ako makatulog.mugto na rin ang mga mata ko dahil sa kakaiyak.sana di na lang ako isinilang kung ganito rin lang ang dadanasin ko.napabalikwas ako ng makarinig ako ng mahihinang katok sa pinto.tinatamad akong tumayo pero ginawa ko pa rin upang malaman kung sino ang kumatok.

“Ikaw pala yaya,pasok ka.“pinapasok ko si yaya bakit kaya gising pa ang isang to?

“Anong kailangan mo?“tanong ko sa kanya ng maisara ko na ang pinto.

Hinawakan nito ang kamay ko at may inilapag sa mga palad ko.

“Nahanap mo,salamat yaya..“masayang pasasalamat ko dahil nahanap niya ang singsing ko.

“Sana po ay hindi ito malaman ng ama ninyo dahil sigurado patatalsikin ako sa trabaho.“pakiusap din naman nito sa akin.

“Pinapangako ko.“nagpasalamat akong muli bago siya lumabas ng silid ko.naupo ako sa kama saka hinubad ang suot kong kwentas saka ko doon nilagay ang singsing,muli kong sinuot iyon at saka ko itinago sa ilalim ng suot kong damit.nahiga ako at doon ay dinalaw ng antok.

---

Nagising ako kinabukasan dahil nakarinig ako ng mga taong naguusap.bakit maingay sa loob ng aking silid.

“Nakasisiguro ka ba dito sa gagawin mo mr.marquez?lahat ng memorya niya ay mawawala.at mahihirapan ka ng ibalik muli iyon kung patuloy mong gagawin ito.“dinig kong wika ng isang lalaki.anu bang tinutukoy ng taong to?saka bakit di ako makagalaw?minulat ko ang mga mata ko at doon ay nakita ko ang isang matangkad na lalaki na nakasuot ng laboratory gown.marahil ay isa itong doktor.naramdaman ko ang pananakit ng braso ko kaya yun naman ang tinignan ko.bakit ako nakatali?

“Gising ka na pala.“wika ni daddy na nakahalukipkip pa ang mga braso.

“What’s goin on here?“tanong ko.

“Di mo na kailangang malaman.sige na umpisahan mo na ang dapat gawin”sagot ni dad.nakita ko sa likod niya si mommy na umiiyak.

Lumapit sa akin yung doktor at may dalang syringe…anu ang gagawin nila.nagpupumiglas ako pero wala ring nangyari dahil naitusok parin nito kung anu mang gamot iyon.

Nakaramdam ako ng pagkahilo at doon ay nilamon ako ng kadiliman.

---

Nagising ako sa di mawaring sakit ng ulo.pakiramdam ko ay sasabog ang utak ko.

“Ahhhhhh..!“sigaw ko dahil sa sakit ng ulo.

“Anong nangyayari?“tanong ng isang babae,teka sino ba sila,saka bakit ako nakatali?

Tinanggal ng isang lalaki ang pagkakatali ng kamay ko at doon ko lang halos pagbabayuhin ang ulo ko dahil sa sobrang sakit.

“Anong nangyayari sa anak ko rick?“wika nang ginang,anak?ako ba ang tinutukoy niya?pero bakit di ko matandaan?

“Epekto lang yan..ipainom mo sa kanya ang gamot na ito”utos naman ng lalaking nakaputi.

Lumapit sa akin yung isang ginoo at inabot sa akin ang isang basong tubig saka isang kulay puting tableta.ininom ko yun ng walang alinlangan dahil baka ito ang gamot sa pananakit ng ulo ko.several minutes pass at sa wakas ay guminhawa na ang pakiramdam ko.

“Okay ka na ba anak?“tanong nong ginoo sa akin.

“anak?kayo ang mga magulang ko?“tanong ko sa kanila. Napansin kong umiyak ulit yung ginang,dahil ba sa tinuran ko?nagtatanong lang naman ako.ngumiti naman ang ginoo na ama ko raw

“Sammie,kami ang mga magulang mo,ako si daddy rick at ito naman ang mommy jackie mo…saka ito ang kapatid mong si rogue.“pagpapaalala sa akin ng daddy ko raw.

“Bakit di ko kayo makilala?wla akong matandaan?“nalilitong tanong ko.

“May sakit ka sam anak,kaya di mo kami matandaan.wag kang mag-alala dahil di ka namin papabayaan.“sagot ng daddy ko.

“So mr. Marquez,ito ang gamot na kailangan niyang inumin.one tablet a day or tuwing sasakit ang ulo niya.“wika nung isang lalaki.

“Anung sakit ko malala po ba ako?bakit ganito wala naman akong maramdaman mali maliban na lang sa wala akong matandaang kahit ano.“nababalisang tanong ko sa kanila.

“Calm down anak.okay lang yan.baka sumakit na naman ang ulo mo pag pinilit mong makaalala.“wika mommy ko raw.

Pinahiga nila ako at muli kong ipinikit ang aking mga mata sa pagbabakasakaling sa aking paggising ay may maalala ako.

Ken’s pov;

“Papa I need your help.“tumakbo ako na parang bata pagkabukas nila ng pinto ng kanilang bahay dito sa states.

“Anu ang nagyari?bakit ganyan ang itsura mo?“nag aalalang tanong ni papa sa akin.di ako makapagsalita sa labis na sakit na nararamdaman ko.

“Anak sumagot ka,bakit ganyan ang itsura mo?nasaan si sammie?“tanong naman ni kuya carlvin.

Agad namang nilapitan ni mama si samber na umiiyak na rin.

“Diyos ko kang bata ka oo,vaine anu bang nangyayari.“tanong ni mama kay vaine.

“Kasi po mam…”

“Papa is gone grandma,the bad boys took him.“umiiyak na turan ng anak ko sa lola niya.lagi na lang din umiiyak ang anak ko tuwing namimiss nito ang papa niya.linggo pa lang ang nakakalipas pero pakiramdam ko ay taon na ang dumaan dahil sa pangugulila ko sa asawa ko.

“Carl..ken anu ba sumagot ka.“inis ng turan ni kuya.

“Anu bang sinasabi nitong anak niyo?“tanong ulit ni mama.

“Kinuha nila sa akin si sammie…I want him back!“naibato ko ang vase na nasa gilid lang namin…nadurog yun at naglikha ng ingay sa buong bahay.

“Diyos ko,vaine ipasok mo ang bata sa kwarto namin.doon muna kayo.“utos ni mama kay vaine.

Nagwala ako at lahat ng mahawakan ko ay binabato ko…natigil lang ako ng isang malakas na suntok ang naramdaman kong dumapo sa mukha,sinuntok ako ni kuya.

“Grow up ken…lahat na ginawa namin just for your happiness,dahil ayaw kong muling bumalik sa pagiging baliw ang kaisa isa kong kapatid!“sigaw nito,natahimik ako dahil don.“kung gusto mo siyang mabawi then be a man…hindi yung iiyak ka at magwawala na lang and then whats next,magpapakamatay ka ba ulit.“dagdag pa nito.

“Carlvin tama na yan!“pagpigil ni papa.

“Hindi pa eh,dapat naman tumayo rin siya sa sarili niyang mga paa…“baling nito kay papa,“at ikaw hindi ka na bata kaya alam mo na ang dapat mong gawin.dahil di mo alam kung ano ang sakripisyo ng pamilyang to para sa yo.“tumalikod na ito at tinungo ang kwarto kung saan dinala ni vaine ang anak ko.

“Anak tumayo ka na diyan,anu ba talaga ang nangyari?“inalalayan ako ni mama at pinaupo sa sofa.inutusan niyang kumuha ng yelo ang kasambahay nila upang idampi sa mga pasa ko.

Kinuwento ko sa kanila lahat ng nangyari.at muli ay tumulo ang aking mga luha lalo na ng maalala ko ang ginawang pagtalikod ng mahal ko sa amin ng anak niya.

Lagi na akong lasing simula ng araw na umalis siya.napapabayaan ko na ang anak namin at minsan ay nasisigawan ko pa siya.minsan kasi ay sa kanya ko naisisisi dahil sa kanya ay piniling umalis ni sammie para sa kaligatasan nya.s*it!natatakot na ang anak ko sa akin dahil sa kakitiran ng utak ko.

Tumayo ako saka tinungo ang kinaroroonan ng anak namin ni sammie.nakita ko si kuyang pinapatahan ito sa pag iyak.kita ko pa ang takot nito ng mapagmasdan ako.

“Takot na sayo ang bata…anu bang nangyayari sayo?“may galit na turan ni kuya.

“Baby,sorry…daddy’s get mad because I really miss your papa.“muli akong naluha…napakasakit,di ko talaga kaya.

Lumapit ito sa akin saka yumakap sa akin ng mahigpit.

“Hush daddy,I know that papa will be back,he promised that to me…and papa never break his promises…probably next day he go back…right daddy..“napakatalinong bata,manang mana sa papa nito.

“Yes baby,papa will goin back,because he loves us.“hinalikan ko sa noo ang aking munting anghel.

“Vaine,patulugin mo muna.baka inaantok na siya.“utos ko kay vaine na ngayon ay nakangiti na.

Lumabas na kami ng kwarto at nagtungo sa sala kung saan naroon sina mama at papa.

“Ano na ang balak mo ngayon anak?“tanong sa akin ni mama.

“Tama si kuya ma,di na ako bata para umiyak na lang sa isang tabi.babawiin ko siya sa kanila.“sagot ko.

“Paano?“tanong naman ni papa.

“Di ko alam pa,bahala na…uuwi kami sa pilipinas ng anak ko sa lalong madaling panahon.“sagot ko.

“Sasama ako.“wika ni kuya.

““No anak…maiwan ka rito at ikaw na muna ang bahala sa kumpanya at sa mama mo.ako na lang ang sasama sa kanya,tutal may kailangan din akong gawin doon.“singit naman ni daddy.

“Sige po,basta pag may kailangan kayo nitong kapatid ko ay agad niyong sabihin sa akin.“wika ni kuya.

Fight for the one you love….pero paano kaya niya mababawi si sammie gayong nabura na ang alaala nito?hay love is absolutely complicated…pero marami paring naghahanap ng the one nila…(lumalabas tuloy #pagigingbbitterko.

DC2-CHAPPIE7

Sammie’s pov;

Maaga akong nagising,thursday na ngayon at sabi ni daddy ay kailangan ko ng bumalik sa trabahong naiwan ko.di ko parin alam kung saan mag uumpisa dahil wala akong matandaan kahit isa sa aking nakaraan..aloof parin ako sa mga magulang at kapatid ko,pero unti unti namang nawawala iyon dahil palagi silang nandiyan para magkwento sa akin ng mga nakaraan ko daw.minsan sumasakit ang ulo ko pero agad din namang nawawala dahil wala naman akong mintis sa pag inom ng gamot na nereseta sa akin nung doktor.

Tinanggal ko na ang mga saplot ko sa katawan at tamad na tinungo ang banyo dito sa kwarto ko.pakiramdam ko may mali pero di ko naman alam kung ano.tumingin ako sa salamin at doon ay tinitigan ko ang repleksiyon ko.lagi kong suot ang kwintas na ito at nakasabit doon ang isang singsing na may nakaukit na pangalang kenber,sino ba siya?bakit nasa akin ang singsing na ito.pakiramdam ko ay importante ito sa akin,nais ko sanang itanong sa mga magulang ko pero parang may pumipigil sa akin na ipakita sa kanila ito.pilit ko na lang tinanggal sa isipan ang mga katanungang nagpapasakit sa ulo ko.naligo na ako at nagayos ng sarili upang makasabay na ako kay daddy sa pagpasok.

“Oh anak halika nat mag almusal marami pa tayong kailangang asikasuhin.“anyaya sa akin ni daddy.

“Okay ka na ba kuya?“tanong naman ng kapatid ko.

“Yes sissy,kuya’s okay.sige na kumain ka na ng makapasok ka na.“sagot at utos ko rito.

“Alam mo kuya kilala ka ng sir ko sa school.“wika ng kapatid ko.

“Anu ba pangalan ng sir mo?“out of curiousity ay tanong ko rito

“Si sir fredric montero kuya…he tlod me na old friend mo raw siya,kaya lang sinabi ko that you are sick and you dont remember anything from your past.“di ko alam pero biglang kumirot ang sintido ko ng banggitin nito ang pangalang iyon.

“Rogue,tama na yan sumasakit na naman tuloy ang ulo ng kuya mo,di ba daddy’s told you not to mention anything to your kuya na magpapasakit ng head niya.“singit ni daddy.

“Sorry dad,sorry kuya.“malungkot na paumanhin ng kapatid ko.

“Ininom mo na ba yung gamot mo?“tanong naman sa akin ni mommy,

“Yes mom,“sagot ko rito.saka rogue dont ask for sorry coz Im perfectly okay,okay?“wika ko to cheer her up.

“Yes kuya.“nakangiti ng sagot nito.

“So shall we.?“aya naman sa akin ni daddy.

“Yes dad,mom una na po kami.“paalam ko naman kay mommy.

Si daddy na ang nagmamaneho dahil baka di ko pa daw kaya.

“Ah dad,pwede bang mauna na po muna kayo bibili lang ako ng frappe,idaan niyo na lang ako doon.“paalam ko kay daddy.

“Sige,doon na lang sa may malapit sa kumpanya para di ka hassle papunta roon.”

Pagbaba ko ay agad akong pumasok sa stablishment kung saan ako bibili ng gusto ko.I dont know but I’m craving for frappes now.

Ng matapos akong umorder ay naupo na muna ako para hintayin ang order ko.ng may isang bakla na lumapit sa akin.

“Oh nagbalik na pala ang mang aagaw.“wika nito na may pang uuyam.

“Excuse me do I know you?“tanong ko rito,wala naman itong ibang masasabihan nun kundi ako dahil sa akin siya nakaharap.

“Pwede ba wag ka ng magmaang-maangan pa ahas!“dahil sa medyo may kalakasan ng wika nito ay naka attract na kami ng atensiyon from the other customer.

“Sorry lang ha,pero baka nagkakamali ka,I dont even know your name.“iritang sagot ko rito.

“Ah ganun,baka ito maalala mo.!“sinampal ako nito at dinig ko pa ang bulong bulungan sa mga nanonood sa amin.

“You know what,hindi kita maalala eh,pero sa ginawa mo ngayon karapatan ko naman sigurong ibalik sayo ito.“sagot ko sa kanya sabay ng isang malakas na sampal.

“Tama na po yan.“awat sa amin ng guard.

“Wag kang makialam dito.“baling naman nito sa guard.parang walang pinagaralan.

“Strawberry frappe for mr. Sammie marquez!“sigaw sa counter.

“Tsk nagawa mo pang magpalit ng pangalan,dapat sayo burahin ang pangalan sa mundong to!“bulyaw nitong muli sa akin.

“Alam mo hiyang hiya siguro ang school na pinagtapusan mo dahil sa inaasta mo ngayon…wala ka kasing delikadesa..o baka naman wala ka talagang pinagaralan.“sasampalin sana akong muli nito ng harangin siya ng guard.

“Kaladkarin mo na yan palabas ng hindi masira ang reputasyon nang shop niyo.“wika ko saka ko kinuha ang order ko.

Fredric’s pov

Nakita ko si kauro na nasa loob ng stablishment at parang may kasagutan ito kaya dali dali akong pumasok doon.napalapit na ang loob ko rito simula noong maospital ako a couple of years ago…at dahil yun sa richmond na yun.

“Hey whats happening here?kuya bitiwan mo siya kakilala ko siya “utos ko sa guard at ginawa naman nito ang inutos ko.

“Bwesit kasi yang baklang yan.“inis na turan niya.

“Wow teka lang ha,kung makabakla ka sa kapwa mo akala mo babae ka ah.“pang iinis ko naman.nakagawian ko na kasing inisin to.

“Isa ka pa,tigilan mo muna ako kung ayaw mong ikaw ang pagbuntunan ko ng galit ko.“inis na turan nito.

“Fine,so what happen bakit ka kinakaladkad ng guard kung di ako dumating?“tanong ko muli.

“Dahil diyan sa bwesit na ahas na yan.“turo niya sa isang katulad niya na nakatalikod sa amin at mukhang nagbabayad ng binili nito.hinintay ko itong matapos sa pagbabayad para makita ang mukha nito.at doon ay bumalik ang galit sa puso ko dahil siya ang dahilan ng pagkakaospital ko dati na muntikan ng maging dahilan ng aking pagkabaldado.

Tumingin ito kay kauro at tinaasan lang niya ng kilay.nagtaka ako sa inasal nito dahil di man lang ako nakilala nito,considering na taon na ang nakaraan simula ng huli naming pagkikita,pero di yun dahilan para di niya ako makilala.

“Anong nagyari doon?“tanong ko kay kauro.

“Nagtataka nga rin ako dahil di niya ako kilala.“nagtataka ring sagot nito.

“So it means totoo pala ang sinabi ng kapatid nito.na isa sa mga studyante ko.“wika ko.

“Huh?”

“He’s baby sister told me that bumalik na nga ang kuya niya from states.kasi lagi kong tinatanong kung nahanap na ba ang kuya niya,dahil gusto ko siyang paghigantihan…and she also told me na her kuya is sick.”

“Sick?”

“Yun ang sabi ng kapatid niya.at ngayong alam ko na,na totoo nga ay natuwa ako dahil kahit papano ay nakaganti rin ako.”

“But where is carlson?“tanong nito

“Wala naman daw kasama ang kuya niya ng umuwi ito,kaya nga daw laging umiiyak si richmond…tapos ayun daw walang maalala ang sabi sa akin ng madaldal niyang kapatid.

“That was great.“masayang turan naman ni kauro.

“Hey,may bf ka na di ba?“sita ko rito.

“Alam mo namang ginagamit ko lang yun.si carlson parin ang mahal ko.and now sisiguraduhin ko na sa akin na siya mapupunta.”

Naku,nagkita kita na ang mga kontra sa bida….pinagpapawisan na ako sa takot na baka galit na talaga kayo sa akin dahil pinaghiwalay ko na naman ang dalawang bida..

DC2-CHAPPIE8

Sammie’s pov;

So this is my office.

“Sammie,this is sheila your assistant.“pakilala ni daddy sa akin ng sekretarya ko.

“Okay,dad.“sagot ko bago naupo sa upuan ko at tignan ang mga files doon.

“Siya nga pala anak.cristoff will be here in a minute.“biglang wika nito.

“Cristoff?“takang ulit ko sa binanggit nitong pangalan.

“Your fiancee,naudlot lang dahil nga nagkasakit ka.“paliwanag ni daddy sa akin.

So it means siya ang bf ko,at siguro siya ang nagbigay sa akin ng singsing na ito,but…cristoff?sino ang kenber na nakaukit dito ?parang pamilyar sa akin ang pangalang iyon.hinawakan ko bigla ang sintido ko dahil bigla iyong kumirot.

“Are you okay son?dala mo ba ang gamot mo?“nag aalalang tanong ni daddy sa akin.

“Yes dad.“tanging nasagot ko.

Lumabas na si daddy ng masigurong okay na ako.

“Ahm,sheila,pwede bang gawan mo ng proposal ang isang ito at isend mo sa email ko.“utos ko kay sheila.

“Sige po sir sammie”sagot nito

Its luchbreak ng maisipan kong sa labas na lang mananghalian.

“Good afternoon sir,table for one?“tanong ng isang lalaki sa akin pagpasok ko sa isang resto na katapat lang ng building namin.

“Yes,thank you.“sagot ko rito saka niya ako giniya sa pang isahang upuan.

“Do you already have your order sir?“nilapitan ako ulit nong lalaki saka matiyagang naghintay sa order ko.

“White spagetti with chicken fillet,1 vegetable salad and iced tea.“order ko rito.

Habang hinihintay ko ang order ko ay nagsurf muna ako sa internet thru my phone.looking for some good stuff to buy on an online shop.

“Mind if I join you?“napa angat ang ulo ko sa lalaking bigla na lang sumulpot sa harapan ko.

“Excuse me,do I know you?“tanong ko rito.

“Oh,..ibig sabihin naisagawa na pala niya ang plano.“mahinang bulong nito kaya di ko masiyadong maintindihan.

“Are you saying anything?“tanong ko muli.

“Oh nothing…by the way,cristoff your fiancee.“inabot nito ang kamay for a handshake,tinignan ko lang iyon.so siya pala ang tinutukoy ni daddy.“so.?“wika muli nito dahil di ko parin inaabot ang kamay niya.

“Ah sorry,sure have a sit.“wika ko sabay abot ng kamay niya.

“Bakit di mo man lang ako tinawagan para naman may kasama ka?okay na ba ang pakiramdam mo?“tanong nito sa akin pag kaupo niya.nagrequest kasi siya ng another chair.

“Yes,medyo kumikirot minsan ang ulo ko,but I’m okay.“sagot ko.“by the way,you are my fiancee right?“tanong ko naman.

“Yup.“sagot niya na nagaantay pa ng susunod kong itatanong.

“How does it happen,I mean a guy like you will marry me?a gay?“naguguluhang tanong ko rito.

“Yes you’re a gay…but we fall inlove to each other…we’ve been in this relationship since were in college…you love me and I love you more thats why your father and I talk about the wedding and our company merging.but you got sick,noong una ay nasaktan ako at the same time ay natakot ako na baka mawala ka sa akin.pero mabait parin naman ang diyos dahil alaala mo lang ang nabura at hindi ka niya tuluyang kinuha sa akin.“kita ko dito ang lungkot sa mga mata nya.

“I’m sorry coz I’m hurting you…because of this bullshit sickness…and It also pained me here inside because I can’t remember anything from my past even you,I’m sorry because I can’t rememeber anything about us.“medyo naiiyak na turan ko.nasasaktan ako dahil parang pakiramdam ko ay ang laki ng parti ng buhay ko ang nawala dahil sa sinasabi nilang sakit ko.although sinabi nila daddy na okay na ako at medication na lang para tuluyan akong maging okay,but still the damage is done.

“Shhhh,hush babe,its okay…I love you and I’m willing to wait.“turan nito saka hinawakan ang aking kamay…I did’nt feel anything ning hawakan niya ang kamay ko.pati ba katawan ko ay di na kilala ang taong mahal ko.

“Thank you,your such a wonderful person.“niyakap niya ako pero agad din kaming naghiwalay ng dumating na ang mga order namin…medyo nakakagaanan ko na siya ng loob kahit papano.mabait pala ang taong minahal ko.kung totoo mang nagmamahalan kami.

Pagkatapos naming kumain ay nakiusap siya sa aking mamasyal na lang muna.tinawagan niya si daddy at agad naman itong pumayag sa nais niyang mangyari.

Lulan kami ng kanyang sasakyan patungo kung saan.huminto kami sa isang malawak na parke na may mga malalaking puno.nakakaginhawa sa pakiramdam,kaya sino mang tao na naus maalis ang stress at makalanghap ng sariwang hangin ay sinisigurado kung masasatisfied dito.

“Ang ganda naman dito.mayroon palang ganitong lugar dito.“manghang turan ko pagkababa namin ng kanyang sasakyan.

“Oo ang ganda nga.“sagot naman niya,ngunit ng titigan ko siya ay sa akin pala siya nakatingin.,ako ba ang sinabihan niyang maganda?dahil sa isiping iyon ay nahiya ako kahit papano kaya napatungo na lang ako.

“Don’t be shy,coz I really mean what I’ve said.your beautiful inside and out.“wika niya sabay hawak sa chin ko upang iangat ito.nagkatinginan lang kami at ng unti unting lumapit ang kanya mukha sa akin ay nagiwas ako ng tingin.“bakit?“tanong nito na may nangungusap na mga mata.

“Cristoff,bakla ako….“turan ko na agad niyang pinutol.

“Wala akong paki alam,dahil mahal kita.“wika nito.

“Ah,eh…tara doon na tayo.“yun na lang ang nasagot ko dahil di ko talaga alam kung anu ang nararamdaman ko para sa kanya,naguguluhan ako.

“Ok.“tipid na sagot niya saka sumunod sa akin.

Naglalakad kami sa gilid ng isang manmade pond na may naglalangoy na swan kasama ang dalawang anak nito.“papa!.”

“Ah…“napahawak ako bigla sa ulo ko dahil sumakit na naman.boses ng bata na tinawag ang papa nito.bakit ko yun narinig sa looob ng utak ko?shit.

“Are you okay babe?“nag aalalang tanong ni cristoff sa akin hawak ako sa balikat.

“Siguro,kailangan ko lang inumin to.“kinuha ko sa bulsa ko ang medicine pouch ko incase of emergency gaya nito, saka ko doon kinuha ang gamot ko.

“Wait,bibili lang ako ng tubig.“agad namang umalis si cristoff para maghanap ng mabibilhan ng tubig.naupo na ako sa may damuhan ng makabalik na siya.ang gulo parin ng utak ko.inabot niya sa akin ang tubig saka ko ininom ang gamot.

“Feel better now?“tanong nitong muli sa akin.

Kinwentuhan na lang niya ako about daw sa past namin.minsan ay napapatawa ako dahil sa mga paningit niya jokes..

“Look who’s here,ang liit nga naman ng mundo.“turan ng isang tao na ininairita ko dahil nakilala ko ang boses nito.

“Kauro?“turan ni cristoff…magkakilala sila?

“Do you know him?“takang tanong ko sa kanya.

“Ofcourse he know me idiot,dahil…arayyyyyy!“di nito natuloy na sasabihin pa sana ng mapasigaw ito sa sakit.di ko alam kong bakit.

“Kauro sammie is sick at ayokong may mangyari sa kanya.“turan ni cristoff dito.

“Oh sorry,I pity you.“plastic na sagot nito.

“Ahm,babe kauro is our friend when we are in college.,I know you also forget about him….sorry coz he dont know what happen to you.“friend,eh inaway nga ako niya sa unang kita pa lang namin,tinawag pa nga akong mang aagaw.

“Friend?eh bakit simula noong nagkita kami till now ay lagi na lang niya akong inaaway?“tanong ko.

“Ah kasi.“nag iisip na sagot ni cristoff.

“Kasi?”…turan ko naman.

“Kasi inagaw mo si cristoff sa akin noon.di ko yun matanggap till now.pero ngayon ay narealized ko that,siguro di talaga niya ako mahal…at ikaw lang talaga ang nagoapasaya sa kanya.“sagot sa akin ni kauro.

“So thats whay tinawag mo akong mang aagaw dati.“nataihang wika ko.

“Yup,and I’m sincerely apologize for it.“sagot niya.

“Well,yun nga babe…kaya ngayong nagkita kami ulit ay natakot ako baka manggulo na naman siya…oo yun nga.“naguguluhang singit naman ng cristoff.

“Ah ganun ba…its okay now.naiintindihan ko na.sorry kung ganun ang naisip mo about me before,na isa akong mang aagaw.wala rin akong maisip na sabihin to make you feel better na okay na talaga sa akin coz i cant remember anything.since were friends before,why don’t we continue our friendship now…friends?“alok ko ng kamay ko.

“Thanks….friends.“sagot nito at abot sa kamay ko.

Nagkwentuhan kang kaming tatlo ng magexcuse ako upang maghanap ng public c.r.,siguro naman kahit papano ay meron dito.

Cristoff pov;

“What are you doin here!“inis na turan ko Kay kauro ng medyo makalayo na si sammie.

“tsk,this is a public place mister.“sagot naman nito.

“Muntik ka pang madulas kanina.“nanggagalaiti na turan ko muli.

“Is’nt my fault?di ka nagpaparamdam at di mo sinasabi na may plano pala kayong ganito…e di sana may alam kami.whenever we meet accidentally.“irita namang sagot nito.

“Fine my fault,but this is for us…for me dahil mapapasa akin na rin ang dapat na sa akin.and for you dahil may pagkakataon kana para mapalapit pa sa kanya.“turan ko.

“Mapalapit ako sa kanya?how?eh wala naman si carlson dito.saka were not sure na porket wala ng maalala ang taong mahal niya ay di na siya gagawa ng paraan para mabawi si richmond sayo.“turan nito.

“Shhh…sammie okay?call him sammie.always remember that…saka si ken,sigurado naman akong susunod yun dito para manggulo muli pero handa na kami roon ng daddy ni sammie…at mas maganda kung tutulong ka.“nakangising turan ko.

“Ken?“oo nga pala di rin nito alam ang pagpapalit ni carlson ng pangalan.

“Ken is carlson,richmond is sammie..wag kang bobo!ngayon mas mapapadali tuluyan nilang pagkalayo kung tutulong ka.“turan ko na ikinataas ng kilay niya.marahil ay dahil sa tinawag ko siyang bobo.sorry ang slow din kasi minsan nito eh.

“Fine…si anong gagawin ko?“nagtagis ang bagang ko sa inis dahil pati ba naman gagawin nito ay kailangang ako pa ang mag-isip.

“Subukan mo kayang baliktarin yang utak mo baka sakaling mali ang pagkakalagay.“inis na sagot ko.

“Wag mo akong sagarin diyan sa mga patutsada mo cristoff kong ayaw mong matapos na lahat ng ito ng hindi ka pa nakapaguumpisa.“sagot nito sa akin ng nakameywang pa.

“Sige subukan mo ng tukuyan ka na ring mawalan ng pag-asa sa lalaking kinababaliwan mo!“singhal ko sa kanya.

“Teka nag aaway ba kayo?“parehas kaming natahimik ni kauro sa tanong ni sammie.

“Ah andiyan ka na pala friend…actually medyo may di lang kami pagkakaintindihan nitong FIANCEE mo.“sagot ni kauro dito kaya tinignan ko siya ng masama.“pero okay naman na kami.wag kang mag-alala cristoff tanggap ko na talaga.”

“Ah oo babe…tara na baka hinahanap ka na ng daddy mo,hatid na kita.“aya ko sa kanya.

“Ah okay,nagtext na nga si daddy eh.”

“Sabay na rin ako.“singit naman ni kauro.wala na akong nagawa kundi isabay siya.

DC2-CHAPPIE9

Sammie’s pov;

“Mommy nakaalis na ba si daddy?“tanong ko kay mom pagkababa ko galing sa kwarto.

“Oo anak…may gagawin daw kasi siya.“sagot naman nito habang patuloy sa paghalo sa niluluto niya.

“Ang bango naman niyan mom.“wika ko sabay silip sa niluluto niyang ginisang gulay.

“Natural paborito mo eh.siya nga pala,wala ka bang balak pumasok ngayon sa opisina?“tanong nito.

“Wala mom,nagpaalam naman ako kay daddy,may lakad kasi kami ni cristoff ngayon.“sagot ko,pero napansin ko na biglang prang nagstiff ito sa sinabi ko.

“May problema ba mom?“tanong ko.

“Wala naman anak,saan ba kayo pupunta,wag kang magpapagabi baka mamaya sumakit na naman ng sobra yang ulo mo.wala ako sa tabi mo.“kita ko ang pag aalala doon sa winika niya.

“Mom,wag kang mag alala,kaya ko na ang sarili ko,besides lagi kong dala yung gamot ko and at the same time ay kasama rin namin si kauro.“paglalambing ko dito ng maalis na ang kanyang pag aalala.

“Oo na,basta mag ingat ka palagi.saka hanggang ngayon ay wala parin akong tiwala sa kauro na yan.“hay naku si mommy talaga.

“Mabait naman si kauro mom,kaya wag mo nang alalahanin yun.sige mom bibili lang ako saglit ng softdrink diyan sa kanto.naubusan kasi tayo,masarap pa naman yun isabay diyan sa masarap mong gulay.“paalam ko

“Naku niloko mo pa ako.sige na.dalian mo ng makakain na tayo.gigisingin ko na rin yung kapatid mo.nagpuyat na naman yata kagabi yun.“patungkol nito kay rogue.

Lumabas na ako at tinunton ang mini grocery,agad kong kinuha ang nais bilhin upang makauwi ako kaagad.

Naglalakad na ako pabalik ng pakiramdam ko ay may nakasunod sa akin kaya lumingon lingon ako,pero wala naman.hay,napapraning na naman yata ako.

Malapit na akp sa tapat ng bahay ng may isang batang humarang sa daraanan ko at iaabot sa akin ang 3 pulang bulaklak.

“Para saan to?“tanong ko sa bata.

“Pinapabigay po nung mama.“sagot nito.

“Ha?sinong mama,nasaan siya?“tanong ko rito.

“Ayaw po niyang ipasabi eh,basta bilin lang po niya na ibigay ko sa inyo ito,saka kumusta na daw po kayo?“napangiti ako sa isiping baka si cristoff ang may pakana nito kaya sasakyan ko na lang ang paandar nito.

“Ah ganun ba,sige pakisabi sa kanya na salamat sa bulaklak,saka sabihin mo rin kay cristoff na tatawag na kang ako mamaya sa kanya.“bilin ko rito.

“Sige po.“nanakbo na ito kaya di ko na lang sinundan ng tingin dahil nakita ko na si mommy na palabas ng gate,marahil ay upang hanapin ako.

Kenber pov

Nakita kong lumabas ng bahay nila ang asawa ko.gusto kong tumakbo patungo sa kanya at yakapin sa kanya,gusto kong maramdaman niya kung gaanu ko siya kamiss.pero natatakot ako baka may makakita sa amin at isumbong siya sa daddy niya at mapahamak na naman siya.

Habang sinusundan ko siya ay napansin ko na parang nararamdaman na yata nito ang presinsiya ko.kaya agad akong naghanap ng matataguan upang di niya ako makita.bakit ganun,wala akong makitang bakas ng pangungulila niya sa amin ng anak niya?ng may makita akong bata ay agad kong tinawag ito at sakto namang may dala itong bulaklak.

“Bibili po ba kayo kuya?tatlo na lang po kasi ito.“turan nito.agad akong kumuha ng 300 sa bulsa ko at iniabot sa kanya.

“Sobra na po ito kuya.“turan nito.

“Sayo na yan.pero gusto ko sanang habukin mo yung taong yun saka iabot mo sa kanya.ikumusta mo na rin ako.“wika ko rito.

“Ah sige po.“sagot naman nito saka nanakbo na.nakita kong hinarang nito si sammie at inabot dito ang bulaklak.

Hinintay kong bumalik ang bata baka sakaling may magandang sinabi si sammie sa kanya.

“Anong sabi sayo?“tanong ko rito ng makabalik siya sa kinaroroonan ko.

“Salamat daw po sa bulaklak.“natuwa ako at napangiti sa sinabi nito.“saka pinapasabi rin po niya sa inyo sir cristoff na tatawag siya sa inyo.“bigkang nawala unti unti ang ngiti sa labi ko dahil sa tinuran nito,cristoff?talagang inakala niya na kay cristoff galing ang bulaklak.sa inis ko ay pupuntahan ko sana ito pero napaatras din ako ng makita ko si mommy jackie na sinalubong si sammie.

“Shit what does this mean sammie!“inis na bulong ko sa hangin.tumalikod na ako para makauwi.pagkarating na pagkarating namin kanina ay siya agad ang tinungo ko pero bakit ganito. Pagkarating ko sa bahay ay agad nanakbo sa akin si samber.

“Daddy!have you already seen papa?“masayang tanong nito.

“Ah yes baby,but he’s busy when I saw him.“pagsisinungaling ko rito.ayaw kong isipin nito na di siya namimiss ng papa niya dahil di pa naman ako sigurado sa naiisip ko.

“Oh,but its okay daddy,maybe we can talk to him some other time.“di nawawalan ng pag asang turan nito.

Tinawag ko si vaine,upang pagpahingahin na ang anak ko dahil nasisigurado kong pagod ito mula sa napakahabang byahe.

“Anong nangyari anak?kita ko sa itsura mo pa lang na nagsisinungaling ka sa anak mo kanina.“hay wala akong lusot dito kay papa.

“Pa,bakit ganun?pakiramdam ko ay di niya kami namimiss ng anak niya.“turan ko na nakatingin sa kawalan.

“Marahil ay pinipigilang lang niya ang sarili,or may hindi tayo alam na ginawa sa kanya.you already know kung ano ang kayang gawin ng ama niya.anu ba ang talaga ang nangyayari sa pagkikita niyo?”

“Di kami nagkita pa,I mean ako lang nakakita sa kanya.di pa ako nagpakita dahil di tayo sigurado baka may nagbabantay sa galaw niya.“sagot ko.“pero may pinaabot akong bulaklak sa kanya kanina sa isang bata…pero ang inakala niyang nagbigay sa kanya noon ay si cristoff.”

“Di mo naman siya masisisi dahil sa hindi naman niya alam na andito ka na…marahil ay may dahilan kung bakit ganun siya.“sagot ni papa.

“Siguro nga po.”

“Sige nat magpahinga ka na muna.pagod ka lang.“tumayo na ako saka tinungo ang kwartong kinaroroonan ng anak namin at tumabi dito.pag tinititigan ko ito ay naaalala ko si sammie,habang lumalaki kasi ang anak namin ay nagiging kamukha tlaga niya.di ko namalayan na tumulo muli ang luha ko dahil di ko inaakalang magkakahiwalay kami muli.I feel so empty right now…I need him,we need him.

“Daddy are you crying?“nagising ko pala ang anak ko.

“Sorry baby,did I wake you up?“Masuyong tanong ko dito.

“No daddy it’s okay…you know what daddy,I’m dreamed..papa is there in our house…he’s waiting for us.“masayang turan nito.

“Yes baby,papa is waiting for us…for now,take a rest and tomorrow we will go somewhere…I’m sure that you will like here in the philippines…papa and I raised here.“wika ko rito.

“Really daddy?yehey…“masayang turan nito ngunit agad ding nawala”much better when papa’s with us.“

“Papa’s with us always.because he’s always here.“turo ko sa puso niya.

Kinuha ko ang paborito nitong libro uoang basahan ko siya ng story dahil yun lagi ang nakikita kong ginagawa noon ni sammie para makatulog na ito.after how many pages ay naramdaman kong payapa na itong nakatulog.kaya kinumutan ko siya bago ako lumabas sa kanyang kwarto at tunguhin ang aking silid…ang silid kung saan kami laging magkatabi noon ni richmond my sammie.

I promised I’ll never get tired of hoping that there is a happy ending for our love story. naibulalas ko ng tahimik bago ko ipikit ang aking mga mata.

DC2-CHAPPIE10

Sammie’s point of views;

“Anak may naghahanap sayo.“tawag sa akin ni mommy mula sa labas ng kwarto ko.

“Okay mom!“sagot ko.linggo ngayon at wala akong pasok sa opisina.lagi na lang akong sinusundo ni cristoff at minsan ay sinasamahan niya akong mamili ng mga bagay na nais ko sa mall.napakamaalalahanin niya…kaya unti-unti ay nasasakop na niya ang puso ko.halos nasa kanya na lahat ng katangian ng isang mangingibig.

“Hi babe.“nakangiting bati nito sa akin pagkababa ko ng hagdan.

“Hello there handsome.“bati ko rin sa kanya.“ang aga mo yata?“tanong ko rito.wala naman akong maalalang may usapan kami ngayon.

“Just wanna see my sunshine early in the morning.“naku naman kung hindi lang ako nakakapit malamang natumba na ako dahil sa panlalambot ng tuhod ko dahil sa kilig.ang lalaking to oo.

“Hey,cut it out…nasa bahay ko pa kayo.mamaya na yan.“singit naman ni daddy na nakaupo pala sa sofa at nagbabasa ng diyaryo.

“Sorry dad…“nahihiyang turan ko na ikingangiti nilang tatlo.“am dad,who’s vengie nacino?“tanong ko,nawala bigla ang mga ngiti nila.

“Why did you asked about him?“tanong sa akin ni mommy.

“He sent me a message this morning…sabi niya di daw ako nagsabi na nakabalik na daw ako dito sa pilipinas..“naguguluhan turan ko.“tinatawagan ko pero di ko naman makontak.“dagdag ko.

“wag mo na siyang intindihin anak….siguradong gulo na naman ang idudulot ng taong yan”sagot ni daddy kaya di ko lang inintindi pa.

“Babe,nood naman tayo ng sine.“aya sa akin cristoff.

“Hmmm.may magandang mapapanood ba ngayon?“tanong ko habang nagiisip.

“Yup,maganda yata yong breakup playlist.“wow ha di ko alam na mahilig pala manood ng ganung klase ng pelikula ang lalaking to.“hey,…dont look at me that way…gusto ko lang mapanood yun para naman magkaroon ako ng cue kung paano ko iiwasan yung mga bagay na posebling maging dahilan ng awayan natin.“paliwanag nito.

“Tsk,fine.bihis lang ako.“sabi ko rito.

Nakaligo naman na ako kaya nagbihis lang ako ng pang alis.

“Your not serious wearing those clothes goin out babe?“napakunot noo ko sa tinuran niya.

“Why?hindi ba bagay?“tanong ko rin sa kanya.I’m wearing a maong pants na tinirnuhan ko lang ng simpleng plain yellow blouse.

“Lets see whats on your closet.“wika nito sabay akay sa akin pabalik sa kwarto ko.“try this one.“nilapag niya ang shorts na floral and highwaisted at isang hanging white shirt.

“Seriously?“kunoy noong tanong ko sa kanya.

“Yeah,I want all eyes on you,at gusto kong ipaalam sa kanila that a sexy gay like you ay pagmamay-ari ko.“turan nito..teka anu ako pang display..pero wala rin namang nagyari sa mga reklamo ko dahil siya naman ang nasunod.

……………….

Gaya ng inaasahan ay marami ang nakatingin sa amin pagpasok pa lang namin sa mall.some are confused kung anu ba talaga ang reference ko,some are disgusted,pero may mga natutuwa naman ang nagugutuhan ang nakikita…at di mawawala ang mga guys na para kang hinuhubaran sa mga tingin pa lang nila…di din nawawala ang mga guys na mukha yatang pinanganak na may galit sa bakla.

“Dont mind them okay.“wika ni cristoff habang nakayakap siya sa bandang bewang ko.“wait for me here,bibili lang ako ng makakain natin sa loob,ayoko ng popcorn.“paalam nito sa akin.

“Hey,alam mo naman bawal diba?”

“Tsk,pwede yan.“sagot nito na nakangisi pa.

“Hi there,alone?“napatingin ako sa lalaking bigla na lang sumulpot,gwapo pero halatang loko.

“No,I’m with my bf.“walang ganang sagot ko rito para di na mangulit pa pero sa kasamaang palad mukhang pinanganak yata itong makapal ang mukha.

“I’m good specially to pleasure you rather than your guy.“wow ha mas malakas pa yata hangin nito kaysa kay yolanda.

“Excuse me,pwede bang lumayo ka na lang baka kung anu pa masabi ko sayo.“inis na turan ko dito.

“Pakipot ka pa eh,alam ko namang natatakot ka lang makita ng bf mo na lumandi ka,pero pag wala naman siya naghahanap ka ng iba…abah di ka talo sa akin…gwapo na libre pa.“gago din pala ang isang to eh..

“Wag mo kong igaya sa mga iba diyan…kung ako sayo ay umalis ka na sa harapan ko kung ayaw mong ipabugbog kita sa bf ko.“sasagot pa sana ito ng may batang sumigaw.

“Hey,go away from my papa!“turan ng cute na batang to sa lalaking manyak.

“He’s your papa?“tanong naman ng lalaki sa bata.

“Yes.“matapang na sagot nito.

“Tsk kung hindi lang dahil sa cute na anak mo hinatak na kita para iuwi.bye.“aba talaga namang…ehhh kainis.

“Papa,I’m happy to see you again…please go back to us…daddy’s in pained without you.“malungkot na turan ni sa akin.

“Whats your namame baby?“tanong ko rito.

“Papa,stop fooling around its me samber.“inis na sagot nito ang cute ni mainis.

“Samber,maybe your mistaken,I’m not your papa.“paliwanag ko rito.

“Ofcourse your my papa,whats happening with you papa,why are you doin this.“naiiyak na turan nito.

“Shhhh dont cry baby,am,whos your company here.“tanong ko rito.

“Yaya vaine…I ran towards you when I saw you arguing with that bad guy.“napakabibo namang bata nito.

Magsasalita sana akong muli ng may babaeng dumating.

“Sambir,sont do that agin ok.“napangiti ako sa way ng pagkausap nito sa bata.marahil siya ang sinasabi ng batang yaya niya.di ako nito napansin kaya ako na ang nagsalita.

“Ingatan mo siyang mabuti ate,baka mamaya masamang tao na ang mapagkamalan niyang papa niya.“wika ko na ikinatingin niya sa akin.kita ko sa mukha niya ang pagkabigla.

“Naku sir sammie,nahanap din namin ikaw oy.“wika nito.bakit kilala ako nito.

“Bakit po ninyo alam ang pangalan ko?“tanong ko rito ng may pagtataka.

“Hindi magandang biru yan dong.syempre kilala ko ikaw,boss kita eh.“sagot nito na lalong ikinakunot ng noo ko.

“Yaya,where is daddy kenber,he needs to see papa.“turan ng bata sa yaya nito.

“Kenber?“mahinang bigkas ko sa pangalang binanggit ng bata.

“Oo sir,siya po ang asawa nimo.di mo matandaan?“taka na ring tanong nito sa akin.

“Papa lets go and look for daddy.“hila sa akin ng bata.naguguluhan na ako..kenber,yun yung nakaukit sa singsing,but how?.aiguro kailangan kong makita ang tinutukoy ng bata baka sakaling maalala ko ito pag nakita ko.maglalakad na sana ako ng biglang may humawak sa braso ko.

“Where are you going?“tanong ni cristoff.

“Ah kasi…“agad sumingit yong bata

“Hey,let go of papa.daddy is waiting for us.“kita ko ang pagkabigla ng mukha ni cristoff ng titigan nito ang bata.

“Kilala mo ba ang bata,bakit ganyan ang itsura mo?“tanong ko sa kany.

“Ah hindi babe…sorry baby but we need to go.his not you papa.“pagkausap nito sa bata.umiyak ang bata ng tanggalin ni cristoff ang pagkakapit ng bata sa kamay ko.

“No,his my papa sammie.“umiiyak na turan nito.bakit ganun parang balisa si cristoff.

“Babe,umuwi na tayo,“hinila ako nito at tinignan ko pa ang nakakaawang bata habang papalayo kami.

Kenber pov;

“Vaine,anong nanyari bakit umiiyak ang anak ko.?“pagkalapit ko sa kinaroroonan nila.

“Daddy,the guy took papa again away from us.“umiiyak na wika ng anak ko at yumakap sa akin.

“Anung sinasabi niya?“tanonh ko kay vaine.

“Eh,ser nakita po kasi namin si ser sammie,kaya lang parang di niya kami kilala.“sagot nito.

“Hindi niya kayo nakilala?paano nangyari yun?“tanong ko muli,kahit na anong mangyari ay alam kong di gagawin ni sammie ganito sa anak namin.

“Hindi ko nga alam ser,sasama nga po sana siya sa amin kaya kang dumating yong isang lalaki na komoha sa kanya noon.“sagot nito…shit sino kaya ang tinutukoy nila,cristoff or his dad.

“Honey,let daddy handle this okay,I’ll make sure papa will come back for us.“pag alo ko sa anak.di na ito makasagot ng maayos dahil sa paghikbi.kinarga ko na siya para makauwi na kami.

Anu kaya ang nangyari sa asawa ko?anong ginawa nila sa kanya at pati sarili nitong anak ay di niya makilala.please naman sana walang masamang nagyayari sa kanya sa piling ng lalaking yun at ng ama niya dahil kong hindi ay di ko sila mapapatawad.

DC2-CHAPPIE11

Sammie’s pov;

“Hey,anu bang nangyayari sayo,simula kaninang hinatid mo ako dito sa bahay hanggang ngayon ay di ka makausap ng maayos?“tanong ko kay cristoff.

“I’M sorry babe,masama lang pakiramdam ko.“sagot nito kaya sinipat ko kaagad siya kung sakaling may sinat nga itopero hindi naman.

“Naku nalipasan ka lang ng gutom eh.siya nga pala babe,alam mo yung bata kanina,nakakapagtaka eh,kilala niya ako at tinawag niya akong papa,tapos binanggit niya yung pangalan ng daddy niya na kenber,eh yung pangalang iyon din yung nakaukit dito sa….“di ko natapos ang sasabihin ko ng magsalita siya.

“Cut it!ayokong pag usapan yung mga ganyang bagay.“iritang sita nito sa akin.

“Sorry babe,di ko naman alam na di ka interesado eh.“medyo nasaktan turan ko.

“I’m sorry babe,ayoko lang talagang pag usapan yon,gusto ko kasi yung kasal natin ang dapat nating pag usapan.“natahimik ako sa tinuran niya.di ko kasi alam ang sasabihin,parang pakiramdam ko ay di dapat ako pumayag…nalilito na talaga ako.

Bigla namang sumakit ang ulo ko ng biglang pumasok ang imahe ng dalawang tao,para silang kinakasal…pero ako yung isa..malabo naman yung mukha nong isa.

“Ahhh!“hiyaw ko ng di ko na makayanan ang sakit.

“Babe are you okay?what happening?wheres your medicine?“di mapakaling tanong ni cristoff sa akin.

“Sammie anak!“dinig kong sigaw ni mommy pagpasok nito sa kwarto bago ako mawalan ng malay

“ Wear this ring,as a sign of my eternal love…i promise you,that I will love you and give you my all till my last breath…hope that my love for you will erase all the pain that we gain from our past…I also promised you my love that I will not make the same mistake again…I love you.“

“Wear this ring as a sign of my love…this will serve as a reminder for every minute of your life that I’m always here,ready to give you my all..my heart and my soul.I promised you my love that i will keep on understanding all your flaws even if its hurt because my love for you will not last forever but last a lifetime….I love you.”

“Alam mo mr. Kenber rodriguez..mahal na mahal kita…dahil kahit alam kong nahihirapan ka na binibigay mo pa rin ang gusto ko.”

“At ikaw naman mr. Sammie rodriguez ang mahal na mahal ko dahil ikaw ang nagbibigay buhay sa araw araw ko…at ngayong may pamilya na tayo.mas lalo kitang minahal dahil napatunayan ko na ikaw at si samber lang ang dahilan ng buhay ko.”

“Papa,please come back dont leave us.!”

“Ahhhhh.!sigaw ko ng magising ako.

“Hey honey are you okay now?“tanong sa akin ni cristoff pagkalapit nito sa akin.

“Nightmare.“tanging naibulalas ko dahil di malinaw sa akin ang panaginip na yun…bakit ako kinasal sa panaginip ko?sino ang lalaking yun?totoo bang anak ko ang batang yun?mga katanungang labis na nagpapasakit sa ulo ko.

“Anung nangyayari sa kanya?“dinig kong boses ni daddy kausap yung doktor na umaasikaso lagi sa akin.

“Kailangan ko lang siyang turukan muli…isa lang ang pakiusap ko,wag niyong hayaang makakita siya ng mga tao o bagay na magpapaalala sa kanya baka di kayanin ng utak niya at bumigay ito.“sagot ng doktor sa kay daddy,at halata naman kay mommy ang lubos na takot.pero akala ko ba pinapagaling nila ako bakit para yatang baliktad ang pagkakaintindi ko sa sinabi nito.

Lalapit na sana ito at iinject sa akin ang hawak na syringe ng umalma ako.

“What is for?“tanong ko.

“This is for your own good richmond,I mean sammie.“richmond?..

“Pero dad,“reklamo ko pero pinutol na nito ang sasabihin ko.

“Trust me okay,I’m your father,and as a father all I want is good for you.“di na ako umimik pa at hinayaan na ang doktor na itarak sa akin ang hawak nito…and suddenly it all went black.

Cristoff pov;

“Anu ba talaga ang nagyari cristoff,bakit biglang ganun ang nangyari,buti na kang at naagapan natin kung hindi ay baka bumalik siya sa dati.at tumakas muli.“tanong sa aking ng daddy ni sammie.

“Tito,nakita niya ang anak niya sa mall,nilapitan siya ng bata at kinausap…tito,carlson is back,KENBER IS BACK!“frustated kong sigaw.

“Shhh,baka magising ai sammie…now that we know that his here we should move.“wika nito

“But how,everytime I asked him about our wedding ay iniiba niya ang usapan…pinaparamdam niya na hindi oa siya handa at kaoag pinilit natin siya na ikasal kami ay baka maghinala siya.“sahot ko na naguguluhan

“That’s not what I mean.“seryusong sagot nito.

“Then what tito,I’ll do everything just to have him…baliw na kung baliw pero mahal ko ang anak ninyo.“turan ko

“Thats it,baliw.“wika nito na ikinakunot ng noo ko.

“Pwede ba tito deretsahin niyo na ako.“inis na wika ko sa daddy niya.

“We all know except frim sammie that kenber is sick,at nawala lang yun because of sammie,instead na madaliin natin ang kasal niyo,bakit di natin unahin ang panggulo.ibaik natin ang baliw na kenber or carlson na yan.“napangiti ako sa magandang ideya nito.

“Your really brilliant tito.but how can we do that?“tanong ko dahil imposebling mangyari yun lalo na’t nakalagoas na yata ito sa ganung sakit niya.

“Think cristoff think…once na nanggulo pa siya di pAlabasin nating nababaliw na siya.sammie does’nt remember him at all.“sagot nito

“Pero paano tito kong di natin magawa,maraming maarring tumulong sa kanila,andiyan ai tito rich niya at isa pa ay yung kaibigan niyang si vengie.“wika ko

“Hmmmm…di gawin nating totoo kung umabot man sa ganyang punto.“sagot nito.nakakasira ng bait ang takbo ng utak ng matandang to.

“Paano nga tito?“iritang tanong ko.

“Si sammie nga nabura natin ang alala,ang gawing baliw pa kaya ang kenber na yan.“doon ay nagets ko rin ang nais nitong iparating..

“Your the best tito.“nakangising turan ko

“I already knew that no need to mention it.“pagmamayabang niya.

Kenber’s pov;

“Pa kailangan na nating kumilos,pakiramdam ko talaga ay may ginagawa silang di tama sa asawa ko.“natatakot ng turan ko sa aking ama.

“Iho calm down,walang maitutulong kung ganyan ka.“sagot nito sa akin.

“how am I goin to calm down pa,kung unti unti ay pakiramdam kong nawawala na sa akin ang asawa ko…di ko yun kakayanin pa lalo ng anak namin.“naluluha ng sagot ko.

“Okay I’ll try to talk to his father,marahil ay galit parin ito sa akin dahil sa ginawa namin ng kuya mo dati,at gumaganti lang siya.“wika nito na nagpasalubong sa kilay ko.

“May di ba ako nalalaman pa?“usisa ko

“PAgkatapos ng kasal niyo noong una ni sammie ay saka lang nalaman ni rick na peke ang dukomentong binigay ng kuya mo.tuso ang ama ni sammie anak,kaya ginamit ko lang din ang maaring tama naming gawin…dahil alam kong unti unti ay pababagsakin tayo ng ama ni sammie sakali mang ibigay ko ang kapalit sa pagpapakasal ng anak niya sa iyo.“paliwanag sa akin ni papa.“patawarin mo sana ako anak dahil kasalanan ko lahat ng ito.“pagpapatuloy niya.

“Pa,wala kayong kasalanan…ngayon ko kang nalaman ang ibig sabihin ni kuya na sakripisyo niyo.sorry kung dahil sa akin ay muntik na tayong mawalan ng kabuhayan.“sagot ko rito

“Ginawa namin yun dahil anak ka namin,at natatakot ang kuya mo na baka maulit ang mangyari noon kaya pinagisipan naming mabuti ang dapat na gawin.mahal mo si sammie kaya inisip naming mapapatawad din kami ni rick sakali mang makita niya ang pagmamahal mo anak niya,pero naniwala kami sa mga akala namin na hindi pala mangyayari.“yumakap ako kay papa.

“Pa wala kayong kasalanan.dahil kong ako mismo sana ang gumawa ng paraan noon para makuha ko ang gusto ko ay di na sana nangyari ito.“nagsisising turan ko.kung noon pa sana ay gumawa na ako ng paraan upang para mapasa akin ang taong mahal ko sa tamang paraan ay di na sana nagyayari ito at di na nadamay pa ang mga magulang ko at si kuya.

“Anak,sana ay magiingat ka lagi.sa mga ginawa ni rick ay alam kong wala siyang sasantuhin.anak nga niya ay ginagawa niyang pain upang mapasa kanya ang kapangyarihang meron siya ngayon,ikaw pa kayang di niya kadugo.“bikin sa akin nito.

“Dont worry pa.lagin kong tatandaan yan.

pagkatapos ng pag uusap namin ni papa ay tinungo ko na ang silid ng anak ko at tabihan ito.nakatulugan na nito ang pag iyak.di ko talaga mapapatwad ang rick na yang kahit ama pa siya ng mahal ko.dahil nasisiguro ko ring di magugustuhan nito ang nanyayari sakali mang nasa katinuan siya.at humanda rin sa akin ang cristoff na yan.matira matibay.

DC2-CHAPPIE12

Sammie’s pov;

“Sir sammie,may lalaki po sa labas,gusto raw po kayong makausap…tinatanong ko po kung may nakaset po ba siyang appointment sa inyo pero wala naman daw po.“paliwanag sa akin ng sekretarya ko.

“Wala siyang appointment sa akin,then paalisin niyo na siya.“utos ko rito.pagkalabas nito ay siya namang biglang pagbukas ng pinto na ikinagulat ko.

“Sir,sorry po sir makulit kasi…“paghingi ng paumanhin ng guard sa akin.“sir labas na po kayo wag na po ninyong hintaying tumawag kami ng police.“baling naman nito sa lalaking nagpumilit na makapasok dito sa opisina ko. May katangkaran eto,gwapo at masasabi ko ring galing sa may kayang pamilya ayon na rin sa pananamit nito.bigla itong lumapit sa akin at hinawakan ako sa kamay.napapitlag pa ako dahil sa parang may bulta-bultahing kuryenti ang gumapang mula sa kanyang mga kamay patungo sa akin.

“Sammie,its me kenber your husband.“turan nito.kakaibang kaba ang naramdaman ko sa mga titig nito.bakit parang kilala siya ng puso ko,pero kahit anong pilit kong alalahanin ito ay di magawa ng utak ko.

“Excuse me,hindi kita kilala,saka I already have a boyfriend…beside he’s my fiancee.“naguguluhang turan ko rito.kita ko ang pagdilim ng mukha nito kaya natakot ako bigla.

“I knew it,mayroon talagang di magandang ginagawa ang mga gagong yun.“wika nito na hindi ko alam kung sino ang tinutukoy.

“Excuse me?“pagbasag ko sa pag iisip nito.doon ko naalala ang singsing na may nakaukit na pangalan niya.maari ngang sa kanya ito.“sa iyo ba ito?“pinakita ko sa kanya ang singsing na nakasabit sa kwintas ko.doon ay napangiti siya siguro dahil sa kanya nga ito,mukha kasing mamahalin ang singsing.

“Thats yours,“kumunot noo ko sa sinabi nito.“its our wedding ring…look at this.“turan niya sabay pakita ng singsing na nasa kanyang daliri,parehong pareho nga nun ang singsing na nasa akin.tinanggal niya saka niya pinakita sa akin ang nakaukit doon.nanlaki ang mata ko,pangalan ko nga ang nakaukit doon.paano nangyari yun.

“H-how…“di ko na natapos ang sasabihin ko ng malakas muling bumukas ang pinto at iluwa noon sina cristoff at daddy.

“Anong ginagawa mo ditong hayup ka!“bulyaw ni cristoff sa kenber na to.

“Bakit nakatanga kayo!ilabas niyo ang lalaking yan dito!“bulyaw naman ni daddy sa dalawang bodyguard nito.

“Teka,daddy totoo ba ang sinasabi niya?“tanong ko na ikinatigil ng mga guard sa pagkaladkad kay kenber.“is it true na kasal ako lalaking to?totoo bang siya ang asawa ko?paano dad kung may relasyon kami ni cristoff?nalilito na ako.“naguguluhan ng tanong ko.

“Hush babe,nagsisinungaling ang lalaking yan.“pag alo sa akin ni cristoff

“BAliw ang lalaking yan sammie,kaya wag kang mag isip ng kung anu-ano dahil walang katotohanan lahat ng sinasabi niya.“paliwanag naman ni daddy sa akin.

“Then whats the meaning of this?“pinakita ko sa kanila ang mga singsing kung saan naka ukit ang pangalan namin ng kenber na ito.kita ko ang pagkabigla sa mukha nilang dalawa.“what’s the meaning of this!“napalakas na ang boses ko dahil sa frustration.

“Calm your self,oo kasal kayo noon ng lalaking yan.at dahil sa kanya kaya ka nagkakaganyan ngayon.dahil sa pagiging baliw niya ay nagkaroon ka ng ganyang sakit.kaya nilayo kita sa kanya.kaya siya dapat ang sisihin mo.ayoko na sanang malaman mo pa ang tungkol sa inyo dahil labis kang nasaktan sa piling niya.arrange wedding lang iyong kasal ninyo.“duro ni daddy kay kenber

“Sinungaling kayo!wag kang maniwala sa kanya sammie…hayup ka anong ginawa mo sa asawa ko papatayin ko kayong dalawa!“nagpupumiglas namang ganti ni kenber.

“Tignan mo,yan ba ang nasa katinuan…baliw ang lalaking yan kaya ka namin inilalayo sa kanya.“nakahawak na si daddy sa mga braso ko.

“Dahil sa pagtakas mo noon sa pambubugbg niya ay kaya ka naging ganyan sammie.dahil ayaw niyang matuloy ang kasal natin.“ganun ba talaga ang nangyari.kung ganun dapat lang na kamuhian ko ang lalaking to.

Lumapit ako kay kenber saka ko hinagis sa kanya ang singsing na hawak ko.

“What?naniniwala ka sa kasinungalingan nila?hindi ako baliw sammie,asawa mo ako.please believe me.“pagsusumamo nito.

Umiiyak akong nanakbo palabas,kailangan kong mapag isa,nalilito na ako.kita kung sumunod sa akin si cristoff pero nagtago ako hanggang sa tuluyan na siyang mawala.naglakad lang ako at pilit iniisip ang lahat pero wala talaga.hanggang sa napadpad ako sa parang parke at naupo sa silong ng isang puno.

“Friend,malungkot ka na naman.“nagulat pa ako sa biglang nagsalita sa may gilid ko.

“Kauro?why are you here?“paano nangyaring andito din siya.

“Nakita kitang naglalakad na parang wala sa sarili kaya minabuti kong sundan ka.“paliwanag nito.

“Salamat,sa tingin ko ay kailangan ko rin ng makakausap.“malungkot na turan ko.

“Anu ba ang gumugulo diyan sa utak mo,aba’y daig mo pa ang nakadrugs eh.“pagbibiro nito.

“Ikaw talaga,ang totoo kasi niyan,may lalaking nagpunta kanina sa office,kenber ang name niya,tapos pinagpipilitan niyang asawa ko siya at sinungaling daw sila daddy,but daddy and cristoff keep on saying that kenber is mentally incapacitated.na siya daw ang dahilan kung bakit wala akong maalala ngayon dahil sa lagi daw nitong pambubugbog sa akin noon…I dont know kung sino ang paniniwalaan ko.“nababaliw na rin yata ako.

“Anu ba sinasabi nito?“turo niya sa puso ko.

“Na paniwalaan ko ang kenber na yun,but my mind says dapat kong paniwalaan sila daddy.“nalilitong sagot ko.

“Hmmm…mahirap nga yan.“buntong hininga nito.

Kenber’s pov;

“Bitiwan niyo ako!kailangan kong sundan ang asawa ko!“pagpupumiglas ko dahil bigla na lang nanakbo si sammie palabas.sumunod si cristoff sa kanya pero bumalik din naman ito kaagad.

“Ang kapal din talaga ng mukha mong magpakita pa dito eh no.“gigil na turan ng daddy ni sammie sabay pakawala ng malakas na suntok sa sikmura ko.

“Hayup ka!dapat sayo patayin,wala kang kwentang ama.“bulyaw ko dito

“Alam niyo na kung saan dadalhin ang tahasang lalaki na yan.“utos nito sa mga bodyguard na may hawak sa akin.pakaladkad akong hinila ng mga ito palabas at isakay sa kotse.

“Saan niyo ako dadalhin?“kinakabahang tanong ko.may dalawang guard na tumabi sa akin samantalang driver at nasa passenger naman yung dalawang may hawak sa akin kanina.

“Matulog ka na muna.“wika ng isang nasa tabi ko at itakip sa ilong ko ang panyong may matapang na amoy…di ako makapanlaban dahil hawak ako ng isa.unti unti ay nawalan ako ng malay.

Sammie’s pov;

Pagkatapos ng mahigit isang oras din na pag uusap namin ni kauro ay hinatid na ako nito pabalik dito sa office.

“Buti po sir nakabalik na kayo.“bungad sa akin ng sekretarya ko.

“Si daddy?nasaan na yung lalaki kanina?“tanong ko rito.

“Pina alis na po ng daddy niyo…ang daddy niyo at si sir cristoff naman po ay umalis na rin.binilin na lang po sa akin na ipainom sa inyo ang gamot niyo.“paliwanag nito sa akin.

Pumasok ako sa office…di ko alam pero ayukong inumin ang gamot na ito.dahil pakiramdam ko ay lalong nagiging uneasy ang pakiramdam ko

“Bakit ganito ang lakas ng kaba ko?“pagkausap ko sa sarili ko.pakiramdam ko ay may mali eh.kinuha ko ang phone ko at agad dinial ang number ni daddy but his not answering it,so I try cristoff and sa wakas ay sinagot nito.

“Where are you?kasama mo si daddy right?“tanong ko kaagad pagkasagot nito sa phone niya.

“Yes,may kakausapin kaming client,I need to drop the phone now,where here,bye babe I’ll call you later.“di na ako nakasagot dahil bigla na lang naputol ang linya.parang iniiwasan nito ang mga tanong ko.

Bumaba ako at agad tinanong ang guard.

“Kuya,nakita niyo ba kung saan nagtungo si daddy?”

“Sumunod po sila doon sa lalaking nanggugulo kanina sir,pero di ko po alam kung saan.“f**k baka kung anu ang gawin nila sa lalaking yun.bakit ba kasi ganito na lang ang pag aalala konsa kanya?kainis.

DC2-CHAPPIE13

Kenber’s pov;

Nagising na lang ako na masakit ang ulo.

Nasaan ako? tanong ko sa sarili.para itong isang lumang kwarto.nakaupo ako sa isang kahoy na silya at nakatali ang mga paa at kamay.

“Gising ka na pala.“di ko agad napansin na may kasama pala ako sa kwarto.it was cristoff siting in the corner like a gangsters boss.

“Nasaan ako tarantado ka!“galit na tanong ko rito.

“Woah…easy lang chilax…maguusap lang naman tayo eh…yun ay kung magiging masunurin kang bata.“pagkausap nito sa akin na parang isang musmos ang kausap. Tumingin ito sa may pinto at pumasok doon ang daddy ni sammie kasama ang isang lalaki na may hawak na maliit na case.

“Kumusta ang tulog mo?“nakakairitang tanong nito sa akin.

“Pakawalan niyo ako rito!“galit na hiyaw ko.

“MAmaya na lang,maguusap muna tayo.“sagot nito.kumuha siya ng isa pang silya saka naupo paharap sa akin.“ngayon,tatanungin kita,lulubayan mo ba ang anak ko at pakakawalan kita at nangangako akong di ka na guguluhin o ipagpipilitan mo ang gusto mo na kalabanin ako?“umpisa nito na ikinagisi ko hudyat na di ko nagugustuhan ang tinatakbo ng usapang ito.

“Magkamatayan muna tayo bago ako sumuko.“siya naman ang ngumisi dahil sa sinabi ko.

“Well,madali naman akong kausap….pero sige bago ang lahat,baka may mga nais kang itanong o ipaabot man lang sa mahal kong anak bago tayo magumpisa.?“anu bang binabalak ng mga gagong to.

“anu ang ginawa mo sa sarili mong anak,bakit di niya ako maalala?“nanggigigil na tanong ko rito.

“Good question…simole lang naman eh,binura ko ang memorya niya…at kapag nagtuloy tuloy lang ang pag inom niya ng gamot ay tuluyan nang di niya maalala ang kanyang nakaraan maliban na lang sa kanyang kasalukuyan.which is ang maging masunurin na magulang,”

“At matapat na asawa sa lalong madaling panahon.“singit naman ni cristoff.

“Wala kang kasing sama…naturingan ka pa namang ama niya.pagbabayaran niyo lahat ng ito!“halos angatin ko na ang kinauupuan ko sa pagpupumilit na makawala.

“So paano ba yan…magpaalam ka na sa iyong katinuan dagil mawawala na yan.“matalinghagang turan ni rick.di siya karapatdapat na igalang.

“Hayup kayo!“sigaw ko na umalingawngaw sa bawat sulok ng silid.

“Sige na dok gawin mo na.“utos nito sa doktor pala na kasama nila.marahil ay ito rin ang gumawa noon kay sammie.

Itinurok nito sa bandang leeg ko ang laman ng syringe na hindi ko alam kung anu.

“Pampakalma para di ka na nagwawala diyan.“dinig kong turan ni cristoff.

Unti unti ay parang umiikot ang paningin ko.tinanggal nila ang pagkakagapos ko at inalalayang makatayo hanggang sa makalabas kami sa kinaroroonan namin.isinakay nila ako sa sasakyan at ang huli kong natatandaan ay ibinaba na lang ako sa isang kalye na hindi ko na alam kung saan.

kauro’s pov;

“Fred,tulungan mo akong hanapin si kenber…si carlson yun…kenber na ang ginagamit niyang pangalan.“pagkausap ko rito sa telepono.

“Sige dadaanan na lang kita diyan.“pinaharurot ko na ang sasakyan dahil kanina pa ako kating kati na hanapin si kenber lalo na at hawak siya nina cristoff mahirap na baka kung anu ang gawin nila sa mahal ko.

“Sakay na dali.“tawag ko rito ng makita ko siyang naghihintay sa may tapat ng skwelahang pinagtuturuan nito.

“Saan natin siya hahanapin?“agad nitong tanong.

“Hindi ko rin alam,basta talasan mo lang ang mga mata mo baka sakaling may makita tayo.

“Malayo layo na rin ang nababyahi namin ng mamataan ko ang kotse ni cristoff galing sa kanto sa kabilang kalsada.

“Kotse ni cristoff,tara sundan natin.“palihim kaming nakasunod buti na lang at yung kotse ng bf ko ang dala ko,dahil di makikila ni cristoff kung sakaling mapansin niya kami.

Isang kanto na lang kung saan ang dating bahay na tinirhan nina kenber at sammie noon.noong arranged lang ang kasal nila.pero bakit dito?

Ng huminto sila ay inabangan namin na bababa sila pero nakita lang namin na tinulak nila palabas si kenber sa gilid ng kalsada.hinintay muna naming makalayo sila bago kami bumaba ng kotse pero agad din kaming napaatras ng makita namin ang papa ni kenber na patakbong tinungo ang kinasasadlakan ng anak.

Inalalayan nito na makatayo hanggang sa makita na lang namin na pinasok nito ang anak doon nga sa bahay nila kenber.aalis na sana sa pagaakalang binugbog lang siguro si kenber,pero di pa kami nakakalayo ng makita naming lumabas ang isang itim na sasakyan at nagmamadali ito…nasa gate ang isang babae na may kargang umiiyak na bata.kaya minabuti naming sundan ulit ang kotse ma yun.

Sa kakasunod namin ay di ko na namamalayan sa makati hospital kami dinala ng sinusundan namin.nagmanman lang kami hanggang sa makita naming lumabas doon ang papa ni kenber ay may mga lumapit na nurse na may dalang stretcher..doon ay kitang kita kong isinakay si kenber sa stretcher kaya sumikdo ang galit ko.

“Tarantado kang cristoff ka,pag may nangyari sa mahal ko ay humanda ka.“inis na turan ko at napahigpit ang hawak ko sa manibela.

“Ano ng balak mo ngayon?“tanong sa akin ni fred….humanda sa akin ang rick na yan at cristoff sa ginawa nilang ito kay kenber.

Papa ni kenber

“Dok kumusta po ang anak ko?“tanong sa doktor na tumingin sa anak ko.

“Okay naman na po ang vital signs ng pasyenti.“nakahinga ako ng maluwag sa tinuran ng doktor.

Labis akong nanlumo kanina ng makita ko siyang nakahandusay sa gilid ng kalsada.bibili sana ako ng icecream ni samber noon kaya nakita ko siya.akala ko ay binugbog siya pero ng sipatin ko siya ay wala ito pasa o galos sa katawan…maliban na lang sa nangingitim na parang kagat ng insekto sa may bandang kanang leeg niya.kaya agad ko siyang inalalayan papunta sa loob ng bahay…kakalapag ko pa lang sa kanya sa sofa ng bigla itong mangisay na oarang nagdidileryo.kaya agad kong pinahanda ang sasakyan.nakita pa ng apo ko ang nangyayari kaya nagiiyak ito.

“Mr. Alcantara.“naputol ang pagbabalik tanaw ko ng magsalita muli ang doktor.

“Yes dok,salamat nga po pala.“pasasalamat ko.

“Hindi pa tayo dapat mapanatag hanggat di naaalis sa katawan niya ang drugs na ginamit niya.“natahimik ako sa sinabi niya.

“Drugs?dok hindi po adik ang anak ko.“takang turan ko.

“Yun po kasi ang nakita namin sa findings niya…isa itong uri ng mataas na drug na ginagamit sa mga mentally challenge na pasyente,tanging mga lisensiyadong doktor lamang ang nakakabiki nito dahil nga sa delikado ito lalo na pag nasobrahan.“paliwanag nito.

“Anu ba ang epekto nito?tanong ko.

“Gaya nga ng sabi ko,ginagamit itong panggamot sa mga taong may kakulangan sa pagiisip.pero pag matinong tao ang gumamit at sumobra ay unti unti nitong sisirain ang katinuan ng gumamit…may alam ang taong gumawa nito sa anak niyo dahil kabisado nito kung saan itatarak ang gamot sa parting mabilis itong umepikto.“paliwanag ng doktor na ikinalumo ko.

“HayoP ka marquez.“naibulalas ko sa sarili.“dok may magagawa po ba kayo?“tanong ko.

“ikinalulungkot ko pong sabihin ito pero,sa muling paggising ng anak niyo ay marahil umipekto na ang gamot at kailangan na siya dalhin sa mental hospital sir,dahil doon ay mas matututukan siya.wala po kaming kakayanan para sa ganitong uri ng panggamot,kung gusto po ninyo may kakilala po akong doktor ng mga ganito.irerefer ko kayo sa kanya.dahil mas magandang maalagaan siya.“turan nito,napatungo na lang ako dahil sa nangyayari sa anak ko.

“Wag po kayong mawalan ng pag asa sir.sigurado po akong gagaling siya…ang taong sinira ng gamot ay maaayos din po ng gamot.“nagpasalamat ako sa doktor at saka ko tinungo ang kwarto na kinaroonan ni kenber.

DC2-CHAPPIE14

Sammie’s pov;

“Anak hindi ka ba papasok ngayon sa opisina?“tanong sa akin ni mommy,andito lang kasi ako sa kwarto ko at nakatingin sa labas ng bintana.

“Wala po akong ganang pumasok ngayon mom,tatawagan ko na lang si daddy mamaya.“sagot ko rito.

“May problema ba anak?“tanong nitong muli sa akin.

“Wala naman mom,maliban na lang sa naguguluhan ako sa mga nangyayari this past few days.“sagot ko.

“Wag mo na kasing isipin yun…ang isipin mo na lang ay ang kasalukuyan…kailangan ka ng daddy sa opisina,kailangan ka ng ng fiancee mo.yun na lang ang mga isipin mo.“sagot nito na ikinainis ko pa lalo.

“Mommy,bakit ganun?parang pakiramdam ko lahat kayo ay may tinatago sa akin.ang lakas ng pakiramdam ko na may mali eh.“di ko mapigilang maibulalas.

“Anak,kami ang mga magulang mo,bakit naman kami maglilihim sa yo.“pagpapakalma nito sa akin.

“Bakit ganun mom,parang ang aki ng kasalanan ko sa lalaking yun.asawa ko pero di ko maalala,tapos ngayon naman ay nakatakda akong ikasal kay cristoff…mom may anak kami ng lalaking yun di ba?paano kung umiiyak yung batang yun ngayon.”

“Shhh,thats not true okay,inumin mo na lang tong gamot mo.“di ko napansin na bitbit na naman nito ang gamot na lagi nilang pinapainom sa akin.

Inabot ko iyon at isinubo pero tinago konlang sa ilalim ng dila ko.saka ako uminom ng tubig.

“Okay na ba ang pakiramdam mo?..sige na at magpahinga ka na lang kung ayaw mong pumasok.“turan nito.tumango lang naman ako.

Tumayo na si mommy at lumabas ng kwarto ko,saka ko lang iniluwa ang gamot at itapon yun sa trashbin dito sa kwarto ko.tumayo ako upang maglinis ng katawan.dahil ngayon ako makikipagkita sa isang taong maaring makasagot ng lahat ng tanong ko.

Papa ni kenber

“Anak,uuwi na tayo sa bahay ha.“wika ko sa anak kong kanina pa tulala na nakaupo sa kama dito sa hospital.

“Papa,saan ba tayo uuwi?bakit di ako dinadalaw ni richmond?mahal niya ako di ba?“parang batang nangungulila na turan nito.

“Oo anak,pero kasi busy si richmond ngayon.alam mo na may sakit ka kaya siya na muna ang umaasikaso sa naiwan mong trabaho.“naluluhang pagsisinungaling ko dito.

“Kawawa naman ang mahal ko papa.dapat ako ang gumagawa nun eh.“malungkot na turan nito.

“Wag mo ng isipin yun anak ha,ang isipin mo na lang dapat magpagaling ka.“wika ko pero biglang nag iba ang timpla ng itsura niya.

“Anu ba bitiwan mo nga ako!anung magpagaling ang sinasabi mo?wala akong sakit!“biglang pagbabago ng pakikipag usap nito.tinulungan na ako ng mga lalaking nurse para maisuot sa kanya ang isang kukay puting damit na gagamitin para mapigilan ang pagwawala niya.

“Bitiwan niyo nga ako!mga baliw kayo,bitiwan niyo ako!“pagpupumiglas nito.

“Sige na dalhin niyo na siya.susunod na lang ako doon.“utos ko sa mga nurse.

“Papa,akala ko ba uuwi na tayo?saan nila ako dadalhin papa,hinihintay na ako ni richmond papa.“doon ay tumulo na ang luha ko dahil sa awa sa anak ko.

Agad akong sumakay ng sasakyan ko at tinungo ang dapat kung tunguhin.

Sammie’s pov;

“Teh kumusta ka na?“bati sa akin ni vench daw.oo tinawagan ko yung numero noon na ginamit nito noong nagmessaged siya sa akin.

“Vench right?“tanong ko rito.

“So totoo pala talaga ang balita.“turan nito at kita ko bigla ang lungkot sa mata nito.“kaya pala hinarang nila ako na makipagkita sayo.matagal ko ng gustong puntahan ka teh,pero mahigpit ang bantay ng daddy mo.“paliwanag niya.

“Sorry.“yun lang ang tangi kong naisagot.

“Teh,may pupuntahan tayo,at may nais din makipagkita sayo doon.“turan niya.dahil wala naman akong nararamdaman na panganib dito ay sumama ako sa nais nitong puntahan.

Inabot din siguro kami ng halos 25minutes sa byahe bago kami tumigil sa tapat ng isang parang condominium.

“Why are we here?“tanong ko rito.

“I’ll answer that later,for now,lets go inside baka may makakita pa sa atin.“sagot nito kaya sumunod lang ako.

Tumigil kami sa tapat ng isang pinto,dito yata nakatira ang vench na to.pero bakit siya kumatok?wala ba siyang susi?

“Andito na pala kayo,pasok na.“wika ng lalaking nagbukas ng pinto.

“Kumusta na ang pamangkin ko?“tanong naman ng isang magandang bakla,siya ba ang sinasabi ni rogue na tito namin.bakit di sinasabi sa akin ni daddy to.

“Okay lang naman po ah ako tito.?sagot at tanong ko.dahil di ako sigurado kung siya nga ang tito ko.

“Tito rich,kapatid ako ng daddy mo,this is my partner your tito james,this is my bestfriend laxie and his partner jerric..and this is you cousin my son,rijam.“pagpapakilala nito sa mga taong nandito sa loob ng pad.“and your bestfriend vench.“kahit nalilito ay pinilit kong isaisip ang mga pangalan nila.

“Maupo ka na muna.“alok sa akin ni tito rich.naupo ako sa tabi ni vench dito sa may sala.

“Napakaganda naman ng pad ninyo.“puri ko sa lugar,nagkatinginan sila na ikinataka ko.“sorry kung mausisa ako.“hinging paumanhin ko.

“You don’t remember this place?“singit naman ng pinsan ko.

“No why?“tanong ko pabalik.

“This is your pad.dito ka nagtago noon.lahat ng ito ay gamit mo.“sagot ni jam sa tanong ko.nanlaki ang mata ko sa sagot nito,di ko alam na sa akin pala ito.“ani ba ang ginaw sayo ni tito insan?“biglang naging malungkot ang itsura nito.

“I dont know,all I remember is that….they injected something on me..at araw araw ay lagi nila akong pinapainom ng gamot na makatutulong daw sa akin…but everytime I take those medicines,ay wala akong maramdaman na nagbabago sa akin.pakiramdam ko I’m not sick just like what they said but still I need to maintain taking those tablets.“mahabang turan ko.

“Binura nila ang alaala mo…hindi ko alam kung bakit naging ganoon na si kuya.“wika ni tito rich sabay hawak sa kamay ng kapareha niya.

“Binura?ang sabi kasi sa akin ay nabura ang alaala ko because of trauma sa pambubugbog sa akin ni kenber,my ex husband.“takang turan ko.

“Thats not true,mahal na mahal ka ni carlson richmond…at nandoon kami noon oara mapatunayan yun sayo.“singit naman ni vench.

“carlson?richmond?“tanong ko.

“Carlson is kenber your husband and richmond is your real first name..nagpalit kayo ng pangalan ni kenber noon nung nasa u.s pa kayo for you and your daughters safety.ginawa lahat ni kenber yun dahil mahal na mahal ka niya.“sagot naman ni jam.

“Naguguluhan na ako,bakit kailangang magsinungaling ni daddy at mommy sa akin?“tanong ko

“Walang kinalaman ang mommy mo rito dahil sunod sunuran lang siya sa daddy mo…at sa tingin ko ay ginawa ng daddy mo to dahil lang sa negosyo…at yun ay magagawa niya sa tulong ni cristoff.“sagot ni tito rich.

“Kaya pala lagi nilang sinisingit ang kasal namin no cristoff.“turan ko

kinuwento nila sa akin lahat ng nalalaman nila.from the beggining up to now.at ang tanging masasabi ko lamang ay napakawalang kwentang tao ng daddy ko dahil nagawa niya ito sa akin,ako na sarili niyang anak.

“Tito,I need help….gusto ko ng maalala ang lahat.“nanghihinang turan ko.

“For now siguro ay kailangan mo ng bumalik sa bahay niyo.magpanggap kang walang nalalaman…wag mong inumin yung gamot.tatanungin ko sa specialistang kakilala ko kung may magagawa ba tayo.“wika ni tito james.

“Basta nak,tibayan mo lang ang loob mo okay,kailangang malinlang natin sila nang sa gayon ay maitama na natin lahat.lalo nat naghihintay ang asawat anak mo.“bilin naman sa akin ni tito laxie.

“Napakaswerte ko pa rin pala dahil may matatakbuhan ako sa mga ganitong oras.kung wala kayo ay baka tuluyan na akong nilalason ng sarili kong ama.“pasasalamat ko sa kanila.

Nagpaalaman na kami,binigay nila sa akin ang susi ng pad ko sakaling kailanganin ko raw.hinatid na lang ako nila tito rich sa may malapit sa bahay.

“Diyos ko kinabahan ako sayo,saan ka ba nanggaling anak?“bungad sa akin ni mommy pagkabukas ko ng frontdoor.

“Mom ang oa niyo,nagpahangin lang ako.kaya nga di ako pumasok dahil gisto kong magliwaliw.“sagot ko then I smile,not a fake one dahil wala naman daw siyang kinalaman.masaya lang siguro ako dahil kahit papanu ay may tutulong na sa akin upang masagot lahat ng gumugulo sa utak ko.

“Buti at di pa umuuwi ang daddy mo kung hindi lagot na naman ako niyan.“bigka ay parang naawa ako kay mommy dahil parang takot na takot ito kay daddy,marahil ay sumusunod lang siya para sa amin ng kapatid ko.

“Mom,okay lang ako,saka wag kang mag alala di magagalit si daddy,at kapag pinagalitan ka man niya kung sakali ay ako ang makakalaban niya dahil di ako papayag na saktan niya ang maganda kong ina.“turan ko.sana ay di ito makahalata.

“Alam mo,napakaswerye ko dahil naging anak kita…sana anak ay mapatawad mo ai mommy sakali mang dumating ang mga pagkakataong makagawa ako ng kasalanan sa iyo.“wika nito na alam ko na ang ibig sabihin.patunay lang na totoo lahat ng sinabi nila tito sa akin.

“mommy naman,ang drama natin ngayon.kahit anu pa ang mangyari ay di ko magagawang magalit syo.mahal ko kayo ng kapatid ko okay.“sagot ko rito.

“Sus,ang lambing talaga ng anak ko.tara sa kusina at ipagluluto kita ng masarao na tsamporado..paborito mo yun noon.“alok nito sa akin na di ko na tinanggihan pa.

#loveyourparents

A/N

kahit na anong pagkakamali pa na magawa ng ating mga magulang ay di dapat natin iyon gawin daan ng pagtatanim ng sama ng loob sa kanila.dahil kung wala sila ay wala tayong mga anak nila.di mo alam ang sakripisyo nila para lang buhayin ka.they’re also human,human who really proves that love is unconditionally…these chapter make sense….hehe…

DC2-CHAPPIE15

Kauro’s pov;

“Excuse me,dito ba dinala ang pasyenting si carlson alcantara?“tanong ko sa frontdesk dito sa mental.

“Saglit lang po ichechek ko.“sagot naman nito…ilang segundo din bago ito muling nagsalita.“wala po eh.“sagot nito na ikinalumo ko.pero di ako nagkakamali na dito siya dinala dahil sinundan ko pa ang kotse ng papa niya dito.

“Ah miss,what about kenber?“tanong ko muli.nalimutan ko kasi na nag iba na pala ng pangalan ito.

“Kenber rodriguez po ba?kasi may dumating dito kahapon na kenber.anak po ni mr. Alcantara.“sagot nito saka ako parang tangang deretso ang tango.

“Kaanu-ano po pala kayo ni mr. Kenber?“tanong nito sa akin.

“I’m his boyfriend.“sagot ko.

“Poh?“nagtatakang tanong nito.

“Ang sabi ko bf niya ako,may problema ba doon?“tanong ko rito na may inis.

“Ah pasensiya na po,sige po pasasamahan ko na lang po kayo.“may tinawag itong lalaki at ito ang sumamasa akin patungo sa kinaroroonan ni kenber.

“Ayun po siya.“turo nito sa lalaking nakaupo lang sa may puno dito sa maliit na harden.

“Salamat.“pasasalamat ko bago tinungo ang kinaroroonan nito.

“Kenber.“tawag ko rito at tumingin siya sa akin.

“Ako po ba?“tanong nito.tumango lang naman ako.

“Carlson po ang pangalan ko…parehas kayo ni papa saka yung batang babae,kenber tawag nila sa akin.“wika nito.di ko napigilang pumatak ang luha ko sa pinapakita nitong akto.naawa ako and at the same time ay nagalit sa mga taong gumawa nito sa kaniya.

“Gusto mo?.“alok ko sa kanya ng isang mansanas.

“Sige,salamat….anu bang pangalan mo?“tanong nito.

“Kauro ang name ko.“sagot ko sa kanya.

“Kaibigan ba kita?“tanong nitong muli.

“Ako ang mahal mo nakalimutan mo ba?.“tanong ko rin pabalik sa kanya.pero isang malakas na bato sa akin ang naramdaman kong tumama sa may parting braso ko.tingnan ko iyon at yun pala ang mansanas na binigay ko sa kanya.

“Sinungaling ka!hindi ikaw ang mahal ko,si richmond ang mahal ko hindi ikaw.“sigaw nito kaya bigla akong natakot lalo na ng mabilis itong lumapit sa akin at hawakan ako sa braso.“nasaan si richmond?nasaan ang mahal ko?ilabas mo siya….dalhin mo ako sa kanya!” bakit ganun kahit ganito na siya ay si richmond parin ang tanging naalala niya.

“Bitiwan mo ako nasasaktan ako.“pagpupumiglas ko.

“Hindi hayup ka!papatayin kita dahil sinungaling ka…si richmond ang mahal ko kaya ibalik mo siya sa akin!“sinigawan pa niya ako.pero sumigaw ako at humingi ng tulong dahil bigla niya akong tinulak at sumampa sa akin saka ako pilit sinasakal.

Naramdaman ko na lang na may mga humawak sa kanya at alisin siya sa pagkakadagan sa akin.

“Anu pong ginawa niyo sa kanya?“tanong nung lalaki saka sinaksakan ng pampakalma si kenber.

“Wala akong ginagawa.“sagot ko.

“Anong nangyayari dito?“napatingin ako sa pinaggalingan ng boses.

“Kauro?“wika nito ng mapatingin sa akin.

“Tito.“sagot ko.

“Anong ginagawa mo rito?saka anong sinabi mo sa anak ko bakit siya nagwawala?“tanong nito at kita ko ang pagpipigil nito ng galit.

“Wala tito,gusto ko lang makita siya,kaya ako nandito.“sagot ko.

“Di siya magwawala ng ganyan kung wala kang sinabi.“turan nito.

“Maniwala po kayo tito wala akong gagawing hindi maganda dahil mahal ko ang anak ninyo.“sagot ko rito

“Naririnig mo ba ang sinasabi mo kauro?hindi ikaw ang mahal ng anak ko kaya please lang wag mo ng dagdagan ang paghihirap ng anak ko.“turan nito.

“Sorry po tito but,I’ll do everything para lang mabalik siya sa akin.“matigas na sagot ko.

“Pwes pasensiyahan na lang tayo.“wika nito.“simula ngayon ay wag niyo ng papasukin ang taong to dito dahil di siya makakabuti sa anak ko.“bilin nito sa mga nagaasikaso na nakatingin sa amin bago ito sumunod sa pinagdalhan kay kenber.

“Ihahatid ko na po kayo sa labas.“turan naman sa akin ng isang gwardiya.

“Don’t you dare touch me or I’ll sue you.“banta ko rito.

“Wag na po kayong magmatigas.“turan naman ng isang lalaking nakasuot ng pang caregiver.

“Tara na po.“singit ulit nong guard.

“Kaya kong maglakad.“sagot ko saka tinahak ang daan palabas.

Sammie’s pov

Gaya ng nangyari kahapon ay lihim kong niluwa ang gamot paglabas ni mommy saka ako nagbihis dahil kailangan ko na ring pumasok.

“Oh anak,mag iingat ka sa pagpasok okay.“bilin ni mommy

“Okay maam.“sagot ko bago ko pinaharurot ang kotseng bigay sa akin ni daddy.

…………..

“Goodmorning sir.“bati sa akin ng bawat makakasalubong ko.

“Sir nasa loob po ng opisina niyo si sir cristoff hinihintay po kayo.“turan ng sekretarya ko ng makita ako nito.tumango lang ako saka siya umalis pabalik sa lamesa niya.

“Goodmorning babe.“bati sa akin ni cristoff pagkapasok ko pa lang.hinalikan ako nito sa pisngi gaya ng nakaugalian nito.

“Goodmorning too.“sagot ko then I faked a smile.

“Sinabi sa akin ni tito na di ka daw pumasok kahapon,bakit masama ba ang pakiramdam ng mahal ko?“wika nito.

“Ah yun ba,oo,pero di naman nangangahulugan na masama ang pakiramdam ko.tamad lang akong pumasok at magbuklat ng mga papeles.“sagot ko rito.

“Ah ganun ba?ah by the way,don’t forget our dinner date tonight okay?“oo nga pala nag aya ito.at kapag tinanggihan ko naman baka makahalata.

“Yes ofcourse babe.sunduin mo na lang ako mamaya,para sure na di ko makalimutan.“sagot ko rito..

“Ofcourse I will,sige at may mga kailangan pa akong tapusin.“paalam nito sa akin.humalik siyang muli sa akin and this time ay sa labi na.ng makalabas ito ay saka lang ako kumuha ng tissue para punasan ang labi ko.

“Lier.“bulong ko.

Naupo na ako sa upuan ko to start a very long tiring day checking,signing etc.

cristoff pov;

“

parang may kakaiba sa kinikilos ni sammie tito this morning.“turan ko sa daddy ni sammie,andito kasi ako ngayon sa opisina niya.

“What do you mean may kakaiba?“tanong nito

“Di ko alam pero parang tahimik siya saka medyo naging malambing.hinalikan ko siya kanina sa labi and not like what he always do na umiiwas siya tuwing gagawin ko yun,but this time ay pumayag siya.“sagot ko

“Then it must be a good sign na unti unti ng nahuhulog ang loob nito sayo,and mas mapapabilis ang lipad niyo to europe for your wedding at magiging opisyal na ang merging ng kumpanya natin.“masayang wika nito.

“Hmmm,siguro nga po.and bye that time ay wala ng magagawa ang baliw na kenber na yun.“turan ko naman.

“Lets have a drink.“alok nito sabay talikod upang tunguhin ang lalagyan nito ng alak dito sa loob ng opisina niya.

“ You know what tito,balak ko sanang pagkatapos naming ikasal ni sammie sa europe ay mag stay na kami doon for good,at magsisimula kami doon ng panibago.and everything that I have here ay iiwan ko lahat sa inyo.“turan ko.

“If you think that I deserved too.“sagot nya.

“Ofcourse tito you deserved it,and I deserved also to have a happy ending after a long wait.”

“For my business and for your happiness.“wika nito sabay taas ng hawak nitong baso na sinalinan ng alak..

#expectations

A/N

Umpisahan na ang pagpapaikot…sino kaya ang magaling sa ganitong uri ng laban?…kailan kaya mababawi ni sammie ang kanyang nawalang memorya?tuluyan na kayang takasan si kenber ng bait?anu kaya ang gagawin ni kauro?sigh…..ang feeling ko ang dami lang tanong na kailangang sagutin.sana kayanin ko pa….aja!

DC2-CHAPPIE16

Sammie’s pov;

“Yes dad?“sagot ko sa phone ko,inaantok pa talaga ako.until now kasi ay pilit ko paring inaalala lahat ng nakaraan ko.

(Don’t tell me na kakagising mo pa lang?)

“Actually dad yes.“sagot ko rito.

(Go get your lazy ass off your bed now dahil marami ka pang kailangang gawin.)

“YEs dad I will.I’ll be there soon so dont you worry.“sagot ko rito habang ninanamnam pa ng mata ko ang pagpikit ng kahit ilang segundo lang.

Kakababa ko lang ng phone ko ng bigla itong tumunog muli.kaya kahit naiinis ako ay sinagot ko na muli,alam ko namang si daddy lang yan.

“Yes dad papasok na ako okay.“medyo inis pero kalmadong sagot ko.

(Hey its me rijam your handsome cousin.)I thought it was dad.kaya agad akong humingi ng dispensa.

“Bakit ka pala napatawag?“tanong ko rito

(Papa rich asked me to tell you that he will see you at our house later.can you go?)sagot nito sa tanong ko na ikinabahala ko.bakit?kasi malamang sa malamang ay magagalit si dad pag di ako pumasok ngayon.

“Unfortunately I cant,kailangan ako ni daddy sa office,baka maghinala na siya pag di na naman ako pumasok.”

(But this is really important…hmmm but I think you are also right na baka manghinala si tito rick,at baka yun pa ang maging dahilan para pasubaybayan ka niya.)

“Absolutely true..specially that daddy is obsessed with this wedding thingy…they always asked me kung handa na ba ako,which is lagi kong iniiwasang sagutin,I always search for an alibi an soon ay mauubusan na ako ng idadahilan.“nakasimangot na sagot ko.

(Don’t worry cuz ,everything will be okay…basta don’t take those medicine anymore.malakas ang pakiramdam ko na yun ang dahilan kung bakit patuloy lang na wala kang maalala.)tama siya,yun din kasi ang pakiramdam ko noong una pa lang.

“Okay cuz gotta hung up the phone,I really need to report on the office.tell tito that probably by tomorrow I’ll see him.“bilin ko rito.he said goodbye them I ran to the bathroom coz the mad dog is waiting so I need to hurry.

---

“Your late.“bungad sakin ni daddy pagkapasok ko pa lang ng opisina ko.

“Sorry dad hirap sumingit sa traffic eh.“tanging sagot ko.

“Paano ka susundin ng mga kinasasakupan mo kung ikaw mismo ay ganyan ang ginagawa.“sisi nitong muli sa akin.

“I said sorry,isn’t enough for you?kailangan ko pa bang lumuhod?“bwisit na turan ko.di ko mapigilan ang sarili ko dahil lagi na lang siyang ganyan simula noong sinabi ko sa kanila na di pa ako okay sa kasal na sinasabi nila.even cristoff keep on saying na kailangan na talaga naming pumunta sa kung saan mang lupalop para lang sa kasal na yan.nakakaumay,nakakiinis at nakasira ng mood.

“Sumasagot ka na,wag mo akong subukan sammie dahil kung nakalimutan mo rin kung paano ako magdisiplina ay baka ipaalala ko sayo.“nagpipigil na turan din niya.

“Then do it dad,para naman kahit papanu ay magawa kong maalala kahit na kakarampot man lang ng nakaraan ko….dahil sawang sawa na rin ako na laging naghahagilap ng mga tanong na kahit kailan ay di masasagot.”

“Tsk,by the way,nagdonate ang kumpanya natin sa isang mental hospital around the city,at kailangan nila akong pumunta doon for some reason,maybe pasasalamat…and so…alam mo naman na marami akong ginagawa l,so ikaw na muna ang pumunta roon for me.alam na ng driver ko kung saan yun kaya siya na ang maghahatid sa iyo.at dapat ay kanina ka pa naroon but since your late ay tatawagan ko na lang sila doon na after lunch ka na makakapunta.“kaya naman pala may kailangan.

“Okay,I’ll check some files while I’m here para naman mabawasan ma yang mga tinambak na trabaho.“walang ganang turan ko.

“Okay,isama mo na lang si cristoff if kailangan mo ng makakasama…I’ll tell him later so that..”

“Dad,si shiela na lang ang isasama ko.dahil baka di lang ako makapag focus pag nandoon siya,alam niyo naman na makulit ang isang yun.“wika ko habang patungo sa upuan ko.

“Okay if thats what you want,but,let me remind you that cristoff is still bothered until now dahil di ka pa nakakapagdisisyon.”

“I know,in time ako mismo ang lalapit sa kanya.“I sigh coz thats the thing I can do now.ang magbuntonghininga sa pangungulit nila.

Lumabas na si daddy kaya tinutok ko na muna ang atensiyon ko sa mga dapat gawin.

At the hospital

“Hello po good afternoon.“bati sa akin ng isang parang doktor dahil nakasuot ito ng lab gown.

“Good afternoon po.“sagot ko rin.“I’m here as a proxy for my dad with regards to your request.“magalang naturan ko.

“Oh you must be his son sammie marquez,he did’nt mention na may anak pala siyang maganda.“wika nito ng di inaalis ang tingin sa akin kaya naiirita ako.

“Shiela.“tawag ko sa sekretarya ko.

“Yes sir?“turan nito habang hawak ang mga folder

“Ihanda mo na ang mga kailangan,I want to start everything so we can leave as early as possible.“wika ko pero nakatingin ako sa doktor na di mawala ang ngiti sa labi.

“Busy much?“turan nito muli habang patuloy lang sa pagngisi.

“Yes sir and I hope you understand.“sagot ko.“can we start?“tanong ko pabalik.

“Ofcourse,this way please.“he lead the way for us.

Pagkabukas niya ng pinto ay kita ko ang mga taong tinakasan ng katinuan.naawa ako dahil marami sa mga ito ay bata pa,kahit papanu pala ay may puso pa si daddy para sa mga gantong gawain.

After several hours ay natapos din ang mga kailangang gawin.nagkakainan na sila dahil may kaunting handaan na inihanda ang hospital na ito.masaya kaming naguusap ni shiela ng bigla ay naiihi ako kaya nagpaalam na muna ako.tinanong ko ang isa sa mga tagapangalaga kung saan may malapit na c.r.

Paglabas ko sa c.r ay biglang tumunog ang phone ko kaya agad ko iyong sinagot.it was dad asking what happens here na sinagot ko naman ng maayos.may nahagip ang mata ko na pamilyar na bulto ng isang lalaki na nakatalikod mula sa kinaroroonan ko at payapang nakaupo sa lilim ng isang puno.kinabahan ako na ewan.kaya nilapitan ko ito.

“Hi,bakit mag-isa ka lang dito?ayaw mo ba ang mga pagkain na inihanda nila?“tanong ko rito pero di ito nagaksayang lingunin ako.

“Wala kasi akong gana,di pa kasi ako dinadalaw ng taong mahal ko.“sagot nito ng di tumitingin sa akin.

“Wag ka ng malingkot kasi…“di ko na natuloy pa ang sasabihin ko ng humarap ito sa akin at biglang sumilay ang napakagandang ngiti sa gwapo nitong mukha.

“Nagbalik ka mahal ko.“masayang wika nito sabay yakap sa akin.

“Teka,nagkakamali ka.“wika ko habang pilit ko inaalis ang pagkakayakap nito sa akin.

“Richmond di ako maaring magkamali….tama akong darating ka…sabi kasi nila papa ay di mo na ako pupuntahan.“patuloy nito at sa wakas ay kumalas na ito sa yakap.pero natahimik naman ako ng hawakan ako nito sa pisngi.ramdam na ramdam ko ang init sa haplos niya.bakit kilalang kilala siya ng katawan ko?siya yung lalaking nagsasabi na asawa ko.totoo palang baliw ito.

“Ah teka lang ha,hindi richmond ang pangalan ko…ako si sammie.“paliwanag ko rito pero umiling lang ito ng ilang beses at ngayon ay kamay ko naman ang hawak niya.bakit ganun di ko magawang lumayo o tanggihan man lang ang paghawak nito sa akin.

“Maniwala ka sa akin,ako ang mahal mo.ako ang asawa mo.“pangungulit nito.

“Nandito ka lang pala.“singit ng isang boses na nagpalingon sa aming Dalawa.

“Papa,sabi ko sayo pupuntahan ako ng mahal ko dito.“masayang balita nito sa tinawag nitong papa.

“Ikaw pala sammie..buti napadalaw ka.“baling nito sa akin.

“Kilala niyo po ako?“tanong ko rito.

“Hahaha,oo naman,paanu ko naman makakalimutan ang asawa nitong anak ko.“nakangiting sagot nito saka tinap ang balikat ng kanyang anak.

“Sabi ko sayo eh,ako ang asawa mo.“siguradong wika naman ng isa.

“Wait lang po ha,baka po nagkakamali lang kayo,di ko maintindihan ang nangyayari but,I’m not his partner na si richmond.yung kasi ang sinabi niyang pangalan ng asawa niya.“nalilitong wika ko.

Nagpaliwanag ito ng mga bagay bagay at tahimik lang naman akong nakikinig oati na ang lalaking katabi ko.but still ay di mahagilap ng utak ko ang mga sinasabi nito.

“Nag iba na talaga ang daddy mo,kahit sarili niyang anak ay kaya niyang gamitin for his wealth.“malungkot na turan nito.

“Sorry po kung wala akong maintindihan sa lahat ng sinabi niyo….saka pasensiya na rin po at kailangan ko ng umalis dahil naghihintay na ang sekretarya ko.“paalam ko rito.

“No,don’t leave me here….pakiusap wag mo na akong iwan.“bigla ay parang batang turan ni kenber na carlson daw.hay nakakalito ang mga taong to.

“Sorry oero kailangan na eh saka….“di ko natapos ang sasabihin ko ng bigla itong magwala.

“Ang sabi ko di ka aalis…babaik ka naman sa cristoff na yun…gago sila papatayin ko sila.!“sigaw nito kaya nagsilapitan na ang mga nag aalaga sa kanya.

Ng maturukan ito ng pampakalma ay dinala na ito sa silid niya.naiwan akong nakatanga.

“Maari bang humingi ng pabor sayo?“biglang wika ng kanyang ama ng akmang tatalikod na ako.

“Sige po hanggat kaya kong gawin.“magalang na sagot ko.

“Maari bang lagi mong pasyalan ang anak ko rito?ikaw lang ang nakikita kong sagot para mabilis ang tuluyang paggaling niya.“wika nito sa nagsusumamong mga matA.

“Hindi ko po maipapangako pero pag may oras ako ay gagawin ko po ang nais niyo,para makatulong sa anak ninyo.“sagot ko na ikinangiti na lamang nito.nagpaalam na ako dahil nakita ko na si shiela na kumakaway sa akin.

“ Goodbye papa. “

A/n

Hindi ko pa mabigyan ng pov si kenber/carlson dahil sa baliw pa siya..hehehe..dont worry po dahil gagaling din siya.sabi nga ni sammie “in time”.kaya wag po kayong mainip.

DC2-CHAPPIE17

Sammie’s pov;

Isang linggo na rin ang nakakalipas at simula noong nagpunta kami sa mental hospital na yun.at hanggang ngayon ay nahihibang parin ako dahil sa di ko maintindihan ang sarili ko kung bakit lumabas sa labi ko ang mga katagang yun.

Goobye papa

Kita ko rin ang pagkabigla sa itsura ni mr marquez dahil doon.basta ang alam ko ay nasabi ko na lang iyon.

At magpasahanggang ngayon din ay patuloy parin ako sa pagtatago sa mommy at daddy ko na di ko iniinom ang gamot.patago itong tinatapon.lagi rin ako tinitext ni tito dahil di pa ako nakakapunta Simula nung tawagan ako ni jam.

“Hello tito,maari akong dumaan diyan ngayon.“wika ko pagkasagot ni tito rich ng tawag ko.

(Tamang tama dahil nandito ang isang taong makakatulong sa iyo.)

Sino naman kaya ang taong yun.tinawagan ko na rin si vench para masamahan ako.tutal ay wala naman daw siya gagawin kaya dadaanan ko na lang siya.pagkatapos ko masundo si vench ay agad na kaming nagtungo sa bahay ni tito rich dahil kailangan kong makapunta agad ng opisina after this.

“Tuloy kayo.“bungad sa amin ni tito rich ng pagbuksan niya kami ng pinto.

“Tito mabilis lang ba ito?kailangan ko kasing makapunta agad ng opisina dahil marami akong proposal na kailangang gawin dahil kailangan na iyon ni daddy.“turan ko.

“Oo,sige na maupo kayo saglit at magtitimpla lang ako ng kape….siya nga pala si doktor santiago.“pakilala niya sa isang lalaking medyo may edad na.

“Goodmorning po.“magalang na bati ko rito.

Kinuhanan ako nito ng blood samples at kung anu anu pa.isinilid niya iyon sa isang maliit na case saka sinabi sa akin na bumalik ako mamayang gabi para makausap nila.

dahil masyado naman atang napabilis ang proseso ay nag stay muna kami ni vench para magkape at makipagkwentuhan na rin kay tito.tulog pa raw si vench.kahit kailan talaga ang lalaking iyon oh.ng maubos namin ang kape ay agad na kaming nagpaalam pero nagpaiwan na si vench dahil gusto daw niyang makipag bonding kay tito rich.gusto niyang matuto kung Paano mag ayos ng sarili.

---

Lumipas ang maghapon ko sa loob ng opisina.ang daming pinaulit si daddy sa akin na mga proposals dahil di daw yun tugma sa nais ng cliyente.at kahit papanu ay tinulungan na ako ni cristoff kaysa daw sa wala naman siyang magawa.

Nang uwian na ay nag-insist si cristoff na ihatid ako.pero tinutulan ko na dahil dala ko naman ang kotse ko.okay naman daw sa kanya iyon dahil may kailangan pa daw siyang daanan.

Almost 7:45pm na yata ako dumating sa bahay nila tito.at ang nagbukas sa akin ng pinto ay si vench na parang naging blooming.katabi nito si jam,hmmm.may something sa dalawang ito eh.pero di ko na lang iyon pinansin.

“Salamat naman at nakarating ka na.“turan ni tito.

Naupo ako dahil pakiramdam ko ay nahihilo ako.inabutan ako ni insan jam ng tubig samantalang hinahaplos haplos naman ni vench ang likod ko.

“Okay ka na ba?“tanong sa akin no doktor santiago.

“Opo.“tipid na sagot ko.

“Di na ako magpapaliguy-ligoy pa.sagutin mo na lang sa abot ng alaala mo.“turan nito kaya tumango na lang ako.

“Kilala mo ba kung sino ang nagturok sayo ng gamot na ito?tanong niya sa akin ng ipakita nito ang isang maliit na bote na may kulay lila na likido sa loob.ganyan yung kulay ng tinurok nila sa akin.

“Kakilalang doktor ni daddy,di ko maalala ang kanyang pangalan.“sagot ko.

“Okay wag mo ng pilitin ang sarili mo na isipin kung sino siya..ang gamot na ito ay isa sa pinakadelikadong uri ng gamot na ginagamit sa mga mentally challenge individual.at kapag hindi isang ekperto ang magturok sayo nito ay maaring iba ang maging resulta…kayat nakakasiguro akong may alam ang taong inutusan ng daddy mo.“paliwanag nito.mataman lang kaming nakikinig.“naaalala mo ba ang tabletang to?“pinakita nito sa akin ang tabletang katulad nung pinapainom nila sa akin.

“Opo yan po yung pinapainom nila sa akin.“sagot ko.

“Ang gamot na ito ay isang uri ng pain reliver and at the same time ay pampakalma.pero….ah..kasi nakita ko sa blood test mo na positive ka nga sa gamot na to at ganun din sa tinurok sayo.“parang hirap ito magpaliwanag.

“kailan babalik ang alaala ng pamangkin ko?“tanong ni tito rich.

“Sa ngayon ay medyo mahihirapan tayo….dahil nasobrahan ang gamot na ginamit sa kanya.dalawang beses ka bang tinurukan ng likidong ito?“baling nito sa akin.

“Di ko po alam…wala po akong maalala.“turan ko.

“Nakakamatay ang mga gamot na ito pag sumobra…unti unti nitong sinira ang brain cells ng tao.kaya sa sitwasyon mo ay agarang nabura ang alaala.ang pananakit ng ulo ang kadalasang epekto ng gamot na ito.pero not just and ordinary pain..dahi sa sinira nito ang utak ng tao kaya kakaiba ang sakit na mararamdaman mo.at kita ko sa iyo na mabilis ang pagkalat ng gamot kahit di mo ituloy ang pag gamit…kailangan mong pumunta sa klinic ko bukas para doon natin maisagawa ang mga dapat upang di na ito lumala pa…dahil pag hinayaan pa nating magtagal ito ay baka….bumigay na ang utak mo at baka di na maalis ang pananakit hanggang sa tuluyan itong maging dahilan iyong pagkamatay.”

Nabigla sila lahat sa pinaliwanag ni doktor santiago.samantalang di ko napigilan pa ang pag agos ng luha ko.bakit nakayang gawin ito ni daddy?alam ba niyang maaring ikamatay ko ito?talagang ganun na lang ba kaimportanti sa kanya na maging isa ang kumanya namin sa hawak na kumpanya ni cristoff ng kahit ang aking sariling buhay ay kaya niya kitilin ng paunti-unti?shit amg sakit sakit ng ganitong pakiramdam.

At home.

“Saan ka galing?“tanong ni daddy ng makapasok ako ng pinto.

Hindi ko siya pinasin,tuloy lang ako sa paglalakad patungo sa sarili kong silid ng maramdaman ko ang paghawak nito sa braso ko.

“Wag kang bastos!“bulyaw nito sa akin,kita ko ang pagkabigla nilang dalawa ni mommy ng humarap ako dahil sa mga luha ko na di ko na napigil pa.

“Anong problema anak?“alalang tanong ni mommy sa akin.

“Jackie wag kang maki alam dito…alam mo bang nag alala kami ng mommy mo dahil malalim na ang gabi at wala ka pa,paano na lang kung…“di ko na siya pinatapos ang sasabihin niya.

“Importante ba talaga ang buhay ko sa inyo?“turan ko ng di inaalis ang tingin sa kanya.

“Ano bang sinasabi mo natural na im…”

“Bakit mo nagawa to sa akin?“tanong ko muli ng di siya pinapatapos sa sinasabi.

“Anu na naman ba to?“iritang tanong niya sa akin.

“Alam po ba ninyong unti-unti niyo akong pinapatay dahil..“ako naman ngayon ang di niya pinatapos.

“Dahil na naman ba ito sa mga taong bumibilog diyan sa ulo mo!”

“Sila ba o kayo?daddy,unti-unti niyo akong pinapatay ng kung anong gamot ang itinusok niyo sa akin…alam ba ninyo ito?talaga bang wala na kayong pakialam kahit mamatay ako?“turan ko ng di maampat ang luha.

“Anung tinutukoy ng anak ko rick?“nag aalalang tanong ni mommy.

“Sinasabi ko nga bat di mo iniinom ang gamot mo.“turan nito sabay pakita sa akin ng gamot na nakalagay sa tissue.napulot yata nito sa basurahan sa kwarto ko.

“S*it!,kung ganun ay wala ka talagang pakialam…..“nanlumo na ako at tuluyan na akong napahagulgol.niyakap ako ni mommy pero pilit ko iyong inaalis.

“Pumasok ka na sa silid mo.“utos nito sa akin.pero tumayo ako at sa halip na tumungo sa kwarto ko ay mabilis akong nanakbo palabas hanggang sa makasakay ako ng kotse.dinig ko pang sumigaw siya na bumalik ako.nagmaneho ako hanggang sa makarating ako sa isang condo kung saan nakatira ang taong sa ngayon ay kakailanganin ko ang tulong.

“Anung nangyari sayo?“gulat na tanong nito ng pagbuksan ako ng pinto.

“Cristoff I need you.“umiiyak na sagot ko

“Shhh hush honey,what happen?“tanong nitong muli habang nakayakap sa akin.iginiya ako nito papasok hanggang sa makarating kami sa sala at naupo sa sofa.

Kinwento ko sa kanya lahat ng nagyari at kita ko ang pagkuyumos nito ng kamao.

“I’m sorry.“kita ko na sumilay ang luha sa kanyang mga mata.

“Bakit nagawa sa akin ito ni daddy?“tanong ko.

“Kasalanan ko rin ito,sorry sana mapatawad mo ako,di ko alam na ganun ang epekto ng…ahhhh…sana ay ma-patawad m-o ako.“humahagulgol na turan nito kaya niyakap ko siya.

“Hindi naman kita sinisisi,andito na ito eh,pero sana ay matulungan mo ako.“wika ko habang nakayakap sa kanya.

“Gagawin ko lahat.“sagot nito.

“Tulungan mo sana akong ibalik ang lahat,di ko man maalaa atleast maranasan ko man lang ang buhay ko noon bago mangyari ito…..sakali mang mangyari ang di inaasahan sana ay…“napahikbi na ako.

“Shhhhh walang mangyayari sayo….mahal kita kaya sumunod ako sa kagustuhan ng daddy mo…pero dahil mahal kita ay kakayanin kong masaktan maging masaya ka lang sa piling ng mga taong totoong nagmamahal sayo at minamahal mo.”

“Salamat cristoff,saka mapatawad mo sana ako dahil di ko magawang gantihan ang pagmamahal na binibigay mo sa akin.aaminin ko naman na nagkaroon ka na ng puwang sa akin pero iba parin ang hinahanap ng puso ko.“paliwanag ko.

“Salamat kung ganun…sige na at magpahinga ka na.bukas na bukas din ay dadalhin kita sa lugar na dapat ay kinaroroonan mo.”

Ibabakik na kita kong saan ka nararapat sana ay mapatawad mo ako….mahal kita pero di ko matatanggap na dahil sa akin ay unti unti kang maglalaho….ikammatay ko…mas nanaisin kong makita ka sa piling ng mahal mo kaysa sa mawala ka na ng panghabang buhay. bulong ni cristoff sa natutulog na si sammie.

DC2-CHAPPIE 18

Cristoff pov;

Labis ang pagsisisi ko dahil sa nangyayari ngayon sa taong mahal ko ng higit sa buhay ko.dahil lang sa kasakiman ko ay nagawa kong makipagkasundo sa ama niya pero di ko alam na ganito ang gagawin niya sa sarili niyang anak.

Maaga akong nagising upang magluto ng almusal namin.tinitigan ko ang napaka amo niyang mukha pero bakas doon ang lingkot at pangungilila…halata na rin ang pagbagsak ng katawan niya.paano na lang kung magkatotoo ang iniisip niya?shit di ko mapapatawad ang sarili ko.hindi ko kakayaning makita na unti-unting namamatay ang mahal ko,mas nanaisin ko pang makita siyang masaya sa piling ng totoong mahal niya.

Kauro’s pov;

“Anu bang ginagawa natin dito?“tanong sa akin ng kasama ko.

“Kailangan nating mag usap ng maayos.“sagot ko rito,nandito kami ngayon sa isang parke pero di na kami lumabas ng sasakyan.

“Anu naman pag uusapan natin?“tanong nito muli at umayos ng upo paharap sa akin.

“Di ba gusto mong makaganti kay richmond?“balik tanong ko sa kanya.

“Hmmm…mukhang may maganda kang iniisip ah,come on share it.“excited na turan nito.

“Kailangan ng mawala sa landas ko si richmond,dahil di ako magagawang mahalin ng buo ni carlson habang nabubuhay pa siya.“wika ko.

“Baliw na yung taong mahal mo madali ng pasunurin yun”sagot nito.

“Yun na nga eh,baliw na nga pero baliw din siya sa pagmamahal sa bwisit na richmond or sammie na yan.“naiiritang turan ko.

“Hahaha,wag ka ng magalit,gawin mo lahat ng magagawa mo para lang mabaling sayo ang kenber na yan.”

“Carlson,siya si carlson at ayokong tawagin siya sa pangalang iyan dahil naaalala ko lang ang ginawa nila noon.”

“Fine,so anong plano mo?“inip na tanong nito.

“Magagamit natin ang mga kahinaan niya,“sagot ko

“Like?“kunot na noo nito dahil di niya maintindihan ang pinupunto ko.

“Wala na akong pakialam kung kahit na sino na mahal niya sa buhay ang madamay,basta ang importante ay mawala siya.“turan ko.

“Hmmm….how about his daughter?”

“Maganda sana kung ang anak niya pero bantay sarado ang bata at mahihirapan tayong kunin ang isang yun.“sagot ko.

“Ah,may alam na ako…at mukhang mapapadali ito dahil malapit sa akin ang isang yun.“wika nito ng nakangisi.

“Good,gawin na natin sa lalong madaling panahon.”

Pinaandar ko na ang sasakyan at tuluyang nilasan ang lugar.

Sammie’s pov;

“Ang aga mo magising ah.“bati ko sa lalaking naka apron pa habang masayang nagluluto.

“Syempre para sa mahal ko eh.“sagot naman nito

“Ah cristoff napagusapan na natin to di ba?”

“Hahaha,anu ka ba okay na lahat sakin.tanggao ko na,binibiro lang naman kita,but still totoo yung mahal kita at gagawin ko lahat para makabawi sa yo….so friends?“abot nito sa kamay niya.

“Bf.“sagot ko sabay abot ng kamay na at ngumiti ng matamis.“bestfriends,wag malikot ang utak.“dagdag ko ikinapout niya.cute ng ginawa niya.

“Tara na nga at kumain,maupo ka na diyan at may pupuntahan pa tayo.“utos nito sa akin na ginawa ko naman agad.

“Saan tayo pupunta?“tanong ko rito.

“Kumain ka na muna,tignan mo nga yang katawan mo,konti na lang pwede ka ng lagyang ng tali at paliparin sa himpapawid.“tukso nito sa akin.ganun na ba ako kapayat.

“Grabe ka naman,gawin talaga akong saranggola.“nagtawanan na kami sa mga hirit niya.nakakatuwa na magiging kaibigan ko din pala ang taong to.

Matapos maligo at magbihis ay gumayak na kami.ayaw ko pa sana umalis dahil tinatamad ako pero makulit siya.matapks siguro ang halos mag iisang oras na byahe namin ay nakarating din kami sa sinasabi niya.tumigil kami sa tapat ng isang bahay,maganda at simple lang iyon.nagdoorbell siya at may babaeng nagbukas ng gate,siya yung babaeng kasama nung bata na napagkamalan akong papa niya.

“Anung gagawin natin dito?“pabulong na tanong ko kay cristoff.

“Ser,pasok na po kayo,wag na kayong mahiya dahil kayo naman may ari nito oy.“napangiti ako ng magsalita ang babaeng ito.malambing na ewan.

“Sino yan?“boses ng isang lalaki na pababa ng hagdan.nakaupo na kami sa sofa.

“Ser,si ser sammie po.“sagot naman nito.

Bigla ay naging mabilis ang lakad nito patungo sa kinaroroonan namin.

“Happy seeing you sammie.“bati nito sa amin.

“Goodmorning po.“sagot ko naman.at bumati na rin si cristoff dito.

“Nandito po kami sir dahil gusto kong ibalik sa inyo ang importanting tao sa anak niyo.“wika ni cristoff.

“Papa!“sigaw ng nung bata at mabilis na nanakbo sa akin at yumakap.napangiti ako sa ginawa nito.

“Siya ang anak mo sammie.anak niyo siya ni kenber.“turan ni cristoff.

“But how?parehas kaming…“di ko natapos ang tanong ko ng biglang tumawa si mr. Alcantara.

“Malalaman mo rin kung paano kayo nagkaanak,maaalala mo rin ang lahat ng kabaliwan niyo ng anak ko.“masayang wika nito saka naupo sa tabi ko.

“Since your here,bibihisan ko lang muna si samber at samahan mo na kami para dalawin ang asawa mo.“dagdag pa nito.“your free searching the whole house,bahay niyo to ng asawa mo.“wika nito at timalikod na kasama si samber at ang yaya nito.

Tumayo ako at dinala ako ng paa ko sa harao ng isang malaking picture na nakaframe ng nakaeligante,it was me masayang nakangiti katabi si kenber…I guess its our picture from our wedding day.parang bigla ay may naalala ako…masaya kaming magkasama…but everything is blurred…

“Ahhh..shit ang sakit.“agad nanakbo si cristoff sa kinaroroonan ko.

“Are you okay?“nag-aalalang tanong nito.

“Ang sakit ng ulo ko.“sagot ko hawak ko ang nananakit na ulo ko.

“What happen?“nagaalalang tanong ni mr. Alcantara I mean papa.

“Sumakit po ang ulo niya.“sagot dito ni cristoff.

“Yaya kunin mo ang gamot dun sa taas,ung pain reliever.“utos ni papa sa yaya ni samber.

“No,ayoko uminom ng gamot.“natatakot na turan ko.

“Shhh..hindi yun gamot na katulad ng pinapainom sayo okay?“turan ni cristoff kaya tumango na lang ako ainve kailangan ko naman talaga.

Umidlip muna ako ng halos isang oras din hanggang sa maramdaman ko na okay na ulit ako.nasa tabi ko lang si samber at halata sa kanya na nag aalala siya.

Umalis na kami at sasakyan na lang ni papa ang ginamit namin.tinungo na namin kung saan naroroon si kenber.

“Mahal ko…bumalik ka.“masayang bati nito sa akin ng makita niya kami.“pero bakit kasama mo ang gagong to?“bigla namang nagbago ang mukha niya ng mapansin nito si cristoff.

“Okay lang kaibigan natin siya.“pagpapakalma ko rito.

“No,wala akong tiwala sa kanya.“pagpipilit nito.

“Tutulungan ko kayong magkabalikan kaya wag ka ng magalit.“wika naman ni cristoff at nagsukatan sila ng titig sa bawat isa.

“Daddy okay ka na ba?“tanong ni samber sa kanyang ama.

“Oo kasi andito ang mahal ko.“parang bata rin na sagot nito.

Naglaro silang mag-ama at habang nakaupo lang kami sa sementadong upuan at may pabilog na lamesa.

“Kumusta na ang anak ko?“tanong ni papa sa doktor na nag aasikaso kay kenber.

“So far mexyo umo okay na po siya,nasasagot na niya ng maayos ang mga tanong namin,mabilis rin po ang mga development sa kanya.dahil di siya nagmimintis sa pagtitake ng gamot niya at dahil na rin yun kay sammie.lagi kasi naming sinasabi na babalik si sammie pg magaling na siya.“pahabang pakiwanag ng doktor.

“Thanks dok at di kayo nagsawa sa anak ko.“pasasalamay ni papa.

“Dont mention it mr. Alcantara,its my job.“nakangiting sagot ng doktor.

Nagpatuloy lang kami sa pagbabantay sa mag ama ko ng makaramdam ako ng tawag ng kalikasan,puputok na ang pantog ko kaya agad akong tumayo at nagpaalam na iihi lang sandali.

Naghugas na ako ng kamay ko ng marinig kong tumutunog ang phone ko.unknown number,kinabahan ako na baka si daddy but still sinagot ko parin.

(Hello kuya)boses iyong ni rogue.

“Kanino number tong gamit mo?“tanong ko rito.

(Kay sir fred po…andito po kasi kami sa bahay niya ngayon…sabi niya he need to talk to you kaya tinawagan kita)

“Okay give him the phone…dapat nasa klase ka pa ah.”

(Hello)

“Hello sir fred,kayo po ba yung teacher ng kapatid ko?gusto raw po ninyo akong makausap?saka bakit po nandiyan sa bahay niyo ang kapatid ko?“sunod sunod na tanong ko.

)“Hmmm mukha yatang nakalimutan mo na talaga kung sino ako sa buhay mo)

Anu bang tinutukoy ng isang to…kaibigan siya ni kauro right?a

(Sunduin mo na lang ang kapatid mo rito dahil di ko na siya maihahatid sa inyo mamaya.)

Bakit ako pa?tsk bahala na nga.

“Sige dadaanan ko siya mamaya.“sagot ko.

Bigla na lang naputol ang linya.may pagkabastos din tong guro na ito ah.

“Bakit ang tagal mo yata?“tanong sa akin ni cristoff pagkabalik ko sa upuan ko.

“ah tumawag si rogue,susunduin ko mamaya para ihatid sa bahay.“sagot ko.

“Sigurado ka bang kaya mo?ako na lang ang susundo.“alok nito ng tulong.

“No its okay,wala naman si daddy sa bahay ng ganun oras saka di na rin naman ako papasok sa bahay.sagot ko.

“Okay.basta call me if you need my help.”

“Mahal,kain ka oh.“abot ni kenber sa akin ng isang orange.

“Sige,balatan ko tapos hati tayo.“masayang sagot ko rito,di ko man maalala ang nakaraan namin,my hearts tell me that this is the right thing to do.

SinUbuan niya ako at sinubuan ko din siya,minsan ay parang nag iiba ang aksiyon nito,bigla itong titingin sa akin na parang di niya ako kilala,tapos biglang yayakap dahil namiss daw niya ako,sana ay gumaling na siya ng tuluyan at sana rin ay maalala ko na ang lahat.

DC2-CHAPPIE19

Sammies’s pov;

Pagkahatid sa akin ni cristoff ay nagpaalam ako rito na susunduin ko na si rogue.nagpumilit pa siya na samahan ako dahil wala daw siyang tiwala kay fredric,pero sinabi ko naman na pagkatapos ko sunduin ay uuwi rin ako agad.napapayag ko rin naman siya agad.pero isa lang ang bumagabag sa akin,ang sinanbi niyang wala siyang tiwala sa fred na yun lalo na at kasundo nito si kauro…di ko na natanong kung anu ang dahilan niya dahil nagmamadalai na rin ako para di na ako abutan ng gabi.

Pagkarating ko sa harap ng bahay na sinabi ni fred ay agad akong bumaba at nagdoorbell,si fred ang nagbukas ng gate at nahiya pa ako tumingin sa kanya coz he’s only wearing a boxer shorts nothing more.

“Pasok ka muna.“alok nito sa akin,deretso lang ako pumasok not bother to glance at him dahil awkward talaga para sa akin na ganun ang itsura niya.may ipagmamalaki din pala ang loko.

“Saglit lang at magbibihis ako,mukhang di ka sanay ng ganto ang nakikita mo.“paalam ni sa akin saka tinungo ang silid nito.pagbalik niya ay maayos na ang kasuotan nito.

“Ahm,si rogue?di na din kasi ako magtatagal.“agad kong tanong dito.

“Ah saglit lang magtitimpla lang ako ng juice,nakakahiya naman sayo.“sagot nito,

“No need,kailangan ko kasing makauwi agad.”

“I insist…kahit juice na lang”turan nito kaya di na ako nagmatigas pa,kabastusan naman na kung tatanggi pa ako.

Pagbakik nito ay dala na nito ang juice,inabot niya sa akin ang isa na agad ko namang pinaunlakan.

“Ah sammie,about kay rogue.“turan nito.

“Yes?.what about her?“tanong ko.

“Si kauro na ang naghatid sa kanya,since kaibigan mo naman siya kaya pumayag na ako.and dont worry anymore dahil kakatext lang sa akin ni kauro na nasa bahay na ang kapatid mo.“turan nito.sayang lang pala ang pinunta ko rito.

“Ganun ba,its okay,but I think I need to go now,cristoff is waiting.“turan ko naman at akmang tatayo na ako ng magsalita itong muli.

“Di mo man lang ba titikman ang tinimpla ko?“wika nito.dahil nahiya naman ako ay umupo akong muli at sinimulang inumin ang juice,dahil medyo likas na makwento si fredric ay napasarap ang kwentuhan namin hanggang sa maramdaman ko na may nagmessage sa phone ko.it was cristoff asking me if where I am.

“Ah fred,nagtext na si cristoff I really need to go.“wika ko.

“Okay,baka nga hinahanap ka na.“pagpayag naman nito.

Pagtayo ko ay nakaramdam ako ng pagkahilo kaya napahawak ako sa may sandalan ng upuan.

“Hey,are you okay?“alalang tanong nito sa akin

“Yes,nahilo lang ako.dahil siguro to sa pananakit ng ulo ko.“sagot ko ng tumayo ulit ako ng maayos ay doon na umikot ang paningin ko.kita ko pa si fred na nakangisi bago ako tuluyang nawalan ng malay.

---

Nagising ako dahil sa pangangalay.ang sakit ng braso ko.

“Nasaan ako?“tanong ko sa sarili ng mapagtanto kong madilim sa loob ng kinaroroonan ko.hindi rin ako makagalaw dahil ramdam ko na nakatali ang mga kamay at paa ko.nakahiga lang ako sa malambot na higaan.ng biglang sumindi ang ilaw at nagliwanag ang buong paligid.

“Buti naman at gising ka na.”

“Kauro,tulungan mo ako….si fred siya ang may gawa nito.“wika ko Lumapit siya sa akin at naupo sa gilid ko.

“Okay ka lang ba?nasaktan ka ba?“tanong nito sa akin.

“Ok lang naman ako,pero kailangan na nating magmadali baka dumating na si fredric.“sumamo ko rito.

“Hahahahahaha….tanga!“bigla ay nanilay ang nakakatakot na aura nito.

“Bakit?“nagtatakang tanong ko rito.pumasok si fred na nakangiti rin.nagpapalitpalit ang tingin ko sa kanilang dalawa.“magkasabwat kayo?“tanong ko muli.

“Buti naman at nahalata mo.“sagot sa aKin ni kauro.

“Pero bakit?“naguguluhang tanong ko.

“Dahil inagaw mo sa akin ang mahal ko!“bikyaw nito sa akin.

“Hindi kita maintindihan,wala akong inaagaw sa iyo.“sagot ko.

“Inagaw mo sa akin si carlson!“bulyaw nito muli,carlson?it was kenber di ba?

“Hindi ko siya inagaw sa iyo.“sagot ko.

“Babawiin ko sayo si carlson at pasensiyahan na lang tayo.“wika nito.

“Pakawalan niyo ako dito.“sigaw ko.

“Di ka na makakabalik pa sa piling nila richmond…dahil dito ka na mamatay.“bigla itong tumawa na parang baliw sa huling tinuran.

“Maawa kayo…“pagsusumamo ko.

“Fred ikaw na ang bahala sa kanya…gawin mo ang anu mang gusto mo basta siguraduhin mo lang na di na sisikitan ng araw yan.“bilin nito kay fredric.“paalan kaibigan…sana magenjoy ka.“baling nito sa akin.dinurahan ko siya sa mukha.at gumanti siya agad sa akin ng isang ubod lakas na sampal.bago ito tuluyang lisanin ang lugar.

Kinalagan ako ni fred sa aking pagkakatali.

“Di mo ba maalala yung ginawa mo sa akin noon?“nakangising tanong nito sa akin.di ko siya sinagot dahil baka kung anu lang masabi ko.binitin mo na nga ako,pinabugbog mo pa akong hayop ka,kaya ngayon ay ipaparanas ko sayo lahat.“nangigigil na turan nito.

Dahil medyo nanghihina pa ako ay di ko magawang manlaban kaya naman para lang akong isang magaan na bagay ng itulak ako nito pahiga sa kama.

“Wag….kung anu man ang kasalanan ko sayo noon ay sana mapatawad mo ako.“pagsusumamo ko rito.

“Pasensiya na pero di na uubra sa akin yan ngayon.“dumagan siya sa akin at halos punitin na nito ang suot kung damit.

“Tammmmaaa na.!“pikit akong nanlalaban sa kanya.sinuntok ako nito sa mukha na ikinahilo ko.ngunit pinilit ko ang sarili ko para di ako tuluyang mahimatay…di maari ito.

Tumayo siya sandali sa harapan ko at nagmamadali siyang tanggakin ang suot niyang pantalon kaya nagkaroon ako ng pagkakataon para lumaban.sinipa ko siya ng ubod lakas sa kanyang gitna at ng mamilipit siya sa sakit ay saka ako nagmadaling tumayo at lumabas ng kwarto.

Nahagip ng mata ko na nakapatong sa lamesa ang cellphone ko kaya dinampot ko iyon saka tuluyang nanakbo palabas.

“Bumalik ka rito!“dinig kong sigaw nito..kaya lalo kong binilisan ang pagtakbo ko.

Ng makalabas ako sa kalsada ay nakita ko siyang patakbo rin na sinusundan ako.agad kong dinial ang no. Ni cristoff…nakailang ulit na ang ring pero di niya sinasagot.

“Shit sagutin mo.“inis na turan ko sa sarili.deretso lang ako sa pagtakbo…ng makakita ako ng isang madilim na maliit na kalye ay doon ako nanakbo at baka sakaling may mapagtaguan.

Sa likod ng isang abandunadong parang maliit na tindahan ako nagtago.nakita ko si fredric na mataman na tinitignan ang bawat sulok.umilaw ang phone ko at ng tignan ko iyon ay laking pasasalamat ko dahil si cristoff ay tumatawag.

“Hello cristoff.“pabulong kong sagot.

(Nasaan ka na ba?)

“Tulungan mo ako…kinidnap ako ni fredric,kasabwat niya si kauro.”

(Shit,sinasabi ko na nga ba.nasaang lugar ka at pupuntahan kita.)

“di ko alam kong saan ito pero bubuksanko na lang ang gps ko…please itrack mo agad…ayuko pang mamatay.“naiiyak ng sagot ko.

“(Shhh…naopen mo na ba?mabilis lang ako sammie okay,di ka mamamatay.)

Pinutol ko na ang tawag at agad ini-on ko ang gps.after a couple of seconds ay nagmessage na alam na niya kung nasaan ako.di naman daw ito kalayuan.

Narinig ko ang mga yabag ng paa na palapit kung saan ako naroroon kaya pinilit kong pagkasiyahin ang sarli ko sa masikp na sulok.

“Nasaan ka na?wag ka ng magtago…dali na,wag mo akong inisin oara di ka na masaktan pa lalo.“dinig kong bigkas ni fredric.

“Cristoff,nasaan ka na….please bilisan mo.“ng malapit na siya sa kinaroroonan ko ay bigka akong lumabas at tinulak ko siya ng buong lakas saka ako nanakbo palabas muli ng kalsada…maoapit na siya sa akin kaya inubos ko na ang natitira kong lakas para lang makalayo…paglingon ko sa kanya ay konti na lang at maabutan na niya ako ng bigla akong napahinto dahil mababangga na ako ng isang sasakyan,nasilaw pa ako sa headlight nito.

“Thank god nakita kita agad.“agad akong napayakap ng si cristoff pala iyon.

“Ayon may dumating natagapag ligtas.“wika ng nasa likuran namin.

“Tarantado ka!“sinugod ni cristoff si fred at nagpambuno silang dalawa.bawat suntok ni cristoff ay ginagantihan din naman ni cristoff.

“Wala ka palang binatbat eh.“dinig kong wika ni fred dahil napahiga si cristoff sa huling suntok na binitiwan nito.

“Sammie tumakbo ka na.“utos sa akin ni cristoff,pero di ko ginawa.bahala na.

nahawakan ako nito sa braso pero nagpumiglas ako.sumuntok ako at tumama yun sa bandang panga niya.ng siya ang gumanti ay di ko naiwasan at napaluhod ako sa sakit.ng palapit na siya sa akin ay mabilis akong tumayo at ubod lakas na tinulak siya.

Nanlaki ang mga mata ko ng makita ko siyang magsuka ng dugo,anu bang ginawa ko? Lumayo ako sa kanya at nakita ko ng tumagos hang sa harapan ng tiyan niya ang bakal na tumusok sa kanyang likuran.

“Sorry….sorryy…f-fred sorry.“umiiyak na turan ko…nakita ko siyang naluha at saka ngumiti na para bang okay lang sa kanya ang nangyari saka ito dahan dahang pumikit.

“Sammie.“napayakap ako kay cristoff.

“Cristoff napatay ko si fredric…cristoff.“natatakot na turan ko habang nakayakap sa kanya.

“Wala kang kasalanan,wag mong sisihin ang sarili mo.aksidenti ang nangyari.“pag alo nito sa akin.

---

Dumating ang mga pulis at inimbistigahan ang nagyari.napatunayan naman na wala akong kasalanan dahil niligtas ko lang ang aking sarili.but still the guilt kills me.

“Tara na uuwi na tayo…dun ka na muna tutuloy sa papa ni kenber atleast andoon ang anak mo para pasayahin ka.“turan ni cristoff saka ako iginiya sa kanyang sasakyan.

---

“Sammie,cristoff?“bungad sa amin ng papanni kenber ng pagbuksan niya kami ng gate.“tuloy kayo.“pagkapasok namin sa bahay ay iginiya kami ni papa sa may sala at kumuha naman siya ng malamig na tubig.

“Anong nangyari?bakit ganyan ang itsura mo?“tanong sa akin ni papa.

“Mahabang kwento tito…pero sana ay po ay mabantayang maiigi si sammie.delikado po dahil mukhang may balak siyang ipapatay ni kauro.“paliwanag ni cristoff kay papa.

“Sinasabi ko nga bat di mapagkakatiwalaan amg isang yun.sige iakyat mo na siya doon sa kwarto nila.may mga damit siya doon.“utos ni papa kay cristoff upang makapagpahinga na ako.

Ng makapag bihis at makahiga na ako saka ko lang naramdaman ang kaginhawaan.

“Cristoff,thank you.”

“Para saan?”

“For saving me…you dont hesitate just saved me from fred.“wika ko.

“Sus,wala yun.dahil kung hindi ako pumunta malamang di na gagaling ang asawa mo.saka wala nga akong nagawa eh.ikaw ang nagpatahimik sa kalaban.“Natahimik ako sa sinabi niya.oo napatahimik ko na ng tuluyan si fred at nagiguilty ako dahil doon.kung sana ako wala akong nagawa sa kanya noon gaya ng sinasabi niya ay di nangyari ito

“Oh natahimik ka na naman….wag mo ng isipin yun okay.wala kang kasalanan.”

“oo…siya nga pala ikaw na lang ang matulog dito at tatabi na kang ako kay samber sa kabilang kwarto.“wika ko.

“Naku uuwi na lang ako.”

“Pag umuwi ka pa ng ganitong oras ng gabi ay di ko talaga mapapatawad ang sarili ko.baka ako naman na ang mamatay.“pagbibiro ko dito.

“Naku,naglalambing siya oh…kung di mo lang talaga mahal si pareng kenber iwan ko na lang.“ganti nito.

“Aysus.sige na at ng makapagpahinga na tayo.”

Lumabas na ako ng kwarto at tinungo na ang silid ni samber.payapa na ang tulog nito kaya di ma nito naramdaman na tumabi ako sa kanya.

DC2-CHAPPIE20

Kauro’s pov;

bwisit na richmond na yan,may pagkapusa yata ang buhay.

Nabalitaan ko kasi na namatay si fredric,dahil aksidenti daw siyang natulak sa isang nakatumbang pader at may nakAusling bakal.

“Kailangan ko na talagang kumilos.“bulong ko sa sarili dahil siguradong pinapahanap na ako ngayon ng mga yun.

Sumakay ako sa kotse ko at tinungo ang lugar kung saan naroon ang dahilan ng kagaguhan kong ito.

“excuse me po,di po kayo pweding pumasok dito.“agad akong hinarang ng guard ng ospital na to.

Dahil wala akong magawa ay inis akong lumabas at tinungo ang sasakyan ko.nagiisip ako ng paraan kung paano ako makakapasok.namataan ko ang mga nurse na nagaasikaso ng mga pasyenting may mental disorder..nakita ko ang isang babaeng nurse na nagpaiwan at may kausap sa phone.“good”bulong ko bago bumaba sa sasakyan at dahan dahang lumapit sa babaeng nakatalikod.pinulot ko ang malaking kahoy at agad siyang pinukpok.tumingin ako sa paligid baka kasi may nakakita at buti na lang at wala.

Kahit naman bakla ako ay lalaki parin naman ang lakas ko kaya di ko alintana angbbigat nito ng buhatin ko ang babae sa bandang likod ng building…tinanggal ko ang suot niyang uniform at ipinalit ko ang isa sa mga damit na kakabili ko ang kanina.wag siyang choosy dahil signature yata ang damit na yun.ng makapagbihis ay ginapos ko siya at iniwan sa sulok,inayos ko ang pagkakalagay ng mask ko at tuluyang nakapasok ng building ng hindi sinisita ng kahit na sino.nagmadali akong hanapin ang room ni carlson at hindi naman ako nahirapan.

“Ah excuse me.“may biglang tumawag mula sa likuran ko.isang caregiver.“bakit ka nandito sa room ni mr rodriguez?“tanong nito sa akin…bigla akong pinagpawisan ng malapot…nakakainis naman to.

“Ah kasi,may dalaw siya at kailangan daw nila makita si mr. Rodriguez kahit sandali.“sagot ko rito

“Ah ganun ba.sige ikaw na bahala diyan break lang ako.“agad na itong tumalikod kaya napabuntong hininga ako for relief.

“Ah hello kenber..we need to go out,mamamasyal tayo.“pagkausap ko kay carlson.

“Hindi pwede kasi darating si mahal ngayon.“sagot nito ng hindi ako nililingon.

“Siya nga ang nagpapasundo syo.andun siya sa may park ngayon.“pangungulit ko.kailangan ko ng magmadali.

“Talaga!sige tara na baka.mainip siya.“masayang sagt nito.tsk bwisit.

Pasimple kaming naglakad hanggang sa malapit na kami sa entrance, paano ko siya ilalabas? tanong ko sa sarili.nakita kong pumasok mula sa entrance ang ama ni carlson kaya nagmadali akong hinila ang kamay ni carlson upang sa likuran dumaan.

“Saan tayo pupunta?“tanong nito habang hila hila ko siya.

“Dito na tayo dadaan kasi andito yong sasakyan ko sa likod.“sagot ko dito pero deretso lang kami sa lakad.

Sa wakas at walang tao kaya halos patakbo na kami…siya dahil excited na makita si richmond na kunwari ko lang at ako dahil gusto ko nang makaalis kami dito.

Agad konh pinaharutrot ang sasakyan hanggang sa makarating kami ng paliparan.kailangan namin lumayo.

Sammie’s pov;

Dadalawin naming muli si kenber ngayon.kaya pagkarating namin ay pinauna ko na si papa.nasanay na rin akong tawagin siyang papa dahil ama naman siya ng asawa ko.

Karga ko si samber papasok ng marinig ko ang malakas na sigaw ni papa mula sa loob ng kwarto ni kenber.

“Whats happening papa?“agad kong tanong ng makapasok ako.

“Sammie,kenber is missing.“sagot nito na ikinatahimik ko.

“Daddy’s missing?lets go find him grandpa.“sabat naman n samber.

“Shhh,its okay baby,we will find him.“pag alo ko sa naiiyak ng si samber.pinakarga ko siya sa yaya niya at lumapit kay papa.

“Anung nangyari pa?paanong nawawala si kenber?“tanong ko.

“Sabi ng mga ito,ay may nurse daw na pumasok kanina.at ngayon nawawala ang anak ko.“duro nito sa mga caregiver na kaharap namin.

“Namukhaan ba ninyo ang nurse?“tanong ko sa mga ito.

“Nakamask kasi siya kaya ang akala ko po ay isa sa mga nurse na regular na nagpapainom ng gamot sa mga pasyenti.“sagoy ng isang lalaki.

“I’ll sue everyone of you here once na may nangyari sa anak ko!“bulyaw ni daddy na ikinagulat ni samber kaya tuluyan na itong napaiyak.

“Yaya ilabas mo muna si samber.“utos ko rito.

“Pa calm down….mahahanap din natin siya.“pag alo ko rito.yumakap ako kay papa.

---

Pagkauwi namin ay pinatulog ko muna ang bata.napagod na siguro ito dahil kanina.Nireport na rin namin sa pulis ang nangyari.

“Malakas ang kutob ko na si kauro ang may gawa nito.“saad ni daddy.

“Pa,magpahinga ka na muna.“sagot ko naman.

“Okay lang ako…salamat sa pag aalala.”

Kinabukasan

kauro’s pov;

“Bakit tayo nandito?sabi mo malapit lang,nakakapagod naman.“reklamo ni carlson.

“Dito na muna tayo.mas mabilis kang gagaling dito.“sagot ko

“Gusto konng umuwi,gusto ko ng makita si richmond.“dagdag pa nito na ikinainis ko.

“Ang sabi nya kailangan mo munang magpagaling,kaya dapat sumunod ka na lang para magkasama na kayo.“nagtitimping sagot ko.

“Promised mo yan ha.inaantok na ako.napagod ako.“reklamo niya.sinamahan ko siya sa kwarto upang makapagpahinga na muna siya.

Nandito kami ngayon sa cebu,dito sa bahay ng kaibigan ko na si lileth…naging kaibigan ko siya simula nung napagpasyahan kong magbakasyon sa lugar na ito noong mga panahong niloko ako ni carlson tungkol sa kasal namin.

“Sigurado ka ba dito sa ginagawa mo?“tanong sa akin ni leth ng makaupo ako dito sa sala.

“Ito lang ang alam kong paraan para mapasa akin siyang muli.“sagot ko.

“Alam mo,mali tong ginawa mo,kidnapping yan teh,saka paano kung bumalik sa katinuan yang baliw na yan di iiwan ka rin.”

“Pwede ba wag mo siyang matawag tawag na baliw…saka ako na ang bahala kung sakali mang dumating ang araw ng paggaling niya.“inis kong sagot.

“Bahala ka nga,basta ako concern lang ako sayo kasi kaibigan kita.“medyo tinamaan ako sa sinabi nito kaya ngumiti na lang ako ng pilit.

“Sorry,pero mahal ko talaga ang taong yan.na kahit ani ay gagawin ko para lang mapasaakin siyang muli.“sagot ko.

“Hay naku ang pag-ibig nga naman…pero sabagy kahit ako mababaliw kung ganyan kagwapo ang lalaking bumihag sa akin.“kinikilig na turan niya kaya tinignan ko siya ng may pag aakusa.“hep,alam ko na yang tingin na yan.nagbibiro lang ako.di ako solotera noh.“dagdag niya ng makuha ang ibig kong sabihin.

“So anu na ang plano mo sa kanya?”

“Sa ngayo ay gusto kong kausapin ang doktor noon na pinakilala mo sa akin.gusto ko sana na siya ang personal na tumingin kay carlson.at pag bumalik na siya sa katinuan ay saka ko na uumpisahan ang mga dapat upang di na niya balikan ang richmond na yun.“mahabang paliwanag ko.

“Wow bongga ka talaga diyan.para kang si….sino nga ang kontrabida na yun?“pag iisip nito.

“Baliw,hala tulungan mo na lang akong magluto at baka mamaya ay magising na si carlson,siguradong gutom yan.“utos ko rito.

Nang matapos kaming makakain ay bumalik ma si carlson sa kwarto at nais pa daw niyang matuloh,nahihilo daw kasi siya.agad ko namang inutusan si lileth na ountahan ang doktor at dalhin dito dahil di kami pweding lumabas muna baka sakaling hanggang dito ay pinaghahahanap na kami.

---

“Sa nakikita ko ay di na tayo mahihirapan.magaling ang sino mang nag aalaga sa kanya sa mental na pinagdalhan sa kanya.kailangan lang na mapainom mo sa kanya ang mga gamot na ito every 6 hours.and aoon ay makikita mong babLik din siya sa dati.“paliwanag sa akin ng doktor ng icheck nito ang kalagayan ni carlson.

“Thank you po.“sagot ko.

“Kaanu-ano mo ba siya kau?saka di ba sabi ko sayo wag mo na akong pinopo dahil halos magkasing edad n lang tayo.“wika nito.

“Ah siya yung nakwento ko sayo noon na karelasyon ko jim.“sagot ko.

“Ah yes I remember that.“sagot nito pero napansin ko na parang nalungkot ito.

“may problema ba jim?“tanong ko.

“No,nothing…inaalala ko lang lahat ng nakwento mo sa akin.“sagot nito at nagbigay ng isang ngiti na sa tingin ko ay di totoo.“sige at mauna na ako.I’ll be here everyday to check for him.“paalam nito.hinatid namin siya ni lileth hanggang sa labas.

“Alam mo teh,napansin ko na iba ang tingin sayo mo dok jim…simula nung makilala ka niya hanggang sa ngayon ay ganun siya tumingin sayo.“biglang wika ni lileth pagkapasok namin ng bahay.

“Anu ang ibig mong sabihin?“tanong ko na nalilito sa sinabi niya.

“Manhid ka rin eh noh.halata namang may gusto sayo yung tao.“sagot nito.

“Hay naku magtigil ka nga diyan,mabait lang talaga si jim.saka hindi siya bakla diba para pumatol sa katulad ko.“sagot ko.

“Tsk,ewan ko sayo bakla…gwapo naman si dok jim,matangkad,may pinag-aralan…saka balita ko never pa yan nagka jowa so ibig sabihin baka bakla din siya at ikaw ang nakabihag sa pihikan niyang puso.“kinikilig muli na turan niya.

“alam mo ikaw magfocus ka na lang sa trabaho at tigil-tigilan mo yang kakapanood ng mga teleserye dahil walang ganun sa totoong buhay.“reklamo ko.

“Sus,walang ganun sa totoong buhay eh yung buhay mo at yang ginagawa mo nga eh parang napanood ko na rin sa t.v.“dagdag pa niya.baliw talaga ang babaeng to.

“Tara na nga at magpahinga inaantok na rin ako.“aya ko sa kanya.

“Umiiwas ka lang eh,gusto lang makatabi si poging baliw.“bulong nito pero dinig ko.

“Anung sabi mo?“humarap ako sa kanya.

“Wala ang sabi ko tabihan mo na si handsome na BOYFRIEND MO KUNO.“lalapit na sana ako sa kanya ng bigla iyong nagtatakbo habamg tumatawa.

Sorry richmond,.mabait kang tao pero mahal ko ang mahal mo at di ako papayag na ipaubaya siya sayo ng di ako lumalaban at magbakasakali na mahalin niya rin ako. isip isip ko bago tuluyang pumasok sa kwarto at tumabi sa natutulog na si carlson.

DC2-CHAPPIE21

Sammies pov;

Its been two months at until now ay eala parin kaming balita kay kenber…ako ito kahit papanu ay nakaka alala na dahil ma rin sa tulong ni papa…si daddy?ayun nalaman ko na pinapasubaybayan parin niya ako.at si cristoff naman ay patuloy lang sa pagtulong sa akin.naging matalik na kamong magkaibigan at malinaw na rin sa kanya na di ko maibibigay sa kanya ang hinihingi niya.at ang anak namin naasi samber ay medyo natuto na ring magtagalog.gusto kasi niyang matuto kaya kumuha kami ng magtuturo sa kanya.

“Papa,why until now di nasesearch kung nasaan si daddy?“tanong ng anak ko sa akin.

“Dont worry babyb the police still searching for him.“sagot ko.

“I miss daddy alot.sana he came back na.“malungkot na turan nito.

“Dont be sad na.wanna go outside?“pag cheer ko dito.

“Talaga papa..okay,I’ll call yaya sama natin siya.“masayang wika nito bago nanakbo papunta sa yaya niya.

“Kumusta na ang pakiramdam mo?“tanongnni papa sa akin.

“I’m okay pa,medyon nanghihina but I’m fine.“sagot ko.

Nagusap pa kami ni papa tungkol kay kenber ng may kumatok.si papa na ang nagbukas.

“Hi cutie.kumusta ka na?“tanong nito sa akin ng makapasok na siya.

“Cutie ka diyan.buti dumating ka toff,samahan mo kami ni samber,gusto niyang mamasyal sa labas.“turan ko kasama pala nito si vench.

“Teh,sino yung lalaki sa labas?nakita ko saing nakatingin siya dito dun sa labas ng gate.“bungad ni vench.tinungo naman nina cristoff kung tinutukoy nito pero wala naman daw.pansin ko rin na oarang may laging nakasunod sa amin pag nasa labas kami.marahil ay inutusan na naman ni daddy.

“Hayaan monna yun,baka utusan lang ni daddy.“sagot ko.

“Siguro nga.“sagot din ni vench.

Tumingin ako kay cristoff na mataman din palang nakatingin sa akin.

“Is there any problem?“tanong ko rito,nakakunot na kasi ang noo niya.

“Napansin ko kasi na parang dumami yata yang puting buhok mo.“turan nito.inabot sa akin nito ang salamin na nasa ibabaw ng mesa.nakita ko doon ang kumpol ng puting buhok sa may parting harapan ng ulo ko.

“Oo nga noh,ang bilis ko namang tumanda,“pagbibiro ko.

“Hala oo nga para kang nagpahighlights teh sa harap,ang cool pero di bagay sayo.“gatong naman no vench.

“Why dont we go to an specialist at magpacheck up ka.“suhestiyon ni papa

“Pa okay lang po ako,baka natural lang yan.“sagot ko.

“Are you sure you dony feel anything wrong?“sabat ni cristoff ma tinanguan ko na lang.di ko ma sinabi na parang lagi akong nanghihina.

“Papa I’m ready,“masayang wika ni samber ng makababa ito.

“Lets go.“sagot ko pero biglang umikot at nandilim ang paningin ko ng tumayo ako.naramdan ko na may sumalo sa akin.

---

Nagising ako na parang hapung-hapo.

“What happen?“tanong ko kay cristoff na nakatingin lang sa akin.si vench ay nakaupo sa malapit sa bed ko at si papa naman ay may kausap na doktor.samantalang tulog na si samber sa kanlungan ng yaya niya.Dun ko naalala na ipapasyal ko pala ang anak ko.

“Nahilo ka kanina at hinimatay.“sagot sa akin ni vench.bigla akong napatinhin kay cristoff dahil parang narinig ko itong napahikbi.at hindi nga ako nagkamali dahil nagpunas pa ito ng luha.

“Whats wrong with you cristoff?“tanong ko rito.

“Ahmmm…nothing cutie,masaya lang ako at nagising ka na.“sagot nito kaya ngumiti ako.napaka maalalahanin talaga ng taong to.kung di ko lang mahal si kenber baka matagal ko ng sinagot ito.

“Ikaw talaga pinakaba mo ako.natakot tuloy ako,akala ko kung mamamatay na ako.“biro ko.

“Hindi ka mamamatay!“nagulat pa ako sa biglaan niton pagsigaw dahil sa pagbibiro ko.

“Ah sorry,nagbibiro lang ako.“niyakap ako nito ng napakahigpit,naramdaman ko na umiiyak na naman ito.

“Hoy,anu kaba nagbibiro lang ako.“pagpapatahan ko sa kanya.

“Cristoff labas na muna tayo baka kailangan nang magpahinga ni sammie.“singit ni daddy.

“Oo nga medyo inaantok pa ako,nanghihina rin ako.kaya ayoko sa ospital eh.“reklamo ko.“kailan ba ako uuwi?“tanong ko sa kanil.wala sa kanila ang naimik.maliban sa doktor.na kanina ay kausap ni papa.

“Sa ngayon ay kailangan ka na munang maobserbahan.mahina rin ang katawan mo kaya mas makakabuti kung dumito ka na muna.“sagot nito,naguguluhan man ay tumango na lang ako.lumabas na silang lahat maliban kay cristoff dahil wala raw magbabantay sa akin.

Balik na po si kenber/carlson sa story,magaling siya this time.

Kenber’s pov.;

“Bakit niya nagawa sa akin to.“galit na turan ko ng iaabot sa akin ni kauro ang mga pictures na kuha ng inutusan niya.

“I told you,kinalimutan ka na niya,si cristoff na ang mahal niya.pati anak nyo ay nilason ang ang utak ng lalaking yun.wala ka ng babalikan sa kanila carlson.“sagot nito.

“Oo ako si carlson at hindi na si kenber,malalaman nila kung sino ang niloko nila.“nalukot ang mga litrato na hawak ko.mga litrato iyon nina sammie at cristoff na masaya habang kasama ang anak ko.mga hayup sila.hayup ka sammie minahal kita pero bakit mo nagawa ito.

“Hayaan mo na sila,tayo na lang magsama carlson.andito naman ako at mahal kita.“wika nito tumingin ako dito unti-inti akong lumapit sa kanya saka ko siya hinapit sa beywang at halikan ng marahas…nagawa mo akong ipagpalit sammie kaya gagawin ko rin yan sayo.babawiin ko ang anak ko sa kanila.

“Uuwi na tayo sa manila.babawiin natin ang ANAK NATIN.!“gigil ma turan ko pagkabitiw ko sa halikan namin.

---

kinabukasan din ay lumuwas kami ni kauro pauwi ng maynila.tumuloy kami sa dating condo ko.

“Paano natin kukunin ang anak mo?“tanong nito sa akin.

“Ako na ang bahala doon.pero sa ngayon ay may kailangan muna akong pagbayarin.

Humanda kayo sa pagbabalik ko…ang pagbabalik ni carlson alcantara!

Rick’s pov;

“Tarantado din pala ang lalaking yun.nagawa kong idawit ang buhay ng anak ko pero tinarantado niya lang ako!“sigaw ko dito sa loob ng bahay.

“Rick anu na ang nangyayari sa panganay ko.?“umiiyak na tanong sa akin ni jackie.

“Sorry nagkamali ako….ang tanga tanga ko.“turan ko at napaluhod.binalita kasi sa akin na sinugod sa ospital si richmond.kasalanan ko ito.nagpabulag ako sa pera.pangalawang pagkakamali ko na ito.tanga ko!

“Sir nalaman ko po na malubha po ang lagay ng anak ninyo.“dagdag pa ng lalaking inutusan ko.

“Hindi totoo ito…puntahan antin ang anak ko.“humahagulgol na turan ng asawa ko.niyakap ko siya pero nagpupumiglas siya.“hayup ka ikaw ang dahilan ng lahat ng ito.“tinanggap ko lahat ng bulyaw nito sa akin.dahil totoo naman.may narinig kaming parang matigas na bagay na tumama sa pinto kaya dali-dali kong inutusan ang alalay ko kung anu yun.bumalik siya na may bitbit na tela at nakasulat doon ang katagang I’m back gamit ang dugo.nanindig ang balahibo ko,sino naman ang gagawA nito.?

A/N

Nakakainis na si kauro noh….pero like na like ko siya…hehe joke lang.gakit si papa kenber/carlson…maghihiganti pa kaya siya pag nakita niya na si richmond/sammie.nakakalungkot.nalalapit na rin ang ending.

DC2-CHAPPIE22

This time balik na po sa tunay na pangalan nila si richmond at carlson sana po ay wag kayong malito.ayun na run yun sa kagustuhan ni richmond na ibalik ang kanyang dating pangalan since naaalala naniya ang lahat,at si carslon naman ay nauuyam sa pangalang kenber dahil gakit siya kay richmond.dahil sa kasinungalingan ni kauro.

Cristoff pov;

Magiisang buwan na,na andito sa hospital si richmond.richmond dahil yun naman daw talaga ang totoo niyang pangalan.naaaw ako sa tuwing nakikita ko siya.halos outi na lahat ng buhok niya dahil epekto daw yun ng gamot na tinurok sa kanya.dumalaw ang mga magulang niya pero di niya sila hinarap.

“Kumusta na ang pakiramdam mo?“tanong ko ng magising ito.nagbabalat ng mansanas ai vench at halata rin dito na galing ito sa mahabang pag iyak dahil mugto at namumula ang kanyang mga mata.

“Mamamatay na ba ako?“nanghihinang tanong nito na ikinapanghina ko.ayoko siyang ganun.yung nawawalan siya ng pag-asa.malubha na ang sakit niya dahil unti unti ng nilalamon ng kung anung gamot na yun ang utak niya.alam kong ginagawa lahat ng mga doktor ang makakaya nila para iligtas siya dahil nakasisiguro akong gagaling siya.

“Cutie,wag ka namang ganyan,gagaling ka,di ba sabi ko sayo na tibayan mo lang at gagaling ka.kaya please lang magpakatatag ka.

Naluluha na ako,pero pinipigilan ko dahil ayokong makita niya na pati kami ay nawawalan ng pag-asa.imoit na umiyak muli si vench hindi nito magawang balatan ng maayos ang mansanas kaya niyakap ito.ramdam ko na labis din itong nasasaktan sa sitwasyon ng matalik na kaibigan.naalala ko tuloy mung masaya pa kaming talo na nag-aasaran ng masa koliheyo pa kami.nung mga panahong kami pa ni richmond ng palihim pero araw araw kaming masaya na parang walang darating na anumang problema.

“Sana bago man lang ako bawian ng buhay ay makita ko ang asawa ko,at masabi ko sa kanya ng mahal na mahal ko siya…kailangan siya ng anak namin ngayon.“mas lalong umiyak si vench sa tinuran ng kaibigan.dun ma rin ako napaiyak.di ko kaya,ang bigat- bigat.

“R-richmond naman..mabubuhay ka at magsasama pa kayo ng matagal.hindi mawawala ang cute kong kaibigan okay.“turan ko at hinawakan ng mahigpit.naalala ko ung sinabi namin sa kanya ang totoo niyang kalagayan.

Flashback

“Anu po ba ang nangyayari sa akin?bakit hanggang ngayon ay nanghihina pa rin ako at di nawawala ang sakit ng ulo ko?…anu ba!ang sakit na ng likod ko kakahiga sa kamang ito,gusto ko ng umuwi baka nandoon na sa bahay ang asawa ko!“pagwawala nito.

“Sir sa tingin ko ay kailangan na ninyong sabihin ang totoo sa pasyenti,kailang din yun upang alam niyang labanan ang sakit niya.“suhestiyon ng doktor kay tito papa ni carlson.

“Richmond….sana ay lakasan ang loob mo sa malalaman mo..“namumula na ang mata ni tito”malubah ang kalagayan mo ngayon dahil sa di kinaya ng utak mo ang anumang gamot na itinurok sa sayo.nilalamon nito ang mga braincells mo,kakailanganin kang operahan dahil yun lang ang tanging paraan,iho ayaw ko mang sabihin pero maari mo itong ikamatay kung hahayaan natin.mahina na ang katawan mo dahil di na maayso ang sirkulasyon ng hangin sa utak mo.“paliwanag ni tito kay richmond.umiiyak si vench sa likod at di magawang tignan ang kaibigan.samantalang ako ay pilit nilalabanan ang luhang kanina pa gustong kumawala.

“Hindi…hindi..nagbibiro lang kayo para muli akong iwang ng asawa ko….hindi totoo nag sinasabi ninyo.“lumuluhang turan nito.napapikit ako ng magwala siya at pilit tinatangal ang mga nakakabit sa kanya.“aalis ako rito,hahanapin ko si carlson.“dagdag pa nito.

“Iho huminahon ka….hindi makakabuti sayo yan.“pagpapakalma sa kanya ni tito.

“Richmond tama na!.“bukyaw ko na ikinatahimik niya”makinig ka naman oh.nagmamakaawa ako sayo,makinig ka sa amin,alam kong masakit pero sana naman intindihin mo dahil para sayo rin ito,para sa inyo ng asawa at anak mo,kailangan ka nila kaya please lang wag kang panghinaan ng loob.kooperasyon mo ang kailangan namin dahil di ka maooperahan hanggat di okay sayo na lumaban.“pagmamakaawa ko.biglang bumukas ang ointo at iniluwa noon sina tito rich kasama nito ang iba.

“Diyos ko!….anung nangyari sayo?“hinawi kami nito at niyakap ng mahigpit ang pamangkin.

“Tito…I wanna go home…ayokong operahan nila ako.baka mabura ulit ang alaala ko…ayoko na nun.ayikong mabura sa alaala ko ang asawat anak ko.“umiiyak na sumbong nito sa tito niya.

Pinakalma ni tito rich si richmond.pero di ito tumitigil sa kakaiyak kaya napilitan na amg doktor na turukan siya ng pampakalma.

Simula noon tuwing gigiaing siya ay iiyak lang siya.mas okay nga yun sa akin ang iiyak na langnniya kaysa sa ngayon na laagi na lang siyang tulala kahit kinakausap na siya ng anak niya.gusto lang daw niya makita ang asawa niya.

End of flashback

“Pakiusap hanapin niyo si carlson.”

“Oo pangako yan cutie hahanapin namin siya.“sagot ko.

Carlson’s pov;

Lagi kong nakikita si papa na kasama si samber at nagoupunta kung saan,di nakikita si richmond.marahil ay sumama na siya sa lalaking yun.lagi kasi akong nakasubaybay dito.dahil kumukuha ako ng tyempo uang makuha ang anak ko.

“Tara na umuwi na tayo.di pa tayo pweding magpakita ngayon.“aya sa akin ni kauro.tuwing naaalala ko si richmond ay sa kanya ko naibabaling.marahas ang ginagawa kong pag angkin sa katawan niya pero kahit kailan ay di siya nagreklamo.aaminin ko mahal ko parin ang asawa ko pero nasasaktan ako sa ginawa niya.walang kasing sakit.

“Sige tara na.“wika ko at pina-andar na nito ang sasakyan.

Biglang nagvibrate ang phone ko senyales na may nagtext.napangiti ako ng mabasa ko.

“Ihinto mo at ako na ang magmamaneho.“utos ko kay kauro.kita sa mukha niya ang pagkabahala pero di ko yun pinansin pa.

“Saan tayo pupunta?“tanong niya ng magmaniubra ako.

“Manahimik ka na lang diyan.“sagot ko.

nang makarating kami sa distinasyon ay agad akong bumaba at sumunod na lamang siya.

“Ahhhhhhhhhhh!“dinig kong sigaw sa sakit ng taong labis na nagbigay sa aking ng pasakit,at ang naging dahilan lahat ng ito.

“Kumusta ang bihag?akala ko di na ako aabot.“wika ko ng may pang-uuyam pagkarating ko sa kinaroroonan nila.nakita ko siya na nakagapos at tumutulo na ang dugo sa mga sugat niya sa katawan.

“Shit!“dinig kong turan ni kauro kaya tinignan ko lang siya at napayuko ito.

“Ganyan ang ginagawa ko sa mga taong may masamang gawain mula noon at magpasahanggang ngayon.“wika ko ng di inaalis anf tingin kay kauro.halata kasi dito ang takot.marahil ay dahil sa nakikita.ganyan naman ang mga katulad niya ang mga katulad ni richmond mga baklang mahihina lalo na sa tukso.

“C-carlson?“hirao na bigkas nito sa pangalan ko.

“Oo ako nga mr. Marquez..oh daddy pala sorry for disrespect.

“Maawa ka pakawalan mo na ako.“pagmamaka awa nito.

“Masaya na kami ng anak mo eh,tapos anong ginawa mo ha!“bulyaw ko.

“Gagawan ko ng paraan ito.please patawarin mo na ako.”

“Huli na ang lahat dahil wala na siya.“kita ko ang panlalaki ng mata niya sa tinuran ko.

“Hindi…..hindi totoo yan.maawa ka pakawalan mo ako.nais kong makita ang anak ko.“pagsusumamo nito.

“Gag*.!kinuha ko anh latigo na hawak ng isa sa mga tauhan ko at malakas na ibalya ito sa katawan niya.

“Ahhhhh!….ahhhhh.!“pagsisigaw nito.hanggang sa mawalan ito ng malay.

“Sige pakawalan niyo na yan ay ikulong sa bodega.di pa oras para patayin siya.“utos ko sa mga tauhan ko

“At ikaw tara na uuwi na tayo.gusto kong maglabas ng galit.“duro ko kay kauro na napabalikwas pa.

---

“Ahhhhhh….d-dahan dahan lang carlason masakit.!hiyaw ni kauro were making out dito sa condo ko.

“Wag kang magreklamo….gusto mo rin naman to di ba?“turan ko habang patuloy sa oagbayo mg marahas sa kanya.

Nang matapos kami ay napahiga ako sa kama na hingal na hingal.pagod na pagod ang buong katawan ko kaya nais kong matulog.napaluha ako ng maisip kong.muli ang mukha ni richmond.mahal na mahal kitang hayup ka.bakit mo nagawa sa akin to

Sorry.. dinig kong bulong ni kauro bago ako tuluyang makatulog.

A/n ibang iba na si carlson….kawawa naman siya pati na si richmond…guys wag kayong magalit sa akin….

DC2-CHAPPIE23

CArlson’s pov

Nagising ako na nilalamig…nakatulog na pala ako kagabi pagkatapos namin ni kauro.kaya agad na akong tumayo at naglinis ng katawan.bakit kaya wala si kauro?ang aga naman niyang magising.

Pagkalabas ko ng banyo ay napansin ko na bukas ang kabinet kung saan nakalagay ang mga gamit niya ng lapitan ko iyon ay walang kahit na anu ang nandoon maliban nalang sa isang papel.kinuha ko iyon at naupo sa kama.

Mahal kong carlson

Unang una sa lahat ay nais kung humingi ng tawad sayo dahil napakalaki ng kasalanang nagawa ko.

Di na kaya ng konsesiya ko ang nangyayari.sana ay mapatawad mo ako.nagawa ko lahat ng ito dahil lang sa pagmamahal ko sayo.

Nagsinungaling ako sayo.hindi totoong sumama si richmond kay cristoff.mahal na mahal ka niya.kaya di niya mgagawa iyon.sana ay mapatawad mo ako,labis labis lang ang ang pagmamahal ko sa iyo,kaya ko nagawa ang lahat ng ito.

Puntahan mo ang lugar na isinulat ko sa likod ng sulat na ito.hinihintay ka na niya.

Siguro sa mga oras na ito ay pinagbabayaran ko na ang lahat ng kasalanan na nagawa ko.muli ay humihingi ako ng tawad sa iyo.

Nagmamahal,kauro

Anu ang ibig niyang sabihin.sino ang pupuntahan ko sa ospital na ito na sinulat niya.dahil na rin sa pagkabahala ay sinunod ko na lang ang isinulat niya.nagbihis ako at agad na tinungo ang ospital na isinulat niya.

---

Pagdating ko sa lugar ay di ko alam kong sino at saan ako pupunta.hanggang sa may tumawag sa akin mula sa aking likuran.

“Daddyyy!“sigaw ng anak ko at nanakbo ito papunta sa akin saka ako niyakap ng napakahigpit.

“How are you baby?“tanong ko rito ng kumawala sa pagyakap sa akin.

“I’m okay daddy,I miss you…papa also miss you so much..lagi nagkacry.“turan nito na ikinabigla ko.

“You know how to speak tagalog?“tanong ko ng nakangiti.

“Yes daddy,pinaturuan Ko ni papa.“pagmamayabang nito.

“Naku diyos ko,ser kinbid ikaw na ba talaga yan?“nabibiglang tanong ni yaya sa akin.

“Oo yaya ako nga ito si carlson.“pagdidiin ko sa pangalan ko.

“Naku totoo nga.ang tagal namin kayong hinanap.maayos na po ba kayo ulit?“tanong nito na ikinangiti ko.pero bigla iyong nawala ng magsalita muli ang anak ko.

“Daddy,papa is waiting inside.he’s sick daw…and he’s in fatal condition daw.“turan nito.

“What do you mean baby.“tanong ko rito.

“Thats what I hear that the doctor says.“sagot nito.

“Yaya anong sinasabi ni samber?sino ang malubha?“bigla akong kinabahan ng sobra.nagyon ko lang ito naramdaman sa tanang buhay ko.

“Ay naku kang bata ka oo…kasi ser si ser sammie po nandiyan sa loob may sakit po.sabi ng doktor kailangan siyang operahan,pero ayaw ni ser sammie kasi gusto daw niya nasa tabi niya kayo pag inoperahan siya.”

Tinakasan ako ng dugo dahil sa nalaman ko.agad kong binuhat si samber at inutusan ko naman si yaya na dalhin ako kung saan naroroon ang asawa ko.

Nakita ko ang mga tao sa pasilyo.nakilala ko ang mga ito ng palapit na kami.si papa,ang mommy ni richmond,si tito rich,lahat sila ay naroon.

“Anong nangyayari?“tanong ko ng makalapit ako.nabigla sila lahat ng makita ako.

“Anak.“agad lumapit sa akin si papa at niyakap ako ng mahigpit.

“Pa whats happening?“tanong ko muli.yumuko si papa na natatakot sabihin sa akin ang anumang dahil kung bakit sila nandito.“pa!“sigaw ko because of fear ang frustation.

“Nasa loob siya.“sagot nito sabay turo sa isang pinto.

Di na ako umimik hinakbang ko ang mga paa ko patungo sa pinto.lalong lumakas ang kaba na nararamdaman ko.ng pagbukas ko ng pinto ay natakpan ko ang labi ko dahil sa nakikita ko.nasa harap ko na siya pero bakit naman ganun,ang laki ng pinagbago niya.nabigla si cristoff ng makita ako ganun din si vench.halata sa mga mata nila ang pag iyak.dahan dahan ay lumapit ako.at doon ko napagmasdan ang mukha ng taong labis kong inaalala,ang taong gusto kong makasama habambuhay.ang laki ng ibinagsak ng katawan niya.halata sa mukha niya ang paghihirap…puti ang mga buhok niya at tuyot ang mga walang kulay nitong labi na datinay namumula at kay sarao halikan.

Doon ay tuluyang bumagsak ang mga luha ko.di ko kinakaya ang nakikita ko.niyakap ko siya ng sobrang higpit at hinagkan sa kanyang mga labi.

“hon….hon andito na a-ako…hon a-ndito na si c-carlson…sorry….so-rry dahil ngayon l-lang ako ako du-mating.“umiiyak na turan ko.naninikip ang dibdib ko.

Naramdaman ko na gumalaw ang mga kamay niya kaya agad ko iyong hinawakan.

“H-hon ikaw na ba talaga ya-yan?“tanong niya saka unti-unti ay dumilat.

“Oo hon ako ito ang carlson mo.“umiiyak parin na sagot ko.

“Sa-salamat at nagba-balik ka.“hirap nitong pagsasalita.

“Shhhh.wag ka ng umiyak andito na ako okay.magpagaling ka dahil hihintayin namin ng anak mo ang pagbabalik mo sa piling namin.namiss kita ng sobra hon.“wika ko habang nakayakap parin sa kanya.

“Sorry na-napakaiyakin ko ka-kasi…wag ka na ring u-umiyak gagaling din ako.“kahit hirap ay nagawa niyang sabihin ang mga bagay na nais kong marinig mula sa kanya.ang kayang paglaban sa kondisyon na meron siya ngayon.

Nang makatulog siyang muli ay lumabas ako saglit ng kwarto upang doon ibuhos lahat ng kanina ko pa kinikimkim na pag iyak.ayokong ipakita sa kanya na natatakot ako o nanghihina.alam kong sa akin siya humuhugot ng lakas.

“Anak,kumusta ka?“di ko na nilingon si papa,patuloy lang ako sa paghikbi,“gagaling din siya anak….gaya mo,alam kong malakas din siya kaya wag ka ng matakot pa.“pagpapatuloy nito.

“Pa,ang sakit lang na ganito ang nagyayari sa taong mahal ko…naniwala ako sa sinabi ng iba ng hindi ko man lang napapatunayan sa sarili ko mismo kung totoo ba,sana ay nandito ako sa tabi niya noong mga oras na kailangan niya ako,noong mga oras na binabanggit niya ang pangalan ko pag nakakaramdam siya ng sakit,noong mga oras na umiiyak siya at dahil sa sakit,sana andito ako noon pa di ba….ang tanga tanga ko!“napaupo na ako dahil sa katangahan ko.paano ko nagawang baliwalain siya?samantalang nangako ako sa kanya na kahit kailan ay di ako mawawala sa tabinl niya.

“Daddy,why are you crying?is papa not okay?“biglang lumapit sa akin ang anak ko kaya agad ko siyang niyakap.

“Baby,papa is getting better na okay,but to make him more better we need to pray for him….is that okay?”

“Ofcourse daddy,I’ll do that coz I love papa and we love you too.“sagot nito.niyakap ko siya ng napakahigpit at doon ay di ko na naman napigilan ang pagtulo ng akin luha.

rick pov;

Ang sakit ng buong katawan ko dahil sa bugbog na ginawa ng mga tauhan ni carlson…andito ako ngayon sa isang madilim na bodega kung saan ako dinala.biglang bumukas ang pinto kaya napatingin ako rito.

“Sumama ka sa amin.“hinila ako ng isa sa mga tauhan ni carlson patayo kaya medyo napa aray ako dahil nahawakan nito ang ibang sugat sa braso ko.

“Saan niyo ba ako dadalhin?“tanong ko sa mga ito.

“Hindi ka namin binibigyan ng karapatang magtanong kaya sumama ka na lang.“matigas na sagot nito.nagpaubaya na lang ako kung saan man nila ako dadalhin.

“Carlson…palayain mo na ako.“wika ko pagkarating dito sa may malawak na bakanting lote.

“Alam mo ba kung anu ang nangyayari ngayon sa mahal ko,sa anak mo!ha?“bulyaw nito sa akin at hinawakan ako sa leeg.“naghihirap siya ng dahil sa kagagawan mo!“dagdag nito at nakita ko doon ang mga luhang naglalandas mga mata nitong hilam na sa kakaiyak.

“Patawarin niyo ako.“pagmamakaawa ko

“Wala kang karapatang mabuhay,at ipaparanas ko sayo ang bawat sakit na naramdaman ng taong mahal ko!“agad ako nitong ginawaran ng isang malakas suntok sa mukha na ikinatumba ko.ngayon ay tumulo ang luha ko hindi dahil sa sakit na natamo ko sa suntok niya,luha ng isang amang labis na nagsisisi sa nagawa sa anak…pera ang nagpaikot sa akin kaya ako naging sakim,sana ay magawa akong mapatawad ng anak ko.

“Gawin mo na lahat ng gusto mong gawin sa akin…pero sana ay ihingi mo ako ng sorry sa anak ko.“patay na turan ko.

“Ipagdasal mo lang na walang mangyayaring masama sa asawa ko,dahil kung hindi ay kulang yang buhay mo kapalit ng lahat ng ipinagkait mo sakanya.”

“nakahanda ako sa anumang kapalit ng kasakiman ko.“kuyom.ang palad na tumalikod tinalikuran niya ako.

“Sige na ibalik na yan sa dapat niyang kalagyan.“utos nit sa mga tagabantay bago ito tuluyang lumisan.

A/n

Salamat po sa lahat ng nagbabasa at nagfollow lalo na sa mga nagvote…sa mga silent reader jan,thank you parin.comments and vote is absolutely open kaya…thanks po.

AUTHORS NOTE

Hello guys thanks for reading this story,nalalapit na rin po ang finale…mamimiss ko ang tambalang carlson at richmond…

Salamat po sa lahat ng nag vote at nagfollow.sana rin po ay abangan po ninyo ang mga story na issulat ko pa…actually marami na akong naiisip na story na isusulat.

Revenge

Daddy’s choice

My dream director

My boyfriend’s brother(ambisyosa)

Bodyguard

Sana po ay abangan na ninyo…pakishare na rin po ang story ko if ever na nagustuhan niyo…tnx.

DC2-CHAPPIE24

Carlson’s pov;

Almosts two weeks na at kahit papanu ay lumalaban naman ang mahal ko…nakaipon na rin kami ng mga blood donors pagdating ng araw ng operasyon niya.

“Hon,gagaling kaya ako pagkatapos ng operasyon ko?“tanong niya sa akin habang hawak ko ang kamay niya at nakatitig lang ako sa mukha niya.

“Anu kaba,sigurado yun kaya dapat malakas ka ng araw na yun para matuloy na anh operasyon mo at ng makalabas ka na rito.“sagot ko at ngumiti.

“Oo na po,siya nga pala hon,si samber asaan?”

“Pinasyal nila tito rich at tito laxie…tuwang tuwa nga yung anak natin kasi daw ang gaganda daw ng mga kasama niya.at sabi niya sayang daw at di ka makakasama para daw kumpleto daw ang magaganda sa pamilya.“natatawang turan ko.

“Hay ang anak mo talaga,manang mana sayo.bolero.“nakangiting turan naman niya.kahit papanu ay nakikita ko na ang mga ngiting yan.

“Totoo naman…kung babae ka nga lang baka kumpleto na ang basketball team kasama pa ang coach.“wika ko sabay taas baba ng kilay.

“Baliw….siya nga pala hon,anu ang balita mo kay kauro?“natahimik ako sa tanOng nito.

“Hon,wag na nating pag usapan yan.“walang ganung sagot ko.

“Eh si daddy?bakit di man lang siya napapasyal dito?saka napapansin ko na laging parang galing sa iyak si mommy,may hindi ba ako nalalaman?“nagtatanong na itsura nito at halatang nababagabag.

“Ayokong pag usapan ang daddy mo.“walang buhay na sagot ko.

“Hon naman,kahit naman anu ang mangyari ay ama ko pa rin siya,kahit baliktarin ko man ang pilipinas siya parin ang dahipan kung bakit nandito ako kapiling ang mga taong labis na nagpapaligaya sa akin.“paliwanag nito sa akin.

“Napakabait mo talaga,halos buhay mo na ang kinuha niya pero nagagawa mo pa rin siyang mahalin at patawarin.kaya mahal na mahal kita eh.“paglalambing ko sa kanya.“pero sorry hon dahil di ako katulad mo,di ko kayang tiisin na lang lahat.ang laki ng ginawang kasalanan ng ama mo sa atin at sinusumpa ko na pag may nagyari sayong masama ay si ko sila mapapatawad.“medyo may galit na turan ko at humigpit ang hawak nito sa kamay ko.

“Naiintindihan kita,pero sana ay magawa mong magpatawad…sakali mang di ako makasurvive sana ay mahalin mo ang anak natin.wag mo siyang papabayaan.mahalin mo siya gaya ng pagmamahal mo sa akin.“turan nito na medyo ikinainis ko na.

“Ayaw na ayaw kong nagsasalita ka ng ganyan.mabubuhay ka,naiintindihan mo?mabubuhay ka!“napataas na ang boses ko dahil sa di ko matatanggap na mawawala siya sa amin,sa akin.

“Shhh,okay wag ka ng magalit…sinasabi ko lang naman ang mga posibling mangyari.di natin hawak ang buhay natin hon.“sagot nito at nakikita kong nangingilid na rin ang mga luha niya sa mata.

“Stop!“bulyaw ko sa kanya at bumitiw ako sa paghawak niya saka ko galit na lumabas.

“What happen?“tanong sa akin ni vench na nasa labas ng kwarto at nagkakape.

“Nasasaktan ako vench,ang sakit na eh….mahihirapan na aong nakikita siyang ganyan.pero bakit di niya maintindihan yun?lahi na.lang siyang nag iisip na baka di siya makasurvive.“umiiyak na sagot ko.

“Salamat.“napatingin ako sa kanya dahil sa haba ng sinabi ko ay yun lang ang sasabihin niya,saka para saan naman yun.

“Para saan?“nalilitong tanong ko.

“Itong panyo oh,para kang bata diyan.“nakangiting abot niya sa akin ng panyo kaya inabot ko na lang.“salamat kasi andiyan ka….salamat kasi mahal na mahal mo ang bestfriend ko…salamat kasi di ka bumibitaw sa kanya.“tumingin ako sa kanya at nakita ko siyang nakasandal ang ulo sa pader habang nakatingala,at malayang naglalandas ang masaganang luha nito mahal na mahal talaga nito si richmond,maswerte siya at may bestfriend siyang kagaya nito.

“No need to thank me.mahal ko siya at walang bayad yun.“tugon ko.

“Hehe,pasensiya na nadala lang ako.“nagpunas din siya ng kuha kaya binalik ko na sa kanya ang panyo.“siya nga pala,sabi ni bff ay matuto ka daw magpatawad.para daw sa ikagagaan ng loob niya,alam mo bang alam niya na nawawala ang ang daddy niya.?“nagulat ako doon.pero bakit kanina di niya sinabi sa akin yun.?“at alam din niyang ikaw ang nasa likod ng pagkawala ng daddy niya.di ma siguro niya sinabi sayo dahil alam daw niyang di mo magagawang saktan ito dahil daddy daw niya iyon.“paliwanag nito.napangiti na lang ako dahil talagang bilib na ako sa taong minahal ko simula pagkabata.

“May kailangan lang akong asikasuhin.“paalam ko rito.

“Sige bumalik ka rin agad dahil mamaya na yata ooperahan si bff.kailangan nandito ka.“bilin nito kaya tinanguan ko na lang.

Agad kong tinawagan ang mga nagbabantay sa ama ni richmond.

“Sige na pakawalan niyo na siya.ihatid niyo siya sa harap ng bahay nila.ako na ang bahala.“utos ko ng masagot ang tawag ko.

Nang marating ko ang dapat kong puntahan ay dali dali rin akong tinungo ang frontdesk.

“Pwede ko ba siyang makita?privately?“taning ko sa bantay.

“OO NAMan po sir…dito po ang daan.“iginiya ako nito sa isang kwarto at doon ay tahimik lang akong naghintay ng sa taong gusto kong makita.

After an minute ay bumukas ang pinto at nakita ko itong nayuko.marahil ay nahihiya siya sa lahat ng kagaguhan niya.

“K-kumusta ka na?“medyo may pagkautal na tanong nito.

Tumayo ako at nagpakawala ng isang.malakas na suntok na tumama sa makapal nitong mukha.agad siyang inalalayan ng mga pulis sa pagtayo.

“Ang kapal din ng mukha mong magtanong oa ng ganyan…nag dahil sa inyo ay nanganganib ang buhay ng taong mahal ko,nangdahil sa iyo ay nawala ako sa oiking niya na sana ay ako ang nakaalalay sa bawat oras na kailanganin niya ako!“bulyaw ko rito saka siya mariin na hinawakan sa likod ng ulo.“oras na may mangyari sa kanya,ito ang tatandaan mo,unti-unti kitang dadalhin sa imyernong libingan mo!“tumalikod ako at iniwan ko itong luhaan dahil nakaposas ang.mga kamay niya.

Nong araw na nag iwan siya ng sulat ay sumuko siya sa mga pulis.pero para sa akin ay di iyon sapat.

At the hospital

“Hay naku dumating ka rin.“bungad sa akin ni tito rich at habang nasa kanlungan niya ang natutulog na si samber.

“Ako na po baka pagod na kayo.“aabutin ko na sana si samber ng magsalita ito.

“Naku wag na oinyagan ng doktor na magbantay ka sa loob dahil yun ang pakiusao ng pamangkin ko kaya isuot mo ma yung lab. Gown at mask para malapasok kana doon.

Agad din naman akong tumalima dahil siguradong magtatampo sa akin yun.pagpasok ko ay nakita ko siyang nakahiga at inuumpisahan na ang pag opera sa kanya.agad kong hinawakan ang mga kamay niya.

Matapos ang halos 2 kalahating oras ay natapos din ang lahat.nakaupo lang ako dito at nakatingin sa payapa nitong mukha.salamat sa diyos at natapos ng maayos.di ko na namalayan na nakatulog na pala ako habamg hawak ang kanyang mga kamay.

A/n

Woaaahh…grabe naiiyak ako rito.siguro kahit ako ay di ko magagawang magpatawad ng mga taong sagad sa buto ang kasamaan..kaua naiintindihan ko ang side ni pareng carlson…haaha.pare talaga…

Love u all muwah…landi noh.

DC2-CHAPPIE25

Carlson pov;

“Bakit parang walang pagbabago?“tanong ko sa doktor,napapansin ko kasi na simula noong naoperahan siya ay ganun pa rin.walang pinagbago.

“Ginawa po namin ang lahat at sa tingin ko ay kailangan ka parin ng mas mataas na uri ng treatment for him.at kulang na kulang tayo dito sa pilipinas para ganyang uri mg karamdaman.kaya ang tangi ko lang maipapayo ay sa ibang siya magpatingin.doon ay sigurado amg kanyang kagalingan.“turan nito.nanlumo naman ako dahil dito.

Pagbalik ko sa kwarto ay tahimik lamg siyang nakasandal sa headboard ng kama.tahimik naman na naglalaro si samber kasama si vench.

“Penny for your thoughts.“turan ko paglapit ko sa kanya.

“Nakabalik ka na pala.“malungkot parin na sagot nito.

“May problema ba hon?may masakit ba sayo?pag-aalala ko rito.

“Wala naman,napapabayaan mo na ang sarili mo dahil sa akin.nakakatulog ka pa ba ng maayos?mukhang di ka na yata nakakatulog ah.“hay naku siya na mga tong may nararamdaman ako perin ang inaalala niya.

“Dont worry about me okay,despite of your condition right now ako parin tong iniisip mo.“sagot ko.

“Oo na po…ahm hon,bagut na ako dito…ilang linggo na ba ako rito o month?gusto ko sanang lumabas man lang ng makasagap naman ng ibang hangin.namimiss ko na ang amoy ng usok sa kalye.“pagbibiro nito pero halata nga sa kanya na nababagot na siya.

“Sige hinatayin mo ako at ipapaalam ko.pupunta tayo sa baywalk.gusto mo ba doon?“tanong ko.

“Hindi ba masyadong malayo yun?“tanong din niya pabalik.

“Malapit lang yun.“sagot ko saka ngumiti.nginitian din niya ako saka ako tumungo sa doktor na nag aasikaso sa kanya.pumayag naman ito pero kailgan kang daw na ingatan siya.dahil sariwa pa amg mga sugat niya dahil sa pagkakaopera.

at the bay.

“Ang sarap ng hangin.“masayang turan nito habang tulak tulak ko siya sa kanyang wheelchair.

Naglalaro din sina vench at samber di kalayuan sa amin.sumama na rin kasi sila.huminto kami at hinarap ko siya sa dagat saka ako naupo paharap sa kanya at hawak ang kanyang mga kamay.nakita ko siyang lumuluha kaya agad kong kinuha ang panyo at punasan ang kanyang pisngi.

“Wag kang umiyak hon,nasasaktan ako pag nakikita kang ganyan.“turan ko hawak ang pisngi niya.

“Hehe,sorry di ko mapigilan eh,ang saya ko kasi.“sagot niya ng bagamat nakangit ay kita ko parin ang takot at lungkot sa mga mata niya.wala ang dating ningning nito.

“Wag kang mag isip ng kahit anu hon okay…dahil mahal na mahal ka namin nng anak mo.“turan ko

“Sorry hon,alam ko pagod na pagod kana.muli na naman tumulo ang luha sa kanyang mga mata.”

“Hindi ako mapapagod okay…Ikaw pa eh malakas ka sa akin eh.“pagpapagaan ko ng usapan namin pero sa halip na ngumiti ako ay napatahimik ako sa sinabi niya.

“Sorry hon pero di ko na kaya eh.“umiiyak na wika niya.agad ko siyang niyakap at pilit pinpakalma.

“Wag kang magsalita ng ganyan,maayos ang operasyon at konti na lang ay gagaling ka na.“umiiyak na rin na pag alo ko sa kanya.ang bigat.

“Sa totoo lang hon,lumalaban ako dahil natatakot pa akong mawala sa piling niyo ng anak natin…kaya I keep on hoping na sana One day ay gumising akong okay na ang lahat….pero habang tumatagal hon ay masakit eh…“humagulgol siya lalo kaya hinigpitan ko ang yakap ko sa kanya.“masakit hon…masakit na nakikita ko kayo araw araw na nasasaktan at umaasa na gagaling pa ako…ginawa na natin ang lahat pero sa tingin ko ay huli na…nais kong lumaban pa pero di na kaya ng katawan ko.“doon ay kumalas ako sa yakap niya at napahawak sa noo ko.di ko mapigilan amg paghikbi.kaya ko na ba?kaya ko bang mawala siya?pero hindi eh,may pag-asa pa…kaya gusto ko lang naman na lumaban pa siya.dadalhin ko na siya sa ibang banda at doon na siya ipapagamot.ganun parin ang ayos ko nakahawak sa noo at nakatingin lang sa kanya na nakatakip ang mga kamay sa mukha at patuloy lang sa pag-iyak.

“Papa,why are you crying?“nakalapit na pala sila samber sa amin ng di namamalayan.

“Im just happy baby,kasi magkakasama tayo nila daddy at andiyan pa si tito vench mong cute.“nagpipigil ng pagiyak na sagot nito sa bata.

“I love you papa.“yumakap ang anak namin sa kanya at tumalikod pa ako dahil kita ko ang impit na pagiyak nito.naramdaman ko na lang ang paghawak ni vench sa balikat ko.

“hoy,mukha kang tanga diyan…magtiwala ka lang gagaling din siya,pero sana ay mahintay mo ulit siya.“pinunasan ko ang luha ko saka nakakunot na tumingin sa kanya.

“What do you mean?“usisa ko.

“Malalaman mo rin.oero sana ay di ka magagalit.ito na.lang ang tanging paraan.“naguguluhan ako sa mga sinasabi niya.bigla pa kaming napalingon ng malakas na sumigaw si samber.

“Papa!“pag iyak nito dahil nawalan ng malay si richmond.dali dali ko siyang binuhat at dinala sa kotse saka ako mabilis na nagdrive pabalik sa hospital.

At the hospital

“

Dok kumusta na po siya?“tanong ko sa doktor na tumingin sa kanya.

“Ayos na siya,napagod lang,yung sinabi ko sayo,dapat ay agahan na ninyo habang kaya pa ng katawan niya ang bumyahe.“turan nito

“Opo.“tangi ko ng sagot.lumapit ako sa natutulog na asawa ko at hinaplos haplos ang buhok niya.

“Aalis muna ako,babalik din ako agad hon okay,paggising mo andito na ako.“pagkausap ko dito kahit tulog siya ay alam kong naririnig niya ako.

Pag uwi ko sa bahay ay agad kong hinanap si papa…siya lang ang maaring makatulong sa amin ni richmond ngayon.kailangan ko na siyang madala sa ibang bansa uoang doon na siya maipagamot at ng mapabilis ang kanyang pagbuti.

Wala sa buong kabahayan si papa kaya tinungo ko na lang muna ang kwarto namin at nagimpake ng mga dadalhing gamit,ganun na rin ang mga damit ni samber.saktong matapos ako ay itinabi ko na muna ang mga maleta sala ako bumaba,doon ay naabutan kong nanunood papa sa telebisyon.

“Kanina pa ako dito anak di na kita inabala sa pag iimapake mo.“turan nito.

“Pa maari po bang kayo na lang muna ang bahala sa mga kakailanganin di ko kasi maiwan si richmond baka magtampo yun.“sagot ko.

“Ang laki na talaga mg pinagbago mo.and I’m really proud of you.wag ka ng masyadong mag alala dahil sigurado akong bubuti rin ang kalagayan niya.“wika nitong muli.

“Salamat pa.“tatalikod na sana ako ng magsalita siya ulit.

“Anak,magpahinga kana muna,nanlalalim na ang mga mata mo.saka tignan mo yang itsura mo.ni hindi mo na nagagawang mag ahit ng balbas.baka maturn off niyan si richmond sa nakikita sayo.“sabagay ilang araw na rin akong di nakakatulog ng maayos.siguro mga ay tama siya.

“Sige pa akyat na muna ako.pagod na rin naman ako.“sagot ko saka muling umakyat sa kwarto at pagkalapat na pagkalapat pa lang ng likod ko sa kama ay agad akong nakatulog.

Nagising ako na madilim na ang paligid kaya dali-dali akong nagayos at nagpaalam kay papa na kailangan ko ng bumalik ng ospital.

Kakarating ko pa lang ay dinig ko na ang iyak ng anak ko mula sa labas ng kwarto.

“Anong nangyayari dito?“agad kong tanong,teka bakit wala si richmond sa higaan niya?at nakatingin silang lahat sa akin.

“Nasaan si richmond?“kinakabahang tanong ko.

“Wala na siya carlson.“sagot ni vench na ikinalito ko.

“Daddy,papa’s gone.“umiiyak na turan naman ni samber.

“No,nasaan ang asawa ko…nasaan si richmond?ahhhhhh…!”

finale

Carlson’s pov;

Halos magdadalawang taon na rin na wala sa piling namin si richmond.I really miss him pero I need to be strong.

“Daddy,papasok na po ako.“naputol ang pagmumuni muni ko dahil kay samber.deretso na itong magsalita ng tagalog pero minsan ay makatas parin ito sa wikang banyaga.“your crying na naman.wherever papa richmond now alam ko that he also miss us.“wika nito ng nakangiti.minsan iniisip ko kung bata ba talaga tong anak namin.ang tanda kasi mag isip.nasa kinder pa lang yan.paanu na lang pag nasa elementarya na.

“Halika na nga at ihahatid na kita.“aya ko rito.

Pagkahatid ko sa kanya sa school niya ay may dinaanan akong isang kaibigan.

“Woah,long time no see.akala ko di ka na lalabas sa lungga mo.“agad nitong turan pagkakita sa akin.

“Sorry but I cant help it.alam mo naman sinasariwa ko pa ang mga bagay bagay na makakapag papalaa sa akin ng mga masasayang araw.“sagot ko.

“Maupo ka na nga muna.“alok nito sa akin.nandito kasi kami ngayon sa ipinatayong business ni vench na coffee shop.

“I miss him.“malungkot na turan ko.

“Kung nasaan man si bff ngayon sigurado ako mas miss na niya kayo ng anak niyo.“pagpapalubag loob nito sa akin.

“Sana nga.“tipid na sagot ko.

Someones pov;

Kakababa ko pa lang dito sa airport.its been a long time.napakasarap talaga ng pakiramdam ng nasa sarili kang bansa.

“Lets go.“aya sa akin ng mga kasama ko.

“Okay lets go.“masayang turan ko.di ko maexplain yung pakiramdam ko na buo na ulit kami.

Pagkarating namin sa bahay ay agad akong nagpaalam sa kanila dahil excited na ako.sakay ng aking sasakyan ay pinaharurot ko na ito.

Back to carlson;

“Hoy nakakailang kape ka na,hindi ka ba nenerbyusin niyan.“pagbibiro ni vench sa akin.halfday lang naman si samber kaya hinintay ko na lang ang labasan nito dahil wala naman akong gagawin sa bahay.

“Lista mo lang babayaran ko.“bawing biro ko.

“Hahaha,wag na baka magalit si bff sa akin.“tumatawang sagot niya.

“I think I need to go…baka nakalabas na yung anak ko,its almost 12 na rin.“paalam ko rito.araw arawin ko talaga kape nila dito.masarap eh,libre pa.

---

Pagdating ko sa school ng anak ko ay hinintay ko na ito sa labasan.halos 1 oras na ako dito pero di pa siya lumalabas kaya napagdesisyunan ko ng puntahan ito sa loob.

“Oh mr. Alcantara,may kailangan po ba kayo?“gulat na tanong sa akin ng guro ng anak ko.

“Ah kasi po wala pa yung anak ko,hinihintay ko sa labas pero wala.“sagot ko.

“Hindi po ba pinaalam sa inyo?may sumundo na sa kanya.maaga kasi akong nag dissmiss.“sagot nito na ikinakaba ko.dont tell me oati anak ko ay mawawala sa akin.

“Teka lang sir ha,pero alam niyo naman pong ako lang ang pwedeng sumundo sa anak ko maliban kay papa.“iritang wika ko.

“Alam ko po sir,pero anak na rin po ninyo ang magsabi na kakilala niyo ang sumundo sa kanya.“sagot nito.

“Yaya ba niya?“di ko mapigilang itanong.

“Hindi po eh,“sagot nito,“magan….“di ko na siya pinatapos sa sasabihin niya dahil agad ko na siyang tinalikuran…kinakabahan kasi ako.di bale ng isipin niyang bastos ako.kasalanan din naman niya.

Pagkarating ko sa bahay ay agad akong nanakbo sa loob.

“Pa is samber here?“tanong ko ng makita ko si papang nakaupo sa may balkonahe.

“Ha,wala pa,di ba sinundo mo?“nalilito rin na tanong nito si akin.

“Wala nga po eh,may sumundo daw…what about yaya..andiyan ba siya?“tanong ko muli.

“Oo naglalaba ng mga damit ni samber.di naman siya umalis.“sagot niya.napasabunot ako sa ulo ko.wag naman sana…“may pupuntahan lang ako saglit.“paalam ni papa sa akin.bakit parang wala sa lang sa kanya na nawawala ang anak ko?

May phone suddenly beep means i recieve a message…it was an unknown number.sino kaya ito?

Meet at *****park…samber is with me.

From:0915******6

Sino naman kaya ito?pero di na importanti yun,what most important is that nasa kanya si samber.

While driving,I tried calling the number but it keeps on ringing.fuck!fuck!sa inis ko ay nagsend ako sa kanya ng message.

To:0915******6

Who the hell are u?make sure that my daughters ok or you’ll regret it!

Halos paliparin ko na ang kotse at pagdating ko sa park na sinabi nito ay napalingon ako isang parte na may nakaupo…kaya lumapit ako,it was samber,kaya agad akong nanakbo at niyakap ito.

“Pinakaba mo ako anak,are you okay?“tanong ko rito.

“Yes daddy,im perfectly okay.“sagot naman nito.

“Andito ka na pala.“napakingon ako sa nagsalit.it was vench,siya ba ang sumundo?bakit kasama niya si tito rich at tito laxie,at nakaakbay pa talaga sa kanya si jam.sila na ba?

“Ang bilis mo naman anak,muntik mo pa akong maunahan dito.“nakangiting turan naman ni papa.dito rin pala ang punta niya.

“Anung nangyayari?bakit andito kayong lahat?“takang tanong ko.

“Bakit di mo ba naaalala ang araw na ito?“tanong naman pabalik sa akin ni vench.

“Huh?“nakakunot na sagot ko.

“Sobrang pagiisip mo kay richmond pati importanting okasyon ng buhay mo di mo na alam.“nagbibirong sabat ni papa.

“Happy birthday papa.“bati sa akin ni samber na ikinagulat ko…oo nga pala its my birthday.I almost forgot.

At doon ay iginiya nila ako papunta sa isang malaking picnic blanket at naroon ang mga inihanda nila sa akin.

“Salamat sa inyong lahat,nahihiya ako sa inyo,di ko kasi napapansin na kaarawan ko na pala.salamat sa effort.“nahihiyang turan ko.

“Anong wish mo ngayong kaarawan mo?“tanong bigla ni tito rich na ikinalungkot ko.

“Alam niyo naman na kung anu ang hiling ko diba?araw araw naman na laging siya ang binabanggit ko sa inyo to the point na ramdam kong naririndi na kayo sa akin tuwing sinasabi ko ang pangalan niya.“sagot ko sa tanong na yun.

“Hindi totoong naririndi kami carlson,masaya nga kami na kahit gaanu na katagal na wala siya ay di nawala sa puso at isip mo ang pangalan niya.nasasaktan lang kaming nakikita ka na naghihirap.“sagot ni tito rich.niyakap ako ng anak ko dahil siguro ay gusto niya akong aluhin.magsasalita pa sana ako ng mapansin kong walang cake.hindi magiging totoo ang wish kung walang candle blowing.oo na parang bata pero ganun talaga eh,lahat ay paniniwalaan mo for the one you love.

“Ito na lang ang kulang.“nanayo amg balahibo ko ng marinig ko iyon..dahan dahan akong lumingon sa likuran ko and there he is standing holding the cake ng may ngiti sa mga labi.

“Paan…“di ko natuloy ang sasabihin ko ng magsalita siyang muli.

“Happy birthday hon.“bati niya sa akin.iniharap nito sa akin ang cake for me to blow the candle na agad ko namang ginawa.“oh nakapagwish kana ba ng ganun kabilis?“tanong nito saka nito nilapag ang cake sa blanket.

“Di na kailangan,nagkatotoo na eh.dahil nasa harap na kitang muli.“nakangiting turan ko saka ko siya niyakap ng todong higpit bumitiw ako sa yakao saka ko naman siya hinalikan na para bang wala ng bukas…god know how much I miss his lips.

“Woahhhh!mamaya na yan,nakaharao amg anak niyo oh.“nahiya kaming dalawa dahil sa narinig.

“Kumusta ka na?“tanong niya sa akin.

“Muntik na namang maging baliw simula noong mawala ka.“sagot ko hawak parin ang kamay niya.

“Hala,sorry hon…actually kasalanan ito nila daddy eh.sila kasi ang nagdala sa akin sa germany para doon na magpagamot.tulog ako ng dalhin nila doon,kaya wala na rin akong magawa,kaya eto at balik ma ako sa pagiging maganda.“sagot niya ng may kaunting biro.

“Narinig ko yun,wag miyo naman akong sisihin,ginawa ko lang naman ang dapat,para rin naman sa inyo ang ginawa ko.nagkataon kasi na mas may kilala akong makakatulong kay richmond kaya ako na ang gumawa ng paraan,eh since di yan sasama kahit magpaliwanag ako kaya ayon pinaturukan ng pampatulog.“singit at paliwanag ni daddy.

“Grabe ka daddy,ikaw na naman ang dahioan ng paglalayo namin.“parang batang turan ko sa ama ni richmond.

“Sorry naman,kung di ko naman ginawa yun di sana sa ospital parin tayo nagcecelebrate ngayon or worst.“ayuko ng marinig yung sasabihin pa niya kaya pinuto ko na.

Naalala ko pa nga noon ng araw ma mawala si richmond.

Short flashback

“Nasaan na si richmond vench?please sabiin mo sa akin.”

“Nagpunta kanina dito ang daddy at mommy niya…dinala na nila si richmond sa ibang bansa.“sagot niya

“What?dapat pala tinuluyan ko na ang gagong yun.“galit ma turan ko.

“Hey,wag ka namang ganyan,ama parin siya ng mahal mo…kahit nga maraming pasa si tito rick ay nagpunta siya dito at kinausap ako.hihintayin ka sana namin pero baka malate sila sa flight nila.“sagot nito.

Tatalikod na sana ako para sundan ang mga ito ng magsalita siya muli.

“Hep,kanina pa sila umalis,andito lang kami para asikasuhin ang mga babayaran.“kaya wag mo ng balakin pang sumunod dahil wala ka ng aabutan.“nanlumo ako dahil doon.

“Can u evem tell me kung saan sila naroon?“tanong ko rito.

“Carslon,kaibigan na kita simula noong maging kayo ni bff,pero this time please hayaan mo sila tito na ang bahala…mas alam nila ang dapat gawin dahil sila ang mga magulang,at gusto na tin nilang makabawi sa lahat mg nagawa nila sa anak nila.so please maghintay na lang tayo.“and ayun….almost everyday ay nag aabang ako,inip na inip at gusto ko ng sundan siya but tama si vench,maghintay na lang ako hanggang sa bumalik siya.

End of flashback.

“Teka may naalala ako.“bigla ay turan ng hon ko.

“Anu yun?“tanong habang sinusubuan ko siya ng cake.

“Di ba sabi mo sa text na maghanda ako,akala mo di ko narecieve mo,kasi akala mo sasaktan ko ang anak natin,dagil akala mo hindi ako ang sumundo.“sagot niya.

“Kasi naman hindi ko alam na ikaw yun,ayuko namang pati si samber eh mawala.kasi baka yun pa ang maging dahilan ng di natin pagsasama ngayon.“sagot ko rin.

“Baliw…pero hon,honestly…sobra sobrang miss na miss na miss na miss na kita.para akong pinapatay noong mga araw na nagpagaling ako doon at hindi ko kayo kapiling.“turan niya at isinandalaang ulo sa dibdib ko.

“Parehas lang naman tayo.,ngayon nga lang ulit bumalik sa tamang ritmo ang puso ko…this is the best birthday ever.“sagot ko

“Sus,meron pa hon,mamaya ako amg bahala sayo.ibibigay ko ang pinakaimportanting regalo sayo.“nakangiting turan niya na ikinatuwa ko.

“Tara na para maibigay mo na sa akin yan.“pagbibiro ko.

“Hahahaha,wag kang magmadali babalutin ko pa ng mabuti para mahirapan kang buksan.“tumatawang sagot niya…

Ang sarap sa pakiramdam na okay na ang lahat,masaya silang nagsasalu-salo kasama ang pamilya ko at pamilya niya,habang kaming dalawa kasama ang anak ko ay nandito’t magkakasama at nagkukulitan,nangangakong wala ng mang iiwan.

“I love u hon.” carlson

“I love you too hon ko.” richmond.

“ and I love the both of you.“samber

Oh love nakakabaliw ka,masarap masaya, but at the same time masakit na malungkot…kailangan lang ninyong magiging matatag,wag isipin ang sasabihin ng iba,ang importante ay tamggao kayo ng mga taong importante sa inyo…sa una maraming hadlang pero kung matibay ang pundasyon ay di magigiba kahit na anong gawin ng iba…

So paano guys,hanggang dito na lang,salamat sa mga umintindi….

This is richmond marquez alcantara saying thank you for my dad coz because of him,I met my the one…yes its not my choice but its my daddy’s choice,for giving me my eternal happiness.