TEASER

Note : Yow! Maghanda sa pasabog na mga update ni ThePageWriter dahil hindi ito ordinaryong istorya lang. Istorya ito na kailangan mong mag-isip, masaktan, umiyak at sa huli ay matuto!

“Humawak kang mabuti,

Charlie

! Baka malaglag ka!“ Ang paalala sa’kin ni Kuya Joseph habang papaakyat kami sa pampasaherong bus na pa-Maynila.

Humawak ako sa kanya ng mahigpit at nang makaupo na kami ay naramdaman ko ang lamig na nagmumula sa itaas na parte o kisame ng bus.

“Kuya, ang lamig!” Bulalas ko kay kuya Joseph na noo’y abala sa pagtipa sa kaniyang cellphone.

“Oh ito, suotin mo muna itong dinala kong jacket para sa’yo.” Sabi ni kuya sa’kin at nang maisuot ko iyon ay pumusisyon akong nakayakap sa kanya habang siya naman ay hinihimas ang buhok ko.

“I love you, kuya!” Sabi ko sa kanya dahil ’d best kuya naman talaga siya para sa’kin. Ang totoo nga e, ang pagsakay sa bus ay wish ko lang na gawin namin kahit may kotse naman si kuya.

Laging sinusunod ni kuya Joseph ang gusto ko at masaya ako dahil doon.

Labindalawang taon na ako pero sa palagay ko ay baby pa rin ako dahil kay Kuya.

“I love you too, Charlie! Mahal na mahal ka ni kuya,” aniya at hinalikan pa ako sa noo.

Matapos iyon ay bumigat na ang aking mga mata at nakatulog na kayakap si Kuya.

Masakit ang aking ulo, hind ko alam kung ano ang nangyari. Nakayakap sa’kin si kuya Joseph habang balot na balot siya ng dugo na galing mismo sa ulo niya.

“Kuya!” Sabi ko habang umiiyak.

Ilang beses ko pa siyang tinawag at tinapik-tapik pero hindi s’ya sumasagot.

Tumingin ako sa paligid at gaya ni kuya Joseph, tulog din sila. Pero hindi tulog ang mga tao. May mga tusok sila ng bubog sa mukha. May mga dugo silang dumadaloy sa katawan at nakakasuka iyon. Nakatulala pa rin ako kay kuya Joseph. Hindi na siya humihinga. Patay ang kuya Joseph ko. Patay na siya dahil sa’kin.

“Kuya!” Sigaw ko pa at ako naman ang nanghina.

“Charlie, gising! Ang sigaw ni Jadrick na gumising sa akin.

“Sigaw ka ng sigaw ng ‘kuya’, Charlie. ’Di ba nag-iisang anak ka lang?” Sabi pa niya habang pinupunasan ang mukha ko.

“Break na tayo. Ayoko na.” Malumanay kong sabi bago ko siya iwan sa kinauupuan niya. Ayoko sa gaya niya. Istorbo!

Date Started: January 2019 Date Ended: July 28, 2019

#ThePageWriterDreamGuy

DG PART I

UNANG BAHAGI: BASAGULERO

CHARLIE THEO ESCOBIN

                 Lumundag ako mula sa labas ng gate ng aming bahay upang makapasok sa loob. Ang alam kasi nina mommy at daddy ay mahimbing na akong natutulog sa aking kwarto. Ang hindi nila alam ay galing ako sa karaoke bar. Galing ako ro’n hindi dahil nag-inom ako o nag-party ako, kundi dahil may sinundan akong tao.

“Putang ina!” sabi ko nang makapasok ako sa kwarto ko. Dumaan kasi ako sa bintana at hindi birong umakyat doon. Nasa ikalawang palapag pa naman ang kwarto ko.

Nang naisara ko na ang bintana ng kwato ko ay minabuti kong buksan ang aircon at itinodo ko iyon. Ang init kasi sa labas at kailangan kong bumawi ng tulog. Ala una na rin kasi.

Ilang minuto pa ang nagdaan at nararamdaman ko na ang lamig sa buong kwarto pero hindi ko pa rin nararadaman ang antok na buong linggo ko ng iniinda simula noong gabing nakipag-break ako kay Jadrick.

Pinagtyagaan ko lang naman kasi siya at pakiramdam ko sapat na ang dalawang buwan para hindi siya maghabol sa’kin. Hindi ko naman ugaling maghabol dahil wala naman akong hahabulin sa kanya dahil bukod sa sobrang bait niya ay masyado rin siyang maka-Dios. Ayoko ng ganoong tao! Gusto ko ’yong gagaguhin ako. ’Yong sasaktan ako!

---

Kinabukasan..

“Tagal mo namang umihi!” ang reklamo sa akin ni Marlon, ang kaibigan kong bakla.

“I told you to go first kanina, ’di ba? Anong inaarte mo’t nagtagal ako sa loob?” sabi ko sa kanya at wala naman siyang naging reaksyon. Sanay na kasi siya

“Sabi ko nga!” aniya sabay tawa.

Annoying! Iyon ang perpektong description ni Marlon pero hayaan na.

“Sige na, Marla, umuna kana. May bibilin lang ako sa labas.” Sabi ko habang sinisimulan na ang paglalakad.

“O-okay!” aniya sabay sibat paalis.

Sinilip ko muna siya kung nakaalis na ba siya bago ako dumiretso sa rooftop ng lumang Accountancy building. Malayo pa man ay rinig na rinig ko na ang kalabog na parang may binubugbog or nagsusuntukan kaya mas na-excite ako.

“Tang ina mo! Hayop ka!” iyon ang narinig ko nang sandaling marating ko ang rooftop. Bahagya kong itinago ang sarili ko hanggang sa makita kong may lalaking nakikipagsuntukan sa tatlong mga lalaki. He’s hot and I admit na kakaiba siya sa paningin ko. Isa kasi sa mga gusto ko sa tao, e ’yong basag-ulo.

“Tanga!” sigaw niya sa kaniyang mga kabasag-ulo nang mapatumba niya ang mga ito. Doon ko rin inilabas ang sarili ko at napunta sa akin ang mga mata niya.

Furious iyon pero wala akong pakialam.

“Sino ka? Anong ginagawa mo rito?” tanong niya sa akin at ngumiti naman ako.

“Charlie from College of Psychology,” sagot ko.

“Anong pakialam ko?” tanong naman niya pabalik.

“I recorded everything, your fight. Maybe magamit ko ’yon para ma-kick out ka?” malumanay kong sagot na nagpatawa sa kanya.

“Sa tingin mo matatakot ako sa’yo?” sabi pa niya habang papalapit sa akin. Pero bago pa siya makalapit sa akin ay sinalubong ko na siya at sinipa ang lalaking hahampas sana sa kanya ng kahoy mula sa kaniyang likuran. Natumba ang lalaki at masasabi kong natamaan ko siya sa tiyan.

“Epal ka ba?” tanong niya.

“Hindi pero gusto kita!”

To be continued…

DG PART II

Phet Thakrit Hamannopjit as Ian.

Enjoy reading!

IKALAWANG BAHAGI: MATAKAW

CHARLIE THEO

                       “Gusto mo’ko? Tanong niya at tumango naman ako bilang sagot.

“Bakit, may problema ka?” sagot ko at bigla nalang niya ako hinila palayo sa kinalalagyan namin.

Hawak niya ang kamay ko at masarap sa pakiramdam iyon. Hindi ganoon kalambot at hindi rin naman kagaspang. Tama lamang para sa kamay ng isang lalaking gaya niya.

“Bakit mo’ko gusto?” tanong niya sa akin habang nakasandal ako sa pader.

“Kasi basagulero ka at gwapo,” sagot ko sa kanya at napakamot naman siya sa ulo niya.

“Hindi kita maintindihan pero masasabi kong gago ka rin. Ikaw din ’di ba ’yong sumusunod sa’kin noong isang gabi sa karaoke bar, ’di ba?” tanong niya at totoo naman ’yon.

“Yes, gago ako. Pero I believe na mas gago ka, tama ba?” sagot ko at bigla na lang niya akong hinawakan sa balikat at inumpog ang noo niya sa noo ko.

“What the fuck!!” saad ko at ganoon nalang ang ginawa niyang pagtawa.

“Anong trip mo?” sabi ko habang hawak hawak ang noo kong nasaktan sa ginawa niya.

“Trip lang. Sinubukan ko lang kung matigas talaga ang bungo mo at tama nga ako. Sobrang tigas nga!” wika niya sabay tawa. Akala niya ay maaasar ako pero natawa nalang din ako dahil trip ko ’yong reason niya behind.

“Ikaw si Chalie, ’di ba?” tanong niya at tumango naman ako.

“Ian, Journalism!” aniya sabay tawa. Weirdo pero iba ’yong impact sa’kin ng biglaan niyang pagpapakilala. Usually kasi ay masasapak na niya dapat ako pero hindi niya ginawa at iyon ang hindi ko alam kung bakit.

“Journalism…” sabi ko at bigla nalang niya akong hinila palapit sa kanya. Palapit ng palapit at hindi na ako nakapagtimpi na halikan siya.

“Expected ko na ’yan kaya ’wag ako!” sabi niya at diniinan niya pa ang kamay niya na nakahawak sa braso ko. Malas kasi sala ang pagtatangka kong halikan siya.

“Aray!” reklamo ko sa kanya at binitawan na niya ako.

“Manlibre ka. Gutom na ako.” Sagot niya lang at nauna na siyang lumakad pababa ng abandonadong building na’to.

Habang naglalakad ay pinagmasadan ko lamang ang kaniyang malapad na likod at masasabi kong ang gwapo niya kahit nakatalikod. Bad boy ang dating. Nakakakilig. Tang ina!

“Bilisan mo naman ang lakad habang wala pa ’yong guard sa kabilang gate!” aniya at hindi ko alam kung bakit ako natutuwang pinapagalitan niya ako.

“Okay, Ian!” sabi ko sabay tawa kaya naman nabatukan niya ako.

Mayamaya lang ay nakarating kami sa parking area ng school at doon niya sinusian ang isang motor.

“Sakay na! Ano pang hinihintay mo!” singhal niya nang masimulan niyang maupo sa kaniyang motorsiklo. Angas lang dahil first time kong makakasakay sa gano’n.

“Kumapit kang mabuti!” aniya at doon niya pinaharurot ang motorsiklo niya.

Dahil nga manyak ako at gusto ko siya, hinigpitan ko pa ang yakap sa kanya at inamoy-amoy ko pa ang buhok at balikat niya. Lalaking lalaki ang amoy niya at na-e-excite tuloy akong makita at makasabay siyang kumain.

“Baba!” aniya sa akin at doon ko lamang namalayan na nasa hanay kami ng mga nagtitinda ng pares-pares, fish ball, street food kumbaga.

“Dahil quota ka na pananantsing sa’kin, dito mo’ko ililibre!” aniya at nakakatawa dahil masyadong cheap.

“Okay. Basic!” pagyayabang ko at bigla akong nawala sa mood nang hilahin ako ni Jadrick.

“Mag-usap naman tayo, Charlie..” aniya.

“We’re already talking,” pambabara ko.

“I mean, anong problema? Mahal kita, Charlie kaya I need an explanation kung bakit ibinasura mo nalang ako bigla?”

“Simple lang. Ayoko na!” sabi ko pero nagmamatigas pa rin siya kaya nagulat ako nang tumumba siya. Sinuntok na pala siya ni Ian.

“Istorbo! Sabi ni Ian at lumapit siya sa akin para hilahin palayo mula sa nakaupong si Jadrick.

Hindi na nagawang lumaban ni Jadrick dahil hindi niya ugaling makipagbasag-ulo. Bagay na ayoko sa kanya.

“Ang landi mo pero wala akong pakialam dahil gaya ng napag-usapan natin, ililibre mo ako!” nakangiti pa siya nang sabihin niyang libre mo.

“Okay! Kumuha ka lang nang kumuha and I’ll pay for it,” sagot ko at ganoon naman ang ginawa niya. Halos mamuulan siya sa pagsubo ng inihaw at kanin.

“Alam mo gusto talaga kita kasi matakaw ka. Patay gutom pala!” sabi ko at nagulat ako nang subuan niya ako ng kwekwek.

To be continued..

DG PART III

Pongsakorn Mettarikanon as Theo Charlie

Enjoy reading!!

IKATLONG BAHAGI: MAKALAT

CHARLIE THEO

               Ang bilis ng mga pangyayari pero mas mabilis kumain si Ian pero hindi mo makikita sa katawan. Nakakaaliw lang siyang panoorin kahit ang daming tao sa paligid ko. Ano bang pakialam ko sa kanila?

“Kumain ka rin..” sabi pa niya at hindi pa siya nakuntento na sinubuan niya ako kanina ng maanghang na kwekwek. Punyeta lang.

“Makita lang kitang kumakain okay na’ko. Besides, I’m not allowed to eat street food. Pang mahirap.” Sagot ko kaya naman may ilang mga bumibili roon ang napatingin sa direksyon ko. Nagulat nga rin ako nang bigla niyang tinakpan ang bibig ko gamit ang  kaliwa niyang kamay na amoy sauce na matamis.

“Makisama ka, boy! Gusto mo ako, ’di ba? Itahimik mo ’yang bunganga mo. Sasapakin kita ng isa kapag nag-inarte ka pa!” aniya at tumango naman ako.

“Good!” aniya hanggang sa siya na ang humingi ng paumanhin sa mga taong nasa paligid namin. Maybe nakapagsalita nga ako ng masama sa pandinig. Ang arte ko.

“350 pesos lahat.” sabi niya at naglabas ako ng 500 pesos mula sa wallet ko.

“Patay gutom!” sabi ko at sabay kaming tumawa.

“I am!” dagdag pa niya habang iniaabot ang sukli sa akin.

“Lagi ka siguro rito.” Sabi ko bigla habang nakatingin sa kanya.

“Hindi naman. Madalas nasa bahay lang ako.” Sagot niya at hindi ko na alam kung bakit umabot ako sa puntong gusto kong kunin ang number niya.

“What’s your cellphone number?” tanong ko sa kanya at bigla siyang napatawa.

“Alam mo, hanga ako sa lakas ng loob mo. Kanina sabi mo gusto mo ako tapos ngayon number ko naman. Hay!!” anas niya na nagpataas ng kilay ko.

“Bakit ba? May mangyayari ba kapag susundan lang kita ng susundan?” tanong ko at umiling siya. “Mabuti na’tong straight to the point kaysa magpakipot ako sa’yo at magpapansin.” Sagot ko pa at itinype naman niya ang number niya roon.

“I’m not fan of texting pero if ever na gusto mo ng kausap, I’m willing to try it.” Entrada ko at inakbayan niya ako patayo sa kinauupuan namin.

“Okay. Okay. Tara na uli!” sabi niya sa akin at naglakad na kami papunta sa pinagparadahan namin ng motorsiklo niya.

“Ian, what’s your nickname?” singit kong tanong habang naglalakad kami.

“Gago,” ang sagot niya.

“Gago ka naman kasi talaga,” biro ko at sabay kaming napatawa ng malakas.

          Naparami ang tawa ko habang kasama si Ian at halos lahat ata ng gusto kong malaman ay sinasagot niya.

“’Di ba titi ko lang naman ang gusto mo, tama ba?” bigla niyang naitanong habang naglalakad pa rin kami.

“Somehow pero mas focus ko ang makilala ka pa. Aanhin ko ’yang lawit mo kung panandalian ay mawawala ka agad? Gago rin ako pero hindi ako mukang tite gaya ng iniisip mo!” gigil kong sagot.

“O-okay!” sagot niya at napailing nalang siya habang sinisimulan ang pag-start sa motorsiklo.

“Dadalin na uli kita sa school or sasama ka sa’kin sa boarding house namin ng kaklase ko?” tanong niya na nakapagpakilig sa dalawa kong tenga.

Eargasm kumbaga.

“Boarding house. I want to see your boarding house.”

---

           Halos thirty minutes lang ang naging byahe namin at masarap palang umangkas sa lalaking mabango.

Pagkaparada niya ng kaniyang motor ay tumamba sa akin ang isang bahay na may gate.

“Boarding house namin ng kaklase ko.” aniya at tumango naman ako.

Pagpasok namin sa loob ay bumungad ang bulto ng labahin.

“Fuck!” aniya nang sipasipain ko ang ilang damit na nagkalat papunta sa basket ng dirty clothes nila ng balahura niyang kaklase.

“Pasensya ka na kasi nagkalat ang labahin ng kaklase ko. Babangasan ko ’yon mamaya!” pag-aamok niya na animo ay nahihiya sa akin.

“I don’t actually care. Sa’yo lang ako may pakialam.” Ang tugon ko sa pagso-sorry niya.

         Sabay kaming napatawa at ewan ko ba kung bakit ako naaliw sa panonood sa pamumulot niya ng nagkalat na damit.

“I like guys na naghuhugas ng plato kahit gago!” sabi ko.

“Gago ka ng gago ’pag pinutukan kita ng isa, gising ’yang kaluluwa ng pagkagusto mo sa’kin!” banta niya and I’m not actually scared.

“Takot ko!?” sabi ko at tumawa na naman siya na nakakadala. Ang pogi kasi ng tawa niya tapos nagsando lang siya. Anytime pwede na akong magpatuhog sa kanya, pero joke lang.

“Syempre nagbibiro lang ako. Pabor sa’yo ’yon, e.” Paliwanag niya.

Tumahimik na lang ako sa sinabi niya dahil naaaliw akong panoorin siyang magwalis.

“I want to live here.” sabi ko sa kanya at nagulat naman siya.

“Pwede ka namang magtatambay dito pero mukang hindi ka dapat dito tumira. Hindi ka pwede dito dahil may daga dito at pati ipis,” bulalas niya kahit nagbibiro lang naman ako ng sabihin ko iyon sa kanya kanina.

“Okay. Bibisita kung bibisita.” sabi ko at sinadya kong dakmain ang nasa harapan niya na ikinagulat niya.

“Daks!” sabi ko habang nagtatatakbo papunta sa kwarto niya.

“Yari ka sa’kin!” simula niya at doon niya ako na-corner sa kama niya.

“Bubuntisin kita!” sabi niya at ang ending ay napansin ko ang dami ng libro niya na nakasalansan sa gilid ng kama niya at sa baba ay ang mga balat ng mamon.

That’s it! I want him dahil mahilig din pala siya sa mamon!

“Patay gutom ka talaga, ’no tapos makalat na rin!” natatawa kong saad at hinila niya ako papalapit sa kanya.

“Hahatid na kita…”

“Fuck!” sabi habang kinukurot niya ang tiyan ko. Inamoy ko kasi ’yong underwear niya na blue na napulot ko sa gilid ng kama niya.

I really liked him..

To be continued…

DG PART IV

IKAAPAT: MASARAP… MAGLUTO

CHARLIE THEO

           

       It was Sunday afternoon at hindi ko alam kung bakit napakasaya pa rin ng araw ko. Si Ian kasi niyaya ako kaninang maggala at aaminin ko na hindi ako tumanggi dahil siya naman ang kasama, e.

“Ano na naman?” tanong ko sa kabilang linya. Nagkukunwari lang akong galit pero masaya akong marinig ang boses ni Ian kahit sa cellphone lang.

“Inom tayo?” ang paanyaya niya.

“Tanga! May pasok pa tayo bukas!” sabi ko sa kanya kahit 10 A,M pa naman talaga ang klase ko bukas. Nagpapapilit lang.

“Eh ’di um-absent tayo! Basic!” ang kupal niyang sagot. Bakit nga ba naman iniisip ko pa ’yong pasok pasok na ’yan, e lalabas din naman ako?

“Okay. Anong oras?” sagot ko pabalik sa kanya.

“Eight. Nearby campus .” Sagot niya pabalik at parang narinig kong may mga tubig na kumakaluskos.

“Okay.” At ibinaba ko ang aking cellphone. Excited na ako kasi makikita ko na naman siya.

Since Linggo naman ngayon ay naisipan kong magpunta sa boarding house ni Ian. Mabilis lang namang makarating sa boarding house nila.

Almost one week na rin kaming magkakilala pero para bang napakatagal ko na siyang kilala. Hindi ko alam pero siguro dahil iyon sa gustung-gusto ko siya.

“Tang-ina mo, Jack!” rinig kong sabi ni Ian nang makarating ako sa labas ng boarding house nila.

“Para hiniram lang, e! Damot nito!” narinig kong sagot sa kanya ng kaklase niya siguro.

“Pati underwear ko hihiramin mo, tanga ka ba?” rinig kong sabi niya pero imbes na madala ako sa sinasabi niya ay natawa lang ako dahil bigla kong naalala ’yong pag-amoy ko sa brief niya noong nakaraan.

“Madamot ka lang!” sagot pa ng kausap niya at sabay silang tumahimik nang buksan ko ang pintuan ng boarding house nila. Himala nga kasi ang linis e.

“Bakit ka nandito? Eight pa ang usapan, ’di ba?“sabi niya sa akin pero in-ismiran ko lang siya at tumingin sa lalaking kausap niya.

“Uy! Bakit ka nga nandito? Siguro na-miss mo agad ako, ’no?” sabi iya sa akin kahit magkasama naman talaga kami kanina.

“Somehow.” Sagot ko pabalik at nilapitan naman niya ako at piningot sa tenga.

“Para saan ’yon?” tanong ko.

“Trip lang.” Aniya sabay gulo sa buhok ko.

“Ang aarte niyo kanina, alam niyo ba ’yon?” sabi ko sa kanilang dalawa at sabay silang natawa.

“Si Ian kasi ayaw magpahiram ng underwear.” Sabi ng kasama niya at napatawa lang ako at hindi lang basta tawa dahil napahawak ako sa tiyan ko. Pati pala kasi underwear hinihiram na? Gross!

“Happy ka na niyan?” ani Ian sa akin at umalis naman sa harapan ko ang lalaking si Jack na kaklase niya.

“Kung sabihin kong oo?” ako naman ang sumagot.

“Wala lang.” At napakamot siya sa ulo niya.

“I want to hug you, pwede ba?” birada ko sa kanya. Hindi siya sumagot pero pumusisyon siya na wine-welcome ako sa bisig niya.

“Ikaw, ang lakas mo sa’kin, e. Wala pa nga tayong isang linggong magkakilala nananantsing ka na agad.” Natatawa niyang sabi sa akin pero wala akong pakialam dahil mas trip kong amuyin ang dibdib niya. Masyado kasing mabango at paglaon siguro ay pagsasawaan ko siyang amuyin. Pwede ko ring ubusin ang amoy niya.

Ilang minuto ko pa siyang niyakap at hindi naman s’ya tumututol sa ginagawa ko. He’s a straight guy and alam ko na hindi lang siya basta gago. I’ll know him more para hindi masayang ang pang-I-stalk at pagsunod ko sa kanya before.

“Enough na. Nakakahiya na kay Jack.” Wika niya at bumitaw na ako sa pagkakayakap sa kanya.

“Okay. I enjoyed hugging the person I like.” Diretso ang pagkakasabi ko no’n at napangiti naman siya.

“Bihira ang gaya mong malakas ang loob na magsabi na may gusto sila sa gusto nila.” Entrada pa niya at tinaasan ko lang siya ng kilay.

“Eh gusto naman talaga kita, e. Anong gusto mong marinig sa’kin?” patutsada ko sa kanya.

---

Since masyado pang maaga para magpunta kami sa bar ay natulog muna ako sa tabi niya habang nakayakap ako sa kanya.

Quota na ako. Hindi naman siya nagrereklamo e.

“Gising na, manyak!” sabi niya sa akin at agad naman akong tumingin sa orasan ko. Mag-e-eight na pala tapos gutom na rin ako.

“Gutom na ako! Wala ka bang ipapakain sa’kin?” tanong ko sa kanya dahil nagugutom na talaga ako.

“Burat ko.” Walang arte niyang sagot pero gutom na talaga ako.

“Wala akong pakialam sa burat mo! Gusto ko ng totoong pagkain!” sabi ko sa kanya at napangiti siya ng wala sa oras dahil sa sagot ko. Weird!

“Nagluto na ako ng adobo habang tulog ka kaya ’wag ka ng magreklamo.” Aniya at kuminang naman ang mga mata ko at dumiresto sa kusina nila at tumabi ako sa harap ng nakahubad na si Jack. Nagkakamay siya and nainggit ako kaya gusto kong subukan,

Naghugas muna ako ng kamay at naghilamos na rin bago umupo uli at kumain.

“Ang init!” sabi ko nang magsimula akong magkamay.

Sabay lang silang tumawa at gusto ko silang sakaling dalawa.

“Nagkakamay ka pa kasi, hindi ka naman marunong!” sabi ni Ian at lalo akong nairita nang tumango si Jack.

“Kaya ko nga sinubukan, ’di ba? Epal ka masyado! Pasalamat ka dahil masarap kang magluto at gusto kita!” sabi ko na ikinasamid bigla nilang dalawa lalo na ni Jack.

To be continued…

DG PART V

IKALIMA: MALAKAS MAG-INOM

CHARLIE THEO

“Baba na!” sabi niya nang tumigil kami sa harap ng isang mumurahing karaoke bar na pinuntahan na niya before. Dito ko siya sinundan, e.

“Ang cheap ng lugar na ’yan, sa totoo lang,” reklamo ko sa kanya at napakamot nalang siya sa ulo niya.

“Ang arte mo. Saan mo ba gusto?” wika niya at naisip ko na dito na lang kami dahil ayoko namang mag-inarte pa lalo sa harap niya.

“Nagbibiro langa ko. Pumasok na tayo sa loob.” Saad ko at sabay kaming naglakad papasok. Gaya ng nakasakayan, kinapkapan kami ng dalawang patapating bouncer at dumiretso kami sa isang bilog na lamesa sa dakong kanan padulo ng bar.

Um-order na kami agad sa waiter ng isang bucket ng beer at pulutan na agad naman naming ininom. Medyo malakas din naman akong mag-inom kaya mapapalaban ang isang ’to sa’kin ng inuman.

“Kailan mo pa ako gusto?” medyo pasigaw niyang tanong dahil maingay ang paligid namin.

“Two months na.” I told him at sinabi ko rin na narinig ko silang nagtatalo sa cr noon bago palang kami pumusok ng kaklase ko kaya naisipan ko silang sundan sa itaas ng rooftop na madalas paggaganapan ng mga away ng bitches at mga basag-ulong gaya niya.

“Stalker kita, gano’n?” tanong niya pa.

“Somehow.” Ako naman ang sumagot.

“Ano namang nagustuhan mo sa’kin bukod sa pagiging gwapo ko?” dagdag na tanong pa niya na tila ba nagsi-seek talaga na makakuha sa akin ng honest na sagot.

“Mga kagaguhan mo,” malakas ang boses ko nang sabihin ko iyon at itinaas niya ang hawak niyang baso at nagtama ang aming mga baso’t sabay kaming tumungga ng malamig na cerveza.

“Ako, bakit mo ako hinahayaang lumapit sa buhay mo?” curios na tanong ko sa kanya.

“Hindi ko rin alam, e. Basta ang alam ko gusto ko ’yang pagiging gago mo rin. Lakas mang-good time, e.” sagot niya pa at ako naman ay napangiti lang.

Ilang oras pa ang lumipas ay nakaubos na kami ng dalawang bucket ng beer. May hindi lang inaasahan na pangyayari na ikinainis ko.

“Boys, may kasama ba kayo rito sa table?” tanong ng isang babae na may kasama pang isang babae. Parehas silang maganda pero wala akong pakialam. I don’t give a fuck!

“Wala pero hindi kami interesado!” pambabara ko sa kanila at mukang hindi sila natinag. Basta talaga gwapo, hinahabol ng mga babae, e. TANG INA NILA!

“Sungit naman pero gwapo ka kaya okay lang. Sige dito na kami uupo, wala na rin kasing bakanteng lamesa..” sagot pa niya habang nakatingin kay Ian na nakatingin lang sa akin.

“Sige, girls… dito na kayo maupo.” Ikinainis kong sagot ni Ian.

Wala na rin akong nagawa kundi ang sumakay sa agos at hindi ko sila kinakausap. Wala akong pakialam sa kanila. Mag shit silang dalawa.

Ilang bote na ang naiinom nila at kumpara sa amin ay mukang mahihina silang uminom.

“So, kanina pa pala kayo rito?” tanong sa akin noong isang babae at tumango lang ako pero nagulat ako nang kumandong siya sa akin at hinalikan ako. Ilang segundo lang ’yon pero naiirita ako lalo kaya dumiretso ako sa comfort room para umihi.

Gross!

Pagbalik ko sa mesa ay kapwa nakasubsob na sa lamesa ang dalawang babae. Ang hihina!

Kitang kita ko si Ian na nakatingin sa akin dahil nahihilo na rin ako kaya nagulat ako nang alalayan niya ako papunta sa kinalalagyan niya.

Ilang minuto pa akong uminom ng uminom kasabay niya hanggang sa bumigat na ang sikmura ko at nanlalabo na rin ang aking mg mata.

“Kala mo kasi mapapataob ako…” sabi niya habang inaakay ako.

“Kaya ko pa!” sabi ko dahil kaya ko pa naman talaga.

“Kaya pa pero nakapikit na?” sabi niya at iminulat ko ang mata ko pero umiikot na talaga ang sikmura ko kaya bumuhos ang suka na kanina ko pa hino-hold.

Sagana ang sukang lumalabas sa bibig ko at napapaupo na ako habang siya naman ay hinahaplos ang likod ko.

“Kahit lasing ako, gusto pa rin kita tsaka ang lakas mong mag-inom!” pinilit kong sabihin ng tuwid at medyo hindi ko na alam ang mga nangyari after kong bumigay.

To be continued…

DG PART VI

IKAANIM: KUYA

CHARLIE THEO

                   Nagising ako sa sikat ng araw na tumatama sa mga mata ko. Medyo masakit ang ulo ko at pilit kong inaalala ang mga nangyari pero wala talaga. Ang huli ko lang natandaan ay nagsuka ako.

Nakadantay sa akin ang topless na si Ian habang nakayakap ako sa kanyang katawan. Medyo kinikig ako bigla dahil doon pero ang ipinagtataka ko ay kung bakit ang sakit ng likod ko.

“Ang gwapo ng gago kahit tulog, e!” Sabi ko habang nakatitig sa labi niyang kanina pa ako tinatakam. Napalunok tuloy ako ng ilang beses.

“Hindi ko alam kung bakit kita gustung-gusto pero wala akong pakialam dahil gusto talaga kita.” Wika ko habang nakangiti ng malaki

“Manyak!” Sabi ko bigla nang halikan niya ako.

“Manyak pero gustung-gusto mo naman? Nay nangyari na nga sa’tin kagabi kasi nagmamakaawa ka sa’kin, e tapos ngayon, sinasabi mong minamanyak kita?” Sabi niya sa akin na ikinagulat ko. Kaya pala sobrang sakit ng pang-upo ko kinana niya pala ako kagabi.

“Talaga ba?” Ang sagot ko pabalik sa kanya.

“Oo.” Aniya at hinigpitan ang paghila sa akin papatong sa kanya.

“May nangyari na sa’tin at alam ko na ako ang una.” Proud niyang sagot sa harap ko kaya medyo naamoy ko na amoy alak pa rin ang hininga niya. At alam ko ako rin.

“Panagutan mo’ko!” Sabi ko sa kanya at tumawa naman siya.

“Panagutan kung panagutan, ang arte-arte!” Natatawa niyang sagot na ikinalito ko.

“What do you mean?” Nagtataka kong tanong.

“Tayo na!” Sabi niya na sa akin na ikinagulat ko. Napanganga tuloy ako at hindi ko alam kung bakit hindi ako makapag-react.

Lalo akong nagulat sa sunod niyang ginawa. He claimed my lips! He kissed me!

“You heard it right. Tayo na!” Masaya niyang sagot at kinuha ko ang kamay niya at isinampal ko sa pisngi ko.

“Totoo ka ba? Ikaw ’yong dream guy ko tapos ikaw pa’tong nagsasabing tayo na. I want to cry!” Sabi ko pero bigla niyan kinagat ang labi ko.

“Ang sakit!!!” Daing ko.

“Ang dami mong arte! Niligawan mo ako kagabi kaya may nangyari sa’tin. Lumuhod ka pa nga sa harap ko, e.” Pagsasalaysay niya at bigla kong naalala na sa harap ni Jack na binulabog namin ay sinagot ako ni Ian.

“Nahihiya ako, shit! Pero wala akong pakialam kasi tayo na!” Sigaw ko at bigla kong hilakin ang ilong niya.

“Hoy! Ang aarte niyo! Magpatulog nga kayo!” Sigaw ni Jack sa kabilang kwarto. Siguro ay napuyat namin siya dahil talagang ang ingay namin kagabi.

“Sigaw ka kasi ng sigaw! Kantutin kita d’yan, e!” Sabi niya sa akin at hinawakan niya pa ang pwet kong masakit pa rin.

“Bakit hindi?” Sabi ko sabay tawa.

“Tapos iiyak ka na naman at mambibitin kasi nasasaktan ka?” Reklamo niya pero hindi ko na iyon binigyan ng pansin.

“Masakit naman kasi talaga!” Reklamo ko sa kanya sabay yakap ng mahigpit sa kanya.

“I’m still sleepy.” Sabi pa niya kaya bumaba ako sa ibabaw niya at umunan nalang ako sa braso niya.

“I’ll go outside muna para magluto ng food natin nina Jack. Gigisingin nalang kita kapag kakain na.” Sabi ko habang naghahanap ng damit sa drawer niya na masusuot ko. Hindi naman na siya sumagot kaya nang makuha ko ang isang puting t-shirt ay lumabas ako ng kwarto niya. Nakita ko rin sa salas si Jack, ang kaklase niya na nakapikit habang nakatutok sa kanya ang electric pan.

Since alas nuebe palang ay naisipan kong magpunta sa pinakamalapit na public Market.

Habang naglalakad palabas ay kumukirot pa rin ang butas ng puwet ko lalo na nang sumakay ako sa tricycle.

“Putang-ina ang sakit!”

“Putang gala naman!” I said while I waa holding my butt.

“Sir, dito na po ’yong palengke.” Sabi sa akin ng driver at doon ko nakita ang wet market ng lugar na ito.

“Kuya, you wait here, I’ll pay you later.” Sabi ko pero parang hindi ako naintindihan ni Manong.

“Ah, sir, 40 pesos lang po.” Sabi niy kaya napatawa ako bigla.

“Kuya, hintayin niyo lang po ako rito at babayaran ko kayo pagkatapos ko pong bumili ng pagkain.” Sabi ko kay Manong at nakuha naman niya ang ibig kong sabihin.

Kahit diring diri ako sa wet market ay ginawa ko ang best ko na mabili ang gustong bilhin.

Bumili ako ng manok, gulay, bigas at pati na rin ilang prutas na pinabuhat ko lahat kay Manong driver.

Matatatapos na akong mamimili nang makabunggo ko ang isang lalaki at sobrang pamilyar niya sa akin.

“Kuya?” Sabi ko at gumuhit ang pagkabigla sa mukha niya.

“Anong kuya? Hindi kita kilala,” sabi niya at doon pumasok sa isip ko na patay na nga pala si Kuya, walong taon na.

To be continued

…

DG PART VII

IKAPITO: MAARTE

CHARLIE THEO

      "Amoy mabango," sabi ni Jack nang maamoy niya ang niluto kong pininyahang manok. Tinuruan kasi akong magluto nito ni Manang Rona sa bahay dahil paborito ko ang pininyahang manok.

“Mabango talaga ’yan, ’no! Ako ang nagluto, e!” Angal ko kay Jack na nakunot lang ng noo sa pagtataray ko.

“Sabi ko nga. Hagagalit?” Pagbibiro niya.

“Hindi ako galit. Sinasabi ko lang ang totoo.” Sagot ko naman pabalik.

“Gigisingin ko na ang mahal ko at masyado ka ng masakit sa bangs na tanungin tungkol sa mga bagay-bagay.” Sabi ko pa.

“Masakit sa bangs? Wala ka namang bangs.” Pambabara niya kaya inambahan ko siya ng suntok.

“H’wag ka ngang epal!” Sabi ko at tumawa lang siya.

Ilang hakbang lang ang ginawa ko at nakita ko na ang tulog pa rin si Ian.

At kahit tulog pa siya ay pogi pa rin.

“Ian…” at tinapik-tapik ko siya.

Nang imulat niya ang kaniyang mata ay sumilay ang ngiti sa kaniyang mga labi at tumingin siya sa aking mga mata.

“Gising na. Kakain na tayo.” Sabi ko sa kanya at hindi ko inaasahan na bigla nalang niya akong yayakapin.

“Five minutes.” Aniya at nakuha ko naman ang gusto niyang sabihin.

“I want to fuck you..” sabi niya sa mismong tenga ko.

“Tantanan mo’ko!” Sabi ko sa kanya habang tumatayo.

Kinuha ko rin ang kamay niya at itinayo siya.

Pinaghilamos ko siya at pinagsuot ng damit at nang matapos siya ay hinainan ko na siya. It’s not usual for me kasi sanay akong pinagsisilbihan pero I don’t really care dahil ang mahalaga sa’kin ngayon ay ang mayroon kami.

“Kumain ka na rin, mahal ko.” Sabi niya sa akin at inayos pa niya ang upuan ko.

“Tang ina ang tamis! Ngayon lang may nagganyan d’yan sa mo’kong na ’yan!” Sabi naman ni Jack kaya nasapok siya ni Ian sa ulo.

“Totoo naman, ’di ba? Ayaw na sa’yo ng mga babae kasi basagulero ka.” Dagdag pa ni Jack at napatawa naman ako.

“Tawa e,” kumento naman ni Ian at lalo pa kaming tumawa ni Jack. Lalo ko siyang nagugustuhan sa inaasal niya. Masyadong asar talo, pikon.

After noong sinabi ni Jack ay kumain lang kami ng kumain at napansin ko na naparami na ang kain ni Ian at ganang gana siya.

“Favorite niya ’yan.” Sabi ni Jack na naman at natutuwa tuloy ako sa kanya kasi ang dami niyang alam kay Ian kumpara sa akin.

“Ang sarap kaya!” Masigla niyang sagot na ikinatuwa ko naman. Somehow kasi ay na-appreciate niya ang effort ko na mapasaya siya.

“Ang sarap mo palang magluto!” Kumento pa ni Ian at lalong lumalaki ang ulo ko sa sinasabi niya.

“You don’t need to remind me. Given na ’yon!” Biro ko sa kanya at nasubo nalang siya ng sunud-sunod.

“Whatever!” Sabi pa niya at tumawa naman si Jack.

“Tawa ka ng tawa d’yan, Jack?” Puna ko kay Jack na trip kong asarin.

“Bakit pala hindi ka pumasok, Jack?” Sabi ni Ian sa kanya.

“Absent ka rin, e. Ayoko namang hanapin ka na naman ng mga professor natin sa’kin. Tsaka pakialam mo ba kung pumasok ako o hindi?” Sabi pa ni Jack.

“Dami mo agad sinasabi. Tinanong lang kita kung bakit ka absent!” Singhal naman ni Ian at natawa lang ako habang pinapanood silang magbangayang dalawa.

“Ang aarte niyo!” Sabi ko sa kanila at sabay silang natulala sa akin.

“May nasabi ba ako?” Tanong ko kasi para silang timang na tatawa-tawa habang nakatingin sa akin. Magtitinginan tapos tatawa.

“Bakit nga kasi!” Singhal ko pa.

“Joker ka kasi!” Sabi ni Jack.

“Paanong joker?” Tanong ko.

“Kasi mahal, sa ating tatlo, ikaw talaga ang tunay na maarte, e.” Dagdag naman ni Ian na naintindihan ko.

“Maarte na kung maarte! Pero pasalat ka na itong maarteng ’to, jowa mo at mahal ka!”

To be continued…

DG PART VIII

IKAWALO: BOLERO

SPG 18+

CHARLIE THEO

                 Three weeks of on going relationship at masasabi kong ang dami kong natututunan sa kanya. Nakikilala ko rin lalo kung sino siya at sobrang saya ko dahil doon.

“Tapos na akong maligo. Ikaw na ang sunod!” sabi ni Ian sa akin ’pagkalabas niya ng banyo. Nakatapis siya ng tuwalya ko sa kanyang bewang at kita ko ang hindi dapat bumakat. Dahil sa pananabik na mahawakan iyon ay binilisan ko ang pagdakma sa harap niya at nagtatakbo papasok sa banyo.

“Manyak!” sigaw niya at natawa nalang ako sa ginawa kong kalokohan sa kanya.

“Jutay!” sigaw ko pa sa loob ng shower room at alam kong pikon siya sa pang-aasar ko sa kanya lalo na ng jutay siya kahit hindi naman talaga.

Tawa pa rin ako ng tawa sa loob ng shower room at tumigil lamang ako nang maramdaman kong may nagbubukas ng pintuan.

“Sinong jutay?” sabi niya bigla sa akin habang ipinapakita ang alaga niyang may ipagmamayabang sa size at performance. Letse!

“Hoy, magdamit ka nga! Wala akong sinasabing jutay ka. Ang sabi ko ay ang gwapo naman ng mahal ko. Ang bingot mo lang makinig!” palusot ko sa kanya pero hindi siya natinag dahil unti-unti niyang nilalaro ang alaga niya at napasandal na rin ako sa pader dahil palapit siya ng palapit sa posisyon ko, sa akin.

“Isubo mo na,” malumanay niya sabi kaya naman napalunok ako dahil doon.

Matapos niya iyong sabihin ay nakita ko pa lalo ang pagkabuhay ng alaga niya at ngayon ay tumatama iyon sa basa kong tiyan.

“Baka makita tayo ni Jack..” wika ko pero hinawakan na niya ang ulo ko at siya namang sinundan ko.

Unti-unti kong dinilaan ang ulo ng kanyang alaga at nalasahan ko rin ang paunang katas na galing sa kanya. Impit na ungol pa ang narinig ko galing sa bibig niya at alam kong nasasarapan siya sa ginagawa ko.

Lalo pa siyang napaungol ng isubo ko na ng labas masok sa bibig ko ang kanya. Hindi ko iyon maisagad dahil hindi kasya sa aking bibig ang kanyang alaga.

“Sarap!” sabi niya at mas lalo ko pang pinag-igihan ang performance ko.

Mayamaya pa ay binabayo na niya ng bahagya ang aking bibig at halos mabilaukan ako sa ginagawa niyang iyon.

“Shit!” sabi pa niya hanggang sa naramdaman ko na ang malapot na likido mula sa alaga niya. Iniluwa ko iyon sa sahig at sabay kaming napatawa ng sabay.

“Jutay pala, ha!” pang-asar niyang sabi bago ako halikan ng mabilis sa labi. Hindi ko tuloy maitago ang kilig na naidudulot niya sa akin. Ang bad boy ng hayop e!

“Hindi na!” sabi ko sa kanya at hinigasan ko ang kanyang alaga. Sinabon ko rin ’yon at siya naman ay binuhusan ako ng tubig gamit ang tabo.

“Sana hindi ka magsawa sa pag-intindi sa’kin, mahal ko. Sana hindi ka nila kagaya kasi kahit sobrang arte ko napakagaan ng loob ko sa’yo,” malambing niyang sabi sa akin at alam kong sincere siya nang sabihin niya iyon.

“Oo naman, loko! Kung may magloloko sa ating dalawa ay ikaw ’yon. Alam mo ’yan!” sabi ko naman sa kanya at niyakap niya lamang ang kahubaran ko. Mainit ang yakap na iyon at hinayaan ko siyang lumabas na dahil matatapos na rin naman ako.

---

“Bakit tayo nandito?” tanong ko sa kanya nang tumigil kami sa tapat ng kainan.

“Gutom na ako…. kain muna tayo, please..” wika niya na parang bata. Nakanguso pa kasi siya habang sinasabi iyon.

“Basta ba libre mo!” ang banat ko naman sa kanya pero napakamot lang siya sa ulo.

“Sige na nga!” sabi niya at agad siyang naupo sa bakanteng lamesa. Maganda naman ang kainanan o karindirya na ito at namangha ako dahil ang mura ng mga pagkain.

“Anong gusto mo, mahal?” tanong ni Ian sa akin at napatingin iyong nagtitinda sa aming dalawa na akala mo ay nangmamata pero wala akong pakialam pero somehow nahihiya ako dahil sa sinabi ni Ian.

Nakakahiya talaga.

“H’wag ka ngang mahal ng mahal kapag nasa labas tayo. Ano na lang iisipin nila sa atin?” babala ko sa kanya sa mahinang boses.

“Ano namang pakialam ko? Hindi naman sila ang bumubuhay sa ating dalawa at hindi naman masama na proud ako sa mayroon tayo.” paliwanag naman niya kaya napatawa ako ng bahagya dahil sa sinabi niya. Bakit nga ba ako papaapekto sa sasabihin ng iba sa relasyon namin?

I should be prepared kasi pinasok ko ito.

“Sorry na po!” sagot ko sa kanya at ngumiti siya ng malaki.

“Sir, ano pong order niyong dalawa? Mag-jowa po ba talaga kayo? Parehas po kasi kayong pogi!” kinikilig na wika ng babaeng katiwala sa karinderia at natutuwa ako sa kanya kaya may tip siya sa akin mamaya.

“Yes, we’re couple,” proud na sagot ni Ian at doon ako mas lalong nahuhulog ng sobra sa kanya.

“Kakakilig naman po kayong dalawa!!!” sabi pa ni ateng girl at lalo kong nararamdaman ang init sa muka ko dahil kinikilig din ako.

“Sana hindi ka lang puro pambobola lagi, ha?” sabi ko at si ate tumawa bigla.

“Nako, Sir! Mukang seryoso naman sa inyo si Sir kaya sana magtagal kayo.” Sabat pa ni ate girl at napabulong ako ng “ sana..“

“Narinig mo naman si Ate, hindi kita binobola!”

“Sus! Naghanap ka pa ng kakampi. Bolero ka!” sabi ko sabay tawa.

To be continued…

DG PART IX

IKASIYAM: SURPRESA

CHARLIE

                  Araw ng Biyernes at hindi ko alam kung bakit tila ba kinakabahan ako sa mga mangayayari ngayon araw. It was as if something is destined to happen today pero I’m trying to hold back. Ayokong masira ang espesyal na araw namin ni Ian.

“Kanina ka pa yata hindi mapakali,” ang puno ni Marla este Marlon sa akin habang nakaupo kami sa loob ng cafeteria. Kakatapos lang kasi ng isa naming subject na feeling major.

“Aalis na ako, Marla. May aasikasuhin lang ako.” Hindi ko sinagot ang kanyang sinabi at nagmadali akong tumayo para pumunta sa lugar na hindi ko alam kung saan. Buti na lamang at hindi na ako sinundan ni Marla at doon ako nagkaroon ng pagkakataon na tingnan muli ang aking cellphone at tiningnan ko kung may mensahe ba ako galing kay Ian. Doon ay muli lang akong napasapo sa aking ulo at napaisip na baka nakatulog lang si Ian sa kanilang boarding house. Antukin pa naman ang isang ’yon.

Pinilit kong ngumiti pero nawala iyon nang matanaw ko si Ian sa ’di kalayuan at sinundan ko siya. Doon ko nakita na may hawak siyang bulaklak at ibinigay niya iyon sa isang babae. BABAE. Hindi ko namamalayan na pumatak na lamang ang aking mga luha lalo na nang magyakap silang dalawa.

I don’t really give a fuck pero si Ian at ako ang involve dito kaya dapat siguro may gawin ako. Pero hindi ko alam kung bakit ayaw kumilos ng aking mga paa at minasdan ko na lamang ang kanilang ginawang pag-alis. Masayang masaya pa silang dalawa at dinial ko ang numero niya at sinagot naman niya.

“Hello? Nasaan ka?” Pinilit kong maging normal ang boses ko para hindi siya makahalata.

“Nasa SSC office, mahal. Kasama ko si Jack, may tinatapos lang kaming awtput para sa gaganaping fun run sa isang linggo,” sagot niya sa kabilang linya at doon ko na ibinaba ang linya.

Napatawa ako bigla at napatingin sa ulap.

“Bitch ka kasi, Charlie! Akala mo dahil nakuha mo ng madali ay madali ring magiging loyal agad siya sa’yo. Tandaan mo, kailangan gago ka rin para balance!” Random na nasabi ko dahil sa inis na nararamdaman ko.

–

                    Natapos ang ilang mga sandali at nakita ko si Jadrick na nakaupo sa ilalim ng puno ng Narra. Mukang okay na siya kaya nang magkatitigan kami ay nginitian ko siya.

“Kumusta ka? Are you okay?” nag-aalala niyang tanong sa akin and ramdomly, niyakap ko siya.

“Kung ano man ’yang gumugulo sa isip mo at kung ano man ang dahilan ng kalungkutan mo, sana ay maging okay ka rin.” Aniya habang hinihimas ang likod ko. Nasa ganoong tagpo kami nang mamataan ko ang paparating na si Ian at Jack kaya hinawakan ko sa balikat si Jadrick at niyaya ko siyang maglakad palayo sa kinalalagyan namin.

“Bakit tayo nagmamadali?” tanong niya.

“No need to ask me. Basta mag-ingat ka, Jadrick. Sorry for everything.” Sabi ko at doon na siya umalis. Hindi ko na siya hinintay na makasagot dahil baka humaba lang ang diskusyon.

Narinig kong nag-ring ang cellphone ko pero hindi ko iyon binigyang ng pakialam lalo na’t ang nakarehistrong pangalan ay ang pangalan ni Ian.

Pero talagang marupok yata ako dahil nang tumunog muli ang cellphone ko ay sinagot ko agad ang kaniyang tawag.

“Nasaan ka? Sino ang kayakap mong lalaki?” ang sunud-sunod niyang tanong mula sa kabilang linya.

May pakialam pala siya sa’kin?

“Hindi na mahalaga ’yon.” Sabi ko habang nakatingin sa nilabas kong box na regalo ko sana para sa kaniya.

“Anong hindi mahalaga?! Ginagago mo ba ako?” singhal niya at hindi ko alam kung bakit tila ba rinig na rinig ko ang kaniyang boses. Luminga linga ako at nakita kong may hawak siyang human size na teddy bear na kamukha ni Ice Bear na mula sa palabas na We Bare Bears. May kasama rin siya na babae na may hawak na banner at katulong niya si Jack.

“H-hindi! B-bakit naman kita gagaguhin?” kinakabahan kong sagot dahil nakita ko kung paano niya ako tingnan.

Napatingin uli ako sa babaeng niyakap ni Ian kanina at inirapan ko siya.

“Sino ka?” turo ko sa kanya at ganoon na nga ang tawa niya.

“Mae, bestfriend ni Jack at Ian. Nakita kita kanina. Nagseselos ka yata kanina, tama ba?” sabi niya at medyo tinamaan ako ro’n.

“Bakit naman naman kita pagseselosan?” tanong ko pabalik.

“Bakit nga ba?” si Ian na ang sumagot habang nakangisi.

“Oo na! Kasi mahal kitang gago ka!” sigaw ko kaya naman napahinto ang mga dumaraan sa main gate ng University na malapit sa amin at may naging sentro kami ng atraksyon dito sa parking lot.

“Planodong lahat ng ’to. Sorry kung nasira ko ang mood mo. Happy monthsary!” sabi niya at lumapit sa akin at hinalikan ako sa labi. Mabilis lamang iyon pero malaman. Lalo tuloy dumami ang tao at nagsigawan pa ang iba sa kilig.

“Mahal na kita, Charlie…“aniya at niyakap ko siya kasama ang human size na bear na regalo niya.

“Happy monthsary!” sabi ko sa kanya at iniabot ko naman ang box ng relos na kaparehas ng suot ko.

“Hindi ka na dapat nag-abala pero maraming salamat. Hindi ko ’to tatanggihan.” Sabi niya at lalo ako kinilig nang makita kong kinuha niya ang kumpol ng rosas kay Mae at lumuhod sa harap ko.

“Tumayo ka nga d’yan!” sabi ko at hindi naman siya tumigil at kinuha niya ang hawak ko bear at iniabot niya sa aking mga rosas.

“Ikaw palang ang tumagal sa ugali kong gago, basagulero ako, matakaw, at pasaway kaya sa unang pagkakataon ay magseseryoso ako at lumuluho sa harap mo. Kapag magtatampuhan tayo ay lagi kitang iintindihin at sana ganoon ka rin. Mahal kita, Charlie kahit na masyadong mabilis ang lahat. Hayaan mo at papatunayan ko pa sa’yo araw-araw kung gaano kita kamahal.

“Mahal din naman kita, e.” Nag-iinarte kong sagot sa kaniya at hinalikan niya akong muli sa labi.

“Sana naging masaya ka sa munti kong surpresa,” aniya at doon ay tila tumigil ang aking munting mundo.

To be continued….

DG PART X

IKASAMPO: SELOS

CHARLIE

             "Ikaw ha!" sabi ni Marla at medyo kinikilig pa nang magkita kami sa room. Lunes kasi ngayon at tatlong araw na pala ang nakakalipas simula nang surpresahin ako ni Ian dito mismo sa loob ng Campus.

Sa hilatsa ng ngiti ni Marla at ng iba ko pang mga kaklase ay mukang alam na nila.

“Ang swerte swerte mo kay Papa Ian! Gwapo na tapos ang yummy yummy pa!” walang preno niyang sabi at namula yata ang muka ko pero agad ko rin naming nilabanan.

“Kaya ikaw, magpaganda ka pa para magkaroon ka rin. Aga aga puro ka kalandian!” sabi ko at natawa pa siya. Sanay na sanay na talaga siya ugali ko kaya kahit tarayan ko siya ay dedma lang siya.

“Maganda naman talaga ako, wala lang nagkakagusto sa’kin kasi masyado raw akong masarap.” Sabi pa niya kaya naman napalunok nalang ako.

“Masarap sapakin!” sagot ko pa dahil na ako makapagpigil na magsalita.

“Sabi ko nga,” ang tugon naman niya kaya parehas kaming natawa.

---

     Lunes na Lunes ay maraming mata ang nakatingin sa'kin lalo na't gumawa kami ng eksena noong nakaraang Biyernes ni Ian sa campus na'to. May pakpak nga talaga ang balita.

“Gago!” sigaw ko nang makita ko si Ian at kasama pa niya si Jack na may hawak na gitara. Mabilis pa sa kidlat nila akong nilapitan at natawa ako nang tumipa si Jack at kumanta naman si Ian na ikinakilig ko.

“Itanong mo sa akin kung sino’ng aking mahal..” panimula niya at kinilig ako sa nakakakilig niyang boses.

“Itanong mo sa akin sagot ko’y di magtatagal..” imiindak-indak pa siya habang papalapit sa akin. Hinawakan niya ang aking kamay kaya naman nagging agaw atensyon na naman kami ngayon lalo na’t nandito kami sa tapat ng college nila. Kainis! Nawawala pagkamaarte ko sa kanya, e!

“Ikaw lang ang aking mahal Ang pag-ibig mo’y aking kailangan Pag-ibig na walang hangganan Ang aking tunay na nararamdaman Isa lang ang damdamin Ikaw and aking mahal Maniwala ka sana Sa akin ay walang iba.” Habang kumakanta siya ay may kasama pa iyong pagkindat kaya naman napahawak ako sa tiyan ko dahil tila ba naninigas dahil sa kilig sa ginagawa niya.

“Ikaw lang ang aking mahal Ang pag-ibig mo’y aking kailangan Pag-ibig na walang hangganan Ang aking tunay na nararamdaman.”

Ang sarap sarap pakinggan ng boses niyang hindi kataasan at hindi rin naman kababaan. Sakto para sa isang manunulat na gaya niya.

“Ang nais ko sana’y inyong malaman Sa hilaga o sa timog o kanluran At kahit sa’n pa man Ang laging isisigaw

Ang nais ko sana’y inyong malaman Sa hilaga o sa timog o kanluran At kahit sa’n pa man Ang laging isisigaw

Ikaw ang aking mahal… Ikaw ang aking mahal… Ikaw ang aking mahal…“

Nang matapos siya ay napayakap ako sa kaniya at hindi ko inaasahang may nga taong titingin sa amin. In fact, they were too many at malamang ay nakikiusyoso siya sa amin ni Ian.

“Alam mo na kung sinong mahal ko kaya libre moa ko. Gutom na mahal mo..” aniya habang nakayakap sa akin.

“Sama ako!” sabi ng epal na si Jack at madali kaming umalis sa kinaroroonan naming. Weird! Pumayag ako agad na manlibre.

“Bakit ang sweet mo yata lately?” tanong ko sa kanya.

“Para pumayag ka na na anakan uli kita..” natatawa niyang sagot na hindi ko alam kung tatawanan ko rin ba pabalik.

“Bastos!” sabi ni Jack at natawa ako.

“Virgin?” sabay naming singhal ni Ian na noo’y gagong gago na naman.

“Sabi ko nga!” maktol niya at nanahimik nalang na sumasabay sa aming paglalakad ni Ian.

“Nagtataka lang ako, Ian. Parang hindi ka nauwi sa inyo. Hindi mo ba nami-miss ang pamilya mo?” tanong ko out of nowhere at napaubo bigla si Jack habang si Ian naman ay nakangiti lamang na nakaakbay pa rin sa akin.

“Soon. Basta ngayon ay nagugutom ako.” Pag-iiba niya ng topic kaya naman nagpakatao ako na hindi nalang ungkatin iyong tungkol sa tanong ko dahil nakita ko sa mga mata niya ang … lungkot?

Hindi ko alam pero parang ganoon na nga.

“Ano bang gusto mong kainin?” tanong ko.

“Burger!” sagot ni Jack.

“Ikaw ang tinanong ko?” patutsada ko kay Jack na epal.

“Hindi. Pero gusto ko ng burger.” Pagtatanggol niya sa sarili niya.

“Gusto ka ba?” pambabara ko kaya natawa si Jack.

“Burger na kung burger.” Sabi ni Ian at napatawa ako sa ginawa niyang pag-amoy sa kamay ko.

“Ang bango,” sabi niya at luminga-linga siya sa paligid bago ilagay ang kamay ko sa bukol niya.

“Gago!” sabi ko at tumawa siya bigla pero nawala ’yon nang makalabas kami ng campus dahil nakita namin si Jadrick na alam kong pamilyar sa kanya.

“Jadrick..” sabi ko at napatingin siya sa akin.

“Charlie, okay ka na ba?” tanong niya sa akin.

“Okay lang siya kaya aalis na kami bago ko pa basagin ’yang muka mo!” sabi niya at hinila ko nalang siya palayo kay Jadrick.

“Jadrick, ingat ka!” sigaw ko pa at napatingin sa akin si Ian habang si Jack ay walang imik na umiling.

Nagpatuloy kami sa paglalakad at bumili kami ng traditional na burger sa pinakamalapit na fastfood sa school namin at nabibingi ako sa katahimikan. Puro nguya lang nilang dalawa ang naririnig ko.

“Hindi ba talaga kayo magsasalita?” naiinis kong tanong at hindi talaga sila nagsalitang dalawa. Kakabaliw ’tong dalawang ’to!

“Una na ako!” sabi ko at akmang tatayo na sana ako nang pigilan ako ni Ian. Tumayo naman si Jack at pinigilan ako ni Ian.

“Ako itong nagtatampo dapat pero ikaw ’tong susuyuin ko..” mahina niyang bulong at hindi ko masyadong narinig ’yon.

“May sinasabi ka ba?” ang tanong ko at tumabi siya sa akin.

“H’wag ka ng umalis. Gusto ko lang na ’wag ka ng lalapit sa’yo ang lalaking ’yon dahil makakatikim siya sa akin kapag lumapit pa siya sa’yo!” Buong buo niyang tugon.

“Bakit naman? Wala namang ginagawang masama ’yong tao sa atin, a?” angal ko.

“Eh ’di magsama kayong dalawa!” sabi niya at nag-iwas ng tingin.

“Anong ibig mong sabihin? Nagseselos ka ba kay Jadrick?” hindi siya sumagot at napatawa naman ako sa isipan ko.

“Ang gwapo gwapo mo tapos mahal pa kita kaya hindi kita ipagpapalit, ’no? Ang cute ng mahal ko magselos, e!” sabi ko at ngumiti siya.

“Hindi akom magseselos sa pangit na gaya no’n, ’no?” maktol pa niya.

“Sabi ko nga… hindi ka NAGSESELOS.”

To be continued…..

Credits to:

Brownman Revival, Ikaw Lang Ang Aking Mahal

DG PART XI

(Magbabasa ako ng comment)

IKALABING-ISA : GAGUHAN

CHARLIE

            I am lucky for having Ian in my life and with the same reason, kinakabahan din ako. Ian is my dream guy and hindi ko alam kung hanggang kalian kasi kada araw na magkasama kami ay mas lalo lang akong nahuhulog sa ka-sweet-an niya.

Sino bang hindi?

“Ang lalim ng iniisip, ne?” patanong na entrada ni Marla na ngayon ay katabi ko na naman. Epal kahit kalian ang isang ’to, e.

“Gagaya mo pa ako sa’yo, walang isip.” Natatawa kong sagot sa kanya kaya naman napatawa ang mga babae kong kaklase na nasa likod. Hinihintay nalang kasi naming ang Prof namin na malamang ay sa malamang ay absent na naman. Wala na akong natutunan sa kanya!

“Sabi ko nga,” sagot naman niya.

“Buti na ’yong alam mo.” Sagot ko sa kanya kaya naman natawa nalang ako sa isip ko.

             At hindi nga dumating ang aming Professor kaya naman nagmadali akong lumabas ng classroom dahil kailangan kong pumunta sa mall dahil nagke-crave ako sa milk tea. Habang naglalakad ako ay nakaramdam ako ng bigat ng pantog kaya naman nagmadali akong pumunta sa rest room at umihi. Nagmadali akong pumasok sa cubicle at nang matapos kong umihi ay nakarinig ako ng nagsisigawan at nang makalabas ako ay nakita ako ang isang lalaki na nakahandusay sa sahig at nakadapa siya. Mabilis ang pangyayari kaya naman nagmadali akong lapitan siya at nang itingalan niya ang kaniyang muka ay naawa ako sa kanya. May pasa siya sa kilay at pisngi. Halatang binugbog siya. Bakit ba kasi dito siya dumiretso sa rest room? 

Ilang sandali kaming nagkatitigan at napagtanto ko na nagkita na kami. Siya ’yong nakita ko sa public market na tinawag kong kuya.

“H-hindi mo ba ako tutulungan?” tanong niya sa’kin dahil hindi ko alam kung ano ang iri-react ko.

Doon pa lamang ako natauhan sa sinabi niya kaya naman inalalayan ko siya at napapa-aray talaga siya habang itinatayo ko siya. May kalakihan kasi ang isang ’to at hindi ko alam kung bakit ako kinakabahan dahil magkidikit ang aming mga balat.

“Aray!” inda niya nang simulan namin ang paglalakad.

“Ano ba kasing nangyari at nabugbog ka ng ganito?” tanong ko sa kanya at napaubo niya ng isa.

“Nakipagbugbugan, masaya ka na?”  sagot niya sa akin na ikinainit ng ulo ko.

“Tanga ka pala, e. Kung iniiwan kitang mag-isa rito?” ang naiinis kong sagot at bigla naman siyang tumahimik at namalayan ko nalang na nasa university clinic na kami.

“Anong nangyari sa kanya?” tanong ng nurse na umaalalay sa amin.

“Nakipagbasag-ulo,” diretsahan kong sagot.

“Kayo talagang mga bata kayo, puro kayo pakikipagbasag-ulo.” Sagot pa ng nurse kaya nainis ako dahil nakapikit na itong lalaking ’to.

Inasikaso siya ng naka-duty na doctor at hindi ko mapigilang mapatitig sa kaniyang mukha dahil kahawig na kahawig talaga siya ng kuya ko. Pero mukang malabong siya nga si kuya dahil halos walong taon ng wala si kuya. Malabong buhay si kuya.

Hindi ko namalayan na the whole time na nililinis ang sugat niya ay nakatitig lang ako sa kanya at masasabi kong nabugbog talaga siya ng husto.

“Mauna na po ako, Doc.” Sabi ko pero pinigilan ako ng Nurse.

“Wait. Kapatid mo ba siya?” tanong niya out of nowhere at alam ko kung saan siya nagmumula.

“Hindi. Hindi ko nga siya kilala, e.” sagot ko naman pabalik sa nagtatakang nurse.

“Nakita ko ’yan sa restroom at halatang binugbog siya ng kung sino. Pero ’wag po kayong mag-alala dahil muka namang basagulero rin ’yan isang ’yan. Tsaka po pwede bang ’wag niyo na siyang i-report?” dagdag ko pa.

“Sige. Pero hindi mo ba talaga kapatid ang isang ’yon?” tanong uli ng nurse at hindi ko na siya sinagot pa dahil pati ako ay naguguluhan na rin.

–

Matapos ang tagpo namin sa clinic ay hindi ko namalayan na nasa Mall na ako at ngayon ay umiinom ng paborito kong milk tea rito rin sa loob ng milk tea shop. Hindi ko pa rin maialis sa isipan ko ang lalaking kamukha ni Kuya Joseph. Nakakainis pero kailangan kong itatak sa isip ko na wala na si Kuya walong tao na ang nakakalipas.

Mabilis kong ininom ang milk tea na hawako at sa hindi ko inaasahang pagkakataon ay nakita ko si Jack at doon ay na-trip-an kong sundan siya. At sa pagsunod ko sa kanya ay nakita ko si Ian. Hindi ko pinahatang sinusundan ko sila dahil napaka-busy nilang dalawa lalo na nang may bilin silang kung ano sa isang bilihan ng mga teddy bear dito sa loob ng mall. Parehas silang may hawak na teddy bear at doon ako kinabahan bigla.

Naging mabilis ang paglalakad nilang dalawa at namataan ko na lamang silang lumalabas ng mall. Medyo napapagod na akong sumunod pero kailangan kong sumunod dahil nobyo ko ang pinag-uusapan dito. Mamaya ginagago na rin ako ni Ian ay hindi ko pa alam.

Ilang saglit pa ay huminto sila sa tapat ng isang restaurant at doon ay pumasok. Pumasok din ako nang makapasok na sila at siniguro kong hindi sila makakahalata.

’Pagpasok ko pa lang ay nakita ko na si Jack at Ian na nakaharap sa dalawang babae. Parehas silang maganda.

“I love you, Babe!” wika ni Ian habang mabilis siyang binigyan ng halik ng babaeng nakaputing skirt.

“I love you too, Babe!” Kinikilig na sagot naman noong babae. Nasusuka ako bigla at hindi pa doon nagtatapos ang lahat. Foreign ’tong pakiramdam na’to sa’kin. Pain? Ito na ba ’yon? Hindi ko alam pero nagseselos ako.

Hindi pala akong naging sapat sa kanya. Ano pa nga bang in-expect ko sa gaya niyang gago? ’Di ba nga dream guy ko siya pero hindi kasali sa standard ko ang manloloko.

Binigay ko ang kaya ko at pati tiwala ko sa kanya pero hindi ko talaga ’to inaasahan.

Akala ko lang pala na ako lang. Mayroon pa palang iba bukod sa akin.

Kung anu-ano nang pumasok sa isip ko pero isa na lang talaga aalis na ako. I dial his number at nakita kong pinindot niya ang phone niya at ibinaba ang tawag ko sa kanya.

Okay, ’yon pala gusto niya, e. Malaya siyang gago siya.

“Mahirap maging sapat sa taong hindi ikaw ang gusto at hanap!” sabi bigla ng napakapositibo kong utak. Sarap pala ng feeling ng magago, ang sarap.

Dapat siguro ay itatak ko na sa utak ko na ang buhay ay isang malaking gaguhan.

To be continued….

DG PART XII

IKALABING DALAWA: KAIBIGAN

CHARLIE

              Unang beses pa lamang akong nabigo dahil sa pag-big at masasabi kong masakit din pala ang magago. Masakit din pa lang iputan ka ng taong pinahahalagahan mo sa ulo. 

Nakakainis ang buhay pero hindi ko dapat ipahalata na talunan ako kaya naman kailangan kong ibaling ’tong nararamdaman ko sa bagay na makakapag-alis sa kay Ian sa isip ko kahit na pansamantalang panahon lang.

“Kilala kita a?” bigla ko na lamang narinig mula sa aking likuran. Nandito kasi ako sa Park, nakaupo.

“Anong gagawin ko kung kilala mo’ko?” tanong ko sa kanya.

“Ang sungit mo naman.” sagot niya at umupo sa tabi ko. Umusod muna ako ng bahagya at natawa nang makita ko ang pasa sa mukha niya.

“Oh, ba’t ka natatawa?” tanong niya bigla sa akin at halatang natatawa rin siya.

“Nakakatawa kasi ’yang pasa mo sa muka.” Sagot ko sabay hawak sa pasa niya at nakakagulat ang sunod niyang ginawa. Niyakap niya ako.

Yakap pa rin niya ako at hindi ko alam kung bakit ako yumakap pabalik. Minsan hindi ko rin maintindihan ang sarili ko, e.

“Salamat, ha?” sabi ko nang kumalas siya mula sa pagkakayakap niya sa akin.                        

“Hindi mo na kailangang magpasalamat kasi sabi sa’kin ni Papa kapag may kaibigan kang malungkot ay yakapin mo para maramdaman niyang nand’yan ka lang para sa kanya.” Sagot niya habang nakatingin sa aking mga mata.

“Eh, hindi naman kita kaibigan, ’di ba?” tanong ko naman sa kanya.

“Ehh ’di ngayon, kaibigan na kita tsaka dinala mo ako sa clinic nitong nakaraan kaya kaibigan na kita at wala kang magagawa sa part na ’yon.” Aniya sabay akbay sa akin.

Nakaakbay lang siya sa akin at hindi ko alam kung bakit bigla kong naramdaman na safe ako na nand’yan siya sa tabi ko.

“Ang tahimik mo rin pala, ’no?” puna niya.

“Hindi ko lang feel magsalita pero, please… ’wag mo muna akong iwang mag-isa rito.” Pagmamakaawa ko sa kanya.

“S-sige ba!” masiglang sagot niya at nababasa ko sa mga mata niya ang sinseridad nang sabihin niya ang mga salitang ’yon pabalik sa akin.

“Hindi ko alam ang sasabihin ko pero sige, stay lang ako rito bilang kaibigan mo naman ako.” Dagdag pa niya.

“Buti naman kung ganoon. Gusto kong samahan mo ako rito kasi gusto kong marinig sa isang straight na gaya mo kung pumapatol ka ba sa bakla?” Diretsahan kong tanong sa kanya.

“Depende.” Panimula niya at kumamot siya sa kaniyang ulo. “Bakit mo pala naitanong?” aniya.

“Paanong depende? Pumatol ka na ba sa bakla?” sunud-sunod ko namang tanong sa kanya dahil gusto talagang ma-clarify ang ilang mga tanong sa isip ko.

“Depende sa sitwasyon, ganoon. Kasi kahit sinong tao naman pwedeng magmahal. Walang pinipiling edad, kasarian o ano pa man kapag nagmahal ang tao. At sa tanong mo kung pumatol na ba ako sa bakla ay hindi pa pero hindi pa rin naman sarado ang utak ko sa ganyang bagay. Kung darating ako sa point na papatol ako sa bakla, sasakay lang ako sa agos.” Malalim ang naging sagot niya kaya naman napangiti na lang ako ng mapait.

“Baka naman nasasabi mo lang ’yan kasi hindi mo pa nararansan. Baka naman kapag nand’yan na ay manloko ka na rin gaya ng ibang mga lalaki d’yan na pinag-alayan mo na ng lahat lahat tapos ipagpapalit ka pa rin sa babae sa bandang huli.” Ang patut’yada ko pabalik.

“Ang lalim naman ng hugot mo. Siguro niloko ka ng nobyo mo, ’no?” Natatawa pa niyang tanong pero sapul ako.

“Paano kung sabihin kong oo?” panunuya ko.

“Well, sino ba ’yang nanggago sa’yo nang masapak ko ng isa?” nanggagalaiti niyang saad sa akin.

“Hindi na mahalaga kung sino siya basta wala muna akong pakialam sa kanyang gago siya.” Sabi ko naman at tiningnan niya ako sa aking mata ng makahulugan.

“Kapag ginagago ka dapat gaguhin mo rin. H’wag kang papayag na lokohin ka lang. Hindi pwedeng sinasaktan ka habang nagpapakasaya siya sa iba.” Udyok niya sa akin at somehow ay nakuha ko ang punto niya na gumanti rin ako.

“Pero paano?” tanong ko pabalik dahil wala akong ideya kung paano manakit pabalik.

“Gawin mo akong boyfriend mo rin. Okay lang kahit number two ako basta number one na rule natin ay bawal kang ma-fall sa akin. Okay ba ’yon?” sabi niya sa akin at tila ba may kung ano sa loob ko ang nagsasabing ‘sige’ at may parte rin namang nagsasabi na ‘wag’. Nalilito ako pero parang nadedemonyo ako na pumayag. Gusto ko rin kasi siyang makilala dahil curious ako kung bakit kamuka siya ng kuya ko.

“Payag na ako.” sabi ko sa kanya at napangiti siya ng bahagya.

“Wala ng bawian ’yan, ha? Official na tayong mag-on ngayon.” sabi niya at sabay kaming tumawa.

“Akin na ’yang cellphone mo.” Utos niya at agad ko namang ginawa ’yong gusto niya. May tinipa siyang kung ano at nakita kong numero niya pala ang itinipa niya.

“Charles Pogi ang inilagay ko d’yan kasi pogi naman talaga ako kaya tara na. Text mo lang ako para ma-save ko na agad ang  number mo. Alam mo na, text text or call call. Basta sasagot ako agad.” Sabi niya at walang anu-ano’y niyakap ko siya dahil sa tuwa.

“Walwal?” sabi niya at natatawa ako sa kanya dahil parehas kami ng nasa utak. Gusto ko rin kasing lunurin ang sarili ko sa alak at nasa ganoon pag-iisip ako nang may nag-flash sa screen ng cellphone ko. Si Ian ’yon at binasa ko ang text messages niya sa akin.

Kumusta ka na po, mahal?

Nasaan ka po?

Busy ka yata. Text mo ako kapag wala ka ng ginagawa.

Iyon ang mga text niya sa akin na sabay naming binasa ni Charles na hindi ko alam kung kilala ba ako.

“Mahal ka pala, eh bakit ka niloko?” tanong niya sa akin sabay kuha sa phone ko at in-off niya agad ’yon. Nakuha ko naman ang punto niya at mukang makakatulong sa’kin ang Charles na’to.

To be continued…

DG PART XIII

IKALABING TATLO: HALIK

CHARLIE

                "Anong alak 'yan?" tanong ko kay Charles na ngayon ay nakaupo sa tabi ko. Nasa kwarto kami ng bahay nila at sakto namang wala ang mama niya. Simple lang ang bahay nila kaya natutuwa akong makapunta rito.

“Empirador.” Aniya sabay tagay sa akin ng isa gamit ang maliit na tagayan.

“Ang pait, puta!” sabi ko sabay inom ng kaunting tubig.

“Ganyan talaga ang lasa niyan kaya sanayin mo na ang sarili mo. Tsaka may tubig at pulutan naman tayo.” Paliwanag niya kaya naman hindi na ako nagreklamo pa.

Iniikot ko ang mata ko sa paligid ng kwarto niya at masasabi kong mahilig siya sa music dahil may nakasabit na gitara sa likod ng pintuan ng kwarto niya at may mga poster din siya ng LANY at ng ilang mga datihan na ring banda.

“Mahilig ka sa music, no?” hindi ko na napigilang itanong sa kanya dahil obvious naman ’yon pero I need to make it clear.

“Yes. Ikaw ba?” sagot niya at tinanong naman niya ako pabalik.

“Secretly, kumakanta ako tapos marunong din akong tumugtog ng guitar,” ang nahihiya kong sagot pero totoo ’yon lahat.

“S-sige, sama ka sa band namin minsan, Jam tayo.” sabi niya at natuwa naman ako sa isip ko sa sinabi niya.

“Alam mo bang ngayon lang may nakapasok na ibang tao sa kwarto ko bukod kay Mama?” Out of nowhere niyang tanong.

“Bakit naman? Loner ka siguro…” eksena ko naman.

“Hindi ko lang talaga gustong may pumapasok na ibang tao rito sa kwarto ko. Hindi ako comfortable.” Sabi niya sabay tagay sa basong ginagamit namin pareho sa pagtagay. Quite new sa akin pero it feels good naman din at the same time.

“Sabihin mo lang sa akin kapag hindi mo na kaya, ha? Baka mamaya isipin mo pang may masama akong balak sa’yo. Eh, ikaw ’tong mukang may balak sa’kin, e.” Aniya at agad ko siyang hinampas sa balikat.

“Anong sinasabi mo d’yang balak balak? Ano ’to, ‘basta may alak may balak session’ ?” natatawa kong tanong sa kanya at sabay lang kaming natawa sa ideya kong ’yon.

Mayamaya lang ay kinuha niya ang gitara na nakasabit sa likod ng pinto at iniabot sa akin.

“Play for me.” Mungkahi niya at kahit medyo nahihilo ako ay tinipa ko ang kantang Nobela na paborito ko.

“Ngumiti kahit na napipilitan, kahit pa sinasadya mo akong masaktan paminsan-minsan. Bawat sandali na lang. Tulad mo akong nahihirapan, lalo’t naiisip ka. ’Di ko na kaya pa na kalimutan, bawat sandali na lang…” Hindi ko alam kung tama pa ba ang key na ginagamit ko pero alam ko sa sarili kong damang dama ko ang bawat liriko at tonong nililikha ko.

“At aalis magbabalik at uuliting sabihin na mahalin ka’t sambitin kahit muling masaktan. Sa pag-alis ako’y magbabalik at sana naman…” sumabay na siya sa akin sa pagkanta at natuwa ako sa pagbe-blend niya ng boses niya sa boses ko. Hindi in-expect na may ganoon siyang boses na napakalambing.

“Swabe, ’di ba?” Tanong niya sa akin at napatango na lang ako sa tanong niya.

Nangangalahati na kami sa pag-inom sa kalahating Litro ng Empirador at medyo masakit siya sa ulo pero kaya ko pa naman.

“Ang init na ’no?” Tanong niya at tumango lang ako dahil totoo naman lalo na sa akin na naka-batch shirt pa.

Mayamaya pa ay naghubad na siya ng damit at nakita kong may peklat siya sa bahaging dibdib pero ganoon pa man ay maganda ang hubog ng katawan niya sa point of view ko.

“Naka-black ka, pahiramin muna kita ng damit na medyo light ang kulay,” pag-i-initiate niya. Kinuha niya ang gitarang hawak ko at iniabot sa akin ang puting sando. Agad ko iyong kinuha at agad ko ring hinubad ang aking suot. Medyo maluwang ang sando niya pero komportable ako ro’n dahil medyo hindi na ako mahihirapang gumalaw.

“Wala ka bang kapatid, Charles?” tanong ko sa kanya dahil ang tahimik kasi ng bahay nila.

“Wala pero may ampon si Mama. Ayaw umuwi rito, e. Mas gustong mangupahan. Maganda na rin ’yon nang hindi kami nagkikita,” aniya doon ko masasabing hindi rin naman pala boring ang buhay niya, slight lang. Napatawa ako sa ideyang ’yon kaya napatingin siya sa akin.

“Bakit ka tumatawa d’yan? May nakakatawa ba sa muka ko?” curious niyang tanong sa akin.

“Wala namang nakakatawa sa muka mo. Tagay mo na kasi, papaabutin mo pa yata ng pasko ’yan bago mo tagayin.

“Sabi ko nga.” Ang pagsang-ayon niya sabay tagay.

Nakailang tagay pa kaming dalawa at halos mauubos na namin ang laman ng boteng iniinom namin at tipsy na ako pero kaya ko pa rin naman. Kumuha ako ng konting chips at nang makagat ko iyon ay bigla akong hinila ni Charles papalapit sa kanya.

“Anong trip mo?” tanong ko sa kanya dahil naupo siya sa likod ko at niyakap ako ng mahigpit.

“Gusto ko lang uling yakapin ka para mawala or mabawasan ’yang lungkot mo. Muka kasing lumilipad ang isip mo. H’wag mo ng isipin ’yong gago mong boyfriend.” Wika niya.

“Boyfriend din kita, ’di ba? Eh ’di gago ka rin?” natatawa kong tanong at pinisil niya ang pisngi ko.

“Minsan pero hindi naman ‘ako’ ang sinasabi kong gago mong boyfriend dahil hindi ako gago. Maloko lang ako minsan at mahilig masangkot sa riot pero hindi ibig sabihin no’n ay gago ako. Kuha mo?” pagpapaliwanag niya sa akin pabalik.

“Sabi ko nga. Ang dami mo agad nasabi, e!” sabi ko naman pabalik at iniharap niya ang ulo ko paharap sa kanya at gulat na gulat ako sa sunod niyang ginawa.

Inilapat niya ng mabilis ang labi niya sa labi ko at napapikit ako dahil sa sensasyong naidudulot no’n sa akin. Gumalaw ang labi niya at iginalaw ko rin ang akin at unti-unti ay humarap ako sa kanya at doon ako natauhan na hindi siya si Ian kaya napabitaw ako bigla sa halikan naming dalawa.

Pero bakit ganoon, parang gusto ng katawan ko ang nangyayari? Hindi ito dahil sa alak pero parang may nagtutulak sa akin na halikan ko siya pabalik pa kaya naman ng sugpungin niya ang labi ko ay naging mas mapusok ang ginawa naming paghalik sa isa’t-isa. Nalalasahan ko ang kanyang alak na manamis-namis at lalo pa akong nakiliti nang sandaling laruin niya ang dila ko gamit ang dila niya. Malaya niyang ginagalugad ang ang bibig ko gamit ang dila niya at napapaungol ako ng bahagya dahil doon.

Habol hininga ako nang magkalas ang labi naming dalawa at napangiti ako sa kanya habang siya naman ay nakapagsalita pa ng “maadik ka sa labi ko, Charlie. Pwede mo akong halikan kung kailan mo gusto.”

Nag-echo sa aking utak ang sinabi niya at naiwan ako sa mid-air nakahawak sa labi ko.

Ayokong aminin na gusto ko ang halik niya pero magiging sinungaling ako kung hindi.

“Huwag mo akong sanayin baka hanap-hanapin kita, mas masaktan lang ako…” paninigurado ko sa kanya dahil ’yon naman ang totoo. May ganoong posibilidad na ma-fall ako sa kanya at alam ko iyon sa sarili ko dahil marupok din ako minsan.

“Iyon nga ang gusto ko, e. Para hindi ka na maghanap ng iba..” Hindi ko masyadong narinig ang nais niyang sabihin pero naunawaan ko naman na iyon ang gusto niya at parang hindi yata ako nagiging patas na tao.

Pero ano pa nga bang magagawa ko? Pinasok ko ’t kaya kailangang panindigan ko.

“Alam kong masarap akong humalik kaya ’wag ka  ng matulala d’yan..” aniya at napabalik ako sa aking pag-iisip na bagama’t nahihilo na ay nagpapaka normal pa rin sa harap ng lalaking ito na masarap humalik.

To be continued….

Credit to:

Join The Club, Nobela

DG PART XIV

LABING-APAT:      OPEN MINDED

CHARLI

E

                   Masakit ang aking ulo nang magising ako nakayakap pa ako kay Charles na nakahubad pa ng pang-itaas. Tumatama rin sa akin tiyan ang naka-flag ceremony niyang alaga kaya naman minabuti ko nalang na hindi na pumalag pa sa kanya at inamoy-amoy ko nalang ang mabango niyang kilikili. 

“Baka naman maubos na ang amoy niyang kilikili ko?” wika niya at napangiti naman ako.

“Ang bango, e. Anong magagawa ko?” Natatawa kong sagot sa kanya na kasalukutang nagkukusot ng mata gamit ang kaliwa niyang kamay. Nakaunan kasi ako sa kanan niyang braso.

“Ang sarap kong maging boyfriend, ’no? Literal na masarap!” natatawa niyang sagot sa akin at pinaningkitan ko lang siya ng mata. Kaasar! Masyadong pa-cute!

“Ang dami mong alam!” saad ko.

“Syempre college na. Basic!” sagot niya na medyo pamilyar sa akin. Sobrang pamilyar.

“Sabi ko nga masarap ka.” Pagsang-ayon ko nalang.

“Anong gusto mong kainin bukod sa akin?” tanong niya sa akin kaya naman napatawa ako bigla doon sa tanong niya.

“Ikaw ang bahala.” Ang sagot ko na lang dahil natatawa ako sa kakulitan niya.

May similarities sila ni Ian.

Habang nasa ganoong estado kami ay may kumatok sa pinto kaya naman nakita ko ang bote ng ininom namin kagabi. Isang litro lang ’yon at isang maliit na size pero para ng nakalimutan ko na ang pangalan ko kagabi. Basta tanda ko, ang kulit namin kagabing dalawa.

Isa pang katok ang kumawala mula sa labas ng pinto at ganoon na lamang ang kaba ko pero tiningnan ako ni Charles at tila ba sinasabing ’wag akong kabahan.

“Charles, anak. Nagluto na ako ng almusal. Kumain ka na muna at ’yang kasama mo, pakainin mo na rin.” Masiglang saad ng babae sa likod ng pinto.

“Opo, Ma! Susunod na!” pasigaw niyang sagot na naging dahilan para mabingi ako. Biro lang pero parang ganoon na nga.

“Magbibihis lang ako tapos sunod na tayo sa labas. For sure nagpapabida lang ’yan sa’yo si mama kasi ngayon lang ako may isinama rito uli.” aniya kaya naman tumango lang ako.

Mabilis lang siyang nagsuot ng white tee at bagay pa rin sa kanya ’yon dahil halos lagi naman siya talagang nakaputi tuwing nakikita ko siya from a far.

“Tara na! Mabait si mama,” pagko-convince niya sa akin na pinanigan ko naman kaagad.

After ng maikling conversation ay agad kaming lumabas sa kwarto niya at naghilamos ng sabay. Nag-mouth wash lang kaming dalawa dahil kakain pa naman daw kami kaya nakigaya na rin ako sa trip niya sa buhay.

Nang makarating kami sa simple hapag-kaininan nila ay nandoon ang babaeng sa tant’ya ko ay nasa mid 40s na ang edad. Nakasuot siya ng pambahay na damit at bakas sa muka niya ang ganda na mayroon siya. Kumbaga ang positive ng aura niya.

“Good morning po, tita!” ang panimulang pagbati ko. Sandaling tumingin sa akin ang nanay ni Charles at kay Charles at doon pa lamang siya nagsimulang magsalita.

“Good morning din, Hijo! Halika at nang makakain na tayo. Niluto ko lahat ng ’yan dahil ngayon lang uli nagdala ng bisita ’yang pasaway kong anak na si Charles.” Paliwanag niya sa akin at doon ako napatingin sa nakahain na mga pagkain. Simpleng pritong tapa, itlog, ham at fried rice ang nakahain kaya naman bigla akong tinamaan ng gutom at pagkatakam sa sabay na sandali.

“Ma, ang dami naman nito..” reklamo ni Charles sa mama iya na nagsisimula ng kumain.

“Kunwari ka pa, e ’di ba paborito mo ang lahat ng ’yan?” panunuya ng mama niya na ikinakamot niya ng ulo habang ako ay napapailing nalang na napapangiti.

“Kain lang ng kain, hijo. H’wag kang mahihiya sa akin dahil magaan ang loob ko sa’yo.” Pagtatapat ng mama ni Charles sa akin kaya naman na-overwhelm ako sa sinabi niyang yaon.

“Nako, ma baka masanay ’yan sa’yo at lagi ng dumito ’yan, ha?” wika naman ni Charles at doon ko napagtanto ang punto niya.

“Eh ’di mabuti kung ganoon, hindi ka na mag-iisa parati rito sa bahay. Boring din minsan mag-isa, anak.” Sagot naman ng mama niya pabalik sa kanya kaya naman napakamot na naman sa ulo niya si Charles.

Medyo marami-rami na ang nakakain ko pero sarap na sarap akong kumain dahil hindi ako usual na nagbe-breakfast sa bahay. Feel ko lang kumain sa harap ni Charles at ng kaniyang mama.

“Kaklase mo ba ’tong anak ko, hijo? Ngayon lang kasi kita nakita rito,” tanong pa ng mama ni Charles sa akin at nasamid si Charles bigla.

“Hindi po, e. KAIBIGAN ko lang po siya. Nga po pala, Psychology student po ako. Malayo po sa kurso niya na  Computer Engineering.” Ang sagot ko pabalik at napangiti nalang siya pabalik sa akin habang si Charles ay nakatapak sa paa ko at nilalagyan niya ’yon ng konting pressure kaya naman mas inaasar ko pa sa pamamagitan ng pagngiti.

“Oh siya, Charles, mauuna na ako sa inyo. Maaga ang schedule ko ngayon kaya ingatan mo itong kaibigan mong si Charlie, ha? Muuna na ako sa inyong umalis, ha?” anito at hinalikan sa pisngi ang anak. Napaka-sweet na nanay, parang si Mommy.

Mabilis na nagbihis at umalis ang kaniyang nanay kaya naman naiwan na kaming dalawa sa hapag at bigla niya akong tinanong.

“Bakit hindi mo sinabing boyfriend mo ako? Natatakot ka ba kay Mama?” ang magkasunod niyang tanong sa akin.

“Hindi naman sa natatakot. Gusto ko lang isikreto sa ngayon lalo na’t hindi naman ’to seryosohan. ’Di ba nga sabi ko na bawal ang ma-fall?” tanong ko at napa “ahhhhhhh” na lamang siya.

“Pero kapag gusto mong sabihin kay mama sa susunod ay okay lang sa akin. For sure ay matutuwa pa rin ‘yon.” Wika pa niya at napangiti na lang ako sa trip niya at ng mama niya na open minded. Mapapasabi ka nalang talaga na ’ sana all’ sa pagiging open minded nilang dalawang mag-ina. I just hope ganoon din ka-open minded ang parents ko towards sa ganitong mga issues.

To be continued…

DG PART XV

IKALABING LIMA: RASON

CHARLIE

             Napakaraming mga bagay ang pumasok sa aking isipan lalo na’t napagtanto kong wala akong ipinagkaiba kay Ian. Manloloko rin ako dahil pumayag akong magka-boyfriend na pangalawa. Ni hindi ko man lang siya tinanong kung niloloko niya ba ako. ’Di ba dapat naging malawak ang isipin ko? Pero anong magagawa ko, ’di niya agad sinabi na may balak pala siyang gaguhin ako.

Tsaka ano bang iniisip ko? Gago si Ian at malinaw na sa akin na niloloko niya ako at ang lokohin siya ay magandang solusyon.

“Okay ka lang ba, Charlie?” Tanong sa akin ni Marla na busy sa pagsasalita pero wala naman akong naintindihan sa mga sinasabi niya.

“Ano nga uli ’yon? Pwede bang ’wag mo muna akong kulitin? Medyo naguguluhan ako sa napakaraming bagay.” At hindi na siya nangulit at halatang worried siya sa ganap ng buhay ko. Kahit naman kasi lagi kong tinatarayan si Marla ay alam kong kaibigan ko na rin siya at kaibigan din ang tingin niya sa akin.

“Kung ano man ’yan, friend, alam kong kaya mo ’yan. Besides, ikaw si Charlie na palaban.” Aniya at napangiti nalang ako ng pilit.

How are you, mahal? I miss you! Iyan ang text na galing kay Ian.

Dalawang araw ko na kasi na hindi ko siya kinakausap at lagi akong umiiwas sa kanya. Ayoko kasing maging marupok sa harapan niya dahil baka lalong lumaki ang ulo niya na isiping kayankayanan niya lang akong lokohin. Well, hindi ko kayang i-boost ang ego niya dahil mayroon din ako no’n. He have me, but not wholeheartedly.

Gusto ko sanang mag-reply pero hindi ko ginawa dahil ayokong isipin niyang okay kami. I knew what he is doing. Hindi ako tanga.

Gustong-gusto ko siya pero hindi niya pwedeng isipin na kanyang-kanya ako. Marunong akong magtira ng pagmamahal sa sarili ko. Pero kahit na i-ignore ko pa siya ng ilang beses, nandoon pa rin ang kirot dahil mahal ko siya at gusto kong lambingin niya ako.

Nasa ganoong pag-iisip ako nang may yumakap sa akin mula sa likod. Kilalang-kilala ko ang kanyang amoy at hind ko maiwasang panghinaan ng tuhod lalo na ng harapin ko siya.

Malaki ang ngiti niya at konting konti na lang ay magkakalapat na ang labi namin. Pero imbes na ngitian ko siya pabalik ay binigyan ko siya ng blangkong ekspresyon.

“I missy you, mahal ko!” Sabi pa niya pero hindi ako kumibo. Aaminin ko na ang sarap sa puso ng sinabi niya kaso hindi ko maialis sa isip ko ang panloloko niya sa akin.

Napaisip tuloy ako na hindi nga pala ako babae kaya hindi siya nakukuntento sa akin.

“Uy, bakit sad ’tong kaibigan mo? May problema ba siya?” Tanong niya kay Marla na umiling lang.

“Friend, papa Ian, una na muna ako sa inyo. May naiwan akong uniform sa locker ko, e. Kunin ko muna. Babush!” Ani Marla at nagmadaling umalis sa harap namin.

---

“Get out of my sight!” Sabi ko kay Ian nang dalin niya ako sa rooftop kung saan ko siya nakilala ng personal.

“Bakit? May problema ba tayo?” Maang-maangan niyang tanong sa akin. Kung hindi ko sana nakitang nakikipaglandian siya sa iba ay kikiligin ako ng sobra sa ginagawa niya.

“Wala ako sa mood kausapin ka, manloloko!” Mahinahon ngunit may bigat kong tugon sa kanya. Maging ako sa nakakaramdam ng sakit sa mga sinabi kong mga salita.

Hindi siya nakasagot at nakita ko sa muka niya ang pagkabigla.

“Magpapaliwanag ako.” Aniya at nagkatinginan kami ng mata sa mata. Ayokong isiping hindi siya sincere  pero nagsasalita ang mga mata niya ng may sinseridad.

“Magsalita ka na, Ian. H’wag kang magsisinungaling sa’kin.” Kontrolado ko pa rin ang boses ko dahil ayokong magmukang mahina sa harap niya.

Siya ’tong nanggago kaya dapat na mag-ayos siya ng sasabihin niya.

“Hindi ko na dapat sasabihin sa’yo ’to pero nasangkot ako sa pakikipagbasag-ulo noong nakaraang buwan at gusto nilang bugbugin ka kaya para hindi ka nila galawin pa, pumayag na ako sa delan nila na makipag-date kasama si Jack. Hindi ko naman alam na makikita mo kami at sorry. Ikaw lang ang nagmamahal sa akin ng ganito bukod kay mama kaya, please..patawarin mo ako.” Hindi ko alam ang sasabihin ko lalo na’t nakayakap na siya sa akin.

Parang bigla lumambot ang puso ko sa sinabi niya. Pinoprotektahan niya pala ako all the time. I feel so bad sa ginawa ko. Pero kailangan ko pa rin ng assurance kaya kailangan ko siyang protektahan din gamit ang mainit kong yakap.

“I’m sorry, Mahal. Hindi ko agad sinabi ang lahat ng ito sa’yo..” aniya at mabilis ang ginawa kong halik sa kanya para maramdaman niyang hindi siya nag-iisa, nandito ako para kanya.

Wala na, napakarupok ko.

To be continued…

DG PART XVI

IKALABING ANIM: FALLBACK

SPG!

CHARLIE

               “Alam mo nasasaktan akong makita kang nahihirapan. Ayokong may ibang mananakit sa’yo kaya hanggang kaya kitang protektahan ay gagawin ko. Aaminin ko sa’yo na nahihirapan din akong makipaglandian sa babaeng ’yon dahil kada tatawagin ko siya sa pangalan niya or magkasama kami ay ikaw ang naiisip ko. Muka mo ang nakikita ko. Kung sana pala umiwas na ako sa gulo ay hindi ito aabot sa ganito.” Aniya habang nakayakap pa rin sa akin. Ganito na pala ang dinadala niya habang ako ay pinoptotektahan niya. Napaka-selfish ko pala para hindi man lang magtanong.

“Naniniwala ako sa nga sinabi mo. Basta sabihin mo sa’kin kapag may problema para hindi lang ikaw ang magdadala. Para saan pa na naging partner tayo, ’di ba?” Ako naman ang nagsalita ng gusto kong sabihin.

“I love you!”! Sabi ko at sinuklian niya iyon ng isang halik na naging mas mapusok nang sumagot ako. Napasandal ako sa pader at parang gigil na gil siya sa akin.

Nagpalitan kami ng mga mapupusok na mga halik at namalayan ko na lamang na nahuhad na niya ang aking uniporme at ganoon din ang ginawa niya sa kaniya.

Unti-unti niyang nilamas ang aking dibdib at ganoon din ang ginawa ko. Mayamaya lang din ay ibinaba niya ang kaniyang pantalon at tumambad sa akin ang kaniyang pagkalalaki. Tayong tayo ang parteng iyon ng kaniyang katawan at halos umabot iyon sa kaniyang pusod.

Kahit ilang beses ko na iyong nakita ay namanangha pa rin ako. At ilang sandali lang ay namalayan ko na lamang ang aking sarili na nakaluhod na sa kaniyang harapan at doon ko inilabas masok ang kaniyang alaga sa aking bibig.

Puros ungol ang kaniyang reaksyon at napapasinghap pa siya sa bawat paglabas masok ng ari niya sa bibig ko.

“Ang sarap, shit!” Aniya habang tila ba ay nababaliw sa ginagawa ko. Halos maduwal ako sa pagsubo at ang sumunod na nangayari ay nagbigay sa akin ng kakaibang libog.

Pinatalikod niya ako at kinapa ang aking butas. Nilawayan niya iyon at unti-unting nilaro gamit ang daliri niya. Kakaibang sakit ang gumuhit sa loob ko pero mas namayani ang libog na parehas naming nararamdaman.

Ilang gramo pa ng laway ang ipinahid niya sa aking butas hanggang sa itutok niya sa akin ang kaniyang alaga. Pinatuwad niya ako ng bahagya at naramdaman ko ang kaniya sa loob ko. Hindi muna siya gumalaw at nang masanay na ang kahabaan niya sa likod ay siya namang pag-ulos niya.

“Ahhh, ang sikip.” Libog na libog niyang sabi habang umuulos ng may magandang ritmo. Medyo nasasaktan ako pero alam niya ang gagawin dahil hinahalikan niya ako at masarap iyon sa pakiramdam.

Namamayani ang ungol naming dalawa rito sa rooftop at lalo iyong nakakadagdag ng libog sa aming dalawa. Pabilis ng pabilis ang kaniyang pag-ulos at halos maulol ako sa sarap niyon. Hindi ko namalayan na nilabsan na ako ng hindi ko hinahawakan.

“Ahhh.. malapit na ako.” Aniya at halos mabaliw siya sa pag-ulos. Nakaharap lang ako sa pader at hindi ko iniisip ang matakot na baka may umakyat dito dahil nilalamon na rin ako ng libog at pagnanasa.

“Ito na ako…” aniya at ipinutok sa kaloob-looban ko ang kaniyang binhi. Mainit iyon sa pakiramdam at naramdaman ko na lamang ang unti-unting pagkabunot ng kaniyang alaga mula sa aking butas.

Mabilis ang ginawa naming kilos ni Ian at agad kaming nagbihis dahil baka may makakita na sa amin at bagama’t habol hininga kaming dalawa ay napangiti pa ako sa kawalan.

Weird!

—- “Galit ka pa ba sa’kin?” tanong niya sa akin bigla. Hinintay niya ang aking sagot at seryoso ang aking naging pagsagot.

“Alam mo naman siguro na mahal kita, Ian at kahit na gago ka ay minamahal pa rin kita. At hindi naman porke’t gago ka ay hindi mo na deserve na patawarin. D’yan kita minahal sa pakikipagbasag-ulo mo kaya lang hindi ko kaya na lokohin mo ako. Pasensya ka na sa naging reaksyon ko. Mahalaga ka kasi sa sa’kin kaya kung may problema ka, sabihin mo sa akin dahil handa akong makinig hanggang kaya ko. Basta, Ian, kapag niloko mo ako ng walang malalim na dahilan, hindi kita mapapatawad, tandaan mo ’yan.” Straightforward kong tugon sa tanong niya. Bakit? Sino bang gustong lokohin?

We love because we want to feel special kaya kapag niloko ka, you’re not special to that person anymore.

“Makakaasa ka, Mahal. Hindi kita lolokohin dahil ayokong sirain ang tiwala mo.” Tugon naman niya at saka ako tiningnan ng diretso sa aking mga mata.

Gwapo si Ian at hindi ko maiwasang isipin na lucky ako sa kanya. Although maraming takot sa kanya kasi madalas siyang mapasama sa away ay mas gugustuhin ko pa rin siya dahil totoo siyang tao.

Tsaka kahit naman dream guy ko ang tulad niya, may mga bagay din pala siyang hindi mo gusto pero pilit mong magugutuhan dahil mahal mo siya.

“Good..” mahina kong tugon sa kanya.

——-

“Ayoko na, Charles. Nadala lang ako ng lungkot nitong nakaraan kaya napa-oo ako sa deal mo. Pasensya ka na, ha? Tapusin na natin ’yong kalokohan nating dalawa.” Panimula ko nang magkita kami ni Charles sa isang pizza parlor. Niyaya ko kasi siyang makausap dahil nagi-guilty ako sa kalokohan ko kay Ian.

“Bakit naman biglang nagbago ang isip mo? Nauto ka ba agad? Nadala ka ba agad sa sorry? Tsaka, sigurado ka na ba na totoo siya sa’yo?” Sinud-sunod ang kaniyang naging tanong and at some point he hits me. Napaisip tuloy ako. Masyado akong naging padalos-dalos sa mga desisyon ko. Pero mahal ko kasi si Ian kaya dapat lang na paniwalaan ko siya.

“Nagkausap na kami at sinabi na niya sa akin ang rason kaya napatawad ko na siya. Hindi ba dapat ayon ang gawin ko? Ang patawarin siya.” Napataas ang makapal niyang kilay sa naging tugon ko at ngumiti.

“Marupok ka ngang talaga. Alam mo, hindi naman masamang magpatawad pero sana minsan isipin mo kung worth it ba o deserve ba no’ng taong ’yon ang kapatawaran kasi minsan mapang-abuso ang mga tao. Lagi silang uulit kapag napapaamo ka nila agad.” Malaman pa niyang sagot kaya napaisip ako bigla.

“Teka, balik tayo sa breakup. Gusto ko ng tapusin ang mayroon tayo.” Pagdirekta at pagliwas ko ng usapan.

“Paano kung ayoko?” At napataas ang kilay niya habang nagulat ako sa sinabi niya.

“Bakit kailangan mo pa akong i-break kung sinabi ko naman sa’yo na bawal tayong ma-fall? Tsaka, idadagdag ko na rin na ayoko dahil nakikota ko na hindi ka sigurado sa mga sinasabi mo. Pwede mo akong gawing fallback mo kung sakaling gaguhin ka uli ng taong ’yon.” Hindi ako agad nakasagot sa sinabi niyang iyon at malayan ko na lang na nakatitig na lang ako sa kanya habang kumakain siya na akala mo ay mauubusan.

Para siyang si Ian kumain na akala mo ay laging mauubusan and gusto ko ’yon.

“Hindi ka uli nakagot.” At nagbalik ang lahat ng iniisip ko dahi sa sinabi niya. Fallback daw pero bawal ma-fall.

“Fallback pero bawal ma-fall? Ang gulo mo rin, boy. Tsaka oo, gwapo ka at hindi ko masasabing hindi kita kayang magustuhan lalo’t marami kang traits na gusto ko lalo na ’yong pagiging gago mo.” Wika ko.

“Gago lang ako pero hindi magulo ang isip ko gaya mo.” Natatawa niyang sagot na nagpaalala sa akin sa tawa ni Kuya Joseph.

“Okay..” sagot ko at sabay kaming napatawa na lang.

Itutuloy…

DG PART XVII

IKALABING PITO: PANGALAWA

I’ll leave it here :)

CHARLIE

             Isang mahabang maghapon ang nagdaan at tumambay lang ako sa boarding house nina Ian. Wala rin naman kaming ginawa kundi ang matulog dahil Sabado naman. At tungkol kay Charles, iniisip ko pa rin ang mayroon sa amin dahil ang astig niyang mag-isip na para bang ang dali lang sa kanya na pumasok sa relasyon kahit na in a relationsip pa ako. Habang iniisip ko 'yon ay napakamot na lang ako s aking ulo dahil kahit naman halukayin ang kaibuturan ng aking utak ay hindi ko makikita ang sagot sa mga tanong na mayroon ako sa utak ko.

“Lalim yata ng iniisip ng mahal ko..” puna ni Ian sa akin. Kakaligo niya palang at nakatapis lamang siya ng tuwalya. Hindi ko tuloy maiwasang pagmasdan siya mula sa kaniyang abs at sa kaniyang mga well-built na mga muscle.

“Bakit may mga ganito ka-gifted na tao?” naitanong ko na lang bigla sa isip ko.

“Wala, hinintay lang talaga kitang matapos dahil aalis na ako. Maghapon na tayong magkasama, e.” Tugon ko naman pabalik sa kaniya na ngayon nagbibihis na sa harap ko.

“Gusto ko nga ’yon, e. Maghapon tayong magkasama.” Napangiti ako sa sagot niyang iyon at parang napakanatural lang sa kaniya noong sinabi niya. Walang sabit.

“Nambola ka pa, e.” At niyakap niya ako kung kaya’t napahiga ako sa kama kung saan nakapatong siya sa akin ngayon. Ilang segundo kami nagkatitigan at mabilis niya akong hinalikan sa labi. Ibayong kilig ang dulot ng mabilis na halik na iyon sa akin dahil galing iyon sa kanya na mahal ko.

“Gagabihin na ako sa daan, loko.” Sabi ko sa kanya kaya nagmadali na siyang tumayo mula sa pagkakadag-an sa akin.

“Sabi ko nga po.” Pagsang-ayon niya na sinabayan niya pa ng mabilis na pagsusuot ng pang-itaas na damit.

“Ihahatid na kita sa inyo, ha? Okay lang ba?” magkasunod niyang tanong sa akin.

“H’wag na siguro. Maabala pa kita tsaka kaya ko na naman. Dito ka na lang. Tapusin mo ’yong article mo about d’yan sa cyber bullying na ’yan. Kung bakit ba naman kasi ang daming mga cancer sa social media, e. Kapag pangit ka, lalaitin ka at ikakalat ang larawan mo sa social media at gagawan ng sangkaterbang memes, kapag maganda ka naman at nakakaangat na sa buhay, huhusgahan ka pa rin at pilit hihilahin pababa. Basta ang cancer na ngayon sa social media lalo na sa facebook. Oras oras may on trend at bawat araw may mga nagsu-suicide dahil sa depression na dahil sa cyber bullying na ’yan.” Asik ko sa kanya.

“Ganoon talaga sa social media ngayon. Minsan kasi nasa tao rin ’yon kung magpapaapekto ba siya sa sasabihin ng iba o hindi. Kasi kapag nagpaapekto ka talo ka.” Dagdag pa niya na tama naman din.

“Tsaka walang mabu-bully kung walang nagpapa-bully..” sabi ko pa.

“Hindi rin, mahal. Kasi ang tao kapag bully, bully talaga. Kumbaga bisyo na mahirap alisin.” Sabagay tama naman siya sa kaniyang sinabi. Once a bully always a bully.

“Maiba tayo, uuna na ako sa’yo.” Pag-iiba ko ng usapan na mabilis niyang sinang-ayunan. Nagpumilit pa siyang ihatid ako sa bahay pero hindi ko pinahintulutan dahil baka mapahamak pa siya sa paglabas niya sa bahay lalo na at lapitin siya ng away.

“Mag-text ka kapag nasa bahay ka na, ha? Ingat ka.” Paalala pa niya na tinanguan ko bilang pagtugon.

“I love you!” aniya.

“Mahal din kita, sobra!” sabi ko pabalik at saka niya ako inihatid palabas ng bahay.

–

Mabilis ang ginawa kong kilos nang makarating ako sa bahay nina Charles. Nag-usap kasi kami na magpa-practice kami sa bahay nila na tumugtog. Oo, nagsinungaling ako kay Ian pero hindi naman siguro ako ganoon kasama dahil gusto ko talaga ang tumugtog.

“Buti naman nakarating ka.” Nakangiting wika ni Charles sa akin. Siguro kung hindi ko nakilala itong si Charles ay iisipin ko talagang kapatid ko siya dahil kamukha niya talaga si kuya Joseph at sa parehas na pagkakataon ay napakagaan ng loob ko sa kanya.

“Tara na sa loob.” Aniya pa na nagpabalik sa akin sa aking normal na pag-iisip.

“Nandito na ba si tita?” tanong ko sa kaniya at umiling naman siya bago magsalita.

“Wala pa, e. Next week pa ’yon darating dahil may ganap ngayon ’yon sa Ilocos kaya mag-isa lang ako ngayon dito sa bahay. Buti nga at nagpunta ka kaya naman hindi masyadong malungkot dito sa bahay.” Diretsahan niyang pagsagot sa akin na ikinatuwa ko.

“Okay.” Ako naman ang sumagot. Ayoko na kasing itanong pa kung anong ganap ni Tita sa Ilocos dahil baka isipin niya na masyado naman akong maraming tanong, ayoko naman ng ganoon.

“Kumain ka na ba?” tanong niya sa akin.

“Not yet.” Sagot ko pabalik kaya naman napangiti siya.

“Sakto! Nagluto ako ng dinner natin.” Excited niyang sagot kaya naman nadala niya rin ako sa napaka-positive niyang awra ngayon. Sana lagi siyang ganito, ngumingiti at hindi masungit gaya noong mga araw na hindi pa kami magkakilalang talaga.

Sakto na gutom na ako kaya mukang masasabayan ko siya sa pagkain. Nakakagutom pa lalo’t mukang masarap ang pagkain na niluto niya.

“Adobong manok tsaka fried rice, kumakain ka ba?” tanong niya sa akin.

“Oo naman. Ang weird lang kasi gabi tapos fried rice.” Tugon at kumento ko pa pabalik sa kaniya.

“Alam mo, masarap ang adobo sa fried rice kaya kanina, dinamihan ko ’yong niluto kong kanin para may fried rice akong maluto. Tsaka alam mo bang favorite ’to ni mama at ng ampon niya?” Kat’wiran niya.

“Sige. Kumain na tayo.” Natatawa kong tugon.

“Mabuti pa nga.” Sagot niya at sinimulan na namin ang pag-upo at pagkain. Nakakamay lang siya kumaina kaya ginaya ko siya. Naghugas naman ako ng kamay bago kumain, e. Enjoy na enjoy kami sa pagkain at masarap siyang magluto dahil fried rice palang ay parang ulam na.

Pero curious lang ako kung sino ’yang ampon ng mama niya. Hindi ko na lang siguro dapat itanong.

“Ang sarap mo palang magluto, ’no?” sabi ko bigla dahil nakadalawang kuha na ako ng fried rice.

“Chef kasi si papa. Tinuruan niya akong magluto.” Aniya at halatang may sadness na naka-encrypt sa mga tinuran niyang ’yon.

“Nakakainggit ka naman! Ikaw naturuan ng papa mo, ako wala e. Si kuya lang nagturo sa akin ng maraming bagay, iniwan pa ako.” Sagot ko sa kaniya at bigla rin akong nalungkot pero wala, e. Ganoon talaga ang buhay.

“Kaya nga thankful ako kay papa, e, kasi ang dami niyang tinuro sa’kin tsaka ’wag mong isipin na malungkot ako. Five years ng wala si papa kaya tanggap ko na ’yon.” Sagot pa niya at ngumiti naman ako.

“Ang drama na natin.” At sabay kaming napatawa.

“Alam mo rin?” aniya at napangiti na lang akong muli at ganoon din siya.

Marami-rami pa kaming nakain at halos hindi ako makatayo sa kinauupuan ko dahil sa bigat ng tiyan ko.

“Nabusog ka ba?” ang nakakaloko niya pang tanong.

“Loko ka rin, e. Hindi na nga ako makatayo, itatanong mo pa kung nabusog ako.” Pagtataray ko. “Pero oo, nabusog ako, sobra. Salamat!” pagpapatuloy ko.

“Sabi ko nga.” Nakangiti niyang tugon bago tumayo at iniwan ako sa mesa.

–

“Konting practice na lang at pwede na tayong magbuo ng banda.” Aniya nang matapos naming tumugtog dalawa. Medyo napagod kaming pareho pero masasabi kong worth it naman dahil nag-enjoy kaming dalawa sa pagtugtog. Buti na lang talaga at walang emperador na alak kasi baka mapalaban na naman ako sa inuman.

Matapos naming maayos ang instruments na ginamit namin ay nahiga ako sa kama niya. Mayamaya pa ay nahiga na rin siya sa kama at mabilis na yumakap sa akin. Hindi ko alam kung bakit ganito ang nararamdaman ko sa yakap niya dahil pamilyar ito sa akin dahil pakiramdam ko ay nakayakap sa akin ang isa sa pinakamalapit na tao sa buhay ko, si kuya Joseph.

Hinayan ko lang siyang nakayakap hanggang sa maramdaman ko na lang na mabigat na rin ang mata ko.

“Turn off mo na ’yong ilaw.” Mahinahon kong utos kay Charles at mabilis naman niya akong sinunod.

At nang dumilim na ay nahiga siyang muli sa tabi ko. Tanging lampshade niya ang tanglaw namin sa gabing ’to at nakakaantok ang kulay no’n.

Muli akong niyakap ni Charles mula sa aking likuran hanggang sa magsalita siya bigla na ikinagulat ko.

“Hayaan mong yakapin kita, Charlie dahil alam kong gusto mo rin na niyayakap ka.” Wika niya na tila ba inaantok na bubuyog. Ang dami niya kasing sinasabi.

“Oo na. Yumakap ka na at matulog na tayo.”

“Sige, matulog na tayo at paggising mo, ako pa rin ’tong pangalawang partner mo.” Aniya at hindi na ako tumugon pa dahil pinapakiramdaman ko ang yakap niya.

Itutuloy….

DG PART XVIII

IKALABING WALO: KAPATID

CHARLIE

               Linggo ngayon at nagising ako dahil sa bigat ng hita na nakadantay sa akin. Imbes na alisin ko iyon ay hinayaan ko na lamang dahil baka magising ko siya.

“Sana lagi ka nalang ganyan. Ang pogi mong tingnan. Para kang anghel na nagkatawang tao.” Sabi ko sa mukha niya at hinaplos ko pa iyon ng bahagya.

“Talaga ba? Pogi ako?” nagulat ako sa bigla niyang pagsasalita dahil mukang ang lalim pa ng tulog niya pero hindi naman pala.

“Loko ka! Akala ko tulog ka pa!” pagmamaktol ko.

“Napopogian ka lang sa akin, kamo! Aminin mon a kasi na kahit gising ako ay gwapo ako.” Ang pagyayabang niya pa habang nakayakap sa akin ngayon at nakaharap pa ang muka sa akin. Bigla tuloy nagsikip ang aking dibdib sa mga sinabi niya.

“Marami kang alam! Bumangon na tayo!” sagot ko naman at akmang tatayo na ako nang bigla na lamang niya akong hinila papalapit sa kanya kaya naman nagkadag-an na ako sa kaniya ngayon. Mayamaya pa ay bigla na lamang niya akong inandahan ng halik at napalunok na lamang ako dahil sa aksyon niyang yaon. Papalapit siya ng papalapit at napapikit na lamang ako na animo ay first timer sa ganitong bagay.

Nakapikit pa rin ako at bigla na lamang bumukas ang pinto at doon ay sabay kaming nagulat ni Charles. Nakatayo ngayon sa aming harapan si Ian na tila ba nag-aapoy sa galit.

“Anong ibig sabihin nito?” tanong niya at doon ako nabatobalani sa bigla niyang pagsulpot. Supposed to be, ako dapat ang nagtatanong noon sa kan’ya pero mukang ako talaga ang nasorpresa ngayon.

“Kabanda ko, si Charlie.” Ang tugon ni Charles sa taong nasa harapan niya habang ako naman ay hindi pa rin makakibo. Nakita niya kami na maghahalikan at nakapatong pa ako kay Charles.

“Boyfriend ko ’yang kaharap mo ngayon, KUYA!” Diniinan niya pa ang kaniyang pagsasalita at masasabi kong nanggagalaiti siya sa galit.

“Anong gagawin ko?” Pang-aasar pa nito na hindi ko nagustuhan dahil lalong nainis si Ian at doon na siya nag-init dahil sinugod niya ng suntok ang kaniyang kapatid at naiwasan iyon ni Charles. Gusto ko silang awatin pero hindi ko magawa dahil para silang tigre at leon dahil sa init ng ulo.

“Putang ina mo! Boyfriend na ng kapatid mo tinatalo mo!” Ang wika ni Ian na ngayon ay nakikipagsuntukan kay Charles. Nagpaulan silang dalawa ng suntok hanggang sa mapatumba sa sahig si Ian at parehas na silang may bangas ang muka.

“Anong gagawin ko? Manloloko ka, ’di ba? H’wag ka ng maglihim dahil kilala kitang kumag ka. Pinapalabas mong ikaw ang ginagago pero ikaw naman ’tong mahilig manggagong kupal ka!” wika ni Charles nang makatayo siya. Napuruhan si Ian at hindi ko alam kung ano ang ire-react ko.

“Ano! Hindi ka makasagot?!” sabi ni Charles at nanatiling nakahiag sa sahig sa Ian habang pinupunasan ang kaniyang dumudugong nguso. Hindi ko na napigil ang aking sarili at nilapitan ko si Ian.

“Okay ka lang ba?” tanong ko at hindi ko inaasahan ang kaniyang naging sagot dahil sinuntok niya ako ng isa diretso sa aking muka na ikinagulat ko. Masakit iyon at hindi iyon nakaiwas kay Charles.

“Gago ka!” nanggagalaiting sigaw ni Charles at akmang susuntukin niya ang walang kalaban-labang si Ian nang pigilan ko siya.

“Tama na!” pigil ko pa sa kaniya at bumangon si Ian at mabilis na lumabas sa kwarto. Hahabulin ko sana siya pero pinigilan ako ni Charles.

“Alam kong boyfriend mo ’yang ampon ni Mama at alam ko lahat ng ginagawa niyan sa buhay. Matagal ka na niyang niloloko kaya umentrada ako sa buhay mo dahil naaawa ako sa’yo kaya ’wag kang ma-guilty dahil tama lang sa kaniya ’yon nang maramdaman niya kung paano lokohin.” Sagot niya at hindi ko alam kung ano ang ire-react ko kaya sinampala ko na lamang siya ng isa at hindi niya iyon pinigilan.

“Masakit tanggapin ang katotohanan pero gago ang kapatid kong ’yon at wala sa bukabularyo niya nag magseryoso lalo na katulad mo.” Aniya at doon ko lang naramdaman na para akong sinasaksak ng katotohanan na deserve din pala niya ang ginawa kong kalokohan. Ang hindi ko lang matanggap ay parang nagago ako ng magkapatid na’to dahil all these time ay alam pala ni Charles na nobyo ko ang kapatid niya pero niya iyon sa akin sinabi. Hindi ko siya maunawaan. Nasasaktan ako ng sobra.

“Bakit hindi mo sinabing kapatid mo si Ian?” tanong ko sa kanya habang hinahampas ko ang dibdib niya.

“Hindi ka naman nagtanong, e.” Pang-aasar pa niya at hindi ko napigilan ang emosyon ko.

“Kaya ba ayaw mong kumalas sa akin kasi alam mong nobyo ako ng kapatid mo? Kaya mo ba pinipilit ang sarili mo sa akin para saktan ako at paghiwalayin kami ng kapatid mo?” Paghuhurumentado ko na nginitian lang niya.

“Ano ba talagang motibo mo, ha? Kung plano mo na saktan ako, nagawa mo na. At kung plano mong sirain kami, nagtagumpay ka na rin kasi ayoko na!” sabi ko at bumuhos ang mga luhang hindi ko kinayang pigilan pa.

“Pasensya ka na, Charlie. Noon pa man ay magaan na ang loob ko sa’yo kaya naman ginusto kong kilalanin ka at nalaman ko na nobyo ka pala ng kapatid ko. Hindi ko intention na saktan ka pero deserve mo naman sigurong malamang ang totoo na hindi lang ikaw ang karelsyon ni Ian at hindi ako maniniwala kung sabihin mong may nagtatangka sa buhay mo. Kahit tanukin mo ang kupal niyang kaibigan na si Jack. Kaya kung ako sa’yo, Charlie, ’wag mong iyakan ang mga gaya niyang manloloko. Ako gago lang ako pero hindi ako nanloloko ng tao.

Hindi ko alam kung anong isasagot ko sa kanya pero pakiramdam ko ang selfish selfish kong tao.

Itutuloy…

DG PART XIX

IKALABING SIYAM: KASALANAN

CHARLIE

               8 years ago, iniwan ako ni Kuya Joseph nang mamatay siya dahil sa isang aksidente at ngayon si Ian naman ang aalis sa buhay ko. Marahil bunga ito ng kapusukan ko at mga unplanned actions. Masyado akong nagpadala sa anod at hindi ko namalayan na nalulunod na pala ako.

“Friend, ayoko sanang makadagdag sa iniisip mo pero gusto kong makita mo’tong video na’to na nakuhanan ko noong nakaraang linggo.” Ani Marla nang makalabas kami mula sa una naming subject.

        

                 Nang tingnan ko ang video ay nakita ko si Ian na may kahalikang babae na kitang-kita ko ang mukha. Hindi siya pamilyar sa akin at dahil hindi naman niya kamukha iyong babaeng naka-date niya sa dahil sa pagbabanta na ewan ko kung totoo.

Para akong dinudurog sa napapanood ko. At mas lalo akong nasaktan nang mas lumalim ang kanilang paghahalikan. Hindi sila nahihiya na maraming nakakakita sa kanila at isa na roon si Marla na nagawa pa silang video-han dahil sa sobrang concern niya sa akin.

Nasa ganoong tagpo ako nang maramdaman ko ang pagpatak ng aking mga luha. Naalala ko tuloy ang mga sandali na hinarana niya ako, binigyan ng kung anu-ano at ang bawat sandali na magkasama kami.

Isa lang ang pagkakamali ko pero parang hindi ko kinakaya ang mga nalalaman ko lalo na ang mga panlolokong ginagawa niya sa akin.

“Alam mo, Charlie, kilalang gago ’yang dream guy mo kuno kaya sorry kung hindi kita napaalalahanan tungkol sa kaniya. Baka kasi sabihin mo na nanghihimasok ako sa buhay mo, ayaw mo pa naman noon pero concern talaga ako sa’yo kaya gusto kong sabihin na you deserve someone better na hindi magsisinungaling sa’yo. Oo, nakukuha ko ang punto mo na nagkamali ka pero hindi ba sabi niya ay mahal ka niya? Pero nasaan siya? ’Di ba may kasama kanina sa gate na babae at hindi ka pa niya pinansin? Kaya kung ako sa’yo, hayaan mo siyang makita at mahanap ang halaga mo. Minsan kasi hindi nakikita ng tao ang halaga natin hangga’t nasa kanila tayo. At kung saan siya masaya, hayaan mo siya. Hindi mo naman ugaling maghabol, ’di ba?” wika ni Marla na talagang tumatak sa isipan ko dahil lahat naman ng sinabi niya ay totoo. Masyado lang talaga akong nabulag ng pagmamahal ko sa kaniya.

“Alam mo, Marla, nahihirapan ako dahil bago sa akin itong pakiramdam na ito. Noon,kay Jadrick, ang dali lang ng lahat para sa akin lalo na ang iwan siya dahil hindi ko naman siya mahal pero iba ngayon dahil mahal ko si Ian at marami na akong naitaya sa kaniya.” Sagot ko at hindi ko alam kung bakit ako naluluha ngayon sa harap ni Marla.

“Pero nasasa’yo ang desisyon kung lalaban ka pa ba o hindi na. Kasi sa nakikita ko ay parang wala ka ng halaga sa kaniya, e. Ang bilis ka niyang pinalitan.” Dagdag pa ni Marla at napaisip akong muli sa kaniyang mga sinabi.

Siguro nga ay tama si Marla na parang ang dali naman niya akong paltan pero nandoon pa rin ’yong hope sa puso ko na sana bumalik siya kasi marupok ako pagdating sa kaniya.

Ilang araw palang na hindi kami nagkakausap pero hindi ko alam kung bakit ganito na ’yong sakit naidudulot niya sa akin. Ayaw ko siyang isipin pero hindi ko magawa.

Naturingan pa naman akong Psychology student pero hindi ko magawang i-assess ang aking sarili ang hindi ko rin magawang humanap ng posibleng solusyon sa mga problema ko.

“Sige na, Marla. Mauna ka na.” Sabi ko sa kanya dahil gusto kong pumunta sa comfort room.

“Sigurado ka ba? Gusto mo samahan na kita sa rest room para may kasama ka?” alok niya pero tinanggihan ko iyon dahil gusto kong mapag-isa.

“Hindi na siguro, Marla. Kaya ko na. I order mo nalang ako ng sa’yo.” Sabi ko sa kaniya at mukang doubted pa ang muka niya kaya naman tumalikod na ako at binilisan ko ang paglakad ko. Hindi naman kasi talaga ako sa restroom pupuna kundi sa rooftop. Magbabakasakali ako na naroon si Ian.

             Medyo malapit na ako sa lumang building ng College of Accountancy nang makita ko si Charles at tiningnan niya lamang ako ng malungkot at hindi ko siya pinansin.

Malayo na ang aking nalakad at nang makarating ako sa ika-limang palapag ay nakita ng dalawang mata ko si Ian na nakikipaghalikan sa isang babae. Kapwa sila nakahubad ng pang itaas at ang nakaka-traumang makita na ginagago niya ako. Tila namanhid ang aking tuhod at kinaya ko pa ang sunod nilang ginawa. Ian positioned himself above the girl and the he start fucking the girl and to my surprise, he happened to be my classmate during our last period. Ang kakati nila and there I open my phone para kuhanan sana sila ng video pero hindi ko na talaga kaya. Iniwan kos sila doong dalawa at hindi ko inaasahan na papatak na naman ang luha mula sa aking mga mata.

“Tahan na..” sabi ni Charles sa akin nang makababa ako sa building. Mukang alam din niya na may nangyayari sa taas at naiinis ako sa kaniya dahil wala siyang ginawa. Well, wala naman akong karapatang mag-demand sa kaniya dahil basura lang din naman ako.

“Bitawan mo ako!” sigaw ko sa kaniya at nakaagaw kami ng atensyon ng ilang mga estudyanteng dumaraan.

“Mukang nag-aayaw ’yong magkapatid, o.” Narinig ko pang sinabi noong isang lalaking kaparehas ng uniporme ni Charles at masasabi kong wala akong pakialam sa kaniya.

“Ayoko na uling magsalita, Charlie, ha? Pero gusto kong malaman mo na ginagago ka na ni Ian and that is something na dapat mong tangapin at alisin sa buhay mo. H’wag kang magpatalo sa kaniya dahil hindi dapat nasasaktan ang isang tao habang may ibang masaya dahil sa sakit na nararamdaman mo. Kaya kung ako sa’yo, hayaan mo na at hiwalayan mo na ng tuluyan.” Hindi ako nakapag-react agad sa sinabi niya pero napatawa ako ng mahina at tsaka ako humugot ng lakas para magsalita.

“Nasasabi mo ’yan kasi hindi naman ikaw ’yong nasa posisyon ko, e. Hindi ko ’to ginusto pero pinipilit kong kayanin dahil gustung-gusto ko si Ian. At pwede ba, lumayo ka muna sa akin dahil wala kang pinagkaiba sa kapatid mo. Parehas kayong sira ang mga ulo!” Ang wika ko bago ko siya iwang mag-isa. Hindi ko alam kung bakit naging ganito ang lahat pero alam ko sa sarili ko na may kasalanan din ako.

Itutuloy…

DG PART XX

DREAM GUY PART XX: HANGGANG DITO NA LANG

CHARLIE

            I have worked enough to fight all these pain inside me pero hindi ko magawang alisin sa isip ko si Ian. He's someone that I should have kept pero hindi ko nagawa. Nanloko rin kasi ako kaya niya ako ginaganito.

“Mr. Escobin, answer the problem on the board!” ang sabi sa akin ng prof ko sa calculus pero ayoko siyang bigyan ng pansin.

“Ayoko, Sir.” At biglang nagtawanan ang aking mga kaklase. Malamang ay iniisip nila na isa akong talunang tao dahil kalat na kasi sa College namin na my boyfriend is a cheater.

“Okay, Mr. Malabanan, answer the problem rather.” At hindi na niya ako pinilit na sagutan ang problem na iyon sa board dahil kung pipilitin niya pa ako ay baka mabaliw ako. Problema ko nga ang hindi ko masolusyunan, dadagdag pa siya.

Buti na lamang at mabilis ang naging klase namin dahil may meeting ang faculty namin kaya wala na rin kaming klase. Saktong umuwi na rin si Marla dahil pinauna ko na siya kaya gagawin ko ang plano ko.

“Hello, gago?” ang saad ko kay Ian nang sagutin niya ang tawag ko.

“Anong problema mo?” masungit niyang sagot pero hindi dapat ako madala sa kaniya dahil napansin ko lang na parang naging mahina ako nitong mga nakaraang araw at maraming nakapansin no’n. Hindi na raw ako nagsusungit at hindi na raw ako masyadong palaban kaya naman ibabalik ko ang dating ako na sinira niya ng paunti-unti.

“Tanga ka ba o tanga talaga?” panimula kong muli at natigilan siya.

“May boyfriend kang naghihintay na mag-text ka o tumawag. H’wag na nating pairalin ang pride natin. Gusto kong mag-usap tayo sa rooftop ngayon na at kapag hindi ka pumunta, tinatapos ko na ang lahat ng mayroon sa atin.” Saad ko pa bago ko tuluyang ibinaba ang aking cellphone.

       I planned this day and ayokong masira ito ng dahil lang sa pagiging mahina ko these past few  weeks.

Pero alam niyo ’yon na kahit nagmamatapang ako ay may pain pa rin sa loob loob ko. Thirty minutes na akong naghihintay kay Ian pero hindi pa rin siya dumadating kaya naman binalot ako ng magkahalong inis at sakit na magkaparehong pagkakataon ay umaateke ng walang pasabi.

Kailangan ko na sigurong ihanda ang aking sarili kung sakaling hindi siya daratingl. Ayokong magmukang tanga pero bibigyan ko siya ng last chance na itama ang pagkakamali niya dahil mahal ko siya at papatawarin ko siya kung magpapaliwanag siya sa akin ng maayos.

Hindi ko na namalayan ang oras na lumipas hanggang sa naramdaman ko na lamang na may tumabi sa aking pag-upo.

“Buti naman at dumating ka pa” singhal ko sa kanya at hindi ko mapigilang maramdaman ang pagka-miss ko sa kanya. Hindi siya sumagot sa aking sinabi pero nagulat ako nang magtanong siya.

“Anong ginawa niyo ni Kuya sa kwarto niya? Kinantot ka ba niya? Tell me!” may diin niyang tanong.

“Ipapaliwanag ko ang side ko, kaya makinig ka.” Buwelta ko.

“Nag-practice kaming tumugtog at noong maabutan mo kami ay hindi namin pinlano. Hindi kita ginagago gaya ng ginagawa mo sa akin. Tsaka walang nangyayari sa amin ng kapatid mo dahil kaibigan ko lang siya at hindi ko naman alam na magkapatid pala kayo. At kung nagkamali na man ako ay hindi ko sinasadya.” Sagot ko. Bagama’t inilihim ko sa kaniya na naging nobyo ko rin ang kaniyang kuya ay siguro naman ay hindi ko na dapat pa iyong sabihin dahil hindi ko naman iyon gustong mangyari.

“Kung walang nangyayari sa inyo, bakit ko kayo naabutan sa ganoong posisyon?” tanong niya pa.

“Hindi namin iyon sinasdya, Ian.” Sagot ko naman at tumango siya na walang ekspresyon ang muka habang ako ay pinipigilan ko lamang ang aking sarili na hindi umiyak.

“Ikaw, bakit patuloy mo akong ginagago sa kabila ng patuloy na pagmamahal ko sa’yo? ’Di ba napakarami mong pangako noon sa akin? Nasaan na? Bakit ko ako sinasaktan ng ganito? Ako halos mamatay na ako kakaisip sa’yo habang ikaw, kung sinu-sino na lang ang pinapatulan mo! Matanong nga kita, minahal mo ba talaga ako? Ako kasi mahal na mahal kita kahit na nuknukan mo ng gago!” at hindi ko na napigil ang aking emosyon at kusang pumatak ang aking mga luha.

“Salamat sa pagmamahal mo sa’kin at pasensya ka na sa pagsisinungaling at panggagago ko sa’yo at ngayon ko napagtantong hindi kita deserve dahil sa napakaraming bagay. Ginago kita at aaminin kong sinadya kong saktan ka para ma-realize mo kung ano ’yong sinayang mo pero napasobra na pala ako. Hindi ko na namalayan na ako nga pala ’yong may kasalanan. Ako nga pala ’tong mas gago pero ginago mo rin naman ako, ’di ba? Nakipagrelasyon ka kay kuya at alam kong inililihim mo iyon sa akin at sana ’wag mong isipin hindi kita mahal dahil lang ginago kita. Gago ako pero marunong din akong magmahal pero hindi ko pa lang alam kung paano. Alam kong pagod ka na sa pag-intindi sa akin at alam kong sobra na kitang nasasaktan dahil sa mga ginagawa ko. Nagbalik lang ako sa dating ako nang ginago mo ako. Sorry, Charlie pero ayoko na.” Wika niya na dumurog sa akin bilang tao na nagmamahal. Hindi ko inaasahan iyong mga katagang iyon mula sa kaniya at kailangan ko ng kumpirmasyon kung ano ang gusto niyang sabihin.

“Anong ibig mong sabihin? Anong ayaw mo na? Handa akong bigyan ka ng chance, Ian. Ayusin natin ’to, please.” Pagmamakaawa ko sa kanya pero inalis niya lang ang aking kamay mula sa kaniyang balikat.

“Hanggang dito na lang tayo, Charlie. Ayoko ng saktan ka pa ng paulit-ulit dahil lang sa mga kagaguhan ko. Pinapalaya na kita, Charlie.” Hindi ko alam kung totoo ba ang luha na pumatak sa kaniyang mga mata pero mas hindi ko alam kung totoo ba itong nangyayari ngayon. He just broke up with me!

“Ayokong pumayag, Ian, Ayoko. Please, stay! Kapag umalis ka, wala ka ng babalikan!” sabi ko sa kanya habang yakap yakap ko siya.

Unti-unti niyang inialis ang mga kamay ko na nakayakap sa kaniya at mabilis ang ginawa niyang pagbasura sa tulad ko.

Hindi ko alam na ganito pala kasakit ang mabigo. Siguro karma ko ’to as a person.

Ian, gago ka pa rin at ang sakit pala ng maiwan ka sa lakad na pinagplanuhan niyong dalawa.

Itutuloy….

DG PART XXI

SEASON 2, PART XXI: MAHAL

1 year later…

IAN

          “What the fuck, Dude?”  Ang natatawa kong sagot koy Jack na ngayon ay nagkakalkal ng gamit sa kwarto ko. Pinagbibintangan niya kasi akong nagtago ng cellphone niya.

“Ilabas mo na kasi.” Pagsusumamo niya pa.

“Putang-ina mo! Ayusin mo ’yang gamit ko. Hanap ka ng hanap d’yan, naiwan mo sa banyo! Kupal na ’to!” Sabi ko nang makita ko na ang kalat na sa kwarto ko dahil sa paghahanap niya.

Nang sabihin ko iyon ay nagmadali siyang tumakbo papunta sa banyo. Hindi man lang natinag sa kalat na nilikha niya ang gago. Matigas ang mukha.

“Jack! Linisin mo ’tong kwarto ko! Tang-ina mo ka!” Sigaw ko at natatawa lang siyang pumasok sa kwarto ko at nagmadaling linisin ang kwarto ko.

“Ayaw na ayaw mo ng nakakalatan ang kwarto mo, ’no? Hindi naman na siya babalik kahit sobrang linis pa nitong kwarto mo.” Aniya pa at napatahimik ako ng saglit.

“Lumabas ka na! Ang dami mong sinasabi. Sabi ko maglinis ka lang.” Singhal ko sa kanya.

“Sorry na, bro.”

“Labas!” Sigaw ko pa dahil nasira na ang mood ko. At imbes na umalis siya ay tinapik lang niya ako sa balikat.

“Easy lang, Ian. Unintentional ’yong mga sinabi ko. Basta alam ko namang nagbago ka na at alam kong nahulog ka talaga kay Charles pero tumatanda na tayo. Ga-graduate na tayo kaya gawin mo na ’yong dapat mong gawin. Magpakatotoo ka na sa sarili mo. Limited ang chance mo kaya ayusin mo na. Ayoko na rin ng katangahan natin dati kaya, bro, pumili ka ng dapat. Manatili kang ganito o gumawa ka ng paraan para bumalik siya sa’yo? Ang sagot ay nasa’yo.” Aniya at doon siya lumabas ng kwarto.

Last sem na ng college year ko pero hindi ko pa rin mahanap ang totoong kasiyahan ko. Nag-aaral naman ako ng ayos pero mas marami akong time sa kagaguhan.

Before, nakagawa ako ng kagaguhan kay Ian pero pinagsisisihan ko na iyon. At nagawa ko iyon dahil akala ko niloloko niya ako. Kundangan ba naman kasing makialam si Charles sa buhay naming dalawa at ang malma pa ay nakikita ko silang parating magkasama. Masaya at masakit iyon para sa akin dahil ako dapat ’yon, e. Ang gumagawa ng pagpapasaya sa kanya at lagi niyang kasama. Nakakaiyak lang isipin na dahil sa kamalian ng tao ay maraming nawawala at maraming nagbabago.

“Kung hindi lang sana kita sinaktan noon.” Sabi ko bigla habang nakatingin sa picture ni Charlie na naka-display sa ibabaw ng  cabinet ko.

Kuha ko iyon sa kanya noong araw na sabay kaming naligo. Hindi ko tuloy maiwasang alalahanin ang nagdaaang araw na yaon sa buhay namin.

“Inaantok na’ko.” Aniya nang makauwi kami galing sa school. Nag-volleyball kasi siya at nakisali na rin ako.

“Ang lagkit na natin kaya maligo muna tayo, mahal.” Paglalambing ko sa kanya.

“S-sige nga!” At ngumuso pa siya habang sinasabi yaon.

“Bakit parang napipilitan?” Tanong ko sa kanya at itinago ko ang ngiti sa aking mga labi.

“Hindi kaya!” Sagot niya.

“Bakit parang galit ka? H’wag na nga.” Pang-aasar ko pa pero dinakma niya bigla ang nasa gitna ng hita ko at nagtatakbo patungo sa labas ng kwarto at sinundan ko naman siya.

“Yari ka sa’kin!” Singhal ko naman at natatawang hinahol ko siya.

Nabasag ang aking pagbabalik tanaw nang biglang pumasok si Jack sa kwarto ko.

“Unang araw ng klase. Uuna na ba ako o sasabay ka?” Nag-aalala niyang tanong sa akin.

“Umuna ka na.” Blangko kong sagot at hindi na siya nagsalita.

Isang taon na mahigit ang lumipas at gusto kong bago ako grumaduate ay maging ayos kami ni Charlie dahil aaminin ko sa sarili kong mahal ko siya. Mahal ko si Charlie at gusto ko akin lang siya.

Itutuloy

. ..

DG PART XXII

XXII: HINDI MADALI

CHARLIE

                 “Are you okay?” Ang tanong ko kay Marla nang makita kong tumutulo ang kaniyang luha mula sa kaniyang mga mata.

“Niloko niya ako, friend.” Ang tugon niya bago yumakap sa akin. Ito na nga ba ang sinasabi ko, e. Masyado kasi siyang nagtiwala agad sa lalaking dalawang linggo niya palang kakilala.

“Okay lang ’yan, Marla. Hindi kita sisisihin dahil naloko ka. Ang gusto ko ay matuto ka na dahil alam ko ang pakiramdam na ’yan. Nasaktan din ako before dahil nagmadali rin ako.” Sagot ko naman sa kanya pabalik at hinayaan ko lang siyang umiyak.

“Tama ka d’yan, f-friend. Ang tanga tanga ko dahil ibinigay ko lahat sa kanya and in the end, iiwan niya rin pala ako.” Aniya at nagpahid ng luha.

“Iyan, one thing I learnt from my past relationship—hindi dahil ibinigay mo ang lahat ay makakatiyak ka ng hindi ka niya lolokohin. Tandaan mo na mahirap maging sapat sa taong hindi ikaw ang hanap.” Tugon ko pa sa kanya at parang natauhan siya dahil bigla na lang siyang tumigil sa pag-iyak.

“Alam mo, tama ka d’yan. I am not destined to be like this. I am destined to be a better person na dapat minamahal ng totoo.” Matapang niya pang pagsasalita habang pinupunasan ang gilid ng kaniyang mga mata.

“Buti naman.” Sabi ko sa kanya at bigla kaming nagulat sa aming pag-uusap nang dumating ang huli. Ang manloloko niyang boyfriend.

“Anong ginagawa mo rito? You just hurt me! Ani Marla nang dumating ang nobyo niyang si Harold.

“Hayaan mo naman akong mag-explain, Babe.” Anito at lumapit sa kaibigan ko na tumingin sa akin bago nagsalita.

“Wala ka ng dapat ipaliwanag.” Matigas niyang tugon.

“Anong ibig mong sabihin?” Maamo nitong tanong.

“You’re free to do whatever you want kasi I am breaking up with you.” Sunud-sunod niyang pagtugon at ngumiti siya at doon ay bigla niyang sinampal ang lalaking nasa harapan niya.

“I thought you love me? Bakit nakikipag-break ka na ngayon?” Nagtatakang tanong ni Harold na kaklase ko rin. Hindi ko lang alam na gago rin pala ang isang ’to dahil muka siyang mabait.

“Yes, I love you pero may limit ang pagiging marupok ko. Hindi ko na kaya ang panloloko mo. Hindi ko kayang makita kang may kasamang iba habang nasa likod ako at lalong hindi ko kayang video-han ka habang nakikipag-sex ka sa iba. Gago!” Nang sabihin iyon ni Marla ay kapwa kami nagulat ni Harold.

Pamilyar sa akin ang parehong dahilan at lalo akong nainis kay Harold na kanina ay wala akong pakialam.

Parehas na parehas sila ng gagong kilala ko, parehas silang manloloko.

“Umalis ka na!” Sigaw ni Marla at hindi pa rin umaalis ang pobre.

“Second chance… last chance. Hindi ko na uulitin, Babe.” Anito at may paluhod-luhod pa sa harap ni Marla.

“Tumayo ka nga d’yan..” at bumigay na si Marla.

“Tatayo lang ako kung bibigyan mo ako ng chance na patunayan ang sarili ko sa’yo.” Naiiyak na sagot niyo pabalik at hindi ko alam kung ano ang dapat kong maging analysis sa sagot niya at maging sa kaniyang kilos.

Tumingin muna uli sa akin si Marla at hindi ko siya binigyan ng sagot dahil relasyon niya ’yon at siya ang tagapagbigay buhay ng sarili niyang buhay.

“Tumayo ka na d’yan..” tila kinikilig na sagot ni Marla.

“Anong ibig mong sabihin?” Tanong ng huli at bigla siyang niyakap patayo ni Marla. Wala na. Napakarupok. Naluhuran lang at nadramahan ng konti, wala na.

            Hindi ko na gusto pang marinig ang landian nilang dalawa kaya naman umalis na ako sa harapan nila at minabuti kong magtungo sa Gymnasium dahil feel ko ang katahimikan.

Habang naglalakad ako ay tila ba may sumusunod sa akin at alam ko na kung sino iyon. Si Charles malamang. Siya lan naman lagi ang nangungulit sa akin, e.

“Charles, ano na namang trip mo?” Ani ko habang patuloy na naglalakad pero hindi siya nagsalita kaya naman humarap ako sa aking likuran at nakita ko ang taong dahilan ng kalungkutan ko ngayon. Nakangiti siya at may hawak na tatlong rosas na puti. Bago na rin ang kaniyang hair style na dati ay mahabang-mahaba gaya ng nakuk’wento sa akin ni Marla. Ganoon din ang kaniyang bigote at balbas, wala na. In short, gwapong gwapo siya.

“Para sa’yo.” Hindi ko alam ang isasagot ko sa kanya dahil halo halo ang emosyong nararamdaman ko at stuck pa rin ako sa pagtitig sa kaniya.

“Kinuha ko ang rosas dahil nagagandahan ako at salamat nga pala rito. Nag-abala ka pa.” Sarkastiko ang aking tono bago ako tumalikod at gulat na gulat ako nang kunin niya ang aking braso para iharap sa kaniya. At ganoon na lamang din ang pagkagulat ko nang yakapin niya ako ng mahigpit.

“Mahal pa rin kita, Charlie.” Aniya at saka bumitaw sa pagkakayakap sa akin.

“Hindi ko aasahan na mahal mo pa rin ako,  Charlie pero gusto ko lang malaman mo na mahal pa rin kita at hindi nagbago ’yon.” Aniya at bigla kong naramdaman ang pagbigat ng loob ko at maging ng aking mga mata.

“B-bakit mo ’to ginagawa? Siguro akala mo marupok ako, ’no? Na akala mo kakagat ako agad at babalik ako sa’yo? Pero mali ka, Ian. Sinaktan mo ako noon kaya please, ayoko na muling masaktan dahil sa’yo. Hindi na kita mahal at hindi ako marupok..” sagot ko pabalik at nagmadali akong umalis sa harapan niya at hindi naman niya ako sinundan.

Pain is written all over my face at hindi ko inaasahan ang pagpatak ng luha mula sa aking mga mata. Sabi ko kasi kanina ay hindi ko na siya mahal pero ang totoo, hindi ko pa rin siya makalimutan dahil mahal ko pa rin siya. Ang sa’kin lang, mahirap magpatawad. Hindi madali dahil sinaktan niya ako noon.

Itutuloy…

DG PART XXIII

XXIII:  SIYA PA RIN.

CHARLIE

“Anak, may plano ka na bang kumuha ng business course sa ibang bansa?” Bungad ni papa na hindi ko agad nasagot.

“Kasi alam mo na, we’re not getting any younger kaya we want to know your decision as soon as possible.” Dagdag pa ni papa. I knew to myself na ayaw ko pang umalis ng bansa at mayroong something sa puso ko na nagsasabing  mag-stay ako. Matagal na akong tinatanong ni papa at mama about sa matter na ’to pero hindi ko sila mabigyan ng sagot, pero parang bigla rin akong nagkaroon ng idea na umalis. Iyon nga lamang ay hindi ko yata kayang iwanan ang pangarap kong maging Psychologist balang araw.

“As of now, pa, wala pa po akong plano pero I will let you know po kapag nakapagdesisyon na po ako. Besides, third year na rin po ako. Sayang ang panahon.” Sagot ko at tumango naman si papa.

After our short conversation ay agad akong nagpahatid sa driver namin sa school dahil may gagawin ako sa  campus.

Habang nasa byahe ay hindi ko maiwasang magmuni-muni.

Your expectations will hurt you, but in some reasonable situations, okay lang palang mag-expect lalo na kapag nagmahal ka, you’ll never know kung kailan magwawakas.

Siguro, miss ko lang ang sarili ko.

Baka naman mas miss ko si Ian? Bahala na.

“Sir, nasa campus na po tayo,” ang sabi ng driver ko kaya naman nagbalik ang isip ko sa normal. Ang dami ko palang iniisip kaya hindi ko namalayang nasa campus na kami. Weird.

“Thank you!” Sabi ko naman pabalik nang makababa ako ng sasakyan.

Hindi na ako nag-antay pa ng sagot at nagmadali akong maglakad.

Naging mabilis ang aking paglakakad at namalayan ko na lamang na nasa harap na ako sa College of Journalism —ang college na kinabibilangan ni Ian.

“Charlie..” bigla ko na lamang narinig at pamilyar na pamilyar sa akin ang boses ng taong nasa likuran ko.

“What do you want?” Tanong ko ng walang ekspresyon nang makaharap ako sa harapan ni Ian na may hawak na puting bulaklak.

“Sorry,” sabi niya sabay abot sa akin ng bulaklak na hawak niya.

Hindi ko kinuha ang bulaklak na iniaabot niya sa’kin dahil masakit ang dibdib ko. Konting konti  nalang alam kong bibigay na ang mga mata ko. Nasasaktan ako.

“Bakit ka nagso-sorry?” Paunang tanong ko bago huminga ng malalim. “Sorry? Sa tingin mo ba kapag nag-sorry ka mababawi lahat ng sleepless nights ko? Ang mga luhang sinayang ko sa’yo? At ang mga pangarap ko na kasama ka? Kala mo ba madaling ibalik ang tiwala? Maypa-Mahal Mahal ka pa e, manloloko ka!” And I lose again kasi ang bigat bigat na.

I expected na magsasalita siya pero tumahimik lang siya kaya naman ibubuhos ko na lahat.

“Oo, Ian, mahal na mahal kita kaya hindi ko magawang kalimutan ka. Alam mo namang gustong-gusto ko ’yang pagkagago mo pero sana naman, Ian hindi mo’ko niloko ng harap-harapan. Ang hirap makalimot. Bakit sa kaklase ko pa? Bakit mo nagawang saktan ako ng ganito? Bakit, Ian? Mahal na mahal kita tapos sinaktan mo lang ako. Gago!” may diin kong sabi habang tumutulo ang aking mga luha.

Gusto ko siyang saktan physically. Gusto ko siyang sakalin at pagsusuntukin pero hindi ko magawa dahil mahal ko siya. Mahal na mahal ko pa rin siya.

Nasa ganoong posisyon ako nang bigla na lang niya akong yakapin. Hindi siya nagsalita at lalo lang akong naging emosyonal. Masyadong pasaway ang aking puso, ayaw magpaawa at ayaw tumigil sa pagluha.

“Patawad, Mahal ko. Hindi ko kayang nakikita kang ganito. Sorry…” aniya habang nakayakap sa’kin.

Umiyak lang ako ng umiyak at hindi ko nalaman ang sumunod pang mga pangyayari basta ang natandaan ko lamang ay ang pagdilim ng paningin ko  at ang pagtawag ni Ian sa pangalan ko.

—— Malamig at masyadong tahimik nang magising ako. Masakit din ang aking ulo pero rinig ko ang mahihinang hilik ng lalaking nakahawak sa aking kamay—si Ian.

Muling nagbalik ang lahat ng sakit nang makita ko si Ian pero sa kaparehas na pagkakataon ay masaya akong nand’yan siya sa tabi ko. Gusto kong umiyak muli pero hindi dapat.

Medyo nakaawang mapupulang labi ni Ian at aminin ko man o hindi ay gwapo siya. Kahit medyo nahihilo ako ay tumagilid pa ako ng kaunti para makita ko ang muka niya ng maayos. Pinakatitigan ko lang siya at naging emosyonal ako. Tumatawa ako ng mahina at namalayan ko na lamang na hawak ko na sa pisngi si Ian. Walang duda, mahal na mahal ko ang taong ’to.

Konting haplos sa muka niya ang aking ginawa at sa hindi ko malamang dahilan ay nakatitig lang ako sa kanya at mayamaya ay ganoon na rin siya. Nakatitig siya sa akin ng sandali at tiningnan kung okay ako.

“Kumain ka muna.” Aniya at may kinuha siya sa side table.

“Pasensya ka na. Itong lugaw na binili ni Jack, medyo malamig na. Pero may puto rito. Gusto mo bang subuan kita?” Alok niya at tumango naman ako.

Tahimik siyang nagsusubo sa akin ng lugaw habang ako naman ay nakatitig lang sa kanya. Minamasdan ko kung paano niya ako alagaan kahit sinaktan ko rin siya noon.

Bakit tayong mga tao madalas tayong nagiging makasarili?

“Gusto mo pa ba?” tanong niya nang hindi ko na ibinubuka ang bibig ko. Imbes na sumagot ay kinuha ko ang kutsara at madali kong ininom ang tubig na hawak niya at hinalikan ko siya sa labi. Dampi lang iyon at alam kong nagulat siya dahil maging ako ay nagulat din sa kinilos ko basta ang alam lang ng puso’t isip ko ay SIYA PA RIN.

To be continued

…

DG PART XXIV

PART XXIV: TALO NA

CHARLIE

“Bakit mo ako hinalikan?” Panimula niya na may pagtataka. Nakatitig lang ako sa muka niya at ganoon din siya.

“Pinapatawad mo ba ba ako?” Tanong pa niya.

“Let’s start again,” tugon ko. Hindi ko inaasahan ang susunod niyang ginawa dahil agad niya akong hinalikan at niyakap ng mahigpit.

“Salamat!” bigkas niya likod ng aking tenga. Matagal siyang nakayakap hanggang sabay kaming nagkalas nang may marinig kaming umuubo.

Nang tingnan namin ang nakatayo sa tapat namin ay nakita ko si Marla at ang duty-ing doctor. Parehas silang nakangiti sa amin kaya binigyan ko sila ng isang irap.

“Kumusta ang pakiramdam mo?” Pagbasag ng doktor sa katahimikan.

“Masakit lang ng konti ang ulo ko kanina, pero okay na ako ngayon.” Sabi ko sabay tingin kay Ian na nakangiting tumango.

“Mabuti naman. H’wag ka na uling magpapalipas ng gutom at magpupuyat, Mr. Escobin. Hindi maganda sa kalusugan ’yon.” Payo ng doctor sa akin at tumango na lang ako.

“Friend, ’wag mo na uling papabayaan ang sarili mo, ha?” Wika nu Marla na masayang nakangiti.

“Okay.” Sagot ko naman dahil ayokong magtaray.

“Tama ’yun, Mahal.” Sabi naman ni Ian na ikinakilig na Marla at tumingin ng makahulugan sa akin.

Nasa ganoong posisyon kami nang bumukas ang pinto ng clinic at pumasok si Charles na may dalang pagkain.

Napansin ko ang reaksyon ni Marla na tila may takot at agad siyang napatingin sa akin at ganoon din naman ako—takot.

I didn’t expect him to come. As I was saying, kinakabahan ako sa susunod na mangyayari pero hinayaan ko lang lumapit sa amin si Charles at nakipag-apir sa kapatid niya.

“Salamata, bro!” Sabi ni Ian at napatingin ako sa dalawa. Both of them were smiling from ear to ear and I am more happy to see them like this.

“Ikaw, kumain ka na!” Singhal ni Charles sa’kin at kinutusan pa ako ng isq.

“Aray!” Pag-iinarte ko. “Kakain na!” Sabi ko at ganoon na nga ang ginawa ko.

“Sige, Charlie, maunan na ako. May klase pa ako. Last subject.” Ani Charles at nagpasalamat ako sa kanya.

“Iwan ko na kayo r’yan.” Sabi pa ni Charles at ngumiti ako.

Nag-stay si Marla at Ian sa tabi ko at malaking ngiti ang ekspresyong nakaguhit sa muka ni Marla habang ako naman ay pinapakain ni Ian.

——

Alas kwatro nang hapon nang maisipan kong umuwi na at nagrepresenta si Ian na ihatid ako at ganoon naman ang pagsang-ayon ko dahil sobrang miss na miss ko siya at lahat lahat nang sa kanya.

Paglabas namin sa gate sakay ng kanyang motorsiklo ay inigihan ko ang pagyakap sa kanya at alam kong sinasadya niyang kumambyo at bigla prumeno para higpitan ko pa ang yakap ko sa kanya. Mabilis lang ang naging byahe at namalayan ko na lamang na nasa tapat na kami ng boarding house nila ni Jack.

“Bakit tayo nandito?” Tanong ko.

“Na-miss ka ng lugar na’to. Na-miss din kita.” Pagpapakilig niya na naging successful dahil nakangiti ako ng malaki.

“Sobrang na-miss din kita.” Sagot ko pabalik.

“Tara na sa loob. Nagluto si Jack ng pagkain,” sagot niya naman at hinawakan niya ang aking kamay.

Matagak na nang huli kong puntahan ang boardinghouse nila at masasabi kong masaya akong makabalik muli. Malinis na ito at halatang tao na ang nakatira, hindi gaya dati.

Habang nagmamasid-masid ako papasok ay may babaeng sumalubong kay Ian at nabato ako sa kinatatayuan ko nang halikan siya nito sa harap ko.

“Na-miss kita.” Sabi ng haliparot na babae at napatingin si Ian sa’kin na alam kong gustong magsalita.

“Anong ginagawa mo rito?” Asik ni Ian habang nakatingin lang ako sa kanya.

“Na-miss kita kaya pinuntahan kita,” sabi ng babae na pamilyar sa akin dahil kaklase ko siya sa ilang subject at siya ’yung babaeng nakita kong ka-sex niya sa rooftop months ago.

“Umalis ka na. Walang tayo at hindi kita gusto.” Sabi nito sa babae at ganoon na lang ang tingin nito sa’kin.

“Pero.. buntis ako. 4 weeks.” At doon tumigil ang mundo ko as a person. Wala na akong laban. Wala na. Talo na ako.

“Hindi ako naniniwala. Umalis ka na!” Nakakabinging tugon ni Ian na mababakas sa muka ang pagka-sorry.

Ngayon ko lang nalaman na masakit pala talaga ’tong mga sitwasyong ganito pero I need to let him do his duties as a future father. I am not a selfish person at ayoko na ng ganito. Sige, sa ngayon talo ako pero sa susunod na issue ng buhay ko, okay na ako. Matapang na uli ako.

To be continued

…

DG PART XXV

DG PART XXV: SA’YO

CHARLIE

“Ian, una n-nako.” Sabi ko at akam na alam kong bakas sa aking pagsasalita ang pait. Nakaka-bitter naman talaga.

“W-wait, Charlie. H’wag kang aalis.” Sinserong sabi ni Ian habang nakahawak sa aking kamay. Napatingin ako sa nakahawak niyang kamay saglit at hindi ako umalis.

“Hindi ako tanga, Helen. May nangyari sa’tin noon pero nag-condom ako. Kung may nakabuntis sa’yo, please… h’wag mo sa’kin ipaako. Alam mong mahal ko si Charlie at sinabi ko sa’yo lahat noon..” pumiyok ang kanyang boses at napatingin siya sa akin. Tila hindi siya papiligil sa kaniyang sasabihin kaya’t hindi ko siya pinigilan. I want to hear more.

“Helen, nauunawaan mo ba ako?” Tanong niya pero umiyak lang si Helen na nagke-claim na nabuntis ni Ian.

“I know you have your problems, pero sana isipin mo na may problema rin ako.” Sabi pa ni Ian at ang pobreng babae ay napaiyak lang.

“S-sorry, Ian. Hindi ko alam kung saan ako pupunta. Hindi ko alam kung paano pa ako mabubuhay. I was already pregnant noong may nangyari sa’tin at kaka-break lang namin ng ex ko dahil nalaman niyang buntis ako. Ang masama ay gusto niya pang ipalaglag. Hindi ako masamang tao, Ian.. Charlie.” Tumingin siya sa akin. “Gusto ko lang namang maging masaya. Kung alam niyo lang kung gaano ako nahihirapan sa araw-araw lalo na ngayon na pinapalayas na ako sa bahay namin ng sarili kong mga magulang. Tell me, paano pa ako mabubuhay?” Umiiyak niyang pagkukwento kaya naramdaman ko ang bigat ng kaniyang dinadala.

“Kaya ba gusto mo’ng sirain kami ni Charlie? Hindi ba makasarili ’yong gagawin mo?” Ang patutsyada ni Ian na nagpaiyak lalo kay Helen.

Iyak lang ito ng iyak habang nakayakap sa akin.

“T-tahan na..” sabi ko naman habang umaagos ang luha sa magkabila kong mga mata.

Akala ko talo na naman ako pero hindi pala. Akala ko maiiwan na naman ako gaya ng ginawa ni Kuya noon sa akin. He left me before at ayoko sa pakiramdam ang naiiwan.

“S-sorry, Ian. Sorry lalo sa’yo, Charlie. Hindi ako dapat naging makasarili sa mga desisyon ko. Hindi dapat ako nandadamay sa kabiguan ko.” Aniya at pinayuhan ko siya na hindi pa huli ang lahat. Hindi pa huli na magkaayos sila ng ex niya at lalong hindi maaring itaboy siya ng mga magulang niya gayong responsibilidad siya ng mga ito.

Matapos ang komprontasyong iyon ay inihatid namin si Helen sa kanila kaya naman gabi na nang makabalik kami pauwi. Wala kaming imikan sa byahe pero hawak niya ang aking kamay.

Konti na lang at bababa na kami ng taxi at saktong baba namin nang maramdam ko ang mga luhang kanina ko pa pinipigilang pumatak. Hindi lang ako basta naluluha kundi humahugulhol ako habang nakayakap kay Ian.

“Tang ina mo! Mahal na mahal kita!” Umiiyak na wika ko.

“Tahan na. Mahal na mahal din kita..” nakangiti niyang sagot at hinalikan niya ako sa noo.

“Mahal na mahal kita, Ian! Hindi ko alam kung bakit ako pa ’yung minahal mo pero alam mo, hindi kita kayang ipagpalit sa iba. Marami nang nagdaan sa buhay ko pero hindi ko hinahayaang malapit ako sa kanila ng sobra pero sa’yo, ako pa’tong nagsusumiksik noon. Tanda ko kung paano kita sundan sa mga bar at riot na pinupuntahan mo at tanda ko rin kung paano ako nabugbog ng mapagkamalan nilang kasama kita.” Simula ko habang inaalala ang una naming pagtatagpo.

Mainit na mainit ang ulo ko nang lumabas ako sa Mall dahil under renovation ang shop na binibilqn ko ng milk tea. Hindi ko namalayan na nakatingin na ako sa malayo at doon ko nakita ang isang lalaki na tumatawa habang nagpupunas ng kaniyang muka. Na-curious ako kaya naman nilapitan ko siya.

“Hoy, saan dito may malapit na terminal ng bus pa-probinsya ng Quezon?” Tanong ko sa kanya at tumingin siya sa’kin ng masama. Gwapo. ’Yung lang ang masasabi ko sa kanya. Walang tapon kahit na may pasa siya sa kaniyang kanang bahagi ng kaniyang labi.

“Muka ba’kong tanungan?” Sagot niya pabalik kaya natawa ako.

Sasagot na sana ako pabalik pero nagtatakbo siya habang naiwan ako sa kinaroroonan ko.

“Saan nagpunta ’yung kasama mo?” Sagot ng isang lalaking hinahabol ang kaniyang paghinga.

“Ang baho ng hininga mo. Hindi kita kilala at lalong hindi kilala ang poging ’yun.” Sagot ko at minabuti kong talikuran siya.

“Bastos kang kausap, ha?” Aniya at nang nang lumingon ako pabalik ang sinikmuraan niya ako ng isa.

“Fuck you, ang pangit mo!” Sagot ko at nagtatakbo na ang lalaki palayo at sinundan ko siya. Doon ko nakitang sinisipa nila ’yung lalaking gwapo kanina.

“Hoy! Ginagawa niyo d’yan!?” Sigaw ko at nagkaroon ako ng chance ’yung gwapong lalaki na magtatakbo. Sobrang dami pala nila kaya naman nagtatakbo rin ako kaya lamang ay naabutan ako. Napagsusuntok ako sa katawak dahil sinalag ko mga suntok na pinupukol nila saaking muka.

Bugbog na ang katawan ko at hindi sana sila titigil kung hindi sila nakarinig ng pito nang kung sino.

“Naging stalker ako dati dahil gustung-gusto kitang makilala at naging madali lahat sa akin noong malaman kong schoolmate kita. Halos kada Linggo nakikipag-away ka at nakikipagbasag-ulo pero hindi ko alam kung bakit sa’yo ako nahulog ng ganito.” Dagdag ko pa.

“Alam ko..” aniya kaya naman napatingin ako kaniyang mukha.

“Anong alam mo?” Tanong ko pagtapos kong kumalas sa pagkakayakap ko sa kaniya.

“Na niligtas mo ako noon. Na sinundan mo ako habang nakikipagbasagan ako ng ulo. Alam ko rin na nakikinig ka noon sa banyo ng campus. Sinadya kong malaman mo na makikipagbasagan ako ng ulo noon sa lumang Accountacy building dahil gusto kitang makilala. Patawarin mo ako dahil noong una trip ko lang na bumawi sa’yo kaya kita pinatulan. Hindi ko naman alam na aabot sa ganito na sobrang mahal kita. Na lahat ginawa ko para hindi ka mawala. Na pati pagloloko ko ginawa ko para mapatunayan kong mahal na mahal kita. Parehas tayong lalaki pero hindi issue sa’kin ’yon dahil wala akong pakialam dahil ang mahalaga, mahal na mahal kita at gusto kong malaman mong hindi kita iiwan.” Hindi ako nakasagot agad sa mga sinabi niya dahil lalo lang akong napaiyak. Iyak lang ako ng iyak at alam kong dahil iyon sa sobrang saya.

Gusto kong malaman ng mundo kung gaano ako kasaya, pero mas gusto kong damhin ’yung yakap ni Ian kaya after kong umiyak ay minabuti kong yakapin si Ian ng sobrang higpit. Nagawa ko ring tumugon sa halik niya nang halikan niya ako. Palalim ng palalim ang halik niya hanggang sa nalamayan ko na lamang na buhat na niya ako papasok sa kanilang boardinghouse at doon niya ako inilapag sa kaniyang kama.

Parehas naming kinasabikan ang labi ng bawat-isa. May mga halik na marahan ngunit mas marami ang madidiin at malalaman.

Mainit na mainit ang bawat naming mga halik at ramdam ko ang pagkasabik niya sa akin kaya naman ibinaba ko ang halik papunta sa kaniyang leeg hangang sa nakabalandra niyang utong na sinupsop ko na tila ba isang sanggol. Ungol siya ng ungol sa ginagawa kong pagsupsop ng halinhinan sa kaniyang utong na talaga namang masarap. Pababa sa kaniyang tiyan ay isa-isa kong sinupsop at pinadaanan ng dila ang kaniyang abs. Kahinaan niya ang kaniyang tiyan partikular sa papuntang pusod kaya naman pinaghusay ko ang ginawa kong pagsupsop sa parteng iyon.

Halos mabaliw siya sa sarap at kakaungol kaya naman ibinaba ko ang kaniyang natitiran saplot at agad kong dinilaan ang dulo ng kaniyang kahabaan. Ang init at may pre-cum sa ulo ng kaniyang alaga at sinipsip ko iyon paunti-unti hanggang sa minabuti ko ng isubo ang lahat ng sa kaniya bagat hindi ko maisubo talaga ng sagad dahil sa kahabaan nito na sa palagay ko ay magpipitong pulgada ang haba.

Napasinghap siya sa ginawa kong iyon at hinawakan niya ang aking buhok at inaalalayan niya ako sa pagsubo sa kanyang alaga hanggang sa kumakadyot ng may ritmo. Sumasagad ang kaniyang pagkalalaki sa aking lalamuna at ibayong ungol ang naririnig ko sa kanyang habang ako ay halos mabulunan sa kaniyang kahabaan.

“Ang sarap!” Aniya ng isubo kong muli ang kaniyang pagkalalaki ng may panggigigil.

Mayamaya pa ay pinatuwad niya ako paharap sa kama. Unti-unti niyang ibinababa ang aking boxer shorts hanggang sa maramdaman ko ang lamig. Hinalikan niya ang pisngi ng aking pwet at kinuha ang lotion at napaiktad ako nang maramdaman kong nilalaro niya ang butas ko gamit ang kaniyang isang daliri hanggang sa naging dalawa at nang masanay ako ay ibayong sarap ang nararamdaman ko hanggan sa mapakapit ako sa bewang niya dahil ramdam ko ang magkahalong sakit at sarap pero tiniis ko iyon. Naging maingat siya at sinanay muna niya ang butas ko sa kaniyang kahabaan at unti-unti siyang gumiling at ang sakit na kanina ay nararamdaman ay napalitan ng sarap kaya’t nang makuha niya ang tamang tyempo ay halos tumirik ang mata ko.

Ingat na ingat siya sa bawat pag-ulos pero tila may tinatamaan ang kaniya sa aking loob.

“I love you, Charlie!” Aniya.

“I love you too, Ian!” Sagot ko pabalik.

Nakakakiliting sarap ang nararamdaman ko habang pinapasok niya ako na parang asawa at sa kabilang banda ay tila lalabsan ako sa sarap ng giling niya at lalong nakakadagdag sa sarap ang tunog na mula salpukan ng aming mga balat. Ilang ulos pa ang kaniyang ginawa at ako naman ay nilabasan na.

“Ito na..” aniya at naramdaman ko na tila puno ang loob ko ng mainit na likido. Hinugot niya ang kaniyang ari ngunit matigas pa ito. Alam kong gusto pa niya kaya naman nang halikan niya ako ay kinilig ako sa sinabi niya. “Sa’yo lang ako..” aniya at nakailang rounds pa kami. Marami kaming ginawang posisyong hanggang sa kapwa kami nahiga at nakatulog ng walang anumang saplot sa aming katawan.

Itutuloy…

DG PART XXVI

PART XXVI: SHOWER ROOM

CHARLIE

Ilang Linggo na ang nakakalipas mula nang maging okay uli kami ni Ian. Mas lalo kong naunawaan ang buhay at mas lalo ko siyang minahal bilang siya. Minsan man nagkakatampuhan kami pero nagkakaayos din kami agad at masaya ako dahil doon.

“Charlie, kamusta ka?” Tanong ni Charles na may dalang dalawang bote ng tubig.

Nakatambay kasi ako ngayon sa gymnasium dahil nakisali ako sa varsity ng volleyball maglaro kanina.

“Ito, pagod.” Sabi ko sabay kuha ng tubig na dala niya.

“Muka nga.” Sagot naman niya sabay dating ni Ian na nagmamadaling makarating sa kinaroroonanan namin ni Charles.

“S-sige, maiwan ko na muna kayo.” Hindi pa man nakakatagal ang pag-uusap namin ay umalis na si Charles at naiwan kami ni Ian.

“Kumusa araw mo?” Tanong ko sa kanya.

“Nakakapagod. Naglinis kami ng library.” Sagot niya.

“Pasaway ka kasi.” Singhal ko sa kanya kasi nahuli siya ng professor niyang matanda na nagse-cellphone during exam at bilang parusa at pinaglinis siya ng library.

“Sorry na po.” Pa-cute niya kaya pinunasan ko ang pawis na pumapatak mula sa muka niya. Mas pawis pa ata sa’kin ang isang ’to pero pogi pa rin e.

“Problema mo?” tanong ko dahil nakatingin lang siya sa muka ko kaya naiilang ako kasi nakangiti pa siya.

“Pa-kiss ng isa.” Paalam niya pero hindi ko pa man nasasabing ayoko ay lumapat na ang labi niya sa labi ko ng mabilis.

“Ang daming tao, o!” Sabi ko matapos niya akong halikan. Pero parang wala namang siyang pakialam sa mga tao sa paligid namin.

“Anong pakialam ko sa mga ’yan, e mahal na mahal kita.” Straight forward niyang sagot kaya naman kinilig ang mga nakarinig at may mangilan-ngilang walang pakialam.

“Bunganga mo.” Sabi ko pero ngumuso lang siya.

“H’wag mo ngang laging iniisip ang sasabihin ng ibang tao. Hindi ka magiging masaya kung lagi mong iniisip ang sasabihin nila. Ngayon, mag-focus ka lang sa’kin at baka masuntok ko ’yung mga patingin-tingin sa’yo habang naglalaro ka kanina. Tang ina nila!”

“Sinasabi mo d’yan?” Napatanong ako kasi nanonood pala siya kanina.

“Nanood ako bago ako maglinis sa library at kita mo ’yung lalaking ’yon?” Aniya sabay turo sa lalaking kalaro ko kanina. “Iba ang titig no’n sa’yo. Gusto mo bangasan ko ’yun? Eh mas gwapo naman ako ro’n.” Panunuyq niya.

“Dami mong alam. Hindi ako gano’n karupok para pansinin ’yang mga ’yan. Ikaw lang, gago!” Sabi ko kaya napangiti siya.

“Mabuti naman kung gano’n.” At ngumiti siya ng pagkalaki-laki.

“Shower muna ako,” paalam ko dahil nanlalagkit na ako.

“Sama ako!” aniya at may pilyo siyang ngiti na ibinigay sa akin.

“D’yan ka na muna.” Sabi ko pero makulit ang isang ’to. Tipong ayaw niyang mahiwalay ako sq mata niya.

“Ayoko..” nakangiti niyang sagot kaya naman wala naman akong nagawa kung ’di isabay siya sa paglalakad papunta sa locker ko at tsaka kami dumiretso sa shower room.

Pagpasok namin sa men’s shower room ay wala ng tao kaya naman nagulat ako sa ginawa niyang pag-lock sa pinapinto ng shower at mabilis na mabilis ang ginawa niyang paghalik sa’kin at nanlambot ang aking mga tuhod sa ginawa niyang iyon. Unti-unting lumaban ang aking labi sa labi niyang tila ba may kung anong bitamina na nagdadala sa aking sa kung saan. Nakapikit lang ako at naramdaman kong pumapasok ang kaniyang dila sa loob ng bibig ko dahilan para makiliti ako.

Nakailang minuto kaming naghahalikan hanggang sa makirinig ako ng click mula sa kung saan kaya parehas kaming natigilan.

“Sinong nand’yan?!” Singhal ni Ian kaya naman mabilis ang ginawa naming pagbukas mga pinto at doon sa ikalawang pinto namin nakita ang isang lalaki na nakayuko habang hawak ang kaniyang cellphone.

“Tang ina mo! Akin na ’yang cellphone mo!” Bulyaw ni Ian sa isang lalaking tantiya ko ay freshman palang.

“Hindi po ako nagbi-video nano-,” at hindi na niya natapos ang kaniyang gustong sabihin dahil nakuha na ni Ian ang cellphone nito at agad tiningnan ang gallery at doon at may kuha kaming dalawa na naghahalikan at may video pa.

“Sa susunod na kuhaan mo pa kami ng video masasapak kita at makukulong kang gago ka!” Sabi ni Ian at doon ay pinahi niya lahat ng mga larawan at video naming dalawa.

Akmang babasagin na ni Ian ang cellphone ng lalaki pero pinigilan ko siya dahil ayoko namang magmuka kaming sobrang sama.

“Boy, a private thing has to be kept and once you interfere again, baka masaan ka sa kanya at sa akin. H’wag mo ng uulitin, ha?” Malumanay ngunit may laman kong paalala sa kanya.

“Sorry po..” aniya at saka siya nagbihis.

Hindi na namin naituloy ang ginagawa namin ni Ian kaya naman nagmadali na rin kami sa pagsa-shower at mabilis na umalis dahil sa inis.

“Libog mo kasi.” Sisi ko.

“Gusto mo rin naman.” Pang-aasar niya na tama naman. Bakit ba kasi napakasarap ng halik niya?

“Okay.” Sabi ko bago sumakay sa motorsiklo niya. Saktong magpapatakbo na siya ng motorsiklo nang biglang bumusina ang paparating na sasakyan.

Pamilyar iyon sa’kin. Sobrang pamilyar at tama ako, si Daddy.

Itutuloy…

DG PART XXVII

Note:

I dedicate this chapter to all of you, guys. I stop writing for almost a quarter and yet you’re still supporting me until this part. Apir! I am going to read your comments. And one more request, send love to one another! :)

DG PART XXVII: ACCEPTED

CHARLIE

“Ian, bababa na ako,” paalam ko sa kanya pero pinigilan niya ako.

“Bakit ka bababa?” tanong niya sa akin na may halong pagtataka habang ako naman ay kinakabahan na lalo na nang ibaba ni Daddy ang bintana ng sasakyan niya. Mabilis ang mga pangyayari at natauhan ako nang magsalita si Ian.

“Bakit po kayo bumubusina? May probelama po ba?” sunud-sunod na mga tanong ni Ian na ikanakaba ko.

“Dad, pagpasensyahan niyo na’tong kaibigan ko.” Sabi ko naman sabay baba sa motorsiklo ni Ian. Bahagyang napatingin si Ian sa aking mata at nagpahiwatig ako na tumahimik siya pero parang hindi siya aware sa mga nangyayari. He don’t really like it.

“Kaibigan mo ’yan?” tanong ni Dad at ganoon ang ginawa niyang pagmamasid kay Ian at nakalimutan kong dala niya ang aking bag kaya naman kinuha ko iyon mula sa kanya at nagpaalam pero hindi kumbinsido si Dad dahil nakakunot ang kaniyang mga kilay na bihira ko lamang namang makita.

“Ano pang hinihintay mo Charlie? Sumakay ka.” Ang ma-awtoridad na utos niya sa akin kaya naman mabilis ang ginawa kong pagsakay. Nang makasakay ako ay nakita ko sa side mirror si Ian at tila ba malungkot ang mga mata niyang nakahabol ang tingin sa sasakyan na sinasakyan ko.

Malayu-layo na ang tinatakbo ng sasakyan mula sa University tsaka lang nagsalita si Dad. “May gusto ka bang sabihin?” ang tanong niya sa akin.

“W-wala, Dad.” Sagot ko na may halong kaba at napansin kong tumigil siya sa isang gilid at pinatay niya ang engine ng sasakyan at bigla siyang humarap sa akin.

“Who is that guy?” makahulugan niyang tanong sa akin at umiling ako.

“A friend, Dad.” Sagot ko at napatawa siya.

“Are you trying to convince yourself or are you tring to fool me?” tanong pa niya.

“Hindi ko alam ang gusto niyong ipatating, Dad, pero trust me, he’s a good friend..” pagtatanggol ko kay Ian at sana ay hindi siya magalit sa akin dahil i-d-ineny ko siya.

“Then can you tell me what is this picture all about? Does your friend normally kiss you?” aniya at doon ako nagulat sa tanong niya at pinakita pa niya ’yung picture namin ni Ian sa gymnasium kanina na hinalikan niya ako.

“Let me explain, D–.” At hindi ko natapos ang gusto kong sabihin dahil bigya siyang napaubob sa manubela ng kaniyang sasakyan. He’s disappointed and I felt it.

“How long have you been together?” tanong niya.

“Almost a month.” Sagot ko habang nakatingin sa kanya.

“I have a lot of dreams for you and we’re doing our best to provide everything for you and sadly, you..”

“Gay?” Hindi na niya naituloy ang gust niyang sabihin at nang sabihin ko iyon ay napatingin siya sa akin at niyakap ako.

“I am not against your sexuality, I am against your behavior. Ni hindi mo man lang sinasabi sa amin ng mommy mo na may karelasyon ka na pala. Ni hindi mo pinakilala sa’min..” sabi niya at nagalak ako.

“Kaya ka ba nagagalit, Dad kasi hindi ko sinabi sa inyo?” tanong ko matapos niya akong yakapin.

“Alam namin na ganyan ka matagal na dahil sa mga magazine na nakita ng mommy mo sa ilalim ng kama mo sa mga kilos mo at maging sa lahat ng ginagawa mo. We know you.. that much.” Sabi ni Dad at doon ako natigilan dahil ramdam ko na tanggap na tanggap ako.

“But I want to request something.” Sabi ni Dad.

“Ano po ’yun, Dad?” Tanong ko.

“Dalin mo sa bahay ang lalaking ’yun para makilala namin ng mommy mo.” Aniya at lumaki parehas ang ngiti naming dalawa at hindi ko napigilang yakapin siya.

This feeling is quite new. Tanggap nila ako at tanggap nila kung anong mayroon sa amin ni Ian.

“Masusunod po!” Excited kong sagot pabalik.

“Dad, salamat!” Sabi ko at dumiretso na kami pauwi sa bahay.

Pagdating namin sa bahay ay nakaabang si mommy sa labas ng bahay at doon ay niyakap niya ako ng mahigpit.

“Do you hate me, ma?” I asked dahil gusto kong makumpirma sa salita bagat ramdam ko naman na accepted ako bilang ako.

“Of course! Ipinagbuntis kita ng 9 months at inalagaan hanggang sa paglaki. Maliit ka palang ramdam ko na na ganyan ka, but I refused to ask because no matter how and what you do, ikaw pa rin ang bunso ko.” Aniya.

“Mom, thank you!” Naiiyak kong sabi at iniharap niya ang muka ko sa kanya at pinahid niya ang mga luhang dumadaloy sa mga mata ko.

“Ikaw na lang at ang daddy mo ang mayroon ako kaya bakit pa namin ipagkakait ang suporta na kailangang-kailangan mo?” Dagdag pa ni mommy at napatingin na lang sa’min si Daddy na nakangiti. He even raised his eyebrows to show his support and happiness for me.

“I don’t want this drama, but I am happy that you accept me for being me. I just wish that kuya Joseph is here to see me. I really missed him so bad,” sabi ko at doon kami sabay sabay na ngumiti na lang.

Kuya must be somewhere far from us, but in our hearts he’s here.

“Sino bang hindi nakaka-miss sa kuya mo?” Tanong ni mommy na inilingan lang namin ni Daddy.

As of now, I am happy but I don’t know kung gaano kahaba ’tong happiness na’to.

Itutuloy…

DG PART XXVIII

Note: S alamat sa mga sumubaybay hanggang dito. 7-10 more chapters to go, matatapos na ang  DREAM GUY. Mas ma-a-appreciate ko ang suporta niyo sa pamamagitan ng pag-iwan ng inyong mga simpleng kumento. SALAMAT!

DK PART XXVIII: BULONG SA HANGIN 

CHARLIE

                      Nakaharap ako sa kisame ng aking kwarto nang mapagtanto kong maswerte ako dahil hindi ko na nararamdaman na nag-iisa ako. Tanggap ako ng aking mga magulang at masayang-masaya ako at nakakatuwang isipin na hindi ko na napapanaginipan si kuya sa gabi kapag malungkot ako. Masaya akong napapalaya ko na siya sa isip ko. Napapalaya ko na ang sarili ko mula sa pagsisi sa aking sarili na ako ang dahilan kung bakit namatay si Kuya Joseph. Aminado ako noon na may parte sa akin na sinisi ko ang sarili ko na kasalan ko ang lahat dahil gusto ko talagang masubukan ang sumakay sa pampublikong bus. Pero nakaraan na ’yon at masyado pa akong bata noong mga tagpong iyon. I learned my lesson now at alam kong matutuwa si kuya Joseph kapag nalaman niyang maganda na ang mga nangyayari sa akin ngayon. And one thing na hindi mawawala sa puso at isip ko ay kung gaano niya ako minahal at ganoon din naman ako sa kanya.

Nasa kalagitnaan ako ng pag-iisip nang maramdaman kong nagba-vibrate ang aking cellphone. At nang tingnan ko ang mensahe ay galing iyon sa aking network. Walang kwenta. Dahil hawak ko na rin ang aking cellphone ay naisipan kong tawagan si Ian dahil ang dami kong kailangang ipaliwanag sa kanya at gusto siyang makausap ng mga magulang ko bukas na bukas din.

I dialled his number at tumutunog lang ito at nakailang missed calls ako bago may sumagot.

“Hello, Ian!” bulalas ko nang sagutin niya ang aking pang ilan ng tawag.

“Hello, Charlie, wala rito si Ian. Naglalasing ata. Hindi ko alam ang problema ng isang ’yun. Ayaw ka raw niyang mawala uli.” Sagot ni Jack kaya naman mabilis ang ginawa kong pagbaba sa aking cellphone at mabilis din akong nagbihis pere nagulat ako nang may kumatok sa pinto. Pagbukas ko ng pinto ng kwarto ay lumabas si Daddy.

“Ano pong mayroon, daddy?” tanong ko pero nakangiti lang siya at dinala ako sa kung saan.

Nasa baba na kami ng bahay doon ko nakita si Ian na nasa labas n gaming bahay. Tumutugtog siya gamit ang kaniyang gitara at hindi ko alam kung paano magre-react. Si mommy kasi nangiti lang at ganoon din si daddy. Hindi ko alam na pupunta siya rito. Akala ko nagpapakalasing siya sa kung saan. Hindi ko alam na may ganito pala siyang pakulo sa buhay.

“Bakit kapag tumitingin ka natutunaw ako Bakit kapag lumalapit ka kumakabog ang puso ko Bakit kapag nandito ka sumasaya araw ko Lahat ng bagay sa mundo parang walang gulo.”

Unang verse pa lang ng kanta niya ay napapaluha na ako pero pinipigilan ko iyon.

“Bakit kapag nakikita ka parang nasa ulap ako Bakit kapag kausap kita nauutal-utal sayo Bakit kapag nandito ka nababaliw ako Nababaliw sa tuwa ang puso ko.” Habang inaawit niya ang mga katagang iyon ay nakatingin siya sa akin. Naalala ko tuloy ’yung pagkikita naming noon at kung paanong nakarating kami sa ganitong punto ng aming mga buhay.

“Sa isang sulyap mo ay nabihag ako para bang himala ang lahat ng ito Sa isang sulyap mo nabighani ako nabalot ng pag-asa ang puso Sa isang sulyap mo nalaman ang totoo ang sarap mabuhay punung-puno ng kulay Sa isang sulyap mo ayos na ako sa isang sulyap mo napa-ibig ako..” hindi ko alam kung bakit ako nanghihina. Hindi ko alam kung bakit ako nagkakaganito dahil sa kanya. Pero ang tanging alam ko lang ay mahal na mahal ko siya.

Matapos ang huling linya ng kanyang iyon ay tumingin sa akin si daddy at mommy ay narinig ko siyang nagsalitang muli.

“Tito, tita, sorry po kung ganito lang ako. Sorry po kung minahal ko ’yung anak niyo. Sorry po kung sa tingin niyo ay hindi kami para sa isa’t-isa. Sorry po mahal ko lang talaga si Charlie!” Aniya at pumiyok pa siya kaya naman imbis na magtuloy-tuloy ang luha sa aking mga mata ay napatawa ako ng kaunti at ganoon din si mommy at daddy.

Hinintay ko ang mga susunod pang mga pangyayari. Sunod ko na lamang namalayan na pinabuksan ni daddy ang at doon siya nagsalita.

“Good evening, hijo!” bati ni daddy sa kanya kaya naman umayos siya ng tindig. Ngayon ko lang napansin ang suot niya. Naka-poloshirt siya at naka-semi fitted na pantalon. Naka-top sider din siya at naka-tack in. Ang gwapo niya pero tila kinakabahan siya sa harap ni papa, ng mga magulang ko kaya naman napangiti ako ng pagkalaki-laki.

“Good evening po, T-tito, Tita!” may paggalang ngunit kinakabahan niyang bati pabalik sa aking mga magulang. Tiningnan ko si daddy at pansin kong natatawa siya pero itinatago niya iyon.

“Ikaw ba ’yung manliligaw ng anak ko” tanong ni daddy at napaseryoso si Ian.

“Boyfriend po.” Nakakagulat niyang sagot kaya napatakip ako ng mata at si daddy naman ay nagpabalik-balik ang mata sa amin ni Ian na may hawak paring gitara.

“Daddy..” sabi ko at tumingin siya sa akin.

“Okay, hijo. Wala naman akong magagawa. Mangako ka lang bilang lalaki sa harap ko na hindi mo sasaktan ang anak ko kundi malalagot ka sa’kin. Nauunawaan mo ba?” Tuluy tuloy na sabi ni daddy kay Ian.

“Yes, sir!” aniya kaya natawa lang kami ni mommy.

“Hoy! Lumapit ka nga sa’kin. Sabi ko at sumenyes pa siya kung pwede ba. Napangiti tuloy si mommy at daddy bago tumango na ang ibig sabihin ay walang problema.

“I like him,” biglang usal ni mommy nang magmano ito sa kanya. Kay daddy medyo alangan siya pero nagmano na rin siya.

“Thank you po, tita, tito!” aniya at doon ko napagtanto na may umaagos sa mga mata ko nang sabihin iyon ni Ian.

Walang ginawa si daddy at mommy nang yakapin ko si Ian at napangiti lang sila.

“I love you!” bulong niya sa aking tenga.

Sumagot ako. “I love you too!”

Kahit bulong lang iyong mga katagang ’yon sa hangin ay alam ko sa sarili kong mahal ko si Ian kahit napakarami niyang kagaguhan sa buhay.

Itutuloy…

DG PART XXIX

Note:

Congrats! Nakarating ka rito. Apir!

PART XXIX: HEART

CHARLIE

After that night mas lalong lumalim ang relasyon namin ni Ian lalo na’t legal na ang relasyon namin sa aming mga magulang. Nakakataba ng puso lalo’t nakita ko kung gaano kalaki ang ipinagbago ni Ian. He’s a man now. Hindi na siya ’yung lalaking pinapangarap ko noon na may mga katangiang hindi gusto ng karamihan. Oo, he’s a trouble maker before pero lahat naman ng tao deserve ang pagbabago.

“Kumusta naman ang relasyon niyo ng boyfriend mo, Marla?” Tanong ko. “Baka mamaya niloloko ka na naman niyan. Ako na ang sasapak d’yan kay Harold.” Pagbabanta ko at natawa nalan si Marla na kaharap ko ngayon na nakaupo sa parteng dulo ng cafeteria.

“He has changed a lot. Tinupad niya ’yung pangako niyang magbabago na siya, ’no. Kaya sobrang saya ko at sana ikaw din.” Sagot niya pabalik sa akin.

“Oo naman.” Nakangiti kong sagot pabalik. “Okay na okay kami ni Ian.” Sabi ko pa bago uminom ng tubig.

“Buti naman napatawad mo na si papa Ian.” Komoneto niya na nginitian ko lang. “Kinain mo rin ’yung sinabi mo noon na hindi mo na siya babalikan pa, friend.” Pang-aasar niya pa at tama naman siya ro’n.

“He proved everything he has to me kaya there’s nothing to be regretted at all. Pinatawad ko siya dahil mahal ko siya and that’s enough enough reason para ilaban ko siya, tama ba?” Ani ko at sumang-ayon naman siya sa aking mga sinabi.

“Support lang ako.” Nakangiti niyang tugon at dumating si Harold na malawak ang ngiti.

“Friend, nakalimutan kong sabihin na may date kaming dalawa ni Harold kaya mauna na kami sa’yo, ha?” Ang paalam ni Marla sa akin at tumango naman ako sa kanilang dalawa. Sweet.

“Harold, ingatan mo ’yang kaibigan ko, ha?” Sabi ko at ngumiti siya bago sumagot.

“Oo naman.” Aniya at saka sila umalis sa aking harapan. Napahinga ako nang malalim nang makaalis sila dahil alam kong masaya na ang kabigan kong si Marla este, Marlon pala dapat.

I was in the middle of thinking nang maramdaman kong kailangan ko nang pumunta sa comfort room dahil ihing ihi na ako.

Pagpunta ko sa comfort room ay nakita ko si Charles at bumati ito sa akin.

“Parang madaling madali tayo a?” Aniya at hindi ko muna siya pinansin dahil ang bigat bigat na ng aking pantog.

“Ihing ihi na ako, tabi!” Saway ko sa kanya dahil nakaharang siya sa pinto at ganoon na nga ang ginawa niya. Nang makapasok ako sa isang cubicle ay nagmadali akong umihi dahil ang weird dahil may sumisinghot sa dulong bahagi ng cubicle. Gusto ko sana siyang puntahan kung okay lang siya pero nawalan ako ng gana nang makita ko si Charles sa labas na naghihintay sa akin. Loko rin ang isang ’to e.

“Tugtog tayo mamaya. Jam lang, okay lang sa’yo?” Yaya niya nang makalabas ako. In-assess at tiningnan ko muna ang sarili ko kung may gala ba kami ni Ian today pero wala naman at tapos na rin ang klase ko kaya sasama ako sa kanya.

“Game!” Sagot ko pabalik at ngumiti siya.

“After lunch, ha?” Pag-uulit niya ay um-oo naman ako. Makulit pa rin si Charles at walang nagbago sa kanya bukod sa naging maaliwalas siyang tingnan dahil wala siyang pasa ngayon sa muka.

“Oh, anong mayroon sa muka ko?” Tanong niya at napangiti naman ako bago ko isinensyas ang muka niya. Alam kong nakuha niya ang ibig kon sabihin pero parang hindi rin.

“Oo. Pogi ko.” Aniya kaya irapan ko nga.

“Assuming ka?” Panimula ko. “Ang gusto kong sabihin ay ’yang muka mo. Himalang walang bangas. Muka ka ng tao.” Sabi ko at umakbay siya sa akin bago bumulong.

“May sasabihin ako sa’yo. Secret lang natin ’to, ha?” Mahina niyang bulong at nagtaas ako ng kanang kamay bilang tanda na nangangako ako.

“Ge, ano ba ’yong gusto mong sabihin?” Pangungulit ko pero patagal ang isang ’to e. “Sabihin mo na!” At ngumiti lang siya palapit sa akin at bumulong.

“Ang pogi ko.” Sabi niya sa aking tenga at piningot ko ang kanan niyang tenga. Masyadong maraming alam e.

“Anong pakialam ko?” Singhal ko at tumawa lang siya.

“Easy! Ikaw talaga, hindi ka na mabiro e. Pagdepensa niya pero nakangiti pa rin.

“Nga pala, parang wala kang klase today?” Tanong ko sa kanya kasi kanina ko pa siya nakikitang pagalagala sa campus.

“Walang professor. Boring.” Aniya at napatango naman ako kasi normal na sakit ng mga professor namin ’yun. Magtuturo lang kung kailan nila gusto, palibhasa ay mga sumasahod kahit hindi mga nagtuturo. Isa’t kalahating mga kupal.

“Eh, ikaw? Wala ka ring klase?” Aniya at doon ko napagtantong parehas lang kami ng case. Kaso early dismissal ’yung ginawa ng professor namin na halatang wala sa mood kanina.

“Obviously, wala rin.” Sagot ko at parahes kaming napabuntong hininga.

---

After lunch ay dumiretso ako sa gate ng campus at nakita ko si Charles. Nakapagpaalam na naman ako kay Ian at pumayag siya. Sobrang busy nga ng kupal na ’yon kasi may tinatapos pa silang article ni Jack at bukas na raw ang pasahan. Hirap siguro maging journalism student.

“Ngiting ngiti?” Sabi ko at ganoon na nga ang ginawa niyang pag-akbay sa akin imbes na sumagot. Hindi ko alam ang trip ng isang ’to. Masyadong malakas.

Iniabot niya sa akin ang isang helmet at pinaaangkas niya ako sa simple niyang motorcycle. Itim na itim iyon at medyo mataas pero easy lang din naman ang pagsakay.

“Kumapit kang mabuti.” Paalala niya at mabilis na pinatakbo ang kaniyang motorsiklo nang makaangkas ako. Saan kaya ako dadalin ng isang ’to? Mukang hindi naman kami magdya-jam dahil ibang daan kasi ang kaniyang tinatahak. Malayo na ang ruta namin at hindi yon papunta sa kung saan. Papunta siya pamilyar na lugar.

Matapos ang mahaba habang pag-angaka ay nalamayan ko na lamang na nasa tapat na kami ng sementeryo.

“What are we doing here?” Pagtataray ko kasi hindi naman ang lugar na ito ang ipinangako niyang pupuntahan namin. Gago lang.

“Dito ko sasabihin ang secret na gusto mong malaman kanina sa campus.” Seryoso niyang sagot sa akin at naglakad kami papasok ng sementeryo kung saan nakalibing din si kuya Joseph. Mahaba haba ang aming nilakad at namalayan ko na lamang na nasa ilalim na kami ng puno kung saan nakahimlay na si kuya Joseph.

“Bakit tayo nandito sa harap ng puntod ni kuya Joseph? Anong plano mo sa buhay? Are you trying to scare me?” Sunud-sunod kong mga katanungan pero imbes na sumagot siya ay hinubad niya ang kaniyang suot na damit.

Hindi ko alam ang gusto niyang mangyari pero parang hindi ako natutuwa.

“Kita ko ba ’tong markang ito?” Tanong niya habang itinuturo ang kaniyang dibdib na may marka ng naghilom na sugat na tinahi or something like that at naalala ko na nakita ko na iyon noon.

Nangangalahati na kami sa pag-inom sa kalahating Litro ng Emperador at medyo masakit siya sa ulo pero kaya ko pa naman.

“Ang init na ’no?” Tanong niya at tumango lang ako dahil totoo naman lalo na sa akin na naka-batch shirt pa.

Mayamaya pa ay naghubad na siya ng damit at nakita kong may peklat siya sa bahaging dibdib pero ganoon pa man ay maganda ang hubog ng katawan niya sa point of view ko.

“Tahi ito almost 9 years ago.” Panimula niya na hindi ko pa rin alam kung bakit niya sinasabi sa’kin.

“December 11, 2010, hindi alam ni mama at papa ang gagawin kung paano ako mabubuhay dahil mahina ang puso ko. I was in the edge of dying pero hindi ako sinukuan ng mga doktor kahit wala na akong pag-asang mabuhay. A heart transplant, iyon ang nagsalba sa buhay ko. Matagal bago ko nahanap ang donor ng pusong nasa akin na ngayon at nalaman ko na ang kuya Joseph mo ang may ari ng pusong nandito.” Aniya na hawak ang dibdib. Shocked ako sa mga narinig ko pero walang titik na lumalabas sa bibig ko, luha aking mga mata mayroon.

“Sorry for telling this, pero nagpapasalat ako sa kuya Joseph mo at sa pamilya mo. Kung hindi dahil sa kanila patay na ako ngayon.” Aniya. I don’t know how to react at hindi ko alam kung bakit ako naiiyak.

Facing the person who have received my brother’s heart hurts.

“Anong gusto mong sabihin ko, Charles? Gusto mo matuwa ako? Hindi mo ako kailangang pasalamatan, hayop ka!” Ang sakit sa dibdib at hindi ko alam kung bakit napakasakit ng mga binitawan niyang mga salita.

“Sorry, Charlie. Ito ’yung sikretong gusto kong sabihin sa’yo.” Aniya at sinampal ko siya isa.

“Kaya mo ba ako kinilala at kinaibigan dahil sa puso ng kuya ko? Kaya mo ba ginagawa lahat para makabawi? Hindi mo na mababawi lahat ng sakit lalo na’t wala na si kuya! Sana hindi na lang siya namatay noon!” Sabi ko at umiiyak pa rin ako.

“Sorry, Charles..” aniya at umiyak din siya. Wala siyang kasalanan pero hindi ko mapigilang hindi maging emosyonal dahil sa mga nalaman ko.

“Putang ina mo, Charles!” Sabi ko habang pinipigilan niya ako sa pagsuntok ko sa kanya.

Nasa ganoon kaming posisyon na nakayakap siya sa akin nang marinig ko ang pagtawag ni Ian sa akin.

“Charlie? Ano ’to? Kailan niyo pa ako niloloko?” Aniya at lalong bumuhos ang luha mula sa aking mga mata.

Hindi na makapag-isip ng ayos ang utak ko at hind ko nagawang magsalita dahil sa letseng pusong ’to. Emosyonal.

Itutuloy…

DG PART XXX

DREAM GUY PART XXX: SIYA LANG

“M-mali ang iniisip mo, Ian.” At pumiyok ako nang sabihin ko ’yon.

“Tang ina naman, Charles, e! H’wag ka namang manira ng relasyon!” ang sigaw ni Ian kay Charles at sinundan niya ’yon ng isang suntok na tumama sa balikat. Naalarma ako sa mga susunod na mga manyayari kaya naman pinigilan ko sila.

“Bakit kayo magkayakap?!” sigaw pa ni Ian sa kaniyang kapatid. Ramdam ko ang galit sa kaniyang mga salita pero hindi ko siya masisisi.

“It was not intentional. Sinabi ko lang sa kanya ang dapat niyang malaman.” Kalmadong tugon ni Charles at tila na-curious si Ian sa kaniyang narinig.

“Ano na namang sinabi mo kay Charlie?” tanong pa ni Ian. Hinintay ko magsalita si Charlie.

“Sinabi ko sa kanya na ang kuya niya ang donor ng pusong ’to.” Aniya sabay turo sa kaniyang dibdib at pinanood ko ang reaksyon ni Ian. Gumuhit ang pagkagulat sa kaniyang muka at maging ako ay nagulat sa sunod pa niyang sinabi.

“Takot ka bang sabihin ko sa kanya na alam mo rin na galing sa kuya niya ang puso nasa’kin? O takot kang aminin sa sarili mo na pinatulan mo siya dahil hiniling ni mama?” Hindi ko alam ang gusto niyang sabihin sa mga kataga niyang iyon pero napatingin ako sa muka nilang dalawa.

“Hindi totoo ’yun!” sabi ni Ian pero napailing ako habang pinipigilan ang sarili ko.

“Bakit ako?” umiiling kong tanong at kita ko sa muka nila ang pagsusumamo.

“Bakit hindi mo agad sinabi sa’kin lahat, Ian? Mahal mo ba talaga ako? Kung oo, nasasaktan ako. Gusto kong mag-sorry kasi naabutan mong kami kanina ni Ian pero hindi ko inaasahan na sa muling pagkakataon ay nasasaktan na naman ako. You never failed to disappoint me!” sabi ko sabay tingin kay Charles na noo’y suot na ang kaniyang damit.

“You deserve to know the truth, Charlie dahil para na rin tayong magkapatid. Magaan ang loob ko sa’yo noon pa lang kaya sorry.” Sabi ni Charles at hindi ko siya binigyan ng pagkakataon na makapagsalita pa dahil sinapak ko siya ng isa. He deserve that slap.

“Ian, be honest. Bakit napakahilig mong maglihim sa’kin? Bakit lagi mo akong sinasaktan?” tanong ko at lumapit siya sa akin at naramdaman ko ang yakap niya. Mahal ko talaga siya at hindi ko alam kung bakit ako umiiyak. Siguro alam ko kung bakit ako umiiyak pero ayokong isipin na baka totoo ang sinabi ni Charles kanina. Na baka napipilitan lang siya. Na baka ginagamit na naman niya ako.

“I love you, Charlie!” aniya at naramdaman ko ang pagpatak ng mga luha sa kanyang mata at nababasa niyon ang aking balikat.

“Charlie, Ian, sorry. Hindi ko intension ang manggulo sa relasyon niyo.” Ani Chales at naramdaman ko ang pag-alis niya.

“Makinig ka sa’kin, Charlie.” Sincere siya sa pagsabi niya noon sa akin at gusto kong making ang side niya.

“One month ko palang alam na ang kuya mo ang donor ng pusong na kay Charles ngayon at totoo rin na hiniling ni mama na alagaan kita pero hindi iyon dahil sa utang na loob sa pamilya niyo kundi dahil sinabi ko sa kanyang mahal kita. Kaya gusto ko maniwala ka sa’kin dahil iyon tarantadong ’to, mahal na mahal ka. H’wag ka nang umiyak.” Aniya at pinunasan ang gilid ng aking mga mata pero lalo akong umiyak dahil sa ginawa na. Naniniwala ako.

“Mahal din naman k-kita!” singhal ko at tiningnan ko ang kaniyang mata at huli na nang mapagtanto kong nakalapat na ang kaniyang mga labi sa akin.

Palalim ng palalim ang pagniniig ng gaming mga labi at natigil lamang iyon nang marinig naming ang ubo mula kay Jack na malayang nanonood sa’min.

“Ehem!” tuloy pa nito kaya naman binato siya ni Ian ng putik at nakailag naman ang pobre.

Matapos iyon ay sabay kaming napatawa ni Ian.

“Okay ka na ba?” tanong niya na tinanguan ako.

“H’wag ka nang malulungkot, ha? Hindi naming ginusto na mawala ang kuya mo pero wala na siya kaya sana maging masaya ka na kahit wala na siya, may buhay namang nagpapatuloy dahil sa puso niya. Matatanda na tayo para sa mga ganitong drama. H’wag na h’wag mong isipin na hindi ako nalulungkot para sa’yo dahil kapag nakikita kitang malungkot tripleng sakit ang nararamdaman ko. Sana lagi mong isipin na mahal na mahal kita kahit ganito lang ako. Minsan ka ng nawala sa buhay ko kaya hindi ko na hahayaan mawala ka pa.” pagsasalaysay niya na siya namang nagging dahilan ng pagluha ko. Ito na yata ’yung sinasabi nilang luha ng pagmamahal.

“Mahal din kita, Ian!” hindi ko alam kung hanggang saan kami dadalin ng tadhana pero alam kong sa bawat pagyakap ng kapalaran; sa saya at sa kalungkutan, gusto ko’y si Ian lang. SIYA LANG.

Itutuloy…

DG PART XXXI

PART XXXI: EX

CHARLIE

                Ilang buwan na ang nakakaraan at mas lalong tumatag ang relasyon namin ni Ian. Nariyang nagkakatampuhan kami at nariyan din namang nagkakasundo kamin agad. Natanggap ko na rin lahat ng dapat kong tanggapin dahil hindi raw ako magiging masaya kung magpapakain lamang ako sa nakaraan at pagsisisi. We’re here to conquer the world, ika nga nila at masaya akong lumalaban kasama si Ian.

Ilang buwan na lang ga-graduate na rin si Ian at iniisip ko pa lamang iyon ay nami-miss ko na kaagad siya lalo na sa school. Lately nga hindi na kami masyado nagkakasama dahil marami siyang requirements na dapat tapusin. And one day nagpaalam siya sa akin na umuna na ako dahil gagabihin siya sa school kaya naman minabuti kong umuna na pero my instinct ako na baka mapahamak siya kaya naman bumalik ako sa campus. Pabalik pa lamang ako sa campus nang maramdaman kong may sumusunod sa akin at nakita ko si Harol, ang boyfriend ni Marla at nginitian niya ako, so I smiled back.

“Bakit parang nagmamadali ka?” Tanong niya sa akin.

“Wala. May naiwan lang ako sa locker ko.” Pagsisinungaling ko kahit gusto ko talagang iabot kay Ian ang regalo ko sa kanya dahil sa totoo lang at monthsary naming ngayon ni Ian.

“Ganoon ba? S-sige, una na ako. May gala pa kami ni Marlon e.” Masaya niyang sagot pabalik at doon na rin siya tuluyan nang umalis. Hindi ko napigilang ngumiti para sa kanilang dalawa ni Marla. He really changed a lot and that’s something admirable. Hindi lahat kayang magbago para sa isang tao. Love indeed changes everyone and it makes a harmonious way to build a bridge that connect one person to one another.

Malawak pa rin ang aking ngiti habang naglalakad patungo sa College of Journalism hanggang sa makita ko na kokonti na ngang talaga ang mga tao dahil magsi-six na rin kasi. Nandoon na ako sa kanilang building at minabuti kong hanapin siya pero hindi ko siya nakita. Hanggang sa may lumapit sa akin na kaklase ata niya.

“Si Ian ba?” tanong niya at tumango ako. “Nako, kanina pa umalis eh. Sa pagkakaalam ko kasama n’ya ’yung bestfriend niya bago sila sunduin noong magandang babae.” Hindi ako napag-focus sa una niyang sentence dahil napako ang utak ko sa huli niyang sinabi magandang babae. Hindi naman sa nagseselos ako o wala akong tiwala pero hindi kasi niya ugaling gumawa ng bagay na ikakaselos ko.

“Ah, Mae, may ideya ka ba kung sino ’yung babaeng kasama nila?” tanong ko.

“Alam ko girl friend ni Ian,” aniya at tumigil ang aking mundo pero hindi ako nakapag-react agad.  Wala na ring lumabas na letra sa aking mga labi.

“Sige, una na ako, Charlie.” Paalam niya sa akin habang binabalot ako ng kung anong pakiramdam. It was not new. I felt this shit before and I must admit na hindi ko gusto ang pakiramdam na ito.

Matapos ang pag-uusap naming iyon ni Mae ay agad kong tinawagan si Ian pero hindi niya na naman sinasagot gaya ng ginawa niya noon.

“Nakakaurat!” Sabi ko habang naglalakad dahil nakailang missed calls na ako. Okay fine! Kung ayaw niyang sumagot, eh ’di ’wag! Pero ganoon pa mana ay may parte ng aking isipi na nagsasabi na baka importante lang ’yung lakad ni Ian at nagbibiro lang si Mae kanina.

Pero hindi ko rin maialis sa isipan ko kung sino ang babaeng ’yun.

Habang naglalakad ako ay naisipan kong pumunta muna sa boarding house nila at saktong bababa na sana ako sa taxi nang maabutan kong pababa rin sa kotse si Ian at sumunod naman si Jack. Halata sa muka nila na masaya sila at narinig ko ang kanilang usapan.

“Julie, salamat sa libre! Nabusog kami ni Ian.” Sabi ni Jack at narinig kong nagsalita ang babaeng nakasalim pa, e hindi naman mainit.

“Sige. Walang anu man. Sa susunod na lang uli. Bye! Bye!” Sagot nito at agad na pinaadar ang kaniyang sinasakyan.

Ilang minuto nan nakaalis ang naturang babae ay tsaka ako bumaba after kong makapagbayad sa driver ng bulok na taxi.

Nasa loob na ang dalawang ugok at naiinis ako dahil hindi man lang siya nagpaalam sa’kin ng totoo kaya naman nang pumasok ako sa loob ay hindi ako agad umimik.

“Oh, Charlie…” ani Ian at hindi ko siya pinansin dahil focus ako sa kinakain niya.

“Gusto mo ba?” Tanong niya at umiling ako ay saka ko siya binigyan ng hilaw na ngiti.

“Saan ka galing? I thought you’re going to work with your paper works?” Panimula ko na kinagulat niya. “Nga pala, sino ’yung naghatid sa inyo kanina ni Jack?” Sabi ko pa at lumabas si Jack sa kwarto niya.

“Wala. Kami ni Ian ang bumili niyan sa mga palengke. Nagutom kami kaya nag—” hindi ko na siya pinatapos pa sa pagsasalita dahil huli na e.

“H’wag ako Jack. Tell me, sino nga kasi ’yon? Si Julia… Julie?” Tanong ko at narinig ko si Jack na bumulong ng “lagot.”

“Kaklase namin noong high school.” Sagot ni Ian na hindi man lang talaga nagsabi ng totoo kanina pa.

“Sige. Sinungaling.” Sabi ko at saka tumayo para lumabas at pinigilan niya ako pero hindi ako nagpapigil. Naiinis ako. Mahirap bang sabihin niya kung nasaan talaga siya at anong ginagawa niya kaysa magsinungaling siya.

In-expect ko na hahabulin ako ni Ian kaya naman mas inayos ko ang sarili ko ay sumakay sa taxi.

“Pagod ako kaya uuwi na ako, bye!” Sabi ko at hinila niya ako papalapit sa kaniya.

“Magagalit ka ba kapag sinabi kong ex ko si Julie?” Tanong niya.

“May dapat ba akong ikagalit?” Tanong ko pero hindi siya sumagot, tumawa lang siya.

Itutuloy…

DG PART XXXII

Dream Guy Part XXXII: HALAGA

CHARLIE

Hindi ako nagsasalita kahit kwento ng kwento si Jack sa harap namin ni Ian dahil hindi ko alam kung anong gusto kong sabihin.

“Astig talaga no’n ni Julie, Charlie. Biruin mo ang daming pwedeng kahiligan, pagda-drag race pa ang natipuhan. Hindi ba astig ’yon?” Dagdag pa ni Jack at tumango naman ako at muling hinarap ang pagkaing niluto ni Ian.

Hindi ko alam kung bakit sobrang napapagod ako ngayong linggong ito o hindi ko alam kung hanggang kaila ko mararamdaman ’tong nasa dibdib ko pero ’di ba, normal lang ang magselos at magtampo?

Monthsary namin pero tila nakalimutan niya. Hindi gaya dati na marami siyang surprises. Although I am not after the surprise, ang gusto ko lang batiin niya ako kahit walang ano man na materyal na bagay mula sa kanya. ’Yung yakapin lang niya ako at maging totoo siya sa’kin, masaya na ako.

“Charlie..” ani Jack at Ian kaya napatingin ako sa kanilang dalawa. Kanina ko pala pinaglalaruan ang pagkain sa plato ko at nagkalat na ang mga kanin sa lamesa.

What am I doing?

“Sorry, may iniisip lang.” Paliwag ko bago ko ayusin ang kalat na nagawa ko.

Tahimik. Walang gustong magsalita kaya naman nagpaalam na ako.

“Aalis na ako.” Paalam ko bago ko i-dial ang numero ni Charles. Selos ba? Magselos ka, Ian!

Ilang segundo lang ang lumipas at agad nag-ring ang kabilang linya at doon agad agad na sinagot ni Charles ang aking tawag.

“Hello, Charlie? Napatawag ka? Okay ka lang ba?” Sunud-sunod niyang panimula.

“Hello, Charles, may gagawin ka pa ba? Jam tayo?” Bati ko at narinig kong tumikhim si Ian at Jack.

“ Sure! “ Masaya niyang tugon.

“Sige. Hintayin mo ako sa malapit na 7/11 near the campus.” Sabi ko at nang sumang-ayon siya ay sakto rin na inagaw ni Ian ang cellphone ko.

“Ang mature.” Inis niyang patutsyada pero wala akong pakialam.

“Matured ka?” Simula ko. “Akin na ’yang cellphone ko.” Pagpipigil ko pero hindi niya ginawa iyon.

“Hindi pero nagpapaka-mature ako para sa’yo.” Paliwag niya.

“Talaga ba? Hindi ko na alam ang totoo sa mga sinasabi mo. Sana hindi mo na ako binalikan kung gaganituhin mo lang uli ako. Monthsary natin pero mas inuna mo pang makasama ang ex mo?” Panimula ko at alam kong kapag hindi ko ito nilabas ay baka mas lalo akong sumabog. Anong gusto mong patunayan?“ At tumingin ako sa mga mata niya.

“Nakalimutan kong monthsary natin dahil sa sobrang busy ko. Sorry.” Aniya habang bahagyang nakayuko.

“Nakalimutan? Busy? Ako rin naman busy pero hindi ko inuunang makipaglandian sa ex ko kasi mahal kita.” Sarkastiko ang pagkakasabi ko niyon pero hindi pa ako tapos.

“Sorry na, Chalie.” Pagsusumamo niya.

“Pwede ba, tigilan mo ’yang kaka-sorry mo! Hindi porket pinapatawad kita, uulit ka na ng uulit sa mga ginagawa mo! At tandaan mo na ang sorry hindi inaaraw-araw dahil unti-unti na rin ’yong mawalan ng saysay. Immature ako kasi mahal kita, pero kung gaganituhin mo lang din ako, sana inisip mo muna kung bakit mo ba ako minahal o kung mahal mo ba talaga ako..” hindi ko na natapos ang gusto kong sabihin dahil ang bigat ng dibdib ko. Normal bang malimutan ang monthsary?

Oo, sige, monthsary lang ’yun pero sa’kin kasi hindi lang ’yon basta monthsary.

“Sorry for making you feel this way. Hindi ko sinasadya,  Charlie. Alam mong mahal kita kaya sana buksan mo rin ang isip mo para sa’kin.” Hindi ko alam kung saan niya hinuhugot ang mga salitang lumalabas sa bibig niya pero talaga ako kumbinsido.

“Puro ka sorry.” Totoo naman kasi. “Oh, happy monthsary!” Sarkastiko kong sabi habang inaabot ko sa kanya ng marahas ang regalo ko sa kanyang damit na si fin ng adventure time ang tatak.

After noon ay nagmadali na akong maglakad para makaalis ako pero pinigilan niya ako.

“Charlie..” aniya pero inalis ko ang kanyang kamay sa akin at kinuha ko rin ang cellphone ko sa kanya.

“Tawagin mo akong Charlie kapag nahanap mo na ng tunay ang halaga ko. Tsaka magtapat ka nga sa’kin!” At tumingin ako sa mga mata niya.

“Bakit mo’ko laging sinasaktan? Hanggang kailan mo’ko gustong paikutin? ’Yung Julie ba? Mahal mo pa ba ’yung ex mo na ’yon? Kung oo, doon ka na. H’wag mo na muna akong abalahin dahil itong puso ko, mahal ka. Sobra. Kaya sabihan mo lang ako kapag nahanap mo na ’yung halaga ko sa’yo dahil ikaw, iniintindi kita sa abot ng makakaya ko. Tandaan mo na mahal kita, Ian pero nasasaktan din naman ako.” Sabi ko sa kanya at bigla niya akong niyakap. Hindi ko siya niyakap pabalik dahil alam ko na kapag yumakap ako pabalik, talo na naman ako.

Itutuloy..

DG PART XXXIII

XXXIII: MAGPATAWAD.

CHARLIE

“Gago pala siya e.” Singhal ni Charles nang ikwento ko sa kanya lahat ng mga nangyari kanina.

“Sobra. Wala akong nakikitang mali sa ginawa ko. Basta ang alam ko lang, mahal ko siyang kumag siya.” Sabi ko.

“Baka kasi nasobrahan ka sa tiwala kaya palagi kang inaabuso. Ganoon ang mundo, Charlie. Hindi laging give and take.” Sabi pa ni Charles.

“Anong magagawa ko? Monthsary namin pero kinalimutan niya dahil lang sa Julie na ’yon. Kainis.” Pagmamaktol ko.

“I got your point, Charlie. Pero inalam mo ba kung bakit umabot sa ganyan? I meant, bakit ka nasasaktan ng ganyan? Anong totoong dahilan?” Pagkaklaro niya.

“Kinalimutan niya ang monthsary namin.” Sabi ko at tumango siya.

“Sa tingin ko, hindi dahil sa monthsary lang. Sa palagay ko dahil iyon kay Julie. Sa ex niya. Natatakot ka na baka balikan siya ni Ian at natatakot kang maiwan. Pero, well.. kahit siguro ako ang nasa posisyon mo baka mag-isip din ako ng ganyan.” Aniya na parang sumuntok sa’kin.

“May magagawa ba ako? Babae ’yun, ako… ganito lang.” Pangda-down ko sa sarili ko dahil totoo naman. She can give and provide something na hindi ko kayang ibigay kailanman.

“Wala pero nasa’yo ang puso niya. Mahal ka ni Ian. Doon ka lamang.” Sabi pa niyq at hindi ko mapigilang hindi maging emosyonal sa mga nangyayari.

“Nasa’kin nga pero hindi ko na maramdaman. Lagi siyang busy. Wala na siyang oras sa’kin. Busy din naman pero hindi ko kinaliligtaan na bigyan siya ng oras. Ang daya niya masyado.” Sabi ko.

“Nako, ’wag mong isipin ’yan. Minsan kasi nakakaapekto ang iniisip sa nararamdaman natin. Marami tayong conclusion na hindi well justified. Hindi sa in-i-invalidate ko ’yung side mo per try to be more understanding. Lalaki si Ian at minsan madadala siya ng tawag ng pagkalalaki niya pero hindi ibig sabihin no’n ay niloloko ka na niya. Minahal mo siya bilang gano’n, ’di ba? You knew him. Konting tiwala pa.” Sabi pa niya at hindi na nakapagsalita lalo na nang makita ko si Ian na tumigil l sa harapan namin ni Charles.

Umiwas agad ako ng tingin sa kanya dahil ayokong makita niyang mahina ako. Ayokong isipin niyang sinasaktan niya.

“Charlie.” Panimula ni Ian at tumabi sa akin.

“I’m sorry. H’wag ka nang magalit. Babawi ako sa’yo.” Aniya at humarap ako sa kanya.

“Sige, una na muna ako, Charlie, Ian. Ayusin niyo ’yan.” Ang pagpapaalam ni Charles sa amin.

“Charlie, sorry.” Ayan na naman siya sa kaka-sorrry niya. Nakakasawa.

“May sasabihin ka pa ba?” Tanong ko.

“Marami.” Aniya at tumango naman ako.

“Si Julie. Ex ko.” Panimula niya.

“Alam ko.” Sagot ko naman.

“Pero hindi ko na siya mahal dahil ikaw ang mahal ko.” Aniya. “Alam kong nalimutan ko ang monthsary natin at nagselos ka kay Julie pero sana mapatawad mo ako. Tao lang. Kaya ko namang bumawi sa’yo. Lately, napakairesponsableng nobyo ko na pala sa’yo dahil lagi akong busy. Pasensya ka na at ganito lang ako, pero please… stay. H’wag mo na ako uling iiwan.” Aniya na kababakasan ng laman ang kaniyang mga sinabi. Ganoon din ang tingin ko sa kaniyang mga mata.

“Nagselos ako, oo. Nagtampo, oo. Nainis sa’yo, oo. At lagi mong iisipin na porke’t gago ka, iiwanan na kita. Hindi ako gano’n katanga. Laki na ng na-invest kong feelings sa’yo tapos iniisip mo na iiwanan kita? Immature ako minsan pero kahit kailan hindi ko naisip na iwan ka kasi mahal kita! Alam mo ’yun? Pero bakit ka ganyan, Ian? Napaka-inconsistent mo. Madali naman akong pakiusapan. Hindi naman ako magagalit. H’wag mo namang isipin na wala akong tiwala kasi uunawain naman kita lagi gaya ng lagi kong ginagawa.” Sabi ko at natahimik siya sinabi ko. Huminga ako ng malalim ay nagulat ako nang yakapin niya ako ng mahigpit.

Sobrang higpit ng yakap na iyon na tila ba nagpapahiwatig na ayaw niya akong pakawalan. Minsan ko na siyang nakitang nagkaganito. Ginawa niya lahat para makuha ako. Bigla ko tuloy naalala kung paano niya kunin ang loob ng parents ko. I am being selfish kung hindi ko siya yayakapin pabalik kaya naman niyakap ko rin siya ng mahigpit at minabuti kong halikan ang kaniyang ulo dahil sobrang miss na miss ko siya.

“Hindi ka na galit?” Parang bata niyang tanong.

“Hindi na.” Malambing kong tugon at bigla niya akong kinabig at hinalikan ng malalim.

“Mahal na mahal kita, taray.” Aniya at kinutusan ko siya ng isa dahil sa tawag niya sa akin.

“Mahal na mahal din kita, kupal!” Sabi ko at sabay kaming tumawang dalawa.

“Gusto kong makilala si Julie.” Sabi ko at tumango siya.

“Bukas.” Nakangiti niyang sagot sa akin.

Mag-aaway kami pero hindi maghihiwalay dahil lagi akong handang magpatawad.

Itutuloy…

DG PART XXXIV

DREAM GUY PART XXXIV: CONFRONTATION

CHARLIE

Friday ngayon at ngayon din naka-set ang pagkikita namin ni Julie, ang ex ni Ian.

Nasa bahay pa lamang ay wala akong gaanong maramdamang kaba dahil alam ko naman na wala na talagang nararamdaman si Ian sa Julie na’yon.

Wala akong klase ngayon kaya naisipan kong pumunta sa boarding house nina Ian. Hindi ko na siya tinext dahil alam ko na rin namang nandoon sila ni Jack at nag-e-edit ng kanilang thesis.

Dahil alam kong busy ang dalawang kumag ay dumaan ako sa isang fast food chain at um-order na rin ng pagkain.

Matapos iyon ay dumiretso na ako sa kanilang boarding house at narinig kong may nagtatalo.

“Hindi mo na ba talaga ako mahal, Ian?” Tanong ng babae at mukang alam ko na kung sino ’yon.

“Hindi na. At hindi na kailanman. Sorry.” Tugon ni Ian at narinig ko na parang may sinampal kaya naman pumasok na ako sa loob at naabutan kong hawak ni Ian ang kamay ng naturang babae.

“Siya ba?” Sabi ng pobreng babae at itinuro ako. “Ipagpapalit mo lang din ako sa bakla pa.” Pang-iinsulto nito.

“Anong issue mo sa bakla?” Pagsabat ko at sa’kin naman siya napaling.

“Marami at isa kang salot! Tell me, paano mo naakit si Ian? Magkanong ibinayad mo?” Tanong nito kaya natawa ako na naging dahilan para maasar siya lalo.

“Salot? Look at yourself at baka mag-reflect. And to tell you honestly, hindi rin kita gusto. Bakla ako pero hindi ako bakla lang. Mahal ako ni Ian at mahal ko rin siya at kung may issue ka ro’n, Julie… mamatay ka sa inggit!” Pagkaklaro ko at umamba siya ng sampal pero nasalo ko iyon. Masyadong basic.

“Umalis ka na kung ayaw mong ibuhos ko sa’yo lahat ng inis ko sa mundo.” Pagbabanta ko pero hindi natinag ang kupal.

“Ian. Tell me, ipagpapalit mo ba talaga ako sa baklang ’to?” Aniya.

“Correction. Ipinagpalit. Tsaka ex ka na. Napagsawaan ka na.” Panunuya ko.

“I am his first love at alam kong magsasawa rin siya sa’yo at babalik siya sa’kin. 3 years lang ako nawala pero hindi nagbago ’yung nararamdaman ko para kay Ian.” Aniya.

“May pakialam ba ako?” Sabi ko at ngumiti. “Tsaka mo na sabihin ’yun kapag nagkapaki na ako. Hitsura nito.” Dagdag ko pa.

“Tang ina mo, bakla!” Aniya at saka lumabas ng bahay.

Napatingin sa akin si Ian at Jack matapos ang tagpong iyon at bigla silang pumalakpak.

“Tapang! Idol!” Sabi ni Jack at tsaka ako tumawa.

“Basic. H’wag ako at lalong h’wag si Ian.” Sabi ko pa ay tsaka ko nilapag sa mesa ang dala kong pagkain.

Matapos ang tagpong iyon ay natagpuan ko ang aking sarili sa kama katabi ni Ian.

“May gusto ka bang sabihin? Baka gusto mong magkwento.” Sabi ko bago humarap sa kanya.

“Si Julie ba?” Tanong niya at tumango ako.

“Si Julie, she’s my ex.” Pag-i-english niya.

“Alam ko.” Sabi ko at kinurot niya ang aking ilong.

“Makinig ka. Ang kulit e.” Pagsusumamo niya kaya naman nakinig na lang ako ng tahimik.

“First year college kami noong umalis siya para mag-aral sa Japan. She broke me kaya ako naging gago bago mo ako makilala. I was really sad before at hindi ko alam kung paano na ako mabubuhay nang wala siya. She’s my first sa lahat ng aspeto. Tanda ko noong naiwan kami sa classroom noong third year high school kami, doon may nangyari sa amin.” Panimula niya.

“Simula first year high school kami na ay sa totoo lang, hindi na ako nanghihinayang gaya noong nawala siya isang araw para mag-aral sa ibang bansa. Wala akong naging action noon kasi bata pa ako pero everything happens for a good reason at iyon ay para makilala kita.” Aniya at hinalikan ako sa labi.

“Talaga ba?” Sabi ko dahil iba ang nababasa ko sa mga mata niya… libog. Bigla tuloy akong napatawa at dinakma ko ang kanya.

“Tigas na!” Pang-aasar ko kaya naman mabilis kong ibinaba ang kanyang shorts at sinunod ko ang kanyang brief.

Doon lumabas ang kanyang naglalaway na alaga. Tirik na tirik iyon at hinawakan ko ang ulo niyon. Napasinghap siya lalo na nang bumaba ako sa kanyang paanan at walang arteng isinubo ko ang kanya.

“Ahhh. Ganyan nga.” Kumento niya kaya naman mas ginalingan ko ang pagtaas baba at kahit mahirap ay isinasagad ko ang alaga niya sa aking lalamunan.

Mayamaya pa ay sumasabay na siya ng kadyot kaya naman halos maduwal ako.

“Ang sarap.” Aniya at kasabay noon ay paghawak niya sa aking buhok at iginiya niya ako para magkaroon ng ritmo ang bawak ulos niya sa bibig ko.

Mayamaya pa ay nanigas ang kanyang katawan at bumulwak ang kaniyang katas sa aking bibig. Matapos iyon ay ginawaran niya ako ng mabilis na halik at mayamaya pa ay may narinig kaming kumakatok sa pintuan.

“Siguro ay si Jack.” Sabay naming bulong ni Ian at sabay din kaming napatawa sa ginawa naming dalawa.

Itutuloy..

DG PART XXXV

DREAM GUY PART XXXV: TAWAG

CHARLIE

Pagbukas na pagbukas ko ng pinto ay doon namin nakita ni Ian ang muka ni Jack na may pasa sa kanang pisngi at putok din ang kaniyang labi. Madumi rin ang kaniyang damit at halatang napaaway.

“Sinong may gawa niyan sa’yo?” tanong ni Ian at doon ko nakita ang pag-aalala sa kaniyang muka.

“Si Julie, pre.” Ang sagot ni Jack na ikinagulat namin ni Ian dahil hindi namin akalain na kayang gawin iyon ng babaeng ’yon.

“Dahil ba sa’kin, Jack?” Tanong ni Ian na siyang tumatakbo rin sa utak ko. Naunahan niya lang ako.

“Pinagbantaan ako ng mga kapatid ni Julie na isusunod kayong dalawa.” Ang sabi ni Jack na sinisimulan ko ng linisin ang sugat sa kaniyang pisngi. Medyo napapangiwi man siya ay tuloy pa rin siya sa kaniyang pagsasalaysay.

“Ano pang sabi?” Ang pangungulit ko naman.

“Paano mo raw nagawa sa kaniya ’yon. Basta ang sa’kin dito ay kung saan kayo ay doon ako. Kilala natin ang pamilya ni Julie, Ian. Mga siraulo ang mga ’yon. Gagawin ang lahat kahit wala sa tama.” Ang sabi pa ni Jack at sumang-ayon naman si Ian habang ako ay walang imik dahil sila ang higit na nakakakilala sa mga damuhong ’yon.

“Anong plano mo ngayon, pre?” Ang tanong naman ni Jack pabalik kay Ian na noon ay malalim ang iniisip.

“Poprotektahan natin si Charlie at hindi ako babalik sa kanya. Sorry, Jack kung nadamay ka pa sa gulong ’to.” Wika ni Ian sa kaibigan.

“Wala ’yon. Para na tayong magkapatid kaya kung saan ka ay doon pa rin ako.” Sabi pa ni Jack at nagpasalamat kami ni Ian sa kanya.

“Doon muna kayo sa bahay.” Suhestiyon ko sa kanila at ewan ko lamang kung papayag sila dahil ilang taon din sila ritong dalawa na magkasama.

“Pag-isipan niyo kaysa may mangyaring masama sa inyong dalawa. Hindi ko mapapatawad ang sarili ko kapag nangyari ’yon. Tsaka, ayaw mo bang mag-report tayo sa pulis, Jack?” Pagsingit ko pa dahil walang balak ang dalawang ’to marahil na gawin iyon.

“Hindi na kailangan ’yon, Charlie. Okay naman ako.” Sabi ni Jack at ganoon din ang sinabi ni Ian.

“Maliit lang ang gulong ’to. Maayos din natin ’to. Kapit lang.” Positibong sabi ni Ian at wala akong nagawa kung hindi ang magtiwala sa kaniyang mga sinabi.

–

Matapos ang araw na ’yon ay naging maingat kami nina Ian at halos buong linggo akong nagpapahatid sa driver namin hanggang sa isang araw ay may mga lalaking sumusunod sa akin sa banyo ng school kaya naman lumiko ay papunta sa cafeteria na tiyak na maraming tao.

Ganoon nga ang aking ginawa at doon na lamang ako nagpalipas ng oras at tinext ko rin si Charles para naman may makasama ako ngayon dito sa cafeteria dahil wala na akong klase at ayoko pang umuwi.

“Ginawa mo?” Tanong ni Charles nang dumating siya. Naglalaro kasi ako ng poker sa aking cellphone.

“Tambay lang.” Sabi ko at napatawa siya bago umupo sa tapat ko.

“Nasaan na naman ang kupal mong boyfriend?” Tanong niya at napakamot ako ng ulo.

“May klase pa e.” Sagot ko at nagulat ako sa sumunod niyang sinabi.

“Kung ako ang boyfriend mo baka hindi ka laging nag-iisa. Ako na lang kasi dapat. ’Di ba crush mo naman ako dati?” Hindi ako nakasagot sa mga sinabi niyang iyon at napatawa naman siya bigla.

“Nagbibiro lang. H’wag mong kaseryosohin.” Aniya at sabay kaming tumawa. Kung tutuusin ay maraming pwedeng magustuhan kay Charlie dahil gwapo naman talaga siya pero hindi ko lang ma-take ang pagiging misteryoso niya. Maraming may gusto sa ganoon pero ako kasi, mas gusto ko iyong gago na gaya ni Ian.

“Nasaan na pala ’yung kaibigan mong bakla na lagi mong kasama?” Tanong niya at natawa naman ako sa description niya kay Marla na lagi na ring missing in action dahil sobrang busy sa pakikipaglandian sa jowa niyang si Harold na sa totoo lang ay hindi ko trip.

“Si Marla ba?” Pagkokompirma ko. “Busy sa boyfriend niyang mukang jutay.” Pagbibiro ko at napakunot naman ang kaniyang noo dahil sa sinabi ko.

“Jutay?” Sabi niya bago kumunot ang noo at muling nagtanong. “Ano ’yon?” Bigla tuloy akong natawa sa sinabi niya. Hindi nga pala siya bakla para maunawaan iyon.

“Jutay ka ba?” Pang-aasar ko habang naka-point ang aking nguso sa pagkalalaki niya.

“What?” Nakakunot pa rin ang kaniyang noo nang sabihin niya iyon kaya naman lumapit ako para ibulong iyon sa kaniya.

“Maliit ang titi.” Natatawa kong pagbulong sa kaniyang tenga.

“Hindi siguro. Malaki ’to.” Pagtatanggol niya sa sarili niya.

“Okay.” Sagot ko.

“Parang hindi ka convinced? Gusto mong hawakan?” Ang pang-aasar niya pa.

“Loko! H’wag ako!” Sabi ko at tumawa lang siya ng tumawa. Lokoloko.

Doon napatay namin ng bahagya ang oras at hindi ko naiwasan o napigilan ang ikwento sa kanya ang nangyari kay Jack nitong nakaraang linggo.

“H’wag mo nang masyadong kaisipin ’yon dahil nandito kami. Julie nga ba? Patay na patay sa’kin ’yon dati kaya pinatulan niya ang kapatid kong si Ian na gusto siya noon. Hindi ko siya trip noon dahil maliit ang kaniyang suso noon. Baka nga ngayon ganoon pa rin eh.” Prangka niyang pagsasalaysay na tila ba may kasamang panlalait. Gago rin e pero napatawa niya ako.

“Ang dami mong alam.” Natatawa kong saad.

“Totoo naman ang sinasabi ko e. Kinantot lang nga ata ’yun ni Ian dati.” Aniya pa kaya tinakpan ko ang kaniyang bibig.

“Bastos mo!” Sabi ko at piningot ko siya bago niya tanggalin ang kamay ko mula sa kaniyang bibig.

“Pero first love niya ’yung Julie na ’yon, ’di ba?” Tanong ko.

“Hindi ko alam. First fuck siguro. May video pa nga ’yung kumag na ’yon sa computer niya dati.” Sagot niya at napatango na lang ako.

“Threatened ka pa rin ba sa Julie na ’yon?” Tanong bigla niya.

“Medyo.” Sabi ko. “Masisisi mo ba ako lalo pa’t nabugbog ng husto si Jack nitong nakaraan lang at pinagbantaan pa.” Paliwanag ko.

“Well, you should avoid that feeling kasi kapag lagi kang matatakot ay lagi kang talo hindi pa man nagsisimula ang laban.” Makahulugan niyang payo pero hindi naman ako kasing tapang niya mentally at lalong lalo na physically.

“H’wag mo nang kaisipin ’yun. Ikaw lang ma-stress.” Aniya at tinapik ako sa aking likod. Somehow ay nakaramdam ako ng konting kapanatagan dahil sa kaniyang mga sinabi.

Siguro nga ay dapat kong tatagan ang aking pag-iisip para hindi ako matalo.

“Sige, mauna na muna ako dahil may ipapasa ako sa org namin.” Aniya kaya naiwan akong mag-isa.

Isang oras pa bago matapos ang klase ni Ian at wala akong magawa nang biglang mag-ring ang aking cellphone at lumabas ang isang unregistered number sa screen. Agad ko iyong sinagot at hindi ko inaasahan ang susunod ko mga narinig.

“Hello?” Tanong ko sa kabilang linya at narinig kong sumisinghot ang kausap ko na tila ba umiiyak.

“Si Julie ’to.”

Aniya kaya naman natigilan ako.

“Alam kong hindi maganda ang impression mo sa’kin kaya gusto kong humingi ng tawad. At tungkol kay Jack, hindi ko iyon ginusto. Nadala lang ako ng emosyon ko.”

Aniya at muling suminghot. Hindi pa rin ako makaimik dahil nagugulat ako sa mga sinabi niya.

“Sorry sa lahat. Sorry sa panggugulo na nagawa ko. Mahal ko lang talaga si Ian. Pasensya na.”

Sabi niya at naunawaan ko naman siya dahil nagmahal lang din siya gaya ko. Dangan nga lamang na ako na iyong mahal at hindi na siya.

“Pasensya ka na rin sa mga nasabi ko sa’yo.” Sabi ko at doon ay napangiti ako ng wala sa oras.

“Okay lang ’yon. Deserved ko ’yon. Naging bitch ako.”

Sabi niya at sa palagay ko ay makakahinga na ako ng maluwag.

Hindi ko in-expect na hihingi siya ng pasensya sa akin kaya masaya ako para sa kanya dahil natauhan na siya.

“Coffe tayo minsan kapag may free time ka.”

Aniya.

“Sige ba. Next time.” Sabi ko at tsaka ko ibinaba ang aking cellphone. Doon ko na rin naisipang I-text ang driver ko para magpasundo at mabilis naman siyang nakarating dahil ilang minuto lang ay nakita ko na ang sasakyan ko sa parking at akmang sasakay na ako nang biglang may nagtakip sa aking ilong gamit ang panyong may kakaibang amoy na naging dahilan para mahilo ay at manghina. Narinig ko pang tinawag ako ng driver ko pero bigla na lamang akong nawalan ng ulirat.

Itutuloy….

DG PART XXXVI

PART XXXVI: UMIYAK AT MAGPAUBAYA

CHARLIE

    Masakit ang aking ulo nang magkaroon ako malay-tao. Pilit kong inalala ang lahat bago mangyari ang lahat pero mas naaalarma ako sa nakatakip sa aking mga mata. Hindi ko alam kung sino ang may pakana nito at lalong hindi ko alam kung nasaan ako. 

“Gising na ata.” Narinig kong may nagsalita at naramdaman kong may humawak sa aking mga nakataling kamay. Nagpumiglas ako nang mga sandaling iyon at naramdaman kong biglang may sumapak sa aking muka. Masakit iyon para sa akin at lalong hindi ko magawang sumigaw dahil may nakapatse sa aking bibig na kung ano.

“Tama na.” Singhal ko pero alam kong hindi nila iyon mauunawaan dahil sa busal na nasa bibig ko ngayon.

“Sige. Tama na ’yan.” Rinig kong sabi ng isang lalaki at pilit kong inaalala ang kaniyang boses pero hindi ko iyon mabosesan.

Mayamaya ay isinandal ako ng kung sino sa pader at naramdaman ko ang sakit sa aking likod dahil sa pagkakatulak na iyon. Napapikit na lang ako sa sakit at pinilit kong hindi gumawa ng hindi nila magugustuhan.

Sunod kong naramdaman ang pagtanggal ng takip sa aking bibig kaya naman nakapagsalita na ako.

“Nasaan ako? Sino kayo? Bakit niyo ginagawa sa akin ’to?” Sunud-sunod kong mga katanungan at imbes na sagot ang makuha ako ay madiing halik ang aking natanggap kaya naman iniumpog ko ang aking ulo sa kanya kaya naman napasigaw siya ng malakas.

“Aray! Gago ka!” Aniya at sinikmuraan ako ng isa.

“Ang baho ng hininga mo!” Sabi ko kahit masakit ang aking tiyan dahil sa isang suntok na iyon.

Ian, nasaan ka na ba? Bulong ng isang bahagi ng aking pag-iisip.

“Ang arte mo! Titi rin naman ang hanap mo!” Sigaw pa nito at marahas akong hinalikan at dinuraan ko siya. Muli ay nakatanggap ako ng isang sapak mula sa kanya at nalasahan ko ang dugo mula pumutok kong labi.

“Gago!” Sigaw ko at may pwersa niya akong hinalikan sa aking leeg pero pumalag ako kaya nagsalita ako.

“Hawakan niyo ang lokong ’to at papasakan ko ng titi ang bunganga nito para magtigil.” Pagbabanta niya at naramdaman ko na lamang na may humawak sa aking balikat at napasigaw ako.

“Tama na!” Sigaw ko pero tumawa lamang sila na ikinakaba.

Naramdaman ko rin na bumaba ang suot kong pantalon at ibayong kaba ang dulot noon sa akin. Gusto ko ng umalis pero hindi ko magawa dahil nakatali ako at letseng takip sa mata ’to.

“Ang kinis, pre! Kaya naman pala baliw na baliw si Ian sa baklang ’to e. Bubuntisin ka namin ngayon!” Sabi ng isa.

“Anong gagawin niyo sa’kin?“Tanong ko na may halong takot.

“H’wag kang mag-alala dahil masasarapan ka sa gagawin namin.” Natatawang sabi ng isa habang ibinababa nila at pilit na isinusubo sa aking harapan ang ari niya. Hindi ko ibinubuka ang aking bibig dahil hindi ko iyon kayang gawin sa kanila.

“Tang ina, nalaban!” Sabi ng isa at naamoy ko ang amoy yosi niyang hininga. Doon ko naramdaman ang kamay na pumupuwersa sa aking bibig para bumukas at hindi ko alam ang gagawin ko dahil nasasaktan ako kaya muli ay nagpumiglas ako. Sa pagpupumiglas ko at nabitawan nila ako at nadapa ako sa matigas na sahig at ramdam ko ang sakit sa aking tuhod na hindi magawang makatayo dahil sa matinding pagkakatali.

“Tulong!!!” Sigaw ko at sabay-sabay lamang silang tumawa.

“Walang tutulong sa’yo rito.” Natatawang sabi ng isa sa kanila.

Unti-unti ay may nag-angat ng aking muka at muli at hinalikan ako at pinapaling ko ang aking ulo pakaliwa at pakanan na sinundan ng magkabilang suntok kaya napaubo ako at lasang lasa ko ang dugo na nagmumula sa aking bibig.

“Parang awa niyo na. Pakawalan niyo na ako.” Sabi ko at tinawanan lamang nila ako at mula sa likod ko at naramdaman kong may humahawak sa pisngi ng aking puwetan at sunod akong napasigaw dahil doon.

“Tang ina niyo!” Sigaw ko pa hindi dahil sa ginagawa nila kundi dahil sa magkahalong kaba at awa para sa sarili ko dahil wala akong magawa.

“Tang ina mo rin.” Sabi ng isa sa kanila na sisiguraduhin kong mabubulok sa kulungan sa sandaling makatakas ako rito.

Nagpupumiglas lang ako ng nagpupumiglas hanggang sa naramdaman kong napapagod na ako at wala ring nangyayari.

“Pagod ka na?” Tanong ng isa at hindi na ako pumalag pa bagkus ay naiyak na lamang ako dahil sa awa sa aking sarili.

Mayamaya pa ay naramdaman kong nagriring ang aking cellphone at gustuhin ko mang sagutin iyon ay hindi ko magawa. At dahil mga hayop ang mga nasa paligid ko ay kinuha nila ang aking cellphone at pinatay iyon.

“Walang makakatulong sa’yo rito kaya no choice ka.” Sabi pa ng isa at tatawa tawang hinaplos ng kung sino sa kanila ang muka ko.

“Sayang ka. Ang gwapo mo pero gwapo rin ang hanap mo.” Kumunto ng isa.

“Kakantutin ka namin para mawasak ng totoo.” Ani ng isa at binalot ako ng kakaibang kaba nang maramdaman kong may tumututok sa aking pumitan habang may nagpipilit na ari ang pumasok sa aking bibig. Napasigaw ako sa sakit ng pagkakasapak sa akin dahil kinagat ko ang kaniyang ari.

“Tang ina mo ka!” Bulyaw ng isa sa kanila at napatawa ako dahil doon.

“Gusto niyong magkasakit, ’no? Sige lang. Hindi na ako papalag basta binalaan ko na kayo. I am HIV positive at kung mahal niyo pa ang buhay niyo ay itigil niyo na ’yan.” Sabi ko at mayroong isang naalarma sa kanila.

“Pre, nakakahawa ’yon. Bugbugin na lang natin ang isang ’to.” Sabi ng isa sa kanila at habang ang dalawa at tahimik at pahigpit ng pahigpit ang hawak nila sa aking likod.

“Akala mo maniniwala kami sa’yo? Hindi kami naniniwala.” Natatawang sabi ng isa at doon at naramdaman kong may nakapatong sa aking likod.

Mahirap mang tanggapin pero wala akong nagawa kundi ang umiyak at magpaubaya sa mga hayop na mga ’to.

“Ian, nasaan ka na ba?” Bulong ko sa hangin.

Itutuloy…

DG PART XXXVII

Phet Thakrit Hamannopjit as Ian.

DREAM GUY PART XXXVII:

BUO

CHARLIE

Gusto kong magmakaawa sa kanila pero hindi ko iyon magawa dahil pakiramdam ko ay wala rin naman iyong maitutulog. Minsan hindi masamang sumuko na lamang sa labang hindi mo alam kung may kalalagyan ka pa ba.

Beforehand, I usually let kuya Joseph decide for me and ngayon ko lang uli napagtanto na kailangan ako naman ang mag-decide para sa sarili ko. At ang desisyo ko ay sumuko dahil una pa lamang ay wala na talaga akong laban sa tatlong tao o kung ilan man sila.

Nasa ganoong pag-iisip ako nang maramdaman kong may pumapasok sa aking bibig at halos maduwal ako nang kumilos ito ng mabilis.

“Ang sarap. Ganyan nga!” Sabi niya habang naramdaman ko ng pinupuwersa ng isang kanila na ipasok ang ari niya sa butas ko napakasakit sa akin noon dahil pakiwari ko ay napakadumi kong tao. Wala akong magawa kundi umiyak nang umiyak lalo na nang maramdaman kong nilalagyan niya ng laway ang aking butas na si Ian lang ang dapat na gumagawa.

“H’wag.” Tutol ko ng itutok na niya ang kaniya sa akin pero tumawa lang siya at hindi na ako nakapalag nang maramdaman ko ang kakaibang sakit na pumupunit sa akin. Nakadapa ako kaya naman napapikit na lang ako sa sakit habang nakatingala ako na pinapasubo ng kung sino.

I cry silently pero nang maglaon ay hindi ko na napigilan ang umiyak nang umiyak ng malakas dahil sa sakit ng dibdib ko.

Tahimik ang paligid at halos hindi ako makahinga nang maramdaman ko ang napakarahas na paglabas masok ng ari ng kung sino sa aking likuran at kasabay din no’n ang paghagulhol ko. Ang dumi dumi ko.

“Bakit ka umiiyak? Malaki ba?” Sabi niya. “Hindi ba’t kinakantot ka rin ni Ian?” Pambabastos nito.

“Katawan ko lang makukuha niyo pero si Ian, mahal ko ’yon.” Habol hininga kong tugon at tila ba mamatay ako sa sakit pero nagpaabuya na ako hanggang sa matapos sila sa akin.

Ang akala ko ay tapos na lahat pero hindi pa pala dahil matapos nilang babuyin ang aking katawan ay naramdaman ko ang isang sipa sa aking likod at ganoon din nang iangat nila ang katawan ko. Isang suntok sa sikmura at sinundan pa iyon magkasunod sa suntok sa aking muka kaya naman bahagyang umangat at ang nakapiring na panyo sa aking mata at inaninag ko ang kanilang hitsura.

Sumusuka na ako ng dugo dahil sa magkakasunod na suntok at sipa na ipinukol niya sa akin hanggang sa manlabo ang aking paningin at hindi ko na maramdaman ang aking sarili. Takot. Awa. Hindi ko na alam ang dapat kong gawin kaya bumulong na lamang ako sa hangin.

“Lord, kayo na po ang bahala sa akin.”

Matapos kong sabihin iyon ay naramadaman ko ang sikip ng aking paghinga at ganoon din ang bigat ng aking talukap na wari ko ay pumutok dahil sa kanilang mga ginawang pananakit.

Nakatagilid na ang aking katawan pero hindi pa rin sila tumitigil kaya naman nagmakaawa na ako sa aking isipan na hindi ko nagawang isaboses pa.

“Tama na ’yan.” Mahina kong narinig dahil unti-unting nanginig ang aking katawan bago ako mawalan ng ulirat.

---

Tila isang mahabang araw ang nagdaan at hindi ko alam kung nasaan ako. Basta ang natatandaan ko na lamang ay ginahasa ako at binugbog ng mga taong hindi ko naman kilala.

Ililinga ko sana ang aking ulo sa paligid pero hindi ko iyon magawa ng maayos dahil ibayong sakit ang bumalot sa aking leeg at ganoon din sa aking katawan. Hindi ko pa rin alam kung nasaan ako basta nang maramdaman kong may papalapit sa aking ay napasigawa ako. Nagsisigaw ako.

“H’wag kayong lalapit!” Sigaw ko at dito ko nakita si mommy. She was crying at nang mamukaan ko siya ay umiyak din ako ng umiyak dahil nagbalik sa akin lahat ng mga nangyari sa akin.

“Anak, gising ka na.” Sabi niya at doon pinunasan ang luhang pumapatak sa aking mga mata at umupo siya sa tabi ng kamang in-occupy ko.

“Mom… they raped me.” Umiiyak kong simula kay mommy na napatakip din ng bibig habang pumapatak ang luha sa gilid ng kaniyang mga mata. Humikbi ako ng sunud-sunod at hindi ko kinaya ang magkwento pa dahil ang mahalaga ay nandito na ako sa tabi ni mama.

Niyakap ako ni mama at may pag-iingat dahil sa pasa sa aking katawan na may benda ang ilan at naramdaman kong napakasarap mabuhay at napakaswerte ko dahil nabuhay pa ako. Akala ko mamatay na ako pero talagang may awa ang Nasa itaas dahil pinagkalooban pa niya ako ng panahon para makasama si mama.

Mayamaya pa ay dumating ang doktor kasama si papa at muli akong naiyak.

“Dad.” Tawag ko sa kanya at pumiyok ako dahil tila ba ilang taon ko siyang hindi nakita.

“Anak. I am happy na gising ka na. Two days ka ng tulog.” Sabi ni daddy at tumango naman ang doktor.

“Bugbog ang upper body mo at may bali ka rin natamo sa left shoulder mo and when it comes to your…” hindi na niya natapos ang sasabihin dahil umentrada na si mommy.

“Be extra sensitive, doc. Kailangan ng anak ko ang pahinga.” Sabi ni mommy at tumango naman ang doctor at may ibinulong ito kay daddy bago umalis.

“Anak, how are you?” Baling ni daddy sa akin at umiyak ako na parang bata nang tumabi siya kay mommy.

“I am scared. Baka balikan nila ako. I am scared.” Humihikbi kong pagsusumamo kay daddy at ngayon ko lang uli iyon nagawa matapos ang ilan taon. The last time na nagsumbong ako kay dad ay noong twelve years old pa lang ako.

“Don’t be scared. Mom and dad is here. We’ll protect you.” Sabi ni dad at hinalikan niya ang aking noo.

Doon ay isinalaysay ko sa kanila ang nangyari sa akin at hindi naiwasan ni mommy ang umiyak at ganoon din ang galit ni daddy nang sabihin ko sa kanya ang bawat detalye.

“Anak, alam mo ba kung saan ka namin nakita?” Sabi ni mommy. “Nakita ka nilang nakabalot ng sako sa gilid ng university niyo.” Pagtutuloy ni mommy at napatakip siya ng bibih habang umiiyak.

Ngayon ko lang napansin ang suot ni mommy na damit. Nakapambahay siya at halatang wala siyang tulog.

Two days na agad pala ang lumipas at may gustong makita ang aking mga mata.

“Mom.. dad, I am sorry.” Sabi ko na lamang bigla at ngumiti sila.

“Wala kang kasalanan anak. You were a victim and a victim deserve a justice kaya ’wag kang mag-alala, anak. We’ll do anything para mabulok ang mga taong gumawa nito sa’yo.” Sabi ni mommy at tumango naman si daddy bilang pagsang-ayon. Kahit papaano ay nakahinga ako ng maluwag pero hindi ko maialis sa akin ang takot na baka balikan nila ako at sa susunod ay patayin na.

–

Matos ang usapang iyon ay nalaman kong nahuli na ang mga taong gumawa nito sa akin at dahil iyon sa tulong ng driver namin na si kuya Leandro. Naalala raw nito ang plate number ng sasakyan na kumidnapp sa akin at pasensya na raw kako dahil hindi niya naabutan ang mga ito dahil niligaw siya ng mga ito kung saan.

Habang nakahiga ay napatingin ako sa wall clock sa aking ulunan at tila ba naririnig ko ang bawat paggalaw niyon at ganoon din ang paggala nito.

“Charlie.” Sabi ng pamilyar na boses pero hindi ko agad siya nilingon. Hindi ko namalayan na nakaupo na siya sa gilid ng kama na kinahihigaan ko at bigla niya akong niyakap. May dala pa siyang bulaklak at na-appreciate ko iyon dahil na-miss ko siya ng sobra.

“Sorry, wala akong nagawa para protektahan ka mula sa mga taong ’yon. Kung sana ay nag-cutting na ako noong araw na ’yon ay hindi sana nangyari ang lahat ng ’to sa’yo.” Aniya at nakita kong pumatak ang luha sa kaniyang mga mata.

“Walang dapat sisihin, Ian. Nangyari na iyon at ang mahalaga ay buhay ako. ’Yun nga lamang ay hindi ko alam kung deserve pa ba kita.” Sabi ko dahil kanina ko pa iniisip iyon dahil sinong gugustuhing mag-stay sa piling ng isang rape victim na gaya ko.

“Anong ibig mong sabihin sa huli mong sinabi, Charlie?” Tanong niya. “Ikaw ang hindi ko deserve dahil ilang beses na kitang sinaktan pero nag-stay ka pa rin sa tabi ko. Lagi mo akong pinapatawad at hindi mo alam kung gaano ako nag-alala noong mga sandaling nawala ka. Sorry kung nand’yan ka ngayon. Ako dapat ’yan e. Hindi dapat nangyari lahat ng ’yan sa’yo kundi dahil sa’kin.” Aniya at napaluha na naman ako ng wala sa oras at ganoon din siya. Hinayaan ko lang siyang magsalita dahil walang titik na lumalabas sa aking labi at gusto ko lamang makinig sa kanya.

“Si Julie ang may pakana ng lahat.” Aniya at nagulat ako sa narinig ko. “Plano niyang paghiwalayin tayo kaya ginawa niya ’yon.” Sabi pa niya kaya napaluha ako sa gigil ko sa babaeng ’yon.

“You know what they did to me?” Tanong ko at tumango siya at ang sunod niyang ginawa ay niyakap niya ako at nagsalita sa aking tenge.

“Nandito na ako. Hindi kita iiwan. Gago lang ako noon pero lahat ng pagbabago, ginawa ko para sa’yo. Salamat sa pag-unawa at sana matapos ito ay pakasalan mo na ako para wala ng makapanakit sa’yong ibang tao.” Sabi niya at nagulat ako nang may ilabas siyang singsing mula sa bulsa niya.

Lumuhod siya sa gilid ng kama at pilit ko siyang pinapatayo kahit nakahiga pa ako peeo talagang determinado siyang alukin ako ng kasal sa ganitong estado ng aking kalagayan— takot at wala pang lakas.

“Uulitin ko, Chalie. Gago ako noong makilala mo ako. Gago ako sa napakaraming paraan. Aaminin kong noong una ay pinagpustahan ka lang namin ni Jack pero hindi ko alam na mahuhulog talaga ako sa’yo. Inintindi mo ako ng maraming beses kahit na napakaseloso ko. Lagi mo akong pinasaya kapag nalulungkot ako. Lagi kang nand’yan kahit madalas akong bumibitaw. Ilang beses akong naghanap ng babaeng ipapalit sa’yo pero kada gagawin ko iyon ay pinipigilan ako ng puso ko. Noong nalaman ko na na-kidnap ka ay hindi ko alam ang gagawin ko at hindi ko alam kung kakayanin ko bang wala ka sa buhay mo at salamat dahil okay na. Nandito ka na kaya bawal ka ng mawala.” Aniya at pinunasan niya ang kaniyang mga matang lumuluha. Ganoon din ako. Hindi ko maiwasang maiyak dahil sa kaniya at masayang masaya ako lalo na nang pumasok si mommy at daddy.

“Charlie, please.. marry me.” Aniya at napatingin akong muli kay mommy na nakangiti habang si daddy ay nakamasid lang din.

“Sigurado ka ba?” Tanong ko at napatawa siya.

“I am. Kaya, Charlie, will you marry me?” Klaro niyang tanong at pumikit ako dahil nararamdaman kong masaya ako, sobra.

“Oo naman.” Sagot ko at nakangiti niyang isinuot ang singsing sa aking daliri. Sumunod noon ay ang kaniyang paghalik sa akin at ang isang mahigpit na yakap.

“Aray naman!” Pagdaing ko dahil natamaan niya ang braso ko.

“Sorry. Sorry.” Aniya at sabay na natawa si daddy at mommy sa ginawa niya.

Kupal na’to masyadong cheesy, hindi naman hotdog. Pero ganoon pa man ay masaya akong makasama si Ian sa buhay ko.

Sana ay matanggap niya ako ng buo hindi gaya ng pagtanggap ko sa sarili ko.

Itutuloy….

DG- EPILOGUE

Pongsakorn Mettarikanon as Charlie

DREAM GUY: EPILOGUE

IAN

“Bro, congrats!” Ang pagbati sa akin ni Charles na kasabay kong ding grumaduate. Suot pa pa namin ang aming mga toga kahit tapos na ang graduation at sabay-sabay kaming ngumiti nang makita namin ang photographer.

“Ngiti. One! Two! Three!” Ang sabi ng photographer at doon kami ngumiti ni mama at Charles.

After nang naturang graduation ay kumain kami sa labas nina mama kasama si Jack at sa totoo lamang ay may isang tao akong hinihintay na dumating para mas maging masaya ako ng lubusan at iyon ay si Charlie.

“Hayaan mo na, bro. Babalik naman ’yon.” Ang sabi ni kuya Charles at sumang-ayon naman si mama.

“Babalik ’yon. Ang gwapo gwapo ng anak ko tapos hindi babalikan? Wrong ’yon.” Ang suhol naman ni mama na animo ay millenial dahil sa terminolohiyang kaniyang ginamit.

Ngumiti ako ng peke pagkatapos at kinumbinsi ko rin ang sarili ko na babalik si Charlie dahil pogi ako.

Iyon lamang ang kinapitan ko hanggang sa isang linggo ay may dumating siyang regalo para raw sa graduation ko at nabasa ko pa ang sulat na laman ng naturang regalo pero hindi ko muna iyon inasikaso dahil excited ako sa laman ng naturang kahon.

Pagbukas na pagbukas ko ng kahon ay nakita ko ang laman nito na isang sapatos na mukang latest pero napabuntong hininga ako.

“Bro, ang ganda niyan! Bago!” Ani Jack at mukang tanga na sinusuri ang sapatos.

“Aanhin ko naman ’yang magandang sapatos na ’yan kung hindi naman nakikita ni Charlie na suot ko ’yan?” Sabi ko at napangiti si Jack bago umakay sa akin.

“Nakow! Ang kaibigan ko binata na.” Pang-aasar niya at tinanggal ko ang kaniyang kamay sa balikat ko at inagaw ko rin ang box ng sapatos sa kanya.

“Tinitingnan ko lang, bro. Hindi ko aagawin. Inang ’to.” Aniya at napatawa na lang siya sa sinabi niyang iyon at napatulala na lang ako sa sulat na hindi ko pa nababasa.

“Basahin mo na, bro!” Words of encouragement na may halong excitement na sabi ni Jack nang makitang hawak ko ang naturang sulat.

“Dear Ian.” Ang pagbasa ni Jack kaya inagawa ko sa kanya ang maliit na papel na yaon at naupo ako sa silya para doon magbasa.

Dear Ian,

Congratulations sa’yo. Ginalingan mo masyadong kupal ka.

Simula pa lang ay natatawa na ako pero hindi ko mapigilang tuldukan iyon ng isang malungkot na ngiti. Muli kong binasa ang kaniyang sulat at pinilit kong hindi maiyak.

Bawal kang umiyak pero pwede mo akong ma-miss kasi nakaka-miss naman talaga ako. Nga pala, sapatos lang nabili ko dahil trip ko lang. Ngiti na. H’wag ka nang malungkot. Mabilis naman ang araw kaya isipin mo nasa tabi mo lang ako lagi. At please, kapag may natipuhan kang babae, sabihin mo agad sa’kin para alam ko kung may babalikan pa ako o wala na. May tiwala ako sa’yo kaya sana ’wag mong sirain.

Mahal na mahal kita, Ian Daks!

Hindi ko mapigilang ngumiti dahil sa huling linya dahil kada matutulog kami ng magkatabi ay trip niya laging hawakan ang aking ari at kung bakit? Dahil daw iyon sa daks ako o malaki.

Ang dami niyang alam.

Sana mahintay mo pa ako. Magpapakasal pa tayo, hindi ba? Tsaka mag-ingat ka lagi. H’wag mong pababayaan ang sarili mo dahil mahal na mahal na mahal kita, Ian.

Nagmamahal,

Charlie

Matapos kong basahin ang naturang sulat ay naramdaman kong naba-vibrate ang cellphone at nang makumpirma kong tawag iyon ay sinagot ko agad ito.

“Hello?” Simula ko.

“Sir, this is ABD Inquirer and we noticed your online application form and you are welcome to visit our company for the screening.” Sabi ng kabilang linya kaya naman napangiti ako ng malaki dahil ABD inquirer iyon. Ang pinakatanyag na pahayagan sa Pilipinas.

“Yes, Sir! I’ll go there po. Thank you!” Sabi ko kaya naman mabilis ang ginawa kong pag-aayos. Sinuot ko rin ang aking polong puti at pinaresan ko iyon ng kurbatang pula. Matapos kong magbihis ay nagulat ako nang parehas kami ng suot ni Jack kaya naman nagpalit ako ng mas simpleng damit na formal sa mata ng officer na mag-i-interview sa amin ni Jack. Buti na lamang talaga at maging siya ay tinawagan din. Mostly kasi ng mga pinag-apply-an namin ay hindi kami tinawagan kahit sabi nila ay tatawag sila. Mga paasa.

Mag-aalauna nang mapagpasyahan namin ni Jack na umalis na ngunit bago kami makaalis ay may mga armadong lalaki ang lumapit sa amin at kahit sino ata ay babalutin ng takot dahil doon.

“Sino po kayo?” Tanong ko habang si Jack ay tila pipi sa aking tabi.

“Sumama na lang kayo sa’min kung ayaw niyong masaktan.” Pagbabanta niya at hindi ko alam kung papalag ba ako hindi dahil puro sila armado at kahibangan kung lalaban kami ni Jack. Bigla ko tuloy naisip si Charlie na ilang buwan ko nang hindi nakikita dahil nagpunta ito sa ibang bansa para sa kanyang mental health.

“Boss. Sasama na po kami.” Ang sabi ni Jack at tumingin ito sa’kin na tila ba sinasabing sumama na tayo. Ganoon na rin ang ginawa ko. Wala akong nagawa. Sumakay kami sa itim na sasakyan at hindi ko alam kung saan kami patungo pero tila ba parang may mali dahil pamilyar sa akin ang lugar na dinadaanan hanggang sa makarating ang naturang sasakyan sa harap ng bahay na minsan ko na ring napuntahan at iyon ay ang bahay nina Charlie. Bigla na naman aking kinabahan dahil dooon. Baka mamaya ay magulang ni Charlie ay nadamay na rin. Paano na si Charlie kapag nagkataon.

Habang nasa ganoon akong pag-iisip nang biglang bumukas ang pinto ng sasakyan at nakita ko si mama at si Charles mula sa malayo. Naka-formal silang suot at napahawak ako sa dibdib ko.

“Bro, sorry.” Sabi ni Jack at doon ko narinig ang boses ng taong matagal kong hinintay.

“First year college ako noon noong mabunggo ako sa hallway ng isang sophomore student na hindi man lang nag-sorry bagkus ay nilampasan niya lang ako na parang tae.” Aniya at natawa ang mga tao bagama’t hindi ko akalaing ganito niya ako balak surpresahin.

“Hanggang sa nakilala ko kung gaano talaga siya kagago. Lagi siyang laman ng awayan at minsan na rin akong nabugbog nang sundan ko siya. I never knew na mahuhulog ako sa taong minsang kinainisan ko lang. We have our standards in life pero ’yung akin, masyadong unique. I fell for someone who’s opposite of an ideal man.” Aniya at unti-inting bumaba sa stage at ganoon din ang ginawa ko. Papalapit ako ng papalapit sa kanya hangang sa magtama ang aming mga mata.

“Matakaw. Basagulero. Tarantado. Maloko. Makalat. Malakas mag-inom. Pero one thing I like about Ian… masarap siyang magluto.” Aniya at napatawa ang lahat sa mga sinabi niya.

Konting lakad pa ang ginawa ko hanggang sa magkatapat na kami. He planned this for me and he do not have any idea how happy I am right now.

“Hoy!” Sigaw niya at napangiti naman ako.

“Yes, boss?” Sabi ko at kinilig ang mga taong nandoon.

“Wala ka bang sasabihin?” Tanong niya.

“Wala na. Nandito ka na e.” Sabi ko at niyakap ko siya ng mahigpit. Ilang buwan niya akong tiniis kaya kailangan ko ang yakap niya at siya mismo.

Napa-aw ang mga tao sa paligid na sa palagay ko ay kamag-anak niya, kaibigan at mga kaklase.

Matapos iyon ay itinuro niya ang singsing na suot ko at alam ko na ang gusto niyang sabihin.

“Noon, pangarap lang kita pero ngayong nandito ka na sa harap ko. Gusto ko lang sabihin na ikaw, ikaw ang dream guy ko kahit maraming bagay na hindi dapat magustuhan sa’yo. Lastly, sa’yong sa’yo ’to!” at tinuro niya ang puso niya.

“Sa’yong sa’yo rin naman ako.” Sabi ko at kinabig ko siya para halikan pero nagulat kaming dalawa noong pigilan kami ni tito, ang daddy ni Charlie.

“Mamaya ang kiss. Wala pang kiss the groom?” Natatawang sabi ni tito pero pasaway kami kaya naman ginawaran namin ang isa’t-isa ng halik na habang buhay na sasalamin kung gaano namin kamahal ang isa’t-isa.

CHARLIE

It takes a lot of courage para makuha mo ang mga bagay na sa palagay na hindi para sa’yo. Gaya ni Ian, kumapit lang ako ng mahigpit dahil mahal ko siya.

Almost four months akong nagpagaling sa ibang bansa dahil sa nangayari sa akin at nanagot ang may sala sa’kin dahil na rin sa tulong ng parents ko at dahil na rin sa mga tumestigo. Si Julie ang ugat ng lahat pero hindi na ako nagtanim pa ng galit sa kanya. Inisip ko nalang na malaki ang inggit niya sa katawan kaya niya nagawang ipa-torture ako.

Matapos ang kasal namin ni Ian na kahit walang pari o pastor na nagkasal ay nagsama na kaming dalawa at ngayon ay plano muna naming mag-ipon at plano ko ring magtapos muna bago ko I-handle ang family business namin.

Hindi perpekto ang aming relasyon at madalas kaming pulaan o laitin ng aming kapwa dahil sa aming relasyon pero hindi iyon mahalaga dahil si Ian, ang lalaking nagpatunay na ang standard ng isang tao ay pwedeng mabago dahil sa pagmamahal.

“Mahal na mahal kita, kupal.” Sabi ko bago ko halikan ang noo ng natutulog na si Ian sa tabi ko.

Ang sarap pala sa piling na ’yung dating pangarap mo lang, sa’yong-sa’yo na ngayon dahil si Ian siya ang aking dream guy.

WAKAS

…

Author’s Noted:

January 2019 ko pa ’to sinimulan pero natapos na. Salamat sa mga aabot rito. Salamat sa inyong lahat! Iniyakan ko ang pagtapos sa istoryang ito dahil gaya ng pag-ikot ng mundo ni Charlie kay Ian ay ganoon din ang pangarap ko. Ang mapagbago ang isang tao dahil sa pagmamahal. Jk. Muli, ako ang inyong lingkod… ThePageWriter! Paalam!