Prologue

“Promise ko sa’yo, kapag naging isang engineer na ako ay

papakasalan

na kita at magkakaroon tayo ng maraming anak.“

“Marami?

Gaano

karami

?“

“Hmm,

bumuo

tayo ng isang basketball team!“

“Aba! Parang ikaw ang

manganganak

sa ating dalawa kung

makapagdemand

ka, ah? Ang hirap kayang

manganak

!“

“Oh sige, basta kung ano nalang ang

ipagkaloob

ng Diyos ay iyon nalang ang tatanggapin natin.“

“Haha! Okay po, Mister!”

“Mahal na mahal kita.”

“Mahal na mahal rin kita.”

Nagising na lamang ako na may tumatamang ilaw na nanggagaling sa bintana. Madilim ang kwarto kung saan ngayon ay nakahiga ako sa isang puting kama.

Napatingala ako dahil parang may matang nakamasid sa akin. Kaagad akong kinabahan sa klase ng mga titig niya.

Mayroon siyang itim na aura at aaminin ko na napakagwapo din niya. Pamilyar siya sa akin pero hindi ko lang ito maalala.

As in wala akong maalala. Kahit pangalan ko o kung saan ako nanggaling ay hindi ko rin matandaan.

I’m clueless!

“S-Sino ka?” Tanong ko sa lalaking nasa tabi ko.

Sumilay ang ngiti sa mga labi niya at hinawakan ang isang kamay ko.

“I’m Josiah. Your husband…”

---

GENRE: Reverse-harem/Polyandry/Romance/Obse

ssion.

WARNING: The characters of this story and their mindsets were not perfect as you think. You don’t need to say offensive things to the story if you don’t like it. Research this story genre first. Constructive criticism is allowed and I appreciate that.

This story contains incorrect typos/spelling/grammar. I’m not a professional writer so please bear with me. Thank you.

This is unedited so expect the errors. I’ll edit this

if

I have time.

Please like my Facebook page:

“Ajai_Kim WP Stories”

This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events and incidents are either the products of the author’s imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental.

Copyright © 2021 by Ajai_Kim

All rights reserved. This book

or any portion thereof may not be reproduced or used in any manner whatsoever without the express written permission of the publisher except for the use of brief quotations in a book review.

Chapter 1

Nagbabike ako ngayon papunta sa Bakery kung saan ay doon muna ako magpapart time work habang summer pa. Graduated na rin naman ako ng kolehiyo at dahil iyon sa libreng scholarship na ibinigay sa akin ni Mayor Buenavista.

Grumaduate ako bilang isang Valedictorian noong high school pa lamang ako at ang kapalit nga nun ay ang scholarship na mismong si Mayor pa ang nag-abot sa akin nang tumuntong ako sa stage noong Graduation day.

Proud na proud sa akin sina Tatay at Nanay at maging pati na rin ang kapatid kong nasa abroad na si Kuya Macky dahil lahat ng paghihirap at pagtataguyod nila para lang mapag-aral ako ay nasuklian ko sa pamamagitan ng pagsusunog ko ng kilay.

Habang nagba-bike ako papuntang Bakery ay napapasulyap sa akin ang mga tao lalong-lalo na ang mga kalalakihan. Marahil ay dahil siguro ito sa kakaiba kong itsura.

Mayroon kasi akong maputing balat at mala kulay mais na buhok idagdag pang kulay light brown ang kulay ng mga mata ko. Unusual na itsura ng isang Pilipino. Hindi ko rin kamukha ang mga magulang ko.

Ang sinabi lang noon ni Nanay ay pinaglihian niya ako sa isang manika na parati niyang hinahawakan noong ipinagbubuntis niya pa lamang ako kaya naniwala na ako doon. Wala naman akong duda na sila ang pamilya ko dahil kamukha ko rin si Kuya Macky at mahal na mahal kami nila Nanay at Tatay.

Ang sabi nga nila ay maganda raw ako at syempre dahil kailangan na maging humble at huwag maging mapagmataas sa sarili gaya nga ng itinuro sa akin nila Nanay at Tatay ay hindi ko na lamang pinapansin iyong papuri sa akin.

Sa edad kong bente ay matangkad na rin ako sa height kong 5’7. Matangkad na para sa isang babae.

Hindi ko na lamang pinansin pa ang mga tumitingin at sumusulyap sa akin sa daan hanggang sa makarating ako sa Bakery. Habang itinatabi ko sa gilid ng Bakery ang bike ko ay nakita ko si Jonas na lumabas mula sa Bakery bitbit ang itim na sako na naglalaman ng mga basura. Nang makita niya ako ay kaagad nitong itinapon sa trashbin ang basura at nginitian ako.

“N-nandito ka na pala, Mirae.” Tila namumula pa niyang sabi saka ito nagkamot ng batok.

Natawa naman ako dahil nahihiya pa rin siya sa akin kahit mahigit isang linggo na kaming magkatrabaho.

Kaedad ko lang itong si Jonas. Gwapo ito at moreno. Napapansin ko nga na napapadalas ang pag-iistop over looking ng mga kababaihan dito sa San Alfonso kapag nakikita nila si Jonas na nagbabantay ng Bakery kasama ako.

Siya ang baker na hinire nila Mrs. Glenda dito sa bakery. Estudyante niya sa TESDA itong si Jonas at ng matapos nito ang vocational course niya ay nagpresinta na itong magtrabaho dito. Kailangan na kailangan daw kasi ni Jonas ng pera para sa Nanay nitong nasa ospital na kapapanganak pa lamang.

“Ang aga mo naman yata, Jonas. Talagang early bird ka, ah!” Nakangiting sabi ko na ikinangiti rin niya.

“Syempre, nilinisan ko muna itong Bakery bago tayo magbukas at ayokong mahirapan ka pa sa paglinis dito. Tayong dalawa na nga lang ang empleyado ni Mrs. Glenda kaya dapat ay magtulungan tayo.” Sabi niya saka ito ngumiti.

Napakagwapo talaga niya lalo na kapag ngumingiti. Maswerte ang magiging girlfriend ni Jonas dahil nakikita ko na mabait ito at masipag rin na lalake.

“Ano ka ba! Wala lang sa akin ang maglinis, no kaya ’wag mo nang alalahanin ’yon.” Sabi ko naman.

“Pero ayokong nahihirapan ka.” Bigla niyang banggit na ikinatahimik ko naman pero deep inside ay kinikilig ako.

Oo na. May crush ako kay Jonas. Paano ba naman kasi, ang gwapo-gwapo na nga niya tapos ang bait-bait pa. Sino bang hindi hahanga sa lalaking ito?

“Ang aga-aga naman naglalandian na.”

Napalingon naman kami ni Jonas sa nagsalita at lumabas mula sa itim na van si Ysmael na nakangisi sa amin.

Si Ysmael ay anak ni Mrs. Glenda na may-ari nitong Bakery. Mas bata ito sa amin ni Jonas ng isang taon at graduating na rin ng college. Mayaman ang pamilya nila Ysmael dito sa San Alfonso. Bukod sa Bakery ay may ari rin sila ng minahan na malapit sa San Andres na katabi ng lugar namin. Mayroon pa silang iba’t-ibang branch ng automotive shops sa ibang parte dito sa San Alfonso at higit sa lahat ay tatay niya lang naman si Mayor Buenavista.

Sa pagiging mayaman at maimpluwensya ng pamilya ni Ysmael ay takot ang lahat sa kanya. Kilala itong bully at mayabang. Kung ano rin ang ikinagwapo ng mukha nito ay iyon naman ang ikinapangit ng ugali nito. Maputi si Ysmael at chinito pero para sa akin ay mas gwapo pa rin si Jonas.

Natahimik ako sa sinabi ni Ysmael habang si Jonas naman ay nakita ko ang pagkuyom ng isang kamao.

Nilapitan kami ni Ysmael. “Hindi kayo binabayaran ni Mom para maglandian. Naiintindihan niyo ba?” Nakangisi pa rin niyang sabi saka ito bumaling sa akin at hinagod ng tingin ang buong katawan ko.

Tinotorture ko na siya sa isip ko pero dahil ayokong mawalan ng trabaho ay tumahimik nalang ako.

“Tara na, Jonas. Mag-umpisa na tayo.” Binalingan ko nalang si Jonas at hinawakan ang kamay niya papasok sa loob ng Bakery.

Sumunod naman sa amin si Ysmael at pabagsak itong umupo sa isang sofa na nasa gilid lang saka nito inabot ang remote control para buksan ang TV.

Hindi ko alam kung bakit nandito siya. May mansyon naman sila para doon siya manood ng TV pero simula yata nang dito ako magtrabaho ay panay na ang punta niya dito sa Bakery. Hindi ko alam kung bakit hindi na siya sumasama sa mga mayayaman rin niyang kabarkada.

“Ikuha mo nga ako ng tubig.” Mayabang na utos niya sa akin.

Wala naman akong ibang choice kundi sundin ang utos niya habang si Jonas naman ay nagtungo na sa kusina para magbake ng ititinda naming tinapay.

Nang makakuha na ako ng isang mineral water sa fridge ay kaagad ko iyong inabot kay Ysmael.

“Ito na.” Pahablot naman niyang kinuha ang hawak kong mineral water saka ito binuksan at ininom.

Nang maubos na niya ang tubig na iniinom niya ay itinapon niya lang sa kung saan ang bote na wala nang laman.

Kahit kailan talaga ay wala siyang manners!

“Umupo ka nga sa tabi ko.” Maangas niyang sabi at tinapik nito ang sofa kung saan ay doon niya ako pauupuin.

“B-Bakit?” Tanong ko.

Inis naman niya akong tinignan. “Huwag ka ngang maraming tanong dyan. Umupo ka sabi!” Sigaw niya na ikinatakot ko naman.

Kaagad akong umupo sa tabi niya. Ngumisi naman siya sa akin at nagulat nalang ako nang bigla niya akong inakbayan.

“Mirae, boyfriend mo ba si Jonas?” Mahina niyang tanong at mas lalo pa akong nagulat nang bigla niyang haplusin ang hita ko.

Sa pagkabigla ko ay tumayo kaagad ako habang siya ay ngingisi-ngisi pa rin.

“M-Magtatrabaho na po ako, Sir Ysmael.” Paalam ko at mabilis akong nagpunta sa counter at pinipigilan na huwag maiyak.

Hanggang kailangan ba ako haharassin ni Ysmael? Nung una ay tinangka niya akong halikan at ang pangalawa naman ay tinangka niya akong pagsamantalahan nang pauwi na ako sa amin, mabuti nalang at nakita ko noon si Manong Pedro na nagtitinda ng gulay at prutas at sumabay na ako sa kanya kaya hindi na naituloy pa ni Ysmael ang balak niya sa akin.

Hindi ako makapagsumbong kina Nanay at Tatay dahil ayoko nang madagdagan pa ang alalahanin nila sa akin. Namomroblema na nga sila sa lupang isinangla nila kung paano mababawi iyon tapos magbibigay pa ako ng problema? Ayoko namang abalahin pa si Kuya Macky dahil alam kong nagpapakapagod rin iyon sa Dubai para lang maipagawa niya ang bahay namin.

Nag-part time ako dito sa Bakery dahil kailangan ko ng pamasahe papuntang Maynila at doon ako maghahanap ng trabaho. Business Management ang tinapos kong kurso at hindi ko sasayangin ang effort ng pamilya ko para lang mapag-aral ako simula elementary hanggang sa magcollege ako. Si Mayor nga ang nagbigay ng scholarship ko pero wala pa dun ang baon, mga bayarin sa projects at pamasahe na ibinibigay pa sa akin nila Nanay at Tatay pati na rin ang kay Kuya Macky.

Hindi rin naman namin malalabanan si Ysmael dahil sigurado akong mababaliktad lang ang lahat kung sakaling magsumbong ako sa ginagawa niya sa akin. Dito sa San Alfonso, kapag mahirap ka ay talo ka at kapag mayaman ka ay panalo ka.

Inabala ko nalang ang sarili ko sa pagtatrabaho at hindi na inintindi pa si Ysmael na nararamdaman kong may malalagkit na titig sa akin. Pasalamat nalang talaga ako at kasama ko si Jonas at masaya rin ako dahil nasa tabi ko siya.

Nakahinga ako ng maluwag dahil nung mag alas tres na ng hapon ay narinig kong nag-uusap si Ysmael at ang kaibigan niya sa cellphone at may pupuntahan raw silang gimikan malapit dito. Kaagad namang lumabas si Ysmael sa Bakery at sumakay na ito sa sasakyang dala niya hanggang sa makaalis na ito.

“Tsk! Kung hindi lang talaga siya anak ni Mayor ay kanina ko pa pinagbubuhol ang katawan niya. Napakayabang ng gago!” Naiinis na sabi ni Jonas nang makaalis na si Ysmael.

Natawa ako. “Hayaan mo na siya. Pagtiisan mo nalang.”

Bigla ay hinawakan ako ni Jonas sa pisngi na ikinapula ng buong mukha ko at unti-unting bumibilis ang tibok ng puso ko idagdag pang napakalapit ng mukha niya sa akin.

May matangos siyang ilong, mahahabang pilik mata, makakapal na kilay at mapupulang labi. Moreno pa ito at bagay iyon sa maganda niyang pangangatawan.

“Hinaharass ka pa rin ba ni Ysmael?” Seryosong sabi niya na ikinahinto ko.

Alam niya?

“Hindi lang ako nagsasalita pero alam ko ang ginagawa niya sa’yo, Mirae. Gusto ko siyang suntukin at bugbugin pero kung gagawin ko iyon ay mawawalan ako ng trabaho. Kung hindi ko lang talaga kailangan ng pera para kay Inay ay matagal ko nang pinatay sa bugbog ang lalakeng iyon.” Napayuko siya at ramdam ko ang paghihirap sa boses niya.

Naantig ang puso ko dun. Concern si Jonas sa akin.

“Ano ka ba, Jonas. Okay lang ’yon, hangga’t maaari nga ay sobra ko nang iniiwasan si Ysmael. Huwag kang mag-alala sa akin.” Sabi ko para mapanatag ang loob niya.

Tumingin siya sa akin at nakita ko ang nangungusap niyang mga mata.

“Ayokong binabastos ka niya. Pero ’di bale dahil simula ngayon ay babantayan at poprotekatahan na kita mula sa kanya, Mirae.”

Napatitig ako sa mga mata niya kalaunan ay tumango ako. Hindi ko namamayalan na napaiyak na pala ako at kaagad namang pinunasan ni Jonas ang mga luha ko gamit ang palad niya.

“Huwag ka nang umiyak. Ang ganda-ganda mo tapos naiyak ka.” Nakangiti na niyang sabi.

“Thank you, Jonas.” May sinseridad kong sabi.

Hinalikan naman niya ang noo ko na mas ikinapula pa lalo ng buong mukha ko.

“Nandito lang ako. Poprotekatahan kita sa mga lalakeng magtatangka ng masama sa’yo.”

Napangiti ako hanggang sa hindi ko namamayalan na nahuhulog na pala ang loob ko kay Jonas.

---

Chapter 2

“Maraming salamat nga pala sa paghatid mo sa akin, Jonas.” Nakangiti kong sabi kay Jonas nang nasa tapat na kami ng bahay namin.

Ngumiti rin naman siya sa akin. “Wala ’yon, Mirae saka araw-araw na rin kitang ihahatid dito sa inyo para ligtas ka palaging makauwi. Gabi na tayo nagsasara ng Bakery at delikado na mag-isa ka lang umuuwi.” Sabi naman niya.

Pigil na pigil ang kilig ko. Kanina nga ay siya na ang nagbike at ako ang umangkas sa likuran niya. I cherish our moments dahil iyon ang unang beses na hinatid niya ako dito sa amin.

“S-Salamat talaga, ha? Oh paano, umuwi ka na at baka kailangan na ng Inay mo na may magbantay sa ospital.”

Tumango naman si Jonas at parang may gusto itong sabihin pero nahihiya lang dahil panay ang kamot nito sa batok niya.

“Ahm, Mirae. Itatanong ko lang sana kung..”

“Itatanong kung?” Dugtong ko sa balak niyang sabihin.

“Ano.. kung may boyfriend ka na?” Tila nahihiya pa niyang sabi saka nito ginulo ang buhok niya.

Umiling naman ako. “Wala akong boyfriend, Jonas. Bakit mo naman natanong ’yan?”

Namula na naman ang buong mukha niya at napahilamos ito sa mukha niya gamit ang kanyang mga palad.

“Ano kasi, pwede ba akong manligaw sa’yo?” Seryoso niyang sabi na ikinalaki ng mata ko.

“Kung pwede lang naman e, saka ito ang unang beses na manliligaw ako dahil wala pa akong nagiging girlfriend. Ayon ay kung okay lang sa’yo. Hindi naman kita pinipilit, Mirae.” Sabi niya dahilan para mas lalo pa akong matulala sa kanya.

Hindi ako makapaniwala na liligawan ako ni Jonas. Parang kanina lang ay sinabi niyang gusto niya akong protektahan kay Ysmael ngayon naman ay manliligaw na siya sa akin. Sa sinabi niya ay mas lalo lang bumilis ang tibok ng puso ko at pag-init ng buong mukha ko.

“Pwede naman.” Napayuko ako nang sinabi ko iyon.

Bigla ay niyakap ako ni Jonas na ikinagulat ko. “Maraming salamat sa chance na ibinigay mo sa akin, Mirae.” Iniharap niya ako sa kanya at nakikita ko kung gaano siya kasaya ngayon.

“Paano mo ba ako nagustuhan?” Tanong ko at napakagat-labi.

Ngumiti naman siya at hinawakan ang isang kamay ko. “Sa totoo lang ay matagal na kitang gusto. Hindi lang ako makalapit sa’yo dahil masyado akong busy sa pagtatrabaho para sa pamilya namin. Ako ang panganay sa magkakapatid kaya umaasa sila sa akin.”

Natuwa ako sa sinabi ni Jonas. Hindi ko alam na matagal na pala niya akong gusto. Pareho kami ng nararamdaman at parang hindi ako makapaniwala na ngayon ay liligawan na niya ako.

“Ako rin, Jonas. Matagal na kitang gusto.” Sabi ko na ikinagulat niya.

“T-Talaga? Ang swerte ko nga naman dahil nagkagusto ang isang Miraela Albañez sa akin. Totoo ba talaga ’to o panaginip lang?” Nangingiting sabi ni Jonas at tinapik pa nito ang pisngi niya kung totoo nga bang nananaginip siya o hindi.

Hinawakan ko naman ang pisngi ni Jonas. “Totoo kaya ’to.” Sabi ko.

Hinalikan naman ako ni Jonas sa noo. “Dahil manliligaw na ako sa’yo, sisiguraduhin kong mapoprotektahan kita kay Ysmael. Palagi na kitang babantayan at hinding-hindi ako makakapayag na may masamang mangyari sa’yo, Mirae.”

Tumango ako sa sinabi niya.

“Anak, nandito ka na pala at kasama mo pa si Jonas.”

Napalingon kami kay Nanay na kakalabas lang mula sa bahay namin at naabutan kami ni Jonas.

“Magandang gabi po, Aling Cely.” Magalang na pagbati ni Jonas kay Nanay.

“Magandang gabi rin, Jonas. Naghapunan ka na ba? Kumain ka muna dito sa amin.” Nakangiting paanyaya ni Nanay.

Tumango si Jonas. “Sige po at may sasabihin rin ako sa inyo.”

Pumasok na kami nila Nanay at Jonas sa bahay at nagpunta sa maliit naming dining area. May nakahanda na doong adobong manok na paborito ko at isang mangkok ng munggo. Biyernes nga pala ngayon at kapag Biyernes ay nagluluto talaga si Nanay ng munggo.

Naupo na kaming lahat sa hapag. Wala pa si Tatay dahil panigurado ay nag-overtime na naman itong magtrabaho sa talyer na pagmamay-ari rin nila Mayor Buenavista.

“Mas lalo ka yatang gumagwapo, Jonas. Magkamukha talaga kayo ng Itay mo noong kabataan niya.” Magiliw na sabi ni Nanay kay Jonas na nginitian lang siya.

“Maraming salamat po.”

“Mabuti nalang pala at magkatrabaho kayo nitong dalaga ko kaya panatag ang loob kong walang magtatangka ng masama sa kanya.” Hinagod naman ni Nanay ang balikat ko.

“Kaya po pala ako nandito ay dahil gusto ko pong sabihin sa inyo na nililigawan ko na po si Mirae.” Sabi ni Jonas at halata sa mukha ni Nanay ang pagkabigla dahil sa sinabi niya.

Tanggap kaya ni Nanay si Jonas bilang manliligaw ko? Marami nang nagtangkang manligaw sa akin pero wala pa ni isa ang sinagot ko sa mga iyon at pinagtuunan ng pansin. Itong kay Jonas ang naiiba dahil alam ko sa sarili ko na gusto ko siya.

“Talaga? Aba, Jonas wala akong problema sa’yo kung nililigawan mo na itong dalaga ko. Gusto kita para kay Miraela dahil alam kong isa kang mapagmahal at mabuting binata sa mga magulang mo.” Nakangiting sabi ni Nanay dahilan para mapanatag ang loob ni Jonas.

“Ipapangako ko pong aalagaan at babantayan ko po palagi si Mirae. Kakausapin ko rin po si Tiyo Macario para hingin ang permiso niyang ligawan ko si Mirae.” Seryosong sabi ni Jonas.

Tumango naman si Inay. “Makakaasa ako sa’yo, hijo.”

Pagkatapos nilang mag-usap ay kumain na rin kami ng hapunan. Nag-uusap lamang sina Nanay at Jonas habang nakikinig ako sa kanila. Mabuti nalang at kakilala ng mga magulang ko ang pamilya nila Jonas kaya panatag ang loob ni Nanay na ligawan ako nito.

Pagkatapos naming kumain at magligpit ng mga pinagkainan ay pumasok na sa loob ng kwarto si Nanay dahil sumasakit daw ang kasu-kasuan nito at magpapahinga na habang inihatid ko naman si Jonas mula sa labas ng bahay.

“Mirae, maraming salamat nga pala sa pagtanggap mo sa akin bilang isang manliligaw mo. Bukas ay ako na ang maghahatid-sundo sa’yo papunta sa trabaho natin.” Sabi niya.

Tumango ako. “Wala ’yon, Jonas. Alam mo naman nang gusto kita kaya gawin mo ang best mo para makuha mo ang matamis kong oo.” Nakangiti ko pang sabi.

Nahihiya nman siyang ngumiti at namumula na ulit ang mukha niya. “Oo naman. Papakawalan pa ba kita e, swerte na nga ako sa’yo? Siya nga pala, pwede ko bang mahingi ang cellphone number mo?” Tanong niya.

Tumango naman ako. Iniabot niya sa akin ang cellphone niyang Nokia 3310 at doon ay iniligay ko ang number ko. Pagkatapos ay iniabot ko ulit iyon sa kanya saka siya nagpasalamat.

“Sige, Mirae. Aalis na ako. Abangan mo ako dito sa inyo bukas ng umaga, ha?” Sabi niya.

Tumango ako at kumaway sa kanya hanggang sa makaalis na siya.

Napatalon nalang ako sa sobrang kilig at naglulukso- lukso pang pumasok ulit sa bahay.

Ngayon ay nakahiga na ako sa kama kong gawa sa kahoy at katext ko ngayon si Jonas.

From: Future BF

Huwag

ka nang

magpupuyat

, ha? Maaga kitang susunduin dyan sa inyo bukas.

Nagtipa naman ako ng irereply.

To: Future BF

Yes, boss! Ikaw rin.

Bantayan

mo ng

maigi

sa ospital si Inay mo at si Baby

Jepoy

.

Ilang segundo lang ay nagreply kaagad si Jonas.

From: Future BF

Opo,

Misis

este nililigawan ko. Sige, Goodnight na sa pinakamaganda kong si Mirae.

Hindi ko mapigilang hindi kiligin kay Jonas. Pero ngayon ay alam kong gusto ko siya at bibigyan ko siya ng tsansa para mapatunayan ang sarili niya sa akin.

To: Future BF

Goodnight rin, Jonas.

From: Future BF

Mahal na mahal kita, Mirae.

Napatakip nalang ako sa unan ko sa matinding kilig at hindi na nakapagreply pa kay Jonas. Ngayon lang ako sumaya ng ganito sa ibang tao bukod sa pamilya ko.

Talaga ngang mahal na ako ni Jonas at alam ko rin sa sarili ko na mahal ko na siya.

Kinabukasan ay maaga akong kinatok ni Nanay mula sa kwarto ko. Ang sabi niya ay bumaba na raw ako at may naghihintay na bisita sa akin. Inaasahan ko nang si Jonas iyon dahil ang sabi niya ay maaga niya akong susunduin dito sa bahay.

Naligo at nagbihis na kaagad ako bago lumabas mula sa kwarto ko. Nang matapos na ako ay kaagad akong nagpunta sa maliit naming living area pero ang akala kong si Jonas na madadatnan ko ay hindi pala.

Nakaupo na parang hari mula sa sofa namin si Ysmael habang nililibot ng tingin ang buong bahay namin. Nakita ko pa ang pagkadisgusto ng mukha niya sa itsura ng bahay namin. Nang lumapit ako sa kanya ay inabutan siya ni Nanay ng isang basong juice. Hindi tinanggap ni Ysmael iyon.

Napatingin naman si Ysmael sa akin at nginitian ako.

“Good morning, Mirae.” Nakangiting sabi niya.

“Anong ginagawa mo dito?” Nakakunot-noo kong tanong.

“Anak, sinabi na pala ni Ysmael sa akin na liligawan ka niya.” Napatingin naman ako kay Nanay na parang hindi makapaniwala.

Saka ko lang napansin na puno ng tsokolate at bouquet ng roses ang lamesa namin.

“Nay? Ano ’to? Hindi ba’t nagpaalam na si Jonas sa’yo na liligawan niya ako? Bakit niyo pa pinapasok si Ysmael dito?” Sabi ko saka muling sinulyapan si Ysmael na tinaasan lang ako ng kilay.

Hinawakan naman ni Nanay ang magkabilang kamay ko. “Anak, Nangako si Ysmael sa atin na mas patataasin niya ang posisyon ng Tatay mo sa talyer kapag pinayagan mo siyang ligawan ka niya. Tutulungan niya rin daw tayong mabawi ang sinangla naming lupa ng Tatay mo at ibibili pa niya tayo ng bagong sasakyan.” Masayang sabi ni Nanay.

Napakuyom ako ng kamao dahil sa inis. Mukhang sinusuhulan pa ni Ysmael ang mga magulang ko para magawa niya ang gusto niya sa akin.

“Nay, iwanan niyo po muna kami ni Ysmael. Mag-uusap lang kami.” Seryoso kong sabi kay Nanay na magsasalita pa sana.

Sa huli ay bumuntong-hininga lang si Nanay at iniwan na nga kami.

“Ano ’tong ginagawa mo?” Madiin kong sabi kay Ysmael na nginisian lang ako.

“You should be honored na liligawan kita at tutulungan ko pa ang pamilya mo kahit mahirap lang kayo.” Nagyayabang niyang sabi.

Sa inis ko ay kinuha ko ang bouquet ng roses sa lamesa at inihampas iyon sa kanya na ikinagulat niya.

“The fuck are you doing? Nag-iinarte ka pa eh nililigawan ka na nga?” Galit niyang sabi.

Umismid ako. “Sinabi ko bang ligawan mo ako? Hindi mo ba narinig ang sinabi ko kanina? Nililigawan na ako ni Jonas kaya kung gusto mo akong pagtripan pwes sa ibang babae nalang na patay na patay sa’yo kahit asal hayup ka pa!” Singhal ko.

Naubos na ang pasensya ko. Matagal akong nanahimik sa panghaharass niya sa akin at ngayon ay wala na akong pakialam kung anak pa siya ng Mayor dito sa lugar namin. Hindi ako makakapayag na maliitin lang kami ni Ysmael at suhulan dahil sa mahirap lang kami.

Tumawa siya. “Kung sa bagay, mahirap kayo kaya dapat lang na pinatulan mo rin ang isang mahirap na katulad ni Jonas pero Mirae, I can give everything you want at ayaw mo nun? Kahit papaano ay aahon na kayo sa hirap-” Hinampas ko naman sa kanya ang mga kahon na puno ng tsokolate habang umiiwas-iwas siya.

“Wala akong pakialam sa yaman niyo at kahit na kailan ay hindi ako magpapaligaw sa’yo!” Sigaw ko sa mukha niya.

Doon na siya tuluyang nagalit hanggang sa hinila niya ako at ibinagsak sa sofa ng sobrang lakas.

“Ang tapang mo, ha? Hindi ka natatakot sa akin? Pwes, matitikman mo kung paano ako magalit!” Galit na galit niyang sabi hanggang sa pumaibabaw siya sa akin at pilit kong hinahalikan.

Napaiyak na ako sa ginagawa ni Ysmael at naisigaw nalang ang pangalan ni Jonas sa sobrang takot hanggang sa namalayan ko nalang na bumagsak si Ysmael sa sahig.

Nanlaki ang mga mata ko nang makita si Jonas na sinuntok si Ysmael kaya napaupo ito sa sahig. Kaagad naman akong itinayo ni Jonas sa sofa at niyakap. Nanginginig ako sa takot ngayon.

Salamat, salamat at dumating si Jonas.

“Anong nangyayari dito?”

Sabi ni Nanay na mukhang kakalabas lang galing sa bakuran at nagulat nalang ito nang makita si Ysmael na nakaupo sa sahig habang nagdudugo ang gilid ng labi.

Kaagad niyang inalalayan si Ysmael na tumayo. Sobrang sama naman ng titig nito kay Jonas na kayakap ko.

“Hindi pa tayo tapos, peste ka! May kalalagyan ka rin.” Pagbabanta ni Ysmael kay Jonas na sobrang sama ng tingin at inis itong umalis mula sa pagkakahawak sa kanya ni Nanay saka ito padabog na lumabas mula sa bahay namin.

Hinahagod-hagod naman ni Jonas ang likod ko para matigil na ako sa pag-iyak habang si Nanay naman ay napailing nalang at muling umalis papuntang bakuran.

“Nandito na ako. Hindi ko hahayaang may masama ulit na mangyari sa’yo.”

Tumango nalang ako sa sinabi ni Jonas at ramdam ko ang kaligtasan habang nakayakap lang ako sa kanya.

Salamat

, Jonas.

---

Chapter 3

Iyak lang ako ng iyak sa mga bisig ni Jonas habang patuloy niya pa rin akong pinapatahan. Nandito kami ngayon sa parke at hindi na kami nakapasok pa sa trabaho dahil sa ginawa sa akin ni Ysmael kanina.

Alam kong nanganganib na mawalan kami ng trabaho ni Jonas pero ang sabi niya ay huwag ko na raw munang isipin iyon at pwede pa naman kaming makahanap ng ibang trabaho. Mahalaga kay Jonas ang pagtatrabaho sa Bakery dahil mas doble ang kita namin doon kumpara sa minimum wage dito sa probinsya ng San Alfonso.

Tinaasan ni Mrs. Glenda ang sweldo namin dahil mga kakilala niya kami at mabait rin siya sa amin pero sa ngayon, hindi ko na alam dahil kinalaban namin ang anak niyang si Ysmael.

Nang matigil na ako sa pag-iyak ay humarap ako kay Jonas. “Jonas, patawad kung nadamay ka pa sa gulo kanina at baka mawalan ka na ng trabaho-”

Kaagad niya akong pinatigil sa pagsasalita sa pamamagitan ng paglapat ng isang daliri niya sa labi ko.

“Huwag mo nang alalahanin ’yon, Mirae. Makakahanap pa naman tayo ng ibang trabaho. Hindi ko hahayaan na magawan ka ulit ng masama ni Ysmael. Nililigawan na kita kaya duty ko lang na protektahan at bantayan ka.” Nginitian niya ako na mas lalo pang ikinatuwa ng puso ko.

Sa lahat ng lalake ay si Jonas lang ang bukod tanging pinagkakatiwalaan ko. Panatag ang loob ko kapag kasama ko siya at alam ko sa sarili ko na mahal ko na siya. Alam ko rin na hinding-hindi niya ako bibiguin.

“Salamat, Jonas. Salamat at dumating ka sa buhay ko.” Niyakap ko siya hanggang sa naramdaman ko nalang na hinahagod-hagod niya ang balikat ko.

“Salamat rin at dumating ka sa buhay ko, Mirae. Ikaw ang pinakamagandang nangyari sa buhay ko at hindi ko hahayaan na magkahiwalay tayo.” Puno ng sinseridad niyang sabi.

Sa mga sinabi ni Jonas ay umaasa ako doon at kahit kailan ay hindi siya makakalimutan ng puso ko.

Makalipas ng isang oras ay tumambay muna kami sa parke at nag-usap tungkol sa mga bagay-bagay na hindi pa namin alam sa isa’t-isa.

“Sigurado ka bang hindi ka pa nagkakagirlfriend man lang? Ang gwapo-gwapo mo kaya tapos palagi ka pang pinagtitinginan ng mga customers natin sa Bakery.” Nakalabi kong sabi kay Jonas habang nakaakbay siya sa akin.

Natawa naman siya ng mahina sa sinabi ko. “Nagkaroon naman ako ng mga ka M.U noong nasa high school pa lang ako pero hindi pa talaga ako nagkakagirlfriend dahil nga sa wala na rin akong time pa para makipagdate. Busy rin akong mag-aral nung college dahil ang hirap rin ng kurso kong Mechanical Engineering kaya mas nagfocus ako doon. Pagkatapos kong grumaduate ay nagtake naman ako ng Pastry and Bread short course sa TESDA kaya wala na talaga akong time pa para magkagirlfriend.” Sabi niya at kinurot nito ng mahina ng ilong ko.

Tumango-tango naman ako sa sinabi niya. Nakakabilib si Jonas dahil mas nagfocus talaga siya sa future niya para sa pamilya niyang umaasa sa kanya.

“Eh ikaw, Mirae. Bakit wala ka man lang sinagot na isa sa mga manliligaw mo? ’Yung iba doon ay mayayaman katulad nalang ni..” Hindi na nito naituloy pa ang sasabihin niya at bumuntong-hininga nalang.

Hinawakan ko naman ang isang kamay ni Jonas. “Anong magagawa ko kung hindi ko sila type? At ’yung tungkol sa panliligaw sa akin ni Ysmael? Neknek niya na papatulan ko siya! Ang lakas ng loob niyang suhulan sina Nanay at Tatay para magawa niya ang balak niya sa akin. Kahit kailan ay hindi ako magkakagusto sa manyak at hambog na lalakeng iyon, no!” Nakangiwi ko pang sabi na ikinatawa naman ni Jonas.

Kinikilabutan talaga ako kung sakali mang maging boyfriend ko ang Ysmael na iyon. Masyado siyang hambog at mapangmaliit sa aming mahihirap. Kung ang ibang babaeng nagkakagusto sa kanya ay napipikot niya sa pamamagitan ng kagwapuhan at yaman nila ng pamilya niya pwes sa akin ay hindi uubra iyon.

Kay Jonas lang ako hanggang sa huli.

“Edi ang swerte ko pala na nagkagusto ka sa akin? Hindi nga ako makapaniwalang pumayag kang ligawan kita. Ang akala ko tuloy ire-reject mo rin ako katulad ng ibang nanliligaw sa’yo. Masyado ka kasing maganda para sa akin at marami akong karibal sa puso mo.” Hinawakan ni Jonas ang pisngi ko at nagulat ako nang hinalikan niya ako sa pisngi.

Sobrang namula na naman ako sa ginawa niya at may kung anong umiikot sa sistema ko na hindi ko maipaliwanag. Hindi ko na rin marinig pa ang ibang ingay na nasa paligid namin dahil rinig na rinig ko ang bilis ng tibok ng puso ko.

Nang humiwalay siya sa akin ay kaagad niya akong itinayo habang magkahawak pa rin ang isa naming kamay.

“Kumain muna tayo. Alam kong hindi ka pa nag-aalmusal.” Sabi niya.

Tumayo naman ako hanggang sa umalis na nga kami sa parke at nagtungo sa isang karinderya.

“Gusto kong heavy meal ang kainin mo para hindi ka manghina at maging malusog ka lang. Ang sexy mo kasi masyado, kung pwede lang ay patatabain nalang kita para wala nang iba pang nakakita sa’yong ibang lalake.” Naiiling niyang sabi habang pinagsasandok ako ng kanin at ulam na inorder namin.

Napansin niya kasing nakatingin sa akin ang mga lalakeng kumakain rin dito sa karinderya.

“Hayaan mo na nga sila.” Natatawa ko namang sabi.

Ngumiti lang siya sa akin pagkatapos ay nagsimula na kaming kumain. Pati sa pagkain ay ang gwapo-gwapo pa rin tignan ni Jonas. Hindi rin niya napapansin na may napapatingin sa kanyang mga babaeng customer lalo ang bantay ng karinderya na nahuhuli kong sumusulyap-sulyap sa kanya.

Masyado talagang malakas ang appeal ng lalaking ito at hindi niya iyon napapansin dahil nakatutok lang talaga siya sa akin.

“Ang sabi nga pala ni Inay na minsan ay bumisita ka sa bahay namin kapag nakalabas na siya ng Ospital sa makalawa. Ilalabas na sila ni Baby Jepoy doon at sinabi ko na rin sa kanya na nililigawan na kita.” Banggit ni Jonas bago ito uminom ng tubig mula sa baso.

“Talaga? Sige, pakisabi kay Inay Rosie na makakaasa siya sa akin.” Sabi ko.

Mabuti nalang at tanggap ni Inay Rosie na nililigawan ako ni Jonas. Kilala ko si Inay Rosie dahil talagang mabait iyon katulad nalang rin ni Jonas. Sa kanya namana ni Jonas ang pagiging marespeto at mabait nito.

Tumango si Jonas hanggang sa habang kumakain pa rin kami ay ramdam kong nakatitig lang siya sa akin. Tila nailang naman ako dun.

“M-may dumi ba ako sa mukha?” Tanong ko.

Naiiling na ngumiti lang siya. “Hindi lang talaga ako makapaniwalang nasa harapan na kita ngayon, Mirae. Hindi na ako makapaghintay na sagutin mo ako.” Seryoso niyang sabi.

Napangiti ako sa sinabi niya at pigil na naman ang kilig na nararamdaman ko.

Nang matapos na kaming kumain ay siya na ang nagbayad ng lahat ng kinain namin. Nag-insists pa akong magbabayad rin pero pinigilan niya ako at sinabi niyang siya na ang gagastos sa lahat tutal ay nililigawan na niya ako. Hindi ko naman siya napigilan dahil iyon ang gusto niya.

Magkahawak kami ng kamay at naglalakad papunta ulit sa parke. Ayoko munang umuwi dahil paniguradong kakausapin ako ni Nanay tungkol sa nangyari kanina sa bahay.

Habang naglalakad kami ni Jonas ay may isang gwapo at kasing tangkad lang ni Jonas ang naglalakad patungo sa direksyon namin at may kasama itong isa rin’g gwapong lalake. Nag-uusap lang sila ng seryoso at alam kong hindi sila taga rito sa amin. Mukha pa silang mayayaman dahil sa mga brand na suot nilang damit, sapatos at relo.

“Bro, ’di ba ayaw ng Mommy mo na makipagkita ka pa dun sa totoo mong Tatay? I’m sure that Tita Eirie will be mad because of that.” Sabi nung isang lalake.

“She can’t do anything about that, Andy. I want to see my real father.” Matigas namang sabi nung isa.

Nang makasalubong namin sila ay sabay silang dalawa na napatingin sa amin ni Jonas. Bigla ay nakaramdam ako ng kakaiba nang tumingin sa akin ’yung gwapo at matangkad na lalake na may seryosong tindig.

Kaagad namang napansin ni Jonas na tinitignan ako nung dalawang lalake kaya dali-dali niya akong hinila hanggang sa makalayo na kami sa kanila.

Tila may kaba at takot akong naramdaman sa paraan ng

pagtitig

sa akin ng lalakeng iyon.

Tumigil kami ni Jonas sa isang bench at umupo kaming dalawa dun. Tahimik lang siya habang nakatingin sa akin. May gusto siyang sabihin pero hindi niya masabi.

“May problema ba, Jonas?” Tanong ko.

Nakita ko naman ang pag-igting ng panga niya at pagkuyom ng kamao. Para bang galit siya.

“Mirae, pasensya na kung mahirap lang ako.” Bigla ay napayuko siya at malungkot ang tono niya nang sabihin iyon.

“Ano bang sinasabi mo, Jonas? Wala naman akong pakialam kung mahirap ka lang. Pareho lang naman tayong mahirap, e.” Sabi ko naman.

Tumingin siya sa akin. “’Yung nakita kong tinitignan ka nung dalawang lalake, bigla ay nakaramdam ako ng insecurities sa kanila. Ang gagwapo nila at mukha pang mayayaman. Mukha pa silang interesado sa’yo.” Bumuntong-hininga siya at pinaglaruan ang mga kamay niya.

Napailing nalang ako at hinapit sa bewang si Jonas na ikinahinto pa niya. Ipinatong ko ang ulo ko sa balikat niya.

“Ano naman kung mayayaman sila? Papatulan ko ba ’yon e, may gwapong Jonas na nga ako sa harapan ko?” Kunwari’y naglulungkot-lungkutan kong sabi.

Napangiti naman si Jonas dun at muli nitong kinurot ang ilong ko. Trip na trip niya talaga ang ilong ko palibhasa kasi ay matangos ito at mahaba pa.

“Alam mo talaga kung paano mo mapapalubag ang loob ko, no? Sa akin ka lang talaga, Mirae. Huwag na huwag kang magpapaligaw sa iba.” Hinalikan naman niya ang isang kamay ko.

“Opo. Promise, Sir Jonas! Sa’yo lang ako magpapaligaw at wala nang iba pa.” Sabi ko at itinaas pa ang isang kamay ko na parang nanunumpa.

Natawa siya at masuyo nitong hinaplos ang buhok ko.

“Mahal na mahal kita. Sisiguraduhin kong magiging tayo pa rin sa huli.”

Napangiti nalang ako sa sinabi niya at sinulit ang oras na magkasama kami. 7pm na nang mapag-isipan ni Jonas na umuwi na kami dahil maggagabi na. Kahit ayoko pang umuwi ay kinakailangan na dahil baka nag-aalala na rin sa akin sina Nanay at Tatay.

Nang nasa tapat na kami ng bahay at maihatid na ni Jonas ay nagpaalam na siya sa aking uuwi na at didiretso ito sa Ospital kung saan ay naka confine pa doon sina Inay Rosie at Baby Jepoy. Nagpaalam na siya sa akin at sinabi na tatawagan niya ako mamaya sa cellphone ko.

Nang makapasok na ako sa loob ng bahay ay naabutan ko sina Nanay at Tatay na nakaupo sa sofa at mukhang hinihintay nila ako.

Mukhang malungkot si Tatay base sa ekspresyon ng mukha niya.

“Tay, may problema po ba kayo?” Tanong ko at nilapitan siya.

“Anak, tinanggal na ako sa trabaho ko.” Tila nanghihina niyang sabi.

Nagulat naman ako dun. “P-Pero bakit po?”

Tumingin naman ako kay Nanay at nagulat nalang ako nang nakatitig ito sa akin ng masama.

“Tinatanong mo pa ’yan, Mirae? Malamang ay dahil ito sa pagtanggi mong ligawan ka ni Ysmael at sa pagsuntok sa kanya ng manliligaw mong si Jonas.”

Napahinto naman si Tatay dun at tumingin ito kay Nanay. “Anong sinasabi mo, Cely? Nililigawan ng hambog na batang ’yon si Miraela? Saka bakit sinuntok ni Jonas iyon?” Naguguluhan namang tanong ni Tatay.

Mukhang hindi niya alam ang nangyari kanina. Alam na niyang nililigawan na ako ni Jonas pero hindi niya alam na pati si Ysmael ay nanliligaw na rin sa akin.

“Nagpunta kaninang umaga dito si Ysmael at sinabi niya na kapag pumayag tayong ligawan niya si Mirae ay mas patataasin niya ang posisyon mo sa talyer pati na rin ang pagtulong niya para mabawi sa atin ang lupang sinangla natin. Kaya ka siguro natanggal sa trabaho ay dahil sa ginawa ng Jonas na iyon kay Ysmael na pagsuntok sa kanya!” Galit na sabi ni Nanay.

Napaiyak na ako dahil ngayon ko lang ulit nakitang magalit si Nanay ng ganito.

Napatayo naman mula sa pagkakaupo sa sofa si Tatay at napailing ito ng paulit-ulit. “Ayan ang huwag mong hahayaang mangyari, Cely. Hindi ko gusto ang Ysmael na iyon para sa anak natin at hindi ko hahayaang masuhulan tayo ng batang iyon para lang makuha niya si Miraela. Mas panatag ang loob ko kung si Jonas ang makakatuluyan niya. Maghahanap nalang ako ng ibang trabaho kaysa naman mapunta siya sa demonyong lalakeng iyon!” Galit na rin na sabi ni Tatay.

“Macario, maging praktikal ka naman minsan. Oo, gusto ko si Jonas para kay Miraela pero alam kong hindi niya mabibigyan ng magandang kinabukasan ang anak natin. Kulang pa ang kinikita ni Macky sa Dubai para sa ating pamilya. Kung si Ysmael ang makakatuluyan niya ay siguradong aahon tayo sa hirap!”

Hindi ko na kayang marinig ang pagtatalo nila. Nasasaktan ako, nasasaktan ako sa maaari pang sabihin ni Nanay.

“At anong gusto mo? Ang mapakasalan ni Miraela ang Ysmael na iyon? Cely, alam natin kung gaano kademonyo ang batang iyon dahil sa ginawa niyang pambubugbog kay Macky noon. Gusto mo bang manganib ang buhay ni Miraela sa lalakeng iyon?”

Ramdam ko ang galit ni Tatay. Natutuwa ako dahil kahit papaano ay naiintindihan niya ako. Pero si Nanay, hindi ko alam kung bakit siya nagkakaganito. Marahil ay sawa na siya sa kahirapang nararanasan namin.

Hindi ko na kinaya pa ang pagtatalo nila kaya tumakbo na ako papunta sa kwarto ko at isinarado ang pintuan.

Doon ko ibinuhos ang luha ko dahil sa bigat na nararamdaman ko. Nag-aaway na sina Tatay at Nanay nang dahil sa akin. Nawalan pa ng trabaho si Tatay dahil sa nangyari kaninang umaga sa amin nila Ysmael at Jonas.

Jonas, kailangan kita ngayon dahil hindi ko na alam ang gagawin ko.

---

Chapter 4

Kinabukasan ay sabay na kaming pumasok ni Jonas sa Bakery dahil maaga kaming pinatawag ni Mrs. Glenda para makausap. Siguro ay baka tatanggalin na niya kami ni Jonas sa trabaho dahil sa ginawa namin kay Ysmael at nakahanda na kami doon.

Bago ako umalis ng bahay ay hindi ko muna kinausap sina Nanay at Tatay dahil masama pa rin ang loob ko sa pagtatalo nila. Ayoko na munang mapag-usapan at isipin pa iyon.

Ngayon ay kaharap namin si Mrs. Glenda na may seryosong tingin sa amin at katabi naman nito si Ysmael na sobrang sama ng tingin sa amin. Napansin ko na may band aid ang parteng gilid ng labi niya at alam ko na dahil ito sa pagsuntok sa kanya ni Jonas.

“Jonas, why did you hurt my son? Ni hindi ko nga siya sinasaktan tapos ikaw pa ang may ganang manakit sa kanya?” Galit na sabi ni Mrs. Glenda kay Jonas.

“Mrs. Glenda, hindi ko po sasaktan si Ysmael kung wala siyang ginawang masama kay Mirae-”

“I get it. Sinabi na sa akin ng anak ko na nililigawan niya si Mirae tapos ikaw naman daw ay nagselos at nagalit dahil nililigawan mo rin si Mirae?” Sarkastiko nitong sabi na ikinagulat ko.

Nang mapatingin ako kay Ysmael ay nginitian niya lang ako ng mapang-asar. Mukhang binabaliktad niya ang sitwasyon at kahit anong paliwanag siguro ang sabihin namin kay Mrs. Glenda ay hindi siya makikinig dahil mas kakampihan niya pa rin ang unico hijo niya.

Napayukom ng kamao si Jonas dahil sa sinabing istorya ni Ysmael kay Mrs. Glenda kaya kaagad kong hinawakan ang isang kamay nito upang kumalma siya.

“Wala hong katotohanan ’yan, Mrs. Glenda. Kilala niyo po ako at hinding-hindi po ako mananakit ng isang tao kung wala ako sa katwiran.” Madiing sabi ni Jonas.

Bigla namang tumawa si Ysmael at humalukipkip ito. “So, you’re saying that I’m lying to my own mother? You’re only an employee here at wala kang karapatang saktan ako dahil lang sa nililigawan ko rin si Miraela.”

Kung pwede lang ay kanina pa sana nasunog ang budhi nitong si Ysmael dahil sa galing niyang magsinungaling at baliktarin ang sitwasyon. Alam niyang wala kaming laban sa kanya at sa huli ay hindi pa rin kami paniniwalaan ni Mrs. Glenda.

Hindi na sumagot pa dun si Jonas at ramdam ko ang galit niya pero pinipigilan niya lang iyon.

Bumuntong-hininga naman si Mrs. Glenda. “I’m so disappointed to the both of you kaya wala na akong ibang magagawa kundi ang alisin kayo sa trabaho. Saktan niyo na lahat ’wag lang si Ysmael! Naging mabait ako sa inyong dalawa, Mirae at Jonas pero binigo niyo ako.” Mariing sabi ni Mrs. Glenda.

“Sorry po.” Sabi ko nalang.

“Close the Bakery right now. Maghahanap na ako ng ibang ipapalit sa inyo. Ipapadala ko nalang ang huling sweldo niyo sa tauhan ko.”

Napailing nalang si Mrs. Glenda at kaagad na itong nagtungo sa kotse niya pagkatapos ay pumasok na ito sa loob. Ilang segundo lang ay nakaalis na ang sasakyan niya kaya kaming tatlo nalang nila Jonas at Ysmael ang naiwan dito sa Bakery.

Tinignan ko ng masama si Ysmael at hindi ko na napigilan pa ang pagtulo ng luha ko.

“Ano, masaya ka na? Pinatanggal mo sa trabaho si Tatay tapos ngayon naman ay nawalan kami ng trabaho ni Jonas dahil sa ginawa mo sa akin? Ganyan na ba talaga kasama ang ugali mo, Ysmael?” Galit kong singhal sa kanya.

Nagkunwari naman itong parang maiiyak sa sinabi ko. “Ow, I’m sorry to hear that, Mirae. Pero masyado ka kasing pakipot at palaban. It’s your fault anyway kung bakit pareho kayong nawalan ng trabaho ng soon to be boyfriend mong isa rin’g dukha-”

Nanlaki bigla ang mata ko ng sugurin ni Jonas si Ysmael at muli itong sinuntok sa mukha dahilan para matumba si Ysmael at mahulog ito sa sahig.

“What the? Gusto mo bang sirain ang mukha ko? Alam mo bang mas mahal pa sa buhay mo ang pagpapagawa sa mukha ko kung sakaling pumanget ako?” Sigaw ni Ysmael kay Jonas habang nakasapo ito sa mukha niyang nasuntok.

Si Jonas naman ang tumawa sa sinabi niya. “Sabihin nalang nating ’yan ang nararapat para sa mga katulad mong ang akala e, pag-aari at kaya nang kontrolin ang lahat. Wala ka pa rin talagang pagbabago, Ysmael. Kahit noong mga bata palang tayo ay lumaki ka na talagang isang gago at sinungaling. Alam mo, hindi naman ako takot kung mayaman ka o anak ka ng isang Mayor pero kailangan ko lang talaga ng pagkakakitaan para sa pamilya ko kaya pinakikisamahan kita. Ngayong tinanggal na kami ni Mrs. Glenda sa trabaho ay hindi na ako matatakot sa’yo.” Ngumisi si Jonas na mas ikinagalit pa lalo ni Ysmael.

Napangiti nalang ako dahil sa ginawa niya.

“Nagmamalaki ka na ngayon, Jonas? Hindi mo ako kilala, lahat ng gusto ko ay nakukuha ko kaya hindi ako papayag na makuha mo sa akin si Mirae! Matakot ka na hangga’t wala pa akong ginagawang masama sa’yo!” Pagbabanta naman ni Ysmael at pilit itong tumatayo mula sa pagkakabagsak niya sa sahig.

“Magbanta ka na hangga’t kaya mo pero hindi ko hahayaang makuha mo sa akin si Mirae. Ang pagsuhol lang ba sa mga magulang ni Mirae ang kaya mo para makuha mo siya? Ayan ang klase ng galawang duwag!” Nakangising sabi ni Jonas.

Hindi ako makapaniwala na kaya nang sagutin ni Jonas si Ysmael at hindi siya natatakot dito. Nakikita ko na kaya niya akong ipagtanggol sa lahat alang-alang sa kapakanan ko. Hinding-hindi ako nagsisisi na pumayag akong ligawan niya ako.

“Tsk! Nagmamatapang ka na ngayon? Sa ating dalawa ay ako ang hamak na mas gwapo, mas mayaman at mas makapangyarihan kaya matakot ka na kapag nakaganti na ako sa’yo. Sisiguraduhin kong madudurog ka at masisira sa lahat!” Pagbabanta pa ulit ni Ysmael.

Umiling nalang si Jonas saka ito bumaling sa akin at pinunasan ang mga luha ko. “Huwag kang mag-alala, poprotektahan kita sa abot ng makakaya ko.” Masuyo niyang sabi.

Ngumiti nalang ako at tumango sa sinabi niya. Hinawakan niya ulit ang isang kamay ko at akmang aalis na sana kami nang biglang magsalita si Ysmael.

“Nagkamali ka ng binangga, Jonas. Pagsisisihan mo ang ginawa mo sa akin hayup ka!” Sigaw nito.

Lumingon naman sa kanya si Jonas at nginitian niya lang ito. “Nakahanda na ako, Ysmael at hindi ako natatakot sa’yo.” Saka siya muling humarap sa akin at tuluyan na naming iniwan si Ysmael na nagmumura at nagsisisigaw.

Bahala na siyang magsara ng Bakery tutal ay pag-aari naman iyon ng Mommy niya.

“Gusto mo bang pumunta tayo sa bahay?” Tanong ni Jonas sa akin.

“Sige, saka ayoko pang umuwi dahil ayoko lang na marinig ulit na nagtatalo sina Nanay at Tatay.” Malungkot ko namang sabi.

Naikuwento ko na kay Jonas ang pagtatalo nina Nanay at Tatay at maging pati na rin ang pagkakatanggal ni Tatay sa talyer dahil sa ginawa ni Ysmael.

“Mirae, pasensya ka na kung natanggal sa trabaho ang Tatay mo pero kung hindi ko kasi nilabanan si Ysmael ay baka tuluyan ka na niyang maangkin. Hindi ko hahayaan na mangyari iyon sa’yo.” Seryosong niyang sabi habang naglalakad kami papunta sa bahay nila.

“Naiintindihan ko, Jonas. Pinagtanggol mo lang ako at maraming salamat dahil kung hindi mo ginawa iyon ay baka nga tuluyan na akong napagsamantalahan ni Ysmael.” Nginitian ko siya para hindi na siya mag-alala pa.

Ngumiti lang naman din siya sa akin hanggang sa makarating kami sa bahay nila at pumasok na kami sa loob. Simple lang ang bahay nila Jonas at hindi rin ito kaaganong kalakihan pero malinis naman.

Mukhang maayos at malinis sa kagamitan si Jonas dahil kahit sa trabaho ay malinis ito at maayos tignan. Lahat na yata ng magandang katangian ay nasa kanya na kaya napapangiwi ako sa sinabi ni Ysmael kanina na mas lamang siya kay Jonas e, kung sa ugali at asal palang ang labanan ay talong-talo na siya.

Pinaupo naman ako ni Jonas sa maliit nilang sofa.

“Si Kian ang nagbabantay kina Inay at Baby Jepoy sa Ospital ngayon. Bukas ay ako ulit ang magbabantay sa kanila at pwede na silang madischarge sa isang araw.” Sabi niya.

Si Kian ay alam kong nakababatang kapatid iyon ni Jonas. Mas bata lang ito kay Jonas ng dalawang taon at nag-aaral pa ng kolehiyo.

Tumango ako. “Hindi ako makapaniwalang nasagot mo si Ysmael kanina. Sa sobrang takot ang mga tao sa kanya ay walang kumakalaban sa kanya, Jonas. Pero paano nalang kapag napahamak ka nang dahil sa akin?” Nag-aalala kong sabi.

Hinawakan naman ni Jonas ang isang kamay ko at hinalikan ang likod ng palad ko. “Kaya kong harapin ang panganib maprotektahan lang kita, Mirae. Hangga’t nabubuhay ako ay hindi ko hahayaang maagaw at makuha ka niya sa akin. Ngayon lang ako naglakas ng loob na ligawan ka kaya hindi ko sasayangin ang chance na ibinigay mo sa akin.” Hinaplos niya ang pisngi ko at tinitigan mula sa mga mata ko.

Iyong puso ko, sobra na naman sa bilis ang pagpintig ngayon. Mahal ko na nga siya at alam kong gagawin ang lahat ni Jonas para lang maprotektahan at mabantayan niya ako laban kay Ysmael. Sobrang natutuwa ako at hindi lang ako makapaniwala na may isang lalake na kayang isugal ang lahat para sa akin.

Ito na siguro ang tamang pagkakataon para sagutin ko na siya.

Huminga ako ng malalim.

“Jonas, sinasagot na kita.”

Bigla ay tila napahinto at napatitig lang si Jonas sa akin dahil sa sinabi ko.

“Jonas, ang sabi ko ay sinasagot na kita.” Pag-ulit ko pero ganon pa rin ang reaksyon niya.

Napalabi naman ako. “Narinig mo ba ako? O baka ayaw mo lang-”

Nanlaki ang mga mata ko nang bigla akong kabigin ni Jonas at hinalikan sa labi.

Si Jonas. Siya ang first kiss ko!

Ang akala kong ilang segundo lang na halik niya sa akin ay mas lalo pang tumagal. Bigla ay naramdaman ko nalang na gumagalaw ang labi niya kaya napabuka ako ng bibig hanggang sa sinasabayan ko ang mga halik niya.

Nakikita ko lang kung paano humalik ang magpartner sa napapanood kong teleserye sa TV kaya ayon ang ginawa ko.

Kumakabog ang dibdib ko at sobrang tuwa ang nararamdaman ko. Hindi ko aakalain na sasaya pa ako ng ganito. Para bang ayoko nang matapos pa ang araw na ito.

Nang matapos ang ilang minuto ay biglang huminto sa paghalik si Jonas sa akin saka nito pinagdikit ang noo namin. At hindi ko inaasahan na nangilid na ang mga luha niya.

“Ang saya ko ngayon, Mirae dahil girlfriend na kita. Sobrang saya ko…” Nakangiti niyang sabi.

Pinunasan ko naman ang nangingilid niyang luha. “Oo, girlfriend mo na ako, Jonas. Mahal na mahal kita.” Nakangiting banggit ko.

Tila natulala na naman siya sa sinabi ko pero ’di kalaunan ay bigla nalang siyang tumayo at sumigaw.

“Girlfriend ko na si Miraela Albañez at mahal niya daw ako! Yes!” Sigaw niya.

Natawa nalang ako sa ginawa ni Jonas hanggang sa hinila niya ako patayo at niyakap.

“Mahal na mahal rin kita, Mirae. Gagawin ko ang lahat para maging isang mabuting boyfriend sa’yo. Hinding-hindi tayo maghihiwalay.” Sabi niya.

Niyakap ko nalang pabalik si Jonas at dinama ang higpit ng yakap niya.

Mahal na mahal ko siya at kahit kailan ay hinding-hindi kami maghihiwalay.

Hindi ko rin siya makakalimutan kahit ano pa man ang mangyari sa aming dalawa.

---

#Good morning :)

Chapter 5

Nalaman na nina Nanay at Tatay na girlfriend na ako ni Jonas dahil kagabi ay inihatid ako ni Jonas sa bahay at kaagad rin niyang sinabi iyon sa mga magulang ko. Hindi naman tumutol pa si Tatay do’n dahil kung ano daw ang naisin ng puso ko ay susuportahan niya ako habang si Nanay naman ay walang imik nung malaman iyon. Hindi ko alam kung tanggap ba niya ang relasyon namin ni Jonas o hindi pero sa nakikita ko naman ay okay lang iyon sa kanya. Hindi ko na rin muna inaalala pa ang pagtatalo nila ni Tatay nung isang araw dahil masaya naman ako ngayon. Sinabi na rin namin na natanggal na kami mula sa Bakery at naiintindihan na nila kung bakit.

Alam na ng Inay, Itay at mga kapatid ni Jonas na girlfriend na niya ako. Pagkatapos makalabas mula sa ospital sina Inay Rosie at Baby Jepoy ay kaagad pinaalam iyon ni Jonas sa pamilya niya. Hindi rin sila tumutol sa relasyon namin at botong-boto daw talaga sila sa akin noon pa para kay Jonas kahit hindi pa ako nito nililigawan. Alam na daw kasi kaagad nila na may gusto sa akin si Jonas dahil palagi pala nitong sinasabi iyon sa pamilya niya.

Ito ang unang beses na nagkaboyfriend ako at masaya ako na si Jonas rin ang first kiss ko. Hindi ko pa rin talaga mapigilang hindi kiligin kapag naaalala kong hinalikan niya ako.

Nagpabango at nagpaganda ako ngayon dahil ang sabi ni Jonas ay magdi-date daw kami sa mall. Sinuot ko pa ang pinakamagandang dress na nabili ko last year sa ukay-ukay na hindi ko pa nagagamit at doll shoes naman na nabili ko sa tiangge nung magsale ito. Nilugay ko lang ang natural kong malamais na kulay na buhok habang naglagay ako ng kaunting liptint sa labi na ibinigay sa akin ni Nanay. Pagkatapos nun ay nakahanda na ako.

Ganito pala ang pakiramdam ng isang in love. Para akong lumulutang sa ere dahil sa saya at gaan ng nararamdaman ko.

“Aba, ang ganda-ganda naman ng anak ko ngayon.”

Napalingon ako sa nagsalita at nakita kong nakangiti si Tatay sa akin habang naglalakad ito papunta sa pwesto ko.

Napangiti naman ako sa sinabi ni Tatay. “May date po kami ngayon ni Jonas, e.” Sabi ko.

Tumango ito sa sinabi ko at kaagad na naupo sa maliit naming sofa.

“Nakikita ko naman na napakabuting bata ang anak ni Rosie at bagay na bagay rin kayo dahil talagang napakakisig nun at masipag pa. Kung sinuman ang magustuhan mo, anak ay nandito lang kami palagi para sa’yo.” Seryosong sabi ni Tatay.

“Salamat po, Tay.” Nakangiting sabi ko.

“Anak, pasensya ka na kung may hindi man nasabing maganda ang Nanay mo. Gusto lang naman niyang umahon tayo sa kahirapan kaya naiisip niyang ipagkasundo ka kay Ysmael pero hindi ako makakapayag doon. Makakahanap pa rin ako ng ibang trabaho kahit pinatanggal na niya ako sa talyer. Ang mahalaga ay masaya ka ngayon sa lalakeng totoo mong iniibig.”

Sa sinabi ni Tatay ay may kung anong humaplos sa puso ko.

Talagang mahal na mahal niya ako bilang anak niya at sinusuportahan niya ako sa lahat ng gusto ko. Lumapit ako kay Tatay at niyakap siya.

“Maraming salamat po, Tay. Ipapangako ko pong magiging masaya kami ni Jonas.” Hinaplos naman ni Tatay ang balikat ko.

“Itong magandang anak ko talaga. Oh siya’t mag-ayos ka na dahil baka malate pa kayo ni Jonas sa date niyo. Ako ay magpupunta na sa bayan para maghanap doon ng trabaho.” Kaagad naman akong inilayo ni Tatay sa kanya na ikinatawa ko nalang.

“Sige, Tay. Bye na po!” Masaya ko pang sabi at kinawayan nalang si Tatay na natawa sa ginawa ko hanggang sa lumabas na ako mula sa bahay at hihintayin si Jonas mula dito.

Ilang minuto lang ay nakarating na rin siya hanggang sa mapatulala nalang ako sa ayos niya. Nakasuot ito ng isang plain black polo long sleeves, jeans at puting rubber shoes. Medyo magulo pa nga ang buhok nito at basa pa, halatang kakaligo lang. Kahit simple lang kung manamit si Jonas ay nakaw atensyon pa rin siya. Talagang napakagwapo niya ngayon.

“A-ang ganda mo, Mirae…” Nakangiti niyang sabi saka nito hinawakan ang isang kamay ko at pinagsalop ito. Nakatitig pa siya sa akin habang nakangiti.

“Ikaw. Ang gwapo mo rin ngayon, Jonas.” Nahihiyang sabi ko naman.

“Hays, sigurado akong pagtitinginan ka na naman ng mga lalake mamaya pero sorry nalang sila dahil may ubod ng gwapo kang kasama ngayon na lalabanan sila kapag inagaw ka nila sa akin.” Pagbibiro pa ni Jonas na ikinatawa ko.

“Sige, ikaw na ang gwapo! Tara na nga at umalis na tayo.” Natatawa kong sabi at nauna nang maglakad.

Nakangiti nalang siyang sumunod sa akin hanggang sa naglakad na kami papuntang paradahan ng tricycle. Mahigit sampung minuto rin ang biyahe ng tricycle papuntang mall bago kami makarating doon.

Nang makarating na kami sa loob ng mall ay ramdam na ramdam ko talagang pinagtitinginan kami ni Jonas. Mapababae man o lalake ay napapasulyap sa amin sa tuwing naglalakad kami. Hindi nalang namin pinapansin iyon at nagfocus nalang sa unang pagdi-date namin. Kumain lang kami sa Jollibee, nanood ng isang palabas sa sinehan at pagkatapos nun ay nagkwentuhan.

Tinanong ko pa siya kung saan niya nakuha ang pangdate namin at sinabi naman nitong sa ipon daw niya at huwag ko nang isipin pa iyon. Gusto ko sanang maghati kami sa gastos ng date namin pero ayaw niya dahil duty niya raw na gastusan ako. Sa mapilit siya ay hinayaan ko nalang at inenjoy nalang ang date naming dalawa.

Mahigit na apat na oras rin kaming nasa mall ni Jonas hanggang sa napagdesisyunan namin na lumabas na sa loob at magtungo sa parke na malapit lang rin dito.

Masaya ako dahil kasama ko ang lalakeng pinakamamahal ko. Ini-imagine ko na nga ang future namin kapag kasama ko na siya at nakatira na kami sa iisang bubong.

Pakiramdam ko kasi ay si Jonas na talaga ang para sa akin hanggang sa huli.

Nakaupo kami ni Jonas sa isang bench dito sa parke habang pinagmamasdan namin ang paligid. Walang masyadong tao pero may mga tao pa rin na naglalakad at namamasyal dito.

Nakahawak pa rin siya sa isang kamay ko at hanggang ngayon ay hindi pa niya ito binibitawan. Siyempre, masaya naman akong ginagawa ni Jonas iyon at kinikilig pa rin dahil kasama ko siya.

“Mirae, alam mo bang gusto kong maging isang sikat at hinahangaan na Engineer balang araw?” Nakangiting banggit ni Jonas habang pinagmamasdan ang mga tao sa paligid.

“Hmm.. Mechanical Engineering ang tinapos mong Kurso sa kabilang bayan, ’di ba?” Tanong ko naman.

Tumango siya at humarap sa akin habang nakangiti. “Gusto kong maging isang successful Engineer para kahit papaano ay maiangat ko mula sa kahirapan ang pamilya ko. Marami na kaming magkakapatid at hindi na rin kaya nina Inay at Itay ang itaguyod kami dahil sa lumalaki na rin ang mga kapatid ko.” Sabi naman niya.

Talagang mahal na mahal ni Jonas ang pamilya niya. Palagi niya kasi itong inaalala at isinasama sa mga pangarap niya.

“Alam ko namang kaya mo ’yan, Jonas. Ikaw pa ba?” Sabi ko na proud pa.

Napangiti ito sa sinabi ko at naramdaman ko nalang na mas lalo pang humigpit ang pagkakahawak niya sa kamay ko.

“Gusto kong pati ikaw ay kasama rin sa mga pangarap ko, Mirae. Hindi ko hahayaan na aangat ako nang wala ka. Alam mo bang ikaw na ang gusto kong mapangasawa?”

Sa biglang sinabi niya ay kaagad namang namula ang buong mukha ko do’n. Humarap siya sa akin na may seryosong tingin at tinitigan ako mula sa mga mata ko.

“Promise ko sa’yo, kapag naging isang Engineer na ako ay papakasalan na kita at magkakaroon tayo ng maraming anak.” Mas lalo pa yatang dumoble ang pamumula ng mukha ko sa sinabi niya.

“Marami? Gaano karami?” Nahihiya ko namang tanong.

Kunwari pa itong nag-isip bago muling nagsalita. “Hmm, bumuo tayo ng isang basketball team!”

Natawa naman ako. “Aba! Parang ikaw ang manganganak sa ating dalawa kung makapagdemand ka, ah? Ang hirap kayang manganak!”

Si Jonas naman ang natawa sa sinabi ko. “Oh sige, basta kung ano nalang ang ipagkaloob ng Diyos ay iyon nalang ang tatanggapin natin.”

“Haha! Okay po, Mister!” Sabi ko na ikinabigla ni Jonas.

Natawag

ko pala siyang Mister?

Nakakahiya

!

Bago pa ako nakapag-react sa huling sinabi ko ay bigla akong kinabig ni Jonas at hinapit sa bewang ko. Ipinatong rin niya ang ulo ko sa balikat niya.

“Mahal na mahal kita.”

Ang sarap sa pakiramdam na marinig ang mga salitang iyon mula kay Jonas. Ramdam na ramdam ko ang pagmamahal niya sa akin.

“Mahal na mahal rin kita.” Sagot ko naman na ikinangiti niya.

Hinaplos-haplos naman nito ang buhok ko.

“Alam mo ba, noong bata palang ako ay may sinabi sa akin noon si Inay na tumatak na sa isip ko.” Sabi niya.

“Ano naman ’yon?” Nakalabi kong tanong habang pigil ang kilig.

“Ang sabi niya ay makakalimot daw ang isipan pero ang puso ay hindi. Maaaring mabura ang alaala pero ang alaala na dulot ng saya at pagmamahal ay hinding-hindi mabubura sa puso mo. Kaya kung sakaling mawala man ang alaala nating dalawa ay alam kong gagawa ang tadhana ng paraan para muli tayong magtagpo sa pamamagitan ng puso natin.” Sabi nito.

Namangha naman ako sa sinabi ni Jonas at may punto siya do’n.

“Tama ka naman pero bakit mo naman nabanggit ’yan, Jonas? Iiwan mo na ba ako kaagad at kakalimutan?” Nagtatampo kong tanong kunwari.

Natawa naman siya at pinisil ang ilong ko. “Hindi ah. Nabanggit ko lang ’yon in case of emergency pero papayag ba akong magkahiwalay tayo at hindi na maalala ang isa’t-isa? Hangga’t kasama mo ako ay tayo pa rin hanggang sa huli. Bumubuo na nga ako ng pangarap para sa ating dalawa, e.”

Napakaswerte ko kay Jonas. Ako rin, gusto kong bumuo ng mga pangarap ko kasama siya.

“Ako rin, Jonas. Gusto kong bumuo ng pangarap ko kasama ka. Walang iwanan ah?” Humarap ako sa kanya at nag-akmang magpo-promise finger.

Ngumiti siya at tinanggap ang promise finger ko.

“Oo, Mirae. Walang iwanan. Tayo pa rin hanggang sa huli.”

Jonas, hinding-hindi kita iiwan. Sa’yo lang ang puso at

isipan

ko.

---

Chapter 6

Isang linggo na ang nakakalipas simula nang maging kami ni Jonas. Maganda at maayos naman ang relasyon naming dalawa. Masaya ako dahil siya ang nakatuluyan ko at nakakatuwa lang na sobra siyang nag-eeffort para sa akin.

Nang matanggal na kami sa trabaho sa Bakery ay sa kabutihang palad ay nakahanap kami ng trabaho sa isang factory ng mga noodles at pareho kaming nakuha doon. Hindi naman ito gaanong malayo sa tinitirhan namin kaya nakakatipid pa kami sa pamasahe.

Ang boyfriend ko ay katrabaho ko pa rin at sabay pa kaming umaalis at umuuwi ng bahay. Masaya lang ako dahil palagi ko siyang nakikita at nakakasama. Tama nga ang sinabi ni Tatay na mas motivated ka sa trabaho mo kapag nakikita at nakakasama mo ang taong mahal mo. Nang mag 5pm na ay natapos na ang duty namin ni Jonas sa factory. Kaagad ko naman siyang hinila sa Mamang nagtitinda ng fishball na nasa labas lang ng kalsada.

“Mister, gusto ko nito!” Masayang sabi ko kay Jonas na itinuro ang stall ng fishball at natawa nalang ito sa ginawa ko.

Since nadulas ako sa pagbanggit ng ‘Mister’ nang nagkausap kami ay iyon na talaga ang pinanindigan kong call sign namin habang ang tawag naman niya sa akin ay Misis. Hindi pa kami ikinakasal pero nagtatawagan na kami ng ganon pero hindi bale dahil bet na bet ko naman iyon.

“Sige, kumuha ka lang ng kahit ilang gusto mo.” Sabi naman ni Jonas at nag-umpisa na rin itong tumusok ng mga fishballs at kikiam na niluluto ng tindero.

“Okay!”

Napangiti ako at kumuha nalang rin ng mga nais kong kainin. Nang matapos na kaming makapagbayad ay kaagad naming kinain ni Jonas ang mga binili namin at minsan ay sinusubuan pa niya ako habang kumakain kami.

Ang sweet talaga ng lalakeng ito kahit na kailan.

“Ang lakas mo talaga kumain, Mirae pero hindi ka naman nataba.” Nakangiting sabi ni Jonas pagkatapos akong abutan ng buko juice na palamig.

“Ganon talaga ang pinagpala!” Pagbibiro ko naman.

“Sa sobrang pinagpala ka ay marami tuloy akong karibal sa’yo.” Naiiling niyang sabi.

“Ikaw rin naman, e. Marami kayang babae ang napapatingin sa’yo dahil sige, gwapo ka na.” Sabi ko.

Pinunasan naman ni Jonas ang amas na nasa bibig ko ng panyo niya. “Gwapong sa’yo lang kakana.” At kinindatan niya ako dahilan para mamula ang mukha ko.

Napansin ko naman na napatawa ang dalawang babae na nasa likuran namin dahil sa sinabi ni Jonas na narinig nila kaya hiyang-hiya akong hinigit na siya papalayo sa nagtitinda ng fishball.

“Jonas naman, nakakahiya at narinig kanina ng mga nasa likuran natin ang sinabi mo!” Hiyang-hiya kong sabi.

Inakbayan naman niya ako. “Ano naman? Huwag mo na nga silang isipin at umuwi na tayo pero patambay muna ako sa bahay niyo, ah? Gusto ko kasing makabonding si Tito Macario para maturuan niya akong magkumpuni ng nasirang jeep ni Tatay.” Sabi niya.

Napangiti nalang ako at tumango. Kumakain kami habang naglalakad at matapos ng ilang minuto ay naubos na rin namin ang kinakain naming fishballs at kikiam.

Habang patuloy pa rin kaming naglalakad ni Jonas papunta sa paradahan ng jeep ay may humintong isang itim na kotse sa gilid namin. Nalaman ko na kaagad kung kanino itong kotse ganon rin si Jonas. Hinawakan niya ang isang kamay ko at kita ko ang pagtiim ng panga niya.

Lumabas mula sa loob ng itim na kotse si Ysmael kasama ang dalawa niyang kaibigan na sina Ivan na anak ni Vice Mayor Victorino Go at si Randel naman na pinsan ni Ivan.

Lumapit sa amin sila Ysmael habang nakangisi at nakapamulsa.

“Ang sweet naman ng mag love birds, oh. Kitang-kita mula sa labas ng kotse ko na nagsusubuan at naglalandian kayo sa gilid ng kalsada. And you two are dating in a cheap and dirty food? That’s disgusting!” Pang-iinsulto ni Ysmael na nakangiwi pa na ikinatawa naman ng mga kaibigan niya.

Sumama ang tingin ko kay Ysmael habang si Jonas naman ay ramdam ko ang pagpipigil ng galit niya.

“Tara na, Mirae.” Madiing sabi ni Jonas at akmang maglalakad na sana ulit kami nang hinarangan kami nila Ysmael.

“Hindi ba kayo tinuruan ng good manners? Kapag may kumakausap sa inyo ay ’wag niyong tinatalikuran dapat, right?” Sabi ni Ysmael at humalukipkip ito.

Doon na tuluyang naubos ang pasensya ko.

“Ikaw yata dapat ang tinuturuan ng good manners dahil isa kang walang modo at walang galang na lalake.” Galit kong sabi dahilan para magreact ng “Ow” ang mga kaibigan niya.

“Aw! She talked back to you, dude?” Natatawang sabi ni Ivan na ikinasama naman ng tingin sa kanya ni Ysmael.

“Shut up, you freak!” Inis na sabi nito kay Ivan na ngumisi nalang bago ulit bumaling sa akin.

“Kinakalaban mo pa rin talaga ako ngayon, Mirae. Pinalampas ko lang ang isang linggo pero hindi ko pa rin makakalimutan ang pagpapahiya na ginawa niyo sa akin ng Jonas na ’yan! Ang akala niyo ba makakalusot na kayo sa akin? It will never happen!” Seryosong sabi nito.

Bigla ay nilapitan ni Jonas si Ysmael at tinignan ito ng mariin.

“Sabihin mo nga sa akin, Ysmael. Bakit mo ba ’to ginagawa? Sa pagkakaalam ko ay babaero ka naman at maraming naghahabol sa’yo pero bakit si Mirae pa ang pinagkakadiskitahan mo ngayon? Girlfriend ko na siya at alam mo na siguro ’yon.” May diin na pagkakasabi nito.

Tumawa naman si Ysmael.

“You know that I can get everything what I want at hindi ko palalampasin na naungusan mo ako kay Mirae. Hindi ka naman siguro tanga at alam mong may gusto rin ako sa kanya? Pero ikaw na paepal at atrebida ay pinormahan din siya. Sa tingin mo magpapatalo ako sa isang dukha at madungis na katulad mo?” Nakangiting sabi niya pero bakas pa rin ang pang-asar niyang tono.

Si Jonas naman ang tumawa sa sinabi niya. “Kasalanan ko pang hindi ka nagustuhan ni Mirae dahil dyan sa kayabangan at pangmamaliit mo sa aming mahihirap? Oo Ysmael, mas gwapo ka nga, mas maporma at mas mayaman kumpara sa akin pero pagdating sa ugali, talong-talo ka na. Walang pakialam si Mirae sa kagwapuhan at kayamanan mo kaya pwede bang tigilan mo na kami at maghanap ka nalang ng babaeng kasing pareho lang ng antas mo sa buhay? Nagawa mo na ngang tanggalan kami ng trabaho kasama ang Tatay ni Mirae kaya tumigil ka na.” Galit nang sabi ni Jonas.

Kitang-kita ko ang pagtitimpi ng galit ni Jonas habang kinakausap si Ysmael. Mas humigpit nalang ang pagkakahawak ko sa kamay niya.

“Ang yabang mo, ah?” Bigla ay itinulak ni Ysmael si Jonas sa dibdib kaya napaatras ito.

“Bakit ba hindi ka nalang mamatay, Jonas? Noong mga bata pa tayo ay attention seeker ka na talaga! Ni hindi ko nga alam kung bakit may mga babae pang nagkakagusto sa’yo e, wala ka namang binatbat sa akin. Kinalaban mo ako ngayon? Pwes, pahihirapan kitang gago ka!”

Nagulat nalang ako nang biglang suntukin ni Ysmael si Jonas ng napakalakas kaya kaagad bumagsak si Jonas sa sahig. Sinenyasan naman niya sina Ivan at Randel na hawakan si Jonas sa magkabilang balikat na kaagad sinunod ng dalawa.

Napaiyak na ako nang umpisahang bugbugin ni Ysmael si Jonas na halos hindi na makalaban sa kanya. Ilang suntok at sipa ang pinapakawalan ni Ysmael at kita kong galit na galit talaga siya kay Jonas.

“Ysmael, tama na…” Naiiyak kong sambit pero parang hindi niya ako narinig at patuloy pa rin siya sa pambubugbog kay Jonas na duguan na at halos nanghihina na rin.

“You know what? I just really want to do this at ngayon lang ako naka tiyempo para pahirapan kang tangina ka! Panira ka sa mga plano ko, e. Gustong-gusto ko si Mirae kaya nga nagbalak na akong ligawan siya at suhulan ang pamilya niya, ’di ba? But you ruined my plan dahil feeling mo mas angat ka sa akin. May lakas ka pa ng loob na suntukin ako at balak papangitin ang mukha ko? Paano nalang kapag pumangit ako? Edi hindi na ako naging bagay kay Mirae? Tangina mo!” Gigil na sabi ni Ysmael at tinadyakan nito si Jonas sa tagiliran na ikinahiyaw naman sa sakit ni Jonas.

Walang masyadong katao-tao dito sa gilid ng kalsada at halos hindi ako makagalaw o makahingi ng tulong dahil natatakot akong iwanan si Jonas. Baka may gawin pa sa kanyang masama si Ysmael kapag iniwan ko sila.

“Ysmael, Pre naman! Halos hindi na gumagalaw ang isang ’to at baka malaman pa ni Dad na kasama na naman ako sa gulo mo. Malilintikan ako neto. Shit!” Reklamo ni Randel na napakamot na sa ulo habang nakahawak pa rin kay Jonas.

Tinignan siya ni Ysmael ng masama.

“Damn you! I help you nang bugbugin mo si Arvin na kinaiinisan mo tapos ngayon hindi mo ako tutulungan? Do you want me to kill you, moron?” Pagbabanta naman ni Ysmael.

Wala namang nagawa si Randel kundi umiling at sundin nalang si Ysmael.

Nang halos hindi na talaga makagalaw si Jonas at masyado na itong maraming natamong sugat at pasa sa katawan ay tumigil na do’n si Ysmael at sinenyasan na sina Ivan at Randel na bitawan siya.

Tumakbo naman ako papalapit kay Jonas at napaiyak nalang sa kalagayan niya.

Napatingin naman sa akin si Ysmael.

“Why are you crying, babe? Dahil nabugbog ko ang boyfriend mo? Oh c’mon! I only did that para malaman niyong dalawa na mahirap akong kalabanin. I also didn’t regret na nabugbog ko ang isa pang atrebida sa buhay ko na kapatid mong si Mark Angelo. Alam niyo kung gaano ako kademonyo pero hindi pa rin talaga kayo natatakot sa akin. I just teached your boyfriend a lesson. Pasalamat ka at hindi kita kayang saktan dahil gusto kita pero sa oras na kalabanin niyo ulit ako ay mas malala pa ang gagawin ko dyan kay Jonas.” Nakangising sabi ni Ysmael at pinagpagan pa nito ang coat na suot niya na may bahid ng kaunting dugo ni Jonas.

“Napakasama mo!” Sigaw ko habang umiiyak.

Ngumiti naman si Ysmael. “I know, Mirae. Ito lang ang tatandaan mo, ha? Hindi ako makakapayag na maging kayo ni Jonas hanggang sa huli. Sa akin ka lang at sa oras na kalabanin pa ulit ako ng gagong ’yan ay talagang tutuluyan ko na siya!” Pagbabanta niya hanggang sa naglakad na ito papunta sa kotse niya kasunod sina Ivan at Randel.

Nang makaalis na sila ay sinapo ko naman ang buong mukha ni Jonas.

“Jonas…” Umiiyak kong sambit.

Nanghihina namang hinawakan ako ni Jonas sa pisngi at pinunasan ang mga luha ko.

“O-Okay lang a-ako, Mirae. Huwag kang mag-alala…” Ngumiti pa rin siya kahit tila nahihirapan na siyang magsalita.

Pilit ko naman siyang inaalalayan patayo at nang magawa ko na iyon ay inumpisahan na naming maglakad.

“Dadalhin na kita sa ospital-”

“H-hindi na kailangan. Ayos lang ako. D-dalhin mo nalang ako sa inyo.” Nahihirapan niyang sabi na ikinatango ko nalang.

Sana hindi na ulit ito mangyari dahil kapag may nangyari ulit na masama kay Jonas dahil sa kagagawan ni Ysmael ay hinding-hindi ko na mapapatawad pa ang sarili ko.

---

Note: Miraela pronounced as ‘Mi-rey-la’

Chapter 7

Kasalukuyan kong ginagamot ang mga sugat at pasa ni Jonas at nandito na kami ngayon sa bahay. Wala pa si Tatay dahil nasa trabaho pa daw ito habang si Nanay naman ay nasa Barangay pa. Secretary kasi siya do’n at alam ko na marami pa itong inaasikaso. Baka siguro ay bukas na iyon makakauwi dahil minsan ay nag-oovernight talaga siya sa trabaho niya.

Hindi tulad ng kanina ay mas maayos nang tignan si Jonas. Pinalitan ko na rin siya ng damit na pinaglumaan na ni Tatay dahil may mga bahid pa ng dugo ang t-shirt niya. Sigurado akong hindi pa muna siya makakapasok ng trabaho dahil sa kalagayan niya at ganon na rin siguro ako dahil kailangan ko siyang bantayan.

“Ang mas mabuti pa siguro, Jonas ay iwasan nalang muna natin si Ysmael para hindi ka na ulit mapahamak. Kung hindi pa siya tumigil sa pambubugbog sa’yo ay baka mapatay ka na niya.” Nag-aalala kong sabi.

Umiling naman si Jonas. “Ano ba ’yung ginawa natin kanina, Mirae? Iniwasan naman natin siya, hindi ba? Pero hinarang pa rin niya tayo kasama ang mga kaibigan niya. Nananahimik naman tayo pero siya ’tong kusang ginugulo ang buhay natin.” Madiin niyang sabi.

Sa pagkakaalam ko ay magkaibigan naman talaga noon pang pagkabata sina Ysmael at Jonas pero simula yata nung mag-aral si Ysmael sa ibang school ay doon na ito tuluyan nagbago. Sa laki ng ipinagbago niya ay halos hindi ko na rin siya nakilala.

“Bakit ba siya tuluyang nagbago? ’Di ba bestfriend mo siya dati?” Tanong ko.

Bumuntong-hininga siya. “Ayon rin ang hindi ko alam pero sa nakikita ko ay malaki na talaga ang galit niya sa akin.” Napayuko si Jonas saka siya muling tumingin sa akin.

“Isa siguro sa dahilan ay ikaw. Matagal na siyang may gusto sa’yo, Mirae at alam niya rin na may gusto ako sa’yo noon pa. Hindi lang siya makalapit sa’yo dahil hindi siya gusto ni Macky na makatuluyan mo.”

Alam ko iyon. May alitan na talaga noon pa sina Ysmael at ang kuya kong si Macky dahil inahas ni Ysmael ang naging girlfriend ng kuya ko at ang dahilan? Dahil ito sa hindi pagpayag ng kuya ko na makalapit siya sa akin. Doon binugbog ni Ysmael si Kuya Macky dahil sa matinding galit niya. Sinagot naman ni Mrs. Glenda ang pagpapagamot sa kuya ko dahil sa ginawa ng anak niya at wala namang magagawa ang pamilya namin dahil hindi namin kayang kalabanin ang pamilya Buenavista.

“Kahit na kailan ay hindi ko hihilingin na makatuluyan si Ysmael. At sa ginawa niya sa’yo? Mas lalo lang nadagdagan ang galit at pagkamuhi ko sa kanya.” Mariin kong sabi.

Inakbayan naman ako ni Jonas. “Hindi rin naman ako papayag na maagaw ka ng iba sa akin. Kaya kong tiisin ang pambubugbog niya ’wag ka lang niyang masaktan, Mirae.”

Napanatag ang loob ko sa sinabi ni Jonas at napangiti nalang. Kapag siya talaga ang nagsasalita ay mas lalong gumagaan at nagiging masaya ang loob ko. Walang ibang lalake ang nakakagawa sa akin nito kundi siya lang. Mahal ko nga talaga siya.

Nagstay pa si Jonas ng ilang oras sa bahay bago na ito umuwi sa bahay nila. Sinabi niyang kaya pa daw niyang pumasok bukas sa trabaho at kahit sinabi kong huwag na dahil sa kalagayan niya ay nagpumilit ito at sinabing okay na daw siya at malayo naman sa bituka ang tinamo niyang bugbog.

Eh halos nga kanina ay hindi na siya makagalaw at pinuruhan siya ng todo ni Ysmael tapos ngayon sasabihin niyang okay na siya? Matigas talaga ang ulo din nitong si Jonas, e. Ayon at sinabi niyang susunduin niya ulit ako ng maaga dito sa bahay para sabay na kaming pumasok at no choice ako kundi sumang-ayon nalang.

Kinabukasan ay maaga nga akong sinundo ni Jonas sa bahay. Napailing nalang ako nang makitang marami siyang band aid sa katawan. Hindi naman siya gaanong napuruhan sa mukha pero sa katawan niya ay bakas na bakas talaga ang mga sugat at pasa niya.

Nagpaalam na kami ni Tatay na pupunta na sa trabaho at sinabi nitong mag-iingat kami samantalang si Nanay naman ay tumango nalang sa amin at hindi na nagsalita pa.

“May isang oras pa bago ang work natin. Kain muna tayo sa karinderya, Misis?” Nakangiting tanong ni Jonas.

Misis. Ang sarap pakinggan.

“Okay po, Mister!” Nakangiti ko namang sagot at nagsalute pa. Kinurot lang ni Jonas ang ilong ko.

Habang naglalakad kami ay kitang-kita mula sa gilid ng kalsada ang nakapark na kotse ni Mayor Buenavista. Nasa labas sila habang may kasama itong dalawang bodyguards. Kaharap nila si Ysmael na nakayuko lang pero bakas ang galit sa mukha nito.

May ilang mga tao ang nakikiusyoso sa kung anuman ang nangyayari kaya hinatak ko si Jonas papalapit sa pwesto nila Mayor Buenavista at ng anak niyang si Ysmael.

“Wala ka na ba talagang ibang magandang idudulot sa aking bata ka? At ang pinagtripan niyo pa nila Ivan ay ang anak ni Congressman Cecilio?” Galit na sigaw ni Mayor habang nakaduro ito kay Ysmael gamit ang baston niya.

Hindi sumagot do’n si Ysmael na mas lalo pang ikinagalit ni Mayor.

“Ikaw talaga ang kahihiyan sa pamilya natin! Masisira lang ang imahe ko dito sa San Alfonso dahil diyan sa mga katarantaduhan mo, Ysmael. Kailan mo ba balak magtino?” Inis nang sabi ni Mayor at napahilamos na ito sa mukha niya.

Tumawa naman ng mahina si Ysmael saka ito nag-angat ng tingin kay Mayor.

“Do you think na magiging matino pa ako nang dahil sa pagiging pabaya mong ama? Eversince, naging ama ka ba talaga sa akin? O kayo ni Mom? Hindi dahil palagi nalang kayong wala sa tuwing kailangan ko kayo! Ni miski sa kahit anong event nga na nangyari sa buhay ko ay missing in action kayo so don’t speak as if you’re being a good father to me!” Sigaw ni Ysmael.

Napahiyaw nalang ang ibang nakikiusyoso nang sinuntok ni Mayor si Ysmael dahilan para mapaupo sa sahig si Ysmael.

“Lahat ng ginagawa namin ng Mom mo ay para rin sa’yo iyon. Wala ka talagang utang na loob! Lahat ng karangyaan na tinatamasa mo ay bunga iyon ng paghihirap namin bilang magulang mo!” Galit na sabi ni Mayor.

“Yes, Dad. I like being rich and famous dahil nagagawa ko ang kahit anong gusto ko. Kinatatakutan ako dahil anak mo ako pero ang pagiging isang ama mo para sa akin? Hinding-hindi ko ’yon matatanggap! You mold me to this kind of state so you will suffer for what I’m going to do.” Nakangising sabi ni Ysmael at akmang susugurin na ulit siya ni Mayor nang napigilan na ito ng mga bodyguards niya.

“Mayor, tama na ho ’yan. May meeting pa kayong pupuntahan ngayon.” Sabi ng isang bodyguards niya.

Napapikit at huminga muna ng malalim si Mayor bago siya muling bumaling kay Ysmael.

“We’re not done yet, Ysmael.” Pagbabanta nito bago na ito tuluyang pumasok sa loob ng kotse kasama ang mga bodyguards niya at nakaalis na din sila.

Nang matapos na ang eksenang nangyari ay nagsialisan na rin ang mga taong nakikiusyoso.

Ngayon ay naiintindihan ko na kung bakit ganito umakto si Ysmael. Hindi sila okay ng Dad niya at bilang anak ay masakit rin sa parte ko na hindi ako mapagtuunan ng pansin ng mga magulang ko. Lumaki akong may masaya at maayos na pamilya. Hirap man kami sa buhay ay masaya naman ako dahil alam kong mahal na mahal ako ng mga magulang ko at ni Kuya Macky pero iba ang kay Ysmael. Marangya nga ang buhay niya pero wala ang kalinga ng mga magulang niya.

“Bwiset!” Sigaw ni Ysmael nang tumayo ito at pinagsisipa ang nakaparada niyang kotse sa gilid.

Nang tinignan ko naman si Jonas ay nakita ko ang pag-aalala sa mukha nito habang nakatanaw rin kay Ysmael. Naging kaibigan niya si Ysmael at may maganda silang samahan noon pero ngayon ay mukhang malabo nang mangyari iyon dahil sa ginagawa nito sa amin.

Ilang saglit pa ay tumigil na si Ysmael at mukhang napansin niya kami. Sinamaan naman niya kami ng tingin.

“Do you like what you see guys? Yeah! I’m a loser right now. Tuwang-tuwa kayo siguro dahil pinagalitan ako ni Dad, no?” Sarkastiko niyang sabi.

Hindi na siya pinansin pa ni Jonas at hinatak nalang ako nito para makaalis na kami. Habang naglalakad ay ramdam ko ang pananahimik ni Jonas. Ganon rin ako dahil sa nasaksihan ko kanina. Iyon kasi ang unang beses na makita kong nagtatalo sina Mayor Buenavista at Ysmael.

Pagkatapos ng lahat ng nangyari ngayong araw at nang matapos ang trabaho namin ni Jonas ay nandito na ulit ako sa bahay at busy sa pagluluto ng Adobong Pusit para sa dinner namin. Nang matapos na kaming kumain nila Nanay at Tatay at magligpit ng mga pinagkainan ay kaagad akong tumakbo papalabas ng bahay dahil sinabi ni Tatay na nasa labas daw si Jonas at hinihintay ako.

Pagkakita ko kay Jonas ay napangiti nalang ako. Kahit nakasuot lang siya ng itim na t-shirt at jersey shorts ay ang gwapo pa rin niyang tignan kahit mukhang bugbog sarado siya. Napansin ko naman na may dala siyang plastic na naglalaman ng mga junk foods, burgers at dalawang maliit na bote ng Coke.

“Punta tayo sa Plaza. May event na ginaganap doon ngayon. Pinagpaalam na rin kita sa Tatay mo.” Sabi niya.

“Ganon ba? Teka at magbibihis muna ako-” Bigla ay hinatak na niya ako papalabas ng gate ng bahay.

“Okay na ’yang suot mo. Huwag ka na rin masyadong magpaganda dahil maraming lalake doon.” Nakasimangot niyang sabi na ikinatawa ko nalang.

Kaagad kaming sumakay ng tricycle at limang minuto lang ay nakarating na kaagad kami sa plaza. May mga live bands nga na nagpeperform ngayon at sobrang daming tao sa plaza ngayon. Karamihan ay mga teenagers mula dito sa San Alfonso.

Sa bawat parte ng plaza na nadadaanan namin ni Jonas ay maraming napapalingon sa amin. Dahil ba ito sa lalakeng kasama ko na kahit bugbog sarado ay ang gwapo pa rin tignan?

“Sabi na nga ba! Kaya ayokong mag-ayos ka pa dahil pagtitinginan ka. Hindi na nga kita pinag-ayos pero tinitignan ka pa rin ng mga lalake.” Bulong ni Jonas nang umupo kami sa isang wooden bench.

Lumingon naman ako sa paligid at nakita ko ngang napapasulyap sa pwesto namin ang ibang mga lalake. Ganon rin naman ang mga babaeng mukhang kinikilig pa habang sumusulyap kay Jonas.

“Equal lang, no. Pinagtitinginan ka nga rin lalo na ng mga girls.” Nakangisi kong sabi. Nagkibit-balikat nalang si Jonas do’n at inumpisahan na naming kainin ang dinala niyang pagkain.

Sobrang saya ng nararamdaman ko. Ayoko na talagang matapos ito dahil pakiramdam ko ay may katapusan rin ang kasiyahan kong ito pero kailangan ko lang maging positibo sa buhay at magtiwala sa pagmamahalan namin ni Jonas. Kung may dumating man na mas masaklap na pagsubok ay haharapin namin iyong dalawa na magkasama.

Nagpaalam muna ako kay Jonas na mag-ccr lang. Malapit lang naman ang Restroom dito mula sa pwesto namin kaya tumango siya at sinabing bilisan ko daw.

Nang makarating na ako sa Restroom at matapos gumamit ng banyo ay naglakad na ako paalis. Tumingin-tingin naman ako sa paligid habang naglalakad.

Maraming tao, maingay at nagkakasiyahan ang lahat. Napangiti ako at akmang haharap na sana sa dinadaanan ko nang may makabangga ako at tumama ako mula sa dibdib niya.

Napasapo naman ako sa noo ko.

“S-Sorry po. Hindi ko sinasadya!” Pagpapaumanhin ko sa matangkad na taong nabangga ko at kaagad lumayo.

Tumingala ako para tignan siya at nagulat nalang ako nang makita ko ulit ang lalakeng ito.

Siya ’yung lalakeng nakasalubong namin ni Jonas noon na gwapo at mukhang anak mayaman!

Tinignan niya lang naman ako ng mariin. May kakaiba talaga sa mga titig niya na hindi ko maipaliwanag. Nakakatakot at nakakakaba.

“Sorry talaga.” Sabi ko nalang at napayuko dahil hindi ko kayang tagalan siyang tignan.

Gwapo nga siya pero mukhang weirdo!

“It’s okay.” Napatingin naman ako sa kanya nang magsalita siya.

Malalim talaga ang boses niya nung narinig ko siyang magsalita noon. Bagay iyon sa itsura niya na mukhang seryoso at hindi pwedeng mabiro.

“Sorry ulit. Sige, aalis na ako.” Sabi ko at akmang maglalakad na sana nang magsalita ulit siya.

“What’s your name?” Seryoso niyang tanong.

Ngumiti nalang ako sa kanya dahil ang awkward lang na tinatanong niya ang pangalan ko.

“Mirae.”

Napatitig na naman siya sa akin na ikinailang ko. Napayuko nalang ulit ako sa hiya at maglalakad na papaalis pero nagsalita ulit siya.

“It’s nice to meet you, Mirae.” Huling sinabi niya bago na siya lumakad papaalis.

Napatigil naman ako doon at may kung ano akong naramdaman na hindi ko maipaliwanag.

---

Chapter 8

Linggo ngayon at wala kaming pasok ni Jonas sa trabaho. Mamayang hapon ay dadaan daw siya dito para sabay kaming makapagsimba. Siyempre excited din ako dahil sa bukod na magsisimba kami ay makakasama ko ulit siya.

Wala yatang araw na hindi ko iniisip si Jonas. Iyong lalakeng iyon kasi, todo-todo ang ginagawang effort ngayong boyfriend ko na siya. Bukod sa gwapo ay masyado pa itong maaalalahanin at kaya akong protektahan sa lahat. Hinding-hindi ko na talaga ipagpapalit ang Mister ko na iyon!

Bigla ay naalala ko na naman ’yung weirdong lalakeng nakabungguan ko sa plaza. Ang gwapo pa naman kaso ay ang creepy naman nun pero infairness ay mabait naman siya ayon nga lang ay ang weirdo niya. Hindi katulad ni Jonas ay mestizo ang lalakeng iyon, para ngang may lahing banyaga ang itsura niya, e. Teka, bakit ko ba biglang naalala ang lalakeng iyon?

Habang nanonood ako ng TV sa maliit naming sala ay inabutan ako ni Nanay ng listahan na may pera at inuutusan ako nitong mamalengke. Tumango naman ako at kaagad nag-ayos para lumabas ng bahay. Nagsuot lang ako ng t-shirt at itim na jogging pants pagkatapos ay nagtungo na ako papunta sa paradahan ng tricycle.

“Oh! Manika, ikaw pala iyan!” Bati sa akin ni Manong Bert. Isa sa tricycle driver na kaclose ko na rin.

Tinatawag niya akong manika dahil mukha daw kasi akong manika. Tinanggap ko nalang ang naging nickname ni Manong Bert sa akin dahil natutuwa rin ako kapag tinatawag niya akong ganon.

“Hello po, Manong Bert. Good morning sa inyo!” Nakangiting bati ko naman.

“Good morning rin. Inutusan ka ba ng Nanay mo na mamalengke?” Tanong niya na ikinatango ko.

“Manika, matanong nga kita, anong skin care mo?” Nakakunot-noo niyang tanong na ikinatawa ko naman.

“Bakit niyo naman po natanong ’yan?” Nakangiti kong sabi.

Nagkamot naman siya sa batok. “Iyong panganay ko kasing si Melissa, masyadong tigyawatin. Namomroblema kung papaano daw kikinis ang mukha niya. Sumubok naman siya ng ibang produkto pero hindi pa rin nababawasan ang mga tigyawat niya sa mukha.” Sabi nito.

Nakakatuwa naman itong si Manong Bert. Nakikita ko ang pag-aalala niya sa anak niya. Naalala ko sa kanya si Tatay.

“Sa totoo lang Manong Bert ay wala naman po akong pinapahid sa mukha ko bukod sa pulbo.” Pag-amin ko.

Totoo iyon. Ni hindi nga ako masyadong naglalagay ng kung ano sa mukha ko maliban nalang sa pulbo at liptint naman na nilalagay ko sa labi para hindi magdry ito.

Nanlaki ang mga mata ni Manong Bert sa sinabi ko. “Talaga? Pero bakit napakakinis ng mukha mo, Manika?” Tanong niya.

Nagkibit-balikat naman ako. “Hindi ko nga rin po alam, e. Hindi nga po ako araw-araw naghihilamos ng mukha. Ang i-aadvice ko nalang po sa anak niyo ay ’wag na siyang gumamit ng kung anong produkto sa mukha niya. Iwasan niya rin pong hawak-hawakan ang mukha niya at kung maaari po ay isang beses lang siya maghilamos sa isang araw. Base po ’yan sa experience ko, ha?”

Tumango-tango naman si Manong Bert sa sinabi ko at pinasakay na ako nito sa loob ng tricycle niya.

“Talaga ngang pinagpala ka sa itsura, Manika. Bukod sa napakabait at maganda kang dalaga ay napakakinis mo pa. Ang swerte naman talaga ng anak ni Rosie, oh.” Naiiling niyang sabi na ikinahinto ko.

“A-Alam niyo na pong boyfriend ko si Jonas?” Gulat kong tanong.

“Oo, Manika. Sinabi niya iyon mismo sa akin nung makasalubong ko siya sa daan.” Sagot ni Manong Bert.

Nang makapasok na ako sa loob ng tricycle ay inumpisahan na ni Manong Bert na paandarin ito. Napangiti nalang ako, kahit pati kay Manong Bert ay ipagsisigawan ni Jonas na girlfriend na niya ako. Napakasweet talaga nun!

Nang makarating na ako sa palengke ay inabot ko na ang bayad na pamasahe kay Manong Bert at nagpasalamat sa paghatid niya sa akin. Medyo marami ang mga tao sa palengke ngayon pero no choice ako kundi mamili na at hindi na pinansin pa ang mga tingin sa akin ng ibang tao.

Nang matapos na ako sa pamimili ng karneng manok ay biglang may kumalabit sa akin at nagulat nalang ako nang maalala ko kung sino siya.

Siya ’yung lalakeng kasama nung weirdong lalake sa parke!

“Hi! Natatandaan mo pa ba ako?” Nakangiting tanong niya.

Kinailangan ko pa siyang tingalain dahil katulad nila Jonas at nung weirdong lalake ay matangkad rin siya. Mestizuhin din at halatang mayaman dahil sa suot nitong Rolex sa kaliwang kamay. Nakasuot lang siya ng white t-shirt na may printed logo, jeans at snickers pero hindi pa rin nawawala ang angking kakisigan nito.

“Oo. Ikaw ’yung lalakeng nakasalubong namin sa parke nung boyfriend ko.” Sabi ko naman at nag-umpisa nang maglakad papunta sa tindahan ng mga gulay.

Sumunod lang siya sa akin habang nakapamulsa.

“Nice! You remembered me!” Tila natutuwa pa niyang sabi kaya napalingon ako sa kanya at huminto sa paglalakad.

“Excuse me, Mr. Kung sino ka man ay hindi kita kilala. Saka bakit mo ba ako sinusundan?” Tanong ko at tinaasan siya ng kilay.

Base sa itsura niya ay mukha rin siyang suplado at seryoso palagi katulad nung weirdong lalake pero looks can be deceiving nga dahil nakikita ko sa lalakeng ito na maingay siya at madaldal.

“Well, if you don’t know me then magpapakilala ako.” Nilahad niya ang isang kamay niya sa akin habang hindi pa rin nabubura ang ngiti sa labi niya.

“I’m Andreus Marco but you can call me Andy.” Tinitigan ko pa muna ang kamay niya bago ko ito tinanggap.

“Ako nga pala si Mirae.” Sagot ko naman at kaagad nang binitawan ang kamay ko sa kanya.

“Hmm… Okay, Mirae. Wala ka bang ibang kasama? Nasaan pala ’yung boyfriend mo?” Sunod-sunod niyang tanong habang lumilinga-linga sa paligid.

Hindi ko rin magets ang isang ’to. Bakit pati iyon ay itatanong niya rin sa akin?

“Mr., hindi tayo close para sagutin ang mga tanong mo. May bibilhin pa ako.” Sabi ko at nagsimula na ulit maglakad pero sinusundan pa rin niya ako.

“Hey! I just want to be your friend. Nandito lang ako since I want to explore this province bago kami ulit makauwi ng bestfriend ko sa Manila.” Sabi naman niya.

Napabuntong-hininga ako. Mukha naman siyang mabait kaya magiging mabait nalang ako sa kanya. Ah, bestfriend pala niya ang weirdong lalakeng iyon. Edi wow!

Hinarap ko siya at binigay sa kanya ang hawak kong bayong na naglalaman ng binili kong karne ng manok.

“Kung gusto mo akong maging kaibigan ay buhatin mo ang mga ipapamili ko. Okay lang ba ’yon sa’yo?” Tanong ko na ikinatango niya agad habang nakangiti.

“No worries. Yakang-yaka!” Masigla niyang sabi.

Hays. Ang sabi nga nila ay huwag daw kaagad magtiwala sa mga taong kakakilala mo palang pero ewan ko ba, magaan ang loob ko sa lalakeng ito.

Nagsimula na nga akong mamili at ang lahat ng mga pinamimili ko ay binubuhat naman ni Andy. Wala siyang reklamo do’n at napapansin ko nga na napapalingon sa kanya ang mga babaeng nandito sa palengke. Kahit ang mga tindera ay tuwang-tuwa rin sa kanya.

“Nay, wala na bang discount dyan sa kalabasa mo? Sige naman na. Kahit isang libre lang?” Nagpapa-cute pang sabi ni Andy sa tindera na mukhang nasa mid 40’s na ang edad. Halatang kinikilig ito kay Andy.

“Kung hindi ka lang gwapo ay hindi ka makakalibre ng isa sa akin. Sige at sa’yo na rin ang isa pang kalabasa.” Sabi ng tindera at inilagay na nga nito sa plastic ang dalawang kalabasa at iniabot iyon kay Andy.

Napanganga nalang ako sa nangyari at akmang iaabot ko na kay Andy ang bayad nang kumuha siya ng pera mula sa wallet niya at siya na ang nagbayad nito.

“Thanks, Nay. Keep the change!” Sabi niya at kaagad na niya akong hinila papaalis.

Nang makalayo na kami ay napatawa nalang ako at ganon rin si Andy.

“Papaano mo nagawa ’yon?” Mangha kong tanong.

Nagpogi sign naman siya sa harapan ko. “Perks of being handsome.” At ngumiti siya.

Napailing nalang ako habang nakangiti. Makulit pala talaga siya. Malayong-malayo sa physical appearance niya.

“Salamat nga pala sa paglibre.” Sabi ko.

Inakbayan naman niya ako na ikinalaki ng mga mata ko. “No problem. Gutom na ako. Hindi pa kasi ako nakakapag-breakfast, e. Kain tayo?” Pag-aalok niya.

Unti-unti nalang akong tumango hanggang sa pinakawalan na niya ako at ginulo nito ang buhok ko.

“You’re so cute.” Namula naman ako sa sinabi niya.

Kumain nalang kami ni Andy sa isang karinderya at nagulat lang ako dahil kumakain din pala siya sa ganito. Sa itsura kasi niya ay parang hindi ito sanay sa ganoong klaseng kainan dahil mukha talaga siyang mayaman at pang restaurant lang ang mga kinakainan.

“I used to eat in this kind of place nung nagcollege ako. I was separated from my parents back then at may malapit na karinderya sa university namin that’s why I always eat there.” Paliwanag niya nang tinanong ko siya kung bakit siya sanay kumain sa karinderya.

Kasalukuyan kaming kumakain at nag-uusap na rin. Mabait siya at masayang kasama. Naguilty tuloy ako na nasungitan ko pa siya kanina.

“Pasensya ka na nga pala kanina kung nasungitan kita.” Pagpapaumanhin ko.

“It’s okay. Hindi mo naman kasi ako kilala and it’s a defense mechanism. No need to worry about that.” Nakangiti niyang sabi.

“Nung nakasalubong niyo kami ng boyfriend ko, B-Bakit niyo pala ako tinitignan nung bestfriend mo?” Nauutal ko pang sambit.

Tinanong ko na kahit nakakahiya. Nakakacurious naman kasi talaga kung bakit nila ako tinitignan nung mga oras na iyon.

Natawa naman si Andy sa tanong ko at uminom pa ito sa baso ng tubig bago muling nagsalita.

“You’re pretty. Sa lahat yata ng babaeng nakita namin bukod sa Mom namin ni Saiah ay ikaw ang pinakamaganda.” Kinindatan niya ako na ikinapula ulit ng buong mukha ko.

Saiah? Ayon pala ang pangalan ng weirdong lalake? Ngayon alam ko na.

“Ganon ba.” Nahihiya kong sabi at iniiwasan ang mga tingin niya.

Bigla-bigla ba naman kasi siyang tumititig sa akin.

Tumawa naman siya ng mahina bago muling nagseryoso. “Mirae, you’re a beautiful and yeah, a sexy girl. I think na kailangan mo lagi ng makakasama kapag lumalabas ka ng bahay. I just noticed that some guys are following their eyes on you. Baka kapag mag-isa ka lang ay may gawin silang masama sa’yo. You don’t know guys at all.” Concern niyang sabi.

Hindi lang pala mabait si Andy kundi concern rin siya sa akin.

“Salamat, Andy.” Sabi ko naman.

Tumango lang siya sa sinabi ko saka tinignan ang hawak niyang touch screen na cellphone.

“It’s already 11am na pala. And my bestfriend is finding me, huh? That’s a miracle.” Nakangisi niyang sabi habang nakatingin pa din siya sa cellphone niya.

Nag-angat siya ng tingin sa akin at nagsimula na ulit kaming kumain. Nang matapos na kaming kumain ay muli niyang binitbit ang mga pinamili namin sa palengke hanggang sa naglakad kami papunta sa nakaparada daw niyang motor sa gilid ng palengke.

“Ihahatid na kita sa inyo.” Sabi niya.

“Ha? Kaya ko naman-”

“Bawal tumanggi.” Nakangisi niyang sabi saka niya inilagay ang bayong na may pinamili namin sa compartment ng motor niya.

Sumakay na ito sa motor niya habang nakatayo pa rin ako sa tabi niya. Tumawa siya ng mahina hanggang sa hinila na niya ako papalapit sa kanya. Wala naman akong nagawa kundi sumakay nalang sa likod ng motor nito.

“That’s better.” Sabi pa ni Andy at nagulat nalang ako nang hinila niya ang dalawang kamay ko at inilagay sa bewang niya.

“Just hold on tight. I will never let you go.” Huling sabi niya bago nito pinaharurot ang motor niya.

Wala na yata akong ibang nagawa kundi ang mamula nalang habang nasa biyahe kami ni Andy at itinuturo sa kanya ang daan pauwi ng bahay. Kakakilala ko palang kanina sa lalakeng ito pero parang close na close na kami. Ayos lang rin namin dahil mabait siya at friendly.

Ilang minuto lang ay nakarating na rin kami sa bahay. Bumaba na kami sa motor niya at iniabot niya na sa akin ang pinamili ko.

“Maraming salamat nga pala sa paghatid sa akin, Andy at pati na rin sa paglibre mo sa akin ng gulay at sa karinderya.” Nakangiting pasasalamat ko.

“That’s nothing, Mirae. I’m glad that I met a friend like you.” Sabi niya naman at muli akong kinindatan.

Siguro ay ganito lang talaga ang personality ni Andy. May pagkamaloko siya pero malalaman mo talaga na mabuti itong tao. Mahilig pang ngumiti at nakakahawa lang dahil mapapangiti ka rin sa tuwing nakangiti siya.

“Salamat ulit, ha?”

Tumango lang siya at muli nang sumakay sa motor niya.

“See you around, Mirae. We will see each other soon. Bye!”

Huling sinabi niya bago na ito nagmaneho papaalis. Napangiti nalang ako at nagtungo na sa gate ng bahay pero laking gulat ko nang makita ko si Jonas na nakahalukipkip habang nakasandal sa tagong parte ng gate namin.

“Jonas?” Gulat kong sabi.

Ngumiti naman siya sa akin at kaagad kinuha ang bayong na may pinamili ko. “Tara na, pumasok na tayo sa loob.”

“Jonas, an-”

Hindi pa ako natapos sa pagsasalita nang nauna na itong pumasok sa loob ng bahay. Napabuntong-hininga nalang ako.

Mukhang nakita nga niya si Andy at ang paghatid sa akin nito. Hays.

---

Chapter 9

“Jonas..”

Mahinang sambit ko habang nakaupo kami ni Jonas sa isa sa mga bench dito sa parke. Kakatapos lang namin magsimba at napansin ko ang kanina pa niyang pananahimik magmula nang nakita niyang inihatid ako ni Andy sa tapat ng bahay namin.

Bumuntong-hininga ako.

“Siya ’yung lalakeng nakasalubong natin dito sa parke noon, ’di ba?” Tanong niya habang nakatanaw sa malayo.

Tumango naman ako. “Oo. Nakita ko lang naman kasi siya kanina sa palengke tapos g-gusto niyang makipagkaibigan sa akin kaya sinamahan niya ako sa pamimili. Pagkatapos ay nagsabi siyang ihahatid nalang niya ako pauwi ng bahay.” Paliwanag ko.

Hindi ko kayang magsinungaling kay Jonas sa relasyon namin. Sinabi ko ang totoo dahil gusto kong maging tapat sa kanya.

Napayuko naman ito. “Gwapo siya, hindi ba?” Tanong niya habang nakatingin lang sa grass ng parke.

“Jonas, ano bang pinagsasabi mo diyan? Bakit-” Bigla ay humarap siya sa akin habang nakangiti pero alam ko na peke lang ang ngiti niyang iyon.

“Gwapo siya, mayaman at may motor pa. Sa totoo lang Mirae, nagselos ako lalo nung nakita ko siyang kasama mo.” Pag-amin niya saka nito ginulo ang buhok niya at napasandal nalang sa bench.

Nagseselos daw ang Mister ko? Lihim naman akong napangiti do’n.

“Ano naman kung mayaman siya? Mahal ko ba siya katulad ng pagmamahal na ibinibigay ko sa’yo? Moreno ba siya na tipo ko? Masipag ba siya na katulad mo? Higit sa lahat, si Jonas ba siya para magustuhan ko?” Nakangiti kong sabi dahilan para unti-unting mapangiti si Jonas.

“Alam mo talaga kung paano pagaanin ang loob ko, no? Halika nga dito.” Bigla ay inakbayan ako ni Jonas at hinapit sa bewang.

“Bakit ba masyado mong minamaliit ang sarili mo, Jonas? Eh, ano naman kung mayaman ang lalakeng ’yon? Yayaman ka rin naman dahil gusto mong maging isang sikat na Engineer balang araw, ’di ba?” Sabi ko at tiningala siya.

Tumango naman siya. “Pasensya ka na sa inasta ko kanina, Mirae. Pero ngayon okay na ako. Tama ka, hindi ko dapat minamaliit ang sarili ko dahil yayaman rin ako at sabay tayong aahon sa kahirapan.” Nakangiting sabi niya dahilan para maantig ang puso ko.

Magiging kasama ko sa Jonas hanggang sa dulo at uunlad kami na magkasamang dalawa.

Nang nagkaayos na kami ni Jonas ay kumain muna kami sa isang karinderya bago niya ako inihatid sa bahay. Masasabi ko na napakasaya ng araw kong ito at parang ayaw ko na ito matapos. Nakangiting pumasok nalang ako sa loob ng bahay.

Sa nakalipas na isang buwan ay naging maganda at maayos ang relasyon namin ni Jonas. Kahit may kaunting pagtatampuhan minsan ay kaagad naman naming naaayos iyon. Parte na talaga ng relasyon ang misunderstanding kaya mas makabubuti ang pagtitiwala niyo ng partner niyo sa isa’t-isa.

Hindi na rin kami ginulo pa ni Ysmael na ikinahinga ko ng maluwag. Baka narealize na niyang mas nababagay siya sa babaeng mayaman at makapangyarihan rin ang pamilya katulad niya kaya hindi na niya ako pinag-aksayahan ng panahon. Mas mabuti na iyon kaysa ang guluhin pa niya ulit kami ni Jonas. Si Nanay naman ay nakikita kong unti-unti nang natatanggap ang relasyon namin ni Jonas at hindi na rin niya ako pinipilit pa kay Ysmael.

Wala na yata akong ibang mahihiling pa dahil masaya na ako sa buhay ko ngayon. Hindi man kami mayaman ni Jonas ay magsisikap kaming makaahon mula sa kahirapan para matulungan ang pamilya namin balang araw na mabigyan sila ng magandang kinabukasan.

Sa isang buwan ay nakaipon na kami ng pera ni Jonas paluwas ng Maynila. Sapat na ang perang pinagtrabauhan namin sa factory ng noodles para sa titirhan naming maliit na apartment, pagkain at pamasahe para sa kompanya na aapplyan namin.

Nakapagsubmit na kami ng online resume nang magrent kami ng Computer sa Compshop sa bayan at tinanggap naman iyon ng kompanya na pinag-applyan naming dalawa. Sa Ayala, Makati ang lokasyon nun kaya kaagad kaming naghanap ng apartment doon na matitirhan sa loob ng isang buwan. Mahigit limang libo ang isang apartment na nirentahan namin at kahit mahal ay kinuha na namin iyon ni Jonas dahil maganda naman ang apartment at medyo maluwag din.

Excited na akong makatapak sa Maynila at sabay na abutin namin ni Jonas ang mga pangarap namin. Bukas na ang pag-alis namin kaya nakapagpaalam na kami sa mga magulang at kapatid namin.

“Susunduin kita ng maaga bukas dito sa inyo. Ihanda mo na ang mga gamit mo para sa pagluwas natin.” Paalala ni Jonas at inayos nito ang buhok kong nakatabon sa mukha ko dahil sa malakas na hangin dito sa labas ng bahay.

“Okay, Mister!” Sabi ko naman at nagsalute pa.

Natawa naman siya ng mahina sa sinabi ko at bigla ay sinapo niya ang buong mukha ko at hinalikan sa labi ng mabilis. Namula ako sa ginawa niya at napatitig nalang sa kanya.

“Masaya ako at magsasama tayo na tayong dalawa lang. Sisiguraduhin kong maaabot ko ang pangarap ko na kasama ka, Mirae. Mahal na mahal kita.”

Sa sinabi ni Jonas ay hindi ko na napigilang mapaluha pa.

Wala nang ibang lalake ang mamahalin ko ng ganito kundi siya lang.

“Ako rin, Jonas. Salamat at sinasama mo ako sa mga pangarap mo. Gagawin ko ang lahat para makapasa sa job interview ko. Mahal na mahal din kita.” Naluluha kong sabi.

Pinunasan naman niya ang mga luha ko at masuyong hinalikan ang noo ko na ikinapikit ko.

Bakit bigla ay nakaramdam ako ng takot at panganib? Iwinaksi ko nalang iyon sa aking isipan dahil ayokong maging negatibo ngayon.

“Ganon rin ako, Mirae. Hinding-hindi kita bibiguin.” Napatingin naman ako kay Jonas at katulad ko ay nangingilid na rin ang mga luha nito.

Ako naman ang nagpunas ng luha niya habang nakangiti.

“Naiiyak ka na rin katulad ko, oh.” Nakalabi kong sabi.

Natawa naman siya. “Masaya lang ako, Mirae dahil makakasama na kita sa iisang bubong.” Sabi niya.

Humiwalay na siya sa akin at inayos ang sarili niya.

“Susunduin kita dito ng alas kwatro ng umaga, ha? Mas mabuti nang maaga tayo sa biyahe para hindi tayo magsiksikan sa bus.” Sabi niya.

Tumango naman ako bilang sagot. Kumaway naman siya sa akin bago na ito tuluyang umalis.

Nakangiting tinanaw ko nalang si Jonas na naglalakad na papalayo. Tatalikod na sana ako para pumasok sa loob ng bahay nang may humila sa braso ko at nagulat nalang ako kung sino ito.

“Ysmael?” Gulat kong sambit habang nakatingin sa kanya.

Napangiti naman ito at kaagad kong naamoy ang hininga niya na amoy alak at sigarilyo. Gulo na gulo ang buhok nito, magulo ang suot na polo shirt at mamumula ang maputi niyang balat maging pati na rin ang mga mata nito na para bang ilang araw na siyang hindi nakakatulog.

“Yes, Mirae. How are you?” Sabi niya habang nakatitig sa akin.

“Ano ba, bitawan mo ako!” Inis kong sabi at akmang kakalas na sa pagkakahawak niya nang bigla niya akong isinandal sa poste na malapit sa gilid ng gate namin.

“Hindi mo ba ako namiss? It’s been one month since I saw you. Mas lalo ka pa yatang gumaganda ngayon, is it because of that poor Jonas?” Nakangisi niyang sabi at mas lalo pa niya akong diniin sa katawan niya.

Tinignan ko naman siya ng masama. “Alam mo, lasing ka na at pwede bang bitawan mo na ako at huwag na ’wag mo na kaming guguluhin pa ni Jonas!” Galit kong sabi na ikinatawa niya ng mahina.

“Why would I do that, Mirae? Hindi mo ba naaalala ang huling sinabi ko sa’yo? Sa akin ka lang at hindi ko hahayaan na magsama kayo ni Jonas hanggang sa huli, right?” Sarkastiko niyang sabi at hinawakan niya ang pisngi ko kaya daglian kong iniwas ang mukha ko sa kanya.

“Pwede bang hayaan mo na kami ni Jonas? Mahal ko siya at mahal niya rin ako kaya tigilan mo na kami! Marami pa namang ibang babae diyan na-”

Halos mapatalon na ako sa gulat nang biglang suntukin ni Ysmael ang poste sa gilid ko na kaagad namang ikinadugo ng kamao nito. Tumitig siya sa akin ng masama na ikinatakot ko.

“Don’t you dare to say how much you love him! Wala akong pakialam kahit mahal mo pa siya! At sa tingin mo ba ganon lang kadali ang kalimutan ka, ha? Ayaw naman noon pa sa akin ni Macky para sa’yo kaya nga nabugbog ko siya kasi atrebida siya sa ating dalawa. Sinubukan ko namang kalimutan ka, Mirae that’s why nambababae ako pero.. wala e, hanggang ngayon ikaw pa rin ang gusto ko at hindi ko lang matanggap na si Jonas ang pinili mo!” Sigaw niya at ramdam ko ang pagpipigil niya ng galit.

Sa sinabi ni Ysmael ay natahimik ako do’n. Totoo nga ang sinabi ni Jonas na gusto talaga ako ni Ysmael. Ang akala ko ay gusto niya lang ako dahil gusto niya akong pagtripan pero hindi pala dahil nakikita ko na gusto niya ako dahil sa may nararamdaman siya para sa akin.

Napayuko ako. “I’m sorry, Ysmael. Pero kahit anong gawin ko ay hindi ko na mababago itong nararamdaman ko.” Mahina kong pagkakasabi.

Nang muli ko siyang tinignan ay nakapikit na ito at mabilis ang paghinga. Ilang saglit pa ay nagmulat siya at nginitian ako.

“Kaya ba sasama ka na kay Jonas bukas paluwas ng Maynila?” Sabi niya na ikinatigil ko.

Narinig niya ang pinag-usapan namin ni Jonas at ang ibig sabihin nun ay kanina pa siya nandito at pinapanood lang kami?

“Yes, Mirae. Kanina pa ako nandito at nakita ko rin kung paano ka halikan ng madungis na lalakeng ’yon. Ang sakit niyo lang tignan sa mata ko pero sige, pagbibigyan ko nalang muna siya sa ngayon.” Sabi niya na mukhang nabasa ang isip ko.

“Papaano mo nakakayang insultuhin si Jonas ng ganyan? Hindi ba’t naging magkaibigan naman kayo simula nung-” Napapikit ako nang bigla siyang sumigaw at mas lalong dumiin ang pagkakahawak niya sa magkabilang kamay ko dahilan para mapadaing ako sa sakit.

“Wala akong naging kaibigan na isang mang-aagaw at attention seeker! Kahit kailan ay hindi ko siya naging kaibigan so don’t you dare to say that to me!” Madiing sabi niya saka niya ako diniin muli sa poste at pilit hinahalikan.

Tuluyan na akong napaiyak at sumigaw dahil sa ginagawa ni Ysmael sa akin. Pagsasamantalahan niya ako.

“Walanghiya kang bata ka!”

Biglang lumabas mula sa loob ng bahay sina Nanay at Tatay na nagulat sa nangyayari ngayon. Kaagad sinugod ni Tatay si Ysmael at itinulak ito dahilan para mapaupo si Ysmael sa sahig. Hinila naman ako ni Nanay at kaagad itinago sa likuran niya.

“Anong ginagawa mo sa anak ko? Hindi mo ba talaga siya titigilan?” Galit na sigaw ni Tatay habang dinuduro nito si Ysmael na nakangisi habang tumatayo mula sa pagkakaupo niya sa sahig.

“Tito Macario-”

“Huwag mo akong matawag-tawag na Tito dahil hindi kita kaano-ano!” Biglang pagsabat ni Tatay sa sinasabi ni Ysmael.

Tumawa naman si Ysmael ng malakas at pumalakpak pa ito na parang tuwang-tuwa pa sa nangyayari ngayon.

“Hoy, tanda! Huwag mo akong kakausapin ng ganyan dahil anak ako ng Mayor sa lugar na ’to. Anytime ay pwede kitang ipatanggal sa pinapasukan mong trabaho kung kakalabanin mo ako.” Singhal ni Ysmael.

Ultimo’y paggalang at pagrespeto sa nakatatanda ay nawala na rin kay Ysmael. Tama nga ang sinasabi ng lahat, isa siyang demonyo at walang puso.

“Ganyan lang ba ang kaya mong gawin sa akin, Ysmael? Ang ipatanggal ako sa pinapasukan kong trabaho? Bakit? Dahil hindi ako aprubado na ligawan mo ang anak ko? Hindi ko pa rin nakakalimutan ang ginawa mo sa anak kong si Macky. Kahit kailan ay hinding-hindi kita matatanggap bilang parte ng pamilya namin dahil sa nakakasuklam mong pag-uugali!” Galit pa rin na sabi ni Tatay.

Sumama naman ang tingin ni Ysmael sa kanya. “Kailangan ko na bang matakot sa’yo, tanda? Para sabihin ko sa’yo, Tatay ka lang ng babaeng mahal ko kaya ’wag mo akong sinasagot ng ganyan dahil hindi mo alam ang mga kaya kong gawin para maghirap kayo!” Pagbabanta nito.

Nakita ko ang pagkuyom ng kamao ni Tatay at pagpipigil nito ng galit.

“Umalis ka na hangga’t hindi pa nagdidilim ang paningin ko sa’yo at masaktan kita. Bata ka pa pero kayang-kaya kitang patulan kahit anak ka pa ni Mayor Buenavista.” Mariing sabi ni Tatay at nakapikit nitong tinuro ang daan kay Ysmael papaalis.

Tumawa naman ng sarkastiko si Ysmael at hinagod pa nito ang magulo niyang buhok. “Fine pero kahit anong sabihin mo, hinding-hindi ko pa rin titigilan si Mirae. She’s mine at hindi ko hahayaang magsama sila ni Jonas. Makukuha ko rin siya. Tandaan niyo ’yan!” Huling sinabi nito hanggang sa naglakad na siya papaalis.

Doon na ako tuluyang napaiyak habang hinahagod naman ni Nanay ang likuran ko at si Tatay naman ay napailing nalang.

Sana matapos na ito. Sana mali itong takot at pangamba na nararamdaman ko ngayon sa maaaring gawin ni Ysmael.

---

Chapter 10

Ngayon ay alas kwatro na ng umaga at nag-aabang kami ngayon ni Jonas ng bus papuntang Maynila dito sa Bus Station. Hindi ko na pinaalam pa sa kanya ang nangyaring panggugulo sa akin ni Ysmael para hindi na siya mag-alala pa. Ayoko nang pag-alalahanin pa si Jonas dahil makakalayo na rin naman kami kay Ysmael.

Kanina sa bahay ay umiyak pa si Nanay dahil mamimiss niya raw ako ng todo habang si Tatay naman ay tahimik lang pero alam kong mamimiss niya rin ako. Sina Nanay at Tatay talaga, parang mawawala na ako sa kanila ng matagal nung nagpaalam ako e, babalik rin naman kami kaagad ni Jonas dito sa San Alfonso kapag hindi kami nakapasa sa job interview.

“15 minutes pa siguro bago makarating dito ang unang bus.” Sabi ni Jonas habang tinitignan ang oras sa cellphone niyang de keypad.

Tumango naman ako bilang sagot.

Ano ba itong kakaibang nararamdaman ko ngayon? Bakit parang kinakabahan ako sa hindi maipaliwanag na dahilan?

“Jonas-”

Hindi ko na natapos pa ang sasabihin ko nang may mga naka itim na bonnet na lalaking naka mask ang nagtungo sa direksyon namin ni Jonas at pwersahan kaming hinila.

Ang takot na kanina ko pa nararamdaman ay nadagdagan pa ngayon.

“S-Sino kayo? Saan niyo kami dadalhin?” Gulat na tanong ni Jonas.

“Sorry, napag-utusan lang kami ni Boss.”

Magsasalita pa sana si Jonas nang biglang tinakpan ng isang lalakeng nakahawak sa akin ang ilong ko ng panyong may amoy kemikal hanggang sa tuluyan na akong nawalan ng malay.

Nagising nalang ako sa isang madilim at abandonadong silid at laking gulat ko nang makita ko ang sarili kong nakagapos sa isang upuan. Ang mga paa at kamay ko ay nakagapos ng lubid.

Nasaan

ako? Anong ginagawa ko dito?

Nang tumingin ako sa harapan ko ay mas lalo lang akong nanlumo nang makita ko si Jonas na nakagapos rin habang putok ang mata at labi nito at halos maligo na sa sariling dugo. Kitang-kita ko ang pagod at hirap sa mga mata niya dahil sa natamo niyang mga sugat at pasa. Hindi ko na napigilan pang mapaiyak at hindi ako makalapit sa kanya dahil nakagapos rin ako.

“Jonas!” Naiiyak kong sambit.

Unti-unti naman siyang dumilat at napatingin sa akin.

“M-Mirae…” Tila hirap na hirap niyang sabi.

“Anong nangyari? Sino ang gumawa niyan sa’yo?” Halos pasigaw ko nang tanong dahil sa matinding sakit na halos makita siyang nahihirapan.

Bigla ay bumukas ang pintuan ng abandonadong silid kung nasaan kami ni Jonas at doon ay pumasok sila Ysmael kasama sina Ivan at Randel kasama ng iba pang mga hindi ko kilalang lalake.

Nakangising lumapit sa amin si Ysmael habang sumama naman ang tingin ko sa kanya.

Kahit hindi na siya magsalita ay alam kong siya ang may kagagawan kung bakit kami nandito ni Jonas at kung bakit rin nabugbog ito ng todo.

“Napakasama mo, Ysmael!” Naiiyak kong sigaw.

Ngayon lang ako nagalit ng matindi sa buong buhay ko. Hindi ako nagtatanim ng galit sa isang tao pero ngayon, kasalanan man sa Diyos ay gusto kong patayin ang lalakeng nasa harapan ko. Napakawalang puso niya!

Tumawa lang siya sa sinabi ko saka niya nilapitan si Jonas at hinila ang buhok nito paharap sa kanya.

“As you can see Mirae, nakatikim ng hagupit ko ang lalakeng ’to. Ang saya lang na makita kong nahihirapan siya habang nasa harapan mo siya. Imagine? Dadalhin ka pa niya sa Maynila at magsasama pa kayo do’n? I will never gonna let that happen.” Nagngingiti niyang sabi.

Nang tumingin naman ako sa mga nasa likuran niyang sina Ivan at Randel ay umiwas lang ito ng tingin sa akin.

Muli kong binalingan si Ysmael na nakakuyom na ang kamao. “Wala na bang konsensya ang natitira diyan sa puso mo, Ysmael? Bakit kailangan mo kaming pahirapan ni Jonas ng ganito? Ano bang ginawa naming masama sa’yo?” Umiiyak kong sabi.

Napailing naman siya sa sinabi ko at padabog na binitawan ang ulo ni Jonas.

“Malaki ang atraso niyo sa akin, Mirae. Malaking-malaki dahil una sa lahat ay sinaktan mo ako! Ilang beses mo akong pinagtabuyan at ang akala mo, hindi ako nasasaktan sa ginagawa mo? Obvious naman na mahal na kita at hindi naman ako magkakaganito kung hindi dahil sa’yo, e!” Nilapitan niya ako at hinawakan ng sobrang higpit ang panga ko dahilan para masaktan ako.

“You’re so hard to get. Hindi ko nga alam kung bakit hindi ka nagkakagusto sa akin. I’m handsome and rich kaya bakit ang walang kwentang si Jonas pa ang pinili mo?” Sigaw niya na ikinatakot ko.

Nanlilisik ang mga mata ni Ysmael habang nakatingin sa akin. Mukhang wala na siya sa tamang pag-iisip base sa mga ikinikilos niya. Mukhang tama nga si Tatay sa sinasabi niyang Obsess na si Ysmael sa akin.

Lumunok ako at pilit nilalabanan ang takot ko sa kanya. “Ysmael, hindi ako bumabase sa itsura o antas ng buhay ng isang tao sa kung sinuman ang mamahalin ko. Oo, gwapo ka nga at mayaman pero hinding-hindi nun mababago ang katotohanang si Jonas lang ang mahal-”

Hindi pa ako tapos sa pagsasalita nang bigla akong sinampal ni Ysmael.

“Huwag mo nang ituloy ang sasabihin mo, Mirae. You really know how to hurt me, huh? Then, makikita mo kung paano ko ulit pahirapan si Jonas.” Nakangising sabi niya dahilan para matakot ako.

“A-Anong gagawin mo, Ysmael?” Ngumiti lang siya sa akin saka muling lumapit kay Jonas.

“Ivan, ibigay mo sa akin ’yang hawak mo.” Sabi ni Ysmael kay Ivan na may hawak ng isang dos por dos.

Kaagad namang iniabot ni Ivan kay Ysmael iyon.

“I would love to do this since mang-aagaw at attention seeker naman ’tong si Jonas.” Sabi ni Ysmael at napahagulgol nalang ako nang tuluyan nang hinampas nito kay Jonas ng paulit-ulit ang hawak niya.

Rinig na rinig ang daing ni Jonas sa bawat paghampas sa kanya ni Ysmael. Diyos ko, ano bang ginawa naming kasalanan para maranasan ang lahat ng ito?

“Jonas…” Hagulgol ko habang nakatingin sa patuloy pa rin’g pagpapahirap ni Ysmael sa kanya.

“You know what, Jonas? I treated you as my bestfriend before pero pati ba naman atensyon ni Dad ay kinuha mo na rin?” Gigil na sabi ni Ysmael at ubod ng lakas nitong tinulak ang upuan ni Jonas kaya napatumba na si Jonas sa sahig.

Lumapit muli sa kanya si Ysmael at sinuntok naman siya nito ng paulit-ulit. Demonyo si Ysmael. Wala siyang pakialam kung makapanakit o makapatay man siya ng tao.

“Sinabi mismo ni Dad sa harapan ko na sana ikaw nalang daw ang naging anak niya imbes na ako kesyo masipag ka raw at malayo ang mararating sa buhay kaysa sa akin na walang ibang ginawa kundi bigyan siya ng sakit ng ulo!”

Napatigil ako sa sinabi ni Ysmael. Iyon ba ang dahilan kung bakit galit na galit siya kay Jonas?

Halos hindi na makalaban si Jonas sa kanya. May malay pa ito pero hirap na hirap na siyang imulat ang mga mata niya dahil sa natatamo niyang suntok, sipa at hampas ng kahoy mula kay Ysmael. Duguan na rin ito at baka ay mapatay na siya ni Ysmael.

“Alam ko naman na noong mga bata pa tayo ay gusto mo rin si Mirae kaya nga hinayaan kitang magustuhan siya kahit gusto ko rin siya, hindi ba? Because I treated you as my bestfriend pero pati ba naman si Dad ay kukunin mo rin sa akin?” Sigaw niya at sandali itong tumigil sa pananakit kay Jonas.

“S-Sorry, Y-Ysmael…”

Kahit hinang-hina na si Jonas ay nagawa pa rin nitong makapagsalita. Mas lalo lang tumindi ang galit ni Ysmael sa sinabi ni Jonas kaya muli niyang sinipa si Jonas sa tagiliran nito.

“Your sorry is not enough for me! Alam mo, kung wala ka lang sa mundong ’to ay masaya na sana ako. Nasa akin sana si Mirae at pati ang atensyon ni Dad ay nakuha ko na rin pero bakit ka pa kasi nabuhay, ha? Sana nga namatay ka nalang para wala akong kakumpitensya sa lahat!” Galit niyang sabi.

“Ysmael, tama na, please.. huwag mo nang pahirapan pa si Jonas.” Umiiyak kong sabi dahilan para mabaling ang atensyon ni Ysmael sa akin.

Bigla ay nagbago ang mood niya at nakangiti itong lumapit sa akin at pinunasan ang mga luha ko.

Baliw

na siya.

“Mirae, gusto mo ba talagang mailigtas ang gagong lalakeng ’yan?” Malambing niyang sabi na ikinataas ng balahibo ko.

Tumango ako bilang sagot. “Please, pakawalan mo na kami, Ysmael. Nagmamakaawa ako sa’yo, tama na ’to…” Naluluha kong pakiusap.

Sandali naman siyang natahimik sa sinabi ko at tila may iniisip. Hindi kalaunan ay ngumiti siya at marahang hinaplos-haplos ang buhok ko.

“Sige, papakawalan ko siya sa isang kondisyon.”

“A-ano ’yon?”

Inaamoy-amoy muna niya ang buhok ko bago ako sagutin. Nangilabot naman ako sa ginawa niya. “Sumama ka sa akin. Papakawalan ko ng buhay si Jonas kung sasama ka na sa akin, Mirae.” Seryoso niyang ani na mababakas sa kanyang mukha.

Natigilan ako do’n. Ayokong mangyari na sumama kay Ysmael pero nang tinignan ko ang kalagayan ni Jonas ay mas lalo lang akong naawa sa kanya. Kailangan niyang mabuhay dahil may pangarap siya sa pamilya niya. Kailangan niyang makahanap ng magandang trabaho para maging isa siyang sikat na Engineer balang araw.

Gusto kong maabot niya ang mga pangarap niya kahit sa tingin ko ay hindi ko na siya makakasama pa doon.

Napaluha akong tumango sa sinabi ni Ysmael. Makapangyarihan ang pamilya ni Ysmael at alam kong hindi aayon sa amin ang batas sa San Alfonso kaya kahit mahirap at masakit sa kalooban ay sasama ako sa kanya alang-alang sa buhay at pangarap ni Jonas.

Nakangiti namang hinalikan ako ni Ysmael sa labi saka ito tumayo at binalingan ang iba pang mga kasama nila Ivan at Randel.

“Pakawalan niyo na ’yan at ihatid niyo sa labas ng bahay nila at iwan do’n.” Utos ni Ysmael na kaagad namang ikinatango ng mga kasamahan niya.

Nilapitan nila si Jonas na wala nang malay at saka na ito dinala papalabas sa abandonadong silid.

Nang kami nalang ang naiwan ni Ysmael ay ngumiti ito sa akin na parang walang nangyari at kaagad akong itinayo mula sa pagkakaupo ko sa upuan. Kinalas na niya ang pagkakatali sa mga paa at kamay ko at muli niya akong hinalikan sa labi.

Nandidiri ako. Diring-diri ako dahil hinahalikan ako ng demonyong nasa harapan ko pero wala akong magawa. Wala.

Kahit masakit ay hinalikan ko nalang rin siya pabalik at nang matapos kami ay hinawakan niya ang kamay ko.

“We will go to a place na walang ibang makakakita o makakaalam man lang kung nasaan tayong dalawa. I’m sure that you will learn to love me soon.” Sabi pa nito na para bang sigurado na siyang mangyayari iyon.

Hinding-hindi iyon mangyayari dahil kahit na kailan ay hindi ko mamahalin ang isang katulad niyang sakim at wala nang puso. Si Jonas lang ang tangi kong mamahalin hanggang sa huli.

May hinagis naman siyang susi mula kay Randel na lumapit na sa amin. Kitang-kita ko ang awa nito sa akin mula sa mga mata niya pero base sa nakikita ko ay napipilitan lang siyang sundin si Ysmael. Si Ivan naman ay nakayuko lang habang nakasandal sa pader at walang halos imik.

“Dadalhin ko lang muna si Mirae sa secret place ko. This is the car key. Umalis na kayo.” Utos ni Ysmael.

Tumango lang doon si Randel at sumulyap muna ito sa sa akin bago siya lumapit kay Ivan. Nang makaalis na sila ay hinila na rin ako ni Ysmael hanggang sa makalabas na kami mula sa abandonadong silid.

Bumungad sa amin ang magubat at masukal na lugar. Hindi ko alam kung saan ito pero alam ko na hindi ito sa San Alfonso.

Kaagad kaming lumapit sa nakaparadang kotse ni Ysmael at akmang ipapasok na sana niya ako sa loob nito nang biglang may tumawag sa cellphone niya.

“Aish! It’s Mom. Istorbo talaga!” Inis niyang sabi at kaagad sinagot ang tawag habang nakahawak pa rin siya sa kamay ko.

Bigla ay may naisip akong ideya. Nakita ko ang isang flower vase sa labas ng abandonadong silid. Tinignan ko si Ysmael na busy pa rin sa pakikipag-usap sa Mom niyang si Mrs. Glenda.

Unti-unti kong kinuha mula sa isang kamay ko ang pahabang flower vase na hindi mahahalata ni Ysmael.

Nang makuha ko na ito ay saktong humarap sa akin si Ysmael dahilan para ihampas ko ito sa ulo niya. Kaagad siyang natumba at nawalan ng malay kasabay na nabitawan niya ang hawak niyang cellphone.

Hindi na ako nag-aksaya pa ng panahon at tumakbo na para makatakas sa kanya. Wala akong pakialam kung saan man ako mapadpad ang mahalaga ay makatakas lang ako mula sa mga kamay niya.

Iyak ako ng iyak habang tumatakbo at hindi ko na rin alam kung nasaan na ako. Gabi na rin kaya hindi ko maaninag masyado ang daang tinatahak ko. Hindi ko maaatim na makasama si Ysmael, ang lalakeng sinira ang buhay namin ni Jonas.

Napansin ko na napadpad na ako sa isang malawak na daan at akmang tatawid na sana ako nang hindi ko namalayan na may paparating palang sasakyan.

Tumama mula sa mga mata ko ang ilaw ng sasakyan hanggang sa napapikit nalang ako dahil sa lakas ng pagkakatama nito sa akin.

Bigla akong humandusay sa sahig ng kalsada hanggang sa tuluyan nang namanhid ang katawan ko at nilamon ng kadiliman ang paligid ko.

Kung ito na ang katapusan ko ay masaya ako dahil nagkaroon ako ng isang masayang pamilya at nakilala ko si Jonas sa mundong ito.

Mahal na mahal kita, Jonas at hinding-hindi kita makakalimutan.

---

Chapter 11

Nagising na lamang ako na may tumatamang ilaw na nanggagaling sa bintana. Madilim ang kwarto kung saan ngayon ay nakahiga ako sa isang puting kama.

Napatingala ako dahil parang may matang nakamasid sa akin. Kaagad akong kinabahan sa klase ng mga titig niya.

Mayroon siyang itim na aura at aaminin ko na napakagwapo din niya. Pamilyar siya sa akin pero hindi ko lang ito maalala.

As in wala akong maalala. Kahit pangalan ko o kung saan ako nanggaling ay hindi ko rin matandaan.

I’m clueless!

“S-Sino ka?” Tanong ko sa lalaking nasa tabi ko.

Sumilay ang ngiti sa mga labi niya at hinawakan ang isang kamay ko.

“I’m Josiah. Your husband.” Sabi nito sa baritonong boses niya.

Ang pangalan niya ay Josiah? At asawa ko daw siya? Nakaramdam kaagad ako ng kirot sa sentido ko dahilan para lumapit sa akin ang lalakeng nagpapakilalang asawa ko.

Siguro ay kaya nga siya pamilyar sa akin ay dahil sa asawa ko siya. Napansin ko na may nakakabit din pala sa aking mga suwero at kung anong tubo sa may ulo ko na nakakonekta sa isang machine sa gilid ng kama. Naka bandage ang ulo ko at nakasuot ako ng isang puting bestida.

“Are you alright?” Tanong niya saka nito inayos ang pagkakakabit ng tubo sa ulo ko.

Tumango naman ako dahil kaagad rin nawala ang sakit ng sentido ko.

“Bakit may mga nakakabit sa aking tubo? Ano bang nangyari sa akin?” Tanong ko.

Bumuntong-hininga siya bago sumagot. “You’ve been comatose for 5 years. Nabangga ang sinasakyan nating kotse sa daan dahilan para ma-comatose ka. You didn’t remember anything, right?” Seryosong tanong nito. Tumango naman ako.

“I guess you have an amnesia.” Sabi niya na ikinalungkot ko.

Bakit ganito? Bakit kailangang mawalan ako ng alaala nang dahil sa isang aksidente? Hindi ko na napigilan pang mapaluha.

Pinunasan naman ni Josiah ang mga luha ko. Pakiramdam ko ay wala akong kwenta dahil kahit ang asawa ko ay hindi ko na rin maalala.

“Don’t force yourself to get your memory back. I’m glad that you’re now awake and safe. I will take care of you, don’t worry.” Sabi niya habang hinahagod nito ang likuran ko.

Tumango nalang ako at muli siyang hinarap. “A-ano nga palang pangalan ko?”

Hinawakan naman niya ang isang kamay ko. “Your name is Olivia.”

Olivia. Napangiti ako dahil nalaman ko na rin ang pangalan ko.

Itong lalakeng nasa harapan ko ay si Josiah na asawa ko. Tinignan ko siya ng mariin. Para itong masungit tignan at mukhang palaging seryoso sa mga bagay-bagay. Paano ko kaya siya minahal? Siguro ay dahil sa pagiging maaalalahanin niya sa akin katulad nalang ngayon.

Marami pa akong gustong tanungin kay Josiah tungkol sa pagkatao ko o kung bakit kami naaksidenteng dalawa pero siguro ay kailangan ko munang magpahinga at baka babalik rin naman siguro ang memorya ko sa susunod. Ang sabi nga niya ay limang taon ako na-comatose, napakatagal na panahon din nun at baka nalungkot siya dahil tulog lang ako at walang malay sa mga panahong iyon. Tapos ngayon ay hindi pa ako makaalala.

Nang bumuti-buti ang pakiramdam ko ay sinabi ko na rin kay Josiah na tanggalin na nito ang lahat ng nakakabit sa katawan ko dahil mabuti na ang pakiramdam ko at sa wakas ay nagising na rin ako.

Napansin kong mukhang naging silid ng Ospital ang kwarto na tinutulugan ko. Malaki nga siguro ang napinsala sa utak ko kaya na-comatose ako at nawalan ng alaala.

“Bro, nandito ka ba-”

Napahinto ang isang gwapo at matangkad na lalake sa pagsasalita nang pumasok ito mula sa silid pagkakita niya sa akin. Halos magkamukha nga sila ni Josiah ang pinagkaiba nga lang ay mas mestizo ang lalakeng ito na halos mukha nang foreigner.

“She’s awake!” Gulat niyang sabi saka ito bumaling kay Josiah na nakakunot-noong tinignan siya.

“Can you just shut up for a while? Baka mabigla si Olivia nang dahil sa’yo.” Inis na sabi ni Josiah.

“Olivia? Hindi ba’t Mi- ah.. right! I’m sorry.” Tumango-tango nalang ang lalake nang makita niyang nakatitig na ng masama sa kanya si Josiah kaya tumingin nalang ito sa akin habang nakangiti.

Mukha rin siyang pamilyar sa akin pero siguro nga ay kilala ko na talaga siya noong hindi pa ako nawawalan ng memorya.

“Hi, Olivia! My name is Andy. Bestfriend ako ni Saiah at kilala mo naman talaga ako noon pa .” Sabi niya hanggang sa humina sa huling pagkakabanggit niya.

Tumango ako sa sinabi ni Andy. Siya pala ang bestfriend ni Josiah.

“Let’s eat. You need to eat normal foods dahil nung na-comatose ka ay puro liquid foods lang ang napapakain ko sa’yo.” Walang emosyon na sabi ni Josiah o ganito lang talaga siguro siya magsalita.

“S-Sige..” Sagot ko nalang.

Nang mapalingon naman ako kay Andy ay nakatitig na pala ito sa akin na parang may malalim na iniisip. Kaagad akong umiwas ng tingin sa kanya dahil sa pagkailang at muling bumaling kay Josiah na inaalalayan na akong makatayo mula sa pagkakahiga ko sa kama.

Kasunod namin si Andy na bumaba mula sa loob ng silid at namangha nalang ako sa lawak at laki ng bahay na pagmamay-ari daw naming dalawa ni Josiah. Base sa nakikita ko ay mukhang mayaman nga si Josiah.

Mayaman rin kaya ako? Nasaan na kaya ang pamilya ko? Gusto ko iyong tanungin sa kanya pero siguro ay mamaya nalang. Nag-umpisa na kaming kumain sa dining area at may mga hinandang pagkain doon ang mga maids na parang nagulat pa ng makita ako. Siguro ay dahil sa nakita nilang nagising na ako mula sa pagkaka comatose.

Napansin kong madaldal pala itong si Andy. Sa totoo nga lang ay mas komportable pa akong kausap siya kaysa dito kay Josiah na nakatingin lang sa amin habang nakakunot-noo. Magaan ang loob ko kay Andy at hindi halata sa itsura nito na maingay siya at palabiro.

Nagkukuwento lang ito ng kung anu-ano at minsan ay nagbibiro pa kaya napapatawa niya ako. Napapailing nalang si Josiah habang kumakain. Nang matapos na kaming kumain ay nagpaalam na si Andy na uuwi na muna siya sa kanila at bukas ay babalik ulit dito.

Naiwan naman kaming dalawa ni Josiah na nasa isang malaking living room. Dito niya ako dinala pagkatapos naming kumain.

“Josiah, nasaan na pala ang mga magulang ko o kung may kapatid ba ako? Alam ba nilang na-comatose ako?”

Sa wakas ay natanong ko na rin sa kanya iyon.

“They are already dead.” Sabi naman niya at tumingin ito sa akin ng mariin.

“Patay na sila? Papaano?” Gulat kong tanong.

“Both of your parents died on a plane crash nung pauwi na sana sila sa business trip nila sa Amerika. Naiwan ka sa lola mo but the sad thing is namatay ang lola mo nung high school ka palang. I’m your boyfriend way back in college at nagpakasal tayo kaagad bago ka na-comatose. I’m your only family, Olivia.” Sabi nito.

Sa mga nalaman ko mula kay Josiah ay tila nanghina ako doon. Wala na pala akong pamilya at siya nalang ang meron ako. Hindi niya ako iniwan hanggang sa huli at ngayon nga ay naging asawa ko na siya.

Malaki ang utang na loob ko sa kanya dahil kung hindi ko siya kasama ay baka hindi ko na kinaya ang mga pagsubok na naranasan ko sa buong buhay ko.

“Salamat at nandito ka para sa akin, Josiah. Kung wala ka siguro ay hindi ko alam kung ano pang mangyayari sa buhay ko. Hindi man kita maalala ngayon ay alam kong maaalala rin kita balang araw. Siguro nga ay sobra kitang minahal kaya ako nagpakasal sa’yo.” Nakangiting sabi ko habang nangingilid ang mga luha ko.

Umiwas naman siya ng tingin sa akin. “Of course. We love each other and we only rely ourselves together. You’re my wife and I’m your husband. Let’s not talk about this for now.” Sabi niya at kaagad itong tumayo mula sa tabi ko.

“Just wait for me here, okay? I have something to do.” Baling niya sa akin.

Tumango naman ako bilang sagot hanggang sa makaalis na si Josiah. Nilibot ko ng tingin ang buong bahay namin. Maganda at malinis ito sa black and white na motif niya. Siya kaya o ako ang pumili ng disenyo ng bahay namin?

Ang hirap talaga ng walang maalala!

Hinintay ko si Josiah at mahigit sampung minuto na ay wala pa rin siya. Wala akong magawa kaya kinuha ko nalang ang isang Diyaryo na mukhang hindi pa nababasa sa ilalim ng lamesa. Magbabasa nalang muna ako ng diyaryo habang hinihintay siya.

Tinignan at binasa ko naman ang headline ng Diyaryo ngayon.

“The hottest and famous Engineer in town, Mr. Jonas Martin Villanueva donates 1 Million pesos for the Orphanage held by The Child Care Association.”

Hindi ko alam pero nakaramdam ako ng kung ano sa dibdib ko nang mabasa ko ang headline ng Diyaryo. Tinignan ko ang larawan ng lalakeng nasa headline at mas lalo pang kumabog ang dibdib ko do’n.

Gwapo at mukhang sobrang yaman nga ’yung Engineer na nagdonate ng pera para sa mga batang orphans. Base sa tindig nito ay isa talaga siyang purong filipino. Hindi katulad nina Josiah at Andy na mestizo ay moreno ang lalakeng ito pero gwapo pa rin at malakas ang dating. Hindi na nakakapagtaka kung bakit siya natawag na Hottest Engineer in Town.

Pero bakit ang lakas ng epekto ng lalakeng ito sa akin e, hindi ko naman siya kilala?

Nang mapansin kong papalapit na si Josiah sa akin ay kaagad ko nang binalik sa ilalim ng lamesa ang Diyaryo na nakita ko. Parang ayokong malaman ni Josiah na tinignan ko ang Diyaryo sa hindi ko rin malamang dahilan.

“I’m sorry if I took so long. Tumawag kasi si Mom at sinabi ko na rin na nagising ka na. She’s excited to see you kaya bukas ay pumunta daw tayo sa kanila.” Sabi niya pagkalapit sa akin at umupo ito sa tabi ko.

“M-Mommy mo? Ibig sabihin ay Mother-in-law ko ’yon?” Tanong ko.

Tumango siya. “Yes. Same with my Dad and sister, too.”

Tumango-tango nalang ako. Wala akong ideya kung ano ang itsura ng pamilya ni Josiah pero nasisigurado ko na magaganda at gwapo ang parents at kapatid niya dahil halata naman iyon sa itsura niya.

“Josiah, talaga bang mahal na mahal kita? Masyado ba akong in love sa’yo noon pa?”

Alam kong napakawalang kwenta ng tanong ko dahil wala na rin naman akong ibang maisip na sabihin sa kanya. Kanina pa kami nandito sa living room at kung hindi ako magsasalita ay wala rin siyang sasabihin sa akin. Hindi niya magawang makapagkwento tungkol sa akin o sa kanya kaya ako nalang ang mag-aadjust.

Seryoso naman niya akong tinignan. “If not, magpapakasal ba tayo?” Nakataas na kilay niyang tanong.

Napalabi nalang ako sa sinagot niya. Ang sungit naman.

“Buti pa si Andy, masayang kausap kaysa sa’yo. Paano ba kita naging asawa?” Bulong ko sa sarili ko na mukhang narinig naman ni Josiah.

Nagulat nalang ako nang bigla niya akong iniharap sa kanya at nanlaki ang mga mata ko nang hinalikan niya ako.

Para akong natuod sa kinauupuan ko habang patuloy pa rin siya sa paghalik sa akin. Hindi ko siya magawang halikan pabalik dahil nabibigla pa rin ako sa nangyayari. Mahigit isang minuto rin nang huminto siya sa paghalik sa akin at tinitigan ako nito mula sa mga mata ko.

“Remember this, Olivia. Don’t you ever mentioned any guys name except from me. You are mine because you are my wife. Remember that.” Madiin niyang sabi pagkatapos ay tumayo na ito at umalis na kaya naiwan nalang akong mag-isa.

Napahawak naman ako sa dibdib ko.

Bakit

sobrang lakas ng tibok ng puso ko ngayon?

---

#Np: Forever by Claude Kelly. I noticed that the lyrics of this song really suits to Mirae and Jonas. It’s a nice song tho.

Chapter 12

“Paano nga ba magmahal ang isang totoo at tapat na tao? You can love him or her unconditionally. Kahit ano man ang antas niya sa buhay ay matatanggap mo pa rin siya sa kabila ng lahat.

Isa sa pinakamagandang paraan ay ang isama mo siya sa mga pangarap mo. If both of you succeed then it’s good but when only one of you succeed then don’t leave.

The progress of being in love is to be with him or her all the times. Magmamahal ka na nga lang ay mang-iiwan ka pa? That’s a total bullshit!

Another thing is, loving is also sacrificing. Naranasan mo na bang bitawan ang taong mahal mo para lang mapabuti siya o

matupad

ang mga pangarap niya? That’s brave love!

“

Halos mapaiyak na ako sa sinasabi ng isang love guru sa isang TV Program. Hindi ko alam pero sobra talaga akong naaapektuhan sa mga sinabi niya. Nang lingunin ko si Andy ay nakangiwi itong nakatingin sa akin habang patuloy pa rin sa pagkain ng Piattos Cheese niya.

“Napaiyak ka pa talaga ng tanders na ’yan? Her program sucks.” Tanong niya at ininguso nito ang love guru host na babaeng may edad na.

Inirapan ko naman siya at pinunasan nalang ang mga luha ko. “Eh, naaapektuhan ako sa mga sinabi niya, e!” Sagot ko naman.

“Girls are girls. Very emotional.” Nagkibit-balikat siya at nagpatuloy nalang sa pagkain niya.

Mahigit dalawang linggo na rin simula nang magising ako mula sa pagkaka comatose ko. Palaging nandito si Andy sa bahay namin ni Josiah at sinasamahan niya ako since palaging busy si Josiah sa pagwowork sa company ng parents niya at gabi na nga ito nakakauwi, minsan nga ay madaling araw pa. Ganon rin si Andy pero pagkatapos yata ng trabaho nito ay dito siya dumediretso sa bahay.

Magkasalungat talaga sila Josiah at Andy at hindi ko alam kung bakit naging magbestfriend sila. Kung itong si Andy ay palangiti at parang hindi nauubusan ng energy, itong si Josiah naman ay hindi man lang magawang ngumiti. Isang beses ko lang itong nakitang ngumiti at ayon ay nung nagising ako mula sa pagkaka comatose. Tahimik lang rin siya at malihim.

Siguro nga ay tama rin ang kasabihang opposites do attract .

Dalawang linggo na rin akong nasa bahay lang, hindi ako pinapayagan ni Josiah lumabas ng bahay at hanggang ngayon ay hindi pa rin kami nakakadalaw sa bahay ng parents niya. Halos wala na kasi itong time at lahat ng iyon ay nakalaan na sa work niya. Sinabi ni Andy na talagang workaholic ang napangasawa ko, ni hindi nga daw iyon nagawang makapag-enjoy nung high school at college life nila dahil busy lang ito sa pag-aaral at sa sports nilang basketball kahit maraming mga babaeng nakapaligid sa kanya ay hindi niya rin ito pinapansin.

Nang matapos na ang pinapanood ko ay sumandal sa sofa si Andy at tinanggal nito ang suot niyang necktie. Napansin ko lang na halos kamukha niya ’yung napanood ko kaninang umaga sa TV na model na si Nick Pervak. Rumarampa ito sa Victoria Secret Runaway program sa TV at nung nakita ko iyon ay si Andy kaagad ang naalala ko.

Kung may kakambal man na nawawala si Andy ay iyong Victoria Secret model na iyon ang paghihinalaan kong kapatid niya.

“Bakit ka nakatitig sa akin? Nagagwapuhan ka sa akin, no?” Nakangisi niyang tanong nang mapansin niyang nakatingin ako sa kanya.

Kaagad naman akong umiwas ng tingin at inirapan lang siya.

“Hindi. Asa ka pa! Mas gwapo pa rin ang asawa ko kaysa sa’yo.” Sagot ko.

Tumawa naman siya. “Yeah, right. Saiah is handsome but I’m more attractive.” Kinindatan naman niya ako dahilan para mamula nalang ako sa hiya.

Kinuha naman niya ang baso na may tubig sa lamesa at ininom iyon. Ultimo’y pag-inom niya ay maganda rin tignan. I admit that this guy is hella handsome and yes, he’s very attractive. Napa-english na rin ako dahil englishero sila ni Josiah. Nakakahawa na talaga!

“Do you want to stroll around?” Tanong niya at saglit na tinignan ang suot niyang relo.

“P-Pwede ba? Hindi ba’t ayaw ni Josiah na lumabas ako ng bahay?” Tanong ko.

Gusto ko ang suggestion ni Andy pero natatakot ako na baka mapagalitan ako ni Josiah dahil hindi ko sinunod ang bilin niya.

“Akong bahala kay bestfriend. Hindi pwedeng habang buhay ay nakakulong ka lang dito sa bahay. You need to stroll around here in Metro Manila. It’s only 6pm and I’m sure na madaling araw pa makakauwi si Saiah dahil busy iyon sa pagtulong kay Tito Yuri sa company nila.” Nakangiting sabi niya.

Natuwa naman ako sa sinabi ni Andy. “Okay, basta ikaw ang bahala sa kanya kung sakali ah?” Sabi ko.

Tumango ito at itinayo na ako mula sa pagkakaupo namin sa sofa.

“Go ahead. Wear your jacket dahil malamig sa labas.” Tumango ako sa sinabi ni Andy at nagmadali nang pumunta sa loob ng kwarto namin ni Josiah.

Magkasama kami sa iisang kwarto dahil ganon naman talaga ang mag-asawa, hindi ba? Wala namang nangyayari sa amin dahil pagkarating ni Josiah galing sa trabaho niya ay kaagad na siyang natutulog sa tabi ko, minsan nga ay nakakalimutan na rin niyang magbihis ng pangbahay dahil sa sobrang pagod niya at diretso tulog na. Niyayakap niya lang ako mula sa likuran ko habang natutulog at kinikilig naman ako dun.

Tahimik lang si Josiah pero sweet siya at maaalalahanin sa akin. Ayon siguro ang dahilan kung bakit minahal ko siya at nagpakasal na kami kaagad. Sinabi niyang 25 years old na ako at magkaedad lang rin pala kaming dalawa pati na rin si Andy.

Nagsuot lang ako ng t-shirt na black, jacket naman na color blue at jeans. Sinuot ko rin ang bagong sneakers na binili ni Josiah sa akin. Napansin kong puro bago ang mga damit ko at iba pang gamit at nakakapagtaka iyon. Matagal na kaming magkasama pero bakit halos bago ang mga gamit ko? Siguro ay itatanong ko nalang iyon kay Josiah kapag hindi na siya busy sa trabaho niya.

Nang makababa na ako mula sa kwarto at ready na rin ay nakita ko naman mula sa hagdan si Andy na naghihintay sa akin. Nakasuot na ito ng grey na jacket na may white t-shirt na nakapaloob at jeans. Nakapagpalit na siya ng damit mula sa kaninang suit na suot niya. Mayroon siyang mga gamit dito sa bahay at kulang na nga lang ay tumira na siya dito.

“Let’s go?” Paanyaya niya.

Tumango naman ako hanggang sa makalabas na kami ng bahay at nakapasok sa loob ng kotse niya.

“Gusto mo bang sa MOA tayo pumunta?” Tanong niya.

Tumango nalang ako kahit hindi ko alam ang MOA na sinasabi niya. Hindi ko naman ang mga pasyalan dito sa Metro Manila dahil wala akong maalala sa nakaraan ko.

Sana nga ay tuluyan nang magbalik ang mga alaala ko para matandaan ko na kung sino o saan ba talaga ako nanggaling.

Mahigit isang oras rin ang biyahe namin ni Andy hanggang sa makarating kami sa MOA. Ang MOA na tinutukoy niya ay isa palang malaking Mall. Kulang pa yata ang isang araw para malibot namin ang mall na ito sa sobrang laki at hawak. Pakiramdam ko ay ngayon ko lang rin ito nakita sa buong buhay ko o siguro nakita ko na pero hindi ko lang talaga maalala.

“Kain muna tayo? We haven’t eat a dinner yet.” Tanong niya saka ito humikab at nag-unat ng mga kamay. Nasa loob na rin kami ng MOA at naglalakad-lakad lang.

Tumango naman ako. Akmang hihilahin na niya sana ako papasok sa loob ng isang mamahaling restaurant nang mapukaw ang atensyon ko sa isang fast food restaurant na malapit lang rin sa tabi nito.

Kaagad kumabog ang dibdib ko nang makita na Jollibee ang nakasulat na pangalan nung fast food restaurant. Napakapamilyar

sa akin ng kainan na ito sa hindi ko malamang dahilan.

“Gusto mong kumain dyan?” Tanong ni Andy nang mapansin niyang nakatitig lang ako sa fast food restaurant na ito.

Kaagad akong tumango at ngumiti sa sinabi niya. “Alright!” Sabi naman niya saka niya ako hinila papasok sa loob nito.

Naamoy ko kaagad ang bango ng mga pagkain na niluluto sa loob palang. Pumila muna kami ni Andy sa counter para makapag order at nang matapos kami ay naghanap na kami ng mauupuan namin. Nakahanap rin naman kami nang makita naming tapos nang kumain ang dalawang customer na magkasintahan ata. Nilinis kaagad ng isang crew sa Jollibee ang pinagkainan nila pagkatapos ay inilapag na doon ni Andy ang mga inorder naming pagkain.

“You’re very simple girl since then.” Sabi ni Andy habang busy ito sa pagkain ng inorder niyang spaghetti at chicken.

“Talaga? Kumakain na ba talaga ako dito noon pa?” Tanong ko naman na busy sa pagkain rin.

“I don’t know pero siguro? Itanong mo ’yan sa asawa mo.” Nakangiti niyang sabi.

“Itatanong ko kay Josiah? Eh once in a blue moon nga lang ’yon magkuwento tungkol sa amin, e.” Nakasimangot ko namang sagot.

“Pinakasalan mo siya kaya pagdusahan mo ang weird niyang ugali.” Natatawa naman niyang sabi kaya inirapan ko siya. Napapailing nalang siya habang nakangiti sa akin.

I’m more comfortable to Andy than Josiah siguro ay dahil bibihira ko lang talagang makabonding si Josiah bukod sa pagtabi niya sa akin sa kama habang natutulog kami. Hindi naman kami nakakapag-usap ng mahaba-mahaba at puro bilin lang nito ang palagi niyang pinapaalala sa akin sa tuwing umaalis siya papuntang trabaho niya.

Napapansin ko lang na kanina pa sumusulyap sa amin ang mga taong nasa loob lang rin ng Jollibee lalong-lalo na kay Andy na mukhang hindi naman iyon napapansin dahil busy lang siya sa pagkain niya. Talaga naman kasing gwapo ito at halatang-halata ang pagkamestizo niya. Pareho rin sa itsura ko at pansin kong hindi ako mukhang filipina dahil sa kulay dilaw kong buhok at super light brown na mga mata.

Nang matapos na kaming kumain ni Andy ay nagyaya siyang maglaro kami sa isang Arcade place at pumayag naman ako. Tawa lang kami ng tawa habang naglalaro ng basketball game sa isang machine.

Magaling si Andy magshoot ng bola at mahahalata mo talagang sanay na sanay ito sa pagbabasketball samantalang ako ay puro sablay ang mga tira.

“Sports mo ’to kaya ka magaling, e!” Nakasimangot kong sabi nang tumigil na ako sa pagshoot ng bola sa machine habang siya ay naglalaro pa rin.

“I’m playing hard to get your prize.” Nakangiti niyang sabi at nang matapos na siya ay kinuha niya mula sa isang machine ang mga tickets na naipon niya.

Pumunta kami sa isang prize room at binigay ni Andy ang ticket na naipon niya sa isang staff. Itinuro naman ng isang staff ang mga prize na pwede kong kunin. Napangiti ako nang makita ko ang isang teddy bear na kulay pink. Medium size lang ito pero sobra talaga akong nacute-tan kaya kinuha ko na.

Nang makuha ko na ang prize ay nagpasalamat kami ni Andy sa staff at umalis na sa loob ng Arcade.

Yakap-yakap ko ang teddy bear na prize para sa akin ni Andy at nakangiting nagpasalamat sa kanya.

“Salamat dito, Andy.” Sabi ko. Bigla ay umiwas siya ng tingin sa akin at nakita ko pa ang pamumula ng pisngi niya.

“I-It’s nothing. Umuwi na tayo.” Medyo nautal pa siya at hinawakan na nito ang isang kamay ko habang naglalakad na kami papaalis.

Habang naglalakad kami ay may isang matangkad na lalakeng nakasuot ng white longsleeves polo shirt ang napahinto pagkakita niya sa akin at nanlaki nalang bigla ang mga mata nito sa gulat.

“Ikaw ba ’yan, Mi-”

“Let’s go, Olivia.” Madiing sabi ni Andy at kaagad nitong binilisan ang paglalakad namin.

Naweirduhan naman ako sa inaasal ni Andy ngayon at akmang lilingunin ko na sana ’yung lalake nang biglang magsalita ulit siya.

“Don’t look.” Natahimik nalang ako dahil hindi ako sanay sa pagiging seryoso ngayon ni Andy.

“I’m Randel! Do you remember me?” Rinig kong huling sinabi nung lalakeng nakatingin sa akin kanina hanggang sa bumilis ang lakad namin ni Andy at marating namin ang kotse niya sa parking lot.

Naging tahimik ang biyahe namin ni Andy at kahit gusto ko siyang kausapin ay hindi ko magawa dahil mukhang masama ang mood niya.

Pero sino kaya ang lalakeng nakasalubong namin kanina? Kilala ko kaya talaga siya?

At Randel daw ang pangalan niya?

Pagkarating namin ni Andy sa bahay ay nagulat nalang ako nang makita ko si Josiah na nakasandal sa gilid ng pintuan habang nakahalukipkip. Seryoso ang tingin nito sa amin.

Sumama ang tingin niya nang makita nitong nakahawak sa kamay ko si Andy kaya kaagad kong tinanggal iyon.

“Saan mo dinala si Olivia?” Tanong ni Josiah kay Andy na ganon pa rin ang ekspresyon ng mukha.

“I only expose her to the real world and she deserves it.” Sagot ni Andy at akmang hihilahin na niya sana ako papasok sa loob nang lumapit sa amin si Josiah at hinawakan nito ang kamay ko saka itinago ako sa likuran niya.

“I can handle her. You may now leave.” May diin sa tono ng pagkakasabi nito.

Ngumisi lang do’n si Andy saka siya bumaling sa akin. “Uuwi na ako, Olivia. I hope you enjoyed our day.” Sabi niya.

“Salamat, Andy.” Tipid lang siyang tumango sa sinabi ko hanggang sa umalis na rin ito.

Bigla akong hinila ni Josiah papasok ng bahay hanggang sa makarating na kami sa loob ng kwarto at ni-lock niya ito.

Inupo niya ako kama habang siya ay nanatili pa rin na nakatayo sa harapan ko at nakatingin lang sa akin sabay na dumako ang tingin nito sa hawak kong teddy bear.

“Josiah-”

“I know. It’s only Andy’s decision. Alam kong hindi mo ako susuwayin.” Sabi niya at nagulat nalang ako nang pumantay siya sa harapan ko at hinawakan ng masuyo ang pisngi ko.

“I’m jealous, Olivia. I’m very jealous. Even if he’s my bestfriend, I can’t still trust him when it comes to you…”

At pagkatapos ay muli niya akong hinalikan dahilan para mas lalo pang kumabog at magwala ang puso ko.

---

I realize that toxic readers and bashers can’t stop me from writing stories. I still want to write because of my few readers who still appreciates my not-so-perfect stories. Salamat sa mga comments niyo na nabasa ko. Kung wala yon baka di ko na ituloy to. ☺️

Chapter 13

Nagising ako na parang may nakayakap sa akin. Kaagad kong nilingon iyon at si Josiah ito na mahimbing na natutulog. Tinignan ko ang bintana at napagtanto ko na umaga na pala. Napatingin naman ako sa wall clock ng kwarto namin at 10am na ng umaga. Tinanghali na pala kami ng gising.

Alam kong may pasok si Josiah sa trabaho ngayon kahit Sabado pa.

“Josiah? Hindi ba’t may pasok ka pa? 10am na,” Sabi ko mahinang tinapik ang pisngi niya.

Nakatingin lang ako sa kanya. Kahit sa pagtulog ay ang gwapo pa rin ni Josiah. Ni wala na yatang maipipintas sa physical appearance niya. Kahit palaging nakakunot ang noo niya ay hindi pa rin iyon nakakabawas sa kagwapuhan niya. Maganda rin ang pangangatawan niya at hindi na nakapagtataka iyon dahil sinabi sa akin ni Andy na nagwowork out talaga sila ni Josiah sa Gym kapag wala silang pasok sa trabaho. Salong-salo niya ang biyaya ng isang pagiging gwapong lalake. Siya na!

Mas lalong humigpit ang pagkakayakap niya sa akin. Ang bango bango rin niya. Pagkatapos niyang sabihin kagabi na nagseselos siya sa amin ni Andy ay hindi ko na mapigilan ang pangiti ko nun.

Masaya ako na kasama si Josiah pero bakit.. parang may kulang pa rin sa akin?

Bakit

pakiramdam ko ay may kulang pa rin sa

pagkatao

ko?

Marahil nga ay dahil ito sa nagka amnesia ako.

“I don’t want to go to work for now.” Sabi niya habang napapikit pa rin.

“Ha? Ba-”

“I just want to be with you all day.” Nagmulat siya ng mata at mas lalo pa akong isiniksik nito sa kanya.

Ramdam ko na ang pamumula ng buong mukha ko. Ewan ko ba, mag-asawa naman kami pero parang isa akong teenager na kinikilig pa rin kapag kasama ang crush niya.

“G-Ganon ba.” Nautal ko pang sabi at pilit iniiwasan ang mga nakakatunaw niyang titig.

“How’s your friendly date with Andy yesterday?” Malamig niyang tanong.

Napakagat labi ako sa tanong niya. Nakita ko pang napatitig siya sa labi ko bago siya ulit tumingin sa akin.

“Maayos naman. Kumain kami sa Jollibee at naglaro sa Arcade.” Sabi ko.

Tumango siya sa sinabi ko. “I’m sorry if I’m hiding you here in our house. You just woke up from a coma for the past 5 years. I’m just afraid na baka mabigla ka sa ibang environment na makikita mo bukod dito sa bahay at kay Andy kapag nilabas kita kaagad.” Paliwanag niya.

Umiling ako. “Naiintindihan ko naman ’yon, Josiah at I’m sorry rin kung hindi ko ’yon naipaalam sa’yo.” Paghingi ko ng paumanhin.

Bumuntong-hininga naman siya at tumingala sa kisame ng kwarto namin. “But I’m still jealous dahil magkasama kayo. That jerk!” Umiling siya pagkatapos.

Napangiti nalang ako. Sinong mag-aakala na ang tahimik at workaholic na si Josiah ay pagseselosan ang bestfriend niyang si Andy kahit kasal na kami?

Kinurot ko naman ng mahina sa pisngi si Josiah na ikinahinto pa niya.

“Ikaw talaga! Asawa na nga kita tapos pagseselosan mo pa ang bestfriend mo? Concern lang si Andy sa akin kasi nga gusto niya akong makapaglibang man lang.” Nakangiti kong sabi.

“Is that so?” Nakataas na kilay niyang tanong. Tumango naman ako.

Hindi na siya sumagot do’n saka siya muling pumikit para matulog. Mas makakabuti ngang hindi muna pumasok si Josiah ngayon para makapagpahinga naman siya sa trabaho niya.

Ang balita ko ay mayaman talaga ang pamilya ng mga Avenido. Hindi ko pa nakikita ang pamilya niya pero ang sabi ni Josiah kagabi ay ma-memeet ko rin daw sila. Ang gusto daw kasi ng Mom ni Josiah na si Tita Eirie ay kumpleto silang pamilya kapag nameet ko na sila. Nasa England daw kasi ang nakababatang kapatid ni Josiah na si Avigale at may out of the country photoshoot daw ito. Model daw ang kapatid niya at kumbaga ay taking the experience lang daw iyon.

1pm na ng magising si Josiah sa pagtulog niya. Hindi naman ako makawala sa kanya kanina dahil sa sobrang higpit ng yakap niya sa akin. Nang sinubukan ko namang bumangon ay awtomatikong nagigising siya kaya wala akong nagawa kundi ang samahan nalang siya sa pagtulong.

Ngayon ay kumakain kami sa dining room at ramdam ko ang pagtitig niya sa akin. Kahit asawa ko siya ay hindi talaga ako masanay-sanay sa mga pagtitig niya. Para bang anytime ay mawawala ako na hindi pwedeng makaligtas sa kanya.

Tama nga si Andy, weird ang napangasawa ko!

“Good morning, Pips!”

Napalingon naman ako sa nagsalita at sino pa nga ba ang taong pupunta dito sa bahay namin at mag-iingay? Si Andy lang naman.

Ang lawak pa ng pagkakangiti nito habang pumupwesto sa tapat namin ni Josiah at kaagad kumuha ng tasty bread sa lamesa. Kung umasta ay parang hindi niya alam na pinagselosan siya ni Josiah kahapon.

“Tss. What are you doing here? Wala kang pasok?” May bahid pang inis na tanong ni Josiah kay Andy na sinisimulan namang balatan ang saging na nasa lamesa rin.

“Yup! Sina Mom at Dad na daw ang bahala sa pinapatayo nilang Orphanage dun sa San Alfonso.” Sagot niya matapos kainin ang saging na binabalatan niya.

San Alfonso? Bigla nalang kumabog ang dibdib ko nang marinig ang pangalan ng lugar na iyon.

“So, kapag wala kang pasok ay dito ka kaagad didiretso? Dito ka nalang kaya tumira?” Sarkastikong sabi ni Josiah na tinawanan naman ni Andy.

“Kung pwede lang, e kaso syempre gusto kong kahit papaano ay magkaroon kayo ng solo moments ni Olivia.” Tumingin naman sa akin si Andy at kinindatan ako.

Napailing nalang ako. Mukhang inaasar pa niya si Josiah.

“Solo moments? You’re almost here like everyday with my wife. You also took her to go outside.” Mariing sabi ni Josiah at uminom ito ng orange juice sa baso pagkatapos.

“Easy, bro! Ayoko lang na mabored si Olivia dito sa bahay and besides, habang wala ka naman ay binabantayan ko siya para hindi siya mawala dito. Ayaw mong may ibang aagaw sa kanya, right? You’re owning her since then although..”

Bigla ay naging seryoso ang mukha ni Andy habang si Josiah naman ay tinitigan siya ng mariin.

“I’m glad you know that, Andy. Olivia is mine only.” Sagot niya.

Hindi ko alam ang ibig sabihin ng pinag-uusapan nila at ramdam ko rin na parang may tensyon na namamagitan sa kanila ngayon.

Kaagad namang umiwas ng tingin si Andy kay Josiah saka ito bumaling sa akin.

“How’s your day?” Tanong niya.

“Ah, okay naman. Salamat nga pala at pinasyal mo ako sa MOA.” Sagot ko.

“No problem. Next time-”

“No next time, Andreus. I can date her anytime. Hindi mo na kailangang gawin ’yon.” Nabigla pa ako sa biglang pagsabat ni Josiah sa usapan namin.

Napangisi nalang si Andy do’n at kaagad itong tumayo.

“You will date her now? Can I join?” Nakangisi pa rin niyang tanong.

Hindi ko talaga alam ang tumatakbo sa utak nitong si Andy. Dahil sa ginagawa niya ay mas lalo pang nagseselos doon si Josiah. Alam kong inaasar niya lang rin ang kaibigan niya.

“No.” Matigas na sabi ni Josiah at kita ko pa ang pagkuyom ng kamao nito.

Bigla ay tumawa si Andy ng malakas kaya napa facepalm nalang ako. Sinasabi ko na nga ba at pinagseselos niya talaga si Josiah!

“You’re so jelly right now, bro! Ngayon lang kitang nakitang ganyang sa isang babae ah? You’re really in love to Olivia, huh?” Natatawang sabi ni Andy na sinamaan lang ng tingin ni Josiah.

“You’re so annoying. Pwede bang umalis ka na? You’re ruining our day!” Inis na sabi ni Josiah.

Tumango-tango nalang si Andy habang nakangiti pa rin ng nakakaloko.

“Okay okay.. Chill! Aalis na ako but I will tell this to you, Saiah. I’m always here to ruin your everything.” Nakangisi niyang sabi at kumaway pa ito sa akin saka tuluyang umalis.

Nang kami nalang ni Josiah ang naiwan ay nagulat pa ako nang bigla siyang magsalita.

“Let’s date.” Sabi niya dahilan para mamilog ang mga mata ko.

“Date? As in magdi-date tayo sa labas?” Gulat kong tanong.

“Yes. Wear something formal like dress. We will go to a restaurant. Be prepared. I will go to the garden for now.” Tanging sagot niya hanggang sa umalis na ito at naiwan ako.

Totoo ba ito? Magdi-date kami ni Josiah? Alam kong nung hindi pa ako nagkaka-amnesia ay nagdi-date na siguro kami pero ngayon ay iba na ito dahil ito ang unang beses na makakabonding ko siya ng matagal. Napangiti nalang ako at kaagad nang umalis papuntang kwarto ko.

Nagsuot ako ng isang color blue longsleeves dress na hanggang hita ang laylayan at doll shoes naman na color silver. May mga heels na binili sa akin si Josiah pero hindi ko sinuot iyon dahil hindi naman ako sanay na magsuot nun.

Nang matapos na akong magprepare ay bigla namang pumasok si Josiah sa loob ng kwarto at kaagad hinubad ang suot niyang t-shirt. Namula ako nang makita ang nakabalandra niyang katawan. Kinuha niya ang towel na nakasabit sa Cabinet at diretsong pumasok sa loob ng banyo.

Nahigit ko nalang ang hininga ko at naupo sa kama namin. Nang matapos na siyang maligo ay halos mamula pa akong lalo dahil nakatapis lang ng tuwalya ang ibaba niya habang basa pa rin ang buhok niya.

Ilang beses ko na rin namang nakikitang half naked si Josiah pero hindi pa rin ako masanay-sanay!

“You’re blushing.” Sabi niya habang sinusuot ang isang itim na longsleeves polo na kinuha niya mula sa Cabinet.

Napayuko naman ako sa matinding kahihiyan.

“B-Bakit nga pala napansin kong bago ang mga damit at iba pang gamit ko?” Tanong ko nalang para mawala ang awkward feeling na nararamdaman ko ngayon.

Nang humarap naman ako kay Josiah ay nakahinga na ako nang maluwag dahil nakabihis na siya. Kinuha niya ang hairbrush na ginamit ko saka ito tumingin sa salamin habang nagsusuklay.

“I want everything new about you that’s why I throw all your things. Stop asking, Olivia.” Sagot niya na tinatarayan na naman ako.

Ano pa ba ang i-eexpect ko kay Josiah Avenido? Unpredictable ang ugali niya. Kanina ay ang sweet niya sa akin sa kama namin tapos ngayon naman ay sinusungitan ulit ako. Pero kahit na ganon ay gusto ko pa rin siya.

Napairap nalang ako at humalukipkip. “Nagtatanong lang, e.” Bulong ko sa sarili.

“I hear you.” Sagot niya habang sinusuot naman ang relo niyang Rolex.

Ewan ko sa’yo, Josiah! Ang hirap mong intindihin.

Nang tapos na rin siyang mag-ayos ay pinaalalahanan niya muna ang mga maids na aalis kami. Pagkatapos nun ay kaagad na kaming lumabas ng bahay at sumakay sa loob ng kotse niya.

Mabango ang loob ng kotse ni Josiah. Alagang-alaga sa air freshener. Nagsimula na siyang magmaneho at habang katabi ko siya sa front seat ay binuksan niya ang stereo ng kotse niya.

I didn’t know what it meant to be alone

I didn’t know ’till the day you’ve gone

That i could ever feel this miserable

Without you here with me.

But now I’m standing looking in the mirror

Wondering whatever happened to our love

Deep down I thought that there would always be an us

Since you disappeared I know

That time won’t wait for no one

You gotta say what you want

If you were here with me now, I’d tell you you’re the one

’Cause you’re the closest thing to an angel that I ever met

So don’t you worry I’ll never forget … you.

Although you can’t be … here by my side

I feel you near me … when I close my eyes

So I won’t let your memory … come to an end

When I said forever, that’s just what I meant.

Forever Yeaah

Forever Yeaah

Always in my heart forever

Napahilig nalang ang ulo ko sa upuan ng sasakyan. Ang ganda nung kantang pinapakinggan namin sa radyo. Para bang nakakarelate ako sa lyrics nito kahit napaka imposible naman nun sa buhay ko ngayon.

Kalahating oras rin nang makarating kami sa isang mamahaling restaurant. Iginaya kami ng isang waiter sa isang bakanteng upuan at naupo kami doon.

Hindi nakaligtas sa amin ang paglingon ng ibang mga taong nandito rin sa loob ng restaurant. Just like Andy, headturner rin itong si Josiah. Mukha rin siyang foreigner pero kita pa rin ang filipino features niya.

Si Josiah na ang pinapili ko ng order namin dahil wala naman akong alam sa Italian foods. Nang matapos na kaming makapag order at maghintay ay inihanda na rin sa amin ito ng isang waiter na nakita ko pang tila natulala nang makita ako. Kung hindi pa nga tumikhim si Josiah ay hindi pa matatauhan ang waiter.

Nang makaalis na ang waiter ay nakita ko ang pagkunot ng noo ni Josiah habang nag-uumpisa na kaming kumain.

“May problema ba?” Tanong ko.

Hindi naman siya sumagot sa sinabi ko at nagpatuloy nalang sa paghiwa ng steak niya. Ako naman ay naging busy na rin sa pagkain ng pasta at steak ko.

Masaya ako na nakakasama at nakakausap ko ngayon ang asawa ko. Napansin ko lang na parang hindi sanay sa maraming tao si Josiah pero nang dahil sa date namin ay pinipilit niyang maging kumportable. Hindi rin siya mahilig magsalita at magkwento kaya nasasanay na ako pero alam kong sweet siyang lalake at obvious naman iyon sa tuwing kami lang ang magkasama sa kwarto.

Hindi siya expressive sa nararamdaman niya pero ayos lang iyon sa akin dahil kung hindi dahil sa kanya ay baka naging patapon at wala nang saysay ang buhay ko. Wala na akong pamilya at siya nalang ang pamilya ko ngayon kaya papahalagahan ko siya.

“You look good.” Sabi niya at mariin akong tinitigan dahilan para maantig ang puso.

“S-Salamat.” Nahihiyang sabi ko.

“Do you like the food?” Tanong niya at itinuro nito ang kinakain ko.

Tumango ako at ngumiti. “Oo. Masarap siya.”

“That’s good.” Tanging nasabi lang niya hanggang sa hindi na siya muli pang nagsalita.

Bigla ay tinawag ako ng kalikasan kaya nagpaalam muna ako kay Josiah na magc-cr lang. Tumango lang ito at nagbilin na bumalik ako kaagad.

Tumayo ako at nagpunta na papuntang daan sa may Restroom. Liliko na sana ako papuntang Female Restroom nang may dalawang lalake ang nakasuot ng business suit at busy sila sa pakikipag-usap sa isa’t-isa.

Sila lang ang tao sa labas ng Male Restroom at tila nahiya naman akong dumaan sa harapan nila dahil mukhang seryoso ang pinag-uusapan nila. Nagtago nalang muna ako sa pader ng nilikuan ko habang hinihintay silang umalis.

“You donated 1 million pesos for your publicity?” Natatawang sabi nung lalakeng naka itim na suit sa isa pang lalake na nakasuot naman ng grey suit.

“Yes. I did that to mock that fucking Mayor Ysmael Buenavista. Gusto ko lang ipamukha sa kanya ang yaman ko. Hindi rin ako mag-aaksaya ng pera sa mga walang kwentang bata kung hindi ko naman ’yon pakikinabangan.” Mayabang namang sabi nung isang lalake na tila namumukhaan ko.

Kaagad kumabog ang dibdib ko sa hindi malamang dahilan habang nakatingin pa rin sa lalakeng naka grey suit. Kung hindi ako nagkakamali ay siya ’yung lalakeng nakita ko sa headline ng newspaper na binasa ko. Yung lalakeng nagdonate ng 1 million pesos para sa mga bata sa Orphanage.

Anong ibig niyang sabihin? Na ginamit niya ang Orphanage para lang sa kasikatan niya?

“Oh yeah, he bullied you before, right? Nung hindi ka pa asensado.”

Sumandal naman sa pader ang lalakeng naka grey suot at hinawi nito ang buhok niya.

“Siya ang dahilan kung bakit nasira ang buhay ko. Nawala sa akin ang girlfriend ko nang dahil sa kanya! Kung pwede ko lang siyang patayin, matagal ko nang ginawa, e. I will get whatever success he has right now. I’m not that old weakling Jonas that he knew na kaya niyang maliitin at tapak-tapakan. Gagawin ko ang lahat mapabagsak lang siya.”

Ramdam na ramdam ko ang galit nung naka grey suit na lalake habang pinapakinggan ko ang pag-uusap nila ng kasama niya. Malaki talaga siguro ang atraso ng tinutukoy niyang Mayor Ysmael Buenavista sa kanya. At sinabi niyang dahil dun ay nawala rin ang girlfriend niya.

“Patay na ba talaga si Mirae?” Tanong nung lalake.

“I don’t believe it dahil wala namang bangkay ni Mirae ang nakita. I know that she’s still alive that’s why I will not stop to find her. Kapag nahanap ko na ang girlfriend ko ay hinding-hindi ko na ’yon pakakawalan pa at ipapamukha ko rin kay Ysmael na sa akin lang lahat ng gusto niya.”

Ang bigat-bigat ng loob ko ng mga sandaling iyon hanggang sa umalis na ’yung dalawang lalake at nagtungo sa kabilang exit way ng Restroom.

Nagtungo na ako papuntang Female Restroom at pagkatapos kong magbanyo ay naghimalos ako ng mukha at tumingin sa salamin.

“Bakit ganito ang nararamdaman ko? Anong meron sa lalakeng iyon?”

Napailing nalang ako. Bakit ko ba pinoproblema ang taong hindi ko naman kilala? Pero bakit sobra akong apektado dun?

Nababaliw na talaga ako. Nawalan lang ako ng alaala ay naging weirdo na rin ako katulad ni Josiah.

---

Wala pa akong tulog nito. 😅

Chapter 14

Lumipas ang lunes at pilit ko nalang kinakalimutan ang mga narinig ko sa lalakeng naka grey suit kausap ’yung lalakeng naka itim na suit. Bakit ko nga ba pinoproblema ang mga walang kwentang bagay kung hindi naman mahalaga iyon? May asawa na ako at mas makabubuti sigurong kay Josiah nalang ako magfocus kaysa ibaling ang atensyon ko sa ibang bagay.

Nakahiga ako ngayon sa kama kahit 7pm palang. Nakapagluto na rin ako ng dinner para sa amin mamaya ni Josiah at  nagpatulong pa ako sa katulong namin. Medyo napagod rin ako sa pagluluto kaya nagpapahinga ako ngayon.

Biglang bumukas ang pintuan ng kwartong hindi ko ini-lock at nagulat ako nang si Andy ang bumungad sa akin.

“A-Andy? Anong ginagawa mo dito?” Tanong ko at kaagad bumangon mula sa kama.

Lumapit naman siya sa akin na may malungkot na tingin at nagulat nalang ako nang bigla niya akong niyakap.

“Olivia, I don’t know what to do anymore. Ang dami kong nalaman ngayon tungkol sa past nina Mom at Dad.” Mahinang sabi niya habang nakayakap pa rin sa akin.

Niyakap ko na rin siya pabalik nang maintindihan ko na ang dahilan kung bakit siya malungkot.

Kumalas siya sa pagkakayakap sa akin saka niya ako hinarap.

“Ano bang nangyari, Andy?” Tanong ko.

Bumuntong-hininga siya bago sumagot. “Nalaman ko na kinidnap pala noon ni Dad si Mom dahil hindi siya magawang magustuhan ulit ni Mom at doon ay binuntis niya si Mom para hindi na ito makawala pa sa kanya. I also found out na namatay ang ex-boyfriend ni Mom na bestfriend rin niya dahil sa kinaibigan ni Mom na taga San Alfonso. Iyong kinaibigan niya ay naobsess rin pala sa kanya same with my Dad.” Malungkot niyang sabi saka ito napayuko.

Nang marinig ko na naman ang pangalan ng lugar na iyon ay medyo kinabahan ako pero ipinagsawalang bahala ko nalang iyon. Hinawakan ko ang isang kamay ni Andy dahilan para mapatingin siya sa akin.

“Pero mahal naman ngayon ng Mom mo ang Dad mo, hindi ba? Past na ’yon, Andy at siguro hindi lang nila sinabi ’yon sa’yo para hindi ka mabigla.” Sabi ko.

“Pero hindi ko pa rin maiwasang masaktan nung nalaman ko ’yon, Olivia. Hindi ko alam na magagawa pala ’yon ni Dad para lang makuha si Mom. May obsessive disorder si Dad pero nagagawa niyang makontrol ’yon. I don’t know pero mukhang mamamana ko rin ang sakit niyang ’yon but I hope not.” Tumawa siya ng mapakla at umiling pagkatapos.

Marami talagang nagagawa ang isang tao para lang sa pag-ibig. Ang pag-ibig ay nakakabaliw at minsan ay nakamamatay rin. Ang isang taong matino ay pwedeng mabaliw nang dahil sa sobrang pagmamahal. Magkakaiba ang mindset ng tao at hindi ko kayang husgahan ang Dad ni Andy dahil baka talagang nagmahal lang ito ng sobra sa Mom niya o dahil na rin sa may sakit ito.

“Naiintindihan kita, Andy. Alam kong nabigla ka lang sa mga nalaman mo sa kanila pero magiging maayos rin ’yan. Ang isipin mo nalang ay ang kasalukuyan.” Nakangiting sabi ko dahilan para mapatitig siya sa akin na ipinagtaka ko.

“Andy?”

Nakatitig pa rin siya sa akin dahilan para mamula na ako sa sobrang hiya.

“Do you love Saiah?” Seryosong tanong niya dahilan para matigilan ako.

Mahal ko nga ba si Josiah? Sa katunayan ay may mga bagay akong hindi maipaliwanag kapag kasama ko siya. Masaya ako kapag kasama siya at napapangiti niya rin ako sa paminsan-minsan niyang pagiging sweet. Isa pa sa mga hinahangaan ko kay Josiah ay marunong siyang magpigil ng sarili niya kapag katabi ako. Nirerespeto niya ako bilang babae at habang wala pa akong alaala ay hindi niya ako binibiglang gawin ang mga duties ko bilang asawa niya.

Alam kong lalake si Josiah at may pangangailangan rin pero kitang-kita ko kung paano niya ako pahalagahan bilang isang babae. Gusto ko siya, gustong-gusto at ayokong dumating ang araw na maghiwalay na kami dahil siguradong malulungkot ako ng sobra kapag nangyari iyon.

“Gusto ko siya, Andy.” Sabi ko at napangiti nalang.

Tinaasan lang ako ng kilay ni Andy sa sinabi ko saka ito humiga sa kama habang nakaunan naman ang dalawang kamay niya.

“Huy, Andy! Bumangon ka nga diyan at baka dumating na si Josiah at madatnan ka pa niyang nakahiga sa kama namin. Paniguradong magseselos na naman ’yon sa’yo-”

Napatili nalang ako nang bigla niya akong hilahin hanggang sa mapasubsob ako sa dibdib niya.

“I’m tired. Kakagaling ko lang sa trabaho ko. Kanina pa akong 4am sa opisina at tinapos ko na ang lahat ng gawain ko dahil sa inis ko kina Mom at Dad. Let me sleep here for awhile, Olivia.” Pumikit siya at halata ngang pagod siya galing sa trabaho niya.

Akmang aalis na sana ako sa itaas niya nang hinila niya ako kaya nakasubsob pa rin ako sa dibdib niya. Rinig na rinig ko ang lakas ng tibok ng puso ni Andy at naaamoy ko rin ang perfume na gamit niya. Namula nalang ako dahil ang awkward ng posisyon namin at siguradong malalagot talaga kami kay Josiah kapag naabutan niya kami sa ganitong posisyon.

“Andy, baka biglang pumasok-”

“Don’t mind it. Sa akin ka rin naman kaya wala siyang karapatang mag-complain.” Niyakap niya ang bewang ko hanggang sa hindi ko namalayan na naihiga na niya ako sa tabi niya.

“A-anong sabi mo?” Gulat kong tanong.

Tumawa naman siya ng mahina hanggang sa naramdaman ko nalang na inaamoy niya ang leeg ko.

“You smell so good, Olivia. I envy my bestfriend to get a girl like you…” Sabi niya sa paos na boses na ikinamula ko.

Hindi ko naman magawang makapalag pa dahil hawak niya ako kaya hinayaan ko nalang siya. Mukhang problemado lang naman si Andy at kailangan niya ng taong makakaramay kaya hahayaan ko nalang siya.

“W-Wala ka bang girlfriend man lang, Andy? Para naman sa oras na may problema ka ay may babaeng nandyan para sa’yo.” Sabi ko.

Imposibleng walang girlfriend itong si Andy. Masyado siyang gwapo para maging single. Siguradong maraming nagkakagusto sa kanya dahil sa itsura at status niya sa buhay.

“Hmm.. I don’t have a serious relationship. I only have some flings. Why would I get a girlfriend kung nandito ka naman?” Mas lalo pa siyang sumiksik sa akin at nagsitindigan naman ang mga balahibo ko nang maramdaman ang labi niya sa balikat ko.

“Andy, ano bang ginagawa mo, asawa ako ni Josiah-”

Bigla ay bumangon siya mula sa pagkakahiga at inis nitong ginulo ang buhok niya.

“Josiah, Josiah! Puro ka nalang Josiah! Ako ’yung nandito pero siya ang binabanggit mo?”

Nagulat ako sa biglang pagtaas ng boses niya at sa masasama niyang tingin sa akin.

Nang tila matauhan siya sa ginawa niya ay yumuko nalang ito at mahinang nagmura.

“I’m sorry.. I’m just frustrated. Argh shit!” Lumingon siya sa akin saka nito muling ginulo ang buhok niya.

“A-ayos lang.” Sabi ko naman.

Pero sa totoo lang ay natakot rin ako sa biglang pagbabago ng mood ni Andy kanina. Ngayon ko lang siya nakitang magalit at sumigaw.

Lumapit naman sa akin si Andy at hindi tulad ng kanina ay naging malambot na ang ekspresyon ng mukha niya at mukhang nagu-guilty ito sa attitude na ipinakita niya sa akin kanina.

“I’m sorry kung nasigawan kita, Olivia. I didn’t mean it. Nadamay ka pa tuloy sa init ng ulo ko.” Hinawakan niya ang dalawang kamay ko at masuyo itong hinaplos sa pisngi niya.

Sa ilang na nararamdaman ko ay binawi ko ang kamay ko sa kanya na ikinatahimik niya.

“Mas mabuti pa sigurong umuwi ka na, Andy. Hindi magandang nandito ka sa kwarto namin ni Josiah. Asawa ko siya at kapag nakita ka niyang nandito ay baka magselos na naman siya sa’yo.” Hindi ako makatingin ng diretso kay Andy dahil sa pagkailang.

Narinig ko nalang ang pagbuntong-hininga niya.

“Okay. I understand. I gotta go. Baka sabihin mo namang masyado akong nangingialam sa inyong mag-asawa when in fact ay may karapatan naman ako sa’yo-”

“What did you say, Andy?”

Nanlaki ang mga mata ko nang makita ko si Josiah na nakapasok na pala mula sa kwarto namin at nakakunot ang noo nito habang nakatingin kay Andy na pagod lang siyang tinignan.

Lumapit naman sa akin si Josiah at itinago ako nito sa likuran niya habang nakatingin pa rin kay Andy.

Ngumisi lang doon si Andy. “I know you already heard it. Hindi ko na kailangan pang ulitin sa’yo.” Sabi nito na parang inaasar pa si Josiah.

Biglang tumalim ang titig ni Josiah kay Andy.

“How can you say na may karapatan ka rin sa asawa ko? You’re my only bestfriend so what do you mean by that?” Ramdam ko ang pagpipigil ng galit ni Josiah dahil sa nakakuyom nitong kamao.

Hindi ko alam kung ano ba itong ginagawa ni Andy at masyado ko na siyang hindi maintindihan. Umaakto siya nang weirdo ngayon pati na rin sa mga sinabi at ginawa niya kanina sa akin ay tila nalilito na ako sa mga ikinikilos niya.

Tumawa naman si Andy. “Alam mo na ’yan sa una palang, Josiah. Sinong niloko mo? Sinakyan ko ang mga trip mo dahil magbestfriend tayo pero ’yung pinagdadamot mo siya sa akin? Hey! Are you okay, man? Do you want me to spill all your-”

Nagulat nalang ako nang biglang lumapit si Josiah kay Andy saka niya ito kwinelyuhan. Hindi naman natinag doon si Andy at nginisian lang siya.

“Don’t you ever speak, Andreus! Do you know what I’m capable to do sa oras na sabihin mo ang lahat-lahat!” Sigaw ni Josiah na ikinatakot ko naman.

Hindi ko alam kung ano ang pinag-uusapan nila at litong-lito na rin ako sa lahat.

“Then kung ayaw mong sabihin ko ang lahat-lahat ay ’wag mo siyang ipagdadamot sa akin. I’m so pissed right now dahil ikaw lang ang nakikinabang sa pinaghirapan nating makuha. We’re both crazy, right? And you knew it.” Nakangising sabi ni Andy.

Napapikit naman si Josiah at unti-unti niya na rin’g binitawan si Andy. Nagmulat ito ng mata at muling tinignan ng seryoso si Andy.

“Huwag kang magsasalita hangga’t hindi ko sinasabi.” Tumango naman si Andy.

“Of course, but I just want to say na nasa akin pa rin ang huling alas. I know all your secrets so don’t messed up with me, Josiah. Alam mo rin kung gaano ako katuso katulad mo. Pareho lang tayo at baka nakakalimutan mo ’yon?” Tumawa si Andy saka siya tumingin sa akin dahilan para mapaiwas ako ng tingin sa kanya.

“Leave.” Madiing sabi ni Josiah.

Inayos naman ni Andy ang kwelyo ng suot niyang puting longsleeves polo at necktie bago niya nginisian si Josiah.

“Okay. I will leave but remember this, she’s mine also and you don’t have any rights to own her from now on.” Huling sinabi nito bago siya tuluyang umalis sa kwarto.

Nang makaalis na si Andy ay katahimikan ang bumalot sa aming dalawa ni Josiah. Hindi ko magawang makapagtanong dahil naguguluhan ako sa pinag-usapan nila. Para bang ayoko na rin malaman pa ang dahilan ng pinag-aawayan nila.

“Did you already eat?” Nabigla pa ako nang magsalita si Josiah.

Umiling naman ako. “Hindi pa. Hinihintay kasi kitang umuwi. Gusto ko na-”

Bigla naman niya akong niyakap.

“I missed you, wife.”

Napangiti ako sa sinabi niya at niyakap rin siya pabalik.

“Namiss rin kita.” Sabi ko.

Hinarap naman ako ni Josiah at hinalikan niya ang noo ko.

“I’m sorry kung nag-away man kami ni Andy sa harapan mo. It’s just normal for bestfriends. Did we scared you?” Nag-aalala niyang tanong.

Umiling lang ako. “H-hindi. Nabigla lang ako dahil ngayon ko lang kayo nakitang mag-away pero naiintindihan ko naman na minsan ay hindi kayo nagkakaintindihan. Parte na ’yon sa pagkakaibigan.” Sabi ko.

“You’re really innocent, Olivia.” Bumuntong-hininga siya. Natahimik naman ako.

“Let’s eat.” Sabi niya hanggang sa hinila na niya ako papalabas ng kwarto namin.

Hindi naman ako tanga para hindi malaman kung ano ang pinagtatalunan nila Josiah at Andy kanina. Gulong-gulo ako pero hindi ko kayang malaman ang sagot sa dahilan ng pagtatalo nila.

Pero ang alam ko lang ay gusto ko si Josiah at hinding-hindi ko siya iiwan at ipagpapalit sa kahit kanino.

---

Someone sent me a DM at tinanong niya kung ano daw ang story ko na magandang sinulat ko para sa akin.

My answer is: His Silent

Desire

Chapter 15

Pagkatapos ng pagtatalo nina Andy at Josiah ay hindi na muling nagpakita pa si Andy at nagpupunta dito sa bahay. Marahil ay dahil galit pa rin siya sa mga nangyari nun. Mas mabuti na rin iyon dahil kahit ako ay ayoko pa muna siyang makita ngayon at sa mga naiisip kong dahilan kung bakit siya nagkakaganon.

Ngayon ay ipapakilala na rin ako ni Josiah sa pamilya niya. Kinakabahan ako dahil ito ang unang pagkakataon na ma-memeet ko sila nang mawala ang alaala ko.

Nagsuot lang ako ng isang kulay black na formal dress at doll shoes habang si Josiah naman ay nakasuot ng isang color blue navy longsleeves polo at jeans. Ang gwapo niyang tignan ngayon at sigurado akong magiging center of attention na naman siya sa oras na makita siya ng ibang tao.

Hinawakan ni Josiah ang kamay ko nang makita niyang kinakabahan ako habang papasok na kami sa restaurant na kung saan ay makikita ko na ang buong pamilya niya.

“Just relax.” Sabi niya para pakalmahin ako.

Tumango nalang ako hanggang sa makapasok na kami sa loob ng restaurant. Nagpalinga-linga si Josiah sa paligid hanggang sa hinila na niya ako papalapit sa isang table na sigurado akong nandoon ang pamilya niya.

Nang makalapit na kami ay hinalikan ni Josiah sa pisngi ang isang babae na sigurado ako na Mom niya. Namangha naman ako dahil totoo ngang maganda ang lahi ng pamilya niya.

Nasa table rin ang isang medyo may edad nang lalake habang nasa harapan naman nito ang isang magandang babae at gwapong lalake.

Napatingin naman sa akin ang Mom ni Josiah at nginitian ako nito saka hinalikan sa pisngi. Gumanti naman ako ng ngiti dahil mukhang mabait naman ang Mom niya.

“Hi, Olivia. You really look good as ever. I’m your Tita Eirie and this is my husband, Yuri.” Sabi nito pagkatapos niya akong halikan sa pisngi at itinuro ang may edad na gwapong lalake. Tinanguan naman niya ako at nginitian.

Ito ba talaga ang Dad ni Josiah? Napansin kong hindi kamukha ni Josiah ang Dad niya pero magkahawig naman sila kahit papaano ng Mom niya.

“Magandang gabi po sa inyo.” Pagbati ko.

“Thank you, hija. Have a seat.” Sabi naman ni Tita Eirie at pinaupo na nga niya kami ni Josiah sa naka reverse na seats para sa aming dalawa.

“And by the way, this is Avigale and her boyfriend, Samuel.” Pakilala naman ni Tita Eirie sa dalawang magkasintahan na nginitian at kinamayan ako.

“Nakita ko na rin ulit sa wakas ang asawa ni Kuya. You’re very pretty, Ate Olivia.” Nakangiting sabi sa akin ni Avigale.

Namula naman ako sa sinabi niya. Maganda si Avigale, halos kamukha niya si Tito Yuri at gwapo naman ang boyfriend nitong si Samuel. Bagay silang dalawa.

“Salamat, Avigale. Ikaw rin. Maganda ka.” Sabi ko.

“I know, Ate Olivia pero mas maganda ka pa rin. Hindi na nakakapagtakang pinakasalan ka kaagad ni Kuya Josiah.” Sabi niya naman na ikinailing nalang ni Josiah.

Ngumiti nalang ako doon hanggang sa magsalita ulit si Tita Eirie.

“Josiah, ngayong nagising na si Olivia mula sa pagkaka-comatose, I think you need to tour her naman anywhere para hindi siya mabored sa bahay niyo, son.” Sabi nito at binalingan si Josiah.

“Of course, Mom. I’m doing that right now.” Sabi naman ni Josiah.

“Good. Let’s order?” Tanong ni Tita Eirie at nag-umpisa na nga kaming umorder ng pagkain namin.

Si Josiah ulit ang pinapili ko ng oorderin namin hanggang sa matapos na ito at dumating na ang mga inorder namin at nag-umpisa na rin kaming kumain.

Hindi ko mapigilang mahiya dahil talagang nakaka-intimidate ang pamilya ni Josiah at mababait pa. Magaganda at gwapo sila at halatang may class rin. Kahit medyo may katandaan na si Tita Eirie ay maganda at sexy pa rin ito ganon rin si Tito Yuri na tahimik lang habang kumakain. Namana siguro ni Josiah ang pagiging tahimik niya sa Dad niya.

“Olivia, we’re very sorry kung ngayon lang ulit tayo nagmeet. Hinintay pa kasi namin si Avi na makauwi dito sa Pilipinas kasama si Samuel. She has a photoshoot abroad kasi. I want you to meet us nang kumpleto kami.” Pagpapaumanhin sa akin ni Tita Eirie habang kumakain kami.

“Okay lang po, ’yon Tita. Masaya po ako at nakita ko ulit kayo kahit wala pa po akong maalala sa mga nangyari dahil sa aksidente.”

Pagkabanggit ko nun ay tila natahimik sila na ipinagtaka ko. Nawala lang ang iyon nang biglang tumikhim si Josiah at binalingan ako.

“You need to eat more.” Sabi niya habang pinaglalagay ako ng steak at salad sa plato ko.

“Salamat,” Sabi ko naman.

Nagpatuloy na ulit kami sa pagkain hanggang sa nag-uusap na sina Josiah, Tita Eirie at Tito Yuri tungkol sa business at kasama rin ang boyfriend ni Avigale na si Samuel.

Bigla ay lumapit sa akin si Avigale at hinila niya ako papatayo na ikinalingon naman ni Josiah sa amin.

“Kuya, pahiram muna ako sa asawa mo.”

Kumunot ang noo ni Josiah dun. “What? Avi, she’s just adjusting on her surroundings now at hindi-”

“Akong bahala, kuya.” Ngumisi lang si Avigale hanggang sa hinila na niya ako papaalis at hindi na pinakinggan pa ang pagtawag ni Josiah sa pangalan namin sa table namin.

Nakarating kami ni Avigale sa 2nd floor ng restaurant na may magandang view at open area rin ito. Kitang-kita ang mga ilaw at buildings mula sa labas at ramdam ko rin ang malamig na simoy ng hangin.

“Sorry, Ate Olivia if I dragged you here. Gusto lang talaga kitang makabonding ngayon.” Sabi niya habang nakangiti.

Tumango naman ako at ngumiti rin kay Avigale.

“Okay lang, yon.”

“So, how’s Kuya Josiah for being your husband?” Tanong niya at umupo naman kaming dalawa sa isang wooden bench.

“Ayos lang naman. Hindi niya pinipilit na maalala ko ang mga nabura kong alaala. Malaki ang respeto sa akin ng kuya mo.” Sabi ko.

Sobra kong hinahangaan si Josiah. Ngayon naiintindihan ko na kung bakit ko siya minahal at nagawang pakasalan. Misteryoso siya at tahimik pero nararamdaman ko kung gaano ako kaimportante sa kanya. Sweet siya at maaalalahanin rin sa akin. Wala na yata akong ibang mahihiling pa dahil nasa tabi ko siya at hindi niya ako pinapabayaan.

Tumango naman si Avigale sa sinabi ko. “You’re right. I really admire him, too dahil he’s been a good brother to me since then. I’m glad na nahanap na niya ang babaeng magpapasaya sa kanya after what my Mom and Dad told about him.” Bigla ay sumeryoso ang mukha ni Avigale at ngumiti ito ng malungkot.

“Ate Olivia, Si Kuya Josiah ay hindi biological son ni Dad.” Sabi nito dahilan para mapahinto ako.

“Hindi anak ni Tito Yuri si Josiah?” Tanong ko.

Tumango si Avigale. “Oo, ate. Alam mo bang noong mga bata pa kami ay masayahin at maingay na bata si Kuya Josiah? Pero nung inamin ni Mom sa kanya na hindi siya tunay na anak ni Dad ay doon na tuluyang nagbago si Kuya. Naging mas tahimik na siya at malihim sa amin.” Bumuntong-hininga siya kaya hinawakan ko ang kamay niya.

Kaya pala hindi magkamukha si Tito Yuri at Josiah dahil hindi niya ito tunay na anak.

“Alam ba ni Josiah kung nasaan ang tunay niyang ama?” Tanong ko.

Tumango si Avigale. “He knows it, ate. Sinabi sa akin ni Kuya Andy na palihim na nagkikita sina Kuya Josiah at ang tunay niyang ama. His real father raped our Mom.” Nagulat naman ako sa sinabi niya.

“Nasa Mental Institution pa rin hanggang ngayon ang tunay na father ni Kuya Josiah. Nalaman rin ni kuya na pinatay ng father niya ang naging ex-boyfriend ni Mom and you know what? Yung ex-boyfriend ni Mom na pinatay ng real father ni Kuya Josiah ay kapatid pa pala niya. Obviously, naobsess ang real father ni kuya sa Mom namin kaya niya ni-rape ito.”

Halos hindi na ako makapagsalita sa mga inamin sa akin ni Avigale. Sobrang sakit nun para kay Josiah at hindi ko siya masisisi kung bakit tahimik lang siya at mukhang maraming nililihim sa akin. Mas nauunawaan ko na siya at ipapangako ko sa sarili ko na hinding-hindi ko siya iiwan dahil kailangan niya ako.

Tinignan naman ako ni Avigale ng seryoso at hinawakan nito ang dalawang kamay ko. “Ate Olivia, kahit anong mangyari ay huwag na ’wag mong iiwan si Kuya Josiah. Ngayon lang namin nakita ang unti-unti niyang pagbabago at alam kong masaya siya sa’yo. He really loves you and we can see that. So, please ate…” Pakiusap niya sa akin.

Tumango naman ako at pinunasan ang nangingilid kong luha. “Hinding-hindi ko iiwan ang Kuya mo, Avigale.” Sabi ko.

Napangiti naman si Avigale doon at ngumuso. “Ang bait-bait mo naman Ate Olivia at sobrang mahinhin pa. Hindi na ako magtataka kung bakit pinakasalan ka ni Kuya bonus na ’yung maganda ka at mukhang manika pa.” Sabi niya at nginitian ako.

“Ikaw rin naman, Avigale. Maganda ka at bagay kayo nung boyfriend mong si Samuel.” Sabi niya. Natawa naman siya sa sinabi ko.

“Kung alam mo lang, ate. Ako pa ang naghabol dyan kay Samuel para lang magustuhan niya ako. Dinededma nga niya palagi ang beauty ko sa mga photoshoot namin tapos nung napagod na ako sa kakasuyo sa kanya, ayon at siya na ang naghabol sa akin. How ironic, right?” Sabi niya habang natatawa pa rin.

“Ginawa mo talagang maghabol sa kanya? Maganda ka naman at sigurado akong maraming nagkakagusto sa’yo. Ang swerte naman ni Samuel na nagkagusto ka sa kanya.” Sabi ko at hindi na rin napigilan pang tumawa.

“Sobra pa sa swerte! Siya ang photographer ko sa mga shoot namin e, palagi ko siyang nakakasama kaya na-fall ako sa kanya. Tahimik lang rin ’yan si Samuel katulad ni Kuya Josiah pero maloko ’yon at babaliw-baliw din!” Natawa pa akong lalo sa sinabi ni Avigale hanggang sa napatagal na ang kwentuhan namin.

Siguro mga 20 minutes rin kaming nag-usap hanggang sa tumayo na kami mula sa pagkakaupo sa wooden bench at nagpasya nang bumalik sa table namin.

Papasok na sana ulit kami sa loob ng restaurant nang may dalawang matangkad na lalake kaming nakasalubong at halos nagulat ang mga ito nang makita ako lalo na ’yung lalakeng matangkad at chinito na nasa harapan ko.

“Mirae? Is that you?” Gulat niyang sabi habang nakatitig pa rin sa akin ganon rin ang isang kasama niya.

“Sino ka?” Nakakunot-noo ko namang tanong.

Sa tanong ko ay tumigil na sa pagtitig ang lalakeng chinito sa akin at tinignan ako nito ng matalim na ikinagulat ko.

“Pagkatapos mo akong takasan nung gabing ’yon ay magkukunwari kang hindi mo ako kilala? Ano ’yon? Nagka-amnesia ka?” Mapang-insulto niyang sabi na mas lalo ko pang ikinalito.

“Ate, umalis na tayo dito-” Akmang hihilahin na sana ako papaalis ni Avigale nang humarang sa dadaanan namin ’yung lalake.

“Halos mabaliw ako sa sobrang pag-iisip kung nasaan ka. Pinalabas ko pang namatay ka para lang hindi ka hanapin ng pesteng Jonas na ’yon at isipin nalang niyang patay ka habang hinahanap kita tapos ngayon makikita lang pala kita dito sa Maynila? Now that I found you ay hindi na kita pakakawalan pa!” Galit niyang sabi at bigla nitong hinila ang kamay ko.

Pilit kong binabawi ang kamay ko sa kanya at ganon rin si Avigale na sinusubukan akong ilayo doon sa lalake. Pinagtitinginan na pala kami ng ibang taong nasa 2nd floor nitong open area ng restaurant dahil sa ginagawa sa akin ng lalakeng ito.

“Bitawan mo nga ako! Hindi kita kilala at baka kamukha ko lang ’yong babaeng tinutukoy mo!” Inis kong sabi pero mas lalo lang nagalit ’yung lalake dun.

“Huwag mo nga akong gawing tanga, Mirae! Mga bata palang tayo ay inalam ko na ang buong pagkatao mo. Pati mukha at katawan mo kabisado ko na rin kaya ’wag ka nang magpanggap na hindi mo ako kilala matapos mong piliin si Jonas at magawa mo akong takasan! Kukunin na kita ngayon at magsasama na tayo habang buhay!” Sigaw naman niya.

Halos magwala na ’yung lalake kaya nilapitan na siya ng kasama niyang lalake at pilit na rin ako nitong inilalayo sa kanya.

“Ysmael, stop that dude. Nag-eeskandalo ka na dito!” Sabi nung kasama niyang lalake na pinipigilan siya.

“Bitawan mo ang asawa ko.”

Nabigla nalang ako nang makita ko si Josiah na nasa likod na pala nung lalake at kaagad nitong sinuntok ang lalake sa mukha kaya napatumba ito sa sahig. Napahiyaw naman ang mga taong nanonood sa nangyayaring eksena ngayon dahil sa pagkagulat.

Nilapitan naman ako ni Josiah at sinapo nito ang buong mukha ko at hinapit sa bewang ko.

“Are you okay?” Tanong niya.

Tumango nalang ako habang nanginginig pa rin sa takot.

Kaagad tumayo ang lalake mula sa pagkakatumba nito sa sahig na masama ang tingin kay Josiah habang sapo-sapo nito ang panga niyang nasuntok nito.

“Asawa? Are you out of your mind? Kilala ko ’yang babaeng kasama mo at sa akin ’yan kaya pwede bang tigilan niyo na ang gimmick niyong ’yan?” Tumatawang sabi nung lalake.

“She’s my wife and you’re the one who’s crazy. You’re just making a scene here.” Mariing sabi ni Josiah hanggang sa hinila na niya ako papaalis kasama si Avigale na sumunod naman sa amin.

“She’s mine! Hindi ako matatakasan ni Mirae hangga’t nabubuhay ako. Tandaan mo ’yan!” Rinig kong sigaw nung lalake hanggang sa makalayo na kami sa kanya.

Ang akala ko ay didiretso pa kami sa table ng pamilya ni Josiah pero kaagad na niya akong hinila papalabas papunta sa parking lot nang restaurant.

“We’re leaving, Avi. Pakisabi nalang kina Mom at Dad na mauuna na kami.” Sabi ni Josiah kay Avigale na tumango nalang sa sinabi niya.

“Mag-iingat kayo, Kuya. Ikaw rin Ate Olivia.” Paalam ni Avigale sa amin.

“Sige, Avigale. Ikaw rin.” Ngumiti naman siya sa akin.

Hinalikan pa niya ako sa pisngi bago na siya tuluyang pumasok ulit sa loob ng restaurant at iniwan na kami ni Josiah.

Pinapasok na ako ni Josiah sa loob ng kotse niya at pinaandar na rin niya ito kaagad hanggang sa makaalis na kami.

Tahimik lang kami sa biyahe at hanggang ngayon ay tila naguguluhan at nalilito ako sa mga sinabi sa akin nung lalake sa restaurant.

Sino iyon? Bakit pakiramdam ko ay kilala ko talaga ang lalakeng iyon? At bakit niya ako tinawag sa pangalang Mirae? O kamukha ko lang talaga ang babaeng tinutukoy niya?

“Josiah-”

“Don’t mind that guy. He’s crazy. Forget what he said to you.” Sabi niya sa malamig na boses habang patuloy pa rin sa pagmamaneho.

Mahigpit ang kapit niya sa manibela habang nakatiim-bagang. Mukha siyang galit.

Wala naman akong nagawa kundi ang tumango nalang at manahimik.

Siguro nga. Siguro nga baliw lang ang lalakeng iyon at napagkamalan lang niya ako na babaeng kakilala niya.

Pinagkakatiwalaan ko si Josiah at dapat lang akong maniwala sa asawa ko.

---

Chapter 16

Warning: SPG (Pwedeng skip niyo na ’to if ayaw niyo sa SPG

hehe

)

Magmula nang guluhin ako nung lalake sa restaurant ay hindi na ako pwedeng makalabas ng bahay at utos iyon ni Josiah. Sinabi niyang marami daw talagang mga baliw na tao ang nagkalat sa labas at ayaw na niya akong mapahamak ulit kaya mas mabuti pang dito nalang daw muna ako sa bahay.

Hanggang ngayon ay iniisip ko pa rin ang sinabi sa akin nung chinitong lalake sa restaurant. Para bang siguradong-sigurado siya na ako ’yung babaeng tinutukoy niya at tinawag niya pa ako sa pangalang Mirae. Parang narinig ko na rin ang pangalang iyon kaya lang ay hindi ko na matandaan kung saan o kailan.

Nagtitiwala naman ako kay Josiah dahil kahit ang pamilya niya ay kilala na ako kaya imposibleng ako talaga ang tinutukoy nung lalake. Sa sobrang pag-iisip ko ay hindi ko namalayan na may pumasok na pala sa loob ng kwarto.

Si Andy.

“Hi!” Nakangiting bati niya habang nakatingin lang ako sa kanya.

Isang linggo na rin simula nang hindi ko siya nakita. Nakasuot ito ng v-neck black shirt at jeans at napansin ko na nagkaroon na siya ng kaunting stubbles sa baba niya, medyo magulo rin ang buhok niya at naaamoy ko ang hininga niya na amoy sigarilyo nang lumapit ito sa akin at umupo sa tabi ko.

Hindi ko siya inimik.

“Are you mad?” Tanong niya.

Hindi pa rin ako nagsalita.

Narinig ko nalang ang pagbuntong-hininga niya.

“I like you.”

Napahinto ako sa sinabi niya pagkatapos ay napailing nalang at hinarap na siya.

“Asawa ko ang bestfriend mo, Andy.” Seryosong sabi ko.

“Alam ko pero anong magagawa mo kung gusto kita? Ever since I laid my eyes on you, Olivia ay alam kong gusto na kita.” Sabi niya naman na para bang hindi siya natatakot sa consequences nang pag-amin niya.

“Hindi ko alam kung ano ang tumatakbo sa utak mo para sabihin sa akin ’yan, Andy. Kapag nalaman ’yan-”

“Do you think he’s dumb para hindi malaman ’yon? Simula pa nung una ay alam na niyang gusto kita but he’s still get you.” Mariing sabi niya at nakita ko nalang ang pagtiim ng bagang nito.

“Alam mong gusto ko ang asawa ko, ah hindi.. mahal ko pala siya kaya nga nagpakasal ako sa kanya, hindi ba?” Ngumiti ako ng mapait.

Mahal ko si Josiah. Iyon ang nararamdaman ko ngayon lalo na’t nalaman ko ang tungkol sa pagkatao niya. Mas lalo ko pa siyang minahal do’n at tanggap ko rin kung sino o ano siya. Ramdam ko ang pagmamahal niya sa akin at kahit hindi man niya sabihin sa akin ang lahat-lahat tungkol sa pagkatao ko ay lubos akong nagtitiwala sa kanya.

Narinig ko nalang ang mahinang pagtawa ni Andy. “You love him? Do you think you can handle Josiah until the end?”

“I can handle him, Andy.” Matigas kong sabi na ikinangisi naman niya.

“Well then, I think you need to handle me, too. Hindi ka naman siguro bingi at narinig mo ang lahat ng mga sinabi ko kay Josiah nung nag-away kami? I’m obviously pertaining to you and you know that.”

Inakbayan niya ako pero tinabig ko lang ang kamay niya. Natawa naman siya sa ginawa ko at tinukod nalang ang mga kamay niya mula sa kama.

“I really missed you, Olivia. Nagpalamig lang ako ng ulo dahil ayokong magkasagutan ulit kami ni Saiah. Like him ay masama rin akong magalit kaya hindi ko muna kayo ginulo and now that I’m back ay pagtitiisan mo ulit na makasama ako.” Kumindat siya sa akin at ako ay napailing nalang.

Hindi pa rin nagbago si Andy. Maloko pa rin siya.

“Hmm.. kumain ka na ba? It’s already 5pm at baka mamaya pa yata makauwi ang asawa mo.” Sabi nito sabay tingin sa suot niyang wrist watch.

“Hindi ka pa ba uuwi o wala ka bang trabaho ngayon?” Tanong ko naman at tinaasan siya ng kilay.

“Hindi ako pumasok ngayon. Gusto kitang masolo since alam kong nasa trabaho pa si Saiah at pagkakataon ko na ’to para maagaw kita sa kanya.” Sabi niya at nanlaki nalang bigla ang mga mata ko nang naghubad siya ng suot niyang v-neck black shirt.

Lantad ang magandang pangangatawan ni Andy at ang pagkapula ng mestizo niyang balat. Napansin ko na may tattoo siya sa bandang dibdib at tagiliran niya at hindi ko lang maintindihan kung anong nakasulat doon dahil para itong nakasulat sa ibang lenggwahe.

“Do you like what you’re seeing, Olivia? Pwede mo naman akong angkinin anytime kung gugustuhin mo at magpapaubaya ako.” Nakakaloko niyang sabi dahilan para umiwas ako ng tingin sa katawan niya.

Ramdam ko ang pag-init ng pisngi ko.

“B-Bakit ka ba bigla nalang naghuhubad dyan? May aircon naman kung naiinitan ka!” Hindi makatingin kong sabi sa kanya.

“Inaakit lang kita kaya naghubad ako. Baka sakaling maakit ka lang rin sa akin kahit asawa mo pa si Saiah.” Halakhak niya naman.

Akmang tatayo na sana ako para lumabas ng kwarto nang hinigit niya ang kamay ko at iniupo ako nito sa kandungan niya.

“A-Anong ginagawa mo, Andy? Magagalit si Josiah sa ginagawa mong ’to!” Singhal ko habang pilit pa rin kumakawala kay Andy pero masyadong mahigpit ang kapit niya sa bewang at kamay ko.

Ramdam ko rin sa pagitan ng mga hita ko ang ibaba niya dahilan para mas lalo pang mag-init ang pisngi ko.

“It’s really good to see that you’re riding in front of me. Ang ganda-ganda mo talaga, Olivia..” Sabi niya at kaagad niyang hinila ang batok ko saka hinalikan.

Hindi kaagad ako nakapag-react sa ginawa niya habang patuloy pa rin siya sa paghalik sa akin. Kinagat niya ang ibabang parte ng labi ko dahilan para bumuka ang bibig ko.

Naramdaman ko nalang na sinipsip niya ang dila ko at may kung ano akong nalasahang mapait sa bibig niya dahilan para mahilo ako at unti-unting manghina ang katawan.

“Hmmpp!” Daing ko sabay napakapit sa braso ni Andy dahil sa matinding hilo at panghihina.

Sandaling humiwalay ang labi ni Andy sa akin at tila bumulong ito sa sarili na hindi ko na masyadong narinig.

“Fuck! It’s effective.”

Naramdaman ko nalang na binuhat niya ako pahiga sa kama saka muling hinalikan. Hindi ako makagalaw at para bang nag-iinit na rin ang buong katawan ko at hindi ko mapigilan ang nararamdaman kong ito.

“A-Andy…” Tila hirap na hirap kong sabi.

“Don’t worry, Olivia. I’m not going to get you but please let me kiss the every part of your body that I’m fantasizing since I saw you.” Bulong niya habang hinahalik-halikan niya ang leeg ko pababa sa lalamunan ko.

Napapikit nalang ako dahil kahit gusto kong pigilan si Andy sa ginagawa niya ay hindi ko magawa dahil salungat ang reaksyon ng utak ko sa katawan ko.

Naramdaman ko nalang na tinanggal ni Andy ang suot kong pulang spaghetti strap dress hanggang sa naka panty at bra nalang ako.

“Ang sexy mo talaga kahit kailan. Shit! I remember how those men looking at you nung kumain tayo sa karinderya. You’re seductive as heck!” Rinig kong sabi niya hanggang sa kinalas na niya ang suot kong bra at sinapo nito ang dibdib ko.

“Ohh… Andy!” Ungol ko nang hinahalikan at dinidilaan na niya ang dibdib ko.

“Fuck! Olivia. You’re making my c*ck harder at baka hindi ko matupad ang promise ko kay Saiah na hindi kita gagalawin.” Sabi niya hanggang sa hinubad na niya ang suot kong panty at ipinasok ang isang daliri niya sa ibaba ko.

“Ahh…” Ungol ko.

Ang traydor kong katawan ay gustong-gusto ang ginagawa ni Andy. Alam kong mali ito dahil may asawa ako pero hindi ko alam kung bakit nasasarapan ako sa ginagawa niya.

Patuloy pa rin sa paghalik si Andy sa dibdib ko at pagdadaliri sa ibaba ko. Napapikit nalang ako sa sensasyong nararamdaman ko.

Narinig ko nalang na bumukas ang pintuan ng kwarto at pumasok doon si Josiah na tila nagulat sa nakikita niyang eksena ngayon.

“Josiah…” Sambit ko nang makita siya habang hinahalikan pa rin ni Andy ang dibdib ko at dinadaliri ang ibaba ko.

Sandali namang natigilan si Andy do’n at nginitian lang si Josiah na tila naestatwa sa kinatatayuan niya habang nakatingin sa amin.

“Oh you’re here, Bro. Nagpaalam na ako sa’yo noon pa na gagawin ko ’to, right? Dahil kapag hindi mo ako pinagbigyan ay tuluyan nang mawawala sa’yo si Olivia.” Nakangising sabi ni Andy kay Josiah na wala pa rin reaksyon.

“Josiah…”

Nangingilid na ang mga luha ko dahil nakita ni Josiah ang ginagawa sa akin ni Andy. Hindi ko mapigilan si Andy dahil sa init ng katawan at panghihina ko. Nagtaksil ako sa kanya at baka galit siya sa akin ngayon.

Ang akala ko ay magagalit si Josiah ngunit nagulat nalang ako nang maghubad ito ng suot niyang longsleeves white polo shirt at necktie saka ito lumapit sa amin ni Andy.

“How long do you kissing her?” Tanong ni Josiah kay Andy na nginisian lang siya.

“Nakaka 5 minutes palang kami, bro. Easy!”

Hindi na sumagot pa doon si Josiah at nagulat nalang ako nang pumatong siya sa akin at bigla niya akong hinalikan ng marahas.

Ramdam na ramdam ko ang panggigigil niya sa akin at sa paghawak nito sa iba’t-ibang parte ng katawan ko.

“Ohhh!” Ungol ko nang ipasok ni Josiah ang daliri niya sa kaselanan ko.

“Olivia, you’re mine…” Madiin niyang sabi hanggang sa bumaba ang halik niya sa dibdib ko na ikinaungol ko pa lalo.

Hindi ko aakalain na magagawa ito sa akin ni Andy at pumayag doon si Josiah at ngayon ay silang dalawa ang gumagalaw sa akin.

Sandaling tumigil si Josiah sa pagdaliri sa akin pero hinahalikan niya pa rin ang dibdib ko.

Pumwesto naman si Andy sa paanan ko at ibinuka nito ang mga hita ko.

“You’re already wet, babe.” Rinig kong sabi niya hanggang sa sumubsob siya sa ibaba ko saka hinalikan at dinilaan ito.

“Ahhh… Ohhh!”

Ungol ako ng ungol sa ginagawa sa akin nina Josiah at Andy. Asawa ako ni Josiah pero bakit hinahayaan niyang galawin din ako ni Andy?

Sandaling tumigil si Josiah sa paghalik sa labi at dibdib ko saka niya hinubad ang suot niyang pantalon at briefs. Kitang-kita ko ang malaki niyang pagkalalaki.

“Oh, so you’re marking her now?” Tila natutuwa pang sabi ni Andy saka na ito tumigil sa ginagawa niya sa ibaba ko at umalis na sa paanan ko.

Si Josiah naman ang pumwesto sa paanan ko at napasinghap nalang ako nang unti-unti na niyang ipinasok ang pagkalalaki niya sa ibaba ko.

“Ahhh…” Ungol ko sa sakit dahil pakiramdam ko ay parang may napunit sa ibaba ko.

“Shit. You’re a virgin?” Gulat na sabi ni Josiah at kita kong kumislap ang mga mata niya dahil dito.

“Damn that guy! Ang hina pala nun?” Sabi naman ni Andy habang natatawa pa.

Para na akong lumulutang sa ulap at hindi ko na maintindihan ang lahat ng nangyayari ngayon sa aming tatlo.

“I will be gentle, wife. Thanks that I’m your first.” Mahinang sabi sa akin ni Josiah at hinalikan nito ang labi ko bago na niya tuluyang naipasok ang kargada niya sa akin at nag-umpisa na siyang gumalaw.

Sa bawat pagpasok ni Josiah ay napapikit nalang ako dahil sa sakit pero hindi katagalan ay sumasarap na ito sa pakiramdam ko at pabilis na rin ng pabilis ang paggalaw niya sa akin.

Naramdaman ko nalang na sinapo ni Andy ang mukha ko at hinalikan niya ako nang may halong panggigigil.

“Ohhh… Ahhh…” Ungol ko habang hinahalikan ako ni Andy.

“Sa akin ka lang, Olivia! Sa akin ka lang… Ohhh fuck!” Ungol naman ni Josiah habang gumagalaw pa rin siya sa ibabaw ko.

Halos wala na ako sa katinuan ngayon. Hinang-hina ako pero nagugustuhan ko ang ginagawa sa akin ng dalawang lalake ngayon sa buhay ko.

Nang maramdaman kong may kung anong sasabog sa akin ay mas lalong bumilis ang paggalaw ni Josiah. Sandali namang huminto sa paghalik sa akin si Andy saka niya binalingan si Josiah.

“Don’t get her pregnant, bro. Remember our deal?”

Tumango lang si Josiah sa sinabi ni Andy hanggang sa hinugot na ni Josiah ang pagkalalake niya sa akin at may kung anong puting likido ang pinasabog niya sa dibdib ko. Tuluyan na rin akong nilabasan hanggang sa pagod na humiga si Josiah sa tabi ko.

Si Andy naman ay napangisi nalang at humiga ito sa tabi ko. “Tangina mo, Saiah. Ikaw pa pala ang naka devirginize sa kanya. You’re lucky as hell!”

“Shut up, Andreus.” Rinig kong sabi ni Josiah hanggang sa tuluyan nang nagdilim ang buong paningin ko.

---

I’m sorry if I wrote this SPG Chapter pero need lang talaga sa flow nung story.

Chapter 17

Nang magising ako ay tila natulala nalang ako at kaagad pinunasan ang luhang kumawala sa mga mata ko. Nawala lang ako sa katinuan nang gabing iyon pero natatandaan ko pa rin ang mga nangyari.

Gusto kong humagulgol ng iyak pero hindi ko magawa dahil namanhid na ako habang nakayakap sa akin ang lalakeng minahal ko pero hindi ko alam na sisirain pala ako. Ang akala ko ay rerespetuhin niya ako pero nagkakamali pala ako.

Tama nga si Andy nung araw na nag-away sila ni Josiah, pareho silang baliw na dalawa.

Naramdaman kong unti-unting nagigising si Josiah sa pagkakatulog nito. Nakayakap ito sa akin habang parehas kaming walang saplot sa ilalim ng kumot. Naaalala ko pa ang ginawa nila sa akin ni Andy. Mahal ko si Josiah pero hindi ko lang matanggap na kaya niya rin akong ibigay kay Andy.

Ang sakit-sakit.

“Good morning, wife.” Bulong sa akin ni Josiah at hinalikan nito ang leeg ko.

Hindi ako makapagsalita at nanatili nalang na tahimik. Kung umakto siya ay parang hindi ito nakokonsensya sa ginawa nila sa akin ni Andy. Para bang hindi niya naiisip kung nasasaktan ba ako o hindi.

Narinig ko nalang ang pagbukas ng pintuan ng Cr at lumabas doon si Andy na walang pang-itaas at naka jeans lang habang pinupunasan nito ang basa niyang buhok. Nang makita niya ako ay nginitian niya ako sabay na naupo ito sa single sofa.

Hindi ko siya ginantihan ng ngiti.

“What time will you work, Saiah?” Tanong niya kay Josiah na abala sa paghalik at pag-amoy sa leeg ko.

“Hmm.. later.” Sagot naman ni Josiah at naramdaman ko nalang na pinipisil na pala niya ang dibdib ko.

Pati sa paghawak niya sa katawan ko ay namanhid na rin ako. Hindi ko maramdaman ang ginagawa niya sa akin at nanatili nalang akong tahimik at tulala.

“Sabay na tayong umalis. Dad is finding me right now and damn! He’s furiously mad, isang araw lang naman akong umabsent sa trabaho pero para bang nagbakasyon ako ng ilang linggo kung magalit siya.” Naiiling niyang sabi habang patuloy pa rin siya sa pagpupunas ng basang buhok niya.

“Okay.” Sagot naman ni Josiah pagkatapos ay pinihit niya ako paharap sa kanya.

“Did we hurt you yesterday?” Tanong niya sa akin nang may halong pag-aalala.

Hindi ako sumagot.

Bumuntong-hininga siya. “I guess. After we leave for the work later, I will made you some honey juice para mawala ’yang sakit ng ibaba mo. I’m sorry if I hurted you, wife.” Sabi niya at saglit nitong hinalikan ang labi ko.

“B-Bakit mo ginawa ’yon..” Mahina kong pagkakasabi na ikinahinto niya.

Umiwas siya ng tingin sa akin at hindi sinagot ang sinabi ko. Iniiwasan niyang pag-usapan namin ang mga nangyari kahapon o kung bakit hinayaan niyang halikan at hawakan rin ako ni Andy. May rason siya kung bakit pinaubaya niya ako kay Andy pero hindi niya masabi-sabi iyon sa akin.

“Let’s eat. Magbihis ka na.” Sabi lang niya hanggang sa tumayo na ito at isa-isang pinulot ang mga damit niyang nagkalat sa sahig.

Kumuha siya ng panibagong mga damit sa Cabinet niya saka ito sinuot pagkatapos ay kaagad na itong lumabas sa kwarto.

Nang wala na si Josiah ay biglang lumapit sa akin si Andy at umupo sa paanan ng kama. Bumangon naman ako mula sa pagkakahiga ko at hindi ko na binalot pa ang katawan ko ng kumot dahil nakita na rin naman niya ang lahat-lahat sa katawan ko.

Sinampal ko siya habang nanginginig ako sa galit. Hindi na siya nagulat sa ginawa ko at nanatiling tahimik.

“Pinagkatiwalaan kita, Andy. Ang akala ko ay hindi mo magagawa sa akin ’yon pero nagkakamali pala ako!” Hindi ko na napigilan pang umiyak.

Disappointed ako sa sarili ko. Disappointed ako sa taong pinakasalan at minahal ko at disappointed rin ako sa lalakeng itinuring ko na rin na isang kaibigan.

Sila ni Josiah ang dumurog sa puso ko. Sila ang nagwasak nito. Wala akong maalala sa kahit na anong nakaraan ko pero ngayon ay desidido na akong malaman kung saan nga ba ako nanggaling. Kung ayaw nilang sabihin ni Josiah ang buong pinagmulan ko ay ako ang hahanap ng paraan para alamin kung ano nga ba talaga ako sa buhay nila.

Hindi ako tangang babae. May inililihim sila sa akin at aalamin ko iyon.

“I have no regrets to do that-”

Sinampal ko ulit siya.

“Hindi ko na alam, Andy. Hindi ko alam kung papaano ako nawala sa katinuan kagabi at nagustuhan ko ’yung ginawa niyo sa akin ni Josiah pero ito lang ang sasabihin ko sa’yo, kahit kailan ay hinding-hindi kita magugustuhan.” Madiing sabi ko.

Nakita ko ang sakit mula sa mga mata niya nang sabihin ko iyon pero kalaunan ay tumango lang siya at nginisian ako.

“I know pero sa tingin mo ba makakalayo ka pa sa akin? I realized that I’m just like my father na hindi ko hahayaang makuha sa akin ng iba ang babaeng nagugustuhan ko. I also realized that I’m so obsess with you right now, Olivia so you will suffer from my arms until you will learn to love me. I don’t even care if you love, Saiah.” Tumayo na ito pagkatapos ay malakas niyang isinarado ang pintuan ng kwarto hanggang sa makalabas na siya.

Tuluyan na akong napahikbi dahil sa sakit ng nararamdaman ko. Sinaktan ako ng lalakeng mahal ko at ng lalakeng pinagkakatiwalaan ko. Makasarili sila at hindi na nila inisip pa ang nararamdaman ko. Nagkamali ako na pinagkatiwalaan ko sina Josiah at Andy.

Mga baliw sila.

Ngayon ay tahimik kaming kumakain sa dining room. Kung hindi pa ako binuhat ni Josiah papunta dito ay hindi pa ako kakain. Nawalan na ako ng lakas at gana sa lahat. Hindi ko na rin inintindi pa ang pambabaliwala nila sa mga nangyari sa amin tatlo kahapon. Umaakto silang parang hindi nila ginawa na pagsamantalahan ako habang nawala ako sa katinuan nun.

Pagkatapos naming kumain ay hinalikan ako ni Josiah at binigay nito sa akin ang ginawa niyang honey juice.

“Drink that. We’re leaving now. Dito ka lang at ’wag kang lalabas ng bahay.” Bilin niya.

Hindi ako sumagot.

“Tss.” Rinig kong sabi ni Andy pero hindi ko na iyon pinansin pa.

Nang tuluyan nang makaalis sina Josiah at Andy at rinig kong umalis na ang sasakyan nila ay saka pa lamang ako kumilos.

Kahit ngayong araw lang, gusto kong lumabas at mapag-isa. Gusto kong hanapin ang sarili ko.

Naligo ako at nag-ayos. Nagsuot lang ako ng isang t-shirt na kulay yellow, manipis na jacket, jeans at converse shoes. Kinuha ko na rin ang wallet ko na may lamang pera. Ibinigay sa akin ito ni Josiah kung sakaling may gusto daw ba akong bilhin ay iutos ko nalang daw iyon sa mga katulong namin.

Wala akong kahit anong gadget dahil hindi rin ako pinapayagan ni Josiah na gumamit ng cellphone. Nang matapos na ako ay lumabas na ako ng bahay at itinali ang buhok ko ng half pony.

“Saan po kayo, pupunta, Ma’am Olivia? Ang bilin po sa akin ni Sir Josiah ay ’wag daw po kayong palalabasin ng bahay.” Sabi ng guard namin nang makalabas na ako.

“Diyan lang ako, Manong saka nagpaalam na ako kay Josiah na aalis muna.” Pagsisinungaling ko.

“Pero, Ma’am-”

Hindi ko na siya hinintay pang magsalita ulit at kaagad na akong naglakad papaalis. Wala akong kaalam-alam sa lugar na ito pero mabuti nalang at natatandaan ko kung paano makalabas sa subdivision namin.

Sumakay ako sa isang taxi at sinabi ko sa driver na dalhin niya ako sa MOA. Kaagad namang tumango ito at habang nasa biyahe ako ay nakikita kong pasulyap-sulyap ang driver sa akin sa salamin ng taxi niya.

“Neng, artista ka ba?” Tanong niya habang patuloy pa rin itong nagmamaneho.

“Hindi po, Manong. Bakit niyo naman po natanong ’yan?” Nagkamot naman ito ng ulo bago ulit nagsalita.

“Ang ganda mo lang kasi, Neng. Mas maganda ka pa kaysa sa mga artista sa telebisyon. Kung mag-aartista ka ay tiyak na makakapasa ka na sa audition palang.” Nakangiting sabi nito na tinawanan ko naman.

“Wala po sa isip ko ang pag-aartista, Manong. Saka hindi rin po ako magaling umarte.” Sabi ko naman.

Mabait si Manong driver. Kumportable akong kausap siya at mukhang friendly naman siya.

“May acting workshop naman para doon pero mas mabuti na lang rin na huwag kang mag-artista para makaiwas ka sa mga issue at gulo sa mundo ng showbiz. Mas maganda pa rin na maging isang indibidwal na tao ka lang.” Sabi niya.

Tumango nalang ako dun at pagkatapos ay nagkwento na ito ng kung anu-ano tungkol sa pamilya niya habang nasa biyahe pa rin kami. Masaya siyang kausap at minsan ay nagbibiro pa ito na ikinakatawa ko nalang.

Pagkatapos nang mahigit isang oras na biyahe ay nakarating na rin ako sa MOA at nagpunta sa seaside ng mall. Kahit umaga palang ay marami nang tao sa lugar na ito at mukhang masaya ang lahat sa pamamasyal.

Ibang-iba sa nararamdaman ko ngayon.

Bumili muna ako ng maiinom na milkshake pagkatapos ay umupo ako sa isang bench paharap sa dagat.

Pumikit ako at hindi ko na naman maiwasang masaktan at malungkot.

Ang sakit pa rin.

Pagkamulat ko ng mata ay may isang lalake na palang nakatayo sa harapan ko at titig na titig ito sa akin. Hindi maiwasang kumabog ang dibdib ko nang makita ko siya.

Para bang kilala ko na siya. Para bang palagi ko na siyang nakikita at para bang naging parte na siya ng buhay ko.

Nakatingala pa rin ako sa kanya habang nakahawak ako ng mahigpit sa milkshake na iniinom ko. Nakatitig lang ito sa akin na para bang kinakabisado niya ang buong mukha ko.

Bigla ay tila natatandaan ko na ang lalakeng ito. Siya! Siya ’yung lalake na nakita ko sa headlines ng newspaper at siya rin ’yung lalakeng kausap nung lalakeng naka itim na suit sa restaurant.

Nakita ko ang unti-unting pagpatak ng mga luha niya habang nakatingin siya sa akin. Sa ekspresyon ng mukha niya ay gulat at sakit ang nakikita ko. Hindi ko alam pero nang makita ko siya ng malapitan at kaharap ko na siya ay tumulo na rin ang mga luha ko.

Ang lakas ng kabog ng dibdib ko sa hindi ko malamang dahilan.

“M-Mirae?” Nanginginig niyang sabi habang nakatingin pa rin sa akin.

Lumunok ako at hindi siya nasagot. Nakatingala pa rin ako sa kanya habang umiiyak. Hindi ko siya kilala pero pakiramdam ko ay matagal ko na siyang kilala.

Napatayo ako at pinunasan ang mga luha ko. Nabitawan ko na rin ang hawak kong milkshake dahilan para matapon ito sa sahig. Akmang aalis na sana ako nang hinawakan niya ang isang kamay ko. Nanlalamig ang kamay niya at ganon rin ako.

“I’m finding you everyday, Mirae. Palagi kitang inaalala kung nasaan ka o kung patay ka na nga ba talaga katulad nang palaging sinasabi sa akin ni Ysmael pero hindi ako naniniwala doon dahil alam ng puso ko na buhay ka pa.” Ramdam ko ang panginginig ng boses niya.

Umiiyak siya.

“Sinira tayo ni Ysmael at alam kong nagsakripisyo ka para sa akin. Naabot ko na ang pangarap kong maging isang sikat na Engineer, Mirae pero nung naabot ko na ’yon ay nawala ka naman sa akin…”

Iyong paghihirap sa boses niya ay ramdam ko. Nasasaktan ako, nasasaktan ako. Iyong pangalang Mirae, narinig ko na naman ulit at alam ko rin na ’yung Ysmael na tinutukoy niya ay ’yung lalakeng ginulo ako sa restaurant.

Konektado silang lahat sa akin at ang mas masaklap pa ay nagsinungaling sa akin ang lalakeng minahal ko.

“Halos mabaliw ako sa pag-iisip kung nasaan ka. Ginalugad ko na ang buong Pilipinas mahanap lang kita pero hindi pa rin kita makita. Limang taon akong nagdusa, Mirae. Limang taon akong nagdusa sa lungkot at paghihirap habang wala ka. Umasenso nga ako pero ang kapalit naman nun ay tuluyang nawala sa akin ang babaeng pinakamamahal ko…” Nagtagis ang bagang niya at napakuyom ito ng kamao.

Hindi ako makapagsalita. Nakatitig pa rin ako sa kanya habang umiiyak.

Sinapo niya ang buong mukha ko at pinunasan ang mga luhang kumakawala sa pisngi ko.

“Maganda ka pa rin hanggang ngayon. Mas gumanda ka pang lalo.” Ngumiti ito ng mapait at lumunok na para bang nahihirapan siyang magsalita.

“S-Sino ka ba talaga sa buhay ko? Bakit pakiramdam ko ay matagal na kitang kilala?”

Sa wakas ay nakapagsalita na rin ako at naitanong ko ang isang bagay na maaaring makapagpabago ng mga pinaniniwalaan ko ngayon.

Nagulat siya sa tanong ko at napatitig lang ito sa akin.

“Sino ka ba talaga? Halos wala akong maalala sa nakaraan ko! Wala akong alam sa kung anong pinagmulan ko! Ginawa akong tanga ng mga taong nasa paligid ko tapos ngayon sasabihin mo sa akin ’yang mga sinasabi mo? at sa tingin mo ba alam kong lahat ’yan?” Napasigaw na ako sa sakit ng nararamdaman ko at hinampas siya sa dibdib ng paulit-ulit.

Napatingin sa amin ang ibang taong nandito rin sa seaside dahil sa pagsigaw ko pero wala akong pakialam. Ang bigat-bigat ng kalooban ko at litong-lito na ako.

“Mirae…”

“Anong Mirae? Hindi Mirae ang pangalan ko kundi Olivia! Bakit niyo ba ako tinatawag sa pangalang Mirae? Sino ba ’yon? Kamukha ko ba talaga ang babaeng ’yon para mapagkamalan niyong ako siya?” Sigaw ko pa habang patuloy pa rin sa pag-iyak at paghampas sa dibdib ng lalakeng ito.

Hinahayaan lang niya ako sa ginagawa ko sa kanya. Nang mapagod na ako sa ginagawa ko ay humagulgol nalang ako ng iyak. Niyakap akong bigla nang mahigpit ng lalakeng ito at naramdaman kong hinalikan niya ang ulo ko.

“Ako si Jonas. Ako ’yung lalakeng minahal mo…”

Sa sinabi niya ay doon na ako tuluyang natigilan at nanghina.

---

Habang sinusulat ko to eh ang bigat sa dibdib ko. Feel ko sila 😭

Chapter 18

Naiilang ako at halos hindi makatingin sa lalakeng kaharap ko ngayon. Matapos ang eksena namin kanina ay kumalma na rin ako mula sa pag-iyak ko at ngayon nga ay nakaupo lang kami sa isang bench habang magkatabi.

Ramdam ko ang pagtitig niya sa akin kahit nakaharap ako sa view ng dagat mula dito sa seaside ng MOA. Bigla ay hinawakan niya ang isang kamay ko dahilan para mapagitla ako sa ginawa niya.

“Okay ka na ba?” Tanong ni Jonas.

Tumango naman ako at humarap sa kanya.

Gwapo siya, matangkad, moreno at attractive din. Kung gwapo siya sa picture ay mas gwapo siya sa personal.

“Hanggang ngayon ay naguguluhan pa rin ako sa lahat ng nangyayari at sa mga sinabi mo sa akin pero isa lang ang nasisigurado ko, nagsinungaling ang taong kumupkop sa akin.” Ngumiti ako ng malungkot at huminga ng malalim para mapigilan ulit ang sarili ko sa pag-iyak.

Ayoko pa munang umuwi kaagad sa bahay ni Josiah. Gusto ko munang mapag-isa at malaman ang lahat-lahat tungkol sa pagkatao ko. Gusto ko rin siyang kausapin kung bakit nagawa niyang magsinungaling sa akin pero sa ngayon ay wala pa akong lakas ng loob na harapin siya pagkatapos nila akong samantalahin ni Andy.

“Is that guy or girl? ’Yung kumupkop sa’yo.” Tanong ni Jonas nang seryoso.

“Lalake. Lalake ang kumupkop sa akin. Limang taon daw akong na-comatose dahil naaksidente ako at nang magising ako ay nagpakilala siya sa aking asawa ko. Wala akong maalala sa lahat.” Sabi ko na ikinabigla niya.

“Really? Ang kapal naman ng mukha nun para angkinin ka. Ang hindi niya alam ay may boyfriend ka. Ang lakas ng apog ng gago na sabihin na asawa ka niya!” Galit na sabi ni Jonas habang nakatiim-bagang.

Hindi ako makasagot sa sinabi niya. Alam kong hindi nagsisinungaling sa akin ang lalakeng ito pero hindi ko pa kayang lubusang magtiwala sa kanya. Nang maalala ko na ginamit lang niya ang mga bata at ang Orphanage para sa publicity at maungasan nito ang Ysmael na tinutukoy niya na Mayor daw sa San Alfonso ay hindi ko nagustuhan iyon.

Kahit galit pa siya sa ginawa sa amin ng Ysmael na iyon ay sana hindi na niya dinamay pa ang ampunan at ang mga bata sa paghihiganti niya. Gusto ko siyang kausapin tungkol do’n pero dahil sa naguguluhan pa ako sa lahat ay nanatili muna akong tahimik.

Hinalikan ni Jonas ang isang kamay ko habang nanatili pa rin na galit ang ekspresyon ng mukha niya.

“I will get you now from that moron. Ako ang maghahatid sa’yo sa tinutuluyan mo ngayon at makikita niya kung paano ako magalit.” Matigas niyang sabi.

Alam kong galit si Jonas. Kahit ako rin ay nagagalit sa pagsisinungaling sa akin ni Josiah pero ayoko ng gulo. Gusto kong makapag-usap kaming tatlo ng maayos at malinawan sa lahat ng mga nangyari sa nakalipas na limang taon.

“Jonas, gusto kong magkausap tayong tatlo ng maayos. Baka may dahilan rin siya kung bakit siya nagsinungaling sa akin. Kahit ganon ang ginawa niya ay nagpapasalamat pa rin ako na kinupkop niya ako at inalagaan sa loob ng limang taon habang wala pa akong malay nun.”

Nasaktan man ako ni Josiah ay hindi ko maipagkakailang mahal ko pa rin siya at gusto kong malaman ang side niya. Kung hindi dahil sa kanya ay wala ako ngayon sa posisyon ko.

Kumunot ang noo ni Jonas sa sinabi ko. “Mirae, kung concern sa’yo ang lalakeng ’yon edi sana ay matagal ka na niyang ibinalik sa akin. Sana ay gumawa siya ng paraan para mahanap niya ako o ang pamilya mo pero hindi dahil nagtake-advantage siya. Ginamit niya ang pagkawala ng memorya mo para angkinin ka niya. Sa tingin mo ba mabuti siyang tao?” Sa sinabi ni Jonas ay natahimik ulit ako.

May punto siya do’n. Ang sakit lang na napaikot ako nila Josiah, Andy at ng pamilya niya. Hindi ko alam kung ano ang balak niya sa akin pero isa lang ang nasisigurado ko, baliw siya.

Sa pagbanggit ni Jonas sa pamilya ko ay naging interesado akong bigla doon.

“Nasaan na pala ang pamilya ko, Jonas?” Kinakabahan kong tanong.

Ang sabi sa akin ni Josiah ay wala na akong pamilya pero meron pa pala. Mas lalo lang akong nalungkot dahil sa pagsisinungaling niya sa akin.

“Nasa San Alfonso pa din sila. Nang mawala ka dahil sa ginawa sa atin ni Ysmael ay kaagad umuwi si Kuya Macky mula sa Dubai para hanapin ka. Lumipat sila sa isang bahay sa may Subdivision na binili ng kuya mo para sa inyo ng Nanay at Tatay mo. Magkatabi lang rin sila ng bahay na binili ko naman kina Inay at Itay pati na rin sa mga kapatid ko. Sigurado akong matutuwa sila kapag nalaman nilang buhay ka at nahanap na kita.” Ngumiti si Jonas dahilan para mapangiti rin ako.

Masaya ako na may pamilya pa pala ako. May kuya at may magulang ako. Sigurado akong sobra ang pag-aalala at lungkot nila nang limang taon akong nawalay sa kanila. Sabik na akong makita sila.

“Ako rin, Jonas. Gusto ko na silang makita.”

Inakbayan naman niya ako at kahit medyo nagulat pa ako sa ginawa niya ay hinayaan ko nalang siya.

“Pati sila Inay, Itay, Kian, Claire at Jepoy ay siguradong matutuwa kapag nakita ka. We will go to them as soon as possible.” Sabi niya.

Tumango nalang ako sa sinabi ni Jonas dahil ngayon ay may ilang pa rin ako sa kanya. Ang sabi niya ay boyfriend ko daw siya at mahal namin ang isa’t-isa. Hindi ko maramdaman sa ngayon na mahal ko siya dahil si Josiah ang mahal ko ngayon pero kung bumalik siguro ang alaala ko ay baka manumbalik rin ang pagmamahal ko kay Jonas.

Bigla ay nagring ang cellphone ni Jonas mula sa bulsa ng suot niyang checkered polo shirt pero hindi niya ito pinapansin at patuloy lang siya sa paghalik sa kamay ko gamit ang isa niyang kamay habang ang isa naman niyang braso ay nakayakap pa rin sa bewang ko. Sa pagkailang ko ay pinansin ko ang pagri-ring ng cellphone niya.

“Jonas, sagutin mo na muna ’yung tawag sa cellphone mo. Baka importante ’yan.” Sabi ko kaagad.

Mukha naman siyang nainis do’n. “Istorbo naman ’tong tumatawag. Wrong timing ang bwisit!” Inis niyang sabi at kaagad sinagot ang tawag mula sa cellphone niya.

Nakaakbay siya sa akin habang kinakausap ang tumawag sa cellphone niya.

Ganito ba talaga ang ugali ni Jonas? Napapansin ko kasi na parang mainitin ang ulo nito at medyo rude kung magsalita.

“Oh ano? Palpak na naman kayo?… Mga bobo talaga kayo kahit kailan!… Hindi ko kayo binabayaran sa kumpanya ko para sirain niyo ang image ko, ha?… Ayoko ng papalpak kayo ulit kundi sisisantihin ko na kayo isa-isa… Huwag ka tumawag muna ngayon dahil kasama ko ang girlfriend ko, istorbo ka rin alam mo ba ’yon?… Sige, siguraduhin niyo lang na matatapos niyo ngayon, ayoko ng tatanga-tanga!… Bye!”

Pagkababa ni Jonas ng tawag ay umiling ito at galit na inilagay ang hawak niyang cellphone mula sa bulsa ng checkered polo shirt niya.

“Kahit kailan talaga mga palpak sila!” Inis niyang sabi at nang bumaling ito sa akin ay kaagad siyang ngumiti na parang walang nangyari.

“Sorry, Mirae. Medyo mainit lang ang ulo ko dahil kahapon pa pumapalya ang mga tauhan ko sa kumpanya ko.” Nakangiting sabi niya.

Sa ginawa ni Jonas na pagkausap sa mga tauhan niya ay hindi ko nagustuhan iyon. Ibang-iba siya kay Josiah. Naririnig ko rin minsan si Josiah na kausap sa cellphone ang mga tauhan sa kompanya nila at kahit may mga pagkukulang ang mga ito ay hindi niya ito sinasabihan ng mga masasakit na salita kundi sinasabi nalang niyang gawin ulit ng mas maayos ang mga trabaho nila.

“Jonas, bakit ganon mo kung kausapin ang mga tauhan mo? Hindi mo ba naiisip na masasaktan sila sa sinasabi mo?”

Hindi ko na napigilan pa ang sarili ko. Hindi tama ang ginagawa ni Jonas sa mga tauhan niya. Napapansin ko ang pagiging rude nito sa mga iyon.

“Why? Tama lang ’yung ginawa ko, Mirae. I don’t need to lullaby them dahil kapag ginawa ko ’yon ay mamimihasa lang sila at aabusuhin nila ako. I need to be strict with them para malaman nilang mas angat ako sa kanila.” Inis na niyang sabi.

Umiling ako. “Pwede mo naman silang mapagsabihan ng maayos, Jonas hindi ’yung kailangan mo pa silang insultuhin.” Malumanay kong pagkakasabi.

Tumawa siya saglit at tinitigan ako ng mariin.

“Kailangan kong maging matapang, Mirae. Gusto kong katakutan nila ako at isipin nilang kaya ko silang kontrolin. Naging mahina ako noon at tinapakan ni Ysmael ang pagkatao ko kaya ngayon na umangat na ako ay ipapamukha ko sa kanya o sa lahat ng tao na hindi ako talunan at ako ang angat sa lahat.” Matigas niyang sabi.

Nabigla ako sa sinabi niya. Wala akong ibang nakikita kay Jonas ngayon kundi galit at paghihiganti. Hindi ko alam kung ano ang mga pinagdaanan niya pero nakikita kong malalim iyon lalo na’t nawala pa ako sa tabi niya. Iintindihin ko nalang siya sa ngayon pero hindi ko pa rin maiwasan na mag-alala sa mga ikinikilos niya.

Hindi na ako sumagot doon at nanatiling tahimik nalang. Ilang saglit pa ay nagyaya siyang kumain muna kami sa isang restaurant at pumayag nalang ako. Kitang-kita ko ang masasamang titig niya sa mga lalakeng napapasulyap sa akin habang kumakain kami. Mukha namang natatakot sa kanya ang mga ito kaya hindi na nila ako ulit tinitignan pa.

Pagkatapos naming kumain at makapagpalipas ng marami pang oras sa MOA ay kaagad niyang sinabi na kukunin na niya ako kay Josiah at sasama siya pauwi sa bahay. Kinabahan ako sa sinabi niya.

Kaya ko na ba talagang sumama kay Jonas ngayon at iwanan si Josiah?

Bakit

nasasaktan ako sa

dahilang

iiwan ko na si Josiah?

Gusto ko siyang makausap at linawin sa kanya ang lahat pero pagkatapos nun ay kailangan ko na sigurong bumalik sa totoong pinagmulan ko. Iyon ang tama pero ang sakit sa dibdib ko.

6pm na nang makarating kami ni Jonas sa bahay ni Josiah. Mabuti nalang at alam ko ang address ng lugar namin kaya naituro ko sa kanya ang daan papunta dito sa pamamagitan ng pagtatanong niya sa mga nakasalubong naming mga driver kanina sa daan.

Pagkababa namin ni Jonas mula sa kotse niya ay kitang-kita ko kaagad si Josiah kasunod si Andy na naghihintay sa labas ng bahay. Nang makita nila kami ay kaagad lumapit sa akin si Josiah at akmang hihilahin na sana niya ako paalis nang pinigilan siya ni Jonas.

Kitang-kita sa mga mata ni Andy ang gulat nang makita niyang kasama ko si Jonas. Hindi niya inaasahan na magkikita kami ng lalakeng naging parte pala ng buhay ko.

“So, ikaw pala ang kumidnap sa girlfriend ko? I’m glad that I’m in MOA too, at nakita ko si Mirae dun kaya paano ba ’yan? Kukunin ko na siya sa’yo!” Galit na sabi ni Jonas habang nakatingin ito ng masama kay Josiah.

“Olivia, let’s go-” Hihilahin na sana ulit ako ni Josiah nang itinulak siya sa dibdib ni Jonas dahilan para mapaatras ito.

“Ang kapal ng mukha mong tarantado ka para angkinin si Mirae! Hoy! Huwag ka ngang mangarap ng gising, Josiah Avenido. Natatandaan ko na ikaw pala ’yung lalakeng nakasalubong namin ni Mirae sa parke ng San Alfonso 5 years ago kasama ’yang kaibigan mo. Anong feeling ng mang-aagaw, ha? Nagplano ba kayo ng gago mong kaibigan para kunin sa akin si Mirae?” Sigaw naman ni Jonas.

Nagulat ako sa sinabi nito. Kilala ni Jonas si Josiah? At talagang nakilala na pala namin noon pa sina Josiah at Andy? Biglang tumulo ang mga luha ko dahil sa nalaman ko.

“J-Josiah, bakit ka nagsinungaling sa akin? Bakit sinabi mong asawa mo ako? Bakit niyo ako pinaikot ni Andy?” Sigaw ko sa matinding sakit na nararamdaman ko.

Nabigla si Josiah sa pagsigaw ko. Akmang hahawakan na sana niya ako nang iniwas ko ang sarili ko sa kanya.

“Bakit hindi ka makasagot? Anong balak niyo sa akin, Josiah?” Umiiyak kong tanong.

Napapikit naman siya at inis na ginulo ang buhok niya saka nagmulat ulit. “I have a reason kung bakit ginawa ko ’yon. Please, let’s talk and I will explain to you-”

Nagulat nalang ako nang biglang sinuntok ni Jonas si Josiah sa mukha kaya napaupo ito sa sahig.

“Aba! Gago ka ah?”

Si Andy naman ay biglang sinugod si Jonas at ambang susuntukin sana ito nang pinigilan ko siya.

“Subukan mo lang siyang saktan kundi ako ang makakalaban mo!” Galit kong sabi dahilan para matigilan si Andy.

“What did you say? Mas kakampihan mo pa ’yang lalake na ’yan kaysa sa amin ni Josiah? Olivia, kami lang ang pamilya mo-” Nanginginig ko siyang sinampal na ikinangisi nalang niya sa inis.

“Huwag na kayong magsinungaling sa akin ni Josiah! Alam kong hindi Olivia ang pangalan ko kundi Mirae. Bakit kayo nagsinungaling sa akin ni Josiah? Bakit niyo ako pinaikot? Ginawa niyo akong tanga, Andy! Nagtiwala ako sa inyo!” Sigaw ko habang umiiyak.

Ang sakit-sakit. Para bang minanipula at ginawan ako ng kwento nina Josiah at Andy na pinaniwalaan ko naman. Ginawa nila akong tanga at uto-utong babae. Pagkatapos nila akong samantalahin ay ganito pa ang malalaman ko?

“You didn’t know everything. Ginawa naming itago ka sa lahat and it’s for your own good, Olivia!” Sabi naman ni Andy pero umiling ako.

“Hindi ko na alam. Hindi ko na alam kung mapapatawad ko pa ba kayo ni Josiah. Nagsinungaling kayo at pinaikot niyo ako sa mga kasinungalingan niyo. Sinaktan niyo ako…”

Tuluyan na akong humagulgol hanggang sa naramdaman ko nalang na niyakap ako ni Jonas at pinapakalma habang nakatitig siya ng masama kina Josiah na unti-unti nang tumayo mula sa pagkakaupo niya sa sahig at kay Andy naman na hindi makasagot.

“Tapos na ang limang taon na nagpakasasa kayo sa girlfriend ko. Alam ko naman na noong una ko palang kayong makita ay interestado na kayo kay Mirae pero sorry nalang kayo dahil kahit kailan ay hindi niya kayo mamahalin. Ako ang mahal ni Mirae kaya mangarap nalang kayo ng gising!” Ngumisi si Jonas kina Josiah at Andy na masama na ang tingin sa kanya.

“Jonas Villanueva, do you think you can beat us? You’re an ass in the business industry in the first place. Marumi ka namang maglaro, right? I know all your secrets kaya mas lalo lang na hindi ka nababagay kay Olivia.” Seryosong sabi ni Josiah at humalukipkip ito.

“A pain in the ass!” Nakangisi namang sabi ni Andy.

Tumawa naman si Jonas at umiling. “Kasalanan ko bang tatanga-tanga ang mga taong nasa paligid ng business ko? I see, nagkakaganyan kayo nang dahil kay Mirae? Oh c’mon! Kahit na kailan ay hindi niyo na siya makukuha pa sa akin. Sa akin si Mirae at hindi sa mga katulad niyong basura!” Pang-iinsulto niya.

Hinila na niya ako at akmang ipapasok na sa kanyang kotse nang biglang magsalita si Josiah.

“Too bad because Olivia already loves me and she will never loved you like what she feels for you in the past 5 years. I’m sure na kahit bumalik pa ang alaala niya ay ako pa rin ang mahal niya kapag nalaman niya ang mga pinakatatago mong sikreto.”

Natigilan ako do’n maging pati si Jonas. Humarap ako kay Josiah na nakatingin na pala sa akin ng mariin.

Kumabog ang dibdib ko sa sinabi niya. Tama siya, mahal ko siya ngayon at hindi ko alam kung maibabalik ko pa ba ang pagmamahal ko noon kay Jonas kung sakaling bumalik lahat ng alaala ko.

“You are made for me, Miraela Albañez and you can’t escape away from me easily.”

Huling sinabi nito hanggang sa naglakad na ito papasok sa loob ng bahay niya. Tinaasan lang ako ng kilay ni Andy at nginisian saka sumunod na rin ito kay Josiah.

Hinagod naman ni Jonas ang likod ko nang makita niyang natigilan ako. “In his dreams!” Galit nitong sabi.

Kahit sinamantala ako ni Josiah, kahit nagsinungaling siya sa akin, kahit sinabi niyang asawa ko siya, hindi ko pa rin maitatanggi na mahal ko siya.

---

Chapter 19

Warning: Some scenes are Rated

SPG

Pagkatapos kong umalis mula sa bahay nila Josiah ay mabigat ang loob ko na sumama kay Jonas, ang lalakeng minahal ko at ang tunay kong pamilya.

Ngayon ay nandito ako sa condo unit ni Jonas sa Pasay at ikwinento niya ang lahat mula sa pagkatao ko hanggang sa mawala ako at hindi na muling nakita pa. Hindi ko mapigilang mapaluha dahil kahit wala akong maalala ay ramdam ko ang hirap at sakit ng mga pinagdaanan namin sa kamay ni Ysmael Buenavista.

Si Ysmael Buenavista daw ay anak ng yumaong si Mayor Yñigo Buenavista ng San Alfonso at dahil nga namatay si Mayor Yñigo dahil sa isang car accident 4 years ago ay si Ysmael na anak niya ang pumalit dito. Siya ang lalakeng kumidnap sa amin ni Jonas bago kami nagbalak sanang pumunta ng Maynila para mag-apply ng trabaho.

Ikwento rin sa akin ni Jonas na nagising na lamang siya na nasa labas ng kanilang bahay na puno ng sugat at pasa sa buong katawan at doon ay nawala ako. Sinabi niya sa akin na kahit halos wala na siyang malay nung mga oras na iyon ay narinig niyang nakipagkasundo ako kay Ysmael na palayain siya kapalit nun ay ang sumama ako dito.

Hindi ko na alam kung ano pa ang mga naging kasunod na nangyari kung bakit nakawala ako kay Ysmael pero ipinagpapasalamat ko nalang na hindi nito naituloy ang balak niya sa akin.

Nang mameet ko sa restaurant ang Ysmael na iyon ay mukha itong matapang at hindi magpapatalo kahit kanino. Napakaamo ng mukha niya pero hindi mo aakalain na makakagawa siya ng masasamang bagay para lang paghiwalayin kami ni Jonas. Napakasama niya.

“Kaya ngayong magkasama na ulit tayo ay poprotektahan at aalagaan kita, Mirae. Hindi ko hahayaang makalapit pa ulit sa’yo ’yung pesteng Josiah o ang Ysmael na ’yan dahil siguradong kukunin ka nila sa akin.” Inis na sabi ni Jonas at pasimple niya akong hinapit sa bewang ko.

Kahit nakakaramdam pa rin ako ng pagkailang sa kanya ay hinayaan ko nalang siya dahil sinabi nga nitong mahal namin ang isa’t-isa kaya tama lang na mahawakan niya ako o di kaya ay mahalikan.

Kailangan ko nang sanayin ang sarili ko sa kanya at baka manumbalik ang pagmamahal na ibinigay ko sa kanya noon. Si Josiah ang itinitibok ng puso ko ngayon pero kailangan ko na siyang kalimutan dahil hindi talaga siya ang tunay na pamilya at minamahal ko.

“Salamat, Jonas.” Sabi ko nalang.

Ngumiti naman siya sa akin at hinaplos nito ang mukha ko habang nakatitig sa akin. “You’re very beautiful since then. Hindi talaga ako makapaniwalang akin ka, Mirae. Sa dami ng gustong umangkin sa’yo ay sa akin ka nagkagusto. Maswerte ako at ako ang minahal mo.” Seryoso niyang sabi.

Nakikita ko kung gaano ako kamahal ni Jonas. Hindi ko pa natatandaan ang dahilan kung bakit ko siya minahal pero ramdam ko na naging importante siya sa buhay ko dahil sa comfort na ibinibigay niya sa akin.

“Masaya rin ako na nakilala ko na sa wakas ang taong minahal ko. Sana nga ay bumalik na ang alaala ko para malaman ko na ang lahat-lahat tungkol sa pagkatao ko o sa kung anuman ang mga nangyari sa atin.” Malungkot kong sabi.

Hinawakan ni Jonas ang isang kamay ko. “You don’t need to force yourself na bumalik kaagad ang alaala mo. Ayokong maalala mo rin ’yung pagiging mahina, lampa at sobrang bait ko noon. Kapag naaalala ko nga ’yon ay parang masusuka nalang ako. I mean, bakit kinailangan ko pang maging mabait kung naging masama naman ang resulta nun sa ating dalawa?” Tumawa siya at umiling pagkatapos.

Sa sinabi ni Jonas ay napahinto ako. Isa siguro sa dahilan kung bakit ko siya minahal noon ay dahil sa kabutihan ng loob niya. Hindi ko masisisi si Jonas kung nagbago man siya ngayon. Sobrang dami niyang hirap na pinagdaanan bago siya naging sikat at isa sa pinakamayamang Engineer dito sa bansa.

“Nung nawala ka, Mirae ay halos hindi ko na alam ang gagawin ko nung mga oras na ’yon. Inisip ko nalang na magpakamatay dahil kung wala ka ay wala na akong motivation para abutin ang mga pangarap ko pero hindi ko ginawa dahil umaasa akong makikita pa kita. Pagkatapos kong gumaling mula sa natamo kong bugbog kay Ysmael ay nagdesisyon nalang akong mag-apply ng trabaho dito sa Maynila. Inisip ko na kapag umasenso ako at yumaman ay mas mapapadali ang paghahanap ko sa’yo. Hindi kasi ako naniniwala sa sinabi ni Ysmael na namatay ka dahil sa aksidente.” Tumawa siya ng mahina at nakita ko ang pagkuyom ng kamao niya.

Sobrang bigat sa kalooban ko habang pinapakinggan ko si Jonas. Pinilit niyang maging matatag para sa akin. Ako ang dahilan.

“I spent my 5 years working and finding you. It’s worth it dahil nagbunga ang lahat ng pagsisikap ko at yumaman na nga ako at sumikat. Nagbayad pa ako ng maraming detectives at investigators to find you but it’s useless dahil na-comatose ka pala at itinago ni Josiah Avenido sa akin. That guy is insane. He will never get you again.” Dumiin ang boses niya at umigting ang panga nito.

Josiah.

Hindi ko alam ang dahilan niya kung bakit itinago niya ako sa matagal na panahon pero umaasa akong maririnig ko rin ang paliwanag niya. Sa ngayon ay hindi ko pa siya kayang harapin dahil sinaktan niya ako at pinaubaya rin kay Andy ang katawan ko.

Tinignan ako ni Jonas ng mariin.

“Mirae, sa tingin ko ay kailangan na nating magpakasal. I already found you and I’m sure na papayag rin ang pamilya mo kung papakasalan na kita kaagad. Look at me, mayaman na ako at maibibigay ko na ang lahat ng pangangailangan mo. Ito naman talaga ang plano natin noon pa na kapag yumaman ang isa sa atin ay magpapakasal na tayo at bubuo ng isang pamilya.” Masaya niyang sabi na ikinahinto ko.

Kasal? Handa na ba talaga akong magpakasal kay Jonas?

“J-Jonas, hindi ba’t parang masyado naman yatang mabilis kung magpakasal kaagad tayo? Halos wala pa akong maalala sa mga nangyari at-”

“What are you saying, Mirae? I’m your boyfriend at mahal na mahal natin ang isa’t-isa. You fight for me kaya nga nagsakripisyo ka sa akin mailigtas lang ako mula kay Ysmael. I know na wala ka pang naaalala pero masyado mo akong mahal kaya kailangan na kitang itali. Hindi ako makakapayag na makuha ka pa sa akin ng ibang lalake kaya hangga’t maaga pa ay itatali na kita!” Nabigla ako sa pagtaas ng boses ni Jonas.

Mukha itong nagalit sa pag-aalinlangan kong pakasalan siya kaagad. Tinignan niya ako ng mariin at pinanliitan ng mata.

“Tell me, Mirae, may gusto ka ba dun sa Josiah na ’yon kaya ayaw mo sa akin magpakasal kaagad?” Nagdududa niyang tanong na ikinabigla ko.

Hindi kaagad ako nakasagot.

Tumawa bigla si Jonas ng sarkastiko at bigla niyang hinawakan ng madiin ang braso ko. Napangiwi naman ako dahil sa sakit ng pagkakahawak niya sa akin.

“Jonas, nasasaktan ako!” Daing ko.

Sumama ang tingin niya sa akin at hindi pinansin ang sinabi ko. “So, may gusto ka nga sa kanya? Mirae, ako ang boyfriend mo kaya dapat sa akin ka lang magkagusto. Si Josiah? Nagsinungaling at itinago ka niya sa akin kaya wala kang karapatan na magustuhan siya!” Sigaw niya sa galit at binitawan ako ng padabog.

Nanginig akong bigla dahil sa takot. Bigla nalang kasing nagbago ang mood ni Jonas. Napahawi pa ito ng ilang beses sa buhok niya at kitang-kita ko ang pagpipigil niya ng galit. Ilang minuto lang ay kumalma na siya.

“I’m sorry, medyo nainis lang ako dahil sa tagal nating nagkahiwalay ay nagkagusto ka na pala kay Josiah. But don’t worry, mawawala rin ’yan dahil alam kong nabigla ka lang sa mga nangyari. Marerealize mo rin na ako talaga ang mahal mo sa oras na bumalik na ang alaala mo.” Seryoso niyang sabi hanggang sa kinuha niya ang lighter at stick ng sigarilyo sa bedside table at sinindihan ito.

Natahimik na lang ako at hindi na nagawang makapagsalita pa.

“You know what? You used to call me Mister 5 years ago.” Sabi niya habang bumubuga ng usok mula sa sigarilyo niya.

Hindi pa rin ako nagsalita at pinapakinggan lang sasabihin niya.

“You accidentally said that nung nag-uusap tayo tungkol sa pagbuo natin ng mga pangarap natin and I called you Misis then. That was one of the greatest memory in our relationship before.” Ngumiti si Jonas ng malungkot.

“You really love me so much, Mirae. Naguguluhan ka lang sa nararamdaman mo ngayon kay Josiah. You will realize na ako lang ang lalake sa buhay mo.” Pagkatapos niyang manigarilyo ay hinawakan niya ang magkabilang pisngi ko at hinalikan ako.

Hindi ko siya magawang halikan pabalik pero nang kinagat niya ang ibabang labi ko ay doon na bumuka ang bibig ko hanggang sa naipasok na niya ang dila niya sa bibig ko. Nalalasahan ko pa ang sigarilyo sa bibig ni Jonas.

“Kiss me back!” Inis niyang bulong habang hinahalikan pa rin ako.

Wala naman akong nagawa kundi ang pumikit nalang at halikan siya pabalik. Hindi man tama pero si Josiah ang naiisip kong hinahalikan ko.

Naramdaman ko nalang na bumaba ang mga halik ni Jonas hanggang sa napunta ito sa leeg ko. Inihiga niya ako sa kama habang patuloy pa rin ito sa ginagawa niya. Napaluha nalang ako.

Unti-unti niyang tinatanggal ang t-shirt at bra ko hanggang sa hinalikan niya ang dibdib ko at nilaro ito gamit ang mga dila niya.

“Ohhh…” Hindi ko na napigilan pa ang ungol ko.

“These are mine…” Sabi niya at naramdaman ko nalang na dinidilaan niya ang dibdib ko.

Saglit na tumigil si Jonas sa paghalik sa akin at hinubad nito ang suot niyang longsleeves polo checkered shirt. May maganda rin siyang pangangatawan katulad nila Josiah at Andy.

Muli niya akong hinalikan sa labi hanggang sa naramdaman ko nalang na tinatanggal na niya ang pagkakabutones ng suot kong pantalon. Nang maialis na niya ito ay tinanggal na rin niya ang suot kong panty at kitang-kita ko ang pagnanasa sa mga mata niya sa hubad kong katawan.

“Fuck! You’re really sexy and hot in my bed, Mirae.” Bulong ni Jonas sa tenga ko at dinidilaan pa ito.

Napapikit nalang ako at napaluha. Tama lang na ibigay ko kay Jonas ang sarili ko dahil siya ang lalakeng minahal ko at hindi si Josiah. Nagsinungaling sa akin si Josiah at kahit mahal ko siya ay hindi pwedeng maging kami.

Hinubad na ni Jonas ang suot niyang pantalon hanggang sa makita ko ang malaki at tayong-tayo niyang pagkalalake. Ipinasok niya ang daliri niya sa ibaba ko at napaungol nalang ako dahil sa ginagawa niya.

“I’m longing for you for 5 years and I’m glad that I’m doing this right now to the woman I loved.” Sabi niya habang naghahalikan kami at patuloy pa rin siya sa pagdadaliri sa akin.

Nang tuluyan na akong nilabasan ay ipinasok na ni Jonas ang pagkalalake niya sa ibaba ko at unti-unti na itong gumagalaw. Bigla siyang natahimik at nakita ko ang galit niyang ekspresyon.

“Fuck that moron! Shit!” Galit niyang sabi at napahiyaw nalang ako nang bigla siyang gumalaw ng mabilis.

“Ahhh… J-Jonas…” Ungol ko at napahawak nalang sa isang balikat niya.

“Nagpagalaw ka sa lalakeng ’yon, Mirae? Sino sa amin ngayon ang mas magaling, ha? Sino?” Sigaw niya at hinawakan niya ng madiin ang panga ko habang patuloy pa rin sa paggalaw sa ibabaw ko.

“Sorry, Jonas…” Naluluha kong sabi.

Hinalikan ako ni Jonas ng marahas hanggang sa nilalamas na niya ang dibdib ko.

“Fuck! Ang sarap mo, Mirae. Ahhh…” Ungol niya habang nakapikit.

“Ohhh….” Ungol ko nang maramdaman kong lalabasan na ulit ako.

Wala akong maramdaman. Pinipilit kong may maramdaman sa ginagawa namin ni Jonas pero wala talaga akong emosyon na makapa sa sarili ko. Ibang-iba itong nararamdaman ko sa ginawa sa akin nina Josiah at Andy.

Pinagsamantalahan nila ako at kinuha ni Josiah ang pagkababae ko kaya dapat lang na ibigay ko kay Jonas ang sarili ko.

“Shit! Lalabasan na ako, Mirae. I will get you pregnant para hindi ka na makawala pa sa akin!” Sigaw niya hanggang sa naramdaman ko nalang na nilabasan ako at siya naman ang sumunod. Pinasabog niya ang lahat ng katas niya mula sa loob ko.

Alam kong hindi ako mabubuntis ni Jonas ngayon pero hindi ko na sinabi pa iyon.

Pagkatapos ng ginawa ni Jonas ay humiga siya ng pabagsak sa tabi ko at hinalikan niya akong muli.

“I’m sorry to say this but you are mine, Mirae. Ako ang nagmamay-ari ng lahat-lahat sa’yo kaya wala kang karapatang magkagusto o magpagalaw sa ibang lalake bukod sa akin simula ngayon. Understand?” Pagbabanta niya at marahan niyang hinaplos ang pisngi ko.

Tumango nalang ako kahit labag ito sa kalooban ko.

Josiah, sana makalimutan na kita dahil hindi tama na ikaw ang minahal ko.

---

Please like my FB page at Ajai

Kim WP Stories . Baka ipost ko dun ang mga stories ko.

Chapter 20

Mahigit isang linggo na rin akong nasa poder ni Jonas. Pilit ko nalang iniintindi ang mga ikinikilos niya at nakikita ko naman na sobra siyang nag-aalala para sa akin. Nandito lang rin ako sa loob ng condo unit niya at hindi niya ako pinapayagang lumabas dahil baka bigla raw sumulpot sina Josiah at kunin ako nito mula sa kanya.

Bumuntong-hininga nalang ako dahil hindi ko maitatanggi na miss ko na si Josiah. Kailangan ko na talagang sanayin ang sarili ko kay Jonas dahil siya ang nobyo ko at totoong pamilya ko. Mahirap man sa una pero sisikapin ko, sana nga ay magbalik na ang alaala ko para maalala ko na rin kung paano ko nga ba siya minahal.

Ngayon ay aalis daw kami papuntang San Alfonso para mameet ang pamilya ko at ang pamilya niya. Magkahalong kaba at excitement ang nararamdaman ko ngayon dahil sa wakas ay makikita ko na rin ang pamilya ko.

Mahigit walong oras ang byinahe namin ni Jonas mula Maynila hanggang sa makarating kami sa San Alfonso. Pagkababa namin sa kotse niya ay namangha nalang ako sa ganda ng lugar na ito. Probinsyang probinsya ito at may malalawak na bukirin at palayan.

Kahit pa subdivision na ang nakatayo sa lugar na kinatatayuan namin ni Jonas ay hindi pa rin nawala ang pagka probinsya nito.

“They are now inside your family’s house. Talagang pinaghandaan nila ang pag-uwi natin dito since I haven’t visited them for almost 1 month because of my work.” Sabi ni Jonas at inakbayan niya ako.

Ngumiti naman ako at pumasok na nga kami sa bahay ng pamilya ko. Nang nasa loob na kami ay nakita ko ang grupo ng dalawang pamilya na sa tingin ko ay ang pamilya ko at pamilya ni Jonas.

Nang makalapit na kami sa kanila ay halo-halong emosyon ang nararamdaman ko ngayon. Kitang-kita ko sa mga mata ng dalawang mag-asawa at isang matangkad na lalake ang saya at lungkot nang makita nila ako.

“Mirae, anak ikaw na ba ’yan?” Umiiyak na sabi nung matandang babae saka niya ako nilapitan at sinapo ang buong mukha ko.

“A-ako nga po.” Hindi ko na rin napigilang mapaluha dahil ramdam na ramdam ko ang lukso ng dugo sa tunay kong ina.

“Hindi ako makapaniwalang buhay ka, anak. Ang akala namin ay patay ka na, mabuti nalang at nakita ka ni Jonas.” Pinunasan nito ang mga luha ko habang umiiyak itong nakatingin sa akin.

“Masaya po ako na makita kayo.” Sabi ko naman.

Masaya ako dahil sa wakas ay nakita ko na rin ang pamilya ko. Hindi ko man sila maalala ngayon ay ramdam ko ang pagmamahal at pangungulila nila sa akin sa loob ng limang taon.

Nilapitan naman ako nung dalawang lalake na sa tingin ko ay ang tatay ko at kuya ko.

“Mas gumanda ka lalo, Miraela. Salamat sa Diyos at buhay ka.” Sabi ng matandang lalake at bigla ako nitong niyakap.

Niyakap ko rin siya pabalik at pagkatapos nun ay yumakap naman sa akin ang matangkad na lalakeng halos kamukhang-kamukha ko.

“Nagbalik na rin sa wakas ang little sis ko!” Nakangiti niyang sabi at tinap nito ang ulo ko pagkatapos. Ngumiti naman ako sa kanya pabalik.

“Dahil binanggit sa amin ni Jonas na na-comatose ka daw at nawalan ng alaala ay magpapakilala muna kami sa’yo. Ako si Mark Angelo pero Macky nalang for short. Ako lang naman ang pinakagwapo dito sa buong San Alfonso. I’m single but not ready to mingle.” Pagbibiro ng kuya ko na ikinatawa naman naming lahat.

Talagang gwapo si Kuya Macky. Kamukhang-kamukha ko siya at hindi nga maipagkakailang magkapatid kami.

“Ako naman ang Nanay Cely mo at ito si Tatay Macario mo.” Pakilala naman sa akin ni Nanay sa sarili niya at sa Tatay ko.

Tumango naman ako. Bigla ay lumapit sa akin ang pamilya ni Jonas at isa-isa nila akong binati.

“’Yan sila Inay Rosie, Itay Orlando, Kian, Claire at Jepoy. They are my family.” Pakilala sa akin ni Jonas sa pamilya niya.

“Magandang tanghali po sa inyo.” Pagbati ko.

“Magandang tanghali rin, Mirae. Mabuti naman at nasa maayos kang kalagayan ngayon at kasama mo itong si Jonas.” Nakangiting sabi ni Inay Rosie habang kalong nito ang batang si Jepoy na nakatulog na sa balikat niya.

“Salamat po.” Sagot ko naman.

“Ate, hindi mo pa siguro ako natatandaan, no? Ako si Kian, 23 years old at ’wag kang maniwala sa sinasabi ni Kuya Macky na siya ang pinakagwapo dito sa San Alfonso dahil false information ’yon. Ako po ang pinakagwapo dito.” Naiiling naman na sabi ng binatang si Kian na ikinatawa ko.

Kunwari pang nasaktan si Kuya Macky sa sinabi ni Kian at pabiro nitong hinampas ang balikat niya.

“Anong false information? Totoo ’yon. Mas gwapo kaya ako kaysa sa’yo. Hindi pa ba halata sa gwapong mukha ko?” Nakangising sabi ni Kuya Macky dahilan para umismid doon si Claire.

“Eeewww! Kung may gwapo man dito ’yon ay si Kuya Jonas lang, no! Kayo talaga mga GGSS kayo kahit na kailan.” Naiilang niyang sabi at humalukipkip pa.

Natatawa nalang kami ni Jonas sa pagtatalo nila. Pareho namang gwapo sina Kuya Macky at Kian, e. Talagang mapagbiro lang sila kaya naiinis doon si Claire.

Pagkatapos naming magkamustahan ay kumain na kami sa dining area ng bahay. Malawak ang bahay na may 2nd floor at sapat lang ang laki nito para sa pamilya ko.

Si Kuya Macky raw ang bumili nito. Pagkauwi niya galing sa Pilipinas nang mawala ako ay bumili na siya ng bahay gamit ang pera niyang naipon mula sa pagtatrabaho niya sa Dubai. Hindi na niya itinuloy pa ang pagre-renovate ng dati naming bahay dahil ayaw na raw niyang tumira kami doon at maalala ang mga masasakit na pangyayari na nangyari limang taon na ang nakakalipas.

Maraming pagkain ang nakahanda sa lamesa. May lechon, iba’t-ibang klase ng ulam, cake, ice cream, mga inumin at kung anu-ano pa. Bukod sa pinaghandaan ng pamilya ko at pamilya ni Jonas ang pag-uwi namin dito sa San Alfonso ay piyesta rin daw sa bayan na ito. May event daw na mangyayari mamaya sa plaza at iniimbitahan ako nila Kian at Claire na magpunta kami doon.

Napapansin ko naman na iniiwasan ng pamilya ko na magtanong sa mga nangyari sa akin. Para bang hindi pa muna nila ako pinipilit na magkwento dun at ipinagpapasalamat ko naman ito dahil sa ngayon ay wala pa akong lakas ng loob na magkwento sa kanila ng lahat-lahat.

Todo ang pag-aasikaso sa akin nina Nanay at Kuya Macky habang kumakain kami. Talagang namiss daw nila ako at hindi sila makapaniwalang nasa tabi ko na sila. Ako rin ay hindi makapaniwala at sobrang saya ng nararamdaman ko.

Pagkatapos naming kumain at magpatunaw ng kinain ay kaagad kaming hinila nina Kian at Claire palabas ng bahay kasama si Jonas na mukhang naiirita na sa kanila.

“Pwede bang kayo nalang ang pumunta sa Plaza? Nag-aadjust pa nga si Mirae sa paligid natin-”

“Okay lang, Jonas. Gusto ko rin pumunta ng event sa may plaza.” Pagsabat ko sa sinasabi ni Jonas.

“Oh, si Ate Mirae na mismo ang nagsabi, ah? Baka natatakot ka lang na makita siya ni Mayor Ysmael kaya ayaw mo siyang pasamahin sa amin?” Nakangising sabi naman ni Kian.

“Tss! Bakit naman ako matatakot sa lalakeng ’yon? Tara na nga!” Kaagad namang sabi ni Jonas at pinapasok na niya kami sa loob ng kotse niya.

Narinig ko pa ang mahinang pagtawa ni Claire bago kami nakapasok sa loob ng sasakyan. Hindi naman gaano kalayo ang plaza mula sa bahay namin at mahigit 15 minutes lang ay nakarating na kami sa plaza.

Maraming tao ngayon sa plaza. May iba’t-ibang klase ng events na nangyayari sa bawat parte ng plaza. Nakita ko pa ang paglingon sa amin ng ibang mga tao pagkakita nila sa amin.

Hinila kami nila Kian at Claire sa iba’t-ibang klase ng mga booths na may palaruan at sinasamahan naman namin silang maglaro ni Jonas.

Kung kumilos itong sina Kian at Claire ay parang hindi mga binata at dalaga, e. Halos kamukha rin ni Jonas ang mga kapatid niya maging pati na rin si Jepoy na hindi na naisama dito dahil nakatulog na nga.

Sandali muna kaming humiwalay ni Jonas kina Kian at Claire at umupo kami sa isang bakanteng bench.

“Are you happy now?” Tanong niya.

Tumango naman ako. “Masayang-masaya ako dahil nakita ko na rin sa wakas ang pamilya ko at ang pamilya mo. Maraming salamat, Jonas.” Nakangiting sabi ko.

“They are happy to see you, too especially Kian and Claire.” Sabi niya at itinuro nito sina Kian at Claire nagtutulakan pa sa booth na may maraming stuff toys.

“Kaya nga, e. Hindi halatang 23 at 18 years old ’yang mga kapatid mo.” Tumawa naman ako.

Ngumiti lang siya sa sinabi ko at napagitla pa ako nang hinalikan niya ang isang kamay ko at masuyo akong tinignan.

“How about me? Are you happy with me?” Nakatitig niyang sabi sa akin at hinaplos-haplos nito ang kamay ko sa pisngi niya.

Masaya nga ba ako kay Jonas? Masaya naman ako kahit papaano dahil nakasama ko na rin ang lalakeng minahal ko pero hindi ko alam kung bakit hindi ko pa tuluyang magawang maging masaya at iniisip pa rin ang lalakeng hindi ko na dapat pagtuunan pa ng pansin.

“O-oo naman. Masaya ako sa’yo.” Ngumiti ako ng pilit.

Napangiti naman siya sa sinabi ko at magsasalita pa sana siya nang natuon bigla ang atensyon namin sa isang lalakeng papaakyat sa stage kasama ang mga lalakeng bodyguards.

Umakyat sa stage ang isang gwapo, chinito, maputi at matangkad na lalake na si Ysmael Buenavista. Nakita ko pa ang tilian ng mga kababaihan nang masilayan nila ang pinakabatang Mayor ng San Alfonso. Lahat ng atensyon ng mga taong nandito sa plaza ay nabaling na kay Ysmael.

Lumapit sila sa kinaroroonan ni Ysmael at nakita ko pa ang iba na pasimple siyang vinevideohan at pinipicturan.

Inangat ni Ysmael ang mic na nasa stage at nagsalita ito.

“To all who came here, maraming salamat sa pagdalo niyo dito sa fiesta ng San Alfonso. We prepared some games and events for all of you and I hope that you’re enjoying it.” Nakangiting sabi ni Ysmael dahilan para maghiyawan ang mga babae.

“Ang gwapo mo talaga Mayor!”

“The best Mayor ka talaga!”

“Salamat sa lahat-lahat, Mayor!”

“I love you, Mayor!”

At kung anu-ano pa ang mga naririnig kong sigaw ng mga kababaihan kay Ysmael. Nang sandali akong mapatingin kay Jonas ay nakatitig na ito ng masama mula sa kinaroroonan ni Ysmael.

Alam kong si Ysmael ang dahilan kung bakit kami nagkahiwalay ni Jonas. Ginawa niyang miserable ang buhay namin. Kung hindi dahil sa kanya sana ay sabay naming naabot ni Jonas ang mga pangarap namin pero hindi nangyari iyon dahil sa pagiging sakim nito makuha lang ako.

Nang tumingin ulit ako sa may stage kung saan ay nandoon si Ysmael ay nagulat nalang ako nang nakatingin na ito sa akin pagkatapos ay tinaasan niya ako ng kulay. Kaagad naman akong umiwas ng tingin sa kanya.

“Being the youngest Mayor in San Alfonso at my age of 24 is a big privileged for me. After the death of my father 4 years ago, I took this responsibility to help and serve the people in our province.” Sabi niya at nang tumingin ako ulit sa kanya ay nasa harapan na siya ng mga tao nakatingin.

“Tsk! Plastik talaga kahit kailan.” Rinig kong bulong ni Jonas na nasa tabi ko.

Napabuntong-hininga nalang ako.

Nagtagal pa ng ilang minuto ang speech ni Ysmael hanggang sa bumaba na ito ng stage at laking gulat ko nang papalapit na ito sa pwesto namin nila Jonas kasama ang ilang bodyguards niya.

“It’s good to see you here, Mirae and Jonas.” Nakangiting sabi ni Ysmael sa amin.

Tumayo naman kaming dalawa ni Jonas mula sa pagkakaupo sa bench. Kinakabahan ako dahil baka mag-eskandalo na naman si Ysmael. Hindi ko pa rin malilimutan ang ginawa niyang panggugulo sa akin sa restaurant.

“Yes at bakit? Nagseselos ka?” Nakangisi namang sabi ni Jonas.

Tumawa naman si Ysmael. “Nasaan nga pala ang asawa ni Mirae? Bakit ikaw ang kasama niya? Oh! You know what? Nakita ko si Mirae na may kasamang guy sa Italian Restaurant sa Maynila and guess who’s that guy is? It’s Josiah Avenido, Mirae’s husband.” Tila nang-aasar pa niyang sabi.

Kilala rin ni Ysmael si Josiah?

Nakita ko ang pagkuyom ni Jonas ng isang kamao niya. “That guy is insane like you claiming that he’s Mirae’s husband. Bakit ba hindi ka nalang mag move-on, Ysmael? Pagkatapos mong sirain ang buhay namin ni Mirae ay naghahabol ka pa rin sa kanya hanggang ngayon?” Bigla ay si Jonas naman ang ngumisi.

Umiling naman si Ysmael. “Kulang pa ’yon, Jonas. Pagkatapos mong agawin ang lahat sa akin ay kulang pang kabayaran ang ginawa ko sa buhay niyo. Hindi porke yumaman ka na ay sa tingin mo angat ka na sa lahat. Remember? Sa putikan ka nag-umpisa at ang ending nun ay sa putikan ka rin magtatapos.” Madiing sabi niya.

“Yeah, Ysmael. I know you’re threatened with me dahil nahanap ko na rin sa wakas si Mirae kahit pa sinabi mong namatay siya sa aksidente. Mabuti nalang pala at namatay na ang Dad mo para man lang makabayad ka sa atraso mo sa amin.” Ngumiti naman si Jonas kay Ysmael na mukhang hindi nagustuhan ang sinabi niya.

“What did you say?” Galit na sabi ni Ysmael habang nanlilisik ang mga mata nitong nakatingin kay Jonas.

“Ang sabi ko. Mabuti nalang at namatay ang Dad mo para-”

“Gago ka!”

Nagulat nalang ako nang biglang suntukin ni Ysmael si Jonas sa mukha kaya napatingin na ang ibang tao na nandito sa plaza. Akmang susugod pa ulit si Ysmael nang napigilan na ito ng mga bodyguards niya.

“Mayor, marami hong nakatinging tao. Papangit ang imahe niyo kapag kinalaban niyo ’yan.” Rinig kong bulong ng isang bodyguard kay Ysmael kaya huminto ito at pumikit nalang na mukhang pinipigilan pa rin ang galit niya.

Inalalayan ko naman si Jonas na makatayo mula sa pagkakabagsak niya sa sahig at mabuti nalang na hindi napuruhan ang mukha niya sa suntok ni Ysmael kundi namula lang ito.

“Okay ka lang ba, Jonas?” Tanong ko. Tumango lang ito sa sinabi ko habang sapo-sapo nito ang mukha niya.

Muling humarap sa amin si Ysmael na masama pa rin ang titig kay Jonas.

“Pasalamat ka at ayokong mag-eskandalo dito pero sa susunod ay hindi ko na palalampasin ’yang ginawa mo. At ngayong nagbalik na si Mirae ay sisiguraduhin kong mapupunta siya sa akin. Makaalis na nga at masyadong umaalingasaw ang baho ng mahirap na katulad mo!” Galit na sabi ni Ysmael at kaagad nang umalis ito kasama ang mga bodyguards niya.

Nang kami nalang ni Jonas ang naiwan ay ngumisi lang ito.

Gulo

nalang ba talaga ang palaging mangyayari hangga’t nasa buhay namin si Ysmael?

---

Thanks for the votes and comments. Importante po talaga sa akin yon. 😊

Chapter 21

Pangalawang araw na namin ni Jonas dito sa San Alfonso at habang nag-leave muna siya sa trabaho niya ng isang linggo ay sinusulit na namin ang nalalabi naming mga araw dito.

Gusto kong samahan pa rin siya sa Maynila para kahit papaano naman ay may mag-asikaso sa kanya dahil mag-isa lang siya sa condo unit niya. Utos rin iyon sa akin ni Nanay dahil baka malungkot raw si Jonas kapag hindi ako sumama sa kanya.

Ngayon ay napagpasyahan nila Kian, Claire at Kuya Macky na maligo daw kami sa dagat na malapit dito. Pumayag naman kami ni Jonas dahil gusto rin naming makabonding ang mga kapatid namin.

Nandito na kami ngayon sa dagat at nagsuot lang ako ng t-shirt na kulay pula at maong shorts. Bigla ay lumapit sa akin si Claire at halos namangha ako sa ganda ng katawan niya dahil sa two piece nitong suot.

“Ate Mirae!” Nakangiting bati niya nang makalapit ito sa akin.

“Oh, Claire. Bakit hindi ka pa magswimming?” Tanong ko.

Hinawakan naman niya ang isang braso ko. “Syempre kapag maliligo ako ay dapat kasama ka. Tsaka gusto kong pareho rin na nakasuot tayo ng two piece kaya papalitan natin ’yang suot mo!” Nakangising sabi niya.

“Ha? Ako magsusuot ng two piece? Baka magalit pa ang kuya mo kapag nagsuot ako nyan!” Sabi ko naman at sinulyapan si Jonas na busy sa pag-iihaw ng barbecue kasama sina Kian at Kuya Macky.

“Bakit naman siya magagalit? Walang masama kung magsuot ka ng two piece dito sa beach. Ang sexy mo kaya, Ate Mirae kaya ’wag mong itago ’yang katawan mo.” Sabi pa ni Claire at kaagad na nga ako nitong hinila papunta sa may Restroom nitong beach resort.

Hindi na ako nakapalag pa nang hinila niya ako. Pinasusuot niya sa akin ang isang kulay black na bikini na medyo revealing. Kahit ayokong suotin iyon ay wala naman akong nagawa dahil mapilit si Claire kaya sinuot ko nalang din. Pinatungan ko naman ng kanina ko pang suot na t-shirt at maong shorts ang two piece na suot ko saka ko nalang ito tatanggalin kapag lulusong na kami ni Claire sa dagat.

Pagkalabas namin sa Restroom ay nilapitan naman ako ni Jonas at hinapit ang bewang ko.

“Where have you been?” Tanong niya.

“Sus! Kuya. Nalingat ka lang sandali ay hinahanap mo na kaagad si Ate Mirae. Sinamahan lang niya ako sa Restroom at may surprise siya sa’yo.” Ngumiti naman si Claire nang nakakaloko sa akin at ako naman ay namula lang.

Ang surprise siguro na sinasabi niya ay ang suot kong two piece suit. Hindi ko alam kung magagalit ba si Jonas dahil nagsuot ako nito. Napapansin ko kasi ang pagiging seloso niya nitong nakalipas na dalawang araw. May lalake lang na tumitingin sa akin ay pinagsasabihan na kaagad niya iyon na huwag tumingin sa akin kaya inilalayo niya ako sa mga ito at hindi niya rin ako pinapalabas ng bahay. Ngayon lang ulit kami nakalabas dahil pinagbigyan lang namin ang request ng mga kapatid namin.

Kumunot naman ang noo ni Jonas sa sinabi ni Claire at bumaling ito sa akin.

“What surprise?” Tanong niya.

“Surprise nga kaya bakit ko sasabihin sa’yo?” Sabi ko naman dahilan para tumawa sila ni Claire.

“Oh, yeah. Bakit ko nga pala tinatanong? And you, Claire. Alam kong malokong bata ka kaya ’wag mong idadamay si Mirae dyan sa mga kalokohan mo, ha?” Sermon naman ni Jonas kay Claire na nagpout sa sinabi niya.

“Grabe ka naman sa akin, Kuya! Nagiging maloko lang ako dahil nagpapa-cute ako kay Ivan.” Nakasimangot niyang sabi.

“Ivan? ’Yung anak ni Vice Mayor Go? You had a crush on him? Tigilan mo ang lalakeng ’yon ah dahil kaibigan ’yan ng gagong si Ysmael.” Inirapan pa ni Jonas si Claire na sinamaan lang siya ng tingin at hindi na muling nagsalita pa.

Inikot ko naman ng buong paningin ng beach resort na pinuntahan namin. Hindi naman ganon karami ang mga taong nandito. Ang iba ay abala sa pagsiswimming sa dagat, ang iba naman ay naglalakad-lakad lang at ang iba ay abalang kumakain sa iba’t-ibang klase ng restaurant na nandito.

Nang mapatingin ako sa may harapan ay nagulat nalang ako nang makita ko sina Josiah at Andy na naglalakad papalapit sa kinaroroonan namin. Napalingon pa sa kanila ang ibang tao na nandito rin sa beach lalo na ang mga kababaihan.

Walang suot na pang-itaas si Andy at naka beach shorts lang ito kaya kitang-kita ko ang magandang pangangatawan nito. Si Josiah naman ay nakasuot lang ng sandong itim na pareho sa kulay na suot kong two piece at naka beach shorts rin siya. Kitang-kita ang magandang pangangatawan ni Josiah dahil sa lantad niyang mga muscles sa braso.

Hindi ako makapaniwalang nandito sila at naramdaman ko nalang na humigpit ang pagkakahawak ni Jonas sa bewang ko.

Nang makalapit na sina Josiah at Andy sa amin ay biglang ngumiti si Andy sa akin.

“Hello, Mirae! It’s nice to see you here.” Sabi niya at tinanggal na nito ang suot niyang shades.

Si Josiah naman ay mariin lang na nakatitig sa akin kaya medyo naiilang ako doon.

Sobrang namiss ko na siya at ngayon na nakita ko ulit siya ay hindi ko maitatangging natuwa ako dun.

“Anong ginagawa niyo dito?” Nakasimangot na tanong ni Jonas.

Hindi ko pala napansin na ang nasa tabi naming si Claire ay tila nagningning ang mga mata nang makita niya sina Josiah at Andy.

“Ano pa bang ginagawa dito? Of course, we’re going to have fun. Ikaw ba ang may-ari ng San Alfonso para hindi kami pumunta dito? Remember that my family helps to build some Orphanage here?” Sabi naman ni Andy at tinaasan ng kilay si Jonas.

“Really? O baka sinusundan niyo lang kami ni Mirae? Baka hindi niyo pa nakakalimutan ang pagtatagong ginawa niyo sa kanya para hindi namin siya makita. Sa katunayan nga ay pwede ko kayong ipademanda sa ginawa niyo, e.” Seryosong sabi ni Jonas.

Umiling naman si Andy. “You can’t do that to us, Mr. Villanueva and if we hide Mirae, it’s for her own good.”

Hindi na nagsalita pa si Jonas sa sinabi ni Andy at akmang hihilahin na sana niya ako papaalis nang biglang dumating naman si Ysmael kasama ang lalakeng nakita kong kasama niya noon sa restaurant.

Napatili pa ng mahina si Claire sa tabi namin nang papalapit sa amin sina Ysmael at ang kaibigan niya. Nakatingin siya sa lalakeng kasama ni Ysmael na gwapo rin at matangkad. Ito siguro ang Ivan na tinutukoy niya na crush niya.

Wala rin suot na pang-itaas si Ysmael kaya lantad ang maputi nitong balat. Maganda rin ang pangangatawan niya at naalala ko lang na kahawig nito ’yung Kpop idol na napanood ko noon sa Cable Channel na si Lee Hangyul.

“Wow! Nagkita-kita pa pala tayo dito sa beach resort nila Ivan. This is a good day for us, right?” Nakangiting sabi ni Ysmael nang nasa harapan na namin siya.

“You’re also here, Mayor Ysmael. How are you?” Nakangising tanong naman ni Andy.

“I’m okay especially when I saw Mirae.” Sabi naman ni Ysmael at tumingin ito sa akin. Napaiwas naman ako ng tingin.

“Tsk.” Rinig kong sabi pa ni Josiah.

Tuluyan na nga akong hinila ni Jonas papalayo sa kanila kasunod si Claire na tila mukhang kinikilig pa rin dun sa Ivan.

“Grabe, Ate Mirae! Ang haba naman ng hair mo. Mukhang type ka pa ng mga lalakeng ’yon, ah? Ang gagwapo at ang hot nila pero syempre mas gwapo pa rin sa paningin ko si Ivan.” Kinikilig na sabi ni Claire na sinamaan naman ng tingin ni Jonas.

“Shut up, Claire! You already know how Ysmael ruined us, right? So stop idolizing his friend. At ’yung dalawang lalakeng ’yon ang nagtago kay Mirae sa matagal na panahon so don’t you ever say that!” Inis na niyang sabi kaya nagkibit-balikat nalang si Claire at tumahimik na.

Nakita ko naman na papalapit na sa amin sina Kuya Macky at Kian.

“Tapos na kaming mag-ihaw. Maligo na tayo guys!” Excited pang sabi nito at kaagad na nga itong lumusong sa dagat.

Sumunod naman sa kanya si Kuya Macky na niyayaya na rin kaming magswimming.

“Tara na, ate! Magswimming na tayo. Ipakita mo na rin ’yang surprise mo kay kuya.” Kinindatan naman ako ni Claire kaya napabuntong-hininga nalang ako at tinanggal na ang suot kong t-shirt at shorts pagkatapos ay inilapag ko ito sa buhanginan ng dagat.

Nang matanggal ko na ito ay napatitig sa buong katawan ko si Jonas at lumunok pa ito ng ilang beses. Kitang-kita ko rin na napatitig sa akin sila Josiah at Andy maging pati na rin si Ysmael at ’yung lalakeng kasama niya na si Ivan at ang iba pang mga lalakeng malapit sa pwesto namin na abala sa pagsiswimming.

Ilang na ilang ako dahil ramdam na ramdam ko ang pagtitig ng mga lalakeng ito sa akin. Lantad na lantad pa ang medyo malaki kong hinaharap na parang luluwa na nga sa suot kong black bikini bra habang si Claire naman ay tumatawa lang.

“Iba talaga ang kamandag mo, Ate Mirae! Sino bang lalake ang hindi mabibighani sa’yo? Hayaan mo na nga sila at magswimming na tayo!”

Hindi na ako nakapalag pa nang hinila na ako ni Claire at lumusong na kami sa dagat papunta sa pwesto nina Kuya Macky at Kian.

Nang makabawi na si Jonas sa pagtitig niya sa akin ay naiiling nalang itong lumusong at sumunod na rin sa amin.

Muli niyang pinulupot ang mga braso niya sa bewang ko nang nasa dagat na kami at bumulong ito sa akin.

“You really surprised me. I don’t like what you’re wearing because those men actually staring at you but I don’t have a choice dahil alam kong pinilit ka lang ni Claire na magsuot nyan.” Umiling nalang siya pagkatapos.

“Sorry, Jonas. Hindi ko naman sana susuotin ’to pero talagang mapilit ang kapatid mo, e.” Sabi ko naman.

Ngumiti naman siya sa akin. “It’s okay. It looks good on you. You’re really sexy and beautiful in front of me.” Namula naman ako sa sinabi niya at nagtago nalang sa balikat niya.

Habang busy sa pagkukulitan sina Claire, Kian at Kuya Macky habang nagsiswimming ay pumwesto naman kami ni Jonas malapit sa malaking bato. Nakayakap ito sa akin habang hinahalikan niya ang leeg at balikat ko.

Kahit ilang na ilang ako sa ginagawa niya ay hinayaan ko nalang siya dahil pilit ko nang sinasanay ang sarili ko sa kanya.

Bigla ay nanlaki ang mga mata ko nang makitang papalapit malapit sa pwesto namin sina Josiah at Andy. Hindi nila pinahahalatang talagang sinundan nila kami at lumangoy-langoy lang sila sa dagat na parang walang nangyari.

“Mga gago talaga. Masyadong pahalata.” Inis na bulong ni Jonas.

Nang tumingin ulit ako sa pwesto nila Andy ay nakita ko na nakatingin na pala sa akin si Josiah. Itong nararamdaman ko, bumilis ang pagtibok ng puso ko.

Alam kong malaki ang kasalanan ni Josiah sa akin pero hindi ko pa rin tuluyang magawang magalit sa kanya. Kahit anong gawin ko, hindi ko siya magawang kalimutan. Kahit anong pilit kong mahalin si Jonas, parang wala pa rin nangyayari dahil kahit siguro magbalik ang alaala ko ay si Josiah na talaga ang mahal ko.

Malapit na akong maiyak sa bigat ng nararamdaman kaya nagpaalam ako kay Jonas na magbabanyo muna bilang excuse. Susundan pa sana niya ako pero tumakbo na ako para hindi na siya makasunod pa.

Nang medyo makalayo-layo na ako ay sumandal ako sa isang puno ng buko at doon ay tuluyan ko nang ibinuhos ang mga luha ko.

Si Jonas ang pamilya ko. Si Jonas ang nobyo ko. Dapat siya ang isipin at mahalin ko pero hanggang ngayon ay si Josiah pa rin ang mahal ko.

Yumuko ako at habang umiiyak pa rin ay naramdaman ko nalang na may yumakap sa akin. Tiningala ko ito at nakita ko ang mukha ng lalakeng mahal ko.

“Josiah…”

Sinapo niya ang buong mukha ko at pinunasan ang mga luha ko.

Namiss ko ito. Iyong pagiging concern at maalaga niya sa akin. Iyong kahit wala siyang sabihin ay ramdam ko kung gaano niya ako kamahal. Namiss ko siya. Dapat ay magalit ako sa ginawa niyang pagtatago sa akin mula sa pamilya ko at sa pananamantala niya sa akin kasama si Andy pero hindi ko iyon magawa ng tuluyan.

“Let’s talk. You don’t need to push me away again, Mirae. Never.” Sabi niya.

Tumango ako at nanatili nalang sa mga bisig niya. Sa yakap niya, nararamdaman kong ligtas ako sa lahat.

---

Chapter 22

Since requested ito ng friend ko na Wattpad author din at binabasa niya ’tong story ko ay POV’s to ng apat na boylalet ni Mirae so enjoy!

THIRD PERSON’S POV

Tila hindi maawat ni Ivan ang kaibigan niyang si Ysmael dahil sa walang humpay na pag-inom nito. Sanay na sanay na siya sa kaibigan dahil alam naman niya kung gaano ito kabaliw noon pa kay Mirae. Mga bata palang sila ay alam na niyang may gusto si Ysmael sa dalaga.

Sino ba namang hindi magkakagusto sa isang Miraela Albañez? Halos kalahati nga yata ng populasyon ng mga binata sa San Alfonso noon ay may gusto kay Mirae kaya hindi na nakakapagtaka kung bakit pati si Ysmael ay nahulog na rin nang tuluyan sa dalaga.

“Ivan, I did everything to ruin Mirae and Jonas relationship pero hanggang ngayon ay sila pa rin ang nagkatuluyan. He even managed to find her! Bakit ganon? Bakit si Jonas nalang palagi ang nagiging masaya sa huli?” Tumatawang sabi ni Ysmael saka ito sumandal sa couch dahil sa matinding kalasingan.

Napahilot nalang ng sentido si Ivan sa inaasal ng kaibigan niya. Siya nalang ang nakakatagal sa ugali nito dahil ang pinsan niyang si Randel ay kumalas na sa pagkakaibigan nito kay Ysmael at payapa nang nagtatrabaho sa Maynila.

Kahit papaano kasi ay may pusong santo si Randel hindi katulad niya at ni Ysmael. Nakonsensya ito sa ginawa nila 5 years ago na pagdukot kila Mirae at Jonas at nalaman pa iyon ng Dad nito kaya huminto na si Randel sa pakikipagkaibigan niya kay Ysmael.

“You know what dude, you know they really love each other, right? Kaya parang mahirap na paghiwalayin silang dalawa.” Bumuntong-hininga si Ivan at ininom ang hawak niyang beer in can.

“How can I accept that? You know how much I love Mirae at hindi ko pa rin matanggap na tinakasan niya ako noon dahil ayaw niya akong makasama!” Nayayamot na hinawi ni Ysmael ang kanyang buhok at pumikit ng ilang beses.

Nagtataka rin si Ysmael kung ano ba ang kulang at ayaw sa kanya ni Mirae. Dahil ba ito sa personalidad niyang matapang at ayaw malamangan sa lahat? Kaya naman niyang magbago para kay Mirae pero hindi naman siya binibigyan ng pagkakataon ng dalaga para maging sila.

Si Jonas nalang palagi ang pinipili nito. Sa nakalipas na limang taon ay saksi si Ysmael sa unti-unting pagbabago ni Jonas. Naging mas matapang at hindi na rin ito nagpapatalo simula nang mawala si Mirae at sinira niya ang buhay nila. Alam niyang hindi na madaling kalaban si Jonas ngayon lalo pa’t umangat na ang buhay nito at halos magkasing pareho na rin ang estado nila sa buhay.

“You can’t do anything about that right now, Ysmael. Ilang beses ka na bang gumamit ng babae na halos kamukha ni Mirae para lang makalimutan siya? But still, you love her until now.”

Tama ang sinabi ni Ivan. Ilang beses nang gumamit ng babae si Ysmael para lang mapunan niya ang pangangailangan niya bilang isang lalake kay Mirae. Kapag kahawig ni Mirae ang isang babae ay pinapatos na kaagad niya ito at kapag nagsawa na siya ay hahanap ulit siya ng panibagong kahawig nito. Playboy man siya pero kung si Mirae ang lalapit at magmamakaawa sa pagmamahal at atensyon niya ay walang pag-aalinlangan siyang susuko dito.

Hanggang ngayon ay hindi niya pa rin makalimutan ang maganda at sexy na katawan ni Mirae sa suot nitong black bikini two piece. Nang makita niya kanina ang kabuuan ng dalaga sa beach ay bigla nalang nagreact ang ibabang bahagi niya. Kapag si Mirae talaga ang nakikita niya ay palagi siyang naaakit dito. Napakaswerte ni Jonas at siya ang natipuhan ni Mirae.

Unti-unti na namang umusbong ang galit at selos sa puso niya. Matapang man siya, salbahe, mapagmataas o mayabang ay nasasaktan pa rin siya nang dahil kay Mirae. Ito ang kahinaan niya bilang si Ysmael Buenavista.

Si Mirae ang kahinaan niya.

“This time, hindi ako papayag na malamangan ulit ako ni Jonas. I will get Mirae no matter what happened. Kahit pati si Josiah Avenido ay nakikisali na rin sa amin.” Matigas na sabi ni Ysmael at nilagok nito ang natitira pang beer sa lamesa.

Kilala ni Ysmael si Josiah Avenido. Isa ito sa anak ng pinakamayamang business man sa bansa. Makapangyarihan rin ang pamilya nito at alam niyang hindi tunay na anak ni Yuri Avenido si Josiah dahil anak ito ng rapist ng ina niya.

Namatay apat na taon na ang nakakalipas ang ama ni Ysmael na si Mayor Yñigo. Nahulog mula sa bangin ang sinasakyan ng ama niya nang umakyat ito kasama ang dalawang bodyguard at driver niya na pareho rin namatay sa itaas na parte ng Benguet. May charity event na dadaluhan sana doon ang ama niya nang mangyari ang aksidente.

Galit man siya sa kanyang ama at may alitan sila ay hindi pa rin niya maipagkakaila na mahal niya ito at lubos siyang nalungkot sa pagpanaw nito. Sa edad niyang 24 ay siya na ang pumalit na Mayor ng San Alfonso dahil matanda na rin ang ina niya at hindi na nito kayang saluhin ang naiwang responsibilidad ng ama niya sa bayan ng San Alfonso.

“Oo nga pala. Josiah Avenido was the first one to get Mirae dahil sa ginawa nating kalokohan nun. Imagine? He hides her for the past 5 years dahil na-comatose at nagka memory loss pa pala si Mirae? Kaya pala kahit anong paghahanap ang ginawa mo kay Mirae ay useless din dahil talagang tinatago siya na walang malay ni Josiah.” Natatawang sabi pa ni Ivan.

“He’s crazy too.” Nailing nalang si Ysmael at tinitigan ang picture ni Mirae sa cellphone niya na palihim niyang kinuhanan noong high school student pa lamang siya.

Stolen picture lang ito pero hindi pa rin maitatanggi ang kagandahan ng mukha ng dalaga na lubos niyang kinababaliwan.

“Crazy like you? And Jonas?” Nakangising sabi ni Ivan. Sinamaan naman siya ng tingin ni Ysmael.

“I’m not crazy. I’m just getting what’s mine.” Mariing sabi nito at tumingin nalang ng mariin sa beer na iniinom niya.

Kukunin niya pa rin si Mirae sa kahit na anong paraan at ngayon ay tila iibahin niya ang plano niya.

“This time, I will make sure that my plan will work. She will care and love me on what I’m going to do next.” Ngumisi si Ysmael ng nakakaloko.

Napailing nalang si Ivan dahil siguradong kapag si Ysmael Buenavista ang nagplano ay kaagad itong mangyayari magkagulo man ang lahat o hindi.

Ysmael is really obsessed to Mirae.

Naikuyom nalang ni Andy ang panga at mga kamao niya nang makita niyang magkayakap sina Josiah at Mirae sa parteng medyo may kalayuan na sa dagat. Nagtago siya sa isang puno para hindi siya makita ng dalawa. Gusto niyang lapitan ang mga ito pero kung gagawin niya iyon ay masisira nang tuluyan ang plano niya.

Galit na galit siyang umalis at nagpunta sa isang mini bar ng beach resort saka ito umorder ng drinks. Gusto niyang magpakalunod sa alak para kahit papaano ay mabawasan ang sakit at bigat na nararamdaman niya.

Mahal niya si Mirae. Noong una palang niya itong nakita sa parke at nakasama noong mamalengke sa San Alfonso limang taon na ang nakakalipas ay doon tuluyang nahulog ang loob niya sa dalaga.

Alam niyang may interes na rin noon pa ang bestfriend niyang si Josiah kay Mirae pero hindi niya na ito pinagtuunan ng pansin dahil kampante naman siyang hindi ito magugustuhan ni Mirae dahil may nobyo na ito na si Jonas pero nagkakamali siya.

Nang magising si Mirae mula sa pagkaka-comatose niya ng limang taon dahil sa aksidente na nangyari dito ay nagkagusto na ito ng tuluyan kay Josiah. Hindi siya makapaniwalang si Josiah ang nagustuhan nito at hindi siya!

Bakit pa kasi siya pumayag sa kondisyon ni Josiah na magpanggap na asawa ni Mirae kung sakaling magising na ito? Napakatanga lang niya na pinagbigyan niya ang kaibigan sa kagustuhan nito. Ni hindi niya naisip na baka nga tuluyang mahulog ang loob ni Mirae kay Josiah nang dahil dun.

’

Gwapo

ka nga at may pinag-aralan pero tanga ka naman, Andreus!’ - sa isip ni Andy.

“Tangina talaga! Ang bobo mo, Andy!” Pagmumura niya sa sarili na halos pasigaw na kaya napatingin sa kanya ang ibang taong nasa mini bar.

“What are you looking at?” Galit nitong sabi sa mga taong nakatingin sa kanya na mukhang natakot sa inaasal niya.

Nagpatuloy nalang sa pag-inom si Andy at nang matapos siya at makapagbayad ng mga ininom niya ay kaagad na siyang umalis at dumiretso sa hotel room na tinutuluyan nila ni Josiah.

Sinundan pa nila si Mirae sa San Alfonso para makausap ni Josiah si Mirae at maipaliwanag ang dahilan kung bakit nila itinago ang dalaga mula sa pamilya nito. Ang bobo rin niya sa parteng iyon dahil kapag nagkaayos na ang dalawa ay tuluyan na naman siyang maiichapwera at uuwing talunan.

Nang makarating na ito sa hotel na tinutuluyan nila ni Josiah ay doon na nag-umpisang magwala si Andy. Pinaghahagis at pinagtatapon niya ang mga bagay na makikita niya dahil sa matinding galit at selos niya. Hindi niya alam kung bakit para na siyang tila nababaliw sa pag-iisip na maaagaw sa kanya si Mirae at mismong kaibigan pa niya ang aagaw dito.

Ngayon lang siya nagkakaganito nang dahil sa babae dahil wala naman talaga siyang seryosong nakarelasyon at ang lahat ng iyon ay flings lang mula sa pangangailangan niya bilang lalake.

Si Mirae ang kauna-unahang babaeng minahal niya na gusto rin ni Josiah.

Nang maitapon na halos lahat ni Andy ang bagay na makikita niya ay napaupo nalang ito sa kama at sinabunutan ang sarili niya. Napakamalas nga naman niya dahil nakuha niya rin ang sakit ng ama niyang si Kale Marco na may Obsessive Disorder at sa tingin niya ay hindi niya ito magagawang kontrolin.

Nang kumalma si Andy ay muling nagbalik ang normal nitong mood at tinawagan sa cellphone niya si Josiah. Ilang ring din bago sinagot ng kaibigan ang tawag niya.

“Hello, Saiah? Nasaan ka na ba? Nandito ako ngayon sa hotel room natin. I can’t find you that’s why I went here.” Pagsisinungaling niya kahit nakita naman niyang magkasama ito at si Mirae.

(I’m with Mirae. We’re going to talk now.) Sagot naman ni Josiah sa kabilang linya.

Napayukom ang kamao ni Andy sa sinabi ni Josiah.

“G-Ganon ba? Make sure you will tell everything to her. Linisin mo rin ang image ko sa kanya dahil sa ginawa natin.” Seryosong sabi naman ni Andy.

(Okay, okay. I’ll call you later. Bye.)

Nang maibaba na nito ang tawag ay naihagis nalang ni Andy ang cellphone niya sa sahig dahil sa matinding inis niya kay Josiah. Alam naman rin ni Josiah na gusto niya si Mirae pero parang hindi ito natatakot na maging kakumpitensya niya. Pinagbigyan niyang ito ang unang umangkin kay Mirae dahil sa usapan nila pero mukhang si Josiah lang talaga ang nakikinabang sa naging plano nila.

“Why am I dealing to you, Josiah? When in fact we’re both selfish when it comes to her?” Bulong ni Andy sa sarili at tumawa ito pagkatapos.

Naturingan na anak ni Kale Marco pero pagdating sa babaeng mahal niya ay tila nagiging bobo at tanga siya sa paggawa ng hakbang mapalapit lang dito. Alam niyang mas malala pa ang mga kaya niyang gawin kaysa sa ginawa ng Dad niya sa Mom niyang si Bliss maangkin lang ang babaeng gusto nito.

Magiging anak ba siya ng lalakeng sobrang naobsessed sa ina niya kung hindi niya mapapantayan ang ginawa nitong kabaliwan?

Nang maalala niya ang sexy at magandang mukha ni Mirae na nakita niya kanina sa beach ay kaagad siyang nagtungo sa banyo at doon ay ginawa niya ang kanyang kamunduhan.

Iniisip niya na nagtatalik sila ng dalaga habang nakapikit ito at umuungol sa sarap ng kanyang ginagawang pagpasok at paghalik sa iba’t-ibang parte ng katawan nito. Hanggang ngayon ay hindi pa rin niya malimutan ang foreplay na ginawa niya kay Mirae at sa susunod ay aangkinin na talaga niya ito ng buong-buo.

“Ohh… Mirae… Fuck!”

Ungol niya nang nakapikit hanggang sa tuluyan na siyang nilabasan at pinasabog ang katas niya sa pader ng banyo.

Nagmulat na siya ng mata pagkatapos ay nagshower na rin ito para maibsan ang init na nararamdaman niya. Nang matapos na siya ay kaagad na siyang lumabas ng banyo at nagsuot ng puting sando at jogging pants.

Sinindihan naman nito ang vape niya at nagtungo sa veranda ng kwarto ng hotel room nila ni Josiah.

“If you can’t play, fair Josiah then I will do the same.” Ngumisi si Andy at pinagpatuloy ang pagve-vape niya.

Wala siyang pinagkaiba. Katulad nila Josiah, Jonas at Ysmael ay baliw rin siya pagdating kay Mirae.

They are Overly Obsess with her.

---

#Josiah and Jonas POV will be the next.

Chapter 23

THIRD PERSON’S POV

Tahimik lamang na pinagmamasdan nina Josiah at Mirae ang kabuuan ng dagat. Hanggang ngayon ay hindi pa rin nagsasalita si Josiah pagkatapos nitong sabihin na mag-uusap sila ni Mirae.

Ang totoo niyan ay sinusulit ng binata ang oras na magkasama sila ngayon. Hindi niya maitatanggi na sobra niyang namiss si Mirae. Tahimik man siya at hindi gaanong expressive ng nararamdaman niya para dito ay mahal niya ito. Ito ang kauna-unahang babaeng minahal niya dahil sa nakalipas na limang taong inalagaan niya ito mula sa pagkaka comatose ay mas lalo pang nahulog ang loob niya kay Mirae.

“Wala ka bang balak makipag-usap? Naghihintay ako.” May himig na pagtatampong sabi ni Mirae na ikinatuwa naman ni Josiah.

Humarap si Josiah sa dalaga at hinawakan ang isang kamay nito.

“I’m sorry.”

Natigilan doon si Mirae at mas lalo lang bumilis ang tibok ng puso niya dahil hinahawakan ni Josiah ang isang kamay niya.

“B-Bakit mo ako itinago ng limang taon sa pamilya ko?”

Nagawa pa rin makapagsalita ni Mirae kahit parang tumatambol na ang puso niya sa sobrang bilis ng pagpintig nito.

Tinignan naman siya ni Josiah ng seryoso. “Because I’m afraid na kapag binalik kita sa inyo ay gawin ulit ni Ysmael Buenavista ang binabalak niya sa’yo.” Sabi nito.

Natigilan si Mirae doon.

“A-Alam mo na si Ysmael ang dahilan kung bakit nawala ako at kinidnap kasama si Jonas?”

Tumango naman si Josiah. “I know him very well, Mirae. His father was my father’s business partner and when we visited them here in San Alfonso, I saw your pictures on his phone.” Huminga ng malalim si Josiah at muling tumingin sa dagat.

“I even listened to his conversation with his friend. ’Yun ’yung planong kidnappin ka kasama ang boyfriend mo. I think you know how much he’s crazy about you based on his actions.”

Hindi nakapagsalita si Mirae. Sa parte palang na nagwala si Ysmael sa restaurant nang makita siya nito ay alam niyang baliw na ito sa kanya. Mas malala pa siguro ang ginawa nito noon masira lang ang relasyon nila ni Jonas kaya naisipan niyang dukutin siya at ilayo dito.

“Si Andy ang unang nakakita sa’yo na walang malay sa gitna ng kalsada ng San Andres. Katabi ’yon ng bayan ng San Alfonso at doon kayo dinala ni Ysmael. You got a severe head injury dahil nabangga ka ng isang sasakyan. That’s the reason why that you’ve been in coma and get a memory loss.” Bumuntong-hininga ulit si Josiah.

Ngayon ay alam na ni Mirae kung paano siya nakita nila Josiah at Andy.

“Luckily, we’re heading to San Andres dahil sinundan namin ang Dad ni Andy doon for his business thing. We have an idea na kagagawan ni Ysmael ang nangyari sa’yo dahil narinig ko ang plano niyang kuhanin ka kay Jonas Villanueva.”

“Pero bakit sinabi mo sa aking asawa kita nung una? At bakit nagsinungaling rin sa akin ang pamilya mo?” Malungkot na tanong ni Mirae.

“I already tell them the reason why I got you. They understand me at sinakyan nila ang sinabi kong magpanggap na asawa mo including Andy.” Tumawa ng mahina si Josiah at mas hinigpitan nito ang pagkakahawak sa kamay ni Mirae.

Ngumuso naman si Mirae. “Eh bakit kinailangan mo pang magpanggap na asawa ko?” Sabi ng dalaga.

Humarap naman si Josiah sa kanya. “I really don’t know why I said that, too but one thing for sure is, I badly want you.”

Sa sinabi nito ay tila natuwa si Mirae. Alam niyang unfair para sa totoo niyang nobyo na si Jonas na iba ang lalakeng minamahal niya ngayon. Naguguluhan siya sa nararamdaman niya at mas lalo pa itong pinagulo ni Josiah.

“Sorry if I let Andy touch and kissed you. Binantaan niya kasi ako na kapag hindi ko siya pinayagang gawin ang gusto niya sa’yo ay magsusumbong siya sa’yo at aaminin ang lahat-lahat tungkol sa pagkatao mo. I’m not yet ready that time para malaman mo ang totoo because I don’t want to lose you that’s why I agreed to his favor. I’m sorry, Mirae…” Lumamlam ang mga mata ni Josiah at makikita dito ang lungkot at pagkabigo.

“He’s the one who find you first kaya pumayag ako sa sinabi niya. Andy is very dangerous, Mirae.” Ginulo ni Josiah ang buhok niya at napatiim-bagang.

“Anong ibig mong sabihin?” Tanong ni Mirae na tila naguguluhan.

“Andy had a mental illness.”

Sa sinabi nito ay nabitawan nito ang kamay niya mula kay Josiah.

“Papaano? Paano siya nagkaroon ng mental illness?”

Base sa mga ikinikilos ni Andy noong unang magkasama sila ay parang wala naman itong problema sa pag-iisip at normal lang kung kumilos. Napansin lang niya ang pagiging weirdo nito nung panahong nag-away ito at si Josiah nang dahil sa kanya. Tila may kung ano pang pinainom sa kanya si Andy na mapait sa bibig nito dahilan para mawala siya sa katinuan noon.

Napahawak nalang si Mirae sa dibdib niya dahil sa matinding pagkabigla.

“His Mom told me about that. Mga bata palang kami ay alam na ng Mom ni Andy na namana niya ang sakit niya sa Dad niya. His father also have an Obsessive Disorder.” Sabi nito.

Nabanggit nga iyon ni Andy noon sa kanya. May Obsessive Disorder daw ang ama nito at kinidnap noon ang Mom niya para lang buntisin niya ito at ipilit ang pagmamahal niya dito. Hindi makapaniwala si Mirae sa mga nalaman niya. Nakuha nga ni Andy ang sakit ng Dad niya.

“You know he really likes you, Mirae and I’m here to protect you from my own bestfriend. I will never let him touch you again.”

Hinawakan ni Josiah ang pisngi niya at sinapo ito. Kitang-kita ni Mirae ang pag-aalala sa kanya ng binata. Ngayon na nalaman na niya ang dahilan kung bakit siya itinago nito sa mahabang panahon ay mas lalo lang niyang minahal ito. Hindi nga ito masama katulad ng iniisip niya. Kapakanan niya ang inisip ni Josiah at ngayong nalaman pa niyang may sakit si Andy sa pag-iisip at gusto siyang maprotektahan ni Josiah ay mas lumalim pa ang nararamdaman niya para dito.

“Salamat, Josiah…”

Hindi na napigilan pa ni Mirae at tuluyan na siyang umiyak. Itanggi man niya o hindi pero nararamdaman niyang mas ligtas siya kay Josiah.

“Mirae, I really love you. I do. I know that Jonas is your boyfriend but I can’t stop loving you…”

At sa pangalawang pagkakataon ay nakita niyang ngumiti si Josiah sa kanya. Mas lalo pang natuwa ang puso niya sa nalaman niyang mahal siya ng binata.

“It literally kills me kapag hindi kita nakikita o nakakasama. We are not related at first but I want to make sure that you’re going to be mine at last.”

At pagkatapos nun ay hinalikan siya ni Josiah. Dahil sa bugso ng damdamin ay hinalikan rin siya pabalik ni Mirae.

Bahala na. Mali man ang mahalin si Josiah Avenido ay salungat iyon sa nararamdaman ni Mirae.

Talagang

si Josiah pa rin ang mahal niya.

Pilit pinapakalma nila Kian at Claire ang halos magwala nang si Jonas. Mahigit tatlong oras nang nawawala si Mirae at hindi nila alam kung saan na ito nagpunta. Nagpaalam lang daw itong pupunta sa restroom at hanggang ngayon ay hindi pa rin ito bumabalik.

May naiisip si Jonas na dahilan kung bakit hanggang ngayon ay hindi pa rin niya mahanap si Mirae. Iniisip niyang baka kasama ito ni Josiah Avenido dahil napansin niyang umalis rin kanina ang binata nang magpupunta raw si Mirae sa restroom.

“Kapag nalaman ko talagang magkasama si Mirae at ang tarantadong Josiah na ’yon ay mapapatay ko siya!” Galit na sabi ni Jonas habang patuloy pa rin nilang iniikot ang buong beach resort.

Napabuntong-hininga naman si Macky sa inaasal ni Jonas. Talaga ngang ibang-iba na ang Jonas noon at Jonas ngayon na nakilala niya. Kilala niya si Jonas noon bilang isang lalake na mahaba ang pasensya at hindi kaagad nagagalit sa isang bagay pero ngayon ay tila napapansin niya na ang pagbilis ng pag-init ng ulo nito at mabilis na rin kung magalit.

Tuluyan na nga itong nabago dahil sa pait nang nakaraan na pinagdaanan nito na kagagawan ni Ysmael. Hindi niya masisisi ang binata sa pagbabago ng ugali nito pero hindi mapanatag ang loob niya dahil nakikita niya rin na handa itong makipagpatayan huwag lang maagaw sa kanya ang kapatid niyang si Mirae.

“Kuya, calm down, okay? Mahahanap rin natin si Ate Mirae.” Nag-aalala namang sabi ni Claire na pinapakalma ang Kuya Jonas niya.

Hindi na nagsalita pa si Jonas dahil sa matinding pagpipigil ng galit. Hinding-hindi na niya hahayaang maagaw at mailayo pa sa kanya si Mirae. Nangulila siya ng limang taon sa nobya at hindi siya makakapayag na makuha pa ito sa kanya lalong-lalo na ni Josiah. Alam niyang nagkagusto si Mirae sa lalakeng iyon kaya mas lalo lang umusbong ang galit at selos niya para dito.

Sa kanya lang si Mirae at kung mahal pa rin ba siya nito katulad noon o hindi na sa oras na bumalik ang alaala nito ay wala na siyang pakialam dun. Kaagad na niya itong papakasalan at itatali sa kanya. Hindi mapapanatag ang loob niya hangga’t nasa paligid lang sila Josiah at Ysmael. Siguradong gagawa ang mga iyon ng paraan para lang makuha ulit si Mirae.

Sa limang taon na nawala si Mirae sa piling ni Jonas ay puro trabaho ang inatupag nito. Para mas mapabilis ang pag-asenso niya ay gumamit siya ng maruming paraan sa business industry. May mga dinaya siyang kontrata at plano mula sa pagiging Engineer niya. Gusto niyang mas mapabilis ang pagyaman niya maipamukha lang kay Ysmael na siya ang mas angat at makapangyarihan ngayon.

Gustong-gusto niyang gantihan ang batang Mayor sa ginawa nitong pagsira sa buhay niya. Nawalan na siya ng amor sa lahat mabait man o hindi ang mga taong nakapaligid sa kanya. Nabalot na si Jonas ng galit at paghihiganti at malayong-malayo na nga ang ugali nito noon sa ugali niya ngayon.

Naging mabait siya noon sa lahat ng tao. Maganda ang pagpapalaki sa kanya ng kanyang mga magulang at lumaki rin siya sa simbahan dahil sa ina niyang isang Choir Ministry Assistant doon. Ang akala niya na kapag naging mabait siya sa lahat ay ganon rin ang itatrato sa kanya pero nagkakamali siya.

Tinapakan ng paulit-ulit ni Ysmael ang pagkatao niya. Pilit niyang inintindi ang naging ugali nito dahil alam niyang may hindi ito magandang karanasan sa pamilya niya. Naging magkaibigan sila at sa huli ay trinaydor lang siya nito at pilit inaagaw sa kanya ang babaeng mahal niya. Nawala si Mirae sa kanya sa kagagawan ni Ysmael at ngayon ay wala na rin siyang pakialam pa kung makapanakit o makapatay man siya.

Hinding

-hindi na siya babalik sa pagiging

lampa

at mahinang Jonas.

Sandaling napatigil si Jonas sa paglalakad nang maaninag niya ang dalawang taong magkasama at magkayakap na nakatalikod sa pwesto nila. Napahinto rin ang mga nakasunod sa kanyang sila Kian, Claire at Macky.

Naikuyom ni Jonas ang kamao niya nang makita nitong magkayakap sina Mirae at Josiah.

“Papatayin kita walanghiya ka!”

Nanlaki ang mga mata ni Mirae nang makita niyang nagmamadaling sumugod sa pwesto nila si Jonas. Kaagad sinuntok ni Jonas sa mukha si Josiah nang paulit-ulit.

Napatili sa gulat at takot si Claire at kaagad namang lumapit sa kinaroroonan nila Jonas at Josiah sina Kian at Macky at pilit inaawat si Jonas sa pagsuntok kay Josiah.

“Tangina mo, Josiah Avenido! Papatayin kitang hayup ka! Mang-aagaw ka!” Sigaw ni Jonas at ambang susuntukin pa ulit si Josiah nang napigilan ito nina Kian at Macky.

Kaagad nagdugo ang labi ni Josiah at nagkaroon ng pasa ang gilid ng baba nito na ikinabahala naman ni Mirae. Nagulat nalang siya nang bigla siyang hinila ng galit na galit na si Jonas.

Natakot siya dahil sa sama ng titig sa kanya ng binata.

“Sinabi ko na sa’yong layuan mo ang lalakeng ’yan, ’di ba? Pero hindi ka nakikinig!” Sigaw sa kanya ni Jonas.

Tuluyan nang nanginig sa takot si Mirae na napansin naman ni Macky.

“Jonas, ’wag mo ngang sinisigawan ang kapatid ko. Baka nakakalimutan mong-”

“Manahimik ka, Macky! Sa akin si Mirae kaya may karapatan akong pagbawalan siyang lumapit sa mga lalakeng may interes sa kanya!” Galit na sigaw ni Jonas na ikinatakot naman ng mga kapatid niyang sina Kian at Claire.

Sa buong buhay nila ay ngayon lang nila nakitang sobrang magalit ang Kuya Jonas nila. Nakakatakot na ito.

Pinahid ni Josiah ang dugong umaagos sa gilid ng labi niya at tinaasan ng kilay si Jonas. Ni hindi nito iniinda ang ginawang pagsuntok sa kanya ni Jonas.

“You can’t even respect your girlfriend’s brother, Jonas. Are you like that?” Mariing tanong sa kanya ni Josiah.

Mas lalo lang nagalit si Jonas sa sinabi niya. “Why do you even care? Tandaan mo ’to, Josiah. Sa oras na makita kong nilalapitan mo ulit si Mirae ay papatayin na kita!”

Galit na sabi nito habang dinuduro si Josiah hanggang sa hinila niya sa braso si Mirae nang sobrang higpit. Tinawag pa nila Kian at Claire ang pangalan nila pero hindi na iyon pinakinggan pa ni Jonas.

“Jonas, nasasaktan ako!” Daing ni Mirae.

“Manahimik ka, p*ta! Kailangan kitang parusahan dahil sa ginawa mo.” Madiing sabi ni Jonas na ikinatakot ni Mirae.

Ilang minuto pa ay nakarating sila sa isang hotel room na pinag-iistayan nila. Kaagad itinulak ni Jonas si Mirae sa kama at nagsimula na itong hubarin ang suot niyang t-shirt at shorts.

“J-Jonas. Anong gagawin mo?” Natatakot na sabi ni Mirae.

Bigla ay hinawakan siya ng mahigpit sa buhok ni Jonas na ikinadaing niya ulit.

Sinasaktan na siya ni Jonas dahil sa matinding galit at selos nito.

“Kung kinakailangan aangkinin kita ng paulit-ulit gagawin ko ’wag ka lang ulit mawala sa akin. Sinasabi ko na sa’yo ’to, Mirae. Sa akin ka lang at hindi ko papayagang makalapit pa ulit sa’yo ang gagong Josiah na ’yon!”

Huling sinabi ng binata hanggang sa sakupin na nito ng tuluyan ang bibig ng dalaga. Wala namang magawa si Mirae kundi umiyak nalang at tanggapin ang katotohanang hinding-hindi na siya makakawala pa kay Jonas.

“Mamamatay muna ako bago ka maagaw ng iba sa akin, Mirae. Hindi na ako ang dating Jonas na nakilala mo. Tandaan mo yan!”

---

Chapter 24

Ngayon ay nandito ako sa veranda ng kwarto kung saan ay ito ang inilaan sa akin ng pamilya ko na matutulugan ko sa oras na makita nila ako. Muntik nang may mangyari ulit sa amin ni Jonas kahapon pero mabuti nalang at hindi na niya naituloy ang binabalak niya sa akin dahil sa pag-iyak ko.

Pinunasan ko ang luhang kumakawala sa mga mata ko. Nasasaktan ako, alam kong nagseselos lang siya pero hindi ko aakalain na masasaktan na niya ako.

Nagising na lamang ako nang naaalala ko na ang lahat tungkol sa pagkatao ko. Pagkagising ko kanina ay bigla nalang sumakit ang ulo ko hanggang sa tuluyan ko nang maalala ang buong memorya ko. Ayokong sabihin sa kanila na nakakaalala na ako dahil hindi ko pa rin matanggap ang lahat-lahat lalo na sa pagbabago ni Jonas.

Tama nga ako, kahit magbalik na ang alaala ko ay hindi nagbago ang katotohanang si Josiah na ang mahal ko.

Sinabi noon ni Jonas na ang isip ay makakalimot pero ang puso ay hindi, tama siya. Hindi ko siya nagawang makalimutan dahil noong unang kita ko palang sa kanya ay may pakiramdam na ako na matagal ko na siyang kakilala pero napagtanto ko na pwedeng magbago ang nararamdaman ng isang tao.

Limang taon akong nawalay sa kanya at sa loob rin ng limang taon na iyon ay inalagaan ako ni Josiah. Wala man akong malay noon ay alam ko ang pagtitiyaga niya para alagaan at itago ako mula kay Ysmael. Saglit man kaming nagkasama ni Josiah nang may malay na ako pero sobrang tindi na ng nararamdaman ko para sa kanya. Alam kong hindi kami pwede pero hindi ko siya magawang makalimutan.

At sa pagbabago ni Jonas, totoo ngang minahal ko siya dahil sa kabutihan ng loob niya. Ayon ang naging dahilan kung bakit ko siya minahal at prinotektahan mula kay Ysmael pero ngayon, ibang-iba na siya, hindi na siya ang Jonas na minahal ko. Hindi na siya ang Jonas na Mister ko. Pareho kaming may masakit at malagim na pinagdaanan pero hindi dapat naging dahilan iyon para maging masama rin siya. Hindi ko matanggap ang katotohanang tuluyan nang nagbago ang lalakeng minahal ko.

“Sis?”

Nagpahid ulit ako ng mga luha bago ko nginitian si Kuya Macky na nakalapit na pala sa akin.

“Kuya, ikaw pala.” Sabi ko.

Tinignan naman niya ako ng mariin.

“Umiyak ka?” Tanong niya.

Umiling kaagad ako. “H-hindi, ah.”

Tinaasan niya lang ako ng kilay sa sinabi ko saka ito humawak sa railings ng veranda habang nakatanaw sa paligid ng bahay namin.

“Sinasaktan ka ni Jonas.” Seryosong sabi niya. Hindi naman ako nakaimik doon.

“Alam mo ba sis, halos tuluyan nang nabaliw noon si Jonas dahil wala ka sa tabi niya?”

Napayuko ako sa sinabi ni Kuya Macky at pinaglaruan ang mga kamay ko.

“Nagtangka pa siyang magpakamatay noon dahil kung wala ka raw sa tabi niya ay hindi na raw niya kayang mabuhay. Mabuti nalang at sinapak ko siya para magising siya sa katotohanan.” Napatawa si Kuya Macky at umiling pagkatapos.

Nabigla naman ako sa sinabi niya. “Bakit mo naman ginawa ’yon, Kuya?”

Humarap sa akin si Kuya Macky at ngumuso. Kainis! Kamukhang-kamukha ko talaga ang kuya ko at parang nananalamin lang ako kapag kaharap ko siya.

“Katulad kasi ni Jonas ay hindi ako naniniwalang patay ka na gaya ng sinabi sa amin ng Ysmael na ’yon. Kaya nga nilaan namin nina Nanay at Tatay ’tong kwarto na ’to sa oras ng pagbabalik mo. Itinatak ko lang sa kukote ni Jonas na kung mamamatay siya ay hindi ka na niya makikita pa. Mabuti nalang at nakinig ang boylet mo na ’yon.” Tumawa ulit si Kuya at muling binalik ang tingin niya sa paligid.

Hindi pa rin talaga nagbabago si Kuya Macky. Maloko pa rin ito at basagulero pero kahit na ganon ay alam kong mahal na mahal niya ako bilang isang nakababatang kapatid niya. Palagi itong concern sa akin at sinusuportahan ang lahat ng gusto ko. Mas matanda siya sa akin ng apat taon at hindi ko rin alam kung may girlfriend na ba siya o wala pa.

“Kuya, nakakaalala na ako pero ’wag mo munang sasabihin sa kanila ito.” Pag-amin ko na ikinabigla ni kuya.

“Talaga? Mabuti naman at maayos na ang kalagayan ng memorya mo. Don’t worry, sis. Secret lang natin to.” Nakangiti niyang sabi at tinapik ang braso ko.

Alam kong mapagkakatiwalaan si Kuya Macky kaya inamin ko na sa kanya na bumalik na ang alaala ko.

Sandali kaming natahimik hanggang sa nagsalita ulit siya.

“Mahal mo pa ba si Jonas?”

Napabuntong-hininga ako at umiling. “Hindi na, kuya. Hindi ko na siya mahal.”

Pesteng mga luha ’to! Tumulo na naman ulit.

“Ah. So, ’yung lalakeng kamukha ni Simon Van Meervenne ang type mo na ngayon?” Nakangisi naman niyang tanong.

Tumango ako kahit hindi ko kilala ’yung lalakeng tinutukoy niya. Baka artista lang o model iyon na kamukha ni Josiah.

“Limang taon niya akong inalagaan mula sa pagkaka comatose ko, kuya. Kung hindi nila ako nakita ng kaibigan niya malamang patay na ako sa daan ngayon. Nakita nila ako sa bayan ng San Andres at nabangga daw ako ng isang sasakyan kaya nagkaroon ako ng head injury dahilan para mawala ang alaala ko. Utang ko kila Josiah ang buhay ko at kahit nagsinungaling siya sa akin ay.. mahal ko pa rin siya.”

Nagsinungaling man si Josiah o kung may nangyari man sa aming dalawa ay hindi ko magawang magalit sa kanya. Ganon talaga siguro kapag mahal mo ang isang tao. Tatanggapin mo pa rin siya sa kabila ng maling ginawa niya sa’yo.

Si Kuya Macky naman ang bumuntong-hininga. “Hindi naman kita masisisi, sis. Wala rin ako sa posisyon para husgahan ka kung bakit nagkagusto ka sa lalakeng ’yon. Hindi rin excuse ang pinagdaanan niyo ni Jonas para magbago siya. Sa nakikita ko ngayon ay natatakot na siyang mawala ka sa kanya. Sa loob ng limang taon ay ikaw lang ang minahal niya, Mirae. Ni hindi siya nakipag-date o sumubok ng ibang babae para makalimutan ka. Naging busy siya sa paghahanap sa’yo at ngayong nakita ka na niya ay alam kong hindi ka na niya pakakawalan pa.” Seryosong sabi niya.

Alam ko iyon lalo na sa nakita kong galit sa kanya nang makita niya kaming magkayakap ni Josiah kahapon. Nagwala si Jonas nun at kahit sila Kian at Claire ay tila nagulat sa nasaksihan nila kay Jonas.

“Hindi ko na alam ang gagawin ko, kuya. Ayokong saktan si Jonas pero hindi na siya ang mahal ko kundi si Josiah.” Malungkot kong sabi.

Napailing si Kuya. “Maging totoo ka kay Jonas, sis. Sabihin mo sa kanya na hindi mo na siya mahal. Alam kong masasaktan si Jonas sa sasabihin mo pero ’wag mo na siyang paasahin sa wala. Mas masasaktan lang siya kung patuloy pa rin ang relasyon niyo.” Concern na sabi niya.

“Pero Kuya, natatakot ako sa magiging reaksyon niya kapag sinabi ko sa kanya ang totoo. May ideya na nga siyang gusto ko si Josiah pero hindi niya ako kinukompronta tungkol doon.” Sabi ko naman.

Napangisi naman si kuya sa sinabi ko. “Ayon lang, feeling ko alam niya na rin naman na gusto mo si Josiah pero nagbubulag-bulagan lang siya dahil natatakot siyang mawala ka sa kanya. Iba talaga ang magandang lahi natin, kinababaliwan ng kahit sino.” Pagbibiro pa nito kaya hindi ko na napigilan pang tumawa.

“Basta ang payo ko sa’yo ay sabihin mo na kay Jonas ang totoo para hindi na siya umasa sa’yo. Kung may masama mang mangyari ay nandito lang ako at ako ang haharap sa kanya.” Sabi niya.

Tumango naman ako at niyakap siya. “Salamat, Kuya Macky.”

“Anything for you, sis.”

Pagkatapos naming mag-usap ni Kuya Macky ay bumaba na kami mula sa kwarto ko. Bukas ay uuwi na kami ni Jonas sa Maynila at ito na rin ang huling araw namin dito sa San Alfonso.

Pagkababa namin ay nakita namin si Jonas na nakaupo sa sofa at mukhang hinihintay ako. Iniwan naman kami ni Kuya Macky at sinabing lalabas muna siya para bumili ng makakain.

Nang makita niya ako ay imwinestra niyang umupo ako sa tabi niya. Sumunod naman ako.

“Sorry sa ginawa ko kahapon.” Nakasimangot niyang sabi na parang napipilitan pa siyang magsorry.

Hindi ako sumagot.

“Ikaw naman kasi, bakit ba nag-uusap pa kayo ng Josiah na ’yon? At magkayakap pa talaga kayo nung nakita ko kayo? Pero ’di bale, kakalimutan ko nalang ’yung nakita ko para hindi na tayo ulit mag-away pa.” Bigla ay hinapit niya ako sa bewang at inumpisahang halikan ang pisngi ko.

Wala pa rin akong reaksyon. Masama ang loob ko dahil sa ginawa niya. At nakakasakal na rin ang pagiging possessive niya.

“I know you like him.”

Nagulat ako sa sinabi niya. Hindi ko na pala kailangang aminin sa kanya na gusto ko si Josiah dahil nung una palang ay alam na niya iyon.

Napatingin ako kay Jonas na malalim ang mga titig sa akin.

“But it doesn’t mean na ibibigay na kita sa kanya. Ikakasal pa tayo, Mirae.”

“K-Kasal?”

Ngumiti siya at tumango. “Yes. Kasal or wedding. I want to tied you right now, Mirae. Kinausap ko na rin naman ang parents mo tungkol dun noon palang. They want me to be your husband dahil siguro mayaman na ako at maibibigay ko na ang lahat ng gusto mo. Kapag hindi ko pa ginawa ’yon ay alam kong gagawa at gagawa ng paraan sila Josiah at Ysmael para lang makuha ka sa akin.”

Tuluyan na akong nanghina sa sinabi ni Jonas. Inopen na niya sa akin noon ang tungkol sa kasal na pinaplano niya para sa amin pero ngayon ay mukhang seryoso na talaga siya sa balak niya para sa aming dalawa.

“Hindi pa ako handa, Jonas.” Mahina kong sabi.

“I know and you don’t have any choice but to marry me.” Nagkibit-balikat siya at akmang magsasalita pa sana ako nang biglang dumating sila Nanay at Tatay na kakagaling lang mula sa palengke.

“Jonas, hijo! Nandito ka pala.” Nakangiting bati ni Nanay kay Jonas at dala pa nito ang eco bag na naglalaman ng mga pinamili nila ni Tatay.

Tumayo naman si Jonas at lumapit ito kay Nanay saka niya ito bineso.

“Opo. Pinuntahan ko lang po si Mirae dito.” Nakangiting sabi ni Jonas.

Nang makita ko namang nakatingin sa akin si Tatay ay kaagad akong umiwas ng tingin sa kanya.

“Namimiss mo ba kaagad ang dalaga ko? Masosolo mo naman siya ulit bukas dahil uuwi na kayo sa Maynila. Alagaan mo siya, ha? Ikaw ang magiging son-in-law ko kaya umaasa akong aalagaan at poprotektahan mo si Mirae.” Sabi ni Nanay.

“Don’t worry po, Aling Cely. Hinding-hindi ko po pababayaan si Mirae at sure naman po akong hindi magpapasaway ang anak niyo sa akin.” Sandaling sumulyap sa akin si Jonas bago siya muling bumaling kay Nanay.

“Alam ko ’yon, Jonas. Patay na patay nga sa’yo ang anak ko noon palang. Nung pinipilit ko pa siya kay Ysmael noon ay talagang pinaglaban niya ang pagmamahal niya sa’yo at hindi ka niya hiniwalayan. Umaasa ako sa’yo, hijo.” Nakangiting sabi ni Nanay.

“Hindi ko po kayo bibiguin lalo na’t mas mayaman na po ako kaysa kay Ysmael ngayon. Kahit ano pong hilingin niyo sa akin ay ibibigay ko dahil Nanay po kayo ng babaeng pakakasalan ko.” Sabi ni Jonas.

Mas lalo pang lumawak ang ngiti ni Nanay sa sinabi ni Jonas. “Napakabait mo talaga, Jonas. Mula noon hanggang ngayon ay talagang mabait ka pa rin.”

Hindi ko na kinaya pang pakinggan ang pag-uusap nina Nanay at Jonas kaya umalis na ako at nagtungo nalang papunta sa maliit na bakuran ng bahay namin.

Doon ko na tuluyang ibinuhos ang mga luha ko. Hindi ako makapagsalita, hindi ko masabi ang lahat-lahat ng gusto kong sabihin. Pakiramdam ko ay naipit ako sa sitwasyon na hindi ko na alam kung malulusutan ko pa.

Marami nang nagbago sa nakalipas na limang taon. Pati ang damdamin at paniniwala ko ay tuluyan na rin nagbago. Hindi na mababago ng kasalukuyan ang nakaraan dahil ’yung pagmamahal ko noon kay Jonas ay nawala na.

“Anak?”

Nakita ko si Tatay na naglalakad papalapit sa akin. Nang makalapit na siya ay niyakap ko siya at tuluyan nang humagulgol ng iyak.

“Tatay, hindi ko na alam ang gagawin ko. Hirap na hirap na ako…” Umiiyak kong sabi.

Naramdaman ko nalang na hinaplos-haplos ni Tatay ang likuran ko at pilit akong pinapatahan. Namiss ko ito, ’yung pag-aalala at pagdamay ni Tatay sa tuwing may problema ako. Siya ang mas higit na nakakaintindi sa akin bukod kay Kuya Macky.

“Tahan na, anak. Nandito lang ang Tatay mo.”

Tumango ako dahil ramdam ko ang pagmamahal ni Tatay sa akin bilang anak niya.

---

I will update naman kapag hindi ako busy. Thanks ☺️

Chapter 25

Nakauwi na kami ni Jonas sa Maynila at nandito na ulit kami sa malawak niyang condo unit. Naisip ko ngang huwag na munang sumama sa kanya pero wala na akong nagawa nang si Nanay ang nakiusap sa akin na samahan si Jonas dito.

Nang makita ako ni Tatay na umiiyak ay pinatahan niya lang ako kahit hindi niya alam ang dahilan ng pag-iyak ko. Natatakot akong ikwento sa kanya na nakakaalala na ako at si Josiah na ang mahal ko. Mas mabuti pa sigurong si Kuya Macky muna ang makaalam saka ko na sasabihin kina Nanay at Tatay ang tunay kong nararamdaman kapag handa na ako.

“I will go to company now. Dito ka lang sa condo. Don’t leave.” Madiing sabi ni Jonas habang nagsusuot ito ng business suit niya.

Hindi ko siya inimik. Ayoko na siyang kausapin dahil pakiramdam ko ay masyado na niyang kinokontrol ang buhay ko at gusto niyang siya nalang ang masunod sa lahat. Malayong-malayo na talaga siya sa Jonas na minahal ko.

Nagulat nalang ako nang bigla akong hinila ni Jonas at pinaharap sa kanya.

“You’re giving me now a silent treatment? Ayaw na ayaw mo talagang makasal sa akin, no?” May bahid ng inis niyang pagkakasabi.

Sa sobrang pagtitimpi ko ay hindi ko na kinaya pa at sinagot ko na siya.

“Ano bang hindi mo maintindihan sa sinabi ko, Jonas? Hindi pa ako handang magpakasal sa’yo. Kakagaling ko lang mula sa pagkaka-comatose. Ni h-hindi pa nga kita maalala tapos bibiglain mo ako.” Sabi ko.

Kahit nakakaalala na ako ay hindi pa ako handang sabihin iyon kay Jonas. Kapag nalaman pa niya ay mas lalo lang niyang ipipilit ang kasal na gusto niyang mangyari.

Bumuntong-hininga naman si Jonas. “Then what will I do? Alam kong atat na atat na ’yung pesteng si Josiah at Ysmael na makuha ka sa akin kaya kung hindi pa kita itatali ay tuluyan ka na nilang maaagaw sa akin.” Napahawi pa ito sa buhok niya.

Tila may naisip akong paraan makuha ang tiwala ni Jonas at hindi niya ako pipiliting magpakasal.

Niyakap ko siya at hinalikan sa pisngi na ikinabigla niya. “Jonas, magtiwala ka naman sa akin, oh. Tanggap ko na rin naman na sa’yo lang ako babagsak kaya wala nang dahilan pa para pagselosan mo sina Josiah at Ysmael. Ikaw ang boyfriend ko kaya ikaw lang ang papakasalan ko. Sa ngayon ay hindi pa ako ready magpakasal pero doon din naman ang tuloy natin.” Sabi ko.

Bigla ay kinabig ako ni Jonas at hinalikan. Hinalikan ko na rin siya pabalik at nang matapos na ito ay ngumiti siya sa akin.

“Fine. I won’t force you to marry me immediately pero ikakasal pa rin tayo sa ayaw at gusto mo. I hope you’re not lying to me, Mirae because I trust you.” Pagbabanta niya habang nakatingin sa akin ng seryoso.

Natahimik ako saglit pero kalaunan ay nginitian ko nalang siya. “Sige na, pumasok ka na sa trabaho mo. Dito lang ako sa condo.”

Tumango naman siya. “Okay. May mga pagkain dyan sa ref, kumain ka nalang kung nagugutom ka. Hindi ko na i-lolock ’tong condo since I trust you na hindi mo ako tatakasan.” Tumango nalang din ako sa sinabi ni Jonas hanggang sa tuluyan na siyang nakaalis.

Napasandal nalang ako sa sofa at ipinikit ang mga mata ko. Kahit hindi ko na mahal si Jonas ay nag-aalala pa rin ako para sa kanya. Siya ang unang lalakeng minahal ko. Natatandaan ko pa noong mga bata palang kami na may crush na ako sa kanya. Masyado kasi siyang mabait noon, magalang at gentleman pa sa mga babae.

Napangiti nalang ako ng malungkot. Talaga ngang nababago ng masakit na nakaraan at panahon ang ugali ng isang tao. Wala man ako nung panahong naghirap at nagsumikap si Jonas para maabot niya ang mga pangarap niya ay alam kong labis itong nahirapan lalo na’t wala pa ako sa tabi niya.

Bago pa ako tuluyang magdrama ay tumayo na ako at nag-umpisang mag-ayos ng sarili. Pagkatapos kong maligo ay nagsuot lang ako ng isang kulay blue na longsleeves dress. Napansin ko na puro dress ang binili sa aking mga damit ni Jonas kaya wala akong ibang choice kundi suotin ito. Nilugay ko naman ang buhok ko at naglagay ng kaunting liptint na nakita ko sa cabinet ng mga damit ko.

Walang perang iniwan sa akin si Jonas dahil baka kapag binigyan daw niya ako ng pera ay gamitin ko pa ito para takasan siya. Napailing nalang ako at kinuha nalang ang naitago kong purse na may pera at bigay pa sa akin ’to ni Josiah. May laman pang 5k ito.

Naisipan ko nalang na kumain sa may lobby area nitong condo building dahil gusto kong lumabas kahit papaano. Wala naman akong balak takasan si Jonas dahil gusto ko siyang makausap ng seryoso tungkol sa nararamdaman ko ngayon sa kanya.

Umalis na ako sa condo unit ni Jonas at pumasok sa isang elevator. May isang lalake namang matangkad na abala sa paggamit ng cellphone na nakasakay din.

Hindi niya ako napansin na pumasok sa loob ng elevator dahil sobrang nakatutok talaga ’to sa cellphone niya. Nang maramdaman niyang nakatingin ako sa kanya ay nag-angat ito ng tingin sa akin.

Nanlaki ang mga mata naming pareho nang makita namin ang isa’t-isa.

“Mirae?”

“Randel?”

Sabay pa naming bigkas. Pareho naman kaming natawa doon.

“Nagkita ulit tayo, ah. How are you?” Tanong niya nang nakangiti sa akin.

Gwapo itong si Randel. Kitang-kita ang chinito features nito at halos magkamukha lang rin sila ng pinsan niyang si Ivan. Sa pagkakaalam ko ay half chinese din sila.

“Ayos lang ako.” Sabi ko naman.

Tumango siya. “You look more beautiful kahit maganda ka naman na noon pa. Are you living now with Jonas?” Tanong niya.

“Oo. Magkasama na kami ngayon.” Sabi ko at pilit iniiwasan ang pagtitig ni Randel sa akin habang nakangiti pa rin.

Tumunog ang elevator hudyat na nasa ground floor na kami. Pagkalabas namin sa elevator ay sinundan niya pa rin ako.

“Where are you going? Kakain ka rin ba ngayon ng lunch? Can I join you?” Tanong niya.

Dahil mukha namang mabait na si Randel hindi katulad noon ay tumango nalang ako. Nagtungo kami sa isang buffet restaurant nitong lobby area at nang makapili na kami ng kakainin namin ay naupo kaming dalawa sa isang bakanteng upuan.

“I didn’t expect na makikita kita dito. I’m just visiting some of my clients here. Dito na ako sa Maynila nagtatrabaho at hindi na rin kami magkaibigan ni Ysmael.” Sabi niya habang kumakain kami.

Napahinto naman ako. “Bakit naman?”

“Hindi ko na kasi kayang sundin ang mga kagaguhan niya lalo na nung kinidnap ka namin 5 years ago kasama si Jonas. I still have a conscience at lubos akong nagsisisi sa ginawa ko noon. I’m so sorry for that, Mirae.” Malungkot niyang sabi.

Ngumiti ako. At least ngayon ay alam na ni Randel ang mga pagkakamali niya. Namanipula lang siguro siya ni Ysmael kaya naging masama na rin siya at naging sunod-sunuran pa dito. Nakikita ko naman na tuluyan nang nagbago si Randel.

“Okay lang ’yon, Randel. Matagal na panahon na rin naman ’yon kaya kalimutan nalang natin.” Sabi ko.

Napatitig na naman siya sa akin pero ’di kalaunan ay umiling nalang ito.

“You’re so kind-hearted, Mirae. You really don’t deserve what Ysmael did to you. He’s such a scumbag to ruined your relationship with Jonas.” Sabi niya at nakita ko nalang ang pagkuyom ng kamao nito.

Napangiti nalang ako ng mapait. Kung hindi kami kinidnap nila Ysmael sana ngayon ay sabay naming naabot ni Jonas ang mga pangarap namin. Sana ngayon ay naikasal na kami at sana ngayon ay mahal ko pa rin siya pero hindi ganon ang nangyari.

Nang tinakasan ko si Ysmael ay nakita ako nila Josiah at Andy sa daan ng San Andres na nag-aagaw buhay na. Kung hindi dahil sa kanila sana ay patay na ako at wala sa mundong ito. Hindi ko sana nakilala ng lubos si Josiah ay hindi siya ang mahal ko ngayon. Masakit man ang mga pinagdaanan namin ni Jonas ay hindi ako nagsisisi na nakilala ko si Josiah.

Siya ang nagligtas sa buhay ko. Siya ang nag-alaga sa akin sa nakalipas na limang taon.

“Galit ako kay Ysmael, Randel pero hindi ako nagtatanim ng galit sa isang tao. May dahilan kung bakit nangyayari ang lahat ng ’to sa buhay ko. Pinipilit kong maging matatag para sa pamilya ko. Hindi man maganda ang naging nakaraan namin ni Jonas ay nagpapasalamat pa rin ako sa Diyos dahil buhay ako at nakasama ko na ulit ang mga mahal ko sa buhay.” Ngumiti ako kay Randel at pinipigilan na huwag mapaiyak.

May kasabihan ngang ’ everything happens for a reason’   Tama iyon at hindi ko kayang pairalin ang galit at paghihiganti sa puso ko. May dahilan kung bakit nagbabago at nakakagawa ng masama ang isang tao at lubos ko silang naiintindihan dun.

“Masyado ka talagang mabait, Mirae kaya mas lalo ko lang nakikita na hindi kayo bagay ni Ysmael.” Tumawa siya at muling pinagpatuloy ang pagkain niya.

Pinagpatuloy ko na rin ang pagkain ko at nang matapos na kami ay si Randel na ang nagbayad ng kinain namin. Nag-insists pa akong magbabayad pero hindi siya pumayag at sinabing libre niya nalang daw kaya wala na akong nagawa dun.

Niyaya niya akong magtungo sa open field garden area nitong condo building kaya sumama nalang din ako.

Ngayon ay nakaupo kaming dalawa sa isang stone bench type at tila nagpapakiramdaman pa. Muli kong sinulyapan si Randel na nakatingin na pala sa akin.

“Mirae, I like you.”

Nagulat ako sa sinabi niya.

Napakamot naman ito sa ulo. “S-Sino ba kasing hindi magkakagusto sa’yo? Maganda ka na nga tapos sobrang bait pa. Ang swerte ni Jonas sa’yo kasi siya ang nagustuhan mo.”

Katahimikan ulit ang bumalot sa aming dalawa.

“Gusto ka ni Ysmael noon kaya wala na akong nagawa. Alam ko naman rin na wala akong pag-asa sa’yo kaya hindi ko na inintindi pa ang nararamdaman ko.” Tumawa siya ng mahina.

“Randel…”

“Nagconfess lang ako sa’yo but it doesn’t mean na sisirain ko ang relasyon niyo ni Jonas. I just want to tell my hiding feelings to you since then.”

Hindi ko alam ang sasabihin ko o i-rereact ko sa pag-amin ni Randel ng nararamdaman niya para sa akin. Hindi naman kasi halatang may gusto na siya sa akin noon. Nakakabigla lang ang pag-amin niya.

“Oh, really?”

Laking gulat ko nalang nang makita ko si Andy sa harapan namin na sobrang sama ng tingin kay Randel.

Anong ginagawa ni Andy dito?

Napatayo naman si Randel pagkakita niya kay Andy at hinarap nito. Magkasing-tangkad lang rin sila.

“You’re the guy last time na kasama noon ni Mirae sa MOA.” Ngumisi si Randel kaya mas lalo pang sumama ang tingin sa kanya ni Andy.

“Yes. I’m that guy. I’m Andreus Marco by the way.” Si Andy naman ang ngumisi sa kanya.

May pakiramdam talaga akong may hindi magandang mangyayari ngayon kaya tumayo na ako mula sa pagkakaupo ko.

“Nice to meet you, I’m Randel Van Go.” Nakangising sabi ni Randel.

“Hmm… Tama ba ako ng pagkakarinig kanina, you like Mirae?” Tumaas ang kilay ni Andy at kitang-kita ko ang galit sa mga mata niya.

Tumango naman si Randel. “Yes. Iike her. Ikaw rin ba?”

“Yes, and she’s mine you asshole!”

Laking gulat ko nalang nang biglang suntukin ni Andy si Randel at sinipa ito. Gumanti rin si Randel hanggang sa nagsuntukan na silang dalawa. Nagpanic na ang mga taong nandito sa open field garden at tila takot na takot sa nakikita nila ngayon.

Tinadyakan ni Andy si Randel sa sikmura dahilan para humandusay ito sa sahig. Nakabawi naman si Randel sa pagsuntok kay Andy sa mukha pero kaagad rin nakabawi si Andy at muling sinuntok si Randel.

“Ang ayoko sa lahat ’yung mang-agaw! Sa akin si Mirae at hinding-hindi magiging sa’yo!”

Nagpakawala pa ng isang malakas na suntok si Andy hanggang sa dumating na ang mga guards at pilit nang inilalayo si Andy kay Randel na iniinda ang mga bugbog sa kanya.

Naiyak na ako sa gulong nangyayari ngayon. Pareho na rin silang duguan at may mga pasa at sugat sa katawan.

“Kung sino ka mang tarantado ka ’wag ka na ulit magpapakita pa kay Mirae. Sa oras na ginawa mo ’yon ay hindi lang bugbog ang aabutin mo sa akin, Mr. Randel Van Go!” Galit na sabi ni Andy at inis nitong tinanggal ang pagkakahawak sa kanya ng mga guards sa braso niya.

Kaagad siyang lumapit sa akin at hinila ang kamay ko papaalis.

“Teka! Si Randel-”

“Don’t mention that fucking bastard’s name kung ayaw mong bugbugin ko ulit siya!” Nakakatakot na pagbabanta ni Andy hanggang sa tuluyan na kaming nakalabas ng condo building.

Pilit niya akong isinakay sa kotseng dala niya na ikinabahala ko.

“Saan tayo pupunta?” Kinakabahan kong tanong.

Ngumisi naman siya sa akin.

“In my haven.”

---

Chapter 26

Warning: SPG

Hindi ko alam kung saan ako dinala ni Andy pero nandito kami ngayon sa isang malaki at malawak na mansyon. Wala rin akong ideya kung bakit niya ako dinala dito at ang ikinakabahala ko lang ay baka sabihin ni Jonas na tinakasan ko siya samantalang bigla nalang sumulpot si Andy sa condo building at binugbog pa si Randel saka niya ako hinila papunta dito.

“Andy, iuwi mo na ako please. Baka hinahanap na ako ni Jonas.” Pakiusap ko kay Andy na nakatingin lang sa akin.

Ngumiti naman siya. Kung hindi lang sinabi sa akin ni Josiah na may Obsessive Disorder si Andy ay iisipin kong normal lang itong si Andy pero hindi. May sakit siya at sana ay maagapan iyon kaagad.

“Easy, Mirae. Iuuwi din kita. I just want to spend time with you. Hindi pa naman ako baliw para kidnappin ka.” Tumatawa niyang sabi pero imbes na makampante ako sa sinabi niya ay mas lalo lang akong natakot doon.

Baliw

siya. Alam ko iyon lalo na sa ginawa niya kanina kay Randel. Para bang iniisip niyang pag-aari niya ako pero hindi naman talaga.

“Ano ba talagang gusto mong mangyari, Andy? Boyfriend ko si Jonas at kailangang layuan ko na kayo ni Josiah d-dahil hindi ko naman kayo totoong pamilya.” Sabi ko.

“Lalayuan mo na ba talaga kami kahit si Josiah naman talaga ang mahal mo?” Nakataas na kilay niyang sabi na ikinatahimik ko.

Ang hindi makita at makasama si Josiah ay hirap na hirap na ako ayon pa kayang layuan siya? Hindi ko alam kung makakalimutan ko pa ba si Josiah dahil sobrang tindi na ng nararamdaman ko para sa kanya.

“Hindi ka na nakasagot dyan. Mabuti pa si Saiah nagustuhan mo samantalang ako ’yung lalakeng palagi kang sinasamahan kapag busy siya. I’m busy too but I’m always making some time with you.” Parang bata niyang pagsusumbong at ngumuso pa ito.

Mas lalo pa akong natakot sa ikinikilos ni Andy lalo na sa pagbabago ng mood nito.

Nagulat nalang ako nang bigla niya akong akbayan at hinalikan sa labi. Hindi kaagad ako nakapag react dahil mabilis niya lang iyong ginawa.

“Remember what Josiah and I did with you? Hinayaan ko lang siyang makauna sa’yo, right? Because I’m still his bestfriend and I treasure our friendship. Matagal na kaming magkaibigan ni Saiah at pareho lang rin naman kaming baliw dahil may tama rin sa utak ang Tatay niya na imposibleng hindi niya nakuha.” Tumawa siya ng mahina.

Naaalala ko ’yung ikwinento sa akin ni Avigale. Nasa Mental Institution daw ang totoong ama ni Josiah dahil may sakit din daw ito sa pag-iisip at pinatay ang sarili nitong kapatid makuha lang ang Mom nila. Wala naman akong nakikitang may mali kay Josiah bukod sa pagiging tahimik niya at misteryoso.

“Nakuha niya ba talaga ang sakit ng totoo niyang ama?” Tanong ko.

“That’s impossible if not. Josiah is very dangerous, too. We are dangerous, Mirae and we can’t accept being defeated to the one we really desire.” Seryoso niyang sabi habang nakatitig sa akin.

Sa mga sinasabi ni Andy ay naging takot na rin ako sa kanila ni Josiah. Sana nga ay hindi rin nakuha ni Josiah ang sakit ng totoo niyang ama dahil kapag tama ang mga sinabi ni Andy sa akin ay hindi ko na alam ang gagawin ko.

Bigla ay hinawakan ni Andy ang isang kamay ko at tinitigan ako ng mariin.

“Mirae, I really love you. Nagselos lang naman ako kasi narinig kong umamin sa’yo ’yung pesteng kasama mo kanina. Hindi ko na nakontrol ang sarili ko na saktan siya. Totoo ’tong nararamdaman ko para sa’yo and this is the first time that I’m being in love. Ako nalang ang mahalin mo at ’wag na si Josiah.” Sabi niya na tila magmamakaawa na.

Umiling ako. “Hindi pwede ’yang sinasabi mo, Andy. Alam mo na kung sino ang mahal ko kaya kalimutan mo na ’yang nararamdaman mo para sa akin. Hindi-”

Nagulat nalang ako nang bigla siyang tumayo at sinipa ang isang malaking flower vase na nasa gilid ng living room kaya nalaglag ito at nabasag. Pinagtatapon naman niya ang bawat gamit na nakikita niya dahilan para manginig na ako sa takot.

“I don’t want to hear what will you say!”

Sigaw niya at nang matapos na siyang magwala ay hinila niya ako paakyat sa matirik na hagdanan hanggang sa makarating kami sa isang malaking kwarto.

Kaagad niyang ni-lock ang pintuan ng kwarto at itinulak ako pahiga sa kama.

“Andy, a-anong gagawin mo?” Kinakabahan kong tanong.

Ngumiti lang siya sa akin at sinimulan nang hubarin ang pang-itaas niya pagkatapos ay may kinuha itong bote ng gamot sa bedside table niya at ininom ito.

“Since alam ko namang nakuha ka na ni Josiah at Jonas ay ako naman sana ang pagbigyan mo. I really want you, Mirae and I think this is the right time para angkinin ka.” Sabi niya.

Umiling ako. “Baliw ka na, Andy! Pakawalan mo na ako dito!” Sigaw ko sa kanya.

Tumawa lang ito sa sinabi ko hanggang sa unti-unti na siyang lumapit sa akin. Akmang aalis na sana ako nang nahuli niya ang mga braso ko. Nakakatakot ngayon si Andy. Hindi ko pa pala talaga siya lubusang kilala.

“Lahat nalang ng gusto ko nakukuha ni Josiah kaya pati ikaw nakuha na rin niya sa akin. I always treat him like my real brother dahil magkababata kami but I still can’t accept na sa lahat ng bagay ay pumapangalawa lang ako sa kanya.” Ngumiti ito ng mapait.

Hindi ko alam na may lihim siyang inggit kay Josiah. Gulat na gulat ako sa mga sinasabi niya.

“Since elementary to college? Siya nalang ang center of attention ng lahat. Sa kanya nalang nakabaling ang lahat ng tao. I’m always his shadowed bestfriend. Siya ang mas matalino, mas cool, mas athletic, mas madiskarte. Siya na lahat samantalang ako ay palagi nalang nakabuntot sa kung anuman ang trip niya sa buhay kaya nga pati ikaw hinayaan kong angkinin niya. I’m so stupid to deal with him dahil in the end ay siya ang panalo!” Sigaw niya at nagulat nalang ako nang umiyak ito habang nakayuko.

“A-Andy…”

Tumingin siya sa akin habang lumuluha.

“Why, Mirae? Bakit kailangang si Josiah nalang ang gusto niyo? Bakit kailangang siya pa ang minahal mo? Nandito naman ako, ah?”

Nasaktan na rin ako nang makita kong umiiyak si Andy. May inggit ito kay Josiah at tila kinimkim niya iyon sa matagal na panahon.

Kahit may takot pa rin akong nararamdaman ay pilit ko iyong nilabanan at hinawakan ang pisngi ni Andy saka pinunasan ang mga luha nito.

“Huwag ka nang umiyak, please. Tandaan mo to, Andy, espesyal ka at hindi mo kailangang mainggit kay Josiah. Gwapo ka, matalino at malayo pa ang mararating mo sa buhay. Hindi mo kailangang mainggit sa kaibigan mong nakasama mo na sa matagal na panahon. Nandito ako, kahit hindi man kita mahal ay pwede mo akong maging kaibigan at handa kitang damayan sa lahat.” Sabi ko.

Napatitig sa akin si Andy sa sinabi ko pero ’di kalaunan ay ngumiti lang ito ng malungkot.

“You’re such a pure angel. And you said bilang kaibigan mo? Sa tingin mo ganon lang ang gusto kong mangyari sa ating dalawa? I don’t want you to be my friend because I want you as my woman. Kahit hindi mo ako mahal ay alam kong mamahalin mo na rin ako sa gagawin kong ’to.”

“Andy-”

Bigla ay hinalikan niya ako na ikinagulat ko. Hindi ko siya hinalikan pabalik kaya ang ginawa niya ay kinagat niya ang ibabang labi ko dahilan para bumuka ang bibig ko. Nalasahan ko na naman ang kung anong mapait na nasa bibig niya at makalipas ang isang minutong paghalik niya sa akin ay tila nanghina at nag-iinit na ang pakiramdam ko.

Kusang bumagsak ang katawan ko sa kama at nakita ko naman ang pagngisi ni Andy sa akin mula sa mga namumungay ko nang mata.

“Don’t worry, babe. I will take the responsibility to be your man. Nag-usap na kami ni Josiah at pinalabas ko lang na ipapaubaya na kita sa kanya but I will never gonna do that. It’s his fault if he trust me.” Tumawa ito at naramdaman ko nalang na unti-unti na niyang tinatanggal ang dress na suot ko.

“H-huwag, please…” Nanghihina kong sabi.

Hinalikan niya lang ako at nang matanggal na niya ang suot kong dress ay sunod naman niyang tinanggal ang suot niyang pantalon hanggang sa boxers nalang niya ang natirang suot nito.

Nang tinignan ko ang buong katawan ni Andy na may mga tattoo ay sobrang nag-iinit na ang pakiramdam ko.

Tinanggal na ni Andy ang suot kong bra at panty hanggang sa nakita ko ang pagkamangha sa mukha niya dahil sa hubad kong katawan.

“You’re such a sexy angel, babe.”

“Ohhh…” Ungol ko nang bigla niyang hinalikan ang dibdib ko.

Ang traydor kong katawan ay hindi na naman ulit mapigilan si Andy. Sobrang nanghihina at nag-iinit na ang pakiramdam ko at may ideya ako na drinoga niya ako dahil sa nalasahan kong mapait sa bibig niya kanina. Iyong ininom niya kaninang gamot ay droga iyon.

“Do you like what I’m doing to you, Mirae?”

Patuloy pa rin siya sa paghalik sa dibdib ko hanggang sa ipinasok na niya ang daliri niya sa ibaba ko at ginalaw ito ng paulit-ulit sa loob ko.

“Andy… Ahhh…”

“Hmm.. I love your sexy moans.” Sabi niya at sa leeg ko naman napunta ang mga halik niya.

Wala akong lakas para lumaban. Nawawala na naman ako sa katinuan katulad nung unang ginawa nila ni Josiah sa akin. Pinagsasamantalahan ako ngayon ni Andy at wala akong ibang nagawa kundi umiyak nalang.

“Andy, Tama na- Ohhh…”

“I’m not a saint, Mirae. I’m just like my father that will do everything to get the girl that I want. Wala akong pakialam kung tatraydurin ko si Josiah nang dahil sa’yo. Sa akin ka lang at hindi ako papayag na makuha ka sa akin ng iba.”

Sandaling huminto sa paghalik sa akin si Andy hanggang sa tinanggal na nito ang suot niyang boxers at kitang-kita ko ang kargada niya.

“Ahhh!” Ungol ko nang unti-unti na niyang ipinasok ang kargada niya sa akin.

“Shhh… Don’t worry I’ll be gentle, babe.” Bulong niya sa tenga ko at hinalikan pa nito ang balikat ko.

Nang tuluyan na niya itong naipasok ay gumalaw na siya ng dahan-dahan hanggang sa bumilis na ito.

“Ohhh… Andy…”

“Fuck! I love you, Mirae. You’re mine Ohhh…”

Napakapit nalang ako ng mahigpit sa braso niya habang gumagalaw siya sa ibabaw ko. Ayoko man ng ginagawa niya pero ang katawan ko ay gustong-gusto ito.

Nang maramdaman kong may kung anong lumabas sa ibaba ko ay bumilis pa lalo ang paggalaw ni Andy.

“Ahhh… I’m coming, babe!”

Huling sabi niya hanggang sa naramdaman ko nalang na hinugot nito ang kargada niya at pinasabog ito sa pagitan ng mga hita ko. Pagod itong humiga sa tabi ko at hinalikan ang noo ko.

“I’m sorry if I did this.”

Natulala nalang ako dahil hindi ko rin alam ang gagawin ko ngayon. Maraming posibilidad na mangyari pagkatapos ng ginawa ni Andy sa akin.

“But I don’t have any regrets, Mirae. I don’t care if you love me or not because I’m going to make sure that you are mine until the end.”

“Makasarili ka.” Mahina kong sabi habang tulala pa rin.

Niyakap naman niya ako at ipinatong ang kumot sa hubad kong katawan.

“I know. I told you, I’m not a saint and it’s your fault why I’m crazy and addicted to you, Mirae.” Nakangiti niyang sabi.

Biglang tumunog ang cellphone ni Andy na nakalagay sa hinubad nitong pantalon kaya dali-dali niya itong kinuha sa sahig at sinagot ang tawag.

“Hello, Saiah? Yeah, nakausap ko na si Mirae. I already said sorry to her. Don’t worry, she’s going to be yours now.” Sabi pa niya habang pinagmamasdan ako.

Ipinikit ko nalang ang mga mata ko. Gusto kong mawala nalang sa mundong ito dahil napapalibutan ako ng mga lalakeng walang ibang inisip kundi ang pansariling kagustuhan nila.

Pinagsisisihan kong nakilala ko sila. Sobrang nagsisisi ako.

---

Chapter 27

Naihatid na ako ni Andy sa labas ng condo building na pinagtutuluyan namin ni Jonas pero hanggang ngayon ay hindi ko pa rin magawang pumasok sa loob. Tulala lang ako at halos parang wala na rin’g buhay. Sobrang nasasaktan ko, ang sakit-sakit na. Para bang lahat nalang ng nakapaligid sa akin ay kaya akong saktan kahit pa lubos ko silang pinagkakatiwalaan.

Ang mga lalakeng nakapaligid sa akin. Lahat sila pinagkatiwalaan ko, minahal ko at ang akala ko ay poprotektahan nila ako pero nagkakamali pala ako dahil lahat sila ay sinaktan ako.

Ayokong makita muna si Jonas ngayon dahil panigurado ay hinahanap na niya ako mula pa kahapon. Hindi ko siya kayang makita. Minahal ko siya at lubos na pinagkatiwalaan pero sa huli ay sinasaktan niya lang rin ako.

Imbes na umuwi na ay nagpunta nalang ako sa katabing parke ng condo building ni Jonas. Tulala akong umupo sa isa sa mga bench at ilang saglit pa ay kusa nalang tumulo ang mga luha ko sa sobrang bigat ng nararamdaman ko.

Litong-lito, nasasaktan, at pakiramdam ko ay para nila akong pinagkaisahan. Dahil ba sa babae lang ako, madaling magtiwala at lahat ng pagkakamali nila ay tinatanggap ko kaya inaabuso nila ako? Masyado nga siguro akong mabait katulad ng sinasabi ni Randel kaya ngayon ay ako ang nagdudusa dito.

“I’m glad that I have some business here in Manila so I have a privilege to see you here.”

Napalingon ako sa nagsalita at si Ysmael ito na nakataas ang kilay habang nakatingin sa akin.

Isa rin siya sa lalakeng labis akong sinaktan. Ang lalakeng dahilan kung bakit ako nahiwalay kay Jonas.

Umupo ito sa tabi ko pero wala lang akong reaksyon at tahimik pa rin na umiiyak.

“You’re still a crybaby.” Bumuntong-hininga siya at iniabot ang panyo niya sa akin pero hindi ko iyon kinuha.

Napairap naman siya sa ginawa ko at bigla nitong pinunasan ang mga luha ko habang ako ay tahimik pa rin at tulala. Manhid na manhid na nga siguro ako dahil kahit nasa tabi ko lang ang isa sa lalakeng kinamumuhian ko ay hindi ko siya magawang tabuyin dahil sa sakit ng kalooban ko.

Pagkatapos niyang punasan ang mga luha ko ay tumingin-tingin siya sa paligid.

“This place looks so nice. Hindi na ako magtataka kung dyan kayo nakatira ni Jonas sa ACC Tower Building dahil balita ko ay isa siya sa mga investors ng kompanya na ’yan. I didn’t expect na ang katulad niyang lalakeng lalampa-lampa at bobo ay mauungusan na ako.” Nakangisi niyang sabi.

Sa loob ng limang taon ay hindi pa rin nagbabago si Ysmael. Arogante pa rin ito at ayaw malamangan sa lahat. Napakalayo ng itsura nito sa pagkatao niya. Masyadong maamo ang mukha nito at hindi mo aakalain na kaya niyang makapanakit at higit sa lahat ay dukutin at pahirapan kami ni Jonas noon.

Hindi pa rin ako nagsasalita kaya katahimikan ang bumalot sa aming dalawa.

“I’m sorry, Mirae…”

Nagulat akong bigla sa sinabi ni Ysmael kaya napatingin ako sa kanya.

Lumunok naman ito na parang nahihirapan sa susunod niyang sasabihin.

“Shit! I’m really suck at this! Usually hindi naman talaga ako nagsosorry because my pride is higher than anyone else but when it comes to you.. I-I don’t know, ah basta sorry! Alam mo na siguro kung bakit ako nagsosorry sa’yo.” Nakasimangot niyang sabi at ilang beses nitong hinahawi ang buhok niya.

Nakatingin pa rin ako sa kanya na tila hindi makapaniwala. Kung may huli man akong i-eexpect ayon ay ang magsorry ang isang Ysmael Buenavista. Alam ko na noon pa man ay masyado nang matayog ang ego at pride nito na hindi na kayang humingi ng tawad sa mga nagawa niyang kasalanan sa lahat ng tao pero ngayon ay may iba dito.

Nakakunot-noo naman ito sa ginagawa kong pagtitig sa kanya saka ito humalukipkip.

“Are you deaf? Nagsorry na ako, Mirae then your reaction was just like that? Hindi mo ba talaga ako narinig?” Naiinis niyang sabi.

Nang matauhan ako ay kaagad na akong umayos.

“H-Hindi lang ako makapaniwalang humihingi ka ng sorry sa lahat ng ginawa mo sa amin.” Mahinang sabi ko.

“Yeah, I know dahil hindi ko naman talaga ginagawa ’yon. I would rather die than saying sorry to the people I hurted but what can I do? Eh, alam mo namang g-gusto kita that’s why I stepped down my ego right now.” Kaagad siyang umiwas ng tingin sa akin at muling tinuon ang atensyon niya sa paligid.

Sa sinabi ni Ysmael ay hindi ko mapigilang mapangiti. Kahit alam kong ayaw na ayaw niyang humihingi ng tawad ay nagsosorry pa rin siya sa akin.

Hindi talaga ako makapaniwala na si Mayor Ysmael Buenavista ay humihingi ng tawad sa akin.

“Parang labag pa yata sa kalooban mong magsorry.” Ako naman ang nagtaas sa kanya ng kilay.

Tumingin naman siya sa akin at ngumisi. “Hindi ka pa rin nagbabago, babae. Sinasagot-sagot mo pa rin ako at hindi ka talaga natatakot sa akin. Baka hindi mo nakakalimutan na pinahirapan ko kayo ni Jonas dahil kinalaban niyo ako noon? Pwede ko ulit gawin ’yon kung gugustuhin ko.” Sabi niya.

Mas lalo pa akong napangiti sa sinabi niya at hindi ko na napigilan pang tumawa. Napaawang ang bibig niya sa reaksyon ko pero kitang-kita ko ang unti-unti nitong pagngiti.

“S-Sorry, nakakatawa ka lang talaga, Ysmael. Nagsorry ka na nga pero ayaw mo pa rin tanggalin ang image mo sa aking pagiging arogante, no?” Sabi ko habang tumatawa.

Napailing naman siya habang nakangiti. “Oh? Kanina lang tulala at umiiyak ka tapos ngayon naman ay tumatawa ka na? Ako lang pala ang magpapatigil dyan sa pagdadrama mo sa boyfriend mo, e.” Nakangiwi niyang sabi.

Huminto naman ako sa pagtawa at nang maalala ko si Jonas ay natahimik na ako.

“I know you didn’t love Jonas anymore.”

Nagulat ako sa sinabi ni Ysmael.

Naglabas siya ng sigarilyo at lighter mula sa bulsa ng suot niyang polo shirt at sinindihan ito.

“The way you look Josiah Avenido nung nasa beach resort tayo nila Ivan sa San Alfonso, I already knew you love that bastard.” Sabi naman niya at hinithit na ang nakasindi nitong sigarilyo.

Natahimik nalang ako dahil nahalata na rin pala ni Ysmael iyon.

“Then you’re still dealing with Jonas dahil syempre, first love mo ’yon at boyfriend mo. Kung hindi ko kayo dinukot at pinaghiwalay malamang siya pa rin ang mahal mo pero iba ang nangyari dahil nakita ka pala nila Josiah nung tinakasan mo ako.” Tumawa siya ng mahina.

Napayuko nalang ako.

“You already back your memories dahil naalala mo na pala ang mga ginawa ko noon sa buhay niyo ni Jonas.” Napatingin ako kay Ysmael na nakatingin na pala sa akin.

Tinignan ko naman siya ng seryoso. “Oo, Ysmael. Naalala ko na ang lahat. Naaalala ko na ang hirap at pasakit na pinagdaanan namin mula sa mga kamay mo. Sinira mo ang relasyon naming dalawa. Papaano mo nagawa ’yon, ha? Itinuring ka noon ni Jonas na isang kaibigan tapos ganon ang gagawin mo sa amin?” Puno ng hinanakit kong sabi.

Hindi ko na napigilan ang sarili ko dahil sa emosyon na nararamdaman ko. Kahit matagal nang nangyari ang ginawa noon ni Ysmael ay sariwa pa rin sa akin ang lahat. Nawalay ako sa pamilya ko ng limang taon at napunta ako sa taong hindi ko rin lubusang kilala. Alam ko ang lungkot at hirap na pinagdaanan ng mga magulang ko at kapatid ko dahil sa ginawa ni Ysmael at nanghihinayang ako sa mga panahong wala ako sa tabi nila.

Ngumiti naman siya ng mapait at tinitigan ako ng mariin. “Can you blame me, Mirae? You know that I love you since then pero bakit hindi mo man lang ako binigyan ng pagkakataon para patunayan ang sarili ko sa’yo? I can change if you will learn to love me pero si Jonas pa rin ang pinili mo. Do you think Jonas is a right one for you?” Umiling siya at tumawa ng mahina saka muling bumaling sa akin.

“But I can’t do anything about that. Tuluyan na akong nabaliw sa’yo kaya ginawa ko ang bagay na ’yon. Narinig ko pa ang lahat ng plano niyo ni Jonas sa Maynila para sa inyong dalawa nung gabing ’yon. I was jealous and frustrated that time lalo na nung nanahimik ako ng isang buwan para pilitin kang kalimutan pero hindi ko rin nagawa dahil kahit anong gawin ko ay ikaw pa rin ang mahal ko.” Humina ang boses niya at bumuntong-hininga.

Hindi na ako nakapagsalita. Totoo nga ang sinasabi niyang mahal niya ako. Ako ang dahilan kung bakit niya ginawa ang mga bagay na iyon.

Mahal ako ni Ysmael .

“Tao lang rin ako, Mirae. Oo, matapang ako at salbahe pero sa tingin mo ba hindi rin ako nasasaktan? Masakit sa akin na palagi mo akong binabaliwala at pinagtatabuyan habang si Jonas ang mahal mo. Nung namatay naman si Dad, nasaktan rin ako dahil syempre ama ko pa rin ’yon kahit hindi ko man lang naramdaman na trinato niya ako na parang anak. I’m alone right now. Mayor nga ako ng San Alfonso pero hindi pa rin ako masaya. Si Mom? She’s already old at may sakit na rin kaya ako nalang ang tumatayo sa sarili kong mga paa.” Tumigas ang boses niya at kumuyom ang kamao nito.

Itinapon na niya ang sigarilyong hawak niya at tinapakan ito sa sahig.

“Alam ko naman na kahit kailan ay hindi mo ako magugustuhan but I’m still trying my best to be kind at you dahil isa sa dahilan kung bakit hindi mo ako magustuhan ay dahil sa ugali kong pangdemonyo.” Tumawa siya at umiling.

“Buti alam mo.” Bulong ko na mukhang narinig naman niya.

Tumawa lang siya sa sinabi ko at hindi na muling nagsalita pa.

Hindi na namin namamalayan na gabi na pala at halos wala nang tao dito sa parke.

“Umuwi ka na. Hinahanap ka na siguro ng paranoid at mayabang mong jowa.” Tumayo si Ysmael at tinignan nito ang hawak niyang cellphone.

Hindi naman ako gumalaw sa sinabi niya at nanatili pa rin na nakaupo.

“Ano na? Wala ka bang balak umuwi dyan? Gusto mong dito ka matulog?” Nakataas na kilay niyang sabi.

“Ayoko pang umuwi.” Mahina kong sabi.

“Grabe naman ’yang LQ niyong dalawa. Hindi na kayo mga teenagers para-”

“Pwede ba akong makituloy sa’yo kahit ngayong gabi lang? Ayoko pa kasing harapin si Jonas ngayon. K-kung pwede lang.” Pakiusap ko kahit nahihiya ako sa pakiusap ko.

Napatitig naman siya sa akin sa sinabi ko na parang hindi makapaniwala.

“Are you sure? You know that I’m Ysmael Buenavista, right?” Tanong niya at ngumisi pagkatapos.

Tumango naman ako.

“Alam ko. Ikaw ang pinakademonyo at pinakagagong lalake na nakilala ko sa buong buhay ko.” Seryoso ko namang sabi na ikinatawa niya.

“That’s hilarious, Mirae. Alright, then. Sumama ka na sa akin. My condo was not yet far naman from this place.” Sabi niya hanggang sa hinila na niya ang kamay ko papatayo at nagtungo na kami sa kotse niyang naka park.

Pagkasakay namin sa kotse niya ay kaagad na niya itong pinaandar hanggang sa makaalis na kami. Ilang minuto lang ay nakarating na kami sa isang condo building. Nag elevator naman kami mula sa loob hanggang sa marating na namin ang unit niya.

Katulad ng kay Jonas ay malawak at malaki rin ang condo unit ni Ysmael. Panlalake rin ang motif nito at malinis din. Kakaunti lang ang mga gamit niya pero mahahalata mong mahal ang mga iyon.

Napukaw ang atensyon ko sa isang painting na nakasabit sa dingding ng unit niya at nagulat ako nang ako iyon.

“S-Saan mo nakuha ang picture na ’yan?” Gulat kong tanong kay Ysmael habang nakatingin sa painting na mukha ko ang nakaguhit.

Isa itong stolen shot. Nakasuot pa ako ng uniform nun at nakatingin sa gilid ko na may tinitignan habang nakangiti. Sa pagkakatanda ko ay high school pa ako ng mga panahong ito.

“I captured you secretly.” Nakangiting sabi niya hanggang sa niyaya niya ako sa dining area niya para kumain.

Hindi na ako tumanggi pa dahil nagugutom na rin naman ako. Pagkatapos naming kumain ay dumiretso kami sa veranda ng condo unit niya para daw magpahangin muna kami.

Tila hindi naman ako makapaniwala na dadating ang araw na magtitiwala ako kay Ysmael at ngayon nga ay kasama ko siya. Naiintindihan ko naman ang dahilan kung bakit naging masama rin siya. Hindi siya nagabayan ng tama ng mga magulang niya at higit sa lahat ay hindi ko siya nagawang mahalin.

“I’m happy right now, Mirae. Ito ang unang pagkakataon na nakasama kita ng matagal.” Napatingin ako kay Ysmael.

Hindi maipagkakaila na talagang gwapo siya at malakas ang dating. Sa dinami-rami ng magaganda at successful na babae na kasing antas na niya ay bakit hanggang ngayon ay ako pa rin ang mahal niya?

“B-Bakit ako pa ang minahal mo, Ysmael?” Tanong ko.

Tinignan niya ako ng mariin. “Do I have to answer that? I don’t know why I still love you. I did everything to forget you but it’s all useless. I played and having a sex with so many girls to satisfy my needs but in the end, ikaw pa rin ang hinahanap-hanap ko.”

Tumingin siya sa kalangitan at kitang-kita namin ang mga nagniningning na bituin at buwan sa langit.

Muli siyang tumingin sa akin at hinawakan nito ang dalawang kamay ko.

“Miraela Albañez, I can change if you will let me prove my love to you. Please let me court you…”

Napatitig lang ako kay Ysmael sa sinabi niya.

“Ysmael, alam mong mahal ko si J-”

“I know but please, let me. Tatanggapin ko kung hindi mo man ako pipiliin sa huli pero gusto ko lang mapatunayan ang sarili ko sa’yo. Magbabago na ako, Mirae para sa’yo.” May sinseridad niyang sabi.

Sa mga sinabi ni Ysmael ay hindi pa rin ako makapagsalita. Sobra akong nabigla dahil hindi ko ito inaasahan sa kanya. Totoo nga talagang kayang baguhin ang isang tao ng pagmamahal. Kaya niyang baguhin ang sarili niya para sa akin.

Kapag binigyan ko siya ng tsansa ay para ko na rin siyang pinaasa dahil hanggang ngayon ay si Josiah pa rin ang mahal ko pero anong gagawin ko?

Sa huli ay tumango nalang ako na ikinalawak ng ngiti ni Ysmael. Niyakap niya ako nang mahigpit habang wala pa rin akong imik.

“Thank you so much for giving me this opportunity, Mirae. I won’t waste it promise.”

Gulong-gulo ako pero sumang-ayon nalang ako dahil si Ysmael nalang ang kaisa-isang lalake na hindi ako sinamantala.

---

Nakapili na ako ng plot na kinuha ko sa previous suggestions niyo. Whatever the result of this story, please accept it dahil most of this readers request naman ito. I hope you still all support me kahit yung iba ay hindi same ng opinyon sa iba.

Ayon lang. Thank you ulit.

Chapter 28

Pagkatapos naming mag-usap ni Ysmael ay nandito kami ngayon sa loob ng kwarto niya. Nakaligo’t nakabihis na rin ako ng isang puting t-shirt at boxers shorts na ipinahiram niya muna sa akin. Kitang-kita ang legs ko dito pero wala naman akong magawa dahil ito lang ang available na masusuot ko dito.

Nakahiga ako ngayon sa kama ni Ysmael habang siya naman ay nasa lapag na may nakalatag na comforter at foldable foam. Ayaw niyang magtabi kami sa kama dahil baka raw ay masapian siya bigla ng demonyo at may kung ano pang gawin sa akin. Hindi ko aakalain na malaki ang respeto niya sa akin. May mga ginawa man siyang masama noon ay maaari naman siguro siyang magbago ngayon.

11pm na at alam kong hindi pa rin natutulog si Ysmael. Nakaunan ang mga braso nito sa ulunan niya habang nakatingin lang sa kisame at mukhang malalim ang iniisip.

Hindi ko naman siya magawang tignan ng matagal dahil wala siyang suot na pang-itaas at boxer shorts lang ang suot niya. Hindi raw kasi siya sanay na matulog nang may damit kaya kitang-kita ko ang matipuno niyang pangangatawan.

“Mirae?”

Bigla niyang pagbanggit.

“A-ano ’yon?” Tanong ko.

“I really missed you.”

Sa sinabi niya ay hindi ako kaagad nakaimik.

“Simula nung nawala ka, hindi na rin ako pinatulog ng konsensya ko nun. I don’t know what’s on my mind kung bakit ko ginawa sa inyo ’yon ni Jonas. I’m the reason why you and him suffered too much. Naging makasarili ako at hindi na inisip pa ang nararamdaman mo. I want to find you alone kaya pinalabas ko kay Jonas at sa pamilya mo na patay ka na but it seems na hindi naman sila naniniwala sa akin and in the end, they found you.”

Ipinikit ko ang mga mata ko. Sobrang laki nga ng kasalanan ni Ysmael sa amin at kung hindi dahil sa kanya ay hindi ako mawawalay sa pamilya ko ng limang taon pero nangyari na ang mga nangyari at hindi na maibabalik pa nun ang nakaraan.

“Wala naman na tayong magagawa dahil nakaraan na ’yon, Ysmael. Ang gusto ko lang mangyari ngayon ay ang magbago ka dahil kapag inulit mo pa ’yon ay hinding-hindi na talaga kita mapapatawad.” Sabi ko.

Narinig ko nalang ang mahina niyang pagtawa.

“I’m such a lucky bastard to fell in love to a girl like you. You’re too kind and extraordinary. I promise that I will be good to you from now on.” Sabi niya.

Tumalikod nalang ako mula sa pagkakahiga hanggang sa naramdaman ko nalang na nakayakap na sa akin si Ysmael at katabi ko na siya sa kama.

“Ysmael…”

“I want to hug you, Mirae. Ito ang unang pagkakataon na nakasama kita at nalalapitan pa. I’ve been a jerk since then at sobrang malayo ang loob mo sa akin. It’s my fault because I’m too cruel and devil in this world.” Mahina niyang banggit habang ramdam na ramdam ko ang pagtibok ng kanyang puso at naaamoy ko rin ang ginamit niyang pabango.

Sa hindi ko maipaliwanag na dahilan ay tumibok na rin ng sobrang bilis ang puso ko.

“Ysmael, umaasa akong magbabago ka hindi para sa akin kundi para na rin sa sarili mo.”

“I will because I love you, Mirae.”

Napangiti nalang ako sa sinabi niya hanggang sa tuluyan na akong nilamon ng antok.

Pagkagising ko ay nakayakap pa rin sa likuran ko si Ysmael na tulog pa rin at kita ko rin mula sa kamay niya ang suot niyang rolex. Tinignan ko ang wall clock sa dingding ng condo unit niya at pasado alas otso na ng umaga.

Kahit anong mangyari ay kailangan kong harapin si Jonas at makausap tungkol sa tunay kong nararamdaman ngayon sa kanya. Sa paggalaw ko ay tuluyan nang nagising si Ysmael.

Sinabi kong kailangan ko nang umuwi sa condo ni Jonas dahil alam kong hinahanap na ako nito. Dalawang araw na rin akong wala sa poder niya at sigurado akong nag-aalala na siya para sa akin.

Kumain muna kami ni Ysmael ng almusal at pagkatapos nun ay muli kong sinuot ang damit kong nauna ko nang suot. Hinatid na ako ni Ysmael sa condo building ni Jonas at nang makarating na kami doon ay may iniabot sa akin si Ysmael na isang smart phone at mukhang bago pa ito.

“I know you don’t have a phone so I will give you this. I already put a sim card there so that I can contact you any time. May load na rin pala ’yan.” Sabi niya.

Tumango naman ako. “Salamat.”

“And you know that I’m always here for you, Mirae. Huwag ka rin’g magpapakasal kay Jonas dahil hinding-hindi ko hahayaan na mangyari ’yon.” Seryosong sabi niya.

Napayuko naman ako at narinig ko nalang ang pagbuntong-hininga niya.

“I gotta go. Remember that I’m courting you from now on. Tell to Jonas your true feelings, I don’t like waiting.” Huling sabi niya hanggang sa sumakay na ito sa kotse niya at tuluyan na siyang nakaalis.

Huminga nalang ako ng malalim hanggang sa tuluyan na akong pumasok sa loob ng condo building at tinungo ang unit namin ni Jonas. Itinago ko naman ang cellphone na binigay sa akin ni Ysmael at nilagay sa pocket ng suot kong dress.

Pagkarating ko ay kaagad kong naabutan si Jonas na nasa labas ng condo unit niya at abala ito sa kung sinuman ang kausap niya sa cellphone niya. Nang matapos na siyang makipag-usap ay tila napansin na niya ako at dali-dali itong lumapit sa pwesto ko at kaagad akong niyakap.

“Where have you been? I thought you already leave me.” Sabi niya at ramdam ko ang pangungulila sa boses niya.

Kaagad siyang kumalas sa pagkakayakap sa akin at hinila ako nito papasok sa loob ng condo unit niya.

Pinaupo niya ako sa sofa habang nanatili pa rin siyang nakatayo. Alam kong marami siyang gustong itanong sa akin kung bakit nawala ako ng dalawang araw pero hindi niya iyon magawa at hindi ko rin alam kung bakit.

“I don’t want to ask any questions from you, Mirae pero sobra akong nag-alala sayo-”

“Hindi na kita mahal, Jonas.”

Sabi ko dahilan para matigilan siya at umiling ng paulit-ulit.

“Masakit pala na direkta mong sasabihin sa akin ’yan kahit alam ko na ’yon simula pa nung nagkasama ulit tayo.” Nakatiim-bagang niyang sabi.

Napaluha na ako dahil hindi ko rin inaasahan na tuluyan nang mawawala ang pagmamahal na binuo ko noong una palang kay Jonas.

“Nagbalik na ang alaala ko. Naaalala ko na ang lahat-lahat tungkol sa pagkatao ko. Patawarin mo ako, Jonas. Patawarin mo ako kung hindi ko na maipapangako sa’yo na hindi na ikaw ang lalakeng pag-aalayan ko ng buhay at pagmamahal ko.” Pag-amin ko at pinunasan ang mga luha kong naglalandas sa pisngi ko.

Masakit man pero gusto kong maging tapat kay Jonas. Mas masasaktan lang kaming pareho kung patuloy pa rin kaming magsasama sa isang relasyon na siya nalang ang kayang lumaban para sa amin.

“Tangina lang!”

Nagulat nalang ako sa biglang pagsigaw ni Jonas at ilang beses nitong sinabunutan ang sarili niya. Wala akong magawa kundi pagmasdan nalang siya habang umiiyak.

Tumingin siya sa akin at nakatitig na ito ng masama at nakakuyom ang kamao. Galit siya at hindi ko siya masisisi.

“Ikaw rin pala ang bibitaw sa ipinangako natin sa isa’t-isa, Mirae. Kinalimutan at binaon mo na sa limot ang pangarap natin para sa ating dalawa. Ikaw ang kusang kumalas at nagbasura sa lahat ng mga plano natin sa buhay. Ikaw!” Galit niyang sabi.

Napahikbi na ako. “Patawarin mo ako, Jonas. Hindi ko aakalain na-”

“Huwag ka nang magsalita! Ayokong marinig ’yang susunod mong sasabihin, Mirae. Baka kung ano pang magawa ko sa’yo na hindi mo magugustuhan.” May diin niyang pagkakasabi at ilang beses nitong ipinikit ang mga mata niya.

Hindi na ako nakaimik doon at tahimik nalang na umiyak.

“Ano palang gusto mong mangyari ngayong ayaw mo na sa akin? Babalik ka ulit kay Josiah? Ganon ba ’yon?” Tumawa siya ng mapakla at nginisian ako.

“Do you think I will allow that?”

Nabigla ako sa sinabi niya. Lumapit naman siya sa akin at nginisian ako.

“Mirae, tayo ang unang nagkakilala, tayo ang unang nagmahalan at higit sa lahat hindi ko matatanggap na may iba ka nang mahal. Hangga’t nasa paningin mo ako ay hinding-hindi ka makakawala sa akin. Mahal mo si Josiah? Eh ano naman? Sa akin ka lang at hanggang sa mamatay ako ay sa akin ka pa rin!” Mariin niyang sabi.

“Jonas, please.. masasaktan ka lang sa akin. Gusto kong lumigaya ka rin at magmahal ng babaeng mas higit pa sa-”

“Crap that shit of yours! Don’t speak na para bang madali nalang kalimutan ang lahat ng pinagsamahan natin. Kung ikaw nagawa mong makapag-move on at magmahal ng iba pwes ako hindi. You’ll be stuck with me forever at ngayong inamin mo directly sa akin na hindi mo na ako mahal? Mas lalo mo lang akong ginalit!” Nanggigigil na niyang sabi.

Hindi ko na kaya pang pigilan ang emosyon ko. Napuno na ako. Pilit kong iniintindi si Jonas pero hindi man lang niya magawang intindihin ang nararamdaman ko.

“Bakit, Jonas? Ang akala mo ba ikaw lang ang nahihirapan sa sitwasyon nating dalawa? Ako din naman, ah? Sinusubukan ko, Jonas. Sinusubukan kong intindihin at mahalin ka ulit katulad nang una kong naramdaman sa’yo. Hindi ko pa rin makakalimutan ’yung unang araw na minahal kita pero sa ginagawa mo ngayon at sa pagbabago mo? Unti-unti nang lumalayo ang loob ko sa’yo.” Pinatatag ko ang boses ko kahit sobrang nasasaktan na ako.

Nakatingin lang siya sa akin ng masama at hindi siya makapagsalita.

“Hindi na ikaw ang Jonas na minahal ko. Nagbago ka na nga talaga. Hindi ibig sabihin na matagal tayong nagkahiwalay at sinira ni Ysmael ang relasyon natin ay dahilan na ’yon para magbago ka. Oo, Jonas nagdusa ka at nangulila sa akin sa matagal na panahon pero paano naman ako? Ako din naman, ah? Na-comatose at nagka Amnesia pa nga ako, ’di ba? Pero nagalit ba ako? Naghiganti ba ako? Hindi dahil kahit kailan ay walang magandang maidudulot ang galit at paghihiganti ng isang tao. Hindi mababago nun ang kasalukuyan.” Sabi ko.

Tumango lang siya ng paulit-ulit habang nakangisi.

“You didn’t know how much I suffered simula nang mawala ka sa akin at inapakan ng paulit-ulit ni Ysmael ang pagkatao ko. Yes, I’m not your sweet and lover boy weakling Jonas anymore dahil malaki na nga ang ipinagbago ko. Natuto akong maging matapang at dipensahan ang sarili ko sa mga taong walang ibang ginawa kundi yurakan ang pagkatao ko. You can’t blame me for being like this now, Mirae. Wala kang alam sa lahat! Hindi mo na ako mahal? Mahal mo na si Josiah? I don’t care because in the first place ay sa akin ka na and you won’t leave me anymore!” Sigaw niya saka ito naglakad papunta sa kwarto niya at malakas niyang isinara ang pintuan.

Wala naman akong nagawa kundi ang umiyak nalang. Kahit anong gawin ko ay masyado nang nabulag si Jonas sa pagmamahal niya sa akin at wala na itong ibang inisip kundi ang maghiganti. Siguradong mas lalo pa itong magagalit kapag nalaman niyang nagkaayos na kami ni Ysmael at nililigawan na nga ako nito.

Sarado na ang isip ni Jonas sa katotohanang hindi ko na siya mahal.

Marahil sa sobrang pagod mula sa matinding pag-iyak ko ay nakatulog na ako sa sofa. Pagkagising ko ay nakita ko nalang ang sarili ko sa kama ni Jonas. Katabi ko siya na mahimbing pa rin na natutulog at nakayakap sa akin.

Tinignan ko ang bintana ng condo unit niya at mukhang hapon palang dahil sa tirik na araw. Hindi naman ako kumilos at nanatili pa rin na nakahiga.

Sino ba talaga ang pipiliin ko? Nakapalibot sa akin sila Josiah, Andy, Jonas at Ysmael. Lahat sila ay sinaktan ako at may hindi magandang ginawa sa akin. Sa kabila ng lahat ng iyon ay inintindi at pinatawad ko pa rin sila.

Kung pwede nga lang ay lahat nalang sila piliin ko para wala na akong ibang masaktan pero napaka imposible naman na mangyari nun dahil ang pagmamahal ay dapat lang ilaan sa isang tao.

Tinignan ko si Jonas habang natutulog. Napakagwapo at maamo pa rin ang mukha niya. Ito ang mukha ng lalaking unang minahal ko. Dahil sa kanya ay natutunan ko ang salitang pagmamahal. Hindi man siya ang itinitibok ng puso ko ngayon ay isa pa rin si Jonas sa importante at espesyal na tao sa buhay ko.

Kung maibabalik ko lang sana ang panahong mahal ko pa siya para hindi ko na siya nasasaktan ng ganito.

“Mirae, patawad sa lahat kung nasasaktan man kita o kung hanggang ngayon ay pinipilit ko pa rin ang sarili ko sa’yo kahit hindi mo na ako mahal. Hindi ko lang talaga makakayang mawala ka sa akin at makuha pa ng iba.”

Nabigla ako sa pagsasalita ni Jonas. Nakapikit pa rin ito at hindi ko alam na gising na pala siya.

“I’m sorry if I can’t let you go. I hope you will understand me someday.”

Bago pa ako tuluyang umiyak ay kumalas na ako mula sa pagkakayakap niya at dumiretso mula sa kusina.

Pagod na pagod na ako physically at emotionally. Kung hindi nila ako kayang intindihin at patuloy pa rin nila akong saktan ay mas mabuti pa sigurong mawala nalang ako sa mundong ito.

Ako ang dahilan sa lahat ng gulong nangyayari sa amin kaya mas maigi pang tapusin ko nalang ang buhay ko.

Kinuha ko ang kitchen knife na nakalagay sa ibabaw ng kitchen sink at sinimulang hiwain ang pulso ko. Lumuluha kong nabitawan ang hawak kong kitchen knife at ilang segundo pa ay bigla akong natumba sa sahig. Kitang-kita ko pa ang pagtulo ng dugo sa pulso ko.

Nanlalabo na ang mga mata ko at umiikot na rin ang paningin ko.

Masyado nang masakit.

Pagod

na pagod na na ako. Gusto ko nang magpahinga.

“Mirae!”

Rinig kong sigaw ni Jonas na tila papalapit ito sa akin hanggang sa tuluyan nang nagdilim ang buong paligid ko.

---

Kakatapos lang ng work ko at ngayon ko lang ito napost na dapat kahapon pa. Goodnight 😴

Chapter 29

THIRD PERSON’S POV

Stable na ang kalagayan ni Mirae kaya napanatag na ang kalooban ni Jonas ngunit sinisisi niya ang sarili niya dahil nagtangkang magpakamatay ang kanyang nobya dahil marahil siguro ay nasasakal na ito sa kanya.

Hindi niya pa rin matanggap na may iba nang mahal si Mirae at iyon ay walang iba kundi si Josiah. Nasasaktan lamang siya sa kaisipan na iiwan at sasama na si Mirae sa ibang lalake na mas lalo pang nagpatindi ng kanyang emosyon.

May isa pa siyang ikinakabahala ngayon,

Buntis

si Mirae.

At hindi niya alam kung sino ba sa kanila ni Josiah ang ama ng batang dinadala ni Mirae sa sinapupunan nito. Mabuti na lang at hindi naapektuhan ang bata sa loob ng tiyan ni Mirae dahil sa tangkang pagpapakamatay nito. Lubos niyang sisisihin ang sarili niya kapag namatay ito kung sakali man na anak niya nga ito.

Hanggang ngayon ay wala pa rin’g malay si Mirae na nakahiga sa hospital bed. Ayaw man niyang gawin ito ay pinahanap niya sa sekretarya niya ang contact number ni Josiah para makausap ito.

Kailangan nilang dalawa na mag-usap ng masinsinan. Kung sinuman ang tunay na ama ng batang dinadala ni Mirae ay hinding-hindi pa rin siya makakapayag na mawala sa kanya ang dalaga.

Sa kabilang dako naman ay halos paliparin na ni Josiah ang sasakyang minamaneho niya makapunta lang sa Pasay City General Hospital kung saan ay naka confine doon si Mirae. Hindi niya inaasahan na tatawagan siya ni Jonas at gusto siyang makausap nito. Katabi naman niya si Andy sa driver’s seat na napapailing nalang dahil sa ekspresyon ng kaibigan niya.

“If anything bad happens to Mirae, I don’t know what I’m going to do!” Tila nahihirapang saad ni Josiah.

“Kayo ba para mag-

alala

ka ng ganyan? Stupid.“ -sa isip naman ni Andy.

Nang makarating na sila sa Pasay City General Hospital ay kaagad tinungo nila Josiah at Andy ang room number na ibinigay sa kanila ni Jonas kung saan naka confine daw doon si Mirae. Pagkarating nila dito ay naabutan nila si Jonas na nasa labas ng Confine Room ni Mirae at tila hinihintay sila.

Nang makita sila ni Jonas ay kaagad lumapit sa kanya ang binata na may galit na ekspresyon. At hindi niya inaasahan ang sunod na ginawa nito.

Sinuntok siya ni Jonas sa mukha na kaagad naman siyang naalalayan ni Andy.

“I really want to punch and destroy your face right now pero pasalamat ka at ’yan lang ang kaya kong gawin sa’yo dahil ayokong magkagulo dito sa ospital.” Galit na sabi ni Jonas na nakatitig ng masama kay Josiah na tahimik pa rin.

Sandaling katahimikan ang bumalot sa kanilang tatlo hanggang sa napahilamos na lang ng mukha si Jonas gamit ang mga palad niya sa matinding frustrations saka ito umupo sa bench na nasa labas lang ng Confine Room.

“Mirae is pregnant.”

Natigilan at natulala doon si Josiah habang si Andy naman ay natahimik.

“I know you had sex with her. And we had sex too so obviously, I don’t know who’s the real father of her child. Damnit!” Inis naman na ginulo ni Jonas ang buhok niya habang nakatiim-bagang.

“I think we need to get some DNA Paternity Test para malaman natin kung sino ba talaga ang ama ng dinadala ni Mirae.” Sabi naman ni Josiah at napabuntong-hininga pagkatapos.

Kung siya man ang ama ng ipinagbubuntis ni Mirae ay lubos siyang masisiyahan doon pero kung si Jonas man ang ama nito ay baka mabaliw na siya sa kaisipang mawawalan na siya ng koneksyon sa dalaga.

Si Andy naman na nakikinig lang sa usapan nila Josiah at Jonas ay ilang beses nang lumunok dahil sa matinding tensyon na nararamdaman niya. May posibilidad na siya ang nakabuntis kay Mirae at kapag nalaman iyon ng dalawa panigurado na baka mapatay siya ng mga ito.

Sinadya niyang buntisin si Mirae, bago niya hinugot ang pagkalalake niya sa dalaga noong araw na may mangyari sa kanila ay sinigurado niyang malalagyan niya ito bago palabasing hindi niya mabubuntis si Mirae. Sa pagkadesperado niyang maangkin ang babaeng mahal niya ay ginawa niya ang bagay na iyon kahit alam niyang kinamumuhian na siya nito ngayon.

Kapag nag negative ang resulta sa gagawing DNA Paternity Test nila Josiah at Jonas ay alam na niyang siya ang totoong ama ng ipinagbubuntis ni Mirae.

“Yeah, right. We need to say this to her pagkagising niya.” Tila nayayamot nang sabi ni Jonas.

Wala nang sinayang pang panahon si Josiah at kaagad na itong pumasok sa Confine Room ni Mirae, sumunod naman sa kanya si Andy.

Pagkapasok nila sa loob ay naabutan nila si Mirae na naka dextrose at wala pa rin malay. Tila napansin naman ni Josiah ang hiwa sa palapulsuhan ni Mirae nang hinawakan niya ang kamay nito.

“What did you do, Mirae? Why you have this?” Takang tanong ni Josiah sa wala pa rin’g malay na si Mirae.

“I guess, she attempted suicide dahil sa kagagawan niyo ni Jonas and luckily she survived.” Bigla namang pag-imik ni Andy na palihim na nakatitig ng masama kay Josiah.

Hindi naman nakapagsalita doon si Josiah at masuyo nalang na hinalikan nito ang kamay ni Mirae.

“I’m really sorry if you suffered too much, Mirae. If I’m the real father of your child, I’m going to make sure that I will take care of you and to our baby.” Malambing na sabi nito.

“Kung ikaw ang ama.” Mahinang banggit naman ni Andy at humalukipkip nalang ito habang nakatingin kina Josiah at Mirae.

Ilang minuto pa ay pumasok na rin si Jonas sa Confine Room na may seryosong tingin kila Josiah at Andy.

“Bakit may sugat si Mirae sa palapulsuhan? What did she do?” Tanong ni Josiah kay Jonas.

Tumawa naman si Jonas ng mapakla.

“Of course, she’s depressed and it’s because of us. Ilan ba tayong umaangkin kay Mirae? Tatlo tayo, hindi ba? Isama mo na rin pala ’yang kaibigan mo. It’s our fault why she attempted suicide.” Sabi nito.

Nabigla naman doon si Josiah at mas lalo lang itong nalungkot sa pinagdadaanan ni Mirae. Sila ang dahilan kung bakit ito nahihirapan sa sitwasyon nila. Naipit na ito kay Jonas at sa pagmamahal sa kanya nito, idagdag pa si Andy na may gusto rin sa kanya at si Ysmael Buenavista na hanggang ngayon ay may gusto pa rin kay Mirae.

Nagulat naman silang tatlo nang biglang gumalaw si Mirae at unti-unting iminulat ang mga mata nito.

“Mirae?”

Banggit ni Jonas na lumapit sa pwesto ni Mirae at binangga pa nito ang braso ni Josiah.

“J-Jonas… I’m sorry.” Paghingi ng paumanhin ni Mirae at kaagad nitong niyakap si Jonas.

Sa eksenang iyon ay natigilan si Josiah at nakaramdam siya ng lungkot nang makitang magkayakap sina Mirae at Jonas.

Sino nga ba siya sa buhay ng dalaga? Siya lang ang nagligtas sa buhay nito pero hindi siya ang una nitong minahal. Marahil mahal siya nito ngayon pero kung sakali man na bumalik ang alaala niya ay may posibilidad na si Jonas ang piliin nito.

“Don’t cry, Mirae. It’s not your fault. It’s my fault why you did that. I’m really sorry.” Paghingi naman ni Jonas ng paumanhin sa dalaga hanggang sa napansin na ni Mirae sina Josiah at Andy.

Nanlaki ang mga mata ni Mirae nang makita niya ang lalakeng mahal niya at ang kaibigan nitong nagsamantala sa kanya. Hindi niya alam ang iisipin at gagawin niya at mas lalong hindi niya aakalain na papayag si Jonas na puntahan siya ng mga ito.

“You’re pregnant.” Malamig na sabi ni Andy na ikinabigla ni Mirae.

Napatingin naman siya kay Jonas at malungkot itong tumango.

“He is right. You are pregnant, Mirae. I called Josiah to figure out who’s the real father of your child. We will get DNA Paternity Test. It will take 3 to 5 days to get the result.” Sabi nito.

Tila nanghina na si Mirae sa sinabi sa kanya ni Jonas at mukhang hindi nito alam na may nangyari rin sa kanila ni Andy. Napatingin bigla si Mirae kay Andy at hindi nakawala sa kanya ang pasimpleng pagngisi nito.

Doon na tuluyang napaluha si Mirae na kaagad namang inagapan ni Jonas.

“Don’t cry please. Whoever the father of your child, matatanggap ko pa rin ’yan at hinding-hindi kita iiwan.” Sabi naman ni Jonas.

“And you think I will leave Mirae, too? May nangyari rin sa amin at papanagutan ko siya kung ako man o hindi ang magiging ama ng anak niya.” Madiing sabi ni Josiah.

“Hey! Chill. Don’t stress Mirae lalo na ngayong buntis siya. It will harm the baby kung nagtatalo ang mga ’ Tatay’ ng magiging anak niya.”

Nakangiti namang sabi ni Andy na para bang tila inaasar pa si Mirae na masama ngayon ang tingin sa kanya.

“Whatever! Josiah Avenido, baka hindi mo natatandaan na nakisingit ka lang sa relasyon naming dalawa ni Mirae? Kaya mas may karapatan ako sa kanya.” Mariin na sabi ni Jonas.

“But she love me now and not you anymore, Jonas.” Sabi naman ni Josiah at tumingin ito kay Mirae saka tipid niya itong nginitian.

Hindi maitatanggi kay Mirae na masaya siyang makita si Josiah at hindi sila ngayon nagtatalo ni Jonas. Kung sinuman ang tunay na ama ng batang dinadala niya ay masaya na rin siya dahil bigay ito ng Panginoon sa kanya. Ipinapanalangin na nga lang niyang huwag si Andy ang magiging ama nito dahil hindi na niya alam ang gagawin sa oras man na mangyari iyon.

Hindi na nakaimik pa si Jonas sa huling sinabi ni Josiah at nagyaya nalang ulit itong mag-usap sila sa labas. Sumang-ayon naman doon si Josiah at nagpaalam sila kay Mirae na mag-uusap muna. Tumango lang doon si Mirae hanggang sa sila nalang ni Andy ang naiwan sa Confine Room.

“There’s a big possibility that I’m the father of your child.” Bagot na sabi ni Andy at umupo ito sa isang sofa na nasa loob ng Confine Room.

“At kung ikaw nga, sa tingin mo ba matatanggap kita bilang ama ng magiging anak ko?” Sagot naman pabalik ni Mirae na tinititigan lang ng masama si Andy.

Sumandal naman si Andy sa sofa at inunat nito ang leeg niya. Mas lalo pang nanggigil sa inis si Mirae dahil kung umakto si Andy ay para bang hindi ito nakokonsensya sa pagsasamantala sa kanya.

“Well, If that’s the case I’m sure that you are not pero sina Josiah at Jonas? I’m sure na magagalit sila sa akin but it doesn’t mean na ipapaubaya ka na nila sa akin totally. They are already obsessed with you, Mirae dahil alam mo kung gaano na sila kabaliw sa’yo at kahit ano pa man o sino pa man ang magiging ama ng bata sa sinapupunan mo ay hinding-hindi ka nila iiwan.” Sabi naman ni Andy.

Natahimik naman doon si Mirae. Tinangka niyang magpakamatay dahil hirap na hirap na rin siya sa sitwasyon niya sa kung sino ba talaga ang pipiliin niya. Mahal niya si Josiah pero ayaw niyang saktan sila Jonas at Ysmael at ayon nga, ngayon na nagkaayos na sila ni Ysmael at nagtatangka na itong manligaw sa kanya ay masasaktan lang rin ito dahil nabuntis na siya at hindi pa niya alam kung sino ang tunay na ama ng ipinagbubuntis niya.

Napangiti nalang si Andy nang hindi makasagot si Mirae. Umaayon sa kanya ang mga plano niya, hindi na rin siya talunan pagdating sa bestfriend niyang si Josiah dahil may panghahawakan na siya kay Mirae, sa babaeng mahal na mahal niya.

“My Mom and Dad will be happy kapag nalaman nilang magkakaapo na sila. I’m already 25 and they already forcing me to get married. I’m glad na nabuntis kita-”

“Hindi totoo ’yan! Kahit kailan ay hindi kita tatanggapin bilang ama ng magiging anak ko, Andy. Drinoga mo ako kaya may nangyari sa atin.”

Tuluyan nang lumuha si Mirae habang si Andy naman ay nakangiti pa rin sa kanya.

“In this world, the word Mercy are no use anymore. I treated everyone that I knew like my real family including Josiah, I almost treated him as my brother but in the end? He will always gets what I want, he doesn’t even consider my feelings including you and this time, hindi ako makakapayag na pati ikaw ay makukuha niya rin sa akin.” Madiin niyang sabi.

“Ikaw ang obsess, Andy. Hindi sila.” Sabi naman ni Mirae na ikinatawa ni Andy.

“We are all obsess to you, Mirae and you know that. So, take the consequences on how we’re being so obsess to you. Idagdag mo na rin pala si Mayor Ysmael Buenavista.” Tila nang-aasar pang sabi ni Andy.

Parang sasabog na sa inis at galit si Mirae sa pag-uusap nila ni Andy. Ayaw na niyang mag-isip pa ng kung anu-ano dahil baka makasama pa ito sa magiging baby niya.

Kapag parehong nag negatibo ang gagawing DNA Paternity Test nina Josiah at Jonas sa magiging anak niya ay awtomatikong si Andy na ang totoong ama ng ipinagbubuntis niya.

Hindi niya na alam ang gagawin niya pero bahala na sa kung anuman ang kapalaran na ibigay sa kanya. Masyado na siyang pagod at manhid para isipin pa ang mga ito.

She was stuck to these guys and she can’t do anything about that anymore.

---

Chapter 30

Ayoko nang mag-isip ng kung anu-ano dahil alam kong mai-istress lang mula sa sinapupunan ko ang magiging baby ko. Kung sinuman ang ama sa kanila ay bahala na dahil kagagawan naman ng tatlong iyon kung bakit ako nabuntis.

Ipinaalam na namin ni Jonas sa pamilya ko na buntis ako pero hindi pa namin sinasabi na hindi ko alam kung sino ang magiging ama ng baby ko. Ang akala nina Nanay at Tatay ay si Jonas lang ang ama nito pero hindi nila alam na pwede rin na si Josiah iyon o si Andy.

Dahil sa nalaman iyon ni Kuya Macky ay luluwas siya dito sa Maynila para tignan ang kalagayan ko. Alam kong lubos siyang nag-aalala sa akin at alam rin naman niya na bumalik na ang memorya ko.

Kahapon ay nagpatest na kami nina Josiah at Jonas para sa DNA Paternity Test bago ako madischarge sa Ospital dahil sa tangka kong pagsusuicide. Kung pareho man silang mag negatibo sa test ay awtomatikong si Andy na ang ama ng magiging anak ko at kailangan ko nang aminin iyon sa kanila.

Nandito ngayon sa condo unit namin ni Jonas si Josiah. Palihim nalang akong napapangiti dahil sa pagiging concern nito sa akin at sa baby ko. May mga dala pa nga itong unisex na damit at mga laruan para daw kay baby. Excited na ito sa ipinagbubuntis ko kaya mas malulungkot lang ako kapag hindi siya ang tunay na ama nito.

“You’re very irritating, Josiah!” Inis na sabi ni Jonas at humalukipkip ito habang nakatingin ng masama kay Josiah.

Hindi naman pinansin ni Josiah ang sinabi ni Jonas at bumaling lang ito sa akin saka ako inabutan ng isang paper bag.

“I asked Mom about her pregnancy before. She recommended some Vitamins and milk for your pregnancy stage. You can drink that. It’s safe.” Sabi niya.

Nahihiya naman akong tumango at kinuha ang paper bag. “Salamat.”

Alam na pala ni Tita Eirie na buntis ako. Mas lalo lang akong naguilty dahil hindi pa ako sigurado kung si Josiah ba talaga ang ama nito.

Ilang saglit pa ay may nagbuzz mula sa condo unit ni Jonas at sa tingin ko ay si Kuya Macky na iyon. Nagtext kasi ito kay Jonas na malapit na siyang makarating dito. Nag-leave pa siya ng isang araw sa trabaho niya bilang Architect para mapuntahan ako dito. Talagang mahal na mahal talaga ako ng kuya ko.

Napatayo naman si Jonas mula sa pagkakaupo niya sa sofa at nagtungo sa pintuan ng condo unit niya. Binuksan niya ito at kaagad bumungad sa amin si Kuya Macky na malawak ang ngiti at may dala pa itong isang bag ng maleta.

Nang makita niya ako ay kaagad siyang lumapit sa akin at hinalikan ang pisngi ko. Itinago naman ni Jonas ang hawak ni Kuya na maleta sa gilid ng sofa.

“Little sis, namiss kita!” Nakangiting sabi ni kuya at kinurot nito ng mahina ang pisngi ko.

“Ako din, kuya.” Nakangiting sabi ko naman.

Nang mapansin ni Kuya Macky si Josiah sa tabi ko ay kaagad itong nakipag-kamay sa kanya. Tinanggap naman ito ni Josiah.

“It’s nice to see you again, Josiah. Hindi pa pala ako nakakapagpakilala ng pormal sa’yo, I’m Mark Angelo. Kapatid ako ni Mirae.” Seryosong sabi niya.

Tumango naman si Josiah. “Nice to see you, too.”

Bumaling naman si Kuya Macky kay Jonas. “Sa huling pagkikita natin ay sinapak mo ’tong si Josiah sa beach resort, ah? Anong mabuting hangin ang dumapo sa’yo at nandito siya at pumayag kang makita niya si Mirae?” Nakangising tanong niya.

Hindi pa pala alam ni Kuya ang dahilan kung bakit nandito si Josiah. Hays.

Hinawi naman ni Jonas ang buhok niya at inis itong umupo ulit sa sofa.

“Eh kasi ’yang lalakeng ’yan ay nakipagtalik rin kay Mirae at hindi namin alam kung sino ba talaga ang tunay na ama ng magiging baby niya. Kahit gusto ko pang bugbugin sa harapan niyo si Josiah dahil sa galit ko dyan ay hindi ko magawa dahil makakasama ’yon kay Mirae.” Nakatiim-bagang na sabi ni Jonas na nakatitig ng masama kay Josiah na ikinagulat naman ni Kuya Macky.

“Talaga, Mirae?” Tanong ni Kuya na bumaling sa akin.

Malungkot naman akong tumango.

Napailing nalang si Kuya Macky sa nalaman niya at umupo ito sa isang single sofa na nasa harapan lang namin.

“Mga tarantado din kayong dalawa, no? Hindi pa nga fully recovered mula sa pagkaka-comatose si Mirae tapos ginalaw niyo na siya kaagad. Ni hindi niyo man lang siya binigyan ng panahon para makapag-isip at magawa niya ang mga gusto niya sa buhay. Binuntis niyo siya dahil gusto niyo siyang matali na sa isa sa inyo. Ang akala ko ay si Ysmael ang pinakagagong lalake na nakilala ko pero mas gago pa pala kayo sa kanya.” Mariin na sabi ni Kuya Macky at bumuntong-hininga nalang ito pagkatapos.

Lubos na naaapektuhan si Kuya dahil sa nangyari sa akin. Ramdam ko ang pagiging concern niya bilang nakatatandang kapatid ko. Masaya ako dahil may kapatid akong katulad niya.

Parehong hindi nakapagsalita sina Jonas at Josiah sa sinabi ni Kuya. Marahil ay naguilty rin sila sa ginawa nila sa akin.

“Pero ano bang magagawa ko? Buntis na si Mirae at ang magagawa ko nalang ay ang suportahan siya at ang magiging pamangkin ko. Nagpa DNA Paternity Test na ba kayong tatlo?” Tanong nito.

Tumango naman si Jonas. “Yeah, after 1 week ay lalabas na ang resulta.”

Bumaling ulit sa akin si Kuya Macky at itinuro nito ang dala niyang maleta.

“May mga kung anu-ano dyang nilagay si Nanay para sa’yo. Tignan mo nalang mamaya.” Sabi niya.

Tumango ako. “Salamat, kuya.”

Ngumiti siya sa akin at napansin naman nito ang mga paper bags at mga laruan na dala ni Josiah na nakalagay sa lamesa.

“Wow! Hindi pa nga lumalabas si baby ay may mga regalo na siya mula kay Daddy Josiah. Ang sweet naman ng-”

“Oh, shut up, Macky! Hindi pa natin sigurado kung sino ang ama ng ipinagbubuntis ni Mirae kaya ’wag mong matawag-tawag na Daddy ang bantay salakay na Josiah na ’yan.” Nakasimangot namang sabi ni Jonas na ikinatawa ng malakas ni Kuya.

“Ows? Di nga? Selos ka lang e!” Pang-aasar pa nito kay Jonas kaya pinandilatan ko naman ito ng mata.

Tumawa lang si Kuya Macky sa ginawa ko at nagkibit-balikat nalang. Maloko at palaasar talaga siya kahit kailan.

Bigla namang tumayo si Kuya Macky at nagtungo ito sa kusina na natatanaw pa rin namin. Open space kasi itong condo unit ni Jonas kahit malawak at malaki at ang tanging naghahati lang dito ay ang dalawang kwarto at isang restroom.

“Nagutom ako sa biyahe. Kain tayo?” Pagyayaya ni Kuya Macky sa amin at kaagad nitong nilantakan ang pizza, burger at fries na binili namin para sa kanya.

“Kumain na kami, kuya. Kain ka lang dyan.” Medyo nilakasan ko ang boses ko para marinig niya ako mula sa pwesto niya.

“Okay!” Sabi niya lang at umupo na ito sa upuan ng kitchen area.

Habang hinihintay naming matapos kumain si Kuya Macky ay kitang-kita ko ang matatalim na titig ni Jonas kay Josiah. Si Josiah naman ay wala lang pakialam sa kanya habang nakasandal ito sa sofa na nakahalukipkip.

Gumaan naman kahit papaano ang loob ko dahil hindi na sila nagtatalo. Sana nga balang araw ay magkabati na sila dahil wala namang magandang maidudulot ang pag-aaway nila. Pareho naman silang may kasalanan sa akin at dapat ako ang nagagalit sa ginawa nila pero dahil sa likas akong mapagpatawad ay hinayaan ko nalang ang kaunting galit at sakit na nararamdaman ko.

Ganito talaga ako, e. Hindi kasi kami pinalaki nina Nanay at Tatay na nagtatanim ng sama ng loob sa kapwa. Kaya nga pati si Kuya Macky ay tinanggap nalang ang lahat kahit alam kong lubos ang galit niya sa ginawa sa akin nina Jonas at Josiah.

“Remember this, Josiah. Kung hindi man ako ang magiging ama ng ipinagbubuntis ni Mirae ay hinding-hindi ko pa rin siya iiwan. She’s mine.” Madiing sabi ni Jonas kay Josiah.

“Me too.” Sagot naman ni Josiah at humikab pa ito na hindi man lang natakot sa sinabi ni Jonas.

Nang matapos kumain si Kuya Macky ay kaagad itong lumapit sa amin.

“Pwede ko bang makausap muna si Mirae?” Tanong niya at binalingan sina Jonas at Josiah.

Tumango lang ang mga ito. Hinila naman ako ni Kuya Macky at dinala sa veranda ng condo unit ni Jonas.

“Ayos ka lang ba, sis?” Nag-aalala niyang tanong sa akin.

Umiling naman ako at napaluha na ikinagulat niya.

“Bakit ka umiiyak? May gusto ka pa bang sabihin na hindi ko alam?” Tumango ako.

“Kuya, m-may nangyari d-din sa amin ni Andy. Bestfriend siya ni Josiah na nakasama ko rin sa bahay niya at h-hindi alam ’yon nina Jonas at Josiah.” Umiiyak kong sabi.

Napaawang ang bibig ni Kuya Macky sa sinabi ko pero ’di kalaunan ay tumigas ang ekspresyon ng mukha nito at napatiim-bagang na sa galit.

“Anong ginawa sa’yo ng lalakeng ’yon?” Tanong niya at ramdam ko ang pagpipigil niya ng galit.

“Drinoga niya ako, kuya.” Sabi ko at napahikbi nalang.

Napahawak naman sa sentido si Kuya Macky dahil sa frustration at galit na nararamdaman niya.

“Tangina talaga ng mga siraulong ’yan! Papaano nila nagagawa sa’yo ang mga bagay na ’yan? Masyado na silang obsess at malala ang mga tama sa utak.”

“Sorry, kuya…” Sabi ko nalang.

“Hindi mo kasalanan ’yon, Mirae. Kung may iba man sisisihin dito walang iba kundi ang mga gagong lalakeng ’yon. Kapag nalaman talaga ’to nina Nanay at Tatay ay hindi ko na alam ang gagawin ko. Matanong nga kita, ilang araw na simula nang ginalaw ka ng gagong bestfriend ni Josiah?” Tanong ni kuya.

“Tatlong araw na, kuya.”

Tumango naman siya. “I see. Mabuti nalang pala at hindi siya ang magiging ama ng anak mo.”

Nagulat naman ako doon.

“Talaga, Kuya? Pero bakit?”

Inayos naman ni Kuya Macky ang buhok kong medyo nagulo na at pinunasan ang mga luha ko.

“Sis, it takes 3 to 6 days bago ka mabuntis. Nabuntis ka na nung dalawang araw ang nakakalipas na may nangyari sa inyo ng gagong ’yon kaya hindi siya ang magiging ama ng ipinagbubuntis mo.”

Sa sinabi ni kuya ay para akong nabunutan ng tinik do’n.

“Pero bakit sinabi niya sa akin na malaki ang posibilidad na siya ang magiging ama nitong baby ko?” Takang tanong ko.

Tumawa naman si Kuya Macky. “Malamang, Mirae. Lalake siya at hindi niya alam ang stages ng pagbubuntis ng mga babae. Mabuti nalang at nabasa ko ’yung Pregnancy Book Guide ni Nanay sa bahay dahil sa matinding boredom ko noon kaya binasa ko ’yon.”

Natuwa ako sa sinabi ni Kuya Macky dahil hindi naman pala si Andy ang nakabuntis sa akin pero kapag nalaman niya iyon ay nararamdaman kong hindi niya matatanggap iyon at patuloy pa rin siyang maghahabol sa akin.

Huwag

naman sana.

Pagkatapos naming mag-usap ni Kuya Macky ay sinabi nitong pumasok muna ako sa kwarto namin ni Jonas dahil sina Jonas at Josiah naman ang kakausapin niya at may man to man talk daw na mangyayari sa pagitan nila. Tumango nalang ako doon at kaagad nang nagtungo sa kwarto.

Pagkapasok ko sa loob ay saktong tumunog ang cellphone na ibinigay sa akin ni Ysmael mula sa ilalim ng drawer ng cabinet ko. Mabuti nalang at hindi nakita ito ni Jonas nang dalhin niya ako sa ospital.

Kinuha ko ang cellphone sa ilalim ng drawer at sinagot ko ang tawag na naka register nga sa number ni Ysmael.

[Hello, Mirae?]

“Ysmael, ikaw pala.” Sagot ko na medyo kinakabahan.

[Why are you not answering my calls and texts? Pinatay mo pa ang cellphone mo kagabi kaya hindi kita macontact. Okay ka lang ba? Nakausap mo na ba si Jonas?] Sunod-sunod niyang tanong sa kabilang linya.

Napabuntong-hininga ako. Kailangan ko nang aminin sa kanya ang totoo para hindi na siya masaktan pa at umasa sa akin.

“Ysmael, buntis ako at isa kina Jonas at Josiah ang magiging ama ng anak ko.” Pag-amin ko.

Natahimik siya sa kabilang linya dahil sa sinabi ko. Hindi ko alam kung ano ang nararamdaman niya nung mga sandaling iyon.

[R-Really?] Tanong niya at rinig ko ang panginginig ng boses niya.

Bumigat ang pakiramdam ko nang marinig iyon. Nasaktan ko si Ysmael.

“Oo, Ysmael. Parehong may nangyari sa amin nina Jonas at Josiah. Nagpa DNA Paternity Test na kami para malaman kung sino ang magiging ama ng dinadala ko. I’m sorry.” Malungkot kong sabi.

Narinig ko nalang na may kung anong nabasag sa linya ni Ysmael na ikinabahala ko.

“Ysmael, anong nangyayari dyan?” Natatakot kong tanong.

Tumawa naman siya sa kabilang linya. [W-Wala, Mirae. Natabig ko lang ’yung lampshade ko kaya nalaglag at nabasag. C-Congrats! You’re pregnant.]

“Ysmael…”

[Don’t worry about me. Nagbago na nga ako ’di ba? Hindi ko na ulit gagawin sa’yo ang ginawa kong mga kalokohan noon dahilan para masira ang buhay mo at ni Jonas. Maging masaya ka sana o kung sinuman kina Jonas at Josiah ang Tatay ng ipinagbubuntis mo.]

Sa mga sinabi ni Ysmael ay lubos pa akong nasaktan para sa kanya. Ibang-iba na itong Ysmael na kausap ko sa Ysmael na nakilala ko noon. Unti-unti na nga itong nagbabago para sa akin at tinatanggap nalang niya ang lahat para hindi na ako masaktan.

“Sorry, Ysmael.” Napaiyak na naman ulit ako.

[Why are you saying sorry? I know, Mirae. Kahit kailan ay hindi mo naman ako magugustuhan. Demonyo ako dahil sinira ko ang buhay at pangarap mo. Karma ko na nga siguro ’to.]

Tumawa pa ulit siya at narinig ko nalang ang pagsinghot niya indikasyon na umiiyak siya.

“Sorry pa rin, Ysmael-”

[Your sorry is nonsense, Mirae. I need to end this call. I have something to do.]

“Ysmael-”

[Bye.]

Huling sinabi niya at pinatay na nga nito ang tawag.

Nanghihina naman akong napaupo sa kama at sinubsob ang mukha ko sa mga palad ko habang umiiyak dahil sa sakit at bigat ng kalooban ko. Nasaktan ko si Ysmael na alam kong minahal lang naman ako.

Hindi niya deserve ang isang katulad ko.

---

Chapter 31

The

Son of a Sinner

JOSIAH’S POV

After Jonas said to me that Mirae got pregnant, I’m so shock about that. Hindi ko alam kung ano rin bang ginawa ni Jonas kay Mirae para mabuntis ito, baka pareho lang kami ng ginawang paraan kaya mas lalo lang akong naguguluhan kung sino ba talaga ang ama ng dinadala ni Mirae.

I deal with Andy about not getting Mirae pregnant before but I broke it when we’re having a sex. Andy doesn’t know about it pero ngayon ay alam na niya.

I don’t know if he’s really sincere nang sinabi niyang ipapaubaya na niya sa akin si Mirae but I need to trust him because he’s my bestfriend.

Andy is been a good friend to me. Naging magkaibigan kami nang lumipat kami sa biniling bagong bahay ni Dad para sa amin nina Mom at Avi nung 7 years old pa lang ako. He’s my neighbor. Sa katauhan niya ay nagkaroon ako ng kapatid na lalake.

Palagi kaming pinagkukumpara noong mga bata palang kami at napapansin ko ngang kadalasan ay ako ang pinapansin at pinupuri ng mga tao. Andy doesn’t speak about it and he’s still treats me as his bestfriend.

Siya na ang kasa-kasama ko simula elementary hanggang sa magcollege kami. We’re always studying at the same university and we also took a Business Administration course.

But for the fact that we’re now loving the same girl, I know he’s jealous and insecure with me because Mirae loves me and not him. He also fell in love with Mirae and now? Nagpaparaya na naman siya sa akin.

I felt guilty sa ginawa ko but I really love Mirae lalo na nung nalaman kong posibleng ako ang ama ng ipinagbubuntis niya. We’re still waiting the results of our DNA Paternity Test and I’m kinda excited about that. I will take care and love her for the rest of my life.

After I finished my job in Dad’s company at mabisita ulit si Mirae at bigyan siya ng maraming stuffs for her and to our baby ay kaagad akong dumiretso sa Mental Hospital kung saan nandoon ang tunay kong ama.

Si

Leonathan

Sandoval.

Hindi alam nina Mom at Dad na palihim akong nakikipagkita kay Leona dahil alam kong magagalit sila doon. Only Avigale knows about it dahil pinagkakatiwalaan ko ang kapatid ko.

With the help of Tito Rafael ay natukoy ko na noon 5 years ago kung saan bang Mental Hospital naka-admit si Leona.

Nang makarating ako sa Mental hospital ay kaagad akong nagtungo sa room ni Leona. Sanay na sanay na akong pumunta dito at kilala na rin ako ng ibang staffs at nurses nitong Mental Hospital dahil nagpupunta ako dito isang beses sa isang linggo.

Narating ko na ang room ni Leona at naabutan ko siyang nakaupo sa isang monoblack chair habang nagbabasa ng dyaryo. Lumingon naman siya sa akin nang mapansin niya ako at nginitian ako.

“Nandito na pala ang gwapo at matalino kong anak. How are you?” Tanong niya.

Hindi ko siya sinagot at umupo lang sa katabi ng inuupuan niya.

He’s still arrogant and cruel. Dito na siya tumanda sa Mental Hospital at hanggang ngayon ay hindi pa rin siya gumagaling sa sakit niyang Obsessive Disorder. I can’t believe that this guy killed my Uncle because of his obsession to my Mom. He’s also a rapist because he raped Mom at ang bunga nun ay ako.

“I got her pregnant.”

Sabi ko dahilan para lumawak ang ngiti ni Leona.

“Really? So, you take my advice, huh? Good for you, Josiah.” Nakangising sabi niya.

I glared at him. “I did that because I love her and I know she loves me too, pero ikaw ni-rape mo si Mom kahit hindi ka niya mahal so I’m not demon as you.” Mariin kong sabi.

Tumawa ito sa sinabi ko.

“My son, mahal ka man o hindi ay binuntis mo pa rin and it means na selfish ka at ayaw mong maagaw na siya sa’yo ng iba kaya wala tayong pinagkaiba. Until now? I didn’t regret that I killed my brother Zane and got your Mom pregnant. Kung hindi ko ginawa ’yon malamang hindi ka mabubuo at hindi mo makikilala ’yang kinababaliwan mong babae ngayon.” Tinaasan niya ako ng kilay at muli nitong tinuon ang atensyon niya sa pagbabasa ng diyaryo.

Natahimik ako. He has a point.

I sighed. “But the problem is, nagsex din sila nung boyfriend niya kaya hindi ko alam kung sino ba ang tunay na ama sa amin nung gagong lalakeng ’yon.” Sabi ko dahilan para mapatingin ulit sa akin si Leona.

“It’s too bad for you. Tsk! Anong gagawin mo nyan kung sakaling hindi ikaw ang ama ng anak ng kinahuhumalingan mong babae?” Nakangisi niyang tanong

I closed my fist.

“She’s still mine no matter what.”

Napailing nalang ito sa sinabi ko habang nakangisi pa rin.

“Manang-mana ka talaga sa akin, Josiah. Hindi lang tayo magkamukha kundi pareho rin tayong mag-isip pagdating sa babaeng hinahangad natin. Don’t blame me for having a sex with your Mom because I didn’t regret I did that. My advice for you is, don’t let her go because you will regret it soon.” Seryoso niyang sabi.

Unti-unting pumapasok sa utak ko ang mga sinasabi sa akin ni Leona. Hindi ko pa rin siya napapatawad sa ginawa niya kay Mom at sa kapatid nitong pinatay niya but he’s still my father, sa kanya nanggaling ang dugong nananalaytay sa akin at ang itsura at pagkatao ko.

Tama siya, kung hindi niya ni-rape si Mom malamang ay hindi ako mabubuhay sa mundong ito at hindi ko makikilala si Mirae.

I know he did bad and immoral things but I don’t know, masyado na rin akong baliw kay Mirae kaya nakakaisip na ako ng mga mali at hindi dapat.

Leona tapped my shoulder. “You can get her, son. Hindi pa naman sila kasal ng boyfriend niya. She’s pregnant but not yet commited. Kung pareho man kayong baliw din nung boyfriend niya edi makisali ka sa relasyon nila.” He laugh again and he did back to his business.

I smirk in annoyance. What kind of set-up was that?

After I talked to Leona, I already leave him in the Mental Hospital. Dumiretso muna ako sa isang bar para uminom. I need to drink and think my ways to get and be with Mirae whatever happens.

Oo at baliw na ako! Oo at obsess rin ako. Na kahit may posibilidad din na hindi ako ang magiging ama ng ipinagbubuntis ni Mirae ay hindi ko pa rin hahayaang mawala siya sa akin. I inherited this kind of behavior to my devilish father.

It’s so sick!

After I drove to the nearest bar I saw ay kaagad akong pumasok sa loob ng bar at umorder ng drinks.

This is worse kaysa nung nalaman ko noong bata palang ako na hindi ako tunay na anak ni Dad Yuri.

I love Mirae very much. I even pretend that I’m his husband nang nawalan siya ng alaala dahil sa matinding pagkadesperado kong makapasok sa buhay niya. I still remember how beautiful and innocent she is when the first time I saw her in San Alfonso.

She’s the most beautiful and purest girl I’ve ever seen.

Habang abala pa rin ako sa pag-inom ay may lalakeng tumabi sa akin. Halos magkasing tangkad lang kami at chinito rin ito. I remember that moron Ysmael to him.

Umorder ito ng drinks sa bartender na nasa bar counter at pagkatapos iabot ng bartender ang drinks niya ay tumingin ito sa akin.

“I bet you’re heartbroken or having a hard life?” Natatawa niyang sagot at nag-umpisa na siyang uminom.

I don’t usually talk to other people besides Andy dahil nasanay na akong maging tahimik at mag-isa pero dahil yata sa medyo lasing na ako at kailangan ko ng makakausap ay kinausap ko nalang rin kung sinuman ang lalakeng ito.

“What will you do if you’re a son of a sinner? The son of the man who killed his brother and raped his brother’s girl.” I chuckled and took a shot again.

“I think you’re the son of this sinner?” He asked.

Tumango ako.

“Yes! I am. I’m Josiah, the son of Leonathan Sandoval. Ako ang batang bunga ng kahayupan na ginawa ng Tatay ko sa Nanay ko!” Tumawa ako and I felt the tipsy and dizziness in my head. Tangina.

The man beside me smirk. “Syempre, mahihiya ako, anak ba naman ako ng kriminal at rapist? But it’s not your fault kung nabuo ka man ng kagaguhan ng Tatay mo. Tanggapin mo nalang ’yan, bro.” Sabi niya.

I nodded and played my shot glass.

“You’re right. Kung hindi ni-rape ni Leona si Mom malamang ay hindi ako nabuo at hindi ko makikilala si Miraela.” Nakangiting sabi ko.

When it comes to Mirae. I have this happy and dreamy thoughts about her. Shit. I really really love her.

“M-Miraela?” Gulat na tanong nung lalake.

“Yeah. That’s my woman’s name. Why?” I asked.

Umiling lang ito at umiwas kaagad ng tingin sa akin. “W-Wala.”

Nagpatuloy nalang ako sa pag-inom at napansin ko ang pananahimik bigla ng lalakeng katabi ko. He looks familiar to me but I can’t remember where I saw him.

“I got her pregnant pero may boyfriend na siya at may nangyari rin sa kanila. Two of us are the real father of Mirae’s child so we’re waiting for the result of our DNA Paternity Test. Kung hindi man ako ang ama nun, I still get Mirae because she was meant for me.” Sabi ko at tumawa pagkatapos.

Fucking shit! Sa sobrang kalasingan ko ay nagiging madaldal na ako at nakakapagkwento ng mga bagay na tungkol sa personal kong buhay dito sa lalakeng katabi ko. Ngayon ko lang nagawa ito sa buong buhay ko. I know it’s embarrassing but I’m so sick of my life!

“You’re already obsessed to her.” Sabi niya na napailing nalang

“I know.” Sabi ko naman.

Bago pa ako malasing ng sobra ay kaagad ko nang binayaran ang mga drinks na nainom ko at iniwan na ang lalakeng napansin ko na may mapanuri pang tingin sa akin bago ako umalis ng bar.

Nagdrive na ako pauwi ng bahay at nang makarating na ako at makapasok sa loob ng bahay ay nakita kong naghihintay sa akin sa sala sila Mom at Dad na may galit na ekspresyon.

“Where did you go? Why are you drunk?” Tanong ni Mom.

Hindi ko siya pinansin at akmang aalis na sana nang hinawakan naman ako ng mahigpit sa braso ni Dad. Nakatitig ito ng masama sa akin.

“Alam na namin, Josiah. Alam na naming palihim kang nakikipagkita kay Leona sa Mental Hospital kung saan siya naka-admit. Nalaman namin dahil umamin na sa akin si Rafael na binibisita mo ang tunay mong ama. You’re doing that for 5 years already.” May diin niyang pagkakasabi.

Marahas kong tinanggal ang pagkakahawak niya sa braso ko at nginisian niya.

“And what’s wrong about that? He’s my real father so I have a rights to see him-”

Nagulat nalang ako nang bigla akong sampalin ni Mom na nag-uumpisa nang umiyak.

“Alam mo ba kung ano ang ginawa sa akin ng totoo mong ama at sa kapatid niyang si Zane? He killed his brother and he raped me!” Sigaw nito. Nilapitan naman siya ni Dad at pilit itong pinapakalma.

Inis ko nalang na ginulo ang buhok ko at pinipigilan ang galit at inis ko.

“I know, Mom. Alam kong anak ako ng isang mamamatay tao at rapist pero kung hindi ako nabuo malamang ay wala ako sa mundong ’to at hindi ko makikilala si Mirae at hindi kami magkakaanak!” Sumigaw na din ako.

This is not the usual me but I’m so messed up and fuck up right now. Hindi ko na alam kung ano ang iisipin at gagawin ko.

“Don’t talk to your mom like that, Josiah!” Galit namang suway ni Dad pero tinawanan ko lang siya.

“Then don’t talk to me as if you’re my real father! I have a rights to see my father.” Sabi ko.

“Sumosobra ka nang bata ka!”

Bigla ay sinuntok ako sa mukha ni Dad dahilan para mapaatras ako. Kaagad naman siyang pinigilan ni Mom nang ambang susuntukin ulit ako nito.

“Tama na, Yuri. Please?” Pakiusap ni Mom kay Dad.

Huminga nalang ng malalim si Dad habang nakatingin ito ng masama sa akin.

“Thanks for the slap and punch Mom and Dad but it will not change the fact that I will not able to visit my father again and getting my future wife.” Sabi ko at iniwan na sila sa sala.

“Josiah!”

Rinig ko pang sigaw ni Dad pero hindi ko na iyon pinansin.

When I got into my room ay pinagsisipa ko sa sobrang inis at galit ang pintuan ng kwarto ko.

They are mad because they don’t want me to meet my father? I know I’m only a bastard in our family at si Avigale lang ang tunay nilang anak pero ama ko pa rin si Leona at kung hindi dahil sa kanya ay hindi ako mabubuhay sa mundong ito.

I know it’s a sin but I’m glad that Leona raped my Mom Eirie dahil kung hindi niya ginawa iyon ay hindi ko makikilala at makakasama si Mirae.

The woman that I love and crazy about.

She’s only mine.

---

This is the most requested before sa HSD.

Chapter 32

Sobrang kinakabahan at nanlalamig ang mga kamay ko nang hawak na ni Kuya Macky ang resulta ng DNA Paternity Test na isinagawa namin nina Jonas at Josiah nung nakaraang linggo. Hinintay rin ni Kuya Macky ito bago siya umuwi ulit sa San Alfonso.

Kung sinuman kina Jonas at Josiah ang tunay na ama nitong baby ko ay tatanggapin ko nalang iyon ng buong puso. Pareho silang naging malaking parte sa buhay ko at kahit man na may nagawa silang kasalanan sa akin ay kakalimutan ko nalang iyon alang-alang sa magiging anak ko.

Nandito sa condo unit ni Jonas sila Josiah, Andy at maging pati na rin sina Avigale at ang boyfriend nitong si Samuel. Kanina ay humingi ng sorry sa akin si Avigale dahil sa pagsisinungaling ng pamilya niya tungkol sa pagkukunwari ni Josiah bilang asawa ko.

Kaagad ko naman siyang pinatawad dahil naiintindihan ko naman na kaya lang nagawang magsinungaling ni Josiah sa akin ay para maprotektahan niya ako noon kay Ysmael.

Tila natatawa pa si Kuya Macky nang makita niya kung gaano kaseryoso ang mga mukha nina Jonas at Josiah habang hinihintay nilang basahin nito ang resulta ng DNA Paternity Test.

“Guys! Huwag masyadong seryoso sa buhay. Sige kayo, tatanda kayo ng maaga niyan at baka ipagpalit pa kayo ni Mirae sa mas gwapo at mas bata sa inyo kung tumanda na kayo.” Pang-aasar pa ni kuya na mukhang ikinaalarma naman nina Jonas at Josiah.

“It will never happen.” Seryosong sabi ni Josiah.

“At sa tingin mo ba papayag ako do’n?” Sagot naman ni Jonas at inirapan si Kuya Macky na mas lalo lang natawa sa ginawa niya.

“Nakakatuwa naman pala ’tong kuya mo Ate Mirae. Ang gwapo-gwapo din. Sigurado ka bang single pa siya?” Nakangiting tanong ni Avigale sa tabi ko na ikinasimangot naman ng mukha ni Samuel.

“What are you saying, Avi? May boyfriend ka na ngang gwapo, oh? Katabi mo pa.” Nakasimangot na sabi ni Samuel na ikinatawa ko naman.

“Hoy, Samuelito! Masama na bang magwapuhan ako sa ibang lalake? Noon nga gustong-gusto mo akong magkacrush sa iba para lang layuan kita tapos ngayon.. hmp!” Humalukipkip si Avigale at tinaasan nito ng kilay si Samuel na napakamot nalang ng ulo dahil sa sinabi niya.

“N-noon ’yon pero ngayon hindi na pwede.” Matigas namang sabi ni Samuel at kaagad itong umiwas ng tingin kay Avigale.

Napangiti nalang ako dahil nakakatuwa silang tignan. Nang sandali naman akong mapatingin kay Andy na nasa tabi lang ni Josiah ay nahuli ko itong nakatitig ng seryoso sa akin.

Hindi ko alam kung may ideya na ba siya na hindi siya ang ama ng ipinagbubuntis ko. Kinakabahan ako sa paraan ng pagtitig niya sa akin kaya agad akong umiwas ng tingin sa kanya.

“So, here it is. Bubuksan ko na ’tong papel.” Sabi ni Kuya Macky at binuksan na nga nito ang papel na hawak niya na nakalagay sa puting sobre.

Nakatingin kaming lahat sa kanya nang binabasa niya ito. Bigla ay nag-iba ang ekspresyon ng mukha niya at nabitawan nito ang hawak niyang papel.

“Kuya? A-anong resulta?” Kinakabahan kong tanong.

Umiling ito ng paulit-ulit na parang hindi makapaniwala sa binasa niya.

“Hindi ako pwedeng magkamali. Papaano ka nabuntis ng lalakeng ’yan?”

Gulat na tanong ni Kuya Macky at napatingin ito kay Andy na tinaasan lang siya ng kilay.

Si Jonas naman ay lumapit sa kinaroroonan ni Kuya Macky at pinulot nito ang papel na may resulta ng test at binasa ito. Tila nagulat rin siya habang binabasa nito ang papel na hawak niya.

“What? How come na pareho kaming nag negative ni Josiah sa test? Eh kami lang naman ang nakatalik ni Mirae?” Naguguluhang tanong ni Jonas hanggang sa mapatingin siya sa akin.

Ganon rin si Josiah at doon ay tuluyan nang bumuhos ang luha ko.

“Mirae? May iba ka pa bang nakatalik bukod sa amin ni Josiah?” Madiing sabi ni Jonas nang makita niyang umiiyak na ako.

“I’m sorry… I’m sorry.” Sabi ko nalang.

Lumapit naman sa akin si Kuya Macky at niyakap niya ako. Itinuro nito si Andy na ultimo’y hindi na nagulat sa nangyayari ngayon.

“Bakit hindi niyo tanungin ’yang lalakeng ’yan?” Sigaw ni Kuya Macky kay Andy.

Humarap naman si Josiah kay Andy na nakatingin lang sa kanya ng seryoso.

“What did you do to Mirae?” Madiing sabi ni Josiah at ramdam ko ang galit nito sa boses niya.

Inayos muna ni Andy ang suot niyang polo shirt bago sagutin si Josiah. Nginitian niya pa ito.

“We also had sex. Anong sa tingin mo, Josiah? Ipapaubaya ko nalang si Mirae sa’yo ng basta-basta?”

Doon na tuluyang nagalit si Josiah at inambahan na ng suntok si Andy. Nagpanic naman ako nang makita silang nagsusuntukan na.

“Walanghiya ka, Andy! Traydor ka!” Sigaw pa ni Josiah at pinagsusuntok nito sa Andy.

Dumaing naman si Andy sa mga suntok ni Josiah hanggang siya na ang nakabawi kay Josiah. Tinadyakan niya si Josiah sa tiyan dahilan para mapaupo ito sa sahig.

“Hindi ko na kasalanan kung tanga ka, Josiah. Anong akala mo sa akin? Magpapaubaya pa rin sa’yo? Ngayong magkakaanak na kami ni Mirae ay tigilan mo na kami!” Sigaw ni Andy sa kanya.

Nagulat nalang ako nang biglang lumapit si Jonas kay Andy at nagpakawala ito ng isang malakas sa suntok dahilan para si Andy naman ang mapaupo sa sahig.

“Gago ka! Eh mas gago ka pa pala kay Josiah, e. Anong karapatan mo kay Mirae, ha? Naaalala ko pa nung hinatid mo si Mirae sa bahay nila 5 years ago. May ideya na talaga akong bantay salakay ka rin bukod kay Josiah. Tarantado ka!” Sigaw ni Jonas kay Andy na nagpapahid na ng dugo mula sa labi nitong nasugatan.

Tumawa naman ng mahina si Andy at unti-unti itong tumayo mula sa pagkakaupo niya sa sahig.

“Obvious naman siguro sa inyo na matagal ko nang gusto si Mirae? Alam rin ni Josiah ’yan. It’s not my fault kung mahina kayo at hindi niyo siya nabuntis. Now that I’m the real father of her child, siguro naman titigilan niyo na siya at sa akin na siya?” Nakangising sabi nito.

Ambang susugod pa ulit si Josiah kay Andy nang napigilan ito ni Samuel.

“Putangina! Tama na!”

Nabigla nalang kami sa pagsigaw ni Kuya Macky at kumalas na ito mula sa pagkakayakap sa akin. Nilapitan niya ang pwesto nila Josiah, Jonas at Andy habang nakatitig na ito ng masama sa kanila.

“Ang kakapal din ng mukha niyong tatlo para mag-away pa. Hindi niyo ba naaalala na buntis si Mirae at makakasama ’yan sa magiging anak niya?” Galit na sabi ni Kuya Macky dahilan para matahimik silang tatlo.

“Ate Mirae, ayos ka lang ba?” Tanong sa akin ni Avigale na may nag-aalalang tingin at hinawakan nito ang braso ko. Tumango nalang ako sa sinabi niya.

Pinaikutan naman ni Kuya Macky sila Josiah, Jonas at Andy habang nakahalukipkip.

“Wala ni isa sa inyo ang gusto kong makatuluyan ni Mirae dahil pare-pareho lang kayong mga gago at siraulo. Walang deserving para maging Tatay ng ipinagbubuntis ni Mirae. At kahit ikaw pa ang nakabuntis sa kapatid ko, Andy dahil sa pananamantala mo kay Mirae ay hinding-hindi ako papayag na magsama kayong dalawa sa iisang bubong.” Mariing sabi ni Kuya Macky.

“What? I’m the father of Mirae’s child so-”

“Oo, ikaw ang ama pero sa tingin mo ba ipapaubaya ko ang kapatid ko sa’yo? Alam kong baliw ka, Andy dahil walang matinong lalake ang idodroga ang babaeng mahal niya para lang may mangyari sa kanila.”

Sa sinabi ni Kuya Macky ay tila nagulat silang lahat doon.

“You did that, Andy?” Hindi makapaniwalang tanong ni Josiah.

Nagkibit-balikat naman si Andy at umupo nalang ulit ito sa sofa na parang walang nangyari.

“See? Gago rin pala ’tong Andy na ’to katulad niyo Josiah at Jonas.” Napailing nalang si Kuya Macky at nayayamot nitong hinawi ang buhok niya.

“Ngayong alam na natin kung sino ang ama ng ipinagbubuntis ni Mirae ay maghahati kayong tatlo sa responsibilidad niyo sa bata. Tutal pareho niyong sinamantalang tatlo ang kahinaan ni Mirae ay panagutan niyo pa rin siya, Josiah at Jonas. Hindi ibig sabihin na si Andy ang nakabuntis kay Mirae ay siya lang ang makikinabang sa kagaguhan niya.”

Sa sinabi ni Kuya Macky ay napahinto ako doon.

“What? Are you serious?” Gulat na tanong naman ni Avigale kay Kuya Macky.

“Yes, I’m serious, ganda. Sa tingin mo ba pagkatapos malaman ng kuya mo na ang bestfriend niya ang nakabuntis kay Mirae ay titigilan na niya ang kapatid ko? Alam mo kung gaano na kaobsess ’yan kay Mirae kaya nga itinago niya ito sa amin ng limang taon, hindi ba? at nagsinungaling pa kayo.” Nakataas na kilay na sabi ni Kuya Macky na ikinatahimik naman ni Avigale.

Hindi ko maintindihan kung ano ang tumatakbo sa utak ngayon ni Kuya Macky. Papayag siyang kahit hindi sina Josiah at Jonas ang ama nitong ipinagbubuntis ko ay magiging responsibilidad pa rin nila ito?

“Macky is right, Avi. I will not leave Mirae even if my traitor bestfriend got her pregnant.” Sabi naman ni Josiah at tinitigan nito ng masama si Andy na tahimik lang at parang naiinip na.

“Ganon rin ako. Hindi ibig sabihin na binuntis ng hayup na ’yan si Mirae ay iiwan ko na ang girlfriend ko. She’s mine, too.” Sabi naman ni Jonas at inirapan nito si Andy.

“Are they thinking normal? I’ve never seen this kind of situation in my whole life. They are too desperate for you, Ate.” Narinig ko pang bulong ni Samuel sa akin na napailing nalang.

Tama nga si Samuel, maging ako ay hindi rin makapaniwala na kahit nabuntis pa ako ng ibang lalake ay hindi pa rin ako magawang bitawan nina Jonas at Josiah. Masyado na nga silang desperado at obsess sa akin pero kung iisipin ko rin na si Andy na ang makakasama ko ng habangbuhay ay parang gusto kong masuka sa kaisipang iyon at maging single Mom nalang.

Ayoko nalang magdrama dahil sirang-sira na rin naman ang buhay at pagkatao ko. Ang mahalaga nalang sa akin ay ang magiging anak ko. Hindi ko na inisip pa ang pagmamahal ko kay Josiah dahil mas importante sa akin ang anak ko. Bahala na si Kuya Macky tutal alam ko naman na ginagawa niya lang ito para sa akin.

“Okay. It’s fine with me as long na makakasama ko rin si Mirae.” Sabi naman ni Andy na ngumiti pa sa akin.

“Gago talaga.” Gigil namang sabi ni Kuya Macky.

Nang humupa na ang galit at tensyon sa pagitan nila ay pare-pareho na ulit silang naupo sa sofa.

“Uuwi na ako mamaya sa San Alfonso at mukhang mapapa leave ulit ako nito sa trabaho ko. Dadalhin ko dito bukas sila Nanay at Tatay pati na rin ang pamilya mo, Jonas. Kayo naman Josiah at Andy, gusto kong makausap rin ang mga magulang niyo dahil sa ginawa niyong kagaguhan sa kapatid ko.” Seryosong sabi ni Kuya Macky.

Tumango nalang doon si Josiah habang si Andy naman ay ngumiti nalang.

Napapikit nalang sa pagkainis si Kuya Macky at hinilot nito ang sentido niya.

“Sa lahat ng lalakeng magkakagusto sa kapatid ko, bakit sa mga baliw pa siya napunta?” Narinig kong bulong nito sa sarili niya.

“I agree. Too bad that my brother is crazy, too.” Sabi naman ni Avigale na bumuntong-hininga na narinig ang sinabi ni Kuya Macky.

“Mag-uusap muna kami ni Mirae.” Sabi ni Kuya Macky hanggang sa nilapitan niya ako at hinila papunta sa veranda ng condo unit ni Jonas.

“I’m so sorry, sis.” Paumanhin ni Kuya at tinignan ako nito ng malungkot.

“Bakit ka naman nagso-sorry sa akin, Kuya? Hindi mo ’to kasalanan.” Sabi ko naman.

Umiling siya. “I need to do that dahil ayokong mag-away silang tatlo at baka ma-stress ka pa at makasama ’yan sa baby mo. Hindi lang talaga ako makapaniwalang nabuntis ka ng Andy na ’yon. Mali pala ’yung nabasa ko sa libro ni Nanay.” Bumuntong-hininga ito.

Hinawakan ko naman ang kamay ni Kuya Macky. “Okay lang ’yon, Kuya Macky. Naiintindihan kita. Ang mahalaga lang sa akin ay itong baby ko. Pareho naman nila akong sinaktan at pinagsamantalahan kaya wala na akong pakialam sa kanila.” Sabi ko.

Hinawi-hawi naman ni Kuya Macky ang buhok ko.

“I’m glad na may matured akong mag-isip na kapatid na kagaya mo. Hindi na nakakapagtaka kung nahulog man ang loob sa’yo ng mga siraulong ’yon. Pero ngayong nandito na ako ay hinding-hindi kita pababayaan, sis. Limang taon kitang hindi naalagaan at naprotektahan kaya babawi ako sa’yo.” Nakangiti niyang sabi.

Napangiti naman ako sa sinabi ni Kuya Macky. Nagpapasalamat talaga ako sa Diyos na may kapatid akong katulad niya.

“Salamat, kuya.”

Tumango naman siya at sinulyapan sila Jonas, Josiah at Andy na nakaupo pa rin sa sofa na natahimik nalang.

“May mga tama talaga sa utak ’yang mga loverboys mo, sis. Masyado na silang in love sa’yo at hindi ka na mabitawan. Bukas talaga kapag nadala ko na dito sila Nanay at Tatay pati na rin ang pamilya ni Jonas at ang pamilya niyang sina Josiah at Andy ay sasampolan ko sila ng matinding sermon ko.” Nakangising sabi niya.

Napailing nalang ako sa sinabi ni Kuya Macky.

Tanggap ko na. Tanggap ko na ang lahat-lahat at ang mahalaga nalang sa akin ay ang magiging anak ko. Kahit si Andy pa ang ama nito ay alam kong hindi na talaga aalis sa buhay ko sina Josiah at Jonas.

Tanggap ko nang nasa kanila pa rin ako.

---

Mapapa sana all ka nalang talaga.

Chapter 33

Ngayon ay kaharap na namin ang mga magulang ko, ang pamilya ni Jonas, mga magulang ni Josiah maging pati na rin ang mga magulang ni Andy.

Naikuwento na sa kanila ni Kuya Macky ang lahat-lahat ng mga nangyari sa amin at gulat na gulat sila sa mga nalaman nila lalo na nung nalaman nilang buntis ako at si Andy ang ama.

Napahawak nalang sa noo si Tatay at mukhang na-istress ito sa mga nalaman niya.

“Nandyan na ’yan, e. Wala naman na akong magagawa. Mas mabuti pang tanggapin nalang natin itong lahat.” Malumanay na pagkakasabi ni Tatay na may mapait na ngiti.

Napapansin ko naman ang masasamang titig ni Claire na katabi ni Kian kay Andy na hindi na nito pinapansin kahit alam naman niyang tinititigan siya nito ng masama.

“We’re very sorry about that, Mr. Albañez. Andy will take the responsibility being Mirae’s man. We will be preparing their wedding-”

“Ano po? Mawalang galang na, Mr. Marco pero nabanggit ko naman po sa inyo na drinoga ng anak niyo itong si Mirae kaya may nangyari sa kanila, ’di ba po? Kaya hindi po ako makakapayag na pakasalan ng kapatid ko ang baliw niyong anak.” Sabi naman ni Kuya Macky sa mariin na tono.

Napatingin ako sa mga magulang ni Andy. Mukha pa itong mga bata at halos parang kasing edad lang rin ni Kuya Macky. Pareho itong gwapo at maganda at kamukhang-kamukha nga nila si Andy.

“Iniisip mo pa talaga ’yan, Kale? Pareho naman kayo niyang anak mo. Parehong namimilit at nambubuntis ng babae dahil sa sobrang pagka desperado na.” Nakangising sabi naman ng Dad ni Josiah na si Tito Yuri.

“Tsk! Ako lang ba, Yuri? Ikaw din naman, ah? Remember na inagaw mo lang rin ’yang si Eirie kay Zane. Kung makapagsalita ka parang hindi ka rin desperado pati ’yang anak mo.” Sabi naman ng Dad ni Andy.

“Ano ba? Tumigil na nga kayong dalawa! Mas lalo niyo pang pinapalala ang sitwasyon e,” Inis namang sabi ni Tita Eirie sa kanila.

“Hindi rin ako makakapayag na magpakasal sila. Aba’t nobyo ni Jonas si Mirae at nangialam lang ’tong mga baliw niyong anak.” Sabi naman ni Tito Orlando na Tatay ni Jonas.

“Kaya tama lang ang sinabi ni Macky na maghahati silang tatlo sa responsibilidad nila sa magiging anak ni Mirae. Pinagsamantalahan ng mga batang ito ang dalaga ko kaya panagutan nila iyon!” Sabi naman ni Nanay habang hinihimas-himas nito ang tiyan ko.

“Yeah, we know and I’m sorry rin sa ginawa ng anak namin kay Mirae. Josiah will do what’s good on Mirae’s child.” Sabi naman ni Tita Eirie na may malungkot na ekspresyon.

“Okay, ayon naman pala, e. So, kaninong bahay ang titirhan nilang apat? Hindi naman pwede dito sa condo ni Jonas dahil maliit na para sa kanilang apat ’to.” Biglang sabi ni Kuya Macky.

Sa sinabi niya ay nanlaki ang mga mata ko.

“Ano, Kuya? Magsasama kaming apat sa iisang bahay?” Gulat kong tanong.

Tumango naman si Kuya. “Oo, Mirae. Kailangang alagaan ka ng tatlong ’yan at hindi pwedeng nandito ka lang kay Jonas. Huwag kang mag-alala dahil kapag may ginawa ang isa sa kanila na masama sa’yo ay kaagad kitang ilalayo sa kanila.” Seryosong sabi nito.

Hindi naman ako nakaimik doon at natahimik nalang.

“I have a big mansion here in Pasay. Doon na muna sila tutal si Andy naman ang Tatay ng anak ni Mirae so I will provide the house .” Sabi ng Dad ni Andy.

“Mabuti naman.” Sabi naman ni Tito Orlando na humalukipkip.

Nang matapos na silang makapag-usap ay kaagad na rin umuwi ang mga magulang nina Josiah at Andy maging pati na rin sina Kuya Macky, Nanay, Tatay at ang pamilya nila Jonas para hindi sila malate sa biyahe nila pauwing San Alfonso. Binilinan naman nila ako na kung may mangyaring masama ay tawagan ko lang sila. Tumango nalang ako doon.

Alam kong hindi nila gusto ang sitwasyon na nangyayari sa amin pero wala silang magawa at alam kong ginagawa lang nila ito para sa magiging anak ko. Kung may ipagpapasalamat man ako ayon ay ang nagkaroon ako ng isang mabait at suportadong pamilya na handa akong alalayan at damayan sa lahat.

Nag-umpisa na kaming mag-impake ni Jonas ng mga damit at iba pang gamit para sa lilipatan naming bahay nila Andy na malapit lang rin dito sa Pasay. Sina Josiah at Andy naman ay umuwi muna sa kanila para mag-impake na rin ng mga gamit nila.

Ilang oras lang ay nakarating na rin sila dito sa condo building bitbit ang mga gamit nila na nakalagay sa mga kotse nila. Sumakay nalang ako sa kotse ni Jonas at sinundan ang daan ni Andy patungo sa bagong bahay na titirhan naming apat.

Pagkatapos nang mahigit isang oras ay narating na rin namin ang isang malawak at malaking bahay na mansyon na nga kung maituturing. Napansin ko na may mga katulong at guard na pala dito kahit wala namang nakatira kaya pala malinis at protektado ang buong mansyon na ito.

Mayaman pala talaga ang pamilya ni Andy.

“We’re only visiting this house once a month dahil may bahay naman kami sa Villamor. Lahat ng gamit dito ay bago kaya hindi na natin kailangang bumili ng iba pang gamit.” Sabi ni Andy na nginitian ako.

“I can’t believe this! Makakasama ko pa ang mga katulad niyo sa bahay na ’to. Kung hindi lang dahil kay Mirae, hindi ko maaatim na pakisamahan ang mga gagong katulad niyo.” Inis na sabi Jonas habang nakatitig ng masama kina Josiah at Andy.

Tumawa naman doon si Andy.

“Birds of the same feather flocks together, right? Mahal nating tatlo si Mirae kaya nga umabot na tayo sa puntong gusto natin siyang mabuntis at luckily, ako ang nakabuntis sa kanya. Dapat nga ay kaming dalawa lang ang nagsasama ngayon for our baby but this is Mirae’s family decision so I have no choice.” Nagkibit-balikat pa ito.

“I’m not yet done to you, Andy. I still not forgive you after what you did to Mirae.” Madiing sabi ni Josiah sa kanya.

Nginitian lang siya ni Andy pagkatapos ay itinuro nito sa amin ang kwarto na tutuluyan naming apat.

Isa itong malaking kwarto na may malaking kama. Sa laki nito ay pwede na ngang matulog dito ang limang tao.

“B-Bakit ang laki ng kama?” Gulat kong tanong.

Inakbayan naman ako ni Andy. “Simula ngayon, dito na tayo matutulog na apat sa kamang to.”

Hindi ako makapaniwala sa sinabi niya maging pati na rin sina Jonas at Josiah.

“What? Are you crazy? Magtatabi tayong apat na matulog dyan sa kamang ’yan? Nahihibang ka na ba?” Tanong ni Jonas na umiiling.

“Ayaw mo? Sige, pwede naman kayong matulog ni Josiah sa ibang kwarto nitong bahay at kaming dalawa nalang ni Mirae ang nandito. That’s favored with me.” Nakangiting sabi ni Andy na ikinairap nalang ni Jonas.

“Fine! I will sleep here also at hindi ko hahayaang magsama lang kayong dalawa ni Mirae sa iisang kwarto.” Matigas na sabi ni Jonas saka nito kinuha ang mga gamit namin na maleta at mga boxes na may iba pang gamit sa gilid ng pintuan at inilagay na ito sa loob ng kwarto.

Mukhang maaga akong tatanda dahil sa kakaibang set-up na nangyayari sa amin. Kumbaga ay magsasama kaming apat sa iisang bahay hanggang sa manganak ako. Napaupo nalang ako sa edge ng kama at pumikit saka nagmulat ulit.

“Are you okay? Gutom ka na ba?” Nag-aalalang tanong sa akin ni Josiah na nasa harapan ko na pala kaya napalingon ako sa kanya.

Naging abala na sa pag-aayos ng mga gamit sina Jonas at Andy na may galit pa rin sa isa’t-isa.

“Hindi pa ako gutom. Kakakain ko lang kanina.” Sabi ko naman at kaagad umiwas ng tingin sa kanya.

Alam kong nahihirapan rin si Josiah sa sitwasyon namin pero pilit nalang niya itong tinatanggap kahit hindi siya ang ama nitong ipinagbubuntis ko. Mahal niya ako kaya hindi niya ako magawang bitawan at ganoon rin si Jonas.

Hinawakan naman niya ang isang kamay ko at umupo ito sa tabi ko.

“I know, it’s hard to accept this kind of situation for us but I’m doing this because I did something bad to you, Mirae. Gusto kong bumawi sa’yo kahit h-hindi ako ang ama ng ipinagbubuntis mo kundi ang traydor kong bestfriend na si Andy. Kapag naalala mo na ako-”

“Matagal na akong nakakaalala, Josiah.”

Tila nabigla ito sa sinabi ko.

“Really? But how?” Tanong niya sa gulat na ekspresyon.

Ngumiti ako ng malungkot.

“Basta pagkagising ko ay nakakaalala na ako bigla. Kahit nagbalik ang alaala ko, ikaw pa rin ang mahal ko. Kahit sinaktan mo ako at nagsinungaling ka sa akin, ikaw pa rin ang iniisip at inaalala ko. Ngayon, kahit hindi ikaw ang ama ng magiging baby ko ay masaya ako kahit papaano dahil nandyan ka at tinanggap mo pa rin ako sa kabila ng lahat ng ’to.”

Hindi ko na napigilan pang mapaluha dahil sa wakas ay naamin ko na rin kay Josiah na nakakaalala na ako.

Ngumiti si Josiah sa akin na minsanan ko lang makita sa kanya. Pinunasan niya ang mga luha ko habang nakangiti pa rin ito sa akin.

“I really love you, too Mirae. I know I’m already desperate and obsess to have you but I can’t lose you. Sa’yo lang ako nagkaganito at kahit alam kong hindi ako ang ama ng magiging anak mo ay magiging responsable pa rin ako sa kanya alang-alang sa’yo.” Sabi niya.

Sa sinabi ni Josiah ay gumaan ang loob ko. Tanggap niya pa rin ako sa kabila ng lahat, kahit ang nakabuntis sa akin ay ang bestfriend niyang lubos naming pinagkatiwalaan.

Maswerte na rin ako na kahit papaano ay nandito si Josiah sa tabi ko.

Nang mapatingin ako sa kinaroroonan ni nina Andy at Jonas ay nahuli kong nakatingin sa amin si Andy. Kaagad itong umiwas ng tingin sa amin habang si Jonas naman ay abala pa rin sa pag-aayos ng mga gamit ko at gamit niya.

Lumipas pa ang ilang mga oras at natapos na rin kaming mag-ayos ng mga gamit at kumain. Sandali munang lumabas ng bahay sina Josiah at Andy dahil may bibilhin raw muna sila. Tumango nalang ako bilang sagot.

Si Jonas naman ay nakatulog na sa kama namin dahil sa matindi nitong pagod at puyat. Kanina kasing madaling araw ay maaga niyang sinundo sila Nanay, Tatay, Kuya Macky at ang pamilya niya sa bus station at nagtrabaho pa ito ng half day kaya alam kong pagod na pagod siya. Idagdag pang nag-ayos ito ng mga gamit namin at naglinis dito sa tutulugan naming kwarto sa bahay kahit malinis naman ito. Kahit may mga katulong ay ayaw niyang sila ang maglinis dito dahil kwarto daw namin ito.

Bigla ay nagring ang cellphone kong bigay ni Ysmael na nasa loob ng suot kong dress. Kaagad akong lumabas ng kwarto dahil baka marinig pa ni Jonas ang pagtunog ng cellphone ko.

Tinignan ko ang screen ng hawak kong Samsung android phone at nagulat ako dahil tumatawag si Ysmael.

Ang akala ko ba ay galit siya sa akin dahil sa mga nalaman niya?

Bumaba ako mula sa hagdanan at nagpunta sa sala bago sagutin ang tawag.

“Hello, Ysmael?” Sagot ko.

[I heard na lumipat na raw kayo ni Jonas mula sa ACC Tower Building at lumipat kayo sa bahay nila Andy dyan sa Pasay? Kasama mo rin pala dyan sina Josiah at Jonas.] Sabi niya na ikinagulat ko.

“Papaano mo nalaman ’yon? Ngayon lang kami lumipat dito.” Gulat ko namang tanong.

Narinig ko naman ang pagtawa niya sa kabilang linya.

[You didn’t know na girlfriend na ni Ivan si Claire at nang tumawag kanina si Ivan kay Claire ay nabanggit niya iyon sa amin kaya nalaman ko.]

Girlfriend na ni Ivan si Claire? Alam kaya ito ni Jonas? Panigurado na kapag nalaman iyon ni Jonas ay talagang magagalit siya sa kapatid niya. Malaki pa naman ang galit nito kay Ysmael at sa mga kaibigan niya at kapag nalaman pa niyang nagkaayos na kami ni Ysmael ay hindi ko na alam ang mangyayari.

Bumuntong-hininga ako. “Tama ka. Nagsasama na kaming apat dito sa bahay. Si Andy na bestfriend ni Josiah ang tunay na ama nitong ipinagbubuntis ko.” Sabi ko dahilan para matahimik saglit sa kabilang linya si Ysmael.

Ilang segundo pa ay nagsalita na ulit ito.

[Where are you? Can you send me the address of that house? I want to talk to you personally.]

“Ah eh, hindi ko pa alam kasi kakalipat lang namin dito ngayon at kapag nalaman pa ni Jonas na pupunta ka dito ay baka magkagulo lang kayong dalawa kaya ’wag na, Ysmael.” Pakiusap ko.

[And then? Ano bang pakialam ko kanya e, hindi naman siya ang ama ng ipinagbubuntis mo? Basta pupunta ako dyan bukas at mag-uusap tayong dalawa. Wala na rin akong pakialam kung makita pa ako niyang si Jonas at ’yung magbestfriend na tumira sa’yo. Hindi mo ako mapipigilan, Mirae dahil hanggang ngayon ay mahal pa rin kita at hindi kita kayang kalimutan.] Seryosong sabi niya.

“Ysmael…”

[I will make a way para mas mapalapit pa akong lalo sa’yo. Kaya ko rin bitawan ang pwesto ko bilang Mayor ng San Alfonso makasama lang kita. Nandyan naman ’yung pinsan kong si Florence para i-take over ang posisyon ko and especially, I don’t even care kung magkakaanak ka na. I love you, Mirae and you can’t stop me from loving you until my last breath.]

Sa mga sinabi ni Ysmael ay hindi na ako nakapagsalita doon. Mukha nga itong seryoso sa mga sinabi niya at kapag si Ysmael ang nagsabi ay alam kong hindi ko na siya mapipigilan pa.

Narinig ko nalang ang pagbuntong-hininga niya nang hindi ako makasagot sa sinabi niya.

[Okay then, ipapahanap ko nalang sa mga tauhan ko ang address ng bahay nila Andy dyan sa Pasay. Wait for me tomorrow, okay? I love you, Mirae.]

Sabi nito at binaba na ang tawag.

Napailing nalang ako. Naalala ko pa pala na nandyan rin si Ysmael.

Ang lalakeng minamahal rin ako at mukhang maging pati sa kanya ay hindi na rin ako makakawala pa.

---

Nag-uupdate na ako agad habang may internet pa. 😂

Chapter 34

Ngayon ay nasa kanya-kanya nang mga trabaho sila Jonas, Josiah at Andy. Ibinilin na rin nila sa mga guards na hindi ako pwedeng lumabas ng bahay kaya nakakulong lang ako dito.

Sobrang kinakabahan talaga ako dahil alam kong pupunta ngayon si Ysmael dito. Hindi ko na nga siya napigilan sa balak niyang iyon at alam kong pursigido talaga ito para mas mapalapit sa akin. Alam naman niyang magkakaanak na ako pero katulad nina Josiah at Jonas ay hindi pa rin niya ako magawang bitawan. Sana nga lang ay hindi kaagad umuwi ’yung tatlo para hindi na siya maabutan pa.

Dahil wala naman akong magawa ay nagdidilig nalang ako ng mga halaman at bulaklak sa garden area nitong bahay. Kakatapos ko lang inumin ang mga vitamins na pinapainom sa akin ni Nanay at kahit papaano ay hindi na nanghihina ang katawan ko. Napapansin ko kasi lately na mabilis na akong mapagod at hingalin. Marahil siguro ay dahil ito sa baby na nasa sinapupunan ko.

Napangiti nalang ako at hinaplos ang tiyan ko.

“Excited na akong lumabas ka, baby.”

“Tao po?”

Napalingon naman ako sa pinanggagalingan ng boses na narinig ko at nakita ko ang isang matangkad na lalake na nasa tapat ng gate namin. Kinausap pa nito saglit ang guard namin at mukhang magkakilala na sila.

Sandali ko munang itinigil ang ginagawa ko saka nilapitan ang lalake. Napansin ko na may dala itong dalawang tupperware na de microwave na naglalaman ng mga ulam.

“Hi!” Nakangiting bati niya sa akin.

Napangiti na rin ako dahil talaga namang nakakahawa ang ngiti niya. Gwapo ito at tipikal na morenong Pilipino katulad ni Jonas.

“May kailangan ka?” Tanong ko.

Lumapit naman ito sa akin at iniabot ang dalawang tupperware na hawak niya.

“Nakita lang kasi kita kahapon dito and I guess you’re my new neighbor. I just give this to you bilang welcoming gift. Luto ’yan ng Mama ko.” Sabi niya.

Tumango nanan ako at kinuha ang dalawang tupperware. “Salamat, ah? Saan pala ang bahay niyo?”

Itinuro naman niya ang isang medyo may kalakihang bahay na may dalawang bahay lang ang pagitan nito sa amin.

“That house was ours.” Sabi niya saka ito muling tumingin sa akin at nginitian ako.

Tumango nalang ako sa sinabi niya.

“By the way, ano nga palang pangalan mo?”

“Mirae, ikaw anong pangalan mo?” Tanong ko naman sa kanya.

“I’m Jeremiah. Matagal na kaming residente dito. Hindi ko lang aakalain na may titira na sa Mansyon na ’yan dahil bibihira ko lang nakikita ’yung mga may-ari dito. Close ko na nga ’yung mga guards dito at nakikichika lang ako sa kanila.” Natatawa niyang sabi kaya natawa na rin ako.

“Ganon ba?” Tanging nasabi ko nalang.

Bigla naman siyang tumitig sa akin saka nito tinignan ang tiyan ko.

“Are you pregnant?” Tanong niya na ikinabigla ko.

“Oo. Paano mo nalaman?” Gulat kong tanong.

Ngumiti naman siya. “You just really reminds me of my sister na buntis ngayon. Kahit buntis ka, maganda ka pa rin naman, e.” Sabi pa nito dahilan para mamula ang buong mukha ko.

“So, sino sa tatlong lalake ’yung ama ng ipinagbubuntis mo? Don’t be shock kung alam ko, ah? Nakausap ko kasi si Manong Guard kagabi at chinika niya ’yon sa akin. Huwag kang mag-alala dahil hindi naman kita huhusgahan at ako palang ang nakakaalam nito.” Bulong niya sa akin.

Ngumiti nalang ako ng pilit. “Ah, ’yung anak ng may-ari ng bahay na ’to. Siya ang ama nitong baby ko.” Nahihiya kong sabi.

Tumango-tango siya. “Si Andy pala. Hindi niya ako kilala personally pero nakikita ko siya paminsan-minsan dito. Sa pagkakaalam ko ay nag-iisang anak lang ’yan.”

Hindi ko aakalain na chismoso at madaldal rin pala itong si Jeremiah. Mas mukhang marami pa siyang alam na balita kila Andy kaysa sa akin. Parang may radar sa utak.

Napakamot nalang ito sa batok niya nang makita niya ang pananahimik ko.

“Sorry, nagiging madaldal na naman ako. Wala kasi akong ibang taong makakausap sa lugar na ’to kaya nga nakipagfriends na ako sa mga guards at katulong niyo dito sa bahay niyo. Sorry, Mirae ah?” Paumanhin niya.

“Okay lang ’yon. Ang tahimik naman kasi dito tapos ’yung mga katulong dito ay masyadong seryoso sa buhay kaya hindi ko naman makausap.” Sabi ko at napalabi nalang.

Kanina ay sinubukan kong makipagkaibigan sa mga katulong dito sa bahay pero ang sabi nila ay hindi daw pwede iyon dahil tagapagsilibi lang sila at baka magalit pa daw ang Sir Andy nila kung gawin nila iyon kaya no choice ako kundi magdilig nalang ng mga halaman dito sa garden para may magawa man lang at hintayin ang pagpunta dito ni Ysmael.

“Ayon naman pala, e. So, friends na tayo?” Nakangiting tanong niya.

Tumango nalang ako at ngumiti. Wala naman sigurong masama kung makipagkaibigan ako kay Jeremiah. Mukha naman kasi itong mabait at friendly.

“Okay. Sige.” Sagot ko.

Bigla naman itong nagbow sa harapan ko.

“Maraming salamat, kamahalan na Mirae. Kainin mo ’yang menudo at afritada na binigay ko sa’yo, ah?” Sabi niya at kinindatan pa ako.

Natawa naman ako sa ginawa niya at tumango nalang. “Sige. Thank you ulit dito sa ulam.”

“Ehem!”

Nagulat nalang ako nang makita ko si Ysmael na nasa likuran na pala ni Jeremiah. Napalingon naman si Jeremiah sa kanya. Sa sobrang pagkabusy ko sa pakikipag-usap dito ay hindi ko namalayan na nakaparada na pala ang kotse ni Ysmael sa gilid ng bahay namin.

“Sino ho kayo?” Tanong nung guard na nakaupo sa guard house niya nang makita niya si Ysmael.

“Ah, Manong, kaibigan ko po siya kaya papasukin niyo po.” Kaagad ko namang sabi.

Binuksan naman ni Manong Guard ang gate at pinapasok nito si Ysmael na may seryoso pa rin’g tingin kay Jeremiah na nakangiti lang sa amin.

“I guess, we can meet tomorrow nalang, Mirae?” Tanong ni Jeremiah at saglit nitong sinulyapan si Ysmael.

Tumango ako. “Sige. Salamat ulit dito sa binigay mong ulam, Jeremiah.”

“No worries. Aalis na ako, ah? Baka matunaw pa ako, eh.” Natatawa pa niyang sabi hanggang sa nagsimula na itong maglakad papaalis.

Nagtaka pa ako sa sinabi niyang baka matunaw siya na hindi ko naman maintindihan. Nang bumaling ako kay Ysmael ay kaagad ako nitong hinila papunta sa table set ng garden area.

Inilapag ko naman ang dalawang tupperware na hawak ko sa lamesa. Medyo naiintimidate ako ngayon dahil kaharap ko si Ysmael lalo na’t ang gwapo nito sa bihis niya ngayon. Nagmukha siyang korean actor sa paningin ko.

“Sino ’yon?” Tanong niya at umupo ito sa tabi ko.

“Ah, si Jeremiah ’yon. Bagong kapitbahay namin dito. Nagdala lang siya ng ulam bilang welcoming gift daw sa akin.” Sabi ko naman.

Narinig ko naman ang mahina niyang pagtawa. “Welcoming gift or Ninja Moves?”

Kumunot naman ang noo ko sa sinabi niya. “Anong Ninja Moves? Alam naman niyang buntis ako kaya hindi niya gagawin ’yon. Gusto ko lang daw niyang makipagkaibigan sa akin dahil walang masyadong katao-tao dito sa lugar na ’to.” Sabi ko naman.

Humalukipkip lang si Ysmael sa sinabi ko. “Lalake ako, Mirae. Kahit nga alam kong buntis ka na ay hindi ’yon naging hadlang para layuan at mahalin pa rin kita. Ayon pa kayang lalakeng ’yon na kung tumitig sa’yo ay para ka nang huhubaran?” Sarkastiko niyang sabi na ikinatahimik ko nalang.

Sandaling walang umimik sa amin hanggang sa nagsalita ulit siya.

“How are you in this house? Wala ba silang ginagawang masama sa’yo?” Tanong niya.

Umiling naman ako. “Wala naman. Maayos naman ang pagtrato nila sa akin. Inaalagaan at binabantayan naman nila ako ng maigi. Ngayon ay pare-pareho silang nasa trabaho at baka mamaya ay maabutan ka pa nila dito at mag-away kayo.” Sabi ko.

“Do I even care? Wala akong pakialam kung maabutan man nila ako dito. Ako lang ang admirer mo na hindi ka pinagsamantalahan kaya mas may karapatan akong makita ka at makasama.” Seryoso niyang sabi.

Napabuntong-hininga nalang ako. Sobrang laki na talaga ng pinagbabago ngayon ni Ysmael. Halos hindi ko na rin siya makilala dahil sa ugali niya. Ibang-iba na itong kaharap ko ngayon sa dating Ysmael na walang ibang ginawa kundi harassin at guluhin ako.

“Kumusta naman ang pagiging Mayor mo sa San Alfonso?” Pag-iiba ko nalang ng usapan.

Nagkibit-balikat ito. “I will take down my position. My cousin Florence can handle that. Mas gusto ko na dito nalang sa Metro Manila tumira para mabantayan at makasama ka. I also have some business here kaya mas mamamanage ko ’yon.” Sabi niya.

“Pero paano si Mrs. Glenda? Sigurado ka na ba talaga diyan, Ysmael? Maiiwan mo ang Mom mo sa San Alfonso.” Nag-aalala ko namang sabi.

Seryoso ba talaga si Ysmael sa sinabi niya sa akin na kaya niyang bitawan ang posisyon niyang pagiging Mayor ng San Alfonso para sa akin? Mas lalo lang akong naguilty dahil ako ang dahilan kung bakit bibitawan niya iyon at dahil na rin sa kadahilanan na gusto niya akong makasama.

Hinawakan bigla ni Ysmael ang isang kamay ko. “The nurses and maids can handle my Mom. I also said my plans to her and she agreed to me. She knows how much I love you, Mirae and she will support me.” Mariin niyang sabi habang nakatitig ito sa mga mata ko.

Huminga nalang ako ng malalim. “Ysmael, alam mong mahirap ang sitwasyon ko ngayon. Tatlong lalake ang pinakikisamahan ko ngayon alang-alang sa magiging anak ko. Sila Jonas at Josiah ay ayaw pa rin akong bitawan kahit nabuntis man ako ng ibang lalake. Mas masasaktan ka lang kung patuloy ka pa rin na aasa sa akin. Gwapo ka, binata, successful at maraming maipagmamalaki sa buhay. Mas makakahanap ka pa ng single, mas maganda at successful rin sa buhay na babae katulad mo. Huwag mong itali ang sarili mo sa akin dahil-”

“Nag-usap na tayo tungkol dito, Mirae. I don’t care kung buntis ka. Mahal kita at hangga’t nandito ako ay hindi mo ako maiaalis sa buhay mo. Huwag ka nang magsalita ng kung ano dahil hindi mo naiintindihan ang nararamdaman ko. I already committed my life to you. Mga bata palang tayo ay mahal na kita kaya hinding-hindi kita magagawang kalimutan.” Madiin na niyang sabi hanggang sa binitawan niya ang isang kamay ko at nagtiim-bagang.

Hindi na ako nagsalita pa at nanahimik nalang. Wala rin namang mangyayari kung sasagutin ko pa si Ysmael dahil masyado nang sarado ang utak nito sa kaisipang hindi na kami pwede. Katulad lang rin siya nila Jonas at Josiah na ayaw akong bitawan.

“Let’s eat. ’Wag mo nang kainin ’yang binigay ng kapitbahay mong may hidden agenda sa’yo at baka may gayuma pa ’yan.”

Sabi ni Ysmael hanggang sa itinayo na ako nito mula sa pagkakaupo ko at hinila ako papasok ng bahay. Naiwan tuloy ’yung dalawang tupperware na naglalaman ng mga ulam na binigay ni Jeremiah sa lamesa.

Nakarating na kami sa dining area at pinaupo ako nito sa upuan. Napailing nalang ako dahil parang si Ysmael pa ang may-ari ng bahay na ito kung umasta siya.

Nagulat at tila natulala pa ang mga katulong na nasa paligid lang nang makita nila si Ysmael. Hindi ko sila masisisi dahil talagang gwapo at attractive ang isang Ysmael Buenavista.

“Hoy ikaw!” Turo ni Ysmael sa isang katulong na mukhang bata pa.

Nahihiya namang lumapit sa kanya ang katulong at kitang-kita ko pa ang pagpula ng mukha nito na tila nagpipigil ng kilig.

“Ano po ’yon, Sir?” Tanong nung katulong.

“Ipaghanda niyo ng makakain si Ma’am Mirae niyo. Bakit niyo siya hinahayaang tumambay doon sa labas? Buntis siya at paano kapag dinukot siya ng ibang tao sa labas, ha? Alam niyo namang maganda at sexy ang amo niyo tapos mga pabaya pa kayo.” Galit na sabi ni Ysmael na nakatitig ng masama sa katulong.

Tila napahiya naman doon ang katulong at napayuko nalang ito. “Sorry po, Sir. Sige po at ipaghahanda na namin ng makakain si Ma’am Mirae. Hindi na po mauulit.” Paumanhin ng katulong hanggang sa umalis na ito at nagpunta na ng kusina.

Napatingin naman ako kay Ysmael. “Ysmael, hindi mo na sana sinabi pa ’yon. Hindi naman nila kasalanan kung bakit nasa labas ako ng bahay. Masyado lang akong bored dito kaya nandoon ako at nagdidilig ng halaman. Hindi ko pinapabayaan ang sarili ko at kumakain naman ako sa tamang oras.” Paliwanag ko.

“Kahit na. It’s still their duty because they are maids and they need to take care of you. Habang nagtatrabaho ang tatlong gunggong na lalakeng ’yon ay dapat lang maging ligtas ka dito.” Sabi naman niya at tinaasan ako ng kilay.

Napailing nalang ako dahil useless lang rin naman kung sasagutin ko pa si Ysmael.

Si Ysmael ay si Ysmael na matayog ang pride at ego.

Ilang minuto pa ay dumating na ang mga pinahandang pagkain ni Ysmael para sa akin. Maraming iba’t-ibang klase ng ulam, inumin at dessert ang dinala ng mga katulong dito sa dining table. Naging abala naman si Ysmael sa pagseserve ng pagkain ko.

Nahuhuli ko pang napapatingin ang mga katulong kay Ysmael na tila manghang-mangha sa gwapong lalakeng nakikita nila. Hindi nila alam na bukod sa may tatlong nagagwapuhang lalake sa bahay na ito ay may Ysmael pa.

Ako na talaga ang may mahabang buhok at ipapaputol ko na ito.

“Sige na, makakaalis na kayo. Ako nang bahala sa Ma’am niyo.” Imwinestra pa ni Ysmael ang kamay niya sa mga katulong na pinapaalis na sila.

Arogante pa rin talaga ito at hindi na iyon nawala sa kanya. Hays.

Kaagad namang nagsialisan ang mga katulong dahil sa takot nila kay Ysmael.

“You need to eat a lot dahil buntis ka at ’wag mong hahayaang magutom si baby sa tiyan mo.” Sabi niya at akmang isusubo na sana sa akin ang isang kutsarang may lamang kanin at ulam.

“Ysmael, kaya ko namang kumaing mag-isa.” Sabi ko at kukunin na sana ang kutsarang hawak niya nang isinubo na niya ito sa akin.

Wala na akong ibang nagawa kundi nguyain nalang iyon. Napangiti naman siya sa akin pagkatapos.

“Good girl ka naman pala, e.” Napairap nalang ako sa sinabi niya pero hindi ko na rin maiwasang mapangiti.

Siya na nga ang nagpakain sa akin at kahit hindi naman ako baldado ay pinagsisilbihan niya pa rin ako.

“What are you doing here?”

Nagulat nalang ako nang makita ko na papalapit sa amin si Jonas na may masamang titig kay Ysmael habang kasunod naman nito si Josiah na may seryosong tingin at kay Andy na nakangisi sa amin.

Ngumiti naman si Ysmael sa kanila.

“It’s nice to see you again, Jonas, Josiah and Andy.”

Napapakit nalang ako at nanalangin na sana ay hindi sila magkagulo.

---

Binago ko na yung cover since hindi ko naisama si Ysmael sa cover na nauna. Hindi kasi nagkasya sa cover editor. Ginawan ko nalang ng paraan yung cover ngayon :)

Chapter 35

“It’s nice to see you again, Jonas, Josiah and Andy.”

Pagkakita sa akin ni Jonas ay kaagad niya akong hinila at itinago sa likuran niya. Sobrang sama ng titig nito kay Ysmael na parang nasisiyahan pa sa reaksyon na nakikita niya kay Jonas.

“Ang kapal naman ng mukha mo para magpakita pa dito. Baka nakakalimutan mong ikaw ang sumira sa buhay namin ni Mirae?” Galit na sabi nito.

Tumayo naman si Ysmael mula sa pagkakaupo niya sa upuan at nagpamulsa ito.

“Yeah, ako nga, Jonas. I did that because of my desperation to Mirae. Hindi ko naman pinagsisisihan na binugbog at pinahirapan because you deserve that. I only regret na nasaktan ko noon si Mirae.” Sabi niya.

Tumawa naman si Jonas. “Anong akala mo? Pagkatapos ng lahat ng paghihirap na dinanas namin sa’yo ay patatawarin ka pa namin ni Mirae-”

“Pinatawad ko na siya, Jonas.” Sabi ko dahilan para bumaling sa akin si Jonas na parang hindi makapaniwala sa sinabi ko.

“What? Are you serious, Mirae? You know how much we suffered from him at kung hindi dahil sa kanya ay hindi tayo magkakahiwalay at hindi ka mawawala ng limang taon.”

Napabuntong-hininga ako. “Alam ko, Jonas. Alam kong malaki ang kasalanan sa atin ni Ysmael pero humingi naman na siya ng tawad. Malaki ang nagawa niyang kasalanan sa atin pero gusto ko nalang kalimutan ang lahat at magsimula ulit sa umpisa. Hindi niya ako bibiguin dahil magbabago na siya.”

Gusto ko nalang ng tahimik na buhay. Ayoko nang pairalin ang galit sa puso ko. Mas mahalaga sa akin ang magiging anak ko at ang kapatawaran ang magandang solusyon para makapag-umpisa ulit ako.

Umiling-iling naman si Jonas sa sinabi ko. “You really don’t know what you’re saying, Mirae.”

“At bakit hindi, Jonas? I only came here for Mirae. Anong akala mo, ikaw ang sadya ko dito? We’re now okay at kung hindi mo matanggap ’yon ay wala na akong pakialam sa’yo.” Nakangising sabi ni Ysmael.

Akmang susugurin na sana siya ni Jonas nang napigilan ito ni Josiah.

“Don’t make a scene here. Mirae is pregnant and you don’t need to stress her.” Sabi ni Josiah dahilan para huminga ng malalim si Jonas at tinitigan nalang nito ng masama si Ysmael.

“I still don’t forgive you, Buenavista. Fine! If you and Mirae are now okay then wala naman akong magagawa do’n but don’t expect me to forgive you dahil kahit kailan ay hinding-hindi ko gagawin ’yon.” Matigas na sabi ni Jonas.

Ngumiti naman si Ysmael sa kanya. “Alright. I don’t have any sympathy to you, too. All I need and care is Mirae. I just also want to tell you na bibitawan ko na ang posisyon ko sa San Alfonso at dito na rin ako maninirahan sa Pasay.”

Nagulat naman si Jonas sa sinabi niya at umiling ito ng paulit-ulit. “Ang kapal din talaga ng mukha mo, no? Anong akala mo, na kapag naging mas malapit ka na ay maaagaw mo sa akin si Mirae?” Madiin niyang sabi.

“Hindi ko na kasalanan kung natatakot ka sa mga kaya kong gawin, Jonas. Anytime ay pwedeng-pwede ko naman ulit agawin sa’yo o sa inyo si Mirae but I can’t do that right now dahil kahit papaano ay nasa matino pa akong pag-iisip hindi katulad niyo na nambubuntis ng babae nang dahil lang sa pagiging makasarili niyo.” Nakangising sabi nito at saglit na sinulyapan si Andy na sinamaan na siya ng tingin.

“Hindi ako natatakot sa’yo, Ysmael. Hindi na ako ang dating kilala mong Jonas na lalampa-lampa at naaawa pa sa’yo. Narealize ko lang na nababagay lang sa’yo na maging mag-isa ka na sa buhay dahil deserve mo ’yan sa lahat ng atraso mo sa akin at kay Mirae.” Si Jonas naman ang ngumisi.

Natahimik si Ysmael sa sinabi niya.

“Ano? Tapos na kayong mag-away? Pwede nang kumain?”

Bigla namang pag-imik ni Andy at kaagad itong nagtungo sa dining area saka sinimulan nang kainin ang mga pagkain na nakahanda sa lamesa.

Napailing nalang si Josiah sa ginawa niya pagkatapos ay kaagad itong lumapit sa akin.

“How’s your feeling today? May masakit ba sa’yo o kay baby?” Tanong niya at tinignan nito ang tiyan ko.

Umiling lang ako. “Ayos lang ako. Kakakain ko lang din. Ikaw, bakit sabay-sabay kayong nakauwi?” Tanong ko.

Ngumiti naman siya. Napapansin ko na paminsan-minsan ay ngumingiti na si Josiah hindi katulad noon. Mukha itong masaya at siguro isa na rin ako sa dahilan kung bakit siya masaya.

“It’s coincidence. Maybe we are excited to see you here in this home kaya inaagahan na namin makauwi.” Sabi niya.

Tumango ako. Hindi ko namamayalan na nakatingin na pala sa amin sila Ysmael at Jonas na kaagad rin umiwas ng tingin nang makita nilang tumingin ako sa kanila.

Ngayon ay nasa sala kami ngayon at nanonood ng TV. Kakatapos lang rin kumain ng tatlo at hanggang ngayon ay nandito pa rin si Ysmael na kanina pa nakangisi.

Katabi ko sa gilid ko sina Josiah at Jonas habang nasa kabilang upuan naman sila Ysmael at Andy.

Kanina pa parinig ng parinig si Ysmael sa tatlong lalakeng nandito na mukha nang naiinis dahil sa mga pinagsasabi niya.

“I really admire the guy in this movie. Dahil mahal niya ang babae ay hindi niya pinagsamantalahan ang kahinaan nito. He chose to be a gentleman and respectful para hindi niya masaktan ’yung babae. Sana lahat ng lalake ganito, no?” Kunwaring nalulungkot pang sabi ni Ysmael habang nakatingin sa pinapanood naming Romance movie.

Dahil wala namang ibang magandang palabas sa Cable TV ay kung ano nalang rin ang pinanood namin. Ako lang dapat sana ang manonood ng TV pero nakisali rin ang apat na lalakeng ito kaya no choice ako kundi ang pakisamahan nalang sila.

“Tama ka naman pero hindi ba’t mas nakakatakot ’yung mga lalakeng kayang-kayang manira ng buhay para lang makuha ang babaeng mahal niya? Ayon bang parang gagamit ng dahas? Mas nakakatakot ’yon.” Banggit naman ni Andy na nakapahalumbaba habang nanonood. Halatang si Ysmael ang pinaparinggan nito.

“At least he already knows his mistakes and he already said his apology to her. Hinding-hindi niya kayang pagsamantalahan ang babaeng mahal niya dahil nirerespeto at mahal niya ’to.” Seryosong sabi ni Ysmael na ikinangiti nalang ni Andy.

“Okay. Sabi mo, e.”

Ayoko nalang maistress kaya hinayaan ko nalang silang magtalo at magparinigan. Alas nuwebe na ng gabi at medyo inaantok na rin ako. Napahikab nalang ako na napansin naman nila.

“You need to rest, Mirae. Uuwi na rin ako at anytime ay pupuntahan ulit kita dito.” Sabi ni Ysmael na nginitian ako at lumapit sa akin.

Tumango ako. “Sige, ihahatid na kita sa labas.”

Tumayo na ako mula sa pagkakaupo ko at akmang susunod na kay Ysmael nang parehong hinawakan nila Josiah at Jonas ang kamay ko.

“Sasamahan ka na naming ihatid ang lalakeng ’yan. Baka kasi bigla ka pang dukutin ng baliw na ’yan at ilayo sa amin.” Sabi ni Jonas na sinamaan ng tingin si Ysmael na nginisian lang siya.

Tumango nalang ako para hindi na sila ulit magtalo pa. Nang makalabas na kami ng bahay at maihatid si Ysmael sa tapat ng gate ay nagulat nalang ako nang bigla siyang lumapit sa akin at hinalikan ang noo ko.

Sumama ang tingin ni Jonas sa kanya habang si Josiah naman ay napaiwas ng tingin.

“Keep safe, Mirae. Just call or text me kung may ginawa ulit silang kagaguhan sa’yo, okay?” Nakangiting sabi niya at pinat pa nito ang ulo ko.

Tumango nalang ako hanggang sa bumaling siya kila Josiah at Jonas.

“I gotta go. Alagaan niyong mabuti si Mirae. I will come back here.” Seryoso niyang sabi sa dalawa na hindi naman siya sinagot.

Kumaway nalang sa akin si Ysmael hanggang sa pumasok na ito sa loob ng kotse niya at pinaandar na ito.

Nang kami nalang nila Josiah at Jonas ang naiwan ay humarap sa akin si Jonas.

“What did he mean na you can call or text him nalang?” Nakakunot-noo niyang tanong.

Kaagad naman akong umiwas ng tingin sa kanya at umiling. “W-Wala ’yon. Akala niya lang siguro ay may cellphone ako kaya nabanggit niya ’yon.” Pagsisinungaling ko.

Ayokong malaman nila na may palihim na akong communication phone in case of emergency. Alam kong hindi sila papayag na magkaroon ako ng cellphone dahil baka maging daan pa daw ito para takasan ko sila. Nabanggit nila sa akin ’yon kagabi kaya tinatago ko nalang na may cellphone ako na ibinigay sa akin ni Ysmael. Mabuti nalang at landline ang cellphone ko kaya hindi na ako namomroblema na magpaload.

Tumango nalang si Jonas sa sinabi ko hanggang sa hinigit na nila ako ni Josiah papasok ulit ng bahay.

Naabutan pa namin si Andy sa sala na umiinom na ng alak. Ngumiti naman siya pagkakita sa amin.

“Nakaalis na ba si Mayor? Can we drink? Join me.”

Lumapit naman sa kanya si Jonas at kaagad nitong kinuha ang beer sa lamesa at ininom ito.

“I need this to release my anger to that moron.” Madiing sabi niya pagkatapos tunggain ang isang beer.

Natatawa naman siyang binalingan ni Andy. “You really hate each other, huh?”

Napailing nalang si Josiah sa ginawa nila at hinila nalang ako nito paakyat sa kwarto namin. Nang makarating na kami doon ay kaagad itong naghubad ng suot niyang black t-shirt dahilan para mamula ang pisngi ko sa katawan niyang nakabalandra sa akin.

Bigla naman niya akong inupo sa sofa at inakbayan. Hinihimas-himas pa nito ang tiyan ko habang nakangiti.

“I’m excited to see our baby soon.” Sabi niya.

Napangiti nalang rin ako. Pakiramdam ko talaga ay si Josiah ang ama nitong ipinagbubuntis ko dahil sa nakikita kong saya sa mga mata niya na buntis ako pero alam ko rin’g hindi siya ang ama nito dahil si Andy ang nakabuntis sa akin. Tila wala namang pakialam sa ipinagbubuntis ko sina Jonas at Andy at mukhang idinadahilan lang nila ito para hindi ako makawala pa sa kanila.

Pero iba si Josiah, kahit hindi man siya ang tunay na ama ng magiging baby ko ay ramdam ko ang pag-aalaga at pagiging responsable niya kapag lumabas na ito.

Sana si Josiah nalang talaga ang tunay na ama ni baby ko.

“Ako din, Josiah. Excited na ako.” Sabi ko naman.

Amoy na amoy ko pa ang pabango ni Josiah na kumapit sa katawan niya. Sininghot-singhot ko siya na ikinapula naman ng mukha niya.

“Anong pabango mo, Josiah? Gusto kong araw-araw kang gagamit nito, ha?” Sabi ko at kumapit na ako sa leeg niya habang inaamoy ko pa rin siya.

Napalunok naman siya sa ginawa ko at tumango ito. “It’s Jo Malone. Don’t worry, I will always use this perfume for you.” Sabi naman niya at sinapo nito ang pisngi ko habang nakatitig sa akin.

Tinitigan ko rin siya at hindi ko namamayalan na nangingilid na ang mga luha ko.

“Sana ikaw nalang ang ama nitong ipinagbubuntis ko.” Malungkot kong sabi habang nakangiti.

Pinunasan naman niya ang mga nangingilid kong luha.

“Even if I’m not the father of your child, I still care for you. You know how much I love you, Mirae at kahit para na akong mamamatay sa sakit dahil nabuntis ka ng lalakeng pinagkakatiwalaan ko ay nandito pa rin ako sa tabi mo dahil mahal na mahal kita. I’m obsessed with you but It doesn’t mean na ikaw lang ang kailangan ko, kailangan ko rin ang bata dyan sa sinapupunan mo. Mahalaga kayo sa aking dalawa.” Puno ng sinseridad niyang sabi.

Ang akala ko, hindi na mahalaga sa akin kung ano ang nararamdaman ko. Na kaya kong kalimutan ang pagmamahal ko kay Josiah dahil sa magiging anak namin ni Andy pero hindi pala. Kahit anong gawin ko ay hindi pa rin nawawala ang pagmamahal ko sa kanya.

“Salamat, Josiah…” Nakangiti kong sabi.

Kinabig naman niya ako at hinalikan sa labi. Mas lalo pa akong kumapit sa leeg niya at hinalikan rin siya pabalik. Nang matapos na kami ay hinalikan niya ang isang kamay ko habang nakatitig sa akin.

“Alam na nila Mom at Dad na nakikipagkita ako kay Leona, my real father.” Sabi niya na ikinabigla ko.

“A-Alam mong alam ko na hindi ka tunay na anak ni Tito Yuri?” Tumango siya.

“Avi said to me na sinabi niya na ’yon sa’yo. Hindi nun kayang magsinungaling sa akin, e. Do you still accept me kahit anak ako ng rapist at mamamatay tao?” Seryoso niyang tanong.

“Josiah, hindi mo naman kasalanan ’yon. Anak ka pa rin ni Tita Eirie at alam kong itinuring ka rin na isang anak ni Tito Yuri. Tanggap ko kung ano ang pagkatao mo kaya ’wag ka nang mag-alala. Okay?” Nakangiting sabi ko na ikinangiti rin niya.

“Day by day, I fell in love for you harder and harder. Thank you for accepting me, Mirae. I really love you.” Sabi niya at muling hinalikan ulit ang kamay ko.

Ngumiti ako sa kanya.

Napalingon naman kami nang bumukas ang pintuan ng kwarto at pumasok sa loob si Andy na lasing na lasing na. Magulo ang buhok nito at amoy na amoy namin ang alak sa bibig niya.

“Oh? Ang sakit namang makita ang sweet moments niyo. Alam mo talaga kung paano ako sasaktan, Mirae. Anyways, matutulog na ako. Goodnight!” Nakangiti niyang sabi sa amin hanggang sa nagtanggal ito ng suot niyang polo shirt at dumapa na ito sa kama.

Napailing nalang si Josiah sa ginawa ni Andy.

“Mag-ayos ka na para makapagpahinga ka na. Ipagtitimpla muna kita ng gatas bago ka matulog.” Sabi niya na ikinatango ko nalang.

Nagsuot muli ng t-shirt si Josiah at lumabas na ito ng kwarto namin.

Tumayo naman ako at nagpunta sa cabinet ko para kumuha ng pajamas na susuotin ko. Habang kumukuha ako ng mga damit ay nagulat nalang ako sa biglang pag-imik ni Andy.

“Don’t do that again.”

Napalingon naman ako sa kanya. Nakapikit pa rin ito habang nakadapa sa kama. Ang akala ko ay nakatulog na siya pero hindi pa pala.

“Ang alin?” Naguguluhan kong tanong.

Tumawa siya ng mahina sa sinabi ko.

“Ang ipakitang mas mahal mo si Josiah kaysa sa akin. Nakakairita kayong dalawa.” Sabi niya hanggang sa tuluyan na itong nakatulog nang hindi ako nakasagot sa sinabi niya.

Napayuko nalang ako.

---

Chapter 36

Tatlong buwan na ang nakakalipas simula nang malaman kong buntis ako at nakatira na sa iisang bahay kasama sila Jonas, Josiah at Andy. Sa loob ng tatlong buwang iyon ay naging mabuti naman ang lagay ko kahit papaano at marami na rin’g nagbago.

Paminsan-minsan ay pinupuntahan pa rin ako ni Ysmael dito sa bahay para tignan ang kalagayan ko. Wala namang reklamo ang tatlo doon kaya napanatag na rin ang loob ko. Siguro ay iniisip nila na baka ma-stress pa ako at makakasama iyon sa baby ko kapag nag-away away pa sila.

Simula nung gabing makita kami ni Andy na magkahawak ng kamay ni Josiah ay naging mas sweet at maaalalahanin na ito sa akin, maging pati na rin sa baby ko. Hindi ko alam kung anong magandang hangin ang sumapi kay Andy at bigla nalang naging maganda ang pakikitungo nito sa akin.

Ganon rin si Jonas, parang nakikipagkumpitensya pa nga ito kila Josiah at Andy sa dami ng binibili nitong gamit para sa akin at sa magiging baby ko.

Mas pabor iyon sa akin dahil nararamdaman ko ang pag-aalala nila sa akin at sa ipinagbubuntis ko. Unti-unti na rin naming natatanggap ang ganitong klaseng set-up at wala na akong reklamo doon.

Day off ng tatlo mula sa kanya-kanya nilang mga trabaho at sinamahan nila akong mamili ng mga personal hygiene at iba pang kakailanganin ko sa oras na lumabas na si baby sa tiyan ko.

Ramdam na ramdam ko na pinagtitinginan kami ng mga taong nandito sa loob ng Supermarket at hindi na ako magtataka kung bakit sila napapatingin kila Jonas, Josiah at Andy.

Nung nagpaulan talaga ng kagwapuhan at kaswertehan sa mundo ay nasalo iyon lahat ng tatlong ito. Idagdag pang ang tatangkad nila kaya kitang-kita sila dito.

“Do you think this is good, Mirae?” Tanong ni Andy na may hawak na isang kulay blue na stroller na kinuha niya mula sa Infant Section ng Supermarket.

Tumango ako.

“Maganda nga ’yan.” Sabi ko.

“How about this Mirae?” Tanong naman ni Jonas na doon din nanggaling sa Infant Section at hila-hila nito ang isang kulay pink naman na crib.

Tumango ulit ako. “Maganda rin ’yan.”

Narinig ko nalang ang mahinang pagtawa ni Josiah sa tabi ko.

“They are hilarious. But at least they are now concern to our baby.” Sabi niya.

Napangiti naman ako sa sinabi ni Josiah. Nang matapos na kami sa pamimili at bitbit nila Andy at Jonas ang mga pinamili rin nila ay nagpunta naman kami sa isang restaurant para kumain.

Hindi ko nalang pinapansin ang pagtitig sa amin ng iba pang mga taong kumakain rin dito sa restaurant at kumain nalang ako dahil gutom na gutom na rin ako. Dahil buntis ako ay normal lang daw talaga na nagugutom kaagad ako kaya hindi talaga mawawala ang pagkain sa akin. Napapansin ko nga ang medyo pagtaba ko dahil na rin siguro sa walang tigil kong pagkain.

Hindi ko na pinansin pa ’yung tatlong lalakeng kasama ko na nakatitig lang sa akin habang kumakain ako. Sanay na ako sa kanila at bahala na sila kung hindi pa sila kakain basta gutom ako.

“Mirae?”

Napalingon naman kaming apat sa lalakeng naglalakad papunta sa amin at nagulat nalang ako nang si Jeremiah ito. May kasama itong isang babaeng buntis rin na kahawig niya.

“Jeremiah? Nandito ka pala.” Nakangiting sabi ko nang makalapit na sila sa amin.

Napansin ko pa na mukhang manghang-mangha ang babaeng buntis na kasama niya pagkakita sa tatlong lalakeng kasama ko. Kulang nalang ay maglaway ito sa kanila.

“Yeah, sinamahan ko lang ang ate ko para mamili ng kakailanganin niya kapag nanganak na siya. Next month na ang labor niya.” Sabi naman niya at inakbayan nito ang Ate niyang buntis.

Kumaway naman sa amin ito at nagpakilala.

“I’m Rina. Jeremiah’s older sister. It’s nice to see you guys!” Nakangiti niyang bati sa amin.

“Who are these folks?” Nakataas na kilay na tanong sa akin ni Jonas.

“Ah, kapitbahay natin sila.” Sabi ko naman.

“And how do you met them? Bakit kilala mo na kaagad ’yang lalakeng kasama ni buntis?” Tanong naman ni Andy at saglit nitong sinulyapan si Jeremiah na nakangiti pa rin sa amin.

“Nagbigay kasi ng ulam sa akin si Jeremiah noon bilang Welcoming Gift daw dahil kapitbahay nila tayo.” Sabi ko naman at muling bumaling kila Jeremiah at sa Ate niya.

“Ah, hehe. Kakain rin ba kayo dito?” Tanong ko nalang at iniiwasan ang nagdududang tingin sa akin nina Jonas at Andy.

“Yes. Dito na kami kakain since nandito ka rin pala. Let’s go, Ate.” Sabi naman ni Jeremiah at inalalayan nito ang ate niya na umupo sa isang vacant seat malapit lang rin sa pwesto namin.

Nakita ko pa ang biglaang pagkuyom ng kamao ni Josiah na kanina pa tahimik.

“May pakiramdam talaga akong may hindi magandang gagawin ang lalakeng ’yan sa’yo, Mirae. He obviously have an interest on you kahit magkakapamilya ka na.” Madiing sabi ni Andy habang tinititigan nito ng masama si Jeremiah na busy na sa pag order sa hawak nitong menu.

“I can feel that too. Gago rin ’yan katulad niyo ni Josiah.” Sabi naman ni Jonas at nag-umpisa na itong kumain.

“Speaking of gago, you’re talking to yourself, too.” Nakangisi namang sabi ni Andy kay Jonas na nagkibit-balikat nalang sa sinabi niya.

Umiling nalang ako. “Ano bang pinagsasabi niyo dyan? Talagang friendly lang ’yan si Jeremiah. Huwag na nga kayong mag-isip ng masama tungkol sa kanya.” Sabi ko nalang at itinuloy ko na ulit ang pagkain ko.

Hindi na sila nagsalita pa sa sinabi ko at kumain nalang rin.

Habang patuloy pa rin ako sa pagkain ay napapansin talaga ng peripheral vision ko na nakatingin sa akin si Jeremiah. Dahil na rin siguro ito sa set-up na nangyayari sa akin. Ang weird nga naman kasing buntis ako at may tatlong lalake ang nag-aalaga sa akin at responsibilidad ako.

Nang matapos na kaming kumain ay tumayo na ako ganon rin sila Jonas, Josiah at Andy at binitbit na ang mga pinamili namin. Bigla namang tumayo si Jeremiah na inihinto ang pagkain niya at lumapit ito sa akin.

“Uuwi ka na ba, Mirae? Keep safe, ha?” Sabi niya habang nakangiti.

Hindi na niya pinapansin pa ang masasamang titig sa kanya ng mga kasama ko.

“Of course. Mirae is safe dahil kasama naman niya kami.” Pag-imik ni Jonas na mukhang naiirita na kay Jeremiah.

Tumango naman si Jeremiah sa sinabi ni Jonas saka ito muling bumaling sa akin.

“Ingat kayo pauwi.” Tumango nalang ako at ngumiti sa kanya.

Hindi na ako nakapalag pa nang hinila na ako ni Josiah papalabas ng restaurant kasunod sila Jonas at Andy.

“Langya. Bulok na ang style ng gago. Ulul niya!” Natatawang sabi ni Andy habang naglalakad na kami papalabas ng mall.

“What an idiot move.” Sabi naman ni Jonas habang umiiling na.

Napailing nalang ako. Pati si Jeremiah ay pinag-iisipan na rin nila ng masama.

Nang nasa labas na kami ng mall at nasa parking lot na ay kaagad na nilang inilagay sa backseat ng dalang kotse ni Jonas ang mga pinamili namin. Pagkatapos nun ay sumakay na kami sa kotse para makauwi na kami.

Pagkarating namin sa bahay ay kaagad ko nang inayos ang mga pinamili ko at naglinis na ng katawan ko. Medyo napagod ako sa pagpunta namin sa mall kanina at kailangan ko nang magpahinga.

Naligo muna ako at pagkatapos ay nagsuot ng isang summer dress na bestida. Nasa kama na rin namin ’yung tatlo habang nakahilata at halatang napagod rin sila sa pagsama sa akin sa mall.

Nasanay na rin akong katabi silang tatlo sa kama. Araw-araw ay may schedule din sila kung sino ang makakatabi ko sa gilid ko. Napakaweirdo talaga ng ganitong klaseng relasyon dahil namulat ako na dapat ay nasa iisang tao mo lang ilalaan ang pagmamahal mo pero napagtanto ko na pwede rin naman pala kaming maging ganito.

Nakikita kong masaya sila Jonas, Josiah at Andy habang nasa tabi nila ako. Hindi na rin sila gaanong nagtatalo kahit paminsan-minsan ay hindi nawawala ang asaran at parinigan nila. Sa loob ng tatlong buwan ay nasanay na sila sa sitwasyon naming ‘Polyamorous relationship’ na tinatawag.

Mahal ko si Josiah pero hindi ko rin kayang masaktan sila Jonas at Andy. Si Jonas na una kong minahal at si Andy na tunay na ama nitong ipinagbubuntis ko. Idagdag pa si Ysmael na walang humpay sa pagsuporta sa akin at sa magiging anak ko.

Lahat sila mahalaga sa akin at hindi ko sila kayang saktan. Wala na akong pakialam sa sasabihin ng ibang tao kung may tatlo o apat man akong karelasyon, ang mahalaga ay masaya ako at nag-aalala sila para sa magiging kalagayan ng baby ko.

Pagkalabas ko galing sa cr ay kaagad lumapit sa akin si Andy at hinalikan ako nito sa labi. Wala itong suot na pang-itaas kaya kitang-kita ko ang magandang pangangatawan niya at mga tattoo nito sa katawan.

Hinalikan ko na rin siya pabalik at saglit na sumulyap kila Josiah at Jonas. Nakatulog na sila.

May nabago na rin sa nararamdaman ko para kay Andy. Mas naaappreciate ko na ang ginagawa niya sa akin at nagugustuhan ko na rin siya. Hindi mahirap magustuhan si Andy dahil sa nakikita kong pag-aalaga nito sa akin at sa magiging anak namin. Kinalimutan ko na kung anuman ang ginawa niya sa akin noon dahil isang blessing ang batang dadating sa buhay ko.

“You’re so beautiful, Mirae. Thank you for letting me prove myself to you.” Nakangiting sabi niya at hinaplos nito ang mukha ko.

Ngumiti naman ako sa kanya. Sa tingin ko nga ay mahal ko na rin siya katulad ni Josiah. Kay Jonas naman ay unti-unti ko na rin naibabalik ang pagmamahal ko noon sa kanya.

Pwede

pala itong mangyari. Ang magkagusto ako sa kanilang lahat.

“Salamat rin sa pag-aalaga mo sa akin maging pati na rin kay baby, Andy.” Sabi ko naman.

Hinaplos-haplos naman niya ang buhok ko. “I’m sorry if I’m being a jerk before, Mirae and I’m so desperate to get your attention. Hindi ko pinagsisisihan na nabuntis kita at magkakaanak na tayo. Simula ngayon, magiging mabuting Daddy at future husband mo na ako para sa inyo. I will never disappoint you, Mirae. I love you.” Seryoso niyang sabi.

Tumango ako at napaiyak na. Tears of joy siguro ito.

“Tanggap ko naman na ang sitwasyon natin, Andy. Masaya akong kasama ko kayo at inaalagaan niyo ako at si baby.” Sabi ko.

Hinapit naman niya ako sa bewang at inaamoy-amoy nito ang buhok ko saka pinunasan ang mga luha ko. “You smell so good. Kung pwede lang e, gumawa ulit tayo ng baby as our 2nd child.” Nakakaloko niyang sabi.

Hinampas ko naman siya sa balikat niya na ikinatawa lang niya.

“Hindi pa nga lumalabas si baby tapos humihiling ka na kaagad ng 2nd child!” Inirapan ko siya ng pabiro na ikinatawa niya lalo.

“I’m just kidding. So, ininom mo na ba ’yung mga vitamins at gamot na nireseta ni Doc sa’yo?” Tanong niya.

“Oo. Mamaya ay iinom ulit ako.” Sabi ko naman.

Nagulat nalang ako nang biglang bumangon si Jonas mula sa pagkakahiga niya sa kama saka ako nito hinila at hinalikan habang inihiga niya ako sa kama.

Natatawang hinalikan ko nalang rin siya pabalik habang si Andy naman ay tumabi na rin sa amin at ginawa pang unan ang likod ni Josiah na nagising na rin dahil sa ingay namin.

“Naiinggit ako kaya pahalik na rin.” Nakangising sabi ni Jonas pagkatapos naming maghalikan.

Naiiling nalang ako habang nakangiti pa rin.

“May I?”

Bigla naman akong hinila ni Josiah papalapit sa kanya at hinalikan na rin. Nasa ibabaw ko siya at ramdam kong bumababa na ang halik niya papunta sa dibdib ko. Bigla niyang hinawi ang suot kong dress kaya lumantad ang dibdib ko. Hindi na ako nagbra pa dahil hassle rin naman iyon.

Napaungol nalang ako nang bigla niyang hinalikan at laruin ang dibdib ko gamit ang dila niya.

“Pucha naman, Saiah! Kami halik lang tapos ikaw foreplay na?” Tumatawang sabi ni Andy sa tabi namin.

“Tatahi-tahimik lang ’yan pero siya talaga ang pinakamanyakis sa atin.” Umiiling namang sabi ni Jonas.

“Hoy! Baka maipit mo ’yung tiyan ni Mirae, ha? Anak ko pa naman ang nasa loob niyan.” Suway pa ni Andy kay Josiah na patuloy pa rin sa paghalik sa dibdib ko.

At ang isang Josiah Avenido ay dedma lang sa sinabi ni Andy.

“It looks like you’re all enjoying, huh?”

Napalingon naman kami sa nagsalita at nagulat nalang ako nang nakapasok na pala sa kwarto namin si Ysmael na may dala-dalang boxes ng pizza at isang box ng cake.

Kaagad ko namang ibinaba ang suot kong summer dress na lantad ang dibdib ko kaya natigil na rin sa paghalik doon si Josiah at tinitigan nito ng masama si Ysmael.

Nakakahiya at nakita pa ni Ysmael ang ginagawa sa akin ni Josiah!

“Uy, may snack! Salamat, hulog ka talaga ng langit, pre kahit demonyo ka!” Nakangiting sabi ni Andy at kaagad na itong bumangon sa kama para galawin ang dinalang pagkain ni Ysmael.

Napangisi nalang si Ysmael sa nasaksihan niya. Sanay na sanay na siya sa sitwasyon namin sa loob ng tatlong buwan. Minsan nga ay nakikita pa niya kaming naghahalikan ni Jonas sa sofa at naghahalikan naman ni Andy sa garden.

“You’re wrong timing. Tsk!” Nayayamot na sabi ni Josiah kay Ysmael na tinawanan lang siya.

Mali man ang sitwasyon namin ay masaya pa rin ako dahil kasama ko sila. Ano man ang panghuhusga na gawin sa amin ng ibang tao ay baliwala lahat ng iyon basta’t wala kaming tinatapakan na ibang tao.

Mahalaga sila sa akin at maging si baby ko.

---

5 Chapters to go before Epilogue.

Chapter 37

The Guy full of lies

ANDY’S POV

Being with Mirae is one of the happiest thing in my life. We’re now okay and I can see that she’s already accepting me in her life. It’s now favored to me according to my plan.

She’s 8 months pregnant at next month ay manganganak na siya.  The ultrasound also said that her baby is a boy. Natanggap ko na rin ang klase ng relasyon na mayroong kaming lima as long na makasama ko si Mirae ay okay na iyon sa akin.

Hindi naman talaga ako dapat kasali sa relasyon nila. I’m just a nobody here but when I made my plan, I now successfully entered Mirae’s life.

Pineke ko ’yung DNA Paternity Test na isinagawa nila 8 months ago.  I payed big money to that Obstetrician gawin lang negative ang DNA result na lumabas.

I’m not really a father of Mirae’s child.

It’s Josiah.

I was so helpless and desperate at wala na akong ibang maisip na paraan para lang makasama at matanggap ako ni Mirae sa buhay niya. Kung hindi ko ginawa iyon ay sa kangkungan na ulit ako pupulutin at mauungusan na naman ako ni Josiah. It’s really funny that I’m still competing with him pero sobrang laki talaga ng insecurities ko sa kanya lalo’t binuntis niya si Mirae.

I’m so damn jealous with him because he have everything including Mirae and their child.

At ngayong nakikita kong okay at masaya na kami ni Mirae? Hinding-hindi pwedeng malaman ni Josiah na siya ang tunay na ama ng ipinagbubuntis ni Mirae.

Hinding-hindi ako makakapayag doon.

It’s already 12 in the midnight at hindi muna ako umuwi sa bahay after my damned work in my parents company. I need to unwind myself from the lies that I planted in their head.

I went to a bar and drink as much as I can. Pampatanggal stress lang dahil sa kagaguhan na ginagawa ko.

I’ve never done this thing in my life. Nasanay na ako na babae ang nagpapakadesperada at unang lumalapit sa akin. They are head-over-heels to me. I have a perfect body, perfect face, so much wealth and very successful bachelor pero lahat ng iyon ay nabaliwala nang magkagusto ako kay Mirae.

I’m a natured playboy and never had a serious relationship before. I live my life to the fullest at my age of 25. I’m still young and I don’t want to take a real commitment but when the day I saw Mirae in San Alfonso 5 years ago, she captivated my heart.

Marami na akong nakitang magaganda at sexy na babae sa buhay ko including my ex-flings pero wala na yatang makakatalo pa kay Mirae.

She’s an angel made from heaven. She’s pretty, kind, sweet and angelic. She’s totally different from other girls out there.

Simula rin nung araw na makita ko siya kasama si Jonas na boyfriend niya noon ay hindi ko na siya maalis sa isip ko. Little did I know na nabihag na rin pala niya ang puso ni Josiah.

Josiah again, and Mirae loves him.

Pareho naman kaming gwapo ni Josiah. Pareho naman kaming may maipagmamalaki sa buhay pero bakit siya nalang lahat ang nakakakuha ng mga gusto ko?

Inis ko nalang na ginulo ang buhok ko at ininom ang alak na nasa baso ko. Mababaliw talaga ako kapag nalaman nila ang katotohanan at alam kong katapusan ko na rin iyon.

“Hey, man!”

Tinignan ko ’yung lalakeng nagsalita sa tabi ko at pag-angat ko ng tingin ay ito ’yung lalakeng kapitbahay namin. I remember that his name is Jeremiah na palaging nginingitian ni Mirae. I also damn jealous with this nobody but I need to control my jealousy dahil nga buntis si Mirae at makakasama iyon sa magiging anak niya kung maii-stress siya sa amin.

“What are you doing here, freak?” Tanong ko.

Tumawa lang ito at umupo sa tabi ko. I admitted that this guy is handsome at mas lalo lang akong mababaliw sa kaisipan na baka magkagusto pa si Mirae sa lalakeng ’to dahil sa paglapit-lapit nito sa kanya. Fuck!

“Tito ko ang owner ng bar na ’to. I always went here dahil drummer ako sa band namin dito.” Sabi naman niya at itinuro ’yung stage.

I notice some of his bandmates na tinutukoy niya na nasa stage at nag-aayos ng mga instruments nila sa pagtugtog.

Hindi ko na siya pinansin pa at tahimik nalang na uminom. Siya naman ay nag-umpisa nang umorder ng drinks sa bartender sa counter.

“You’re the real father of Mirae’s child, right?” He asked.

I nodded even if it’s not true.

“So, pumayag ka pala sa Polyamorous relationship. I heard that kind of relationship before. It’s weird pero si Mirae ang pinag-uusapan, e. Kahit ako ay makikisali rin sa inyo kung siya naman ang premyo.” Nakangiti niyang sabi matapos inumin ang alak sa baso niya.

I glared at him.

“Mirae is not a prize, okay? I agreed to our situation dahil ayoko siyang mawala sa akin. She doesn’t love me because she loves my bestfriend Josiah isama pa si Jonas na boyfriend na talaga niya noon pa. I got her pregnant because I already owned her.” I said with an authority in my voice.

He looks amazed on what I said at pumalakpak pa.

“Bro, you’re already obsessed to her. How could you do that to the girl you love? Dapat nga hinahayaan mo ang babaeng mahal mo sa lalakeng mahal niya, right? Because that’s true love.” He laugh.

Gusto ko na sana maniwala na concern siya sa akin kaya niya sinasabi ’to but obviously, he’s only provoking me dahil alam niya na hindi ko iyon gagawin.

“Shut up.” Madiin kong sabi pero mas lalo lang itong natawa.

“If I were the father of her child, hinding-hindi ako papayag sa Polyamorous relationship. Mas may karapatan ako sa bata at kay Mirae. We can be a couple na walang nakikihati sa pagmamahal at atensyon niya.” He seriously said na mas lalo lang nagpagulo sa isip ko.

Tinitigan ko ng mariin ang hawak kong baso. “But.. we’re already okay. I can see that she’s starting to like and accepting me. I also have no complains kung may Josiah, Jonas or Ysmael sa buhay namin ni Mirae. All I need is Mirae.” Sabi ko naman.

I’m already happy in our situation except sa ginawa kong kasinungalingan mapalapit lang kay Mirae. Josiah and Jonas are doing good at wala rin naman silang reklamo kung hinahalikan ko o sinosolo ko minsan si Mirae sa bahay dahil ang akala nila ay ako talaga ang tunay na ama ng ipinagbubuntis ni Mirae. They accepted our situation and they already happy with that.

Josiah is still my bestfriend and he deserves Mirae, too because Mirae loves him while Jonas was Mirae’s first love. Okay lang rin sa akin kung nandyan si Ysmael dahil nagbago naman na ito at sinusuportahan nalang si Mirae at ang ipinagbubuntis nito.

We are not fighting or arguing anymore pero hindi pa rin maiaalis sa akin na gusto kong sa akin lang ang buong atensyon at puso ni Mirae.

“I know that your father force your mother to be his.”

“How did you know?” Tanong ko at muling lumingon sa kanya.

He smiled. “Remember the guy named Christian? ’Yung lalakeng pinatay ang bestfriend slash ex-boyfriend ng Mom mo noon dahil sa matindi niyang obsession sa Mom mo?”

I nodded. I knew that story. My Mom and Dad tells everything to me. Christian is the guy who killed Ash, my Mom’s bestfriend and lover.

“Christian is my father.” He said while smiling.

Hindi ako makapaniwala sa sinabi niya.

“How? Hindi ba’t nakakulong na siya dahil sa ginawa niyang krimen?” Tanong ko na naguguluhan.

He’s tapping his fingers to the table while he’s still drinking.

“Well, Christian got pregnant my Mom in San Alfonso. At the age of 17 ay nabuntis niya si Mom while Mom is only 14 that time. Nagbakasyon si Mom noon sa San Alfonso with his family when he met Christian. My father. She was raped by that guy. Nabulag daw siya sa kainosentihan at kabutihang ipinapakita ng lalakeng ’yon. Nangyari ang lahat ng ’yon bago pa niya makilala si Bliss, that’s your mother’s name, right?” He asked.

Tumango ako na gulat na gulat pa rin sa mga nalaman ko. So, this guy Jeremiah was Christian’s son?

“Pero, hindi ba’t may kapatid kang buntis na babae na kasama mo rin sa mall 5 months ago? Who is she?”

He chuckled. “That’s my mother. Sinabi ko lang na ate ko siya for her own safety. She looks very young to be my mother, right? Because she got pregnant by Christian at her very young age. She’s only 38 years old while I’m already 24.”

I can’t believe this! Jeremiah is the son of the guy who killed my mother’s bestfriend and lover.

I gulped. I can’t say anything. I’m still in a process of being shocked on what he said.

“I’m glad that my Mother already found her true love. That is my Tito Lander who owned this bar. She’s already happy with her love life and my baby sister.” Nakangiti niyang sabi at umiling pagkatapos.

“My Tito bought a house near to your house because of compensation. Your parents and my parents said sorry to each other.”

Tumango nalang ako.

He tapped my shoulder. “You can get Mirae and your baby boy alone.” Sabi niya ng seryoso.

I smirk. “I can’t do that. Mirae trust me so much and I don’t want to hurt and disappoint her again. Ngayon pang nagkaayos na kami at may nararamdaman na siya para sa akin.” I said at nagsalin ulit ng alak sa baso ko.

“I can help you naman, e. Gayahin mo ’yung ginawa ng Dad mo. Kinidnap niya muna at pinagsamantalahan ang Mom mo bago niya nasolo ang Mom mo nung pinatay ng Tatay ko si Ash. You can kill your bestfriend and the other guy in Mirae’s life, too. Sa paraang ’yon ay masosolo mo na si Mirae.” Mariin niyang sabi.

“Baliw ka na yata. Gagawin mo pa akong kriminal katulad ng Tatay mo.” Natatawa ko namang sabi.

“We can do the crime together. May kapit ang pamilya ko sa mga pulis dito sa Pasay. Kaya nilang pagtakpan ang krimen na gagawin natin. Naaawa lang ako sa’yo dahil kailangan mo pang makihati sa pagmamahal at atensyon ni Mirae at ng magiging anak mo sa bestfriend at boyfriend niya. I’m only concern to you, Andy. You’re the only one who deserves Mirae.” Sabi naman niya at hinagod-hagod na nito ang balikat ko.

Naguguluhan ako. Gusto kong masolo talaga si Mirae pero hindi ako kriminal at hindi ko kayang pumatay ng tao. I’m obsess with her but I can’t do cruel things to hurt her. Masaya na ako sa kung ano ang meron kami ngayon kaya hindi ko gagawin ang katangahang suggestion ni Jeremiah.

“I can’t do that. Never!” Sabi ko at tinungga na ang natitirang baso sa alak ko.

He sighed at may kinuha itong calling card mula sa wallet niya.

“In case na magbago ang isip mo, you can call me, Andy. I can help you anytime.”

Inilapag niya ang calling card niya sa lamesa at ngumiti pa ito sa akin saka tinapik ang balikat ko bago umalis.

Kinuha ko nalang ang calling card niya sa lamesa at inilagay ito sa bulsa ng suot kong jacket. Ilang oras rin bago ako matapos uminom nang mapagpasyahan kong umuwi na.

Miss ko na kaagad si Mirae at gusto ko na siyang makita at mahalikan. Nang makapagbayad na ako ng mga ininom ko ay lumabas na ako ng bar at sumakay sa kotse kong nakaparada sa parking lot ng bar at pinaandar na ito.

Pagkatapos ng mahigit isang oras ay nakarating na rin ako sa bahay. It’s already 2 am in the morning at alam kong tulog na si Mirae. I already missed her scent and beautiful face kaya nagmadali na akong makapunta sa kwarto namin.

Napailing nalang ako nang makita ko si Jonas na nakatulog na sa sofa ng living room namin. Hindi pa ito nakakapagpalit ng damit at halatang napagod rin ito sa trabaho niya.

Nang nasa tapat na ako ng pintuan ng kwarto ay nakabukas na pala ito. Akmang papasok na sana ako nang makita kong magkayakap sina Josiah at Mirae habang nakaupo sa kama.

“Mahal na mahal kita, Josiah. May nararamdaman man akong kakaiba ngayon kila Andy at Jonas ay mas lamang pa rin ang pagmamahal ko sa’yo.” Sabi ni Mirae nang kumalas ito mula sa pagkakayakap ni Josiah sa kanya.

Sinapo naman ni Josiah ang buong mukha ni Mirae at hinalikan ang noo nito.

“I’m glad that I’m still the one who makes your heart flattered. I love you, Mirae. I will never leave you and our son.”

“Mahal rin kita, Josiah.”

At pagkatapos ay kaagad hinalikan ni Josiah si Mirae sa labi. Mirae kissed her back and I can see that they are really in love to each other.

Napasapo ako sa dibdib ko dahil sa sakit na nararamdaman ko. 8 months had been passed pero masakit pa rin na makitang nagmamahalan sila Josiah at Mirae.

I slowly walks away at nagtungo sa 3rd floor ng bahay namin sa rooftop habang nakakuyom ang mga kamao ko dahil sa matinding sakit, selos at galit sa puso ko.

Hindi ko pa rin pala kaya. Hindi ko kayang makita na masaya sila Josiah at Mirae.

“Arghhh!” Sigaw ko sa matinding frustrations at ginulo ang buhok ko.

At sa hindi ko inaasahan ay humagulgol na ako ng iyak. Sobrang sakit ng nararamdaman ko. Para akong pinapatay sa sakit. Hindi pa pala sapat na kasama ko si Mirae at nagtitiis sa konting atensyon na ibinibigay niya sa akin. Mas mahal pa rin niya si Josiah at inaako ko ang anak niyang kay Josiah naman talaga.

I’m the one who always being defeated. I’m the one who always in Josiah’s shadow. Palagi nalang akong pangalawa maging sa babaeng mahal ko ay ganon din.

Mababaliw na ako. Mababaliw ako!

“Fuck! Fuck! Fuck!”

Pagmumura ko habang sinasabunutan ko ang sarili ko.

Tama si Jeremiah, pwede kong makuha ng solo si Mirae kung gugustuhin ko. Kailangan kong pumatay dahil kung hindi ko gagawin iyon ay magtitiis lang ako palagi sa ganitong sitwasyon at masasaktan lang ako ng habangbuhay.

I don’t care if I can kill anyone, even if it’s Josiah, my bestfriend.

Sa akin lang si Mirae. Sa akin lang.

Nang kumalma na ako ay kaagad kong kinuha ang ibinigay sa akin na calling card ni Jeremiah sa bar mula sa bulsa ng jacket ko. I dialled his number on my phone at ilang ring lang ay sinagot niya kaagad ito.

“I accept your offer. Can we meet now?”

---

Chapter 38

THIRD PERSON’S POV

Napanganga nalang sila Mirae, Josiah, Jonas at Ysmael nang biglang pumasok sa loob ng bahay nila sina Andy at Jeremiah na nagtatawanan pa. May mga dala itong mga inumin na nakalagay sa dalawang plastic bag.

Kumunot ang noo ni Jonas sa nasasaksihan niya dahil sa pagkakaalam niya ay galit na galit si Andy sa lalakeng ito na kapitbahay lang nila.

“Anong meron? Bff’s na kayo?” Natatawang tanong ni Ysmael kay Andy na nginitian lang siya.

“Magkaibigan na kami ni Jeremiah. Hindi ba, bro?” Sabi nito kay Jeremiah na nginitian naman sila.

“Yes. We have some similarities at nagkakasundo kami kaya magkaibigan na kami.” Sabi naman ni Jeremiah at inilapag nito ang dala-dala nilang inumin sa lamesang katapat lang nila Mirae.

Nakatingin lang naman ng mariin si Josiah kina Andy at Jeremiah. May pakiramdam talaga siya na parang may mali sa dalawang ito. Kilala niya si Andy na hindi kaagad nakikipagkaibigan sa kung sino lang. At sa pakiramdam naman niya tungkol kay Jeremiah ay hindi siya tiwala sa lalakeng ito dahil napapansin niya ang mga malisyosong tingin nito kay Mirae na hindi naman napapansin ng dalaga.

“Mabuti naman at magkaibigan na kayo. Huwag na kasi kayong mag-away. Tayo-tayo lang naman dito sa lugar na ito, e.” Sabi naman ni Mirae na nginitian sina Andy at Jeremiah.

Masaya si Mirae dahil nagkasundo na rin sina Andy at ang kapitbahay nitong si Jeremiah. Mabait naman kasi sa kanila ang binata pero hanggang ngayon ay ayaw pa rin sa kanya nila Jonas, Josiah at Ysmael. Wala naman siyang magagawa doon basta’t hindi nalang magtalo ang mga ito.

“Of course, Mirae especially na manganganak ka na next month. I’m so excited to see our baby son.” Sabi naman ni Andy at pinagdiinan pa nito ang salitang our para paringgan si Josiah na napaiwas ng tingin sa kanila.

Umupo ang dalawang lalake sa sofa na katapat lang nila. Kasalukuyan silang nanonood ng TV. Nakahiligan na kasi ni Mirae ang manood ng TV na Spongebob Squarepants ang ipinapalabas. Kahit naman mukhang ayaw at bored na bored ang mga lalakeng kasama niya sa pinapanood niya ay sinasamahan pa rin siya ng mga ito. Napapangiti nalang siya dahil ramdam niya ang pagiging concern at pag-aalaga ng mga ito sa kanya.

Napahimas siya sa malaking tiyan niya. Sa lahat ng hirap at sakit na pinagdaanan niya ay blessing talaga sa kanya ang magiging anak niya. Excited na siyang lumabas sa sinapupunan niya ang baby niya at kapag lumaki na ito ay mamahalin at ipaparamdam niya kung gaano ito kaimportante sa kanya.

“Let’s drink?”

Tanong naman ni Andy at isa-isa nitong inabutan sila Josiah, Jonas at Ysmael ng bote ng alak na nakabukas na.

Nag-aalangan pa ang tatlong lalake dahil nagtataka ang mga ito kung bakit sila pinapainom ni Andy ng alak.

Tumawa naman si Andy sa naging reaksyon ng tatlo.

“Hey! Gusto ko lang magcelebrate tayo dahil manganganak na si Mirae next month. Drink that pero ’wag kayong magpakalasing.” Sabi ni Andy at ininom na nito ang hawak niyang bote ng beer.

Kinuha nalang nila Josiah, Jonas at Ysmael ang beer na inabot sa kanila ni Andy at sinimulan na nila itong inumin.

Napabaling naman si Mirae kay Jeremiah na inabutan siya ng orange juice na nasa bote.

“Dahil preggy ka ay ’yan muna ang inumin mo.” Nakangiting saad ng binata.

Tumango at nagpasalamat naman sa kanya si Mirae bago nito inumin ang orange juice na inabot sa kanya ni Jeremiah.

Habang nag-iinuman at nag-uusap sila sa may sofa ay tila nakaramdam ng matinding pagkahilo sila Mirae, Jonas, Josiah at Ysmael hanggang sa nabitawan ng mga ito ang iniinom nila.

Napangisi nalang si Andy sa nakikita hanggang sa tuluyan nang nawalan ng malay ang apat.

“Let’s start now?”

Nakangiting banggit ni Jeremiah at inumpisahan na nilang dalhin sa bodega ng bahay nila Andy ang apat na nawalan ng malay.

Pagkamulat ni Mirae ng kanyang mga mata ay nagulat nalang siya nang nakatali ang mga kamay niya sa isang upuan. Nilibot niya ng tingin ang paligid niya at napagtanto niyang nasa bodega sila ng bahay nila Andy.

Napakadilim ng silid at tanging isang ilaw lang na tila mapupundi na ang nagpapaliwanag dito.

Nang tumingin siya sa kanyang harapan ay nagulat nalang siya nang makita na bugbog sarado sila Jonas, Josiah at Ysmael habang nakatali rin sa upuan. Napaiyak na siya sa kanyang nakikita at dahil na rin sa matinding kaba at takot na nararamdaman niya ngayon.

Nakita niya na pumasok mula sa loob ng bodega sina Andy at Jeremiah na nakapamulsa habang nakangisi.

Hindi naman makapaniwala si Mirae sa nakikita niya.

“Tangina mo, Andy! Anong trip mo at ginagawa niyo pa ng kupal na ’to ang kademonyohan niyo?” Sigaw ni Ysmael na iniinda pa rin ang mga natamo niyang bugbog kay Andy at Ysmael.

Tinawanan lang ni Andy ang sinabi ni Ysmael saka ito lumapit sa binata at sinuntok ito sa tiyan na ikinadaing ulit ni Ysmael.

“Ginawa mo rin naman ’to noon, hindi ba, Ysmael? Sa ranking ng pagiging demonyo ay mas nauna ka pa kaysa sa akin!” Sigaw naman sa kanya ni Andy.

“Andy, bakit niyo ba ’to ginagawa? Please, pakawalan niyo na kami…”

Umiiyak namang sabi ni Mirae dahilan para mapatingin sa kanya si Andy.

“Well, I’m doing this dahil galit na galit ako sa mga lalakeng ’to na nakapalibot sa’yo at syempre pati na rin sa kaisa-isang bestfriend kong si Josiah. I want to kill them, Mirae para masolo na kita at ang magiging baby natin. Hindi naman ako makakapayag na makikihati pa sa atensyon mo ang mga gagong ’to.” Seryosong sabi ni Andy na ikinagulat ni Mirae.

Hindi siya makapaniwalang magagawa ni Andy ang bagay na ito dahil lang hindi pa rin pala matanggap ng binata ang Polyamorous set-up na nangyayari sa kanila. Ang akala niya ay okay at maayos na kay Andy ang lahat ngunit hindi pa pala.

Narinig naman ni Mirae ang mahinang pagtawa ni Jonas na bugbog sarado rin. Mukhang pinahirapan ng todo nila Andy at Jeremiah ang tatlong binata.

“Mas lalo mo lang pinalala ang sitwasyon, Andy. If you will kill us, do you think na mamahalin ka pa ni Mirae dahil kriminal ka na?” Madiing sabi ni Jonas.

Kaagad namang lumapit sa kanya si Jeremiah at sinuntok ito sa mukha dahilan para mas matakot pa si Mirae.

“Huwag ka nang magsalita, Jonas! Alam ni Andy ang ginagawa niya.” Nakangising sabi nito.

“Why not, Jonas? I want to eliminate all of you. I admitted that I am selfish and obsess to Mirae that’s why I did this. Wala rin akong pakialam kung mapatay ko pa si Josiah na bestfriend ko!”

Sigaw ng binata at kaagad itong lumapit kay Josiah at pinagsusuntok at pinagtatadyakan ito sa iba’t-ibang parte ng katawan niya. Humagulgol na ng tuluyan si Mirae dahil sa nakikita niya. Parang hindi na si Andy na nakasama niya sa loob ng walang buwan ang nakikita niya.

Tila nababaliw na ito at handang-handang patayin ang lalakeng itinuring na niyang kaibigan sa matagal na panahon. Nagkakaganito ito nang dahil sa kanya.

Rinig na rinig ang bawat daing at sigaw ni Josiah sa patuloy na pagbugbog sa kanya ni Andy. Inilabas na lahat ni Andy ang galit, insecurities at pagkamuhi niya sa matalik niyang kaibigan.

“I’m so fucking jealous with you, Josiah! Simula noong mga bata palang tayo ay ikaw na ang number 1 sa lahat. Pinabayaan ko ’yon because I treated you as my bestfriend but this time, I will never be your shadowed bestfriend anymore!” Galit na galit na sabi ni Andy kay Josiah habang patuloy pa rin niya itong binubugbog.

Napaubo na ng dugo si Josiah dahil sa pambubugbog na ginagawa sa kanya ni Andy. Hindi niya akalain na malaki na pala ang insecurities ni Andy sa kanya noong mga bata palang sila. Ang akala niya ay okay lang lahat ng iyon kay Andy pero hindi pala dahil naiinggit at may lihim na pagkamuhi na pala ito sa kanya noon palang.

Tuwang-tuwa naman si Jeremiah sa nasasaksihan niya ngayon. Kumagat si Andy sa mga plano niya. Gusto niyang patayin ang lahat ng mga lalakeng nakapalibot kay Mirae dahil naiinggit siya sa mga ito. May gusto siya kay Mirae at wala rin siyang pakialam kung buntis man ito. Pwede naman niyang ipa-abort ito kapag namatay na ang apat na lalakeng baliw na baliw sa dalaga.

Kapag napatay na ni Andy sila Jonas, Josiah at Ysmael ay sunod naman niyang papatayin si Andy. May lihim na talaga siyang pagnanasa noon kay Mirae simula nang una niya itong makita at hindi siya makakapayag na hindi niya ito makuha.

Napapikit nalang si Mirae at nanalangin na sana ay tumigil na sina Andy at Jeremiah sa ginagawa nila. Sobrang nasasaktan siya na makita ang tatlong importanteng lalake sa buhay niya na pinapahirapan ng mga ito.

“Gusto kong mamatay ka na, Josiah! I don’t care if we’ve been bestfriends since our childhood. Kung noon nakuha mo ang lahat ng gusto ko, pwes ngayon hindi na. Mirae is mine pati ’yang magiging anak mo!” Sabi ni Andy na ikinahinto bigla ni Mirae.

“What? What do you mean, Andy?” Naguguluhang tanong naman ni Jonas.

Sandali namang itinigil ni Andy ang ginagawa niyang pagbugbog kay Josiah at nginisian nito si Josiah.

“I’m not the real father of Mirae’s child, it’s Josiah.”

Ultimo’y huminto ang mundo nang marinig nila ang sinabi ni Andy. Si Josiah na tila nanghihina na dahil sa natamo niyang bugbog kay Andy at nahihirapan nang imulat ang kanyang mga mata ay tuluyan nang lumuha sa rebelasyong inamin ng itinuring niyang kaibigan.

“I’m the father of Mirae’s child?” Hinang-hinang sabi ni Josiah na pinilit pa rin makapagsalita.

Tumango si Andy sa kanya habang nakatitig ito ng masama.

“Oo, Josiah. Ikaw ang totoong ama ng ipinagbubuntis ni Mirae. Pineke ko ang DNA Paternity Test niyo para lang makapasok sa buhay ni Mirae. Kung hindi ko ginawa ’yon malamang ay nasa isang sulok lang ako at magmumukmok habang nagpapakasaya kayo ni Mirae.” Nakangising sabi ni Andy.

Sobrang nasaktan si Mirae sa rebelasyon ni Andy. Kaya pala pakiramdam niya ay parang si Josiah ang totoong ama ng ipinagbubuntis niya dahil ito naman pala talaga ang tunay.

“Napakasama mo, Andy!” Umiiyak nang sigaw ni Mirae na ikinahinto ni Andy.

Nang makita niyang umiiyak at humagulgol si Mirae ay tila nanghina siya. Unti-unti itong natauhan sa ginawa niya at napasabunot ito sa kanyang buhok dahil sa matinding frustrations.

“Why? Why I did this…” Bulong niya sa sarili na tila nawawala na sa kanyang sarili.

Nang makita ni Jeremiah ang biglaang pagbabago ng mood ni Andy ay kaagad nitong binunot ang baril na nakalagay sa bulsa ng pantalon niya at iniabot ito kay Andy.

“What are you waiting for, Andy? Patayin mo na sila! Ito naman ang gusto mo, ’di ba? Ang mawala sa buhay mo ang mga lalakeng atrebida sa inyo ni Mirae.”

Pangungumbinsi ni Jeremiah at siya na mismo ang nag-abot at nagtutok kay Andy ng baril na hawak niya mula sa kinaroroonan ni Josiah.

Nalilito namang itinutok ni Andy ang baril na hawak niya kay Josiah habang nanginginig ang mga kamay nito. Hindi na niya napigilan ang mga luhang bigla nalang kumawala mula sa mga mata niya.

Dapat ay huwag niyang maramdaman ang pagkaawa kay Josiah dahil inagaw nito sa kanya ang lahat maging pati na rin ang babaeng mahal niya pero ngayon ay mukhang natauhan na siya sa ginagawa niya. Lumingon siya ulit kay Mirae na nakatali sa kahoy na upuan habang patuloy pa rin itong umiiyak.

Muli siyang bumaling kay Josiah na umiiyak na rin habang nakatingin lang sa kanya.

“I-I’m s-sorry for everything, Andy…” Mahinang sabi ni Josiah sa kanya.

Umiling ng paulit-ulit si Andy habang nakatiim-bagang.

“Bakit ba ikaw nalang lahat, Josiah? Bakit sa’yo nalang lahat nakatutok ang mga tao? Why can’t they see my worth? Ano? Sabihin mo sa akin!” Sigaw ni Andy habang lumuluha.

Napailing nalang si Ysmael sa nasasaksihan niya habang si Jonas naman ay abala sa pagtanggal sa pagkakatali sa mga kamay nito mula sa inuupuan niya.

“I don’t know, Andy. I’m sorry…” Sabi ni Josiah na pinipilit pa rin magsalita.

Nagulat nalang si Mirae nang biglang lumuhod si Andy sa harapan ni Josiah habang umiiyak. Nabitawan na rin nito ang hawak niyang baril na bumagsak sa sahig.

“Galit na galit ako sa’yo, Josiah. Inggit na inggit rin ako sa’yo dahil ikaw nalang ang palaging bida sa ating dalawa. Kahit si Mirae nakuha mo na rin at magkakaanak pa kayo. Gusto kitang patayin! Gustong-gusto ko pero.. ngayon, hindi ko magawa dahil kahit papaano ay naging kaibigan kita. Hindi ko magagawang patayin ka dahil makokonsensya ako at ayokong saktan ang nararamdaman ni Mirae…”

Inis itong nagpunas ng mga luha na kumakawala sa pisngi niya saka ito bumaling kay Jeremiah na nagulat dahil tinitignan na siya nito ng masama.

“Anong dahilan mo, Jeremiah? Why do you want me to kill Josiah and these other guys?” Sigaw ni Andy.

Napalunok naman dahil sa kaba si Jeremiah at siya ay tila natatakot na rin kay Andy na sobrang sama na ng tingin sa kanya.

“B-Because I want to help you para masolo mo si Mirae. Is that what you want-”

Nanlaki ang mga mata ni Mirae nang natanggal na pala ni Jonas ang pagkakatali nito sa kamay niya saka ito lumapit sa pwesto ni Andy at kinuha ang baril na nasa sahig. Kaagad itong lumapit kay Jeremiah at itinutok ang baril sa binata.

“I get it. Ikaw pala ang tuluyang lumason sa utak nitong si Andy. You suggested to him na patayin kami for your own sake? Why? What’s your agenda? Si Mirae ba?” Nakangising sabi ni Jonas na kahit bugbog sarado na ay pilit pa rin pinapatatag ang sarili niya.

Sa kaba at takot na nararamdaman ni Jeremiah ay itinaas na nito ang dalawang kamay niya.

“D-Don’t shoot me, please. Hindi-”

“Sagutin mo ako!” Sigaw ni Jonas kay Jeremiah na nanginginig na sa takot.

“O-Okay. I suggested it because I like Mirae, too. Naiinggit ako sa inyo dahil kasama niyo siya sa iisang bahay. I like her at baka sa paraang patayin kayo ni Andy ay makuha ko na siya. Ibaba mo na ’yang baril mo, tol at baka-”

“Then isusunod mo si Andy. Is that your plan?” Biglaang pagsabat ni Jonas at mas lalo pa nitong itinutok kay Jeremiah ang baril.

Tumango-tango naman si Jeremiah sa takot. “Yes!”

“Isang malaking gago!” Nakangising sigaw ni Ysmael kay Jeremiah na tila bumahag na ang buntot dahil sa takot na baka paputukan siya ni Jonas ng baril.

Hinila ni Jonas si Jeremiah at pabagsak nitong inupo ang binata sa upuan na kanina ay doon siya nakatali. Si Jeremiah naman ang itinali niya sa upuan at nang matapos siya ay kaagad siyang lumapit kay Mirae at kinalas na rin ang pagkakatali ng dalaga sa upuan niya.

“Don’t worry, Mirae. You’re now safe and your baby.” Bulong nito kay Mirae na tumango nalang habang patuloy pa rin itong umiiyak at nanginginig sa takot.

Pinunasan naman ni Jonas ang mga luha sa mata ni Mirae at nang matapos na ito ay sunod naman niyang kinalas ang pagkakatali kila Ysmael at Josiah.

Si Andy naman ay nakaluhod pa rin sa sahig habang nakayuko. Para bang naging bingi na ito at hindi na alam ang nangyayari sa paligid niya. Lumapit si Ysmael sa kanya at sinuntok siya sa mukha dahilan para bumalik na sa dating huwisyo si Andy.

“Walanghiya ka! Nakipagsabwatan ka pa sa gunggong na Jeremiah na ’to para patayin kami? Hindi mo pa inisip na buntis si Mirae at makakasama ’to sa kanya at isa pa, nagsinungaling ka pang anak mo ang ipinagbubuntis ni Mirae. Kung pwede lang patayin na kita dito mismo dahil sa ginawa mo pero dahil hindi ako kriminal ay hindi ko gagawin ’yon. May araw ka rin sa akin, Andy!”

Pagbabanta ni Ysmael habang nakatingin ng masama kay Andy na napayuko nalang ulit dahil sa kahihiyan. Nilapitan naman niya si Mirae at itinayo mula sa pagkakaupo nito sa kahoy na upuan. Niyakap niya ang dalaga na mukhang takot na takot pa rin sa mga nangyayari.

“I will make sure na mabubulok ka sa kulungan, Jeremiah.” Madiing sabi ni Jonas kay Jeremiah at kinuha nito ang cellphone niya mula sa bulsa ng suot niyang pantalon at tinawagan ang mga pulis at ambulansya.

Nang mahimasmasan na si Mirae ay kaagad itong tumingin kay Josiah. Nagpapasalamat siya at may malay pa rin ang binata ngunit marami itong mga natamong sugat at pasa kay Andy.

Lumapit siya dito at lumuhod para yakapin ito.

“Josiah…” Umiiyak na sabi ni Mirae.

Hinaplos naman ni Josiah ang buhok ni Mirae at ngumiti ito.

“Don’t worry. I’m now safe, Mirae. I will be safe for you and to our baby boy…” Sabi ng binata para mapangiti si Mirae at tumango.

---

Chapter 39

After 3 years…

8 years ago ay maraming mga problema, hirap at pagsubok ang nangyari sa buhay ko. May lalakeng minahal ko nung una, may lalakeng hindi ko aakalaing mamahalin ko pala, may lalakeng mamahalin rin pala ako at may lalakeng rin’g minahal na ako simula pa nung una kahit ang naging bunga nun ay ang malayo at makalimutan ko ang nakaraan ko.

Ang sabi nga nila, lahat ng mga bagay na nangyayari ay may dahilan. Naniniwala ako doon dahil kung hindi nangyari ang lahat ng iyon sa akin ay hindi ko makikilala at mas lalong hindi ko maiintindihan ang isip at damdamin ko.

Hindi maganda ang dulot ng isang Obsession Love na naranasan ko sa apat na lalakeng dumating sa buhay ko. Kahit kailan ay hindi naging maganda ang labis na pagmamahal ng isang tao na umaabot na sa puntong pwede itong makapanakit o makapatay ng ibang tao.

Alam kong Obsess sa akin sila Josiah, Jonas, Andy at Ysmael pero nang dahil din doon ay mas lalo nilang natulungan at nabago ang sarili nila alang-alang sa akin at sa anak kong lalake na si Messiah.

2 years old na ngayon ang baby boy namin ni Josiah. Talagang kamukhang-kamukha nito ang ama niya at wala yata itong namana sa features ko kundi ang bilugan ko lang na mga mata. Malakas ang dugo ni Josiah kaya kitang-kita talaga na anak niya si Messiah. Dahil galing sa Biblical Bible ang pangalan ni Josiah ay doon na rin namin kinuha ang pangalan ni Messiah. Hango ang pangalan ni Messiah bilang tagapaghatid ng propesiya sa isang Jewish Nation na nasa Hebrew Bible. Si Messiah rin ang tagapaligtas ng isang grupo sa sanlibutan.

Masaya at maayos na ngayon ang relasyon namin nila Josiah, Jonas, Andy at Ysmael.

Si Josiah ay isa na sa CEO sa kompanya ng mga magulang niya pero kahit palaging busy ito sa trabaho niya ay palagi pa rin itong naglalaan ng oras para sa amin ni Messiah. Hindi pa rin nagbabago ang ugali nitong tahimik at palaging seryoso pero kahit na ganon ay ramdam na ramdam ko ang pag-aalaga at pagmamahal niya sa amin ng anak ko.

Si Jonas ay ganon rin. Kahit hindi man niya tunay na anak si Messiah ay kitang-kita ko pa rin ang pagmamahal at pag-aalaga niya sa aming mag-ina. Mas naging successful na ito bilang Engineer at ngayon nga ay nagpapatayo ito ng bagong bahay para tirhan namin. Mas pinili niyang makasama nalang kami dahil hindi na niya raw kakayaning magmahal pa ng ibang babae at napamahal na rin siya kay Messiah.

Dahil may sakit na Mental Obsessive Disorder si Andy ay matapos niyang gawin ang plano niya 3 years ago kasama si Jeremiah ay naadmit ito sa Mental Hospital nang halos isang taon. Humingi ng tawad sa akin sina Tito Kale at Tita Bliss dahil sa ginawa ng anak nila at sa pagpeke rin nito ng DNA Paternity Test mapalabas lang na siya ang tunay na ama ni Messiah. Kaagad ko naman silang pinatawad maging pati na rin si Andy dahil hindi naman nito naituloy ang balak niyang patayin sila Josiah, Jonas at Ysmael at lubos na itong nagsisisi sa ginawa niya.

Si Jeremiah naman ay anim na buwan rin nakulong bago namin napagdesisyunan na palayain na siya. Nakiusap kasi ang ina nito na si Mrs. Rina na palayain na namin si Jeremiah dahil lumaki na talaga itong may iba sa kanyang pag-iisip na namana daw nito sa ama niyang si Christian. Kahit labag sa loob nila Josiah, Jonas at Ysmael na palayain na si Jeremiah ay wala na rin nagawa ang mga ito nang pumayag ako kapalit nun ay sa ibang lugar na titira ang ang pamilya nito. Ngayon nga ay wala na sila Jeremiah sa Pasay at naninirahan na ang mga ito sa Australia.

Ngayon ay nasa maayos na ang kalagayan ni Andy. Tinanggap nalang nito ang lahat at mas lalo pa niyang minahal ang anak kong si Messiah. Magaling na rin ito sa sakit niya kaya pumayag nalang si Josiah na tumira na ito kasama namin.

Si Ysmael ay binitawan na talaga ang pagiging Mayor nito sa San Alfonso at si Florence na pinsan niya ang Mayor na ng San Alfonso. Kamamatay lang isang taon ang nakakalipas ang Mom niyang si Mrs. Glenda Lee Buenavista. Mag-isa na si Ysmael ngayon sa buhay kaya mas lalo niya kaming kinailangan ni baby Messiah. Nagpapatakbo ito ng maraming Automotive, Mining and Car dealership sa Maynila at San Alfonso at mas doon nalang siya nagfocus. Masaya na rin siya sa Polyamorous set-up namin at ramdam na ramdam ko rin ang kalinga at pagmamahal niya sa aming mag-ina.

Pinatawad na siya ng pamilya ko sa mga kasalanang nagawa niya noon. Nakikita rin naman kasi nila Nanay, Tatay at Kuya Macky ang malaking pagbabago ni Ysmael simula nang magdesisyon itong alagaan at mahalin kami ng anak ko.

Unti-unti nang natatanggap ng mga taong nakapaligid sa amin ang klase ng relasyon na mayroon kaming lima. Kahit mas lamang pa rin na mahal ko si Josiah ay hindi naging hadlang iyon para bitawan ako nila Jonas, Andy at Ysmael. Sa katunayan nga ay mas lalo pang naging masaya at makulay ang mundo namin ni baby Messiah dahil may apat siyang mga gwapo at very support na Daddys.

Tanggap na ng pamilya ko, pamilya nila Josiah, Jonas, Andy at Ysmael itong kung anong mayroon kami. Sinusuportahan nalang nila kami sa gusto namin basta’t hindi daw ito makakaapekto ng masama kay Messiah na apo daw nila. Natutuwa lang ako dahil importante rin pala ang anak ko sa pamilya nila Jonas at Andy kahit hindi nila ito tunay na apo.

Si Claire naman na nakababatang kapatid ni Jonas ay engaged na sa kaibigan ni Ysmael na si Ivan. Natanggap naman ni Jonas ang relasyon nila dahil nagkabati na rin naman sila ni Ysmael habang si Kian naman ay naging future babaero na.

Wala na akong naging balita kay Randel pero may narinig ako kay Ivan na nagmigrate na raw papuntang amerika ang pinsan niya para doon na magtrabaho.

Sana ay naka move-on na ito sa akin dahil hindi naging maganda ang huli naming pagkikita nung binugbog siya ni Andy sa condo building noon ni Jonas.

Nasa San Alfonso kami ngayon at dahil April at summer na ay napagpasyahan naming magbakasyon muna dito. Nandito kami ngayong lima sa parke at nagpipicnic kasama si Kuya Macky at ang girlfriend nitong si Ate Erin.

Ang akala ko talaga ay tatanda nang binata si Kuya Macky dahil hindi pa ito naghahanap noon ng girlfriend. Mabuti nalang at nakilala niya si Ate Erin na isang Elementary Teacher sa San Alfonso Elementary School at nagkapalagayan sila ng loob.

“Geez! I’m so stressed from my work. Mabuti nalang at binigyan ako ni Dad ng 2 weeks vacation para makasama ko ang mag-ina ko.” Pagod na sabi ni Andy habang pinapakain nito ng Marie Biscuits si Messiah na nakaupo sa kandungan niya.

“Nung nakita ko ang parents mo, Andy ay mukhang mga bata pa sila. How old are they na ba?” Tanong naman ni Ate Erin na kumakain ng pinya habang nakaakbay sa kanya si Kuya Macky.

“They are only 44 years old right now while I’m already 28. 16 years old nabuntis ng magaling kong Tatay si Mom, e!” Tumatawa namang sabi ni Andy.

“Para nga kayong pinagbiyak na bunga ng Dad mo. Mas anghel lang siyang tignan kaysa sa’yo na kitang-kita pa rin ang pagiging demonyo sa mukha palang!” Pang-aasar naman ni Kuya Macky na ikinangisi nalang ni Andy.

Sanay na sanay naman na sila sa pagiging alaskador ni Kuya Macky dahil talagang maloko na ito noon pa.

“Wife, can you massage my temple? My head hurts so much. Argh!” Nakangiwi namang sabi ni Josiah sa tabi ko habang nakasapo sa noo niya.

Napailing nalang ako at kaagad rin minasahe ang sentido niya.

“Ayan kasi! Kapag uminom kayo dapat ’yung sapat lang. Alam mo namang heavy drinker at hindi madaling malasing si Tatay tapos sinasabayan niyo pa nitong sina Jonas at Ysmael.”

Sermon ko naman saka sinulyapan si Jonas na busy paglalaro ng LOL sa smart phone niya at si Ysmael naman na ganon rin. Mukhang duo pa ang dalawang lalakeng ito sa paglalaro. Jusko!

“Syempre at nagpapalakas kami sa Tatay mo, Misis. Hanggang ngayon nga ay naweweirduhan pa rin siya dahil may apat kang gwapong asawa pero sa tingin ko naman okay na ’yon sa kanya para kay baby Messiah.” Sabi naman ni Jonas na saglit akong sinulyapan.

“Jonas is right, Mahal. Dapat lang na magpalakas kami sa kanya. Baka mamaya ay ilayo niya kami bigla sa’yo at maisipan niyang si Josiah lang dapat ang para sa’yo.” Nakangisi namang sabi ni Ysmael na nakatutok ang mga mata sa nilalaro nilang games ni Jonas sa smart phone nila.

“Ewan ko sa inyo. 27 at 28 years old na kayo pero hanggang ngayon ay kung mag-isip kayo parang mga teenager pa rin, ano?” Sabi ko naman at pinameywangan ko sila.

“Tama naman sila, babe. Your father is cool kaya.” Nakangiting sabi ni Andy at tumayo ito nang magpakarga na sa kanya si Messiah. Ibig sabihin lang nun ay inaantok na ang baby boy ko.

Napangiti nalang ako at pinagpatuloy ang pagmamasahe sa sentido ni Josiah. Hinawakan naman ni Josiah ang isang kamay ko at nginitian ako.

“I’m so happy right now, Wife. Thanks for accepting me despite of my imperfections.” Sinserong sabi niya.

Kinurot ko naman ng mahina ang pisngi niya. “Huwag ka munang magdrama ngayon, Josiah at baka maiyak na naman ako. Masaya rin ako na kasama kita. Okay?” Sabi ko na ikinatawa naman niya.

“Okay po.” Saglit niya akong hinalikan sa labi dahilan para mas lalo pang manukso si Kuya Macky.

“Masyado nang sweet sa paligid at baka langgamin na kami, oh!” Nakangising sabi nito na tinawanan naman ni Ate Erin.

“Mamaya, yari na naman si Mirae kay Josiah. Mahilig yan, e!” Nakakaloko pang sabi ni Ysmael.

“Baliw ka talaga, Ysmael!” Sabi ko naman habang umiiling na ikinatawa nilang lahat.

Pagkatapos naming magpicnic sa parke ay nagligpit na kami at napagpasyahan na naming umuwi na dahil 6pm na rin ng gabi.

Nag-usap sila Ate Erin at Kuya Macky at nagtanguan pa ang mga ito bago ako nilapitan ni Kuya Macky.

“Sis, may pupuntahan tayo ngayon. Papaunahin ko munang makauwi sa bahay si Erin pati ’yang mga asawa mo at si Baby Messiah.” Sabi niya.

Napatingin naman ako kila Andy na karga ang nakatulog na sa balikat niyang si Messiah, si Josiah, Jonas at Ysmael.

Tumango lang sila sa akin dahil sa sinabi ni Kuya Macky.

“Don’t worry, ako na ang maglilinis at magpapalit ng damit kay baby.” Nakangiting sabi ni Andy.

“I’ll cook our dinner for tonight.” Sabi naman ni Josiah.

“Lilinisin naman namin mamaya ’yung kwarto nila Tito, Tita at Bayaw.” Sabi naman ni Jonas at inakbayan si Ysmael na nginitian ako.

Tumango ako sa sinabi nila. “Sige, mag-iingat kayo sa pag-uwi, ha?” Sabi ko at nilapitan sina Andy at baby Messiah.

Hinalikan ko muna ang noo ng anak ko bago sumama kay Kuya Macky. Sumakay na ako sa sasakyang dala niya na nasa parking lot ng parke. Kinawayan ko pa sila Ate Erin at ’yung apat na lalake kasama si Baby Messiah bago sila pumasok sa loob ng kotse ni Andy hanggang sa makaalis na sila.

“Kuya, saan ba tayo pupunta?” Tanong ko kay Kuya Macky habang nagmamaneho ito.

“Sa sementeryo.” Sabi niya.

Kumunot ang noo ko sa sinabi niya. “Ano namang gagawin natin dun?” Taka kong tanong.

“Basta malalaman mo rin kapag nakarating na tayo.” Sabi lang ni Kuya.

Hindi na ako nagsalita pa at hinayaan nalang na magdrive si Kuya Macky. Huminto pa kami sa isang flower shop para bumili ng bulaklak ng patay. Hindi ko talaga alam kung sino ang pupuntahan namin sa sementeryo at bakit bumili pa si Kuya ng bulaklak pero malalaman ko rin naman iyon mamaya kapag nakarating na kami doon.

Pagkatapos ng mahigit kalahating oras ay nakarating na kami sa San Alfonso North Cemetery. Dala-dala ni Kuya Macky ang mga binili niyang bulaklak habang naglalakad kami sa loob ng sementeryo.

Hindi ko maintindihan ang sarili ko pero habang naglalakad kami dito ay sobrang kumakabog ang dibdib ko hindi dahil sa kaba kundi sa isang parang bagay na tila kulang pa rin sa pagkatao ko.

Ilang saglit pa ay huminto kami sa dalawang nitso na magkatabi lang. Mas lalo pang kumabog ang dibdib ko nang mabasa ang nakalagay sa mga lapida.

In the loving memory of:

Name:

Emma

Eisenburg

Davies

Born: May 15, 19

66

Died: Dec. 02, 1985

Name:

Joe Smith Davies

Born: January 01, 1964

Died: Dec. 02, 1985

“K-Kuya, sino sila?”

Hindi ko alam pero nung mga sandaling iyon ay nanginig na ang boses ko at sobrang lakas pa rin ng kabog ng didbib ko.

Nginitian naman ako ng malungkot ni Kuya Macky.

“Sila ang tunay nating mga magulang, Mirae.”

Doon ay tuluyan nang bumuhos ang mga luha ko.

“Papaano? Hindi ba sila Nanay at Tatay ang totoong mga magulang natin?” Tanong ko.

Umiling si Kuya Macky at huminga ng malalim.

“Hindi natin sila tunay na mga magulang, Mirae. Kinupkop tayo nila Nanay at Tatay nang mamatay pareho ang mga magulang natin sa isang plane crash. Tagapagsilbi lang sila ng totoo nating mga magulang. Our parents are British Citizen at nanirahan lang sila dito sa Pilipinas dahil sa shoe business ng Dad natin. Dito na tayo ipinanganak sa Pilipinas.” Inakbayan ako ni Kuya Macky at ako ay tila gulat na gulat pa rin sa mga nalaman ko.

“Isang taong gulang ka lang nung namatay sina Mom at Dad at ako naman ay five years old na nun. I still remember them but not totally.” Nakita ko pa ang pagpahid ni Kuya Macky ng luhang kumawala mula sa mga mata niya.

Kaya pala. Kaya pala hindi namin kamukha sina Nanay at Tatay dahil hindi nila kami totoong anak ni Kuya Macky. Kaya pala kakaiba ang itsura namin at hindi kami mukhang Pilipino dahil parehong British ang mga magulang namin ni Kuya Macky. Isa itong rebelasyong mas lalong nagpatunay kung saan ba talaga ako nanggaling.

“Pero bakit hindi niyo sa akin sinabi kaagad ’to, Kuya?” Umiiyak ko pa rin’g tanong.

“Ayaw ka lang naming mabigla, Mirae lalo pa’t nawala ka sa amin ng limang taon at marami ka rin’g hirap at sakit na pinagdaanan sa buhay mo. Ngayon ay ito ang tamang panahon para malaman mo kung saan ba talaga tayo nagmula.” Nginitian ako ni Kuya Macky kaya nginitian ko rin siya.

Kinuha ko ang hawak niyang mga bulaklak at inilagay ito sa puntod ng mga magulang namin.

“Sorry po kung ngayon ko lang nalaman na magulang ko po pala kayo. Ako po si Mirae, ang anak niyong babae. Sana po ay masaya na kayo diyan sa

itaas

. Miss ko na po kayo. Salamat po kila Nanay at Tatay dahil kahit tagapagsilibi niyo lang sila ay itinuring pa rin nila kami bilang isang anak ni Kuya Macky.“ Pagkausap ko sa puntod ng mga magulang ko.

Nagpapasalamat ako kila Nanay Cely at Tatay Macario dahil sa loob ng tatlong dekada ay itinuring nila kami ni Kuya Macky na parang isang tunay na anak. Minahal nila kami at itinuring na pamilya kahit hindi namin sila kaano-ano at kadugo. Tinuruan rin nila kami ng magandang asal at sinuportahan sa mga pangarap at desisyon namin sa buhay. Utang na loob namin ng kuya ko ang buhay namin sa kanila.

Guminhawa ang pakiramdam ko nang sa wakas ay nabuksan na rin ang isang bahagi ng pagkatao sa buhay ko na nawala.

Nang matapos ako sa pagkausap sa tunay naming mga magulang ay tinapik ni Kuya Macky ang balikat ko at humalukipkip ito.

“Alam mo bang heiress tayo, Mirae? Yayamanin kaya ang mga British nating parents at may ipinamana sila sa atin sa Last Will and Testament nila.” Sabi niya habang nakangisi.

Napangiti nalang ako. “Talaga, Kuya? Edi natupad na pala ang pangarap nating maging Prince at Princess nung mga bata palang tayo.” Sabi ko naman at tumawa pagkatapos.

Tumango siya at inakbayan ulit ako. “Yup! Hindi na ako mamomroblema sa future ng magiging anak namin ni Erin. Ganon rin sa future ni Messiah pero kahit wala ka namang pamana sa British parents natin ay mayaman pa rin kayo dahil saksakan ng yaman ang apat na Daddy ni Messiah.” Nakangising sabi ni Kuya kaya hinampas ko ang balikat niya.

“Loko ka talaga, Kuya!”

Tumawa lang siya sa ginawa ko at muli nitong tinignan ang puntod ng mga magulang namin.

“

Huwag

kayong mag-alala our British parents, aalagaan at poprotektahan ko po ang

Diyosa

kong kapatid na si Mirae na pinag-aagawan ng mga

tukmol

niyang lovers. Mahal na mahal po namin kayo.“

At sa araw na rin iyon ay nakilala ko na ang sarili ko bilang si Miraela Eisenburg Davies.

---

Last Chapter will be the next.

Chapter 40

Mirae’s First Love

Warning:

(SPG)

JONAS’

POV

Miraela Albañez is my everything. Siya ang babaeng una kong minahal, siya ang babaeng bumihag ng puso ko, siya ang babaeng kinabaliwan ko at siya na rin ang babaeng gusto kong pakasalan at bigyan ng anak.

Nung panahon na naging girlfriend ko siya ay parang ako na yata ang pinakamaswerteng lalake sa buong mundo. Hindi ko rin aakalain noon na ang isang katulad niyang maganda, sexy at pantasya ng mga kalalakihan ay magkakagusto sa isang katulad kong mahirap lang noon at nagtatrabaho para lang maitaguyod ko ang pamilya ko mula sa kahirapan.

Mas pinili niya ako noon kay Ysmael na anak ng isang Mayor sa San Alfonso at maraming maipagmamalaki sa buhay. Alam ko na noong mga bata palang kami ay may gusto na talaga si Ysmael kay Mirae nung magbestfriends pa kami.

Hindi naging hadlang ang pagiging mahirap ko para hindi ko maabot ang isang katulad ni Mirae at sa lahat ng pangyayari na dumaan sa buong buhay ko ay siya ang pinakamagandang ibinigay sa akin ng Diyos.

Kinalimutan na namin ang nakaraan at nag-umpisa na ulit kami ng panibagong kabanata sa buhay naming lima. Hindi man ako ang pinakamahal niya ngayon hindi katulad noon ay masaya na rin ako at kasama ko siya pati ang anak nila ni Josiah na si baby Messiah.

Some people still judge us because of our weird Polyamorous Relationship but we don’t care about them anymore. We are very happy in our situation at syempre may pagkakataong namang gumawa kami ng anak ni Mirae pero mas pinauna muna namin ni Ysmael si Andy.

Yes. Mirae is 2 weeks pregnant at ang bata na nasa sinapupunan niya ngayon ay ang anak naman nila ni Andy. Papangalanan daw nila itong Eliazer na kinuha rin ang pangalan mula sa Biblical Bible.

It’s a baby boy again katulad ni Messiah. Dalawang buwan na rin ang nakakalipas simula nang magbakasyon kami sa San Alfonso ay kaagad nang bumanat si Andy at binuntis na si Mirae. Wala naman sa aming problema iyon dahil naghahanap rin kami ni Ysmael ng paraan para magkaanak na rin kay Mirae.

And now, we’re already married. Apat kaming pinakasalan ni Mirae sa tulong na rin ng impluwensya ng pamilya nila Andy. Dahil ang pamilya ni Andy ang pinakamayaman sa amin ay nagbayad ito ng malaki sa isang paring nagkasal sa amin maging legal lang ang kasalang nangyari ngayon.

Kakaunti lang ang imbitado kanina sa kasal namin. Mga kamag-anak at iilang kaibigan lang namin ang dumalo dahil ayaw pa rin naming pag-usapan kami ng lahat nang dahil sa nagpakasal si Mirae sa apat na lalake.

Our family and friends already accepted our relationship and I think that’s enough to be with Mirae, our beautiful and gorgeous wife.

Pagkatapos ng kasal at reception namin ay kaagad kaming dumiretsong lima sa Private Plane nila Josiah papuntang Hongkong para doon kami mag honeymoon. Despite of Mirae’s being pregnant ay sinabi naman ng Obstetrician niya na pwede kaming magtalik as long na hindi daw ito sobrang mapapagod at baka magkaroon ng ibang complications ang bata sa sinapupunan niya.

Mirae’s suggested na gusto niyang sa Hongkong na kami maghoneymoon para daw makapasyal siya sa Disneyland. Josiah and three of us grant her wish at ngayon nga ay nakarating na kami dito sa Hongkong.

Buhat-buhat ni Josiah si Mirae papunta sa hotel room namin dito sa Hotel sa Hongkong habang nakasunod naman kaming tatlo nila Andy at Ysmael sa kanila.

Nang makarating na kami sa hotel room namin ay kaagad inihiga ni Josiah si Mirae sa kama.

“You’re beautiful as ever, Wife.” Malambing na sabi nito kay Mirae at mahinang hinaplos ang pisngi niya.

Napangiti naman si Mirae hanggang sa hinalikan siya ni Josiah at nag-umpisa na rin tanggalin nito ang suot na dress ni Mirae.

We feel so hot and erotic now inside the hotel room at hindi ko na rin mapigilang hindi hubarin ang suot kong damit maging pati na rin sila Andy at Ysmael. We’re having sex at least one or twice a month at sanay na sanay na si Mirae sa aming apat.

Nang mahubad na namin ang lahat ng damit namin ay pumwesto si Andy sa paanan ni Mirae at nag-umpisa na itong halikan at ipasok ang mga daliri niya sa pagkakabae ni Mirae. Mirae moan in pleasure habang hinahalikan siya ni Josiah sa labi at dibdib niya.

Shit! She’s really beautiful and hot right now.

“Don’t be too hard on her. Susunod pa kami ni Jonas.” Natatawa namang sabi ni Ysmael at umupo ito sa kama. Kinumot niya muna ang comforter sa kama habang pinapanood namin sila Josiah at Andy na inaangkin si Mirae.

We don’t feel any jealousy unlike before. Nasanay na kaming paghati-hatiin ang relasyon at atensyon naming apat kay Mirae. We really love her to the point na kahit mas lamang pa rin na mahal niya si Josiah ay hindi na namin alintana iyon. We cannot lose Mirae right now and she’s only the reason kung bakit nagbago at nakontrol namin ang pagkakaroon namin ng Obsessive feelings para sa kanya.

“Ohh! Andy…” Ungol ni Mirae nang matapos siyang daliriin at halikan ni Andy sa pagkababae niya.

Hinubad ni Andy ang natitira niyang suot na boxer shorts at kaagad ipinasok nito ang pagkalalake niya kay Mirae. Napaungol ulit si Mirae sa ginawa niya na tinapalan naman ng mga halik ni Josiah na nasa tabi niya.

“Ahh… Shit! babe. I’m cumming!”

Ungol ni Andy habang pabilis ng pabilis ang paggalaw nito sa ibaba ni Mirae. Nang nilabasan na siya ay nagpalit naman sila ni Josiah ng pwesto. Tinanggal na rin ni Josiah ang suot niyang briefs at unti-unti nitong ipinasok ang pagkalalaki niya kay Mirae at nag-umpisa na rin itong gumalaw. Mirae moan again at si Andy naman ang humalik sa kanya habang gumagalaw si Josiah.

I can’t wait to fuck my wife! Shit.

“I’m cumming too, Wife! Ahh…” Ungol ni Josiah at pinasabog na nito ang inilabas niya mula sa sinapupunan ni Mirae.

Nang matapos na silang dalawa ay umalis na ito sa kama at kaming dalawa naman ni Ysmael ang pumalit sa kanila.

I kiss and lick every part of Mirae’s upper body as fast as I could because I’m already in heat and lust right now. Ganoon rin si Ysmael dahil kaagad na nitong ipinasok ang matigas na niyang pagkalalaki sa pagkababae ni Mirae.

“Ohh! Ysmael…” Ungol ni Mirae dahilan para mas lalo pang tumaas ang nararamdaman naming lust para sa kanya.

“You’re still tight, Mahal… Fuck! Shit!” Mahinang ungol at pagmumura ni Ysmael habang abala ito sa paggalaw.

When Ysmael scream Mirae’s name ay nilabasan na rin ito at pinasabog rin ang lahat ng katas niya sa loob ni Mirae. We change our position at wala na akong sinayang na panahon para ipasok na ang kanina pang mainit at matigas na pagkalalake ko sa pagkababae ni Mirae.

Gumalaw ako ng dahan-dahan hanggang sa maka-adjust na sa laki ko si Mirae.

“Jonas! Ahh… Ohh…”

She moan again and it’s the sexiest thing I’ve heard this night.

Bumilis na ng bumilis ang paggalaw ko at isinabit ang dalawa niyang binti sa balikat ko. While Ysmael and I are fucking her ay nanonood lang sa gilid ng kama sina Josiah at Andy na may pagnanasa pa rin sa mga mata.

“Shit! Lalabasan na ako, Misis…” Ungol ko and when I reached my climax ay pinasabog ko na rin ang lahat ng katas ko sa sinapupunan ni Mirae.

Pagod kaming humiga ni Ysmael sa tabi ni Mirae when we’re done having a sex with her. Sina Josiah at Andy naman ay nagsuot na ng boxer shorts at briefs nila. Kaagad dumiretso sa banyo si Josiah habang si Andy naman ay nagbukas ng beer na nakalagay sa mini fridge ng hotel room namin at kaagad itong ininom.

Nang sinilip ko si Mirae ay nakatulog na ito marahil na rin sa pagod ng pagtatalik naming lima. Apat ba naman kaming pumasok sa kweba niya kaya sinong babaeng hindi mapapagod dun?

Kinumutan siya ng maayos ni Ysmael na hinalikan pa ang noo niya bago ito bumangon sa kama at suotin ang boxer shorts niya na nagkalat sa sahig. Ganon rin ako at pagkatapos ay kumuha rin ako ng beer na nakalagay sa mini fridge at inumpisahang inumin ito.

“What time tomorrow will be going to take her to Disneyland?” Tanong ni Andy na abala pa rin sa pag-inom ng beer.

“I think mas maganda kung 10 am nalang so that she can see the Disneyland event in early morning.” Sagot naman ni Ysmael na kinuha ang cellphone niya sa bulsa ng sinuot niyang pantalon at kinalikot ito.

Tumango naman kami ni Andy sa sinabi niya.

“After manganak ni Mirae. Who’s next?” Tanong ko sa dalawa.

Ngumisi naman si Ysmael sa akin at itinigil nito saglit ang paggamit sa cellphone niya.

“Ikaw na muna, Jonas. Gusto kong magiging bunso ang anak ko. Sana nga babae para may baby girl naman tayo nila Mirae. Dalawa na ang anak na lalake natin which is Messiah and si Eli na anak nitong si Andy.” Sabi niya.

I smirk. That’s favored in me dahil gusto ko nang magkaanak na rin kami ni Mirae. “Okay. Sabi mo ’yan, ah?” I said and took a sip from my beer.

Tumango naman habang nakangisi si Ysmael at pinagpatuloy na nito ang paggamit niya ng phone.

Ilang saglit pa ay lumabas na mula sa banyo si Josiah na kakatapos lang maligo. Nagpupunas ito ng basa niyang buhok sa hawak niyang towel at nakasuot na rin ito ng itim na jogging pants while he’s topless.

Nang matapos na siya sa pagpupunas ng basa niyang buhok ay inilapag na nito sa isang couch ang towel na ginamit niya at kaagad itong tumabi kay Mirae sa kama.

He’s looking at Mirae’s face while she’s peacefully sleeping on the bed.

Josiah is so damn inlove with Mirae like us.

“Our wife is so gorgeous. I’m glad that I got her and our baby Messiah. Tuwang-tuwa siguro ngayon sina Mom at Dad dahil nasa kanila ngayon ang apo nila.” Josiah chuckled at bumaling ito sa amin.

“I bet. Para ngang gusto nang kidnappin ni Tita Eirie si Messiah dahil sobra siyang nagagwapuhan sa anak mo, e. Messiah really reminds her of you dahil kamukhang-kamukha mo daw ang anak mo noong baby ka pa.” Nakangising sabi ni Andy na ikinangiti naman ni Josiah.

“I hope that your mother are not like my mother too na parang gusto na rin kidnappin ang magiging anak niyo ni Mirae na si Eli.” Josiah said while caressing Mirae’s hair.

“I’m doubting na nga dahil mahilig rin sa bata si Mom. Baka malamog pa sa kanya ang anak ko.” Tumawa si Andy at umiling ito pagkatapos.

When it’s already 11pm at natapos na rin kaming uminom at mag-usap ay natulog na kaming apat at tumabi kay Mirae sa kama. We’re now heading for Disneyland tomorrow para naman ipasyal at malibot namin si Mirae doon.

Kinabukasan ay maaga nga kaming nagpuntang lima sa Disneyland para ipasyal si Mirae na ngayon nga ay buntis. We understand her tantrums sometimes dahil noong ipinagbubuntis niya si Messiah ay madali rin siyang mairita at magalit kaya lahat ng gusto niya ay sinusunod namin.

“Masaya sana ang honeymoon trip natin kung kasama si baby Messiah ko. Huhu nakakainis! Ang lungkot ko tuloy.” Pagmamaktol ni Mirae at yumakap ito kay Ysmael na nagtatanggal ng suot niyang shades. Niyakap naman siya pabalik ni Ysmael at kinurot ang ilong nito.

“Mahal, safe naman si baby Messiah dun sa parents ni Josiah. Pagbigyan mo nalang sila dahil miss na nila ang apo nila.” Nakangiting sabi ni Ysmael.

Napalabi naman doon si Mirae at nang may makita itong stall ng ice cream shop ay kaagad niya itong itinuro.

“Gusto ko ’yon! Please?” Nakapout nitong sabi sa katabi rin niyang si Andy na tinanguan naman siya.

“Okay. I’ll buy an ice cream for you. Wait for me here, okay?” Nakangiti nitong sabi kay Mirae na nginitian at tinanguan siya.

Nang makaalis na si Andy at nagpunta sa ice cream stall para bumili ng ice cream ay kaagad namang pinunasan ni Josiah ang namumuong pawis sa noo ni Mirae. Iniabot ko naman kay Mirae ang hawak kong mineral water at pinainom siya ng tubig. Mahirap na at baka madehydrate pa sila ni baby Eli sa tiyan niya.

Nilibot ko ng paningin ang kabuuan ng Disneyland at napansin kong ang ibang tao na namamasyal rin dito ay napapatingin sa amin. I know what they are thinking and we don’t care about what other people will think of us as long as we are happy.

When Andy already bought Mirae’s ice cream ay naglakad-lakad na ulit kami dito sa Disneyland.

They are right, Disneyland was one of the happiest place in the world.

I can see the happiness and joy of some tourists visiting here especially Mirae and us. We already owned Mirae and we’re doing everything to love and protect her child and our future child.

Polyamorous Relationship are not good for some people but what they are going to do if people like us wants this kind of relationship?

Basta’t kasama lang naming apat nila Josiah, Andy at Ysmael si Mirae at maiparamdam lang namin kung gaano namin siya kamahal ay masaya at okay na kami doon.

Past is past. Forgiveness, teamwork, contentment and acceptance are the most valuable things that we’re now doing in Mirae’s life.

---

Next is Epilogue.

Epilogue

The ex-arrogant lover

YSMAEL’S

POV

I massage my nape nang makita kong nag-aaway na naman sina Eliezer na anak ni Andy at si Isaac naman na anak ni Jonas. They are still fighting for our neighbors daughter which is Rebecca.

Mabuti nalang at babae ang anak ko kay Mirae and my daughter is Selah kaya hindi ako mamomroblema sa pagiging possessive ng mga batang ’to na para bang pag-aari na nila si Rebecca.

Parehong may pinagmanahan ang mga anak nila Andy at Jonas. Eli is already 15 years old while Isaac is 14. Isang taon lang nun pagkatapos manganak si Mirae kay Eli ay kaagad namang sumunod si Isaac.

My daughter Selah is the youngest in their siblings. She’s only 12 years old at ngayon nga ay namomroblema na ako sa school nila dahil marami daw nagtatangkang manligaw sa kanyang kaklase niyang lalake which does not approved to me dahil masyado pang bata ang anak ko para doon.

I will beat those assholes fucking faces when they will try to touch my daughter Selah.

“Can you please stop talking to Rebecca, she’s mine, Eli so don’t you dare again!” Isaac said and still glaring at Eli while we’re on the wedding ceremony and listening to the Priest’s speech.

Kasal ngayon nila Macky at Ate Erin. They already have a child which is Marky who’s now 8 years old.

“Anong mine? Are you that blind, Isaac? She obviously likes me but you’re keep bugging her!” Singhal naman ni Eli sa kapatid.

Sina Andy at Jonas naman ay tila tuwang-tuwa pa nang nakikitang nagtatalo ang mga anak nila nang dahil sa babae while our wife Mirae looks really pissed.

“Are you two still fighting over Ate Rebecca? C’mon my brothers! She likes Kuya Messiah so don’t be blind.” Nakangisi namang sabi ni Selah while she crossed her arms.

I look at Messiah listening to Priest’s speech not minding his brothers fighting for a girl. Katulad ni Josiah ay lumaking tahimik ang anak niya. Messiah is already 17 and he’s active on basketball in their school which is his sports.

“Ano ba? Makinig nga kayo sa pari at sa susunod na pinagtatalunan niyo pa si Rebecca ay talagang makakatikim kayo sa akin ng palo. Maliwanag ba?” Pagbabanta na ni Mirae at sinamaan ng tingin sina Eli at Isaac.

Mukha namang natakot ang dalawang magkapatid at hindi na sila muling nagsalita pa but they are still glaring to each other. Kahit teenagers na ang mga anak namin ay nakuha talaga ni Mirae ang Palo method na naranasan namin sa mga magulang namin when we were young back then in San Alfonso.

I suddenly missed my Mom and Dad who’s now in heaven. I smiled at inakbayan nalang si Mirae.

After the wedding ay nasa reception area na kami. Binati namin ang newly wed couple na sina Macky and Ate Erin. Nasa tabi naman nila si Marky na busy sa pagkain ng pasta sa table nila pati na sina Tito at Tita.

“Congrats, Kuya and Ate Erin!” Bati ni Mirae at bineso sina Macky at ang asawa nito.

“Thanks, sis. Bakit parang mukhang badtrip yata sina Eli at Isaac? Anong nangyari?” Nakangiti namang tanong ni Macky nang makita niyang nakasimangot sina Eli at Isaac.

“Tito, pinag-aawayan na naman kasi nila si Ate Rebecca eh si Kuya Messiah naman ang gusto niya. They are so childish!” Pagsusumbong naman ni Selah.

Natawa ang dalawang mag-asawa sa sinabi ni Selah pati na rin ang parents nila Mirae.

“May mga pinagmanahan talaga itong mga anak niyo, Andy at Jonas. Parang nung dati lang na pinagtatalunan niyo si Mirae.” Naiiling na sabi ni Macky.

Andy smiled and pat his son’s shoulder. “Alam mo naman, Macky. We’re sometimes being playful but we’re only stick to one girl. Eli knows what he’s doing and may the best man wins nalang sa kanila ni Isaac.” He chuckled.

“Hindi ko rin tinuruan ang anak ko na sumuko. He can get Rebecca as long as he wants.” Sabi naman ni Jonas at tinapik din nito ang balikat ni Isaac.

“Hindi din kayo titigil ano, Andy at Jonas? Pinag-aaway niyo lang ’yung mga anak natin, e! Ewan ko sa inyo.” Umiiling na sabi ni Mirae na kunsuming-kunsumi na.

Hinapit naman siya sa bewang ni Josiah. “Don’t stress yourself, wife. Malalaki na ’yang mga anak mo. If they want to pursue Rebecca then let them.” Sabi ni Josiah na ikinatango nalang ni Mirae.

Pagkatapos naming batiin ang newly weds ay sandali muna akong lumabas sa simbahan to smoke. Iniwan ko muna sila sa reception area.

While I’m busy smoking ay may pamilyar na tao akong nakita hindi kalayuan sa pwesto ko. Pareho silang nakatalikod sa akin but I still remember this guy features. I noticed that this guy is Randel at may kasama itong batang babae.

So, he’s finally here.

“Daddy, hindi pa ba tayo uuwi? I’m so bored na to this wedding!” Reklamo ng batang babae. I think it’s his daughter.

“Later, Shana. We went here to see your future Mom.” Sabi naman ni Randel to his daughter.

“Where na ba kasi siya? I already accepted naman na wala na si Mommy but please Daddy, this is not the right time para hanapin mo na ang gustong-gusto mo noon palang na girl.”

Nakakunot-noo ako. May nagustuhan bang babae si Randel noon? Like Ivan ay babaero rin naman ito noon pa at walang sineryosong babae bukod kay Claire na asawa na ni Ivan ngayon at nasa Paris na sila. Randel had girlfriends but all of them are flings like mine before.

Who the fuck his daughter was referring to?

Tumingin si Randel sa loob ng simbahan. He’s looking for someone. Sinundan ko ang tingin niya and I was shock nang nakasunod ang mga mata niya kay Mirae na hawak sa isang kamay ang anak naming si Selah at papalabas na sila sa simbahan.

It looks they are trying to find me. Nang matapos na akong manigarilyo ay lumabas na ako mula sa gilid ng pader. Nagulat si Randel nang makita niya ako dahil hindi niya alam na kanina pa ako nasa paligid nila at pinapakinggan lang sila ng anak niya. Sinalubong ko kaagad si Mirae ng yakap at hinalikan siya sa labi. Mas lalo pang nagulat si Randel sa nakikita niya.

Kumukulo ang dugo ko ngayon sa inis at galit but I need to control my temper. Tuluyan na akong nagbago mula sa nakakasuklam kong ugali noon but I’m still possessive and jealous when it comes to Mirae.

Kahit naman may apat na kaming anak ni Mirae at mga teenagers na ito ay marami pa rin’g mga lalake ang nahuhumaling sa kanya even if it’s almost two decades had been passed. She’s still looks in her mid 20’s at kahit alam rin ng mga lalakeng nagtatangkang umaligid sa kanya na may mga asawa at anak siya ay hindi pa rin iyon naging hadlang para hindi nila hangaan si Miraela Davies.

Kaya todo-todo talaga ang pambabakod na ginagawa namin nila Josiah, Jonas at Andy sa kanya. Kung pupwede nga lang ay huwag nang lumabas ng bahay si Mirae para hindi na siya makita pa ng ibang lalake.

“Mahal? Tapos ka na bang magsmoke? Kain na daw tayo sa loob. Nandoon na sila sa table.” Nakangiting sabi ni Mirae sa akin.

Hindi pa rin niya napapansin si Randel at ang anak nito na nasa paligid lang namin.

I possessively wrap my arms around Mirae’s waist. Selah just rolled her eyes at nagpaalam na itong mauuna na siyang pumasok ulit sa loob ng simbahan. Tumango lang kami ni Mirae habang natatawa dahil hanggang ngayon ay cringe pa rin daw para kay Selah na sobrang sweet ako sa Mom niya.

“I’m done, Mahal. Let’s go inside.”

I said and I emphasize the world Mahal para lang marinig ng gago sa paligid namin.

Akmang maglalakad na sana kami paalis nang humarang at lumapit sa harapan namin si Randel saka sumunod sa kanya ang anak niyang manghang-mangha rin nang makita si Mirae. Gulat na gulat naman si Mirae nang makita niya si Randel.

“Randel? Ikaw na ba ’yan?” Nakangiting gulat na tanong ni Mirae.

I closed my fist.

“Yes, Mirae. It’s me. How are you? You look beautiful pa rin. Parang hindi ka naman tumatanda.” Nakangiti namang sabi ni Randel.

He doesn’t want to feel my presence, huh?

“Nambola ka pa. Anak mo ba siya?” Tanong ni Mirae at itinuro nito ang batang babaeng anak ni Randel na nakatingin sa kanya.

Tumango naman si Randel. “Yes. She’s my daughter, Shana. Shana, this is your Tita Mirae. She’s the one that I’m talking to you.” Randel said.

Ngumiti naman ’yung bata kay Mirae and she’s offering a shake hands. Mirae accepted it while still smiling.

“Hello po, Tita Mirae! It’s nice to see you. Like my Daddy said, you’re very pretty po pala talaga.” The kid said.

“A son of a bitch!” Mahina kong pagmumura na hindi naman nila narinig.

Napayuko saglit si Mirae dahil sa hiya. “Hehe, salamat, Shana.”

“Ehem.”

Umimik na ako habang may kontrol pa ako sa sarili ko. I already knew who’s woman Randel is referring too. So, he even likes Mirae before but he can’t said that to me because he knows na magagalit ako at baka mapatay ko pa siya ng di oras.

I need Josiah, Andy and Jonas to the plan that I will do later.

“Hey! Ysmael. Long time no see.” Randel finally noticing my presence. Like me, he looks so pissed, too.

Ang kapal naman ng mukha ng lalakeng ’to at may gana pa siyang mainis sa akin. I’m glad that we are not friends anymore.

“Nice to meet you here, Randel. Where’s your wife?” Tanong ko naman and I kissed Mirae’s cheek na mas lalo pang ikinainis ni Randel pero hindi iyon napapansin ni Mirae.

That’s what you deserve, moron!

“She passed away 2 years ago because of cancer. I’m now a single Dad and finding a wife soon.” He said and he looks immediately to Mirae.

I want to beat him up right now but I’m still controlling my temper. Simula nang nakasama ko si Mirae ay natuto na akong pigilan ang galit at emosyon na nararamdaman ko. I’m not an old Ysmael na madaling mapikon at mainis sa taong kinaaayawan ko. Mirae helps me a lot to build my new self again but when it comes to the men who wants to steal her away from me, makakapatay talaga ako.

Hindi naman nagsalita pa doon si Mirae at tumango nalang. It looks like she knows something about what Randel said. Hinila ko na si Mirae papasok sa loob ng simbahan sa sobrang inis at galit ko.

Humanda

ka lang talaga sa akin mamaya, Randel.

The wedding reception was finally over. Pinauna ko na munang umuwi sila Mirae at ang mga anak namin sa bahay ng tumayong mga magulang niya dito sa San Alfonso. Ang bagong kasal naman ay dumiretso na papuntang Benguet para daw doon muna maghoneymoon.

I already said my plan to Josiah, Andy and Jonas. They looks so pissed and mad too nang sinabi ko sa kanila ang mga narinig ko mula kay Randel. We’re not dumb to know that he likes Mirae and he was planning to steal her away from us.

“Kating-kating na talaga ang mga kamay ko para mambugbog. The last time I beated some guy ay 3 years ago pa. That dude was looking lustfully at Mirae’s body then. He deserves the bruises and punches that I gave to him. Randel is back, I beated him before at mas nakaka-enjoy ulit na bugbugin siya.” Nakangising sabi ni Andy na pinapatunog pa ang mga daliri niya.

“Beat him as much as we can. Madala lang ang lalakeng ’yon. I knew that Randel has a thing for Mirae since then.” Madiing sabi naman ni Jonas.

“Where is he?” Tanong ni Josiah na may madilim na mukha.

Finally, Randel was walking towards to his car na nakaparada sa parking lot nitong simbahan. Mabuti at wala ang anak niya sa paligid so she will not see what we’re going to do to her father.

Lumapit kami sa kinaroroonan niya at nagulat siya nang makita kami.

“Hi, Randel! It’s nice to see you again. Remember me? I’m the guy who beated you before, right?” Nakangising sabi ni Andy pero mahahalata pa rin ang galit sa mukha niya.

Randel nodded. “Of course. I still remember you. Ikaw ’yung lalakeng nagalit dahil umamin ako na may gusto ako kay Mirae noon. You’re owning her before kahit hindi naman kayo.”

He smirk na mas lalo pang nagpagalit at nagpainis sa aming apat.

“I heard what situation you had with Mirae. Ivan told me everything. You are all both selfish and greedy. How come na pumayag si Mirae na magkarelasyon sa inyong apat? You all forced her? Hindi na nakakapagtataka dahil alam ko naman na mga obsess at baliw na kayo sa kanya.”

Doon na tuluyang naubos ang pasensya ko. I punch Randel to his face na ikinabagsak niya agad sa sahig. Tinadyakan ko pa ang tiyan niya na ikinainda niya. Andy grabbed his collar at sinuntok rin sa mukha si Randel.

He bleeds immediately. Tangina ang lampa pa rin niya!

“What did you said? Are you still bitter dahil hindi ka gusto ni Mirae?” Andy smirk at him at sinabunutan nito si Randel na umiinda na sa sakit ng pambubugbog namin sa kanya.

Josiah flexing his arms at siya naman ang sumuntok ng paulit-ulit kay Randel. Puro sigaw at pagdaing lang ni Randel ang naririnig namin sa parking lot. Hindi siya makalaban sa amin. Si Jonas naman ay sinubsob ang mukha ni Randel sa sahig. Tinadyakan niya ng naman ng ilang beses sa tagiliran si Randel.

We have no mercy to the guy like him. Nagbago man kami at hindi na katulad noon ay kaya pa rin namin gawin ang bagay na ’to maitatak lang sa kukote ng mga nagtatangkang umagaw kay Mirae na sa amin lang siya.

“You’re so weak, dumbass! Nasaan ang tapang mo ngayon, my ex-friend?” I said sarcastically and for the last time I punch his ugly face.

Tuluyan na siyang umubo ng dugo at tila nanghihina na. We stopped beating him at kahit gusto namin siyang patayin na ay hindi namin magawa dahil may anak pa siyang babae. Kawawa naman kung papatayin namin ang Tatay niya.

“Siguro naman magtitino ka na at hindi mo na babalakin pang kunin sa amin si Mirae? It’s good to see that I beated you up for the second time. Do you want it again?” Andy said while smiling.

Umiling lang doon si Randel na duguan na at nanghihinang nakahandusay sa sahig.

“Good. Gusto naming bumalik ka na ulit sa amerika kasama ’yang anak mo dahil sa oras na lumapit ka pa ulit kay Mirae ay hindi lang ’yan ang aabutin mo.” Pagbabanta ko naman.

Tumango-tango lang siya.

“Don’t messed up with us again. I remember that you’re the guy who talked to me at the bar before. Sana pala binugbog na kita noon pa.” Galit namang sabi ni Josiah while Jonas was still glaring at Randel.

Tuluyan na namin siyang iniwan sa parking lot at tumawa nalang nang magawa na namin ang misyon namin.

“Nabitin ako sa ginawa natin mga pare. Shit! I want to kill him na nga, e!” Sabi ni Andy habang inuunat nito ang leeg niya.

“Kung wala lang anak ’yung gagong ’yon papatayin ko rin talaga siya.” Sabi naman ni Jonas na naiinis pa rin kay Randel.

“Inuman muna tayo saglit sa bar? Pampatanggal inis at galit lang sa tarantadong ’yon.” Sabi ko naman na ikinatango nila.

And that’s all. Josiah, Andy, Jonas and I are always united to beat Mirae’s assholes admirers.

Hindi ko aakalain na kaming apat na may mga hindi pagkakaunawaan noon sa isa’t-isa ay magkakasundo na nang dahil sa isang babae.

Mirae is ours. Nothing else.

---

May mga simbahan na may reception area or lobby sa loob so don’t be confused. Nagresearch si author para sure. May Special Chapter pa so don’t worry. 😎

Special Chapter

A trip to Benguet

Matapos ang kasal nila Kuya Macky at Ate Erin ay napagpasyahan ng buong pamilya namin na magbakasyon sa Benguet.

Dahil nakakasawa na rin ang magswimming at mainitan sa araw ang mga balat namin sa beach ay nagplano nalang kaming pamilya na mag-hiking sa Atok. Alam kong malamig sa Cordillera region kaya sinabi ko sa mga anak at asawa ko na magdala sila ng maraming jacket at sweater dahil hindi sila sanay sa malamig na klima dito hindi katulad sa Metro Manila na sobrang init kadalasan ng panahon.

Mahigit anim na oras rin ang byinahe namin mula sa Metro Manila at nadaanan pa namin ang Tuba, Benguet na isa sa commercialize na lugar sa Benguet bukod sa Baguio na naging Independent City na ng Benguet.

Pagkarating namin sa Baguio City ay napansin ko pa na maraming koreano at ibang foreigners sa paligid. Marahil siguro ay nag-aaral ang karamihan sa mga ito ng English Classes sa University of Baguio o sa mga International schools ng Baguio. Isa na siguro sa dahilan ay dahil na rin sa malamig na klima ng Cordillera. Bumiyahe ulit kami nang mahigit tatlong oras papunta namang Atok. Nadaanan pa namin ang La Trinidad bago kami nakarating sa Atok.

Nang makarating na kami sa Atok gamit ang Google Maps papuntang Km-45 ng Bonglo, Atok ay kaagad kaming bumaba sa van na sinasakyan namin at halos manginig na kaming lahat sa sobrang lamig sa lugar na ito. Sa weather forecast ng Atok dito sa cellphone ko ay nasa 6°c na ang klima.

Huminto kami sa gilid ng Halsema Highway at halos malula na kami sa taas ng kinaroroonan namin. Pangalawa ang Atok sa may pinakamataas na lugar dito sa Pilipinas at ang dahilan nang malamig na klima dito ay dahil ito sa taas nang lugar at halos maaabot na rin ang ulap kapag umakyat ka pa sa iba’t-ibang klase ng bundok na nandito.

“This place is beautiful.” Sabi ni Andy nang tinatanaw namin ang mga bundok at mga vegetable terraces sa paligid nitong Atok.

“And sobrang lamig pa, Dad! Super different from Pasay.” Sabi naman ni Selah habang nakayakap ito sa suot niyang jacket.

“It looks quiet. Nakakatakot mag-ingay.” Sabi naman ni Eli.

“Kaya mas lalong bawal ka dito because you’re very talkative and loud!” Pang-aasar naman ni Isaac sa kapatid niya na sinamaan naman ng tingin ni Eli.

Sinalubong kami ng isa sa mga kapatid ni Ate Erin na si Kuya Roly sa daan at kaagad kaming pinapunta nito sa bahay na tutuluyan namin nang mga tatlong araw.

Igorot ang Nanay ni Ate Erin at lumaki na ito sa Atok bago pa siya nagturo sa San Alfonso kung saan ay doon na ipinanganak ang Tatay niya. Siya ang nagsuggest na magbakasyon kaming pamilya dito sa Atok dahil hindi daw kami magsisisi sa ganda ng lugar nila. Tama naman siya dahil sa bukod na malamig ang klima dito ay napakaganda pa ng tanawin sa lugar na ito. Katulad nang San Alfonso ay maganda rin ang probinsya ng Atok.

Nang nasa bahay na kami na tutuluyan namin ay nagpalit na kami ng mas makakapal na jacket at sweater at kumain na muna kami bago simulan ang plano naming pagha-hiking. Si Kuya Roly daw ang magtotour sa amin dito.

“Ang gagwapo at magaganda ang pamilya niyo, Mirae kaya hindi na nakakapagtakang maganda ang lahi ng mga anak niyo.”

Nakangiting sabi ni Kuya Roly sa akin nang umaakyat na kami papunta daw sa Osocan Spanish Trail na mas mataas pa sa parte nito sa Bonglo, Atok. Dahil first time namin umakyat dito ay talaga namang nakakahingal at nakakapagod ito kaya walang humpay kami sa pag-inom ng tubig sa mga dala naming mineral water. Isa na ito sa magandang experience sa buhay namin.

“Naman, Kuya Roly! Ikaw din naman, gwapings ka kahit hindi na binata.” Sabi naman ni Jonas kay Kuya Roly na napangiti sa sinabi niya.

“Sige, maniniwala nalang ako sa’yo tutal pamilya na rin naman kita, Jonas!” Tumatawang sabi pa ni Kuya Roly na ikinatawa naman naming lahat.

Mahigit isang oras rin bago kami nakarating sa Spanish Trail. Napanganga nalang ako sa ganda at taas ng view na nakikita namin. Idagdag pa ang cave na nakikita namin. Napakaswerte ng mga nakatira sa Cordillera region dahil palagi nilang nakikita at natatanaw ang kagandahan ng lugar na ito.

May nabasa nga ako sa libro na nasa North Luzon lang makikita ang oldest human who lived on earth. Tinatawag nila itong North Luzon Homo Luzonensis. Nakita dito ang oldest human bone pero wala pa rin makapagpatunay kung ito ba ay totoo o hindi dahil pinag-aaralan pa lamang ito ng mga eksperto.

“This is breathtaking view.” Nakangiting sabi ni Josiah na tinatanaw ang paligid namin at umakbay ito sa akin habang nakaupo kami sa isang stone reef.

Nakangiti naman ako habang pinagmamasdan sila Eli, Isaac at Selah na nasa cave habang nagtatakbuhan at si Messiah naman na nakaupo rin sa isang stone reef na abala sa pagpicture sa mga bundok sa paligid.

“Tama ka. Maganda nga dito. Katulad rin sa San Alfonso.” Sabi ko naman habang abala sa pagkuha ng litrato gamit ang DLSR na camerang hawak ko.

Bumulong naman si Ysmael na nasa tabi ko rin. “This place also looks perfect for sex because of it’s cold weather.” Nakangising sabi nito dahilan para mamula ang mukha ko at hinampas siya sa balikat na ikinatawa naman niya.

“Puro ka talaga kalokohan, Ysmael! Kagabi nga hindi niyo ako tinigilan tapos ngayon..” Namumulang sabi ko.

Ang apat kong asawa ay masasabi kong napakaadik sa ‘S’. Dahil nag-iingat ako at ayoko pa munang mabuntis ay gumagamit kami ng proteksyon habang ginagawa ang bagay na iyon. Gusto na nga nilang sundan si Selah pero hindi pa ako handa dahil sa apat pa nga lang na anak namin ay palagi na akong na-iistress sa pagiging pasaway at palaging pagtatalo ng mga ito, bagong baby pa kaya?

“Decades had been passed but we’re still obsessed and addicted to you, Mahal. Bakit ba naman kasi maganda at sexy ka pa rin kahit nasa 40’s na tayo? You’re still the same Mirae na nakilala namin noon.” Sabi ni Ysmael na hinapit na ang bewang ko at hinalikan saglit ang labi ko.

Napangiti naman ako.

Napatingin naman ako saglit kina Jonas at Andy at busy sila sa pakikipag-usap kay Kuya Roly habang nagtatawanan pa.

Pagkatapos naming pumunta sa Osocan Spanish Trail ay kaagad naman kaming pumunta sa Sakura Flower Garden. Natawa pa ako nang muntik nang sumunod kay Isaac ang nakita naming puting baka na pinapakain ng damo ng isa sa mga residente ng lugar na ito.

“Akala siguro ng baka na damo ka, Isaac kaya ka niya susundan sana!” Pang-aasar ni Eli kay Isaac habang tumatawa ito.

“Ikaw talaga ang susundan nun. Mukha ka rin namang damo pero pangit ang klase mo kaya ako ang type nung baka.” Nakangisi namang sabi ni Isaac at napahilot nalang ako sa sentido ko nang mag-umpisa na naman silang mag-asaran.

“Mom, take a shot on me with these flowers. I want to post something on my IG.” Sabi naman ni Selah at iniabot nito sa akin ang cellphone niya.

Sinabi kong pumwesto siya ng maganda sa mga nakapalibot sa kanyang sunflowers pagkatapos ay pinicture-ran ko na siya ng ilang beses. Napapangiti nalang ako habang ginagawa ko iyon dahil talagang lumaking maganda ang anak kong babae na si Selah.

Kahit 12 years old pa lang ito ay marami nang mga batang kasing edad lang niya ang nanliligaw sa kanya. Galit na galit si Ysmael nang malaman niya iyon kaya bantay sarado talaga si Selah sa school nila ng mga pinagkakatiwalaan ni Ysmael na mga kaklase niyang babae.

Tumingin naman ako sa panganay kong anak na si Messiah. Abala ito sa pagkuha ng mga litrato dito sa Sakura Garden habang hawak nito ang camera niya. Manang-mana ito kay Josiah na palaging tahimik at bibihira lang magsalita.

Maraming babae ang nagkakagusto dito sa panganay ko lalo na sa school nila pero hindi ko pa rin alam kung may nililigawan na nga ba siya o kung may nagugustuhan na siyang babae. Pero sa napapansin ko minsan ay nahuhuli ko itong nakatingin kay Rebecca na anak ng kapitbahay naming sila Daniel at Naomi.

Magandang dalaga si Rebecca. Maputi ito, may itim na mahabang buhok, bilugan na mga mata at kasing edad lang ni Isaac. Hindi ko masisisi sina Eli at Isaac kung bakit may crush sila kay Rebecca dahil napakabait na bata nito at magalang pa. Naaalala ko tuloy ang sarili ko sa kanya noong teenager pa lang ako.

Pagkatapos namin sa Sakura Garden ay nagpunta pa kami sa Madaklan at pinuntahan ang Suicide Forest na tinutukoy sa amin ni Kuya Roly. Medyo natakot pa kami nang itinuro ni Kuya Roly ang bundok na natatanawan ang mga lapida ng mga ninunong namatay dito na walang mga pangalan. Itinuro rin niya ang mga bangin kung saan ay tinatapon lang dito ang mga bangkay nang namatay mula sa force labor na nangyari noon mula sa mga Spanish na sumakop sa lugar na ito dati kaya nagkaroon ng Osocan Spanish Trail na nasa taas nang bundok nitong Atok.

Talagang nakakapagod at nakakahingal ang ginawa naming hiking at paglibot sa iba’t-ibang klase ng lugar dito sa Atok pero worth it naman dahil maraming ikwinento sa amin si Kuya Roly na interesting facts sa lugar ng Benguet. Maging pati na rin ang kultura nila ay mas naappreciate namin.

6pm na rin nang matapos kaming mamasyal at umakyat sa bundok. Masakit sa paa ang ginawa naming pag-akyat sa bundok pero sulit pa rin dahil sa mga nakita naming magagandang tanawin at mga kwento ni Kuya Roly na mahalagang history ng Cordillera Region.

Inimbita kami ni Kuya Roly sa bahay nila na makicelebrate sa birthday ng kanyang bunsong anak na 3 years old na. Sumama naman kami sa kanya at nang makarating na kami doon ay may naabutan pa kaming dalawang lalake na pinapalo ng patpat ang walang buhay nang manok at tila pinapatulo pa ang dugo nito.

“Pinikpikan ang tawag dyan, Mirae.” Nakangiting sabi sa akin ni Kuya Roly nang mapansin niyang napatingin kami ni Selah sa ginagawa nung dalawang lalake sa manok.

Tumango naman ako dun.

“Poor chicken.” Malungkot pang sabi ni Selah na napapangiwi na.

Nilibot ko ng tingin ang kabuuan ng bahay nila Kuya Roly. Magaganda, mga gwapo at mapuputi ang mga igorot nilang bisita o kamag-anak katulad nga ng nakikita ko sa internet. Dahil na rin siguro sa malamig na klima kung bakit magaganda rin ang mga balat nila.

Napapansin ko na pinagtitinginan rin kami ng mga taong nandito sa birthday celebration ng anak ni Kuya Roly. Nahuli ko pang nakatitig sa akin ang isang binata na halos kasing edad lang siguro ni Messiah. Abala ito sa pag-inom ng juice na hawak niya habang nakatitig pa rin sa akin. Gwapo ang binatang ito at chinito.

Nagulat nalang ako nang bigla akong hinapit ni Jonas sa bewang at pasimple nitong sinamaan ng tingin ’yung binatang nakatitig sa akin. Kaagad namang umiwas ng tingin ang binata at nagfocus nalang sa mga kasing edad niya na nag-uusap sa table nila.

“I want to punch that guy’s face kahit bata pa siya. How dare he is to stare at you while you’re with us?” Inis na sabi ni Jonas.

Napailing nalang ako. “Hayaan mo na siya, Jonas. Huwag kang gagawa ng eskandalo dito dahil birthday ’to ng anak ni Kuya Roly. Maliwanag ba?” Sabi ko at tinaasan siya ng kilay.

Nagkibit-balikat nalang siya at inirapan ako hanggang sa pinaupo na kami ni Kuya Roly sa isang mahabang upuan na may lamesa. May mga plato at kutsara na nasa gilid at mga pagkain na rin na nasa lamesa. Sinabi niyang kumain na kami ng marami at huwag mahihiya sa kanila.

Tumango nalang kami at nag-umpisa na ngang kumain. Mababait at marespeto ang mga Igorot katulad nila Kuya Roly. Welcome na welcome kami sa kanila at ang iba pa sa kanila ay nakikipagkwentuhan sa amin. Niyaya pa nila Kuya Roly at ng mga kaibigan niya sila Josiah, Jonas, Andy at Ysmael na mag-inuman. Hindi naman sila tinanggihan ng mga asawa ko at nag-umpisa na silang magtagayan sa kabilang table.

Lumapit sa akin si Ate Ofelia na asawa ni Kuya Roly habang buhat nito ang 3 year old birthday boy na si Baby Claude.

“Ang gagwapo at fafable ng mga asawa mo, Mirae, ha? Bagay naman kayong lima dahil talagang napakaganda at sexy mong babae kahit may mga anak ka na.” Nakangiting sabi niya.

“Salamat po, Ate Ofelia.” Nakangiti ko rin’g sabi.

Sinulyapan naman niya ang apat kong anak na abala pa rin sa pagkain.

“Nalahian niyo talaga ang mga anak niyo ng magandang lahi. Tignan mo ang mga pamangkin kong babae at lalake, kanina pa sila tingin ng tingin dito.”

Sabi ni Ate Ofelia at itinuro nito ang isa pang table na kung saan ay nandoon nga ang mga pamangkin niya na abala rin sa pagkain. Sumusulyap-sulyap nga sila kila Messiah, Eli, Isaac at Selah. Ang iba sa kanila ay mukhang kaedad lang rin ng mga anak ko at ang iba naman ay mukhang nasa 20’s na.

Ngumiti lang ako sa sinabi ni Ate Ofelia.

“Mirae, huwag kang mahiya sa amin, ha? Naiintindihan ko ang sitwasyon niyong lima ng mga asawa mo. Basta’t masaya kayong pamilya at tanggap rin ng mga anak at pamilya niyo ang sitwasyon niyo ay ’wag niyo nang papansinin ang panghuhusga ng ibang tao sa inyo.” Concern niyang sabi sa akin.

Tanggap na ng mga anak ko na may kanya-kanya silang mga ama. Mga bata palang sila ay ipinaliwanag na namin nila Josiah, Jonas, Andy at Ysmael ang sitwasyon namin bilang isang pamilya. Sa una ay nagulat sila nang malaman iyon pero kaagad rin naman nilang tinanggap iyon at inunawa ang lahat.

Hindi maiiwasan na kung minsan ay hinuhusgahan pa rin kami ng ibang tao pero ang karamihan naman doon ay tanggap na ang Polyandry relationship na mayroon kami ng mga asawa ko.

Masaya ako ngayon sa buhay na mayroon ako at sa mga asawa at anak kong nandyan para sa akin. Kinalimutan na namin ang masakit na nakaraan at nagsimula kami ng panibagong buhay.

“Salamat po, Ate Ofelia.” Sabi ko naman.

Tinapik lang ni Ate Ofelia ang balikat ko at nagpaaalam itong titignan daw muna niya ang Watwat na niluluto ng mga anak niyang binata sa likod ng bahay nila. Tumango lang ako bilang sagot.

Pagkatapos naming kumain ay nagulat nalang ako nang biglang pumunta sa harapan ko sila Josiah, Jonas, Andy at Ysmael sa table namin.

Lumuhod sila sa harapan ko at isa-isa nilang inilabas mula sa bulsa ng suot nilang pantalon ang isang kumikinang na bagay.

Naghiyawan bigla ang mga taong nandito sa labas ng bahay nila Kuya Roly maging pati na rin ang mga anak ko.

“Babe, alam naming birthday ’to ng anak nila Kuya Roly pero makiki-eksena lang kami saglit.” Sabi ni Andy na may malaking ngiti.

“Four of us talked about this plan last night. We’re so much in love with you so that’s why we’re doing this again, Wife.” Sabi naman ni Josiah habang titig na titig sa akin.

“Don’t say no because if you will say that, baka bumalik na naman kami sa pagiging baliw at obsess sa’yo ng sobra makuha ka lang namin, Mahal.” Sabi naman ni Ysmael na nakangisi sa akin.

“Ready ka na ba sa maririnig mo, Misis?” Tanong naman ni Jonas.

Nangilid na ang mga luha ko habang tumatango. Hinawakan pa ni Selah na nasa tabi ko lang ang balikat ko habang nakangiti ito ng malapad.

Itinayo ako nila Eli at Isaac mula sa pagkakaupo ko at inilapit nila ako sa pwesto ng mga ama nila. Si Messiah naman ay tipid akong nginitian.

Sobrang lakas ng kabog ng dibdib ko ngayon. Hindi ako makapagsalita sa sobrang excitement at gulat. Nasa amin lahat ang atensyon ng mga tao dito sa birthday celebration ng anak nila Kuya Roly at Ate Ofelia. Nang tinignan ko ang mag-asawa ay nagthumbs up sila sa akin habang nakangiti.

“Miraela Davies, will you marry us, again?”

Sabay-sabay na sabi nila Josiah, Jonas, Andy at Ysmael.

Doon na tuluyang bumuhos ang mga luha ko at tumango.

“Oo naman.”

Ngumiti silang apat sa sinabi ko at isa-isa nilang inilagay ang singsing na hawak nila sa mga daliri ko.

Niyakap nila ako nang sobrang higpit at isa-isa rin nila akong hinalikan sa labi.

“Finally, matatali ka na rin namin ulit for the 2nd time.”

---

Taga Atok, Benguet po si Author at dinescribe ko nalang ang lugar namin dito at pasyalan. Maganda dito sa Atok kaya kung may time kayo ay pasyal kayo dito. Ako pa mag tour guide sa inyo na umakyat dito sa bundok at magpunta sa mga vegetable terraces. Super magugustuhan niyo rin ang malamig na weather dito. 😊

Author’s Note

Maraming salamat sa mga nagbabasa, magcocomment at nagvovotes sa story na ito. Natapos na rin siya at kinailangan ko nang tapusin dahil sa totoo lang ay frustrated na ako sa hina ng signal dito sa bundok at minsan ay ayaw pa magload nitong Wattpad app ko. 😂

Sinunod ko lang ang suggestion ng karamihan sa mga readers nito na gawing sila nalang apat ang makatuluyan ni Mirae sa pasurvey ko noon. First time kong magsulat ng Polyamory story at hindi ko alam kung maganda ba talaga ang mga sinusulat ko dahil sa tingin ko ay kailangan ko pa ng maraming improvements sa pagsusulat at pagdescribe ng mga bagay sa isang story. Yung mga grammatical errors at spellings ay nag exists din dito.

Napansin niyo naman na sa lahat ng stories ko ay ito lang ang maraming nakatuluyan ang bidang girlalu. Sa previous stories ay stand alone male lead lang ang nakakatuluyan ni female lead.

Hindi ako sanay na magsulat ng ganitong story dahil sa totoo lang ay against ako sa ganitong klaseng relasyon pero why not naman na sundin ko ito for the sake of readers dahil totoo namang nag-eexists ang Polyamorous relationship lalo na sa mga kababayan nating Muslim.

I’m sorry kung hindi ko na-exceed ang expectations ng ibang readers. Mas pinili ko lang talaga ang suggestion ng karamihan.

Sa mga nagtatanong if gagawa ako ng next story, oo naman but expect that it’s still BxG Obsession/Reverse-harem. Mas nagaganahan ako magsulat ng ganong klaseng genre at alam kong bibihira lang rin ang ganitong story. Maybe kapag nag explore na ako ng ibang genre ay maisipan kong gumawa ng fantasy, thriller or horror but now I’m still into this kind of genre and I love it. If someone doesn’t like my genre ay hindi naman sila require basahin ang mga naisulat ko.

Walang particular date kung kailan ako gagawa ng next story dahil pinag-iisipan ko lagi ang plot na gagawin ko kahit walang final plot sa huli. Ayoko kasi ng basta ay may maisulat lang.

Kahit konti lang ang readers at followers ko ay masaya pa rin ako dahil may mga taong nakakaappreciate ng sinusulat ko. ❤️

Okay. Ang haba na ng sinabi ko. Again, maraming salamat sa pagbabasa nitong Overly Obsess. I always seeing your comments and votes pati rin sa mga nagfofollow sa akin kaya maraming salamat. 😚

-Jai Hương

Author’s Note 2

Inform ko lang sa inyo na itong Overly Obsess ay ipa-publish ko na sa Facebook page ko. Napansin ko kasi na dumadami na yung nagla-like ng page kaya nagdecide nalang ako na pati sa fb ay ipost ito.

Pwede niyong i-like yung page ko na “Ajai_Kim WP Stories”

Para kapag wala kayong load ay pwede niyo pa rin mabasa ang mga stories ko via Facebook.

Ipa-publish ko rin yung iba pang mga stories kapag dumami na ang community ng page.

Also please read Possesively Owned by Messiah. This is a story of Messiah, Rebecca, Eli and Isaac.

Sige, ayun lang. Ty 😘