loading

storiescollectionschaptersauthorsgenrestagsstories
Faded Accounts (Law of Attraction Series # 1) (PUBLISH UNDER IMMAC PUBLISHING)

Faded Accounts (Law of Attraction Series # 1) (PUBLISH UNDER IMMAC PUBLISHING)

Dawnvellichor · 67 chapters · 91,915 words

Prologue

“A-AKO naman please.” I shook my head, kneeling in front of him, letting my tears fall down from my eyes.

“Ako naman,” that words sound like a whisper of the pain, a depth of heartaches, and a river of tears.

“Aberry,” he called my name and guided me to stand up to face him, slowly wiping my tears and caress my face gently.

He hugged me tightly and whispered, “I’m sorry, we love each other, but we weren’t right for each other in the first place.” with those words, he let go of me and turn his back on me.

Leaving me hanging in sorrow and pain. “Hha,” I exhale so hard and punch my chest aggressively, sobrang sakit nito.


“Hey, Jade wakes up” I slowly opened my eyes and saw Michelle, trying to wake me up.

Dahan-dahan akong umupo mula sa pagkakahiga at pinunasan ang aking mga mata, na kasalukuyang lumuluha. That dream again.

“Sorry, how long have you been waking me up? Did I bother you a lot?” Nahihiyang ko’ng sambit, habang inaayos ang aking kama matapos tumayo mula dito.

“No, you’re not that hard to wake up, so it’s ok, for now fix yourself and I’ll see you down stairs, ok.” She said before walking out of my room.

Matapos ko’ng ayusin ang aking kama, binuksan ko ang bintana ng aking silid kung saan agad nitong sinakop ng liwanag ang aking kwarto. The sunrise shines so clear inside my room; the view of New York City really is something mesmerizing.

Ang malamig na simoy ng hangin dito sa New York City ang yumakap sa aking balat, I hugged myself to loosen the coldness that I felt and start to prepare for my work.

I been here in New York for almost 5 years already. Natuloy ako dito dahil sahindi magandang pangyayari sa Pinas. Pagkatapos ng araw na ’yon agad ko’ng tinanggap ang alok na trabaho ni Madam Lizeth. Nagtrabaho ako bilang Head Marketing Manager niya dito sa New York, she trusted her company to me and now I’m still working at Noelle Essence New York and I try my very best to keep improving the sales of it. For the company and the brand.

I entered the bathroom and hung my towel on the sink. Stared at myself at my reflection through the mirror. “Are you happy?” I ask myself.

I urge a small smile, “Yes, I’m ha…….” Hindi ko magawang tapusin ang aking sagot sa sariling tanong ng biglang tumulo ang luha ko.

I wipe it quickly and, “Not” pagpapatuloy ko sa aking sagot, agad ko’ng binuksan ang shower at naligo, pilit inaalis sa aking sarili ang sakit ng kahapon. After taking a shower I gaze at the alarm clock. It’s 7:30 am already, my work will start at 9:00 am, so there’s no need to hurry Aberry.

For work I just wear a white polo tucked in my rose gold pencil cut skirt. I also top it with a gray cardigan, wore a black stocking to avoid having dry skin, winter weather here in New York always makes my skin dry. I also paired my stocking with my black T-strap heels and apply a simple amount of makeup on my face before fixing the files that I’ll needing for work.

Lumabas at bumaba na’rin ako sa dining area kung saan naabutan ko’ng nagbabasa ng Magazine si Michelle. She’s my friend slash co-employee here in New York, I shared one apartment with her, since I start working here in New York. Siya ang nag-alok sa’kin na tumira sa apartment niya dahil bago pa lang ako noon dito sa New York, hindi ko ’rin naman agad kayang mag avail ng bahay noon kaya pumayag na ako at doon nagsimula ang pagkakaibigan namin.

“Morning,” I greeted her and sit beside her seat. She’s an American, so I need to speak English, for her to be able to understand me. She’s still learning my language.

“Morning gorgeous, how’s your sleep? Dreaming of him again?” She knows me so well.

“Nah, it’s just a nightmare again, but I’m fine now.” I took a bite of the bacon that’s prepared by her, here at the table.

It’s been years and I’m still on the depths of pain, I can’t forget, I won’t forget, I can’t move on and still fucking wanting him.

I tried changing the topic and we start talking about a few things about work and sales.

Nagpalipas kami ng oras hanggang mag 8:30 na at doon kami tumuloy sa trabaho. For the past 5 years, I’ve been working so well with the company and slowly earning good amount of money, nagpapadala ako ng pera kila mama every month and nakapagpatayo na’rin ako ng bahay namin sa Canada kung saan nagtatrabaho sila Mama at Papa.

And if possibly Noelle Essence will branch out in Canada, I’ll gladly volunteer to handle it because I’m planning on living there, so I can be with my parents. Pero kung hindi pa ito ang tamang panahon, ok lang naman ako dito sa New York.

It was just a minute walk and we already arrived at the Company, and the first thing they told me is I need to report to Madam Lizeth’s office after my morning works, which mean I need to meet her before lunch. “Jade fille” agad ako’ng sinalubong ni Madam Lizeth pagpasok na pagpasok ko ng kanyang opisina. She often calls me Fille, a French word of Daughter, because she treats me like her daughter already. Also, she’s half Pinoy and half French.

“Madam, what’s with that energy? Why do you call me here?” I ask and sit in front of her table.

“Fille, I have good news!” masiglang sambit nito, at inabot sa akin ang hawak niyang tablet.

Agad ko itong inabot at binasa ang na sa screen, “Karnel’s Scents?” I read it confusedly, dahil tanging ito lang talaga ang makikita sa screen.

“Yes! Karnel’s Scents is helping us!” biglang sigaw ni Madam na ikinagulat ko.

“What?” mahinang ko’ng tanong, dahil hindi ko naintindihan ang ibig niyang sabihin sa kanyang pagsigaw.

“Our company have been decreasing its sales for the past few months, right?” sambit niya, at dahan-dahan akong tumango bilang pagsangayon sa kanyang sinabi, pero paano niya ito nalaman? pilit ko itong tinatago sa kanya ah. Medyo bumababa na nga ang sales ng kumpanya simula ng may sumikat na panibagong perfume company last month and they branch out worldwide agad.

Hindi ko ito sinasabi kay Madam dahil ayaw kong mastress siya pero alam niya na pala, “Don’t worry Madam, I’m working on it and I’m developing a new strategic plan to bring back the sales we’ve lose for the company” I said.

“Oh, no pressure Fille, that company that you’ve read is the easiest way to fire up our sales and I want you to handle the partnership deal with them” Tiningnan ko muli ang tablet at binasa ulit ang tinutukoy niyang kumpanya.

Karnel’s Scents? Parang familiar…

“Wait! Madam, are you telling me that we are merging with a competitor? This is the company that causes us less sales!!!” ito yong kumpanya na tinutukoy ko kanina. The one that branches out worldwide, the same day that they launch their company.

She smiles at me and said, “Be friends with your enemy and use them to step up” she said and handed me a paper, where it shows the schedule of meeting with the Karnel’s Scents.

“I want you to get their attention and be on good terms with them. What do you call that? K-kunin mo ang kiliti nila” she said and gently pushed me out of her office immediately.

“Pero Madam––”

I tried to speak against the idea but she pointed her fingers on my lips to stop me from talking and say, “No but’s, do as I told you too Fille, I trust you! Ciao” kasabay non’ ay ang malakas na pagsara ng pinto ng kanyang opisina sa harap ng mukha ko.

“Partnership with a competitor?” I whisper with disbelief and glance at the schedule written on the paper that I’m holding right now.

“Victorinie Corp. Wednesday 7:00 pm, Media Market gathering Thursday 2:30 pm, Karnel’s Scents Company Monday 6:30 PM at The Russian Tea Room—–” agad ako’ng natigilan sa pagbabasa at agad tumakbo papunta sa opisina ni Michelle.

“Mich, what’s the day today?” Hinihingal kong tanong.

“Monday?” she confusedly answers.

My eyes literally widened, and I glanced at my wrist watch and saw, it’s already 12 in the afternoon, the meeting starts at 6 pm and I still don’t have any presentation that I would use to present to that company. Fuck!

“I’m dead!” I haze, that makes Michelle’s confuse, “What’s happening?” she asks.

“Immediate presentation at 6:00 pm” I answer and run to my office.

Kailangan ko’ng makagawa agad ng presentation. I work on the presentation for almost 6 hours, and didn’t do any other works aside from that. Madam said that it’s a big partnership and opportunity, so I can’t lose it. Kailangan ko’ng makuha ang “Oo” ng kumpanyang iyon.

“30 minutes more before 6” I raised my head when Michelle went into my office, acting like a time bomb or something.

“I’m done,” I said and quickly ran to Madam’s office.

“Yes Fille?” she asks me, as I enter her office.

“Here’s the presentation for the Karnel’s Scents” I said and handed her the papers, but she didn’t accept it nor look at it. “You are the one to present that and you are the one who’s attending the meeting, so what are you waiting for? go! Investors don’t like late people” she said and pushed me out of her office, again.

Ako?

“Fuck,” I haze before running to my office and grabbing my bag, and going straight to the meeting place.

Pagpasok ko sa loob ng restaurant ay agad akong inassist ng waiter papunta sa isang reserved table. Kung saan wala namang nakaupo na ibang tao. Nasaan na yung makakameeting ko? Akala ko ba investors hate late people?

I sit on the chair and while waiting for the investor, I also checked my phone to use this free time to call my friends, I miss them so much.

After a few rings, Lana quickly answered it, “Hellooooo Berry we miss youuuuu!!!!” she shouted from the other line. Halos mabingi ako sa lakas ng boses.

I chuckled, “Yeah, I miss you both, so much”

“How are you!!!” Alliana asks.

“I’m having a meeting with big investors right now, eh wala pa naman kaya tumawag muna ako sa inyo” I said.

“Ahhhh ano ba yang investor’s n’yo lalaki baka naman Berry, it’s time!!!” Malokong sambit ni Lana sa kabilang linya na nakapagpatawa sa akin.

“Baliw ka ba hindi ako nandito para makipag date sa investors Lana, tumigil ka nga dyan” I said while chuckling, wala pa’rin talagang pinagbago.

“May sasabihin pala kami sayo, about kay ——” I wasn’t able to understand what they were talking about, because I was moving to fix my seat, I suddenly feel uncomfortable with it and because of that, my scarf accidentally slid from my lap down to the floor. “Wait,” I whisper and I was about to get my scarf from the floor, when someone grabbed it and handed it to me instead.

Without even looking, I thanked him. “Thank so much” I said, and tried to cope with the conversation with Lana and Alliana. “Ano ulit yon?” tanong ko ng hindi ko naintindihan ang sinusubukan nilang sabihin kanina.

“You’re Welcome,” the person said and sat in front of me.

When I glance at the person who speaks in front of me, I automatically turn into stiff. “Aberry hello naririnig mo ba kami? Nandyan ka pa ba? Hello, hoy naintindihan mo ba, si Oliver may sarili ng kumpanya” my hand loosens its grip on my phone and it slowly drops on my lap.

This can’t be happening… my heart start pounding so fast and I can’t even move a muscle. Para ako’ng naubusan ng hininga sa puntong ito, sumisikip ang dibdib ko bigla.

I know love requires second chances but I don’t know that it includes second chance pain.

“Oliverious Beltran, Owner of Karnel’s Scents nice to meet you.”


LAW OF ATTRACTION SERIES

FIRST STORY

FADED ACCOUNTS

Chapter 1

Disclaimer: This story fiction name, characters, business, events, places, incidents are produced by the author’s imagination or dreams, any resemblance to the actual persons or events is purely coincidental.

This story might contain mature scenes, strong language that is not suitable for very young readers, please read this at your own risk.

This story is purely

unedited

and has lots of errors please if you have encountered a typo’s language error please bear with me, I will try my best to fix it at any moment.

This Series has six-story inside and it is not all about Law, as I mention its Series names which Law of Attraction, it doesn’t mean that it’s about the law. Law of Attraction is

a universal principle that can be applied to all areas of your life, including relationships, which proposes that like attracts like. (google)

This is all about business and romance…


Ring

“Ah! Bumarili ka loko!!! Tanga tanga sa kaliwa!” isang malakas na sigaw ang aking binitawan habang pinanggigigilan ang aking mouse at keyboard.

I was in the middle of the game when my phone suddenly ring, Fuck! Busy yung tao oh!

I was getting distracted by my phone and the game was starting to get into my nerves, because I was left with one gun only and the games was about to end. It’s just the three of us, last to survive wins and that should be me. Ako lang dapat!

My phone keeps on ringing, “may lalake sa likod sandali! Ah! Fuck” I was intensely focusing on the game and try my very best in ignoring my phone, as I strive down the building here in the game. Puro malalakas na tunog ng pagputok ng baril ang sumakop sa aking pandinig dahil sa suot ko’ng headset.

And “Yes!!!! Chicken dinner!!!!Woah!!!!” I throw my pillow and dance as I celebrate my victory.

“Yeah! Ah huh!” tuwang-tuwa akong sumasayaw ng biglang agawin ang atensyon ko ng aking cellphone na muling tumunog.

Ngayong nakatayo na ako mas kita ko ng malinaw ang screen nito at agad nanlaki ang aking mga mata ng makita kung sino ang tumatawag.

I gasp as I saw 20 missed calls from my boss, I panicked and quickly tried to run and reach my phone

“Ahhh!”

But I wrongly stepped on my crumpled comforter on the floor. I ended up lying on the floor with a painful hip.

“Tangina” I whisper and cover my eyes with my arms as my back hurts.

Mga ilang sandali lang ay tumayo na ako at gumapang papalapit sa aking phone. I answered the phone and immediately move it away from my ears. “Aberry, ano na! namatay na kakatilaok and manak wala ka pa’rin dito sa opisina!” 

“Boss anong oras palang nama——” I wasn’t able to continue what I’m saying when I glances at my alarm clock. My eyes widened; it’s not working! Kanina pa ako kampante na 6:30 am pa lang dahil ’yon ang nakikita ko pero hindi na pala ’to gumagana.

I panic and check the time on my phone and it’s already 10:30 am!!!

“Wahhh, boss sorry po!!!” agad kong pinatay ang tawag at tumakbo sa banyo, pero dahil napakaswerte ko’ng tao, natapakan ko muli ang kumot sa sahig at nadulas.

“Agh!!!!!!!” I shouted in pain and quickly stand up, run to the bathroom.

I showered as fast as I can and I wear my black slacks pants with a polo shirt and top it with my black vest. I choose to wear my lowest heels because I surely know that I’ll run to hell at this moment. I grab my bag and switch off the electricity volt and lock the unit.

As I stand outside my unit, I took a deep breath and say “The flash!!!!” I shouted and run as fast as I can.

Mabilis akong sumakay ng Taxi at pinilit itong mag drive ng mabilis papunta sa kumpanya. “Manong wala na ho bang ibibilis ito?” tanong ko, nakita kong tininnan ako ni Manong mula sa rear-view mirror ng taxi.

“Ikaw na kaya mag drive neng?” pilosopo nitong sagot, “Haha nakakatawa ka po manong, palit na lang kaya tayo ng trabaho?” sagot ko pabalik.

Umiling na lamang si manong at nagpatuloy sa pagmamaneho.

Pagtigil ng taxi sa harapan ng building, mabilis akong bumababa at nagbayad sa masungit na taxi driver. “Salamat ho” sambit ko. Inirapan ako nito at mabilis na bumalis.

“Ay wow” bulong ko habang pinapanood itong umalis. Hanggang sa narealize kong late na pala ako, “Oh, shit” mabilis akong tumakbo sa loob ng kumpanya at umakyat sa itaas.

Pagpasok ko sa loob ng department na’min agad ko silang binati. “Good Mor—” hindi ko pa natatapos ang aking sasabihin ng biglang dumagundong ang boses ni Boss sa buong department.

“Aberry!!!!” my eyes widened and in just a glimpse, agad akong pumasok sa kanyang opisina.

“Boss sorry na po hindi na mauulit!!!” magkadikit ang aking mga palad habang pilit nagpapacute sa harap ni Mr. Victor.

He frowned his firm brows and rolls his eyes on me, “Ilang beses mo nang ginawa ito Aberry!!! dahil d’yan,” he roughly handed me a dozen of files and “I need that at the end of the day, I don’t care if mag over-time ka pa!” 

Agad kong tiningnan ang mga nilalaman ng files, “Pero boss hindi naman ito marketing related eh, finance ito boss” reklamo ko.

Pinanlakihan niya ako ng mata kaya agad akong napangiti ng wala sa oras, “Sabi ko nga boss flexible ang marketing kayang-kaya ko ito, ano nga ulit yon’ boss? bukas ito kailangan?”

“Aberry!” mapanganib niyang sambit.

“Joke, end of the day Aberry! Over time here I go hoo! masaya ito!” I quickly run out of his office and as I step in front of my table, I exhale.

“Hooooo, boring,” I whisper and lazily sit on my chair and start working.

“Hey Berry, hindi ka pa tapos dyan?” I stop typing when one of my co-employee Daniela ask me.

“Hindi pa kalahati pa,” I answered and make face at her, she chuckled. “Naglaro ka na naman kasi siguro kaya ka na late noh’?” agad akong umiling.

“Hindi ah!” I said but underneath my table, I crossed my finger which means I was literally lying. Pero ok lang naman ’yon, White lies di ba?

“Sus nakita ko ngang nagstream kaninang umaga si KarnelJade yung magaling na COD streamer, sino kaya iyon?” she suspiciously stared at me.

“Hmm! Hindi ako yon’ ah, don ka na nga!” I said and avoid looking into her eyes.

She just laughed at me and walks through her desk, hindi ko na lang siya pinansin at nagpatuloy sa trabaho.

“Ano ba naman toh?!’” I whisper in an irritated tone, because I don’t understand some finance statement here on the files, kinailangan ko pang puntahan ang finance group para lang maitanong ito.

And I end up drowning myself and my table with these files, hanggang sa unti-unti na’ng nagsiuwian ang mga katrabaho ko at ako na lang ang natira dito. “Hmm,” I groan as I start stretching my back and arms, who’s aches the whole day. I glance on the clock and haze. “9:30 pm na agad” walang gana ako’ng tumayo at tumuloy sa office ni Boss Victor.

Wala na rin siy. Siguro umuwi na’rin yung matandang ’yon. Inilapag ko nalamang ang dala ko’ng files sa table niya at agad kinuha ang aking mga gamit sa table ko para makauwi na’rin gaya ng iba.

I was walking to the streets near my unit, when I saw something precious…. “No no no no noooo” halos magkapalit na ang mukha ko at ang glass wall dito sa isang Tech shop dahil kulang na lang ingudngud ko ang mukha ko sa salamin.

They display a new SteelSeries Arctis 7 2019 Edition Lossless Wireless Gaming Headset. “Ahhhh..gusto ko” I whisper while staring at it, matagal ko na’ng gustong magkaroon ng magandang quality ng gaming headset, pero hindi kaya ng budget ko.

“Hello baby, ako ito ang mommy mo hintayin mo ako ah, makukuha din kita” I was talking to it when I noticed someone’s watching me, agad akong lumayo sa salamin at inayos ang aking sarili.

“Bakit?” nakangiti kong tanong, I act like I did nothing strange.

The guy stared at me from head to toe, after that this guy walk past me but I clearly hear him whisper. “Baliw, saan planeta kaya ito nakatira?” I frown because of what I heard.

Nang makita kong malayo-layo na siya, sumigaw ako at sinabi, “Hindi ako baliw noh’ at oo taga ibang palneta ako alam mo kung saan? Sa planetangina!!!!!! Ang panget mo!!!” bago pa ito lumingon mabilis na akong tumakbo pauwi ng unit.

Pag-uwi sa unit, gaya ng nakasanayan ay agad ako’ng naligo at humarap ulit sa PC ko. I set all the needs for the streaming and wear my hoodie.

I started playing and streaming the game. Yes, Daniela was right ako si Karneljade isang streamer ng online games.

I was working at Victon Perfumes, as an owner’s assistant slash all around girl, dahil pati ako hindi ko na talaga maintindihan ang trabaho ko at silbi ko sa kumpanya, lahat na lang pinapagawa sa’kin ni Boss, pero never niya akong nilagay sa marketing team which is what I’ve been wanting for.

I graduated with BSBA Major in Marketing Management and here I’ am, I’m doing finance jobs, secretary jobs, accounting jobs, and assistant job imbes na marketing, sobrang saya!

I play the whole night and end up sleeping at 4 am, bago matulog nagpaalam na ako kay Sir Victor na hindi ako papasok dahil masakit ang likod ko. Wala na akong pake kung hindi siya pumayag dahil pinatay ko na ang phone ko pagkatapos siyang itext.

Nagising ako ng mga 1 pm. I eat brunch and just kill some time in playing again. Tahimik ang aking buhay dahil nakaoff ang phone ko walang sino man ang makakacontact sa’kin.

ting

Pwera sa isang ito, napangiti ako habang binabasa ang massage niya sa gaming account ko. Alam na alam talaga nito kung saan ako hahanapin.

‘Hey, you’re playing in broad daylight; I guess you didn’t go to work right? See me at the g-spot at 4:00 pm ASAP! Matatalo ng isang taon sa COD paghindi pumunta’ I laugh at the last line. Ang lakas namang makasumpa.

Pagkatapos basahin bumalik na ako sa paglalaro, I play and stream until it’s already 3:30 pm, doon lang ako tumigil at naghanda na para sa pupuntahan ko. I just wore a black wrap top paired with blue jeans and white low-cut converse shoes. I add some simple make-up on and bring my wallet cross-body bag with me.

At pagkarating doon, “Aberry!!!!!” matining niyang boses ang sumalubong sa’kin pagpasok ko sa loob ng coffee shop.

“Lakas ng boses mo!” suway ko ng makalapit sa kanya at niyakap siya.

“I miss you, kasi” she said and pouted her lips at me. “Ewan ko sayo,” I said and sat in front of her, put my bag above my lap, and drink her coffee.

“Akin ’yan eh!” reklamo niya, “Akin na ngayon,” I said.

Wala siyang nagawa kundi tumayo at umorder ulit ng panibago.

“So, how’s work?” she asked.

I roll my eyes on her and haze, “Ayon boring, alam mo ba pinahawak sa’kin ni boss yong finance statement kahapon! As in lahat”

“Finance? Bakit?” she sips on her coffee while waiting for what I’m going to say next.

“Nalate kasi ako” I said.

“Nalate ka dahil???” maloko niyang tanong dahil alam na alam niya na ang sagot sa tanong ’yon, at bago pa bumuka ang aking bibig. “Dahil naglaro ka nanaman!” siya na din ang sumagot sa sarili niyang tanong, which is very predictable.

“Alam mo naman pala nagtatanong ka pa,” masungit at pilosopi ko’ng sambit, tinawanan niya lang ako at nagkwentuhan kami ng kung ano-ano.

She’s Lana my best friend since we’re a first-year college, actually, it’s Milana Villarino, we both graduated in the same year. After college, she pursues her talent in arts and end up working as a media planner head in designs on a big perfume company here in the country.

“Alam mo minsan napapaisp ako, what if I was a marketing manager siguro mas na explore ko yung knowledge ko, gusting-gusto ko na’ng gumawa ng mga marketing strategic plan para sa company, pero hindi ako nabibigyan ng chance” I said with a heavy thought of my desire on marketing branches. My current career was a big mis-match on what I’d studied for.

Gustong-gusto ko na talaga’ng magexplore sa marketing, this is my path pero hindi ako nabibigyan ng chance.

“Hm!” I look at Lana when she hurriedly put down her coffee cup and swallow the coffee on her mouth. “I remember! May hiring sa Delavine’s pero hindi siya pinupublic dahil gusto ni Sienna na personally niya kilala ang magiging assistant niya.” naguguluhan ko siyang tinignan pero nag gets ko naman yung part na hiring ang Delavine’s Scents.

After a second, realization hit me. My eyes widened “WHAT!! HIRING KAYO? ANONG TRABAHO?” Hinawakan ko ang magkabila niya’ng braso at inalog-alog ko siya habang tinatanong ang mga iyon.

“Oo girl, wait lang nahihilo ako” she said, so I let go of her and wait for her to speak about it, super interested ako if ever.

“Si Sienna yong Marketing manag—––“I cut her and say, “YES! YES! MAGAPPLY AKO!” agad ko’ng sambit.

“Agad agad? May trabaho ka pa diba?” hindi makapaniwala niyang sambit.

“Lana gusto ko nito, Magreresign ako at magaapply sa Delavine’s, you’re pertaining about hiring that Sienna Marketing Manager’s assistant right!” she nodded.

“Lana I-refer mo ko sa kanya please, promise gagalingan ko, please please please Lana,” I grab her arms and hug it.

“Oo, oo, basta magresign ka muna ng maayos sa trabaho mo, then I’ll handle it with Sienna” she hurriedly answers and move me away from her.

Delavine’s Scent’s was the highest rating perfume company here in the Philippines, they handle a hundred brunches around the world and Lana’s working there as a Media Planner and she’s probably expanding her ideas there, what if I’d work there then I would be able to explore the marketing areas, issues and strategies there. Super exciting.

I felt so happy, as in my happiness and excitement is beyond boundaries. I can’t wait to be an assistant marketing manager.

Delavine’s wait for Aberry Jade Callereese your future market ideas…

Chapter 2

Kinabukasan ay maaga akong gumising at bumangon upang makapag-ayos. I avoided being distracted by my PC set, so first thing in the morning I cover it using my comforter. I showered early in the morning, and wore a pastel mint cami top with a printed flower in the middle and paired it with a white mini skirt.

I also put cover-up for my cami top using a see-through sweatshirt and don’t forget the classic white converse shoes.

It’s 7:30 in the morning and here I am walking inside our company building with my all co-employee staring at me with disbelief all over their faces.

“Ano first time n’yo akong nakitang on time?!” I whisper while ignoring all of them and walk straight to Mr.Victor’s office.

As I open the door to his office, he instantly stands up and wipe his eyes twice while trying to confirm my presence inside his office. Ganun na ba ako kahindi kapanipaniwala para lahat sila ay maging ganito ang reaksyon?

“Is this real?” Mr. Victor whisper, I haze and walk close to his table. “Boss, totoo po ako,” I said with sarcasm tone and put a small envelope above this table.

Tiningnan niya ito ng may katanungan sa kanyang mukha, at ng ito’y buksan at basahin, tiningnan niya ako at biglang sumeryoso ang kanyang mukha. “Are you sure about this Aberry?” he asks.

I look at him and firmly stand straight in front of his table. “Yes Boss, I was given a good opportunity from my friend’s working place, Boss naghahanap sila ng Marketing Assistant alam niyo naman ho na gusting-gusto ko ho ang trabahong iyon, kaya mag-aapply po sana ako kaagad kung papayagan n’yo ho akong magresign” I’m so determine to my own desire and I really what to do it.

A glimpse of nervousness runs on my body when Mr. Victor took a deep breath and stared seriously at me. “You really want this, Aberry?” again he asks me.

I nodded as an answer.

“If that’s what you want then I’ll approved it, reach for your dream, at isa pa Aberry sinasabi ko sayo wag na wag mo’ng dadalhin doon ang pagiging late mo!” he nags at me and sat in his chair to sign my resignation letter.

I literally drop my jaw as he quickly signs it and smile at me. “Boss, seryoso na?” I ask.

He laughs at me and, “Oo, pero bago iyon umupo ka muna at may gusto ako’ng sabihin sayo.” He said and let me seat on the chair in front of his table.

“Alam mo ba kung bakit hindi kita nilalagay sa Marketing Dapartment?” He asks and cross his arms, rest it above his table and slowly handed me my resignation letter.

“Ewan ko sayo boss? ’Yon nga ang hindi ko maintindihan dati noong nagapply ako dito agad mo akong tinaggap ng malaman mo’ng marketing graduate ako pero nung nagstart na ako’ng magtrabaho hindi mo naman ako nilagay sa Marketing Department” may pagtatampo ko’ng sambit.

Tumawa ito bago muli’ng nagsalita, “Dahil alam ko’ng magaling ka na sa marketing kaya hindi kita doon nilagay” what?! Baliw to’ si Boss. Doon nga ako magaling tapos tatanggalin niya ako ’don.

“Remember Aberry an intelligent on one expertise are successful, but person that is intelligent to all expertise are beyond successfulness. Nilagay kita sa lahat ng sulok ng business department upang maintindihan mo ang importansya ng bawat isa, ngayon papasok ka sa panibagong kumpanya nais kong ibahagi mo lahat ng natutunan mo dito hindi bilang marketing assistant lamang kundi isang all around asset ng kumpanyang iyon” after he said that and he genuinely smiles at me.

I stiffed when all of this hits me, kaya pala never niya akong pinatungtong sa marketing department, gusto niyang matuto ako sa lahat.

“Boss!!!!” I feel so happy to have him as my first Boss. Parang tatay na’rin ang turing ko sa kanya dahil siya lang ang nagtiwala sa’kin at tumanggap nung panahong wala ako’ng background sa ibang trabaho kaya hirap ako’ng maghanap ng trabaho noon.

“Sobrang salamat po Boss” I said, “ang laki ng utang naloob ko sayo” I said and hugged him.

“Nako, Aberry basta wag mong kakalimutan na ilibre ako sa unang sweldo mo dyan sa kumpanyang pagaapplyan mo” he joked.

“Boss naman hindi pa nga po ako natatanggap” I said.

“Ikaw pa ba? Sa kulit mong yan’ wala silang magagawa kundi tanggapin ka” we both laugh and he continues teaching me things that I could do to improve my knowledge more.

“Mr.Victor” I stand up and formally face him, “thank you for all the years of opportunities and knowledge that you lend me, I will never forget it,” I said.

He smiles, “Aim more Aberry anak,” he said and lead me out of his office. “Hala, sige iligpit mo na ang mga gamit mo” he pushes me out of his office like he always does and close it.

I smile before walking to my desk and packing my things, I feel so happy and at the same time super thankful…

“Goodluck sa magiging bago mong pagtratrabahunan Aberry, dalaw ka dito minsan ah” Daniela said as we both walk out of the company.

“Oh, hanggang dito na lang ako, babalik na ako sa taas ah, mag-ingat ka ah” she said and hugged me before going back upstairs.

Now I was standing at the main door of Victon Scent with a box of my things from work. As I step out of this door, I’ll be facing a new chapter of life. A new environment and a new place to share my knowledge with. Huminga ako ng malalim at pumikit bago dahan-dahang humakbang papalabas ng pinto, ito na—–

“Ay!” I haze.

“Ay sorry, Miss nakaharang ka kasi,” I was forcedly pushed out of the door when someone bump my shoulder.

“Ay ganon ba? Sorry ah” I said and she walk away, panira naman yon’ nagmomoment na ako eh.

Napatayo ako ng maayos ng tumunog ang phone ko, I carried the box with my one hand only and reach for my phone.

It’s a text message from Lana.

Lanababes,

It’s your interview tomorrow, 8:00 am Delavine’s HR office don’t be late gurl.

I bite my lips from excitement and exhale.

“Ho! This is it pansit canton with calamsi” I smile and, “DELAVINE’S HERE I COME!!!” I shouted and run my way home.

I stayed at home the whole day and did not play nor’ stream the whole night, I sleep early and prepare myself for the interview. I woke up as early as 5:30 am. I’ve searched for Delvine’s background and stuff about it that might ask me during the interview.

At 6:00am I showered myself and it took me 30 minutes there inside, syempre sobrang hilod ako, kailangan sobrang presentable ako mamaya para sure win. I mean sure na tatanggapin ako.

I wear a silk cami top with thin straps and top it with a black office coat, paired it with above knees pencil cut skirt and platform heels. I also lift up my brown wavy hair to a neat bond and wear a Garamond regular glass para mukhang matalino.

I took a deep breath, “Let’s go,” I cheered before closing the door of my unit.

“Taxi!!!” I shouted, pagpasok ko sa taxi agad ko’ng nilagay ang folder nadala ko sa lap ko pati na’rin ang sling bag ko.

“Saan po tayo ma’am?” the driver asks.

I smile, “Delavine’s Scent main building po tayo, manong” the driver nodded and start driving. Ilang minuto lang ang biyahe dahil maaga pa at walang traffic.

As I step out of the taxi, Lana quickly greeted me, “On-time ka ngayon ah,” she commented while we start walking inside the Delavine’s Scents.

“Yes, naman ako pa,” I said while staring at the whole interior of the place, they really create a big charisma just from their company itself, para bang pagpumasok ka dito pinapamukha na agad ng buong paligid na ito ang nagungunang perfume company sa buong bansa.

Super mesmerizing…

Lana and I stop in front of a tinted classy glass door and she face me, held both sides of my shoulders, and speak.

“Mabait si Sienna don’t worry, by the way, ito na ang HR room nandyan na sa loob si Sienna galingan mo gurl ah, see you later.”

I nodded with confidence and knock on the door; Lana leaves me here and go back to her work.

Mga ilang katok pa lang ay bumukas na ang pinto at isang magandang babae ang sumalubong sakin, “Hello, Aberry, right? please come in” she said and walk inside the room, she pointed the chair in front of table she seats in.

“So, Milana recommended you, and I can see that she has pick a right person for this job, your presence says it all tho” she said, hindi ko masyadong naintindihan ang kanyang mag sinasabi dahil sobra akong naaattract sa ganda niya.

She’s so beautiful, simple classy gorgeous. At pansin ko parang may lahi siya. “Hey, are you listening Aberry?” nabalik ako sa katinuan ng bigla niya akong tawagin.

“A-Ah yes, I’m fine thank you,” I said which makes her laugh.

“Yeah, your funny, I like it, by the way sa tingin ko hindi ko na kailangan maginterview dahil ngayon pa lang I already approved you as my assistant pero dahil interviews are company’s protocols and HR needed this one then let’s just have a casual interview no pressure, ok” kalmado niyang sambit, she’s fine and calm, alam mo yon yong sobrang chill at vibe siya.

One word that describe her is a cloud, promise super calm at hinhin niya, kung lalaki lang siguro ako liligawan ko ito.

After a few minutes.

“It’s done, you are hired although I already hired you before this interview, well just for the formalities right, so yeah, you’ll start on Monday. it’s a Friday now so you have a weekend to prepare. Come with me I’ll hand you my simple guidelines on my office before you go” sabay kami’ng lumabas ng HR office at tumuloy sa kanyang opisina.

“See that” she pointed to an unoccupied table beside her big table inside her office, “Yan ang magiging working place mo dito,” she said and handed me some papers for guidelines on her job and the company rules and etc.

“I’ll see you on Monday byieeee,” after that, I went out of the marketing office and see Lana in the hallway.

“Lanaaaaa,” I silently shouted and run to her.

“Ouch,” reklamo niya ng bigla ko siyang yakapin. “Tanggap ako!”.

“Duh, super predicted na ’yan gurl, so we’ll be a working buddy na’rin sa Monday, my gosh so excited” masayang sambit niya habang nagsimula na kami’ng naglakad palabas ng kumpanya.

“Let’s celebrate tomorrow ok, I’ll text you, bye” Tumango ako bilang sagot at na’ng pumasok na siya sa loob, naiwan ako ditong nakatayo at nakatanaw sa sobrang laking building ng Delavine’s.

Dito na ako magtratrabaho, sobrang excited na ako…!!!

“See me on Monday Delavine’s” I whisper.

*** 

ABERRY is pronounce as (Ai-Berry)

Chapter 3

“Nasaan ka na!!!” as soon as I answer the phone call from Lana, her loud voice breaks my ears. Halos maihagis ko palayo sa aking tanga ang aking telepono dahil sa lakas ng boses niya.

“Bakit?” I ask while still focusing on the game.

“Saan ka na kanina pa ako nandito sa coffee shop!!!” my eyes widened when realization hits me. Nakalimutan ko, magkikita pala kami ngayo’ng araw.

“Shit!” I haze when I die on the game. May agenda pala ako ngayon bakit nakalimutan ko.

“I knew it!!! You’re playing! Kinalimutan moa ng lakad natin ngayon!!!” galit na sambit ni Lana mula sa kabilang linya. Pinatay ko ang PC ko, habang patuloy siyang pinapakinggan sa panenermon sa’kin.

“Oo na, 15 minutes andyan na ako, sorry nakalimutan ko” I said in an apologetic tone and turn of the call, quickly running to the bathroom.

It stinks, because I didn’t bother taking a shower yesterday, I was busy playing and spending my free time on the game. I mean, when you’re inside the house taking a shower isn’t a must, right.

It just took me 5 minutes inside the bathroom and I quickly dress up and fix myself, sabi ni Lana nong nakaraan magbar daw kami ngayon for celebration, hindi naman kami magpapakalasing ng sobra slight lang isa pa first day ko bukas.

I can’t be late. I just wore an above knee gray low back slip dress and a simple black heels, make up and black sling bag. After that I run to the coffee shop where Lana’s waiting. Hindi ko na kinailangan pang pumasok sa loob para kitain siya dahil nandito na siya sa parking, nakasimangot habang masama ang tingin sa akin habang palapit ako sa kanya.

I run my hands on my nape and shyly smile at her, but as I step in front of her. I received a hit of her bag on my arms. “Nakakainis ka talaga pag ganito, lagi kang late!!!” she said and frowned.

“Sorry na,” I said and pouted at her that makes her sigh and slowly give in, “Sige na nga, sumakay ka na” she said and went inside her car.

Her car is a Red Nissan Almera, the car was gifted by her childhood best friend’s father. “Why are you smiling like a freak there?” she asks, when she notice me smiling while staring around the car.

“Wala lang namamahay lang pwet ko, hahaha,” I joked and acting like I was uncomfortable in my seat.

“Gaga!” she hazes and started the engine, driving our way to the bar.

Mga ilang minuto lang ay na sa harap na kami ng bar na madalas nami’ng tinatambayan nung collage kami. We party here a lot with all of our school mates and colleagues back then.

“Smells like the old-time” Lana whispers, while we are both walking inside the rowdy bar.

We seated an unoccupied table with two high chairs and order light drinks. “It’s too wild now” she commented while watching the people around the bar dancing and getting wasted, some of them look a bit young so I think, half of the people on the dancefloor are college students.

“College students,” I said and take a shot of my blue Hawaiian cocktail.

Lana just smirks and we start talking about some sort of kinds of stuff about work and Delavine’s. “Hi ladies, can we share a table with you?” we stop talking when two guy approaches us.

My brow immediately rose, “Kita mo?” I pointed on the two chairs that were seating in. “This table are for two persons only, dalawa lang ang upuan. Oh ano kandong kayo?!” sarkastiko kong sambit.

“You can seat on our laps instead,” sambit ng isang lalaki na nagpakulo agad ng dugo ko. Mga bastos!

“Aba basto—–” Hindi ko natapos ang aking sasabihin ng pangunahan ako ni Lana magsalita at sinabi, “You small dicks, fuck off!” she hazes and rise her arms which quickly noticed by the bouncers and we quickly got approached by the bouncers.

“May problema po ba ma’am?” one of the Bouncer ask.

“I think these two guys here, don’t know the definition of your table counts, they wanted two share seats with us and keep intruding our privacy” Malditang sambit ni Lana. Kanina pa to English ng English ah, dumudugo na ilong ko.

“Sir, maari po bang maghanap kayo ng mauupuan n’yo o gusto n’yong mapalabas dito sa bar na ito” The bouncer threatens them which makes them filched and quickly walk away.

“Pasensya na po sa problema, Miss Lana” they apologies to Lana and walk back to their places.

“Lakas naman talaga Lana” I tease her.

“Baliw sadyang regular costumer lang talaga ako dito kaya kilala na” she said and take a sip on her Mai tai drink.

“So, pumupunta ka dito mag-isa?” I ask.

She casually nodded like its normal, “REALLY!! How come I don’t know this ah MILANA!!!” I said with disbelief, pumupunta siya dito ng hindi ako kasama!

“Yeah, meron din’ naman ako’ng personal business kasi,” she said while looking around and avoiding my gaze.

“Like wha—–”

“Just a moment!” She cut me out from talking and quickly stood up and walk away, as I watch her walk. I’ve noticed that she’s looking for something or someone?

I just sigh and continue drinking, after a minute bumalik na siya na parang binagsakan ng langit at lupa ang mukha. “Anyare?” I ask but she just drinks a shot and pulls my wrist and we walk out of the bar.

“Hoy, anyare ba?” naguguluhan ko’ng tanong sa kanya, dahil bigla-bigla na lang naghihila sa palabas ng bar.

“Wala may gagong manhid lang sa loob, nakakawalang ganang magstay, tara na uwi na tayo maaga pa tayo bukas” iritado niyang tugon.

“What? Teka diba usapan 10 tayo uuwi 8 pa lang” naguguluhan ko’ng sambit habang sinusundan siya papuntang parking lot.

“Ayaw mo ’yon makakapaglaro ka pa,” I know she just said that to convince me to go home and avoid what happen inside. I respect her and I won’t bother asking her about it.

“Sige na nga,” I said and we both went inside her car and drive me home.

“Sunduin kita bukas,” sambit niya pagkalabas ko ng sasakyan. “Oo, sige ingat sa pagdradrive ah, text mo ko.” I said and watch her drive away.

Pumasok na ako sa building at nagpahinga ng maaga.

Kinabukasan maaga akong nagising at nag-ayos, I wear a gray paired blazer, trousers and a silk sando top underneath. A black classic heels and I ponytail my hair to look neat and professional.

Pag kababa ko sa sa building sakto naman ang pagdating ni Lana, “Hey, hop in” she said as she opens the window of her car, I smile and went inside.

“Nice outfit gurl,” she said, “You too,” I said as if we’re talking like a formal co-employee. After that, we both laugh and find our way to Delavine’s Scents Company.

“Good morning manong guard” I greeted the security guard as we enter the building, and he smile at me, “Bagong employee po ako dito,” I cheerfully said even though he’s not asking. Lana pulls me and nodded at the guard.

“Bakit kailangan mo pang sabihin yon’ sa guard, duh Aberry sa sobrang laki ng kumpanyang ito at ang mga aplikante ay isang libo mahigit sa tingin mo makikilala ka pa non’” she nags at me as we stand in front of the elevator.

“Bakit hindi, unique kaya ako!” I confidently said.

“Ewan ko sayo, Aberry alam mo mabuti pa——” natigilan si Lana at kasabay non’ ang pagbukas ng elevator agad akong pumasok sa loob pero si Lana ay nanatiling nakatulala sa kung saan.

“Hoy, Lana tara na,” I said but she glances at me and after that she flashes a playful smile and say, “Mauna ka na sa taas susunod ako, bye” agad niyang pinindot ng close button ng elevator at hindi ako hinayaang makalabas muli.

Nakita ko na lang siyang tumakbo papalayo at parang may sinundang lalaki, hindi ko na namukhaan ang lalaki dahil sumara na agad ang elevator. “Hayst, Lana!” mahina ko’ng Singhal at hinintay na lang bumukas ang elevator.

Dahil meron naman akong malinaw na memorya, alam ko pa’rin kung saan ang opisina ni Ms. Sienna, ako pa ba.

Andito na ako sa hallway ng office niya, alam ko pangatlong pinto ang office niya, I’m sure…. Confident ako’ng naglakad papunta sa pangatlong pinto kung saan may nakapaskil na Manager, walang sabi-sabi ko itong binuksan at, “Good morni—–,” my eyes literally widened when I saw a topless guy inside this office.

The guy glances at me and quickly urges his brow with confusion… “Yes?” he asks.

Agad umikot ang aking tingin sa paligid at narealize ko nahindi ganito ang interior ng office ni Ms. Sienna. Napunta ang aking tingin sa nameplate sa table nito.

Finance Manager? Mali!

“Sorry,” I said and immediately close the door. I glance at the other room and read a small name out there, it says ‘Marketing head manager’ which literally slap me in embarrassment.

Bumalik ang tingin ko sa pintong kinatatayuan ko, may nakasulat dito na normal size ‘Manager’ pero may maliliit na sulat sa itaas nito. ‘Finance Manager’ pala ito.

“Nakakainis! Ano ba namang kumpanya to’ bilyon-bilyon ang kinikita ni normal size na office templates hindi ma-afford. “ I whisper and walk to the right office.

“Good morn——“Muli akong natigilan, ano ba lagi na lang ba akong puputulin sa pagsasalita, Pagbukas ko nito agad may lumipad na papel sa’king mukha.

“Oh my gosh! Sorry Aberry” agad akong dinaluhan ni Ms. Sienna at siya mismo ang nag-alis ng papel sa’king mukha.

“Hindi ok lang ak—––”

“Ano uunahin mo pa ’yan!” I was cut again, when some old lady shouted at Ms. Sienna. Agad sinara ni Ms. Sienna ang pinto ng office ng makitang may mga ibang empliyado nang nakakapansin dahil sa pagsigaw ng matandang ito.

“Please Ms. Feliciana, calm down first” Ms. Sienna tries to calm her down but the irritated old lady keeps nagging at her.

“Paano ako kakalma kung ganito na nangyayari sa branch ko! Hindi ba sinabi sa ganong paraan ng pagaadvertise ay matitindahan ko ang mga kumare ko ng pabango pero hindi sila nagkakainterest dito!!!” She keeps on complaining and as I listen to all her complains, I understand the main issue in this.

“Ma’am, I clearly apologies don’t worry I’ll fix this,” Ms. Sienna said.

“Sinabi mo na din yan nong nakaraang buwan pero yon at yon pa’rin ang nangyayari!!!” the old lady shouted, so this time I intruded.

“If you’ll excuse my rudeness to speak up in your private conversation, I would like to recommend you some plan to improve your advertising method Ma’am, By the way, I’m Aberry Jade Callereese the new assistant of Ms. Minami” I said. That makes her stop and stare at me with crumple brows.

“At ano naman ang maitutulong ng isang assistant na gaya mo?!” mataray na sambit nito.

“I graduated as a marketing student and I have a good background from my past work, which is in Victon Company and I have been prepared for this kind of situation Ma’am, Delavine’s way of advertising their product is very irresistible but as you say, it’s possibly not working to oldies taste because of its new generation format. Naiintindihan ko po ang lock of communication ng Delavine’s commercials sa mga matatanda, and I’m not criticizing oldies abilities to understand this new generation, but I just understand the situation” Mrs. Feliciana seems to be interested in what I’ve said, so I grab the opportunity and resume speaking.

“I have this idea that I’ll immediately propose to the advertising team. If you approve it Mrs. Feliciana, gusto ko hong magkaroon ng commercial ang Delavine’s which is if possible na kayo ho ang magiging model and these commercial aims to attract the taste of oldies, because they can clearly relate if they saw a commercial that perceives their age and hindi na nila kailangan makiuso para lang maintindihan ang halaga ng produkto ng Delavine’s Scents” I carelessly speak out my idea and now that I realize what I did. I instantly got nervous, assistant lang ako tapos nagmamagaling na ako agad?

Ano na lang iisipin ni Ms. Sienna? I saw how Mrs. Feliciana seriously stared at me and when I glance at Ms. Sienna. She’s also waiting for the old lady’s reaction.

“Fascinating” natigilan kami’ng dalawa ni Ms. Sienna ng magsalita si Mrs. Feliciana.

We both look at each other with disbelief on our faces, “Gusto ko ang idea na iyan, sasabihin ko ito agad kay Cadmus at ipapaapprove sa Advertising team and I want you two” she pointed at us.

“To be the one to assist me on shooting that commercial” nagsimula na siyang tumayo at maglakad paalis ng opisina, kung saan marami pa lang empliyadong nakikinig.

When Mrs. Feliciana is gone, Ms. Sienna and I sigh, “Aberry, super thank you you save me with that,” she said and hugged me.

“Trabaho ko pong tulungan kayo sa lahat ng bagay Ms. Sienna, I mean ma’am Sienna, ay Ma’am Minami”

“No just call me Sienna are age doesn’t have too much gap naman eh, you know I knew you are something, and look it’s your first day then you quickly solve a marketing problem, thank god Lana recommended you” masayang sambit nito.

“Hindi naman masyado, excited lang talaga ako sa marketing kaya ganito… sure ka bang Sienna lang itatawag ko sayo?” nagaalangan kong tanong.

“Oo naman, I want to be friends with you and we can be a good partner if were friends,” she said.

“Ayieee sige na nga pinipilit mo ko eh hahahaha” I said and we both laugh, after that we start working.

What a good start Aberry… going smooth.

Chapter 4

“Ako lang ba ito or tinitingnan talaga tayo ng mga ibang empliyado?” naiilang kong bulong kay Lana habang sabay kami’ng naglalakad papuntang coffee shop dito sa baba ng Delavine’s Scent.

“Ikaw ang tinitingnan ng mga ’yan” she casually said while biting on her cinnamon rolls.

“Bakit sa akin?!” hindi makapaniwala ko’ng sambit. Sabay kami’ng pumasok sa loob ng coffee shop at umupo sa window table.

“What you did on Mrs. Feliciana, spread out all over the company and they start getting interested to the new employee. Who calms the monster old lady taste? kilala kasi si Mrs. Feliciana sa Company. She’s a friend of the CEO’s mother and lagi niyang napapahiya si Sienna tuwing nandito ‘yan at first time lang ngayon na umalis siya ng kumpanyang hindi dumadating si CEO.” Hindi ako makapaniwala na ganon pala kalala ang matandang yon’.

“Ganun kailangan dumadating pa yung CEO para lang mapatigil siya?” tanong ko, grabi naman pala ang matandang babaeng iyon.

“Yes, there’s a time when Mrs. Feliciana really does speak harmful words on Sienna that makes all the heads of the company come and save her” Ano lahat ng mataas na posisyon dumating?

“What happen?” chismosa alert agad ako.

“Well, as you know Sienna is a Minami, which means she’s the sister of Kento Minami the CFO of the Delavine’s and her boyfriend is the COO, Gunner Tyson and lastly her best friends is the Delavin,” she said, sino ang mga iyon ni isa wala akong kilala, ang alam ko lang ay ang pangalan ng CEO ng kumpanyang ito, si Cadmus Delavine.

“Alam mo ni isa wala akong kilala sa mga ‘yan pero mukhang bigatin nga si Sienna noh’ malapit pala siya sa mga Delavine’s” I said and eat my bread rolls.

Nagtaputuloy lang kami sa pagkain at pagkwekwentuhan ni Lana total, lunch break naman.

After that we separate ways and continue our job, Sienna and I work well together, she teaches me things that I don’t know and allows me to share my ideas about the marketing strategies.

“Great work today Aberry, not bad for your first day, hahaha by the way mauna na ako’ng uuwi nandyan na kasi ang boyfriend ko sa labas. Ikaw na bahalang mag lock ng office, ok.” She said and grab her bag, I nodded at her and watch her walk through the door and as she opens it, a super good-looking man showed up and genuinely smile at her.

I watch them greet each other, they look so in love, “Aberry, this is Gun my boyfriend, Love she’s my new assistant, Aberry” pagpapakilala ni Sienna sa’kin.

I nodded and smile at them until they both leave and close the door.

I can’t hide how amaze I was, the way they look at each other. As in love is in the air talaga.. grabe yung tinginan nila. Never ko man’ yon’ naranasan sa mga ex ko.

Mapapasana all ka na lang talaga, at hindi biro yong kagwapuhan nung Gun grabe, “Hay Aberry, mag-ayos ka na nga hinihintay ka na ni Lana” paalala ko sa aking sarili.

Mabilis kong niligpit ang gamit ko at inayos ang aking damit bago lumabas ng opisina at siniguro ang lock nito. Lana and I meet at the parking lot and drive our way home.

Pag-uwi sa bahay agad akong naligo at naglaro for 2 hours. I sleep early as I can and wake up early as I could.

Same routine, shower, dress up and wait for Lana.

“Hoy, sakay na,” she shouted as she stops in front of me.

“Ito na boss!” I said, pagkasakay ko napansin ko ang pagbago ng pananamit ni Lana, “Hoy anyare? Ano yan?” naguguluhan ko’ng tanong habang tinuturo ang suot niya’ng damit.

“Ano?” she asks like it’s natural. She doesn’t really wear a bodycon dress, anong meron ngayon?

“Bodycon and black heels? sino ka?” hindi makapaniwala kong tanong.

She laughs at me and said, “Baliw, hindi ba pweding nagbago lang ng taste of the day?” she asks.

“Gaga, sige gusto mo ding maging taste of the day ng mga lalaking employee sa company” pilosopo kong sambit.

“Ok nga yon eh ng makadangkit ng isang Minami” maloko niyang sambit.

Ano daw? Minami?

“Ano Manami ka d’yan!!!”

Sh sighs and faces me inside the car, hanggang ngayon hindi pa’rin kami umaandar at makaalis dahil sa suot niya. “Ok, I’ll tell you the truth,” she said which makes me more confused.

“Naaalala mo ba yung Kent na sinasabi ko, simula last year?” she asks, napaisip ako at sinubukang alalahanin ang pangalan na tinutukoy niya.

“Yeah, I remember the one that you had a crush on?” Tugon ko.

“No, hindi ko siya crush, gusto ko siya, gusting-gusto Aberry, and Kent and Sienna’s brother ay iisa lang. Si Kent at si Mr. Kento Minami ay iisang tao lamang,” kinikilig na sambit nito, kaya hindi ko napigilan sampalin siya ng mahina sa pisngi.

“Gaga ka, bakit ngayon mo lang sinabi!!” I hissed.

“Ngayon ko lang naalala na hindi mo pala alam eh, ah basta Aberry susuportanan mo ko dito hindi ba?” she said with a determination written all over her face.

Wala akong nagawa kundi tumango na lamang. She started driving and as we went to the company, gaya ng inaasahan hindi mapigilan ang tingin ng mga kalalakihan kay Lana.

“Lana sabi sayo pagpyepyestahan ka ng mga lalaki dito sa kumpanya eh, tignnan mo sayo naka——” hindi ko natapos ang sasabihin ko ng paglingon ko ay wala na si Lana sa tabi ko.

I try to find her and there she is, being drag by someone pero hindi ko nakita kung sino ang humihila sa kanya dahil lumiko sila agad at nawala na sa paningin ko.

“Lagi na lang akong naiiwan ah!” bulong ko at tumuloy sa loob ng elevator, at dumiretso sa office sa itaas.

Days pass by. I’ve been improving my knowledge every day and I’ve been receiving good comments from Sienna. We are succeeding on the commercial for the oldies, which will be lunch tomorrow.

So, now we are at the Delavine’s studio, pinapanood na’min ang last shoot for the Commercial and we have been in a good state with Mrs. Feliciana since that day happens. Hindi na siya nagagalit o sumisigaw kay Sienna ngayon.

She also apologies yesterday on her, sobrang daming nangyari sa mga nagdaang araw and now I really felt that I belong to this company. Like this is my new so-called home.

“Ok cut!! good job everyone, Mrs. Feliciana I didn’t expect that you’re that good po, congrats!” malakas na sigaw ng director, at agad nami’ng dinaluhan si Mrs. Feliciana at pinaupo.

“You did really well, ma’am” Sambit ni Sienna, habang inaabutan ito ng tubig.

“I know that.” The old lady said, tingnan mo ’to pinuri na nga magsusungit pa’rin.

Napailing na lang ako ng makitang awkward na natawa si Sienna sa kanya, “By the way, I want you two, to come with me, I’ll treat you some lunch. Gusto ko kayong pasalamatan para dito” sambit nito na tila nagpalaki ng aming mga mata ni Sienna, totoo ba ito? Sinasaniban ata ito’ng matanda’ng ito.

“Sure ma’am,” sabay naming sagot.

Dinala kami ni Mrs. Feliciana sa isang mamahaling restaurant dito malapit sa Delavine’s. She said her friend owns this place, at ang masasabi ko lang ay friendly pala itong matandang ito kahit masungit.

We eat and she teaches us something about life, how relationship last long which is hindi naman ako nakinig dahil wala ako noon at hindi ko babalakin, samantalang itong si Sienna feel na feel niya eh.

“Thank you so much for the treat, ma’am, ingat po kayo sa pag-uwi. See you tomorrow” masiglang sambit ni Sienna dito habang pasakay ito ng sasakyan niya. Tumango lamang ang matanda at tuluyang umalis.

After that Sienna and I decided to go back to the office and continue our other works, at dahil bukas na ilalabas ang Commercial na ’yon naging busy kami ng doble at kinailangan pa nami’ng mag over time para mailabas ito ng maganda bukas.

While I was busy typing, I receive a text message from Lana.

Lanababes,

OT?

To Lanababes,

Oo eh, mauna kana’ng umuwi magtaxi or grab na lang ako ingat sa pagdadrive ah!“

Lanababes,

Ok, ok text me if you’re home already.

Hindi ko na sinagot pa ang huli niya’ng text at nagpatuloy na sa trabaho, mga 10:00 pm na kami natapos ni Sienna pero nauna na siyang lumabas ng office dahil nandyan na daw si Gun sa baba.

Ako ulit ang nagsara ng pinto at naglakad mag-isa sa hallway, tahimik na ang paligid at halos wala na talagang tao.

Habang naglalakad ako nakaramdam ako ng ibang tao sa likuran ko kaya dahan-dahan akong lumingon at ng may nakita akong anino ang lalaki sa sahig agad akong naglakad ng mabilis at hindi na muling lumingon.

Hanggang sa pagbaba ko ng building ramdam ko pa’rin na nakasunod ito. As I glance at him, he was seriously walking at the same pat as mine.

Na’ng tumigil ako sa hintayan ng taxi or grab ay ganun din ang ginawa nito, Yumuko ako habang naghihintay ng taxi at nang may dumating na agad ako’ng sumakay. Doon lang ako nakahinga ng maluwag ng makasakay nng tuluyan sa Taxi.

Kinabahan ako doon ah…

“Ma’am andito na po tayo,” the driver said. I handed him the payment and went outside.

I gasp when the guy from the office also went outside on the other taxi next to us, mabilis akong naglakad pauwi. Habang naglalakad napansin kong patuloy pa’rin siyang sumusunod sa akin kaya mas binilisan ko ang aking paglalakad. Halos lakad takbo na ako dito.

Nang makita kong papalapit na ako sa building ng unit ko ay nakasunod pa’rin siya kaya nagdesisyon na ako.

Papalapit na siya ng papalapit, at nang na sa likuran ko na siya, “Hayah!!!!!!!” I turn around and with full strength I kick him on his face that makes him fall on the floor.

“Fuck!” malakas nitong sambit at pinunasan ang gilid ng kanya’ng. May dugo doon, as I stared at him my eyes widened his the…..

“Finance Manager?!?!?!”

Chapter 5

Oliverious’s Point of View

“Oliver, I see the finance group is going well these past few years since you started to be in charge of it, Mr. Cabral did the right choice,” Cadmus said while smirking at me, and playing with his pen.

“I did what’s best, sir,” I said in a formal way.

He nodded and smiles, “Keep doing it, and I trust you with the operation, while Kent’s busy on his bar. You may go” I nodded and take my leave out of his office.

“How is it going?” salubong sa’kin ng kaibigan ko’ng is Kace pagkalabas ko sa opisina ng CEO.

“Wala naman nangyari natuwa lang siya na ok ang takbo ng Finance dept. “ I casually said while we’re both walk to the company cafeteria.

“Ganun naman lagi yon’ si Cad, when he sees people with great expertise, he would not think twice to compliment them” I nodded and agreed with him.

Kace is my friend since collage, he’s the CEO’s secretary slash assistant. “Anong bibilhin mo?” tanong niya ng na sa tapat na kami ng counter.

“Ah, coffee lang ako,” I said. Tumango siya at umorder na.

After buying, we go back to our job and I stayed at the office while it’s lunch break to avoid other employee’s invitation for lunch dahil kailangan ko’ng magtabi ng pera dahil malapit na ang birthday ni Nyril. Gusto ko siyang regaluhan ng bagay na ikakatuwa niya kaya tiis-tiis muna ng walang lunch.

Babawi na lang ako ng kain pag uwi sa bahay mamaya.

Kinabukasan ay medyo nalate akong gumising kaya naligo at simpleng t-shirt lang ang aking sinuot papasok ng opisina.

Nang bumukas ang pinto ng opisina ko agad akong tumayo at sinalubong si Kace. “Oh, buti na lang may dala akong extra lagi” he said, throw a paper bag on me and leave.

Agad kong hinubad ang aking t-shirt at kinuha ang white polo shirt sa loob ng paper bag, I was about to wear the polo shirt when the door suddenly opens.

“Good morni——”

First, I thought it was Kace again but I was wrong, it’s a girl. She stiffed and stare at me with those wide eyes.

I stared at her, “Yes?” I ask.

She looks so confused by the expression written on her face, and I’ve noticed her eyes look around the office until it lands on my table nameplate. I thought her eyes were wide enough but they widened more, when she read the nameplate.

“Sorry!” she said and quickly close the door, leaving me here staring at the door; I can’t help to laugh remembering how her eyes widened.

I continue dressing and resume working, again I avoided lunch break, so I stay inside the office again. After a few days, I still continue the same routine.

At ngayon kasalukuyan ako’ng nagtratrabaho para sa finance statement for this week ng pumasok ang assistant ko’ng si Gabriel.

“Oh, Gab saan ka galing kanina pa kita hianhanap ah” I said.

“Sorry sir may tiningnan lang ako sa studio” studio? Ano namang gagawin niya doon?

“Ano’ng ginawa mo don?” I ask.

He seats on his table and smile at me, “Sir may bago kasing employee simula last week, kilala mo si Mrs. Feliciana diba?” nakangiti niyang sambit naparang excited siya sa kinukwento niya.

I nodded. “Sir may nagpakalma sa lion last week, at ito pa ang malupit first day pa lang daw nung empliyadong ’yon nakuha niya na agad loob ni Mrs. Feliciana” I know Mrs. Feliciana she’s one of our branch owners. I always handled her finance statement when she comes here.

It’s kind of amazing that hearing someone calms her down. That’s interesting.

“Oh, ok na?”

“Oo sir, bakit?” Gab asks.

“Tapos na diba? Trabaho na tambak tayo ngayon” I said that make him rub his nape and smile at me,“Oo nga Sir, sabi ko nga ho work na” sambit niya at nagpatuloy na kami sa pagtatrabaho.

The whole day was so hectic, I didn’t even have a chance to drink coffee because the whole day, I just seat in front of my table and do this paper works.

“Sa wakas natapos din!!!” malakas na sigaw ni Gab ng matapos na’min ang lahat ng papeles dito.

I grab a crumpled paper beside me and throw it to him, that hit’s his cheeks, “Aray, Sir” he said.

“Mag-ayos ka na nga at uuwi na tayo, itabi mo lahat ng papeles sa table ko ah” I said and walk to the water dispenser, I feel so hungry. Naririnig ko na ang pagtunog ng aking tyan.

After drinking water, we fix our self and walk out of the office, “Sir, dito ako dadaan ah, yong bebe ko na sa media group office eh” paalam ni Gab sakin. Tumango nalang ako sa kanya at pinanood siyang tumakbo papalayo at naglakad na ako sa kabilang daan.

While walking, I notice a girl walking fast in front of me here in the hallway, she walks so weirdly but I choose to ignore it. Mas iniisip ko ngayon ang tumutunog ko’ng tyan.

Mas bumibilis lalo ang lakad nito habang palabas kami ng kumpanya kaya kahit anong pilit kong hindi ito pansinin, mapapansin mo talaga ang pagkaweird ng paglalakad niya.

And as we both stood on the taxi waiting shed, I notice her shaking her head and stiffed. May nakita na akong taxi at agad itong pinara, when it stops in front of us the girl quickly goes inside the taxi drove away.

“Ako nagtawag, ako hindi nakasakay?” I whisper. Buti na lang may kasunod na taxi at nakasakay na’rin ako kaagad. Ilang minute lang ang layo ng kumpanya sa apartment kaya nakarating na din ako agad sa tapat nito.

“Manong para ho” I said and pay the taxi driver, pagkababa ko ng taxi nakita ko ulit yung babae kanina, mabilis muli ito’ng naglalakad.

My step was bigger than her, kaya unti nalang ay masasabayan ko na siya sa paglalakad, and when she suddenly stops, I got confuse but in just a glimpse. I received a hard kick on my cheeks.


Aberry’s Point of View

“Finance Manager!!!!” I shouted.

Siya yong Finance manager sa Delavine’s! teka bakit niya ako sinusundan?

“Bakit mo ako sinusundad ah!?!!” lakas loob ko’ng tanong sa kanya, his brow frowned and he slowly stand up while still holding his swollen cheeks.

“Kanina pa kita napapansin, sinusundan mo ako! akala mo ba hindi ko alam, hanggang dito sa unit ko! susunod ka pa gusto mong isumbong kita sa opisina! opensive itong ginagawa mo!!!!” I shouted with my lungs out already.

“What?!” he asks, aba nagkukunwari pa nga!!

“Hoy, kung natitipuhan mo ako, lapitan mo ako ng maayos, wag mo akong itstalkin’ ah! ano ka manyak!!! manyak ka siguro no’!” I saw how his eyes widened because of what I’ve said, see, aminado siya.

He sighs, slowly smirks, and turns into laughter, oh my gosh don’t tell me this man is a psychopath!!!

I hugged myself and move away from him a bit, “Anong balak mo sa akin?! baliw ka ba!?” kinakabahan ko’ng tanong.

“I can’t believe this,” he said. Duh kahit ako, I can’t believe this wala pa nga akong isang buwan sa kumpanya may nagkakandarapa na agad sa’kin.

“So, all this time you think I was following you?” he asks with a playful chuckle.

“Oo bakit hindi ba!? Ano tatanggi ka pa huli ka na nga!!!” buong tapang ko’ng sambit.

He keeps laughing even more, OMG psychopath nga siya… baka rapin ako nito ng wala sa oras…. Huhu Mama…

Mas lalo ko’ng niyakap ang aking sarili at pinanood siyang tumawa ng tumawa.

“You live there?” he asks while pointing at my unit building.

“Bat’ ko sasabihin sayo mamaya may balak ka pang masama sa’kin!!!” I said.

“This is crazy yet funny tho, you’re funny,” he said and suddenly his face turns serious which make me shake in nervousness.

“I live there, unit 203,” he said.

My eyes widened again….

“What?!!!?”

PLEASE READ!

Hello,

New Readers and Old Babidawns, I’m here to sincerely apologize for ruining your expectation for this story, alam kong sobrang daming errors, typos, grammatical errors, wrong spellings sa story na ito. Hindi po kasi inaasahan na madaming magbabasa nito ngayon kaya hindi ko muna inabala ang pageedit ng mga stories ko. Alam kong mahirap magbasa ng mga story na maraming error, please just let me finish my on-going story and I promise to fix all of my errors to all my stories. Please don’t expect too much, I’m just starting to grow in this platform. Please bear with me and I’m really sorry.

-Dawnvellichor

Chapter 6

I immediately cover my mouth as realization slap me; My Unit is just two doors away from his.

I saw him wipe the side of his lips again and glared at me, Lagot!

“Ahh hehehe, ano magkapit bahay pala tayo Finance Manager” I awkwardly said and rub the side of my tight because of too much embarrassment. Ano ba ito’ng nagawa ko.

“Ano’ng akala mo sinusundan kita? At ano nga ulit ’yon? Natitipuhan kita!? Asa ka!” napapikit at napayuko nalamang ako sa kanyang sinabi at hindi mapakaling pinaglaruan ang aking mga daliri.

Nakakahiya ang ginawa ko, “S-sorry” I was shuttering while trying to say that, but I manage to look at him and smile awkwardly.

He glared at me again and smirks sarcastically, then suddenly walk past me.

Bakit hindi ko siya napapansin sa hallway ng mga unit kung dyan siya nakatira? I ask myself and start walking inside the unit building. Nakita ko siya’ng binuksan ang pinto ng unit 20. Before he enters, he glances at me with a death glare.

I gulp and slowly raise my hands to urge a peace sign on me, his brow frowned. He enters the unit and hardly closes the door that causes a loud noise here in the hallway.

Napatakip ako ng aki’ng tenga at dahan-dahang nilagpasan ang kanyang unit, tumuloy ako sa unit ko. My place is 206 just a two room away from him. Paano ko pa siya haharapin nito bukas? Sobrang nakakahiya ang ginawa ko huhuhu…

Bagsak balikat akong napayuko bago pumasok sa loob ng aking unit at agad dumiretso sa kama para humiga.

“Sigurado naman ako’ng kakalimutan niya din ito’ng nangyari, dahil busy siyang tao” I whisper and glance at the window.

And after a second…

“Aghhhhh!!!” nagpagulong-gulong ako sa aking higaan dahil sa nararamdaman ko’ng kahihiyan.

“Tanga-tanga mo Aberry!!!!” I haze and kept on kicking the air.

I inhale and exhale then, “Hooo! Forget about it Aberry, tapos makakalimutan niya din yon’ maglaro ka na lang” I was convincing myself, and slowly seat to face my PC.

Nang buksan ko ito agad ako’ng nagbukas ng larong pweding laruin. I was trying to erase what happen in my mind and focus on the game.

Ok, I think it’s working…

“Kanina pa kita napapansin, sinusundan mo ako!akala mo ba hindi ko alam, hanggang dito sa unit ko! susunod ka pa gusto mongisumbong kita sa opisina! opensive itong ginagawa mo!!!!”

Madiin na pagpikit ang aking sunod-sunod na ginawa upang alisin ang bagay na yon’ sa’king isipan, “Focus, Aberry!!!” I said to myself.

“Hoy, kung natitipuhan mo ako, lapitan mo ako ngmaayos, wag mo akong itstalkin’ ah! ano ka manyak!!! manyak ka sigurono’!”

“Tangina!” iritado ko’ng bulong nang tamaan ako ng bala sa nilalaro ko dahil hindi ko napansi’ng may kalaban sa gilid.

“Anong balak mo sa akin?! baliw ka ba!?”

“Ahhhhhhhh!!!!” I shouted and throw the mouse away, natalo ako sa nilalaro ko dahil hindi mawala-wala sa isip ko ang kahihiyang ginawa ko.

“Paano nalang kung isumbong niya ako kay Sienna, o kaya sa Secretary ng CEO alam ko kaibigan niya daw iyon eh! Baka matanggal ako sa trabaho!?” when I said those last words, I trembled and nervousness kills me.

“Hindi pwedi to’ kakaumpisa ko pa lang sa trabaho, kailangan ko’ng magsorry sa kanya!” I whisper, jump into my bed and tried to think of a better way to please him and apologize to him.

The whole night, I spend it thinking of a nice way to apologize to him, and a thing that will make him forget about what I did to him.

Kinaumagahan ay agad ako’ng bumangon at tumakbo sa convenience store, time check 4:30 am pa lang. Buti na lang malapit lang ang 24/7 convenience store dito sa unit at mabilis ako’ng nakapunta.

I bought a lot of things and quickly run back to my unit, maaga pa at makakagawa pa ako nito….

Agad ako’ng nagtali ng buhok at sinuot ang aki’ng apron, buti na lang tinuruan ako ni Mama magbake tuwing umuuwi sila ni Papa dito sa pinas.

Pero medyo matagal na’rin ako’ng hindi nakakagawa nito kaya kailangan ko ng special power.

“Hello, Ma?!” I said as she answers my call.

“Oh, bakit ang aga mo’ng gumusing hindi ba’t 4 am pa lang dyan sa pinas ngayon Berry?” She asks and I saw her cooking at the moment also, I think it’s for their dinner meal because it’s already night time on Canada right now.

“Ma paano ba ulit gumawa ng furutsu sando at Castella, yung Japanese food na ginagawa mo dati” I ask while preparing all the ingredients.

I saw her rub her hands on her apron, reach for her phone and talk, “Para saan naman at bigla mo’ng naisipan gumawa ng ganyan? Ganito’ng oras pa talaga Berry!” hindi makapaniwala’ng sambit ni Mama sa kabilang linya.

“Basta ma sinisipag kasi ako bakit ba!” I said and look at her, waiting for instructions.

“Sige unahin mo muna ang Castella” she said.

“Ok ma, nakabili na ako ng mga ingredients check mo if kumpleto na,” I said and move my phone around all the ingredients on the table so she can see it.

“Nasaan yung unsalted butter mo?” she asks, my eyes quickly roam around the stuff and find it.

“Ito ma oh” sambit ko at itinaas ito upang makita niya sa cam.

“Sige, magsimula ka na, cake flour and salt muna, sift and set aside ok” sinundan ko ang sinabi niya at nilagay ito sa isa’ng malaking bowl.

“Six eggs separate the white and egg yolk” agad ko’ng inabot ang binili ko’ng sampong pirasong itlog at ginawa ang sinabi ni mama.

“Unsalted butter tapos lagyan mo ng gatas tapos tunawin mo sa stove ng mahinang apoy lang. Ipatong mo yung bowl sa kaldero.” I follow what she said and melt the butter with the milk.

After a second. When it fully melted, I put it back in front of my phone, so that she can see it. “Ok paghaluin mo na sila hanggang sa maging soft texture na’yan”

“Add the egg yolk and mix it.” Lahat ng mga sinasabi ni mama ay tahimik ko lang sinusunod hanggang sa matapos ito.

“White egg mix mo din hanggang sa maging foamy na tapos lagyan mo ng asukal” she said, and still focusing on watching what I’m doing.

I know she’s making sure that I did the right way, as she always does, “Next” I asked

“Paghaluin mo sila ngayon hanggang sa maging firm na ang mixture at ibake mo na, tandaan mo ilalagay mo isa isa sa pang tray dahil kailangan may tubig sa paligid niya ok? Mainit na tubig ang ilagay mo Berry and bake it for 150c or 300f mga 55 to 60 minutes ok” I nodded, and continue what I’m doing.

After putting it on the oven sinunod ko naman ang furutsu sando which is fruit sandwhich sa English. Gaya ng kanina sinunod ko lang ang mga sinabi ni mama at na’ng matapos na ito. Agad ko ito’ng inayos sa bento box na nakatabi dito sa unit.

“Thank you, ma sige na tatawag ulit ako mamaya at maliligo na ako. May pasok ako ngayon eh, ingat kayo ni Papa dyan ahh” I said and urges a flying kiss on her through the phone and turned off the call.

I prepare two to three bento boxes, yung isa para kay Lana at isa naman kay Sienna, I mean sa amin dalawa ni Lana pala dahil magsheshare kami nito sigurado.

At itong last para kay Finance Manager, sana lang umipekto ito’ng ginawa ko….

Pumasok na ako sa office dala-dala ang mga bento box, dumaan muna ako sa office ni Lana, dahil hindi niya ako nasundo ngayo’ng umaga dahil kinailangan niya’ng maagang pumasok.

“Aberry?” she said as she saw me in front of her table.

“Hm! Sayo ’yan kainin mo” sambit ko bago inilagay ang bento box sa ibabaw ng kanya’ng lamesa.

She opens it and her eyes quickly glimmers and smile at me, “Ano’ng nakain mo gurl at gumawa ka ng ganito?” tanong niya habang patuloy ito’ng tinitingnan, “You’re welcome” Instead of answering her question, I just smirk at her and walk away.

“Hoo kaya mo ‘to’” bulong ko habang papalapit ako ng papalapit sa office ng Finance Manager.

When I was already standing in front of his door, I tried to calm myself and practice. What I’m going to say in front of him.

“Sir, sorry sa nangyari kahapon, hindi panget! Sir ok na ba yung sinipa ko kahapon? Ito oh cake para sayo, tanga Aberry ang panget. Ano ba dapat kong sabihin sa lalak——“I stop when the door in front of me opens.

“Ay bakla!” pasigaw ko’ng sambit dahil sa gulat ng biglang pagbukas ng pinto.

“Anong sabi mo?!”

Chapter 7

“Ay bakla!”

“Anong sabi mo?!” his fierce expression welcomes me as he opens the door, and heard what I said all of a sudden.

Ngayong magkaharap na kami ay agad ako’ng kinain ng kahihiyan at nangatog ang aking mga tuhod. Hindi ko pala siya kayang harapin ngayon masyadong malaking kahihiyan ang ginawa ko kagabi.

“Ay Bakla, maling office!” I shouted, sakto may dumaang co-employee ko sa marketing dept na lalake, he glances at me with confusion all over his face. Syempre tawagin ko ba naman siya’ng bakla.

I quickly turn around and wave at him, ignoring this man behind me. “Bakla di mo sinabi mali na naman ako ng office na kakatukan” I said and run to him, agad ko’ng pinalupot sa kanyang braso ang aking mga kamay at ngumiti na lamang.

“Anong ginagawa mo?” he asks with disbelief.

“Sumekeykeneleng” I urge a wide bright smile while whispering it to him. He glances at my back, so I started pulling him away.

“Tara na gurl, may dala ako’ng foodang” I said loudly and pull him.

“Tsk,” I heard a haze from the back, that’s why I felt more nervous, kaya mas binilisan ko ang paghila sa kasama ko.

Pagpasok na’min sa office ng Marketing department agad ko siya’ng binitawan at ngumiti sa kanya, “Salamat ah, niligtas mo ako” I said and wipe the cold sweat on my forehead. Grabe ang kaba ko don’ ah.

“Sige” he awkwardly said and walk back to his place, as he turns around, I quickly facepalm myself. “Ano bang ginagawa mo Aberry?” I whisper to myself.

“Aberry, are you ok?” agad ako’ng nilapitan at tinapik ni Sienna ng makita ako’ng nakatayo sa pinto.

“Ah ok lang ako, sya nga pala may dala ako’ng pagkain para sa’tin” I said.

She smiles and says, “Really wow, you made it?” she said as we both walk to our tables.

“Oo tinuruan ako ni mama,” I said and I fix the papers above my table so that I can start working on the market papers for the day.

I saw her open the paper bag on her table and check out what’s inside. “Wow, they are so cute,” she said while opening the bento box.

Her eyes glimmer with sparkles as she stared at the food, I bring. “You’re good at this,” she said while observing the food I bring.

Napakamot na lang ako ng aking batok at sinilip ang isa pang paper bag na para kay Sir Finance Manager. Hindi ko naibigay, I shook my head and rest my head on the swivel chair.

“Ok, I’ll put it here, and let’s eat this on our lunch break. Ok,” Sienna genuinely smiles at me while putting the paper bag on the other side of her table.

I smile at her and nodded, we start working for the viewing of the commercial for this day and it took us the whole day so we both decided to eat inside of the office instead of going down to the cafeteria.

Buti na lang nagdala ako ng pagkain, hindi na na’min kailangan bumili pa at gumastos ngayo’ng lunch.

“Wow this is so yummy, Aberry what do you call this?” tanong ni Sienna habang nakaupo sa harap ng table niya, at ako naman ay patuloy pa’rin sa pagtatrabaho habang ngumunguya.

“Castella ang tawag dyan sa japan pero custard cake sa America,” I said, still focusing on what I’m doing.

“Can you teach me how to make this, I wanna make one for Gun” she said.

This time I glance at her and nodded, “Oo naman” I said.

She smiles and nodded, we continue eating and working at the same time. Exact 3:30 pm ay malakas na bumukas ang pinto ng opisina na umagaw ng atensyon nami’ng dalawa ni Sienna.

“Mrs. Feliciana?!” hindi makapaniwalang sambit ni Sienna, at ganun din ako.

Pumasok si Mrs. Feliciana at hinarap kaming dalawa ni Sienna, her expression was so fierce that makes us shake, may problema nanaman ba? May mali ba kami’ng nagawa? Baka hindi nito nagustuhan ang commercial.

“Y-yes Mrs.?” Sienna slowly stands up and faces her properly, and I did the same thing we both stand in front of our tables and face Mrs. Feliciana properly.

Putik, naiihi ata ako ah. Hinawakan ko ng mahigpit ang aki’ng skirt upang pigilan ang pantog ko. Putik, kanina pa ako naiihi pero ipinagpapaliban ko dahil sa trabaho pero ngayon kaharap si Mrs. Feliciana para’ ng bigla nalang gustong sumabog ng pantog ko.

“Ms. Minamin, Ms. Callereese!” she called us using our surname, I saw how Sienna stiffed and her hands at her back were shaking.

Mrs. Feliciana stared at us so firm and fierce, I slowly bite my lower lips and control my pee that’s about to explode. Pakaba naman kasi ito’ng si Mrs. Feliciana.

Yung pantog ko!!! Shet! mamaya ka na!

“I am so…….” may pabitin pa si Mrs. Feliciana, mamatay na ako sa pagpipigil dito!!!

“I am so grateful by your ideas than—––” hindi ko na siya hinintay pa’ng matapos magsalita at nag-paalam kaaagad.

“You’re welcome ma’am, may I go out!!!” malakas ko’ng sambit na nakapagpagulat sa kanilang dalawa.

Bakas ang pagkagulat sa mukha ni Mrs. Feliciana dahil sa’kin, “May I go out po please” I ask while alternately looking at her and Sienna.

She frowned her brows and confusedly glances at Sienna, and then slowly nodded at me. Soon as she nodded agad ako’ng tumakbo sa banyo at umihi.

“Hooo” I whisper while I shiver after I pee. Oh, what relief feels like freedom.

After that, I get out of the restroom and as I look at them, they are still standing where I left them and staring at me.

Agad ako’ng napayuko at nagsorry, “Sorry Mrs. Feliciana, naiihi na po kasi talaga ako” I said and reach for her hand to apologize.

I felt her pat my shoulder and as I raise my head. I saw her smiling at me, “I understand, so let’s continue what I’m going to say a while go” she calmly said.

“Let’s take a seat Ma’am” Sienna offers a seat in front of her table.

“The commercial quickly reaches my fellow business friend’s attention and you know what? They are willing to buy and let Delavine’s supply their daily life perfume, they will settle contract of monthly supply for 10 years!” She said, Sienna smile and clap while I was here stiffed with a wide-open mouth, I think I drop my jaw.

This was a great success; my heart is pounding so fast and I’m field with too much happiness inside. Ganito pala ang pakiramdam ng nagsuccess ka sa bagay na gusto mo.

Mrs. Feliciana continues talking about her friends and about the commercial, I listened and agree but my mind is still on the end of the word successful work.

After the talk with Mrs. Feliciana, she went home at quarter to five so Sienna and I continue our work so we can go home early.

Well, ako lang pala dahil, may date daw sila ng Jowa niya… sanaol!

“Love” Sienna shouted as we step out of Delavine’s building, “Mauna na ako Aberry ingat sa pag-uwi” she said and wave at me as she run to her handsome boyfriend. Yeah, I’m literally complimenting her man, kasi totoo naman sobrang gwapo bagay sila ni Sienna super.

“Bye,” I said and wave at them as they drive away.

Nagsimula na ako’ng maglakad sa taxi waiting shed, paro agad ako’ng natigilan ng makita si Finance manager na nakatayo mag-isa doon.

Mabilis ako’ng nagtago sa likod ng poste at dahan-dahang sumilip sa kanya. Naghihintay siya ng taxi. Haba’ng pinapanood siya napatingin ako sa dala kong paper bag. “Ibigay ba kita?” I whisper.

“Dapat lang Aberry ginawa mo nga ako para sa kanya diba” I whisper, acting like the paper bag was talking to me.

I pouted and say, “Eh nahihiya ako ih!!!”

“Gaga ka ba ibigay mona, para tapos na!” I said.

“Sige na nga ibibigay kon—–” I stop when someone chuckled beside me.

Isang empliyado din na tinatawanan ako dahil para akong baliw na nakatago dito sa likod ng poste at kinakausap ang paper bag. “Ah hehehe” iyon nalamang ang nasabi ko.

She laughs at me and walks again; I facepalm and look back at the Finance Manager but as I look back, I saw him riding the taxi already.

Agad akong tumakbo at pumara ng taxi para maabutan siya at iaabot ko itong dala ko.

“Manong, manong para!” I shouted and quickly ride the taxi.

“San tayo ma’am” the driver asks.

“Ayon sundan mo nalang yong taxi na yon’ manong” I said. He nodded and start driving.

Pagkababa ko ng taxi, ay papasok na si Finance Manager sa unit building kaya napatakbo ako ng wala sa oras.

“Sandal—–” hindi ko rin naabutan ang elevator na sinakyan niya, kaya agad akong tumuloy sa hagdanan.

I run upstairs until I reach our unit’s floor.

Tumayo ako sa tapat ng pinto ng unit niya at huminga ng malalim, bago lakas loob itong buksan….

“Finance Manag—––“my eyes widened when I saw him only wearing his boxer shorts.

“Ay talo—–“I cover my mouth.

“Fuck!”

Chapter 8

I’m now currently seating inside his unit, while I shook my head like a kid, facing the floor waiting for him to go out of his room. Para ako’ng bata dito na naghihintay na mapagalitan ng magulang dahil may ginawang kalokohan, at isang malaking kalokohan naman talaga ang pumasok sa unit ng ibang tao ng walang katok-katok.

Because of what I did a while ago, He curse and quickly pull me inside his unit and tell me to wait for him while he gets dressed inside his room first. His facial expression was so serious that makes me feel too many regrets about my impulsive decisions in life.

“Ang bobo mo kasi eh!” Bulong ko sa aki’ng sarili at pasimpleng kinurot ang aking hita.

Kung ano-anong katangan kasi ang ginagawa ko. At isa pa, bakit ba lagi ko’ng natitiyempuhan ang hubad niyang katawan. Pero in fairness ang ganda ng katawan niya pati yung abs niya, ang akala ko, sa 2d characters lang may gano’ng kaperfect na katawan. Meron pa lang live action non’? henta—– “No no no! ano’ng bang kagaguhan to’ Aberry” I whisper and start hitting my head after.

Napaupo ako ng tuwid ng bumukas ang pinto ng kanya’ng silid. He went outside of his room wearing simple black Adidas pants with a clean white shirt on top. He was staring at me as he walks in front of me.

Na’ng tumayo siya aking harapan, agad ko siya’ng nginitian at itinaas ang dala ko’ng paper bag. “Para sayo Finance Manager, ano kasi nahihiya ako sa ginawa ko sayo kahapon kaya ginawan kita nito” I said.

“Ano to’ peace offering?” he said in a serious way but with a calm expression.

“Ah hehe” iyon na lang ang nasabi ko at pilit iniiwasan ang nakakakabang tingin na ibinabato niya sa’kin.

“Do you think that this food would comfort my kicked face?” he said while touching the side of his lips.

Ngayon ko lang napansin na may maliit pala na bandaid ’yon, “Wahhhh sorry na kasi Finance Manager, hindi ko naman kasi alam na dito ka pala nakatira t’yaka nasabi ko na sayo ang dahilan ko kahapon. Patawarin mo na ako, wag mo naman ako’ng isumbong sa opisina baka matanggal ako, kakaumpisa ko pa lang ’don. Ngayon lang ako nakahawak ng marketing job, wag mo naman sana sirain pangarap ko please” I said while rubbing my hands palm to palm in front of him.

He stared at me for a moment and then say, “Ang drama mo sige salamat dito pwedi k kana’ng umalis” he said all of a sudden, with a casual tone which makes my eyes widen.

“Ano’ng sabi mo?” I ask.

“Ang sabi ko, umalis kana at gabi na, I understand your reason. I don’t have any plan on getting you kicked out of Delavine’s. I was just trying to scare you and I think it works, by the way, thank you for this” he casually said and lead the way out of his unit.

“It’s already late, it’s not good to stay on a man’s pad at this moment for a girl like you” he said. Napayakap ako agad sa aki’ng katawan at sinabi, “Bakit!? May masama ka ba’ng balak?!” I hurriedly said, that make him smirk.

“You should go,” he said while slightly chuckling. Why is he so attractive, while smiling like that? Ang gwapo.

“Ah sige” sambit ko at dahan-dahang tumayo, kinuha ang aking bag at muli siya’ng tiningnan at sumunod sa kanya.

“Sorry talaga sa nangyari Finance manager ah, hindi na ako mangugulo pagkatapos nit——” natigilan ako ng napadaan ako sa harap ng pinto ng kanya’ng kwarto na nakabukas ng konti. I saw something that really catch my eyes.

Walang sabi-sabing pumasok ako sa kanya’ng kwarto at nilapitan ito. “Hey!” I heard him said outside, sinubukan niya akong pigilan pero huli na siya nandito na ako sa loob.

“Meron ka nito!!?!?” I said out loudly, as he enters his room too. My eyes were sparkling because of what I’m seeing right now.

Lumuhod at tiningnan ko ito ng mabuti, habang nakaldisplay ito sa study table dito sa loob ng kanyang silid.

“Saan mo binili ’to?!” excited na tanong ko sa kanya, tiningnan niya ako na parang hindi makapaniwala. Bago huminga ng malalim at nagsalita, “Alam mo ba ang pinasok mo?” seryoso niyang tanong habang inilalagay ang dalawang kamay sa loob ng kanyang bulsa.

I stop and look around, after that, I nodded at him, “Oo, kwarto mo ’to diba?” sagot ko.

“Do you know the risk of your actions lady?” seryoso niya’ng tanong. Kunot noo ko siyang tiningnan, anong ibig niyang sabihin?

“Huh?” ani ko.

“Hindi tamang pumapasok sa kwarto ng isang lalake lalo na’t hindi mo pa naman ito kilala” paglilinaw niya sa kanyang unang sinabi.

“Kilala naman kita eh, ikaw si Finance Manager” I confidently said and look back at this precious thing in front of me.

“What’s my name?” he asks that making me face him and think. Oo nga ano nga name niya?

“Berto?” I said.

He frowned his brows and crossed his arms in front of his chest, still staring at me.

“Pepe?” I tried guessing again.

“Jun jun? Lito?…Popoy? Ako ito si basha, hahahaha joke hindi ko alam eh, ano bang pangalan mo?” I stand up and ask.

He sighs and speak, “Delikado ang mga ginagawa mo, hindi mo ba alam? Una papasok sa ka unit ng isang lalake at ngayon pumasok ka pa sa kwarto ng isang lalake. Do you know how many possible bad things may happen to you? with this carelessness of yours?” he said.

“Ano mararape? Bakit may balak ka bang gawin sa’kin ’yon?” I ask. “Of course not, I won’t do that” agad niyang tugon.

“Oh, hindi naman pala. Edi safe ako, so ano ngang pangalan mo finance manager” I don’t know why I suddenly feel comfortable with him.

Parang nawala ang hiya ko sa kanya simula ng ngumiti at tumawa siya kanina, I feel safe. Tila alam ng katawan at isipan ko na wala siya’ng gagawing masama sa akin.

“Tsk” he hazes and says, “Oliver” he sounded like he was defeated or something. Kaya natawa ako ng kont bago ngumiti. “Oliver?” I repeated so I would know his whole name.

“Oliverious Beltran” he said.

“Aberry Jade Callareese, you can call me Jade, Berry or baby,” I said in a teasing tone that make him sigh but also flash a small smile.

“So, saan mo nga ito nabili?” I said back again to this precious thing here.

“Why do you ask?” he said and a seat on the edge of his bed beside this table, looking at me.

“Limited Edition lang kasi ito, alam mo ba na may collection ang papa ko ng mga iba-ibang uri ng camera at tanging ito’ng camera lang na ito ang wala siya” sambit ko habang naaalala ang pagkahilig ni papa sa camera simula bata pa ako.

Sobrang nalungkot siya noong hindi siya nakabili ng ganitong klase ng Camera, dahil no’ng time na nilabas ito sa publiko nagkasakit ako ng dengue, kaya inipon niya para doon ay napunta sa’kin at pinambayad sa hospital bills ko.

Simula noon sinubukan ko’ng maghanap at nag-ipon para sa camera’ng ito. Pero wala na ako’ng mahanap, kahit na second hand lang.

“Nikon S3,” he said while staring at the camera.

“Oo, Nikon limited edition S3 black,” I said and smile at him, maya-maya lang ay humarap ako sa kanya at biglang hinawakan ang kanya’ng mga kamay.

He was shocked as I held his hands and he confusedly stared at me, I made a puppy eye in front of him and put on an admirable smile.

“Anong ginagawa mo?” tanong niya habang sinusubukan kunin ang kanya’ng kamay mula sa aking pagkakahawak..

But I didn’t let him go, malapit na ang birthday ni Papa, magadang regalo ito pag ito’y nakuha ko.

“Bilhin ko na lang ito oh, kahit magkano please,” I said, but I turn stiff when his expression become dark and he suddenly stand up, glared at me.

“Please get out,” he said.

Bakit? Anong nasabi ko’ng mali?

Chapter 9

“Oliver!!!pst oy Oli!!!!” I shouted as I enter the Delavine’s building, mabilis ako’ng tumakbo at hinabol ang pasarang pinto ng elevator na sinakyan niya.

Buti na lang ay flat shoes lang ang sinuot ko ngayong araw. Mabilis ako’ng nakatakbo at umabot bago pa ito tulyang magsara. Tiningnan niya lang ako habang hinihingal na nakatayo sa kanya’ng tabi.

Matapos kasi no’ng sinabi ko kagabi, bigla niya ako’ng sinungitan. Hindi ko maintindihan kung bakit ganon, umalis ako ng unit niya na walang kaalam-alam sa nangyari. Kung may nagawa ba akong mali? May nasabing hindi maganda o ano. Ang gusto ko lang naman ay bilhin ang camera na ’yon sa kanya, para iregalo kay Papa.

“Ano’ng kailangan mo?” kalmado niya’ng tanong, habang diretso pa’rin ang tingin sa pinto ng elevator.

Tumayo ako ng maayos at hinarap siya, “Oh!” itinaas ko ang dala ko’ng paper bag.

“Ano yan?” he asks.

“Paper bag,” I said that make him haze at me.

“Joke, ano custard pop creams. Gawa ko para sayo” nakangiti kong sambit at inabot ito sa kanya.

“Ito ba ang paraan mo para makumbinsi mo akong ibenta sayo ang camera na ’yon?” he asks. “Oo, kasi ganito yan, Oli gusto ko——”

“Anong tawag mo sa’kin?” he cut me out to ask that first.

“Oli, nakakapagod kasi pag Oliverious or Oliver or Finance Manager diba, tiyaka magkapit bahay naman tayo. Kaya friends na tayo,” dirediretso ko’ng pagdideklara ng aming pagkakaibigan.

Kumunot ang kanya’ng noo, “Friends?”

I nodded and smile, “Yes! Bakit ayaw mo? Mabait ako’ng kaibigan, ipagluluto kita ng kahit ano’ng sweets na pagkain. Tapos sabay tayong uuwi tapos madami ako’ng kwento, masaya ako kasama kaya pumayag ka na” I said, trying to convince him.

He suddenly smiles at me and “If your plan is to be friends with me, so you can easily convince me to sell the cam on you then. It’s a no” sambit niya at kasabay ’non ay ang pagbukas ng elevator.

Agad siya’ng lumabas at naglakad papunta sa kanyang opisina, pero bago pa siya makapasok dito ay nahabol ko na siya at naisabit sa kanya ang ginawa ko’ng pagkain para sa kanya.

“Hey!” reklamo niya pero wala siyang nagawa ng mailagay ko na sa kamay niya ang paper bag at agad tumakbo sa harap opisina ng marketing dept.

“Sabay tayo’ng umuwi mamaya ah, Oli!” I said and enter the office leaving him hanging.

Tama naman siya na ginagawa ko nga itong paraan para makumbinsi siya sa camera na iyon, pero gusto ko’rin talaga siyang makilala kaya bonus na lang yung camera.

“Why are you shouting out there? Sinong kausap mo?” salubong sa’kin ni Sienna pag upo ko sa table ko.

I smile and, “Nakahanap ako ng bagong kaibigan.” I said and start working, Sienna just nodded at me with a smile on her beautiful face and focus on her job.

The whole day, I remain focused and consistent on my ideas for our new coming marketing plan for the Ber-month’s issues for Delavine’s new perfumes. And when the day ends, agad ako’ng nag-ayos ng aking mga gamit kahit andito pa sa loob si Sienna.

“Hey, why are you in a hurry?” she asks while calmly putting her things inside her bag.

“May kailangan ako’ng abutan eh,” nakangiti ko’ng sambit.

“That’s new, by the way, see you tomorrow then,” she said, and we both went out of the office.

Nauna siyang umalis habang ako ay dahan-dahang naglakad sa tapat ng office ng Finance Manager. Unti-unti ako’ng tumingkayad upang masilip siya, at tama nga ako ng hinala. Nagtratrabaho pa’rin siya hanggang ngayon, kaya tumayo muna ako sa gilid ng kanyang pinto.

I grab my phone out of my bag and put my earpads on, maglalaro muna ako habang naghihintay.

“Target lock!” I whisper, when I get to shoot the last target and after that, I win the game. At paglingon ko sa pinto ng opisina ni Oli, ay nakapatay na ang ilaw nito sa loob at wala na ng tao dito. Agad ako’ng napatayo ng tuwid at tumakbo papuntang elevator.

“Shocks! Saan na siya?” I whisper, naglaro lang ako saglit ah.

Pagkalabas na pagkalabas ko ng elevator ay natanaw ko kaagad siyang naglalakad na papunta sa waiting shed ng taxi sa tapat ng building, kaya mabilis ako’ng tumakbo at hinabol siya.

“Oli!!!!!!!!” I shouted as I step out of the building. I catch a lot of people’s attention but not his.

Kaya mas binilisan ako ang aking pagtakbo, hanggang sa makalapit ako sa kanya at kinalabit siya. “Hoy, kanina pa kita tinatawag” hinihingal ko’ng sambit.

Tiningnan niya ako ng may pagtataka sa kanyang mukha at sinabi, “Hindi ko narinig sorry” he said and remove his ear pads.

I sigh and stand straight in front of him, “Sabay na tayo’ng umuwi” I said.

“I know, what you’re doing but it’s still a no,” he said.

“Pwedi pang magbago ’yang isip mo, ayon Taxi! Taxi!” agad ko’ng pinara ang papalapit na Taxi at tinulak siya papasok, pumasok din ako at tumabi sa kanya.

“Manong, Unit three-building po,” I said, and glance at him whose staring at me too.

“Wag ka mag-alala libre ko na to’” maangas ko’ng sambit at sumandal sa upuan ng taxi.

He just sighs before he stops staring at me and glance at the street instead. Malapit lang ang unit kaya parang isang sgalit lang ay malapit na kami sa unit.

“Para po,” tumigil ito sa tapat ng building at agad akong kumuha ng pambayad, “salamat po manong” I said and paid the driver.

Sabay kami’ng bumaba ng taxi at naglakad papasok sa unit building. Mukha namang hindi siya naiinis sa pagsabay ko sa kanya, patuloy lang ako sa pagkwento ng kung ano-ano sa kanya. Hanggang makarating kami sa tapat ng unit door niya.

“Thanks for the free taxi bill,” he said.

“Wala yon’ sige pasok kana, by the way, payag ka namang friend na tayo diba”

“Wal—–” bago pa siya magsalita ay inunahan ko na siya.

“What?! Wow thanks! sige friends na tayo ah, siya nga pala magluluto ako ng adobo ngayong gabi. Dalhan kita mamaya bye bye” I said and run to my unit.

I’m enjoying bugging him, and I’m doing this for the purpose of having a neighbor friend and camera purposes for Papa.

Agad ako’ng nagluto, pag pasok ko sa loob ng aking unit. I cook Adobo and I can confidently say that my Adobo is delicious, yung tipong hahanap-hanapin mo hanggang sa pagtulog.

After cooking, I quickly pack some in a big bowl and walk out of my unit to his unit. But this time I surely knock first, dahil ayaw ko nang makakita ng pandesal sa gabi.

Pagkabukas na pagkabukas niya at agad ko’ng hinarap sa tapat ng kanyang mukha ang luto ko, upang maamoy niya ito.

“Adobo for dinner, my friend” I said, tiningnan niya lang ako at dahan-dahan itong inabot mula sa’kin.

“Salamat,” he said.

“Yes, you’re welcome,” I said, and try to sneak into his unit to see the camera but he blocks me and say, “What are you looking at? Wanna live here instead?” he teasingly said which makes me feel uncomfortable.

“Hindi ah!!! Ano sige ubusin mo ’yan kahit bukas mo na ibalik yo’ng mangkok, magluluto naman ako ng almusal bukas bigyan na lang kita, ok lang ba?” I ask.

He smiles playfully and says, “Yeah, sure keep banging in my door then” I don’t know if it’s just me but I feel his words are a little bit meaningful.

“A-ah s-sige” I said at dahan-dahang tumalikod pabalik ng unit ko, hindi ko maintindihan pero parang nag-iinit ang mukha ko sa sinabi niya. Para talagang double meaning.

What’s with him? Hindi ko maintindihan ang ugali niya minsan seryoso, minsan masungit, minsan mabait, at ngayon ganito?

“Ahh basta!!!” I said and enter my unit.


“Oli friend rice with a veggie omelet,” I said and handed him the food.

“Oli yung camera kahit magkano na bibi—–”

“No!”

“Oli, sabay tayo”

“Alam mo bang lumang style na yong ganung cam kaya di mo na magagamit sa panahon ngayon kaya kung ako sayo bent—–”

“No”

“Oli Tinola for lunch?”

“Ano bebent—––”

“No,”

“Oli, Chicken teriyaki for dinner?”

“Oli yong ca———”

“No,”

“Oli nagluto ako ng banana-que oh”

“Oli—–”

“No,”

“Oli mushroom soup, dahil malamig ang panahon”

“Ah—–”

“No,”

“Oli, cupcake”

“No,”

“Wala pa ngang sinasabi eh!”

Days passed by, I didn’t do anything but to always give him some food and keep on talking to him. Sa tingin ko nasanay na ’din siya sa’kin dahil halos magdadalawang linggo na akong nangungulit at nagbibigay ng pagkain sa kanya. Nong mga unang week tumatangi pa siya pero ng maka tagal-tagal na tinatanggap niya na lang ito at nagpapasalamat. Pero wala pa’rin akong chance sa camera.

Kagaya ngayon naglalakad na naman ako papunta sa unit niya para iabot itong niluto ko’ng nilagang baboy para sa tanghalian, sabado kasi ngayon kaya walang pasok. Naisipan ko’ng isama na din siya sa niluto ’kong ulam ko.

I knock at his door and after a few seconds it opens, with a sizzling hot pandesal sa tanghali, my eyes widened and I could not look on his face now because my eyes were locked on that sweaty pandesal, parang 2d abs talaga oh.

“Hey Aberry?!” he called my name kaya, napailing ako agad at hinarap siya.

“Hi, lunch nilagang baboy,” I said and show it to him.

Pinunasan niya ang pawis niya at nginitan ako, satingin ko galing lang ito ng gym dahil nakapanggym outfit pa siya kaso walang pangitaas.

“Salamat, lagi mo na lang akong binibigyan ng pagkain Aberry, pero sorry wala talaga akong balak ibenta yong camera” he said.

“Oo na, no na kung no, maghahanap na lang ako ng iba oh” I said and give him the bowl of nilagang baboy at naglakad na pabalik sa unit ko. I give up.

Mukhang wala talaga siyang balak ibenta iyon, wala na akong magagawa halos two weeks of convincing pero hindi talaga siya pumayag.

“Kung gusto mo tulungan na lang kitang maghanap” natigilan ako sa paglalakad at biglang lumiwanag ang aking mukha dahil sa kanyang sinabi, I face him and say “Talaga?!”

“Oo, I’ll help you instead” nakangiti niyang sambit. Dahil sa tuwa ay agad akong lumapit pabalik sa kanya at yumakap.

“Thank you, thank you, thank you,” I said while hugging him.

Wow, ang tigas naman ng pandesal na ito, I was feeling his sweaty abs on my face when he speaks.

“Yeah, you’re welcome, pero pwedi bang bitawan mo na ako, baka matapon itong ulam na hawak ko” he said.

“Ay oo,” agad akong lumayo sa kanya, my face suddenly heated so I quickly smile at him and say goodbye, “Sige kainin mo yan bye” I run back to my unit and as I close the door, I held both of my cheeks.

They are both burning, as I face the mirror beside the door, I saw my face looking like a tomato right now.

“Pandesal” I whisper and bite my shirt.

Chapter 10

“Masarap ba yung sopas?” I asked him while were both walking inside the Delavine’s Building.

Simula kasi ng napagusapan naming tutulungan niya nalang akong maghanap ng camera na kagaya nung kanya, lagi na kaming sabay pumasok at umuwi.

“Lahat naman ng niluluto mo masarap, salamat nakakatipid ako dahil sayo hahaha” he said and we both enter the elevator.

“Sabi ko naman kasi sayo mabait akong kaibigan” I joked and he laughs.

The elevator was about to close its door when someone stops it and as it opens again my eyes widened, it’s Lana. Patay hindi ko pa nakwenkwento sa kanya ang tungkol kay Oli.

“Oh, hi Aberry!” makahulugan niyang pagbati at tumabi sa’kin.

“H-Hi,” I said, when she’s already beside me and the elevator door closed, I felt her hard finch on my arms.

I bite my lower lips to control the pain, “Good morning Mr. Beltran” she greeted Oli too.

Oli just smile and nodded at her, and she glared at me. Nagpatuloy ang pagkurot niya sakin hanggang sa makarating kami sa floor ng office.

Naunang lumabas si Oli, kaya ng mapansin niyang hindi pa ako sumusunod lumingon siya at tinignan ako, “Ah, ano nakalimutan kong bumili ng kape namin ni Sienna sa baba,” I said.

“Samahan na kit—–”

Hindi ko siya pinatapos at, “Hindi na ako nalang sige kita nalang tayo mamaya bye” I smile and hurriedly push the close button of the elevator.

Pagkasarang pagkasara ng pinto ay hinila ni Lana ang buhok ko ng konti at hinarap ako. “Ano ’yon ah?! Si Beltran? Kailan pa kayo naging close? Kaya ba hindi ka pumayag pumunta ng bar nong sabado dahil dito?” dirediretso niyang tanong kaya hindi agad ako nakasagot at napaatras ng konti.

“Wala,Oo,bago lang,hindi naman ganon iyon” I said.

“Ano?” she asks.

“Sinagot ko lang yong tanong mo ng sunod sunod din” sagot ko habang kinukuha ang ginagawa kong macaroons para sakanya.

“Wala? Oo? Bago lang, hindi naman sa ganon? “She whispers while remembering all her questions.

“Ginawan kita ng macaroons oh,” I said and handed it to her.

“Anong meron sa inyo?” she asks and grabs the macaroons.

“Ganito kasi yan, nong nakaraan pa nakasabay ko siyang umuwi akala ko sinusundan niya ako hanggang sa unit kaya kinompronta ko siya at sinipa sa mukha pero nalaman kong nakatira din pala siya sa unit na tinitirhan ko, halos dalawang pinto lang ang layo sakin.. nakonsensya ako sa ginawa ko at nahiya kaya nilutuan ko siya ng castella yong binigay ko din sayo” she nodded and keep on listening.

“Tapos sinubukan kong iabot nong umagang iyon pero sobra yong hiya ko kaya pinagpaliban ko tapos hanggang sa umuwi na siya at doon ko nalang napagplanuhang iabot dahil hinabol ko siya pauwi non’ tapos…..”

“Tapos ano?” she asks.

“Tapos binuksan ko yung pinto ng unit niya ng hindi kumakatok, naabutan ko siyang nakahalf naked kaya iyon napagalitan niya ako pero tinanggap niya na peace offering ko kaso ako bilang isang tinaguriang tanga pumasok naman ako sa kwarto niya ng walang paalam” napayuko ako ng sabihin ko iyon at nakatanggap ako ng malakas na hampas mula kay Lana.

“Gaga ka! Bakit mo ginawa ’yon?” sigaw niya habang umuusok ang ilong sa galit, napahimas nalang ako sa parteng hinampas niya.

“Ano kasi nakita ko yong camera na matagal ko nang hinahanap yong hindi nabili ni papa nong first year tayo dahil nagkasakit ako non’, gusto ko sanang bilhin sa kanya pero hindi siya pumayag kaya kinulit ko siya at nilutuan ng kung ano-ano para mapapayag pero wala ayaw niya talaga, pero sinabi niya natutulungan niya nalang akong maghanap ng ganon kaya friends na kami ngayon” I smile at her, she calms herself.

“Ahh, ok I understand na,” she said and push the button of the elevator so we can go to our job, “Sabay tayong maglunch ah,” she said and I nodded.

“Opo ma’am,” I said and separated ways with her, habang naglalakad sa hallway I immediately stop when Oli was standing in front of his office staring at me.

“Where’s the coffee?” he asks looking at my hands.

I stiffed and my eyes widened, “Ay shet, nakalimutan ko hahaha,” I said and fake a laugh.

He smirks and cross his arms in front of his chest, “Anong nangyari dyan?” tanong niya habang nakatitig sa braso ko.

Ay shocks namula yong hinampas ni Lana kanina, loko talaga yong babaeng ’yon.

“Ah wala hinampas ko kasi may lamok kanina” pagpapalusot ko.

Tumango tango siya bago nilagay ang kamay sa kanyang bulsa, “Pahidan mo ng ointment, sabay tayong magluch libre ko” he said.

“A-ano kasi ka––”

“See you later,” he said and closes the door of his office.

“Lagot,” bulong ko, yari ako matagal na rin akong hindi nakakasabay kay Lana aawayin ako non’ kung hindi ako sisipot mamaya, pero si Oli naman kasi sasabay pa eh.

“Bahala na si Batman” bulong ko muli at ginulo ang aking buhok, tumuloy na rin ako sa office at nagtrabaho.

Habang nagtatype ay hindi ko mapigilan na tignan ang orasan, malapit na mag 11:30 pano ba ito?

“Eh, kung magpalate na lang akong lumabas siguro iisipin ni Oli na busy ako at kakain nalang siya kasama ang mga kaibigan niya, tama tama, tapos yong kay Lana naman hahabol na lang ako sa kanya, tama tama” I whisper and continue typing.

Pass 12:00 pm na don ko lang naisipan kumilos, kinuha ko ang bag ko at pinatay muna ang laptop at tinabi ang mga papers na ginagawa ko at naglakad palabas ng opisina, si Sienna kasi hindi pumasok masama daw ang pakiramdam.

“Siguro naman kumain na iyo––Ayy palaka!” I shouted when I open the door and both of them are standing in front of the door.

“L-Lana… O-Oli?” I was shuttering right now, Bakit andito silang dalawa.

“Kakain daw kayo ng lunch,” Lana.

“Sabay daw kayong maglulunch?” Oli.

Sabay nilang sambit, palipat-lipat ang tingin ko sa kanilang dalawa. Hindi ko alam kung sino pipiliin kong sabayan.

“Is it true na nauna siyang mag-aya?” Oli asks.

Nahihiya ko siyang tinignan at tumango, he nodded too like his trying to think… and when I glance at Lana she’s looking at me like she’s asking ’what’s

t

he meaning of this?’ look.

“Oo siya kasi ang naunang mag-aya eh” I tell the truth.

“Oh sige let’s have lunch, the three of us my treat, is it ok with you Ms. Villarino?” nang marinig ni Lana ang sinabing Libre ni Oli ay agad siyang tumingin dito at ngumiti.

“Yeah, sure why not,” she said and pulled me beside her, I just smile at Oli and we all started to walk.

Lumabas kami ng building ng Delavine’s dahil gusto daw ni Lana ng seafood for lunch, hindi na nahiya ang gaga. Oli agreed with her, pero nahihiya ako sa kanya alam kong may pinagiipunan siya eh, baka mapagastos siya ng sobra dahil kay Lana.

Pagpasok sa restaurant agad pumunta si Lana sa waitress at nagpa assist, ako naman ay lumapit kay Oli at bumulong, “Sigurado ka bang ok lang? pwedi naman tayong lumipat sa fastfood sa kabila, Jollibee?”

He glances at me and smile, pat his hands on my head and say, “Bayad ko ito sa dalawang linggong pagpapakain sakin” he cheerfully whispers.

I pouted, “Hindi mo naman kailangan bayaran ’yon” I said.

“Nah it’s fine, tyaka gusto ko ding kumain ng seafood,” he said and start walking towards the table Lana’s pointing, for us to sit.

“Here ma’am and sir” the waitress handed us the menu, agad akong lumapit kay Lana at bumulong. “Wag kang kakain ng marami ah, tataba ka lalo hindi kana magugustuhan ng crush mo” pananakot ko, agad naman niya akong tiningnan.

“Totoo ba tumataba na ako?” she asked and I nodded.

“Oh my god, I’ll just order a vegetable salad and water please,” she said to the waitress.

“Akala ko ba gusto mo ng seafood Ms. Villarino?” Oli ask her.

“Ayaw niya, nakalimutan niya diet pala siya these days,” ako na ang nagpaliwanag para sakanya.

Tumango tango si Oli bago niya binalik ang atensyon sa menu, ako naman ay naghanap ng pinakamurang pagkain dito sa menu.

“Akin isang stir-fry shrimps lang tyaka tubig” I said.

Nakita kong tinignan ako ni Oli kaya agad akong umiwas at binigay sa waitress ang menu, umorder na din si Oli ng isang garlic seafood mix at tatlong mango shake. Pipigilan ko sana siya sa tatlo pero hindi niya ako binigyan ng atensyon nong sinubukan kong magsalita kaya wala akong nagawa.

Dumating ang order namin at sabay sabay kaming kumain, “Try this,” nagulat ako ng lagyan niya ang plato ko ng pusit at sabay kuha ng isang hipon dito.

Kinain niya ito na parang wala lang, siguro kung kaming dalawa lang ay ok lang pero grabe kasi makatingin itong katabi ko kaya nahihiya akong kainin ito.

Natapos kaming kumain ng hirap akong lunukin lahat ng kinakain ko dahil sa tingin ni Lana at sa mga ginagawa ni Oli.

“Nabusog ka ba?” tanong ni Oli pagkalabas namin sa restaurant.

“O––” I was cut off by Lana, “Thank you sa libre Mr. Beltran sana maulit muli pag hindi na ako die—–” hindi kona rin siya pinatapos at agad tinulak.

“Oli salamat, mauna kana pabalik may bibilhin lang kami sa tabi” I said and push Lana away from him.

“Ok, kita tayo mamaya” he said and walk back to Delavine’s building.

Dinala ko si Lana sa convenience store at bumili ng ice cream, “Ikaw gaga ka grabe ka makatingin sa tao kala mo may masamang ginagawa” I haze at her and we both seat on the side bench here outside the convenience store.

“Bakit ba hindi mo ba al——”

Hindi natuloy ni Lana ang sasabihinin niya ng may tumawag sa second name ko.

“Jade!!!” no way?!

“Alliana?!”

Chapter 11

“Alliana?!” Gulat kong sambit ng makita siyang nakatayo sa harapan ko ngayon.

“Omg, don’t tell me she’s the one you’ve been talking, since we’re in first year’s college?” Gulat ding sambit ni Lana sa tabi ko.

Walang sabi-sabi akong tumakbo papunta kay Alliana at niyakap siya ng sobrang higpit, “I can’t believe it, you’re here!!!” I spoke.

“Oo dito na ako magtratrabaho sa Manila,” she said while chuckling.

“Talaga?” “Really?” sabay naming tanong ni Lana. Lana knows a lot of stories about Alliana because I have always talked about her since we’re in first-year college.

They often know each other on phone calls, “Dito kana magtratarbaho?” I ask while smiling at her.

“Oo natanggap ako sa isang kumpanya dito sa Manila, kakarating ko lang din kaya dala ko itong mag maleta ko, hahanapin palang sana kita Jade pagkatapos kong puntahan yong pagtratrabahuhan ko pero nakita ko kayo dito” Nahihiyang sambit nito.

Alliana is my cousin and best friend since birth father’s side, we live in Zambales back then but when my parents decided to work abroad, I moved here to Manila to study.

“Where are you going ba?” Lana asks her.

Nakita ko ang pagbunot ni Alliana ng papel sa bulsa niya at binasa ito, “Sa Delavine’s Scent alam n’yo ba kung saan ’yon?” she confusedly asks.

Nagkatinginan kami ni Lana at sabay sinabi, “Delavine’s Scents?” bakas ang pagkagulat sa mukha ni Alliana ng sabi kaming nagsalita ni Lana.

“Oo bakit?” she asks.

Hindi makapaniwala naming tinuro ang malaking building sa tabi ng convenience store na kinatatayuan namin. “Yan yong tinutukoy mo Ali,” I said.

Tiningnan ito ni Alliana at tumingala pa siya upang makita kung gano ito kataas. “Delavine’s Scents” she whispers.

“Oh my gosh, I can’t believe this, you’re going to work at the same company with us? Hindi ba goals ito?” excited na sambit ni Lana na umagaw sa atensyon ni Alliana.

She looks at me and asks, “Dito ka din nagtratrabaho Jade, kayong dalawa?”

Dahan-dahan kaming tumango ni Lana at maya-maya lang ay isang napakaliwanag na ngiti ang kanyang binitawan. “Talaga?! ibig sabihin hindi na ako mahihirapan mag-umpisa sa trabaho bukas,” she cheerfully said.

“Omg, talaga goals na talaga ito, tatlo na tayo!!! “kinikilig na sambit ni Lana at agad kaming hinila ni Alliana papuntang Delavine’s habang dala-dala namin ang mga maleta ni Alliana.

Hanggang ngayon hindi parin ako makapaniwala na andito ang pinsan ko, and she’s going to work in the same company with me.

“Ali saan mo balak manirahan pala?” I ask while were walking inside the building.

“Maghahanap ako ng maliit na apartment or bed spacers sa malapit” nakangiti niyang sambit.

“Bakit hindi ka na lang tumira sa unit ko, wala naman akong kasama don’ tyaka matutuwa sila mama pag nalaman nilang andito ka sa Manila” I said.

“Maraming Salamat Jade,” she said, sinamahan namin siyang pumunta sa head office dahil doon daw siya pinapadiretso kaya pagkatapos non’ sinabihan ko nalang siya na i-text ako pagkatapos ng interview niya.

Bumalik kami ni Lana sa trabaho, buti na lang konti lang ang gawain ngayon, kaya nasundo ko kaagad si Alliana sa taas papunta dito office, wala rin naman si Sienna, kaya dito ko muna pinatuloy si Alliana. We both just talk and talk about a lot of stuffs, she told me how she got into this company and those little chitchats, while I’m doing my works at the same time, hanggang sa matapos na ang oras ng trabaho.

“Tara na, tapos naman na ako” kinuha ko ang bag ko at tinulungan siyang buhatin ang mga dala niya pang gamit palabas ng office.

“Aberry?” pagkalabas namin ng office ay kasabay din ng paglabas ni Oli sa kanyang opisina, tiwanag niya ako ng may katanungan sakanyang mga mata. His confuse about who I’m with right now.

“Oliver si Alliana pinsan ko, Ali si Oli siya ang Finance Manager dito at kaibigan slash kapit bahay ko rin,” tumango tango silang dalawa sa isa’t-isa at inalok ni Oli si Alliana na makipag kamayan at tinaggap naman ito ni Ali.

“Nice to meet you Oliver,” he said.

“Alliana po sir”

“No, just Oliver.”

“Pwedi pa akong tumulong?” napansin ni Oli ang mga bitbitin namin kaya nagprisinta ito na hindi naman tinanggihan ni Alliana dahil alam kong nabibigatan narin ito sa buhat niya.

“Sige maraming salamat” inabot ni Oli ang malaking bag sa likod ni Alliana at ang maletang dala nito, pagkatapos ay sabay na kaming naglakad papuntang elevator.

“Dito ka magtratrabaho Alliana?’ he starts a conversation with Ali to loosen the silence inside the elevator.

“Oo, dati akong nagtratrabaho sa resort sa Zambales pero pero inalukan ako ng boss ko na magtrabaho dito sa Manila, isang malaking opurtunidad ito kaya tinanggap ko” nakangiting sambit ni Ali, kitang kita ko ang saya sa kanyang mukha.

Parehas kasi namin itong pinangarap ’nong mga bata pa kami, ang maging magkatrabaho sa isang malaking kumpanya.

“As a?” Oli asks pertaining to what position will Ali do.

“Market research analyst ang magiging trabaho ko dito,” Sagot ni Alliana sakanya.

Nagpatuloy ang kwnetuhan nila hanggang sa pag-uwi namin sa unit, minsan nakikisabat ako pero mas nagkakaintindihan sila dahil medyo parehos silang seryoso sa buhay.

“Salamat sa pagtulong Oliver,” sambit ni Alliana habang busy sa pag-aayos ng mga gamit sa loob ng unit ko.

“You’re welcome,” he said and takes a leave out of my unit, when I was supposed to close the door, he talks. “Tahimik mo ah bago ata ’yon,” he teasingly said.

“Hindi ah, ganto din ako minsan kaya ko namang tumahimik minsan tingin mo sakin radio tuloy tuloy magsalita,” dirediretso kong sambit na nakapagpatawa sakanya.

“Ayan bumalik kana sa dati, sige kita tayo bukas, goodnight” he pats my head and mess with my hair before he leaves.

“Hoy, ginulo pa yong buhok ko!” I haze but he just chuckled and enter his unit.

“Hoy, ano mo yon?” biglang sumulpot si Alliana sa harap ko ng isara ko ang pinto.

“Wala,” I answered.

“Sigurado ka?” she asks suspiciously, “Baka may tinatago ka sa’kin Jade?” I laugh on her words.

“Sira ka, wala kaibigan ko yong tao tyaka isa pa, alam mo ba yong Camera na gustong-gusto ni papa?” I ask her and she nodded.

“Oo,”

“Meron siya non’ at sabi niya tutulungan niya akong maghanap ng ganun para kay papa.”

“Edi maganda, basta friends lang kayo talaga?” She asks again.

“Oo nga loko ka, mag-ayos na nga tayo at maglalaro pa ako mamaya, kailangan kong magstream wag ka’ng mangugulo ah” we both start cleaning and fixing her things up.

“Yeah, magbabasa rin ako mamaya kaya makakaasa ka na tahimik ang laro mo mamaya” she said.

We both bond and talk about our dinner, after that we clean the dishes together and do our hobbies in separate ways. She reads book until she fell asleep and I play until 1 am, at nakatanggap ako ng batok ng 1:05 am mula sa kanya.

Pinagalitan ako at pinatulog na, mukhang maykokontra na sa paglalaro ko ngayon ah. Parang mali ang desisyon kong andito si Ali…

Joke.

I sleep as she says….

Kinabukasan ay maagang tumayo si Ali para maghanda ng almusal kaya hindi muna ako nagabalang tumayo sa kama, umidlip pa ako ng konti ng biglang tumunog ang phone ko.

Nang tignan ko ito nakita ko ang pangalan ni Oli, tumatawag siya? 5:30 am palang gising na siya?

I answer it.

“Hello, ang aga mong gumising ah” bungad ko at kinukusot-kusot ang aking mga mata.

“Nakahanap na ako ng sure seller ng Nikon S3 cam.”

My eyes widened and “Talaga!!!”

Chapter 12

“Hello, ang aga mong gumising ah,”

“Nakahanap na ako ng sure seller ng Nikon S3 cam,”

My eyes widened and “Talaga!!!”

“Oo”agad akong bumangon sa kama at tumakbo sa CR habang kausap parin siya sa telepono.

“Saan ka nakahanap?” I ask while putting the towel on the sink and fixing my hair so that I can wash my face.

“Yung pinsan ko, may ganong Camera din siya, Ngayon kasi lilipat siya ng condo kaya nagdedeclutter siya ng mga gamit na hindi niya na masyadong ginagamit at kasama na doon ang Nikon S3 niya, sabi ko may kilala akong gustong bumili ng cam na iyon, sabi niya ibibigay niya nalang daw iyon sayo… If you want, we’ll meet him after work?” hindi ko maexpalin kung gano ako kaexcited sa balitang ito.

“Oo, sige sige” dali-dali kong pagsaang-ayon.

“Kita tayo mamaya,” he said and turn off the call. Pagkabitaw ko ng aking cellphone sa sink dito sa banyo, hindi ko napigilang tumalon talon sa tuwa.

“Oh my gosh!!!!!” I shouted inside the bathroom, that Alliana heard so she knocked.

“Jade, anong nagyayari sayo dyan? Ok ka lang ba?” she asks.

Bunuksan ko ng konti ang pinto at sinilip siya, “Nakahanap na ako ng Nikon S3 para kay papa Ali!!!” nanlaki ang mata niya sa sinabi ko at sinabi, “Talaga!” tanong niya at tumango ako na abot tenga ang aking ngiti.

She nodded and quickly glared at me, “Edi kung masaya ka wag kang sumisigaw at tumatalon dyan sa loob madulas ka dyan!” suway niya kaya agad akong napasimangot, “Sungit naman” I said and close the door.

Alliana wasn’t really bad she’s just protective and a mother type of friend and cousin’s, Lagi niya akong pinagsasabihan sa mga bagay-bagay at masungit lang siya pag-alam niyang kailangan para lang makinig ako.

I took a shower with a wide smile and exciting feeling until we go to work, naiwan si Ali sa Unit dahil bukas pa naman ang firstday niya sabi niya magbabasa at pag-aaralan niya muna ang mga tungkol sa kumpanya ngayon araw kaya siguradong doon lang ’yon sa loob ng bahay maghapon.

She’s not an outgoing person, she prepared indoors and just read books, anything that promotes silence was her thing.

Pagpasok ko sa iffice agad akong napangiti ng pumasok na si Sienna, “Sienna!!!!” I shouted and run to her while she’s fixing her table with a lot of papers on.

“Aberry!” she said and hugged me back.

“Kumusta ka na ok na ba pakiramdam mo? Baka mabinat ka pumasok ka kaagad?” she smiles at me.

“I’m fine now just a mild flu but I’m fully healed now, see,” Binuhat niya pa ang mga papel para lang ipakita sakin na kaya niya na talaga.

Tumango-tango ako at nagkwentuhan lang kami sandali bago magumpisa sa trabaho, pumunta kami sa Factory para I –check ang new branding sa December stocks of perfume tapos kumain kami sa labas, bumalik sa office at inayos ang mga plan kasama ang advertising team. The day and work went well but I notice something off about her.

Ngayon kasalukuyan kaming nagliligpit na ng mga ginamit sa meeting at mga gamit namin para sapaguwi, naisipan ko’ng tanungin siya dahil malungkot ang kanyang mukha.

“Ok ka lang ba, Sienna?” I ask while putting a dozen of papers on the files sink.

She looked at me and urges a small smile; “Yeah, I’m fine don’t worry about me” she said and tried to fake her happiness which she could not hide from me. Kitang kita sa mukha niya na may problema siya.

“Sure?” I ask.

She nodded. “Really, I’m ok,” she said.

“Alam mo Sienna pagmay problem aka pwedi mo naman akong sabihan, andito lang ako” I said and try to cheer her up.

“Oh, how sweet thank you so much Aberry, don’t worry I’m really fine and by the way, my friend from France will be back here tomorrow and I want you to meet her, also she’s the Media Planner of the company,” she said, trying to hide her sadness by her friend appearance tomorrow.

Ngumiti nalang ako at, “Oo naman bakit hindi, malay mom aging friends tayong tatlo,” sambit ko at sinuot ang bag ko.

“Good let’s meet her tomorrow, I got to go. See you,” nagmadali siyang umalis ng office at iniwan ako dito, pinatay at tinanggal ko na ang mga plug in lights at nakarecieve ako ng text mula kay Oli.

Oli,

Andito na ako sa labas ng office n’yo, tapos kana ba dyan ?

I smile and put my phone in my pocket at went outside, where was currently standing in front of the door.

“Hi,” He greet with a genuine smile, nginitian ko rin siya at sabay kaming naglakad papuntang Elevator.

“Yong pinsan mo saan natin siya kikitain?” I ask as we ride the elevator.

“Sa condo niya, don’t worry malapit lang naman dito ’yon” Tumango tango ako sa sagot niya.

“Pinsang buo?” I ask again, nacurious ako eh.

“Yes, my name is Oliverious A. Beltran, A stands for Austin which is his surname, so pinsang buo ko siya,” I nodded once again.

“Anong trabaho niya?”

“Ngayon focus siya sa business niya nakakatayo lang, pero his profession, he’s a lawyer” napanganga ako sa sinabi niya at, “Attorney? Wow pakilala mo naman ako sa kanya, beke nemen” I joked.

He smirks and says, “You’re not his type, sorry” diretso niyang sambit, nong una nagulat ako hindi ko alam kung matutuwa ba ako sa sinabi niya or maooffend pero mas pinili ko nalang tumawa.

“Hahahaha sige,” hindi ko alam sasabihin ko, ang awkward.

He laughs, “Joke lang, niloloko lang kita, pero seryoso hindi gaya mo ang tipo ‘non’” he said.

“Ano bang trip ’non? Mga sexy ganon? Beauty and brains?” I ask.

“He prefers challenges” sagot ni Oli sakin. Ano? Challenges? “Ibig mong sabihin mahilig siya sa challenges sa babae?” naguguluhan kong tanong, he chuckled and nodded on what I said.

“Huh! Edi sana naglaro na lang siya ng detective conan kung gusto niya pala ng challenges sa buhay” I said out of my curiosity, may babae pang challenges ang pangalan wala naman.

Oli laughs even harder and we both walk out of the elevator and ride a taxi, “Manong Mists Condominium po,” sambit ni Oli sa driver.

Nagpatuloy ang pagtatanong ko tungkol sa pinsan niya hanggang sa makarating kami sa napakalaking condominium. Sa 13th floor pa nga yung pad nong pinsan niya kaya medyo nangalay ako sa elevator.

“Dito na ba?” excited kong tanong sa kanya, hindi ko alam kung sa Cam ako naeexcite or sa pinsan niya, feeling ko gwapo kasi attorney. “Yup” he answered and start knocking.

After a few knocks it opens, at tama nga ako. Isang gwapo at sobrang professional tingnan ito kahit naka white t-shirt at pajamas na ito, tyaka yung specs niya sobrang nakakagwapo. Parang hot nerd ang datingan ni Attorney pinsan.

“Hi” I uttered.

“Aberry, right?” he asks and shakes hands with me, ang gwapo ng boses tapos ang lambot ng kamay nito.

May pagkakahawig sila ni Oli pero mas masculine lang ang dating ni Oli sa kanya dahil para siya soft kind of guy alam mo yon yong saktong payat at puti niya lang.

“Yes, Aberry Jade Callereese po Attorney, you can call me Aberry or Bab—” hindi ko na tapos ang aking sasabihin ng takpan ni Oliverious ang bibig ko.

“Call her Aberry,” sambit nito habang nakikipagtitigan sa kanyang pinsan.

“Oh, Oliver told you my job already. That’s new akala ko ba hindi ka mahilig makipagkwentuhan sa babae?” maloko nitong tanong kay Oliver, dahan-dahang tinanggal ni Oli ang kanyang kamay sa aking bibig at nginitian ng sarkastiko ang pinsan. Atty. Levi just smirked at him and look back at me. “By the way yeah, come in” he said at umakbay kay Oli. Sakin ayaw? Char.

“Here’s the Camera” sambit nito at binuhat ang Camera. “It’s yours now, tutal malakas naman sa’kin si Oliver, and you are his friend” he said and handed me the Nikon S3, mukhang naalagaan ito ng maigi dahil mukhang bago pa’rin.

“Sure, ka bang ibibigay mo na po ito Attorney, bayaran ko na lang po” nahihiya kong sambit, nakakahiya naman ibibigay lang sa akin. Samantalang mahal ito.

“No, its fine I’ll give it to you free, kesa sa itapon ko. Right,” he said and glanced at Oli who just nodded at him, crossing his arms on his chest and gazing at me with a charming smile.

“Maraming salamat Attorney sobra talaga super” I said and hugged the camera, he smiles at me “Come let’s eat, I’ve already cooked food for us,” he said and lead the way to his dining table and we got a simple dinner on his pad.

Nagkwentuhan lang sila ni Oli tungkol sa business at sa mga kung ano-anong bagay pa na hindi ako makarelate, parehas silang matalinong magsalita tapos sasali ako na parang salitang kanto ang alam, kaya nanahimik na lang ako sa gilid at pinagmasdan silang dalawa. Mabait si Attorney at gwapo, as in prince charming ang datingan pero gaya nga ng sabi ni Oli hindi ako type nito kaya give up na’rin ako, feeling ko’rin pag naging jowa ko ito baka mawalan lang din ito ng oras sa’kin dahil sobrang daming ginagawa sa buhay.

Business man na, Attorney pa at may ari pa ng isang restaurant sa QC, Cebu at Tagaytay wala talagang chance, sayang.

“See you next time Aberry, Bye bro” he led us out of the building, and as we ride the taxi, napansin ni Oli ang ngiti sa’king mga labi.

“Happy?” he asks.

“Oo naman sobra, yong kasayahan ko ganitong level oh,” I gestured a high length with my hands, while the cam is resting on my lap.

“Ang taas nga,” he agreed and laugh with me.

“Sobrang salamat din sayo Oli ah, kung wala ka wala ’rin ako nito ngayon. Siguradong matutuwa si papa nito.” I said.

“I love the way; you love your father so much” he commented.

“Oo naman the best papa in the world kaya ’yon, as in siya ang pinakaperfect man in the world for me. Yong tipong hindi ako mag-aasawa kung hindi niya ito kapareho ng ugali “ masaya kong sambit.

“Lucky you, then,” he said.

“Oo, tama ka swerte nga ako” I’m so blessed to have him as my father because he never fails to amuse me. His love for my mom is unconditional. He would never cheat on her, I know that.

Nakarating kami sa Unit Three ng mas late sa inaasahan na’min, pero ok na’rin dahil nakapaglibreng dinner na kami.

“Manong ito na ho ang bayad” sambit ko at inunahan na si Oliver mag-abot ng bayad sa driver. “Hey,” he said but I already handed the money and open the door of the taxi. “Libre ko na,” sambit ko.

Wala siyang nakagawa ng mabilis akong bumaba at hinila siya palabas ng taxi. “Thank you talaga Oli ah,” masigla kong sambit habang hinihila siya papasok ng building.

“That’s nothing,” he said and smile at me.

“Dahil dyan, pagmay request kang ulam sabihan mo lang ako ipagluluto kita anytime” I said and winked at him. “Kahit midnight?” nakangiti niyang tanong.

“Anytime nga eh hahaha,” tumawa kaming dalawa at umakyat sa itaas. At habang naglalakad sa hallway tumunog ang cellphone ko kaya mabilis ko itong kinuha sa aking bag.

Tumigil kami sa tapat ng elevator at tiningnan ko ang tumatawag. “Si mama,” I said, he nodded and let me answer the call, and we ride the elevator too as it opens, the same time I answered the call.

“Hello ma, may maganda akong balita sainyo ni pa——” bigla akong natigilan ng marinig na umiiyak si mama sa kabilang linya.

“Ma?” tanong ko, bakit siya umiiyak?

“Aberry anak, M-maghihiwalay na kami ng Papa mo,” I can hear her voice were cracking so bad.

“Ano?!”

Chapter 13

“Ma?”

“Aberry anak, M-maghihiwalay na kami ng Papa mo” what does she mean!!!

“Ano?!”

Agad akong sinulyapan ni Oliver sa biglang pagtaas ng aking boses, tiningnan niya ako ng ay tanong sa kanyang mukha pero hindi ko ito pinansin at patuloy na kinausap si Mama, “Bakit ma?”

“May babae ang Papa mo” those word just break me in just sa snap, hindi ko alam kung anong dapat kong maramdaman sa puntong ito. Parang bigla nalang pumutok na parang lobo ang puso ko. Hindi ito totoo, para nang paprank lang itong mga ito.

“Mama, joke time” I said and try to hid my fear in my small chuckles. Pero imbis na tumawa si Mama mas lalo lang itong umiyak sa kabilang linya.

That’s when my smile slowly faded away. No, this is not happening.

“Ma wag naman ganyan, tapos na ang april fool’s day malapit na magdecember, wag ka namang magjoke ng ganyan” there I was trying to get blind by the reality.

“Aberry anak matagal ko nang napapasin ang lagging pag alis ng papa mo dito sa bahay, lagi siyang may kausap sa telepono, lagi niya akong hinahanapan ng butas sa mga simpleng away namin. At ngayon nakumpirma kong may babae ang papa mo dahil sinundan ko siya sa trabaho niya Aberry Anak hindi alam dito sa trabaho niya na may asawa na siya ang alam nila ay girlfriend niya ang manager nila.” Ramdam na ramdam ko sa hinanakit sa boses ni mama at wala akong magawa kundi tumayo dito.

“Patawarin mo si Mama anak masyado akong nasasaktan sa mga ginawa ng papa mo at hindi ko siya kayang harapin ngayon kaya tutuloy muna ako sa bahay ng tita Celly mo sa new Brunswick, tatawagan kita pag nakarating na ako doon” wala sa sarili akong tumango.

“Mag-ingat ka ma,” I said and turn off the call.

Dahan-dahan kong binagsak ang aking kamay at hinarap muli si Oli, nakatulala ko siyang hinarap at nang magtama an gaming mga mata, pinilit kong tumawa, ““Hahaha si Mama t-tumawag” I was shuttering a bit, I bite my lower lip to control my sadness but I can’t.

Sunod-sunod na pagtulo ng luha ang lumabas saking mga mata at kahit nag anon pinilit ko paring tumawa, “Hahaha a-ano m-mag..maghihiwalay na s-sila ni P-papa,” I said and burst out.

Kinuha niya ang hawak kong camera at agad ko naman tinakpan ang aking mukha gamit ang dalawa kong kamay, “M-maghihiwalay na sila… kasi may babae si papa,” I whisper and I felt his arms around mine that makes me cry even more.

“M-mali pala ako sa the best papa in the world hahhaa,” nahihiya kong sambit at mas lalong umiyak sa kanyang dibdib.

Hindi ko alam kung anong uunahin ko ngayon,yong sakit ba na na niloko kami ng papa ko o yong sakit na naniwala ako na hindi niya ako sasaktan.

I didn’t expect that my first heartbreak will come from the first man I love since the day I open my eyes. I thought that he is the one who’s going to protect me from other men who’s trying to hurt me but he chooses to her me instead….

“A-ang sakit,” bulong ko habang patuloy parin ang aking pagluha.

“Shhhh I’m sorry, pero magiging ok rin ang lahat,” sambit niya habang hinihimas ang aking likod.

“Hindi na maayos ito Oliver, Sinaktan ni Papa si Mama, ngayon nagdesisyon na si Mama na makipaghiwalay sakanya, Oliver niloko kami ng Papa ko.. Niloko niya ako Oliver,” I suddenly feel anger inaside of me, anger for my Papa and to that woman.

“Shhh,” Oliver tries to calm me down, but my anger starts raising.

“Niloko niya ako, sinaktan niya si Mama, mas pinili niya ang babaeng yon’ kesa kay samin na pamilya niya!!!” I move away and grab the Camera on him.

“Wala nang dahilan para ibigay ito sakanya, wala siyang kwentang ama!!!” I was about to throw it somewhere when Oli quickly grab my wrist and look at me in the eyes.

“I’m here, don’t cry,” he whispers that makes me weakens and just burst out of crying, dahan-dahan niyang tinaggal ang camera sa kamay ko at kasabay non’ ay ang pagbitaw saking palapulsuhan.

Nanghihina akong napalihod sa loob ng Elevator at umiyak, “Pano na ako? Mawawalan na ako ng taong aasahan kong proprotekta sakin, Pano na ako pagnaghiwalay sila?” I whisper, facing the floor.

“Nandito ako para sayo, ako ang proprotekta sayo,” alam ko namang sinasabi niya lang ang mag salitang iyon dahil naawa siya sakin ngayon.

Pero mas gugustuhin ko nalang maniwala at sumandal sa kanya ngayon, dahil hindi kona alam kung anong mararamdaman ko ngayon, parang isang malikng parte ng buhay ko ay unti-unti kong nakikitang nasisira, at wala akong magawa para ayusin ito.

Lumuhod din’ siya at niyakap ako, “Let’s go somewhere,” bulong niya bago muling pinindot pababa ang elevator.

“Tahan na hindi bagay sayong umiiyak,” he joked and wipe my tears up, slowly help me to stand up.

Hindi ko alam pero sinunod ko ang sinabi niya, tumigil ako sa pagiyak at ngumiti sakanya. Pagkabukas ng elevator ay hinawakan niya nag kamay ko at hinila palabas ng unit.

Hindi ko alam pero tanging ang nakahawak niyang kamay lang ang nakikita ko ngayon.

His holding my hands and I feel secure and safe in his touch.

Sumakay kami ng taxi ng hindi niya parin binibitawan ang aking mga kamay, “Manong dyan nalang sa tabi” pagkababa namin ng taxi ay muli niyang hinawakan ang aking kamay, at ngayon ay mas mahigpit na ito.

“Tara,” he said and pulls me inside a small funfair.

“Peryahan?” I whisper.

Tinignayan niya ako at nginitian “May mga ride dito at mga laro siguradong makakalimutan moa ng nararamdaman mo tara libre kona” he cheerfully said and pull me inside.

“Pero nakauniform pa tayong pangopisina Oli” sambit ko habang naglalakad kami papasok.

“Ok lang yan,” sambit niya, agad siyang nagbayad sa entrance at dinala ako sa iba’t-ibang laro.

“Gusto mo ba non’” tanong niy sabay turo ng isang malaking stuff toy na unicorn.

Natawa naman ako ng konti dahil sa sinabi niya, “Ano ako bata?” I ask him.

“Hindi mo kailangan maging bata para magkaron niyan Aberry” lumapit ng konti ang kanyang mukha sakin kaya hindi ako nakagalaw at nakasagot sa sinabi niya.

“Kukunin ko ’yon para sayo,” he said and went to that cheap little gun game without letting go of my hands.

“Manong isa nga ho” magalang niyang sambit, mukhang sanay na sanay siya sa lugar na ito dahil alam niya kung anong gagawin.

Nang mapansin niyang pinapanuod ko lang siya, agad niya akong nginitian at sinabi, “Madalas kong dinadala dito yong kapatid ko dati kaya alam ko mag bagay-bagay dito, watch and learn” he playfully said and pointed the toy gun to the balloons.

Pero bago niya ito barilin ay dinala niya nakahawak niyang kamay sakin papunta sa bulsa ng coat niya, nilagay niya doon ang aking kamay na parang wallet lang. “Baka mawala ka” he said and use both of his hand to play.

Nanatiling nakatuon ang aking atensyon sa kamay kong nasa bulsa nang kanyang coat. Nakarinig nalang ako ng mag putok ng lobo kaya napapikit ako.

Sanay ako sa tunog ng tupukan ng baril sa laro ko pero sa putok ng lobo ay hindi.

Maya maya lang ng imulat ko ang aking mga mata ay isang malaking unicorn stuff toy ang nasaharap ko. “Bago mong kaibigan” Oli said and handed it to me.

My heart pounded as he smiles at me and held my hands again, dinala niya pa ako sa iba’t-ibang mga laro.

“Hahaha” hanggang sa hindi ko namalayan tumatawa na pala ako kasama siya.

Nakalimutan kong may problema akong hinaharap tuwing ngumingiti siya sakin at hinahawakan ang aking kamay na apra bang ano mang oras niya ito bitawan ay mawawala ito sakanyan kaya mahigpit ang kanyang pagkakahawak dito.

I never feel this comforted before, “Ano nagenjoy ka ba?” tanong niya habang naglalakad kami sa tabi ng kalsada.

“Oo salamat,” sagot ko.

Pero naggulat ako ng may sumipol sa gilid ng kalsada na dinadaanan namin, nang tingnan koi to grupo ng mga binatang kalalakihan. Nakangiti silang nakatingin sa’min.

Agad namang humarang si Oli sakin at hinubad ang coat sa harap ng mga binate, likod niya ang nakikita ko kaya hindi ko alam kung anong itsura niya ngayon.

Nang mahubad niya na ito agad siyang humarap sakin at sinabi, “Taas mo ang mga kamay mo,” bulong niya.

“Huh?” I ask.

Tinitigan niya lang ako habang nagsimulang ipalupot ang coat saking bewang, ginamit niya ito bilang pantakip saking hita. I’m wearing a white pencil cut skirt, about 6 inches above the knee kaya medyo maikli ito.

Matapos niya itong itali nginitian niya ako muli at hinila ako papaalis sa lugar na iyon. Nagkwento siya tungkol sa mama at kapatid sa pag-uwi namin hanggang hindi ko namalayan na nasa tapat na pala kami ng unit ko.

“Wag kanang malungkot, tawagan mo ko pagnalulungkot ka kita tayo bukas, goodnight” ginulo niya ang buhok ko at nagsimula nangmaglakad papunta sa unit niya.

“Yong coat mo sandali” sambit ko at sinubukan tanggalin ang coat niya.

“Sayo muna, para may dahilan pa para lapitan mo ko bukas.” he said and wink at me before he enters his unit.

I don’t know but am I crazy if I said that my heart is pounding right now, even though my parents are breaking up I feel happy because of him.

“Thank you” I whisper even though he would not hear it.

Chapter 14

Pagkapasok ko sa loob ng unit, naabutan kong nakahiga at mahimbing nang natutulog si Alliana sa kama katabi ang librong binabasa niya siguro.

Agad akong dumiretso sa banyo upang makapag-ayos at magtanggal ng make-up, pagharap ko sa salamin nanlaki ang aking mga mata dahil medyo kumalat na pala ang mascara ko dahil sap ag-iyak kanina, hindi man’ lang sinabi ni Oli sakin.

I suddenly remember the reason why I cried, so I grab my phone out and lean on the sink here in the bathroom to search for my father’s phone number.

Sinubukan ko siyang tawagan, mga ilang subok ay hindi niya pa rin sinasagot kaya umupo na ako ng tuluyan sa sahig ng banyo.

Still trying to contact him, when my mother suddenly sends me an email, I quickly check it and it’s a file filled with photos. Nang buksan ko ang mga litratong sinend niya tila’y parang nanikip ang aking dibdib at nahirapang huminga.

Puno ito ng mga litrato ni Papa ng hindi kilalang babae, mukha silang masayang magkasintahan sa bawat litrato. Hindi ko matiis na hindi lumuha habang pinagmamasdan isa-isa ang mga litrato.

“Pano mo nagawa to’ pa?” I whisper and keep on crying.

Hindi ko na kinayang tapusin pang tignan ang mag litrato, binitawan ako ang aking cellphone sa tabi at niyakap ang aking mga tuhod.

Umiyak lang ako ng umiyak hanggang sa tumunog muli ang phone ko, nang silipin ko ito, isang massage galing kay Oliver.

Oli,

Tomorrow after work, let’s go somewhere.

Hindi ko alam pero makita ko lang ang pangalan ni Oli ay kumakalma na ang aking pakiramdam at nababawasan ang sakit saking dibdib.

Inabot ko ito at sinagot ang message niya.

To Oli,

Sure

Oli,

Still awake? Crying?

To Oli,

Konti lang haha

Oli,

Stop crying I don’t want to bring you to our house with swollen eyes tomorrow.

Natigilan ako sa nabasa ko at inulit pang basahin ito, sinigurado ko kung tama ba ako ng binasa, sa bahay nila kami pupunta?

To Oli,

Sa bahay niyo? Sasama ako?

Oli,

Oo, birthday ng kapatid ko bukas at kailangan mo rin’ akong tulungan bumili ng regalo para sa kanya.

To Oli,

Kapatid mo? Lalake o Babae?

Bigla akong napressure dahil kung birthday ng kapatid niya at kasama akong dadalo kailangan ko rin’ magdala ng regalo.

Oli,

Babae, her name is Nyril she’s turning 17 tomorrow.

To Oli,

Ok

Oli,

See you tomorrow, stop crying and take a rest goodnight.

Suddenly I urge a small smile and wipe my tears. Tumayo at nagsimula na akong maligo upang makatulog na.

Nagsuot lang ako ng isang malaking t-shirt at short shorts. Pagkalabas ko ng banyo ay agad naagaw ng atensyon ko ang malaking unicorn stuff toy na bigay ni Oli.

Nilapitan ko ito habang pinapatuyo ang aking buhok gamit ang mini towel ko, I seat in front of it in the floor and touch the tip of its nose.

“Anong pangalan mo?” I whisper.

Nakipagtitigan ako dito na akala mo’y naghihintay ng sagot mula dito, habang hinahawakan ko ang kamay nito ay may pangalan na pumasok saking isipan.

“Wowo, ayan ang pangalan mo Wowo,” I smile and jump to it for a wide hugged.

“Ikaw na ang bago kong katabi sa pagtulog Wowo” I whisper in a baby voice and bring it inside my room.

I jump on my bed with Wowo and fix my pillow, pinatay ko na rin ang ilaw mula sa lamp shade at niyakap ng sobrang higpit si Wowo.

I close my eyes and whisper, “Papa” and tears fell from my eyes.

Patuloy kong dinadamdam ang problema ng pamilya ko hanggang sa hindi ko namalayan na nakatulog na pala ako. Nagising na lang ako sa mahinhin na kalabit ni Alliana sakin.

“Aberry gising na, 6:30 na, first day ko ngayon tara na magalmusal na” nang imulat ko ang aking mga mata ay ang maayos na pustura ni Alliana ang bumungad sakin.

Nakasuot siya ng isang simpleng white t-shirt at kulay cream cotton linen ankle length pants, kasama ang simpleng pagkapusod ng kanyang buhok.

“Tumayo ka na dyan, tyaka san galing yan?” she asks when I seat on my bed.

Tinignan ko ang tinuro niya, Si Wowo ang tinutukoy niya. “Si Wowo,” walang gana kong sambit.

“May pangalan yan?” hindi makapaniwala niyang sambit, tumango ako bilang sagot at don’ niya na ako iniwan upang makapag-ayos ng sarili.

Naligo ako agad at nag-ayos, hindi ko tinuon ang aking sarili sa problemang nakabara saking dibdib dahil mas nagfocus ako sa pag-aayos at pagligpit ng aking higaan.

I just wear a simple white tee and fitted jeans; I top my tee with a denim oversize jacket and white converse shoes. Binuhat ko ang canvas tote bag ko kung saan nakaayos na ang mga gamit ko.

Pagkalabas ko ng kwarto, nagkakape na si Alliana sa sink ng kusina. Sabay kaming kumain ng niluto niyang pancake bago nagligpit at pumasok na sa opisina.

Habang naglalakad sa loob ng lobby naisip ko yong lakad ko mamaya kasama si Oli, “Ali, mamaya pala kaya mo na bang umuwi mag-isa?” tanong ko.

Tumango siya at tinignan ako, “May lakad ka?” tanong niya.

“Oo sana eh, baka hindi kita masabayan sa pag-uwi” nahihiya kong sambit. Tumango-tango siya nagpatuloy kami sa paglalakad.

“Good morning,” agad kaming napalingon ni Alliana ng biglang may nagsalita sa gilid namin.

“Oh, bakit nakasuot ka ng sunglasses sa loob ng kumpanya Lana? Anong nakain mo na naman?!” bungad kong suway kay Lana.

She’s wearing a big sunglass inside the building, pinagtitinginan tuloy siya. “Kinagat kasi ng ipis yong mata ko kagabi kaya kailangan ko nito gurl” she said and when I was about to check it she quickly stop me and say, “Don’t touch baka malasin ka” mapagbanta niyang sambit kaya tumango na lang ako at nagkatinginan kami ni Alliana.

Alliana just nodded at me and continue walking, “Dito na ako mag gurl, Ali good luck sayo” she cheerfully said and went inside her department.

“Salamat Lana” Alliana said kahit wala na si Lana sa paningin namin, sinara ko na ang elevator at pinindot muli para makarating kami sa designated floor namin.

Alliana will be working as Market analyst kaya sa magkatabi lang din’ ang office namin, “Excited kana ba?” I ask her while waiting for the elevator to open.

“Oo naman,” she said and smile at me.

Bumukas na ang pinto bago pa ako sumagot kaya lumabas na kami at naglakad sa hallway, “Good luck sayo, I mean satin pala” sambit ko at hinatid siya sa katabing pinto ng office namin.

“Good luck” I whisper and push her inside.

Tumuloy narin ako sa office pagkatapos siyang ihatid, agad akong tinambakan ng trabaho sa pagupo ko sa table ko. Hindi ko na masyadong ginulo si Sienna dahil mukhang wala siya sa mood at focus lang sa ginagawa niyang mga reports.

Minsan nasusulyapan ko siyang pabalik-balik ang tingin sa telepono ngunit hindi ito kinukuha.

“Sienna, lunch tayo sa baba?” I ask and stand in front of her table, she glance at me and smile, “No, you can go Aberry kailangan ko kasing tapusin ito ngayon eh” hindi ko alam pero merong something sa boses niya na nagsasabi na kailangan niya ng space sa kahit ano.

If she’s having a problem or something naiintidihan ko naman ito kaya tumango na lang ako at umalis ng opisina.

Nagkita-kita kami nila Lana at Ali sa cafeteria ng kumpanya at sabay-sabay kumain ng lunch, Kalahating araw pa lang ni Alliana ang dami niya nang kwento samin ni Lana habang si Lana patuloy parin sa pagsuot ng sunglasses niya at hindi pinakikita samin ang nangyari sa kanyang mata.

Pagkatapos kumain ay bumalik kami sa trabaho at inabutan ko rin’ ng cinnamon rolls si Sienna pagbalik ko sa opisina pero natapos na ang buong araw ng trabaho ay hindi niya ito kinain dahil busy siya sa computer niya at paper reports.

“Sienna?” I call her name and stand in front of her table again, “Ah, yes?” she asks but still not glancing at me, she’s too focused on the screen.

“Hindi ka pa ba uuwi? Anong oras na oh” I said and look at my wrist watch, 7 pm na may balak ba siyang mag OT?

“Oh yes, mag-OT ako ngayon sige ingat sa pag-uwi Aberry” she was smiling while saying that but her eyes shows that she’s in pain, pero kung ayaw at wala siyang balak sabihin ito sakin nirerespeto ko ang desisyon niya.

“Sige ikaw din, wag mo masyado pagudin ang sarili mo” I said and she nodded and give me a flying kiss.

I smile back and walk out of the office, habang naglalakad ay saktong pagharap ko sa pinto ng Finance office ay ang paglabas ni Oli sa opisina niya.

He smiles at me and I did the same thing too. “Tara,” he said.

“Tara” sambit ko at sabay kaming umalis.

Sumakay kami ng taxi at tumigil sa isang mall para mamili ng regalo sa kapatid niya at muling sumakay ng taxi mga 40 minutes din ang byahe bago kami tumigil sa isang simpleng bahay, pagkababa namin ay agad binuksan ni Oli ang maliit na gate para sakin at sabay kaming pumasok sa loob.

“Pasensya ka na sa bahay” he whispers and starts knocking on the door.

“Ano ka ba ang ganda nga ng bahay nyo eh” sambit ko at umikot ang aking tingin sa mga hanging plants dito sa maliit nilang space sa harap, puno ito ng mga hanging plants and flowers.

“Mahilig si Mama sa mga bulaklak” he said at saktong bumukas ang pinto.

“KUYA!!!!” I saw a girl jump at him for a big hug.

“Nyril” he said and hugged his sister even tighter.

“Akala ko hindi ka uuwi eh—–” natigilan sa pagsasalita ang kanyang kapatid ng mapatingin sakin.

“Omg kuya!!! Ito ba ang regalo mo sa’kin!!!” she shouted while still staring at me with wide eyes and a big smile.

“Oo ito ang regalo ko say—–” iaabot na sana ni Oliver ang regalo niya sa kanyang kapatid ng bigla siyang lagpasan nito at niyakap ako ng sobrang higpit.

I stiffed and confusedly stare at him; his face was confused either.

“Sobrang gandang regalo nito Kuya!!!!” masayang sambit ng kanyang kapatid habang nakayakap sakin.

“H-Hi,” I try to greet her but she just hugged me tighter. Gulong-gulo na kaming dalawa ni Oli ng biglang dumating ang isang magandang middle age na babae mula sa loob ng bahay.

“Ma” Oli said and gives her a kiss. Siya ang Mama ni Oliver.

“Oliver anak buti nakaabot ka” sambit ng kanyang ina at tumingin sakin at sa kanyang anak na nakayakap sakin.

“A-ah magandang gabi po,” I try to greet her properly but I cannot because Nyril still hugging me.

She genuinely smiles at me and say, “Nyril bitawan mo ang bisita,” suway nito sa anak.

“Ma siya ang regalo sakin ni kuya ma” masiglang sambit ni Nyril.

“Anong sinasabi mo dyan ito ang regalo sayo ng kuya mo oh, hindi ba anak” she asks Oli, and Oli quickly nodded, raise his gift.

“Kuya sobrang dami mo namang regalo sakin ngayon sobrang saya ko,” Nyril said and held my hands.

“Nyril bitawan mo nga ang bisita natin, pasensya kana Aberry” Oli tries to move her sister away but Nyril insisted.

“Hindi siya ang regalo ko sayo ano ba, hindi mo pa nga siya kilala eh” Oli still pulling her away but Nyril didn’t let go of my hands.

“Kilala ko siya kuya siya yong Idol kong streamer, siya si Karneljade!!!” Nyril shouted at him.

Nanglaki ang mata ko sa sinabi niya, kilala niya ako?

“Karneljade yong sinasabi mong gusto mong makita sa birthday mo?” naguguluhang sambit ng Mama nila.

“Opo siya ’yon!!!” Nyril said.

Oliver glance at me with a shocked expression and ask, “Ikaw ’yon?” he asks.

Napakamot ako ng aking ulo saka tumango, “Oo.”

Chapter 15

Nyril didn’t leave my side, pati sa pagkain ay hindi niya ako tinigilan sa pagkwekwento kung gaano siya kabilib sakin, nalaman ko na gamer din pala siya gaya ko, she said that she learns things from me daw kaya ako daw ang hiniling niya sa kuya niya para sa birthday niya, but Oliver said that he can’t do that so he just buy her a good quality of P.C. set which is idedeliver daw next week, then he buys her clothes yong binili namin kanina sa mall.

“Here’s my gift for you Nyril,” I said and handed her my gift.

Binilahan ko siya ng hoodie gaya nong akin dahil ayon lang ang feeling kong magagamit niya talaga, and luckily she’s one of my fans kaya mas nagustuhan niya ito dahil pareho kami.

“Super thank you Ate Karneljade sobrang saya ko talaga ngayon” she said with a wide smile and hugged the hoodie I gave.

“Itong akin ayaw mo?” Oli asks while he has frowned expression.

“Mas gusto ko to’ kuya” Nyril said and showed it to him.

“Edi wow,” Oli said at tumayo papuntang kusina para kumuha pa ng pagkain.

Natawa naman ako sa paraan niya makipag-usap kay Nyril, sobrang chill lang nilang magkapatid at kitang kita mo na pinahahalagahan nila ang isa’t-isa. Oli even serve her sister everything that she should eat and clean the paper bag that Nyril throws after opening our gifts for her.

I also see him a while ago, talking with his mom and they seem to like joking at each other because they laugh all the time and he handed her mom money.

“Nyril just call me ate Aberry or ate Jade, magkaibigan naman kami ng kuya mo eh” Nyril look at me and smile.

“Ate Aberry, thank you sa pagsama kay kuya kahit hindi niya alam na ikaw yong idol ko, thank you dito sa regalo mo at thank you dahil nakita kita ng personal” I don’t know but I feel so overwhelmed by her words.

Feeling ko sobrang importante kong tao para sa kanya, ganito pala ang pakiramdam ng mag karoon ng number one fan.

“You’re welcome, gusto mo next time punta ka sa unit ko maglaro tayo minsan,” I said that makes her eyes glimmer.

“Talaga ate?!!!”

“Oo, magkapit bahay lang naman kami ng kuya mo, pagdumalaw kayo sa unit niya punta ka sa unit ko ah” I pat her head and rub it a little.

“Ma!!! Kailan tayo pupunta sa unit ni Kuya?!!” Biglang sigaw niya na naging dahilan ng paglingon nila Oli samin dalawa.

“Sa makalawa bakit mo natanong?” sambit ng mama nila.

“Wala lang po” she said and face me, “Sa makalawa ate pwedi ba akong pumunta sayo?” she asks.

I immediately nodded and smile at her; “Yes” she said and hugged me again.

Nag-usap at kumain lang kami ng hapunan, pagkatapos kumain nagprisinta akong tumulong maghugas at pumayag naman ang Mama nila.

I helped her with the dishes, “Salamat po sa masarap na pagkain Ma’am,I said while helping her.

“Naku, maraming salamat din at pinasaya mo si Nyril sa pagdalo mo sa bahay at tyaka wag mo na akong tawaging Ma’am, tita nalang tita Olivia” mahinhin niyang sambit habang patuloy ang paghuhugas.

“Taga saan ka nga iha?” she asks.

“Taga Zambales ho ako, pero lumipat ho ako dito sa manila 5 years ago po,” sagot ko.

“Saan ang mga magulang mo?” she asks, bigla akong natigilan sa tanong niya at naisip ang mga magulang ko.

“Ah nasa ibang bansa po sila” mahina kong sambit.

“Magkasama sila sa ibang bansa?’ tanong ni Tita.

“Opo pero sa ngayon po magkahiwalay na po sila” mapait kong sambit, nilingon ako ni tita ng marinig ang sagot ko.

“May problema ba iha?” she asks.

“Ah haha wala naman po, maghihiwalay lang po sila sa puntong ito kasi may babae ang papa ko” pilit kong tinatago ang lungkot sa pamamagitan ng mga tawa ko.

Tita Olivia rub my back using her soft hands and smile at me, “May dahilan ang lahat kung bakit nangyayari ito iha, hindi pa tapos ang takbo ng storya ng buhay mo magkaka-ayos din ang lahat magtiwala ka sa panginoon” what she said made me shed tears, she gives me a heartwarming hug.

“Magiging ok din ang lahat shhh” I was crying in her arms when Oliver enters the kitchen.

“Aberry tara n—–” natigilan siya ng makitang magkayakap kami ng kanyang ina, agad akong lumayo kay tita ay tumalikod para magpunas ng luha.

“Anak aalis na ba kayo?” Tita ask him.

“Opo ma,” he answered, “Oh sige ihahanda ko lang yong mga ipapabaon ko sa inyo sandali,” agad umalis si tita at saka ko naman hinarap si Oli.

When our eyes met, he tilt his head and smile at me, he even stock his tongue out to make a funny face for me.

“Hahahaha,” I laugh at him and he did the same thing.

“Tara?” he asks, I nodded and pinunasan ang aking basang kamay bago sumunod sa kanya.

Pagkalabas namin ay agad kaming inabutan ng kanya kanyang paper bag ni Tita Olivia, puno ang mga paper bag ng mga pagkain. “Kainin niyo iyan, wag n’yong kalimutang ilagay sa ref kung hindi pa kakainin adobo yan pwedi pa hanggang bukas yan ah, yong cake Aberry iha bigay mo sa pinsan mo ah”

“Opo” naikwento ko kasi sa kanya na may kasama ako sa unit ko, si Alliana.

“Mauna na kami ma, mag-ingat kayo dito ah. Nyril bitawan mo na si Aberry” napatawa kaming dalawa ni Tita ng suwayin niya ang kapatid na nanatiling nakayakap sa bewang ko.

“Ate Aberry dalaw ka dito ulit ah, pag andito na ang P.C. na binili ni kuya laro tayo ah”

“Oo naman,” I said and smile at her.

“Tara na Aberry” hinila ako ni Oliver na naging dahilan ng pagbitaw ni Nyril sakin.

“Kuya!!!!” Nyril haze at him but he just smirks at her and pulls me out of their house.

“Mauna na po kami Tita, sa susunod po ulit” I said and wave at them.

Pagkasakay namin ng taxi agad akong napasandal sa dito at huminga ng malalim, “Ikaw pala yong idol ng kapatid ko,” he said.

I glance at him, “Oo nga eh,” nahihiya kong sambit.

“Salamat sa pagsama napasaya ng hindi inaasahan ang kapatid ko hahaha” we both laugh and talk what we feel about what happen a while ago.

Puno ng tawanan ang naging byahe namin pabalik sa unit, hindi rin natigil ang kwentuhan namin tungkol kay Nyril at sa mga bagay na kinahihiligan namin nong mga nasa edad kami ni Nyril.

Nakwento niya rin sakin ang tungkol sa papa niya at ang importansya ng camera sa kanya, that moment naguilty ako sa pangungulit sa kanya sa pagbili dito hindi ko alam na ito lang pala ang tangi niyang ala-ala sa ama. Pero he made me feel at ease after telling so many stories about his life.

“Pangarap ko talagang magpatayo ng sarili kong kumpanya, at pagpupursigihan ko iyon hanggang sa makamit ko iyon,” he said while were walking up the unit.

“Edi ako ang magiging number one supporter mo pagnangyari ’yon, gusto mo maginvest pa ako sa business mo,” I cheerfully said.

“Gusto kong makuha ang mga pangarap ko sa sarili kong pagod, kung mangyari man ang bagay na iyon sa future sisiguraduhin kong parte ka non,’” nakangiti niyang sambit.

“Wow naman, bestfriend level na talaga tayo ah, pero alam kong maabot mo yan ikaw pa ba sobrang galing mo kaya,” I said.

“Talaga?”

“Oo ang dami kayang nagkwekwento ng tungkol sa mga ginawa mo para sa kumpanya sa department namin, sobrang galing mo nga nung maclose mo yong deal with the US investors kahit finace manager ka lang diba, paano pa kaya kung naging CEO ka ng sarili mong kumpanya edi lahat ng deals sayo kayang kaya mong isarado” I said.

“Grabe ka naman sa CEO, malayo pang mangyari iyon baka nga imposible eh” he said and chuckled still looking straight on the hall.

“Ayaw nitong maniwala, alam kong magiging CEO ka someday. Pustahan pa tayo oh!!!” hamon ko.

“Anong ipupusta mo?” he playfully said while laughing at what I’d said like it was a big joke for him.

Ayaw maniwala nito!

“Pusta ko pa itong unit ko pag naging CEO ka sige,” sinakyan ko ang trip niya kaya tumawa siya lalo.

“At pag ako naman natalo?” he asks.

“Akin yang unit mo easy diba” maloko kong sagot, sabay kaming tumawa hanggang sa makarating kami sa tapat ng unit niya.

“Salamat ulit ah,” he said.

“Ako nga dapat ang magpasalamat eh, tinutulungan mo akong wag masyadong isipin ang problema ng mga magulang ko. Thank you ah” I sincerely said.

He smirks at me and, “May bayad yan noh,’” he said and enter his unit.

“Huh?” I whisper.

Chapter 16

Ilang linggo na simula nang malaman kong maghihiwalay na ang mga magulang ko, sinubukan kong iwasan at intindihin ang side ng bawat isa sa dalawang linggong iyon. Mas pinili kong manahimik at hayaan silang magdesisyon para sa kanilang sarili daw, alam ko naman na kahit anong gawin ko ay sila pa rin ang masusunod.

In those days I choose to avoid communicating with them and let them do what they want, I focused on my work during those days and keep on streaming, I spend my free time with Lana and Alliana lalo na paglunch sa opisina, pero pag-uwi sa unit I often meet with Oli para makipaglaro sa kanya at kay Nyril.

Alliana started to get busy on her job and do overtime so I was tasked to make dinner for us and I give Oli some of it.

Oliver keeps me busy to some sort of things, simula nong birthday ni Nyril madalas niya nang dinadala ang kapatid niya sakin para turuan itong maglaro at minsan ay tulungan sa mga assignment nito.

Minsan ay dumadalaw din si Tita Olivia at nagpapaturo gumawa ng kung ano-anong desserts, nang matuto siya ay nagsimula siyang magtinda-tinda sa lugar nila at extra income nila iyon.

Oliver and I get closer and closer, and now I feel too much comfortable with him around.

I prefer being with him than playing, pero mas masaya kung naglalaro kami ng sabay gaya nito.

“Oli sa left side meron” I said while seeking another enemy on the screen.

“Kuya sa baba!” Nyril shouted while kicking her brother back and pointing at the enemy that didn’t seem to flash in Oliver’s sight.

Agad kong pinuntahan kung saang lugar siya sa laro at ako na mismo ang pumatay sa tinutukoy ni Nyril. Pero hindi ko napansin na may back up pala ang mga ito kaya napatay kaming dalawa ni Oli.

“Yan kasi ! kuya patalo talaga!!!” iritang sigaw ni Nyril sa kanyang kuya, but Oliver just smiles at her and teasing her more.

“Bawi nalang tayo Nyril” singit ko sa bangayan nilang magkapatid.

“Wag ka nang sumali kuya kami na lang, magluto ka nalang don kay mama oh,” Nyril pointed Oliver’s kitchen kung saan nakatayo si Tita habang tumatawang pinapanuod ang bangayan ng dalawa.

“Oliver dito ka na lang hayaan mo na sila dyan, tulungan mo ako dito” natatawang sambit ni Tita, Oli sigh and glance at me before going to the kitchen.

Nyril and I start playing again and I think that Nyril was right; Oli was the black sheep on the game.

“See kuya nakapanalo kami ng ilang games nung umalis ka!” pagmamayabang ni Nyril pagbalik ni Oli sa pwesto namin.

“Talaga? Edi wow,” Oli said and start eating what Tita Olivia prepared.

Nagkwentuhan lang kami nang kung ano-ano, tawanan at kung ano-ano pang ganap, hanggang sa nakatulog na si Nyril at nagsimula nang magligpit si Tita, dito sila ngayon tumuloy sa unit ni Oli dahil walang pasok si Nyril ng dalawang araw.

“Tita mauna na po ako, maraming salamat sa pagkain po,” nakangiti kong pagpapasalamat kay tita at tinignan si Oli na kasalukuyang tumayo para ihatid ako sa unti ko.

“Hatid na kita,” he said, I laugh and say, “Dyan lang sa kabila ang bahay ko hahatid pang nalalaman,” I joked.

“Gusto ko,” seryoso niyang sambit kaya tumawa nalang ako at nagsimulang maglakad palabas.

Pagtapat namin sa harap ng unit ko, I acted like I was tired and wiping sweat around my forehead. “Hoo, nakakapagod pinagpawisan ako sa sobrang layo ng bahay ko sa bahay mo ah grabe” I joked, he just smirk.

“Oh, sige na salamat sa pagkain, pasok na ako kita na lang tayo bukas” pagpapaalam ko pero nanatili lang siyang nakatingin sakin kaya hindi ko alam kung papasok na ako o kung may sasabihin pa siya.

“Hoy hindi ka pa aalis?” I spoke. he blinks his eyes twice bago nagsimulang magsalita.

“Yong party bukas sa kumpanya, I want you to be my partner,” seryoso niyang sambit.

Oo nga pala may pagrand ball party bukas ng gabi sa Delavine’s dahil 10th anniversary na pala nito sa industriya. The organizer requires the entire employee to attend with partners and now here he is asking me to be with him tomorrow.

“Yeah sure, oo naman,” sagot ko.

He urges a genuine smile, “Great, good night,” he said and pat my head before he leaves.

I smile and enter my unit, naabutang kong walang tao sa loob at agad kong kinuha ang phone ko para tignan kung nag iwan ng message si Alliana.

At tama nga ang hinala ko.

Ali,

OT ako ngayon ayaw pauwiin ng boss.

Hindi ko alam kung may galit ba sa kanya ang boss na tinutukoy niya at lagi siyang pinag iinitan sa trabaho. Lagi na lang siyang tambak sa trabaho at sa kung ano-anong task. Minsan umuuwi siya ng madaling araw na, na sobra kong kinababahala dahil babae siya delikado.

Humiga na ako sa kama ko at nagscroll lang sa internet ng mga bagay-bagay ng biglang naka receive ako ng text message galing kay Sienna.

Sienna,

I didn’t have a chance to introduce you to my friend last time because I got sick right, but meet me tomorrow outside your unit susunduin kita. You’ll meet her.

To Sienna,

Pero hindi ka ba magiging busy bukas dahil sa party, I mean hindi ba mag aayos pa kayo?

Sienna,

Ayon nga ang dahilan kung bakit kita susunduin you’ll be with us and I already pick what dress will fit you, I’m sure my friend will make you shine tomorrow.

To Sienna,

Hindi ba nakakahiya sa kaibigan mo na dadagdag pa ako sa trabaho niya, imbes na sarili niya lang ang aayusin niya bukas?

Sienna,

No that won’t bother us or her; she wanted to meet you so see you. Remember I won’t accept no this time.

Sinubukan ko pa siyang itext muli pero hindi na siya sumagot pa, nahihiya man ako pero wala akong nagawa kinabukasan nang sunduin ako ni Sienna sa tapat ng unit ko.

“We’ll be staying on the hotel my friend rented, para baba na lang tayo sa party pagkatapos” Sienna said.

I just smile and nodded at her, habang busy si Sienna sinubukan kong itext si Alliana.

To Ali,

Ali saan ka? May susuotin ka ba sa party ngayong gabi? Wala ako sa unit ngayon sinundo ako si Sienna eh.

Mga ilang sandali lang ay sumagot na siya.

Ali,

Nasa event ako ngayon kasama ako sa mga nag aayos baka dito na lang din ako mag bihis at mag ayus mag-ingat kayo ah kita tayo mamaya.

Pagkatapos kay Alliana, si Lana naman ang sinunod kong itext.

To Lana,

Saan ka mag-aayos?

Lana,

Baka malate ako, kita nalang tayo mamaya sa party na mismo byeee.

Nakahinga ako ng maluwag na malamang dadalo silang dalawa, “Andito na tayo” natigilan ako ng magsalita na si Sienna.

Tumigil at bumaba kami sa tapat ng hotel kung saan ihohold ang party, agad niya akong dinala sa 20th floor ng hotel at walang sabi-sabing pumasok sa isang silid dito.

“Paige, we’re here,” Sienna shouted and let me seat on the elegant couch here inside.

Isang VIP room ang pinasukan namin, mukhang mga high class na tao lang ang pwede dito, dahil halos lahat ng gamit ay kumikintab at napakaelegante.

Umiikot ang paningin ko sa buong paligid ng bumukas ang isang rose gold na pinto sa gilid at lumabas doon ang isang napakagandang babae na nakita ko sa buong buhay ko.

She’s shining even though she’s just wearing silk white nighties. Her hair was waving so light against the natural air here inside the place. Ang malaporselana nitong balat ay napakasarap tignan. Kung hindi ko lang alam na kaibigan ito ni Sienna pagkakamalan kong goddess ito sa angking kagandahan.

“Hi, there,” even her voice was the softest tone I heard in my whole life.

Kung maglakad siya papalapit sakin ay parang isang modelo ng Channel sa ibang bansa, “Hi, nice to meet you, I’m Chantel by the way but you can call me Paige” elegante nitong pagpapakilala.

“H-hello, Aberry po” nahihiya akong tanggapin ang kamay niya dahil sobrang ganda nito kumpara sakin.

“Paige siya yong sinasabi ko sayo na assistant ko, and also my new friend” nakangiting sambit ni Sienna.

“Yeah, you already told her to me, btw I must give you a big compliment bout’ what you did to Tita Felice” she seated on the solo couch in front of me and smile.

Tita Felice?

“Aberry Chantel kapatid ni Cadmus, the Mister CEO” nanlaki ang mata ko sa sinabi ni Sienna at agad napayuko.

“Nako nakakahiya pong andito ako Ma’am Dalavine” magalang kong sambit na may halo ng hiya.

I heard her laugh and speak, “Hey no way, don’t bow your head on me it’s just me your new friend, and what’s the problem to be with me being the sister of Cad?” napakasopistikada niya magsalita pero ramdam mong mabait siya.

“Tama si Paige, Aberry kaya nga kita dinala dito para maging magkaibigan tayong tatlo and don’t worry know given profession or level in life when it comes to friendship, so feel free with Paige she’s super nice” medyo gumaan na ang pakiramdam ko sa sinabi ni Sienna pero hindi ko pa ring maiwasang mahiya kay Chantel.

Parang hindi kaya ng powers ko ang ganda niya, “Come on let’s start preparing na, I already fix everything inside my room come,” nagulat ako ng kuhanin niya ang kamay ko at hinila ako papasok ng kwarto niya kasama si Sienna.

My eyes widened when I saw couple of dresses on her big grand bed, “You choose na Aberry,” Chantel said and let me choose, nahihiya man ako sa kanya pero wala kaong nagawa ng magsimula na kaming mag-ayos.

Patagal ng patagal ay nagiging komportable na ako sa kanya at nagtatawanan na kaming tatlo, mayaman at elegante siya pero napaka down to earth na tao ni Chantel.

“Bwala!” Chantel shouted when we step out of her room.

“Nooo, who are you?!” Sienna asks me, we laugh at her and look our self in the mirror.

Sienna is now wearing a matte black empire waist dress and Chantel with her Gray Baby doll dress with body con neckleace, yong kwintas na nakapaikot din sa tyan. Habang ako naman ay nakasuot ng isang maroon elegant ruffle edges bodice off shoulder dress paired with a maroon platform heels and Chantel force me to wear accessories and my hair is lifted up with some messy curls down.

“I told you, it would fit you,” Chantel said while staring at me with a beautiful smile.

“Thank you, Chantel, Sienna” I thank them genuinely.

“Don’t thank us now, the party didn’t even start yet?” Chantel said and grabbed her purse, held my hand and walk with Sienna out her place.

“Let the party start,” Chantel whisper as the door of the party opens for us.

Hindi ko alam kung anong gagawin ko, dahil kasalukuyan namin naagaw ang atensyon ng mga tao sa loob sa pagpasok namin tatlo.

“Eyes on us, as expected” nakangiting bulong ni Chantel sakin at nagsimula na kaming maglakad.

“Hey bring your friends to our table ok I wanna meet them” she whispers before she walks somewhere and talks to a guy at the side.

“Aberry, kakausapin ko lang si Mrs. Gabriel there, see you the table ok” Paalam ni Sienna. Tumango ako at umikot ang paningin sa paligid upang hanapin sila Alliana at Lana.

Sa paghahanap ko ay iba nag aking nakita, he’s wearing a navy blue semi-formal shirt with left two unbuttons to show sneak pick on his chest he paired it with black pants and a dark brown Oxford shoe. This feature right now is beyond the word handsome.

“Hi,” he greets me as he stands in front of me and smiles.

“Hello sayo,” I said and chuckled.

“You look beautiful” nakangiti niyang sambit, “Talaga ba? Ganda ko ba,” I joked.

“Yeah,” simpleng pagsang ayon niya at patuloy ang pagtingin sakin.

“Hoy baka mainlove ka ah,” I joked but something inside of me knows it was not a joke.

“You’re funny,” he said.

Chapter 17

“Good evening, everyone. I am Cadmus Delavine, Director and CEO of Delavine’s Scent. It is my distinct honor and high privilege to welcome you all to the 10th Anniversary Ball to celebrate an important Delavine’s history. Everyone enjoy the night and let’s have a wonderful celebration this evening, thank you” this is my first time seeing the CEO slash Chantel’s brother gaya niya may angking kagwapuhan din ito na nagpakilig sa karamihan ng babae dito sa loob ng venue.

“Puntahan ko lang si Kace saglit” napalingon ako kay Oli ng magpalaam ito, I nodded and sakto namang pag-alis niya ay pagkahagip ko sa dalawang babaeng kanina ko pa hinahanap.

“Hoy!!” my voice easily catches their attention.

“Wow ikaw bayan gurl? Aberry ikaw bayan?” bungad ni Lana sakin at hindi makapaniwala akong tinignan mula ulo hanggang paa.

“Ang ganda mo, Aberry,” sambit naman ni Ali, I smile at her, “Kayo nga rin’ ang ganda niyong dalawa, first time kong makitang nakadress ka Ali” I said, ever since we were young Alliana wasn’t really a fan of dress and any feminine clothes she prefers simple and casual style, t-shirts and jeans.

“Napilitan lang ako,” naka simangot niyang sambit.

“Siya nga pala tara, gusto kayong makilala si Chantel” I said and pull their hands.

“Sino yon?” Alliana asks.

“Kapatid ng CEO at model ng Delavine’s” sagot ni Lana sa kanya, malamang kilala niya na ito sa tagal ng pagtratrabaho niya sa Delavine’s.

Hindi ko alam kung ako lang pero nakita kong nanlaki ang mata ni Alliana, maybe she’s shy, kagaya ko kanina nong malaman kong kapatid siya ng CEO.

“Chantel, Sienna,” I called their names pagpunta namin sa table na inuupuan nila, “Oh hi, here here have a seat everyone” masiglang sambit ni Chantel.

Umupo kami at nagsimula na akong ipakilala sila sa isa’t-isa. “Chantel mga kaibigan ko, Milana from Media planner head on designs” I said.

Chantel nodded, “Yeah I know her, we already work back then when I was starting as a media Planner team too right Lana” she humbly said and Lana nodded with a wide smile.

“This is Alliana my cousin, Market Analyst siya,” I said.

I saw how Chantel genuinely smiles at her, “Alliana nice to finally meet you” she greets her and after that, the party starts with some VTR’s and speeches from other head officers.

“Let’s dance guys,” Chantel said and pull our hands while drinking a glass of wine already.

Sumama kami sa dance floor ni Lana pero si Sienna at Alliana ay nanatili sa upuan nila. Maraming empleyado na ang nagsasayawan dito sa gitna at halos maingay na rin ang paligid.

Lana dance wildly and drink a lot of wine, habang si Chantel naman ay walang tigil sa pagpour ng wine sa baso ko habang sumasayaw. Medyo tipsy na rin ako at medyo nahihilo na dahil nalalasing na talaga ako pero pinilit ko paring sumayaw.

“Woooahhhhh!!!” Lana shouted at uminom ng wine pero natamaan siya ng isang lalake kaya natapon ang iniinom niyang wine sa dibdib. “Ay sayang!” she haze and I just laugh at her, I try to look for Chantel for a while but when I look back to Lana she suddenly disappear.

Pagbalik naman ng tingin ko kay Chantel ay buhat-buhat na siya ng kung sino, hahabulin ko na sana ito pero may humila sa kamay ko at inalis ako sa gitna.

“Oy teka sandali si Chantel!!!” I haze and try to look back.

“Lasing ka na,” I quickly recognize his voice so I immediately look at him.

“Oli,” I said and chuckled at him. Medyo lumalabo na ang paningin ko at nagiging dalawa na siya sa paningin ko pero pinilit ko pa ring tumayo ng diretso at alukin siya.

“Gusto mo? Tara shot tayo don oh!” I said and pointed on bar counter kung saan kumukuha ng mga wine ang mga tao.

Hinila at nagpahila naman siya sakin papunta don at umupo kami sa high chair dito at humingi ng wine at tequila.

“You sure you can still drink?” he asks while taking a sip on his tequila.

“Oo naman ako pa ba, mataas ang alcohol tolerance ko noh” pagmamayabang ko.

“Really,” he said laugh like it was a big joke to him, so I frowned at him and drink.

Nagpatuloy ang inuman naming dalawa at kwentuhan, we watch and laugh at the drunken people in the center and set jokes to each other like we always do.

“Sino yon ang gwapo non’” I suddenly open that topic and pointed to the man I saw walking at the side.

“That’s Kent, Sienna’s brother” Sagot ni Oli sa tanong ko.

“Ah, so siya pala yung tinutukoy ni Lana,” I said and stare at him while he walks away from the venue and take the exit.

“Bakit parang galit?” I ask.

“Tanong mo siya,” pamimilosopo ni Oli sakin kaya agad ko siyang inirapan.

“Alam mo ikaw ang gulo mo, minsan formal ka magsalita tapos mamaya chill tapos masungit tapos cool tapos ganito? Aminin mo nga ilan ba talaga ang pagkatao mo?” I ask at pinaningkitan ko siya ng mata na ikinatawa niya at pinitik ang aking noo.

“Lasing kana, tara na iuuwi na kita” he said and held my hands for me to stand up.

“Bakit mo ko iuuwi? May unit ako noh’ tyaka hinihintay ako ni Wowo sa unit ko” patuloy kong pagsasalita habang nagsimula na siyang ilakad ako palabas ng venue.

“Wowo?” he asks.

“Ay, oo nga pala hindi mo pa nakikilala si Wowo, si Wowo yong bigay mo saking unicorn haha ang cute ng name niya diba baby ko yon’ eh” nakaalalay siya sakin habang naglalakad kami palabas ng hotel.

“Taxi!!” pumara agad siya ng taxi at sinakay ako, nakita ko pang may binili siya sa naglalako bago sumakay dito.

“Tubig, para mahimasmasan ka,” he offered me a bottle of water and let me drink as the taxi starts.

Ininom ko ito at pinahinga ang aking ulo sa bintana ng taxi, I close my eyes and try to sober up. Pero ilang saglit pa lang ay naramdaman ko ang kamay ni Oli sa aking ulo at nilipat ito sa kanyang balikat. He let me rest on his shoulder.

“Salamat,” I whisper still not opening my eyes.

Nakarating kami sa unit three building na medyo nawawala na ang pagkalasing ko, at nakakalakad na ako ng maayos. Pero patuloy parin ang pag aalalay sakin ni Oli hanggang sa elevator.

“Alam mo swerte ng magiging girlfriend mo napakaboyfriend material mo” hindi ko alam kung lasing pa ba ako or what, bigla na lang iyong lumabas sa bibig ko at kinahihiya ko ito.

But, he just smiles at me and continues guiding me towards my unit. “Hoy, seryoso ako don’ ah” I said.

Pero gaya kanina tumawa lang siya, “Luh ayaw maniwala nito, kung ako ibang babae dyan baka niligawan na kita hahaha” I try to make it sound like a joke to him para hindi mahalatang pinaparating ko it—– WHAT! Ano bang nagyayari sakin?

“Talaga ba?” he asks with his masculine smile and handsome face.

Hindi ko alam kung dulot ba ito ng kalasingan pa rin pero parang gusto kong halikan ang mapupulang labing iyon.

I’m crazy!!!

Yes, I am!!!

“Oo,” I said and quickly grabbed his face and pursue a kiss on his lips, which he quickly accepted and kissed back.

I am crazy! But I keep wanting his lips, he pushes me on the wall but horridly protected my head by using his hand as protection against the wall.

We were kissing aggressively and cherishing each other’s touches, tumigil kami ng maubusan na kami ng hininga, pero pinanatili naming magkadikit parin ang aming noo at maliit na distansya lamang ang layo ng aming mga labi, I can feel his breath against my lips.

“G-goodnight,” I whisper while we are staring intimately at each other.

“Yeah, goodnight,” his voice is a little bit husky and tempting but I choose to push him slowly and smile at him.

He was just staring at me until I enter my unit.

“Anong ginawa mo Aberry” bulong ko sa sarili ko pagkapasok ko sa loob ng unit ko.

I weakly seated on my bed and touch my lips, I kiss him, and he kisses me back?

“Does he like me?” I ask.

“Wait do I like him?!” I ask myself either.

And his face flashes on my mind and I suddenly smile and know the answer to my questions.

“Yes,” I whisper.

Chapter 18

I was still spacing out by the realizations I got after what happen when the door suddenly opens, na naging dahilan ng pagtumba ko sa sahig.

“Aray!” I haze and saw Alliana with Lana on her side, nakaalalay siya dito habang ito ay halos lumuhod na sa paghakbang papasok ng unit ko.

“Sorry andyan ka na pala,” Alliana said.

“Anong nangyari d’yan?” I ask and help her carry Lana to the nearest sofa.

“Nawala tapos biglang bumalik, umiiyak tapos nagpakalasing ng sobra hindi kita mahanap sa party kaya dinala ko na siya dito, andito ka na pala” Alliana said and grab some distilled water from the fridge.

“Hoy Lana, kaya pa ba?” mahina kong tinapik tapik ang pisngi ni Lana habang inabot sakin ni Ali ang tubig para ipainom kay Lana.

“Buti nalang hindi kami na disgrasya pauwi dito dahil sa kabaliwan ng babaeng ’yan” Ali said and started to undress herself at the side.

Ako naman ay dahan-dahang pinainom ng tubig ang lasing na si Lana, natapon pa ang konting tubig dahil sa likot niya. “Ano bang nangyari sayong babae ka!!!” I whisper and tie her hair up para hindi ito makapagdulot ng pagka irita sa kanya.

“Hmm,” Lana groans and scratches her neck, at dahil mahaba ang kuko niya agad namula ito. “Hoy, wag mo ngang gawin yan!! Tara na magpalit ka na at matulog sa kwarto!!!!” I nag at her and bring her inside of my room with the help of Ali.

“Sige na Ali, ako na magpapalit sa kanya magpahinga ka na,” sambit ko at ngintian siya.

Tumango lang si Alliana at nagsimulang maglakad paalis ng kwarto ko, nang marealize ko na kailangan ko pala ng kausap ngayon.

“Ay wait! Pwede ba muna tayong mag-usap Ali?” She nodded as well and seat beside me at the edge of the bed while I’m busy undressing Lana.

“Ano kasi may gusto lang akong i-share,” I said and throw Lana’s heels somewhere.

“Ano iyon?” tanong niya at tinulungan akong tanggalin ang mga suot na accessories ni Lana.

“Sila mama at papa kasi…” I feel the sadness, trying to open this up to her but I think I need this.

She stared at me like she’s waiting for what will I say next, “Maghihiwalay na sila,” I casually said and smile at her.

Bakas sa mukha niya ang pagkagulat pero pinanatili niyang kalmado, at inabot ang aking kamay. “Ok ka lang ba?” she asks.

I smile “Ok naman na siguro, nong una kasi hindi ko matanggap pero nong tumagal na medyo nasasanay na lang ako sa sakit, wala naman akong magagawa kung ayaw na nila sa isa’t-isa.”

“Andito lang ako, hindi kita iiwan” she said and hugged me, “May dahilan si Lord kung bakit nangyayari ito, pagsubok man ito alam kong kaya mo itong harapin.” She said with her cheerful tone.

Nginitian ko siya at pinunasan ang patakas na luha mula saking mga mata, “Oo naman ako pa ba!” I said. Ayaw ko naring lunudin ang sarili ko sa lungkot lalo na ngayong may mga taong handa akong pasayahin sa panahanong kailagan ko.

Alliana and Lana’s presence here beside me was enough to make me feel happy and secure right now.

“Meron pa akong gustong sabihin Ali” I said, “Sige ano pa ’yon?” she asks.

“Kanina may ginawa kasi ako….” Hindi ko alam kung kay ako bang iopen up ito, pakiramdam ko nag iinit ang aking mga pisngi ngayon.

“Oh, namumula ka!!! May lagnat ka ba patingin nga,” agad akong nilapitan ni Alliana at hinipo ang aking noo at leeg.

“Hindi ka naman mainit? Baka lagnat sa loob ya——” I cut her out and say, “I kiss Oliver a while ago!” natigilan siya sa pagpunas kay Lana at pinanlakihan ako ng mata.

“Anong sabi mo?!!!” she asks with a high tone of her voice.

Napapikit ako at napayuko dahil alam kong mapapagalitan ako,“Aberry Jade ulitin mo nga ang sinabi mo?” she ask.

“She said she kiss Beltran” napatingin kami may Lana ng bigla siyang magsalita at unti-unting minulat ang kanyang mga mata.

“Gising ka?” I ask.

“Yeah, lasing ako pero hindi ako bingi gurl!” she said and go back to sleep. “Really Lana?!” hindi makapaniwala kong sambit ng magsimula na itong huminga ng malalim.

“Jade ginawa mo iyon? Bakit?” Alliana continue asking.

Hindi ko din alam kung bakit ko ng aba ginawa iyon, “Hindi ko alam basta ang bilis ng pangyayari, naguusap kami then boom I kiss him” naguguluhan kong sambit.

“Sinabi niya bang gawin mo ’yon? Pinilit ka ba niya?!” nag-aalalang tanong niya, bigla akong kinain ng matinding kahihiyan sa pinilit na word, ako ang nag-initiate ng kiss.

I avoided her gaze and she immediately facepalmed, “Anong kagagahan ’yon Jade?” she asks.

“Hindi ko alam, siguro nagising yong kalandian spirits ko tapos siya nagsabi na halikan ko si Oli” I said that make her glared at me. “Wag mo nga akong idaan dyan sa kalokohan mo, gusto mo ba yong tao?” seryoso niyang tanong.

I sigh, “Yon na nga eh, kaninang kiniss ko siya, doon ko lang narealize na gusto ko siya at kahit anong pilit kong isipin na magkaibigan kami, mas lalo lang akong nahuhulog tuwing naiisip ko ang mga ginawa niyang kabutihan sakin, his so sweet and natural, sino ba namang hindi mahuhulog sakanya?!?” that’s it, lumabas na rin ang katotohanan na matagal ko nang pinipigilan.

“Nung unang kita at encounter ko palang sa kanya alam kong may something na eh, pero hindi ko pinansin meron akong something sa loob ko na parang gusto ko siyang makilala kaya kahit anong pagtanggi niyang ibenta sakin yong Cam kinulit ko parin siya at kinilala pa lalo. Pero Ali hindi ko naman inaasahan na magiging malalim ang pagkakaibigan namin at makilala ko siya ng sobra, siya yong ideal type of guy ko eh”

“So, nakipagkaibigan ka sa kanya dahil gusto mo siya?” Alliana ask.

“Siguro oo pero hindi ko pa alam na ganon nga iyon dati, pero ngayon talaga, ito oh” I pointed my chest where my heart is located. “Ang bilis ng tibok oh!!”

She takes a deep breath and put Lana’s shirt in, “Anong balak mong gawin ngayon?” tanong niya habang busy sa pag-aayos kay Lana.

“Aminin ko ba sa kanya na gusto ko siya?” tanong ko.

“Oo, hinalikan mo na pala yong tao wala nang dahilan para mahiya ka pang aminin na gusto mo siya” hindi ko alam kung may irita ba sa boses ni Ali o sadyang ganon na talaga siya magsalita.

Pero may punto siya, I kissed him already and he kissed me beck hindi ba’t wala na ngang dahilan para mahiya akong umamin sa kanya? Tyaka wala naman nang masama kung ako ang maunang umamin, I believe in gender equality at tyaka pag gusto mo aminin mo.

“Aamin ako sa kanya bukas” pursigido kong sambit.

Ali glance at me and cover Lana with the comforter and said, “Goodluck”

Nakangiti akong humiga sa tabi ni Lana, habang umalis na si Ali sa kwarto ko at tumuloy sa kwarto niya, I stare at the ceiling and can’t control my smile, kasabay ng pagmumuni-muni ko ay ang pag-iisip ko ng paraan kung paano ako aamin sa kanya bukas.

He kissed me back, napahawak ako sa aking labi at hindi maiwasang ngumiti muli.

“Oliver, I like you,” I whisper and close my eyes.

Chapter 19

Kinabukasan ay maaga akong gumising para maghanda ng almusal at hangover food para kay Lana at para sakin narin, Maagang umalis si Alliana dahil may kailangan daw silang puntahan ng team niya kaya hindi na siya nakapagalmusal pa.

Lana wakes up after I take a shower, nagbihis ako habang siya naman ay naligo na rin, good thing I had spare undies and we are capable of sharing clothes since then so she didn’t have a problem after she got out of the bathroom. She went straight have on my clothes and pick what she would where which didn’t really bother me.

I just wore a peach halter top and paired it with blue mother pants, I also wear 3inches black strap heels to fit my pants style. I bring my tote bag with me while Lana wore my simple pink midi dress and plat doll shoes.

Sabay kaming kumain dito sa kusina habang medyo napapahawak pa siya sa kanyang ulo dahil kumikirot pa ata ito, dahil sa kalasingan niya kagabi.

Naalala ko ang sinabi ni Ali na umiiyak daw ito kagabi bago sila umuwi sa unit kaya naisipan kong tanungin, “Hoy, umiiyak ka daw kagabi?” I said that make her look at me.

She looks back on her food and urges a bitter smile, “Kaya ako umiyak dahil nabasa yong damit ko ang mahal mahal ng bili ko don” she said.

“Dahil lang don!!!” I shouted that makes her laugh, inirapan ko lang siya at nagkwentuhan kami ng kung anu- ano.

“Ay, sandali yong niluluto ko,” nagmadali akong tumakbo ng maalala ko ang niluluto ko sa oven.

“Nagluto ka pa ng ibang pagkain? Gagi Aberry busog na ako!!” Lana shouted.

“Gaga hindi ito sayo” sambit ko at nilabas ang niluto kong macaroni. Lumapit ako sa table kung saan siya nakaupo at nagsimulang ilipat ito sa maliit na tapper wear.

Lana stare at what I made and glance at me, “Para kanino yan?” she asks and took a bite of her food.

“Lana, I will confess my feelings for Oliver later,” diretso kong sambit at patuloy sa paglalagay ng macaroni sa maliit nalalagyanan.

Napatingin ako kay Lana ng bigla siyang mabulunan at umubo ng umubo, “Oh,” I handed her a cup of water na agad niyang inabot at ininom.

“The fuck Aberry wag mo nga akong ginugulat ng ganon, ano gusto mo ba akong patayin gaga ka!!!!” hinahabol niya ang kanyang paghinga habang sinasabi iyon, hinampas-hampas niya rin ang tagiliran ko kaya hindi ko mapigilang pagtawanan siya.

“Nagtanong ka diba sinabi ko lang,” I answered.

“Baliw wala akong tinanong na ganon, ang tanong ko kanino mo ibibigay! Sana sinabi mo muna na ah kay Oliver yan tapos saka mona sinabi na aamin ka sa kanya ng nararamdaman mo!!!”

“Sorry na pala,” I said and laugh at her.

“Pero seryoso nga gurl? Gusto mo siya? Kailan pa?” sunod-sunod na tanong niya sakin.

“Oo, Oo, hindi ko alam kung kailan ng start,” I answer her and she quickly reacted.

“Seryoso kana ba dyan?!” she ask.

“Oo sigurado na ako, tyaka feeling ko naman chill lang pagumamin ako sakanya dahil magkaibigan naman na kami tyaka gumawa na ako ng kahihiyan kagabi so wala nang dahilan para mahiya pa ako mamaya,” I feel so calm about the thought of confessing to him, maybe we are just so open to each other and I feel that If I told him about this he will handle it so easily.

“Baka masaktan ka dyan ah,” seryosong sambit ni Lana habang sumusubo ng pagkain.

“Bakit naman ako masasaktan, si Oliver naman yon’ feeling ko naman ok ang kakalabasan nito if umamin ako mamaya sa kanya, tyaka ok naman si Oliver hindi ba, mabait siya, matalino, mapagmahal sa pamilya at kapatid, his true to his words at tyaka boyfriend material siya” nakangiti kong sambit.

Lana smiles bitterly and said, “Hindi lahat ng boyfriend material, nagiging boyfriend,” she said.

“Drama nito” I said and laugh at her.

“Ah basta, good luck na lang mamaya, penge pa nga ako n’yan,” she said at nilapit ang plato sakin para kumuha ng macaroni.

Nagpatuloy lang ako sa pag-aayos ng nitong macaroni, at pagkatapos naming kumain ay agad din kaming tumuloy sa trabaho.

“Good morning manong guard,” nakangiti kong pagbati sa security guard. He nodded and smiled at me as we enter the building.

Habang naglalakad pansin kong wala sa mood si Lana, normally she always smile to everyone when we are walking inside the company pero ngayon ni isa ay hindi niya binibigyang pansin, pati ang mga bumabati sa kanya ay hindi niya pinapansin kay ako na lang ang sumasagot sa kanila.

Pagbukas ng elevator isang gwapong lalake ang lumabas mula doon at agad hinabol ni Lana, “Lana!!!” I shouted her name pero tumakbo lang siya ng mabilis upang habulin ito palabas.

“Ano bang problema ’non?” I ask.

Pasakay pa lang ako ng elevator ng may humila sa kamay ko. “Morning pretty,” agad akong napalingon kay Chantel ng hilain niya ako pasakay sa VIP elevator.

“Chantel?” I said.

The door close and she look at me with a wide smile, “How are you? I didn’t see you na after I go back to the dance floor last night, where have you been ba?” malambing niyang tanong.

“Ah oo nga eh, nawala kasi kayong dalawa ni Lana sa gitna kaya nakipagusap ako sa isang kaibigan” I said.

“Sorry, someone bragged me away from the dance floor last night eh,” she said and smile at me again. “Hindi ok lang tyaka umuwi na rin ako pagkatapos non” nakangiti kong sambit.

Chantel continues talking about things and she keeps on telling me to come with her when she go shopping para daw makapagbonding kami, which is hindi ko naman masyadong masabayan dahil hindi ako mahilig dito.

But, Chantel is a really nice person, hinatid niya ako hanggang sa opisina namin ni Sienna at pagkatapos ay tinangay paalis si Sienna. I just smile at them and do my job.

Maya-maya lang ay kinailangan kong kumuha ng stock ng bond papers sa stock room dito sa floor na ito, kaya agad akong lumabas at naghanap ng mauutusan pero busy silang lahat kaya ako na lang ang tumuloy.

Mabilis akong kumuha ng dalawang rim dito at naglakad pabalik ng office pero ng madaanan ko ang opisina si Oli, nakabukas ito at kita ko siya mula dito sa labas.

Kausap niya ang secretary ng CEO na alam kong kaibigan niya. I stop just to admire his amazing features while talking to Kace but I suddenly stiffed when our eyes met.

Nang hindi ko alam ang gagawin ko ng maagaw ko na ang atensyon nila ay agad akong ngumiti at sinabi, “May ibibigay ako mamayang food, kita tayo ng lunch Hi Mrs. Lennon.” I wave at them and quickly run into my office.

Nakakahiya!!!

Bumalik ako sa trabaho at sa paggawa ng advertisement review hanggang maglunch na, agad kong kinuha ang dala kong macaroni pagsapit ng 11:30 dahil excited akong puntahan si Oli.

Pagkalabas ko ng office ay sakto naman kakalabas ni Kace sa opisina nito, kaya naglakad na ako papunta sa office nito at kumatok.

“Bukas ’yan” sagot niya mula sa loob ng kumatok ako.

Binuksan ko ito at nginitian siya kaagad, I raise my hand and wave at him so he can see my presence, he smiles at me. “Tara lunch,” I ask, he nodded and turn off his PC.

“Wait for me” he said kaya lumabas na ako ng office niya at doon naghintay.

While waiting I heard someone calls me, “NOOO YOU GOT TO BE KIDDING ME!!! ABERRY!!!” agad akong napalingon ng biglang lumitaw sa harap ko si Zoey.

“Zoey?” agad akong napangiti ng makita siya, agad niya akong niyakap at sabay kaming tumalon-talon sa tuwa.

“Long time no see,” I said when we face each other.

“Yeah! I haven’t seen you like forever I miss you so much!!!” nakangiting sambit niya habang hawak isang kamay ko.

“You work here?” she asks.

“Oo marketing assistant ako dito, ikaw bakit ka andito maginvest kayo ng family n’yo dito?” I ask.

“Yeah, we’re planning on that, but I’m here to see my boyfriend,” she said.

“Zoey?!” sakto namang labas ni Oliver sa opisina siya at tinawag si Zoey.

Naguguluhan ko silang tinignan at “Boyfriend mo?” tanong ko kay Zoey at dahan-dahang tinuro si Oli.

“Yeah, he’s Oliver, my boyfriend, do you know him na?” she said and wrapped her arms around Oli’s waist.

Chapter 20

Hindi makapaniwala akong nakaupo ngayon sa harap nilang dalawa habang patuloy ang pagsasalita ni Zoey tungkol sa kung ano-anong bagay.

I was spacing out the whole time we got here in this restaurant, matapos kasing ipakilala ni Zoey si Oli bilang boyfriend niya ay agad niya akong hinila para sumama sa kanilang maglunch, which is hindi ko agad natanggihan dahil nawala ako sa tamang pagiisip.

Narealize ko na lang na ang laki kong tanga para sumama dito.

“So, how’s life Aberry, since when ba tayo last nagkita?!” Zoey ask me.

Napatingin ako sa kanya at inisip muli ang tanong niya, dahil medyo nagloloko ata ngayon ang utak ko. Hindi nagsisink in sakin ang lahat.

“O-ok n-naman ikaw ba?” sobrang awkward at gulo ng nararamdaman ko ngayon. Lalo na andito sa harap ko si Oli na panay ang pagtitig sakin.

Like his scanning my face and my whole soul to that kind of stare.

“I’m great, kakauwi ko lang galing Vietnam for our company campaign there, almost 5 months ako don dahil sobrang na enjoy kong ihandle ang branch company namin doon. So, Oli had to suffer 5 months with a long-distance relationship with me right babe? Did you miss me?” Oli glances at her and urges a smile, “Yeah I miss you so much” he said.

Nanlaki ang mata ko sa sinabi niya at nasamid kaya agad akong dinaluhan ng waiter at inabutan ng maiinom. “Oh, my are you ok Aberry?” nag aalalang tanong ni Zoey sakin.

“Oo nasamid lang ako ng slight” nakangiti kong sambit at iniwasang tignan si Oli dahil alam kong nakatingin din siya sakin ngayon, ramdam ko eh.

“By the way, you know dapat nga kasama ko si Oliver sa Vietnam, my dad asks him to work on us na lang dahil gusto siyang gawing president ni Dad sa branch namin sa Vietnam but he refuses and choose to stay here as a finance manager parin” Zoey rolled her eyes on Oli, and acted like she’s mad at him when you can clearly say na nagpapalambing lang talaga siya dito.

“Ahhh,” iyon na lang ang sanabi ko, at patuloy parin siya ng pagkwento ng kung ano-ano sakin, habang ako ay hindi na talaga mapakali sa inuupuan ko.

Parang nagrarambulan ang mga brain cells ko sa oras na ito dahil sa sitwasyon na ito, hindi parin talaga ako makapaniwala sa lahat ng ito.

I was just supposed to eat lunch with Oli, panong naging iba ang takbo ng storya.

My brain is in a big mess right now. I can’t even cope up well habang kwento ng kwento si Zoey about sa mga nangyari samin nong highschool.

“Then you remember that day that I give you 500 pesos for us to buy the same shoes but you refuse—“she stops from talking and look at my back as her eyes widened.

“Wait don’t tell me she’s also working here this is too much,” kinikilig niyang sambit bago sumigaw. “ALI!!!” agad akong napalingon ng tawagin niya ang naglalakad na si Alliana sa likod ko. She was with her team when she looks at our table.

“Ali!!!” Zoey stand up and run to her, agad akong humarap kay Oli at tinignan siya ng masama.

“Bakit hindi mo sinabing my girlfriend kana pala!!!” mahina kong sambit.

“You never ask” casual na sambit niya, kaya lalo akong hindi makapaniwala.

“Oli!!!” pabulong kong sigaw na puno ng inis.

“Ano?” tanong niya na parang wala lang sa kanya ang lahat.

“Anong Ano! I kissed you last night!!!” inis kong bulong.

“Yes, I clearly remember that anong problema?” he said. His insane!!! I can’t believe this.

“And you kissed me back!!!” I’m shaking right now.

“It’s a normal reflex from a man Aberry,” he answers and smirks at me.

“Oh!!! Shit hindi ko kaya ito,” hindi makapaniwala akong bumuga ng malalim na hininga at napasandal sa upuan na inuupuan namin.

He continues staring at me, and when Zoey came back with Alliana pinaupo niya ito sa tabi ko. I saw how Ali seriously stared at Oliver before she held my hands under the table.

She looks at me with an expression that says, explain this.

“Ali this is so exciting, meeting you two again, I miss you I didn’t expect to see you here by the way meet my boyfriend Ali, Oliver although you know him already because you work at the same company, I’m still happy to introduce him to you guys” Nakangiting sambit ni Zoey at hinalikan si Oli sa pisngi.

“Wow, gaano na kayo katagal?” agad kong pinisil ang kamay ni Ali ng itanong niya iyon kay Zoey.

“We’re about 2 years I guess right babe?” she answers and asks Oliver.

Oliver just nodded at her and glance at me which I quickly roll my eyes at him. I feel so mad at him right now.

Kumain lang kami at nagpatuloy ang kwentuhan at pagkatapos kumain ay agad na nagpaalam si Alliana dahil may lakad pa ito, ganon din ang ginawa ko at agad silang iniwan dalawa.

Buong hapon ay lutang ako at hindi matapos tapos ang aking trabaho kaya kinailangan ko pang magover time para lang matapos ito at macompile para bukas.

Nagstay pa ako sa office pagkatapos kong gawin lahat ng papers, nagmuni muni sandali at pinilit intindihin ang nagyayari.

Pati narin ang nararamdaman ko, hindi ko ito maintindihan dahil parang ang sakit ng dibdib ko kanina pa, naiinis ako sa konting galaw ko lang at hindi ako makapagisip ng maayos simula kanina. I feel like I was hanging on the space with a crumble brain.

“Bakit hindi niya sinabi sa’kin?” I whisper while staring at my PC screen.

Ang tagal na rin naming magkakilala pero ni minsan hindi niya nabanggit sakin na may girlfriend siya at never ko siyang nakitang may ka face time, or maybe hindi ko lang talaga nakikita.

Tama siya hindi naman ako nagtanong eh, “Arghhh!!!” I groan at ginulo ang aking buhok.

Naguguluhan ako!!! “Masyado ba akong nag assume?” I ask myself.

Pero kahit anong hintay ko ng sagot walang lumalabas na sagot, naglaro muna ako sa phone ko dito sa opisina at hanggang sa hindi ko namalayan ang oras.

Umuwi ako at nagtaxi, I continue playing inside the taxi at tumigil lang ako nang makarating ako sa unit three building.

“Bayad ho, manong,” bumaba na ako ng taxi at naglakad papasok ng unit building.

Kinukuha ko ang susi sa bag ko ng bumukas ang pinto ng unit ni Oliver, lumabas siya mula doon at agad nagtagpo ang aming mga mata.

Tumayo ako ng maayos at hinarap siya, he stands in front of his door, “Ginabi ka” he said.

“Obvious ba?” pabalang kong sagot.

He put his hands in his pocket and leans against the wall beside his door. “Galit ka ba?” nagtanong pa nga!

“Hindi bakit naman ako magagalit?”

“Dahil hindi ko sinabi sayo ang tungkol kay Zoey,” he said.

“Oh, alam mo naman pala eh bakit nagtatanong ka pa! ano ka test paper!!!” irita kong sambit. Pero nginitian niya lang ang sinabi ko at tinignan ako.

Dahil mas lalo akong nainis sa inaakto niya nagsalita na ako, “Ang tagal na rin nating magkasama, bakit hindi mo man lang nabanggit sakin na may girlfriend ka pala!!”

“Hindi naman ito kailangan pag usapan” sambit nito na parang hindi big deal ito sa kanya.

“Ano! Napakawalang kwenta ng dahilan mo Oliver. alam mo, sana sinabi mo na may girlfriend ka o kaya ganito, taken na ako so off limits tayo para hindi ako magkagusto sayo!!”

“Bakit, do you like me?” he asks and stand straight.

“Hindi noh! Asa ka boy!!!” pagtatanggi ko at agad pumasok sa unit ko at pabalibag na sinara ang pinto.

“Nakakainis!!” I hissed.

Chapter 21

Kasalukuyan ako tumayo sa likod ng pinto, pagkatapos ko itong isara. Hindi ko maintindihan ang nararamdaman ko. Kung anong uunahin ko magagalit ba ako dahil hindi niya sinabi sakin? Masasaktan ba ako dahil parang wala lang sa kanya ang nangyari kagabi? Iiyak ba ako dahil pakiramdam ko ay nawalan na ako ng tyansa sa lalakeng gusto ko?

Hindi ko maintindihan, hindi ko alam kung anong uunahin. “Aghhh!!!” ginulo ko ang aking buhok at sumandal sa pinto. I bite my nails and try to think right, but my brain seems like not functioning right now.

“Ay!!” napasigaw ako ng biglang bumukas ang pinto at sa pangalawang pagkakataon ay natumba muli ako sa sahig.

“Anong ginagawa mo dyan?!” Tanong ni Lana at Alliana sakin pagpasok nila sa loob ng Unit.

I roll my eyes on what they ask, “Ah, wala nagprapractise kasi akong maging serena kaya ganito!” pilosopo kong sambit na agad sinakyan ni Lana.

“Dapat sa dagat gurl wag dito!” she said and control her laughter.

Inirapan ko nalang siya at hinimas ang aking balakang, “Ano na naman ba kasing ginagawa mo sa likod ng pinto,” Kalmadong sambit ni Ali at inabot ang aking braso upang tulungan akong tumayo.

Sabay kaming naglakad papuntang sala at umupo, pabalibag kong hinubad ang tote bag ko at hinagis sa trash can ang tapper wear na may lamang macaroni. Hindi ko na ito binalak pang iabot sakanya, wala naman ng dahilan para ibigay ’yon.

“Tinapon mo may laman pa?” Alliana asks while standing beside me and tying her hair up.

“Hindi ba ’yon yung ibibigay mo kay Beltran?” nagtatakang tanong ni Lana habang nakaupo sa harap ko.

Agad akong sumimangot at suminghal, pinagkrus ko ang aking braso at pinatong ito saking tyan. Nakita ko ang pang iling ni Alliana at ang pagupo niya sa arm rest ng upuan na inuupuan ngayon ni Lana. She rested her arms on Lana’s shoulder and look at me.

“May girlfriend pala si Oliver” sambit ni Alliana.

“Oh shit!! Yes, nakalimutan ’kong sabihin sayo ’yun!! Alam kong may girlfriend si Beltran!” malakas na pagsasalita ni Lana na ikinagulat ko, nakatanggap naman siya ng hampas kay Ali.

“Aray!” she hazes, “Bakit ngayon mo lang sinabi sa kanya!!!” Ali said.

“Oo nga hindi ba sinabi ko sayo ang plano kong pag-amin kay Oli kaninang umaga!” hindi makapaniwala kong tanong.

“No, wala pa kasi ako sa tamang katinuan kanina, you know, medyo lutang pa ako nung sinabi mo ’yon nakalimutan kong may Gf siya, tyaka sinubukan ko nang sabihin sayo ’yon dati, remember yong nakatayo tayo sa tapat ng convenience store, tapos may sasabihin sana ako kaso dumating si Alliana,” Pagpapaliwanag nito.

Napatapik ako ng aking noo at ginulo ang aking buhok, bakit kasi ngayon ko lang nalalaman lahat ng ito, Sila Nyril at Tita Olivia hindi man lang din nabanggit ito sakin.

I feel a little pain in my chest knowing that they know it but know tries to inform me, it’s already too late because I have already fallen for him.

“Bakit ngayon ko lang nalaman ito!!!!” bulong ko habang nakatulala.

“Sorry nakalimutan ko” bakas sa boses ni Lana ang konsensya, kaya tinanguan ko siya agad at sinabi, “Wala kang kasalanan, tyaka walang may gusto nito” I said.

Alliana sigh and speak, “Anong balak mo ngayong nalaman mo nang hindi na pala pwedi si Oliver, hindi ba’t gusto mo na siya?” seryoso niyang tanong sakin.

I stare back at her and think, “Mabuti nating kaibigan si Zoey nong high school tayo Ali, alam mo ’yan tyaka isa pa sobrang dami niyang natulong satin noon hindi ko kayang sirain at saktan siya at sasabihin ko na hinalikan ko ang boyfriend niya” nag-aalala kong sambit. Zoey is a good friend of mine.

“Shit Kiss?! Truly?!!!” gulat na sambit ni Lana. Pero tinakpan na ni Alliana ang bibig nito at hinayaan akong magsalita muli.

“Bago pa lang naman itong nararamdaman ko kay Oliver, mababaw pa lang kaya pang agapan at tigilan hindi ba, lalayuan at didistansya na lang ako. Hindi rin naman magandang magpatuloy ang normal naming pakakaibigan kung umabot na kami sa point ng nangyari kagabi. Feeling ko hindi ko rin kayang lunukin na aakto akong parang walang nangyari, lalo na’t alam kong kaibigan ko ang girlfriend ng lalakeng hinalikan ko.” I feel pain on my chest but I choose to erase it and look at the better side of my idea.

Hindi ko masasaktan o masisira man ang relasyon nila kung lalayuan ko si Oliver. “Tama yan gurl ikaw na ang lumayo sa gulo kung ayaw mong maging kabit” Panloloko ni Lana, pero bakit pakiramdam ko tinamaan ako sa sinabi niya.

“Basta hangga’t kaya mo iwasan at tigilan mo na ang nararamdaman mo sa lalakeng iyon, dahil ayon ang tama Jade” Seryosong sambit ni Ali.

Tinignan ko siya at tumango-tango, kumain kami ng hapunan pagkatapos non’ at nagkwentuhan lang ng kung ano-ano pero sa totoo lang ay wala akong naintindihan sa mga sinabi ni Lana dahil lumilipad parin ang isipan ko.

Oliver keep buging my mind even I try hard to be mad at him, nagflaflash sa utak ko ang haplos ng kanyang labi sa aking labi na tila’y ito na ang pinakamatamis na bagay na nalas—– Ano ba! Tigilan na ang pagiisip sa lalakeng iyon.

“Goodnight,” I said as I enter my room and close the door. Naiwan sa sala si Ali at Lana dahil may ginagawa pa silang trabaho.

Pagpasok ko sa kwarto ay agad kong nakita nag malaking unicorn stuff toy na binigay ni Oliver sakin. I remember how he cheers me up that time. Sobrang bait niya at sinong hindi mahuhulog sa mga simpleng ginagawa niya. Mali! Tigilan mona nag kakaisip sa kanya Aberry ano ba!

Mabilis akong humakbang papalapit sa kama at hinila si Wowo, “Ikaw sinungaling ang pinanggalingan mo!!! Pinainlove niya ako sa kanya tapos biglang malalaman kong may girlfriend na pala siya!!! Humopia ako don alam moba ’yon, galit na galit ako ngayon!!!!” I finch it’s hands.

Pinanggigilan ko ito at hinagis sa kama, I jump at dinaganan ito pinagsasapak at sinabunutan. “Yan ang nababagay sayo pafall ka nakakainis ka!!!” nanggigigil kong sambit at patuloy ang pananakit kay Wowo.

“Ang sarap mong hali—sapakin, oo sapakin! Sasapakin kita ng ganito oh!!!” pinagsasapak ko si Wowo.

“Yan ang dapat sayo!!” I kick him out of the bed and lay on the bed.

Napatingin ako sa ceiling at hinihingal na hinawakan ang aking dibdib, “Wala pa nga akong first move, busted na agad!!” I whisper and one tears fell from my eyes.

“Nakakainis ka naman eh” I whisper and burst out of crying. Umupo at gumapang ako sa kama upang abutin muli si Wowo mula sa sahig.

I lay back on the bed and hug it tightly, I snob and keep crying silently, close my eyes. “Wowoooo,” I said.

“Lalayuan ko na siya” umiiyak kong sambit. The thought of avoiding him starting tomorrow pains me.

“I hate you for not telling me and letting me fall for nothing.”

Chapter 22

“Ay shet, umiyak oh! Alliana tingnan mo umiyak siya oh!!” bungad ni Lana sakin pagkaupo ko sa harap niya sa dining table.

Agad lumingon si Ali sakin kahit na busy siya sa pagluluto ng almusal, “Oh talaga oh ito sayo” sagot ko kay Lana ay sinubo sa kanya na tinapay na nakahain sa lamesa.

“Ay gaga, talaga!!” she said and removes the bread from her mouth.

Lumapit si Alliana dala ang niluto niyang tusino at itlog, umupo siya sa tabi ni Lana at tinignan ako. “Ok kana ba? Papasok ka ba ngayon?” she asks.

“Oo naman bakit naman ako hindi papasok anong dahilan?” defensive kong sambit, oo aminado naman ako.

“Siguro kasi ayaw mo munang makita si Beltran dahil nainlove ka sa kanya pero may girlfriend na pala siya kaya humopia ka” pang-aasar ni Lana sakin.

“Oo na kasalanan mo dahil hindi mo agad sinabi sakin na my jowa yong tao!” nanlalaking matang sambit ko sa kanya.

Natigilan siya at napaubo ng peke at umupo ng maayos, “Sorry na, tara na nga kumain na tayo nagugutom na ako” Lana said and start eating at ganon din ang ginawa ni Alliana.

Pagkatapos naming kumain at agad naring kaming nag ayos para sa pagpasok sa opisina. I just wear a simple sky-blue fairy off shoulder top and white denim pants. Sinuot ko rin ang black na suecomma bonnie 2-inch sandals ko. Hindi na ako naglagay pa ng make up dahil wala akong gana mag ayos ngayon. Kinuha ko na lang ang may makapal kong specs para hindi masyadong mahalata na namamaga ng konti ang aking mata.

Hinayaan ko lang din nakalugay ang aking buhok at dinala ang sling bag ko, sabay sabay na kaming pumasok sa opisina at agad akong dumiretso sa office at agad ginawa ang mag trabaho ko. Wala akong ibang ginawa kundi magpatuloy sa pagagawa ng mga marketing plan para sa new issues of perfume with new formulas.

Pinag aralan ko ito ng mabuti at umisip na rin ng magandang branding at possible advertising strategy para masabi ko na sa advertising team.

Madalas kasi silang kumukunsulta sa team namin dahil kailangan ng ideas namin dahil kami ang gumagawa ng branding ng new products.

“Yes, ito yong bagong design ng branding galing sa media team right” kasalukuyan akong kinakausap ng isang advertisement team when Oliver walks at her back and glance at me which I quickly avoided and pull the advertising team girl inside our office.

“Dito na lang tayo mag-usap sa loob ang init sa labas eh” pagpapalusot ko nang tignan niya ako ng may pagtataka sa kanyang mukha.

“So, I was saying kailangan natin ng strong personalities to endorse this new scent dahil sophisticated ang type ng branding na prinipose namin. Sa tingin ko maganda kung si Miss Chantel Delavine na lang ang kunin n’yo total andito naman na siya right” pagbibigay ideya ko sa kanya. Nagpatuloy kami sa discussion ng possible ideas for the advertising.

At inabot kami ng lunch sa paguusap, “Mauna na ako Ms. Callereese thank you for the patience of making me understand the whole idea for this” I smile at her.

“Naku, wala ’yon, trabaho ko ito sige na kumain ka na ng lunch” I said and she wave at me before leaving the office.

Paglingon ko sa table ni Sienna wala na siya dito, naalala ko sumenyas pala siya sakin kanina na lalabas. Hindi pa pala siya nakakabalik o baka kumain na iyon sa labas.

Kinuha ko ang bag ko dahil plano ko na lang bumuli ng pagkain sa baba at bumalik agad dito. Naglalakad ako sa hallway ng makita kong makakasalubong ko si Oliver.

Agad kong kinuha ang phone ko at umakto na may tumatawag. “Ah yes pababa na ako hintayin mo ako dyan ok” I said and walk pass-through him and avoided this gaze.

Naramdaman ko ang pagtigil niya sa paglalakad sa likod ko at nilingon ako kaya mas binilisan ko ang paglalakad ko at sumakay sa elevator. I saw him getting his phone from his pocket when the elevator door was about to close. Nakita ko na sinagot niya ang tawag mula doon hanggang sa tuluyan nang sumara ang pinto ng elevator. I breathe heavily after that.

Pagbaba ko sa lobby agad akong dumiretso sa cafeteria ng kumpanya at bumili na lang ng pasta at tinake out ito, agad din akong umalis doon at dumiretso sa elevator.

Pinindot ko ang up button ng elevator, I waited until it opens. Pagbukas nito huli na bago pa ako makapagisip ng paraan umiwas.

“Aberry!!” excited na sambit ni Zoey habang nakakapit sa braso ni Oliver.

I stiffed and don’t know what to do next, “H-hi” I said and wave slowly.

“You’re just in time tara sumabay ka nang mag lunch samin ni babe.” Susubukan ko pa lang sumagot ay agad na akong hinila ni Zoey palabas ng kumpanya at pinakasay ako sa sasakyan niya.

I seated on the back seat with Oliver habang si Zoey naman ay umupo sa passenger seat katabi ng driver niya dahil siya daw ang magtuturo ng daan. Halos magkapalit na kami ng katawan nitong pinto ng sasakyan ni Zoey dahil sa sobrang siksik ko dito para lang umiwas kay Oliver.

Habang siya ay kalmado lang na nakatanaw sa bintana, at parang walang pakielam sa mga sinasabi ni Zoey sa kanya.

Halos pasalamatan ko ang lahat ng santo ng tumigil na ang sasakyan sa isang eleganteng restaurant at agad akong nakababa at nakalayo kay Oliver.

Zoey grab my arms and pull me inside the restaurant habang nakasunod sa likod namin si Oliver na tahimik lang nakikinig.

“Let’s seat na” Zoey said nang makarating kami sa table na pinareserve niya.

“Good thing they quickly find a table for three right, I will order for you guys leave it to me, ok,” Zoey said.

“Zoe—–“she cut me out when I was about to disagree and quickly order a lot of expensive dishes.

Napansin ko ang pagismid ni Oliver sa ginawa ni Zoey pero mas pinili ko na lang ituon ang atensyon ko sa ibang bagay. I need to avoid him. I don’t have feelings for him na!!

“Aberry your so pretty pa rin, what you dress right now makes me remember your looks when were in high school nothing changes still babyface, I wish I can be like you too” tumawa lang ako sa sinabi niya, at nagpatuloy siya sa pagsasalita.

“Do you know ba na super daming times nang tinanggihan ni babe ang offer ni dad, I mean like sino bang aayaw na maging director agad ng isang malaking kumpanya right. Everybody wants that.” Napasulyap ako kay Oliver ng sabihin iyon ni Zoey at nakita ko ang pag igting nag panga nito at nagpatuloy lang sa pagkain na parang hindi siya ang tinutukoy ni Zoey.

“Haha baka gusto niya magsikap para maabot ’yon” I said.

“I don’t know to him, dad is willing to give him the company naman in the future and he always hates the thought of giving he always said na gusto niya na galing sa blood and sweat niya yong salary niya but I still convincing him, right you will agree naman in the future you can’t refuse that big opportunity right babe” She look at Oli but Oli acted like he didn’t hear anything she said, so Zoey hide it on her laughter and change the topic.

“Do you want to know ba on how I meet him, well actually it started when dad was offered to be one of the speakers on the grand gathering of perfume business, which is Delavine’s are invited too and dad communicate with the owner Mrs. Delavine and they talk about investment and dad said he wants a great presentation for him to approve the investments and you know what Delavine’s send him on our company and he delivers the presentation so good to the point that dad immediately offers him a high position in our company but his so loyal to Delavine’s and dad set him a date on me kapalit ng pag agree niya sa contract and we fell in love with each other after that so sweet right” kinikilig na pagkwekwento ni Zoey.

Ngumiti ako at tumango-tango na lamang sa kanya, and I saw Oliver stare at me so I avoided it and focused on eating.

“By the way, my birthday is coming this Friday I want you to attend it’s a private party will be hold on one of my aunties resorts It will take three days pumunta ka ah!! Papasundo kita kay Oliver.” Halos mabulunan ako sa sinabi niya kaya agad akong napainom ng tubig.

“Bring Alliana and that girl name Milana with you ok, I don’t accept no as an answer Aberry you know that so you’re coming right”

Kung minamalas ka nga naman oh!

“Oo naman pupunta kami hehe…”

Chapter 23

“Jade sigurado ka ba dito? Pupunta talaga tayo???” bakas sa boses ni Alliana ang pag aalinlangan sa desisyon ko pero umoo na ako at hindi na ako pweding gumawa pa ng excuse kay Zoey.

“Napasubo na ako eh” I said and continue putting some clothes on my duffel bag. Kasalukuyan kaming naghahanda para sa gaganaping birthday ni Zoey bukas. Tatlong araw daw kaming magtatagal doon kaya kailangan magbaon ng mag damit pamalit.

“Oo nga, sureness ka na ba dito gurl” napalingon ako kay Lana na nagaayos din kagaya ko.

“Oo sure na ako, eh ikaw ba sure ka ba na may bahay ka pa halos dito kana tumira ah!!!” pamimilosopo ko sa kanya na agad niyang ikinatawa.

“Hahaha bakit ayaw mo na ba ako dito” she pouted and acted like she’s about to cry. Inirapan ko lang siya at nagpatuloy na sa pag aayos.

“Kaya mo bang iwasan si Oliver n’yan, makikita mo siya lagi doon at makakasalamuha. Sigurado ka ba na makakalimutan mo na ng tuluyan nararamdaman mo sa kanya kung makikita mo sila ni Zoey sa buong tatlong araw?” seryosong tanong ni Alliana sakin. Huminga ako ng malalim at hinarap silang daalwa.

“Feeling ko nga pawala na ngayon yong feelings ko sakanya, dahil napakapanget niyang boyfriend, sobrang walang kwenta siyang kausap” I firmly said and remember how he ignores Zoey’s question a while ago.

“Tama yan para mawala na ang feeling sa isang lalake hanapan mo ng baho, then hindi mo malalaman ayaw mo na pala sa kanya” pagbibigay komento ni Lana at nagpatuloy sa pagempake ng gamit.

Natapos namin ng mga 8 pm ang pagaayos ng gamit at maagang nagpahinga para sa bukas.

Pumasok kami sa trabaho at ginawa ang mga naka assign na task sa buong araw at pagkatapos ay agad umuwi para kunin ang mga gamit namin. Pagkababa namin ng unit naghihintay na sa baba ang Van ni Zoey.

Pagpasok namin sa loob ay nasa tabi ng driver’s seat si Oliver, our eyes met using the view mirror na agad ko naman iniwasan at nagpanggap na walang nangyari.

Madyo mahaba din ang aming binyahe, kaya nakaidlip si Lana sa tabi ko habang busy naman sa pagbabasa si Alliana.

Pagkarating namin sa resort, pagkababang pagkababa namin ay sinalubong kami ng sigaw ni Zoey. “Aberry!!! Ali!!!!!” she shouted and quickly run to us.

“You must be Milana right, hi nice to finally meet you,” nakipagkamay siya kay Lana, pagkatapos ay hinila kaming tatlo papasok, papunta sa room na naka assign samin.

“Here’s your room girls, I make it sure that it has three beds para hindi kayo mahirapan. Do you like it?” pagkapasok namin sa loob halos bumagsak ang aking panga sa sobrang ganda ng room na pinili niya para samin.

“Sigurado ka ba dito kami? Pwedi naman kami sa normal two bed room lang Zoey” nahihiyang tanong ni Alliana kay Zoey na agad sinagot nito ng isang malaking pagiling.

“No. I want the best room and most comfortable place for my friends, sige na don’t insist na I’ll see you at the lobby later for the dinner, ok?” she immediately go out of the room and leave us three here.

“HAY!!” Lana jumps on the bed and rests her feet on the ground. “Feeling ko mag-eenjoy ako dito, look oh, may Jacuzzi pa sa bathroom.” She said and pointed at the bathroom, I walk near the bathroom and check if what she said was true.

“Totoo nga,” I said and enter the bathroom, it has a Jacuzzi that fit three persons and 1 class shower space at the side.

“Ang mahal siguro nito” bulong ni Alliana ng sumilip siya sa pinto ng CR kasama si Lana.

Sabay kaming lumabas ng bathroom ay nagsimula nang ilabas ang mga gagamitin namin pampalit. “Tayo tayo lang ang invited dito diba tyaka ibang kaibigan ni Zoey” Alliana said.

“Oo sabi niya mga close friends niya lang daw ang mga ininvite niya” I said and undress my top, para makapagpalit na.

“Mga ilan daw?” Lana asks.

“Hindi ko sure eh” I answer and fix myself. I change my clothes into a white tank top and denim high waist shorts.

“Felling ko kon––” hindi natapos ni Lana ang sasabihin niya ng may kumatok sa pinto. Mabilis akong naglakad para daluhan ito at sumilip.

“Yes?” I ask when a hotel crew stands in front of our door.

“Ma’am Miss Milendez wants to inform you that the dinner is served in the lobby, she’s waiting for you” magalang nitong sambit.

“Ah yes, susunod na kami, thank you,” he bowed his head and leave.

“Pinapababa na tayo ni Zoey, tara na” tumango si Lana at Alliana kasabay ng pagtayo nila mula sa kama at sabay kaming lumabas ng silid.

Nagtungo kami sa lobby at naabutang nakaupo na ang magulang ni Zoey sa dining area. Mabilis akong lumakad at nilapitan sila. “Mrs. Milendez, Sir magandang gabi mo” aking pagbati at bineso silang dalawa.

“Aberry ikaw na ba yan hindi kita nakilala kamusta ka na?” Zoey’s mother held my hand and smile, mas lalong lumawak ang kanyang ngiti ng makita si Alliana.

“Oh, andito pala kayong dalawa, parang kailan lang mga dalaga pa lang kayo ngayon may kanya kanya na kayong trabho, mabuti at dumalo kayo” she cheerfully said while his husband is smiling with her.

“Opo nga eh,” I said and laugh with her.

Nagkwentuhan kami habang naghihintay sa ibang bisita na dadalo sa hapunan, Zoey showed up bringing cake in the table kasama si Oliver at pagkatapos non’ ay umupo silang dalawa sa harapan namin.

“Oh, nandyan na pala sila!!!!” masiglang sambit ni Zoey ng bumukas ang pinto dito sa lobby. Kasabay non’ ay ang pagpasok ng anim tao.

“Sienna,” I utter as I saw her walking with Chantel.

Sienna and Chantel smile at me and seat on their designated seats, at ganon din ang ginawa ng iba nagsi upo na silang lahat. Napansin ko ang pagyuko ni Lana sa pagupo ng ibang bisita. Habang si Sienna at Chantel naman ay may pinaguusapan.

“Guys, let’s eat na!” masayang sambit ni Zoey at nagsimula nang kumain ang lahat, may kanya-kanyang discussion ang bawat isa habang ako naman at si Alliana ay nastock sa pakikipag-usap sa mama at papa ni Zoey.

“Do you know that I really like Oliver for my daughter because he fits to be the next owner of our company hindi ba iha” Tito said and smile at me na agad ko ding sinuklian ng ngiti at sumang ayon nalamang.

“Dad diba we talk about this ayaw ni Oliver na pinaguusapan yan, his not ready for it pa” Singit ni Zoey sa sinabi ng kanyang ama.

“At kahit kailan hindi ho ako magiging ready para dyan” pagtutuloy ni Oli sa sinabi ni Zoey. I saw how they feel awkward by what he said and how Zoey just laugh to hide what Oliver’s rudeness against her parents.

Hindi ko alam kung bakit parang ayaw na ayaw ni Oliver na pinupuri at pinagmamalaki siya ng magulang ni Zoey at lalo na kapag pinaguusapan ang balak na pagpapamana sa kanya ng kumpanya nito. Ayaw niya ba iyon na may nagtitiwala na agad sa kakayahan niya ng buong puso.

Hindi ko na talaga maintindihan ang ugali na ipinapakita niya ngayon, ibang-iba ito sa Oliver na nakilala ko.

“Hahaha By the way, the party will start at 7 pm tomorrow, so you can enjoy the whole day tomorrow,” pagbabago ni Zoey sa usapan at nginitian nalang ang ibang bisita na nasa hapagkainan.

Mr. and Mrs. Milendez agreed with her and acted like Oliver never offended them.

Nagtama ang mga mata namin ni Oliver matapos non’ kaya agad ko siyang sinamaan ng tingin at umirap.

Ayaw ko na talaga sayo!!! Wala na akong feelings sayo.

Chapter 24

Kinabukasan ay maaga kaming gumising upang makapaglibot-libot sa tabing dagat. Konting tao pa lang ang nasa dalampasigan sa mga oras na nagpunta kami. Simpleng kwentuhan lang habang dinadama ang malakas na simoy ng hangin na dala ng mga alon mula sa dagat.

“Babe, tara dali!!” sabay kaming tatlong napalingon ng marinig namin ang boses ni Zoey sa hindi kalayuan.

“Wow,” bulong ni Lana ng makitang tumatakbo si Zoey papunta sa dagat habang hila-hila si Oliver. She’s wearing a head turner red one-peace while Oliver is wearing a white unbutton shirt paired with gray board shorts.

Zoey catches the attention of men’s while she was guarded by his man, hindi ko alam pero nakaramdam ako ng konting inggit ng makita silang nagtatawanan.

“Oyy selos” Malokong sambit ni Lana at kinurot ang aking bewang, I glared at her and speak, “Bakit naman ako magseselos wala na kaya akong gusto sa kanya” I said and turn my sight to another place. Ayaw ko rin namang panuodin silang magharutan sa dagat.

“Ikaw ba ayaw mong magswimming?” Tanong ni Alliana sakin, I look at her and glance at the bright sea.

“Ayaw ko wala ako sa mood, mamaya na lang siguro night swimming” sagot ko at mas piniling pumasok sa loob at tumuloy sa kwarto.

Naglaro ako maghapon sa loob ng kwarto at bumangon lang ako ng dumating silang dalawa para magsimula nang magayos para sa party ni Zoey.

“Ano yang suot mo Alliana!! Ano to swimming lesson ba ang pupuntahan mo ah!!!” Sigaw ni Lana kay Alliana sa paglabas nito sa banyo.

“Bakit ba!!!” Alliana haze at her and grabbed her shorts and put them on.

“Tignan mo magshoshort pa siya talaga!!!” hindi makapaniwalang sambit ni Lana, tinawanan ko lang sila at tumuloy na sa banyo upang magpalit.

I just wear a long-sleeve one-piece and top it with black silk above the knee dress.

“At nag T-shirt pa nga!!!” rinig kong sigaw ni Lana mula sa labas kaya napailing nalang ako, ano pa bang aasahan mo kay Ali, she would rather die than to wear classy clothes.

Pagkalabas ko ay nakaayos na silang dalawa kaya inaya ko na sila papunta sa venue, Zoey held her night party tonight here in the seashore bar, kung saan maraming tao at malapit lang sa dagat at swimming pool.

Nagsimula ang party niya sa mga video clips na ginawa para sa kanya, it shows her beautiful photos na akala mo model talaga siya. Ipinakita rin’ dito ang mag larawan niya sa iba’t-ibang bansa. Hindi ko maiwasang hangaan siya sa mga naabot niya sa buhay.

I’m so far from her life and I would never fit in Oliver’s life if ever he would succeed in the future. I slap myself slightly when I realize what I was thinking. Anong fit kay Oliver, Aberry!? Tumigil ka nga.

Pagkatapos ng videos nagsalita sila tito at tita sa harap, hindi ko maiwasang maluha habang tinitignan silang dalawa sa harap. My parents were once like that sweet to each other but now, I don’t know anymore.

Habang pinupunasan ko ang luha ko ay napatingin ako kay Oliver na kasalukuyang nakatanaw sakin dito sa likod, he saw me crying so I quickly turn my back on him and hide on Alliana’s back.

Umakyat na si Zoey sa harapan habang nakasuot ng siya ng red low cut chest silk dress. Sobrang ganda niya pero para sakin ay mas maganda parin si Chantel, nilingon ko ito kung saan ito kasalukuyan nakaupo. She’s smiling with her brother and still looks stunning and glamorous.

“This night was the most special moment of my life now I’m turning 23 and I feel so old na, but still look pretty right, I would not end up here without the people how supported me from the very start, Mom Dad thank you so much you give me everything I need and all the best for me you are the best… also to my man who’s standing over there, his my inspiration and my future Hi Babe I love you so much please don’t leave my side” bakas ang totoong saya sa mukha ni Zoey habang tinitingnan si Oliver na ikinakirot ng dibdib ko sa hindi malamang dahilan.

Ano ba Aberry tumigil ka nga! I tried controlling myself and avoiding what I feel but it overflow when I saw Oliver genuinely smile at her and go in front of her, giving her a sweet kiss on her forehead.

“Cr lang ako ah,“paalam ko sa kila Lana at Alliana.

“Samahan na kita gusto mo?” pagaalok ni Alliana, umiling ako at “Hindi na kaya ko” I said and go straight to the restroom.

Pagsara ko ng pinto ay kasabay ng pagharap ko sa malaking salamin dito sa banyo, I gasp when I saw tears on my cheeks.

“Hindi! Bakit ganito? Mababaw pa lang naman ang feelings ko sa kanya naagapan ko naman agad ah bakit ka umiiyak dyan!!!” suway ko saking sarili habang tinitignan ang aking repleksyon sa salamin.

Pinunasan ko ito at sumandal sa sink, “Ano bang nangyayari sayo?” I whisper and ask my chest where my heart is.

Patuloy ang pagtibok nito at pagkirot nito at the same time, bakit ganito kaagad kasakit? “Gusto parin ata kita Oli, anong gagawin ko?” I whisper.

I let myself rest and calm down on the restroom bago ko naisipang lumabas, “Ay!!” gulat kong sambit ng makasalubong si Oliver dito.

“Sorry!” mabilis kong sambit at sinubukang lagpasan siya na agad niyang hinarangan.

“Dadaan ako,” I said without looking at him.

Nanatili siyang nakatayo sa harap ko at hindi man lang nagsalita, sinubukan kong dumaan sa gilid pero hinarangan niya muli, kahit sa kabilang gilid ay ganon din ang ginawa niya.

“Ano ba! Ano ito patintero!!!” I haze and irritated look at him. This time our eyes met and I saw him smile after seeing me looking at him.

I raise my brows at him and glared at him, “Baliw ka?” I ask with sarcasm.

Pero tinitigan niya lang ako at pinakita nag cellphone niya sakin, “Nyril was looking for you, may itatanong daw siya” he said and handed me the phone kung saan nakahang na phone call.

Tinignan ko muna siya bago ito sinagot, “Hello?”

“Ate Aberry, kamusta ka na po ilang linggo na kitang hindi nakikita gusto ko nang pumunta sa bahay mo. I miss you!!!” I soften when I heard Nyril’s voice on the other line.

“I miss you too, sorry naging busy kasi ako hindi bale sa susunod magkita tayo ah” I said, and Nyril continue asking something about her PC and we remain standing here until the phone call ended.

“Salamat,” I said and handed his phone back to him.

I nodded at him and urge a small smile bago sinubukan umalis, but again he stops me from walking by grabbing my wrist.

“Here,” he said and face me, hinubad niya ang suot niyang shirt at walang sabi-sabing pinalibot saking bewang upang takpan ang aking hita.

I stiffed and just watch him tie his shirt on my waist, just like what he did that night. Pinigilan ko din ang aking paghinga dahil hindi ko alam ang gagawin ko. Matapos niyang itali iyon tinignan niya ako at nginitian bago umalis.

I was left dumbfounded, wasn’t able to breathe right and my heart is pounding so much.

Napahawak ako saking dibdib at pinakiradaman ng sobrang bilis na pagtibok ng aking puso.

“What did you do?” I ask and glance at him from afar.

Chapter 25

“Ang lamig grabe, sabi ko na maling desisyon ang sumama sa night swimming na ito eh!!” Lana said and hugged her self.

“Ang sarap nga eh,” I said and enjoy the cold breeze of the sea.

Napakagandang pagmasdan ang paligid na napupuno ng mga ilaw galing sa bon fires bar lights. Lalo na ang mga bitwin sa langit. Nagfloating ako upang mas makita ng maayos ang madilim na kalangitan.

I slowly close my eyes and suddenly his face flashes in my mind; the way he looks at me makes me miss him so much. I was bound to see him every day since the day I decided to be his friend. Nasanay ako na lagi siyang kasama, naging sobra akong kumportable sakanya at ngayon ito ako, ipilit siyang iniiwasan dahil hinayaan kong mahulog sa mga simpleng kilos niya.

When I meet him everything about him was admirable, no one wouldn’t stop to admire him and like him at isa na ako doon, hindi ko maiwasang mahulog sakanya.

“Babe ano ba hahaha,” napamulat ako at tumayo ng marinig ko boses ni Zoey sa hindi kalayuan. She was swimming with Oliver, her arms was around Oli’s shoulder they look so happy together.

Dahil sa nakikita ko ngayon mas lalo akong naguguluhan sa mga kinikilos ni Oliver, I stare at him from afar and whisper, “Hindi nga talaga kita kilala.”

He already had Zoey by her side and yet his acting sweet around me, talaga bang pafall ka lang Oliver o sadyang ganyan na talaga ang ugali mo?

“Mauna na ako sa taas, tama ka ang lamig,” sambit ko na agad ikinagulat ni Lana. “Akala ko ba masarap ang tubig tapos wala pa nga tayong 10 minutes dito aahon kana?” nagtatakang tanong nito sakin.

“Bigla akong nilamig, sige na magenjoy ka dito andyan naman sila Sienna akyat na ako sa taas” I said at agad umahon sa tubig. Kinuha ko ang gamit ko sa bench at ng makita ko ang shirt ni Oliver na binalot niya sa bewang ko, kinuha ko ito ay nilagay sa mga gamit ni Zoey.

That doesn’t belong to me, nor the other.

Dumiretso na ako sa loob at umakyat sa room namin, naabutan kong walang tao sa loob. Sabi ni Alliana dito siya magstay pero saan na siya?

I texted her to ask where she is but she didn’t respond, so I just choose to play games and avoid thinking of him.

Hindi ko na dapat siya iniisip, wala na akong nararamdaman sa kanya hindi ba?

I play and play the whole night until I fell asleep. Kinabukasan nagising akong katabi si Lana at wala si Alliana. “Hoy, bakit nandito ka sa tabi ko!!!” I groan and stretch my body while trying to push Lana away dahil nadadaganan niya na ako.

“Hmmm!!!” Lana groans either and didn’t move away. Kaya wala akong nagawa kundi umalis sa hinihigaan ko kahit gusto ko pa sana matulog pinili ko na lang pumunta sa banyo upang mag ayos na.

This is our last day here, sa pagkakaalam ko ay aalis kami dito ng mg 3pm and the current time now is already 1pm. I take a shower and wear a simple body con dress and put checkered jackets on. Pagkalabas ko sa banyo ay saktong pag pasok naman ni Alliana.

“Oh, gising ka na pala, kumuha na ako ng lunch n’yo sa baba dahil anong oras na din, sabi ni Zoey maya maya lang daw ay darating na ang sundo natin pauwi kaya gigisingin ko na ito” she pointed at Lana and wake her up habang ako ay sinimulan ko nang kumain.

“Aberry thank you so much for coming, Milana, Alliana thank you much let’s see each other in manila ok bye, Manong driver drives safe ok,” Zoey said.

Kasalukuyan na kaming nakasakay sa van niya, ito ang maghahatid samin pabalik. Gaya nung papunta kami dito, 50 minutes lang din ang byahe mga 4:30 pm ay nasa unit na kami.

“Matutulog muna ako Jade,” Paalam ni Alliana at pumasok sa kanyang kwarto.

Napatingin naman ako kay Lana na tila’y may kausap sa text, pagkatapos biglang nagpaalam. “Alis muna ako ah, bye!!” nagmamadali siyang umalis ng unit at iniwan ang gamit niya dito sa unit.

At dahil pagod din ako galing sa byahe natulog muna ako pagkatapos kong iligpit at labhan ang mag ginamit ko.

Nagising na lang ako umaga na, Alliana is serving Breakfast, “Asan si Lana?” I ask.

“Hindi bumalik dito kagabi,pero nagtext siya na umuwi siya sa bahay nila at doon natulog” tumango-tango ako at kumain ng almusal.

Kagaya ng nakasanayan, pagkatapos kumain nag-ayos at pumasok kami sa opisina, buong araw ay tila naging normal ang buhay ko dahil wala akong iniiwasan.

Nalaman kong hindi pumasok si Oliver kaya hindi ako nahirapang magikot-ikot sa kumpanya at gawin ang trabaho ko ng mas mabilis.

I took lunch with Sienna and Alliana then after that back to work. Nagkaroon pa nga ng business meeting with other possible investors at brand owners, who are willing to have collaborate with our brand.

Syempre isa kami sa mga humarap sa mga ito, dahil kinailangan naming ipaliwanag ang branding at way of strategies from our company.

Sienna also closes the deal with some big investor’s kaya nanlibre siya ng dinner, kaya medyo late na akong naka uwi. Pagpasok ko sa unit sakto naman nakareceive ako ng text galing kay Ali.

Ali,

Hindi ako makakauwi ngayon dahil busy sa analysis report sa bagong branch na itatayo, ingat sa pag uwi.

To Ali,

Ikaw din, kumain ka ng dinner ah, dito na ako sa unit.

Naglakad na ako papasok sa sala at umupo doon, pinatong ko ang hita ko sa lamesa dahil nakararamdam ako ng pananakit ng binti. Sabi ko na maling desisyon ang magheels nagyong araw.

I rested my head on the sofa, nagmuni-muni ako sandali bago tumuloy sa kwarto upang magshower at magpalit ng pantulog.

I just wear a pair of pajamas, lumabas ako sa kwarto para magtimpla ng gatas para mas maaayos ang pagtulog ko mamaya. I wanna rest early and forget about everything.

Dahil alam kong pag nag puyat ako malulunod lang ako kakaisip sa kanya, at ayaw ko na siyang muling isipin. Hindi pwedi at hindi kailan man.

After drinking the milk, I washed it and bring it back to the cup organizer. I walk and enter my room, kakaupo ko pa lang sa kama ay nakarinig ako ng katok mula sa pinto. Kaya tumayo ako muli at pinuntahan ito.

“Lana ika––” natigilan ako ng buksan ko ang pinto dahil si Oliver ang bumungad sakin.

My eyes widened and I was about to close it again when Nyril and tita Olivia suddenly appears at his back.

“Good evening ate Aberry,” masiglang sambit ni Nyril.

“Nyril,” hindi makapaniwala kong sambit at binuka ang pinto ng maayos.

“Midnight snack iha?” napalingon naman ako kay tita Olivia ng itaas niya ang dalang fruit salad.

“Ay maraming salamat po, p-pasok po k-kayo,” tila nag aalangan ako sa salitang kayo dahil alam ko sa sarili ko na hindi kasama doon si Oliver.

“Yey!!” Nyril and tita Olive enters the unit at ganon din ang ginawa ni Oliver.

“Ah sandali—” I tried to stop him but he glance at me.

“Am I not allowed here?” he asks and smiles at me, that smile! I hate you!

“H-hindi!”

You make me weak!!!

Chapter 26

“Naku, Tita busog na po ako,” nahihiya kong sambit habang patuloy pa rin sa pagsalin ng fruit salad si Tita Olivia sa baso ko.

“Nako iha, ginawa ko talaga ito para sayo,” nakangiting sambit ni Tita sa’kin habang tahimik naming pinapanuod na maglaro si Nyril. Oliver was just seating at the other couch, silently watching his sister play.

“Salamat po, Tita,” I said and continue eating, hindi ko naman magawang tanggihan ang mga binibigay niya lalo na’t nalaman kong para sakin talaga ito. kaya kahit busog na ako mas pinili ko pa ring ubusin ito at patuloy na makipagkwentuhan kay Tita.

I also play with Nyril after eating, Tita just continues talking and talking while Oliver was just seating at the side watching us and I often caught him staring at me but I choose to avoid it and ignore his presence.

Dahil alam kong pagpinagpatuloy ko ang pagpansin sa kanya baka mas lalo lang akong mahirapang pakitunguan siya. Mas gugustuhin ko na lang magpanggap na wala siya kesa sa mahulog ako lalo sa kanya. Like what I’ve said I hate him already and his I happy with Zoey.

They are perfect for each other and we’re not, “Sandali lang po Tita,” pagpapaalam ko kay Tita at binitawan ko muna ang controller ng nilalaro namin ni Nyril at nagtungo ako sa kusina.

Parang nauhaw ako ng sobra, sa sobrang daming fruit salad na pinakain ni tita Olivia pakiramdam ko tuyong tuyo ang aking lalamunan.

I grab some water out of the fridge and pour it on a glass cup, matiwasay akong umiinom ng tubig dito ng biglang pumasok si Oliver sa kusina. Muntikan ko pang maibuga ang tubig na iniinom ko sa biglang paglitaw niya.

“Iniiwasan mo ko,” bakas sa boses niya na hindi ito uri ng isang tanong kundi isang statement.

“Bakit hindi?” walang takot kong sambit at binitawan ang basong hawak ko.

“Bakit?” seryoso niyang sambit and this time I knew it was a question that he wanted to be answered.

“Anong bakit Oliver? sinong matinong tao ang hindi gagawin ang ginagawa ko ngayon, I know what I did was wrong, I kissed you and girlfriend mo ang high school friend ko. Anong gusto mo lapitan pa rin kita at umaktong parang wala kang girlfriend which is in the first place hindi mo naman sinabi sakin. Kung sinabi mo sa akin ’yon sa umpisa pa lang hindi sana ako gumawa ng ganong kabaliwan” madiin kong bulong dahil ayaw kong marinig nila Tita ang pinaguusapan namin.

“That’s why I didn’t tell,” casual na sambit nito at nakipagtitigan sakin gamit ang mapungay niyang mga mata.

I sigh with disbelief and laugh at him sarcastically, “Are you playing with me? so pinapalabas mo na ginusto mo ang ginawa ko at ok lang sayo iyon kahit may girlfriend ka na? Ano ka hibang!!!” I feel so insane and irritated, hindi kona siya maintindihan.

“Don’t avoid me Aberry,” he didn’t answer my question, and yet he said those words to me.

“Gagawin ko ang alam kong tama, at yon ay ang layuan ka,” I walk pass through him and go back to Tita Olivia and Nyril.

Bumalik ako sa paglalaro and when he comes back to his seat, I completely act like he wasn’t there. Until we ended playing and saying goodbye with Nyril and Tita Olivia.

“Salamat at nakilala ka ni Oliverious ko Aberry iha, sobrang bait mo kay Nyril alam mo ba dahil sayo nagpupursige siya lalo sa pag-aaral dahil iyon ang usapan namin pag maganda ang grado niya sa eskwelahan ay dadalawin ka namin, oh siya sige magpahinga ka na naabala ka pa namin sa susunod ulit ah” Tita Olivia hugged me before she steps out of my unit, habang si Nyril naman ay nakayakap sakin.

“Ate next week babalik ako ah,” Nyril said, “Oo naman any time basta ikaw,” I pat her hair and mess with it a little bit which makes her chuckle.

“Bye ate!!” Tita Olivia and Nyril walk back to Oliver’s unit at nang sinubukan ni Oliver na magsalita I quickly glared at him that’s why he didn’t talk. I grab that chance to immediately close the door and lock it.

Dumiretso ako sa kwarto ko at nahiga, I stared at the ceiling and whisper, “Tigilan mo na ako Oliveruos lalayo na ako” after that I force myself to sleep.

I wake up early in the morning to prepare breakfast and fix myself, then the same routine goes to work and starts doing my job.

“Ito ang target market natin this month—–” natigilan ako sa pakikipag-usap sa isang marketing employee ng may kumalabit sakin.

“H-hi Miss Callereese,” he said. I know him. He’s the CFO’s secretary.

“Hi what can I help you?” I smile and ask.

Nakita ko ang pagpula ng kanyang pisngi at pag iwas saking mga tingin, “Aayain sana kitang maglu—–” hindi niya natapos ang sasabihin niya ng tamaan siya ng lalakeng dumaan. When I look at him, it’s Oliver.

“Sorry nakaharang kayo sa daanan,” seryoso niyang sambit sa lalaking kaharap ko. I rolled my eyes pull the man at the side of the hall upang hindi siya si maabala.

“Ano nga ulit yong sasabihin mo?” I look at the guy and smile again.

“Sabay sana tayong maglu—–” again he was cut off by this jerk. “Santos right? Hindi ba’t dumating na si Mr. Minami ano bang ginagawa mo dito wala ka bang kailangan gawin?” sunod-sunod na tanong nito sa lalakeng kaharap ko.

Nakita ko kung pano natakot ang lalake sa uri ng pananalita niya at umatras ito, “Pasensya na ho sir Beltran, Miss Callereese sa susunod na lang po aayain ko ho kayong maglunch, mauna na ho ako Miss,” he faces Oliver. “Sir,” he bows his head and started to walk away.

“His––” hindi ko pinatapos ang balak sabihin ni Oliver at agad umalis sa kanyang harapan.

The next few days lagi kong nakikita ang lalakeng iyon, at palagi niya din akong inaaya kumain ng lunch pero lagi itong hindi natutuloy dahil pinapatawag siya lagi sa opisina ng CFO pagkaharap niya na ako, minsan naman ang CEO mismo ang tumatawag sa kanya kaya sa loob ng mga araw na pagtangka niyang pag aya ay walang natuloy ni isa.

Para bang ayaw kaming pag sabaying kumain ng tadhana…

That routine of him continues until weeks passed by, I finally avoided Oliver and I rarely saw him so mas dumali sa’kin ang pag iwas sa kanya.

Nagsisimula na’rin akong kalimutan ang feelings ko sa kanya and I can say that it’s processing so well.

Bumukas ang pinto ng opisina namin ni Sienna at lumitaw dito ang Secretary ng CEO. Kaya agad kaming napatayo ni Sienna. “Kace, why are you here all of a sudden may problema ba?” bungad ni Sienna sa kanya.

“Wala naman Ash, pinapatawag lang ni Sir Delavine si Ms. Callareese,” he look at me, and I suddenly feel scared and nervous. Bakit ako pinapatawag ng CEO may nagawa ba akong mali?

Sumunod ako sa kanya papunta sa pinakataas na floor ng kumpanya kung saan ang opisina ng CEO. “You may come in Miss,” The secretary said and open the glass door for me.

Pagpasok ko sa loob the handsome CEO face me, at gaya ni Chantel halos puriin ko na sila dahil sa angking kagandahan ng kanilang lahi. The CEO is the real definition of hot bachelor.

“G-good morning sir,” why am I shuttering? Because he’s the fucking CEO.

“Have a seat Ms. Callerees,” his voice parang makalagla gpanty.

Sinunod ko ang sinabi niya at kinakabahang umupo sa harap ng table niya, he rested his arms on his table and speak. “I had important client in NewYork, if you may know Noelle Essence in New York?”

“Yes sir, I saw that brand already” I answered.

“Great I want you to handle the deal with her” casual na sambit nito.

“Ako po, sir?” I ask.

“Yes you, I want you to visit her in New York City and close the deal with her.”

“Pero sir hindi po iyon ang trabaho ko marketing assistant lang po ako” pagdadahilan ko.

“I know, you’re a marketing assistant who’s involve to know the branding of our products and you also handle the papers on advertising ideas I want you to handle Noelle because I saw potentials in you, are you going to decline this opportunity?” mapangkonsesya ng sobra ang mga binibitawang salita ng CEO na hindi ko magawang tanggihan. Tyaka isa itong napakalaking opportunity sa pagexplore ko sa marketing industry.

Isa ito sa mga pinangarap ko!

“Sir, sobrang thank you po sa tiwala pangako ko ho gagawin ko ang best ko sa task na ito” excited kong sambit.

“Yes I know that btw—–,” hindi natapos ng CEO ang sasabihin ng bumukas ang pinto.

“Sir sorry I fix something from the HR head an—–,” anong ginagawa niya dito?!

“Oliverious, By the way, I want you to meet your working buddy when you go to New York Ms. Callereese, you two will close the deal in New York!!!” The CEO said.

My eyes widened…

“No,” I whisper.

Chapter 27

“You two will close the deal in New York!!!” The CEO said.

My eyes widened….

“No,” I whisper. Hindi makapaniwala kong hinarap si Oliver at bakas din sa mukha nito ang pagkagulat. Bakit sa dinami-dami ng empleyado dito sa kumpanya bakit kaming dalawa pa ang kailangan magsama sa deal na ito.

“What do you think Miss Callereese?” napabalik ang aking tingin sa CEO ng magsalita ito muli. He smiles at me like he’s giving me an exciting chapter of my life which I will clearly decline.

I stand straight in front of him and say, “Mr. Delavine I’m sorry but I change my mind, hindi ko po kayang gawin itong deal na ito. Masyado po itong importante para hawakan lamang ng Marketing Assistant na gaya ko” I said.

He stared at me before he speaks again, “That’s why you have Oliverious, and he will be your backup plan. I wouldn’t put you here if I know that you’ll lose this, I am expecting and trusting you for this so I won’t take no as an answer” biglang nagseryoso at naging mabigat ang aura sa paligid ng CEO.

I felt nervous, because he speaks calm but this presence shows the opposite of the word calm, parang isang maling sagot ko lang ay pagsisisihan ko sa buong buhay ko.

I tried to glance at Oliver and try to convince him to help me, complaining using my eyes but instead of helping me he just gazes at me for a moment and looks back at the CEO then remains silent.

I hate you!

“Pero sir ayaw sakin ni Mr. Beltran, he needs someone better for him to close the deal” pilit akong naghahanap ng butas para maiwasan ang trabahong ito.

“Really? he said that?” the CEO said, and glance at Oliver, “Did you say that?” he asks him.

I close my eyes and pray to all the saints for him to agree to my complaints but I was wrong. “No Sir, why would I say that?” inosenteng sambit. Dahan-dahan akong napakamot dahil sa sagot niya.

Paano ba ako tatanggi nito? Anong idadahilan ko?

“Sir, pwede po bang si Sienna na lang po ang pumunta? Total siya naman po talaga ang Marketing manager” I said.

“No Sienna already say no to this, so whether you like it or not you will head to New York the day after tomorrow, settle your passports and the ticket will be given to you two tomorrow…” the CEO firmly said.

“Pero si——”

“Nu uh no buts, you my leave” wala akong nagawa kundi sundin ang gusto ng CEO.

Nauna akong lumabas ng opisina nito at agad tumakbo sa office namin, ayaw kong maabutan o makausap man lang ang lalaking iyon.

Lumalayo na nga ako, tapos ganito pa ang nangyayari!!!

Pagkauwi sa unit napansin agad ni Allina ang mabibigat kong paghinga. “Oh problema mo?” she ask while reading a pile of papers.

“Pupunta akong New York this Wednesday,” walang gana kong sambit.

“Ah ayan ba yong nababalita na important deal ng kumpanya sa New York so kasama ka pala sa magsasara ng deal, good luck” she said and smile genuinely.

“Ayaw ko ngang pumunta eh,” I said and stare at the dark sky through the window.

“Bakit naman?” she asks.

“Kaming dalawa kasi ni Oliver ang pinapapunta ng CEO, edi ba nga lumalayo na nga ako sa kanya tapos pinaglalapit parin kami ng tadhana, talagang gusto akong pahirapan eh” I haze while saying those.

“Wala kang magagawa trabaho ’yon, ang kailangan mo lang gawin ay learn how to separate your life issues to your work” she said and didn’t even glance at me because she’s busy reading.

“Eh pano kung mahulog ulit ako sa kanya, kaya nga ako lumalayo dahil alam kong sa sarili ko na hindi ko mapipigilan ang feelings ko pag nandyan siya, at ang problema pa doon ay baka mabaliw ako pag mas lumalim pa ang nararamdaman ko sa kanya. Hindi naman sa pinaghahalo ko ang issues in life ko at trabaho ko sadyang in love lang kasi ako sa kanya at pati sa trabaho ko Ali.” Pagpapaliwanag ko na ikinatango ni Alliana.

’Naiintindihan ko, pero I suggest you just have to finish the deal as early as you can then you’ll suffer less dahil saglit na panahon lang kayo magkakasama. Let’s just say na 3 days na close mo na ang deal siguro naman sa three days na iyon ay hindi ka kaagad malulunod sa feelings mo para sa kanya“ may punto siya.

Kung saglit na panahon lang kaming magkakasama hindi naman siguro ako maiinlove ng tuluyan sa kanya dahil alam ko rin naman na may boundaries siya. Tama kaya ko ito, ang kailangan ko lang ay bilisan ang pagsara ng deal.

“Tama ka Ali, thank you ah sige magpapahinga na ako at magsisimula na din mag ayos ng papers para sa deal na iyon”

Kinabukasan ay maaga kaming pinatawag ng CEO para i-discuss ang mga kailangan naming gawin para maclose ang deal. Tinuruan niya kami ng mag strategies para sa deal at kung anu-ano pang helpful tips para madaling makuha ang interest ng client.

Pagkatapos ay alas tres pa lang ng hapon ay pinayagan niya na kaming umuwi upang makapag handa sa flight namin kinabukasan.

Kaya ngayon kasalukuyan na akong nag aayos ng gamit bago matulog, although inayos ko na ito kagabi dinodouble check ko lang ngayon kung may nakalimutan ba ako.

After fixing my things I quickly go to bed and wake up at 1:00 am because I need to be at the airport at 3:00 am dahil ayon ang oras ng flight namin papuntang New York.

Sumakay na lang ako ng taxi dahil ang usapan naman ay doon na lang kami magkita sa airport.

Mabuti na din yong ganon, dahil ayaw kong makasama siya sa iisang sasakyan. Habang nasa taxi ako sinisiguro ko na lahat ng kakailanganin ko sa deal ay dala ko na.

At pagkadating ko sa Airport ay wala pa ang lalaking iyon kaya naghintay muna ako sa lobby, at pagsapit ng 2:55 am kinain na ako ng kaba dahil hindi ko makita ang passport ko.

“Again, passengers on 3:00 am New York flight please proceed to gate 3, I repeat 3:00 am New York flight please proceed to Gate 3”

“Nasaan na iyon,” I said and started walking towards the gate 3, pagkatapat ko dito agad akong hinanapan ng passport at ticket pero wala akong maipakita.

“Miss nawawala kasi ang passport at ticket ko” I said.

“Ma’am the flight will be boarding any minute now, and we need your ticket and see your passport” sambit ng stewardess.

“Pero hindi ko talag—–”

“Ma’am I suggest you’ll just wait for the next flight and find your passport first”

“Pero kailangan ko na sumakay sa flight na ito Miss”

“Sorry ma’am but you need to find your pass—–”

“Here, thank you” nagulat ako ng may humawak saking balikat at inabot ang dalawang ticket sa babae at agad akong tinulak papasok sa gate 3.

Nanlalaki ang aking mata ng harapin siya. He showed me my passport with him.

“Good thing I was a bit late than you, Alliana handed me this you left it on your couch,” he said and continue pushing me.

I rolled my eyes and “Hindi ko naman kailangan ng tulo—–” I was cut when he moved his face beside my cheeks while his at my back.

I stiffed and he said.

“You’re welcome.”

Chapter 28

“Ano wag mo nga akong itulak!” I hissed as we are inside the plane already, kanina pa siya nakahawak sa balikat ko kaya naasar na ako.

“Doon ang pwesto natin,” he said and pointed the seats two step away from out place, naglakad na ako papunta doon at agad nilagay ang aking maleta sa itaas.

Nang subukan niya akong tulungan ay agad ko siyang tinignan ng masama na ikinatigil niya, “Chill,” he said and chuckled.

Inirapan ko na lang siya at nagpatuloy sa paglagay ng gamit sa itaas. Pagkatapos ay agad akong umupo sa tabi ng bintana, mabilis kong kinuha sa sling bag ko, ang headset ko at nilagay saking tenga para wala siyang chance kausapin ako o ano man ang balakin niya.

He seated beside me but I remain staring at the window. Maya-maya lang ay naramdaman kong kinakalabit niya ako kaya agad kong nilayo ang aking braso at umaktong walang nararamdaman.

After a seconds kinalabit niya nanaman ako, I move again but he do it again. “Wag mo akong kausapin pwede ba” I said without even looking at him.

Pero patuloy parin siya sa pagkalabit sakin, and this time sa balikat ko na kaya halos idikit ko na ang aking katawan sa bintana para lang lumayo sa kanya.

“Wala akong sasabihin sayo, at ganon ka rin Oliver tigilan mo ako!!” I said and still looking at the window, where I can see his reflection in a silhouette type because the light is against him. But, I know he’s looking at me.

Ano bang gusto niya!!

Patuloy pa rin ang pagkalabit niya at patuloy din ang paglayo ko. Sa sobrang paglayo ko sa kanya at tumama ang braso ko sa bintana at medyo masakit iyon. Sa sobrang inis ko ay hinarap ko siya.

“Ano ba diba sinabi ko wag mo akong kausapin hindi mo ba nakikita nakaheadset ako dahil nakikinig ako ng music! Ano? Pang asar lang!!!” iritado kong sambit.

He stares at me for a second and slowly raises his hands with my headset input plug na hindi pala nakasaksak sa phone ko!!!

“Sa sobra bang ganda ng pinapakinggan mo halos wala ng sounds?” malokong sambit nito kaya agad kong kinuha sa kanya ito.

“Pake mo!!!” madiin kong sambit at tinalikuran siya pero rinig ko ang pagtawa niya ng mahina.

Badtrip!!! Bakit naman kasi hindi nakasaksak!!! Nang umandar na ang eroplano mas pinili ko nalang itulog ang kahihiyan na ginawa ko.

Nakatulog ako ng halos 9 hours, pag gising ko kumain ako habang natutulog itong kasama ko. Naglaro din ako sa phone ko habang nasa byahe.

“Latest update on weather at our destination will be given as we approach New York City, we are about to land, prepare for takeoff” dahan-dahan kong inayos ang aking pagkakaupo ng marinig ang announcement sa eroplano nilagay ko ang aking cellphone sa sling bag ko.

Tinignan ko itong katabi ko na patuloy pa rin sa pagtulog, mag tatakeoff na kami lahat-lahat hindi parin gumising. “Hoy gising na” mahina kong sambit.

Pero syempre dahil mahina ang boses ko hindi siya nagising, pano kaya kung sampalin ko ito siguradong gising to’. I raise my hand and acted that I was about to slap him, then nilapit lapit ko ito sa pisngi niya, kawawa ito pagnasampa—–.

Nagulat ako ng bigla niyang hawakan ang kamay ko at unti-unting iminulat ang kanyang mga mata. “Anong ginagawa mo?” he asks with a morning voice.

“Huh?” I said.

“Balak mo ba akong sampali—–,” I cut him out.

“Hotdog,” at kasabay non’ ay ang paghila ko ang aking kamay palayo sa kanya at umupo ng maayos. I saw him smirk and seat properly.

Pagkalabas namin sa airport ay tahimik ko lang siyang sinusundan, alam niya naman kasi ang gagawin. Nagtawag siya ng taxi at sumakay kami papunta sa hotel na sinabi ni Sir. Cadmus.

“Delavine’s reservations” tanong ni Oliver sa front desk.

“Yes sir, we already know that you’re coming, Mr. Delavine already book you place. Here follow me please” Magalang na sambit ng front desk samin at siya mismo ang nagdala samin papuntang room namin.

“Room 401 and 402 Ma’am, Sir” we stop in front of two doors and she handed us two keycards.

“Enjoy your stay,” she said and leave.

“Ako dito!” agad kong inagaw sa kanya ang isang susi at pumunta sa 201 door. Iniscan ko ang keycard dito at pinihit ang doorknob pero hindi ito bumukas.Tinignan ko ang susi tama ang hinala ko mali ako ng kinuhang susi.

“Ito yong keycard ng 40——“he tried to hand me the other key pero dahil napahiya na ako sinagad ko na.

“No need dito 402 talaga ang gusto ko!” matapang kong sambit at tumuloy sa 402. Nakakainis.

Iniwan ko siyang nakatingin at nakangiti sakin hanggang sa pumasok ako sa 402, i roll my eyes on him before closing the door.

Pagkasara nito ay agad kong sinampal ang aking sarili. “Tanga tanga!!!” I whisper and jump on the bed. Natulog muna ako at pagkagising ay inayos ko ang aking mga gagamitin sa meeting with Noelle.

“Hooo!! Kaya ko ito,” I cheer myself start preparing, nagpalit ako ng white turtle neck and tank it in on my black matte ankle pants and put some black blazer that reaches my knees and black oxford boots.

Winter dito ngayon sa New York kaya kailangan ko ng makapal na damit, kinuha kona ang lahat ng gamit ko at papers na kakailanganin mamaya.

Pagkalabas ko ng pinto ay saktong pagbukas din ng pinto ni Oliver, his now wearing a business casual attire and a gray coat above knee. Huminga ako ng malalim at hinarap siya.

“Let’s do this” I’ll be professional for now, just for now… para sa deal.

“Yes,” he said and we both start walking. Paglabas ng hotel ay agad kaming sinalubong ng malamig na simoy ng hangin at snow.

“Ay!” sa unang hakbang ko ay muntikan akong madulas na agad namang naagapan ni Oliver at hinawakan nag aking braso.

We look at each other and suddenly laugh, hindi ko mapigilan ang epic kasi. Nakaramdam ako ng gaan ng loob muli dahil sa tawanan namin, parang gaya ng dati lang pero hindi Aberry.

“Tara na baka malate tayo,” umayos ako ng tayo at bumitaw naman siya ng dahan-dahan sa pagkakahawak sa braso ko.

“Oo tama,” he said and quickly calls a taxi.

Mga ilang minute lang din ang layo ng kumpanyang pupuntahan namin kaya mabilis kaming nakarating. As we approach the front desk, she quickly guides us to the CEO’s office.

“Please come in, Madam is waiting for you,” she said and leave.

Nagkatinginan muna kami ni Oliver, I feel so nervous right now but when he smiles and nodded at me, bigla akong nakaramdam ng lakas ng loob.

I nodded back at him and that is the go signal, he opens the door and….

“Entrez des gamins, viens viens( come in kids, come come )” Sinalubong kami ng isang middle age woman. Siya ang CEO?

“Bonjour ( good morning )” napalingon ako kay Oliver ng magsalita siya, naintindihan niya ang sinabi nito?

Pumasok kami ng gulong-gulo ako sa lenguahe na ginagamit nila, “Good morning, ma’am” I greet her, and when she looks at me she quickly stand and give me a hug.

“Ravi de nous rencontrer, belle femme ( nice to meet you, beautiful lady )” tinignan ko si Oliver na gulong gulo ang aking mukha at nakita ko ang pagtawa niya.

“Ano daw?” bulong ko sakanya.

“Oh! I’m sorry iha you don’t understand me don’t you? don’t worry I’m half pinoy I understand you, what I’ve said earlier is nice to meet you” nanlaki ang mata ko ng magsalita ito dahil naintindihan niya ako.

“Sorry ma’am, I don’t understand French po,” nahihiya kong sambit.

“No, it’s fine I understand, please have a seat,” umupo kami sa tapat ng lamesa niya at ganon din siya, she seated on a rose gold swivel chair.

“Aberry Jade Callereese Ma’am, from Delavine’s Scents,” pagpapakilala ko.

“Oliverious Beltran Miss” sambit naman ni Oliver.

Ngumiti ito sa  amin, “I am Madam Lizeth Alarie owner of Noelle Essence”

“Madam Lizeth” I whisper.

Chapter 29

“There are many items and brands in beauty world industry which people love to spend their money, as a perfume company like us I assume that you know deeper reasons why perfumes are tended to be a higher quality of investment because perfume was is not just a perfume, it is a mass needs when it comes personality needs. Perfume is something that you’ve or should I say we wear to express our appearance, to show and give confidence to the person who wears the perfume. Delavine’s New issued scent is an uncommon taste which gives a lot of appeals because it has a unique theme where when the consumers buy it and us it will give a unique appearance and confidence.” I keep on talking here in front while Madam Lizeth continues nodding like she’s very into it. This is a good catch.

Sa uri ng pagsangayon niya sa mga sinasabi ko, ay katumbas ng malaking posibilidad na tanggapin niya itong proposal namin at isara ang deal sa mas maagang paraan.

“Delavine’s December’s new issued scents will send high profit and successful negotiation, so I assured you Madam that if you agreed with this proposal and deal you will gain high income at the end of December.” I confidently ended my proposal and smile at her; I glance at the man beside me who is currently clapping with Madam Lizeth.

He smiles at me like his very proud of what I did, and that smile gives me shivers in my whole system. Please don’t give me that smile I’m trying to stop my heart pounding here.

“You’re good, Miss Callereese what can I say, I think you’ve caught my interest with just a glimpse of your proposal, I like the way you present and add some original ideas. I can see that you’ll aim bigger in this industry” Nakangiting sambit ni Madam Lizeth na ikinahiya ko ng konti.

“Hindi naman po Madam, ginagawa ko lang po ang tinuro sakin ni Mr. Delavine” I said.

“I still admire the way you talk here in front of me, I mean every business person would probably fall in your charming business terms, the way you talk is something that will get the investors interest, and even though they don’t need the proposal they will agree to it, believe me, you’re a total marketer.” hindi ko alam kung anong mararamdaman ko sa sunod-sunod na pagbibigay puri ni Madam Lizeth sa’kin.

Pakiramdam ko namumula na ang buong mukha ko at lumolobo na ang confidence ko ng sobra dahil sa mga sinasabi niya. I just laugh at her and fix the papers I use with the help of Oliver.

Habang inaabot ang mga papel sa lamesa ay naramdaman ko ang pagtabi niya sakin at kasabay non’ ay ang pagbulong niya. “You did great” he genuinely said and stare at me.

I glance at him and smile, “Thank you” I whisper.

He smiles and nodded, we resume fixing and after that, we seated back in front of Madam Lizeth’s table.

“I don’t think I will make you wait because we all know that I like the proposal very well and I can sign the deal in this instant but I still want you to stay here in New York so I’ll invite you the day after tomorrow for my house party, please come and enjoy New York,” she said, Oliver and I look at each other and you can see hesitant in our face.

“Oh, please I assure you about this deal, I’ll sign this on the day of the party so you should come, I won’t accept no, ok?” she firmly said and she seems so true to her words so Oliver and I agreed with her.

“You’ll see us at your house party ma’am with our contract,” Oliver said and Madam clap, after the meeting with the CEO, she ordered someone to tour us in the whole building of Noelle. She also let us make perfume in their Laboratory.

She invites us for dinner in the evening, because it took us the whole day on staying and enjoying making perfumes.

At ngayon kasalukuyan na kaming naglalakad pauwi sa hotel, mas pinili namin bumaba sa isang store malapit sa hotel para bumili ng pwedeng pasalubong kay Nyril at tita Olivia, sinabay ko na rin ang pasalubong para kila Lana, Ali, Sienna at Chantel.

“First time kong nakita kung gano ka kagaling sa marketing, totoo nga ang mga balibalita halimaw ka nga sa marketing hahaha” natawa ako sa sinabi ni Oliver habang naglalakad kami.

“Grabe naman yong halimaw, sadyang swerte lang talaga tayo ngayon na matanda na ang kliyente, malapit ako sa lola ko dati kaya alam ko ang kiliti ng mga matatanda. Naalala mo yong kay Miss Feliciana? Naintindihan ko agad kung bakit lagi siyang galit kay Sienna, she’s just in the stage of grumpiness dahil tumatanda na siya so I talk to her calmly and give what she wants and words that she wanted to hear. Dahil that time ang gusto niya lang naman ay maintindihan ang needs ng matatanda which is a way niyang sabihin dahil ayaw niya ipamukha sa iba na matanda na siya. You know when you’re getting older you’ll start to avoid getting ask on your age hahaha” masaya kong pagkwewento habang inaalala ang problema dati ni Sienna kay Mrs. Feliciana.

“You’re really something, Madam Lizeth is right,” sambit niya, tinignan ko siya at nginitian.

“Oo endangered species kasi ako alam mo yon yong kokonti na lang ang kagaya ko sa mundo,” biro ko at tumawa siya ng konti.

“Yeah, sa sobrang konti na lang nakagaya mo swerte na ng makakuha sayo” he said and look straight at the road.

Dahan-dahan nawala ang ngiti saking mga labi, “Oo swerte talaga ang makakakuha sakin, masaya ako maging girlfriend ipaglul—–” he cut me off and talk instead.

“Ipagluluto mo lagi ng masasarap na pagkain, gagawan mo ng sweets, makakalaro mo sa kung ano-anong klaseng laro, makakakulitan mo sa kahit anong oras, magpapangiti sayo kahit wala pang ginagawa, at higit sa lahat bubuo sayo dahil kulang ka” natigilan ako sa mga sinabi niya pero nagpatuloy parin kami sa paglalakad.

Ayaw kong mag assume na ako ang tinutukoy niya dahil ginawa ko na iyon dati at himopia na ako, ayaw ko nang maulit iyon, at isa pa hindi ko nakakalimutan na may Zoey, meron siyang Zoey.

“Ahahhaha malapit na tayo bilisan natin nilalamig na ako,” pag iiba ko ng usapan, pero nanatili siyang seryoso at tila may iniisip. Kaya nanahimik na lang ako at sumabay maglakad sa kanya.

“Sa tingin mo ba dapat akong maging director ng isang malaking kumpanya,” he suddenly asks out of nowhere.

I glance at him and smile, “Oo naman, feeling ko nga doon ka nararapat,” I answered.

“Pero ayaw kong mapunta sa posisyon na iyon ng dahil lang sa tulong at kapit ko sa ibang tao, gusto kong maging kagaya ni Papa, gusto kong magpursige sa mga bagay na alam kong galing sa sarili kong pagod,” he said.

Siguro ok lang naman kung ibababa ko ngayon ang wall ko para sakanya, wala naman sigurong masama kung magiging kaibigan niya ako ngayon. Tyaka hindi naman agad agad lalalim ang nararamdaman ko sa sandaling panahon hindi ba?

“Edi abutin mo ang pangarap mo sa sarili mong sikap, wag mong ipilit ang sarili mo sa mga bagay na pumipilit lamang sayo kung ayaw mong tanggapin ang tulong ng iba, edi wag mong tanggapin hindi naman kailangan sa lahat ng oras ay oo ka lang ng oo. Kung ayaw mo humindi ka. Choose what your hearts want,” I said.

“Then my heart wants you,” kasabay ng sinabi niya ay ang pagdaan ng malaking truck kaya hindi ko ito narinig. Sakto naman ay nasa harap na kami ng hotel.

“Anong sinabi mo hindi ko narinig kasi may dumaan eh, Ano nga ulit ’yon?” I ask as we enter the hotel lobby.

“Ang sabi ko gumala tayo dito sa New York bukas, puntahan natin yong magagandang tourist spot dito. Gusto kasi ni Nyril makita ang mga iyon kaya gusto ko sanang kumuha ng litrato” ganon kahaba ang sinabi niya kahit pero parang one sentence lang ang sinabi niya kanina.

Gagala? Kaming dalawa lang? Safe ba ’yon? Kaya bang pigilan ang nararamdaman ko sa kanya bukas?

Pero sabi niya para kay Nyril naman, sinama niya lang ako para may taga kuha siya ng picture. Tama tama… ok lang gumala kasama siya bukas.

“Sige,” I said.

Chapter 30

“Oliver, dito oh!!!” excited kong sambit habang tinuturo ang magandang spot dito sa fifth avenue. Kumuha ako ng mga litrato niya dahil nga request daw ni Nyril ay kasama siya sa bawat litrato.

He stands in the spot I said and put his hands on his pocket, he is wearing a white pullover sweatshirt with a navy-blue coat and black trouser pants and classic vans shoes. sa simpleng pananamit niya ngayon ay hindi ko parin maiwasang hangaan ang kagwapuhan niya.

“Smile!!” I said and prepared to take a photo of him.

Then he smiles, a pure smile the smile that I always see back then before everything twisted. “Ayan tignan mo ang ganda ng kuha ko” I said and run to him para ipakita ang kuha ko.

“See maganda ako kumuha ng picture eh” confident kong sambit habang pinapakita sa kanya ang mga pictures. But when I glance at him, I didn’t realize na sobrang lapit ko pala sa kanya and when I glance at him, I caught him staring at me not in the pictures.

“Ay sorry” sambit ko at agad dumistansya.

He rubs his hands on his nape and we avoid each other’s gazes for a second and when the awkwardness disappears, niyaya ko na siyang lumipat sa next destination namin.

“Magsusunset na sa high line na tayo pumunta, tapos pagkatapos natin doon pumunta naman tayo sa statue of liberty alam mo na main spot ng New York sayang naman kung hindi natin pupuntahan haha” I said and awkwardly laugh while kept looking in the map on my phone.

“Alam mo ba kung bakit babae si statue of liberty?” I ask him while still focusing on my phone.

“Bakit?” he asked.

“Dahil babae ang laging tama, woman is the main definition of justice hahahha, alam mo ’yon yong kasabihan na ang babae ang laging tama? Sabi ng mga lalake hahaha,” hindi ko alam kung pasok ba yong hirit ko. Pero nakakatawa naman ah, nong nalaman ko ’yon tuwang tuwa ako eh.

Wala akong narinig na tawa mula sa kanya kaya tinignan ko siya pero nagkamali ako ng tapak sa aking daanan at tuluyang natapilok, buti nalang ay maagap siya at agad akong nasalo.

His arms were around my waist and he was too close, I stiffed and trembled, he was too close and I’m afraid that he might hear my freaking heart, it’s pounding so fast right now.

“Ah p-pwedi m-mo na akong bitawan hehe,” I manage to speak even though I stutter a bit with my words. When I said that, he let go of me slowly and change our place, siya ang tumayo sa tabi ng kalsada at ako ang sa gilid.

Nagpunta kami sa high line dito sa New York at kumuha ng iba-ibang litrato, napuno kami ng tawanan dahil sa mga litrato namin, I compare my shots with his and laughter eats us because of his epic takes. Yung feeling na ang ganda ng kuha ko sa kanya then sakin laging epic.

May mga litratong nakapikit ako, nakanganga at kung ano-ano pang katangahan ang itsura ko sa mga kuha niya, ang saya…

“Hahaha, ayusin mo naman Oli, kahit isang matinong pic lang hahaha,” I tease him and he was just laughing at me and tries to take good shots of me here.

Pagkatapos namin sa high line kumain muna kami sa isang fastfood dito sa New York. Nagkwentuhan kami gaya ng dati, at nagtawanan.

“Hahahaha tignan mo ito,” I said and show him his shots for me, nakanganga at hinangin ang buhok ko sa litrato at sobrang nakakatawa ang itsura ko dito.

He looked at it and chuckled, “Hey you have something on your lips” I said when I noticed some ketchup on the side of his lips.

“Ano?” tanong niya hindi ko mapigilang tumayo at kumuha ng tissue para punasan ito para sa kanya.

“Oh ayan wala n––” I just realize what I did, and I know I’m dumb!!!

I stiff and we stare at each other, inabot niya ang aking kamay na nasa mukha niya, and gently held it. His soft touch gives me goosebumps so I quickly seat back and get my hand back. “Hahahaha tara na sa Statue of Liberty, maganda yun pag gabi tara bilis” kinuha ko na ang bag ko at umalis na kami doon at tumuloy sa Statue of Liberty.

“Ang ganda!!!!” I said and felt amazed at the beauty of the place.

“You’re a lot beautiful,” I heard him whisper but I chose to act that I didn’t hear it because I can’t even face him at the moment because my heart is pounding so fast.

Please don’t make me fall again…

“I can take picture of you and your girlfriend if you want” napalingon ako ng may kumausap kay Oliver. ano daw? Girlfriend? Sino ako?!

“No we are no—–” I tried to correct him but Oliver quickly handed him his phone and stood beside me.

Tinignan ko siya ng ngumiti na siya at tumingin sa camera. “Smile!!!” napatingin ako sa kumukuha ng picture ng magsalita ito.

I face him and smile, “Here” binalik niya ang phone ni Oliver. “Thank you very much, sir” Oliver thanked him and shook hands with him, after that he left already.

“Patingin,” I asked him and he showed me the pictures.

Tatlong litrato ito, or tatlong kuha isang nakatingin ako sa kanya habang nakatingin siya sakin at pangalawa naman ay nakaharap kaming dalawa sa camera at nakangiti pareho.

At ang panghuli ay nakatingin siya sakin, agad akong lumayo sa kanya at umaktong walang nakita na ganun.

“Tara na balik na tayo sa hotel malamig na” I said and rub my hands together to release small amount of heat.

At habanag ginagawa koi yon, nagulat ako ng ipasuot niya sakin ang coat niya, pinasuot niya ito sakin na para akong bata na binibihisan na nakatingin lang sa kanya.

“There, let’s go,” he said and held my hands, started walking, and called a taxi.

I just follow him and remain staring at out intertwined hands. My heart is beating so fast I can’t think right anymore. Nabalik na lang ako sa katinuan ng tumigil na ang taxi sa harap ng hotel.

Naglakad kami papuntang room namin ng hawak niya parin ang kamay ko, binitawan niya lamang ako nong nasa harap na kami ng pinto ng mag room namin.

“Goodnight, you go and rest well,” he said and leaned over, my eyes widened when his face got closer to mine.

Is he going to kiss me?

My heart is beating so fast and my hands are all cold as ice, right now.

And I was ready to accept his kiss when Zoey’s face flashes in my mind, agad ko siyang tinulak palayo at, “Goodnight!” I said, enter my room and close it.

Sumandal ako sa likod ng pinto at napahawak saking dibdib, “Calm down, please,” I beg to my heart.

“Please…”

Chapter 31

Kasalukuyang dumadaloy ang tubig sa aking buong katawan, habang sinisimulan kong banlawan ang aking buhok sa ilalim ng shower.

Naliligo na ako ngayon upang makapag ayos na sa pagdalo namin mamaya sa party ni Madam Lizeth, habang naliligo ay kasabay nito ang madalas kong paghikab. Buong araw ay natulog ako sapagkat hindi ako nakatulog ng maayos kagabi.

Napuyat ko kakaisip sa muntikan ng mangyari, hindi ko alam na masyado ko nang naenjoy ang araw kahapon pati narin ang pakikitungo ko kay Oliver na kagaya lamang ng dati.

Hanggang ngayon hindi mawala-wala saking isipan ang nangyari kagabi, I was tempted and I was about to accept it, but I realize that it wasn’t right.

Everything was wrong, Zoey is my friend and I choose to forget my feelings for her man because I don’t wanna ruin somebody’s life.

Pinihit ko na pasara ang shower at kinuha ang towel sa glass door, lumabas ako ng banyo ng nakatapis lamang, nakahanda na rin ang aking susuotin para mamaya. Pero, mas inuna ko munang patuyuin ang aking buhok at mag-ayos nang mukha. Mabuti nalang pala ay nagdala ako ng dress dito sa New York.

Ang sabi kasi ni Madam Lizeth ay marami daw dadalong mga mayayaman na tao doon, nakakahiya naman kung pupunta ako doon ng casual lang ang pananamit ko.

Minsan lang makisalamuha sa ibang tao kaya kailangan kong may mukhang presentable kahit papano. Ayaw kong mapahiya ang Delavine’s, dahil alam kong tatayo at haharap kami doon bilang mukha ng Delavine.

Matapos kong mag-ayos ng buhok at simple make-up ay agad ko nang sinuot ang aking damit. I wore a black halter dress and covered it with a below-the-knee red coat, I paired it with platform high heels.

Habang nag-aayos ay nakarinig ako ng katok mula sa room service. Mabilis akong tumayo at dinaluhan ang pinto.

When I opened it I stop for a seconds when I saw it’s Oliverious wearing a black matte shirt, the sleeves are folded into his arms and a black trouser pants, napansin ko din ang hawak niyang gray coat, siguro ay susuotin niya mamaya paglabas dahil sobrang lamig sa labas.

“Oliver,” I utter his name and widen the opening of the door.

“Tapos ka na ba?” he asks and keeps on staring at me, kaya medyo naconscious ako sa sarili ko dahil sa uri ng tingin na binibigay niya.

Hindi ba maganda ang suot ko? OA ba ang make up ko?

“P-panget b-ba?” tanong ko.

Agad siyang ngimiti ay umiling, “No, you look perfect,” he said in a sincere tone. i avoided his gaze and say, “Wait for me,” I said and get back to the bed, kinuha kona ang purse ko pinatay ang ilaw ng room.

“Tara,” I said as I close the door, he nodded at sabay kaming naglakad pababa sa lobby.

Pagkadating namin sa lobby, hindi niya ko pinalabas agad, sabi niya tatawag muna daw siya ng taxi bago ako lumabas para hindi daw ako lamigin.

Sinunod ko lang ang gusto niya at maya-maya lang ay pumasok siya sa hotel at, “Tara na,” he reached for my hands and gently pull me outside where the taxi awaits.

Sinabi niya ang address na binigay samin ni Madam Lizeth at agad naman kaming dinala ng driver doon.

Isang napakagandang modern house ang pinagbaan namin kung saan may mga tao sa paligid na nakapusturang pangmayaman.

“Tara sa loob,” sambit ni Oliver at inoffer ang kanyang braso sakin, I wrap my hands around his arms and we both walk inside the house.

“Bien que tu sois ici (Good that you’re here!!!)” salubong samin ni Madam Lizeth sa pagpasok namin sa party.

She hugged and kissed us both, “Here, this way, let’s go to my office for the signing of the contract,” She pulled us out of the crowded place and brought us to her elegant office. The ambiance inside of here is so calm, just like Madam.

It’s calm but powerful.

“Give me the papers,” she said and seat on her table, binigay naman ito sa kanya ni Oliver at walang pagdadalawang isip niya itong pinirmahan.

“There the deal is close, congratulating Ms. Callereese and Mr. Beltran,” she spoke formally and handed us the papers.

“Thank you so much Madam,” sabay naming sambit ni Oliver na ikinatawa namin ng konti.

“No problem, so now we’re done with the business talks, let’s enjoy the party,” hinila niya ulit kami palabas at dinala sa bar counter.

“Please, enjoy the night, the night is still young, you guys should seize it “she patted our shoulder and gestured to the bartender to give us drinks and leave.

“Ma’am sir” the bartender serves our drinks, it’s a mojito.

Kinuha ko ito at tinignan si Oliver, “Sabi ni Madam enjoy daw, tara cheers,” I said and drink it.

Ininom din niya ang kanya, the party is such a vibe, kaya humingi pa ako ng panibagong drinks hanggang sa hindi ko na napansin kung ilan na nainom ko.

I was distracting myself from drinking because I don’t have any conversation to open up with him, dahil sa nangyari kagabi.

“Nakarami ka na ah,” Napalingon ako sa kanya ng magsalita siya habang sinulyapan ako at patuloy na tumitingin sa mga tao sa paligid.

I feel a little bit dizzy already and I had this sudden urge to speak with him since he started this right. “Bakit hindi mo sinabi sakin na may girlfriend ka,” I ask in a serious tone even though my eyes were blurry already.

“Hindi ba sinabi ko na sayo,” he said.

“Gusto kong malaman kung bakit hindi? Gusto kong malaman kung anong ibig sabihin ng mga ginagawa mo dati bakit ang sweet mo sa akin,” I lean closer to him and ask that, he remain staring at the crowd and ignoring my answer.

“Pafall ka bang gago ka!” I whisper and that catches his attention that makes him face me. Medyo nakalean ako sa kanya kaya kapantay ko ang leeg niya so he looks down on me.

“Oh bat’ tumingin ka tinamaan ka noh!” paghahamon ko.

He just stares at me so I continue talking, “Siguro playboy ka talaga noh, nagtatago ka lang sa perfect guy appearance mo, pasimpleng mabait at gustong tumulong sa ibang babae at gagawa-gawa ng mga bagay na ikakafall ng girls and then my girlfriend naman pala,”

“Yeah, alam ko namang maganda ako pero sinasabi ko sayo hindi ako pang option lang, ginigirlfriend ang gaya ko noh!!! Inaasawa pa nga eh tapos ikaw gaganitohin mo lang ako papahulugin mo tapos hindi mo sasaluhin!” I saw him gulp because i was facing his neck.

“Wala naman akong gusto sayo eh, anong akala mo gwapo ka?! Ulol oo gwapo mo nakakainis ka!!!” I really feel dizzy now.

“Sa sobrang gwapo mo kahit alam kong may girlfriend ka na at kaibigan ko pa, ito parin ako nahuhulog sayo!! Sarap mong patayin eh ginugulo mo buhay ko. Anong gagawin ko ngayon gusto na kita ng sobra at kahit anong pigil ko hindi ko na matigil mababaliw na ako nito!” I hardly close my eyes and shake my head a bit to fight up the dizziness I feel.

“Sabihin mo anong gagawin mo ngayon na alam mong gusto kita! ANO SABIHIN MO!” I grab the collar of his shirt and make him face me.

Kahit blurry na ang paningin ko alam kong seryoso lang siyang nakatingin sakin. My heart is pounding and I am getting crazy.

“Ano, sabihin mo anong gagawin mo ah!!! Magsalita ka! anong gagawin mo ngayon mahal na kita ah?! ano! magsali—” I stiffed when those soft lips touch mine.

In just a glimpse his lips are locked on mine. He moves and kisses me deeper, I slowly get lost and kiss him back he holds my cheeks and deepens the kiss, even more, he’s kissing me like his longing for it just like I do.

He moveS away after a seconds of kissing and look at me in the eyes, “Tinatanong mo ko kung anong gagawin ko?” hinihingal niyang sambit.

But I just kept on staring at him and didn’t talk.

“Gagawa ako ng kasalanan!” he said and kiss me again.

Chapter 32

R18

“Agh!” I groaned as my back hit the wall here inside the restroom. I’m a drunk but I can still see things even though it’s blurry.

Oliver pinned me here in the wall, I cannot even think straight and I admit it. But I can still sense and see what he’s about to do. I can already feel his breath against mine, and my whole world is spinning already, and before I know those soft lips claim mine again.

I grab his nape to gather strength, para masabayan ko ang malalim niyang halik na binibigay, “Hmm,” now I fucking making weird sounds.

I hate myself.

But his kisses felt so good and addicting, I opened my mouth so he would have better access to me, we devoured each other’s tongue. Feeling every sensation running in our bodies, I’m getting heated up as I felt his hands below my thighs up to my butt.

“Hmm!” I groan as he finches it and pushes me even more against the wall.

His hands went down back to my thigh and raised one of them into his waist. Now I’m standing just one foot on the ground, I don’t know how I can afford to remain in balance even though I’m already weak by his kisses.

I wrap my arms around his neck and that makes the go signal for him to carry me and lock me more in the wall. Our bodies are banging against each other because of our aggressiveness, but I don’t care. All I care about now is him kissing me.

His kisses went from my jaw down to my neck, devouring every inch of my skin, I felt him licking and socking some parts of my neck. Until it went down to my chest which made me lift up myself and let him do what he was about to do.

Naramdaman ko ang pagtanggal ng pagkakatali ng halter dress ko, at nakita ko nalang na binaba niya ito ay ngayon nakabalandra sa kanyang harapan ang dibdib ko, I’m wearing a strapless bra so he easily pulls it down and reveal my breast.

Agad akong yumakap sa kanya ng sobrang higpit para itago ang aking dibdib, my face is burning with embarrassment right now.

“Don’t,” he whispers and pushes me gently, he stares at me in the eyes. “You’re perfect, it’s beautiful” he whispered and gently touched my face down to my neck and ended up into my breast.

His staring at me when he started massaging it and slowly reach my lips and give me wet kisses. Dahil binibitin-bitin niya ako sa mga halik niya ay ako na mismo ang humila sa kanya at hinalikan siya.

He stopped the kiss and went down to my chest and devoured it, it sent shivers to my belly as his lips touched the tip of my mound.

“Oh…Oliverious,” a moan escape from my lips as he continues kissing and licking it. Hindi ko na alam kung saan pa ako kakapit sa sobrang nanghihina ako sa bawat pagtama ng labi niya saking dibdib.

“Haahmp—,” agad niyang tinakpan ang aking bibig, when I was about to shout because he started sucking my nipple.

My eyes widened with pleasure as he sucks it like a hungry baby, craving for milk. The continuously do that and it really got me crazy, halos hindi ko na alam kung saan ko ibabaling ang aking ulo sa kakaibang pakiramdam ng ginagawa niya sakin.

We are spending an intimate moment here inside the restroom when somebody knocks, which makes us stop. Halos maihi ako sa kaba ng may biglang kumatok, Oliver glanced at the door and wait for the person outside to talk.

Ako naman ay parang nawala ang kalasingan sa nangyayari ngayon, my hands are as cold as a freezing ice right now.

Nanginginig kong inayos ang aking damit kahit buhat pa rin ako ni Oliver. “y a-t-il quelqu’un à l’intérieur (is there somebody inside)” someone talks outside, lalaki ang boses nito.

“Oui il y a (Yes there is)” sagot ni Oliver at ibinaba ako sa pagkakabuhat. Napayuko ako ng bitawan niya ako.

“Ok,” the guy outside said and we heard him leave.

Nanatili akong nakayuko ng umalis na ito, pakiramdam ko hindi ko kayang harapin siya ngayon sobrang nakakahiya ang mga nangyari. Pero ni katiting na konsensya ay wala akong maramdaman sa puntong ito.

“Let’s go back to the hotel, your drunk,” seryoso niyang sambit na tila’y galit ito, may nagawa ba akong mali?

Hinila niya ako palabas ng banyo at agad dumiretso sa maraming tao, “Excuse us” I heard him said while we try to pass through the crowd.

“Aberry! Beltran!!!” nang malapit na kami sa pinto ay tinawag kami ni Madam Lizeth. “You’re leaving already?” she asks, hindi ko siya maharap ngayon kaya nanatili nalang akong nakayuko at hinayaang si Oliver ang kumausap sa kanya.

“Yes Madam, apparently Aberry got drunk and I think she needs to rest.” I heard him say, I wasn’t really drunk anymore, maybe a little bit.

“Oh yes, I understand, but let me give you this Miss Callereese I mean Aberry,” inabot ni Madam ang aking kamay at may nilagay dito. Napatingin ako sa kanya bago sa kanyang binigay.

“It’s my personal calling card, I really admire your abilities and I would like to offer you to be my employee someday, don’t worry I won’t force you I’ll just let you know that I’m here if ever you want to work here in New York, please keep it” she said and smile at me.

Pagkatapos non ay agad kong nilagay sa bulsa ng coat ko ang calling card niya at sumakay na kami ng taxi pabalik ng hotel.

The whole ride my hands are in Oliver’s coat pocket. Nakapasok ang kamay ko doon kasama ang kamay niya, gustuhin ko mang hilahin iyon pabalik alam kong hindi siya papayag kaya hinayaan ko na lamang siya.

Pagkadating namin sa hotel ay aksidente akong nadulas at medyo sumakit ang aking kamay ng magkamali ako ng tungkod sa sahig.

Walang sabi-sabi akong binuhat papasok sa loob ni Oliver at dinala sa room ko. Pansin ko ang galit sa kanyang mukha simula kanina pa kaya hindi ko maiwasan mapaisip.

Hindi kaya’t pinagsisisihan niya ang ginawa namin kaya siya galit ngayon, naalala niya ba na mahal niya si Zoey kaya nagagalit siya ngayon?

Napayuko ako at hindi maiwasan maluha dahil sa mga naiisip ko, tama nakalimutan ko nanaman kung saan ako dapat lumugar at ang lugar na iyon ay wala sa puso ni Oliver. Mahal niya si Zoey, fuck those words pains me.

My heart is beating in a painful way so I remain shook down and try controlling my tears.

Pumasok kami sa room ko at binaba niya ako sa endg ng kama ko, pasimple ko namang pinunasan ang luha ko at hinarap siya. “Salamat, ahm Oli—–,” he cut me off.

“What happened a while ago. I’m sorry I won’t do it again,” he said and turned his back on me.

Why do I feel that if I let him leave this room right now, I won’t be able to reach him again? I don’t want that to happen.

But I couldn’t move and speak at the moment I froze until he left my room. Tears flowed down from my eyes. And that took me minutes before I decided to take a shower. And when I’m inside and about to undress myself my wrist aches so much.

“Ah!” sobrang sakit nito, hindi ko magawang hubarin ang aking damit dahil dito.

I badly need to take a shower because I’m already stinky and sweaty. I can’t sleep like this.

I was irritated, now I’m spacing out and just find myself, in front of Oliver’s room. I knock twice before it opens and shows him wearing his pants and white sando. He looks at me with those tired eyes and waits for me to speak.

“Masakit ang kamay ko,” I said and show him that I was massaging my wrist, tinignan niya ito at bumalik sakin ang tingin.

“Gusto kong maligo, pero hindi ko kayang maghubad dahil dito,” I fearlessly said and fought a stare at him. I don’t know where I get this straight right now but all I know is I need help.

“Anong gagawin ko?” he gently asks and looks concerned about it.

I held his hands with my other hand and pull him inside my room. agad ko siyang dinala sa bathroom at hinarap. “Tulungan mo akong maghubad ng damit” I said, and put both of his hands at my waist.

I immediately sigh and stare at me.

Tinignan ko lang siya at hinintay, he slowly reached for the edge of my dress and slowly lifted it up, slowly and carefully. He was looking at what he was doing and that made my heart pound so hard.

“Hmm,” I groan, ng tamaan niya ang kamay ko.

He exhales so hard and speaks, “This is insane I can’t take it anymore.”

Chapter 33

“This is insane I can’t take it anymore.”

Walang sabi-sabing bigla niya akong binuhat at pinaupo sa sink dito sa banyo, he quickly reaches for my lips and kiss me torridly.

Agad ko naman itong sinuklian at hinalikan siya pabalik, tuluyan niya nang hinubad ang dress ko sakin at kinuha ang kamay ko at inilagay ito sa balikat niya upang hindi tamaan.

“Oh… Oli,” moan when he sucked my neck and licked it leaving marks on every part of it and going down to my breast.

I lean over the sink and rest my head on the mirror. He keeps sucking my mound and his hands are touching my legs up to my waist. He removes my bra, devours my breast until he moves down to my abdomen down to my belly.

“Hmm,” hindi ko alam kung maiinis ako sa sarili ko dahil sa kung ano-anong tunog na ang aking nailalabas dahil sa kakaibang sensasyon na dala ng kanyang labi sa aking katawan.

“N-no,” I stopped him when he went down in between my legs.

I look at him but he just look at me and slowly kiss the sensitive part down there. “Haaa,” para akong nawawalan ng tamang paghinga sa kanyang ginawa.

I lift my head and try to control my mouth by producing weird sounds; I can’t help but close my eyes. This is an anonymous feeling and sensation that I can’t even control.

“Please.. ah,” I wanted to please him to stop, pero parang iba ang naging dating.

He slowly pulls my underwear down and gaze at me, I cover my face. I’m completely naked in front of him. He leans over and gently my injured wrist. “Ilagay mo dito ’yan, ayaw kong masaktan ka” he whispers and kiss my forehead, nilagay niya muli ang kamay ko sa kanyang balita at hinalikan ito.

With that, I feel so desperate and say, “Let’s do it please” I whisper at him.

He stared at me for a moment and then kissed me again. While we were kissing, I saw him undressing until he was completely naked in front of me.

“This will hurt you so bad Aberry,” he whispers in my ears.

“I’ll endure it,” lakas loob kong sambit kahit na ang totoo ay kinakabahan na ako sa maaaring mangyari.

He sighs and positions himself in between my thighs, “I’m sorry,” he whispers and enters his length inside of me.

I felt like my whole world was tearing apart, I hugged him so much and cried on his shoulder because of the pain. “Shhh..I’m sorry I love you” he whispers.

I cried, even more, hearing the words he said made me cry with bitter happiness. “I love you, Oliver, I love you,” I said while sobbing and crying on his shoulder.

“Shhh,” he tries to calm me and tries his best not to move to avoid hurting me down there. Which I completely appreciate so I force myself to endure the pain and kiss his cheeks.

“Move,” I whisper, tinignan niya muna ako sandali bago magsimulang gumalaw. I hug him.

Binaon ko ang aking mukha sa kanyang leeg ng magsimula siyang bumayo. At first it kills me to death but as it last longer the pain change into an extreme pleasure.

“Oh… Oli” I moan his name as he goes faster.

“Fuck” he groans and keeps moving, faster and faster.

I’m getting crazy, I felt him help my injured wrist and kiss it while staring at me at the same time keep moving faster and faster.

“Ah Oliver!!! Oliverious!!!” hindi ko na alam kung saan pa haharap.

He moves faster until we both reach our climax, “Fuck… fuck fuck” he groans as he releases something inside.

I felt so weak and lay down here at the sink, and he did the same thing he rested above me. He rested his head on my chest and closed his eyes.

“I love you Aberry, mahal kita pero kasalanan kita,” he whispers and I felt his heavy breath, nakatulog na siya.

I anxiously stare at the ceiling and keep thinking on what he said, tama ka Oliver kasalanan natin ang isa’t-isa. Ikaw ang kasalanan na pilit kong iniiwasan pero ikaw rin ang nais.

I chuckle bitterly and whisper. “I fucked up,”

Naghintay ako ng mag ilang minuto sa ganong posisyon ng makaramdam na ako ng ngalay ay pinili ko na siyang gisingin. He quickly stands up as he hears my voice and help me to seat properly.

Sinubukan kong tumayo pero hindi niya ako pinayagan, sa halip ay binuhat niya ako at binuksan ang bathroom. Dahan-dahan niya akong binitawan dito at hinayaang punuin ang bathtub ng malamig na tubig. Medyo ininda ko ang kirot sa ibaba kaya ng mapansin niya ito ay nagprisinta siyang tulungan ako.

Kasalukuyan ako nakahiga sa bathtub habang shinashampoohan niya ang aking buhok. Nakasuot na siya ng boxer shorts nya at nakaupo sa tabi ng bathtub habang ginagawa ito.

I just keep staring at him as he focuses on what he’s doing in my hair. “What now?” I ask and look away.

I felt him glance at me, “I don’t know, maybe I’ll go to jail tomorrow” he said.

Tinignan ko siya, bakit siya pupunta sa kulungan? Nang makita niya’ng nakatingin ako sa kanya he smiled at me and said, “I’ll be locking and imprisoning myself inside your heart and do the same thing to you” I stiffed on what he said and try to process it inside my mind.

“Aberry, tinanong mo ko kung bakit hindi ko sinabi ang tungkol kay Zoey. Sasagutin ko na ito ngayon” bumalik ako sa aking sarili ng sabihin niya iyon.

“Nong nakilala kita, pakiramdam ko nagulo ng sobra ang buhay ko. Sobrang ingay mo, sobrang kulit mo at pagpupursigihan mo ang lahat ng bagay na tingin mong tama. Meron na akong tahimik na buhay noong wala ka pa sa buhay ko, meron akong matinong trabaho, napapakain ko ang aking pamilya ng maayos nasusustentuhan ko ang pangangailangan nila at may Zoey ako pero nung dumating ka,ikaw nalang ang tanging nasa isip ko, hindi ko alam kung bakit gusto kitang protektahan at samahan lagi nung una hindi ko maintindihan pero ngayong lumayo kana natakot ako. Pinagsisihan kong pumayag akong maging girlfriend si Zoey dahil kay Mr.Milendez. Pinagsisihan kong hindi ko pinahalagahan ang salitang girlfriend noon.” He speaks like he was regretting being with Zoey.

“Aberry, alam kong hindi tama pero mahal na kita at ayaw kong mawala ka sa tabi ko, please be with me let’s be a sinner together,” he begs with those eyes.

I know this is crazy but if it is him, I’ll be a sinner then. “Yes, let’s do this together” I whisper and reach for his face and kiss him.

Nasa uluhan ko siya and we kiss in an opposite position. After that gentle kiss, we look at each other and smile.

And that smile will be the last smile I wish to see in my whole life.

“I love you sinner” I whisper.

He smirks and chuckles, “I love you more sinner,” he said.

“I’m head over heels for you Aberry”

Chapter 34

It was already late, when I wake up and found this man lying beside me, His still sleeping with his arms around my waist. Hindi ko alam kung panaginip ba ito pero parang ayaw ko nang matapos pa ito.

Gusto ko na lang manatili sa ganitong posisyon kasama siya, he holds me like he’ll die if I disappear. When I sat on the bed but his arms were still around my waist, I felt a little bit disoriented and it hurt a lot down there.

Dahan-dahan kong tinanggal ang kanyang braso sa aking bewang at tumayo, tumuloy ako sa banyo at tiniis ang kirot na dulot nangyayari kagabi.

As I stand in front of the sink where it all happens, I can’t help but be embarrassed. I just lost my precious virginity last night and I’m not feeling any regret at this moment and maybe I would never feel that because being with him is worth it.

But my smile fades away when I remember Zoey, I just committed a sin last night, hindi ko alam kung anong nararamdaman ko sa problemang pinasok ko pero ang alam ko lang ay ayaw kong mawala si Oliver sa tabi ko.

“Hi,” agad akong napalingon sa pinto ng banyo ng makitang nakatayo si Oliver dito.

“Oh, gising kana pala, gusto mo na ba mag-almusal? Sandali lang maliligo lang ako saglit” pumupungas-pungas pa ito habang nakatayo sa pinto halatang inaantok pa at napuyat siya kagabi.

I smile and walk towards him, cling my arms around his neck and he immediately wraps his arms around my waist and smiles back at me. “Good morning,” I whisper.

He bent a little bit to carry me and wrap my legs around his waist, “Morning,” he whispered back and kissed my cheek gently.

As those lips touch my skin a genuine and pure happiness filled my heart. Walang katumbas ang saya na maging kasama siya.

He started to walk and let me sit on the sink again. He pinned me here by putting his hands on both sides of the sink and he stared at me. tiningnan ko din siya at ngumiti, when I smiled, he chuckled and shook his head a bit. “Gutom na ako,” he said.

“Oo nga pagkatapos kong maligo kakain na tayo sa baba, order na lang tayo sa coffee shop sa baba” I said and fix his morning hair.

He gazes back and said, “Hindi pwedeng ikaw na lang ah!” With that, he carried me and brought me into the bathtub.

“Hoy!!! Teka Oli!!!!!” After that, an amusing moment happens again, and it really makes me crazy over him.

Ngayon ay kasalukuyan na kaming naglalakad papuntang coffee shop na malapit, we are walking with holding hands like a happy couple.

Hindi na ako nag isip ng kung ano man, ang gusto ko na lang ay maging kasama siya at siya lang ang pagtuunan ng pansin.

“One espresso and coffee latte please,” he said as we ordered at the counter. Naghanap kami ng mauupuan sa loob ng coffee shop.

“You look beautiful with that sweatshirt” nakangiting sambit niya. I roll my eyes on him and he chuckled, pinasuot niya sakin ang sweatshirt niya dahil ayaw niyang ipasuot ang fitted blouse ko. Ngayon mukha tuloy akong bata sa laki ng sweatshirt niya sakin.

“Boyfriend ba kita ah!!” I ask with sarcasm. He laughs, “Hindi naman diba!!! Bakit lakas mong makautos!!!” iritang sambit ko.

“Hindi ako ang boyfriend mo pero ako naman ang kasama mo kagabi sa ka——,” I cut him up by putting bread on his mouth.

“Oh, tama ka na!” I said and continued eating, our drinks got served and we just talked the whole time. He never let go of my hands since this morning.

“Hey, good morning,napalingon kami sa isang batang babae ng lapitan kami nito at kausapin.

I smile at her and ask, “Hi little girl, what can we help you with?” She’s young but she clearly looks so smart. May hawak siyang pink notebook and pink ballpen. Then she’s wearing thick glasses and the way she stands in front of us made her look even smarter.

“So I’m having a school project and it’s a scrapbook about love, and I want to take pictures of you so I can put it in my scrapbook,” she said, nagkatinginan kami ni Oliver sandali bago ko siya sinagot.

“Sure,” I said and she quickly brought her pink point and shoot camera. I think it’s a Kodak M35 reusable camera.

“Can you move closer” she requested, kaya agad hinila ni Oliver ang upuan ko palapit sa kanya at umakbay sa aking balikat.

We both smiled at the camera and she requested 5 shots so we participated and let her take shots, whatever she wanted. “It’s done, it’s a big help for my project thank you very much by the way your girlfriend is so pretty” she’s not talking to me, she’s talking to Oliver like they are the same age which is pretty funny.

“I’m not his girlfriend,” sabat ko tinignan niya ako sandali bago tinignan ng may katanungan si Oliver.

“She’s not my girlfriend,” he answered, why can’t I be his girlfriend? Aberry, because there’s Zoey in between so you will never be his girlfriend.

“She’s my girl,” habol ni Oliver sa kanyang sinabi, the kid smile and wave before she went outside of the coffee shop with her mom.

Tinignan ko si Oliver at pinaningkitan ng mata, “I’m your what?!” I ask.

“I said you’re my girl” he casually said and pulled me closer to him.

I bitterly smile and say, “Oo tama, I’m your girl sa tagalog babae mo,” pakiramdam ko ay kabit ang dating ko, dahil hindi naman ako ang kanyang girlfriend.

“Wag mong sabihin yan, you’re not I love you” he said.

“Bakit totoo naman ah, hindi ba babae mo ko sa labas may girlfriend ka tapos ito ako kasama mo, what’s worst is may nangya—––” he cut me off with a kiss.

“I said don’t say that!” he said and quickly stood up, pulled me out of the coffee shop, and brought me to Brooklyn Bridge.

“Bakit tayo andito? malayo ito sa hotel ah baka malate tayo sa flight natin mamaya kung magtatagal pa tayo dito.” I spoke.

We stand here in the middle of the bridge and he face me, “Hoy bakit tayo andito?” I ask. Dahil ang daming tao dito na dumadaan.

Tinignan niya ako at may kinuhang kung ano sa kanyang bulsa. It was a necklace with letter O and A pendant.

I laugh as I see the pendant, “Ganon na ba ako kaOver Acting sayo at OA ang pendant n’yan!!?” natatawa kong sambit.

Tumawa din siya at pinitik ang aking noo, “That’s our initial stupid,” he said.

Tinignan ko ito at tama nga siya, Oliverious and Aberry nga ito, dahil may nakaengrave sa bawat letra na pangalan namin.

“Mahal ito, hindi ba?” I ask.

“Mas mahal kita,” he said and pinasuot sakin.

Tinignan ko ito at hinarap siya muli, He held my face and pulled me for a smack, “I’ll end my relationship with Zoey just to be with you and nothing’s gonna stop me” what?!

Hindi ko alam pero bigla na lang akong naiyak sa kanyang sinabi at tinakpan ang aking mukha gamit ang aking kamay. I feel so happy that I could just cry the whole day.

“I love you Aberry, once we get back to the Philippines give me one day to end everything with Zoey and I wait for me,” he said.

Tinignan ko siya habang sinusubukan niyang punasan ang aking mga luha, I smile at him and nodded.

“Yes, I’ll wait for you,” I whisper.

Chapter 35

“Ladies and gentlemen, we have just landed in Manila International Airport, Air Asia airline to Manila, on behalf of our crew we thank you for choosing Air Asia Philippines,” I slowly sat properly as the announcement surrounded the plane.

Tulog parin sa tabi ko si Oliver, kaya dahan-dahan ko sanang hihilain ang aking kamay mula sa kanyang pagkakahawak ngunit bago ko pa ito magawa ay nagising na siya at mas lalong hinigpitan ang pagkakahawak sakin.

“Andito na tayo,” I whispered to him, he rested even more on my shoulder, at siniksik ang kanyang mukha sa aking leeg. I feel him taking sniffs on my neck so I pinched his hand a little bit.

Naramdaman ko ang pagbigat muli ng kanyang paghinga kaya alam kong umidlip muli ito. Pagkatapos namin pumunta sa Brooklyn bridge sa New York muntikan na kaming ma late sa flight namin buti na lang ay medyo na delay din ang flight namin kaya umabot kami.

The first hours of the flight he just clung and talked to me, we ate and watched some movie on his phone after that we fell asleep and I woke up earlier than him.

The whole flight he never let go of my hands and kept it in his lap no matter what. “Gumising kana Oli” I whispered to him.

“Hmmm,” he groans and hugs my waist.

“Bahala ka dyan iiwan kita ah pagbaba na matulog ka na lang dyan” I said and fix my phone inside my bag and check some important things.

Maya-maya lang ay umupo na siya nag aayos at tinignan ang oras sa cellphone niya, after that he faced me and kiss my cheeks.

“Ayusin mo na ang gamit mo” I said, and I do mine too.

Pagbaba namin sa plane at sumakay na kami bus palabas ng terminal 3, pagpasok namin sa loob ng Airport sabay kaming naglalakad dito, he was holding my hands and pulling our luggage’s on the other hands.

“Sigurado akong matutuwa si Nyril sa binili natin para sa kanya, baka tumalon pa ’yon sa tuwa hahaha” excited kong sambit. Thinking how would Nyril react to a customize keyboard that we buy on New York, I knew that she will love it.

“Ganon na nga ang mangyayari” Pagsangayon niya sakin habang hinila pa ako papalapit sakanya, he held my hands tighter.

“Eh yung kay tita Olivia ano sa tingin mo magugustuhan niya kaya yung bini——,” natigilan ako ng may sumigaw.

“Babe!!!!!!!!!!!!” mabilis na binitawan ni Oliver ang aking kamay ng makitang papalapit samin si Zoey. She runs to him and hug him so tight.

Nanatili akong nakatayo sa gilid at nakatingin sa aking kamay. I was left alone in just a glimpse. That’s right I’m just his girl not his girlfriend, magkaiba ’yon.

“I miss you so much!!!!!” Zoey kissed him in front of me, so I immediately avoided seeing it more and looked somewhere.

“Aberry hello, how’s the trip naging mabait ba si Babe doon?” nilapitan ako ni Zoey at nginitian.

“A-ah oo hehe,” I don’t know what to say. I can’t face her feeling ko nasusunog ako ngayong nasa harapan ko siya.

“So, what’s your plan? Tara sama ka na namin ihahatid ka na namin ni Babe right.“she clung her arms around his waist and smile at me.

“Ah h-hindi na, s-susunduin ako ni Alliana papunta na yon, sige mauna na kayo ingat ah,” I said and quickly grab my things and went to the waiting area.

Pagkaupo ko dito natanaw ko silang pasakay sa panibagong sasakyan na naman ni Zoey. I sigh and check my phone. Tinext ko si Ali at tinanong kung pwede niya ba akong sunduin pero hindi siya pwede dahil nasa ibang lugar daw siya.

Wala akong nagawa kundi hilahin ang aking mga dala at pagtawag ng taxi. Medyo nahihirapan pa akong pumara ng taxi dahil nagkakaunahan.

But after an hour nakasakay din ako, I rest and just play games on the ride until I reach the unit. pag-uwi ko sa unit walang tao pero malinis ito sabi ni Ali hindi daw siya makakauwi ngayong gabi kaya mag-isa lang ako dito.

I lie down on the couch and just put all my things at the side. Nagpahinga ako at hindi napansin na nakatulog na pala ako. Nagising na lang ako ng may kumatok sa pinto ko. I glance on the clock and it’s already 2 am.

Baka si Alliana ito, I open the door and as I open it someone hugs me, by his scent I already know who is this. “Oliverious,” I said.

Sobrang higpit ng kanyang yakap sakin at mukhang pagod na pagod siya, siguro hindi pa ito nakakapagpahinga simula pagkadating namin dahil kasama niya si Zoey.

“Bakit hindi ka pa nagpapahinga?” I ask, at umatras para maisara ang pinto. Nanatili siyang nakayakap sakin ng sobrang higpit at siniksik ang kanyang mukha saking leeg. Dinala ko siya papunta sa couch at umupo doon ng hindi niya binitawan.

“Hoy, bitawan mo muna kaya ako, hindi ka ba nahihirapan dyan?” I ask and rub him back.

Nanatili lang siyang tahimik na nakayakap sakin kaya hinayaan ko muna siya. “Kumain ka na ba?” I ask. But he didn’t answer.

Hinimas-himas ko ang kanyang buhok at nanahimik na din.

“One week give me one week,” he whispers all of a sudden. Kumunot ang aking noo sa kanyang sinabi. “Ano?” naguguluhan kong’ tanong, anong one week?

“Bigyan mo ako ng isang linggo para sa usapan natin,” he whispers in my neck.

Natigilan ako sandali at niyakap siya, “Kahit two weeks o one month pa yan maghihintay ako,” I said and smile.

Mas humigpit ang kanyang pagkakayakap sa akin hinalikan ang aking leeg. “Mahal na mahal kita,” he whispers.

“Mahal din kita Oliverious Austin Beltran,” I said.

And this time he faces me and stares at me for a moment, “I want you all mine,” he said and his jaw clenched.

I laugh and wrap my arms around his neck. “No one owns me but I’m your prisoner as long as you lock me into your heart, as long as you hold me, I’ll be your prisoner,” I said and initiated the first move and kissed him.

That night ended magical, again, he owns me again and loves me.

I’m a prisoner of his love.

Chapter 36

“Para sayo Sienna, ito pakibigay na lang kay Chantel sana magustuhan niyo” I handed Sienna a two paper back, ito ay pasalubong ko sa kanila ni Chantel hindi ko alam kung kailangan pa ba nito pero ito lang ang naisip kong’ pwede sa kanila.

I bought them the same silk bodycon dresses in two different colors. For Sienna, I choose shinny white and maroon for Chantel. “Wow nag abala ka pa Aberry pero sobrang salamat matutuwa si Chantel nito” she said and we just talked about the deal with Noelle after we continue working.

“Aberry, pwede po ba itong ipa pirmahan kay Oliver,” sambit ni Sienna habang abala sa pagpirma ng mga tambak na papeles.

I stand up and get the paper she said, “Yeah, sure”agad akong lumabas ng office at tumuloy sa kabilang opisina.

Kumatok ako bago pumasok at naabutan siyang may ginagawa sa kanyang laptop. He seems so busy because he wasn’t able to glance at me.

“Sir pwede po bang paki pirmahan ang mga papers na ito galing po sa marketing department,” I try to change my voice and put the papers on his table.

Tumango lang siya at patuloy parin sa ginagawa, “Ok po sir thank you po,” I said.

Nag bibitawan ko na ang mag papel ay hinawakan niya ang kamay ko gamit ang kaliwa niyang kamay at habang ang isa ay patuloy parin sa keyboard.

I stare at him; he glances and kisses my hands. “Eat your lunch,” he said and grab something below his table. Isa itong maliit na lunch box at binigay niya ito sakin.

“Ano to’?” I ask.

“Your lunch,” he said, still focusing on his work.

“Ikaw na nagluto?” tanong ko. Tumango siya at hinila ako ng konti kaya lumapit ang aking mukha sa kanya.

“Kainin mo yan,” he said and steal a smack before letting me go. I feel my face burn so I turn my back and bring the lunch box with me. bumalik ako sa office namin ng may ngiti sa labi.

The lunch comes and I eat all he cooks for me and continue working. After work sinabihan ko si Oliver na lalabas kami ni Lana kaya hindi ako sasabay sa kanya. “Ay bigatin!!!” masayang sambit ni Lana ng abutan ko siya ng isang paper bag.

She opens it and genuinely smiles as she saw a painting inside, “Nooooo Aberry!!!” she said and hugged me so tight.

“You’re welcome” sambit ko kahit hindi niya pa sinasabi ang thank you.

“Sobra talaga to’ pero thank you so much huhuhu sobrang saya ko,” she said and continued looking at the painting like she was mesmerized deeply.

“Oh sorry nalate ako layo ng pinuntahan namin” Sakto namang kararating lang ni Alliana. Agad siyang umupo at ininom ang coffee ni Lana which is hindi ito napansin ni Lana dahil busy pa rin sa painting.

“Kamusta ang deal?” Ali asks and puts her bag on her lap.

“I close the deal nagustuhan ni Madam Lizeth ang proposal,” masiglang pagbabalita ko. “Expected,” sambit ni Lana habang nakatitig sa painting.

“Anong sinasabi mo dyan?” tanong ko.

“Sabi ko expected na masasara mo ang deal kasi hindi ka naman ipapadala don kung hindi sure win si CEO sayo,” sambit niya at tumango naman si Ali.

“Kumusta naman ang pagsasama n’yo ni Oliver da New York?” seryosong tanong ni Ali.

I don’t know how will I say this to them right now, feeling ko pag sinabi ko ang nangyari sa New York masasampal ako ng wala sa oras.

“Ok naman na kami… friends,” saka ko na sasabihin sa kanila ang lahat pag nagawa na ni Oli ang pangako niya.

Ayaw kong mag-alala sila sakin, at pigilan ako dahil alam kong ipaglalaban ko si Oliver. “Yon lang?” tanong niya muli.

“Oo, we choose to be professional na lang di na ganun naman dapat?” I’m a big liar. Tumango-tango lang si Ali at umorder na kami ng dinner.

We talk about random things and persons, also things that concern our jobs. Then we go to a bar just to drink a little bit. Pero sa totoo lang kaming dalawa lang talaga ni Lana nag uminom dahil hindi naman umiinom si Ali.

Habang umiinom kami at nagtatawanan biglang tumunog ang phone ni Alliana, “Aberry pinapatawag ako sa office may emergency daw, kaya mo bang mag-isa dito?” she asks and look at Lana who are literally wasted now.

“Oo, medyo sober na ako kaya na namin ito pumunta ka na go,” I said and push her thigh and she leave.

“Hoy, Lana tara na umuwi na tayo,” I said and pull her up kasama ang paper bag na may lamang painting.

“Ahmmm,” she groans, Inalalayan ko siya palabas ng bar at agad pumara ng taxi pauwi sa unit.

Pagbaba namin ng taxi ay medyo tumino-tino na sa paglalakad si Lana at madali ko nalang siyang na-iakyat sa unit at pinasok sa kwarto ko.

“Lana ang tagal-tagal na nating umiinom mahina ka parin hanggang ngayon!!!” iritang sambit ko at hinilot ang nangalay kong braso.

She just lay down on the bed and hugged the pillow. I just ignored her and went outside to drink water.

Maya-maya lang ay tumunog ang phone ko, Tumatawag si Oli. “Hello?” I answer.

“Nasa tapat ako ng pinto mo,” bungad niya sakin, kaya mabilis akong nagtungo sa pinto at binuksan ito. “Oh kamusta, galing ka kila Zoey?” I ask.

“Oo, sinamahan ko siyang bumili ng panibagong swivel chair para sa office niya.” he said, I nodded and drink the water.

Lumapit siya sakin at inamoy ako, “Uminom ka?” tanong n’ya at hinawakan ang aking kamay. “Oo konti lang naman hindi naman ako nalasing andyan si Lana sa loob gusto mong pumasok?” tanong ko sa kanya.

“Hindi na,” sagot niya at hinila ako papalapit sa kanya, at niyakap. Gaya ng lagi niyang ginagawa kahit mas matangkad siya sakin ay pilit niyang sinisiksik ang kanyang mukha sa aking leeg.

“Napagod ka ba?” tanong ko, kahit alam ko namang hindi madali ang trabaho niya bilang Finance manager.

“Oo,” sagot nito. Kaya hinimas ko ang kanyang buhok at niyakap siya pabalik.

“Bakit hindi ka pa magpahinga kasi? Nagpunta ka pa dito,” sambti ko.

“Gusto kitang makita,” he said that made me smile. But I notice him doing heavy sigh. So I ask, “May problema ba?” tanong ko sa kanya.

Huminag muli siya ng malalim bago sumagot, “Kanina pinipilit akong lumipat ni Mr. Milendez sa kumpanya nila. He offer me that position again pero ayaw ko. Ayaw ko ng ganun Aberry,” para siyang bata kung magsalita, yung batang tila’y nagsusumbong na pinilit siya ng kaibigan niyang maglaro kait ayaw niya.

I smile and, “Kung ayaw mo wag mong gawin, sige na magpahinga kana kaya pagod kana oh” I said and push him a little bit so I can see his face, bakas sa mapupungay niyang mga mata ang antok at pagod kaya hinalikan ko siya sa kanyang pisngi.

“Sige na, matulog ka na magkita na lang tayo bukas” I said and push him.

He just stares at me until I wave goodbye at him and close the door. Hahakbang palang ako pabalik sa kusina ng kumatok siya muli.

Binuksan ako ito at agad niyang inabot ang aking kamay, “Stay with me,” he said and pull me out of my unit. he closes the door and pulls me into his place.

“Hoy, Oliver ano ka ba hahanapin ako ni Lana!!” I spoke.

“I’ll bring you back tomorrow morning,” he said, he smiled playfully and pulled me inside of his unit.

“Oliverious!!!”

Chapter 37

“Ate Aberry!!!!” malakas na sigaw ni Nyril pagkalabas niya ng pinto ng bahay nila. Kasalukuyan kaming nandito sa bahay nila para ibigay ang pasalubong namin mula sa New York.

“Hello, kumusta na?” I ask and smile at her as she hugs me and brings me inside of their house.

Pagpasok namin sa loob agad hinanap ng mata ko si tita Olivia sa buong bahay pero wala ito, “Nasaan si tita Olivia?” tanong ko.

“Pumunta muna si Mama sa tita ko,” sagot ni Oliver kaya tumango-tango ako at hinarap si Nyril.

“Nyril may pasalubong pala kami sayo tingnan mo,” binigay ko sa kanya ang paper bag na agad niyang kinuha at binuksan.

“WOW sobrang ganda nito ate!!!!!!!!!!!” masayang sambit nito.

“Bigay yan ng kuya mo at ito naman ang akin,” I handed her the small paper bag with a necklace inside.

“Wow ate sobrang ganda din nito maraming salamat!!!!” she jumps into me and hug me so tight to the point na mapaupo na kami sa sahig, kaya natawa kaming dalawa.

Oliver serves the dinner for us at kumain kaming tatlo dito, pagkatapos ay naglaro na rin kami. Napuno ng tawanan at asaran ng magkapatid ang buong sala. Panay ang pang-aasar ni Nyril sa kanyang kuya tuwing natatalo niya ito at nilalabanan naman ito ni Oliver ng pang-babara kaya hindi maiwasang magkapikunan sila.

Pumagitna nalamang ako sa kanila upang hindi na sila magaway at habang kami ay naglalaro naramdaman ko ang kamay ni Oliver sa aking bewang ng matalo siya at bitawan ang controller. He wraps his arms around mine and rest on my shoulder.

I was eaten by nervousness because Nyril might see us, nasa harapan namin si Nyril kaya hindi niya ito mapapansin pero ang kinatatakutan ko ay paglumingon siya gaya nito.

“Ate an—–”

“Ay palaka!!!” I push Oliver away, before Nyril turn to us, natigilan na lang siya ng makita ang kuya niya sa sahig na nakahiga.

“Anong nangyari sayo kuya?” tanong niya dito, Oliver just put his arms on his eyes and spoke. “Matutulog ako inaantok na kasi ako” he said and chuckled.

What a lame excuse, nginitian ko lang siya ng bumalik na si Nyril sa paglalaro at ganun din ako, gaya ng sinabi niya nakatulog nga siya sa sahig dahil sa pagod, kakagaling lang namin ng trabaho at dito agad kami dumiretso.

“Nyril inaantok kana sige na matulog kana sa kwarto mo ako na ang bahala sa kuya mong to’” I said and stand up.

“Sige ate Aberry goodnight, thank you so much, sana ate na lang talaga kita noh,” she said, I wish that too Nyril.

I just smile at her and let her go to her room, saka ko naman inasikaso itong lalaking ito. at first, I try kicking his thighs slightly and kneel to wake him up.

“Oli gumising kana kung gusto mo nang matulog don’ kana sa kwarto mo ako nalang ang uuwi mag-isa kaya ko naman” I said and shaking him up.

Agad niyang iminulat ang kanyang mga mata at hinila ako para yakapin, now I’m above him. “Hoy ano!!!” bulong ko at sinubukan siyang itulak.

“Shhh,” he said and closed his eyes again, he hugged me and let me rest my head on his chest.

“Oliver mamaya lumabas si Nyril!!!” kinakabahan kong sambit at pilit sinisipat ang pinto ng kwarto ni Nyril, praying that it would not open at this kind of situation please.

“Dito nalang tayo matulog,” he whispers kaya agad ko siyang tinignan.

“Ano kaba hibang, ano na lang iisipin ni Tita Olivia pag naabutan at nalaman niyang dito ako natulog. May girlfriend ka Oliver baka nakakalimutan mo” I nag at him.

He just stared at me and held my face, “I wish I could just lock you beside me and never leave my side, sana lagi ka nalang nakayakap sa akin,‘’ he said and put some strands of my heart at the back of my ears.

I smile at him and show him both of my wrists. “Lock me then,” I said.

“Seryoso ka?” he playfully ask, na ikinakaba ko, “Nako, mali ka ng pagkakaintindi Oli hindi gan––” hindi niya na ako pinatapos magsalita at agad tumayo kasama ako, binuhat at dinala niya ako sa isang silid sa tabi ng kwarto ni Tita Olivia.

“Oliverious ano ibaba mo ko!!!” I said as he locks the door.

“Ikukulong kita saking mga kamay habang buhay Aberry,” maloko niyang sambit at binaba ako sa kama.

He just smiles at me so I slowly move away, habang palapit siya ng palapit ay ang pag atras ko din palayo sa kanya.

“Aray!!!” inda ko ng mahulog ako sa kabilang gilid ng kama.

Pero imbes na tulungan ako ng lalaking ito, tumawa siya at tiningnan ako. “Saya?!” sarkastiko kong sambit.

Tumatawa siyang tumayo at binuhat ako pabalik ng kama.

“Ang saya mo ah,” sambit ko ng ma’iupo niya ako sa kama. Nagpaalam siya na kukuha ng ice pack sa labas at maya-maya lang ay bumalik na siya sa kama ang ice pack.

“Akin na,” nakangiti niyang sambit kaya inirapan ko siya at binigay ang paa na masakit sa kanya.

Pinahid at dinikit-dikit niya ito saking paa at dahan-dahang hinilot ito. pagkatapos niyang gawin iyon ay pinapalit niya ako ng isang malaking hoodie niya at boxer shorts. Dahil hindi daw ako maprepreskuhan kung jeans at blouse parin ang suot ko sa pagtulog.

Wala naman akong magagawa kundi matulog dito dahil walang kasama si Nyril kung aalis kami.

“Plinano mo ang lahat ng ito noh?!” pag aakusa ko sa kanya habang nakahiga sakanyang dibdib at nakayakap sa kanyang bewang.

“Oo,” casual niyang sagot, aminadong aminado siya sa kanyang ginawa.

“Alam mo iba ka talaga, perfect guy on the outside, a monster on the inside,” I said and that made him laugh.

“Talaga ba? Paano mo naman nasabi’ng monster ako?!” tanong niya.

“Oo kaya halimaw ka,napakahambog mo at makulit, pilyo tapos ang halimaw mo pa sa kam—–” nanlaki ang aking mga mata at natigilan.

Agad ko naman nakita ang maloko niyang ngiti at hinarap niya ako, “Ano? Saan ako halimaw? Sa kam…?? Kam……??? kama?” he teasingly said.

“Hindi ah!! Sa kam…kumpanya, Oo kumpanya kasi ‘yon,’” pagpapalusot ko at sinubukang lumayo sa kanya pero huli na agad niyang hinila ang aking bewang at inilapit sa kanya.

“Ahhh kampanya” he said, halatang sinasakyan niya lang ako kahit huling-huli na ako.

Bigla kong naalala ang suot kong underwear ngayon, at agad akong napapikit ng mga mata. “Oliver please wag muna ngayon,” I said.

He stops and asks, “Bakit?”

“Saka na lang pag black day na” nahihiya kong’ sambit pero halatang naguluhan siya sa sinabi ko.

“Anong black day?” he asks.

“Ano kasi pink day ngayon,” said and avoided his gaze.

“Ano hindi ko maintindihan ang sinasabi mo” he said. umupo ako at sinabi, “Pink day kasi ako ngayon, ang ibig sabihin pink yung panty ko ngayon kaya ang sabi ko saka nalang natin gawin ang balak mo pag black na” nahihiya kong’ sambit.

Hindi makapaniwalang tumawa si Oliver sa sinabi ko, kaya sumimangot ako. “Wala akong pake kung pink pa yan or neon colors ang mahalaga ay suot mo,” he said, push me back to the bed and position himself above.

“Neon pink ang suot ko kasi!!!” irita kong sambit, natigilan siya at pabagsak na tumawa sa tabi ko.

“Ang saya mo talaga noh!!” iritang sambit ko.

“I love you so much, I really do,” he said and hugged me. “Ok, we won’t do that today,” he said and hugged me tighter.

“Talaga,” I said and he nodded kaya napangiti ako at niyakap din siya lalo.

“But inform me when it’s black,” he whispers and smirks.

“Oli!!!!!”

“Hahahahahha…”

Chapter 38

Days pass by; my life is in a wonderful state with Oliver. Every time I’m with him everything is magical. He makes everything possible. He loves me for all I am and I did the same thing.

We are investing pure feelings with each other and it makes me complete.

I didn’t even think that what I’m doing is a sin anymore because all I know is that I love him with all my heart and I’m willing to do anything he wants.

“Aberry, tara na lunch na,” napalingon ako ng tawagin ako ni Alliana , kasama si Lana.

“Oo, sandali,” I said and grabbed my bag with me.

“Saan tayo mag lulunch?” tanong ko sa kanya habang naglalakad kami palabas ng kumpanya.

“Dyan lang sa malapit” sambit niya at nagtungo kami sa tinutukoy niya’ng malapit.

Habang kumakain pansin ko ang pagiging tahimik ni Lana at ang pagiging seryoso ni Alliana, kaya hindi ko maiwasang mag tanong. “Hoy problema niyo?” I ask.

They both look at me, “Kanina pa kayo tahimik dyan may problema ba?” tanong ko muli, at sumubo ng isang fries.

“Ikaw ang problema Aberry, totoo ba ang sinabi ni Lana na nakita ka niya kasama si Oliver sa labas ng unit at hinalikan mo siya?” seryosong tanong ni Ali na ikinatigil ko.

“A-ano…”

“Sabihin mo nga sakin Jade anong nangyari sa New York!!!” this time I know Alliana si serious and I can’t lie at this situation.

Huminga ako ng malalim at binitawan ang tinidor na hawak ko. I face them. “May nangyari samin sa New York, oo totoo ang nakita ni Lana. Mahal ko siya at mahal niya ako, mahal namin ang isa’t –isa” nilabas ko ang kwintas na ibinigay ni Oli sakin at ipinakita sa kanila.

“Pero hindi pa sila naghihiwalay ni Zoey Jade ano ba!!!” Alliana haze and sigh with disbelief.

“Alam ko” napayuko at hintay ang susunod niyang sasabihin. “Ano ba itong pinasok mo Jade, alam mong may karelasyon siya hindi kaibigan mo pa nga pero ito ka gumagawa ng kung ano sa boyfriend ng kaibigan mo Aberry anong kahibangan ito!!!”

“Aberry, bakit?” Lana.

“Mahal ko siya, alam kong mali pero mahal ko siya, sabi niya bigyan ko siya ng one week para makipaghiwalay kay Zoey at itama ang lahat samin” I said.

“Last day na ng one-week n’yo ngayon Jade!” Alliana firmly said.

“Oo alam ko, sabi niya kanina ay ngayong araw na siya makikipaghiwalay kay Zoey at alam kong gagawin niya iyon. Alliana, Lana mahal niya ako higit pa sa pagmamahal ko sakanya kaya please lang intindihin niyo muna ako please” I said and tears started to run over my face.

Lana sighs and Alliana looks away and breathes harder, I know they’re disappointed but what can I do? I just love my man so hard.

“Sigurado ka ba dito?” tanong ni Alliana.

“Oo sigurado ako,” I said.

Lana looked at me and smiled, she moved and sat beside me she offered a hug, “I understand you and I’m willing to understand you more” Lana said which makes me cry even more.

When I look at Alliana I can still see disappointments on her face but she chooses to hold my hands and comfort me.

“I know it’s hard,” Lana whispered.

“I love him,” I said.

“I know, we’re here for you and we wish you luck after this day,” Lana said and hugged me tighter.

Simula nong bumalik kami dito sa pinas, I never had a chance to be with them and talk to the both of them like this because I’m always with Oliver, hiding.

Every day I try to avoid the thought of doing this for the sake of my selfish love and forget about how genuine and kind Zoey is to me, she didn’t do anything bad to me and here I am stealing his man.

I been carrying this guilt inside of me and now that they know, pakiramdam ko nabawasan ako ng tinik saking dibdib.

“Nandito lang kami para sayo ano man ang mangyari, kahit alam kong mali ito mananatili parin ako sa tabi mo” Alliana said kaya mag hinigpitan ko ang pagkakahawak sa kanyang kamay at mas niyakap si Lana.

“Sorry,” I said and leaned on them.

Pagkatapos ng lunch ay bumalik kami sa kumpanya at nagtatrabaho, Habang busy ako sa mga gawain biglang nagsalita si Sienna. “Anong gagawin mo for love Aberry?” she asks.

I glanced at her and saw her staring at the glass window here inside the office. “What will you do for love?” she asks.

“I’m willing to be a sinner for love,” I answer by making her look at me.

“Really that’s how you interpret fight love?” she asked and I nodded at her.

“Bakit mo natanong?”

“Wala lang para sakin kasi Love is something that you have to let you let go,” she said, hindi ko alam pero may bakas ng kirot ang salitang binitawan niya.

We just look at each other for a second “Ay, ano bayan nasasayang lang oras natin hahaha trabaho na” she said and og back to her PC.

Ganon din ang ginawa ko at nagpatuloy sa trabaho. Kinahapunan ay kailangan kong dalhin sa HR ang papers na ginawa ko kaya lumabas ako ng opisina at sakto namang labas nila Oliver at Zoey mula sa opisina nito.

I quickly hide to avoid seeing Zoey, hindi ko kayang harapin siya.

But I saw Oli glance at me and walk with Zoey toward the elevator. Sumakay sila doon ng nakakapit si Zoey sa braso ni Oli.

They still look good for each other, “No Aberry he loves you” I said to myself and went to the HR department for the papers that needed to be sent there.

“Hi Miss Aberry,” bati sa akin ng isang lalaki na empleyado. I smile at him and continue passing the papers to the HR department.

“Miss Aberry may boyfriend kana ba?” tanong nito at ngumiti ng pagka laki-laki.

“Hoy Calumn, tigilan mo nga yan si Ma’am sumbong kita sa manager,” mag isang babaeng sumita sa kanya.

“Edi magsumbong ka samahan pa kita eh,” pangaasar nito sa kanya.

Bumalik ang atensyon nito sakin at tila hinintay ang sagot ko, “Ahm wala pa pero malapit na,” I said.

“Malapit na? ibig sabihin may nakalinya na?” he said and I nodded.

Nginitian ko nalamang siya ng malungkot sya at bumalik sakanya pwesto, “Oh, basted agad hahahaha,” pang-aasar ng ibang empleyado sa kanya.

“Mauna na ako salamat,” mas pinili ko nalang umalis sa HR dept. at bumalik na sa Office babalikan ko na lang mamaya ang mga papel na binigay ko doon.

Habang naglalakad ay tumunog ang phone ko at nakareceive ng text mula kay Oliver.

Oli,

Let’s meet at the rooftop after work.

Agad akong nagreply.

To Oli,

Sure, see you.

Chapter 39

“Sige una na kayo may pupuntahan lang ako,” I said and tried to part ways with them but they stopped and looked at me with confusion.

“Sigurado kang hindi kana sasabay samin pauwi?” Tanong ni Lana sakin.

“Oo may pupuntahan lang ako saglit,” I sagot ko.

“Saan?” seryosong tanong ni Alliana sakin. Alam kong alam nila kung saan ako pupunta.

“Sa kanya,” I said. Lana looks at Alliana and smiles at me.

“Good Luck gurl,” she said and hugs me, while Alliana remain standing and staring at me.

Nang lumayo si Lana sakin at hinarap ko si Ali, she sighs and look at me in a serious expression. “Magtext ka samin” she just said and turns her back walk with Lana.

Nang tuluyan na silang umalis ay nagsimula narin akong maglakad at pumunta sa park na sinabi ni Oliver.

Pagpunta ko doon ay agad siyang hinahanap ng aking mga mata at natagpuan siya sa isang bench sa ilalim ng puno, gabi na kaya hindi ko agad siya napansin pero agad akong tumakbo sa kanya ng makita ko siya.

“Oli!!!” I said and hugged him in an instant as I stood in front of him. He hugged me back and its so tight kaya hindi ko maiwasang matawa.

“Oh, grabe naman makayakap, miss na miss mo ba ako?” biro ko sa kanya at niyakap din siya ng sobrang higpit.

“I miss you so bad, I’m gonna die” he whispered on my neck and sniffed it.

“Grabe naman yung mamatay, ganon mo ba ako kamahal?” I held his face and move him away my neck when he started kissing it. “Owww bakit nakasimangot ang baby na yan?” I said with a baby sound and finch his cheeks.

He frowned as I move him away kaya tumawa ako lalo, “Hahahahaha ang feeling mo Oli, sa tingin mo cute ka dyan?“patuloy ko parin siyang tinatawanan kahit nakatitig lang siya sakin.

“Hahahaha oo na cute kana wag ka nang sumimangot dyan,” I said but he just struggled and hugged me again, back to his position in my neck.

He rested his head on my shoulder and let out heavy sigh. Tumigil na ako sa pagtawa at hinimas nalang ang kanyang buhok, nagsimula rin akong gumalaw na para kaming sumasayaw ng magkayakap.

Late na kaya wala nang tao dito sa park, kaming dalawa na lang kaya sinulit ko at nilabas ang aking cellphone sa bulsa habang nakayakap lang sakin si Oli.

Nagpatugtuog ako na ikinagulat ni Oli at tinignan ito, “Bakit?” he asks.

“Hindi mo ako nasayaw nong Anniversary ng Delavine’s hindi ba,” I said. And that made him stand properly.

“Hindi ba?” he asks, I smile and nodded. “Ngayon na ang tsansa mong bumawi hahahha,” he smiles as I say those, kinuha ko ang dalawa niyang kamay at inilagay sa aking bewang at ang aking kamay sa kanyang mga balikat.

“Isipin mo na lang nasa magara tayong hotel at nasa gitna ng dance floor.” I whisper and start the proper music.

I started moving and he did the same thing, I smiled as we started dancing, staring at each other with glimmers in his eyes.

Sinabayan ko ang kanya habang nakatingin sa kanya at lumapit pa sa kanya,“ So you sat and stared at my lips and I could already feel your kiss“ he chuckled when I said those line and held me tighter.

“Long nights, daydreams sugar and smoke rings, I’ve been a fool but strawberries and cigarettes always taste like you” I was singing for him with a genuine smile, he leaned on and kissed my forehead made me close my eyes and rest it on his chest.

“Remember when you taught me fate, said it’d all be worth the wait like that night in the back of the cab when your fingers walked in my hand” I continue singing and feeling his embrace and this moment.

“Aberry, I love you,” he whispered in my head and hugged me tighter.

“And my heart beat for you” I answer and face him, ang mapupungay niyang mata ang sumalubong sakin at isang napaka tamis na halik.

He kisses me with overflowing love and touch, after that our forehead stays together and we stare at each other.

“I love you, mahal kita,” he said I smiled and nodded saying that I know that already.

“I love you, I love you, I love you,” natawa ako ng paulit-ulit niya itong sinabi at niyakap ako, he even carry me and kiss me.

“Mahal kita,” he said.

I smile at him and kiss him. pagkababa niya sakin ay tumunog ang phone niya at agad niy aitong kinuha. It was a text message; I chose to avoid seeing it and look away acting like I’m not interested in it. But I surely know that it’s Zoey.

I bite my lips and play with my fingers as he still in focus on his phone, pinatay kona rin ang tugtog at binalik ito saking bulsa. Maya-maya lang ay hinarap ako ni Oliver.

“This is the night” he said and firmly look at me. alam ko ang tinutukoy niya at nakaramdam ako ng takot dito.

“Sigurado ka na ba dito?” nag aalala kong tanong. I saw him gulp and slowly nodded.

“I love you Aberry, mahal na mahal kita,” he hugged me again and kissed me torridly but filled with love.

“Umuwi kana ako na ang bahala dito, mahal kita Aberry” he said and smile at me. “I love you too,” I said and kiss him for a peck of the kiss after letting go of his hands.

“Umuwi kana ng diretso ah,” he said, I nodded and started to walk away from him, leaving him there.

Iniwan ko siyang nakatuon sa kanyang cellphone at habang naglalakad palayo sa park ay nakasalubong ko ang sasakyan ni Zoey, she didn’t notice me because she’s focus on driving.

I look at where she goes and reach for my neck to touch my necklace, natigilan ako ng makapa na na kulang ito.

Wala yung letter O na pendant nito, kaya agad akong kinabahan tumingin tingin ako sa paligid para hanapin ito ngunit wala.

Naglakad ako pabalik sa mga nilakaran ko at nagpatuloy sa paghahanap, hanggang sa hindi ko napansin na andito na ako ulit sa park at…

“Ayun!” I whisper and run to it, nasa ilalim ito ng isang slide para sa mga bata.

I was about to get it when….

“Zoey may sasabihin ako sayo,” natigilan ako ng marinig ang boses ni Oliver sa likod ng slide.

Pinulot ko ang pendant at dahan-dahang sumilip sa likod nito, there he is talking to Zoey.

Dapat ba akong manood? I ask myself. Tama ba na panoorin ko ang plano ni Oliver na makipagbreak kay Zoey dahil sakin?

I bite my lower lip and watch them; I know they won’t see me here. “What is it Babe, tell me,” Zoey cheerfully said.

I feel guilt, ngayong nakikita ko kung gano kabait at kamahal ni Zoey si Oliver. maghihiwalay sila ngayong gabi dahil sakin na traydor niyang kaibigan. Sobrang sama ko, pero anong magagawa ko nagmamahal lang din ako at ito ay isa sa hangarin namin dalawa ni Oli.

My hands were shaking when I saw Oli took a deep breath, ayaw kitang masaktan Zoey, pero patawarin mo sana kami.

Oliver kneels in front of Zoey, I feel guilt that he has to be the only one to take responsible to this, when it’s all about us. Nahihirapan akong makita na siya pa ang luluhod para hingin ang kapatawaran kay Zoey sa kasalanang ginawa naming dalawa.

“Zoey please….” I close my eyes and bite my lip harder, forgive us Zo——

“Marry me,”

I stiffed and slowly opened my eyes; my whole body trembled as I saw Oliver showing a silver ring to Zoey.

What?

“Zoey Milendez, please marry me”

Chapter 40

“Zoey Milendez, please marry me.”

I slowly let go of my lips and wait for the next thing to happen, my whole body turning into ice. I can’t move and everything is not processing in my mind, my system, and my heart.

What’s happening?

“Babe!!!! Yes, I will! I will marry you in every church, any country yes, I’ll marry you Oliver!!!!” masayang sambit ni Zoey at kasabay non’ ay ang pagsindi ng fairy lights sa puno at tila naging sweet love story ang paligid.

Zoey gasped and asked, “You did this?” she asked.

“Yes,” Oliver answer. Nanginginig akong napatakip ng bibig at nakaramdam ng sobrang bigat na bagay saking dibdib.

Isang matinding paninikip ng dibdib ang aking naramdaman at tila’y agad akong napaluha sa sakit.

“Oh, baby I love you and yes I’ll marry you,” Zoey shouted and wore the ring, hugging Oliver so tight.

“Please don’t hug her back,” I whisper. And continue crying.

But I was hope for nothing Oliver slowly urges that pure smile and tears up with happiness. Nanghihina akong napaupo sa kaing kinatatayuan ng halikan nila ang isa’t-isa.

“I will tell this to dad!!!!” After the kiss, Zoey pulls Oliver to her car drives away.

I was left here hanging, crying and breaking into pieces. Everything was so fast that I can’t think anymore. Basta ang alam ko lang ay ikakasal si Zoey sa lalaking mahal ko.

I cry silently and rest my head on the side.

What happened? Please tell me what happened?


Alliana’s Point of View

“Matutulog na ako Ali ah goodnight,” Paalam ni Lana sakin at binuksan ang pinto ng silid ni Aberry.

“Dapat lang anong oras na eh,” Sagot ko sa kanya,habang busy sa pagtatype dito sa laptop.

“Sungit talaga” she said and enters the room, naiwan ako dito sa sala at ginawa ang reports na kakailanganin para bukas.

Nang Makaramdam ako ng antok ay agad akong tumayo at nagpunta sa kusina para magtimpla ng kape, habang nagpapainit ako ng tubig ay napahawak ako sa aking balikat dahil sa lamig, kasalukuyan kasing umuulan sa labas at napatingin ako sa orasan.

Malapit nang magalastres ng madaling araw, wala parin si Aberry.

Matapos mag timpla ay itinabi kona ang painitan ng tubig at naglakad palabas ng kusina ngunit biglang may kumatok sa pinto.

Nanglapitan at buksan ko ito, “Oliver,” sambit ko ng makita siyang nakatayo sa harap ng pinto.

“Gising pa ba si Aberry?” tanong nito.

“Wala pa siya dito, hindi pa umuuwi,” sagot ko sa kanya, nakita ko ang pagkagulat niya sa sagot ko at agad umalis ng walang paalam.

Akala ko ba magkasama sila ngayon? Sinara kona ang pinto at bumalik sa aking trabaho at humigop ng kape. “Anong nangyayari Aberry?” bulong ko.


Aberry’s Point of View

I was staring at the spot where Oliver and I dance a while ago, pero agad yung nabubura at napapalitan ng imahe ni Zoey at Oliver na masayang magkayakap, suot ni Zoey ang singsing na iyon.

Hindi ko alam kung gaano na ako katagal nakaupo dito sa park, umiiyak at hindi alam ang gagawin.

Wala akong maintindihan sa lahat ng nangyari ang alam ko lang ay nasasaktan ako. Sobrang sakit sobra.

Malakas ang pagpatak ng ulan kaya hindi ko magawang buksan ang aking mga mata, hinayaan ko nalang itong nakapikit at dinama ang malakas na ulan.

“Aberry!!!” minulat ko ang aking mga mata ng marinig ang boses niya.

Dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata at nilingon ito, there he is standing in the middle of the part with his umbrella.

And here I am sitting and sucking wet in the middle of the rain. I slowly stand up but I felt my knee weaken, dahil kanina pa ako nakaupo. I quickly grab support on the slide and stand straight as he walks towards my place.

“Aberry,” he said as he stood in front of me.

“Hi” I said and smile at him. Inayos ko ang buhok na humaharang sa aking mukha at hinarap siya ng maayos.

“Anong ginagawa mo dito” he asks and shares his umbrella with me.

But I didn’t answer her, I just bit my shaking lips and even if I controlled my tears it just fell and broke down.

I cry in front of him that makes him look serious. “Nakita mo?” tanong niya.

Mas lalo akong naiyak sa tanong niya at kinagat ko kaagad ang aking kamay, yumuko at tumungo sa kanya.

Nanahimik siya at hinayaan akong umiyak sa kanyang harapan, “Nakita mo na pala hindi ko na pala kailangan sabihin pa sayo” sambit nito na ikinataas ng aking ulo, at tiningnan siya.

He smiles and say, “Magpapakasal na kami sa susunod na buwan,” he said casually.

Naguguluhan ko siyang tinignan at hirap akong intindihin ang lahat ng ito, “Bakit?” I ask.

“Bakit Oliver? akala ko ba…. Y-yung sinabi mo sa New York diba hindi ganito iyon” hirap kong sambit. Sumasakit ng sobra ang aking dibdib at hindi ako makahinga ng maayos.

He just stares at me and ignores what I’ve said. “Oliver bakit?” tanong ko muli.

“Papagusapan na namin kanina ang kasal gaganapin ito sa iban—–,” I slap him.

“Bakit Oliver tinatanong kita bakit!!!!” I burst out and pain eats me.

Dahil sa lakas ng pagka kasampal ko napaharap siya sa padulasan, I was crying so hard and my sobs fights the sound of the hard rain.

“Bakit Oliver bakit na iba ang plano? Bakit? Sabi mo ako ang mahal mo bakit? Bakit!!!” nanatili siyang nakatingin sa padulasan at hindi sinasagot ang aking mga tanong.

“Oliver naman!!! Bakit sagutin mo ko pleas,e” I beg and start hitting his chest.

“Bakit na iba ang plano mo? bakit hindi mo ko sinabihan na iniba mo pala? Bakit hindi mo sinabi?” nanghihina kong sambit. Hindi kona alam kung anong uunahin ko, namamanhid na ang aking labi at mga daliri sa lamig at naninikip ng sobra ang aking dibdib.

Sobrang sakit nito. I stop hitting him and rest my head on his chest. “Bakit? Oliver bakit? Sana sinabi mo, sana ipaalam mo man lang sakin na ako pala ang dapat maghanda sa sakit ngayong gabi. Sana sinabi mo” sambit ko at hinawakan ang kanyang damit.

I hardly close my eyes “Sana sinabi mo nalang, kasi Oliver kasi alam ko naman kung saan ako lulugar, sadyang nasanay lang ako na mahal mo ko, kasi sabi mo eh, sinabi mo na mahal mo ako… sinabi mo”

“Akala ko tayong dalawa ito eh, sinakyan ko ang kasalanan na ito kasi sabi mo mahal mo ko, sinabi mo!! bakit mo sinabi iyon kung sasaktan mo lang din pala ako? Bakit mo ako pinaniwala na mahal mo ko kung hindi naman pala? Oliver alam kong wala akong karapatan dito kasi wala eh, ano ba ako? Wala, walang ako” sobrang hirap akong magsalita dahil sa paghikbi.

“Walang ako, Oliver,” as I said those words I completely broke down and kneel.

“Oliver ako naman oh, ako naman ngayon,” I raise my head and look at him.

“Ang tagal mona kay Zoey eh, baka pwedeng ako naman ngayon” I said, he looks at me.

“A-ako naman please,” I shook my head, kneeling, and letting my tears flow with the rain.

“Ako naman,” that words sound like a whisper of pain.

“Aberry,” he called my name and guided me to stand up and face him, slowly wipe my tears and hold my face gently.

He hugged me so tight, and whispered, “I’m sorry, we love each other but we weren’t right for each other in the first place” with those words he let go of me and walked back to that place.

Leaving me hanging in sorrow and pain. “Hha!” I exhale so hard and punch my chest, sobrang sakit nito!

Pero hindi mahal ko siya!

“Oliver!!!!” I run after him and reach for his hands.

“Please ako nalang Oli, mahal kita… mahal na mahal please wag siya ako na lang,” I said and try stopping him.

He faced me and said, “If you love me then let go!!!” He shouted and that word was like a knife that stabbed into my chest.

Dahan-dahan akong nagbitiw sa kanyang mga kamay at nanigas saking kinatatayuan. “Kalimutan mo na ang lahat ng ito Aberry” he said and leaves for sure.

“O-oli,” I whisper

.

Chapter 41

Nakatulala akong naglalakad pauwi sa unit, tila tumigil na ang aking luha sa pagtulo kasabay ng pagtila ng ulan. Naglalakad at basang basa parin ako dahil nabasa ako ng ulan, hindi kona alam kung anong dapat kong maramdaman tila namamanhid na lang ang buo kong katawan.

Tanging panlalamig na lang ng buong katawan ang aking nararamdaman, nanginginig at nangungulubot na ang aking mga kamay at daliri.

“Aberry!!!!” napalingon ako ng marinig ko ang boses ni Alliana sa kung saan.

Dahan-dahan ko siyang hinanap at lumingon sa paligid, and there she is standing 10 steps away from me, natigilan ako ng nagtama ang aming mga mata. Bakas ang pagkagulat at awa sa kanyang mukha ng makita niya ako. Kaya hindi ko na napigilang maglakad ng dahan-dahan papunta sa kanya hanggang sa naging takbo ito at agad ko siyang niyakap.

I hugged her so tight and didn’t bother that I’m soaking wet. “Jade” she whispered my name and I felt her arms around my waist.

Hindi ko magawang umiyak kahit sobrang naninikip na ang aking dibdib kaya hinigpitan ko nalang ang yakap ko sa kanya.

“Anong nangyari?” she asks like, she knows that something bad happens.

Hindi ko siya sinagot sa halip ay mas niyakap ko lang siya lalo at sumiksik sa kanyang balikat. “Ali nahihirapan akong huminga, ang bigat ng pakiramdam ko” bulong ko sa kanya.

She rub her hands on my back and she sigh, “Sabihin mo sa’kin Aberry, anong nangyari?” tanong niya sakin.

Huminga ako ng malalim bago lumayo sa kanya at hinarap siya ng maayos, she held my shoulders and look at me with a serious expression. I urge a bitter laugh and smile at her. “Sabi niya mahal daw namin ang isa’t-isa pero hindi kami para sa isa’t-isa” I said and shook my head.

Humigpit ang pagkakahawak niya sakin at hinihintay ang susunod kong sasabihin, I bitterly laugh and this time suddenly my tears fell.

My shoulder started to shaken and my hands trembled with pain, “Hindi ko maintindihan Ali… haha naiba yung plano niya, sabi niya mahal niya ako, paulit-ulit niya pa ngang sinabi iyon kanina sakin tapos biglang nag propose siya kay Zoey… Ali nag propose siya kay Zoey…. Nag proposes siya, ako yong mahal pero hindi ako ang papakasalan….” I laugh harder.

“Ano to’ joke…. Kasi….kasi sana joke nalang… Ali sana joke nalang kasi ang sakit sakit” I break down and kneel, seated on the floor and cry harder.

“Ang sakit sakit!!!” Alliana kneels too and hugs me, letting me cry in her arms.

“Iiyak mo lang ang lahat ng ito Jade nandito lang ako” she whispers and let me cry more.

Alliana let me cry until I got tired of it and just stopped. She guided me home at hindi nagsalita ng kung ano man, she just let me drink water and fix the clothes that I would wear before I sleep.

“Alam kong alam mo ang dapat mong gawin Jade, magpahinga kana” she said before leaving my room. humiga na ako sa tabi ni Lana at tumagilid patalikod sakanya at nagsimula nanamang tumulo ang luha ko, paulit-ulit na bumabalik sakin ang masayang itsura ni Zoey, kung gano siya natuwang sagutin ang proposal ni Oliver.

“Ang pag ibig ay hindi maituturing na pag-ibig kung hindi ito kumplikado” natigilan ako ng marinig si Lana nagsalita, agad ko siyang nilingon at nakitang nakatalikod din siya sakin.

“Tama si Alliana alam mo na dapat ang dapat mong gawin, dahil alam mo namang sa umpisa palang ay talo kana ngayong nasaktan kana tanggapin mo nalang at magsimula ng panibago, alam kong mahirap at walang pwedeng magdikta sayo kung anong dapat mong gawin kaya hindi na kami magsasalita pa ni Alliana hahayaan ka naming magdesisyon kung ano ang gusto mo, basta ang masasabi ko lang sa buhay dapat matuto kang magparaya” she said and go back to sleep. Hindi na ako nagsalita pa’ at bumalik sa aking pwesto.

Simula kanina wala silang sinabi sakin na kahit anong sermon, ni hindi man lang ako nakakita ng galit sa mukha ni Alliana, hindi din nila ako sinusgahan at hinayaan akong damdamin ang aking nararamdaman, hindi sila nagsalita ng kung ano pero hindi nila ako iniwanan.

Siguro nga masakit ito ngayon, hindi sobrang sakit nito ngayon pero gaya nga ng sabi ko alam ko naman kung saan ako lulugar sa simula palang, ngayon nasasaktan ako dahil umasa ako at naniwala.

Naging selfish ako sa bagay na hindi ko naman pag-aari, tama sila Alliana at Lana, matanda na ako para sagutin ang sagot sa sitwasyon na ito masakit man, sobrang sakit man magpaparaya ako.

I will let go, and follow what you’ve said Oli.

Gagawin koi to kahit masakit, gagawin ko ito dahil ito ang tama, gagawin ko ito kasi mahal kita.

Kinabukasan ay tanghali na ako gumising wala ng Lana sa tabi ko at wala naring Alliana dito sa Unit, malamang pumasok na sila. Pagkalabas ko ng kwarto ay tumuloy ako sa kusina para uminom ng tubig ng makita ang dalawang letter sa ref.

Niluto ko na ang breakfast at lunch mo, wag kana munang pumasok ngayon may konting sinat ka dahil sa ulan kagabi, may gamot dyan sa itaas ng ref inumin mo pagkatapos kumain. Maglaro ka nalang muna dyan. -Ali.

Gurl, pumasok na kami ni Ali, wag ka mag-alala ako na bahala kay Sienna. Kumain kana dyan mamaya pasalubungan ka namin ng donut na gusto mo, see you smile!!! –Lanababes

Hindi ko maiwasang ngumiti sa mga nakasulat dito, tinignan ko ang nakahandang pagkain sa lamesa at merong ditong dalawang piraso ng itlog at fried rice at merong naka tapper wear sinigang na bangus sa gilid.

Hinipo ko ang aking leeg at tinignan kung may sinat ako, medyo mainit nga ako at nahihilo ng konti, may sipon at ubo narin ako kaya kaagad akong kumain at ininom ang gamot na itinabi ni Ali para sakin.

Hindi ko hinayaang magmukmok ang aking sarili dahil baka umiyak lang ako ulit, sa halip ay naglinis ako ng buong unit at naglaro gaya ng sabi ni Ali.

Hindi ako nagpadaig sa pagdradrama ng sakit ng puso ko ngayon mas pinili kong maging practical, kung iiyak at magkukulong ako sa kwarto ko hindi ako gagaling at hindi ako makakapasok sa trabaho bukas, oo alam kong masakit itong tanggapin pero mas’ gusto ko na lang gumaling at magtrabaho na muli upang mas madali akong maka move on.

Tinanggap ko ng ganon kabilis ang lahat dahil wala namang mangyayari kung hindi ko gagawin iyon, ako lang ang maapektuhan. Hindi mawawala ang pagmamahal ko sa kanya kahit kailan iyon ang sigurado pero handa akong makita siyang masaya sa iba kung iyon ang tama.

Tapos na akong gumawa ng kasalanan para sa pag ibig, kung hindi para sa akin tatanggapin ko.

“Ay, ano ba to,” I whisper and quickly wipe the tears, escaping from my eyes while I’m playing on my PC.

Kanina pa ako kumikilos ng kilos pero hindi tumigil ang pagtulo ng luha ko tuwing nakikita ko ang imahe ng mukha niya saking isipan, andon ang sakit pero mas na nanaig ang pangungulila ko sa kanya. Gustong gusto ko siyang mayakap at halikan pero hindi na pwede dahil hindi na tama.

Kinagabihan ay umuwi sila Ali at Lana na may dalang maraming pagkain, nag-girls night kami at nag tawanan, kulitan at kwentuhan. Kinuwento ko ang nangyari at wala akong natanggap na panunumbat at pagtatama nila sakin they just smile at me and hug me.

Too much action is a big comfort for me, they never needed words to express how much they love and care for me. They just need to be there to listen.

Maybe this is one of the reasons why I choose to let go that fast because they made me feel like it’s the right thing to do.

I’m letting go of him, but I’m not letting him give my heart back to me. I want him to own my heart. Kahit ang pagmamahal ko lang ay manatiling sa kanya ay ok na ako.

Mga ilang araw din ako hindi pumasok dahil mas pinili kong mag self-realization at acceptance sa buong pangyayari, at nung araw na pumasok ako sa kumpanya naging professional kami sa isa’t-isa. It hurts as hell to face him with Zoey declaring their engagement to everyone.

Parang gusto ko nalang magpakamatay tuwing nagtatama ang aming mga mata, gusto ko siyang lapitan at hagkan pero hindi pwede.

“Aberry!!!” I stiffed and slowly faced her as she called me.

“Z-Zoey,” I utter.

“Punta ka sa engagement party namin ni Babe next week,” she said and wrapped her arms around him.

I avoided his gaze and smile at Zoey, “Pasensya na Zoey pero hindi ko alam kung makakapunta ako may kailangan kasi akong asikasuhin sa pag alis ko.” I spoke.

“Saan ka pupunta” halos mabitawan ko ang hawak kong mga papeles ng magsalita si Oliver, at tanungin ako ng seryoso.

I face him and strengthen my soul, eye to eye, pain to pain. I answer him. “Sa New York tinanggap ko ang trabaho na inaalok sakin ni Madam Lizeth, bukas makalawa ay maaprubahan na ang resignation letter ko”

He stares at me.

“Aalis na ako sa saturday,” I firmly said with a weak soul hoping for him to stop me.

He smiles, “Goodluck,”

But he won’t.

Chapter 42

The day before

“Mauna na kami Jade ikaw na bahala dito,” Sambit ni Alliana habang sinusuot ang rubber shoes sa harap ng pinto, habang hinintay siya ni Lana sa labas.

Bukas pa ako papasok sa trabaho dahil iyon ang paalam ko kay Sienna, ngayong maglilinis naman ako ng kwarto ko. Total ito lang naman ang pinagkakaabalahan ko sa bahay.

First I started washing the dishes, dahil ako na ang nagprisinta na hugasan ang mga pinagkainan namin para hindi sila malate sa trabaho. Habang naghuhugas pinilit ko ang sarili kong magisip ng ibang bagay upang maiwasang magdrama muli.

At pagkatapos kong maghugas tumuloy na ako sa aking kwarto upang magsimulang maglinis. Inayos ko ang aking kama at ang mag bagay na nakalagay sa side table. Pagkatapos naman ay ang banyo sa kwarto kiniskis ko ang mag pader hanggang sa kumintab ito at tuluyan nang magmukhang bago.

Matagal na rin kasi simula ng naglinis ako ng kwarto ko, madalas itong magulo noong wala pa si Alliana pero ng dumating siya at napagalitan ako wala akong ibang ginawa kundi panatilihing malinis ito kahit papano.

Ngayon tunay na itong malinis, fresh and clean pagkatapos ko sa banyo ay sa buong kwarto naman ako, “Ay!!” I utter when I saw many things under my bed.

Pinagkukuha ko ang mga ito at tinignan, “Ito pala ang hinahanap kong laro nong nakaraan nandito ka lang pala, oh pati lip tint na ito akala ko nahulog kita sa bar hay nako,” I was mumbling and check all the stuff under my bed until I found a piece of card.

It was a calling card, nang basahin ko ito pangalan agad ni Madam Lizeth ang naalala ko. She offered me a job in New York. Bigla akong napaisip ng isang bagay, dumako ang aking mata sa numerong nakasulat sa card.

Hindi ko alam pero dahan-dahan kong kinuha ang phone ko mula saking bulsa at binuksan ito, dumiretso ako agad sa dial. At walang sabi-sabing dinaial ang number na nakasulat dito.

Buti nalang ay naka landline ako kaya pwede akong tumawag sa ibang bansa, I nakakailang ring palang ito ay agad nang may sumagot.

“Good evening, Noelle Essence Company speaking” bungang mula sa kabilang linya.

It took me a seconds bago ako nagsalita dahil bigla akong kinabahan, “A-ah can I talk to Madam Lizeth?”

“Do you have an appointment with the Madam?” propesyonal na tanong ng nasa kabilang linya.

“Ahm…No, I don’t, I just want to ask her something. She said this is her personal number,” I said.

Then I hear some chuckled on the other line kaya kumunot ang aking noo, “I’m kidding, yeah, it’s me Madam Lizeth speaking so how are you Miss. Callereese?” nanlaki ang aking mata ng makilala ang boses ni Madam.

Siya pala ang kausap ko kanina pa, akala koi bang tao dahil ang bata ng boses. “Hello Madam, I’m fine po kayo po ba?” I said and try to loosen up the nervousness I suddenly feel.

“I’m always fine, so why did you call? Are you accepting my offer this time?” bakas sa boses ni Madam na alam niya kung bakit ako tumawag kaya hindi na rin ako nagdalawang isip na mahiya pa.

“Is the offer still open Madam?” I ask.

“It’s always available darling; I mean the position is meant for you though, so when are you going to process your papers? Want me to help you. I’ll send my regards to Cadmus so he would personally approve your resignation letter. We can do it as soon as possible it can be darling” napalunok ako sa sinabi ni Madam.

“Madam sorry but I can still think about it first?” nahihiya kong sambit.

“Oh yes darling, take your time, I’ll call later ok,” and with that, the phone call ends up and I lay down on my bed to think.

Habang nakatitig ako sa ceiling biglang tumunog ang phone ko at isa itong tawag mula sa ibang bansa muli, kila mama.

I answered, “Hello ma?”

“Aberry, anak kamusta ka na?” tanong ni mama kaya bumalik ako sa pagkakaupo sa kama. “Ok lang naman ako ma ikaw kamusta kana d’yan?” I ask.

“Ok naman anak nandito parin ako sa tita mo… ahm Aberry anak ang pap——,” I cut her off immediately. “Ma ayaw kong pag-usapan si Papa iniwan ka niya para sa ibang babae at ganun na din ang ginawa niya sakin .” sambit ko.

Narinig ko ang malalim na paghinga ni mama sa kabilang linya, “Anak pumunta kasi ang papa mo dito kahapon humihingi ng tawad at sinabing nakipaghiwalay na siya sa Manage——,” hindi ko ulit siya pinatapos dahil nagsisimula akong makaramdam ng galit sa aking dibdib.

“Ano ’yon Ma, kung kailan sira na doon niya lang gagawin iyon, ano! hinihintay pa niya na malaman mo bago siya makipaghiwalay sa babaeng iyon? Ano testing lang kung masasaktan ka ganon? Ano ’yon Ma ganon lang yon?!!?” hindi ko alam pero parang lahat ng galit at sakit nararamdaman ko sa ginawa ni papa ay ngayon lang lumalabas.

Hindi ko mapigilan ang aking mga sinasabi. “Hindi ako papayag na ganun nalang Ma, bakit ang tingin ba ni Papa sa ginawa niya joke lang? na paginayawan niya na kakalimutan nalang? Ma nangbabae si Papa, kinasama niya ang babaeng iyon kesa sayo bakit kung makapagsalita ka parang gusto mo nang patawarin si Papa agad?!” hindi makapaniwala kong sambit.

“Hindi naman sa ganon anak, oo alam ko naman na isang malaking kasalanan ang ginawa niya pero anak Papa mo parin siya, hindi ba dapat bigyan natin siya ng seco—–”

“Second chance ulit na gagawin niya sayo yon Ma, pwede ba ma wag na nating pag usapan si Papa ngayon.” Napabuga ako ng malalim na paghinga dahil sa inis.

“Pero anak matanda na ako at ang Papa mo kaming dalawa lang ang magkasama dito, sinong mag aalaga sa kanya?” malumanay na sambit ni Mama.

“Edi yung babae niya ma!! kung nag aalala ka na mag isa ka dyan wag kang mag alala ma pupunta ako ng New York doon na ako magtatrabaho ako ang mag aalaga sayo don hindi mo kailangan si Papa!!!” with that I ended the call and lay on my bed as I cover my eyes using my palm.

Tears fell from my eyes, at ang sakit na matagal ko nang tinatakasan ay muling bumalik, and this time doble ito dahil hindi nalang sila Mama ang inaalala ko pati siya.

I cry for a minute and rest on my bed, I tried thinking until my phone rings, and it’s Madam Lizeth. Tumuyo ako at huminga ng malalim para sagutin ito. “Hello po,” I said.

“Hello, Darling so how was it??” bungad ni Madam Lizeth sa’kin.

“Madam tatanggapin ko na oh ang offer niyo” I firmly said, kung ito ang pipiliin mong daan mas malalapit ako sa magulang ko at malalayo sa lalaking mahal ko.

Dahil alam kong sa sarili ko na baka mabaliw ako pag nasaksihan ko ang araw ng kasal nila.pinakawalan ko siya pero hindi ako makakaligtas sa sakit na makita siyang ikakasal sa iba kaya mas pipiliin ko nalang lumayo at makalimot.

Mas kailangan ako ni Mama ngayon. “Great darling first thing in the morning I’ll talk to Cadmus and you should prepare your papers already I’ll also book your flight on Friday ok, thank you for choosing us I’ll promise you the best thing that Noelle can offer” masiglang sambit ni Madam sa kabilang linya.

Nagpatuloy siya pag paginstruct sakin kung ano ang aking mga dapat gawin upang mapabilis ang paglipad ko sa Friday.

Tamang tama meron akong isang linggo upang maayos ang mga papeles ko. I stand up and go to my PC to make a resignation letter. Sabi ni madam ibigay ko nalang daw ito kay Cadmus at siya na ang bahala dito.

I think this is the new start that I’ll be facing…

Without you, “Kaya ko ba?” I ask myself.

And nodded too, “Oo naman Aberry, nabuhay ka ng Dalawang puttatlong taon ng walang Oliver sa buhay mo, kakayanin mo ulit mamuhay ng marami pang taon na wala siya.” I tried to cheer myself up.

And ended up, “I guess I’ll live a new life without a heart because he already owns mine, I had nothing left but myself.”

Chapter 43

“Aalis na ako sa saturday,” I firmly said with a weak soul hoping for him to stop me.

He smiles, “Goodluck,”

But he won’t.

“Wow so you’re going to work in New York for good?!” masayang tanong ni Zoey sakin, na sinagot ko ng pag tango.

“How sand naman you won’t be there on our wedding,” Baka sang pagkalungkot sa boses ni Zoey ng sinabi niya iyon kaya agad kong tinapik ang kanyang balikat.

“Ano ka ba ok lang, advance congratulations nalang sa inyong dalawa, papadala ko nalang ang regalo ko kung sakali hahaha,” I try hard to not make it sound awkward because I don’t want Zoey to notice anything strange.

But deep inside it was killing me saying those words, I glanced at him and saw him looking at his phone and not paying attention to any of what I said.

“Really, I’ll wait for that ok, good luck in New York” she hugged me and I hug her back, hindi ko maiwasang sulyapan si Oliver na patuloy parin ang pagtitipa sa kanyang Cellphone. Mukhang wala na talaga siyang pakialam sakin.

How can you just stand there, so calm and fine while I’m dying to touch you and hold you, sabihin mo sa akin Oliver paano mo magagawa yan? Sobrang gusto kong sabihin sa kanya ito pero hindi pwede.

After hugging Zoey ay agad na akong nagpaalam, “Sige mauna na ako,may lalakadin pa ako bye” I said to her and she nodded with a wide smile.

“Mauna na ako,” paalam ko kay Oliver pero hindi ako nito pinansin, kaya tuluyan na akong umalis na may mabigat sa dibdib. I hate the way you act like I’m just somebody to you, when you just loved me last week.

Pagkaalis ko sa kumpanya ay nilakad ko ang papeles ko sa pag-alis ko ng bansa, halos na padali lang ito lahat dahil sa tulong ni Madam Lizeth, may mga tauhan siyang inutusan dito na asikasuhin agad ang papers ko kaya madali ko lang nakuha lahat.

Kinabukasan din ay agad akong pinatawag sa office ng CEO. “Good morning Mr. Delavine,” I greet the CEO as I enter his office.

“Have a seat Miss Callereese,” he said and pointed at the chair in front of his table.

Pagkaupo ko dito ay agad niyang inabot ang resignation letter ko sakin na may kasamang approval nito. “Are you sure about this?” He asks.

I look at him, why would the CEO care about his small employee like me? napansin ata nito ang iniisip ko kaya nagsalita ito muli. “I mean you’re a big potential employee in this company, you contribute big accounts in the company in just a month, so I’d ask you if you’re sure about this because I still see you closing many accounts for our company,” bakas ang panghihinayang sa kanyang boses pero hindi ako nagpadala dito.

Kahit na gustuhin ko mang magstay dito sa kumpanyang ito, kailangan ako ng mama ko sa ibang bansa at mas makakabuti ito para sa lalaking mahal ko.

“Sigurado na po ako dito Sir,” I answer.

“If that’s your decision I will not complain anymore, but good luck on your career Callereese a bright future awaits for you,” he said and nodded formally.

“Maraming salamat po Sir, mauna na po ako,” I know my head as I stand in front of his table and walk out of his office.

Pagpasok ko sa opisina ng marketing Department agad akong sinalubong ng maraming pagkain at kung ano-anong gamit sa lamesa ko.

“Ano to?” naguguluhang sambit ko habang tinitignan ang mga bagay na nakalagay sa lamesa ko.

“Alam namin na ito na ang last day mo dito kaya naisipan naming ibigay sayo yan, galing lahat yan sa mga empleyado na malapit sayo dito sa company, ayaw naming umalis ka dito ng walang dala dala na galing samin” Sienna said beside me, I glance at her and saw her smiling at me.

“Maraming salamat,” I hugged her and look at the other employee inside our office and said thank you to all of them. Nagkaroon kami ng konting salo-salo dahil madami silang pagkaing binigay sakin.

“Do you best there Aberry I know you will make Noelle Essence had the big account on marketing in the near future and when that happens, you’ll invite me to your place on New York ok” sambit ni Sienna habnag tinutulungan ako magligpit ng aking mga gamit at pati na rin ng mga bagay at letters na bigay sakin.

“Sira taas naman ng expectation mo sa’kin” natatawa kong sambit. “Because I know you can do it!!!” Sienna said.

Umiling-iling nalang ako at nagpatuloy sa pagliligpit. At matapos sa pagliligpit nagpahinga lang ako saglit bago tuluyang magpaalam sa kanilang lahat, dito sa Marketing Dept. “Always DM me ,ok,” Sienna said.

“Oo naman pag kailangan ko ng mauutangan ah, dyan lang kayo ni Chantel,” biro ko na ikinatuwa naming dalawa.

“Basta don’t you ever forget to contact us ah, Chantel will really go there in New York if you never reply to our messages. Wag mong kakalimutan yan” nakangiting sambit niya.

She hugged me for the last time and I say goodbye to all of them before I leave the company with all my things, pagkadaan ko sa opisina ni Oliver hindi ko maiwasang maalala lahat ng mga ginawa ko sa pintong iyon. Lahat ng mga maling pagpasok ko dahil nalilito ako sa pinto ng mga office namin.

Sa mga pangungulit at araw –araw na pagbibigay ko ng mga pagkain sa kanya hanggang sa ang mga importanteng bagay na nangyari samin sa silid na iyon. I sigh before I completely leave the place at umuwi na sa unit.

Mga dalawang araw akong nanatili sa unit hanggang sa dumating na ang puntong ito.

“Wahh, wag ka na kayang umalis, Aberry!!!!” kasalukuyang yakap ni Lana ang mga hita ko kaya hindi ko magawang gumalaw.

“Lana tigilan mo nga si Jade madumihan pa ang pantalon nya ano ka ba” Ali slightly kicks Lana away from my legs, nakahiga si Lana sa sahig at lumuluha akong pinagmamasdan habang inaayos ko ang buhok ko.

“Ano ka ba Lana hindi naman ako mamamatay magtratrabaho lang ako sa ibang bansa gaga!” I hissed.

Ali pull her up and she quickly fix her dress, kasama ko sila papunta sa airport dahil silang dalawa ang maghahatid sakin kaya hindi ko maintindihan kung para saan ang kadramahan ni Lana sa’kin.

She just keeps on sobbing until I finish fixing everything and Ali help me carry my other things, “Tara na 8 pm na 9:30 ang flight ni Aberry baka malate pa tayo” sambit ni Ali, binuksan na ang pinto ng unit at tuluyang lumabas.

Sumunod kaming dalawa ni Lana palabas, habang naglalakad kami sa hallway ng units bigla namin nakasalubong si Oliver kasama si Nyril. “Ate!!!!!” agad tumakbo sa’kin si Nyril at niyakap ako ng mahigpit.

“Nyril,” I said.

“Saan ka pupunta ako?” she asks.

“Ah pupunta na kasi si Ate sa New York para magtrabaho,” nakangiti kong sambit pero agad siyang naluha sa sinabi ko at sinubsob ang mukha saking tyan.

“Ate bakit ka aalis?” she asks while crying.

“Naaalala mo Nyril diba sinabi ko sayo na sa ibang bansa ang mga magulang ko pupuntahan ko na sila at titira ako doon kasama ang mama ko, wag kang magalala hindi kita makakalimutan lagi kitang padalhan ng mga regalo,” I try to cheer her up but she just cries harder.

“Jade malalate na tayo,” biglang sambit ni Alliana. Nang marinig iyon ni Oliver agad niya kaming nilapitan at hinila papalayo si Nyril sakin.

“Kailangan niya nang umalis Nyril halikana” sambit ni Oliver at hinila si Nyril papasok sa unit niya kahit iyak ito ng iyak. Naawa ako kay Nyril at siguradong mamimiss ko siya.

Lalo na ang taong humila sa kanya, pinagmasdan ko ang pinto na pinasukan nila ng hawakan ni Lana ang kamay ko. “Tara na” she said and smile at me, I smile back and took a deep breath and exhale.

“Tara na,” masigla kong sambit at sabay sabay kaming umalis.

This will be the end of this chapter and the new beginning for my new story. New York wait for me.

Chapter 44

“Ladies and gentle, we are now approaching New York City,” iminulat ko ang aking mga mata ng marinig ang announcement dito sa plane. Kasabay non’ ay ang pagsulyap ko sa mga gandang Citylights dito na New York.

It’s already 9:30 pm here in New York, gabi na kaya kitang kita moa ng magagandang ilaw sa gabi. I was in the middle of admiring the view when a memory flashes where I was doing the same thing, looking at the window while Oliver is sleeping by my side. He was there with me but not anymore.

Huminga ako ng malalim ng pag start nang magland ang eroplano, at pagkalabas ko ng eroplano ay ang malamig na simoy ng hangin sa New York ang sumalubong sakin. Kaagad kong sinuot ang coat ko at naglakad palabas ng airport.

“Miss Callereese” napalingon ako ng may isang taong tumawag sakin dito sa exit ng airport, may dala siyang 1/8 na cardboard kung saan nakalagay ang pangalan ko.

Agad niya akong nilapitan ng tignan ko siya, “Hi ako ang ipinadala ni Madam para sunduin ka at dalhin sa mansion nila” he said.

“Teka pinoy ka?” tanong ko, na ikinangiti niya.

“Half Pinoy, half French, pamangkin ako ni Madam,” he cheerfully said, I nodded at him and let him carry my things.

Agad niya itong dinala sa isang Red Ford Bronco SUV, “Madam will be happy to see you here, she’s been telling things about you since last week” nakangiting sambit nito habang nilalagay ang mga gamit ko sa sasakyan.

“Talaga? Nakakahiya naman” sambit ko at napakamot sa aking ulo. Tinawanan niya lang ako at tumuloy kaming sumakay sasakyan niya.

He started the engine and drove our way to Madam Lizeth’s Mansion. “By the way, I forgot to introduce myself to you, Demetri Knox Alarie but you can call me Diether or Know or Love, babe, handsome whatever you want” malokong sambit nito na ikinatawa ko.

“No just kidding, everyone calls me Knox already so why not call me Diether so you’re special” he joked and smiled at me.

“Hahaha Ok, Diether na lang, I’m Abe——,” he cut me off.

“Aberry Jade Cortez Callereese right” nakangiting sambit niya habang nakatingin parin sa daan. “Paano mo nalaman buo kong pangalan?” tanong ko.

“Madam keeps showing me your files though, and I forget to tell you I’ll be your working partner in Noelle because I’m the Finance Manager and you’ll be the Marketing Manager so will have to team up.” Finance manager din siya gaya ni Oli—– hindi walang Oliver dito Aberry wag mo na siyang isipin.

“Bakit hindi kita nakita nong inikot kami sa company ng Noelle?” tanong ko sa kanya at pilit inaalala kung nakita ko ba siya noon.

“Oh, that time I was in France with my ex,” casual na sambit nito.

“Ahhhh ok” iyon na lamang ang sinagot ko sa kanya.

“Wow it’s my first time to encounter a girl who didn’t react to what I’ve said,” he said and looked amazed at me.

I frowned my face at him and look confusedly, anong gusto niyang ireact ko? “Huh?” I said.

“First time ko lang kasing maka encounter na ganito, well every time I meet girls they always react when I say I go out of the country with my ex, I mean ang big issue para sa kanila. Ikaw ba hindi ka ba nagtataka?” tanong niya.

“Bakit naman ako magtataka anong pake ko sa relasyon ng ibang tao” I bitterly said and act aggressively. Dahil pumapasok sa isip ko si Oliver.

“Wow, your something hahhahai like it” he said and smirk, napansin ko din ang pagkagat niya ng kanyang labi at binilisan ang pagpapatakbo ng sasakyan.

Dahil sa bilis nito mga ilang sandali lang ay nasa harapan na kami kaagad ng mansion ni Madam Lizeth kung saan nagana pang party.

Mabigat ang pakiramdam ko pagpasok namin sa loob ng mansion, ganun parin ito gaya ng unang punta ko dito, napakaganda parin ngunit bawat lingon ko sa paligid ay nakikita ko ang mga ala-ala na kasama ko siya dito.

“Ok ka lang?” biglang sumulpot sa tabi ko si Diether dala-dala ang mga gamit ko.

“Oo naman,” I said and try to push him slightly dahil sobrang labi niya sa’kin. “Masyado kang madikit eh ano ka glue?” I said with sarcasm, but he just laughs at me.

“Pwedi naman basta sayo didikit,” he said and try to tease me with his playful smile.

“Hambog ka din noh” I said.

“Hindi naman sayo lang,” ngayon ko lang napansin nakakairita pala ang ngiti niya.

“Hehe,” I said and made a long face at him after rolling my eyes.

Tumawa lang siya ng tumawa hanggang sa may bumukas na pinto mula sa itaas, “Oh my Aberry come, come!!!” masiglang sambit ni Madam Lizeth sakin at agad akong pinaakyat sa itaas kasama itong lalaking ito.

“You meet my handsome nephew already? Knox,” abot hanggang tenga ang ngiti ni Diether ng ituro siya ni Madam.

“Opo Madam” I answer, “Ok come here” she pulls my hands and brings me inside her office.

“Don’t be so professional with me Aberry, you’ll be one of my hands in the company so treat me as your mother or grandma. I want you to be comfortable with me and with Knox. Because when you’re comfortable with the people surrounds you in the workplace, you’ll be filled with excitement to do best in the company right” napatingin ako kay Diether na maangas na nakasandal sa pinto at tumatango tango habang nakangiti sakin.

“Ok po Madam, pero may isa ho sana akong gustong hilingin sa inyo” I said.

“Yeah, sure what is it?” she asked.

“Gusto ko ho sanang maghanap ng apartment na matitirhan ayaw ko ho kasing makitira dito sa mansion ninyo ng libre at tyaka gusto ko rin po kasing makasama ang mama ko dito kaya po mag apartment muna ako habang wala siya at saka na lilipat sa matinong bahay kapag andito na si mama ko po” I said.

“Yeah, sure I understand but for tonight please let me ask you to stay here then will find the right apartment for you tomorrow” tumango ako sa sinabi ni Madam at nag usap lamang kami tungkol sa mga bagay bagay about sa Noelle and also her plans for the long-term businesses she had.

Pagkatapos non ay dinala ako ni Diether sa silid na tutulugan ko ngayong gabi. “Here’s the room, but if you’re not comfortable in it you can sleep with me” agad ko siyang tinignan ng masama kaya tumawa siya.

“Just kidding, chill little chihuahua hahaha,” he said and pat my head at ginulo ang buhok ko bago tuluyang umalis.

“Kung Chihuahua ako ikaw mukha kang Pitbull!!!” habol kong pang aasar sa kanya. He stops and look at me with a wide smile.

“Yeah, I’m a Pitbull, I bite, roar,” he playfully said and laughed, I stuck my tongue out on him and made-face kaya mas lalo siyang tumawa.

“Kagatin ko yan,” maloko niyang sambit kaya agad kong tinago ang aking dila at pumasok na ng tuluyan sa kwarto na aking tutulugan.

Pero rinig ko parin ang tawa niya sa labas, sa inis ko ay tumalon nalang ako sa kama at nagpahinga.

“Andito na ako Oliver,” I whisper and suddenly cry.

Hindi ko paring mapigilang lumuha lalo na tuwing naaalala ko ang masasayang panahon na magkasama kami. I still long for him, so damn much.

“I miss you Oli——,” natigilan ako ng bumukas ang pinto at sumilip si Madam Lizeth, sa gulat ko hindi ko agad na punasan ang aking luha.

She saw me crying so she quickly entered and closed the door, “Why are you crying Fille (Daughter)?” she asks and sits beside me.

Mas lalo lang akong naluha sa tanong niya kaya agad niya akong niyakap. “Tell me why are you crying? You can open up with me,” malumanay niyang sambit sabay hagod sa aking likod.

I don’t know but I easily open up to her and tell her every single detail about what happened to me and Oliver. After she heard everything, he just hugged me and said…

“Love doesn’t love if it’s not complicated darling.”

Chapter 45

“Ma, andito na ako sa New York almost one-week na ako andito pero hindi ka pa rin pumupunta dito, naghahanap na ako ng matitirhan nating apartment dito.” Bungad ko sa pagsagot ni Mama sa tawag ko habang kasalukuyan akong naglalakad palabas ng apart ni Michelle.

“Michelle I’ll go ahead,” I said as she nodded and close the door for me. Michelle is one of my co-workers here in New York at nong nalaman niyang naghahanap ako ng matitirhan agad niay akong pinatuloy sa apartment niya bilang roommate niya.

Naging magkaibigan na rin kami kahit isang linggo palang ako dito sa New York, madali din akong nakadjust sa trabaho dahil sa tulong nila Madam at ni Diether syempre kasama na din si Michelle.

Pumayag akong tumira kasama siya dahil nahihiya akong makituloy kila Madam at isa pa sandaling panahon lang naman ang paninirahan ko kasama si Michelle dahil pupunta dito si Mama at magkasama kaming mamumuhay dito.

“Anak kasi ano…” Ramdam ko ang kaba sa boses ni Mama kaya tumigil ako sa paglalakad sa side walk.

“Bakit Ma may problema ba?” tanong ko.

“Wala naman kaso anak baka hindi makapunta si Mama dyan, Magbabalikan na kami ng Papa mo” she said.

“Ano?!?” halos tignan ako ng mga tao sa paligid dahil sa pagsigaw ko, kaya agad kong sinuod ang hood ng jacket ko upang hindi makita ang aking mukha. Nakakahiya naman!

“Ma bakit? Hindi ba niloko kana ni Papa, nasaktan ka niya,” bulong ko at pilit tinatago ang aking mukha sa kahihiyan.

“Anak humengi naman na ng tawad ang Papa mo, nakipaghiwalay na siya sa babaeng iyon atyaka nangako siya na hindi niya na gagawin ulit iyon” malumanay na sambit ni Mama.

“Naniwala ka naman agad ma?! ano ba naman yan niloko kana nga ng isang beses uulit ka pa Ma?” sambit ko.

“Anak kilala ko ang Papa mo, alam kong hindi niya na uulitin iyon anak maniwala ka,” bakas ang sensiridad sa boses ni Mama habang sinasabi niya iyon.

“Pwes ako hindi ko na siya kilala Ma, dahil ang alam kong Papa ko ay hindi magagawang mangbabae at saktan ka. Kung yan ang desisyon mo Ma, kung magsasama kayo ulit ok lang sakin pero hindi mo mababago at mabubura sakin ang ginawa niya, bye Ma papasok na ho ako sa trabaho magingat ka dyan” after that I ended the phone call and start walking while hiding my face.

Nakakahiay ang pagsigaw ko kanina, hindi ako makapaniwala nag anon lang tattanggapin ni Mama ang lahat, pagkatapos siyang lokohin ni Papa ganon nalang iyon, parang walang nangyari magsasama ulit sila?

Nakasimangot akong naglalakad ng may biglang humawak sa balikat ko, agad kong dinukot ang pepper spray ko sa bag at inispray sa taong humawak sakin. I’m secured and alert.

“Agh!!!!!!” malakas na pagdaing nito, at pagkaharap ko halos lumuwa ang mata ko ng makita si Diether na iniinda ang inispray ko sakanyang mga mata.

“OH SHIT!!! SORRY!” I panic when I saw his eyes red, maluha luha siyang iniinda ang sakit sa mata habang ako naman ay todo hipan sa mga ito at pilit tinatanggal ang kanyang mga kamay sa kanyang mukha.

“Fuck, fuck, fucking shit!!!” he swore until he calms down and I lead him to seat at the bench on the sidewalk.

“Oh tubig! Bakit kasi bigla bigla ka nalang naghahawak ng balikat dyan ayaw tuloy,” nakasimangot kong sambit.

“Wow, now it’s my fault that I get hurt, samantalang gawain ba ng maliit na babaeng gaya moa ng magdala ng ganyang kalaking pepper spray parang 1.5 na coke nay an eh!!!” Reklamo niya, naikinairita ko lamang.

“Bakit ba kasi nangengeelam ka ah!! Ikaw ba nagdadala ah!!!” I hissed at him and roll my eyes. Hindi ko alam pero naiirita ako sakanya ng sobra ngayon.

“Brat!!” bulong niya pero rinig na rinig ko kaya binato ko sakanya ang panyong hawak ko, at sumakto iyon sa kanyang mukha.

“Oh yan punasan mo luha mo, iyakin kalalakeng tao!” hindi makapaniwala siyang ngumanga at tinignan ako bago sinimulang punasan ang kanyang mukha. Ngayon namumula ang kanyang mga mata ng sobra dahil sa Pepper spray.

“You’re really different Chihuahua,” he said while wiping his face using m scarf.

“Sinong Chihuahua ah!!!” matapang kong sambit.

“You! I there anyone around us that I can call Chihuahua eh ikaw lang naman ang maliit dito” he said and look around, sinabayan niya pa ito ng mapangasar na ngiti kaya hinampas ko siya ng bag ko.

“Yan ang bagay sayo!!” I said and start walking.

“Hey why are you so grumpy this time? may nagawa ba akong mal—–,” rinig kong tumigil siya sa pagsasalita mula sa likod ko kaya tumigil ako sa paglalakad at haharapin sana siya….

Pero bago ko pa iyon magawa ay naramdaman ko ang kanyang mga braso na pumalibot saking bewang at niyakap niya ako mula sa likod. I gasp and feel shock, also I stiffed by his sudden touch.

“Hoy! Talagang manya––” he cut me off.

“Don’t move” he whispered into my ears and leaned his head on my shoulder that makes my eyes widen.

“Ano ba chumachancing ka lang sakin eh, alam ko namang gusto mo ako pero ang manyak nito ah,” Iritang sambit ko at pilit kumakawala sa yakap niya.

He just chuckled and makes me face him a bit. Sumalubong saking ang gwapo niyang mukha at ang nagniningning niyang mag ngiti.

“You have your period Chihuahua, that’s why your extra grumpy this time now I understand”seryoso niyang sambit at tinitigan ako sa aking mag mata.

Nanigas ako sa kinatatayuan ko dahil sa sinabi niya at agad hinarang ang bag ko sa akong likuran. I’m wearing a light denim pants so I surely know that it’s very visible right now.

“Shit!” I haze and shook my head in embarrassment.

“He don’t worry I got you” I rose my head as he said those words, at kasabay non ay ang paghubad niya ng kanyang black coat at agad pinasuot sakin.

He smile after he made me wear his coat, “See I told you I got you, but first let’s go to the convenience store to buy what you need” nakangiti niyang sambit at hinila ako sa may pinakamalapit na convenience store dito.

“Seat here, hintayin mo ko,” he said and wink before he leaves.

Pianupo niya ako dito sa window table sa loob ng convenience store at nangtignan ko siya hindi ko maiwasang tumawa ng makita siyang hirap na hirap pumili ng brand na kailangan. When he notices me staring at him e pouted and ask for what to choose.

I laugh before pointing on the brand I usually use. Nangtumayo na siya sa counter agad nagpacute ang amricanang cashier sakanya at nagulat ito ng ipakita niay ang pinamili niya.

“Sanitary pads?!” sambit ng babae sakanya.

“Yeah, I would probable try to use it because you know I like men’s and they like me too,” halos mabulunan ako sa sarili kong laway dahil sa sinabi niya sa babae na ikinalaki ng mata nito.

“You’re gay?” she anxiously asks.

Diether laughs and look at me, before she faces the lady again. “Nah, just kidding it for my girlfriend there she is” kung kanina ay halos mabulunan na ako sa laway ko ngayon kahit walang laway ay nabulunan at nasamid ako.

The lady looks shy at me and quickly pack what Diether bought, pagkalapit niya sakin ay isang malakas na hampas ang natanggap niay pero tumawa parin siya ng nakakaloko.

“It’s just a joke, no hard feeling hahahha,” he said and teases me.

“Gago,” I said.

“But if you want to make it real, I can be serious about it just tell me,” he said in a gentleman tone.

But I just make face at him and grab the pads. And go to the restroom.

“Let’s make it real, I’ll invest the big time I promise” biro niya.

“Gago!” I said and smile.

Chapter 46

5 years passed by,

“Ma’am the sales for this month decreases because of the new company that expanding their branches to every country already,” hindi ko maiwasang hilitin ang aking noo habang nagmamadaling maglakad papunta sa finance office.

Simula ng may sumikat na panibagong kumpanya last year nagkaganito na nag sales namin, pababa ng pababa every month at hindi na ito maganda sa kumpanya namin.

Hanggat kaya ko ay pilit kong tinatago ito kay Madam dahil matanda na siya at ayaw ko nang ma stress pa siya lalo dahil dito.

Pagdating ko sa Finance office sinalubong ako ng mag staff and bow their heads, “Where’s Knox?” I ask while walking hurriedly on his office.

“Inside Ma’am,” his secretary said and opened the door for me.

Head Marketing Manager ako ngayon sa Noelle kaya Ma’am ang tawag sakin ng ibang staffs. “Diether” I call his name ot get his attention out of his Laptop.

“Yes?” malambing nitong sambit at isinantabi ang kanyang ginagawa.

“Kailangan ko ng list ng sales natin from the past 9 months, may ichecheck lang ako” seryoso kong sambit habnag umupo sa harap ng kanyang table habang inaayos ang mga papeles na gagamitin sa board meeting mamaya.

“Yeah, sure basta ikaw,” he said and handed me a brown folder filled with papers and a list.

Agad koi tong kinuha at iniscan, kailangan kong maayos ang process of distribution ng mga products para maibalik ang sales namin.

Hindi ako papayag na matatalo ang branding ng Noelle’s. kailangan ko itong maiangat muli gay ang dati. Last two years ago Noelle Top was the most selling brand of perfume worldwide because of my branding idea but when that company came, agh nakakainis!

“So grumpy haha,” sambit ni Diether habang nakasandal sa kanyang upuan at patuloy akong pinagmamasdan.

I roll my eyes at him and he laughs like he always does. It’s been 5 years and I still get teased by this man. “Dinner date tayo mamaya sunduin kita babe,” he said and winked at me.

I was busy checking the paper when he asked but I clearly heard it, I looked at him and smiled, “Yeah, sure babe” I said and resumed doing what I needed to check.

After that, I quickly go back to my table and search for other strategies that we need to enhance for the better improvements of Noelle’s sales. The day runs like that, I focus on researching and attending board meetings and doing some market stuff.

“Knock knock” I raised my head when someone knocked on my door. “Diether,” I said and looked at him. He leaned on the door and crossed his arms on his chest and smiled at me.

“Sandali na lang matatapos na ako” I said and hurriedly saved all the files I did and turned off the PC. Agad kong kinuha ang aking bag at pinatay ang ilaw ng aking office.

“Let’s go,” I said, he smiled and got my bag for him to carry instead and we walked out of the company.

Malalim na ang gabi dito sa New York pero buhay na buhay pa rin sa mga city lights ang buong lugar kaya masarap maglakad dito. “Where are we going to eat?” I ask while we’re walking.

“My condo,” he said.

“What I thought we are eating at a decent restaurant?” tanong ko sa kanya, he reach for my hands and look at me.

“Quality time kasi pag sa condo kesa sa restaurant, order nalang tayo ng paborito mo” he cheerfully said and finch the tip of my nose.

I frowned and hit him on his arms but he just chuckled.

We ride his ford bronco and reach his condo. In just 15 minutes, “Ilang chicken wings ba ang gusto mo?” he asked as we went up to his condo’s floor.

I smile and hug his arms, “Limang box!” I said.

“Yeah, as expected,” he said and we laugh together. Pagpasok ko sa condo niya ay agad akong dumiretso sa kwarto niya para kumuha ng pamalit na damit, kanina pa kasi ako naka pencil cut na skirt at medyo nahihirapan na ako kumilos.

“Hey, not my hoodie,” suway niya ng makitang kinukuha ko ang paborito niyang hoodie.

“Edi ito nalang” I said and undress my top in front of him. He hurriedly hazes at umiling iling na lumabas ng kanyang kwarto.

I laugh and continue undressing myself until I’m totally change with his black hoodie and a white Adidas jogging pants.May mga binili kasing pants si Diether na pangbabae para sa size ko tuwing pumupunta ako dito sa condo niya.

After dressing up I was about to go out of his room when my phone rings, kinuha koi to sa loob ng bag ko at umupo sa kamay ni Diether upang sagutin ito.

“Hello, Ma?” bungad ko sa tawag.

“Anak kamusta kana dyan? Natapos na ang pagpapagawa ng banyo sa second floor anak. Kaya pag day off mo dumalaw kana dito sa bahay ah” tinutukoy ni Mama ang bahay na pinagawa ko sa Canada.

Doon sila ngayon nakatira ni Papa. “Ahh tiningnan ko Ma, pag hindi na hectic ang schedule ko” I said.

“Oh sige anak sabihan mo lang ako kung kailan ka pupunta ah, oh gusto ka daw makausap ni Papa mo—–” I cut her out and, “Ah ma kailangan ko na umalis tatawag nalang ako ulit ok bye” I ended the call already put the phone beside me.

“Hindi mo pa rin gustong kausapin ang Papa mo?” napalingon ulit ako sa pinto ng dumungaw doon si Diether.

I just sigh at his question so he walks towards me and hugs my head as he stands in front of me, I rest my head on his stomach and close my eyes.

“Ayaw ko pa eh,” I said.

“That’s fine they’ll understand you” he gently said and left me up by pulling my hands.

“Tara na andyan na agad ang order mong chicken wings kain na tayo” he said, I smile at him and rest my head on his arms at tamad na naglakad palabas ng kwarto niya.

We ate dinner with 6 boxes of chicken wings and burgers, we talked and laughed the whole time and after that, we decided to watch a movie and play games that I usually play where he is also good at.

“Ok I win give me 5 boxes!!!” masaya kong sambit habang tinutulak siya na kumuha ng pera sa wallet niya. We had a bet, who wins receive 5 box and I win.

“You monster,” he said and glared at me.

“Hahahhahahaha” I just laugh at him and we try for another set but I win again and he gives up. After that hinatid niya na ako sa apartment ko.

“See you tomorrow,” he said and kissed my forehead. “Yeah, see you,” I said and went out of his car and entered the apartment.

Pagpasok ko sa kwarto ay agad nawala ang ngiti saking mukha at napalitan ng lungkot, every time I enter my room, I feel so lonely and sad, in those five years I still feel pain here inside my chest that I couldn’t get healed.

“Fuck this pain,” I whisper and rest on my bed.

“I miss you…”

Chapter 47

“A-ako naman please,” I shook my head, kneeling, and let my tears flow.

“Ako naman” that words sound like a whisper of pain.

“Aberry,” he called my name and guided me to stand up and face him, slowly wipe my tears and hold my face gently.

He hugged me so tight, and whispered, “I’m sorry, we love each other but we weren’t right for each other in the first place” with those words he let go of me and walked back to that place.

Leaving me hanging in sorrow and pain. “Hha!” I exhale so hard and punch my chest, sobrang sakit nito!

“Hey Jade, wake up,” I slowly opened my eyes and saw Michelle, trying to wake me up.

Dahan dahan akong umupo mula sa pagkakahiga at pinunasan ang aking mga mata, na kasalukuyang may luha. That dream again.

“Sorry how long have you been waking me up? Did I bother you a lot?” nahihiyang sambit ko, habang inaayos ang aking kama.

“No, I just wake you twice and you quickly wake up, fix yourself and I’ll see you downstairs ok.” She said before walking out of my room.

Matapos kong ayusin ang aking kama, binuksan ko ang bintana ng aking silid kung saan agad nitong sinakop ng liwanag ang aking kwarto. The sunrise shines so clear inside my room; the view of New York City really is something mesmerizing, nagagawa nitong buhayin ang malungkot kong silid.

Ang malamig na simoy ng New York City ay ipimalibot sa aking balat, I hugged myself to loosen the coldness and start to prepare for my work.

I entered the bathroom and hung my towel on the sink and stared at myself in the mirror. “Are you happy?” I ask.

I urge a small smile, “Yes I’m ha…….” Hindi ko magawang tapusin ang aking sagot ng biglang tumulo ang luha ko,

I wipe it, “Not” agad kong binuksan ang shower at naligo, after taking a shower I glance at my alarm clock. Upang tingnan kung late na ba ako pero maaga pa naman.

I wear a white polo tucked in my rose gold pencil cut skirt, I also top it with a gray cardigan. I wore a black stocking to avoid having dry skin because the weather here is always winter. I also paired my stocking with my black T-strap heels. I apply a simple amount of makeup on my face before fixing the files that I’ll need for work.

Lumabas at bumaba narin ako sa dining area kung saan nagbabasa ng dyaryo si Michelle.

“Morning,” I greet her and sit beside her.

“Morning gorgeous how’s your sleep? Dreaming of him again?” she knows me so well,sa loob kasi ng limang taon siya lagi ang nakakakita ng pagluha ko sa gabi kaya alam niya ang tungkol sa nakaraan ko.

“Nah, just a nightmare again, but I’m fine now” I took a bite of the bacon that’s prepared here on the table. After that we start talking about a few things about work and sales, pati narin sa ineestablish ko na strategies.

Nagpalipas kami ng oras hanggang mag 8:30 na at doon na tumuloy kami sa trabaho. Pagpasok ko palang sa building mukha na agad ni Diether ang sumalubong sakin.

“San punta?” tanong ko nang mapansing naglalakad siya papalabas.

“Gonna buy coffee,” he answered.

“Libre mo ako, please,” I said at him, “Kakalibre ko lang sayo kagabi kiss mona” I glared at him so he laughs and nodded, finch my nose before leaving.

Pagpasok ko sa office ko ay uupo pa lamang ako ng dumating ang assistant ni Madam Lizeth at sinabing pinapatawag daw ako sa office. Binitawan ko na lamang ang dala kong bag at sumunod sa kanya.

“Jade fille,” agad akong sinalubong ni Madam Lizeth pagpasok ko ng kanyang opisina.

“Madam, why did you call me for a meeting?” I ask and sit in front of her table.

“Fille, I have good news!” masiglang sambit nito, at inabot saking ang hawak niyang tablet.

Agad ko itong kinuha at binasa, “Karnel’s Scents?” I read it confusedly, dahil tanging ito lang talaga ang makikita sa screen.

“Yes! Karnel’s scents, helping us!” sigaw ni Madam na ikinagulat ko.

“What?” mahinang tanong ko dahil hindi ko nakuha ang sinabi ni Madam.

“Our company has been decreasing its sales for the past few months, right? ‘’ she said, which made me stuffy.

Pano niya nalaman? “Don’t worry Madam, I’m fixing it and developing a new strategic plan to bring back the sales we’ve lost for the company” I said.

“Oh no pressure fille, that company that you’ve read is the easiest way to fire back our sales and I want you to handle the partnership with them” Tinignan ko muli ang tablet at binasa ulit ang tinutukoy niyang kumpanya.

Karnel’s Scents? Familiar though…

“Wait! Madam, are you telling me that we are merging with the competitors? This is the company that cause us less sales!!!” ito yung kumpanya na tinutukoy ko na dahilan ng pagbaba ng sales namin from the past 9 months already. The one that branches out worldwide, the same day that they launch their company.

She smiles “Be friends with your enemy and use them to step up,” she said and handed me a paper where it says the schedule of meeting with the Karnel’s Scents

“I want you to get their attention and be on good terms with them, what do you call that, K-kunin mo ang kiliti nila,” she said and pushed me out of her office immediately.

“Pero Madam––,” I tried to speak but she pointed her fingers on my lips and say, “No but’s do as I say fille, I trust you! ciao” kasabay non’ ay ang malakas na pagsara ng pinto ng kanyang opisina.

“Partnership with the competitors?” I whisper with disbelief and glance at the schedule written on the paper that I’m holding right now.

“Victorinie Corp. Wednesday 7:00 pm, Media Market gathering Thursday 2:30 pm, Karnel’s Scents Company Monday 6:30 PM at The Russian Tea Room—–,” natigilan ako sa aking binabasa at agad tumakbo papunta sa opisina ni Michelle.

“Mich what’s the day today?” Hinihingal kong tanong.

“Monday?” she confusedly answers.

My eyes literally widened, and I glanced at my wristwatch and saw, it’s already 12 in the afternoon, the meeting starts at 6 pm and I don’t have any presentation that I would present to that company. Fuck!

“I’m dead!” I haze, which makes Michelle’s brow frown, “What’s happening?” she asked.

“Immediate presentation at 6:00 pm,” I answer and run to my office.

Kailangan kong makagawa agad ng presentation. I work on the presentation for almost 6 hours, buti na lang binilhan ako ng pagkain ni Diether kaya hindi kona kinailangan lumabas pa ng office. I did not do any other works aside from that. Madam said that it’s a big partnership and opportunity so I can’t lose it. Kailangan kong makuha ang “Oo,” ng kumpanyang iyon.

“30 minutes more before 6,” I rose my head when Michelle went into my office, acting like a time bomb or something.

“I’m done,” I said and quickly ran to Madam’s office.

“Yes fille?” she asks me as I enter her office.

“Here’s the presentation for the Karnel’s Scents” I said and handed her the papers, but she didn’t accept it, “You are the one to present that and you are attending the meeting so what are you waiting for, go! Investors don’t like late people,” she said and pushed me out of her office, again.

Ako?

“Fuck,” I hissed before running to my office and grabbing my bag, and going straight to the meeting place.

Habang lakad takbo ako sa lobby ng kumpanya nakita ko si Diether, Agad ko siyang nilapitan, “Hoy pustahan!” lakas loob kong smabit.

“Huh?”

“PagnapaOo ko itong Karnel’s Scent bibilhan mo ko ng panibagong PC para sa bahay sa Canada deal!” I said and do a force fist bump on him kahit gulong gulo siya sa mga sinabi ko.

Agad akong tumakbo palabas at tumigil sandali ng sumigaw siya. “Sige Deal!!! Pag hindi mo napa OO pakasal na tayo!!!!” he shouted.

“You bet!!” as if naman hindi ko mapapaOo ito.

Chapter 48

Pagpasok ko sa loob ng restaurant ay agad akong inassist ng waiter papunta sa reserved table. Kung saan wala namang nakaupo na iba. Asan na yong makakameeting ko?

I seat while waiting for the investor, I also check my phone to call my friends, I miss them so much.

After a few rings, Lana quickly answered, “Hellooooo Berry we Miss youuuuu!!!!” she shouted from the other line.

I chuckled, “Yeah, I miss you both, so much.”

“How are you!!!” Ali asked.

“I’m having a meeting with big investors right now, eh wala pa naman kaya tumawag muna ako sa inyo” I said.

“Ahhhh ano ba yang investor’s n’yo lalaki baka naman Berry it’s time!!!” Malokong sambit ni Lana sa kabilang linya na nakapagpatawa sakin.

“Baliw ka ba hindi ako nandito para makipag date sa investors Lana, tumigil ka nga dyan” I said while chuckling.

“May sasabihin pala kami sayo, about kay ——” I wasn’t able to understand what they were talking about because I was moving to fix my seat when my scarf fell. I was about to get it when someone grabbed it and handed it to me.

Without even looking, I thanked him. “Thank you so much,” I said, and tried to cope up with what Lana and Alliana were trying to say.

“You’re Welcome” the person said and sat in front of me.

When I glance at the person who speaks, I automatically stiffed. “Berry hello naririnig mo ba kami? Andyan ka pa ba? Hello, hoy naintindihan mo ba? si Oliver may sarili ng kumpanya” my phone slowly drops on my lap.

This can’t be happening… my heart start pounding so fast and I can’t even move a muscle. Para akong nauubusan ng hininga sa puntong ito, sumisikip ang dibdib ko.

I know love requires second chances but I don’t know that it includes second chance pain.

“Oliverious Beltran, Owner of Karnel’s Scents nice to meet you”

The man I have been longing for, almost five years is now sitting in front of me in New York City. And also, the realization hits me; this is also one of the restaurants that we’ve been to, back when we were here for a business deal from Delavine’s.

Hindi ko alam kung anong dapat kong isagot, dahil nanatili lang akong nakatitig sa kanya habang pinagmamasdan ang mga pagbabago sa kanya. His body became more masculine, nagkalaman na din siya ng konti na lalong nagpaganda ng hubog ng kanyang katawan. He is wearing an ocean blue formal suit, with his hair brushes up with a neat arrangement.

Pansin din ang pagmatured ng kanyang mukha, he became handsome and serious on his appearance right now, but his eyes are still the same as it is. The eyes I use to admire every time I wake up after a love night.

My hands were trembling underneath this table, I can even think straight right now.

“And you are?” formal niyang sambit, ano daw? Hindi niya ba ako nakikilala?

Doon lang ako nakabalik sa aking sarili dahil sa tanong niya. umupo ako ng maayos at umubo ng konti bago hinarap siya. I need to be formal I’m still at work and his part of it.

Setting aside the personal issues Aberry this is a client, pagpapaalala ko saking sarili bago magsalita. “I’m sorry for my impolite actions Sir. I’m A-Aberry Jade Callereese Head M-Marketing M-Manager of Noelle’s Essence. “ I shudder for a bit because I feel so nervous.

He nodded slowly and crossed his arms on the table and looked straight into my eyes. Then down to my neck, I notice him staring at my Silver Star Necklace.

Is he looking for the necklace that he gave me?

I saw him clench his jaw before looking back into my eyes, “So, where is it?” seryoso niyang tanong.

I gulp and seat properly even though I’m already seating properly. Napahawak ako sa aking kwintas at inisip ang mga sinabi niya sakin dati nong gabing iyon.

Siya ang umayaw hindi ba, siya ang nagdesisyon bakit hinahanap niya iyon ngayon. Nilakasan ko ang aking loob at tinitigan siya ng walang takot. “Hinahanap mow ala tinapon ko na anong tingin mo sakin magpapakalunod say——,” he cut me out.

“The proposal… where is it?” casual niyang sambit na ikinalaki ng mga mata ko.

“Ah yeah, right.” kulang nalang ay mahulog ako padulas saking kinauupuan sa kahihiyang ginawa ko nanaman. He must have thought that I’m not over him because of what I’ve said, so stupid Aberry.

I quickly shook my head and get all the papers out of my bag and handed them in front of him. Seryoso niya itong kinuha at sinimulang basahin.

Gusto ko nalang magpakamatay sa puntong ito, sa sobrang kahihiyang ginawa ko, habang busy siya sa pagbabasa dahan-dahan kong tinago sa loob ng aking damit ang kwintas ko. Dahil dito napahiya nanaman ako.

Sobrang tanga Aberry, habang busy siya sa pagbabasa at ako naman busy sa pagpapamukha sa aking sarili na isa akong malaking tanga biglang tumunog ang phone ko.

Tumatawag si Diether, nakita ko ang pagtingin sakin ni Oliver ng makitang tinitignan ko ang cellphone ko.

“Go ahead, it’s fine with me,” he said and went back to reading.

Tumagilid ako ng upo at sinagot ang tawag ni Diether.“Hello?”

“Hoy, ano hindi mo napaOo noh, mag file na ba ako ng wedding registration natin bukas?” malokong sambit ni Diether sakin.

“Baliw, wag ka ngang mang asar ngayon Knoxx bad mood ako ah” bulong ko habang sumusulyap kay Oliver na busy pa rin sa pagbabasa.

“Ayaw mo yon’, pag kinasal na tayo hindi kana mababad mood, lagi ng didiligan––”

“Fuck you!” I haze but I try hard just to whisper it.

“Hahah,” tuwang tuwa siya sa kabilang linya.

“Didiligan mga halaman ni Mama mo sa Canada ito green minded hahahhaaha” he said, I know his just teasing me and if I’m not at this situation right now baka nabara at nakabawi na ako ng pang aasar sa kanya pero hindi, nasa hindi ako magandang sitwasyon.

“Tigilan mo ko Diether mamaya kana tumawag ok” I said and saw Oliver glances at me for a second but quickly go back and focus on reading.

“Sunduin nalang kita gusto mo pagtapos mo dyan, see you” he said.

“Hindi pa ako umo-Oo,” he hangs up already.

“I hate you Diether,” sambit ko bago ibalik sa bag ko ang cellphone ko at pag aayos ko ng aking pag upo ay saka naman ang pagtatapos ni Oliver sa pagbasa.

Binitawan niya ang proposal sa lamesa at tinignan ako muli sa aking mga mata, gamit ang seryoso at intimidating niyang mukha.

“W-What d-do you think Sir?” lakas loob kong tanong at ngumiti sa kanya.

He leaned on the chair and crossed his arms again, not cutting out gaze with each other.

“Tell Madam Lizeth that I’m backing out on helping and investing in your Company.” he firmly said.

“Ano!?!!?”

Chapter 49

“Ano!!!” hindi makapaniwala kong sambit, pero kanina mukhang ok naman siya habang binabasa ang proposal ko ah, bakit biglang umayaw siya.

He just arched his brows on me and looks like it’s nothing to him. “Pero Sir bakit? Ok naman ang proposal na ginawa ko ah? What seems to be the problem sir?” magalang kong sambit pero bakas parin ang pagkagulat saking boses.

I can’t lose this deal, pinagkatiwala sakin ni Madam ito. Nang hindi siya sumagot at nanatiling nakatingin lang sa akin inabot ko na ang proposal,“Sir, if you want I’ll discuss all of this here just for you to understand the main goal of it,” I said.

“Sure,” he said at umaktong ready siyang makinig sa mga sasabihin ko.

Kahit sobrang bilis na ng tibok ng puso ko dahil sa presensya at boses niya pinilit parin akong naka focus sa proposal dahil kailangan ko ito, I mean kailangan ng kumpanya namin ito.

“So, Noelle Essence brought the biggest name of perfume for the last 6 years, we are well known in this industry. We absorb environmental essence, produce great quality perfumes. We won as the highest-selling perfume last-last year if you know that…” I said.

“Yeah, I know that but right at this moment I think Karnel’s are the one in charge of that thrown, so you should give me a reason why would I need to spend money on your company, when we already defeated you in the industry that you said?” natigilan ako sa uri ng pananalita niya ngayon, kung dati ay matalino na siya magsalita ngayon parang CEO na CEO na talaga siya makipag usap.

Malamang Aberry, He is a CEO of his own company; I nag at myself. “Yes, sure Sir,” I said and started telling him good reasons why they should invest in our company. I brag so many good and possible reasons for him to agree but—–

“Still no,” he said.

“Pero Bakit?!?!?!” hindi kona napigilang magtaka ng sobra, Madam Lizeth already said that they are willing to invest and help Noelle and this proposal is just for the company formality pero bakit biglang iba ang desisyon niya ngayon?

“I don’t know, I think it’s just to plain” casual na sambit nito. Ano plain!!! Plain pa sa kanya iyon halos ibato ko na lahat ng naging achievements ng Noelle hindi parin siya nakumbinsi. Pati lahat ng possible strategy na ioopen ng Noelle’s para tumaas ang sales ay hindi niya pinansin.

At hindi man lang nakapagpabago ng desisyon niya ang isa sa mga iyon, “Sir Noelle’s brought the biggest name of brand when it comes to perfume” I tried to convince him again.

“That won’t change my mind,” he said and called the waiter.

Agad siyang dinaluhan ng waiter at may binulong siya dito bago nag-abot ng card. Then he looks back at me, “Did you eat already?” he asks.

“Huh?” I ask.

“I said if you have eaten dinner already?” tanong niya na ikinagulat ko.

“Ah h-hindi pa bakit?” tanong ko, pero bago pa siya sumagot ay dumating na ang waiter na may dalang dinner.

Mabilis niya itong hinain sa lamesa namin,at habang ginagawa niya iyon hindi makapaniwala kong tinignan lahat ng mamahaling pagkain na inorder niya.

“Ah Sir, busog pa naman ako” I said and try to avoid this food.

“Eat, then try to discuss the proposal after maybe I’ll agree,” seryoso niyang sambit habang nagsimula nang kumain sa aking harapan. Dahil hindi ko alam ang gagawin ko nanatili lang akong hindi gumagalaw sa aking inuupuan at pinapanood lamang siyang kumain.

When he notices that I’m not moving he rose his head and frowned at me, “You’re not going to eat?” hindi ko alam pero parang natakot ako sa tanong niya kaya mabilis akong kumilos.

“No, Sir nag pray lang ako saglit hahaha,” palusot ko at nagsimulang kumain. Nakaramdam ako ng takot na baka hindi na magbago ang isip niya kung hindi ko ito kakainin.

Siguro bago na ang Oliver na nasa harapan ko ngayon, ibang Oliver na ito. Habang kumakain hindi ko maiwasang sulyapan siya. Still my heart is founding because of his presence.

Sobrang tagal ko siyang hindi nakita at ngayon hindi ko akalain magkikita kami ngayon sa ganitong sitwasyon pa. I don’t know what to feel first, the happiness, the pain that brought me here, the love, the excitement, the longingness and the sadness I live for five years.

Walang araw na hindi siya napasok sa isip ko, sa loob ng limang taon, pero tanggap kona ang lahat sadyang mahal ko parin talaga siya hanggang ngayon.

But my love wasn’t strong enough to make him mine; natigilan ako sa pagnguya ng may pansin akong isang wedding ring sa kanyang kamay.

My chowing becomes slower and my chest feels so heavy all of a sudden. Humigpit ang pagkakahawak ko sa tinidor at agad yumuko. Pinilit kong umakto ng maayos upang hindi niya mapansin, pati na rin ang nagbabadya kong luha ay pilit kong pinigilan.

Masaya na siguro siya sa asawa niyang si Zoey ngayon, siguro may magandang pamilya na siya. Ilan na kaya ang anak nila… I can’t help but to smile bitterly as I think how would it be cute if his with his son.

Siguro kamukhang kamukha niya ang anak niya ngayon. Nanatili akong tahimik hanggang sa matapos kaming kumain. “Sir, I’ll just go to the restroom for bit” I said, avoiding his gaze and go to the restroom.

I just did a big realization inside the restroom and fix myself, wiping the small tears. “He has his own family now, stop hoping and longing for him Aberry” suway ko saking sarili habang nakatingin sa salamin.

“Trabaho ang pinunta mo dito, trabaho din ang isipin mo dito be professional, at saka matagal mo na siyang pinakawalan fix yourself, hindi na ikaw ang dating Aberry your more professional now” I said to myself before I went out of the restroom and face him fearlessly.

“Thank you for the dinner, Mr. Beltran so can we proceed to the proposal again?” I ask.

He wiped his lips using the table napkin and seat properly, leaned his arms on the table, and stared at me.

Gaya ng napag-usapan inulit ko muli ang pag report sa proposal and this time I make it more detailed para umoo na siya agad. It took me ten minutes again to tell him all about the insight of the proposal.

“That’s how Noelle Essence does in the perfume industry, as you can see, we are worth investing for,” I said and smiled confidently.

“Really?” mapanghamon niyang tanong naikinabagsak ng confident ko, why do I still feel bad on his words, ayaw pa rin ba niya?

“Sir?” I ask.

“I still don’t see anything interesting on this proposal and the strategies it’s too old” hindi ko alam kung mapanlait na talaga ang uri ng pananalita niya o hindi niya sinasadya, pero naiinis na talaga ako pangalawang ulit kona ito.

He’s wasting my time, I sigh and force a smile at him, “Sir Noelle has the great perfume brand in New York, we are number one so why tho?” I ask.

“I don’t see it,” he said in a lazy tone, which really made my nerves heat.

I sarcastically smile at him again and force a polite attitude on my words. “But Sir, I’m telling you Noelle is the best company to invest in, you’ll regret it If you don’t agree with this proposal,” I said.

He smirks and stands up, he walks beside the table and leans to get his face close to mine and because I get shocked, I stiff and don’t move, my eyes just widened.

“Really? I’ll Regret?” he said and looked straight into my eyes.

“Y-yes,” I utter and try to be fearless but my voice is a big traitor.

“Make me.”

Chapter 50

“What?” naguguluhang kong sambit.

Tumayo siya ng maayos, “Make me regret then” he said after he leave the place, and I was left dumbfounded, ni hindi ko magawang habulin siya dahil sa sobrang pagkagulat ko sa kanyang ginawa.

Kakasabi ko lang kanina na professional ako when it comes to working but I end up almost getting a heart attack when this man gets an inch closer to me.

“What the fuck,” I haze when I go back to my senses.

Hindi makapaniwala akong nakaupo dito, at pilit paring iniisip ang sinabi niya, “Make him regret? So wala na talaga siyang balak umoo sa proposal ko? Pagkatapos kong ireport ito sakanya ng dalawang beses, fuck him!!” iritado kong sambit at padabog na kinuha ang mga papers na ginamit ko para sa proposal pati narin ang bag ko, tyaka tuluyang umabas sa restaurant na iyon.

“Make me, make me ka pa,” I whisper in an irritated tone.

My blood is boiling right now, kung ito ang panibagong Oliver, pwes tuluyan na talaga akong makakamove on nito dahil ang panget na ng ugali niya. “Nakakainis!” I said and hug the papers tighter.

Habang naghihintay ng taxi sa harap ng restaurant, may tumigil na isang mermaid green na Audi A9 sa harapan ko at nang bumaba ang bintana nito napatayo ako ng maayos.

“I’ll drive you home,” he formally said, while holding the steering wheels of his car.

“Ah––,” hindi ko natapos ang sasabihin ko ng may biglang yumakap sakin sa likod.

“On time ako!” Diether cheerfully said and made me face him, and not minding the person I’m talking to.

“Bakit ka andito?” Bulong ko sa kanya, he smiles genuinely and speaks, “I said I’m going to fetch you up right” he said and got my bag and papers.

I glance at Oliver and saw him staring at Diether, “Ahhh oo nga pala,” pagsasang-ayon ko sa sinabi ni Diether at muling hinarap si Oliver.

“Sir, may sundo po pala ako sige ho maraming salama—–,” he cut me out.

“I’ll drive you home” seryoso niyang sambit habang nakatinging ng diretso sa daanan.

“Pero Sir si Diether na ho ang maghaha––,“again he stopped me by talking again.

“I said I’ll drive you home” madiin niyang sambit, na ikinagulat ko at pansin ko rin na naging seryoso na si Diether dahil sa asta ni Oliver ngayon.

“Ayaw ko pong makaabala Sir ok na p——,” hindi niya muli ako pinatapos.

“Get in.” he firmly said.

“She said no already—,” sinubukan magsalita ni Diether pero agad kong hinawakan ang kanyang kamay na nagpatigil sa kanya sa pagsasalita.

“Hindi ko na close ang deal baka pag sumabay ako sa kanya mabago pa ang isip niya,” bulong ko kay Diether para kumalma siya.

Tinignan niya muna ako ng mabuti bago umatras at dahan-dahang tumango at pinagbuksan ako ng pinto sa sasakyan ni Oliver. Nang makasakay na ako nginitian ko si Diether na kasalukuyang nakasimangot at masama ang tingin kay Oliver.

“I’ll text you,” I said.

“No, I’ll just call inste––,” nagulat ako ng biglang umandar ang sasakyan kahit hindi pa kami tapos magusap ni Diether, agad akong napalingon kay Oliver na seryoso lang na nagmamaneho na parang walang ginawang hindi maganda.

Hindi na talaga siya ang Oliver na mahal ko!

Dahil sa inis ko nanahimik nalamang ako at kinuha ang cellphone ko upang itext si Diether at magsorry. I was about to unlock my phone password when Oliver speaks.

“I’ll give you five days,” he said out of nowhere.

“Ano?” tanong ko, hindi ko na nagawang gumalang dahil badtrip pa rin ako sa ginawa niya.

“Five days to prove that Noelle is worth my money, be with me in five days, show me everything I need to witness for me to invest big amount of money in your company. Five days straight, your time, attention and focus are mine” pilit kong sinisiksik saking isipan nag anon lang ang paraan niya ng paggamit ng business words at hindi iyon tungkol sa nakaraan namin.

“What do you think?” he asked and glanced at me.

Hindi ako agad nakasagot dahil pilit nagtatalo ang aking puso at isip sa mapaglaro niyang mga salita, but all of that is just about business nothing else.

“F-five days,” I said.

“Yes. Five days before I go back to Manila,” he said.

Tama ba na pumayag ako sa deal na ito? paano kung masaktan muli ako kapag kasama ko siya? Paano kung malaman ni Zoey ang lahat tungkol sa nakaraan, natatakot ako na baka pagtuluyan ko pa siyang nakasama muli ay lumambot ako na kahit iba na ang huli niya ngayon ay magmakaawa parin ako na piliin niya.

Aberry ano ka ba?! May anak at asawa na siya, may tahimik na buhay na hindi ko dapat sirain. Andito siya para sa kumpanya at trabaho hindi para sayo kaya tumigil kana at isipin ang nararapat.

Para sa trabaho ito, tama! Trabaho ang mas importante sa lahat.

“Sure, Sir I’ll make you regret within five days,” confident kong sambit.

“Yes, you do” I heard him mumble something but I didn’t get the chance to understand it because of the car sound.

Hindi ko na lamang pinagtuunan ng pansin iyon at nagsimula nang mag text kay Diether.

To Knoxx,

Sorry daw sabi ni Sir Oliver hindi niya daw sinasadya.

Mga ilang sandali lang ay nagtext na siya agad.

From Knoxx,

Ganon? Ikaw na pala ngayon si Sir Oliver hindi ko alam na lalake kana pala XD

I smile when I read his text and quickly reply to him.

To Knoxx,

Ako nalang magsosorry para sa kanya hahaha

From Knoxx,

Yeah, I know, and I understand may mga tao talagang nasobrahan sa kape kaya sobrang sungit hahaha btw don’t pressure yourself on convincing him kung ayaw edi ayaw you don’t need to please other just to like your ideas because there are many persons that waiting to hear your ideas hindi lang siya.

Nakaramdam ako ng saya sa mensahe ni Diether, he always chooses the right words to comfort me everytime.

To Knoxx,

Yes, I know that thanks to you tho.

From Knoxx,

Yeah, right thanks to me tho hahaha see you tomorrow.

To Knoxx,

See you.

I turn off my phone after the last reply and put it back on my back, “That’s your boyfriend?!” Oliver asks.

“Huh?” anong sabi niya?

“Nothing, your address again?” he asked and I quickly told him the address and remained silent during the ride.

Habang nagdadrive siya hindi ko maiwasang tingnan ang singsing na suot niya, kumikinang ito bawat tamaan ng ilaw sa daanan, napakaganda.

“Were here,” he said and stopped the car in front of the apartment.

Mabilis kong inaayos ang bag at papers na dala ko, “Thank you for the ride Sir,” pagpapasalamat ko bago bumaba ng kanyang sasakyan.

Nanatili siyang nakatingin sa daan habang bumababa ako at hindi manlang ako tinapunan ng tingin.

“Sir, thank you po ulit mauna na po ako magkita na lang po tayo sa Noelle’s lobby bukas,” I said and turn my back at him and started walking towards the apartment.

“Aberry, Nyril misses you so bad,” natigilan ako sa paglalakad dahil sa sinabi niya.

Tila nanlambot ang aking buong katawan sa uri ng boses na ginamit niya, ang boses na matagal ko nang napapanaginipan.

Tears started to fall from my eyes and I glanced back at him and smiled, “I miss her so much that I feel like dying missing her every single day,” I said as our eyes met, I smiled before I turned back at him and ran to the apartment.

Pagkasara ko ng pinto ng aking kwarto ay nanghihina akong napaluhod sa sahig at tuluyang lumuha, that voice is the voice I long for 5 years, why would he use that tone again on me.

I hate him; I hate him for making me dumb in love with him for almost five years!!!

“I hate you but I miss you so much!!!” I whisper and tuck seating, hide my face on my knees, and cry.

“I miss you Oli.”

Chapter 51

Ring

Nakarinig ako ng malakas na tunog mula sa aking cellphone kaya agad akong naalimpungatan at unti-unting nag unat ng aking katawan. My eyes are still close but I manage to reach my phone from the side table to answer the call.

“Hmmm, hello?” bakas sa boses ko ang pagkaantok, at pilit ko pang binabalot ang aking sarili sa kumot ko dahil nais ko pang matulog.

“Fille where are you?” napamulat ako ng aking mga mata ng marinig ang boses ni Madam, mabilis pa sa alaskwatro akong napaupo saking kama at sinagot siya.

“Good morning po Madam, bakit niyo po ako hinahanap?” tanong ko.

“Fille, it’s already 11 am, I thought you’re already here in the company, so I approach and led Mr. Beltran to your office but the other staffs said you weren’t here” sa haba ng sinabi ni Madam isa lang ang tumatak sa isip ko.

“Panong 11am na? eh ang dili—–,” natigilan ako ng mapalingon sa itim na kurtina ng aking silid, mabilis akong tumayo at hinawi ang kurtina. Sinalubong ako ng liwanag mula sa labas, the snow is already falling from the sky.

“Shit!!!” I hissed.

“What did you say, Fille?” my eyes widened when I realized what I’d said. “No Madam, yes I’m on my way

“Ok, Mr. Beltran will be waiting for you,” after that she ended up the call and as a glimpse of time, I’m already on the bathroom taking a 3-minute shower and hurriedly wear a black high waist ankle pants and a white fitted turtleneck long sleeve, top it with a tick double breasted trench coat and a wear a leather ankle boots.

Hindi na ako nakapaglagay ng make up at nagsuklay ng buhok kaya mabilis nalang akong nagsuot ng thick glasses and tie up my hair in a messy bond para hindi masyadong halata na hindi nagsuklay.

Mabilis kong tinahak ang papunta sa opisina at wala lang 20 minutes ay nandito na ako sa kumpanya, agad akong umakyat sa third floor kung saan daw naghihintay si Oliver.

Halos tumakbo na ako dito sa hall ng kumpanya para lang mas bumilis pa ang kilos ko, at pagkabukas ko ng pinto ng aking opisina ang gwapo niyang mukha agad ang sumalubong sakin.

“Good morning,” he greeted, I quickly enter the office and remove my coat, put it in the coat rack. “Have a seat Mr. Beltran,” hinihingal kong sambit habang umuupo saking upuan at inaayos ang aking gamit sa bag.

Ramdam ko ang pagtitig niya sa’kin kaya tumalikod ako upang maglagay man lang ng konting lip balm dahil tuyong tuyo na ang labi ko sa sobrang lamig sa labas.

Mga ilang saglit lang ay muli ko siyang hinarap at nginitian, “I’m so sorry for the inconvenience sir, I overslept, it’s all my fault,” nakayuko kong sambit.

“It’s fine, what ’s important is now you’re here and ready to tour me around the new Noelle,” He casually said and stood up, fixed his coat and glanced at me.

“Ok, Sir,” I said and immediately stood and grabbed my phone as we walked out of my office.

Nilibot ko siya sa buong building, sa bawat department, sa mga stock space dito pati narin sa lab area. “As you can see, Sir the place is surrounded with different scent but as we produce one certain product it creates one specific formula of scent that make the consumer get drown by it scents, we call it four season scents with a bundle of 5, isn’t it a great idea more choices,” nakangiti kong sambit habang patuloy kaming naglalakad.

“How can you be sure that the formula at you use on the first batch is going to be the same as the second batch?” tanong niya habang pinapanuod ang pagproseso ng makina sa produkto.

I sigh before answering, “Sir, don’t worry hindi naman po magbabago ang plan and strategies for this formula wala kayong dapat ikabahala. Hindi ho kami yung tipo na bigla-biglang nagbabago ng plano” I said with sarcasm and bitterness. I can’t help but bring back the past when I’m with him because he’s not just a part of the past, he’s my past.

He is the past that never gets forgotten!

He glanced at me as I said those words so I just smiled at him and acted like I did not say anything. “What do you think, Sir?” I playfully ask.

“Yeah, it’s great to know that you trust one formula and did not give up easily, I expect you to fight for it this time,” hindi ko alam pero parang may iba siyang pinaparating sa kanyang sinasabi kaya umiwas ako sa kanyang tingin at nagpatuloy sa paglalakad.

Nagpatuloy ang pagpapaliwanag ng mga information na tungkol sa kumpanya, hanggang sa malibot na namin ang buong Noelle at bumalik sa aking opisina.

Papasok palamang kami sa pinto ng opisina ko ng biglang lumitaw si Diether na may dalang coffee. “For the lovely lady,” ge gently said and handed it on me, I smile at him and say “Athankyou,” I playfully said and bow my head at bit.

“I already brought you lunch because I know you won’t be eating with me because you have work to do, it’s in your table” malambing niyang sambit habang hinahawi ang magulo kong buhok pataas.

“Athankyou,” I said and laugh with him.

“Ehem!” natigilan kami sa pagtawa ng maalala ko nakasama ko pala si Oliver. “Ay sorry Sir, sige Diether mamaya na lang bye,” I said and nakipag beso sa kanya bago siya umalis.

Binuksan ko ang pinto ng aking opisina at inalok siyang pumasok, “Tara na po,” tiningnan niya lang ako ng masama bago tumuloy sa loob.

Sumunod na’rin ako at sinara ang pinto, pagkaharap ko sa kanya nagulat ako ng masaksihan ang pagtapon ng pagkain sa sahig. Iyon yung lunch na bigay ni Diether. Lumipat ang tingin ko kay Oliver na nakatayo sa tabi ng aking lamesa.

Tinignan niya ako na parang wala lang at sinabi, “I accidently hit it when I’m going to check the papers for the deal,” casual niyang sambit.

“Ahhh sige, lilinisin ko na lang,” wala sa sarili kong sambit at dinaluhan ang natapon na pagkain sa sahig.

“Do you not have person to do that for you?” tanong nito habang nakatingin sa papel na hawak niya. Wow parang dati hindi niya ito ginagawa ah.

“Sorry Sir, Head Marketing Manager lang ho, ako dito hindi ho ako kagaya nyo na CEO na may taong gagawa para sainyo ng mga ganitong bagay,” magalang kong sambit na may halo ng inis.

Nasasayangan kasi ako sa pagkain, totoo bang nasagi lang ito? sayang.

“Tsk…” I heard him hissed, so I rolled my eyes and continued cleaning.

“Let’s have lunch together then,” seryoso nitong sambit at binitawan ang papel na binabasa sa aking lamesa, nagsimulang naglakad palabas ang aking opisina habang ang dalawang kamay ay nakalagay sa kanyang bulsa.

Wala akong nagawa kung hindi bilisan ang pagliligpit at sumunod sakanya.

Kumain muli kami sa isang magarang restaurant na malapit sa kumpanya at nagpatuloy ang discussion namin sa business. All is well when his phone suddenly rings and he ask that he will answer it so I nodded and continue eating.

Tumayo at lumayo siya sakin pero rinig ko parin ang boses niya, ayaw ko mang makinig sa usapan nila pero sadyang naririnig ko lang talaga.

“Hello baby, who’s the good boy?” salubong niya sa tawag, and that makes me smile with bitterness.

Ano kaya ang itsura ng anak niya? Si Zoey kaya yong kausap niya.

“Yeah sure, I’ll be in manila on thursday next week, so I will buy a lot of toy you big boy,” nakangiting sambit ni Oliver, kitang kita sa kanyang mukha na masaya siya sa kanyang kausap sana magawa ko din maging masaya para sayo ng hindi nasasaktan ng ganito.

Tumingin na lang ako sa bintana at hindi na pinagtutuunan ng pansin ang mga sinasabi niya.

“Sorry, I got carried away,” he said as he sat back and resume discussing things, that I’m not interested anymore dahil ang buong nasa isip ko lamang ay paano maging masaya at malaya sa pagmamahal na ito.

Nagpatuloy sa ang ganong routine namin for almost 4 days na, kung saan-saan ko siya dinadala at nililibot para lang mapaoo sa deal pero hanggang ngayon wala parin siyang sagot.

At sa loob ng apat na araw na iyon lagi silang nagkakainitan ni Diether gaya nito.

“Baka naman pwedeng sakin muna siya sumama ng lunch Mr. Beltran,” Magalang na sambit ni Diether habang hawak ang aking kamay.

“She’s eating with me that’s the deal,” seryosong sambit ni Oliver habang madilim ang tingin na ibinibigay kay Diether.

“Sige na Diether sa susunod nalang ako sasabay sayo sige na umalis ka na,” malumanay kong sambit kay Diether at wala itong nagawa kundi tumango at umalis.

“Weak,” narinig kong bulong ni Oliver kaya hinarap ko siya at inirapan bago pumasok sa aking opisina. Hindi ko alam kung ako lang, simula ng sumang ayon ako sa deal ay hindi ko na nakakasama si Diether kahit na lagi niya akong dinadalhan ng kape ay pakiramdam ko ay hindi ko parin siya nakikita sa isang araw, at dahil iyon sa lalaking ito na wala nang ibang ginawa kundi pag initan si Diether at gawin dahilan para ayawan ang proposal ko kaya wala akong magawa.

“Weak weak ka dyan ano ka bata,” iritang bulong ko na lam kong narinig niya dahil sumunod siya sa pagpasok sa opisina ko.

“Tss,” he hissed.

Inirapan ko na lang siya at umupo sa swivel chair, nagsimulang umorder ng pagkain mula sa isang fast food.

“Tomorrow, I’ll sign the proposal and contract,” natigilan ako sa pag scroll sa phone ng sabihin niya iyon.

“Ano?”

“Tomorrow, I’ll approve everything, but on one condition,” he said.

“Ano ’yon?” excited kong sambit, yes macoclose kona ang deal.

“Come with me tomorrow night,” seryoso niyang sambit.

Tomorrow night? Saan?

Chapter 52

Kinabukasan ay maaga akong gumising upang magexercise, dahil linggo ngayon walang pasok sinulit ko ang araw sa paglilinis ng kwarto at paglalaro ng kung ano sa Laptop ko.

Habang busy ako sa paglalaro biglang may nagpop na message dito sa laro ko, agad akong napangiti ng makita iyon. Mabilis kong tinapos ang laro at humiga sa kama, dinaial ko kaagad ang kanyang number at tumawag.

“Hello!!!” masiglang sambit nito.

“Lana, bakit ka nagchat ulit sa laro ko,” natatawa kong sambit, “Duh, you’re the same Aberry parin naman kaya alam ko parin kung saan ka hahanapin kapag nagtatago ka sa lungga mo.” I laugh.

“So, bakit ka nga napatawag?” tanong ko sa kanya.

“Wala lang namiss lang kita kasi di kana madalas tumatawag, busy ka ata dyan?” she asks.

“Oo sobrang busy hectic ng schedule at may kinoclose akong deal”

“Deal? Anong company?” she asks.

“Karnel’s Scent,” I said and I heard her gasp.

“No! don’t tell me you’re with Be––”, “Beltran, Oliverious Austin tama ka siya ang target investor namin ngayon” sambit ko.

“Oh now, who are you? are you fine? Ok kalang ba dyan?” biglang lumabas ang pagaalala sa boses ni Lana dahil sa sinabi ko, dahil alam niya parin kung anong nararamdaman ko ngayon.

“Ok lang naman ako, bukas isasara na ang deal at matatapos na ang lahat hindi kona kailangan makita siya muli diba back to move on ulit ako” nakangiti kong sambit.

“Nakakapagmove on ba?” she asks in a serious tone.

I chuckled and make it like a joke, “Syempre… Hindi haha wala eh nalunod na ako ng sobra ang hirap na umahon, pero naintindihan ko naman na ang lahat ngayon kasal na siya kay Zoey at hindi na ako aasa pa sa kung ano” seryoso kong sambit at huminga ng malalim.

“Kasal?” Lana said.

“Oo kasal na siya hindi ba” I said.

“Hindi sila kinasal Aberry, hindi natuloy ang kasal nila dahil namatay ang papa ni Zoey” natigilan ako sa sinabi ni Lana at nanlamig ang aking kamay.

Ayaw ko nang magkaroon pa ng katiting napag-asa dahil alam kong masasaktan lang ako. “Pero may anak na sila narinig ko” I said.

“Iyon ang hindi ko alam basta ang alam ko hindi sila ikinasal ni Zoey pero yung anak siguro nga meron kasi may nakikita akong baby dati sa ig ni Zoey,” sambit ni Lana mula sa kabilang linya.

See don’t make false hope Aberry, wag mong sirain ang tsansa ng anak nila ang magkaroon ng maayos at masayang pamilya. Tumigil kana Aberry.

“Ay shet mamaya nalang ulit Aberry may kailangan pala akong gawin ngayon tawagan nalang kita ulit mag ingat ka dyan ah I love you; I miss you” nagmamadaling sambit ni Lana.

“Oo sige, bye I love you too, miss you,” I said before I turned off the call and lay on my bed.

“Ngayong araw na ito ang last, sasara na ang deal at wala nang rason para makita at makausap niya muli,” I firmly said and close my eyes.

Pakiramdam ko papakawalan ko muli ang taong mahal ko kahit hindi ko naman siya nahawakan ngayon. Parang ang sakit ng nakaraan ay bumabalik muli, pero buo na ang desisyon ko para sa anak nila at para sa sarili ko kakalimutan ko na ang lahat sa kanya.

Maya maya lang ay tumunog ang aking cellphone at tumatawag si Mama. I immediately answer it.

“Yes, Ma napatawag ka?” bungad ko dito.

“Anak, si Papa ito,” I was stiff when I heard his voice, my heart started to pound so fast that I quickly said goodbye.

“I’m sorry, I’m busy,” I said and rudely ended the call without waiting for his answer.

I feel guilty for my actions and the anger overcomes the guilt; I still don’t wanna talk to him. What he did wasn’t easy to forget.

Binato ko ang phone ko sa tabi at ipinikit ang aking mga mata.

Nakatulog ako sa pagiisip at nagising nalamang ng kumatok si Michelle sa kwarto ko, “Gorgious, are you sleeping? Aren’t you going to meet Mr. Beltran within 20 minutes now?” iminulat ko ang aking mata at tinignan ang orasan.

Naligo at nagayos ako ng konti dahil pakiramdam ko gusto kong maging maganda at confident sa last day ng pagmamahal ko sakanya. After this kakalimutan kona ang lahat at babawiin ang pusong ninais kong mapasakanya habang buhay.

Para sa anak nila…

Mga ilang saglit lang bago ako matapos mag-ayos ay sinabihan ako ni Michelle na ihahatid niya na ako sa pupuntahan ko. At base naman sa lugar na sinabi ni Oliver kung saan kami magkikita mabilis lang kaming nakarating.

“Good luck,” Michelle said and left.

Nagsimula na akong maglakad ng bigla akong dinaluhan ang isang assistant na lalake at pinasakay sa yate. Papunta ang yate na ito papalapit sa Statue of Liberty dito sa Manhattan.

“Please be seated Miss” pinaupo ako ng lalaki sa isang two seats table dito sa yate at nagsimula itong umandar.

The table was covered by a rich red tablecloth with an elegant wine and wine glass, it’s already 6 pm here in New York malamig man ay nilalabanan naman ito ng coat ko.

Nanatili lang akong nakaupo dito ng makaramdam ako ng presensya ng ibang tao sa aking likuran, as I glance on our eyes met and my eyes quickly landed on the bouquet of red roses in his hands. Tila nanlamig ang aking mga kamay ng unti-unti siyang lumapit sakin at inabot ito.

“Para sa’kin?” wala sa sarili kong sambit. He smiles and nodded, tinanggap ko ito at siya naman ay umupo saking harapan.

“Para saan ito Sir?” naguguluhan kong tanong habang inaamoy ang mga bulaklak.

“For you,” he casually said, pero pakiramdam ko ang lumang Oliver ang kaharap ko ngayon. Sobrang kalmado at simple niya ngayon.

“Give me the papers, I’ll sign it,” he gently said and wait for me to hand him the papers. Nang makuha niya ito ay binasa niya muli ito at kumuha ng ballpen at walang pagdadalawang isip na pinirmahan ito. hindi ko maiwasang mapangiti ng makita ang kanyang pirma sa papeles.

Nasara ko na ang deal magiging ok na muli ang Noelle’s.

“Thank you very much Sir,” nakangiti kong sambit ng iabot niya na pabalik sakin ang mag papel. Hindi ko maitago ang aking saya kaya sobrang lawak ng aking mga ngiti. This is the end and the new begging ulit at ngayon sinisiguro ko na makakalimutan ko na siya.

I’ll be trying new things like dating after this. masaya na akong nagpaplano ng aking gagawin para bukas ng magsalita si Oliver.

“Now, we are done talking about business matters then why won’t we talk about us?” I get stiff because of what he said and his eyes were locked in mine. That makes me freeze.

“Anong ibig mong sabihin Sir?” I ask.

“It’s Oli,” he said and it’s making me nervous, my heart is pounding already…

I just stare at him and no words can be contracted in my mouth right now, I feel like I’m not functioning anymore.

Kinakabahan at natatakot ako sa susunod niyang sasabihin baka kasi——

“I want you back, Aberry.”

––baka kasi kalimutan ko ang desisyon ko.

Chapter 53

“I want you back, Aberry.”

I remain stiff and everything feel numb at this moment, hindi ko alam ang gagawin ko sa oras na ito, tanging ang mabilis na pagtibok ng puso ko nalamang ang naririnig ko. I started to have hard time breathing because my chest felt heavy.

He was staring straight at me, not breaking the intimate emotion inside those eyes. Gazing at me like he’s looking at my soul.

“A-anong p-pinagsasabi m-mo d-dyan?” I utter and avoided his gaze.

I hear him sigh before he started speaking, “I want you back, gusto kong bumalik sa dati,” seryoso niyang sambit habang pilit akong tinititigan.

“Alam mo Mr. Beltran kung tapos na ang deal and contract wala na tayong dapat pang pagusapan sa nakaraan,” lakas loob kong sambit at nagsimulang ayusin ang aking sarili, naghahanda sa pag alis.

“Maayos na ang buhay natin, wag na natin itong guluhin pa,” I said and try hard to control my emotions.

Nanatili siyang nakatitig sa’kin, uri ng pagtitig ng lumang Oliver na nakilala ko. Ang pagtitig na matagal kong hinanap-hanap sa loob ng limang taon.

“May asawa’t anak kana hindi ba’t mas mabuti pa sigurong isipin mo muna sila bago mo sabihin ang mga sinasabi mo sakin ngayon,” I was how his jaw clenched as I say those words. What does he feel guilty remembering his family?

I smirk with bitterness and say, “Wag na nating ulitin ang kasalanang ginawa natin sa nakaraan,” I stand up and about to leave when he reaches for my hand and hugged me so tight.

“You don’t know how hard it is for me to last five years without” my lips parted through what he said, and before I know there are tears flowing on my cheeks already.

Bigla akong nanghina sa kanyang mga mabulaklak na salita, tila’y nadadala ako at unti-unting nagigiba ang tinatayo kong pader sa aking puso. But this is wrong… I tried to push him away but his to strong for me to defeat.

“Ano ba Mr.Beltran bitawan niyo ako!” I still tried to push him on his waist but he didn’t move a muscle.

“Let go!!!…Mr.Beltran, please let me go!!!” I started hitting him just to make him let go of me.

“Let go!”

“I miss you,” natigilan ako ng bumulong siya sa aking tenga at siniksik ang kanyang mukha saking leeg, I sudden felt wet tears on my neck.

I stop until I saw his shoulder shaken and he cry silently on my neck, hindi ko alam ang gagawin ko, nanigas ang buo kong katawan habang patuloy yong nararamdaman ang pagluha niya saking leeg.

“I try fucking hard to survive five years without you…I try,” he said and emphasize the word fucking, like he was having a very hard time.

“I wanted to last more than five years but I became weak, all of a sudden the longingness I felt for you eats me and now here I ’am wanting you back without any explanation,” dahil sa mga sinabi niya biglang bumalik ang lahat sa akin.

Nakaramdam ako ng galit ng maalala ang paghahabol ko sa kanya ng gabing iyon, ang pagpapaniwala niya sakin na mahal niya ako.

“Let go,” now that he’s crying, he let his guard down and became weak so I grab that chance to push him away. Nakawala ako sa yakap niya at agad umatras papalayo sa kanya.

Lakas loob kong pinunasan ang luha saking mga mata at tinignan siya, “You choose this, ginusto mo si Zoey kesa sakin Oliver. I let you go because that’s what you wanted… Nasaktan ako ng sobra at hirap na hirap akong pakalawan ka dito oh!!!” I pointed at my chest. “Hanggang ngayon nandito ka parin, niwalang araw at gabi na hindi kita naiisip dahil minahal kita ng totoo binigay ko ang lahat sayo pero ano… anong ginawa mo pinaniwala mo lang ako sa lahat ng kasinungalingan mo, sinabi mo ako ang pipiliin mo pero hindi mo ginawa kasi mas mahal mo si Zoey at ginawa mo lang akong pampalipas ng oras mo hindi ba!” I burst out of madness, lahat na naramdaman ko ang sakit, inggit para kay Zoey dahil siya ang pinili ng taong mahal ko.

“You don’t understand anything Aberry,” he tries to speak but I’m filled with mixed emotions that I can no longer hear what he’s saying.

“May asawa’t anak kana, buong pamilya Oliver anong aasahan mo sakin na isang salita mo lang babalik na ako dahil mahal parin kita, hindi ako ganun kahibang para hindi mag isip. Oo mahal na mahal parin kita hanggang ngayon walang nagbago pero tao parin ako alam ko ang tama at mali…. At mali itong gagawin mo ulit akong pampalipas ng oras dahil malayo ka sa pamilya mo…Tama na Oliver hindi ako laruan,” I slid my hands on my bag and grab the necklace he gives me.

“Simula ngayon kalimutan na nating magkakilala tayo, hindi lang ang nakaraan kundi lahat ng nauugnay satin ay kalimutan na natin magsisimula tayo ng panibagong buhay na wala ang anino ng isa’t-isa, sana maging masaya ka sa asawa’t anak mo,” I said and handed him the necklace.

Nang hawakan niya ito agad niyang hinila ang aking kamay at sinabi, “Wala akong asawa Aberry, Hindi kami kinasal ni Zoey dahil ikaw lang ang mahal ko at wala nang iba pa!!!” he firmly said.

“Pwes ako hindi na kita mahal, sa puntong ito hindi na kita mamahalin… wala ka mang asawa ngayon ay hindi na mababago non’ ang nakaraan at desisyon ko Oliver at ngayon hayaan mo na akong kalimutan ka,” I said and make him let go of my hands.

“Don’t do this, please,” he begs, and tears flow from his eyes.

“No Oliver, please don’t do this. Don’t beg for me to come back when in the first place you wanted me to leave,” I said and hurriedly left him.

Sakto naman ang pag alis ko sa pagtigil ng yate sa daungan, mabilis akong bumaba dito at sumakay ng taxi. I cried a lot inside the taxi and went straight home to my room.

I lock myself up inside and regret giving him back the necklace.

I cry for an hour and just remain seated in the window watching the dawn of the night. This is the ending of my story with him. Tomorrow I’m gonna make the new start of my life and this time I’ll forget about him for good.

I remain staring at the window when my phone rings, agad ko itong kinuha at isa itong unregistered number, I answered it pero isang malakas na tunog ang sumalubong sa aking tenga kaya mabilis ko itong nilayo.

“Hello?” I ask.

“Hello, is this Aberry?” tanong nung nasa kabilang linya na ikinagulat ko, bakit alam nito ang pangalan ko.

“Yes,” I said.

“Ma’am Aberry, I just want to tell you that Mr.Beltran is wasted here at Bar*****, he’s been spending a lot of his money paying for everyone’s drink and he also got into a fight with some of our customers, he’s been looking at his phone the whole time so I call you up because no one is here to help him, can you please come here,” nakaramdam ako ng konting pagkagulat sa sinabi nito pero mas pinili kong isipin ang sarili ko.

“Sorry, I can come to ask somebody else,” I said and turn off the call.

Tumayo at tumuloy ako saking kamay at nahiga, I rested my arms on my forehead and looked at the ceiling. “I’m sure someone will fetch him up,” I whisper and close my eyes.

Nakaidlip na ako sa pagiisip at naalimpungat ng biglang bumukas ng bintana ko sa sobrang lakas ng hangin sa labas. Mabilis akong tumayo upang isara ito ng makita ko ang patinding snow sa labas.

Madaling araw na, I check the time on my phone but as I open it 100 missed call ang natanggap ko mula sa unregistered number.

It’s already 2:00 am in the morning mga dalawang oras na din akong nakatulog, natigilan ako sa pagchecheck ng phone call ng may nakita akong voice massage galing sa unregistered number.

I played it and put the speaker of my phone on my ears so I could hear it clearly.

“Aberry sob I’m sorry for hurting you, I’m sorry for giving you a hard time sob I’m so sorry that I’m here….namiss lang kita ng sobra na ikakamatay kona pag hindi pa kita nakita muli sorry dahil wala akong kwentang tao I’m sorry… I’m just in my weakest point right now… I’m sorry but I love you so damn much. I love you.. I lo––,” naputol na ang voice message pagkatapos non, nabitawan ako ang cellphone ko at muling bumigay.

Nakita ko nalang ang sarili kong tumatakbo palabas ang apartment at sumakay ng taxi papunta sa bar na sinabi kanina ng lalake.

Pagpasok ko sa loob ay buhay na buhay pa rin ang paligid, maraming tao ang sumasayaw at nagsasaya… agad siyang ko siyang hinanap sa buong paligid hanggang sa third-floor ng bar pero hindi ko siya nakita, nagtanong tanong na rin ako pero walang nakakita sa kanya.

Bawat private room at tinignan ko kona pero wala akong nakitang Oliver dito… I stop in the middle of the crowd and roam around the place but there’s no sign of him. But my eyes landed on the light plate where the arrow went to the restroom.

Agad akong tumakbo papunta dito at hindi nagdalawang isip na pasukin ang restroom para sa mga lalaki. I open every cubicle and saw him at the last one.

Parang sinaksak ako ng makita siyang natutulog sa tabi ng toilet bowl, may mga pasa sa mukha at sugat sa labi… he looks so wasted and it’s breaking me up.

Mabilis ko siyang hinila patayo at nagpatulong sa mga bouncer na ilabas siya. Pagkasakay namin sa taxi ay sinabi ko ang address ng hotel kung saan siya na nanatili ngayon. I check the pocket of his coat and saw the card keys at nilagay ito sa aking bulsa.

Pagkarating namin sa hotel ay tinulungan ako ng dalawang bell boy na iaakyat siya sa room niya, “Thank you very much,” I said as they put him on his bed and leave.

I stare at him and get some wet towels on his bathroom para ipunas sa kanyang mukha, habang pinupunasan ako siya ay mapayapa lang siyang natutulog, at minsan ay iniinda ang pagdikit ng towel sa kanyang sugat.

“Kakalimutan na nga lang kita, papahirapan mo pa rin talaga ako,” I whisper while wiping his hands using the wet towel.

He struggles all of a sudden and cries, “Ma!! Ma!!!” He calls his mom and grips on my wrist so tight. My eyes widened when I saw tears coming from his eyes.

“Shhhh Oliver you’re dreaming,” I said, at tinapik tapik ang kanyang balikat.

He opened his eyes and looked at me, “Aberry,” he whispered.

He’s still drunk right now so I’m sure that he’ll think that I’m in his dream, “I love you, please don’t let go of me,” he whispered again.

I just stared at him until he suddenly pulled me and made me fall on top of him.

“I love you that I’m going to die losing you again,” he whispered and kissed me.

“Please, be with me,” he whispers.

Chapter 54

R-18

“Hmmm,” I whimpered as his hands started to roam around my waist lifting my shirt up.

As his hands ran down to my bare skin up to my mound, I couldn’t do anything but accept his kisses and soft touch. He hugged me tighter and closer to him as he deepened the kiss.

We both stop and catch our breath because of the kiss, sinalubong ako ng mga mapungay niyang mag mata. He looks at me just like he did at the yacht.

“I love you,” he whispers, and before I know his lips crash against mine. His tongue pushed his way in without asking, I give him the access when I open my mouth wider and let him explore inside.

He sucked on my lower lip after pushing his tongue inside, I hardly close my eyes and feel his touches. naramdaman ko ang pagpisil ng kanyang mga kamay sa aking bewang na tila nag dadagdag ng sensyon sa halik ka kanyang iginagawad.

I yelped when he suddenly carried me, and seat, now I’m sitting on his lap kissing intimately with him. His kisses went down to my jaw, then to my neck. Sucking and licking every part of my delicate skin.

I grip on his shoulder as he continues doing that, and try hard to stifle the moan by biting my lower lip and closing my eyes.

Tuluyan niya nang inangat ang aking t-shirt, he also pulled my bra down to reveal my mound in front of him, without any hesitation he hurriedly kissed my chest down to my nipple, started sucking it like a hungry baby.

I arched and bite harder to control what I feel, the heat inside of my body fights the winter weather here in New York and it’s making me sweaty already. Halos bumaon na ang kuko ko sa kanyang balikan ng simulant hawakan ang kabila nito.

He was busy sucking the right side while the other side was played by his other hand… his free hand was in my back using it as support because any moment now I might faint from this heating sensation inside my body.

I was already breathing heavily when he lifted my waist up and laid me on the bed. He moves on top of me and continues his business in my mound. I was already gripping on the pillow cloth so hard as he aggressively on my breast.

“Hmm!!” I whimpered and arched my body a bit.

His kisses went down to my stomach, then to my lower navel. While his other hand stayed at my mound caressed it continuously, as I opened my eyes to check on him he bit the garter of my pants and slowly pulled it down revealing my undies.

Mabilis niyang naihubad ang aking pants at tinapon ito kung saan, he looks at me intensely with his drunk face and sensually kisses my sex part slowly down to its good part. I can already feel the warmth of his lips even though I’m still wearing my undies.

He started licking that part when it feels good, so I also started to feel crazy and I don’t know where to face. Sobrang higpit na ang pagkakahawak ko sa unan dahil sa ginagawa niya, parang umiikot na rin ang paningin ko dahil sa sensyon sa loob ng aking katawan.

Dahil hindi ko na kinakaya ang ginagawa niya agad akong umupo at hinila siya pabalik dito sa taas, I held both sides of his cheeks and initiated the kiss first.

“Hmmm..ah,” the moan that I’ve been controlling for a long time, busted out and I got driven by this crazy sensation.

I reached for his shirt and started unbuttoning it even though I’m still focused on kissing him. When he felt my hands on his shirt he hurriedly moved away from my lips and pulled his shirt up and undressed in front of me.

My eyes get blessed by his tempting body when we look at each other for a moment and he kisses me on my lips again hurriedly. He mumbled a curse in between our kisses and completely removed my shirt and bra in a second.

He plants wet kisses in my face down to my neck, stomach back to my wetness, hinawakan niya ang magkabila kong hita at pinatong ito sa magkabila niyang balikat at sinimulang halikan ang parteng iyon.

I took a deep breath when he started removing my undies; I grip on the headboard and prepare myself for more pleasure.

“Agh!” Now that I’m completely naked his touches were very intimately visible; his tongue was touching the most sensitive part down there that made me shake weakly.

“Agh!!! Ah!” I moaned when that playful tongue got inside that sensitive part and I almost went crazy over it.

Hindi ko na kinaya ang nakakabaliw na sensyon na dala ng kanyang dila ay muli ko siyang hinila pabalik sakin, “Dito ka,” I whisper on the tip of his ears and hugged him.

I feel like I have already come but he is just penetrating using his tongue. He looks at me and smiles before he touches my wetness using his hands. “N-nohmmmm” the protest that was supposed to be one became a soft move when his fingers entered there.

My sight became blurry and filled with the heat already, he started moving his hands down there and I couldn’t do anything but grip and hug him tightly while letting out a small moan.

He keeps thrusting using his fingers until I already feel that I’m about to blow up, “Oliver ah! I’m cumming,” I whisper touching the shell of his ear.

He just remains silent and keeps doing it until I, “Agh!!” my eyes widened when I was about to cum but he stopped and removed his fingers and changed it with his length.

I immediately cried in pain; the penetration was so smooth but still hurt. I have not done this kind of thing for almost 6 years. “Shhhh, I’m sorry,” he whispered and kissed my eyes softly.

“I’m sorry,” he keeps saying while trying hard not to move, so it won’t cause any pain on my part.

I shook my face in his neck and cried. He just hugged me back and remained in our position, his length wasn’t fully inside mine but the pain is tearing me apart. “I won’t move unless you say so, don’t beg me to stop because I won’t,” he whispered sincerely.

I remained crying on his neck when the pain started to loosen up a bit and I slowly nodded at him. He looked at me with a questionable face, I avoided his gaze and looked at the side before I whispered. “You can move now.”

He stiffed for a moment of time but quickly kissed my forehead down to the top of my nose and into my lips, then he started penetrating his full length. “Oliver ah,” I groaned, he started thrusting gently and keeping me focused on his lips to avoid the pain.

His thrust becomes aggressive as time passes by, deeper and harder than before, and that’s making me ease the pain and change it with addictive pleasure. And before I knew it I started meeting his thrust too.

My body moves as he persuades, “Fucking tight!” He curses and keeps thrusting harder.

“Hmmm,” I moan and touch his face.

It goes extremely intense as he thrust deeper, I can already hear weird noises coming from our body and the sound of the hitting bed. He rocked faster and faster. “Agh! Aberry.. fuck,” his cursing is so bad but it feels like adding to the sensation more.

“I’m cumming,” I said while having shortness of breath.

“Oliver,” I could feel myself near to the climax as he moved even faster, he pushed deeper inside hitting the right spot.

“Ah, Oliver agh!!!” I hate the way my voice sounded but I was drowned by this crazy sensation. I encircled my arms on his neck and hugged him tighter.

“Fuck,” he groaned and moves faster…

“Oliver!!!” I almost fainted as I reached my release, he did the same thing and did a few hard thrusts before he buried his face on my neck. I could feel warm liquid things rush through my womb, overflowing and leaking between our sensitive parts.

He stayed at my neck for minutes before he removed his thing and lay beside me, he made me face him and hugged me tightly.

“Please don’t leave me, I might give up already if you did” he whispered before he fell asleep.

I just him back and sigh, “I will,” I whisper and hug him tighter and bury my face through his chest.

“Leave…”

Chapter 55

Wednesday, morning 2 days after that night. “Aberry, anak tara na nakahain na ang pagkain sa labas,” sambit ni Mama habang nakadungaw sa pinto ng aking kwarto.

Bumaba ako sa pagkakaupo sa bintana at sumunod sa kanya, pagdating sa dining ang nakangiting mukha ni Papa ang sumalubong sakin. “Magandang umaga anak kamusta ang tulog mo? ako ang nagluto ng fried chicken hindi ba paborito mo ito,” masiglang sambit ni Papa habang tinuturo ang plato na may lamang manok.

Walang gana akong tumango at umupo sa tabi niya at nagsimulang kumain, “Anak itong manok oh” aabutan niya sana ako ng manok ng harangin koi to gamit ang tinidor ko, “Ayaw ko n’yan” I said in a cold tone. They look at each other and said, “Ahhh ganun ba anak haha pasensya na anong gusto mo itong minud––” I cut him out.

“I’ll get my food on my own, stop minding me,” I said and continue eating.

“Ah, pasesnya na anak hahaha,” he awkwardly said and started eating, I saw how Mama comforted him by touching his shoulder and starting eating.

I can’t believe how mom can still do the same thing after all the things my father did to her. Nanatili lang akong kumain ng tahimik at naunang matapos sa kanilang dalawa. “Tapos na ako,” I said and bring my plate to the sink and wash it.

Pagkatapos non ay dumiretso muli ako sa kwarto at dumungaw muli sa bintana. Halos magdadalawang araw na ang lumipas matapos ang gabing iyon. Ngayon nandito ako sa Canada, kaagad akong ng file ng leaves kinabukasan pagkatapos ng gabing yon’.

Dito ako nag stay sa bahay at nagkulong sa kwarto, hindi ako makapagisip ng matino tanging mukha siya lagi ang naiisip ko sa bawat pagpikit ng mata ko, kaya mas pinili kong dumungaw nalang sa bintana at tingnan ang paligid.

I’m trying my best to move on and forget about him but after that night it seems like his touch was imprinted on my body already. I can’t remove it. I always feel it and it makes me cry.

Nagsimula nanamang tumulo ang luha ko, “How can I forget about you huh?” I whisper.

Buong maghapon ay nanatili ako sa tapat ng bintana, pinapanuod ang mga ibon na lumilipad ang pagbagsak ng snow at ang malungkot na kalangitan na tila sinasabayan ako saking nararamdaman.

knock Dahan-dahan akong napalingon saking pinto ng kumatok si Mama at binuksan ito.

“Ma,” I said, staring at her as she walks into my room and sits in front of me.

I quickly wipe my tears and look at her, “Hindi na ako magtatanong anak kung ano man ang pinagdadaanan mo ngayon, alam kong mahirap yan’ at alam ko ding kaya mo yan,” she genuinely said and look at the window like I do.

I remained silent and just looked at the snow outside, she did the same thing and sigh.

“Why didn’t you just forget about him and let him be with his mistress Ma?” I suddenly ask. She looked at me and smiled.

“Because, I love you him,” she answers sincerely with pure genuine emotions.

“Why?” I ask.

She chuckled and says, “Aberry, anak there’s no explanation when it comes to love, whether it’s right or wrong it’s still love, to fight for, sa sitwasyon namin ng Papa mo natural lang na pagdaanan namin ang ganong bagay minsan sa relasyon nagkakaroon ng oras na kailangan niyon itest ang isat-isa upang bumalik ang totoong ibig-sabihin ng pag-ibig. Mahal namin ang isa’t-isa at sapat na iyon upang kalimutan ang lahat at magsama muli. Lahat ng pag-ibig ay dapat ipinaglalaban anak,” she said.

“Paano kung ang pag-ibig na gusto mong ipaglaban ay mali Ma, hindi ba dapat kalimutan mo nalang ito?” I ask without looking at her. She chuckled again and speaks.

“Kaya mo bang kalimutan?” she asks in a serious tone, napatingin ako sa kanya at biglang bumagsak ang aking luha.

She immediately hugged me and I cried in her arms, “Hindi ma, hindi ko kaya,” I burst out crying.

“Hindi ko siya kayang kalimutan Ma, sobrang sakit na gustong gusto ko siyang makasama pero hindi na tama, nagdesisyon na ako na kalimutan siya Ma, pero sinabi niya na mahal niya parin ako Ma, pero may desisyon na ako,” I cried out.

“Anak maaari mong kalimutan ang desisyon mo at ipaglaban ang pag-ibig niyo, hindi handlang ang isang pagkakamalian upang hindi ipaglaban at ipagpatuloy ang pagmamahalan ng dalawang tao… Mali man o Tama sa paningin ng iba, hindi ma mas magandang lumaban ka pa ’rin hanggang sa huli?” she said while rubbing my back.

“Maaaa,” I cry even more. “Pero hindi niya ako pinili Ma,” I said.

“Anak?” napatingin ako sa pinto ng makita si Papa na punong-puno ng pag-aalala sa kanyang mukha.

I can see through his eyes that he wanted to come near me but he hesitated to do it, “Ok ka lang ba anak ko?” he gently asked.

I bite my lower lip and cry even more, “Pa,” I said and ran to him. Embrace him so tight.

“I’m sorry sa lahat ng nagawa ni Papa, anak patawarin mo sana ako,” he said while gently patting my head.

“Aberry, anak siguro kaya takot kang ipaglaban ang lalakeng mahal mo dahil natatakot kang masaktan gaya ng ginawa ng papa sa akin, anak magkakaiba ang takbo ng istorya ng bawat tao at ganun din sakin. Wag mong isiping mali ang alam nitong tama,” she pointed at my chest where my heart place.

“Tama ang Mama mo anak, hindi mo kailangan isiping mali ang pagibig kung ito naman ay iyong hinahanap-hanap” Sambit ni Papa habang pinupunasan ang luha ko gaya ng ginagawa niya dati nung bata ako.

I cry on them and open up everything about my life challenges, and now it’s already midnight. They are already on a sleep. Ngayon ay kasalukuyan akong nagscroll sa Instagram para magmuni-muni ng makita ang isang post ng familiar na mukha sa’kin.

I gasp when I saw Nyril’s photo on Instagram. Mabilis ko agad itong tinignan, She’s online! Kaagad akong nag DM sa kanya at tinignan ang mga pictures niya. she already looks like a fine lady now.

Nakita ko din na isa siyang collage model ng Karnel’s scent, third year collage na siguro siya ngayon.

Maya-maya lang ay nagreply siya sa DM ko.

From Nyllbltrn,

Ate Aberry ikaw ba ito?!!?!?!

To Nyllbltrn,

Yes, Hi Nyrill how are you?

From Nyllbltrn,

Ate can we do a video call, ASAP!!! 

Hindi pa man’ ako nakaka sagot ay kaagad na siyang tumawag sakin at nagface time kami, she looks so beautiful right now, I can’t believe that she’ll grow up this fast.

“Ate Aberry!!!!!!!” malakas na sigaw niya mula sa kabilang linya kaya napatawa ako ng konti.

“Hi Nyrill, ang laki mo na ah, dalagang dalaga na” nakangiti kong sambit.

“Ate sobrang namiss kita, super, I tried finding your account on facebook but you deleted your account, kamusta ka na ate? sobrang namiss kita, ate may company na si Kuya, alam mo na  ba?” masiglang tanong niya at bakas ang kasiyahan sa kanyang mukha.

“Oo nalaman ko na haha,” I fake a laugh.

“I can’t believe it akala ko hindi na kita makikita muli eh,” she said and pouted.

“Hahaha ngayon nakita muna ako haha, btw kamusta na? si Tita Olivia?” nakangiti kong sambit, pero nagulat ako ng nawala ang ngiti sa kanyang labi at napalitan ng lungkot.

“Ate wala na kasi si Mama eh” she said.

“A-ano?!” What did she say?

“Two weeks bago ka umalis ng pinas, nalaman namin nila kuya na may brain tumor si Mama, agad siyang pinadoctor ni Kuya, ang sabi malaki na ang tumor sa kanyang utak kaya mahirap na agapan. Sinabi ni kuya na gawin nila ang lahat upang gumaling ang Mama, pero sabi ng doktor ay million daw ang kakailanganin para sa operation ni Mama.” Hindi ako makahinga ng maayos habang nagkukwento si Nyrill.

“Nahirapan si kuya dahil wala naman kaming gaanong kalaking pera pero buti nalang dumating ang Papa ni ate Zoey sa hospital at agad binayaran ang milyong kailangan sa operasyon kay Mama ate. Sobrang laki ng utang na loob ni Kuya sa kanya kaya kaagad na inaya ni kuya na pakasalan si Ate Zoey hahaha gumaling si Mama pagkatapos ng operasyon gusto ka sanang makita ni Mama nung araw na iyon kaso naabutan ka naming paalis na ng bansa kaya hindi na lang sinabi ni Kuya dahil ayaw daw niyang makaabala pa sayo hahaha, tapos isang buwan bago ang kasal nila Kuya ay naaksidente ang Papa ni Ate Zoey at hindi natuloy ang kasal. Naghiwalay sila ni Kuya sa hindi malamang dahilan tapos umalis si kuya ng mga dalawang linggo din’ iyon hindi namin alam kung saan siya nagpunta…” my brain won’t work at this moment.

“Habang wala si kuya sumakit ulit ang ulo ni Mama kaya tinakbo muli siya sa hospital, sabi ng doktor may natamaan daw ang isang ugat sa utak ni mama during the operation kaya hindi kinaya ng katawan niya, namatay si Mama ng hindi naabutan ni kuya… hahaha ang drama ko naiiyak tuloy ako pero ok na kami ngayon ate nagpursige si Kuya dahil iyon ang pangako niya kay Mama hahahha natry mo na ba ang perfume ng Karnel’s Scent ate? Sobrang bango non,” masigla niya muling sambit.

Halos hindi parin ako makapagisip ng maayos kaya mas pinili kong magpaalam muna kay Nyrill, “Ah N-Nyrill tatawag ulit ako mamaya may gagawin lang ako ah bye,” mabilis kong pinatay ang tawag at napatakip ng aking labi.

Tear burst out from my eyes and pain runs on my body, hindi ko alam na ganun ang pinagdaanan ni Oliver sa pag alis ko.

I was crying when my phone rings, si Madam? Kaagad kong pinunasan ang aking luha at sinagot ito.

“Aberry you close the deal congratulations, Fille,” masaya nitong sambit mula sa kabilang linya.

“Opo Madam, thank you so much po,” I said.

“By the way did you two go back together again?” she asked, which made my brow frown.

“Po?”

“Oh.. Didn’t the plan work? Beltran set a date for the both of you right” sambit ni Madam.

“Pano? Ano pong ibig niyo’ng sabihin?” naguguluhan kong tanong.

“Beltran wasn’t really here for the company investment fille, he’s here for you he asks me if it is the right time already and so I give him a chance”

“Right time? Chance?” wala akong maintindihan sa mga sinasabi niya.

“5 years ago, Beltran goes to my house a months after you applied in my company, he asks me where can he find you but I know you’re still in pain so I didn’t tell him but he stayed here to find you and when he finds you, he asks me for help,” she said.

“H-he was in your house? In New York!?!” hindi makapaniwala kong sambit, my heart is pounding so fast.

“Yes Fille, he followed you here in New York but when he was about to see you his mother died so he had to go back to the Philippines,” I gasp.

“No.”

Chapter 56

“Anak, Aberry saan ka pupunta?!?!” nagmamadali akong nilapitan ni Mama habang itinatali ang robe niya sa kanyang bewang.

I was crying so hard while pulling my suitcase down from the staircase. “Bakit ka umiiyak? Anak saan ka pupunta sandali!!” lumabas na’rin si Papa sa kanilang silid at nagtatakang tinignan lahat ng gamit na pilit kong hinihila.

“Anong nagyayari,” tanong niya habang pilit akong pinipigilan ni Mama an umalis.

“Ma, let go please I need to go sob,” I beg and try pulling my things.

“Hindi sandali Aberry, sobrang lakas ng snow sa labas hindi ako papayag na umalis ka ng ganitong oras, madaling araw na Aberry anak naman!!!” nag aalalang sambit nito at pilit akong hinihila pabalik.

“Ma please let go I need to go, I need to see him Ma, please I’m begging you,” I whisper and pull my bag, but she’s consistent on pulling back too.

“Ma!!! please!!!” I said.

“Hindi ako papayag Aberry gusto mo bang mamatay sa lamig sa labas!!!” tumataas na ang boses ni Mama habang inaalalayan siya ni Papa.

I look at my father and beg, “Pa please stop her” I said.

“Aberry, nahihibang ka na ba mamatay ka sa lamig dito sa labas, kung magpupumilit kang umalis, ano ka bang bata ka!!!” now she’s shouting at me, I cried harder and burst out.

“Ma! let me go! I need to see him!!!” I shouted and let go of my bag, my knees weakened, I kneel in front of them and put my palm together rubbing it in front of my face and beg. “Ma please I need to see Oliver, I need to talk to him, he needs me!!!!! please let me go,” I beg.

Natigilan sila saking pagmamakaawa at tumayo ng tuwid, “Give me the car keys now,” I raised my head when my father seriously said that and look at my Mother.

“Ano?” tanong ni Mama sakayan, bumalik ang tingin sakin ni Papa at sinabi, “Kailangan makita ng anak natin ang lalaking mahal niya ihahatid natin siya” seryosong sambit ni Papa habang nakatingin sakin.

I burst out crying through what he said and covered my face, he walked towards me and made me stand up, “Papa,” I said and hugged him so tight.

“Shhh stop crying now princess, you’ll see him ok,” he whispers and get all my things at dinala sa garage, mabilis niyang nilagay lahat ng gamit ko sa sasakyan at sabay-sabay kaming umalis ng bahay.

Mabilis pero maingat ang pagpapaandar ni Papa sa sasakyan papuntang airport, habang nasa byahe ay mabilis akong makapag book ng flight pabalik ng New York, buti na lang may last flight ngayong madaling araw at maluwag pa kaya naaprubahan agad ang ticket ko.

“Andito na tayo,” sambit ni Papa, pinunasan ko agad ang aking luha habang inaayos palabas ang aking mga gamit.

“Malalate kana sa flight,” pinasuot sa’kin ni Mama ang aking sling bag at tinulungan akong hilahin ang aking mga maleta.

“Magtext sa samin pagandon kana ah, anak,” she said as I faced her, I nodded and wiped my tears, hugged them both so tight, and ran inside the airport.

“Miss!! New York!!!” I shouted when the staff was about to close the gate.

“Oh you’re just in time Ma’am, ticket please,” mabilis kong inabot sa kanya iyon at pumasok sa loob. Hindi ko alintana ang lakas ng hangin at lamig dito at mabilis paring tumakbo hanggang sa makasakay na ako ng eroplano.

I take 1 hour and 40 minutes ang flight at medyo natagalan pa sa pagland kaya pasikat na ang araw ng makalabas ako sa airport.

I rode a private taxi to the hotel he stays in; tears never stop the whole ride and I tried so hard on contacting him but he wasn’t answering.

“Here, thank you,” I handed the payment to the driver and ran inside the hotel with my suitcase and bags.

Umakyat ako sa floor ng kanyang room at malakas na kumatok. After a few knocks it open. I immediately hugged him so tight.

“I’m sorry, Oliver,” I whisper and cry.

“Ma’am??” agad akong napabitaw ng marinig ang ibang boses na iyon, it’s a bell boy.

“Where’s Mr. Beltran?!” naguguluhan kong tanong.

“Mr. Beltran just left minutes ago for his flight back to the Philippines ma’am” magalang na sambit nito at lumabas ng silid dala ang kanyang panlinis.

I was left stiff in front of this door. “Haa,” I sigh and tears flow faster this time.

My heart is pounding so much and it’s hard for me to breathe, my sobs became louder and my body started shaking so damn hard.

I cover my lips using my hands and cry, even more, my phone rings and when I check it my parents are calling.

Nanghihina ko itong sinagot, “M-ma,” I whisper.

“Anak andyan ka na ba sa New York nagkita na ba kayo?!” aligagang tanong ni Mama sa kabilang linya, I close my eyes harder and shake my head.

“Aberry anak ok ka lang ba?” nang marinig ko ang boses ni Papa ay agad akong bumagsak sa sahig at umupo.

“I was late, he left already,” I said and they gave me a moment of silence.

“Where is he?!” tanong ni Papa.

I sob more, “He left a minute ago to fly back to the Philippines,” I whisper.

“Then what are you doing there?!” biglang sumigaw si Papa sa kabilang linya kaya natigilan ako, “Ano pang ginagawa mo anak? habulin mo baka hindi pa nakakaalis, mahal mo hindi ba, habulin mo, kumilos ka na!!!!” I stop crying for a second when he said that and slowly stand up.

“Sige na anak, kilos na anak ko,” he said and turned off the call. With that I immediately grabbed the bell boy that was about to walk past me, “Please take care of my things for A moment, I’ll be back, here,” I handed him my things, 5 boxes before I ran out of the Hotel and rode a new taxi back to the airport.

“Can you go any faster please,” I beg to the driver, sinunod niya naman ang sinasabi ko at ilang saglit lang ay nasa airport na muli ako.

I run fast inside and look around, hinanap ko siya sa lobby, sa waiting area at sa kung saan-saang parte ng airport.

“Oliver!!!” I called out but no one answered.

Natigilan ako sa pagtakbo…. I stop breathing as I see….

Flight, Air Canada to Philippines 5:30 am.

It’s already 6:40 am, nakaalis na ang eroplano na sinakyan niya.

“Ahhh!!!” I shouted and broke down and cried.

“Oliver.”

Chapter 57

Oliver’s Point of View

July 23, 2015 (Delavine’s Scents)

“Oliver in my office right now” I hurriedly ran after the CEO into his Office and stood in front of his table. He sat and looked at me.

“Later, Mr. Milendez will come here to collaborate with Delavine’s I want you to be in charge on handling him when he asks about the financial issues on the collaboration. Be in the meeting at 1 pm ok” I politely nodded and left his office, as I stepped out of his office my friend Kace handed me a folder of papers.

“Information about the great Milendez, it’s good that you know some of his backgrounds so you can easily convince him,” he said and went inside the CEO’s office.

Nagpatuloy na ako sa paglalakad balik saking opisina at inaral ang ibinigay niyang folder.

After a few hours, now we are all inside the boardroom and in the middle of the meeting, I sit beside Mr. Milendez so if he needs to ask something I quickly explain to him.

After the meeting I was called out by him and shook hands with him, “I’m empress in your abilities as a finance assistant, and because of you without any doubt, I’ll sign the collaboration” he said and smiled at me.

“Totoo po ba sir?” I ask with excitement, the CEO said that he’ll promote me if I convince Mr. Milendez to sign the contract.

“Yes, in one condition,” he smirks smartly and crosses his arms above his tummy.

“What is it Sir?”

“Date my daughter and be in a relationship with her and if that happens, I’ll guarantee the safe collaboration of Delavine’s and Milendez,” he firmly said.

“Ok, Sir.”

May 03, 2017 (Milendez Mansion)

“Dad Oliver was dreaming of having his own company!!” I immediately look at Zoey when he told that to Mr. Milendez.

It was supposed to be a secret and private conversation between us.

“Really?! Oliver bakit hindi mo nalang kaya palitan ang trabaho ng president ng kumpanya ko, tumatanda na ako kailangan ko na ang papalit sa trono ko ano sa tingin mo?” nakangiting sambit nito.

I bow my head and say, “Hindi na ho Sir, gusto ko po kasi sanang pagpursigihan ng mabuti ang kumpanya na gusto ko, magiipon po ako” I said sincerely.

“Kailan ka pa makakaipon pagpatay kana hahahhaha,” Mr. Milendez said and they all laugh at me.

I just shook my head and resumed eating. I’ll prove myself someday!

September 29, 2019 (Delavine’s Scents)

“Hey I always saw you with that smart marketing girl often” napatingin ako kay Kace ng nakangiti niya akong tinitignan habang nakasandal sa lamesa ko.

“I’m helping her find the same camera like mine,” I said and avoided his stare.

“Falling?” he asked straight forward.

“Why would I? I have Zoey,” I said and faked a laugh.

“Did you tell her about Zoey?” he asks and plays with his specs.

“No,” I answered.

“You’re falling,” he said and smirked, leaving my office.

Am I?

October 19, 2019 (Oliver and Kace)

“Yes, I admit I love her already” nakangiti kong sambit habang kausap sa telepono si Kent.

“Then get her already, slow poke” he playfully said and laughed.

“Do you think so?” I ask and smile.

After I admit to myself that I have fallen for her from the very start, it happens that we kissed in front of her door.

I didn’t sleep that night and just thought of her the whole time, kinabukasan. She said that we are eating lunch together but a horror moment happens.

Zoey showed up, I know she was shocked and she started avoiding me and everything changed, the chance I had with her suddenly disappeared.

It pained me seeing her walking alone when she was supposed to be at my side.

When she confronted me, I felt so happy that I can’t express it in the right way and ended up as a dumb ass in front of her.

When she said that we should stop communicating with each other, I made ways to be with her in another way. I said to Zoey that she should invite her to her Party so I can see her and not miss her for three straight days.

The dinners with her weren’t really Zoey’s will, it’s mine. I always ask her to invite her so I can eat lunch with her even if she keeps avoiding me.

The deal in New York was supposed to be with Sienna but I requested her instead. She keeps on rolling her eyes at me and nagging, pushing me away but it’s fine with me, I feel so happy with her.

That night at the Madam Lizeth party was the most amazing night for me, she admitted that she loved me and made me come up with a decision on breaking up with Zoey. I was living a life with the person I like after we went back to the Philippines but a sudden thing happened…

November 05, 2019 (Beltran’s humble home)

“Kuya, si Mama!!!!” malakas na sigaw ni Nyrill mula sa baba, mabilis kong tinahak ang kusina at naabutang nakahandusay si Mama sa sahig.

“Tumawag ka ng taxi Nyrill!!!” I said and carry her out of the house.

“Doc kamusta ko ang Mama ko?” I ask the Doctor as he went out of the room.

“Iho, your mother has a severe brain tumor,” he said.

I was stiff and “Po?”

“Astrocytoma is a common CNS tumor, your mother’s case was a pituitary tumor, and I’m telling you that it grew fast inside her head so she must undergo an operation as soon as possible” he seriously said.

“How much will it cost Doc, the operation?” I ask.

“It would go up a million iho,” I sigh, “Think about it it’s for your mother’s safety,” he said and left.

I don’t have that kind of money.

“Doc saan niyo dadalhin ang Mama ko?” I ask as I arrive here in the hospital at nilabas nila ang Mama ko sa kwarto nito.

“The operation will start now,” he said.

“Ho, pano ho? Wala pa ho akong pambayad sa operat––”

“I already paid for it, Oliver,” I turn my back when someone speaks behind me. “Mr. Milendez?”

“Maraming salamat po babayaran ko ho lahat ng ginastos nyo” I said while facing the floor. Nahihiya ako sa kanya dahil sa sobrang laking perang pinahiram niya sakin.

“I don’t need money in a return, Oliver,” he said, making my head rise and glance at him.

“Marry my daughter and leave that girl,” my eyes widened as he said those words.

“I know it from the very start that you don’t love my Zoey, but I still want you as the next future of my company so I want you to marry her, and leave that assistant woman. I know that you are about to break up with my daughter. Some of my friends from New York saw you with that assistant. If you want to continue the operation, leave her and marry my daughter” he said and handed me a box of proposal rings and left.

Tears fell from my eyes and grip on this ring. “I’m sorry,” I whisper.

December 07, 2019 (The parting)

I spent my one last week with her, it was so wonderful and I was filled with happiness being with her. And today I met her before I proposed to Zoey. I wanted to tell her how much I love her before I do this thing.

I don’t have the plan to tell her, because I wanted to tell her everything after my mother healed but everything runs as the opposite side of my plan, she saw it and…

I have to let her go…

“Oliver ako naman oh, ako naman ngayon,” I wanted to kill myself as she cry and beg in front of me.

“Ang tagal mona kay Zoey eh, baka pwedeng ako naman ngayon,” I looked at her with all my might but she shook her head like she was defeated. I wanted to hug her so badly and tell her that she’s the one but I can’t. -

“A-ako naman please,”

“Ako naman,” her words sound like a whisper of pain that will kill me.

“Aberry,” I called her name and helped her stand up from kneeling. I want to lock her in my arms right now but I can’t. I just wiped her tears gently and made her face me.

She sobs and I give up, I hug her so tight and whisper. “I’m sorry, we love each other but we weren’t right for each other in the first place”

I leave after saying those words but she run after me, making it harder for me. “Please ako na lang Oli, mahal kita… mahal na mahal please wag siya ako na lang,” she beg.

I’m so sorry Aberry but my mother needs me more, “If you love me then let go!!!” I shouted, making her let go of my hands, if only I could beg her to hold me tighter and wait for me but I can’t.

“Kalimutan mo na ang lahat ng ito Aberry,” I said and leave, tears over flows, all over my face.

December 15, 2019 (Delavine’s Scents)

“Saan ka pupunta?” Zoey ask her.

“Sa New York tinanggap ko ang trabaho na inaalok sa’kin ni Madam Lizeth, bukas makalawa ay maaprubahan na ang resignation letter ko,” I stiffed and stare at her, please no not now Aberry please.

“Aalis na ako sa Saturday,” she said and glanced at me, please don’t leave Aberry I wanted to beg so much but I can’t…

“Goodluck,” iyon na lang ang sinabi ko at kasabay ’non ay ang pagguho ng aking mundo.

Gumaling si Mama sa araw ng pag-alis ni Aberry, nais ko sanang sabihin sa kanya ang lahat pero nung makita ko siya sa unit na paalis na bigla akong natakot, pinanghinaan ng loob at nasaktan ng sobra, kaya hinayaan na lang siyang umalis.

Dahil alam kong iyon ang makakapagpalaya sa kanya, makakapagpawala ng sakit na kanyang nararamdaman dahil sa akin.

She doesn’t deserve someone like me, not now.

Chapter 58

After a month Aberry left, something unexpected happen that turn our situation upside-down.

“Where is my dad!!!” Zoey almost shouted here inside the hospital as soon as we arrived. We both run towards the emergency room and seek her father. We just got out of the company, when we received a call from the hospital that Mr. Milendez got into a car accident.

“Open the door, I wanna see my dad!!!” Zoey kept knocking on the emergency room door, she was shaking and crying out loud. I walk towards her and gently held her arms.

“Zoey,” I uttered her name, she slowly glances at me, sniffed, and wrapped her arms around my waist. “I’m s-scared,” she whispers.

Huminga ako ng malalim at patuloy siyang niyakap ng buong puso, Inalalyan hanggang sa kami ay makaupo sa bench dito sa gilid ng pinto ng emergency room.

“Shhhh,” I whisper as she kept sobbing so loud. Hinawakan ko ang kanyang kamay at sinubukan itong himasin hanggang sa tumigil ang matinding panginginig nito.

Nagpatuloy siya sa pagiyak hanggang sa tuluyan siyang nakatulog sa aking hita. Pinagmasdan ko ang malungkot niyang mukha at dahan-dahang pinunasan ang kanyang mga luha.

After a few minutes the door opens, agad nagising si Zoey ng marinig ang malakas na pagbukas ng pinto. She stood up and grab the doctor’s hand.

Inalalayan ko siya sa pagtayo ng muntikan na itong mawalan ng balanse. “Doc, how’s my dad!!! He’s fine rig—,” hindi niya natapos ang sasabihin ng yumuko ang doctor at hinubad ang surgical cap.

“N-no,” Zoey whisper, hinawakan niya ang magkabilang balikat ng Doctor at tiningnan ito. “Don’t you dare say those words, my dad is alright.” She said and tried her very best to control her tears.

“I’m sorry, we tried our best to save his li––,” Zoey just fainted before the doctor could finish his word.

Agad ko siyang binuhat, “Zoey!” malakas kong sambit at nagsimulang tumulo ang mga luha mula sa aking mga mata.

“She’s still in a state of shock, let her rest,” The doctor said and lead our way to her room.

Matapos ko siyang maihiga sa hospital bed, nanghihina akong napaupo sa tabi niya. Hinawi ang magulo kong buhok pa itaas at marahang pinunasan ang aking mukha gamit ang aking mga kamay.

I remained silent at that moment of that until the door open and a nurse came in, giving me some of Mr. Milendez’s things.

Hinawakan at pinagmasdan ko ito, habang pinupunasan ang bakas ng dugo sa relo nito. I took a glance at her daughter and reach for her head.

This will be tough for her, but I’ll promise to stay with her.

I’ll stay with her until she needs me.


After the funeral, I know something changed. “Zoey, where are you going?” I ask her as I watch her step out of her room.

Tiningnan niya ako gamit ang malamlam niyang mga mata bago sinubukan ngumiti at sinabi, “Just gonna grab something outside” alam kong sinubukan niyang ipakita sa akin na ok siya sa pamamagitan ng mga pekeng ngiting iyon.

“Samahan na kita,” Sambit ko, bago tumayo at kinuha ang aking wallet at cellphone mula sa sofa.

“No!” nagulat ako ng biglang tumaas ang kanyang boses at umiwas sa akin ng tingin. “I can do it by myself, you can just stay here,” she hurriedly said and walk out of the pad.

Naiwan ako gaya ng kkanyang sinabi at nagpatuloy na palamang sa pagtratrabaho at pagaasikaso ng mga papeles ng kumpanya nila. Good thing Cad let me have leave for a week to help the Milendez Company.

Ilang oras din ang nakalipas, patuloy lang akong nagtrabaho hanggang sa hindi ko namalayan na madilim na pala sa labasan. I stop and stretch my arms up, tumayo ako at tinawagan ang aking kapatid.

“Hello,” sambit ko ng sagutin nito ang tawag, “Kuya, bakit hindi na nag stream si Ate Aberry?” bungad na tanong ni Nyril mula sa kabilang linya.

“Ahm she le––,” hindi ko natuloy ang aking sasabihin ng biglang pabalibag na bumukas ang pinto.

Pabagsak na napaupo doon si Zoey, kaya agad akong nagpaalam kay Nyril. “I’ll call you later” I said and instantly throw my phone to the couch and run to Zoey.

“Zoey!” lumuhod at sinubukan ko siyang buhatin patayo ng itulak niya ang aking mga kamay papalayo sa kanya. Nalilito ko siyang tiningnan at nang magtama ang aming mga mata nagsimulang tumulo ang kanyang mga luha.

“Why are you still here!!!” madiin niyang sambit, bago hinampas ang aking dibdib. “Why are you still even here!!! Why!!!!” she kept repeating it and crying out loud.

“Anong sinasabi mo, Zoey,” naguguluhan kong tanong habang sinusubukan siyang pigilan sa paghampas. She shook her head and weakly stop, “W-why are you still here? You don’t even love me, so why are you still here?” mahina niyang sambit, kaya natigilan ako at dahan-dahan binitawan ang kanyang mga kamay.

“Anong ibig mong sabihin?” I ask.

“I know my dad just force you to be my boyfriend, I knew it from the very start. Alam kong si Aberry ang gusto mo, I can see it through your eyes. Now, my Dad is already gone, why the hell are you still here!! You should leave me and run after her!!!! Why!!!!” I can see her teardrops on the floor as she weakly shook her head.

“Bakit nandito ka pa rin kahit na hindi mo naman talaga ako mahal! Bakit hindi mo na ako iwan?” she asks. That question just makes me smile bitterly. I should ask the same question to myself.

Why am I still here?

“Why!!” umiiyak niyang sambit at tiningnan ako sa aking mga mata. I look at her with a smile on my face and say, “Because I care for you Zoey, I can’t love you but I care for you and I will not leave you until you want me to leave you,” I whisper and hugged her.

“That’s insane!!!” she shouted and try to push me away, struggled in my arms, and cry even louder. “You are insane!!! What if I don’t want you to leave!!! What if I said you’ll never be with her?!” she’s hitting my chest as she cries in my arms.

I smile and still hugged her tight. “Then, I’ll stay with you,” I whisper.

“You can’t do that to yourself, you don’t love me!! Aberry needs you!!!” she said and kept crying in my arms.

“You need me too, I’ll stay” I whisper, kapalit ng mga salitang iyon ay ang mga nakangiting lawaran ni Aberry sa aking isipan ang aking nakikita. Tila binibiyak nito ang aking puso habang unti-unti itong ngalalaho sa aking paningin.

“I hat you, Oliverious! I hate you!” she shouted, “I hate me too,” I whisper, and shed tears of pain, this time she gathers grip and pushes me real hard.

Nabitawan ko siya at napaupo sa sahig, tumayo siya at tiningnan ako sa aking mga mata. “I hate my life” she whispered and run inside her room.

I chuckled bitterly and shook my head down. Sniffed and let my tears fall.

Nanatili ako sa pwestong iyon hanggang sa kusang napagod ang aking mga mata sa pagluha at dahan-dahang tumayo, iniligpit ko ang mga nakakalat na gamit sa tapat ng pinto bago pumasok sa kanyang silid.

Naabutan ko siyang natutulog sa kabilang dulo ng kanyang kama, kaya dahan-dahan akong humiga sa kabilang gilid at patalikod na tumabi sa kanya.

I close my eyes and suddenly she wrapped her arms around my waist and hid her face on my back. I was supposed to face her when she speaks, “Don’t,” dahil doon nanatili ako sa aking pwesto at hinayaan siyang yakapin ako mula sa aking likuran.

“I hate you,” again, she whispers those words again, I smile and chuckle.

“Alam ko,” tugon ko.

“I hate you. I hate you,” parang sirang radio niyang inulit-ulit ang mga salitang iyon. Pumikit ako at pinakinggan lang siya sabihin iyon.

“I hate you but I’ll let you leave,” iminulat ko ang aking mga mata ng sabihin niya ’yon.

“But give me some time, I will let you go. Not now but I will,” mahina niyang sambit bago mas siniksik ang kanyang sarili sa akin.

I nodded and close my eyes again, hindi na ako nagsalita pa at hanggang sa tuluyan na akong nakatulog.

We stayed like a normal couple for a week until one day I open my eyes, and she’s nowhere to find.

“Zoey?” I uttered and slowly seat at the edge of the bed, all her things are already gone. Kinuha ko ang aking telepono at sinubukan siyang tawagan.

Matapos ang tatlong ring ay agad niya itong sinagot, “Zoey, where are you!?” I ask.

“Hi, this is the day Oli” she gently said from the other line, that makes me frowned in confusions. “Anong ibig mong sabihin? Sabihin mo sa akin kung nasaan k––,” she cut me out and spoke. “I’m at the airport” agad akong tumayo at kinuha ang aking wallet.

“Where are you going?! Wait for me!” I said, “No, stay there, pumunta ka sa walk in closet ko at tiningnan mo ang nasa loob ng itim na box,” sambit nito.

Natigilan ako at napatingin sa pinto ng walks in closet, lumapit at binuksan ko ang pinto nito at nakita ang isang itim na box sa ginta ng silid kung saan wala nang laman na gamit niya.

“What is this, Zoey?” bigla akong nakaramdam ng matinding kaba habang papalapit dito, narinig kong tumawa si Zoey mula sa kabilang linya bago nagsalita.

“Check it out,” she said

Binuksan ko ang box at nakita ang isang plane ticket at ilang bundle ng pera. “Ano ito?” bulong kong tanong.

“Oliverious, I’m officially letting you go, thank you for everything, the sacrifice, the care, and the love, they were all so tender and gentle. I will never forget it all. Now, I’m leaving and I’m setting you free, I will stay with my mom in New Zealand and this is our last goodbye. Again, thank you for everything and as I token of sacrifice you did for me, I bought you a ticket to her. Follow her and bring her back to your arms. Goodbye Oliver.” that’s the last thing she said before she ends up the call.

Nakatulala akong napaupo sa tabi ng box na ito, tears started to fall from my eyes.

I can’t believe that this is happening, “Aberry,” I whisper her name and with that, I grab the plane ticket and the money. Immediately made a decision and pack my things up.

I’m gonna follow her and tell her how much I love her.

“This is the final boarding call for passengers Mr. Oliverious Beltran booked on flight 372A to New York City, please proceed to gate 3 immediately. The final checks are being completed and the captain will order for the doors of the aircraft to close in approximately five minutes time. I repeat. This is the final boarding call for Mr. Oliverious Beltran. Thank you.”

“Ma,” I said and face both of them as I put my back above my luggage.

“Sige na anak, pumunta ka na at bumalik dito kasama ng babaeng magpapasaya sayo” Mama whisper. I hugged her and kiss her forehead. “Wait for me, I’ll bring her back” I whisper.

“I know you will, I love you anak. Ikaw na ang bahala sa lahat,” sambit ni Mama bago ako ngnginitian at hinayaan akong yakapin ni Nyril.

“Kuya, bilisan mo ah! Miss na miss ko na si Ate Aberry eh” hinalikan ko ang kanyang noob ago ginulo ang kanyang buhok. “Opo, ma’am,” I said and take my last hugged, before I turn my back at them and leave.

As I ride the plane, the only person running in my mind is her. My Aberry, my sweet Aberry.

Wait for me.

“Oh, it’s you Mr. Beltran, what brings you here?” Madam Lizeth said as I enter her house. I bow my head and seat in front of her, look her in her eyes, and spoke. “I want to see her,” I seriously said, which makes her laugh.

“No, darling you can’t. give her some time,” she said.

“But we need to see each other and talk Madam,” pagpupumilit ko pero patuloy niya lang akong tiningnan ng may ngiti sa kanyang mga labi.

“You can’t, that’s all I can say. You may leave,” tumayo siya at mabilis umakyat sa sa hagdanan. “Sir, this way Sir,” the maid said as they lead me out of this mansion.

Hindi ako nawalan ng kumpyansa at sinubukan siyang hanapin hanggang sa makarating ako sa tapat ng kumpanya ng Noelle Scents. I stand there and wait until the sun goes down.

I gasp and my word just stop moving when I saw her stepping out of that building. “A-Aberry,” I whisper her name as I watch her smile with a guy.

I smiled and my heart just kept pounding as I take my step to her.

But I was about to take my third step and cross the street my phone suddenly ring. I stop and answer the call from Kace.

“Kace, I found he—” he cut me out and said, “Oliver you need to come back,” he said.

“Why?”

“Your mom,” he uttered and after that, I heard Nyril cry out loud from the other line. “Kuyaaaa”

Agad akong kinain ng takot ng marinig ang pagiyak nito, “Pero,” I whisper and stare at her smiling in pain.

“N-no,” I whisper, this is the day where I need to make a decision, to get her or to lose her.

And this day I also choose to …

I step backward and, “Wait for me,” I whisper, turn my back at her and choose to lose her again.

Agad akong nakabalik sa pinas dahil sa perang binigay sa akin ni Zoey. Dumiretso agad ako sa hospital kung na saan sila Mama pero natigilan ako ng makitang malakas na umiiyak si Nyril sa hallway ng hospital habang yakap-yakap ni Kace at inilalabas ang aking ina papalabas ng emergency room.

“Mama!!!! Hindi!!!” malakas na sigaw ni Nyril, at kasabay non’ ay ang panghihina ang aking buong katawan.

“Mama, wag mo kaming iwan!! Mama!!!” the only thing I heard in my ears is my sisters’ pain.

This time I lose both, Aberry and my mother. My mother died and I end up regretting all my decisions in life.

I also died that day and lose hope in life, but one day I woke up from a dream when Aberry and I talked about our dreams in life. I wanted to prove myself to everyone and start digging holes in my dreams. I start up a small business on my own and it became larger than I expected.

After I achieve all of that I went to Madam Lizeth and ask for help to win her back.

December 10, 2024 (New York statue of liberty)

“I want you back, Aberry,” I said.

“No Oliver, please don’t do this. Don’t beg for me to come back when in the first place you wanted me to leave” that word breaks me into pieces as I watch her leave.

I end up drunk and wasted that night but I dream of having a wonderful night with her and waking up with her clothes around my hotel room.

It wasn’t a dream; she leaves a note on the side table and it speaks.

“If you love me then let me go” that’s the words I used for her to stop begging back then and now this is the sign that I should stop and let her go.

I cry that morning and go to the place we went, remembering all the happy things I’ve done with her.

December 13, 2019 (Airport)

“I’ll let go now, be happy,” I whisper as I ride the plane back to the Philippines.

Aim your dreams my love, Aberry.

Chapter 59

“Aberry, coffee oh,” I glance at Diether as he handed me a cup of coffee. Walang gana ko itong kinuha at nagpatuloy sa aking ginagawa.

It’s been a week since Oliver leaves and here, I am living a worthless life, again longing for him.

Hindi ko magawang maging masaya sa lahat ng mga nalaman ko, sobrang hirap ng pinagdaanan niya samantalang ako naman ya walang ibang isip kung hindi ang sarili ko, kinaawaan ko ang sarili ko sa limang taon samantalang siya ay sinubukan patunayan ang kanyang sarili.

“Hoy, ilang araw kanang ganyan may problema ba?” tanong ni Diether sakin at umupo sa harap ng aking lamesa.

“Wala,” I said and kept on typing.

“Alam kong meron, pero kung ayaw mong sabihin ok lang, basta andito lang ako para sayo” he said, smile and pat my head before he leaves my office.

Pagsara ng pinto ay agad akong napayuko at muling lumuha, my life is mess up and I don’t know what to do anymore.

Hindi ko na alam kung kung ano pang pwedeng mangyari sa’kin sa susunod na araw. Siguro nga ay pinakawalan niya na ako at nagsimula na ng panibagong buhay sa pinas.

I keep on crying until someone enter my office, mabilis kong pinunasan ang aking mukha ng pumasok si Madam Lizeth. “Fille?” she asks and walks towards me and lifts my face.

When our eyes met, it just made me cry even more, bakas sa mukha ni Madam ang lungkot ng punasan niya ang aking mga luha at binigyan ako ng mahigpit na yakap.

“Shhhhhhh,” she gently said and rubs her hands on my back.

“Hindi ko na po alam ang aking gagawin, sobrang sakit Madam,” I cried out and clung my arms around her waist.

“Hindi ko na po alam, hindi ko na alam,” I repeat it again and again but she just hugged me so tight.

“Tatanggapin niya pa ba ako kung sakaling habulin ko siya, mapapatawad niya kaya ako? Nong mga oras na kailangan niya ako wala akong ginawa, tinakasan ako ang kasalang ginawa ko at iniwan siyang mag-isa, hirap na hirap siya pero ako anong Ginawa ko? kinaawaan ko lang ang sarili ko, nag self-victim ako self-pity ni hindi ko naisip kung anong nararamdaman niya at ngayong nandito siya, I beg him to let me go kahit na iyon na lang ang chance na maging masaya kaming dalawa… wala akong kwenta” my heart is pounding so hard that I can’t even breathe right.

Sobrang sakit na wala akong ginawa para sa kanya, samantalang siya ay ginawa ang lahat para sa’kin.

Sobrang hina at tanga ko para hindi tignan ang side niya, “Shhhhhh, it’s ok, Fille it’s normal to make so many mistakes when it comes to love, with those mistakes you’ll grow and became stronger and bolder to fight for your love,” Madam Lizeth gently said and make me face her.

“Tao lang tayo gumagawa ng kamalian upang malaman ang kung ano ang tama” she said and held both of my cheeks, genuinely smile at me.

“Let me tell you something,” she said, pulling a chair to sit in front of me. “Do you remember when we first met here in New York for Delavine’s deal? Sienna was supposed to attend with Beltran and I approved that but the night after I talked to Cadmus, he called again to talk about some changes, he said that someone asked him” Si Oliver baa ng tinutukoy niya? “Yes, it’s Beltran he asked Cadmus if you can be the one to present with him here in New York. He said that this was his only chance to be with you, it was so romantic for me so I agreed. before you face me in my office I was already talking with Mr. Beltran, I was doubting the proposal because your just an assistant to present, but you know what he said…” tumigil siya sandali sa pagsasalita at nginitian ako.

“He said you’re most worth it, account to invest too, I don’t know but it’s just a simple word but it brought so many feelings when he said that and his eyes were locked on you,” I was stiff and suddenly air ran out my body and all I could do was cry even more.

“He was deeply in love with you since then. I respect him for how he faced so many problems in his life but still managed to stand up and prove himself to everyone. He waited for so long because he wanted to face you when he had everything and you’re his last goal to achieve… Do you know that he always asks for advice when he starts the company on his own, I witness how he strives his company to the top and you are his only inspiration, every day he asks me if you had a good day, how’s your health, did you laugh often? If you are happy” I bit my lower lip and weakly shook my head.

Why did you do all of this Oliver?

“He doesn’t deserve me, he deserves someone,” I weakly said and covered my eyes with my hands.

I heard Madam laugh, “You’re funny Fille, if he deserves someone then be that someone, fight for him this time, you don’t have to be afraid of anything you just have to follow what your heart says,” she said and wiped my tears.

I just stare at Madam and she just smiles at me and pats my head before she leaves my office. The whole day my brain and whole system didn’t process and I end up doing nothing, pagkatapos ng trabaho ay wala akong ibang ginawa kundi umuwi at magkulong saking kwarto.

All I do is cry, killing myself with the pain and regrets of begging him to let go.

My eyes feel numb already, it’s swollen and I can’t stop crying.

I lie on the bed and cover myself with the comforter and cry over again, I check my phone when it rings and I receive a text message.

It’s a message from Diether. He sends me a video; I wipe my tears a bit and play it.

Agad akong natigilan ng makita ang mukha ni Oliver sa screen, It’s a video interview from the Philippines. He was seated on the stage with another man and I also noticed Sir Cadmus Delavine on his side. It’s an interview for a Bachelor’s CEO.

“Mr. Beltran, can we know the story behind your company name?” tanong ng isang reporter sa kanya, a lady handed him the mic and he smile before he answered.

“Karnel’s Scent has no story itself, but the other terms of these words mean a lot to me” he simply answers and smiles.

“What’s the other term of Karnel sir?” tanong ng isa pang reporter.

“Berries” he simply answers and the video ends.

I suddenly remembered where my play game name came from. It was KARNELJADE, he named his company after my name.

“Ahhhh,” I groan and cry harder.

But I stopped when my door suddenly opened so loud and my eyes widened to the person in front of my door.

“Chantel? Sienna?”

“The one and only,” Chantel said and they both smiled at me.

“A-anong Sob ginagawa niyo dito?” I ask.

“We’re here to fetch you up, and bring you back to his arms,” Chantel said.

“What?”

Chapter 60

“What?” naguguluhan kong sambit ng bigla nilang hinila ang comforter sakin katawan at agad akong pinatayo mula sa kama.

“Let’s go” Sambit ni Chantel at kinuha ang mag gamit ko, habang hinihila ako ni Sienna palabas ng kwarto ko.

“Teka, saan niyo ako dadalhin” I ask.

Chantel stands in front of me and smile, “To where you heart belongs” she said and help Sienna pulling me out of the apartment, agad nila akong pinasakay sa isang sasakyan na nakaabang sa baba ng apartment at mabilis itong pinatakbo.

“I already got her phone, wallet, a piece of clothes and her passport” Sambit ni Chantel habang inaayos ang mga gamit ko sa isang tote bag.

“Passport?” I asked when they showed my passport.

“Yes, we can’t fly back to the Philippines without this,” she said and smiled at me. tama ba ang narinig ko? Philippines?

“Saan niyo ako dadalhin ulit?!” gulat kong tanong.

Sienna laughs at me and taps my shoulder, “Hindi ba sinabi namin na dadalhin ka namin kung saan ka nararapat? You belong to Oliver’s heart so we’re bringing you to him now,” she said.

“Ano!!! Sa pinas? Ngayon?” naguguluhan ako, paano nila nalaman kung nasaan ako, at ang tungkol samin ni Oliver?

“I know what you’re thinking” napatingin ako kay Chantel ng magsalita siya muli. “Tita Lizeth tells me everything and I can’t help but to make a move so I immediately fly here to New York from France and call Sienna who’s also near the country,” Chantel said cheerfully with a beautiful smile.

“Hindi kami papayag na hindi kayo magkatuluyan ni Beltran ngayong ok na ang lahat, you guys deserve each other” Sienna genuinely said.

“Yeah, this is also the chance for me to stop Oliver from taking Kace away from me every night, he always asks Kace to drink with him when he misses you, I need quality time with Kace tho” Chantel said and pouted.

Mga ilang sandali lang ay nakarating na kami sa airport at dumiretso sa gate two, may nakaabang na private plane doon at mabilis kaming lumipad paalis.

“Makakaabot ba tayo?” tanong ni Sienna kay Chantel.

“I think so?” Chantel answered while busy on her phone.

“Anong kailangan abutan?” I ask.

“You don’t know??” gulat na tanong ni Chantel sakin. “Ang alin?” I ask.

“Hindi mo ba alam? Kaya ka namin sinundo dahil ikakasal na si Oliver kay Zoey, when he got back to the Philippines last week nagdesisyon na siyang magpakasal na muli kay Zoey and tomorrow morning is the wedding ceremony, akala ko pa man din ay kaya ka nagkukulong sa kwarto mo dahil doon” Sienna said with disbelief.

While I stop breathing, ikakasal na siya?

“Hindi siya pwedeng ikasal” I whisper.

“That’s right so as soon as we land in the Philippines you need to run fast as you can to stop him and tell him that you love him so much” Chantel firmly said, buong lakas akong tumango.

Hindi na ako papayag na maulit muli ang nakaraan, alam kong ako ang mahal niya at ako lang ang dapat niyang mahalin. Ipaglalaban ko ang pag-ibig natin Oliver, ako naman ngayon. Hintayin mo ko mahal ko.

Tumigil ako sa kakaiyak at walang ibang iniisip kung hindi ang makarating agad sa kasal.

Mga 8am na kami nakarating sa pinas, at mabilis kaming pumunta sa venue ng kasal ni Oliver.

“Go Aberry,” Chantel said, cheering me as he ran inside the beach resort.

“Miss saan ginaganap ang Beltrans wedding?!” nagmamadali kong’ tanong sa front desk.

“Ano po ma’am” tanong ni sa’kin, “She asked for the venue reserve for Beltran” singit ni Sienna, the front desk nodded and checked her list.

“Beach seaside Ma’am dito po ang daan,” she said and pointed at the way through the beach.

“Thank you!” I said and run, while Chantel and Sienna were behind my back.

Pagkalabas ko ng lobby, agad kong hinanap ang wedding ceremony, and I saw it a meter away from me, I took a deep breath and remove my shoes. “What are you doing Aberry?” Chantel asks.

“I’ll get my man,” I said and ran with my bare feet.

“Oh no wait Aberry!!!” Chantel said but I didn’t bother to stop, I ran faster when I saw Zoey I was already walking on the white carpet.

Mainit man ang buhangin ay hindi ko ito ininda at nagpatuloy sa pagtakbo.

“Itigil ang kasal!!!” I shouted when I stood at the other edge of the white carpet.

Lahat ng tao ay napatingin sakin at gulat akong tinignan, I saw Oliver wearing his tuxedo at the edge of the opposite isle.

“Aberry?” he mouthed and stared at me.

“Itigil ang kasal!!” I repeated.

Lahat sila ay hinihintay ang susunod kong sasabihin at bakas ang gulat sa kanilang mga mukha, lalo na si Oliver.

“Olover, I love you please don’t let go of me, Alam ko na ang lahat at ang tanga-tanga ko para iwan ka at takasan ang lahat, sorry dahil umalis ako. Sorry, dahil wala ako sa mga oras na kailangan mo ako, wala ako sa mga oras na kailangan mo ng masasandalan, wala ako sa mga oras na nasa ibaba ka, wala ako sa tabi mo… Pero ngayon nandito na ako at handa na akong ipaglaban ka sa lahat ng bagay, Oliver, mahal na mahal kita, sobrang mahal kita, hindi ko na kakayaning mabuhay pa, kung hindi ka mapupunta sa akin. Oliver, you are mine, you’re my account, you’re my man and my future, please choose me.” my heart is pounding so fast when I saw tears escape from his eyes and his lips parted.

“Itigil ang kasal na ito!!!” I shouted, at naramdaman ko ang kamay ni Sienna at Chantel sa aking likuran.

When I glanced at them, I was about to nod and confidently smile at them but I stopped when I saw them holding and covering their mouths, controlling their laughter.

“Bakit kayo tumatawa?” bulong ko, Chantel slowly pointed at the bride standing in the middle of the isle.

When I glance at it, I freeze when I don’t recognize this person, “Sino yan?” bulong ko sa kanilang dalawa habang nakatitig sa bride na masama ang tingin sakin.

“Were so sorry Aberry, this is not Oliver’s wedding it’s my brother’s wedding hahaha” Chantel said, lumipat ang tingin ko sa dulo ng isle at nakitang nakatayo si Sir. Cadmus sa tabi ni Oliver at Kace. His wearing a white tuxedo.

Siya ang ikakasal???!?!?!?!

“Hahaha sorry, Aberry,” Sienna whisper, and they both leave me here stiffed.

Halos mawalan ako ng balanse sa pagkakatayo ng marealize ko ang lahat ng ito, buti nalang nakahawak agad ako sa isang upuan na malapit bilang supporta.

Lupa kainin mo nalang ako parang awa mo na, I beg inside of my mind I wanna run away from this embarrassment.

“Aberry!” I raise my head when Oliver calls my name; I saw how Kace tap his shoulder and Sir. Cadmus pushes him with a bright smile.

“Anong sinabi mo?” he asks while walking on the isle.

Parang natutuyuan ako ng laway sa aking lalamunan ng tingnan ako ng lahat ng tao dito, “A-ano s-sabi ko… mahalkita” bulong ko and try to avoid people’s gaze.

I heard him chuckled “You want me to choose you?” tanong muli ni Oliver habang papalapit siya ng papalapit sakin.

My heart is pounding as fast as he walks closer to mine with his genuine smile that melts my heart.

“Oo sana,” I said as he stood in front of me.

“I don’t want to choose you,” he said.

Humigpit ang pagkakahawak ko sa upuan dahil sa sinabi niya, huli na ba talaga ako?

“Please, choose me,” I whisper at him and look into his eyes.

“I won’t choose you….”

Tears fell from my eyes and pain started to roll…

“Because in the first place you were never an option to choose too Aberry, you’re always the right answer,” he said and copped my face, and before I knew it his lips crashed into mine.

We kissed in front of this entire audience, but I don’t care anymore.

I clung my arms around his neck and deepened the kiss.

“You’re the right account of a finance man like me,” he whispers between our kisses.

I smile and stop the kiss, our lips parted but our forehead stays, I gaze at him and whisper.

“You’re the perfect account for me Mister,”

“I love you,” he whispers.

“I love you more!!!!” I shouted and made everyone clap.

We both laughed and hugged each other…

Love bounds us with the most unexpected situations and we will stick with each other till the end.

EPILOGUE

“Again, congratulation to all the graduate students,” the principal said and everyone inside the auditorium clapped.

“Wahh, Nyrill!!!!’ excited kong sambit at agad siyang sinalubong ng mahigpit na yakap.

“Congratulations,” I greet cheerfully and hand her a paper bag with my gift on the inside. After a hug, I gaze at her, and until now I still can’t believe that Nyrill is already a grown-up lady, and at this moment she is going to start a new chapter in her life.

She’s going to be an architect in a few months and I can’t wait to see that. I felt someone wrap his arms around my waist while I was staring at her sister.

“Aren’t you proud at me, instead?” he whispers, nakakunot noo ko namang siyang tinignan dahil sa kayang sinabi.

“Bakit naman sayo, ikaw ba ang grumaduate?” nakangiti akong tanong, he smiles and proudly say, “Ako ang nagtaguyod ng pag-aaral niya miss” he confidently said, I raise my brow and slowly nodded through what he said. “Oh, edi ikaw na” said and went to Nyrill while she’s talking with her friends, I volunteer to take a pictures of them.

“Ok, say cheese!!!” I said and took some pictures with them. After the ceremony, we head straight to the house, because Nyrill wanted to celebrate in the house when Oliver suggested we eat outside.

Mas gusto daw niyang sa bahay na lang at magluto, konting bisita at normal na selebrasyon lamang gaya ng kinalakihan niya. Nyrill grew up so well, Oliver did a great job on guiding her, that why I’m proud about him.

Pagkadating sa bahay andito na ang lahat ng bisitang inimbitahan at nagkaroon lang ng simpleng salo-salo. Dahil konti lang ang katulong dito sa bahay, ay nagdesisyon na rin akong tumulong sa pagbabake ng pie. Habang busy ako sa pag check ng pie sa oven ay tumunog ang phone. “Manang pakicheck po ang niluluto ko sandali,” I ask someone to check it while I’ll answer this call.

Pinagpag ko pa ang kamay ko sa aking pwetan upang matanggal ang konting harina dito, and answer the call.

“Hello?”

“Hello anak nandito na kami ng Papa mo sa airport, papunta na kami dyan ah,” salubong ni Mama mula sa kabilang linya.

“Andyan na si Jake sa labas ma hanapin n’yo nalang siya, siya ang inutusan kong sunduin kayo kesa kay Leo dahil baka malaman ni Oliver na pag uwi kayo dito, alam niyo naman yon mas excited pa kayong makita kesa sa’kin,” I said and hang my phone on my shoulder finch it with my cheeks and shoulders.

I started slicing berries for the Pie and continued talking to them, “Nasabi mo na ba kay Oliver anak?” tanong nila Mama at Papa.

I smile, “Mamaya ko sana balak sabihin ma pag andito na kayo,” I said.

“Sigurado ka na ba sa desisyon mo anak?” Seryosong tanong ni Papa alam kong nag-aalala ito dahil bakas naman sa boses niya.

“Sa tingin ko naman po Pa,” nakangiti kong sambit. I heard them sigh before they speak. “Oh, siya sige papunta na kami dyan ito nakita na namin si Jake, maya-maya lang ay andyan na kami,” they said and turn of the call. Binitawan ko ito sa sink at aalis palamang ako ng bigla ulit itong tumunog.

It’s Diether.

“Hello? Bakit ka tumawag?!” I ask with a playful smile.

“Kasi andito na ako sa tapat ng bahay niyo, natatakot akong pumasok ng diretso baka hindi pa ako nakakatungtong ng gate at patayin na ako ni Beltran” sambit nito, na ikinatawa ko.

“Sira pumasok ka na nandito kami sa kusina,” I said.

“Sige na nga patayin ko na ito, bye,” he hangs up the call, I let go of the phone and check the Pie, I was baking.

“Yan luto na manang hahaha pakihanda na ho iyan sa labas at titignan ko lang si Nyrill sa itaas.” I said and tap her shoulder before I leave the kitchen.

Agad akong umakyat sa second floor papunta sa silid ni Nyrill, natigilan ako ng makitang bukas ito at maykausap siya sa loob. Sinilip ko ito at nakita si Oliver at Nyrill sa loob.

“Thank you sa lahat kuya,hindi mo ako pinabayaan nong nawala si Mama, ikaw na ang tumayong magulang ko, mama ko, papa ko, kuya ko at kaibigan ko” Nyrill hugged him and cry on his arms, I feel soft watching them love each other.

Oliver really does anything for his sister, I know how important Nyrill is to him that’s why she’s also important to me, she’s more like a sister to me. I will cherish her just like Oliver does.

“Basta gawin mo ang gusto at pangarap mo, I’ll be always here at your back, ok” Oliver said and tap her head.

Hindi na ako nanatili sa’king kinatatayuan at tuluyan nang kumatok, “I’ll be at her back, side and front too” I said and catch their attention. Nyrill smiles and pulls my hand for a hug.

“Thank you ate Aberry, you are the reason why we are here, without you there will be no Karnel’s Scent, ikaw ang naging lakas ni Kuya para maitaguyod ako at ang kumpanya, kaya sobrang thank you sa lahat ate” she said and hugged me tighter, My eyes met Oliver’s, he cross his arms upon his chest and watch her sister hug me.

“I’m proud of you,” I mouthed at him and gestured a flying kiss.

“I love you,” he mouthed back and smiled.

“Oh, siya tama na ang drama tara na sa baba at kumain,” I said and pulled Nyrill out of her room. Oliver just followed us but I saw him stop at the staircase when he saw my parents standing at the end.

“Tita, Tito!!!” mabilis pa sa alas kwatro akong binitawan ni Nyrill at tumakbo kila Mama at Papa.

“Nyrill congratulations, here,” they handed a big box to her and they laughed, and talked while Oliver slowly went near me and held my hands.

“Perfect,” he whispered and kissed my forehead.

Sabay kaming bumaba ng hagdan at dinaluhan sila Mama at Papa, Oliver, and my Father parted us to have a man to man talk, while my Mother talk a lot with Nyrill.

Dumating na rin ang ibang kaibigan namin, pagpunta ko sa kitchen ay nakita ko si Diether na pumapapak ng Pie. “Hoy, anong ginagawa mo d’yan?!!?” I said and tease him.

“Here, Madam wanted you to have this since she can’t fly back here in the Philippines.” He handed me a small box with a rose gold bracelet inside.

“Wow, sobrang ganda,” I said and quickly wore it. “Good luck mamaya,” he said and we both went out of the kitchen, I saw how Oliver glared at him that made him stand straight. “Hahaha chill ka nga,” I said and laughed at him, he looked so nervous around Oliver.

“Hiiiiii!!!” agad kong sinalubong sila Lana at Alliana ng malaking yakap, “Buti naman nakarating kayo akala ko hindi kayo pupunta” I said. “Gurl, pwede ba ’yon?” Lana said and hugged me tighter.

Pagkatapos non’ ay dumating na rin sila Chantel at Sienna kaya nagsimula na kaming magsalo-salo sa hapag kainan. Everyone talks and laugh while eating. It’s just so refreshing that we are finally happy.

While we were eating, Oliver suddenly stood up and said, “Can I have everyone’s attention please” he said and made everyone look at him.

Naguguluhan ko naman siyang tinignan ng hilain niya ako patayo.

“Hoy, anong meron?” bulong ko sa kanya, itinaas niya ang kanang kamay at pinakita sakin ang wedding ring na matagal niya nang hindi tinatanggal minsan iyon ang dahilan ng away namin.

I rolled my eyes at him, “Look,” he said.

“Bakit ko naman titingnan ’yan eh wedding ring n’yo yan ni Zoey” nakasimangot kong sambit.

“I said look at it” he pleasingly said kaya wala kong nagawa kung hindi tignan ito ng mabuti.

I stopped when I saw an engraved name on it, “Karnel?” pangalan ko?

“Yes, and that Karnel should always be followed by Jade,” he said and brought out a small box and kneel in front of me.

My eyes widened and he asked, “Aberry Jade Callerees, I want to grab this moment to finally ask you to steal my surname” he teasingly said that it would make everyone smile and cheer.

I cover my lips and control my tears, “Will you Marry me?” he asked formally.

Wala ng pagdadalawang isip at, “Yes! Yes, I will marry you,” I answer and hugged him.

“Wohhh congrats!!” Diether.

“Congratulations,” Chantel and Sienna.

“Luh naunahan talaga ako” Lana.

“Congrats” Alliana.

Everyone greeted us, including my parents and Nyrill. “Yes, magiging kapatid na talaga kita ate” she said and hugged us tighter.

“Wait!!!” I said and everyone stopped talking. “I have a proposal too,” I said and Oliver looked at me confusedly.

I grab a small box in my pocket and raise him in front of him.

“Don’t tell me magpropropose din siya?” Diether whispers but surely everyone hears it.

I smile and open it, his eyes widened, and gasped. “Oliverious Austin Beltran, will you let me steal your surname again for our coming baby?” I ask.

Everyone looked shocked but when I looked back at him, he was already crying and hugged me so tight.

“Steal everything you want. I don’t care, I love you so much, Aberry, I will, for the rest of my life” he said, I smiled.

I’m filled with happiness right now, and I’m happy to say that this will be the new chapter of my life with this Finance manager who steals my heart.

I’ll be at ease with the account that I’m invested in, the man that I’ll spend my whole life with.

“I love you more Oli,” I whisper, and our lips touch.

My story begins here…

Aberry Jade Cortez Callereese resigning off

Aberry Jade C. Beltran is applying for his Faded Accounts…

Fin

EXTRA INFO.

ABERRY JADE CALLEREESE

Age: 23 y/o

Birthdate: May 05

Blood type: O

Weight: 45kg (99lbs)

Hight: 163cm (5’4“)

Zodiac: Taurus

Eye color: Black

Hair color: hazel brown

Hobbies: COD, streaming, baking, making treats.

OLIVERIOUS A. BELTRAN

Age: 25 y/o

Birthdate: December 20

Blood type: O

Weight: 64kg/ 141 lbs

Height: 183 cm/ 6’0“

Zodiac: Sagittarius

Eye color: Dark brown

Hair color: Dark black

Hobbies: Work!

OFFICIAL PAGE

https://www.facebook.com/Dawnvellichor/

Like our page on facebook now✨

FADED ACCOUNTS PHYSICAL BOOK

Hi, it’s me Dawnvellichor, I’m grateful and genuinely thank all of you because you have made this dream come true. 

Law of Attraction Series

FADED ACCOUNTS

(Official Physical Book) 

  ![](https://img.wattpad.com/8a1de53b09faffea4e24172d0b06cd64f4ee2f18/68747470733a2f2f73332e616d617a6f6e6177732e636f6d2f776174747061642d6d656469612d736572766963652f53746f7279496d6167652f5a574841427766484458417763673d3d2d313139373735393536382e313664376465383463313234646661653733333730393832373832322e6a7067)

Shopee Details will be out soon, I’ll keep you guys updated…

LOA: FADED ACCOUNTS BOOK SHOPEE LINK

Shopee link: 

https://shopee.ph/product/117562192/17818437011/?fbclid=IwAR3BCkL0vIvMP73rWoaiG8uloBQp9D2h28YcrHQikYujs6p057omNHR3ahI

LAW OF ATTRACTION SERIES I: FADED ACCOUNTS

written by Dawnvellichor

Book Details:* 5.5 x 8.25 book size* 367 pages* Smooth Light Cream Paper* Gamuza Matte Lamination Cover* with bookmark* with pin* with postcard* with digital Author’s Signature

SYNOPSIS

In the business industry, people are working so hard to earn a high income and as for a simple breadwinner son like Oliverious, he thrives and work so hard to be in what he is standing right now as a Finance Manager in a well-known perfume company, he’s living in a stable life, serving his family and the company well, and a good relationship with his girlfriend, Zoey. He is contented until this irresistible girl, Aberry, came.

Get yours now


Return to top?

Part of a series

Law Of Attraction Series

Part 1 of 6
WattHub

Install WattHub

Size unavailable

App name
WattHub
App version
1.48.250
App size
Description
A digital library of Wattpad stories and Filipino fiction, thoughtfully preserved for readers today and tomorrow.
Developer
WattHub Team

Dismiss install banner?

No problem. You can still install WattHub anytime from the download icon in the header.

WattHub

Notifications

Notifications are off

Get notified on this device when the library grows or changes.