ICHIRO VALIENTE

ICHIRO

VALIENTE

Pareho silang lumaki na nasa kanila nakatutok ang ilaw. Sikat na sikat sa magkaibang bansa pero isang araw nagcross na lang ang landas nila. Galit na galit sila sa isa’t isa pero dahil sa isang pangyayari ay nagbago ang lahat. Sa isang pitik ng daliri, nagbago na lang ang takbo ng buhay nila.

---

This

is a work of fiction, Names, Characters, businesses, places, events, and Incidents  are either the product of the author’s imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual person’s, living or dead, or actual events is purely coincidental.

Plagiarism is a crime

This story is unedited, so expect typo, graphical errors, grammatical errors, wrong spelling and whatsoever errors.

If you looking for a perfect story, don’t continue

reading

this. Thanks!

This story contains Matured content.

SIMULA

SIMULA

“Nasaan siya?” Nanginginig ang boses niya, tahimik ang mga tao. Walang nagsasalita kaya mas lalong umusbong ang takot sa katawan niya.

“Nasaan siya?! Sabihin niyo!” Hindi na niya napigilang sumigaw, kusang bumuhos ang luha niya. Pakiramdam niya sasabog ang puso niya dahil sa sakit na nararamdaman niya.

“N-Nasaan siya? P-Pakiusap… Sabihin niyo… G-Gusto ko siyang makita…” Bumagsak siya sa lupa dahil nanghihina na ang katawan mga tuhod niya. Pakiramdam niya ay pinapatay na rin siya.

“W-Wala na siya… H-Huli ka na… Huli ka na…” Bumuhos ang luha niya, sukisikip ang kanyang dibdib at sa bawat paghinga niya ay hindi niya maiwasang masaktan. Parang may punyal na nakatusok sa puso niya.

“Cut!” Sigaw ng direktor.

Nagpalakpakan ang lahat ng mga staff dahil sa bilib na pinakita ni Ulysses sa pag-arte. Tumawa si Ulysses at tumayo tsaka pinunasan ang luha sa mata niya.

“Ang galing mo, Ulysses! Keep it up!” Napangiti si Ulysses dahil sa papuri ng direktor sa kanya.

Mabilis na lumapit si Angelica Pascua sa kanya at niyakap siya sa leeg. Si Angelica Pascua ang kanyang katambal sa pelekulang ginagawa nila ngayon.

Ang pelekulang ginagawa nila a tungkol sa pagmamahal ng lalaki sa isang babaeng hindi man lang masuklian ang pagmamahal sa lalaki. Umalis ang babae at iniwan ang lalaking nasasaktan at luhaan.

“Ang galing mo!” Puri ni Angelica sa kanya, ngumiti si Ulysses at pumunta sa likod ng direktor para panuorin ang nakuhang scene kanina.

“Para talagang totoo! Napaka realistic! Ang galing mo talang umarte, Ulysses!” Sambit ng isa sa mga cameraman, nginitian lang ni Ulysses ang cameraman at tinuon ulit ang atensyon sa pinapanood.

“Kung sa totoong buhay, iiwan mo ba si Ulysses, Angelica?” Tanong ng isa ring cameraman.

“Syempre, hindi! Bakit ko naman iiwanan si Ulysses?!”

“Ilang taon ka na nga sa showbiz, Ulysses?” Tanong ng isa sa mga extra sa pelekula.

“Hmm, 10 year na. Nagsimula ako sa pag-aarte noong 10 years old ako.” Sagot ni Ulysses at naupo para uminom ng tubig.

“Ang dami mo nang fans! Hindi lang ikaw pati na rin si Angelica! Ang daming naghihintay sa pelekulang ito, grabe kayong dalawa!” Naiiling na sambit ng direktor, manghang-mangha sa dalawa.

Matamis naman na ngumiti si Angelica at lumapit kay Ulysses.

“Sikat na sikat sa bansa ang UlyAn love team! Isa ako sa mga fans niyo!” Tili ng isa sa mga extra, natawa si Angelica habang si Ulysses ay umiling na lang.

Pagkatapos ng ilang minutong break ay bumalik ulit sila sa pagtetaping. Umabot sila ng alas syete ng gabi sa pagtetaping.

“Ulysses, pwede bang sa’yo na ako sumabay?” Papasok na sana si Ulysses sa kotse niya ng bilang sumulpot si Angelica sa tabi niya.

“Where’s your car, Ange?” Tanong ni Ulysses, ngumuso si Angelica at tinuro ang kotse niya.

“’Yun ang gagamiting sasakyan ng mga managers ko, ang dami na nila sa loob ayaw ko naman sa masikip kasi subrang init kaya naisipan kong sumabay sa’yo kasi wala ka namang kasabay.” Tinignan muna ni Ulysses ang kotse ni Angelica at nakita niyang nakatingin sa kanya ang mga manager ni Angelica at isang tingin pa lang ni Ulysses alam niyang plano na ito ni Angelica.

Nagkibit na lang siya ng balikat at pumasok na sa driver seat, pumasok din si Angelica at sinuot ang seatbelt niya.

“Ang galing mo talaga kanina, proud na proud si direk sa’yo,” pinaadar na ni Ulysses ang kotse niya at pinaharorot na.

“Palagi naman.” Walang ganang sagot ni Ulysses, hindi na bago sa kanya na puriin ng mga direktor dahil sa galing niya sa pag-arte.

Marami na siyang mga pelekula na pinupuri siya ng mga direktor at isa na sa mga pumuri sa kanya ay ang direktor ng isang hollywood movie na pinagbidahan niya rin dati.

“Bukas, after our taping. Pwede bang lumabas tayo?” Napatingin sandali si Ulysses kay Angelica bago muling bumaling sa daan.

“Isama natin sina direk-”

“Tayo lang, Ulysses.” Putol ni Angelica sa sasabihin niya.

“May makakakita sa atin at gagawan na naman tayo ng issue.” Walang ganang sinabi ni Ulysses.

Buong katawan humarap si Angelica sa kanya, “hindi ka pa nasanay? Hayaan mo na silang magkalat ng chismis sa atin na may relasyon tayo.”

Kumunot ang noo ni Ulysses sa sinabi ni Angelica pero hindi na niya ito sinagot. Mabilis silang nakarating sa subdivision na tinitirhan ni Angelica.

Bumaba si Angelica sa kotse niya at sinarado ang pintuan.

“Salamat sa paghatid. Bukas ah?”

Tinignan lang niya si Angelica, sinarado na ni Ulysses ang bintana at pinaharorot na palayo ang kotse.

15 years old pa lang si Ulysses at si Angelica ay pinagpartner na silang dalawa sa isang teenfic movie. Mula noon ay shinip na silang dalawa at may gumagawa na ng fanpage ang mga UlyAn fans.

Ginawa sila kaagad ng loveteam dahil matindi ang impact nila sa showbiz at sa mga tao. Matagal ng magkalove team si Ulysses at si Angelica pero ni isang beses ay hindi nagkagusto si Ulysses kay Angelica.

“Magandang gabi, Sir,” bati ng isa sa mga kasambahay nila Ulysses.

“Si Ama?” Tanong niya ng hindi nakita ang ama, minsan kasi sinasalubong siya ng ama niya pero ngayon ay nakakapagtaka, hindi man lang kasi siya sinalubong ng ama niya.

“Ah… Nasa hapag na po at hinihintay ka… Kasama niya po ang girlfriend ni Sir Reycardo-”

Natigilan si Ulysses, “what?!”

Napayuko ang kasambahay dahil sa sigaw ni Ulysses.

“K-Kasama po niya ang g-girlfriend niya-”

Hindi na pinatapos ni Ulysses ang kasamabahay, agad siyang nagmartsya papunta sa dining, madilim ang mukha niya. Galit na galit siya sa ama dahil dinala pa talaga sa bahay ang babae nito.

Naabutan niya ang ama niya sa hapag na tumatawa kasama ang dalawang hindi niya kilalang tao.

Napalingon sa kanya ang ama niya at tumayo para salubongin siya. Tumiim ang bagang ni Ulysses habang nakatingin sa dalawang taong nakaupo sa hapag.

“This is your tita Azume… Magiging Mama mo siya-”

“Hindi ko kailangan ng bagong Ina, Pa.” Mariing sambit ni Ulysses, ayaw niyang maging bastos pero hindi niya gusto ang ginagawa ng ama niya.

“Anak-”

“I don’t like them, Pa! Why can’t you understand?!” Sigaw ni Ulysses.

Natahimik ang lahat, walang ingay na naririnig dahil sa pagsigaw ni Ulysses pero nasira lang ang katahimikan na namayani sa kanila dahil sa tunong ng upuan.

Napalingon si Ulysses sa lalaking tumayo. Singkit ito at maputi, manipis ang labi at parang inaantok pero ang totoo ganyan naman talaga ang mukha ng lalaki.

“Well, the feeling is mutua Mr. Ulysses Gervasio, we don’t like you too.” Walang emosyong sambit ng lalaki at nilahad ang kamay kay Ulysses

“Ichiro Yamazaki Valiente,” pakilala ni Ichiro, sumama ang tingin ni Ulysses kay Ichiro.

Nagkatitigan sila, parehong galit sa isa’t isa.

Tinapunan lang ni Ulysses ng matatalim na tingin si Ichiro bago ito umismid at tumalikod.

Tumaas ang kilay ni Ichiro at napatingin sa kamay niyang naiwan sa ere.

Humarap siya sa ina niya, “let’s go, Ma. I don’t like here.” Malamig nitong sambit at nauna ng maglakad habang nasa bulsa ang dalawang kamay.

KABANATA 1

KABANATA 1

“Bakit kailangan mo pang sabihin sa harapan nila ’yun, Ulysses?!” Parang kulog na sigaw ng ama ni Ulysses matapos umalis sina Azume at ang anak nitong si Ichiro.

“Bakit kailangan ko pang makipag plastican sa kanila, Pa?! Mabuti nang sabihin na hindi ko sila gusto kaysa magpabait baitan sa kanila!” Sigaw pabalik si Ulysses at inis na hinubad ang suot na damit, tanging pantalon na lang ang suot niya.

“Hindi mo sila kailangang bastosin, Ulysses!” Tudo pigil ang ama niyang suntokin siya dahil sa galit ng ama.

“Hindi ko kailangan ng bagong ina, Pa! Namatay lang si Mama lumandi ka na-”

“Shut up, Ulysses!” Isang malutong na sampal ang natanggap ni Ulysses mula sa kanyang ama na galit na galit na, lumalabas na ang ugat nito sa leeg.

“Respect your tita Azume! Wala siyang ginawa sa’yo! Tratohin mo ring kapatid si Ichiro!”

Sarkastikong tumawa si Ulysses at dismiyadong napailing. Apat na taon ng patay ang ina niya at ang tanging ginagawa ng ama niya ay mag waldas ng pera, mambabae kahit matanda na doon pa talaga pumapatol sa mas bata sa kanya.

Nagagalit si Ulysses sa ama niya at sa mga babae nitong dinadala sa kanilang bahay lalo na’t sa tuwing binibilhan ng ama niya ng mga bagay na gusto ng babae nito. Minsan ring nagdala ng babaeng bayaran ang ama niya sa bahay at sa hating gabi ay pinasok siya ng babae at tinangkang halayin siya.

Galit na galit si Ulysses, gustong gusto niyang suntokin ang babae pero hindi niya magawa. Galit rin siya sa ama niya kaya sinabi niya sa ama niya ang ginawa ng babae at pinalayas ito sa bahay nila.

Simula noon ay ayaw na ni Ulysses na magdala ang ama niya ng babae sa bahay nila. Hindi sa natatakot siyang maulit ’yun, ayaw niya lang na may bagong babae ang ama niya dahil naaawa si Ulysses sa kanyang inang pumanaw na.

Kahit ilang babae pa ang iuuwi ng ama niya, hinding hindi mapapalitan ng mga babaeng ’yun ang ina niya sa buhay nila.

“Pe-perehan lang tayo no’n, Pa!” Sigaw ni Ulysses at kumuha ng damit sa closet at mabilis na nagbihis.

“Kung ’yan ang inaalala mo, anak sasabihin ko sa’yo na mayaman sila! Actor din si Ichiro sa japan! Katulad mo lang siya na isa ding actor!”

Tumaas ang kilay ni Ulysses dahil sa sinabi ng ama, inalala niya ang mukha ni Ichiro.

Ang mukhang walang emosyon at palaging inaantok ang mata, singkit, makapal ang kilay at hindi ngumingiti, puti at nakakainis!

“Then?” Walang gana niyang sinabi at tinapon na ang sarili sa kama.

“Hindi pa rin magbabago ang tingin ko sa kanila, Pa. Ayaw ko sa kanila, at ayaw kong maging bahagi sila ng pamilya natin!” Mariin niyang sambit at pinikit na ang mga mata.

Naramdaman na lang niya ang pagbuntong hininga ng ama niya, gusto niyang imulat ang mata at tignan ang ama pero hindi niya ginawa.

“Anak… Bigyan mo sila ng isang pagkakataon… Nawalan din ng asawa si Tita Azume ko at kagaya niya nangangailangan siya ng panibagong pamilya para sumaya.” Mahinang sambit ng ama niya, hindi nagsalita si Ulysses.

Ilang sandali pa ay naramdaman niya ang pagbukas at pagsirado ng pintuan ng kwarto niya, doon pa lang niya minulat ang mata niya at napatitig na lang siya sa kesame.

“Cut!” Sigaw ng director, nagpalakpakan ang lahat at pinuri na naman ang galing ni Ulysses sa pag-ari.

Tinitaping na lang nila ngayon ang panghuling parte ng pelekulang ginagawa nila.

“Galing mo, Ulysses!” Ngumiti lang si Ulysses sa mga taong pumupuri sa kanya.

Pinunasan niya ang luha niya at naupo sa upuan. Niyakap kaagad siya ni Angelica na siyang ka love team niya sa pelekula.

“Naiiyak talaga ako sa tuwing nakikita kitang umiiyak,” nakangusong sinabi ni Angelica, ngumisi lang siya at uminom ng tubig.

“Pagkatapos ng taping one month bago ipalabas world wide ang pelekula natin pero bago ’yan dadalo daw muna tayo sa mga guesting.” Si Angelica at kinuha ang mineral water na ininuman ni Ulysses at uminom din siya doon.

Hindi na lang ’yun pinansin si Ulysses. Lumapit ang managers nila at inasikaso sila, sinasabi ang mga schedule nila bukas.

“Bukas ng umaga may morning show kayong dadalohan, expected na may marami itong tanong tungkol sa relasyon ninyo at sa pelekulang pinagbibidahan niyong dalawa pagkatapos sa tanghali naman ay may fan meet kayo doon sa SM Cebu. Sa gabi naman ay interview kayong dalawa tungkol sa pelekula na ito at may mahalagang guest na dadalo kaya dapat maghanda kayo! Sikat siya at kilala sa buong mundo dahil sa dami na niyang movie, galingan niyo para magustuhan niya kayo at baka isali pa kayo sa love triangle na movie na pagbibidahan niya!” Mahabang paalala ng manager nila ni Angelica.

Tumango tango lang si Ulysses kahit hindi naman talaga nakikinig. Pasok sa kabilang tenga labas sa kabilang tenga. Hindi na niya kailangang alalahanin pa ang lahat ng ’yun dahil may manager naman siyang magpapaalala sa kanya araw araw.

“Okay! Balik tayo sa taping!” Sigaw ng director, tumayo na si Ulysses at bumaling na sa setting ng pelekula.

Ilang scene pa ang tinaping nila hanggang sa natapos ang pelekula at nagkatuluyan si Simon at Marjorie na pinagbidahan ni Ulysses at Angelica.

Umuwi si Ulysses na pagod dahil sa taping pero umusbong na lang ang galit niya ng maabutan si Ichiro sa living room nila. Kumulo kaagad ang dugo niya.

“Why are you here?!” May diin niyang tanong, nagmamadaling magmartsya palapit kay Ichiro.

Tinignan lang siya ni Ichiro, ang mata na naman nito ay inaantok palaging salubong ang kilay.

“Bakit? Bawal ba?” Malamig nitong tanong at napalingon sa likod, tumingin si Ulysses sa ama niya na kakababa lang sa hagdan.

“Paki sabi sa mama mo na ako na lang ang dadalaw sa kanya doon, hijo ah?” Nakangiting sinabi ng ama niya, napangiwi na lang si Ulysses sa narinig at tinapunan ng masasamang titig si Ichiro.

“Yes, I will.” Sagot nito at tinanggap ang invitation na binigay ng ama ni Ulysses.

“What is that, Pa? Invitation card?! For what?!” Salubong na kilay nitong tanong, huminga ng malalim ang ama niya at nilingon siya.

“Kasal ng anak ni Susan at Mario kaya dadalo kami ng Tita Azume mo at pinapaabot ko lang ay Ichiro.” Paliwanag ng ama niya, tumingin ulit siya kay Ichiro at naabutan niya itong nakatingin sa kanya at nakataas ang sulok ng labi.

“I will go now, Tito…” Paalam ni Ichiro at nilagpasan lang si Ulysses, kumuyom ang kamao ni Ulysses at padabog na umakyat sa hagdan.

Kinabukan ay maagang umalis si Ulysses sa bahay nila at pumunta sa agency nila, nandoon na si Angelica at sinalubong siya ng yakap.

“Good morning, Ulysses!” Bati nito.

“Mornin’.”

Pinasakay kaagad sila ng van papunta sa studio ng morning show na dadalohan nila ngayon.

“Tandaan niyo na ’wag niyong sagotin ang mga personal na na tanong, maliwanag ba?” Paalala ng manager nila pagkadating nila sa studio.

Ngumiti at tumango si Angelica habang si Ulysses ay tumango lang.

Maraming mga media na naghihintay sa kanila sa labas, hinaharangan sila ng mga guwardya ng studio at mga bodyguard nila Angelica at Ulysses.

Naunang bumaba si Ulysses sa van at sigawan kaagad ng mga fans ang bumungad sa kanila, mga fans na hindi makapasok sa studio dahil limitado lang ang kailangan makapasok.

Gaya nang sinabi ng manager nila, inalalayan ni Ulysses na lumabas si Angelica sa van at mas lalo pang nagtilian ang mga fans na nakasaksi no’n. Sunod sunod rin ang pagflash ng mga camera.

Yumuko si Ulysses at pintotektahan si Angelica na ’wag mahawakan ng mga fans dahil ’yun ang sabi ng manager nila kanina bago umalis.

Nakahinga lang ng maluwag si Ulysses ng makapasok sa studio, umayos siya ng tayo at lumayo kay Angelica.

“This way, Ma’am, Sir,” sinalubong sila ng staff ng morning show, sumunod sila dito at nakarating na sila sa dressing room at sinalubong sila ng director ng morning show.

“Maraming salamat sa pagpaunlak sa imbitasyon namin!”

Nag-usap pa sila sa dressing room ng ilang sandali hanggang sa tinawag na sila sa stage. Magkahawak kamay na pumasok si Ulysses at Angelica gaya rin ng sinabi ng manager nila.

Nagtilian ang mga fangs nila, malapad na ngumiti habang si Ulysses ay tipid lang na ngumiti.

Naupo na sila sa upuan, ngumiti ang host ng morning show sa kanila at agad kaagad pinaunlakan ng mga katanungan.

“Anong status ba natin ngayon?” Nakangiting tanong ng host.

Tumawa si Angelica at mahinang tinampal ang hita ni Ulysses.

“Uhm, nasa stage pa kami ng ligawan,” sagot ni Angelica, tumaas ang kilay ni Ulysses at pinilit na ngumiti.

Hindi siya aware na nasa courting stage na sila ngayon, tsaka walang sinabi ang manager nila sagotin ang mga katanungan ng gano’n.

“Maraming nag-aabang sa pelekulang ito, anong masasabi niyo sa mga sumusuporta sa inyo?”

Humarap silang dalawa sa camera at ngumiti.

“Panoorin niyo po ang bagong pelekulang ipapalabas sa susunod na buwan na pinagbidahan namin ni Ulysses.” Nakangiting sambit ni Angelica at bumaling kay Ulysses.

“Maraming salamat sa suportang binibigay niyo, sana panoorin niyo ang pelekula namin ngayon ni Angelica na ipapalabad na sa susunod na buwan.” Si Ulysses naman ngayon ang nagsalita.

“UlyAn!”

“UlyAn!”

“UlyAn forever!”

Sigaw ng mga fans na nasa studio. Pagkatapos ng morning show na ’yun ay bumyahe kaagad sila papuntang Cebu para sa fan meeting nila sa SM Cebu.

Dinagsa sila ng mga tao, maraming fans na pumunta lalo na ang mga UlyAn fans.

Pagkatapos sa fan meeting ay bumalik ulit sila sa manila at ilang oras lang ang pahinga nila dahil sa gabi ay may guesting na naman silang pupuntahan.

Alas sais ay nandoon na si Ulysses at Angelica, madaming pumunta at nanood na mga fans.

“Subrang daming fans niyo ang nag-aabang sa pekelukang ito, sikat na sikat na talaga kayo!” Nakangiting sabi ng host.

Ngumiti si Angelica at Ulysses sa mga fans nila na sinisigaw ang kanilang pangalan.

“Oh! Nandito na ang special guest natin ngayong gabi!” Sigaw ng host, sabay silang napatingin sa pintuan.

“Let’s all welcome, Ichiro Yamazaki Valiente!” Anonsyo ng host, nawala na lang ang ngiti ni Ulysses dahil nakita niya si Ichiro na nakangiting umakyat sa stage.

“Ichiroooo!”

“Ichiro!”

“Good evening,” nakangiti nitong bati at naupo sa upuang para sa kanya.

Salubong na ang kilay ngayon ni Ulysses, bumaling si Ichiro sa kanya at matindi na lang ang pagkainis ni Ulysses dahil ngumiti si Ichiro sa kanya.

“I didn’t know that you’re here, Ulysses,” nakangiting sambit ni Ichiro.

“Yes, I’m here step-brother. Why?” Tanong ni Ulysses, dahil hindi naririnig ng mga tao ang pinag-uusapan ni Ulysses at Ichiro para sa ibang tao parang normal lang na pag-uusapan ’to pero para kay Ulysses at Ichiro ay round 3 na ’to sa pag-aaway nila.

“Hmm, you look together my step-brother. Ano nga ulit ang pangalan ng love team niyo? UlyAn?” Tumaas ang kilay ni Ulysses dahil sa sinabi ni Ichiro.

Narinig niya ulit ang tilian ng mga tao, walang kaalam alam na may war nang namamagitan sa dalawa.

Kahit si Angelica at ang host na malapit sa kanila ay hindi sila maririnig dahil sa malakas na tili ng mga fans nila.

“Did you know that I’m one of your fans? I’m UlyAn fan too! Should I ask for a autograph? Or a picture?” Sumama ang tingin ni Ulysses kay Ichiro, dahil nakuha pa talaga itong tumawa.

Mula sa likod ng upuan ni Ulysses ay pinakita niya kay Ichiro ang middle finger niya, nakita naman ito ni Ichiro na ikinangisi din nito.

“Fuck you, step-brother.” Ichiro mouthed.

KABANATA 2

KABANATA 2

“Ma,” tawag ni Ichiro sa kanyang ina, nakatutok ito sa tv, pinapanood ang tv series na pinagbidahan ni Ichiro.

“What is it, son?” Lumingon sandali ang ina niya sa kanya pero agad ding binalik ang tingin sa tv.

Umupo si Ichiro sa tabi ng ina at tumingin din sa tv.

“Bumalik na lang kaya tayo sa Japan?” Tanong ni Ichiro at bumaling sa ina.

“Anak, sinabi ko na sa’yo…”

Napabuntong hininga si Ichiro at tumiim na lang ang bagang ng maalala ang pagtrato ni Ulysses sa kanila.

Unang kita pa lang niya kay Ulysses at makita ang ugali nito ay hindi na kaagad niya ito gusto. Ayaw niya sa lahat ang sinasabihan ng masasamang salita ang ina niya.

“Hindi niya tayo tanggap, Ma-”

“Galit lang ’yun kasi mahal pa niya ang Mama niya pero anak… Gagawin ko ang lahat para mapamahal siya sa akin.” Nakangiting sambit ng ina niya at niyakap siya.

Napatitig na lang si Ichiro sa ina, hindi naman talaga niya gustong makipagrelasyon ulit ang ina niya pero wala siyang magawa dahil nakikita naman niyang masaya ang ina niya, ayaw naman niyang ipagkakait niya ang kasiyahan ng kanyang ina. Makita lang niyang masaya ang ina ay masaya na rin siya at kontento na.

Gaya ni Ulysses, namatay din ang ama ni Ichiro dahil sa isang car accident, dahil sa aksidenteng ’yun ilang buwan ding nagkulong ang ina niya. Nito lang sumaya ng makilala ang ama ni Ulysses.

Ayus naman para kay Ichiro na umibig ang ina niya pero ’wag lang doon sa ama ni Ulysses. Ayaw niyang masasaktan ang ina niya dahil sa Ulysses na ’yun.

“Balik na tayo sa Japan, Ma. Mabubuhay ka ng walang lalaking makakasama-”

“Gusto mo lang bumalik sa Japan kasi ayaw mong iwan ang mga ala ala niyo ni Faye.” Natahimik si Ichiro sa sinabi ng ina, tumiim ang bagang niya at napapikit na lang siya.

“Hindi naman sa gano’n, Ma-”

“I know, Ichiro… Alam kong hindi mo pa rin siya makalimutan hanggang ngayon… Kaya nga tayo sumama sa tito Reycardo mo para makalimutan mo din siya…” Lumingon ang ina niya sa kanya at malungkot na hinaplos ang pisnge niya.

“Pareho tayong nawalan anak kaya alam mo kung ano ang nararamdaman ko ngayon… Hindi ako nakipag relasyon sa tito Reycardo mo dahil gusto kong makalimutan ang ama ang gusto ko lang ay sumaya ulit habang nabuhuhay pa ako sa mundo.” Napatitig na lang si Ichiro sa kanyang ina. Agad siyang nag-iwas ng tingin at pinikit ulit ang mata.

“Love your step-brother, anak…” Bulong ng ina niya, tumaas lang ang kilay ni Ichiro at naalala ang kabastosang ugali ni Ulysses.

“I don’t like him, Ma-”

“Magugustuhan mo rin siya… Magiging close din kayo kapag magkasama na kayo sa bahay.” Pagputol ng ina niya sa sasabihin niya.

Hindi na lang nagsalita si Ichiro, hinayaan niyang humilig ang ina niya sa dibdib niya habang nanonood sa tv. Nasa kalagitnaan sila ng panonood ng may nag doorbell sa bahay nila kaya sabay silang napatayo ng ina niya.

Nagkatinginan sila ng ina niya, “ako na ang magbubukas, baka ang tito Reycardo mo na ’yun.” Nakangiting pigil ng ina niya sa kanya at mabilis na pumunta sa pintuan para pagbuksan ang taong nasa labas.

Salubong ang kilay ni Ichiro habang hinihintay na pumasok ang bisita. Kumunot na kang ang noo niya ng makitang si Ulysses ang unang pumasok, salubong ang kilay, hindi na maipinta ang mukha habang bitbit ang maleta nila.

“What’s the meaning of this, Reycardo?” Gulantang na tanong ng ina niya na napatakip pa talaga sa kanyang bibig.

Ngumiti ang ama ni Ulysses at niyakap ang ina ni Ichiro. “Napapayag ko rin sa wakas ang anak ko, Azume… Magkakasama na tayo ngayon sa iisang bubong bilang bagong pamilya.”

Halos masuka si Ulysses sa sinabi ng ama at nakita ito ni Ichiro. Tumiim kaagad ang bagang ni Ichiro, hindi nagustuhan ang naging reaksyon ni Ulysses.

“Thank you, Ulysses…” Akmang yayakapin ng ina niya si Ulysses pero mabilis na lumayo si Ulysses na para bang may nakakahawang sakit ang ina niya.

Nagulat ang ina niya sa biglaang paglayo ni Ulysses pero agad din itong nakabawi at ngumiti.

“Masaya ako na pumayag ka rin sa wakas, Ulysses… Masaya ako na makita ka dito sa bahay…” Nakangiting sambit ng ina niya.

Umismid lang si Ulysses at iniwas ang tingin, nagtama ang tingin ni Ulysses at Ichiro. Matatalim na titig ang pinukol ni Ichiro kay Ulysses, galit na galit sa ugali niya.

Parang pinapatay na nila ang isa’t isa gamit lang ang nakakamatay nilang titig. May pusang mata si Ulysses at kapag nagseseryoso ito parang may gagawin itong kakaiba, habang si Ichiro naman ay salubong palagi ang kilay at may matang inaantok palagi, hindi nakangiti kaya parang galit.

“Ichiro, anak…” Naputol ang titigan nila dahil bigla siyang tinawag ng ina niya.

Lumingon si Ichiro sa kanyang ina, ngumiti ang ina niya sa kanya at kumapit sa braso ng ama ni Ulysses.

“Ihatid mo si Ulysses sa kwarto niya.” Nakangiting sambit ng ina.

Hindi na nagsalita si Ichiro, matatalim na titig ulit ang pinukol niya kay Ulysses bago ito naunang maglakad habang nasa magkabilang bulsa ang kamay niya.

Isang two-storey house lang ang bahay nila Ichiro dito sa pilipinas. Ito ang bahay noong hindi pa nawala ang ama niya, pero noong nawala na ito ay bumalik sila sa Japan. Hindi naman napabayaan ang bahay nila dahil may nag-aalaga naman nito.

“Stop staring at me like that, step-brother,” si Ichiro at binuksan ang pintuan na magiging kwarto ni Ulysses.

“Don’t call me step-brother ’couse we’re not!” Inis na bulyaw ni Ulysses at pumasok na sa kwarto niya.

Ngumisi si Ichiro at sumunod kay Ulysses sa loob.

Humalukipkip si Ichiro habang pinapanood si Ulysses na libutin ang kwarto.

“Paano ka napapayag ng ama mo na tumira dito sa amin?” Tanong niya at sumandal sa dingding.

“Magpapakamatay siya kapag hindi ako sasama.”

Natawa si Ichiro sa sagot ni Ulysses, inis namang bumaling sa kanya si Ulysses.

“What’s funny?!”

“Nothing…” Natatawa pa ring ani Ichiro at napailing.

Umismid lang si Ulysses at binagsak ang maleta sa sahig na naglikha ng tunog sa kwarto.

Sumeryoso bigla ang mukha ni Ichiro, umayos siya tayo at tumitig ulit kay Ulysses.

“Sa susunod ’wag mong babastosin ang ina ko kung hindi-”

“Kung hindi? Ano? Gagawa ka ng paraan para matanggal ako sa trabaho? ’Yan lang ba ang magagawa mo, Ichiro?” Nakangising pagputol ni Ulysses sa kanya.

Tumiim ang bagang ni Ichiro, mas lalong nakita ang perpekto nitong panga.

“Hindi mo alam kung ano ang kaya kong gagawin, Ulysses. Mag-ingat ka my step-brother.” Banta mi Ichiro sa isang mababang boses at tumalikod at tsaka dumiretso sa kwarto niyang nasa tapat lang ng kwarto ni Ulysses.

Binagsak niya ang pintuan niya at tinapon ang sarili sa kama, pumikit siya sandali pero agad ding nagmulat para tignan ang picture ulit ni Faye sa kanyang cellphone.

Ala una pa lang ng maaga ay nagising si Ichiro dahil sa mga sigaw mula sa ibaba. Agad agad siyang bumaba ang maalala ang kanyang ina.

Wala siyang suot na pang-itaas tanging boxer lang ang suot niya. Hindi na niya inalala pa ang suot niya dahil nag-aalala siya sa ina niya ngayon.

“Ulysses!” Narinig niya ang pagsigaw ng ama ni Ulysses.

“What happened?!” Sigaw ni Ichiro, napalingon sa kanya ang ama ni Ulysses at ang ina niya.

Mabilis na lumapit si Ichiro sa kanyang ina at sinuri kaagad ang katawan nito.

“Are you okay, Ma?” Nag-aalala niyang tanong, hinawakan siya ng ina niya at ngumiti ito.

“I’m okay, son… But your step-brother is not,” napatingin si Ichiro sa tinignan ng ina niya at nakita niya si Ulysses na dilat na dilat pero hindi kumukurap habang naglalakad ito pero nabubundol sa dingding.

Kumunot ang noo ni Ichiro habang pinapanood si Ulysses. Napapa aray si Ichiro sa tuwing nababangga si Ulysses sa dingding.

“Anong katangahan ’yan? Bobo ba siya? O sadyang pinanganak siyang may sayad?” Nakangiwing tanong ni Ichiro.

“Ichiro!” Saway niya ng ina niya.

“Nag sleep walk siya, Ichiro… Ganyan na si Ulysses simula pa noong bata siya pero ngayon lang ito nangyari na sunod sunod ang pags-sleep walk niya.” Ang ama ni Ulysses at nailing, sinubukan pa nitong hawakan si Ulysses pero naglakad ulit si Ulysses.

Nailing na lang si Ichiro, gusto niyang matawa dahil nabubundol si Ulysses at dilat na dilat ang mata nito na para bang gising lang.

“Okay, ako na bahala sa step-brother ko,” nag-insist si Ichiro na siya na ang maghatid kay Ulysses sa kwarto nito.

“Are you sure, Ichiro?” Manghang tanong ng ama ni Ulysses sa kanya.

“Yeah…” Sagot naman ni Ichiro at bumaling sa ina niya at hinalikan ito.

Naputol pa tuloy ang mahimbing niyang tulog dahil sa maling akala. Akala niya ay may nangyari ng hindi maganda sa ina niya pero nagsleep walk lang pala si Ulysses.

Napailing na lang si Ichiro at nilapitan si Ulysses tsaka hinawakan ito sa balikat.

“Let’s go step-brother, I’m going to kill you-”

“Ichiro!” Sigaw ng ina niya.

“I’m just kidding, Ma! I won’t kill him promise!”

Sinamaan lang siya ng tingin ng ina niya, nagpaalam ulit si Ichiro sa ina niya at tinulak na ang nags-sleep walk na si Ulysses.

Pahirapan pa ang pagpapaakyat ni Ichiro kay Ulysses sa hagdan dahil hindi ito gumagalaw kung hindi itataas ni Ichiro ang binti ni Ulysses.

Napatitig si Ichiro sa muka ni Ulysses, “geez! You’re so creepy, Ulysses!” Nailing siya sa sarili niyang sinabi at pinapasok na si Ulysses sa kwarto at tinulak ito sa kama.

“Jesus…” Bulong ni Ichiro habang nakatitig kay Ulysses na nakapikit na ngayon. “Nasapian ka ba?” Wala sa sariling tanong ni Ichiro at nailing ulit.

Bumalik ulit si Ichir sa kwarto niya at natulog ulit. Kinabukasan ay maaga siyang nagising at pumunta na siya hapag naabutan niya si Ulysses doon na kumakain mag-isa.

Isang masamang tingin kaagad ang pinukol ni Ulysses sa kanya.

“Oh! Good morning, Ulysses! How’s your sleep? Hindi ka na ba ulit nag sleep walk?” Si Ichiro at naupo sa tapat ni Ulysses.

“Sleep… What?!”

Tumingin si Ichiro kay Ulysses at tinaasan ito ng kilay.

“Nagsleep walk ka kagabi at alam mo ba kung ano ang ginawa mo? Geez! Your so very very very creep and stupid motherfucker.”

Sumama ang mukha ni Ulysses parang gusto ng itusok ang hawak na tinidor sa pagmumukha ni Ichiro.

Umayos ng upo si Ichiro at humarap kay Ulysses na galit na galit sa kanya ngayon.

“You entered in my room, my fucking step-brother! You touch my body and dance like a idiot! Akala mo ba isa kang macho dancer? Sorry to tell you but you dance like a stupid worm!” Sigaw ni Ichiro.

Nanlaki ang mata ni Ulysses at namula ang mukha dahil sa galit, kumunot ang noo at mas lalong nagalit kay Ichiro.

“You’re a fucking liar!” Sigaw ni Ulysses, nagtitimpi ng itusok sa pagmumukha ni Ichiro ang tinidor.

“Why would I lie my fucking step-brother?! Totoo ang sinabi ko! Tanongin mo si Mama at ang Papa mo! In the middle of the night you just enter in my room with your eyes wide open! You’re freaking creepy creepy creepy very much! You look like sinapian ng demonyo!” Nagpipigil ng tawa si Ichiro ng makita ang pagmumukha ni Ulysses.

“WHAT THE FUCK?!”

KABANATA 3

KABANATA 3

“Step-brother mo si Ichiro?!” Gulantang na tanong ni Angelica matapos mabasa ang isang article na papahayag doon na ikakasal na ang ama Ulysses at ang ina ni Ichiro kaya step-brother na sila ngayon.

Umismid si Ulysses, “hindi ’yan totoo. Hindi magpapakasal ang papa ko sa ina niya.”

Napanganga si Angelica at binasa ulit ang article.

“Pero nakasabi dito na kinuhanan daw nila ng pahayag ang Papa mo at ang Mama ni Ichiro at ang sabi nila; magpapakasal sila kapag napapayag kayong dalawa.”

Sarkasitikong ngumisi si Ulysses, sa sabi sa isip niya ay; bakit siya papayag sa kasal na ’yan? Matanda na sila masyado para magpakasal at isa pa hindi ako papayag kahit mamatay man ako!

“Ayaw mo no’n? Maging kapatid mo na si Ichiro-”

“I don’t need brother, Ange.” Pagputol niya sa sasabihin ni Angelica at tumayo.

Wala siyang trabaho ngayon dahil kakatapos lang ng taping nila pero sunod sunod ang kanilang mall show.

“Saan ka pupunta, Ulysses?” Humabol si Angelica sa kanya, hindi niya ito sinagot nagpatuloy lang siya sa paglalakad hanggang sa makalabas pero natigilan lang siya ng makasalubong ang lalaking kinaiinisan niya.

“What the fuck are you doing here?” Marahas na tanong ni Ulysses.

Ngumisi lang si Ichiro at bahagyang yumuko na ginagawa ng mga japanese.

“Good morning too, step-brother-”

“Don’t fucking call me step-brother!” Galit niyang sigaw.

Hindi niya nakalimutan ang pang-iinis ni Ichiro sa kanya kanina. Galit na galit siya kay Ichiro dahil sa sinabi nito kanina, totoong nag sleep walk siya pero noong tinanong niya ang ama niya ay nalaman niyang hindi naman talaga siya pumasok sa kwarto ni Ichiro at sumayaw na parang gago at higit sa lahat hindi niya hinawakan ang katawan ni Ichiro! Mamatay muna siya bago niya mahawakan ang katawan ni Ichiro.

“Step-brother kita, half kapatid half kaaway-”

“So, papayag ka na ikakasal ang ina mo sa ama ni Ulysses?” Singit ni Angelica.

“No fucking way!” Sabay na sigaw ni Ulysses at Ichiro.

Nagkatinginan si Ichiro at si Ulysses pero nagtagisan lang sila ng titig at agad ding nag-iwas ng tingin at bumaling kay Angelica.

“Saan mo nakuha ang balitang ikakasal ang mga magulang namin?” Tanong ni Ichiro kay Angelica, mabilis namang kinuha ni Angelica ang cellphone niya at pinakita sa kanilang dalawa ang article na binabasa niya.

“Hindi niyo alam na dinumog sila ng mga media kanina dahil namataan itong magkasama sa mall tsaka nag holding hands pa?”

Tumiim ang bagang ni Ulysses, napalingon siya kay Ichiro na nawala na ang ngisi sa labi at seroyoso na ito.

Umismid si Ulysses. Araw araw namang mukhang seryoso si Ichiro dahil sa mata niyang parang inaantok at ang kilay niyang laging nakataas ang kilay at hindi pa ngumingiti kaya nagmumukhang seryoso at masungit pero kapag ngingiti nawawala na lang ang mata.

Kinuha ni Ulysses ang cellphone ni Angelica at pinindot ang isang video.

“Bakit po kayo magkasama? ’Di ba po mga sikat na artista ang mga anak niyo? Anong meaning po nitong pagholding hands niyo?” Tanong ng isang media habang nakatutok ang camera sa kanyang ama at sa ina ni Ichiro.

“Ako ang ina ni Ichiro at may relasyon kami sa ama ni Ulysses na sikat ring artista dito sa pilipinas.” Sagot ng ina ni Ichiro.

Kumunot ang noo ni Ulysses.

“Iniisip niyo po bang magpakasal?” Tanong ulit ng media.

Tumawa ang ina ni Ichiro at tumingin sa ama niya bago muli itong tumingin sa camera.

“Kapag papayag ang mga anak namin na magpakasal kami ni Reycardo.” Nakangiting sagot ng ina ni Ichiro, tumiim ang bagang ni Ulysses at mabilis ka binalik ang cellphone kay Angelica.

“Hindi ako papayag na ikasal ang mga magulang natin. Hindi rin ako papayag na maging kapatid ka.” May diing sambit ni Ulysses, tumingin si Ichiro sa kanya ng walang emosyon sa mukha at sa mata nito.

“Akala mo naman gusto din kitang maging kapatid? Asa ka, mas gusto kong maging kapatid ang isang baboy na nag s-sleep walk.”

Halos umusok na ang tenga at ilong ni Ulysses dahil sa mga sinabi ni Ichiro.

“Shut up! You fucking liar! Hindi ako pumasok sa kwarto mo at sumayaw na parang gago sa harapan mo! You’re a fucking liar!” Sigaw ni Ulysses na tinawanan lang ni Ichiro.

Mas lalo pa siyang nainis kay Ichiro dahil patawa tawa lang ito habang siya parang official na sinapian siya ng demonyo dahil kay Ichiro.

“Ichiro, nandito ka na pala,” tumingin si Ichiro sa likod niya dahil may tumawag sa kaniya.

“Magsisimula na ang photoshoot, hinihintay ka na ni direct.” Tumaas ang kilay ni Ulysses matapos marinig ang sinabi ng baklang nasa likod niya.

Anong ibig sabihin nito? Dito din ba siya magtatrabaho?!

“Okay, susunod ako,” nakangiting sambit ni Ichiro, matatalim na titig ang pinukol niya kay Ichiro ng bumaling ito sa kanya at nawala na lang ang ngiti nitong pinakita sa bakla kanina sa likod niya.

“Mauna na ako step-brother.” Nakangising paalam ni Ichiro bago sila nilagpasan ni Angelica na nakanganga pala mula kanina.

Tumaas ang kilay ni Ulysses, hindi na niya nilingon si Ichiro. Diretso lang ang titig niya at sa isip niya ay unti unti na niyang pinapatay si Ichiro.

“I didn’t know na nags-sleep walk ka pala, Ulysses,” natatawang ani Angelica.

“Hindi ko rin alam na kailangan mo pa pala ’yung malaman, Angelica.” Si Ulysses at iniwan na si Angelica doon na nalaglag ang at nagulat sa sinabi ni Ulysses.

Mabilis na sumakay si Ulysses sa kanyang sedan at mabilis na pinaharorot papunta sa bahay nila Ichiro kung saan sila nanunuluyan ngayon.

Naalala pa niya ang pananakot ng ama niya sa kanya kapag hindi siya sasama.

Magpapakamatay ito kapag hindi siya papayag, akala ni Ulysses na nagsisinungaling lang ang kanyang ama tungkol sa pagpapakamatay nito pero nagulat na lang siya ng kumuha ng kutsilyo ang ama niya at tinutok sa puso niya kaya wala na siyang nagawa kundi sumama sa ama niya.

Pagkarating niya sa bahay ay agad siyang bumaba at pumasok sa loob ng bahay.

Naabutan niya sa living room ang ama niya kasama ang ina ni Ichiro habang nanonood ng pelekula sa tv.

“Ulysses, ang aga mo atang naka uwi,” napansin siya ng ama niya na nakatayo siya sa pintuan.

Tumiim ang bagang ni Ulysses at malalaking hakbang ang ginawa, huminto siya sa harap ng ina ni Ichiro.

“Bakit mo sinabi sa media na magpapakasal kayo?!” Sigaw ni Ulysses sa ina ni Ichiro.

Napatalon ito dahil sa gulat, napatayo ang ama ni Ulysses at mabilis siyang kinuwelyohan.

“’Wag mong sigawan ang tita Azume mo, Ulysses! You’re disrespecting her!” Sigaw ng ama niya pero dahil sa galit ni Ulysses ay hindi na siya nakinig sa kanyang ama.

“Sana hindi ka na lang sumagot sa mga tanong nila!” Sigaw niya ulit.

“Ulysses-”

“Hindi ako papayag na makasal kayong dalawa! Matanda na kayo mamamatay din kayo kaya bakit kailangan niyo pang magpakasal-” isang malutong na sampal ang natanggap ni Ulysses mula sa kanyang ama.

“’Wag mo ’yang sabihin, Ulysses! Hindi kita pinalaki ng ganito-”

“Hindi kasi ikaw ang nagpalaki sa akin, Pa! Si Mama ang nagpalaki sa akin! Wala ka sa tabi namin kaya ’wag kang umasta na parang isang mabuting ama!” Sarkastikong tumawa si Ulysses.

Hindi niya makalimutan ang mga gabing nakikita niyang umiiyak ang ina niya dahil sa ama niyang palaging nasa ibang bansa.

“Hindi kayo magpapakasal! Walang magpapakasal!” Sigaw ni Ulysses, matalim na titig ang pinukol sa kanyang ama at sa ina ni Ichiro bago umalis sa bahay.

Hindi niya gustong sumbatan ang ama niya sa mga pagkakamali nito, hindi niya ginusto ang mga sinasabi niya kanina. Ang hindi lang niya matanggap ay bakit kailangan pa nilang magpakasal? Ayus lang kay Ulysses na hanggang live in lang pero kasal? Hindi siya papayag, ayaw niyang may papalit sa ina niya.

Sa kabilang banda naman, galit na galit si Ichiro sa napanood. Nakakonekta ang cctv ng bahay sa cellphone niya at nakita at narinig niya ang lahat ng mga sinabi ni Ulysses. Nagdidilim ang mukha ni Ichiro, galit na galit siya. Nakakuyom ang kamao at nanggigigil.

Para siyang isang demonyo na handang biktimahin si Ulysses. Ang pinaka ayaw niya sa lahat ang sinisigawan ang ina niya.

Madilim ang mata at walang emosyong mukha ay tumayo si Ichiro at lumabas sa building, sumakay siya sa kotse niya at mabilis itong pinaharorot na parang nasa racing.

KABANATA 4

KABANATA 4

“Anak?” Napabangon ang ina ni Ichiro ng maramdaman ang presensya niya.

Huminga ng malalim si Ichiro at niyakap ang ina. Hanggang ngayon hindi pa rin siya kumakalma, galit na galit pa rin siya sa ginawa ni Ulysses sa ina niya.

“May bago ka bang pelekulang pagbibidahan, anak?” Mahinang tanong ng ina niya at kinusot ang mata.

Wala ang ama ngayon ni Ulysses sa bahay nila dahil sinundan nito ang anak.

“Bakit hinahayaan niyo si Ulyssees ma na sigaw sigawan kayo?” May diing tanong ni Ichiro, natahimik ang ina niya at nag-iwas ng tingin.

“H-Hindi lang niya nagustuhan ang mga sinasabi ko sa media anak-”

Tumiim ang bagang ni Ichiro, “kahit na, Ma! Hindi ka niya dapat sigawan! Ano namang mali sa sinabi mo sa media?! Kung ayaw niyang ikasal kayo ng ama niya edi sana sinabi na lang niya ng masinsinan hindi ’yung sisigawan ka!”

Mabilis na kinalma ni Ichiro ang sarili niya, ang pinakaayaw niya sa lahat ay ’yung hindi rerespetohin ang ina niya, kumukulo ang dugo ni Ichiro sa tuwing may mga taong hindi marunong rumespeto sa kanyang ina. At ’yung ginawang pagsigaw ni Ulysses sa ina niya ay ang pinakagalit siya.

“Anak…”

“You don’t need to please people to accept you, Ma! Kung ayaw nila sa’yo ’wag mong pilitin!”

Inis na napatayo si Ichiro at hinilamos ang palad sa mukha, nagpipigil siya sa galit niya.

“Hayaan mo na siya, anak… Normal na reaction lang ’yun kasi ayaw niyang ikasal ako sa ama niya dahil ayaw niyang mapalitan ko ang ina niya sa buhay ng kanyang ama.”

Suminghap na lang si Ichiro at inis na lumabas sa kwarto ng kanyang ina, ang hindi niya rin gusto ay kabaitan ng ina niya. Masyado itong mabait, kahit mali ng iba ayus lang sa kanya. Tss. Mas gusto pa nga niyang masungit ang ina niya para malabanan ng ina niya si Ulysses.

Binagsak ni Ichiro ang pintuan ng kwarto niya at galit na sinipa ang upuan tsaka naupo sa dulo ng kama.

Sa tanang buhay niya, ngayon lang siya ng husto, kung magagalit man siya hindi naman ganito. Nandidilim ang mata niya, mas lalong nadepena ang itim niyang mata at ang kanyang inaantok na mata.

Kinuha ni Ichiro ang laptop niya at mabilis na ginalaw ang mga kamay, ita-track niya kung nasaan si Ulysses, pupuntahan niya ito kung nasaan man si Ulysses ngayon. Ang kawalan niya ng respeto kanina sa hindi mapapatawad ni Ichiro.

Ilang segundo lang ay natrack na ni Ichiro si Ulysses, nasa malapit itong hotel nag stay.

Sinarado niya ang laptop niya at natulala sa kawalan. Ilang sandali pa ay tumayo siya at kinuha ang susi ng kotse niya.

May dala dala din siyang cellphone para malaman niya kung nasaan na si Ulysses.

Galit siyang nagdrive, sumulyap siya sa cellphone niya at nakita niyang gumagalaw ang pulang ilaw ibig sabihin ay umalis si Ulysses.

Tumuon ang atensyon ni Ichiro sa daan, hindi na niya alam kung ano ang gagawin niya ngayon. Wala na siya sa tamang pag-iisip, basta ang alam niya ay galit na galit siya kay Ulysses.

Nanggigigil siya sa galit, gusto na niyang paliparin ang kamao niya sa pagmumukha ni Ulysses.

Sumulyap ulit siya sa cellphone niya, nakahinto na ang pulang ilaw kaya mas lalong binilisan ni Ichiro ang pagdadrive para agad na makarating sa kinarorounan ni Ulysses.

Bumagal ang pagpapatakbo ni Ichiro sa kotse niya, madilim ang paligid, may mga ilaw mga poste pero ang karamihan ay hindi na gumagana.

Sa isang convenience store ay lumabas si Ulysses, mas lalong dumilim ang mukha at mata ni Ichiro ng makita si Ulysses na lumabas sa convenience store.

Humigpit ang pagkakapit niya sa manobela, nanggigigil siya. Bumibigat din ang paghinga niya.

Ilang sandali pa ay bigla niyang inapakan ang gas at bumilis ang takbo ng kotse ni Ichiro.

Dahil sa galit, wala na sa tamang pag-iisip si Ichiro. Hindi na niya alam ang ginagawa niya, bumilis ang pagtakbo ng kotse at binangga niya si Ulysses na sasakay sana sa kotse nito.

Hindi huminto si Ichiro, pinaharorot niya ang kotse niya palayo sa pinangyarihan, hindi man lang siya lumingon sa likod at tignan kong ano ang nangyari kay Ulysses.

Binasa ni Ichiro ang labi niya at sinuklay ang buhok gamit ang isang kamay.

Niliko niya ang kotse niya at huminto siya sa isang bar, lumabas siya sa kotse at pumasok sa loob ng bar.

Parang wala lang ang nangyari sa kanya, sa subrang galit niya kay Ulysses ay hindi na niya inisip ang kalagayan nito. Hindi man lang niya iniisip si Ulysses.

Sa isip niya ay nakaganti siya dahil sa ginawang pambabastos at ang kawalan ng respeto ni Ulysses sa ina niya. Sigawan lang ni Ulysses ang lahat ’wag lang ang ina niya dahil didilim ang paningin niya kapag ang ina na niya ang hindi nirerespeto.

“Is that Ichiro Yamazaki Valiente?”

“Yeah, girl… Nandito siya!”

“Napanood ko sa balita kanina na dito na siya magtatrabaho sa pilipinas! May movie kaagad siyang pagbibidahan!”

Dumiretso si Ichiro sa bar counter, umupo siya doon at agad nag-order ng whiskey.

Maraming gustong lumapit sa kanya at magpakilala pero ni isa walang naglakas loob na lapitan siya dahil sa aura na nakakapalibot kay Ichiro.

Ang mukha niya ay sumasabay sa dilim ng paligid, ang mata lang nito ang nasisinagan ng ilaw, salubong ang kilay nito na nakakadepena sa mata niyang inaantok.

“Uhm, hi?”

Napalingon si Ichiro sa babaeng naglakas ng loob na lumapit sa kanya, tinignan niya ito saglit pero agad ding iniwas ng tingin.

Humilig si Ichiro sa sandalan at nilagok kaagad ang inorder na alak.

“Problem?” Tanong ng babae

“Nothing,”

Nakagat ng babae ang labi niya at huminga ng malalim, may sasabihin sana pero biglang umingay ang cellphone ni Ichiro.

Kinuha niya ang cellphone niya at tinignan kung sino ang tumatawag, agad niya itong sinagot ng mabasang ang ina niya ang tumatawag.

“I-Ichiro… W-Where are you?”

Kumunot ang noo ni Ichiro dahil umiiyak ito at nanginginig ang boses nito.

“Nasa bar ako, bakit? May nangyari ba sa’yo? Ma, tell me-”

“Si Ulysses… S-Sinugod sa hospital kasi… May s-sumagasa sa kanya.”

Napatitig si Ichiro sa kawalan, napasinghap siya at tumaas ang kilay.

“Nasaang hospital siya?” Walang ganang tanong ni Ichiro.

“S-Sa F-Ford Hospital, anak… Pumunta ka bilis…”

Bumuntong hininga si Ichiro at tumayo, “okay, I’ll come, Ma… Good bye.” Binaba niya ang tawag at agad na siniksik ang kamay sa bulsa.

“Wait!” Napahinto si Ichiro dahil pinigilan siya ng babae, tumaas ang kilay niya at walang emosyon niya itong tinignan.

“What?”

“C-Can I g-get your… Number-”

“No.” Sagot ni Ichiro at naglakad na palabas sa bar, humahawi ang mga taong dinadaanan niya.

Sumakay kaagad si Ichiro sa kotse niya at pinaharorot niya ang sasakyan papuna sa Ford Hospital.

Pagdating niya doon ay agad siyang pumasok sa loob ng hospital at pumunta sa ER.

Naabutan niya ang ina niya na niyayakap ang ama ni Ulysses na umiiyak pati ang ina niya ay umiiyak rin.

Hindi niya alam kung dahil nga ba sa tama ng alak sa kanya o dahil pa rin sa galit niya kay Ulysses ay wala siyang nararamdaman ngayong awa. Para siyang robot na walang nararamdaman.

“A-Anak…” Tawag ng ina niya sa kanya, tumingin si Ichiro sa ina niya bago lumapit dito.

“M-Mabuti dumating ka…” Niyakap siya ng ina kaya niyakap niya ito pabalik.

“Uminom ka ba anak?” Tanong ng ina niya, huminga ng malalim si Ichiro bago tumango.

Napabuntong hininga na lang ang ina niya at hinawakan ang magkabilang pisnge niya. “’Wag kang iinom kung magdadrive ka anak… Baka ma-aksidente.” Puno ng pag-aalala ang mga mata ng ina niya.

Tumango siya at napatingin sa ama ni Ulysses na humahagolgol. Lumapit ulit ang ina niya sa ama ni Ulysses at niyakap ito ng mahigpit, pilit na tinatahan.

Ilang oras ang dumaay ay bumukas rin ang ER at nilabas si Ulysses na nasa stretcher.

“Ulysses!” Tawag ng ama ni Ulysses habang sinusundan ito na inililipat sa pribadong kwarto.

Walang emosyon na tinignan ni Ichiro ang katawan ni Ulysses na puno puno ng benda ang katawan at may mga sugat ito.

Napabuntong hininga na lang si Ichiro at iniwas ang tingin kay Ulysses.

---

Galit kayo kay Ichiro mah baby? HAHAHAHA ako rin galit😡 ano idedeads ba natin si Ichiro? MWEHEHEEHHE

KABANATA 5

KABANATA 5

“Isang buwan na siyang tulog pero hindi pa rin siya gumigising,” malungkot na sambit ng ina niya habang nakatitig kay Ulysses.

“Sabi ng doctor ay na coma siya hindi sigurado kong kailan siya gigising tapos sabi pa ng doctor na baka abutin daw ng taon bago siya gigising.” Napayuko na lang ang ama ni Ulysses habang hawak hawak ang kamay ng anak.

Mabilis na iniwas ni Ichiro ang tingin niya, naglakad siya papunta sa pang-isahang upuan malayo sa ina niya at sa ama ni Ulysses.

Isang linggo matapos mangyari ’yun ay nakaramdam nang pagsisisi si Ichiro sa nagawa niya, sising sisi siya dahil mas pinili niya ang galit niya. Wala na siya sa katinuan no’n, galit na galit siya at nandilim ang mata pero habang tumatagal ay sinisisi na niya ang sarili niya.

Maaari siyang ipakulong ng ama ni Ulysses, sa oras na aamin siya na siya ang sumagasa kay Ulysses alam niyang sa presento ang pupuntahan niya.

Sa tuwing gabi ay hindi siya nakakatulog dahil sa guilt at pagsisisi, dinadalaw siya palagi ng konsensya.

Hindi pinalabas sa media na na coma si Ulysses, sinabi lang nito na nagbakasyon ito at hindi muna tatanggap ng trabaho, gano’n din si Ichiro, wala rin siyang tinatanggap na trabaho.

Pumikit ng mariin si Ichiro, binasa niya ang labi niya at tumigig kay Ulysses. Mali ang ginawa niya, isa ’yung pagkakamali.

Isa ngang araw ay nasabi na lang niya sa sarili niya na sa oras na gigising si Ulysses ay babawi siya dito, hindi bilang kapatid kundi kaibigan na rin.

“Anak… Aalis na muna kami ng Tito mo ah?” Lumapit ang ina niya sa kanya, tumango siya at hinalikan sa pisnge ang ina bago ito pinanood lumabas sa kwarto.

Pagkalabas ng ina niya at ang ama ni Ulysses ay tumayo siya dahan dahang lumapit kay Ulysses.

“Hey, wake up,” gusto niyang yugyugin ang katawan ni Ulysses pero dahil dinadalaw nga siya ng konsensya at pagsisisi ay hindi niya ginawa dahil baka matuluyan si Ulysses.

“Nags-sleep walk na baboy, gumising ka na kung ayaw mong tuluyan kita.” Sambit niya ulit at tinitigan ang mukha ni Ulysses pero wala pa rin siyang nakuhang tugon.

Napabuntong hininga na lang siya at nilagay ang dalawang kamay sa magkabilang bulsa pagkatapos ay napabuntong hininga.

“I’m sorry… Alam kong kasalanan ko ’yun, nagawa ko ’yun sa galit- tss, cringe.” Tumigil Ichiro sa pagsasalita at kinamot na lang ang ulo, mali din ang humingi ng sorry sa taong hindi ka naman naririnig dahil parang wala lang rin ang paghingi mo ng tawad, paano ka nila mapapatawad kong hindi ka nila naririnig?

“I know it’s my fault, okay? What do you wan’t me to do? Dance like a idiot? What-argh! I’m fucking crazy!” Ginulo ni Ichiro ang buhok niya dahil pakiramdam niya baliw dahil nagsasalita siya mag-isa, wala siyang kausap kasi na coma ang taong hinihingan niya ng tawad.

“Woah! Magic!” Natawa si Ichiro ng makitang gumalaw ang daliri ni Ulysses, sa utak niya tawa siya ng tawa dahil pakiramdam niya may powers siya na nagpapabuhay ng taong na deads.

“Finally, you’re awake!” Sigaw ni Ichiro sa saya, kinagat niya ang labi niya at tinitigan ang daliri ni Ichiro.

Gumalaw ulit ito, napangiti na lang si Ichiro at nakahinga ng maluwag, hindi talaga patay si Ulysses.

“W-Who the f-fuck are you?” Dahan dahang napatingin si Ichiro sa mukha ni Ulysses at nakita niyang nakabuka na ang mata ni Ulysses ay napa palakpak siya.

Kahit gising na si Ulysses, nakaramdam pa rin siya ng pagsisisi at konsensya.

“You’re fucking awake! Mabuti gumising ka na, ang haba ng beauty rest mo hindi ka naman si Sleeping Beauty.”

Kumunot ang noo ni Ulysses sa sinabi ni Ichiro, “w-who are you?! Why are you here?!”

Naawang ang labi ni Ichiro sa tanong ni Ulysses, wala sa sariling tinuro ni Ichiro ang sarili niya.

“You can’t remember me? Ouch!”

Pumikit ng mariin si Ulysses at pinilit na umupo pero napangiwi na lang ito dahil sa sakit. Mabilis na lumapit si Ichiro kay Ulysses para tulungan ito.

“Don’t fucking touch me!” Sigaw ni Ulysses at umupo mag-isa.

“Really? Hindi mo ako naalala? Hindi mo naalala na pumasok ka sa kwarto ko at sumayaw na parang gago? You fucking touch my body! Nag sleep walk ka tapos pumasok ka sa kwarto ko at doon ka gumagawa ng kababalaghan!”

Nanlaki ang mata ni Ulysses dahil sa mga pinagsasabi ni Ichiro na halatang gawa gawa lang niya at talaga dinagdagan pa niya.

“What the hell are you talking about?! Hindi tayo nakatira sa iisang bahay-”

“Ikaw at ang ama mo ay nakatira sa bahay namin,” kinuha ni Ichiro ang isang upuan at umupo siya doon.

“Get out! I don’t fucking know you! Where’s my dad moron?!” Napapangiwi si Ulysses sa tuwing gagalaw siya, tumaas ang sulok ng labi ni Ichir at nagdekwatro.

“Your dad is with my mom, baka!.” Sagot din ni Ichiro.

“What?! Why?! Who the fuck are you?! Bakit magkasama ang mama mo at si Papa?!” Gumalaw ulit si Ulysses, napangiwi ito at bumalik sa pagkasandal sa headboard ng kama.

“May amnesia ka ba o nagpapanggap ka lang? May relasyon ang papa mo at mama ko, ibig sabihin step-brother mo ako-”

“No way!” Sigaw ni Ulysses, hindi na siya pinatapos sa pagsasalita.

Napabuntong hininga na lang si Ichiro, sana pala nagtawag siya ng doctor para masuri kaagad si Ulysses.

“Yes fucking way.” Walang ganang sambit ni Ichiro at humilig sa upuan.

Napatitig na lang siya kay Ulysses, sakto ding bumaling si Ulysses sa kanya kaya nagkatinginan siya. Hindi niya alam pero parang may kakaiba sa mata ni Ulysses parang… Parang natitigan na niya ito dati.

Ang paraan ng pagtitig ni Ulysses sa kanya ay napakapamilya para sa kanya, parang tinitigan na siya ng gan’yang mata dati.

“What happened to me?” Mahinahong tanong ni Ulysses.

Napakurap kurap si Ichiro at nag-iwas ng tingin, “nasagasaan…” Kita “ka, ng… Kotse.” Gustong sabihin ni Ichiro na siya ay sumagasa sa kanya pero pinigilan lang niya ang sarili niya dahil alam niyang lalala ang problema kapag sinabi niya pa ang katotohanan.

“Nasagasaan ako?” Tanong ulit ni Ulysses.

“Yeah… Na coma ka ng isang buwan.” Sagot ni Ichiro at tumitig ulit sa mata ni Ulysses.

Nagtataka siya dahil dati kapag tititig siya kay Ulysses hindi naman ganito ang nararamdaman niya, sa tuwi kasing tumititig siya sa mga mata ni Ulysses parang hinihila siya nito.

Pumikit ng mariin si Ichiro at pilit na inalala kung saan niya nga ba nakita ang gano’ng mata katulad ng kay Ulysses.

Faye…

Pumasok bigla sa utak ni Ichiro ng girlfriend niya na namatay ilang taon na ang nakaraan.

Ngayon lang pumasok sa utak niya na parang kahawig ni Ulysses ang mata ni Faye, kung paano siya nito titigan at kung paano siya nito hinihila sa tuwing tumititig siya sa mga mata nito.

“He’s lucky, nagising pa siya. Matinding injuries ang nakuha niya sa aksidente kaya siya na coma. Babalik kami para i-check siya araw araw,” sambit ng doctor na sumusuri kay Ulysses.

“Base sa sinabi niyo, hindi niya naalala si Ichiro at si Azume na nakasama niya bago siya ma coma, ang utak niya mismo ang pumipili ng kakalimutan niya na ayaw niyang mangyari. May mga bagay at pangyayari siyang hindi niya tanggap kay nakalimutan niya.”

“Yeah… He hate us.” Sagot ni Ichiro at tumingin kay Ulysses na masama pa rin ang tingin sa kanya.

Lumabas ang doctor ng maraming tanong kay Ulysses.

Bumalik ang tingin ni Ichiro kay Ulysses na niyakap na ngayon ng ama niya.

“I missed you, my son,” umiiyak ang ama ni Ulysses habang niyakap niya ito ng mahigpit.

“Ipapakulong ko ang sumagasa sa’yo.” Napaiwas na lang ng tingin si Ichiro at sumipol.

Okay, nagsisisi siya sa nangyari. Mas pinanaig niya ang galit sa katawan niya kaya nawalan na siya sa tamang pag-iisip at nandilim ang mukha niya kaya niya nasagasaan si Ulysses.

“Sino sila?” Nakakunot noong tanong ni Ulysses habang nakatingin kay Ichiro at Azume.

Tumikhim ang ama ni Ulysses at tumayo tsaka lumapit kay Azume at inakbayan nito na ikinataas ng kilay ni Ulysses at Ichiro.

“This is you Tita Azume, Ichiro’s mother and my girlfriend anak…”

Naawang na lang ang labi ni Ulysses at nag-iwas ng tingin, tumaas ang dalawang kilay ni Ichiro at napasipol na lang siya.

“A-Anak sa susuno na natin ’to pag-uusapan…” Bumuntong hininga ang ama ni Ulysses at lumapit sa anak.

“Magpahina ka anak, kailangan mong makabawi ng lakas…”

“Yes, Pa.” Walang emosyong sagot ni Ulysses.

“Pwede bang iwan niyo muna ako?” Nagkatinginan si Ichiro at ang ina niya tsaka tumango sa isa’t isa.

“S-Sige kung ’yan ang gusto mo-”

“Maiwan ka Ichiro.” Napahinto si Ichiro at tumingin kay Ulysses na walang emosyon siyang tinignan.

Nagkibit na lang siya ng balikat at sumandal sa dingding habang hinihintay na makalabas ang dalawang matanda.

Pagkalabas ng dalawa ay bumaling kaagad si Ichiro kay Ulysses.

“Bakit gusto mong magpaiwan ako? Do you fucking like me-”

“Fuck you.” Galit na sambit ni Ulysses, hindi pa nga siya nagsisimulang magtanong kay Ichiro naiinis na siya.

Tumawa si Ichiro at umiling, “sorry, but I don’t like dick.” Tumawa ulit siya at binasa ang labi.

“What the fuck?! Sorry to tell you too that I don’t fucking like dick! The feeling is mutual, moron! Suck your fucking dick!” Galit na sigaw ni Ulysses na namula na sa galit.

Mas lalong natawa si Ichiro, “kung kaya ko lang subuin ang ari ko matagal ko na itong sinubo-”

Lumipad patungo kay Ichiro ang isang vase na binato ni Ulysses sa kanya dahil sa inis at galit ni Ulysses kay Ichiro, buti na lang ay nakailag siya kundi baka basag na ang ulo niya.

“Easy, bro. Hindi tayo talo. I don’t really like dick, I like pussy more.” Tumawa ulit si Ichiro pero tumigil lang siya sa kakatawa dahil may kinuha na naman si Ulysses na bagay para ibato sa kanya.

KABANATA 6

KABANATA 6

“Who are you?” Tanong ulit ni Ulysses, napabuntong hininga na lang si Ichiro at hinila ang isang upuan at naupo doon na pabaliktad, nakaharap siya sa sandalan at doon tinikod ang baba.

“Unli ka ba? Kanina ka pa tanong nang tanong ng ‘Who are you’.” Sumama ang tingin ni Ulysses kay Ichiro.

“I’m serious,” sumeryoso ang mukha ni Ulysses, hindi na ngumiti at salubong na ang kilay.

“I’m Ichiro Yamazaki Valiente. Half Japanese half Filipino. 20 years old, my zodiay sign is Leo. Born in Kyoto, Japan, August 17 is my birtday. My father died because of car accident—”

“Stop. Tinanong ko lang sino ka hindi ko tinanong ang backgroud profile mo.”

Nagkibit lang ng balikat si Ichiro at sumipol. Isang mahabang katahimikan ang pumagitna sa kanilang dalawa. Tumingin si Ichiro kay Ulysses, hanggang ngayon hindi pa rin niya makalimutan ang mga mata ni Ulysses kanina habang tinitigan niya eh, may kakaiba siyang nararamadaman.

“May tanong ka pa ba?” Si Ichiro na ang bumasag ng katahimikan, ang tahimik kasi ni Ulysses at nakatulala lang ito sa kawalan.

“Anong nangyari sa akin?” Tanong ni Ulysses matapos ng mahabang katahimikan.

Napatuwid si Ichiro at nag-iwas ng tingin. Binasa muna niya ang labi niya bago binalik ang tingin kay Ulysses na titig na titig sa kanya.

“Nasagasaan ka…” Sagot ni Ichiro at huminga ng malalim.

“Bakit nakalimutan ko ang ilang mga ala ala?”

“Aba malay ko! ’Wag mo akong tanongin niyan, hindi ako doctor.” Ngumiwi si Ichiro at inayos ang kanyang suot na damit.

“Kailan ako makakalabas?” Tanong ulit ni Ulysses, bumalik ang tingin ni Ichiro kay Ulysses.

“Aba malay ko, dito ka na ata forever—”

“I’m fucking serious, Ichiro!” Sigaw ni Ulysses at napangiwi.

“Seryoso din ako, baka nga ililipat ka sa mental kapag nabaliw ka. Nabagok ulo mo baka mamaya lang tatawa ka na mag-isa.”

Nainis si Ulysses sa sinabi ni Ichiro, wala na talagang ginawa si Ichiro kay Ulysses kundi inisin ito ng inisin.

Sumingkit ang mata ni Ulysses at dumilim, nagsalubong ang kilay at handa ng bugahan ng apoy si Ichiro.

“Hey, don’t stare at me that way! Geez! You’re so creepy!” Umarte pa na parang natatakot si Ichiro.

“I wil fucking kill you!” Sigaw ni Ulysses na tinawanan lang ni Ichiro.

“If you can. Lumpo ka hindi ka makakatayo bobo ’to! Soon mo na ako papatayin kapag makakatayo ka na d’yan.” Matamis namang nginitian ni Ichiro si Ulysses.

Si Ulysses naman namumula na dahil sa galit, kung nakakatayo lang siya baka kanina pa niya nabugbug si Ichiro pero dahil hindi siya makakatayo hindi niya mabubugbug si Ichiro. Ubus na rin ang mga bagay na nasa paligid niya dahil sa kakabato kay Ichiro.

“I will kill you fucking Ichiro! Dadalhin kita sa impyerno!” Inis na sigaw ni Ulysses at kinuyom ang kamao, nanggigigil na talaga siyang suntukin si Ichiro na kanina pa siya iniinis.

“Yeah, yeah… Sinabi mo na kanina. Unli ka talaga, pablik balik.” Nagkibit ng balikat si Ichiro at nag-inat ng katawan.

Tumitig ulit siya kay Ulysses, ang sama sama ng titig ni Ulysses sa kanya na para bang papatayin siya gamit ang kanyang matatalim na titig.

“Hey, what the fuck?! Are you gay?!” Nanlaki ang mata ni Ichiro at napatayo sa kinauupuan niya.

“What?! What did you just say?! I’m not a fucking gay, asshole!” Si Ulysses at binato kay Ichiro ang unan niya.

“Then why are you staring at me that way? Are you trying to seduce me? Holy shit! I don’t like big dick! I like pussy, okay?”

“FUCK YOU, ICHIRO!” Nagsilabasan na ang ugat ni Ulysses sa leeg dahil sa lakas ng sigaw niya.

Patawa tawa naman si Ichiro na lumabas sa kwarto, nailing siya at pinilig ang ulo tsaka kinagat ang labi.

“What happen, son?”

Mabilis na tumikhim si Ichiro ng sumulpot ang ina niya sa harapan niya na may pag-aalala sa kanyang mukha.

“Nothing,” sagot niya at sinabayan pa ng iling, napabaling siya sa ama ni Ulysses na nasa likod lang ng ina niya.

“Can I come in, hijo?” Tanong ng ama ni Ulysses at tinuro ang pintuan.

Tumango si Ichiro, ngumiti ang ama ni Ulysses sa kanya at tinapik ang balikat ng ina niya bago ito pumasok sa loob.

“Mauna ka ng umuwi, anak. Kailangan ako ng tito Reycardo mo dito,” napabaling ulit si Ichiro sa kanyang ina, pinakatitigan niya ito bago siya dahan dahang tumango.

“May gala ka ’di bang pupuntahan bukas ng gabi?” Tanong ng ina niya at inayos ang kanyang damit.

“Yes,” sagot ni Ichiro.

Ngumiti at tumango sa kanya ang ina niya at bumuntong hininga.

“Sige, umuwi ka na muna at magpahinga at maghanda ka na rin para bukas.”

Tumango si Ichiro at hinalikan na sa pisnge ang kanyang ina at umalis ka sa hospital.

Pagdating niya sa bahay ay pumasok kaagad siya sa kanyang kwarto at kinalkal ang maleta niya. May mga gamit siyang hindi pa niya nilalabas at tinambak lang niya sa maleta niya.

Nang makita niya ang hinahanap ay bumalik siya sa kama niya at sumandal sa headboard at napatitig sa picture frame ni Faye Rivera. Matagal na niyang girlfriend si Faye Rivera, 16 years old siya ay sila na ni Faye. Si Faye ay isa ring artista kagaya niya. Iisang mundo lang ang ginagalawan nila.

Pero isang araw, anniversary nila. Habang hinihintay ni Ichiro si Faye sa tapat ng tokyo tower ay nabalitaan niyang pinatay ito, pinatay ito ng driver at bodyguard ni Faye at ang malala pa ay binastos ng driver at ng bodyguard si Faye, ginahasa at minaltrato pa bago pinatay at tinapon sa ilog.

Noong nakaraang taon pa lang ’yun nangyari at hanggang ngayon ay hindi niya pa rin nakakalimutan ang nangyari. Nakulong ang dalawang gumawa no’n sa girlfriend niya pero para kay Ichiro, hindi pa ’yun sapat para makapaghiganti siya.

Habang nakatitig sa picture ni Faye at titig na titig sa camera at wala sa sariling napatitig si Ichiro sa mga mata ni Faye at noong tinitigan niya ito ay si Ulysses ang pumasok sa utak niya.

Hindi niya maiwasang ikompara ang mata ni Ulysses kay Faye. Kaya pala familiar na familiar ang mata kanina ni Ulysses habang tinitigan niya ito dahil halos kuhang kuha ni Ulysses ang mata ni Faye, kung paano ito tumitig na para bang hinihila siya.

Pinilig na lang ni Ichiro ang kanyang ulo at nilagay na lang ang picture frame sa mesa na nasa tabi ng kanyang kama at hinayaan na ang sariling liparin ng antok.

Nang gumabi na ay nagbihis na si Ichiro para sa gala na pupuntahan niya. Ininvite siya ng isa sa mga sikat na designer sa pilipinas na kilala rin sa asia. Nag suot ng puting polo si Ichiro pagkatapos ay sinuot na niya ang itim niyang tuxedo at nagsuot tin siya ng itim na necktie.

Tinignan niya muna ang sarili niya sa salamin, inayos niya ang kanyang buhok pagkatapos ay nilagay ang dalawang kamay sa magkabilang bulsa ng itim niyang slacks na pinarisan niya ng itim rin na italian shoes, kinuha niya ang kanyang mamahaling relo na galing pang spain at ang pinakamahal na banango na binigay lang sa kanya nang inindorse niya ang panlalaking pabango na ito.

Pagkatapos niyang magbihis ay lumabas na siya sa bahay nila at sumakay sa kotse niya pagkatapos ay pinaharorot na niya ang kanyang kotse papunta sa venue ng gala.

Pagdating niya doon ay maraming mga magagarang kotse at mga media sa labas. Maraming kumikislap na flash ng camera. Pinatay at nilock na ni Ichiro ang kanyang kotse at walang emosyong naglakad papunta sa red carpet.

Pinalibutan kaagad siya ng mga media, hindi man lang ngumiti si Ichiro. Nanatili ang reaksyon niya kahit nakakasilaw na ang mga flash na nakatutok sa kanya.

“Ano pong balita sa step-brother niyo matapos mabalitaang na coma ito?” Bumaling si Ichiro sa isang media.

“He’s fine. Buhay pa.” Sagot ni Ichiro at tinalikuran na ang mga media matapos ng ilang minuto.

“Tatanggap ka na po ba ng trabaho ngayon?”

“Nagising na ba si Ulysses Gervacio?”

“Tuloy ba ang kasal ng mama mo at ang papa ni Ulysses?”

Hindi pinansin si Ichiro ang mga tanong, dumiretso lang siya sa loob. Hinayaan niya ang mga bodyguard na pigilan ang mga media.

“Ichiro!” Huminto si Ichiro at bumaling kay Angelica na tumatakbo palapit sa kanya.

“Si Ulysses? Kumusta siya? Ayus lang ba siya? Nabalitaan kong nagising na siya.” Sunod sunod na tanong ni Angelica.

“He’s fine, still breathing and kicking.” Sagot ni Ichiro at dumiretso na sa harap at nakipag batian sa ibang mga artista na inimbitahan sa gala.

“Tatanggap ka na ba ng projects, Ichiro? Sayang ’yung 1 month mong pahinga sa showbiz. Alam mo ’yun? Maraming umalok sa’yo no’n at maraming movies ka pa sanang pagbibidahan pero dahil sa nangyari sa step-brother mo napilitan kang ’wag munang tumanggap ng trabaho.” Kumunot ang noo ni Ichiro at napatitig sa babaeng nagsasalita.

Hindi niya kilala ang babae pero kung makipag kausap sa kanya akala mo naman close friend.

Ngumiti lang si Ichiro sa kanya at nagpaalam na. Matapos ang event ay may mga pictorial pa at pagkatapos ay lumabas na si Ichiro sa venue.

“Ichiro! Ichiro!”

Maraming mga fans sa labas ang nagsisigawan pero hindi man lang sila binalingan ni Ichiro.

Pumasok na si Ichiro sa kotse at mabilis na pinaharorot ang kotse papunta sa hospital. Kahit sa hospital ay pinagtitinginan siya pero walang naglakas loob para lapitan siya.

Pumasok si Ichiro sa kwarto ni Ulysses at naabutan niya itong nanonood ng balita tungkol sa gala kanina.

“Yow!” Si Ichiro at naupo sa bankanteng upuan.

“Where’s my Mama and your Papa?” Tanong ni Ichiro ng hindi man lang niya naabutan ang ina niya sa kwarto.

“Napanood ko ang balita. Why they keep saying ‘step-brother’?!” Galit na sigaw ni Ulysses habang nakaturo ang hintuturo sa tv.

Bumaling din si Ichiro doon at nagkibit ng balikat. “Because months ago, may kumausap na reporter sa mama ko at sa Papa ko at tinanong kong ano ang relasyon nila at sumagot ang mga matatanda at sinabing may relasyon sila at magpapakasal sila—”

“What?! Pakasal?! No fucking way!” Sumigaw si Ulysses at napa ayos ng upo.

“Hindi ako papayag na ikasal si Papa sa Mama mo!”

Tumango tango si Ichiro, “yeah, yeah… Same.”

“We’re not brothers!” Sigaw pa ni Ulysses.

Tumango tango ulit si Ichiro. “Yes, I know. You don’t need to shout.” Inis na tinakpan ni Ichiro ang tenga niya dahil sa kakasigaw ni Ulysses.

“Do something bastard! Mag-isip ka kung ng paraan para hindi makasal ang dalawang matandang ’yun!”

Napaisip si Ichiro sa sinabi ni Ulysses, tumayo siya at napahawak sa baba niya, animoy nag-iisip ng mabuti.

Lumapit siya kay Ulysses na nakakunot ang noo habanh sinuundan ng tingin si Ichiro na lumalapit sa kanya.

“Hmm,” sumingkit ang mata ni Ichiro wala sa sariling napatingin sa labi ni Ulysses.

“Hey! May naisip ka na ba?!” Pinitik ni Ulysses ang daliri niya sa harapan ni Ichiro kaya bumalik ang tingin ni Ichiro kay Ulysses.

“I have one… But it’s 50/50,” ngumuso si Ichiro, tumaas naman ang kilay ni Ulysses at nawala ang emosyon sa mukha.

Napatingin si Ichiro sa pinto, naririnig niya ang boses ng ina niya at ng ama ni Ulysses, mabilis na bumaling ulit si Ichiro kay Ulysses.

“Kiss me—”

“What?! Are you fucking crazy?! You’re so disgusting!” Tinulak siya ni Ulysses palayo pero lumapit ulit si Ichiro at mahigpit na hinawakan ang dalawang kamay ni Ulysses na susuntokin pa ata siya.

“What the fuck?! Are you going to rape me?! Are you fucking gay?!” Inis na bulyaw ni Ulysses sa kanya at pilit na bawiin ang kamay niya kay Ichiro.

“Ito na lang ang naiisip kong sulosyon sa problema natin! Just cooperate!” Sigaw ni Ichiro, narinig na niya ang pagpihit ng pintuan at ang tunog ng pagbukas ng pintuan.

Walang pagdadalawang isip na hinalikan niya si Ulysses sa labi, nanlaki ang mata ni Ulysses habang si Ichiro naman ay napapikit. Akala nilang dalawa ay smack lang ang halikan nila pero bigla na lang binuka ni Ulysses ang labi niya kaya nakapasok si Ichiro at lumalim pa ang halik nila.

“Oh.my.god! Ichiro!”

“Ulysses! What is the meaning of this?!”

Sigaw ng ina niya at ng ama ni Ulysses, humiwalay si Ichiro kay Ulysses para lumanghap ng hangin. Nagkatinginan sila ni Ulysses, may kakaiba sa mga mata nila na ngayon lang nila nakikita.

Binasa ni Ichiro ang labi niya at at humarap sa kanyang ina na gulat na gulat na naabutan.

“Son?!” Sigaw ng ina niya.

“We’re in relationship mom and tito. I’m Ulysses boyfriend and he’s my man too. But, please don’t tell anyone about this.”

Ginamit ni Ichiro ang acting skills niya para mapaniwala ang dalawang matatanda.

“Yes… He’s telling the truth tita, Pa… He’s my boyfriend and I’m his man.” Tumaas na lang ang sulok ng labi ni Ichiro dahil sinabayan na siya ni Ulysses.

Gulat na gulat pa rin ang dalawa, hindi makaimik at nanlaki pa rin ang mga mata.

Binabasa ni Ichiro ang labi niya, naalala ang lasa ng labi ni Ulysses kanina.

Napamura na lang si Ichiro sa utak niya.

Fuck! I kiss a guy and I fucking like it!

KABANATA 7

KABANATA 7

“Ginagawa niyo lang ba ’to para hindi matuloy ang kasal?” Tanong ng ama niya, patagong napa irap si Ulysses.

“No, Tito. We’re telling the truth—”

“Ichiro! ’Wag kang nagbiro ng ganito! Paano kayo nagkarelasyon eh hindi pa gaano katagal nagkakilala?! Na coma pa si Ulysses!” Pinutol ng ina ni Ichiro ang sasabihin nito.

“May relasyon na po kami matagal na, hindi niyo lang alam dahil patago kaming nagkikita.”

Halos masuka si Ulysses sa sariling sinabi, kung wala lang dito ang mga magulang nila baka kanina pa niya pinagsusuntok si Ichiro dahil sa ginawa nito kaninag paghalik sa kanya.

“What?! ’Wag kayong magsisingaling, Ulysses! Hindi nakakatawa!” Napasigaw na ang ama niya.

Walang emosyong napatingin si Ulysses sa kanyang ama. Hindi naman kami magsisinungaling kung hindi rin kayo magpapakasal.

Sabi ni Ulysses sa utak niya habang nakatitig sa kanyang ama na galit na galit.

“Galit ka ba Pa dahil pumapatol ako ng lalaki?” Mahinahon na sambit ni Ulysses pero sa loob looban niya ay halos isuka na niya ang lahat ng mga kinakain niya dahil sa mga pinagsasabi niya ngayon.

Mabuti na lang artista siya kaya nagagamit niya ang talent niya sa pag aarte ngayon dahil kung hindi siya artista ay baka kanina lang sila nabubuking.

“N-No… I d-din’t s-say that, son. Magulo lang ang utak namin ng Tita Azume mo… Mahirap paniwalaan na may relasyon kayo.”

Napabaling si Ulysses kay Ichiro na nakatitig sa kawalan na parang may malalim na iniisip. Pasimpleng siniko ni Ulysses si Ichiro kaya naagaw niya ang atensyon ni Ichiro.

“What?”

“What should we do? M-Mag hihiwalay ba tayo—”

“What? What did you just say?!”

Napakunot ang noo ni Ulysses dahil sa sinabi ni Ichiro, napakurap kurap na lang siya ng maalala na umaarte pala sila ngayon.

“A-Anak… Ulysses… Kahit anong gawin niyo hindi kami maniniwalang may relasyon kayo kasi ang hirap talaga kasing paniwalaan. Mas lalo niyo lang kaming pinapaniwala na ginagawa niyo lang ’to para hindit matuloy ang kasal namin…”

Natahimik si Ulysses at Ichiro dahil sa sinabi ng ina ni Ichiro. Nagkatinginan sila, parang nag-uusap sila gamit ang kanilang mga mata.

Napabuntong hininga si Ichiro at napayuko.

“Hindi namin kayo masisisi. Sige, kung ’yan ang pinapaniwalaan niyo.” Tumamlay ang boses ni Ichiro at lumabas na lang sa kwarto.

Halos pumalakpak ang kamay ni Ulysses dahil sa pagkamangha niya sa pag-arte ni Ichiro. Hindi na siya magtataka kung ilang ulit ng nakakuha ng best actor award at oscar award.

“Oh, my god… What should I do, Reycardo?” Napatingin na lang si Ulysses kay Azume at sa ama niya na nag-uusap sa harapan nila

“Naniniwala ka sa kanila?”

“A-Ayaw kong l-lumayo ang loob ng anak ko sa akin,”

Ganyan nga… Maniwala kayo na may relasyon kami ni Ichiro para hindi matuloy ang kasal ninyo.

Hindi ko hahayaang makasal kayong dalawa.

May nakalimutan man si Ulysses na ala ala alam niyang babalik din ito at ayaw niyang makasal sa iba ang ama niya dahil naaalala lang niya ang paghihirap ng ina niya para mapalapit ulit sa ama niyang minsan lang kung umuwi sa kanilang tahanan.

Sa parte ni Ulysses ay napakasakit na makitang umiiyak ang ina niya dahil sa kanyang ama, hindi naging masaya ang ina niya noon dahil sa ama niyang tutok na tutok sa trabaho at halos wala ng oras sa kanilang dalawa kaya ngayon hinding hindi hahayaan ni Ulysses na maging masaya ang ama niya.

Umalis ang dalawang matanda sa kwarto niya, hindi pa rin ito kumbinsido na may relasyon sila ni Ichiro, mas naniniwala sila na ginagawa lang nila ito para hindi matuloy ang kasal ng dalawang matanda.

Bumukas ang pintuan kaya napatingin doon si Ulysses, agad na kumulo ang dugo ni Ulysses at inabot ang baso sa mesa na nasa tabi ng hospital bed at binato ka Ichiro, mabuti na lang parang ninja si Ichiro at agad naiwasan ang binato ni Ulysses.

“Hey! Para saan ’yon? Kahapon mo pa ako binabato ah!” Reklamo ni Ichiro at hinila ulit nag upuan at baliktad na umupo doon.

Matatalim na titig ang pinukol ni Ulysses kay Ichiro.

“You fucking asshole! Bakit mo ako hinalikan! You’re so disgusting!” Sigaw ni Ulysses at akmang ibabato pa kay Ichiro ang plato buti na lang ay nakapagpigil pa siya.

“Ano pa ba ang plano? ’Di ba wala na? ’Yun na lang ang naiisip kong mas madali at kapani paniwala para hindi matuloy ang kasal nila!”

Halos pumutok ang ulo ni Ulysses dahil sa pagka-inis niya kay Ichiro, wala talagang araw na hindi siya iniinis ni Ichiro.

“Na kombinsi ba sila?! Putangina hindi ’di ba?! Mas lalo mo lang pinapalala ang sitwasyon!” Sigaw ni Ulysses at bumaba sa kama tsaka dumiretso sa banyo.

“Hey! Hey! Hey! Nakatayo ka?!” Gulat na sumunod si Ichiro sa kanyang sa banyo.

“Anong akala mo sa akin lumpo?! Go fuck yourself idiot!” Inis na bulyaw ni Ulysses at kinuha ang toothbrush at toothpaste.

“Wow? Duming dumi ka sa labi ko ah?” Sumingkit ang mata ni Ulysses at inis na bumaling kay Ichiro na may pa hawak hawak sa kanyang puso.

“Tumahimik ka hilaw na hapon!”

“Wait hindi ako papayag na ikaw lang ang magto-toothbrush! Nakaka insulto ka naman! Harap harapan mo pa talaga piparamdam sa akin na nadudumihan ka sa labi ko? I’m hurt!” Halos pumalapak na si Ulysses dahil sa galing umarte ni Ichiro, inikot lang ni Ulysses ang kanyang mata at nagpatuloy sa pagtoothbrush.

“Ay, wala pala akong dalang toothbrush. Pwedeng pahiram nang tooth—”

“Get out in my fucking way! You’re so disgusting motherfucker!” Pulang pula na talaga ang mukha ni Ulysses dahil sa galit at inis na naghahalo sa kanya ngayon at dahil lang ito kay Ichiro.

“What?! Sinabi ko lang na manghihiram ako ng hindi gamit na toothbrush kasi ’yun ang gagamitin ko.”

Matalim niyang tinignan si Ichiro, tinaasan lang siya ng kilay ni Ichiro at bumalik sa upuan.

Bumalik din si Ulysses sa kama at sumandal sa headboard ng kama.

“Plan B?” Nag-angat ng tingin si Ulysses kay Ichiro na nagkapangalumbaba at nakatingin sa kanya.

“Gano’n pa rin, ipagpatuloy na natin ang nagawa mong kabobohan.” Tinirik ni Ulysses ang mata niya at wala sa sariling bumaba ang tingin sa mapupula at maninipis na labi.

Naalala niya bigla ang paghalik kanina ni Ichiro sa kanya.

Mahirap tanggapin at sabihin ang totoo na nagustuhan niya ang halik na ’yun, kakaibang sensyasyon ang naramdaman niya at parang may nabuhay sa kanya dahil sa halik na ’yun.

Akala niya ay hanggang smack lang ang halik na ’yun pero ang hindi niya inaasahang ibubuka niya ang labi niya para makapasok ang dila ni Ichiro at ang mas malala pa ay nagustuhan niya ang halik!

Mahirap itanggi dahil maging siya ay nagustuhan ang halik na ’yun. Pakiramdam niya lahat ng parte sa katawan niya na natutulog ay bigla na lang nabuhay dahil sa halik na ’yun.

“Makaka uwi ka na mamaya, babalik ka na ba sa trabaho?” Bumaling ang tingin ni Ulysses kay Ichiro.

“Yes,” sagot niya at napalunok tsaka nag-iwas ng tingin.

“Anong gagawin mo pagkalabas mo?” Tanong ulit ni Ichiro.

Napatulala si Ulysses sa kawalan. “Ang hanapin ang may gawa nito sa akin.” Tumiim ang bagang niya at nandilim ang paningin.

“Hahanapin ko siya at ipapakulong panghabang buhay. Hindi ko siya mapapatawad sa ginawa niya sa akin.”

Bumaling ang nandidilim na mga mata ni Ulysses kay Ichiro na titig na titig sa kanya pero nag-iwas ito ng tingin.

“Sabi ng doctor hindi ko maalala ang nangyari noong isang buwan ang nakaraan dahil kinakalimutan ito ng utak ko mismo. Gusto kong tulungan mo rin akong alalahanin ang lahat ng hindi ko maalala.”

Bumalik ang titig ni Ichiro sa kanya, nagkatinginan sila pero si Ulysses ang unang nagbitiw ng tingin.

Hindi niya ata nakayanang titigan ang inaantok na mata ni Ichiro.

Kinagabihan ay nakauwi ka si Ichiro, nagtaka pa nga siya dahil hindi sa baha nila sila umuwi. Nagtataka siya kung bakit dito siya dinala ni Ichiro sa hindi naman nila bahay.

“Dito kayo lumipat noon, gusto ng magsama ang Papa mo at si Mama kaya naisipan ng matatanda na mamuhay sa iisang bubong at kung itatanong mo kung bakit ka napapayag, na banggit mo sa akin noon na pinagtanggkaan ng Papa mo na magpakamatay kapag hindi ka sasama sa kaniya.”

Napanganga na lang si Ulysses sa sinabi ni Ichiro, hindi siya makapaniwala na napaniwala siya ng ama niya dahil sa pagtatangka nitong magpakamatay.

“May cctv ba sa loob ng bahay niyo?” Tanong ni Ulysses kay Ichiro pagkababa nila sa kotse.

“Wala, sa labas meron. Pinapalibutan ng cctv ang bahay at si Mama ang tumitingin sa mga footage, sa loob naman ay walang cctv.” Sagot ni Ichiro, tumingin sandali si Ulysses kay Ichiro bago tumango.

“Aarte lang tayo ’di ba kapag nand’yan sila sa paligid natin?” Tanong ulit ni Ulysses na tinanguan lang ni Ichiro.

“Let’s go inside and lights, camera, action!” Si Ichiro at naunang pumasok sa bahay.

“Ulysses! Halika kumain ka muna, naghanda ako para sa pagbabalik mo sa bahay!” Sinalubong sila ng ina ni Ichiro pero si Ulysses lang ang hinila nito papunta sa kusina at naiwan si Ichiro sa likod.

Napalingon si Ulysses sa likod, “Ichiro!” Tawag niya ka Ichiro at pinandilatan niya ito ng mata, may mga bagay siyang walang kaalam alam sa ina ni Ichiro at baka madulas pa siya at masabi pa niya ang hindi dapat sabihin.

“Masaya kami ng Papa mo na nagbabalik ka na! Alam mo bang alalang alala ang Papa ko sa’yo, hindi ’yun nakakatulog sa gabi dahil sa kakaisip sa’yo.” Kwento ng ina ni Ichiro.

Tumaas lang amg kilay ni Ulysses at naupo na sa bakanteng upuan, akmang uupo si Ichiro sa tabi niya pero nagsalita ang ina nito.

“Ichiro, ’wag kang umupo sa tabi ni Ulysses. Doon ka sa pinakadulo,”

Napalingon si Ulysses kay Ichiro na nakakunot ang noo at nagtataka sa sinabi ng ina.

“What? Why mom? I wan’t to sit beside my man—”

“Ichiro! Makinig ka sa akin! Tigil tigilan niyo na ’tong pag-aarte ninyo! Hindi niyo kami mapapaniwala!”

Nakatinginan si Ulysses at si Ichiro, tumiim ang bagang nilang dalawa pero hindi nila sinagot si Azume.

“Mom, how many time do I have to tell you na may relasyon kami ni Ulysses—”

“Just shut your mouth, Ichiro. Hindi ka nakakatuwa, hindi ako maniniwala sa inyo.” May diing pagkasabi ng ina nito bago umalis sa kusina.

Nagkatinginan ulit si Ulysses ag Ichiro. Parang nag-uusap sila gamit ang kanilang mga mata.

“What our next plan?! Hindi sila maniniwala sa atin!” Si Ulysses.

Nasa taping silang dalawa ngayon ni Ichiro sa isang movie na pinagbibidahan nilang dalawa.

As always, kasama pa rin nila si Angelica sa trabahong ito. Ang movie na ito ay ang karakter ni Ulysses ay ang leading man habang si Ichiro ang second leading man at si Angelica ang pinag-aagawan nila sa movie na ito.

“Ipagpapatuloy na tin ang nasimulang plano—”

“Hindi nga sila niniwala sa atin.” Pagputol ni Ulysses sa sasabihin ni Ichiro.

Sabay silang pumasok sa dressing room, kapag ganitong topic ay mas pinipili nilang pribado ang pag-uusapan at baka may makakarinig.

“Kapag tinigil natin ang plano mas lalo silang hindi maniniwala sa atin.” Si Ichiro na sumandal sa mesa habang si Ulysses naman ay umupo sa upuan na nasa tapat ni Ichiro.

“Paano sila makumbinsi?” Kumunot ang noo ni Ulysses.

“Hmm, should we act sweeter? You know.”

Itinirik ni Ulysses ang mata niya sa sinabi ni Ichiro. Magsasalita sana siya pero naunahan na siya ni Ichiro.

“Sa susunod na ititirik mo pa ang mata mo sisiguradohin kong titirik ulit ’yan dahil sa sarap ng pagbayo ko sa’yo.”

Naawang ang labi ni Ulysses dahil sa sinabi ni Ichiro. Nabuhay ata ang lahat lahat sa kanya, pati ang alaga niyang natutulog ay tumayo bigla.

KABANATA 8

⚠️ warning: spg R-🔞 ⚠️ read at your own risk.

KABANATA 8

“W-What?! A-Are you crazy?” Nailing si Ulysses, hindi naniniwala sa sinabi ni Ichiro.

“I’m damn serious. Naiirita ako sa pagtitirik ng mata mo. Gusto mo ako ang magtitirik niyan dahil sa sarap?” Binasa ni Ichiro ang labi niya, nasisiyahan sa pang-iinis kay Ulysses pero sa kaloob looban niya, naramdaman niya ring tumayo bigla ang pagkalalaki niya dahil sa trip niyang ito.

Hindi niya alam na magre-react mg ganito ang pagkalalaki niya sa simpleng sinabi niya at sa lalaki pa talaga niya naramdaman itong hindi niya inaasahang pagnanasa.

Naiwang nakaawang ang labi ni Ulysses, kusang namula ang mukha niya.

Natawa naman si Ichiro ng masaksihan ang pamumula ni Ichiro, kinagat niya ang labi niya at sinuklay ang buhok.

“A-Are you fucking gay?!” Pasigaw na tanong ni Ulysses kay Ichiro, nasa dressing room pala sila at baka may makakarinig sa kanila ngayon.

Tinawanan lang ni Ichiro ang sinabi ni Ulysses, nilagay niya ang isang kamay niya sa bulsa ng suot niyang pantalon at humakbang palapit kay Ulysses.

“Stay away from me!” Umatras si Ulysses na parang natatakot kay Ichiro pero patuloy pa rin sa paghakbang si Ichiro na parang walang narinig sa mga sinasabi ni Ulysses.

“Are you afraid? Why are you blushing my step-brother?” Panunuya ni Ichiro at tumawa, kumunot ang noo ni Ulysses at napatigil para haplosin ang pisnge niya.

“I-I’m not blushing!” Nagpipigil pa ring sigaw ni Ulysses pero natigilan na lang ng wala ng maatrasan.

Natawa si Ichiro at lumapit pa lalo kay Ulysses, isang dangkal na lang ang layo nila sa isa’t isa. Naaamoy na ni Ichiro ang hininga ni Ulysses at tumatama na rin ang hininga ni Ulysses sa labi ni Ichiro.

Halos magkatangkad lang silang dalawa at halos pareho lang din ang katawan nila.

“Do you love licking a lollipop, Ulysses?” Namamaos na tanong ni Ichiro.

Hindi niya alam kung bakit napunta ang usapan nila dito at hindir rin alam ni Ichiro kung bakit siya nagkakaganito ngayon. Bigla na lang nag-init ang katawan niya at ginanahang inisin si Ulysses.

Ang pag-uusap nila tungkol sa kanilang plano para maniwala ang kanilang mga magulang na may relasyon sila ay nauwi na lang sa ganito, parang biglang uminit ang dressing room dahil sa pinag-uusapan nila ngayon.

Dinilaan n Ichiro ang labi niya at napayuko, huminga siya ng malalim bago muling tumingin sa mga mata ni Ulysses na nakatitig lang din sa kanya at hindi makaimik.

“Do you wan’t to be my fuck-buddy?” Nakataas kilay niyang tanong, titig na titig ka Ichiro gamit ang nag-aalab niyang mga mata.

“W-What?! A f-fuck-buddy? You’re crazy! Pareho tayong lalaki!” Kunot noong sambit ni Ulysses at itutulak na sana si Ichiro pero nahawakan ni Ichiro ang kamay niya at agad agad itong dinala sa alaga niyang buhay na buhay.

Nanlaki ang mata ni Ulysse sa ginawa ni Ichiro pero hindi man lang niya magawang bawiin ang kamay niya dahil maging si Ulysses ay parang may kakaiba din siyang nararamdaman na pagnanasa.

“Then? Ano naman ngayon kong pareho tayong lalaki? Magagawan natin ’yan ng paraan.” Tumaas ang sulok ng labi ni Ichiro at dinilaan muli ang labi.

Binuksan niya ang zipper niya at mula sa zipper ay pinalabas niya ay alaga niya, napalunok na lang si Ulysses habang titig na titig sa alaga ni Ichiro.

“Do you wan’t to suck it?” Nakataas kilay na tanong ni Ichiro habang titig na titig kay Ulysses na nakatingin sa kanyang alagang handa ng sumabak sa laban.

“Hold it,” si Ichiro at pinahawak kay Ulysses ang alaga niya, naawang ang labi nilang dalawa.

Napapikit si Ichiro habang si Ulysses ay hindi makapaniwalang nakatingin sa kamay niyang hawak hawak ngayon ang… Mahaba, malaki, malutong, umiigting, malaman at parang masap na pagkalalaki ni Ichiro.

“Suck it.” Dagdag ni Ichiro at pinaupo si Ulysses, nag-angat ng tingin si Ulysses sa kanya, nakaawang pa rin ang labi.

“Papayag ka bang maging fuck-buddy?” Tanong ulit ni Ichiro kay Ulysses na nakatitig sa kanya ngayon.

“Are you scared? Not ready?” Sunod sunod na tanong ni Ichiro ng makita ang pagdadalawang isip ni Ulysses.

Nakagat na lang niya ang labi niya at nasabi na lang niya sa sarili niya na mali ba ang ginawa niya? Subrang mabilis ba?

“Okay, don’t do it if your not ready.” Aagawin sana ulit ni Ichiro ang pagkalalaki pero niya hinawakan ulit ito ni Ulysses na ikinagulat niya.

Naawang ang labi ni Ichiro at napatitig kay Ulysses na tumingin sa alaga niya pagkatapos ay tumingala para tignan siya.

“I-I wan’t to try it. If I like it, then I will accept to be your fucking fuck-buddy.”

Natulala sandali si Ichiro sa sinabi ni Ulysses, nagulat siya sa sinabi nito. Hindi siya makapaniwala na sinabi ’yon ni Ulysses.

“A-Are you sure?” Hindi makapaniwalang tanong ni Ichiro.

Hindi sumagot si Ulysses pero tumingin ito sa alaga niya at bigla bigla na lang sinubo ito ng hindi man lang nagsasabi.

“Holy shit!” Napamura si Ichiro at napakapit ka lang sa upuan na nasa harapan niya.

“Ahh…” Ungol niya ng dilaan ni Ulysses ang tuktok ng kanyang alaga, nilalaro ito ng dila niya.

“Shit! Ah!” Napatakip si Ichiro sa bibig niya at lumingon sa pintuan ng dressing room baka kasi may pumasok.

“Ah… Shit!” Tumingala si Ichiro dahil sa kakaibang naramdaman niya ngayon.

Parang sumiklab ata ang apoy sa katawan niya at kumalat ito ng napakabilis. Dahil sa ginagawa ni Ulysses sa kanya mas lalong nabubuhay ang kanyang alaga, kung malaki na ito ng hawakan pa lang ni Ulysses mas lumaki pa ito ng isubo ito ni Ulysses.

Napatingin si Ichiro sa salamin na nasa harapan niya, tinignan niya ang repleksyon niya sa salamin. Ang kanyang mga mata ay nag-aalab sa pagnanasa, ang kanyang labi ay nakaawang habang inuungol ang pangalan ni Ulysses.

Bumaba ang dila ni Ulysses sa dalawang bola ni Ichiro, nilaro laro niya ito, tinaas ni Ulysses ang alaga ni Ichiro para mas madilaan pa niya ang itlog nito.

“Ahh! Fuck!” Napatingala si Ichiro at mariing napapikit dahil sa sarap na nararamdaman niya, napaka hirap umungol sa dressing room dahil baka may makakarinig sa kaniya mula sa labas at baka pasokin pa sila dito.

Sinabunotan ni Ichiro si Ulysses ng subuin ni Ulysses ang alaga niya, naglabas masok ang umiigting na panga ni Ichiro sa bibig ni Ulysses.

“Ahh! Ah… Fuck…” Sunod sunod na ungol ang lumabas sa bibig ni Ichiro, naiwang nakaawang ang labi ni Ichiro habang pinapanood ang pagsubo ni Ulysses sa alaga niya.

“Ah… Ulysses… Fuck!”

Sinasalubong na ni Ichiro ang bawat pagsubo ni Ulysses, napapadaing na rin si Ulysses at may mumunting ungol na ring lumalabas sa bibig niya.

Dinidilaan ni Ulysses ang umiigting na panga ni Ichiro na parang isang lollipop, isang malaki at mahabang lollipop.

“Ah… Faster! Ah! Fuck!” Nakagat ni Ichiro ang labi niya, may kung anong puputok sa kaibuturan niya.

Naramdaman niyang bumilis ang pagsubo ni Ulysses sa kanya kaya bumilis din ang pagsalubong ni Ichiro kay Ulysses.

Naghahalo ang nararamdaman niya ngayon. Namuo ang pawis sa noo ni Ichiro, hinihingal at tumutulo na ang pawis.

Kakaibang sensasyon ang nararamdaman niya, kakaibang pagnanasa at kay Ulysses pa niya naramdaman, sa isang lalaki pa!

Hindi niya alam pero buhay na buhay ang lalaki niya.

“Deeper… Ahh…”

Tumingin si Ichiro kay Ulysses na nakapikit at dinadama ang pagsubo sa kanya, tumulo na ang laway nito sa kanyang labi.

“Hmm…” Mahinang ungol ni Ulysses at dinilaan ang tuktok ni Ichiro.

Tumingala si Ulysses upang tignan ang reaksyon ni Ichiro. Nagkatinginan silang dalawa. Kung tumingin si Ulysses ka Ichiro, may halo itong pagnanasa at nag-aalab din ang mata nito. Pumungay ang mga mata ni Ulysses at pumikit ulit para damahin ang sarap ng nararamdaman.

“Ahh… I’m c-cumming…” Ungol ni Ichiro, bumilis ang galaw ni Ichiro.

Ilang sandali pa ay hindi na kayang pigilan ni Ichiro ang nararamdaman, pumutok na ang kanina niya pa pinipigilan.

“Ah…” Mahaba niyang daing ng sa wakas ay nailabas na niya ang sasabog sa kaibuturan niya.

Mariin napapikit si Ichiro pagkatapos ng ilang sandali ay binuka niya ang mata niya at diretsong tumama ang mata niya kay Ulysses na nagpunas sa labi niya pero nakatingin pa rin kay Ichiro.

“You swallowed it all?” Hindi makapaniwalang tanong ni Ichiro, nanlaki ang mata niya habang nakatitig kay Ulysses na dinidilaan pa ang kanyang labi.

“Uh-huh.” May halong pagmamalaki ang boses ni Ulysses at tumaas ang sulok ng kanyang labi.

Ang nakaawang na labi ni Ichiro ay naging isang ngisi, dinilaan ni Ichiro ang kanyang labi at pinunasan ang kanyang noo na napuno ng pawis.

“Zip your fucking pants, Ichiro! It’s alive again!” Inis na sambit ni Ulysses at mahinah pinalo ang pagkalalaki ni Ichiro na nakalabas pa rin sa zipper ni Ichiro.

Naawang na naman ang labi ni Ichiro at napatingin kay Ulysses, “why did you slap my dick? It’s fucking hurt, idiot!” Inis na sigaw ni Ichiro kay Ulysses.

Pinasok ulit ni Ichiro ang tayong tayo pa rin niyang alaga at zinneper na ang pants pagkatapos ay taas noong humarap kay Ulysses.

“Did you like dick now, hmm?” May halong panunuyang tanong ni Ichiro at ngumisi.

Naalala niya na sinabi niya at ni Ulysses na ayaw nila sa “big dick” pero anong nangyari? Sumubo ng dick ang kurimaw!

“Nilunok mo ba ang sinabi mo step-brother?” Mas lalong lumapad ang ngisi ni Ichiro.

Umismid si Ulysses at pinunasan na rin ang kanyang noo.

“Yeah… It’s taste salty and sticky but so damn delicious!” Tinaas ni Ulysses ang kilay niya at ngumisi rin.

Napangisi na rin si Ichiro at nailing. Ang nangyari sa kanila kanina ay ang hindi niya akalaing mangyayari. Nag-uusap lang sila pero naging gano’n? Ang pag-uusap ay nauwi sa pagsubo ng malaki, mahaba, malutong at malaman na lollipop?

“Then? Do you accept to be my fuck-buddy?” Tanong ni Ichiro.

Tumaas ang isang kilay ni Ulysses, animoy nag-iisip.

“Uh-huh.”

Napangiti na lang si Ichiro pero tumikhim siya kaagad ng maalala ang pinag-usapan nila ni Ulysses kanina.

“And about sa plano let’s go with the flow. Magpapanggap pa rin tayong may relasyon para hindi na sila magpapakasal at kapag hindi na matuloy ang kasal pwede na nating itigil ang pagiging fuck-buddy natin.” Marahang sambit ni Ichiro

Napatitig lang si Ulysses sa kanya at tumango tango. “So, sinasabi mong fuck-buddy lang tayo hanggang sa mapaniwala silang may relasyon tayo at hindi na matutuloy ang kasal?” Ulit ni Ulysses.

“Yes. Hanggang sa mapabalik ko na si Mama sa Japan pwede na nating itigil ang pagiging fuck-buddy,” sagot ni Ichiro.

Napatitig ulit si Ulysses sa kanya pero tumango lang ito kalaunan.

Sabay silang napalingon ni Ulysses sa pinto ng may kumatok, sumilip ang isang staff sa director nila ngayon.

“Pinababalik na po kayo sa taping.”

Sabay ring tumango si Ulysses at Ichiro, sinarado ulit ng staff ang pintuan.

“Let’s go,” napatingin si Ichiro kay Ulysses ng mauna itong maglakad.

Wala sa sariling bumaba ang tingin ni Ichiro sa matambok na pwet mo Ulysses, kinagat niya ang labi niya at mabilis na hinabol si Ulysses at sinampal ang pwet ni Ulysses na dahil ng pagkatalon ni Ulysses.

“What the fuck?!” Inis na sigaw ni Ulysses at galit na napalingon kay Ichiro na tawa lang nang tawa.

“I will fuck you harder, Ulysses until you can’t stand anymore. I will fuck your ass so hard.”

Nakangising sambit ni Ichiro at tinaasan ng kilay si Ulysses pagkatapos ay kinindatan at lumabas na sa dressing room.

KABANATA 9

KABANATA 9

“Saan ba kayo nagpunta? Kanina pa kayo hinahanap,” sinalubong kaagad sila ni Angelica na kumapit kaagad sa braso ni Ulysses.

“Sa dressing room.” Sagot ni Ulysses sabay sulyap kay Ichiro.

“Anong ginagawa niyo doon?” Kuryosong tanong ni Angelica at bumaling din kay Ichiro.

Tumalikod lang si Ichiro at tumaas ang sulok ng labi niya. Umiling na lang si Ichiro at bumalik ulit si set.

Hindi na niya narinig ang pinag-uusapan ni Ulysses at Angelica dahil malayo siya sa kanila, tumaas lang ang kilay ni Ichiro at humarap sa kanyang makeup artist na agad na pinamulahan ng mukha.

Pagkatapos nilang maayosan ay balik sila sa taping, ang kinuha nilang scene ngayon ay nag-aagawan si Ulysses at Ichiro kay Angelica na siyang leading lady at si Ulysses ang pinili ni Angelica na siya namang leading man sa movie habang si Ichiro ay naiwang nasasaktan habang nakatingin sa kanilang dalawa na papalayo at biglang bumuhos ang ulan.

“Cut!” Sigaw ng director ng movie.

Nagpalakpakan ang mga staff dahil sa galing ng pinapaikita nilang tatlo.

“Perfect! Hindi na kailangang ulitin!” Masayang sigaw nh director at pinanood ang nakuha kaninag scene.

Inabutan naman ng isa sa mga staff ng towalya si Ichiro dahil siya lang ang nabasa ng tubig.

“Magaling! Magaling!” Papuri ng director.

Ngumiti lang si Ichiro at pinunasan ang kanyang katawan, hinubad mismo ni Ichiro ang damit na suot niya sa harap ng mga staff.

Nag-iwasan ang lahat maliban kay Ulysses titig na titig kay Ichiro sa malayo. Binasa ni Ulysses ang kanyang labi at tinignan si Ichiro mula ulo hanggang paa.

“Magbihis ka na doon sa dressing room!” Ang manager ni Ichiro at tinuto ang dressing room.

Nagulat ang manager ka Ichiro dahil bigla itong ngumiti mag-isa na parang baliw. Nailing na lang si Ichiro at hindi mawala ang ngisi sa labi dahil may naaalala ang siya sa dressing room.

Sinabit ni Ichiro ang towalya niya sa balikat niya at dumiretso na sa dressing room para magbihis, pero habang nagbibihis siya ay hindi niya maiwasang tumawa na lang mag-isa. Naaalala lang kasi niya ang nangyari kanina.

Bago siya lumabas sa dressing room ay napasulyap siya sa pwesto kong saan sila gumagawa ng kababalaghan ni Ulysses kanina at natawa na naman siya mag-isa, napatalon na lang ang isang sfaff ng dumaan ito sa harap ni Ichiro dahil sa pabigla bigla nitong pagtawa mag-isa.

Umiling na lang si Ichiro at nilagpasan ang staff at nailing sa sarili.

Pagkatapos ng ilang minutong break ay bumalik ulit sila sa pagte-taping.

Pagkatapos ng taping nila ay nauna siyang umuwi dahil narinig niya kay Angelica kanina na inimbitahan si Ulysses ng mga magulang ni Angelica na doon kumain sa bahay nila Angelica.

Kaya ang resulta, nakasimangot na umuwi si Ichiro sa bahay nila, nakasalubong niya ang ina niya at ang ama ni Ulysses at nagtaka dahil nakasimangot ito.

“May nangyari ba anak?” Tanong ng ina niya sa kanya ng huminto si Ichiro sandali sa kanyang ina para humalik.

“Wala po.” Sagot niya at akmang lalagpasan na ang kanyang ina ng biglang nagtanong ang ama ni Ulysses.

“Where’s Ulysses, Ichiro?”

Tumaas ang kilay ni Ichiro at nilingon ang ama ni Ulysses. “Edi nandoon sa kanyang ka love team.” Sagot niya at nilagpasan na ang dalawang matanda at dumiretso na sa kanyang kwarto.

Napabuntong hininga na lang si Ichiro at binagsak ang katawan sa kanyang kama at pinikit na ang mga mata, pero nagising na lang siya dahil sa sunod sunod na katok sa kanyang pintuan.

“God! It’s just 1:00 in the midnight!” Inis na sambit ni Ichiro at pagod na bumangon sa kanyang kama para pagbuksan ng pintuan ang taong kanina pa kumakatok sa kanyang pintuan.

“What?!” Napasigaw si Ichiro dahil sa inis.

“I-I’m sorry, son,”

Nawala ang antok ni Ichiro ng marinig ang boses ng kanyang ina. Minulat niya ng maayos ang kanyang mata at tinignan ang ina na nagulat sa pagsigaw niya.

“Ma… May problema ba?” Lumambot ang boses ni Ichiro at hinaplos ang buhok ng ina.

“Si Ulysses, nag sleep walk na naman kasi.”

Napatitig na lang si Ichiro sa kanyang ina.

Really? Ginising lang siya dahil nagsleep walk si Ulysses?

Napairap na lang si Ichiro at napilitang bumaba sa hagdanan. Nakita niya kaagad si Ulysses na nakabuka ang mga mata pero hindi kumukurap at diretso lang ang tingin kaya nababangga na sa mga semento.

“Geez! You’re so creepy, Ulysses! Sinapian ka ba?” Kunot noong tanong ni Ichiro ng makalapit siya kay Ulysses na nakaupo sa sofa at nakatingin sa tv na parang nanonood ng palabas.

“Ang Diyos na ang bahala sa’yo—aray!” Napakamot na lang si Ichiro dahil binatukan na siya ng kanyang ina dahil sa mga sinasabi niya.

“Ichiro naman, kung makapagsalita ka ay parang sinasabi mo ng kukunin na ng Diyos si Ulysses.”

Napanguso si Ichiro at tinignan ulit si Ulysses.

“Ako na po ang bahala sa boyfriend ko. Pwede na kayong bumalik sa kwarto niyo—”

“Really, anak? Hanggang ngayon pinipilit niyo pa rin kaming pinapaniwala sa mga arte niyo?” Napatitig si Ichiro sa ina niya dahil sa sinabi nito.

Kaya ayaw niyang magkarelasyon ulit ang ina niya sa iba dahil ayaw na niya itong masaktan ulit. Nandito naman siya kaya bakit pa kailangan ng lalaking makakasama niya panghabang buhay?

“He’s my man. If you don’t believe me, then I don’t care.” Sagot ni Ichiro at hinarap ulit si Ulysses at wala ng naisip na plano kaya binuhat niya ito.

“Fuck! Ang bigat!” Bulong ni Ichiro at umakyat na sa hagdan.

Hinihingal na siya pagdating sa kwarto ni Ulysses dahil sa bigat ni Ulysses at sa pag-akyat nila sa hagdan kanina.

Pinunasan ni Ichiro ang kanyang pawis at napabaling kay Ulysses na nakapikit na ngayon.

“Really, Ulysses? Nagcheat ka na kaagad sa fuck-buddy mo?” Nagsasalitang mag-isa si Ichiro.

“Tss. Hindi ka loyal! Kakasabi mo lang na fuck-buddy na tayo pero sumama ka sa iba? Ouch! Aray! Manloloko ka!”

Dagdag pa niya pero sa huli ay umiling na lang din siya dahil kahit siya ay nasabi na rin niya sa sarili niyang nababaliw na rin siya dahil kinakausap niya ang taong tulog.

“Ano bang kinakain mo? Bakit ang bigat bigat mo?!” Reklamo ni Ichiro at halos sabunotan na si Ulysses.

“Sinasapian ka ba gabi gabi? Bakit nags-sleep walk ka tapos bukas pa ang mga mata?! Tss.”

Napabuntong hininga na lang si Ichiro. Baliw na talaga siya.

“Nakakatakot ka naman, kulang na lang na humawak ka ng kutsilyo pwedeng pwede ka ng maging multo.” Sabi ulit ni Ichiro.

Sa huli ay inilingan na lang niya ang lahat. Dapat magalit siya kay Ulysses dahil sa ginawa nito kanina. Pinili na lang na bumalik ni Ichiro sa kwarto niya at bumalik sa pagtulog.

Nagising siya kinaumagahan, mabilis siyang nagbihis at bumaba sa kwarto. Hindi na niya nagawang katokin si Ulysses, bumaba na siya at pagdating niya sa hapag ay naabutan na niya si Ulysses doon na tahimik na kumakain.

“Good morning, Ma…” Humalik si Ichiro sa kanyang ina pagkatapos ay naupo sa tabi ni Ulysses na pinapanood ang galaw niya.

“Pagod ka—”

“Don’t talk to me.” Malamig na sambit ni Ichiro at hindi man lang nilingon si Ulysses.

Nalaglag ang panga ni Ulysses, hindi makapaniwala sa inasal ni Ichiro ngayon sa kanya.

“Good morning, Ichiro,” bati ni Ulysses sa isang mababang boses.

“Good morning.” Bati pabalik ni Ichiro pero hindi nilingon si Ulysses.

Tahimik na kumakain si Ichiro pero ang ina niya at si Ulysses ay panay ang sulyap sa kanya dahil sa hindi maipaliwanag na asal ngayon ni Ichiro.

“Mauna na ako, Ma.” Paalam ni Ichiro pagkatapos kumain.

Tumango lang ang ina niya, hindi makapagsalita at sinundan na lang ng tingin ang anak na palabas ng bahay.

“Mauna na rin ako, Pa, Tita.” Paalam din ni Ulysses at mabilis na sinundan si Ichiro sa labas.

“Hey!” Tawag niya kay Ichiro pero hindi siya nilingon nito.

“Sasabay na ako sa’yo—”

“No. Ma kotse ka kaya doon ka sumakay.” Magsusungit ni Ichiro sa kanya at binuksan ang pintuan ng kotse.

“What?! Why?! Why are you acting like this huh?” Kunot noong tanong ni Ulysses.

Nilingon siya ni Ichiro, “taksil ka.” Parang batang sambit nito at masungit siyang tinignan bago binagsak ang pintuan ng sasakyan.

Naiwan namang nakaawang ang labi ni Ulysses.

“What did he just say?! Taksil ako?! The fuck?!”

KABANATA 10

KABANATA 10

“Sa susunod na scene ay kukunan sa Thailand,” anonsyo ng direktor nila matapos ang ilang minutong break.

“Kailan tayo pupunta sa Thailand?” Tanong naman ni Angelica na as always naka kapit pa rin sa braso ni Ulysses.

“Bukas na bukas rin. Kaya mamaya pag-uwi niyo ay mag-empake na kayo dahil ala sais ang flight natin.” Sagot ng direktor, nagtanguan naman ang lahat.

“At may dadating bukas na artista para gaganap bilang Marah sa pelekula.” Dagdag ng direktor.

“Sinong artista? Maganda ba?”

Agad na tumaas ang kilay ni Ulysses ng marinig ang tanong ni Ichiro, nilingon niya at at naabutan niyang nakatingin din si Ichiro sa kanya.

“Taksil,” he mouthed.

Napanganga na lang si Ulysses at nailing. Kanina lang parang bata kung umasta si Ichiro.

“Yes! Maganda siya, Ichiro! Kung magugustuhan ng mga fans niyo ang loveteam niyo baka dadami ang mga pelekula ninyong dalawa together!” Pumalapak pa ang direktor nila at ang laki ng ngiti.

“Oh? Really? Subrang ganda?” Ulit pa ni Ichiro pero na kay Ulysses ang tingin.

“Yes! Yes! Yes! Paniguradong magugustuhan mo siya, Ichiro! Crush ka nga no’n eh!”

Nagtilian na ang mga staff at tinutukso na si Ichiro sa babaeng makakasama na nila bukas papuntang Japan.

Lahat ay excited sa pagpunta nila sa Thailand, ang iba ay nag-uusap na tungkol sa dadalhin nila sa Thailand.

Lumapit si Ulysses kay Ichiro na nagpupunas sa pawis niya.

“Anong dadalhin mo bukas?” Tanong niya at naupo sa tabi ni Ichiro.

Malayo sila sa mga staff na nagkukumpulan at pinag-uusapan ang mga gagawin at dadalhin nila sa Thailand.

“Sarili ko,” muntik ng masapak ni Ulysses si Ichiro sa sinagot nito.

“Why are you suddenly acting childish, Ichiro?” Kunot noong tanong ni Ulysses kay Ichiro at buong katawan itong hinarap.

“Taksil.” Ulit pa ni Ichiro at tinuon ang pansin sa mga staff na nag-uusap.

“What?!”

Nilingon ulit siya ni Ichiro, buong katawan na siya nitong nilingon. “Taksil ka. Hindi mo alam? Kakasabi mo lang sa akin kahapon na fuck-buddy na tayo pero sumama ka sa iba. Tss. Nasaan ang loyalty mo, Ulysses?”

Hindi makapaniwalang tinignan ni Ulysses si Ichiro. Naawang ang labi niya at tinignan si Ichiro mula ulo hanggang paa.

Napabuntong hininga na lang si Ulysses at sumandal sa upuan. “What the plan now? Paano natin mapapahiwalay ang dalawang matatanda?” Mahinahong tanong ni Ulysses at tinagilid ang ulo para matignan si Ichiro.

“Kung hindi sila mapaghihiwalay sa mabuting usapan edi ipaghihiwalay sila ng pwersahan—”

“Are you fucking crazy, Ichiro?! What do you mean by pwersahan?!”

“Hey! Lower your fucking voice!” Saway ni Ichiro sa kanya at tinignan ang mga staff na hanggang ngayon ay nag-uusap pa rin.

“What I mean is let’s keep pretending that we’re lovers!” Si Ichiro at hinarap ulit si Ulysses, tumaas naman ang kilay ni Ulysses at nawala ang emosyon sa mukha.

“How? Ginawa na natin pero walang nangyari ’di ba? Hindi sila naniniwala—”

“It because you’re flirting with someone! Paano sila maniniwala kung sa iba ka naman lumalandi?” Umawang na naman ang labi ni Ulysses at bahagyang napalayo ang mukha kay Ichiro dahil lumapit ang mukha ni Ichiro sa kanya para sabihin ’yon.

“I didn’t! Hindi ako lumalandi sa iba! It’s you! You’re flirting with someone!” Halos pasigaw na sambit ni Ulysses at tinuro si Ichiro.

Napaatras si Ichiro at kumunot ang noo at nagsalubong ang kilay.

“Anong ako? Sino naman ang nilalandi ko? Ikaw nga ’yung lumalandi sa iba eh! Kaya hindi kapani-paniwala ang pagpapanggap natin kung sa iba ka lumalandi!” Si Ichiro naman ngayon ang nagpipigil sumigaw at inilapit kay Ulysses ang mukha kaya napalayo ulit si Ulysses.

Nagkatinginan sila, parehong nakakunot ang noo at nagtatagisan ng titig, walang nagpapatalo at walang umiiwas.

Ilang sandali pa ay nagsalita na si Ulysses dahil hindi talaga nagpapatalo si Ichiro.

“So, kanina ba dapat ako lalandi, hmm?” Nakataas kilay na tanong ni Ulysses at sinandal ang likod sa upuan.

“Sa akin ka dapat lalandi!” Si Ichiro at tinuro pa si Ulysses, napaawang ang labi ni Ulysses at nailing.

“Ikaw?” Hindi makapaniwalang tanong ni Ulysses at halos matawa pa.

“Oo, ako! Sa akin ka lang dapat lalandi!” Giit ni Ichiro.

Natapos ang pag-uusap nila at bumalik ulit sila sa pagte-taping, pagkatapos nilang magtaping ay nauwi na sila.

Naunang magdriver ai Ulysses habang si Ichiro ay nasa likod, nakasunod sa kanya. Tumingin si Ulysses sa rearview mirror at nakita niyang nakasunod pa rin si Ichiro sa kanya.

Niliko na ni Ulysses ang kanyang kotse papasok sa subdivision, pinagbuksan sila nang gate ng guwardya pagkatapos ay pinarada ni Ulysses ang kanyang kotse.

Hindi kaagad siya lumabas sa kotse niya, tumitig muna siya sa bahay ng ilang sandali.

Nang dahil sa aksidenteng nangyari sa kanya ay may nakalimutan siyang ala ala. Pakiramdam nga niya ay namatay na siya pero nabuhay ulit pero naaalala pa naman niya ang nangyari sa buhay niya maliban na lang noong dumating na sina Ichiro at ang ina nito na si Azume sa buhay nila.

Hindi nga niya alam na may relasyon pala ang ama niya sa ina ni Ichiro. Kung hindi lang niya napanood sa tv ang gala na dinaluhan ni Ichiro ay hindi niya rin malalaman na may relasyon ang ama niya at ang ina ni Ichiro.

Sa totoo lang, ayaw na ayaw na niyang magrelasyon ng iba ang ama niya. Hindi dahil sa ayaw na niya itong maging masaya dahil sa ginawa ng ama sa kanila noong bata pa sila kundi dahil ayaw niyang baliin ang pangakong ipinangako niya sa kanyang ina noon bago ito namatay.

Pinangako niyang hinding hindi niya papayagan ang ama niyang makikipagrelasyon sa iba, ipinangako niyang walang ibang babae ang kanyang ama kundi ang ina lang niya na mahal na mahal ang kanyang ama.

Kaya grabe ang pagkadesperado ni Ulysses na ipaghiwalayin ang ama niya at ang ina ni Ichiro dahil ayaw niyang napako ang pangako niya sa ina niya.

Bumaba siya sa kanyang kotse at pumasok na sa loob, bumati siya sa kanyang ama ng makita ito sa living room at dumiretso an sa kwarto niya.

Wala talaga siyang matandaan na dito sila nakatira noon, wala siyang matandaan sa mga nangyari kasama ang mag-ina.

Tumiim na lang ang bagang ni Ulysses ng maalala ang taong sumagasa sa kanya, kung sino man ’yon, ipapakulong talaga niya. Galit na galit siya sa sumagasa sa kanya dahil hindi man lang siya hinarap sa kanya o sa ama niya. Kung malaman man niya kung sino ang sumagasa sa kanya ay ipapakulong niya talaga.

“D’yan ko na ilagay ang mga gamit ko sa bagahe mo,” bigla na lang pumasok si Ichiro sa kanyang kwarto dala dala ang mga gamit niya.

“Maraming gamit ang dadalhin ko, hindi na ’yan magkasya dito.” Si Ulysses at pinasok sa bagahe ang ilang mga gamit na kakailanganin niya.

“Kakasya pa ’to—”

“Hindi nga. May maleta ka d’yan ’yon na lang gagamitin mo namemerwisyo ka pa.”

Binaling ni Ulysses ang atensyon niya sa ginagawa niyang pagligpit ng gamit sa kanyang maleta.

Napatingin siya kay Ichiro na binagsak ang mga damit sa kama niya, kumunot ang noo niya at sinundan niya ito ng tingin habang papalabas ito ng kwarto niya para pumasok sa kwarto nito.

Umiling na lang si Ulysses at inabala ang sarili, natigil lang siya sa ginagawa niya ang bumalik ulit si Ichiro dala dala ang malaking maleta nito.

“My things are ready, dito ko na lang ilalagay—”

“Son? What are you doing? Bakit kayo nag-iempake?” Sabay na napalingon si Ulysses at Ichiro sa pinto ng pumasok ang ina ni Ichiro kasunod ang ama niya na nasa likod ng ina ni Ichiro.

“Ulysses? What is the meaning of this?” Kunot noong tanong ng ama niya.

“Maglalayas na kami. In case na hahanapin niyo kami nasa Thailand lang kami pupunta ng boyfriend ko. Maglalayas na kaming dalawa dahil ayaw niyong maniwalang may relasyon kami—aw!” Napakamot na lang si Ichiro sa kanyang batok dahil sa malakas na pagkabatok ni Ulysses sa kanya.

“We’re leaving for a taping. Sa Thailand ang sunod naming taping kaya nag-iempake kami.” Si Ulysses at tinignan ang dalawang matanda na titig na titig sa kanila.

“Oh… Okay,” nagdadalawang isip pa ang ina ni Ichiro na sabihin ’yon, bumaling ang ina ni Ichiro sa ama niya na parang nag-uusap sila gamit ang kanilang mga mata.

“Mag-iingat kayo doon. Ichiro, alagaan mo ang sarili mo, hmm?” Lumapit ang ina ni Ichiro sa anak niya at hinaplos ang mukha.

“Don’t worry, tita. Aalagaan ko si Ichiro sa Thailand.” Si Ulysses ang sumagot.

“Ulysses—”

“I will take care your son, Tito. Don’t worry, hindi siya mamamatay doon. Nandito ako para protekhan siya, kung mamamatay siya, uuwi na lang ako dito kasama ang kabaong niya—aw! Hey! Stop hitting me, babe will you?!”

Galit na lumingon si Ichiro kay Ulysses dahil binatukan na naman siya nito. Napakamot na naman si Ichiro sa kanyang batok ag napanguso, sinamaan siya ng tingin ni Ulysses.

“Stop saying nonsense.” Si Ulysses at nginisihan ang dalawang matatanda.

Maaga pa lang ay sinundo na si Ulysses at Ichiro sa bahay nila. Namangha pa si Angelica sa nalamang parehong bahay lang ang tinitirhan nila.

“Wow! I can’t really believe it! You two are living in the same roof!” Namanghang sambit ni Angelica matapos buksan ni Ichiro ang pintuan ng Van na sasakyan nila papunta sa airport.

“Hindi ka nga makapaniwala, kitang kita sa mukha mo.” Si Ichiro at nilagay ang kamay sa bulsa ng kanyang jacket.

Sunod namang pumasok si Ulysses.

“Ulysses, dito ka na sa tabi ko—”

“Dito na ako, hindi ako komportableng umupo d’yan.” Sagot ni Ulysses at tumabi kay Ichiro na nagpapanggap na tuloh pero ang totoo ay nakangisi ito sa ilalim ng hood niya.

Napatingin naman ang lahat ng sakay sa baklang nasa tabi ni Angelica.

“Why me? Bakit kayo nakatingin sa akin mga hindot kayo!”

Mahaba ang bhaye patungo sa airport kaya nakatulog ang dalawa sa likod, si Ichiro ay nakahilig ang gilid ng noo sa bintana habang nakahalukipkip habang si Ulysses ay nakasandal sa balikat ni Ichiro at nakahalukipkip rin.

Ginising sila pagkarating nila sa airport, pinalibutan kaagad sila ng mga bodyguard paglabas nila sa Van. Dikit na dikit si Ulysses at Ichiro habang mabilis na naglakad papunta sa private plane na sasakyan nila.

Maraming mga fans ang nag-aabang sa mga artista dahil may mga fanbase ito na ina-update ang mga followers kung saan pumupunta ang mga artista.

Naunang pumasok si Ulysses sa eroplano at doon siya pumwesto sa pinaka likod, sumunod naman si Ichiro sa kanya at naupo sa tabi niya.

“Naku! Ang close niyo talagang mag step-brother!”

Agad na nagkatinginan si Ulysses at Ichiro sa sinabi ng bakla. Umismid silang dalawa at pinikit na ang mata.

Tatabi pa sana si Angelica kay Ulysses pero bumagsak na lang ang balikat nito ng makitang si Ichiro ang katabi ni Ulysses kaya wala na itong nagawa kundi ang maupo kasama ang iba pang artista.

“Psst,” tawag ni Ichiro sa kanya, dahan dahan namang binuka ni Ulysses ang kanyang mata.

“What?”

“I’m horny.”

Halos lumuwa ang mata ni Ulysses sa sinabi ni Ichiro.

“What? You’re horny?” Bulong ni Ulysses.

Tumango tango si Ichiro habang nakanguso at bumaba ang tingin sa pagitan ng hita niya.

Kumunot ang noo ni Ulysses at bumaba ang tingin at doon na lang siya nagulat nang makita ang kamay niya na nasa ibabaw mismo ng alaga ni Ichiro.

“My fucking dick is alive now and that is your fault! Kahit saan saan na lang napapadpad ang kamay! Tignan mo, tayong tayo! Kasalanan mo ’to kaya pakalmahin mo!” Pabulong na sigaw ni Ichiro habang tinuru ang short niya na bumabakat ang alaga niyang buhay na buhay.

Inangat niya muli ang tingin kay Ulysses.

“Do you wan’t me to suck it?” Naka taas kilay na tanong ni Ulysses, tumaas ang sulok ng labi niya.

“Not here. I can’t moan, it’s so fucking hard to moan here. Maybe if we arrived in Thailand? Let’s fuck nonstop?” Nakataas kilay na sambit ni Ichiro.

KABANATA 11

KABANATA 11

Ilang oras ang byahe papuntang Thailand, pagod na pagod sila pagdating sa Thailand.

Sa Aiport ng Thailand ay may sumundo sa kanilang anim na van dahil sa dami nila at kahit sa airport ng Thailand ay may mga fans na naghihintay sa kanila habang sinisigaw ang pangalan nila pero pagod ang lahat sa byahe kaya hindi napansin ang mga fans.

Pumunta na sila sa hotel na tutuluyan nila, may mga pulis at mga body guard na pumipigil sa mga fans sa hotel.

Pagod na bumaba si Ichiro at Ulysses sa Van, pagod na pagod sila sa byahe dahil ilang oras silang nakaupo lang sa eroplano.

“Kaming dalawa ni Ulysses ang magsama sa kwarto—”

“No!” Dahil sa sinabi ni Angelica ay nawala ang antok ni Ichiro, kumunot ang noo ng mga kasama nilang staff dahil sa biglaan niyang pagsigaw kahit nga si Ulysses ay nawala na rin ang antok.

“Ichiro? Anong nangyari sa’yo?” Nagtataka na tanong ng director nila, napalingon ang lahat ay Ichiro na nanlaki ang singkit na mata.

“I mean… Love team nga kayo pero kailangan bang magsama kayo sa iisang kwarto?” Paliwanag kaagad ni Ichiro.

Nagkatinginan ang mga staff, kumunot naman ang noo ni Ulysses at napailing na lang.

“Walang kayo kaya bakit kailangan niyong magsama sa iisang kwarto? Bakit, Angelica? May balak ka bang gagawin?” Kumunot ang noo ni Ichiro habang nakatitig kay Angelica na pinamulahan kaagad ng pisnge.

“H-Ha? B-Bakit mo naman ’yan nasabi, Ichiro? W-Wala akong b-balak ’no…” Awkward na tumawa si Angelica at hindi alam kung saan titingin.

“Tss. Hindi pwedeng magtatabi ang babae at lalaki kapag hindi pa ito kasal. Hindi ba kayo sinabihan ng magulang niyo ’yan? Tss.” Inis na pinasok ulit ni Ichiro ang kamay niya sa bulsa ng suot niyang jacket pagkatapos ay kinuha sa kanyang manager ang susi ng hotel room nila.

“Let’s go, Ulysses. Dalhin mo na bagahe ko,” utos niya kay Ulysses.

Kumunot ang noo ni Ulysses at nalaglag ang panga habang sinusundan ng tingin si Ichiro na nauunang maglakad.

“What the fuck? Ginawa pa akong utusan.” Inis na sambit ni Ulysses at padabog na kinuha ang bagahe niya at ang bagahe ni Ichiro.

Pumasok siya sa elevator, pagkasarado nito ay hinarap niya kaagad si Ichiro at binatukan ito.

“’Wag mo nga akong gawing utusan mo! Dalhin mo ’tong bagahe mo!” Inis namang binigay ni Ulysses kay Ichiro anh bagahe nitong subrang bigat.

“’Wag ka ngang mambatok ang sabihin mo galit ka sa akin dahil hindi mo makasama si Angelica sa iisang kwarto.”

Kinuha ni Ichiro ang bagahe niya at nang tumunog ang elevator ay lumabas kaagad siya. Hindi na hinintay si Ulysses.

“Hey! Wait up!” Sigaw ni Ulysses at agad na humabol.

Natulog kaagad ang dalawa pagdating nila sa kwarto nila, hindi na sila halos makatayo sa subrang pagod hirap na ngang idilat ang mga mata dahil sa pagod.

Nagising kaumagahan si Ichiro dahil sa sunod sunod na tunog ng kanyang cellphone, dumaing si Ichiro at pikit matang bumangon at kinapa ang mesa na nasa gilid ng kama at nang makapa ito ay bumalik ulit siya sa pagkahiga at pikit matang sinagot ang tawag.

“W-Who’s this?” Namamaos niyang tanong.

“Anak, mama mo ’to…” Boses ng ina niya ang narinig niya, dahan dahanh dinilat ni Ichiro ang mata niya at sumingkit ang mata habang binabasa ang pangalang naka register sa cellphone niya.

“M-Ma… Ang aga pa…” Pinikit ulit ni Ichiro ang mata niya at tumagilid, humarap siya kay Ulysses at pinatong niya ang isa niyang paa kay Ulysses habang ang isang braso niya ay nakayakap kay Ulysses.

“Anak alas otso na dito sa amin at alam kong alas syete na d’yan sa Thailand dahil 1 hour behind lang naman ang Thailand sa pilipinas.”

Napanguso na lang si Ichiro at siniksik ang mukha sa leeg ni Ulysses sa tulog na tulog.

“Hmm…” Tanging nasabi niya, narinig niya ang pagbuntong hininga ng ina niya sa kabilang linya.

“Sino katabi mong matulog anak?” Tanong ng ina niya.

Matagal bago nakasagot si Ichiro, dahan dahan niyang binuka ang mata at si Ulysses ang unang nakita niya. Napakurap kurap siya at nagkibit balikat na lang at siniksik ulit ang mukha sa leeg ni Ulysses at inamoy amoy ito.

“My bofriend, Ma—”

“Really, son? Pinipilit niyo talaga na may relasyon kayo para maniwala ako—”

Nakaramdam ng pagkainis si Ichiro, tumihaya siya at dilat na dilat na ngayon ang mata.

“Ma, hindi kita pinipilit na maniwala. Kung iniisip mong ginagawa lang namin ito ni Ulysses para mapaghiwalay kayo, then you’re wrong. Kung ayaw niyong maniwala edi don’t. Ibaba ko na ang tawag, Ma.” Binaba kaagad ni Ichiro ang tawag, dahil sa pagkainis niya sa kanyang ina ay nawala bigla ang antok niya.

Hinilamos niya ang kanyang mukha gamit ang kanyang dalawang palad, huminga siya ng malalim para pakalmahin ang sarili niya.

Paano nila mapapaniwalang may relasyon sila ni Ulysses? Ano pa ang pwedeng gawin para hindi matuloy ang kasal ng ina niya at ng ama ni Ulysses?

Wala na siyang maisip na matinong plano, tanging ang plano lang nila ngayon ang 50/50 na gagana para hindi matuloy ang kasal.

Tatayo na sana si Ichiro para maghilamos pero bigla na lang siyang hinila ni Ulysses pahiga, nagulat na lang siya ng niyakap siya ng mahigpit ni Ulysses at pinatong sa t’yan niya ang isang hita nito.

Naawang ang labi ni Ichiro at napatingin kay Ulysses na mahimbing pa ring natutulog ngayon. Tumaas ang sulok ng labi niya at kinuha ang cellphone niya para kumuha ng larawan sa kanilang dalawa.

Dahil hindi makagalaw si Ichiro, nakabalik siya sa pagtulog. Nagising na lang siya ulit at wala na si Ulysses sa tabi niya, dahan dahan siyang bumangon at kinusot ang mata.

“Pinapatawag tayo sa baba, kakain na daw tayo,” napabaling si Ichiro sa pintuan ng banyo at nakita niya si Ulysses doon na lumabas na nakatapis lang.

“Can I touch it, hmm?” Nakangisi niyang tanong at tinaas taas ang kilay.

Nakunot ang noo ni Ulysses at bumaba ang tingin sa kanyang katawan pagkatapos ay bumaling ulit kay Ichiro.

“Stop it, Ichiro. Kumilos ka na dahil nasa baba na ang artista na makakasama natin—”

“Okay.”

Natigilan si Ulysses dahil biglang tumayo si Ichiro, umismid na lang si Ulysses at umiling.

“Excited na makita ang babae? Sino kaya ang lumalandi ngayon sa iba?” Parinig ni Ulysses kay Ichiro ng dumaan ito sa gilid niya.

“I’m just curious, okay? Hindi ko pa ata siya nakita.” Nakangisi namang sagot ni Ichiro at pumasok na sa banyo at mabilis na naligo.

Lumabas siya sa banyo na nakatapis rin, paglabas niya ay wala siyang nakitang Ulysses.

Napanguso na lang si Ichiro at malungkot na napatingin sa anim niyang abs at ang V line niyang sinadya niya pa talagang pinakita.

“Sorry, buddy. Hindi ka muna mahahawakan ngayon,” malungkot niyang sambit habang nakatingin sa abs niya.

“Tss. Ang malas niya hindi niya nakita ang six packs abs ko with V line.” Patuloy sa pagsasalita mag-isa si Ichiro, inis na inis siya dahil akala niya nandito pa si Ulysses sa kwarto.

“Inuna niya ’yong pagkain? Hindi ba alam ng lalaking ’yon na mas nakakabusog ang abs ko with V line? Tsk. Wrong choice, Ulysses. Very wrong.” Umiiling na sambit ni Ichiro at nagbihis na.

Pagkatapos niyang magbihis ay bumaba na siya sa hotel room niya. Sumakay siya sa elevator, ngumingiti siya sa mga Thailander na nakakasabay niya sa elevator.

Magagandang babae ang mga nakakasabay niya, gusto niya itong kausapin pero wala naman siyang alam sa lenggwahe ng Thailand kaya pinili na lang niyang manahimik.

Pagkalabas niya sa elavator ay pumunta siya sa restaurant na nasa loob ng hotel, pagpasok niya ay kinawayan na siya ng director nila kaya agad niyang natunton kong nasaan sila nakaupo.

Malalaking hakbang ang ginawa ni Ichiro para makarating kaagad doon, hinila niya ang upuan at naupo. Ngumiti siya sa babaeng nasa harap niya pero hindi nagtagal ang tingin niya sa babae dahil bumaling kaagad siya kay Ulysses at sinamaan niya ito ng tingin.

“By the way, Ichiro. This is Tanya,” napabaling si Ichiro sa director nila pagkatapos ay bumaling sa babaeng nginitian lang niya kanina.

“Hello, Tanya.” Matamis na ngumiti si Ichiro kay Tanya.

Tumayo si Ichiro para makipag kamay kay Tanya, tinanggap naman ni Tanya ang kamay niya at matamis rin siyang nginitian.

“Nice to meet you, Ichiro. Tama nga ’yong sinasabi nilang ang gwapo gwapo mo.” Mahinhin na tumawa si Tanya.

Lumaki naman ang ngisi ni Ichiro at sinuklay ang buhok, nahagip ng mata niya si Ulysses na masama ang tingin sa kanya.

“Tama nga ’yang naririnig mo, Tanya.” May pagmamalaking boses na sabi ni Ichiro, humilig si Ichiro sa upuan at diretsong kinain ang pagkain sa harap.

“Oh, my god! Hindi ako nagkakamaling si Tanya ang pinili ko para sa makakatuluyan ng pinagbibidahan mo, Ichiro. Sumisigaw ang chemistry niyong dalawa!” Pumalakpak ang director nila, natawa naman si Tanya habang si Ichiro ay busy sa pagkain.

“Ulysses, kumain ka nito oh,” natigil sa pagkain si Ichiro, naiwan sa ere ang kanyang kamay at nakabuka pa ang kanyang bibig ng lumingon siya kay Angelica at Ulysses.

“Masarap ’yan.” Nakangiting sambit ni Angelica at sinubo kay Ulysses ang pagkaing pinapatikim niya kay Ulysses.

Napatitig naman si Ichiro sa kutsara na ginamit ni Angelica. Nanlaki ang mata niya ng makitang ’yon din ang ginamit ni Angelica.

What the? Indirect kiss? Fuck?

“Uhm, Ichiro,” napabaling ulit si Ichiro kay Tanya na nakangiti sa kanya.

“Yes?” Tanong niya pero ang kanyang tenga ay nakikinig kay Angelica at Ulysses.

“Pwedeng yayain ka mamaya for dinner? Gusto kong makilala ka pa para naman hindi na ako mailang sa’yo kapag nasa taping na tayong dalawa.” Sagot nito na sinang-ayunan ng kanilang director.

“Tama ka d’yan, Tanya! Kailangan niyo talaga ng closure para sa taping!” Nakangiting tugon ng director nila.

Napatango tango si Ichiro. “Hmm… Sure—”

Hindi na natapos ni Ichiro ang sasabihin niya dahil nanigas na lang siya sa kinauupuan niya dahil naramdaman niya sa hita niya ang kamay ni Ulysses.

“Ichiro? What happen? Are you alright?” Si Tanya ng makita ang biglang pagkatigil ni Ichiro.

“I’m… Ah… Fine! Yeah! I’m fucking fine.” Nakangiting sagot ni Ichiro, kinagat niya ang labi niya at bumaba ang tingin sa ilalim ng mesa.

Nakita niya ang kamay ni Ulysses na hinahaplos ang bukol ng suot niyang pants.

Fuck! This guy is really headache! Dito pa talaga sa restaurant haharot pero noong nasa kwarto sila hindi man lang pumayag na hawak niya ang abs nito!

Parang na kuryente si Ichiro sa ginagawa ni Ulysses sa kanyang ngayon, nag-init ng gano’n ka dali ang kanyang katawan.

“You look like you’re not fine, Ichiro,” nakakunot na sambit ni Tanya, napatingin sa kanya ang lahat pati si Ulysses na nakataas ang kilay at suot ang ngisi nito.

“Uhm, my stomach hurt! Argh! I need to poop!” Kinunot kaagad ni Ichiro ang noo niya at umaktong sumasakit ang t’yan.

Yumuko siya at hinawakan ang kamay ni Ulysses at pinisil ito.

“Samahan mo ako, Ulysses—”

“Tatae ka pero magpapasama ka kay Ulysses?” Natatawang tanong ni Angelica sa kanya, lumingon si Ichiro kay Angelica.

“I’m afraid of ghost, Angelica,” sagot ni Ichiro at tumayo na hawak hawak ang kamay ni Ulysses habang umaarte pa ring sumasakit ang t’yan.

“I really need to go! Lalabas na siya! Baka mangamoy pa ito dito!”

Hinila na ni Ichiro si Ulysses at tumakbo sila papasok sa elevator.

Pinagpapasalamat talaga ni Ichiro na naging artista siya dahil nagagamit niya ito sa mga panahong may kailangan siyang gagawin.

“I will punish you for what you’ve did earlier, Ulysses,” may diing sambit ni Ichiro habang nakatitig kay Ulysses na may puno ng pagnanasa.

“It’s too early, Ichiro—”

“I do’nt fucking care! I’m horny! Let’s fuck nonstop!” Pagputol niya sa sasabihin ni Ulysses.

KABANATA 12

⚠️warning: spg r🔞

KABANATA 12

Pagkapasok nila sa hotel room nila ay agad naglandas ang mga kamay nila sa kanilang katawan.

Siniil ng halik ni Ichiro si Ulysses at habang naghahalikan sila ay hinuhubaran ni Ichiro si Ulysses habang ang kamay ni Ulysses ay naglalandas pababa sa pants ni Ichiro.

“Uh…” Mahinang daing ni Ichiro sa pagitan ng halikan nila ni Ulysses dahil bumaba pa lalo ang kamay ni Ulysses sa kanyang alaga.

Napaupo si Ichiro sa kama dahil tinulak siya ni Ulysses, naawang ang labi niya ng lumuhod na lang si Ulysses sa paanan niya.

“What the fuck…” Mahina niyang sambit na napapikit, napalunok si Ichiro.

Dumaloy na sa kanyang katawan ang init at pagnanasa. Parang isang apoy na kay daling kumalat sa katawan niya. Napadaing siya ng hubarin ni Ulysses ang kanyang suot na pants at ngayon ay boxer na lang ang natira sa kanya.

Napaangat ng tingin si Ulysses kay Ichiro, ang mga mata nito ay katulad ng kay Ichiro. Sumisigaw ng pagnanasa at nag-aapoy ang mata.

Mas lalong nag-init ang katawan ni Ichiro ng makitang binasa ni Ulysses ang kanyang pang-ibabang labi at dahan dahang hinubad ang boxer. Lumantad sa paningin ni Ulysses ang agrisibong pagkalalaki ni Ichiro. Tayong tayo at nangangailangan na nang atensyon simula pa kanina sa restaurant.

“Suck it,” nakaawang at namamaos na sambit ni Ichiro at hinawakan ang buhok ni Ulysses.

“Suck and lick it like a lollipop, Ulysses. You love lollipop right? I have mine.” Dagdag ni Ichiro at dinilaan ang labi tsaka tinukod ang isang kamay patalikod sa kama at bahagyang humilig, ang isa niyang kamay ay nasa buhok pa rin ni Ulysses.

Tumaas ang sulok ni Ulysses at dahan dahang lumapat ang bibig sa tayong tayong alaga ni Ichiro.

Dahan dahan na dinilaan ni Ulysses ang mahaba, malaki at malaman na pagkalalaki ni Ichiro. From the two balls to the tip.

“Oh…” Napapikit si Ichiro at naiwang nakaawang ang labi.

Halos wala na siyang maramdamang lamig sa katawan, napuno na ng init ang katawan niya, napuno na ng pagnanasa.

“Oh… Fuck…” Mahina niyang ungol ng dinilaan muli ni Ulysses ang kanyang alaga mula sa pinakababa hanggang sa pinakatuktok.

“Ah…” Napapikit si Ichiro at sinabunotan si Ulysses.

Nilalaro ni Ulysses ang tuktok ni Ichiro, nilalaro ito ng kanyang dila. Mas lalong nabaliw si Ichiro sa ginawa ni Ulysses.

“Fuck!” Nakagat ni Ichiro ang kanyang labi ng mariin dahil sa sarap na nararamdaman niya sa bawat pagdila at sa mga haplos ni Ulysses.

“Ah! Fuck!” Malakas na napaungol si Ichiro dahil sinimulan ng subuin ni Ulysses ang alaga niya. Pataas baba at minsan pa itong nilalaro ng kanyang dila.

Nababaliw na si Ichiro sa init at pagnanasa na nararamdaman. Hindi niya akalaing kay Ulysses niya ito mararamdaman.

May nakama na siyang babae noon pero hindi siya ganito ka turn on kapag sinusubo ang alaga niya. Ibang iba ka Ulysses, ibang iba sa nararamdam niya kay Ulysses.

“Oh! Ah…” Binuka ni Ichiro ang mata niya at dahan dahang ginabayan ang ulo ni Ulysses.

Tinutulak niya ito para masagad ni Ulysses ang pagkalalaki niya. Umawang ang labi ni Ichiro ng makita niya si Ulysses na enjoy na enjoy sa ginagawa nito.

Nakapikit ito habang sinusubo ang kanyang alaga. Taas baba. Binilisan ni Ichiro ang pagtulak sa ulo ni Ulysses.

“A little bit faster…” Namamaos niyang bulong at kinagat ang labi na nagdurugo na dahil sa kakakagat niya kanina.

“Uhm… Ah, yeah… Fuck!” Pumikit ulit ng mariin si Ichiro at napahilig ulit ng bahagya. Humigpit ang pagkakapit niya sa bedsheet ng kama.

“Ah! Fuck! Yeah… Uhm…”

Bumilis ang pagtaas baba ni Ulysses. Pabilis ng pabilis ay mas lalong nag-init si Ichiro. Ibang iba na ang nararamdaman niyang init. Gustong gusto niya ang ginagawa ni Ulysses ngayon sa kanyang alaga. Nababaliw siya, nababaliw sa sarap ng hatid nito.

Kakaibang sensasyon ang nararamdaman niya. Para siyang nakukuryente at parang may kung anong namuo sa kaibuturan niya.

“Ah! Ah! Oh…” Sunod sunod na ungol ang lumabas sa bibig ni Ichiro dahil bumilis pa lalo ang pagtaas baba ni Ulysses, pabilis ng pabilis mas lalong nararamdaman ni Ichiro na parang may sasabog sa kaibuturan niya pero ayaw niya munang labasan ngayon dahil gustong gusto pa niya ang ginagawa sa kanya ngayon ni Ulysses.

“Ah! Oh… Ah! Shit!”

Sinusubo ito ni Ulysses gaya sa sinabi ni Ichiro kanina na subuin ito na parang isang lollipop. Dilaan ito na parang isang paboritong lollipop ni Ulysses.

Mula ulit sa baba patungong tuktok ay dinilaan ni Ulysses. Pagkaabot sa tuktok ay nilalaro ni Ulysses ang parang rosas na kulay na alaga ni Ichiro. May kung anong lumalabas na dito na puti, alam na alam ni Ulysses na pinipigilan ni Ichiro na labasan ay mas lalo pa niyang binilisan ang pagtaas baba, binilisan pa niya ang pagsubo sa pagkalalaki ni Ichiro.

“Fuck! I’m… Ah! I’m cumming…” Dahil sa sinabi ni Ichiro ay mas lalo pang binilisan ni Ulysses ang pagsubo. Sinisipsip ang tuktok at dinidilaan mula sa baba patungo sa itaas.

“Shit… Ulysses…” Mahigpit na napakapit si Ichiro sa bedsheet ng kama dahil pumutok na ang kanina pa namumuo sa kanyang kaibuturan.

“Ah…” Mahabang daing ni Ichiro, minulat niya ang kanyang mata at diretso itong tumama kay Ulysses na dinidilaan ang kanyang ibabang labi at pinapahiran ang baba na may kaunting tumulo.

“You swallowed it agai, huh?” Nakangising sambit ni Ichiro at gamit ang isang kamay ay pinatayo niya si Ulysses at agad itong inatake ng isang mapusok na halik.

“Uhm…” Napadaing si Ulysses dahil sa pagiging agrisibo ni Ichiro.

Umawang ang labi ni Ulysses kaya ginawa itong pagkakataon ni Ichiro para ipasok ang dila niya at maglandas sa loob ng bibig ni Ulysses.

“Uhm… Ah…” Ungol ni Ulysses sa pagitan ng halikan nila.

Kung kanina ay si Ichiro ang nasa kama, ngayon si Ulysses na ang nakahiga sa kama habang si Ichiro ay nasa ibabaw, abala ang kamay sa paghuhubad ng boxer ni Ulysses.

“You have a big dick, Ulysses,” bulong ni Ichiro ng mahawakan ang pagkalalaki ni Ulysses na agrisibo na rin.

“I like it.” Ichiro chuckled.

Bumalik ang labi ni Ichiro sa labi ni Ulysses at siniil ito ng mapusok na halik. Wala itong pinapalampas na sulok ng labi ni Ulysses, lahat ng sulok ng labi ni Ulysses ay dinadaanan ng dila ni Ichiro.

Bumaba ang halik ni Ichiro sa panga ni Ulysses na naging dahilan ng pagkaawang ng labi ni Ulysses.

“Oh…” Mahinang ungol ni Ulysses at napapikit habang dinasama ang maiinit na halik ni Ichiro sa kanyang katawan.

Bumaba pa lalo ang halik ni Ichiro sa leeg ni Ulysses pababa sa dibdib nito hanggang sa t’yan ni Ulysses at pababa ulit sa abdomen ni Ulysses.

Nilalaro ng dila ni Ichiro ang abdomen ni Ulysses, pinapaikot ang dila sa balat ni Ulysses na naging dahilan ng bahagyang pag-angat ni Ulysses sa kama dahil sa kakaibang sensasyong nararamdaman.

Tuluyan ng nahubaran ni Ichiro si Ulysses at lumantad sa mga nag-aalab na mata ni Ichiro ang tumatayong alaga ni Ulysses.

Napatitig si Ichiro doon at napadila sa pang-ibabang labi niya pagkatapos ay sinuklay buhok gamit ang sariling kamay.

“I started to like dicks now,” si Ichiro habang nakatitig pa rin sa pagkalalaki ni Ulysses.

Pareho na silang hubo’t hubad ngayon at lantad na lantad na ang kanilang mga tinatagong kayamanan este mga tinatagong alaga.

“Dicks are better than pussy.” Nakangising sambit ni Ulysses at mabilis na yumuko para halikan ang tuktok ni Ulysses pero lumayo din naman kaagad si Ichiro at bumaba sa kama.

“What the?” Hindi makapaniwalang sambit ni Ulysses dahil sa ginawa lang kanina ni Ichiro.

Napatitig si Ulysses sa kanyang alaga at napabuntong hininga na lang ng makitang mas lalo itong tumayo.

“Do you have condoms?” Tanong ni Ichiro at lumingon kay Ulysses na nakahiga pa rin sa kama.

“I have three—”

“Three?! Pang isang araw lang ’yan, Ulysses!” Pinutol ni Ichiro ang sasabihin ni Ulysses.

Naawang ang labi ni Ulysses at napaupo sa kama.

“What?! Pang isang araw lang?! Three times a day tayong magkakantutan?” Hindi makapaniwalang tanong ni Ulysses, nanlaki pa ang mata.

Tuluyang natawa si Ichiro at nailing na lang. Kinagat niya ang labi niya.

Damn this man! Walang preno ang bibig. Kaya pala ang hilig lumunok. Tsk.

“Where’s your condoms?” Tanong ulit ni Ichiro, inikot ni Ulysses ang kanyang mata at tinuro ang maleta.

“Halughugin mo.” Si Ulysses at bumalik ulit sa pagkahiga at pinikit ang mata.

Mas mabilis pa ka flash kumilos si Ichiro, agad niyang hinalughog ang maleta ni Ulysses, agad niya itong nakita sa isang maliit na bulsa. Ngumisi si Ichiro at agad kinuha ang isang comdom at naglakad na palapit sa kama.

Napamulat si Ulysses at napatingin kay Ichiro na nakatayo sa tabi ng kama.

“Did you find it?” Tanong ni Ulysses.

Masayang tumango si Ichiro. “I find it.”

Nailing na lang si Ulysses at pinanood si Ichiro na buksan ang condom gamit lang ang ngipin.

Tinaasan ni Ichiro ng kilay si Ulysses dahil titig na titig ito sa kanya, umiling siya at mabilis na sinuot ang condom at sumampa ulit sa kama at lumuhod sa harap ni Ulysses.

“Turn around,” utos niya kay Ulysses.

Tumaas naman ang kilay ni Ulysses at sinunod ang utos ni Ichiro.

“Ass up,” sunod niyang utos at sinampal ang pisnge ng pwet ni Ulysses.

Nilingon siya ni Ulysses at sinamaan ng tingin pero sinunod din naman ang inutos ni Ichiro.

Binasa ni Ichiro ang labi niya at sinuklay ulit ang buhok, “and bend over.” Huling utos niya na mabilis na sinunod ni Ulysses.

Kinagat ni Ichiro ang labi niya at hinawakan ang bewang ni Ulysses gamit ang isang kamay habang ang isang kamay naman niya ay nakahawan sa sandata niyang handang handa na sa lumusob sa laban.

Tinutok ni Ichiro ang alaga niya sa butas ni Ulysses at dahan dahang pinasok, hindi pa nga napasok ang buong ulo ay napasigaw na si Ulysses.

“Fucking gentle, Ichiro! Are you going to fucking kill me?!” Sigaw ni Ulysses at bahagya siyang nilingon.

Napakurap kurap si Ichiro at napatitig sa alaga niyang hindi man lang napasok ang ulo.

“Kill? So OA,” natawa na lang si Ichiro sa sariling sinabi dahil sinamaan pa siya ng tingin ni Ulysses.

“Hindi ko pa napasok ang buong ulo mamamatay ka na?! Gano’n na ba ako kalaki? Wow! I’m so proud of my dick!” Tumawa ulit si Ichiro pero matatalim na titig na ngayon ang pinukol ni Ulysses sa kanya.

“Okay! Okay! I’ll be gentle, hmm?” Malambing na sambit ni Ichiro at tinutok ulit ang kanyang alaga sa butas ni Ulysses at dahan dahan itong pinasok.

“Ah! Fuck!” Napasigaw si Ulysses sa sakit. Mas malaki pa daw sa tobol ang alaga ni Ichiro.

“Fuck! It’s so fucking hurt!” Sigaw ni Ulysses at napapikit na lang at mahigpit na napakapit sa bedsheet, tiniis ang sakit na nararamdaman.

“I’m sorry… I’ll be gentle, babe.” Huminto muna si Ichiro, achievement kasi napasok na talaga ang ulo ang katawan na lang ang kulang masasagad na.

“How gentle? Like my ass already destroyed?”

Halos matawa si Ichiro sa sinabi ni Ulysses, nailing na lang siya at mahigpit na napakapit sa bewang ni Ulysses at sinagad kaagad ang kahabaan niya.

“Fuck! Fuck! Fuck! I will fucking kill you, Ichiro! Fuck! I said be gentle!”

Sigaw ni Ulysses, tumaas lang ang sulok ng labi ni Ichiro at ilang sandali pa ay dahan dahang siyang gumalaw.

“Mawawala din ’yang sakit… Kapag araw arawin natin.” Napangisi si Ichiro sa sarili sinabi.

Bumaba ang tingin niya sa kanyang alaga na dahan dahang pumapasok sa masikip na butas ni Ulysses.

“Oh…” Ilang sandali pa ay narinig na ni Ichiro ang mahinang ungol ni Ulysses ’yon ang kanyang hudyat na simulan na niyang ilabas masok ang kanyang katigas, kahabaan at kalakihan.

“Masakit pa ba?” Tanong ni Ichiro.

Umiling si Ulysses. “Oh… Ah!”

Nakagat na lang ni Ichiro ang labi niya dahil sa sunod sunod na ungol na lumabas sa bibig ni Ulysses. Dahil sa mga ungol ni Ulysses ay mas lalong ginaganahan si Ichiro, mas lalo siyang nag-aalab.

Pabilis ng pabilis ang pagbayo ni Ichiro, sunod sunod rin ang lumalabas na ungol sa bibig ni Ulysses.

Ang kanilang ungol ay sumasakop sa buong kwarto. Tanging mga ungol at ang tunog sa tuwing naglalapat ang kanilang mga balat ay tanging naririnig sa buong kwarto na mas lalong nagpapainit sa katawan ng dalawa.

“Fuck! Ahh… Ah…” Umawang ang labi ni Ichiro, bumaba ang tingin niya sa alaga niya. Pinapanood niya ang paglabas masok sa butas ni Ulysses.

Kakaibang sensasyon ang nararamdaman ng dalawa, kakaibang init ang kumakalat sa kanilang katawan.

“Oh! Ah… Ah!” Napaungol ng malakas si Ulysses ng isagad ulit ni Ichiro ang kanyang sandata.

Habang bumabayo ay dahan dahang yumuko si Ichiro para dilaan ang mula sa pwet hanggang sa likod ni Ulysses.

Parang nakuryente si Ulysses sa ginawa ni Ichiro sa kanya, tumirik ang kanyang mga mata at naawang na lang ang labi.

“Ah! Yeah… Fuck! Deeper!”

Diniinan lalo ni Ichiro gaya ng utos ni Ulysses.

Sunod sunod na ulos ang naririnig ni Ichiro mula kay Ulysses. Mga ungol nila dahil sa sarap na hatid ng pag-iisa nila ngayon.

“F-Faster… Ah… Ah!”

Dinilaan ulit ni Ichiro ang likod ni Ulysses at nilalaro ang dila sa likod ni Ulysses.

Pawis na pawis na sila, hinihingal pero patuloy pa rin sa pagbayo si Ichiro at sinasalubong rin ni Ulysses kaya mas lalo silang nagliliyab ngayon.

“Ah! Harder! Ah.. Uhm…”

Sinunod ni Ichiro ang sinabi ni Ulysses, pabilis ng pabilis ang pagsagad ni Ichiro. He thrust so fucking deeper, harder and faster.

“Shit! I’m… Ah! Fucking cumming!”

Humigpit ang pagkahawak ni Ichiro sa bewang ni Ulysses at binilisan pa lalo ang kanyang pagbayo, labas masok. Mas lalong lumalakas ang ungol ni Ulysses at ang daing ni Ichiro.

“Oh.. Fuck…” Ungol ni Ichiro.

“I’m cumming…” Sabay na ungol ng dalawa ng maramdaman ang kakaiba sa kanilang kaibuturan.

Bumilis ang pagbayo ni Ichiro at ilang sandali pa ay pumutok na ang kanina niya pa pinipigilan. Habang si Ulysses ay nailabas lahat sa bedsheet ng kama.

Tumulo ang pawis sa noo ni Ulysses at Ichiro. Kahit naka aircon, pawisan sila dahil sa ginagawa.

Pero hindi pa nagtatapos ang lahat sa isang round lang, naging agrisibo ulit si Ichiro kaya ma two round na naman, pero hindi papayag si Ichiro ng two round lang, pahinga sandali at balik ulit sa pagbabayo kay Ulysses.

Kailangan na nilang tumigil dahil ubos na ang tatlong condoms sa ilang oras lang, akala nila morning, afternoon at evening nila ’yon magagamit pareho pala nilang magagamit sa morning.

Pagod na bumagsak si Ichiro sa tabi ni Ulysses na nakapikit at pagod na pagod na rin. Parehong nakaawang ang labi dahil sa pagod, tagaktak ang pawis sa noo.

“You’re fucking stainable!” Hinihingal na bulong ni Ulysses na tinawanan lang ni Ichiro.

Kinuna ni Ichiro ang comforter at nagpailalim sila sa comforter. Tumagilid si Ichiro, hinarap si Ulysses at niyakap ito ng mahigpit.

“Akala ko ba tatae ka lang?” Natatawang tanong ni Ulysses, natawa na rin si Ichiro at nailing.

---

Hooy! Ang wild mo Ichiro mah baby😭😭 mas malaki pala lollipop mo? Huhuness. Ilang inch Ulysses?

Ulysses be like: 11 inch😏

KABANATA 13

KABANATA 13

Nagising si Ulysses na parang may mabigat na nakadagan sa kanya, nagising siya na masama ang pakiramdam.

Dahan dahan niyang binuka ang mata niya at diretsong tumama ang mata niya kay Ichiro na mahimbing na natutulog sa kanyang tabi.

“Fuck…” Daing ni Ulysses dahil sumakit bigla ang katawan niya ng kumilos lang siya.

What the fuck is happening to me?!

Gumalaw ulit si Ulysses pero kumikirot lang ang pwet niya sa tuwing pinipilit niyang gumalaw, parang may napupunit sa pwetan niya sa tuwing gagalaw siya. Ang masama pa ay pagod na pagod siya, parang ang init ng pakiramdam niya at nanginginig ang kanyang katawan.

Gumalaw ulit siya pero napatigil na lang ulit dahil sa subrang sakit na nararamdaman, hindi niya kayang gumalaw pa ulit dahil nanghihina lang siya.

Napapikit siya ng mariin at huminga ng malalim. Pakiramdam niya ay mapupunit ang katawan niya kapag gagalaw pa siya ulit kaya mas mabuting manigas na lang siya sa kinahihigaan niya kaysa gumalaw ng gumalaw dahil baka mapupunit lang siya at masama ang pakiramdam niya, mabigat at nanginginig siya sa lamig pero mainit ang katawan. Hindi nagtagal ay nakatulog ulit si Ulysses.

DAHAN DAHANG tumagilid si Ichiro para yakapin si Ulysses pero nagulat na lang siya ng maramdamang subrang init nito.

Diretsong napatayo si Ichiro at mabilis na sinapo ang noo ni Ulysses.

“What the?” Naawang ang labi ni Ichiro ng maramdamang subrang init ni Ulysses at nanginginig pa ito.

Mabilis na bumaba si Ichiro sa kama at kinuha ang remote ng aircon at pinatay ang aircon. Bumalik siyang muli kay Ulysses at sinapo ulit ang noo.

Nailing na lang si Ichiro at inayos ang comforter kay Ulysses, binalot niya si Ulysses ng comforter. Pinakatitigan niya si Ulysses, nagtataka siya kung bakit nilalagnat si Ulysses eh hindi naman ito naambunan kahapon kasi nanatili lang sila sa buong araw sa kwarto nila-

Napakurap kurap na lang si Ichiro ng may mapagtanto. Wala sa sariling tinignan niya ang pagkalalaki niya.

“Gan’yan ka ba kalaki para lagnatin si Ulysses?” Parang tangang tanong ni Ichiro sa kanyang sarili.

Nailing na lang siya at binalik ang tingin kay Ulysses na nanginginig pa rin sa lamig.

Hinilamos ni Ichiro ang kanyang mukha gamit ang kanyang dalawang palad. Tumayo ulit siya sa kama at pumunta sa banyo para kumuha ng bimpo at binasa ito ng tubig at piniga.

Bumalik siya kay Ulysses at pinatong niya ang basang bimpo sa noo ni Ulysses, gan’yan kasi minsan ang ginagawa ng kanyang ina kapag nilalagnat siya.

Napatingin si Ichiro sa pintuan ng marinig niya ang sunod sunod na katok. Tinitigan niya ito sandali bago tumayo para pagbuksan ang pintuan. Si Angelica at Tanya ang bumungad sa kanya.

“Ichiro! Gosh! Bakit hindi na kayo bumalik ni Ulysses kahapon sa restaurant?” Nakangusong sambit ni Tanya at mahinang tinampal ang kanyang braso.

Isa isang tinignan ni Ichiro ang dalawang babae sa harapan niya, “uh… What are you doing here? Do you need something?” Nakakunot noong tanong ni Ichiro, gustong gusto na niyang isarado ang pinto para balikan na si Ulysses.

“Nakalimutan mo na? Ngayon ang simula ng taping natin,” si Tanya, umawang ang labi ni Ichiro.

Fuck…

“Where’s Ulysses? Natutulog pa ba siya? Anong ginagawa niya?” Sunod sunod na tanong ni Angelica kay Ichiro.

Napakamot na lang sa kanyang ulo si Ichiro at malapad na binuksan ang pintuan.

“May lagnat siya,” marahang sambit ni Ichiro at dahan dahang naglaka pabalik kay Ulysses na nakapikit pa rin ang mga mata.

“Oh, my god! What happen? Bakit siya nagkalagnat, Ichiro?” Lumapit si Angelica kay Ulysses at sinapo ang leeg nito.

“Paano ’yan? Kailangan natin ’tong sabihin kay Director para ma inform siya na nilagnat ang leading man.” Nagsalita si Tanya sa gilid ni Ichiro.

Nilingon sandali ni Ichiro si Tanya bago muling bumaling kay Ulysses. Sumampa sa kama si Ichiro at kinuha ang bimpo na natuyo na at uminit na rin.

“Oh, my god! My Ulysses…”

Napatigil si Ichiro sa paglalakad papunta sa banyo at napalingon kay Angelica na nakatitig ka Ulysses. Napangiwi na lang si Ichiro at mabilis na pumunta sa banyo para basain ulit ang bimpo.

Pagbalik niya ay nilagay ulit niya sa noo ni Ulysses ang bimpo.

Gumalaw si Ulysses at napangiwi na lang pagkatapos ay hindi ulit gumalaw.

“I call the doctor,” presenta ni Tanya at kinuha ang kanyang cellphone para magtawag ng doctor.

“Tatawagan ko rin si direct.” Kinuha din ni Angelica ang kanyang cellphone at mabilis dinial ang numero ng director nila.

Binasa ni Ichiro ang kanyang labi, sumampa siya ulit sa kama at sinapo ang leeg ni Ulysses.

Bumaba ang tingin ni Ichiro sa mga mata ni Ulysses ng dahan dahang minulat ni Ulysses ang mata niya at sa kanya agad agad tumama ang mga mata ni Ulysses.

Kumunot ang noo ni Ichiro ng umawang ang labi ni Ulysses parang may sinasabi pero hindi niya marinig kaya nilapit niya ang tenga niya sa bibig ni Ulysses para marinig ang sinasabi nito.

“I… W-Will… Fucking… K-Kill you!”

Napalunok na lang si Ichiro sa narinig niya, napalayo siya kay Ulysses at pinakatitigan ito.

Ano bang nagawa ko?

Inilapit ulit ni Ichiro ang kanyang tenga sa bibig ni Ulysses ng ma gusto na naman itong sabihin.

“Y-Your… Fucking… Dick… I-Is a m-monster!”

Naawang ulit ang labi ni Ichiro at natigilan, hindi niya alam kung matatawa ba siya o ano. Kinagat na lang ni Ichiro ang labi niya, nagpipigil sa tawa niya.

Nararamdaman niya ang matatalim na titig sa kanya ni Ulysses pero hindi niya ’yon alintana dahil mas lalo lang siyang natatawa sa tuwing maalala ang sinabi ni Ulysses sa kanya kani-kanina lang.

“Parating na ang doctor,” napabaling si Ichiro kay Tanya.

“Pati si direct, parating na rin.” Sunod naman niyang binalingan si Angelica na lumapit ulit sa tabi ni Ulysses at hinaplos ulit ang leeg.

“Ano bang nangyari sa’yo, Ulysses? Bakit ka bigla nagkalagnat?”

Napaiwas na lang ng tingin si Ichiro ng tanongin ’yon ni Angelica, napakagat na lang si Ichiro sa kanyang labi.

Ilang sandali pa ay sabay na dumating ang doctor na tinawagan ni Tanya at ang director nila kasama ang manager ni Ulyssee.

“What happen? Bakit nilagnat ka na lang bigla, Ulysses?” Mabilis na lumapit ang director nila kay Ulysses at sinapo din ang noo ni Ulysses.

Pinanood ni Ichiro ang paglapit ng doctor kay Ulysses, pinapanood ng mabuti ni Ichiro ang ginagawa ng doctor kay Ulysses.

“Can you move?” Tanong ng doctor, kumunot ang noo ni Ichiro ng marinig ang boses ng doctor.

Siguro may lahi ang doctor kasi ang tunog niya at kung paano bigkasin ang mga salitang ingles ay hindi ito slang.

“N-No… I can’t. My ass h-hurt w-when I m-move-aw!”

Nalaglag na lang ang panga ni Ichiro ng makita ang ginawa ng doctor sa pwet ni Ulysses. Halos lumuwa ang mata ni Ichiro ng walang hiyang hinawakan ng doctor ang pwet ni Ulysses.

“How’s your feeling? It’s still hurt?”

Tangina…

“Hm-mm… It’s so fucking hurt…” Nakapakit na sagot ni Ulysses, nasasaktan pa rin sa ginawa ng doctor kanina na paghawak sa pwet.

“Okay-”

Mong doctor ka…

“Holy fuck! Fucker shit!” Napasigaw na si Ichiro, mabilis niyang nilapitan ang doctor at tinabig palayo ang doctor.

Sinamaan niya ito ng tingin. “Are you gay? Do you like, Ulysses?! Why are you touching his ass?!” Sunod sunod na tanong ni Ichiro na ikinagulat ng lahat, pati si Ulysses ay napamulat na at kunot noong tinignan si Ichiro na hindi ma maipinta ang mukha ngayon.

“W-What? I’m just checking him-”

“Checking checking mukha mo! Ulol! Why are you touching his butt hmm? Wala pa akong nakitang doctor na nagchecheck ng pasyente na hinahawakan ang pwet!” Inis na bulyaw ni Ichiro.

Kumunot naman ang noo ng doctor ng makitang pinoprotektahan ni Ichiro si Ulysses.

“Hindi mo nakikita kasi hindi ka doctor, wala ka sa hospital para masabing hindi nagchecheck sa pwet ang mga doctor.” Nakangising sagot ng doctor.

Nalaglag naman ang panga ni Ichiro at namanghang tinuro ang doctor.

“Pilipino ka?! Nakakapagsalita ka ng tagalog? Pilipino ka nga?!” Hindi makapaniwalang tanong ni Ichiro sa doctor, nanlaki pa ang mata nito sa gulat.

Natawa si Tanya na nakakita sa reaksyon ni Ichiro.

“He’s my tito, Ichiro. Doctor siya at dito siya nagtatrabaho sa Thailand,” natatawang sambit ni Tanya, kahit ang director nila at si Angelica ay natawa sa reaksyon ni Ichiro.

“So, Ichiro is your name. Hmm, I see.” Nakangiting tumango tango ang doctor at bumalik ulit ang tingin kay Ulysses na nanginginig pa rin sa lamig.

“Bakit ka dito nagtatrabaho? Alam mo bang naghihirap ang pilipinas ngayon? Pilipino kayo pero sa ibang bansa kayo nagtatrabaho?! My god! Nasaan ang sinasabi niyong mahalin ang sariling atin? Kaya madaming namamatay kasi ang mga doctor sa pilipinas ay nagtatrabaho sa ibang bansa! My god!”

Sabay na kumunot ang noo ng mga taong nasa loob ng kwarto dahil sa mga pinagsasabi ni Ichiro. Kahit si Ulysses na nakapikit ay nakakunot na rin ang noo. Hindi maitindihan si Ichiro kung bakit niya iyon nasabi na lang bigla.

Ilang sandaling katahimikan ay tumawa ang doctor at nailing.

“I’m here in Thailand because I married a Thailander. My family live here so I’m working here.” Nakangising sagot ng doctor na inismiran lang ni Ichiro, parang batang iniwas ni Ichiro ang tingin niya.

I will never forgive you for what you’ve did to Ulysses! You touch his butt without my fucking permission? Didn’t I tell him that Ulysses fucking ass is mine?! Huh?! Tss.

“I-che-check ko ulit si Ulysses,” nagsalita ang doctor makaraan ang ilang sandali.

Nakangiting humarap ang doctor sa tatlo na nakatingin lang sa kanila.

“Tanya? Direct, uh… Angelica? Can you leave us for a while?”

Umismid si Ichiro sa sinabi ng doctor at iniwas ulit ang tingin. Dahan dahang bumaba ang tingin ni Ichiro kay Ulysses na nanatiling nakapikit.

Kinuha ni Ichiro ang bimpo sa noo ni Ulysses. Natuyo na ang bimpo at lumipat ang init ni Ulysses sa bimpo.

Sandaling iniwan ni Ichiro si Ulysses at pumunta sa banyo para basain ulit ng malamig na tubig ang bimpo. Pagkatapos niya itong pigain ay lumabas ulit siya.

Paglabas niya ay ang doctor na lang ang natira habang sinusuri si Ulysses.

“Anong na fe-feel mo kapag gumagalaw ka?” Tanong ng doctor kay Ulysses, masamang tingin ang pinukol ni Ichiro sa doctor bago nilagay sa noo ni Ulysses ang bimpo.

“Parang… Napupunit ako.” Mahinang sagot ni Ulysses pero sapat na para marinig ng doctor at ni Ichiro ang sinagot ni Ulysses.

“Napupunit ang? Pwet? Katawan? May parang tumutusok ba?” Sunod sunod na tanong ng doctor kay Ulysses.

Sumama lalo ang tingin ni Ichiro sa doctor.

Bakit siya titig na titig siya kay Ulysses? He’s really a gay! It’s confirm! He’s lying when he said that he lived here in Thailand with his family! He’s lying!

That fucking stare of him…

“Ah… Ha Ha…” Awkward na tumawa ang doctor ng maramdaman ang masasamang paninitig ni Ichiro sa kanya.

“Ito ba ang una mo?”

Nagtaka si Ichiro at si Ulysses sa tanong ng doctor, napatingin na lang si Ichiro kay Ulysses na hindi alam kung ano ba ang isasagot sa doctor.

“Ilang rounds ang ginawa niyo?”

Nalaglag na lang ang panga ni Ichiro sa sunod na tinanong ng doctor.

What the fuck? Did he know that… Holy shit?! How?! How did he fucking know?!

Natawa na lang ang doctor sa reaksyon ni Ichiro, para itong batang kuryoso sa isang bagay.

“I know, Ichiro… Marami na akong pasyente na kagaya niyo. Mga magkasintahang pareho ang kasarian at una nilang make love, minsan ay hindi nakakalakad ang bottom o kaya naman ay nilalagnat at minsan ay namamaga pa ang butas ng bottom.”

Hindi na alam kong ano ang magiging reaksyon ni Ichiro sa mga sinasabi ng doctor sa kanya, maging si Ulysses ay gulat na gulat rin sa mga pinagsasabi ng doctor.

“What the fuck?” Napa mura na lang si Ichiro, nalaglag ang panga.

Tumawa ulit ang doctor at lumapit kay Ulysses.

“How big, Ulysses? Me I see your butt para makita ko kung gaano ka damage ang pwet-”

“Hey! Who told you that I fucking let you, huh?! I won’t let you!”

Pagputol ni Ichiro sa sasabihin ng doctor. Nalaglag na lang ang panga ng doctor at ni Ulysses na handang ipatingin ang pwet niyang sumasakit.

“Paano ko matutulungan si Ulysses kung ayaw mong payagan akong tignan ang pwet ni Ulysses?” Nakataas kilay na tanong ng doctor.

“Ako na ang titingin!” Sigaw ni Ichiro at mabilis na lumuhod sa harap ni Ulysses.

“Bumukaka ka, Ulysses,” nakakunot noo pa ring sambit ni Ichiro.

Napanganga na lang si Ulysses, nagulat sa sinabi ni Ichiro.

“What- aw! Aw! What the fuck! Dahan dahan naman, Ichiro!” Sigaw ni Ulysses, namimilipit sa sakit dahil sa bigla na lang pinagparte ni Ichiro ang hita ni Ulysses.

“I’m sorry… I’m sorry…” Paghingi ng tawad ni Ichiro at napangiwi na rin ng makita si Ulysses na namimilipit sa sakit.

“Geez! Disaster!” Napasigaw na lang si Ichiro ng makita ang kalagayan ni Ulysses, napailing siya habang titig na titig sa butas ni Ulysses.

“Can I see-”

“No fucking way! D’yan ka lang! ’Wag kang sumilip!” Pagpigil ni Ichiro sa doctor, naawang ulit ang labi ng doctor at napailing na lang sa huli.

“So fucking possessive.” Naiiling na bulong ng Doctor.

“It’s swollen and uh… Namamaga.” Napangiwi si Ichiro, dahan dahan niya ulit pinagtabi ang hita ni Ulysses at humarap sa doctor.

“Nilalagnat siya, mataas ang lagnat niya. Anong igagamot sa kanya? Tsaka sa pwet niya, anong ibibigay mong gamot?” Tanong ni Ichiro sa doctor.

Tumayo siya at tumabi dito. “Hmm, I will gave you the medicine later.”

Tumango na lang si Ichiro sa sinabi ng doctor, sabay silang napabaling kay Ulysses, nakatulog ulit ito ng gano’n kadali.

“Ilang araw siyang hindi makakalakad?” Tanong ulit ni Ichiro sa doctor, hindi ito nililingon.

“Hmm, 1 week para fully healed na siya.”

1 week? So maeextend pa ang shooting nila dito sa Thailand? Kailangan nilang hintayin na gumaling na talaga si Ulysses bago mag taping, kailangan si Ulysses sa movie dahil siya ang leading man.

“Next time, be gentle. Alam mong virgin pero sinasagad mo,” napatingin na lang si Ichiro sa doctor at sinamaan ito ng tingin.

Nakapagsalita ah!

“Sorry naman, masarap kasi eh. Mapipigilan mo ba ako, ha?” Nagmamahon na tumingin si Ichiro sa doctor, natawa at napailing na lang ang doctor at binigay na kay Ichiro ang mga gamot na kailangang ipainom kay Ulysses.

“Don’t tell anyone about this.” Malamig na sambit ni Ichiro habang walang emosyong nakatingin sa doctor.

Ngumiti naman ang doctor at tumango tango tsaka kinuha na ang kanyang mga gamit.

“I promise. Stay strong.” Huling sinabi nito bago yumuko at naglakad palapit sa pintuan.

“What happen?” Diretsong tanong ni Angelica at ni Tanya pagkabukas ng pintuan.

“Kailangan niyang magpahinga. 1 week bago siya ma fully healed kaya hindi muna siya pwedeng gumalaw ng gumalaw hindi rin siya makakatayo kaya hindi siya makakataping sa movie ninyo.”

Tumango lang ang mga babae sa sinabi ng doctor, pumasok ang dalawang babae sa kwarto at lumapit kay Ulysses habang ang director naman nila ay nakikipag usap pa sa doctor.

“Ano daw ang nangyari sa kanya? Bakit hindi siya makalakad?” Kunot noong tanong ni Angelica, na kay Ulysses ang tingin.

“Masakit ang pwet,” sagot ni Ichiro at naupo sa kama.

“Masakit ang pwet? Ano bang nangyari sa kanya? Kahapon ’di ba umalis kayong dalawa kasi tatae ka?” Bumaling sa kanya si Tanya.

Tumaas ang kilay niya, “yes. Tumae rin siya. Kaya siguro sumakit ang pwet kasi malaking tubol ang lumabas.” Nagkibit na lang ng balikat si Ichiro.

KABANATA 14

KABANATA 14

“Hindi tayo makakapag taping dahil nilalagnat si Ulysses at hindi makalakad,” anonsyo ng director nila sa mga staff at ilang artistang kasama nila sa set.

“Kahapon lang ang ayos naman ng pakiramdam niya.” Sabi naman ng isa sa mga staff, napatango naman ang iba.

“Tinubol nga siya, ang kulit. Malaking tubol ang inilabas niya kahapon! Kailangan ko pa nga siyang i-cheer para lumabas ang monster na tubol na ’yon.” Singit ni Ichiro na kanina pa nakikinig sa mga pinag-uusapan ng mga staff.

“Pwede ba ’yon? Nilagnat dahil tinubol?” Kunot noong tanong ni Claire, isa sa mga rising actress sa pilipinas.

“I try mo daw? Tutubulin ka tapos malaking tubol ang lumabas tapos 11 inches pa kaya mo ’yon?” Napanganga na lang ang lahat sa sinagot ni Ichiro, napangiwi at hindi maimagine ang 11 inches na tubol.

“Malala nga.” Komento ng isang staff.

“Nako! Nakakatakot! 11 inches?! Nako! Anong klaseng tubol ’yon? Ulta pro tubol max unlimited edition?” Sambit naman ng isa pa.

Nailing na lang si Ichiro at nagpipigil ng tawa dahil sa mga pinagsasabi ng mga kasamahan niya sa trabaho.

I wonder, ano kaya ang magiging reaksyon ni Ulysses kapag narinig niya ang mga pinagsasabi ng mga staff?

Kinagat ni Ichiro ang kanyang pang-ibabang labi at nailing ulit. Paniguradong sasabog si Ulysses sa galit at baka mapapatay pa talaga ni Ulysses si Ichiro.

“So, ma eextend ang pagstay natin dito sa Thailand, mag enjoy na muna kayo habang nagpapagaling si Ulysses. Kapag magaling na siya ay balik ulit tayo sa trabaho.”

Sumang-ayon ang lahat sa sinabi ng director nila. Nagsitayuan sila para umalis na. Tumayo rin si Ichiro para bumalik na siya sa kwarto nila ni Ulysses.

“Kawawa si Ulysses ’no?” Narinig niya ang mga bulungan ng mga staff habang papalabas sa restaurant.

“Oo nga, hindi ko maimagine ’yon. Jusko! Natatakot na akong tumae!”

Napangisi si Ichiro sa mga narinig, napailing siya at pumasok na sa elevator, sakto namang pagbukas ng elevator ay naabutan niya ang dalawang lalaking naghahalikan.

Mabilis na nag-iwas ng tingin si Ichiro at napalunok. Nagdadalawang isip siya kung tutuloy pa ba siya papasok.

Pero kailanga niyang puntahan si Ulysses dahil hindi pa rin bumababa ang lagnat no’n kaya kailangan na agad niyang balikan si Ulysses. Wala nang nagawa si Ichiro kundi ang pumasok, hindi niya nilingon ang dalawa sa gilid niya na naglalampungan.

Sa Thailand, hindi na bago sa kanilang makakakita ng mga lalaking may relasyon, dito sa bansang Thailand ay hindi sila natatakot na ipakita sa mga tao na may relasyon ang parehong may kasarian, hindi naman sila nakakakuha ng mga panlalait mula sa ibang tao kaya hindi rin natatakot ang mga same sexc couple na ipakita na may relasyon sila.

Halos dumikit na si Ichiro sa dingding ng elevator dahil ayaw na ayaw niyang dumikit sa dalawang lalaking naghahalikan.

Naririnig pa niya ang mga tunog ng mga halik nila, napapalunok na lang si Ichiro at pinikit ng mariin ang mata.

Tangina! Bakit hindi ko hinalikan si Ulysses sa elevator? Naiinggit ako! Kailangan naming gawin din ito ni Ulysses kapag sasakay kami ng elevator!

Halos isigaw ni Ichiro ang katagang SALAMAT nang lumabas ang dalawa, nakahinga siya ng maluwag.

Napasandal na lang si Ichiro sa dingding at napabuntong hininga.

God! Thank you! Thank you! Pinababa niyo na sila! Inggit na inggit na ako dito!

Pero bago sumarado ang elevator ay may pumasok na namang panibagong BL couple. Halos umiyak na si Ichiro dahil sa inggit. Gustong gusto na niyang makababa at puntahan si Ulysses para punuin ng halik ang mukha nito. Gustong gusto na niyang halikan si Ulysses kahit may lagnat ito.

Nag-uusap ang dalawa sa tabi niya, hindi niya maintindihan ang mga sinasabi ng dalawa dahil lenguwahe ng Thailand ang ginagamit nila pero alam ni Ichiro na naglalandian ang dalawa sa tabi niya dahil sa mga boses nito at sa paminsan minsang paghagikhikan ng dalawa.

Pakiramdam ni Ichiro ay lalagnatin siya dahil sa inggit. Inggit na inggit na siya dito sa tabi.

Mula sa gilid ng mata niya ay nakita niyang hinahaplos ng matangkad na lalaki ang kasintahan nito habang nakasandal ang isa sa dibdib ng lalaki.

Nawala na lang ang emosyon ni Ichiro, nalulungkot siya at gustong gusto na niyang umiyak.

Bakit ang tagal niyang makarating sa floor nila?! Gusto na niyang makawala sa impyernong ito!

Malungkot na napatitig si Ichiro sa dingding na sinandalan niya, mangiyak-ngiyak niyang tinignan ulit ang dalawa at hanggang ngayon ay nakasandal pa rin ang isang lalaki doon sa matangkad.

Napaka unfair ng mundo, ang iba may kahalikan at kalandian habang siya ito sa tabi naiingit na naiiyak na.

Gustong gusto na niyang yakapin si Ulysses!

Tumunog ang elevator at bumukas ang pintuan, halos tumakbo na palabas si Ichiro palabas ng elevator at muntik pa siyang matisod at madulas sa kakatakbo.

Nagswip kaagad siya ng key card sa kwarto nila pagkatapos ay binuksan niya ang pintuan at diretsong tumakbo at sumampa sa kama at mabilis na niyakap si Ulysses.

“What the fuck?! Lumayo ka sa akin!” Tinulak ni Ulysses si Ichiro pero napanguso na lang si Ichiro at mangiyak-ngiyak na tiningala si Ulysses.

“Lalagnatin ata ako,” nakangusong sambit ni Ichiro.

“Lumayo ka sa akin! Mahahawa ka ng lagnat! Pilit pa ring tinulak ni Ulysses si Ichiro pero mahigpit ang pagkayakap ni Ichiro sa kanya tapos nasasaktan pa siya sa tuwing gagalaw siya kaya hindi niya napagtagumpayan na itulak si Ichiro.

“No. Lalagnatin lang ako kapag lalayo ako sa’yo.” Parang bata na umiling si Ichiro.

“What the? Why are you so suddenly acting so weird? You’re acting childish, Ichiro!” Inis na sambit ni Ulysses at napangiwi na lang ng kumirot na naman ang pwetan niya.

“Bakit ang hilig nilang mang-inggit? Pinanganak ba ako sa mundo para mainggit lang sa mga malalandi na ’yon?” Wala sa sariling tanong ni Ichiro habang nakatulala sa kawalan.

“I can’t understand you! What the fuck is happening to you?! Layuan mo ako!” Gusto pang itulak ni Ulysses palayo si Ichiro pero wala siyang lakas kasi nilalagnat pa siya at masakit pa ang pwet niya, hindi siya nakakagalaw ng maayos.

“Mga hindot sila. Naghahalikan talaga sa tabi ko?! Anong akala nila wala akong gano’n? Maiinggit na lang ako ng gano’n kasi wala akong kahalikan at kalandian sa elevator?! No fucking way! I’m too handsome to inggit- inggit to them.”

Napahinga na lang ng malalim si Ulysses dahil hindi na niya maintindihan si Ichiro, pabigla bigla na lang nagbabago ang mga kilos. Minsan isip bata minsan naman seryoso tapos minsan parang matanda pa!

Napanguso ulit si Ichiro dahil naalala na naman niya ang mga lalaking ’yon na naghahalikan sa elevator! Tapos naglilikha pa sila ng tunog sa kiss nila!

Tumingala si Ichiro kay Ulysses na gustong gusto na siyang bugahan ng apoy.

“Naiinggit ako. Kapag magaling ka na maghalikan din tayo sa elevator.” Parang batang sambit ni Ichiro, nalaglag na lang ang panga ni Ulysses at hindi na napigilang sinapak si Ichiro.

“Lubayan mo ako! Gago!” Inis na bulyaw ni Ulysses.

Naawang na lang ang labi ni Ichiro at napanguso na lang tsaka lumayo kay Ulysses.

“Magpagaling ka kaagad!” Si Ichiro at lumapit sa intercom sa kwarto nila para tumawag ng waiter, magpapahatid sila ng pagkain sa room nila.

“Matulog ka ulit para gumaling ka at para na rin bumaba ang lagnat mo!” Pagkatapos tumawag ni Ichiro sa hotel service ay pumasok siya sa banyo para basain ulit ang bimpo at piniga ito pagkatapos ay lumabas na siya sa banyo pero paglabas niya ay nakikita na niyang nakatulog na si Ulysses.

Nailing na lang si Ichiro at lumapit kay Ulysses para ilagay sa noo ang basang bimpo.

Tinitigan ni Ichiro si Ulysses pagkatapos niyang ilagay sa noo ang basang bimpo.

I don’t know why too, Ulysses why I’m acting so weird…

Napatingala na lang si Ichiro at bumuntong hininga.

“Your eyes remind me of her,” bulong ni Ichiro sa kawalan at napapikit na lang.

“Anong ginawa mo sa akin, Ulysses?” Seryosong tanong ni Ichiro kay Ulysses na tulog na tulog.

Bumaba ang tingin ni Ichiro kay Ulysses na mahimbing na natutulog.

“You made make me crazy in small things. You’re a man and I’m too. What happen to me?” Bulong ulit ni Ichiro pero sa huli ay wala siyang natanggap na sagot kaya napailing na lang siya tsaka pumunta sa teresa ng room nila at humilig sa railing.

Mula sa teresa ay tanaw na tanaw niya ang matatayog na building ng Thailand sa ibaba ay ang mga taong parang langgam na lang dahil sa subrang liit at ang mga sasakyan. Ang abalang mundo sa ibaba.

Napatingala na lang si Ichiro sa kalangitan at bigla na lang pumasok sa isipan niya ang kanyang girlfriend noon na si Faye.

“I missed you, Faye…” Bulong ni Ichiro at napapikit.

Alam niya na mahal na mahal niya si Faye, si Faye lang ang minahal niya maliban sa kanyang ina. Mabait si Faye, maalaga at mapagmahal. Maganda at nirerespeto sa Japan.

Pero bakit ang pagmamahal na ’yon ay nawala kaagad? Ayaw niyang pangunahan ang nararamdaman niya kay Ulysses ngayon, ayaw niyang sabihin na gusto na rin niya si Ulysses.

Hindi siya makapaniwalang, mangyayari ’yon sa kanila ni Ulysses ng hindi nakakaramdam ng pandidiri sa ginawa nila. He enjoy it. He really is.

Maaga pa para masabi niyang gusto nga niya si Ulysses, subrang aga pa. Hindi pa siya sigurado sa nararamdaman niya. Natatakot rin siya, namumuhay siya sa mundo na maraming nakakakilala sa kanila, maraming humahanga at paano na lang kung malaman ng mga tagahanga nila na may gusto siyang lalaki? Alam na niya kaagad na iba iba ang opinyon ng mga ito, maaaring susuportahan siya o kaya ibabash.

At isa pa… Siya ang may kasalanan kaya nakalimutan ni Ichiro ang ilang ala ala niya. Paano kung maalala ni Ulysses ang nangyari? Paano kung malaman nilang siya ang sumagasa kay Ulysses? Ano ang magiging reaksyon ni Ulysses? Magagalit si Ulysses sa kanya at ipakulong siya? Pwede. Galit na galit si Ulysses sa taong gumawa no’n sa kanya which is si Ichiro.

Maybe this is just a lust? A desire for a man? Unexpected desire?

Yes. It’s just a lust, desire for a man. Never niyang aaminin na nagkakagusto siya sa isang lalaki, maliban sa ayaw niyang masira ang pangalan niya sa industriya, ang nangyayari din ngayon sa kanila ay arte lang. Umaarte silang may relasyon sila para hindi matuloy ang kasal ng kanilang mga magulang.

Alam ni Ichiro na may rason si Ulysses kung bakit ayaw nitong makasal ang ama sa ina niya. Si Ichiro rin, may rason din siya.

Ayaw niyang masaktan ulit ang ina, kung kinakailangan ay hindi niya ito papayagang makipagrelasyon ulit sa ibang lalaki. Madaling masaktan ang ina niya dahil buong buo ito kung magmahal kumba wala na itong tinitira na pagmamahal sa sarili niya.

Bumalik si Ichiro sa loob ng dumating na ang pagkain nila. Kinuha niya ang mga pagkain, dahil tulog pa si Ulysses ay hindi siya kumain, pinili na lang niyang matulog sa sofa habang hinihintay na magising si Ulysses.

Nagising ulit si Ichiro, dahan dahan niyang binuka ang mga mata at diretsong tumama ang kanyang paningin kay Ulysses na nakatingin sa kanya pero agad nag-iwas ng tingin ng makitang gising na si Ichiro.

“You’re awake. Are you hungry?” Tanong ni Ichiro at tumayo, nag-inat siya at lumapit sa mga inorder niyang pagkain kanina at gamit ang tray ay binitbit niya lahat ng pagkain papunta sa kama.

“I wanna go outside,” nagsalita si Ulysses, dahan dahang tumingin si Ichiro sa kanya at tumayo.

“Okay. But we will eat first.” Si Ichiro. “Kaya mo bang umupo?” Tanong ni Ichiro kay Ulysses.

Napakurap kurap si Ulysses at dahan dahang gumalaw pero napangiwi siya pero tiniis nito ang sakit para makaupo.

“Aw! Fuck…” Mahinang napamura si Ulysses at huminga ng malalim at tumigil muna sa ginagawa.

Tinukod niya ang dalawang kamay sa likod para suporta sa kanya.

“You can’t? ’Wag mong pilitin-”

“I can, just fucking patience.” Pagputol ni Ulysses sa sasabihin niya, napakamot na lang sa kanyang batok si Ichiro at pinili na lang na manahimik.

“This is all your fault! It’s because of your fucking big dick!” Dagdag pa ni Ulysses habang pinipilit na maupo.

“Sorry ah kung malaki ako. Biniyayaan ako ng panginoon eh, ito ang pinakamagandang ginawa niya sa akin.”

Sinamaan ng tingin ni Ulysses si Ichiro, para siya nitong patayin gamit ang matatalim na titig.

“You’re dick is fucking big too! Don’t be jealous, do you wan’t me to suck and lick you’re dick?”

Halos mapahiga ulit si Ulysses dahil sa sinabi ni Ichiro na parang wala lang sa kanya. Hindi makapaniwalang tinignan ni Ulysses si Ichiro.

“Can you put some filter in your fucking mouth?!” Inis na bulyaw ni Ulysses, at sa wakay ay nakaya na nitong sumandal sa headboard at maupo sa kama pero kumikirot pa rin ito kaya tinitiis ni Ulysses ang sakit.

“Sorry, I don’t have Instagram. I can’t put some filter.”

Nairap na lang si Ulysses at matalim na tinitigan si Ichiro.

Sinusubuan ni Ichiro si Ulysses, iisang kutsara lang ang gamit nilang dalawa at hindi naman nagrereklamo si Ulysses.

Matapos silang kumain ay nagligpit na si Ichiro.

“I wanna go outside,” si Ulysses.

Nilingon ni Ichiro si Ulysses at lumapit dito para sapuin ang noo, may lagnat pa rin ito. Magsasalita na sana si Ichiro ng inunahan na siya ni Ulysses.

“Lalabas tayo. Nababagot na ako dito sa loob.”

Pinakatitigan ni Ichiro si Ulysses kalaunan ay tumango siya at nagtawag ng hotel service.

Tumunog ang doorbell ng pintuan, mabilis na binuksan ni Ichiro ang pinto at kinuha ang binigay ng staff.

“Thank you…”

Nakangiti siyang humarap kay Ulysses.

“Okay! Let’s go!” Masayang sigaw ni Ichiro, napalingon naman si Ulysses kay Ichiro at halos ibato ang lahat kay Ichiro.

“What the fuck?! A fucking wheelchair?! Hindi ako lumpo para isakay mo d’yan!” Kunot noong sigaw ni Ulysses.

“Anong hindi lumpo? Hindi ka nga nakakalakad d’yan eh! Lumpo ka kaya kailangan kang i-wheelchair.”

Halos sumabog na si Ulysses dahil sa sagot ni Ichiro sa kanya. Para itong dragon na handa ng bubuga ng apoy.

KABANATA 15

KABANATA 15

Busangot ang mukha ni Ulysses, tulak tulak ni Ichiro ang wheelchair palabas sa hotel room nila.

Pinagtitinginan sila ng mga taong nakakasalubong nila, halos patayin ni Ulysses ang mga taong tumitingin sa kanya.

Naalala pa niya na nag-aaway pa sila ni Ichiro kanina habang pinapaupo siya sa wheelchair.

Kailangan pa siyang buhatin ni Ichiro para maiupo siya sa wheelchair. Ang dami na lang nilang pinag-awayan kanina bago siya naisakay sa wheelchair.

“Where do you wan’t to go?” Tanong ni Ichiro kay Ulysses.

“Kahit saan, nakakabagot sa loob ng kwarto.” Walang ganang sagot ni Ulysses habang nakapangalumbaba.

Pumasok sila sa elevator, hindi sila nag-imikan. Habang hinihintay na bumukas ang pintuan ay bigla na lang tumunog ang cellphone ni Ichiro.

“Hello, Ma…”

Umayos ng pagkaupo si Ichiro, medyo umayos na ang pakiramdam niya. Hindi na mataas ang lagnat kaya unti unti na ring bumabalik ang kanyang lakas pero hindi pa rin niya kayang tumayo dahil sumasakit pa rin ang pwet niya.

“Yes, nandito siya. Bakit?”

Napalingon si Ulysses kay Ichiro sa likod niya, bumaba ang tingin ni Ichiro sa kanya at binigay ang cellphone.

“Gusto kang makausap ng Papa mo,” marahang sambit ni Ichiro, tinanggap naman ni Ulysses ang cellphone at tinapat sa tenga niya.

“Pa?”

“Anak, kumusta ka d’yan sa Thailand?” Bungad ng Papa niya.

Napabuntong hininga naman si Ulysses, “I’m fine, Pa.” Marahang sagot ni Ulysses.

Bumukas ang pintuan kaya tinulak ulit ni Ichiro ang wheelchair. Nasa groundfloor na sila at parang sa pool pa siya dadalhin ni Ichiro.

“May sasabihin ako sa’yo anak,” sumeryoso kaagad ang boses ng kanyang ama.

“Ano ’yon pa?” Narinig niya sa kabilang linya ang pagbuntong hininga ng ama niya.

Gustong gusto na niyang malaman kung ano ang sasabihin ng ama niya sa kanya dahil pakiramdam niya ay napakaimportante ng sasabihin ng ama niya kaya ito tumawag ngayon.

“Malapit na natin malaman kung sino ang sumagasa sa’yo.”

Kumunot na lang ang noo ni Ulysses, tumiim ang bagang niya. Ilang buwan ang nakaraan hindi pa rin nahuhuli ang taong sumagasa sa kanya na naging dahilan kaya niya nakalimutan ang ilang ala ala sa kanya.

Kung nasaan man nagtatago ang taong ’yon. Sa isip ni Ulysses ay hinding hindi niya hahayaang makatakas ulit ang taong sumagasa sa kanya, ipapakulong niya ito at sisiguradohin niyang mabubulok ito sa kulongan.

“Sa pinangyarihan ng aksidente, may isang bahay doon na may cctv at noong tinignan ng mga pulis ang bahay nalaman nilang ang cctv ay nakaharap sa convenience store at posibleng nakuha sa cctv ang nangyari sa’yo nang gabing ’yon. Kapag makita natin ang kuha ng cctv ng gabing ’yon ay pwede nating malaman kung sino ang sumagasa sa’yo.”

Tumaas ang sulok ng labi ni Ulysses, hindi na siya makapaghintay na mahuli ang sumagasa sa kanya, siya mismo ang haharap sa taong ’yon. Hinding hindi niya kaawaan ang taong gumawa no’n sa kanya, hinding hindi niya papalagpasin ang ginawa ng taong ’yon sa kanya.

Ang daming nagbago sa kanya pagkatapos ng aksidenteng ’yon. Maraming nagbago sa katawan niya, isa na roon ang kakaiba niyang nararamdaman kay Ichiro.

Hindi man niya naalala kung paano niya nakilala si Ichiro dahil ang mga ala alang ’yon ay ang nabura sa kanyang utak kaya hindi niya alam kung paano, saan at kailan sila nagkakilala ni Ichiro.

Pero noong pagbuka niya sa kanyang mga mata, si Ichiro ang una niyang nakita at may kakaiba na kaagad siyang naramdaman. Parang lumapit kaagad ang loob niya kay Ichiro.

“Anak?”

Naputol ang pag-iisip ni Ulysses ng marinig ang pagtawag sa kanya ng ama niya mula sa kabilang linya.

Tumikhim si Ulysses at binalik ang atensyon sa ama niya. “Puntahan niyo na ngayon ang bahay, Pa para malaman na natin kung sino.”

“’Yon nga ang problema eh,” napakunot na lang ng noo si Ulysses.

“Bakit, Pa?” Kunot noong tanong ni Ulysses sa kanyang ama.

“Wala doon ang may-ari ng bahay, nasa ibang bansa sila nagbabakasyon. Hindi pa alam kung kailan sila uuwi baka matatagalan pa sila sa pag-uwi. Hanggat hindi sila uuwi ay hindi natin malalaman kung sino ang sumagasa sa’yo.”

Umigting na lang ang panga ni Ulysses. Kung kailan malalaman na nila kung sino ang sumagasa sa kanya wala naman ang may-ari ng bahay para mapanood ang nakuha ng cctv ng gabing ’yon.

Binaba na ni Ulysses ang tawag, napatulala na lang siya sa kawalan.

“Are you okay?” Napalingon na lang si Ulysses kay Ichiro na nasa likod niya, tumingala siya para makita ito.

“Saan ka galing?” Kunot noong tanong ni Ulysses, naramdaman niya kasing umalis si Ichiro kanina habang nag-uusap sila ng ama niya.

“D’yan lang, may mga kilala pala akong nagbabakasyon dito.” Si Ichiro sabay turo sa mga kababaihang nagatawanan sa pool side.

Ang iba sa kanila ay nakabikini, nag-iinoman sa pool side. Tumaas ang kilay ni Ulysses at walang emosyong bumaling ulit kay Ichiro.

“Ang dami mong babae ’no. Ikaw pala ’yong may nilalanding iba at hindi ako,”

“Mga colleagues mo lang sila.” Giit ni Ichiro.

Nailing na lang si Ulysses at nanonood na lang ng mga taong naliligo sa pool.

“Siya nga pala. Ano ang sabi ng Papa mo sa’yo?”

Napatitig sa kawalan si Ulysses, naalala na naman niya ang problema niya. Sa oras na babalik na ang may-ari ng bahay na ’yon wala na siyang oras na sasayangin, pupuntahan kaagad niya ang bahay na ’yon para makita ang cctv para malaman na kung sino ang sumagasa sa kanya.

“Malapit na naming malaman kung sino ang sumagasa sa akin,” malamig na sambit ni Ulysses habang titig na titig sa kawalan at tumitiim ang bagang.

Natahimik si Ichiro, hindi makaimik at napalunok na lang. Bumaba ang tingin niya kay Ulysses at nakita niyang seryosong seryoso si Ulysses.

Huminga ng malalim si Ichiro at nilagay sa kanyang magkabilang bulsa ang dalawa niyang kamay.

“Kailan niyo… Malalaman?” Bumalik ang tingin ni Ulysses kay Ichiro.

“Hindi pa alam. Ang may-ari ng bahay na may cctv ay posibleng nakunan ng cctv ang nangyari sa akin. Nasa ibang bansa sila nagbabakasyon at kapag babalik na sila ay doon na natin malalaman kung sino ang sumagasa sa akin.”

His bloodshot eyes narrowed. “Mabubulok ang taong ’yon sa kulungan. Hinding hindi siya makakalabas sa kulongan, sisiguradohin ko ’yan.” Seryoso at may halong diin na sambit ni Ulysses.

Hindi nakaimik si Ichiro, napatingala na lang siya at tumango tango. Binasa ni Ichiro ang kanyang labi at sinuklay ang buhok gamit na isang kamay niya.

“Ichiro,” tawag ni Ulysses ka Ichiro. Bumaba naman ang tingin ni Ichiro kay Ulysses.

“Hmm?”

“Samahan mo ako,” sambit ni Ulysses na ikakunot ng noo ni Ichiro.

“Sasamahan? Saan?” Takang tanong ni Ichiro.

“Kapag babalik na ang may-ari ng bahay na ’yon ay sabay nating titignan ang kuha ng cctv. Samahan mo ako doon at ipakulong natin ang sumagasa sa akin.”

Nagkatitigan silang dalawa, walang emosyon ang mga mata nila. Si Ulysses ay napakaseryoso at determinadong malaman ang katotohanan habang si Ichiro ay walang emosyon ang kanyang inaantok na mata. Hindi nakangiti, wala man lang emosyon na nakikita.

“Hmm. Okay…” Tumango si Ichiro kalaunan na ikinangiti ni Ulysses, tumango si Ulysses at bumaling ulit sa mga naliligo.

Umalis kaagad sila doon sa pool ng magtanghali na, sa restaurant na sila pumasok, doon na sila kakain kaysa pa babalik pa sila sa hotel room nila.

Pagpasok nila sa restaurant ay nakita nila si Angelica at Tanya magkasama, masaya silang nakukwentohan pero natigil lang ng makita ang dalawang pumasok sa restaurant.

Agad na tumayo si Angelica para lapitan si Ulysses.

“How are you, Ulysses? Hindi ka pa rin ba nakakatayo?” Nag-aalalang tanong ni Angelica kay Ulysses at pinalitan si Ichiro sa pwesto kanina.

Si Angelica na ang nagtutulak kay Ulysses papunta sa mesa nila ni Tanya.

“How’s you’re feeling, Ulysses? Masakit pa ba ang pwet mo?” Sunod sunod na tanong ni Angelica.

Pero imbis na kay Angelica matoon ang atensyon ni Ulysses doon kay Tanya natoon ang atensyon niya na hinaplos ang braso ni Ichiro.

Tumiim ang bagang ni Ulysses at nag-iwas na lang siya ng tingin. Bigla na lang siyang nakaramdam ng inis dahil sa ginawa ni Tanya na paghaplos sa braso ni Ichiro.

Sinong nagsasabing hahaplosin niya ang braso ng pagmamay-ari ko?

“Ulysses? Are you listening?” Napakurap kurap si Ulysses at napatingin ulit kay Angelica na nasa kanya pa rin nakatingin ang nag-aalalang mga mata.

“Uh, yes! I’m fine!” Sagot niya pero ang mata ay nakatoon kay Tanya at Ichiro na may sarili atang mga mundo.

Tumikhim si Ulysses para lumingon si Ichiro sa kanya pero mula sa gilid ng mga mata niya ay hindi man lang niya nakitang lumingon sa kanya si Ichiro.

Napaismid na lang si Ulysses, bumusangot ang mukha.

“Pang world record ang tubol mo, Ulysses ’no?” Mabilis na nakuha ni Angelica ang atensyon ni Ulysses dahil sa tanong nitong magpagulat kay Ulysses.

“What?!” Kunot noo niyang tanong.

Nabingi lang naman siguro siya ’di ba? Hindi naman sinabi ni Angelica na TUBOL niya ay pang world record? Nabingi lang ata siya kanina-

“Oo, 11 inches kasi ang tubol na nilabas mo kaya nagkaganyan ka. Sumakit ang pwet mo dahil sa 11 inches na ’yon na tubol. Pang world record talaga siya-”

“What?! Pardon?!” Ulit ni Ulysses, hindi na maitsura ang mukha niya dahil sa sinabi ni Angelica sa kanya.

Nagulat naman si Angelica at maging si Tanya at Ichiro ay napabaling na rin sa kanilang dalawa.

“Uh… Sabi kasi ni Ichiro na 11 inches daw ang tubol na tinae mo-”

“What the fuck?!” Gulat na napabaling si Ulysses kay Ichiro na kinagat na ang labi, nagpipigil na sa kanyang tawa.

Sumama pa lalo ang mukha ni Ulysses, parang papatayin na niya si Ichiro gamit ang matatalim niyang tingin.

Sa lahat ng pwedeng irason bakit ’yon pa ang sinabi ni Ichiro? Bakit tinubol pa siya ng 11 inches?! Wala na bang ibang pwedeng irason?!

Gustong gusto na niyang tumayo sa wheelchair niya para sugurin si Ichiro na halatang nagpipigil ng tawa dahil ang mukha nito ay namumula na.

“Kaya pala hindi na kayo nakabalik ni Ichiro noong umalis kayo ni Ichiro kasi pala malaki at mahabang tubol pala ang lumabas sa pwet mo. Hindi ko alam na nakaya mo ang gano’n ka kalaking tubol kaya ka pala nilagnat dahil subrang laki.”

Dumagdag pa lalo ang galit ni Ulysses kay Ichiro dahil sa dinagdag ni Angelica, tumiim ang bagang niya at nandilim ang mga matang tinitigan si Ichiro pero hindi man lang natakot si Ichiro sa mga titig niyang nakakamatay

Mas lalo pa itong natawa. Tumaas ang kilay ni Ulysses at kinalma ang sarili. Humarap siya ulit kay Angelica na nag-aalala pa rin sa kanya ngayon.

“’Wag na natin ’yong pag-uusapan. Nasa harap tayo ng pagkain.” Malamig na sambit ni Ulyssses.

Natahimik na lang si Angelica, hindi na siya nagsalita ulit pero pasulyap sulyap ito kay Ulysses.

Si Ulysses naman ay tudong pagpipigil ang ginawa niya na hindi sumabog ngayon sa restaurant dahil maraming tao, ayaw niyang bugahan ng apoy ngayon si Ichiro.

Pagkatapos nilang kumain ay bumalik na si Ichiro at Ulysses sa hotel room nila at doon hindi na napigilan ni Ulysses na sigawan si Ichiro.

“What the fuck?! Bakit gano’n ang sinabi mo sa kanila?!” Sigaw ni Ulysses, kung nakakatayo siya at kung hindi lang sumasakit ang pwet niya baka kanina pa niya nasuntok si Ichiro na patawa tawa lang sa tabi niya.

“Pang world record na pala ’yon, Ulysses?” Natatawa nitong tanong, napahawak na ito sa kanyang t’yan dahil sumasakit na sa kakatawa.

Umismid si Ulysses. Hindi natatakot si Ichiro sa mga nakakamatay niyang titig.

“Wala ka na bang marason bakit ’yon pa?!” Sigaw ni Ulysses, nangungugat na ang kanyang leeg sa kakasigaw.

“Wala na akong maisip na rason-”

“Really, Ichiro?! I don’t believe you! Pwede mong sabihin na nadulas ako bakit ’yon pa?!”

Nakangiti pa rin si Ichiro, tumahan na sa kakatawa pero ang pula pula na nito. Wala talagang araw na hindi maiinis si Ulysses kay Ichiro.

“I’m sorry, okay? Alangan namang sabihin ko na nagfuck tayo?”

Inikot na lang ni Ulysses ang kanyang mata, hindi talaga siya makapaniwalang ’yon ang dinahilan ni Ichiro.

Magsasalita na sana siya ng biglang yumuko si Ichiro at nilapit ang mukha nito sa mukha niya. Hindi nakapagsalita si Ulysses dahil sa gulat.

“Let’s make it official, Ulysses,” marahan nitong sambit, umawang ang labi ni Ulysses at kumunot ang noo.

“What did you fucking mean?”

Mas lalo pang nilapit ni Ichiro ang kanyang mukha kay Ulysses, naaamoy na ngayon ni Ulysses ang hininga ni Ichiro.

“Let’s make it official. Be my boyfriend and I will be yours too.”

KABANATA 16

KABANATA 16

“W-What did you say?” Gulat na tanong ni Ulysses, umawang ang bibig niya dahil sa gulat. Hindi niya alam kung ano ang magiging reaksyon niya sa sinabi ni Ichiro.

Napabuntong hininga si Ichiro at bahagyang napayuko. Kinagat niya ang kanyang labi at lumayo kay Ulysses.

“Ibabalik na kita sa kama,” maingat na binuhat ulit si Ulysses at dahan dahang binaba si Ulysses sa kama na titig na titig sa kanya at gulat pa rin sa sinabi niya.

Pagkatapos binaba ni Ichiro si Ulysses sa kama ay tinalikuran niya kaagad ito. Napapikit na lang si Ichiro pagkatalikod niya.

Fuck! Bakit ko ba ’yon nasabi?! Bakit bigla ko na lang ’yon nasabi?!

Ang tabil ng dila mo Ichiro!

“Where are you going, Ichiro?” Napalingon si Ichiro kay Ulysses ng bigla itong nagtanong, paglingon niya kay Ulysses ay naabutan niyang titig na titig si Ulysses sa kanya.

“Sa teresa, magpapahangin. Bakit? May kailangan ka ba?” Tanong ni Ichiro, pinakatitigan siya ni Ulysses pero ilang sandali ay umiling ito.

“Wala,”

Si Ichiro naman ngayon ang napatitig kay Ulysses pero agad ding nag-iwas ng tingin. Ewan niya ba pero nakaramdam siya ng hiya sa mga pinagsasabi niya kay Ulysses.

“Uh, okay…”

Kumurap kurap siya at dahan dahang tumalikod, naglakad na siya papunta sa teresa pero natigilan na lang siya dahil bigla na lang nagsalita si Ulysses.

“Pag-iisipan ko, Ichiro.”

Napalingon na lang si Ichiro kay Ulysses pero paglingon niya ay sa kama ay nakahiga na si Ulysses at nakapikit na ang mata.

Unti unting umangat ang labi ni Ichiro, nakagat na lang ni Ichiro ang labi niya, umiling siya at tumalikod ulit para lumabas sa teresa.

Pagkarating niya sa teresa ay agad siyang humilig sa railings at napatingin na lang sa abalang mundo sa ibaba.

Napabuntong hininga si Ichiro pagkatapos ay tumingala, tumitig siya sa kalangitan, may mga ibong nagliliparan at malakas ang hangin kaya nililipad ang buhok niya ng hangin.

Hindi niya inaasahang masabi ’yon kay Ulysses kanina. Noong nasa pool pa lang sila ay iniisip na niya ’yon. Bigla siyang kinabahan doon sa sinabi ni Ulysses na malapit ng malaman kung sino ang sumagasa kay Ulysses.

Natatakot si Ichiro na baka kapag nalaman ’yon ni Ulysses ay baka lalayuan siya nito. Hindi siya natatakot na makulong, ang kinakatakotan niya ay ang magalit si Ulysses sa kanya.

Kanina habang sinasabi sa kanya ni Ulysses ang mga ’yon ay hindi siya makaimik. Subrang saya saya si Ulysses habang sinasabi sa kanya na malapit nang malaman ni Ulysses ang sumagasa sa kanya, hindi makaimik si Ichiro habang kinukwento ’yon lahat ni Ulysses sa kanya.

Baka kapag nalaman nito ang katotohanan ay layuan na lang siya ni Ulysses at magagalit ito sa kanya. Kaya niya nasabi kay Ulysses ’yon para sulitin ang mga natitirang oras na makakasama niya si Ulysses, dahil alam niyang dadating ang araw na malalaman ni Ulysses ang lahat at sa kulongan ang bagsak niya.

Nararamdaman niya at narinig pa niya kanina kay Ulysses na mabubulok sa kulongan ang taong sumagasa sa kanya which is siya, si Ichiro na kasama lang niya.

Selfish na ba siya o kaya hindi nakakaramdam ng guilty dahil ayaw niyang sabihin kay Ulysses na siya ang gumawa no’n kay Ulysses?

Sa totoo lang, walang planong sabihin ni Ichiro kay Ulysses na siya ang may gawa, sumaya siya kasama si Ulysses at gusto niyang makasama pa si Ulysses ng matagal pero pakiramdam niya nabibilang na lang ang araw na makakasama niya si Ulysses, dahil sa oras na babalik na ang may-ari ng bahay na ’yon na may cctv na posibleng nakuhanan ng cctv ang pagsaga ni Ichiro kay Ulysses.

Bakit ako nakaramdam ng sakit?

Napatanong na lang si Ichiro sa sarili niya. Nakakaramdam kasi siya ng sakit sa dibdib sa isipin na magagalit si Ulysses sa kanya tapos lalayo pa si Ulysses sa kanya.

He’s a man and Ulysses too. But why he feels like he’s starting to like Ulysses? Bigla na lang siyang nakaramdam ng kabog sa dibdib, hindi siya kinakabahan o natatakot pero kakaiba, bago at hindi niya maipaliwanag.

Mali bang magkagusto sa isang lalaki? Mali bang magkagusto sa pareho ng kasarian?

Sa huli ay napabuntong hininga na lang si Ichiro, masyado na siyang maraming iniisip. Kung saan saan na lang umabot ang iniisip niya.

Isang linggo na ang dumaan at gumaling na si Ulysses, hindi na nila napag-usapan ni Ulysses ang tungkol doon sa pinag-usapan nila. Walang nagbabanggit sa kanilang dalawa tungkol doon sa sinabi ni Ichiro. Kahit si Ichiro ay hinihintay ang sasabihin ni Ulysses, sinabi pa naman nitong pag-iisipan niya ang alok ni Ichiro sa kanya.

Hinihintay talaga na pumayag si Ulysses sa alok niya, sa loob ng isang linggo wala man lang sinasabi si Ulysses sa kanya, pero pinagkibit balikat lang ’yon ni Ichiro.

“Lights! Camera! Action!” Sigaw ng director.

Tumingin si Ichiro kay Ulysses, galit na tingin ang ginawad niya dahil ’yon ang nasa script.

“Magkaibigan tayo pero inahas mo ako,” malamig na sambit ni Ichiro, sumeryoso din si Ulysses.

“Alam mong ako ang unang nagkagusto sa kanya, umamin ako may Crisantha na mahal ko siya. Ikaw ’yong umahas at hindi ako, alam mong kami na pero dikit ma dikit ka pa rin sa girlfriend ko.”

Si Crisantha ay ang pangalan ng character ni Angelica habang Clara naman kay Tanya na papasok rin mamaya sa eksena.

“Lumaya ka sa akin, Jacob… Lumayo ka… Kaunting respeto naman sa amin ni Franco.” Ginawa ni Angelica ang makakaya niya, umarte siya na naiiyak.

Si Jacob ay si Ulysses habang si Fanco naman si Ichiro.

Pareho nilang binuhos ang mga makakaya nila sa pag-aarte, pareho silang propesyonal sa trabaho nila.

“Crisantha-”

“Franco! Makinig ka naman ngayon! Mahal ko si Jacob at hinding hindi ko siya iiwan para sasama sa’yo… Umalis ka na!” Tumulo ang luha ni Angelica, napatitig na lang si Ichiro kay Angelica at Umawang ang labi, sa part na ito ay papasok si Tanya na si Clara.

“Franco, halika na…” Hinila ni Tanya si Ichiro na tulala at namuo ang luha.

Inilayo ni Tanya si Ichiro sa dalawa.

“Clara, anong ginagawa mo dito?” Malamig na tanong ni Ichiro kay Tanya.

“Franco-”

“Umalis ka na! Hindi ko kailangan ng karamay! Gusto kong mapag-isa kaya iwan mo ako!” Umalingaw ngaw ang sigaw ni Ichiro sa buong lugar.

Ang mga staff naman ay napatuptup sa kanilang labi dahil sa bilib nila kay Ichiro sa pag-aarte, bilib din sila kay Tanya na rising star. Magaling din itong umarte at mabilis lang din naa-adopt ang eksena.

Tumulo ang luha ni Tanya at pinanood si Ichiro na naglakad palayo.

“Cut!” Sigaw ng director at napatayo.

“Perfect! Perfect! Ang galing niyo! Napakagaling!” Puri ng director sa kanilang apat at sa ibang extras sa eksena.

Sabay na lumapit ang apat sa camera para tignan ang nakuhang scene kanina. Maging sila ay namangha sa galing nilang umarte.

“Ang galing mo, Ichiro! Napakagaling mo!” Puri ni Tanya sa kanya at hindi napigilang yakapin siya.

Tumawa naman si Ichiro, “magaling ka rin, Tanya. Normal lang ang pag-arte ’yong hindi talaga pinipilit ang sarili sa isang emosyon. Normal lang, parang sinasabayan mo ang eksena. Ang galing mo!”

Bahagyang namula si Tanya sa papuri ni Ichiro sa kanya, ngumiti ulit si Ichiro at bumaling sa camera ulit para panoorin ulit ang scene.

Bumalik din kaagad sila sa shooting, binuhos nila ang makakaya nila. Talagang lumabas ang mga talento nila sa pag-aarte, may part na subrang bigat na scene na nag-aaway si Tanya at Ichiro, naiyak na rin ang mga staff habang pinapanood ang eksena.

Iyak na iyak sila dahil nadadala sila sa pag arte ni Tanya at Ichiro na napaka normal lang ng pag-arte nila.

“Oh, my gosh! So perfect scene! Hindi ako nagkakamaling i-partner kayong dalawa!” Naiiyak na sambit ng director habang titig na titig sa camera.

“Congrats, Ichiro! Nadale natin ang eksena!” Nag-apir si Ichiro at Tanya, subrang saya ng dalawa.

“Ang galing! Good job, Tanya! You did great!” Puri ni Ichiro kay Tanya, namula ulit si Tanya at nilagay sa likod ng tenga niya ang takas na buhok.

“Gumagaling ako kasi ikaw ang katrabaho ko-”

“Ichiro, can I talk to you?” Sumingit si Ulysses sa pag-uusap ni Tanya at Ichiro.

Napatingin si Ichiro kay Ulysses na nakatingin din sa kanya at parang galit ito.

“Uh, may pag-uusapan ba tayo? May sasabihin ka? Pwede mong sabihin ngayon-”

“Importante ’to. 5 minutes lang.” Pagputol ni Ulysses sa sasabihin niya, napatitig na lang si Ichiro kay Ulysses at kalaunan ay tumango siya.

Bumaling si Ichiro kay Tanya at nginitian ito. “Mag-uusap lang kami.” Paalam ni Ichiro kay Tanya, ngumiti si Tanya at tumango at may sasabihin pa sana si Tanya ng hinila na ni Ulysses si Ichiro palayo.

“Saan tayo? Dito mo na lang kaya sabihin?” Kunot noong tanong ni Ichiro kay Ulysses at parang dadalhin pa ata siya sa tent na tinayo ng grupo nila kanina.

“It’s so fucking important! Hindi mo ba kayang iwan sandali si Tanya doon?!” Nagulat si Ichiro sa pasigaw na sagot ni Ulysses.

Hindi na lang siya nagsalita at nagpatianod na lang kay Ulysses, pagpasok nila sa tent binitawan na ni Ulysses ang kamay ni Ichiro.

Napatingin si Ichiro kay Ulysses at humilig sa mesa. Tinukod ni Ichiro ang dalawa niyang kamay sa mesa at tumagilid ang ulo niya nang tumingin ulit siya kay Ulysses na parang may malalim na iniisip.

“Anong sasabihin mo?” Tanong ni Ichiro, napatingin si Ulysses sa kanya at dahan dahang lumapit kay Ichiro.

“About what I’ve said to you last week,” panimula ni Ulysses habang humahakbang palapit kay Ichiro.

Natigilan naman si Ichiro at bumaba ang tingin sa labi ni Ulysses, binasa niya ang labi niya at sinuklay ang buhok.

“Hmm. What about it? Akala ko nakalimutan mo na ’yon-”

“Nag-isip ako, Ichiro. Hindi ko nakalimutan.” Pinutol na naman ni Ulysses ang sasabihin ni Ichiro.

Nakalapit na si Ulysses kay Ichiro, tumatama na ang mga hininga nila sa mukha nila. Subrang lapit na nila sa isa’t isa.

“Isang linggong nag-iisip? Gano’n ba kahirap magdesisyon?” Nakataas kilay na tanong ni Ichiro.

Napabuntong hininga naman si Ulysses at unti unting tumango.

“It’s really really fucking hard if you know, Ichiro.” Si Ulysses.

Bumalik ang tingin ni Ulysses kay Ichiro.

“Then?” Tumaas ang kilay ni Ichiro.

“Let’s make it official, Ichiro. Like what you’ve said to me last week. I will be your boyfriend and I’m yours too. Do you wan’t to be my boyfriend hmm?”

Napaawang na lang ang labi ni Ichiro sa sinabi ni Ulysses, diretso diretsong sinabi ni Ulysses.

Totoo ba ’to?! Is this for real?!

“God! You not joking right?” Tanong ni Ichiro dahil baka nagjojoke lang pala si Ulysses pero umiling si Ulysses na ikinalaglag ng panga niya.

“I’m your boyfriend now, Ichiro and you are my boyfriend too so don’t fucking flirt with Tanya. I’m jealous.”

KABANATA 17

KABANATA 17

Hindi mawala sa labi ni Ichiro ang ngiti niya, paminsan minsan rin ay tumatawa siya mag-isa tapos parang kinikilig.

Kaya ang mga staff ay iniisip na baliw na ata si Ichiro dahil ngingiti na lang ito tapos tatawa na naman.

Kinagat ni Ichiro ang labi niya at nailing, ngumingiti na naman kasi siya na parang baliw.

“Ichiro?” Napatingin si Ichiro kay Tanya, takang taka kung bakit tumatawa mag-isa si Ichiro.

“Anong nangyari sa’yo? Ayos ka lang ba?” Kunot noong tanong ni Tanya, pati ang ibang staff ay lumapit na rin kay Ichiro dahil pati sila ay nagtataka sa inasal ni Ichiro.

“Yes.” Tumango tango si Ichiro, nahagip sa mata niya si Ulysses na nakatingin sa kanya habang nakataas ang isang kilay nito.

Napangiti na lang siya ulit, para na talaga siyang nababaliw, napahiga na si Ichiro sa sahig dahil sa kakatawa na parang kinikilig.

“Kumuha kayo ng pagkain! Pakainin niyo si Ichiro! Faster!” Sigaw ng director nila na nag-aalala na rin sa kalagayan ni Ichiro.

Ang mga staff naman ay tumakbo para kumuha ng pagkain para kay Ichiro.

“Ichiro, what happen? Nababaliw ka na ba?” Nagsquat si Tanya para mapantayan si Ichiro na nakaupo na ngayon sa sahig.

“Yeah… I’m just… Just…” Hindi natapos ni Ichiro ang sasabihin niya dahil natuon na ang atensyon niya kay Ulysses na nagsquat rin.

“Stand up, Ichiro. I think you haven’t eaten yet,” malamig na sambit ni Ulysses at agad na hinawakan ang kamay ni Ichiro para hilain patayo.

Hindi alam ni Ichiro kung ano ang magiging reaksyon niya sa paghawak ni Ulysses sa kanya. Parang mahihimatay na naman siya, ngayon niya lang naramdaman ang ganitong kakaibang saya.

Masaya rin siya noong sinagot siya ni Faye pero parang mas masaya siya ngayon na pumayag si Ulysses na maging sila. Kakaiba ang nararamdaman niya, kakaiba rin ang pagtibok ng puso niya.

Normal pa ba ’to? Normal naman sigurong maramdaman ’to sa isang lalaki hindi ba?

Minsan ko ngang naririnig na ang gwapo ay para sa gwapo. So, ako ay para lang kay Ulysses?

“Ichiro, are you you’re okay?” Napatingin ulit si Ichiro kay Tanya na lumapit sa kanya.

Tumango si Ichiro at sinapo ang kanyang dibdib sa bandang puso at nararamdaman niya ang hindi normal na pagtibok nito. At kay Ulysses lang niya ito naramdaman, hindi kanino man.

“God! I think I’m in love…” Tulalang sambit ni Ichiro.

Hindi alam ni Ichiro na nakaharap pala siya kay Tanya ng sabihin niya ’yon kaya si Tanya ay nagulat sa biglaang sinabi ni Ichiro. Agad namula ang mukha ni Tanya at umawang na lang ang labi.

Ang mga staff naman na nakarinig sa sinabi ni Ichiro ay nagtilian at tinukso kaagad silang dalawa. Parang walang naririnig na panunukso dahil ang tanging pinapakinggan niya ay ang kanyang hindi normal na pagtibok ng puso. Malakas at kakaiba.

Kumain si Ichiro katabi si Ulysses sa kabila habang sa kabila naman ay si Tanya na namumula pa rin hanggang ngayon.

“Uh… Ichiro? P-Pwede bang paabot no’n,” namumulang sambit ni Tanya, hindi makatingin ng diretso sa mga mata ni Ichiro.

Mabilis namang kinuha ni Ichiro ang pagkaing pinapakuha ni Tanya. Binigay niya ito kay Tanya at pagkatapos ay humarap ulit sa kanyang kinakain.

“Uh, Ichiro… Gusto mo?” Napabaling ulit si Ichiro kay Tanya at bumaba ang tingin niya sa kutsara ni Tanya na may pagkain.

“Sige, titikman ko.” Napatili ang lahat ng nakikinig sa sinabi ni Ichiro pero nagulat na lang sila na kumuha si Ichiro sa bowl noong pinaglalagyan ng pagkaing inalok ni Tanya sa kanya.

Tinikman ni Ichiro ang pagkain pagkatapos ay tumango tango siya. “Hmm. Masarap, masarap.” Komento ni Ichiro pagkatapos ay bumaling kay Tanya na naiwan sa ere ang kutsara at nakaawang ang labi nito.

Nagtaka si Ichiro kung baki naiwan sa ere ang kutsara ni Tanya pero pinagkibit balikat lang niya ito at pasimpleng tumingin kay Ulysses na pasulyap sulyap rin kay Ichiro.

Napansin ni Ichiro ang pasulyap sulyap ni Ulysses sa kanya kaya hindi na naman niya napigilang napangiti, kinagat ni Ichiro ang labi niya, pinipigilang ngumiti ang sarili, ilang sandali lang ay narinig na naman niya ang mga tilian ng mga staff.

Tinignan ni Ichiro ang mga staff na nakatingin sa kanya habang ngumingiti at patuloy pa rin sa pag tutukso. Kumunot ang noo ni Ichiro dahil hindi niya nagets kung bakit nagtitilian ang mga staff. Nagkibit balikat na lang si Ichiro at tinapos na ang pagkain niya.

Pinagpatuloy nila ang shooting nila sa Thailand, nagstay pa ang grupo nila Ichiro sa Thailand ng ilang linggo para ishoot ang huling part ng movie, patuloy pa rin sa panunukso ang mga staff kay Ichiro at Tanya pero si Ichiro hindi alam kung bakit sila nagtitilian.

Ngayon ay uuwi na sila, kakatapos lang nilang ishoot ang ending ng story at uuwi na sila sa pilipinas. Hindi na sila nagstay sa Thailand kasi ilang linggo na silang namasyal doon noong nagkasakit si Ulysses, ’yon na ang pahinga ng mga staff.

Nasa airport ba sila ngayon, maraming mga filipino fans ang naghintay sa kanila sa airport habang sinisigaw ang pangalan ng mga artista pero nangingibabaw ang pangalan ni Ichiro at Ulysses at ang love team ni Ulysses at Angelica.

Busangot ang mukha ni Ichiro ng pumasok siya private plane na sasakyan nila, paano ba naman kasi ng nakita ng mga filipino fans si Angelica at Ulysses ay mas lalong nangingibabaw ang sigaw ng mga fans ng love team ni Ulysses at Angelica.

“We love you UlyAn! UlyAn forever!” Kahit nasa loob na si Ichiro sa eroplano pero naririnig pa rin niya ang mga sigaw ng fans nila Ulysses at Angelica.

“Uhm, Ichiro?” Napahinto si Ichiro sa paglalakad, bumaling siya kay Tanya na nakaupo na malapit sa bintana.

“Hmm?”

Namula ang mukha ni Tanya at nakagat ang labi. Napatingin naman sa paligid si Ichiro at kumunot na lang ang noo niya ng makitang nakatingin sa kanya lahat ng mga staff habang nakangiti maliban kay Ulysses na walang emosyon sa mukha at dire-diretso lang ang lakad, nilagpasan nga lang ni Ulysses si Ichiro.

“T-Tabi tayo dito… May pag-uusapan lang tayo.” Parang kamatis ang mukha ni Tanya halos hindi na makatingin kay Ichiro.

“May pag-uusapan ba tayo?” Kunot noong tanong ni Ichiro, tumingin sandali si Tanya sa kanya at tumango ng dahan dahan.

Nakamot naman ni Ichiro ang ulo niya at napatingin kay Ulysses sa pinakadulo, nakatingin lang ito sa bintana at walang emosyon ang mukha nito.

“Uh, sorry doon na lang ako kay Ulysses tatabi.” Mabilis na naglakad si Ichiro papunta kay Ulysses at tumabi kay Ulysses.

Si Tanya naman ay napanganga at napatingin na lang kay Ichiro na nasa tabi na ni Ulysses.

Hindi siya makapaniwalang hindi tumabi si Ichiro sa kanya kung in love si Ichiro kay Tanya. Napatingin na lang si Tanya sa mga staff.

“Baka hindi siya tatabi sa’yo kasi bumibilis tibok niya kapag katabi ka niya,” sambit naman ng director nila.

Tumango naman ang iba, sumang-ayon sa sinabi ng director.

“Doon siya tatabi kay Ulysses dahil step-brother niya si Ulysses tapos hihingi siya ng tips kay Ulysses kung paano ka liligawan.” Dagdag naman ng isang staff, namula lalo ang mukha ni Tanya at tinakpan niya ang kanyang mukha ng panyo niya.

“Bakit sila nakatitig sa akin?” Takang tanong ni Ichiro kay Ulysses.

Matagal na niyang napapansin ang paninitig ng mga staff sa kanya tapos minsan ay tinutukso pa siya pero hindi naman niya alam kung bakit siya tinutukso. Hindi talaga niy magets kung bakit ngumingiti na lang ang mga staff sa kanya, iyong kakaibang ngiti.

“Hindi mo alam? Ilang araw ka na nilang tinutukso kay Tanya tapos hindi mo man lang alam?” Hindi makapaniwalang tanong ni Ulysses kay Ichiro.

Kumunot naman ang noo ni Ichiro. Hindi niya alam na kay Tanya pala siya tinutukso, buong stay kasi nila sa Thailand ay si Ulysses lang ang iniisip niya.

Sa hotel room nila ay magkakatabi sila sa kama at niyayakap ni Ichiro si Ulysses gabi gabi pero walang nangyayari sa kanila dahil inaalala pa rin ni Ichiro ang pwet ni Ulysses dahil baka hindi pa ito fully recovered.

“Bakit naman nila ako tinutukso kay Tanya?” Kunot noo namang tanong ni Ichiro, tinignan na lang ni Ulysses si Ichiro. Hindi rin makapaniwala si Ulysses na walang kaalam alam si Ichiro sa mga panunukso ng mga staff sa kanya at kay Tanya.

“Really, Ichiro? Hindi mo alam?”

Tumango na parang bata si Ichiro, napailing na lang si Ulysses.

“Tinutokso ka nila dahil sinabi mo ’yong ‘God! I think I’m in love’ tapos nakaharap ka pa kay Tanya.”

Napanganga na lang si Ichiro sa sinabi ni Ulysses, kumunot ang noo niya.

“What?! Hindi ko ’yon sinabi kay Tanya!” Giit ni Ichiro, tumaas ang kilay ni Ulysses at humalukipkip si Ulysses.

“Sinabi mo ’yon. Kay Tanya mo nga ’yon sinabi-”

“No! Nagkakamali ka! Nasa utak ko lang ’yon eh! Nasabi ko ba?” Hindi makapaniwalang tanong ni Ichiro.

Napatitig na lang sa kawalan si Ichiro at inaalala kung sinabi niya ba ’yon kay Tanya, pero kahit anong gawin niya ay hindi niya maalala na sinabi niya ’yon kay Tanya. Kaya pala kapag kinakausap niya si Tanya ay namumula ito at napapansin niya rin ang pagiging selosa ni Tanya kapag may staff na lalapit kay Ichiro, tapos dumidikit pa si Tanya sa kanya!

“So, sa kanya ka talaga in love?” Nakataas kilay na tanong ni Ulysses, mabilis na umiling si Ichiro.

“No! Para sa’yo ’yon! Hindi para sa kanya!” Giit ni Ichiro at napanguso na lang tsaka humalukipkip.

Kaya pala parang nag-iiba ang trato sa kanya ni Tanya nitong mga nakaraan dahil akala pala nito sa kanya in love si Ichiro sa kanya. Akala niya para sa kanya ang sinabi ni Ichiro.

Nasa utak lang ’yon ni Ichiro eh, hindi niya alam nalakas na pala niya ’yon. Hindi niya rin alam na nakaharap pala siya kay Tanya no’ng sinabi niya ’yon kaya mas lalong inakala ni Tanya na siya ang tinutukoy nito.

Nailing na lang si Ichiro, mahaba ang byahe kaya nakatulog siya sa balikat ni Ulysses habang si Ulysses ay nakasandal in sa uluhan niya.

Ang mahaba nilang pags-stay sa Thailand ay puro sila lang ni Ulysses ang magkakasama. Kapag naman sa gabi ay nagpapadala lang sila sa pagkain sa room nila dahil ayaw na nilang tumayo pa kapag nakahiga na sila sa kama at kapag nagyayakapan na sila, ayaw na nilang pakawalan pa ang isa’t isa.

Himala ngang walang nangyari sa kanila sa ilang gabi nilang pagsasama at nagyayakapan pa silang dalawa, aaminin ni Ichiro na nag-iinit ang katawan niya sa pagnanasa pero pinipigilan niya ang sarili niya dahil inaalala pa rin niya si Ulysses at at ang kawawa nitong pwet.

Gabi na ng makarating sila sa pilipinas, pati rin sa airport ay may nag-aantay rin sa kanila na mga fans.

Panghuling lumabas si Ulysses at Ichiro sa eroplano, paglabas nila ay kumaway kaagad si Ichiro sa kanyang mga fans, nagtilian naman ang mga fans ng makita si Ichiro.

“Ichiro! Ichiro! Ichiro!” Sigaw ng mga fans ni Ichiro.

“UlyAn forever!” Masaya na sana eh, ayos na sana ang paglabas ni Ichiro dahil pangalan niya ang naririnig niya pero biglang sumingit ang love team ni Ulysses at Angelica.

“We love you Ichiro!”

“Pakasalan mo ako, Ichiro!”

“Ulysses! Ang gwapo mo Ulysses!” Tili ng mga kababaihan.

“Tanya! Tanya!” May iba ring sumisigaw sa pangalan ni Tanya.

May mga bodyguard kaagad na pumalibot sa mga artista para protektahan ito mula sa mga fans na pilit lumalapit sa kanila. May mga pulis ring pumipigil sa mga fans na lumapit.

“Tomorrow, may fan meeting kayo sa SM.” Tumabi ang manager ni Ichiro sa kanya para sabihin ’yon.

“Kasama mo sina Ulysses, Angelica at Tanya na star sa movie na ginawa niyo.” Dagdag nito, tumango naman si Ichiro.

“7:30 ay dapat nandoon na kayo sa entertainment para sabay sabay na kayong pumunta sa SM.”

Tumango ulit si Ichiro at dire-diretsong naglakad papunta sa sundo nila ni Ulysses.

Naunang pumasok si Ichiro sa kotse at ang ama kaagad ni Ulysses ang nakita niya at ang ina niya na nakangiti sa kanya.

“Welcome back, son,” nakangiting bati ng ina niya, napakurap kurap si Ichiro pagkatapos ay sumulyap sa ama ni Ulysses.

Tumango si Ichiro sa ina at ngumiti. Sunod namang pumasok si Ulysses at natigilan ito ng makita ang nasa unahan.

“Son! How’s Thailand?” Nakangiting tanong nito.

“Fine, Pa.” Sagot ni Ulysses at bumaling kay Ichiro, nagkatinginan sila at parang nag-uusap sila gamit ang kanilang mga mata.

Hindi naghiwalay ang mga magulang nila… Hindi ito naniniwalang may relasyon silang dalawa.

Pagdating nila sa bahay ay dumiretso kaagad sila sa kanilang mga kwarto para magpahinga dahil napagod sila sa mahabang byahe, kailangan pa nilang gumising ng maaga para sa fan meeting nila bukas.

Kinabukasan ay sabay na pumunta si Ulysses at Ichiro sa entertainment nila at may Van na doon na naghihintay at ’yon ang sasakyan nila papunta sa SM.

Maraming mga fans na ang nandoon sa mall ng dumating sila, agad silang iginiya sa backstage para magprepare doon.

Habang nagpe-prepare silang lahat ay bigla na lang lumapit si Tanya sa kanya.

“Ichiro,”

Napatingin si Ichiro kay Tanya.

“Papayagan kitang ligawan ako-”

“Nagkakamali ka, Tanya. Mali ang pagkaintindi mo. Hindi ikaw ang tinutukoy ko sa sinabi mo.” Pinutol na ni Ichiro ang sasabihin ni Tanya.

Napanganga na lang si Tanya sa walang prenong sinabi ni Ichiro sa kanya.

“W-What? ’Di ba-”

“Mali ka. I’m in love with someone and it’s not you, Tanya.” Mahinahong sambit ni Ichiro.

Naawang pa lalo ang bibig ni Tanya at nailing.

“Sino siya, Ichiro? I don’t believe you.” May diing pagkasabi ni Tanya, umiling lang si Ichiro kay Tanya at napatingin kay Ulysses na nagpapaypay sa sarili niya, napangiti na lang siya.

“God! Don’t fucking tell me, Ichiro! No! Mali ang iniisip ko! Mali!” Kumunot ang noo ni Ichiro dahil sa sinabi ni Tanya.

“Mali ang alin?” Si Ichiro.

Sumeryoso si Tanya. “You’re not fucking in love with your step-brother right?! Your not fucking in love with him! No!”

KABANATA 18

KABANATA 18

“Ikaw lang ang nagsasabi niyan, Tanya,” malamig na sambit ni Ichiro.

Hindi niya inaasahang sabihin ’yon ni Tanya, kanina habang sinabi niyang hindi si Tanya ang tinutukoy niya doon sa sinabi niyang ‘I think I’m in love’ ay nasaktan si Tanya doon, nakita niya sa mga mata ni Tanya na nasaktan ito sa sinabi niya, pero may magagawa ba siya? Ayaw lang niyang umasa si Tanya sa kanya dahil mas lalo lang itong masaktan kapag hindi niya sinabi ang totoo.

“Step-brother mo siya, Ichiro-”

“It’s not him, okay? Babae ang nagugustuhan ko at hindi si Ulysses what made you think that I like, Ulysses?” Pinutol na ni Ichiro ang sasabihin ni Tanya.

Natigilan si Tanya, mabibigat ang kanyang hininga. Parang nagpipigil ito sa kanyang galit.

“Kapag napatunayan kong may relasyon nga kayo ni Ulysses, hindi ako magdadalawang isip na sabihin sa buong pilipinas na may namamagitan sa inyo. Masisira kayo, maraming magagalit sa inyong dalawa, maraming against sa relasyon niyo-”

“Then? I don’t know what your point, Tanya,” pinutol ulit ni Ichiro ang sasabihin ni Tanya.

Tumitig lang si Tanya kay Ichiro, hindi na nagsalita pa. Nilabanan ni Ichiro ang titig ni Tanya. Hindi niya alam kung bakit ganito ang mga sinasabi ni Tanya sa kanya ngayon, pero isa lang ang nasabi niya.

Lumabas ang totoong anyo ni Tanya.

Kung sa labas ay napaka bait nito, parang anghel at mahinhin kung magsalita pero iba pala ang nasa loob ni Tanya, lumabas ang totoong ugali nito.

Tinalikuran ni Tanya si Ichiro ng tawagin na sila ng manager nila para magpapakita na sa mga fans. Nahuli naman ni Ichiro ang mga mata ni Ulysses na nakatingin sa kanya.

Tumango lang si Ichiro at bumaling kay Tanya na nakatitig sa kanya pero nag-iwas ito ng tingin.

“Let’s welcome Undying Love stars!” Anonsyo ng host.

Narinig kaagad ni Ichiro ang mga sigawan ng fans nila. Halos nabingi na si Ichiro sa lakas ng mga sigaw, kumaway at ngumiti si Ichiro sa mga fans niya kaya mas lalong naghiyawan ang mga fans.

“Wow! Wow! Wow! Ang daming fans! Sikat na sikat talaga kayong apat!” Lumapit silang apat sa host, pumwesto sila sa gitna at ngumiti sa mga taong pumunta sa fan meeting.

“Ang gwapo mo talaga, Ichiro!”

Napangiti si Ichiro dahil sa sigaw na ’yon ng mga fans niya.

“Bagay na bagay kayo ni Tanya!”

“Kayo lang dapat ang para sa isa’t isa!”

Hindi alam ni Ichiro kung ngingiti ba siya doon sa mga fans niya ng sinigaw ’yon. Naramdaman ni Ichiro ang pagbaling ni Tanya sa kanya dahil sila ang magkatabi ngayon gaya sa sinabi ng mga manager nila.

“UlyAn! UlyAn! UlyAn Forever!”

Napalingon naman si Ichiro kay Ulysses, nakita niyang kumaway si Ulysses sa mga fans nito.

“Grabeng welcome naman ang pinatikim ng mga fans niyo!” Masiglang sambit ng host.

“Ito, may itatanong ako,” lumingon silang lahat sa host.

“Anong real score niyo ngayon Ichiro ni Miss rising star Tanya?”

Nagtilian ang mga tao dahil sa tanong ng host, nakagat naman ni Ichiro ang labi niya at pasimpleng bumaling kay Ulysses na nakatingin din sa kanya pero hindi nakangiti.

“We’re friends-”

“Friends for now kasi hindi ko pa siya sinasagot. He courted me kanina at sinabi niyang gustong gusto niya ako. Syempre hindi naman ako easy to get kaya pahihirapan ko muna si Ichiro sa panliligaw sa akin.”

Halos lumukot ang mukha ni Ulysses at Ichiro sa sinagot ni Tanya. Kahit ni isa walang tama sa mga sinasabi ni Tanya. Lahat ng sinabi niya ay gawa gawa lang.

May kaunting inis na naramdaman si Ichiro kay Tanya, hindi niya alam pero ngayon lang siya nakaramdam ng ganitong pagkainis sa isang babae.

Bakit kailangan pa itong sabihin ni Tanya?! What’s her plan?!

“Oww! Wow! Really?!” Hindi makapaniwalang tanong ng host kay Tanya.

Nakangisi namang tumango tango si Tanya. “Yes. Totoo ’yon na nilagawan ako ni Ichiro kanina doon sa backstage. Nag-usap kami at doon niya sinabing gustong gusto niya ako.”

“Oh, my gosh! Hindi ko maimagine kong paano umamin ang isang Ichiro Yamazaki Valiente!”

Napuno ang mall ng mga tilian ng mga fans, nakikita ni Ichiro sa dagat ng tao ang pangalan niya at ni Tanya habang sinisigaw ang pangalan nila.

“TanChiro! TanChiro! TanChiro!”

“Uyyy! TanChiro daw! May love team na kayo!” Tukso ng host.

“Really, Tanya? Nanligaw siya sa’yo?” Natigilan si Ichiro, napatingin siya kay Ulysses na nakangiti habang nakatingin kay Tanya.

Bumaling naman si Tanya kay Ulysses at nginitian rin ito.

“Yes, Ulysses. Niligawan ako ng step-brother mo.”

Tumiim na lang ang bagang ni Ichiro dahil sa sagot ni Tanya. Gusto na niyang hinalain si Tanya papunta sa backstage. Kanina pa siya naiinis kay Tanya, kung ano ano na lang ang sinasabi nito at sa harap pa mga die-hard fans nila.

“Oh? I don’t know that.” Natatawang ani Ulysses at humarap sa mga fans.

“Wait lang, dahil napag-usapan naman natin ang love life ni Tanya at Ichiro pwede ko bang itanong kung saan nabuo ang pag-ibigan niyong dalawa.”

Halos umikot na ang mata ni Ichiro ng marinig ang tawa ni Tanya. Ibang iba sa Tanya na nakausap niya kanina. Ang hilig talagang magbalat kayo ni Tanya, artista nga siya dahil ang galing umarte, mahilig ding gumagawa ng mga kwento kwento.

“Anong pag-ibigan? Hindi ko pa siya sinagot! Ano ba!” Tawa ng tawa si Tanya na sinasabayan ni Angelica habang si Ulysses at siya at tahimik lang.

Nararamdaman ni Ichiro ang mga sulyap ni Ulysses sa kanya, mula rin sa gilid ng mata niya ay nakikita niyang napapatingin si Ulysses sa kanya.

“Doon ata nagkagusto si Ichiro sa akin sa Thailand. Nagt-taping kami no’n for the movie tapos sinabi na lang niya bigala ‘I think I’m in love’ tapos nakaharap siya sa akin! Grabe hindi ko alam kung ano i-re-react! Ichiro Yamazaki Valiente ang umamin sa akin! Para siyang heaven!”

Nagtilian ang lahat sa sagot ni Tanya, sila lang ang natuwa pero ang dalawa ay hindi. Hindi man nila magawang ngumiti sa mga fans nila, nawalan sila ng gana dahil kay Tanya.

“Oh, my god! Nakakakilig naman! Sagutin mo na, Miss Tanya!” Tili ng host.

“I’m not easy to get nga. Kahit gusto ko rin siya hindi ko pa rin siya sasagutin kaagad. Tsaka kahit nanliligaw siya sa akin a possessive ako! Akin lang si Ichiro.” Tumawa si Tanya at bumaling kay Ichiri pero hindi man lang nginitian ni Ichiro si Tanya na halatang nag-e-enjoy sa mga sinasabi nito.

“Mag move on naman tayo kay Tanya at Ichiro lipat tayo dito sa long time love team,” sunod namang nabaling ang atensyon ng lahat ka Angelica at Ulysses.

“Anong real score niyong dalawa? Blooming si Miss Angelica! Dahil ba kay Ulysses?”

Mga fans naman ni Ulysses at Angelica ang nagtitilian at sinisigaw ang love team nila.

Habang nakatuon ang atensyon ng lahat kay Ulysses at Angelica ay galit na bumaling si Ichiro kay Tanya.

“Why did you do that?!” Pasigaw na sambit ni Ichiro.

Taas kilay namang bumaling si Tanya sa kanya, “masisira kayo kapag totoo nga ang hinala ko na may relasyon kayo ni Ulysses. Alam na nilang nililigawan mo ako-”

“Huh! Nananaginip ka ba ng gising, Tanya? Wake up! Hindi kita niligawan at hindi kita gusto.”

Naawang ang labi ni Tanya sa sinabi ni Ichiro, kumunot ang noo nito. Bumaling ito sandali sa mga fans bago muling bumaling sa kanya.

“Kapag napatunayan kong may relasyon kayo, sisiraan ko kayo, Ichiro. Gagawin ko ang lahat para magalit ang mga fans sa inyo! Hinding hindi ako papayag na maging masaya kayo-”

“I’m not in love with Ulysses! Who told you that?! Kahit ’yan ay ginagawa mo rin ng kwento?” Nandilim ang mukha ni Ichiro, galit na galit siya kay Tanya.

Napaataras naman si Tanya ng makita ang mukha ni Ichiro, para ka nitong pinapatay gamit ang nakakamatay na tingin. Bahagyang natakot si Tanya sa mga titig ni Ichiro, muntik na nga siyang matumba dahil nanlambot ang tuhod niya pero pinilit niyang tumayo at magpanggap na hindi naaapektuhan sa mga nakakapanginig tuhod na mga titig ni Ichiro.

“Papatunayan ko ’yan, Ichiro. Gagawa ako ng paraan para malamang kung may relasyon kayo ni Ulysses.”

Matigas na sambit ni Tanya at humarap ulit sa mga fans. Tumiim na lang ang bagang ni Ichiro at iniwas ang tingin. Kumuyom ang kamao niya at bumaling kay Ulysses na nag-aalalang nakatingin sa kanya.

“Kailan ang airing ng Undying Love?” Tanong ng host.

“Undying Love ay mapapanood siya this April 19! Mapapanood niyo siya sa worldwide kahit nasaan man kayo ay mapapanood niyo ang Undying Love!” Si Tanya ang sumagot.

Pabida.

Isang buwan na lang bago ipalabas ang Undying Love, March 2 na ngayon at isang buwan pa ang hihintayin ng mga fans para mapanood ang Undying Love woldwide.

“Marami kayong hindi inaasahan sa Undying Love. Ang pag-ibigan ni Jacob at Crisantha at kung paano umibig si Franco kay Clara. Marami kayong aabangan sa Undying Love. Ang masasabi ko ngayon ay napakaganda ng Undying Love, super! Kahit nga ako noong pinanood namin ang Undying Love hindi ko mapigilang maluha dahil napaka successful ng movie.”

Napangiwi na lang si Ichiro ng makitang umarte na naiiyak si Tanya, klarong klaro talaga na umaarte lang ito.

“Marami ng naghihintay sa Undying Love, magso-shooting pa lang kayo excited na ang mga fans, hindi sila makapag hintay sa movie. Usap usapan na nga ang movie niyo sa internet! Grabe kayo! Basta UlyAn at TanChiro nag-iisa nagiging powerful ang movie! Siguradong siguradong maganda ang movie na ’to!”

Tumango lang si Ichiro sa sinabi ng host. Bumaling naman si Ichiro kay Ulysses na diretso lang ang tingin.

“Invite your fans now to watch Undying Love,”

Ngumiti silang apat at humarap sa camera. Unang magsasalita si Ulysses at Angelica dahil sila ang bida sa movie.

“Hello! Please watch Undying Love. Ipapalabas na po siya this April 19! Marami kayong aabangang mga scene at maraming exciting scene na mapapanood niyo.” Nakangiting sambit ni Angelica at bumaling kay Ulysses.

“Watch Undying Love this April 19!” Gano’n lang kaikli ang sinabi ni Ulysses, kasing ikli ng pasensya ni Ichiro kay Tanya.

“Hello, everyone! The world is watching us! Manood po kayo ng Undying Love this April 19! Mapapanood niyo siya sa mga sinehan sa unang labas nito. Promise! Hindi kayo magsisisi na panoorin ang Undying Love!”

Halos umirap si Ichiro, kanina pa talaga siya naiinis kay Tanya. Kung dati ay ayos na ayos pa ang tingin niya kay Tanya, akala niya mabait ito pero talagang artista ito dahil ang galing umarte.

“I would like to invite you guys to watch Undying Love starring Ulysses Gervacio and Angelica Fuentavilla also starring Tanya Marasigan and me, Ichiro Yamazaki Valiente.”

Natapos ang fan meet nila, may mga activities pa silang ginagawa bago nagpaalam sa mga fans. Sa backstage ay hindi na nilapitan ni Ichiro si Tanya, hindi na niya gustong makatabi pa ito dahil sa mga sinasabi nito kanina.

Hindi na sumabay si Ichiro sa Van, maiinis lang siya doon lalo kay Tanya. Alam niyang babatohin siya ng maraming salita ng mga manager nila at ilang mga staff para kompermahin ang sinasabi ni Tanya at ayaw ng marinig ni Ichiro ang mga gawa gawang kwento ni Tanya, maiinis lang siya lalo.

Kaya ang ginawa niya, nag commute siya papunta sa entertainment para kunin ang kotse niya at pinaharorot na ang kotse pabalik sa bahay nila, hindi na nga niya nahintay si Ulysses na dumating.

“Good afternoon, son-” hindi natapos ng ina niya ang sasabihin nito dahil nilagpasan lang ni Ichiro ang ina niya dahil nga sa galit niya kay Tanya.

Pumasok si Ichiro sa kwarto niya at agad niyang tinapon ang sarili niya sa kama. Pumikit siya ng mariin at inalala ang maaring reaksyon ni Ulysses. Baka layuan siya nito o kaya magagalit si Ulysses sa kanya tapos bawiin ’yong sinabing boyfriend na niya si Ulysses.

Kitang kita ni Ichiro kanina ang mga reaksyon ni Ulysses, hindi ito nakangiti at halatang galit.

Ilang sandali pa sa gitna ng pag o-overthink ni Ichiro ay bumukas ang pintuan at pumasok si Ulysses.

“Anong sinasabi ni Tanya kanina?”

Nasapo na lang ni Ichiro ang batok niya at bumangon. Sabi na nga ba magagalit si Ulysses.

“I don’t know what her saying. Hindi ako nanligaw sa kanya-”

“So anong pinag-usapan niyo kanina sa backstage habang hindi pa nagsisimula ang fan meet?” Pagputol ni Ulysses sa sasabihin niya, hindi pa rin ito ngumingiti, seryosong seryoso ito.

“Sinabi ko sa kanya na iba ang tinutukoy ko doon sa sinabi kong ‘I think I’m in love’ nagalit siya at naghinala kaagad siya na ikaw ’yong tinutukoy ko. Hindi ako umamin pero sabi niya ay gagawin niya ang lahat para napatunayan ’yon.” Nagkatitigan silang dalawa, pareho ng seryoso ngayon, hindi naman makaimik si Ulysses kaya nagsalita ulit si Ichiro.

“Kailangan natin mag-ingat sa mga galaw natin dahil pinapanood niya ang mga galaw natin sa oras na mapatunayan niyang may namamagitan sa atin baka tutuhanin niya ’yon sinabi niyang sisiraan niya tayong dalawa sa mga fans natin. Gagawin niya ang lahat masira lang tayong dalawa.”

KABANATA 19

⚠️warning: spg r🔞 ⚠️read at your own risk

KABANATA 19

Maagang nagising si Ichiro, tahimik ang bahay ng bumaba siya sa hagdan pero nakakaamoy siya napakasarap na amoy mula sa kusina.

Hinaplos ni Ichiro ang t’yan niya at naglakad papunta sa kusina, nagulat pa siya ng maabutan si Ulysses na naglulutoL.

“Wow! You can cook?” Hindi makapaniwalang tanong ni Ichiro at lumapit kay Ulysses tsaka niyakap ito ng mahigpit mula sa likod na ikinagulat ni Ulysses.

“What are you doing, Ichiro?” Gulat na tanong ni Ulysses at pilit na kalasin ang kamay ni Ichiro na nakayakap sa kanya.

“No.” Umiling si Ichiro at binaon ang mukha sa leeg ni Ulysses.

Naawang na lang ang labi ni Ulysses at nailing, kahit ano pa ang gagawin niya ay hindi talaga siya bibitawan ni Ichiro. Matigas ang ulo eh.

“Where’s my Mama, Ulysses?” Tanong ni Ichiro makaraan ang ilang segundong katahimikan.

“I don’t know. Paggising ko ay wala na sila ni Papa dito sa bahay,” sagot naman ni Ulysses at pinagpatuloy ang pagluluto.

Napabuntong hininga na lang si Ichiro at pinahinga ang baba sa balikat ni Ulysses at pinapanood ang ginagawa ni Ulysses.

“Paano kung hindi sila maghihiwalay? Paano kung hindi tatalab ang pagpapanggap natin?” Marahang tanong ni Ichiro.

Tumigil sandali si Ulysses, natulala rin ito sandali pero agad din naman nitong pinilig ang ulo at kumuha ng bowl para ilipat doon ang nilutong ulam.

Kahit gumagalaw si Ulysses ay hindi pa rin bumibitaw si Ichiro sa pagkayakap.

“Are we still pretending?”

Napanguso si Ichiro sa biglaang tanong ni Ulysses, hindi niya mapigilang mapangiti. Kinagat ni Ichiro ang labi niya pagkatapos ay binasa ang labi at binalik ulit ang mukha sa pagkasubsub sa leeg ni Ulysses.

“Yeah, right…” Si Ichiro sa namamaos na boses.

Nailing na lang si Ulysses at nilapag ang bowl sa lamesa.

“Kumain na tayo,” marahang sambit ni Ulysses.

Mabilis namang kinalas ni Ichiro ang mga kamay niya at agad na umupo sa tapat ni Ulysses.

“I don’t know that you can cook, wow!” Namanghang tinignan ni Ichiro ang pagkaing nasa hapag.

“By the way, about sa sinabi mo bukas na may ideya na si Tanya sa relasyon natin.”

Natigilan si Ichiro dahil sa tanong ni Ulysses, sumeryoso bigla si Ichiro at napasandal sa kanyang upuan at humalukipkip. Tumingin siya kay Ulysses na nakatitig sa kanya.

“Sisiraan niya tayo sa mga tao kapag nalaman niya ang totoong namamagitan sa ating dalawa,” malamig na usal ni Ichiro at napatitig na lang sa kawalan.

Preskong presko pa rin sa kanyang utak ang mga sinabi ni Tanya sa kanya. He’s disappointed, akala niya ay mabait si Tanya at kaibigan pero dahil lang sa sinabi niya ang toto na hindi siya nito ang tinutukoy niya doon sa sinabi niya ay lumabas na lang ang totoong anyo nito. Isang anghel na nagbabalat kayo.

“Kung kaya niyang siraan tayo-”

“Kaya niyang gawin ’yon. Kahapon ay gumagawa siya ng kwentong niligawan ko siya kahit hindi naman at paniwalang-paniwala ang mga tao sa kanya kahapon paano kaya, kaya niya ring gumawa ng kwento tungkol sa ating dalawa.” Pagputol ni Ichiro sa sasabihin ni Ulysses.

Napatitig na lang si Ulysses kay Ichiro, seryosong seryoso si Ichiro at mukhang malalim ang iniisip.

“Natatakot ka?” Marahang tanong ni Ulysses.

Natuon naman kay Ulysses ang atensyon ni Ichiro, pinakatitigan ni Ichiro si Ulysses at dahan dahang tumango.

“Natatakot ako dahil baka madamay si Mama.”

Nagkatitigan silang dalawa, tahimik at walang umimik ni isa. Nabibingi na sila sa katahimikan ngayon.

Nag-iwas ng tingin si Ichiro at nagsimulang sumubo ng pagkain, kagabi pa niya iniisip ang maaaring gawin ni Tanya sa kanila, kung lalaki lang si Tanya baka matagal na niyang nasuntok ang pagmumukha nito.

Inaalala pa rin ni Ichiro ang ina niya dahil baka ito ang dumugin ng mga galit na fans kapag nangyari nga ’yon.

“Ichiro,” tawag ni Ulysse kay Ichiro.

Tumingin naman si Ichiro kay Ulysses habang ningunguya ang pagkain.

“Hmm?”

Kinuha ni Ichiro ang tubig at akmang inomin ito ng bigla na lang nagsalita si Ulysses.

“Nag-crave bigla ako ng lollipop, ’yong malaki, matigas, mahaba at tsaka masarap.”

Naibuga lahat ni Ichiro ang kinain niya dahil sa gulat niya, gulat na gulat siya sa sinabi ni Ulysses. Hindi niya inaasahang sasabihin ’yon ni Ulysses habang kumakain siya. Buti na lang ay hindi pa niya nainom ’yong tubig dahil kung nagkataong umiinom siya ng tubig ay baka kay Ulysses niya maibuga ang tubig.

“What the?! Can you put some filter in your mouth, Ulysses?! I’m eating!” Gulat na sigaw ni Ichiro habang pinupunasan ang bibig niya dahilaa pagkaing naibuga niya kanina.

“Why? Hindi ko ba gusto? Okay, madali akong kausap-”

Ang seryosong seryoso ng usapan nila tapos bigla na lang gumagano’n si Ulysses?! Tapos sa hapag pa?! Itong lalaking ’to! Horny palagi!

“Bakit sinabi ko bang ayaw ko?! ’Wag dito doon tayo sa sink!” Sigaw ni Ichiro at agad na hinila si Ulysses papuntang sink.

Natawa na lang at nailing si Ulysses at nagpatianod kay Ichiro.

“Do like my lollipop?” Tanong ni Ichiro at sumandal sa sink pagkatapos ay hinarap si Ulysses na nakangisi.

“So much.”

Agad na lumuhod si Ulysses at unti unting hinubad ang suot na pants ni Ichiro.

Umawang ang labi ni Ichiro habang pinapanood ang ginagawa ni Ulysses. Habang pinapanood si Ulysses ay unti-unti namang sumiklab ang init sa katawan ni Ichiro.

Nag-iinit na siya at punong puno na ng pagnanasa ang katawan niya.

Napatitig siya kay Ulysses ng dahan dahan nitong hinawakan ang tumatayo niyang alaga at agresibo na.

“Gosh, Ulysses! Your expert now!” Naiiling na sambit ni Ichiro at tumingala.

Tinikod ni Ichiro ang isa niyang kamay sa sink habang ang isa naman ay nakahawak sa buhok ni Ulysses.

“Ah…” Mahinang napaungol si Ichiro ng lumapat ang labi ni Ulysses sa kahabaan niya.

“Hm… Ah…” Sunod sunod na mga mumunting ungol ang lumabas sa bibig ni Ichiro ng dilaan ni Ulysses ang alaga niya mula ulo hanggang sa baba.

“Shit!” Humigpit na lang ang pagkahawak ni Ichiro sa buhok ni Ulysses.

Hindi na napigilang mapatingala s Ichiro habang napapikit ang mga mata dahil sa sarap na nararamdaman. Unti unti ng umaakyat ang init sa katawan niya, unti unti ng sinasalakay ng pagnanasa ang kanyang katawan.

“Oh… Ah…” Kinagat ni Ichiro ang kanyang labi at bumaba ulit ang tingin kay Ulysses, mas lalo tuloy siyang nakakaramdam ng init at pagnanasa ng makita si Ulysses na nakapikit habang nag-e-enjoy sa ginagawa nito.

Nilalaro ni Ulysses ang dila niya sa tuktok nang alaga ni Ichiro, inikot ikot nito ang kanyang dila sa mala rosas na kulay ng tuktok nito. Mula sa itaas ay bumaba ang dila sa dalawang bilog sa ibaba at nilalaro rin ito na mas lalong ikinabaliw ni Ichiro.

“Ahh! Fuck! Ah!” Napasabot si Ichiro sa buhok ni Ulysses dahil sa ginagawa nito sa kanya kanina lang.

Nakakabaliw ang ginagawa ni Ulysses kay Ichiro. Baliw na baliw na si Ichiro dahil sa init ng pagnanasa na nararamdaman niya ngayon.

“Oh… Fuck!” Malutong na napamura si Ichiro ng bigla na lang sinubo ni Ulysses ang kanyang alaga.

Nagsimulang ilabas masok ni Ulysses ang alaga ni Ichiro sa bibig niya, nanginginig si Ichiro sa sarap. Tumitirik ang mata niya dahil sa ginagawa ni Ulysses sa kanya.

“Oh… Yes… Ah! Ah!” Sunod sunod ang lumabas na ungol ni Ichiro sa kanyang labi.

Umawang ang labi ni Ichiro at hindi na napigilan ang sarili. Sinasalubong na niya ang galaw mo Ulysses. Napadaing naman si Ulysses sa bawat pagsalubong ni Ichiro sa kanya.

Ginalaw ni Ichiro ang balakang niya, mas lalo lang siyang nabaliw dahil doon. Pagmulat ng mga mata ni Ichiro ay tanging pagnanasa at libog ang makikita sa kanyang mga mata.

“Ah… Oh! Oh!” Ungol ni Ichiro habang sinasalubong ang bawat pagsubo ni Ulysses.

Bumaba ang tingin ni Ichiro kay Ulysses sakto namang tumingala rin si Ulysses sa kanya. Nagkatinginan sila at iisa lang ang nakikita nila sa kanilang mga mata.

Lust and desire.

’Yan ang nakikita sa kanilang mga mata.

Napapikit ulit si Ulysses at binilisan pa ang pagsubo sa pagkalalaki ni Ichiro. Naramdaman ni Ulysses na mas lalo pang lumaki ang pagkalalaki ni Ichiro sa kanyang bibig, nararamdaman na rin niyang mas lalo itong tumigas at may nalalasahan na siya, alam na ni Ulysses na malapit ng labasan si Ichiro kaya mas lalo pa niya binilisan ang pagsubo.

“Ah! Ahh! Ulysses… Oh…” Bumilis ang pagsalubong ni Ichiro kay Ulysses, bumibili ang kanyang paggalaw sa balakang niya.

“I’m cumming…” Namamaos na bulong ni Ichiro at tumingala, kinagat niya ang kanyang pang-ibabang labi at tumirik ang kanyang mga mata.

“Ahh! Ahh! Oh…” Sunod sunod ang ungol ang lumabas sa bibig ni Ichiro, nararamdaman na niyang may parang sasabog na sa kanyang kaibuturan.

Nangigigil na sinagad ni Ichiro ang kanyang pagkalalaki sa bibig ni Ulysses, tumirik din ang mata ni Ulysses at naramdaman na lang niya na nilabasan na si Ichiro at gaya ng ginagawa niya, sinubo niya lahat ’yon.

Humugot ng malalim na hininga si Ulysses at nabigla na lang ng patayuin siya ni Ichiro at siya naman ngayon ang isinandal sa sink.

Ang mga mata ni Ichiro na puno ng pagnanasa ay tumitig kay Ulysses ang inaantok na mata nito ay mas lalong naging delikado dahil punong puno ito ng pagnanasa.

“It’s my turn, babe…” Dinilaan ni Ichiro ang kanyang labi at agad na inatake ng halik si Ichiro, naawang ang labi ni Ulysses kaya naging daan ’yon ni Ichiro para makapasok ang dila niya sa loob ng labi ni Ulysses.

Nag-a-away ang dila nila sa loob, tinitikman ang kanilang mga saliva. Habang naghahalikan ang mga kamay ni Ichiro ay abala sa paghuhubad kay Ulysses habang si Ulysses naman ay gano’n din ang ginawa, hinubuharan niya rin si Ichiro sa natitirang saplot nito.

Bumaba ang labi ni Ichiro sa panga ni Ulysses, umawang ang labi ni Ulysses at napapikit na lang habang umuungol ng mahina.

“Hmm…” Si Ulysses ng abotin ni Ichiro ang kanyang alaga at dahan dahan itong tinaas baba.

“Ahh…” Napapaungol si Ulysses dahil sa ginagawa ni Ichiro sa kanyang pagkalalaki.

Mula sa mabagal ay bumibilis ang pagtaas baba ni Ichiro sa alaga ni Ulysses gamit ang kamay nito.

“Ahh! Ichiro!” Malakas na napaungol si Ulysses dahil sa sarap na nararamdaman.

Umawang ang labi niya ng bumaba ang dila ni Ichiro sa dibdib niya at nilalaro ang kanyang mumunting utong.

“Shit! Ahh! Fuck!” Hindi na alam ni Ulysses kung saan niya ba ibabaling ang kanyang atenyon.

Ang mga labi ni Ichiro na nasa dibdib na niya nagpaparamdam sa kanya ng kakaibang kiliti at init o sa kamay ni Ichiro na abala sa kanyang alaga.

“Ichiro… Ah… Ah! Fuck!” Napahiyaw si Ulysses at mariing pinikit ang kanyang mga mata, hinihingal si Ulysses at nanginginig na ang kanyang tuhod.

Kakaibang kiliti ang nararamdaman niya ng bumaba ang dila ni Ichiro sa kanyang abdomen at iniikot ang labi nito.

“Ichiro… Ah…” Mahabang daing ni Ulysses ng maramdamang may kung anong sasabog sa kanyang kaibituran.

Nanigas lalo ang pagkalalaki ni Ulysses at mas lalo pa itong lumakit at ilang sandali pa ay pinutok niya lahat sa kamay ni Ichiro.

Hindi pa nga nakabawi sa kanyang hininga si Ulysses ng bigla na lang siyang binuhat ni Ichiro at pinaupo sa sink.

“What the? What the fuck are you doing?!” Sigaw ni Ulysses at naawang na lang ang labi ng pinagparte ni Ichiro ang kanyang dalawang paa, pinatung ni Ichiro sa magkabilang balikat niya ang paa ni Ulysses at mahina niyang tinulak si Ulysses para sumandal ito sa dingding.

“Ichiro! What position is this?” Kunot noo tanong ni Ulysses.

Ngumisi si Ichiro at dinilaan ang hita ni Ulysses na nagpalaglag ng panga ni Ulysses at ang dahilan ng pagtirik ng mata ni Ulysses.

“Oh…” Mahinang ungol ni Ulysses.

Napahinto si Ichiro sa pagdila sa hita ni Ulysses at napatitig na lang sa mukha ni Ulysses na nakapikit at nakaawang ang labi.

Napangisi na lang si Ichiro at mas lalong ginaganahan si Ichiro. Binasa ni Ichiro ang kanyang labi, sayang saya siya habang pinapanood ang reaksyon ni Ulysses.

Kumunot ang noo ni Ulysses at dahan dahang minulat ang mga mata, diretsong tumama ang mga mata niya kay Ichiro na titig na titig sa kanya.

“What are you waiting for, hmm?!” Inis na tanong ni Ulysses pero mas lalo pang ngumisi si Ichiro na mas lalong ikinainis ni Ulysses.

“Relax, babe. My dick is coming… Reading your fucking ass!” Ngumisi si Ichiro, kumunot naman ang noo ni Ulysses at akma pang tatanggalin ang kanyang paa sa balikat ni Ichiro pero agad na pinasok ni Ichiro ang kanyang kahabaan kay Ulysses.

“Oh! Fuck!” Napasigaw si Ulysses at bumalik sa pagkasandal at pinikit ang mga mata.

Sunod sunod ang naging pagsagad ni Ichiro, kumunot ang noo ni Ichiro habang sumasagad.

Umawang naman ang labi ni Ulysses at napakapit na lang sa balikat ni Ichiro.

“Ahh! Shit! Faster!” Mahigpit na napakapit si Ulysses kay Ichiro, bumibilis ang paglabas masok ni Ichiro.

Napatingala naman si Ulysses at tumirik ang kanyang mga mata dahil sa sarap na naramdaman niya.

Tagaktak ang pawis ng dalawa, tanging mga ungol at daing lang ang naririnig nila na sa buong lugar, mga ungol nila na nagpapatunay na sarap na sarap sila sa kanilang ginagawa ngayon. Nag-iisa ang init sa kanilang mga katawan.

“Ahh! Oh… Ichiro! Fuck! Deeper!” Sunod sunod na ungol ang lumalabas sa bibig ni Ulysses.

Nanggigigil namang pinapasok ni Ichiro ang kanyang kahabaan kay Ulysses.

Tanging naririnig nila ngayon ay ang kanilang mga ungol at nag tunog sa tuwing naglalapat ang kanilang balat, naghahalo ito na mas lalong nagpapainit sa kanilang mga katawan.

Pawisan na silang dalawa at mas lalo pang bumilis ang galaw ni Ichiro, pabilis ng pabilis palakas ng palakas ang pagsagad.

“Ichiro…” Ungol ni Ulysses habang nakapikit ng mariin, umawang naman ang labi ni Ichiro at napatitig sa mukha ni Ulysses, mas lalo pang ginagahan si Ichiro sa nakikita niya ngayon kay Ulysses.

“Oh… Ah! Ah…” Sunod sunod na ang mga ungol ni Ulysses, may kung ano na ang namumuo sa kanyang kaibuturan at parang sasabog na ano mang oras.

“I’m cumming…ah…” Dumilat si Ulysses at tumitig sa alaga ni Ichiro na sumasagad sa kanyang ngayon.

Bumilis ang galaw ni Ichiro, mahigpit siyang kumapit sa bewang ni Ulysses para doon kumuha ng lakas sa pagsagad.

“Uhm, oh… Ah…” Mahabang daing ni Ichiro at nagsalubong ang kilay at nanggigigil na tinulak ang kanyang kahabaan kay Ulysses.

Ilang sandali pa ay pumutok na ang kanina pa namumuo sa kanyang kaibuturan.

Mabilis na hinugot ni Ichiro ang kanyang alaga at pumutok lahat sa kanya sa sahig.

Hingal na hingal silang dalawa, nakaawang ang labi para makalanghap ng hangin. Napayakap na lang si Ichiro kay Ulysses na hinihingal rin at napapikit.

Ilang minuto silang nanatili sa gano’ng posisyon, hanggang sa bumaba si Ulysses at sinuot na ang kanyang damit na nagkalat sa sahig.

“Let’s go back to the dining, I’m hungry.” Nakangusong sambit ni Ulysses, napangisi naman si Ichiro at sinuot din ang kanyang damit.

“Akala ko nabusog ka na. Mas masarap pa ’yong sinubo mo kanina kaysa sa niluto mo.” Natawa si Ichiro dahil masamang tingin ang pinukol ni Ulysses sa kanya.

Sabay silang bumalik sa hapag pero natigilan na lang silang dalawa nang makita kung sino ang nasa hapag, kumakain habang may headphone sa tenga.

“M-Ma?” Nautal na tawag ni Ichiro sa kanyang ina at napalunok.

“P-Pa…” Si Ulysses na napalunok rin at napatingin kay Ichiro.

Nagkatinginan silang dalawa at napalunok ulit. Parang nag-uusap sila gamit ang kanilang mata.

Fuck… They heard us…

KABANATA 20

KABANATA 20

“M-Ma?”

“P-Pa?”

Napalunok ang dalawa at sabay na lumapit sa hapag, dahan dahan namang napalingon ang dalawang matatanda sa kanila, hindi nakangiti at parang dinaanan pa ng bagyo ang mga mukha.

“Tapos na kayo?” Walang ganang tanong ng ina ni Ichiro, napalunok naman si Ichiro at naupo sa tabi ng ina niya, napatitig na lang si Ichiro sa kanyang ina at tinanggal ang headphone na nasa tenga nito.

“K-Kanina pa kayo, Ma?” Nauutal pa ring tanong ni Ichiro at napabaling kay Ulysses na tumabi rin sa ama nito na tulala rin at parang may nakitang multo.

“Kanina pa anak…” Sagot ni Azume at dahan dahang lumingon kay Ichiro.

“N-Narinig niyo-” hindi na tinapos ni Ichiro ang sasabihin niya, ginulo na lang niya ang kanyang buhok at napapikit ng mariin.

Anong klaseng tanong ’yon?

Tumigil si Ichiro sa paggugulo sa buhok niya at tumingin ulit sa kanyang ina na pinapanood siya.

“Ano sa tingin mo anak?”

Bumuntong hininga si Ichiro ng marinig ang matamlay na sagot ng ina niya, hindi na lang umimik si Ichiro, niyakap na lang niya ang kanyang ina.

Napatingin naman si Ichiro kay Ulysses na nakatingin sa kanyang ama na tulala pa rin.

“Pa?” Tawag ni Ulysses sa kanyang ama at napalunok ulit.

Dahan dahan namang tinggal ng ama niya ang headphone sa tenga at bumaling kay Ulysses, hindi nakangiti ang kanyang ama, gano’n pa rin ang mukha, parang nakakakita ng multo.

“Are you mad?” Marahang tanong ni Ulysses, nahihiya siya sa kanyang ama.

Alam niyang narinig nila kanina ang mga ungol nilang subrang lalakas dinig na dinig sa buong kabahayan.

“No… S-Son… I’m just-”

“Disappointed?” Pagputol ni Ulysses sa sasabihin ng kanyang ama.

Nagkatitigan si Ulysses at ang kanyang ama, sa huli ay napabuntong hininga ang ama nito at dahan dahang umiling.

“I’m not disappointed son… I’m not…” Umiiling na sambit ng kanyang ama at lumingon sa ina ni Ichiro.

“What should we do now?” Bagsak ang mga balikat ng dalawang matatanda, halatang malungkot.

“Pag-uusapan natin ang lahat doon sa living room,” tumayo ang ina ni Ichiro at naunang naglakad papunta sa living room.

Sunod namang tumayo ang ama ni Ulysses, naiwan si Ichiro at Ulysses sa hapag, nagkatinginan silang dalawa at sabay na bumagsak ang balikat.

Kahit gusto gusto nilang hindi matuloy ang kasal ng mga magulang nila hindi pa rin nila maiwasang makaramdam ng guilt. Kasiyahan ng mga magulang nila ang makasal pero sila… Hindi sila papayag, ayaw na ayaw nilang makasal ang mga magulang nila dahil sa kanya kanyang mga rason.

Tumayo na rin ang dalawa at sumunod sa living room, pagdating nila sa living room ay nakaupo na doon ang mga magulang nila pero malayo sa isa’t isa.

Hindi man lang makatingin sa isa’t isa. Nalungkot lalo sina Ulysses at Ichiro ng makitang malungkot din ang kanilang mga magulang.

Magkatabing umupo si Ulysses at Ichiro, tinignan nila ang dalawang matatanda, hinintay na magsalita ito.

“Nagulat ako. Subrang gulat sa naabutan namin ni… Reycardo… Hindi ko inasahang maririnig ’yon…” Huminga ng malalim ang ina ni Ichiro pagkatapos ay napayuko.

“H-Hindi ako naniniwala noong una na may relasyon kayong dalawa dahil akala namin ay nagpapanggap lang kayo dahil ayaw niyo kaming makasal, pero hindi ko inaasahan ito. Nakakagulat, parang… Hindi pumaasok sa utak ko ang lahat ng nangyari-”

“Ma… ’Wag niyo pa pong ipasok sa utak ang mga narinig niyo. Malaswa po ’yon. Tsaka hindi niyo naman po narinig lahat ’di ba kasi naka headset naman kayo?”

Halos sapakin na ni Ulysses si Ichiro dahil sa mga pinagsasabi nito, buti na lang ay pinigilan ni Ulysses ang sarili niya na masapak si Ichiro sa harap ng mga magulang nila.

“Nakakagulat ’yong naabutan namin, anak… Sa tagal tagal naming hindi naniwala sa inyo na may relasyon kayo ay totoo pala ’yon… Hindi pala kayo nagsisinungaling lang…” Malungkot na ngumiti ang ina ni Ichiro sa kanya at napayuko.

Napatitig si Ichiro sa kanyang ina, hindi na niya napigilang tumayo at lapitan ang ina para yakapin ito.

“M-Mahal ko si Reycardo pero matanda na kami-”

“Ma, ano bang pinagsasabi mo?” Kumunot ang noo ni Ichiro habang nakatingin sa kanyang ina.

“Matanda na kami, hijo. Mamamatay rin kami at mas kailangan niyo ng suporta ng pamilya dahil ang relasyon niyo ay hindi halos tanggap ng mundo. Halo halong opinyon ng mga tao ang maririnig ninyo kapag lumabas ito sa publiko, may magagalit, hindi kayo suportado at may mandidiri pero may iba ring tanggap kung ano man kayo at suportado ang relasyon niyo. Ang pinasok niyong relasyon ngayon ay napakadelekado, kailangan niyo ng buong suporta namin ng Ina mo.” Napatitig na lang si Ulysses at Ichiro sa ama ni Ulysses dahil sa pagsingit nito.

“Pa…” Si Ulysses at lumapit din sa ama.

“Mahal ko rin si Azume pero alam niyo ba? Kaya naming ikansela ang kasal para sa inyong dalawa. Alam kung masyado pang maaaga para isipin na baka magpapakasal kayo pero alam kung dadating kayo d’yan. Ayaw naming ipagpatuloy ang relasyon namin lalo na’t totoo pala ang relasyon ninyo at hindi pagpapanggap lang para hindi matuloy ang kasal namin. Hindi kami naniniwala sa inyong dalawa at ngayon, dahil sa narinig namin ay naniniwala na kami. Hindi magandang pakinggan na kasal kami ng ina mo habang may relasyon kayo at pareho pa kayong lalaki tsaka pareho ring mundong ginagalawan.”

Hindi makaimik ang dalawa dahil sa mahabang sinabi ng ama ni Ulysses. Walang lumalabas sa bibig nila, gulat na gulat sila sinabi ng ama ni Ulysses.

Kahit si Ulysse ay hindi niya inaasahang sasabihin ’yon ng kanyang ama. Galit siya dito dahil sa pagsasawalang bahala niya sa kanila ng ina niya pero hindi niya parin maitatangging mahal na mahal pa rin niya ang ama niya.

“Tama si Reycardo. Ang pangit pakinggan kapag ikakasal na kami tapos may relasyon pa kayong dalawa. Kaya napagdesisyonan naming taposin ang relasyon namin para bigyan ng daan ang relasyon ninyong dalawa.” Ngumiti ang ina ni Ichiro at bumaling kay Ichiro at niyakap ito ng mahigpit.

“Napaka rare ng relasyon ninyong dalawa. Hindi lahat ng lalaki na hanap din ay lalaki, hindi lahat ng babae na hadap din ay babae. May ibang nandidiri sa relasyo ng parehong kasarian, nandidiri sila at sinasabing makakasala ang mga ganyang taong pumapatol sa parehong kasarian without knowing na parehong pagmamahal lang din ang nararamdaman ng mga lalaking hanap din ay lalaki. Hindi nila alam na masaya ring magmahal ng parehong kasarian.”

Humilaway si Ichiro sa yakap ng ina at napatitig na lang sa ina niya, matamis na ngumiti ang ina niya at hinaplos ang kanyang buhok.

“Bago ko makilala ang papa mo ay nagkagirlfriend din ako, Anak. Noong highschool ay nagkagirlfriend din ako at alam mo kung ano ang experience ko noong nagkagirlfriend ako? Pareho lang sa experience ko noong minahal ko ang papa mo. Hindi ako nandiri na nagkagirlfriend ako, sa totoo lang sumaya pa nga ako eh dahil ibang pagmamahal ang binibigay niya sa akin.”

Umawang ang labi ni Ichiro, hindi niya akalaing sasabihin ito ng ina niya. Grabeng revelation ang narinig niya! Kahit kailan ay hindi niya inisip na magkagirlfriend ang ina niya!

Hindi man lang niya alam na may girlfriend noon ang ina niya bago nito mahalin ang ama niya, nakakagulat. Subrang gulat na gulat siya, maging ang mag-amang Gervacio, gulat na gulat din sila sa rebelasyon ni Azume.

Tinawanan na lang ni Azume ang mga reaksyon ng tatlong lalaki at tumayo.

“Magluluto ako, magpaparty tayo doon sa pool!” Masayang sigaw ng ina ni Ichiro at mabilis na pumunta sa kusina para simulan na ang pagluluto.

Nagkatitigan na lang ang tatlong lalaki na naiwan sa living room. Hindi makaimik ang ama ni Ulysses, tulala lang ito at nakaawang ang labi.

Napabuntong hininga na lang si Ichiro at sumandal sa sofa, nalulungkot at nasasaktan siya para sa kanyang ina. Kailangan pa talagang taposin ng ina niya ang relasyon nito sa ama ni Ulysses para bigyang daan ang relasyon nila ni Ulysses.

Ramdam na ramdam ni Ichiro na nasasaktan ang ina niya pero pinipili pa rin nito ang kasiyahan ng kanyang anak.

Sa gilid ng pool ay nagba-barbecue si Ichiro at ang ama ni Ulysses, habang si Ulysses naman at ang kanyang ina ay naghahanap sa mesa na pinwesto din nila sa gilid ng pool, kumuha pa si Ulysses ng mga alak.

“May mga taong ang opinyon ay nakakadiri ang relasyon ninyo, marami kayong maririnig na panlalait sa ibang tao. ’Wag niyo silang pakinggan, ’wag kayong matakot na ipakita sa kanila na mahal niyo ang isa’t isa.” Napatingin na lang bigla si Ichiro sa ama ni Ulysses ng bigla itong nagsalita.

Mahinang tumawa ang ama ni Ulysses at umiling. “Ang sinasabi ko hijo ay, kung magkakaproblema man kayo dahil sa mga sinasabi ng mga tao ay ’wag niyo na silang pansinin. ’Wag niyong sundin ang mga sinasabi nila kasi hindi nila hawak ang buhay mo. Gawin mo kung ano ang ang gusto mo. May mga tao talagang hilig manira ng iba, mahilig manghusga at mahilig i-critique ang ibang tao pero hindi nila alam na ang dami ding kamalian sa mga sarili nila. Ang hilig manghusga at ang hilig mag-critique pero hindi man lang tinitignan ang sarili at tinatama ang mga mali.”

Tumitig si Ichiro sandali sa ama ni Ulysses bago tumango at binalik ulit ang tingin sa barbecue.

“Ganyan naman talaga ang mga tao. They easily judge you without knowing the real you. They easily criticize you but hard to criticize their selves. People nowadays judge you by your appearance.” Si Ichiro habang nagpapaypay, napatango tango naman ang ama ni Ulysses at tinapik ang balikat ni Ichiro, napatingin naman si Ichiro sa ama ni Ulysses. Nakita niya itong nakangiti sa kanya.

“People are people. They judge and judge. They criticize and criticize. You can’t change their mind, you can’t change their because they born to be a judge mental. The society is toxic because of the toxic people.” Ngumiti ito sa kanya at ginulo ang buhok, napangiti na lang si Ichiro at tumango.

“Hali na kayo! Kumain na tayo!” Tawag ng ina niya sa kanilang dalawa.

Ngumiti si Ichiro sa ama ni Ulysses pagkatapos ay pumunta na sa mesa at naupo sa tabi ni Ulysses.

Nag-uusap sila sa mesa, nagtatawanan sila at nagkukulitan. Nag-iinoman hanggang sa malasing, lasing na nga si Ulysses at ang ama nito maliban sa kanya at sa ina niya na hindi masyadong uminom ng alak.

“You know what tita? Your fucking son fuck me so hard! He said he will fuck my ass so gentle but you know what he did? I can’t walk! My ass is swollen because of his monster dick!”

Namula na lang bigla ang mukha ni Ichiro dahil sa mga pinagsasabi ni Ulysses, lasing na ito at halos pumikit na ang mata dahil sa kalasingan.

Napatingin naman si Ichiro sa ina niya na nasa kanya ang tingin habang nakataas ang kilay.

“Malaki ba anak?” Lasing na rin ang ama ni Ulysses, kahit ito ay halos humiga na, nakapikit na ang mata nito pero patuloy pa rin sa pag-iinom.

“Yes, Pa! Mahaba, malaki at matigas ang kanyang lollipop! Isa pa ay masarap ito! Sinubo ko nga ’yon kanina eh, hehehe.”

Nasapo na lang ni Ichiro ang kanyang noo at tinakpan na ang bibig ni Ulysses, siya na itong nahihiya sa ina niya.

“Ma, iaakyat ko na siya sa kwarto,” paalam ni Ichiro sa ina niya.

Ngumiti naman at tumango ang ina niya at tumayo tsaka tumingin sa ama ni Ulyssee.

“Pakidala na rin ni Reycardo sa kwarto ni Ulysses, hindi pwedeng magkatabi kami.” Tumango si Ichiro sa sinabi ng ina, binuhat na niya si Ulysses at agad na dinala sa kwarto nito.

Pagkatapos hinatid ni Ichiro si Ulysses sa kwarto nito ay bumaba siya ulit para balikan ang ama ni Ulysses, pagbalik niya ay naabutan niyang may kausap ang ina niya pagkatapos ay binaba nito ang tawag ay humarap ang ina niya sa kanya.

“Pasensya na anak ha? Hindi ko talaga kaya ang lalaking ’yan,”

Ngumiti na lang si Ichiro at pinatayo ni Ichiro ang ama ni Ulysses at inakbayan ito.

“Siya nga pala, tumawag si Tanya kanina ’yong kasamahan niyo doon sa movie? Tumawag siya sa akin para kumustahin ka, alam pala niyang kayo ni Ulysses ’no? Natanong niya kasi kung alam ko bang may relasyon kayo ni Ulysses kaya sinabi ko Oo, kanina niyo lang sinabi tapos ayon nagpaalam na siya. Ang ganda ng babaeng ’yon anak ’no?”

Natigilan na lang si Ichiro at napatitig sa kawalan.

KABANATA 21

KABANATA 21

Hindi makatulog si Ichiro sa gabing ’yon, kanina niya pa iniisip ang sinabi ng kanyang ina.

Tumawag si Tanya sa ina niya, paano nagkaroon ng numero si Tanya sa ina niya?

Hindi na maiwasang mag-isip at mag-alala si Ichiro, naalala niya ang sinabi ni Tanya sa kanya noong fan meet nila.

“Kapag napatunayan kong may relasyon nga kayo ni Ulysses, hindi ako magdadalawang isip na sabihin sa buong pilipinas na may namamagitan sa inyo. Masisira kayo, maraming magagalit sa inyong dalawa, maraming against sa relasyon niyo-”

’Yan ang eksaktong sinabi ni Tanya sa kanya noong fan meeting, madali lang silang sirain ni Tanya sa mga fans, kayang kaya niya ring gawin na magalit ang mga fans ni Ulysses at Ichiro kung gusto niya.

Tumiim ang bagang ni Ichiro at tumihaya, tumitig siya sa kesame. Wala siyang maisip, hindi niya alam kung ano ang gagawin niya ngayong alam na ni Tanya na may relasyon sila ni Ulysses.

Huminga mun ang malalim si Ichiro pagkatapos ay tumayo para kunin ang cellphone niya. Sa twitter kaagad siya dumiretso dahil baka may mga tweet na si Tanya tungkol sa kanila.

At hindi nga siya nagkakamali, dahil pag-open niya sa twitter account niya ay ang tweet kaagad ni Tanya ang nakita niya.

@t_tnnytan

Grabe! Hindi ko inaasahan itong nalaman ko! Lalaki ka pero gusto mo rin ay lalaki?! Myghod!

Tumiim ang bagang ni Ichiro da nabasa, kahit ilang minuto pa lang itong pinost ay marami na kaagad nagheart at nagcomment, karamihan ay mga fans ni Tanya.

@shookyyy hala?! May issue?

@tbyh nakakashock naman! Sino yan miss Tanya??

@aesssmee bakla?? Ewww!

Napatitig na lang si Ichiro sa isang comment, kumulo ang dugo niya sa mga nababasa niyang comment.

Ilang sandali pa ay nabasa niya ulit ang bagong post ni Tanya.

@t_tnnytan

Mahal pa naman kita pero sinaktan mo ako?!

Hindi na alam ni Ichiro kung ano ang irereact niya, kahit walang banggitin na pangalan si Tanya alam na kaagad ’yan ng mga tao na siya ang pinapatamaan ni Tanya sa mga post nito.

@andraramirez I think I know na kung sino siya.

@jhonnnn siya ba ’yong nanliligaw sa’yo miss Tanya?

@MeaaaAn ohmyghod! Don’t tell me na si Ichiro ’yan?!

Tama nga siya, malalaman kaagad ng mga tao kung sino ang pinapatamaan ni Tanya sa mga post niya.

Dahil sa inis ni Ichiro ay umalis na siya doon sa twitter, naiinis siya at nagagalit sa mga pino-post ni Tanya.

Sunod niyang pinuntahan ang facebook at kahit sa facebook ay may mga pinopost si Tanya. Kumakalat na sa buong social media ang mga post ni Tanya ng gano’n ka dali.

Tanya Gomez

Niloko mo lang ako, akala ko totoo ka ’yon pala isa ka ring manloloko!

Marami na ang nagreact sa mga post ni Tanya, marami na ring nagshare at halos iisa lang ang comment ng mga fans ni Tanya.

Sunshine Abrantes Si Ichiro cheater? Anong ginawa niya?

Cristina Romualdez Ghod! Bagong issue na naman!

Anna Fuentes I’m so disappointed. Die hard fan ako ni Ichiro pero manloloko pala siya? Akala ko standard siya pero manloloko pala.

May kumakalat na rin na mga news tungkol sa mga post ni Tanya, gano’n ka dali, gano’n ka daling kumalat ng mga chismis kahit hindi alam kung fake news ba ito. Ang bilis din nilang makagawa ng mga news kahit ilang minuto pa lang itong pinost ni Tanya.

Sa nakikita ngayon ni Ichiro ay nasabi niyang ang bilis maniwala ng mga pilipino sa mga fake news, hindi muna inaalam ang totoong kwento ng pinagmulan ng issue na ito, agad agad silang naniwala sa nababasa kahit fake, nanghuhusga kaagad sila kahit hindi naman alam ang totoong kwento.

Kinabukasan ay alas nueve na gumising si Ichiro dahil ang tagal niyang natulog kagabi hindi sa kakabasa ng mga post ni Tanya kundi sa kakaisip kung paano niya lalabanan ang mga fake news na pinapakalat ni Tanya ngayon sa internet.

Bumaba siya sa hagdan habang kinukusot ang kanyang mata, wala ang mama niya sa hapag at wala din si Ulysses doon kaya pumunta siya sa living room at naabutan niya ang mama niya at si Ulysses kasama ang papa nito.

“Anak…” Mabilis na tumayo ang ina ni Ichiro at agad siyang niyakap ng mahigpit, nagtaka si Ichiro sa pagyakap ng ina niya sa kanya.

“What’s wrong, Ma?” Takang tanong ni Ichiro at bumaling sa mag-amang nakaharap sa laptop.

“Si Tanya… Hindi ko alam na ipapakalat niya ang relasyon ninyong dalawa at ang mas malala pa ay gumagawa siya ng kwento para siraan ka at si Ulysses.” Napatitig na lang s Ichiro sa kanyang ina, mukha itong malungkot.

“Nalaman niyo na?” Marahang tanong ni Ichiro at naupo sa tabi ni Ulysses.

“Kalat na sa internet ang mga post ni Tanya, halo halo ang reaksyon nila pero maraming nagagalit.” Si Ulysses at pinaharap kay Ichiro ang laptop.

Kumunot ang noo ni Ichiro ng makita ang isang headline ng news. Kagabi ay wala pa ito.

“ICHIRO YAMAZAKI VALIENTE IS A CHEATER?

Kalat na kalat na ngayon sa internet ang mga post ni Tanya Gomez na isang rising star, sa mga post niya ay sinasabing mahal daw niya ang taong ito pero manloloko pala. Maraming mga fans na nagtuturong si Ichiro Yamazaki Valiente ang sinasabi ni Tanya sa post niya.

Si Ichiro Yamakzaki Valiente ay isang sikat na artista sa Japan at nito lang nakaraang buwan ay lumipat dito sa pilipinas. Naging love team ni Tanya Gomez si Ichiro Yamazaki Valiente sa movie nilang Undying Love kasama ang love team na sina Angelica at Ulysses.

Maraming nagulat sa mga post ni Tanya, maraming dismayado sa mga nalalaman dahil ang iba ay inaakalang boyfriend type si Ichiro at hindi magloloko pero ito’y isa rin palang manloloko.“

Tumiim ang bagang ni Ichiro dahil sa nabasang article, nagsisimula na si Tanya. Ang hindi niya maintindihan ay kung bakit kailangan pa ni Tanya na siraan siya sa mga tao. Hindi ba pwedeng hayaan na lang siya at si Ulysses? Bakit kailangang siraan pa siya?

“May isa pa dito na nakakagigil,” sambit ni Ulysses at pinakita ulit ang isang headline ng balita.

“ICHIRO YAMAZAKI VALIENTE IS GAY?!

Maraming nagulat sa mga post ni Tanya Gomez na isang rising star sa Pilipinas sa latest tweet nito ay sinabing,

@t_tnnytan

Grabe! Hindi ko inaasahan itong nalaman ko! Lalaki ka pero gusto mo rin ay lalaki?! Myghod!

Maraming nagulat sa post na ’yon ni Tanya Gomez marami kaagad nagreact sa tweet na ’yon at maraming naghihinala na si Ichiro Yamazaki Valiete ang tinutukoy ni Tanya Gomez sa post. Maraming nandiri sa nalaman nila, kahit mga fans ni Ichiro ay nadismaya sa kanya na ginawa pa siyang standard ng mga kababaihan pero meyembro pala ito ng LGBTQ+ community.

Marami ring nasaya sa balita, may mga fans na suportado ang iniidolo nilang artista pero mas humihigit ang galit at dismiyado sa kanya.“

“Anak, sorry… Hindi ko alam na gagawin ito ni Tanya,” naluha ang ina ni Ichiro at agad siyang niyakap ng mahigpit.

Napatingin naman si Ichiro kay Ulysses na titig na titig sa kanya na may pag-aalala sa mukha nito.

Napabuntong hininga na lang si Ichiro at kinuha ang laptop kay Ulysses at pumunta sa twitter para makita ang ibang post ni Tanya. Sakto namang pag open niya sa twitter app ay kakapost lang din ni Tanya.

@t_tnnytan

Subrang nasaktan ako sa ginawa mo sa akin, alam mong mahal kita at umasa ako. Akala ko totoo ’yong panliligaw mo sa akin. Hindi ako galit sa LGBTQ+ community, nakakagulat lang ang sinabi ng Mama mo sa akin na may relasyon kayo ng artista na ’yon at lalaki pa! Hindi ka ba nandidiri?! Akala ko ako ang mahal mo?! Pinaglalaruan niyo lang ba ako? Pinaglaruan mo lang ba ako? Sabihin mo sa akin, hindi ako makatulog dahil iyak ako nang iyak kagabi dahil doon sa nalaman ko, hindi ko ba alam kung gaano ako naapektuhan doon sa nalaman ko at sa Mama mo ko pa nalaman! I hate you I! I hate you! Kayong dalawa ni U! Niloloko niyo lang kaming dalawa ni A!

“Halata sa mga post niya na tayo ang pinapatamaan niya,” malamig na sambit ni Ulysses nang mabasa rin ang post ni Tanya.

Tumiim ang bagang ni Ulysses at napasandal sa sofa.

“Ano ba ang gusto niyang mangyari?! Bakit niya ito ginagawa?!” Sigaw ni Ulysses at ginulo ang sariling buhok.

“Galit siya dahil umasa siya doon sa sinabi kong ‘I think I’m in love’ nagalit siya sa akin nang sabihin kong hindi siya ang gusto ko-”

“’Yon lang ang rason niya para siraan tayong dalawa?! Isip bata ang tangina!”

Galit na galit na si Ulysses, umagang umaga may iniisip kaagad silang problema.

“Naglive siya sa instagram anak,” sabay na napatingin si Ichiro at Ulysses kay Azume.

Hinarap nito ang cellphone sa kanilang dalawa, nag-l-live nga si Tanya sa Instagram at umiiyak ito.

Nagkatinginan si Ulysses at Ichiro at sabay nilang pinapanood ang live ni Tanya.

“I-I’m okay g-guys… Makakaya ko ang sakit na nararamdaman ko…”

Napangiwi na lang si Ulysses at Ichiro dahil subrang galing umarte ni Tanya, tangina artista nga siya!

“A-Alam kong alam niyo na kung sino ang lalaking ’to… K-Kung si Angelica ay kayang manahimik ako hindi kasi naman, s-subrang nasaktan ako kasi nag-usap kaming dalawa at sinabi niyang ako ang mahal niya kaya pinayagan ko siyang manligaw sa akin tapos nalaman ko lang kahapon na may boyfriend na pala siya, kinomperma pa ’yon ng Mama niya.”

Imbis na maawa si Ichiro at Ulysses kay Tanya dahil umiiyak kabaliktaran ang nararamdaman nila. Inis at galit. ’Yan ang nararamdaman nila ngayon.

Binabasa rin nila ang comment ng mga fans, naghahalo ang mga fans sa comment section. May mga fans na ni Ulysses, Ichiro at Angelica ang nanonood sa Live ni Tanya.

@im.zoooee16 so si Ichiro at Ulysses?!

@its.meyourambiieerr­ grabeng revelation! Si Ichiro at si Ulysses may relasyon?! Grabe na ito! Hindi ako makapaniwala.

@zyo.whooo nakakadiri! Ma relasyon na nga sila tapos ikakasal pa ang mga magulang nila!

@meeeaa222 ang kadiri naman! Alam kong hindi sila magkamag-anak pero ’yong magulang nila ikakasal na tapos may relasyon silang dalawa?! Pareho silang lalaki! Ang daming babae sa mundo bakit sa lalaki pa sila pumapatol?!

“Ito na nga ba ang kinakatakutan ko!” Napalingon na lang si Ichiro sa kanyang ina na naiiyak na dahil sa mga comment ng mga fans nila na pulos masasamang komento ang sinasabi.

“Ang mga tao ay kapag may nababasang bago sa kanila ay ’yon kaagad ang paniniwalaan kagaya na lang ngayon. Si Tanya ang naunang magpost at halos paninira ang sinasabi kaya ang mga tao ay naniniwala sa kanya dahil mukhang makatotohanan ito. Ang mga pilipino ay mahilig maniwala sa mga fake news.” Naiiling na sambit ng ama ni Ulysses.

“Ma, ’wag kayong mag-aalala hmm? Kami na ni Ulysses ang bahala-”

“Anak! Ina mo ako at pakiramdam ko ako ’yong may kasalanan dahil sinabi ko kay Tanya ang katotohanan hindi ko man lang naisip na tanongin ka kung ayos lang ba na sabihin sa kanya ’yon.” Tuluyan ng umiyak ang ina ni Ichiro, niyakap ng mahigpit ni Ichiro ang ina niya at hinalikan sa noo.

“May isa na namang balita,” napabaling ulit sila sa laptop na hawak ni Ulysses at sabay na binasa ang bagong labas na article.

“ULYSSES GERVACIO AND ICHIRO VALIENTE AY MAGBOYFRIEND?

Sa live lang kanina ni Tanya Gomez nabanggit niya ang pangalan ni Angelica at marami kaagad nagsasabing si Ulysses ang boyfriend ni Ichiro.

Sa latest post din ni Tanya sa kanyang twitter may mga pangalan siyang binanggit pero unang litra lang ang nilagan nito.

I stand for Ichiro U stand for Ulysses and A stand Angelica.

Umiiyak si Tanya sa kanyang live at sinabi niya lahat ng mga masasakit na nararamdaman niya sa lalaking ito. Maraming nagalit na fans kay Ichiro at Ulysses.

Totoo nga bang boyfriend ni Ichiro si Ulysses na naging dahilan ng pagiging heartbroken ngayon ni Tanya dahil niloko lang daw siya nito at pinaasa. Maraming mga fans na nagalit sa iniidolo nilang si Ichiro at Ulysses. Habang si Angelica naman ay nanatiling tahimik sa ngayon.“

Natulala ang lahat, nandilim ang paningin ni Ulysses at Ichiro, nakakuyom na rin ang kanyang kamao.

“Anak? Anong gagawin natin?” Nag-aalalang tanong ng ina ni Ichiro.

“Wala tayong gagawin-”

“Anong wala?! Anak naman eh, sinisiraan kayo ng Tanya na ’yon!” Sumigaw na ang ina ni Ichiro maging ito ay galit na rin.

“Kung gutom na gutom sila sa fake new edi hayaan natin silang kainin ang mga fake news na sinasabi ni Tanya sa kanila. Hayaan natin silang maniwala, kami na ang bahala sa gagawin namin, Ma…” Malamig na sambit ni Ichiro habang nakatitig sa kawalan.

KABANATA 22

KABANATA 22

“Kalat na kalat na ang issue na ito, marami na ang pumapanig kay Tabya dahil sa paiyak iyak nito,” malamig na sambit ni Ulyssee, nasa kwarto sila ngayon ni Ulysses nagbabasa pa rin sa mga bagong labas na mga news.

“Maraming galit at hindi tayo pwedeng lumabas dahil baka dumugin na lang tayo.” Tumango si Ichiro sa sinabi ni Ulysses, nagkatinginan silang dalawa.

“Ano ang gagawin natin? Sasabihin ba natin ang totoo sa publiko?” Tanong naman ni Ulysses, may pag-aalala sa mga mata niya dahil hindi lang silang dalawa ang apektado sa issue ito, pati na rin ang mga magulang nila.

“Tingin mo, maniniwala kaya sila sa atin kapag sasabihin natin ang totoo? Nalason na ni Tanya ang mga utak nila, marami nang galit at alam kung mahirap nang magtiwala ulit sila sa atin ulit.” Napabuntong hininga na lang si Ulysses sa sinabi ni Ichiro at tumingin ulit sa laptop niya.

“Maraming mga opinyon ang mga tao, ang iba ay negatibo ang iba rin ay positibo gaya na lang nito,” bumaling si Ichiro sa laptop para basahin ang mga sinasabi ni Ulysses na positibong opinyon.

Melancy Vien Pacheco

Anong mali sa relasyon ni Ichiro at Ulysses?! Ang cute nga ng relasyon nila tapos sinisira niyo lang!

April Hreghen Atienza

Mga fans pa naman kayo pero kayo mismong mga fans ang sumisira sa iniidolo niyo. Hindi niyo ba kayang suportahan na lang sila?

Maika Uxia Buenaobra

Suporta ang kailangan pero sinirian niyo sila. Suportahan niyo na lang si Ichiro at Ulysses, nakikialam na naman kayo ng relasyon ng iba.

Clouie Delaney Santillan

I expect na tatanggapin ng mga fans ni Ichiro at Ulysses ang relasyon nila. Nakakadisappoint na ang mga fans mismo ang sumisira sa dalawa. Nakakahiya na kayo.

Ilan lang ’yan sa mga positibong nabasa ni Ulysses at Ichiro sa mga fans nila. Kahit papaano ay nakahinga sila ng maluwag dahil may mga tao pa ring sumusuporta sa kanila.

“By the way, naalala ko pa ba ang sinabi ko sa’yo nitong nakaraan?” Bumalik ang atensyon ni Ichiro kay Ulysses.

Sinarado ni Ichiro ang laptop at buong katawan na humarap kay Ulysses, niyakap ni Ichiro si Ulysses mula sa gilid.

“Hmm, ano bang sinabi mo?” Si Ichiro sa namamaos na boses. Umikot ang mata ni Ulysses at pinahinga ang kanyang baba sa balikat ni Ichiro.

“Mamaya ay dadating na ang may-ari ng bahay. Sinabi mong sasmahan mo ako doon sa bahay nila at sabay nating titignan ang cctv para malaman na kung sino ang sumagasa sa akin.”

Natigilan si Ichiro, natulala na lang siya sa kawalan. Kumalabog ang puso niya at biglang nalungkot. Hindi niya alam kung ano ang sasabihin niya, hindi siya makaimik. Nasa gitna sila ngayon ng problema dahil sa mga taong naniniwala sa fake news pero may isa pa palang haharapin si Ichiro, at ito ang pinakatatakotan niya na malaman ni Ulysse na siya ang sumagasa sa kanya.

Ano kaya ang magiging reaksyon ni Ulysses? Magagalit? Magugulat? Maiinis?

Akala niya nakalimutan na ni Ulysses ang tungkol doon, hindi pala. At akala rin niya ay matagal pa bago malalaman ni Ulysses ang totoong nangyari pero pakiramdam niya hanggang dito na lang sila.

“Ichiro?” Tawag muli ni Ulysses kay Ichiro, doon naputol ang iniisip ni Ichiro dahil sa tawag ni Ulysses sa kanya.

Tumingin siya kay Ulysses, “hmm?” Nakataas kilay niyang sambit.

“Are you listening, Ichiro? Nakataas kilay na tanong ni Ulysses, ngumiti naman si Ichiro at niyakap ulit si Ulysses.

“Ano nga ulit sinabi mo?”

Narinig mi Ichiro ang pagbuntong hininga ni Ulysses, “kapag nalaman ko na kung sino ang sumagasa sa akin, samahan ko akong hanapin ang taong ’yon at ipapakulong natin siya.”

Lumamig ang boses ni Ulysses, seryosong seryoso ito. Mas lalong nakaramdam ng takot si Ichiro dahil sa mga sinasabi ni Ulysses. Masama na ba siya kapag hihilingin ni Ichiro na ’wag munang sanang umuwi ang may-ari ng bahay na ’yon para makasama pa niya ng matagal si Ulysses, ayos na ang isang taon. Bago pa lang kasing naging sila ni Ulysses tapos agad na agad na lang mawawala sa isang iglap?

“Ipapakulong natin siya…” Halos sa hangin na ’yon sinabi ni Ichiro.

Pumikit ng mariin si Ichiro at niyakap ng mahigpit si Ulysses. Hindi niya akalaing mahuhulog siya sa isang lalaki, kahit isang beses ay hindi niya naisip noon na mahuhulog at makikipag relasyon siya sa isang lalaki. Hindi ’yon pumasok sa utak niya, akala niya kasi na babae ang makakatuluyan niya pero isang lalaki pala.

Napatalon si Ulysses at Ichiro ng biglang bumukas ang pintuan at bumungad sa kanila ang ama ni Ulysses na hinihingal at tagaktak ang pawis.

“Pa? What’s wrong?” Nag-aalalang tanong ni Ulysses at bumaba sa kama para lapitan ang ama pero bumaling ito kay Ichiro.

“Ang Mama mo, Ichiro. Lumabas siya sa bahay at ngayon ay dinudumog na ng mga galit na fans!”

Napatayo bigla si Ichiro, sumiklab ang kaba sa kanyang dibdib, lumalakas ang tibok ng puso niya.

“Nasaan siya?! Bakit siyang lumabas ng bahay?!” Sunod sunod na tanong ni Ichiro at nataranta na, kinuha niya kaagad ang susi ng isang sasakyan niya at agad na bumaba sa hagdan kahit naka pajama pang siya.

“Ulysses! Tumawag ang pulis! Dumating na ang may-ari ng bahay at kailangan ka na doon!” Natigilan ang dalawa sa sinigaw ng ama ni Ulysses, nagkatinginan ang dalawa.

“Sasama ako sa’yo-”

“No! Hindi ka sasama. Ako na ang bahala kay Mama, pumunta ka na doon at… At balitaan mo na lang ako kung nahuli mo na ang sumagasa sa’yo…”

Pinakatitigan ni Ichiro si Ulysses, pinapamilyar ni Ichiro ang mukha ni Ulysses. Dahan dahang umangat ang sulok ng labi ni Ulysses at bigla niya itong niyakap ng mahigpit na ikinagulat ni Ulysses.

“I’m sorry…” Bulong ni Ichiro at kumaripas ng takbo papuntang garahe at pinaandar kaagad ang kotse palayo sa bahay.

Paglabas naman ni Ulysses sa bahay ay nakalayo na si Ichiro, hindi na niya nakikita ang sasakyan dahil sa bilis ng pagmamaneho nito.

“Let’s go anak, kailangan nating pumunta doon.” Tumango si Ulysses sa kanyang ama pero nanatili ang kanyang pangin sa daan.

Mabilis ang pagmamaneho ni Ichiro, tinrack kaagad niya kotse na ginamit ng ina niya. Kaya pala dinumog ang ina niya dahil ang gamit nitong kotse ay ang kotse na ginagamit nito ay ang ginagamit ni Ichiro sa tuwing may lakad siya at alam niyang kilalang kilala na ng mga fans ang sasakyan niya.

Nakatigil ang sasakyan, ’yon ang nakita ni Ichiro at ang sasakyan ay nasa mall. Ipakan ni Ichiro ang gas para mas lalong bilisan ang pagmamaneho, nag-aalala siya sa kanyang ina dahil baka kung ano na ang gagawin ng mga taong galit sa kanya sa ina niya.

Patuloy pa rin si Tanya sa paninira kay Ichiro at Ulysses, marami na itong ginagawa para sirain lang silang dalawa, hindi ito tumitigil sa paninira. Ang dami na nitong ginagawang kwento kwento kaya mas lalong nagalit ang mga fans nila sa kanila.

Kung maglalabas sila ng pahayag alam niyang hindi sila paniniwalaan dahil sirang sira na sila dahil kay Tanya. Wala ng maniniwala sa kanila kahit ano pa ang sasabihin nila dahil nalason na ni Tanya ang utak ng mga tao.

Habang nagda-drive ay tinatawagan ni Ichiro ang kanyang ina, kinakabahan siya. Hindi na niya alam kung ano ang gagawin kapag may nangyaring masama sa kanyang ina.

Tinigna niya muli ang pangtracker niya at nakahinto pa rin ang kotse sa mall, mas lalong nag-aalala at natatakot si Ichiro.

Parang nasa racing na siya dahil sa bilis ng pagpapatakbo niya, kinagat ni Ichiro ang kanyang labi at paulit ulit na tinatawagan ang ina.

Ilang sandali pa sinagot na ito.

“Ma! How are you?! May nangyari ba sa’yo?! Tell me! Are you okay?!” Sunod sunod na tanong ni Ichiro.

Narinig na lang niya ang paghikbi ng kanyang ina, sumikip ang dibdib ni Ichiro dahil sa narinig.

“Anak… Galit na galit sila… Ang dami nilang tanong. Hindi nila gusto ang relasyon ninyo ni Ulysses-”

“Ma! Umalis ka na d’yan! Sumakay ka sa kotse at bumalik ka sa bahay!” Pinutol na ni Ichiro ang sasabihin ng ina, ang kalagayan nito ang inaalala niya ngayon.

“S-Sinusundan n-nila a-ako, a-anak…” Bumasag ang boses ng ina niya.

Napatingin ulit si Ichiro sa tracker niya at nakikita na niyang gumagalaw ang red dot palayo sa mall.

“Ma! Calm down okay?! Calm down! Pupuntahan kita!” Kahit si Ichiro ay hindi na maiwasang matakot, sa galit ng mga fans niya sa kanya ay hindi niya alam kung ano ang gagawin ng mga ito.

Mas lalo kasing nagalit ang mga fans nila sa kanila dahil doon sa post ni Tanya.

Tanya Gomez

Ang sabi niya sa akin ay wala daw siyang pake sa mga fans niya, mga bobo daw ang fans niya at ginagamit lang daw niya ang mga fans niya para pumera. Nakakasakit marinig ’yon mula sa kanya, mahal na mahal siya ng mga fans niya pero siya ginagamit lang pala niya?! Nakakainis ka!

Doon nagsimulang mas lalong nagalit ang mga fans ni Ichiro sa kanya, ginagawa talaga ni Tanya ang lahat para magalit ang mga fans niya sa kanya, gumagawa ng kwento para masiraan lang siya.

“A-Anak… S-Saan a-ako pupunta?” Natatarantang tanong ng ina niya, ilang ulit na napalingon si Ichiro sa tracker para tignan kung nasaan na ang ina niya.

Hindi ito dumiretso sa bahay nila, pumunta ito sa walang taong lugar.

“Ma! Magdahan dahan ka lang at ’wag kang matakot, okay? I’m here, magdahan dahan ka lang sa pagdadrive-”

“A-Ang akala n-nila na nandito ka kasama ko kaya nila ako sinusundan. A-Akala nilang tinatago kita sa loob anak.” Kumikirot ang puso ni Ichiro sa tuwing naririnig niya ang nanginginig na boses ng kanyang ina.

Umiiyak ito at natataranta, hindi na alam kung ano ang gagawin.

Tumiim ang bagang ni Ichiro at binilisan pa lalo ang pagpapatakbo, sinusundan niya ang kanyang ina. Sa malayo pa lang ay nakikita niya ang maraming mga kotse na sinusundan ang kotse ni Ichiro.

Nandilim ang paningin ni Ichiro, kung ganito din pala ang mangyayari sa kanila sana matagal na siyang tumigil sa pag aartista.

“M-Ma… Malapit na ako-”

“Anak! Sira ang break! Hindi na gumagana ang break ng kotse!”

Bumilis ang tibok ng puso ni Ichiro, nataranta na siya at mas lalong kinakabahan. Hindi na mapakali ang puso niya, para na itong lalabas sa kanyang katawan sa subrang takot.

“M-Ma! Nasaan ka na?!” Natatakot na tanong ni Ichiro at may tumulong luha sa kanyang mata.

“N-Nasa… A-Anak! Mapupunta ako sa pangpang! Mahuhulog ako anak! Hindi ko na macontrol ang manobela-”

Parang tumigil ang mundo ni Ichiro ng marinig ang pagsigaw ng ina niya at ang tunog ng tubig. Tumigil din ata sa pagtibok ang puso niya, parang may kakaiba siyang nararamdam sa kanyang dibdib, hindi niya maipaliwanag ang nararamdam niya ngayong kaba.

“Shit! Shit! Shit!” Sunod sunod na mura ni Ichiro at tinignan muli ang traker, domoble pa ang kaba at takot sa dibdib niya ng makitang nakatigil na ang sasakyan.

“M-Mama…” Naibulong ni Ichiro sa hangin.

Binilisan niya ang pagpapatakbo nasa malapit na siya sa pangpang, may nakita siyang nasirang boundary sa gilid ng kalsada at wala na ang mga sasakyang humahabol sa ina niya.

Nandilim ang paningin ni Ichiro, agad niyang hininto ang sasakyan at tinakbo ang distansya papunta sa pangpang habang bumubuhos ang kanyang mga luha.

Dumungaw siya sa pangpang, dagat na ang nasa ibaba. Natulala na lang si Ichiro sa dagat, tumigil ang lahat. Ang pagtibok ng puso niya at pati Ng pag-ikot ng mundo niya. Para siyang nabingi.

“Ma…” Bulong niya at hindi na nagdadalawang isip na tumalon sa pangpang.

Tunog ng tubig ang narinig niya nang bumagsak siya sa katagatan, agad niyang nilangoy ang distansya sa kotse na dahan dahang pumailalim.

Mabigat ang dibdib niyang nilangoy ang distansya sa kanila ng kotse. Nang makalapit sa kotse ay agad niyang sinuntok ng malakas nag salamin ng kotse pero hindi ito agad agad na basag.

Ginawa lahat ni Ichiro ang makakaya niya mabuksan lang ang pintuan ng sasakyan, kahit nasusugatan na ang kamay niya, hindi siya tumigil sa kakasuntok sa bintana.

Habang pilit na binabasag ang salamin, bigla na lang naalala ni Ichiro ang mga alaala niya kasama ang kanyang ina. Ang luha niya ay humalo sa tubig ng karagatan.

Bumibigat ang puso ni Ichiro hanggang sa nabasag ang bintana, agad na binuksan ni Ichiro mula sa loob ang pintuan, nadurog ang puso ni Ichiro ng makita ang kanyang ina na wala ng malay at nakalutang na sa loob.

Agad na hinila ni Ichiro ang kanyang ina at niyakap ito ng mahigpit at nilabas sa kotse, hawak hawak ni Ichiro ang ina ay lumangoy siya paitaas.

Umiiyak si Ichiro habang lumalangoy, parang pinipiga ang puso niya sa subrang sakit.

Pagkaahon niya ay agad siyang lumangoy papunta sa dalampasigan at doon pinahiga ang kanyang ina.

“Ma! G-Gumising ka! N-Nandito na ang anak niyo… S-Si Ichiro…”

Nire-revive ni Ichiro ang ina niya, ginawa niya ang CPR pero habang ginagawa niya ’yon ay nawawalan siya ng lakas at umiiyak na lang, ilang minuto na niyang nagCPR sa ina niya pero walang nangyayari.

Napatitig na lang si Ichiro sa kanyang ina, walang malay at hindi na humihinga, wala ng pulso at hindi na tumitibok ang puso.

Napatulala si Ichiro at parang gripong bumuhos ang luha.

KABANATA 23

KABANATA 23

Hindi mapakali si Ulysses habang bumabyahe sila papunta doon sa pinangyarihan noong naaksidente siya. Ngayon pa umuwi ang may-ari kung saan mas kailangan ngayon ni Ichiro ang tulong ni Ulysses.

“Pa, bakit hindi niyo sinamahan si Tita sa labas? Bakit hinayaan niyo siyang lumabas?!” Galit na sambit ni Ulysses sa ama niya na nagmamaneho ngayon ng kotse.

“Hindi ko rin alam na lumabas pala siya, anak… Kung alam ko lang sana pinigilan ko na ang tita mo.”

Inis na pinikit ni Ulysses ang kanyang mata at napasandal na lang sa bintana. Ang utak niya ay lumilipad patungo kay Ichiro, nag-aalala siya na baka kung ano na ang nangyayari kay Ichiro ngayon.

Kung pwede lang sana na ipagpabukas na lang ang pagpunta doon sa bahay na ’yon ay bukas na lang pupuntahan ni Ulysses ang bahay na ’yon dahil mas importante si Ichiro at ang ina nito ngayon na dinudumog na ng mga fans.

Tumunog bigla ang cellphone ni Ulysses, akala niya na si Ichiro ang tumatawag kaya kaagad niya itong kinuha pero natigilan na lang siya ng makita ang pangalan ni Angelica.

Huminga muna ng malalim si Ulysses bago sinagot ang tawag.

“Ulysses! Where are you?” Bungad ni Angelica sa kanya. Hindi umimik si Ulysses, hinintay lang niyang magsalita ulit si Angelica.

Ilang sandali pa ay narinig niya ang pagbuntong hininga ni Angelica.

“Totoo ba, Ulysses? Totoo bang may… R-Relasyon kayo ni Ichiro?”

“Oo.” Malamig na sagot ni Ulysses, natahimik si Angelica sa kabilang linya.

“Eh… ’Yong mga sinasabi ni Tanya sa mga post niya? T-Totoo ba ’yon lahat?”

Tumiim ang bagang ni Ulysses ng marinig ang pangalan ng babaeng sumisira sa kanila ngayon.

“Busog na siguro kayo sa mga fake news,” walang emosyong sambit ni Ulysses at tumingin sa labas ng bintana.

“H-Hindi naman sa gano’n, Ulysses… H-Hindi lang ako makapaniwala na ginawa ’yon ni Tanya…”

Naramdaman ni Ulysses ang paglingon ng ama niya sa kanya. Nanatiling nasa labas ang tingin ni Ulysses, gustong gusto na niyang makarating sa pupuntahan nila para malaman na niya kung sino ang taong sumagasa sa kanya at pagkatapos pupuntahan niya si Ichiro kung nasaan man ito ngayon.

“Marami na siyang pinopost na paninira, Ulysses… Anong gagawin niyo ni Ichiro? Ang dami ng may galit sa inyo-”

“Wala kaming gagawin, hahayan namin sila. Hayaan naming mabusog sila sa mga fake news na pinapakain ng magaling na si Tanya.”

Makaraan ang ilang minuto ay nakarating na sila sa bahay na sinasabi ng ama niya. Nakita niya rin ang convenience store, habang nakatitig sa convenience store ay bigla na lang sumakit ang ulo niya.

Napahawak na lang si Ulysses sa kanyang ulo dahil bahagya itong sumakit.

“Anak? Ayos ka lang?” Lumapit ang ama niya sa kanya, tumango naman si Ulysses at ngumiti sa kanyang ama.

“Nand’yan na ang mga pulis. Sabay na raw nating titignan ang cctv.”

Tumango ulit si Ulysses sa kanyang ama at pinilig ang ulo, nawala rin naman ang sakit pagkaraan ng ilang segundo kaya bumuti na ang pakiramdam ni Ulysses.

Lumapit si Ulysses at ang ama niya sa mga pulis, tumango si Ulysses sa mga pulis at nakipagkamayan sa mga ito.

“Sabi ng may-ari, pwede raw tayong pumasok.” Sambit ng isang pulis, tumango ulit si Ulysses at tumingin sa bahay.

Malaki ito at may cctv ngang nakaharap doonsa convenience store kaya may posibilidad na nahagip sa cctv ang pangyayaring ’yon.

Pinapasok sila ng may-ari ng bahay sa loob, nakita niya kaagad na puno ng mga antigong gamit sa loob at medyo may pagkaluma ang bahay sa labas pero pagpasok sa loob, maganda ito at moderno.

Sa living room ay nakita niya ang anak ng may-ari ng bahay na nanonood ng tv, sinulyapan siya nito isang beses pero agad ding binalik ang tingin sa kanya sa pangalawang pagkakataon at nanlaki ang mata.

“Ulysses Gervacio! Oh my ghod! Ang gwapo mo! Alam mo bang hindi ako naniniwala doon sa mga post ni-”

“Colette.” Saway ng lalaking kakababa lang sa hagdan, pakiramdam ni Ulysses ay magkapatid silang dalawa.

“Kuya naman eh, hayaan mo akong maging fan girl ngayon-”

“May iba silang kailangan dito kaya manahimik ka na lang d’yan at manood ng tv.” Pagputol ulit nito sa sasabihin ng kapatid, napanguso na lang ang babae ag bumalik sa pagkaupo.

Tinapik ng ama ni Ulysses ang balikat niya kaya napalingon siya dito. Tinanguan siya ng ama niya at umakyat na sila sa hagdan.

“Pasensya na ah, marumi ang bahay kasi kakarating lang namin,” narinig niya ang paghingi ng paumanhin ng may-ari ng bahay.

“Ilang buwan na nga ang nakaraan mula nang mangyari ang aksidente na ’yon? Dalawa o tatlo? Matagal tagal na rin ’no?” Binuksan ng babae ang pintuan ng security room nila dito sa bahay.

Pagpasok nila ay mga computer kaagad ang nakita ni Ulysses, mga malaking screen at nakikita ang nangyayari sa labas. Sa isang screen ay nakita ni Ulysses ang convenience store.

“Nakikita nga sa cctv ang concenience store, posibleng nakita rin sa cctv ang nangyari noong gabing ’yon,” ani ng isang pulis at tumango tango.

Naupo ang isang pulis sa harap ng isang computer at ginalaw kaagad ang mga kamay ng mabilis, hindi nasundan ni Ulysses ang mga kamay ng pulis dahil sa bilis ng pagtipa nito sa keyboard.

“Hindi ba nakapatay ang cctv noong nakaraang buwan?” Tanong ng isang pulis at tumingin sa may-ari ng bahay.

“Hindi namin pinapatay ang cctv namin kahit nasa ibang bansa kami.” Sagot naman ng babae.

Tumuon ulit ang atensyo ni Ulysses sa screen ng tv, may ginagawa pa ang pulis para mapanood ang nakuha ng cctv noong nakaraang buwan, habang hinihintay ni Ulysses ang kuha ng cctv ay lumabas muna siya ng kwartong ’yon para tawagan si Ichiro.

Sumandal siya sa dingding at dinikit ang cellphone sa tenga, ring ng ring ang cellphone pero walang sumasagot sa tawag.

Inis na binaba ni Ulysses ang tawag at sinubukan ulit na tawagan si Ichiro pero ring lang ito ng ring pero walang sumasagot.

“Pick up the phone, Ichiro…” Bulong ni Ulysses habang hinihintay na sagutin ni Ichiro ang tawag.

“Anak? Pumasok ka na sa loob, nahanap na ng pulis ang kuha ng cctv ng gabing ’yon,” sumilip ang ama niya sa pintuan, bumuntong hininga naman si Ulysses at nilagay sa bulsa ang kanyang cellphone.

Pumasok na siya ulit sa kwarto, ang pulis na kasama nila ngayon ay tutok na tutok sa kuha ng cctv. Tumingin din si Ulysses sa screen at pinanood ng mabuti ang pangyayari.

Habang pinapanood ang kuha ng cctv ay bigla na lang sumakit ang ulo ni Ulysses, napadaing siya ng malakas kaya napabaling sa kanya ang mga kasamahan nila sa loob.

“Fuck!” Malutong na napamura si Ulysses dahil subrang sakit sa ulo ang nararamdaman niya, bigla na lang may mga ala alang bumabalik sa kanyang isipan.

Bago mangyari ang aksidente ay bumalik sa ala ala niya na sinigawan niya noon ang ina ni Ichiro, sinisigawan niya ito at nawalan siya ng respeto sa ina ni Ichiro, galit na galit siya kaya niya nasigawan ito dahil sa nalaman niyang isinapubliko nito ja ikakasal na siya at ang ama niya.

Sa subrang galit ni Ulysses ay nasigawan niya ang ina ni Ichiro, hindi naman niya intensyong sigawan ito at mawalan ng respeto dito, nagulat din siya ng masigawan niya ang ina ni Ichiro kaya umalis na lang siya sa bahay at dumiretso sa bahay ng kaibigan niya para magpalamig ng ulo, nagkayayaan silang mag-inoman kaya naisipan ni Ulysses na bumili ng alak at doon siya bumili sa convenience store kung saan wala gaanong taong nakakilala sa kanya dahil madalang lang na may dumadaan na mga tao doon, eksaktong paglabas niya sa convenience store ay ’yon din ang pagkabundol niya hanggang sa dumilim na lang ang paningin niya.

Hanggang doon lang ang naalala ni Ulysses, tumigil sa pagsigaw si Ulysses dahil unti-unting nawala ang sakit sa ulo niya. Natulala na lang siya sa kawalan matapos maalala ang lahat ng ’yon. Hindi siya makapaniwalang nagawa niya ’yon sa ina ni Ichiro, hindi niya akalaing sinigawan niya ito at nawalan siy ng respeto dito pero noong nagising siya kahit isang beses hindi man lang niya naramdamang nagalit ang ina ni Ichiro sa kanya at maging si Ichiro.

“Ito ang plate number ng sasakyang sumagasa sa anak niyo,” narinig niyang sambit ng pulis.

“Parang… Parang pamilyar ang plate number ng kotse at ang kotse rin ay pamilyar.” Boses ng ama niya ang narinig niya.

Dahan dahang umayos ng pagkatayo si Ulysses at huminga ng malalim, sinabi niya sa sarili niya na pag-uwi niya sa bahay ay hihingi siya ng sorry sa ina ni Ichiro.

“Ulysses? Pamilyar ’di ba ang sasakyan? Tignan mo,” tawag ng ama niya sa kanya, dahan dahan namang bumaling si Ulysses sa ama niya at tumingin sa screen.

Napatitig si Ulysses sa kotse ng nakasagasa sa kanya, bumilis ang tibok ng puso niya at napailing na lang siya.

“Pakiramdam ko nakita ko na ang sasakyan na ’yan eh.” Dagdag pa ng ama niya.

Natulala na lang si Ulysses at umakyat bigla ang galit sa kanyang katawan, kumuyom ang kamao niya at nawala na lang emosyon sa kanyang mukha. Hindi niya alam kung ano ang gagawin niya sa nalaman niya ngayon.

Kumukulo ang dugo niya, nanginginig siya sa galit. Ang taong gumagawa lang pala nito sa kanya ay nakakasama lang pala niya sa bahay.

“Si Ichiro… Kay Ichiro ang sasakyan na ’yan. Siya ang sumagasa sa akin.” Malamig na usal ni Ulysses habang titig na titig sa screen.

Paulit ulit niyang tinatanggi sa kanyang utak na hindi ’yon gagawin ni Ichiro sa kanya, hinding hindi ’yon magagawang sagasaan siya ni Ichiro ng gano’n.

Pero naalala na lang bigla ni Ulysses na sa tuwing babanggitin niya ang kasong ito ay natatahimik si Ichiro.

“S-Si… I-Ichiro? B-Bakit ka naman niya sasagasaan anak?” Kahit ang ama niya ay hindi rin makapaniwala sa sinabi ni Ulysses.

“Galit siya sa akin. Galit siya dahil sinigawan ko si Tita Azume sa araw na ’yon kaya sinagasaan niya ako para ganti sa pagkawalan ko ng respeto kay Tita Azume.” May diin ang bawat salitang binibitawan ni Ulysses, tumayo ang mga pulis.

“Alam niyo na pala kung sino ang sumagasa sa iyo, puntahan na natin siya at para madala na siya sa presento.”

Habang naglalakad sila pababa sa hagdan ay tahimik lang si Ulysses, galit na galit siya. Galit siya kay Ichiro dahil sa tagal na nilang magkasama bakit hindi nito nagawang sabihin sa kanya ang totoo?!

Nandilim na lang ang paningin ni Ulysses habang ang imahe ni Ichiro ang pumapasok sa utak niya. Kahit galit siya hindi niya pa rin maiwasang mag-alala kay Ichiro kung nasaan man ito ngayon.

“Oh, my ghod! Ulysses! You need to know this!” Sumalubong sa kanya ang anak ng may-ari kasunod ang kapatid nito.

“Colette-”

“Kuya! This is important! Kailangan niya itong malaman!” Bigla na lang siyang hinila ng babae papunta sa living room, huminto sila at bigla na lang tinuro ng babae ang tv, nakaflash dito ang isang balita.

Isang pamilyar na sasakyan ang nakita ni Ulysses sa tv, kumalabog kaagad ang puso niya sa kaba at takot. Parang namanhid ang buong katawan ni Ulysses sa nakita. Ang sasakyan na ’yon ay ang sasakyan ni Ichiro.

“ICHIRO YAMAZAKI VALIENTE NA KILALA BILANG ISANG SIKAT AT KILALANG AKTOR SA BANSA AY NABALITAANG NASAWI KASAMA ANG INA MATAPOS DUMIRETSO ANG SINASAKYANG KOTSE SA PANGPANG NA MAY TAAS NA 30 FEET.

Sinasabing dinumog sila ng mga galit na fans dahil sa kumakalat na mga issue na sangkot ang isang aktres na nagngangalang Tanya Gomez. Kamakailan lang ay sinabi nito na ginagamit lang ng aktor na si Ichiro Valiente ang mga fans niya para yumaman kaya nagalit ang mga fans nito at nang makita ang ina nito sa isang mall ay dinumog kaagad ito at kahit papalayo na ang kotse na sinasakyan ng mag-ina ay sinusundan pa rin ito ng mga fans haggang sa umabot sila sa pangpang at nawalan ng preno ang kotse kaya sila dumiretso sa bagin at nahulog sa karagatan na naging dahilan ng pagkasawi ng aktor at ng ina nito.“

KABANATA 24

KABANATA 24

Mabilis ang pagpapatakbo ni Ulysses sa kotse niya papunta doon sa pinangyarihan, naghahalo ang nararamdaman ni Ulysses ngayon.

Nanginginig ang kanyang katawan at nag-uulap ang kanyang paningin, bumibigat ang kanyang dibdib at hindi na niya alam kung ano ang kanyang gagawin.

Wala ng naririnig si Ulysses kundi ang malakas ng pagtibok ng puso niya, subrang lakas na parang hinabahol siya ng kabayo, kibakabahan at natatakot.

“Fuck!” Malutong na napamura si Ulysses at inapakan ang gas para mas lalong bumilis ang pagpapatakbo sa kotse.

Malayo pa lang ay nakikita na niya ang mga sasakyan ng mga pulis na nagkalat sa lugar, may mga check point sa lugar at merong mga media na nagkakalat sa lugar.

Mabilis na pinarada ni Ulysses ang kotse at lumabas kaagad siya sa kotse, lumingon lahat ng media sa kanya at nang makita siya ay nagsitakbohan silang lahat papalapit kay Ulysses.

“Ulysses, Ulysses! Sinisisi mo ba si Tanya dahil sa nangyaring ito?”

“Galit ka ba sa mga fans niyo?”

“Anong naramdaman mo sa nangyari-”

“Stay fucking away from me! Don’t go fucking near me! All of you! Don’t ask me a fucking questions!” Nangugat ang leeg ni Ulysses ng isigaw niya ’yon sa mga media, nagulat ang lahat sa malakulog na sigaw ni Ulysses at napaatras na lang.

Galit silang tinignan ni Ulysses bago tumakbo papunta doon sa bangin pero hindi pa siya nakalapit hinarangan na siya ng mga pulis.

“Sorry, Sir pero bawal kayong pumunta doon-”

“Boyfriend ko ang nandoon! Did you expect me to stay here?! Gusto kong malaman kung totoo ba ang napanood ko sa balita! Hindi pa patay ang boyfriend ko!” Umalingaw-ngaw ang sigaw ni Ulysses sa buong lugar.

Napatitig na lang ang mga pulis kay Ulysses, ang mga mata ni Ulysses ay namumula at nangingilid ang luha.

Kinagat ni Ulysses ang labi niya at tumingin sa mga pulis na humarang sa kanya.

“P-Please… Let me…” Pagmamakaawa niya sa mga pulis. Nagkatinginan ang mga pulis at napabuntong hininga at hinayaang makapasok si Ulysses.

Mabilis na tumakbo si Ulysses palapit doon sa pinangyarihan. Unti unting bumagal ang pagtakbo ni Ulysses at napatitig na lang sa kotse na basang basa, tumutulo pa ang tubig nito at basag ang bintana sa driver seat.

Sumikip ang dibdib ni Ulysses habang dahan dahang lumapit sa kotse. Muntik ng mapaluhod si Ulysses ng makita ang kalagayan ng kotse, basag na basag ang salamin sa driver seat at may naiwan pang damit ni Ichiro sa loob ng kotse.

Natulala si Ulysses at dahan dahang pumatak ang luha niya, parang piniga ang puso ni Ulysses sa subrang sakit ng nararamdaman niya ngayon.

Umiling siya nang umiling, hindi niya matatanggap na wala na si Ichiro at ang ina nito. Tuluyan ng nanlabo ang mata ni Ulysses at napaluhod na lang siya sa kalsada, nasalo naman siya ng ama niya na sumunod sa kanya dito sa pinangyarihan ng aksidente.

“No… N-No… He’s not d-dead…” Paulit ulit na sambit ni Ulysses habang tulala sa sasakyan ni Ichiro.

“H-He’s n-not d-dead, Pa…” Nabasag ang boses ni Ulysses, sunod sunod na tumulo ang luha niya at napapikit na lang. Niyakap siya ng mahigpit ng ama niya na umiiyak din.

“T-Tanggapin natin, anak-”

“Hindi siya patay, Papa! Hindi pa nila nahahanap ang katawan nila! He’s not fucking dead! I can feel it! I can feel it! May nararamdaman akong hindi pa siya patay!” Sigaw ni Ulysses na umalingaw-ngaw sa buong lugar.

Tumayo si Ulysses kahit nanginginig pa ang kanyang tuhod, hinawakan siya ng mahigpit ng ama niya na patuloy pa rins sa pag-iyak.

“S-Sir… N-Nakita niyo ba ang katawan n-nila?” Marahang tanong ni Ulysses sa isang pulis, napatingin ang pulis sa kanya at inayos ang sumbrero nito.

“Hindi pa sila nahahanap pero dahil malalim ang parte ng dahat dito nahihirapan ang mga diver na magdive ng malalim pa hindi kinakaya ng oxygen.”

Nanghina si Ulysses sa narinig pero tumango pa rin siya, napahawak si Ulysses sa dibdib niya sa bandang puso at dahan dahang dumungaw sa bangin. May mga speed boat sa ibaba at mga rescuer at ilang mga diver na naghahanap sa katawan ni Ichiro at sa ina nito.

“W-What if… T-They survive?” Mahinang tanong ni Ulysses na narinig ng pulis na nasa tabi niya na dinudungaw rin ang bangin.

“Mahirap sabihin ’yan kasi malayo ang binagsakan ng kotse sa dalampasigan. Maaaring nawalan sila ng malay at napunta sa kailaliman ng karagatan ang katawan nila o maaaring inanod ang katawan nila sa ibang isla.”

Kumirot ang puso ni Ulysses, napatulala si Ulysses sa karagatan. Bigla bigla na lang pumasok sa utak niya ang mga ala ala nila ni Ichiro. Ang mga masasaya nilang pagsasama ay naalala niya at kung paano siya inisin ni Ichiro.

Hindi mapigilang balikan lahat ni Ulysses ang lahat ng mga nangyari sa kanila ni Ichiro at habang inaalala ito ay sumasakit ang puso niya, parang sinaksak siya ng milyong milyong kutsilyo sa puso.

“M-May nag hanap na ba sa ibang karatig na isla?” Tanong ulit ni Ulysses sa pulis, bumaling ang pulis sa kanya.

“Meron ng grupo na inatasan na suyurin ang kalapit na isla para tignan kung may inanod bang bangkay doon ng mag-ina. May nagreport na sa akin na sa isang isla ay wala daw silang nakitang bangkad. May sampong isla na kalapit ang lugar na ito at kapag wala pa silang nakikita ay posibleng pumailalim ang bangkay nila.”

“Or… They survive?” May kaunti pa ring pag-asa si Ulysses, paulit ulit niyang sinasabi sa kanyang sarili na hindi pa patay sina Ichiro at ang ina nito. Buhay pa sila.

“Nabasag ang bintana ’di ba? P-Pwedeng nakalabas sila at lumangoy papunta doon sa dalampasigan at nakaligtas?” Punong puno ng pag-asa ang katawan ni Ulysses, ayaw na ayaw niyang mag-isip na patay na sila. Ayaw niyang isipin ’yon dahil nasasaktan lang siya kapag ’yon pa ang iisipin niya.

“Kung ’yan nga ang tingin mo, hijo. Kung buhay nga sila ay magpapakita sila, lilitaw sila at sasabihing buhay pa,” natulala ulit si Ulysses sa sinabi ng police.

Hindi na naman niya maiwasang iba ang iisipin dahil sa sinabi ng pulis. Ilang minuto ng nawawala sina Ichiro at ang ina nito. Nakuha na ang kotse pero hindi pa rin sila nagpapakita kung buhay man ito. Paano kung… Paano kung wala na talaga sila?

“Kaano ano ka ba ng biktima?” Tanong ng police sa kanya.

“I-I’m his b-boyfriend.”

Napatitig ang police kay Ulysses, tumitig palabalik sa kanya si Ulysses pero kalaunan ay bumaling ulit si Ulysses sa ibaba. Hindi pa rin huminto ang mga rescuer sa paghahanap kay Ichiro at sa ina nito.

“And who is she?” Kumunot ang noo ng police habang tinuro ang babaeng nasa check point na pilit na pumapasok pero pinipigilan ng mga police.

Nandilim ang paningin ni Ulysses ng makita si Tanya. Galit ang namuo sa katawan niya at nawala na lang lahat ng emosyon niya.

“Ulyssses? Saan ka pupunta?!” Sigaw ng ama niya ng maglakad si Ulysses papunta kay Tanya.

Mabibigat ang bawat paghakbang ni Ulysses, habang papalapit siya kay Tanya ay mas lalong umuusbong ang galit niya kay Tanya. Nandidilim ang kanyang paningin habang nakatitig kay Tanya na umiiyak.

“What are you doing here?” Malamig na tanomg ni Ulysses, napatitig na lang si Tanya kay Ulysses.

Nakatutok sa kanilang dalawa ang lahat ng mga camera ng media. Live na live sila ngayon sa internet.

“S-Si I-Ichiro-”

“Fuck you! Ikaw ang rason kung bakit ito nangyari! This is all your fault! May gana ka pa talagang magpakita sa lahat ng ginawa mong pavictim nitong nakaraan?! Sinisiraan mo kami sa mga fans namin kaya nangyari ito! Nilalason mo ang mga utak ng mga tao kaya sila dinumog dahil sa’yo! Kaya sila nawala dahil sa’yo!”

Parang kulog ang sigaw ni Ulysses, namumula siya sa galit at na ang ugat niya sa kanyang leeg.

Napatalon si Tanya dahil sa pagsigaw ni Ulysses at mas lalo pa siyang umiyak. Pero parang nawala ang lahat ng awa ni Ulysses, galit na galit siya sa babaeng nasa harapan niya. Kung lalaki pa lang ito ay baka hindi na ito makatayo dahil sa mga bugbog niya. Nanggigigil si Ulysses, tudo pagpipigil ang ginawa niya na ’wag saktan si Tanya dahil babae ito.

“I-I’m s-sorry-”

“Sorry?! May magagawa ba ’yang sorry mo?! Mabubuhay ba ng sorry ang mga patay?! Tangina! Putangina! Nagpipigil na ako! Gustong gusto na kitang suntukin! Kung hindi ka nagpapakavictim sa mga tao hindi ito nangyari! Nagalit ka lang dahil inamin ni Ichiro na hindi ikaw ang tinutukoy niya doon sa sinabi niya?! Tangina ang babaw mo namang babae ka! Gumagawa ka pa talaga ng mga kwento kwento para lang siraan kami! Para lang masira ang mga pangalan namin sa mga tao! Artista ka nga! Ang galing mong umarte sa mga live at post mo! Paniwalang paniwala sila sa’yo! Busog na busog sila sa mga fake news na pinapakalat mo!”

Umalinga-ngaw ang sigaw ni Ulysses sa buong lugar. Kumuyom ang kamao niya at mabibigat ang kanyang paghinga.

Patuloy sa pag-iyak si Tanya. Napaluhod na ito sa kalsada pero wala ni isang nagtangkang lumapit dito.

“I-I’m s-sorry… I’m really s-sorry-”

“Sinabi mo kay Ichiro na gagawin mo ang lahat para siraan kami! Para magalit ang nga fans sa amin! Nagawa mo na! Ang lala ng ginawa mo! Hindi mo lang kami siniraan, ikaw pa ang dahilan kaya namatay si Ichiro kasama ang Mama niya! Gan’yan ka ba ka demonyo?! Sabihin mo sa lahat! Sabihin mo sa lahat na gawa gawa mo lang ang lahat ng mga pinopost mo at ’yang mga sinasabi mo sa live mo! Ilusyonada ka, Tanya! Pavictim ka masyado! Umalis ka na kung ayaw mong masaktan kita! Ayaw na ayaw kong makasuntok ng babae! Umalis ka na! Ayaw kong makita ’yang pagmumukha mo!”

Walang nagawa si Tanya kundi ang tumayo, kahit nanginginig ang kanyang katawan ay pinilit pa rin nitong tumayo. Humihikbi ito at humahagolgol. Matalim na titig ang pinukol ni Ulysses kay Tanya bago ito tinalikuran at bumalik doon sa bangin.

Mabigat ang dibdib ni Ulysses, hindi na niya magawang mag-isip ng maayos. Halos wala na siyang tulog sa mga araw na dumadaan. Mas lalong kinakabahan si Ulysses at nawawalan ng pag-asa. Isang linggo na ang nakaraan ay hindi pa rin nahahanap ang bangkay ni Ichiro at ng ina nito.

Sinasabi ni Ulysses sa sarili niya na buhay pa ito pero may parte sa puso niya na sinasabing wala na talaga sila dahil kung buhay pa ito, matagal na sanang nagpakita sa kanila si Ichiro pero hanggang ngayon ay wala pa ring Ichiro na nagpapakita.

Habang dumadaan ang ilang mga linggo ay unti unting nawawalan ng pag-asa si Ulysses. Hindi siya nakakatulog sa gabi dahil sa pag-iisip kay Ichiro.

Tumigil na rin sa paghahanap ang mga rescuer dahil wala talaga silang makita. Hinala nito na inanod sa malayo ang katawan at maaring nagkahiwalay ang katawan ni Ichiro at ng ina nito at dahil halos isang buwan na ang nakaraan ay maaaring naaagnas na ito ngayon lalo na’t nasa tubig ang katawan ng mga ito, maaring buto na ito.

Tulala si Ulysses habang nakatitig sa malaking picture ng Ichiro at ni Azume na ina nito. Isang buwan na ang nakaraan ng maisipan nila ng ama niya na bigyan ng maayos na libing ang mag-ina kahit hindi nakita ang mga katawan nito.

Galit na galit si Ulysses sa mga nababasa niya sa mga internet na mga fans na nagsisisi sa nangyari, galit na galit si Ulysses sa mga fans na nagalit sa kanila noon.

Mga taong madaling maniniwala sa mga fake news. At kapag lumabas ang katotohanan, nagpopost kaagad na tama ang hinala nila na parang ang katotohanan ng pinaniwalaan nila.

Galit si Ulysses sa mga tao, at dahil sa galit niya ayaw na niyang bumalik sa showbiz kahit sinasabi ng mga fans niya na bumalik siya kaya isang araw nagpost si Ulysses.

Ulysses Gervacio.

Bakit ako babalik sa showbiz? Kayo ang dahilan kaya ako sumuko, kayong mga fans ko ang dahilan kaya nawalan ako ng passion sa showbiz. I’m so disappointed. Don’t act like an innocent, kayong lahat sinisisi ko sa nangyari. I’m so disappointed. Very disappointed. I quit.

KABANATA 25

Ito na po ang last chapter ng DSS#2: ICHIRO VALIENTE. Maraming salamat sa pagbabasa at pagsama sa akin! Lalo na sa pagmamahal kay Ichiro at Ulysses^^.

KABANATA 25

Maraming nagsisi sa pagkamatay ni Ichiro at ng ina nito. Sisising sisi sila dahil pinaniwalaan nila si Tanya sa lahat ng mga sinasabi nito pero kahit anong paghingi nang tawad ng mga taong ito ay hindi mapapatawad ni Ulysses.

Parang galit na demonyo si Ulysses, sa isang press conference ay kasama niya si Tanya na iyak nang iyak at paulit ulit na humihingi ng kapatawaran kay Ulysses at sa pamilya ni Ichiro at sa lahat ng mga fans.

Maraming nagalit kay Tanya dahil sa pinapakalat nito sa internet pero kahit mga fans niya at Ichiro ay galit si Ulysses. Galit siya sa lahat, galit na galit.

Hindi na muling inalok ng trabaho si Tanya sa kahit anong entertainment. Walang tumatanggap sa kanyang trabaho dahil sa ginawa nito. Maraming trabahong inaalok kay Ulysses pero ni isa ay wala siyang tinanggap.

Isang taon na ang nakaraan, hindi pa rin nakalimutan ni Ulysses ang lahat. Preskong presko pa sa kanyang utak ang mga nangyayari.

Galit siya kay Ichiro dahil siya pala ang sumagasa sa kanya pero hindi ’yon ibig sabihin na ipakulong niya si Ichiro. Kakausapin lang niya ito pero hindi na pala niya makikita si Ichiro.

“Anak, kumain ka na,” bumukas ang pintuan ng kwarto niya at sumilip ang kanyang ama na nagluksa rin sa pagkawala ng ina ni Ichiro.

“Wala akong gana-”

“Palagi ka na lang walang gana, Ulysses.”

Natahimik si Ulysses dahil sa sinabi ng ama. Sinandal niya ang kanyang likod sa headboard ng kama at napapikit.

Hindi sila umalis sa bahay nila Ichiro, dito sa namalagi. Gusto ng ama niya na bumalik sila doon sa bahay nila para makalimutan na ni Ulysses ang lahat ng nangyari sa nakaraan pero ayaw niya. Ayaw ni Ulysses na umalis sila dito sa bahay nila Ichiro, mas gusto niyang manatili sa bahay nila Ichiro kaysa bumalik doon sa bahay nila.

Naalala na rin lahat ni Ulysses ang nangyari noon bago siya naaksidente at mawalan ng ala ala. Hate na hate niya si Ichiro noon pero isang iglap lang ay nag-iba na lang ang naramdaman niya kay Ichiro.

Hindi siya makapaniwala, hindi niya akalaing sa isang lalaki lang pala siya mababaliw. Sa isang lalaki lang pala siya mahuhulog.

Nakakagulat na sa isang gwapong lalaking katulad niya ay nagkagusto rin sa isang gwapong lalaking si Ichiro.

“Matagal na ’yon, anak… Isang taon na kaya kalimutan mo na kung ano man ang nangyari sa nakaraan-”

“How, Pa? Paano ko makakalinutan ang nangyari noon?!” Galit na bumaling si Ulysses sa kanyang ama na hindi makaimik.

Nailing ang ama ni Ulysses at huminga ng malalim.

“Paano ka makakausad kung naiwan ka sa nakaraan? Paano mo makikita ang future kung ang past palagi ang nasa utak mo?” Marahang sambit ng ama niya at tumitig sa kanya.

Tumitig pabalik si Ulysses sa ama niya, nasasaktan ang ama niyang makita ang kanyang anak na nasasaktan. Kumikirot ang puso niya na sa tuwing nakikita si Ulysses na tulala at nahihirapan. Ang dama na niyang ginagawa para bumalik ang anak niyang si Ulysse sa dating ito pero kahit anong gawin niya hindi ito tumatalab.

“Mauna ka na sa baba, Pa… Susunod ako.” Bumuntong hininga si Ulysses at dumausdos sa headboard at nahiga sa kama.

Dahan dahan niyang pinikit ang kanyang mga mata, hindi siya inaantok gusto lang talaga niyang umalis ang ana niya dahil gustong gusto niyang mapag-isa sa kwarto niya.

Ilang sandali pa ay narinig niya ang pagbuntong hininga ng ama niya at ang pagbukas at sarado ng pintuan sa kwarto niya.

Dahan dahan namang binuka ni Ulysse ang mata niya ng marinig ang pagsarado ng pintuan.

Bukas ay death anniversary ni Ichiro at ng ina nito na si Azume. Nagtataka si Ulysses dahil wala man lang tumawag na mga kapamilya nila Ichiro sa Japan, naisip na lang niya na baka doon lang nagluksa ang mga kamag-anak nila Ichiro sa Japan.

Hindi pa rin nakikita ang katawan ni Ichiro at ng ina nito. Isang buwan ang nakaraan mula noong mangyari ang trahedya na ’yon ay tinigil ang paghahanap sa mga katawan dahil pinapaniwalaan na nilang hinding hindi na nila mahahanap ang katawan ng mga biktima at baka naagnas na ito o kaya’y naging buto na lang.

Kahit isang taon na ring nakaraan mula mangyar ’yon ay hindi pa rin naniniwala si Ulysses na patay na si Ichiro, para sa kanya pakiramdam niya ay buha pa si Ichiro. Buhay pa si Ichiro pero hindi lang lumabas, ’yon ang paniniwala niya.

Umaasa siya na sana isang araw ay magpakita si Ichiro sa kanya at sabihing nakaligtas siya sa trahedya na ’yon.

Kahit isang taon na ring dumaan mainit init pa rin sa mga tao ang nangyaring trahedya. Kalat kalat pa rin sa internet ang nangyari, maraming nagsisisi, humihingi ng tawad at nagmamakaawa na sana bumalik si Ulysses sa industriya ng showbiz pero kahit anong sabihin ng mga tao, hinding hindi na babalik si Ulysses sa showbiz. Kahit kailan ay hindi na siya babalik.

Bakit pa siya babalik sa showbiz na sila mismo ang rason kung bakit ayaw na niyang bumalik. Ang tao ay ang hilig maniwalasa fake news, kaya napapahamak ang mga inosenteng tao dahil sa mga taong tingin sa sarili ay tama sila.

Kinaumagahan ay maagang nagising si Ulysses, naligo siya at nagbihis ng puting polo, pagkatapos niyang mag-ayos ay lumabas na siya sa kwarto niya. Dumiretso siya sa hapag at nakita niya doon ang ama niyang naghihintay sa kanya na bihis na bihis din.

“Good morning, Pa,” bati ni Ulysses sa kanyang ama at naupo sa tapat nito.

Ngumiti ang ama niya sa kanya at tumango. “Mananatili ka ba ulit sa sementeryo?” Tanong ng ama niya sa kanya.

Tumango si Ulysses at nainom ng tubig. Kada buwan ay pumupunta sila ng ama niya doon sa puntod ni Ichiro at ni Azume at sa tuwing pupunta sila nagpapaiwan si Ulysses at sa gabi na umuuwi.

Sanay na ang ama niya sa magpapaiwan siya sa sementeryo, hindi na ito magtataka na magpapaiwan ulit ngayon si Ulysses.

“May mga pamilya ba ni Ichiro na tumawag sa’yo, Pa?” Tanong ni Ulysses makaraan ang ilang minutong katahimikan.

“Wala, tahimik lang sila at kahit isang beses hindi nagpakita sa publiko.” Sagot nito na tinanguan lang ni Ulysses.

Natulala si Ulysses sa pagkain niya. Siguro tama siya na sa Japan lang nagluluksa ang mga kamag-anak ni Ichiro at hindi ito nagpakit sa publiko dahil ayaw na nito ng gulo.

“Hanggang ngayon hindi pa ako rin ako makapaniwalang si Ichiro ang sumagasa sa’yo,” nagsalita ulit ang ama niya.

Bumaling siya sa kanyang ama, nakatitig ang ama niya kanya na parang tinitimbang ang kanyang reaksyon.

“Kung… Kung buhay si Ichiro. Ipapakulong mo ba siya?”

Hindi nakaimik si Ulysses sa tanong ng kanyang ama. Ang tanong na ’yan ay matagal na niyang nasagot sa kanyang sarili. Kahit buhay man si Ichiro ay hindi niya ito ipapakulong.

Bakit niya ipapakulong ang taong bumaliw sa kanya? Bakit niya ipapakulong ang lalaking ayaw niyang mawala?

“Hindi.” Malamig na sagot ni Ulysses at nagpatuloy sa pagkain.

Tumango na lang ang kanyang ama at tumahimik na. Hindi na ito nagtanong hanggang sa matapos sila sa pagkain.

Pagkatapos nilang kumain ay nagligpit na sila ng gamit. Lumabas sila sa bahay at sumakay na si Ulysses sa kanyang kotse habang ang kanyang ama naman ay nauna na sakay ang kotse rin nito.

Pagkadating nila sa sementeryo, dala dala ang bulaklak ay sabay na naglakad ang mag-ama papunta sa puntod ng mag-ina pero habang papalapit ay nakita nila ang isang babaeng nakatayo sa harap ng puntod.

Kumuyom ang kamao ni Ulysses at nandilim ang kanyang paningin. Tumiim ang bagang niya at mabibigat na hakbang ang ginawa palapit sa puntod.

Napalingon si Tanya kay Ulysses, napaatras ito ng makita ang nakakatakot na mukha ni Ulysses.

Napalunok si Tanya at napayuko. “First death anniversary pala ngayon nila ’no-”

“Why are you here?” Malamig na pinutol ni Ulysses ang sasabihin ni Tanya.

Napalunok muli si Tanya at agad nanubig ang mga mata. Pilit nitong abutin ang kamay ni Ulysses pero iniwas ni Ulysses ang kanyang kamay.

“A-Alam k-kong hindi mo na ako m-mapatawad p-pero h-hindi a-ako napapagod na h-humingi ng tawad-”

“Why are you fucking here?!” Napasigaw na si Ulysses, lumabas na ang kanina pa niyang kinikimkim na galit.

Mabilis na hinawakan siya ng kanyang ama para awatin. Nanginginig ang katawan ni Ulysses dahil sa galit, habang si Tanya ay nanginginig sa takot at umiiyak na.

“I’m sorry! N-Nasaktan ako k-kaya ko ’yon nagawa! S-Subra akong nasasaktan! Umasa ako na ako ’yon pero sinabi niyang ikaw ang mahal niya! Hindi mo alam kung gaano ako nasaktan! Babae ako at lalaki ka paano ka niya nagustuhan?! Dapat ako ’yon, Ulysses! Ako! Babae ako kaya ako ’yong nararapat sa kanya-”

“Bobo ka! Dahil lang d’yan kaya mo kami siniraan?! Dahil lang d’yan namatay si Ichiro?! Alam mo ba kung gaano ka laki ang kasalanan mo dahil sa ginagawa mo?! Pwede kang makulong dahil sa pagpapakalat mo ng mga fake news! Pwedeng pwede kitang ipapakulong ano mang oras kung gusto ko. Ang babaw ng mga rason mo, Tanya, subrang babaw.”

Patuloy sa pag-iyak si Tanya, napaupo na ito sa lupa at patuloy sa paghagulgul pero tinitigan lang siya ni Ulysses. Wala siyang naramdamang awa kay Tanya habang pinapanood itong umiiyak, walang siyang nararamdaman. Namamanhid ang kanyang katawan.

“Anak… Calm down. Calm down, Ulysses. Babae pa rin siya, respect her as a woman, Ulysses.” Bulong ng kanyang ama sa likod niya.

Kinagat ni Ulysses ang kanyang labi at sinuklay ang kanyang buhok.

Tinuro niya si Tanya na nakayuko at nanginginig ang balikat dahil sa kakaiyak. “Leave.” Matigas na sambit ni Ulysses.

Hindi tumayo si Tanya kaya mas lalong nagalit si Ulysses.

“Leave and don’t comeback!” Hindi na napigilan ang sarili niya, nawawalan siya ng respeto kay Tanya.

Bahagyang napatalon si Tanya sa sigaw niya at pinilit ang sariling tumayo. Sinundan niya ng tingin si Tanya habang papaalis ito.

Bumuntong hininga si Ulysse matapos umalis si Tanya, pati ang kanyang ama ay napabuntong hininga rin at nailing.

Isang mahabang katahimikan ang namagitan sa kanilang mag-ama. Nilagay ni Ulysses ang bulaklak sa lapida ng mag-ina at pumikit ng mariin.

Nanatili doon ng ilang minuto ang ama niya pero umalis din ito kalaunan at ngayon ay naiwan siya mag-isa sa sementeryo.

Tahimik ang lahat, wala siyang naririnig na kung ano maliban sa mga nagsasayaw na dahon at ang mga tunog ng ibon at ang yapak ng sapatos mula sa kanyang likoran.

Hindi niya ito nilingon sa pag-aakalang bumik ang kanyang ama pero nagsalita ito na ikinatigil ng mundo niya.

“Buhay pa ako pero pinatay mo na ako. Ouch! Ang sakit naman! Happy 1st death anniversary Ichiro!”

WAKAS

Wakas na po!! Salamat sa pagsama sa akin sa mahabang maglalakaba na ’to</3. May message ako sa ibaba sana basahin niyo ^///^. Short message lang heh.

WAKAS

“Buhay pa ako pero pinatay mo na ako. Ouch! Ang sakit naman! Happy 1st death anniversary Ichiro!”

Halos malagutan ng hininga si Ulysses ng marinig ang isang pamilyar na boses sa kanyang likod na isang taon na niyang hindi narinig.

Nanghina ang katawan ni Ulysses, hindi niya alam kung ano ang gagawin. Hindi niya maigalaw ang katawan niya.

“No… He’s already dead… No… I’m just hallucinating-”

“Multo ako ni Ichiro… Awooo! Minumulto kita, Ulysses! Matakot ka! Matakot ka!”

Naawang na lang ang labi ni Ulysses, nanghina ang katawan niya at pakiramdam niya hihimatayin siya ngayon. Subrang bilis nang kabog ng puso, sa subrang bilis at lakas tanging ito lang ang naririnig niya.

“Awooo! Multo ako ni Ichiro! Awooo! Isasama kita, Ulysses-”

Mabilis na humarap si Ulysses kay Ichiro at sinuntok ito ng malakas, natumba si Ichiro sa lupa pero nanatili ang ngisi nito sa labi.

Sunod sunod ang paghinga ni Ulysses, hindi niya na alam kung ano ang gagawin niya na ngayong nakita na niya si Ichiro sa harapan niya.

Kinuyom ni Ulysses ang kamao niya at sinugod ng suntok si Ichiro na hindi pa tumayo. Pumaibabaw si Ulysses kay Ichiro at hindi nito tinigilan sa pagsuntok.

“Fuck you! Fuck you! Fuck you! You’te fucking alive! You’re alive! Thank god! You’re fucking alive, Ichiro!” Sunod sunod na sambit ni Ulysses habang walang tigil na sinusuntok si Ichiro, hindi naman lumaban si Ichiro. Hinayaan niyang pagsuntokin siya ni Ulysses.

Ilang sandali pa ay napagod na si Ulysses kakasuntok kay Ichiro, pumikit siya ng mariin at sinubsub na lang ang mukha sa leeg ni Ichiro at doon sunod sunod na tumulo ang luha niya.

“I-I k-knew it! I k-knew it!” Paulit ulit na sambit ni Ulysse habang nakabaon ang kanyang mukha sa leeg ni Ichiro.

Natawa naman si Ichiro at niyakap ng mahigpit si Ulysses na nasa ibabaw niya.

“You knew what?” Marahang tanong ni Ichiro.

“I-I h-have this feeling… M-My heart keep s-saying t-that you’re n-not dead… Y-You’re n-not dead and now you’re here! Fuck! I don’t know what to do, Ichiro!”

Sigaw ni Ulysses at niyakap din ng mahigpit si Ichiro. Tumaas ang sulok ng labi ni Ichiro.

“Kaya nga tayo ang tinadhana dahil magkadugtong na ang mga puso natin. Sinisigaw ng puso mo na buhay ako dahil nakatira na ako d’yan sa puso mo hindi ba?” Nakangising sambit ni Ichiro.

Agad namang humiwalay si Ulysses sa yakap ni Ichiro at kunot noo itong tinignan. May mga sugat na sa mukha ni Ichiro dahil sa bugbug niya kanina.

Napangiwi si Ichiro ng haplosin niya ang gilid sa labi niya.

“Grabe naman ang pagwelcome mo sa akin. Subrang sweet mo namang mag welcome. Kinikilig ako,” nakangusong sambit ni Ichiro na ikinakunot ng noo ni Ulysses.

“Let’s go home. Kailangan itong malaman ni Papa.” Tumayo si Ulysses at inayos ang kanyang damit, bumaba ang tingin niya kay Ichiro na nakataas ang kamay.

Tinitigan lang niya ang kamay ni Ichiro at tinaasan ito ng kilay.

“Tulungan mo naman akong tumayo. Ako pa nga itong binugbug mo tapos hindi mo pa ako tutulongan? Grabe ka naman kung magmahal, Ulysses.”

Umawang ang labi ni Ulysses at napailing na lang, tinanggap niya ang kamay ni Ichiro at tinulungan itong tumayo. Binitawan kaagad niya ang kamay ni Ichiro pagkatayo nito at nauna siyang maglakad.

“Hey! Wait for me! Babe, wait!”

Halos takpan na ni Ulysses ang tenga niya dahil sa sigaw ni Ichiro. Hanggang ngayon hindi siya makapaniwalang buhay ito, ang matagal na niyang pinagdarasal ay nagkatotoo.

Gulat na gulat siya sa biglaang pagpapakita nito. Totoo nga ang nararamdaman niya, nararamadaman pa niyang buhay si Ichiro, nararamdaman niya ang tibok ng puso ni Ichiro kahit hindi niya ito nakikita.

“May kotse kang dala. ’Yon ang dalhin mo, ’wag kang sumabay sa akin.” Malamig na sinabi ni Ulysses at agad na pumasok sa kotse niya at sinarado niya ito.

Nakita pa niyang napanguso si Ichiro sa labas ng kotse niya at wala ng nagawa kundi ang magmartya papunta sa kotse nito.

Napabuntong hininga si Ulysses at sumandal sa upuan. Pumikit siya ng mariin.

Ichiro is alive! Tama nga siya, tama siyang buhay ito. Hindi maipaliwanag ni Ulysses kung gaano siya kasaya ngayon, hindi niya pinapakita kay Ichiro na subrang nasiyahan siya na makitang buhay ito dahil isang taong ang nakaraan at ang alam ng lahat ay patay na si Ichiro dahil sa trahedya na ’yon. Kahit siya ay halos maniwala na rin na patay na si Ichiro dahil isang taon na ang dumaan pero doon siya kumakapit sa paniniwala niyang buhay ito.

Walang nakitang bangkay ni Ichiro at ni Azume na ina nito kaya buo ang paniniwala ni Ulysses na buhay ito. Kung patay na ito dapat nakita na ang katawan nito wala pang isang buwan dahil maayos naman ang pakiramdam ng karagatan no’n, hindi malakas ang alon at imposibleng inanod sa ibang karatig isla.

Ang isang taong pangungulila niya kay Ichiro ay nawala na, ngayong nalaman niyang totoong buhay nga si Ichiro ay hinihiling niyang hindi siya magising kung isa man itong panaginip.

Naputol ang pag-iisip ni Ulysses ng marinig ang sunod sunod na busina ni Ichiro sa likod. Kumurap kurap siya at pinaharorot na ang sasakyan.

Habang bumabyahe hindi pa rin lubos maisip ni Ulysses na totoo ang lahat. Para lang kasi itong panaginip, dahil sa pangungulila niya kay Ichiro napanaginipan niya ito na buhay pa. Kung isa nga itong panaginip, ayaw na niyang magising pa, mas sasaya siya sa panaginip kung saan kasama niya si Ichiro pero ang nangyari ngayon ay hindi isang panaginip lamang, ito ay totoo. Ito ay nangyayari, para silang nasa isang pelekula na kung saan ang bida ay nabalitaang namatay pero ang totoo nakaligtas ito sa isang trahedya at buhay ito at makaraan ang ilang taon ang bida sa pelekula ay nagpakitang muli sa kanyang taong mahal at namuhay sila ng masaya at mapayapa.

Nakarating sila sa bahay nila, tulala si Ulysses na lumabas sa kanyang kotse, nagulat na lang siya ng makita si Ichiro sa kanyang tabi.

“Let’s go?” Nakangising tanong ni Ichiro sa kanya, pinakatitigan niya ito ng ilang sandali bago dahan dahang tumango at sabay na naglakad papasok sa bahay.

Pagpasok niya sa bahay ay ang ama kaagad niya ang una niyang naabutan sa living room na tulala habang nakatitig sa picture frame ng ina ni Ichiro.

“Pa,” tawag ni Ulysses sa kanyang ama. Naramdaman niyang humigpit ang pagkakapit ni Ichiro sa kanyang kamay.

Dahan dahang humarap ang ama niya sa kanya, “nandito ka na pala-” nanlaki ang mata nito ng makita ang lalaking nasa tabi ni Ulysses.

Nabitawan nito ang hawak hawak na frame na ikinabasag nito, napatayo ang ama ni Ulysses at mabilis na lumapit kay Ichiro.

“I-Ichiro? I-Ikaw ba ’yan, hijo?” Nauutal at hindi makapaniwalang tanong ng ama ni Ulysses.

Dahan dahang binitawan ni Ulysses ang kamay ni Ichiro at pumunta doon sa nabasag na frame at pinulot ang mga salamin na nagkalat.

“Yes… I’m not a ghost or what. This is Ichiro, your son’s boyfriend.”

“Totoo ba ’to?! Hindi ba ako nanaginip?! Buhay ka, Ichiro?!”

Narinig ni Ulysses ang sunod sunod na sigaw ng ama niya, napabuntong hininga si Ulysses at tumayo pagkatapos maligpit ang mga nagkalat na salamin ng frame.

Pareho sila ng reaksyon ng ama niya, para silang nakakita nang multo ng malamang buhay pa si Ichiro. Para kasing bumangon si Ichiro mula sa libingan eh.

“Hindi it panaginip, Tito. I’m alive… Sino bang pasimuna niyan na namatay na ako? Siya kaya ililibing ko?” Narinig niyang sinabi ni Ichiro.

Umiling na lang si Ulysses at hinarap ang ama pagkatapos ay inalalayan itong maupo sa sofa.

“Pa… He’s alive. Ichiro Yamazaki Valiente is alive. He’s not dead…” Mahinang sambit ni Ulysses.

Napahawak na lang ang ama niya sa ulo nito, nakaawang pa rin ang labi nito at nakikita pa sa mga mata ang gulat at ang hindi makapaniwala sa nakita.

Isang taong ideneklarang patay nasa harapan niya?! Paano nangyari?!

Nangyayari pala sa totoong buhay ang mga napapanood niya sa pelekula na bigla na lang susulpot ang mga taong namatay at sasabihing buhay pa ito?

“H-Hindi ka ba multo ni Ichiro? H-Hindi ba kami minumulto ni Ichiro?”

“Don’t worry, Pa. Hindi siya multo. Sinuntok ko siya kanina at hindi naman lumulusot ang mga suntok ko. Natatamaan naman siya kaya confirmed na hindi siya multo.”

Mas lalong naawang ang labi ng ama niya, tinitigan nito si Ichiro na naka upo sa katapat nitong upuan.

“Buhay ka… Ibig sabihin… Buhay din si Azume?”

Napatitig si Ulysses sa kanyang ama, ang mga mata nito ay napuno ng pag-asa.

“N-Nasaan si Azume? Hindi ba siya sumama sa’yo, Ichiro? Saan kayo tumutuloy ng Mama mo ngayon? Nasaan siya? Gusto ko siyang makita.” Sunod sunod na tanong ng ama niya, bumaling si Ulysses kay Ichiro.

Nakatitig lang ito sa ama niya at kalaunan ay napabutong hininga.

“Nasa Japan si Mama-”

“Hay! Salamat! Buhay siya?! Buhay Mama mo-”

“Doon siya sa Japan nilibing…” Pagputol ni Ichiro sa kasiyahan ng ama niya.

Natigilan ang ama ni Ulysses at napatulala sa kawalan. Napaiwas ng tingin si Ichiro at napabuntong hininga.

“Nasa Yamazaki Sementery sa Osaka nakalibing si Mama… Sementeryo ng mga ninuno namin-”

“Pupunta ako ngayon.”

Napatayo bigla ang ama ni Ulysses, kinuha nito ang cellphone at agad nagtipa ng kung ano sa cellphone nito.

“Sasama kami, Pa-”

“Bukas na kayo pumunta. Naubusa ng ticket papuntang Japan, last na ang ticket ngayon na nabili ko.” Hindi na siya pinatapos ng ama niya sa sasabihin niya.

Sinundan na lang niya ng tingin ang ama niya ng magmadali itong umakyat sa hagdan. Napabuntong hininga si Ulysses at bumaling kay Ichiro na kalungkutan ang makikita sa mga mata.

“S-She didn’t survive…” Mahinang sambit ni Ichiro at may takas na luha ang tumulo.

Kinagat ni Ulysses ang labi at niyakap ng mahigpit si Ichiro. Alas dose sa hating gabi ang flight ng ama ni Ulysses kaya alas onse ay hinatid nila ito sa airport at pinanood ang pagsakay nito sa eroplano, bumalik sila pagkatapos makasakay ang Ama ni Ulysses ng eroplano.

Nahiga kaagad si Ichiro sa kama ni Ulysses pagdating nila sa kwarto. Hinubad ni Ulysses ang suot na jacket at naupo sa upuan at tumingin kay Ichiro na nakasandal sa headboard at nasa kanya rin ang tingin.

“Who is she?” Natanong bigla ni Ulysses, kumunot ang noo ni Ichiro. Hindi maunawaan ang tanong ni Ulysses.

“Who?” Kunot noong tanong ni Ichiro.

Napabuntong hininga si Ulysses at tumayo tsaka may kinuha sa drawer na malapit sa kama niya, kinuha niya ang frame pagkatapos ay naupo malapit kay Ichiro.

“She. Who is she, Ichiro? Who’s this girl in your life?” Marahang tanong ni Ulysses at nilingon si Ichiro.

Napatitig si Ichiro sa frame at dahan dahan itong kinuha kay Ulysses.

“Saan mo ito nakuha?” Kunot noong tanong ni Ichiro, nakatitig pa rin sa frame.

“I saw that in your room. Kinuha ko ’yan dahil na curious ako, sino ba siya, Ichiro?” Tanong ulit ni Ulysses, kumunot na ang noo.

Isang taon na rin mula ng makita niya ang frame na ’yan sa kwarto ni Ichiro, nakatago. Dahil kuryoso, kinuha niya at siya mismo ang nagtago nito.

“She’s my girlfriend back when I was 16,” napatitig si Ulysses kay Ichiro dahil sa sinabi nito.

“Your girlfriend?”

Bumaling si Ichiro sa kanya at dahan dahang tumango.

“Yes. Her name is Faye Rivera. Half filipino half Japanese. Katulad ko ay isa rin siyang artista sa japan, sikat siya kaya kilalang kilala siya sa Japan. She’s my first girlfriend.”

Tumango si Ulysses at kinuha kay Ichiro ang frame at tinitigan din ang babaeng nag ngangalang Faye na girlfriend noon ni Ichiro.

“Where is she now? Nasa Japan pa rin ba pinapatuloy ang pagiging artista?” Tanong ni Ulysses, hindi tinatanggal ang titig sa frame.

“No. She’s already dead… She died years ago,” nagulat si Ulysses sa sinagot ni Ichiro kaya napatitig siya kay Ichiro na titig na titig sa kanya.

“What? She’s dead? Anong ikinamatay? Malubhang sakit?” Kunot noong tanong ni Ulysses pero mapait na umiling si Ichiro at umiling.

“Mali ka, mas malala ang ikinamatay niya. Her driver rape her. Magkikita sana kami ng gabing ’yon sa harap ng tokyo tower ng nabalitaan kung ginahasa siya ng driver niya habang papunta dito pero hindi lang siya ni rape, walang awa pa siyang pinatay at tinapon na lang basta at inabandona.” Tumitig si Ichiro sa kawalan, naramdaman ni Ulysses ang sakit sa mga bawat salitang binibitawan nito.

Yumuko si Ichiro at ngumiti pagkatapos ay bumaling sa kanya at tumitig sa kanyang mga mata.

“Your eyes reminds ne for her. Parehong pareho kayo ng mga mata.” Nakangiting sambit ni Ichiro pero ikinangiwi ni Ulysses.

“So, dumidikit ka lang sa akin dahil pareho kami ng mata ng girlfriend mo? Kung hindi kami pareho ng mata hindi pala tayo nagkalapit ng ganito?” May halong pait at selos ang boses ni Ulysses.

Natawa naman si Ichiro at hinila si Ulysses para yakapin ito mula sa gilid.

“No! Of course not! Iba ka, iba siya… Magkaiba kayong dalawa.” Napanguso si Ulysses at iniwas ang tingin.

“Tss.”

Kinaumagahan ay maagang nag-impake si Ulysses dahil mamayang alas diyes ay babyahe na sila ni Ichiro papuntang Japan. Nag-aalala na si Ulysses sa kanyang ama baka kung ano na ang nangyari sa ama niya.

Hindi mapakali si Ulysses habang nasa eroplano sila, ang ama lang niya ang iniisip niya. Kahit hindi sasabihin ng ama niya, kitang kita niya na mahal na mahal pa rin ng ama niya ang ina ni Ichiro at noong sinabi ng ina ni Ichiro na kailangan nilang maghiwalay para sa kanila, nakita niya ang sakit sa mata ng kanyang ama pero tinanggap ito ng ama niya dahil ’yon ang sabi ng taong mahal nito.

Paglapag nila sa airport ng Japan ay tinawagan niya kaagad ang ama niya pero walang sumasagot, nakapatay ang cellphone ng Papa niya kaya may lalong nag-aalala si Ulysses dahil baka kung ano na ang nangyari sa ama niya.

“Nakauwi na raw ang Papa mo matapos nitong bumisita sa puntod ni Mama,” sabi ni Ichiro sa kanya ng magtanong si Ichiro sa mga kamag-anak nito.

Nakahinga ng maluwag si Ulysses, at least ngayon napanatag na siya.

Pagkadating nila sa Osaka, sandaling tumigl sila Ichiro at Ulysses sa bahay ng mga kamag-anak ni Ichiro at nakipag kwentohan dito at si Ichiro ang translator niya, pagkatapos nilang magkwentohan sandali sa mga kamag-anak ni Ichiro ay pumunta sila sa sementeryo kung saan nakalibing ang ina ni Ichiro.

“Tumawag siya sa akin at sinabing sinusundan daw siya ng mga galit na fans dahil akala nito nasa loob ako ng sasakyan kasama siya,” kwento ni Ichiro sa kanya habang nakatitig sa lapida ng ina.

“Umiiyak siya dahil hindi na niya alam kung ano ang gagawin niya. Kahit ako ay hindi mapakali, hindi siya tinantanan ng mga galit na fans hanggang sa napunta sila doon sa lugar na ’yon. Iyak ng iyak si Mama ng sabihin sa akin na nasira ang break sa kotse niya at hindi na niya makontrol ang manobela, kinakabahan ako doon, nagpanic na ako hanggang sa narinig ko na lang ang tunog ng tubig at doon na tumigil ang mundo ko. Huli na ako… Hindi ko naligtas si Mama… Dumiretso ang sasakyan sa bangin kaya ito nahulog sa dagat.”

Kumikirot ang puso ni Ulysses habang pinapakinggan ang kwento ni Ichiro.

“B-Bakit nawala ka rin?” Pumiyok ang boses ni Ulysses.

Mapait na ngumiti si Ichiro at tumingala sa kalangitan.

“Tumalon kaagad ako ng makitang papalubog na ang kotse sa dagat. Umalis lahat ng mga sumusunod kay Mama, hindi man lang nila ito tinulungan. Pagtalon ko ay binasag ko ang salamin sa kotse pero nang mailabas ko na si Mama… Wala na siyang malay, kaya dali dali akong lumangoy papunta sa dalampasigan at tinry kong e-revive si Mama pero wala… Hindi na siya humihinga. W-Wala na siyang pulso at h-hindi na t-tumitibok ang puso niya. Para akong binagsakan ng langit at lupa no’n, galit ako sa mga taong ’yon, hindi ko alam kung ano ang magagawa ko sa kanila kaya umalis ako sa bansa ng walang nakakalaam kahit sino… Kahit kayo… Dito ko pinalibing si Mama at isang taong nagstay dito dahil hindi ko pa matanggap ang lahat ng nangyari.”

Hindi maiwasang masaktan ni Ulysses sa bawat kwento ni Ichiro, tumagagos sa puso niya ang bawat salitang binibitawan nito.

Tahamik sila ng ilang oras at nanatili lang doon sa puntod ng ina ni Ichiro.

Ngumiti si Ichiro sa kanya at tumayo tsaka nilahad ang kamay para tulungan siyang tumayo.

“Magpapakasal tayo, Ulysses. Wala ng hadlang, walang makakaalam na buhay ako. Walang taong sisira sa ating dalawa,” seryosong sambit ni Ichiro habang nakatitig sa mga mata ni Ulysses.

Tumaas ang kilay ni Ulysses.

“Baka nakalimutan mong may kasalanan ka pa sa akin. Ikaw ’yong sumagasa sa akin kaya ako nawalan ng ala ala at nacoma ng isang buwan.” Seryoso ring saad ni Ulysses.

Napakamot naman sa kanyang ulo si Ichiro.

“Ipapakulong mo ba ako?” Hindi alam ni Ichiro kung tatawa ba siya o ano.

Humalukipkip si Ulysses, “ipapakulong sa presento? Wala akong plano, pero ikulong ka sa puso ko? Oo. ’Wag ka ng umalis, Ichiro, kung aalis ka ako mismo ang papatay at maglilibing sa’yo.”

THE END .

Add me sa facebook kung gusto niyong sumali sa gagawin kong gc^^.

Facebook acc: Imynnocent WP

Kinakabahan ako HAHA! Sana nagustuhan niyo ang story ni Ulysses at Ichiro, ang dalawang ito ay sakit sa ulo! Grabe! HAHA!

Thank you! Thank you! Thank you! ’Yan ang tanging masasabi ko sa inyong mga minion(s) ko. Maraming maraming salamat sa suportang binibigay niyo sa akin, maraming salamat sa pagbabasa at sa pagmamahal sa akin at kay sa mga akda ko.

Sana nagustuhan niyo ang kwento Ichiro at Ulysses! */smile.

Love na love ko kayong lahat! Muah! I Imy you minions! Imynnocent loves you! Muahps! </3.

Magpapahinga lang ako ng isang buwan, ipagpapahinga ko muna utak ko bago muling bumalik sa pagsusulat. Sa susunod na series ay pagbubutihan ko pa ang pagsusulat sana suportahan niyo pa rin ako hanggang dulo;)))

It’s time to say good bye to DANGEROUS STEPS SERIES! Bye-bye!