SIMULA

Finding August (BXB) Date Started: 06/20/2021 Date Ended: 1/24/2023

SIMULA

“August, kausapin mo naman ako,” naiiyak na sabi ni Marco dahil pagkaabot na pagkaabot niya ng final draft ng research paper rito ay hindi na ito kumibo pa sa kanya. Para tuloy siyang nakikipag-usap sa bingi.

“August, uy? Galit ka ba? Sorry na,” dagdag pa ni Marco sa lalaking mahal niya.

“Marco, hindi ka ba naaawa sa sarili mo? I am taking you for granted kasi alam kong gusto mo ako. Pero, Marco, I don’t like you.” Masakit ang mga katagang iyon na nanggaling kay August pero tinawanan lang siya ni Marco para mabaligtad ang sitwasyon at hindi na isipin ni August na tama ang mga sinabi niya.

“Kailan ko sinabing gusto kita?” Tumatawang saad ni Marco at nakahawak pa ito sa tiyan dahil sa kakatawa. Sa kabilang banda ay hindi nakaimik si August.

“Seryoso, August, hindi kita magugustuhan kahit kailan. Hindi ka masyadong pogi. Mahina ka sa klase tapos feeling-ero ka pa. Paano kita magugustuhan? Hindi ba pwedeng mabait lang talaga ako dahil kaibigan kita kaya kita tinutulungan?” Saad pa ni Marco at alam niya sa sarili niyang nasasaktan siya kaya nagsinungaling na siya.

Nasasaktan siya sa mga nangyayari.

“August, look at yourself. Napakalabong magustuhan kita. Never,” sabi pa Marco sabay tawa.

“Mabuti naman kung gano’n. I thought kasi gusto mo ako. Hindi pa naman tayo talo,” sagot naman ni August.

“Oh siya, akin na ’tong research paper, sunugin ko na lang. Feel ko kasi hindi mo’ko deserved maging kaibigan. Pangit mo kasi ka-bonding. Manggagamit ka na ang pangit pa ng tabas ng utak mo,” sabi pa ni Marco at nang makuha niya ang mga papel na pinagpuyatan niya ay umalis na siya sa harap ni August at ipinangako niya sa sarili niyang hindi na siya muling magkakagusto sa gaya ni August.

“Marco!” Sigaw pa ni August pero hindi na siya lumingon pa. Ayaw na niyang mabighani sa maamo nitong mukha.

Itutuloy…

PART I

PART I

MARCO

Ang daming tumaktabkbo sa isip ng isang nine-teen (19) years old na gaya ko pero mas iniisip ko kung paano ang senior high school life ko ngayon gayoong hindi na kami magkaibigan ni August. Alam kong walang mali sa ginawa ko. Pinrotektahan ko lang ang sarili ko kahit alam ko naman na gusting-gusto ko siya noon pang Grade 11 kami.

“Anak, may problema ba?” Tanong sa akin ni papa na hindi ko balak sagutin dahil wala ako sa mood makipag-usap sa kanya pero dahil anak niya ako ay kailangan kong magsalita. “Wala po, pa,” sagot ko bago ako dumiresto sa kwarto ko para magbihis.

Kinagabihan.. “Maghiwalay na tayo!” Malakas ang boses na iyon ni mama at sapat lang para marinig ko iyon kahit nan aka-earphones ako.

“Ayan ka na naman, Lucy. Lahat ng problema nating mag-asawa, sa hiwalayan mo agad idinederekta,” mahinahon na sagot ni papa kay mama na hayuk na hayok makipaghiwalay kasi alam ko naman kung bakit. Nabuntis lang siya ni papa noong Collega days nila at pinilit lang daw niyang pakasalan si papa kasi buntis na siya. Kahihiyan daw kung hindi siya magpakasal. What an excuse.

“Matagal na naman dapat talaga tayong naghiwalay. Kung bakit ba kasi kita pinakasalan. Nasira ang buhay ko dahil sa’yo!” Matatalim ang mga salitang iyon ni mama at medyo nabibingi na ako sa mga sinasabi niya kaya lumabas ako ng kwarto at pumunta ako sa salas kung saan nakayakap si papa mula sa likuran ni mama na pilit inaalis ang mga kamay ni papa sa kanyang katawan.

“Anak!” tawag ni mama pero hindi ko siya pinansin.

“Maghiwalay na kayo,” sabi ko na ikinakulat nila.

“Alam ko naman na walang nagmamahal sa akin sa bahay na’to. Binuhay niyo lang ako kasi no choice kayo. Kung ayaw niyo po akong anak, ayoko rin ho kayong mga magulang. Sana hindi ko na lang kayo naging nanay at ta—. Hindi ko na natapos ang mga gusto kong sabihin dahil lumapat na ang kamay ni papa sa akin. Mas mahal ni papa si mama kaysa sa akin habang mas mahal naman ni mama ang sarili niya kaysa sa pamilyang binuo nila noon.

Habang hawak ang pisngi ko ay dumiretso palabas ng aming bahay at hindi ako nagpapigil.

Nakaupo lang ako sa pampang ng lawa at maigi kong pinapakalma ang aking sarili. Ayokong umiyak pero traydor ang mga likido sa aking katawan dahil kusa na lamang silang pumapatak.

Sana nandito ka, August. Sana hanapin mo rin ako.

Kinabukasan ay kay na lolo at lola na nanay at tatay ni mama ako tumuloy dala ang maleta ko. Sinabi ko rin lahat sa kanila na lahat ng mga sinasabi ni mama pati ang pasa sa pisngi ko at niyakap nila ako parehas. Ako ang unang apo kaya spoiled ako sa mga lolo at lola ko. Ganoon din sa mga tita ko kaya katakot-takot na sermon ang iginawad nila sa mga magulang ko na takot na takot na siguro ngayon.

“Alam mo, Marco, hindi ko maunawaan ang mga magulang mo. Lalo na ang mama mo,” ani lola.

“Siya itong nagpumilit na magpakasal agad sa papa mo noong third year college sila tapos sasabihin niyang gusto na niyang makipaghiwalay. Kalokohan!” Inis na sabi ni lola.

“La, huwag na po nating pag-usapan. Gutom na po ako uli,” sabi ko kaya naman nagmadali si lola na magprito ng turon at si lolo naman ay nagpunta na sa business nila na hardware. Medyo may kaya ang side ni mama at ganoon din sa side papa pero hindi iyon halata dahil napaka-low key nila.

Mabilis nagdaan ang araw at naisipan kong basahin ang mga chat ni August sa akin at ng iba ko pang mga kakilala. Seen lang lahat dahil ayoko munang mag-chat.

From: August Marco, sorry na. Uy! Galit ka pa? Sorry, wuy!

Iyon ang mga mensahe niya sa akin pero mas ginusto ko na lamang na matulog kaysa mag-reply.

Mabilis na lumipas ang mga araw. Ayoko pa ring kausapin ang mga magulang ko. Tsaka na siguro. Balik eskwela na rin akong muli kaya naman ipinakita ko ang maganda kong ngiti sa lahat.

“Marco!” Tawag sa akin ni Judelyn na kasama si Rolly na kapwa ko matalik na kaibigan.

“Problema niyo?” Natatawa kong sagot sa patanong na pamamaraan.

“Problema namin ’yang katamaran mong mag-reply na hayop ka!” Sabi ni Judelyn at tumawa na lang kami ni Rolly kasi ganoon kami parehas. Ni hindi nga naka-save ang number namin sa isa’t-isa eh.

“Bakit pala hindi mo yata kasama si August?” Tanong naman ni Rolly. Magkakaiba kasi kami ng strand na kinuha kaya nasanay na silang kasama ko lagi si August.

“Busy,” iyon na lang ang naging sagot ko.

“Halata nga oh,” sabi naman ni Judelyn na nakanguso sa papasok sa gate ng school na si August kasama ’yong kaklase naming babae na may crush sa kanya.

“Sila na ata,” sabi ko na lang kahit ang totoo ay nasasaktan ako.

“Sana all!” sabi naman ni Jude at nagsawalang kibo na lamang kami ni Rolly.

Ang hirap din pala na walang nakakaalam na bisexual ako. Walang nakakaalam na nasasaktan ako at walang nakakaalam kung ano ba talagang iniisip ko.

Alam kong hindi ako pangit at alam ko ring may ibubuga ang talino ko pero ang hindi ko lang maunawaan ay kung bakit nagkagusto ako kay August na magandang muka lang naman ang mayroon. Tamad. Mahina sa klase. Ang dami pang negatibong bagay tungkol sa kanya kaya ang tanga rin minsan ng tipo nating mga tao.

Sa klase at tahimik lang ako kahit medyo maingay ang paligid. Mas pinagtuunan ko na lang ng pansin ang pagbabasa ng libro pero masakit sa mata si August at ang ‘jowa’ nitong bagay na bagay sa kanya. Parehas kasi silang may hitsura.

“Marco, paano mo nga ito sinolve?” Tanong sa akin ni Alvin na kaklase ko. Tiningnan ko lang saglit ang problem na nahihirapan siyang sagutan at nagsimula na akong magturo.

“Bale, kukunin mo muna ’yong value ng a, b, at which is one, four at three, tapos substitute mo lang din tapos follow mo lang ’yong rule,” sabi ko at napayakap siya bigla sa leeg ko.

“’Da best ka talaga, Marco!” Aniya na sayang-saya sa maliit na bagay na itinulong ko. Si Alvin kasi ’yong tipo ng tao na madaling maka-appreciate. Sana lahat ng tao ay gaya niya.

“Dami mong alam!” Sabi ko at tinapik ko siya sa braso kasi nasasakal na ako.

Habang nasa ganoong posisyon kami nang biglang mapasandal si Alvin sa akin.

“Bro, ingat naman sa paglalakad. Laki ng daan eh,” pagpuna ni Alvin kay August na mukang badtrip.

“Pasensya na,” iyon lang ang sinabi niya bago siya tumingin sa akin na parang nalulungkot.

Baka assuming lang ako kaya bumalik na lang ako sa pakikipag-usap kay Alvin pero this time ay binunggo na kami ni August gamit ang katawan niya. Umay.

“Problema mo, August?” Tanong ko.

“Tinulak kasi ako ni Eron,” aniya at napakamot pa siya sa ulo.

“Okay,” ayon lang ang sagot namin ni Alvin at nagtawanan lang kami na parang walang nangyari. Kaibigan kasi namin si Eron kaya nang tumawa ito ay tumawa na lang kami pero bothered ako sa ikinikilos ni August. Papansin.

“Pero Marco, trip ka ata ni August. Pansin ko lang. Banatan ko na ba ’yan sa labas mamaya? Sabihin mo lang,” sabi pa ni Alvin.

“Loko. Ga-graduate na tayo. Tsaka na,” bulong ko at tumingin ako sa posisyon ni August tsaka tumawa.

Itutuloy…

PART II

Here’s another update. I am looking forward na matapos ko ’to.

Part II

MARCO

Ilang buwan na lang ang natitira at magpa-finals na at ready na ako para sa college life pero hindi pa ako ready na umalis na hindi ko man lang nasasabi kay August na gustung-gusto ko siya. Gusto ko na ring makipag-ayos sa kanya kasi feeling ko deserve ko ng peace of mind pero parang mas pinangungunahan ako takot. Takot na mapahiya at takot na baka masaktan na naman ako.

“Lalim ng iniisip?” Patanong na sabi ni Alvin sa akin. Sabay kasi kami ngayon dito sa school canteen na kumain ng aming mga pananghaliang pagkain.

“Hindi. May naalala lang ako sa adobo,” pagpapalusot ko.

“Share mo naman thoughts mo, dali!” Excited niyang tugon. Ewan ko ba rito kay Alvin. Laging excited makinig. Sana ganoon din si August.

“Tinatamad ako,” sagot ko at tumawa na lang siya sa katamaran ko.

Nasa canteen pa rin kami nang biglang umupo malapit sa table namin si August na pinagalitan kanina ng teacher namin kasi wala siyang project na naipasa.

Muka siyang malungkot.

“Tara na, Alvin. Toothbrush na tayo,” paanyaya ko kay Alvin nang matapos kaming kumain.

Saglit ko pang tiningnan si August bago ako tumayo.

“Pengeng toothpaste, ha?” Natatawang paalala ni Alvin.

“Ge. Arat na.”

Nang makapasok kami sa banyo ay tumigin ako saglit sa salamin at napangiwi ako sa dami ng toothpaste na nilagay ni Alvin sa toothbrush niya.

“Galit ka sa toothpaste?” Tanong ko at ngumiti siya.

“Hindi. Ikaw, galit ka pa kay August?” Nagulat ako sa tanong niyang iyon.

“Bakit naman ako magagalit kay August?” Maang-maangan ko.

“Eh hindi ka naman kasi nagkekwento. Pansin ko lang kasi kayo lagi halos magkasama dati,” sabi pa niya.

“Nako. Hindi ako galit kay August. Tinatamad lang ako sa katamaran niya,” sagot ko.

“Sabagay. Masipag kasi ako,” aniya sabay tawa kaya kinutusan ko na siya ng isa sa dami niyang alam.

“Dami mong alam, ’no?” Sabi ko at pinunasan ko ang toothpaste na nasa gilid ng labi niya.

Nasa ganoong posisyon kami ni Alvin nang pumasok bigla si August at mukang malungkot talaga siya pero wala naman akong pakialam.

“Problema no’n?” Tanong ni Alvin kasi bigla na lang lumabas si August kahit hindi pa siya nakakagamit ng toilet or kahit lababo.

Kinahapunan ay antok na antok ako sa last subject namin na Statistics pero nakinig pa rin ako. Pagkatapos na pagkatapos ng klase namin ay tinext ko si August na intayin ako sa may ihawan na pinupuntahan namin kasi napagalitan na naman siya ng teacher namin. Hindi siya naka-focus sa pag-aaral.

Mga fifteen minutes lang akong naghintay sa tapat ng ihawan at nakita ko siya na papalapit kaya sinalubong ko na siya.

“Kumusta?” Tanong ko.

“Okay lang,” sagot niya na walang gana.

“Wala ka bang sasabihin?” Tanong ko.

“Wala. Ikaw ba?” Sabi namain niya.

“Anong problema mo?” Tanong ko.

“Wala nga,” sabi ko at hindi siya makatingin sa mga mata ko. Nakayuko lang siya habang nakatingin sa cellphone niya.

“Sige. Balak pa naman sana kitang tulungan sa projects mo na na-missed,” sabi ko at medyo napatingin siya sa akin.

“Kaya ko na. Hindi ko na kailangan ang tulong mo. Doon ka na lang sa Alvin mo,” aniya pa at parang may gusto siyang sabihin na hindi ko makuha.

“Sure. Muka namang kaya mo nga kaya ka laging lowest sa exam at laging hindi nakakapagpasa ng projects. Doon ka sa Yuri mo. Tutal parehas niyo namang kaya. Bagay kayo. Parehas kayong panlaban ang muka,” sabi ko naman.

“Sige na. Hindi ko kailangan ng tulong mo,” sabi niya pa.

“Ge. Salamat sa time mo. Naabala pa kita,” sabi ko naman pabalik at dumiretso na ako sa meeting place namin ni Alvin at kinuwento ko sa kanya lahat ng usapan namin ni August.

“Kupal naman pala talaga ’yong August na ’yon eh. Puro mukha, walang utang na loob,” naiinis na sabi ni Alvin.

“Hayaan na natin. Buhay niya ’yon. Wala na akong pakialam sa kanya,” sabi ko at inagaw ko ang iniinom niyang milktea.

“Dahan lang,” natatawa niyang paalala pero kailangan ko talaga ng sugar. Nakaka-drain si August kausap. Hindi ko siya mahanap.

Putang ina niya.

Kinabukasan ay hindi pumasok si August kaya medyo nag-aalala ako kasi kailangan nga niyang bumawi. Para man lang sana sa acads niya ay pumasok siya.

Sunod na araw pumasok naman si August pero pansin kong putok ang nguso niya kaya naman humanap talaga ako ng tiyempo na makausap siya.

“August, sorry.” Ako na ang nagpakumbaba at sinabi ko ang mga katagang iyon.

Tumingin siya sa akin at ngumiti.

“Huwag mo ng pabayaan ang pag-aaral mo,” sabi ko pa at nagulat ako nang yakapin niya ako.

“Galit ka pa ba sa’kin?” Tanong niya at umiling ako.

“Bakit naman ako magagalit sa’yo eh magkaibigan tayo?” Sagot ko pabalik.

“Sorry din, Marco. Mali ako. Akala ko talaga galit ka sa’kin,” sabi naman niya.

Bumitaw ako sa pagkakayakap at sinundot ko siya sa tagiliran.

“Ikaw pa ba? Malakas ka sa’kin tsaka mag-e-engineer pa tayo kaya kailangan mong bumawi,” sagot ko pa.

“Marco, salamat, ha? Hindi kasi ako sanay na hindi tayo nag-uusap,” sabi naman niya.

“Ako rin naman,” sagot ko bago ko buksan ang bag ko.

“Photo copy ng mga na-missed mong lessons. Basahin mo lang ’yan para makabawi ka. Nakausap ko na rin si Sir Taco na gusto ka ng i-drop sa subject niya.” Pagsasalaysay ko at nahihiya siyang kunin ang mga papel na personal kong in-edit para sa kanya. Noong nakaraan ko pa gustong iaabot sa kanya ang mga iyon kaso nahihiya akong lumapit.

“Marco, salamat talaga!” Masigla ang pagkakasabi niya noon at alam ko, gusto ko pa rin siya at mahirap mang tanggapin ay masaya ako lalo na noong magkayap kami.

Wala man akong puwang sa puso niya ay magpapakasaya na lamang ako dahil ayokong maghiwalay kami ng landas na hindi kami okay.

Itutuloy.

PART III

PART III

MARCO

“Good morning, Alvin!” Masiglang sabi ko kay Alvin nang makapasok ako sa classroom namin.

“Happy natin ah?” Aniya na imbes na mag-good morning-back.

“Hindi masyado,” pagsisinungaling ko.

“Okay. Ihi lang ako,” aniya at paglabas niya ng classroom ay siya namang pasok ni August kasama ang girlfriend niyang si Yuri.

Medyo nanlumo ang aking mga mata pero mahilig akong magpanggap kaya naman ngumiti ako nang tumingin siya sa gawi ko.

“August, thank you sa tulong mo sa baby ko, ha? Alam mo naman na hindi rin ako matalino lalo na sa math subjects,” sabi ni Yuri sa akin bigla.

“Wala ’yon. What are friends are for, ’di ba?” Nakangiti pa ako habang sinasabi ko ang linyang iyon pero naiinis ako dahil nasasaktan ako. Ayoko ng ganitong feeling.

Marami pang sinabi si Yuri sa akin na sinasakyan ko na lang at ewan ko ba kung bakit ang tagal ni Alvin. Mas gusto ko siyang kausap.

“Ah, nga pala, Marco, sabay ka sa amin mamayang mag-lunch. Libre ka namin ni August,” paanyaya ni Yuri.

“Nako, huwag na. Sa labas kami kakain ni Alvin eh,” sabi ko at sakto namang pasok ni Alvin sa klase.

“Di ba, Alvin, sabay tayo mamayang kakain sa labas,” sabi ko at kumindat ako kay Alvin at na-gets naman niya kaagad.

“Yes! Oo, sabay kami mamaya,” sabi ni Alvin.

“Nako, sayang naman. Next time?” Ani Yuri.

“Sige ba!” Sabi ko na lang at tumango naman si Yuri at tinabihan na si August na busy sa pagbabasa ng mga printouts na binigay ko sa kanya kahapon.

Sana printout na lang din ako para tingnan niya rin ako sa paraang importante ako.

Mabilis ang oras at tanghalian na naman kaya sinabi ko kay Alvin na hintayin ako sa gate ng school dahil naiihi ako.

Saktong papasok pa lang sana ako sa banyo namg makita ko si Yuri at August na naghahalikan. Nakapikit pa sila pareho habang nakasandal si Yuri sa pader. Hindi ko alam ang dapat kong maging reaksyon, basta nawala na lang ako sa sarili ko at kusang lumakad ang aking mga paa papalyo sa kanila.

Pinipigil ko lang na hindi umiyak pero totoong naiiyak ako.

“Ang bilis mo naman ata?” Pauna ni Alvin.

“Doon na lang pala ako iihi sa pupuntahan natin,” sabi ko sa kanya sabay akbay. Sabay naming tinumbok ang sakayan ng pampasaherong jeep at madali lang din na nakarating kami sa tapat ng mall .

“Ihi ka muna tapos food court tayo,” sabi ko at tumango naman ako.

Habang umiihi ay muling nag-flash sa isip ko ’yong tagpong naghahalikan si August at Yuri sa labas ng cr. Para akong na-broke lalo.

Wala akong karapatan na magalit sa kanila pero may karapatan naman siguro akong malungkot kahit na magkaibigan lang kami ni August.

“Fried siomai sa’kin tsaka fried rice. Gulaman na lang din ang inumin,” sabi ko kay Alvin na kanina pa tahimik na nakatingin sa akin.

“Sige. Antay ka lang dito,” sabi niya at umalis sa harapan ko.

Ilang minuto rin akong naghintay kay Alvin at finally, nasa harapan ko na siya ngayon.

“Inaantok ka ba?” Tanong ni Alvin nang mailapag niya ang pagkain na binili niya.

“Hindi ah,” sabi ko.

“Namumula kasi ang mga mata mo. Ang tamlay,” aniya.

“Nako, hindi ka na nasanay. Gutom lang,” pagpapalusot ko.

“Oh siya, kain na tayo,” aniya at ayon na nga ang ginawa namin. Dati kasama pa namin si August na kumakain dito lalo na ako tapos ngayon iba na agad ang takbo. Nakakalumo.

Tahimik kaming kumakain na dalawa nang may makiupo sa pwesto namin. Si August at Yuri.

“Oh, pre, nanditi rin pala kayo?” Si Alvin na ang bumati sa kanila habang ako naman ay tumango lang para hindi nila masabing wala akong pakialam sa kanila which is totoo naman.

“Ito kasing si Yuri, nainggit. Gusto raw ng fries at burger tsaka milktea,” sagot ni August na may kasamang gesture na pagkamot sa ulo.

“Nakow, order na kayo. Kain lang kami ni Marco then diretso arcade kami,” sabi naman ni Alvin pabalik. Ang galing din nitong si Alvin, parang nababasq niya ang isip ko kahit alam kong hindi.

“Sige, Marco, Alvin, order muna kami ni Yuri ng pagkain, ha? Balik kami,” pagpapalaam ni August.

“Sige. Dalian niyo,” sabay pa kami ni Alvin.

Mabilis ang ginawa namin ni Alvin na pagkain dahil ayokong makasabay sila sa pagkain kaya naman pagdating nila at tapos na kami ni Alvin na kumain.

“Sorry, guys, kanina pa kaming gutom kaya nauna na kami,” sabi ko bilang pagdepensa.

“Nako, okay lang. Tagal din kasi namin sa pila,” sabi ni Yuri.

“Oh paano, una na kami. May pupuntahan pa kami ni Alvin eh. Enjoy your date!” Nakangiti kong sabi bago kami umalis ni Alvin na nagpaalam na kay August at Yuri.

“Kanina pa tayo nagmamadali. Saan ba tayo pupunta?” Tanong ni Alvin.

“Sa inyo na lang tayo. Tinatamad na akong pumasok. Netflix tayo,” sabi ko at ngumiti naman si Alvin.

“Bili muna tayo ng pagkain,” sabi naman ni Alvin na talagang suportado ang kahibangan ko.

Mabilis lang kaming namili ni Alvin at puro tinapay ang binili niya habang ako naman ay junk foods at juice drinks. Bumili rin kami ng fries kasi paborito namin ni Alvin ’yon.

Pagdating namin sa bahay nila ay binati ako ng mommy ni Alvin.

“Long time no see, Marco! Napasyal ka ata?” Bungad iyon ng mommy ni Alvin.

“Busy po sa acads, tita,” sabi ko.

“Magmo-movie marathon po kami, ma,” singit naman ni Alvin na humalik pa sa pisngi ng mommy niya bago niya ako kinaladkad papasok aa kwarto niyang kami ang nag-design noong grade 10 kami.

“Tulog muna ako. Kanina pa ako inaantok,” sabi ko kay Alvin noong makapasok kami sa kwarto.

“Sige. Mamaya na tayo manood. Inaantok din ako,” aniya at tumabi siya sa akin nang maisara niya ang pinto at mabuksan niya ang aircon.

Hindi na ako nagpalit ng damit. Basta nagsando na lang din ako at inantay ko si Alvin na tumabi sa akin at niyakap ko siya ng mahigpit. Hindi naman siya umangal, bagkus ay hinaplos niya ang likuran ko kaya medyo nakaramdam na ako ng bigay ng talukap.

Walang nagsasalita sa amin, basta alam ko lamang ay safe na safe ako kay Alvin. He never failed to comfort me. How I wish na hindi magsawa si Alvin sa akin.

—

Around alas kwatro ng hapon nang magising ako. I had a great sleep at randam ko ang yakap ni Alvin sa akin kaya pumikit na lang uli ako. Ayokong istorbohin ang masarap niyang pagtulog.

Panandalian kong nakalimutan si August at siguro pag-graduate namin ay makakaya ko ng makalimutan siya. Bata pa naman ako. Marami pang isda sa dagat.

“Baho mo, bangon na!” Sabi ko kay Alvin nang mainip ako sa kakatingin lang sa kisame.

“Hmm, anong oras na?” Iyon ang sagot niyang tanong.

“4:30.”

“Shocks! Ang sarap ng tulog ko!” Aniya at yumakap pa siya sa akin ng mahigpit.

“10 minutes pa. Antok pa ako,” aniya at sumiksik siya sa dibdib ko kaya natawa na lang ako bago ko siya pitikin sa kaliwa niyang tenge.

“Gutom na ako, Alvin,” bulong ko sa kanya.

“Paluto na lang tayo kay mama,” aniya.

At iyon na nga ang nangyari. While waiting sa meryenda ay nag-chat si August na break na raw sila ni Yuri at gusto niya raw akong makausap.

I don’t know how to react. I don’t want to be rude na bigla na lang aaalis.

Hays, August.

Itutuloy…

Part IV

Part IV

MARCO

“Alvin, peram ako saglit ng bike. May bibilin lang ako,” pagpapaalam ko kay Alvin na wala namang tanggi. Nagpaalam din ako saglit kay tita na may bibilin lang ako kahit na pupuntahan ko lang si August sa tambayan malapit sa school.

Mabilis lang ang naging pagpapatakbo ko ng bisikleta at nakita ko agad si Yuri at August kaya ibinababa ko ang suot kong sumbrero at nagtago ako sa hindi nila makikita. Nakatalikod kasi sila sa posisyon ko.

“Bakit ba inaabala mo pa ’yong tao, August?” Si Yuri.

“Ikaw din naman ang nagsabi, ’di ba? Na umiiwas sa atin si Marco. Tsaka kapag pumunta siya, confirm na na gusto nga niya ako. Eh ’di tapos na ’yang pinuputol ng butse mo,” sabi ni August at parang nadudurog na naman ako.

Ayon pala ang gusto nilang mangyari. Akala ko ah pinapapunta ako ni August kasi break na sila ni Yuri pero ako pala ’yong gusto nilang durugin. Ang babait nila. Sobra.

Inaabuso nila ang kabaitan ko.

“Muka namang hindi pupunta ’yon si Marco,” sabi ni Yuri.

“Sabi ko naman sa’yo, ’di ba? Walang pakialam ’yon sa’kin,” sabi ni August at kung alam lang niya kung gaaano siya kahalaga sa akin eh.

“Basta talaga, feel ko na ayaw sa’kin ni Marco,” sabi ni Yuri.

“Hayaan mo na,” sabi ni August.

Ilang minuto pa akong naghintay at ang dami ko pang narinig.

“Kinaibigan ko lang naman si Marco kasi mabait sa’kin tsaka tinutulungan ako sa school,” sabi ni August.

“Sabagay. Kaya, bakit nga ba ako magseselos,” sabi naman ni Yuri at ganoon na lang ang bugso ng luha ko.

Ilang minuto pa akong naghintay at nagulat ako nang may tumapik sa balikat ko.

“Ba’t nandito ka sa likod ng halamanan?” Tanong ni Alvin at nakita niya akong umiiyak.

“Sssshh!! Bakit ka naiyak?” Tanong ni Alvin at niyakap ko siya saglit.

“Ayoko na,” sabi ko.

“Tahan na,” sabi ni Alvin at pinunasan niya ang luha sa aking mga mata.

—

From afar ay pinapanood ko si Yuri at August na naglalakad at tapos na ako sa kanila. I am so done with them.

“Focus na lang tayo siguro sa pag-aaral. Hindi naman sila kawalan,” sabi ni Alvin at um-oo naman ako bilang pagsang-ayon.

“Mas mabuti na nga siguro na manatili na lang akong damo sa mga mata niya. Mahirap man pero nabubuhay kahit wala siya,” sagot ko pa.

—

Exam day na at confident ako na papasa ako kaya naman nang mabilis akong natapos.

Habang abala ako sa pag-aaayos ng gamit ay sumunod naman si Alvin sa akin at inakbayan niya ako.

“Tara na?” Paanyaya ni Alvin.

“Arat!” Sabi ko naman.

“Ma’am, we’re leaving po,” sabi namin sa teacher namin at tiningnan ko pa si August na nahihirapan sa pagsasagot at ilang weeks na lang din ay ilalabas na ang list ng mga ga-graduate.

“Libre mo’ko ng halo-halo!” Sabi ko kay Alvin at um-oo naman siya.

“Tapos na rin si Judelyn at Rolly, sama na rin natin,” suhestyon ni Alvin nang makita sa labas ng gate ang dalawa. Mukang mga nawawalang pusa.

“Kumusta naman ang exam?” Tanong ni Judelyn sa amin ni Alvin nang makalapit kami sa kanila.

“Okay lang,” sagot ko.

“Naks!” Sagot naman ni Rolly.

“Kayo?” Si Alvin naman ang nagtanong.

“Basic,” biro ni Rolly.

“Basic daw eh may tatlo ka ngang walang sagot sa Algebra,” pang-asar ni Judelyn.

“Hindi ka sure. Nanghula ako,” sabi naman ni Rolly kaya nagtawanan kami.

Sa kabuuan ng aming gala ay wala akong naramdamang lungkot except noong napag-usapan namin ang mga university na papasukan namin sa college.

“Basta ako, doon ako sa PWU. Nakapasa na rin naman ako sa entrance exam eh,” sabi ni Rolly.

“Same. PWU rin ako,” sunod naman ni Judelyn.

“Kayo ba?” sabay pa si Judelyn at Rolly.

“Undecided pero marami na akong engineering school na pinag-exam-an. Naghihintay lang ng tawag para sa full scholarship,” sabi ko naman.

“Undecided din ako. Basta kung saan si Marco, do’n ako. Parehas namang engineering ang kukunin namin eh,” sabi naman ni Alvin bago niya inumin ang fresh milk na bigay ko sa kanya.

“Maiba tayo. Alam niyo na ba ’yong balita?” Si Judelyn.

“Na?” Sabay-sabay pa kaming tatlo ni Alvin at Rolly.

“Ito raw jowa ni August na si Yuri ay buntis,” diretsahang sabi ni Judelyn at hindi ko alam kung paano ako magre-react.

“Weh? Ba’t hindi naman alam?” Si Alvin naman ang nagsalita.

“Nalaman ko lang kahapon kasi nakasabay ko siya sa cr. May hawak siyang pregnancy test,” sabi pa ni Judelyn kaya lumunok muna ako ng laway bago magsalita.

“Hayaan na natin sila. Buhay nila ’yon. Good luck sa kanila,” natatawa kong salaysay.

“Good luck talaga!” Si Judelyn ang nagsabi no’n at sumabay na lang din ako sa agos ng usapan namin kasi baka ito na rin kasi ang last bonding naming apat before college.

“Okay lang ’yan, Marco. Mukang doon sasaya ’yong dalawa. May darating ding para sa’yo,” sabi ni Alvin bago kami maglakad papunta sa sakayan ng pampasaherong jeep.

“Sana,” sabi ko at ngumiti na lang ako.

—

After a week ay ginugul ko ang oras ko kasama si Alvin sa pag-aasikaso ng mga requirements at napili naming sa kabilang bayan mag-aral.

Lumabas na rin ang result ng exam at ‘With High Honors’ ako sa strand namin na ikanatuwa naman ng lolo at lola ko both sides.

Tungkol naman kay Yuri at August at balak kong kausapin siya today para i-congratulate. Ma-mi-miss ko rin siya kaya naman nang magkaroon ako ng pagkakataon ay tinapik ko siya sa balikat ay sinenyasan ko siyang sumunod sa akin sa likod ng classroom namin.

“August, congrats!” Sabi ko.

“Saan?” Tanong niya.

“Ga-graduate ka tsaka sa inyo ni Yuri. Totoo bang magiging tatay ka na?” Mahina kong tanong kasi baka may makarinig.

“Ha? Tatay? Paanong tatay?” Tanong niya na parang lost na lost.

“Kalat na kasi na buntis daw si Yuri at ikaw ang tatay,” sabi ko.

“Really? Wala akong planong maging batang ama. Ang dami ko pang pangarap sa buhay. Buntis? Ayon ba ’yong kumakalat?” Aniya at tumango ako.

“Paniwalaan niyo ang gusto niyong paniwalaan, basta wala akong ginagawang masama kay Yuri,” pagdepensa niya na parang itinutulak na niya ako sa pader.

“That’s why I am asking. Hindi mo kailangang magalit. Tsaka, August, totoong proud ako sa ga-graduate ka na. Congrats!” Sabi ko kahit na ang bigat sa akin na hindi na kami magkikita kasi magkakahiwalay na kami.

“Thankful din ako sa’yo, Marco. Sorry din sa mga nagawa ko,” sabi naman niya.

“Bakit ka naman nagso-sorry na parang may nagawa kang masama?” Tanong ko.

“Marami pero ganoon pa man ay nagpapasalamat ako sa’yo. Kung wala ka ay baka hindi ako makaka-graduate,” sabi niya pa bago niya ako yakapin na ikinagulat ko.

I have waited for this moment to come at dumating na kaya yumakap na lang din ako bumalik at nakita ko si Alvin na nakatingin sa amin at ngumiti siya ng malaki bago nag-thumbs up at umalis.

Itutuloy.

PART V

PART V

MARCO

Mabilis na lumipas ang araw at nakagraduate na kami agad at araw-araw akong nahihirapan na mag-adjust lalo na at nasa bahay lang ako. Kahit hindi na nag-aaway ang mga magulang ko ay ramdam na ramdam ko na na mayroong gap sa amin ni mama at papa. I knew it. Unwanted son nga kasi pero nagpapasalamat pa rin ako sa kanila dahil binuhay nila ako at binigyan ng komportableng buhay. Pero hindi naman iyon ang sukatan. Gusto kong maramdaman na mahal nila ako.

“Nak, saan mo planong mag-college?” Si papa ang nagtanong out of nowhere.

“Sa kabilang bayan ho,” I answered.

“Good choice. Sabihin mo lang sa akin kung may kailangan ka,” sabi pa ni papa at ginusot niya ang buhok ko gamit ang kaliwa niyang kamay.

Hindi na ako sumagot. I just don’t like to talk to him.

“Alvin, ride tayo mamaya!” Masigla kong sabi kay Alvin nang sagutin niya ang tawag ko.

“Pass muna ako. Masakit pa ang katawan ko sa ride natin kahapon eh,” sabi naman niya kaya inunawa ko siya dahil medyo long ride rin ’yong naging pagba-bike namin kahapon.

Dahil nga hindi kami makakapag-ride ni Alvin ay nagmukmok na lang ako sa kama ko at nang maghapon ay nagpunta ako sa may kanto ng subdivision na kinatitirikan ng aming bahay dahil gusto ko ng inihaw.

“Uy, Marco!” Si August iyon.

“Uy!” Iyon naman ang sinabi ko dahil hindi ko inaasahan na nandito pala siya.

“Inihaw?” Tanong niya.

“Yep. Medyo nababagot sa bahay eh,” sagot ko naman.

“Haha. Ako rin,” aniya at nagsimula na kaming magpaihaw.

“Libre mo’ko?” Biro ko.

“Sige ba!” Aniya at nang maluto na ang mga pinaihaw namin ay natawa ako saglit.

“Nasaan jowa mo?” Tanong ko.

“Wala na kami,” sabi niya na parang wala lang sa kanya at hindi na’ko nagtanong pa. Buhay niya iyon eh.

“Ikaw, ba’t ’di mo kasama si Alvin?” Siya naman ang nagtanong.

“Pagod daw eh,” sagot ko at hindi na rin siya nagtanong.

“Try mo ’tong isaw, masarap!” Aniya at itinapat niya pa sa bibig ko ang stick na mayroong isaw at nag-hesitate ako kung kakainin ko iyon o hindi pero sa huli ay kinagat ko na rin.

“Hmm! Masarap nga! Bagay na bagay sa suka!” Masigla kong tugon.

“Kasi ikaw, puro hotdog at paa ng manok ang binili mo eh masarap din naman ang isaw,” aniya.

“Mas masarap ka,” mahina kong bulong sa hangin na alam konh hindi niya rinig dahil sa sobrang hina.

“Ha?” Pagkaklaro niya.

“Sabi ko kako, masarap,” sabi ko kahit hindi naman talaga iyon ang sinabi ko.

“Paluto pa tayo?” Tanong niya.

“Hindi na. Palamig na lang siguro,” sagot ko nang maubos ko ang kinakain ko.

“Sige. Stay put ka lang, libre ko na uli,” aniya bago siya tumayo sa upuang gawa sa kawayan at pinagmasdan ko lang siya at napaisip ako sa sarili ko na napakahirap niyang abutin.

“Natulala ka na riyan, Marco,” puna ni August. Hindi ko na pala napansin na kanina ko pa siya iniisip.

“Ah, sorry,” sabi ko at kinuha ko ang palamig na binili niya para sa akin. “Salamat sa libre!” Sabi ko pa.

Hindi na siya nagsalita at kapwa kami napatingin sa langit. Ang hirap hanapin ni August kasi hindi naman niya ako hinahanap.

We used to be this close noong una. Sobrang dami naming gala moments na magkasama. As in, sa kanya umikot ang senior high school life ko. Nagbago lang lahat sa hindi ko alam na dahilan. Wala naman akong masamang nagawa sa kanya. Ang alam ko lang ay ginagawa ko ang lahat kahit hindi niya hinihingi.

Iyon nga siguro ang pagkakamali ko. I gave him too much na parang hindi ko na inisip ang sarili ko at ang iisipin niya. Pero ganoon naman talaga, ’di ba talaga? We give our all lalo na sa taong gusto natin which I did. At hanggang ngayon, gustung-gusto ko pa rin siya.

—

Mabilas na lumipas ang mga araw at natagpuan ko na lamang ang aking sarili na nakikinig sa orientation ng mga freshmen sa university na napili kong pasukan. I was sitting right next to Alvin na halatang nakikinig sa sinasabi ng mga professors sa unahan.

“Once again, welcome to the college of engineering and welcome to St. John University!” Sabi ng Dean namin at nagpalakpakan naman kami.

After ng orientation ay dumiretso na ako sa dorm na kung saan hindi ko pa talaga kilala ang makakasama ko. Magkatabi lang kami ni Alvin ng  pinto pero hindi ko siya kasama sa kwarto. May nauna na raw kasing umokupa at malas namin ni Alvin kasi hindi kami magkasama.

May dalawang kama ang loob ng kwarto at simpleng study table at may sariling banyo rin. May lutuan din awa naman ng Dios ay maaliwalas kahit walang aircon. Kahapon ko pa naayos ang mga gamit ko ay may dala rin akong maleta ay isang malaking storage box para sa mga burloloy ko sa buhay.

Dahil nga wala namang klase pa ay naisipan kong matulog at hinayaan kong lumipas ang mga oras sa aking kama.

Pasado alas siyete na ng gani nang magising ako. Hindi ko alam na napakahaba na pala ng oras na ginugol ko sa pagtulog at kumakalam na ang sikmura ko dahil sa gutom.

Papabangon na sana ako nang makaamoy ako ng bango ng nilulutong pancit canton kaya napatayo ako at pumunta ako sa kusina.

Kitang-kita ng dalawa kong mga mata ang nakasandong si August na nagluluto ng pancit canton. Paano siya napapunta rito?

“Oh, gising ka na pala? Grabe, ang tagal ng tulog mo,” aniya na nakangiti.

“Ba’t ka nandito?” Ayon ang naging sagot ko.

“Nakalimutan kong sabihin agad. Noong nakaraan pa ako rito,” aniya kaya napakuyom ako ng kamao saglit at ngumiti ako.

“Hmm, gano’n ba? Mukang masarap ang canton na niluluto mo. Nakakaguton ang amoy,” sabi ko.

“Nako, stay put ka lang, share tayo rito,” aniya habang nagbabalat ng nilagang itlog.

“Talaga?” Sabi ko at tumango naman siya. May sinaing na rin sa maliit na rice cooker kaya napangiti ako kasi pakiramdam ko ay pinagluluto niya ako at masarap iyon sq pakiramdam.

Habang naghihintay kay August na matapos magluto ay naghilamos ako at nasa ganoong estado ako nang kumatok sa pinto at nang buksan ko iyon ay bumungad sa akin si Alvin na may dalang plato na may lamang kanin at adobo.

“Alam kong kanina ka pq tulog kaya naisip kong dalhan ka na lang pagkain. Ubusin mo ’yan, ha?” Ani Alvin at mabilis itong lumingon sa likod ko bago siya umalis.

“Alvin, salamat!” Tinanaw ko pa siya habang naglalakad at ngumiti lang siya.

Maaga pa naman pero ang effort nilang magluto. Ganito siguro ang buhay nagdo-dorm.

“May pagkain ka na pala,” ani August habang nakatingin sa hawak kong pinggan. Medyo nakakadama ako ng lungkot sa boses niya kaya lihim akong kinilig.

“Share tayo rito. Huwag ka ng magtampo,” sagot ko at tumango lang siya habang inilalapag ang mga pagkain niluto niya.

Nagbago agad ang ekspresyon ng kaniyang mukha at ngumiti.

“Akala ko hindi ka na kakain ng canton na niluto ko,” aniya.

“Nako, nagke-crave rin kayo ako sa niluto mo. Mapapadami ang kain ko nito,” sabi ko pa para lumubag ang kaniyang dibdib.

“Ako rin. Tsaka wala pa akong maisip na lutuin eh,” aniya at parehas naming binusog ang aming mga sarili ng pancit at adobong manok.

Dala na rin siguro ng gutom ay masaya naming naubos lahat ng pagkain kaso wala pala kaming tubig kaya mabilis kaming lumabas ng dorm at bumili kami ng tubig sa tindahan.

“Bukas na tayo bumili ng malaking galon ng tubig. Tyaga muna tayo rito sa malaking tubig,” ani August at sumang-ayon naman ako.

Nang makabalik kami sa dorm ay nagkwentuhan pa kami at napag-usapan namin ang mga section at kurso ng bawat-isa.

“Engineering kinuha ko. 1A ako,” aniya na ikinagulat ko.

“Eh? Engineering 1A din ako!” Sabi ko.

“Block section tayo!” Sabi ko pa nang makita ang kaniyang schedule. Medyo nagtataka lang ako kasi nakapasok siya rito sa school namin gayo’ng mataas ang standard dito at may grade requirements at entrance exam. Alam ko pati na 84 lang ang average ni August pero ganoon pa man ay parang pinaglalapit talaga kami ng tadhana. Sana.

“Hindi na tayo mahihirapang mag-start at mag-adjust kasi magkasama tayo,” aniya.

Marami pa akong gustong sabiin kay August pero bigla akong nakaramdam ng antok kaya naman nagpalit na ako ng pantulog at nag-good-night na ako sa kanya.

Nahahanap na kaya ako ni August?

Itutuloy…

PART VI

PART VI

MARCO

Mabigat ang pakiramdam ko nang imulat ko ang aking mga mata at iyon pala ay dahil nakayakap sa akin si August. Halos mag-init ang aking mukha dahil nararamdaman ko ang paghinga niya sa leeg ko.

Maigi kong dinamdam ang yakap niya at gumalaw ako ng konti, pinagdikit niya pala ang aming mga higaan at kaya ngayon ay para akong matutunaw sa sobrang saya dahil sa ginawa niya.

Ilang minuto lang din ang nakalipas at mukang nagising na siya.

“Good morning!” Sabi ni August nang magising siya. Bakit kahit gulo ang buhok niya ay gwapo pa rin siya? Napaka-unfair sa iba.

“Good morning!” Nakangiti kong sabi at dumiretso na ako sa banyo para maligo.

Todo ngiti talaga ako habang naliligo. Hindi ko mawari pero ganito pala kasaya na makasama ko si August sa isang kwarto. Lumalabas ’yong pagiging malambing niya. O baka naman malambing talaga siya at ayaw lang niyang ipakita sa iba na malambing siya? Ewan.

Ilang minuto akong naligo at nang makalabas ako sa banyo at naabutan ko siyang nagpi-prito ng itlog at hotdog. May timpal na ring gatas.

“Aga mo namang maligo. Ten pa una nating klase,” pagkamot niya sa ulong sabi.

“Wala. Ang init kasi,” sagot ko.

“Breakfast tayo kaso hindi pa luto ’yong kanin sa rice cooker,” aniya pa at ngumiti.

“Nako, sige lang. Bawi ako mamayang lunch,” sabi ko naman bago ako nagsuot ng puting t-shirt.

“Ah, August, kapag ba naluto ’yong kanin, pwede na kitang ulamin?” Natatawa kong sabi.

“Loko!” Iyon lang ang sagot niya at tumawa.

“Pero pwede rin!” Tumigil siya sa pagtawa at matapos ang banat niyang iyon ay humagalpak naman ako pabalik ng tawa kasi ayokong magpahalatang kinikilig ako. Putik!

“Pass!” Iyon lang ang sinagot ko at nagpatuyo na lang ako ng buhok.

Nang maluto ang pagkain namin ay kapwa kami nagpakabusog dahil first day namin sa klase.

Pasado alas nuwebe ng umaga nang magpalit kami ako ng damit. Simpleng puting shirt lang at faded na pantalon. Wala kasi kaming uniform, P.E lang ang pinakamayroon ang school namin at pati NSTP shirt na may tatlong category.

Sa kabilang banda ay ganoon din ang kasuotan ni August. Nakasimpleng oversized shirt lang din siya at faded na pantalon at simpleng puting sapatos na kagaya ng akin. Naalala ko bigla ’yong sapatos na suot niya. It was my gift for him noong grade 11 pa lang kami. Paano ko nasabi? Basta pakiramdam ko iyon ang regalo ko sa kanya.

“Let’s go?” Sabi niya.

“Arat na!” Sagot ko naman at ni-lock na rin namin ang pinto. Nakalimutan kong i-chat bigla si Alvin. Mamaya na siguro. Pero hindi ko rin natiis at kinatok ko na lang ang pintuan niya at akma namang liligo pa lang siya.

“Una na kami ni August,” sabi ko.

“Sige. Ngayon lang ako sinipag maligo eh,” kamot-ulo niya pang sabi. Nakabalot pa kasi siya ng tuwalya sa katawan.

“Nako, hindi ka naman talag naliligo!” Biro ko bago ako tumawa gaya niya.

“Loko! Mauna na kayo ni August,” ani Alvin at nakita ko kung paano ang hitsura ni August na nakatingin sa amin ni Alvin.

“Sige, bye!” Sabi ko at isinara naman niya ang pintuan ng kaniyang kwarto.

“Jowa mo ba si Alvin?” Tanong bigla ni August nang makapasok kami sa gate ng school.

“Ha? Sinasabi mo? Hindi ko jowa ’yon!” Sagot ko sa painis na tono.

“Ba’t ang sweet niyo?” tanong niya pa.

“Manhid ka ba? Ikaw ang gusto ko!” Hindi ko na napigilqn ang sarili ko ngunit bigla akong nilamon ng kaba.

“Joke! Tara na nga! Ang dami mong alam eh,” sabi ko at inakbayan ko na lang siya para hindi kami maging awkward bigla.

Another wasted opportunity.

Itutuloy…

A/N:

Hi, guys! I am really happy na may nagbabasa pa rin nitong story na’to na sinulat ko lang ang umpisa kasi feeling broken ako kahit hindi naman. Ang saya pala maging single ng mahabang taon. I am free! Hahaha. Sana kayo rin, happy at safe. I’ll appreciate kung mababasa ko ’yong comments niyo kahit tuldok or ‘hi’ man lang.

TPW

PART VII

Part VII

MARCO

It was not really my intention to say that I like August impromptu nadala lang ako pero muka namang naniwala siyang nagbibiro lang ako. Pero mas masakit isipin na biro lang ako kay August. Biro lang ang lahat sa kanya pero sa akin ay hindi.

Unang subject or course namin para unang klase ay College Algebra na alam kong hate na hate ni August. Mahina raw kasi siya sa Math pero nag-Engineering. Ewan ko ba.

“Marci, kinakabahan ako,” bulong ni August nang makapasok kami sa napakalaki naming classroom. Muka itong mini-theater at pataas ang styel ng mga upuan.

“I bet, everyone is here, so let me introduce myself. I am Professor Cynthia Velasco-Amar, your College Algebre prof for the whole sem. Since first day, I want to give you the privilege to introduce yourselves in way na maalala or matatanda ko kayo. Let’s start with the two boys at the back,” ani ma’am sa mikroponong hawak niya. She sounded really nice pero mukang strikta. Sakit ba ng mga Math teacher iyon?

“Good morning, everyone! I am Jerome Santiago. Nice meeting you all!” Sabi ng lalaking katabi namin ni August. Sa unahan kami nagpakilala kaya kinakabahan na rin ako.

“Anything else?” Dagdag pa ni Ma’am.

“Nothing, ma’am,” sagot naman niya na ikinagulat ko.

“Okay, next,” at sumunod na ako.

“Hi, I am Marco Deliola! I am from STEM strand and I am grateful that I am here today!” Sabi ko at sumunod na si August na ngumiti ng malaki.

“Hi! Magandang umaga sa inyo. Ako si August Jacinto. Masaya akong makita kayong lahat!” Ani August at titig na titig ’yong prof at mga kaklase kong babae sa kanya. Well, August is a good-looking-man. No doubt iyon.

“Good day, everyone! I am Audrey Katindig and I will be that man’s September!” Sabi niya sa naglalakad na si August kaya umani iyon ng samu’t-saring reaksyon sa mga ka-block section namin.

Medyo umingay ang klase na natigil lang noong magsalita ang prof namin.

“This is a math course and not some kind of romantic class, Ms. Audrey. Inilulugar ang landi at pag-aaral,” ani ma’am kaya lihim akong napangiti habang ang mga kaklase ko naman ay natameme at ang ilan ay tumawa.

Mabilis lang natapos ang ‘introduce yourself’ eme namin sa klase at nag-proceed si ma’am sa pag-aabot ng printed na syllabus ng course niya para sa buong sem.

Pagkatapos na pagkatapos ng klase ay naglakad na kami ni August papunta sa labas ng campus pero napatigil kami nang lumapit si Audrey kay August.

“August, right?” Tanong nito at tumango naman si August.

“I am Audrey!” Sabi naman ni Audrey at inabot pa nito ang kamay kay August na inabot naman ng una.

“See you around, ha? Ang pogi mo. Sana single ka like me,” sabi pa nito bago umalis.

Nawalan ako bigla ng ganang kumain.

“Hala ka, mukang hanggang dito, may nahulog agad sa’yo!” Natatawa kong pang-aasar kay August.

“Pag-aaral ang ipinunta ko rito,” aniya at tumango na lang ako.

Since 11:20 pa lamang ng umaga ay napagpasyahan naming sa labas na nga ng campis kami kumain. May kamahan kasi sa cafeteria malayo rin ang next subject namin.

“Dito na tayo sa tapsilugan. Medyo mura,” aniya nang madaanan namin ang isang kaininan.

“Kain ka na riyan. Busog pa ako,” sabi ko kay August. “Samahan na lang kitang kumain,” sabi ko at ilang beses pa niya akong kinulit pero hindi niya ako napapayag.

“Basta kakain na ako, Marco. Gutom na kasi ako eh,” sabi niya at tumango lang ako bago ko ilabas ang cellphone ko.

“Boring ng english,” message ni Alvin iyon sa akin at talagang voice message pa.

“Loko ka, makinig ka sa prof!” Reply ko naman at voice message rin iyon.

Tawa lang ako ng tawa the whole time dahil kay Alvin. Nawala ang atensyon at inis ko kay August at Audrey. Naiinis ako, bakit ba?

“Mukang ang saya natin ah? Si Alvin kausap mo?” Tanong ni August at tumango naman ako at nag-chat naman ako sa mga kaklase ko noong high school at ganoon din si Rolly at Judelyn na kapwa Psychology ang kinuhang kurso.

Ilaang minuto rin akong nag-chat bago ako nakaramdamam ng uhaw kaya ininom ko ang tubig na nasa tumbler ko. Ewan ko ba, nakaugalian ko ng magbaon ng tubigan simula high school.

“Tara na, Marco,” paanyaya ni August at tumayo na kaming dalawa.

“Ang sarap ng tapa nila,” kumento bigla ni August.

“Ah,” iyon lang ang sagot ko at tahimik kong isinalakpak ang earphones sa tenga ko at nag-play ako ng ramdom na melody lang.

Mayamaya pa may bigla kumalabit sa balikat ko.

“Hmm, kuya you left your handkerchief,” sabi nito at malaking ngiti niya ang bumungad sa akin.

Magandang lalaki. Iyon ang depinisyo niya sa akin. Napakaputi ng ngipin, maganda ang tindigan at pasok sa banga ang kagwapuhan.

“Ah, salamat!” Sabi ko at nginitian ko rin siya pabalik.

The next thing na nangyari ay inabot niya sa akin ang panyo at talagang masaya ako sa nangayari pero mas pogi pa rin talaga si August sa paningin ko. Si August iyon eh.

“Laki ng ngiti natin diyan ah?” Sabi ni August.

“Naibalik kasi sa’kin ’tong panyo ko,” iwinagaygay ko pa ang panyo ko sa harap niya.

“Okay,” aniya at naglakad na kami pabalik sa dorm. One-thirty (1:30)pa kasi ng hapon ang pasok namin. Wala pang twelve (12) noon! Balak kong matulog.

Mabilis lang din kaming nakarating sa dorm at tumapat ako agad sa electric fan dahil nainitan ako. Hindi ko rin binigyan ng pansin pa si August at humiga na’ko sa kama. Naka-earphones lang ako habang nakatingin sa kisame. Naguguluhan ako sa isip ko kaya nakinig ako ulit ng mga melodies na galing sa Kdrama. Nakakawala ng inis. Alam ko kasi kanina na imposibleng aral lang si August kita ko kasi sa mga mata niya na gusto niya ang atensyong nakukuha lalo na sa Audrey na iyon.

What if, ako naman ang lumandi? May pakialam kaya siya? Sana. Pero hindi naman ako malandi kaya’t minabuti ko na lamang na isarado ang akong mga mata.

“STEM ka rin?” Tanong ng isang matangkad na lalaki sa akin. Sa tingin ko ay nasa 5’9 or 10 siya. 5’7 lang kasi ako.

“Yep. STEM 11-A,” sagot ko at naiilang ako sa hitsura niya. Masyadong gwapo.

“August,” aniya sabay abot ng kamay sa akin na kinuha ko naman. Iyon na ata ang pinakamalambot na kamay ng lalaking nahawakan ko. There, alam kong crush ko siya agad.

Wala namang masama na magka-crush, ’di ba?

“Tabi tayo mamaya, ha?” Sabi niya at tumango naman ako.

“No problem!” Sagot ko.

“Hi, kuya! I am Yuri! Nice meeting you!” Sabi ng isang babaeng lumapit kay August.

“August,” ani August at doon ko nakita sa mga mata nila na parang gusto nila ang isa’t-isa.

“Type mo, ’no?” Pang-aasae ko kay August.

“Hindi. Nagpunta ako rito para mag-aral. Pass ako sa love life,” aniya.

Dejavu. Iyon ang perfect na definition ng mga nangyari kanina. I know August at gaya ng alaalang iyon sa isip ko ay nararamdaman kong maiiwan na naman ako ni August kaya dapat ay mabawasan na ’yong pag-a-assume ko ng mga bagay bagay. Ayokong maiwan na naman.

Dahil sa iniisip ko ay bigla kong naramdaman ang pagtulo ng luha galing sa aking mga mata. Napaka-loser ko talaga kahit kailan.

“Galit ka ba sa’kin, Marco?” Tanong ni August bigla at tinanggal pa nito ang nakasapak na earphones sa magkabila kong tenga. Buti na lang nakapagpunas na ako ng mga mata. Wala ng luha.

“Hindi ah. Why would I? May dapat ba akong ikagalit?” Sabi ko sa malamlam na tono.

“Kasi parang galit ka eh,” aniya.

“Hindi. Hindi talaga ako galit. Dahil lang siguro sa init kaya muka akong galit,” natatawa kong sabi.

“Mabuti naman kung gano’n. Ayokong magkagalit na naman tayo o magalit ka sa’kin eh,” aniya na parang bata kaya tumangon na lang ako. Ayoko muna siyang kausap.

Itutuloy…

PART VIII

Part VIII

MARCO

Twelve-Fifty (12:50) na ng hapon nang umalis kami sa dorm ni August. Hindi ako umiimik dahil kumakain ako ng cheesecake na bigay ni Alvin na sinusundan ko ng fresh milk na binili ko noong isang araw. Medyo off lang kasi nakapagsipilyo na’ko pero wala eh, nagutom ako.

“Sana sumabay ka na lang sa akin kanina eh. Libre ko naman,” sabi ni August sa casual na tono.

“Hindi pa kasi ako gutom kanina tsaka sayang ’tong bigay ni Alvin. Nag-effort pa ’yong tao na dalhan ako nito sa dorm,” sagot ko at mabilis kaming lumakad habang kumakain ako.

“Sige. Sabi mo eh,” aniya naman at hindi na ako sumagot.

English ang sunod naming klase at alam kong ayaw din ni August no’n pero dapat kayanin niya kasi wala naman siyang magagawa.

As usual ay nandoon na naman si higad na Audrey kaya sa likod na ako naupo. Hindi na talaga maawat si Audrey na lumayo kay Audrey kaya magsama silang dalawa. Dito ako sa likod.

Five minute before ang klase nang biglang may tumabi sa akin.

“Paupo rito, ha? Ayoko sa unahan eh,” sabi niya at namukhaan namin ang isa’t-isa kaya napangiti ako. Siya ’yong lalaking nagbalik ng panyo ko.

“Nako, swerte ko pala at katabi kita,” sabi niya.

“Katabi lang swerte na?” Pabiro kong sagot.

“Kasi kanina lang hinabol kita para panyo, ngayon naman ay para mauupuan,” natatawa rin siya sa sinabi niya.

“Dami mong alam,” natatawa kong sagot.

“Enjoy ’yong kaibigan mo ’yong upuan niya ah! Katabi ba naman si Audrey,” sabi pa niya.

“Muka nga. Bagay sila, ’no?” Sabi ko naman.

“Yep!” Sagot niya.

“Nga pala, pre, I am Miro,” sabi niya.

“Marco,” sagot ko naman at nakaramdam ako saya dahil magaan siyang kausap. Mga isang kilo. Biro lang. Hindi, kasi ramdam na ramdam mo sa aura niya na genuine siyang tao. Walang gagawing masama at mabango pa.

“Anong pabango mo?” Tanong niya.

“Johnson’s lang,” sabi ko dahil iyon naman talaga ang ginagamit ko.

“Kaya pala ang presko ng amoy mo tsaka amoy baby ka,” mapang-asar na kumento niya sa akin.

“May class ka pa after nito?” Tanong niya.

“Wala,” sagot ko.

“Tour tayo sa campus. Hindi pa ako familiar sa mga building eh,” aniya at hindi na ako nagdalawang isip na um-oo.

“Ako rin, hindi pa kaya g ako,” sagot ko at nginitian niya ako bago siya nagsalita.

“Naks! May kasama na ako!” Masigla niyang sagot hanggang sa dumating na ang prof namin at nag-introduce na naman kami sa unahan. Kakaumay. First day of class things.

Gaya ng College Algebra ay nagbigay din ng syllabus si Sir Catapang at halatang bakla siya kaya masaya ang klase. Napagtrip-an niya pa si August at Miro kanina na kapwa nakisakay lang din sa biro ni Sir.

Pansin ko rin ang klase namin na lamang ang babae at iba’t-ibang degree program ang kinukuha. Aapat kamin engineering dito. Puro ComSci at iba pa.

Nang matapos ang klase ay hindi na ako nakapagpaalam kah August dahil hinila na ako ni Miro agad at dumaan pa kami sa student center dahil ilibre niya raw ako ng mango shake na paborito niya.

“Hmm, water melon na lang sa akin. Iyon ang paborito ko,” sabi ko kay Miro kaya iyon ang binili niya sa akin.

Hawak ang large size na fruit shake ay binaybay namin ang College of Engineering na may pinaka-mian building sa gitna. May Industrial Engineering Building, may Chemical, Mechanical, Electrical, Civil at General Engineering building tapos kapat naman namin ang College of Agriculture na 100 percent ang passing rate sa board. Mga mamaw. Sa likod naman ng building namn ay lumang building ng BS Math kung saan namin kinukuha ang lahat ng math subjects namin. Medyo napakalayo na ng napuntahan namin ni Miro at kapwa kami nakapayong dahil mainit. Although hindi naman ganoon kainit. Ayaw lang naming ma-heat stroke.

“Bawal mag-picture tapat ng college, ha? Nade-delay raw maka-graduate,” aniya nang maisipang kong magpa-picture.

“Hindi naman ako magpapa-picture tsaka hindi ako naniniwala sa ganyan,” sabi ko.

Wala pa sa 1/8 ng campus namin ang nalilibot namin kaya nang mapadaan kami sa oval ay sumilong muna kami sa ilalim ng malaking puno nh acacia at naubos na rin namin ang dala naming fruit shake.

“Matanong ko lang, Marco, may girlfriend ka ba o partner?” Tanong niya habang nakatingin sa akin.

“Wala ever since,” sagot ko.

“Sa gwapo mong iyan? Talaga?” Aniya at pinisil niya ang aking ilong at sinunod niya ang pisngi ko na ikinagulat ko. Sakto namang nakita ko sa ’di kalayuan si August na kasama si Audrey kaya nagpa-cute at nakisakay na lang din ako kay Miro.

“Ano naman kung gwapo?” Tanong ko.

“Wala. Crush kita,” sagot niya.

“Eh?” Patanong na reaction ko.

“Oo. Masama ba?” Tanong niya.

“Hindi naman. Nagulat lang ako,” sagot ko.

“Basta straightforward akong tao. Kaya ikaw, crush kita kaya huwag kang mamula, lalo kitang nagiging crush,” aniya.

“Kasalanan ko pa pala,” sagot ko.

“Ng muka mo at ng ugali mo. Pakiramdam ko ay magkakasundo tayo,” aniya.

“Basta salamat dahil crush mo’ko,” sabi ko pa.

Buong pagtu-tour namin sa campus at tawa ako ng tawa sa mga kwento ni Miro lalo na ’yong nandaya raw siya sa pinasa niyang drawing noong Senior High kaya siya raw ang piniling panlabang sa art pero umayaw siya. Susko! Mayroon pa noong nagpunta raw siyang ek, pinangpunas daw niya sa puwet niya ’yon panyo niya kasi wala raw tubig sa banyo ng Enchanted Kingdom.

Such a brave man.

Sunod kaming napadpad sa multi-purpose hall na may mga mommies na nagsu-zumba with their kids. They all looked cute.

Basta maganda ang mga building sa school namin. Parang hindi State U. Sulit ang buwis ng mga mamayaman. May oval, may ilang gymnasium at open para sa mga taong labas.

Nang matapos kaming mag-tour ay kumain na rin kami at nag-offer pa siyang ihatid ako sa labas ng dorm ko. Hindi narin ako nakatanggi dahil masayang kasama si Miro.

“Oh paano ba ’yan, next time kain namn tayo sa labas,” aniya nang nakarating kami sa labas ng dormitory.

“Salamat sa pagsama mo, Miro. I am happy,” sabi ko at bigla na lamang niya akong niyakap.

“Nag-charged lang,” aniya at pinanood ko siyang naglalakad papalayo.

“Laki ng ngiti natin ah? Close na agad kayo tapos hinatid ka pa,” sabi ni August na nakatanaw din kay Miro na medyo malayo na.

“Nag-campus tour kami ni Miro,” sabi ko.

“Naks! Close na sila. Baka next time, jowa mo na?” Hindi narinig ang huli niyang sinabi dahil bulong lamang iyon.

“Nga pala, hindi ako kakain tonight, busog na busog ako eh,” sabi ko at pumasok na’ko sa kwarto namin.

Mabilis din akong nag-shower at nagbihis. Nakaupo lang ako sa kama habang ang loko ay nagsasaing sa rice cooker.

“Labas muna ako. Mamimili lang ako ng pagkain tsaka iba pang toiletries,” paalam ko kay August na matamang nakatingin sa akin.

“Sino’ng kasama mo? ’Yong Miro’ng iyon na naman ba?” Aniya.

“Mag-isa lang ako,” sagot ko at parang naiinis siya?

“Mag-ingat ka sa Mirong ’yan. Baka may masamang pakay sa’yo ang isang ’yon!” Naiinis na bulalas niya.

“Kung sinasamahan mo ako? Bakit ba ang init ng ulo mo ro’n sa tao eh nakikipagkaibigan lang naman siya? Ikaw ba, pinigilin kita ro’n kay Audrey?” Hindi ko na napigilan dahil naguguluhan na ako sa mga kinikilos niya lalo na nang ipatong niya ang kamay niya sa balikat ko.

“Nag-aalala lang ako sa’yo. Ayokong may manggago sa’yo,” aniya pero ako itong ginagago niya.

“Dami mong alam, August,” sabi ko at tinanggal ko ang kamay niya sa balikat ko. Jerk.

“Sama na lang ako sa’yo. Hintayin lang natin maluto ang kanin,” sabi niya.

“Bakit pa natin hihintayin kung pwede namang umalis na tayo?” Sabi ko.

“Sayang ang kuryente,” natatawa nitong sagot.

“Sige na nga,” sabi ko at nahagipi ng aking mga mata ang unan ko at kinuha ko iyon at agad kong inihampas kay August.

“Aray ko!” Reklamo niya at kumuha na rin siya ng unan kaya nag-pillow fight kami na parang mga bata hanggang sa matalo na ako dahil tinulak niya ako sa kama ko.

“Ayoko na!” Kasi kinikiliti na niya ako.

“Wala ka pala eh,” aniya at nagkatitigan kami kaya naitulak ko siya at nalaglag siya sa kama.

“Luh, sorry!” Sabi ko sabay tawa pero hindi pa rin siya tumatayo kaya nag-alala na ako at dinaluhan ko siya pero hinila lang niya ako at inipit ang leeg ko gamit ang kaliwa niyang braso at kiniliti niya ako na parang bata.

“Tama na, August. Ah!” Sabi ko at nanlalambot na talaga ako. Nakatalikod kasi ako sa kanya at kinikilabutan ako sa hiningi niya.

Tumigil naman siya at kapwa kami pawisan sa ginawa naming dalawa.

“Kakalambot,” sabi ko.

“Sorry na,” aniya.

“Bakit ka nagso-sorry?” Tanon ko.

“Trip lang,” sabi niya at binato ko siya ng unan na nasalo naman niya.

Itutuloy…

PART IX

A/N: Minamadali ko ng mag-update kasi my birthday is coming tapos sinusulit ko rin ’yong WFH ko na wala naman akong ginagawa kundi ang humilata at kumain. What a beautiful life.

PART IX

MARCO

A week after ng pagkukulitan namin ni August ay lalo kaming napalapit sa isa’t-isa. Lagi rin siyang tumatabi sa akin at kapag nagre-review ako ay ganoon din ang ginagawa niya.

Sa kabilang banda ay lagi siyang kinukulit ni Audrey na nagiging sanhi ng pagkainis ko. Close na rin kami ni Miro kasi magkaklase kami sa dalawang klase. Medyo nauumay ako sa mga nangyayari at sinabi ko na rin kay Miro na hanggang magkaibigan lang kami pero consistent siya. Hihintayin daw niyang maging okay siya sa akin. Hanggang sa magustuhan ko rin daw siya.

Aaminin ko, napapasaya ako ni Miro pero ayoko namang paasahin siya. Ayokong makapanakit ng ibang tao. Tama ng ako ’yong nasasaktan lalo na kapag magkasama si August at Audrey.

“Ano’ng balak mong suotin sa Freshmen’s Night?” Tanong ni August sa akin.

“White na polo at black na pants at black na sapatos at necktie,” sagot ko.

“Ganoo na lang din ako,” sabi niya.

“Hmm, August, punta lang ako kay Alvin. May hihingin lang ako,” sabi ko at tumango naman siya.

Dahil nga alam kong wala pa naman ’yong kasama ni Alvin ay dirediretso lang ako sa pagpasok at huling-huli ko sa akto na magkalapat ang labi nilang dalawa ni Miro na ikinagulat ko.

Para akong nabuhusan ng tubig kaya isinara ko na lang ang pinto at rinig kong tinatawag ni Alvin ang pangalan ko pero ni-lock ko na agad ang pinto at tumabi ako kay August.

“Huwag mong bubuksan ang pinto,” sabi ko at yumakap lang ako sa unan at nainis ako kay Miro dahil pinopormahan niya ako tapos nakikipaghalikan siya sa kaibigan ko. Wala namang kaso sa akin, naiirita lang talaga ako.

“Marco, mag-usap tayo,” rinig kong sabi ni Miro sa labas at sunud-sunod ang katok.

“Ano bang nangyari?” Tanong ni August.

“Wala. Hayaan mo na sila,” sabi ko.

“Gusto mo ba talaga si Miro?” Tanong niya.

“Hindi,” sagot ko at tumayo naman siya at nagulat ako nang buksan niya ang pinto.

“August, kakausapin ko kang si Marco,” si Miro iyon.

“Para saan?” Tanong ni August.

“May ipapaliwanag lang ako,” sabi ni Miro.

“Pwede mo ng sabihin sa harap ko,” sabi ni August.

“Pre, si Marco ang gusto kong kausapin,” sabi ni Miro.

“Eh ayaw ka ngang kausapin, ’di ba?” Sagot naman ni August.

“Kanina ka pa, ah! Ikaw ba si Marco?” May kataasang tono ni Miro kaya naman tumayo na ako at akmang susuntukin na si August si Miro pero inawat ko agad siya.

“Ako na rito, August, babalik ako agad,” sabi ko at hinila ko si Miro papalabas ng dorm dahil ayokong gumawa ng eksena.

“Marco, sorry, hindi ko sinasadya,” sabi ni Miro at isang sampal ang ibinigay ko sa kanya gamit ang dominant hand ko na kaliwa kaya namula agad ang kanyang kaliwang pisngi.

“Miro, you disappoint me,” sabi ko.

“Namamangka ka sa dalawang ilog ng sabay. Ayoko ng ganoon. Lagi mong sinasabing gusto mo ako pero ano ’yong kanina? Bakit mo hinahalikan ang bestfriend ko?” Diretsahan kong sabi.

“Ako ang humalik kay Alvin,” sabi niya.

“Bakit? Bakit si Alvin pa, Miro?” Tanong ko pa.

“Hindi ko rin alam. Basta na-attract ako kay Alvin kaya hinalikan ko agad kanina,” sabi niya pa kaya natawa ako.

“Miro, last na ’yon, ha? Huwag ka ng lalapit sa akin at kay Alvin,” sabi ko.

“Pero gusto kita, Marco,” aniya.

“Hindi mo ako gusto, Miro. Hindi klaro ’yang feelings mo. Hanapin mo muna ’yong gusto mo kasi nakakasakit ka ng damdamin ng iba. Akala ko mabait ka at disente pero mali ako,” sabi ko bago ko siya talikuran.

Tinawag pa ni Miro ang pangalan ko pero hindi na ako tumingin pa pabalik at sakto namang inakbayan ako ni August papasok sa aming kwarto.

“Pokpok pala ang isang ’yon eh! Sabi ko naman sa’yo, huwag kang magtitiwala sa Mirong supot na ’yon. Titi mo kang gusto no’n,” sabi ni August na walang preno.

“Bunganga mo,” puna ko.

“Nakakabit pa naman tsaka wala naman akong sinabing masama ah?” Sabi ni August. “Malanding Miro ’yon,” ayaw pa ring tumigil ni August.

“Hayaan na natin si Miro, si Alvin ang gusto kong makausap,” sabi ko at kumatok ako sa pinto ni Alvin.

Pagbukas na pagbukas ni Alvin ng pinto ay niyakap ko siya.

“Bakit ka nagpahalik sa Mirong ’yon?” Tanong ko.

“Nagulat din ako sa hayop na ’yon. Nagpapatulong lang sa Filipino tapos hinalikan na ako bigla,” pagsusumbong niya.

“Baka naman gusto mo rin?” Sabat ni August.

“Kausap ka ba?” Tanong ko.

Hindi na sumagot si August at pumasok na lang siya sa kwarto namin.

“Basta huwag ka ng papayag sa susunod, ikaw na ang sasapakin ko!” Naiinis kong sabi kasi nakakairita talaga.

Tumango si Alvin at sakto namang dating ng ka-roommate niya.

“Jowa mo?” Tanong nito kay Alvin kasi nakayakap pa rin ako kay Alvin.

“Bestfriend,” sagot ni Alvin.

“Okay,” sabi nito.

“Ah, Marco, si Jeric pala, siya ’yong roommate ko,” pagpapakilala ni Alvin kay Jeric na singkit ang mga mata, maayos ang porma ng buhok at malinis din siyang tingnan.

“Tama na titig, alam kong type mo’ko,” pang-aasar nito sa akin.

“Hambog!” Sabi ko at tumawa naman silang dalawa.

“Trip niyo ako, ah?” Sabi ko at kinuha ko ang fresh milk na nasa study table.

“Akin na ’to!” Sabi ko sabay labas sa kwarto. Bwiset na Jeric ’yon!

“Masarap ba?” Tanong bigla ni August.

“Alin? Ano’ng sinasabi mo?” Sagot ko.

“Ang fresh milk,” sabi niya pero parang hindi naman iyon ang gusto niyang sabihin.

Bahal ka nga sa buhay mo, August. Ayokong makipag-asaran ngayon. Gutom ako!

Itutuloy….

PART X

SPG ALERT!!!

Part X

MARCO

Ito na yata ang isa sa pinakainaantay ng bawat Freshmen dito sa campus, ang Freshmen’s Night o acquaintance party kasi may mga senior din daw na a-attend kasi sila madalas ang pa-facilitate ng event. Masquerade ang team ng party kaya nag-decide kami ni Augus na mag-iba ng kulay ng mask. Black ang akin at puti naman ang kanya.

Bago kami umalis ng dormitory ay nag-picture pa kami ni August at pinost namin iyon sa ig story namin.

Sa oval gaganapin ang party kung saan nagtayo ng maraming booths at stage sa gitna. Saktong naglalaban na ang mga banda ng bawat colleges ng dumating kami at hindi ko mamukhaan ang mga nandito dahil sa mga suot nilang maskara.

Strict rule kasi na bawal magtanggal ng mask hangga’t hindi pa twelve midnight.

“Libre mo’kong siomai, August,” bulong ko kay August at hinila naman niya ako sa palapulsuhan o wrist ko at um-order siya ng chicken ng siomai.

“Ingat sa pagkain gawa ng puti ang mga suot natin,” sabi ni August.

“Yes, captain!” Sabi ko at maingat at mabilis kong naubos ang siomai na libre niya sa akin. Bumili rin siya ng gulaman at talagang solve na ako.

Pasado alas nueve ng gabi nang magsimula ang mga slow music at pinatay din ang ilang ilaw sa poste dahil magpe-play daw ang mga miyembro ng teatro kaya naupo kami sa damo ni August at pinanood namin ang play nilang may temang one sided love.

“Naguguluhan ako, Dexter, alam kong kaibigan kang kita pero iba na ’tong nararamamdan ko sa’yo,” sabi ng isang aktor sa lasing na kapwa niya aktor na halata namang hindi tulog dahil nakamulat ang mga mata nito.

“Kailan pa, Jacob?” Tanong ng huli. Hindi nakasagot ang isa pang karakter at umiyak na lamang ito.

“Malabong magustuhan kita, Jacob. Parehas tayong lalaki at taliwas ito sa gusto ng mundo,” sabi pa ng aktor at iniwan niya ang pobreng kaibigan at naisip ko bigla ang sarili ko. Ayokong mangyari iyon sa akin.

Ayokong maiwan sa ere.

“Putang inang ending ’yan!” Sabi ng pamilyar na boses na nanggaling sa likurang bahagi ko.

“Oo nga. Ang lungkot. Tsaka normal na kaya ngayon ’yong mag-shotang bakla na naglalakad sa kalsada na magkahawak ang kamay. Hindi ako sang-ayon sa ending,” sabi pa ng isa at nakaramdam na naman ako ng gutom.

“August, gutom na ako,” bulong ko kay August pero parang nawala na sa tabi ko si August.

“Nasaan na kaya ang isang ’yon?” Tanong ko sa hangin kaya naupo na lamang ako at hinayaan kon mag-isa akong naupo.

Ilang minuto ng wala si August kaya tumayo na ako. Nagsasayawan na ’yong iba kaya naki-party na rin ako. May nagtatalunan na dahil sa upbeat nq music kaya naman nakitalon din ako at gumagawa pa kami ng human train na sobrang saya. Maingay na talaga ang paligid kaya ayokong isipin na mag-isa ako.

Mayamaya pa ay may nag-abot sa akin ng baso na alam kong alak ang laman kaya ininom ko iyon. Medyo matamis ang alak at mukang mix drinks iyon kaya naman napangiti ako at sumagaw.

“Wooohh!” Sigaw ko at nagpatuloy ang daloy ng oras. Nakailang tagay din ako ng alak na iyon at medyo nahihilo na ako pero kayang-kaya ko pa namang umuwi.

“May kasama ka?” Tanong ng isang pamilyar na boses.

“Iniwan na ako,” natatawa kong sagot.

“Same. Medyo nauurat na ako sa music at amoy nila. Tara sa malapit na bar, inom tayo?” Ayaw niya.

“Pero hindi pa ako nakakasayaw ng may kapareha. Ang ganda ng tugtog, sayang ’yong music,” pag-iinarte ko.

“Sus! Isasayaw na kita. Sumama ka basta after nito,” sabi niya at tumugtog ang kanta ni Yeng na Ikaw sa mabagal na melody.

“Wala ka sigurong gawa kasi ang lambot ng kamay mo,” kumento ko. Magkahawak kasi ang kanan naming kamay.

“Oo. Wala talaga pero hindi ako tamad,” aniya.

“Wala namang akong sinabing tamad ka,” natatawa kong sagot at matatapos na ang kanta ng madulas ako bigla at napayakap ako sa kaniya.

“Lampa mo naman,” pang-aasar niya at hinila na niya ako papalayo sa crowd.

“Naisayaw na kita, ako naman ang samahan mong uminom,” aniya at tumango ako.

Maraming bar sa labas ng campus at wala pang alas onze ng gabi kaya mukang mapapalaban ang atay ko nito.

Nakarating kami sa isang simpleng karaoke bar at um-order siya ng isang tower ng mix drinks at kropek ang pulutan, iyong pritong fish crackers.

Bago tayo magsimula, tanggalin na natin ’tong baduy na maskarang ’to,“ aniya.

“Jeric?”

“Marco?”

Sabay pa talaga kaming nagsalita at natawa pa kami parehas.

“Kaya pala lampa,” panunuya niya.

“Okay,” sagot ko. “Hambog ka pa rin,” sabi ko pa.

“Pero malambot ang kamay ko tsaka marunong akong sumayaw,” sabi niya at tinagayan niya ako.

“Oo na. Cheers!” Sabi ko at pinagmasdan niya ang muka ko.

“Bakit mukang maamo ’yong muka mo?” Tanong niya.

“Ewan ko sa’yo!” Ang galing mang-asar ng isang ’to. Totoo namang maamo ang muka ko dahil namana ko iyon sa tatay ko.

“Ikaw, pogi ka pero hindi kita type! Ang yaba mo pa!” Sabi ko.

“Pikunin!” Tumatawa na naman siya at kahit madilim ay kita ko ang mapuputi niyang ngipin. Nakakainis.

“Cheers!” Aniya pa at nakaakilang baso na kami. Tumayo ako saglit para umihi at na-gets naman niya iyon agad at pagbalik ko at may nasitsit sa akin pero hindi ko iyon pinansin. Bwiset!

“Isa pa ba tayo pag-ubos?” Aniya.

“Sige. Sagot ko ’yong isa,” sabi ko at para kaming uhaw na uhaw sa alak na dalawa. Nagsimua na rin kaming magpaunahang uminom at talagang hindi pa ako tinatamaan.

“Since high school pala ang kaibigan mo na si Alvin? Kaya pala close na close kayo,” aniya.

“Elementary talaga magkaklase na kami, high school lang kami naging magkaigan,” sabi ko.

“Ahhh,” aniya at dumating na ang pangalaw naming order na isang tower ng mixed drinks at nagsimula na kaming mag-ingay at umiikot na ang pangin ko.

“Lakas mo rin palang mag-inom!” Kumento niya at tumango ako.

Marami akong nalaman kay Jeric gaya ng with highest honors siya noong grumaduate ng highs school at dalawa ang scholarship niya. 

Brainy na medyo pasmado ang bibig.

Para kaming patay gutom ni Jeric sa alak at gusto pa namin ng isa pero nagtig-isang beer na lang kami. Pambanlaw daw.

Naghati kami sa bills at talagang lasing ako at habang naglalakad kami ay isinandal ako ni Jeric sa isang pader at hinalikan niya ako at pumapalag ako dala na rin ng kalasingan at naramdaman ko na lang na sinisipsip na siya ang dibdib ko na ikinaungol ko naman.

“Ah, shit!” Sabi ko at mukang nalalasing ako sa ginagawa niya kaya naman sinunggaban ko na rin ang labi niya ng halik at nagpapalitan kami ng laway. Manamis-namis ang labi laway niya at dahil iyon sa alak at nalulunod na talaga ako sa sarap at namalayan ko na lamang na binuhat niya ako sa kaniyang likod at ilang minuto lang din ang lumipas nang ilapag niya ako sa malambot niya kama. Hinaklit niya ang damit ko at nilantakan niya ang dibdib ko at nakapikit na lang ako dahil sa hilo at sarap.

Mayamaya ay ipinatong njya ang kamay ko sa kaniyang ari at siya naman ang humiga. Kapwa kami hubo’t-hubad at bumaba ako sa kaniyang ari at sinimulan kong himurin ang katawan ng kaniyang ari at isinubo ko iyon at sa aking tantiya ay humigit anim na pulgada ang kaniyang ari.

Ito ang una kong experience kaya inisip ko ang dapat gawin para mapaligaya siya hanggang sa naisubo ko na ang kaniyang kabuan at napaungol siya sa  sarap at mayamaya lang ay umunat ang kaniyang paa at sinabunutan niya ako.

“Ito na’ko, Marco!” Aniya at nilabsan siya sa bibig ko ng mainit at manamis-namis na katas. Wala akong nagawa kundi lunukin iyon at doon ako nakaramdam ng antok.

Itutuloy…

PART XI

Part XI

MARCO

Masakit ang ulo ko nang magising ako. Katabi ko pa rin si Jeric at alam kong may nangyari sa amin kagabi kaya pinulot ko ang mga damit ko at bubuksan ko na sana ang pinto nang yakapin ako ni Jeric.

“Aalis ka na?” Tanong niya.

“Oo,” sabi ko at kitang-kita ko ang kahubaran niya. Wala pa rin siyang suot na damit.

“Nahihiya ka ba?” Natatawa niyang tanong.

“Hindi ba kagabi, sarap na sarap ka sa katawan ko?” Pang-asar niyang tanong.

Ramdam ko ang pagtama ng ari niya sa puwitan ko at alam kong tinitigasan siya.

“Magbihis ka nga!” Inis kong sagot.

“Pa-kiss muna,” sabi niya at pagkaharap ko ay hinalikan niya ako sa labi.

“Pakamo!” Sabi ko.

“Nakakatuwa ka talaga. Huwag mong isipin na hindi ko ginusto ang nangyari sa atin kagabi. It was great,” sabi niya at nag-init lalo ang mukha ko.

“Jeric,” tawag ko sa pangalan niya at ngayon ay nqgsusuot na siya ng boxer shorts at sando.

“Wala na sanang makaalam ng nangayari sa’tin kagabi. Lasing na lasing lang tayo,” sabi ko.

“Kalokohan! Alam kong gusto mo na may nangyari sa atin at gusto kong maging tayo! Papanagutan kita!” Aniya na ikinagulat ko.

“Pero..” sabi ko at hindi na ako nakaimik nang isandal niya ako sa pinto.

“Huwag ka ng magmatigas,” aniya.

“Walang makakaalam ng nangyari sa atin pero sana sa susunod, hindi na tayo lasing,” aniya at umupo siya sa kama at parang nalungkot siya.

Bakit ko ba hinayaang mangyari ang lahat ng ito? Napakahina ko!

Mayamaya ay binuksan ko na ang pinto at dumiretso na ako sa dorm at nasa pinto pa lamang ako at kitang-kita ko na si August na naabang sa pintuan at nakaupo siya sa kama ko.

“Bakit ngayon ka lang?” Tanong niya.

“Nag-inom ka ba?” Tanong pa uli niya.

“Saan ka galing?” Sunud-sunod ang naging tanong niya kaya kinabahan na ako.

“Napainom lang ako kasama ng mga ilang kakilala,” sabi ko.

“Alas kwatro na, Marco! Kagabi pa kita hinihintay!” Aniya at tumayo siya.

“Bakit putok ang labi mo? May nanakit ba sa’yo? Sabihin mo sa’kin, Marco,” sabi pa niya at hindi ko alam kung bakit ako nagi-guilty gayo’ng siya itong unang nawala.

“Nag-inom lang talaga ako at kaya ko naman ang sarili ko. Ikaw ang unang umalis, August. Inawan mo ako ro’n sa party na mag-isa. Hindi mo man lang ako binalikan o hinanap kaya bitawan mo nga ako! Maglilinis na ako ng katawan!” Sabi ko at inalis ko ang mga kamay niya na nakahawak sa dalawa kong braso.

Galit ako sa kanya pero mas galit ako sa sarili ko. Wala na akong mukang maihaharap pa sa kanya.

Mabilis akong nag-shower at walang pagsisisi sa utak ko pero hindi ko mapigilang hindi maiyak dahil nag-aalala si August sa’kin. Nalilito na ako sa mga kinikilos niya nitong mga nakaraang linggo.

Nalilito ako. Hindi naman kami.

Nang matapos ako ay lumabas ako nang nakasandlo ay pajama at nagpatuyo lang ako ng aking buhok bago ako nahiga. Nakatitig lang sa akin si August at masama ang tingin niyang iyon.

“Sinong may gawa nito?” Turo niya sa markang nasa gawing collar bone ko at ibanaba pa niya ang damit ko kaya nakita niya ang mga marka na nasa dibdib ko.

“Sino’ng may gawa nito?!” Sigaw niya.

“Hindi ko alam!” Sigaw ko rin.

“Inaantok na ako, hayaan mo na akong matulog!” Sabi ko at napaiyak na lang ako bago ako makaramdam ng antok.

Sabado. Pasado alas diyes na ng umaga ako nagising at nagising na lang ako dahil sa pagkatakot ng kung sino sa pintuan ng kwarto namin ni August. Nag-mouth wash muna ako bago buksan ang pinto at bumungad ang nakangiting si Jeric.

“Dinalan kita ng lugaw at fresh milk or pwede ring milk kokasi baka masakit ang ulo mo,” aniya at siya na mismo ang nagsalin no’n sa bowl at naupo siya sa kama.

“Ano’ng ginagawa mo?” Tanong ko.

“Sinusubuan ka,” aniya na nakangiti at ayokong makipagtalo dahil nagugutom na ako.

“Ah,” sabi niya at sinubo ko naman ang nasa kutsara hanggang sa maubos ko na ang pagkain niyang dala. Matapos no’n ay tsineck niya ang aking dibdib na puro kiss marks at tumawa pa siya.

“Proud ka pa ginawa mo sa dibdib ko? Hindi ako makakalabas ng nakasando!” Reklamo ko.

“Proud ako,” sabi niya habang umiinom ako ng fresh milk.

Suko na talaga ako sa isang ’to.

Ilang minuto siyang nakayakap sa aking bewang at hinila niya ako papahiga sa kama at magkatabi na kami ngayon. Sakto namang pasok ni August at masama ang tingin niya sa amin.

“Sino ka? Ba’t nandito ka sa kwarto namin ni Marco?” Tanong ni August.

“Pinakain ko lang ang baby ko ng lugaw, masama ba ’yon?” Ani Jeric kaya halatang nainis si August at nahiga na lang siya patalikod sa amin.

“Ano’ng baby? Hindi naman ako pumapayag na maging tayo?” Naiinis kong bulong kay Jeric at kinurot ko siya sa hita.

“Aray, baby! Masakit!” Sabi pa ni Jeric at niyakap na lang ako nito ng mahigpit.

Matapos ang ilang minuto ay nagpaalam na si Jeric dahil magpapa-laundry daw siya ngayon.

“Alagaan mo ang sarili mo rito, baby. Saglit lang ako,” pang-aasar pa niya.

“Dami mong alam! Umalis ka na nga!” Naiinis kong pagtataboy sa kanya na siya namang ginawa niya.

“Jeric pala,” sabi ni August.

“Ha? Siya ba ’yong kasama mo kagabi?” Tanong niya.

“Wala akong dapat sabihin sa’yo,” sagot ko at halatang malungkot siya.

“Jowa mo na ’yon?” Tanong niya.

“Hindi!” Sabi ko.

“Bakit may pag-baby na?” Tanong niya.

“Wala ka na ro’n!” Sagot ko at nag-ayos na rin ako ng damit para umuwi sa amin. Hapon pa naman ng Monday ang klase ko tapos next week pa ang start ng CWTS namin.

PART XII

PART XII

MARCO

“Anak, may good news kami sa’yo!” Masiglang bungad ni mama nang magising ako mula sa pagkakatulog.

“Buntis ang mama mo! Magiging kuya ka na!” Ang sabi ni papa at masaya ako para sa kanila.

“Congrats ho!” Walang gana kong sabi.

“Hindi ka ba masaya na magkakaroon ka na ng kapatid?” Tanong ni papa.

“Masaya ho. May sinabi ho ba akong hindi ako masaya?” Tanong ko.

“Mabuti naman kung ganoon. Mamaya ay darating ang mga lolo at lola mo,” ani papa.

“Kaya huwag ka munang aalis,” sabi ni mama at talaga namang hindi ako aalis.

Sa totoo lang ay masaya ako na magkakaroon na ako ng kapatid. Nalulungkot lang ako kasi parang nilalaro kami ng pagkakataon ni August, lalo na ako. Napakarupok ko.

Alam kong gwapo si Jeric pero nakay August pa rin ang puso ko. Sobrang naaawa ako kay August kas alam kong nag-aalala lang siya sa akin pero nasabihan ko pa siya ng masamang mga salita na hindi ko naman gustong sabihin.

Two weeks pa lang ako sa college pero parang naghihina na ako agad dahil sa mga nangyayari.

Kinagabihan ay dumating ang mga kamag-anak namin at may mga dala silang pagkain kaya hindi na nagluto pa sina mama at papa. Nagpa-deliver na lang kami ng family size na pizza at masaya kaming lahat maliban sa biglang pagsulpot ni August sa labas ng bahay kasama si Alvin.

“Oh, Alvin, pasok kayo ng kasama mo!” Sabi ni papq at pumasok naman sila.

“Congrats po tito at tita!” Sabi ni Alvin at August.

“Ang gwapo mo lalo ngayon, Alvin, tiyak na may katipan ka na!” Pang-aasar ni mama.

“Hindi naman po. Pero sa nobya po, malapit na,” natatawang sabi ni August kaya nagpalakpakan sila at ganoon din si August na kausap ng ilang kong pinsan.

“Bakit pala kayo nandito?” Tanong ko kay Alvin.

“Si August kasi hinahanap ka kaya pumunta na kami rito,” sabi ni Alvin kaya sa kwarto kami pumunta pero bago sila pumasok ay itinabi ko ang mga pictures namin ni August sa ilalim ng higaan ko. Madalas ko kasing kuhanan ng picture si August dati lalo na kapag nakakatulog siya sa library habang nagpapaturo sa akin. Mayroon din noong lumaban siya ng Mr. Inrams.

“Pasok!” Sabi ko at pumasok sila sa simple kong kwarto na may mga music instruments. Si Alvin lang ang nakapasok dito at hindi ko in-expect na pati si August ay makakapasok din dito.

“Malinis at maganda pa rin ang kwarto mo,” ani Alvin.

“So, ano talagang pinunta niyo rito?” Diretsahan kong tanong.

“Wala kasing gagawin sa bahay kaya chinat ko si August na puntahan ka namin,” sagot ni Alvin.

“Tsaka sorry pala kasi naiwan kita sa party nitong nakaraan. Naiirita kasi ako kay Audrey na tawag ng tawag at sinusundan ako sa party kaya umuwi na ako sa dorm. Napabayaan kita,” aniya at lalo akoh na-guilty.

“Wala ka namang dapat ikahingi ng sorry. Sana lang talaga ay sinabihan mo ako para hindi ako nagmukang ewan doon sa party,” sabi ko at nag-sorry na naman siya.

“Hindi na mauulit. Pasensya na,” sabi pa niya at nagkwentuhan lang kami about sa acads at mga buhay nila sa bahay nila.

—

Lunes nang dumating ako sa dorm kasabay si August at Alvin at okay na kami. Minsan ay nagi-guilt pa rin ako lalo na noong sunduin ako ni Jeric na inaasar pa rin ako.

“Jeric, hindi talaga kita gusto. Pogi ka at may nangyari sa’tin pero sana, huwag mo naman akong torture-rin. Let’s be friends na lang,” sabi ko.

“Sure ka?” Sabi niya.

“Oo. Si August ang gusto ko!” Sabi ko at ito ang unang beses na nasabi ko sa ibang tao na gusto ko si August.

“I know. Kaya nga lalo kitang inaasar eh,” sabi niya at hindi ko alam kung ano’ng pinupunto niya.

“Mukang gusto ka rin no’ng August, sabi niya.

“Malabo,” sabi ko kaya naikwento ko ang mga naging paghihirap ko kay August.

“Nakow! Mukang malabo nga kayo. Siguro ay nag-aalala lang sa iyo ang isang ’yon kasi kaibigan ka niya. Sorry din sa pangungulit ko sa’yo. First time ko kasi ’yon kaya na-attached ako sa’yo. Baka gusto mo ako eh open naman ako sa lahat ng klase ng relasyon,” sabi niya pq kaya niyakap ko siya.

“Sana at hindi na maulit ’yong nangyari sa atin, Jeric, sobrang nagi-guilty na ako lalo na’t nakita ni August ’yong mga chikinini sa dibdib ko!” Sabi ko sabay hampas dibdib niya.

“Eh ang tamis ng dibdib mo eh, anong magagawa ko?” Pang-aasar pa niya.

“Tsaka kapag na-realized mo na gusto mo na pala ako, nandito lang ako. You can count on me,” sabi pa niya at hinalikan niya ako ng mabilis sa labi.

Lumipas din ang mga araw at okay naman ang lahat pati kami ni Jeric. Magkaibigan na lang kami at parehas pa naming tinatawanan ’yong picture kung saan buhat niya ako sa likod niya habang naglakakad. May nag-post kasi sa Student Council Page ng campus. Nakakatawa. Hindi naman kita ang mga mukha namin.

—

Napakabilis ng araw at paparating na ang preliminary exam namin para sa semestreng ito kaya nagkakaroon ng study session ang bawat block section kung saan magkasama kami ni August.

Kita ko sa kaniyang gusto niyang makapasa kaya kahit sa dorm at nire-review ko siya.

Ngunit akala ko talaga ay okay na kami pero nagulat na lang ako noong sabihin ni August na nililigawan na niya si Audrey.

Hindi na rin ako nagtaka kasi noong umpisa ay taboy siya rito ng taboy pero noong nalaman niyang graduate with honors din si Audrey noong high school ay nagsimula na siyang magkaroon ng interest sa babae.

Magsama pati sila.

Todo review ako ng mga past lessons namin at ipinangako ko sa sarili ko na makakapasa ako. Noon kasama ko pa si August ngayon ay madalang na ata nabalitaan ko na nga lang sa iba kong ka-block na mukang mag-jowa na si August at Audrey.

Basta kung saan siya masaya doon na rin ako. Focus ko na lang ngayon ay makapasa.

“Hmm, Marco, una ka na, may gala kami ni Audrey. Baka gabihin na rin ako ng uwi,” sabi ni August nang matapos ang klase namin.

“Sige,” iyon lang ang naging sagot ko kaya sina Alvin at Jeric ang kinulit ko para mag-aral pagkapos ng dinner.

“Mukang nayupyop na ’yon sa August sa dede no’ng Audrey na ’yon,” sabi ni Jeric habang nagpiprito siya ng skinless.

“Muka nga,” sabi naman ni Alvin bilang pag-sang-ayon.

“Kita naman sa kanila. Doon pa lang sa student center eh, parang nagla-live show ang mga puta,” sabi pa ni Alvin kaya nagtawanan na lang kami.

Skinless, itlog at bagon saing na kanin ang gabihan naming tatlo. Nakakatamad kasing lumabas at medyo maulan na rin.

“Kain na tayo!” Sabi ko at iyon ang ginawa naming tatlo. Ako ang toka sa paghuhugas ng plato at pinaglutuan kaya makikitulog na lang din ako rito. Nakapangtuog na rin naman ako.

Tahimik lang kaming kumakain nang sabihin ni Alvin na may nobya na raw siya mula sa DevCom. Nakilala niya noong Acquaintance party.

“Pakilala mo akin soon, ha?” Sabi ko kay Alvin.

“Oo naman!” Sabi niya naman.

“Sana all may time mag-jowa!” Si Jeric naman na nilagyan ko kanin sa plato. Bawal kasing may matirang kanin sa rice cooker kasi busy kami bukas at sa labas kami mag-aalmusal.

“Sakit na ng tiyan ko!” Reklamo ni Alvin at Jeric pero tinawanan ko lang sila kasi mahina talaga akong kumain.

“Ginusto niyo ’yan! Ubusin niyo!” Sabi ko at iyon na nga ang ginawa namin.

Nang maghugas ako ng plato ay naghanda na silang dalawa ng reviewer at nang matapos ako ay nagtanungan kaming tatlo para may interaction sa pagitan namin.

Around eleven na ng gabi nang matapos kaming mag-aral. Nakabisado ko na rin lahat ng posibleng lumabas sa enumeration at essay. Puro objectives pa naman daw ang type ng exam.

“Good luck sa atin!” Sabi ni Alvin at hindi naman ako kinakabahan dahil prepared ako.

Sa tabi ako ni Jeric natulog at wala namang issue iyon kay Alvin at Jeric iyon. Ang sarap pa ng yakap ko sa kanya kaya ang sarap din ng tulog ko.

Kinabukasan ay naabutan ko sa kwarto si August na masarap ang tulog kaya hindi ko na siya ginising. Naligo, nagsipilyo at nagbihis na rin ako bago ako lumabas. Sabay-sabay kaming pumasok nina Alvin at Jeric. Nag-quick review din kami at na-retain ko pa naman ang inaral namin.

Hell week ngayon kaya nang maghiwa-hiwalay kami ay naghanda na ako ng mga dapat. Maaga ako sa klase namin at napakalayo namin sa isa’t-isa. Mga dalawang dipa at hinahanap na ng mga mata ko si August pero wala pa siya. Mga fifteen minutes na lang ang natitira pero wala pa si August at Audrey.

Bahala nga sila.

Nakalabas na ang booklet namin pati ordinaryong black ballpen. Nasa unahan na rin lahat ng gamit namin at ibang prof ang nagbabantay sa amin.

“Strictly, no cheating! No erasures at wrong spelling is wrong! Lahat kayo ay iskolar kaya I expect everyone to pass the exam,” pahabol pa ng prof sa unahan at lahat ay tensionado na maliban sa akin na nag-aalala kay August na kakarating lang.

“Late!” Sigaw ni Sir at napatingin lahat kay August na naupo sa tapat ko. Tang inang ’to, naggala pa at kagabi at nagpuyat.

Madai lang ang naging pagsasagot ko kahit na Algebra ito. Isang oras ang allotted time kaya naman nag-double check pa ako ng sagot at nang makasigurado akon tama na ay tumayo na ako para magpasa.

“You can get your belongings and leave,” sabi ni Sir at tinitingnan niya ang papel ko.

“Thank you, Sir!” Sabi ko at nang makalabas ako ay nakita ko si Jeric na tapos na rin sa pagsasagot. Parehas math ang subject na in-exam namin.

“Gusto mo?” Alok niya sa akin ng saging. Ang loko, may dalang isang piling na tordan!

“Penge!” Sabi ko at kumuha na ako ng isa.

“Feel ko naman na papasa ako,” sabi ko.

“Nag-aral ka naman tsaka matalino ka rin,” aniya.

“Masipag lang,” sabi ko at nilantakan ko sa harapan niya ang saging na hiningi ko sa kanya at napalunok naman siya.

“Ang baboy mong kumain,” sabi niya.

“Utak mo lang ang baboy!” At nagtawanan kami.

Isa pang exam ang dumaan at malaki ang ngiti sa labi ko dahil sure ako sa mga isinagot ko.

Muli ay nag-review kaming tatlo ni Jeric at Alvin at doon din ako madalas natutulog at ganoon lang ang ginawa namin buong week hanggang sa mag-Lune na.

60 ang passin at natuwa ako nang makita kong naka-perfect ako sa ilang subjects at 90 plus naman sa iba.

Naglabas din ng ranking sa bulletin board ng college namin at masaya akong nasa ikalaw ako ng overall.

First si Jeric at pang-pito naman si Alvin. Si August ay nasa pang-79. May mga naipasa naman siya pero may ilang kinapos.

Dahil maganda ang resulta ng exam ay nagkayayaan kaming tatlo nina Jeric at Alvin na mag-inom dahil holiday din naman bukas. Gusto pa ngang sumama ni Miro pero ayaw naming lahat.

“Para sa mga nakapasa sa exam!” Sigaw ni Alvin na kasama ang simple niyang nobya na si Angel.

“Cheers!” Sigaw namin at inisang tungga namin ang  mga laman ng aming kani-kaniyang mga baso.

“Ang sarap ng beer kapag maganda ang dahilan ng pag-inom tapos masarap pa ako!” Banat ni Jeric.

“Daming alam!” Sabi ko naman at nagtawanan lang kami.

Chill lang ang naging gabi namin. May mga dare games at may mga pang-mind na nilaro namain at nang matapos kami ay nagpresinta na si Alvin na ihatid si Angel at kami naman ni Jeric ay sabay na naglakad papabalik sa dormitory.

Pagbalik na pagbalik namin sa dorm at tumungga pa kami ni Jeric ng tig dalawang yakult at nagkwentuhan kami sa labas ng dorm habang nakaupo sa gilid ng kalsada. Nakatitig pa kami sa langit. What a vibe.

“August mo, pagod na agad ’yong scores sa exam,” aniya.

“Kakalandi niya ’yon!” Sabi ko naman.

“Galit na galit eh,” natatawang sabi ni Jeric.

“Basta ako, sinubukan kong tulungan siya, ngayon, siya naman ang tumulong sa sarili niya. Lagi ko na lang siyang hinahanap,” sabi ko.

“Sinanay mo kasi simula high school kayo na lagi kang nandiyan para sa kanya kahit hindi niya hilingin,” diretsahang sagot ni Jeric.

“Siguro nga. Nakakatawa ako, ’no?” Hindi ko na napigilang hindi maging emosyonal sa mga nangyayari. Nilalapit ko ang sarili ko sa kanya tapos siya naman itong layo ng layo. Nakakapagod na.

“Tahan na. Hindi iniiyakan ang mga gaya no’n,” aniya pa at inabot niya sa akin ang panyo niya.

“Basta, naiirita lang ako. Partly, bumagsak siya kasi nagsawa ako sa kanya,” sabi ko.

“No! It’s not your fault. Siya ang may kasalanan kung bakit siya bumagsak. Tatanga tanga siya,” diretsahang sabi ni Jeric.

“Tara na nga sa loob. Mas galit ka na sa’kin ngayon eh,” sabi ko at ayon ang ginawa namin. Sana si Jeric na lang eh.

Ang simple ng buhay pero bakit nagiging kumplikado?

Itutuloy…

PART XIII

Part XIII

MARCO

Inconsistent ang perfect na definition ko kay August na mahilig magpa-fall. Nakakagigil siya. Porque alam niyang gusto ko siya, ang dali sa kanyang iwan ako sa ere.

“Jeric, tara mamaya sa mall, bibili ako ng underwear tsaka medyas!” Paanyaya ko kay Jeric na tulog pa rin hanggang ngayon kahit alas nuebe na ng umaga.

“Hmm, antok pa ako eh,” reklamo niya.

“Dali na, sama ka na tapos libre kitang lunch!  Dali na!” Sabi ko at hinila niy ako papalapit sa kaniya at inihiga niya ako sa tabi niya at niyakap.

“Amoy alak ka pa!” Reklamo ko pa.

“One minute yakap pa, liligo na ako,” aniya at nanatili naman ako sa tabi niya at nang mag-isang minuto ay kinagat ko siya sa dibdib.

“Aray!!!” Sigaw niya kay nagtatakbo ako papalapit kay Alvin na tulog pa rin.

“Alvin, si Jeric oh!” Sigaw ko kaya nagising si Alvin na pinanood lang kaming maghabulan ni Jeric.

At sa huli ay piningot ni Jeric ang tenga ko at masakit iyon. Penggoy pa nga ang tawag niya. Salitang kalye.

“Oo na, sasama na ako, ginising mo pa si Alvin!” Pagrereklamo ni Jeric.

“Okay lang ’yon tsaka tanghali na kaya!” Reklamo ko rin pabalik at lumabas na ako ng kwarto nila at bumalik ako sa kama ko para hugutin ang cellphone ko mula sa pagkaka-charge.

“Kanina ka pa?” Tanong bigla ni August.

“Kagabi pa,” sabi ko at hindi na kami muling nagsalita. Ayoko ring mag-start ng conversation kasi nakakawalang gana rin naman siyang kausapin.

“Aalis ka?” Tanong niya nang matapos akong magbihis ng simpleng itim na pants at oversized na puring tees. Nag-vans shoes din ako na low-cut.

“Yep. Sa labas na rin ako kakain. Pa-lock na lang ng kwarto kapag aalis ka rin mamaya,” sabi ko habang nagwi-wisik ng cologne.

“Ah, sige.” Mahini ang sagot niya pero nakuha naman iyon ng pandinig ko.

“Ah, Marco… break na kami ni Audrey,” sabi niya.

“Ano’ng gagawin ko? Buhay mo ’yan!” Naiinis ako pero kalmado lang ang sagot ko bago ako lumabas ng kwarto.

—

“Tama lang ang sagot mo. Kung ako ro’n, hindi ko ’yong kakausapin. Kupal siya!” Galit na kumento ni Jeric nang ikwento ko sa kanila ni Alvin ang ganap kanina sa dorm.

“Tama ’yan. Huwag mo na kayang kausapin? Hayaan mong magdala. Noong high school ko pa ’yan napapansin. Hindi lang ako naimik,” sabi ni Alvin.

“Sorry na kasi Alvin,” sabi ko dahil late na niyang narinig sa akin kung ano ako. Hindi ako straight pero hindi rin naman ako bakla.

“Oo na at huwag na nating pag-usapan ang kupal na August na ’yon,” pahabol naman ni Alvin kaya nag-focus lang kami sa pagkain at namili na rin kami ng needs namin at syempre ang medyas, underwear at bumili na rin ako ng oversized na white tees.

Kinahapunan ay KKB sa milk tea at masaya kaming umuwi sa dormitory.

Pagdating ko sa kwarto ay nag-aayos si August ng lulutiin at nang makita niyq ako ay nagsalita siya.

“Sabay tayo mamayang kumain. Magluluto ako ng adobong manok,” sabi niyq.

“Nako, kay na Jeric at Alvin ako kakain mamaya. Next time na lang,” sabi ko at nagpalit na ako ng damit sa banyo. Naalala ko tuloy bigla ’yong hitsura niya.

——

“Hayaan mo siya. Taken for granted ka lagi kaya hayaan mong magdusa ’yong August na iyon!” Si Alvin ang nagsalita. Kinuwento ko kasi sa kanila ang mga nangyari sa kwarto kanina.

“Naawa lang ako. Nag-effort pa ’yong tao na magluto ng adobo para sabay kaming kumain, eh.” Pagsasalaysay ko.

“Nag-effort ka rin naman na tulungan siya ah? Pero naawa ba siya?” Si Jeric naman ang nagsalita.

Night preaching ang set-up namin habang kumakain ng tortant talong na luto ni Jeric. Sawsawan ay Mang Thomas at may malamig pang cola.

Alas otso na ng gabi nang bumalik ako sa kwarto. Sakto namang nakita ko si August na naghuhuhas ng plato.

“Nagtira ako ng adobo, baka magutom ka mamaya,” aniya pero hindi ako sumagot, bagkus ay humilata na lang ako sa kama at nagbasa ng pocket book habang may naka-play na music sa cellphone ko.

Kinabukasan ay ganoon pa rin ang nangyayari. Hindi ko na talaga kinakausap si August at hinahayaan ko siyang mag-reflect. May pasabi-sabi pa siyang “pag-aaral ang ipinunta ko rito” na loko siya.

Minsan ay naaawa ako kay August pero hindi ko siya hinahayaang makuha na naman ako sa mga ka-plastic-an niya. Ayoko na.

Hanggang sa umabot na isang Linggo ang pag-iwas ko sa kaniya. Tuloy pa rin ako sa pagsabay kay na Alvin at Jeric sa pagkain at minsan ay doon na rin ako nakikitulog.

Kaya isang gabi after ng Saturday class namin nA CWTS ay nilapitan niya ako at kinausap.

“Galit ka ba sa’kin, Marco?” Tanong niya sa malambing na tono.

“Hindi naman. Bakit mo naitanong?” Sagot ko pabalik. Nagawa ko pang tingnan siya sa kaniyang mga mata.

“Kasi, hindi ka na nasabay kumain sa’kin. Hindi ka na rin nasabay pumasok. Parang inabanduna mo na ako,” aniya.

“Mapagbiro ka August,” sabi ko at nagseryoso ako. “Busy lang ako gaya mo. Ayaw din pati kitang abalahin. Sayang ang oras mo.”

“Sige na, magluluto pa ako kay na Jeric at Alvin. Taya ako tonight eh,” sabay ko at iniwan ko na siya.

Putik, nagi-guilty na ako pero sa choice of words niya ako naiinis. Inabanduna ko siya? Imposible!

Itutuloy…

PART XIV

PART XIV

MARCO

After ng ilang attempt na kausapin ako ay hindi nagtagumpay si August kasi lagi akong umaalis kapag kakausapin niya ako. Tinutulugan ko rin o hindi kaya ay kay na Jeric ako tutulog. Ganoon lang ng ganoon ang nangyayari. Nakaugalian ko na ring hindi sumabay kumain kay August pero nami-miss ko na naman siya! Tang inang puso ’to!

“Ah, Marco, alam mo ba kung paano ito gawin?” Tanong bigla ni August sa akin. Naabutan ko kasi siyang nag-aaral sa study table niya.

“Ganito lang ’yan,” sabi ko at itinuro ko sa kanya ang tamang formula at steps kung paano ito i-apply. Na-gets naman niya ang mga sinabi ko at iniwan ko na siya. Nagpasalamat pa nga siya pero nag-okay sign lang ako.

Wala si Jeric at Alvin ngayon kasi nasa birthday ng kapatid niya si Jeric at si Alvin naman ay nasa nobya niyang si Angel kaya naiwan ako sa dorm.

Ayoko mang makasama si August ay pinilit ko ang sarili ko na magluto ng kanin at nagdelata na lamang ako.

“Kain na ako, August,” sabi ko at nagulat ako nang may kunin siya sa ref.

“Init ko lang ’tong sinigan,” aniya at hinintay ko na rin siya para sabay na kaming kumain.

Ilang minuto lang siyang nag-init at dinaluhan na niya ako sa hapagkainan at nagsandok siya ng karneng baboy at inilagay niya iyon sa pingan ko.

“May ulam naman ako,” ungrateful kong sagot.

“Hindi naman healthy ’yan,” aniya.

“Katawan ko naman ’to,” pambabara ko.

“Para ka talagang babaeng sumagot. Basta kumain ka na at sorry din sa mga nagawa ko kung ano man iyon,” aniya at tahimik na kaming kumain.

“Ako na maghuhugas,” sabi ko. “Mag-aral ka na ro’n,” sabi ko at sinunod naman niya ako.

“Bakit ang dali mong ma-fall, August?” Tanong ko out of nowhere.

“Hindi ko rin alam,” sagot niya.

“Disappointed ako sa’yo, August, alam mo ba ’yon?” Sabi ko nang maitaob ko ang huling plato.

“I know,” sabi naman niya.

“Sabi mo pag-aaral ang aatupagin mo pero anong nangyari?” Panenermon ko.

“Hindi ko sinisising nagka-girlfriend ka or whatever, ang sa’kin ay sana, nag-balance ka ng oras ng maayos. Imbes na nag-aaral ka nasa date ka, imbes na natutulog ka ng maayos, nasa inuman ka,” sabi ko pa.

“Napagtanto ko rin na hindi ko nakontrol ang sarili ko. Masaya kasi ako kay Audrey kaya nakalimutan ko saglit ang mag-aral,” sabi niya pa at huminga ako malalim.

“Pero ’di ba nagka-nobya ka rin naman? Si Jeric?” Sabi niya pa na parang ako pa ang may kasalanan ng lahat.

“Malabo ang iniisip mo kasi magkaibigan lang kami ni Jeric,” sabi ko pa.

“Pero nagpatira ka kay Jeric?” Sabi niya pa.

“Hindi! Walang ganoong nangyari!” Naiinis kong sagot.

“Ano ba talagang pinupunto mo?” Tanong ko.

“Ikaw ang unang nawalan ng oras sa’kin kaya binigay ko ’yong time na kailangan mo,” sabi niya.

“Tapos kasalanan ko pa ngayon? August, lahat ng nangyayari sa’yo, ikaw lang ang may kasalanan! Huwag mong ibalik sa akin lahat,” mahinahon pa rin ako.

“Hindi kita sinisisi,” sabi niya pa pero iyon talaga ang pakiramdam ko.

“Putang inang manhid mo kasi, August! High school pa lang tayo gusto na kita! High school pa lang tayo, tangang-tanga na ako sa’yo! Ilang beses mo ba akong ginamit dati, August? Ilang beses kong ipinaramdam sa’yo na gustong-gusto kita pero binabalewala mo lang ako! Sa sobrang tanga ko sa’yo, ginawa na kitang mundo! Malungkot ako kapag absent ka, ginagawa kita ng assignments at projects kasi gusto kong pumasa ka kasi sabi mo, mataas ang expectations ng parents mo sa’yo! August, mahal na mahal kita hanggang ngayon kaya huwag mo akong sinisisi o sisisihin kapag lumalayo ako sa’yo! Hindi naman ako robot! Hindi ako laging okay sa lahat! Nasasaktan din ako, August! Nasasaktan ako sa mga ginagawa mo!” At tuluyan na akong umiyak sa harapan niya. Hindi ko sana sasabihin iyon pero sobra na eh.

“Ngayon, tahimik ka? Bakla na kung bakla pero mahal na mahal kita, August! Akala ko nawala na eh, pero kapag nakikita kita, bumabalik lahat! Ang unfair unfair mo! Gago ka! User ka!” Sabi ko pa habang umiiyak.

“Hindi ko naman hiningi at hiniling na gawin mo lahat para sa’kin. Lalaki ako at alam mong malabong maging tayo. Sana maunawaan mo ako, Marco. Kapatid lang ang turing ko sa’yo.” Iyon ang mga huli niyang katagang dumurog sa akin.

Sana, hindi ka magsisi, August. Sana maging masaya ka.

“Nauunawaan ko, August. Nauunawaan kita. Tanggap ko kaya please, tigilan mo ang pagiging sweet sa akin kasi umaasa ako.” At tuluyan na ngang nadurog ang puso ko.

Durog na durog ako kaya naman sa kwarto nina Jeric ako natulog. Hindi ko kayang makasama si August dahil nasasaktan ako sa ending namin.

“Tahan na, Marco, magiging okay din ang lahat,” sabi ko sa sarili ko at pinilit kong matulog ng maayos.

Itutuloy….

PART XV

Part XV

MARCO

Literal na game over na ang lahat para sa akin dahil kapatid lang ang tingin sa akin ni August. I was never his option dahil sa pagiging lalaki niya. I can’t blame him. It’s him. Dati pa naman niyang sinasabi na kaibigan lang ang tingin niya sa’kin. Buti nga nag-level-up na eh. Naging kapatid na.

Dahil sa nangyari ay mas pinakalma ko na lang ang sarili ko at ginampanan ang role ko bilang kasama na lang ni August sa kwarto. Sasagot ako kapag nagtatanong siya at nag-aaral lang ako kapag hindi niya hindi niya ako kinakausap at kapag mag-isa lang ako. These past Friday nights becalmed me dahil umiinom ako moderately na mag-isa and sometimes library ang tambayan ko. Hindi ko ikinuwento ka Jeric at kay Alvin ang nangyari sa pagitan namin. Basta ngumingiti ako kapag kasama ko sila at nakikipagkulitan pero kapag ako lang, doon ako umiiyak.

I tried my best to beat my feelings for August and alam ko, on-process na lahat.

Buti na lang Friday nq ngayon and I decided to spend my whole night with myself. Actually, nagyaya na si Jeric pero tumanggi ako. Ayoko kasing magmukang desperadong maka-move on at ayoko ring gamiting instrument si Jeric para maka-move on ako.

“Two bottles lang muna, kuya,” sabi ko sa waiter ng bar na regular kong pinupuntahan.

Ang galing ng alak, napapakalma ang isip ko pero at the same time, pinapamuka rin sa’kin nitong siya lang ’yong neutral sa buhay ko. Okay lang na iwan ko siya at okay lang din na bumalik ako anytime na gustuhin kong magkita kami.

“Bakit ikaw pa ang napili, ngayon ang puso ko ay sawi,” iyon ang bumasag sa katahimikan ko. Nasa pinagsulok na bahagi kasi ako ng karaoke bar. Punuan pa naman ngayon kasi Friday nga.

“Kuya paki-stop,” bulong ko sa waiter at inabutan ko siya ng two-hundred pesos at ginagawa naman niya. Nag-act siya na may napindot lang siya pero ang totoo ay in-stop talaga niya. Inis na inis tuloy ’yong babaeng kumakanta. Muka pa namang broken-hearted. Deserved niyang mapatayan ng kanta kasi nakakadamay siya.

Nang maubos ko ang dalawang bote ay nagbayad na ako sa waiter at naglakad na ako pabalik ng dorm. Solved na ako sa dalawa tonight, may klase pa’ko bukas sa CWTS. May lecture pa si Sir Mananggol. Ikukwento niya pa ng buhay niyq noong kabataan niya.

Mabilis lang din akong nakarating sa dormitory at hindi ko pinansin ang nag-aaral na si August kahit na tinawag niya ang pangalan ko, instead ay dumiretso ako sa banyo para mag-shower. Nalalagkitan ako sa balat ko.

Medyo curious ako sa kinakanta ng babae kanina kaya dinownload ko siya sa spotify at agad kong pinagtugtog habang nadumi ako.

“Bakit ikaw pa ang napili, ngayon ang puso ko ay sawi. Kay simple naman ng hiling,” sinabayan ko pa ang pagtugtog.

Sa huli ay pinagtawanan ko na lang ang sarili ko bago ako nagbihis at nagsipilyo. Nagtuyo na rin ako ng buhok at nag-set ako ng alarm na alas sinco.

Kinabukasan ay maaga akong umalis ng dorm. Nag-almusal naman na ako pero naisipan ko pa ring bumili ng yakult. Medyo unhealthy kasi ng lifestyle ko lately, although nagpu-push-up ako ng thirty araw-araw. More on water naman ako pero iba ang lasa ng yakult sa umaga. It’s refreshing! Joke.

Seven-thirty ng umaga ay nasa lecture hall na ako at naunahan ko pa ang prof ko na dumating. May ilan ng mga estudyanteng gaya ko na nandoon kaya naman umupo na ako sa pinakadulo nang matapos akong mag-attendance. Mahirap na.

Dahil sa tagal ng pag-aantay ay naisipan kong umidlip muna habang nakikinig sa music at parang ang bilis ng mga minuto dahil nagising ako na nagpe-pray na ’yong ibang Kristiyano sa klase.

“Sarap ng tulog mo,” bulong ni Jeric sa akin.

“Sana may pake ako,” sagot ko sa mahinang boses.

Dahil mukang nasa mood si Sir ay nag-set siya ng groupings at pinagpulot niya kami ng dahol at mga basura sa labas ng lecture hall at maging sa malalapit na buildings. Hindi naman kami nag-inarte dahil lagi niya kaming pinagdadala ng gloves in case raw na magpalinis siya bigla.

Kagrupo ko si August at Jeric kaya si Jeric ang sinasamahan ko habang hinahayaan lang namin si August na makisama sa iba naming ka-group. Bali ten kami talaga sa grupo at 40 kami kaya may apat na grupo sumatotal.

“Kalat daw ang pupulutin at hindi sama ng loob,” sabi ni Jeric sa akin.

“Inaantok pa ako, huwag kang magulo,” sabi ko pabalik dahil iyon naman ang totoo.

“Okay po, Señorita Marco!” Pang-aasar niya kaya hindi ko na nahampas ko siya ng stick na hawak ko pero hindi naman siya tinamaan. Kainis!

Nang matapos kaming makapagpuno ng tatlong sako ay dismissed na kami agad.

“Tubig ka muna,” alok ni August pero tinanggihan ko siya.

“May dala akong tubig. Sa iba mo na ibigay ’yan,” pagtanggi ko sa tubig niya. Kay Audrey na lang niya ibigay.

“Jeric, painom ako!” Masaya kong hiling kay Jeric at umiinom pa ito kaya nang matapos siya ay inagaw ko na ang bote sa kanya.

“Inabutan ka ni August, ayaw mo. Maloko ka talaga. Gusto mo lagi ’yong may laway ko!” Inaalaska na naman ako ni Jeric. Malakas talaga itong mang-asar kaya tinawanan ko na lang at hindi ko sinasadyang mapatingin kay August at walang emosyon ko siyang tiningnan. Deserve naman niya.

“Hindi muna ako uuwi sa’min, Jeric. Ikaw ba?” Bigla ko na lamang na-open kay Jeric habang naglalakad kami pauwi sa dorm.

“Ako rin. Sa susunod na lang ako uuwi,” sabi ni Jeric at nagpahilisan kaming tumakbo. Hiningal tuloy kami parehas nang makarating kami sa dorm.

Dahil nga nakulangan ako sa tulog ay minabuti kong matulog na lang at hindi na kumain. Tinatamad din naman pati akong kumain.

“Marco, kain tayo,” panggigising ni August sa akin.

“Kumain ka na. Inaantok pa ako. Istorbo!” Iritable kong sagot at bumalik ako sa pagtulog.

Hapon na nang magising ako at nagising na lang ako sa amoy ng nilulutong pagkain. Amoy pancit canton!

Tama nga ako ng hinala dahil nakita ko si August na nagluluto ng pancit canton.

Kahit gutom na ako ay minabuti ko na lang na maghilamos at mag-mouthwash dahil baka may pagkain pa si Jeric doon ako mambuburaot.

Sakto namang pagpasok ko sa kwarto ni Jeric nang maabutan ko siyang kumakain ng fan cake at spaghetti na binili niya raw sa may tapat ng dormitory.

“Penge ako, ha?” Sabi ko bago ako sumubo ng dalawang magkasunod.

“Wala ka bang tirang kanin at ulam?” Tanong ko at nagbulatlat na lang ako. May tira pa siyang adobong pusit na nakalagay sa rice cooker at may kanin din.

“Kumain ka na, sleeping beauty. Kanina ka pa tulog sa kwarto niyo eh. Kumain tuloy ako ng walang kasabay!” Pagmamaktol niya.

“Tahan na. Sinasabayan na kita,” sagot ko habang kumakain sa mismong rice cooker. Tipid sa hugasin. Nagkamay pa ako.

“Baboy mong kumain ,” puna niya at nginitian ko lang siya habang ngumunguya na parang maaubusan. Gutom ako eh.

Kinagabihan ay dumating si August na may bitbit na mga damit. Nagpa-laundry siya at kasama ang damit ko ro’n.

“Next time, kapag magpapa-laundry ka, iwan mo na ang damit ko. May pambayad naman ako sa laundry at nakakahiya sa oras mo,” pagrereklamo ko at nawala ang ngiti sa mga labi niya kanina.

“August, baka lumipat na rin ako ng dorm sa susunod na semestre,” sabi ko biglaan.

“Galit na galit ka pa rin talaga sa’kin. Sorry,” aniya kaya lalo akong nainis.

“Bakit ka nag-sorry?” Tanong ko. “Wala ka namang kasalanan bukod sa pakikialam sa mga labahin ko!” Singhal ko at inabot ko ang bayad ko sa damit ko na 100 pesos. Wala namang issue sa akin ang damit before, ngayon lang kasi mainit ang ulo ko sa kanya.

“Anong dapat kong gawin para mapatawad mo’ko?” Tanong niya na ikinagulat ko.

“Wala. Masyado kang madrama,” sagot ko sa ka-plastic-an niya.

Totoo namang wala eh. Bakit ba siya nagpupumilit?

“Para ako laging mag-isa rito. Hindi ka na gaya ng dati,” aniya.

“Iniingatan ko lang ang sarili ko. Mahirap na,” marahan kong sagot at uminom ako ng tubig pampakalma.

Itutuloy…

PART XVI

PART XVI

MARCO

One week before midterm exam. Todo aral na naman kaming tatlo nina Jeric at Alvin. Ayaw kasi naming mag-cram kaya nag-aaga na kami ng pag-aaral.

All set. Maaga kami natapos ngayong araw. Around ten kasi ng gabi ay tapos na kami. Bukas na uli ng umaga.

“Doon ako sa kama ko tutulog. Bye!” Pagpapaalam ko sa kanilang dalawa.

“Good night!” Sabay pa nilang sabi.

Pagdating ko sa kwarto ay nakita kong nag-aaral si August pero mukang nahihirapan siya at bilang pambawi sa mga masasamang salita na nasabi ko sa kanya ay iniabot ko sa kanya ang printed na reviewer na nilagyan ko na ng highlights at notes para mas madali niyang maunawaan.

“Salamat!” At nagpasalamat pa nga siya pero sumalampak na lang ako sa kama ko at tuluyan na akong nakatulog habang nakadapa.

Madaling araw nang magising ako at nakita kong nakatulog na si August sa study table kaya nakonsensya naman ako at inakay ko siya papunta sa higaan niya.

“Hmm,” aniya nang subukan ko siyang akayin at nagising na nga siya at humiga na siya sa kama niya at nagkumot. Pinatay ko na rin ang ilaw sa kaniyang study table at naisipan kong pag-trip-an si Jeric gamit ang marker ko pero naka-locked ang pintuan nila. Nakakainis.

Alas kwarto y media pa lamang kaya naisipan kong bumalik sa kama at matulog.

“Nahihirapan ka bang matulog?” Tanong ni August habang nakatingin sa akin.

“Hindi naman. Kakagising ko lang noong pinalipat kita riyan sa kama mo,” may kahabaan kong sagot.

“Gusto mo tabi tayo?” Alok niya.

“Hindi ka naligo kagabi,” pang-aasar ko kahit napakalinis naman talaga ni August sa katawan.

“Naglinis ako ng katawan kagabi,” sagot naman niya bilang pagdepensa sa akusasyon ko sa kanya.

“Okay,” sagot ko at inipod na niya ang kama niya patabi sa kama ko at pinanood ko lang siya. Mayamaya ay niyakap niya ako paharap sa kanya kaya nasa dibdib niya ang muka ko.

“Hindi ako mabaho,” sabi niya bigla dahil napansin niya atang inaamoy ko siya.

Mabango naman talaga siya. Kahit nga hindi siya maligo ng ilang araw ay mabango pa rin siya.

“Hindi na kung hindi,” sagot ko habang nakapikit na ang aking mga mata.

Narinig ko pa siyang nagsalita pero hindi ko na rin iyon naintindihan dahil dinalaw na ako ng antok at masyadong mahina ang boses niya.

Around eight ng umaga na kami nagising ni August dahil sa alarm ko. 8:30 pa naman ang klase namin at nagtataka ako kung bakit eight ako nag-alarm.

“Shit! Male-late tayo nito!” Sabi ko habang naghihilamos.

“Pwede namang hindi muna tayo maligo,” aniya at mukang iyon na nga ang gagawin ko.

Inayos ko na lang ang paghihilamos at pagsisipilyo. Nagbaon nq lang ako ng saging at isang litro ng tubig at ganoon din si August.

8:10 ng umaga nang makaalis kami sa bahay. Nag-shorts lang kami ni August at nag-sandals kami ng itim. Parehas pa talaga outfit naman at tees na white sa taas. Nag-cologne rin ako para hindi halatang walang ligo at inayos ko rin ang medyo magulo kong buhok.

Saktong 8:28 ng umaga kami nakarating sa main building ng College namin kung saan kami magkaklase today. Kita ko ang mata ni Jeric at Alvin na nakatingin sa amin ni August. Marahil ay naninibago sila.

Kung bakit ba naman kami magkakaklase sa dalawang magkasunod na subjects eh. Kainis.

“Ano ’yan?” Tanong ko kay August nang abutan niya ako ng pagkain.

“Cupcake,” bulong niya. “Kainin mo na at alam kong gutom ka na,” sabi pa niya mabilis ko iyong kinuha at kinain.

“Dahan lang,” puna niya na natatawa.

“Nakakagutom kasi,” sabi ko na lang at uminom ako sa tubigan ko.

Nang matapos ang una naming klase ay sabay naming kinain ang saging at kitang-kita ko ang mga mata nina Jeric at Alvin pero hindi sila lumapit sa amin.

“Mga tropa mo, ang init ng tingin sa’tin. Galit ba sila sa’kin?” Tanong at puna ni August.

“Medyo. Ayaw na nila sa’yo,” sagot ko.

“Kupal ka kasi eh,” dagdag ko pa at inakbayan ko siya kahit mataas ang balikat niya sa’kin.

“Hindi ka na ba galit sa’kin?” Tanong niya habang naglalakad kami.

“Ba’t naman ako magagalit sa’yo?” Tanong ko.

“Hindi ko rin alam,” sabi niya.

“Naiinis ako sa’yo hindi galit. Magkaiba ’yon,” sabi ko at tumawa na lang siya at umakbay sa akin.

Why so rupok, Marco?

“August, sama ka sa study session minsan para makatutok ka sa pagre-review. Kapag mababa ang nakuha mo sa midterms, baka mahila niyan ang grades mo. Bagsak ka sa apat na subjects, kita ko,” sabi ko.

“Sige ba! Babawi ako,” sabi niya na may determinasyon kaya tutulungan ko siya sa nais niya.

“Dapat lang kung ayaw mong ma-delay sa college ng mahabang panahon,” sabi ko sa kanya kasi totoo naman iyon. May mga kaklase kaming 7 years na sa campus at pinakamalala ay ten years!

—

“Natutulog din naman ako sa study table pero hindi ako nagpapalambing,” reklamo ni Jeric kaya kinutusan ko siya.

“Naisip ko lang na ako ang makakatulong kay August. Kahit naman inis ako ro’n ay ayaw kong bumagsak siya. Gusto ko siyang magtagumpay sa buhay,” sabi ko pa.

“Eh anak nga siya ng University President. For sure, madaling makapasa ang lokong ’yon,” sabi pa ni Jeric na ikinagulat ko. Dr. Ferdinand F. Jacinto ang pangalan ng University President at akala ko ay nagkataon lang ’yon.

AUGUST POV

“Si Audrey ang para sa’yo, August. Makinig ka!” Pagpupumilit ni papa sa akin na patulan ko si Audrey dahil galing ito sa mayamang pamilya na ang negosyo ay sa field ng pangisdaan at mga sasakyang pandagat. Ayoko sa gaya ni Audrey dahil halatang hindi siya disenteng babae at napakaliberadong tao.

“Pa, wala na ho kami, isang buwan na at kalahati,” sagot ko.

“Bakit mo naman pinakawalan?” Tanong pa ni papa.

“Siya ang nakipag-break. Hindi na rin ako nakakapag-aral ng ayos dahil sa pagsama ko sa kanya. Puro inom at gala,” sagot ko.

“Kahit na! Sana ay gumawa ka ng paraan! Wala ka talagang silbi!” Sabi ni papa at nanliit na naman ako sa sarili ko.

Laging ganoon ang ginagawa ni papa sa akin. Noong nakaraan nga ay nasapak niya ako nang makita ang scores ko sa nakaraang exam.

Hindi ko ginustong bumagsak. Sinunod ko lang ang sabi niya na aliwin at samahan ko si Audrey kahit ayoko rito.

Paglabas ko sa office ni papa na University President ay minabuti kong maupo saglit sa tapat ng library at nakita ko naman si Marco na napakalaki ng ngiti kaya lihim akong nabuhayan at napangiti kahit gusto ko na ring umiyak.

Lumalayo kasi siya sa akin nitong mga nakaraang linggo kaya sobrang nagpapasalamat ako sa Dios kasi hindi na niya ako iniiwasan.

“Tara na, kain na tayo. Libre ko!” paanyaya niya.

“G ako riyan!” Sabi ko.

At nakarating nga kami sa isang simpleng tapsilugan na nakainan na naman dati. Um-order kami parehas ng tapasilog at tig isang extra rice. Dahil libre niya ay nag-request na rin ako ng malamig na iced tea.

“Ah, August, nasaulo mo na ba ’yong pinapame-memorize ko sa’yo kahapon?” Tanong niya at binigkas ko pa sa harap niya ang mga pinasaulo niya.

“Naks!” Masaya niyang pagpuri kaya napangiti na lang ako at hiniling ko na sana ay lagi na lamang siyang nakangiti dahil bagay iyon sa kanya. Mas umaaliwalas ang kaniyang mukha.

Itutuloy….

PART XVII

Part XVII

MARCO

“Nako, paniguradong gagamitin ka lang no’ng si August. Nagpapauto ka na naman,” sabi ni Alvin.

“Sang-ayon ako,” sabi naman ni Jeric na ngayon ay nagbabasa ng kaniyang  mga paper works.

“Bigyan natin ng chance ’yong tao. Muka namang deserve niyang patawarin tsaka ayoko na ng ilangan sa kwarto,” pagdepensa ko naman.

“Basta binalaan ka na namin, Marco,” huling paalala ni Jeric at lumabas na ako sa kwarto nila.

Pagbalik ko ng kwarto ay lumabas s August galing banyo at nakatapis lang siya ng tuwalya at sa hindi sinasadyang pangyayari ay nalaglag ang kaniyang tapis at nakita ko ang August Junior niya at ang naka-trim na buhok sa paligid nito kaya pinamulahan ako at napatalikod habang siya naman ay nataranta rin dahil sa pagdating ko.

“Okay na,” aniya at humarap naman ako na payuko dahil pinamumulahan ako ng muka at nahihiya ako.

“Wuy, may putotoy ka rin naman kaya huwag ka ng mahiya,” aniya pero nahihiya talaga ako pero natutuwa at the same time. Ang tagal na kaya naming magkasama, kanina ko lang nakita ang kaniyang itinatagong sandata. Natawa pa ako sa ideyang ’yon.

“Pero parang gummy worm gaya ng sa’yo!” Pang-aasar ko sa kanya sabay talukbong ng kumot.

“Huy, hindi ’to parang uod! Malaki ’to!” Pagdedepensa niya sa nalamatan niyang ego.

“Sige, Mr. Gummy Worm!” Sabi ko sabay halakhak ng napakalakas. Sapat na sapat para marinig sa buong kwarto namin. Buti na lamang talaga at makapal ang division ng bawat kwarto at hindi rinig ang pinag-uusapan sa bawat kwarto.

“Gummy Worm pala, ha!” Aniya at nagulat na lang ako nang kilitiin niya ako at para tuloy akong kitikiti sa kakagalaw.

“August, ayoko na,” reklamo ko.

“Bawiin mo muna ’yong Gummy worm!” Inis na sabi niya kaya lalo akong natatawa.

“Oo na. Hindi na kasing laki ng uod. Malaki na!” Sabi ko at tinigilan na niya ako at nagbihis na siya ng tuluyan.

—— Pagdaan ng araw ng Lunes ay kabadong yumakap sa akin si August.

“Kinakabahan ako. Baka bumagsak ako,” aniya.

“Papasa ka. Nag-review ka at naniniwala ako sa’yo,” sabi ko bilang pagpapalakas ng loob ni August. I didn’t know na may ganitong side pala si August kaya napangiti na lang ako at tinapik ko siya sa balikat.

Pagdating na exam ay nakita kong nakakapagsagot ng tuluy-tuloy si August kaya kampante na rin akong nagsagot at as usual ay natapos ko ng maayos ang exam at inabot ko iyon sa proctor namin.

Sumunod na natapos si August at napayakap siya sa akin bigla.

“Mukang papasa ako!” Masayang sambit niya.

“Papasa ka talaga,” sabi ko at dumiretso na kami sa next naming exam. Tatlo kasi ang exam namin ngayon lahat ay minor. Wala naman kasi kaming major subjects ngayon, puro general subjects lang. Next sem pa kami magkakaroon ng major subjects.

Okay naman ang naging eksaminasyon namin today at tinanong ko si August kung nahirapan ba siya at sumagot siya ng ‘konti’.

“Mabuti naman at hindi ka na gaanong nahirapan. Alam mo naman walang choices ngayon madalas sa college. Kapag wala kang aral, babagsak ka. Parang sa giyera, hindi ka pwedeng lumaban ng wala kang sandata. Mamatay kang walang laban.

“Sabi ko nga po, Sir!” Natatawa niyang sagot.

Pagdating sa bahay ay biglang lumabas si August at pagdating niya ay may dala na siyang fries, burger at two pieces na chicken. Sakto namang nakapagsaing na ako.

“Libre ko,” aniya.

“Salamat!” Sabi ko at sabay kaming kumain ng nakakamay.

“Nakaka-miss ’tong ganito. Sorry sa pagsusungit ko sa’yo, August,” sabi ko at ngumiti na lamang siya.

“Nauunawaan naman kita kaya wala kang dapat ipag-sorry,” aniya. “Kapag nagluluto ako sa gabi tapos tumatanggi ka, nahuhili kita sa madaling araw na kinakain ang tira ko kaya alam kong hind ka galit sa akin,” sabi pa niya kaya napalunok ako ng malaking kanin.

“Pagkain iyon eh. Ayokong masayang,” sabi ko naman.

“Kaya kahit hindi ka sumasabay ay dinadamihan ko pa rin ang luto. Sarap na sarap ka kasing kumain eh,” aniya pa at pinakita ang pagkain ko ng madaling araw na nasa cellphone niya. Nakuhanan niya pala ako ng larawan ng palihim!

“Nakakasar eh! Tabi mo na nga iyan!” Sabi ko at itinago naman niya iyon.

Nagpatuloy ang magandang mga araw hanggang sa ilabas na ang results ng exam.

Kung dati ay pang-79 si August ngayon ay pang-labing isa (11) na ito ngayon.

Samantala ay nag-tie kami ni Jeric sa rank one at may 98.89 kaming scores in general.

Muli ay napuri ko ako ng ilan sa mga ka-block mates ko at ganoon din si August na napakalayo ng iniabante sa ranking. Maraming umiyak at marami rin namang natuwa sa marka nila ngunit ganoon pa man ay masaya akong makita si August na nakangiti.

“Proud ako sa’yo, August!” Sabi ko ay nagyakapan kami at nagtataton na parang mga bata. Nasa ganoong posisyon kami nang dumating si Audrey.

“Congrats, August!” Anito at ngumiti hahang ang ngiti sa labi ni August ay nawala.

“Salamat!” Sabi ni August at niyaya na niya akong umuwi sa bahay.

“May soju sa bag ko,” sabi ni August.

“May limang yakult sa ref tsaka dalawang liter ng sprite!” Sagot ko naman.

“Yelo lang ang wala,” sabi naman niya at nakasalubong namin sina Jeric at Alvin.

“Congrats sa’tin! Sa’yo rin, August!” Sabi ni Alvin.

“Shot tayo mamaya sa kwarto,” paanyaya ko kay Jeric at Alvin.

“Ako lang bumababa sa’ting apat,” reklamo ni Alvin na rank 8 naman.

“Rank 8 ka pa rin, loko!” Sabi ni Jeric at nagtawanan kami.

“Ay oo nga pala,” sabi pa niya at nagluto sila ng pritong manok at um-order naman kami ng spaghetti para sa aming apat at nang sumapit ang syete ay nagsimula na kaming uminom ng matamis na inumin na akala namin ay walang tama nasa dulo pala ang dali.

“August, ’di ba, anak ka ng University President?” Tanong ni Alvin na ikinagulat ko although alam ko na. Nabanggit na kasi ni August dati na hindi siya close sa papa niya.

“Oo. Anak ako ng University President,” sagot ni August.

“So, nakapasok ka ba rito dahil sa papa mo?” Tanong ni Jeric kasi napakahirap makapasok sa school na ito para sa mga wala sa honor rolls.

“Nag-exam ako at naipasa ko ang exam. Hindi ako mahilig gumamit ng connection,” diretsahang sagot ni August at naniniwala naman ako.

“Naniniwala naman ako sa’yo kaya cheers!” Sabi ni Jeric at mukang nagiging maayos na uli ang lahat maliban na lamang ng matapos kami at nakauwi na sa kwarto nila sina Jeric at Alvin. Bigla kasi akong hinalikan ni August pero bigla na lamang siya natumba sa ibabaw ko.

August, huwag kang ganiyan!

Itutuloy…

PART XVIII

//SPG ALERT!

PART XVIII

MARCO

Sariwa pa sa isip ko kung paano tumingin sa mga mata ko si August bago niya ako halikan noong gabing nag-inom ka. Mukang totoo eh.

Hindi naman na namin iyon napag-usapan. Iyon ang unang beses at mukang iyon na rin ang huli.

“Hmm, Marco, nakalabas na si Sir ng klase.” Hindi ko na pala namalayan ang oras. Kanina pa palang nakaalis si Sir. Buti na lang at ipinaalala ni August.

“Oo nga. Inaantok kasi ako,” sabi ko na lang bilang palusot pero totoo naman.

“Oh siya, tara na sa dorm. Inaantok din ako kanina pa,” paanyaya ni August at mabilis nga naming tinumbok ang daan patungo sa dormitory at hindi na kami nakapagpalit. Naghilamos na lang kami at binuksan namin ang bentilador imbes na aircon.

Tabi kaming natulog ni August at ngayon ko lang siya nakatabi na nakahubad ang pang-itaas kaya ganoon din ang ginawa ko.

—

Pasado alas otso ng gabi na nang magising ako. Gutom na gutom ako at uhaw na rin sa magkaparehong pagkakataon kaya naman napahawak ako sa tiyan ko.

“August, gutom na ako,” nanghihina kong bulong sa natutulog na si August.

“August!” Tawag ko kasi gutom na talaga ako.

“Hmm?” Aniya at tiningnan ako at bigla siyang bumangon at niyakap ako para mahiga uli sa tabi n’ya. Naiinis na ako.

“August, gutom na ako,” reklamo ko pa.

“Sandali na lang,” sabi niya habang mas hinihigpitan ang kaniyang pagyakap.

“Sa labas na lang tayo kumain,” aniya.

“Sige!” Sabi ko at sabay kaming nag-mouthwash at  lumabas kaming naka-pajama at puting tees.

Wallet at cellphone lang ang dala namin kaya sa McDo nalang kumain dahil iyon ang malapit sa dormitory.

“Sa inyo po, Sir?” Tanng ng kahera.

“1 pcs chicken na may rice tapos coke na lang na medium size,” sabi ni August.

“Sa boyfriend niyo po?” Tanong nito kaya nag-init ang mukha ko at napangiti ako ng lihim.

“Parehas na lang ng sa’yo pero gusto ko ay coke float,” bulong ko kay August at kinilig pa sa aming ang babaeng kahera.

“Gaya na lang din ng order ko pero imbes na coke ay coke float sa kanya. Mahilig kasi ang boyfriend ko ro’n eh,” sabi ni August at nagbayad na siya.

Takaw tingin pala kami sa mga nandito sa loob ng McDo at ito ang ilan sa mga narinig ko:

“Sayang, parehas gwapo.”

“OMG! Sobrang bagay sila!”

“Maghihiwalay din ’yan!”

Habang nakikinig ako ay ginulo ni August ang buhok ko.

“Hayaan mo lang silang pag-usapan tayo. Hindi naman tayo mamatay sa kapag ginawa nila ’yon,” napaka-open minded na sabi ni August. Hindi ko iyon inaasahan sa kanya kasi hindi naman ganoon ang pananaw niya dati. He’s more of a neutral person na kapag nadedehado ay tsaka pa lamang gagawa ng aksyon. Does it mean ba na okay na ako kay August or nag-a-assume na naman ako?

Mukang alam ko na ang sagot.

“Kunin ko lang order natin,” sabi ni August kaya pinanood ko lang siyang maglakad palayo at ilang minuto lang ay pabalik na agad siya.

“Sa bahay na kita babayaran, ha?” Sabi ko sa kanya at um-oo naman siya.

“Kain na tayo!” Sabi ko nang makapagdasal ako ng mabilis.

Dala ng gutom ay mabilis kaming natapos at nang matapos kami ay naghinaw kami ng aming mga kamay at nag-mirror selfie kami ni August at nakasampung shot din siya.

“Tara na sa bahay. Inaantok na uli ako,” sabi ko kay August at tumango naman siyq at hawak hawak niya ako sa aking palapulsuhan.

Agaw tingin na naman tuloy kami. Nakakainis.

“Nabusog ka naman?” Tanong niya sa akin habang naglalakad kami sa gilid ng kalsada.

“Yes. Ikaw?” Tanong ko.

“Busog,” sagot niya.

“Good!” Iyon na lamang ang nasabi ko dahil hindi ko naman alam talaga ang sasabihin. Bigla kasi siyang nagtanong eh.

“Bakit mo pala ako nagustuhan, Marco?” Tanong niya na ikinagulat ko. Napakarandom.

“Kasi si August ka,” iyon naman ang sagot ko at ginulo niyq ang buhok ko at hindi ko alam kung namamalik-mata lang ako o hindi pero nakita kong may pumatak na luha galing sa kaniyang mga mata pero hindi ko na lang pinansin.

“Pero si Marco ka. Magaling ka sa acads, maayos din ang hitsura mo,” sabi pa niya.

“Basta nasagot ko na ang tanong mo. Ayoko ng makipagtalo,” sabi ko at hinalikan niya bigla ang kamay ko.

“Wuy, nakakahiya sa nakakakita,” puna ko.

“Pakialam ko ba sa kanila?” Ani August kaya para akong batang kinikilig sa sinabi niya.

“Naguguluhan ako sa’yo, August,” sabi ko.

“Basta manatili muna tayong ganito, Marco. Masaya ako sa’yo,” sabi niya.

“Paano kung hindi ka na masaya sa’kin?” Tanong ko.

“Pambasag ka naman eh. Tara na nga,” aniya sabay akbay sa akin.

Pagdating sa dorm ay nakasalubong namin si Jeric at Alvin na papalabas kasama si Angel.

“Saan kayo?” Tanong ko.

“Hahatid namin si Angel tapos bibili na rin ng ilang groceries,” sabi naman ni Jeric.

“Oh siya, ingat kayo. Ingatan niyo si Angel,” sabi ko at um-oo naman sila at ganoon din ang si Angel.

Lumipas pa ang ilang Linggo at mga buwan at nanatili kaming okay ni August at nang magkasakit ito minsan ay inalagaan ko siya dahil ako lang naman ang tutulong sa kanya.

“Marco, salamat sa pag-aalaga sa’kin, ha?” Pagpapasalamat ni August.

“Pasalamat ka Friday night ka na nagkasakit. Lunes na ngayon. Finals na next week,” sagot ko at niyakap niya ako at pinaghahalikan sa noo sumunod naman ay sa leeg kaya nasiko ko siya sa tiyan.

“Aray!” Reklamo niya habang nakahawak sa kaniyang tiyan.

“Sorry!” Guilty kong pagpapaumanhin.

“Kakagaling ko lang sa sakit,” aniya at nag-inarteng humiga sa kama na parang inaping bata.

Dinaluhan ko naman siya at bigla niya akong niyakap at ipinatong sa kanya at hinalikan niya ako sa labi sa ikalawang pagkakataon.

“Para saan ’yon?” Tanong ko habang nakahawak sa labi ko. Hindi rin ako makatingin sa kanya.

“Gusto ko lang,” sabi ni August kaya nairita ako.

“Huwag ka ngang halik ng halik. Alam mo namang gusto kita, ’di ba?” Sabi ko sa naiinis na tono.

“Tapos?” Sabi niya at sinakop ng labi niya ang labi ko kaya napapikit ako.

“August,” sabi ko sa pagitan ng aming mga halik at huli na nang mapagtanto kong nahubad na niya ang kaniyang damit at ganoon din ang ginawa niya sa pang-itaas ko.

“Ahhh!” Hiyaw ko nang sipsipin niya ang kaliwang utong ko. Alam na alam niya ang kiliti ko at para akong maubusan ng lakas dahil sa ginagawa niyang matinding pagsipsip ng magkabilang utong ko.

“August,” daing ko nang maramdaman kong nilalagyan niya ako ng marka sa leeg ngumit masyadong masarap ang ginagawa niya kaya hindi ko na siya naawat.

Matapos niyang gawin iyon ay lumipat siya sa labi ko at naghalikan kami. Akala ko ay may mangyayari pang mas malalim sa amin ngunit umupo na siya at nagbihis at sunod ay pumasok siya banyo at iniwan akong nakatulala.

Mga sampung minuto rin siya sa loob ng banyo at nang makalabas siya at tumabi siya sa akin at nagsalita.

“Tulog na tayo,” aniya at yumakap siya sa akin kaya iyon na lang din ang ginawa ko pero hindi ko pa rin lubos maisip na binitin ako ni August!

Itutuloy…

PART XIX

PART XIX

MARCO

“Ikaw kasi! Bakit mo’ko nilagyan ng chikinini sa leeg?!” Naiinis kong reklamo kay August dahil nakita ko sa salamin ang malaking marka sa leeg ko.

“Hmm, saglit lang, babalik ako,” sabi ni August at lumabas siya ng dorm namin.

After five minutes ay nakabalik na siya at may dala siyang salompas.

“Tapalan mo muna niyan,” sabi niya.

“Ikaw na maglagay!” Naiinis kong usal. Hindi ako naiinis kasi nilagyan niya ako ng chikinini, naiinis ako kasi binitin niya ako kagabi! Nakakainis talaga.

Agad niyang kinuha sa akin ang salompas at ipinatse niya iyon sa aking leeg at hinagis niya sa akin ang puting jacket na may nakatatak na “NASA” sa unahan.

Since December na naman at may kalamigan na ay akma naman ang suot ko. Pero naka-shorts lang kasi ako at simpleng itim na sandala. Bahala na nga.

“Tara na!” Sabi ko kay August na naka-sandals din at parehas kami ng kasuotan malibas sa kulay ng hoodie niya. Kulay black kasi iyon.

“Gaya gaya ka ng suot?” Tanong ko.

“Hindi. Bagay naman ah?” Sabi niya kaya hindi na ako umimik.

Pagdating namin sa klase ay tumabi sa akin si Jeric at napansin niya ang nasa leeg ko.

“Napano ’yan leeg mo?” Tanong ni Jeric.

“Ah wala ’yan. Ngalay sa pagtulog,” pagpapalusot ko.

“Nako. Ang sakit niyan. Pero hindi ka naman weird matulog, ’di ba?” Sabi niya na parang nang-aasar dahil sa huli niyang linya.

“Parang naka-couple hood kayo, ah?” Bulong naman ni Alvin.

“Loko, hindi!” Sabi ko naman at tumawa siyang tiningnan ang suot namin ni August. Lihim tuloy akong kinilig.

Ang dami pa sanang tanong ni Alvin at Jeric pero hindi ko na sila in-entertain dahil wala ako sa mood magsinungaling. Buti na lamang talaga at dumating na ang prof namin at last day na ng pagbibigay niya ng lesson dahil finals na namin next week.

“May chikinini ka sa leeg, ’no?” Bulong ni Alvin sa akin habang papunta kami sa maing building ng Engineering. May nakatoka kasing gawain sa amin. Magde-design kami ng mini park for Christmas na dinadayo ng mga taga labas ng campus every December. May giant Christmas tree pang nandoon.

“Wala!” Napasigaw na ako sa inis at nasuntok ko siya sa dibdib kaya naman napailing siya sa sakit.

“Marco, Alvin, una na kayo nina Jeric, may pupuntahan lang ako saglit. Susunod ako,” biglang pagsingit ni August at um-oo naman kami.

AUGUST

“What did I tell you?” Tanong ni papa sa kalmado ngunit makahulugan niyang pagsasalita.

“Eh, pa, may nobyo na ho si Audrey. Ayoko na ho siyang guluhin,” sagot ko.

“Basta, sinasabi ko sa’yo, August,” nagbanta pa siya. “Umalis ka na sa harap ko! Wala ka talagang silbi!” Sigaw ni papa at kahit hindi na iyon bago sa akin ay nasasaktan pa rin ako.

Kapatid ni Yuri si Audrey kaya parehas ko silang pinatos kahit ayoko sa kanila. Ginawa ko iyon lahat dahil kay papa.

Tatlo kaming magkakapatid. Pangalwa ako. Si ate Mica ay favorite ni mama habang si July ay paborito naman ni papa. Sa bahay, ako lagi ang naiiwang mag-isa.

Principa ang mama ko habang University naman si papa at kapwa sila may oras sa mga kapatid ko habang sa akin ay wala.

Si Marco… siya lang ang nagparamdam sa akin na mahalag ako na kaya ko. Siya lang ’yong naniwala sa akin at patuloy na naniniwala.

Bigla tuloy akong na-guilty nang maalala ko noong high school ang mga nagawa ko sa kanya na hindi ko naman talaga gusto gawin.

Grade 11 pa lang ako alam kong gusto ko na si Marco at alam kong gusto niya rin ako pero hindi ko siya magawang mahalin ng buo dahil sa papa ko.

“Ano pang tinutunganga mo riyan? Umalis ka sa harapan ko! Mierda!

Hindi ko na pala namamalayang natulala na ako.

“Sige ho,” iyon na lang ang nasabi ko bago ako naglakad palabas ng kaniyang opisina.

Ayokong magdamdam sa pamilya ko ngunit hindi ko maiwasang isipin na ampon lang ako.

MARCO

“August, dito ka sa tabi ko, dali!” Tawag ko kay August nang makarating si August sa Engineering Hall.  Mahina lamang iyon pero alam kong rinig niya ako.

Agad naman siyang tumabi sa akin at tiningnan ko ang kaniyang mukha. Muka siyang malungkot kaya kinilita ko siya sa kaniyang tagiliran.

Halos patapos na rin kami sa aming pagpulong kaya hindi ko na rin masyadong inintindi ang mga sinasabi ng Dean namin at kay August ako nag-focus.

“Magagalit sa atin si Sir, Marco,” bulong ni August na nakikinig sa sinasabi ng mga nasa unahan.

“Libre kitang ice cream mamaya,” bulong ko at nakinig na rin ako.

—-

Hawak ang ice cream na binili namin sa 7/11 ay pinapanood ko si August na kumain. Hindi ko na nagawang kumain dahil parang ang lungkot-lungkot niya.

Bihira kong makita si August na ganito kaya dinilaan ko ang kaniyang ice cream at nginitian ko siya.

“Cheer up, August! Wuy!” Sabi ko at nakita ko na lang bigla ang paglaglag ng ice cream sa semento at napayakap siya sa akin.

“Uy, August. Sorry na. Hindi ko sinasadya,” sabi ko at naramdam ko ang paghagulhol niya.

“Marco, pagod na ako,” aniya habang humihikbi.

“August, tahan na,” umiiyak na rin ako. “Ayokong nakikita kang ganito. Nasasaktan ako,” sabi ko at nabitawan ko na rin ang hawak kong ice cream at niyakap ko na lang din siya.

Ilang minutong nakayakap si August sa akin at humarap siya sa akin at ngumiti kahit basang-basa ng luha ang kaniyang mga mata.

“Marco, please… huwag mo akong pagsasawaan,” sabi ni August at niyakap ko siya bilang sagot.

Alam kong may pinagdadaanan si August na hindi ukol sa academia kaya’t mananatili ako sa tabi niya bilang kaibigan at tagahanga niya.

“August, hindi kita iiwan. Nandito lang ako, tahan na,” malambing kong tugon at pinunasan ko ang kaniyang mga pumapatak na luha gamit ang aking mga daliri.

August, tahan na.

Itutuloy…

Mierda

• Shit

PART XX

SPG ALERT! Read at your own risk!

PART XX: END OF SEASON 1

MARCO

Bago sa akin ang nasaksihan ko. Umiyak si August sa ilalim ng puno ng acacia kanina.

“Marco, wuy!” Sabi ni Jeric na nagpapatong-patong ng mga kahoy kasama si Alvin at August. Gumagawa kasi kami ng kubo. Sa aming mga first year naatas ang paghahakot ng mga kagamitan dito sa mini park ng campus na nasa bungad lang din ng gate na walang gate. Guard lang.

“Bakit?” Tanong ko at hindi ko namalayang natusok na pala ako ng kahoy sa kamay kaya dumugo ito.

“Okay lang ako,” sabi ko pero nang makita ni August na nagpupunas ako ng may dugo kong kanang kamay ay dinaluhan niya ako.

“Okay ka lang ba? Masakit ba?” Sunud-sunod niyang tanong kahit nandoon ang iba naming ka-batch.

“Oo. Maliit lang ’to,” sabi ko.

“Guys, tara na. Nagpaalam na ako sa leader ng project na’to. Tara na!” Sabi ni Alvin at tumingin siya sa akin at kumindat.

“Tara na sa dorm. Gagamutin natin ang sugat mo,” sabi ni August at sabay-sabay kaming umalis nina Jeric at Alvin.

Tahimik lang ako sa buong paglalakad namin habang puro sermon si August.

“Hindi ka nag-iingat. May exam tayo next week. Paano ka magsusulat?”

Nag-aalala ba siya or naiinis sa akin.

“Sorry na. Hindi ko naman sinasadya,” sagot ko.

“Paano kasi ay may iniisip iyang si Marco. Mukang lalaki ata,” pang-aasar ni Jeric kaya nakutusan ko siya ng isa habang tahimik naman si August at tuluyan na siyang tumahik dahil sa sinabi ni Jeric.

Selos ba siya? Hindi ko alam.

Pagdating naman sa dorm ay agad niyang itinapad sa gripo ang sugat ko at medyo mahapdi iyon.

Hindi naman talaga malalim ang sugat ko. Nahiwa lang pero mahapdi talaga lalo na nang pahiram niya ang paligid ng kamay ko ng alcohol.

“Ano ba talagang iniisip mo?” Tanong niya.

“Wala,” pagsisinungaling ko dahil iniisip ko talaga ang pag-iyak niya.

“’Lalaki raw iniisip mo?” Sabi ni August.

“Hindi ah!” Pagtanggi ko habang nilalagyan niya ng kung ano ang kamay ko. Sa palad pa kasi ako nasugatan. Pwede naman sa daliri na lang.

“Sige,” aniya at binitawan ang kamay ko. Marahil ay tapos na. Dumiretso siya sa banyo at narinig kong umiihi siya kaya naman nagsipilyo na lang ako. Uminom kasi ako kanina ng milk tea. Nauumay ako.

“August,” tawag ko sa kanya nang matapos akong magsipilyo.

“Hmm?” Tugon niya nang makalabas siya sa banyo.

“Okay ka na ba?” Tanong ko.

“Okay lang ako,” aniya at hinawakan niya ako sa balikat.

“Sorry pala rito,” aniya at tinanggal niya ang salompas sa leeg ko.

“Huwag mo ng uulitin, ha?” Sabi ko.

“Sige pero sa dibdib mo naman minsan!” Sagot niya at tumatawa pa siya.

Pasaway!

“Loko!” Sabi ko at bigla niya akong binuhat papunta sa kama namin na magkadikit ngayon.

“August, anong gagawin mo?” Tanong ko.

“Lock mo ang pinto,” aniya na siya rin naman ang gumawa.

Mayamaya ay tumabi na uli siya sa akin at naghubad siya ng pang-itaas.

“August, anong gagawin mo?” Tanong ko at bigla niya akong hinalikan sa leeg papunta sa aking labi kaya para akong nalasing dahil napapapikit pa ako sa paglalapat ng aming mga labi. Siya lang ang nakakagawa nito sa akin. Siya lang!

Labi sa labi. Dila sa dila. Hindi ko inaasang mauulit ito kaya naman nanlaban na rin ako. Ginagalugad ng dila niya ang bibig ko at nalalasahan ko rin ang laway niyang lasang menthol hanggang sa namalayan ko na lang na nakahubad na ako.

Sobrang naghihina ako sa sumunod niyang ginawa. Nilaplap niya ang dalawa kong utong ng salitan kaya napapaungol ako ng malakas pero hinahalikan niya ako bigla.

Mayamaya pa ay naramdaman ko na ang katigasan niya na tumatama sa aking tiyan. Naka-boxer shorts na lang din kasi siya at mayamaya lang din ay inilagay niya ang kanang kamay ko sa loob ng boxers niya at nahawakan ko ang naghuhumindik niyang kargada.

Matigas iyon at handa ng manuklaw dahil init na init iyon kaya naman habang abala siya sa labi ko ay unti-unti kong ibinababa ang kaniyang natitirang boxer shorts at nang magtagumpay ako ay nagpalit kami ng puwesto. Siya naman ang nasa ibaba at ako ang nasa itaas.

Sinimulan kong halikan ang labi niya pababa sa leeg papunta sa dibdib niya at nilagyan ko rin siya ng mark sa leeg niya para bawi.

“Ang sarap, Marco! Ah!” Masarap niyang ungol nang sambahin ko ang kaniyang dibdib. Nilalaro rin ng dila ko ang kaniyang utong ng salitan at bumaba ako sa abs niya at napatingin ako sa mga mata niya at ngumiti kami sa isa’t-isa.

“Subo mo na,” aniya nang simulan kong laruin ang karog niya at ang dalawa niyang maayos na bola at dahil bakas sa mga mata niya ang libog ay may tinalaban ako at dinilaan ko ang kaniyang mga bola at sinubo ko rin iyon ng salitan. Buti na lamang at mukang bagong ahit si August kaya naman ang lakas ng kaniyang ungol.

“Ahhh! Subo mo na,” pagsusumamo niya kayan naman tiningnan ko ang kaniyang arin na maganda ang tuli, malinis at may kahabaan na sukat ko ay nasa pitong pulgada. Bagay na bagay sa  maganda niyang katawan, gwapong muka at height na halos 6 ft flat na.

Nagsimula ako sa pagdila sa ulo ng kaniyang alaga at napaigtad siya sa ginawa ko at ilang segundo lang din ay sibubo ko ang alaga niya hanggang kalahati at unti-unti kong isinagad hanggang sa dulo kahit na nasusuka na ako.

“Ang sarap!” Aniya habang nakasabunot sa buhok ko.

Dahil sa narinig ko ay mas pinag-igihan ko pa at namalayan ko na lamang na kumakadyot na siya pasalubong sa aking bibig at rinig na rinig ang paglabas masok ng alaga niya sa bibig ko na sumasagad hanggang sa lalamunan.

“Lalabasan na ako,” aniya at naramdaman ko na lamang na pumutok na sa bibig ko ang kaniyang semilya na manamis-namis.

“Ahhh!” Sabi pa niya nang lunukin ko ang semilya niyang may karamihan dahil may umagos pa sa bibig ko.

Mayamaya pa ay nasaid ko na ang dapat sairin nang makita kong tigas pa rin ang alaga niya.

“Pwede ba?” Tanong niya habang nakahawak sa pang-upo ko. Tumango naman ako at sinabi ko sa sarili kong wala na itong atrasan.

Naging mas matindi ang mga susunod na kaganapan dahil bigla niya akong pinatuwad at pinuwesto niya ang sarili niya sa aking likod. Gamit ang lotion ay naramdaman ko ang sakit nang ipasok niya ang kaniyang daliri sa butas ko. Nasaktan ako pero hindi ko iyon pinahalata pero nang dalawang daliri na ang nakapasok ay napaaray ako sa sakit.

“Ahh!” Daing ko.

“Sabihinn mo lang kung titigil na ako, Marco. Kaya kong maghintay,” aniya pero umiling ako.

“Kalma lang, ha? Ipapasok ko na,” paalala niya at ramdam na ramda ko ang pagtama ng alaga niya sa bukana ng butas ko. Mayamaya ay nakapasok na ang ulo at para akong pinupunit sa dalawa dahil sa laki ng ari niya.

“Ahhh, shit!” Aniya at hinalikan niya ako habang unti-unti niya akong pinapasok. Sobrang sakit kaya napaluha ako. Hindi pa niya naisasagad lahat kaya ako na ang gumalaw at mas nadoble ang sakit sa ginawa kong iyon habang ungol naman ang ginawa ni August.

“Ang init. Ang sakit. Sobrang sarap!” Aniya at ilang segundo siyang tumigil at namalayan ko na lamang na naisagad na niya ang ari niya sa loob ko at nagkakaroon na rin ng ritmo sa pagitan namin at rinig na rinig ang salpukan ng aming mga balat at laman. Masakit pa rin pero mayroon na ring sarap kaya naman napapaungol na rin ako lalo na nang bilisan niya pa ang pagkadyot.

Habol hinga ako nang mas dumoble ang kaniyang bilis sa pagbayo at talaga namang nasasarapan na ako.

“Ang sarap ahhh!” Singhal ko.

“Ahh, Marco!” Nakakalibog na pagtawag niya sa pangalan ko.

“August,” sabi ko naman at doon ko naramdaman ang mainit na katas niya na tumatagas sa loob ko.

Hindi pa doon natatapos ang lahat dahil nag-iba kami ng posisyon at ilang beses din siyang nilabasan sa loob ko at nakatulog kami after ng mahabang bakbakan.

Itutuloy….

SEASON 2: PART XXI

Note: I planned to post this sa middle ng September pero I can’t. Gusto kong magsulat ng magsulat. Wala man akong pera (nasingit pa) basta nagsusulat ako. After nito, magre-release agad ako ng bago kong story. Pili kayo ng theme/genre: Historical Fiction or Fantasy? Maiba naman tayo. Parang naging alipin na kasi ako ng RomCom.

SEASON 2: PART XXI

MARCO

Masakit ang katawan ko nang magising ako. May bahid din ng dugo ang higaan. Literal na hindi ako makahiga sa sakit ng butas ng pang-upo ko.

“August,” tawag ko kay August na mahinang humihilik.

“Hmm,” ungot niya at unti-unting bumubukas ang kaliwa niyang mga mata.

“Alas tres na,” sabi ko at bigla siyang nagkaroon ng ideya sa sinasabi ko.

“Gutom na’ko,” sabi ko.

“Sorry, napasarap ang tulog ko,” paumanhin niya. “Okay ka lang ba?” Tanong niya kasi naging marahas din siya sa akin dahil na rin sa kagustuhan ko.

“Sobrang sakit ng pang-upo ko pero okay pa naman ako,” sabi ko at inalalayan niya akong pumasok sa banyo at sabay kaming naglinis ng katawan.

Buti na lamang talaga at may heater sa banyo namin kaya mabilis kaming naglinis at doble linis ang ginawa ko.

Ang hirap lumakad!

Hindi na kami nahiya sa isa’t-isa dahil may nangyari na rin naman sa amin at mukhang mas lalalim ang samahan namin.

“Sorry, Marco. Naging wild ako masyado,” sabi niya pero hinalikan ko na lang siya mabilis sa labi at nagsalita.

“Huwag kang mag-sorry. Ginusto ko ang nangyari at masaya ako,” sagot at mukang natulala siya sa sinabi at ginawa ko.

“Salamat. Diyan ka muna. Labas lang ako, bibili ako ng pagkain natin,” aniya at dumapa ako sa kama na pinalitan na naman ng kobre kama dahil may bahid iyon ng dugo.

Habang wala si August at mabuti kong inalala ang mga nangyari at sure na sure ako na hindi panaginip ang lahat.

Oo, masakit ang katawan ko pero masaya naman ang puso ko. Medyo masama na rin ang pakiramdam ko at tila lalagnatin ako kaya ipinikit ko na lamang ang aking mga mata. Pero ano nga bang mayroon sa pagitan namin ni August? Kami na ba?

Mga twenty minutes nawala si August at nilalamig na rin ako kahit na hindi naman bukas ang aircon namin. Naka-pajama rin ako at nakakumot.

“August,” nanginginig na tawag ko kay August at sakto naman na dumating siya.

“Okay ka lang ba?” Aniya at sinapo niyq ang aking noo at leeg.

“Mainit ka! Upo ka muna. May dala akong lugaw na may itlog. May dala rin akong gatorade,” aniya at inalalayan niya akong maupo.

“Sorry, Marco,” aniya at nag-aalala siyang sinusubuan ako ng lugaw. Pinilit ko talaga kumain dahil nanlalambot ako at sinabayan naman niya ako. Ayokong magkasakit pa. Mag-aaral pa kami hanggang Tuesday ni August.

“August, huwag kang sorry ng sorry. Alam mo namang mahal kita,” sabi ko at bigla na lang niya akong hinalikan sa noo.

“Inom ka muna ng gamot,” sabi niya at kumuha siya sa medicine box namin ng paracetamol at pinainom niya iyon sa akin at nagligpit siya ng pinagkainan namin. Medyo umayos ang pakiramdam ko makalipas ang ilang minuto lalo na nang tabihan niya ako at nakayakap pa ako sa kanya paharap. Nakahiga rin ako sa braso niya.

Ilang segundo lang din ay hinawakan niya ang kanan kong kamay at magkawak-kamay kami ngayon.

“August, ginayuma mo ba ako?” Tanong ko sa kanya.

“Hindi ah! Gwapo lang talaga ako. Matangkad at malaki ang alaga,” sagot niya kaya naman pinamulahan ako ng pisngi.

“Oo na!” Sabi ko naman pabalik.

“Baka nga ikaw ang gumayuma sa’kin eh. Baliw na baliw kasi ako sa’yo. Tipong ayokong may ibang lalapit na lalaki sa’yo. Ako lang!” Aniya kaya napalunok ako ng malaki. Ngayon lang nagsalita ng ganito si August.

“Ano’ng ibig mong sabihin?” Tanong ko.

“Mahal kita,” sabi niya at doon ko nakumpirma na mahal ako ni August.

“So, tayo ba ba?” Tanong ko.

“Kahapon pa,” natatawa niyang sagot kaya napaiyak ako at hinampas ko siya sa dibdib.

“Akala ko hindi mo na ako papansinin after ng nangyari sa’tin! Akala ko iiwas ka na at lalayo!” Umiiyak kong usal.

“Ngayon pa ba? Doble ingat ako lalo sa’yo kasi ayokong iwan mo ako. Mahal na mahal kita!” Aniya at hinalikan niya ako sa labi.

“August, nananaginip ba ako?” Tanong ko at hinalikan niya uli ako sa labi ng mabilis.

“Hindi ka nananaginip, Marco,” sabi niya kaya nguniti ako at nang makaramdam ako ng antok ay nagpalamon na ako rito.

Araw ng Biyernes, wala kaming klase dahi nakapagbigay na ng pointers to review ang mga prof namin kaya pahinga ako sa kama.

“Okay ka na ba?” Tanong ni August sa akin habang nagluluto ng kung ano.

“Masakit lang ’yong pang-upo ko,” sabi ko at nilapitan ko siya at niyakap ko siya mula sa likod niya.

“Sorry na uli Marco. Babawi na lang ako sa pagkain. Papakainin kita ng masasarap gaya ko,” aniya at natawa na lang ako at pinanood ko siyang magluto.

Sinigang na baboy ang niluluto niya at nakapagsaing na rin siya. Saan ka pa?

“Mukang masarap!” Sabi ko at humarap siya sa akin at hinalikan ako sa noo.

“Hanggang tanghalian na ba ’yang niluluto mo?” Tanong ko. Umaga pa lang kasi.

“Pwede naman po,” sabi niya at parang bata siyang nang-o-opo sa akin.

“Tigilan mo nga ’yang pag-opo sa akin. Bata pa ako!” Sabi ko.

“December 07, 2018,” sabi niya.

“Ano’ng mayroon?” Pagpapanggap ko na hindi ko alam na iyon ang monthsary namin.

“Date kung kailan nating tayo,” sabi niya.

“Oo na. Tanda ko,” sabi ko at puro pag-aalaga sa akin ang ginawa niya.

“Marco, may gusto lang akong ihingi ng sorry at sabihin para kapag nasa labas tayo, hindi ka masaktan,” sincere niyang saad.

“Ano ’yon?” Tanong ko.

“Pwede bang huwag muna nating ipaalam sa iba na may relasyon tayo? Bago sa akin ito. Hayaan mong iproseso natin ang lahat,” aniya at naiintindihan ko naman siya.

“Nauunawaan kita. Magtiwala ka,” sabi ko naman at niyakap niya ako.

Kung saan man patungo ang relasyong ito ay kakapit lang ako dahil ito ang una at sana’y huli ko.

Alam kong mag mga pagsubok kaming haharapin na sana ay makayanan naming magkasama kaya mas tatatagan ko.

“Salamat, Marco!” Sabi niya pa at umiyak na naman ang loko.

“Huwag ka ng umiyak,” sabi ko pero umiiyak pa rin talaga siya.

“August, hindi kita iiwan, pangako,” sabi ko kanya at lalo siyang umiyak. Marahil ay sa saya.

Itutuloy…

PART XXII

SPG ALERT!

PART XXII

MARCO

Matapos ang Sabado at Linggo ay bumuti ang pakiramdam ko. Nagkaroon ako ng lakas na mag-aral kasama si August. Halos hindi na kami nalabas ng dorm kaya naisipan naming sa ilalim ng limom ng acacia kami mag-aral.

“So, tanda mo na ’yong formula?” Tanong ko kay August at tumango naman siya bago i-solve ang ibinigay kong problem.

Nasa ganoong estado kami ng pagsasagot nang biglang may lumapit sa amin. Si Yuri, ang ex ni August.

“August, Marco, kumusta kayo? Long time no-see!” Aniya at mukang nobyo niya ang kaniyang kasama.

“Nag-aaral kami, Yuri. Huwag mo kaming abalahin,” pabalang na sagot ni August.

“Pre, parang nakakabastos ang sagot mo ah?” Sabi ng kasama nito.

“Pasensya na kayo. Exam week na kasi ngayon kaya naghahabol kami sa review,” sabi ko na lang at muka namang kumalma sila.

“Nangamusta kang talaga ako, Marco,” sabi ni Yuri.

“Okay naman kami, Yuri. Sana ay nasa mabuti ka rin,” sabi ko pa.

“Salamat, Marco. Sobrang bait mo pa rin. Mag-ingat ka nga lang kay August. Malay mo, gamitin ka na naman niyan gaya ng ginawa niya sa’yo noong high school tayo,” sabi pa ni Yuri at ibinulong niya sa akin ang huling bahagi.

“Hindi kita maunawaan, Yuri. Basta mauna na kami,” sabi ko at sumunod naman si August sa akin. Wrong idea na lumabas kami para mag-aral.

“August!” Sabi ko kasi bigla siyang bumagal.

“Sorry, may tinatandaan lang ako,” aniya at binuhat niya ang librong hawak ko.

“Huwag mo ng intindihin si Yuri, Marco. Magkasama na tayo ngayon at nagmamahalan,” sabi niya at palihim na humalik sa pisngi ko ng mabilis.

“Baka may makakita sa’tin, August,” reklamo ko pero gusto ko naman ang nangyari.

“Wala,” sabi ko.

“Paano pala napunta si Yuri rito?” Tanong ko.

“Open ang university natin sa mga outsiders,” sabi niya.

“Sabagay. Tara na nga!” Sabi ko at sa bahay na lang kami nag-aral kasama si Jeric at Alvin na walang ginawa kundi ubusin ang prutas sa fridge ng ref namin ni August.

“Gutom na gutom?” Tanong ko sa kanilang dalawa.

“Medyo. Walang ganito sa ref namin eh. Puro yakult nandoon. Pinuno ni Alvin!” Reklamo ni Jeric.

Addicted sa Yakult si Alvin kaya hindi na nakakapagtaka.

“Sige, huwag niyo lang ubusin ’yong prutas,” paalala ko at nang matapos sila sa meriénda ay nag-aral na rin sila.

Nagtatanungan kami, nagsusulat ng mga natandaan at muka namang kaya na naman.

“Tulog muna ako,” sabi ni Jeric at lumabas siya ng kwarto namin ni August.

“Ako rin. Nakakaumay mag-review,” sabi naman ni Alvin at totoo naman iyon.

Paglabas na paglabas nila ay ni-lock ni August ang pinto at niyakap niya ako mula sa likod at binuhat niya ako papunta sa kama namin na pinagtabi niya.

“Tulog na rin tayo,” aniya kahit alas dos pa lang ng hapon.

“Sige,” sabi ko at niyakap ko ang katawan niya pabalik.

“Sex tayo, Marco,” bulong niya at hinahalikan niya ang likod ng tenga ko kaya nakiliti ako ng sobra.

“Mamaya ng gabi, August,” sabi ko kasi inaantok na talaga ako.

“Sabi mo ’yan, ha?” Aniya at nilaro niya ang mga buhok ko kaya’t lalo akong inantok at tuluyan na akong nilamon ng antok.

Around six ng gabi nang magising ako. Wala na sa tabi ko si August at magkalayo na ang kama namin.

“Gayatin mo kasi ng ayos!” Singhal ni Alvin kay August.

“Okay naman na ah?” Sagot ni August.

Mukang nagluluto silang tatlo ng kung ano.

“Anong niluluto niyo?” Tanong ko bigla.

“Karekare,” sagot ni Jeric.

“Siya nga?” Tanong ko at tumango naman sila.

Amoy na amoy sa kwarto namin ’yong niluluto nila kaya nagbulas ako ng pintuan at bintana.

“Labas lang saglit,” sabi ko nang makapaghilamos at mouthwash ako.

“Sama ako!” sabi ni August pero pinigilan siya ni Jeric.

“Ikaw magtatapos nito. Ikaw may pakana nito eh,” sabi pa ni Alvin kaya si Jeric ang sumama sa akin.

“Saan tayo pupunta?” Tanong ni Jeric.

“Bibili ako ng soft drinks,” sabi ko.

“Aysus!” Aniya at mabilis lang din kaming nakabili ng 1.5 na litrong cola.

“Ako na magdadala,” aniya at hindi naman ako umangal.

“Kayo na ni August, ’no?” Tanong niya.

“Sinasabi mo?” Tanong ko.

“Ah, muka ngang hindi,” sabi pa niya. “So, pwede ka na bang ligawan?” Tanong niya.

“Hind kita gusto Jeric. Pasensya na,” sabi ko at tumawa naman siya.

“Alam ko. Subok lang,” sabi niya at nang makarating kami sa bahay at nakaupo na lang si Alvin at August.

“Maluluto na,” sabi ni Alvin.

“Bakit ba naisipan niyong ’yan ang lutuin?” Tanong ko.

“Trip lang,” sagot ni Alvin at hindi na ako nagsalita. Nilagay ko na lang sa freezer ang dala namin at pinanood ko si August na maghalo pero nagulat ako ng bigla niya akong yakapin at ganoon din si Alvin at Jeric.

“August at Marco, ano’ng meron?” Tanong ni Alvin kaya tumawa si August habang kabado naman ako.

“Kami na,” sabi ni August at ang laki laki ng ngiti ni Alvin at Jeric.

“Sana all!” Si Alvin ang nagsalita noon.

“Kailan pa?” Sabi ni Alvin.

“Noong 6,” sagot ko.

“Pero sabi mo kanina ay hindi kayo,” pang-aasar ni Alvin kaya napatingin si August sa aking mukha.

“Sinabi namin sa inyo kasi mga kaibigan nami  na kayo. Gusto lang sana naming maging pribado ang relasyon namin,” sabi ni August at mukang nakuha naman ng dalawa ang aming ipinupunto.

Naging mas maingay ang kainan sa maliit naming mesa at nagtuluy-tuloy ang pag-aaral namin hanggang sa umabot na kami ng alas nueve. Mukang inis na ang muka ni August sa hindi ko mawaring dahilan.

“August, tanda mo pa ’yong formula?” Tanong ni Jeric.

“Oo,” sagot naman ni August at si Alvin naman ang nagbigay ng problem kay August na nasagutan niya.

Lumipas pa ang mga oras at nakatingin na sa akin si August at mukang gets ko na ang pinupunto niya. Gusto niyang umalis na si Jeric at Alvin kasi libog ang hayop!

Asarin pa kita lalo.

“Isang pasada pa tayo,” sabi ko ay nagtanungan kami ni Jeric habang si August naman at si Jeric at nagpapalitan ng tanong.

“Hmm, guys, inaantok na ako,” sabi ni August.

“Sige, tulog ka na riyan. Aral pa kami,” sabi ko at sumang-ayon naman si Jeric at Alvin.

“Mamaya na nga,” sabi ni August at nag-aral pa kami hanggang si Jeric na ang nagsalita.

“Bukas na uli. Antok na’ko,” ani Jeric at nag-ayos na kami ng mga gamit namin at nakita ko ang lihim na tagumpay sa mga mata ni August.

“Good night sa inyo!” Sabi ni August at nang makalabas ang dalawa ay agad ako nitong nilapitan ay pinaupo sa lap niya.

“Inaasar ako kanina pa,” bulong niya sa kaliwa kong tenga.

“Hindi ah. Bakit naman kita aasarin?” Tanong ko at nagulat ako nang sunggaban niya ang labi ko habang hinihimas niya ang aking pang-upo.

“Ah, August!” Tawag ko sa pangalan niya nang ibaba niya ang kaniyang shorts at boxer briefs. Hindi ko talaga alam kung paano nagkasya sa butas ko ang kaniyang ari.

“Subo mo,” aniya at ginawa ko naman at halos mabaliw siya nang maisagad ko sa lalamunan ko ang ari niya.

Saglit lang din ay pumuwesto siya sa ulunan ko at kinadyot niya ang aking lalamunan. Urong-sulong siya ay halos kumatat ang laway ko sa ari niya maging sa gilid ng aking labi.

Akala ko nga ay hindi na ako makakahinga pero kinakaya ko. Mayamaya pa ay nanihas na ang kaniyang katawan at pinaluhod niya ako na siyang hudyat na nilabasan na siya.

Halos masaid ang katas na nagkalat sa ari niya at maging sa bibig ko. Nilunok ko lahat ng matamis niyang katas at mukang mas mahaba ang gabi ngayon dahil nilaro na niya ang butas ko gamit ang daliri niya. May lubricant na rin siyang hawak ngayon at napapaiktad ako sa sakit ng paglabas masok ng daliri niya ngunit mas lalo akong nanlambot at napahinga ng malalim nang lagyan niya ng lubricant ang ari niya at ang butas ko.

“Ahhh!” Malalim na ungol niya nang maipasok niya ang ulo ng ari niya hanggang sa unti-unti siyang umulos. Nasa ibabaw ng kaniyang balikat ang aking mga paa kaya malaya niya akong nahahalikan. Hinayaan niya munang nasa loob ko ang alaga niya at hindi siya umuulos. Hinayaan niya muna ako na masanay dahil talagang masakit. Ilang segundo lang din ay nagdagdag siya ng lubricant at nagsimula na siyang umulos kaya naman halos mayanig ang kama at ang katawan ko. Kitang kita ko ang paggalaw ng abs niya at maging ang paglabas masok ng kaniyang alaga sa butas ko.

“Sobrag sikip ahhh!” Ungol niya habang impit naman akong umuungol dahil sa libog.

Gaya ng una ay nasapawan ng sarap ang sakit kaya rinig na rinig ang ungol namin. Buti na lamang talaga at sound proof ang kwarto kaya naman malaya kaming makaungol pero nag-iingat pa rin ako.

“August, ahh!” Sabi ko nang isagad niya bigla ang alaga niya.

“Mar-co, ahhh!” Sabi niya at mas bumilis ang ginawa niyang pag-urong-sulong. Napapikit na lang ako at napakamot ako sa likod niya dahil sa sarap. Mayamaya pa ay binuhat niya ako kaya’t randam na ramdam ko na punung-puno ang butas ko ng ari niya.

“Augusttt!” Nababaliw na hiyaw ko.

Nariyang sunod na sinandal niya ako sa pader habang buhay niya ako at binarurot niya ako ng may ritmo. Rinig na rinig ko ang salpukan ng aming mga balat lalo na nang patuwarin niya ako sa kama.

“Ahh!” Aniya habang kumakasta sa likuran ko. Nakalapat ang muka ko sa kama at dinadama ko ang ginagawa niya hanggang sa maramdaman ko na inihiga niya ako at doon ko muling naramdaman ang sakit pero ininda ko iyon dahil unti-unti ay naramdaman ko ang init ng una niyang pagsabog.

“Ahhhh!” Ungol niya at hinalikan niya ako sa labi.

Akala ko ay tapos na kami pero hindi pa pala dahil muli na naman siyang kumadyot at pinatihaya niya akong muli.

“Gagawa na tayo ng panganay natin,” sabi niya kaya natawa ako.

“Pero hindi ako babae,” sagot ko.

“Wala akong pakialam. Basta mahal kita,” aniya at muli naming pinagsaluhan ang makamundo naming pagnanasa sa isa’t-isa at lupaypay kami nang matapos kaming dalawa.

Finals. Hell week. Unang araw na ng aming mga pagsusulit kaya naman sabay na kami ni August na naligo. Thirty minutes na lang ang natitira ay late na kami ni August kaya mas nagulat ako ng halikan niya ako sa labi nang makalabas kami sa banyo. Malalim ang halik niya iyo at bumulong siya sa akin ng nakakaloko.

“Quickie tayo,” aniya at mabilis niya nilagyan ng pampadulas ang ari niya at ang butas ko at pinabukakq niya ako habang nakaupo sa bukana ng lababo at itinapat niya ang kaniyang tigas na tigas na taguro sa akin kaya nang ipasok niya ang alaga niya ay napahiyaw ako.

Madaling-madali siya kaya naipasok niya agad ang ari niya at doble ang bilis na ginawa niya at binuhat niya ako papunta sa kama at doon niya ako kinasta na parang wala ng bukas at pawis na pawis siya na nakapikit habang nag-uurong-sulong papunta sa akin.

“August…” sabi ko dahil bigla anong nilabsan dahil sa bilis ng pagkasta niya. Ilang saglit lang din ay naramdaman kong ipinutok na niya sa loob ko ang katas niya at bumayo pa siya ng bumayo at bumagsak siya sa ibabaw ko.

“Tara na! Maghugas muna tayo at magbihis na. Male-late na tayo!” Sabi ko at iyon naman ang ginawa namin. Double time pa kaming dalawa kaya simpleng puting sando at hoodie lang ang sinuot ko na pinaresan ko ng shorts habang si August ay naka-tees na oversized at shorts na maong.

Sobrang gwapo!

Pagdating namin sa una naming exam ay tahimik ang lahat at para silang mga bubuyog na nagka-cram sa pagre-review. Sa katunayan ay may mga kaklase kaming five (5) years na sa college at nandito sila ngayon kasi delayed.

May ilang mukang puyat at may ilang mukang mga may hangover pa habang kami ni August ay prente lang na nakasandal sa upuan namin at hinihintay namin ang pagdating ng aming proctor.

Itutuloy….

PART XXIII

I failed to post this noong 11 kasi birthday ko. Nagpahinga lang ako ng konti. Sorry.

PART XXIII

MARCO

“Congrats, Marco!” Sabi ni August nang makitang ako ang nanguna sa batch namin. Proud na proud siya kaya naman nayakap niya ako bigla.

“Masaya rin ako para sa’yo!” Sabi ko kasi pang 11.5 siya sa ranking.

Matapos kong sabihin iyon ay bumitaw na siya sa pagkakayakap sa akin at tumawa kami ng sabay.

99.66 iyon ang nagpataas sa akin sa ranking na sinundan ni Jeric na 99.0%. Buti na lamang talaga at hindi uso sa amin ang competition kahit na may ranking lagi na nagaganap sa bawat tapos ng exams.

“Jeric, Alvin, tagay na!” Sabi ni August at tumango naman ang lahat.

“Naghalimaw ka, Marco! Iba talaga ang may inspirasyon!” Sabi ni Jeric sabay tingin kay August at sa akin pabalik.

“Dami mong alam, Jeric! Point sixty-six lang lamang ko sa’yo, ha?” Sabi ko naman at tumingin kay Alvin na na-sustain ang rank number 8. Actually, nakapakalapit ng pagitan ng points ng rank 1-10. Nagkakatalo lang sa decimals at ilang points. Hindi ko rin alam kung bakit nasa top tier ako, basta alam ko gusto ko ang pag-aaral.

“Sabi ko nga po, idol!” Sabi pa ni Alvin at tinuktukan ko siya ng isa bago kami sabay-sabay na naglakad pauwi sa dorm.

“Uuwi ba kayo for Christmas?” Tanong ni Jeric habang tumatagay kaming apat.

“Siguro bukas,” sabi ni Alvin.

“Ako rin,” sabi naman ni Jeric.

“Ikaw ang nagtanong, kupal!” Sabi ni Alvin kay Jeric.

“Epal!” Sabi ni Jeric pabalik. “Kayo ba, August at Marco? Plano niyo?” Baling sa amin ni Jeric.

“Baka umuwi ako,” sagot ko.

“Ako, baka uuwi rin ako,” sabi naman ni August.

“Sure ka na bang sa’min ka magpapakso?” Tanong ko kay August kasi ayaw daw niya sa kanila magpasko.

“Opo, mister ko,” sagot niya na dinagdagan pa niya ng salitang ‘mister’.

“Loko! Bakit may pa-mister na?” Tanong ko.

“Gusto mo ba misis Jacinto?” Tanong naman niya at idinagdag pa niya ang kaniyang apelido sa dulo.

“Maloko ka talaga!” Sabi ko kahit kilig na kilig ako. Bakit ba kasi ganito ang epekto ni August sa’kin? Hindi ko mapigilang pamulahan ng muka.

“Basta Mister Jacinto ang itatawag ko sa’yo,” buong loob na sabi niya kaya naman tumayo ako para i-lock ang pinto ng kwarto namin at nakita ko ang tingin sa akin ni August. Makahulugan iyon.

“Maghuhubad na ba’ko?” Tanong niya at tumango naman ako kaya agad siyang naghubad ng damit at shorts kaya briefs na lang ang natira.

“Ayan din,” nahihiyang sabi ko habang nakatitig sa kaniyang briefs na may bumubukol.

Saktong-sakto na naibaba na niya ang semi-erected niyang ari nang biglang may kumatok kaya mabilis na nagsuot ng briefs si August at naiinis na nagbalot ng kumot.

“Oh?” Tanong ko kay Alvin.

“Una na kami ni Jeric. Sasabay sa amin si Angel,” sabi ni Alvin na may dalang malaking bag at ganoon din si Jeric.

“Sige. Ingat kayo sa byahe,” nakangiti kong tugon sabay tapik sa balikat nila.

“Chat-chat na lang, ha?” Sabi ni Jeric at sumigaw pa siya.

“August-tukmol, aalis na kami!” At hindi sumagot si August.

“Sige na. Gagabihin na kayo, lalo ka na Jeric,” sabi ko kasi taga Quezon Province pa siya.

“Sige, sige!” At umalis na nga sila. Hinatid ko pa sila sa labas ng dormitory at pagbalik na pagbalik ko sa kwarto ay nakita ko ang simangot na mukha ni August.

“Abala talaga ’yong dalawang ’yon,” sabi niya at kita ko na hubo’t-hubad na naman siya kaya agad kong isinubo ang dapat isubo kahit lambot pa iyon na ikinaungol niya. Ilang pagsubo pa ang ginawa ko hanggang sa tuluyan na siyang tigasan at halos mabaliw siya nang isagad ko ang dapat isagad.

“Uuwi na rin tayo mamaya kaya isang round lang tayo,” sabi ko at tumango naman siya.

“Marco, subo mo na uli,” pagsusumamo niya kaya iyon ang ginawa ko hanggang sa kinakadyot na njya ang bibig ko kasabay ng pagsubo ko.

“Marco, ito na ako!” Aniya at naputukan ako sa muka ng mainit niyang likido.

“August naman eh!” Sabi ko kasi pati buhok ko ay natalsikan.

“Sorry na mister ko,” aniya na sinabayan pa niya ng pagpapa-cute.

“Kung hindi lang kita mahal!” Sabi ko at pinitik ko ang tigas pa rin niyang ari.

“Ang sakit!” Reklamo niya kaya naghubad ako ng kasuotan ko at itinulak ko siya pahiga sa kama at nilagyan ko ng lubricant ang bukana ko at ganoon din ang ari niyang handa ng manlaban.

“Anong gagawin mo?” Parang natatakot niyang tanong.

“Uupuan ko,” sabi ko at dahan dahan akong tumapat sa ari niya at iniumang ko ang butas ko at unti-unti ko siyang pinapapasok sa dapat pasukan.

“Ang sarap!” Singhal niya.

“Ssshhh!” Sabi ko dahil sinasanay ko muna ang butas ko sa mananakop na bataan niya hanggang sa ginawa ko ang dapat na alam kong ikakabaliw niya sa sarap.

Taas baha at konting pagsagad-ugot.

“Ahhhh!” Aniya at hindi na siya nakapagpigil. Pinatihaya niya ako at siya naman nag nagkontrol ng laban.

“Mister ko, medyo bibilisan ko ngayon,” aniya at walang pakundangan siyang bumirada ng sagad kaya rinig na rinig ang salpukan ng aming mga balat at laman.

“August, ahhh!” Ungol ko habanag nakapikit. Bayo lang siya ng bayo at sobrang gwapo niyang tingnan kasi tumutulo ang pawis niya akin.

Kumikinang ang maputi niyang kutis.

“August, mahal na mahal kita!” Sabi ko.

“Mahal na nahal na mahal din kita, Marco!” Sabi niya at ipinutok niya sa loob ko ang gatang pinagpaguran naming dalawa.

Nanatili kami sa ganoong posisyon hanggang sa nasundan pa ng isang round ang aming sagupaan bago kami tumayo para maglinis ng katawan. Sa loob ng banyo ay nasundan pa ng isang matinding sagupaan ang aming labanan hanggang sa ako na ang umayaw kasi baka masyado na kaming ma-late sa byahe.

“August, kain muna tayo bago tayo umalis,” sabi ko nang matapos kaming maglinis ng aming mga katawan.

“Sige, ubusin natin ’tong tirang ulam kanina pero kung gusto mo, ako ang kainin mo. Pwede pa naman. Kaya ko pa!” Aniya kaya nakurot ko siya sa tagiliran.

“August!!!” Sabi ko kasi kinikiliti na niya ako.

“Sorry na po,” aniya at parang bata na niyakap ako.

Magkasalo kami sa isang plato ni August na kumain at sobrang alaga niya sa’kin kasi siya pa ang nagsusubo sa akin ng pagkain at lihim akong kinilig kasi hindi ko naman deserve ang lahat ng ito. Para pa rin akong nananaginip na kami ni August. Na dati parang hindi ko siya maabot at parang himala na mapansin niya ako. Pero nandito na siya! Kami. Panghahawakan ko iyon.

“Tama na ang pagtitig sa muka ko, aanakan kita!” banta niya kaya hinalikan ko na lang siya sa pisngi at nagyaya na akong umalis na. Naghihintay na si mama at papa sa bahay.

Itutuloy…

PART XXIV

Our handsome

 

Pond Naravit Lertratkosum

as August.

In case y’all curious about him

kasi ako, siya lang laman ng isip ko. Hahaha

Part XXIV

MARCO

“Ma, pa, si August po, bago nating taga hugas!” Pagpapakilala ko kay August kay mama at papa na naging hudyat ng aming tawanan. Si papa nga at humagalpak pa habang si mama naman at nakahawak sa kaniyang malaking tiyan. Kabuwanan na niya sa January at magiging kuya na ako.

“Anak, loko ka! Kilala ko iyang kasama mo. Hindi ba’t siya ’yong kasama ni August noong nakaraan?” wika ni papa.

“Sino ka nga uli!” Tanong ni papa.

“Pa, siya si August. Kaibigan ko po,” sagot ko at nagkatinginan kami ni August at tila ba nalungkot siya sa sinabi ko.

Ano’ng magagawa ko? Hindi ko naman alam kung tanggap ba ako sa’min na ganito ako. Takot din ako pero hindi para sa sarili ko kundi para kay August.

“Oh siya, pasok na kayo sa loob. Nagluto ang mama mo kanina ng ginataang kamote at saging,” sabi ni papa.

“Ah, tito,” tumigil pa s August.

“Ano ’yon, hijo?” Tanong ni papa.

“Dito po sana ako makikipasko, kung okay lang po sa inyo,” sabi ni August.

“Oo naman! Walang problema sa’min iyon,” masayang sagot ni mama at malaki ang ngiti ni August nang makapasok kami sa kwarto ko para magpalit ng kasuotan.

“Masarap ba, ’nak?” Tanong ni mama habang kumakain kami. Ibang-iba talaga si mama ngayon, may gana siyang makipag-usap sa’kin at lagi siyang nakangiti. Ganito pala ang epekto ng pagiging buntis niya, sana noon ko pa hiniling na magkaroon ng kapatid.

“Opo, ma. Masarap po! ’Di ba, August?” Sabi ko naman.

“Sobrang sarap po!” Masigla niyang sagot. “Hindi po nagluluto ng ganito sa’min kaya parang tataba po ako rito,” at natawa pa siya habang namumuulan.

“Kain lang ng kain,” sabi ni mama at hinimas pa nito ang buhok ni August na parang anak niya rin.

“Nak, kailan ka ba magpapakilala ng girlfriend mo sa’min?” Tanong ni mama kaya bigla akong napaubo at ganoon din si August.

“Dahan dahan lang sa pagkain. Wala kayong kaagaw,” paalala ni mama.

“Pero, nak, kailan ka nga magpapakilala ng nobya mo?” Tanong naman bigla ni papa.

“Pa, ano ba ’yan, wala pa sa isip ko,” pagsisinungaling ko. “Aral po muna aatupagin ko,” sagot ko.

“Mabuti naman kung ganoon. Mahirap na at baka nakabuntis ka ng maaga. Mapapabayaan mo ang pag-aaral mo kapag ganoon,” sabi pa ni papa kaya natahimik na lang at kumain na lang ng tuluy-tuloy.

Kinagabihan ay nakahiga ako sa kama ko katabi si August nang bigla niya akong halikan kaya gumanti ako pabalik.

“Loko ka, nasa bahay namin tayo!” Gigil na bulong ko sa kanya.

“Humalik ka naman pabalik!” Natatawang sagot niya at saktong hahalikan niya na naman ako nang biglang pumasok si papa. Sakto ring nalaglag si August sa kama kaya lihim akong natawa pero kinakabahan pa rin sa parehas na pagkakataon.

“Nak, kakain na raw sabi ng mama mo. Baba na kayo,” ani papa.

“Pa, susunod na ho kami,” sabi ko at tumayo na rin si August.

“Ang laki ng kama mo, bakit nalaglag pa si August diyan?” Tanong pa ni papa.

“Pa, ang daming tanong. Nagkukulitan kami kaya nalaglag si August,” sabi ko naman at kusa ng lumabas si papa at isinara pa niya ang pinto.

“Lock mo minsan ang pinto, August!” Naiinis kong paalala sa kanya kasi siya naman talaga ang huling pumasok dito sa kwarto.

“Opo, mister ko!” Sabi niya na tumatawatawa pa.

“Kakain na raw. Naghihintay si mama sa baba,” pag-iiba ko ng usapan at ayon na nga ang ginawa namin. Paglabas na paglabas namin sa pinto ay nandoon si papa.

“Nak, may sasabihin ka ba sa’kin?” Tanong ni papa at kinabahan ako bigla.

“Ah, pa, tara na. Kumain na tayo!” Naiinis kong sagot.

“Sabi ko nga, nak. Tara na,” sabi ni papa at nagkatinginan kami ni August.

Simpleng adobong manok, pritong tokwa at vegetable salad ang nakahain sa mesa namin at ang laki ng ngiti ni mama nang makitang ganang-gana si August na kumain.

“Sana ganyan din kumain si Marco ko,” sabi ni mama.

“Ma naman!” Reklamo ko.

“Kakain din naman ho ako,” sabi ko at nagsalita na naman si papa.

“Nako, alam mo namang pihikan ’yang anak mo. Nagtaka ka pa?” Si papa sabay tawa.

“Huwag mo ngang inaasar ang anak mo sa harap ng kaibigan niya. Nahihiya ’yan,” sabi ni mama.

“Nako, hindi po, ma,” sabi ko.

“Oo nga po tsaka ang takaw po niyan sa dorm kumain,” singit naman ni August sa usapan.

“Talaga? Mabuti naman kung ganoon,” sabi naman ni mama.

Ang dami pa naming pinag-usapan habang nasa hapag kainan at kasundo na talaga agad nila si August.

“Bidang-bida kay mama at papa ah?” Puna ko kay Augus nang makapasok kami sa kwarto.

“Syempre!” Sagot niya at tumabi na siya sa aki.

Dala ng pagod ay agad akong nakaidlip at nang magising ako ay wala si August sa tabi ko.

“Alam mo, hindi man kami ganoong ka-close ni Marco ay mahal na mahal ko ’yon kaya ikaw, August, alam kong nobyo ka ng anak ko. Ingatan mo siya. Iparamdam mo na mahalag siya sa sa’yo. Huwag kang bibitaw agad,” sabi ni papa. Nasa salas kasi sila at doon sila nag-iinom. Lihim akong napayuko at umalis kasi alam kong usapan nila iyon. Ayokong makigulo.

“Oo naman po! Hindi ko po iiwan si Marco. Mahal na mahal ko po ang anak niyo,” sabi ni August.

“Alam ko. Pero minsan, hindi sapat na mahal mo lang. Dapat hindi mo susukuan, ha?” Sabi naman ni papa at tuluyan na akong umalis sa sulok na kinaroroonan ko.

Masarap sa puso lahat ng mga narinig ko at sa pagkakataong ito tila ba hinehele ako ng tadhana. Nawa ay mapanatili namin ang ganito. Walang toxic.

Itutuloy…

PART XXV

Part XXV

MARCO

“Mister ko,” tawag sa akin ni August nang makabalik siya sa kwarto. Kanina ko pa siya hinihintay at ngayon ay amoy alak na talaga siya. Mukang napalaban siya kay papa ng inuman.

“Oh?” Pag-iinarte ko.

“Kiss mo’ko!” Aniya at nakanguso pa siya kaya hinalikan ko na siya ng mabilis sa labi.

“Matulog ka na!” Sabi ko sa kanya.

“Maglinis ka muna ng katawan. Ang baho mo!” Sabi ko sa kanya pero bumagsak na siya sa tabi ko at nakatulog.

Ilang minuto ko rin siyang pinagmasdan at hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makapaniwalang kami na ni August. Ang lalaking noon ko pa gusto. Nasa ganoong posisyon ako ng biglang lumiwanag ang cellphone niya at doon ay nag-flash ang contact name na ‘papa’.

“Nasaan ka, August? Wala ka talagang silbing gago ka!” Iyon ang nabasa ko mula sa screen ng cellphone niya. Hindi ko alam kung bakit ganoon ang text message sa kaniya ng papa niya pero naaawa ako kay August kasi hindi iyon tama. Hindi dapat sabihan ng mga magulang ng ganoon ang kanilang mga anak. Masyado iyong mabigat.

“August, pwede kang magkwento sa’kin,” sabi ko kay August habang ginugulo ko ang buhok niyang bagsak.

“Nandito lang ako,” sabi ko pa bago ko siya halikan sa labi. Wala namang issue iyon dahil boyfriend ko siya.

Kinabukasan ay muka ni August ang nabungaran ko nang magising ako. Ang laki ng ngiti niya at bigla na lang niya akong hinalikan sa labi.

“August!” Sabi ko kasi naiilang ako sa titig niya.

“Gawa tayong bata,” aniya at amoy na amoy ko ang mint sa hininga niya.

“Bastos!” Sabi ko at dumiretso ako sa banyo para maghilamos at mag-mouthwash.

Pagdating ko sa kama ay nakahubo’t-hubad na ang loko kaya naman napahinga ako ng malalim at tumabi ako sa kanya.

“Ang aga aga! Hindi pa tayo nag-aalmusal!” Puna ko.

“Ako na lang almusalin mo. May gatas din naman ako ah?” Sabi niya.

“Loko ka!” Puna ko at inilagay na niya ang kamay ko sa tigas niyang ari.

“August, baka marinig tayo sa baba nina mama at papa,” paalala ko.

“Hindi ’yan,” sabi niya at bigla na lang niya akong inibabawan at pinabukaka niya ako.

“August, anong gagawin mo?” Tanong ko.

“Aanakan ka,” natatawang sabi niya at kinuha niya sa side table ang isang lotion at nilagyan niya ang butas ko at ganoon din ang ari niya at walang bwelo bwelo at tinoro niya ang ari niya sa akin kaya napapikit ako sa sakit.

“Aray, August!” Puna ko kasi pinasok niya bigla. Hindi niya pinansin ang sinabi ko bagkus ay nilalim pa niya ang kaniya sa akin at medyo nasungkit niya ang spot na nagpaungol sa akin.

“Ahhh!” Daing ko dahil sa sarap kasi iiniikot-ikot niya sa loob ko ang ari niya.

“Huwag kang titigil,” sabi ko nang magsimula na siyang bumayo at napapikit na lang talaga ako at takang-taka ako at hindi umiingay ang kama ko.

“Lalabasan na’ko, Marco,” sabi niya sa makamundong tono.

“Sige lang. Putok mo sa loob,” utos ko at ako pa mismo ang dumidiin ng sarili ko sa kanya.

Rinig na rinig ang salpukan ng aming mga balat at randam ko ang bawat pagpasok niya at kitang-kita nang mga mata ko ang pagtitig niya sa mga mata ko habang tintrabaho niya ako.

Pabilis siya ng pabilis at ilang saglit lang din ay naramdaman ko ang init ng katas niya sa loob ko.

“Ahhhh!” Sabi namin nang hugutin niya ang ari niya sa loob ko at parehas kaming napangiti sa ginawa naming pagniniig.

Pagpasok namin sa banyo para maglinis ay nakaisa pa uli kami at pagbaba namin sa salas ay amoy namin ang niluluto ni mama at nang matapos siya ay naupo na kami ni August para mag-almusal.

“Ma, si papa po?” Tanong ko.

“Maaga umalis. May tinatapos na report para next year,” sabi ni mama at tumingin siya kay August.

“Good morning po!” Sabi ni August kay mama at tinulungan pa ni August si mama sa pagdadalq ng pagkain sa lamesa.

“August, kailan pa kayo ni Marco?” Tanong bigla ni mama.

“Noong December pa po,” sagot ni August at napatingin sa akin si mama.

“Bago pa pala. Baka pwede pa kayong maghiwalay? Sayang kayong dalawa. Parehas kayong gwapo. Ano na lang ang sasabihin ng ibang tao?” Salaysay ni mama at napahinga ako ng malalim.

“Ma, wala naman po kaming ginagawang masama ni August,” sagot ko.

“Oo nga po, tita. Sorry po,” sabi naman ni August.

“Oh siya, kumain na kayo,” walang ganang sabi ni mama at nang maupo siya sa tapat namin ay bigla siyang tumawa.

“Susko, anak! Alam na alam kong kayo noong dumating kayo rito kahapon. Ngiti niyo pa lang eh! Tsaka, ’di ba nakasulat sa diary mo na gustung-gusto mo si August tapos ang dami mo pang pictures doon sa kwart mo na puro si August. Sobrang saya ko para sa inyo, ’nak!” Umirit pa si mama kaya napaiyak ako kasi hindi ko in-expect na sobrang tanggap nila kami ni papa. Akala ko kanina galit siya, pero hindi pa. Nagbibiro lang siya.

“Ma, huwag na ho kayo uling magbibiro ng ganyan!” Umiiyak kong singhal at niyakap ko pa siya.

“Tita, salamat po sa pagtanggap sa relasyo namin ni Marco. Mahal na mahal ko po siya,” sabi naman ni August.

“Oh siya, huwag na tita ang itawag mo sa akin, mama na lang,” sabi pa ni mama at sobrang ganda ng umaga naming lahat.

“Mga anak, ingatan niyo ang isa’t-isa. Gusto ko lagi kayong masaya kahit imposible iyon. Maraming mangmamata sa inyo pero sana kapitan niyo ang isa’t-isa ng mahigpit. Mahirap ang pinasok niyo. Basta, support kami ng papa mo sa inyo,” sabi pa ni mama at si August na ang sumagot.

“Mama, salamat po. Pangako ko pong hindi ko sasaktan si Marco,” ani August.

“Oh siya, kumain na tayo,” sabi ni mama at iyon na nga ang aming ginawa. Sobrang saya ng araw na ito.

Sana hanggang dulo mahanap namin ang isa’t-isa kasi pakiramdam ko hinahanap ko pa rin si August. Ang buong siya.

Itutuloy…

PART XXVI

PART XXVI

MARCO

Masayang Pasko ang nagdaan sa buhay namin ni August at dahil iyon sa pagtanggap sa amin ng pamilya ko.

“August, kanina pa nagri-ring ang cellphone ko,” sabi ko kay August habang nakaunan ako sa dibdib nito. Kami kang kasing dalawa sa bahay ngayon dahil nagpapa-check up si mama sa doctor nila ng baby niya kasama si papa.

“Si papa ’yan. Hayaan mo,” sabi ni August kaya nagtaka ako. Nabagabag tuloy ako sa text message na nabasa ko noon sa screen ng phone niya.

“Baka hinahanap ka sa inyo,” sabi ko.

“Hayaan mo na. May iuutos lang ’yon na alam naman niyang hindi ko kaya,” sabi ni August.

“August, mag-iisang buwan na tayo. Umamin ka nga. May issue ba sa bahay niyo?” Tanong ko bigla at umupo siya at huminga ng malalim.

“Hindi ako kailangan sa bahay. Outcast ako ro’n,” panimula niya.

“Paanong outcast?” Tanong ko.

“May favoritism sa bahay. Si mama paborito si Ate Micah na panganay sa’min ni July na favorite naman ni papa. Lagi akong naiiwan sa gitna, sa isang tabi. Parang akong nanlilimos lagi ng atensyon. May aaminin din ako sa’yo,” pagsasalaysay niya. Kaya pala kada family day noon sa school ay absent siya o ’di kaya ay tulog sa klase dahil sa family matters.

Somehow ay nakaka-relate ako sa kanya. Nito lang din naman kasi kami naging ganito ni mama at papa noong nagkolehiyo ako at nang mabuntis si mama.

“Sige, makikinig ako,” sabi ko naman.

“Si Audrey, hindi ko siya gusto talaga. Wala akong nararamdaman sa kanya. Pinilit ako ni papa na gawing siyang nobya dahil kailangan niya ng support mula sa pamilya ni Audrey. Tsaka noong high school tayo, si Yuri, wala akong nagawa. Ginawa ko siyang nobya dahil din kay papa. Papatigilin niya raw ako kapag hindi ko ginawang girlfriend si Yuri. Magkapatid sila ni Audrey. Kambal pa. Nakokonsensya ako sa pananakit ko sa’yo at sa kanila pero hanggang doon na lang iyon, Marco. Ikaw ang nagpaalala sa’kin na mali ang ginawa ko kaya sorry,” mahabang pagsasalaysay ni August kaya niyakap ko siya at tinapik sa balikat.

Hindi ko alam na ganito ang pinagdaanan ni August nitong mga nakaraang taon at buwan. Napako ako sa inisip kong ayaw sa’kin ni August at ginagamit niya lang ako. Mali ako. Sobrang mali. Sana noong mga panahong hindi ko siya pinapansin ay kinausap ko siya para man lang may karamay siya.

“Marco, ikaw lang ang nakaunawa sa’kin. Ikaw lang ang nagtiyaga kahit na pasaway ako at mahina sa klase. Sorry kung pakiramdam mo ay nilayo ko ang sarili ko sa’yo noon. Nasabi ko lang lahat ng mga nasabi ko noon sa’yo kasi ayaw kitang mas saktan pa,” sabi pa ni August.

“Basta ngayon, maging honest ka lagi sa’kin. Mauunawaan kita at uunawain kita lagi,” sabi ko kay August at hinalikan ko siya noo kasi umiiyak na naman siya.

“Tahan na, August. Nandito ako. Hindi kita iiwan,” sabi ko at napaiyak na rin ako dahil umiiyak siya.

“Sorry uli, Marco. Naging tanga ako,” sabi niya.

“Ano naman? Naging tanga rin naman ako pero look at us. We are together. Nahanap mo’ko,” sabi ko sa kanya.

“Pero hindi ka naman nawala para hanapin ko,” pagbibiro niya kaya namatay ang drama sa pagitan namin.

“August, no sex muna tayo, ha? Kaya bitawan mo ang pwet ko!” Puna ko sa kanya kasi pinagod niya ako kagabi ng sobra. Ihi lang ang pahinga namin kahagi!

“Eh, bakit ka kasi nakamaikling shorts? Inaakit mo’ko,” aniya at lumabi pa siya ay yumakap sa’kin.

“Malibog ka lang, sabihin mo!” Sabi ko naman.

“Pero ’di ba noong isang gabi, ikaw ang nagyaya? Kinalabit mo pa nga ako tapos tulog na’ko nakahawak ka pa rin sa titi ko,” aniya na walang preno kaya nag-init ang mukha ko.

“August!!!!” Sigaw ko at hinampas ko siya ng unan.

New year, new semester. Enrolled na kami parehas ni August kasi online naman ang enrollment namin. Kasalukuyan akong naglilinis ng dorm habang wala pa si August nang pumasok si Jeric at niyakap niya ako mula sa likuran kaya randam ko ang hindi dapat maramdaman sa likod ko.

“Jeric!” Puna ko at tumawa lang siya.

“Na-miss kita, happy new year!” Sabi niya kaya nahampas ko siya ng una.

“Bakit may pagkiskis ng ano mo sa puwet ko!?” Tanong ko.

“Anong ‘ano’?” Maang-maangan niya.

“Loko ka!” Sabi ko.

“Titi ba?” Tanong niya.

“Bastos!” Sabi ko.

“Eh naputukan na nga kita dati!” Pang-aasar niya at sakto namang hawak ko ang isa pang unan kaya pinaghahampas ko siya sa muka.

“Huwag ka ngang madaldal! Kapag narinig ka ni August, parehas tayong yari!” Sabi ko pa.

“Past na naman ’yon. Na-miss lang talaga kita. Alam mo namang ikaw pa rin ang gutso ko,” sabi niya.

“Marami pa riyang iba, Jeric. Huwag na ako,” sagot ko.

“Gusto lang kita pero hindi ko sinabing maninira ako ng relasyon. Kapal mo!” Sabi niya at may inilabas siya mula sa bag niya.

“Ano ’to?” tanong ko.

“Bracelet. Happy new year!” Aniya at inawan na akong mag-isa sa kwarto.

“Silver na bracelet ang regalo niya sa’kin. Simple lang ito kaya naman sinuot ko agad sa kanan kong braso opposite sa kaliwa kong kamay kung saan may relos na regalos ni August sa’kin. Silver din iyon.

Bakit ba ang hilig nila sa silver? Weird!

—

“1.39” sabi ko kay August nang tanungin niya ang nakuha niyang average noong first sem.

“Ikaw?” Tanong niya pabalik.

“1.089” sagot ko.

“Wow! Halimaw!” Sabi niya sabay halik sa’kin.

“Nag-aral lang tsaka sobrang taas na rin ng sa’yo. Binati nga tayo ng mga ka-block natin dahil tayong dalawa raw ’yong may pinamataas na general average eh. Parehas tayong pasok sa University scholar or sa Dean’s list!” Sabi ko at niyakap ko naman siya.

“Ah, Marco, kanina galing ’yong bracelet mo?” Tanong ni August.

“Ah ito,” sabi ko at hinawakan ko pa ang bracelet na bigay ni Jeric. “Kay Jeric,” dagdag ko at nag-nod naman siya.

“Walang meaning ’to, August. Gift lang niya sa’kin. Baka si Alvin ay gift din sa’kin kaya huwag ka ng mag-isip. Magkakaibigan lang kami,” pagpapaliwanag ko.

“Wala naman akong sinabi ah?” Panunuya niya

“Sabi ko nga,” sagot ko.

KINAGABIHAN ay sa labas kami kumain nina August, Jeric at Alvin. Balak din naming mag-inom pero nakapajama pa ako.

“Huwag ka ng magpalit, Marco. Okay na ’yan!” Sabi ni Alvin na ipinagpalit ng Angel niya sa pag-aaral. May bagsak kas si Angel at kay Alvin nito isinisi ang pagbagsak. Naloko na. Bakit naman si Alvin nakapasa? Ewan. Palusot ng babaeng ’yon. Bigla akong nainis sa kanya.

“Oo na!” Sabi ko at naglakad na kami papunta sa pinakamalapit na karaoke bar kung saan maraming estudyante rin ang nagwawalwal.

“Cheers!” Iyon ang sabay-sabay naming sabi nang ma-serve ang isang tower ng beer na order namin kasabay ng sizzling tofu na isa sa mga paborito ko.

“August, balita ko kay na Marco kay nag-Pasko. Totoo ba?” Ani Jeric.

“Oo,” tipid na sagot ni August.

“SANA ALL!” Sabay na sabi i Jeric at Alvin.

“Ingay ng bunganga niyong dalawa!” Sabi ko kaya sinapakan ko ng tofu ang mga bunganga nila ng magkasunod.

“Aba, inggit kami eh. Bakit ba?” Sabi ni Alvin.

“Bakit kasi nag-break pa kayo ni Angel?” Tanong pa ni Jeric.

“Ewan ko ro’n. Ang babaw parang sabaw,” sabi naman ni Alvin.

“Hayaan na nga para hindi lang ako ang single rito,” sabi ni Jeric na pinupuno talaga ang baso ni Alvin kada ubos.

“Tang inang Angel ’yon! Pinalipas lang ang pasko tapos ibe-break din pala ako!” Reklamo ni Alvin na medyo may tama na. Siya kasi talaga ’yong mukang uhaw sa alak.

“August, ingatan mo’tong bestfriend ko. Mahal na mahal ka niyan dati pa. Kapag sinaktan mo’yan, babasagin ko muka mo!” Singhal ni Alvin.

“Nako, hindi ko magagawang saktan si Marco. Mister ko ata ’yan!” Proud na sagot ni August.

“Tam-es! Bawasi!” Sabi ni Jeric kaya medyo nagtawanan kami.

Nagsimula ng umingay ang bar dahil sa kantahan habang chill lang kaming umiinom.

“Ihi lang ako, mister ko,” sabi ni August at hinayaan ko na siyang umuhi sa banyo.

Ilang minuto rin siyang wala kaya sumunod na ako. Pagpasok na pagpasok ko sa banyo ay nakita ko si Audrey na nakahalik kay August kaya tumalikod na lang ako at bumalik sa mesa.

“Oh si August? Nasaan na?” Tanong ni Alvin.

“Naihi pa,” sabi ko at sinunod-sunod ko ang pag-inom ng alak at sinasabayan naman ako ni Alvin.

“Shot pa!” Sabi ko at hindi ko namamalayang naubos na namin ang isang tower ng beer kaya um-order pa si Jeric.

“Kuya, isang tower pa. Uhaw ’tong mga kasama ko,” malakas na sabi ni Jeric sa waiter na walang name plate sa damit kaya naman natawa ito at sa agaran siyang nagdala ng alak na kailangan namin ni Alvin.

“Oh August, naubos na namin ’yong isang tower kaya um-order pa kami,” sabi ni Alvin.

Hindi ako tumingin kay August at naka-focus lang ang tingin ko sa tapat na bar kung saan nakikipag-inuman si Audrey kasama ng mga kaibigan niya sa labas nito.

“Shot pa!” Sabay naming sabi ni Alvin at nang magkatama kami ay kumanta na rin kami sa karaoke na parang mga timang.

“August, awatin mo na ’yan,” sabi ni Jeric.

“Nag-e-enjoy pa kami ni Alvin. Huwag kayong epal!” Sabi ko at hindi ko talaga tinitingnan si August. Naiinis ako sa kanya. Bakit siya nakikipaghalikan kay Audrey? Sila ba?

“Sabi mo eh,” sabi ni Jeric at inagaw ko ang hawak niyang baso at ako ang uminom.

Sa huli ay nagkayayaan ng umuwi. Si Jeric muna ang nagbayad. Magkaakbay kami ni Alvin at tawa kami ng tawa habang nagkekwentuhan ng mga walang kakwenta-kwentan bagay. Nakaalalay lang si Jeric at August pero kada hahawakan ako ni August ay inaalis ko ang kamay niya.

Galit ako sa kanya.

“Hawak ka ng hawak? Kayo kong maglakad!” Sabi ko kay August at nanahinik na siya.

Dapat lang iyon sa kanya. Ang manahinik. Basta!

Itutuloy…

PART XXVII

PART XXVII

MARCO

“Bitawan mo’ko sabi, August!” Singhal ko kasi hawak pa siya ng hawak gayong naiinis ako ng sobra sa kanya.

“Pre, bitawan mo na si Marco,” sabi ni Alvin na nakatingin kay August.

Hindi na umimik at nangulit pa si August at narinig kong nagsalita si Jeric.

“Mainit ulo sa’yo. Nagkayanyan lang ’yan noong sinundan ka sa banyo,” ani Jeric kaya napuno na’ko.

“Masarap bang magpahalik kay Audrey?” Tanong ko bigla kay August na naestatwa sa sinabi ko.

“Magpapaliwanag ako, Marco,” ani August at naiinis ako kasi ang gwapo pa rin niya kahit alam kong lasing ako.

“Sa kwarto niyo na kayo mag-usap, August-Marco,” puna ni Jeric na inaalalayan si Alvin. Nagsuka na kasi ito sa may damuhang bahagi ng labas ng dorm namin.

Bago pa ako maka-react ay binuhat na ako ni August papasok sa kwarto namin at iniuo niya ako sa kama.

“Marco, mali ang iniisip mo. Hindi ako nakilaghalikan kay Audrey. Siya ang humalik sa akin nang lalabas na ako sa banyo. Mabilis ang pangyayari,” pagpapaliwanag niya.

“Doon ka sa Barangay magpaliwanag!” Sigaw ko.

“Huwag kang sumigaw, Marco, nagpapaliwanag lang ako para maliwanagan ka. Hindi kita niloloko at wala akong balak gawin iyon sa’yo,” aniya.

“Sige,” sabi ko pero yumakap siya bigla sa akin. Ang higpit no’n at sa nasa tiyan ko pa ang kaniyang mukha.

“Huwag mong idikit sa akin ang muka mo! Nahalikan ka ni Audrey! Magsipilyo ka!” Sabi ko at inilayo ko ang sarili ko sa kanya kaya sinunod niya ako. Nagsipilyo siya at naghilamos at lumapit siya sa akin muli.

“Galit ka pa ba?” Tanong niya at umiling ako bago ko siya hilahin palapit sa akin at ako mismo ang humalik sa kanya ng malalim, marahas at may pang-aangkin.

“Sinong mas masarap sa’ming humalik, August!” Sabi ko nang humiwalay ako sa paghalik sa kanya.

“Ikaw, syempre,” sabi niya kaya hinalikan ko pa siya ng hinalikan hanggang sa humiga ako sa kama.

“Ikaw na bahala sa’kin, August. Magpaliwanag ka sa’kin bukas,” sabi ko bago ako tamaan ng antok.

Medyo ang ulo ko nang magising ako. Wala rin akong suot na pang-ibaba at puro chikinini ang dibdib ko at sa tabi ko ay nakahiga si August na kita ang ari kasi hubo’t-hubad siya.

May nangyari ba sa amin kagabi? Hindi ko na matandaan.

Agad akong naglinis ng katawan at nagsipilyo na rin ako kaya medyo umayos ang pakiramdam ko. Uhaw na uhaw din ako kaya naubos ko ang lamang ng isang litrong tumbler. Hubo at hubad pa rin ako at tumabi ako kay August.

Naalala ko kagabi kung paano ko siya awayin at dahil iyon sa nakita ko. Muka namang si Audrey talaga ang humalik kaya papalampasin ko iyon. Lasing lang talaga ako kagabi kaya naman nasaktan ko siya kagabi.

Dala ng init ng katawan ay hinawakan ko ang ari ni August at sinalat ko iyon hanggang sa matipuhan ko iyong isubo.

Sagad kung sagad ang ginawa kong pagsubo hanggang sa marinig ko na ang mga pigil niyang ungol.

“Ah, shet! Ang sarap!” Sabi niya.

“Huwag kang titigil,” aniya at kinakasta na niya ang bunganga ko kaya humihiwalay ako saglit para huminga.

Nang mangalay ako sa pagsubo ay hinayaan kong trabahuhin ng kamay ko ang ari niya at doon na nga siya naglabas ng semilya.

Pinunasan ko agad ang ari niya gamit ang dami kong labahin at tumabi ako sa kanya.

“Bakit ka nagpahalik kay Audrey?” Tanong ko.

“Hindi ko sinasadyang magpahalik kay Audrey. Bigla na lang niya akong hinalikan,” sabi ni August at magsasalita pa sana siya nang hawaka kong muli ang ari niya at nilaro ko iyon gamit ang kaliwa kong kamay.

“Sa susunod, itulak mo na. Ang tangkad mo, Augusy para magpahalik! Naiinis pa rin ako sa’yo pero dahil mahal kita ay papatawarin kita. Please lang, ayokong makikita kita ulit ng gano’n. Ayoko ng ganoon, August. Ang sakit sa dibdib!” Sabi ko at humiga ako sa braso niya.

“Sorry po, mister ko,” sabi niya at bigla niya akong binuhat at alam ko na ang ending nito. Bakbakan na naman. Buti na lamang at nakapaglinis na ako ng katawan dahil nilalaro ni August ang butas ko at kita ko ang paglagay niya ng lubricant sa ari niya at sa butas ko.

“Ahhhhh!” Sabi ko nang ipasok niya ang isa niyang daliri na naging dalaw. Labas masok iyon sa butas ko at ang tanging nagagawa ko lamang ay ang umungol.

“August, sige na,” sabi ko sa nagsusumamong tono na siya namang nagbigat hudyat sa kaniya para pasukin ako.

“Dahal dahan lang,” paalala ko at iyon naman ang ginawa niya.

Ulo pa lamang ang nakakapasok ay nasasaktan na ako kaya naman napasigaw ako nang isagad niya.

“Ang sakit ahhh!” Iyon ang naisigaw ko pero agad iyon napalitan ng sarap ng umindayog siya sa ibabaw ko. Nasa ibabaw niya balikat niya ang aking mga paa at nakahawak naman sa leeg ko ang dalawa niyang kamay at doble kayod siya sa pagbayo. Mainis na mainit sa loob ang pakiramdam ko ay para akong mababaliw sa sarap. Tirik na tirik ang mata ko sa ginagawa niya at halos masakal niya ako sa tindi ng kapit niya sa aking leeg.

“Ang sarap, ahhhh!” Sabi ko habang binabayo niya ako.

“Yes, ahhh!” Sabi ko pa at rinig na rinig ang salpukan ng balat namin maging ang paglangitngit ng aming higaan na dati ay hindi namang lumalangitngit.

“Sikip, ahh!” Ungol niya habang bumabayo.

Maya maya lang din ay pinatuwad niya ako at mas baon na baon ang ari niya sa loob ko kaya pakiramdam ko ay para akong sinasaksak ng espada.

Nakabaon sa kama ang muka ko at sobrang banayad ng paglabas masok ng ari niya sa loob ko at sandali lang din ay nilabasan ako dahil sa sarap at halos manlambot ako ng hugutin niya ang kaniya sa akin sabay pasok uli. Para akong barbecue na tinutuhog.

Nanghihina ang tuhod ko dahil sa sarap.

Ilang saglit lang din ay naramdaman ko na ang init ng katas niya sa loob ko at naglabas masok pa siyang muli at ginawa naming almusal ang isa’t-isa.

—

FIRST WEEK ng klase. May major subjects na kami kaya naman todo kayod kami sa pagbili ng lilang measuring tools at ilang libro para sa advance reading.

Kasalukuyan kaming nasa gymnasium ni August at badminton ang una sa’min itinuturo. Medyo marunong naman akong mag-badminton pero hindi ganoong kagaling gaya ni August.

“Very good, Mister Jacinto!” Sabi ng Instructor namin na si Miss Joyri Catapang. Kanina pa rin humahanga ang mga kaklase namin kay August kaya proud ako sa kanya.

Kaklase rin namin si Miro at Audrey pero wala akong pakialam sa kanila. Basta maglalaro ako.

“Okay, guys, that’s all for today!” Sabi ma’am nang matapos kaming mag-cool down. Bali next meeting pa naman talaga kami tuturuan ni ma’am. Nag-scout lang daw sila ng mga posibleng maging players dahil malapit na ang Sport’s Week.

“Ah, Mister Jacinto, gusto mo bang mag-join sa badminton club ng school. Malaki ang potential mong manalo kapag nag-train ka,” sabi ni ma’am.

“Pasensya na po, ma’am pero pass po ako. Sa basketball po ako magta-tryout,” sabi August at ngumiti naman si ma’am.

“Sayang naman pero sige, mukang mas gusto mo ang basketball kaya hindi na kita pipilitin,” sabi pa ni ma’am.

“So magta-tryout ka pala sa basketball? Bakit hindi mo agad sinabi?” Tanong ko kay August.

“Nagtatampo ka ba?” Tanong niya pabalik.

“Hindi mo nasagot ang tanong ko,” sagot ko.

“Sasabihin ko na sana kanina kaso nakalimutan ko. Mamaya pa lang hapon ang tryouts,” sabi pa niya.

“August, you’re so good with your racket. Paturo naman minsang mag-badminton,” malanding ni Audrey bigla. Minsan nabubwiset ako sa babaeng ’to, hindi ko lang talaga pinapahalata.

“Hindi naman. Alam ko lang ’yong rules. Oh paano, alis na kami,” sabi ni August at umalis na kami sa harap ng malanding Audrey na ’yon.

“Sige, una ka na,” sabi ko kay Miro nang maibigay niya sa akin ang syllabus na hiningi ko kanina kay ma’am Puerto. Prof namin sa major subject.

“Sige, Marco. Bye!” Aniya at dumiretso na ako sa gymnasium para panoorin si August na mag-tryout.

Kasalukuyan silang tumatakbo ni Alvin at Jeric sa loob ng court kasama ang iba pang aspirants at nang makita nila ako ay kumaway sila. Mga traydor!

I didn’t know na magta-tryout din ang dalawa kaya naman nanhina ako. Archery kasi ang gusto ko pero sa field ang training kaya hindi na ako sumali. Gusto ko na lang manood.

“Go, August!” Sigaw ni Audrey kasama ang ibang wannabe-pokpok naming mga ka-department. Ang iikli kasi ng mga suot nilang shorts. Kita ’yong panloob na shorts!

Sa height nu August ay masaya itong nakakapunts at ganoon din si Jeric at Alvin. Muka silang nag-e-enjoy kaya nag-enjoy na rin ako sa panonood.

Mainit na talaga sa mata ko si Audrey kaya naman napakuyom ako ng kamao at pumapakpak lang ako kada makaka-shoot ang isa kay na August, Alvin at Jeric.

Pawisan silang tatlo at masaya silang lumapit sa akin nang matapos silang kausapin ng coach ng basketball.

“Pasok kamin tatlo!” Sigaw ni Alvin.

“Congrats sa inyo!” Sabi ko at nasa ganoong kasiyahan kami nang lumapit si Audrey sa pwesto namin.

“Congrats, boys! Ang gagaling niyo. Keep it up!” Aniya at wala sanang papansin sa kanya pero nagsalita si Jeric.

“Salamat, Audrey. Wala bang training ngayon ng cheer dance?” Tanong nito.

“Mayroon kaso tinatamad ako,” sagot ni Audrey. Nakakairita kahit tono ng pananalita niya.

“Ah, sige, una na kami,” pagpapaalam ni Jeric.

“Dinalan ko pa naman kayo mineral water. Inumin niyo muna ’to before kayo umalis,” pahabol pa ni bruha kaya walang nagawa ang tatlo kundi kunin ang bottled mineral water mula sa kanya.

“Bye, guys!” Sabi pa ni Audrey at naiwan kaming apat.

“Ah, Marco, friends mo ba si Alvin, Jeric at August? I saw you kasi lagi eh. Like, lagi kayong together apat,” sabi ni Audrey nang habang nagbabasa ako sa bleachers.

“Ah oo. Magkakaibigan kami,” sagot ko.

“So, anong favorite food ni August? I mean, nilang tatlo. Balak ko kasi silang dalhan ng food after theri basketball training eh,” sabi pa ni bruha.

“Hmm, adobo. Gusto nila lahat ’yon especially ’yong manok,” sagot ko.

“Oww. Thank you sa infos, mauna na ako. Bye!” Pagpapaalam ni bruha. Minsan iniisip ko kung bakit ako naiinis sa Audrey na ’yon, ngayon alam ko.

Masyado siyang obvious. Hindi ba last sem ay wala na sila ni August eh bakit mukang naka-target lock na naman siya kah August? Single na naman ba siya ngayon kaya trip niya na naman si August? Ang dami tanong sa isip ko.

“Sana all may magandang jowa na naghahatid ng pagkain!” Narinig kong pang-aasar ng ka-teammate nina August nang makarating ako sa gymnasium. As usual ay bida na naman si Audrey na may dalang pagkain para kay August.

“Ano ba kayo, guys?” Nag-iinarte na naman si bruha. “i am just supporting August,” ani Audrey sabay punas sa pawis ni August gamit ang panyo nito na galing sa bag niya.

“Get a room, guys!” Sabi pa ng isang ka-teammate ni August kaya napatitig na lang ako sa kawalan at dumiretso ako sa banyo para maghinaw ng kamay.

Ilang minuto rin ako sa loob at paglabas ko ay nakita ko na naman si Audrey.

“Thank you, Marco! Nagustuhan ni August ’yong adobong manok with rice,” aniya.

“Nako, wala ’yon,” sagot ko at tumawa naman siya.

“Do you think may chance na magkabalikan kami ni August?” Tanong niya out of nowhere na parang close kami.

“Hmm.. I don’t know,” walang gana kong sagot.

“Basta naniniwala akong babalik sa akin si August. Patience lang,” sabi niya at nagpaalam na rin siyang aalis na.

Isang mahang buntong hininga ang pinakawalan ko bago ako naglakad papunta sa kinaroroonan nina August. Kinain pala niya ’yong dala ni Audrey. Mamaya ka sa’king August ka! Pang-asar ka!

“Anong lasa ng adobo ng ex mo?” Kalmado kong tanong.

“Yari ka, pre!” Pang-aasar ni Alvin kay August.

“Gutom na kasi kami kaya kinain na naming tatlo. Sorry,” sabi ni August.

“Hindi mo sinagot ang tanong ko,” sabi ko pabalik.

Tahimik lang kami sa buong minuto bago nagsalita si August.

“Sorry na po. Hindi ko naman pwedeng tanggihan ang pagkain. Alam mo ’yan,” ani August at umakbay pa ito sa akin kaya kumalma ang utak ko.

Pagdating sa bahay ay bigla na lang umalis si August kaya sinundan ko siya at nakita ko kung paano sampalin ng University President si August sa harap ng opisina nito.

“I told you, August. I told you to chase after Audrey pero ano’ng ginagawa mo? You are pushing her away! Nagsumbong sa’kin ’yong bata na pinapalayo mo raw siya sa’yo. What are you trying to do? Sinusuway mo na ba ako?” Tanong nito.

“Pa, bakit hindi ikaw ang makipagkarelasyon kay Audrey. Ni hindi niyo nga tinanong kung gusto ko siya eh. Puro ’yong gusto niyo ang sundin ko. Paano naman ako?” Sabi ni August at isang malutong sa sapak ang natanggap niya mula sa papa niya.

“Sumasagot ka na ngayon, August? I didn’t raised you to become rude! Hipokrito!” Galit na sabi nito kay August.

“Pa, tama na nga ang pagkokontrol sa buhay ko, pwede ba? I am no longer a kid! Hindi na ho ako bata! Bakit hindi si July ang utusan niyo ng ganyan? Bakit puro ako?” Sagot ni August.

“Matigas ang ulo mo, August! Huwag mong idamay ang kapatid mo rito! Ginagawa ko ito para sa’yo, can’t you see?”

“Hindi, pa. Ginagawa mo ’to para sa sarili mo. Huwag niyo ng lokohin ang sarili niyo. Basya hindi ako makikipagbalikan kay Audrey!” Sagot naman ni August tinalikuran niyo ang aman niyang nagpupuyos sa galit.

Ngayon, anong gagawin ko na?

Sinundan ko lang si August at nakita ko siyang pumasok sa library kaya pumasok na rin ako at nakita ko siya sa isang sulok na nakasubsob sa desk kaya kinalabit ko siya.

“Okay ka lang?” Tanong ko.

“Pagod lang,” sagot niya at paniniwalaan ko sana iyon kung hindi ko narinig lahat ng mga napag-usapan nila ng papa niya.

“Sige, ipahinga mo lang ’yan. Nandito lang ako,” sabi ko ay hinimas ko ang kaniyang buhok na medyo pawisan.

“August, nandito lang ako, ha?” Sabi ko.

“Salamat!” Sagot niya at alam kong malungkot siya kaya hinayaan ko lang siyang mag-self-reflect.

Itutuloy….

PART XXVIII

PART XXVIII

MARCO

AFTER ng naturang tagpo ay pansin kong naging okay pa rin naman si August at lagi kong pinaparamdam sa kanya na nandito ako lagi para sa kanya.

Minamasahe ko rin siya lagi pagdating niya sa dorm at pinapanood ko rin lahat ng training nila kada hapon. I’m always present para kay August kahit na minsan ay nandoon din si Audrey. I don’t care.

“August, tara kain muna,” sabi ko nang minsang umuwi kami galing sa training nila.

“Sige. Una ka na. Medyo busog pa’ko,” sabi niya kaya kumain na ako. Pagdating naman sa pagtulog ay mabilis siyang nakatulog kaya pinanood ko lang siya at nagulat ako noong yakapin ko siya dahil tinanggal niya ang kamay ko mula sa pagkakayap ko sa kanya. Baka nga pagod lang si August. Nauunawaan ko kahit ang totoo ay nagtatampo na ako sa kanya. Halos hindi na kami nakakapag-bonding. Madalas pa nga niyang kausap si Alvin at Jeric sa court kaysa sa akin eh.

Sinusubukan ko namang maging mapagpasensya at maunawain pero nahihirapan din ako minsan gaya noong isang linggo. Umuwi siya sa kanila pero hindi siya nagsabi. Balak pa naman sana naming i-celebrate ang first month namin kahit late na ng isang linggo.

Okay lang iyon sa’kin, hindi naman big deal. Basta sana ay paggising namin bukas ay okay na lahat.

Kinabukasan ay mabilis natapos ang araw. Mag-isa akong kumain ng lunch kasi kinausap si August ng coach niya at naabutan ko na lang na nasa gymnasium na siya at masaya siyang kumakain ng dala ni Audrey. Actually, may dala rin akong pagkain para sa kanya na kanin at ulam kasi baka hindi pa siya kumakain pero mukang okay na naman siya kaya umuna na ako sa dorm at nagbasa na lang ako ng mga itinuro kanina at naglinis na lang din ako ng kwarto at naglinis na rin ako ng katawan at nahiga sa kama.

Around six ay nagsaing na ako at nagluto rin ako ng tinolang manok dahil alam kong pagod si August. Kailangan niya ng pampalakas. Tiyak ay marami iyong makakain.

Masaya akong nagluto at inabangan ko pa si August na ganado pero hindi ganoong ka-excited si August nang dumating siya.

“Oh, kain na tayo, August. Nagluto ako ng tinola kasi alam kong pagod ka. Naggawa na rin ako ng reviewer kasi baka may quiz tayo next week,” sabi ko.

“Sige. Magbibihis lang ako,” sabi niya at nang makapagpalit siya ay muli siyang nagsalita.

“Kain ka na. Medyo busog pa kasi ako. Tulog na rin ako kasi pagod na pagod ako,” aniya at inusod niya ang kama niya palayo sa kama ko at pinanood ko lang siyang humiga kasabay ng pagpatak ng luha ko.

“Mga kupal, tinolang manok oh, kain kayo!” Sabi ko kay Alvin at Jeric na parang patay gutom na kumakain ng tinapay habang nagbabasa.

“Tamang-tama at wala pa kaming ulam!” Sabi ni Alvin at agad silang nagsandok ng kanin ni Jeric. Bahaw pa iyon kaya dinala ko ang rice cooker na may lamang kanin at sinabayan ko silang kumain.

“Tulog si August,” sabi ko.

“Mukang pagod si kupal,” sabi ni Jeric.

“Pagod nga,” sabi ni Alvin habang kumakain.

Muka ngang pagod talaga si August kaya naman hahayaan ko muna siya.

“Ang sarap mo palang magluto, naubos namin!” Sabi ni Jeric.

“Oo naman. Ako pa ba?” Sabi ko bago ako lumabas sa kwarto nila. “Magpahinga na kayo after niyong magbasa. Bye!” Sabi ko sa kanila at pumasok na ako sa kwarto.

Tulog si August kaya nagbasa muna ako at nang matapos ako ay nagsipilyo na rin ako at nahiga sa kama ko.

Ilang minuto lang ay nakaramdam ako ng antok at makalipas ang mga minuto at oras ay nakita kong nagliwanag ang pwesto ni August at kitang-kita ko na parang may ka-text siya o ka-chat. Baka kamag-anak lang o kaklase namin.

Who knows? Pero bakit naman gabi nakikipag-chat si August eh pagod nga siya? Bakit pati pasado alas onze ng gabi?

Nagpanggap akong walang nakita at narinig pero nang pumunta siya sa banyo ay dala pa rin niya ang cellphone niya at hindi siya nagbubukas ng ilaw.

Kinabukasan ay maaga akong nagising at habang nasa banyo si August chineck ko ang phone niya at nakita ko sa chat ni Audrey na magkikita sila sa may banyo ng gymnasium after practice

‘See you tomorrow! Doon tayo sa may labas ng cr magkita bukas after training.’

Iyon ang nakalagay sa chat at bubuksan ko pa sana ang cellphone ni August para magbasa kaso may password na bigla ang cellphone niya. Bagay na ngayon ko lang napansin kasi usually, madali ko namang nabubuksan ang cellphone niya kasi wala itong password dati.

Nanlalambot ako. Naninikip ang dibdib ko. Pakiramdam ko ay niloloko ako ni August. Hindi siya ganito sa’kin noong umpisa. Nagsawa na ba agad siya?

Isinantabi ko muna ang mga iniisip ko at hindi ko rin pinahalatang pinakialaman ko ang cellphone ni August dahil mahirap na. Ayokong mag-away kami.

Dala ng iniisip ay naghilamos na ako sa kusina at nag-mouthwash. Naglabas rin ako ng itlog at kamatis at niluto ko iyon ng prito at sinangag ko rin ang natirang kanin kagabi.

Nagluluto pa ako nang makalabas ng banyo si August at nang makapagpalit na siya ng damit ay sakto namang tapos na ako.

“August, kain na tayo para may lakas ka,” sabi ko at pinagtimpla ko pa siya ng gatas.

“Ah, hindi ako makakasabay ngayon sa’yong mag-almusal. Kakausapin kasi ako ni coach Santi at baka doon na rin ako sa labas mag-almusal,” sabi niya at nawalan ako bigla ng gana pero ngumiti pa rin ako.

“Hmm, sige, mag-ingat ka. Text mo na lang ako,” sabi ko at pinanood ko siyang lumabas ng kwarto at dala ng curiosity ay sinundan ko siya ng palihim at nakita kong sumakay siya sa kotse na alam kong kay Audrey. Pero ayoko munang maghinala. May kalayuan ang office ng mga coaches kaya baka sinundo lang talaga siya.

Dahil wala namang kakain halos ng niluto ko ay binigyan ko na lang uli si Alvin at Jeric ng pagkain at masaya naman nilang naubos.

“Ah, may training ba kayo mamayang hapon?” Tanong ko at tumango naman silang dalawa.

“Why? Manonood ka ba?” Tanong ni Jeric.

“Hindi ko sure,” sabi ko. “Baka mag-tryout ako sa archery,” dagdag ko pa.

“Wow!” Sabi ni Jeric.

“Kumain lang kayo. Balik na ako sa kwarto,” sabi ko at iyon na nga ang nangyari.

Around nine na nakabalik sa kwarto si August at dala ang messenger bag ko ay ako naman ang lumabas dahi bibili ako ng ballpen. Paubos na kasi ang tinta ng g-tech ko.

“Alis muna ako,” paalam ko kay Augus at as usual ay ‘sige’ lang ang sagot niya.

Mabilis lang ako actually na bumili ng ballpen, gusto ko lang talagang umalis muna.

“Marco!” Tawag sa akin ni Miro.

“Alam mo ba ’yong formula rito sa problem na binigay ni Sir?” Tanong niya at um-oo naman ako.

“Sige, una na ako, Miro,” pagpapaalam ko nang maituro ko sa kanya ang tamang pagso-solve. Narinig ko pa siyang nagpasalamat pero hindi ko na iyon pinansin dahil focus ang mga mata ko sa mga nagsa-soccer sa oval.

Sana ay gaya ng bolang sinisipa-sipa nila ay may goal din itong pagtitiis ko kay August. Kasi talagang naiiyak ako sa ginagawa ni August. Nanlalamig siya sa hindi ko mawaring dahilan. Wala naman akong ginawang masama sa kanya.

Dala ng pagkapagod ay dumiretso na ako sa una naming klase at naabutan ko ang prof namin na nagpe-prepare ng papers kaya bumati ako sa kanya at tumulong.

“Sir, pwede po bang matulog saglit. Antok na antok pa po kasi ako. Gisingin niyo na lang po kapag nandiyan na ’yong iba,” pagpapaalam ko.

“Sige. Muka ka ngang puyat. Kaka-cellphone mo siguro ’yan,” biro ni Sir Cagate kaya natawa na lang ako.

Sa likod ako pumuwesto at sumandal lang ako sa upuan at agad akong nakatulog.

Thirty minutes ang sinulit ko sa pagtulog at nagising na lamang ako na si Jeric na ang katabi ko.

“Baby mo ayon oh, hinaharot ni Audrey,” sabi ni Jeric at inginuso pa niya ang kinaroroonan ni August at Audrey na nakasandal pa kay August. Nag-iinit ang ulo ko.

“Hayaan mo sila,” sabi ko.

“Class, I’d like to remind you na I am not tolerating any noises para thorough ang flow ng discussions at magsisimula na tayo,” panimula ni Sir kaya nakinig na lang ako. Major subject ang itinuturo ni sir at isa ito sa stepladders namin para para maging inhinyenro someday kaya nakinig talaga ako at nagsusulat ng mga important notes para mabasa ko mamaya.

Ang sarap sanang makinig kaso nakikita ko si August na hinaharot ni Audrey. Bwiset! ‘Mapalabas ka sanang babae ka.’ Hiling ko iyon sa loob ng isip ko.

“Miss Audrey Katindig, I believe na ni-remind kita about unnecessary noise, right?” Sabi ni Sir kay Audrey.

“Yes po, Sir!” Sagot nito.

“You are freed to go with your boyfriend!” Singhal ni Sir.

“Sorry po, Sir!” Sabi nito at pahiyang yumuko at nakinig na lang.

Mabuti nga sa iyo.

Nang sumapit ang lunch break ay kumain ako mag-isa at muka sa ’di kalayuan ay kita ko si Audrey at August na kumakain. Ang saya nilang tingnan at parang bigla akong nanghinayang sa pagmamahal na ibinigay ko kay August at parang naging kontrabida ako bigla at sila ang mga bida sa istoryang pang-umpisa lang pala.

I was deceived at ang sakit sakit kumain.

“Are you okay?” Tanong ng kung sino at tiningnan ko siya.

“Oo. Okay lang ako,” sagot ko at ngumiti ako.

“Ah, anong college mo pala?” Tanong niya bigla.

“Engineering,” sagot ko.

“Wow! Nice!” Pagpuri niya.

“Sige, una na ako. It’s nice meeting you!” Sabi ko at umalis na ako dala ang bote ng Pocari.

Ang bilis ng oras at hapon na naman kaya doble ingat ako lalo na nang matapos ang training nina August dahil gustong makita ng dalawa kong mga mata kung bakit hindi man lang nag-text si August sa’kin buong maghapon. Ni hindi rin siya tumabi sa akin sa lahat ng klase namin today.

“Ahh, August,” sabi ni Audrey at kitang-kita ng dalawa kong mga mata si Audrey na nakasandal sa pader at nakatuon naman si August bilang pangsuporta.

“Baka may makakita sa’tin,” sabi ni Audrey kaya nagtago ako saglit hawak ang cellphone ko.

“Wala na sila. Tayo na lang ang nandito,” sabi ni August ay doon sila nagsimulang magpalitan ng halik habang walang sawa sa pagpatak ang mga luha mula sa mga mata ko.

Nangyari ang dapat mangyari at hindi na ako dapat pang magpakatanga dahil talo na ako. Tang ina mo, August!

Cheater!

Itutuloy…

PART XXIX

Sinisipag akong magsulat. SKL. Pero mas sinisipag ako kapag may nababasa akong mga comments. Haha. Mag-comment na kayo! Sapilitan na ito.

PART XXIX

MARCO

Magmadag akong umiyak at wala akong pinapasin na kahit na sino. Ikaw ba naman ang lokohin ng taong una mong minahal at pinag-alayan ng sarili mo? Baka mabaliw ka.

Wala akong nakikitang mali kong ginawa kundi ang mahalin si August. Siya lang naman ang nasa isip ko lagi. Siya lang! Lahat naman ginawa ko na para kay August. Sa’min pa nga siya nagpasko tapos gagaguhin niya lang pala ako.

Nasa ganoong estado kai ng pag-iisip ng bumukas ang pintuan ng kwarto. Pigil na pigil akong umiyak at ayokong gumawa ng ingay kaya naman nagtaklob na lang ako ng unan sa muka habang nakabalot ako ng kumot.

Hindi ko talaga mapigilan ang sarili kong hindi maiyak kaya lumabas ako patakbo palabas ng kwarto at agad akong kumatok sa pinto ni Alvin at Jeric at agad naman nila akong pinagbuksan.

Isang mahigpit na yakap ang ibinigay ko kay Alvin at ngumawa ako ng ngumawa hanggang sa mapaulo na lang ako sa sahig.

“Anong nangyari, Marco?” Alalang-alalang tanong ni Alvin.

“S-si A-august, tang ina, niloko ako!” Parang bata kong pagsusumbong at ipinakita ko sa kanila ang video na kuha ko kanina at hindi ko na napigilan si Alvin na sugurin si August.

“Tang ina mo pala eh! Siniba ko na sa’yong huwag mong sasaktan ang bestfriend ko! Tang ina mo!” Sabi ni Alvin at sinuntok niya sa muka si. August. Hindi umawat si Jeric at bagkus at isinara niya ang pintuan para walang mabulabog na ibang estudyante.

“Tang ina mo, August!” Sigaw ni Alvin at tinuro niya ako.

“Tingnan mo ang kaibigan ko, gago ka! Wala ’yang ginawa kundi ang mahalin ka lang!” Sabi ni Alvin.

“Tapos ka na ba?” Sabi ni August kay Alvin at tumingin ito sa’kin.

Ni hindi man lang siya naawa sa’kin. Ni hindi man lang siya nag-sorry kaya nang makatayo siya ay si Jeric naman ang sumapak sa kanya.

“Tama na, Jeric!” Sabi ko at umiyak na naman ako. Sobrang hapdi na ng mga mata ko at nahihirapan na rin akong huminga at hindi ko na alam ang sumunod na pangyayari dahil bigla akong nawalan ng malay-tao.

Masakit ulo ko nang magising ako. Nanlalambot ako at may nakakabit sa aking IV fluid (bag) (isotonic) at katabi ko ngayon si papa.

“Nak, kumusta pakiramdam mo?” Tanong ni papa.

“Pa, okay na po ako,” sabi ko.

“Dehydrated ka raw tapos nag-hysteria ka raw sabi ng doctor,” sabi ni papa.

“Nak, ano ba talagang nangyari? Bakit sobrang paga ng mga mata mo? Huling uwi mo sobrang sigla mo pa at sobrang saya. Nasaan ba si August?” Tanong ni papa.

“P-pa..” pumiyok ako at naiiyak na naman.

“Niloko po ako ni August,” sabi ko at isinalaysay ko sa kanya lahat. First time kong magkwento ng ganito kay papa at pakiwari ko ay sobrang sakit ng dibdib ko.

“Hindi ko na sinabi sa mama na isinugod ka sa hospital, kasi alam mo na, kabuwanan na ng mama mo next month. Huwag na nating stress-in,” sabi ni papa at nauunawaan ko naman iyon.

“Nak, ang masaktan ay parte ng pagmamahal pero hindi ko matatanggap na niloko ka ni August. Siya ang sumira ng pangako niya,” galit na sabi ni papa.

“Pa, hayaan na natin siya, masakit lang po talaga,” sabi ko at dumadaloy na naman ang luha sa dalawa kong pisngi. I was deceived. Ang husay ko nga sa klase pero naloko pa rin talaga ako.

“Gising ka na, Marco!” Sigaw ni Alvin at kita ko sa muka nila ni Jeric ang saya nang makitang may malay na ako.

“Alvin, pinabayaan mo yaya ang kaibigan mo?” Sabi ni papa kay Alvin.

“T-tito, hindi po. Hindi po kasi nagsasabi si Marco kasi ang saya pa po nila noong nakaraan eh,” sabi ni Alvin.

“Basta huwag niyo ng hahayaang makalapit si August kay Marco. Mapapatay ko ang lalaking ’yon. Pwede namang hiwalayan pero ang mangloko? Hindi katanggap-tanggap!” Sabi ni papa at iniwan na muna niya kami nina Jeric at Alvin.

“Okay ka na ba, Marco?” Tanong ni Jeric.

“Gutom na gutom ako,” natatawa kong sabi at ngumiti pa ako kahiy ang sakit at ang hapdi sa mga mata na gawin iyon.

“Tamang-tama at may lugaw na binili si Alvin. Subuan kita,” sabi ni Jeric.

“May kamay naman ako. Kaya ko na,” sabi ko at pinanood lang nila akong kumain.

“Marco, sorry. Hindi ka naman nabantayan,” sabi ni Alvin.

“Okay lang. Magiging okay din ako,” sabi ko at ngumiti na naman ako ng pilit.

Tanghali na nang ma-discharge ako. Si papa ang nagbayad ng bills ko at hinatid niya rin ako sa dorm kung saan naabutan niya si August kaya isang malakas na sapak ang natanggap niya mula kay pala.

“August, tinanggap kita para sa anak ko kasi nakikita ko siyang masaya kasama tapos ano’t niloko mo ang anak ko?” Tanong ni papa at inaway ko na siya.

“Pa, hayaan niyo na ’yan. Kami na ho ni August ang mag-uusap. Lilipat na rin ho ako sa kwarto nina Alvin mamaya,” sabi ko kay papa.

“Marco, huwag masyadong mabait. Iniputan ka ng gagong ’to,” sabi ni papa at kumuha siya ng tubig mula sa gripo at isinaboy niya sa muka ni August.

“Pa!” Saway ko.

“Mahihimasmasan ka na siguro, utoy. Huwag na ’wag ka ng lalapit sa anak ko, tandaan mo! Babasagin ko ’yang muka mo kapag lumapit ka pa!” Sabi ni papa at hinatid na namin siya sa labas at sumakay na ito sa kotse niya.

“Anak, nandito lang si papa, ha?” Sabi ni papa at tinapik ako nito sa balikat at bumalik ako sa kwarto at nakita ko si August na nasa ganoon pa ring posisyon—— basa ang dami at buhok.

“Jeric, Alvin, iwan niyo muna kami rito,” sabi ko sa dalawa.

“August, wala ka bang sasabihin?” Tanong ko.

“Wala. Nakita mo na lahat,” sabi ni August.

“Alam mong mahal kita, August ’di ba?” Paiyak kong sabi.

“Tapusin na natin ’tong namamagitan sa’tin, Marco. Sawa na’ko, sorry,” sabi ni August.

“Hindi ka sawa, August. Sawang-sawa ka kaya habang tayo nagloko ka. Kahit ano pang reason mo, nagloko ka kaya mapapatawad kita pero hindi kita mapapatawad,” naiinis kong sambit.

“S-sige. Masaya ako para sa’yo pero sana hindi ka magsising hindi mo’ko hinanap at pinanindigan, August. Binigay ko sa’yo lahat, August, alam mo ’yan. Ayokong dumating ang araw na magsisi ako,” sabi ko at umiyak na naman ako. “Mahal na mahal kita, August. Sobra!” Sabi ko.

Gusto ko sanang marining na ‘sorry, kumapit ka pa, isa pang chance’ pero mali ako. Siya pa ang unang kumalas.

Sobrang sakit lang. Para akong bigas na pinukpok ng bato sa sobrang sakit.

“August, mahal na mahal kita,” sabi ko sa huling pagkakataon at nanlumo akong lumabas ng kwarto papunta kay na Alvin at Jeric na kanina pa naghihintay.

It’s really hard to find you, August.

Itutuloy…

PART XXX

Magsawa kayo sa update ko.

Si August lang talaga nasa isip ko. Siya lang. Haha.

Part XXX

MARCO

BALIK sa umpisa ang lahat. Para kaming mga high school students muling dalawa pero ngayon ay nasaktan na talaga ako ng sobra. Ayoko na uling sumubok pa.

Mula ng araw na mag-break kami ni August ay umalis na rin kami sa dormitory nina Alvin at Jeric. Lumipat kami sa isang mas malaking kwarto na may tatlong kama at mga gamit.

Minsan ay umiiyak pa rin ako pero kinakaya ko na. Ang bilis ng panahon. One month na rin agad at parang kailan ang nang umiiyak ako gabi-gabi. Tipong kapag nasa campus ako ay sobrang saya ko at friendly pero pagdating ko sa dorm ay durog na durog ako at umiiyak kada gabi. I know, masyado akong madrama pero hindi niyo ako masisisisi. Nagmahal lang ako ng totoo.

As for August, iwas na iwas ako sa kanya. Gusto ko na nga sanang magpalipat ng block section kung hindi lang talaga bawal.

Mas doble sipag ako sa pag-aaral at mas pinaghusayan ko pa sa pagre-review kaya hindi ko na gaanong naiisip si August pero noong nag-birthday ko ay hiniling ko na sana ay dumating si August pero walang August na dumating at natauhan lang talaga ako noong naramdaman konh napapabayaan ko na ang health ko.

“Habol lang, Marco!” Pang-aasar ni Jeric kasi nadya-jogging kami ngayon pasado alas sinco ng umaga.

“Bagalan niyo ngang dalawa. Sasapakin ko kayo!” Pagbabanta ko kaya binagalan naman ng dalawa.

“Siguro kaya ka iniwan kasi ang bagal mo,” pang-aasar ni Alvin.

“Hindi rin. Iniwan ako kasi wala akong puke,” sabi ko at hindi sila tumawa sa banat ko. Totoo naman ah? May puke ba’ko?

Isang oras kaming nag-jogging nina Jeric at Alvin at tagaktak ang pawin ko nang matapos kami.

“Kuya, ang sarap mo raw po sabi no’ng mamâ ro’n,” sabi ng batang lalaking sa tingin ko ay nasa labing isang taon pa lang. Itinuro niya ang lokasyon ng lalaki at inirapan ko ang preskong lalaki at tumawa naman si Jeric at Alvin.

Napaka-supportive ee.

“Sabihin mo, sana siya rin,” sabi ni Alvin at naglakad na kami papalabas ng campus.

Alas nuebe pa naman ang una kong klase kaya natulog muna ako uli at ganoon din ang dalawang kupal.

“Ang init, Jeric, huwag ka na ngang tumabi!” Sabi ko kay Jeric pero ang tigas ng ulo ng isang ’to at inagawan pa niya ako ng unan.

“Ma-develope kayong dalawa niyan, mayanig pa ’tong kama ’pag nagkataon,” pang-aasar naman ni Alvin kaya tumawa nalang ako at natulog.

—-

-AUGUST-

“Tang ina, Audrey, layo!” Sigaw ko kay Audrey kasi lapit ito ng lapit sa’kin. Kakatapos lang kasi ng practice namin ng basketball at nandito na agad siya. Buntot ng buntot.

“Problem mo na naman, August?” Tanong nito.

“Layuan mo’ko. Hindi kita kailangan,” sabi ko at nasampal ako nito ng isa.

“Alam mo namang gusto kita, ’di ba?” Aniya.

“Nakipag-break ka sa boyfriend mo para sa’kin? Ano’ng klase kang babae? Puta ka ba? Wala ka bang respeto sa sarili mo?” Tanong ko sa kanya.

“Wala akong pakialam, August!” Sabi niya.

Dahil marami pa siyang sinasabi ay iniwan ko na siya roon at napaluha na lang ako bigla habang nagpapalit ng damit. Wala na sa’kin si Marco.

Nang matapos akong magbihis ay naghihintay pa rin sa akin si Audrey at dahil sa inis ko ay napagsalitaan ko na naman siya ng masakit.

“Audrey, pwede bang tigilan mo na ang kakabuntot sa’kin? Naaasiwa ako sa muka mo. Naaasar ako sa presensya mo. Tang ina!” Sigaw ko kaya napalunok s’ya.

“Pagkatapos mo’kong halik-halikan, ganyan ka ngayon? Ano’ng mayroon, August? Okay pa naman tayo noong mga nakaraan ah?” Aniya. Never kaming naging okay.

“Ano’ng okay? Never tayong naging okay, Audrey. Hindi kita kailanman magugustuhan at kailangan!” Sigaw ko kaya siya na mismo ang lumayo sa akin.

Ang dami kong napagtanto noong nawala si Marco sa’kin. Napakatanga ko.

Nasa ganoong estado ako ng pag-iiisip nang biglang tumawag si papa. Kanina pa siya tawag ng tawag kaya sinagot ko na.

“ August, nagsumbong sa’kin si Audrey. Ano na namang ginagawa mo?“ Tanong niya sa kabilang linya.

“Ano ho bang pakialam niyo? Sino ka ba?” Naiinis kong sagot.

“ Bastos ka na ah. Anak lang kita!“ Sabi nito at halata sa boses niya ang galit.

“Ano hong tawag niyo sa sarili niyo? Santo? Santo ka?” Tanong ko. “Tatay lang kita!” Sigaw ko.

“ Bastos ka, August!“ Sabi ni papa.

“At least hindi ako nangongontrol ng buhay ng anak niya. Hindi kita kahit kailan mapapatawad. Sana hindi na lang kita naging tatay!” Sabi ko at ibinaba ko na ang tawag.

Tandang-tanda ko kung ano ang nangyari nitong nakaraang buwan. Muntik na akong makipag-sex kay Audrey dahil lang sa banta ni mama na itatakwil nila ako at hindi na susustuntuhan. Natakot ako lalo na kay papa dahil inamin ko sa kanya na may karelasyon na ako na dito rin nag-aaral. Nag-init siya at pipilitin niya raw na mapatalsik dito ang taong ’yon. Ayokong mapahamak si Marco kaya ako na mismo ang naglayo sa sarili ko sa kanya.

Mataas ang pangarap ni Marco at ayokong sirain iyon kaya kahit sobrang sakit ay ginawa ko. Nagsisisi ako ngayon dahil sa maling judgement at decision ko. Ano naman kung itakwil ako? Kailan ko ba naramdamang mahal ako ng pamilya ko?

Lagi naman akong nag-iisa.

Sanay na sanay na ako pero noong nawala si Marco, hindi ko pala kaya. Sa pagbabasa at pagba-basketball ako umaasang sasaya pero si Marco lang talaga. Pero nasaktan ko na siya. Nandoon na ’yong damage at hindi ko na iyon mabubura.

What if suyuin ko uli siya? What if ligawan ko uli siya at magpakalalaki na this time?

“August, okay ka lang?” Tanong ni Alvin na bagong labas mula sa banyo. May tao pa papala sa loob.

“Ah, oo. Sige, una na’ko,” sabi ko at patakbo kong tinungo ang malungkot kong dormitory. Hindi ganito rito noon. Dati, excited akong umuwi lagi, ngayon ay hindi na. Wala na  si Marco na nagpapaligaya sa’kin lagi.

Araw ng Linggo, umuwi ako sa’min para kumuha ng ilang gamit at naabutan ko si mama at papa na nanonood sa salas pero hindi ko sila binati. Ang saya nilang apat.

“Kuya, nandiyan ka na pala!” Sabi ni July pero hindi ko siya pinansin. Lahat sila. Kumain lang ako ng mansanas at dumiretso ako sa kwarto ko para kumuha ng mga damit. Nasa ganoong posisyon ako ng pag-aayos ng damit nang pumasok si mama.

“Nakausap ko ang papa mo, sinabi niya sa’kin na sinuway mo raw siya. Ano bang problema mo, August?!” Frustrated na tanong ni mama.

“Kayo ho ang problema ko. Ang galing niyong magkontrol ng buhay ko. Ako naman si tanga sunud ng sunod,” sabi ko.

“Ginagawa lang namin iyon para sa future mo, August!” Sabi ni mama.

“Para sa future niyo ho, hindi sa’kin. Puro kayo na lang lagi, paano naman ako?” Tanong ko. “Sinunod ko naman lahat ng utos niyo pero hindi ako masaya,” sabi ko.

“Hindi ’to tungkol lang sa saya, tungkol ito sa future mo, August. Future!” Nanggagalaiting sagot ni mama.

“Ma, future niyo, hindi ko future! Tsaka bakit ako lang ang pine-pressure niyo? Bakit hindi si ate? Bakit hindi si July? Alam ko na, may paborito kasi kayo ni papa. Alam ko ’yon, ma. Never naman akong naging parte ng pamilyang ’to kaya okay na sa’kin na palayasin niyo ako gaya ng sabi niyo at kung iyon ang gusto niyo ay susundin ko. Never kong naramdamang mahal niyo ’ko bilang anak,” sabi ko at isang sampal ang natanggap ko mula kay mama.

“Bastos kang bata ka! Hindi kita pinalaking ganyan!” Sabi ni mama.

“Hindi niyo naman ho talaga ako pinalaki. Ako ang nagpalaki sa sarili ko. Huwag ho kayong feeling supermom. Hindi ho bagay. Mas mahalaga sa inyo si ate at si July at ang posisyon niyong iniingatan. Wala kayong pinagkaiba ni papa. Hindi ko kayo kailangan at hindi ko kayo kailanman mapapatawad sa pagkontrol sa’kin at sa pagkakaroon niyo ng paborito. Wala kayong kwetang magulang!” Sabi ko pa at lumabas na ako ng aking kwarto at hindi ko pinansin si July at ate Mica. Buti pa sila paborito, ako hindi.

“Kuya August!” Tawag ni July pero hindi ko siya nilingon dahil umiiyak na naman ako.

Tang inang pamilya ’to!

Tumatawag lang ’yan si July ng ‘kuya’ pero ang totoong ugali niyan ay mapanglamang. Gusto niya nasa kanya lagi ang atensyon sa bahay.

Si ate naman ay ganoon din. Puro na lang sila. Paano naman ako?

“Hayaan mo siyang lumayas. Wala namang kwenta ’yan anak mo!” Sigaw ni papa.

“Parang may kwenta kang tatay,” bulong ko sa hangin bago ako sumakay sa pampasaherong jeep.

Dala ang malaking bag ay alam ko na na wala na akong pamilya. Sarili ko na lang ang aasahan ko kaya sisimulan ko ng maghanap ng trabaho.

Itutuloy…

PART XXXI

Mahal na mahal ko kayong dalawa, August at Marco. Lagi niyo kong pinapaiyak kada sinusulat ko ang mga linyahan niyo! Nakakainis!

PART XXXI

MARCO

“Marco, alam mo na ba?” Tanong ni Alvin at umiling naman ako. “Lilipat ng school si August next sem,” aniya.

“Gagawin ko?” Tanong ko.

“Hindi ka totoong niloko ni August. His manipulative father ang may gawa ng lahat. Walang nangyari kay August at Audrey,” pagpapaliwanag ni Alvin at tila ba napalunok ako ng malaki dahil sa narinig ko.

“Ulitin mo nga ang sinabi mo. Baka nagkakamali ako ng pandinig,” usal ko.

“HINDI KA NILOKO NI AUGUST!” Sabi ni Alvin at ikinuwento niya ang narinig niya doon sa banyo.

“Paano ’yong video?” Tanong ko.

“Nagkantutan ba sila sa video? ’Di ba hanggang halikan lang ang nandoon? It doesn’t prove anything na nagloko si August! Galit ako sa kanya pero naaawa ako ro’n sa tao. Nagtatrabaho na rin siya kasi mukang pinalayas siya sa kanila,” sabi pa ni Alvin at nainis ako sa sarili ko kasi hindi ko man lang inunawa si August. Nilamon ako ng galit at pagkamuhi. Akala ko niloko niya ako.

Ako ’yong unang bumitaw. Ako ’yong hindi nagpakatatag. Napaiyak na lang tuloy ako.

“Mamaya, nandoon ’yong sa dorm, puntahan mo,” sabi ni Alvin at um-oo naman ako.

“Salamat, Alvin! Sana hindi pa ako huli,” sabi ko.

Day-off daw ni August ngayon sa pinagtatrabahuhan nitong coffee shop kaya pagkakatok ko sa kwarto ni August ay hindi ako nakapagtimping yakapin siya nang buksan niya ang pinto.

“Marco?” tanong niya.

“August, sorry!” Panimula ko habang nakayakap sa kaniya. Hindi ako bumitaw sa pagkakayakap sa kaniya kasi sobrang miss na miss ko na siya.

“Ayos lang, Marco, sorry din,” sabi niya at ramdam na ramdam ko ang pagpatak ng luha mula sa kaniyang mga mata. Nabasa kasi ang aking buhok.

“Balik ka na, hindi na’ko galit,” sabi ko.

“Pero sinaktan kita,” sabi naman niya.

“Napatawad na kita pero marami kang dapat ikwento sa’kin, August. Ang dami nating na-missed na pagkakataon na magkasama,” sabi ko at hinila ko siya papalapit sa akin at hinalikan ko siya.

“Marco, sorry,” sabi niya nang maghiwalay ang aming mga labi.

“August, ako ang may kalasanan sa’yo.  Iniwan kita sa ere. Hindi ko inisip ang side mo. Sana sa susunod, sabihin mo sa’kin ang iniisip mo, August para nakakasabay ako. Hindi ako manghuhula pero nauunawan kita. Ginawa mo lang lahat para protektahan ako.” Pumiyok ako. “Sorry, August. I’m really sorry.  Sana patawarin mo’ko. Sorry sa naranasan  mo sa pamilya mo na masaktan. Sorry din kasi nasaktan ka ni papa at ni Alvin. Higit sa lahat, sorry dahil iniwan kita sa ere,” pagsasalasay ko at umiyak na talaga ako.

“Sana mas tinatagan ko,” sabi ko pa.

I should know better than anyone about August and his life and yet, I abandoned him sa gitna ng paghihirap niya. Anong klaseng tao ako?

“Sorry din, Marco. Walang nangyari sa’min ni Audrey noong nakita mo kami. Alam kong nandoon ka at sorry kasi hindi ko sinabi agad sa’yo na hirap na hirap na ako. Marco, akala ko mawawala ka na ng tuluyan sa’kin. Akala ko hindi ka na babalik. Sobrang kailangan kita, Marco. Ikaw lang ang totoong nagmamahal sa’kin. Itinakwil na ako sa’min dahil suwail daw ako. Marco, please…” pumiyok na siya dahil sa pag-iyak. “Huwag mo na akong iwan uli,” sabi niya.

“Pangako,” sabi ko at doon na naganap ang mainit na tagpo sa pagitan naming dalawa.

Labi sa labi. Laway sa laway at bawat minuto ay mahalaga.

“Ahhh, August!” Palahaw ko nang sipsipin niya ang utong ko.

“Magkakasunod at malalalim na sipsip ang ginawa ni Augusy sa dindib ko at nag-iwan iyon ng mapupulang marka.

Ginawa ko rin ang ginawa niya sa akin at namalayan ko na lamang na isinusubo ko na ang ar niya na tila ba isang batang sabik sa candy.

Sagad kung sagad at hindi ko ininda ang pagtulo ng laway sa gilid ng bibig ko.

“Ahhh!” Ungol ni August at nilunok ko ang katas na galing sa kanya at siya naman ang trumabaho. Pinadulas niya ang butas ko at hindi na kami nag-aksaya ng oras. Agad niyang ipinasok ng dahan-dahan ang kaniyang ari sa madulas kong butas gamit ang kaniyang laway at napapikit ako sa sakit na naging sarap nang kalaunan.

“August, ahhh!” Tawag ko sa pangalan niya.

“Marco!” Sabi naman ni August habang binabarurot ang butas ko at ilang saglit lang ay nilabasan na siya at hindi ko alam kung ilang ulit kaming nagniig, basta ang alam ko ay masaya akong nakatulog sa bisig niya.

Nang magising ako ay nagluluto si August ng pagkain at sobrang saya niyang tingnan. He’s smiling from ear to ear. Naka-shorts lang siya at nakahubad ng pang-itaas pero sobrang gwapo pa rin niya. I can’t deny it.

“Mister ko!” Tawag ko sa kanta at niyakap ko siya mula sa likod niya.

“Hmm, salamat! Mahal na mahal kita!” Sabi ko.

“Mahal na mahal din kita!” Sabi niya at tiningnan niya ako. Suot ko kasi ang oversized na shirt niya at naka-underwear lang ako.

“August, alam mo, lagi kitang naiisip noong naghiwalay tayo. Kahit anong gawin ko, ikaw ang naiisip ko. Ikaw lang! Hindi ko na kakayanin pa kapag napalayo ka pa uli sa’kin,” sabi ko ka August.

“Ganoon din ako. Ikaw na lang ang mayroon ako. Ayokong mawala ka pa sa’kin. Mas tatapangan ko na sa pagkakataong ito,” sabi naman niya at kapwa kami ngumiti at sabay na rin kaming kumain ng ramen na niluto niya.

Sabi nila, makukuha raw lahat sa malinaw na usapan ang mga bagay na iniisip natin at naniniwala naman ako. Iniisip ko pa lamang na magkakahiwalay na naman kami ni August ay naiiyak na ako. Ayokong mawala pa siya, siya ang nagbago sa’kin. Siya ang nagpakilala sa’kin ng pagmamahal.

“Marco, tahan na,” sabi ni August sa akin dahil hindi ko mapigilan ang sarili kong hindi umiyak lalo na nang ikwento niya sa akin ang trato sa kanya ng mga magulang niya. Bakit ba kasi may mga magulang na may favoritism? I don’t get it.

Sana hindi na sila nag-anak kung papahirapan lang din naman nila.

“Kasi iniisip kita. Iniisip ko ’yong mga nangyari sa’yo habang wala ako sa’yo. Na akala ko niloko mo’ko. Na sobrang galit ako sa’yo. Sana nadamayan kita,” sabi ko pa.

“Okay lang. Nandito ka na,” sabi niya at napayakap na lamang ako sa kanya.

“Mahal na mahal kita, August!” Sambit ko.

“Mahal na mahal din kita, Marco!” Sabi niya pabalik.

Kinabukasan ay dumiretso kami sa hospital ni August dahil nanganak na si mama.

Gulat na gulat si papa dahil kasama ko si August pero nang ipaliwanag ko sa kanya ang nangyari ay humingi siya ng tawad sa kay August.

“Anak, patawarin mo ako dahil nasaktan kita noong nakaraan. Tatay lang ako, nag-alala lang ako sa anak ko. Ayoko siyang nakikitang umiuyak at nasasaktan. Patawad din, anak kung nagiging palpak kaming mga matatanda. Tanggap na tanggap kita sa pamilya namin, August. Makakaasa ka,” sabi ni papa nang maikwento namin lahat sa kanya.

Hindi ko maiwasang hindi maging emosyonal dahil sa mga narinig ko. Niyakap ni papa si August na parang anak niya.

“T-tito, salamat po. Sorry din po kasi nasaktan ko ang anak niyo,” sabi ni August at ginulo ni papa ang buhok niya.

“Oh siya, puntahan niyo na ang mama niyo,” sabi ni papa at ayon na nga ang aming ginawa at nauna pa naming nakita si Alvin at Jeric na kausap si mama at narinig kong pinagtatanggol nila si August kay mama.

“Ma!” Sigaw ko at dinaluhan ko siya at niyakap.

“Anak, ayos lang ako. Kuya ka na,” sabi ni mama at ginulo nito ang buhok ko.

Ang dami naming napagkwentuhan at na-stress si mama kasi ang payat payat na raw ni August. Umiyak pa ito at nangakong ipagluluto kami ng masarap kapag naging mabuti na ang pakiramdam niya.

Hindi ko maitago ang saya. Para akong hinehele ng tadhana. Sana maging maayos na si August sa piling ko. Ayoko ng may mananakit pa sa damdamin niya kaya bubusugin ko siya ng pagmamahal.

Alam kong nagkamali ako sa kanya kaya babawi ak ng sobra ngayon. Ipaparamdam ko sa kanya na mahal na mahal ko siya.

END OF SEASON 2…

Itutuloy…

SEASON 3: PART XXXII

Rated SPG//

SEASON 3: PART XXXII

MARCO

“August, mali ’yong sagot mo sa question number five,” sabi ko kay August habang tinuturuan ko siya sa isa naming minor subject. Imbes na sumagat si August at hinawakan niya ang pang-upo ko at pinisil kaya napaiktad ako sa kinauupuan ko.

Kasalukuyan kasi kaming nasa isang sulok ng school library at natatakot ako dahil sa ginawa niya.

“August, ano ba? Nasa library tayo!” Usal ko at bigla niya na lamang hinawakan ang kamay ko kaya napatigil ako sa pagsesermon sa kanya.

“Quicky tayo roon sa banyo,” aniya kaya kumabog ang dibdib ko.

“Loko! Baka may makahuli sa atin,” sagot ko naman at talagang balak pa niyang gumawa kami ng milagro rito sa library.

“Hindi ’yan. Friday naman ngayon,” sabi niya.

“August, kinakabahan ako,” sabi ko pero talagang mapilit siya dahil hinawaka niya ang kamay ko ng mahigpit at ipinatong niya iyon sa naninigas niyang bukol.

Sa totoo lang ay wala naman talagang tao masyado rito sa fourth floor ng library dahil nag-e-exam pa halos para sa midterm. Nauna lang talaga kaming nga engineering students na mag-exam para hindi kami gaanong mahirapan sa mga plates namin na kailangang ipasa.

“August!” Saway ko at binawi ko ang kamay ko mula sa kanya.

“Galit na ’to kaya tara na!” Pagyayaya niya.

Sa huli ay napilit din ako ni August kaya doble ang emosyong nararamdaman ko. Na-e-excite ako na kinakabahan.

Mabilis kaming pumasok sa banyo na tago at ni-lock din ni August ang pinto mula sa loob kaya naman nang halikan niya ako ay pumalag na rin ako at namalayan ko na lamang na nakaupo na siya sa bowl habang ako naman ay nakababa ang shorts at para akong batang hindi nagsasawa sa candy niya. Ilang beses ng may nangyari sa amin ni August pero namamangha pa rin talaga ako sa laki ng ari niya.

Dahil nga nagmamadali kami ay sinubo ko agad ang ari ni August at parehas kaming pigil na pigil na umungol at tanging tunog lamang ng pagsubo ko ang naririning. Maya maya pa ay nakabuwelo na ako at basang basa na rin ang butas ko kaya naman sumampa ako sa ari ni August at dahan dahan akong napatingala dahil sa sakit at nahirapan din akong magtaas baba sa ari niya kaya pinatuwad niya na lamang ako paharap sa bowk at siya na ang trumabaho.

“Ahhh, August!” Ungol ko nang isagad ni August ang kaniya sa akin.

“Sshhh,” aniya kaya tinakpan niya ang bibig ko habang kinakasta niya ako mula sa likod.

Buti na lamang talaga at hindi matao ang library ng Friday at isa lamang itong banyo na nariro kaya nagkaroon din ako ng lakas ng loob at iyon ang dumadagdag ng excitement sa akin.

Iba pala ang pakiramdam na kinakabahan kang makipagtalik.

Tuloy sa pagbira si August at naririnig ko ang pagpipigil niyang umungol. Bawing-bawi ang pagpipigil namin dahil sa pag-indayog ni August at nang lalabasan na siya ay pinaputok ko sa bowl ang katas niya dahil baka mahirapan akong maglinis.

Nang matapos kami ay unang lumabas si August at sumunod naman ako matapos kong linisin ang sarili ko kasama na ang magulo kong buhok kanina.

“August, grabe ang kaba ko kanina,” sabi ko habang naglalakad kaming dalawa.

“Huwag mo ng isipin ’yon,” natatawa niyang sagot.

Paglabas namin sa library ay inilagay ni August ang mga kamay niya sa aking dalawang pisngi at hinalikan niya ang noo ko.

“August, may nakakakita!” Puna ko.

“Hayaan mo sila,” sabi ni August at magkasabay kaming naglakad pabalik sa dorm.

Simula nang magkaayos kami ni August ay pinatigil ko na siyang magtrabaho sa coffee shop at bumalik na rin kami nina Jeric at Alvin sa dati naming dormitory. Dahil scholar ay ako na ang nagbabayad ng aming renta sa dorm habang si August ay binibigyan ni papq ng allowance plus ’yong natatanggap niya bilang scholar ng isang ahensiya ng gobyerno. Medyo malaki na rin iyon gaya ng sa akin kaya nakaka-survive kami ni August.

Hindi na siya kinukulit ni Audrey pero may times na nahuhuli ko itong nakatingin sa amin peo ipinagsasawalang bahala ko na lamang dahil hindi naman namin iyon ikakayaman—-ang makipagtitigan.

Lately, sobrang naging smooth ng aming samahan. Nariyang nagsusungit at nagtatampo ako sa kanya pero isang suyo lang niya ay okay na agad. Normal na bagay sa isang relasyon.

Pagdating namin sa dorm ay nakita namin ang tatay ni August at masama ang tingin nito sa amin.

“Iyan na ba ’yong ipinalit mo kay Audrey? Isang bakla? What a disgrace!” Sigaw ng tatay niya at masama ang tingin sa akin nito.

“Ano hong ginagawa niyo rito?” Tanong ni August.

“Is that how you greet your father?” Tanong ng una kay August kaya natahimik ako.

“Wala naman ho akong natatandaang may tatay ako. Sino ho kayo? Bakit ho kayo biglang nagpapakatatay?” Sagot ni August.

“Iyan ba ang natutunan mo sa baklang ’yan, ang bastusin ako?! Tanong nito pabalik.

“Pwede ho bang huwag na kayong makialam sa’min at huwag niyo hong bastusin si Marco. Napakalayo niyo sa isa’t-isa. Para niyong itinapat ang basura niyong sarili sa isang malinis na sapa,” sabi ni August.

“Bastos!” Sapi ng tatay nito at akmang sasampalin siya nito nang masalo iyon ni August.

“Buhay ko na ho ito! Tatay ko lang kayo! Huwag na huwag niyo na uli akong sasaktan dahil sisiguraduhin kong matatangal ka riyan sa iniingatan niyong posisyon!” Sabi ni August.

“Matatakot ako sa’yo eh anak ka lang naman sa labas!” Sigaw ng tatay niya at doon na nanlambot si August.

“Umalis na ho kayo, Sir!” Pagtataboy ko sa tatay niya.

“May araw ka rin sa’kin, August. Wala kang utang na loob!” Sabi nito.

“Paano ho naging utang na loob eh mas masahol pa sa tuta ang ginagawa niyo sa anak niyo? Anak sa labas? Eh kayo? Anong tawag sa inyo? Kupal?” Sabi ko at nakatanggap ako ng isang malutong na sampal dito. Sinadya kong sabihin iyon dahil nasa tapat kami ng CCTV na kitang-kita ang muka niya at ang pananampal niya sa akin.

“Sabi ko huwag niyong sasaktan si Marco ah!?” Nagpupuyos sa galit na sabi ni August at handa na nating suntukin ang tatay niya pero pinigilan ko siya.

“Umalis na ho kayo bago ko pa tawagin ang tatay ko. Hindi lang kayo ang mataas ang posisyon,” sabi ko dahil isang Regional Director ang tatay ko ng isang government agency. Lowkey nga lamang ito.

Sa sinasabi ko ay biglang natauhan ang tatay ni August at nanghina si August bigla kaya niyakap ko siya.

“Hindi na niya tayo magugulo,” sabi ko sabay turo sa CCTV.

“August, huwag kang magpapaapekto sa mga sinabi ng tatay mo, ha? Sinusubok lang tayo ng panahon,” sabi ko.

“Ikaw, okay ka lang ba?” Tanong ni August.

“Okay lang ako,” sabi ko at niyakap niya ako.

“Ang sakit niyo sa matang dalawa!” Sabi bigla ng kakarating lang na si Jeric. Natawa na lang kami nj August at doon kami nakipagbiruan kay Jeric at Alvin.

August, lagi kitang hahanapin at lagi kitang mamahalin.

Itutuloy…

PART XXXIII

Our beloved August and Marco.

PART  XXXIII

MARCO

Isang mahabang buntong hininga ang ginawa ko nang matapos ko ang huling plate na kailangang ipasa sa susunod na linggo. Nangalay ang likod ko sa pag-upo at nangalay din ang kamay ko kaya mabilis akong tumayo para mag-unat-unat.

“August, gising na. Bisitahin natin sina mama sa bahay,” sabi ko kay August na ang sarap ng tulog. Palibhasa ay ang tapos na siya sa mga plates niya kaya pinapabayaan na niya ako rito.

Dahil hindi tumutugon si August ay nilapitan ko siya at doon ko napagmasdan kung gaano siya kaperpekto. Magandang mga kabi, makinis na balat, magandang hulma ng muka at magandang ilong. Wala na akong hahanapin pa kay August. Minsan nga napapaisip ako kung anong nagustuhan sa’kin ni August eh. Ordinaryo lang naman ako at utak lamang ang maipagmamalaki ko.

“August,” tawag no sa pangalan ni August nang matapos ko siyang halikan sa labi.

“Gabi na ba?” Tanong niya habang nakapikit pa ang isa sa kaniyang mga mata.

“Hapon pa lang pero kailangan mo ng bumunganon kasi pupunta tayo sa’min. Nami-mis na tayo ni mama at papa.

“Sige,” sabi niya at akmang tatayo na siya pero hinila niya ako papatabi sa kanya ay pinaghahalikan niya ako sa leeg.

“August, pagod ako!” Singhal ko pero hindi niya ako tinigilan hangga’t hindi ako bumibigay.

“Marco, naaadik na ata ako sa’yo,” sabi niya habang inilalagay niya sa ibabaw ng shorts niya ang aking kamay.

Tigas na naman ang loko.

“Libog lang ’yan kaya tara na. Tumayo ka na,” sabi ko.

“Hmm. Kiss ko muna,” aniya at lumabi pa siya kaya agad ko siyang hinalikan ng tatlo sa labi at ang laki ng ngiti niya sa labi.

“Ang sarap lagi ng gising ko kapag ganito,” aniya at niyakap niya pa ako bago siya tuluyang tumayo.

Dala ng pagsabay sa akin ni August sa pagligo ay may nangyari na naman sa amin ni August. Mabilis lamang iyon pero talagang makahulugan para sa akin. Hindi ako nagsasawa kay August at lalong hindi siya nagsasawa sa akin. Sa katunayan nga ay ginigising niya pa ako sa kahabaan ng tulog ko sa madaling araw para lang umisa at pinagbibigyan ko naman siya. Normal naman iyon may relasyon. Basta ang mahalaga ay parehas naming gusto.

Pasado alas sinco ng hapon nang makalabas kami ng dormitory.

Kapwa kami naka-sandals, shorts at puting tees at pinaresan namin iyon ng saklob at simpleng black na bag. Suot ko rin ang relos na regalo niya.

Nasa kalagitnaan kami ng paglalakad nang may tumawag kay August.

“Kuya, baka gusto mong mag-model? Bagay na bagay kang magmodelo. Kikita ka na ay makikilala ka pa ng mga tao,” panimula ng lalaking sa tantiya ko ay nasa edad kwarenta.

Hindi agad nakasagot si August at tumingin pa ito sa akin.

“Heto ang business card ko, contact-in mo lang ako kapag napusuan mong magmodelo,” sabi pa nito tumingin pa siya kay August nang may pagkamangha bago ito sumakay sa kaniyang nakaparadang kotse.

“Naks! May offer na  sa kanya na modeling,” proud na pagpuri ko kay August.

“Syempre, mister mo’ko,” sabi niya bago ako akbayan.

“Pero August, okay sa akin na magmodelo ka. Extra income rin ’yan,” sabi ko.

“Talaga?” Tanong niya na parang masaya siya sa sinabi ko. Suportado ko naman siya.

“Oo naman. Support ako,” sabi ko sa kanya.

——-

Pagdating namin sa bahay ay sinalubong kami ni mama na buhat-buhat ang kapatid kong si Gabe.

“Ma, mano po,” sabi ni August at nagmano siya kay mama at ako naman ay humalik sa pisngi ni mama.

“May pagkain diyan sa loob. Baka nagugutom na kayo,” sabi ni mama.

“Nako, ma. Kanina pa nagugutom ’yan si August sa byahe,” sabi ko at napakamot naman sa ulo si August.

“Hi, baby Gabe!” Sabi ko kay Gabe at habang tumatagal at lalo kong nagiging kamukha si Gabe. Kamukang-kamuka ko siya. Sabagay, kaysa naman kamuka siya ng kapit-bahay namin, ’di ba?

“Kamukang-kamuka mo, anak,” sabi ni mama at tumango naman ako.

“Alam mo, nak, ngayon ko lang na-realize na ang dami kong pagkukulang sa’yo,” biglang sabi ni mama nang makapasok si August sa loob ng bahay dala ang aming mga bag.

“Ma, okay lang po. Nauunawaan ko na ho kayo,” sabi ko naman.

“Third year college kami noong ng papa mo noong nabuntis ako. Takot na takot ako,” sabi ni mama at hinayaan ko lamang siyang magkwento.

“Noong nabuntis ako, binalak kong ipalaglag ka pero hindi pumayag ang papa mo. Inilaban ka niya sa mga magulang niya at maging sa lolo ay lola mo. Nag-part time job ang papa mo at lahat ng diskarte ay ginawa niya para magkaroon ng pera. Lagi ko siyang inaaway kasi nga buntis ako pero noong nakalabas ka, sobrang iyak ang ginawa ko maging ang papa mo. Iyak siya ng iyak habang buhat-buhat ka. Nakapunta nga siya ng hospital ng kakabaak lang ang suot niyang tsinelas dahil sa pag-aalala sa’tin. Ikaw lang ang nasa isip ng papa mo,” sabi pa ni mama at bigla akong naging emosyonal.

“Sorry kung lagi kaming nag-aaway ng papa mo. Sorry dahil pakiramdam mo ay pinabayaan ka namin. Mas inuna ko ang career ko kaysa alagaan ka rito sa bahay. Akala ko kasi doon ako magiging masaya pero noong nararamdaman kong lumalayo ka na sa amin ng papa mo, naisip ko na mali ako all these time. Mas close ka pa sa mga lolo at lola mo kaysa sa amin. Anak, patawad,” sabi ni mama.

“Ma, nauunawaan ko ho kayo. Mahal na mahal ko rin ho kayo,” sabi ko.

“Ang dami naming pagkukulang sa’yo lalo na ako,” sabi ni mama.

“Ma, parating na si papa,” sabi ko.

“Anak, sa totoo lang, hindi ako naging pabor noong una sa relasyon niyo ni August pero noong nakita  kitang masaya, hindi na ako tumutol. Bakit ko pipigilan ang kasiyahan ng anak ko? Tsaka malaki ka na, anak. Alam kong alam mo na ang tama at mali. At kung saan ka masaya, doon ako,” sab pa ni mama at talagang napaupo ako at napaiyak ng sobra dahil sa sinabi ni mama.

“Nak, tahan na,” sabi ni mama at biglang lumabas si August at niyakap ako.

“Tahan na, Marco,” sabi ni August kaya niyakap ko siya.

“Ma, mahal na mahal ko ho kayo ni papa,” sabi ko hahang pinupunasan ni August ang mga luha ko.

“August, ipangako mo sa akin na iingatan at aalgaan mo ang anak ko, ha? Wala kayong narinig sa akin na masama noong nalaman kong kayo na kaya ipangako mo, anak, August na hindi mo sasaktan ang anak ko,” sabi pa ni mama.

“Ma, opo. Makakaasa po kayo,” sabi ni August at natigil lang kami ng biglang umiyak si Gabe.

Ang daming bagay ang nagpapasaya sa akin pero mas iba pala ’yong saya kapag alam mong mahal ka ng mga magulang mo at tanggap ka nila kung ano ka.

Nawa ay sa paghananap namin ni August sa tamang landas ay lagi kaming kumapit at sumulong.

Itutuloy…

PART XXXIV

PART XXXIV

MARCO

“Guys, may representative na ba ang batch natin for the upcoming Mister and Miss Engineering?” Tanong ng isa sa mga ka-block section ko kaya agad silang napatingin sa akin at kay August.

“I nominate August!” Sabi ng isang babae kong katabi na si Jaira. Siya lang talaga ’yong natandaan kong pangalan sa mga ka-block section ko.

“Hmm, August,” sabi ko. “Gusto mo ba?” Tanong ko.

“Okay lang sa’kin pero wala akong pera para sa mga susuotin,” sabi ni August.

“Don’t worry, kami ang bahala sa’yo!” Sabi ni Jaira at sumang-ayon namin kaming labing apat sa block section namin.

“Kailan pala ’yon?” Tanong ni August.

“Three weeks from now,” sagot uli ni Jaira.

“You still have your time, August. Besides, malaki ang chance mong manalo. Plus, supportive pa ng baby mo,” sabi ni Jaira na talagang napaka-open minded. Buti na lang talaga at open minded ang karamihan sa unibersidad na ito kaya hindi kami nahirapang mag-adjust ni August. Hindi naman kami showy sa public pero hindi rin naman namin itinatanggi kapag may nagtatanong kung kami.

“Ayiiieee!” Pang-aasar nila sa amin at pinamulahan ako ng muka.

“Sige, sasali ako para kay Marco,” sabi ni August kaya lalo pa kaming inasar ng mga loko.

Dahil sa nasabing patimpalak ay naging busy si August sa pagpa-practice ng kaniyang lakad kasama ang ilan pa naming mga kadepartamento na mula sa upper year at iba’t-ibang majors.

Madaling naipasa ni August ang screening dahil pasok na pasok siya sa standard na hinihingi lalo na sa height na may 5’8 lang na requirements.

Si Audrey ang kaparehas ni August dahil wala naman ng ibang choice. Maayos na rin naman sila at kada manonood ako sa practice nila ay sa akin agad lumalapit si August.

“Pagod ka?” Tanong ko habang buhat-buhat ko ang kaniyang tumbler at meriendang sandwich.

“Medyo. Pero nandoon ka kaya okay na ako,” sabi niya sabay akbay sa akin.

“Akin na nga ’yang tumbler tapos kainin mo ’yang Sandwich,” sabi ni August at hindi na ako tumutol.

“Bukas, wala kang practice, puntahan na natin ’yong modeling agency na nag-offer sa’yo,” sabi ko dahil Sabado naman bukas.

“Sige,” sabi niya at dumiretso na kami sa dorm kung saan namin nakita si Alvin at Jeric na nagsa-soccer sa harap ng dormitory. Ang lawal ng field dito pa nag-soccer ang dalawa.

“Kamusta, lovebirds?” Tanong ni Alvin.

“Kakatapos lang ng practice nina August,” sagot ko.

“Hmm, mabuti. Galingan mo, August. Nagpustahan na kami ni Jeric kung mananalo ka o hindi. Sa’yo ang pusta ko!” Sagot ni Alvin at tumawa naman si Jeric.

“Ang ingay mong kupal ka!” Sabi naman ni Jeric at dahil sa wala pa naman akong gagawin ay nakisali ako sa pagsipa-sipa nila sa bola habang pinapanood kami ni August.

“Aray!” Sabi ko nang mapamali ako ng sipa. Agad akong dinaluhan ni August at chineck agad niya ang paa ko.

“Okay lang ako,” sabi ko.

“Bakit kasi naisipan mo pang mag-soccer eh hindi ka naman marunong?” Sabi nito habang minamasahe ang paa kong nasaktan. Actually, masakit talaga ang kanang paa ko kasi napamali ako ng tapak pagsipa ko.

“A-aray!” Sabi ko kaya iniupo niya ako sa gilid ng kalsada at dinaluhan din kami ni Alvin at Jeric.

“Tara na sa loob, guys. Pagabi na rin,” sabi ko.

“Okay lang ako,” sabi ko pa uli pero hindi nakinig si August at binuhat na niya ako na parang isang babae. August naman!

“Ayiiee!” Sabi ni Alvin at Jeric. Parang mga sira.

“Pritong manok tayo ngayon, guys,” suhestiyon ko habang naglalakad kami papasok sa loob ng dorm.

“Sige. May manok sa ref niyo. Si Jeric magpi-prito,“sabi ni Alvin at talagang alam niyang may stock na manok sa freezer namin.

“Ikaw bahala,” sabi ko.

“Bakit ako magpiprito? Ikaw na. Tinatamad ako!” Sagot ni Jeric kay Alvin. Nagbangayan na naman ang dalawa.

“Sige. Huwag kang kakain, ha?” Sabi ni Alvin at kumamot naman sa ulo si Jeric.

“Sige pero bukas ng after ng CTWS ikaw naman!” Sabi ni Jeric.

“Ge,” sagot ni Alvin at tumawa naman kaming dalawa dahil uuwi si Alvin bukas after ng program nila sa CWTS.

Nang matapos magluto si Jeric ay naghain na kami ay inilabas ko ang side dish na ginataang gulay sa ref at ininit ko iyon saglit at nagsimula na kaming kumain.

“Si Miro, pinopormahan pa rin si Alvin,” pang-asar ni Jeric.

“Umay sa’yo, Jeric!” Sabi ni Alvin.

Nagpatuloy ang asaran ng dalawa at nakisali na rin ako.

“Si Alvin, natae ’yan dati sa shorts kasi ako ’yong nasa banyo. Tinagalan ko talaga,” sabi ko at maging si August ay tumawa.

“Bata pa tayo no’n, loko!” Sagot ni Alvin.

“Eh paano ’yong high school tayo? Ba’t ka nadulas noong recognition day?” Tanong ko kasi epic talaga.

“Most punctual na lang nga ’yon, nadulas pa’ko,” sabi pa ni Alvin kaya lalo kaming tumawa.

“Kaysa naman kay August na titanong teacher nati kung ilang tao na, amen ang sagot!” Banat pa ni Alvin kaya lahat kami ay natawa kaya nasamid ako bigla at nang makainom ako ng tubig ay diretso tawa uli kami.

KINABUKASAN ay maaga kaming pumunta sa orphanage sa Bayan na napili naming proyekto sa CWTS. Kada Sabado ay nandito kami para tumulong sa mga bata at nagbibigay kami ng activities at nagtuturo rin kami ng ilang lessons para ma-enhance ang kanilang kaalaman.

“Sige, August, assist mo si Sister Marisa ro’n sa isang batang umiiyak,” sabi ni Jaira at iyon naman ang ginawa ni August.

“Ah Marco, distribute mo ’yong mga snacks para sa mga bata. Prepare ko lang itong mga coloring materials,” sabi naman ni Jaira at sumod naman ako.

Nang matapos ako ay dumiretso na ako sa isang vacant room na naroon ay nakita ko ang compiled na photo album at dala ng curiosity ay binuklat ko iyon. Magabok ang naturang albums kaya pinagpag ko iyon at napako ang mga mata ko sa album na may label na 2003.

Normal na album lamang naman ito pero may mga labeled ang bawat picture ng mga pangalan ng bata at sa huling pahina ay nakita ko ang pangalan ni August at ang larawang kamuka niya kaya kinunan ko iyon ng larawan. “August San Mateo”. Iyon ang basa ko. Baka naman nagkamali lang ako.

“Oh Marco, hinahanap ka na ng mga bata roon,” sabi ni Sister Grace.

“Sister, kilala niyo po ba ang batang ’to?” Tanong ko kay Sister at tumango naman siya.

“Dalawang taon pa lang nandito na ’yan si August sa orphanage. Iniwan ’yan ng nanay niya rito kasi hindi na raw kayang buhangin. Mabibo at mabait na bata iyan si August kaya madaling nakatuwaan noon ng umampon sa kanya na Principal. Pero alam mo, masaya ako na nakita kong muli ang batang iyan. Nandito siya ngayon at binatang-binata na. Ayoko ko sanang sabihin sa iyo kaya secret lang natin, ha?” Sabi ni Sister Grace at nakita ko si August na papalapit sa amin.

“Siya ’yon, anak,” sabi ni Sister kaya natahimik ako.

Hindi ko alam kung ano na ang susunod. Nanghimasok na ata ako ng sobra.

August, sorry for finding you and your past.

Itutuloy…

PART XXXV

Part XXXV

MARCO

Araw ng Mister and Miss Engineering 2018. Nakaupo si August sa isang monoblocks at nakatapat ito kay Judelyn na lumuwas pa mula sa Manila para make-up-an si August.

“Perfect! Sobrang pogi mo na lalo!” Sabi ni Judelyn at tumingin ito sa akin.

“No doubt!” Sabi ko naman at nag-thumbs up ako kay Judelyn.

Simpleng make-up lang naman ang ginawa kay August, highlighted lang ang ilang niyang features at masasabi kong sobrang gwapo ni August kahit simpleng sandong puti at black na shorts lang ang suot niya.

“August, galingan mo. Production pa lang, kabugin mo na sila!” Sabi ni Judelyn at nang tinawag na lahat ng mga kalahok ay lumabas na rin kami at pinanood ko si August na rumampa at sumayaw ng kanilang production dance.

Sigawan ng mga tao ang narinig ko. At kitang-kita ko ang bulto ng aming blockmates na may mga banner at lobong hawak.

Number 11 si August sa labing-apat na pares ng contestants.

“August, anakan mo ako!” Sigaw ni Alvin kaya natawa ako sa tabi ni Judelyn.

“Si Alvin ba’yon? Napakaloko!” Sabi ni Judelyn.

“Oo. Loko talaga ’yon,” sabi ko at natahimik na lang ako na nanood ng production nina August.

—

Nang matapos ang production ay balik kami sa likod ng stage para sa talent portion na by pair.

Maraming magagaling talaga at inabangan ko talaga si August at Audrey.

“Magandang gabi po!” Sabi ni Audrey.

“Tutula po kami ng partner ko,” sabi naman ni August at nagsimula na silang magsalita.

“Ang tulang ito ay pinamagatang kalsada,” sabi ni Audrey.

“Ang sabi nila’y mahiral ang maglakbay, sa kalsadang may mabitak na lakaran. ’Yong tipong magkakapaltos ang mga paa mo sa kakalakad. Hindi mo alam ang iyong patutunguhan,” panimula ni August.

“At minsan, mapapaisip kang tumigil na lamang at hahang buhay na magpahinga. Ngunit hindi nasusukat ang ganda ng paglalakbay sa ginawa nating pahinga. Ang lahat ay nasusukat sa karanasang kakaiba. Karanasang ngumiti kahit ang sakit sakit na!” Madamdaming pagtula ni Audrey.

“Kung usapang pag-ibig, ang paglalakbay ay mabato. May mga problemang ipupukol ng madla sa iyo. May niloloko, may nanloloko at may taong piniling manatiling tahimik sa isang tabi. Hindi lumalaban at naghihintay na lamang sa walang hanggang lungkot,” sabi naman ni August at tumingin si August kay Audrey.

“Bakit kailangan pa kitang ipaglalaban gayong hindi ko naman nakikita na mahalaga ako sa’yo?” Tanong ni Audrey.

“Lahat ba ng nakikita ay kailangan nating maramdaman? Lahat ba ng nararamdaman ay dapat mong makita? Magulo ang isip ng tao, bakit hindi tayo magpatangay sa hangin?” Sagot ni August at napag-woah naman ang mga audience.

“Lahat ng nakikita ay nararamdaman, lahat ng nararamdaman ay nakikita gaya mo. Pinipilit kitang abutin kahiy naiiwan na ako,” makahulugang sambit ni August.

“Sige, bumalik tayo kung saan tayo nag-umpisa. Ipapakilala ko sa’yo ang sarili ko at muling ikukwento ang buhay ko. Ipagtatapat lahat ay sasamahan ka sa kalsadang maluwang,” ani August.

“Hindi kailangan ng maluwang na kalsada, ang kailangan ko ay katapatan mo’t patuloy na pagsinta. Ang hirap kasi sa inyong mga lalaki ay sa una lang kayo magaling talaga,” sab ni Audrey at nakuha niya ang panig ng mga manonood.

“Hindi natin kailangang magkasakitan, hindi natin kailangang ipaglaban ang lahat. May paglalakabay sa buhay na hindi natin kailangan ng kasama. Kung kaya’t nasaan man tayong dalawa ay may kalsadang maghahatid sa atin ng totoong sa’ya. Kaya, salamat! Nawa ay makilala mo na ang sarili mo ay maging masaya,” sabi ni August doon na sila natapos.

Ang alam ko ay impromptu ang talent nilang iyon kaya I really commend them sa ginawa nila. Both of them delivered their best lines.

Palakpakan ang mga tao.

“Madamdamin ang hugot na tulaang nasasaksihan natin, guys kaya ano pang hinihintay natin, let’s welcome candidates number 12!” Sabi ng mc.

Natapos ang talent portion kaya casual wear naman ang sumunod at sa mabilis lang talaga iyon at kada labas ni Audrey at August ay agaw talaga sila ng atensyon. They are killing the pageant.

“August, galingan mo sa Q&A, ha?” Sabi ni Judelyn kasi talagang kakatapos lang ng Sports wear kung saan nagsuot sila ng unipormeng pang-badminton at may raketa pa silang props. Ngayon naman ay ang final. Formal wear na. Simpleng black tuxedo na may puting long sleeves sa loob at itim na pants.

“August, basta galingan mo. Naniniwala ako sa’yo. Manalo matalo, nandito pa rin ako,” sabi ko at naisip ko na bulungan siya.

“Kapag nanalo ka, hindi na ako tatanggi kapag nagyayaya ka ng sex,” bulong ko at ngumiti naman siya.

“Basic!” Sabi ni August.

Last na rampa na nila. Nakapakaganda ng suot ni Audrey. Para siyang rumarampa sa kung saan mang fashion show. White and black ang design ng ball gown niya na may malaking ribbon sa bewang.

After makarampa ay may nag-perform at may nag-serenade rin sa mga contestants.

“Okay, dito naman tayo kay na male and female contestant number eleven (11),” sabi ng lalaking mc.

“How are you feeling right now? Kinakabahan ka ba?” Tanong ng babaeng mc kay Audrey.

“I don’t feel any pressure at all and the fact that I am here tonight is a sign that I am courageous enough to fight,” sagot ni Audrey kaya naman nagpalakpakan ang mga tao.

“What an overflowing confidence from our female candidate number 11! Dumako naman tayo sa crowd favorite. Walang iba kundi si male candidate number eleven!” Sabi pa ng malanding babaeng mc.

“Good evening, candidate number eleven!” Sabi ng lalaking mc at tumingin ito kay August na nakatingala dahil sa tangkad ni August. Aba, baka August ko ’yan!

“Good evening din po!” Sagot ni August.

“What a delightful voice,” sabi ng babaeng mc.

“So kumusta ka? Nandito ba ang special someone mo?” Tanong naman ng lalaki.

“Maayos naman po ako kasi nandito lang sa malapit sa stage ’yong taong nagpapasaya at nag-aalaga sa’kin,” sabi ni August kaya napa-sana all na lang ’yong ibang audience.

“Kung sino man ’yang taong nagpapasaya sa’yo, napakaswerte niya sa’yo,” sabi pa ng babaeng mc.

“Mali po. Ako po ang swerte sa kanya,” sabi ni August kaya napangiti na lang din ako habang pinapanood ko siyang ngumiti.

Dumating na nga ang ’Question and Answer ’ or Q&A portion ng patimpalak kaya naman kabado narin ako.

“Male candidate number 10, ito ay para sa’yo,” sabi ng mc nang makabunot ang lalaking sinusundan ni August.

“Ano ang pipiliin mo. Ang sumaya kahit walang pera o malungkot pero may pera?” Tanong ng lalaking mc.

“Para po sa akin, pipiliin ko po ang malungkot na may pera dahil kahit malungkot po ako, hindi naman ako gutom. Iyon lamang po at maraming salamat!” Sabi ng lalaki kaya medyo natawa ang audience sa sagot niya.

“What a witty answer, proceed na tayo kay male candidate number 11,” sabi ng mc at bumunot naman si August sa fish bowl at ibinigay iyon ni August sa babaeng mc.

“Napapanahon ang paksang ito, candidate number 11 kaya here’s your question. Naniniwala ka ba na ang babae ay para lamang sa lalaki at ang babae naman ay para lamang sa lalaki?”

“Maraming salamat po sa inyong magandang katanungan. Sa akin pong palagay at napagdaanan ay hindi naman basehan ang kasarian at sekswalidad ng isang tao para siya ay mahalin at magmahal dahil naniniwala ako na bukod sa wikang ingles na unibersal na lenggwang panlahatan upang magkaunawaan ang lahat ay naniniwala rin po ako na ang pag-ibig ang unibersal na sangkap para sa magandang pagsasama ng dalawang tao kahit ano pa man po ang kanilang kasarian. Maraming salamat po!” Sabi ni August at luha ang senyales na proud na proud ako sa naging sagot niya.

Manalo matalo, kay August ako.

Itutuloy…

PART XXXVI

Part XXXVI

AUGUST

“We were sorry, kuya August, kami ni ate Mica. We didn’t know that you’re an orphan,” sabi ni July nang minsan kumustahin niya ako face-to-face.

“Ayos lang,” sabi ko dahil totoo naman ang sinabi niyang orphan ako. Hindi ko lang talaga tinanggap sa sarili ko. Matagal ko ng niloloko ang sarili kong hindi ako ampon. Akala ko anak lang ako sa labas pero noong marinig ko isang beses na nag-uusap si mama at si papa, doon ko narinig at nalaman ang lahat.

“Ikaw naman kasi, Beverly eh, sinabi ko na sa’yo na huwag na tayong mag-ampon, ginawa mo pa rin!” Iyon ang sabi ni papa kay mama habang nasa kusina sila. Bagong taon iyon, balak ko lang sana silang batiin pero mukang huwag na lang.

“Ferdinand, ngayon pa ba tayo magsisisihan? Naging mabuting magulang ka ba?” Sabi ni mama at natahimik si papa.

“Wala akong pakialam. Walang utang na loob ang August na ’yan!” Singhal ni papa kaya mukang hindi ko na dapat pa binalak na batiin sila ng ‘happy new year’.

“August, lintik kang bata ka. Wala kang silbi kahit kailan!” Singhal pa ni papa kaya lumabas na lang ako sa pinagtataguan ko at lumabas ako ng bahay na walang nakakapansin.

Mula sa alaalang iyon ay hindi ko na kinamusta o binigyan pa ng atensiyon ang mga um-adopt sa akin. Hindi naman sa hindi ako thankful, inisip ko lang na kaya pala ang bigat ng trato nila sa akin. Ampon lang pala ako.

Nagpapasalamat ako sa kanila na inampon nila ako pero hindi ako nagpapasalamat sa trato nila sa’kin. Sana ay ipinaramdam naman lang nila na importante ako, kahit hindi na anak nila.

Napaisip tuloy ako kung paano na lang ang mga gaya kong ampon na nakararanas din ng pagmamalupit mula sa mga parents nila? Mas gusto ko na lang din sigurong lumaki sa bahay ampunan.

“Kuya August, are you okay?” Tanong ni July.

“Oo. Ayos lang ako,” sabi ko sabay inom sa tubig na nasa tumbler ni Marco.

“Kuya, as a I was saying, please huwag kang magalit kay mommy at daddy, worried lang sila sa’yo,” sabi pa ni July.

“July, maging straight to the point ka, ano talagang pakay mo? Bakit mo ako gustong makausap?” Saad ko.

“Si mom, gusto ka niyang makita. She’s not feeling well lately. I think, she’s sick, badly,“sabi ni July kaya medyo naalarma ako pero hindi ko pinahalata. Kahit naman nalaman kong ampon ako, sila pa rin ang mga nakigisnan kong mga magulang at masakit malaman na hind okay si mama.

“Sige na. Bibisita ako minsan,” sabi ko at ako na nag unang lumabas sa fast food restaurant na kinaroroonan namin.

Dala ng curiosity ay dumiretso ako sa bahay. Nagpaalam naman kay Marco na may aasikasuhin lang ako kaya nang makarating ako sa bahay ay tiningnan ko agad si mama at naabutan ko sila sa salas ni papa na nag-uusap.

“Ferdinand, sinasabi ko sa’yo, huwag na nating lokohin si August. Malaki na ’yong bata. Let him have his own life,” sabi ni mama.

“For goodness sake, Beverly! Pagkatapos ng lahat, hahayaan na lang natin na iwan tayo ni August? Aba, ang kapal naman ng muka niya,” sabi ni papa.

“Kaya po pati si July, ginagamit niyo para mapasunod niyo ako? Masaya na ho ba kayo? Hindi ko naman po ginustong ampunin niyo ako, ah? Bakit ho parang ako pa ang may kasalanan?” Sabi ko.

“Anong ampon?” Sabi ni mama.

“Matigas na talaga ang muka mo, August. Palasagot ka na at matigas ang ulo,” sabi ni papa.

“Ma, pa, alam ko naman hong ampon ako. Matagal ko ng alam. Kaya niyo ho ba ako inampon para gawing laruan? Simula bata hindi ko naramdaman na mahal niyo ako eh. Ni minsan, hindi niyo ako binigyan ng atensyon. Kaya ho siguro naging madali na rin sa’kin na tanggaping ampon ako,” sabi ko at pinigilan kong hindi maiyak pero may tumulong luha sa pisngi ko.

“August, anak. Sorry,” sabi ni mama.

“Okay lang naman po. Ang sa’kin lang, hayaan niyo na ho ako. Huwag niyo na hong gawing laruan ang buhay ko. Pati si July, ginamit niyo pang ng instrumento para bumalik ako rito. Babalik ako tapos? Gagamitin niyo na naman ako? Kokontrolin niyo na naman ang buhay ko? Tama na ho!” Singhal ko at nasapak ako ni papa ng isa.

“Ferdinand!” Sigaw ni mama dahil inambahan pa ako ni papa ng suntok.

“Diyan naman kayo magaling, pa. Kapag alam niyong tama ako, lagi kayong namimisikal? Hindi ho ba mataas ang pinag-aralan niyo? Bakit ho kayo ganyan?” Saad ko sa emosyonal na tono.

“Ampon ka na wala ka pang silbi! Sana hindi ka na namin inampon noon!” Sabi ni papa.

“Sana nga ho. Sana hinayaan niyo na lang ako!” Sabi ko pa bago ako tumalikod papalabas ng bahay.

“Kapag lumabas ka ng bahay na’to, wala ka ng makukuhang kahit ano sa’min, August!” Banta ni papa at hindi ko na siya nilingon pa. Masyado ng masakit ang mga narinig ko. Tama na.

MARCO

MAINIT. Nakakapagod. Maalinsangan. Halo-halo ang nararamdaman ko habang nagbubunot ng damo sa likod ng simbahan malapit sa orphanage. CWTS kasi namin ngayon kaya no choice kundi ang maglingkod sa community na napili ng klase namin.

“Okay ka lang?” Tanong ni August na may hawak pang sako na basurahan.

“Oo. Konti na lang naman,” sabi ko at tumabi si August para magbunot ng damo.

“Next week na tayo umuwi, ha?” Sabi ni August nang makarating kami sa dorm.

“Sige. Ligo muna ako tapos kain na rin tayo,” sabi ko at tumango naman si August. Bago ako pumasok sa banyo ay pinasadahan ko pa ng tingin si August at hindi ko alam kung bakit pero muka siyang malungkot.

“August,” sabi ko nang matapos akong maligo. Sumampa pa ako sa ibabaw ng tiyan niya at hinalikan ko siya ng isa at piniga ko ang pisngi niya gamit ang dalawa kong mga kamay.

“Anong problem ng mister ko?” Tanong ko.

“Marco, ampon lang ako,” sabi ni August.

“Eh ano naman?” Tanong ko at alam ko rin naman na.

“Wala lang,” sabi niya.

“Si mama at papa, gusto nilang bumalik ako sa kanila, lalo na si papa,” sabi niya at nagkwento pa siya ng mga sinabi sa kanya ng papa niya noong nakaraang umalis siya sa dorm.

“August, siguro may plan ang Dios para sa’yo. Hindi man ako ampon at wala ako sa sitwasyon mo pero dapat mong tatagan ang loob mo. Ikaw ’yan, hindi na nila karera ang paghawak sa emosyon mo. Lagi ka lang sumulong at kahit gaano kasakit at kabigat ang lahat, sana lagi kang magpatawad. Mga magulang mo pa rin sila,” sabi ko at niyakap ko na lamang siya.

Ang dami pang kinuwento ni August kaya nagtapat na rin ako sa kanya about sa nalaman ko roon sa orphanage. Pinakita ko rin sa kanya ang larawan na kuha ko.

“Ako ’yan,” sabi ni August.

“Alam ko,” sagot ko.

“Sorry, August. Ayoko kasing pangunahan ka. Ayokong makasakit,” sabi ko.

“Hindi mo naman ako sinasaktan,” sabi niya. “Ikaw pa nga ang nasasaktan ko lagi,” sabi niya sabay siil sa aking labi at nilamas niya rin ang nakabuyangyang kong pang-upo.

“August, hindi pa tayo nakain,” sabi ko sa pagitan ng aming halikan.

“Mamaya na. Ikaw muna kainin ko ngayon,” sabi niya at bigla niyang kinagat ang leeg ko kaya napaungol ako.

“August!” Singhal ko.

“Nanalo naman ako sa pageant ah? Claim ko lang uli ’yong reward ko,” sabi niya at natawa pa siya sa sinabi niya.

“Nakailang claim ka na, August!” Saway ko. Totoo namang siya ang nag-title pero nakakailan na siya ngayong buong Linggo.

“Unli claim po,” sabi niya at sinuso niya ang utong ko para matigil na ako at nabaliw ako sa magkahalong sarap at sakit ng pagsuso niya.

“Ahhh!” Sigaw ko nang supsupin pa niya ang utong ko. Kinakagat-kagat pa niya ang utong ko kaya naman itinulak ko siya at bumawi ako.

“Ganyan nga, ah!” Ungol niya ng supsupin ko ang utong niya at sinalat naman ng mga kamay ko ang kaniyang matambok na abs at dinilaan ko rin ang mga iyon pababa sa kaniyang alaga na sumapal pa sa aking pisngi nang tanggalin ko ang underwear niya.

“Ahhh!” Ungol niya nang isubo ko ang ulo ng alaga niya at inut-ot ko iyon at isinunod ko ang kaniyang malamang mga bola at sobrang lakas at sarap sa pandinig ng kaniyang mga ungol lalo na nang isubo ko ang alaga niya ng buong-buo.

Halos dumikit na sa ilong ko ang buhok sa kaniyang maselang bahagi habang subo ko iyon at halos mabaliw siya nang isagad ko ng isagad sa lalamunan ko. Huminga muna ako ng malalim at muli kong isinubo ang alaga niya ng buo.

Mayamaya ay kinakadyot na niya ang bibig ko at tumutulo na ang laway ko.

“Lalabasan na ako,” aniya kaya hindi ko hinugot.

Gutom ako.

“Ahhhh!” Mahaba ang ungol niyang iyon indikasyon na nilabasan na siya at ako naman ay nilunok ang manamisnamis niyang katas at nang mailabas ko ang alaga niya ay basa iyon kaya nagkatitigan kami ni August at mukang ready pa ang manoy niya sa mas malalim na aksyon.

August, nababaliw na ata ako sa’yo.

“Ah, dahan lang, August!” Saway ko nang laruin niya ang butas ko gamit ang ari niya tapos bigla niyang pinasok nang walang pasabi.

“August!” Singhal ko pa kasi ang lalalm ng ulos niya at nagbabago na naman ang ritmo ng pag-ulos niya. Nakakabaliw ang sarap kahiy may sakit pa rin.

Matapos ang missionary position ay pumuwesto siya sa likod ko at kinabayo niya ako at marami pa kaming posisyon na nagawa at ngayon ay buhat buhat niya ako habang binabayo.

“Malapit na ako,” aniya at isinandal niya ako sa pader at nagtriple kayod siya hanggang sa maramdaman ko ang init mula sa lagusan ko.

Matapos iyon ay umisa pa kami at para akong lantang gulay na napapikit nang ibaba niya ako sa kama.

August!

Itutuloy…

PART XXXVII

Phuwin Tangsakyuen as Marco

PART XXXVII

MARCO

Akala ko si August lang ang nanalo pero ako rin pala dahil bigla kong naalalang kami nga pala ni August. Parang siya ’yong trophy ko na gusto ko laging ipagmalaki at ipagmayabang. Ganoon!

“Marco, sama ka mamaya ro’n sa modeling agency na balak kong puntahan,” sabi ni August.

“Sige,” sagot ko. After lunch pa naman ’yong modeling na sinasabi niya, may time pa akong magbasa kaya ginawa ko iyon habang nakahawak sa ari ni August. Ewan ko ba sa lokong ’to, ang daming alam. Gusto raw niya kapag hawak ko ang ari niya lalo na kapag tulog daw siya.

“Hindi ako makapag-focus sa pagbabasa,” sabi ko.

“Eh ’di sa’kin ka mag-focus,” sabi niya kaya kinurot ko siya ng isa sa tiyan at umaray naman siya.

“August!” Singhal ko nang halikan niya ako sa batok. Nakakakiliti kasi, sobra.

Imbes na tigilan ako ni August ay mas lalo niya pa akong pinatakam sa ginagawa niya kaya namang nang itaas niya ang kamay ko at hinubad niya ang aking damit at iniharap niya ako sa kanya at sinumulan niya ako halikan sa labi ng marahan hanggang sa lumaban na ako.

Mainit na halikan ang ginawa namin at tila alipin ako ng mga halik ni August dahil nang mapadako ako sa kaniyang naghuhumindik na pagkalalaki ay agad ko iyong isinubo at nang labasan siya ay namalayan ko na lamang na nakapuwesto na siya sa bukana ko ay nang maipasok niya ang lahat ng sa kanya ay nagsimula na siyang umulos at ramdam na ramdam ko ang kahabaan niya sa loob ko kaya naman napahawak ako sa besang niya at napapikit ako dahil sa bilis niya.

“August, mahal na mahal kitang loko ka!” Sabi ko nang labsan siya sa loob ko.

“Mahal na mahal din kita, Marco!” Sabi niya at pinisil ko ang kaniyang utong at umisa pa kami bago kami naglinis ng katawan.

Simpleng puting oversized tees ang suot ni August na pinaresan ng faded na pants at puting sapatos at ganoon din ako.

“Dapat sa susunod mag-aral na tayong mag-drive para maka-request tayo kay papa ng motor once na magka-license tayo,” suhestiyon ko.

“Sabagay, lagi na tayong nagko-commute,” sabi naman ni August at umakbay pa siya sa akin at hinalikan niya ang aking ulo. Simple lang naman ang ginawa niya pero ibayong kilig ang dulot no’n sa’kin.

“Let’s go!” Sabi ko at lumabas na kami sa dormitory nang masigurado naming naka-lock na lahat ng dapat i-lock especially, ang aming pintuan.

—-

“Good day po, ako po si August, ’yong binigyan niyo nitong business card niyo,” sabi ni August sa lalaking nasa front desk ng simpleng opisina na aming pinuntahan.

“Nako! We have been waiting for you to contact us,” panimula ng lalaki. “We’re glad na nakarating ka,” dagdag nito.

“Ah opo, naisipan ko po kasi na okay din naman ’yong offer niyo,” sabi ni August at naupo lang ako saglit.

“Bale, sasalang ka muna namin sa screening sa loob and we’ll assess your walk at after no’n, you’re part of our agency and ihahanda namin ’yong contract mo,” sabi ng lalaki. “Before anything else, I am Jonathan, the owner of this agency,” sabi pa no’ng Jonathan.

Owner na nasa front desk?

“Sige po. Ano na pong dapat kong gawin?” Tanong ni August.

“Sumama ka sa amin sa loob,” sabi ni Sir Jonathan.

“Wait po. May kasama po ako,” sabi ni August.

“He can come in and he has potentials too,” sabi ni Sir Jonathan at sumunod na ako sa kanila.

Pagpasok namin sa binuksan niyang pintuan ay bumungad sa amin ang ilang mga kalalakihan at kababaihan na nagpa-practice ng kanilang lakad. Para siyang dance room na may malaking salamin at may baklang nagtuturo sa unahan na tantsya ko ay nasa mid 30s.

“Rebecca, siya ’yong sinasabi ko sa’yo from the nearby university. Ikaw na muna ang bahala sa kanya,” sabi ni Sir Jonathan.

“Nako, perfect!” Sabi noong Rebecca at tumingin ito kay August from head to toe.

“Oh siya, August, maiwan muna kita kay Rebecca,” sabi ni Sir Jonathan at tumango naman si August.

Halos maagaw ni August ang pansin ng mga kababaihang nandito, mga apat sila at wala namang pakialam ang mga lalaking para sa akin ay maaayos din naman ang tindig pero si August talaga ang nag-standout dahil sa features niya from head to toe.

“Siya ba, kasama mo rin mag-modeling? Pogi rin siya at may height,” sabi ni Rebecca.

“Boy, what your name ang height?” Tanong nito sa akin.

“Ako po ba?” Pagkaklaro ko.

“Yes. May iba pa ba akong kausap?” Tanong nito pabalik.

“Marco po, 5’10,” sabi ko.

“Perfect ka rin! Why don’t you join?” Sabi nito sa akin habang nakahawak sa balikat ni August. Halos gabalika lang siya ni August at mukang hanggang dibdib lang siya ni August kung hindi lang dahil sa mataas nitong takong.

“Ah, sumama lang po ako para sumuporta,” ani ko at ngumiti. “Wala po akong balak magmodelo,” sabi ko pa at nag-focus na siya kay August.

“August, right?” Tanong nito kay August.

“You need to come inside and let’s see what you got,” sabi nito at hinila niya si August papasok sa isa pang pinto na sa palagay ko ay dressing room? Hindi ako sure pero sumunod ako sa kanila.

“Girls and boys, tuloy niyo lang ang practice. I’ll be back,” sabi nito at nag-sige at yes naman ang mga modelo niya.

Naupo ako sa isang bakanteng upuan nang makapasok kami habang si August ay pinatayo ni Rebecca sa malapit sa puting pader na may mga gamit for photoshoot.

“Undress yourself,” sabi ni Rebecca at sinunod naman siya ni August. Tinanggal ni August ang simple niyang shirt na puti kaya naiwan ang faded na pants at napalunok si Rebecca. Hanggang doon na lang siya.

“Ang perfect ng body mo, August! Ang kinis!” Kumento nito.

“Now, let’s see how you project,” sabi pa nito at may kinutingting ito sa kaniyang slr at nag-pose si August na nakalagay sa batok ang kaniyang kaliwang kamay kaya na-expose ang kaniyang underarm na makinis at walang buhok dahil nagpa-wax kami noong nakaraang linggo.

“Perfect angle!” Sabi ni Rebecca. “Now, remove your pants,” sabi nito at tumingin s akin si August at tumango naman ako. Normal naman iyon sa agency ng modeling na paghubarin pero kapag pinahubad pa ang boxer shorts niya at briefs ay aangal na ako.

“Perfect talaga, August!” Nagdidileryong kumento nito sa katawan ni August.

“Perfect abs, face and height! Walang panama ang mga lalaking nasa labas ngayon sa’yo,” sabi ni Rebecca at sang-ayon naman ako ro’n. August is August. He’s my definition of perfection.

Maya maya ay nag-picture uli si Rebecca bago lumapit kay August.

“Ang ganda ng mga kuha ko sa’yo and if you want to be part of our famil, you should remove all your clothes including your underwear. In that part, maraming kukuha sa’yo for endorsement,” sabi ni Rebecca na ikinagulat ko.

“Hindi pa ho ako handa sa ganyan. Sayang po, gusto ko pa naman po sanang maging modelo talaga kaso huwag na lang po. May iba pa naman pong nag-offer sa’kin, salamat na lang po,” sabi ni August at kinuha niya ang camera kay Rebecca at dinelete niya ang mga pictures niya roon.

“Sayang naman, August. You’re so perfect! Kapag naghubad ka, I’ll give you fifteen thousand,” sabi pa ni Rebecca.

“Ah, Madam Rebecca, salamat na lang po sa offer,” sabi ni August.

“Ikaw, boy?” Tanong nito sa akin.

“You two can make a good chemistry. Pwede ko kayong ipasok sa BL series na uso ngayon,” sabi pa ng una.

“Ah, no po ako,” sabi ko na lang.

“Sige po, madam. Salamat po sa time,” sabi ni August at nang makapagbihis siya ay naglaalam na kami sa kanya at inabutan namin si Sir Jonathan sa labas.

“Pass po ako, Sir,” sabi ni August at agad kaming naglakad papalayo sa basura nilang agency. What a waste of time!

“August, ayaw mo ba talaga ng offer? Dodoblehin ko,” sabi pa ni Sir Jonathan kaya nilingon ko siya at sinamaan ng tingin.

“Tarangtadong agency ’yon ah!” Sabi ko dahil sa inis.

“Hayaan na natin sila,” sabi ni August.

Naawa tuloy ako sa ibang mga modelong nandoon. Siguro ay napagsamantalahan sila bago sila maging regular.Hindi ’yon imposible dahil sa hirap ng buhay.

“August, ayoko ng magmomodelo ka, ha? Ayokong may bumastos sa’yo dahil kailangan mo ng pera,” sabi ko at nang makauwi kami sa dorm at ang loko, ngumiti pa.

“Bakit, ayaw mo bang makita ng iba ang katawan ko?” Aniya sabay ngiti ng nakakaloko.

“Oo, ayoko! Gusto ko ako lang ang nakakakita niyan!” Sabi ko at hinila ko siya para halikan na nauwi sa matinding bakbakan na naman sa kama.

“August, hindi ako nagbibiro sa sinabi ko sa’yo. Kapag kinontact ka pa ng agency na ’yon at pumayag ka, baka maghiwalay tayo,” sabi ko hanag nakaunan sa braso ni August.

“Oo naman po. Takot ko na lang na mawala ka,” sagot niya.

“Good! Mabuti na ’yong nagkakaintindihan tayo,” sabi ko bago ko siya yakapin at matulog.

Itutuloy….

PART XXXVIII

PART XXXVIII

MARCO

Mabilis ang paglipas ng mga oras at panahon. Parang kailan lang nang naging kami ni August at ngayon ay mag-aanim na buwan kami ni August sa susunod na linggo. Wala namang masyadong nagbago sa relasyon namin, tawanan, kulitin at minsan ay nagkakatampuhan na madalas ako ang may gawa.

“August, kopyahin mo na ’yong plate ko para makapagpasa ka na,” sabi ko kay August habang busy sa pagkutingting ng kung ano sa kaniyang cellphone. Last week pa kasi ako tapos sa mga plates ko sa engineering, siya na lang ’yong hinihintay ko para magpasa.

“Last game na ’to,” sabi niya at kaka-last game niyang ’yan, wala na akong nakasabay kumain kanina ng lunch tapos kahapon ganoon din. Nagising pa ’yan ng madaling araw para maglaro.

“Ge, August, magpapahinga muna ako,” pagpapaalam ko at hindi na siya nakasagot.

“Uwu! Nice one, baby!” Sabi ng kung sino mula sa cellphone ni August nang magising ako. Busy pa rin siya sa paglalaro.

“Angela, sunod sa bot,” sabi ni August. Sino’ng Angela?

“Sige,” sabi ng babae sa linya at nang makita ako ni August na nakatingin sa kanya ay hindi ko na narinig ang boses ng babae.

Hindi na rin ako nagtanong pero naiinis ako ro’n sa Angela. Maganda ba siya?

“Sino ’yong Angela?” Tanong ko.

“Hero lang ’yon sa nilalaro ko,” sabi August.

“Bakit may pa ‘nice one, baby’ pang nalalaman? Nobyo ka ba niya?” Naiiinis kong pagtatanong.

Tawa ang narinig kong sagot kay August at hindi oo o hindi. May nakakatawa ba sa sinabi ko?

“Sa labas ka matutulog mamaya, August. Ayaw kitang katabi,” pagbabanta ko.

“Bakit naman gano’n? Ano bang nagawa ko?” Tanong niya. “Si Angela, hero lang ’yon sa ML tapos naka-open mic kanina kasi nag-five man kami,” pagpapaliwanag niya na hindi ko masyadong naunawaan.

“Ah, basta! Magsama kayo ng Angela mo!” Sabi ko at tumayo na ako papalabas ng pintuan. Doon muna ako kay na Jeric at Alvin. Pangit ka-bonding ni August. Puro ML ang alam.

—

Pinagtawanan din ako ni Alvin at Jeric pero pinuna nila ’yong pag ‘nice one, baby’ ng babaeng kalaro ni  August.

Naiinis na ako sa kanya at sa babaeng ’yon.

“Eh what if, random girl lang ’yon from that game app?” Tanong ni Jeric.

“Hmm, May possibility pero what if, kilala talaga siya ni August and they are online couple. ’Yong uso ngayon——duo goals!” Sabi naman ni Alvin. ’Yong from online strangers to reality couple. Awit!“ Sabi pa ni Alvin.

“Ang dami kong nakitang ganoon sa twitter at Facebook. Ang lalandi. Nakakaumay,” sabi ni Jeric.

“Basta, magsama sila no’ng Angela-ng ’yon,” sabi ko at nahiga ako sa kama ni Jeric at itinaas ko ang paa ko sa likod niya. Nakadapa kasi ang loko habang nagbabasa.

“Hayaan mo na nga muna si August, Marco. For sure, he’s having a good time there lalo na’t nandito ka,” sabi pa ni Jeric.

“Wala akong pakialam,” sagot ko at pinilit kong magpaantok uli kahit galing na ako sa pagtulog.

Gabi na nang magising ako at nakita ko na lamang ang sarili ko na nasa kwarto na namin ni August. Nakayakap pa siya sa akin at tinanggal ko iyon. Naiinis pa rin ako sa kanya. Mag-ML na lang siya habang buhay!

Dala ng gutom ay bumangon na ako at nagsandok ng kanin sa rice cooker at may luto ring ampalaya at walang bawas ang kanin. Malamang ay hindi pa kumakain ang loko.

Habang kumakain ay naisipan kong i-chat si Jeric na mag-online sa ML mamaya pagkatapos kong kumain para maglaro at ganoon na nga ang ginawa namin pagkatapos kong kumain.

“Nice kill, babe!” Sabi ko nang makapatay si Jeric ng hero ng kalaban.

“Thank you, babe!” Sabi naman ni Jeric. Na-instruct ko na siya sa dapat niyang sabihin at talagang nilalakasan ko ang boses ko para marinig ni August hanggang sa magising siya. Immature na kung immature, gusto ko lang maramdaman niya ’yong inis ko. Pwede namang ako ang ikampi niya sa laro niya, ibang babae pa talaga.

“Grabe ang galing mo, babe! Patayin mo silang lahat!” Sabi ko pa nang maghalimaw si Jeric.

“Walang ano man, babe!” Sabi ni Jeric sa kabilang linya.

“Babe, nice game! Isa pa uli,” sabi ko bago mag-end ang game.

“Sino ’yong nagbe-babe sa’yo?” Tanong ni August habang nakayakap mula sa likuran ko. Imbes na pansinin ay nagpatuloy lang ako sa paglalaro.

“Babe, ako naman mag-a-assassin, tank ka,” malambing kong sabi kay Jeric.

“Sige po, babe. Basta po para sa’yo,” sabi naman ni Jeric. Buti na lang talaga at iba ang tunog ng boses ni Jeric sa mic kaya hindi agad makakahalata si August. Mainis siya.

“Mister, sino ’yon? Naiinis ako sa kanya,” sabi ni August.

“Ka-duo ko lang. Doon ka nga!” Sabi ko kay August. “Ang init!” Dagdag ko pa.

“Marco, sorry na po,” sabi niya.

“Hindi na mauulit. Kung gusto mo ikaw na lang ang kakalaruin ko sa ML. Please, huwag ka nang magalit sa’kin,” sabi pa ni August pero hindi ko siya pinansin at mas tinodo ko pa ang pang-aasar.

“Babe, nice set!” Sabi ko noong mag-level four si Jeric na Tigreal ang gamit.

“Para sa’yo, babe!” Sabi pa ni Jeric.

“Kupal! Anong babe-babe? Akin si Marco!” Sabi ni August nang maagaw niya ang cellphone ko.

“Sino ka ba?” Sabi ni Jeric.

“Ikaw ang sino. Babe ka ng babe!” Sabi naman ng galit na si August.

“Akin na nga ’yang cellphone ko!” Singhal ko.

“Ikaw, pwedeng makipaglandian sa iba, ako hindi? Marunong din akong mag-ml kahit elite pa lang ako!” Sabi ko kay August kahit na ang totoo ay kanina pa ako nalilito. Account lang ’to ni Alvin na hiniram ko. Mabilis naman akong makasunod dahil nagbabasa ako. Babad din ako sa online games dati.

“Marco, sorry,” sabi niya at niyakap niya ako at dala ng karupukan ay niyakap ko na rin siya pabalik. Nonsense rin naman kung papatagalin ko pa ’yon inis ko.

“Pero sino muna ’yong kalaro mo kanina?” Tanong ko.

“Random invite lang po. Hindi ko kilalal eh,” sabi niya.

“Good. Kain na,” sabi ko at ipinagsandok ko pa siya ng kanin at ulam.

Ang gulo rin namang dalawa minsan pero hindi ba mas thrilling kapag ganoon? Huwag lang siguro naming araw-arawin.

Itutuloy…

Fillers lang ito haha

PART XXXIX

PART XXXIX

MARCO

Normal na araw. Normal na routine pa rin. Sabay kaming papasok ni August at sabay din sa pag-uwi.

“Marco, kulang daw ng isa sina Jeric. Sali ako play nila,” pagpapaalam ni Marco. Magba-basketball na naman ang loko.

“Sige. Una na ako sa dorm. Inaantok ako eh,” sabi ko.

“Hatid pa ba kita?” Tanong niya.

“No need. Maglaro ka na. Galingan mo,” nakangiti kong sabi kaya naghiwalay na kami ng tinatahak n daan.

Habang nasa daan ako papauwi ay may tumigil na sasakyan sa tapat ko at inuluwa no’n ang University President at sumenyas siya na tila pinapasakay ako na ginawa ko naman.

Sa backseat sana ako sasakay pero pinapipat niya ako sa sa front seat katabi niya at sobrang kabang-kaba ako.

“Siguro may idea ka na kung bakit kita pinasakay,” panimula niya.

“Wala po, Sir,” sagot ko.

“It’s about my son,” sabi niya bigla at tumingin siya sa akin.

“Bakit po?” Sagot ko at itinigil niya sa isang gilid ang sasakyan.

“Alam kong may relasyon kayong dalawa ni August at alam kong mga bata pa kayo kaya kung maari, tapusin niyo na kung ano’ng mayroon kayo. It won’t help the two of you, lalo ka na. I heard that you’re a great student and you must maintain that. Mas mahalaga ang future mo kaysa sa kasiyahan. Ayokong masira ang future niyo ni August. Masyado pa kayong mga bata,” sabi niya at napalunok ako ng laway.

“Hindi ko ho alam ang sasabihin ko pero hindi ko ho maipapangakong hihiwalayan ko si August. Mahal ko po ang anak niyo at masaya kami sa isa’t-isa,” sagot ko.

“Masaya? Mahal? Hanggang kailan? What you have is today is fraud. Walang magandang maidudulot ang pansamantalang kasiyahan. Alam kong matalino kang tao, Marco. Hindi ka ba nahihiya sa sasabihin ng mga tal against you?” Sagot naman niya.

“Hindi ko rin ho alam. Basta uulitin ko, hindi ko po hihiwalayan si August at wala po akong pakialam sa sasabihin ng ibang tao. Si August po ang mahal ko hindi sila,” wika ko at tumaas naman ang kilay niya.

“Hindi mo pa rin talaga nakukuha, August. I am the University President. Let’s see kung hanggang saan ka dadalahin ng pagmamahal mo’ng ’yan. I wasted my time. Parehas na parehas kayo ni August. Matitigas ang ulo. Sana hindi ka magsisi,” maawtoridad n’yang singhal.

Dahil hindi ko na alam ang sasabihin ay lumabas na ako ng sasakyan at tinumbok ko ang daan pauwi sa dorm.

I almost cried in front of the University President. Buti na lamang at kinaya kong i-compose ang sarili ko.

Sa totoo lang, hindi ko siya makuha. Ayaw niya bang maging masaya ang anak niya?

Pagdating sa dorm ay medyo lutang ako at hindi rin ako makatulog kaya hinintay ko na lang si August habang nakahiga sa kama at nakatingin sa kisame.

Bakit ba atat na ata tang mga tao sa paligid ko na paghiwalayin kami ni August?

The more na iniisip ko ’yong mga sinabi ng adoptive father ni August ay lalo lang ako nababalisq. What if paghiwalayin talaga kami ni August nito?

“Mister!” Singhal ni August nang makapasok siya sa kwarto. Ni hindi ko narinig na kumatok siya. Iniwan ko kasing hindi naka-lock ang door knob.

“Panalo?” Tanong ko at tumango naman siya bilang sagot. Matapos iyon ay para siyang batang yumakap sa akin paharap at umunan siya sa dibdib ko.

“August!” Tawag ko sa pangalan niya.

“Hmm?”

“I love you!” Sabi ko.

“Mahal din kita,” sagot niya at hinalikan niya ako sa dibdib.

Ilang saglit lang na katahimikan at mukang nakaidlip na si August habang nakaunan sa dindin ko. Ni hindi pa niya nahuhubad ang medyas niya ay nakatulog na.

“August, bakit mahal na mahal kita?” Tanong ko habang hinahaplos ko ang mukha niya.

“Kasi pogi ka?” Tanong ko.

“Given na ’yon,” sabi ko pa.

Napangiti na lang ako at hinakan ko si August sa ilong at umabot na iyon sa labi niya at ilang halik pa ay pumalag na siya ng halik.

“Sorry, kapogian ko lang ambag ko,” sabi niya sabay pisil sa pang-upo ko.

“Maligo ka muna!” Sabi ko kasi sinisimulan na niya akong kagat-kagatin sa dibdib.

“Mamaya na,” sabi niya kaya itinulak ko siya para malaglag siya sa kama.

Pero dahil mas malaki siya sa akin ay nakakapit siya sa akin at parehas kaming nahulog.

“Ang sakit ng likod ko,” sabi niya kaya sabay kaming tumawa.

“Kung mahihiwalay tayo, ano sa tingin mo ang dahilan?” Tanong ko sa kanya bigla out of nowhere.

“Saan galing ’yong tanong?” Tanong niya.

“Sa’kin. May iba pa bang tao rito?” Tanong ko.

“Sabi ko nga. Pero sa tanong mo, kapag hindi mo na ako mahal o kapag hindi na kita mahal,” sagot niya at pinisil niya ang ilong ko.

“Pero muka namang malabo ’yon. Adik na adik ako sa’yo. Parang ginayuma mo ata ako,” wika niya.

“Ginayuma raw. Hindi talaga!” Sabi ko.

“Suot mo nga ’yong boxer briefs ko eh,” aniya kahit hindi naman totoo.

“Parehas lang tayo ng brand at design pero hindi ko susuutin ’yong sa’yo,” pagpapaliwanag ko.

Parang kanina lang balisa ako pero ngayon, parang lahat ng bigat ng dibdib ko ay nawala dahil sa kakulitan ni August. Paano ko iiwan ’tong lalaking ’to eh siya ’yong gamot ko?

“Poging pogi ka na naman sa mister mo,” pang-aasar niya.

“Gusto mo lang makaiskor! Pass ka muna sa’kin today!” Sabi ko sabay tawa.

Itutuloy….

It’s been awhile. I had taken everything I read into consideration and I am happy that Finding August is finally gaining some readers and my notification was flooded with votes and comments. May mga nag-pm din.

Miss ko bigla kayo. I am sorry. Minsan kasi I really choose to sleep kaysa mag-update. Alam niyo na. Walang pera ’yong author nito kaya sorry.

-THEPAGEWRITER

PART XL

Short update but this will be the last short update.

PART XL

MARCO

“Laban niyo muka niyo!” Sabi ko kay Jeric at Alvin na kanina pa nangungulit na mag-ML.

Palibhasa tapos na ang final exam namin kaya ang lalakas ng loob. May mga plates pa kaya kaming dapat tapusin.

“Ang kj mo naman, Marco!” Sagot ni Alvin.

“Matagal na!” Sabi ko.

“Nga pala, si kupal na August?” Tanong ni Jeric.

“Makakupal ka naman sa mokong na ’yon!” Reklamo ko at tumawa pa silang dalawa nang sabay.

“Tulog,” dagdag ko.

“Nga pala, may ikukwento ako sa inyo,” sabi ko bigla at tumingin ang dalawa sa akin.

“Buntis ka ba?” Biro ni Alvin.

“Loko, wala akong matres!” Sagot ko.

“Pero maiba tayo, ano ’yong gusto mong sabihin?” Tanong ni Alvin.

“Ginugulo na naman kami ng campus director,” sabi ko.

“Kupal talaga ’yang tatay ni August!” Gigil na sagot ni Alvin.

“Makinig muna kayo,” sabi ko.

“Gusto niyang maghiwalay kami. Noong nakaraan ay nasampal na’ko, ngayon hindi naman pero mukang may hindi magandang gagawin ang tatay ni August. Kinakabahan na ako,” sabi ko pa at ikuwento ko na lahat since nandito na lang din naman ako sa kwarto ng dalawa.

“Kinakabahan din ako para sa’yo Marco. Ikaw ang target ngayon ng tatay ni August,” sabi ni Alvin.

“Pero may video kami ni August galing sa campus guard na sinampal niya ako ilang buwan na ang nakakaraan,” sabi ko at pinasa ko sa kanilang dalawa thru airdrop ’yong video at galit na galit ang dalawa.

“Kupal talagang University President ’yon!” Kumento ni Jeric.

“Isa na lang na may mangyari at marinig kaming masakit mula sa tatay ni August, hihingi ako ng tulong sa inyo na i-upload sa website ng university ’yonh video at gawan niyo ng mabigat na caption. Nagbabanta siya, hindi pwedeng siya lang,” sabi ko.

“Sige. Madali lang ’yan,” sagot ni Jeric.

—- ISANG mahabang buntong hininga ang pinakawalan ko nang matapos kong gawin ang mga requirements para major subject namin. Medyo masakit ang mga daliri ko at medyo nangangalay din ang aking braso dahil sa ilang oras na pagsusukat at pagguhit. Sa kabilang banda, si August naman ay masarap ang tulog at nakabukaka pa. Palibhasa ay mabilis siyang mag-drawing dahil iyon naman talaga ang forte niya. Although mahilig din naman ako sa pagguhit ay hindi ako ganoong kabilis.

“August, labas muna ako. Bibili ako ng inumin,” pagpapaalam ko kay August na umungot lang.

Dala ang wallet at cellphone ko ay dumiretso ako sa isang convenient store na malapit sa dorm at bumili ako ng mango juice drink na nasa lata.

Kanina pala sa labas ay parang may nakatingin sa akin na parang hindi ko maintindihan. Hindi ko lang alam kung normal ba iyon o baka illusion ko lang.

Basta wala na akong pakialam sa kanila kaya bumili na lang din ako ng chocolate at ilang tinapay.

Nasa daan pa lang ako pauwi nang maisipan kong buksan na ang inuming kanina ko pa gustong inumin. Pagtinggin ko sa relos ko ay pasado alas siete na pala ng gabi. Parang kanina lang medyo maliwanag pa ngayon ay madilim na talaga. Ang bilis talaga ng oras

Pagbukas ko napatakip ako sa mata ko dahil sa liwanag na sumisilaw sa mga mata ko. Galing iyon sa isang sasakyan.

Huli na nang makamulat ako dahil tila nabibingi ako dahil sa pagsalampak ko sa kalsada matapos kong magpagulong-gulong. Ang huli ko na lamang natandaan ay ang sigaw ni August at ang lasa ng dugong galing sa bibig ko.

AUGUST

“Marco, uy! Mister ko, gising na. Kakain na tayo,” paggising ko kay August na nakatulugan na naman ang pagguhit ng final requirements namin sa isang major na subject.

Dahil alam kong pagod si Marco ay pinanood ko lang siyang matulog at nilagyan ko pa ng unan ang table niya.

Ilang minuto lang din ang lumipas ay parang may nangyayari kay Marco.

Parang nahihirapan siyang huminga at umuungol siya ng masama ang tunog.

“Marco!” Buong lakas na sigaw ko at pinilit ko siyang gisingin.

Ilang minuto ko siyang niyugyog pero hindi siya nagmumulat ng mga mata kaya sinampal ko na si Marco ng isa sa pisngi at dahil doon ay nagising na siya at hindi ko napigilang hindi maiyak.

“Pinag-alala mo’ko, Marco ko!” Singhal ko at niyakap ko siya ng sobrang higpit matapos ko siyang painumin ng tubig.

Ilang araw na kasing laging puyat si Marco at parang laging balisa kaya hindi ko mapigilang hindi magtanong.

“Marco, may problema ka ba? May gumugulo ba sa isip mo?” Tanong ko pero umiling lang siya.

“August,” panimula niya.

“Nagkausap kami ng papa mo one week ago na,” aniya nang makakain kami ng gabihan.

“Gusto niyang maghiwalay tayo pero sinabi ko ayoko at hindi ko gagawin ’yon. Pero still, nababalisa ako kapag iniisip kong maghihiwalay tayo  at may mangyayaring masama sa kahit sino sa ating dalawa,” umiiyak na sambit niya.

“Tahan na. Kaya natin ’to,” sabi ko at niyakap ko siya ng mahigpit at ikinuwento niya lahat ng napag-usapan nila ni papa.

Tama na ’yong isang beses na nasampal niya si Marco. Hindi ko na makakayang may mas higit pa siyang magawa roon. Hindi ko na kakayanin pa.

Kailangan kong umaksyon. Kailangang may gawin kami.

Itutuloy…

PART XLI

PART XLI

MARCO

Isang mahabang buntong hininga ang ginawa ko nang maipasa ko lahat ng requirements mo sa major subjects namin at minabuti ko munang magkutingting ng cellphone at katabi ko si August ngayon na kumakain nh hopia.

“August, Marco, basahin niyo ’yong link sa pinasa ko sa inyo. Top searched at trending ’yan sa university website!” Sabi ni Alvin sa akin sa kabilang linya habang magka-video call kami.

“Sige!” Sabi ko at iyon na nga ang ginawa ko.

I ended the videocall at nakita ko kung gaano kabulgar ang caption na: “Isang Official ng Campus nanakit at Nambastos ng Estudyante at Sariling Anak.”

Mabilis kong pinindot ang link at kita sa video ang blurred na muka ng mga taong sangkot pero rinig ko ang boses dahil mas malinaw pa ito sa CCTV.

Actual video:

“Iyan na ba ’yong ipinalit mo kay Audrey? Isang bakla? What a disgrace!” Sigaw ng tatay niya at masama ang tingin sa akin nito.

“Ano hong ginagawa niyo rito?” Tanong ni August.

“Is that how you greet your father?” Tanong ng una kay August.

“Wala naman ho akong natatandaang may tatay ako. Sino ho kayo? Bakit ho kayo biglang nagpapakatatay?” Sagot ni August.

“Iyan ba ang natutunan mo sa baklang ’yan, ang bastusin ako?! Tanong nito pabalik.

“Pwede ho bang huwag na kayong makialam sa’min at huwag niyo hong bastusin si toot* Napakalayo niyo sa isa’t-isa. Para niyong itinapat ang basura niyong sarili sa isang malinis na sapa,” sabi ni August.

“Bastos!” Sapi ng tatay nito at akmang sasampalin siya nito nang masalo iyon ni August.

“Buhay ko na ho ito! Tatay ko lang kayo! Huwag na huwag niyo na uli akong sasaktan dahil sisiguraduhin kong matatangal ka riyan sa iniingatan niyong posisyon!” Sabi ni August.

“Matatakot ako sa’yo eh anak ka lang naman sa labas!” Sigaw ng tatay niya at doon na nanlambot si August.

“Umalis na ho kayo, Sir!” Pagtataboy ko sa tatay niya.

“May araw ka rin sa’kin, August. Wala kang utang na loob!” Sabi nito.

“Paano ho naging utang na loob eh mas masahol pa sa tuta ang ginagawa niyo sa anak niyo? Anak sa labas? Eh kayo? Anong tawag sa inyo? Kupal?” Sabi ko at nakatanggap ako ng isang malutong na sampal dito. Sinadya kong sabihin iyon dahil nasa tapat kami ng CCTV na kitang-kita ang muka niya at ang pananampal niya sa akin.

Dahil sa naturang video ay samut-saring komento ang nandoon at marami ring shares at angry reactions.

“This act should not be tolerated.” Binasa ko ang isang komento.

“May idea ka ba kung sinong nag-post nito?” Tanong ko kay August.

Mayamaya pa ay may tumawag kay August at nag-loudspeaker siya.

“August?” Boses ng tatay niya.

“Ho?” Tanong ni August pabalik.

“Who posted the video?” Tanong nito.

“Hindi ko ho alam at thankful din ako at the same time. Paano pa kaya kapag sinend ’yon sa CHED na mas malinaw? Tanggal siguro kayo sa position niyo at hindi na kayo makakalabas ng bahay,” sabi pa ni August at natawa naman ako.

“Fuck you!” Singhal nito at agad na pinatay ni August ang tawag.

At some point, naisip ko na deserve ng tatay ni August na ma-expose at sa isang punto, hindi ko rin mapigilang hindi kabahan.

“August, bakit galit na galit ’yong tatay mo sa’yo?” Tanong ko our of nowhere. Dati ko pa gustong itanong ’yon sa kanya. Hindi lang ako nagkakaroon parati ng time kasi madalas nakakalimutan ko na rin.

“Hindi ko rin alam eh. Siguro ako ang pinagbibintangan niyang nag-post ng video na ’yon,” sagot ni August.

“Hindi. In general ’yong tanong ko. Simula pa lang lagi ka na niyang kinagagalitan. Mina-manipulate ka niya,” sagot ko.

“Pero August, tell me, bakit mo pinost ’yong video?” Tanong ko. Akala siguro niya hindi ko alam.

“Paano mo nalaman?” Tanong niya.

“Basta alam ko,” sagot ko.

“Galit ka ba?” Malumanay niyang tanong.

“Hindi. Bakit naman ako magagalit eh para sa’tin din naman ’yong ginawa mo? Inisip ko lang, baka matanggal ang kinilala mong tatay tapos paano ka? Paano ang mga kapatid mo?” Tanong ko kasi totoo naman.

Gumagawa tayo ng aksyon na may consequences  sa huli.

“Hayaan mo siya. Deserve niya lahat ng ’yon. Gumawa siya ng solusyon,” ani August.

“Basta August, pinaalalahanan na kita,” dagdag ko.

“Ayokong magsisi ka sa huli,” bulong ko sa  hangin bago kami dumiretso pauwi sa dorm.

Pag-uwi namin ay nahiga lang kaming dalawa at nang sinipag kaming maligo ay sabay kaming dumiretso sa banyo para maligo.

“Marco, ’yong sabon,” ani August na nakapikit pa kasi may sabon ang muka niya.

Ako naman, bilang masunurin ay lumuhod para kunin ang sabon at pag-angat ko ng aking muka ay tumambad sa akin ang alaga ni August at para bang tinatawag ako nito at inuudyukang isubo ito.

“Ahhhh,” iyon ang ungol ni August na lumabas sa kaniyang bibig nang isubo ko ang medyo malambot pa niyang ari. Mula sa puno hanggang ulo ay isinubo ko iyon at napapaiktad siya.

Hanggang sa tumigas na ang ari niya. Hindi na siya nakapagpigil at pinatalikod na niya ako at alam ko na ang gusto niya.

Tumuwad agad ako ng ayos at pinadulas niya ang butas niya gamit ang lubricant na nasa lababo at naglawa iyon sa alaga niya at sa butas ko.

Unang pasok pa lamang ay napapikit ako at napahinga ako ng malalim.

“Ahhh, dahan lang,” paalala ko at sinunod naman niya ako.

Ilang segundo lang siyang naging mabagal hanggang sa nahanap niya ang tamang ritmo. Sarap na sarap kami parehas sa ginagawa namin.

Urong-sulong at sagad kung sagad kaya napapaungol ako ng malakas.

“August, ahhhh!” Singhal ko dahil sa sarap at naramdaman kong nilabasan na siya pero nagulat ako nang buhatin niya ako at itinarak niya ang kaniyang malamang punyal sa loob ko at para akong batang sumusunod lang sa gusto niya.

“Marco, hmm!” Dinilaan niya pa ang leeg ko kaya ibang kiliti ang dulot noong sa akin.

“Doon tayo sa kama. Bilisan na nating maligo,” utos ko kay August at iyon na nga ang ginawa namin.

Ligong uwak (1) ang ginawa namin at nang makarating kami sa kama ay pinabukaka niya ako matapos niya akong halikan at susuhin sa dibdib.

“August!!” Sigaw ko dahil sa sarap ng pagbayo niya. Napapakapit pa ako sa likod niya dahil sa galing ng indayog niya. Hindi ko pa rin ma-imagine hanggang ngayon na kinaya ko ang seven inches niyang kargada.

“Marco, ang sarap!” Aniya kaya napapikit ako sa sarap at matapos ang ilang minuto ay nag-iba kami ng posisyon. Nasa ibabaw na niya ako ngayon habang napakabilis ng galaw niya sa ilalim ko.

Ramdam ko ang paglabas masok ng alaga niya sa loob ko hanggang sa labasan na siya.

Naka-apat na round kaming dalawa simula sa banyo kaya bagsak ang katawan namin parehas. Kapwa kami nakatulog ng hubo at hubad at nang magising ako ay medyo masakit ang pang-upo ko at ramdam ko ang mga chikinini o kiss mark sa katawan ko lalo na sa dibdib.

Tulog pa rin si August kaya pinagmasdan ko na lamang siya at inisip ko na kaya namin ni August lahat ng problema basta magkasama kami at walang bibitaw.

“August, I love you!” Sabi ko sa kanya at hinalikan ko siya sa labi.

“Mahal na mahal kitang loko ka. Hindi ko alam kung anong ginawa kong mabuti noon para maging ganito kaswerte kay August. He’s a gift na gusto kong iniingatan.

August is one in a million. Sobrang unique.

Dahil hindi pa rin magising si August ay nag-browse muna ako sa cellphone ko hanggang sa magising na talaga siya.

Parehas kaming gutom kaya nagyaya ako na sa labas na kami kumain.

“Pajama na lang uli ang suotin natin,” sabi ko kay August kasi balak niyang lumabas ng naka-boxer shorts. Hindi pwede!

“Ayaw mo bang naka-boxer shorts ako?” Tanong niya at tinaasan ko siya ng kilay.

“Oo! Ako lang dapat nakakakita ng hita mo at nito!” Sabi ko at dinakma ko ang nasa harapan niya kaya tumawa siya.

“Opo. Magpapalit na nga,” sabi ni August at ginawa naman niya iyon.

Matapos niyang magpalit ay lumabas na kami ng dorm at mukang walang mga estudyante sa labas ng ganitong oras—9:00 ng gabi.

“August!” Puna ko kay August kasi bigla niya akong hinalikan habang naglalakad kami.

“Eh ano naman? Mag-asawa naman tayo!” Sagot niya kaya nag-init ang muka ko at hindi ako nakasagot ako. Mayamaya lang ay sinundot niya ang tagiliran ko at nagkilitian kaming dalawa hanggang sa kailangan na naming tumawid dahil nasa kabilang kalye pa ang fast food restaurant na gusto naming kainin.

Nasa ganoong posisyon kami ng pagtawid nang makarinig kami ng malakas na busina. Huli na ang lahat para makakilos kami ni August dahil tumilapon anh katawan namin na naging hudyat para mawalan kami ng malay tao.

Itutuloy….

PART XLII

Note

: Nalimutan ko ’yong pangalan ng tatay ni August. Sorry. Correct niyo kung tanda niyong may nilapat ako. Nanay lang niya ang natatandaan ko.

PART XLII

20 years ago…

“Ferdi, (short for Ferdinand) buntis si Lucy. I think, we should end everything here,” sabi ni Gabriel habang nakatingin ng seryoso sa muka ng kausap. Kasalukuyan silang nasa school library kaya medyo mahina ang kanilang boses.

“Ayos lang sa’kin, Gab na nabuntis mo si Lucy. Huwag mo lang akong iwan,” sabi naman ng huli. Bakit nga ba naman siya bibitaw kung gayong dalawang taon na silang may lihim na relasyon. Noong una ay akala nila ay libog lang pero noong naglaon ay hinahanap-hanap na nila ang yakap at halik ng bawat-isa.

“Ayokong maging unfair sa’yo, Ferdi kaya dapat tapusin na natin ang mayroon sa’tin. Matalino ka, alam kong maraming nagkakagusto sa’yo. Huwag mo na lang sayangin sa’kin ang oras mo. Magiging tatay na ako. I need to provide for my family.”

Doon na tuluyang nabasag ang puso ni Ferdinand. Alam niyang mahal na mahal niya si Gabriel dahil ito ang una niyang pag-ibig at ayaw niyang marimata o mawala na lamang ang lahat ng masasayang plano at alalala na nabuo niya sa kaniyang isip.

Attracted siya kay Gabriel pero never siyang na-attract sa ibang lalaki kasi naniniwala siyang lalaki pa rin siya at posible ’yon.

“Gab naman. Bakit ka naman ganyan?” Hindi makapaniwalang tanong ni Ferdinand. Hindi nakasagot agad si Gabriel dahil masakit din para sa kanya ang nangyari. Nakipagrelasyon siya kay Ferdinand kahit may nobya siya.

“Paano ako? Paano na ako?” Tumatangis na tinuran ni Ferdinand.

“Let’s end here, Ferdinand. Ayokong masira kami ni Lucy. Ingatan mo ang sarili mo,” sabi ni Gabriel bago siya tumayo.

Iyon na ata ang isa sa pinakamasakit na nangyari sa buhay kolehiyo ni Ferdinand. Masakit. Ang hirap mag-move on pero pinilit niyang maging mabuti at doon niya nakilala ang babaeng nagpakilala sa kanya ng isang muka ng pag-ibig.

Ngunit kapag may pagkakataon ay hindi niya maiwasang masaktan kahit na ilang taon na ang nakakalipas.

Wala na siyang balita kay Gabriel after noong maghiwalay sila. Basta nalaman na lamang niyang ikinasal na ito kaya nagpakalayu-layo na siya at binuksan niya ang sarili niya sa maraming bagay.

Nag-aral siya ng ayos at naging doktor ng pilosopiya. Tatlo na rin ang anak niya at ang isa ay ampon niya.

Dala ng paglipas ng panahon ay naging ganid si Ferdinand sa posisyon kaya ipinangako niyang mananatili siya sa itaas.

“Anak ni Gabriel si Marco,” ani ng asawa ni Ferinand  na si Beverly. Dahil doon ay nanlaki ang mga mata ni Ferdinand. All the years na lumipas ay wala siyang balita rito at ngayon ay nalaman niya pang ang magaling niyang anak na si August ay nobyo ng  anak ng dati niyang pag-ibig.

Dahil doon ay mas nagkaroon siya ng dahilan para paghiwalayin ang dalawa. Ayaw niyang maiwan din ang anak niya dahil naniniwala siya na ‘kung ano ang puno ay siya rin ang bunga’.

Kahit naman ampon lang si August ay mahal na mahal ito n Ferdinand kaya ayaw niya itong masaktan at maiwan sa huli kaya naman nang gabing mag-overtime siya sa trabaho ay matulin ang kaniyang takbo at hindi na niya namalayang may dalawang lalaking tumatawid at namulat na lamang siya na may nasalpok na siya at duguan ang dalawa nang makita niya ang mga ito.

It was not really his intention na banggain ang dalawa na namukhaan niya agad. Si August at Marco.

Para siyang binuhusan ng malamig na tubig. He didn’t know what to do. Namalayan na lamang niya na tumatawag na siya ng tulong at agad na dumating ang ambulansya.

—-

Puno ng palahaw at iyakan ang hospital ng gabing iyon dahil sa nangyari. Sumugod agad ang maraming mga kakilala dahil sa kalubhaan ng nangyari.

“Bakit binangga mo ang anak ko?” Tanong ni Gabriel kay Ferdinand na umiiyak lang sa isang gilid.

“Sorry,” iyon lang ang nasabi niya kaya isang malakas na sapak ang natanggap nito kay Lucy na hawak ang anak nitong si Gabe.

“Mabubulok ka sa kulungan!” Sigaw ni Lucy na galit na galit dahil nasa ICU ang anak nila ngayon at ganoon din si August na lubhang malala ang kalalagayan.

“Hindi ko sinasadya,” dagdap pa ng una at lalong nagpanting ang dalawang tenga ni Lucy. Sa kabilang banda ay hindi makapagsalita si Gabriel at inisip niyang ganito na pala kasama si Ferdinand. Napakalayo sa Ferdinand na nakilala niya noon.

‘Sinasadya o hindi, nabangga mo ang anak ko.’ Iyon ang sabi ni Gabriel sa isip niya.

Hindi na alam ni Ferdinand ang gagawin kaya nang damputin na siya ng nga police ay inilahad niya ang bawat pangyayari at hindi na siya nagsinungaling. It’s all his fault at kapag namatay ang dalawa ay hindi niya na ata kakayanin.

After 20 years, nag-reunion sila ni Gabriel na masama ang dahilan. Siya pa ang may kagagawan. Gusto na lang niyang lamunin ng lupa.

—

Itutuloy…

PART XLIII

NOTE:

Sorry po. Ngayon lang nakapag-update.

PART XLIII

RATED SPG

MARCO

Masakit ang aking ulo nang magising ako. May benda sa aking braso at may nakakabit ding swero sa akin.

Sobrang sakit ng katawan ko.

“Anak,” tinig ni papa ang narinig ko ngunit hindi ko siya gaanong makita. Nanghihina ako.

“Pa,” iyon lang ang salitang lumabas sa aking mga labi.

“Pinag-alalala mo kami, Marco,” sabi ni papa.

“Hindi ko po sinasadya,” sabi ko.

“Walang may gusto ng nangyari, anak. Ang mahalaga ay may malay ka na. Buong araw ka ng walang malay kaya sobrang saya kong gising ka na,” sabi ni papa at yayakap sana siya pero pinigilan ko siya dahil sa mga galos ko sa katawan.

“Pa, si August po?” Tanong ko.

“Anak, nasa mabuting kalagayan na si August. Nagpapahinga na siya sa bahay,” sabi ni papa. “Ikaw talaga ang napuruhan. Tumilapon ka hanggang sa gilid ng kalsada kaya baka isang buong linggo or mahigit mong kailangang magpahinga.

“Pa, gusto ko na rin pong umuwi,” sabi ko kay papa at lumabas naman siya bigla.

“Apo, mabuti naman at may malay ka na,” sabi ni lola—ang nanay ni papa.

Nagsimulang umiyak si Lola at ayokong umiyak dahil mahapdi pa ang mga mata ko.

“La, masakit pa po,” sabi ko nang yakapin niya ako.

—

Mabilis na lumipas ang oras pero hindi pa rin ako pinapayagan ng doctor na lumabas dahil sa mga sugar ko at hirap pa rin akong kumilos.

“Si August, nagpapalakas din kaya huwag ka ng mag-overthink. Huwag mong isipin na nasa Kdrama kayo na kaya masakit ang mga mata mo ay dahil namatay si August at nilipat sa’yo ang mga mata niya. Walang gano’n dahil malakas si August. Hirap pa lang tumayo,” sabi ni Jeric.

“Gago ka talaga, Jeric!” Sabi ni Alvin at kinutusan niya ng isa si Jeric sa ulo.

“Basta malakas na si August,” sabi ni Alvin at nasa ganoong estado kami ng pag-uusap nang bumukas bigla ang pintuan ng aking kwarto at pumasok si August.

May bandahe siya sa kamay at may konting gasgas sa muka pero gwapo pa rin. Doon na bumuhos ang mga luhang dalawang araw ko ng gustong ilabas dahil sa pag-aalala kay August.

“Sshhh. Tahan na,” sabi ni August nang mayakap niya ako.

“Paano ako kapag wala ka? Akala ko kung napaano ka na!” Sabi ko habang umiiyak.

Wala na’kong pakialam kay Alvin at Jeric. Sasabihin ko ang gusto kong sabihin.

“Nandito na ako. Sorry na,” sabi ni August.

“Alam mong mahal na mahal kita kaya hindi ko alam kung saan ako magsisimula. Sa’yo lang umiikot ang mundo ko. Ikaw lang ang gusto kong laging kasama. Pinag-alala mo ako ng sobra! Gago ka!” Sabi ko at hinampas ko siya sa dibdib.

“Sorry na po. I love you!” Sabi niya naman sa mababang tono.

“Mahal na mahal din kita!” Sabi ko habang umiiyak.

After two days, nakalabas na ako ng hospital. Minabuti ko na ring pumasok na muli sa school at this time, doble ang pag-iingat ni August sa’kin.

Hindi niya ako hinahanggang mainitan, mapawisan at lumakad ng mag-isa. Hindi siya nahihiya sa iisipin ng iba sa amin.

“August, I love you!” Sabi ko matapos ang last class namin.

“I love you too, Marco!” Sabi naman niya at hinalikan niya ako sa noo.

“Marco, sorry,” sabi ni August habang nakahiga kami.

“Bakit ka nagso-sorry?” Tanong ko.

“Papa ko ang bumangga sa’tin,” sabi niya.

“I know. Sinabi na sa akin ni Alvin at Jeric,” sabi ko naman.

“Marco,” aniya.

“Why?” Sabi ko.

“Thank you kasi pinaurong mo ’yong kaso kay papa. Kahit hindi ko siya totoong tatay, alam kong tatay ko pa rin siya. Pinalaki pa rin niya ako at pinag-aral ng maayos,” sabi pa niya.

“Ayoko naman talagang magsampa ng kaso dahil papa mo iyon. Tsaka okay naman na tayo,” sabi ko. “Ayokong magtanim ng sama ng loob,” sabi ko pa at doon ako niyakap ni August at hinalikan niya ako sa labi.

From lips, napunta sa leeg ko hanggang sa akin dibdib at utong na nilaro niya gamit ang kaniyang dila at daliri.

“August, ahhh!” Ungol ko.

Mayamaya ay binalik niya sa aking labi at kinapa ko naman ang kaniyang alaga at unti-unti kong binaba ang kaniyang shorts at in an instant kapwa na kami hubo’t-hubad.

“August, mahal na mahal kita,” sabi ko at doon na siya nagsimulang itaas ang aking dalawang paa at ipinatong niya iyon sa kaniyang balikat at nilaro niya ang butas ko gamit ang kaniyang daliri namay lubricant.

Hinliliit muna hanggang sa naging dalawa at sunod at inumang na niya ang kaniyang alaga sa akin at halos mapunit ako sa laki ng kaniyang alaga.

Na-miss ko ito.

Baon na baon ang kaniyang alaga at pabilis ng pabilis ang kaniyang bayo kaya’t dinig na dinig ang ungol naming dalawa at ganoon din ang salpukan ng aming mga balat at laman.

“Ahhhhh!” Palahaw ko dahil sa sarap.

“Mahal, malapit na’ko,” sabi ni August at nang labasan siya ay ramdam ko ang init ng katas niya sa loob ko.

Sunod at binuhat niya ako at doon niya ako pinasok. Baon kung baon ang ginawa niya. Halos maulol naman ako sa sarap.

Marami pa kaming ginawang dalawa hanggang sa makatulog kaming hubo at hubad na dalawa.

Kinabukasan ay nagising ako wala na sa tabi ko si August.

“August?” Tawag ko kasi baka nasa banyo lang pero walang sumasagot. At nang walang sumagot at hinanap ko na siya sa loob ng dorm pero wala siya. Wala na rin ang mga gamit niya. Sinubukan ko rin siyang tawagan pero hindi niya sinasagot.

“Alvin, baka napansin mo si August na umalis kaninang umaga,” sabi ko kay Alvin na bagong gising.

“Hindi eh,” sabi niya. “Baka may pinuntahan lang,” sabi pa ni Alvin at napabagsak na lang ako ng balikat.

“August, nasaan ka na ba?”  Sabi ko sa hangin dahil hindi ko alam ang gagawin.

Itutuloy….

FINALE

-FINALE-

M A R C O

Hindi ko mahanap si August. Hindi niya sinasagot ang tawag ko. Wala rin ang kaniyang mga gamit dito sa dorm dahil kinuha na nga niya lahat.

Magte-24 hours ko na siyang hinihintay pero walang balita sa kanya. I can’t reach him. Hindi ko siya mahanap.

“Nag-away ba kayo?” Tanong ni Alvin.

“Hindi. Wala kaming dahilan para mag-away,” sagot ko naman.

“Wala na’kong idea talaga kung nasaan si August,” naiiyak kong sabi. Hindi na ba niya ako mahal?

“Babalik din ’yon,” sabi naman ni Alvin.

“Paano kung hindi? Paano ako?” Sabi ko naman. Frustrated na talaga ako sa mga nangyayari. Hindi ko kayang wala siya.

Wala akong nakikitang dahilan para iwan ako ni August ng walang pasabi.

Hindi siya ganoong klase ng tao.

“Jeric, any update?” Tanong ko naman kay Jeric na nagse-cellphone.

“Wala rin. Nagtanong na rin ako sa mga kakilala. Wala rin talaga,” sagot naman ni Jeric.

Nasaan ka na ba, August?

Nasa ganoong estado kaming tatlo nang biglang may tumawag sa’kin.

“Hello?” Tanong ko sa tumawag.

“Si Audrey to, Marco. Nakita ko si August nasa rooftop ng Engineering building, mukang tatalon kaya pumunta ka na rito agad-agad,” sabi ni Audrey.

“Sige, papunta na ako!” Sabi ko at nagtatakbo ako palabas kahit naka-tsinelas lang ako, sando at pajama. Nakasunod naman sa akin si Jeric at Alvin.

Hindi sila nagtatanong. Saktong pagtakbo ko ay may tumigil na sasakyan sa harapan ko at may dalawang lalaki ang bumaba at hinila nila ako at bigla akong nahilo dahil sa pinalanghap nila sa akin.

Hila-hila nila ako at nagpupumiglas pa ako pero mas malakas sila.

Naguguluhan na ako. Sino sila? At doon na ako nawalan ng malay-tao.

—

Unti-unti kong iminulat ang aking mga mata at doon tumambad sa akin ang liwanag.

Duguan si August habang nakatali at mukang okay naman ako.

“August!” Sigaw ko at mayamaya pa ay may nagtakip na naman ng bibig ko.

“Tumahimik ka!” Sigaw ng pamilyar na boses hanggang sa nakita kong tumayo si August at unti-unti ay nakita ko sina mama, papa, Judelyn, Rolly, Jeric at si Alvin at mga kaibigan ko’t kakilala.

“Sorry, Marco,” sabi ni Alvin at Jeric.

Mayamaya ay kinalagan na ako ng tali at lumapit ako kay August.

“Ano’ng mayroon?” Tanong ko. “Okay ka lang ba? Anong masakit sa’yo? Sinaktan ka ba nila?” Napasigaw na ako sa frustration.

“Marco, hindi ako mahilig mambola. Maloko ako. Senior High pa lang tayo ginamit na kita at sinaktan. Ngayong college tayo, alam kong nasaktan din kita pero isa lang ’yong pinakang na-realize ko; mahal na mahal kita. This is a prank sana na papatayin ako sa harap mo pero hindi ko na kaya.” At umiyak na si August at ganoon din ako.

“My dad hurt you and I am sorry, Marco. Sobrang weak ko dati. Pero ngayon, infront of our family and friends, will you accept me as you husband?” Ani August at lumuhod siya sa harapan ko.

Saglit na tumahimik ang mundo ko at napagtanto kong mag-iinarte ako kung papatagalin ko pa ang pag-oo.

“Oo, August. Lagi,” sagot ko at nagsigawan ang mga tao hanggang sa isunuot ni August ang gold na singsing sa daliri ko at sabay kaming umiyak bago niya ako halikan.

“I promise that I will never leave you, Marco. Mahal na mahal kita!” Sabi ni August at umiyak na ako ng sobra.

Before, lagi kong hinahanap si August dahil siya lang naman ’yong laman ng isip ko. Siya ’yong ayaw kong mawala sa buhay ko.

4 years ago…

Grade 11 Enrollment.

Ang haba ng pila kaya hapon ko na naisipang magpa-enroll.

Naka-puting sapatos, kaki pants at oversize na shirt lang ako.

“STEM po,” iyon ang sabi ng lalaking nasa unahan ng pila.

“Sure ka na ba?” Tanong ng registrar.

“100 percent po, ma’am, sure na sure na,” sagot naman ng lalaki na tumingin sa akin bigla.

“Papirma na lang dito,” sabi ng tao sa registrar. Pansin ko walang ballpen si kuya kaya naglabas agad ako ng ballpen at iniabot ko iyon sa kanya.

“Here,” sabi ko na nakangiti at ngumiti rin siya pabalik.

Hindi ko pa siya nakikita dati ngayon lang. Siguro transferee lang siya from other school.

“Tol, thank you!” Sabi niya sa akin at sakto namang ako na ang sunod sa line.

He waited for me and I don’t know what to do lalo na noong tanungin niya ako.

“Tara, kain tayo sa labas!?” Sabi niya.

“S-sure,” iyon ang sagot ko.

Nauna na siyang maglakad at nakita ko kung gaano kalapad ang balikat niya ganoon din ang likod niya. I wonder how it feels to hug those from behind.

“Ah, pre, ako si August,” sabi niya bigla kaya nagkaharap kami.

“Hmm, I am Marco,” sabi ko naman pabalik.

“Ayos!” Aniya at nagulat ako nang dalin niya ako sa ihawan kung saan mayroong isaw, kwekwek, dugo at marami pang ibang pagkain na ayaw sa aking ipakain ng mama ko kasi marumi raw.

“Try mo’tong isaw,” alok ni August na malaki ang ngiti habang kumakain ng isaw.

Kahit ayoko no’n ay kinuha ko dahil nakahain na sa akin.

“Masarap, ’no?” Aniya habang ngumunguya ako.

Masarap naman kahit ang perception ko sa isaw ay marumi at hindi pagkain ng tao.

He changed it and gusto ko na ang isaw.

“Betamax, ayaw mo ba talaga?” Tanong niya namN.

“Pass.” Iyon ang sinabi ko hanggang sa namalayan kong nakakalimang isaw na ako.

“Ate, magkano po sa’min?” Tanong ni August.

“145 sa inyo,” sabi ng babae at magbabayad na sana ako kaso pinigilan ako ni August.

“Libre ko ’to kaya ako na,” aniya at ngumiti na lang ako.

Pagtalikod ko ay huminga ako ng malalim dahil ang bilis ng tibok ng puso ko. I know it. I like August.

“So Marco, kita na lang tayo sa susunod,” aniya nang maghiwakay kami sa paglalakad.

So may next time pa pala. Excited na ako.

From simple crush, to love and now kami na ni August. We even promised sa isa’t-isa na hindi namin iiwan ang bawat-isa.

“August, I love you!” Sabi ko bago ko siya halikan.

It was already 10 years ago. Everything seemed really clear to my mind.

Parang kahapon lang talaga.

———

“So, Sir, what happened to Mr. August?” Tanong ng isang curious kong estudyante.

“He’s waiting outside coz it’s our 10th anniversary today,” sabi ko kaya nagsigawan ang mga estudyante ko sa General Mathemathics.

“Class dismiss!” Sabi ko bago ako lumabas ng klase.

At first, hinanap ko si August. Parati ko siyang hinahanap. At ngayon, kasama ko na siya. It was already our 10th year anniversary today.

Buhay na buhay sa alaala ko lahat ng kalokohan ni August. ’Yong pinrank niya ako. Nandoon lang pala siya sa bahay namin. Doon siya gumawa ng eksena kakuntsaba si papa at maging si Jeric at Alvin.

I became a college professor and also a Licensed Civil Engineer together with Jeric and Alvin na kapwa may asawa na at anak. Si August ay nag-pursue ng Business Management noong second year namin dahil gusto niya raw yumaman in the future, aniya and now he mayroon na siyang sariling pagawaan ng sapatos at milktea shops na pinaghirapan niya. With my help, he became more successful.

Audrey became a celebrity.

Okay na kami ng family ni August. Tanggap na nila kami. Distant man ang tatay niya sa amin pero ramdam ko naman na tanggap niya kami.

Wala naman na akong mahihiling pa kay mula kay August.

Since that day na nangako siya hindi niya ako iiwan at sasaktan, ako na lagi ang nang-aaway sa kanya. Pero that’s part of our relationship.

In my story, pinili kong manatili at huwag makipaglaro sa puso ng iba kaya hinabol ko si August. Ang taong mahal ko.

Ngayon, I don’t need to keep finding August dahil natagpuan na namin ang isa’t-isa noon pa.

“Happy anniversary, mahal ko!” Sabi ko.

“Happy anniversary, Marco!” Sabi ni August at hinalikan niya ako sa pisngi at sunod sa labi.

THE END!

Salamat sa inyong lahat! -THEPAGEWRITER