Damian

Sitio Kalasag 1

Simula nang matikman si Damian ni Noah, paulit-ulit na sa isipan ng barakong si Damian ang mga haplos ng bakla.

Dahil doon, sinubukan niyang magpatikim sa mga bakla. At hindi siya nabigo sa galing ng mga ito magromansa.

Ngunit paano itatago ni Damian sa kanyang nobya ang bagong karanasan?

M2M | MUSCLE WORSHIP | PURE TOP

Prologue

Nakatayo si Damian sa loob ng kanyang apartment, walang suot na pang-itaas, habang pinapahid ng towel ang pawis na dumadaloy mula sa kanyang batok papunta sa malapad niyang dibdib.

Tanging boxer briefs ang suot niya, kaya’t kitang-kita ang hubog ng kanyang katawan. Matigas ang mga braso, malapad ang balikat, at ang abs niya, parang ukit sa bato na may guhit ng tubig mula sa kanyang pawis.

Nakapikit ang mga mata niya, pero hindi iyon tanda ng pahinga. Mula pa kaninang dumating si Sherlyn sa apartment niya, ramdam na niya ang paninikip ng kanyang ulo.

Hindi niya maipaliwanag kung dahil ba sa init ng gabi o sa init na bumubuo sa loob ng utak niya, isang bagay na pilit niyang tinatakasan pero palaging bumabalik.

“Hoy, Damian,” tawag ni Sherlyn mula sa dining table, ang boses nito ay malambing ngunit bahagyang may iritasyon. “Pwede bang bawasan mo ang inis mo?! Kanina pa kita pinagmamasdan, parang gusto mo nang sipain ang pader, eh.”

Dumilat si Damian at tumingin sa kanya. Nakasandal ito sa silya, suot ang manipis na oversized t-shirt na mukhang ginamit lang para matulog.

Inabot nito ang isang basong tubig mula sa mesa at iniangat iyon bilang alok. Hindi siya agad gumalaw.

“Mag-relax ka nga,” dagdag ni Sherlyn, iniunat ang kamay nito habang inaabot ang baso. “Mainit na nga, nagkakaganyan ka pa.”

Sa wakas, humakbang si Damian papunta sa mesa. Malalim ang kanyang hininga, sinusubukang pigilan ang init ng ulo.

Kinuha niya ang baso mula sa kamay ng nobya, ang mga daliri niya ay bahagyang tumama sa balat nito.

Napansin iyon ni Sherlyn, ngunit hindi niya ito pinansin. Nilagok niya ang malamig na tubig, ngunit parang hindi iyon sapat para palamigin ang namumuo niyang inis.

“Pagod lang, okay?!,” sagot niya sa wakas, marahas niyang ibinaba ang baso sa mesa. Tumunog ito nang malakas, dahilan para mapatingin si Sherlyn sa kanya na parang nagtataka. “Napagod lang sa construction. Ano’ng oras na, nagbubunganga ka pa?”

Itinaas ni Sherlyn ang kilay, ngunit hindi na nito sinagot ang tanong. Sanay na ito sa ganitong ugali ni Damian, lalo na kapag nasa mood itong uminit ang ulo.

Ngunit kahit ganoon, hindi niya maitanggi ang lakas ng presensiya nito. Si Damian ang tipong lalaki na, kahit galit o badtrip, masarap tignan at nakakaakit. Iyon nga lang ay parang nasasawa na si Sherlyn dito.

Matangkad ito, nasa anim na talampakan at dalawang pulgada, at bawat galaw nito ay parang ipinanganak na kontrolado ang lahat sa paligid. Hindi basta-basta puwedeng suwayin.

Mula sa lapad ng kanyang dibdib na natatakpan ng manipis na buhok, hanggang sa matitigas niyang hita na nagmamarka kahit sa simpleng boxer briefs, halatang-halata kung gaano siya ka-dedikado sa kanyang katawan.

“Kanina ka pa mainit ang ulo,” untag ulit ni Sherlyn, pinapanood ito habang naglakad papunta sa bintana at binuksan iyon nang marahas. “Letse! Shuta na buhay!”

Hindi sumagot si Damian. Nakasandal siya sa gilid ng pader, ang mga braso niyang nababalot ng ugat ay naka-cross sa dibdib. Ang electric fan sa tabi niya ay umiikot pa rin, ngunit tila wala itong silbi sa init na nararamdaman niya sa loob. Iritasyon, pagkalito. Inis. Init.

“Masyado kang maingay,” sarkastikong aniya sa wakas, ngunit halatang wala roon ang utak niya.

Ayaw niya mang aminin, hindi si Sherlyn ang nasa isip niya. Kundi si Noah.

Sa loob ng kanyang ulo, bumalik ang alaala ng huling gabi na magkasama sila. Naroon sila sa locker room ng gym, kaliligo nya lang noon ngunit pawisan pa rin ang katawan ni Damian.

Ang paraan ng pagtingin sa kanya ni Noah ay hindi niya makakalimutan. Puno iyon ng pagsamba, ng pagnanasa na halos ikinainis niya, ngunit hindi rin niya magawang itaboy.

Si Noah ang unang bakla na pinatikim nya ng katawan niya, at hindi iyon aksidente. Lumapit ito sa kanya matapos ang isang mabigat na workout session, at nang ayain nya ito sa shower room, alam na nyang kapag sumunod ito, ibig sabihin gusto sya nitong tikman.

Ilang beses na nya na-engkwentro ang ganoon. May mga bakla nang nagbigay ng motibo sa kanya, pero hindi nya pinansin dahil wala syang interes sa mga lalake, lalo na sa mga bakla. Tanging puke ang tawag ng laman nya.

Pero may kung ano kay Noah na hindi nya kayang tanggihan.

Nandidiri pa siya noong una, ngunit sa huli, napatigil siya nang maramdaman niya ang kamay nito sa kanyang likod, sa kanyang balikat. Sa kanyang dibdib, sa kanyang karug, at sa kanyang burat.

“Ang laki mo,” saad nito noon, halos pabulong.

Pinayagan niya si Noah. Pinayagan niyang hawakan siya, dilaan ang bawat parte ng katawan niya. Ang pawis niya ay parang naging tubig ng kaluluwa ni Noah, at ang dila nito ay parang apoy na dumaan sa bawat sulok ng kanyang abs, ng kanyang dibdib, at ng kanyang kilikili. Hinayaan niya ito dahil sa totoo lang, nagustuhan niya. Hindi niya aaminin nang malakas, ngunit iyon ang totoo.

Mabilis niyang pinutol ang alaala sa isip niya. Bahagya siyang napamura.

“Putang ina,” bulong niya, ngunit sapat na para marinig ni Sherlyn.

“Anong problema mo?!” tanong ng nobya, naguguluhan sa bigla niyang reaksyon. “Gusto mo na bang maghiwalay tayo?!”

“Wag kang magtatanong ng ganyan kung hindi ka handa,” sagot ni Damian, bakas ang iritasyon sa boses niya.

Natameme si Sherlyn.

Tumayo siya mula sa kanyang pwesto at pumunta sa banyo, iniwan si Sherlyn na nagtataka sa mesa.

Sa loob ng banyo, hinarap niya ang salamin. Basang-basa ng pawis ang kanyang noo, at ang leeg niya ay kumikinang sa ilalim ng ilaw.

Pinagmasdan niya ang repleksyon niya, ang bawat guhit ng kanyang katawan, ngunit sa likod ng malalim niyang mga mata, naroon pa rin ang imahe ni Noah, nakaluhod, pinupunasan ang pawis mula sa kanyang mga hita gamit ang dila nito.

Napamura ulit siya. “Tama na. Hindi ka interesado sa bakla, Damian. Putang ina.”

Kabanata 1

KABA

NATA 1

Tirik ang araw nang huminto ang itim na motor ni Damian sa gilid ng kalsada, bumungad sa kanya ang pamilyar na karatulang “Bert’s Barber Shop.”

Kupas na ang pintura nito, waring kinain na ng panahon, pero hindi pa rin nagbago ang lugar. Simple, payak, at laging tahimik. Gusto ni Damian ang ganoonm Walang masyadong tao, walang istorbo.

Bumukas ang pinto ng barberya, at kasabay ng tunog ng kampanang nakakabit dito, sumalubong ang malalim na timbre ng boses ni Mang Bert. Matanda na ito at nasa singkwenta na ang edad. Pandak at hindi maasiwa ang itsura. Pero mabait naman ito.

“Damian! Aba, natatandaan mo pa pala ako,” nakangiti nitong bati habang iniaayos ang nakasabit na apron sa leeg.

Ang mga mata ni Mang Bert ay naglakbay agad sa matipunong katawan ni Damian.

Nakatayo si Damian sa gitna ng barberya, halatang kababalik lang mula sa gym. Pawis na pawis pa siya, ang fitted black shirt niya ay basang-basa sa neckline, binabakat ang malawak niyang dibdib at ang matigas na abs na tila pader ng ladrilyo.

Bumaba pa ang tingin ni Mang Bert sa mabalahibo nitong mga braso at hita, na litaw mula sa suot na navy blue na cargo shorts. Sa ilalim ng ilaw ng barberya, ang katawan ni Damian ay parang ipininta sa perfectong hubog, bawat kurba ay nakakadala.

“Matagal na ako hindi nakapunta dito, Mang Bert. Medyo mahaba na,” sagot ni Damian habang hinihila ang isang upuan para maupo.

Malalim ang boses niya, at kahit simple lang ang sinasabi niya, parang may kakaibang init na dumadaloy sa bawat salita.

“Mas mabuti ngang gupitan na natin bago pa ’yan maging magulo. Ano bang gusto mo? Yung luma mo pa rin?” tanong ni Mang Bert, pilit na itinatago ang kabang nararamdaman habang inaayos ang mga gamit niya sa tray.

Tumango si Damian, pero bago pa siya tuluyang makaupo, hinubad niya ang kanyang t-shirt. Napalunok si Mang Bert. Hindi niya akalain na makikita niya ulit nang ganito kalapit ang maskuladong katawan ng regular niyang kliyente.

Ang bawat galaw ni Damian ay parang sinadyang ipakita ang kagandahan ng kanyang pangangatawan. Ang malapad na balikat, ang linya ng pawis na dumadaloy mula sa kanyang leeg pababa sa kanyang mabalahibong dibdib.

Hindi rin nakaligtas sa mata ni Mang Bert ang mga abs ni Damian na parang inukit sa marmol, umaalingawngaw sa liwanag ng araw na tumatagos mula sa bintana ng barberya.

“Pawis ka masyado, ah. Ang init siguro sa gym,” sambit ni Mang Bert habang inilalapat ang apron sa leeg ni Damian. Halata sa boses niya ang pilit na pagiging casual, pero kita sa kanyang kilos ang bahagyang pag-aalangan.

“Oo nga,” sagot ni Damian habang nagpapatuyo ng pawis gamit ang isang maliit na tuwalya. Inilagay niya ito sa likod ng upuan nang matapos. “Tuloy mo na, Mang Bert. Dami kong aasikasuhin mamaya.”

Nagsimula nang gumalaw ang gunting sa kamay ni Mang Bert. Bawat hiwa ng buhok ni Damian ay parang ritual para sa kanya.

Tahimik ang barberya maliban sa tunog ng gunting at ang mahinang paghinga ni Damian. Minsan, sumisingit ang tunog ng pawis ni Damian na dumudulas mula sa kanyang leeg papunta sa mga masel ng kanyang braso.

Habang ginugupitan ni Mang Bert ang buhok niya, hindi niya maiwasang magtanong. “Damian, napansin ko lang… parang lalo kang lumaki ngayon ah. Ano bang ginagawa mo sa gym?”

“Wala naman. Regular lang. Cardio, weights, tapos konting pahinga,” sagot ni Damian, malamig at casual.

Pero ang boses niyang iyon, mababa, kalmado, ay parang dagat na humahaplos sa dalampasigan, at sa bawat haplos, tila may gustong arukin.

Tahimik ulit ang paligid. Pero sa isip ni Mang Bert, iba ang tumatakbo. Halos hindi na niya makontrol ang sarili.

Napapansin niyang unti-unti na niyang nadadama ang init ng katawan ni Damian mula sa tuwing nalalapit ang kanyang mga daliri sa balat nito. Sa bawat galaw ng gunting, nadudulas ang kanyang mga daliri sa balikat ni Damian.

Maya-maya, tumigil siya. “Damian,” mahina niyang sabi, halos bulong nalang. “Kung gusto mo… pwede kong ayusin ’yang balahibo mo sa dibdib. Ang ganda kasi ng tubo, pero baka gusto mong linisin nang kaunti?”

Napatingin si Damian sa kanya, bahagyang nag-angat ng kilay. Hindi ito sumagot agad, tila iniisip ang alok. Tila gumapang ang ilang segundo, mabagal na mabagal.

Sinusukat ni Damian ang posibilidad na magparaya sya muli. Baka masarapan syang muli sa pagsamba ng bakla. Pagkatapos, hindi na nya ulit ipapasamba ang katawan sa iba maliban sa girlfriend nya. Tama. Testing lang kung masarap pa rin kahit ibang bakla na ang tumikim.

Napag-desisyunan na ni Damian. Papayag sya.

“Sige,” simpleng tugon niya, sabay lingon pabalik sa salamin. “Basta malinis lang. Huwag masyadong manipis.”

Alam na niya agad na ang pasimpleng ganun ni Mang Bert ay may nakatagong rason ng kalibugan.

Gumapang ang kaba sa dibdib ni Mang Bert, pero hindi na siya nagpatumpik-tumpik pa.

Dahan-dahan niyang kinuha ang maliit na gunting at brush. Lumapit siya kay Damian, at nang magsimula na siyang mag-trim ng buhok sa dibdib nito, halos hindi siya makahinga.

Ang init ng balat ni Damian ay dumadapo sa kanyang mga kamay. Ang bawat hibla ng buhok ay parang perlas na hinuhugis ng kanyang mga daliri.

“Ang g-ganda ng tubo ng balahibo mo, D-Damian,” garalgal na saad ni Mang Bert, nanginginig ang boses. Hindi niya mapigilang banggitin ang iniisip niya. “Parang perpekto lahat sa katawan mo.”

Hindi sumagot si Damian. Nakatitig lang siya sa salamin, tahimik, parang walang pakialam. Pero sa likod ng kanyang isip, ramdam niya ang kakaibang sensasyon ng pagiging tinititigan. Ang kontrol na hawak niya sa bawat kilos ng tao sa paligid niya.

Habang tumatagal ang ginagawa ni Mang Bert, tila may ibang enerhiya na nabuo sa barberya. Hindi lang simpleng gupit ang nagaganap, kundi tila isang masalimuot na ritwal.

Ang mga kamay ni Mang Bert ay nagtagal sa ilalim ng dibdib ni Damian, gumapang papunta sa kanyang tiyan, at naramdaman niya ang panginginig nito.

“Damian,” halos hindi na makapagsalita si Mang Bert. Tumigil ito, hawak pa rin ang gunting, ngunit ngayon ay lumuhod sa harap ni Damian. “Pwede ba kitang sambahin? Kahit sandali lang…”

Sa puntong iyon, nagkaroon ng kakaibang ningning sa mga mata ni Damian. Nakatingin siya kay Mang Bert, tila iniisip kung ano ang gagawin. Pagkatapos ng ilang saglit, bahagyang tumango siya.

“Sige. Pero isara mo muna ang pinto.”

Hindi na nag-aksaya ng oras si Mang Bert. Sinara nya nang mabilis ang pinto saka ibinaba ang kurtina, pagkatapos ay bumalik sa pwesto.

Lumapit siya, dahan-dahang inilapat ang labi sa makinis at mabalahibong dibdib ni Damian. Sinimulan niyang halikan ito, nilalasap ang bawat sulok ng balat mula sa linya ng pawis sa gitna hanggang sa gilid ng kanyang mga utong.

Nanginginig ang mga kamay niya habang hinahaplos ang tiyan ni Damian, pinipisil ang matitigas na abs na parang bakal.

Hindi gumalaw si Damian. Nakatitig siya sa salamin, pinagmamasdan ang ginagawa ni Mang Bert. Sa likod ng kanyang isip, alam niyang hawak niya ang kontrol, at iyon ang nagpapalakas sa kanya. Sa ganoong paraan sya nagkakaroon ng kumpansya sa sarili. Kapag sinasamba ang katawan.

“’Wag kang tumigil, tanda!” utos niya, malamig ang boses, puno ng awtoridad.  “Sambahin mo ’yang masarap kong katawan. Ulol na ulo ka dyan.”

Hindi huminto si Mang Bert. Nilasap niya ang bawat bahagi ng katawan ni Damian, tila isang alipin na nag-aalay sa kanyang hari.

Sa bawat halik, sa bawat dampi, lalong uminit ang maliit na barberya. Ang amoy ng pawis at init ng katawan ni Damian ay parang usok na kumalat sa buong lugar.

Ang mga kamay ni Mang Bert ay nanginginig habang patuloy niyang hinahaplos ang dibdib ni Damian, pinipisil ang matitigas na masel na parang hindi siya makapaniwalang nahahawakan niya ang ganitong klase ng katawan.

Habang patuloy ang halik niya sa linya ng pawis ni Damian, napakapit si Damian sa gilid ng upuan, bahagyang bumuntong-hininga.

“Hmm… ahhh… t-tangina,” mahinang sambit ni Damian, pero ramdam ang lalim ng bawat paghinga. Ang boses niya ay parang alon, mabagal pero may dalang bigat na nagdadala ng init.

“Damian… ang bango mo… ang sarap…” halos hindi na mapigilan ni Mang Bert ang pagbulong habang patuloy ang ginagawa niya.

Halos bumaba na ang mga labi niya papunta sa pusod ni Damian, ang dila niya’y bahagyang naglaro sa mga patak ng pawis na dumadaloy doon.

“Hahhh… sige pa,” ani Damian, tila ba nagugustuhan na rin niya ang bawat sandaling iyon. Napakapit siya sa gilid ng upuan, ang kanyang mga daliri’y kumakaskas sa balat ng kahoy. Ang kanyang leeg ay bahagyang tumingala, nagbigay-daan sa mas malalalim na hininga at halos pigil na ungol. “Ahhh… putangina, Mang Bert… ang init ng dila mo…”

Halos mawalan na ng kontrol si Mang Bert. Patuloy ang paghagod ng kanyang dila, gumuguhit pababa mula sa pusod ni Damian papunta sa waistband ng shorts nito. “Ang sarap mo… para kang diyos… ohhh…”

Napahagikgik si Damian, pero ang ungol niya ay nanatili. Malalim, puno ng tensyon at init. “Hahhh… ahhh… ’Wag kang tumigil, bakla. Shit… ah…”

Habang hawak ang gilid ng shorts ni Damian, bahagyang napatingin si Mang Bert pataas, waring humihingi ng pahintulot.

Tumitig sa kanya si Damian, ang mga mata nito’y malalim, puno ng awtoridad at pagnanasa.

“Sige na… gawin mo kung anong gusto mo,” untag ni Damian, bahagyang ngumisi, pero hindi pa rin nawawala ang mabibigat niyang paghinga. “Huwag kang mahihiya sa burat ko… ahhh, putangina… ang init ng kamay mo.”

Nang tuluyang ibinaba ni Mang Bert ang shorts ni Damian, tumambad sa kanya ang pawisang boxers nito. Napakagat siya sa labi habang sinimulan niyang damhin ang init ng balat nito, kasabay ng bahagyang paghaplos sa matigas nitong hita.

“Ahhh… hahhh… tangina, Bert…” Lumalim pa ang ungol ni Damian, waring napapasigaw na sa kiliting dulot ng bawat dampi. “Sige… hawakan mo pa ang alaga ko…”

Walang alinlangan, sinunod ni Mang Bert ang utos. Ang mga kamay niya’y parang uhaw na gumapang mula sa hita ni Damian, dinarama ang bawat umbok ng mga masel nito. Kasabay ng paghawak, nagbigay siya ng marahan ngunit madiing halik sa ibabaw ng boxers ni Damian, na agad namang nagbigay ng mas malalalim na ungol mula rito.

“Hahhh… ahhh… Bert… putangina…” Pabigat nang pabigat ang bawat paghinga ni Damian, na tila ba nawawala na rin sa kontrol ang kanyang sarili. Ang kanyang katawan ay bahagyang napayuko, ang mga kamay niya’y humawak sa ulo ni Mang Bert, bahagyang dinidiinan ito pababa. “’Wag kang titigil… ahhh… ang sarap…”

Patuloy na naglaro si Mang Bert sa ibabaw ng boxers ni Damian, dinadama ang init at tigas nito sa kanyang mga labi. Amoy barako, amoy pawis at natuyong precum. Amoy ng isang malakas at masarap na maskuladong lalake.

Sa bawat dampi, mas lalo nang nawawala sa sarili si Mang Bert, hindi na alintana ang pawis na bumalot na rin sa kanyang mukha.

“Ahhh… hahhh… Mang Bert… tangina ka…” Halos umungol na si Damian nang mas malakas, ang kanyang boses ay nagkakalat ng init sa maliit na barberya. Ang kanyang mga daliri ay mariing kumapit sa buhok ni Mang Bert, waring sinasabayan ang ritmo ng ginagawa nito.

“Ang sarap ng katawan mo, Damian…” Ungol ni Mang Bert habang humihinto sandali upang magpahinga. Subalit hindi pa rin tumigil ang kanyang mga kamay sa paghaplos, halos kinakabisado ang bawat umbok ng katawan ni Damian. Kiankabisado ang hugis at laki ng titi nito sa loob ng tela.

“’Wag mong tigilan… tangina, Bert… ahhh… hahhh…” Nanginginig ang boses ni Damian, puno ng pagnanasa. Sa bawat sandaling lumilipas, mas lumalakas ang kanyang mga ungol, ang kanyang dibdib ay mabilis na nagbabaan sa bawat paghinga.

Patuloy na dinama ni Mang Bert ang bawat pulgada ng katawan ni Damian, ang pawisang dibdib, ang makakapal nitong masel sa tiyan, at ang matigas na hita na parang nililok mula sa bato.

Nanginginig ang kanyang mga kamay habang bumababa ang haplos nito, tila ba hindi pa rin makapaniwala na nasa harapan niya ang ganitong perpektong anyo.

“Hahhh… Bert, tangina… ang init ng kamay mo… labas mo na burat ko—ah…” Ungol ni Damian, tila lalong nalilibugan sa ginagawa ng matandang lalaki. Ang boses niya’y paos, mababa, at puno ng tensyon. Ang mga daliri niya’y napakapit muli sa gilid ng upuan, tila pigil na pigil na hindi abutin ang sariling katawan.

“Ang ganda ng katawan mo, Damian… ang bango m-mo,” bulong ni Mang Bert habang patuloy na nilalapit ang mukha sa tumitigas na umbok sa ilalim ng boxers ni Damian. Ang mainit na hininga nito’y dumampi sa balat ng mas batang lalaki, dahilan upang mapaliyad si Damian sa upuan.

“Ahhh… putangina… sige pa…” mahinang sabi ni Damian, napapikit sa nararamdamang kiliti sa bawat dampi ng labi ni Mang Bert sa balat niya.

Dahan-dahang hinila pababa ni Mang Bert ang garter ng boxers ni Damian, ang kanyang mga mata ay nagniningning sa pananabik habang lumilitaw ang kabuuan ng lalaki.

Tumambad sa kanya ang burat ni Damian. Matikas, matigas, at makisig. Bawat balat nito ay kinabisado nya. Mas kayumanggi kumpara sa balat nito. Maganda ang hugis at tuli, nangingintab ang ulo.

Hindi na niya napigilan ang sarili, agad niyang hinaplos ito gamit ang parehong kamay, habang ang kanyang bibig ay bahagyang bumukas, parang gustong sambahin ang nasa harap niya. Mainit ang burat. Mataba. Sobrang nakakatakam.

“Hahhh… tangina, Bert… ang init ng kamay mo… ahhh…” Halos mangisay si Damian habang nagsimulang gumalaw ang kamay ni Mang Bert sa kabuuan niya.

Puno ng pagnanasa ang bawat dampi, habang sinasabayan ni Mang Bert ng malalalim na hinga at pagdampi ng kanyang mga labi sa paligid.

“Ang init mo, Damian…” bulong ni Mang Bert habang ang kanyang dila ay bahagyang dumampi sa ulo ng alaga ng binata.  Lasa nya ang pinaghalong precum at ihi. “Ang sarap mong tikman…”

“Ahhh… hahhh… putangina… sige lang, Mang Bert… Sayo ’yang burat ko…” Malakas na ungol ni Damian, ang kanyang ulo’y napatingala, habang ang kanyang mga kamay ay inangat at nilagay sa likod ng ulo. Bumuyangyang ang kili kili na may malalagong buhok sa biceps nyang matitigas at braso na malalapad.

Patuloy na bumabaon ang bibig ni Mang Bert, dinarama ang kabuuan ng init ni Damian. Ang bawat galaw niya’y may kasamang ungol, na tila nasisiyahan siya sa bawat sandali ng kanyang ginagawa.

“Ahhh… tangina… Shit, ang sarap… hahhh… sige pa… ahhh… Lasapin mo ang katawan ng maskuladong lalake… ahh..” Ungol ni Damian, ang kanyang katawan ay nanginginig na sa sensasyon. Ang bawat dampi ng bibig ni Mang Bert sa kanya ay nagdadala ng kakaibang init, na lalong nagpapabilis sa paghinga niya. “Sige lang, tanda… sambahin mo ako—ohhh!”

“Ang laki mo, Damian…” halos paos na bulong ni Mang Bert, na waring hindi pa rin makapaniwala sa hawak niya. Patuloy niyang sinalsal at dinama ang kabuuan ni Damian, habang ang bibig niya’y nagtatrabaho nang walang tigil. Sinuyod ang bawat parte ni Damian. Sa burat, sa bayag, sa singit. Sa hita, binte, tuhod. Lahat, pinasadahan ng kanyang dila.

“Hahhh… Bert, tangina… malapit na ako… hahhh…” Nagsimula nang manginig ang mga binti ni Damian, habang ang kanyang mga ungol ay lalong lumalakas. Ang kanyang mga kamay ay muling pumunta at mas mahigpit na napakapit sa ulo ni Mang Bert, tila idinidiin pa ito sa ginagawa.

“Ilabas mo lahat, Damian… gusto kong matikman ang tamod mo, ang lakas mo…” sagot ni Mang Bert, ang kanyang mga mata ay nagniningning sa pananabik.

“Ahhh… tangina… hahhh… eto na…” sigaw ni Damian, sabay nanginig ang kanyang buong katawan. Ang init ng kanyang katawan ay sumabog, at naramdaman ni Mang Bert ang lahat ng katas ni Damian na sumirit sa kanyang bibig at lalamunan, tinanggap ng buo, habang ang kanyang bibig ay hindi tumigil sa paggalaw. Ang sarap ng lakas ng lalaki! Walang makakatalo.

“Hahhh… ahhh… tangina mo, Mang Bert… ang galing mo!” sambit ni Damian, habang ang kanyang ulo’y napasandal sa likod ng upuan. Ang kanyang dibdib ay patuloy na nagbabaan, hinihingal pa rin mula sa kakatapos lang na sensasyon.

Si Mang Bert naman ay parang nagdiwang sa kanyang naranasan, ang kanyang mga kamay ay patuloy pa ring humahaplos sa pawisang katawan ni Damian, parang sinisigurado niyang natandaan niya ang bawat detalye ng perpektong anyong ito.

Nanginginig pa ang mga kamay ni Mang Bert habang inaayos ang shorts ni Damian, pinipilit itago ang tila nabuhay na rebulto sa ilalim ng manipis na tela.

Ngunit habang ginagawa niya ito, hindi niya napigilan ang sarili. Ang init sa loob niya’y kumakawala muli, parang isang hayop na hindi marunong magpigil.

“Damian… ang sarap mo talaga!” bulong niya, halos hindi makatingin nang diretso kay Damian habang hinahaplos ang baywang nito, hanggang sa bumaba ang mga labi niya at muling dumikit sa matigas na dibdib ng binata.

Parang gutom na gutom, dinampian niya ng halik ang kanan nitong utong, dahan-dahan na parang sinasamba, bago niya tuluyang isinubo ito. Pinaglaruan ng dila niya ang sensitibong laman, paikot-ikot habang hinahagod ng dila ang bawat umbok at lambot nito.

“Ahh… Mang Bert…” ungol ni Damian, bahagyang napahawak sa ulo ng matanda. Naghalo ang magkahalong libog at inis sa boses niya, ngunit hindi niya maikaila ang sensasyong bumabalot sa kanya.

Hindi tumigil si Mang Bert. Lumipat siya sa kabila, sinigurong parehas na napagtuunan ng pansin ang magkabilang utong ni Damian.

Habang abala ang bibig niya, ang mga kamay niya’y dumadapo sa magkabilang kilikili ng binata, tila nadadarang pa sa nakatago nitong kalakasan. Huminto siya sandali, naglakas-loob na amuyin ito, saka marahang idinampi ang mga labi niya roon. Hinagod ang balat at amoy ng barako na malakas sa parteng iyon. Saka hinagod ang buhok roon, sinimsim ang lasa, sinipsip.

Sobrang sarap… ah..

“Tangina… Damian… kahit dito ang bango mo…” Bulong niya habang dinidilaan ang balat sa ilalim ng kilikili ni Damian. Hindi niya iniwan ang bawat detalye ng parte nitong iyon, ang bawat guhit ng pawis, ang natural na amoy ng isang lalaking abala sa trabaho. Para kay Mang Bert, iyon ang sukdulan ng pagiging lalaki.

“Gusto mo ba talagang sambahin lahat, ha, Mang Bert?!” gagad na tanong ni Damian, nakataas ang isang kilay habang nakatingin sa kanya, ngunit hindi nito kayang itago ang mas lalong tigas ng katawan niya sa kiliting dulot ng bawat galaw ng dila at labi ng matanda. Mas bumuyangyang nya ang kili kili rito at pinatikim ang sarili.

“Sarapin mo, Mang Bert… tapusin mo nang maayos,” dagdag pa niya, mas malalim ang boses, puno ng utos at libog.

At muli, parang alipin si Mang Bert, sinunod ang lahat ng gusto ng binata. Sinamba niya ang kilikili nito, hinahalikan, nilalasahan, at inaangkin ang bawat segundo ng sandali.

Hindi na tumigil si Mang Bert. Bumaba ang labi niya mula sa utong ni Damian at sinipsip iyon, masarap na masarap, gustong gusto kunin ang gatas, sunod ah  dinadama ang linya ng pawis na bumaba sa malapad nitong dibdib. Nang makarating siya sa abs ng binata, hindi niya napigilang haplusin iyon gamit ang dalawang kamay, ang mga daliri’y gumuguhit sa matigas na guhit ng bawat umbok.

“Ang tigas… tangina, Damian, parang bato ang katawan mo,” bulong ni Mang Bert, halos namamangha habang dinidilaan ang isang linya ng pawis na dumaloy pababa sa tiyan ng binata. Nilasap niya ang alat ng pawis na iyon, tila ito na ang pinakamasarap na bagay na natikman niya.

“Hahhh… ahhh…” ungol ni Damian, ang kanyang boses ay mabigat, at ang bawat hininga ay parang musika sa pandinig ni Mang Bert. “Putangina, matandang bakla… ang init ng dila mo… hahhh…”

Patuloy ang labi ni Mang Bert sa paghalik at pagdila sa abs ni Damian. Ang dila niya’y gumapang mula sa gitna, pababa sa pinakababang bahagi, halos umaabot na sa garter ng shorts nito.

Napahawak si Damian sa ulo ni Mang Bert, hinila ito nang kaunti pa, tila hinahamon siyang lumalim pa ang ginagawa.

“Gusto mo ba talaga akong sambahin, Mang Bert? Hmm?” tanong ni Damian, halos lumalabas na ang bahagyang ngisi sa kanyang labi. “Daanan mo lahat… hahhh… kaya mo bang tiisin ang katawan ko?”

“Oo, Damian… lahat… gusto kong sambahin lahat,” sagot ni Mang Bert habang ang bibig niya’y muling binalikan ang abs ng binata, dahan-dahang hinahalikan ang bawat sulok nito na parang sinisigurado niyang wala siyang mamimiss.

“Ahhh… hahhh… tangina… ang sarap, Bert… sige pa…” Napaliyad si Damian, ang malapad niyang likod ay bahagyang napakapit sa sandalan ng upuan. Tumulo ang pawis mula sa kanyang leeg, dumaloy pababa sa kanyang dibdib at tiyan, at agad namang sinundan iyon ng dila ni Mang Bert, na tila wala nang ibang iniintindi kundi ang sambahin ang katawan ng binata.

Bawat hagod ng dila ni Mang Bert sa abs ni Damian ay may kasamang mahihinang ungol, parang hindi niya kayang pigilan ang sarili.

Habang ginagawa niya ito, ang mga kamay niya’y patuloy na humahaplos sa tagiliran ni Damian, dama ang tigas ng masel sa ilalim ng kanyang mga daliri.

“Hahhh… Bert… ang galing mo… hahhh… putangina ka,” ungol ni Damian, nakapikit habang nilalasap ang ginagawa ng matanda sa kanya. Ang kanyang mga kamay ay napahawak muli sa ulo ni Mang Bert, hinihila ito pababa upang idiin pa sa kanyang tiyan.

Napunta ang bibig ni Mang Bert sa mga braso at biceps ni Damian. Nilasap nya rin iyon maging ang mga litid ng ugat ay dinaanan ng dila.

Sa bawat galaw ng bibig ni Mang Bert, tila mas lalong sumisikip ang barberya sa init na bumabalot dito. Ang pawis ni Damian ay patuloy na dumadaloy mula sa kanyang katawan, at si Mang Bert naman ay hindi napigilang lunukin ang alat at init na iyon.

Para sa kanya, ang katawan ni Damian ay isang obra maestra, isang bagay na kailangang sambahin at lasapin ng buo.

“Ahhh… hahhh… tama na,” biglang utos ni Damian, ang boses niya’y biglang naging malamig at puno ng awtoridad. Bahagya niyang itinulak si Mang Bert pabalik, ngunit hindi niya tinanggal ang ngiti sa kanyang labi. “Tama na ’yan, Bert. Sapat na ’yon, wag ka na sumubra.”

Tumayo si Mang Bert, halatang hinihingal pa rin mula sa lahat ng nangyari. Ang pawis niya’y tumulo mula sa kanyang noo, ngunit agad niyang pinunasan iyon gamit ang nakasabit na tuwalya sa kanyang balikat.

Samantalang si Damian, kalmado lamang na inayos ang sarili. Hinila niya pataas ang kanyang shorts at t-shirt, na parang  walang anong nangyari kanina lang.

“Balik tayo sa trabaho, Bert,” malamig ngunit casual na sabi ni Damian habang umupo ulit sa barber chair. “Ayusin mo na ’tong buhok ko.”

“A-ah, oo, Damian… pasensya na… s-salamat,” sagot ni Mang Bert, agad na kumuha ng gunting at nagpatuloy sa pag-aayos ng buhok ng binata. Pero halatang nanginginig pa rin ang kanyang mga kamay, at hindi maalis ang pamumula sa kanyang mukha.

Tahimik ang sumunod na mga minuto habang ginugupitan ni Mang Bert si Damian. Ang tunog lamang ng gunting ang maririnig, ngunit ang tensyon sa loob ng barberya ay tila nakabitin pa rin sa ere.

Sa tuwing gagalaw si Damian, hindi maiwasan ni Mang Bert na mapatingin muli sa pawisan nitong leeg at malapad na likod.

Nang matapos ang gupit, tumayo si Damian at humarap sa salamin. Inayos niya ang kwelyo ng kanyang t-shirt at tinignan ang sarili, waring sinisigurado kung maayos ang ginawa ni Mang Bert.

Nang makuntento, tumingin siya pabalik sa matanda, binigyan ito ng isang ngiti na may bahagyang kalokohan.

“Salamat, Mang Bert,” sabi niya habang inabot ang bayad at bahagyang iniabot ito sa lamesa.

“Ah, w-wala ’yon, Damian… bumalik ka ulit,” sagot ni Mang Bert, pilit itinatago ang pamumula ng kanyang mukha.

Tumalikod na si Damian at naglakad palabas ng barberya. Sa bawat hakbang niya, parang nangingibabaw pa rin ang presensya niya sa maliit na lugar na iyon.

Ang kanyang likod ay bumabaon sa memorya ni Mang Bert, habang ang pawis niya’y naiwan pa rin sa hangin, parang alaala ng naganap sa loob ng barberya.

Nang makalabas na siya, huminga nang malalim si Damian, waring pinapakalma ang sarili mula sa init ng nangyari

Saka siya sumakay sa kanyang motor at umalis, iniwan ang barberya at si Mang Bert na tila hindi pa rin makapaniwala sa kanilang naging tagpo.

Sohrang sarap pala talaga magpaubaya sa bakla.

Kabanata 2

KABANATA 2

Diretso mula sa barberya ni Mang Bert, huminto si Damian sa construction site. Ang pawis sa kanyang katawan ay hindi pa rin natutuyo, at ang init ng araw ay lalo pang nagpapatingkad sa ginintuang kulay ng kanyang balat. Hindi na siya nag-abala pang magbihis. Ang t-shirt niya’y nakahagis lang sa passenger seat ng kanyang pickup. Mas komportable siyang walang pang-itaas habang nagmamaneho, ang malamig na hangin sa loob ng sasakyan ay tumatama sa pawisan niyang dibdib at abs.

Bumaba siya sa sasakyan, ang bigat ng kanyang bota ay lumilikha ng alikabok sa tuwing tinatamaan ang lupa. Napatingin sa kanya ang ilang trabahador sa paligid.

Hindi maikakaila ang presensya ni Damian. Ang matipuno niyang katawan ay parang magneto ng atensyon. Ang liwanag ng araw ay sumasalamin sa makinis niyang balat, habang ang bawat hakbang niya ay nagpapagalaw sa kanyang malalaking masel.

“Damian! Ang tagal mong dumating,” sigaw ni Jan, ang pinsan niyang foreman, habang tumatakbo papalapit, may hawak na clipboard. “Diyos ko naman, Insan, hindi ka na naman nagsuot ng damit?”

“Mainit, Jan,” sagot ni Damian, habang pinupunasan ang pawis sa leeg gamit ang maliit na panyo. “Mas magaan gumalaw nang ganito.”

Napailing si Jan, ngunit hindi na sumagot. Halata sa mukha nito ang pagkasawa sa paulit-ulit nilang usapan tungkol sa pagiging topless ni Damian, pero hindi rin nito maiwasang mapatingin sa katawan ng pinsan.

Sino nga ba naman ang hindi tititig? Ang bawat masel ni Damian ay perpektong hulma, mula sa malapad niyang balikat, matambok na dibdib, at mga abs na parang gawa ng isang iskultor.

“Mauna ka na sa bodega. May mga sako ng semento ro’n na kailangang dalhin papunta sa kabilang lote,” utos ni Jan habang iniabot ang kanyang clipboard.

Tumango si Damian at agad na nagtungo sa itinuro ng pinsan. Sanay na siya sa ganitong klaseng trabaho, sanay siyang gamitin ang lakas ng kanyang katawan.

Nang makarating siya sa bodega, binuhat niya agad ang unang sako ng semento, ang bigat nito’y tila wala lang sa kanya.

Sa ilalim ng araw, ang katawan niya’y patuloy na binabasa ng pawis. Ang bawat dampi ng araw sa kanyang balat ay nagpapakintab sa kanyang pawis, na tila nagbibigay-liwanag sa bawat umbok ng kanyang mga masel. Ang bawat galaw niya, mula sa pagbalanse ng sako sa balikat hanggang sa paghakbang, ay nagpapamalas ng lakas na bihirang makita sa isang tao.

Natapos ang unang batch ng mga sako nang walang kahirap-hirap. Tumayo si Damian sa gilid ng site, nagpapahinga saglit. Ang malapad niyang dibdib ay bumababa’t umaangat sa bawat malalim na hinga. Hinila niya ang panyo mula sa likod ng kanyang shorts at ginamit ito upang punasan ang kanyang mukha, leeg, at dibdib.

“Damian, ang lakas mo talaga,” sabi ni Tatang Rudy, isa sa mga matandang trabahador. Tahimik si Rudy, ngunit sa tuwing napapadaan si Damian, hindi nito maiwasang mapatitig.

Ngumiti si Damian, ang kanyang pawis ay dumadaloy mula sa kanyang leeg pababa sa kanyang dibdib. “Sanay na kase ako sa construction, Tatang.”

Lumapit si Rudy, may dalang malamig na tubig. Iniabot niya iyon kay Damian. “Uminom ka muna. Alam kong pagod na pagod ka eh.”

Tinanggap ni Damian ang bote at tumungga. Sa bawat paggalaw niya, ang kanyang mga kilikili ay bahagyang bumuka, nagpapakita ng makapal na buhok at nagpapalabas ng natural niyang amoy. Hindi maiwasang lumapit pa nang kaunti si Rudy. Ang presensya ni Damian ay tila nakakahigop sa kanya.

“Tatang, ayos ka lang?” tanong ni Damian habang pinupunasan ang pawis mula sa kanyang abs.

“A-ah, oo… Damian… ang ganda lang kasi ng k-katawan mo. Parang gawa talaga ng kalikasan,” nanginginig na sagot ni Rudy, halos hindi makatingin nang diretso.

Napangiti si Damian, bahagyang tinignan si Rudy. “Masarap ba tikman, Tatang?”

Alam na nyang gusto rin tumikim nitong baklang matandang ito. Noon ay wala syang pakialam kapag tinitignan siya nito ng malagkit. Hindi nya alintana kung nalilibugan ito sa katawan nya, dahil ang tanging nasa utak at puso ni Damian ay ang girlfriend nyang si Sherlyn. Wala syang ibang ipapatikim nitong katawan nya maliban sa kasintahan.

Pero simula noong nagpatikim sya, pakiramdam nya gusto nyang nang ulit-uliting magpatikim. Sobrang sarap kase talaga trumabaho ang mga bakla. Hindi tulad ni Sherlyn na puro lang pakantot. Hindi nito sinasamba ang kanyang katawan.

Tumahimik si Mang Rudy. Ngunit habang nakatayo roon si Damian, pawisan, mabango, at malapit, hindi na niya napigilan ang sarili.

“D-Damian… kung hindi ka magagalit… pwede ba kitang… l-linisin?” mahina niyang tanong, nangangatog, tila nahihiya ngunit puno ng hangarin.

Bahagyang tumawa si Damian, iniangat ang kanyang mga kamay upang ipatong sa likod ng kanyang ulo. “Gusto mo ba talaga, tanda? Sige, Tatang. Bahala ka.”

Lumiwanag ang mukha ng matanda, parang batang nakakita ng kendi na matitikman.

“Doon tayo sa tagong parte,” utos ni Damian saka naunang pinuntahan ang madilim na parte ng site. Mabuti nalang at abala sa isang section ang mga kasamahan kaya dalawa lang silang narito ni Tatang. Pero mas maganda nang safe at walang makakakita, mahirap na.

Nang makarating sila roon, agad na pinaubaya ni Damian ang katawan sa matandang bakla na hayok sa katawan nya.

Lumuhod si Mang Rudy sa harapan ni Damian. Nanginginig ang kanyang mga kamay habang inilalapit niya ang mga ito sa malapad na dibdib ng binata. Matigas, maskuladong maskulado. “Ang bango mo, Damian… kahit pawisan,” bulong niya.

Tumitig lang si Damian sa kanya, ang mukha nito’y parang nakangisi ngunit walang kahit anong pag-aalinlangan. “Sige lang, Tatang. Sambahin mo kung gusto mo. Sayo’ng sayo ’yan ngayon.”

Dahan-dahang dumampi ang labi ni Rudy sa pawisang dibdib ni Damian. Dinilaan niya ang maalat na pawis mula rito, hinahagod ang makinis ngunit mabalahibong balat. Habang ginagawa ito, ang mga kamay niya’y gumapang pababa, humihimas sa matitigas na abs ni Damian.

“Ahhh… tangina, Tatang…” ungol ni Damian, mababa at puno ng tensyon. Napapikit siya, bahagyang inatras ang kanyang ulo upang mas maibigay ang sarili sa ginagawa ni Rudy. “Sige lang… tuloy mo lang…”

Patuloy si Rudy, dinidilaan ang bawat guhit ng abs ni Damian, sinisipsip ang alat ng pawis na naroon. Hindi niya mapigilang maglabas ng mahihinang ungol habang ginagawa ito, parang isang taong gutom na gutom sa katawan ng nasa harapan niya.

“Ang tigas ng abs mo, Damian… parang bakal,” bulong ni Rudy habang dumidila pababa.

“Masarap ba?” tanong ni Damian, ang kanyang boses ay puno ng awtoridad.

“Oo… napakasarap…” sagot ni Rudy, halos hindi makahinga sa sobrang kaba at libog. Sobrang sarap ng macho at maskuladong gwapong nasa harap nya. At sobrang sarap sa pakiramdam na nagpapatikim ito. Grabe! Ano’ng nagawa nya at maswerte sya sa araw na ito? Gayung noon pa ay pinapahalata na nya kay Damian ang pagnanasa pero hindi sya nito pinapansin.

Hinawakan ni Damian ang ulo ni Rudy, idiniin ito pabalik sa kanyang abs. “’Wag kang tumigil… ahhh…”

Patuloy ang eksena habang unti-unting nawawala si Rudy sa sariling kontrol, sinasamba ang bawat sulok ng katawan ni Damian, na nananatiling dominante at kalmado.

“Init ng bibig mo, tanda… puta ka!” singhap ni Damian, nasasarapan sa ginagawa ng matandang bakla na katrabaho sa Site.

Patuloy na nagpakasasa si Tatang Rudy sa bawat umbok at guhit ng abs ni Damian. Parang isang deboto, bawat halik at dampi ng dila niya ay punong-puno ng hangaring sambahin ang perpektong katawan ng lalaking nasa harapan niya. Halos magtagal ang dila ni Rudy sa malalim na guhit sa pagitan ng abs ni Damian, tinutunton ang linya pababa at dinadama ang bawat patak ng pawis.

“Ahhh… tangina, Tatang… ang sarap ng ginagawa mo…” ungol ni Damian, napapikit habang naka-sandal sa pader. Ang kanyang mga braso ay nakataas pa rin, ipinapakita ang mabalahibo niyang kilikili at ang likas na init ng kanyang katawan. Napapaangat ang kanyang dibdib sa tuwing dumadaan ang dila ni Rudy sa sensitibong parte ng kanyang tiyan.

“Hindi ko kayang pigilan, Damian,” halos paos na bulong ni Rudy habang patuloy na nilalasahan ang pawis ni Damian sa abs nito. “Napakagaling ng katawan mo. Napaka… perpekto…”

Bahagyang tumawa si Damian, pero ang boses niya’y mabigat pa rin sa libog. “Kaya mo pa ba, Tatang? Parang hirap na hirap ka na d’yan…” Idinidiin pa niya nang bahagya ang ulo ng matanda sa kanyang tiyan, waring nilalaro ito sa dominanteng kilos.

“Hahhh… Damian… salamat…” sagot ni Rudy, hindi na niya alintana ang kahit anong hiya. Sa halip, mas lalo pa niyang diniinan ang bawat haplos ng kanyang dila, pinagsasabay ang paghagod ng kanyang kamay sa tagiliran ni Damian, nararamdaman ang bawat tigas ng masel na parang hindi kayang basagin.

Habang ginagawa iyon, si Damian naman ay napatingala, ini-enjoy ang nararamdamang pagsamba sa kanya. Hindi niya kailangang gumawa ng anuman, nakikita niyang nasa kanya ang kontrol. Ang kanyang mabibigat na paghinga ay tila nagiging musika sa paligid, at ang bawat ungol na kanyang pinakakawalan ay lalong nagpapalalim ng tensyon sa pagitan nila.

“Ahhh… sige pa… linisin mo nang maayos, Tatang… hahhh…” ungol ni Damian, ang boses niya’y dumadagundong na parang alon, punong-puno ng awtoridad at pagnanasa. “Wag mong lampasan kahit anong parte ng katawan ko… ohhh…”

Gumapang ang mga labi ni Rudy pataas, pabalik sa dibdib ni Damian. Pero sa pagkakataong ito, mas naging mapusok siya, sinisipsip ang balat at dinidilaan ang pawis na naroroon. Parang uhaw na hayop, sinusulit niya ang bawat sandali, habang si Damian naman ay nananatiling kalmado ngunit may bahagyang ngisi sa labi. Tinuon kalaunan ang utong at iyon ang sinipsip, kinuha ang lasa at sarap na naroon.

“Hahhh… ang bango mo, Damian… kahit pawis na pawis…” sabi ni Rudy habang humihinto saglit upang huminga.

“Natural,” sagot ni Damian, ang tono niya ay may yabang. “Masarap ba Mang Rudy? Ha?“

Tumango si Rudy, pero ang kanyang mga kamay ay bahagyang nanginginig. Hinaplos niya ang mabalahibong dibdib ni Damian, pinipisil ang mga masel na naroroon, habang patuloy na bumabalik ang kanyang mga labi sa abs nito. Bumaba siya muli, siniguradong walang parte ang nakakaligtaan.

“Putangina, Tatang… hahhh… sige lang… ’wag kang titigil…” ungol ni Damian, ang kanyang boses ay lalong bumigat habang ang kanyang katawan ay bahagyang umaangat mula sa puno sa bawat sensasyong nararamdaman.

Humigpit ang hawak ni Damian sa ulo ni Rudy, at sa puntong iyon, halos hindi na makontrol ni Rudy ang sarili. Dinilaan niya nang mas madiin ang bawat guhit ng abs ni Damian, sinasamyo ang amoy ng pawis nito na tila ba adiksyon para sa kanya.

“Ang sarap ng katawan mo, Damian… hindi ko alam kung bakit ang perpekto mo…” bulong ni Rudy habang patuloy na ginagawa ang kanyang ritwal ng pagsamba.

Umungol si Damian nang mas malalim, ang kanyang mga kamay ay binitawan ang ulo ni Rudy at muling isinampay sa likod ng kanyang ulo. Tumindig siya nang mas maayos, ang kanyang dibdib ay umangat, at ang pawis sa kanyang katawan ay tila mas dumaloy pa. Tumayo si Rudy, ang kanyang bibig ay namumula mula sa ginawa niyang pagsamba, at ang kanyang mga mata ay puno ng pagnanasa.

Habang patuloy na hinahaplos ni Rudy ang tagiliran ni Damian, napatingala siya at napansin muli ang mabalahibo nitong kilikili, bahagyang nakabuyangyang dahil sa nakataas na mga braso ng binata. Ang natural na musk nito, halong pawis at init ng araw, ay tila nagiging droga sa kanya. Hindi na niya nakontrol ang sarili. Parang tinatawag siya ng amoy na iyon, ng perpektong kumbinasyon ng pagiging natural at maskulado ng binata.

“Damian… pwede ba… dito naman?” bulong ni Rudy, itinuro ang kilikili ni Damian na tinamaan ng sinag ng araw, lalo pang pinalitaw ang buhok at ang kintab ng pawis dito.

Tumingin si Damian pababa kay Rudy, ang mukha nito’y bahagyang nakangisi, tila nilalaro ang sitwasyon. “Diyan? Gusto mo ba talaga?” tanong niya, ang boses niya’y mababa at punong-puno ng awtoridad.

“Oo… Damian… ang bango ng kilikili mo—nakakalibog ang amoy…” sagot ni Rudy, halos nanginginig habang inaabot ang kilikili ni Damian. Lumapit ang kanyang ilong, at agad niyang sininghot nang malalim, dinarama ang bawat hibla ng buhok at ang likas na amoy ng binata. “Napakasarap ng amoy mo… ang tapang, lalaking lalaki…”

“Ahhh… putangina, Tatang… sige lang, simulan mo na,” ungol ni Damian, ang mabigat niyang boses ay parang utos na nagbigay kay Rudy ng lakas ng loob. “Pati kilikili ko gusto mo rin sambahin. Hayok ka rin sa laman! Ngh… ah…”

Dinilaan ni Rudy ang gilid ng kilikili ni Damian, sinimulan sa mas mababaw na hagod. Ang alat ng pawis nito’y parang perpektong timpla, habang ang dila niya’y dahan-dahang pumapasok sa mas makapal na bahagi ng buhok. Sinimsim niya ang bawat hibla, sinisiguradong nalalasahan niya ang alat at nararamdaman ang init na dulot nito. Sa bawat dampi ng kanyang dila, hinahalikan din niya ito, dinarama ang kalambutan ng balat sa ilalim ng buhok.

“Putangina, Tatang… ahhh… ang init ng dila mo,” ungol ni Damian, napapikit habang bahagyang iniikot ang ulo, ninanamnam ang kiliti at sarap na dulot ng ginagawa ni Rudy. “Sige pa… dilaan mo nang mabuti pawis ko dyan.”

Hindi nagtagal, ang halik ni Rudy ay naging mas mapusok. Sinisipsip niya ang buhok sa kilikili ni Damian, nilalaro ng kanyang dila ang bawat hibla, habang ang kanyang ilong ay tuloy-tuloy sa paglanghap ng amoy ng binata. Hindi niya napigilang huminga nang malalim, sinasamsam ang musk na tila umaapoy sa hangin.

“Ang kapal ng buhok mo… napakasarap isa-isahi, Damian… ah…” halos hindi maunawaan ang sinasabi ni Rudy habang nakalubog ang mukha sa kilikili ni Damian. Pumikit siya, sinasabayan ng bahagyang ungol ang bawat dampi ng kanyang labi at dila. Lumipat sya sa kabilang kilikili saka iyon na naman ang sinamba. Ninamnam ang lasa. Lasa ng machong lalaking construction worker. Lasa ni Damian.

“’Wag mong tigilan… ohhh… tangina, ang galing mo, Tatang Rudy…” ani Damian, lalong itinataas ang braso para mas bigyan si Rudy ng espasyo. Ang pawis niya’y patuloy na bumabagsak mula sa kanyang kilikili, dumadaloy papunta sa dibdib niya, at lalo pang nagpapadulas sa bawat dampi ng dila ni Rudy.

Muling sinimot ni Rudy ang buhok ni Damian, dinidilaan ang mga hibla na parang alaga nitong sinasamba. Ang bawat hagod ng kanyang dila ay sinasabayan ng paghaplos sa tagiliran at dibdib ni Damian, dinarama ang katigasan ng mga masel nito.

“Damian… ang sarap mong sambahin… ang lahat sa ’yo…” bulong ni Rudy, halos hindi na makahinga sa sobrang libog at pagkahumaling sa amoy at lasa ng binata.

“Ahhh… hahhh… tangina, Tatang… linisin mo pa nang husto,” utos ni Damian, ang kanyang boses ay lalong bumaba, puno ng pagiging dominante. Ang mga braso niya’y nanatiling nakataas, tila ini-enjoy ang pagsuko ni Rudy sa kanyang katawan.

Hindi na alintana ni Rudy ang sarili. Ang kanyang dila’y humagod mula sa ilalim ng kilikili ni Damian, dinilaan ang bawat guhit ng pawis pababa, bago muling bumalik sa buhok na kanina pa niya nilalaro. Ang bawat dampi ng kanyang labi ay mas madiin, mas mapusok, habang ang kanyang mga daliri ay patuloy sa paghaplos sa tagiliran ng binata. Maging ang bukol ng burat nito ay hinahaplos nya rin, kinukulong sa kamay ang mataba at malaking burat.

“Ang bango mo… kahit dito, Damian… hindi alam ng syota mo kung gaano sya kaswerte at natitikman ka araw-araw…” bulong niya habang tuloy-tuloy sa pagsamba sa kilikili ni Damian.

“Ah…Ngh… sige lang, Tatang, sambahin mo lang,” sagot ni Damian, ang ngisi niya’y lalong lumalim habang pinapanood ang matandang nawawala na sa sarili. “Masarap ba ako papakin?!”

“Sobra… gustong gusto ko… hmmmm….” sagot ni Rudy, ang boses niya’y parang nagmamakaawa. Sinimsim niya ang buhok sa kilikili ni Damian nang mas malalim, parang hindi siya makontento sa bawat hagod ng kanyang dila at labi.

“Ahhh… tangina…” ungol ni Damian, napaliyad nang bahagya habang bumaba ang ulo, pinapanood ang ginagawa ni Rudy. “Sige pa… tapusin mo nang maayos.”

Patuloy si Rudy sa kanyang ginagawa, halos wala nang ibang iniisip kundi ang lasapin ang bawat sulok ng mabalahibong kilikili ni Damian. Halos nakalimutan niya ang mundo sa paligid, ang lahat ng konsentrasyon niya’y nasa pagsamba sa natural na amoy, alat, at init ng binata.

Pagkatapos ng ilang minuto ng walang tigil na pagsamba, hinawakan ni Damian ang ulo ni Rudy at bahagyang itinaas ito. “Tama na, Tatang,” sabi niya, malamig ngunit puno ng awtoridad. “Sapat na ’yan.”

Humakbang palayo si Rudy, halatang nahihiya sa ginawa ngunit puno ng kasiyahan sa mga naranasan. “Pasensya na, Damian… hindi ko napigilan…” bulong niya, halos hindi makatingin nang diretso.

“Bumalik na tayo sa trabaho,” aniya saka umalis sa espasyong iyon.

Bumalik si Damian sa trabaho na parang walang nangyari. Kinuha niya ulit ang sako ng semento, binuhat ito nang may parehong lakas at kumpiyansa tulad kanina. Habang naglalakad siya papunta sa kabilang lote, napansin niyang si Rudy ay pasulyap-sulyap sa kanya, tila ba inaasam pa rin ang presensya ng binata.

Ngumiti si Damian, pero hindi niya pinansin ang matanda. Sa halip, nagpatuloy siya sa trabaho, ang bawat galaw niya’y puno ng lakas at awtoridad. Sa kabila ng nangyari, nanatili siyang dominante at hindi nagpaapekto, ang kanyang presensya ay nanatiling nangingibabaw sa construction site.

Pag-uwi ni Damian sa kanilang apartment, sinalubong siya ng malamig na tingin ni Sherlyn, ang kanyang girlfriend, na abala sa pagva-vlog sa sala. Nakatayo ito sa harap ng malaking ring light, hawak ang camera at may makeup pa sa mukha na mukhang sariwa pa sa init ng ilaw. Pero kahit pa anong ayos nito, halata pa rin ang maasim nitong ekspresyon.

“Ang tagal mo!” bungad ni Sherlyn, agad na ibinaba ang camera nang makita si Damian sa pintuan. Ang maasim na tingin nito’y parang patalim na tumatagos sa kanya. “Hindi mo ba ako iniisip, ha?! Walang ulam dito! Ano na naman ang gagawin ko?! Mag-aalmusal ako ng hangin?”

Agad na hinubad ni Damian ang kanyang bota sa tabi ng pintuan, kasabay ng mabigat na buntong-hininga. Basang-basa pa rin ng pawis ang kanyang katawan mula sa maghapong trabaho. Tumulo ang pawis mula sa kanyang noo patungo sa kanyang leeg, nagdulot ng basang linya sa kanyang pawisan at mabalahibong dibdib. Pero imbes na maawa o mainis sa pagod niya, mas inuna pa ng girlfriend niya ang reklamo.

“Sherlyn, kakarating ko lang galing trabaho. Hindi ko pa nga naisip ang sarili ko, pagkain pa kaya kita?!“ sagot niya, malamig pero kalmado.

Gusto nyang sabihan ito na may sarili itong bahay at doon nalang sana kumain. Pero ayaw nyang magtalo sila doon at mag-away pa lalo.

“Trabaho, trabaho! Palaging trabaho! May nangyayari ba?! Walang laman ang ref, Damian! Paano ako magvivlog nang maayos kung gutom ako?” sigaw nito, ibinaba ang camera sa mesa na halos mabagsak ito. Nakapamewang si Sherlyn, galit na galit habang pinagmamasdan ang pawisang katawan ni Damian na naglalakad papunta sa kusina.

Binuksan ni Damian ang ref, tumambad sa kanya ang halos walang laman kundi isang pitsel ng tubig at ilang sachet ng ketchup. Napakagat siya sa loob ng kanyang pisngi bago humarap kay Sherlyn na nakatayo pa rin sa sala, halatang naghihintay ng sagot.

“Akala ko nagpa-deliver ka na kanina? Andito ka lang naman buong araw, hindi ba?” tanong ni Damian, pilit na kinakalma ang boses niya.

“Excuse me? Ako pa ngayon ang sisisihin mo?!” sagot ni Sherlyn, tinaasan pa siya ng kilay. “Hindi ko trabaho ang mag-isip ng ulam, Damian! Kapag nandito ako, dapat nireready mo ang ulam, anuba!“

Napahinga nang malalim si Damian, pinunasan ang pawis sa kanyang noo gamit ang tuwalya na nakasabit sa balikat. Ang pasensya niya’y unti-unti nang nauubos, pero pinili niyang magtimpi. “Sige, bibili ako. Gusto mo ba ng sinigang o adobo?”

Tumikhim si Sherlyn, sabay upo sa upuang kahoy habang muling kinukuha ang camera. “Wala akong pakialam, basta kumain tayo agad. Ayusin mo na ’yan!”

Tahimik lang si Damian habang kinuha ang wallet mula sa kwarto. Habang nagsusuot ng tsinelas, narinig pa niya si Sherlyn na kausap ang kamera.

“Oh guys, sobrang toxic talaga minsan ng lalaki ko. Imagine, wala pang ulam dito kahit alam niyang may ginagawa akong importanteng vlog. Kaya kung ako sa inyo, huwag kayong papayag na ganyan ang mga jowa niyo, okay?”

Napatigil siya saglit sa pintuan, napailing, pero mas piniling huwag nang magsalita. Lumabas siya ng apartment, isinarado ang pinto, at naglakad palabas para maghanap ng ulam.

Kabanata 3

KABANATA 3

MAAGANG GUMISING si Damian. Madilim pa lang sa labas. Sa tabi niya, nakatalikod si Sherlyn, payapang natutulog, yakap ang maliit na unan na lagi nitong nilalambing gabi-gabi.

Tahimik siyang bumangon, iwas na gumawa ng kahit anong tunog. Habang nagsusuot ng itim na sando at lumang jogger pants.

Didiretso sya sa palengke upang mamili ng mga groceries dahil naubos na ito. Wala na ring can goods at mga binili nyang softdrinks sa mumurahing refrigerator dahil inubos na ni Sherly. Matapos nilang magtalo kagabi ay maaga itong natulog kaya hindi sya nakaranas ng kantot mula rito.

Tigang sya ngayon kaya bad mood syang naligo bago dumiretso sa pick up para pumunta sa palengke.

Mainit na ang araw nang makarating siya sa palengke. Umaalingasaw ang amoy ng bagong katay na manok, sariwang isda, at panis na gulay na hindi nabili kahapon.

Nakasuot siya ng maluwag na sando, litaw ang kanyang makapal na balahibo sa dibdib at tagiliran, maging ang buhok sa kilikili ay sumisilip paminsan-minsan. Pawisin na agad ang batok niya kahit bagong ligo, pero hindi siya nagreklamo. Mas gusto niyang ganoon, basa ng pawis. Mas nakakalalake tignan ang sarili.

Pagliko niya sa seksyon ng karne, narinig niya ang isang pamilyar na tinig.

“Damian! Mabuti at narito ka ulit!” sigaw ng isang malaki, matabang tindero na may malalim na boses at halakhak na may bahid ng pilyo.

Si Mang Tenyu.

Matanda na ito, lampas singkuwenta siguro, pero buo pa rin ang katawan at malapad ang pisngi, parang laging masaya. Mataba pa rin. Nakasuot ng floral na apron at may pulang bandana sa ulo. Pero higit sa lahat, may titig ito na hindi basta pangkaraniwang tingin sa isang suki, titig na para bang hinuhubaran siya sa bawat hakbang niya palapit.

“Gandang lalaki mo talaga, Damian,” bulong ni Mang Tenyu habang kinakatay ang hiniwa niyang liempo. “Parang mas lalo kang gumwapo, ha. Lalo na ’yang balahibo mo sa dibdib, Diyos ko. Mapapamura talaga ako sa gigil.”

Umiling si Damian, bahagyang natawa. “Kayo talaga, Mang Tenyu. Isa nga pong kalahating kilo ng pork belly.”

Pero hindi lang karne ang inabot sa kanya ni Mang Tenyu.

“Naku, huwag ka nang magbayad. Libre ko na ‘yan, para sa pogi,” anito habang idinidikit ang braso sa tagiliran ni Damian. Ramdam niyang medyo basa ang balat nito, malagkit. Hindi lang dahil sa init kundi marahil sa excitement.

“Libre? Totoo ba ’yan Manong?” tanong ni Damian, kunwari’y nag-aalinlangan.

“Basta samahan mo lang ako saglit sa likod. Kukunin ko lang yung bagong delivery.”

Ang ‘likod’ ng stall ni Mang Tenyu ay isang makitid na daanang may trapal na sira-sira. Madilim, amoy amag, pero may kung anong halina. Tambakan iyon ng mga gamit.

Nang sumubod si Damian, kinutuban na sya sa mangyayari. Pero imbes na kabahan, parang sumibol ang pagkasabik sa dibdib nya. Unti-unti na syang nasasanay sa ganito ah? Matagal nang maraming bakla ang nagpaparinig at publikidong nang aakit sa kanya. Ngunit ngayon lang sya pumatol.

“Dito lang, Damian. Sandali lang, ha?” bulong ni Mang Tenyu, habang pinapatay ang maliit na bombilyang nag-iisang nagbibigay liwanag sa loob. Mayron kasing bubong at walang bintana pero balot na balot na trapal kaya kahit umaga ay madilim ang kwarto. Ngayon ay medyo madilim na pero kitang kita pa rin nila ang isa’t isa.

Sa gitna ng kahon ng baboy, tray ng isaw, at itim na supot ng mga tinapyas na taba, umupo si Mang Tenyu sa isang lumang silyang plastik at pinagmasdan siya. Ang mga mata nito, tila ba gutom at hayok, hindi sa pagkain kundi sa katawan ni Damian.

“Puwede ba kitang sambahin?” bulong ni Mang Tenyu, nanginginig ang tinig pero may kasamang lakas ng loob. “Kahit sandali lang. Hindi mo na kailangang gumalaw. Ako na bahala.”

Hindi nagi-expect si Mang Tenyu na pumayag ito dahil matagal na itong ganoon ang palaging sagot ng binata. At kapag humindi ulit, pagmamasdan nalang nya ang katawan nito saka ibibigay ang ipinangakong libreng liempo.

Lumapit si Mang Tenyu. Dahan-dahan niyang inangat ang laylayan ng t-shirt ni Damian, at parang sinasamba, inamoy niya agad ang pusod nito. Mainit ang hininga niya, nanginginig ang mga kamay habang humahawak sa bewang ni Damian.

“Ang kapal ng buhok mo rito,” bulong niya. “Tangina, ang swerte ng kahit sinong makalapit sa ‘yo.”

Inilabas ni Damian ang kanyang dila, bahagyang pinisil ang labi. Tahimik pa rin siya. Tumitig lang siya sa kisame, habang sinisimsim ng matanda ang pusod niya, ang ilalim ng kanyang tiyan, at ang pawis na lumalabas sa pagitan ng abs niya.

“T-Tangina… sarap…“ singhap ni Damian nang galugudin ng matanda ang bawat parte ng pusod nya.

“Tanggalin mo ang sando mo, Damian, pwede ba?” pakiusap ng matanda.

Pinagpatuloy ni Mang Tenyu ang ginagawa. Parang aliping masunurin, hinubad ni Damian ang t-shirt niya, ibinato sa tabi. Lalong lumitaw ang malalaking braso, ang makapal na buhok sa dibdib, ang gubat ng buhok sa tiyan na dumudugtong pababa. Pigil ang hinga ng matanda habang halos lumuhod sa harap niya.

“Diyos ko… Damian… parang Adan ka,” halos umiiyak na wika ni Mang Tenyu. “P’wede bang… dilaan ko ‘tong dibdib mo? P’wede?”

“Gawin mo kung gusto mo,” malamig pero may halong hamon ang boses ni Damian.

At parang binasbasan, agad dumila si Mang Tenyu. Mula sa ilalim ng tiyan, pataas sa gitna ng abs, paakyat sa gitna ng malapad na dibdib ni Damian. Mainit ang dila, mabagal ang galaw, at parang sinasalat ang bawat himaymay ng laman sa katawan ng binata.

“Ang kapal ng buhok mo rito… amoy lalaki… amoy pawis… puta… puta Damian…” ungol niya habang nilalawayan ang kaliwang utong ng binata.

Napapikit si Damian, hindi dahil sa sarap kundi sa kontrol na siya ang pinagsisilbihan, na siya ang pinipilit sambahin ng isang tulad ni Mang Tenyu.

“Sambahin mo,” utos niya, kalmadong kalmado. “Yung utong ko. Sipsipin mo nang maayos.”

At agad sumunod si Mang Tenyu. Parang batang gutom, sinunggaban niya ang kaliwang utong ni Damian, sinupsop nang malalim, paulit-ulit, habang ang dila niya ay nilalaro ang paligid. Kumakapit ang mga kamay niya sa likod ni Damian, halos manginig sa pagnanasa.

“Ngh…Isa pa… ah…” utos ni Damian, hinihingal. “Yung kabila naman.”

Nagpalipat-lipat ang matanda, halinhinan ang pagsupsop at pagdila. Dinadaan sa laway ang buong dibdib, hinahagod ang bawat hibla ng buhok, at sinusundan ng halik ang pawis na bumababa.

“Ang swerte ko, Damian… kahit ganito lang, okay na ako… kahit hindi mo ako halikan, okay lang…”

“Wala sa usapan ‘yan,” malamig na tugon ni Damian. “Wag mong hawakan ‘yan,” sabay irap nang maramdamang hinahaplos na ni Mang Tenyu ang harapan niya.

Tumango si Mang Tenyu, dismayado ngunit walang nagawa. Minabuti nalang nitong sambahin ang abs at dibdib ni Damian. Sinunod nito ang kilikili na mabuhok at nilantakan iyon. Sinamyo ang barakong amoy, inubos ang lasa. Ninamnam ang katauhan ni Damian.

“Ohh… ahhh… shit kang bakla ka!” singhal ni Damian na iningudngod ang mukha ng matanda. “Oh shit puta ka. Sige pinapayagan na kitang chupain ako… ah shit…”

“T-Talaga?” nangangatog na tanong nito, nang tumango si Damian ay para itong nakakita ng anghel. Agad na lumuhod si Mang Tenyu, at dahan-dahang kinalas ang sintas nito. Inamoy amoy ang bukol ni Damian sa lolb ng brief nang makalas na ang jogger pants. Tumingala si Mang Tenyu kay Damian, hunihingi nt permiso.

“Chupain mo na,” utos ni Damian, nilagay ang parehong braso sa likod ng ulo at ngumisi.

Parang nanginig ang bakla sa nakita. Sobrang libog na libog itong pinalad ang bukol ni Damian bago suminghap at ibinaba ang brief ni Damian.

Sumampal sa pisngi nito ang tarugo ni Damian na nangangalit na sa tigas.

“Ang laki ng burat mo!” gagad ng matanda habang takam na takam na hinawakan ito at inamoy. “Ang taba taba! Masarap…” anang matanda saka dahan-dahang sinipsip ang ulo ng burat ni Damian.

Naramdaman ni Damian ang kuryente na tumungo sa kaibuturan nya. Lalo na nang nagsimula nang chupain sya ni Mang Tenyu. Para bang vaccum ang bibig nito sa galing humigop.

“Oh… sarap mo sumuso, tanda —ngghh…” nababaliw na ungol ni Damian nang magsimulang magtaas baba ito, paminsan-minsan ay dini-deepthroat ang kahabaan nya. Maging ang bayag nya ay hindi nakatakas dahil sinipsip rin nito ang mga iyon.

Nakahawak siya sa likod ng batok ni Mang Tenyu, mariin ang pagkakakapit habang dinadama ang mainit at basang dila ng matanda sa ilalim ng kanyang burat. Pinaikot-ikot nito ang dila sa pinaka-ulo, sinisipsip ang butas na tila ba umiinom ng katas na wala pa roon.

“Putangina, Mang Tenyu. Ang sarap mo sumubo… hmmm,” mariin niyang bulong, pinapikit ang mga mata habang lumalalim ang paghinga. Ang init ng bunganga mo.”

Nang marinig iyon, parang lalong ginanahan si Mang Tenyu. Isinubo niya ng buo ang katawan ng burat ni Damian. Halos masuka siya sa laki at taba nito, pero hindi siya umatras. Nagsimula siyang bumayo gamit ang bibig. Taas, baba, taas, baba. Habang ang laway ay dumadaloy pababa, binabasa ang sawa at mga bola nito.

Pilit niyang isinubo hanggang sa makalampas sa lalamunan. Namumula ang mukha niya, tumutulo ang luha sa mata, pero hindi siya tumigil. Lalo pang sinabayan ni Damian ng mariing ungol, pilit pinapailalim ang tunog para hindi marinig sa labas.

“Ang libog mo talaga… mas matanda, mas masarap,” bulong niya, parang tukso, habang mariing sinasampal ng katawan ng tarub niya ang bibig ni Mang Tenyu.

Sa bawat kadyot niya papasok sa lalamunan ng matanda, may tunog ng laway at bahagyang suka. Ngunit hindi ito naging hadlang. Umuungol si Mang Tenyu habang sinusubo siya. Gusto niya ang pakiramdam ng pagbuka ng bibig niya, gusto niya ang pagtulak ng tite sa lalamunan niya, gusto niya ang kalmot ng daliri ni Damian sa anit niya habang binabayo siya paharap.

Ilang saglit pa, iniluwa ni Mang Tenyu ang burat. Humahabol siya ng hininga, nangingintab ang buong mukha sa laway at pawis.

“Gusto mo pa?” tanong ni Damian, nakangisi, bahagyang pinapahid ang pawis sa noo gamit ang braso.

“Putangina, Damian… gusto ko ‘yan kahit araw-araw.”

“Lumuhod ka ulit.”

Mabilis na sumunod ang matanda. Ngayong basang-basa na ang burat niya, walang kahirap-hirap itong dumulas papasok muli sa bibig ng matanda. Ngunit ngayon, mas marahas ang bawat ulos ni Damian. Hinawakan niya ang magkabilang pisngi ni Mang Tenyu, piniga habang sinasalubong ng balakang ang bibig nito. Face fuck.

Ramdam na ramdam niya ang init, ang sikip, at ang bawat pintig ng lalamunan ng matanda sa paligid ng kahabaan niya. Napapikit siya, dahan-dahang gumiling, pinipiga ang sarili habang parang sinasamba ng matanda ang buong katawan niya.

“Putangina ka, Mang Tenyu. Sabik na sabik ka talaga, ano?” anas ni Damian, hinihingal, habang ang kanang kamay ay gumapang pababa sa likuran ng matanda.

Ipinasok niya ang kamay sa ilalim ng apron at shorts pati brief nito at pinisil ang puwit ng matanda. Mabilis siyang dumukwang, ibinuka ang puwet at dinuraan ito ng malapot na laway. Mula sa bibig niya, lumobo ang laway at ibinagsak sa pagitan ng pisngi ng puwet.

Napangisi si Damian. “Masikip ka pa din pala.”

“Para sa’yo, Damian… para sa’yo lang ako.”

Dahan-dahan niyang pinasok ang isang daliri. Mainit, madulas, at sabik ang butas. Hindi siya nagsalita, pinakiramdaman niya lang ang bawat sikip, bawat pintig ng laman sa paligid ng daliri niya. Nang makasiguro, dinagdagan niya ng isa. Napangiwi si Mang Tenyu, pero hindi umangal. Bagkus, napakagat siya sa labi, lalong pinag-igi ang pagsubo sa burat ng binata.

Ganoon ang ginawa nila hanggang sa maramdaman ni Damian na handa na ang butas nito.

“Humanda ka na.”

Tumayo si Damian, pinatalikod si Mang Tenyu at pinatuwad sa ibabaw ng isang kahon ng karne. Binaba ang shorts at brief nito at pinalo ang pwet ng matanda.

“Ohhh…” daing ni Mang Tenyu.

Mabilis niyang itinutok ang burat sa butas na basa at bukas na. Isang marahas na ulos,at buong pwersang pumasok ang byrat niya, sagad na sagad.

“Arghhh—tangina…” Napamura si Mang Tenyu, napaluha sa sakit at sarap. Hindi niya akalain na matitikman na naman niya ang pinakamasarap na tite sa buong buhay niya. Uhaw siya, gutom, at ngayon ay busog na busog.

Pinulupot ni Damian ang braso sa leeg nito, hinila pabalik habang binabayo. Marahas, malalim, paulit-ulit.

“Putangina… ang sikip mo. Tanginang butas ’to,” ungol ni Damian habang ang bawat ulos niya ay may kasamang hampas sa puwet. “Pakiramdam ko lalabasan na ako.”

“Ohhhh…. sige pa…. kantutin moko, Damian…. sarap…” walang humpay na sarap ang nararamdaman ni Mang Tenyu. Hindi nya alam anong orasyon ang nagawa nya bakit umayon sa kanya ang tadhana ngayon.

Patuloy syang kinakadyot ni Damian. Sarap na sarap si Damian habang naglalabas pasok ang alaga sa mainit at masikip na puwerta ng matanda. “Ohhh… ah… shit… hmmm…”

“Isagad mo, Damian… akin na ‘yan…”

At sinagad nga. Sa huling ulos niya, napakapit siya ng mahigpit sa balikat ni Mang Tenyu.

Nilabasan siya sa loob, mainit, malapot, at marami. Ramdam ni Mang Tenyu ang bawat pintig ng pagsabog. Napayuko siya, nangingiti habang tuloy-tuloy ang tulo ng semen sa hita niya.

“Ang sarap mo… putangina. Salamat, Damian.”

Nakangising umatras si Damian, hinugot ang sarili, at pinahid ang katawan ng burat sa apron ng matanda.

“Pwede mo ba akong ihian?“ huling pakiusap ng matanda bago matapos ang lahat.

Natigilan si Damian. Ngunit agad ding ngumisi dahil naiihi rin sya matapos makapagpalabas. Nang bumukaka ang bibig ng matanda matapos lumuhod, tinutok ni Damian ang burat sa bibig nito saka inihian.

“Tangina kang bakla ka. Ibang klase rin ang trip mo,” ani Damian habang iniihian ang bibig nito. Pagkatapos ay niligpit na nya ang sarili saka iiling iling na tumalikod sa matanda.

Nauna syang lumabas. Nang makalabas si Mang Tenyu ay matamis ang ngiti nitong binigyan sya ng karne, mas marami kumpara sa binibili nya. Mukhang nasatisfy talaga ang matandang bakla.

Paalis na sya nang marinig ang isang tinderang sumisigaw.

“Damian! Ang guwapo mo talaga! Huwag mong kalimutang dumaan sa stall ko, ha?” sigaw ng isang ale.

“Sa susunod, Ate! May iba pa akong bibilhin.”

Pero hindi na siya tumuloy sa ibang tindahan. Sa halip, dumiretso siya sa pick up at pinaandar iyon.

Kabanata 4

Vote para

tumigas

ang tite ko 🥰 Nalilibugan ako sa vote count e.

KABANATA 4

LINGGO NANG alas tres ng hapon. Masinag ang sikat ng palubog na araw na sumasampa sa bintana ng apartment unit ni Damian kung saan nakikitira si Sherlyn.

Nasa lumang kahoy na pahabang bench si Damian, nakahubad ng pang-itaas, naka-gray cotton shorts at walang brief, nakapatong lang ang isang binti sa armrest habang nakaidlip.

Pawisan ang likod kahit hindi siya gumagalaw, at may basa sa batok mula sa init.

Mabuti nalang nga at may electric fan kaya’t sariwa ang pakiramdam niya. Hindi naman mainit dahil hapon na, ngunit pawisin talaga si Damian.

Mula sa gilid ng abs niya pababa, sumisilip ang makapal na balahibong pababa sa singit, at ang burat niya’y nakaumbok sa manipis na tela—hindi matigas, pero halatang malaki.

“Love,” mahina ang boses ni Sherlyn mula sa kusina. “Kumain ka na ba? May tinola pa.”

“’Di pa. Mamaya na. Pupunta ako gym,” sagot ni Damian, hindi dumilat.

Mabait ngayon si Sherlyn dahil natanggap na nk Damian ang buwanang sweldo, at sino pa nga ba ang nakinabang? Ang kanyang nobya.

Lumapit si Sherlyn, may hawak na basong tubig. Umupo ito sa gilid ng sofa at marahang pinahid ng malamig na palad ang pawis sa dibdib ni Damian. Naglapat ang daliri niya sa makapal na balahibo. Hindi kabastos bastos , pero sa hiwatig ng hawak niya ay halata ang pananabik.

“Gym na naman? Sunday ngayon, babe.” Umirap ito. Ngunit halatang masaya dahil sa binili nito kanina sa mall na dress, pang thirst trap raw nito sa socials nito.

“Kailangan ko mag-gym para hindi mawala ang ganda ng katawan ko. Ilang araw na akong walang gym dahil sa trabaho eh,” sagot ni Damian na hindi iminumulat ang mata. “Total ikaw naman nakikinabang sa katawan ko, wag kana magreklamo.”

Napatingin si Sherlyn sa abs niya. Hinimas niya ito pababa, pero pinigilan siya ni Damian. Hinawakan ang pulso nito at tiningnan siya ng diretso.

“’Wag ngayon. Next time.”

Tumango si Sherlyn, parang alam na niya ang tono ng pagtanggi. Sa totoo lang, ayaw rin naman ni Sherlyn makipagtalik sapagkat wala rin syang interes, ngunit sinusubukan nya lang dahil inispoiled sya ng nobyo kanina. Mabuti naman at umayaw ito.

Bago pa siya bumangon, dumampi ang labi ni Sherlyn sa pisngi niya.

“Text mo lang ako pag pa-uwi ka na, ha?” anito bago tumayo at nag-martsa papasok sa kusina.

Hindi na siya tumugon. Tumayo lang si Damian, kinuha ang gym bag sa may tabi ng pinto para ipasok sa kwarto, at dumiretso sa banyo. Mabuti at nakapagpahinga sya mula sa trabaho nya. Isa syang private bodyguard ng isang kilalang tao sa Sitio Kalasag.

Paminsan minsan ay inaatasan syang pumalit sa trabaho ng pinsan nya sa construction site kapag wala ito, iyon ay kapag libre sya sa kanyang pagbabodyguard. Hindi naman ganoon kalaki ang kita, pero sapat na kay Damian iyon dahil nagagawa nyang makapag gym, sapagkat hindi naman araw-araw ang pasok nya sa trabaho.

Mas okay na ’yon kaysa araw-araw syang may pasok. Hindi sya makakapag gym nun, tapos ay mababa naman ang kita. Huwag nalang.

Bago pumasok sa banyo ay saglit siyang tumingin sa salamin. Tumambad ang malapad na katawan niyang pawisan, mabalahibo, at punung-puno ng laman. Tila isang larawang sining ng katigasan at kalinisan ng isang lalaking likas sa pagdomina.

Sa loob ng banyo, binasa lang niya ang mukha’t leeg, sabay suot ng itim na oversized hoodie at fitted na gym shorts. Lumabas siya at umalis na nang hindi na muling lumingon kay Sherlyn.

Pagdating sa gym, medyo madilim na. Alas-siyete pa lang pero Linggo, kaya’t halos wala nang tao. Madalas kase ay umaga at tanghali napupuno ang gym tuwing linggo, pag gabi kase ay puro simba ang mga lalake rito, bukod doon ay maraming pamilyado na mas pinipiling gastusin ang araw ng linggo para makapag bonding sa sariling mga pamilya.

Bago makarating sa tapat ng gym ay nakasalubong ni Damian ang matandang baklang matandang nagwawalis sa labas na si Mang Bert, ang barbero sa kanto. Nakasuot ng damit na pang lalake ngunit halatang binabae, may hawak na walis tingting. Hindi kalayuan ang barber nito mula sa gym. Ang totoo nyan ay kaya ito pumwesto malapit sa gym ay para mabusog ang mata nito araw-araw sa mga magagandang katawan ng lalaking dumadaan.

“O Damian, paps, panggabi ka na naman, ha?” bati nito. Malagkit ang tingin na pinasadahan ang kanyang katawan.

Ngumiti si Damian. “Konti lang ang tao sa gym tuwing gabe eh.” Naglakad na si Damian patungo sa pinto ng gym.

Tumango si Mang Bert, tumitingin sa kanya nang may pang-aakit. “Alam mo, ‘pag ganyang pawisan ka, ayoko talaga ng kliyente. Gusto kong sambahin ka, Damian. Sayang lang eh, ‘di ka nagpa-trim sa shop kanina.”

Malanding bakla na handang lumuhod sa kanya si Mang Bert. Ngunit dahil uunahin ni Damian ang pagbubuhat ay tinanggihan nya ang alok nito.

“Sa susunod nalang, Mang Bert,” tugon ni Damian, diretso lang ang tingin habang binubuksan ang pinto ng gym.

Pagpasok nya ay agad nyang nakita ang gym instructor kaya nakipag tanguan sya rito bago inilapag sa bench ang dalang gamit, hinubad ang suot na hoodie bago sumabak sa laban.

Pagkasuot ng wrist wraps, naglakad siya papunta sa free weights section. Tahimik ang paligid. May iilang lalaki na lang na nagbubuhat, pero palihim ang tingin sa kanya. Wala siyang pakialam. Tuloy lang siya sa warm-up set niya—dumbbell press, deadlifts, shoulder shrugs.

Sa bawat galaw niya, gumagalaw rin ang mga muscle niya. Lumipintig sa ilalim ng balat, pulang-pula sa pressure. Ang dibdib niya’y umaangat, at ang pawis ay dumadaloy sa makapal na buhok sa katawan niya, patungo sa baywang. Kahit sa dilim ng gym, nangingintab ang katawan niya sa liwanag ng iilang spotlight.

Pansin nya na maging ang instructor ay pasimpleng humahapyaw sa katawan nya, ngunit hindi nya na pinansin. Ang balita nya ay may asawa na ito at tatlong anak, kaya hindi nya na pinag-isipan pa ng masama ang tingin nito.

Naalala nya bigla ang dating gym na pinupuntahan nya, kung saan naroon si Noah na nagpa-miyembro rin. Umalis na sya roon, pinutol ang membership dahil ayaw nya nang makita ang mukha non. Ayaw nya na magulo ang isip nya. Ayaw nyang gumulo lalo ang utak nya.

Isang oras ang lumipas. Halos wala nang natira sa gym kundi siya at ilang staff. Habang nagbubuhat, napansin niyang may lalaking papalapit mula sa madilim na gilid. Ngunit nagpatuloy sya sa ginagawa.

Pawisan pa rin ang katawan niya kahit natapos na ang workout. Bumabakat ang bawat himaymay ng pawis sa itim niyang tank top, basang-basa na halos parang ikalawang balat.

Ang malalapad niyang balikat ay nangingintab sa ilalim ng ilaw, at ang bawat paggalaw ng braso niya ay parang alon ng lakas, maumbok, matigas, at pulang-pula sa pump.

Nakalugay pababa ang tuyong maiksing buhok niya, basa ng pawis sa gilid ng sentido. Nagsusumigaw sa amoy ng lalaking sariwa sa gym—pawis, konting cologne, at natural na singaw ng balat. Ang matambok at mabalahibong dibdib niya ay bahagyang umaalon sa mabigat na paghinga. Mula roon, pababa sa tiyan niya, ang bawat hibla ng buhok ay tila nagsisilbing palatandaan ng lalaking walang takot ipakita ang totoo niyang anyo. Isang macho, dominante, at hindi nahihiya sa sariling katawan.

Umabot ang manipis at makapal na trail ng balahibo mula sa gitna ng dibdib, pababa sa abs niyang parang binakat ng kutsilyo. Guhit-guhit, puno ng definition. Kumakapit sa kanya ang tela ng gray na gym shorts niya, may mamasa-masang bahagi sa may garter at singit kung saan dumaloy ang pawis mula sa katawan niyang pinagpapantasyahan sa buong gym.

Nang matapos magbuhat ay naliligo na sa pawis si Damian. Hapit na sa katawan ang suot na sando at manipis na suot na gymshorts.

“Coach Mon, painom ako ah?” paalam nya sa instructor. Dumiretso na sya malapit sa despenser saka uminom mula sa bakanteng baso.

“Hmm,” sagot nito. Maganda ang katawan ng instructor at matangkad rin, magandang lalake kaya naman hindi na nakakapagtaka na nakabingwit na ito ng magandang babae at naanakan ng dalawa. Pamilyado. “Dalawa nalang tayo dito, nagbabatak ka talaga ano?”

Bahagyang tumawa si Damian bago umupo sa bench at nagpahinga. Pumikit sya saka tumingala. Habol ang hininga. “Ilang araw walang buhat eh.”

“Pansin ko nga.”

Hindi na umimik si Damian kaya naman hindi na rin ito nagsalita. Ngunit nang ilang minuto lang ay narinig nya ang yabag nito.

Nang dumilat sya, naglalakad na ito patungo sa pinto paakyat sa rooftop ng gym. “Tara rooftop, pre.” Iwinagayway nito ang dalang sigarilyo habang nakangisi.

Hindi na rin tumanggi si Damian dahil magandang tumambay at manigarilyo sa rooftop dahil sariwa ang hangin at malamig, lalo na pag gabi.

Nang nasa rooftop na sila ay pareho silang tinanaw ang mga ilaw ng mga gusali habang humihipak ng sigarilyo.

Tahimik, maaliwalas, masarap sa pakiramdam. Lalo na’t katatapos lang magbuhat.

“Damian…”

Matapos maubos ang sigarilyo ay binasag ng kasama nya ang katahimikan.

Sumilip si Damian sa kasama, ngunit agad na ibinalik ang paningin sa mga gusaling punong puno ng makukulay na ilaw.

Nakatingin sa kanya si Coach Mon—naka-hoodie na gray, medyo maluwag, pero bumabakat pa rin ang broad chest nito. May suot na itim na gym shorts at bitbit ang water jug. Mabilis ang paggalaw ng mga mata nito—mula sa mukha ni Damian, pababa sa leeg, sa balikat, at sa matigas na dibdib na ngayon ay unti-unting nilalaglagan ng pawis.

Kitang kita at damang dama ni Damian ang lagkit ng mga tingin nito kahit hindi nya diretsong tinititigan.

Doon nya nakumpirma na hayok rin ito sa katawan nya.

Tangina, pamilyadong tao. Ngunit hayok sa kanyang laman. Ibang klase.

“Anong kailangan mo?” malamig na tanong ni Damian habang nilalanghap ang huling natirang usok mula sa sigarilyong pudpod na, bago ibinuga.

“Nabalitaan kong… nagpapatikim ka raw…” kabadong panimula nito. Hindi sumagot si Damian, kaya lumapitnito sa kanya nang dahan-dahan. Nagsalita itong muli, sabik. “Pwede ba, pre?” mahinang tanong ni Mon. “Pahawak lang…”

Tiningnan siya ni Damian. Walang emosyon ang mukha niya, pero ang mga mata ay sumisisid, matalim, mapanghusga. Tila sinusukat si Mon.

“‘Wag mo lang subukan halikan ako sa labi,” matigas niyang paalala.

Lumuwa ang mata nito sa narinig. “O-Oo, pre… hindi ko gagawin…” Halos pabulong ang sagot ni Mon, nanginginit, habang lumalapit na parang aso. Nang huminto ito sa harapan ni Damian, dahan-dahan itong lumuhod.

Tumingin muna ito sa kanya mula sa pagkakaluhod nito, humihingi ng permiso. Ngunit nginisian lang ni Damian ang instructor.

Pakiramdam ni Damian ay isa syang makapangyarihang nilalang dahil lumuluhod sa kanya ngayon ang isang pamilyadong lalake. Isang asawa, at ama.

Sumampa ang mga braso ni Damian sa railing ng rooftop saka hinintay ang gagawin ng lalake.

Nanginginig at naglalaway na idinampi nito ang dalawang kamay sa matigas na abs ni Damian. Parang sinasamba. Pinisil-pisil ang bawat guhit. Dinama ang kapal ng balahibo sa tiyan pababa sa pusod. Dahan-dahan, inilapit nito ang mukha roon. Hiningahan nito. Inamoy. Tapos dinalaan ang trail ng buhok pababa sa garter.

Napapikit si Damian. Hindi dahil sa sarap, kundi dahil sa damdaming mas makapangyarihan siya. Sa kanya nakatuon ang mundo ng lalaking nasa harap niya.

“Gusto mo pala ang ganito, ha?” tanong niya, malamig pero may ngisi.

“O-Oo, pre… gusto ko ‘yung katawan mo. Ang bango mo. Ang tigas ng dibdib mo. Ang init mo… tangina. Noon ko pa gustong lamutakin ka!”

Hinawakan ni Damian ang batok ni Mon at inangat para itinulak ang mukha nito sa kilikili niya. Binuka niya ang braso, ipinakita ang basa at mabalahibong kilikili.

“Lamonin mo ‘yan,” utos niya.

Agad na sumunod si Mon. Nilaplap ang kilikili ni Damian, dinilaan ang mga buhok, sinisinghot ang natural na amoy—pawis, gym, at katawan ng lalaking matagal na nitong pinapantasya.

“Ang sarap mo, D-Damian… ahhh…” bulong ni Mon habang dinidilaan ang kilikili ni Damian.

Napangisi si Damian, tumigas lalo ang panga. Hinawakan niya ang batok ni Mon, mas madiin, at itinulak pababa.

“Isubo mo ang burat ko, bakla.”

Tumugon ang lalake. Nagmamadaling ibaba ang gymshort ni Damian. Mang maibaba nito ang gymshort ay isinunod ang brief. Lumundag ang malaking sawa sa harapan nito, hindi pa galit ngunit nangangalit na.

Nilabas nito ang kanyang tarugo—mataba, maugat, at semi-erect pa lang pero halatang mabigat. Tumambad kay Mon ang makapal na balahibong bulbol at ang bayag na malalaki at pawisan, bahagyang nangingitim sa init at bigat ng katawan ni Damian.

Napamura si Mon. “Tangina…”

“Wag ka nang mag inarte. Dila na!” Inip na singhap na Danian.

Lumapit si Mon. Hinawakan ang katawan ng burat ni Damian saka nito sininghap, dinama ang amoy lalake, barakong amoy ng tite ni Damian. Dinilaan nito ang bayag ni Damian, sabik na sabik. Nilalaro ng dila niya ang bawat gilid, sinusupsop ang init at alat ng pawis, habang si Damian ay walang imik, nakatingin lang sa city lights sa malayo. Nakangisi nang demonyo, habang niroromansa ng sabik na sabik na si Mon.

Hindi niya kailangan ng emosyon. Hindi niya kailangan ng koneksyon.

Kailangan lang niya maramdamang hinahangaan siya. Sinasamba. Ibinibigay lahat sa kanya.

At ngayong gabi, sa ibabaw ng bubong na ito, habang isang lalaking maskulado pero sabik ang lumuluhod sa kanya, sa kanyang taguro na unti-unting tumitigas sa bawat dila at sipsip ng bibig, buo ang kontrol niya. Nangyayari ang isang bagay na dapat ay hindi nya pinapahintulutan, ngunit ’eto sya at magpaparaya.

Hinawakan ni Damian ang ulo ni Mon, mariin. Walang lambing, walang paghagod. Isang mahigpit na kapit na may bigat ng awtoridad.

Patuloy sa pagsupsop si Mon sa bayag ni Damian, salitan ang dila’t labi sa pagdila ng bawat bilog, habang ang ilong niya’y nakadiin sa makapal na bulbol. Humihinga siya nang malalim, sinisinghot ang lalim ng amoy ni Damian. Ang alat ng pawis, init ng katawan, at natural na singaw ng lalaking walang tinatago.

“Masarap ba ang bayag ko, ha?” malamig na tanong ni Damian habang pinagmamasdan ang nakaluhod sa harap niya. “Masarap ang bayag ng lalakeng maskulado, ha, Coach Mon?!”

Tumango si Mon, hindi makapagsalita dahil abalang-abala sa pagdila. Tuloy-tuloy na dumadaloy ang laway niya sa ibabaw ng burat ni Damian na unti-unti nang tumitigas, mabigat at maugat, ang ulo’y mamula-mula at nangingintab sa pre-cum.

“Nganga,” utos ni Damian. Agad na binuka ni Mon ang bibig, basang-basa na sa laway. Ipinasok ni Damian ang ulo ng titi niya, dahan-dahan lang, pinapanood ang bawat galaw ng mukha ni Mon, kung paano ito napapapikit, paano tumutulo ang laway sa baba nito, paano ito umuungol na parang hayop.

Hindi niya kinantot agad. Gusto niyang maramdaman ang kontrol. Ipinasok lang niya hanggang kalahati, pinahawak ang base ng kanyang taguro, at saka gumalaw ng marahan.

“Subo mo lahat pati bulbol ko! Wala akong pakialam kung masuka ka,” maawtoridad niyang saad.

Humawak si Mon sa hita ni Damian, pinisil-pisil habang sinusubukang kayanin ang laki at taba ng burat na nakapasok sa bibig niya. Pumipintig ito sa loob, matigas, mainit, at punung-puno ng yabang. Hindi lang dahil sa laki nito kundi dahil sa taong may-ari.

“Nghhh—” Hindi na mapigilang mapaungol ni Mon nang magsimulang umulos si Damian. Sarap na sarap sya sa burat nitong malaki, ngunit hirap na hirap sya sa katabaan nito kaya tumutulo ang luha nya tuwing isinasagad nito ang burat sa kanyang bibig.

Binilisan ni Damian ang pagkadyot. Walang paalala. Basta’t ipinasok niya nang buo ang kanyang titi, pinilit na umabot sa lalamunan ni Mon. Kadyot kung kadyot. Naninirik na ang mga mata nito at lumuluha ngunit batid ni Damian na gustong gusto nito ang kanyang ginagawa dahil sa higpit ng pagkakakapit ng kamay nito sa kanyang tumbong.

Napakapit ng mahigpit si Mon sa binti ni Damian, pero hindi siya si Mon sa pagchupa. Sa halip, nilunok niya nang paulit-ulit ang kabuuan—basang-basa ang bibig, humahabol sa hangin sa bawat atras ni Damian. Ramdam na ramdam ang mga ugat ng burat, ang pagsalpok ng bayag sa kanyang baba, at ang halimuyak ng taguro nitong sobrang bango sa kanyang ilong. Ang sarap ng tite. Ang sarap ng burat ng isang maskuladong lalakeng may nobya, lalo na at straight.

Hinila ni Damian ang ulo nito, hinayaan ang burat niyang tumalsik sa bibig ni Mon, tapos tinapik ang pisngi nito. Sinampal nya nang malakas ang pisngi ng instructor gamit ang nangangalit nyang tarub.

“Maghubad ka ng shorts saka dumapa ka, Coach Mon,” utos niya.

Agad na naghubad at tumalikod si Mon at dumapa sa malamig at alikabok na sahig ng rooftop. Pinagmasdan ni Damian ang hubog ng katawan nito—maskulado pa rin, pero mas maliit kumpara sa kanya. Laking gym, matigas at matikas na lalaki. Ngayon ay nakadapa sa kanyang harapan.

Hinubad ni Damian ang kanyang gym shorts nnag tuluyan, saka iniluwa ang kanyang buong tarugong mataba’t mahaba, maugat, at may malalaking bayag na nanlalagkit sa pawis at laway.

Pumatong siya kay Mon, itinapat ang ulo ng burat niya sa pagitan ng mga pisngi ng puwet nito. Dinuraan niya ito, dalawang beses, bago pinatigas lalo ang katawan sa pagkakatuwad.

“‘Wag kang gagalaw kung ayaw mong masaktan,” mariin niyang sabi.

Isang kadyot lang ang ginawa niya. Hindi na naghintay. Wala nang alinlangan, wala nang pampadulas. Isang matinding ulos ang bumulusok papasok sa butas ni Mon. Napasigaw ito, pero tinakpan ni Damian ang bibig niya.

“Masyado kang maingay,” bulong niya sa tenga nito. “Kung may makarinig, malalagot ka sa pamilya mo, tanga!”

Mariing kumadyot si Damian, paulit-ulit. Bumabangga ang bayag niya sa puwet ni Mon sa bawat ulos. Tumutunog ang katawan sa bawat salpukan ng laman. Basang-basa sa pawis, may tunog ng kalmot sa semento, at ungol na pinipigil.

“Hmmpp… sgpa… ngh.m” hindi maintindihan turan ng lalake habang tinatanggap ang ulos ni Damian.

“Ano?! Masarap mapasukan ng burat, diba? Palibhasa di ka nakakatikim nito palagi, ano?! Bakla! Tangina ka, eto!” isang matinding kadyot ang ginawa ni Damian na nagpatirik sa mata ni Mon.

Mabigat ang bawat hinga ni Damian. Kumakapit ang mga palad niya sa balikat ni Mon, binabaon ang mga daliri. Kita sa mga ugat ng braso niya ang tensyon, at sa likod niya’y umaalon ang pawisan niyang likod, makintab sa ilaw ng buwan, mabalahibo, at matigas na parang bakal.

“Puta kang pakantot ka. Ang sarap mo pasukan—ahhhh…“ bulong ni Damian habang nilalapirot ang utong ni Mon.

Napaungol si Mon, hindi makasagot. Pinipigilan ang bawat impit ng tinig. Pero ramdam ni Damian ang pagkapit ng katawan nito sa bawat galaw niya. Parang sinasalubong na rin kahit pilit na tinatago ang sarap.

Mas binilisan ni Damian ang pagkadyot. Pabilis nang pabilis. Halos mabaliw sa tigas ng kanyang burat, sa init ng gabi, at sa katawang parang nilikha para lang sambahin.

Tumigil siya bigla. Hinugot ang sarili.

“Lumuhod ka,” utos niya.

Agad lumuhod si Mon, habol ang hininga, pawis na pawis, at nanginginig ang tuhod.

Dinampian ni Damian ng sampal ang pisngi nito.

“Tingnan mo ‘ko, bakla.”

Tumingala si Mon, namumula ang mukha, may laway pa sa baba. Tigas na tigas ang katawan ni Damian na basa ng pawis, pulang-pula ang dibdib, at ang naninigas at sumasaludong tarugo niya’y nangingintab sa pinaghalong laway, precum, at pawis.

Hawak ang burat niya, jinakol niya ito sa harap ni Mon nang mabilis at mariin.

“Nganga,” utos niya muli.

Bumuka ang bibig ni Mon, at ilang segundo lang, sumirit ang tamod ni Damian. Mainit, malapot, at maramingnmarami—tumalsik sa mukha ni Mon, sa pisngi, sa ilong, sa labi. Dinilapan nya ito, ninamnam ang masarap na katas ni Damian. Tangina, ang sarap.

Napasinghap si Damian, mabigat ang hininga. Basang-basa ang katawan niya, parang niligo sa sariling pawis.

Tumayo siya, nagsuot ng brief at shorts, pinunasan ang kanyang burat at bayag gamit ang damit ni Mon.

“Aalis nako, coach,” malamig niyang sabi habang bitbit ang kanyang gym bag. “At ‘wag mo kong tatawagin sa gym bukas. Mag-usap lang tayo kapag ako ang lumapit.”

Walang sagot si Mon. Nakatayo ito, habang syang nakaluhod pa rin, may tamod sa mukha, at nanginginig ang kamay habang pinupunasan ang sarili.

Matapos punasan ni Damian ang burat gamit ang suot na damit ni Mon na nahubad na pala nang hindi namamalayan, binato nito sa mukha ni Mon ang damit. Dinuraan nya ito sa mukha saka sya nag-ayos ng kanyang mga suot.

“Yan na damit mong may tamod ko. Pag jakulan mo ’yan para di mo ako ma-miss, bakla!” untag ni Damian, nakangisi. Saka nagmartsa paalis.

Umalis si Damian nang hindi lumilingon. Ngunit para syang hari sa mga oras na iyon, makapangyarihan, malakas.

Tch. Panibagong bakla na naman ang nakatikim ng kanyang katawan.

Kabanata 5

Mayroong

foorsum

na magaganap in the future chapters! Tatlong uten ang sasambahin ng isang bakla 😉

🌶️♨️

KABANATA 5

MAAGA PA LANG ay gumulong na ang makina ng motor ni Damian sa labas ng isang lumang apartment complex sa tabi ng kalsadang puno ng mga puno ng mangga. Ang araw ay bahagya pang umaahon,

Huminto siya sa harap ng maliit na gate kung saan nakatayo ang kaibigan niyang si Ramil, pawis na pawis na kahit wala pang alas-nuwebe ng umaga.

Nakasuot si Ramil ng lumang basketball shorts at sando na may tatak ng isang lokal na beer. Sa likod niya, bukas ang pintuan ng apartment, at mula sa loob ay tanaw ang mga nakasalansang kahon, malalaking bag, at ilang gamit na nakabalot sa kumot at duct tape. Amoy alikabok at lumang kahoy, parang hinalo sa amoy ng instant coffee na iniwan sa mesa.

“Tol, salamat ha. Kung wala ka, di ko alam paano ko madadala lahat ‘to sa kabilang bayan,” untag ni Ramil habang hinihila ang isang kahon papalapit sa sasakyan.

Bumaba si Damian, saka sinuri ang mga gamit. “Ayos lang. Pero tangina, parang buong bahay mo yata ililipat mo e.”

“Eh halos nga, hahaha. ‘Yung isang kotse ko, ako magmamaneho. ‘Yung isa, ikaw na bahala. Puno na rin ‘to ng gamit.” Itinuro niya ang kulay pilak na sedan na nakaparada sa gilid. Puno rin ito ng gamit, may mga kahon na nakapatong hanggang likod ng headrest, at sa upuan sa harap ay may dalawang maleta.

Sumulyap si Damian sa loob ng kotse na gagamitin niya. Ang mga kahon ay nakapulupot sa masking tape na may sulat-kamay na “Kusina” at saka “CR.”, meron pang iba maliban doon. Sa ibabaw ay may nakapatong pang baso at plato na nakabalot sa diyaryo, umuugoy-ugoy sa bawat galaw ng hangin.

“Basta ingat lang sa kalsada, tol,” bilin ni Ramil habang pinupunasan ang pawis gamit ang tuwalya. “Magkita na lang tayo sa bagong bahay. Nasa may Rizal street ‘yon, sa kanto ng barangay hall.”

Tumango si Damian, binuksan ang pinto at umupo sa driver’s seat ng sedan. Mainit ang manibela, parang pinirito sa araw buong umaga. Binaba niya ang bintana para pumasok ang hangin, at doon niya narinig ang ugong ng dalawang makina. Ang kotse ni Ramil na nasa unahan, at ang isa pa niyang dala.

Nagpaandar sila, magkasunod na lumabas ng eskinita papunta sa main road. Sa unahan, kitang-kita ni Damian ang ulo ni Ramil na kumikilos sa rearview mirror nito, panaka-nakang tumitingin para siguraduhing sumusunod siya.

“Mauna na ako. Kitakits!”

“Sige, pre. Sunod lang ako.”

Ilang kilometro pa lang ang nalalakbay nila nang magsimulang bumigat ang trapiko. May road repair sa unahan, kaya halos gapang ang usad.

Pinagmasdan ni Damian ang paligid — sari-saring tindahan ng gulay, karinderya na may mga usok na sumisingaw mula sa ihawan, at ilang batang naglalaro ng tumbang preso sa gilid.

At doon, sa pagitan ng dalawang tricycle terminal, natanaw niya ang isang matandang bakla na naglalako ng sampaguita. Halatang bakla ito dahil nakasuot ito ng make up na hindi bumagay sa kanya. Bukod doon ay may hairpin sa ulo na kulay pink.

Nakasuot ito ng manipis na puting sando, halos see-through na, at denim shorts na kupas. May mga bitbit itong ilang tali ng sampaguita, nakalaylay sa braso, habang ang isang kamay ay nakasuksok sa bulsa. Mabagal itong naglalakad, para bang may hinahanap sa mata ng bawat driver na nadadaanan.

Bakas ang pagod sa postura nito. Naghahanap ng bibili sa sampaguita nitong tuyot na at lanta.

Binaba ni Damian ang wingshield, at nang magtama ang kanilang mga tingin, parang nakakita ito nang anghel.

Mula sa gitna ng trapiko, habang nakatigil ang mga sasakyan. Sinuri sya ng matanda.

Sinuyod ng mata ng bakla ang panga ni Damian, bumaba sa leeg niyang may tumutulong patak ng pawis, dumaan sa umbok ng dibdib na bakat sa basa niyang itim na t-shirt, at huminto sa pagitan ng hita. Ngumiti ito, mabagal, ngunit halata ang lagkit sa tingin.

“Panibagong bakla na naman ang makakatikim sa akin,” bulong ni Damian sa hangin. Total ay hindi sya pinagbigyan ng syota nya ng ilang araw. Kaya tigang na tigang sya.

Inangat ni Damian ang baba. Bahagya niyang binaba ang passenger side window at tumapik sa gilid ng pinto. Saka sumenyas na lumapit ito.

Ang bakla, hayok na hayok, ay mabilis na lumapit, dumaan sa pagitan ng dalawang tricycle, at sa isang iglap ay nakadungaw na sa bintana. Naamoy agad ni Damian ang pinaghalong bango ng sampaguita, pabango na matagal nang nakalapat sa balat, at malalim na amoy ng katawan na pinainit ng araw.

“Pogi, sampaguita para sa—”

“Sakay,” putol ni Damian, mababa at buo ang tinig.

Parang nahipnotismo, agad nitong binuksan ang pinto at pumasok.

“Pogi, ano’ng gagawin natin?” nang-aakit nitong saad, ibinaba ang sampaguita at agad na napalitan ng ngising hayok ang kanina’y napapagod na itsura.

Sa mismong gitna ng trapiko, walang pakialam si Damian sa mga sasakyang nakatigil sa paligid. Ang ugong ng makina ng mga nakapilang kotse ay parang malayong dagundong lang sa tenga niya.

Sinara nya ang kotse. Saka bumukaka sa harapan ng bakla na nakapasok na sa sedan.

Pag-upo ng bakla, agad nitong inusod ang sarili palapit. Hinaplos nito ang hita ni Damian gamit ang magaspang pero mainit na palad, dumudulas sa tela ng shorts niya, pataas-baba na parang sinusuri ang bawat himaymay ng kalamnan.

“Ang tigas ng hita mo…” bulong nito, halos sumayad ang labi sa tainga niya. “Ang sarap lasapin nito, pogi…”

Hindi sumagot si Damian. Hinila niya ang laylayan ng t-shirt pataas, ibinuyangyang ang basa at matigas na tiyan, umuumbok ang linya ng abs at umaalon ang paghinga. Itiinulak niya agad pagkatapos ang batok ng bakla pababa. Ngunit nagpaubaya lang ito.

“Romansahin mo na ako, dali!” maawtoridad na utos nya.

“Makakaasa ka.” malanding saad nito.

Lumuhod ito sa gilid ng upuan, sinimulang halikan ang tuhod ni Damian, pataas sa hita, at doon tumama ang labi nito sa matambok na bukol sa shorts. Mainit ang hininga, dumadaloy sa tela, at ramdam ni Damian ang bahagyang pag-ungol nito bago hinila pababa ang garter ng suot na pang ibaba. Sinunod nito ang kanyang underwear na kupas na.

Bumulagta ang burat ni Damian na hindi pa matigas ngunit nangangalit na. Maging ang kanyang mga bayag ay sumisingaw rin

Hindi dumiretso sa ulo ng tarub ni Damian ang matandang bakla, hindi nagmadali. Sa halip, ang mga bayag ni Damian ang sinuong nito.

“Ang sarap…” tulo ang laway na sambit nito nang hindi inaalis ang paningin sa kanyang mga itlog.

Saka nagsimula itong magsamba. Dinilaan muna nito ang paligid ng bayag nya, dahan-dahan at mabagal, saka nito sinipsip ang isa, mariin pero maalaga, tapos lilipat sa kabila. Para bang isa itong prutas na inaalagaan nito at pinapakali.

“Ohhh—tanginang bibig yan….“ ungol ni Damian habang napapikit.

Mainit, malambot, pero may bahagyang higpit na parang gusto nitong lamunin ng buo. Pinapahaba nito ang bawat segundo, sinusundan ng kamay ang hita at singit ni Damian, kinakapkap ang tibok ng ugat sa ilalim ng balat.

“Akin lang ito… sa akin ang mga ito…” nagsasalitang mag-isa ang bakla, kinakausap ang sarili.

Napahinga nang malalim si Damian, pinikit ang mga mata, at naramdaman ang basang dila na dumadaan mula sa ilalim ng bayag paakyat sa singit, tapos dadaan sa makapal na buhok sa paligid, sinisinghot ang amoy ng lalaking pinagpawisan buong umaga.

Pagkatapos, umakyat pa ito saka hinalikan ang gilid ng abs, sinipsip ang hibla ng buhok sa dibdib ni Damian, nilalasahan ang alat ng pawis. Bawat halik ay parang pagmamarka, bawat sipsip ay parang panata.

“Ohh!!! Ganyan nga, sige lang, bakla,“ halinghing ni Damian.

Nakayuko ang bakla sa kandungan ni Damian, parang hayok na pilgrim sa altar ng diyos ng laman. Ang bibig nito ay sumasakop muli sa bayag niya, mainit, mamasa-masa, at ramdam ni Damian ang malambot pero matatag na higpit ng labi sa balat nya.

“Nghh…. init ng bibig mo, tanda! Ahh! Puta!” tuloy-tuloy na ungol ni Damian, nanghihina sa ginagawa nito sa kanya.

“Ang sarap ng katawan mo, pogi. Swerte ng nakakatikim nito araw-araw…” Sa bawat higop, may banayad na bulwag ng hangin na kumakawala sa bibig ni tanda. Ang dila nitong makasalanan ay parang ahas na humahagod sa ilalim ng santol ni Damian, kumikiskis sa bawat litid na nakakabit sa katawan.

Bawat segundo, may kakaibang panginginig na umaakyat mula sa singit niya, dumadaan sa puson, at umaabot sa likod. Napakapit siya sa manibela, hinayaan ang ulo niyang bahagyang tumagilid, pinikit ang mata habang pinapakinggan ang sarili niyang hininga na mas lumalalim.

“Mahilig ka pala sa mga bayag,“ untag ni Damian nang hindi na ito umalis sa kanyang itlog.

“Ito ang aking kahinaan, ahhhh…” nilalasap nito ang bawat lasa ni Damian.

Minsan, humihiwalay ang bibig ng bakla para halikan ang gilid ng singit niya na may kasamang bahagyang kagat, bago muling sisipsipin ang isa sa mga bayag. Kumakawala ang dila sa balat ngunit babalik rin agad, at sa bawat pagbalik, mas matindi ang higpit at mas mabagal ang hagod ng dila, parang sinisipsip nito hindi lang laman kundi ang lakas ni Damian.

Ang pawis sa tiyan ni Damian ay dumadaloy pababa, sumasayad sa pisngi ng bakla, at ang ilan ay humahalo sa laway na dumidikit sa balat. Ramdam niya ang dulas at lagkit ng pinagsamang pawis at laway sa pagitan ng hita niya, isang magaspang na sensasyon kapag nadadaanan ng dila.

“Tang—sige lang sipsip lang nang sipsip… sige-oh tangina…“ Sarap na sarap si Damian. Mababaliw na sya sa ginagawa sa kanya.

Hindi lang ito basta pagsupsop sa kanya ngunit worship talaga dahil sa galing at dedikasyon ng matanda.

Mula bayag, umaakyat ang bakla gamit ang halik at dila sa matigas na linya ng hita ni Damian, dinadaanan ang quadriceps na parang nilalasap ang tibok at init sa ilalim. Pumipikit ito habang hinahagod ng dila ang bawat hibla ng kalamnan, minsan ay sinusupsop ng marahan ang balat na parang gustong mag-iwan ng marka.

“Sarap mo pogi… hmmm…. slrp…”

Aakyat pa ito sa gilid ng tiyan, hahaplosin ang abs gamit ang labi, sinusundan ang malalim na guhit sa gitna, at hihinto sa pusod para paikutin ang dila doon. Parang nilalaro ng init ang laman-loob ni Damian sa tuwing dumadampi iyon. Pagkatapos, hihigop ito ng hangin na parang gustong kunin ang amoy at lasa ng pawis, bago dahan-dahang babalik pababa… hanggang muling sumubsob sa bayag niya.

Tigas na tigas na si Damian, ngunit parang walang pakialam ang matanda sa kanyang kargada. Lumalabas na ang paunang katas sa kanyang ulo ngunit para bang hindi ito nakikita ng matanda.

“Chupain mo na ako tanda…” pagsumamo nya, ngunit pinabingihan lang sya nito.

Minsan, dalawang kamay ng bakla ang kumakapit sa hita niya habang ang bibig ay walang awa sa pagsipsip. Pikit na pikit ang mga mata nito, para bang ito ang tanging bagay na mahalaga sa kanya ngayon. Ang dila ay umiikot sa isang bilog, pagkatapos ay didiretso pataas sa pinakagitna, at doon magtatagal ng ilang segundo habang sinisipsip ang laman na parang ayaw bitawan.

Ang init ng bibig nito at nakakapaso ang dila, nakakawala sa huwisyo. Sobrang galing nito sa ginagawa, halatang marami nang karanasan sa ganito.

“Ohhh—ahhhhh––sarap…. sipsip lang nang sipsip…”

Ramdam ni Damian ang bawat panginginig ng bibig sa paligid ng bayag niya, bawat pagtama ng ngipin na sinasabayan agad ng lambot ng labi para hindi masaktan, kundi para lalong tumindi ang sarap. Napapahinga siya nang mas malakas, minsan ay kumakapit sa batok ng bakla para idiin pa lalo.

Ang dibdib niya ay namumula na sa init, ang buhok sa dibdib ay basa na sa laway at pawis.

Doon din bumabalik ang bakla — hahalikan ang gitna ng dibdib, papapakin ang utong, sisipsipin ang buhok, tapos bababa muli sa puson at babalik na naman sa bayag, parang sinisiguradong walang bahagi na hindi nadilaan at nasipsip ng paulit-ulit.

Tumigil saglit si Damian sa pagpaparomansa para ipaandar ang kotse at itabi sa kalye nang wala nang traffic, ngunit habang nagpapark sya ay patuloy ang bakla sa pagsupsop ng kanyang mga bayag.

Muling bumukaka si Damian at inayos ang sarili.

Sa bawat pagbabalik ng bakla sa kanyang bayag, parang mas lalong sumisikip ang sentro ng katawan ni Damian. Malapit na syang mawalan ng malay sa sobrang sarap.

Nang umangat si Damian ng kanyanf katawan sa upuan, inihilig nya sa silya ang ulo saka itinaas ang magkabilang braso at ipinatong sa likod ng ulo.

Tumindig ang mga litid sa kanyang triceps, umalsa ang matigas na biceps na parang bato sa ilalim ng balat, at nagbuo ng mas malinaw na guhit ang kanyang malapad na balikat.

Sa pag-angat ng braso, bumuyangyang ang magkabilang kilikili na makapal ang buhok, madilim, mabango sa natural na amoy ng lalaking pawisan buong umaga, halong alat at init na sumasabay sa bawat paghinga.

Para sa bakla, iyon ay parang karagdagang ulam sa handa: nakalantad ang buong harapan ni Damian, mula sa nakataas na dibdib na may manipis ngunit makapal na buhok, pababa sa batak na tiyan na nababalutan ng manipis na patak ng pawis, hanggang sa mabigat na burat na ngayon ay tinatanggap ang buong bibig niya.

“Chupain mo na ako. Dalian mo, kung hindi ipapalabas na kita sa sasakyan!” utos niya dahil matigas na ang gabakal nyang tite.

“S-Sige…” wala itong nagawa kundi sumunod.

Sumuong ang bakla, malalim, diretso hanggang madama ng lalamunan ang ulo ng alaga ni Damian.

“Ghhk—slrp—slrrp!” Malutong ang tunog ng bawat tsupa, at sa bawat bagsak ng dila nito sa ilalim ng ulo, napapakadyot si Damian, hindi sinasadya pero puno ng lakas. Ang bawat kadyot ni Damian ay mariin, umaabot hanggang dulo ng lalamunan ng bakla, at napapikit ito habang tinatanggap ang taba at laki ng kargada ni Damian.

Umusod pa si Damian sa pagkakaupo, isinandal ang likod, hinayaang lumapad ang dibdib. Habang nakataas ang mga braso, dumadaloy ang pawis mula kilikili, pababa sa gilid ng katawan, tumutulo hanggang sa tagiliran ng abs. Ilan sa mga patak na iyon ay sumasayad sa kamay ng bakla na nakahawak sa kanyang hita, dumudulas sa balat nito, at bumababa pa sa upholstery ng kotse.

Ang bakla, bagama’t abala sa pagchupa, ay hindi nakakalimot bumalik-balik sa bayag ni Damian. Minsan ay iluluwa ang burat, sisipsipin ang isang bayag nang buong-buo, pinapaikot-ikot ang dila sa loob ng bibig na parang nilalaro, tapos lilipat sa kabila. Sa bawat ganoon, maririnig ang mababang ungol ni Damian na hindi malakas pero puno ng bigat, parang leong pinipigil ang sarili.

“Ngh… sarap… chupa lang nang chupa… ohhh… ang init at ang sikip ng bibig…” nanghihinang ungol ni Damian.

Bawat sipsip, bawat higop, bawat himas ng basang kamay sa puno ng burat ay may kasabay na higpit ng kalamnan sa katawan niya. Sa itaas, namumukol ang mga ugat sa braso at balikat dahil sa pagkakaangat ng braso, at sa dibdib ay umaalon ang paghinga.

Nagpapalit-palit ng ritmo ang bakla. Minsan mabagal at madiin, dinarama bawat pulgada ng laman gamit ang dila — minsan ay mabilis, mababaw, parang sinasakal ng bibig ang burat habang ang dila ay kumikiskis sa ilalim.

Kapag napapa-kadyot si Damian, nararamdaman niya ang sikip ng lalamunan ng bakla na sumasakal sa ulo ng burat niya. At iyon ang pumipiga ng mas malalalim na ungol mula sa kanya.

“Lalaking lalaki ka talaga, pogi– slrpp—ang sarap mo… nakakatakam! Sana akin ka nalang araw-araw!” anang bakla habang nilalaro ang bayag ni Damian kasabay ng pagsimuot ng labi nito sa singit ni Damian, sinisipsip ang mga pawis na namuo roon.

Hindi lang bibig ang ginagamit nito. Ang kamay ng bakla ay humahaplos mula hita, paakyat sa gilid ng tiyan, dinadama ang tigas ng abs, tapos ay umaabot sa kilikili ni Damian, hinahaplos ang buhok doon na parang lalo pang pinapainit ang eksena.

Ramdam ni Damian ang gaspang ng palad na dumadaan sa sensitibong balat sa ilalim ng braso, at ang bahagyang pagpisil na para bang gustong damhin ang bawat hibla ng buhok sa kilikili.

  Sa bawat segundo, mas lalong tumitindi ang sarap na nalalasap ni Damian, ganon din ang matanda.

Mula sa ulo ng burat niya na nilalaro ng dila, hanggang sa bayag niyang sinasamba, hanggang sa kilikiling hinahaplos at sinisinghot ng bakla tuwing umaakyat ito para huminga at halikan ang dibdib niya.

Sa isang mabilis na galaw, hinawakan ni Damian ang batok ng bakla gamit ang isang kamay, idiniin pa lalo habang patuloy ang kadyot. Narinig niya ang bahagyang pagkabara ng hininga nito, kasunod ang mas malalim pang paglunok na parang hinigop ng buo ang katigasan ng sawa niya.

“Kakantutin ko na ’yang bibig mo!” Inip na saad nya at saka binarurot ang bibig nito. Tanging tunog ng kanyang burat at bibig ng matandang bakla na nagsasalpukan ang namutawi sa loob. Ang mga bayag nya ay sumasapol sa baba nito.

Ilang minuto ang makalipas nang maramdaman ni Damian na lalabasan na sya. “Ohhh—shit!!! Ayan na ako!”

Bumulwak ang katas ni Damian.

Lahat ay nilunok ng matanda. Walang tinira.

Hinihingal na napasandal si Damian sa headboard ng upuan saka napapikit. Saka sya nag-ayos ng shorts at brief bago binuksan ang kotse.

“Baba na. Tapos na ang pagpapatikim.”

Nakangiting lumabas ang bakla, nakatulala sa ire na para bang nakasinghot ito ng marijuana.

Iiling-iling si Damian na sinara ang sedan saka pinaharurot patungo sa address ng kaibigan para ihatid ang gamit.

Kabanata 6

KABANATA 6

Umaga iyon nang tumunog ang cellphone sa mesa ni Damian. Pawisan pa si Damian mula sa push-ups, nakaluhod pa sa sahig, at ramdam ang init na namumuo sa balikat at dibdib.

Dumadaloy ang pawis mula sentido niya pababa sa pisngi, saka dumidikit sa gilid ng leeg. Dinampot niya ang cellphone gamit ang mainit na palad, at saglit na tumigil ang hininga bago niya pinindot ang telepono.

“Hello?” baritono niyang boses, mababa at paos pa sa pagod sa pag-ehersisyo.

“Damian!” Masiglang boses ni Sherlyn ang nasa kabilang linya. “Pwede ka ba ngayon, baby? Yung kotse ni Tito Dodong… ayaw na namang umandar. Eh ikaw lang ang kilala kong pwedeng tumulong sa kanya eh!”

Napangiwi siya, pagkatapos ay tumayo saka pinunasan ang leeg gamit ang tuwalya. Dahil roon ay kumapit ang pawis sa hibla ng tela. “Hindi ba’t mekaniko siya?”

“Oo nga. Pero matanda na sya, tapos ay ang bagal na gumalaw! Alam mo na, parang wala na sa tiyempo. Please, baby? Ako na bahala sa pagkain. Sagot ko na snacks mo.”

Tumingin si Damian sa kalendaryo sa dingding. Wala naman siyang ibang lakad. At saka, mabuti na rin na sundin niya itong pabor na hinihingi ng kanyang nobya. Ilang araw na rin kase itong inis sa kanya sa di malamang dahilan…

Makabawi

man lang ako kay Langga…

Bumitaw siya ng mahinang buntong-hininga, ramdam ang bigat ng init sa dibdib.

“Sige,” sagot niya sa huli. “Text mo ang address.”

Alas-diyes ng umaga, naroon na siya sa barangay kung saan nakatayo ang talyer. Bago pa siya makalapit, sumalubong agad ang amoy ng pinaghalong usok ng tambutso at lumang langis na parang nanunuot sa balat.

Tumatama sa kalawangin na bubong ang sikat ng araw, sa bawat hakbang ay kumakapit ang init ng semento sa talampakan.

Nakita niya rin agad si Sherlyn sa harap ng garahe. Nakangiti itong kumaway, “Baby!”

Kasabay ng sigaw ng kanyang nobya, may lumabas na medyo matandang lalaki mula sa loob ng talyer. Ito na siguro ang Tito nito Dodong na sinasabe nito.

Sinuri niya ito. Nakausli ang tiyan sa ilalim ng kupas na sando, butas-butas pa, at ang tsinelas ay lumalagitik sa bawat hakbang nito tandan na matagal nang pudpod na goma. Ang pag-ubo nito ay may kasamang tunog ng plema, at sa bawat ngisi ay lumilitaw ang ngipin na may bakas ng nikotina.

Hindi na naman maasiwa ni Damian ang itsura nito, ngunit batid niyang isa na naman itong miyembro ng pangatlong kasarian.

“O, siya ba yung Damian na sinasabi mo?” tanong ni Dodong, hinagod siya ng tingin mula ulo hanggang paa.

Narinig ni Damian ang malutong na tunog ng sutsot ng laway bago ito idura sa sahig. Ramdam niya ang bigat ng tingin na dumidikit sa kanya, parang may malamig na kamay na humahaplos sa batok niya kahit walang lumalapit.

“Opo, Tito. Magaling ‘to. Promise, mabilis lang niya maaayos ang sira,” sagot ni Sherlyn, masayang ipinapakilala siya. Animo’y alam na alam nitong marunong si Damian sa pagme-mekaniko.

Ang totoo niyan, hindi naman siya bihasa, ngunit marunong siyang mag-ayos ng sasakyan. Natutunan niya ito nang ilang beses siyang mag-ayos ng motor niya sa Talyer ni Jun, kakilala niya dito sa Sitio Kalasag. Tinuruan rin siya nitong mag-kompuni ng mga parte ng sasakyan at ayusin iyon sa mismong talyer niyon.

Lumapit si Damian sa tito ng kanyang nobya, saka siya nag-abot ng kamay.

Ang palad ni Dodong ay mainit, malagkit, at puno ng gaspang. May bahid ng grasa na kumapit sa balat ni Damian, at kusa niya itong pinunasan sa laylayan ng shorts. Pinilit niyang gawing natural ang pakikisalamuha, kahit may bahid ng irita sa dibdib niya.

“Damian po. Ano pong problema ng kotse?” tipid niyang saad.

“Eh di ayaw umandar, hindi ko nga alam ano’ng dahilan! Ilang beses na nasira. Noong mga una ay naaayos ko pa, ngunit ngayon ay hindi na…” sagot ni Dodong, kasunod ang tawa na may kasamang ubo. Naamoy ni Damian ang halo ng usok at plema. “Tingnan mo nga, baka kaya pang gamutin.”

Tumango siya, sabay lumapit sa lumang sedan. Binuksan niya ang hood. Agad na umalpas ang init mula sa makina, sinamahan ng amoy ng sunog na langis. Dumikit iyon sa ilong niya at lalamunan.

Habang abala si Damian sa pagsilip, ramdam niya ang tingin sa kanya ng mapanuring tingin ng may katandaang bakla.

Taimtim at tahimik lang si Dodong sa bangkito, hawak ang sigarilyo, ngunit hindi naaalis ang mga mata nito sa kanya.

Bawat sandaling gumagalaw ang braso niya, bawat pagbuka ng dibdib habang humihinga siya, pinapanuod nito. Binabantayan.

Naramdaman niya ang paglapit ni Sherlyn roon.

Malambing itong ngumiti sa Tito. “Tito, bilhan na kita ng pansit at softdrinks. Gusto mo na rin ba ng yosi?”

Halatang malapit ang dalaga sa kanyang  tiyuhin dahil sa uri ng pakikisalamuha nito. Magaan ang loob nito kung umasta.

“Ah, oo. Sige na. Bilhan mo na rin ako ng yosi.” nakangiting sagot nito. Inabot nito ang pera sa dalaga.

Natuwa naman ang nobya niya nang makitang limang daan iyon. At paniguradong hindi na nito ibabalik ang barya, gayu’ng alam na ni Damian ang ugali nito. Kilalang kilala niya ang nobya nya.

Humaplos si Sherlyn sa balikat ni Damian matapos umalis sa tiyuhin. “Iiwan ko muna kayo, baby. Dalian mo lang, ha? Baka mainip si Tito.”

Ngumiti siya. “Sige lang, Langga.”

Napangiwi si Sherlyn. Ayaw na ayaw nito ang tinatawag siyang langga, dahil hindi maganda pakingaan. Bakit kase ayaw siya nitong tawaging baby? Nakakainis ah! Nakakainis itong boyfriend niyang si Damian kahit kailan!

Umalis siyang hindi na nilingon ang kanyang nobyo.

Narinig ni Damian ang yabag ng tsinelas ni Sherlyn kalaunan, ang pagbukas ng pinto, at ang unti-unting pagsara niyon. Naiwan ang katahimikan maliban sa tunog ng kuliglig, humahampas na electric fan sa sulok, at ang mahina ngunit tuloy-tuloy na tunog ng hithit at buga ng sigarilyo ni Dodong.

Muling bumalik si Damian sa makina, pero ramdam niyang mas lalong lumagkit ang tingin ng kasama sa kanyang katawan. Ang bawat hininga niya ay sinasamahan ng amoy ng yosi at langis, at ang bawat galaw niya ay sinusundan ng mata nito mula sa kinauukulan nito.

Ngunit nagpatuloy siya sa pag-ayos ng makina ng sasakyan at hindi ito pinansin.

“Ang laki ng braso mo,” putol ni Dodong kalaunan.

Napakurap si Damian, subalit hindi siya tumigil sa pagkakalikot sa mga wiring. “Sanay lang ho sa trabaho.”

Narinig niya ang pagtawa nito, malutong pero may kasamang ubo. “Trabaho nga… pero iba ‘yang katawan mo. Hindi katawan ng ordinaryong tao. Halatang nagbubuhat ka, Damian. Tama ba?”

Nararamdaman ni Damian ang pawis na bumaba mula leeg niya papunta sa gulugod. Mas naramdaman niya ang tingin na dumadaloy sa likod niya, parang dumadampi kahit wala namang kamay. Pinilit niyang hindi tignan si Dodong, mas pinili niyang sumilip pa lalo sa ilalim ng makina.

“Pwede rin palang pang-modelo ng mga supplement,” pabirong dugtong pa ni Dodong. “Hindi lang pang-trabaho. Tignan mo ’yang biceps mo oh… Naku, ang laki! Para nang hita ko.”

Huminga ng malalim si Damian. Naamoy niya ang sunog na goma, mas matindi pa dahil sa init. Naramdaman niya ang kumislap na inis sa dibdib, pero sinapo niya iyon, hindi niya hinayaan lumabas sa mukha.

Iniba niya ang usapan. “Mahina na yung baterya. Baka kailangan nang palitan.”

Nahimik ang matandang bakla sandali, narinig lang niya ang tunog ng upuan na gumalaw at yabag ng tsinelas. Lumapit na pala ito sa kanya.

Naramdaman ni Damian ang presensya nito sa likuran niya… ang init ng katawan na hindi niya nakikita pero ramdam ng balat niya.

“Alam mo,” untag nito, mababa ang tono. “Buti na lang dinala ka dito ng pamangkin ko. Hindi araw-araw may nakikita akong ganyang klase ng katawan sa garahe ko.”

Napapikit si Damian ng saglit, pinilit gawing normal ang paghinga. Kumapit ang langis sa daliri niya, dumikit sa metal. Mas tumindi ang bigat ng espasyo.

Hindi siya umimik, bagkus ay nagpatuloy nalang sa ginagawa. Naiinis siya dahil alam ng matandang bakla’ng ito na nobyo siya ng pamangkin nito.

Oo at nagpapatikim na siya sa mga bakla nitong nakaraang mga buwan, ngunit hindi iyon konektado sa kanyang nobya.

Paano niya hahayaang bastusin siya nito gayong kilala ito ng kanyang nobya? At bukod doon, posibleng isumbong siya nito sa pamangkin nito kapag nagpatikim siya ng isang beses tapos ay hindi na niya ulit pinatikim.

Dehado siya kapag bli-nock-mail siya nito. Puta.

Nakadungaw pa rin si Damian sa makina, pero mas malinaw na ngayon ang bawat tunog sa paligid. Ang buga ng usok, ang lagitik ng tsinelas, ang mahina ngunit mabigat na paghinga sa likod niya.

“Hindi lang pala malaki ang katawan mo,” bulong ni Dodong, bahagyang tumama ang mainit na hininga nito sa batok ni Damian. Lumapit na ito namg tuluyan sa kanya nang lumabas siya mula sa makina para ayusin sa labas ang nasirang parte ng sasakyan. “Matipuno ka talaga.”

Nag-init ang batok niya, hindi dahil sa papuri kundi dahil sa bigat ng sitwasyon. Pinilit niyang tumuwid ng likod, para lang magkaroon ng distansya. Naamoy niya ang pinaghalong sigarilyo at pawis ni Dodong na, malansa.

“Sanay lang po,” tipid niyang sagot, pilit pinapakalma ang boses.

Umusog si Dodong ng isa pang hakbang. Narinig ni Damian ang lagitik ng kahoy na upuan na iniwan nito. Mas ramdam niya ang presensya ngayon, halos idikit sa balikat niya. Ang braso ni Dodong ay bahagyang tumama sa kanya. Alam niyang sinadya nitong gawin iyon. Malagkit ang dampi, malamig at basa ng pawis.

“Hindi mo alam kung gaano kaganda tignan habang nagtatrabaho ka,” usal na naman nito. Walang tigil, walang pakialam sa nararamdaman ni Damian. “Pawis, braso, dibdib… hmmm…”

Napalunok si Damian, natutuyo na ang lalamunan. Kinuha niya ang basahan sa gilid, pinunasan ang kamay na may grasa para lang mailihis ang sarili. Pero kahit ang galaw na iyon, parang sinundan ng mga mata sa likod niya.

“Pwede bang…” Tumigil sandali si Dodong, nag-ipon ng lakas ng loob. Ngunit ilang sandali lang nang maglakas loob ito. “Pwede bang hawakan ko ang katawan mong matipuno, D-Damian?”

Nanigas ang katawan ni Damian. Hindi siya agad nakapagsalita. Tila lahat ng tunog sa paligid ay tumigil saglit. Ang naririnig lang niya ay ang sariling tibok ng puso at ang mabagal na hininga ni Dodong na halos dumadampi na sa batok niya.

Kung hindi lang ito tiyuhin ng nobya niya ay hindi na siya magdadalawang isip na patikimin ito. Ngunit hindi eh. Hindi maaari… pero natutukso si Damian. Iba na ang epekto ng mga bakla sa kanya. Para bang gusto na niyang inaakit siya ng mga ito…

Tangina! Tangina talaga!

Dahan-dahan umabot ang kamay ni Dodong. Nanigas ang balikat niya, napapalunok. Natigil siya sandali sa ginagawa.

May lagkit ng pawis na dumadaloy mula sentido niya, papaba sa pisngi at leeg, at bawat patak ay parang lalo lang nagpapatingkad sa pakiramdam na nakapako siya sa kinatatayuan.

Nang dumampi ang kamay ni Dodong, ramdam agad ni Damian ang gaspang ng palad nito na parang laging may grasa at alikabok na nakadikit.

Mainit ang haplos, mabigat, nakakapaso. Hindi siya lumingon, bagkus ay nakatutok pa rin ang mga mata sa makina, kahit wala na talaga siyang sinasalansan doon.

Dahan-dahan, parang sinasadya pang pahirapan ang bawat segundo, dumapo ang magaspang na kamay ni Dodong sa balikat ni Damian.

Mainit iyon at malagkit. Ohh….

“A—Ah…” tumakas ang mahinang ungol sa kanyang bibig.

Ramdam ni Damian ang gaspang ng palad na sanay sa grasa’t bakal, at ang bahagyang panginginig na tila hindi alam kung dapat ba talagang dumampi roon. Nanigas ang buong katawan niya, parang may bakal na itinulos mula batok hanggang talampakan.

Gusto niyang umatras. Umalis dito, o di kaya ay sitahin ang matanda. Pero imbes na gawin ’yon, nanatili siyang nakatungo, nakakunot ang noo, pinipilit pa ring pag-aralan ang makina kahit hindi na niya nakikita nang maayos ang mga bahagi nito.

“Ang tigas ng braso mo,” malagkit na pang-aakit ni Dodong, may paghangang nakalutang sa boses. Dumulas ang kamay mula balikat pababa sa braso, mabagal, parang sinasalat ang bawat litid, bawat ugat na nakaumbok. “Ibang klase… sobrang banayad ng bawat parte mo, Damian… ang swerte ng aking pamangkin at ikaw ang kanyang syota. Ohlala!”

Napasinghap si Damian, hindi dahil sa sarap kundi dahil sa bigla ng sensasyon. Para bang bawat himaymay ng balat niya ay napuno ng apoy na hindi niya alam kung saan nagmula.

Bakit hindi ko siya tinutulak? tanong niya sa sarili, kinagat ang loob ng pisngi niya para makahanap ng lakas. Bakit ako nananahimik?

Umikot ang hangin sa paligid, mas naging masikip. Ramdam niya ang dibdib ni Dodong na halos dumikit na sa likod niya, at ang bahagyang pagdikit ng hininga nito sa batok.

“Damian…” bulong na may kasamang panginginig. “Ohh, Damian… kahit isang saglit lang, pa-romansa ako… please…”

Hindi sumagot si Damian. Ngunit hindi rin niya ito itinulak nang dahan-dahang pinisil ang braso niya sabay inilapit pa ang mukha sa kanyang batok.

Ang tibok ng puso ni Damian ay parang suntok sa loob ng dibdib niya. Malakas. Magulo. Parang may dalawang boses na naglalaban sa loob niya—isang nagsasabing itulak ang matanda, isang nagsasabing hayaan nalang iyon sa ginagawa nito.

Gulong gulo na siya. Tangina, tiyuhin ito ng nobya niya eh! Ano ba!

Sa gitna ng lahat, nanatili siyang nakahawak sa gilid ng makina, tila nakapako, habang unti-unting binabalot ng ibang klaseng init ang katawan niya.

Dumulas pa ang kamay ni Dodong pababa, mula braso ni Damian hanggang umabot sa matigas na dibdib niya sa suot na manipis na damit. Ang gaspang ng palad nito ay lumapat sa balat na basa ng pawis, at ang init ng dampi ay parang pako na bumaon diretso sa sikmura niya.

“Ngh… shit,” mariing bulong niya sa sarili, tinatablan na ng libog.

Napaigting ang paghinga ni Damian. Hindi na siya nakagalaw, hindi na rin siya naghanap ng paraan para tumutol. Ang katahimikan niya ay naging pahintulot.

Nagpaubaya siya.

Hinayaan niyang dumikit ang katawan ni Dodong sa likod niya, ramdam ang init at lagkit sa bawat pagdami nito. Hinayaan niyang sumiksik ang hininga nito sa batok niya. Hinayaan niyang angkinin ng kamay ang dibdib niyang nasa loob ng tela.

“Grabe itong dede mo, ang sarap susuhin—maumbok…. hmm!” Hibang na hibang na pinisil ni Dodong ang dalawang dibdib ni Damian, habang ang kanyang nguso ay pinasadahan ng halik ang likod ng leeg nito. Tumatayo ang balahibo ni Damian sa ginagawa niya.

Sayang saya ang matanda.

Ngunit natigil silang pareho nang marinig nila ang kalansing ng bakal sa paligid. Ilang sandali lang nang namutawi ang tunog ng yabag sa sahig ng garahe.

Napasapo agad si Dodong, mabilis na umatras ng kalahating hakbang, pero naiwan sa balikat ni Damian ang init ng kamay nito, nagsisilbing marka niya sa katawan ng barako.

Nanigas ang mga daliri ni Damian sa gilid ng kotse, at agad niyang naramdaman ang muling pagbalik ng realidad.

May tao. Puta! May tao na posibleng makahuli sa kanila. At kung si Sherlyn man iyon, patay talaga siya!

Bumigat ang dibdib niya. Hindi siya pwedeng mahuli, hindi siya pwedeng makita sa ganoong ayos.

“Sa likod ng talyer, Tito Dodong,” mahinang utos ni Damian.

Hindi na siya nagulat na siya na mismo ang nang-aya. Tinablan na siya ng libog, nangangatog na siyang magpa-serbisyo. Bahala na ang konsensya, hindi niya kaya ang ganitong klaseng init.

Nagkatinginan sila saglit. Nakita ni Dodong ang seryosong titig sa mga mata ni Damian. Kaya naman napangisi ang matanda dahil nanalo na ito sa lotto!

Agad na tumungo nang walang patid ang matanda sa likuran ng talyer, doon sa parte ng espasyo na kulob a luma, nakatabon ang mga lumang gulong at bakal. Madilim, kunting liwanag lang ng araw mula sa bintana ang nagsisilbing ilaw, at tiyak na walang makakakita sa kanila.

Pagdating doon, huminto agad si Damian. Nauna siyang pumasok.

Huminga siya ng malalim, pinakiramdaman ang pawis na tumulo sa sentido niya pababa sa leeg. Kumapit kalaunan ang kamay niya sa pader na magaspang, malamig sa kabila ng init ng katawan niya.

Sumunod si Dodong, marahas ang bawat yabag, parang aso na sinunod lang ang amoy ng laman. Sa oras na makalapit, parang hindi na ito naghintay ng pahintulot.

“Wag kana magpatumpik tumpik ka, Tito Dodong. Romansahin mo na ako,” maawtoridad niyang sambit. Nang magtama ang paningin nila, nginisian niya ito. Wala na siyang natitirang pag-aalinlingan. Buo na ang kanyang loob.

Dahil sa narinig, hindi na agad nag-aksaya ng oras si Dodong at agad na sumiksik sa likuran ni Damian, hinawakan siya sa bewang, at ibinaba ang mukha sa batok niya. Ang pawis at hininga nito’y nagsama, parang apoy na dumidikit sa balat.

Hindi agad sumugod nang mabilis si Dodong, bagkus ay parang sinadya ang bawat segundo, bawat dampi. Nagsimula ang kamay nito sa balikat, marahang bumaba sa braso, hinahagod ang litid at masel, sinusundan ang hugis na parang binabasa ng mga daliri. Ramdam ni Damian ang gaspang ng palad, may bahid ng grasa at pawis, at kahit simpleng paghaplos lang ay parang may bigat na bumabaon sa balat niya.

Pinag-pantasyahan muna nito ang mga matipunong katawan ni Damian sa loob ng kanyang damit. Ngunit mang magsawa ito ay saka nito tinanggal ang kanyang suot na pang-itaas.

“Ohlala! Sobrang sarap ng katawan mo, Damian. Matipuno, swabeng swabe. Ang sarap bruchachahin!” parang hayok na hayok na batid nito.

“Ohh..” ungol ni Damian nang simulan nitong pasadahan ng dila ang kanyang leeg, sunod ay hinalik-halikan nito ang kanyang panga, patungo sa kanyang taenga. Bago bumalik muli sa leeg niya at sinunod ang kanyang dibdib.

Mainit ang labi nito, swabe magromansa. Mas idiniin ni Damian ang ulo nito sa kanyang dibdib nang mapunta ito sa kanyang utong. Ngunit sumandali lang ito roon.

Bagkus ay iniangat nito ang pareho niyang malalaking braso, saka ilagay sa kanyang likuran. Bumuyangyang ang kanyang kilikili na napapalibutan ng makapal na buhok.

“Nakakatakam! Ang sarap mo pagmasdan!” untag ni Dodong habang sinusuri nito ang kanyang katawan, walang pinalampas na detalye.

Saka nito minasahe ang kanyang parehong dibdib, bago ito dumako sa kaliwa ng kanyang kilikili. Saka nito nilamutak iyon.

“Ohhh… Puta…” hindi niya mapigilang umungol nang dumampi ang labi nito sa kilikili niya saka iyon halikan, sinimot lahat ng lasa doon. Bawat parte ay ginalugod.

Makiliti, masarap. Tangina…

Matagal muna itong tumigil sa kilikili ni Damian, pinakiramdaman ang pawis doon, at saka unti-unting dinilaan. Mainit saka basa na labi, paulit-ulit—dila na pumapahid sa gilid ng litid, humahagod pataas-baba, sinisipsip ang pinakasingit ng balat na kadalasan ay hindi nadadaanan ng halik.

“Tangina! Hmmmp!” Napasinghap si Damian, mahina at putol-putol, ramdam ang kakaibang kiliti na kumakalat mula sa ilalim ng braso hanggang sa batok.  Dinidilaan, sinusupsop, nilalasap. Dahan-dahan itong ginawa ng matanda, walang tinitira. Pagkatapos ay lumipat sa kabilang kilikili at iyon ang lantakan.

Halos matagal na minuto ang ginugol doon ni Dodong. At si Damian, bagamat mariing nakapikit, ay ramdam ang dila at labi na walang kapaguran. Ang init ng bibig ay naghalo sa alat ng pawis niya, at sa bawat hagod, lalo lang sumisikip ang dibdib niya, hindi makahanap ng maayos na hininga sa sarap. Pilit niyang itinuwid ang likod, pero kahit ganoon, ramdam niya ang bigat ng pagsunod ng labi ni Dodong, ayaw siyang pakawalan.

Nang magsawa sa kilikili, mabagal na gumapang pababa ang bibig nito. Hindi dumiretso agad sa kanyang karug… dumaan muna sa gilid ng dibdib, hinahalikan ang pawisang balat, dinadampian ng dila ang bawat patak na dumaloy.

Hanggang sa makarating sa pusod, at doon nanatili. Dinilaan ang paligid, pinaikot-ikot, saka sinipsip ang butas mismo, malalim, parang gustong higupin ang lahat ng pawis at init na naiipon doon.

“Ohh!! Sige pa, Tito Dodong! Shit.. ahhh…” Napa-ungol si Damian nang walang patid. Mahina lang dahil ayaw niyang may makarinit, ngunit hindi niya napigil umungol nang may konting kalakasan. Ang pusod niya’y parang pinagmulan ng init na kumalat sa tiyan, at bawat pagsipsip ay nag-iiwan ng kakaibang kiliti na pumapaitaas sa dibdib niya.

Matagal rin siyang nilamon doon, pusod lang ang mundo ni Dodong sa mga minuto na lumipas. Dila na paulit-ulit na sumasayad, bibig na bumabalot, tunog ng paghigop at paghinga, habang ang mga kamay naman ay humahaplos sa gilid ng bewang niya, dinadama ang pawisang balat. Minsan sa kanyang dibdib, o kaya sa kayang mga braso at biceps. Minsan ay sa kanyang mga pandesal.

Nang umangat kalaunan ito at subukan ni Dodong na abutin ang labi niya, mabilis na iniwas ni Damian ang mukha. Mariin ang panga, tikom ang labi. Hindi niya kinaya ang amoy ng nikotina at init ng hininga, at hindi rin siya nagpapahalik sa mga bakla.

Naintindihan agad iyon ng matanda.

Bumalik agad ang mga labi nito sa katawan niya, para bang mas nanaisin pang sambahin ang laman kaysa makuha ang labi.

Ngayon ay sa braso naman niya ang pinag tuonan ng pansin. Sa biceps na naninigas habang kumakapit siya sa pader. Dinilaan iyon nang mabagal, sinusundan ang guhit ng litid, at saka hinagkan, sinipsip na may kasamang ungol ng kasabikan. Paulit-ulit, halos parang walang sawa, at bawat dampi ng bibig ay parang deklarasyon na hindi ito mapupuno.

“Hmppp… Ammpp, tangina… Sige lang—samba lang nang samba… arghhh!”

Ramdam ni Damian ang laway na kumakapit sa balat, dumadaloy pababa sa siko, at sa bawat sensasyon ay lalo siyang namanhid at nanigas, hindi malaman kung saan ibabaling ang sarili.

“Ang sarap sarap. Hmm. Hmm…” Hinimod nang hinimod ni Dodong ang bawat parte na madaanan ng kanyang bibig.

Matagal siyang naipit sa ganitong romansa. Mabagal at paulit-ulit. Hanggang sa tuluyang bumaba ang atensyon ng matanda.

Sa pagitan ng hita niya, naramdaman niya ang marahang paghila sa garter ng kanyang shorts.

Hindi minadali ang ginawa nito, bagkus ay dahan-dahan itong binaba, para bang bawat sentimetro ng balat na nalalantad ay dapat tikman ng hangin.

Nang tuluyang mailabas ang kanyang pagkalalaki na matigas at malaki, ang mga ugat ay nangangalit, habang ang paunang katas ay naglalaway, ramdam niya agad ang init ng hininga ni Dodong na dumampi rito. Napapikit siya nang mariin, napakagat ng labi.

“Ohhhh… tanginang bibig ang init!” hipyaw niya saka hinawakan ng dalawang kamay ang ulo ng tiyuhin ng nobya.

Isinubo nito iyon nang buo, mabagal muna, at saka lalong lumalim. Ramdam ni Damian ang lalamunan nito na kumapit, ang dila na humagod sa ilalim, ang init ng bibig na halos maipasok sa pinakadulo ng lalamunan nito.

“Oghhhh…” si Dodong na pilit na ipinapasok sa kaibuturan ang burat ni Damian. Ilang sandali lang nang maluha luha itong inilabas iyon, saka pinaglaruan ng dila at bibig, laway at sarap. Parang putahe na hindi nauubos. “Ang sarap ng tite mo, Damian. Malaki at mataba! Grabe ito na ang pinamalaki na natikman ko! Ohlala!”

Tunog ng laway at pagsipsip ang pumuno sa garahe.

Ang mga kamay ni Damian ay kumapit nang mahigpit sa pader nang muli siyang sagarin ni Tito Dodong, halos mabali ang kuko niya sa pagkakadiin, habang ang buong katawan niya naman  ay pinupuno ng kuryenteng dumadaloy mula pusod pababa.

“Chupa lang nang chupa, Tito. Sa ’yo lahat ’yan,” paos na ani Damian habang pasimano’ng kumakadyot kadyot, hinahabol ang bibig ng matanda. “Tikman mo ang burat ng syota ng pamangkin mo. Ganyan nga… Ohhh…”

Nagtagal sa pagchupa si Tito Dodong. Mabagal, paulit-ulit, dinadama, parang gusto talagang namnamin ang bawat pulgada, bawat pag-igting ng kalamnan nito. Ang bibig ay mainit at madulas, humahaplos at humihigop, at sa bawat sagad at bawat paghigop nito — pakiramdam ni Damian ay unti-unting nauupos ang natitirang lakas niya.

Nakapikit siya sa sarap. Pawisan, nanginginig. Nagdidileryo sa ginagawa ni Dodong.

“Tama na dyan, Tito Dodong. Baka labasan agad ako!” sita ni Damian nang maramdaman ang pamumuo ng katas sa kanyang bayag.

Hinawakan ni Dodong puno ng kargada niya saka dinilaan ang kanyang ulo, saka sinikil ng bibig iyon. Naka-angat ng tingin ang matanda kay Damian at malanding ngumisi habang ginagawa iyon. Saka ito bumaba at dumako sa kanyang mga bola ang bibig nito.

Unang dumapo ang mga labi at kamay sa mabigat na bayag niya. Ramdam ni Damian ang bigat nito, kumakapit sa init ng katawan, at sa bawat hagod ng daliri ni Dodong ay marahan itong hinihimas, pinapagalaw sa pagitan ng palad. Sumunod nito ang dilang basa na dumadaan mula ilalim pataas, hinahalikan at sinisipsip ang balat na puno ng alat ng pawis.

Napaungol siyang muli. “Hhhnnhhh…”

Habang ang bayag niya ay  nilalaplap na parang pinapangalagaan at sabay inaangkin. Parehong sinamba ni Dodong ang mga iyon. Sinalin salin sa bibig, sarap na sarap sa pawis na namuo at amoy ng natural na kakisigan ng barako.

Saka ito itinuon sa dambuhalang hita ang mga labi.

Mabagal na gumapang ang halik nito, pababa’t pataas sa hita. Ang mga hita niyang mabuhok, pawisan, matigas sa bigat ng trabaho, ay isa-isang hinalikan, dinilaan ng dahan-dahan. Ramdam niya ang paglapit ng dila sa pinakaugat, humahagod sa pawis na nakadikit sa balahibo.

Bawat dampi ay may kasamang paghinga, mainit na humahampas sa balat, at bawat hagod ng labi nito ay nag-iiwan ng basa at lagkit na lalo lang nagpapasikip sa dibdib niya.

“Ang galing mo, Tito Dodong…” patid niyang usal. Sinalsal niya ang kargada nang hindi na ito pansinin ng matanda. “Sige lang, damhin mo bawat balat ko. Amphh…”

Pagbalik sa dibdib niya, hindi pinalampas ang abs niya. Isa-isa, mula ilalim pataas, dinilaan ng basa at mainit na dila. Ang pawis na dumadaloy sa anim na pandesal niya ay sinipsip, nilasahan, hinigop na para bang iyon mismo ang gusto nitong kainin sa habambuhay. Bawat himod ay may kasamang tunog, at bawat halik ay nag-iiwan ng marka ng laway na kumikintab sa ilalim ng ilaw.

Napatagilid si Damian, nakapikit, hinahabol ang hininga habang ramdam ang dila na walang tigil sa paglalakbay pataas-baba sa kanyang tiyan.

Hindi rin pinalampas nito ang kanyang  paa. Hinawakan ni Dodong ang isang paa niya, marahang pinisil, pinaglaruan ang mga daliri, at saka dinilaan. Ang magaspang na talampakan, may alikabok at pawis, ay hinalikan, sinipsip, at pinasadahan ng dila. Nakiliti si Damian, napakislot, ngunit hindi niya ito pinigilan.

Ang init ng bibig na nakadikit sa pinakailalim ng paa niya ay kakaibang sensasyon. Nakakabaliw ang ginagawa ni Tito Dodong.

Paulit-ulit ang pagbabalik. Sa bayag, sa hita, sa abs, sa kilikili, sa paa, sa biceps nya, sa dibdib at utong, sa kanyang burat, bawat parte niya ay inulit ulit nito.

Parang walang bahagi ng katawan niya ang hindi nadampian, hindi nainom, hindi nalasahan. Ramdam niya na sinasamba siya, bawat pulgada ng kanyang katawan ay tinuturing na parang banal na bagay. Pawis at laway ang bumalot sa kanya, at sa bawat ulit ng pagbalik, lalo siyang nababalutan ng bigat ng sitwasyon.

Hanggang sa muli itong bumalik sa tarub niya. Hindi na mabagal ngayon,  isinubo iyon nang buo — sagad na sagad — nang walang pag-aatubili.

“Ohhhhh!” nag-hihikaos niyang sining.

Ramdam ni Damian ang lalamunan ni Dodong na sumakal sa kanyang kaubohan, ang dila na hindi tumitigil sa paghaplos sa ilalim, at ang init na pumupuno sa kanya. Tunog ng pagbara, ng bibig na pinipilit sagarin hanggang lalamunan.

Napaungol siya nang malakas, hindi na napigilan. “Aaahhhh… hhhnnghh… tangina ka, bakla! Ohhh! ”

Habang ang buong katawan niya ay nanginginig, pawis na bumabagsak mula ulo hanggang pusod.

At nang hindi na niya kaya, kumawala ang lahat. Sumirit ang kanyang tamod, sunod-sunod na pumulandit.

Lahat ng iyon ay hinigop ni Dodong, wala itong itinira. Nilunok ang lahat, bawat patak, sinipsip pa ang paligid, dinilaan ang natirang lagkit sa ulo at katawan. Walang iniwan, walang sinayang.

Ramdam ni Damian ang huling himod, ang dila na dumaan pa sa gilid, at ang kamay na humaplos sa nanginginig niyang tiyan. “Ang sarap ng katas mo! Grabe! Sarap ulit-ulitin, Damian. Hehe.”

Habang nanginginig pa ang katawan ni Damian, habang ang hita niya’y kumakabig sa pagod, muling gumapang ang mga kamay ni Dodong. Humaplos sa dibdib na matigas at basa ng pawis, dumaan sa tiyan na nanginginig pa rin, pinisil ang bawat masel na para bang may nais pang pigain. Ramdam ni Damian ang palad na mabigat, magaspang, mainit, dumadampi sa bawat bahagi ng katawan niya na nanlambot sa pagod.

Hindi pa pala ito tapos! Muling humalinghing si Damian habang niroromansa siya nito. Kahit pagod, ramdam niya ang ginhawa at sarap sa bawat haplos nito.

Mula sa likod, yumakap si Dodong, idinikit ang katawan, at muling bumaba ang bibig sa kanyang batok. Dinilaan ito nang mabagal, sabay nilagyan ng mga halik na nag-iiwan ng init. Ang pawis sa batok niya ay hinigop ng matanda, sinipsip, at sa bawat pagdampi ng dila, naramdaman ni Damian ang kilabot na gumapang pababa sa gulugod niya.

Napapapikit siya, humihinga nang mabigat, habang ang mga hita niya’y nanginginig pa rin, halos bumigay na iyon.

Ngunit ilang minuto lang rin, bahagya niyang inusog ang katawan niya, saka kumawala mula sa mahigpit na yakap. Ramdam pa rin niya ang mga kamay nito na nakasiksik sa kanyang dibdib at tiyan, ramdam ang bibig na ayaw humiwalay sa batok, ngunit pinilit niyang makahanap ng pagitan, isang distansya para makahinga muli.

Sumakto naman ang tagpong iyon nang marinig niya ang boses ng kanyang nobya.

“Damian! Tito Dodong! I’m back!” sigaw ni Sherlyn mula sa malayo.

Nanlaki ang mata ni Damian. Mabilis niyang hinatak ang shorts at brief pataas. Si Dodong naman ay parang asong gutom na naitulak palayo, mabilis na gumapang at nagtago sa pinakalikod ng garahe, sa pagitan ng tambak na gulong at kinakalawang na bakal.

“Dito ako sa likod,” mabilis na sagot ni Damian, hindi halatang kabado. “Umiihi ako!”

Nang makarating si Sherlyn doon, luminga linga ito saka bumusangot.

Lumapit si Sherlyn, inabot ang tubig. “Kanina pa kita hinahanap. Si Tito? Nasaan na? ”

“Ah… pumasok sandali doon sa bahay nito. May kukunin daw,” dahilan niya.  Lumabas na siya mula sa espasyo na iyon. Saka tumungo sa kinalalagyan ng sirang sedan ni Tito Dodong.

Pero hindi pa nakuntento si Sherlyn. Tumikhim siya, saka sumilip-silip sa paligid ng garahe. “Tito! Tito, andiyan ka pa ba?”

Kumalampag ang ilang bakal sa gilid nang mapatapak siya sa isang piraso ng lata. Si Dodong, naninigas ang katawan, nakayuko, pilit nagtatago sa dilim. Ang mukha nito ay balisa at natutuliro, basa pa ng pawis at may puting katas pa sa labi.

“Hmm… kala ko ay naninilip na naman ’yon.” bulong ni Sherlyn sa sarili habang umiiling, saka muling lumapit kay Damian. “Oh ito ang juice! Inumin mo ’yan! Mukhang pagod na pagod ka sa pag-aayos ng sasakyan ni Tito. Pawisan ka eh.”

Ngumiti si Damian, saka kinuha ang inabot na juice ng nobya. “Salamat, Langga.”

“Eww! Wag mo nga ako sabing tawagin niyan! Nakakairita!” malandi itong iniwan si Damian at nag-martsa patungo sa loob ng bahay na katabi ng talyer. Bahay iyon ni Dodong. “Tito, where are you?! Wala nang barya!”

Nailing si Damian saka humigop ng inumin. Bahagya niyang sinuri ang kinaruruonan ng espasyo kung saan sila gumawa ng kababalaghan ni Tito Dodong. Nang makitang dahan-dahan itong lumabas at dumireto papasok, tumango-tango siya.

Hindi sila nahuli. Iyon ang mahalaga.

Tinapos niyang ayusin ang sedan, saka siya umuwi nang apartment. Hindi sumama si Sherlyn dahil ang sabe nito ay may gagawin pa raw. Mag-isang dumiretso si Damian sa apartment saka nahiga sa kama. Nag-isip isip ng mga ginawa niyang kalokohan.

Once complete na itong Damian, I would revise it para mas maganda basahin…

#DamianMasarap

Kabanata 7

KABANATA 7

SABADO NANG hapon nang mangyaya si Sherlyn na gumala sa kabilang barangay kung saan mayroong sinehan doon at ipapalabas ang sikat na sikat na pelikula.

“Damian! Sige pa, please….” nagmamakaawang sambit nito habang hinihimas ang matambok at matigas na dibdib ni Damian.

“Ang mahal nga ng tiket, langga…” untag niya dito habang kumakain ng porkchop.

Sumimangot ito. Ngunit batid nitong hindi pwedeng magreklamo sa pagtawag sa kanya ng langga dahil may kailangan siya. Ngumiti siyang muli. “Once in a while lang naman e! Pagkatapos nito ay hindi na rin ako mamimilit sa ’yo ulit, promise!”

Umiling si Damian, ang kanyang braso ay lumigkis sa dalaga saka ito idinikit ang suso sa kanyang dibdib. Siniil niya ito ng halik. “Hindi nga pwede, langga… masyadong mahal ang tiket lalo pa at dalawa tayo.”

’Yung pinakamahal pa man din ang gustong bilhin ng dalaga, VIP seat.

Nang walang mapala dito ay nagdabog ang dalaga. Umalis ito nang pumapadyak ang paa saka tumungo sa kwarto nila ni Damian sa apartment ng binata.

Ngunit ilang sandali lang din nang bumalik ito saka nakangising nang-aakit na tumungo sa binata. Pinasadahan nito ng haplos ang katawan ni Damian pagkalapit. Hinaplos ang namumutok nitong dibdib, ang biceps na malaki, ang collarbone at leeg nito.

“Ah…” hindi mapigilang ungol ng binata.

Napangisi ang dalaga. Pinagpatuloy nito ang haplos, nilapirot din ang tirik na tirik nitong utong, saka bumulong sa taenga ng binata. “Pagbalik natin mamaya, papayagan kitang iputok ang tamod mo sa loob ko ng walang condom.”

Tila ba nagising ang lahat ng cells sa katawan ni Damian dahil sa sinabe ng kanyang syota. Kaya naman napalingon siya kay Sherlyn. “Sigurado ka ba?”

Kumagat ito ng labi saka tumango. “Hmm.”

Inayos ni Damian ang pagkaupo saka kinuha ang balakang ng dalaga at pinaupo ito sa kanyang kandungan. Naramdaman niya agad ang pagkababae nito sa loob ng salawal. Tinigasan siya.

“Sige, papayag na ako. Basta hindi mo babawiin ang sinabe mo ah?” anas niya. Nakuha niya ang sagot nang idiin ng dalaga ang sarili sa kanya saka siilin siya ng halik.

Natutuwa si Damian sa ginagawa nito. Kaya naman nang gabi ring iyon ay naghanda sila at nagbihis ng kanyang nobya para manuod ng sine.

Mula sa kanto pa lang ng barangay, ramdam na ni Damian ang titig ng mga tao sa paligid. Alam niyang may mga nakakakita sa kanya’t sa girlfriend niyang mahigpit ang kapit sa braso niya. Malamig ang gabi kaya mabuti nalang at nakasuot si Damian ng jacket. Ipinasuot niya sa kanyang nobya iyon nang sa ganoon ay hindi ito lamigin.

Naging dahilan iyon para lumantad ang maskuladong katawan ng binata. Sobrang ganda ng bawat parte ng katawan nitong ibinabad sa gym. Mula sa biceps na nanlalaki at namumutok, sa pecs na bakat na bakat ang umbok - isama mo pa ang utong na bakat din sa suot na sandong kulay itim - saka abs na sumisilay ang bawat hulma sa tela. Lumitaw din ang kanyang umbok na kahit tulog ay sinuman ang makakakita niyon, mababatid na malaki ang dinadala ng binata.

Laway na laway ang mga malalanding babae at binabae na nadaraanan ni Damian at nakakakita ng kanyang kakisigan. Tumataas ang kompyansa niya sa sarili tuwing naiisip na pinagpapantasyahan siya ng mga ito.

Habang si Sherlyn naman ay hindi alintana ang mga mapagnasa na mga matang iyon sa kanyang nobyo - bagkus ay nakatuon sa mga lalaking mukhang mayaman at nakasuot ng mga mamahaling kamisita at accessories ang kanyang atensyon. Umaandar ang pagiging mukhang pera ng dalaga.

Nasa harap na nila ang sinehan ngayon - medyo madilim sa parteng iyon dahil nakapatay ang ilaw sa loob. Habang sa paligid ay madilim na ilaw ang naroroon. Ganun kase ang tema ng panunuorin.

“I’m so excited!” hindi magkukumahog na boses ni Sherlyn, sabay paghigpit ng kapit sa kanya.

Nagbabayad na si Damian sa counter sa may gilid, ang babae na naroon ay nakangiti habang pinapasadahan ang kanyang katawan, animo’y hinuhubaran na siya nito sa bawat tingin.

“I-enjoy mo ang gabing ito, langga. Mamaya ay papagurin kita,” malamig na sagot ni Damian, hindi man lang lumingon.

May hawak na popcorn saka shake ang nobya niya na binili nito kanina sa stall.

“K,” tugon ng babae, kahit halata sa boses na kinakabahan siya. “Let’s go in!”

Hindi na siya sinagot ni Damian. Sa halip, diretsong tinulak ang pinto. Isang malakas na kaluskos ang umalingawngaw, kasabay ng pagbukas ng mabigat na kahoy. Agad silang sinalubong ng malamig na hangin at amoy ng air conditioner na naroon sa kwarto.

Pagpasok, halos lamunin sila ng dilim. Tanging malaking screen sa dulo ang nagbibigay ng kaunting liwanag. Sa bawat kisap ng ilaw, lumilitaw ang mga anino ng mga upuan, dingding na may mga posters ng ipapalabas, at kaluskos ng ibang mga naroon na para manuod.

“Shit…” mahina ang ungol ng girlfriend niya, sabay dikit ng mas mahigpit sa katawan ni Damian. “I’m so scared… but at the same time excited…”

Naupo si Damian sa isang lumang upuan, malapad ang pagkakabuka ng katawan. Ang girlfriend niya naman ay umupo sa tabi, nakatitig sa kanya, nakangiti at parang kating kati na manuod.

“Ma-excite ka naman!” reklamo nito nang makitang bagot na bagot ang nobyo.

“Excited naman ako ah?” untag niya, ngunit hindi sa sine ang pagkasabik, bagkus sa gagawin mamaya pagkatapos.

Lumabi ito at umirap. Ngunit itinuon na ang pansin sa panunuorin. Nagsisimula na iyon.

Ilang sandali lang nang may aninong tumungo sa kung saan sila nakaupo, saka lumapit at tumayo sa may gilid nila. Si Sir Tony.

Isang lalaking may edad, suot ang simpleng polo, may dalang bote ng isang suspetya ni Damian ay alak. Malakas ang presensya nito kahit hindi nagsasalita, mukhang mayroong koneksyon sa mga emplyeado dito sa sinehan. Nakatitig lang siya kay Damian nang diretso, habang pinapasadahan ng tingin ang bawat pigura ng maskuladong binata.

“Ngayon lang kita nakita rito, hijo,” sabi ni Sir Tony sa mababangboses, halos dumadagundong sa katahimikan ng paligid. Sumilip ito sa katabing dalaga saka ngumiti dito. “Sherlyn, nandito ka na rin pala?”

“Hello po, Sir…” anas ng dalaga sa respitadong paraan. Kilala nito si Sir Tony dahil ito ang may-ari ng sinehan. Bukod doon ay kilala rin bilang respiratadong tao sa bayan na ito. Nakilala niya ito dahil sa pagvo-vlog niya, kung saan isa sa naging destinasyon ng dalaga ay ang restawran nito. Ipinakilala niya ang kasama, “ito po ang boyfriend ko.”

Tumango lang si Damian. “Hello…” tipid niyang sagot.

Bahagyang ngumiti si Sir Tony, sabay abot ng bote. “Inumin ka muna. Malamig ’to.”

Hindi niya kinuha. Nakaupo lang siya, nakasandal, hawak ang armrest ng upuan. Maatigas ang pagkakatindig ni Damian dahilan para mangatog ang kalamnan ni Sir Tony… lalaking lalaki ang binata.

“Ano, ayaw mo?” tanong ni Sir Tony, nakahinto pa rin sa tapat niya. Sinipat nito ang girlfriend na ngayon ay pilit lang ang ngiti.

“Pasensya na ho, hindi ako basta tumatanggap ng bagay-bagay mula sa hindi ko kilala,” sagot ni Damian, diretso ang tingin.

Siniko siya ni Sherlyn. “Damian, ano ba…”

Napangiti ulit si Sir Tony, may halong respeto at hamon sa mga mata. “Gusto ko ’yan. May paninindigan.”

“Hindi ho. Maingat lang.” sagot ni Damian.

Umupo si Sir Tony sa bakanteng upuan sa tabi, hindi ganoon kalayo kay Damian. Saka muling nagsalita. “Gusto mo ba ng tour?”

Napangisi si Damian. Mukhang alam na niya agad ang gusto nito. Pero papayag ba siya? Lalo pa at nandito rin ang kayang nobya?

Hindi niya alam, ngunit mukhang mas nakakalibog kapag may potential na mahuli sila ng kanyang nobya… nakakasabik ang pagtatago e. Tangina.

Ramdam ni Damian na nakatutok ang mata ni Sir Tony sa kanya, at sa bawat segundo ng katahimikan, mas nararamdaman niya ang pagnanasa sa mga mata nito.

Habang ang kanyang nobya ay nakatutok na ngayon sa pinapanuod, paminsan minsan ay humahawak sa kanyang braso kapag natatakot ito sa pinapanuod.

“Ilang taon ka na, Damian?” tanong ni Sir Tony kalaunan. Tumabi na ito sa kanya at talaga namang idinidikit pa ang tuhod sa kanyang tuhod.

Umangat ang isang kilay ni Damian. “Bakit?”

“Wala lang. Gusto ko lang malaman.” Lumapit ng bahagya si Sir Tony, nakasandal ang siko sa tuhod, nakatungo pero nakatitig pa rin sa kanya. “You look hot.”

Nakasandal si Damian, bakas ang malapad na katawan sa silya. Hindi siya kumukurap.

Napatawa si Sir Tony. Bumulong ito nang sa ganoon ay hindi marinig ng nobya ni Damian. “I like your aura. Matikas at snob, nakakadagdag ng appeal sayo. Hmmmm.” Umusog siya nang konti, mas lumapit sa pagitan ng mga tuhod ni Damian.

Mabilis na hinawakan ni Damian ang armrest, lumingon sa nobya na abala sa panunuod at mukhang hindi naririnig ang pinag-uusapan nila. “Anong binabalak mo?”

“Tour, sabi ko,” sagot ni Sir Tony, sabay abot muli ng bote. “Pero kung ayaw mo, puwede ring dito nalang… alam mo na…”

Ngumisi si Damian, iyong seryosong ngiti. Ngunit imbes na sumagot, kinuha niya ang kamay ni Sir Tony saka dahan-dahang inilagay sa kanyang matikas at malapad na binti. Nakangisi siyang hinigpitan ang palad nito, namumutla na kaya napagitla ang bakla. Ngunit imbes na magreklamo, ngumiti lang ito kay Damian.

Mapagbigyan nga itong bakla. Mukhang tago rin ang isang ’to. Mas nakakalibog dahil mukhang takot itong malaman ng iba ang totoo nitong pagkatao. Ang matikas na matandang ito, mahilig pala sa mga macho papa. Tangina… nakaka libog.

Tumigil si Sir Tony, napatingin muna sa nobya ni Damian na tutok na tutok sa gilid. Binalik niya ang tingin kay Damian. “Matapang ka. Gusto ko ’yan.”

Dahil maraming nagbubulong bulungan sa paligid at may sumisigaw, bukod doon ay nasa intense na part na ang horror slash thriller na palabas kaya’t maingay na ang pinapanuod - mas lalong napuspos ang boses ng dalawa sa mga ugong na iyon. Silang dalawa nalang ang nakakarinig ng kanilang mga sinasabe.

Dahan-dahan, iginala ni Sir Tony ang mga palad paakyat sa singit nito. Mainit ang palad nito, dahilan para maramdaman ni Damian ang ibayong kuryente sa parteng iyon.

Huminga ng malalim si Damian, kinakabahan nang bahagya lalo at nasa tabi lang ang nobya. Pinakikiramdaman niya ang bawat reaskyon nito.

Hinayaan niyang gumapang ang mga palad ng discreet na bakla saka niya maramdaman ito sa kanyang gitnang binti, doon mismo sa kanyang tite.

Gumagapang ang mainit na palad ni Sir Tony sa hita niya, mabagal at masinsinan, bawat daliri nag-iiwan ng init na kumikislap sa balat niya. Bawat igpaw ng haplos ay nagbubunsod ng kilabot na umaakyat hanggang sa singit, halos magliyab na nga ang dugo sa ugat doon dahil sa sensayon na nadadanas ni Damian.

Pagdampi ng daliri sa umbok ng pantalon, kumawala ang iglap ng hininga mula sa bibig ni Damian. Napakagat siya ng labi, bahagyang lumingon sa nobyang nakatutok sa screen, walang kamalay-malay sa nangyayari sa tabi niya. Ang liwanag mula sa pelikula sumasalamin sa anino nila, binabalot ng sikreto ang ginagawa sa gilid ng mga upuan.

Banayad na pinisil ni Sir Tony ang nakaumbok. Kumislot ang laman sa loob, matigas at handang kumawala. Mariing kumuyom ng kamao si Damian, pilit pinipigilan ang igting na bumabalot sa katawan. Sa bawat haplos ng kamay, lalong naninigas, lalong umiinit, at ang ngiti ng matanda ay nakatago sa dilim, puno ng pagnanasa.

“Ah,.. Sir Tony, lumipat tayo ng pwesto,” suhestyon ni Damian. Napansin niya kase na unti-unti na siyang nalilibugan. Baka hindi siya makapagpigil at lantarang ipachupa dito mismo ang matandaang ito. Malintikan pa siya sa syota niya.

“Sure,” anito at tinanggal ang kamay sa hita ni Damian.

Tumayo si Sir Tony, dala ang bote,sinipat si Sherlyn. “Sherlyn, pwede bang hiramin itong nobyo mo? Iinom lang kami diyan sa labas,” ngiti nito saka kumuha sa bulsa ng limang daan at inabot sa dalaga. “Ito ang limang daan, bumili ka ng gusto mo habang wala kami. Ibalik mo nalang kung may matira….”

Napatingin si Sherlyn sa matandang maraming pera, at buong galak na tinanggap ang inaabot. “Maraming salamat, Sir Tony, ambait niyo talaga… di bale at ibabalik ko po ang matitira..”

“Dito na ako, langga….” paalam ni Damian.

“Yes. Go! Enjoy yourselves!” untag ng dalaga na hindi man lang nilingon si Damian, bagkus ay nakatutok sa pera ang atensyon.

Naglakad silang dalawa palabas, ang yapak natatakpan ng ugong ng pelikula, hanggang marating ang labas ng sinehan.

“Tara,” anyaya ni Sir Tony patungo sa isang masikip at madilim na espasyo doon sa may gilid. Bakas sa boses nito ang pagnanasa. Sumunod lang si Damian habang sinisipat kung mayroong nakatingin sa kanila.

Libog na libog na rin ang binata. Hindi na niya maintindihan ang sarili kung bakit parang adik na adik na siya na magpatikim ng kanyang katawan sa mga bakla. Tangina kase e, ang sarap nilang chumupa, swabe pang mag-romansa. Lahat ng parte ng katawan niya ay pinapasadahan ng mga dila nito.

Lumuhod agad si Sir Tony pagdating nila roon. Walang pakundanga, hayok. Dumampi ang malamig na sahig sa tuhod niya. Sinapo agad ang harapan ni Damian, mabilis ang kamay na kumalas ng zipper. Kumawala ang matigas na burat, mainit at nangingintab sa dulo, nagbabadya ng pagtakas mula sa pagkakakulong.

Isang basang halik ang dumampi sa ulo, kasunod ang dila na gumuguhit sa pinakatuktok. Umungol si Damian, halos hindi niya napigilan. Unti-unting lumubog ang bibig ng matanda, nilulon ang kahabaan nang buo.

“Putang-” napasinghap siya, mariing kumapit sa kurtina. Dumudulas ang dila sa ilalim ng ulo, pumipisil ang init ng lalamunan sa kahabaan niya, bawat sagad na paglunok nagdadala ng bigat sa puson niya. Ang laway dumadaloy, bumabalot sa katawan ng burat, at sa bawat galaw ng bibig ay mas sumisidhi ang sarap na dumudurog sa kanyang kontrol.

Nakabaon ang bibig ni Sir Tony, nangingintab sa laway ang kahabaan ni Damian habang dinadama ang init at higpit ng lalamunan. Ngunit hindi siya nagtagal doon. Dahan-dahan siyang umatras, humihinga nang malalim, pinapahid ng labi ang katas na naiwan, saka pinagapang ang halik mula sa burat paakyat sa tiyan ng binata.

Bumungad sa kanya ang matigas na abs ni Damian, bawat guhit malinaw sa ilalim ng banayad na liwanag ng screen. Dinilaan niya ang unang linya, basa at mahaba, dumiretso pataas sa gitna hanggang sa pusod. Dinagdagan pa ng maliliit na halik, isa-isa, bawat dampi ng labi nag-iiwan ng init sa malamig na balat.

Huminga nang malalim si Damian, nanikip ang dibdib, at kumawala ang mahabang ungol mula sa lalamunan niya. “Uhhhhnnghh…” Nakapikit ang mga mata, mahigpit ang kapit sa kurtina. Bawat dila, bawat halik, dumadaloy sa kanya na parang kuryente, nanginginig ang kalamnan sa bawat hagod.

Umangat si Sir Tony hanggang sa ilalim ng dibdib. Dinilaan niya ang gilid, saka isinubo ang isang utong, sinupsop nang banayad. Ang kabilang kamay humaplos sa kabilang pec, nilalapirot nang marahan ang utong habang patuloy ang basang paglalaro ng dila at labi sa kabila. Nag-iwan siya ng basa at mamulang marka, halatang hindi naitago ang pananabik.

Napasinghap si Damian, napakagat ng labi, halos mabali ang leeg sa pagkakatingala. Hindi na niya maawat ang sunod-sunod na hinga, malalim at mas mabilis, habang sinusupsop at nilalamas ang kanyang dibdib.

Inangat ni Sir Tony ang braso ng binata, mabigat at puno ng litid. Isinubsob niya ang mukha sa kilikili nito, dinilaan ang kanto hanggang sa ilalim, hinigop ang pawis at amoy ng lalaki. Humigop siya ng hangin, mahaba, sabay dila ulit sa balat na doon lang nagiging mas malambot kaysa sa ibang bahagi.

“Ahhh… tangina…” mahina ngunit mariin ang ungol ni Damian, kumislot ang masel sa braso at dibdib, ramdam ang kakaibang sarap na hindi niya aakalain na masisilayan sa ganoong lugar.

Habang patuloy ang pelikula sa labas, bawat halik, bawat sipsip, bawat dila ni Sir Tony sa abs, pecs, at kilikili ay nagiging sariling palabas sa sulok na iyon.

SA MADILIM na sulok sa gilid ng sinehan, kung saan halos walang liwanag maliban sa bahagyang kislap mula sa screen sa loob, nanatiling nakatayo si Damian. Ang kanyang malapad na likod ay nakasandal sa pader, ang suot na damir ay nakabukas na, at ang itim na sando ay bahagyang naitupi pataas. Ang hangin ay malamig, pero ang katawan niya ay nag-aapoy na.

Si Sir Tony ay nasa harapan niya, tuhod pa rin sa sahig, ang mukha ay nasa taas ng puson ng binata. Ang mga mata ng matanda ay puno ng gutom na pagnanasa habang pinagmamasdan ang bawat guhit ng katawan na nasa harap niya. Hindi siya nagmadali. Unti-unti niyang inangat ang mga kamay at inilagay sa magkabilang hita ni Damian, hinaplos nang dahan-dahan ang matigas na kalamnan sa ilalim ng tela ng pantalon.

“Ang ganda ng katawan mo, hijo…” bulong ni Sir Tony, ang boses ay mababa at nanginginig sa libog. “Parang eskultura… matigas… mainit…”

Dahan-dahan niyang hinila pababa ang pantalon ni Damian hanggang sa tuhod, iniwan ang burat na nakatirik na matigas, nangingintab sa laway mula sa naunang pagsubo. Ngunit hindi muna niya ito hinawakan. Sa halip, inilagay niya ang mga palad sa ibabaw ng abs ni Damian.

Ang mga daliri ay gumapang nang banayad, sinusubaybayan ang bawat linya ng six-pack. Bawat paghinga ni Damian ay nagpapakita ng mas malalim na guhit. Hinaplos ni Sir Tony ang bawat sulok, pinindot nang marahan ang matigas na kalamnan, parang sinusuri ang bawat hibla.

“Ahh… puta…” mahina ang ungol ni Damian nang maramdaman ang init ng palad sa kanyang tiyan.

Tumungo si Sir Tony at idinampi ang labi sa ibabang bahagi ng abs. Isang basa, mainit na halik. Pagkatapos ay ang kanyang dila, ibinasibas nang mabagal, mahaba, mula sa pusod pababa sa V-line. Dinilaan niya ang gilid ng tiyan, sinipsip ang balat, iniwan ang basa na marka na kumikinang sa dilim.

“Ang sarap ng lasa mo… pawis… at lalaking lalaki..” ungol ni Sir Tony bago muling sumubo sa isang bahagi ng abs, sinipsip nang malakas hanggang sa mag-iwan ng pulang marka.

“Nghnnn…” si Damian.

Umusog ang bibig niya pataas, dilaan ang bawat linya ng kalamnan. Bawat guhit ay binigyan niya ng atensyon. Hinahalikan, dinidilaan, sinasamba. Ang mga kamay niya ay hindi tumigil sa paghaplos, minamasahe ang abs habang ang bibig ay naglalaro sa ibabaw. Kapag humihina ang ungol ni Damian, sisipsipin niya nang mas malakas, parang gustong pagsamantalahan ang bawat reaksyon.

“Shit… Sir…” mapapaungol si Damian, ang mga kamay ay kumakapit sa buhok ng matanda pero hindi siya pinipilit. Pinapayagan niyang magtagal ang pag-samba.

Umakyat ang bibig ni Sir Tony sa dibdib. Una, hinaplos niya nang buo ang malapad na pecs gamit ang magkabilang palad, pinipisil ang matigas na kalamnan, pinapalabas ang hugis. Pagkatapos ay idinampi ang dila sa kaliwang utong. Banayad muna - paikot-ikot, basa at mainit. Tapos sinipsip. Malakas. Matagal.

“Uhhhnnngghh!!” Napakuyom ng kamao si Damian, ang leeg ay nakatagilid, ang abs ay nagkontrata sa bawat pagsipsip.

Hindi pa rin nasisiyahan si Sir Tony. Inilabas niya ang buong dila at dinilaan ang buong dibdib mula sa gitna pababa sa gilid, pataas sa collarbone, pababa ulit. Bawat dampi ay mabagal, parang sinusukat ang laki at tigas. Ang kabilang kamay ay lumipat sa kanang pec, nilalaro ang utong gamit ang hinlalaki habang ang bibig ay abala sa kaliwa.

“Ang laki ng dibdib mo… ang tigas… parang athlete…” bulong niya sa pagitan ng mga halik. “Gusto kong kainin ’to buong gabi. Oh….”

Inangat ni Sir Tony ang isang braso ni Damian, itinaas ito at inilantad ang malaking bicep at ang kilikili. Inilapat ang mukha doon. Una, hinigop ang amoy na parang adik sa pabango ng lalaki. Pagkatapos ay dila. Mula sa ilalim ng braso, dahan-dahan pataas sa bicep. Dinilaan ang bawat litid, ang ugat na namumukod, ang matigas na kalamnan na umuumbok.

“Ahh… tangina… ang sarap…” ungol ni Damian, ang boses ay nangangatal na.

Si Sir Tony ay parang nawalan ng kontrol na pero pinipigilan pa rin ang sarili. Hinahalikan niya ang bicep nang paulit-ulit. Basa na ito sa laway dulot nang malalakas na halik na may kasamang pagsipsip. Dinilaan ang balikat, ang collarbone, ang leeg, pababa sa dibdib ulit. Ang mga kamay niya ay patuloy na nagmamasahe sa abs at hita, minsan ay bahagyang hinahawakan ang burat pero agad na binibitawan para hindi pa matapos ang pagsamba.

Ang sarap ng lalaking ito! Bruskong brusko at sobrang nakakaadik. Ganito ang mga pantasya ni Sir Tony! Tila dininig ng langit ang kanyang mga dasal.

Bumaba ulit siya sa tiyan. Ngayon ay mas mababa pa habang dinidilaan ang V-line, ang gilid ng singit, pero hindi pa rin ang burat. Sa halip, hinaplos niya ang malalaking hita, minamasahe ang quad muscles, dinidilaan ang loob ng hita habang ang mainit na hininga ay humahaplos sa bayag ni Damian.

“Ang laki ng mga hita mo… ang lakas…” sabi niya bago sinubo ang isang bayag, dahan-dahan, banayad na sinipsip habang ang dila ay gumagalaw sa ibabaw. “Hmm… maasim at maalat…”

“Putanginaaa…” Napahawak si Damian sa pader, ang tuhod ay bahagyang nanghihina sa sobrang sarap. “Gagu ka, Sir Tony! Ang galing mong truma-ba-ho…”

Igtad ang bawat bigkas ng binata sa saral na tinatamasa.

Ilang minuto pa ang lumipas na puro paglasap sa bayag ang ginawa nh matandang bakla. Si Sir Tony ay parang hindi na mabubusog. Mula sa abs, dibdib, braso, balikat, leeg, pababa sa hita, at pabalik. Bawat parte ay binigyan niya ng oras… hinahalikan, dinidilaan, sinasamba, minamasahe, sinisipsip. Ang laway niya ay kumikinang sa buong katawan ni Damian, ang pawis at laway ay naghalo, ang amoy ng lalaki ay bumabalot sa kanilang dalawa.

Sa wakas, nang halos hindi na makapagpigil si Damian, inangat ni Sir Tony ang mukha. Ang mga labi ay namamaga, basa sa laway. Tinitigan niya nang diretso ang mata ng binata.

“Gusto mo na bang ipasubo ko ’yang burat mo, Damian?” tanong niya, ang boses ay puno ng pagsusumamo pero may kontrol pa rin. “O gusto mo pang sambahin ko muna ang katawan mo nang mas matagal?”

Ngumisi si Damian. Ngunit umiling sya saka ibinalik paibaba ang ulo ng matanda para pasambahing muli ang katawan.

Nagpatuloy naman ang matandang pagtampisawan ang katawan ng masarap na barako. Ilang minuto siya roon bago itinungo ang matipunong dibdib ng binata. Ilang minuto syang sinupsop ang dibdib, siniil ang utong.

Hindi pa rin bumaba si Sir Tony mula sa dibdib ni Damian. Sa halip, doon siya nanatili, parang nawalan ng interes sa iba pang parte ng katawan para sa mga sandaling iyon. Ang mukha niya ay nasa harap mismo ng malapad at matigas na pecs ng binata, ang mainit na hininga ay humahaplos sa basa at sensitibong balat.

“Ang ganda talaga ng utong mo…” bulong ni Sir Tony, ang boses ay mababa at puno ng paghanga. “Masarap at matigas na… parang hinintay lang akong sipsipin. Grabe, Damian… Gwad!”

Inilagay muna niya ang magkabilang palad sa ibabaw ng pecs ni Damian. Dahan-dahan niyang minasahe ang buong dibdib. Malalim, mabigat na haplos na parang gustong pisilin ang bawat hibla ng kalamnan. Ang mga daliri ay gumagapang, pinipisil ang matigas na laman, habang ang hinlalaki ay paulit-ulit na nagpapahid sa mga utong na ngayon ay tirik na tirik na at sensitibo.

“Ahh… ’ukininam…” ungol ni Damian, ang dibdib ay bahagyang umangat sa bawat malalim na paghinga.

Tumungo si Sir Tony at idinampi ang dila sa kaliwang utong. Una ay banayad lang… basa at mainit na pagpapahid, paikot-ikot sa gilid ng utong, sinusubaybayan ang maliit na bilog na balat sa paligid. Paulit-ulit, mabagal, parang sinusubok ang reaksyon ni Damian.

“Shit… Tangina…” mapapaungol si Damian, ang kamay ay kusang lumapat sa likod ng ulo ni Sir Tony.

Nang maramdaman ni Sir Tony ang pag-angat ng dibdib, lalong sumigla ang dila niya. Inilabas niya ang buong dila at dinilaan nang mahaba ang buong utong, mula sa ibaba pataas, paulit-ulit. Tapos sinipsip niya itong banayad… sayad na sayad… parang hinuhugot ang lasa, ang init, at ang tigas. Ang sarap! Oh lala!

“Uhhhnnngghhh!!” Napakuyom nang mariin si Damian sa pader. Gustuhin nang umungol nang malakas ngunit impit lang ang pilit na pinapakawala. Baka may makarinig…

Ang abs niya ay nagkontrata nang malakas, ang tiyan ay umigting habang ang utong ay sinasamba.

Hindi pa nasisiyahan si Sir Tony. Sinubo niya nang buo ang utong kasama ang maliit na parte ng pec sa paligid. Sinipsip nang malakas, matagal, parang sanggol na gutom. Ang dila sa loob ng bibig ay patuloy na gumagalaw. Paikot, pababa, pataas, nagpapahid ng laway. Paminsan-minsan ay bahagyang ginagat ng ngipin, hindi masakit pero sapat para magpadala ng kuryenteng sensasyon sa buong katawan ni Damian.

“Ang sarap… ang tigas ng utong mo, tangina…” ungol ni Sir Tony habang saglit na bumibitaw para huminga. Ang labi niya ay basa, namamaga na. “Gusto kong kainin ’to hanggang mamula.”

“Sige… lang… Sir Tony…” Hinihingal na ani Damian. Tila nawawalan sya ng lakas sa ginagawang pagsamba ng matandang bakla. “Sipssip lang nang sipsip sa utong ko…”

Lumipat si Mang Tony sa kanang utong. Ginawa niya ang lahat nang mas matagal at mas masinsinan. Dinilaan muna nang paulit-ulit, nilamas ang kaliwang pec gamit ang kamay habang abala ang bibig sa kanan. Tapos sinipsip nang malakas. Malakas na tunog ng pagsusol ang namutawi sa paligid, sa madilim na sulok. Iniwan niya ang pulang marka sa paligid ng utong dahil sa sobrang pagsipsip.

“So sarap, Damian!” Baliw na wika ng bakla.

Si Damian naman ay halos mabali ang leeg sa pagkakatingala. Ang mga ugat sa leeg niya ay namumukod, ang biceps ay umuumbok habang mariing kumakapit sa pader. Ang burat niya ay nakatirik na nakatirik, tumutulo na ang precum sa ulo dahil sa sobrang libog mula sa nipple play lang.

“Sir… ang sarap… tangina… huwag mong itigil…” mahina pero mapagsumamong ungol ni Damian.

Si Sir Tony ay parang nawalan na talaga ng kontrol. Ginamit niya ang magkabilang kamay para pisilin at lamasin ang dalawang pecs nang sabay, habang ang bibig ay patuloy na naglalaro sa mga utong.

Papalit-palit siyang sipsipin ang kaliwa, dilaan ang kanan, kagat-kagatin nang banayad, sipsipin ulit nang malakas. Ang laway niya ay dumadaloy pababa sa dibdib ni Damian, basa na ang buong pecs, kumikinang sa bahagyang liwanag mula sa sinehan.

“Ngh… hoohh… haaa-nghh” Pilit na huwag tumakas ang boses ngunit bigo si Damian. Takot mang marinig nang iba ang kanyang mga ungol, ngunit hindi niy mapigilan. Sana lang ay walang maraming tao ang dumadaan sa gilid!

Ilang minuto pa ang lumipas na puro utong at pecs worship ang ginawa ni Tony. Walang sawang sumusubo, sumusipsip, dumidila, at nilalamas. Paminsan ay iniikot niya ang dila sa paligid ng utong nang mabagal at mariin, parang sinusamba ito nang may galang. Sa ibang pagkakataon naman ay agresibo - malalakas na pagsipsip na parang gustong patigasin lalo ang maliit na utong.

“Ang laki talaga ng dibdib mo… ang tigas ng utong… parang macho pornstar…” bulong ni Sir Tony sa pagitan ng mga halik sa balat nito. “Gusto kong markahan ’to… para maalala mo ako tuwing titingin ka sa salamin.”

“Inamo.” Untag ni Damian saka sinapok ang bakla. Ngunit mukhang mas natuwa lang ito at itinuloy ang pagsamba.

Tinuloy ni Sir Tony ang pagsamba nang mas mabagal, mas matagal. Hinigop ang isang utong nang matagal habang ang hinlalaki ay paulit-ulit na nagpapahid sa kabila. Ang init ng bibig, ang basa ng dila, ang presyon ng pagsipsip - lahat ay nagdudulot ng matinding kuryente na diretso sa burat ni Damian.

Nanginginig na ang tuhod ni Damian. Ang pawis ay tumutulo sa kanyang abs at dibdib, halo sa laway ni Sir Tony. Ang ungol niya ay mas malalim at mas madalas na ngayon.

“Sir Tony… putangina… ang sarap ng ginagawa mo sa utong ko…”

Hindi na kayang pigilan ni Sir Tony ang sarili. Pagkatapos ng mahabang pagsamba sa utong at pecs ni Damian, bumaba ang mukha niya pababa sa tiyan, dinilaan pa rin ang bawat guhit ng abs habang ang mga kamay ay patuloy na lumalamas sa basa at mamulang dibdib.

“Oras na para salsalin at chupain kita nang maayos, hijo…” bulong niya nang makarating sa harapan ng nakatirik na burat ni Damian. Ang tite ay matigas na matigas, namumula ang ulo, at tumutulo na nang tumutulo ang precum.

“S-Sig-” hindi na nito natuloy ang sasabihin.

Dahan-dahang hinawakan ng matandang bakla ang puno gamit ang isang kamay, hinaplos muna nang mahaba ang buong kahabaan gamit ang mainit na palad. Tapos idinampi ang labi sa ulo nito. Hinigop niya ang precum na tumutulo, sinipsip nang banayad ang butas sa dulo. “Hmm…”

“Ahh… tangina…” ungol ni Damian, ang kamay ay kusang lumapat sa ulo ni Sir Tony.

Unti-unti, nilunok ni Sir Tony ang burat nang dahan-dahan. Isang pulgada… dalawa… tatlo… hanggang sa maramdaman ni Damian ang init at higpit ng lalamunan. Hindi nagmadali ang matanda. Ginamit niya ang dila sa loob para paikot-ikot sa ilalim ng ulo habang bahagyang sumusubo pa. Ang laway ay dumadaloy nang sagana, binabasa ang buong kahabaan. Masarap ang burat ni Damian! Bawat teksturang maalat at pawisan ay parang cotton candy sa bibig ni Sir Tony…. Nakakatakam.

“Slurp… mmmhh…” tunog ng bibig ni Sir Tony habang patuloy na sumasubo nang malalim. Bumaba ang ulo niya hanggang sa halos maabot ng ilong ang puson ni Damian. Saglit niyang pinahinga ang burat sa kanyang lalamunan bago umatras nang mabagal, dinilaan ang buong haba habang umaatras.

Paulit-ulit na ginawa iyon ni Sir Tony. Mabagal na mabagal… masinsinsan at banayad…. Dinadama ang pagsubo sa kayamanan ng binata.

Sa bawat paglubog, sisipsipin niya nang malakas ang ulo bago ibaba ulit. Ang isang kamay ay humahaplos sa abs at pecs ni Damian, paminsan ay nilalaro ang utong na sensitibo na mula sa naunang pagsamba. Ang kabilang kamay ay marahang minamasahe ang bayag, hinahagod ang ilalim.

“Uhhhnnngghh… Sir… ang sarap… bilisan mo nang konti…” mapagsumamo ang ungol ni Damian. Ang hips niya ay kusang gumagalaw, mahina pero puno ng pangangailangan.

Ngumiti lang si Sir Tony sa palibot ng burat at tinugon ang kahilingan. Lalong bumilis ang galaw ng ulo niya, mas malalim ang pagsubo. Ang tunog ng laway at pagsipsip ay naging mas malakas, kahit na natatakpan ng ingay ng pelikula sa loob.

“Gluck… gluck… sluuuurp…”

Hinawakan ni Damian ang ulo ng matanda at bahagyang itinulak pababa sa bawat paglubog. Si Sir Tony naman ay parang adik na sumusubo nang buong-buo, hinahigop ang buong haba, dinidilaan ang ugat na namumukod, at sinisipsip nang malakas ang ulo sa bawat pag-atras.

“Putangina… Sir Tony… papalapit na ako…” nanginginig ang boses ni Damian. Mas lalo itong bumayo sa mukha ng matanda. “Oh ito! Hngghhn-”

Hindi tumigil si Sir Tony. Sa halip, lalong binilisan at pinalalim. Ang dila ay patuloy na gumagalaw sa ilalim ng burat, ang lalamunan ay humihigpit sa bawat sagad. Ang mga kamay niya ay lumipat sa likod ng hita ni Damian, hinila pa siya palapit para mas malalim ang pagsubo.

Ilang segundo pa at sumabog si Damian.

“Ahhh… tang… lalabasan na-!!”

Mariing itinulak ni Damian ang ulo ni Sir Tony pababa habang ang burat ay pulso-pulso sa loob ng bibig. Mainit at sagana ang tamod na lumabas. Malalakas na putok na diretso sa lalamunan ng matanda. Si Sir Tony ay hindi bumitaw. Nilunok niya ang lahat nang walang patak na nasayang, patuloy na sumusubo at sumisipsip hanggang sa huling patak.

“Ang sarap ng tamod mo, Damian… lord, thanks for this gift,” parang tangang wika nito habang pumipikit pa.

“Ungghhh… tangina…” nanginginig pa rin si Damian habang ang huling sabog ng orgasmo ay humihina.

Dahan-dahan na inilabas ni Sir Tony ang burat, may laway at manipis na tamod na kumikinang sa labi niya. Hinaplos pa niya ang burat nang banayad, pinisil ang huling patak at sinipsip iyon.

Ilang sandali silang nanatili sa ganoong posisyon, parehong hingal na hingal. Tumayo si Sir Tony at kinuha ang panyo mula sa bulsa. Dahan-dahan niyang pinunasan ang burat ni Damian, ang tiyan, at ang dibdib na puno ng laway at pawis. Pinunasan din niya ang kanyang bibig at mga labi.

Si Damian naman ay inayos ang pantalon, isinara ang zipper, at inayos ang sando at jacket. Pinunasan din niya ang pawis sa leeg at mukha gamit ang likod ng kamay.

“Ang sarap mo, Damian…” bulong ni Sir Tony habang nakangiti, may halong paghanga at pagkasiyahan. “Salamat sa pagpapatikim. Nasiyahan ako.”

Tumango lang si Damian, bahagyang ngumiti. “Wag kang magsasabe sa iba, Sir Tony. Baka mabira kita.”

“Siyempre.”

Naglakad silang dalawa pabalik sa sinehan. Tahimik pero may ngiti sa labi ni Sir Tony. Pagpasok, nakita nila si Sherlyn na abala pa rin sa panonood, may hawak na bagong popcorn at softdrink na binili gamit ang pera na ibinigay ni Sir Tony.

Naupo si Damian sa tabi niya na parang walang nangyari. Si Sherlyn ay sumandal agad sa kanya.

“Nasaan kayo? Ang tagal niyo,” tanong nito at tila nagmamaktol. Ngunit batid ni Damian na hindi naman talaga sila nito hinahanap. “And… you don’t smell alcohol… but you look drunk though.”

“Ah… konti lang kase ang ininom namin, langga,” sagot ni Damian nang kalmado.

Ngumiti si Sir Tony sa dalawa bago umalis at umupo sa kanyang upuan hindi kalayuan. Habang tinatanaw nito si Damian at ang syota nito, hindi mapigilang mapangiti ng matanda habang inaala-ala ang lasa ng binatang ubod ng sarap. Batid nitong hindi na siya makakatikim muli nang masarap na putahe tulad ni Damian. Bihira ang ganoong lalaking matipuno, moreno, matangkad at sobrang gwapo na nagpapatikim sa gaya nya.

Maswerte si Sherlyn at natitikman niya ang ganoong diyos gabi-gabi.

Kabanata 8

This is a placeholder only. Its purpose is to help boost the book’s visibility and keep it from getting buried at the bottom of Wattpad’s algorithm. (⁠ ⁠◜⁠‿⁠◝⁠ ⁠)⁠♡

Sino papa-shout out sa ibang placeholders in the future? Wala? Kfine thank you nalang sa lahat. Eme!

Notice: Bago ko isulat ang Kabanata 9, iu-unpublish ko muna lahat ng published chapters ng Damian, dahil ililipat ko na yung narration sa first person pov.

Nasa first POV kase ang book 0.5, book 2 at book 3 nitong series, so medyo hindi angkop na naiiba si Damian.

Book 0.5 po ang Noah. Btw, baka iu-unpublish ko rin muna ang noah went wild in the future at magdedecide kung itutuloy ko pa.