Prologue

“Move” Dawson commanded at Skyler who is sitting on his long hard shaft.

Skyler hands are tied with a red neck tie. Only Dawson hands supporting his back. “I c-can’t! I-it’s h-hurt!”

Skyler hissed while on pain. Dawson dick is inside of Skyler tight hole. Sa ilang beses nila itong ginawa, tila para bang hindi na nasanay si Skyler sa laki ni Dawson. Parang lumalaki pa ito ng lumalaki kapag nagtatagal.

“Fucking move!” Dawson commanded Skyler once again with a serious tone.

“A-ahh.. F-fuck!” Skyler started to move his hips up and downward. Alam niyang kapag hindi niya sinunod si Dawson ay siya rin ang mahihirapan.

Dawson wont let him cum at ayon ayaw niya. Dawson is really mad right now. Alam naman ni Skyler na kasalanan niya.

“Fuck!… Thats it my Sky! Move! Faster!” Dawson said while in pleasure. He holds Skyler tiny waist and start controlling it.

“F-fuck! K-knight! S-slow down!” Skyler his at KD. Dawson face darken up. Bigla itong huminto sa paggalaw sa loob niya. Nakahingang maluwag si Skyler.

“AHHHH-F-FUCK!!!” Napasigaw si Skyler ng biglang pagsagad ng pagkalalaki ni Dawson sa butas niya.

Sinubukan niyang pigilan ito, but Dawson is more stronger than him. “AAHHHHH !!!” Walang nagawa si Skyler ng isagad ulit ni Dawson ang pagkalalaki nito sakanya. Its painful yet feels good.

“What did you call me?!” Galit na tanong ni Dawson kay Skyler.

“I called you- AHHHH!!” Hindi man lang natapos ni Skyler ang sasabihin niya ng isagad ulit ni Dawson ang pagkalalaki niya. Napa-arko ang katawan ni Skyler sa sakit at sarap kasabay ng pagtirik ng mata nito.

“I said what did you call me?” Paguulit na tanong ni Dawson “K-knight-AHHHH!”

Sinagad ni Dawson ang pagkalalaki niya pagkatapos sumagot ni Skyler na naging dahilan ng pagsigaw niya.

“AHHHH!” Skyler shouted in pain and pleasure again when Dawson’s dick thrust him deeper and deeper. His soft spot touches Dawson’s big dick.

“Anong sinabi kong itawag mo sakin?!” Dawson hissed at Skyler. “Ughh…. Ahhh…. D-dawson!” Sagot ni Skyler sa gitna ng walang patid na ungol niya while Dawson biting and licking Skyler nipples roughly. Ayaw na ayaw ni Dawson na hindi siya tawagin ni Skyler sa pangalang Dawson.

He likes it because only Skyler calling him that. That was making it special.

“Very good my Sky” Dawson smirked at Sky who is totally naked. Pulang-pula ang dibdib ni Skyler sa kakakagat, kakahalik at kakasipsip ni Dawson.

Also Skyler’s neck is full of hickeys. Pulang-pula na din ang nipples ni Skyler sa walang sawang pag kagat at pagsipsip ni Dawson.

“Ahh… Ahh…ahmmm” Hinihingal na ungol ni Skyler. Dawson passionately kissed Skyler lips while thrusting him inside and out.

They’re doing sex for 5 hours straight. Sa limang oras na yon, Dawson didnt make Skyler cum.

Naglagay siya ng cockring kay Skyler at tinali ang mga kamay nito. “Ahhh!” Dawson cummed for nth time on Skyler’s hole. “P-please make c-cum. P-please Dawson…” Skyler begged already. That what Dawson wants, His Sky is begging. Not for the other. But only for him. Begging for his touch, affection and attention.

Gusto niyang masanay si Skyler sa presensya niya at hanap-hanapin niya ito. Sa ganong paraan ay walang nang balak si Skyler na iwanan siya. Baliwin si Skyler sa mga halik at yakap niya. Lalong-lalo na sa pagmamahal.

His cock is still hard. He kissed Skyler lips and start thrusting again.

“Ahhhh… Ahhhh-f-fuck!” Skyler hissed. Tinanggal na ni Dawson ang cockring kay Skyler and he holds Skyler shaft.

“So sweet my sky..” He whispered. While endlessly kissing, biting and licking Skyler’s neck.

“M-make me cum! P-please!” Knight just smirked at him. “Ahhh……” Skyler started to moan when KD start playing with his cock. “Ahhhh! Ahhhh-f-fuck!”

Dawson is thrusting fastly and stroking Skyler’s dick fastly while hungrily kissing, biting, licking Skyler’s neck that cause Skyler moan harder.

“I-im c-cumming!” Skyler silenty hissed. Binilisan pa ni Dawson ang pagbayo at pagsalsal sa titi ni Skyler habang kinakagat-kagat, dinidilaan at hinahalik-halikan ang leeg ni Skyler.

Skyler’s neck and tummy is what Dawson’s favorite. Its smells good and taste good as fuck. Thats why he addicted to it.

Dawson continued to thrust Skyler harder and harder. “AHHHHH!” Skyler spurt out on Dawson chest and fall on him.

“Ahh…” Dawson continued to thrust. While he’s hugging his Sky.

“AHHHHHH!” Dawson last cum. Parehas silang hinihingal sa pagod. Napatawa nalang si Dawson ng marinig ang malilit na hilik ni Sky.

Tinanggal na nito ang tali ng kamay ni Skyler at naglagay ng maliliit na halik sa namumula nitong pulsuhan. Kinintalan niya din ng halik ang pulsuhan ni Skyler kung nasaan ang sugat nito.

He slowly pulled his dick on Skyler hole, lumabas ang tamod sa butas ni Skyler. Agad binuhat ni Dawson si Skyler ng buong pag-iingat at dinala ito sa banyo.

Sabay silang bumabad sa bathtub. Hindi man lang nagising si Skyler sa sobrang pagod. Agad niyang nilinisan ang katawan ni Sky.

Pulang-pula ang buong katawan ni Sky lalo na ang leeg nito. He did it roughly. He feels sorry but… Skyler is his property. His husband.

Agad niya itong nilinisan sa parte din yon pagkatapos ay pinunasan niya ito. Hindi siya nahirapan dahil mas malaki siya kay Skyler and Skyler is not too much heavy.

Agad niya itong binihisan at inihiga sa kama. Agad din siyang tumabi dito pagkatapos patayin ang ilaw.

He kissed Skyler forehead before saying… “I love you, my Sky”

Author’s Note

This is a work of fiction. Names, characters, places, and incidents are the product of author imagination or are used fictiously, and any resemblance to actual person, living or dead, business establishment, events or locales is entirely coincidental.

This story contains mentions of BOY×BOY material. If it’s not your tea, then I dont give a shit. -,-

You’ve been warned.

©calypzoalcazar

©alcazarandrey

©

kallivanilla

Plagiarism is the outcome of jealousy.

DO NOT ROMANTICIZE MY WORKS

For more informations, kindly send an email or send a message to informations below:

calypzoalcazar@gmail.com at GMAIL

calypzoalcazarofficial at FACEBOOK

My other social media and writing platforms:

calypzoalcazar at INSTAGTAM

calypzoalcazar at TWITTER

calypzoalcazar at DREAME & STARY

calypzoalcazar at GOODNOVEL

Chapter 1

“What’s happenning?” Confused Skyler asked his colleagues. Nagkakagulo kasi ang lahat.

“Nagwawala na naman ang patient 7, Doc. Sky” Pagkasabing ganun ng doctor na kausap niya agad itong umalis.

It’s been a week ng dumating dito ang patient 7. Dahil dumadaan daw ito sa depression at stress ay hindi na nakayanan nito kaya bigla nalang itong nawala sa sarili.

Hindi matangggap ng pamilya ang nangyari kaya pinasok nila ito sa mental hospital na pinagtratrabahuhan ni Skyler.

Skyler is a psychotherapist. Kinakausap niya ang mga pasyente niya araw-araw para hindi ito mastress at madepress pa lalo.

“Doc. Sky? Patient 3 is already waiting for you” His assistant said. Tumango nalang siya at inayos ang damit niya.

Naglakad na siya papunta duon. Sa hallway palang rinig na ang sigaw ng patient 7. Its too loud and scary.

“I’M NOT CRAZY! I’M NOT!” Patuloy na sigaw nito. Skyler just enter ng room 3 where his patient is waiting.

“Hi, Doc cutie..” Bati sakanya ng isang dalagang nasa dise-otso anyos.

Its been two months nang ipasok ng nanay ng dalaga siya dito. Sinubukan nitong magpakamatay dahil iniwan siya ng matagalang kasintahan niya at nambabae. Isa pa sa kinalungkot niya ay buntis ito ng iniwan niya kaya lalo pa itong nadepress.

“Hello Angelika! How are you?” Nakangiting sabi ni Skyler dito.

Nilapag niya ang paper bag na dala niya.

“Ayos lang po ako doc cutiee….” Huminto ito saglit sa pagsasalita.

“As long as you are here” Biglang banat nito. Napatawa nalang si skyler sa inasta ng pasyente niya.

“Ikaw talaga!” Sabi nalang ni Skyler at may kinuha sa paper bag.

“Get well soon” Nakangiting sabi ni Skyler kay Angelika sabay abot ng puting rosas.

White rose: purity, innocence, reverence, a new beginning, a fresh start.

“Araw-araw mo akong binibigyan ng bulaklak doc cutie!” Natatawang kinuha ni Angelika ang bulaklak sa kay Skyler.

Masaya si Skyler dahil kahit papano may improvement ang dalaga. Naalala niya noong unang dating ng dalaga dito ay hindi ito makausap ng maayos at makakain. Pero hindi sumuko si Skyler, tinyaga niya araw-araw si Angelika. At eto na ngayon, para na silang magbestfriend.

“I have a flower shop and a garden full of flowers. So don’t worry about it” Natatawang sabi ni Skyler dito.

Biglang nagliwanag ang mukha ni Angelika at hunawak sa braso ni Skyler.

“Talaga?!” Di makapaniwalang tanong nito. Tumango lang si Skyler at ngumiti sakanya.

“Pwede ba akong pumunta at pumasyal duon doc cutie?” Nakangiting tanong ni Angelika. Hindi mapigilang mapatawa ni Skyler dito. Turing niya kay Angelika ay parang nakakabatang kapatid.

He’s 23 afterall.

“Syempre naman! Basta ipangako mo nagagaling ka. Pagkatapos tawagan mo lang ako, ako mismo ang magpapasyal sayo” Nakangiting tugon ni Skyler dito.

Ngumiti lang sila sa isat-isa at pinaglatuloy ang kwentuhan nila sa bagay bagay.

Ganito ang ginagawa niya. Kinakausap at pinapagaan niya ang loob ng mga pasyente niya.

“Ano yon?!” Gulat na tanong ni Angelika ng may marinig silang pareho na kalabog.

“Dito ka lang. Titignan ko” Tumango nalang si Angelika kay Skyler agad tumayo si Skyler at lumabas.

Agad niyang sinundan ang pinagmulan ng tunog. Dinala siya nito sa kwarto ni patient 7.

Agag siyang pumasok dito. Nakita niyang nakaupo ang dalawang nurse habang dumudugo ang ulo.

Nagulat nalang siya ng makita niya ang pasyenteng sinasakal ang isa sa mga doctor.

“Lumabas na kayo!” Agad na sabi niya sa dalawang nurse. Balak ata nilang tusukan ng pampakalma.

“Please let him go..” Paki-usap ni Skyker sa pasyente habang hawak niya ang malalaking braso nito.

Kahit gusto niyang alisin ang braso nito sa doctor ay hindi niya magawa. Masyadong malaki ang pasyente at malakas para sakanya.

Tinayuan siya ng balahibo ng biglang nabaling ang pansin ng pasyente sakanya.

“Who are you?!” Galit na tanong nito.

“Let him go first and be calm” Sagot ni Skyler dito.

Kahit nagdadalawang isip ay binitawan ng pasyente ang doctor.

“I said who are you?!” Biglang sigaw ng pasyente sabay sa paghawak niya ng mahigpit sa dalawang pulsuhan ni Skyler.

Kahit natatakot agad sinensyasan ni Skyler na lumabas na ang doctor. Halata sa mukha ng doctor na nagdadalawang isip itong iwan siya mag-isa pero nanindigan siya. Agad naman tumakbo palabas ang doctor.

“i said who are you?!” Tanong ulit ng pasyente at hinawakan ng mas mahigpit ang kamay ng doctor.

“I-im Doctor Skyler. Skyler Davidson” Kinakabahan na sagot ni Skyler dito. Hindi niya din alam kung bakit niya tinaya ang buhay niya. Kahit gustuhin ng pasyente na baliin ang leeg ni Skyler ay magagawa niya.

“I’m not crazy! Im not!” Nagsimulang lumuwag ang hawak nito sa pulsuhan ni Skyler.

Skyler smiled at him.

“I know. I believe you” Nakangiting sagot nito.

“Bakit ako nandito? Ayoko dito. Ayoko” Binitawan na ng pasyente ang kamay niya at umupo sa sulok at nagsimulang umiyak.

Napansin ni Skyler ang pulang-pula niyang pulsuhan. Pero hindi duon ang atensyon niya, duon sa pasyente.

Agad niya itong nilapitan at hinawakan sa kamay.

“Don’t cry..” Sabi niya dito at hinatak patayo at pinaupo sa kama. Patuloy pa din ang pagiyak nito.

“I-im not crazy… Im not” Paulit-ulit na sabi ng lalaki habang umiiyak.

“I know…. I know” Sagot lang ni Maxim at hinahagod-hagod niya ang likod ng lalaki.

“Please dont cry” Pakiusap ni Skyler dito at pinunasan ang mga luha nito.

“Are you okay?” Tanong ni Skyler dito. Ilang minuto lang huminto na din ito sa pag-iyak.

Tumingin lang sakanya ang lalaki at tumitig. Ngumiti lang si Skyler sakanya.

“Where are you going?!” Tanong ng lalaki habang nakakunot ang noo at magkadikit ang makakapal nitong kilay. Agad din niyang hinawakan ang pulsuhan ng doctor.

“Kukuhanin ko lang pagkain mo baka gutom ka na” Skyler said.

“No. You will stay here” Sabi ng lalaki at hindi pinakawalan ang kamay niya.

“Kukunin ko lang ang pagkain mo tapos babalik din ako” Pagpapaliwanag ni Skyler dito. Ayaw pa sana bitawan ng pasyente ang kamay ng doctor pero noong nakita nito ang namumula nitong kabilang kamay ay binitawan niya ito agad.

Ngumiti lang si Skyler at lumabas. Hindi gumalaw ang pasyente sa kinauupuan niya. Hinihintay niya ang doctor na nangakong hindi siya iiwan.

Maya-maya pa bumukas ang pinto at pumasok si Skyler dala ang pagkain at paper bag.

“Im here!” Nakangiting sabi nito.

Agad niyang ibinaba ang dala niya. Ang lalaki naman ay nakatingin lang sakanya.

“Are you hungry?” Hindi sumagot ang lalaki.

“Come on! Ill feed you!” Nakangiting sabi ni Skyler sabay tinutok ang kutsara sa bibig ng lalaki.

The man hesitate to open his mouth. Dahil si Skyler palang ang kauna-unahang taong gumawa sakanya nito.

Nakita niya ulit ang namumulang pulsuhan nito kaya binuka niya agad ang bibig niya.

“Is it tasty?” Tanong ng doctor dito. Ganun pa din hindi pa din siya sumagot.

Nagulat nalang ang pasyente pero wala siyang nilalabas na expression sa mukha ng sumubo si Skyler ng isang beses.

“Not bad” Nakangiti nitong sabi.

“Come on! Say ‘ahhh’” Sumunod lang ang pasyente sakanya.

“Good job! Here! Drink your medicine. It’ll help you” Nakangiting sabi ni Skyler sabay abot ng baso kasama ang gamot.

Hindi na nagdalawang isip ang lalaking abutin at inomin ito.

“Don’t go…” Bulong ng lalaki ng makita niyang tumayo si Skyler.

“Don’t worry I wont” Nakangiti pa din nitong sagot.

“Just go when I fell asleep” The patient said.

Tumango si Skyler sakanya at umupo sa kama nito.

“What’s your name?” Nakangiting tanong nito sa pasyente pero ganun pa din ang reaksyon ng pasyente, nakatingin at nakatitig lang ito sakanya na para bang binabasa ang buong pagkatao nito.

Ngumiti lang si Skyler sakanya. At patuloy pa din sa pagkwento, pagtatanong at pagsasalita kahit hindi siya kinakausap nito.

The man just listening at him.

Ilang minuto lang nakapikit na ang mata ng lalaki. Tumayo si Skyler at kinumutan at inayos ito sa pagkakahiga.

Inilabas niya ang sticky note niya at ballpen.

He wrote…

‘Get well soon. I’ll help you. Help yourself too’

Pagkatapos magsulat ay kinuha niya ang pulang rosas at dinikit dito ang sticky note at iniwan ito sa tabi ng lalaki.

Agad niyang pinulot ang mga syringe na naglalaman ng pampakalma. Hindi man lang nagalaw ang mga ito. Dinala niya din ang pinagkaininan at ang paper bag niya at dahang-dahang lumabas.

Naglakad siya papasok sa opisina nila.

Agad niyang ibinaba ang mga gamit. Halatang gulat ang mga kasama niya dahil hindi man lang nagalaw ang pampakalmang gamot.

“Are you okay?” Agad na tanong ni Skyler sa doctor na sinakal ng pasyente.

Tumango ito at ngumiti.

“Pass patient number 7 to me”

Chapter 2

“Doc Sky?! Bakit ngayon lang po kayo?!” Aligagang singhal ni Angie ng makapasok si Skyler sa ospital. Hindi naman mapigilang mapakunot ang noo ni Sky dahil duon.

“May problema ba doc Angie?” Nakangiting tanong ni Skyler habang naglalakad sila papasok.

“Ayaw mo uminom ng gamot yung patient 7 doc! Nagwawala din po doc! Kayo po ang hinahanap!” Tila naman nakaligtaan ni Skyler na nasa kanya na ang pangangala ng pasyenteng iyon.

“Pasensya na Angie! Nakaligtaan ko!”

“Paki dala naman ’tong mga gamit ko sa opisina? Please? Puntahan ko lang si Dawson..” Paki-usap ni Skyler kay Angie. Inabot niya ang ibang gamit niya kay Angie kasama na ruon ang tatlong puting rosas para sa tatlo niyang pasyente at isang pulang rosas na para kay Dawson. Ibinigay niya ang tatlong rosas kay Angie at iba pang gamit niya at kinuha ang pulang rosas.

“Wala pong problema doc Sky! Paki-bilisan lang po doc! Nanduon po si Luis! Baka ho ano nang nangyari”

“Sige sige salamat!” Pagkatapos mag-paalam, agad siyang tumalikod dala-dala ang nag-iisang pulang rosas at naglakad ng mabilis patungo sa kwarto ng nasabing pasyente.

“Where is he! I want him! I dont want you!” Wala pa man sa kwarto ay rinig na rinig na ni Skyler ang nakakakilabot na sigaw nito.

“Where is he! I’m asking you! Where is he!”

“I will kill you if you dont tell me where is he!” Agad nabahala si Skyler ng marinig niyang magbanta ito. Kaya wala na siyang sinayang na segundo. Wala siyang pasabing pumasok sa kwarto ni Dawson.

“Nandito ako! Im sorry Im late!” Agad na singhal niya pagkapasok.

Nabaling naman ang tingin sakanya ni Luis, kapwa doctor niya at yung tatlong lalaking nurse na kasama niya na labis at halata ang takot kay Dawson. Namumutla din ang mga ito.

Agad naman siyang tumingin kay Dawson na nasa kabilang bahagi ng kwarto sa may bandang sulok na masamang nakatingin kay Luis, pero bigla nalang naglaho ang masamang tingin nito at bumaling kay Skyler na kadadating lang. Tumingin din naman si Skyler sakanya at ngumiti.

Nagulat ang apat na kasama nila sa loob ng tumahimik si Dawson at kusang umupo sa may kama niya.

“Ako nang bahala dito Luis” Nakangiting utos ni Skyler at kinuha ang tray ng pagkain ni Dawson at gamot na dapat iinumin nito.

Tumingin sakanya si Luis na parang nag-aalangan pero nginitian niya lang ito. Huminga nang malalim si Luis at naglakad papalapit sakanya. Mabilis niyang inilapit ang bibig sa tenga ni Skyler na nakakuha naman ng pansin ni Dawson.

“Are you su–” Hindi pa man natatapos ang ibubulong nito ng sumigaw si Dawson.

“Get the fuck out!” Lahat sila ay nanindig ang balahibo sa malakas na sigaw ni Dawson. Namutla naman ang tatlong nurse pati na rin si Luis ay natakot. Wala pang ano-ano ay mabilis na lumabas ang tatlong nurse. Pero si Luis ay nanatili sa tabi ni Skyler.

“Get out you shit!” Nanlilisik na sigaw ni Dawson habang nakatingin kay Luis.

“S-sige na Luis! K-kaya k-ko na!” Kahit kinakabahan ay pinatatag ni Skyler ang boses niya. Mabilis naman niyang itinulak palabas si Luis. Wala naman nagawa si Luis kundi lumabas at sumunod kay Skyler. Mabilis naman sinara ni Skyler ang pinto at humarap kay Dawson na ngayon ay nanlilisik pa din ang tingin at nakasalubong ang kilay.

“Wag mo ngang pinagdidikit yang kilay mo!” Natatawang singhal ni Skyler dito at mabilis na lumapit kay Dawson.

“Hindi gumagwapo kapag magka-dikit ang kilay mo!” Patuloy pa na singhal nito at binitawan ang pulang rosas sa mesa na katabi ng kama ni Dawson at mabilis na humarap sakanya.

Napatawa siya ng magkadikit pa din ang kilay pa din ang kilay nito. Mabilis niyang hinawakan ang pisngi nito ngunit nagulat siya ng bigla itong mapa-iktad. Hahaplusin niya lang sana ang kilay.

“P-pasensya na..” Bulong ni Skyler at alanganing ngumiti kasabay ng paglayo niya ng kamay niya sa mukha ni Dawson.

Ngunit hindi pa man niya naibababa ng tuluyan ang kamay nang hulihin ito ni Dawson at ilagay sa mga sariling pisngi.

Labis naman ang tuwa ni Skyler ng pahintulutan siya nito. Pero, hindi pa din inaalis ni Dawson ang pagkapatong ng kamay niya sa parehong kamay ni Skyler kahit hawak na naman na ni Skyler ang pisngi niya.

“Uhmmm? Yung kamay ko?” Sa halip na tanggalin ni Dawson ang hawak niya rito ay tinitigan lang siya nito.

Kahit nahihiya at namumula ay pinagpatuloy ni Skyler ang paghagod niya sa mga makakapal na kilay nito. Napangiti naman siya habang minamasdan ang unti-unting pagpayapa ng mukha ni Dawson.

“Ayan okay na!” Masayang singhal ni Skyler.

“Diba sabi ko naman sayo ang gwapo mo pag hindi magkadikit ang kilay mo!” Gaya ng dati, hindi siya sinasagot nito sa halip ay nakatitig lang ito sakanya.

“Kumain ka na para mainom mo ang gamot mo” Lumayo ng konti sakanya si Skyler at lumapit sa mesa kung saan nakapatong ang pagkain nito. Inalis nito ang plastic na nagtatakip sa pagkain.

“Eto na kain ka na” Inabot ni Skyler ang plato kay Dawson pero hindi niya ’to inabot. Nakatitig lang itong matiim kay Skyler.

“Sige ha. Susubuan nalang kita” Nakangiti pa ding singhal ni Skyler at umupo sa tabi ni Dawson.

“Ahhh” Ang singhal ni Skyler habang nakanganga. Ngumanga din naman si Dawson. Isinubo naman ni Skyler ang kutrasa ng pagkain.

Napakunot ang noo ni Skyler ng nakitang nagsalubong na naman ang kilay nito at kumunot ang noo.

“Hindi ba masarap?” Agad na tanong ni Skyler.

“Its tasteless” Bulong naman ni Dawson. Napangiti naman si Skyler ng sagutin siya nito.

“Hindi masarap!” Sunod pa niyang reklamo. Medyo natawa si Skyler sa inasta nito. Agad sumubo si Skyler sa pareho ding kutsara at tinikman ang pagkain.

“Wala ngang lasa. Hindi din masarap” Natatawang sabi ni Skyler.

“Hintayin mo lang ako, kukunin ko lang pagkain ko. Sandali lang ako” Paalam ni Skyler at mabilis na tumayo.

“Siguraduhin mong babalik ka” Parang nagbabantang sabi sakanya ni Dawson bago pa siya makalabas ng kwarto. Hindi alam ni Skyler kung bakit siya kinabahan. Para kasing pinagbabantaan siya ni Dawson na kapag hindi siya bumalik ay malalagot siya.

Imbis na mag-isip ay mabilis na pumunta sa opisina niya si Skyler at kinuha ang pagkain niya na dapat kakainin mamayang lunch.

“Sabi ko naman sayo mabilis lang ako e!” Agad na sabi ni Skyler ng makapasok sa kwarto ni Dawson. Nakuha niya ang pansin ng nakatitig na Dawson sa kawalan.

“Gusto mo ba ng pakbet? Kumakain ka ba nun?” Bumalik na naman sa dati si Dawson. Hindi na naman siya pinapansin nito. Tila magsasalita lang ito kapag may hindi gusto.

“Masarap naman ’to! Dawson! Ako kaya ang nagluto!” Buong pagmamalaking singhal ni Skyler habang inaayos ang pagkain. Masarap naman talaga magluto si Skyler dahil sa murang edad ay kailangan niyang mabuhay mag-isa. Mag-isa siya sa bahay kaya kailangan niyang matutong sa mga gawaing bahay para maka-survive.

“Ahhhh” Hindi nagdalawang isip si Dawson ngumanga at tanggapin ang isinusubong pagkain sakanya ni Skyler.

“Masarap ba?” Imbis na sumagot nagkibit balikat nalang si Dawson.

“Hindi?” Tinitigan lang siya nito at ngumanga. Napangiti naman si Skyler dahil duon.

Tuloy-tuloy lang sa pagpapakain si Skyler kay Dawson. Napangiti nalang si Skyler ng maubos nito ang pagkain niya.

“Hindi pala masarap ah!” Natatawang sabi ni Skyler.

“Here drink it!” Abot niya sa tubig at ilang tabletang gamot nito.

Agad naman inabot ni Dawson iyon at mabilis na ininom.

“Ah Dawson? Tinignan ko pala mga information mo!” Matiim lang nakikinig sakanya si Dawson.

“Knight Dawson Lewis right?”

“A 28 year-old bachelor and successor of Lewis Corporation” Patuloy na pagdaldal ni Skyler habang inililigpit ang pinagkainan ni Dawson.

“Ako nga pala si Skyler Davidson” Pagpapakilala ni Skyler sa sarili niya.

“Im 23 year-old doctor. Thats it!”

“You can call me Sky, Doc Sky, or Skyler!” Nakangiti pang singhal ni Skyler.

“I prefer to call you ‘my Sky’” Bulong ni Dawson na hindi naman narinig ni Skyler kaya nagtanong ulit.

“Pardon?” Hindi sumagot si Dawson umiling lang ito.

“Okay! Call I call you Knight?”

“No. Call me Dawson!” Nagulat naman si Skyler sa biglaang pagsagot nito.

“Okay. D-dawson. Are you sleepy? Tulog ka muna” Hindi na nagsalita si Dawson sa halip ay humiga ito at pumikit.

“Wag kang aalis hanggat hindi ako tulog” Bilin pa nito.

“Yes, Dawson!” Natatawang sagot ni Skyler at umupo sa tabi ni Dawson. Malaya niyang napagmamasdan ang makinis at mapayapang mukha ni Dawson.

“Staring is rude” Agad naman namula si Skyler ng mahuli niya ni Dawson na nakatitig sakanya.

“H-hindi kaya kita tinititigan!” Nagkakanda utal-utal na sabi ni Skyler at inalis ang tingin kay Dawson. Bigla nalang nag-init at pumula ang mukha niya.

Hindi na niya narinig nagsalita pa si Dawson sa halip narinig niya ang maliliit na hilik nito. Napangiti siya ng marinig ito. Agad niyang inilabas ang sticky note at nagsulat bago idikit sa rosas na pula.

Ilang minuto niya pang tinitigan si Dawson bago ilapag ang rosas sa tabi nito at tumayo. Kinumutan nito ang kalahating bahagi ng katawan ni Dawson bago buhatin lahat ng gamit at tumalikod palabas. Sinulyapan niya pa ng isang beses si Dawson bago tuluyang lumabas.

‘Get well soon my Dawson’

Chapter 3

“Hi Dawson!” Agad na bati ni Skyler ng makapasok siya sa kwarto ni Dawson. Nabaling naman ang tingin ni Dawson sakanya.

“Bakit ngayon ka lang?” Bulong na tanong ni Dawson sakanya. Ngumiti lang si Skyler at ibinaba ang pagkain na dala niya para kay Dawson. Siya mismo ang nagluto nun dahil nga wala daw lasa ang pagkain na pinapakain sakanila.

“Pasensya ka na Dawson. Limang minuto lang naman akong late e. Tsaka pinagluto naman kita kaya wag ka nang magalit” Pagpapaliwanag ni Skyler. Siya na kasi ang nag-aalaga kay Dawson. Tuwing umaga, tanghali at bago umuwi pinapakain niya ito at pinapainom ng gamot dahil ayaw niya ngang mag-paalaga sa iba.

“What did you cook for me?” Tanong ni Dawson. Natutuwa naman si Skyler dahil sa dalawang linggong pamamalagi ni Dawson dito ay nakikipag-usap na siya kay Skyler. Kay Skyler lang. Hindi na din ito agresibo katulad ng dati kapag wala si Skyler. Pero hindi siya kakain at iinom ng gamot kapag hindi si Skyler ang nagpapainom o nagluto ng pagkain.

“Kumakain ka ba ng menudo?” Nakangiting tanong ni Skyler at umupo sa tabi mi Dawson. Hindi sumagot si Dawson bagkus ay tumitig lang siya kay Skyler na palagi niyang ginagawa.

“Alam mo bang paborito ko ’to? Masarap ’to! Ako nagluto e!” Natatawang pagmamalaki ni Skyler.

Sa dalawang linggong pamamalagi ni Dawson duon, ay hindi pa siya nakikita ni Skyler na ngumiti kahit minsan. Napaka-seryoso ng mukha nito at lagi lang nakatitig kay Skyler na para bang inaaral ang buong mukha nito.

“Kumain ka na tapos maligo ka na din, sasamahan kita mamaya..” Katulad ng naka-sanayan siya ang nagpakain dito. Taga-subo lang siya.

“You should eat too..” Bulong ni Dawson.

“Trabaho kong alagaan ka. Mamaya nalang ako kakain pagkatapos” Sagot naman ni Skyler at itinapat ang kutsara sa bibig ni Dawson pero tumitig lang ito sakanya at hindi binuka ang bibig na parang nagpapahiwatig na dapat kumain din siya.

“Okay. Fine” Walang magawang singhal ni Skyler at sinubo ang kutsara na dapat kay Dawson pagkatapos ay itinapat ulit ang kutsara na may laman sa bibig ni Dawson, this time ngumanga na ito.

Nagpatuloy sila sa pagkain, liwasan sila sa pagsubo sa iisang kutsara. Wala naman narinig na reklamo si Skyler mula kay Dawson, mas lumakas pa nga itong kumain.

“Here drink your meds..” Abot ni Sky ng tubig tsaka mga gamot na dapat inumin ni Dawson.

Mabilis namang inabot ni Dawson yon at ininom at inabot kay Skyler ang tubig. Pagka-abot naman kay Skyler ay siya naman ang uminom.

“Gusto mo nabang maligo?” Tumango naman si Dawson at tumayo. Ilang araw na din siyang hindi naliligo ang hindi maintindihan ni Skyler kung bakit hindi ito nangangamoy subalit ang bango pa din nito.

Kinuha na ni Skyler ang twalya at sabon na gagamitin si Dawson at ang damit nito kasama ang underware. Sanay na si Skyler sa mga ganitong bagay lalo na pagpa-baby ang pasyente.

“Tara na!” Aya niya kay Dawson at naunang lumabas ng kwarto dala-dala ang mga gamit ni Dawson.

Pagkalabas na pagkalabas ni Dawson humawak agad si Skyler sa braso nito. Napatingin naman si Dawson sakanya.

“Baka tumakbo ka! Hindi kita mahahabol” Natatawang sabi ni Skyler. Sa laki ni Dawson, hanggang balikat lang siya ni Dawson at kung sa katawan naman ay kalahati lang ng katawan ni Dawson si Skyler kaya’t wala talagang magagawa kung manlaban at tumakbo si Dawson.

Nasa labas kasi ng mga kwarto ang banyo para sa lahat kaya kailangan talagang lumabas tsaka para naman hindi laging sa loob ng kwarto si Dawson.

“Sige na, pumasok ka na dyan. Iaabot ko nalang ang twalya mo mamaya. Sumigaw ka lang. Dito lang ako” Nakangiting sabi sakanya ni Skyler at umupo sa upuan sa loob ng banyo. Pero sa halip na pumasok sa loob ng isang cubicle ay tumapat si Dawson sa shower sa labas ng banyo kung saan siya kitang-kita ni Skyler.

Napamura si Skyler sa isip niya kung paano naghubad si Dawson sa harap niya. Wala itong tinirang saplot ni isa.

Agad namula si Skyler at napa-talikod. Hindi siya sanay makakita ng ibang katawan at lalong katawan pa ni Dawson. Hindi niya maipagkakailang maganda ang katawan nito. Ang malapad nitong likod at matambok na pwet. Pinilig nalang ni Skyler ang ulo niya sa mga ideyang pumapasok sa isip niya. Araw-araw ata ay mas lalo siyang nagiging mahalay.

Tumingin naman si Dawson sakanya at napangisi ng makitang naka-talikod si Skyler.

Nakahinga ng maluwag si Skyler nang marinig niya ang tulo ng tubig mula sa shower.

Ibinaling niya nalang ang atensyon niya sa phone niya at nilaro ang vurtual dog niya. Dati niya pa pangarap magkaroon ng aso pero hindi niya alam kung bakit hindi siya makabili-bili kahit may pera naman siya. Dahil baka, hindi niya maalagaan ng maayos?  

“Im done” Nagulat nalang si Skyler ng magsalita si Dawson. Tila hindi niya namalayan dahil naaliw siya sa paglalaro. Naramdaman niyang lumakad palapit sakanya si Dawson kaya agad niyang kinuha ang twalya at mabilis na humarap at inabot yon.

Pero nanlaki ang mata niya kasabay ng pagkalaglag ng twalyang hawak niya ng makita ang buong kabuuan ni Dawson. Nanlaki ang mata niya ng mapadako ang tingin sa pagkalalaki ni Dawson. Di hamak na malaki ito at mas mataba kumpara sa sakanya. Nakita niya namang ngumisi si Dawson. Agad siyang tumalikod habang pulang-pula ang mukha.

“P-pulutin mo nalang p-please” Paki-usap niya rito habang nauutal.

“Presko na ba?” Tanong ni Skyler ng nakabalik sila sa kwarto.

Kahit na naalala pa din ni Skyler ang lahat nang nangyari sa banyo ay pilit niya nalang itong kinalimutan. Dahil magiging awkward lang ang atmosphere.

Tumango naman si Dawson at umupo sa kama habang nakapatong ang twalya sa buhok niyang basa.

Agad lumapit si Skyler kay Dawson. Pumwesto siya sa harap ni Dawson at hinawakan ang twalya at siya na ang nagpunas dito.

Hindi naman mapigilang mapatitig ni Dawson sa magandang mukha ni Skyler. Lalo niya pa itong natititigan ng malapitan lalo na’t nasa pagitan ng mga hita niya si Skyler.

Hindi niya alam kung bakit bigla nalang siyang napangiti habang nakatingin dito. Sa wakas nakangiti na din siya. Nakangiti na din siya ng totoo.

Chapter 4

“Why are you so late?!” Nagulat si Skyler ng biglang sumigaw si Dawson pagkapasok na pagkapasok niya. Magkadikit din ang makakapal nitong kilay.

“Pasensya na Dawson. May kinausap lang ako” Nakangiting sagot pa din ni Skyler kahit nakakatakot ang titig ni Dawson sakanya.

“Who is it?!” Isang buwan na din si Dawson dito. Tila dumadaldal na din ito. Pero hindi pa siya nakikita ni Skyler na ngumiti at siya lang ang kinakausap nito.

“Nothings important. Pamilya lang ng isa sa mga pasyente ko” Hindi na sumagot si Dawson.

“Sabi ko naman sayo wag mong pinagdidikit yang kilay mo!” Agad lumapit si Skyler sakanya at hinawakan ang mukha ni Dawson at hinahagod-hagod ang kilay nito.

Hindi naman mapigilang mapapikit ni Dawson. Hindi niya alam kung anong nagtulak sakanya para yakapin ang bewang ni Skyler na nagpagulat sakanya.

“Just continue, I want it” Ngumiti si Skyler at nagpatuloy na hinagod ang mga kilay ni Dawson. Hindi pinansin ang malalaking brasong nakapulupot sa bewang niya.

Naalala ni Skyler ang mga pinag-usapan nila ng mga magulang ni Dawson.

“Doc, Sky? May naghahanap po sainyo”

Singhal sakanya ni Angie. Nandito kasi siya sa kusina para ipagluto ng pagkain si Dawson. Hindi niya din alam kung bakit niya ginagawa ito. Ang trabaho lang naman niya ay kausapin at pagaanin ang loob ng pasyente hindi kasama ang ganito.

“Sino daw?”

Balik na tanong ni Skyler kay Angie habang inilalagay ang ulam sa tupperware.

“Si Mr. Mrs Lewis doc!”

Agad napatingin si Sky kay Angie ng banggitin ang pangalan nang mga taong naghahanap sakanya.

“Sige Angie. Paki-lagay nalang ito sa office ko please? Thanks Angie!”

Paki-usap nito. Nag-thumbs up pa si Angie. Agad hinubad ni Skyler ang apron at sinuot ang coat niya at naglabas palabas.

“Hi good morning! Im Skyler Davidson”

Agad na bati ni Skyler ng makita niya pagkaupo kaharap ang mga magulang ni  Dawson. Napatingin naman at nagulat ang parehas na magulang ni Dawson ng makita siya na nagpagulat kay Skyler pero hindi na niya iyon pinansin. Halatang respetado ang mga ito. Sumisigaw din ng kapangyarihan ang awra nila. Halatang mayaman din ang mga ito.

“Hi doc! Im Delia Lewis and this is my husband Knight Lewis”

Nakangiting pagpapakilala ng nanay ni Dawson. Ngumiti naman si Skyler sakanya ganun din naman ang ginawa ni Knight ang tatay ni Dawson.

Medyo nagulat si Skyler kanina ng makita ang ama ni Dawson dahil parang magkapatid ito. Ang pinagkaiba lang balbasero ang tatay ni Dawson pero hawig na hawig talaga sila sa laki ng katawan at hubog nito.

“Nandito kasi kami dahil gusto naming malaman ang balita sa anak namin..”

Malumanay na tanong ni Delia. Halata sa awra nito ang likas na kabaitan.

“Ayos lang naman mo si Dawson-”

Hindi natuloy ang sasabihin niya ng putulin agad ito ni Delia.

“Dawson?!”

Parang hindi makapaniwalang singhal nito na nagpakunot ng noo ni Skyler.

“May problema po ba?”

Nagtatakang tanong ni Skyler. Nagkatinginan naman ang dalawa at ngumiti sakanya.

“Wala. Sige go ahead hijo”

Si Knight naman ngayon ang sumagot. Ngumiti naman si Skyler at tumango.

“Okay naman po si Dawson. Hindi naman po siya baliw. Depress lang po siya. He needs attention and affection. Kailangan niya lang po nang mag-aalaga sakanya”

“Ngayon po. Nakaka-usap na po siya. Kaso lang ho hindi ko po maintindihan sa anak niyo kung bakit ako lang ang kinakausap niya”

Natawang konti si Skyler habang nagkwekwento siya.

“Kumakain naman din po siya at umiinom ng gamot kung ako yung magpapainom at magpapakain sakanya. As of now baka po after a week or two makakalabas na siya dito”

Nakangiting sabi ni Skyler na nagpangiti din sa dalawa.

“Hindi siya baliw? Bakit sinubukan niyang magpakamatay ng limang beses?”

Tila naman nagulat si Skyler ng malaman iyon.

“Ahmm. Katulad po ng sinabi ko. Stress lang po at depressed siya. Baka hindi niya po nakayanan ang sakit”

“Pwede ko bang malaman kung anong nangyari sakanya?”

“Ayan ayos na!” Nakangiting sabi ni Skyler pagkatapos niyang hagudin ang kilay ni Dawson.

Nagtaka naman ito ng hindi siya pinakawalan nito sa halip ay hinapit pa siya nito palapit at niyakap ng mahigpit pagkatapos ipatong ang ulo niya sa balikat ni Skyler.

Kahit nagulat ay hinayaan lang ito ni Skyler. Ito ang unang beses niyang makitang ganito si Dawson. Para siyang batang nangungulila sa ina.

“Thank you my Sky..” Biglang bumilis ang tibok ng puso ni Skyler ng marinig niya si Dawson.

Yinakap nalang siya pabalik ni Skyler at hinagod ang likod.

“May maganda akong balita sayo..” Bulong ni Skyler habang nakayakap pa din si Dawson sakanya.

“Basta ipagpatuloy mo yan, pwede ka nang makalabas next week or next next week” Biglang napa-angat ang tingin ni Dawson sakanya at napatitig dito.

“N-next week?”

“Uhmm. Next week! Is’nt it great?”

“Yea. G-great”

Chapter 5

“Naayos ko na yung mga papel mo Dawson. Pwede ka nang umuwi!” May halong lungkot na sabi ni Skyler.

“Sabi ko naman sayo e! Gagaling ka!” Nakangiting sabi nito at nilapitan si Dawson na nakatitig lang sakanya.

“D-do I really have to go?” Bulong na tanong nito.

Bahagyang natawa naman si Skyler dito. “Syempre naman! Hindi ka na pwede dito! Magaling ka na!”

“Tsaka isa pa, hindi ka naman baliw!” Paliwanag sakanya ni Skyler habang naka-upo ito sa harap niya.

“B-but…” Pinutol nito ang sasabihin niya at tumitig sa mukha ni Skyler.

“But?” Sunod na tanong ni Skyler sakanya habang nakatingin.

“Hatid mo ’ko samin..” Ngumiti naman si Skyler dito.

“Hindi ka ba susunduin ng mga magulang mo?”

“I heard, they would glad to see you as soon na makalabas ka dito..” Biglang bumalik sa pagka-seryoso ang mukha ni Dawson.

“No. They are busy. They call me awhile ago. Pinasundo lang ako sa driver namin” Paliwanag nito at huminga ng malalim.

“Kung ayaw mo naman hindi naman kita pinipi-”

Pinutol agad ni Skyler ang sasabihin nito. “No! Hindi ko naman sinabing ayaw ko Dawson!”

“Ang saya nga e! Atleast, bago m-maghiwalay ang l-landas natin, n-naenjoy natin diba?” Ginawa ni Skyler ang makakaya niya para hindi magcrack ang boses niya at pigilan ang luha nito.

Ito na ang huling pagkakataon na makakasama niya si Dawson. Hindi niya mawari ang nararamdaman, tila nahulog na siya dito sa loob ng maikling panahon.

Si Dawson lang kasi ang nagpapakita na may halaga siya, na may saysay sa mundo. Maliban kay Angeline. Si Dawson lang ang yumakap sakanya ng totoo. Si Dawson at Angeline lang ang nagparamdam sakanya na pagkatapos nang trabaho niya ay para na siyang gamit na ballpen at itatapon nalang sa basurahan. Siya lang. Sila lang.

Sa loob ng dalawamput tatlong taong pamumuhay sa mundo, nasanay na si Skyler sa takbo nito. May mapagkakatiwalaan, merong hindi. May mapagsamantala, merong mabait. Pero ano nga ba talaga ang papel niya sa mundong ito?

His family used him, and then throw him like a trash. Tanging naiwan lang sakanya ay ang flower shop ng ina at mansyon nito na binalak pang kunin sakanya ng magaling niyang ama.

His father used him, for years. Ginamit siya nito para palaguin ang kumpanya nila. He used Skyler. Trinabaho ni Skyler ang kumpanya sa edad na 16 hanggang mag-21 ito. Pinagsabay niya ang pag-aaral at kumpanya. Ginawa niya iyon para hindi mabigo ang ama niya at maging proud sakanya. Pero nang lumago at kilalang-kilala na ang kumpanya, binawi ito sa kamay niya.

Tandang-tanda pa ni Skyler ang sinabi ng ama niya. “Hindi para sayo ang kumpanya ko. Bayad naman ang pagtratrabaho mo. Simula ngayon, bumukod ka na gamit ang ipon mo. Naka-pagtapos ka naman. Wag ka ng aasa sakin”

Labis-labis ang sakit na naramdaman ni Skyler ng mga panahong iyon. Wala siyang masandalan. Wala ni isa. Iniwan na siya ng kanyang ina na sumalangit na ito. Mabuti nalang at ipinangalan sakanya ng ina ang mansyon at shop nito kundi nakamkam na ng sugapa niyang ama.

Simula noon, naging mag-isa na si Skyler. Tanging sandigan nalang nito ay mga bulaklak. Mga bulaklak na kasing ganda niya.

“Sakay ka na..” Singhal sakanya ni Dawson at pinagbuksan ito ng pinto. Kahit nagtataka ay sumakay pa din si Skyler sa kotse.

“Akala ko bang may driver ka? Nasaan?” Nagtatakang tanong ni Skyler. Hindi siya sinagot ni Dawson bagkus ay tinitigan lang siya nito at dahan-dahang inilapit ang mukha at katawan sakanya.

Ilang dipa nalang ang pagitan ng mga mukha nila.

Biglang natauhan si Skyler ng marinig ang tunog ng seatbelt. Agad namula ang mukha niya. Ngumisi naman si Dawson sakanya. Ibinaling nalang ni Skyler amg tingin sa bintana.

“Pinauwi ko yung driver. Ayokong umuwi sa bahay, sa condo nalang tayo umuwi..” Tumango nalang si Skyker dito bilang pagsagot.

Mabilis na pinaandar ni Dawson ang makina ng kotse paalis.

Tahimik lang ang naging byahe nila. Walang naghamok na magsalita.

Halos kalahating oras ang naging byahe nila bago makarating sa condo ni Dawson.

Pagakapark na pagkapark ng kotse, agad bumaba si Dawson para bagbuksan ng pinto si Skyler.

Ngumiti naman si Skyler at nagpasalamat. Agad kinuha ni Dawson ang mga gamit niya at binitbit yon. Mabilis siyang lumapit kay Skyler at hinawakan ang bewang bago naglakad.

Bagamat ay nagulat, nagpatinuod nalang si Skyler sakanya. He felt happy. Eto na ang huli, bakit hindi pa sulitin diba?

Ngayon lang naramdaman ni Skyler ang ganito, bakit hindi pa niya lubos-lubusin. Ngayon lang ’to. Bukas wala na.

“Ang ganda!” Nakangiting Skyler habang minamasdan ang buong condo ni Dawson. Malaki ang condo niya. Malinis din at mabango halatang alagang-alaga.

“You like it here?” Tanong sakanya ni Dawson at binitawan ang bag nito.

“Oo! Ang ganda nga dito e!”

“Pero, wala ka man lang bulaklak dito?” Tanong ni Skyler dito.

“You. Ikaw ang bulaklak ko..” Bulong ni Dawson at hindi pinarinig kay Skyler.

Napangiti siya ng mamasdan ang parang batang manghang-mangha na pinapasadahan ng tingin ang buong paligid.

“I dont have any. Hindi ko naman sila kayang alagaan” Sagot ni Dawson.

“Sayang..” Nanghihinayang na sabi ni Skyler at umupo sa upuan sa harap ni Dawson.

“Do live alone here?”

“N-no”

“Ahh. So sino kasama mo dito?” Usisa pa ni Skyler.

“Someone. She left me 2 months ago..” Napatitig si Skyler sa mukha nito habang nagpapaliwanag.

Ngayon ay maliwanag na sakanya ang lahat. Kahit hindi sabihin ni Dawson na girlfriend niya ang kasama niya rito, ay ayun ang kutob ni Skyler. She left Dawson 2 months ago. Nagmukmok ito, nadepress at nastress. Hindi nakayanan ang sakit at ilang beses nagtangkang kilitilin ang sariling buhay.

“O-ok…” Sagot nalang ni Skyler. Tumitig ito sa mukha ni Dawson. Gusto niya pang sulitin ang mga oras na kasama niya ito.

Huminga ng malalim si Skyler bago magsalita. “C-can I have a request, Dawson?” Kinakabahang tanong ni Skyler.

Ito na kahuli-hulihang bagay na hihilingin niya at handa niyang ibigay. Mahal niya si Dawson at gusto niyang si Dawson ang makakuha nito. Kung hindi naman ito papayag, ay ayos lang atleast sinubukan ni Skyler.

“Yes? What is it? Anything?”

Huminga pa ng mas malalim si Skyler bago nagsalita. He wants to treasure every moment. Wala naman mawawala sakanya. He just want to create a beautiful memory with Dawson bago siya umalis. Kahit alaala man lang ay meron siya.

Tumingin ng diretso si Skyler kay Dawson at huminga ng malalim bago nagsalita.

“Can we have a one night stand?”

Chapter 6

“Can we have a one night stand?” Bulong na sabi ni Skyler habang hindi pinuputol ang titig kay Dawson. Si Dawson naman ay walang pinakitang ekspresyon sa mukha.

Naalis ang titig ni Skyler kay Dawson ng ngumisi ito sakanya. Agad namula ang buong mukha niya at inilihis ang titig dito. “W-wag mo nalang p-pansinin ang s-sinabi ko..”

Mahinang singhal ni Skyler at patuloy sa pagtambol ng mabilis ang puso niya. “S-sige na p-pala. Ayos ka na dito. U-uuwi na ako..” Nauutal na sabi ni Skyler at mabilis na tumayo. Hindi niya man lang mabigyan ng pansin at hindi matignan ng diretso si Dawson sa hiya.

“You are leaving?” Tanong ni Dawson sakanya. Napaharap naman si Skyler sakanya.

“Y-yes. Hindi na din kase ako pwedeng magtagal” Hindi pa din naalis ang kaba ni Skyler. Lalo pang nadagdagan ang kaba niya ng titigan siya ni Dawson na parang hinuhubaran siya nito.

“Akala ko bang gusto mong mag-one night stand?” Lalong nag-init ang mukha ni Skyler sa sinabi nito. Agad siyang napatalikod at napahingang malalim. Dinadasal niyang sana lamunin  alang siya ng sahig. Ano-ano kasing nasasabi ng bibig niya!

“W-wag mong pansinin yung s-sinabi ko!” Utos ni Skyler at mabilis na umupo para isuot ang sapatos.

Nagmadali siyang suotin ang sapatos. Napaiktad siya sa gulat ng makita si Dawson sa likod niya at matiim na nakatitig dito.

“You change your mind?” Napabaling nalang ng tingin si Skyler sa iba dahil sa hiya. Masyado nang umiinit ang paligid.

“W-wala naman akong sinabi ah!” Pilit na pag-iiba ni Skyler sa kwento.

Napatingin siya kay Dawson ng tumawa ito ng mahina.

Ngumisi si Dawson sakanya at dahan-dahang inilapit ang mukha sa mukha ni Skyler. Dahan-dahan namang napaatras si Skyler pero kinabig lang ni Dawson ang bewang niya para pigilan ito bago nagsalita. “Sorry my Sky, I heard it loud and clear..”

Hindi naman niya maiwasang pamulahan ng mukha sa tawag ni Dawson sakanya. Sa hawak nito sa bewang niya.

“N-narinig mo naman pala e!” Singhal ni Skyler at nag-iwas ng tingin.

Nanigas siya kinatatayuan niya ng maramdaman ni Skyler ang mainit na hininga ni Dawson sa leeg niya.

“You are smell so damn good!” Bulong nito habang inaamoy-amoy ang leeg ni Skyler. Hindi naman mapigilang mapakapit ni Skyler sa mga braso nito.

“Ahhh..” Hindi napigilan ni Skyler maglabas ng ungol nang dilaan ni Dawson ang leeg niya. Ramdam na ramdam niya ang init at basa ng dila nito na naghahatid sakanya ng hindi maipaliwanag na sensasyon.

Lalo pang napakapit at napapikit sa sarap si Skyler ng simulang halikan ni Dawson ang leeg niya. Tila nanghihina siya sa sarap at sensasyon na dulot non kaya kumapit na siyang mahigpit sa leeg ni Dawson.

“You taste so damn good my Sky! I’m addicted!”

Lumakas ang ungol ni Skyler ng sinamahan ni Dawson ng ngipin ang mga halik niya. Bawat baon nito ay nag-iiwan ng marka. Bawat baon nito ay sakit at sarap ang dulot kay Skyler.

Hindi niya na alam ang nangyayari. Nawawala na siya sa tamang wisyo. Naramdaman nalang niyang umaangat na siya sa ere habang hindi pa din napuputol ang halikan.

Maya-maya lamang naramdaman niya na ang malambot na kama sa likod niya.

Habang baliw na baliw si Skyler sa mga halik ni Dawson, siya naman ay dahan-dahang tinatanggal ang butones ng polo ni Skyler.

Nang hindi niya ito matanggal, walang pasabi niya nalang itong ginirat dahil sa inis. Agad niya ding hinubad ang pantalon ni Skyler. Hindi naman siya ganong nahirapan dito dahil maluwag ang pantalon ni Skyler. Nang maalis niya ito, pinunit niya ang tanging telang nagtatakip sa kabuuan ni Skyler.

Pinutol niya ang halik at tinitigan ang hubad na Skyler. Halos maglaway sa tanawin nito. Ang maliit nitong bewang, maputing balat na masarap markahan, his pinkish nipples. Bigla nanuyo ang lalamunan ni Dawson nang makita si Skyler na hubad.

Namula naman si hiya si Skyler at nagtakip ng kumot. Kumunot naman ang noo ni Dawson at mabilis na hinatak sakanya ang kumot at itinapon iyon kung saan.

Dahan-dahan nitong hinubad ang damit niya. Napanganga nalang si Skyler habang nakatitig sa magandang katawan ni Dawson. Dahan-dahan din inalis ang pantalon na nagtatakip sa manipis na saplot.

Halos lumuwa ang mata ni Skyler habang natitig sa pagkalalaki ni Dawson na ngayo’y pilit kumakawala sa manipis na telang yon. Hindi lang ito basta malaki, masyadong malaki para kay Skyler. Hindi ata ito kakasya sakanya. Nilukuban siya ng kaba, baka mahimatay nalang siya pag pinasok iyon sakanya. Napadasal siya sa ikaspong demonyo at Dyos dahil sa kaba.

Napangisi naman si Dawson ng makita ang reaksyon ni Skyler. Dahan-dahan niyang hinubad ang kahuli-hulihang tela. Lalong nanlaki ang mata ni Skyler ng makita ang kabuuan ng tigas na tigas na pagkalalaki ni Dawson. Ang laki, taba at haba nito. Ang ugat nitong nakapalibot ay nagpapakaba at nagpalunok kay Skyler.

Mabilis na pumatong si Dawson kay Skyler at hinawakan ang dalawang kamay nito ng mahigpit at idinikit sa kama. Bumabaon ito sa pwersa niya.

Dahan-dahan inilapit ni Dawson ang tenga ni Skyler at dinalaan yon bago magsalita. “I’m telling you this, my Sky.. once”

“So better listen to me carefully..” Bulong ni Dawson. Matiim lang na nakatitig si Skyler sakanya.

“I dont do one-night stands..”

“But, if it’s you why not?”

“But take this seriously my Sky, Im an obsessed person…”

“Kapag nagustuhan ko, hindi ko na papakawalan. I will do everything and anything to keep it!”

“Ayoko ng one-night stand Sky!”

“So you have to take the consequences..”

“I like you already. I want to keep you…”

“Wala ka nang magagawa don. You have to accept me, kahit anong mangyari. And remeber this, hindi ka nakakawala sakin. Hinding-hindi..”

“So are you willing to take the consequences?” Nakangising tanong ni Dawson.

Ngumiti naman si Skyler sakanya ng matamis. “Y-yes” Bulong niya.

Hindi na nag-aksaya ng oras si Dawson, agad niyang siniil ng halik si Skyler.

“Wag mong babalaking tumakas. Babalian kita ng buto para hindi makatakbo o kaya ikakadena kita. Tandaan mo yan!”

Chapter 7

“Ahhhh… S-slow down!” Singhal ni Skyler sa gitna ng mga pag-ungol niya.

Si Dawson naman ay hindi magkamayaw sa bilis ng pagbayo niya rito.

“You so damn tight! I love it!” Ungol naman ni Dawson habang nakadapa si Skyler sa kama at binabayo niya ito.

Mabilis niyang itinayo si Skyler at yinakap. Hinalik-halikan nito ang batok ni Skyler habang mabilis pa din siyang bumabayo.

Hindi na nila mabilang kung ilang beses na nila itong ginawa. Hindi ata titigil si Dawson hanggang hindi nahihimatay si Skyler sa pagod. Puro ungol lang nila ang pumupuno sa buong silid.

Lalong nawawala sa hisyo si Skyler sa tuwing isinasagad ni Dawson ang pagkalalaki niya. Tila may natatamaan itong kung ano at nagpapabaliw ng husto kay Skyler.

Lalo pang nabaliw si Skyler ng simulang hawakan ni Dawson ang pagkalalaki niya at walang sawang itaas baba ito.

“D-dawson! F-faster! I’m c-cumming!” Sigaw ni Skyler. Lalo pang binilisan ni Dawson ang pagbayo at pagkagat sa balikat ni Skyler layuning mag-iwan ng marka. Hindi niya pinalagpas ang leeg nito.

Naramdaman ni Dawson na lalabasan na siya at lalong tumitibok na ang pagkalalaki ni Skyler senyales na lalabasan na ito.

Lalo niya pang binilisan ang pagbayo kasabay ng kamay niya.

“AHHH!” Sabay nilang sigaw kasabay ng pagtirik ng mga mata nila. Ipinutok ni Dawson ang mainit na katas sa loob. Hinihingal sila pareho pagkatapos. Basang-basa ang mga palad ni Dawson sa napakadaming katas ni Skyler. Ito na ata ang ika-anim na round nila.

“I’m t-tired..” Rinig niyang bulong ni Skyler. Napangiti naman siya at hinalikan ito sa batok.

“Then sleep..” Sagot sakanya ni Dawson.

“Wh-” Napatawa si Dawson ng hindi pa man natatapos ang sasabihin nito ng bigla itong bumagsak, buti nalang at yakap niya ito ng mahigpit.

Dahan-dahan niyang hinugot sa mainit na butas ni Skyler ang pagkalalaki niya. Hindi niya pa din mapigilang mapa-ungol sa init at sikip nito pero pinili niyang pigilan ang sarili lalo na’t bugbog na ang katawan ni Skyler.

Habang yakap-yakap si Skyler mabilis niyang hinatak ang condom na suot niya at itinapon iyon kasama pa ng 5 o mahigit pang gamit na condom sa lapag na naglalaman ng katas niya.

Mabilis niyang kinarga ng maayos si Skyler at tumayo. Dumiretso siya sa banyo para linisan ito.

Pagkatapos linisan, binihisan niya si Skyler ng malaking polo at maliit na boxer shorts. Inihiga niya itong sandali sa kama at nilinis lahat ng kinalat nila.

Pagkatapos, ay nagbihis siya. Kinuha lang nito ang wallet at phone ni Skyler bago niya ito kargahin ng maayos. Mabilis siyang lumabas ng condo ng hindi nagiging si Skyler sa mga bisig niya. Sobrang pagod nito kaya hindi na siya nagigising.

Maayos niya itong isinakay sa kotse niya at inayos ang pagkaka-upo nito at mabilis ding sumakay at nagmaneho.

Habang nagmamaneho, tumitingin-tingin si Dawson kay Skyler. Napapangiti siya pag nakikita ang payapang mukha nito.

Mas binilisan niya pa ang pagmamaneho papunta sa sariling mansyon.

Balak niyang itira sa mansyon niya si Skyler at wala nang magagawa si Skyler. Sakanya na si Skyler, wala nang balak pakawalan pa. Skyler helps him to forget his past. Sana lang ay hindi matulad si Skyler sa past ni Dawson.

But there is something to Skyler that Dawson really loves. Ang pagiging totoo ni Skyler. Thats make him special.

Dawson never treat anyone like this before. Kahit pa sa girlfriend niyang sinaktan siya ng sobra at iniwan. Skyler is very special for him. Skyler took care of him. Showed affection on him nang hindi nagdadalawang isip. Walang gumawa sakanya nito dati. Wala ni isa. They even called him crazy. Pero si Skyler lang talaga ang naniwala sakanya na hindi siya baliw. Kaya ganun nalang ang pagnanais nitong hindi siya pakawalan. Para na rin niyang pinakawalan ang isang malaking isda pag nagkataon.

Nang makarating sa mansyon, agad niyang ipinark ang kotse niya ay mabilis na lumabas. Dahan-dahan binuksan ang pinto at inalis ang seatbelt ni Skyler at maingat siyang binuhat.

Mabilis siyang naglakad papunta sa pintuan ng mansyon niya. Mabilis naman itong bumukas dahil sa mga katulong duon.

“Good morning sir!” Hindi na ata namalayan ni Dawson na umaga na pala. Wala siyang balak tumigil kung hindi lang nahimatay si Skyler.

“Malinis ba ang kwarto ko?” Tanong niya rito habang hindi ito tinitignan.

Napatingin si Dawson sa katulong niya ng makitang nakatitig ito sa mukha ni Skyler na ngayo’y nana dibdib ni Dawson at sa mga hita nitong nakalabas.

Agad kumunot ang noo ni Dawson sa inis. “Mahal mo pa ba ang trabaho mo?” Bulong na tanong nito at hinatak pababa ang polong malaking suot ni Skyler.

Agad naman nag-iwas ng tingin ang katulong ay halatang nilukuban ng kaba.

“Y-yes sir…” Nauutal at natatakot na sagot nito.

“Good. Dont stare my husband. I dont share..” Huling bulong nito bago umalis sa harap nito at mabilis na tinahak ang hagdan paakyat sa kwarto niya.

Binuksan niya gamit ang isang kamay ang pintuan ng kwarto niya. Eto lang ang nag-iisang kwartong may dalawang pintuang itim at malaki sa lahat.

Pagkapasok mo sa loob ng kwarto, puro itim lang ang nakikita mo na hinaluan ng puti at abo. May malaking kama, sala at malaking banyo sa loob. Iba pa ang walk-in-closet ni Dawson.

Mabilis siyang naglakad papunta sa kama at dahan-dahang inihiga ang tulog na tulog na Skyler. Nakangiti niyang inayos ang pagkakahiga nito, bago kumutan at halikan sa noo.

Sinulyapan niya pa ng isang beses si Skyler bago lumabas ng kwarto. Agad siyang bumaba sa unang palapag ng bahay niya. Sumalubong naman ang limang kasambahay niya na naka-linya sa baba ng hagdan at naka-yuko.

“Walang papasok sa kwarto ng asawa ko. Naiintindihan niyo?” Bilin niya sa mga ito.

“Yes. Sir!” Mabilis naman nilang sagot.

“Alagaan niyo ng maayos ang asawa pag nagising siya. Pakainin niyo kung nagugutom…”

“At wag na wag niyong tititigan ang asawa ko kung ayaw niyong masisante..” Madiing sabi niya at tumitig kay Cristal, ang kasambahay na tumitig kanina kay Skyler.

“Maliwanag ba?”

“Opo sir!” Sagot nila pabalik.

“Sa oras na hinanap niya ako, tell him that I need to fix some things. Wag niyo siyang pauuwiin at wag papalabasin ng mansyon..” Nakikinig naman ng mabuti ang mga kasambahay.

“I’ll get going..” Tipid na sabi niya at umalis sa harap ng mga kasambahay. Tila naman nakahinga ng maluwag ang kasambahay sa pag-alis ng nakakatakot na amo. Lahat sila ay nagpakawala ng hangin.

“Nakakatakot talaga si sir!” Sambit ng isa sakanila at nakahawak sa dibdib niya.

“Sinabi mo pa! Sana naman mabait ang asawa niya ngayon!”

“Lalaki ang asawa ni sir..” Bulong na sabi ni Cristal sakanila.

Nanlaki naman tumingin ang apat kay Cristal na seryoso naman ngayon. “Seryoso?!”

“Bakla si sir?!”

“Hindi ba’t ikakasal na dapat sila ni ma’am…”

Chapter 8

Para sayo

korekongwrites

“Hmmm..”

Ungol ni Skyler at niyakap pa ng mas mahigpit ang unang malambot sa tabi niya.

Hindi niya mapigilang mapangiti kyng gano kakomportable ang hinihigaan niya ngayon. Napaka-bango din. Amoy na amoy ni- Dawson?!

Agad napamulat ng mata si Skyler ng pumasok sa isip si Dawson. Agad niyang inikot ang mata sa loob ng silid na kinalalagyan niya. Nagulat nalang si Skyler ng wala siya sa condo ni Dawson.

Biglang pumasok sa isip ni Skyler ang mga ginawa nila ni Dawson. Ang unang lalaking nakauna sakanya. Hindi mapigilang, mapangiti habang iniisip at binabalikan ni Skyler ang mga tagpong yon. Tila bang may parang kumikiliti sa tiyan niya at lumilipad na mga paro-paro na naglalaro sa loob nito. Lalo na nang sabihin ni Dawson na gusto niya si Skyler.

Tila wala yatang pagsisidlan ang tuwa ni Skyler. Pero nabawasan iyon ng hindi niya makita si Dawson sa tabi niya at wala siya sa condo nito.

Mapangiwi siya sa sakit ng sinubukan niyang tumayo pero sumakit lang ang butas niya na may kasamang pagkirot. Pati na din ang buong katawan niya ay masakit, para siyang binugbog.

Kahit masakit ang katawan, pinilit pa din ni Skyler na tumayo. Kahit nahihirapan, naglakad siya ng paika-ika. Hinanap niya ang banyo at pumasok dun.

Nanlaki ang mata at napamura si Skyler sa itsura niya ng makita ang sarili sa salamin. Hindi mabilang na kiss mark sa leeg at ilang nakikitang kagat sa may balikat niya. Hindi niya na din suot ang polo at pantalon nito, sa halip isang malaking polong puti na hanggang kalahati ng hita niya ang haba ang suot nito at isang boxer shorts na maliit. Medyo magulo din ang buhok niya at may sugat ang labi sa rahas ng paghalik sakanya ni Dawson kagabi.

Isinawalang bahala nalang si Skyler ang lahat, nakita niya ang isang toothbrush na mukhang hindi pa gamit. Agad niya iyong kinuha at nilagyan ng toothpaste. Mabilis at maayos niyang nilinis ang ngipin niya. Pagkatapos ay naghilamos. Pinunasan niya ang mukha gamit ang isang twalya sa tabi ng lababo.

Napagdisisyunan ni Skyler na lumabas ng kwarto para hanapin si Dawson. Medyo madilim pa din pero alam niyang umaga na. Iika-ika niyang tinahak ang daan pababa.

Nakarinig din si Skyler ng tunog ng sasakyan sa labas kaya mas minabuti niya ring tignan ito. Sa sobrang laki ng bahay, hindi alam ni Skyler kung saan siya liliko.

Napangiti din sa wakas si Skyler ng makita ang hagdan pababa kaya mas binilisan niya pa ang lakad pero napahinto siya agad at napasandal sa pader ng may marinig siyang nag-uusap sa ibaba.

“Lalaki ang asawa ni sir..” Rinig ni Skyler sa sinabi nito. Napakunot naman ang noo ni Skyler sa narinig, hindi niya alam kung siya ba ang tinutukoy o may asawa na talagang lalaki si Dawson.

“Seryoso?!”

“Bakla si Sir?!” Rinig niya pang singhal ng mga kasama nito.

Hindi naman sigurong masamang makinig diba? Sabi ni Skyler sa sarili niya.

“Hindi ba’t ikakasal na dapat sila ni ma’am, Skylie?” Nagulat si Skyler sa sinabi ng isa. Alam niyang si Dawson ang pinag-uusapan nila.

Naguluhan si Skyler ng marinig ang pangalang Skylie. Mataimtim siyang nagdasal na sanang hindi ang Skylie kilala niya ang dapat papakasalan ni Dawson.

“Hindi ba kayo updated?! Hiniwalayan niya si sir Knight!”

“Kaya tatlong buwang hindi umuwi dito si sir dahil nandun siya kila maam Delia at sir Knight!”

“Tinangka niya ding patayin ang sarili niya ng limang beses! Kaya matagal siyang hindi naka-uwi sa sariling bahay!”

“Saan mo naman nalalaman ang lahat nang yan Cristal?!” Inis na bulyaw ng isa sakanila.

“Isang buwan pa lang ako dito at buong buhay ko ay nagseserbisyo ako kila maam Delia at sir Knight!”

“Tsaka close ko si maam Delia kaya alam ko ang lahat!” Pagmamalaki nito.

“Pero bakla ba talaga si sir?” Ulit pang tanong ng isa sakanila.

“Hindi ko alam! Pero ito lang ang sinasabi ko sainyo! Magkamukhang-magkamukha ang bagong asawa ni sir Dawson at si maam Skylie! Para silang pinagbiyak na bunga!” Nanigas sa kinatatayuan niya si Skyler ng marinig iyon mismo mula sa katulong. Dahan-dahan tumulo ang luha niya at mahinang napaiyak.

“Paano mo malalaman ang mukha ni maam Skylie e hindi pa siya dinadala dito ni sir Knight!”

“Hindi ka talaga nakikinig gaga ka!”

“Laging nasa mansyon nila maam Delia si maam Skylie!”

“Ang hindi ko alam kay sir, bakit hindi niya pa dinala si maam Skylie dito e matagal na silang nagsasama! Hinintay niya pang maghiwalay sila!” Patuloy lang si Skyler sa paghagulgol ng mahina dahil sa sakit na nararamdaman. Sana mali ang kutob niya. Sana.

“Ang sabi nila, pag mahal na mahal mo ang isang tao, hahanap at hahanap ka ng kaparehas ng katangian nito!” Hindi alam ni Skyler kung bakit siya natamaan sa narinig niya.

“Feeling ko talaga, yang bagong asawa ni sir Knight hindi niya mahal!”

“Una, magkamukha lang sila ni maam Skylie kaya siya nagustuhan ni sir Knight! Tsaka anong malay natin kung pareho sila ng ugali kaya ginusto siya ni sir!” Hindi na kinaya ni Skyler ang sakit, mabilis siyang naglakad papunta sa kwarto at mabilis na isinara iyon. Napasandal nalang siya sa pintuan at dumausdos paupo sa sahig habang umiiyak.

Siguro nga tama si ma’am Delia, siguro tama siya.

“Pwede ko bang malaman kung anong nangyari sakanya?”

Tanong ni Skyler sa mga magulang ni Dawson.

“Sige hijo. Ikwekwento ko sayo..”

Nakangiting sabi ni Delia sakanya. Ngumiti naman si Skyler at pinagsiklop ang kamay at ipinatong sa mesa.

“Limang taon na sila ng girlfriend niyang si Skylie..”

Napakunot ang noo ni Skyler ng marinig ang pangalan nito.

“S-skylie?”

Nautal na tanong ni Skyler.

“Yes hijo. May problema ba?”

“Wala ho. May naalala lang. Sige ho tuloy niyo na po”

Ngumiti naman si Delia at tumango.

Winaglit ni Skyler ang ideyang pumapasok sa isip niya. Isinawalang bahala niya nalang iyon.

“Sa loob ng mga taong yon, nagmamahalan sila. Walang araw na hindi sila magkasama..”

“Hatid sundo ni Knight si Skylie sa trabaho nito pati sa eskwela nung nag-aaral pa ito..”

Nakakainggit. Bulong ni Skyler sa isip niya.

“Hinintay muna ni Knight na makapagtapos si Skylie, at nagpalipas pa ng dalawang taon bago niya plinanong mag-propose dito..”

Napangiti naman ng mapait si Skyler nakakainggit talaga.

“Tapos, bago magpropose si Knight, bago ang ilang araw, ramdam niyang nanlalamig na si Skylie sakanya, pero hindi niya pinansin iyon at tinuloy ang proposal..”

“He sured that everything is beautiful. Nag-effort siya. Lahat gumastos siya din. Pagod at pawis niya ang inalay para sa perfect proposal…”

Huminto si Delia at huminga ng malalim bago nagpatuloy. “Pero hindi ito tinanggap ni Skylie..”

Napa-awang naman ang binig ni Skyler nang malaman niya ito.

Bakit niya sinayang ang isang taong mahal na mahal siya?! Tanong ni Skyler sa isip niya.

“Ang dahilan ni Skylie marami pa siyang pangarap, ayaw niya pa daw..”

“Tinanggap ni Knight yon. Hindi niya pinilit si Skylie. Pero bigla nalang naglaho ng parang bula si Skylie..”

“Nabaliw kakahanap si Knight sakanya. Nang hindi niya ito mahanap naglasing lang siya nang naglasing umabot na sa point na sinubukan niyang putulin ang buhay niya. Kaya nagdesisyon kami na ipasok siya dito..”

Mahabang lintaya ni Delia. Ngumiti naman si Skyler sakanya.

“Alam mo ba kung bakit sayo lang nagpapaalag si Knight?”

Umiling habang nakangiti si Skyler bilang pagsagot.

“Kamukhang-kamukha mo si Skylie..”

Chapter 9

“Gising na ba ang asawa ko?” Agad na tanong ni Dawson ng makauwi siya sa mansyon dala-dala ang mga pinamili niyang damit kay Skyler at isang envelope na brown.

“Hindi pa po sir” Hindi tumitinging sagot ng katulong. Hindi na ito pinansin ni Dawson at nagsimula ng maglakad.

Kukuhanin na sana ng katulong ang mga hawak niya pero agad niyang iniwas yon. “No” Tipid lang na sagot nito at umakyat na sa ikalawang palapag. Iniwan niyang tulala ang katulong.

Nakasanayan kasi nilang pag may ipinamimili ito agad nila itong dinadala pero ngayon? Tila nagbago ata ang boss nila.

Dahan-dahan binuksan ni Dawson ang pintuan ng kwarto nila pero napahinto din siya agad ng makita na natutulog sa sahig sa tabi ng pinto si Skyler. Binaba niya agad ang napakaraming paper bags na hawak niya at maingat na binuhat si Skyler. Inihiga niya ito ng maayos bago kuhanin ang mg pinamili at ilagay sa sofa ng kwarto. Ipinatong niya naman ang envelope sa mesa at isang kahong maliit na kulay pula.

Agad niyang hinubad ang sapatos niya at tumabi kay Skyler. Pinaunan niya ang braso niya kay Skyler at yinakap itong mahigpit. Hinalikan niya ang noo ni Skyler bago siya pumikit.

“Hmmm..” Nagising si Dawson sa maliit na ungol ni Skyler at pinipilit nitong isiksik ang sarili niya sa katawan nito.

Bigla nalang napangiti si Dawson ng makita ang payapang mukha ni Skyler. Dahan-dahan niyang hinaplos ang malambot nitong pisngi pababa sa mga mapupula at maliit na labi nito.

Ilang minutong minasdan ni Dawson ang payapang mukha ni Skyler. Hindi niya na napigilan ang sarili at mabilis niya itong siniil ng halik. Hindi niya inalis ang labi niya dito at patuloy niya itong hinalikan. Sinisipsip niya ang labi nito at dinidilaan.

Dahan-dahan niyang pinilit buksan ang bibig nito, hindi naman siya nabigo, umawang ng konti ang bibig ni Skyler. Hindi na nagaksaya ng oras si Dawson, mabilis niyang pinasok ang dila at kinalikot ang kabuuan ng bibig ni Skyler.

“Hmmm..” Mas lalo pa siyang kinanahan nang marinig ang maliit na ungol ni Skyler at paghigpit ng hawak nito sa bewang niya.

Lalo nang pinagigihan ang paghalik dito hanggang bumaba ang halik niya sa panga ni Skyler. Pababa ng pababa ang halik niya sa leeg ni Skyler.

Wala naman nagawa si Skyler kundi mapapikit sa sarap dulot ng halik ni Dawson. Agad hinatak ni Dawson ang butones ng damit ni Skyler dahilan para magtalsikan iyon sa ibat-ibang dereksyon na labis kinagulat ni Skyler. Pero bago pa man siya makapagsalita ay nilapatan agad siya ni Dawson ng labi.

“M-masakit pa D-dawson..” Bulong ni Skyler habang patuloy pa rin siyang hinahalikan ni Dawson sa leeg nito.

Hindi siya pinansin ni Dawson, bagkus ay lalo niyang pang diniinan ang paghalik dito.

“Ahhhh…” Halinghing ni Skyler ng sipsipin ni Dawson ang utong niya ng walang sawa habang naglalaro naman ang isa niyang kamay sa isa pa nitong utong. Hindi alam ni Skyler kung saan niya ibabaling ang tingin sa sarap. Napaungol ng malakas si Skyler ng bumaba ang halik ni Dawson sa flat niyang tiyan.

“A-aray AHHH!” Daing ni Skyler at napakalmot sa likod ni Dawson ng kagat-kagatin nito ang tiyan niya na parang karne. Hindi niya mapigilang mapadaing sa sakit at mapaungol sa sarap.

Lalo pa siyang napasigaw sa rahas ng pagkagat nito na sinasamahan niya pa ng pagdila.

Markang-marka ang mapupulang kagat ni Dawson sa tiyan ni Skyler dahil sa kaputian. Hindi siya nakuntento hanggang hindi niya ito napupuno.

Sinubukang itulak ni Skyler ang katawan nito pero hinuli lang ni Dawson ang kamay nito at ididiin sa kama. Sa lakas ng pagkakahawak ni Dawson ay walang nagawa si Skyler at nagmarka ito sa pulsuhan niya.

Mabilis na hinatak pababa ni Dawson ang boxer nito ng hindi pinuputol ang halik. Hindi mapigilang maglabas ng maliliit sa pagitan ng paghalik nila ni Dawson ng hawakan ng mainit na palad ni Dawson ang humindig niyang pagkalalaki. Tila nababaliw na siya sa sarap.

Lalo siyang napaiktad nang simulang pagalawin ni Dawson ang daliri niya sa butas nang humihindig niyang pagkalalaki na lalong nagpabaliw sakanya.

“D-dawson!” Singhal ni Skyler habang si Dawson naman ay walang sawang hinahalik-halikan ang leeg ni Skyler at pabilis nang pabilis ang galaw ng daliri nito sa pagkalalaki ni Skyler.

Tirik na tirik ang mata ni Skyler at baliw na baliw sa sarap. Napapa-arko pa ang katawan nito sa sarap. Lalo pang nabaliw si Skyler ng sakupin ng buong palad ni Dawson ang pagkalalaki niya.

“D-dawson!” Ungos niya.

“Feels good?” Bulong na tanong ni Dawson sa tenga ni Skyler habang dahan-dahan niyang itinataas-baba nito ang kamay nito sa pagkalalaki niya.

“Oh! Ahhh!” Ungol nalang si Skyler at hindi makasagot kay Dawson. Lalo pa siyang napaungol ng dilaan ni Dawson ang tenga niya.

“D-dawso-AHHH!” Malakas na ungol ni Skyler kasabay ng pagtirik ng mata nito sa sarap nang isubo ni Dawson ang buong pagkalalaki niya.

Hindi naman nakapalag si Skyler dahil nga sa higpit ng paghawak ni Dawson sa kamay niya.

“D-dawson!”

Lalong nabaliw sa sarap si Skyler ng pabilis na pabilis ang pagsubo ni Dawson sa pagkalalaki niya.

Pabilis ng pabilis ito. Binitawan niya ang kamay ni Skyler para mapisil ang mapupula nitong utong. Wala sa sariling napahawak naman si Skyler sa balikat ni Dawson.

“Ahhh! D-dawson!”

Mas binilisan pa ni Dawson ang pagsubo kay Skyler na sinamahan niya pa ng pag-ikot ng dila sa loob.

“D-dawson! I’m g-gonna cum!” Ungos ni Skyler.

Sa halip na iluwa ay lalo pang binilisan ni Dawson ang pagsubo kay Skyler.

Wala naman nagawa si Skyler ng hawakan na naman ni Dawson ang dalawang kamay niya at lalong binilisan at pinagbuti pa ang pagsubo dito.

Hindi naman magkandamayaw si Skyler sa pag-ungol.

Nang maramdaman ni Dawson na lalabasan na si Skyler isinigad niya ang pagsubo dito. Hindi naman ito kalakihan kaya hindi ito umabot sa lalamunan ni Dawson.

“AHHHH!” Malakas na sigaw ni Skyler kasabay ng paglabas ng mainit na likido niya na sa bibig ni Dawson ang tuloy. Napabagsak nalang ang katawan niya sa panghihina.

Mabilis naman nilunok ni Dawson ang katas ni Skyler at niluwa ang pagkalalaki nito.

Napangisi naman siya ng makita ang hingal na hingal na Skyler habang nakapikit. Mabilis niya itong siniil ng halik.

“S-should I do it too?” Bulong ni Skyler sakanya.

“No. I’ll never fuck you in your mouth” Sagot naman sakanya ni Dawson.

“W-why?”

“I respect you. Just use your hands or ass but not your mouth..” Paliwanag sakanya ni Dawson at hinalikan ito sa noo at yinakap.

“So hindi k-kita nirerespeto?” Natatawang sabi ni Skyler.

“Not that. I just want to satisfy you..”

“What if I want to satisfy you too?”

“Use your hands or ass would be fine..”

Minulat naman ni Skyler ang mata niya at tumitig sa mga mata ni Dawson. Parang nawala lahat ng naiisip niya sa narinig kanina.

Alam niyang mawawala din si Dawson sakanya. Kaya susulitin niya habang nandito pa. Hahanda niya nalang ang sarili sa oras na dumating ang araw na yon.

“I want to satisfy you..” Mahinang bulong ni Skyler na nakapagpatingin kay Dawson.

“Let’s take shower together..” Naka-ngusong sabi ni Skyler. Napatawa naman ng konti si Dawson at mabilis na dinampian ng halik sa labi si Skyler.

“Im satisfied and contented with your hugs and kisses. Hindi mo na kailangan gawin yon!”

“But let’s shower together! Papaliguan kita!” Nakangiting sabi ni Dawson at sinubsob ang mukha sa leeg ni Skyler.

“Mabaho na ba ako?”

“No! You smells so good! Damn good! Perfectly good!”

Chapter 10

“Dawson? Ano ba yang pinagbibili mo! Napakadami naman nyan!” Natatawang sabi ni Skyler kay Dawson.

Nasa loob sila ng kwarto ngayon, katatapos lang nilang maligo at parehas silang nakasuot ng bath robe.

“I think.. this is not enough” Bulong ni Dawson habang nakatingin sa napakaraming paper bag sa harap nila ni Skyler.

Nanlaki naman ang mata ni Skyler ng makatingin kay Dawson. “Anong this us not enough! Hindi pa ba enough yan? Napakadami na nyan Dawson!”

“Tsaka ang hilig mo naman sa damit kung hindi pa enough yan!” Sermon sakanya ni Skyler deretso sa banyo para magsuot ng underwear.

“Sino ba nagsabing sakin lahat ng ’to?” Agad na singhal ni Dawson ng makalabas si Skyler sa banyo.

“E kanino naman yan?” Takang tanong ni Skyler at umupo sa kama at hindi pa din inaalis ang bath robe sa katawan.

“Wag mong sabihin sakin lahat ng yan!” Natatawang sabi ni Skyler.

Ngumisi naman si Dawson. “Exactly!”

Nagulat naman si Skyler at tumingin kay Dawson. “No way! Hindi ako ganyan kaluho para sa napakaraming damit na yan! Isa pa, ang mahal-mahal pa nyan!”

“Ibenta nalang natin! Hindi pa naman nabubuksan e! Sayang pera Dawson! Ano ka ba!” Reklamo ni Skyler habang magkadikit ang kilay na labis na nagpatawa kay Dawson.

“Tsaka marami akong damit sa bahay ko! Mas komportable pa yon kesa dyan!” Reklamo pa nito.

“No more buts, my Sky! This is all for you! Bibili pa tayo ng marami sa susunod!”

“Aba! Hindi ko naman kailangan ng maraming damit! May damit ako sa bahay!” Naiinis na reklamo ni Skyler.

“Sino bang nagsabing uuwi ka pa sa bahay mo?”

“Ako! Uuwi ako sa bahay ko! Bahay ko yun e!” Singhal ni Skyler at tumayo papunta sa closet ni Dawson.

“Hindi! Hindi ka uuwi sa bahay mo! Dito ka na titira kasama ko!” Singhal ni Dawson na nagpatingin at nagpagulat kay Skyler.

“Dawson! May sarili akong bahay! Paano yung mga halaman ko don? Tsaka bulaklak? May trabaho pa ako sa ospital kaya kailangan kong umuwi”

“Nagpadala na ako ng tao para alagaan ang bahay at mga halaman mo.sa trabaho mo naman hindi ka na uli magtratrabaho”

“Hindi naman ata pwede yan Dawson! May sarili akong buhay! Tsaka mahal ko yung trabaho ko” Pakiusap ni Skyler. Tila hindi naman nakikinig si Dawson sakanya at kinuha lang ang isang paper bag.

“Balak mo ba talaga akong ikulong dito sa mansyon mo?”

“Yes. Hanggang makakaya ko” Tipid na sabi nito. Napabuga naman ng marahas na hangin si Skyler.

“Dawson naman e! Si Kyle? Si Kevin? Paano sila dun?”

Bigla nalang nabura ang ngisi ni Dawson ng marinig ang pangalan ng lalaki sa bibig ni Skyler. Bigla naman natakot si Skyler ng tumitig si Dawson sakanya na parang kakainin siya nito ng buhay.

“Who’s fucking Kyle and Kevin?” Seryoso nitong tanong at ibinato pabalik ang paper bag na hawak niya. Napaiktad naman si Skyler sa gulat.

“Tell me!” Lalo pa siyang nagulat ng malakas na sumigaw si Dawson habang magkadikit ang kilay nito.

“Y-yung motor tsaka k-kotse ko..” Bulong ni Skyler.

Bigla nalang bumalik sa dati si Dawson. Nakangisi na ulit ito at payapa ang mukha.

“I can buy you a lot of that and new ones”

“Ayan ka naman e! Nagsasayang ka ng pera!”

“Hindi ko pwedeng palitan si Kyle at Kevin! Regalo sakin yun ni m-mama” Halos pumiyok si Skyler ng banggitin ang huling salita.

“Okay. Ipapadala ko nalang sila dito” Napaupo naman si Skyler dahil sa pagiging bossy ni Dawson.

“I asked you a question bago mo isuko ang katawan mo sakin..”

“Hindi lang ang katawan mo ang sinuko mo sakin. Kundi ang buong ikaw, kasama ang puso, pagkatao at katawan mo saakin na. Kaya wala kang karapatang magreklamo dahil tinanong kita nung una palang” Seryosong sabi ni Dawson. Wala naman nagawa si Skyler. Totoo naman kasi ang sinabi ni Dawson. Pumayag siya sa mga kondisyon nito bago niya pa isuko ang sarili kay Dawson.

Binuksan ni Dawson ang dalawang paper bag at inilabas ang dalawang damit mula sa loob nito. “Come here!” Utos ni Dawson sakanya. Mabilis naman tumayo si Skyler at lumapit kay Dawson at tumayo sa harap nito.

“A-anong gagawin mo?” Nauutal na tanong ni Skyler ng alisin ni Dawson ang buhol ng bath robe at alisin iyon sa katawan ni Skyler.

Tanging boxer brief lang ang suot ni Skyler at nakatayo pa siya sa harap ni Dawson.

Pulang-pula naman ang mukha ni Skyler ng pasadahan ni Dawson ng tingin ang buong katawan niya. Napangisi ito at napahinto sa flat na tiyan ni Skyler at punong-puno ng pulang marka maging ang leeg nito.

“Fuck your sexy my Sky!” Bulong nito habang nakangisi.

“W-wag mo nga akong titigan ng ganyan! Nahihiya ako!” Reklamo ni Skyler at hindi pa din naalis ang pula ng mukha.

“Im just stating the truth! You are fucking hot and sexy!” Lalo naman namula ang mukha ni Skyler.

“I knew it! You just like my body!” Kunwaring naiinis na sabi ni Skyler.

“No. Gusto ko lahat sayo, mula sa kahuli-hulihang hibla ng buhok mo hanggang sa dulo ng kuko ng paa mo. Gusto ko at mahal ko..”

“M-mahal mo?”

“Mahal kita, may problema ba?” Deretsong sabi ni Dawson. Bigla naman napangiti si Skyler mula sa narinig sa bibig ni Dawson. Tila nawala lahat ng kanyang agam-agam na bumabalot sa isip. Ang mga tanong na gumugulo sa sistema.

“Kung hindi moko mahal, I’m fine with it. Matutunan mo din akong mahalin..”

“P-paano kung mahal din kita?” Biglaang singhal ni Skyler.

“Edi magpakasal na tayo!” Bigla naman natawa si Skyler sa sinabi ni Dawson.

“Seriously? Pakasal agad?”

“Yes” Tipid nalang na sagot ni Dawson at kinuha ang jogging pants at mabilis na hinatak ang price tag nito at niyukot sa palad.

“This looks good on you!” Sabi ni Dawson at pinasuot kay Skyler. Siya mismo ang nagsuot dito. Nakaramdam naman ng konting hiya si Skyler dahil duon. Para siyang batang binibihisan.

Hinigpitan pa ni Dawson ang tali sa bewang nito dahil sa liit ng bewang ni Skyler. “Fuck that waist! So sexy!” Naiiling na bulong niya at kinuha ang jacket. Tahimik lang naman si Skyler na minamasdan siya.

“Hands up!” Utos ni Dawson. Itinaas naman si Skyler ang kamay niya. Ipinasuot ni Dawson kay Skyler ang jacket at inayos.

“You look so adorable!” Manghang-manghang sabi nito at proud na proud pang nakatitig kay Skyler.

“Hindi ba mainit sa labas tapos nakaganito ako?”

“No. I dont want you to show too much skin! Pinagnanasaan ka ng mga katulonh ko” Sabi nito ay hinapit papalapit si Skyler sakanya.

“Dito na ba talaga ako titira?” Mahinang bulong ni Skyler.

“Yes. Ayoko nang tumira ka mag-isa sa napakalaki mong bahay. Hindi mo alam baka pasukin ka nalang bigla duon. Tsaka ayoko ng mag-isa so please live with me?” Paki-usap ni Dawson dito habang nakayakap.

“O-okay! Basta yung mga halaman ko dapat hindi mamatay! Si Kyle at Kevin din! Ipadala mo dito!”

“Hmmm” Sagot ni Dawson at mas hinapit pa palapit si Skyler at ipinasok ang ulo nito sa jacket niya at hinalik-halikan ang tiyan nito.

“If I ask you to marry me? Will you say yes?” Mahinang tanong ni Dawson habang nasa loob pa din ng jacket ang ulo niya at walang sawang hinahalikan ang tiyan ni Skyler.

“Hmmm. Yes”

“So will you marry me?”

“Wala ka naman singsing!” Natatawang sabi ni Skyler habang nakayakap din dito.

“Just answer it! Will you marry me my Sky?”

“Yes bakit naman hindi diba?” Nagulat si Sky ng mabilis nilabas ni Dawson ang ulo niya sa jacket at kinintalan siya ng halik at mabilis na binuhat.

“Oy! Ibaba mo nga ako!” Hindi siya pinakinggan ni Dawson at nagpunta sa sala ng kwarto nila at pinakandong si Skyler sakanya.

“Oy ano yan!” Mabilis na singhal ni Skyler ng kuhanin ni Dawson ang pulang box at binuksan iyon. Napanganga nalang si Skyler ng makita ang singsing na laman non. Napakaganda at kumikinang. Pinapalibutan ng diamonds.

“Take this ring as sign of my love forever and infinity, my Sky” Bulong ni Dawson at isinuot kat Skyler ang singsing.

Bigla nalang pumatak ang mga luha ni Skyler.

“P-papakasalan mo talaga ako?” Nauutal nitong tanong.

“Ofcourse. Now sign our marriage certificate” Inabot ni Dawson ang ball pen kay Skyler.

“Pirmahan mo na” Agad naman pumirma si Skyler at hindi na iyon binasa pa.

“Lahat ng properties ko ay nakapangalan na sating dalawa. What I have is yours. Dito ka na titira. You will known as Skyler Davidson Lewis from now on. My partner, my other half, my love, my forever, my sunshine, my life, my everything” Huling sambit ni Dawson at siniil ng halik si Skyler.

“Nakasaad din dyan na kung gusto mo ng divorse, ako ang magdedesisyon”

“Ha?! Bakit ganon?” Gulat na gulat na sabi ni Skyler.

Yinakap lang siya ni Dawson ng nahigpit sa likod at ipinatong ang baba nito sa balikat niya. “Bakit? Makikipag-divorse ka ba?”

“H-hindi! Pero pano kung magbago isip mo?”

“No. That’ll never happen”

“Pupunta tayo ng France bukas para sa kasal sa simbahan” Bulong ni Dawson habang hinahalikan ang batok ni Skyler.

“Agad-agad?!” Gulat na gulat na tanong ni Skyler.

“Yes”

“Hindi ba pwedeng sa isang buwan nalang? We need to know each other first” Sehestyon ni Skyler. Napatingin naman si Dawson sakanya at parang nagiisip.

“Fine. Wala ka naman ding kawala sakin. Kasal na tayo sa papel. Sa simbahan nalang ang kulang”

Chapter 11

“Hmmm..” Ungol ni Skyler habang nakapikit at mas lalong isiniksik ang sarili kay Dawson.

Napangiti naman si Dawson dito habang nakatitig. Kanina pa siya gising at wala siyang ginawa kundi pagmasdan si Skyler habang natutulog. Kinantalan ng mabilis na halik ni Dawson ito sa ilong.

“My Sky? It’s morning already..”

“Wake up!” Bulong ni Dawson habang hinahalikan ang leeg nito.

“Hmmmm! D-dawson! M-maaga pa!” Ungos nito. Hindi naman mapigilang matawa ni Dawson dito.

“Ayaw mo tumayo ha!” Banta ni Dawson at mabilis na inalis ang kumot sa kanilang katawan at pinasok ang ulo sa loob ng jacket ni Skyler at walang pasabing hinalik-halikan ang tiyan nito na nagdadala ng kiliti kay Skyler.

Hindi naman napigil si Skyler sa kakatawa. Lalo pang nilakasan ni Dawson ang pagkiliti dito. “T-tama na!”

Singhal nito habang tunatawa ng tumatawa. “A-ayoko na! T-tatayo na ko! Dawson!”

Tinitigilan na ni Dawson ang pagkiliti dito at mabilis na pinatungan si Skyler. “Kung maaga pa, papayagan kitang matulog ng mahaba pero alas-nuebe na nang umaga mahal ko” Paliwanag ni Dawson sakanya at hinalikan sa labi ng mabilis.

“Oo na po! Tatayo na! Ikaw naman may kasalan kung bakit ako matulog ng matagal!” Hindi siya pinansin ni Dawson sa halip ay hinalikan niya pa ito ng isang beses. Hindi naman napigilang sumabay ni Skyler sa bugso ng maiinit na halik nito.

“Bangon na tayo. Gutom na ako, kundi ikaw kakainin ko” Banta sakanya ni Dawson.

“Napakahilig mo talagang lalaki ka! Masyado kang nahihilig! Hindi na maganda yan!”

“Bakit! Asawa naman kita! Pwede kong gawin sayo yon kahit anong oras!” Naka-ngusong sabi nito kay Skyler.

“Anong kahit anong oras?! Bahala ka dyan!” Natatawang sabi ni Skyler at mabilis na tinulak si Dawson at tumakbo palabas.

“My Sky! Wait for me! Kakainin pa kita e!” Sigaw ni Dawson at mabilis ding lumabas pababa.

“Dawson? Nandito na ba sila Kevin at Kyle?” Tanong ni Skyler sa gitna ng pagkain nila.

“Yes. Kahapon pa”

“Talaga?! Buti naman! Ayaw kong iwanan silang dalawa dun! Baka masira!”

Tumango naman si Dawson at tinitigan ito kung gaano ito kagana at lakas kumain pero hindi man lang nananaba. Pumasok naman ang isa sa mga katulong dala ang isang plato na naglalaman ng leche flan. Namilog naman ang mata ni Skyler ng makita iyon. Hindi naman mapigilang mapangiti ni Dawson sa nakikita niyang tanawin.

“Sir Sky leche flan po para sainyo” Mahinahon na saad ng katulong.

“Talaga manang?! Para sakin yan?” Parang batang tanong ni Skyler sakanya.

Tumango naman ang matanda at ngumiti bilang pagsagot.

“Salamat po! Kumain na ho ba kayo? Kain ho tayo, madami po kayong niluto oh! Sabayan niyo na po kami” Nakangiting aya ni Skyler sakanya.

Alanganing ngumiti naman ang katulong sakanya. “H-hindi na ho sir!” Tanggi nito.

“Sige na ho manang! Sabay-sabay na tayong kumain oh!” Aya pa ni Skyler sakanya. Dahan-dahan naman napatingin ang katulong kay Dawson at humihingi ng tulong dahil sa kakulitan nito.

“Sige na manang Glory, tawagin mo na yung iba mong kasama at kumain na kayo kasabay namin” Utos ni Dawson sakanya.

“Oh! Pwede naman pala e manang! Dali kain na! Tawagin mo na po sila!” Agad naman tumalima si Glory para tawagin ang mga kasama.

“Umupo na po kayong lahat at kumain na!” Nakangiting ayaw ni Skyler sakanila. Magdadalawang isip pa silang apat kung uupo ba o hindi.

Mahaba kasi ang mesa. Sa dalawang upuan na magkatapat sila Dawson at Skyler.

“Sige na. Umupo na kayo” Parang naging signal yon sakanila para umupo.

“Kain na po kayo” Nakangiting Skyler pa din pero walang kumilos sakanila na parang kinakabahan pa.

“Anonpo bang gusto niyo sa mga dyan? Ako na ho maglalagay sa plato niyo?”

“Ay hindi na ho sir! Kakain na ho kami!” Agad tanggi ng isa sa kanila at mabilis na kumuha ng pagkain.

Pinagmasdan niya lang na kumuha ng pagkain ang mga ito bago siya bumalik sa pagkain niya. Pero napahinto at binitawan niya ang kutsara ng matakam siya sa leche flan sa harap niya. Mabilis niyang tinikman iyon at nagningning ang mata niya ng malasahan ang sarap non.

Napangiti naman si Dawson na parang baliw habang minamasdan ang asawa na tila walang paki-alam sa paligid habang kumakain. Pero, nabawi niya ang titig ng makita ang apat na nakatitig kay Skyler. Agad nag-init ang ulo niya dahil sa selos.

“Wag niyong titigan ang asawa ko. Kumain kayo” Seryosong bulong nito na nagpatayo sa lahat ng balahibo nila.

Tumalima naman sila at kumain agad. Si Dawson naman ay walang ginawa kundi titigan si Skyler habang kumakain.

“My Sky? Wag mong unahin yung dessert. Mamaya na yan. Ubusin mo muna yang kanin mo” Sabi sakanya ni Dawson. Binitawan naman si Skyler ang kutsara.

“Okay” Tipid na sabi lang nito at kumain ulit ng kanin. Bigla nalang natawa si Dawson sa reaksyon nito. Kahit kumakain ito ng kanin ay nasa leche flan pa din ang tingin.

Tinitigan lang ni Dawson ito hanggang sa matapos at lumapit sakanya at kinuha ang plato ng leche flan at siya mismo ang nagsubo kay Skyler.

“Tasty?” Tanong na bulong niya kay Skyler.

Tumango naman si Skyler at ngumiti habang ngumunguya.

“Tasty than me?” Namula naman ang buong mukha ni Skyler dahil sa sinabi niya.

“Im just joking. Come on! Ubusin mo na ’to” Natatawang sabi ni Dawson at itinapat ang kutsara sa bibig ni Skyler.

“That is Kyle!” Turo ni Skyler sa itim niyang motor na mukhang hindi niya kayang paandarin sa laki at bigat nito.

“And this is Kevin!” Nakangiti niyang sabi habang nakahawak sa kotse din niyang itim na halatang mamahalin pareho.

“Dawson? Gusto mo ba sumakay kay Kyle?”

“Ako? Mukhang hindi mo nga kayang i-drive yan!”

“Are you underestimating me? Grabe ka sakin Dawson ha!”

“No. But I love to ride you not Kyle”

Parang sasabog naman sa pula ang buong mukha ni Skyler dahil sa sinabi nito.

“Ewan ko sayo! Dyan ka na nga!” Sabi nang namumulang Skyler at mabilis na lumabas sa garahe.

Napatawa nalang si Dawson bago sundan ang asawa.

Nagulat si Dawson ng mawala sa tingin niya si Skyler. Mabilis siyang naglakad para hanapin ito.

Tila nakahinga naman siya ng maluwag ng makita si Skyler na nasa garden habang nakangiti sa mga bulaklak.

Hindi din mapigilang mapangiti ni Dawson habang minamasdan ang masayang Skyler habang hawak nito ang mga bulaklak.

Kasing ganda nito ang mga bulaklak. Busilak at mabango.

Dahan-dahan inilabas ni Dawson ang phone niya at pasekretong kinuhanan ng litrato si Skyler. Hindi siya nakuntento sa isa, dalawa, o tatlo. Dinamihan niya ang hanggang sa makuntento siya. Tinago niya ang phone niya sa bulsa bago pagmasdan ulit ang asawa.

“Oh my Skyler, you are beautiful than flowers”

A/N: New covers? What do you think guys?

Chapter 12

“Manang Glory?” Tawag agad ni Dawson ng makababa siya dala-dala ang bag niya at susi ng kotse. Suot niya ang itim na suit na pinarisan ng pulang necktie. Ganiyan ang araw-araw na suot ni Dawson pag pumapasok sa trabaho. Simula nang makalabas siya sa ospital, ipinasa na uli ng kanyang ama ang kumpanya nila sakanya.

“Bakit po sir? Gusto niyo po ba ng kape?” Mabilis na tanong nito. Magaalas-osto na din kase ng umaga. Dapat kanina pa siya nakapagbihis at nakaalis kung hindi lang siya niyayakap ni Skyler kanina pa. Ayaw niya din naman maalis sa tabi nito pero kailangan niyang magtrabaho para mabili niya ng mas maraming damit at pagkain ang asawa niya o kahit anong pang gustuhin nito.

Hanggat maari ay gustong iispoil ni Dawson si Skyler. His cute husband deserves more. Kaya kahit anong gusto nito ay ibibigay niya.

“No thanks manang Glory” Tanggi ni Dawson at mabilis na isinuot ang mamahalin niyang relo.

“Gusto ko lang sabihin na sayo ko ipagkakatiwala ang asawa ko”

“May ipagbibilin lang akong konting bagay” Sabi nito kay Glory habang nag-aayos.

Nakatingin lang si Glory sakanya. “Ano ho yun sir?”

Pagkatapos mag-ayos ni Dawson ay humarap siya rito at pumamewang. “Always do what my husband wants”

“Walang lalabas ng mansyon”

“Pakainin niyo kapag nagugutom. Kung gusto niyang may kasabay, sabayan niyo”

“When he go to planting, payungan nito at pagsuotin niyo ng sumbrero basta hindi siya mainitan. Madaling mamula ang balat niya sa init”

“He’s allergic to peanuts, any kind of nuts”

“Wag niyo siyang pagtratrabahuhin. Kapag nagpumilit, sige payagan niyo basta wag siyang mapapagod at mahihirapan”

“Wag niyo siyang pagsusuotin ng maiikling damit o masyadong reavealing. Hanggat maari t-shirt, jogging pants, jackets”

“If he wants leche flan, let him. Idideliver ang bente piraso ng leche flan dito mamaya”

“And lastly, pakisabi sa mga kasama mo na wag pagnasaan ang asawa ko. Yun lang”

Gulat na gulat naman si Glory na nakatitig kay Dawson. “Y-yun lang ho ba sir?” Nauutal na tanong nito.

“No”

“Tell him that always answer my calls, texts, and facetime. So that I can see him kahit kailan ko gusto”

“Kapag tinanong niya kung nasaan ako, pakisabi I have to go to work. Thats all”

“O-okay sir!”

“Alis na ko. Bantayan niyo asawa ko” Huling sabi nito bago umalis. Nakahinga naman ng maluwag si Glory pagkatapos pero parang wala siyang natandaan sa mga binilin ng sir niya sa dami nun. Sabi niya konti lang?

“Hay juskong bata na yon! Kulang nalang ibulsa si sir Sky!” Natatawang sabi niya bago tumalikod at naglakad papunta sa kusina kung saan nagkwekwentuhan sina Crystal, Lena at Jenny. Si Crystal ang pinakabata sa kanina. Bente singko anyos lang ito.

“Anong sabi sayo ni sir?” Agad na tanong ni Lena sa kanila ang pinaka tsismosa.

“Wala! Ibinilin lang si sir Sky!” Tipid na sagot nalang ni Glory at umupo.

“Napaka-dami naman ata niyang ibinilin? Akala mo naman may magkakainteres sa bakla niyang asawa!” Bulong ni Crystal.

“Wag mo ngang sabihin yan Crystal! Kapag narinig ka ni sir, tiyak na lintik lang ang walang ganti!” Ungos naman ni Jenny.

“Bakit totoo naman ang sinasabi ko ah?! Bakla ang asawa niya!”

“Parang nasa kama na siya kasama si maam Skylie at bumaba pa sa banig kasama yang baklang Skyler na yan!”

“Napaka-bastos ng bunganga mong bata ka! Wala kang kaparatan husgahan kung sino ang mamahalin ni Knight! Palibhasa hindi man lang siya magkaron kahit na katiting na interes sayo!” Naiinis na singhal ni Glory.

“Bakit manang totoo naman ang sinasabi ko! Anong mapapala niya sa bakla? Pampalipas libog lang yan!”

“Tumigil ka na Crystal! Kung walang mabuting idudulot ang bibig mo isara mo nalang! O mas mabuti pang tahiin mo!” Pasigaw na singhal ni Glory sakanya.

“Dawson?!” Lahat sila ay napahinto ng marinig ang sigaw ni Skyler.

Papungas-pungas din itong bumababa sa hagdan.

“Sir Sky, good morning po!” Sabay-sabay na bati ni Jenny, Lena at Glory pero si Crystal ay hindi man lang tinapunan ng tingin si Skyler.

Agad naman ngumiti si Skyler sakanila. “Magandang umaga din po sainyo!”

“Si Dawson po?” Agarang tanong nito.

“Wala siya sir Sky! Nagtrabaho po” Sagot ni Glory sakanya.

“Upo na po kayo at ihahanda ko na po pagkain niyi sir!”

“Wag niyo na po akong i-po! Mas matanda po kayo sakin. Tsaka Sky nalang po. Mas maganda po pakinggan” Nakangiting sabi nito at umupo.

“H-hindi po pwede”

“Sige na nay Glory please! Hindi po talaga ako komportable sa Sir” Sabi nito habang nagpapacute. Napahinga naman ng malalim si Glory.

“Sige na nga! Wala naman akong magagawa e!” Natatawang sabi nito. Ngumiti naman si Skyler sakanya.

“Sabayan niyo na po akong kumain. Malungkot po kung akong mag-isa lang”

Tinignan naman ni Glory ang tatlo at tumango. Isa ito sa mga bilin ni Dawson ang sabayang kumain si Skyler kung gusto niya. At hindi nila pwede iyong hindi sundin.

“Sige, Sky”

“Sky anak? Saan ka pupunta at bakit bihis na bihis ka?” Nagtatakang tanong ni Glory kay Sky na kababa lang sa hagdan. Nakasuot siya ng short na hanggang taas ng tuhod ang haba at isang sando.

“Magpapaalam lang po ako sa mga katrabaho ko nay. Bibisitahin ko din po ang bahay ko” Nakangiting sabi nito habang bawak ang isang susi.

“Pero.. bilin ni sir Knight bawal ka daw lumabas”

“Sandali lang naman po ako nay e”

“Bawal talaga Sky. Ako ang mapapagalitan”

“Sige na nay… please” Pakiusap ni Sky habang nagpapacute pa.

“Sumama ka nalang po kaya nay? Sandali lang naman tayo” Pakiusap pa niya kay Glory.

Nagdadalawang isip naman tinignan ni Glory si Sky. “Hindi talaga pwede Sky”

Simangot naman si Skyler. “Sige na nga! Tara na! Bilisan natin!”

Napangiti naman si Skyler ng magbago ang isip nito.

“Hep! Magpalit ka muna ng damit!” Pigil ni Glory.

“Ha bakit naman nay? Ayos naman damit ko ah?”

“Wag ka ng maraming tanong! Magjacket ka tsaka jogging pants! Bilis!”

Kahit nagtataka ay sumangayon nalang si Skyler.

“O-okay”

“Ang ganda naman pala ng bahay mo Sky!” Manghang-manghang sabi ni Glory habang minamasdan ang buong bahay.

Nakapunta na sila sa ospital. Nakapagpaalam na din ng maayos si Skyler. Dinahilan niya na lilipat siya ng trabaho. Umiyak pa nga silang lahat dahil aalis na daw ang pinakamaalaga at pinakamagaling na doctor nila. Si Luis naman ay halos ayaw pakawalan si Skyler sa mga yakap niya. Pero sa huli wala naman talaga silang magagawa.

“Ang laki ng bahay mo nak! Ikaw lang mag-isa dito?” Ngumiti naman si Skyler at tumango.

Tumalikod na si Skyler para kumuha ng maiinom. Habang si Glory naman ay patuloy lang sa pagtingin sa loob. Nahinto ang tingin niya ng makita ang tatlong malalaking portrait na nakasentro sa loob.

Isang magandang babae na kamukha-kamukha ni Skyler ang nasa gitna. Sa kaliwa naman ay si Skyler at sa kanan naman ay babae din na kamukhang-kamukha ng nasa gitnang portrait pero mas bata lang ito.

Ang pinagkaiba lang nila ay mga buhok. Magkakamukha silang lahat.

“Nak? Sino tong nasa portrait ang ganda naman niya!” Nakangiting sabi ni Glory.

“Mama ko po yung nasa gitna. Yung isang babae naman kapatid ko” Sagot ni Skyler habang nagtitimpla ng juice sa kusina.

“San babae? Mukha silang tatlong babae!” Biro ni Glory.

“Nay naman! Syempre ako yung nasa kaliwa yung maikli ang buhok!” Natatawang paliwanag nito.

“Anong pangalan ng nanay mo?”

“K-kylie” Nauutal na sabi ni Skyler.

“Eh etong kapatid mo?”

“S-kyli-” Nahinto sa pagsasalita si Skyler ng marinig ang tunog ng phone niya.

“Patay tayo nay!” Nanlalaking matang sabi ni Skyler habang nakatingin sa phone niya. 53 miscalls at 109 message na galing lahat kay Dawson.

“Lagot talaga tayong bata ka!”

Tumunog ulit ang phone ni Skyler. Dahan-dahan niyang pinindot ang answer button.

“H-hello Dawson?” Kinakabahan niyang sagot.

“Where are you Skyler?!”

Chapter 13

“Where are you Skyler?!” Seryoso at mahinahon pero mapanganib na tanong ni Skyler.

Si Glory naman ay kitang namumutla na sa takot. Si Skyler naman ay napakagat nalang sa labi.

“A-ahmm” Kinakabahan at nauutal na bulong nito.

“I’m asking where the hell are you!” Napaiktad at nailayo ni Skyler ang phone niya sa tenga ng sumigaw si Dawson. Pati na din si Glory ay napapikit.

“N-nasa bahay k-ko..”

“P-pauwi na din ako..” Kinakabahang sagot niya dito.

“Make it fast. Binabalaan kita”

“O-okay” Yan nalang ang naisagot ni Skyler.

“Drive safe. I love you” Huling sabi ni Dawson pagkatapos ibaba ang tawag. Hindi alam ni Skyler kung matutuwa ba siya o matatakot sa paraan ng pagsabi nito.

“Nay?! Tara na ho! Galit na ho siya!” Nagmamadaling sabi ni Skyler at dinala ang paper bag na may lamang nga importanteng bagay sakanya.

“Jusmiyo ka talagang bata ka!”

“Alas-singko pa lang po nang hapon bakit nakauwi na si Dawson?” Nagtatakang tanong ni Skyler habang sinasara ang pintuan ng bahay niya.

“Nakalimutan kong sabihin sayo, alas-kwarto trenta ang uwi niya!”

“Patay talaga tayo nito nay!”

“Patay talaga!”

Mabilis silang sumakay kay Kevin at mabilis iyong pinaandar ni Skyler pauwi. Habang nagdra-drive hindi pa din maalis ang kaba ng nararamdaman niya. Iba talaga magalit si Dawson. Ibang-iba. Nakakatakot.

“What did I told you manang Glory?” Agad na bungad ni Dawson ng makapasok sila Skyler sa sala. Naka-dikwatro itong nakaupo habang seryosong nagkakape pero binaling agad ang tingin kila Skyler ng makarating ito.

“A-ahmm. W-wag pong p-papalabasin s-sir” Kinakabahang sagot nito. Kahit seryoso ang mukha ay galit pa din ang itsura nito na tila pinipigilan niya pa. Hinawakan naman ni Skyler ang kamay ni Glory.

“And what did you do?” Seryoso pang tanong nito habang hindi inaalis ang tingin kay Glory.

“P-pinalabas po”

“Dawson! Wag mo naman pagalitan si nay Glory! Ako naman nagpumilit e!” Hindi na nakatiis si Skyler at sumabat na. Nanginginig na kase ang kamay ni Glory sa takot.

“Kailangan niyang matuto nang hindi sinusuway ang mga utos ko!”

“Dawson naman! Sakin ka nalang magalit please! Sakin nalang wag nalang kay nay Glory! Kasalanan ko naman talaga e!” Pagmamakaawa pa ni Skyler dito at hindi inalis ang titig kay Skyler.

Tinitigan ito ni Dawson ng ilang minuto ay napamura. “Fuck! How can I resist him?” Mahinang bulong nito.

“Go upstairs mag-uusap tayo” Seryosong sabi nito.

Tinitigan naman siya ni Skyler at hindi pa binibitawan ang kamay ni Glory. “You can go now manang”

Tumingin naman si Glory kay Skyler at nagpasalamat pagkatapos ngumiti.

“Umakyat ka sa taas. Mag-uusap tayo!” Utos niya. Mabilis naman sa alas-kwarto ay tumakbo paakyat si Skyler dala-dala ang mga gamit niya.

“My lil silly flower, you’re driving me crazy!” Natatawang bulong niya bago sumunod paakyat.

“Explain” Singhal ni Dawson habang nakaupo sa sofa habang si Skyler naman ay nakaupo sa kama nila.

“K-kaya lang naman ako umalis Dawson kase gusto ko lang magpaalam s-sa mga katrabaho ko” Paliwanag nito.

“And?”

“T-tsaka binisita ko lang bahay ko”

“Promise hindi ko na talaga uulitin! Magpapaalam na ako sa susunod!”

Napahinga naman ng malalim si Dawson. “Dapat sinabi mo sakin! I can drive for you! I can take you there!” Inis na sabi ni Dawson.

“Pero may trabaho ka” Bulong naman na sagot ni Skyler.

“I can make time for you! Kahit anong oras pa yan! Sabihin mo lang”

“Ayaw kasi kitang maistorbo”

“Hindi ka naman istorbo sakin e!”

“But-”

“No more buts my Sky!”

“Bakit kasi ayaw mo akong palabasin?” Nakangusong tanong ni Skyler.

“B-because..” Nauutal na bulong nito.

“Mapanganib na ang panahon ngayon! Paano nalang kung may nangyari sayo?! Wala ako sa tabi mo para protektahan ka?!”

Sa hindi malamang dahilan ay bigla nalang napangiti si Skyler dahil sa mga sinabi ni Dawson. Tumayo siya at tinawid ang pagitan nila ni Dawson ay mabilis na umupo sa mga hita nito paharap.

“Ang sweet naman ng asawa ko!” Nakangiting sabi ni Skyler habang hawak ang magkabilang pisngi ni Dawson. Si Dawson naman ay nakayakap sa mga bewang ni Skyler.

“Kiss me” Maotoridad na utos nito. Hindi naman nagatubiling halikan ni Skyker ito. Isinukbit niya ang kamay niya sa leeg nito at lalo naman siyang hinapit ni Dawson para palalimin ang halik.

“You should be punish!” Bulong nito.

“Our wedding will be move next week. Wala ka nang magagawa. Hindi ka pwedeng kumontra. Parusa yan sayo!”

Ngumiti naman si Skyler sakanya at mas lalong ikinapit ang kamay nito sa leeg.

“Ang saya naman pala ng parusa mo!” Natatawang sabi nito.

“Kailan ko pa bang sumuway ng sumuway?”

Napatingin naman si Dawson sakanya ng masama at magkadikit ang kilay. “I’m telling you! Don’t you dare. Don’t you even dare my Sky! Hindi mo magugustuhan”

Hinawakan naman ni Skyler ang mukha niya at hinahagod-hagod ang kilay nito. “Sabi ko naman sayo wag mong pinagdidikit yang kilay mo!”

Hindi naman mapigilang mapapikit ni Dawson at damhin ang hagod ng maiinit na daliri ni Skyler sa kilay niya.

“Please dont do it again. I’m scared and worried at the same time” Bulong nito at isinubsob ang mukha sa dibdib ni Skyler.

“As you said my love” Nakangiting sagot naman ni Skyler at hinalikan ang ulo ni Dawson.

2 days before the wedding…

“Saan ka pupunta Dawson?” Nagtatakang tanong ni Skyler habang inaayos ang necktie nito. Si Dawso  naman ay parang baliw na nakatitig kay Skyler habang hawak ang bewang nito. Sa laki ni Dawson ay habang balikat niya lang si Skyler kaya nakayuko siya para mamasdan si Skyler.

“Tatapusin ko na lahat ng trabaho sa opisina. Bukas lilipad ba tayo papuntang France. We will stay there for a week” Paliwanag nito at hinalikan ito sa noo.

“Masyado mo naman atang pinapagod ang sarili mo. Baka pag ikakasal na tayo magkasakit ka!” Pananakot nito.

“That’ll never be happen. Kung magkakasakit man ako, kahit gumagapang nalang ako. Gagapang talaga ako makasal ka lang sakin!” Natatawang sabi nito.

“Gustong-gusto mo talaga akong matali sayo ano?”

“Syempre naman! Hindi na kita pakakawalan pa!”

“Now, kiss me” Utos ni Dawson sakanya. Tumingkayad at kumapit naman si Skyler sa leeg niya at siniil ito ng halik.

“I feels like, kaya ko nang magtrabaho ng walang kain dahil sa napakasarap mong halik!” Biro nito. Natawa naman si Skyler sakanya at pabirong hinampas ito ng sa braso.

“Ikaw! Wag na wag kang papalipas ng gutom! Baka magkasakit ka! Tyaka bawas-bawasan mo pagiging workoholic!” Sermon sakanya ni Skyler.

“Para naman sayo to e! Para may ipakain ako sayo ng madami! Pambili ng leche flan! Damit, sapatos, accessories!”

“Nako Dawson! Ginagawa mo akong maluho!”

“Dapat lang! You deserve the best of the best!” Bulong niya at hinapit si Skyler at siniil ng halik.

“Nambola ka! Sige na at magtrabaho ka na!” Natatawang sabi ni Skyler habang palabas sila sa kwarto nang magkahawak ang kamay.

“Itinataboy mo na ba ako mahal ko?” Nakangusong sabi ni Dawson. Hindi naman maiwasang matawa ni Skyler dito at kinurot ang pisngi at hinalikan.

“One more!” Parang bata nitong sabi.

“Aba tama na Dawson! Nakakarami ka na!” Sumimangot naman si Dawson.

“Kiss lang e! Ang damot!” Bulong nito nanh nasa labas na sila at nakasimangot pa din.

Nakasimangot siyang naglakad papunta sa kotse. Tawa naman ng tawa si Skyler.

Bago pa man niya buksan ang kotse ng tinawag siya ni Skyler. “Dawson!” Tumingin naman si Dawson habang nakasimangot pa din.

Mabilis na tumakbo si Skyler sakanya at inangkla ang kamay nito sa leeg ng asawa at hinalikan.

Hinapit naman ni Dawson ang bewang nito at mas pinalalim ang halik.

“Ayan ha! Tama na!” Natatawang sabi ni Skyler pagkatapos ng halikan nila.

“Sweet. Aalis na ko. Baka hindi ako makaalis dahil sayo”

“Bye bye!” Kaway ni Skyler sakanya.

“I love you my Sky!” Sigaw ni Dawson pagkatapos ibaba ang bintana ng kotse.

“I love you too Dawson! Drive safe!” Sigaw din nito at nagflying kiss.

Hindi naman maiwasang mapangiti ni Dawson. Mabilis niyang pinaandar ang kotse paalis. Baka hindi siya makaalis dahil kay Skyler. Nakangiti niyang binaybay ang daan papunta sa kompanya niya.

Nawala ang tingin niya sa daan ng mag-ring ang phone na nasa bag. Kahit nagdradrive, kinuha ni Dawson ang phone sa isang kamay.

Nakunot ang noo niya ng unknown number iyon. Bago pa man mamatay ay sinagot niya na at niloud-speaker at pinatong iyon sa harap niya.

“Hello who’s this? Knight Lewis speaking” Nakangiting sagot niya rito.

“We need to talk” Nakunot ang noo niya ng marinig ang boses ng babae.

“Who are you?”

Mabilis na naapakan ni Dawson ang preno ng sasakyan ng marinig ang pangalan ng kausap. Tila nabuhusan siya ng malamig na tubig at natauhan.

“This is Skylie”

Chapter 14

“Tara na ho manang” Aya ni Skyler kay Glory. Papunta sila ngayon sa grocery para mamili ng pagkain sa bahay. Wala naman din ginagawa si Skyler kaya naisipan niyang sumama. Maaga pa lang din naman. Alas-siete palang at tulog na tulog pa si Dawson dahil sa pagod. Anong oras nalang din kase siya nakauwi kagabi dahil tinapos niya ang lahat ng trabaho para wala na siyang gagawin ngayong araw kundi maghanda para sa kasal nila bukas.

“Sigurado ka bang sasama ka? Alam naman nating ikaw ang unang hahanapin si sir kapag nagising siya”

“Wag ho kayong mag-alala nay. Bagsak na bagsak po si Dawson! Masyadong pinagod ang sarili kahapon! Siguradong mamaya pa magigising yon!” Natatawang sabi ni Skyler.

“Sige na ngang bata ka! Bilisan nalang natin para maabutan pa nating siyang tulog! Baka mapagalitan na naman tayo!”

“Nay kaya niyo ho ba? Ako nalang kaya magbuhat niyan papasok?” Alok ni Skyler habang binababa sa sasakyan ang mga pinamili niya.

“Ayos lang ako anak sige na bilis! Baka gising na ang asawa mo!” Ngumiti naman si Skyler dito. Mabilis na tumalikod si Glory dala-dala ang mga pinamili nila.

Napaupo naman si Skyler sa kotse niya ng bigla siyang kinabahan. Hindi niya maintindihan ang nararamdaman. Parang may mali. Ipinilig nalang ni Skyler ang ulo niya at mabilis na hinugot ang susi ng kotse na si Kevin at binulsa iyon kasama ng susi ng motor niya na si Kyle.

Mabilis siyang naglakad papasok ng bahay. Pabagal ng pabagal ang hakbang niya sa di malamang dahilan. Pabigat ng pabigat ang katawan niya na parang ayaw niyang pumasok ng bahay.

Pilit lang inaalis ni Skyler ang takot at mabilis na pumasok.

“Sir Sky? Kanina pa po kayo inaantay ni sir Knight” Agad na bungad sakanya ni Lena.

“Bakit daw?”

“Hindi ko din po alam. Nandun po siya sa garden” Tumango naman si Skyler at mabilis na tinahak ang daan papuntang garden.

Napangiti siya ng makita si Dawson na nakaupo duon at seryoso ang pagmumukha. Pero agad din napakunot ang noo ni Skyler ng may kaharap itong dalawang tao na nakatalikod naman sakanya kaya hindi niya ito makita. Isang malaking lalaki at babae.

Ngumiti siya at kumaway kay Dawson. Tipid naman ngumiti si Dawson sakanya.

Mabilis siyang naglakad papunta sa kinaroroonan ng tatlo. Agad siyang sinalubong ni Dawson, tumayo siya at mabilis na hinalikan sa labi si Skyler.

Namula naman ang mukha ni Skyler dahil sa ginawa nito.

“Oh my God!” Napatingin si Skyler sa matinis na sigaw ng babae.

Bigla nalang siyang nanlamig at nanigas sa kinauupuan niya ng makita ang babae. Lalo pa siyang nanigas ng makita ang katabi nitong lalaki. Halos hindi ito matignan ng maayos ni Skyler sa tiim ng titig nito.

“You! Who the hell are you!” Sigaw pa ng babae na nagpabaling ng tingin ni Skyler sakanya. Napa-awang naman ang bibig ni Skyler.

“I’m asking who the hell are you! Bakit magkamukha tayo?!”

Tila natauhan naman si Skyler at napakapit sa braso ni Dawson. “I’m S-skyker. S-skyler Davidson” Nauutal na sagot ni Skyler.

“Stop asking Skylie” Nanindig ang balahibo ni Skyler ng marinig ang boses na ilang taon niya ring hindi narinig. Yumuko siya at hindi sinalubong ang mga titig nito. Dahil natatakot siya. Takot na takot.

“You may talk now Mr. Hendrick. My husband is here” Nautauhan nalang si Skyler mula sa malalim na pag-iisip ng magsalita si Dawson habang hawak-hawak ang kamay niya.

Tumikhim naman si Mr. Hendrick o mas kilala bilang Nathan Hendrick. “Hindi na ako magpapaligoy-ligoy pa”

“Magtatatlong buwan nang buntis si Skylie at ikaw ang ama”

Tila nabuhasan ng malamig na tubig si Skyler sa narinig. Si Dawson naman ay napahigpit ang hawak sa kamay ni Skyler. Parehas sila ngayong gulat na gulat.

“N-no. I-its not true!” Tanggi ni Dawson dito.

“Hindi pwede” Sunod pa na ungos nito. Si Skyler naman ay napayuko nalang at pilit iniinda ang sakit na nararamdaman at mga luhang pilit na pinipigilan.

“Syempre pwede. Babae si Skylie. She can give you child and, here it comes!” Tila masayang sabi pa ni Mr. Hendrick na tila may pinapatamaan. Lalo naman napahawak si Skyler sa kamay ni Dawson.

Tama naman siya. Tama siya. Skylie can give Dawson childs. Hindi niya kayang gawin yon. Yun lang ang hindi niya kayang ibigay.

“Hell no! Hindi ko anak yan! Hindi ko anak yan!” Napalakas na ang boses ni Dawson. Mabilis naman siyang pinakalma ni Skyler.

“Anong gusto mong gawin ko dito Knight?! Ipalaglag?! Ikaw lang ang tanging gumagalaw sakin! We had a sex bago ako umalis 2 months ago!”

Napapikit si Skyler mula sa mga narinig mula sa bibig ni Skylie. Parang gusto niyang takpan ang tenga niya. Ayaw niyang marinig. Ayaw niyang maramdaman ang sakit. Ayaw niya na. Ayaw niya ng maramdaman ang sakit na dati niyang naramdaman.

“Fuck no! Ikakasal na ko bukas! Hindi sakin ang batang yan! Hindi saakin!” Pagtatanggi pa ni Dawson.

“Hindi ka na pwedeng magpakasal sa iba. Panindigan mo ang ginawa mo sa anak ko. Magpakalalaki ka” Singhal naman ni Mr. Hendrick.

“Pag-usapan niyong dalawa yan”

“One more thing. Hindi makakabuti sa buntis kung magkahiwalay kayo. Ipapadala ko nalang ang mga gamit ni Skylie dito mamaya”

“Fuck no!”

“Pag-usapan niyo yan” Huling singhal nito.

“You! Mr. Davidson, ihatid mo ko sa labas” Utos nito kay Skyler. Tumango naman si Skyler pero mabilis siyang hinatak ni Dawson pabalik.

“No. We have maids! Hindi katulong ang asawa ko!” Tanggi ni Dawson.

“But what if-”

“Hindi mo na narinig ang sinabi ko?! Hindi katulong ang asawa ko!” Bago pa man makapagsalita si Mr. Hendrick ay mabilis na pinutol ni Dawson ang mga sasabihin nito sa sigaw. Agad naman siyang pinakalma ni Skyler.

“O-okay lang Dawson. O-okay lang” Nakangiting bulong ni Skyler na pilit tinanggi ang sakit sa mukha.

“No my Sky!”

“Shhh. Ayos lang. M-mag-usap muna kayo..” Ayaw pa sanang bitawan ni Dawson ang kamay niya, pero pwersahang hinatak iyon ni Skyler.

“T-tara na po” Bulong ni Skyler kay Mr. Hendrick. Tumango naman to at naunang naglakad.

Pinilit ni Skyler na hindi pumatak ang mga luha niya. Mabilis niya itong sinundan.

Mabilis din silang nakarating sa garahe kung saan nakapark ang kotse nito.

Napahinto siya ng huminto din ito. Nakayuko lang siya at ayaw salubungin ang mga titig.

“Masakit ba? Skyler? Masakit ba anak?”

Chapter 15

“Masakit ba? Skyler? Masakit ba anak?” Bulong ni Nathan sa anak habang nakangisi.

Hindi naman makasagot si Skyler at nakayuko lang pilit na pinipipigilan ang mga luhang gustong lumabas sa mga mata niya.

Hanggat maaaari ay ayaw niyang umiyak sa harap ng walang kwenta niyang ama. Ayaw niyang magpakitang mahina dito.

“Nakakaawa ka naman”

“Bakit hindi mo nalang tanggapin na, walang magmamahal sa katulad mong mamamatay tao!” Tila naman sumabog na si Skyler sa galit. Hindi na nito natiis ang mga sinasabi nito.

“Hindi ako mamamatay tao!” Sigaw nito pabalik.

Naglalaban sila ng tingin. Walang gustong magpatalo. Walang gustong pumutol at mag alis ng tingin.

“Mamamatay tao ka! Sarili mong ina pinatay mo! Wala kang kwentang anak! Isa kang kahihiyan! Nakakahiya ka!”

“Bakla ka na nga! Mamamatay tao ka pa! Ina mo pa ang pinatay mo! Wala kang konsensya!”

“H-hindi ko pinatay si mama! Kasalanan mo yon! Hindi ko siya pinatay!”

Tila naman lalong nag-init ang ulo ni Nathan at mabilis na hinawakan ng mahigpit ang mga pisngi ni Skyler gamit ang mga palad nito. “Ikaw ang pumatay sakanya dahil baliw ka! Baliw ka! Naiintindihan mo ba?” Nanggagalaiting sigaw nito at mabilis na itinulak si Skyler.

Mabuting nagawa ni Skyler na balansihin ang sarili kundi ay sumalampak na siya sa sahig.

“Hindi ko alam kung bakit ka na naging doctor ng mga baliw! E baliw ka din naman!”

“Salot ka! Hindi ka nababagay sa mundo! Mamatay ka nalang sana!” Nawarak naman ang puso ni Skyler ng paunti-unti sa mga binibitawan nitong salita.

Kung makapagsalita siya ay parang hindi niya ako anak! Siya naman ang may kasalanan kung bakit nangyari yon! Hindi ako! Hindi ako!

“Hindi pa ba sapat na itinakwil mo ko bilang anak?! Inalisan ng karapatan bilang isang Hendrick?! Ano pa bang gusto mo?! Gusto mong mamatay ako?!”

“Sige! Hintayin mo! Mamatay din ako! Mamatay ako para sa ikakasaya mo!” Wala naman pinapakitang ekspresyon sa mukha si Nathan. Nakatitig lang ito kay Skyler.

Hindi na napigilan ni Skyler ang mga luha niya. Unti-unting bumagsak ang mga ito sa kanyang pisngi. Ilang beses niyang sinabi na hindi na siya iiyak, na hindi na siya magiging mahina. Pero hindi na niya kaya. Masyadong masakit. Masakit na masakit.

“Oo gusto kitang mamatay!” Pasigaw na singhal ng ama niya. Ngumiti naman ng mapait si Skyler at pinunasan ang mga luha nito.

“Wala kang karapatan gamitin ang apilido ko! Kahit apilido pa ng mama mo!”

“Hindi ko nga alam kung saan ka nagkakakuha ng kapal ng mukha para gamitin ang apilido ng taong pinatay mo!” Hindi sumagot si Skyler at nakatitig lang sakanya.

“Panakip butas ka lang! Parausan!”

“Ngayong magkakaanak na ang ate mo kay Knight, itatapon ka nalang niya!” Unti-unti nang napahagulgol si Skyler. Hindi niya ata kaya. Hindi ata. Ang iisang taong tumanggap sakanya at itatapon nalang siya. Kakalimutan. Saan na siya pupulutin ngayon?

“Hindi mo siya mabibigyan ng anak! Itatak mo yan sa kukute mo!” Singhal ni Nathan at dinuro nito ang ulo ni Skyler.

“Dapat namatay ka nalang sa mental na yon! Hindi ka na dapat nabuhay!”

Huminto si Skyler sa pagiyak at pinunasan ang mata sa hindi mabilang na pagkakataon.

“Sige! Tanggap ko! Panakip butas ako! Parausan ako! Kahit ano pang sabihin mo!”

“Pero hindi ako ang may kasalanan kung bakit namatay si mama!”

“Alam naman nating pareho kung sino ang may kasalanan!”

“Oo ako ang bumaril! Pero ikaw ang dahilan!”

“Wag mong isisisi sakin ang lahat! Buong buhay ko nagsisisi ako! Hinahanap ko yung kapatawaran na pinagkakait niyo!”

“Kung ako walang kwentang anak, mas wala kang kwentang ama!” Sigaw ni Skyler at dinuro ang ama niya. Tahimik lang si Nathan na pinakakinggan ang anak.

“Wag kang mag-alala! Wala akong balak guluhin ang ate at si Dawson!”

“Baka sa susunod na araw wala ka na ding aalahaning Skyler Davidson na kinamumuhian mo!”

“Wag kang mag-alala! Mamatay din ako! Malapit na!” Huling singhal ni Skyler at mabilis na tinalikuran ito pasakay kay Kyle. Mabilis niyang hinugot sa bulsa ang susi ni Kyle kasabay ng walang sawang pagtulo ng luha niya.

Agad niyang pinaandar si Kyle at hindi nilingon ang ama.

Pabilis ng pabilis ang pagtakbo niya kasabay ng paglabo ng tingin niya dahil sa mga luha.

Wala siyang paki sa mga sasakyan na nasa unahan. Nilalagapasan niya ito na parang wala lang. Hindi niya din pansin ang traffic lights at mga road sign. Mas lalo niya pinabilis ang takbo. Wala paki sa mga busina at sigaw ng mga tao.

Maayos at mabilis siyang nakarating sa bahay niya. Unti-unting tumulo ang mga luha ni Skyler kasabay ng paghagugol niya ng malakas. Lahat ng sakit ay isinigaw niya lang at iniiyak.

Sa sobrang sakit ay napaupo nalang si Skyler sa tapat ng pintuan ng sariling bahay. Wala siyang ginawa kundi umiyak ng umiyak. Sumigaw ng sumigaw. Iiyak ang sakit, isigaw ang sakit ang tanging paraan para maibsan ang nararamdaman.

Nang mahimasmasan ng konti, parang patay siyang naglakad papasok. Nabaling ang tingin siya sa tatlong malalaking portrait na nakasentro sa sala ng bahay niya. Si Kylie ang ina niya. Si Skylie ang ate niya at siya. Inilock niya ang pinto. Nagpatuloy lang siya sa paglakad hanggang makarating sa kusina.

“Ahhhh!” Malakas na sigaw ni Skyler kasabay ng pagbato ng mga gamit na kung anong makita niya.

Tuluyan na naman siyang napahagulgol sa sakit. “A-ayoko na! A-ayoko na!” Paulit-ulit niyang sigaw habang walang sawa dumadaloy ang masasaganang luha sa mata niya.

“Ahhh! A-ayoko na! P-please! A-ayoko na!” Parang batang nagmamakaawa. Ang dating maayos at malinis na kusina, at tila dinaanan ng bagyo sa gulo. Nagkalat ang mga gamit. Basag ba mga plato, baso at iba pang kagamitan.

“M-mama! A-ayoko na! S-susunod na ko sayo p-please!” Pagmamakaawa nito.

Nabaling ang tingin si Skyler sa kutsilyo na tumilapon dahil sa pagbato niya. Dahan-dahan niya itong inabot at mahigpit na hinawakan.

Nanghihina siyang tumayo. Dinaanan ang mga bubog sa sahig hindi alintana ang sakit at hapdi ng sugat na dulot nito sa paa niya.

Patuloy lang siya sa paglakad hanggang makarating sa sala niya. Bakas na bakas ang dugo bawat daanan niya dahil sa sugat sa mga paa. Wala pa rin hinto ang mga luha niya.

Huminto siya sa harap ng malaking portrait ng ina at lumuhod habang nakatingalang nakatingin duon.

Ngumiti siya ng mapait habang nakatitig. Napakaganda ni Kylie. Kamukhang-kamukha nila Skylie at Skyler. “S-susunod na ko m-mama. S-susunod na ko. H-hintayin moko”

Chapter 16

Hindi alintana ni Skyler ang sakit at hapdi ng talampakan dahil sa mga nakabaon na bubog dito. Hindi niya din pansin ang patuloy na pag-agos ng dugo mula duon.

Patuloy lang siya sa pag-iyak. Pilit iniiyak ang sakit na nararamdaman. Unti-unti niyang inilapat ang malamig at matulis na kutsilyo sa pulsuhan niya. Unti-unti niyang ibinabaon ito. Hindi na niya maramdaman ang sakit na dulot ng talim nito. Tila sakit lang ng puso ang nararamdaman niya. Mas masakit pa sa sugat sa kanyang pulsuhan at dugong walang patid sa pag-agos mula dito.

Palalim na nang palalim ang baon ng kutsilyo. Patuloy lang si Skyler sa paghiwa at pagbaon nito. “A-ayoko na! P-please! A-ayoko na!”

Napasigaw nalang si Skyler kasabay ng pagkabitaw niya sa kutsilyo na puno ng dugo. Hindi naman tumigil sa pagtagas ang dugo sa pulsuhan niya. Hindi niya na iyon pinansin at nakatitig lang sa malaking portrait ng kanyang ina.

Dahan-dahan siyang napangiti habang inaalala ang mga panahong kasama niya pa ang ina. Hindi naman niya napigilang mapaiyak pa lalo nang bumalik ang ala-ala kung paano nasira ang pamilya niya. Kung paano niya sinira ang pamilya niya.

Walang nagawa si Skyler kundi isigaw nalang ang sakit. “Ahhhh! A-ayoko na please! A-ayoko na!”

“M-maawa kayo! N-nagmamakaawa ako!”

N apaiktad si Skyler mula sa pagkakahiga ng biglang bumakas ang pinto ng kwarto niya ng ubod ng lakas.

Napapikit na ang mata niya at gusto nang magpahinga dahil sa pagod. Pagod sa eskwela at pagod sa kumpanya. Sa apat na taong ginagawa niya ito ay hindi pa din masanay ang katawan niya sa pagod. Bawat araw na nagdadaan ay lalo pang napapagod ang katawan.

“Anong nabalitaan kong bakla ka daw?!”

Nanggagalaiting sigaw ni Nathan kay Skyler.

Tila naman naputol ang dila ni Skyler at hindi nakasagot.

Totoo naman ang sinabi niya. Bakla ako. Ano bang magagawa ko ganito ako.

“Sumagot ka!”

Lalo pa siyang napaiktad ng sumigaw ito.

Yumuko lang si Skyler at hindi kayang salubungin ang pamatay na titig ng ama. “Wag mong sigawan ang anak natin Nathan! Makipag-usap ka ng maayos!”

Napa-angat ang tingin ni Skyler ng marinig ang boses ng inang si Kylie. Nakita niya naman sa likod ang Nag-aalalang mukha ni Skylie habang nakatitig sakanya.

“Tsaka wala naman problema kung bakla ang anak natin! Ikaw lang ang naglalagay ng problema!”

Napangiti naman ng maliit si Skyler mula sa narinig sa ina. Tanggap siya ng ina. Tanggap siya ni Kylie.

“Ikaw ang problema Kylie! Masyadong mong kinukunsinti yang anak mong yan! Kaya lumalaki ng paurong!”

“Tumigil ka nga Nathan! Walang mali sa anak ko!”

“Hindi siya pwedeng maging bakla! Ano nalang sasabihin ng mga tao sa kompanya?! Bakla ang anak ng may-ari ng napakalaking kompanya?!”

“Isa yong kahihiyan Kylie! Kahihiyan!”

Nadurog naman ng ilang beses ang puso ni Skyler sa sinabi ng ama.

Kahihiyan? Kahihiyan ako? Sa apat na taong buhay ko na pinagtratrabahuhan ko ang kompanya, kahihiyan pa din ako? Hindi ko naranasan maging bata dahil sa lintik na kompanyang iyan! Hindi!

“Oo papa. Bakla ako. Hindu ako pero hindi kahihiyan”

Buong tapang na sabi ni Skyler sa ama niya.

Nanggalaiti naman sa galit si Nathan at mabilis na hinablot si Skyler at sinapak. Sa lakas ni Nathan bumagsak si Skyler sa sahig at putok ang labi.

“Nathan!”

“Pa!”

Sabay na sigaw ni Kylie at Skylie.

“Wala kang utang na loob! Walamg kwenta!”

Pilit na hinahawakan ni Skylie at Kylie si Nathan. Pero walang pasabing tinulak ni Nathan ang dalawa palabas at mabilis na sinarado at kinandado ang pinto ni Skyler.

“Wala akong anak na bakla!”

Sigaw nito at mabilis na tinayo si Skyler at pinaulanan ng suntok.

“Nathan buksan mo to!”

“Nagmamakaawa ako! Wag mong sasaktan ang anak ko Nathan! Nathan!”

Umiiyak na sigaw ni Kylie sa labas ng pintuan ni Skyler.

Wala naman sawang binugbog ni Nathan si Skyler. Nilabas lahat ng galit sakanya. Walang paki-alam kung duguan na ang anak.

Hindi lumaban si Skyler. Tinanggap lahat ng suntok niya. Kahit sumuka na siya ng dugo ay hindi siya lumaban. Hinayaan niya lang ito.

“K-kylie! Kunin mo yung susi sa kwarto bilis!”

Utos ni Skylie kay Kylie. Mabilis naman tinakbo ni Skylie ang kwarto nila Skylie para kuhanin ang susi.

“Wala kang kwentang anak kakahiyan ka!”

Patuloy pa din sa pagbugbog si Nathan. Hindi alintana kung mamatay man ang sariling anak.

“A-ayoko na.. p-please! P-patayin mo nalang ako!”

Napahinto naman si Nathan sa pagbugbog kay Skyler ng bumulong ito. Mabilis itong natauhan at lumayo kay Skyler.

Sa takot naman si Skyler ay hindi na inalintana ang sakit ng katawan at sumiksik sa tabi ng mesa sa kwarto niya.

“S-skyler anak?”

Umiiyak na bulong ni Nathan. Tila natauhan sa ginawa habang minamasdan ang halos duguang mukha ni Skyler at ulo nito.

“W-wag kang lalapit!”

Sigaw ni Skyler at ginawa ang lahat ng makakaya para makatayo at mabuksan ang drawer niya at ilabas ang baril sa loob nito.

Mabilis niya itong kinasa at tinutok sa ama. Gulat na gulat naman na nakatingin si Nathan kay Skyler.

“A-anak…. H-hindi ko sinasadya”

Bulong ni Nathan at unti-unting lumalapit kay Skyler.

“S-sinabi kong wag kang lalapit!”

Agad naman napahinto si Nathan sa paglapit ng sumigaw ang anak.

“S-skyler anak!”

“Bunso!”

Mabilis na sigaw nila Kylie at Skylie ng makapasok sa kwarto. Napaiyak silang pareho sa itsura ni Skyler.

“Papa! A-anong ginawa mo!”

Umiiyak na sabi ni Kylie.

Parang wala namang naririnig si Skyler. Nakatitig lang ito kay Nathan habang nakatutok ang baril sakanya.

“W-walang hiya ka Nathan! Bakit mo ginanito ang anak ko!”

Umiiyak na sabi ni Kylie. Wala naman masabi si Nathan dahil nabigla din siya sa nangyari.

“B-bunso please… Ibaba mo na yan..”

Pakiusap ni Skylie habang dahan-dahan lumalapit kay Skyler. Hindi naman siya pansin si Skyler at nakatitig lang Nathan.

“B-bunso? Si ate ’to.. Ibaba mo na yan. A-ayaw mong natatakot ang a-ate diba?”

Tuluyan ng nahawakan ni Skylie ang kamay ni Skyler na may hawak na baril. Pilit niyang inaalis dito ang baril.

Nabigla si Skyler ng tumakbo papunta sakanya si Nathan kaya mabilis niya tinabig si Skylie at pinutok ang baril. Hindi na niya nakita kung saan niya ito naiputok.

“K-kylie?!”

Napamulat ang mata ni Skyler ng bumulong ama. Halos manlumo si Skyler ng makitang duguan ang dibdib ng sariling ina.

“M-mama?”

Bulong ni Skyler habang umiiyak at lumalapit.

“Wag kang lalapit baka mapatay kita!”

Napahinto naman si Skyler sa paglapit habang napaupo at umiiyak na nakatitig sa duguang ina.

“A-ate?”

Umiiyak na singhal ni Skyler at mabilis na gumapang sa walang malay na Kylie.

Mabilis niyang yinakap ito pero nanginig siya ng makita ang dugo sa ulo nito.

“A-ate!”

Sigaw niya at pilit na tinatapik ang pisngi ni Skylie.

“Wag kong hahawakan si Skylie! Baliw ka!”

Sigaw ni Nathan at mabilis na sinipa si Skyler paalis kay Skylie.

Walang nagawa si Skyler kundi umiyak. Pinanood niya kung paano pumasok ang mga tauhan ng ama niya at ilabas ang ate at ina niya.

“H-hindi ko sinasadya! H-hindi ko sinasadya!”

Sigaw ni Skyler habang nakatakip ang dalawang tenga.

“H-hindi ko k-kasalanan yon diba? H-hindi diba?”

Parang baliw na kinakausap ang sarili.

“H-hindi ako! Hindi ako ang bumari! H-hindi ako ang tumulak! Sinungaling ka!”

Sigaw niya pa na parang may kinakausap.

“A-ayoko na! Ayoko na please!”

“Ayoko na! Ayoko na!”

“Ahhhhhh!” Napasigaw si Skyler sa sakit ng magbalik lahat ng nangyari sa utak niya.

Nandidilim na ang paningin at nahihilo na din siya. Hindi na din niya mabukas ang mata sa pagod. Mabilis na bumagsak ang katawan niya sa malamig na marmol na puno ng dugo.

Mapait siyang napangiti. “M-malapit na ko m-mama. M-makakasama na k-kita” Huling bulong ni Skyler bago tuluyang lamunin ng dilim.

Chapter 17

Pagkarating na pagkarating ni aling Deleng sa bahay ni Skyler para maglinis ng garden nito at alagaan ang mga halaman niya, napakunot ang noo ni Deleng ng makita ang motor ni Skyler. Siya ang binabayaran ni Dawson para magalaga sa garden ni Skyler at mga halaman nito.

Alam niyang motor ni Skyler yon dahil sa tagal niya ng kapitbahay si Skyler, ay nakikita niya itong nakasakay madalas sa kanyang motor lalo na pag papasok ito ng trabaho.

Mabilis na naglakad si Deleng papunta sa motor ni Skyler. Ilang segundo niya din itong tinignan bago dumiretso sa pintuan nito. Pero labis siyang nagtaka ng nakasara ang pinto ni Skyler.

“Sky?” Tawag na sigaw siya at kinatok ang napakalaking pintuan nito. Wala naman siyang susi ng bahay dahil ang kabilin-bilinan ni Dawson ay garden lang ang lilinisin niya, hindi kasama ang mansyon ni Skyler kaya walang siyang susi nito. Tanging gate lang ang may susi siya at dun sa maliit na storage room sa likod ng bahay ni Skyler.

Lalo pa siyang nagtaka at nag-alala na rin dahil walang sumasagot. Dati-rati naman ay isang tawag lang ni Deleng kay Skyler ay mabilis na itong lalabas lalo nat pag bibigyan niya ito ng ulam.

“Sky?” Sigaw pa ni Deleng at patuloy sa pagkatok.

Nilukuban na ng kaba si Deleng ng makailang beses siyang kumatok ay hindi pa din bumubukas ang pinto at walang sumasagot. Sigurado naman siyang nandito si Skyler dahil sa tsinelas nito sa tabing pinto.

Hindi na nagdalawang isip sumampa si Deleng sa plantbox sa harap ng bintana ni Skyler para silipin ito sa loob.

May kataasan din kase ang bintana niya at malalaki ito.

“Dyos ko! Mahabaging langit!” Hindi makapaniwalang singhal ni Deleng habang hawak-hawak ang dibdib niya.

Kitang-kita niya ang nakahigang Skyler sa marmol nitong sahig habang duguan.

Tila tumaas naman ang prisyon ni Deleng at nahirapan sa paghinga. Pero kahit ganon ay pinilit niya paring makababa ng maayos at mabilis na tumakbo papunta sa backdoor ni Skyler.

Ilang beses niya iyong sinubukang buksan pero wala nakasara din ito. Inikot na din ni Deleng ang paningin sa buong lugar pero wala siyang makitang makapagbubukas ng pinto.

Natatakot at kinakabahan siya para kay Skyler. Kahit tahimik at hindi pala-kaibigan si Skyler at alam niyang mabuting bata ito.

“A-anong gagawin ko?!” Natataranta niyang sabi. Pabalik-balik siya sa frontdoor at babalik ulit sa back door sa sobrang kaba dahil hindi malaman ang gagawin.

“A-asan ba a-asawa nito?!” Bulong niya at mabilis na kinuha ang cellphone sa bulsa kahit nanginginig na sa takot at nyerbos. Mabilis niyang pinindot ang number ni Dawson at nanginginig na tinapat ito sa tenga niya.

Isang beses palang itong tumunog ng sagutin agad ito ni Dawson. “Hello aling Deleng? May problema ba?”

Agad na panimula ni Dawson. Hindi naman nagligoy-ligoy pa si Deleng. “S-si Sky!”

---

“Tell me! Why are you doing this?” Mahinahon na tanong ni Dawson kay Skylie.

Halos kalahating oras na din silang nakaupo pero ngayon palang nagkalakas ng loob si Dawson na magtanong. Pinapahupa niya ang galit niya baka ano pang magawa o masabi niya rito.

“Wala akong ginagawa! Kinukuha ko lang kung anong dapat saakin at sa anak natin!” Singhal pabalik ni Skylie.

Napahilamos naman ng palad sa mukha si Skyler sa sobrang frustration. Bakit ngayon pa? Kasal na nila bukas ni Skyler.

Agad naman nagbalik si Dawson sa hisyo ng maalala si Skyler. Kalahating oras na itong wala. Ang sabi nito ay ihahatid niya lang si Mr. Hendrick at hahayaan silang mag-usap.

“Manang Glory!” Mabilis na tawag ni Dawson sa katulong. Hindi naman nagkadaugagang lumapit si Glory sakanya.

“Where’s my husband?” Agad na tanong nito.

“Hinatid po si Mr. Hendrick sa garahe” Mahinahon na sagot nito. Agad naman nagsalubong ang kilay ni Dawson dahil duon.

Hinatid? Ganun ba kalayo ang garahe nila para umabot ng kalahating oras?

“What?! It’s half an hour already! Wala ba siya sa loob?!” Naiinis pero may halong pag-aalalang tanong ni Dawson.

Lalo pa siyang nag-alala. Hindi niya ngayon alam kung anong iniisip ni Skyler. Siguradong nasaktan ito ng sobra-sobra.

Bakit ba kase hindi nalang sila pwedeng maging masaya? Kailangan may hahadlang pa

“H-hindi pa po pumapasok” Nauutal na sagot ni Glory.

Agad nilukuban ng kaba si Dawson dahil duon. He felt something wrong. Hindi siya mapakali.

“Fuck!” Mura ni Dawson at mabilis na tumayo at hindi man lang binigyan ng pansin si Skylie.

“Wait where are you going?” Sigaw ni Skylie sa paalis na Dawsin pero parang wala lang siya kay Dawson at hindi man lang nilingon ito.

“Hey! We’re not done talking yet!”

Mabilis na nagtungo si Dawson sa kwarto nila pero wala siyang Skyler na nadatnan. Mabilis siyang bumaba at inikot ang bahay kabilang ang garden pero wala talaga siya.

Huling pinuntahan ni Dawson ang garahe at napamura siya ng wala si Kyle duon.

Kinabahan na siya. Yes, he knew Skyler is the best driver but hindi niya pa din mapigilang mag-alala lalo nat nasaktan si Skyler.

Mabilis niyang kinuha ang phone. Hindi pa man niya napipindot ang number ni Skyler ng tumunog ito. Napakunot ang noo niya ng makitang si manang Deleng ang tunatawag sakanya. Hindi naman siya nagdalawang isip na sagutin yon. Baka may problema lang sa bahay ni Skyler at matanong niya na din kung nanduon ba si Skyler para kahit paano naman ay mapanatag ang loob niya.

“Hello aling Deleng? May problema ba?” Agad na bungad niya rito. Nagtaka si Dawson ng marinig ang malalalim na hininga ni Deleng mula sa telepono.

Tila bombang sumabog ang dibdib ni Dawson ng marinig ang masamang balita ni Deleng sakanya. Hindi siya nakagalaw at tila napako sa kinatayuan niya. “S-si Sky! D-duguan sa loob ng bahay niya!”

---

“My Sky!” Mabilis na sigaw ni Dawson ng makababa siya sa kotse. Kitang-kita niya ang motor ni Skyler na nakaparada sa harap ng bahay at tsinelas nito sa harap ng pintuan nito.

Mabilis siyang lumapit sa pinto at kinatok iyong ng paulit-ulit. “S-skyler!”

“K-knight! Sirain mo na! B-baka ano nang nangyari sakanya!” Agad na singhal ni Deleng.

Malakas naman na sinipa ni Dawson ang pintuan ng paulit-ulit. Hindi alintana ang sakit na dulot nito sa kanyang paa. Nang tuluyang masira ang door knob sinipa pa ni Dawson ito ng isang beses at tuluyan na itong bumukas.

Mabilis siyang tumakbo papasok. Nanlambot ang mga tuhod ni Dawson ng makita ang magulong kusina ni Skyler. Lalo pa siyang natakot ng makita ang bakas ng dugo sa sahig.

Mabilis niya itong sinundan. Ganun nalang ang panlalaki ng mata niya kadabay ng pagtulo ng luha niya.

“Fuck my Skyler! W-what have you done!”

Chapter 18

“M-mommy!” Singhal ng umiiyak na Dawson at mabilis na tumakbo payakap sa ina niya.

Halos isang oras na din siya dito sa labas ng operating room. Puno ng dugo ang damit niya pati na din ang kamay niya.

Halos hindi siya nakagalaw ng makita ang kalagayan ni Skyler kanina. Ngayon, nakikipaglaban si Skyler para sa buhay niya.

“M-mommy! Y-yung asawa ko!” Parang batang nagsusumbong na sabi ni Dawson at lalo pang umiyak. Walang nagawa si Delia kundi yakapin ang anak. Ngayon lang umiiyak ng ganito si Dawson.

Ni hindi ata umiyak si Dawson noong iniwan siya ni Skylie. Naglasing lang siya nang naglasing. Pero hindi siya umiiyak.

“Okay lang siya” Pag-aalo ni Delia sakanya.

“H-hindi mommy! H-hindi okay asawa ko!” Umiiyak pa nitong sabi.

“Magiging okay din siya. Magtiwala ka sakanya”

Pinagmamasdan naman ni Knight ang anak niyang parang batang nakayakap sa ina niya. Napangiti siya ng maliit dahil kahit anong tapang at lakas ni Dawson ay may kahinaan pa rin ito na sakanila niya lang pinapakita. Hindi din siya nagbago. Mama’s boy pa din.

---

Agad napatayo si Dawson ng lumabas ang doctor sa operating room.

“D-doc? H-how’s my husband?” Mabilis at walang paligoy-ligoy na tanog ni Dawson.

“He is stable as of now. Buti nalang hindi tuluyang naputol ang ugat niya sa pulsuhan” Nakahinga ng maluwag si Dawson dahil sa sinabi ng doctor.

“Pero kailangan natin siyang masalinan ng dugo sa lalong madaling panahon. Maraming dugo ang nawala sakanya”

“Ako doc! K-kumuha kayo ng dugo sakin! Kahit gaano pa kadami!” Mabilis na pagprepresinta ni Dawson.

“We need AB type of blood”

“A-AB?” Nauutal sa tanong ni Dawson. Type B kase si Dawson.

“M-mommy type B ako..” Mahinang bulong ni Dawson. Si Knight naman ay B din at si Delia.

“Wag kang mag-alala anak. Kami na ang bahalang humanap ng dugong isasalin sakanya. Bantayan mo nalang siya” Bilin ni Delia. Sumang-ayon naman si Dawson.

Maya-maya pa ay may lumapit na nurse sa doctor na kausap nila at binulungan ang doctor. Nginitian naman ng doctor ang nurse bago hnalis.

“Meron na daw pong dugong isasalin sakanya” Nakangiting sabi ng doctor.

Nagliwanag naman ang mukha ni Dawson sa magandang balita. “T-talaga?! Sino daw?! Magpapasalamat lang ako”

“Ayaw daw po pasabi ang pangalan”

“Pero kasunod niyo lang daw pong dumating dito sa ospital”

“Lalaki ba siya o babae?”

“Lalaki po” Tumango naman si Dawson. Labis-labis ang pasasalamat niya sa lalaking yon. Baka nahirapan pa lalo si Skyler kapag walang dugong naisalin sakanya agad-agad.

---

“Ang tigas-tigas ng ulo mo Skyler!” Sermon ni Dawson sa nakahigang Skyler habang nakatitig sa mapayapa nitong mukha at nakahawak ng mahigpit sa kamay nito.

Tinahi din ang pulsuhan niya para maisara ang sugat at matigil ang pagdurugo. Puro din bondage ang dalawang talampakan niya dahil sa nga bubog na lumubog duon. Nasalinan na din siya ng dugo. Hinihintay nalang niyang magising si Skyler.

“B-bakit mo ginawa yon?! I’m very mad at you!”

“Y-you can talk to me! Not this way my Sky!”

“I hate you!” Nagsimula nang tumulo ang mga luha ni Dawson habang kausap si Skyler.

“Alam k-kong nasaktan ka! W-wag naman sa ganitong p-paraan Sky ko!”

“T-tinakot mo ’ko! A-akala ko mawawala kana sakin!” Paulit-ulit niyang kinintalan nang halik ang palad nito.

“I h-hate you Sky!”

“B-but I cant hate you! How unfair!” Natatawang singhal ni Dawson.

“L-look at yourself! You are helplessly lying on this fucking bed!”

“B-bakit hindi mo muna ako k-kinausap?”

“I’m r-really sorry.. I-its my fault. P-pero hindi ko sinasadya Sky ko…”

“W-wag na akong iiwan please. H-hindi ko kaya. Tuluyan na talaga akong mababaliw pag nawala ka sakin!”

“You are so infair! H-hindi mo muna ako hinayaang magpaliwanag!”

“I-if you want to get away from me, hahayaan kita! I w-will give you space! But fucking please!”

“Don’t ever end your life!” Tuluyan ng napahagulgol si Dawson. Isinubsob niya ang mukha niya sa tabi ni Skyler at yinakap ang katawan nito.

“K-kaya ko pang makitang malayo sakin! Hindi yung, h-hindi na talaga kita makikita!”

“S-sana naririnig mo ako. Hindi ako mapapagod na ipapaalala sayo kung gaano kita kamahal!”

“I can’t hate you as I want! I love you! I really do!”

“I fucking swear, when you woke up hindi lang sermon aabutin mo sakin!”

---

Nagising si Skyler ng may buong pagkadismaya. Akala niya patay na siya. Bakit ganon? Buhay pa din siya?

Unti-unting tumulo ang mga luha niya. Dahan-dahan siyang napatingin sa taong may hawak nang kamay niya.

Mahimbinh itong natutulog habang nakasubsob ang mukha nito sa kama at hawak naman nito ang kamay niya.

Bakas pa din ang dugo sa kamay nito at damit. Halatang pagod din siya sa lalim ng tulog niya.

Pinunasan ni Skyler ang mga luha niya. Ngumiti siya at hinaplos-haplos ang buhok nito.

Dawson save him. But he doesn’t want to live! But Dawson wants. Kahit ayaw niya na, Dawson keep reminding him that, he needs to live for him.

Naiyak si Skyler dahil naalala niyang magkakapamilya na sila ng ate niya. Bumalik ang sakit sa pusong ayaw niya ng maranasan. Bumalik ang sakit na hindi na niya sana mararanasan kung namatay nalang siya.

But he will take this chance. He will live for Dawson. Kahit gaano pa kasakit. He will live for Dawson. Mananatili siya sa tabi nito. Mananatili siya hanggang makita niyang sumaya ito sa pamilya niya. Then when the time comes, aalis siya. Aalis siya ng walang natira sakanya.

“Hmmm..” Ungol ni Dawson at mabilis na hinuli ang kamay ni Skyler na humahaplos sa mga buhok nito at hinalikan habang nakapikit.

Masaya na din siya dahil kahit paano ay magkaka-anak si Dawson na hindi niya kayang ibigay. Pipilitin niyang maging masaya para sakanila.

“S-skyler?!” Mabilis na singhal ni Dawson at mabilis na tumayo at gulat na nakatingin kay Skyler.

“Fuck! T-tinakot mo ako ng sobra!” Mura nito at mabilis na hinagkan si Skyler sa labi. Hindi naman nag-atubiling humalik pabalik si Skyler.

Ngumiti naman Skyler sakanya at pinunasan ang mga luha nito. “I-im sorry.. I will n-not do i-it again”

Chapter 19

“Come on! Just one more!” Pilit ni Dawson habang nakatutok ang kutsara sa bibig ni Skyler. Mabilis naman binuksan ni Skyler ang bibig niya at tinanggap ang isinusubo sakanya ni Dawson.

Mabilis na nginuya ni Skyler ito at nilunok. “One more.. Say ‘aahh’”

Singhal ulit ni Dawson at nakatutok naman ang kutsara sa bibig ni Skyler. “Akala ko bang ‘one more’ nalang?”

Natatawang sabi ni Skyler sakanya. Masama naman siyang tinignan ni Dawson. “You should eat more! You look so pale!”

“Ang payat-payat mo na! Ayoko ng ganyan Sky!” Magkasalubong na kilay na reklamo nito.

Mabilis naman hinawakan ni Skyler ang mukha niya at hinahagod-hagod ang makakapal nitong kilay. “Gusto mong tumaba ako?”

“Much better”

“Edi hindi na ako sexy kapag mataba na ako!”

“You know? You are the sexiest human in my eyes” Bulong ni Dawson sa tenga ni Skyler.

Hindi naman maiwasang pamulahan ng mukha si Skyler dahil duon. Nakadagdag pa ang kilabot na dala ng mainit na hininga ni Dawson na tumatama sa tenga ni Skyler.

“R-really?!” Nauutal na tanong ni Skyler.

“Yes! At tanging ikaw lang” Naka-ngiting sagot ni Dawson.

“Kahit si Ivana Alawi?” Naka-ngusong tanong ni Skyler na naging dahilan ng pagkunot ng noo ni Dawson.

“Who the fuck is Ivana Alawi?” Nagtataka nitong tanong.

Gulat na gulat namang nakatitig si Skyler sakanya. “Hindi mo talaga siya kilala?!”

“No”

“Himala!” Natatawang singhal ni Skyler.

“Come on! Just more bite! It wont hurt you!” Pilit ni Dawson.

Ngumuso naman si Skyler sakanya at umiling. “Busog na ’ko… Ayoko na”

Parang tangang nakatitig at parang baliw na nakangiti si Dawson kay Skyler. “You’re the cutest human I’ve ever met” Mahinang bulong nito.

“Okay. My turn. Feed me” Singhal ni Dawson at mabilis na ibinigay kay Skyler ang plato.

“Nagpapa-baby ka naman!” Natatawang sabi ni Skyler dito.

“Ahh” Sabi ni Skyler at itinapat ang kutsara sa bibig ni Dawson. Wala pa man tatlong segundo ay mabilis na itong nakanganga.

“Hindi ka ba hinahanap sa kompanya niyo?”

Dalawang araw na din kase sila dito sa ospital. At sa dalawang araw na yon, hindi umalis si Dawson kahit na isang oras o isang segundo sa tabi ni Skyler. Lagi lang itong nakabantay o kaya nakatitig. Minamasdan at binabantayan ang bawat galaw niya.

“No. I filed leave for one week” Sagot ni Dawson pagkatapos lunukin ang nasa bibig niya.

“Ha?! One week?! Pwede naman na akong lumabas mamaya diba?”

“Magpahinga ka nalang muna bukas, tapos pwede ka ng magtrabaho sa mga susunod na araw. Hindi mo na ako kailangang alagaan pa. Nanduon naman si nay Glory e!”

“No. I will take care of you no matter what”

“Wag ka nang kumontra Sky ko! Just let me”

“Mag-uusap tayo mamaya sa bahay” Parang nagbabantang sabi ni Dawson habang nakatitig sa mga mata ni Skyler.

Si Skyler naman ay nanigas sa kinauupuan niya. At hindi nakapagsalita. Hindi niya alam kung bakit siya biglang natakot ng sabihin ni Dawson iyon. May ibang dating ang sinabi ni Dawson. May pagbabanta na halong pagnanasa.

“Come on feed me! I need energy for later” Ngumiti nalang nang alanganin si Skyler at sinubuan ulit si Dawson.

---

“Let’s go! Uuwi na tayo” Agad na singhal ni Dawson pagkatapos niyang lumabas para bayaran ang bill.

May kasunod din siyang dalawang nurse.

“Ahmmm sir? Kailangan pong linisan ang mga sugat niya daily. May gamot din po siya for painkillers” Kinikilig na sabi ng isa sakanila.

Napa-irap nalang si Skyler sa landi ng mga nurse na to. Si Dawson naman ay walang pakialam at tuloy lang sa paglagay ng gamit nila ni Sky sa bag.

“Okay” Tipid na sagot ni Dawson.

“S-sir? Baka ho kailangan niyo ng maglilinis sa mga sugat niya. We do home service po” May pagkamalanding suhestyon nung katabi niya.

“No need. I can do that” Sagot naman ulit ni Dawson habang nakatalikod.

“Let’s go my Sky?” Aya ni Dawson habang nakatingin kay Skyler at hawak ang bag nila. 

Tumango naman si Skyler at dahan-dahan tumayo pero napangiwi siya ng kumirot ang sugat niya sa paa. Buti nalang ay nahawakan agad siya ni Dawson sa bewang. Nag-aalalang nakatitig naman si Dawson kay Skyler habang mahigpit na nakahawak sa bewang nito.

“Sir baka ho kailangan niyo ng wheelchair?” Kunwaring concern pero nanglalanding nung nurse.

Pinilit naman na ngumiti ni Skyler habang nakakapit sa braso ni Dawson.

“Y-yes please” Mahinang bulong ni Skyler.

Pero bago pa man lumabas ang malanding nurse para kumuha ng wheelchair agad nang nagsalita si Dawson.

“No need again” May pagkasarkastikong sagot ni Dawson sa nurse habang nakatitig na walang pinapakitang ekspresyon sa mukha.

“Kaya ko din namang buhatin ang asawa ko” Nakangisi nitong sabi at mabilis na binuhat si Skyler. Sa gulat naman ay napakapit siya sa leeg ni Dawson.

Gulat naman na nagkatitigan ang dalawang nurse habang nakanganga.

“Excuse us” Mahinang sabi ni Dawson sa dalawang nurse na nakaharang sa pintuan. Mabilis naman silang umalis.

Hindi na sila nilingon ni Dawson at mabilis na naglakad karga-karga si Skyler sa dalawa niyang kamay at ang bag nila.

Isinubsob nalang ni Skyler ang mukha niya sa dibdib nito habang pulang-pula sa hiya.

“We should get home fast. I can’t wait anymore. We will talk about your punishment”

---

Hindi mapakali sa inuupuan niya si Skyler dahil sa sinabi ni Dawson kanina bago sila umalis sa ospital.

Sana maling punishment ang tinutukoy ni Dawson na nasa isipan ni Skyler. Ngayon palang ay nanginginig na siya sa kaba.

Deretso naman nakatingin si Dawson sa daan habang nagdridrive ito. Sumusulyap-sulyap siya kay Skyler upang silipin ito.

Napangiti sila pareho ng mahuli ang isat-isang na nakatitig. Si Skyler na ang nag-iwas ng titig dahil pulang-pula na din ang buong mukha niya.

Eto na naman ang kaba ni Skyler ng bumusina si Dawson sa harap ng malaki nilang gate.

Mabilis naman lumabas si Lena para buksan ang gate. Nang mabuksan ito, mabilis na pinaandar papasok ni Dawson ang kotse papunta sa garahe.

“Am I hot while I’m driving?” Agad na tanong ni Dawson ng huminto ang makina ng kotse at nasa loob na sila ng garahe.

Pulang-pula naman ang mukha ni Skyler. “Mas hot ako kapag ikaw na ang drinadrive ko” Nakangising bulong nito bago lumabas sa kotse.

Naiwan naman sa loob si Skyler habang nakatulala at pilit sinisink in sa utak ang mga sinabi ni Dawson.

Hindi niya namalayan na nabuksan na pala ni Dawson ang pintuan niya. Muntik pa siyang mapasigaw ng walang pasabi siyang binuhat nito at sinipa ang pinto ng kotse para masarado ito.

Kumapit nalang si Skyler sa leeg ni Dawson at sumubsob sa dibdib nito.

Narinig nalang ni Skyler ang pagbukas ng pinto. “Good evening sir!”

Bati ng mga katulong. Mabilis lang nilagpasan ni Dawson ang mga ito at mabilis na naglakad paakyat.

Pero agad na napahinto si Dawson ng marinig ang boses ni Skylie. “Great! You’ve been gone for fucking two days!” Naka-upo ito sa sofa sa sala nila sa baba.

“Wala ka man lang paalam! Did you know how worried I was?! Hindi ka man kang nagtext!”

“Tapos kasama mo lang pala ang bak-” Hindi na pinatapos ni Dawson ang sasabihin nito.

“You are not my wife either my husband that deserves my explanation. I dont fucking care if you are worried”

“My husband is my first priority. Not you. Not even my company”

Huling singhal ni Dawson bago tinalikuran ito at umakyat sa taas.

Chapter 20

MATURE CONTENTS AHEAD 18+

Mabilis na iniupo ni Dawson si Skyler sa kama at naglakad papunta sa pinto, isininara niya ito at ni-lock bago dahan-dahan humarap kay Skyler at ngumisi habang nakasandal sa pinto.

Kinabahan naman si Skyler sa paraan ng pagngisi ni Dawson. “Go. Explain. I need explanation my Sky”

Uto nito kay Skyler. Si Skyler naman ay nablanko ang utak. Hindi niya pwedeng sabihing tatay niya si Nathan, at kapatid niya si Skylie.

“Talk. Im running out of patience” Babala pa nito. Napayuko nalang si Skyler at hindi talaga alam kung anong isasagot.

“Gusto kong magalit sayo Sky. Pero hindi ko kaya”

“Alam mong mahal na mahal kita. Hindi ko kayang magalit sayo, at wala sa isip kong magalit sayo”

“But what did you do? Why my Sky? I need reasons!” Mahinahon pero puno ng hinanakit na sabi ni Dawson. Hindi pa din nag-angat ng tingin si Skyler at nakayuko lang habang magkasiklop ang mga palad nito.

Gusto niyang maiyak dahil nasaktan niya si Dawson. Ayaw din niyang malaman ni Dawson ang totoo. Nag-aalala siyang baka pagnalaman ni Dawson ang lahat ay lalo lang siyang maguluhan at alam niyang hindi tatahimik at hinding, di pwedeng gagalaw si Dawson. Ayaw niya din malaman na nabaliw na si Skyler. Oo nga’t doctor siya ng mga baliw pero baliw din siya kagaya nila.

Unti-unting pumatak ang mga luha ni Skyler pababa sa pisngi.

Napa-angat ng tingin sa gulat si Skyler ng may marinig siyang nabasag. “D-dawson!”

Sigaw ni Skyler ng makita niya si Dawson sa harap ng mesa at hinawi lahat ng nakalagay sa taas non.

Biglang napaiktad si Skyler ng biglang ibaling ni Dawson ang tingin sakanya pagkatapos niyang hawiin ang lahat ng nasa taas ng mesa. Magkadikit ang mga kilay nito at halatang galit na galit na.

Mabilis na naglakad si Dawson at tinawid ang pagitan nila ni Skyler. Muntik pang mapasigaw si Skyler ng wala siyang pasabing binuhat ni Dawson at pinaupo sa mesang wala ng kalaman-laman.

Pagkatapos ipaupo ay umatras si Dawson ng konti. Sa liit ni Sky, leeg lang ang nakikita niya sa nakatayong Dawson. Pumamewang si Dawson sa harap ni Skyler. “Speak”

Mapagbantang sabi nito. Napa-awang naman ang bibig ni Skyler. Galit na talaga si Dawson pero halatang pinipigilan niya lang.

“Hindi mo ba ako pinagkakatiwalaan Sky?” Tanong na naglito ng sobra kay Skyler.

“D-dawson, hindi naman sa g-gano-” Pinipilit ni Skyler magpaliwanag pero lalo lang nagtiim ang panga ni Dawson.

“Kiss me” Utos ni Dawson kay Skyler. Dahan-dahan naman humawak si Skyler sa mga braso nito at hinatak palapit bago ipaglapat ang mga labi nila.

Yumuko si Dawson para maabot ni Skyler ang mga labi niya at hinawakan nito ang bewang at lalong hapitin palapit.

Dawson take the control. Mabilis niyang kinagat ang ibabang labi ni Skyler dahilan para mapaawang ang bibig nito. Hindi siya nagaksaya ng oras, mabilis niyang ipinasok ang dila at ginalugad ang loob.

Hindi naman magkanda mayaw si Skyler sa ungol lalo na nang pagapangin ni Dawson ang kamay niya sa loob ng damit ni Skyler. Ang maiinit nitong haplos ay lalong nagpapainit sa sensasyon at nagpapataas sa libido niya.

“A-ahh..” Impit na ungol ni Skyler ng laruin ng kamay ni Dawson ang utong niya.

Hindi na siya nakahawak ng maayos kay Dawson buti nalang at nakasuporta sa likod niya ang isa nitong kamay.

Dahan-dahan inilapat ni Dawson ang likod ni Skyler sa kabuuan ng mesa habang nakayuko naman siya at patuloy pa din sa paghalik sa mga labi ni Skyler.

Ang kalahating katawan ngayon ni Skyler ay nakalapat sa mesa habang nasa pagitan naman ng mga hita niyang nakabukaka si Dawson habang hinahalikan pa din siya.

Unti-unting bumaba ang mga halik ni Dawson papunta sa leeg ni Skyler. Si Skyler naman ay walang nagawa kundi mapahawak sa ulo ni Dawson.

“A-ahhh! I-its hurts! N-no bites p-ple-AHHHHH!” Napasigaw sa sakit si Skyler ng kagatin ni Dawson ang leeg niya na para bang karne. Bawat baon ng ngipin ni Dawson ay tiyak na mag-iiwan ng mga marka.

Walang pasabing ginirat ni Dawson ang damit ni Skyker at hinatak pababa ang suot nitong pants kasabay ng underwear ni Skyler. Hubad na ngayon si Skyler.

“You are sexy!”

“Fuck! Im the happiest man in the world because I have you!”

Namula naman si Skyler sa hiya. Bago pa man nakapagreklamo ay mabilis na siyang hinalikan ni Dawson.

Pinaglakbay niya rin ang kamay niya sa loob ng damit nito at niraramdaman ang tigas ng mga abs at muscles nito.

Naramdaman nalang ni Skyler na wala na silang damit ni isa pareho. Patuloy pa din si Dawson sa paghalik hanggang makaabot ito sa tiyan ni Skyler. Napasigaw at napaluha ng ibaon ni Dawson ang mga ngipin niya. Wala niyang sawang kinagat-kagat ang tiyan ni Skyler hanggang sa makuntento siya.

Nararamdaman naman ng kakaibang sarap si Skyler ng maramdaman niya ang mainit at basang bagay sa naninigas niyang pag-aari.

Lalo pa siyang nabaliw ng bumilis ito ng bumilis at paikot-ikoy ang dila ni Dawson sa loob. Nakadagdag pa sa sensasyon niya ang paglapirot ni Dawson sa mga utong niya.

“I-im gonna c-cum!” Malakas ma sigaw ni Skyler. Mabilis naman na tumigil si Dawson at iniluwa ang pag-aari ni Skyler at hawakan iyon ng mahigpit para pigilan si Skyler sa pagkarurok nito.

Napaarko naman ang katawan ni Skyler dahil sa sakit na dulot ng naudlot na kasiyahan.

Napamulat siya ng biglang umalis si Dawson pero mabilis din bumalik dala ang pulang neck-tie. Nanlaki ang mata ni Skyler ng makita ang kabuuan ng hubad na katawan ni Dawson at ang napakalaki at napakatabi nitong oag-aari na humihindig na handa ng lumaban. Ngumisi naman si Dawson sakanya.

“Kung ayaw mong sabihin, well then ok! Ako nalang bahalang umalam” Huling sabi ni Dawson bago ipadapa si Skyler sa mesa at itali ang dalawang kamay nito gamit ang pulang neck tie. Mahigpit ang isa at hindi naman sa isa kung saan ang sugat ni Skyler sa pulsuhan. Hinalikan niya ang sugat ni Skyler bago ito itali.

“Im giving you the punishment” Bulong ni Dawson sa tenga ni Skyler. Ramdam na ramdam ni Skyler ang kahabaan ni Dawson sa taas nang pwet niya lalo na ang init non. Pasimple niyang ibinubukaka si Skyler.

“Im so sorry. Im not going to be gentle my Sky”

“Hindi ko kayang magalit sayo. Dito ko nalang ibubuhos ang galit”

Muli pang bulong niya bago halikan ang batok ni Skyler habang ang na dalawang daliri niya ay nasa loob ng bibig ni Skyler. “Suck it! Lick it my Sky!”

Utos niya kay Skyler. Hindi naman nagdalawang isip na sipsipin, dinalaan at paglaruan ni Skyler ang mga daliri ni Dawson sa dila niya.

Tumirik ang mata ni Skyler ng nakaramdam ng kiliti sa butas niya. Wala naman sawang dinidilaan ni Dawson ang butas niya at kinakagat-kagat pa ang pisngi ng pwet nito.

“Arrgh!” Daing ni Skyler at napakagat sa daliri ni Dawson ng maramdaman ang sakit at hapdi ng pagpasok ang daliri ni Dawson.

Sa halip na masaktan naman si Dawson sa kagat ni Skyler, napaungol at napapikit pa ito sa sarap.

Hindi pa man nakakapag-adjust si Skyler sa sakit ng ipasok ulit ni Dawson ang isa pa niyang daliri sa butas. Lalo pang napadiin ang kagat niya sa daliri nito.

Unti-unting nawala ang sakit ng samahan ni Dawson ng pagdila kasabay ng paglabas-masok ng dalawa niyang daliri. Baliw na baliw naman si Skyler sa kiliti at sensasyon na hatid nun. Lalo pang tumirik ang mata ni Skyler ng sng dalawang daliri ay naging tatlo at apat. Pabilis ng pabilis ang pag-ulos ng mga daliri at pagdila.

Hingal na hingal naman si Skyler ng tumigil si Dawson. “Youre ready” Mahinang bulong nito. Bago hugutin ang daliri sa bibig ni Skyler st isubo.

“Tasty as fuck! I want more!”

Pagkatapos pagsasawaan ang daliri na galing sa bibig ni Skyler, dahan-dahan niyang ipinunas ang laway sa humihindig niyang pagkalalaki. Hindi naman niya maiwasang mapaungol ni Dawson sa sarap.

Nang mabasa ng laway ang buong kahabaan niya, mabilis niya itong itinutok sa namumulang butas ni Skyler.

“This is going te be rough and hard my Sky. Im so sorry” Huling sabi ni Dawson bago niya ipasok ang ulo ng pagkalalaki niya.

“A-arrgh!”

“Ahhh” Sabay nilang ungol.

Napaluha naman sa sakit si Skyler. Ang laki ng ulo ng pagkalalaki ni Dawson ang papatay sakanya. Ramdam na ramdam niya iyon kahit ulo palang. Pinipilit niyang ilayo ang pwet sa katawan ni Dawson pero naramdaman niya nalang ang dalawang kamay ni Dawson na maingat na nakahawak sa nakatali niyang kamay sa likod.

“AHHHHH!” Malakas na sigaw ni Skyler ng hatakin ni Dawson ang kamay niya palapit hanggang bumaon ng husto ang pagkalalaki nito. Tumulo ang luha ni Skyler at napanganga ito sa sakit. Parang hinati ang buong katawan niya.

Si Dawson naman ay napapikit sa sarap ng maipasok niya ang kabuuan sa loob.

Hinalikan niya ng batok ni Skyler para maibsan ang sakit. Pero lalo pang napamura si Skyler ng hindi pa man nasasanay sa laki ni Dawson ng magsimula na itong umulos.

“D-dawson! Slow down!” Sigaw ni Skyler pero parang walang naririnig si Dawson at pabilis lang ng pabilis ang pag-ulos. Hindi naman siya makapalag dahil hawak ni Dawson ang kamay niya.

“So tight! Fuck! Im loving this!” Ungol ni Dawson at patuloy lang sa pag-ulos. Ang sakit at hapdi na dulot ng pag-ulos ni Dawson, ay napalitan ng kiliti at hindi maipaliwanag na sarap.

“F-faster! D-dawson! F-faster! Ahhhh!” Baliw na baliw na sabi ni Skyler. Binitawan ni Dawson ang kamay niys at yinakap ang katawan nito at ipinaharap ang ulo ni Skyler at siniil ng halik.

“F-fuck! My Sky! Youre so tight!”

Lalo pang bumilis ang ulos nito na nagpabaliw kay Skyler.

Puro ungol lang ang maririnig sa buong kwarto at salpukan ng mga katawan nila. “I-im c-cumming my Sky!”

Sigaw ni Dawson at pabilis ang pag-ulos.

Naramdaman nalang ni Skyler na lalong lumaki sa loob niya si Dawson at pagsirit ng mainit na katas ni Dawson sa loob niya.

Napabagsak nalang ang katawan niya sa mesa na basa ng pawis niya. Si Dawson naman ay hingal na hingal habang nakalapat ang katawan sa likod ni Skyler. Hindi pa din inaalis ang matigas nitong pagkalalaki sa loob ni Skyler.

“That was only warm up” Nakangising bulong ni Dawson bago kinarga paharap si Skyler at nagsimulang umulos ulit.

Follow my back-up account.

calypzoalcazar2

Chapter 21

MATURE CONTENT AHEAD 18+

“Move” Dawson commanded at Skyler who is sitting on his long hard shaft.

Skyler hands are tied with a red neck tie. Only Dawson hands supporting his back. “I c-can’t! I-it’s h-hurt!”

Skyler hissed while on pain. Dawson dick is inside of Skyler tight hole. Sa ilang beses nila itong ginawa, tila para bang hindi na nasanay si Skyler sa laki ni Dawson. Parang lumalaki pa ito ng lumalaki kapag nagtatagal.

“Fucking move!” Dawson commanded Skyler once again with a serious tone.

“A-ahh.. F-fuck!” Skyler started to move his hips up and downward. Alam niyang kapag hindi niya sinunod si Dawson ay siya rin ang mahihirapan.

Dawson wont let him cum at ayon ayaw niya. Dawson is really mad right now. Alam naman ni Skyler na kasalanan niya.

“Fuck!… Thats it my Sky! Move! Faster!” Dawson said while in pleasure. He holds Skyler tiny waist and start controlling it.

“F-fuck! K-knight! S-slow down!” Skyler his at KD. Dawson face darken up. Bigla itong huminto sa paggalaw sa loob niya. Nakahingang maluwag si Skyler.

“AHHHH-F-FUCK!!!” Napasigaw si Skyler ng biglang pagsagad ng pagkalalaki ni Dawson sa butas niya.

Sinubukan niyang pigilan ito, but Dawson is more stronger than him. “AAHHHHH !!!” Walang nagawa si Skyler ng isagad ulit ni Dawson ang pagkalalaki nito sakanya. Its painful yet feels good.

“What did you call me?!” Galit na tanong ni Dawson kay Skyler.

“I called you- AHHHH!!” Hindi man lang natapos ni Skyler ang sasabihin niya ng isagad ulit ni Dawson ang pagkalalaki niya. Napa-arko ang katawan ni Skyler sa sakit at sarap kasabay ng pagtirik ng mata nito.

“I said what did you call me?” Paguulit na tanong ni Dawson “K-knight-AHHHH!”

Sinagad ni Dawson ang pagkalalaki niya pagkatapos sumagot ni Skyler na naging dahilan ng pagsigaw niya.

“AHHHH!” Skyler shouted in pain and pleasure again when Dawson’s dick thrust him deeper and deeper. His soft spot touches Dawson’s big dick.

“Anong sinabi kong itawag mo sakin?!” Dawson hissed at Skyler. “Ughh…. Ahhh…. D-dawson!” Sagot ni Skyler sa gitna ng walang patid na ungol niya while Dawson biting and licking Skyler nipples roughly. Ayaw na ayaw ni Dawson na hindi siya tawagin ni Skyler sa pangalang Dawson.

He likes it because only Skyler calling him that. That was making it special.

“Very good my Sky” Dawson smirked at Sky who is totally naked. Pulang-pula ang dibdib ni Skyler sa kakakagat, kakahalik at kakasipsip ni Dawson.

Also Skyler’s neck is full of hickeys. Pulang-pula na din ang nipples ni Skyler sa walang sawang pag kagat at pagsipsip ni Dawson.

“Ahh… Ahh…ahmmm” Hinihingal na ungol ni Skyler. Dawson passionately kissed Skyler lips while thrusting him inside and out.

They’re doing sex for 5 hours straight. Sa limang oras na yon, Dawson didnt make Skyler cum.

Naglagay siya ng cockring kay Skyler at tinali ang mga kamay nito. “Ahhh!” Dawson cummed for nth time on Skyler’s hole. “P-please make c-cum. P-please Dawson…” Skyler begged already. That what Dawson wants, His Sky is begging. Not for the other. But only for him. Begging for his touch, affection and attention.

Gusto niyang masanay si Skyler sa presensya niya at hanap-hanapin niya ito. Sa ganong paraan ay walang nang balak si Skyler na iwanan siya. Baliwin si Skyler sa mga halik at yakap niya. Lalong-lalo na sa pagmamahal.

His cock is still hard. He kissed Skyler lips and start thrusting again.

“Ahhhh… Ahhhh-f-fuck!” Skyler hissed. Tinanggal na ni Dawson ang cockring kay Skyler and he holds Skyler shaft.

“So sweet my sky..” He whispered. While endlessly kissing, biting and licking Skyler’s neck.

“M-make me cum! P-please!” Knight just smirked at him. “Ahhh……” Skyler started to moan when KD start playing with his cock. “Ahhhh! Ahhhh-f-fuck!”

Dawson is thrusting fastly and stroking Skyler’s dick fastly while hungrily kissing, biting, licking Skyler’s neck that cause Skyler moan harder.

“I-im c-cumming!” Skyler silenty hissed. Binilisan pa ni Dawson ang pagbayo at pagsalsal sa titi ni Skyler habang kinakagat-kagat, dinidilaan at hinahalik-halikan ang leeg ni Skyler.

Skyler’s neck and tummy is what Dawson’s favorite. Its smells good and taste good as fuck. Thats why he addicted to it.

Dawson continued to thrust Skyler harder and harder. “AHHHHH!” Skyler spurt out on Dawson chest and fall on him.

“Ahh…” Dawson continued to thrust. While he’s hugging his Sky.

“AHHHHHH!” Dawson last cum. Parehas silang hinihingal sa pagod. Napatawa nalang si Dawson ng marinig ang malilit na hilik ni Sky.

Tinanggal na nito ang tali ng kamay ni Skyler at naglagay ng maliliit na halik sa namumula nitong pulsuhan. Kinintalan niya din ng halik ang pulsuhan ni Skyler kung nasaan ang sugat nito.

He slowly pulled his dick on Skyler hole, lumabas ang tamod sa butas ni Skyler. Agad binuhat ni Dawson si Skyler ng buong pag-iingat at dinala ito sa banyo.

Sabay silang bumabad sa bathtub. Hindi man lang nagising si Skyler sa sobrang pagod. Agad niyang nilinisan ang katawan ni Sky.

Pulang-pula ang buong katawan ni Sky lalo na ang leeg nito. He did it roughly. He feels sorry but… Skyler is his property. His husband.

Agad niya itong nilinisan sa parte din yon pagkatapos ay pinunasan niya ito. Hindi siya nahirapan dahil mas malaki siya kay Skyler and Skyler is not too much heavy.

Agad niya itong binihisan at inihiga sa kama. Agad din siyang tumabi dito pagkatapos patayin ang ilaw.

He kissed Skyler forehead before saying… “I love you, my Sky”

---

Nagising si Dawson ng nakangiti dahil bumungad sakanya ang mala-anghel na mukha ni Skyler habang nakapikit ito.

Mabilis niya itong kinintalan ng halik. Hindi man lang nagising si Skyler sa pagod. Kitang-kita din ang mapupulang marka nito sa leeg.

Parang bata din itong nakayakap sa tiyan ni Dawson at nakadantay ang paa. Hindi maiwasang mapangiti ni Dawson kapag minamasdan niya si Skyler. Pero nandun pa din ang pag-aalala baka subukan na naman nitong kitilin ang buhay.

Dahan-dahan inabot ni Dawson ang kamay nito at hinaplos-haplos ang pulsuhan na natatakpan. Kinintalan niya ito ng halik bago amoy-amoyin ang palad nito. Parang bulaklak niyang inamoy-amoy ang maliit ay maputing kamay ni Skyler. Hindi naman siya nagigising.

Matapos ang ilang minutong pagtitig, napagdesisyunan na ni Dawson na tumayo. Pinayakap niya ang unan bago niya ito kinumutan at halikan sa noo.

Mabilis siyang nagsuot ng damit at kinuha ang phone. “Hello CJ?”

Agad na bungad ni Dawson. “I need Skylie Hendrick and Skyler Davidson information”

“Kailangan ko din malaman kung sino-sino ang nakasalamuha ni Skylie this past 3 months. Im pretty sure na hindi ako ang ama ng dinadala niya”

“Nathan Hendrick information too”

A/N:

Ito po yung prologue, may iniba lang ako ng konti.

Follow my back-up account

calypzoalcazar2

Chapter 22

“Hala nak! Ayos ka lang?” Nag-aalalang sabi ni Glory ng makitang nahihirapan si Skyler sa pagbaba sa hagdan.

Agad naman ngumiti si Skyler sakanya. “A-ayos lang ho ako nay! Si Dawson po?” Mabilis at balik na tanong niya at patuloy pa din sa pagbaba kahit masakit ang likod at buong katawan. Mabilis naman siyang dinaluhan ni Glory at inalalayan.

Pagkagising na pagkagising ni Skyler, wala na sa higaan si Dawson. Tanging siya nalang. Isang malaking polo lang ang suot niya, kaya mabilis siyang naghilamos at nagbihis. Nagsuot lang siya ng jogging pants at malaking t-shirt.

“Umalis si sir Knight. Hindi nagsabi kung saan pupunta” Sagot naman ni Glory. Alas-dyes na din ng umaga at kagigising lang niya.

“Gusto mo bang kumain? Tanghali na” Aya ni Glory kay Skyler habang naglalakad sila papunta sa sofa sa sala.

“Hindi na ho nay. Hindi naman ako nagugutom e”

Tumingin sakanya si Glory at umupo sa tabi nito. “Ikaw bata ka! Masyado ka bang pinahirapan ni Knight kagabi?!” Tila nang-aasar na sabi nito habang sinusundot pa ang tagiliran nito.

Hindi naman mapigilang pamulahan ng mukha si Skyler at mapatawa. “Nay! Ano ba yang sinasabi niyo!” Pilit na pag-iiba nito ng usapan.

“Nako Skyler! Wag mo na ngang i-deny!”

“Hindi naman po t-talaga e nay! N-na… na.. natalisod ako! Tama natalisod ako sa banyo!” Tinitigan naman siya ni Glory na parang hindi naniniwala.

“Aysus! Sus! Sus na bata ka! Sige i-deny mo pa!”

“Ano sa tingin yang nasa leeg mo! Napakadami naman atang ‘lamok’ sa kwarto niyo at ang lalaki pa kung mangagat!” Agad napatakip si Skyler sa leeg niya at hindi makatingin ng maayos kay Glory.

“Hindi mo naman kailangang itago sakin ’nak!” Dahil sa sinabi nito, nakahinga ng maluwag si Skyler.

“Masaya ako para sainyo ng alaga ko! Simula noon? Ngayon ko lang siya nakita na ganito kasaya” Parang hinipo naman ang puso ni Skyler sa sinasabi nito.

“Salamat naman sayo at magiging masaya na ang alaga-” Hindi na natapos ang sasabihin nito ng may tumikhim mula sa itaas na bahagi ng bahay.

Napatingin sila pareho kay Skylie na ngayo’y kasing asim ng mas maasim sa lahat ang mukha. Tumahimik nalang silang pareho.

Sa tuwa at saya ay parang nakalimutan na ni Skyler na may problema pa pala. Ayaw niya naman bumalik ang sakit kaya pilit niya nalang iyon winawaglit sa isipan niya.

“Ang aga-aga ang ingay-ingay niyo!” Naiinis nitong sabi at umupo sa upuan malapit kay Skyler. Nagbago na talaga ang ate niya. Hindi na ito ang dating Skylie na kilala niya.

Sino nga bang may kasalanan? Siya naman diba? Pero pinagsisihan niya na iyon? Sapat nga ba ang pagsisisi para maibalik ang lahat?

“Cristal! Gusto ko ng mango shake! Yung hindi ganong matamis!” Sigaw nito.

“Ikaw wala ka bang gusto Skyler anak?” Bulong na tanong ni Glory.

Napatingin silang pareho kay Skylie ng malakas itong humalakhak. “Bakit?! Naglilihi ba siya?! May matres ba yan?!” Nang-iinsultong sabi nito.

“Magkamukha lang kami! Ako may matres! Siya wala!”

“Walang-wala yan sakin!” Pagmamayabang pa nito. Napayuko nalang si Skyler.

Tama siya. May matres si Skylie, siya naman ay wala. Babae si Skylie lalaki siya. Kayang ibigay ni Skylie lahat ng pangangailangan ni Dawson habang siya naman ay hindi.

“Wag ka naman magsalita ng ganyan maam Skylie!” Pigil ni Glory.

“Aba! Anong karapatan mong sagutin ako! Amo ako! Katulong ka lan–”

Hindi na pinatapos ni Skyler ang sasabihin nito. “Ate tama na!” Malakas na sigaw niya.

Naiwang tulala naman si Glory at Skylie. “Ate?!” Singhal nito at tumawa. “Nagpapatawa ka ba?!”

“I m-mean Skylie..” Mabilis na bawi ni Skyler.

“Wag mo naman bastusin si nanay Glory. Mas matanda si nanay sayo. Matuto ka naman rumespeto”

“Wow! Ngayon pinapangaralan mo ako?!”

“H-hindi naman sa ganon..”

“Wala kang karapatang pangaralan ako! Wala kang pwesto sa bahay na ’to! Wala naiintindihan mo?!” Pinamukha naman ni Skylie na wala talaga siyang lugar sa bahay na ito.

Habang nag-aaway sila ay biglang pumasok si Dawson dala-dala ang malaking painting na nakatakip. Agad nabaling ang tingin nilang tatlo duon.

Agad naman ngumiti si Dawson ng makita si Skyler at tila wala si Skylie duon. “Good morning my Sky!”

Mabilis nitong tinawid ang pagitan nila at walang pasabing hinalikan sa labi. Nanginginig naman sa kilig si Glory sa tabi nito at napatulala si Skyler.

“How’s your sleep?” Mabilis na tanong niya at umupo sa tabi nito ay mabilis na hinapit sa bewang pagkatapos nitong isandal sa pader ang malaking painting.

“A-ayos lang” Nakangiting sagot naman ni Skyler.

“Sorry wala ako kanina paggising mo. May ginawa lang ako” Bulong nito ay hinalikan at sinubsob ang mukha sa leeg nito.

Napangiti naman ng alanganin si Skyler at hinayaan si Dawson.

“Sir! Eto na ho yung hagdan!” Napa-angat ang ulo nito ng pumasok ang driver dala-dala ang hagdan.

Sumenyas si Dawson na ipwesto ito sa harap ng pader kung saan nakalagay ang isang malaking painting. Mas malaki ng konti ang bagong painting na dala nito.

Yun ang unang painting na mapapansin mo sa pagpasok ng bahay. Sa laki non at mas malaki pa sa lahat, kaya yun ang unang-unang makikita. Lalo na kapag nasa sala. Agaw pansin ito.

“Papalitan mo pala yang painting Knight! Hindi mo ako sinabihan para makatulong ako sa pagpili!” Singhal ni Skylie.

Ilang minuto naman hindi sumagot si Dawson at hindi pinansin si Skylie. Patuloy lang ito sa pag-ayos ng hagdan. Nang matapos na ito mabilis siyang kinuha ang painting at tunalikod bago tinanggal ang takip. “No need. I just got the most unique and most beautiful painting in the whole world” Proud na proud na sabi nito bago humarap sakanilang tatlo.

Napatakip naman ng bibig si Skyler at napatulala at napanganga si Skylie at Glory.

“Ang ganda sir! Yan na ata ang pinakamagandang painting na nakita ko!” Mabilis na papuri ni Glory.

“Yes manang! This is the most beautiful painting in the world! Nag-iisa lang to! At walang kapantay na halaga”

Si Skyler lang naman ang nasa painting. Nakangiti ito habang nakatingin sa hawak niyang bulaklak. May korona din siyang bulaklak sa ulo at puro bulaklak ang back round nito.

“Hold this manong Jerry. With care and love” Nakangising sabi ni Dawson at inabot kay Jerry ang painting.

“Yes sir!” Malakas na sabi nito at ingat na ingat na hinawakan ang painting.

Mabilis naman umakyat si Dawson sa hagdan. “H-humawak ka ng maayos!” Mabilis na sigaw ni Skyler.

Tumingin naman si Dawson sakanya. “Hindi naman ako mahuhulog!”

“Pwera nalang kung sayo!” Hindi naman maiwasang mapangiti ni Skyler at pamulahan ng mukha. Hindi pansin si Glory na kanina pa siya hinahampas at pinipigilan ang tili.

Mabilis naman na napalitan ni Dawson ang painting. “Pantay ba?”

“Ayos na ayos sir! Ang ganda!” Kumento ni Jerry.

Mabilis naman na bumaba si Dawson at pumamewang at tinitigan ang painting ni Skyler habang nakangiti.

“Tsk. Anong klaseng painting yan! Walang ka class-class! Hindi man lang ginalingan” Biglang singhal ni Skylie. Agad naman napawi ang ngiti ni Dawson at Skylie.

“Kung sanang ipininta ni Jeorge Williams yan!” Sabi pa nito.

Si Jeorge Williams ay isang napakagaling at napakasikat na pintor sa buong mundo. Konti lang ang nakakakontak sakanya sa dami ng nagpapagawa. Ibat-ibang lugar na din sa mundo ang napuntahan dahil sa pagpipinta kaya sobrang daming nakakakilala sakanya, halos buong mundo.

Ngumisi naman si Dawson sakanya. “Yes. You got it right! Jeorge Wiliams painted that beautiful painting! He also said, my man is the most beautiful man he painted” Proud na proud na sabi nito.

Pulang-pula naman ang mukha ni Skylie sa hiya. Si Glory naman ay lalong kinilig. Si Skyler naman ay napangiti.

“My Sky? It’s beautiful right?” Nakangiting tanong nito.

Ngumiti naman agad si Skyler sakanya.

“Y-yes. Magandang-maganda”

---

A/N:

Enjoy reading! <3 Have a good evening everyone! :)

Follow my back-up account

calypzoalcazar2

Uso report ngayon! Nag-iingat lang. :)

Chapter 23

“Eat more. Pumapayat ka na..” Singhal ni Dawson at nilagyan ng pagkain ang plato ni Skyler.

“Hindi ako payat! Sexy ako!” Naka-ngusong sabi ni Skyler. Tinitigan naman siyang masama ni Dawson.

“Mas gusto ko pang mataba ka, kesa sexy” Seryosong bulong nito.

“Bakit naman? Ayaw mo bang sexy ako? Kapag sexy na ako, magmomodel talaga–” Pinutol agad ni Dawson ang sasabihin nito.

“No. Hindi ka magmomodel. Never”

“I can’t bare seeing you, naked just for a photo”

“Hindi naman kase maghuhubad pag nagmomodel! Ano ako boldstar?!”

“A no is a no. Hindi ka magmomodel kahit anong model pa yan”

Ngumuso naman si Skyler. “Dancer! Magdadancer nalang ako!” Tumatawang sabi nito. Mas sinamaan siya ng titig ni Dawson.

“No. Wala kang gagawin kundi pagsilbihan at mahalin ang asawa mo. Yun lang” Kinilig naman si Skyler sa sinabi ni Dawson.

“Edi mabobored ako kung dito lang ako?”

“We have our passport. We can travel anytime you want! I can make time for you…”

“Talaga?!”

“May gusto kasi akong puntahan e!”

“Saan?”

“Sa Brazil! Ang ganda kaya dun! Yung beach nila! Yung sa Porto Alegre! Ang ganda dun!”

Nakangiti naman siyang tinignan ni Dawson. “Really? Mas maganda pa sayo?”

Namumula naman tinignan ni Skyler si Dawson.

“Nasa harap ng pagkain, landian ng landian” Nawala sila sa sariling mundo ng magsalita si Skylie. Akala nilang dalawa sila lang ang tao sa dining room. Kasama pala nila si Skylie.

“Sorry” Mabilis naman na panghihingi ng paumanhin ni Skyler. Hindi naman ito tinapunan ng tingin ni Dawson.

“Want this my Sky? This one?” Tanong ni Dawson habang hawak-hawak ang ulam.

“I want that Knight please?” Nagulat si Skyler ng sumabat si Skylie. Hindi naman nag-abalang tignan ito si Dawson at nakatingin lang kay Skyler.

Saglit siyang tinignan ni Dawson at ibinaba ang ulam. “Here! You can get it by yourself!”

“Kain na Sky ko! Gusto mo bang subuan pa kita?” Nabaling ang tingin ni Skyler kay Dawson.

“Masakit pa ba katawan mo?”

“Pasensya na talaga, naiinis kase ako sayo kagabi e! Nakakagigil ka!” Halos sumabog naman sa pula anh mukha ni Skyler sa mga sinasabi ni Dawson. Halos mabulunan naman si Skylie sa narinig.

“Masakit pa ba?” Hindi naman makasagot si Skyler.

“Don’t worry next time, I’ll be gentle”

“Arrrgh! Nakakadiri!” Nagulat si Skyler ng pabagsak na tumayo si Skylie at umalis sa dining room.

Tumawa naman si Dawson. “G-grabe ka naman Dawson!” Natatawa ding sabi ni Skyler.

“Hayaan mo siya. Siya dapat ang mag-adjust. I know her secret. Umayos siya. Manipis nalang ang pasensyang pinanghahawakan ko” Pabiro ngunit may pagkaseryoso nitong sabi.

“Say ‘ahh’” Mabilis naman binuksan ni Skyler ang bibig niya.

“W-what do you–”

“Don’t talk when your mouth is full” Agad nahinto sa pagsasalita si Skyler sa sinabi ni Dawson. Tumango-tango naman si Skyler at ngumiti.

Natapos silang kumain este si Skyler. Sinusubuan lang kase ni Dawson si Skyler. Busog daw siya. Wala siyang ginawa kundi subuan at titigan lang ang asawa niya.

Ngayon parehas silang naka-upo pa din. “Ang dami naman ng pinakain mo!” Nakangusong reklamo ni Skyler.

“Thats good. Para tumaba ka”

“Gustong-gusto mo talaga akong tumaba?” Natatawang tanong ni Skyler.

“Yes. Para wala nang maakit kapag mataba kana. Saakin ka nalang” Nakangisi nitong sabi. Namula naman ang mukha ni Skyler dahil sa mga sinasabi nito.

“By the way, hindi natuloy ang kasal natin, kailan mo ba gustong ituloy?” Nawala naman sa isip ni Skyler ang kasal nila. Oo nga, dapat ikinasal na sila at nasa France dapat sila ngayon.

Ngumiti naman si Skyler sakanya. “Wag na muna Dawson. May problema pa. Hindi ko din alam kung kailan dapat ituloy o itutuloy pa ba”

Nagsalubong naman ang kilay ni Dawson. “Itutuloy natin kahit anong mangyari” Disididong sagot nito. Natahimik nalang si Skyler.

Nagulat nalang siya ng bigla siyang umangat sa ere. Mabilis siyang napakapit sa leeg ni Dawson. “Dont think to much my Sky. Walang hahadlang saatin”

“It’s either they’ll die or be dead”

Nagtaka naman si Skyler sa sinabi nito. “Ha? Diba pareho lang yon?”

“Yup! So wala silang choice kundi mamatay” Hindi alam ni Skyler kung nagbibiro lang ito o kung totoo.

“Seryoso ka ba?” Hindi na sumagot si Dawson. Kibit-balikat nalang ang sinagot nito.

Maya-maya pa ay iniupo siya ni Dawson sa sofa sa sala nila. “We need to clean your wounds. Sariwa pa yang nasa paa at pulsuhan mo”

Tumango naman si Skyler at ngumiti. “The first aid kit please” Mabilis na sigaw ni Dawson.

“Dito ka lang. May kukunin lang ako” Bulong ni Dawson kay Skyler bago ito halikan sa noo. Tumango naman si Skyler sakanya.

Pinanood ni Skyler na lumakad ito. Nagtaka siya ng lumabas ito sa pintuan nila.

“Sir eto na ho yung kit!” Nabaling ang tingin niya kay Lena dala ang kit. Nasa likod nito si Jenny at si Cristal naman ay nakatutok sa phone niya.

“Tapos na kayong kumain?” Tanong ni Skyler sakanila habang nakangiti.

“Opo sir!” Tumango naman si Skyler.

Maya-maya pa ay dumating naman si Glory dala ang juice at mabilis na umupo sa tabi ni Skyler.

“Gusto mo ba ng juice nak?” Tanong nito. Pero tumanggi naman si Skyler. Si Cristal naman ay masamang nakatingin kay Glory.

“Akala mo sinong donya! Pasalamat siya malakas ang kapit niyan sa baklang yan! Sisiguraduhin kong mapapatalsik din yang mga yan dito!” Mahinang bulong nito.

Agad naman siyang sinaway nila Jenny at Lena.  “Upo muna kayo” Nakangiting aya ni Skyler. Mabilis naman na tumango ang dalawa at umupo. Nagpahuli naman si Cristal.

Sa laki ng sala nila ay kakasya talaga kahit bente pa. Ang dami din sofa na mauupuan kahit higaan pa.

“OMG! They are so cute! Saakin ba sila?” Mabilis silang lahat napatingin kay Skylie na kung tumili ay ipis.

Nakita ni Skyler si Dawson. Nanlaki ang mata nito ng makita ang hawak nito.

“Woah! Puppies!” Masayang sabi niya. Nasa dalawang pagitan ng mga kamay ni Dawson ang dalawang itim at puting tuta.

“No. This babies is for my number 1 baby Skyler only” Mahinang bulong ni Dawson kay Skylie. Namula naman sa hiya si Skylie. Hindi naman siya binigyan ng pansin ni Dawson at mabilis itong nilagpasan.

Halos mabulunan naman sa tawa si Glory. Pero parang walang pakialam si Skyler duon. Nakatuon lang ang pansin siya kay Dawson este sa mga hawak nitong tuta.

Nang makalapit naman si Dawson at mabilis niyang hinalikan sa noo si Skyler.

“For you! Our babies” Mabilis naman na kinarga ni Skyler ang dalawang tuta.

“Woah! Ang cu-cute!” Parang bata nitong sigaw. Natawa naman si Dawson dahil duon.

Masigla naman na dinilaan ng mga tuta ang ang buong kamay niya at pati mukha. Hindi naman magkandamayaw si Skyler sa pagtawa. “I named them Dark and Light” Bulong ni Dawson.

“The black one, he is Light, the white one, he is Dark”

Agad naman napatingin si Skyler kay Dawson. “Ha? Bakit parang baliktad? Hindi ba dapat ang kulay black ay ang Dark at ang kulay white si Light?” Nagtatakang sabi nito at mabilis na binaling ulit ang tingin sa mga tuta sa kandungan niya.

“No. Mas masigla ang itim at magaslaw. Ang puti naman ay tahimik lang pero matapang” Tumango-tango naman si Skyler at hindi na ito tinignan pa.

Si Light ay may kulay blue na mata. Si Dark naman ay blue din pero mas light lang ito ng konti.

Si Light pinakabata sa dalawa. Si Dark naman ang nagsisilbing kuya nito.

Parehas silang husky. They are smart and trained dogs. They will protect they’re owner at all cost. Pinili talaga ni Dawson ang mga husky. Para habang lumalaki ang mga ito, they will be familiar with Skyler. Para maprotekahan din nila si Skyler. They are also can smell bombs or drugs. They are human-friendly dogs.

“Ang cute nila nak! Gustong-gusto kanila oh!” Masaya ding sabi ni Glory.

Si Skylie naman ay halos patayin na sa tingin si Skyler. Si Cristal naman ay inggit na inggit kay Skyler.

Ngumiti lang si Dawson kay Skyler. Masayang-masaya na siya. Masaya na ang nag-iisang mahal niya. Masaya na din siya basta masaya si Skyler.

Mabilis niyang kinuha ang kit at sumalampak sa sahig. “Sir! Ako na po maglinis ng mga sugat ni sir?” Sabi ni Cristal.

Hindi man lang siya nilingon nito at patuloy lang sa pagayos ng mga gagamitin niyang panglinis. “No” Tipid lang na sagot ni Dawson.

Si Lena, Jenny naman ay lumipat sa tabi ni Glory at nilaro ang mga aso. Naiwan naman si Cristal at Skylie na magkatabi sa upuan at pinapatay na si Skyler sa isip.

Dahan-dahan naman inangat ni Dawson ang kaliwang paa ni Skyler. Pero wala man lang reaksyon ito.

Dahan-dahan inalis ni Dawson ang benda nito. Nanonood lang si Skylie at Cristal sa ginagawa niya. Ang apat naman ay walang talagang paki-alam at nakikipaglaro sa dalawang aso.

Mabilis na nilinis ni Dawson ito. Dahan-dahan niyang dinadampian ng alcohol ang mga sugat pagkatapos ay hihipan. Parang hindi naman nasasaktan si Skyler. Patuloy lang ito sa ginagawa. Pagkatapos malinis ng mabuti sa alcohol, nilagyan naman ito ni Dawson ng betadine bago nilagyan ng gasa at binendahan muli.

Nanlaki naman ang mata ni Skylie at Cristal ng halikan ni Dawson ang paa ni Skyler bago niya ito ibaba ng maingat. Walang pandidiring hinalikan ni Dawson ang paa ni Skyler. Una sa lahat, malinis pa sa ugali nilang dalawa ang paa ni Skyler. Alagang Dawson kase.

Ganun din ang ginawa ni Dawson sa kabilang paa ni Skyler. Nilinis niya itong mabuti at hinalikan bago bitawan.

Pagkatapos niya ay umupo siya sa tabi ni Skyler. “Did you like them?” Bulong nitong tanong at kinuha ang kamay ni Skyler kung saan ang sugat niya at hinalikan ang palad.

“Uhmmm! I love them! I really love them!” Nakangiti nitong sabi at mabilis na humarap kay Dawson at hinalikan ng mabilis.

“Sarap naman! Can I have one more?” Bulong nito. Mabilis naman ulit siyang hinalikan ni Skyler sa labi.

Halos mangitim na sa galit si Skylie at mamatay sa inggit naman si Cristal habang nanonood sakanila.

Hinayaan lang ni Dawson na makipaglari ulit ito sa mga kay Dark at Light. Dahan-dahan niyang dinampian ng halik ang pulsuhan nito bago alisin ng dahan-dahan ang surgical tape at gasa.

Maingat niyang nilinis ang sariwang sugat ni Skyler sa pulsuhan. Pagkatapos ay tinakpan ulit ng gasa bago niya ito halikang muli.

“Masakit pa ba mga sugat mo?” Bulong ni Dawson habang nakasubsob ang mukha sa leeg ni Skyler.

“Hindi na gano. Kumikirot lang ng konti yung sa pulsuhan ko. Kaya naman..”

“E yung sa baba?” Pabiro naman siyang hinampas ni Skyler kahit namumula ang mukha.

“Sa paa.. yung tinutukoy ko” Lalo naman namula ang mukha ni Skyler jay sinubsob niya ang mukha sa dibdib ni Dawson.

“Pero pwede din yang iniisip mo” Nakangising sabi nito.

“Dawson!”

---

A/N:

Enjoy reading! <3 Hope you have a good evening :)

Light and Dark on the multimedia!

Follow my back-up account incase of emergency ;)

calypzoalcazar2

Knight Dawson Lewis

Our very own Knight Dawson Lewis!

This is my own reference. You can find your own reference. Thanks! Good Evening! <3

Chapter 24

After one month…

“Dawson my loves… baby.. honey… Dito ka na muna! Tulog pa tayo..” Nagdikit ang kilay ni Dawson ng marinig na bumulong si Skyler. Nakayakap din ito sakanya na parang ayaw siyang pakawalan. Ibat-iba din ang tawag nito sakanya.

“What did you just call me?” Tanong ni Dawson at yinakap niya ito.

“My loves… honey.. baby..” Bulong na sagot ni Skyler at isiniksik pa ang sarili kay Dawson.

Wala sa sariling napakawala ng buga ng hangin si Dawson. Parang nung isang gabi lang ay mabangis na tigre ito at sa labas pa pinatulog si Dawson. Pero ilang oras lang ay nagulat siya ng makita si Skyler sa tabi niya at nakisiksik sa couch.

“My Sky… let’s sleep. I’m tired..” Bulong ni Dawson at humiga sa tabi ni Skyler at yinakap ito.

Pero nagulat si Dawson ng tabigin ni Skyler ang kamay niya.

“May problema ba mahal ko?” Mabilis na tanong ni Dawson kahit nakatalikod si Skyler sakanya.

Nang hindi sumagot si Skyler at yinakap siya uli ni Dawson ng mahigpit.

Nagpumiglas-piglas naman si Skyker hanggang maalis ang yakap ni Dawson. Nagdikit ang kilay ni Dawson dahil don. “Umusog ka nga! Ang baho-baho mo!” Naiinis na sabi ni Skyler at hindi nilingon si Dawson.

Mabilis naman na inamoy ni Dawson ang sarili niya. Pero hindi naman siya mabaho, mabango siya. Mabangong-mabango. “Sky ko! Mahal! Hindi naman ako mabaho ah! Amuyin mo pa ako!” Nagbibiro pang sabi ni Dawson at mabilis na hinarap si Skyler sakanya at inilapit ang mukha.

“Lumayo ka nga! Ampanget-panget mo!” Naiinis na sabi nito at mabilis na itinulak ang mukha ni Dawson.

Mabilis naman na pinigilan ni Dawson ang inis niya. Hindi niya alam kung bakit ganito ang asawa niya. Hindi niya masabayan sa mood.

“Sige. Hindi kita yayakapin o hahawakan. Lalayo din ako. Matulog ka na” Walang magawang sabi ni Dawson.

Nagulat siya ng pinanlakihan siya ng mata ni Skyler. “Ayoko! Sa labas ka matulog! Ayoko! Labas! Labas!”

Wala naman sa oras na napatayo si Dawson habang hawak ang unan at kumot niya.

“Ano pang tinitingin-tingin mo?! Labas!” Hindi na tumitig ulit si Dawson. At sumang-ayon naman kahit ayaw niya.

“O-okay! Lalabas na ko!” Napipilitan nitong sabi.

“I love you!” Sigaw ni Dawson sakanya.

Napasimangot nalang si Dawson sa sinagot nito. “Che!”

“Labas!”

Mabilis na lumabas si Dawson dala ang kumot at unan niya at binaybay ang sala nila. Mas gusto niyang matulog sa sala kesa sa kwartong walang laman.

“Knight? San ka pupunta?” Hindi niya napansin si Skylie. Mga apat na na buwan na ang tyan niya pero walang pakialam si Dawson.

Halatang inaakit siya nito dahil pinagduduktukan nito kay Dawson ang hinaharap nito. Hindi man lang tinigasan si Dawson. “Tsk. Wala kang pakialam” Masungit na sabi nito.

Naiinis na nga siya dahil napalabas siya sa kwarto, nakadagdag pa sa inis niya si Skylie. Hindi niya pa ito pinapaalis dahil hinahanap pa ang lalaking nakabuntis sakanya. Sa oras na mahanap ang lalaking iyon, tiyak na pupulutin sa kangkungan si Skylie.

“Napalabas ka ata?” Natatawang sabi nito.

“Welcome ka sa kwarto ko” Malandi nitong sabi habang subo-subo ang isang daliri.

Tinaasan lang ni Dawson ng kilay ito. “Kadiri” Bulong niya.

“Mas mabuting wag na. Mas magandang sa sala o kaya sa banyo nalang. Wag lang katabi mo” Mabilis na singhal ni Dawson at naglakad paalis at iniwang inis na inis si Skylie.

Nang makarating sa baba si Dawson nakasimangot siyang humiga sa couch.

“Mabaho daw ako?! Ang bango-bango ko kaya! Kahit amoyin niya pa kili-kili ko!” Parang bata nitong sabi.

“Ayaw niya na ba sakin?! Hindi ako papayag! Hindi!” Sunod pa nitong sabi at nagpapapadyak na parang bata.

Imbis na mainis, pinili nalang ni Dawson na ipikit ang mata niya at matulog.

Biglang nagising si Dawson ng maramdaman niyang may sumisiksik sakanya. Nagulat siya ng makita si Skyler sa tabi niya at nakayakap sakanya. Nasa paanan naman nila si Light at Dark.

Napangiti naman si Dawson. Alam niyang hindi siya matititiis ni Skyler.

“Akala ko bang mabaho ako?” Nakangisi nitong tanong at yinakap si Skyler ng mahigpit.

“Sino nagsabi?! Ang bango-bango kaya ng asawa ko!” Nakunot ang noo ni Dawson sa sinagot nito. Idinikit pa ni Skyler ang ilong niya sa leeg nito at inamoy-amoy.

“Ikaw kaya nagsabi!” Parang batang sabi ni Dawson.

“Wala akong sinasabi Dawson! Matulog ka nalang!” Parang naiinis nitong sabi. Pinili nalang ni Dawson na isara ang bibig baka biglang magbago ang mood ng asawa at sungitan na naman siya.

Baka sa huli sa labas na nang bahay ang bagsak niya.

Noong isang araw naman halos wala itong pinapansin at kinakausap. Naka-upo lang ito habang nilalaro si Dark at Light.

“Hi my Sky! Im home!” Salubong ni Dawson ng makapasok sa bahay. Mabilis na kinuha ng katulong ang gamit niya.

Mabilis niyang hinanap si Skyler at nakita niya itong nakasalampak sa couch at nilalaro ang mga si Light at Dark. “Hi my Sky!” Singhal ni Dawson at hinalikan ito sa noo.

“Hi babies!” Bati niya naman kay Light at Dark at hinawakan ang ulo nito bago umupo sa tabi ni Skyler at yumakap sa tiyan.

“Ayos ka lang ba dito? Hindi ka ba ganong na bored?” Tanong ni Dawson at hinalik-halikan ang batok ni Skyler.

Nakunot ang noo niya ng hindi ito sumagot na parang wala si Dawson sa tabi niya. Patuloy lang ito sa ginagawa.

Maya-maya pa ay dumating si Glory. Mabilis siyang lumapit kay Dawson at bumulong. “Naka-topak na naman ang asawa mo! Walang gustong kausapin bukod sa mga anak niyo!”

“Padalas ng padalas yan ah! Ano ba nangyayare sakanya?” Napakibit balikat nalang din si Dawson dahil hindi niya din alam kung anong nangyayari sa  asawa.

“Baka po naglilihi” Natatawang sabi ni Dawson. Sabay pa silang tumawa ni Glory ng mahina.

Nung mga nagdaang araw pabago-bago ang mood ni Skyler. Pilit lang sinasabayan ni Dawson ito. Ayaw niyang magalit si Skyler sakanya. Kaya sunod lang siya ng sunod.

Hindi sa takot siya kay Skyler ha! Hindi siya takot kay Skyler!

“Dawson? Wala nang pagkain si Dark at Light bili tayo ha?” Sabi ni Skyler kay Dawson na ngayo’y nakahiga sa tiyan niya. Si Dark at Light naman ay nasa tagiliran nito.

“No. This is my day-off. Wag na tayong umalis ng bahay. Pabili nalang natin” Bulong naman ni Dawson at lalong sinubsob ang mukha sa tiyan ni Skyler.

“Gusto ko tayo bumili e! Sama na natin sila. Para makalabas din sila! Tapos bili natin sila toys!” Nakangiting sabi ni Skyler.

“Ayoko”

“Sige na”

“Ayoko”

“Sige na kasi!”

“Ayoko!”

“Im telling you this once Knight Dawson Lewis” Napabangon at nanlaki ang mata ni Dawson ng banggitin ni Skyler ang buong pangalan niya.

“Papayag ka o–” Hindi na pinatapos ni Dawson ang sasabihin nito.

“Syempre! Pumapayag naman ako! Kahit saan mo gusto mahal ko! Kahit ano pang gawin mo!” Nakangiting sabi ni Dawson at pinuno ng halik ang mukha ni Skyler.

Oo na! Takot na kung takot! Atleast mahal ko siya at hindi ko siya kayang mawala! Sabi ni Dawson sa isip niya habang nakatitig kay Skyler.

“Kahit ano pang mood mo, sasabayan ko. Wag ka lang mawala sakin” Huling singhal niya bago halikan sa noo si Skyler at pumikit ulit.

---

A/N:

Enjoy reading! <3

Follow my back-up account para ready! Haha.

calypzoalcazar2

Chapter 25

“Good morning manang!”

“Good morning nay!” Sabay na bati ni Skyler at Dawson nang makarating sila sa kusina at nadatnan si Glory duon. Parehas pa silang naka-panjama dahil kagigising lang nila.

“Magandang umaga din mga anak!” Nakangiti naman nitong balik.

“Bakit naman nakapusan sayo yang asawa mo? May masakit ba sakanya?” Nagtatakang tanong nito habang nakatingin kay Skyler at Dawson.

Nakapusan kasi si Skyler kay Dawson habang nakasubsob ang leeg nito sa leeg ni Dawson.

Ngumiti lang si Dawson kay Glory. “Naglalambing po nay!” Pabulong nitong sabi bago kintalan ng halik ang pisngi ni Skyler.

“Kayo talagang mga bata kayo!” Natatawa din nitong sabi. “Sige na upo na kayo! Ipaghahanda ko na kayo pagkatapos kong pakainin itong mga anak niyo!”

Tumango naman si Dawson at mabilis na ipinaharap si Skyler bago umupo at kinandong ito.

“Light! Dark!” Malakas na sigaw ni Glory pagkatapos niyang lagyan ng dog food at gatas ang pagkainan ng dalawang aso.

Maya-maya lang ay maririnig mo ang malalakas na tahulan nilang dalawa at yakap ng mga kuko nila na naguunahan pababa.

Mabilis silang lumaki, isang buwan lang ay malaki na agad sila. Sagana kase sa pagkain at gatas. Spoiled na spoiled kay Skyler. Isang kahon din ang mga laruan nila at napakalaki ng higaan nilang dalawa. Binili din ni Skyler ito ng mga damit kaso nga lang ay ayaw ni Dark na magdamit naiirita ito. Si Light naman ay sinisira lang. Mas malaki na si Dark kay Light. Ganun pa din ang ugali nilang pareho, tahimik lang si Dark at magaslaw naman si Light. Parang kuya lang si Dark na nagsisilbing tagabantay ni Light. Hindi lang ni Light, kundi pati ni Skyler.

“Anong gusto mong gawin? Day-off ko ngayon..” Nakangiting bulong na tanong ni Dawson. Si Skyler naman ay nakakandong lang paharap sakanya at nakasubsob ang mukha nito sa leeg ni Dawson.

“Tinatamad ako… Gusto kong matulog..” Tamad na tamad na sabi nito. Isa pa ito sa pinagtataka ni Dawson. Laging tulog si Skyler. Kundi tulog, pabago-bago ng mood. Laging din kumakain.

Mabuti nalang talaga mayaman ako, kundi namulubi ako sa asawa ko!

“Sige kung gusto mong matulog, matutulog lang tayo ngayong araw!” Singhal ni Dawson at hinahagod-hagod ang likod nito at kinintalan ng halik ang leeg ni Skyler ng ilang beses.

“Pero gusto ko din tignan mga halaman ko..”

“Hindi ko alam kung anong gagawin.. tinatamad talaga ako hubby…” Napamulat si Dawson sa tinawag sakanya ni Skyler. Parang may mga paru-parong lumilipad sa tiyan niya. “W-what did you just called me?” Tanong nito at mabilis na hinarap si Skyler. Si Skyler naman ay pupungas-pungas pa ang mata halatang inaaktok pa.

“Hubby..” Napangiti naman ng malaki si Dawson.

Ang sarap pakinggan! Hubby?! Sarap sa tenga!

“Can you say it once again?” Abot tengang ngiti pa nitong tanong.

Bagamat nagtataka ay sinunod ito si Skyler. “Hubby..”

“Fuck! I’m fucking happy!” Huling bulong ni Dawson bago siilin ng halik si Skyler. Hindi naman tumutol si Skyler. Sinagot niya ang mga halik ni Dawson.

“Aga-aga ang lalandi! Nakakasira ng umaga!” Naputol ng halikan nila ng magsalita ang bundat na Skylie. Padabog itong umupo sa isa sa mga upuan.

Hindi nila ito pinansin. “From now on call me hubby please?” Pagsusumamo ni Dawson at ngumuso kay Skyler.

Ngumiti naman si Skyler sakanya. “Okay, Hubby!” Tumatawang sabi nito bago ulit kintalan ng halik si Dawson.

“Skyler anak? Umayos ka na ang upo at kakain na kayo” Utos sakanya ni Glory. Agad naman aiyang tumayo at umalis sa kandungan ni Dawson at umupo sa tabi nito.

“Sabay-sabay na ho tayo nay..” Tumango lang ito at isa-isang pinasok ang mga pagkain.

Takam na takam naman si Skyler ng makita ang mga pagkain. Tumatawa naman si Dawson habang nakatanaw sakanya. “Nay? Wala na ho ba tayong leche plan?” Parang bata nitong tanong.

Agad naman sumabat si Dawson. “It’s still early my Sky! Sasakit yang tiyan mo” Sumimangot naman si Skyler.

“It’s still early my Sky! Nye nye nye nye!” Inis na inis na panggagaya ni Skylie kay Dawson.

“Don’t worry, mamaya ako pa magsusubo sayo..” Nakangising sabi ni Dawson.

“Dont worry.. Nye nye nye nye!” Sabat ulit ni Skylie.

“Stop it Skylie. Umagang-umaga panira ka!” Singhal ni Dawson.

Inismiran naman siya ni Skylie. “Ang landi niyo kasi! Aga-aga e!”

“Edi sa labas ka kumain! Aga-aga ang pangit-pangit mo!” Nagulat si Dawson nang si Skyler ang sumagot. Nagulat siya dahil kahit kelan hindi niya ito pinatulan pero ngayon ay napuno na ata siya.

Paimpit namang tumatawa si Jenny, Lena at Glory. Pati si Dawson ay hindi na din mapigilan ang tawa.

Namula naman sa inis si Skylie. Pero parang wala lang iyon kay Skyler. “Kung pangit ako, pangit ka din! Magkamuka tayo boba!” Balik naman ni Skylie sakanya.

“Oo! Magkamuka tayo! Ikaw yung pinaka-panget na version ko!” Tuluyan nang napahagalpak sa tawa si Dawson at ang tatlong katulong.

“How dare–” Inis na inis na sabi ni Skylie pero sinabatan na agad siya ni Dawson.

“Tumigil ka na. Kakain na” Sabi ni Dawson.

Mabilis niyang nilagyan ng pagkain ang plato ni Skyler. Tinuturo lang ni Skyler kung anong gusto niya at kinukuha naman ni Dawson iyon para sakanya.

“Thanks Hubby!” Nakangiting sabi ni Skyler at hinalikan ito sa pisngi pagkatapos siyang sandukan ni Dawson.

Nakangiting tagumpay naman si Dawson bago siya sumandok ng sariling pagkain.

“Napakalandi talaga!” Bulong ni Skylie bago sumubo.

---

“Yuck! Ano yon? Kadiri!” Nagulat silang lahat ng sumigaw si Skyler habang nakatakip ang ilong nito nang nasa kalagitnaan sila ng pagkain.

Agad naman binitawan ni Dawson ang kutsara niya. “What’s wrong?” Magkadikit nitong kilay na tanong.

“Ang baho! Ayoko ng amoy!” Singhal pa nito.

Inamoy naman ni Dawson ang paligid. May amoy nga pero amoy paksiw.

“Anong niluluto niyo?” Tanong nito.

“Paksiw po sir” Sagot naman ni Lena.

“Pakipatay” Utos nito. Mabilis naman na tumayo si Lena at pinatay ang kalan. Lahat sila ay na kay Skyler ang atensyon.

“Ang baho talaga! Hindi ko kaya yung amoy!” Nilukuban si Dawson ng kaba ng namumutla ito.

“Namumutla ka! Ano bang nangyayari sayo…” Nang sinabi ni Dawson iyon, mabilis ding kinabahan sila Lena, Jenny at Glory. Mabilis na nagsalin ng tubig si Dawson.

“Uminom ka muna. You making me worry!” Nag-aalalang sabi nito.

“T-thank yo-” Hindi na natapos ni Skyler ang sasabihin niya ng mabilis itong tumakbo papunta sa lababo.

Mabilis naman siyang sinundan ni Dawson. Lalo itong nag-alala ng nakita itong nakayuko at dumuduwal.

“What the fuck is happening?!”

---

A/N:

Enjoy reading! Hope you have a good evening! <3

calypzoalcazar2

Chapter 26

“Ano? Ayos na ba pakiramdam mo Sky ko?” Bakas na bakas ang pag-aalala sa mukha ni Dawson habang tinatanong si Skyler.

Si Skyler naman ay nakahiga lang sa kama habang hinahaplos ang buhok ni Light sa ulo. Nakapatong kasi ang ulo nito sa tiyan ni Skyler habang si Dark naman ay nasa uluhan niya.

“Ayos lang ako Hubby. Nahilo lang ako ng konti kanina! Hindi ko lang talaga gusto yung amoy” Nakangiting sagot nito kay Dawson.

“No. You are not okay” Pagpipilit ni Dawson. “Damn! I will kill that fucking doctor! Ang tagal-tagal niya!” Inis na inis na sabi nito.

Natawa naman ng bahagya si Skyler sakanya. “Wag ka na ngang mainis. Ayos lang ako. Pwede naman kasi tayong pumunta ng ospital. Bakit kase gusto mo pang home service!” Tumatawang singhal ni Skyler dito.

“Kung pupunta pa tayo ng ospital, lalo ka lang mapapagod!” Ungos ni Dawson sakanya habang magkadikit ang kilay. “Kayang-kaya ko naman magbayad kahit gaano paa kalaki! Basta matignan ka lang dito at hindi na mapagod pa!”

“30 mins lang naman layo ng ospital dito e!” Pagpipilit pa ni Skyler.

“I dont care! Ayoko lang na mapagod ka! Look at yourself!” Singhal nito habang nakapamewang na nakatingin kay Skyler.

“You almost pass out!”

“Sabihin mo nga saakin, kumakain ka ba pag nasa trabaho ako?” Pinaningkitan ni Dawson ito ng tingin habang nagtatanong.

Agad naman tumango-tango si Skyler bilang pagsagot. “Oo naman! Kumakain kaya ako! Ang taba-taba ko na nga e!”

“Ikaw mataba?! Ang payat-payat mo nga Sky! Kailangan pa kitang pakainin ng madaming-madami para tumaba”

Halos humagalpak naman sa tawa si Skyler sa reaksyon ni Dawson. “Hubby! Edi pagtumaba ako, ipaglapalit mo na ako?” Nakangusong sabi ni Skyler.

“Hell no! That’ll never happen!”

“Kahit gaano ka pa kataba ikaw kang ang mamahalin ko! Mas okay pa nga na mataba ka para walang maakit sayo!”

Tunawa naman si Skyler sakanya. “Why are you laughing?” Magkadikit na kilay na tanong nito.

“Para kasing sinabi mo na yan dati e!” Napailing nalang si Dawson dahil sakanya.

Agad natuon ang atensyon ni Dawson ng tawagin siya ni Skyler. “Hubby?! Halika bilis!” Mabilis naman siyang umupo sa tabi nito.

“Why? Is there something wrong?” Agad na tanong nito.

Umiling naman si Skyler sakanya at nakatitig lang sa mukha nito. “Bakit ang gwapo mo hubby?” Bahagyang natawa naman si Dawson dahil sa sinabi nito.

“Just for you..” Bulong naman na sagot ni Dawson.

“I want your kisses..” Abot-tenga naman ang ngiti ni Dawson nang marinig ang sinabi ni Skyler.

Wala pa man isang segundo, mabilis niyang siniil ng halik ito. Si Skyler naman ay buong pusong tinanggap ang halik at sinagot.

Mabilis na humawak siya sa leeg ni Dawson at pinalalim ang halik. Wala silang pakialam sa paligid. Nakapikit lang sila at nilalasap ang sarap ng halik.

Mabilis naman na yumakap si Dawson sa bewang ni Skyler at hapitin siya ng mas malapit.

Naputol ang halikan nila ng marinig ang katok sa pinto. “Istorbo!” Naiinis at mahinang bulong ni Dawson. Natawa nalang si Skyler ng mahina dahil sa pagkabugnutin nito.

“Pasok!” Sigaw ni Dawson at pinagsiklop ang kamay nila ni Skyler.

“Sir eto na ho yung doctor” Singhal.ni Crystal habang kasunod ang doctor.

Tumango naman si Dawson. Sumenyas si Dawson na lumabas na. Mabilis naman itong lumabas at sinara ang pinto. Tatlo nalang ngayon sila sa loob. Ang doctor at ang mag-asawa.

“I’m doctor Philip Felhen” Pagpapakilala nito.

“Tsk. Late na nga nagpapakilala pa” Mahinang bulong ni Dawson dahilan para suwayin siya ni Skyler.

“Ano? Porke gwapo yang doctor na yan babawalan mo ako?!” Naiinis nitong bulong kay Skyler.

“Can we start?” Walang nagawa si Dawson kundi tumango. Pinanood niya lang ang ginawa ng doctor kay Skyler. Kinuhanan din ito ng sample ng dugo at ihi.

Makalipas ang ilang minuto ay tapos na ito. “So tell me, anong nararamdaman mo this past weeks?” Tanong ng doctor kay Skyler. Si Dawson naman ay hawak ang kamay ni Skyler sa tabi niya.

“Parang laging gusto kong matulog… nakakatamad talaga” Sagot ni Skyler dito habang nakatingin sa doctor.

“Tapos-” Nagulat si Skyler ng biglang tinakpan ni Dawson ang mata niya.

“Pabago-bago mood niya. Mapili sa pagkain. Tamad lagi na parang pagod. May hinahanap na hindi niya alam kung ano yon” Si Dawson na ang sumagot.

“Tapos kanina naduwal siya. Ayan! Yan lahat” Masungit na sabi nito at hindi pa din tinatanggal ang takip sa mata ni Skyler.

Lalo pa siyang nainis ng ngumisi at tumawa ng mahina ang doctor. “I will fucking kill this man! I’m running out of patience!” Nagtatangis na bagang na sabi niya at binalot pa ng kumot si Skyler at hinapit palapit sakanya.

“Ano ba problema mo? Para naman kukunin ako sayo hubby!” Sabi ni Skyler sakanya. Sa halip na sumagot, mas lalo lang hinigpitan ni Dawson ang yakap dito.

“Okay got it!” Tumatawang sabi nito. Bago ilagay lagat sa bag ang dala niyang gamit.

“Pwede ba kitang makausap Mr. Lewis?” Kahit ayaw ni Dawson ay wala siyang magawa.

“Bilis na! Kakausapin ka daw!” Tinulak pa siya ni Skyler patayo. Sumulyap pa si Dawson ng isang beses kay Skyler. Nakita niya itong nakapikit na at tulog na naman bago lumabas.

Nagpunta sila sa office ni Dawson dito sa bahay. Kinakabahan si Dawson sa mga sasabihin nito. Baka may malalang sakit na si Skyler. Ayaw man niyang mag-isip ng kung ano-ano ay hindi niya mapigilan. Lalo na’t natatakot siya. Ayaw niyang nawala si Skyler sakanya.

“Dederetsuhin na kita Mr. Lewis” Tumango naman si Dawson at pilit na itinatago ang takot.

“I think..”

“He’s pregnant” Tila nabingi naman si Dawson sa mga sinabi ng doctor.

“P-pardon?”

“There is a possibility that your husband is pregnant” Lalo atang lumipad ang isip ni Dawson sa sinasabi ng doctor.

“Unang kita ko palang sakanya I already knew that he’s a carrier” Pagpapaliwanag pa nito.

“Carrier?” Nagtatakang tanong ni Dawson.

“Yes. A male who can be pregnant. They have to reproductive system which is functioning inside their body. Pwede siyang mabuntis o makabuntis” Naliwanagan naman ng konti si Dawson sa mga sinabi nito.

“Your husband is a carrier” Bigla nalang napangiti si Dawson.

“Baka buntis siya. Lahat ng sinabi mo kanina, sign yan ng pagbubuntis”

“I-is it normal? Normal lang ba ang asawa ko?” Hindi mapigilang tanong ni Dawson.

“Yes its normal. Hindi lang siya nag-iisa. Madami ang katulad ng asawa mo”

“Do you know Trevor Smith? The CEO of Smith-Maxx Corporation?” Tumango naman si Dawson. Paano niyang hindi makikilala ang pinakamalaking kumpanya sa pilinas?

“His husband Maxim Smith is one of the pregnant mens. Meron na sila ngayong dalawang anak. At ako ang doctor niya” Pagmamalaki nito.

“So h-hindi ba mahihirapan ang asawa ko kung b-buntis ba talaga siya?” Halata sa boses ni Dawson ang takot at pag-aalala para kay Skyler.

“No. Not much” Nakahinga naman ng maluwag si Dawson.

“Pero ikaw ang mahihirapan. You have to bare his mood swings. Do all what he wants. Im pretty sure super demanding na yan at makulit” Natatawang sabi nito.

“I can do that. That’s a piece if cake” Pagmamalaki ni Dawson.

“So Mr. Lewis, take care of your husband. Kunin mo nalang ang result ng test sa ospital next week. Hindi kita pinapaasa pero may malaking posibilidad na buntis talaga ang asawa mo”

Ngumiti naman si Dawson ng malaki sakanya. “Yes. Thank you doc”

Parang tanga naman na nakatulala si Dawson at inaabsorb pa din ang mga nalaman. Hindi siya makapaniwala. Pero totoo ang lahat.

Napatingin si Dawson sa doctor ng huminto ito bago pa makalabas ng pinto. “One more thing. Wag mo akong pagselosan. I have my husband and we have three kids”

---

A/N:

Enjoy reading! <3

Chapter 27

Parang patay naman na naglalagay si Dawson pabalik sa kwarto nila. Lumulutang ang isip niya. Pilit pa ring inaabsorb ng utak niya ang mga nalaman.

Ayaw niyang maniwala ng una dahil akala niya ay pinaglololoko lang siya ng doctor. Pero nang maglabas ito ng ibendesya ay naniwala siya sa mga ito.

Sumandal siya sa tabi ng pintuan ng kwarto nila. “Is it true?” Bulong niya at sinasampal-sampal ang mukha.

“Ouch! It’s hurts!” Sariling daing niya habang nakahawak sa sariling pisnging na siya rin ang nagsampal.

“Fuck! Magiging tatay na ako pag nagkataon?!” Hindi makapaniwalang bulong nito habang abot tenga ang ngiti.

“Ayoko umasa pero ang sarap isipin” Nakangiting bulong niya at napaupo na habang nakatulala sa pader.

Maya-maya pa ay biglang bumukas ang pinto ng kwarto nila. Lumabas si Skyler at nakita niya si Dawson na nakaupo sa tabi habang parang tangang nakangiti at nakatitig sa malayo. Yakap-yakap naman niya si Light at si Dark naman ay naka sunod sakanya.

“Hoy lalaki! Anong ginagawa mo dyan!” Napaiktad sa gulat si Dawson ng sigawan siya ni Skyler mabilis din itong napatayo at kinabig ng yakap si Skyler.

“Ano bang problema mo? Para kang tanga dyan!” Naiinis na sabi ni Skyler at pilit na itinulak si Dawson.

“Naipit tuloy yung baby ko!” Nakangusong bulong nito at hinaplos-haplos ang balahibo ni Light.

Ngumuso naman si Dawson sakanya. “Baby mo din naman ako ah!” Parang bata nitong sabi at inakbayan si Skyler.

Inirapan lang siya ni Skyler bago alisin ang pagkakaakbay sakanya. “Napakaaga ang arte-arte mong lalaki ka! Dyan ka na nga!”

Lalong humaba ang nguso ni Dawson ng talikuran siya nito at naglakad. “Hindi ka pa magaling! Humiga ka muna mahal ko!” Sigaw ni Dawson at mabilis na naglakad para sumabay kay Skyler.

Pero parang wala naman narinig si Skyler naglakad lang siya kasabay ang mga baby niya.

“Sabi ko sa kama ka lang eh! Ang tigas naman ng ulo mo!” Nayayamot na sabi ni Dawson.

Parang kanina lang ang lambing-lambing niya?! Tapos ngayon ang sungit-sungit niya!

Tama si Doc. Felhen, mahihirapan ako sa pag-aalaga sa asawa ko nito!

“Sky ko naman eh! Nakakapagtampo ka naman! Hindi mo na nga ako tinatawag na hubby tapos ang sungit-sungir mo pa!” Singhal ni Dawson kay Skyler ng nasa tapat na sila ng hagdan.

“Tigil-tigilan mo ako sa kaartehan mo ha! Aga-aga e!” Masungit lang na balik sakanya ni Skyler.

“Be careful!” Nag-aalala at mabilis na sabi ni Dawson ng nagsimulang humakbang si Skyler pababa. Agad niyang hinawakan ang bewang nito at inalalayan.

“Hindi naman ako tanga para mahulog sa hagdan Dawson!” Singhal sakanya ni Skyler.

“Mas mabuti na ang nag-iingat!” Sagot naman ni Dawson. Inalalayan niya lang ito hanggang makababa.

“Away na naman? Hindi ka ba nagsasawa sa ugali ng asawa mo Knight?” Nagulat nalang sila pareho ng sumulpot si Skylie sa tabi nila ng makababa ito ng hagdan.

Pawis na pawis ito at halatang kagagaling lang mag-exercise. Ang sexy niya pa din kahit malaki na ang tyan niya.

Parehas na natulala si Skyler at Dawson kay Skylie. Ngumisi naman si Skylie sakanila.

“Sa mga tingin mo yan Knight, parang gusto mo akong tikman?” Malanding saad nito. Agad naman na uminit ang ulo ni Skyler. Mabilis naman na iniwas ni Dawson ang tingin kay Skylie. Nagsalubong ang tingin nila ni Skyler na ngayo’y magkasalubong ang kilay nito at galit na galit.

“N-no..” Bulong ni Dawson at hinawakan ang kamay ni Skyler. Mabilis lang iyong iwinaksi ni Skyler at mabilis na tumalikod at naglakad paalis.

Napahilamos naman si Dawson ng mukha gamit ang palad.

Hindi naman ako naakit e! Nagulat kang ako! Fuck! What should I do?! Galit na galit na siya!

Nabaling naman ang tingin ni Dawson ng marinig niyang tumawa si Skylie. Nagsalubong ang kilay nito sa inis.

“Damn you! Pag nakita ko ang nakabuntis sayo, wag na wag ka nang tutungtong dito sa pamamahay ko!”

---

“My Sky! Hindi ko siya tinitigan! Hindi ako naakit sakanya!” Singhal ni Dawson habang kasabay na naglalakad si Skylie papunta sa garden.

“Pumasok na tayo! Mainit ang panahon Sky ko! Wag ka nang makulit please!” Nagmamakaawang sabi ni Dawson. Medyo tirik na din kase ang araw. Pero mapilit si Skyler, at masungit.

“Talaga ba? So sinungaling ang mata ko?” Singhal nito at muli ulit naglakad papunta sa garden niya.

“Fuck! Hand me a payong!” Mabilis na utos ni Dawson. Mabilis naman siyang binigyan ni Lena ng payong.

“Yung sumbrero niya?” Inabot naman ni Jenny ang malaking sobrero ni Skyler na custom made pa. Nakatatak dito ang pangalang, ’ Skyler Lewis ’. Kulay baby pink iyon.

Nang makuha ni Dawson iyon pareho, mabilis niyang binuksan ang payong at tumakbo palapit sa nakaupong Skyler na sinusuri ang mga halaman niya.

Wala niyang pasabing sinuot ang sumbrero kay Skyler at pinayungan ito.

“Sky ko? Hindi ko siya tinitigan! Maniwala ka!” Naiiyak na, na sabi ni Dawson.

“Tatlong segundo lang! Pero hindi yun titig mahal ko!” Pilit pa ring pagpapaliwanag si Dawson at sinusundan si Skyler saan para payungan ito. Nakasabit din sa kamay niya ang lalagyan na may lamang malamig na tubig.

Sa tuwing papalad si Skyler, mabilis na bubuksan ni Dawson ang lalagyan at iaabot kay Skyler.

Walang ginawa si Dawson kundi suyuin ito. Payungan, kahit siya ay naiinitan. Painumin ng tubig. Alagaan. Panay din ang sorry niya kay Skyler pero parang wala lang siya kay Skyler. Nasa tabi niya din si Light at nakamasid si Dark mula sa malayo nila.

“Im tired. Im done. Bye babies!” Singhal ni Skyler bago lagpasan si Dawson kalong-kalong si Light.

Bumagsak ang balikat ni Dawson at napasimangot. “Damn! It so hard! It’s not fucking easy!”

---

Lalag balikat na naglakad papunta si Dawson sa kama nila. Nakita niyang nakatalikod si Skyler. Bagong ligo sila pareho. Ramdam na ramdam ni Dawson ang pagod.

Hanggang sa maghapunan ay hindi talaga siya pinansin ni Skyler.

“Let me hug you my Sky… I’m tired…” Bulong ni Dawson bago yakapin si Skyler patalikod at halikan ang batok nito bago ipikit ang mga mata.

Hindi naman ito nagpumiglas pa at hinayaan na si Dawson. Tuluyan na sanang makakatulog si Dawson ng marinig niya ang maliliit na hikbi ni Skyler.

“What’s wrong?!” Agad siyang napaupo mula sa pagkakahiga at mabilis na hinarap si Skyler sakanya.

Pulang-pula ang mata nito at ilong. Basang-basa din ang pisngi nito at sinisinok-sinok pa siya. “W-why are you crying?!” Mabilis na sabi ni Dawson at pinunasan ang mga luha ni Skyler.

“H-hindi mo na kasi ako mahal…” Umiiyak na bulong nito at lalong humagulgol pa.

“Fuck! Stop crying my love!” Singhal ni Dawson pinunasan ang mga luha nito at yinakap. “Sinong nagsabing hindi na kita mahal?!” Tanong ni Dawson habang sumisinghot-singhot pa si Skyler sa balikat niya.

“Tinitigan mo kasi siya eh! D-dahil sexy pa din siya kahit buntis?! Ako tumataba na?!” Reklamo nito at muling humagulgol.

Bahagyang natawa naman si Dawson sakanya  hinahagod-hagod ang likod ni Skyler. “You are the sexiest human being I ever met! Hindi ba ako maghahanap ng iba pa!”

“Tsaka hindi ko siya tinitigan mahal ko! Mahal na mahal kita! Ikaw lang ang tititigan ko. Pagnanasaan ko. Mamahalin ko” Mabilis naman na humiwalay si Skyler ng yakap sakanya.

“T-talaga?” Tanong nito habang pinupunasan pa ang mga luha na nagpatawa kay Dawson.

“Yes. I promise” Huling singhal ni Dawson bago siilin ng halik si Skyler. Mabilis naman na sumagot sa mga halik nito si Skyler.

Mabilis din pinutol ni Dawson ang halik. Baka saan iyon mapunta. Hindu niya alam kung safe bang gawin iyon ngayon lalo nat may malaming posibilidad na buntis nga si Skyler.

Nakunot naman ang noo ni Skyler sa pagtataka.

Nagulat si Dawson ng humagulgol na naman si Skyler. “S-sabi na eh! Hindi mo na t-talaga ko mahal!” Umiiyak na sigaw ni Skyler.

Napapikit naman si Dawson. “It’s really hard dealing with his mood swings…”

---

A/N:

Enjoy reading! <3

Chapter 28

Alas-singko ng umaga. Minulat ni Dawson ang mata niya. Alam niyang umaga na. Sanay na ang katawan niyang magising sa ganong oras. Sa mga nagdaang taon, ganitong oras lagi siya nagigising. Kailangan ding maaga sa trabaho niya. Kahit siya ang presidente ng kumpanya, hindi naman pwedeng magpabaya siya. Hindi pwedeng palaro-laro lang siya.

Napangiti siya agad ng bumungad sakanya ang mapayapang mukha ni Skyler. Nakasiksik si Skyler sakanya at nakapulupot ang kamay nito sa tiyan ni Dawson.

Kahit anong pagod, hirap o sakit, pilit pa rin tumatatag si Dawson. Meron siyang dahilan para lumaban.

Noong mga oras na lugmok siya, si Skyler ang tumulong sakanya. Inalagaan siya, pinakain, sinubuan, kwinentuhan kahit hindi siya sumasagot. Hindi kumpleto ang araw niya kapag walang Skyler na mag-aalaga sakanya.

Akala niya pagkatapos niyang makalabas ng ospital, ay mawawala na si Skyler sakanya. Buti nalang talaga at nakagawa siya ng paraan. Kahit naman mawala si Skyler hahanapin at hahanapin siya ito kahit saang sulok ng mundo.

Natawa pa si Dawson ng maalala, ang mga sinabi niya kay Skyler bago niya angkinin ito.

Hindi naman talaga siya ganon. Ayaw niya lang mawala si Skyler sakanya. Kaya nang umagang magising si Skyler sa mansyon niya, agad niya nang itinali ito sa apilido niya. Hindi lang sa apilido, pati sa puso at buong pagkatao.

Kasal na sana sila ngayon sa simbahan kung hindi lang nanggulo si Skylie na pilit na pinagpipilitan na si Dawson ang ama ng dinadala niya.

Konting panahon nalang, makikita na ni Dawson ang lalaking nakabuntis kay Skylie at hindi talaga siya magsasayang ng oras, papaalisin niya agad si Skylie sa mansyon.

Ang mansyon ni Dawson na siya mismo ang nagdesign, ay nakalaan sa dapat niyang pangangasawa.

Hindi siya nasaktan ng tanggihan siya ni Skylie. Natapakan lang talaga ang ego niya. Kaya niya rin hinanap ito para maghingi ng rason. Lalaki siya at nadurog ang ego niya sa ganung paraan lang.

Simula nang araw na yon, nawala ang pagmamahal niya kay Skylie. Sinubukan niya ding putulin ang buhay niya sa kadahilanang, tinanggihan siya ng taong minahal niya ng sobra. Hindi talaga kinaya ng ego niya. Durog na durog. Tuwing kikilitin niya ang buhay, may hahadlang. Hanggang sa pinasok na siya sa ospital.

Doon nabaling ang atensyon niya kay Skyler. Ang doctor na pumasok sa kwarto niya. Nakuha niya ang pansin ni Dawson dahil magkahawig na magkahawig talaga sila. Pero may tanging naiiba kay Skyler, ang mga ngiti nito. Ang pagiging totoo nito. Ang pagiging mabait din ni Skyler ang nakakuha ng loob ni Dawson. Hindi siya nag-alinlangan na alagaan siya. Hindi niya inisip kung papatayin siya ni Dawson ay wala talaga siyang laban.

Habang tumatagal na nagsasama sila. Nahulog ang loob ni Dawson kay Skyler, hindi dahil sa itsura nito. Dahil siya si Skyler.

Pinangako niya na gagawa at gagawa siya ng paraan para mapasakanya si Skyler. Hindi naman siya nabigo. Nakuha niya ang bulaklak niya. Ang pinakamagandang bulaklak at pinakamabango.

Nakangiti si Dawson ng balikan niya kung paano niya nakuha ang kayamanan niyang walang kapantay na halaga.

Hindi siya magdadalawang isip na ibuwis ang buhay para kay Skyler. Hindi niya hahayaang mawala si Skyler sakanya. Gagawin niya ang lahat, kung mawala man ito, kukuhanin at kukuhanin niya kahit sa anong paraan pa. Wala na talagang kawala si Skyler. Walang-wala.

“Oh God! I love him till forever..” Mahinang bulong ni Dawson at kinintalan ng halik ang noo ni Skyler.

Wala siyang pakialam kung napuyat man siya kagabi kakasuyo. Ala-una nalang ng gabi natulog si Skyler. Syempre, hindi din natulog si Dawson hanggang makatulog ito. Nasuyo niya naman ito. Gusto lang ni Skyler na magkwento kay nakinig si Dawson. Hindi niya talaga ipinikit ang mata niya hanggat nagkwekwento si Skyler. Nilabanan niya ang antok para makinig. Sumagot at makitawa sakanya. Nang makatulog ito, mabilis niyang inayos ang higa sa mga bisig niya bago niyakap at kinintalan ng halik sa noo bago tuluyang matulog.

Sinulyapan pa niya ng ilang minuto si Skyler bago dahan-dahan alisin ang mahigpit na yakap, at ipayakap ang unan niya. Kinintalan niya pa ng halik ang noo ni Skyler sa pangalawang pagkakataon bago tumayo at naghanda papasok ng opisina.

---

“Magandang umaga nay” Bati agad ni Dawson kay Glory ng makababa siya.

Simula ng dumating si Skyler sa buhay ni Dawson, nagbawasan ang pagiging masungit nito. Ang pagiging bugnutin. Napalapit na din siya kahit papano sa kasambahay niya lalo na kay Glory.

Mabilis naman na hinarap ni Glory si Dawson. “Good morning nak!” Nakangiti din nitong sabi bago ilapag ang kutsilyong hawak niya.

Umupo naman si Dawson sa upuan na malapit kay Glory. “Hindi ka ba nakatulog? Ang laki ng eye bags mo!” Pansin ni Glory kay Dawson.

“Nakatulog po ako nay. Hindi lang katagalan. Kwinentuhan kasi ako ng asawa ko kagabi. Ala-una na nakatulog” Natatawang sabi ni Dawson bago hinigop ang kapeng inilapag ni Glory sa harap niya.

“Tinopak na naman ba?” Natatawa ding tanong nito bago bumalik sa ginagawa.

“Hindi ko alam dyan sa asawa mo! Parang buntis na naglilihi!”

Muntik nang naibuga ni Dawson ang ininom niyang kape. “Ayos ka lang?”

Agad naman tumango si Dawson at ngumiti. “Naghahanap ba naman ng tuyo?! Ipapartner niya daw sa leche flan niya!” Natawa naman si Dawson sa pagkwekwento ni Glory.

“Meron pa bang leche flan nay?”

“Meron pang dalawa nak! Tsaka wag mo ganong pinapakain si Sky ng leche flan! Baka magka-diabetes ang asawa mo!”

“Opo nay!”

“San ho ba nakakabili ng tuyo?” Parang nakakita naman ng multo si Glory na tumingin kay Dawson.

“Nako anak! Malayo! Madaming tao! Hindi ka sanay sa mga ganung lugar!” Agad na singhal ni Glory.

“Ako nalang bibili sa sabado”

“Hindi na nay! Ako nalang ho bibili. Sabihin niyo nalang po kung saan” Mabilis naman na pangongontra ni Dawson.

“Sigurado ka ba?” Paninigurado ni Glory.

Tumango naman agad si Dawson. “Duon sa tabi ng daungan ng barko! Duon lang may binenbenta. Wala na halos dito! Wala sa mga supermarket!”

Tumango naman si Dawson. Medyo malayo nga ang daungan ng barko sa mansyon niya. Pero disidido siyang makuha ang tuyo para sa asawa.

“Anong sabi ng doctor?” Nabaling ang atensyon ni Dawson ng maglapag si Glory ng plato sa harap niya na may lamang pagkain.

“Hindi ko pa alam nay. Sabi niya next week pa daw” Ayaw niya naman sabihin kay Glory ang sinabi ng doctor hanggat hindi sigurado. Baka mahimatay din ito sa gulat.

“Ang tagal naman! Baka naman ano nang sakit meron kay Sky! Nakakapag-alala!”

Nagpasalamat naman si Dawson bago kuhanin ang kutsara. “Pupunta ako sa ospital mamaya nay. Ipapalabas ko yung result agad-agad. Kahit ako hindi mapakali e!”

---

A/N:

Enjoy reading! <3

Stay tuned! Malapit na ang climax! Ilang chapters nalang!

Chapter 29

Mabilis na napatayo si Glory ng wala sa oras at nabulabog sa pagbabasa niya ng makita niya si Skyler ba papungas-pungas na bumababa ng hagdan. Nasa likod nito si Light at Dark na bantay sarado talaga sila kay Skyler. Mabilis niya itong nilapitan at hinawakan sa kamay para maalalayan sa pagbaba. “Good morning nay!” Masiglang bati naman ni Skyler sakanya at nakangiti ng ubod ng laki.

“Magandang umaga din anak. Nagugutom ka na ba?” Agad na tanong ni Glory habang sabay silang naglalakad papasok sa kusina.

Ngumiti naman si Skyler kasabay ng pagnguso niya at pagtango. “Gusto ko talaga ng tuyo nay…” Nakangusong bulong nito at parang batang yumakap kay Glory. Hindi naman mapigilang mapangiti ni Glory sa paglalambing ni Skyler. Mabilis din niya itong niyakap. “Wag kang mag-alala! Mamayang gabi makakakain ka na ng tuyo!” Tumatawang sabi nito.

“Talaga nay?! Nag-order ba kayo sa Lazada o Shoppee? Magkano ho nay? Babayaran ko nalang” Mabilis na singhal ni Skyler.

“Hindi mo na kailangang bayaran. Hindi naman ako ang bibili e!” Tumango naman si Skyler.

“Ipaghahanda muna kita…” Ngumiti naman agad si Skyler dito at tumango.

Nang makaalis si Glory, mabilis na naglakad si Skyler papunta sa ref at kumuha ng gatas. Mabilis din siyang kumuha ng dog food at ang mga lalagyan ng mga pagkain nila Light at Dark.

Sila Light at Dark naman ay nakasunod lang sakanya. Sumalampak sa sahig si Skyler at pinuno ng pagkain ang lalagyan nila Light at Dark at gatas ang inuminan nila.

“Mga baby ko! Kain na kayo…” Nakangiti niyang sabi. Kinaway naman nila Light at Dark ang mga buntot nila bago humarap sa pagkain.

Nakangiti lang na pinapanood ni Skyler na kumain ang dalawang babies niya habang nakasalampak siya. Hinihimas-himas niya din ang mga tiyan nilang dalawa. Hindi naman sila nagagalit. Kinakaway-kaway pa nila ang buntot nila.

Maya-maya lang ay huminto ang dalawa sa pagkain na labis na nagpataka may Skyler. Mabilis na sumampa si Dark sa mga hita niya at hiniga ang ulo nito sa tiyan niya. Si Light naman ay umupo patalikod sa harap niya. May gatas pa nga sa nguso si Light. Dahil kulay itim siya kitang-kita iyon. Mabilis iyong pinunasan ni Skyler.

“Ayaw niyo na ba mga anak ko? Ubusin niyo naman mga pagkain niyo…” Paki-usap ni Skyler sakanila habang hinihimas-himas ang tiyan nila pareho.

Maya-maya nalang nagulat si Skyler ng nakita si Skylie na nakatayo sa harap niya. Biglang huminto sa pagkaway ang buntot ni Dark. Mabilis naman umupo mula sa pagkakahiga sa tiyan ni Skyler si Light at umupo ito sa kandungan niya.

“Oh! Tignan mo nga naman!” Singhal ni Skylie at umupo din sa harap ni Skyler. Hinawakan lang ni Skyler ang mga buntot ng babies niya.

“Ang ku-cute naman ng mga anak niyo ni Knight!” Puri nito na nang-iinsulto.

Nagulat sila pareho ng lumikha ng ingay si Dark at naglabas ng ngipin. Mabilis naman na hinagod ni Skyler ang likod nito.

“Ang tapang ng panganay niyo! Kasing tapang mo!” Pagpapatuloy pa ni Skylie at hindi pansin ang nagagalit na Dark sa pagitan nila.

Napansin din ni Skyler na nagagalit na din si Light. Para silang taong nakakaintindi. “Ito ba ang gusto mong buhay na ibigay kay Knight? Mag-anak ng aso?”

Parang winasak ng ilang libong beses ang puso ni Skyler ng marinig iyon kay Skylie. Parang pinagduldulan nito na kahit kailan hindi niya mabibigyan ng sariling anak si Dawson.

“Bakit hindi ka nalang ba umalis?! Gustong-gusto mo pang nakikisiksik dito? Hindi mo ba matanggap na magkakaanak na kami?! Tanga ka b–” Hindi natuloy ni Skylie ang sasabihin niya ng biglang tumahol ng sabay sila Light at Dark. Galit na galit sila. Lati si Skyler ay napaiktad din sa gulat. Mabilis naman na niyakap ni Skyler ang mga babies niya.

“Wow! Ang galing naman ng mga anak niyo! Ugaling-aso talaga!” Natatawa pa nitong singhal.

“Sumusobra ka na! Wala kang karapatang insultuhin ako!” Wala nang pakialam si Skyler kung tumaas ang boses niya. “Ikaw?! Hindi mo ba matanggap na hindi ka na niya mahal?!” Nagulat si Skylie ng sumigaw si Skyler sakanya.

“Mahal niya ako! Hindi ka niya mahal! Kamukha lang kita kaya nagtyatyaga siya siya sayo! Sa oras na lumabas ang magiging anak namin, walang kanang lugar dito!”

“Kung alam mo lang! Sana hindi ka magsisi sa mga sinasabi mo pagdating ng panahon” Naiinis na sambit ni Skyler.

“Wala talaga akong pagsisisihan! Ako ang mahal niya! Ako!”

“May anak nga kayo, hindi ka naman mahal! Wala din kwenta yang pagbubuntis mo!”

“Wala naman sa plano yan e! Hindi yan plinano ni Dawson! Hindi niya nga alam kung sakanya ba talaga yan e!”

Puputok naman sa pula ang mukha ni Skylie. “Aksidente lang yan! Kahit magkaanak kayo, anak niyo ang mamahalin niya! Hindi ikaw! Hindi ikaw!” Sunod-sunod na sigaw ni Skyler.

“Ah! Ganon ah? Edi ipapakita ko sayo yung aksidenteng sinasabi mo!” Mabilis itong tumayo. Hahawakan na sana niya ang buhok ni Skyler ng mabilis na tumayo si Dark at pinagtatahulan siya. Wala oras na napalayo si Skylie sa takot ng makita ang galit na galit na Dark. Handang-handa itong puminit ng laman sa oras na nasaktan si Skyler.

“Go away! Go away!” Ulit-ulit na sabi ni Skylie. Pero sa halip na umalis si Dark lalo lang siyang lumalapit at tinatakot si Skylie. Si Light naman ay nakaupo pa din sa harap ni Skyler at tila alerto ito sa mangyayari.

“Dark! Baby!” Sigaw ni Skyler. Pilit niyang kinukuha ang atensyon ni Dark. Tumayo na din siya.

“Anong nangyayari dito?! Jusko po!” Gulat na gulat na sabi ni Glory habang nakatingin kay Skylie na nakasiksik sa sulok at takot na takot habang si Dark naman ay nakabantay dito habang nakalabas pa din ang matatalim na ngipin.

“Dark? Baby…” Malambing na sabi ni Skyler ng malapitan niya si Dark at hinahagod-hagod niya ang tiyan nito.

“A-alisin mo! A-alisin mo!” Paulit-ulit na sigaw ulit.

Mabilis na kinarga ni Skyler si Dark at yinakap. Kumalma na din ito. “Papatayin ko yang asong yan!” Galit na galit na sabi ni Skylie at lalapit na sana para hablutin si Dark ng si Light naman ang humarang sakanya.

“Tumigil ka na Skylie!” Sigaw ni Glory.

“Ang aga-aga naghahanap ka ng away!”

“Hindi ako ang nagsimula! Wag ka makialam matandang balahura ka!” Sigaw pabalik ni Skylie.

“Napaka-bastos ng bunganga mo! Hindi na ako magtataka kung bakit si Skyler ang napili ni Knight! Ugali mo kasing bulok ng bunganga mo!” Nanginig naman sa galit si Skylie. Kinuha na ni Skyler ang pagkakataong iyon para buhatin din pataas si Light. Pareho na ngayong nasa bisig niya ang dalawang aso.

“How dare you! Hindi nga ako ang nagsimula!” Pilit pa nitong pagsisinungaling.

Tumawa naman si Glory sakanya. Si Skyler naman ay hindi na nagsalita. Pilit na pinapakalma si Dark. Ramdam niyang galit pa din ito.

Halos mawalan naman ng kulay si Skylie sa mga susunod na sinabi ni Glory. “Sige. Malalaman natin mamaya. Meron kasing CCTV ang bawat sulok ng bahay. May built-in microphone pa kaya rinig ang pinag-usapan niyo” Tinuro nito ang apat na CCTV na nakapalibot sa kusina.

“Hintayin natin si Knight. Siya lang kasi may susi ng control room”

---

A/N:

Enjoy reading! <3

Follow my back-up account!

calypzoalcazar2

Chapter 30

“Lagot talaga kay Knight yang babaeng yan!”

“Napakawalang modo! Napakasama ng ugali!”

“Tumatanda ako ng maaga dahil sa babaeng yan!” Galit na galit na sabi ni Glory.

Tahimik lang si Sky. Hindi na katulad kanina na masigla. Parang nawalan siya ng gana bigla. Hindi niya malunok-lunok ang kinakain niya. Pilit pa rin pumapasok sa isip niya ang mga sinabi ni Skylie.

“Akala mo sino!” Sigaw pa ni Glory.

Natigil naman sa pagkain si Skyler at nagsalita. “Wag na po nating palakihin ang gulo nay”

“Wag niyo nalang po siyang isumbong kay Dawson. Lalo lang pong lalaki ang gulo” Bulong ni Skyler.

“Hay nako! Hindi ko malaman sayo Skyler! Ikaw na ang nagrabyado ikaw pa itong nagpapakumbaba!”

“Wala naman pong mangyayari nay kung walang magpapakumbaba” Dahilan naman ni Skyler.

Napabuntong hininga nalang si Glory. “Hindi ko na mapapangako Sky. Ilang beses na yan!” Walang nagawa si Sky kundi sumang-ayon.

Ayaw niyang magalit si Dawson kay Skylie. Alam niyang masama kay Skylie yon dahil buntis siya. Gusto niya ding magkaayos na silang dalawa para sa anak nila. Kawawa ang bata kung lalaking sira ang pamilya. At ang sumira nito ay sarili niyang tito. Hindi niya ata maaatim na makita ang pamangkin na malungkot.

Tumayo nalang si Skyler pagkatapos uminom ng tubig. “Ayaw mo ba nak? Ang konti pa lang ng kinain mo!” Agad na singhal ni Glory. Hindi niya man lang nabawasan ang leche flan niya.

Ngumiti naman si Skyler. “Busog na ho ako nay”

“Gusto ko pong magpahinga” Dahilan niya pa.

Wala naman nagawa si Glory kundi sumangayon. “Osya sige! Bahala ka. Isusumbong kita sa asawa mo” Pananakot nito.

Napatawa naman si Skyler dahil duon. “Nay naman e!”

Kahit si Glory ay natawa din. “Sige  na! Pumanik ka na at magpahinga!”

Ngumiti si Skyler sakanya. “Salamat ho nay!” Pagpapasalamat niya bago buhatin si Light at Dark ba nakaupo sa tabi niya kanina pa.

Mahirap na! Baka bigla nilang makasalubong si Skylie at lapain nalang ng nga babies niya ito.

Mabilis siyang umakyat sa kwarto nila. Sila Light at Dark naman ay naglalaro sa mga bisig niya. Nang makarating siya, mabilis niyang binuksan ang pinto at pumasok.

Binuksan niya ang kurtina na nagtatakip papunta sa balkonahe nila ni Dawson at umupo sa tapat nun.

Iniisip niya pa din ang mga sinabi ni Skylie.

Eto na nga lang ba ang buhay na maiibigay niya kay Dawson?

Tinanong niya ba si Dawson kung gusto niya ng ganito? Diba hindi naman?

Pilit isiniksik sa utak niya na kahit kailan hindi siya magkakaanak kay Dawson.

Hindi namalayan si Skyler na tumutulo na pala ang mga luha niya. Hindi pa niya malalaman kundi pa dinilaan nila Dark ang mukha niya.

Gumagawa din ng ingay ang dalawa na parang umiiyak din. Natawa nalang si Sky sakanila. Para talaga silang mga bata. “Ang babait ng babies ko!” Singhal ni Skyler at hindi pa din tumigil sa pagiyak.

Ilang araw na din siyang nagtataka dahil bantay sarado talaga siya sa mga babies niya. Kahit saan ito pumunta nakasunod ang mga ito. Kahit sa banyo, pagkalabas ni Skyler ng banyo ay naghihintay sakanya ang babies niya. Lagi ding nakahiga ang ulo ni Light sa tyan niya at laging nakabantay si Dark sa tabi niya.

Kapag nagiging siya sa hating gabi ay gising din sila. Para talaga silang tao. Ngayon naman ay umiiyak din sila dahil umiiyak si Skyler.

Nabaling ang atensyon ni Skyler sa phone niya ng tumunog ito. Mabilis siyang tumayo at tinignan kung sino ang tumatawag. Napangiti siya ng makita ang pangalang ‘My Dawson’ ng caller. Mabilis niyang pinunasan ang mga luha bago sagutin ang tawag.

“Hello my Sky?” Bungad ni Dawson. Napangiti naman si Skyler ng marinig ang boses ng asawa niya.

“G-good morning Hubby” Sagot naman ni Skyler. Bago humiga. Nang humiga siya, agad sumunod sila Light at Dark sakanya. Si Light hiniga nito ang ulo niya sa tyan ni Skyler. Si Dark naman humiga sa tagiliran niya.

“It’s already 10 in the morning my Sky…” Natatawang sabi ni Dawson.

“Open your camera please…” Paki-usap niya. Agad naman tinanggap ni Skyler ang request nitong makipag-facetime.

Nagulat si Skyler ng makita ang malalaking eyebags nito. Pero hindi ito nakabawas sa kagwapuhan niya. “Hala! Napuyat ata kita kagabi!” Singhal ni Skyler at ngumuso.

“Hindi naman. May gamot naman para dyan” Nakangiting sabi ni Dawson.

“Ano?”

“Kiss mo!” Napangiti naman bigla si Skyler sa sinabi ni Dawson.

“Sige na! Gusto ko nang kiss mo!” Singhal pa nito bago ngumuso.

Napatawa nalang si Skyler. “Isa lang ah!”

“Oh yes please!”

Humalik naman si Skyler sa camera ng phone niya. “Mwah!”

“Ayan! Okay na!” Sabi ni Skyler habang tumatawa.

“Sarap naman! Isa pa!”

“Tama na! Wag masyadong abusado!” Natatawang kontra ni Skyler. Ngumuso naman si Dawson dahil duon.

“Wait! Umiyak ka ba?” Nagulat si Skyler sa sinabi ni Dawson.

“H-hindi ah! Bakit naman ako iiyak?” Pagdadahilan pa ni Skyler at sinabayan pa ng pekeng tawa.

Pinaningkitan naman siya ni Dawson ng mata na parang sinusuri siya nito. “Okay. Hindi ka umiyak”

“Wala naman dahilan para umiyak ako” “Kumain ka ba ba? Kumain ka dahil kapag hindi ka kumain malalaman ko” Banta ni Dawson. Napatawa nalang si Skyler sakanya.

“Opo kumain na po ako!”

“Basta kumain ka. Kahit anong gusto mo. I need to work now”

Tumango naman si Skyler sakanya. “Okay! Copy hubby! I love you!”

Ngumiti naman si Dawson sakanya. “I love you more than you love me my Sky…”

Nakangiti lang si Skyler habang sinasabi ni Dawson yon. “I love you!” Huling singhal pa ni Dawson.

“Parang ayaw ko patayin e!” Nakangusong sabi ni Dawson.

“Sige na! Patayin mo na!” Natatawang sabi ni Skyler.

“Bye bye Hubby!” Huling singhal ni Skyler at kumaway bago namatay ang tawag.

Napabuntong hininga nalang si Skyler pagkatapos ng tawag. “Hindi ko na alam ang gagawin mga baby ko”

---

“Mr. Lewis! Nice to see you here!” Agad na sabi ni Felhen ng makita si Dawson sa opisina niya.

Agad naman napaayos ng upo si Dawson.

Saktong alas-dos ng hapon, umalis si Dawson para pumunta sa ospital. Hindi na kasi siya mapakali kung anong nangyayari kay Skyler.

“Ahmmm…. Im here for the results?” Bulong ni Dawson.

Natawa naman si Felhen sakanya. “I knew it! Mabuti nalang inuna ko itong sa asawa mo!” Natatawang sabi niya. Pati si Dawson ay natawa din.

“So here it is!” Inabot sakanya ang envelope.

“Walang problema sa asawa mo. Buntis lang talaga siya”

Nanlaki ang mata ni Dawson sa narinig. “He is 1 month pregnant”

Biglang pumatak ang luha ni Dawson. “F-fuck…” Mahinang mura niya.

“Congrats Mr. Lewis! Aalagaan mong mabuti ang asawa mo”

---

Nang makasakay sa kotse si Dawson. Agad niyang binuksan ang maps. Hinanap niya ang daungan ng mga barko na sinasabi ni Glory.

Tumagal din sa kalahating oras ang usapan nila ng doctor. Ibinilin lahat ng kailangan niyang gawin. Bawal mastress. Madaming bawal. Ngayon ay parang tanga namang nakangiti si Dawson habang hawak ang result ni Skyler.

Hindi niya inaasahan ang mga nangyayari ngayon. Kung alam niya lang na pwede palang mabuntis si Skyler, hindi na sana siya gumamit ng condom dati.

Ngayon, dalawa na ang iingatan niya. Dalawa na ang iispoilin niya. Mabuti nalang talaga at mayaman siya.

Nang makita na ni Dawson ang daungan, medyo malayo nga. Isang oras at kalahati ang byahe. Hindi siya nagdalawang isip. Ipinatong niya ang envelope sa upuan at sinimulang paandarin ang sasakyan papunta sa daungan.

---

Sa hinaba-haba ng byahe, nakarating din si Dawson. Mabilis siyang bumaba dala ang wallet at phone niya. Sa malayo palang ay makikita ang napakaraming tao.

Mas binilisan niya pa ang lakad.

“Isda! Tilapia, bangus!”

“Bagoong!” Napakaingay. Kaliwat kanan ang sigawan. Madaming tao. Malansa. Pero hindi iyon pansin ni Dawson. Iniikot niya ang paningin para maghanap ng tuyo.

Biglang pumasok sa isip niya na hindi niya alam kung anong itsura ng tuyo. Mabilis niyang nilabas ang phone niya. “Pogi!” Napatigil siya sa pagtipa ng may sumigaw. Agad niyang hinanap iyon. Nakita niya ang matandang nakasuot ng apron.

“Anong hinahanap mo pogi?” Tanong nito.

Napakamot naman ng batok si Dawson. “I’m looking for tuyo?” Sabi ni Dawson.

Bigla nalang tumawa ang matanda na nagpakunot ng noo ni Dawson. “Ingles-ingles ka pa! Tuyo lang pala hinahanap mo!” Singhal nito at itinaas ang bilao ng tuyo sa harap ni Dawson.

“Eto tuyo! Masarap yan! Hindi ganong maalat sakto lang! Bagong-bago hindu luma! Masarap partneran ng bagoong at suka!”

Pinagmasdan naman ni Dawson ang mga tuyo. “Sure po kayong tuyo yan?”

“Oo naman! Masarap yan!” Ngumiti naman si Dawson. “Kunin ko na po lahat yan!”

Nanlaki naman ang mata ng matanda sa sinabi ni Dawson. “Talaga?! Hulog ka talaga ng langit!” Sigaw pa nito.

“Sandali lang ha! Ibabalot ko lang!”

“Sasamahan ko na din ng Aling Bebangs Bagoong para mas masarap!” Tumawa nalang si Dawson dahil duon.

Pinanood niya lang kung paano ibalot ng matanda ang mga tuyo gamit ang dyaryo at ilagay sa kahon lahat.

“Ayan! Isang libo lang lahat!” Abot ng matanda sa kahon.

Naglabas naman ng limang libo si Dawson at inabot iyon bago kunin ang kahon. “Keep the change manang!”

---

A/N:

Enjoy reading! Sorry na-late. <3

Chapter 31

“Nay? Wala pa ho ba si Dawson? Ala-sais na po. Dapat nandito na siya kaninang ala-singko” Nag-aalalang sabi ni Skyler.

“Wala pa siya nak. Hindi din tumawag kung may dadaanan. Tawagan mo kaya?”

“Hindi din sumasagot e nay”

Kanina pa alalang-alala si Skyler. Dapat kasi kanina pa nandito sa bahay si Dawson. Pero ala-sais na wala pa ito.

Naglakad si Skyler papunta sa sala at umupo don. Nakasunod naman si Light at Dark sakanya. Mabilis niyang kinarga si Light. Si Dark umupo naman sa ibaba. “Baka may inasikaso lang siya anak! Hintayin mo nalang!” Sigaw ni Glory sa kusina.

“Opo nay!” Sigaw pabalik ni Skyler bago ihiga ang sarili. Inabot niya ang remote at binuksan ang TV. In-open niya ang YouTube don. Clinick niya ang isang video duon na sumasayaw.

Ganito ang ginagawa niya kapag naiinip siya. Nanonood ng mga sumasayaw. Ang gagaling naman kase nila e! Professionals. Iba mga galawan nila. Unique. Hindi na din nakakapagtaka kung bakit madami silang subscriber.

Habang tumatagal, pakipikit na nang papikit si Skyler. Natutulog na din si Light sa tabi niya.

Naghikab si Skyler at hinayaang pumikit ang mata. Hindi niya na inabalang patayin ang TV. Agad na siyang hinatak ng antok.

---

Bumusina si Dawson sa harap ng gate niya. Mabilis naman lumabas si Lena ng marinig ang busina at binuksan ang gate. Ala-sais trenta na nang gabi ng makauwi si Dawson.

Mabilis niyang iginarahe ang kotse sa tabi ni Kevin. Pinatay niya ang makina bago kuhanin ang gamit, envelope at kahon ng tuyo.

Nag-inat-inat siya ng makababa siya. Masyado siyang napagod sa byahe pero wala siyang pinagsisisihan. Lahat ng ginagawa niya ay bukal sa puso at gusto niya.

Nakangiti siyang naglakad papasok.

“Good morning sir!” Bati sakanya nila Lena at Jenny na nag-aabang sa pinto. Tumango naman siya bago naglakad ulit papasok at dumiretso sa kusina.

“Magandang gabi nay!” Bati ni Dawson kay Glory.

Mabilis naman napatingin si Glory sakanya na busy sa pagluluto. “Magandang gabi din nak! Kanina ka pa hinihintay ng asawa mo! Bakit ngayon ka lang?”

Inabot naman ni Dawson habang nakangiti ang kahon. “Ano to?”

“Tuyo nay!” Proud na sabi niya.

Binuksan naman ni Glory ang kahon. “Oo nga! Ang dami nito!” Tumatawang sabi ni Glory. “May bagoong pa! Sarap ulamin nito!”

“Sige lang po nay magluto lang kayo. Kapag po gusto ng asawa ko, hindi na tayo maghahanap pa kaya pinakyaw ko na!” Natatawang sabi ni Dawson at niluwagan ang suot niyang neck tie.

“Saan po ang asawa ko?” Mabilis na tanong niya.

“Andyan ata sa sala. Kanina kasi hinahanap ka. Bumaba. Baka nandyan sa sala”

Tumango naman si Dawson bago naglakad papunta sa sala. Wala pa man sa sala, rinig na ni Dawson ang malakas na musika na nanggagaling sa TV. Nang makarating siya, nakita niyang nakasindi iyon. Dance video iyon.

Napangiti siya nang makita si Skyker na payapang natutulog sa couch. Nasa tabi nito si Light at nasa baba naman si Dark. Natawa naman siya nang nasa taas pa ng dibdib nito ang remote. Dahan-dahan naglakad si Dawson papunta sakanya at dahan-dahang kinuha ang remote at pinatay ang TV.

Umupo siya sa tabi ni Skyler at pinagmasdan ito. Ilang minuto niya itong pinagmasdan bago halikan sa noo. Hindi naman siya nagising. Napadako ang tingin niya sa tyan ni Skyler na hindi niya inaasahang magkakalaman. Mabilis niyang kinintalan ng halik iyon bago dahan-dahan sumampa sa tabi ni Skyler.

Hindi na niya inabalang tanggalin ang sapatos. Humiga siya sa tabi ni Skyler, inangat niya ang ulo nito at ipinatong sa mga braso niya bago yakapin ng mahigpit. Hindi nagising si Skyler.

Hinalikan ni Dawson ang noo ni Skyler bago ipikit ang mata. Dahil siguro sa pagod, madaling nakatulog si Dawson.

---

Nagising si Skyler sa gutom. Mabilis niyang imunulat ang mata niya, pero nagulat siya nang makita si Dawson sa tabi niya at nakayakap. Napangiti siya habang minamasdan ang natutulog nitong mukha.

Mabilis niyang hinalikan ang labi nito bago dahan-dahan nanggalin ang pagkakayakap. Nahirapan pa siya noong una dahil sa laki at bigat ng kamay ni Dawson pero hindi naman siya nabigo.

Nagising din si Light at Dark na ngayo’y nakabantay sakanya. Nagpakawala si Skyler ng buntong hininga ng makaalis siya sa yakap ni Dawson.

Naawa siya sa itsura ni Dawson. Hindi man lang nito naalis ang neck tie at sapatos. Hindi na din ito nakapagpalit ng damit.

Mabilis na inayos ni Skyler ang higa nito bago dahan-dahan alisin ang necktie at buksan ang tatlong botones. Dahan-dahan niya ring inalis ang sapatos nito kasama ng medyas bago pumanik sa taas at kumuha ng kumot. Maingat niya itong kinumutan bago kintilan ng halik sa noo.

Mamaya niya na gigisingin si Dawson. Malamang at pagod na pagod iyon. Madilim na ang kusina, wala nang tao. Mabilis niyang tinignan ang ulam nila. Menudo. Isinaksak niya ang rice cooker at pinainit ang kanin.

Binuksan ni Skyler ang ref, laking gulat niya ng makita ang nakatray na tuyo. Parang nagningning ang mga mata niya sa nakita. Lalo pa siyang nagutom ng makita ang nakagarapong bagoong. Mabilis siyang kumuha ng sampung piraso ng tuyo, at isang maliit na mangkok na bagoong. Naghanap din siya ng talong sa ref. Hindi naman siya nabigo dahil meron pang apat na piraso.

Hinugasan niya iyon at hiniwa sa apat bawat isa. Pinainit ang kawali, nilagyan ng mantika tsaka pinirito isa-isa. Pagkatapos, sunod-sunod naman niyang pinirito ang mga tuyo. Takam na takam siya habang nagluluto. Gutom na gutom na siya. Pero kaya pa. Nang matapos ang lahat, kumuha si Skyler ng panibagong kawali, nilagyan ng mantika ay pinainit bago iginisa ang bagoong. Napapapikit pa si Skyler sa amoy ng bagoong.

Nilagay niya sa isang mangkok ang bagoong habang nasa plato naman ang tuyo at piniritong talong.

Mabilis siyang sumandok ng kanin na medyo mainit na. Kumuha ng dalawang plato. Naglagay siya ng suka sa platito at inihalo ang bagoong. Isinubo ni Skyler ang daliri para tikman iyon. Napapikit nalang siya sa sarap. Inilagay niya din sa mangkok ang ininit na menudo.

Iniwan niya muna saglit sa mesa ang mga pagkain, at bumalik sa sala. Napangiti siya nang makita pa din ang himbing na himbing na Dawson.

Mabilis siyang lumapit at sumampa dito bago punuin ng halik ang mukha nito. “Gising na! Kakain na tayo..” Bulong ni Skyler.

Dahan-dahan namang iminulat ni Dawson ang mata niya ng maramdaman ang niya ang labi ni Skyler sa buong mukha. Napangiti siya ng makita si Skyler sa ibabaw niya habang nasa pagitan ng mga palad nito ang mukha. Mabilis niyang yinakap ang bewang nito at hinalikan ang labi ni Skyler. “Bakit ka kasi nagpapakapagod? Tapos anong oras ka pa umuwi!” Sermon ni Skyler.

Napatawa naman si Dawson dahil duon. “Sorry na Sky ko..” Paglalambing niya at hinalikan ulit ang mga labi nito.

“Okay! Pero kailangan mong magpaliwanag mamaya! Pero kain muna tayo gutom na ko e!” Singhal ni Skyler habang nakanguso.

Natatawa naman si Dawson na tumayo at binuhat si Skyler papunta sa kusina.

Nagulat nalang si Dawson ng naghain na pala si Skyler.

“Did you cook?” Tanong ni Dawson at iniupo si Skyler sa upuan.

“Hmmm! May nakita kase akong tuyo sa ref! Alam mo bang gustong-gusto ko kumain niyan!”

“Okay. What is that?” Naguguluhang tanong ni Dawson at tinuro ang piniritong talong at bagoong.

Ngumiti naman si Skyler sakanya. “Ah yan ba?”

“Piniritong talong, tuyo at sukang may bagoong!” Nakangiting sabi ni Skyler.

“Meron naman minudo Hubby! Kung hindi mo gusto ito, magmenudo ka nalang” Sabi ni Skyler at naglakad papunta sa lababo. Sinundan naman agad siya ni Dawson.

Binuksan ni Skyler ang gripo at isinahod ang kamay. Si Dawson naman ay pumwesto sa likod ni Skyler at ikinilong niya si Skyler sa mga kamay niya bago isahod ang kamay sa gripo.. Hinawakan niya ang kamay ni Skyler at siya ang naghugas nun.

“But I want to try it” Bulong ni Dawson.

Tumingin naman si Skyler sakanya. “Sigurado ka ba?”

Tumango naman si Dawson bago halikan sa labi si Skyler. “Yes. Karangalan kong kainin ang niluto mo”

“Bolero!” Natatawang sagot nalang ni Skyler kay Dawson.

Tinapos na nila ang paghuhugas. Nagtabi sila sa upuan. Napatingin si Dawson kay Skyler ng hindi man kumuha ng kutsara ito at mabilis na kinuha ang piniritong talong at isinawsaw sa bagoong bago isubo. Napikit pa ito habang ngumunguya.

“Sarap..” Mahinang bulong niya bago kumuha ng tuyo at isawsaw ulit sa bagoong at kagatin.

Napatitig lang si Dawson dito. Sulit ang pagod niya. Kitang-kita niya kung paano nasarapan ang asawa sa tuyo. “Sorry..” Nagising siya sa pag-iisip ng magsorry si Skyler.

“Gutom na talaga kasi ako e!” Natatawang bulong nito bago sandukan ng kanin si Dawson. Pinanood lang ni Dawson si Skyler. Kumuha ito ng talong at isinawsaw sa bagoong bago isama sa kanin na nasa kamay nito.

“Say ‘ahhh’ masarap to promise!” Nakangiting singhal ni Skyler sakanya habang nakatutok ang kamay nito sa bibih ni Dawson.

Mabilis naman ngumanga si Dawson. Dahan-dahan isinubo ni Skyler ang kanin na may talong sa bibig ni Dawson.

Nang nasa bibig na ni Dawson iyon, nginuya niya iyon ng dahan-dahan at nilasahan. “Masarap diba?”

Ngumiti naman si Dawson sakanya at nilunok ang nasa bibig. “Mas lalong sumasarap kapag ikaw ang nagsusubo”

---

A/N:

Enjoy reading! <3

Add me on facebook! Just search

kalli.alcazar

Accept ko kayo agad. Chat niyo lang ako. Hehe.

Chapter 32

2 months later…

Tuloy pa din ang buhay nila Dawson at Skyler. Sa hindi malamang dahilan naman, biglang nanahimik si Skylie. Hindi siya ganong pinapansin ng mag-asawa. Una sa lahat, ayaw ni Skyler ng gulo. Hindi din alam ni Dawson ang nangyari, isang buwan ang nakalipas. Ayaw din kasing ipaalam ni Skyler. Lalo lang lalaki ang gulo.

Isang buwan nang buntis si Skyler pero hindi niya pa alam. Ngayon ang araw na sasabihin ni Dawson kay Skyler na hindi siya ang ama ng anak ni Skylie. Nahanap na ni Dawson ang lalaking nakabuntis kay Skylie. Para na rin mawala sa landas nila si Skylie. Balak niyang pakasalan muna sa simbahan si Skyler bago sabihin ang totoong kalagayan niya.

Noong nakaraang buwan niya pa plinano ang lahat. Ngayon, silang dalawa nalang ang hinihintay. Plinano niya ang lahat ng ito ng hindi nalalaman ni Skyler. Hanggat maaari, gusto niyang sorpresahin si Skyler at pakasalan ito ng walang ano mang problema.

“Good morning my Sky! Wake up!” Nakangiting bulong ni Dawson kay Skyler habang hinahalikan nito ang buong mukha ni Skyler na tulog na tulog sa braso niya. Ala-sais palang ng umaga at kailangan niya nang gisingin si Skyler.

“Wake up already! You need to eat!” Singhal pa ni Dawson at ipinasok ang kamay siya damit ni Skyler at hinimas-himas ang tyan nito.

Hindi pa din umuumbok ang tyan ni Skyler kaya hindi niya alam na buntis siya.

“Hmmm!” Naiinis na ungol ni Skyler.

“Ang aga-aga pa! Gustk ko pang matulog!” Mahinang bulong ni Skyler bago yumakap ng mahigpit kay Dawson. Hindi naman mapigilang mapangiti ni Dawson. Pinisil niya ang ilong ni Skyler. “Gumising ka na! Kumain ka muna! Tapos matulog ka nalang ulit!” Singhal nito at pinakawalan ang namumulang ilong ni Skyler bago hinalikan.

Nagsalubong naman ang kilay ni Skyler sa inis. Hinampas nito ang dibdib ni Dawson ng mahina. “Ayoko nga e! Inaantok pa ako!” Naiinis na sabi nito.

“Ah ganun ah!” Sigaw ni Dawson at mabilis na tumayo karga-karga si Skyler.

Sa gulat, agad napakapit si Skyler sa leeg ni Dawson at napamulat ang mata.

Hindi pa man siya nakakapagsalita ng dumampi agad ang labi ni Dawson sa mga labi niya. “Gusto mo pang sapilitan e!” Natatawang sabi ni Dawson bago siya naglakad palabas habang karga-karga si Skyler.

Walang nagawa si Skyler kundi ipatong ang ulo niya sa balikat ni Dawson at pumikit dahil sa antok. Pabukaka siyang buhat ni Dawson habang ang dalawang kamay nito ay nakauporta sa pwet ni Skyler.

“My Sky? Please dont sleep! Kailangan mong kumain! Kailangan mong inumin vitamins mo!” Sermon ni Dawson habang hinahagod-hagod niya ang likod ni Skyler.

Tumango naman si Skyler ng dahan-dahan. “Hmmm” Mahinang sagot niya.

“You are sleeping! Gising na! Matulog ka nalang mamaya ulit!” Pilit pa ni Dawson sakanya.

“I’m n-not!” Mahinang bulong ni Skyler.

“Okay. Dont sleep” Singhal nalang ulit ni Dawson at hinalikan sa leeg si Skyler bago nagpatuloy sa paglakad. Kasabay nila sa paglakad sila Dark at Light na gising na gising na rin.

---

“Good morning nay!” Masiglang bati ni Dawson kay Glory nang makarating sila sa kusina. Buhat-buhat niya pa din si Skyler.

“Good morning din mga anak!” Balik naman na bati ni Glory.

“Oh! Naglalambing na naman ba?” Natatawang sabi nito kay Dawson habang nakatingin kay Skyler.

Tumawa naman si Dawson sakanya. “Oo nay e! Hirap gisingin! Napaka-antukin!” Natatawang sabi niya. Bago halikan ulit sa leeg si Skyler.

“Sana pinatulog mo muna”

“Hindi po pwede nay. Kailangan niyang uminom ng vitamins. Hindi pwedeng wala sa oras pag-inom niya” Singhal ni Dawson at naglalagay ng dogfood at gatas sa pagkainan ni Light at Dark habang karga-karga pa din si Skyler.

Pagkatapos, mabilis niyang tinignan ang ref. “What do you want to eat my love?” Malambing na tanong niya kay Skyler.

“I w-want tocino…” Antok na antok na bulong ni Skyler.

Natawa naman si Dawson sakanya. Nilabas ni Dawson sa freezer ang tocino. “Do you want tuyo?” Tanong niya pa.

“Uhmmm” Sagot nalang ni Skyler at mas hinigpitan ang kapit kay Dawson. Naglagay si Dawson ng dalawang kawali sa kalan at parehas na sinindihan iyon.

“Ibaba mo na muna kaya yang asawa mo para hindi ka mahirapan sa pagluluto” Natatawang sabi ni Glory habang nagtitimpla ng kape.

Mas minabuti na kasi ni Dawson na siya ang nagluluto ng almusal ni Skyler. Siya ang nagpapakain. Pag day-off naman, siya lahat ang gumagawa nun para kay Skyler. Tulad ngayon. Baby na baby talaga siya kay Dawson.

“Kaya ko ho nay. Hindi naman siya ganong mabigat e! Gusto ko nga tumaba pa siya at bumigat” Natatawang sabi ni Dawson bago lagyan ng kaunting tubig ang kawali at isalang ang tocino habang sa kabilang kawali naman ay pinapainit niya ang mantika.

“Ah nak? Nagpabili daw si Skylie sa papa niya ng kotse..” Pasok ni Glory sa usapan.

“Tapos po nay?”

“Hinatid dyan kahapon sa garahe yung kotse, kulay white, kamukha ni Kevin” Pagkwekwento nito.

“Paki sabi kay manong, ilipat yung kotse ni Skylie sa garahe sa likod. Ayokong kasama ng mga sasakyan namin yung kotse niya” Walang emosyong sabi ni Dawson habang nagpipirito ng tuyo.

“Sige nak”

“Sino daw ang naghatid nay?”

“Hindi ko alam, pero tauhan ata nila” Tumango nalang si Dawson at nagpatuloy sa pagluluto.

---

“Come on my Sky! Isa nalang!” Singhal ni Dawson habang nakatutok ang kutsara sa bibig ni Skyler.

Nakapikit pa din ito habang ngumunguya. Umiling naman si Skyler. “Ayaw” Mahinang bulong niya.

“Sige na. Ubusin mo na to!” Pilit ni Dawson.

“Busog na ko Hubby please. Ayaw ko na” Bulong nito habang nakapikit pa din at halatang antok na antok.

Walang nagawa si Dawson kundi siya ang kumain ng tira ni Skyler.

“Sandali lang. Wag ka munang matutulog! Yung vitamins mo” Singhal agad ni Dawson at mabilis na kinuha ang vitamins ni Skyler.

Hindi capsule ang iniinom niya dahil nang subukang ipainom iyon ni Dawson kay Skyler, hindi niya ito malunok at isinuka lang. Nahihirapan siyang lumunok ng tableta lalo na pag malalaki kaya nagrequest si Dawson na i-gummies nalang ang vitamins niya. Parang kendi nalang itong ngunguyain ni Skyler.

Prenatal vitamins give you extra amounts of these three key nutrients for pregnant: Folic acid helps your baby’s brain and spinal cord develop correctly. This nutrient reduces the risk of serious birth defects called spina bifida and anencephaly. Calcium protects your bones as your baby grows.

“Say ‘ahhh’” Bulong ni Dawson at itinapat kay Skyler ang vitamins sa bibig ni Skyler.

Mabilis naman binuksan ni Skyler ang bibig niya.

Pinagmasdan lang ni Dawson na ngumunguya ito habang nakapikit.

“He is so adorable” Mahinanh bulong ni Dawson habang nakatitig kay Skyler.

“Done?” Tanong niya ng makitang nilunok na ni Skyler ang nginunguya niya.

“Hmmm” Pagsagot ni Skyler at tumango.

“Have some water” Tinapat ni Dawson ang tubig na may straw kay Skyler. Simipsip naman agad si Skyler.

“I w-want to sleep” Hindi na talaga napigilan ni Dawson ang matawa.

Mabilis niyang binuhat si Skyler at hinalikan ang leeg nito. “Okay okay! Let’s sleep again!”

---

“Nak? Saan ka pupunta?” Agad na tanong ni Glory kay Dawson ng makita niya itong pababa ng hagdan. Tanging suot lang nito ay short at t-shirt na puti.

“Bibili po ng vitamins ni Skyler. Isa nalang po natira e” Sagot niya.

“Ahh. Sige sasabihin ko nalang kay Skyler kapag hinanap ka”

“Salamat po nay” Lumabas na si Dawson at dumiretso sa garahe.

Napansin niya ang kotse sa tabi ng kotse niya. Kulay puti ito. Kamukhang-kamukha nga ni Kevin.

“Tsk. Mawawala ka din mamaya dyan” Naiinis na bulong niya habang nakatingin sa kotse ni Skylie.

Napatingin siya sa kotse ni Skyler na si Kevin. Hindi niya alam kung bakit nararamdaman niyang parang may mali.

Isinawalang bahala nalang ni Dawson ang iniisip niya at sumakay sa sariling kotse.

---

A/N:

Enjoy reading! Ready na ba kayo para sa climax? Hehe. Mukhang may maaaksidente.

Chapter 33

“Nay? Saan ho si Dawson?” Saktong alas-dyis ng umaga ay nagising si Skyler. Nakangiti niyang tinanong si Glory.

“Bumili lang ng vitamins mo. Pabalik na yon” Nakangiti ding balik sakanya ni Glory.

Tumango nalang si Skyler sakanya bago tumalikod at naglakad palabas. “Saan ka pupunta?” Nagtatakang tanong ni Glory.

“Sa garden po nay!”

Mabilis naman na naglakad si Glory at kinuha ang sumbrero at tubig ni Skyler sa ref. “Sandali lang! Isuot mo muna ’to!” Sigaw niya at nang nakalapit ay isinuot kay Skyler ang sumbrero at iniabot ang lalagyan ng tubig. “Papasunurin ko nalang si Jenny duon!” Bilin pa nito.

Bigla silang napatingin kay Skylie ba parang galing sa garden. Deretso lang ang tingin nito at mabilis ang lakad. Parang balisa na hindi nila masabi.

“Anong nangyare don? Parang tanga lang?” Bulong ni Glory.

Natawa naman ng mahina si Skyler dahil duon. “Hayaan mo na nay! Baka may mood swings! Alam mo ba buntis!”

“Eh ikaw nga may mood swings e! Ibig sabihin buntis ka den?”

Natatawa nalang umiling si Skyler sakanya. “Si  nanay talaga!” Singhal nito bago talikuran si Glory at naglakad palabas kasabay nila light at dark.

Nang makaalis si Skyler, biglang sumulpot naman si Skylie sa tabi niya. Basang-basa ang kamay nito at pinapawisan. Pinagmasdan lang siya ni Glory. “Saan si Knight?” Mataray na tanong niya.

Napairap naman si Glory dahil don. “Bumili siya ng vitamins ni Skyler!” Naiinis naman na sagot ni Glory.

“Anong oras daw uuwi? I need to talk to them”

Nanlaki ang mata ni Glory nang lumambot ang boses nito na parang bumait. “Naniniwala na ako sa himala!” Bulong ni Glory.

“Pauwi na– ayan na pala!” Singhal ni Glory at itinuro si Dawson dala-dala ang napakaraming paper bags at plastic.

“Napakadami naman ata pinamili mo nak?!” Sabi ni Glory at kinuha ang ilan sa dala ni Dawson.

“Konti lang yan nay. Binili ko lang ng bagong damit si Skyler. Isang buwan na kase yung mga damit niya. Kailangan niya ng mas bago at mas maluwag sa mga susunod pang buwan”

“Kung andito si Skyler, tiyak sasabihan ka na naman niya nagsayang ka na naman ng pera!” Natatawang kwento ni Glory.

“Sakanya ko naman ginagastos nay! Saan pala siya?”

“Nasa garden”

Agad naman binitawan ni Dawson ang lahat ng dala niya. “Puntahan ko lang nay” Mabilis na singhal nito.

“I need to talk to you” Hindi pa man siya nakakalabas ay hinarang siya ni Skylie.

“Wala akong oras Skylie. Mamaya nalang kapag wala nang ginagawa ang asawa ko” Walang ganang sabi ni Dawson.

“Please. Just this one please. I promise. Aalis na ako dito pagkatapos kong sabihin sayo”

Walang nagawa si Dawson kundi himinga nang malalim. “Follow me at my office. Just 2 minutes of my precious time” Singhal ni Dawson habang naglalakad paakyat ng hagdan. Si Skylie naman ay nakatayo at nakatitig dito.

“Ano pang tinatayo-tayo mo dyan? 2 minutes lang binigay sayo! Hala magmadali ka!” Sermon ni Glory.

Inirapan naman siya ni Skylie. “Pakitawag mo si Skyler! Sabihin mo kakausapin ko silang dalawa!”

“Tignan nalang natin pagkatapos ng araw na to kung sino ang matitira sa bahay na ito”

“Masyado kang pakielamera matandang balahura!” Sigaw niya kay Glory bago umakyat sa hagdan.

Natawa naman si Glory. “Sabi na e! Wala talagang himala! Punyeta talaga bunganga niyan! Isang-isa nalang talaga at matatahi ko na yan!”

---

Halos manlumo si Skyler habang nakatingin sa garden niya. Kasabay ng pagtulo nang luha niya ang pagtitig sa mga halaman niya ngayoy hindi na makilala.

Ang hardin ng rosas, wala na halos nakatayong rosas. Bungkal-bungkal din ang mga lupa. Labas ang mga ugat ng mga bulaklak. Putol-putol ang mga bulaklak.

“B-bakit halaman ko pa?” Umiiyak na sabi ni Skyler at mabilis na tumakbo papunta sa mga halaman. Mabilis siyang lumuhod sa lupa para ibaon muli ang mga ugat kahit papano.

Lalo lang siyang naiiyak kapag nakikita niya sira-sirang mga halaman. Wala man halos tinira. Lahat sira. “N-napakasama! H-hindi niya alam na may buhay din ang mga halaman!” Umiiyak na sigaw niya.

Isang tao lang ang alam niyang may kayang gumawa nito. Ang taong galit na galit sakanya. Ang ate niya. Si Skylie.

“H-hala yung mga anak ko!” Lalonpa siyang napahagulgol ng makita sila Light at Dark na pilit tinatabunan din ang mga halaman gamit ang mga paa nila at nguso. Ang dumi-dumi na tuloy ni Dark!

“H-hindi na ko papayag! Sobra na!” Singhal ni Skyler at pinunasan ang luha niya bago mabilis na tumayo.

Mabilis siyang naglakad papasok. “Nak! -Hala andungis mo na!” Sigaw sakanya ni Glory.

“Teka umiyak ka ba?!” Agad naman umiling si Skyler. “Si S-skylie po?” Mahinang tanong ni Skyler.

“Dapat talaga pupuntahan kita, pinapatawag ka niya. Gusto daw kayong makausap ni Dawson. Nandun na silang dalawa sa office ni Dawson” Nakaramdam naman si Skyler ng kaba.

“G-gaano na po sila katagal don?”

“Kaaakyat lang nak!” Tumango naman si Skyler at ngumiti bago patakbong umakyat ng hagdan.

“Wag kang tumakbo! Mag-ingat ka nga anak!” Pasigaw pa na habol ni Glory pero hindi siya pinansin ni Skyler.

Mabilis niyang binaybay ang pasilyo papunta sa office ni Dawson na katabi ng kwarto nila.

Nasa tapat na nang office si Skyler. Naakaawang ng konti ang pinto. Huminga muna ng malalim si Skyler bago hawakan ang pintuan. “Mahal kila Knight! Mahal na mahal!”

Biglang napatigil si Skyler sa pagbukas ng pinto. Konting siwang palang ang nakabukas pero sapat na iyon para makita ang dalawang nag-uusap habang nakatayo sa harap ng table no Dawson. “Panindigan mo naman ang anak natin! He needs father! He needs you! Hahayaan mo lang bang lumaki siya ng nangungulila sa ama?!” Sigaw ni Skylie sa harap ni Dawson pero parang wala lang kay Dawson ito.

“I love you” Tila nagunaw ang mundo ni Skyler ng marinig ang salitang yon mula sa bibig ni Dawson.

Kasabay ng pagtulo ng mga luha niya ang panglalambot ng mga tuhod niya.

“B–” Hindi na natuloy ni Dawson ang sasabihin niya ng mabilis siyang hatakin ni Skylie at ipagdikit ang mga labi nila.

Mabilis naman napatalikod si Skyler. Mabilis siyang naglakad papunta sa kwarto nila. Walang sawa ang pagtulo ng mga luha niya.

“Ahhhh! Bakit?!” Malakas na sigaw niya nang maisara ang pintuan. Hindi niya alintana ang mga kuko nila Light at Dark na pilit nag-iingay sa nakasaradong pinto.

“S-sakit… Ang s-sakit!” Mahinang bulong ni Skyler habang humahagulgol pa din sa iyak.

Mabilis siyang pumunta sa kabinet at hinanap ang susi ni Kyle. Pero laking gulat niya ng wala iyon. Kay Kevin lang ang nanduon.

Mabilis na kinuha ni Skyler ang susi ni Kevin at naglakad sa pinto. Napangiti siya kahit papano nang nakita si Light at Dark na nagaabang sakanya.

Mabilis niyang kinarga ang dalawa. Puro pa lupa ang mga nguso nila at kuko. Hinalikan ni Skyler ang mga ulo nila. “A-alis muna t-tayo. A-ayoko muna d-dito ha? S-sasama kayo s-sakin diba?”

---

A/N:

Early update. Baka kasi mawalan nako ng load. Baka hindi din ako makapag-ud bukas. Wala load. Enjoy reading!

Chapter 34

[SKYLER]

Mabilis akong bumalik papasok sa kwarto namin ni Dawson. Nang makita ko ang aking cellphone, mabilis ko iyong binukla kasama ng susi ni Kevin.

Kailangan ko munang umalis. Kailangan ko munang magpalamig. Babalik nalang ulit ako mamaya para kausapin siya.

Nang makuha ko na, mabilis ko ulit kinarga si Light at Dark. Hindi ko na inabalang suotin ang sapatos ko. Nakasinelas lang akong bumama.

Gusto ko sanang magpaalam kay nanay pero nanarinig ko silang nagtatawanan sa kusina. Ayoko silang maistorbo at makadagdag pa ako sa mga problema nila.

Binuksan ko ang pintuan at mabilis na iniupo sila Light at Dark.

Ngumiti ako sakanila kahit tumutulo ang aking mga luha. “M-mag seat belt kayo m-mga anak…” Mahinang bulong ko at nilagyan sila ng seat belt.

Natawa naman ako dahil kanina pa iyak ng iyak sila Light at pilit na lumalapit sakin.

Isinira ko ang pinto at umikot papunta sa driver seat. Nagulat nalang ako ng makawala si Dark sa seat belt at pilit inaalis ang kamay ko sa susian ng kotse. “B-bakit? Alis muna tayo please? A-ayoko muna dito..” Paki-usap ko sakanya na parang batang nakakaintindi.

Nag-ingay lang ito nang nag-ingay. Mabilis ko nang pinaandar ang kotse at pinatakbo. Bumama muna ako sandali para buksan ang gate. Nang mabukas ko ito, mabilis akong bumalik sa loob ng kotse pero laking gulat ko ng makita si Dark at Light ba pilit inaalis ang susi ng kotse.

“A-ayaw niyo ba kay Kevin? Hindi naman kase tayo kasya kay Kyle…” Mahinang bulong ko kasabay ng paghagod ko sa mga ulo nila.

Hindi ko nalang sila pinansin at pinaharurot ko ang kotse paalis.

Habang tinatahak ko ang daan, hindi ko mapigilang mapaiyak. Nakapili na si Dawson. Nakapili na siya.

Alam ko naman na mangyayari ang araw na ’to! Pero hindi pa ngayon! Hindi pa ako handa!

Hindi ko na ata namamalayan na pabilis na ng pabilis ang takbo ko. Ilang mga sasakyan na din ang nalampasan ko.

Patuloy pa din sa pag-iingay sila Dark at Light na parang may gustong sabihin pero hindi ko sila pinansin. “B-bakit ngayon pa?” Mahinang bulong ko habang nakatingin ng deretso sa kalsada. Nanlalabo na rin ang aking mga mata sa luha pero hindi ko na inabalang punasan pa.

Mahal na mahal ko siya. Pero kung kay ate siya sasaya, bakit hindi ko nalang pakawalan at maging masaya sila?

“Ahhh! Ayoko! Ayoko!” Paulit-ulit na sigaw ko.

Ayoko siyang mawala! Ayoko! Pero anong magagawa ko? Wala akong laban. “H-hindi pwede.. H-hindi kami p-pwede..” Hunahagulgol kong sabi habang nakahawak ng mahigpit sa manibela.

Napahinto ako sa pag-iyak ng sumampa si Light sa aking hita at pilit na inaabot ang mukha para dilaan.

Kahit paano ay napangiti ako. Sa panahon ngayon, aso nalang ang nananatiling loyal. Lahat makakahanap ng iba. Pero ang aso, mananatiling ikaw ang kaibigan.

“Thank you Light, Dark. Mga anak ko…” Umiiyak ko na naman sabi.

Hindi pa ba ako nagsasawa sa kaiiyak? Ilang beses na ba akong umiyak? Hindi ko na mabilang. Hindi ko na alam. Iyakin na ba ako nito?

Sabi nila, hindi tunay na lalaki ang umiiyak. Gusto ko lang ilabas ang nararamdaman ko. Tsaka hindi naman talaga ako lalaki. Bakla lang ako na maiiwan sa ere.

Nawala ang malalim kong iniisip ng malakas at paulit-ulit na tumahol si Dark at Light ng paulit-ulit.

Kitang-kita ko ang stop light na pula. Mabilis kong inapakan ang preno pero hindi ito kumakagat.

Lalo pang umagos ang mga luha ko ng hindi pa din humihinto ang sasakyan mas bumibilis pa ito. Konti nalang at malapit na ako. Nakikita ko na ang umuusad na mga sasakyan.

Mabilis kong inabot ang aking cellphone at pinindot iyon habang nakadiretso pa din ng tingin sa daan. Hindi ko na alam kung anong gagawin. Nangingig na din ako sa takot.

Ayoko pang mamatay! Ayoko pa!

Hindi ko na alam kung anong pinagpipindot ko.

“Hello?” Rinig kong sagot sa mula sa cellphone.

“H-hello? K-kailangan ko ng tulong!” Umiiyak na sabi ko. Nagkakagulo na din sila Light at Dark pero hindi umaalis si Light sa kandungan ko.

“Skyler?! This is Luis! Where are you?!” Agad na sagot ni Luis. Kinokontrol lang ni Skyler ang manibela at paulit-ulit inaapakan ang preno. Malapit na. Malapit na malapit na.

“T-tulungan mo ako Luis! Wala akong preno! A-anong gagawin ko?!” Umiiyak na sigaw niya.

“Putangna! San ka?!”

“H-hindi ko alam! Papunta ako sa b-bahay ko. G-galing ako sa mansyon ni D-dawson” Nanginginig na sabi ko.

Mabuti nalang wala akong kaharap na mga sasakyan. “Keep your eyes on the road. Keep calm. Wag mong ililiko manibela mo!”

Iyak lang ako ng iyak. Hindi ko na talaga alam ang gagawin. Tanaw na tanaw ko na ang traffic lights at mga sasakyan na dumadaan sa harap ko. “H-hindi na kakayanin Luis! Babangga na ako!” Umiiyak na sigaw ko. Habang mas lalo pang dinidiinan ang preno nagbabasakaling kakagat ito.

“Ibangga mo sa puno! Wag sa sasakyan! Mapipino ka!”

Nang makita ko ang malaking truck na pagsasalpukan ko, nanlaki ang mata ko sa takot. Hindi na ako nakakaligtas kapag sinalubong ko to. Bago pa man sumalpok, mabilis na akong nagbalik sa aking sarili at iniliko pabangga sa malaking poste ng kuryente si Kevin.

“Sky!”

Huli kong narinig bago mandilim ang aking paningin.

---

[LUIS]

Dala-dala ang mga gamit para sa ospital, sumakay ako sa kotse at mabilis na pinaardar paalis.

Ilang buwan ng wala si Skyler sa ospital. Hindi ko man mainin, pero miss na miss ko na siya.

Parang nawalan kami lahat ng gana magtrabaho noong nagresign si Skyler. Siya ang nagsisilbi naming energy. Kahit gaano pa kalala ang pasyente napapaamo niya. Ang swerte ni Dawson, nasa kanya ang pinakamagandang bulaklak na ninanais ko noon. Wala naman akong magagawa. Sana noon ko pa sinabi. Sana.

Habang binabaybay ang daan papunta sa ospital bigla nalang tumunog ang cellphone ko. Agad akong napangiti ng makitang ’ Skyler my loves ’ ang pangalan ng tumatawag.

Baduy na kung baduy! Atleast my loves ko siya sa contacts ko!

Mabilis kong sinagot ang tawag niya at ipinating iyon sa harap ko habang nakadiretso akong nakatingin sa kalsada. “Hello?” Nakangiti kong sagot.

Nakangiti pa di ako kahit hindi niya ako nakikita! Malay niyo makipag-facetime! Edi ready agad!

Nagtaka naman ako dahil ang ingay. Puro tahol lang ng aso ang naririnig ko. “H-hello? Kailangan ko ng tulong!” Napangiti ako ng sumagot siya pero agad ding napawi iyon ng marinig ko siyang umiiyak at takot na takot.

Pinabagal ko ang takbo ng kotse. “Skyler?! This is Luis! Where are you?” Agad kong tanong sakanya.

“T-tulungan mo ako Luis! Wala akong preno! A-anong gagawin ko?!” Umiiyak nitong sigaw na sinabayan pa ng mga tahol ng aso. Napamura nalang ako sa narinig.

Papaanong wala siyang preno?! Hindi pwede yon! Nasa kondisyon ang mga sasakyan niya! Hindi siya pumapalya sa every month check-up nila Kevin at Kyle!

“Putangna! San ka?!” Malakas na mura ko dahil pati ako ay natatakot na din para sakanya.

“H-hindi ko alam! Papunta ako sa b-bahay ko. G-galing ako sa mansyon ni D-dawson” Umiiyak nitong sagot sakin.

Parehas lang kami ng tinatahak na daan. Papunta siya sa bahay niya at dadaanan niya lang ang bahay ko kaya hindi malabong dito sa kalsadang ito din ang takbo niya.

“Keep your eyes on the road. Keep calm. Wag mong ililiko manibela mo!” Singhal ko sakanya at mabilis kong pinaandar ang kotse.

“H-hindi na kakayanin Luis! Babangga na ako!” Parang huminto naman ang mundo ko sa sinabi niya. Huminto na din ang kotse ko. Tama ako. Nasa parehong kalsada lang kami. At ang mga sasakyang dumadaan sa harap namin ang harang.

Tumulo ang luha ko ng makita ang kotse ni Skyler sa kabilang kalsada. Ang bilis ng patakbo niya. Kilalang-kilala ko ang kotseng yun! Si Kevin yon!

Nanginig ang buong katawan ko ng makita ang malaking truck na umuusad. “Ibangga mo sa puno! Wag sa sasakyan! Mapipino ka” Hindi na ako nag-isip. Hindi siya makakaligtas kung sasalubingin niya ang truck!

Pero walang puno dun Luis! Wala!

Mabilis akong bumaba ng kotse dala ang cellphone ko. Hindi ko na makita si Skyler sa laki ng truck.

“Sky!” Napahinto ako sa pagtakbo kasabay ng pagtulo ng mga luha ko ng marinig ang malakas na pagsalpok sa aking cellphone at tunog na nasaksihan ng sarili kong tenga.

“Sky?! Skyler!” Paulit-ulit kong sigaw at mabilis na tumakbo at tinawid ang kalsada.

Halos manlumo ako ng makita ang sasakyan ni Skyler na durog ang unahan at nakasalpok sa malaking poste.

“S-skyler…”

---

A/N:

Sinubukan ko lang yung POV method keme. So ano? Okay ba? Please tell me. Enjoy reading! <3

Double ud for today!

Chapter 35

[DAWSON]

“So what do want to talk about?” Singhal ko sakanya pagkarating ko sa mesa.

Nakasunod ito sakin at umupo sa upuan sa harap ko. “Umupo ka muna” Utos niya sakin habang nakangisi.

“Dalawang minuto lang binigay ko sayo. Hindi ko na kailangang umupo para pakinggan ang mga sinasabi mo” Walang emosyon kong sagot sakanya.

Nauubos na ang pasensya ko sa babaeng ito. Anong akala niya? Hindi ko alam ang totoo?

“Just sit down. Marami akong sasabihin” Pilit niya pa sakin.

“Kung marami ka palang sasabihin simulan mo na. Wala ka nang oras. Kailangan kong sundan ang asawa ko sa baba” Nagtitimpi kong saad sakanya.

Nauubusan na talaga ako ng pasensya. Hindi pwedeng wala ako sa tabi ng asawa ko! Baka tumakbo o magtatalon yon! Hindi niya pa alam na buntis siya. Baka anong mangyari sakanya.

“Bakit laging si Skyler nalang?! Hindi mo ba ako nakikita?” Umiiyak niyang sigaw sa harap ko.

“Kung hindi kita nakikita malamang bulag ako. Pero ayaw din kitang makita pero ayaw kong mabulag. May asawa ako” Natatawa kong singhal sakanya.

“Dinadaan mo lahat sa biro Knight! Maseryoso ka naman!” Umiiyak pa niyang sigas sa harap ko.

Oh! Tignan mo kung sinong nagsabing magseryoso ako? Pero siya nagagawa niyang maloko ang sariling ama at balak pa talaga akong pikutin. Tsk.

“Seryoso ako. Kay Skyler. Seryoso ako sa magiging mag-ama ko” Seryoso kong saad sakanya.

Kitang-kita ko kung paano nanlaki ang mata niya sa gulat. Ngumisi lang ako. Dapat naman sakanya yan!

Hindi ako nananakit ng babae. Pero kung sasaktan ang Skyler ko, hindi ako magdadalawang isip.

“M-mag-ama?” Nauutal niyang sabi.

Tumawa naman ako ng mahina. “Oo magiging mag-ama ko. My Skyler is one of those pregnant mens. Dala-dala niya ang anak ko. At sure akong anak KO talaga yon” Pinagdukdukan ko talaga sakanya ang salitang KO sa harap niya.

Siguro naman alam niya ang ibig kong sabihin. Hindi naman siguro aiya ganon katanga para hindi malaman kung anong ipinahihiwatig ko.

“Nung malaman ko na buntis ang asawa ko? Para akong lumilipad. It feels so good! Hindi ko mapaliwanag yung saya” Nakangiti kong sabi sakanya.

“Pero nung malaman ko na buntis ka? Hindi ako masaya. Parang pinagsakluban ako ng langit at lupa” Kitang-kita ko kung paano pumatak ang luha niya ng sunod-sunod. Pero wala akong pakialam. “Mahal kita Knight! Mahal na mahal!” Sigaw niya sakin.

Natawa naman ako sa sinabi niya. “Panindigan mo naman ang anak natin! He needs father! He needs you! Hahayaan mo lang bang lumaki siya ng nangungulila sa ama?!”

Gusto kong humalakhak sa harap niya. Gusto kong isampal sakanya ang salitang ‘hindi ko yan anak’. Hindi ko naman talaga yan anak. Anak niya yan dahil sa kapusukan.

Minahal ko din naman siya dati. Hindi na ngayon. Natutunan ko na kahit gaano mo pa siya kamahal kung sinaktan ka nito ay babalikan mo, pero hindi e. Kahit bumalik siya nabihag talaga ni Skyler ang puso ko. Mas mabuti si Skyler, mapagmahal, magalang. Nasa asawa ko na ata ang lahat ng hindi ko makita sakanya. Kahit iwan man ako ni Skyler, siya lang tangi kong babalikan. Wala ng iba.

“I love you” Mahina kong bulong sakanya at huminga ng malalim.

Kitang-kita ko ang pagngiti niya at pagtigil sa pag-iyak.

Tsk. Ilusyunada. Akala niya mahal ko pa siya. “B-” Hindi ko natuloy ang sasabihin ko ng mabilis niya akong hatakin at ilapat ang mga labi niya sa labi ko.

Tumagal ng tatlong segundo ang mga labi namin.

Mabilis ko siyang tinulak at pinunasan ang labi ko. Hindi na talaga katulad ng dati. Si Skyler lang ang nagpaparamdam sakin tunay na pagmamahal sa tuwing hinahalikan niya ako.

Kitang-kita ko naman ang sakit sa mga mata niya. “Are you done?” Naiinis kong sabi.

Lagpas na ng dalawang minuto! Kailangan ko ng sundan ang asawa ko! Baka naka-akyat na sa puno iyon at kung ano-anong bungang kahoy ang nilalantakan.

“I’m done. I loved you” Bulong ko sakanya.

“Sana alam mo ang pinagkaiba ng past at present at with ‘d’ and without ‘d’”

“Ano bang nakita mo sa baklang yan?! Babae ako Knight! Maibibigay ko sayo lahat!” Umiiyak na sigaw niya.

“Kung anong kaya mong ibigay, kaya din ibigay ng asawa ko. Wala din akong pakialam sa mga hindi niya kayang ibigay. Mahal ko siya mula sa kahuli-huling hibla ng buhok niya at kuko! Naiintindihan mo ba?!” Sigaw ko sakanya.

Naubos na ang pasensya ko. Nakakairita ang babaeng to. Maayadong desperada.

“B-bakit hindi ako? Ako nalang please? Kamukha ko naman siya. A-ako nalang please” Tumawa naman ako ng mahina.

“Kahit magkamukha kayo, magka-ibang magkaiba kayo. Ugali ka palang wala ka na,”

“Ano sa tingin mo? Hindi ko alam kung anong ginagawa mo sa loob ng bahay ko?”

“Anong akala mo sakin tanga?”

“Nanahimik lang ako dahil ayaw ng asawa ko ng gulo! Pero sumosobra ka na Skylie! Pinilit kong hindi ka pansinin! Pero papansin ka!”

“Anong bang hindi mo maintindihan?! May Skyler na ako! Meron na akong iba!” Sunod-sunod kong singhal sakanya.

“Dahil buntis ako! At anak ko ang dinadala mo!”

Tumawa naman ako ng malakas. Hanggang ngayon paninindigan niya pa rin?

Mabilis kong hinawakan ang mukha niya niya ng mahigpit. “Eto ang sasabihin ko sayo!” Nanggigigil na bulong ko.

“Hindi ko an–” Hindi ko natuloy ang sasabihin ko ng may kumatok sa pinto. Mabilis kong binitawan si Skylie at tumingin ng masama.

“Come in” Sigaw ko.

Pumasok naman si nanay Glory. Nagtaka ako dahil pawis na pawis na siya at parang takot na takot.

“N-nak? Wala si Sky..” Namutla naman ako sa sinabi niya.

Wala? Paanong wala?

“Paanong wala nay?!” Mabilis na singhal ko at naglakad papunta sakanya.

“H-hindi ko alam… A-ang alam ko pumanik siya dito kanina”

Huminto naman ako sa paglalakad at tumingin ng masama kay Skylie. “Kapag may nangyaring masama sa asawa ko, ililibing kita ng buhay kasama ng ama niyong walang kwenta!”

---

Mabilis na tumakbo si Dawson papunta sa kwarto nila pero wala doon si Skyler kaya mabilis siyang tumakbo pababa.

Nagkakagulo ngayon ang buong bahay. Ayaw na ni Dawson maulit ang nangyari noon kaya hanggat maaari hindi niya inaalis sa paningin ang asawa.

“Fuck!” Mura ni Dawson ng makita ang garden ni Skyler. Parang dinaanan ng bagyo.

“Wala sa buong bahay nak! Wala din yung mga anak niyo!” Singhal ni Glory kay Dawson.

Pero agad ding siyang napanganga ng makita ang ayos ng garden ni Skyler. “Anong nangyari dito?!” Sigaw ni Glory habang si Dawson naman ay hindi mapakapaniwala sa nakikita.

“Anak?! Baka lumabas siya tawagan mo sundan mo bilis!” Sigaw ni Glory. Agad namang tumakbo papasok ulit si Dawson habang tinatawagan si Skyler. “Fuck! Bakit busy?!” Naiinis niyang sabi ng busy ang line ni Skyler.

Mabilis siyang bumalik sa kwarto at kinuha ang susi ng kotse. Nakita niya ding wala ang susi ng parehong sasakyan ni Skyler.

Hindi na siya nagaksaya ng oras pa. Patakbo siyang lumabas ng kwarto at bumama ng hagdan.

“K-knight?” Hinarangan siya ni Skylie. Tinabig lang ni Dawson ito na parang hindi buntis si Skylie.

“Knight!” Sigaw pa ni Skylie ng palabas na si Dawson sa pintuan.

“I’m telling you this Skylie, kapag nasaktan talaga ang asawa ko. Siguraduhing mong hindi na kita makikita” Banta ni Dawson sakanya bago tumalikod papuntang garahe.

Nagdagdagan lang ang kaba ni Dawson ng wala si Kevin. Sumakay na siya sa kotse at pinaharurot paalis.

Isang lugar lang ang alam niyang pupuntahan ni Skyler. Ang bahay niya.

Habang nagmamaneho ng mabilis, pilit tinatawagan ni Dawson si Skyler pero busy lang ito.

Mura siya ng mura. Hindi tumitigil ang puso niya sa pagtibok ng mabilis. Natatakot na siya. Kinakabahan.

’ Sorry, the number you’ve dialed is either unattended or out of coverage area please try your call later ’

“Fuck! Fuck! Anong nangyari sayo Sky!” Sigaw ni Dawson habang nagmamaneho.

Hindi niya na tuluyang makontak si Skyler.

Mas binilisan niya ang takbo. Kinakabahan na siya. Hindi niya na maipaliwanag kung anong nararamdaman.

Napatigil sa pagmamaneho si Dawson ng makita ang kumpulan ng tao sa daan.

Napakadami. Meron ding mga pulis. Lalagpasan na sana ni Dawson iyon ng mamukaan niya ang sasakyan.

Mabilis niyang inihinto ang kotse at lumabas.

“Excuse me” Singhal ni Dawson at dumaan sa kumpulan ng tao.

“K-kevin..” Mahinang bulong ni Dawson kasabay ng patulo ng mga luha niya ng makita si Kevin na durog ang harapan at nakabangga sa poste.

Mabilis siyang tumakbo palapit. “Bawal po sir” Singhal ng pulis na pumigil sakanya.

“Bawal?! Sa asawa ko kotse yan!” Sigaw ni Dawson at pilit nagpupumiglas. Dumami lang ang humahawak sakanya. Wala ding sawa ang pagtulo ng luha niya.

“Bawal po talaga”

“Hindi! Sa asawa ko yan! Saan asawa ko?! Nasaan asawa ko?!” Malakas niyang sigaw habang umiiyak. Wala siyang pakialam kung pinagtitinginan na siya.

“Tangina yung asawa ko nasaan! Saan ospital siya dinala?! Sabihin niyo please?!” Singhal ng umiiyak na Dawson habang nakaluhod sa harap ng mga pulis.

“Hindi po namin alam. Wala hong nagsabi kung saang ospital siya dinala”

“Putangna! Anong klaseng pulis kayo?! Bakit hindi niyo alam!” Huling sigaw pa ni Dawson bago tumayo at tumakbo papasok sa kotse niya.

Iyak lang siya ng iyak. Natatakot na din siya.

Bago pa man mahuli ang lahat, pinaharurot na ni Dawson ang kotse papunta sa pinakamalapit na ospital.

“Meron bang Skyler Lewis dito?” Agad na tanong ni Dawson sa nurse na kaharap niya nang makarating sa pinakamalapit na ospital.

Umiling lang ito. “S-skyler Davidson miss?” Umiling lang ulit ito pagkatapos tignan ang record. Wala siyang sinayang na oras mabilis siyang tumakbo palabas at sumakay sa kotse at pinaharurot ulit paalis.

“Skyler Lewis?”

“Skyler Davidson?”

Paulit-ulit. Nakakapagod. Pero walang hinto sa pagmamaneho si Dawson. Pinuntahan ang lahat ng ospital na malapit pero wala pa din siyanh makitang Skyler.

Gabi na din. Heto pa rin siya sa hahulihulihang ospital na pinakamalapit na alam niya.

---

[DAWSON]

“Miss? Meron bang Skyler Davidson?” Mabilis kong tanong. Tumingin naman ito sa record ng ospital.

“Wala po e!”

“Skyler Lewis?” Kasunod kong tanong.

“Wala din po”

Bagsak balikat akong lumakad lapunta sa kotse kasabay ng pag-agos ng mga luha ko. Ilang ospital na ba ang napuntahan ko? Lahat sila walang Skyler!

Nasaaan ang asawa ko?! Hindi ko na alam! Nasaan na ang asawa ko?!

“Fuck! Fuck! Fuck! Where are you my love?!” Umiiyak kong sigaw sa loob ng kotse.

Natatakot na ako. Hindi ko alam kung anong nangyayari sakanya. Dapat nasa tabi niya ako ngayon.

Napaka walang kwenta ko! Hindi ko kaya kung may nangyari pang masama sakanya!

“My S-sky..”

Napatigil ako sa pag-iyak ng tumunog ang cellphone ko. Dahan-dahan kong kinuha iyon ay tinignan. Unknown number.

“H-hello?” Mahinang sagot ko habang umiiyak.

“Pumunta ka dito sa ospital. This is Luis” Agad naman nabuhayan ng loob ko ng marinig ang balita.

Agad niyang pinunasan ang luha niya at binuhay ang makina. “San o-ospital?!” Mabilis kong tanong. Agad kong pinatakbo ang kotse papunta sa ospital na sinabi ni Luis.

Wala na akong pakialam kung gaano kabilis ang patakbo ko. I need to see my Skyler right now! I want him so bad!

“H-hello Luis? Anong room?” Nakangiti kong saad habang naglalakad papasok sa ospital.

Nanlambot ang tuhod ko kasabay ng walang sawang pagtulo ng luha ng marinig ang sinabi niya.

Hindi pwede! Hindi! Ayoko! Ayoko! Skyler!

“

Dito sa m-morgue

“

---

A/N:

Sana na-enjoy niyo. :( Sorry agad. Love you all.

Chapter 36

2 months after…

[GLORY]

“Magandang tanghali manang!” Bati sakin ni Roger ang guard dito sa kumpanya ng alaga ko.

Ngumiti naman ako agad sakanya. “Magandang tanghali din Roger!” Masaya kong bati sakanya sabay hawi sa buhok at ilagay sa tenga.

Hindi ko na ipagkakaila na gwapo si Roger kahit may edad na kami pareho. Maganda din naman ako no! Ako yata ang pinakamaganda sa mga kasambahay ng alaga ko.

“Ang ganda naman ng tanghali ko! Nakita na kasi kita e!” Banat niya pa sakin. Pabiro ko naman siyang hinampas gamit ang kanang kamay ko.

“Ikaw naman! Masyado mo akong pinapakilig!” Singhal ko habang tumatawa ng mahina.

Araw-araw napupunta ako dito sa kumpanya ng alaga ko para hatiran siya ng tanghalian. Ayaw niyang kumain kapag hindi ako ang nagpapakain sakanya. Napapabayaan na din niya minsan ang sarili. Kung hindi ko babawalan, hindi susunod. Mabuti nalang at sinusunod na niya ako ngayon. Hindi katulad dati na wala talaga siyang pakialam sa paligid niya.

“Tigilan mo na nga yan Glory! Tanghaling tapat nakikipagharutan ka sa patpatung guard na yan!” Agad naman akong napasimangot ng marinig si Jerry. Ang driver ko. Syempre ko dahil ako ang nakasakay.

Sinamaan ko siya ng tingin. “Hay nako kahit kailan ka talaga Jerry! Pasalamat ka at nakakapagtimpi pa ako sayo!” Naiinis na singhal ko bago ulit harapan si Roger at ngitian bago naglakad papasok sa kumpanya dala-dala ang isang bag na naglalaman mga pagkain ng alaga ko.

Halos lahat ay kilala na ako at nginingitian. Nginingitian ko naman sila agad pabalik.

Napahinto ako sa paglakad habang nakatingin sa malaking pangalang ng kumpanya na nakaukit sa pinakataas at pinakasentro na pader dito sa loob ng kumpanya.

‘Sky Corporation’

Napangiti naman ako ng mapait. Sa baba naman nun, ang ang napakalaking portrait ng anak kong si Skyler. Nakangiti lang ito habang may korona ng bulaklak sa ulo. Napakasaya niya. Ang saya-saya na niya.

Huminga nalang ako ng malalim bago ulit nagpatuloy sa paglakad papunta sa opisina ni Knight.

---

“What the fuck?! It’s been 2 fucking months!” Agad na rinig ko ng buksan ko ang pintuan ng opisina niya. Napabuntong hininga na naman ako.

Nagbago na siya. Hindi na siya ang dating Knight. Pero hindi saakin. Nagbago siya sa iba pero hindi sakin.

“Bakit hindi niyo pa makita ang asawa ko?! Binabayaran ko kayo ng malaki para mahanap ang asawa ko! Gawin niyong maayos ang trabaho niyo!” Sigaw niya. Naglakad naman ako papasok. Kitang-kita ko kung paano magtiim ang panga niya at pagsiklop ng mga palad niya ng sobrang higpit. Magkadikit din ang mga makakapal niyang kilay habang may kausap sa telepono.

“Anong wala kayong mahanap na ibedensya kung nasaan siya?! Ano bang ginagawa niyo?! Putangina naman! Sayang lang ang mga binabayad ko sainyo!” Sa pagpasok ko sa opisina niya, hindi niya ko napansin.

Huminga ako ng malalim bago nagsalita. “Anak?” Agad naman nabaling ang atensyon niya sakin. Kumalma ang mukha niya at nagpakawala siya ng buntong hininga. “Ayusin niyo trabaho niyo. I need to find my husband as soon as possible. Ayusin niyo” Huling singhal pa niya bago patayin ang tawag at pabagsak na ibaba ang telepono sa babasagin niyang mesa.

“N-nay” Bulong niya habang nakangiti. Mabilis naman akong ngumiti pabalik sakanya at nagalakad para ipatong ang dala ko sa mesa.

Napangiti naman ulit ako ng makita ang hindi mabilang na litrato ni Skyler sa loob ng opisina. Simula sa mesa nito na may picture frame ni Skyler, at sa mga portrait nitong nakapaligid sa kabuan nito. Hindi niya malimutan si Skyler. Mahal na mahal niya si Skyler. Mahal na mahal nila ang isa’t-isa.

---

[DAWSON]

“N-nay” Mahinang bulong ko kay nay Glory ng makita ko siyang nakatayo malayo sakin. Dala-dala niya lagi ang bag na may laman ng mga pagkain.

Huminga ako ng malalim. Dalawang buwan parang, pero parang ilang taon na. Sakit. Ang sakit-sakit. Hanggang ngayon hindi ko matanggap. Hindi ko matatanggap. I lost him. I lost the most beautiful flower I love.

May plano pa kami. Magpapakasal kami. Hindi yung ganito! Ayoko ng ganito!

Hindi na napigilang lumabas ng mga luha ko. Sakit. Hindi ko na kinakaya yung sakit. I miss him so much! I want to see him badly! I want him! Only him! “Wag ka nang umiyak. Hindi ka ba nagsasawang umiyak?” Tanong ni nanay sakin habang nakayakap at hinahaplos-haplos ang ulo ko.

Hindi na nga ba ako nagsasawang umiyak? Hindi. Hindi. Hindi ko alam. Hindi ko makontrol ang mga luha ko. Sa tuwing pumapasok sa isip ko ang asawa ko, hindi ko maiwasang maiyak. Nasaan ka na ba kasi Sky ko? Kailangan kita! Kailangan kita Sky ko! Please come back!

“Nay… I miss him. Buntis siya nay. Wala siya sa tabi ko… Paano kung m-may nangyaring masama sa a-asawa ko? Nay hindi ko kaya!” Umiiyak kong singhal sakanya.

Tatlong buwan na ang tyan ng asawa ko ngayon pero wala siya sa tabi ko. Kumakain ba siya ng maayos? Umiinom ba siya ng mga vitamins niya? Nagpapacheck-up ba siya? Ilan lang yan sa mga tanong sa utak ko. Dapat mataba na siya ngayon. Hindi siya dapat pumayat. Dapat malusog siya at ang anak namin dahil hindi ko talaga  ang sarili ko kapag may nangyaring masama sakanya.

2 months ago…

Para akong patay na naglalakad habang tinutunton ang daan papunta sa morgue habang walang sawang tumutulo ang luha ko. Bakit sa morgue? Dapat private room diba?

Bakit sa morgue?!

Pinunasan ko agad ang luha ko ng makita si Luis sa harap ng kwarto. Napukaw ng pansin ko ang puti nitong damit na puro dugo. “B-bakit dito pre? Kailangan mo ba ng tulong?” Nakangiti kong tanong sakanya.

Umiling lang siya sakin at tinapik ang balikat ko bago naunang pumasok. Huminga naman ako ng malalim bago sumunod.

Ang daming bangkay. Pero wala sakanila ang atensyon ko kundi sa kaharap kong bangkay na nakatakip ng puting tela.

“S-sino siya pre? K-kamag-anak mo?” Tanong ko pa din at pilit tinatago ang kaba ko.

“Dead on arrival. Hindi niya na kinaya pre. Kinuha na si Skyler saatin”

Gumuho naman ang mundo ko kasabay ng pagtulo ng aking mga luha sa sinabi niya. Umiling ako ng paulit-ulit. “N-no! F-fucking no! Bawiin mo yang sinabi mo!” Sigaw ko sakanya habang hawak-hawak ang kwelyo niya.

Hindi pwedeng kuhanin si Skyler! Hindi pa ngayon! Ayoko!

“Hindi na din makilala ang mukha niya sa di mabilang na bubog na tumama. Bali din ang ilang–”

Mabilis ko siyang binitawan at tinakpan ang mga tenga ko. “No! Hindi! H-hindi totoo yan! Tangna! Hindi totoo yan!” Sunod-sunod kong sigaw habang umiiyak.

“Mahirap man tanggapin, pero totoo! Nakikiramay ako” Huling singhal niya bago ako iwanang umiiyak.

“H-hindi totoo to Sky diba?” Umiiyak kong sabi habang nakatingin sa bangkay.

“Hindi ikaw yan Sky!” Sigaw ko pa ulit bago dahan-dahan tanggalin ang takip sa mukha nito.

Agad naman ang napaiwas ng tingin ng makita ko ito. Hindi na nga makilala ang mukha.

“Tangna. H-hindi ko ’to asawa!” Bulong ko pa.

Mabilis kong tinignan ang dalawang pulsuhan ng bangkay.

Natawa naman ako ng mahina ng makita iyon. “Hindi talaga kita asawa”

---

---

“Nahanap niyo na ba si Luis Roldan?” Tanong ko sa kausap ko sa phone.

Isang linggo makalipas ng lokohin niya ako. Isang linggo ko na din siyang hinahanap. Tangna! Anong karapatan niyang lokohin ako! Sigurado akong nasa kanya asawa ko!

“Hindi pa po sir. Wala na siyang bakas dito sa pilipinas” Parang binuhusan naman ako ng malamig na tubig sa mga sinabi niya.

“W-what?!”

“Umalis na po siya ng bansa. Gagawin po namin ang lahat ng makakaya para mahanap siya”

Napailing naman ako kasabay ng pagtulo ng luha ko. “N-no! H-hindi to pwede! Yung asawa ko!” Umiiyak kong sigaw kasabay ng pagbato ko sa aking cellphone sa pader.

Hindi to pwede! Dinala niya ang asawa ko! Papatayin ko siya!

“Knight?! Anong nangyari?” Napatingin naman ako kay Skylie.

Nabuhay na naman ang galit sa puso ko. Siya ang dahilan kung bakit nangyayari ang lahat ng ito.

Ang kapal ng mukha niyang magpakita pa! Tinangay ng walang kwentang sma ng anak niya ang asawa ko!

“Kasalanan mo ang lahat ng ’to!” Nanggagalaiti kong bulong habang nakahawak ng mahigpit sa mukha niya.

“A-aray..” Reklamo niya pa. Pero wala akong pakialam!

Mabilis ko siyang tinulak. “Lumabas ka na. Wag ka na magpapakita sakin ulit. Mapapatay talaga kita” Pinipigilan ko ang galit ko. Tiyak na magagalit ang asawa ko sakin pag nagkataon.

“Bakit hindi mo ba natanggap na patay na siya?!” Tila nagpantig naman ang tenga ko sa sinabi niya.

“Hindi patay ang asawa ko! Hindi patay si Skyler!”

“Patay na siya! Inuuod na siya ngayon sa ilalim ng lupa! Isiksik mo yan sa utak mo!”

Tumawa naman ako ng mahina. “Ito ba ang gusto mong mangyari? Ang mamatay siya kaya sinira mo ang garden niya, tinanggalan ng preno si Kevin at itago ang susi ni Kyle? Plinano mo din na makita niyang hinalikan mo ko?”

Kitang-kita ko kung paano siya namutla.

“Gusto ko lang ipaalam sayo, na gustong-gusto kitang ipakulong! Kayong dalawa ng wala mong kwentang ama!”

“Pero magagalit yung asawa ko kapag ginawa ko yun!”

“Alam mo kung bakit? Kase hindi niya maaatim na makita sa kulungan ang sariling ate at ama niya!”

Kitang-kita ko ang pagpatak ng mga luha niya kasabay ng pagiling.

“N-no! Hindi totoo yan!” Umiiyak niyang sigaw.

Ngumisi naman ako at tumalikod. Kinuha ko ang envelope na naglalaman ng mga impormasyon ng asawa ko kasama ng impormasyon ng buong pamilya niya.

Ibinato ko sa harap niya ang lahat ng yon. “Your welcome!”

---

“Nay? Paki-impake naman po ako ng damit” Bulong kong sabi kay nay Glory habang kumakain.

“Bakit nak? May out of town ka na naman ba?” Nakangiting tanong niya.

Umiling naman ako. “Pupunta ako sa Porto Alegre “

---

A/N:

Enjoy reading! <3

Chapter 37

Pagkauwi ni Dawson sa sariling mansyon, sumalubong agad sakanya si Glory.

Agad siyang napatingin kay Glory na nasa sala at naglalakad papunta sakanya. “Naihanda ko na yung damit mo nak. Ingat ka sa Brazil ah! Ang layo pa naman non!” Bilin sakanya ni Glory, pero wala kay Glory ang atensyon niya. Kundi, sa malaking portrait ni Skyler sa sala.

“Sana mahanap mo na ang asawa mo. Hindi ko kayang nakikita kang ganyan nak” Bulong pa ni Glory.

Agad naman siyang nginitian ni Dawson bago ito yinakap. “Ayos lang ho ako nay. Mahahanap din natin siya… at yung anak ko” Bulong ni Dawson habang nakayakap kay Glory.

“Sige na. Umalis ka na. Bumalik ka agad ha” Tumango naman si Dawson bago ito tinalikuran at umakyat papunta sa kwarto nila.

Sumalubong kay Dawson ang madilim at tahimik nilang kwarto ni Skyler. Wala na sila Light at Dark. Ang mga panganay nila. Wala ng tatahol. Wala nang ngangatngat ng upuan. Wala na ding Skyler na umiiyak dahil may mood swings. Wala na ding Skyler na sisigaw ng pangalan niya. Wala na ding Skyler na umiiyak dahil na-eliminate ang idol niya sa dance contest. At higit sa lahat, wala nang Skyler na masisilayan si Dawson bago matulog at magising. Wala na sa apat na sulok ng napakalaking kwarto. Wala na.

Dahan-dahan naglakad si Dawson papunta sa walk-in-closet niya at lumabas dala-dala ang isang malaking itim na kahon bago umupo sa kama.

Nakangiti niyang hinampos ang kahon bago ito dahan-dahan buksan. Sasalubong sakanya ang napakaraming tuyong pulang rosas at hindi mabilang na papel na may sulat kamay ni Skyler.

“Get well soon my Dawson” Mahinang basa ni Dawson sa nakasulat sa papel.

“We’re almost there my Dawson! Keep fighting! You will be fine. Goodnight”

“Hindi mo naman nagustuhan yung luto ko ano? Kaya pala naubos mo! Good night!”

“Ibang putahe naman bukas, baka magsawa ka sa luto ko!” Natawa ng mahina si Dawson. “Hinding-hindi ako magsasawa sa luto mo. I miss your tuyo especially your talong” Natatawa niyang sabi.

“I want to see so bad. I want to hug, kiss you! But where are you?! I’m losing my mind now my love!” Umiiyak na singhal ni Dawson habang hawak-hawak ang frame ni Skyler.

“M-mababaliw na talaga ako. Gusto ko i-ikaw gagamot sakin ha? Bumalik ka na please…”

“K-kung nasaan ka man, please take care of yourself. Alagaan mo din ng mabuti ang anak natin. P-please, kahit hindi niya ako k-kilala basta ligtas kayong dalawa…”

Mula sa ilang minutong pagiyak, mabilis na pinunasan ni Dawson ang mga luha niya bago ibalik lahat sa ayos ang gamit.

Napangiti naman siya sa tuwing minamasdan ang damitan na pinaghalong damit ni Skyler at damit niya. Mabilis niyang kinuha ang paboritong damit ni Skyler.

Isang sweater na may naka-burdang malaking rosas sa harap non. Idinikit ni Dawson ang ilong sa damit at ilang beses inamoy. “It’s smells like you” Bulong niya habang inamoy-amoy ang damit.

Hindi niya talaga pinalabhan ang damit. Dalawang araw bago naaksidente si Skyler ay sinuot niya ang damit. “You always smell so good. I’m addicted” Nakangiti niya pang sabi bago lumabas at buksan ang bagahe.

Maingat niyang inilagay ang damit ni Skyler sa bagahe niya bago isara iyon.

Huminga ng malalim si Dawson bago buhatin ang bagahe. “I hope you’re here at your favorite place na hindi man lang natin napuntahan na magkasama”

“I hope you are here. Porto Alegre. My one last hope”

---

1 year later…

[DAWSON]

Habang hawak-hawak ang bote ng alak, naglakad ako palabas ng aking villa. Minasdan ko ang alon ng dagat sa madilim na gabi bago tunggain ang bote.

Nakangiti kong minamasdan ang mga taong masayang sumasayaw sa dalampasigan.

Buti pa sila masaya. Sana ako rin.

Isang taon na din pala. Hindi ko din siya mahanap. Hindi ko pa din makita ang mahal ko.

Nasaan ka na ba mahal ko? Naalala mo pa ako? Mahal mo pa kaya ako? Kasi ikaw? Mahal na mahal kita. Hindi na magbabago yun.

Ilang beses na akong bumalik dito sa Porto Alegre. Diba pabiritong lugar mo ’to? Sana kasama man lang kita at yung anak natin na isang taon na ngayon. Nanganak ka na ba? Hindi ka ba nahirapan? Uminom ka ba ng vitamins? Lalaki ba o babae?

“Fuck!” Mura ko habang tumatawa. “I miss you damn much! I want to see our child so bad! I want to kiss you! Hug you!” Sigaw ko habang umiiyak.

My life now is like a mess. Hindi ko na alam kung paano pa aayusin. Hindi ko na ata kayang ayusin to Sky ko. Ikaw lang ang kailangan ko! Ikaw lang!

“D-dapat na ba akong sumuko Sky ko?” Mahina kong bulong sa ere.

“Pero a-ayoko! A-ayokong sumuko! A-ayoko”

“P-pag bumalik ka na? Sasaya na ako. Alam mo b-bang halos lahat ng property na nakapalibot dito sa Porto Alegre ay satin na? S-sayo na pala” Tumatawa kong sabi.

Binili ko lahat ng properties dito para sa asawa ko. Gustong-gusto niya dito. Pag bumalik na siya, kahit kailan niya pa gustong pumunta dito ay pwede. He can choose over a hundreds rooms on one of our hotels. O kaya isa sa mga villa namin. Pero itong villa na kinatatayuan ko ang pinaka-espesyal sa lahat. Isa lang ito na pinaka-malaki. Puno ng mga bulaklak at halaman. Diba ito gusto mo? Bumalik ka na please. I want you so bad.

Napangiti naman ako ng mapait. “Handa akong maghintay ng napakatagal, basta bumalik ka Sky ko. My heart is always yours and you are forever mine. Bumalik ka na. Wag nating tapusin ang pag-ibig nating marami pang pahina ang pupunuan. Mahal kita”

---

7 years later…

Sa isang bahay malapit sa Salvador Brazil, may dalawang batang naka-upo sa kama nila.

“Dwayne! Hands up!” Utos ng isa sakanila.

Mabilis maman itinaas ng batang nagngangalang Dwayne ang kamay habang nakapikit. “K-kuya Dawin? Where’s dada?” Bulong na tanong ni Dwayne. Habang ang batang nagngangalang Dawin naman ay pinupulbuhan ang katawan ng nakakabatang kapatid.

“Dada is at work. Babalik din siya agad. But tito Luis is here to take care of us” Sagot niya sa nakakabatang kapatid at sinuutan ito ng damit.

“Thanks kuya!” Nakangiti naman sabi ni Dwayne bago halikan sa pisngi si Dawin.

Ngumiti naman agad si Dawin sakanya bago kurutin ito sa pisngi. “Look kuya! We look like twins!” Masiglang singhal ni Dwayne habang nakatingin silang dalawa sa salamin.

Natawa naman ang batang si Dawin. “Isn’t it obvious Dwayne? We are twin!” Singhal nito sa kapatid.

“Kailangan mo lang ng kain. Gutom ka na talaga!” Huling singhal niya bago lumakad palapit sa paanan ng kama.

“Ride on my back” Nakangiting singhal niya sa nakakabatang kapatid. Agad naman napangiti si Dwayne. Mabilis siyang umakyat sa kama bago sumampa sa likod ng kuya.

“You’re getting heavier Dwayne” Bulong ni Dawin.

“Really kuya? Malaki na ba katawan ko? Pwede na ba akong manligaw?” Masiglang tanong nito habang naglalakad sila. Natawa naman si Dawin sakanya.

“You should say na ‘pwede ba ba akong ligawan kuya?’” Natatawang sabi ni Dawin.

Napasimangot naman si Dwayne sa sinabi ni Dawin.

“Bakit ako ang liligawan? Dapat ako ang manliligaw!” Pangungulit pa nito.

“Just trust me Dwayne. Dadaan muna sila sakin bago mo ibigay ang matamis mong ‘oo’”

---

A/N:

Meron po akong bagong story hindi po siya BL. Baka gusto niyo po basahin hehe. Enjoy reading btw. <3

Chapter 38

[SKYLER]

“Bend more, Skyler. Make it sexier and seductive. Be yourself” Bilin ng photographer.

Sinunod ko ang sinabi niya. I bend more showing my curves and smile confidently in front camera. Sunod-sunod ang pag-flash. Iba-ibang pose ang ginawa ko. Wearing this croptop and jeans. With my light make-up on. Making myself look more sexy and seductive. My hair is on style.

The photographer smile widely when the camera stop shattering many times. “Thats was incredible Skyler! Thanks God, hindi ako nagsisi na kuhanin kang model! You’re so good! So professional, hot and beautiful!”

Ngumiti naman ako pabalik. “Thank you! Its my pleasure to work with you” Ngumiti naman ito ulit at nag-thumbs-up.

“I just send your talent fee at your bank account. See you again Skyler!” Tumango naman ako sakanya bago naglakad pabalik sa dressing room. Sinalubong ako ng manager kong si Reah. My all time best friend slash manager slash taga-sermon. Siya na ata lahat.

“Pak! Ang sexy-sexy mo diba?!” Sigaw niya. May ilan din kaming kasama sa loob. Make-up artist. Hair Stylist.

“Salamat. Alam mong puhunan natin yang ka-sexyhan ko” Natatawa kong sabi sakanya.

“Hindi na ako magtataka. Ang daming gustong kumuha sayo as models of their products! Kaloka” Sigaw niya pa habang nag-brobrowse sa iPad na hawak niya.

“Your ig account already reached half a million followers Sky!”

“Yung youtube account mo naman may 300k subs na! Gusto nilang mag-cover ka daw ng kpop dance!”

Sunod-sunod niyang singhal. Habang ako naman ay nakaupo sa tapat ng salamin at inaayusan ng mga kasama ko.

“Oo nga madam Sky! Ang galing-galing mo pomg sumayaw! Ang sexy-sexy mo! Kung lalaki lang ako liligawan kita!” Sigaw ni Jamie o Jomar. Ang bakla kong make-up artist.

Kinuha ko silang lahat ng nagsimula akong mag-model. Ang sabi ko Reah na pilipino ang kunin niya. Mas magandang kababayan ang kasama mo para hindi mahirap mag-english. Sasakit ulo kakaenglish nila.

“Talaga?” Hindi ko makapaniwalang tanong. Habang si Justin naman ay inaayos ang buhok ko.

“Yes madam! Ang lambot-lambot ng katawan mo! Ang liit din ng bewang mo! Daig mo pa itong si mamu Reah!” Sigaw naman ni Justin.

Agad naman siyang binatukan ni Reah na nagpatawa sakin. “Gaga ka talaga! Atleast ako maganda hindi katulad mo!”

“Mamu Reah! Nagbibiro lang naman ako” Nakangusong sabi ni Justin.

“Walang biro-biro sakin! Babawasan talaga kita ng sweldo!”

Agad naman lumapit si Justin kay Reah. “Mamu wag po! Maawa po kayo sakin! Ang mahal nung mga pills ko!”

“Nagpipills ka?!” Gulat na gulat na sabi ni Reah.

“Oo mamu! Mara maachieved ko yung kagandahan ni madam!”

Tumawa naman si Reah. “Gaga! Wala naman nagbabago! Tsaka hindi sa pills yang ganda ng alaga natin! Organic yan!”

Napangiti naman ako sa sinabi niya. I met her last 3 years ago. Apat na taon na ang mga anak ko nun. Naghahanap ako ng trabaho dito sa Brazil. Nahihiya na din kase ako kay Luis e. Siya ang sumuporta saamin mag-aama noong walang-wala ako. Naubos kase ang savings ko sa oapital e. Sabi ni Luis siya nalang daw ang gagastos pero ayoko naman. Ayoko lang umasa sakanya. Tsaka sapat na ang naitulong niya noong naaksidente ako ay ilipad niya ako papuntang Canada.

Dalawang taon kami sa Canada bago naisipan kong pumunta sa Brazil. Salvador Brazil.

Medyo malayo ito sa Porto Alegre na gustong-gusto ko. Pero ayos na din ito. Maganda naman dito e. 

Hindi nag-atubiling tulungan ako ni Luis. Siya ang nagdala sakin sa opsital. At siya din ang nagpalabas na patay na ako.

Hindi naman ako galit sakanya. I asked for his help noon. Kung sakali mang gustuhin kong umalis ay tulungan niya ako.

---

Kapapatay lang ng tawag ni Dawson. Hindi ko pa din maalis sa isip ko ang mga sinabi ni ate sakin. Tama naman siya. Hindi ko siya kayang bigyan ng anak.

Hinahaplos-haplos ko ngayon ang mga tyan nila Light at Dark. Muntik na talaga nilang lapain si Skylie  kanina. Mabuti nalang at nahawakan ko agad.

Huminga ako ng malalim bago i-dial ang numbet ng taong makakatulong sakin.

“Hello?! Sky?! Napatawag ka? Miss mo na ba ako?” Natawa naman ako sa boses ni Luis.

“Gusto ko lang ng kausap Luis. May oras ka ba?” Mahina kong tanong sakanya.

“Anytime ia free. Go ahead. Nakikinig ako”

Kwinento ko sakanya lahat. Lahat-lahat simula noong nag-away kami ni Skylie kaninang umaga at nagkasagutan. Sinabi ko din sakanya ang nararamdaman ko na. Nasasaktan ako.

“O-okay” Napabuga naman ako mg hangin sa sinagot niya. Okay?

Ang haba-haba ng sinabi ko okay lang sasabihin niya!

“Luis naman anong okay?!” Naiinis kong sabi.

“Hindi ko talaga alam ang isasagot Sky. Bakit hindi mo kausapin ang a-asawa mo? Maiintindihan ka non”

“Hindi Luis. Kahit sabihin kong gusto ko siyang pakawalan, hindi niya ko papakawalan. Ayokong makasira ng pamilya Luis. Ayoko makasira ng pamilya ng ate ko” Mahaba kong singhal sakanya bago huminga ng malalim.

“So ano balak mong gawin?”

Ano nga ba ang balak kong gawin?

“Tatakas ako Luis. Tulungan mo ko please?” Pagmamakaawa ko sakanya.

“Alam mo naman na kahit saan ka magpunta, hahanapin at hahanapin ka ng asawa mo!”

“Kaya nga pupunta ako sa pinakamalayo mula sa pilipinas!”

“Saan naman?!”

“Sa Brazil”

“Sure ka na ba sa gagawin mo? Paki-usapan mo kaya ate mo?”

“Anong sasabihin ko? Apat na araw sakin si Dawson tapos tatlong araw naman sakanya? Okaya sakin ang kalahating parte nang katawan niya tapos sakanya naman ang kabilang parte?” Pamimilosopo ko.

“Sira ka talaga Skyler. What I mean is, pakiusapan mo. Pag-usapan niyo. Wala na naman feelings si Dawson kay Skylie diba?”

“I hope so” Mahinang sagot ko bago huminga ng malalim.

“Basta tulungan mo ako. Ha?”

“Tutulungan kita sa abot ng aking makakaya”

---

Hindi din ako ganong nasaktan. Nakaroon lang ako ng konting sugat. Mas nagalala ako sa panganay kong si Light. Nakaharang siya sa tiyan ko ng mangyari ang aksidente. At nung yumuko naman ako humarang si Dark sa uluhan ko kaya sakanya tumama ang ilang pressure at bubug mula sa salamin.

Pero masaya pa din ako nakaligtas kaming tatlo. Ngayon nasa bahay sila kasama ang mga anak ko si Knight Dawin at Knight Dwayne. Kambal ang mga anak ko. Nauna si Dawin ng limang minuto kay Dwayne.

Napapangiti nalang ako sa tuwing naaalala sila. Lahat ng ginagawa ko ay para sakanila. Sa mga anak ko.

“Sky? Ready ka na ba mag cover ng kpop song? May niready ka ba?” Tanong ni Reah.

Tumango naman ako. Mabilis akong pumunta sa wardrobe ko. Kinuha ang isang parang one piece na damit na kulay brown. Pata itong swimming trunk. Tsaka kinuha ko ang kulay gray na jogging pants bago pumasok sa banyo.

Mabilis kong sinuot ang damit. Fitted na fitted siya. May tali pa siya sa likod. At maikli din siya. Hanggang kalahati lang ng hita ko ang haba. Bakat na bakat din si Little Skyler. Mabilis kong sinuot ang gray na jogging pants bago lumabas.

“Ang sexy mo naman dyan Sky!” Mabilis na singhal ni Reah.

Tumalikod naman ako kay Justin para itali ang mga tali sa likod.

“Ano sasayawin mo?”

Ngumiti ako sakanya. “Maria by Hwasa”

---

A/N:

Enjoy reading. Malapit na ang happy ending. Handa na ba kayo sa engrandeng kasalan?

Baka mag double update ako ngayon. Baka lang. Hehe.

Para matapos agad. Mahaba-haba kase badboy property. Sana suportahan niyo rin yon. Hehe.

Chapter 39

[SKYLIE]

“Come baby! Let’s go! Pupunta tayo kay Tito Knight mo!” Nakangiti kong sabi sa anak kong si Luise Kylie.

“Talaga mommy?! Pupunta tayo kay tito Knight? Makikita ko ulit yung Sky Corporation?” Masayang singhal naman niya. Tumango naman ako. Mag-e-eight na siya at nataguyod ko siya ng mag-isa. Sa tulong na din ni Knight.

“Yes baby! Makikita mo ulit ang kumpanya ng tito Sky mo!” Masaya ko ulit singhal sakanya bago kami naglakad palabas ng sarili kong bahay.

“You know what mommy? Gusto ko paglaki ko, magtrabaho sa Sky! Ang ganda-ganda dun mommy!” Sumang-ayon naman ako sakanya. Maganda talaga sa Sky Corporation. Sobrang ganda. Hindi mo aakalaing isang kumpanya yon. Para na kasing tourist spot. Inalagaan talaga ni Dawson ang kumpanya na pinangalan niya kay Skyler. Sa asawa niya. Sa kapatid ko.

“Really? Don’t worry makakapasok ka sa Sky!” Nakangiti kong sabi sakanya habang nilalagyan siya ng seat belt.

Tumahimik na din ang anak ko. Nagsimula na akong magmaneho. Hanggang ngayon sinisisi ko pa din ang sarili ko. Pitong taon na ang nakalipas. Kasalanan ko naman talaga lahat. Kasalanan ko. Araw-araw kong pinagsisisihan yon.

Pero sana mapatawad ako ng kapatid ko. Mahal na mahal ko siya. Hindi ko alam. Hindi ko talaga alam.

---

“Dad ano ’to?!” Sigaw ko kay Daddy at binato sa harap ng mesa niya ang lahat ng patunay na kapatid ko si Skyler.

“What’s this?” Mahina niya ding tanong at kinuha ang lahat at isa-isang binuksan. Sobrang sakit ng puso ko ngayon. Nagsisisi ako ng sobra. Hindi ko alam. Wala akong alam.

“B-bakit dad?!” Umiiyak kong sabi sakanya.

“B-bakit hindi mo sinabing si Skyler ang bunsong kapatid ko! B-bakit hinayaan mo pang umabot sa ganito?!”

Hindi naman siya umiimik. Nakatitig lang siya sa family picture namin. “A-alam mo ba yung nagawa ko dad? N-napatay ko yung kapatid ko!” Sigaw ko habang umiiyak.

Agad naman siyang napatingin sakin. “Ano wala kang s-sasabihin?!”

“P-paano mo nagawa t-to dad? Ganyan ka ba kagalit kay S-sky? Napaka-walang kwenta mo naman!” Natatawa kong sabi habang umiiyak.

“P-pinatay niya ang mama mo! Tinulak ka niya! Kaya ngayon wala kang maalala! B-bakit pinagtatanggol mo siya?!” Tila nagpantig naman ang tenga ko sa sinabi niya.

Diba siya naman ang may kasalanan ng lahat?!

“Ikaw ang may kasalanan dad! Kung sanang tinanggap mo lang si bunso! Hindi mangyayari yon! Kung sanang hindi mo siya binugbog, hindi mangyayari ang lahat ng yon!”

“P-paan-”

“Anong akala mo? Hindi ko pa alam?! A-akala mo wala pa akong maalala?” Natatawang sabi ko.

“Simula ngayon, wala ka ng anak. Ayokong magka-ama kung kasing walang kwenta at walang puso mo naman!”

---

Simula noon, hindi na kami nagkita pa. Hindi ko alam kung nasaan na siya. Hindi ko pa siya gustong makita. Ayoko pa. Wala ang kapatid ko dahil sakanya. Dahil samin.

“Here we go sweety!” Singhal ko at mabilis na tinanggal ang seat belt ng aking anak at binuhat palabas.

“Yehey! I’m so happy!” Nakangiting sabi niya bago ako hatakin papasok.

“Good morning maam Skylie! Good morning maam Luise!” Singhal samin ng guard. Ngumiti naman ako agad pabalik.

“Good morning manong!”

“Hi manong guard!” Sabay naming sabi ni Luise at tumawa.

Mabilis na akong hinatak papasok ni Luise pagkatapos naming bumati sa guard. Pero agad ding huminto ang aking anak sa harap ng malaking portrait ng tito niyang si Skyler.

“Hi tito! You look beautiful as usual!” Humahagikgik niyang sabi. Natawa naman ako.

“Tara na nak” Singhal ko. Tumango naman siya.

Sumalyap ako ng isang beses sa portrait ng aking kapatid at ngumiti.

“Let’s go nak!”

---

[DAWSON]

“Tito Knight!” Napahinto ako sa pagtipa sa aking computer ng may sumigaw.

Napangiti naman ako agad ng makita si Luise na tumatakbo palapit sakin. “Hi sweety!” Nakangiti kong saan sakanya ng umupo ito sa kandungan ko at hinalikan sa noo.

“Anong meron at napadalaw kayong mag-ina?” Natatawang sabi ko habang hinahaplos-haplos ang buhok ni Luise. Agad naman niyang kinuha ang phone ko at naglaro don.

Umupo naman si Skylie sa harap ko. “Ano ka ba! Nakalimutan mo ang sarili mong birthday?!” Natatawang sabi niya.

Natawa naman ako. Birthday ko pala ngayon? Hindi ko na naalala.

“Nako Knight! Ang tanda mo na talaga! 35 ka na! Wala ka na sa kalendaryo!” Tumawa nalang ako sa sinabi niya.

Ang tanda ko na pala. Agad naman akong napatingin sa picture ng asawa ko sa mesa. 35 na ko. San ka na? Ikaw 30 ka na. 7 years old na ang anak natin. Babalik ka pa ba? Sa totoo lang sawa na akong maghintay. Pero kung ikaw? Maghihintay pa din ako. Mahal kita e. Mahal na mahal.

“Celebrate tayo?” Tumango naman ako.

Hindi ko man matanggap na kasalanan ni Skylie wala naman akong magagawa. Hindi niya kasi alam. Wala siyang alam. Wala naman akong magagawa. Magagalit lang si Skyler sakin kapag nagalit ako sa ate niya.

Naalala ko pa kung paano nagmakaawa sakin si Skylie.

---

“K-knight!” Napalingon ako sa sumigaw. Nakita ko ang umiiyak na Skylie palapit sakin.

Mabilis siyang lumuhod nang makalapit sakin. “H-hindi ko alam Knight! H-hindi ko sinasadya” Umiiyak niyang sabi habang nakaluhod.

“Tumayo ka dyan!” Utos ko sakanya.

Hindi naman siya tumayo. Pilit pa rin siyang umiiyak at patuloy na naghihingi ng tawad. “Tumayo ka Skylie!”

“H-hindi ko alam… H-hindi ko talaga alam! M-maniwala ka. H-hindi ko alam. P-patawarin mo ko”

Mabilis ko siyang hinatak patayo at niyakap. Wala akong magagawa. “Wag kang umiyak. Magagalit sakin ang asawa ko kapag nakita ka niyang ganito”

---

Nasaan ka na ba Skyler? Nasaan ka na ba asawa ko? Sapat na ang 7 taon. Wag mo ng dagdagan pa. Patanda na tayo ng patanda. Sulitin na natin ang mga panahon. Bumalik ka na sakin. Bumalik ka na. Nag-mamakaawa ako.

Mabilis kong pinunasan ang luhang kumawala sa mga mata ko. Bago buhatin si Luise. “Let’s go. Let’s just celebrate”

---

[SKYLER]

Sumalubong ang masigabong palakpakan pagkatapos ng tutog mula sa mga staff dito sa studio.

Hinihingal pa ako. Medyo mahirap din pala ang sayaw na yun.

“Goodjob Skyler! Hindi pa din nagbabago ang dancing skills mo!” Natatawang sabi ni Jacob ang head choreographer sa dance studio kung saan ako naka-enroll.

“Salamat!” Pasasalamat ko naman sakanya bago uminom ng tubig. Pinupunasan naman nila Justin ang pawis ko ang nireretouch ang make-up.

“Tiyak na magbo-boom na naman to sa ibat-ibang panig ng mundo!” Tumawa nalang ako sa sinabi niya.

“Bakit hindi mo buksan ang access ng accounts mo sa Pilipinas? Para naman makilala sa Pilipinas?”

Napahinto naman ako sa sinabi niya. Hindi ko pwedeng gawin yon. Isa lang ang tanging dahilan ko. Ayokong makasira ng masayang pamilya.

“Hindi na. Okay na ’tong kinikita ko ngayon. Sapat naman na eh!”

Napakibit balikat nalang siya. “Reah may schedule pa ba ako today?” Tanong ko kay Reah.

“Wala na Sky! Libre na!”

Ngumiti naman agad ako. “Punta kayo sa bahay magluluto ako”

“Anong meron? Birthday ba ng mga kambal?”

Ngumiti ako ng mapait. “Birthday nilang tatlo”

---

A/N:

Last Update for today. Love you my readers! Enjoy reading! <3

Chapter 40

[DAWSON]

“Want this?” Naka-ngiti kong tanong kay Luise sabay turo ko sa chicken sa harap namin. Ngumiti naman siya at tumango.

“Here you go!” Nakangiti ko ding sabi at inilagay ang manok sa plato niya. Bato ko hawakan ang buhok niya.

“Masyado mong bini-baby yang pamangkin mo!” Natatawang sabi sakin ni Skylie.

Naaalala ko sakanya ang asawa ko at anak. Kung nandito lang sila, higit pa dito ang gagawin ko pero wala sila. Hindi ko alam kung nasaan. Pero umaasa pa din ako na babalik siya. Babalik siya. Ibabalik siya sakin.

“Come on! Wag ka ngang malungkot ngayong birthday mo! Magagalit sakin kapatid ko eh!” Natawa naman ako sa sinabi.

She changed a lot. Mula sa ugali niya hanggang pagkatao. Hindi na siya ang kilala kong Skylie dati. She’s better now.

“Mahahanap ko pa kaya siya?” Mahina kong tanong sakanya.

Agad naman siyang tumingin sakin at ngumiti. “Mahahanap natin ang asawa mo at naka-buntis sakin! Tanginang lalaki yon! Diba magkasama lang sila?! Pag talaga nakita ko yung lalaking yon?! Babaogin ko talaga!” Galit na galit na sigaw niya. Ang lakas pa ng boses niya. Napatingin tuloy ang ibang kumakain saamin.

Agad naman siyang namula sa hiya kaya natawa lang ako. “Pero seryoso Knight? Mahahanap mo siya. Tyaga lang. Alam kong hindi madali yung pitong taon”

“Pasensya na talaga Knight”

Ngumiti naman ako sakanya. “Kalimutan nalang natin yung nangyari. Kung nandito yung asawa ganyan din sasabihin nun sayo”

Tumango siya bago kumain ulit. Kumakain din ako pero panaka-naka kong tinitignan si Luise. Medyo makalat kasing kumain.

“Knight? Bakit hindi tayo pumunta sa Porto Alegre?” Napaisip naman ako. Bakit hindi dun ako mag-celebrate?

Ilang taon na simula nung pumunta ako don? Matagal na. Hindi na ako nakakadalaw. Dalawang taon pabalik-balik ako sa Porto Alegre umaasang nandun siya. Pero wala eh. Wala siya don.

“Sige ba. Ako ng bahala sa papel natin. Bukas punta tayo don. Isama na natin sila nanay Glory. Isang linggo tayo don”

---

[SKYLER]

“Dada!” Sabay na sigaw nila Dawin at Dwayne sakin bago tumakbo papunta sakin. Nakita ko naman sila Light at Dark na nakasunod sakanila. Ang laki na nilang dalawa. Hindi ko na sila kayang kargahin ng sabay.

Mabilis ko naman silang niyakap at kinarga pareho bago halik-halikan pareho sa pisngi.

“Miss niyo ba si dada?!” Nakangiti kong sabi sakanila.

“Yes dada! Buti nalang po kaagad kayong umuwi ngayon!” Sabi ni Dwayne sakin habang nakanguso. Mabilis ko silang binaba at kinuha ang plastic sa likod namin.

“Let’s go? Saan tito Luis niyo?” Tanong ko sakanila habang naglalakad kami papasok ng bahay. Nakasunod lang samin sila Light at Dark.

“He is still sleeping da” Sagot sakin ni Dawin. Tumango naman ako.

“Kumain na ba kayo?” Tanong ko sakanila ng makarating kami sa kusina. Agad naman umakyat sa upuan si Dwayne. Si Dawin naman inalalayan muna ito bago umupo.

Napangiti naman ako. Dawin is the sweetest kuya ever. Alam niya kasing medyo may pagka-lampa ang bunsong kapatid kaya lagi siyang nasa tabi nito. Si Dawin din ang pinaka-mature sakanila. Sa edad nito alam niya na ang tama at mali. He always guiding Dwayne. At mahal na mahal niya ang bunso niyang kapatid. Si Dwayne naman ang pinaka-madaldal sakanila. Pinaka-makulit. Pinaka-matakaw. Pinaka sa lahat. Naaalala ko pa noong mga bata pa sila.

---

“Kuya! Catch me!” Sigaw ni Dwyane at mabilis na tumakbo.

“Dwayne! Stop running! Madadapa ka!” Sigaw naman pabalik ni Dawin at tumatakbo sa likod ni Dwayne. Ako naman naka-upo lang pinagmamasdan sila. They grown-up so fast! Parang kailan lang nasa tyan ko sila. Hindi ako makapaniwala.

Nawala ako sa pag-iisip ng malalim ng may malakas na umiyak. Mabilis naman akong napatayo.

Napahinto ako sa kinatatayuan ko ng makita si Dwayne na umiiyak at mabilis na tumakbo si Dawin palapit sakanya. “Ayan na ang sinasabi ko sayo Dwayne! Ang kulit-kulit mo kasi!” Natawa nalang ako sermonan niya ito.

“K-kuya! I-it hurts!” Umiiyak na sabi ni Dwayne habang hawak ang tuhod.

Agad naman umupo si Dawin sa harap niya. “Patingin nga ako” Maingat nitong hinawakan ang tuhod ni Dwayne.

“Gasgas lang naman pala Dwayne eh! Hindi ganong masakit” Singhal ni Dawin habang nakatingin pa rin sa tuhod ni Dwayne.

“But i-it hurts kuya! A-ang sakit-sakit kaya!” Umiiyak pa ring sigaw ni Dwayne.

“Okay okay! Hihipan nalang ni kuya. Stay still okay?” Tumango naman si Dwayne. Sinimulan ng hipan ni Dawin ang sugat ni Dwayne. “Is it better now?” Tanong niya pagkatapos.

“A l-little bit” Sagot naman ng sumisinghot-singhot na Dwayne.

Hinipan ulit ni Dawin ang tuhod ni Dwayne. Napangiti nalang ako ng halikan niya ito.

“It should be better now” Singhal niya kay Dwayne.

“Wag ka kasing masyadong makulit. Kaya ka nasasaktan dahil sa kakulitan mo” Patuloy niya parin sermon sa nakangusong Dwayne habang pinupunasan niya ang luha nito.

Bumalik naman ako sa pagkaka-upo. “Hindi mo na kailangang mag-alala sa kambal” Nakangiti saking sabi ni Luis.

Tama siya. Hindi ko na kailangang mag-alala para sakanila. They love each other so much. Very much.

“Wag ka nang umiyak. Ang pangit-pangit mo”

“Kuya naman eh! Magka-mukha kaya tayo!”

“Oo na. Ako yung pinaka-poging version mo”

---

Akalain mo yon? Etong dalawang gwapong bata sa harap ko ay galing sakin mismo. Sila nalang ang meron ako na ayaw kong mawala.

“Happy birthday sa gwapo kong kambal!” Malakas kong sabi at inalabas ang box na naglalaman ng regalo nilang dalawa.

Napangiti naman ako ng makita ko silang masaya. Sana lagi nalang kaming masaya. Sana.

---

“Kuya? How this thing work?” Rinig kong tanong ni Dwayne kay Dawin habang nagluluto ako. Kasalukuyan sila ngayong dalawa na naglalaro.

I gave them iPads. Pero imomonitor ko ang paggamit nila non. Hindi pwedeng lagi silang nakatutok don.

Ako naman ngayon ay nagluluto para sa kanilang dalawa. I chose their favorites. Spaghetti, chickenjoy kay Dwayne. Pasta at sandwich naman ang gusto ni Dawin. And lastly, leche flan.

“Come here. I’ll teach you” Rinig ko namang sagot ni Dawin.

Maya-maya pa ay nakita ko na si Luis palabas ng kwarto niya. “Good morning Luis!” Bati ko sakanya.

“Good morning. Buti nandito ka na? Tapos na schedule mo?”

“Binilisan ko talaga. Birthday ng kambal ko. Hindi pwedeng, hindi kami mag-celebrate”

Tumango naman siya. Birthday din ng asawa ko ngayon. Napahinga ako ng malalim. Kamusta na kaya siya? Sana ayos lang siya. Sana masaya siya. Kasi ako? Hindi ko alam.

---

[LUIS]

Napatingin ako kay Skyler ng ilang beses itong napa-buntong hininga.

Sa pitong taon naming magkasama. Alam kong hindi ko mababago ang puso niya kailanman. Tanggap ko yon. Sa tinagal-tagal ng panahon. Parang wala na rin akong feelings sakanya. Parang natanggap na nang puso ko na hindi siya ang para saakin.

Pero nalulungkot pa din ako sa tuwing nakikita siyang malungkot.

“Birthday din ng asawa mo ngayon” Bulong ko sakanya.

“Hindi ka ba uuwi ng pinas?” Natatawa kong sabi.

Inismiran naman ako nito. “Sira ka talaga!” Singhal lang nito at bumalik sa pagluluto.

Alam ko nang hindi nabuntis ni Knight si Skylie. May nakabuntis daw kay Skylie at hinahanap pa din hanggang ngayon. Nalaman ko lang ito last year. Nagtanong ako sa pinsan ko sa pinas kung ano na nga bang nangyayari don.

“Tanong lang. Paano kung hindi nagmahal ng iba si Knight mo?”

Tumigil naman ito sa pagluluto. “Hindi ko alam” Tipid na sagot niya at nagluto ulit.

“Paano kung hindi talaga siya ang nakabuntis?”

“Hindi ko alam Luis. Mukhang malabo yan”

Tumango-tango naman ako. “Bakit hindi tayo mag-celebrate sa Porto Alegre?” Suhestyon ko.

Napangiti naman siya. “Oo nga! Mas sasaya yung kambal kapag pumunta tayo dun!”

Ngumiti naman ako at tinapik ang balikat niya. “Ako nang bahala”

Kung hindi ang tadhana ang gagawa ng paraan, ako nalang. Ako ang gagawa ng paraan para magkaayos sila. Ayokong nakikitang malungkot si Skyler. It’s killing me softly. Tanggap ko nang hindi siya akin. Hindi kailanman naging akin. Hindi kailanman magiging akin.

---

A/N:

Malapit na tayo sa prologue. Sabihin niyo ‘THANKS LUIS!’. Love lots! Enjoy reading! <3

Porto Alegre

Salvador

Chapter 41

[GLORY]

“Wow! Wow! Ang ganda!” Halos kaming lahat ay ganyang ang reaksyon ng makarating kami sa Porto Alegre. Nandito kami ngayon sa resort na pagmamay-ari ng alaga ko.

Ang ganda dito. Sobrang ganda. “Ang ganda naman dito tito Knight!” Singhal naman ni Luise.

Si Skylie naman ay nakangiti habang pinagmamasdan ang paligid. Pati na din sila Jenny, Lena at Cristal.

“This is one of the best” Nakangiting sabi ni Skylie. Palihim naman akong napa-irap.

“This is nye nye nye nye..” Palihim kong bulong na may halong inis.

Anong akala niya?! Porke kapatid siya nang anak ko si Skyler ay napatawad ko siya agad?! Hindi no! Kasalanan niya lahat yon!

“Nay” Napatigil naman ako ng tawagin ako ni Knight. Agad naman akong ngumiti sakanya.

“Ano yon nak?” Agad kong tanong. Agad niyang itinuro ang kaisa-isa at malaking bahay sa harap namin. Mataas ito at nakasentro. Kapansin-pansin ito dahil sa ganda at laki. Kitang-kita din ang malalagong bulaklak kahit medyo malayo ito sa entrance ng resort.

“That’s our villa. Sky’s Villa” Napangiti naman ako sa sinabi niya.

Para kasing isang pulo itong resort na may malaking bundok sa gitna at may daanan papunta sa dalampasigan sa pinakaharap.

Tinuro niya ang kaliwa. “Thats the north part of Beautiful Sky Resort” Singhal niya. “Where hotel rooms, and private pools is to be found”

Agad naman akong napangiwi ng mag-english niya. Tinuro niya naman kanan. “Tha-” Bago pa man siya makapagsalita pinigilan ko na siya.

“Nak? Magtagalog ka. Pilipino tayo” Natatawa kong sabi. Tumawa naman din ang kasama namin. Natawa din siya. Napahinga akong malalim. Kahit papano ay nakakatawa pa siya. Sana lang bumalik na ang anak kong si Skyler.

“Ayun ang south part nitong resort. Dyan ginaganap ang mga events at iba pa. Diyan din ang ilang souviners shops” Tumango naman kaming lahat.

“At sa likod ng Sky’s Villa, dyan ang daan papunta sa dagat. Don’t worry, maraming security ang buong lugar wag kayong mag-alala”

May nakapalibot din na private pool sa harap namin na may ibat-ibang upuan. Medyo madami din ang tao.

“Dun tayo sa Villa namin mag-stay for 1 week” Tumango naman ang lahat. “Everyone, Beautiful Sky Resort!” Nakangiting sabi ni Dawson. Naninibago lang ako, wala akong makitang portrait ni Skyler dito.

Nagsimula na kaming maglakad papunta sa villa. Bawat nadadaanan naming mga staff ay yumuyuko kay Knight pero wala siyang pinansin. Sa halip ay tuloy-tuloy itong naglalakad.

Panay ang picture nila Jenny at Lena. Wala pa man ay nala-pekpek short na! Ketatanda eh! Hindi na nahiya.

“Isama niyo nga ako! Lagi nalang kayo!” Naiinis kong sabi at kinuha ang telepono.

“Crystal! Picturan mo kami bilis!” Inabot ko sakanya ang telepono.

“One, two, three!” Ibat-ibang pose ang ginawa namin.

“Wag niyo akong kalimutang i-tag!” Bilin ko sakanila bago dumikit kay Lena. “May extra ka bang pekpek short dyan?! Magpahiram ka. Wag kang madamot!”

---

[DAWSON]

Nakatayo kaming lahat ngayon sa napakataas kong villa.

“Ang sakit sa paa niyan. Ang taas naman!”

Literal na Sky talaga. Pinataas ko talaga, dahil gusto ko na ito ang magiging sentro dito. Ang center of attraction.

“Hindi naman tayo gagamit ng hagdan” Singhal ko at naglakad papunta sa elevator papunta sa taas ng bahay ko.

“Sir!” Singhal ng guard sakin. Hindi ko sila pinansin at pumasok na sa elevator.

Sumunod naman sila agad saakin. Pinindot ko na ang pataas.

“Ang ganda!” Sabay-sabay na sabi nila ng huminto na ang elevator at humakbang nako palabas.

Pagkalabas mo, ay nasa loob ka na ng villa. Naglakad naman ako papasok at napahinto sa malaming portrait ni Skyler na sumalubong samin.

“Ikaw talaga ang hinahanap ko kanina pa Skyler! Sabi na! Hindi ka talaga pwedeng mawala kahit saan pumunta yang anak kong si Knight!” Natatawang sabi ni nanay. Tumawa nalang ako at naglakad na uli.

“Feel at home. My home is your home. Our home” Singhal ko sakanila bago ako pumunta sa sariling kwarto. Alam na siguro nila ang mga kwarto nila. Dadating maya-maya ang mag-aasist sakanila.

Napahinga akong malalim at umupo sa kama ko at tumingin sa viranda kung saan makikita ko lahat ng papasok sa resort namin ni Skyler.

“Kamusta ka na? Maayos ka kaya?” Singhal ko habang hawak ang picture niya sa tabi ng kama ko.

Napatawa naman akong mahina bago ibalik iyon. “You’re driving me crazy. Paborito mo dito diba?”

“Tignan mo anong ginawa ko? I just bought this whole thing!” Natatawa kong sabi.

“Ang ganda dito. Hindi ka nagkamali. Sana nandito ka din para makita mo. Lahat ng ito para sayo. Para satin ng pamilya”

“Hay nako Dawson. Baliw ka na talaga” Natatawa kong sabi sa sarili bago tumayo at naglakad papunta sa veranda.

Napakapamewang akong nakatingin sa kabuuan ng aming villa. Napangiti naman ako kahit konti. Kung nandito siya tyak na masisiyahan siya.

Kitang-kita ko ang ilang tao mula dito taas. Hindi lang ganong malinaw dahil sa layo.

Tatalikod na sana ako ng makita ko ang dalawang taong nakatayo sa entrance habang nakatingin dito sa villa. May kasama silang dalawang bata.

Pero ang kumuha ng pansin ko ang isang lalaking hawak ng dalawang bata.

Napailing nalang ako. “Pagod ka lang kaya lahat ng nakikita mo kamukha na ng asawa mo”

---

[SKYLER]

Naglalakad kami habang hawak-hawak ng mga anak ko ang kamay ko. Nakangiti nilang minamasdan ang buong lugar. Ang ganda na ng resort na to. Ilang taon din akong hindi nakadalaw. Nagulat nalang ako ng magbago ang pangalan at mas lalong gumanda.

“Dada look! Look at that house! It’s so high and beautiful!” Masayang singhal ni Dwayne habang nakaturo sa mataas at malaking villa sa harap namin.

Ang ganda nga ng villa. Lalo na ang bundok nito na maraming bulaklak. Yun agad ang nakaagaw ng pansin ko.

“Ang ganda nga! Don’t worry! Bibili si dada ng ganyan!” Natatawa kong sabi sakanila.

“Yan daw ang Sky’s Villa” Singit ni Luis.

“Yan ang center of attraction dito sa Beautiful Sky Resort. Ang may-ari lang daw ng villa ang nakakapunta dyan” Tumango-tango naman kaming tatlo ng sabay-sabay.

“Dito tayo sa north part. Excited na ba kayong magswimming?!” Nakangiting tanong ni Luis.

Agad naman sumagot ang kambal. Pero ang atensyon ko ay nasa villa pa din. Maya-maya ay bumukas ang pinto ng viranda at may lumabas na lalaki. Mukhang nandito ang may-ari. Nakatingin din siya dito sa baba. Sa taas ng villa, hindi ko maanigan ang mukha.

Ngumiti nalang ako at tumalikod. “Let’s go! Ready na mag-swimming ang mga birthday boy ko!”

---

A/N:

Enjoy reading! <3 Nagkita na sila. Ayan na wish niyo. : ))

Chapter 42

[SKYLIE]

“Blow your candles babies! And forget to make a wish!” Patuloy lang ako sa pagpalakpak habang nakatingin sa mga anak ko. Nandito kami ngayon sa south part ng resort.

Pare-parehas kaming naka-suot ng birthday hat. Dalawa yung suot ko kasi gusto ni Dwayne ng spiderman kay Dawin naman superman kaya pinagpareho ko nalang.

Parehas na silang nakapikit sa harap ng mga birthday cake nila. “Just give me a healthy dada and healthy Dwayne” Nagtubig naman ang mata ko sa hiniling ni Dawin. Lagi niyang inuuna ang iba kesa sa sarili niya.

“I want toys, foods amd toys again!” Parehas naman kaming napatawa ni Luis ng marinig ni Dwayne.

At ang kahuli-hulihang hiling niya ang nagpatahimik sakin. “I just want to see daddy. No toy is okay. But no daddy is not”

---

[LUIS]

Kitang-kita ko kung paano nawala ang mga ngiti ni Skyler.

“B-blow the candle now kids!” Nakangiti kong sabi sakanila. Agad naman nila yong hinipan at pumalakpak. Pumalakpak din ako sakanila.

Napatingin naman ako kay Skyler, hindi ito nagsasalita pero alam kong nag-iiisip ito ng malalim.

“Kids?! You want to see your daddy right?!” Masigla kong tanong sakanila.

“Yes tito Luis! I want to see daddy so bad!” Agad na sabi ni Dwayne. Agad naman napatingin si Skyler sakin.

“You can’t see your daddy right now. Nagtratrabaho siya sa malayo” Singhal ko sakanila. Kitang-kita ko pa din ang hindi makomportableng tingin ni Skyler.

“But I have one way! Your daddy can see you! But you can’t see your daddy. Is that okay?” Tanong ko sakanila. Agad naman napaisip si Dwayne. Si Dawin naman ay nakatingin lang sakin.

“It’s better than nothing” Parehas nalang kaming nagulat ng si Dawin ang sumagot.

“So what’s your way tito Luis?”

Dahan-dahan kong inilabas sa bulsa ko ang aking phone. “Ta-da!” Malakas kong sabi kasabay ng pagtawa.

“A phone?!” Singhal ni Dwayne sakin. Si Dawin naman ay nakatingin lang.

“Yes Dwayne! This phone is the way!”

“How?!”

“Phone can communicate everywhere as long that place has signals. It can take pictures or even videos that can send everywhere. So Dwayne, theres nothing impossible when it comes to connection” Nagkatinginan naman kami ni Skyler at sabay na napanganga.

“Right! That was absolutely awesome!” Papuri ko kay Dawin habang pumapalakpak. So Skyler ay nagpatangay nalang din sakin at pumalakpak na din.

“Ibig sabihin makakausap natin ang daddy?!”

Agad naman akong umiling. “Hindi niyo pwede makausap ang daddy. As Dawin said, signals. Baka walang signal don. Kaya pipicturan ko nalang kayo tapos isesend ko sa daddy niyo. Siya nalang ang bahalang maghanap ng signal” Nakangiti kong sabi sakanila.

“Okay?”

Agad naman silang nag-thumbs-up pareho. Agad kong itinutok ang camera sakanilang dalawa. “One, two, three!” I click the shutter when it comes to three.

Napangiti ako ng makita kung gaano kasaya ang ngiti ng kambal. Pinicturan ko sila ng ilang beses.

“Da! Come join us!” Singhal ni Dawin. Agad naman napatingin si Skyler sakin. Tumango ako sakanya. Ngumiti lang siya sakin bago pumagitna sa kambal. “One, two, three, smile!” Malakas kong sabi at pinindot ang camera.

“Tito Luis, I have my trust on you. Please send it to daddy. Copy?” Natawa naman ako kung paano naging bossy si Dwayne sakin.

Kunwaring sumaludo naman ako sakanya. “Yes sir!”

Hinayaan lang ni Skyler na maglaro ang dalawa. Nakita ko siyang palapit saakin. “You’re not serious about that right?” Mahina niyang sabi sakin.

Sigurado na ako sa disisyon ko. Ayoko na lumaki sila Dawin at Dwayne na nangungulila sa tunay nilang ama. Hanggat bata pa sila kailangan nilang makasama ang ama. Hindi katulad ko na pinagkaitan ng ama simula palang. Ayokong maranasan nila yon. Anak na ang turing ko sakanila. At ito ang makakabuti para saming lahat.

“No. I’m not” Mahinang sagot ko.

Agad naman siyang ngumiti sakin. “Inom tayo mamaya”

---

[DAWSON]

Gabi na nang makabalik sila nanay Glory buong pekpek short squad. Ayun daw ang tawag sakanila sabi niya.

“Ano? Nag-enjoy ba kayo sa dagat?” Nakangiti kong sabi sakanila.

“Ay anak! Sobrang sarap maligo! Buti nalang na-expirience ko ’to kahit papano!” Ngumiti lang ako sakanya.

“Ikaw? Bakit hindi ka sumama?”

“Bukas nalang po nay. Medyo napagod ako sa byahe natin” Nakangiti ko lang sabi sakanya bago kumuha ng isang beer sa ref at bumalik na sa kwarto ko. Mabilis akong naglakad pabalik sa veranda at umupo bago tunggain ang hawak kong beer.

Inilabas ko ang aking phone. Unang bumungad sakin ang change location. Wala na kasi sa pilipinas kaya nagpapalit ng location. Inignore ko nalang at hindi ko pinalitan. Makikita ko lang ang balita about sa Brazil at iba pa tungkol sa Brazil.

Mabilis akong pumunta sa gallery ko at dahan-dahang minamasdan ang mga picture ng asawa ko.

Para akong baliw na naka-ngiti habang nakatitig sa napakarami niyang picture. “I love you” Mahina kong bulong.

“And I miss you” Huling singhal ko bago ibaba ang cellphone sa mesa.

Tumingin ako sa kalangitan. Mga bituin lang na napakaganda ang aking nakikita.

Napa-ismid nalang ako ng tumunog ang aking cellphone. Mabilis ko itong kinuha. May isang message saakin mula sa email. Agad ko naman iyong binuksan.

Agad tumulo ang luha ko ng mabasa ang nilalaman non.

’ Sir, I already found your husband. Change your location into Brazil and search for him ’

Ayon lang ang nilalaman ng email.

“Tangna! Nandito lang ako sa Brazil!” Mura ko at mabilis na nagchange location.

Hindi ako nagsayang ng oras at mabilis na sinearch ang pangalan ng asawa ko.

“Oh fuck!” Natatawang sabi ko habang umiiyak.

“100,000 thousands result?!” Naiinis kong sabi. Una kong tinignan ang mga picture.

“S-skyler ko!” Hindi ko na maiwasang mapahagulgol ng tumambad sakin ang napakaraming pictures niya.

Napakadami iba-iba. Mabilis kong tinignan ang information na nakalagay.

’ A professional dancer and model ’

Napatawa ako ng mabasa ko iyon. “Tangna! Bakit sa lahat ng trabaho yan pang dalawang yan ang napili mo?! Sinabi ko naman sayo na ayaw kitang makitang sumasayaw sa harap ng iba o nagbabalandra ng katawan! Ang kulit-kulit mo!” Naiinis kong sabi.

Mabilis kong tinignan ang ilang videos niya.

Ilang beses akong napamura ng makita ang napakarami niyang dance covers.

Ang ikli pa ng damit niya! Parang kinulangan sa tela! Napangiti naman ako ng makita ang peklat niya sa pulsuhan. Siya nga ang asawa ko. Nakita ko na siya.

Agad din bumalik ang inis ko ng mapanood ang isang kpop dance cover niya. Kulang nalang hindi siya magdamit! Hapit na hapit pa yung damit niya! Tapos gigiling-giling siya kasama nung mga back-up dancer niyang hilaw?! He’s pessing me off. I’m already pissed off. Makakatikim talaga saakin ’to.

Agad kong idinial ang number ng private investigator ko sa pinas gamit ang roam number.

Agad naman itong sumagot pagkatapos ng ilang segundo.

“Hello sir?”

“Bakit ngayon lang nag link ’to? Why it takes 7 freaking years para madiscover?” Pinipigilan ko talaga ang galit ko ngayon.

“Blocked po ang lahat ng access niya dito sa pinas. Pero last week nabutas po ata ang security access niya at aksidenteng nakalabas ang ilang video niya dito pinas. Nag-trending po agad-agad”

“Nung triny po naming i-search, wala po talaga sa pilipinas. But instead we hacked their security access” Paliwanag nito sakin.

“Ilang video ang nag-trending dyan?”

“Over 10 videos sir”

Hindi ko naman maiwasang mainis. “Take that videos down understood?”

“Yes sir!”

“Also take down all his account. Delete all his public informations and pictures including his videos” Utos ko.

“Yes sir!”

“Sandali pala! I-save mo lahat para sakin” Huling singhal ko bago patayin ang tawag.

Ako lang dapat ang makikinabang. Ako lang.

Nang pumasok sa isip kong buntis si Skyler noong nawala siya, agad akong bumalik sa pagkakaupo at nagsearch ulit hanggat hindi pa ito natatake-down. Pero walang nakalagay kung may anak siya.

Hindi din pansin kung may hiwa ba siya sa tyan kahit ang ikli ng damit niya. Napahilamos naman ako ng mukha. Umasa lang nga ako? No. But Skyler is enough for me. Just Skyler.

“Ano na naman?!” Naiinis kong sabi ng tumunog na naman ang cellphone ko.

This time galing naman sa instagram.

Nanlaki ang mata ko ng makita ang pangalan ng nagmessage at ang nilalaman nito.

“L-luis Roldan?” Basa ko sa pangalan niya.

Tumulo ang luha ko ng makita ang mga litrato kalakip ng message.

’ Your family is safe. They’re in a good hand. I’m surrendering them to you. You have all the rights to them. We are here at Porto Alegre at the moment. South part, venue hall number 5. We will stay here for one week. Inaasahan kitang pupunta agad, kundi hindi mo na sila makukuha ulit ’

Napangiti naman ako kasabay ng pagtulo ng luha ko. “Fuck! Ang lapit-lapit mo na sakin! I can’t wait to see my sons and my love. Wait me there. Just wait”

---

A/N:

Double update. Enjoy reading. Love lots! <3

Chapter 43

[LUIS]

“L-luis!”  Napahinga ako ng malalim habang nakatingin kay Skyler. Nakapikit ang mata at sinisinok na. Ang baba talaga ng alcohol tolerance niya. Wala pa akong tama siya lasing na lasing na.

“I-ibalik mo ko sa p-pinas! G-gusto ko m-makita asawa ko!” Napakamot nalang ako ng ulo. Kanina pa siya ganito.

Buti naman at tulog na ang kambal sa kwarto namin. “Skyler nako. Sana hindi na tayo uminom. Hindi pa ako lasing. Lasing ka na” Natatawa kong singhal sakanya.

“M-mahal na mahal ko yon! M-miss ko na siya!” Paulit-ulit niyang sigaw.

Napangiti namana ako. Hindi nagbago ang puso niya kay Dawson. Sana si Dawson rin para hindi masaktan tong Skyler na ’to. Tama lang ang ginawa ko. Para rin sakanila ’to.

“T-tawagan mo! S-sabihin mo, sunduin a-ako!” Singhal niya sakin. Tawang-tawa naman ako habang pinapanood siya. Ibang-iba siya kapag naka-inom. “T-tawagan mo bilis na!”

“H-hindi siya pwedeng m-mapunta sa ate ko! Ako lang d-dapat! May k-kambal kami!” Napahalakhak na ako ng tuluyan sakanya.

Mabilis kong inilabas ang phone ko. Irerecord ko na sana ang ginagawa ni Skyler ng mapaiktad ako sa malakas na pagbukas ng pinto.

“My Sky!” Nanigas ako sa kinatatayuan ko ng makita si Knight. Tuloy-tuloy siyang pumasok at nilagpasan ako. Mabilis niyang binuhat si Skyler.

“F-fuck! I finally found you!” Mahina niyang sabi. Boses na boses din ang pag-iyak niya. Napangiti ako ng ilang beses niyang hinalikan ang mga labi ni Skyler tila walang pakialam kung amoy alak ’to.

“Oh God! I m-miss you!” Singhal niya pa at paulit-ulit na hinalikan ang labi ni Skyler.

I think, tapos na ang trabaho ko. They are now happy. Ang sarap sa feeling na may natulungan ka para sumaya.

Tumalikod na ako sakanila. “Pare!” Napahinto naman ako ng tawagin ako ni Knight. Agad akong humarap sakanya.

Halos magmanhid ang pisngi ko sa sapak ni Knight. Tangna! Ang sakit!

Ilang beses ko ginalaw ng paulit-ulit ang panga ko. Nakita ko naman siyang binalikan si Skyler at inakay patayo. Bago ulit naglakad papunta sakin.

Tangna! Ang sakit ng sapak niya! “Tangna pre?! Para san yon?!” Galit kong singhal sakanya.

“You know what?! I want to kill you right now! I want to bury you alive!” Kinilabutan ako sa sinabi niya. Para talaga siyang papatay kahit anong oras.

Mabilis akong napa-atras dahil sa sinabi niya. “U-uy D-dawson! Ang b-bilis mo naman nakarating! L-lumipad ka ba?!” Napatawa ako sa sinabi ni Skyler.

Teka? Paano nga ba siya nakapunta agad? Kaka message ko palang sakanya kanina.

“Oo nga pare? Paano?” Tanong ko din sakanya.

Kitang-kita ko kung paano nagsalubong ang kilay niya. “Wag mong ibahin ang usapan! Ibabaon talaga kita ng buhay!” Napaatras pa ako ng isang beses ng sumigaw siya.

“Woah! Pare! Easy!” Natatawa kong sabi sakanya. Para talaga siyang papatay.

“Si Skyler na ang bahalang kumausap sayo. Tapos na ang trabaho ko dito” Nakangiting sabi ko.

“A-ang gwapo-gwapo ng asawa ko!” Nagpipigil naman ako ng tawa dahil kay Skyler.

“K-karga! K-kargahin mo ko!” Napangiti ako ng hindi nagdalawang isip si Dawson na kargahin si Skyler. “Hindi pa tapos ang trabaho mo. May panibago kang trabaho. Panghabangbuhay na trabaho!” Galit paring sabi sakin ni Dawson.

Napakunot naman ang noo ko sa sinabi niya. Trabaho na naman?!

“Galit na galit pa din ako sayo. Gustong-gusto kitang ilibing ng buhay. Hayop ka!” Natawa naman ako sakanya. Galit na galit talaga siya pero nagagawa pa din niyang aluhin si Skyler na parang hindi siya galit. Para naman bata itong si Skyler. Kanina pa Dawson ng Dawson habang nakayakap sa asawa niya.

“Trabaho na naman?!” Singhal ko at napabuga mg hangin.

“Pumunta ka sa Sky’s Villa” Singhal niya sakin at inabot key card.

“Aano ako don? Diba may-ari lang ang nakakapunta don?” Nagtataka kong tanong.

“Ganyan ka na ba kabobo para hindi mo malamang ako ang may-ari ng resort na ’to” May pagkasarkastiko niyang sabi.

Bagamat nagulat, hindi naman talaga imposible. “Anong gagawin ko don?!”

“Basta. Pumunta ka nalang. Matagal ka na niyang hinihintay. Goodluck!” Huling singhal niya bago ako lagpasan.

“Anong room number?” Agad naman akong tumakbo at inihabol sakanya ang key card ng kwarto namin.

“356 pre” Nakangiti kong sabi.

Tinapik niya ang balikat ko bago ngumiti. “Salamat sa lahat. Congrats!”

---

[DAWSON]

“Don’t bite me my Sky. You making me aroused!” Singhal ko sa asawa ko na ngayo’y buhat-buhat ko.

Sa wakas. Nasa mga bisig ko na siya. Ilang taon ang lumipas, pero hindi pa din nagbabago. Hindi ko na siya hahayaang makawala ulit. Kung kailangan kong siyang ikadena sa bewang ko, gagawin ko.

“A-are you r-real?!” Sinisinok-sinol na sabi niya habang tinutusok ang pisngi ko.

Agad ko naman siyang kinintalan ng halik sa labi. Nakakagigil ang kakulitan ng asawa ko. “Yes. Matulog ka na. Marami ka pang ipapaliwanag sakin bukas. Humanda ka talaga” Singhal ko sakanya. Bago hinalikan sa noo.

“A-alam mo bang miss na m-miss na kita?! Ha?!” Sigaw nito sakin habang tinuturo ang dibdib ko.

“Yes” Mahina ko namang sagot sakanya.

“I w-want to go back! P-pero wala na akong babalikan!” Mabilis kong pinunasan ang mga luhang kumawala sa maganda niyang mata.

“Shhh.. Stop crying now” Singhal ko bago isandal ang ulo niya sa balikat ko at mag lagay ng maliliit na halik sa leeg niya.

“I want you so bad. Pero ang l-layo mo sakin!” Umiiyak niya pang sabi.

We feel the same my Sky. I want you but I can’t have you. But now? Hindi na tayo maghihiwalay pa.

“Arrgh!” Ungos ko ng bumaon ang ngipin ni Skyler sa leeg ko. Sobrang sakit! Gigil na gigil siya.

“W-what was that for?!” Tanong ko sakanya.

“Y-you kissed Skylie! I h-hate you! I h-hate you!” Sunod-sunod niyang sabi at pagpalo sakin.

“No! I didn’t kiss her!”

“You kissed her! I saw you! I saw you!” I grab his face and kiss him. Ayon lang ang tanging paraan para tumahimik siya.

I don’t care of somebody saw us. I just want to kiss my husband. For life.

“Shut your mouth. Meron ka pang kasalanan sakin. I told you not to become dancer and model right?! So you have to explain to me tommorow”

Hindi na siya sumasagot. Maya-maya pa ay narinig ko nalang ang maliliit niyang hilik. Napatawa nalang ako kasabay ng pag-iling.

Mabilis kong swinipe ang key card ng makarating kami sa kwarto.

Naglakad ako papunta sa isang kwarto. Nang makita kong walang tao, mabilis kong inihiga amg asawa ko.

“Don’t leave me D-dawson” Mahinang bulong niya. Napatawa nalang ako. Don’t leave me? Pero iniwan mo ko?

Mabilis ko siyang kinintilan ng halik sa noo. “I won’t. Never” Nakangiti kong sabi.

Mabilis akong pumunta sa banyo at kumuha ng pag-hilamos. Pero namroblema ako sa ipapasuot sakanya.

Hinalungkat ko ang maleta pero damit lang na pambata ang nakita ko. Agad naman pumasok sa isip ko ang dalawang bata na kasama niya sa picture. Tinakbo ko palabas ang kwarto at lumipat sa kabila.

“Fuck? Sino ang mga batang ’to?!” Frustrated kong sabi at napahilamos ng mukha habang nakatitig sa dalawang batang magkayakap.

“A-anak ko ba sila?!” Mahina kong tanong kasabay ng pagtulo ng luha.

“D-daddy!” Nagulat nalang ako ng sumigaw ang isa sakanila at tumakbo palapit sakin.

Napangiti nalang ako at umupo at sinalubong siya ng yakap. “Daddy! A-akala ko hindi ka na naman magpapakita sa birthday namin ni kuya!” Umiiyak nitong sabi.

Mabilis ko naman siyang binuhat at pinagmasdan. Fuck! Kamukha ko siya!

“Stop crying now little man. Daddy is here. H-hindi na aalis ang daddy!” Natawa naman ako imbis na tumigil ay lalo pa siyang umiyak.

“Dad?!” Agad naman akong napatingin sa isang bata. Ganun nalang ang panglalaki ng mata ko kasabay ng pagtingin sakanila ng pareho.

“Dad!” Wala ako sa sariling napaupo nalang din at sinalubong ito ng yakap.

---

Nakapamewang ako ngayon habang nakatitig sakanilang dalawa na nakaupo sa kama. Magkamukhang-magkamukha sila! Fuck! I have a twin?! Wala ako sa sariling napahilamos ng mukha dahil hindi talaga ako makapaniwala.

“D-daddy? Hindi ka na masaya na nakita mo kami?” Agad naman akong napatingin sakanya. Siya yung anak kong laging nakangiti at masaya.

Hindi ko pa alam ang pangalan nila pero alam kong may pagkakaiba nila.

Agad akong umiling ng ilang beses at mabilis na lumuhod sa harap nila.

“No. Don’t say that. Masayang-masaya akong nakita ko na kayo” Mahinang bulong ko sakanila kasabay ng.pagtulo ng luha ko.

“Ang s-saya ko. Sobrang saya” Huling singhal ko bago sila yakapin pareho. Fuck! This is real! I have my twins! “I miss you dad” Agad kong hinalikan ang noo niya. Siya yung anak kong laging seryoso ang mukha. “I miss you too. I love you” Singhal ko sakanya.

“Mahal na mahal kayo ni daddy. Hindi na ulit kayo iiwan ni daddy. Pangako”

“Promise?”

“Promise!”

Sabay-sabay kaming napatingin sa labas ng sumigaw ang asawa ko kasabay ng pag-iyak niya ng malakas. “D-dawson! Don’t leave me! I l-love you!”

---

A/N:

Happily ever after na. Enjoy reading. 1 ud for today. Di kinaya ng powers ko dalawa. Pasensya.

Chapter 44

[LUIS]

“Tangna?! Anong gagawin ko don?!” Singhal ko habang nakatingin sa key card papuntang Sky’s Villa.

Akalain mo yon?! Sakanya pala itong buong resort!

Agad akong napatingin sa taong sumigaw.

Nanlaki ang mata nang makita ngang may nalulunod na bata sa isang public swimming pool. Mabilis akong tumakbo at tumalon sa pool.

Hindi ako nagaksaya ng oras at mabilis na niligtas yung bata.

“Are you okay now?” Tanong ko sa batang babae habang nakayakap sakanya. Inalis ko ang buhok na humaharang sa mukha niya. Hindi ko naman alam kung anong lahi ng batang ’to. Malay ko ba kung nage-alien language ’to! Edi talo ako.

Kitang-kita ko ang pamumula ng ilong niya. Napangiti naman ako kung gaano kaganda ang bata. Ang cute-cute niya.

Mabilis naman siyang tumango. Nagmadali ako para paalis ng tubig at inupo siya sa upuan sa tabi ng pool.

Pinunasan ko ang mukha niya at binalot ng twalya ang katawan niya na inabot sakin ng isa sa mga tao.

“A-are you okay now baby girl?” Mahina kong tanong sakanya. Hindi ko alam kung bakit ang lapit-lapit ng loob ko sakanya kahit kakikita ko palang. Parang matagal ko na siyang kilala.

Nagulat ako ng mabilis niya akong niyakap. “T-thank you po!” Parang piniga naman ang puso ko habang nakayakap siya sakin. Hindi ako nag-atubiling yakapin siya pabalik.

“Nagtatagalog ka pala! Pinahirapan mo pa akong mag-english!” Natatawa kong sabi sakanya.

Ang cute-cute niya talaga! Sana magka-anak ako kasing cute niya!

“Anong pangalan mo baby?” Nakangiti kong tanong.

“Luise!”

Napangiti ako. “Akalain mo magkapangalan tayo!” Natatawa kong sabi habang pinapatuyo ang buhok niya.

“Really?! My mom said, my name cames from my daddy’s name!”

“Wow! Ano ba pangalan ng daddy mo?”

“Are you asking me that? It’s obviously Luis” Natawa naman ako dahil may pagkamaldita pala ang batang ’to. Hindi ako nainis. Natuwa pa nga ako.

“Luis without the ‘e’” Tumango-tango naman ako.

“Nasaan pala mga magulang mo? Bakit ka hinayaang mag-isa?” Nagtataka kong tanong sakanya.

“Tumakas po kasi ako. I want to swim. Kahit na maghapon kami sa dagat, gusto ko pa ding mag swimming. But mommy is tired. Everyone is tired kaya tumakas nalang ako. Sorry po” Hindi ko naman mapigilang mapangiti sa ka-cute-tan niya.

Mabilis kong pinisil ang pisngi niya. “Ayos lang yon. Basta wag ka nang aalis ulit mag-isa. Tignan mo ang nangyari. Okay?” Tumango naman siya bago ngumiti.

Ang ganda ng ngiti niya. “So hati–”

Hindi pa man natatapos ang sasabihin ko ng may sumigaw ng malakas. “Luise!”

Parehas kaming napatingin sa sumigaw. Kase parehas kami ng pangalan.

Nagulat ako ng makita si Skylie na tumatakbo palapit samin. “N-nag-alala ako ng sobra anak! S-saan ka ba nagpupupunta?!” Singhal niya agad habang nakayakap kay Luise.

Kitang-kita ko kung paano siya mag-alala sa anak niya. Ang ganda pa din niya. Kahawig na kahawig niya si Skyler. “Skylie?” Tawag ko sakanya.

Para naman siyang nakakita ng multo ng makita ako. May problema ba? Panget ba ako?!

“Halika nga dito! May pag-uusapan tayong masinsinan!” Sigaw niya habang hawak-hawak ang tenga ko.

“T-teka lang! Ang sakit S-skylie! Bitawan mo nga ako!” Singhal ko sakanya at pilit inaalis ang kamay niya sa tenga ko.

“Masasaktan ka talaga sakin kapag hindi ka sumunod. Mababaog ka talaga!” Napangiwi ako sa sinabi niya.

Ano bang ginawa ko?! Nasapak na ko, napingot pa?! Ano pang susunod?!

---

[SKYLER]

“Arrgh!” Ungos ko habang nakapikit.

Ang sakit ng ulo ko! Parang binibiyak!

“A-aray ko!” Reklamo ko pa. Bakit pa kasi uminom ako?! Nagsisisi ako ngayon!

Hindi pa man naaalis ng tumunog ang phone ko sa mesa sa tabi ko. Kahit masakit ang ulo ko inabot ko at sinagot yon.

“H-hello?” Bungad ko sabay binagsak ko sa kama ang katawan tsaka binalot sa kumot.

“Hello Sky?! Si Reah ’to!” Mabilis na sabi sakin ni Reah.

“May problema ba?” Tanong ko habang nakapikit. Hindi pa din matanggal ang sakit ng ulo ko.

“K-kasi Sky…” Agad kumunot ang noo ko dahil randam kong kinakabahan siya.

“Kase?”

“Kasi Sky! Na-take down lahat ng accounts mo!”

Agad akong napa-upo dahil sa sinabi niya. “H-ha?! Na-take down?! Paano?! Wala naman akong nilabag na rules ah?!”

“Yun nga Sky! Wala tayong nilabag! Pero basta-basta nalang nawala lahat-lahat!”

“P-paano?” Nanlulumo kong sabi. Paano na ngayon?!

“Napag-alaman din namin na nabutas yung access mo sa pinas! Nag-trending ka last week sa pinas!”

Parang binuhusan naman ako ng malamig na tubig dahil sa sinabi niya. Lalo atang nadagdagan yung sakit ng ulo ko sa nangyayari.

“P-pinas?! P-paano na ’to?!” Singhal ko at ginulo ko ang buhok ko sa sobrang inis.

“Lahat ng account mo Sky! Pati mga pictures mo! Halos wala ka ng ngang makikita kapag sinearch ang pangalan mo!”

Hindi yon pwede. Pwede akong mawalan ng trabaho. Wala akong ipapakain sa mga anak ko! Ang lakas pa naman nilang kumain! Mamumulubi talaga ako!

“S-sige! Uuwi kami a-agad dyan sa Salvador. Ayusin nalang natin pag-uwi ko”

“Sige sige! Ingat!” Napahinga ako ng malalim ng namatay ang tawag.

Mawawalan na ba ako ng trabaho? Pero may savings pa naman ako! Hahanap nalang ba ako ng ibang trabaho?!

“Ahhh!” Naiinis na sigaw ko.

“Maliit palang ipon ko!” Naiiyak kong sabi.

Napatayo nalang ako sa inis. Pero agad akong napamulat ng makitang iba na ang suot kong damit sa suot ko kagabi.

Nakasuot na ako ngayon ng jogging pants at malaking sweater. Ang haba-haba ng sweater! Ano ba yan! Ang init-init binalot ako!

Kahit masakit ang ulo, mabilis akong lumabas ng kwarto. Kanina ko pa kasi naririnig amg tawanan ng mga anak ko. Baka pinapakain na sila ni Luis.

“Is it tasty?! I told you! Daddy is the best cook!” Namutla ako kasabay ng paninigas ng aking katawan habang nakatingin sa mesa kung saan kumakain ang mga anak ko.

Hindi dahil sakanila. Kundi sa lalaking katabi nila ngayon na pinakapain sila.

Anong ginagawa niya dito?! Bakit siya nandito?! Mabilis akong tumalikod at sinampal-sampal ang mukha ko nagbabakasakaling panaginip lang. “A-aray!” Mahinang reklamo ko. Napalakas yata sampal ko.

Dahan-dahan akong naglakad ulit papasok. Pero nahinto ako kasabay ng paninindig ng aking balahibo ng marinig ang boses niya na kay tagal ko ng hindi narinig.

“Where are you going? Hindi ka ba maggo-good morning, Sky ko?”

“Dada!”

“Da!” Sabay na sabi ng kambal.

Dahan-dahan akong pumihit paharap at ngumiti ng alanganin. “G-good morning D-dawin, Dwayne” Singhal ko sakanila.

“G-good morning K-kn–” Hindi pa man natatapos ang sasabihin ko ng putulin agad iyon ni Dawson.

“Correct your sentence my love” Kinabahan naman ako sa sinabi niya. Bakit ganon?! Natatakot ako sakanya. Lalo na yung mga tingin niya! Parang gustong-gusto niya akong kainin ng buhay. Galit ba siya sakin?!

Malamang! Dapat ako ang magalit sakanya diba?! Ang gulo!

“G-good morning D-dawson” Ulit kong sabi sakanya. Nakahinga naman ako ng maluwag ng ngumiti siya sakin.

Hindi pa din siya nagbabago. Ang gwapo niya pa din. Ang gwapo-gwapo ng asawa ko.

“Good morning my Sky!” Nagulat nalang ako ng nasa harapan ko na siya. Mabilis niyang hinawakan ang baba ko at siniil ng halik.

“Close your eyes, Dwayne” Rinig ko pang sabi ni Dawin.

Wala ako sa sariling napapikit na nagpadala sa mga halik niya. Pinulupot niya naman ang braso niya sa bewang ko at hinapit ako lalo sakanya palapit.

“The best morning after 7 years” Bulong niya at hinalikan ang noo ko. Ako naman ay hindi makagalaw habang nasa mga bisig niya. Paanong nandito siya?! Ano bang nangyari?!

Nagtayuan nalang ang balahibo ko ng maramdaman ang mainit niyang hininga sa leeg at tenga ko. “We’re not done yet. Mag-uusap tayo mamaya ng masinsinan. You have to explain everything to me. Every details. May kasalanan ka pa sakin. Madami. Sobrang dami” Singhal niya sa tenga ko. Wala ako sa sariling napahawak sa mga braso niya at inisip ang mga sinabi niya.

Naramdaman ko nalang ang mainit niyang labi na lumapat ulit sa noo ko. “I miss you. I love you”

Chapter 45

[SKYLER]

“Say ‘ahh’” Singhal sakin ni Dawson habang hawak ang kutsara na nakatapat sa bibig ko.

“K-kaya ko naman kumain mag-isa D-dawson” Kinakabahan kong sabi sakanya.

Buti nalang kami lang dalawa ngayon dito sa kusina. Nasa sala ang kambal at naglalaro ng mga iPad nila.

“Tinatanggihan mo na ako ngayon?” Nagulat naman ako sa sinabi niya.  Hindi sa gusto ko siyang tanggihan. Nahihiya lang ako sakanya.

“H-hindi sa ganon D-dawson…” Bulong ko sakanya. Pero lalo ko lang ata siyang nagalit. Nakadami ko pang ipapaliwanag sakanya.

“Okay. Tinatanggihan mo talaga ako. Ako nalang ang gagawa ng paraan” Siya ang sumubo ng pagkain sa kutsara at mabilis na kinabig ang mukha ko. Mahigpit niyang hinawakan ang pisngi ko at inilapat ang labi niya sa sariling labi ko.

Napaungol ako ng kagatin niya ang ibabang parte ng labi ko dahilan para umawang ang aking bibig. Kinuha niya ang pagkakataong yon para ilipat sa bibig ko ang pagkain sa bibig niya.

“You should obey me. Hindi mo pa nababayaran mga kasalan mo sakin” Seryoso niyang singhal pagkatapos niyang pakawalan ang mga labi ko.

Napanguso naman ako habang ngumunguya. Akala mo siya walang kasalanan! Naiinis na ako sakanya! Napaka-bossy niya! Pero mahal ko eh!

“Subuan mo nalang ako. Wag mo ng g-gamitin bibig mo” Pigil ko sakanya ng makitang susubo ulit siya at gagawin ang ginawa niya kanina.

Hindi ko alam kung bakit nahihiya ako. Asawa ko naman siya diba? Pero hindi pa nalilinaw saamin ang lahat. “Ayaw mo ba nong ginawa ko kanina? Kasi ako gusto ko” Nakangisi niyang sabi dahilan para mamula ang buong mukha ko.

Hindi na ako magtataka kung bakit balot na balot ako ngayon dahil siya ang nagbihis sakin. Kahit kailan talaga.

“D-dawson naman!” Nahihiya kong sabi sakanya.

Narinig ko naman ang mahinang pagtawa niya. “You’re so beautiful when you are blushing. Come on! I’ll feed you!” Hindi na ako nagreklamo pa.

Tahimik lang kami habang pinapakain niya ako. Para tuloy akong paralisado sa ginagawa niya.

Naubos ko lahat ng pinakain niya. Ang sarap ng luto niya. Sobrang sarap.

“Masakit pa ba ulo mo?” Malambing siyang tanong sakin.

Ngumiti naman ako sakanya agad. “Hindi na. Konti nalang” Tumango siya at mabilis ba kumuha ng tubig bago bumalik at umupo sa tabi ko.

Marahan niyang hinawakan ang aking leeg at siniil ako ng halik. Hinayaan kong nakaawang ang labi ko para tuluyan niyang mapasok ang dila niya.

Hindi ko mapigilang mapa-ungol sa sarap ng halik niya. Napahinto nalang ako ng maramdaman kong may nalunok ako. “Painkiller my love” Bulong niya bago halikan ang noo ko. Sa pitong taon naming magkahiwalay, maalaga pa din siya. Nakita ko sakanya yon kanina kung paano niya alagaan ang mga anak namin at kung paano niya ako alagaan.

Nahihiya ako sakanya dahil kitang-kita ko kung paano siya nangulila sa mga anak niya na pinagkait ko sa mahabang panahon.

Hindi ko alam kung anong sasabihin ko. Diko alam kung paano ko sisimulang magpaliwanag. Galit pa ba siya sakin? Hindi ko ata kayang magalit siya sakin. Pero kagalit-galit ang ginawa ko diba?

“Stop overthinking” Bulong niya sakin pagkatapos niyang pitikin ang noo ko.

Napangiwi nalang ako at napahawak don. Ang sakit kaya kahit mahina lang!

“Mag-uusap tayo mamaya. Let’s enjoy this for now” Bulong niya sakin.

Kahit kinakabahan ay tumango ako. Napangiti naman ako ng yumakap siya sakin at inilapat ang ulo niya sa balikat ko. “You know what? I’m waiting for this day in my whole life” Bulong niya sakin. Pero hindi don ang atensyon ko kundi sa marka ng kagat sa leeg niya.

“S-sinong kumagat sayo?” Tanong ko sakanya.

“Ikaw. Sino pa ba?” Natatawa niyang sabi. Hindi ko maalala na kinagat ko siya. Dahil ba lasing ako?

“Hinding-hindi ako magpapakagat kung hindi ikaw ang kakagat” Singhal niya bago takpan ang bibig ko.

Napasigaw ako pero nakatakip ang bibig ng ibaon ni Dawson ang ngipin niya sa leeg ko. Pinilit kong kumawala sakanya pero masyado siyang malakas.

Pagkatapos niya iyong kagatin ay dinilaan niya yon. Agad ko naman siyang hinampas. “Bakit mo ako k-kinagat?!” Naiinis kong singhal sakanya. Siya naman ay natatawang nakatingin sakin.

“Para parehas tayong may marka” Natatawa niyang sabi bago ulit ako halikan at yakapin.

“Di, da please stop flirting. We are here” Agad naman namula ang mukha ko habang nakatingin sa dalawang anak kong ngayon na nakatayo sa harap namin. Nakatakip ang mga mata ni Dwayne gamit ang kamay ng kuya niya at siya naman ay nakatingin samin.

Narinig ko naman ang mahinang pagtawa ni Dawson. “Okay sons! Hihinto na si daddy” Natatawa niyamg sabi at pinagsiklop ang mga palad namin.

“So, anong gusto niyang gawin ngayong araw?” Tanong niya sa mga anak namin.

Mabilis naman na sumagot si Dwayne. “Dad?! Can we go to the Sky’s Villa?! Sabi mo satin yon diba?! Kuya and I really want to go there!” Singhal ni Dwayne ng tuloy-tuloy. Tumango naman si Dawin.

Ngumiti naman si Dawson sakanila. “Ofcourse. Pwedeng-pwede tayo pumunta don. Kahit kailan niyo pa gusto!”

---

“Daddy! Ang taas natin!” Masayang sabi ni Dwayne habang nakasakay kami sa elevator. Naka karga silang dalawa ngayon kay Dawson. Ako naman ay nakatayo lang sa tabi nila.

“What do you call this thing again?” Tanong niya pa. Natawa naman si Dawson sakanya. “Its elevator Dwayne” Si Dawin na ang sumagot. Tumango naman si Dwayne at binalik ulit ang tingin sa labas.

Kitang-kita ko naman kung paano kintalan ng halik ni Dawson ang mga anak niya sa pisngi. “Ang gwapo-gwapo niyo! Mana kayo sakin!” Singhal niya habang nakangiti.

“Really di?! Should I grab a girlfriend?” Hindi ko maiwasang matawa sa sinabi ni Dawin. Ang daldal niya pagdating sakin at sa daddy niya pero sa ibang tao ang tahi-tahimik niya.

“Yes. You should grab girlfriends not girlfriend” Agad naman akong sumabat sa sinabi ni Dawson.

“Ikaw! Ano-anong tinuturo mo sa anak mo!” Sigaw ko sakanya.

“Palibhasa babaero” Bulong ko pa.

“What did you just said?” Tanong niya sakin.

“Wala kako. Wag mong turuan ang anak mo ng kabulastugan mister!” Singhal ko at inirapan siya.

“Humanda ka talaga sakin mamaya” Nakangisi lang na singhal nito.

“Humanda ka sakin nye nye nye” Pabulong na pag-uulit ko sa sinabi niya.

“Mukhang may gusto na magpakarga ng isang linggo mga anak” Napatingin ako sa sinabi ni Dawson.

“Ha? Pakarga? Bakit naman siya magpapakarga daddy?” Tanong naman ni Dwayne. Agad ako sumenyas na tumigil na siya.

“Syempre. Mahihirapan siyang maglakad” Natatawa niyang sabi. Ako naman ay parang sasabog na sa pula ang mukha.

“Okay daddy. Pero daddy? Can I grab girlfriends too?” Nakangusong sabi ni Dwayne.

“No you can’t Dwayne” Sabi ni Dawin.

“Why kuya?!”

“You’re kuya is correct. You should grab a boyfriend instead a girlfriend”

“I told you Dwayne”

“I hate you! I hate you!” Singhal ni Dwayne kay Dawson at Dawin.

“You know what Dwayne? Love has no genders. You can love anyone. You can like anyone. Hanggang wala kang ginagawang masama, wag kang matatakot. Loves conquer all. Love always win” Nakangiting sabi ni Dawson saka tumingin sakin.

Agad naman akong ngumiti sakanya. Good job! Tatay ka na talaga!

---

“Wow di! I can’t believe we owned this!” Singhal ni Dawin ng makalabas kami ng elevator.

“Saatin talaga ’to. For my sons and ofcourse for your dada” Nakangiti niyang sabi.

Nakahawak ngayon silang dalawa sa kamay ni Dawson. Ako naman naglalakad sa likod nila.

Ang ganda nga dito. Sobrang ganda. “Da! It’s you look!” Napatingin ako ng tawagin ako ni Dawin. Itinuro niya ang napakalaking portrait ko na sasalubong samin.

“Wow! Ang ganda ni da!” Humahagikgik na sabi ni Dwayne.

“Yes. That’s your dada. He looks beautiful in any way though” Ang laki naman ng portrait na yan! Nakakalula sa laki.

“Knight nandito na– Skyler?!” Napatingin ako sa ang salita ganun nalang ang panlalaki ng mata ko habang nakatingin sakanya.

Naguguluhan na ako. Ano nga ba talaga sila?

“A-ate?”

Epilogue

WARNING: SPG

[SKYLER]

“A-ate?” Nauutal kong sabi sakanya. Hindi nakaligtas saakin kung paano tumulo ang luha niya at mabilis na tumakbo papunta sakin at yinakap ako ng mahigpit.

“P-patawarin mo ako! P-patawarin mo ako b-bunso” Lumambot naman ang puso ko ng tawagin niya akong bunso.

Yinakap ko siya pabalik. “M-matagal na kitang napatawad ate. M-mahal na mahal kaya kita!” Natatawa kong sabi sakanya.

“M-mahal na mahal din kita!” Ngumiti ako sakanya at pinunasan ang mga luha niya. “Wag kang umiyak. Ang panget mo na” Tumatawa kong sabi.

“Oo na! A-ako na yung pinaka-panget na version mo!”

---

“Nako Sky! Ang gagwapo ng mga apo ko!” Masayang sabi ni nay Glory habang nakatingin kila Dawin at Dwayne na nakikipaglaro sa anak ni ate na si Luise.

Sinabi din niya saakin na hindi anak ni Dawson yon. Eto tuloy, lalo lang nadagdagan ang kaba sa puso ko. Paano ako makakapagpaliwanag kay Dawson nyan?

“Mabuti nalang at bumalik ka na Sky. Ang tagal mong nawala! Miss na miss na kita!” Singhal niya kasabay ng pagtulo ng luha niya at yinakap ako. Tumawa tumawa naman ako sakanya at hinagod ang likod niya. “Naging iyakin ata ng nanay ko noong wala ako?” Tanong ko sakanya.

Tumawa naman agad siya at pinunasan ang luha niya. “Hindi lang ako. Gabi-gabing umiiyak yang asawa mo. Awang-awa ako sakanya pero wala akong magawa” Nabura ang mga ngiti ko sa sinabi ni nay Glory.

Napatingin ako ngayon kay Dawson na nakaupo sa sofa at nakatitig sakin. “H-hindi ko talaga alam ang gagawin ko. Simula noong nawala ka, nakalimutan niyang alagaan ang sarili niya. Mabuti nalang nakikinig saakin!”

“H-hindi ko alam nay. Sorry” Bulong ko sakanya. Sapat nga ba ang simpleng sorry lang? Sa tingin ko hindi. Kailangan kong bumawi ngayon sakanya. Ang dami kong pagkukulang. Sobrang dami.

“Wag kang humingi ng tawad. Punan mo ang pagkukulang mo hanggang maaga pa” Tumango naman ako sakanya at ngumiti.

“Yun ang gagawin ko nay. Salamat”

---

Tumayo ako dahil sa uhaw. Napangiti naman ako ng masilayan ang payapang mukha ni Dawson sa tabi ko. Dahan-dahan kong inalis ang mga braso niya na nakabalot sa katawan ko.

Tulog na tulog siya. Siguro dahil sa pagod kakaalaga ng mga anak namin. Simula nang dumating kami dito, natulog lang kami. Kita ko kasi sakanya na pagod siya. Eto ngayon, bagsak siya sa kama.

Nang tuluyan kong maalis ang yakap niya, mabilis kong inayos ang higa niya at kinumutan.

Nandito kami ngayon sa kwarto niya. Ang laki ng kwarto niya. At may veranda din.

Tinignan ko kung anong oras na, alas-nuebe na ng gabi. Mabilis akong naglakad palabas. Naalala ko ang mga anak ko baka hindi pa sila kumakain. Bumaba ako sa unang palapag kung saan ang kwarto ng lahat. Tanging kwarto lang namin ni Dawson ang nasa ikalawang palapag.

Binuksan ko ang pinto ng kwarto nila at napangiti ako ng makitang payapa silang natutulog habang magkayakap.

Sinulyapan ko pa sila ng isang beses bago isara ang pinto at naglakad papunta sa kusina.

Nakita ko ang isang taong nakatalikod sakin naghahalungkat sa ref.

“Wala bang gatas dito?! Gusto ng anak ko ng gatas ngayon” Nagulat ako ng marinig ang boses niya. Ginulo niya pa ang buhok niya sa sobrang inis.

“Luis?!” Singhal ko agad ng mabosesan siya. Agad naman siyang humarap sakin at ngumiti.

“Hi Skyler! Kamusta?” Nakangiti niyang sabi at tumalikod ulit sakin. “Anong ginagawa mo dito?!” Nagtataka kong tanong sakanya.

“Daddy? Did you already found the milk?” Nanlaki ang mata ko habang nakatingin kay Luise at Luis.

No. Mag-ama sila?! Sasabog na talaga ang ulo ko sa napakaraming rebelasyon.

“Not yet baby. Please sit down and wait for another minute okay?” Tumango naman si Luise sakanya at halatang antok na antok na.

“Gotcha!” Sigaw ni Luis habang hawak ang gatas na parang wala ako sa harap niya kung gumalaw siya. Hindi na din ako napansin ni Luise dahil siguro sa antok.

“A-anak mo pamangkin ko?” Mahina kong tanong.

Tumango naman siya ng paulit-ulit. “Ganda ng anak ko no? Mana sakin na gwapo” Tumatawa niyang sabi.

“Ibig sabihin niloko mo ko! Alam mo na palang anak mo siya kay ate!” Naiinis pero mahina kong singhal.

“No. Ngayon ko lang nalaman. Pitong taon ang nasayang sa oras naming dalawa kaya babawi at babawi ako sa anong paraan” Singhal niya at hinipan-hipan ang tinimpla niyang gatas.

“It’s hot baby. Be careful” Bilin niya pa.

“Thanks dad!”

Napailing nalang talaga ako. “Congrats Luis! Tatay ka na ngayon. Wag mong sasaktan ate ko! Babanatan talaga kita!” Pananakot ko sakanya.

“Ngayon pa ba ako magloloko?”

---

[DAWSON]

Agad napamulat ang mata ko ng maramdamang wala si Skyler sa tabi ko. Inikot ko agad ang aking paningin sa loob ng kwarto pero wala siya.

Mabilis akong tumayo at lumabas.

“Talaga? Ganun mo siya nakilala?” Rinig kong boses sa kusina kasabay ng pagtawa.

Nadatnan ko sila Luis at asawa ko na nagkwekwentuhan habang kalong ni Luis si Luise na tulog.

“Knight pre!” Singhal sakin ni Luis ng makita ako. Tumango lang ako sakanya.

Agad naman ngumiti si Skyler sakin. “Are you hungry?” Agad kong tanong sakanya. Umiling naman siya.

“Sundan mo ko sa taas. Mag-uusap tayo” Huling singhal ko sakanya bago ako umakyat pataas.

---

“Dawson may problema ba?” Agad na tanong sakin ng asawa ng makapasok siya habang ako naman ay nakaupo dito sa upuan malapit sa kama.

“Explain” Simple kong utos.

Napahinga naman siya ng malalim bago umupo katapat ko sa kama. “I-im really-really sorry Dawson ko” Unang pangungusap palang umiiyak na siya.

Hindi ko mapigilang matawa. “H-hindu ko kasi alam na hindi mo anak yon. T-tapos nakita ko pa kayong naghahalikan ni ate” Paliwanag niya. “Tsaka, hindi ko alam na w-walang preno si Kevin. Humingi ako ng tulong kay Luis bago mangyari ang lahat”

“S-siya yung tumulong sakin noong naaksidente ako. Siya din tumulong sakin para makaalis ng pinas” Umiiyak niyang sabi.

“Sorry Dawson. S-sana mapatawad mo ako. A-akala ko kasi hindi mo na ako mahal…” Ilang minuto siyang tumigil.

“Are you done?” Tanong ko sakanya.

Tumango naman siya habang pinupunasan ang luha niya. “Alam mo bang halos mabaliw ako kakahanap sayo?”

“Yung nag-iisang taong naniwala na hindi ako baliw, ang magpapabaliw sakin”

“S-sorr–”

“I miss you everyday! Araw-araw hinahanap ko presensya mo!” Nagsimula nang tumulo ang luha ko. Hindi ko na napigilan.

“B-bakit hindi ka muna nagtanong?”

“Maayos pa sana natin Skyler. S-sana tinanong mo muna ako”

“T-tignan mo? Anong nangyari. Nasayang yung pitong taon natin na dapat magkasama lang tayong buong pamilya” Pinunasan ko ang mga luha ko.

“Hindi ko magawang magalit sayo dahil mahal kita” Huling singhal ko.

“M-maayos pa naman natin diba Dawson? M-mahal na mahal din kita! A-ayusin natin please” Nagmamakaawa niyang sabi.

Hindi ko naman mapigilang mapangiti ng marinig kong mahal pa din niya ako.

“N-nagmamakaawa ako D-dawson! Patawarin mo a-ako. A-ayusin natin para sa mga a-anak natin please” Agad naman akong napatayo ng lumuhod siya.

“Tumayo ka dyan Skyler! Wag kang lumuhod!” Utos ko sakanya. Umiling siya ng ilang beses. Kahit kailan ang kulit niya!

“N-no! Hindi ako tatayo dito hanggat hindi mo a-ako napapatawad!”

“Tumayo ka dyan Skyler. Kung gusto mong maayos sumunod ka sakin” Mabilis naman siyang tumayo.

Pinagmasdan ko siya. Still beautiful. Very beautiful. Bumalik na ako sa pagkakaupo. “Wipe your tears” Agad naman siyang sumunod.

“Now, strip” Kahuli-hulihang utos ko sakanya na nagpalaki ng mata niya.

“H-ha?”

“Strip” Pag-uulit ko.

Bagamat nagtataka, mabilis siyang naghubad sa harap ko at walang tinira kahit isang saplot.

Fuck! Ramdam na ramdam ko kung paano tumigas at lumaki ang pagkalalaki ko. He is the sexiest human in my eyes!

Napangiti ako kung paano namula ang buong mukha niya ng pasadahan ko ng titig ang buong katawan niya. I cant help it! He is so sexy! “Can I claim what’s mine?. You know, that you are mine from the start. But, can you give me the permission to make you mine this night? Not just this night but forever?”

---

[SKYLER]

Mabilis akong naglakad at sumampa pabukaka sakanya at siniil siya ng halik.

Hindi naman siya nag-atubiling humalik pabalik. Ihinto ko sandali ang halik at tumingin sa kanyang mga mata. “Hubby, I’m yours to claim. I will forever be yours. Just yours” Singhal ko bago ulit siya siilin ng halik.

“Ahhh..” Ungol ko ng nagsimulang bumababa ang halik ni Dawson sa hubad kong dibdib.

Ramdam na ramdam ko ang pagkislot ng humihindik niyang pagkalalaki sa pag-upo ko. “H-hubby…” Ungos ko sa gitna ng aking pag-ungol ng simulang sipsipin ni Dawson ang utong ko.

Nababaliw na ako sa sarap. Hindi ko alam kung saan ko ibabaling ang tingin ko. “Yes baby. M-moan. Just moan” Bulong niya at lalo pang pinag-igihan ang paghalik na lalong nagpabaliw sakin.

Tumirik ang mata ko sa sarap ng simulang igalaw ni Dawson ang kamay niya sa humihindig kong pagkalalaki. “H-hubby! A-ahhh… “ Hingal na hingal kong ungol.

Tila laro yatang sumasarap ang mga halik niya. Ang pagkagat ng ngipin niya sa laman ko. Ang pag-iiwan niya ng marka sa hubad kong katawan. Kung paano niya halikan ang mga basa kong labi. Nakakabaliw.

Inaalis ko ang tali ng roba niya habang sawa siyang sawa sa paghalik sakin. Nang walang kahit anong babala, mabilis ko siyang hinalikan sa leeg. Ginawa ko lahat ng ginawa niya. Kinagat ko ang laman niya nag-iwan ng marka. “F-fuck! M-my Sky!” Ungol niya. Lalo ata akong ginanahan ng marinig ang ingol niya.

Hindi ako nag-atubiling isubo ang tigas na tigas niyang utong habang umiindayog sa tapat ng mala bakal sa tigas niyang pagkalalaki.

“S-sky! My Sky!” Sunod-sunod niyang ungol.

Naramdaman ko nalang na kumawala ang pagkalalaki niya mula sa pagkakadagan saking pag-upo at sumalubong din sa humihindig kong pagkalalaki.

Mabilis kong hinawakan pareho ang aming pagkalalaki pero sa laki, haba at taba ng kanya, hindi man lang magkasya sa palad ko. “A-ahhhh! You’re doing good!” Ungol niya.

Dahan-dahan kong iginalaw ang aking palad sakanyang pagkalalaki. Tumitibok-tibok pa ito at mainit. Basa din ang uluhan nito.

Hindi ko na hinayaang maglabas pa siya ng ungol, mabilis ko siyang hinalikan at ginalugad ang kabuuan ng bibig niya.

Pero agad kong nakagat ang labi dahilan para magdugo ito dahil sa hapdi.

Naramdaman ko nalang na itinuloy ni Dawson ang halik. Nalasahan ko ang dugo galing sa labi niya.

Hindi ko pa din maiwasang mapapikit sa hapdi na dulot ng daliri niyang nakapasok sa lagusan ko. “H-hubby! F-fuck!” Sigaw ko ng madagdagan pa iyon ng isa pa at wala iyong sawang naglalabas masok sa loob ko.

Mabilis niya lang sinubo ang utong ko at sinipsip iyon. Hindi ko na ata nararamdaman ang hapdi dahil sa sobrang sarap. Tatlong daliri niya na ang naglalabas masok sa lagusan ko kasabay ng paghalik niya sakin.

“You’re ready” Singhal niya.

Mabilis kong nilawayan ang aking palad at inilapat iyon sa humihindig niyang pagkalalaki. Hindi niya naman maiwasang mapapikit dahil sa sensasyon na dulot non.

“F-fuck! I can’t wait anymore!” Mabilis na sabi niya at itinaas ang balakang ko bago itutok ang pagkalalaki niya sa basa kong butas. Inilapat niya ang labi saakin habang dahan-dahan ibinababa ang balakang ko at ipinapasok ang napakabaha at tabang pagkalalaki niya sa lagusan ko.

Napangiwi ako ng sa sakit kahit ulo palang ang nakapasok. “Relax. I’ll be gentle”

Lalo pa akong napaluha ng kalahati na ang nakapasok. Ang sakit! Bakit ba kasi ang laki niya! “Kalahati nalang” Bulong siya sakin bago punasan ang luha ko. Yinakap niya ang buong katawan ko at dinilaan amg leeg ko.

“AHHH!” Napasigaw ako ng malakas ng marahas niya iyong kagatin kasabay ng pag-arko ng katawan ko sa sapilitang pagsagad niya sa buong pagkalalaki niya sakin.

Wala akong nagawa kundi umiiyak sa sakit. “I’m sorry” Masuyo niyang sabi at pilit pinupunasan ang mga luha ko at hinalikan ako.

“But I cant be gentle my Sky. It’s been 7 years. Tigang na tigang na ako” Huling singhal niya bago umulos ng mabilis.

Wala akong nagawa kundi umungol ng malakas at mapakapit sakanya. Ang masakit at mahapdi kong pakiramdam ay napalitan ng sarap habang tumatagal. “H-hubby! F-faster! Faster!” Parang nauulol kong sabi.

Agad naman siya akong hinalikan sa gitna ng mga pagbayo niya. “I’d love to do that” Hinihingal niyang sabi at binayo ako ng sobrang bilis.

Tumirik naman ang mata ko sa sarap na  lalo png tumirik ng simulang pagalawin ni Dawson ang kamay niya sa humihindig kong pagkalalaki.

“H-hubby! H-hubby!” Paulit-ulit kong sigaw. Walang kang maririnig kundi ang salpukan lang ng katawan, ungol ng isat-isa at walang sawa kong sigaw dahil sa sarap.

Kasabay ng pagtirik ng mata naming dalawa ang pagsabog ng katas ng isat-isa. Naramdaman ko ang mainit na likidong bumalot sa buong kalooban ko. Sumabog naman sa dibdib niya ang napakarami kong katas.

Agad akong napabagsak sakanya dahil sa pagod habang nakapikit. Pero agad na napamulat ang mata ko ng marahas na naman siyang umulos. “The night is still young. We should cherish every moment”

Author’s Note

This is the end of the story. Gusto ko lang pasalamatan lahat ng sumubaybay sa Flower Boy. Maraming-maraming salamat po! Mahal ko po kayo.

Sana ho napasaya ko kayo kahit konti.

Published na din po ang Amorosa #6. Pinaka malapit sa puso ko dahil EXO-L ako. Hahaha. Sana suportahan niyo po.

Eto naman po, hindi ko alam kung anong kakalabasan. Sana suportahan niyo pa din. Hindi po siya MPreg katulad ng Amorosa Series.

I-plug ko na din itong story ko na hindi boyslove. Basahin niyo nalang po kung gusto niyo. Hehe. Salamat!

Stay tuned. Ire-release ko po yung special chapters next week.

Flower Boy is now signing off.

EP#1 - SPEED

WARNING: SPG

[SKYLER]

“My Sky?” Nagising ako ng bulungan ako ni Dawson. Hindi ko siya pinansin dahil antok na antok pa din ako.

“Good morning” Bulong niya ulit at hilakan ako sa leeg.

“Dawson!” Reklamo ko sakanya. Hindi pa ba siya nakuntento kagabi? Halos umaga niya na ako tigilan. Kung hindi pa ako mahihimatay hindi talaga siya titigil.

“Bakit hindi na hubby ang tawag mo sakin?” Napamulat ako sa tinanong niya at tumingin sakanya.

Magkadikit ngayon ang kilay niya at naiinis. Hindi ko naman iwasang matawa. “Good morning hubby!” Nakangiti kong sabi at hinalikan siya sa labi bago ko ulit ipikit ang mata ko.

“Inaantok ka pa din ba?” Tumango naman ako. Sino bang hindi aantukin sa ginawa niya? Pinuyat niya ako!

“Siguro hindi ka na aantukin sa gagawin ko” Nang-aakit na bulong niya.

“A-ahhh Dawson!” Ungol ko sakanya ng walang paalam niyang pisilin ang utong ko sa ilalim ng kumot namin.

Pilit kong inaalis ang kamay niya pero lalo niya lang itong dinidiinan at tinitigasan na lalong nagpapabaliw sakin. “Call me hubby” Bulong niya sa tenga ko bago niya kagatin at dilaan.

Hindi ko na alam kung anong nangyayari basta ang alam ko ay sinusunod ko lang lahat ng sabihin niya. “H-hubby!” Sigaw ko sa gitna ng mga ungol ko.

Lalo pa akong nawala sa sarili ko ng hawakan niya ang humihindig kong pagkalalaki at laruin ang ulohan gamit ang hinlalaki niya.

“My Sky is so lovely. He’s so wet” Natatawa niyang sabi habang ako naman hindi ko alam kung saan ipipilig ang ulo ko sa sarap.

Napapasigaw ako ng paulit-ulit sa tuwing pinipisil niya ng mariin ang utong ko.

Mabilis niyang hinawakan ang pisngi ko at inangkin ang labi ko. Hindi pa din niya tinitigilan ang paglalaro sa pagkalalaki ko at sa utong ko gamit ang dalawang kamay niya.

“H-hubby! Stop!” Sigaw ko sakanya.

Mabilis naman siyang huminto at namilipit ako dahil sa sakit sa puson. Nagbibiro lang naman ako!

“You want me to stop?” Natatawa at nakangisi niyang bulong. “N-no” Namumula sa hiya kong sabi.

Tila naging senyas naman yon para ipagpatuloy ang ginagawa niya. Mabilis niyang tinanggal ang kumot na nagtatakip sa katawan namin. Muli ko na naman nakita ang malaki, mahaba, mataba at maugat na pagkalalaki niyang sumasaludo sakin.

“Wala nang bawian” Nakangising sabi niya bago angkinin ang mga labi ko.

Napapikit ako sa sarap ng mga halik niya at nagpadala sa bugso ng init ng aming katawan at mga puso.

Unti-unti kong pinagapang ang palad ko sa katawan niya hanggang sa maabot ang humihindig niyang pagkalalaki. Nang mahawakan ko iyon nh mahigpit, marahan kong iginalaw ang aking kamay sa katawan nito habang si Dawson naman ay patuloy lang sa paghalik sakin. “I promise, I will be gentle this time” Inismiran ko naman siya. Ilang beses ko nang narinig yan! Hindi naman siya ginagawa! Sakit lang ang inaabot ko.

“M-masakit pa ba?” Mahinang tanong niya sakin.

Paano ako makakasagot kung ganito ginagawa niya sakin? “A-ahh medyo” Mahina kong sagot.

Tumango naman siya banayad akong hinalikan sa aking dibdib. Sa sobrang sarap ng mga halik niya, hindi ko namalayan na nakaupo na pala ako sakanya.

Napakagat ako ng labi at mabilis kong naibagsak ang sarili sa kama ng maramdaman ako ang bibig niya sa pagkalalaki ko. “H-hubby! A-ahh!”

Hindi ko maiwasang mapasigaw sa hagod ng bibig niya sa humihindig kong pagkalalaki.

Hindi pa siya nakuntento, sinubo niya ang dalawang bola ko habang ang dalawang kamay niya ay nasa utong ko.

Hindi ko alam kung saan hahawak, hindi ko na alam kung saan ibabaling ang ulo sa sarap. Wala akong ginawa kundi sumigaw at umungol.

“H-hubby!” Napasigaw ako sa sensasyong dulot ng maramdaman ko ang dila niyang umiikot sa butas ko. Pinipilit kong itulak siya pero hinawakan niya lang ang dalawang pulsuhan ko at inilagay sa likod ko ay muling ibinalik ang isang kamay niya sa utong ko.

“H-hubby! Not there!” Singhal ko sa pagitan ng mga ungol ko.

Hindi ko maitatangging masarap. Masarap sobra. Nanginginig na ang katawan ko sa sarap.

“Ahhh!” Malakas na sigaw ko ng alisin ni Dawson ang kamay niya sa utong ko at ipasok ang isang daliri sa butas ko habang dinidilaan niya iyon.

“B-be gentle!” Reklamo ko sakanya.

Dahan-dahan naman niyang ipinasok ang daliri niya. Bawat pagpasok non ay hindi maipaliwag na sarap.

“F-faster! I w-want more!” Ulol na ulol kong sabi.

Ginawa naman ni Dawson ang gusto ko, dahan-dahan niyang dinagdagan ang mga daliri na nakapasok sa butas ko habang pabilis at pabilis ngunit maingat ang pag-ulos ng mga daliri niya.

“H-hubby!” Sigaw ko. Paulit-ulit kong sigaw.

“Ipapasok ko na” Mahinang bulong niya. Tumango naman ako.

Mabilis niya akonh hinatak patayo at hinalikan. Dahan-dahan niyang inangat ang bewang ko. Napapikit ako sa kiliting hatid ng ulo ng pagkalalaki niya sa tuwing hinahagod niya iyon sa butas ko.

Muntik ko nang makagat ang dila niya ng makaramdam ako ng hapdi. Marahan niyang ipinapasok ang ulo ng pagkalalaki niya.

Hindi ko napigilang mapaluha dahil sa sakit. “Shhhh. I’ll be gentle” Bulong niya sakin at pinunasan ang mga luha ko.

Mabilis niya akong hinalikan sa lewg habang patuloy sa pagbaon ng dahan-dahan ang pagkalalak niya sa butas ko. “Thats it!” Singhal niya sakin.

Hindi ako nakaramdam ng sakit pero sarap amg naramdaman ko. Dahil sa sarap hindi ko na namalayang naipasok niya na pala ng buo. “I-it so deep” Singhal ko sa gitna ng pagungol ko. 

Ramdam na ramdam ko ang laki niya sa loob ko. Ang init! Ang laki! Ang sarap!

“H-hubby…” Singhal ko at siniil si Dawson ng halik.

Ako na ang nagkusang gumalaw sa harap niya dahil halatang nag-iingat talaga siya at ayaw akomg masaktan. “S-slow down my Sky. You’ll get hurt” Singhal niya pa sakin.

Hindi ko siya pinakinggan. Patuloy lang ako sa paggalaw sa taas niya ng mabilis. Sa tuwing bumibilis ay lalong sumasarap.

Lalo pa akong ginaganahan sa tuwing nakikita ko kung paano tumirik ang mata ni Dawson sa sarap. Nakahawak lang siya sa bewang ko at hinahayaan akong gumalaw at umindayog sakanya.

“M-my Sky! F-feels good!” Ungol niya sakin.

Mabilis akong humawak sa batok niya at siniil siya ng halik bago lalong umindayog ng mabilis sa harap niya.

Bawat pagpasok ay bumabaon ng sagad. Bawat pag-ulos ay may kapalit na sarap. Bawat pag taas at baba ng balakang ko, ay ungol.

“I’m c-cumming my Sky!” Sigaw ni Dawson at mas hinigpitan ang hawak sa balakang ko at siya na ang kumontrol dito.

“H-hubby! I’m c-cumming!” Sigaw ko din sakanya. Pinahinto niya ako sa paggalaw at siya ang bumayo ng mabilis. Tila mabaliw naman ako sa sarap dahil sa ginawa niya.

“AHHHH!” Parehas naming sigaw ng umabot kami sa rurok ng kaligayahan. Naramdaman ko na naman na napuno ang loob ko ng mainit noyang katas at tumalsik naman sa mukha niya ang katas ko.

Mabilis niyang yinakap ang katawan ko, wala akong ginawa kundi yumakap na din sakanya. Nararamdaman ko pa ang lumipintig niyang pagkalalaki sa loob ko. “You’re so tasty” Bulong niya at sinimot ang katas kong tumalsik sa mukha niya.

Inismiran ko nalang siya at hinayaang nakadantay ang katawan ko sa katawan niya. “I h-hate you!”

---

[DAWSON]

“Hubby? H-hindi ka ba nagsisising ako ang minahal mo?” Nagdikit naman ang kilay ko sa tinanong ng Skyler ko.

Anong klaseng tanong yan?

Tumigil ako sa paghagod ng basa niyang dibdib gamit ang kamay ko at tubig dahil sa tinanong niya.

Nandito kami ngayon sa bathtub. Parehas kaming hubad at nakalubog sa tubig. Nakasandal siya saakin habang ako naman ay hinahagod ang buong katawan niya.

“Anong pagsisisihan ko?” Medyo naiinis kong tanong sakanya.

Kahit kailan hindi ako magsisising siya ang minahal ko. Hanggang sa mamatay ako, siya lang ang mamahalin ko. Higit pa siya sa sapat para sakin at wala akong balak na iwanan siya kahit anong mangyari. He’s my life, my world, my everything. Sila ng mga anak ko.

“I left you. Naniwala ako sa walang kwentang rason. Hindi ba yon sapat para mawala ang pagmamahal mo sakin?” Lalo akong nainis sa sinabi niya.

Anong gusto niya? Mawala ang pagmamahal ko sakanya? No. Never.

Mawala na ang lahat wag lang sila ng mga anak ko. Mawala man ang pagmamahal niya sakin, hindi ko pa rin siya papakawalan. Itatali ko siya sa bewang ko kung kinakailangan.

“Why are saying this?! You want to unlove you?! I’m fucking pissed off my Sky” Inis kong singhal sakanya. Mabuti pa nung naglilihi siya. Panay ang dikit sakin. Tignan mo ngayon, ano-ano tinatanong.

“H-hindi naman sa ganon Hubby” Singhal niya sakin.

“Nahihiya lang k-kase ako sayo” Tuluyan nang nabasag ang boses niya. “H-hindi ko nga alam kung paano pa ako nakakaharap sayo. Pitong taon kong itinago sayo yung m-mga anak natin. Napaka-masarili ko naman” Umismid naman ako sakanya at mabilis kong hinawakan ang leeg niya at siniil ng halik.

“Stop talking nonsense or else, hindi talaga kita titigilan sa kama” Babala ko sakanya.

Ayokong ibinababa niya ang sarili niya. Mataas ang tingin ko sa asawa ko at respeto. Hinding-hindi baba ang tingin o respeto ko sakanya kahit anong mangyari.

“H-hubby naman!” Natatawa niyang sabi.

Iyon lang naman ang gusto ko. Makitang masaya siya at yung kambal namin. Yun lang. Masaya lang sila, masaya na din ako.

“Wag mo na ulit sasabihin sakin ang mga salitang yan. Ayoko nang marinig sa bibig mo yan, kung ayaw mong pamagain ko yang labi mo ng halik” Banta ko ulit sakanya bago siya pinilig paharap sakin.

“Tandaan mo Sky ko, kahit ano pang nagawa mo mapapatawad kita basta wag lang uulitin. Mahal kita. Mahal na mahal ko kayo ng mga anak natin at wala akong mahanap na rason para hindi ka patawarin”

“Tsaka sulitin nalang natin ang matitira pang mga panahon. Wag tayong manghinayang. Sulitin natin hanggang meron pa” Huling singhal ko bago siya halikan.

“I love you hubby!” Ngumiti naman ako sa sinabi niya.

Mahal din kita. Mahal na mahal. Higit pa sa buhay ko.

“Mahal din kita. Mahal na mahal. Wala nang makakapagpabago nun”

---

A/N:

Walang connect yung title: ((

EP#2 - SPEED WEDDING

[SKYLER]

“Good morning dada” Bati sakin ni Dwayne at hinalikan ako sa pisngi.

“Good morning da” Si Dawin naman at ganun din ang ginawa niya.

“Good morning daddy!” Sabay nilang sabi kay Dawson at sabay silang humalik sa pisngi niya.

“Good morning twins” Nakangiti ding sagot ni Dawson at hinalikan sila sa pisngi bago ulit tumayo at hawakan ang bewang ko.

“Are you both hungry?” Tanong ko sakanila habang naglalakad kami papunta sa kusina.

Dahan-dahan naman akong naglalakad kasi ang sakit ng katawan ko. Masyado akong sinagad ni Dawson. Ginusto ko naman e.

“Yes da. Hinihintay lang namin kayo” Sabay turo niya na halos lahat nasa nakaupo na at kakain na.

Hindi ko naman mapigilang mamula sa hiya. “Bakit ang tagal niyo naman Sky?! Nagutom tuloy anak ko” Sermon sakin ni Luis.

Tumingin naman ako kay Dawson. “Sino bang nagsabing hintayin niyo kami?” Singhal niya at tumawa.

Pinaghatak niya ako ng upuan at pinaupo ng maayos bago siya umupo sa tabi ko. Katabi niya ang dalawang kambal.

“Kain na” Nakangiti kong sabi sakanila. Agad naman nilagyan ni Dawson yung plato ko. “Thank you” Mahinang bulong ko sakanya. Ngumiti naman siya agad sakin.

Bumaling naman siya sa mga anak namin at nilagyan ng pagkain ang mga plato nila. “Eat veggies. Para lumaki kayo agad. May kasunod pa kayo”

Nabilaukan naman ako sa sinabi niya. Rinig ko naman ang pagtawa ni Luis, ni ate, at nila nay Glory.

Agad niya naman akong inabutan ng tubig. “Are you okay? Hindi ka kasi magdahan-dahan sa pagkain” Sermon niya sakin.

Aba! Sino bang hindi mabubulunan sa sinabi niya! Parang wala lang sakanya yun ah?!

Hindi ko nalang siya pinansin. At kumain na. Tinignan niya muna ako ng ilang segundo bago kumain din.

“Bakit parang iba ka ngayon Sky?” Napatingin naman ako kay Luis sa sinabi niya. Hindi naman siya nakatingin sakin at busy lang kay Luise.

Ano ba ang ibig niyang sabihin?!

“Madami bang lamok sa kwarto niyo?” Tumatawa niyang sabi pero agad ding napahinto ng hampasin ni ate.

Tumawa naman ng mahina si Dawson. Hindi ko naman maiwasang mamula sa hiya. Sila nanay Glory nakatingin din sakin.  “Im just kidding. What I mean is, you look different today” Singhal niya sakin.

Different? Paano?

“Yes da. You look different today and thats better. I don’t like seeing you wearing croptops and shorts short. Jacket and jogging pants is better” Napangiti naman ako ng alanganin habang nakatingin kay Dawson.

Nilaglag ako ng sarili kong anak. Lagot ako.

Tinitigan pa ako ni Dawson bago humarap kay Dawin. “Really? Your da always wearing croptops?” Malambing na tanong niya.

“Yes daddy. Almost everyday. Well, dada is sexy. I want to wear croptops when I grow up!” Lalo pa akong napangiwi sa sinabi ni Dwayne. Dahan-dahan naman tumingin sakin si Dawson. Patay. “You can’t Dwayne. I told you already!” Parang naiinis na sabi ni Dawin.

Hindi naman pagilang mapatawa ng lahat. “Don’t worry Dawin, tinapon ko na lahat ng damit ng dada mo” Literal naman akong napanganga sa sinabi niya.

Bakit niya tinapon?! Ang mahal kaya nung mga yon!

“Thats good dad” Tignan mo! Pinagtulungan ako ng mag-amang ’to!

Ayoko naman kasi talagang magsuot ng ganon. Kailangan lang talaga. Im a model. Dancer. Kailangan sexy ka palagi.

Bumalik nalang ako sa pagkain habang nakanguso. Ang possesive nilang pareho! Good luck nalang sa magiging karelasyon ng anak ko. Ipagpre-pray ko siya.

“Stop pouting” Bulong sakin ni Dawson at nilagyan pa ng ulam ang pinggan ko.

“Masakit pa din ba katawan mo?” Nainis naman ako sa sinabi niya? Ano sa tingin niya?

“Ano sa tingin mo? Para ka kasing walang kapaguran” Naiinis kong sabi.

“Wala talaga” Tumatawa niyang sagot. Tignan mo! Napaka-walang hiya talaga!

“Wag ka ng mainis. Hindi ko na uulitin hanggang masakit pa”

---

“Ang swerte ko naman sayo” Mahinang bulong sakin ni Dawson habang nakaupo kami dito sa veranda ng sala sa taas. Kitang-kita dito yung dagat.

Hindi ko naman maiwasang mapangiti sa sinabi niya. “Mas maswerte ako sayo” Bulong ko din sakanya bago siya hinarap at halikan sa labi.

“Nasaan yung singsing na binigay ko sayo?” Oo nga pala. Hindi ko na kasi sinusuot yung singsing na binigay niya. Nakatago lang yon sa bahay.

“Nasa bahay. Hindi ko na sinuot simula nung umalis ako” Sagot ko sakanya.

Lalo naman niyang hinigpitan ang yakap sakin. “Kung ayain kitang magpakasal ngayon? Papayag ka ba?” Tanong niya sakin habang dinadampian ng maliliit na halik ang batok ko.

“Bakit naman hindi? Papakasalan na kita agad. Baka hindi na naman matuloy e” Natatawa kong sabi sakanya.

“Naiinis pa din ako sayo. Mag-asawa tayo sa papel pero hindi mo idinikit yung apilido ko sa pangalan mo” Reklamo niya sakin.

Humarap naman ako sakanya at ilang beses hinalikan ang labi niya. “Sorry na. Pakasalan mo na kasi ako agad sa simbahan” Pagbibiro ko pa.

“Talaga. Aalis tayo bukas papuntang France” Nanlaki naman ang mata ko sa sinabi niya.

“S-seryoso ka?” Hindi ko mapigilang tanong.

“Oo. Papakasalan na kita talaga agad. Uuwi tayo ng pilipinas pagkatapos”

“Hindi ba ako magtratrabaho Hubby?”

“No. Alagaan mo lang kami ng anak mga natin. Yung ang trabaho mo” Tumango naman ako.

Ayun naman talaga ang gusto ko noong una palang. Ang alagaan lang sila ng mga anak namin.

“Ikaw ba yung nag-alis ng mga public information ko?” Hindi ko mapigilang tanong sakanya.

“Yes. Dinelete ko lahat. Pinalitan ko” Napatingin naman ako sakanya.

Malabo atang idedelete niya lang yon ng basta-basta.

“Ikaw?! Idedelete mo lahat? Maniwala sayo” Natatawa kong sabi sakanya.

“Bakit? Hindi ka talaga naniniwala?” Tanong niya sakin habang paulit-ulit hinalikan ang leeg ko. Hindi ko naman maiwasang matawa ng malakas. 

“Okay! Suko na ko. Dinelete mo lahat. Pero hindi pa din ako maniniwala” Natatawa kong sabi.

“Dinelete ko lahat sa internet. Cinancel ko din lahat ng pending works mo. Binayaran ko na din yung company kung saan ka nagmodel para idelete mga magazine mo” Napanganga ako sa sinabi niya.

“Pero lahat ng picture at videos mo na saakin lahat. At wala akong balak na ibalik sayo” Seryoso niyang sabi. Wala naman akong balak na kunin. “Ikaw lang nyan manunuod e..” Natatawa kong sabi.

“Syempre. Asawa kita. Ako lang dapat” Tumatawa niya ding sabi.

“Don’t worry. Kilala ka pa din ng mga fans mo. Hindi Skyler Davidson. Skyler Lewis”

“Kaya pagkatapos nating ikasal bukas sa France, uwi na tayo ng pinas ha? Miss na miss ka na ng bahay natin. Kayo nalang ang kulang”

Ngumiti naman ako agad at tumango. “Oo. Uwi na tayo sa bahay natin ng buo”

EP#3 - WEDDING / +2

[SKYLER]

“Ate?! Kinakabahan ako!” Sigaw ko kay ate. Kanina pa pinapawisan ng malamig yung kamay ko.

“Gaga! Bakit ka kakabahan?! Ikakasal ka lang! Hindi ka bibitawin!” Sigaw niya pabalik sakin.

Kasalukuyan akong nakaupo sa harap ng salamin. Inaayusan ako nung nag-aayos. Naka-suot ako ng light blue na coat na pinarisan din ng light blue na pants at white na turle neck.

Natuwa naman ako ng malamang blue at white ang theme ng kasal namin. Paborito kong kulay ang pinili niya. Napag-alaman ko ding siya lahat nag-asikaso ng kasal namin. Hindi naman dapat turtle neck ang isusuot ko. Kaso nandito pa yung mga marka sakin ni Dawson. Nahihiya ako syempre.

“Ate naman!” Sigaw ko kay ate.

Mabilis naman humarap sakin habang hawak ang korona ng bulaklak. “Wag mong kapalan make-up! Maganda na yung kapatid ko. Mapapatay tayo ng asawa niya” Singhal ni ate sa make-up artist bago maingat na pinatong sa ulo ko yung korona ng bulaklak.

“Perfect!” Sabi niya pa pagkatapos ipatong. “Tignan mo, ang ganda-ganda mo. Ikaw ang pinaka-magandang bulaklak sa hardin ng bulaklak” Ano-ano na naman sinasabi ni ate. Kumain naman siya.

“Ate! Hindi mo naman ako tinutulungan e!” Naiiyak kong sabi sakanya. Tumawa naman siya ng mahina.

Mabilis niyang hinawakan ang dalawang kamay ko. “Wag kang kabahan. Ito ang pinaka magandang araw sa buong buhay mo. Kaya relax! Hindi tatakbo yung simbahan” Natatawa niyang sabi.

Napanatag naman ako kahit konti. Tama. Hindi talaga tatakbo yung simbahan.

“Ayan! Kumpleto na!” Inabot sakin ni ate yung bouquet ng bulaklak. Pinaghalong puti at asul lang ang kulay.

Hindi ko alam kung bakit napahinga ng malalim si ate at umupo sa harap ko. “Masaya ako para sayo bunso. Pasensya na sa nagawa ko noon ah? Hindi sinasadya ng ate. Mahal na mahal kita alam mo yan” Nakangiting sabi ni ate kasabay ng pagtulo ng luha niya.

“Ate! Wag kang umiyak! Naiiyak ako!” Reklamo ko sakanya.

Mabilis naman niyang pinunasan ang luha niya.

Nakasuot siya ngayon ng dark blue na dress na bagay na bagay sakanya.

“Pero may gustong maghatid sayo sa altar” Bulong niya sakin.

Agad naman akong binalot ng katanungan. Agad akong napatingin sa rekpleksyon ko sa salamin.

Ganun nalang kabilis ang pagtulo ng luha ko ng makita ang taong nakatayo sa likod ko.

Mabilis akong tumayo at niyakap siya. “D-dad!” Umiiyak kong sabi sakanya habang nakayakap.

Akala ko hindi na siya dadating. Akala ko hindi na talaga.

Mabilis din niya akong niyakap ng mahigpit pabalik. “Stop crying my beautiful son. Aatras yung asawa mo bahala ka!”

---

[DAWSON]

“You’re shaking Mr. Lewis” Sabi sakin ni Luis habang tumatawa.

“The wedding will start after 5 minutes! Stand by!” Lalo pang nadagdagan yung kaba ko.

Nakatayo kami ngayon dito sa tabi ng altar. Hinihintay na bumukas ang malaking pinto ng simbahan. Hindi ko maiwasang kabahan. Paano kung nagbago pala ang isip niya? Hindi pwede.

“Calm down Mr. Lewis! Tignan mo tinatawanan ka ng mga magulang mo!” Singhal pa sakin ni Luis at tinuro sila mommy sa upuan na tawang-tawa sakin.

Huminga nalang ako ng malalim. Paano ba hindi kabahan? “Calm down, calm down ka dyan! Pag ikaw yung kinasal tatawanan nalang kita!” Naiinis kong sabi sakanya.

Wala itong ginawa kundi tumawa lang sa tabi ko. Ibaon ko kaya tong isang ’to sa kinatatayuan niya?

“Relax Mr. Lewis. Sa kama ang tapang-tapang mo! Look at you now!” Singhal niya habang tumatawa.

Hindi ko naman maiwasang mainis. “Hey! Gusto mo bang–” Hindi ko natuloy ang sasabihin ko ng bumukas pinto mg simbahan.

Mabilis naman akong napaayos ng tayo. Eto namang katabi ko hindi pa din tumitigil kakatawa. Nakakainis. Sapakin ko nalang ata tong tarantadong ’to.

Agad naman ako napatampal sa noo ko sa isip ko. Nasa simbahan pala ako.

“Look! Nagsisimula na!” Nagsisimula ng pumasok ang mga flower girl.

Konti lang ang tao kasama namin. Halos mga kakilala lang. Kahit gusto kong ipaalam sa mundo na ikakasal na ang isang Skyler Davidson, ayaw naman ni Sky ko. Mas maganda daw na kami-kami nalang. Kahit na daw na model siya at dancer, mahirap pa rin sa harap ng camera. Pero ang sabi niya, hindi niya daw itatago sa publiko na kasal na siya. He is proud of me and he loves me.

Diko maiwasang mapangiti ng makita ko ang kambal ko. They look awesome! Those light blue suit just like mine looks very beautiful on them. We owned this color.

Nakangiti naman si Dwayne habang si Dawin naman ay seryoso lang. Natawa naman ako kasi si Dawin ang may hawak ng ang unan na may singsing habang si Dwayne naman ay nakahawak sa braso ng niya. They look very cute.

Feel na feel naman ni nay Glory yung paglakad. Natawa nalang ako sakanya. “Ayan na yung asawa mo!” Bulong sakin ni Luis. Tinignan ko naman siya ng masama. “Alam ko!” Mahina kong sigaw.

Umayos ako ng tayo habang nakatitig sa pinto. Dahan-dahan bumukas ang pinto hinayaang masilayan ko ang pinakamagandang bulaklak na nakita ko.

Fuck! He’s so beautiful! He looks goddess! Napatulala nalang ako sa ganda ng asawa ko habang nakatitig sakanya na naglalakad palapit sakin. I already told you, we owned this color. With Skylie and his father on his side. Pero galit pa din ako sa tatay niya.

“Yung bibig mo Mr. Lewis” Hindi ko pinansin yung binulong sakin ni Luis.

Nakatitig lang ako sa pinakamagandang tao sa harap ko na makakasama ko sa harap ng altar at magsusumpaan habanh buhay kami’y magmamahalan. Wala na akong mahihiling pa. Wala na. Naasakin na ang lahat.

---

[SKYLER]

Hindi ko maiwasang maluha habang nakatitig kay Dawson.

Mukha siyang prinsepe ng aming kaharian sa suot niya. He looks handsome and hot at the same time as fuck!

He proudly showed hickeys I made last last night na nakapagmula ng mukha ko. Wala talagang hiya. Hindi talaga ng abalang ibutones ang tatlong botones sa polo niya.

Nahawak si ate sa kamay ko at sa bewang naman si daddy. This place us just, heaven. Kahit saan ako tumingin bulaklak ang nakikita ko. Blue and white blends so good.

I can’t believe Dawson take care all of this. He made sure na kahit saan ako tumingin ay may makikita talaga akong gusto ko. Bulaklak.

“Da! You look beautiful! I love you!” Napatingin naman ako sa sumigaw. Napatawa nalang ako ng makita si Dwayne habang nakatingin sakin. Nakangiti naman si Dawin sakin. Oh God! I love them more than my life.

“Wala akong karapatang sabihin ’to, pero sana alagaan mo ang maganda kong anak” Singhal ni daddy.

Ngumiti naman si Dawson pero parang pilit. “Yes sir. I will always do that” Sabi niya kay dad. Tinapik naman ni dad ang balikat niya.

Hinarap naman ako ni daddy at hinalikan sa noo. “T-thanks dad” Bulong ko. Ngumiti naman siya bago ako tinalikuran at umalis.

“You look goddess my Sky. I’m so lucky” Natatawang sabi ni Dawson at hinalikan ang likod ng palad ko.

Ngumiti naman ako sakanya. “Ako ang pinakamaswerte dahil minahal kita” Singhal ko naman sakanya.

Humarap naman kami ng sabay sa altar. Nakatitig samin ang pari.

Hindi ko naman maiwasang pamulahan sa susunod na sinabi ng pari. Si Dawson ay ngingisi-ngisi lang. “Oh Jesus Christ! They did honeymoon first!”

---

Sinalubong kami ng malakas na palakpak pagkatapos ng kasal. Halos ayaw binatawan ni Dawson labi ko kanina.

“Congratulations Dada and daddy!” Bati samin ng kambal. Agad naman kaming umupo at sabay silang hinalikan at niyakap.

“We love you twins!”

---

When marimba rhythms start to play

Dance with me, make me sway

Agad akong napaikot at napatingin sa entablo ng marinig ko ang boses ni Dawson. Kasalukuyan ko kasing kinakausap ang ilang bisata. Ang sabi niya may pupuntahan lang daw siya sandali.

Like a lazy ocean hugs the shore

Hold me close, sway me more

Hindi ko maiwasang mapangiti. Ang ganda ng boses niya. Para niya akong hinaharana.

Like a flower bending in the breeze

Bend with me, sway with ease

Hindi ko naman maiwasang matawa ng simulan niyang igalaw ang katawan niya habang nakahawak sa mic stand.

When we dance you have a way with me

Stay with me, sway with me

Sumenyas siyang lumapit ako. Mabilis naman akong lumapit sa entablado.

Other dancers may be on the floor

Dear, but my eyes will see only you

Only you have that magic technique

When we sway I go weak

Tinuturo-turo niya pa ako habang bumibirit.

I can hear the sounds of violins

Long before it begins

Make me thrill as only you know how

Sway me smooth, sway me now

Other dancers may be on the floor

Dear, but my eyes will see only you

Only you have that magic technique

When we sway I go weak

Mabilis siyang bumaba sa entablado at hinawakan ang kamay ko.

I can hear the sounds of violins

Long before it begins

Dinampian niya ito ng halik tsaka ako hinapit sa bewang.

Make me thrill as only you know how

Sway me smooth, sway me now

Dahan-dahan niya akong hinatak papunta sa gitna.

When marimba rhythms start to play

Dance with me, make me sway

Ipinikit ko ang mga mata ko. Habang dinadama ang pagkanta niya.

Like a lazy ocean hugs the shore

Hold me close, sway me more

Habang walang sawa ang katawan namin sa pagikot at paggalaw.

Like a flower bending in the breeze

Bend with me, sway with ease

Hinawakan niya ang kamay ko at pinaikot ako ng dalawang beses.

When we dance you have a way with me

Stay with me, sway with me

Mabilis niya akong sinalo gamit ang kamay at sinandal sa dibdib niya.

When marimba rhythms start to play

Hold me close, make me sway

Like a lazy ocean hugs the shore

Hold me close, sway me more

Dahan-dahan kami ngayong gumagalaw sa saliw ng musika. Magkatitig. Magkahawak. Tanging mga mata lang namin ang nag-uusap.

Like a flower bending in the breeze

Bend with me, sway with ease

When we dance you have a way with me

Stay with me, sway with me

Kasabay ng huling tugtog ng musika ay ang pagdampi ng labi niya sa tabi ko.

“Mahal kita. Mahal na mahal kita Skyler ko”

Agad naman akong tumingkayad at inangkla ang kamay ko sa leeg niya. “I love you too, my Dawson”

---

[DAWSON]

“Sinabi ko nang tumabi ka dyan eh!” Masungit na sigaw sakin ni Skyler.

Wala naman sa oras ako ay napatabi. Nagluluto kasi siya.

Nasa sala ang kambal kaming dalawa lang dito sa kusina. Pero nagulat nalang ako ng magsungit siya.

“Sky ko naman! Naglalambing lang!” Nakangusong sabi ko sakanya at pilit siyang niyakap. Isang buwan na magmula noong kinasal kami. Dito na kami ngayon nakatira sa pilipinas.

“Tigil-tigilan mo akong lalaki ka! Papasuin kita nitong sandok!” Agad naman akong napalayo sakanya.

Inis akong napakamot ng ulo. Ano bang problema niya.

“Buntis ang asawa mo” Bulong sakin ni nay Glory. Agad naman nanlaki ang mata ko.

Oo nga! Buntis siya! Kaya pala siya masungit!

“Yes! Whooo!” Malakas kong sigaw at binuhat si Skyler ko at inikot-ikot.

“Thank you my Sky!” Singhal ko sakanya at mabilis siyang hinalikan. Agad naman siyang kumalas saakin. Kitang-kita ko pano umusok ang ilong niya sa galit. “Sinabi kong wag mo akong lapitan!”

Agad akong napatakbo ng habulin niya ako dala yung sandok. “Sorry na Sky ko! Hindi na mauulit!” Sigaw ko habang tumatakbo.

Mood swing. Ang matindi kong kalaban.

---

“Look! You have a twin!” Agad naman nanlaki ang mata ko at napatingin kay Skyler.

Kambal ulit?! May kambal ulit ako!

“Skyler! May kambal ulit tayo!” Masayang sabi ko sakanya at yinakap siya bago halikan ang tyan niyang nakaumbok.

Agad naman akong napasimangot sa sinabi niya. “Narinig ko. Hindi ako bingi Dawson”

Ang sungit!

---

A/N:

Masungit Sky mode on. : ))

Please suggest names para sa kambal. Wala sanang magbigay ng ‘betlogkopink’ hehe.

Plug-in

Badboy’s Property next….

May kasunod pa po tong mga special chapters. Stay tuned lang po. : ))

Love lots!