Frat Boys Series 1

Orion’s life was curated by his parents for him, so he knew, it was never his. Being a member of Delta Kappa Phi before he was even born justified his future even more. He will lead the fraternity, finish college, enter the oil industry and get married to Tanya.

Unknown to him, there is something called fate, a superficial lord of his destiny. If he was living according to his parents’ will, it would be a mediocre life, but meeting Hezekiah proved him that he couldn’t just surrender to his plans, because ‘fate’ is more enticing to him, like a fire that he knew he will get burned, but kept him getting closer.

---

Frat Boys Series is a collaboration work of Makiwander, xxAkanexx and Race Darwin. 

---

WATTPAD: @Makiwander

Facebook Page: Makiwander

Facebook Account (Public): Mari Kris Ogang

Facebook Group: WANDERLANDIA

Prologue

Periodicals, Fencing Rehearsals, overdue Medical Mission project and the potential leadership of Delta Kappa Phi next year.

Putang-ina.

Orion swirled his hips gently while pumping in an out of the ’he-cant-remember-the-fck-who’s pussy. The woman he’s taking from behind moaned loudly.

“You are fcking huge, Orion.”

Hinila niya ang buhok ng kaniig, impit na napaungol ito. “I am, right? I am huge. Take this, take this.” He pushed and pull his penis harder like there’s no tomorrow.

“Ahhh.. I came again!” Anunsiyo ng babae.

Orion can feel the seamless horizon while his penis rub against a soft vagina, his mind never wanders off. In fact, he adores how the woman’s perfect size breast jiggles from his fcking. He likes it so much. He gets excited.

However, in a few minutes, his excitement dies off. It became stale. Like it was nothing.

He pulled out of the woman panting after several tries.

“Dress up.” He announced coldly.

“What?”

“Dress up. We’re done.”

“Done? You didn’t even finish off.”

“Yeah, but you did.”

Bakas ang insulto sa mukha ng babae. She stood up and walked naked around the room. She touched every trophy and medals that were displayed there.

“So it is true, Orion de Salcedo never really finishes off with any woman.” Mahinang natawa ang babae habang pinupulot ang damit. She was a girl from his college department.

“You are just 20, Orion. What a sad fckinghood it would be if you never came.” Dagdag pa nito, sinusubukan siyang insultuhin. But Orion de Salcedo is a confident young man. No one can insult him especially his performance in bed.

“You came, so many times. Should it concern me that you are not enough to sustain my lust?” May nakakalokong ngiti ang binata.

Bumahid ang mas matinding inis sa babae. Hinawakan nito ang dibdib at minasahe ito sa harap ni Orion.

“Isn’t this enough for you? Hmmm..” Umungol pa ang babae ng maraming beses.

Hinila ni Orion ang t-shirt niya mula sa kama. “No, I am sorry.”

Malakas na napabuntong-hininga ang babae.

“I really feel sorry for Tanya!”

Natigilan si Orion sa pagbanggit ng pangalan ng babae.

“Hindi na nga nilalabasan ang boyfriend niya, kung kani-kanino pa nakikipag-sex!”

Malakas na hinila ni Orion sa braso ang babae.

“Don’t speak as if you know something.” Mapanganib na bulong niya sa babae na halatang natakot sa kanyang sinabi.

Tanya. His childhood sweetheart. Bago pa man sila ipanganak ay ipinagkasundo na sila ng kanilang mga magulang na ipakasal. Wala namang tutol doon si Orion. The only thing that he’s certain about his life is his future. Hindi ang bukas, o ang sa isang linggo. Ang napakalayong future ang tiyak niya.

Whatever he’s doing now, he for sure will end up into one goal. He will be Tanya’s husband and an oil magnate.

“Do not speak ill about a Demolay , woman. You don’t know anything about our world. You know nothing how our thing works!”

Pilit na binawi ng babae ang kanyang braso.

“Ha, you are so full of yourselves! Hindi lang kayo sexist, racist pa kayo. Delta Kappa Phi? Isn’t it just another fraternity? You really think you run the whole country?” Natawa ang babae. Hindi man lang napangiti si Orion. Tinadaan ang bawat kurba ng mukha ng babaeng kausap.

“Don’t we?” Tumaas ang kilay ni Orion. Mabagal siyang naglakad papalapit sa bag ng babaeng kausap at kinuha ang ID nito. Imbes na ang pangalan sa harapan ang kanyang tingnan, sinilip niya ang emergency contact nito.

“Arvin Kaw. Your Dad?”

Humalukipkip ang babae, “Yes, why?”

Kinuha ni Orion ang kanyang cellphone. “Run an investigation on this Arvin Kaw. I want you to take out two potential business deal if there’s any.”

“W-what? C-can you really do that?”

“Don’t you really think Delta Kappa Phi run the whole country, sweetheart? Think again.”

“P-please, please, Orion.”

“You know your way out..”

“I—I am sorry.”

“You don’t insult a member inside his Frat house. This is a privelege you should be thankful of.”

“Y-yeah, please.. We are tight the past years, hindi maganda ang negosyo-”

“Out!” Mas malakas na sigaw ni Orion.

Nanlulumong pinulot ng babae ang kanyang mga gamit.

Umupo si Orion sa kama at nagpahinga. His cellphone rang. It was a call from Tanya.

“How was Fiona?”

“Fiona ba ang pangalan ’non? How did you know? Are you starting to investigate on me now?”

“You know that I am not insecure, Orion. Isa lang ang kundisyon ko before we get married. Get yourself tested. Ayokong mahawa ng sakit.”

Natawa si Orion. “How can you not be jealous?”

“Isn’t that what you want?”

“Kaya sa’yo ako, eh.” He smirked.

“O sige na. I have an exam tomorrow. See you when I see you.”

“Yeah. Night.”

There was a long silence.

“Orion..”

“Yeah?”

“If this makes sense, don’t get anyone pregnant.”

Napahalakhak si Orion.

“Are you saying that to make me feel better? You know I don’t come to anyone.”

“I am just saying.”

“I won’t, Tanya. Goodnight.”

“Goodnight..”

♁☆♁☆♁☆♁☆

How to thank me for writing free stories:

1 VOTE AND COMMENT

2.Please follow the following accounts:

WATTPAD: @Makiwander

Facebook Page: Makiwander

Facebook Account (Public): Mari Kris Ogang

Facebook Group: WANDERLANDIA

NOTE: Answer the SECURITY QUESTION so that you will be approved

Twitter & Instagram: Wandermaki

3. Don’t hate, spread love! Silently leave the story if it is not for you. Your opinion matters but this is free stuff, huwag mag-amok :)

4. Buy my published book if you can afford it :)

Kabanata 1

For better reading experience- Orion (O-ra-yon)

Hezekiah (Hes-ka-yah)

Ia (I-ya)

–

“Sige, igiling mo pa! Lambutan mo pa!” Pinagpawisan si Hezekiah sa pang-eengganyo ng kanyang ina. Tanghaling tapat pero todo kayod na silang dalawa sa club kung saan Mamasang ito.

“Nay naman, hindi ko nga forte ang pagsayaw. Ang kulit mo naman.”

“Aba, Hezekiah. Kung hindi ka gigiling, hindi tayo kakain. Paano na si Natoy? Nag-aaral pa ang kapatid mo.”

“Ako rin naman, nag-aaral, Nay. Ang dami ko kayang requirement sa school.”

“Eh gaga ka kasi. Kundi ba naman isang kilo kang tanga, bakit ka pumasok sa eskwelahan ng pang-mayaman? Sana ay iyong binibigay ng ama mo ay pinangkakain na lang natin.”

Sumimangot siya, “ayoko nga, Nay. Kapag ganon, ’e di habambuhay na lang tayong mahirap? At least more chances of winning kapag napapalibutan ako ng mayayaman. Kapag makatisod ako ng mayaman e di instant, yayaman agad tayo.”

“Gaga ka talaga!” Napakamot ng ulo ang nanay niya. “Sa tingin mo may magseseryoso sa iyo kapag nalamang pokpok ka at pokpok ang Nanay mo?”

“Malay mo naman, Nay. At saka kung hindi man, kapag nakatapos ako ng pag-aaral e di makakapagtrabaho ako ng maayos. Maiaalis ko rin tayong dalawa rito. Alam mo namang may expiration ang tulong sa akin ni Tatay. Muntik pa nga akong hindi maambunan ng tulong. Kundi ko pa blinackmail na magpapakilala ako sa mag-ina niya, hindi ako tutulungan. Pumirma rin ako na apat na taong tuition sa kolehiyo ang sagot niya pagkatapos ay wala na. Siyempre, pinili ko na ang pinakamaganda at pinakamahal para sulit. Hindi naman tumanggi. Ang dami sigurong pera nun, Nay?”

“Oo, marami talaga. Hindi man lang tinumbasan ang pepe ko ng malaki-laki. Binigyan pa ako ng anak.”

Napakamot ng ulo si Hezekiah. “Si Nanay naman, kung makapagsisi. Naririnig ko ho kayo. Hindi ako bingi. Bakit sa tatay ni Natoy hindi ka galit?”

“Syempre walang pera ang Tatay ni Natoy, wala talaga akong aasahan, e yung ama mo? Limpak limpak ang salapi ’non kaya nagpa-putok ako sa loob. Akala ko naman mapipikot ko. Aba, nagising na lang ako sa Basilan. Ipinatapon na pala ako nung nagsabi akong jontis na ako. Mabuti at nakaipon ako ng pamasahe pauwi sa Maynila.”

Isa iyon dapat malungkot na istorya pero natawa si Hezekiah. Naimagine niya ang nanay niya na walang kamalay-malay na binitbit sa ibang lugar.

“Hayaan mo, Nay. Ibabawi kita sa Tatay. Pagsisisihan niyang hindi niya ako anak. Balang-araw, magpapatayo ako ng girlie bar na mas malaki pa sa Pegasus ,
Classmates at Air Force One , ikaw ang gagawin kong Ultimate Mamasang ng Taon. Ang kaisa-isang Reyna sa lupon ng mga pokpok.”

Binatukan siya ng ina. “Pinaglololoko mo na ako, e. Sige na, kumendeng ka na don. Isa na lang bago ka pumasok para mamaya aakyat ka na lang sa stage. Huwag kang magpapahuli. Baka sabihin nila por que anak kita, hinahayaan kitang ma-late.”

“Alam mo, Nay, sa lahat ng Nanay, ikaw ang priority ang pagpo-pokpok kaysa sa pag-aaral.” Reklamo niya.

“Sige na, sige na. Pupunta lang ako sa kusina at aayusin ko ang baon mo.”

Ipinalibot ni Hezekiah ang kanyang mga mata sa maliit na club na pinagtatrabahuhan niya. Ito na ang mundo niya simula pagkabata. Dito nga siya natutulog dahil walang magbabantay sa kanya tuwing rumaraket ang kanyang ina. Walang tiwala si Daisy sa kanilang mga kapitbahay na halang ang kaluluwa kaya kahit hindi dapat ang bata sa isang club kung saan nagaganap ang lahat ng klaseng kamunduhan, doon siya pinalaki. Sa dressing room siya natutulog, sa ilalim ng cabinet kung saan nakasabit ang skimpy costumes ng mga dancer.

Mababait naman ang mga kasamahan ni Daisy sa trabaho, pati na rin ang may-ari ng club na hepe ng Pulis, si Chief Greg. Iyon lang ang pagkakakilala nila at bihira din naman iyong magpakita sa club, mahirap na, baka matanggal ito sa pagpu-pulis kapag malamang may-ari ito ng isang club.

Ang mga nagtatrabaho na sa club ang kanyang naging pamilya. Tuwing may raid nga, alam na nila ang gagawin. Kapag wala naman, masaya silang nagkukwentuhan tungkol sa buhay buhay. Ang kusinero na si Mang Caloy at ang asawa nitong si Aling Fely ang madalas magpakain sa kanyan tuwing busy ang ina. Ito rin ang nagbigay sa kanya ng unang libro na nabasa niya, ang Hansel and Gretel. Doon siya nahilig sa pagbabasa. Dahil malapit lang sina Caloy sa kanilang tahanan, sinabi ng mga ito na pupwede siyang mag-aral kagaya ng mga anak nito. Kahit hindi sang-ayon, hinayaan siya ni Daisy. Ang sabi ay kahit matuto lang siyang magbasa at mag-sulat para hindi naman siya maging mangmang.

Kaya lang ay hindi sumapat sa kanya iyon. Mas marami siyang oras mag-aral kaysa sa mga kaklase dahil gising pa siya hanggang madaling-araw. Naging kasama niya ang libro habang nag-sasayaw si Daisy sa stage. Sa katunayan ay consistent honor student siya simula elementarya hanggang highschool. Hindi na nga siya napigilan ni Daisy sa pag-aaral.

Mas naging desidido si Hezekiah nang magtapos na Valedictorian noong highschool. Gusto niyang magkolehiyo pero alam niyang hindi iyon madali. Hanggang pang-baon lang ang kayang ibigay sa kanya ni Daisy at sa isang banda ay gusto niya ring makapag-aral ang kapatid na si Natoy. Kahit ayaw ni Daisy ay kinumbinse niya itong mag-dancer siya sa club na kalaunan ay pumayag din naman. Iyon nga lang, malapit na ang pasukan ay hindi pa rin siya nakakaipon pang-tuition. Siguro ay naawa sa kanyang pagpupursige si Daisy, sa wakas ay sinabi rin sa kanya kung sino ang kanyang ama.

Pagkatapos ng napakaraming subok ay nakakuha siya ng appointment sa ama na si Don Fausto. Hindi na siya nito pinahirapan. Kilala nito ang kanyang ina. Sinabing susuportahan ang kanyang tuition fee sa kolehiyo basta’t wala nang ibang hihingiin pa sa kanya at hindi siya magpapakilala sa pamilya nito. Sumang-ayon siya kaya heto siya ngayon, isang taon na lang at makakapagtapos na rin sa pangarap niyang Unibersidad sa Katipunan.

Kumuha siya ng kursong Business Management. Sa mga nakaraang taon ay naging tahimik naman ang kanyang pag-aaral. Hindi siya kilala ng mga kaeskwela at inakalang sinasadya niya lang ang pagiging masikreto.

‘They said she’s a daughter of a rich Pakistani Prince..’

Minsan ay narinig ni Hezekiah na bulungan ng kanyang mga kaklase nang minsan siyang bumili ng pagkain sa Gonzaga Hall, para sa kanya ay overpriced ang mga pagkain doon kaya bihira siyang tumambay, noong partikular na araw lang na iyon dahil hindi siya napaghandaan ng ina ng baon.

‘What car does she bring?’ Tanong ng isa.

‘No, she usually jog every morning going to school. Look how fit she is. Nakakainggit.’

Natawa si Hezekiah. Ang totoo ay bumababa siya isang kilometro ang layo mula sa eskwelahan para hindi siya makitang naka-jeep ng mga kaklase.

“Hi, are you talking about me?” Malambing na tanong ni Hezekiah sa mga nagkukwentuhan tungkol sa kanya.

Halatang napahiya ang mga babae pero ngumiti lang siya at lumapit sa mga ito. She can always use a friend.

“Hi, I am Hezekiah Cruz. If I am not mistaken, you are the pretty girl group in the Social Sciences class?”

The three girls seemed pleased. “Oh, that’s nice of you. I am Becca, this is Kendall and this is Em. Yes, actually we are also classmates in Business Stat.”

“And Humanities..” They said in chorus.

“Wow, small world. Can I share a table with you? It is sad to eat alone.” Nagkibit-balikat siya. Masaya namang sumang-ayon ang mga ito at binigyan siya ng space.

Tatlong taon na niyang ‘kaibigan’ ang tatlo pero wala sa kanila ang nakakaalam ng totoo niyang pagkatao. They all thought that she’s a rich kid living in Loyola Grand Villas, na medyo secretive kaya hindi pala-kwento sa totoong pagkatao.

“Why are you not changing phones? It is like three years and you still use an old iphone.” Tanong sa kanya ni Becca habang nagsusulat sila ng term paper para sa Linguistics.

“Does it matter?” ngumiti siya. “I am not fond of phones or material things, ganoon kasi ako pinalaki.”

“Whoah, what a discipline. Pansin ko nga, you don’t wear branded anything.”

“It is okay, iwas kidnap na rin.” She winked. “I jog on my way here, I don’t want to look flashy.”

“Sabagay.” The girls agreed.

Hindi siya natatakot mabuking ng mga kaeskwela. Hangga’t kaya niyang itago ang kanyang kahirapan, itatago niya. Ayaw niyang ma-bully. Isa pa, nagbabayad siya ng tuition fee kagaya ng mga ito kaya hindi maghihinala na hampaslupa siya. Hindi rin naman mapapadpad sa mundo niya ang mga mayayaman niyang kaklase. Takot lang nilang makasalubong si Boy Toyo na tambay ng arko sa squatters bago kung saan siya nakatira.

“Hezekiah, ubusin mo ang pagkain mo, ha. Baka mamaya ay magtira ka na naman. Kailangan mo ng lakas sa pag-aaral at pagtatrabaho. Sige na. Mag-ingat ka.” Bumalik sa kasalukuyan si Hezekiah nang makita ang ina bitbit ang baon niya na nakalagay sa paperbag.

“Salamat, Nay. Ang sweet mo talaga.”

“Tse! Siguruhin mong hindi ka magkakamali mamaya at sapok ka talaga sa akin!”

“Yes, Ma’am.”

“Hezekiah!” Mula sa labas ng club ay nakita niya ang kababata niyang si Gardo. Matangkad si Gardo, moreno at gwapo. Kaya lang ay simula yata nakilala siya nito ay hindi na siya nito tinantanan.

“Gardo. Bakit?”

“Ihahatid na kita sa sakayan. Meron akong ibibigay sa iyo.”

“Bakit hindi mo pa ngayon ibigay?” Tumaas ang kilay niya. Napakamot naman ng noo ito.

“Magagalit sa akin si Aling Daisy, e.”

Kinuha niya ang mga gamit niya at nagpaalam sa kanyang ina.

“Hay naku, Gardo, kung manliligaw ka na naman, babastedin ulit kita. Pero syempre, dating gawi, akin na yang ibibigay mo.”

Naglalakad na silang dalawa sa masikip na pasikot-sikot ng eskinita. May kinuha sa bulsa si Gardo, isang set ng make-up iyon. Yun ang lagi niyang tinitingnan sa mall tuwing napapadaan siya.

“Dumating na kasi ang Ate ko mula Japan. Ipinabili ko yan.”

Malawak ang ngiti niya, “Salamat, Gardo!” Hinalikan niya sa pisngi ang kaibigan. Agad na namula ang mukha nito. “Magmumukha na akong mayaman kapag ginamit ko ito.”

---

Nagkakagulo ang mga estudyante nang dumating si Hezekiah sa school. Mayroong nagsusuntukan. Nakita ni Hezekiah ang mga kaibigan niya doon sa umpukan kaya sumingit siya para makalapit.

“Oh, hi Ia! You are here.” Maligayang bati ni Becca.

“What’s happening?”

“Frat boys issues.” Nagkibit-balikat ang kaibigan. “Henry doesn’t know what he’s doing. God forbid those who go against Delta Kappa.”

“D-delta Kappa.” Kapag naririnig niya ang samahang iyon ay may kung anong nararamdaman siya. Nabasa niya iyon, nakapag-research pa nga. Iyon kasi ang unang fact na nagoogle niya tungkol sa amang si Fausto Ricafort. Miyembro daw ito ng Delta Kappa Phi, ang isang makapangyarihang organisasyon sa Pilipinas.

Kilala ang fraternity na ito dahil hindi basta basta makakasali. 1945 nang ito ay itatag ni Don Galo de Salcedo bago ang Battle of Manila. Ang tanging nakakapasok dito ay ang mga nag-aaral sa prestihiyosong unibersidad kagaya ng pinapasukan niya, may matataas na grado at may kontribusyon sa sports. Ang anak na lalaki na miyembro ng fraternity ay tinatawag na Legacy, sila ay awtomatikong miyembro ng Delta Kappa Phi. Ang mga anak na babae naman ng miyembro ng Delta Kappa ay tinatawag na Demolay . She could have been a demolay, kung kinikilala lamang sana siya ng ama.

That’s not her problem, though. Isa sa pangarap niya ay makabingwit ng miyembro ng Delta Kappa, she’s been working on it to be invited to one of the frat parties but it never happened. Low-key ang kanyang mga kinaibigan at hindi pansinin. Kahit na magaganda ang mga ito pati na rin siya, isang suntok sa buwan ang mag-stand out sa lugar kung saan napakaraming magaganda at mayayaman na babae.

She heard that the member of Delta Kappa Phi in college are being groomed to be Oligarchs. Ito ang maliit na lupon ng mga taong na may kapangyarihan sa malalaking industriya na nagko-control sa bansa. That is why the member of the fraternity are keeping their circle small. Kadalasan, ang pinapakasalan ng mga miyembro o legacy ay mga Demolay din. Yung Demolay na legal na anak, ha. Hindi siya counted.

The frat boys are very fond of playing with girls. Ang kanilang Fraterity House na nakapwesto sa harap ng unibersidad ay pribado kung kaya’t halos lahat yata ng nakakakilala sa Delta Kappa ay nangangarap na makapasok doon. Ganoon din siya. However, Delta Kappa is composed of only 40 frat boys every year, that number is small and the only chance to be invited in their private frat parties every month. Ang mga seniors ay pinapalitan ng bagong dating na freshmen. Ten new members every year to replace the ten senior alumnae.

Habang tumataag ang level niya sa college ay nababawasan din ang tsansa niya na ma-penetrate ang Delta Kappa. Of course, she’s in her Junior Year, hindi naman siya aayain ng date ng isang freshie o sophie na miyembro ng Delta Kappa. She only have 20 frat boy chance to mingle with, ang kaedad niya o ang mas matanda sa kanya ng isang taon.

Hanggang ngayon ay wala pa rin siyang swerte kaya kinalimutan na rin niya ang ideya niyang iyon. Ni hindi nga niya kilala ang lahat ng miyembro ng Delta Kappa dahil na rin sa laki ng kanilang campus, wala pa siyang nakakasalamuha kahit isa.

“Let’s go na muna sa Manila Observatory, hopefully wala masyadong tao.” Aya ni Em sa kanila. “Ia, do you have your part in our project na?”

“Uhm, yeah. I wrote a few lines last night.”

“My God, you should bring a laptop na kasi para copy paste na lang tayo here. You need to re-type pa tuloy.” Maarteng wika ni Kendall.

“It is too heavy. Kaya nga ako pumasok ng maaga para we still have time to edit.” Sagot naman niya. Ang totoo ay wala naman siyang laptop. Sa computer shop lang siya lagi gumagawa ng project.

Walang tao sa harap ng Manila Observatory. It was their favorite place to hangout bukod sa Trade hall na masyadong maingay kapag maraming estudyante ang namimili.

Hezekiah sat on the grassy part. Inilatag niya lang ang kanyang blue jacket at kumportableng inilabas ang notebook. Ipinasa sa kanya ni Em ang laptop na merong input nilang tatlo. Dahil sa hindi na kailangang mag-type, nag-make up na lang ang tatlo at nagkuwentuhan.

“Shall we go to Gonzaga? I am hungry.” Sambit ni Kendall. “Ikaw, Ia? Kumain ka na ba?”

“I have food.”

“Of course, prepared by your chef. Your lunchbox is always amazing.” Napangiti si Hezekiah sa sinabi ni Becca, paano ba naman ay si Mang Caloy o Aling Fely ang naghahanda ng pagkain niya, kung paano ito isine-serve sa club ay ganoon din ang ayos sa kanyang lunchbox. Minsan ay fish fillet with tartar sauce, chicken roll, baked pork parmigiana at kung ano ano pa.

“Sige, I’ll just finish our project. Mamaya ay mag-brainstorm na tayo para sa reporting.” Turan niya sa mga kaibigan pagkatapos ay iniwan na siya ng mga ito.

Papatapos na si Hezekiah at hindi pa rin bumabalik ang mga kaibigan. Humangin ng malakas at nilipad ang ilang pirasong papel na nasa kanyang harapan. Tumayo siya at hinabol ang ilan sa mga ito. Mabuti at tumigil ang malakas na hangin kaya nang bumalik siya sa puwesto ay inayos niya ang papel na pinulot.

Napansin niya ang isang itim na card na mayroong gold font. Malalaki ang letra na naka-limbag sa tila imbitasyon na naka-petsa bukas.

‘This Black Pass entitles you to one entry inside Delta Kappa Phi’s July Frat Party! Swimwear or nothing.’

Nagmamadali niyang itinago ang card sa loob ng kanyang bag. Finally! Mapapasok niya rin ang kiasasabikang fraternity house!

♁☆♁☆♁☆♁☆

How to thank me for writing free stories:

1 VOTE AND COMMENT

2.Please follow the following accounts:

WATTPAD: @Makiwander

Facebook Page: Makiwander

Facebook Account (Public): Mari Kris Ogang

Facebook Group: WANDERLANDIA

NOTE: Answer the SECURITY QUESTION so that you will be approved

Twitter & Instagram: Wandermaki

3. Don’t hate, spread love! Silently leave the story if it is not for you. Your opinion matters but this is free stuff, huwag mag-amok :)

4. Buy my published book if you can afford it :)

Kabanata 2

Mapang-akit na gumigiling si Hezekiah sa maliit na stage ng Penpen . Naglalaway ang mga kalalakihan na namumula na sa kalasingan. Sabik ang mga ito sa maputi at mabibilog niyang binti. Kumapit siya sa pole at naglambitin doon. May pumalakpak na isa.

“Hezekiah, ite-table kita ha!”

Nagkagat-labi siya kay Mang Ronald na asawa ni Aling Gigi. Suki ito ng Penpen, maliban na lang kapag sinusundo ng asawa. Wala tuloy gustong tumable na babae rito dahil nadadamay sa flying kick ni Aling Gigi. Mas lalong nanabik si Mang Ronald at halos abutin siya sa stage kundi lang mabilis ang mga bouncer.

Hindi rin naman pinapayagan ni Daisy na tumable si Hezekiah. ‘Por your eyes onli.’ Sabi nga nito. Hindi rin naman siya pinipilit ng mga kasamahan nila. Mas pabor nga ito sa kanila dahil hindi na siya makikihati sa potential kita ng mga ito. Swelduhan lang siya ni Chief Greg tuwing sumasayaw siya sa gabi, kapag sinuswerte ay nababahagian siya ng tip ng mga tume-table pero hindi naman kalakihan iyon dahil mga taga-squatters din lang ang mga parokyano nila.

Eksakto ala-una ay umuuwi na si Hezekiah, alas-tres naman umuuwi ang kanyang ina. Binuksan niya ang ilaw sa maliit na tahanan nilang mag-iina. Naabutan niya si Natoy na natutulog sa sofa at may yakap-yakap na libro. Umupo siya para tingnan ang kapatid. Kinuha niya ang libro na yakap nito at binasa ang mga assignment na ginawa. Itinama niya ang ilan bago naghandang matulog.

Inilabas niya sa paperbag ang hiniram niya kay Ashley na bathing suit, gagamitin niya iyon sa Frat party ng Delta Kappa Phi. Kulay puti iyon at tiyak niyang bagay na bagay sa kanyang makinis na kutis. Nanghiram pa siya ng gagamiting accessories. Wala siyang balak na sabihin sa mga kaibigan na nakapulot siya ng invitation para sa frat party. Gusto niyang kumilos ng tahimik. Saka na lamang siya magmamalaki kapag nagkaroon ng resulta ang pagpupursige niya.

Kinabukasan ay hindi mapakali si Hezekiah dahil sa anticipation sa frat party. Nagpaalam siya sa ina na aabsent muna sa club dahil mayroon siyang assignment. Hindi niya masabi ang plano dahil tiyak na pagbabawalan siya nito. Tuso raw kasi ang mga mayayaman. Mabuti pa raw ang mga mahihirap, may kaunting konsensya pero ang mga mayayaman ay wala.

Naglalakad siya kasama ang mga kaibigan sa kahabaan ng Xavier Hall nang matigilan si Becca.

“Hayyyy, Orion is really gwapo.” Tila nananaginip na sambit ni Becca.

“He never noticed you girl kahit pa sa middle school. Hindi ba engaged na ’yan bata pa lang siya?” Pagpupunto ni Kendall.

“Yeah. But it is not like he’s really faithful. He has harem of girls here while her girlfriend is so busy with her studies sa kabilang school.”

“And you want to be part of that ‘harem’? Yuck ha.” Em shook her head.

“Well, they are all like that sa Delta Kappa. Feeling blessed pa nga ang mga naging babae nang mga iyan.” Kendall added.

Clueless si Hezekiah sa pinag-uusapan hanggang sa marinig niya ang Delta Kappa, nagbigay siya ng atensyon. Nilingon niya ang lalaking pinag-uusapan, nakatayo ito sa bulletin board na parang may tinitingnan. Hindi naman mahirap makita dahil sa tangkad at laki ng katawan nito. His hair is neatly combed in place but his physique says he’s no where near a good boy.

Tingin niya ay nagtatagal ito sa gym. His jaw is well defined, his nose is prominent while his lips, his naturally cherry lips looks so smooth and soft. Hindi niya alam kung bakit pakiramdam niya ay nanlambot ang tuhod niya nang tingnan siya ng mga mata nitong malalim kung tumingin.

“He’s looking at our direction!” Kinikilig na wika ni Em. “Gusto kong mag’hi’ kaso baka he cannot remember us, ah! He’s like a god. Siya na raw ang frat leader next year.”

Sinalubong ni Hezekiah ang tingin ni Orion. He’s not shy. Nakipagtitigan nga ito sa kanya. Ganoon din siya. Kung hindi ito mahiyain, mas lalo siya. Nagkagat labi si Orion, she simply played with her hair. Isang flirty gesture na laging gumagana kay Gardo.

“Oh my, ayun na si Tommy! Tommy!” Nagmamadali siyang hinila ni Becca patungo sa class treasurer nila, nagulat pa ang kaklase ng palibutan nila. “Hindi ba, Hezekiah paid the contribution na, Tommy? Ayusin mo ang list ha! She’s sure she paid it already.”

Napakamot ng ulo si Tommy. “B-becca kasi wala ang pangalan niya sa—”

“Hay nako, you must have mistaken na naman! Baka ibang pangalan ang nailista mo. Bahala ka! Paid na si Ia. She won’t pay again.”

Umiwas siya nang tingin nang mapatingin sa kanya si Tommy, ang nerd niyang kaklase na may gusto kay Becca kaya siguro hindi na lang nakipagtalo. Ang totoo ay hindi pa siya bayad. Magbabayad naman siya pero kapag nagkapera na siya.

Lumingon muli si Hezekiah sa direksyon ni Orion. Magnanakaw lamang sana siya ng tingin pero nakatitig pa rin sa kanya ang lalaki. Bahagyang kinagat nito ang pang-ibabang labi at hinilot ang batok nang magtama ang mga mata nila. She ran her fingers through her hair. Mukhang kilala na niya kung sino ang magiging target niya sa Delta Kappa, at sisimulan niya na iyon sa Frat party na pupuntahan niya.

---

It was Friday night. Kulay asul ang kadalasang puting-puting Frat House ng Delta Kappa dahil sa spotlight na naka-set up sa mansyon, sa harapan ay malawak na garden lamang, wala roon ang mga tao pero maririnig ang malakas na musika sa loob.

Tanaw niya ang isang flagpole na mayroong asul na watawat ng Delta Kappa na iwinawagayway ng malakas na hangin.

Nagdoorbell si Hezekiah sa mataas na gate. Walang kahit anong kaba na nadarama. Why should she? Ito naman ang pinakahihintay niya simula umapak siya sa college. Bumukas ang pinto. Bumungad ang may edad na security guard na mukhang bouncer dahil sa laki ng katawan, clean cut at puti ang kulay ng patilya.

Agad niyang ipinakita ang invitation card na napulot niya kahapon.

“Who invited you?” Tanong ng bouncer sa natural na ingles. Sosyal , she thought.

“Well, I have the invitation. Does it matter?” Ngumiti siya ng pagkatamis-tamis.

“Yes it does.”

She was caught off guard. Sino ang sasabihin niya gayong napulot lang naman niya talaga ang kanyang imbitasyon?

“If you just copied that invitation from your friend, get lost.” Akmang isasara na ng security guard ang pinto nang may maalalang pangalan.

“Ano, si—si Or—Or—” Ano nga ulit yun?

“Or—li—an. Si Orlian.” Sa wakas ay nabanggit niya.

“Sino?”

She smiled confidently, “Si Orlian, Sir. Tama. Ibinigay niya sa akin itong invitation kahapon. Ewan ko ba. Nagkataon hindi naman ako busy, wala akong gagawin kaya dumaan na rin ako. Tapat lang ng school, diyan lang ako nag-aaral.” Turo niya pa sa university na kaunting ilaw na lang ang nakabukas ngayon.

Kumunot ang noo ng kausap, may kinuha ito sa pantalon na walkie talkie, “Security Breach. Do you copy? Security Breach on the entrance.”

Mabilis niyang pinigilan ang security guard, “No, no. Ano ka ba naman, Kuya. Napakajudgemental! Baka pwede naman nating pag-usapan, wait lang ha, tatawagan ko lang yung nag-imbita sa akin…”

Huli na ang lahat, tatalikod na siya nang hawakan siya ng braso ng kausap. Nakita niyang bumukas ang main door ng frat house. Mayroong tatlong lalaking tumatakbo patungo sa direksyon niya, pilit niyang hinihila ang braso niya pero wala siyang magawa.

“Aalis na lang ako, Sir. Boss. Aalis na lang talaga ako.”

“What’s the problem, Johnson?”

“She is the problem. She said that she was invited and making up names—”

“I invited her. Hi.” Pormal ang boses ni Orion, malalim, malaki.

Lumuwag ang kamay ng security officer na may hawak sa kanya. “Are you sure, Orion?”

Nag-angat ng tingin si Hezekiah at nakita niya nga ang binatang tinutukoy niya. Orion. How could she forget the name? Nakasuot ito ng puting polo shirt at khaki shorts. Pormal at istrikto ang anyo ng binata pero hindi alam ni Hezekiah kung bakit nanunuyo ang kanyang lalamunan nang mapasulyap siya sa kamay nitong halatang nagbubuhat sa gym.

“H-hi?”

Inanyayahan siya na pumasok ni Orion, hindi man sila sabay maglakad ay naaamoy niya ang panlalaking pabango nito, fresh, minty and a bit sweet, nakakaliyo sa magandang paraan, parang ang sarap mapaloob doon.

Palinga-linga siya sa paligit. The frat house was everything lux and totally fancy. It looks powerful and sleek, very manly. Sa harapan ay may emblem ng initials ng Delta Kappa Phi. Sa malawak na garden naman ay ang well-trimmed bermuda grass. May tatlong na poste ang entrada ng Frat house. Hezekiah read about that, it meant the three pillars of Delta Kappa, Don Galo de Salcedo, Don Juan Limahong and Don Pedro Galvez. Hindi niya maiwasang mapakagat labi dahil natatandaan niya pa ang pangalan ng matandang tao kaysa sa pangalan ng lalaking kanina lang ay nakipagtitigan pa siya.

Isang malaking wooden narra two-door, na mayroong black varnish at accent na brass handle ang hinintuan nila.

“In the invitation it said, swimwear or nothing, right? So which one you decided to be on?” Kalmanteng tanong ni Orion na parang bang hindi personal ang tanong nito. Sabagay, nakasulat nga naman sa invitation.

Ibinaba niya ang bag sa sahig at inisa-isang tanggalin ang butones ng suot niyang dress. Orion was just staring at her. Para siyang napapaso sa tingin na iyon. It was not a gentleman stare, neither a pervert stare. He was just staring- that you are oblige to undress in front of him like he owns you, like he has every right of you.

Nang nasa huling bahagi na siya ng butones ay nakipaghamunan siya ng tingin kay Orion. When she finally release the final button, kitang-kita niya ang pagpipigil nito ng hininga. She’s wearing an underboob white bikini that shows how proud she is with her tanned stain-free skin. It was a high-cut t-back na kitang kita ang kanyang singit.

Inalis niya ang suot niyang messy bun at lumantad ang buhok na isang oras niyang kinulot bago pumasok sa eskwela. Umabot pa rin iyon sa kanyang beywang. She removed her cream stilettos, her bangles chimed when she fixed her hair.

“Swimwear.” She smiled.

Nagkibit-balikat si Orion at pumasok na sila sa loob ng frat house.

She couldn’t believe her eyes on what is happening inside. Ang mga pamilyar na mukha ng kanilang unibersidad ay naroon, ang ilan ay walang damit habang naglalakad at may hawak na red plastic cup na palagay niya ay puno ng alak.

“Are we all eighteen—”

“And above, yes.” Seryosong sambit ni Orion. “Okay, mingle and have fun. Find whoever it was that invited you.”

Hindi na siya nakahabol ng sasabihin pa. Anak ng Tinapay.

Nakabawi agad siya sa pangiiwan sa kanya ni Orion. Every second counts, kailangan ay maimbitahan pa rin siya next month. Kung hindi si Orion, meron pa naman siguro siyang mabibingwit pa. Lumapit siya sa buffet table, wala halos bawas ang mga pagkain kaya kumuha siya ng marami, walang nakakapansin sa kanya.

Doon niya napagtanto na iba pa rin ang timplang pangmayaman, di kagaya ng sine-serve sa Penpen , ‘sorry Mang Caloy at Aling Fely.’

Naparami siya ng buttered tiger prawn at pasta. Panay ang ngiti sa kanya ng food servers dahil siya lang ang tumatangkilik sa pagkain. Nang mabusog ay kumuha naman siya ng wine. Inamoy niya.

In fairness, malayong-malayo talaga sa gin tonic na kadalasang ladies drink ng kanyang ina sa Penpen. Nakadalawang shot glass siya ng champagne habang nagmamasid sa paligid. Men and women are literally having sex everywhere. Naglakad pa siyang muli at sa likod ng mansyon, doon tumambad ang malawak na swimming pool. Nagkakatuwaan doon ang frat boys, may nakakaengganyong ilaw sa swimming pool kung saan nagaganap ang pool fight, may mga nakapasan sa balikat ng frat boys at nagtutulakan ang dalawang babaeng nakasakay doon.

Panay ang tili ng mga naroon. Sa madilim na bahagi, may nagme-make out, sa bar area ay ganoon din. Literal na walang pumansin sa kanya dahil palagay niya ang lahat ay mayroon nang date.

Pumasok siyang muli sa mansyon. Magtu-tour na lang siya para hindi mainip.

Sa isang wooden staircase niya inihakbang ang mga paa. Pinagmasdan ang iba’t ibang flag na may iisang simbolo ng Delta Kappa Phi. Nagpalit ng kulay at tela ang mga ito pero ang gintong logo ng mga ito ay ganoon pa rin. Sa ilalim ng punit na flag ay tiningnan ni Hezekiah ang nakasulat.

January 1945-1955. First Flag. Ordered by Don Galo de Salcedo. The brethren used this flag for a decade.

Hinawakan niya ang lumang tela na kupas na, halos malagas na nga ang ilang bahagi. Napangiti siya nang mahawakan ang lumang watawat na bahagi ng kasaysayan. Ang sumunod na mga watawat ay pinapalitan na rin tuwing isang dekada.

‘Interesting’ , she thought.

Sinilip niya ang paakyat sa second floor ng frat house. There’s a hallway with white doors opposing each other. Hindi mo iisiping lalaki ang nakatira dahil sa ayos nito. Nakita niya ang isa pang hagdan patungo sa third floor, the house is more than three-storey, she knows, sa taas ng frat house, imposibleng tatlong palapag lamang iyon.

Binuksan niya ang unang pinto na pinakamalapit sa hagdan. Nakita niyang billiard hall iyon na merong tatlong table. Merong display na soccer balls at soccer jersey din na nakasabit sa pader. Sinarhan niya ang pintong iyon. Binuksan niya ang pintong katapat non, taliwas sa billiard hall, palagay niya ay dalawang kwarto ang sinakop nito. Mayroong malaking projector screen sa harap at bean bags naman sa harapan. Merong brass plate na nakadikit sa pader kung saan nakalagay ang lahat ng pangalan ng miyembro ng Delta Kappa, hinanap niya ang pangalan ng ama. Fausto Ricafort. Hinawakan niya iyon at napangiti. Kahit papaano ay napasok din niya ang mundo nito.

Hindi naman siya nangungulila sa kalinga ng isang ama, ang alam niya lang ay hindi rin madali ang mabuhay na tanging ang Nanay niya lang ang bumubuhay sa kanya. She was not given much of a choice growing up, kung ano ang meron, pagtyagaan. Kaya nga siguro, kung pasensya lang ang pag-uusapan, marami siya non.

Sinarhan niya ang silid na tanto niya ay meeting room. Pumunta pa siya sa isa, madilim iyon na may mas malaking projector sa harapan. Hinanap niya ang switch ng ilaw pero dim light lang ang bumukas. There were about 25 recliner chairs and a wine cellar beside the white projector screen. A mini theatre. Wow, these boys are living ‘the life’.

Ang sabi ay libre ang pagtira rito ng miyembro ng Delta Kappa Phi pati na rin ang pagkain, kuryente, internet at ang kanilang monthly frat boys party. It is being financed by the previous members as a continuous grace from the brotherhood. Sabagay, hindi naman ang lahat nang gustong sumali ay makakasali. Mamili ka sa tatlo, 1.25 na grado na pinakamababa kada semestre o miyembro ng kahit anong sports team o di kaya ay anak ka ng isa sa mga miyembro.

Lumabas sa mini theatre si Hezekiah at pinuntahan ang panghuling pinto sa second floor, ito ay nakapuwesto sa pinakadulo at sentrong bahagi ng palapag. She was astounded to see a floor to ceiling wide bookshelves. Dalawang long table na gawa sa hardwood ang nakapuwesto sa gitna, may nakahilerang MAC computers ang bawat silya. Imbes na kurtina, ang bagong bersyon ng Delta Kappa flag ang nakatakip sa bintana.

Naglakad si Hezekiah papalapit sa mga libro. Oh how long she have been dreaming of this! Nakaayos ang libro ayon sa genre. Mukhang lahat ng gusto niyang libro ay naroon. Are frat boys a voracious readersbriy ?

Kumuha siya ng isang libro mula sa genre ng ‘Classic Literary’. Napangiti siya nang makita ang libro na matagal an niyang gustong mabasa, ’ The Art of War by Sun Tzu’ .

Umupo siya sa wooden ladder na nakapuwesto roon sa mga libro at nagsimulang magbasa hanggang sa mawala na siya sa kasalukuyan at parang dinala na siya sa ibang dimensyon. Nasa kalagitnaan na siya ng pagbabasa nang biglang bumukas ang pinto sa library, halos bumaliktad siya sa kinauupuan sa gulat.

Napahawak siya sa dibdib nang makita roon si Orion.

“What are you doing here? Who brought you here?” Masungit na tanong nito.

“Ah, nag-ikot ikot lang ako kasi—”

“And you are reading a book in our party. Aren’t we a bunch of good host?”

“I—I—”

“Did you find who invited you?” Kinuha nito ang libro na hawak niya na para bang isa iyong distraksyon sa kanya dahil mahigpit ang yakap niya roon. Sinulyapan muna ito ni Orion bago ibinaba sa lamesa.

“N-no one invited me..” Napapikit siya, “fine. Aamin na ako. Napulot ko lang talaga ang invitation sa Manila Observatory kahapon. I got curious so I decided to go. I mean, yeah, pwede naman na akong umuwi. Ngayon din.”

Tumalikod na siya at naglakad papalapit sa pinto nang magsalita si Orion.

“What’s your name?”

Pinag-isipan niya pa kung sasabihin niya o hindi. Alin kaya ang hindi siya mapapahamak?

“Name.” Ulit ni Orion.

“Hezekiah. My friends calls me Ia.” Nilimitahan niya ang impormasyon.

“How was the book? What’s your favorite part?”

Humarap siya nang maayos kay Orion, kesohodang nakaswimsuit lang siya. She smiled dreamily.

“Appear weak when you are strong, and strong when you are weak.” She recites her favorite line in the book, smiling.

“I thought , ’Attack him where he is unprepared. Appear where you are not expected. ’” Orion quoted from the book.

“H-ha? A-ah, nag-gate crash kasi ko. I get what you mean. Sorry.”

Orion smirked, “Did you finish?”

Hindi alam ni Hezekiah kung bakit iba sa pandinig ang tanong na iyon ni Orion. Kakabasa niya siguro ng erotic novels kaya dumumi na rin ang utak niya.

Ngumiti siya at umiling.

“Here. You may borrow and take this home. Read it over the weekend and return that to me.” Ani Orion. “I’ll see you on Monday, Gonzaga , lunch time.”

“A-ah.. Okay. Sige, isasauli ko ito at hindi sisirain, promise. Salamat.”

“Welcome, Hezekiah.” Mabagal na bigkas nito habang mataman siyang tinitingnan.

♁☆♁☆♁☆♁☆

How to thank me for writing free stories:

1 VOTE AND COMMENT

2.Please follow the following accounts:

WATTPAD: @Makiwander

Facebook Page: Makiwander

Facebook Account (Public): Mari Kris Ogang

Facebook Group: WANDERLANDIA

NOTE: Answer the SECURITY QUESTION so that you will be approved

Twitter & Instagram: Wandermaki

3. Don’t hate, spread love! Silently leave the story if it is not for you. Your opinion matters but this is free stuff, huwag mag-amok :)

4. Buy my published book if you can afford it :)

Kabanata 3

Hindi mapakali si Hezekiah. Lunes iyon. Nabasa na niya ang libro kahit parang bawat pahina non ay naiimagine niya si Orion pero kinailangan niyang mag-focus dahil baka may pa-question and answer si Orion over lunch. After all, what’s there to talk about aside from the book that they both read?

Pero siyempre, handa siya, nagdala pa rin siya ng baon na pagkain. Ano bang malay niya kung iaabot lang pala niya ang libro sa Gonzaga hall kasi iyon ang common area sa kanilang school? Right, imposible namang papuntahin pa siya sa building ng department nito para lang sa libro. Maybe he’s having lunch with friends at dadaan siya para magsauli.

Nagdalawang tingin siya sa salamin sa ladies room ng kanilang school.

“Eh bakit ka naka-make up?” Bulong niya sa sarili habang pinagmamasdan ang repleksyon niya. Her make-up is still light. Binigyang kulay lang niya ang kanyang labi at pisngi. Sinuklay lang niya ang kilay at kinulot ang mahabng pilik-mata.

Nag-spray din siya ng paboritong pabango, ang Dolce & Gabbana-light blue. Truly, she’s not rich, but she has a good taste. Simple but classy ang kanyang pormahan tuwing pumapasok sa school.

11:45 nang magsimula siyang magmartsa patungo sa Gonzaga, siguro ay lunchtime siya darating doon. Hinahangin ang mahaba niyang buhok na kinulot niya sa dulo. Ninamnam niya ang preskong hangin mula sa napakaraming puno sa kaniyang unibersidad. Hay, sana naman sa pagtatapos niya ay nakasakay siya sa magarang sasakyan dahil may boyfriend na siyang rich kid.

Hindi siya nakikinig sa nanay niya na ang mayayaman ay para lang sa mayayaman. She believes in… well, trade-off. Hindi ka nga mayaman, maganda at sexy ka naman, may value ka pa rin. Ganoon din ang matatalino o ang mga magagaling sa sports, we will all excel in life, hindi nga lang pare-parehas. Isa pa, madiskarte siya, kaya naniniwala siyang maachieve niya ang kanyang #SocialClimberGoals.

Nasalubong niya ang napakaraming estudyanteng labas-pasok sa Gonzaga, ang ilan ay tapos nang kumain at ang ilan ay umiikot sa mga stalls ng gustong kainan. Nakasukbit sa kanyang balikat ang kanyang shoulder bag canvas bag na bumagay sa kanyang simpleng blue scoop skirt at skinny jeans. Napatingin siya sa tinitindang set meal doon sa isang stall, one hundred pesos. Napasimangot siya, singkwenta nga lang ang baon niya, pamasahe lang iyon, wala na siyang budget para sa lunch kaya siya nagbabaon ng pagkain.

Hindi pa nagtatagal umikot ang mga mata niya nang makita ang hinahanap. The huge guy in his blue jacket waved at her. He was alone and even though he’s enticing to be with, he’s intimidating enough that people chose to share tables with the other students than this demigod.

The fact that a good-looking man such as Orion waited for her in the school canteen made her smile internally. Ganda mo, ghorl.

Mabilis niyang kinuha sa kanyang bag ang librong hiniram niya sa Frat House ng Delta Kappa habang naglalakad patungo sa direksyon ni Orion, she know her play. She slid down the book smoothly on the table and smiled confidently.

“Nice book, thanks!” She casually said.

Orion took the book and shrugged. Tumalikod na si Hezekiah, umaasang habulin ni Orion pero nakalabas na siya ng Gonzaga ay wala pa ring Orion ang sumunod sa kanya.

‘Huwag kang lilingon, huwag kang lilingon…’ Napapikit siya habang nakakuyom ang kamo na lumingon para lang madismaya. Wala talaga si Orion. Hindi siya sinundan. Umirap siya sa hangin.

Fine! Next..

–

Dahil sobrang aga niya para sa 3PM class niya, nagpunta na lang siya sa Zen garden para maghanap ng bench na pupwedeng maupuan. Naiinis siyang pumayag siya sa ‘lunch time sa Gonzaga’ eh hapon pa naman talaga ang pasok niya. Sana sinabi niyang, ‘I am sorry, my class is in the afternoon pa, would it be okay if we meet after my class?’ pero hindi, namanhid ang dila niya nakaharap lang ng sobrang pogi na mayaman.

Tama nga yata ang Nanay niya, hindi siya pansinin ng mga mayayaman. Pang squammy ang beauty niya at ang mahirap, bihisan mo man ng maganda, aalingasaw pa rin ang pagiging hampaslupa. Oh well, papel, back to plan A. Huwag tamad, Hezekiah, mag-aral mabuti at magtapos nang may flying colors. Isang taon na lang ang ‘fake it til you make it’ mo. Pupwede ka nang mag-disappear at magpakatotoo right after college, gumawa ng libro na nakakainspire kung paanong ang gaya niya ay nakapagtapos sa isa sa Big 4 University ng Pilipinas.

Kinuha niya ang lunchbox niya, mabuti na lang at nagbaon siya. Hindi na niya nagalaw ang allowance niya sa buong linggo para saluhan sa pagkain si Orion. Ipinatong niya ang bag sa bench at nag-cross legs. Inamoy niya ang paborito niyang Adobo ni Mang Caloy at napangiti siyang muli. Ang dami ng kanin! Nakanganga na siya nang biglang sumulpot sa harapan niya si Orion. Mabilis niyang itinikom ang bibig.

“I am not sure if this is intentional or not but you forgot your bookmark.” Iwinagyway ni Orion ang kanyang steel wire bookmark na nakahugis ang kanyang pangalan. Ibinaba niya ang pagkain sa bench.

“Thanks.” Kinuha niya ang bookmark at binitbit muli ang pagkain. Hindi umaalis si Orion sa kanyang harapan kaya hindi siya makakain ng maayos, “would you mind?” Cool niyang tanong as if hindi siya affected sa presensiya nito. Imbes na umalis ay umupo si Orion sa tabi niya, itinulak pa nito ang kanyang bag para magkasya ito.

“That’s your food? Pang kargador, ha.” Nangingiting sambit nito. Pinigilan niya ang pagtaas ng kilay. Ino-offend ba siya nito? Ang awkward kasi mag-joke ’e.

“If you are trying to offend me so I’ll offer you my food, you don’t have to. Masarap talaga ang mabangong pagkain na ito. Here, try it.”

Hindi niya naman naisip na kukunin nga ni Orion ang kanyang kutsara at kumuha ng pagkain niya. Aba, talaga nga naman! Nauna pa sa kanyang kumain. Gamit ang tinidor ay tumusok din siya ng pagkain, nakikipag-unahan siya, gayon din si Orion, hanggang sa maubos na ang laman ng lunchbox niya.

She pulled from her bag two bottles of yakult. Sa kanya lang dapat iyon pero ibinigay niya kay Orion ang isa.

“You are welcome.” In sarcasm she said before drinking her yakult.

“I deserve this.” Sagot naman nito. “I was waiting for you since ten in the morning.”

Pinanliitan niya ito ng mata, “ten? May naglalunch ba ng alas-dyez ng umaga?”

“I don’t know why I am expecting that you’d be there around that time.”

“Kakagising ko pa lang ng 10.” Madaling araw na kasi siya nakakatulog mula sa club. Tumayo siya, “siguro ay bayad na naman ako sa pagiging ‘late’ ko?”

Bago pa siya makahakbang ay may iniharang na libro si Orion sa daraanan niya, it was a book she was dying to read! Agad niya iyong sinunggaban, hindi mapiglan ang excitement.

“Awaken the Giant Within!” Tony Robbins is one of her favorite author. She doesn’t know why Orion is able to figure out her taste in books.

“Finish that in a day, I’ll see you at JGOSM around this time.” Tumayo na rin si Orion at naglakad papalayo sa kanya. JGOSM is the management building, her building. Alam din ba nito kung anong course niya? They barely talk.

It all dwell on her when she saw Orion walking away, bukas ulit? Magkikita silang muli?

---

Madilim na nang makarating si Hezekiah sa Penpen mula sa school. Sinalubong siya ni Gardo sa back door entrance na may bitbit na bulaklak.

“Hezekiah..” Ngiting-ngiti ito nang makita siya. Halatang bagong ligo ang binata at naka-puting polo pa. 

“Oh? Bakit ganyan suot mo? San lamay?”

“Hezekiah naman..”

“Gardo, alam mo namang pakikipagkaibigan lang ang kaya kong ibigay. Gusto kong umalis dito, kapag ikaw ang pipiliin ko, sa tingin mo ay makakaahon pa ako sa hirap? Buong angkan mo ang nandito, Gardo. Ikaw, aalis ka ba dito?”

Bumakas ang sakit kay Gardo pero wala na siyang magagawa. Kailangan talagang sampalin ito ng katotohanan para magising.

“Bakit ba kasi napakataas ng pangarap mo, Hezekiah? Dito ka rin naman galing.” May hinanakit sa tono nito.

“Bakit? Kuntento ka na sa ganito? Kung kuntento ka na, hindi nga tayo nababagay.”

“Hindi naman taong mataas ang pangarap ang hanap mo, Hezekiah, mayaman ang gusto mo hindi ba? Kaya ka lang naman nag-aral doon kasi gusto mong makabulag ng mayaman. Kaya ka hindi nakikipagkaibigan sa amin kasi mas may pakinabang ang mayayaman mong kaibigan.”

“Anong sabi mo?”

“Ang sinasabi ko, pokpok ka pa rin naman kahit dumikit ka sa mayayaman na yon.”

Sa parteng iyon ay sinampal na niya si Gardo. “Ano bang ginawa ko sayo at ganyan ang tabas ng dila mo? Alam mo kung bakit hindi kita gusto, Gardo? Bukod sa kuntento ka na sa mabahong mundo na ito, inggitero ka pa. Walang gamot sa inggit kundi maging kagaya rin ng kinaiinggitan mo.”

Mainit ang ulo ni Hezekiah na pumasok sa club. Hindi naman siguro bulag si Gardo at ang Nanay niya para hindi makita ang dahilan kung bakit gusto niyang yumaman. Isang kahig, isang tuka sila. Kailangan pa nilang kabahan bago malagyan ng laman ang tiyan. Habang sumusubo sila ng pagkain, iniisip nila kung may kakainin pa sila sa mga susunod na araw.

Galit siya sa mga humuhusga sa mga pangarap niya. Hindi ba valid na mangarap na lumuwag-luwag ang buhay? Kasi pucha, kape nga lang daw ang ipinagatas sa kanya.

Kumalma lang siya nang mahawakan ang librong ipinahiram ni Orion. Imbes na mag-ayos siya para sa set niya sa club ay binasa niya ang libro. It was a self-help book that advices you to dream big. She loves it.

Nakalimutan na nga niyang lumabas sa stage dahil isang beses lang siyang tinanong ng nanay niya kung sasayaw ba siya, nang makita nitong nagbabasa siya ng libro ay hindi na siya nito inabala.

Until she’s half asleep she was smiling because she was motivated by the book that Orion lend her.

She’s a girl who dreams big and she knows someday, she’ll get what she’s been working hard for.

Kinabukasan ay maaga siyang pumasok, hapon pa rin ang unang klase niya pero magkikita sila ni Orion. She’s not sure if it is excitement she’s feeling, maybe because it is something new, Orion is someone new. Tanging ang mga kaibigan niya lang ang nakikita niya noong dahilan para pumasok siya ng maaga.

“Hi..” Kagaya kahapon ay nauna pa rin si Orion. Nakaupo na ito sa isa sa mga benches na malapit sa bulletin board. She couldn’t consider he’s flirting with her, dahil kung oo ay bakit sa pinakamaraming tao sila nagkikita? Sabagay, wala naman silang ginagawang masama, nagsasauli lang naman siya ng libro.

“I liked the book. Thanks again.”

Silence.

She got it. Pinagsasauli lang siya ng libro. Not because lunchtime ang meeting time ay sabay silang kakain.

“Sige, una na ako.”

“Hey, lunch?”

Sabay silang nagsalita ni Orion. Sabay din silang napakagat-labi.

“Sige lunch tayo.”

“Sige una ka na.”

Sabay sila muling nagsalita.

“Ano ba talaga?” They said in duet. Maya-maya pa ay natawa na silang dalawa. Orion stood up and walked side by side with her. They went to JGOSM Sec, ito ang mga food stalls na inilaan sa mga business students na merong business ideas. Pinapayagan silang mag-operate sa loob ng school. Puro food business ang naitayo roon.

Sinamahan niyang bumili ng pagkain si Orion, as usual, meron siyang baon. They sat on one of the tables, it is still a little bit early for lunch kaya pailan-ilan pa lang ang tao.

Orion looked at her. Just like the first time, he’s staring as if he was eye fcking her. Hindi nahihiya. Tumaas tuloy ang pamantayan niya sa salitang ‘titig’. Orion looks so passionate, she felt something inside her was burning. May kumibot sa kanyang kaibuturan at nanuyo ang kanyang lalamunan. 

“What else do you like to read?” Tanong sa kanya ni Orion, hindi pa rin nito ginagalaw ang pagkain.

“Wala pa akong masyadong nababasa. I only read excerpts from the internet. Busy sa school.” Pagdadahilan niya, ang totoo ay wala naman siyang pambiling libro. “I read classic literary, self-help and romance. I like erotic romance novels.” Dire-diretsong sabi niya.

“And that is because?”

“The passionate way of writing? You can feel the scenes well-written. Literally, the lust that comes with every story is very admirable. From books to your soul.”

“Amuse me.” Titig na titig sa kanya si Orion.

“Is that an innuendo?” Natatawa niyang tanong. Pinaglaruan niya sa tinidor ang baon niyang pesto pasta.

“What?”

“Innuendo, a wrong idea. You think I am flirting on you because I said I like erotic novels?” Malamyos pa rin ang boses niya pero may diin. 

“Aren’t you?”

“So you invited me to lunch because you are reciprocating on my advances?”

“Am I wrong?”

“Mr. De Salcedo, not because you saw me in swimwear, I am asking for it. Not because I said that I read erotic novels, I am asking for it . If I want it, you will know it because I will put it in words. I don’t play between the lines.” At least that’s the truth about her personality. She may lie about her social status but never on what she wants or disklikes.

Tatayo na sana siya nang sabayan siya ni Orion, hinila siya nito sa braso.

Nagtitigan sila ng ilang segundo pero si Orion ang bumitiw nang natatawa.

“Tngina, paano ko ba sasabihin?” Tumingala ito na parang nag-iisip ng sasabihin.

“Ang alin?” Masungit niyang tanong.

“I know you are not a slut, Hezekiah, but I’ve been dealing with sluts for a while now and I don’t know how to treat a bookworm.” Hinila siya ni Orion papalapit, tanging ang lamesa ang nasa pagitan nila. “God you are blunt, feisty, and super hot. Won’t you really try to be like them?” Pinanliitan siya ng mata ni Orion.

“Like?”

“Won’t you invite me to fck, Hezekiah? They all are.”

Orion’s words felt like a canon ball, she felt the strength, and how it hit her to the core. Her flesh felt cold and warm at the same time. She felt what he wants too but this is not her idea of getting a rich guy’s attention. 

She wants love, a serious one. Iyong hindi na siya papakawalan. Iyong hindi makakahinga ito tuwing wala siya sa paligid. Iyong pagmamahal na paulit-ulit siyang pipiliin kapag pinapili ito kung ang mundo o siya. Siya, dahil siya ang mundo para rito.

Ghorl, luman na yan, a way to a man’s heart is through his pants. Bulong ng kanyang isip.

♁☆♁☆♁☆♁☆

How to thank me for writing free stories:

1 VOTE AND COMMENT

2.Please follow the following accounts:

WATTPAD: @Makiwander

Facebook Page: Makiwander

Facebook Account (Public): Mari Kris Ogang

Facebook Group: WANDERLANDIA

NOTE: Answer the SECURITY QUESTION so that you will be approved

Twitter & Instagram: Wandermaki

3. Don’t hate, spread love! Silently leave the story if it is not for you. Your opinion matters but this is free stuff, huwag mag-amok :)

4. Buy my published book if you can afford it :)

Kabanata 4

Orion felt small as Hezekiah blinked at her. He never met anyone with so much audacity. A woman who had a chance to talk to her but never asked for it.

He feels like she’s trying to pull him but she’s not. Or was it, she’s playing a game on him?

Big eyes, sexy lips and a sexy body- lahat naman ng babaeng lumalapit sa kanya ay ganoon rin, but why does Hezekiah stood out? And of all people, ito pa ang nakapulot nang itinapon niyang imbitasyon sa frat party noong nainis siya nang binigyan siya ng napakaraming task ng Delta Kappa, he was even assigned to be a security in charge of the night.

“I am just here for the books, Orion.” Matigas na sambit ni Hezekiah. Nakikipagtitigan ito sa kanya. He felt something pulsed under his pants. She won’t give up, would she?

Disappointed, binuksan ni Orion ang clutch niya gamit ang isang kamay. Kinuha niya ang librong bitbit niya. Pride and Prejudice by Jane Austen.

Hezekiah’s eyes oozed with excitement. Para itong batang binigyan ng candy at napangiti siya. He enjoys seeing Hezekiah’s passionate eyes whenever she sees books. Bago ito sa kanya.

He personally picked up the books that he lends Hezekiah. Tuwing umaga ay dumidiretso siya sa library ng frat house para maghanap. Aabutin na sana ni Hezekiah ang libro pero iniiwas niya ito.

“If you want my books then sit down and eat with me.”

Bigla siya nitong pinanliitan ng mata, “talaga? Kuntento ka na roon? Hindi mo na hihingiin na makipag-sex ako sa iyo kapalit ng mga libro?”

“I am not asking you to have sex with me, Hezekiah. I am just wondering why you are not asking me to have sex with you.” Napalingon sa kanilang dalawa ang mga estudyanteng dumaraan pero hindi man lang pinigilan ni Hezekiah ang kanyang bibig.

Kagaya niya ay parang wala rin itong pakialam sa mundo. The way he sees it, may pagkakaparehas nga silang dalawa. They both love books, they both have a ‘don’t-care’ personality and they are both goal-oriented, kita naman niya iyon, the way he gives Hezekiah a deadline on reading the books, hindi man lang ito nagreklamo at natatapos nga nito agad.

“Don’t wonder, Mr. De Salcedo. Kapag sinabi kong gusto ko ng libro, iyon lang ang gusto ko. Gwapo ka, mukha kang matalino, if we are inside the book, we might fuck the first time we met but this isn’t a book, sometimes you pick up a woman who loves sex, but sometimes you pick someone who loves books, or loves to cook, or loves dogs better than men. Huwag mong ikahon ang mga babae.” She preached confidently.

“Are you saying that books are better than me?” Gusto na lang niyang bawiin ang libro.

“No, Orion, I am saying I only want books for now.”

For now. Tngina, the excitement builds up. He cannot wait to see Hezekiah in his bed moaning his name. But how would she?

His phone rang, for a moment he got distracted. He did not remove his eyes on Hezekiah who was eating heartily. Napailing siya, hindi man lang nag-abala ang babae na magpa-cute sa kanya.

“Hello?”

“Can you pick me up after my class, Orion? Domini bailed on me.” Disappointed Tanya was on the line.

“What time does your class finish?”

“In 25 minutes, andito na yung Prof ko, see you. Bye!”

Nag-eenjoy pa sana si Orion panoorin si Hezekiah pero alam niya ang responsibilidad niya. The Demolay should be his priority. Nagpaalam siya kay Hezekiah na mukhang nalunod na sa pagbabasa kasabay ang pagkain. Tumango lang ito at hindi na siya pinansin.

He walked to the parking lot to get his McLaren. Sa kabilang school lang naman si Tanya kaya hindi siya nabahalang malate. Just in time, she saw Tanya walking to his car. Nakasimangot ito, ang magandang mukha nito ay punong-puno ng inis.

“What’s up?” Inalis niya ang clutch bag sa passenger seat kung saan umupo si Tanya.

“I need to get drunk.”

“Again?” Natawa siya. She was probably ditched. Kagaya niya ay alam din ni Tanya ang kahahantungan nito kaya nakikipag-boyfriend ito sa kung sino mang gusto nito.

“Domini told me that if I can’t get serious, we need to break up. I really thought we will stay until college.”

“You are not thinking about ending up with him, right?”

“No!” mabilis na sagot nito. “Sinabi ko lang naman sa kanya na hindi ko siya papakasalan, nagalit agad. Dapat nga matuwa siya na hindi ko siya papakasalan, ’di ba? Ganon naman kayong mga lalaki, allergic sa commitment.”

“Does he know that you are a Demolay?”

“No, he doesn’t care about that.” Ngumuso si Tanya. “Hindi naman por que nakarelasyon mo, magiging kayo sa huli. Many people had ten relationships before marrying. Dapat ganoon ang nasa isip niya. That I am one of the ten before he ends up with someone.” Tanya continues to mumble.

Something crossed his mind but he shook the thought away.

“Ikaw? May girlfriend ka na ba? Ay oo nga pala, you don’t do girlfriends you fck. Naku, you better have a girlfriend to fck, Orion, that’s less chances of getting an STD.”

“Why do you still enter a relationship, Tanya? Do you really think you can switch off your feelings?” Imbes na patulan ang sinasabi ni Tanya, nagawa niya iyong itanong.

“Orion, I can switch off my feelings when Daddy say so. Alam mo naman yun. He’s obsessed in getting a son, and he thought my only value is to marry a legacy like you. His approval means my world, Orion, kaya ikaw, make that happen. Huwag mo akong indiyanin sa kasal natin.”

Switch off feelings. Kung sana ay kagaya siya ni Tanya na kahit papaano, kahit baluktot, merong feelings. Eh libog lang ata ang feeling niya, ’e.

Lumayo sila ng kaunti sa school para meron nang inuman. They shared bottles of beers but he made sure that he’s still able to drive Tanya to her condo. Pagdating ng alas-singko ay naiuwi na nga niya si Tanya, tulog na ito sa kanyang sasakyan at binuhat na lang niya paakyat ng unit nito. Pupwede na sana siyang umuwi sa frat house dahil wala naman talaga siyang klase ngayong araw pero mas pinili niyang bumalik sa school.

He doesn’t know if it is fate but he saw Hezekiah sleeping under a tree with the book covering her face just outside the Rizal library.

---

Napabangon agad si Hezekiah, hindi niya namalayan na nakatulog nga siya sa ilalim ng puno pagkatapos ng kanyang klase. Hindi kasi siya agad umuwi para makapagbasa man lang ng walang iniisip na trabaho. Nagulat pa siya nang makita si Orion sa kanyang tabi. Nakatingin lang ito sa malayo.

“You are awake.” Anunsiyo nito.

“Anong ginagawa mo riyan?”

“I think I figured out what you want..”

“What?”

“You want a relationship. An exclusivity.”

Inamoy niya si Orion, amoy ito alcohol. “You drunk?”

“A little bit. Hezekiah…”

“Hmmm?”

“Let’s go exclusive.”

Simula pumasok si Hezekiah sa university, alam na niya ang goal niya. She wanted to meet someone that is loaded. Wala naman siyang balak perahan iyon pero gusto niyang mailayo siya nito sa kahirapan na meron siya simply by clearing her way to it. And the only way for a man to care about her welfare is to truly fall in love with her.

Orion is a perfect example of a guy who is loaded, but is also a dick for only wanting to get under her skirt. Tiyak niyang wala naman itong pakialam kung kakain siya bukas o sa makalawa, he finds her pretty and wants to fck her.

“So that first thing we do after being exclusive is to have sex? Ganoon ba, Orion?”

“What do couples do?” Parang naguguluhang tanong nito.

“Ewan ko, may idea ka?” Nagkibit balikat siya while she gather her things, “all I know is it is not just sex.” Nagsulat siya sa papel ng kanyang phone number at iniabot iyon kay Orion.

“If you really want me, swoon me.” She gave Orion her number. Tumayo na siya.

Nang makailang hakbang na siya ay narinig niya si Orion.

“I don’t text or call. I hate texting and phone calls.”

“Not my problem. Isasauli ko na lang sa iyo ang libro sa makalawa. Bye!” Hindi na siya lumingon habang nagsasalita.

–

Unconsciously, laman ng utak ni Hezekiah si Orion sa maghapon. Tapos na naman niya ang librong ipinahiram nito pero sinabi niyang sa makalawa na niya isasauli dahil ayaw niyang makasanayan na araw-araw itong makita.

“Hay, ang swerte naman ni Mia.” Napayakap sa sarili niya si Becca habang hinihintay nila si Bb Magracia sa classroom. Si Mia ang kaklase nila na somehow popular sa boys dahil member ito ng cheering squad.

“Bakit na naman?” Tanong ni Em habang kumakain ng chocolate bar.

“Well, she’s been raving that Orion just asked her out tonight.”

“That’s a bluff.” Sagot ni Kendall.

“Hindi, totoo. In fact, si Orion nga ang kasama niya bago pumasok sa school. Nakita pa ng dalawang mata ko.” Giit ni Becca.

Napailing si Hezekiah, so that’s what it is. Dumating na si Bb Magracia kaya naputol ang kanilang usapan.

Tatlong araw na at mas naging matunog ang pagyayabang ni Mia na nakapasok siya sa loob ng frat house ng Delta Kappa. Hindi niya alam kung totoo pero mula sa malayo ay nakita nga niyang kasama ito ni Orion.

When their class ended, nilapitan niya si Mia na agad namang ngumiti sa kanya, sabay silang naglakad sa catwalk papunta sa next subject nila. Iniabot niya ang libro na ipinahiram ni Orion.

“Mia, pakibigay naman kay Orion.”

Natigil sa paglalakad si Mia. “You know him?”

“Oo ’e. Parehas kaming member ng ELSA.” Isa iyong org tungkol sa environment. Alam niyang hindi naman miyembro doon si Orion pero iyon lang ang naisip niyang palusot. “Hiniram ko iyan para sa ginagawa kong write-up as reference.”

“Oh, ganoon ba? Okay, I’ll give it to him later.”

Case closed. Wala na silang ugnayan ni Orion dahil wala na itong libro sa kanya.

–

Dumiretso sa bahay si Hezekiah nang partikular na araw na iyon. Exams week, at kapag ganoon ay hindi siya pumapasok sa club. Naabutan niya ang kanyang ina at si Natoy na naghahapunan na.

“Ang sweet niyo talaga, hindi niyo man lang ako hinintay.” Ginulo ni Hezekiah ang buhok ni Natoy.

“Hi Ate! Ate, alam mo bang tenth honor ako?” Masayang balita ng kapatid niya.

“Wow, congrats, Natoy. Huhulaan ko, hindi natuwa si Mudra, ano? Hindi niya kasi alam ang feeling. Keep it up, Natoy. Kapag nakatapos ako, mag-aaral ka rin kung saan ako nag-aral. Malay mo, doon ka na mag-middle school.”

“Naku, tigil-tigilan mo nga ang kapatid mo, Hezekiah. Baka maniwala nga iyan at sumakit pa ang ulo natin.”

“Maniwala ka, Natoy. Yayaman si Ate. Mayamang mayaman.” With that, her eyes glimmered with hope.

–

Malalim na ang gabi, nag-aaral pa rin si Hezekiah. Nakaramdam siya ng gutom. Kumuha siya sa coin purse niya ng barya para bumili ng noodles at mag-midnight snack. Nasa hype pa rin siya ng binabasang lessons.

Madilim sa labas ng purok nila, hindi sila kasama sa binabahagian ng street lights ng gobyerno. Natanawan niya na ng ilang hakbang ang tindahan nila Aling Yoyi, binilisan niya ang paglalakad. Bago pa siya makalapit sa tindahan ay may humila sa kanyang braso patungo sa madilim na eskinita, agad na tinakpan ang mga mata at bibig niya. Palagay niya ay tatlong tao ang may hawak sa kanya kaya kahit anong pagpupumiglas niya ay hindi siya makawala. Nagasgas ang paa niya dahil hinihila lamang siya, ramdam niya ang putik at mabahong tubig na dumadampi sa kanyang mga paa.

Nakarinig siya ng pagbukas ng pinto. Itinulak siya papasok, sumunod ay pahiga sa matigas at malamig na bagay.

Hirap na hirap siyang magsalita, puro ungol ang lumabas sa bibig niya nang subukan niyang tanungin kung sino ang mga ito.

Narinig niya ang pagpunit ng suot niyang bestida, gusto niyang sipain ang gumawa non pero may kamay na nakahawak sa kanyang mga paa.

“Ibubuka ko rin naman yan mamaya, sapakin mo na lang para makatulog na.” Narinig niyang nagsalita ang isa.

Gardo. Ito agad ang pumasok sa isip niya. Mas lalo siyang nagpumiglas. Kinagat niya ang panyong nasa bibig niya. Pilit niyang pinaghihiwalay ang pulsuhan niyang nakatali ng panyo. Iba’t ibang kamay ang humawak sa kanya, sinusuntok siya sa bawat piglas niya.

‘Hayop! Hayop!’ Paulit ulit na sigaw ng isip ni Hezekiah, namamanhid si Hezekiah sa sakit pero gusto niyang kumawala.

“Ang tigas nito, ha!” Natatawang wika ng isang boses na pamilyar rin. May tila bakal na humampas sa mukha ni Hezekiah, pagkatapos ’non ay naging blangko na siya at napapikit.

Nagising si Hezekiah sa liwanag na nagmumula sa bintana. Wala nang tali ang kanyang mga paa. Inabot ng kanyang kamay ang nakatakip sa bibig niya. Pilit niyang tinakpan ang kanyang katawan ng sira-sirang bestida na suot niya.

“T-tulong..” Walang lumabas na boses sa bibig niya, ang makapal na luha lang ang dumaloy sa mukha niya. “T-tulong..”

Walang lumalapit sa kanya, pinilit niyang tumayo kahit hindi siya makalagad ng diretso at puro pasa ang katawan niya. Pinunasan niya ang luha sa kanyang mga mata.

There’s no use of crying now. Matapang siyang tumayo. Titiyakin niyang mabubulok sa kulungan si Gardo.

Lumabas siya ng maliit na barong-barong di kalayuan sa kanilang bahay. Hihila niya ang kapirasong tela na tumatakip sa katawan niya. Pinagtitinginan siya ng kapitbahay pero siya, diretso lang ang tingin niya sa liwanag papalabas ng madilim na eskinita. Desidido siyang makarating sa liwanag. Desidido siyang lisanin ang madilim at mabahong eskinitang kinasasadlakan niya. Hindi siya nababagay sa mga hayop na nasa paligid niya.

♁☆♁☆♁☆♁☆

How to thank me for writing free stories:

1  VOTE AND COMMENT

2.Please follow the following accounts:

WATTPAD: @Makiwander

Facebook Page: Makiwander

Facebook Account (Public): Mari Kris Ogang

Facebook Group: WANDERLANDIA

NOTE: Answer the SECURITY QUESTION so that you will be approved

Twitter & Instagram: Wandermaki

3. Don’t hate, spread love! Silently leave the story if it is not for you. Your opinion matters but this is free stuff, huwag mag-amok :)

4. Buy my published book if you can afford it :)

Kabanata 5

“Based on the medico-legal, the victim, Hezekiah Cruz obtained vaginal lacerations due force entry.” Binasa ng babaeng pulis ng Woman’s Desk ang resulta sa harap ng hepe ng kanilang presinto. Nakatulala lang si Hezekiah at blangko ang tingin kay Gardo at sa dalawa pa nitong kasama na pawang kababata rin niya, si Toto at Balong.

“Walanghiya ka! Napakawalanghiya mo, Gardo! Napakawalanghiya niyo!” Galit na galit si Daisy habang malakas ang hagulgol sa sobrang sama ng loob. Nanginginig ang buong katawan ng ina niya pero hindi niya ito pinigil nang sabunutan sina Gardo, walang umaawat, kahit ang hepe ay dinuraan sa mukha sina Gardo sa sobrang galit. Ang sabi sa kanya ng isang pulis, tiyak na makakatikim ang mga ito ng party sa loob ng selda, sasabihin daw niyang huwag tumigil hangga’t hindi nagkukulay talong ang mga ito.

Galit sila sa rapist, mas lalo siya. Hindi siya papayag na hindi mabulok sa bilangguan ang mga lalaking gumagamit ng pwersa sa mga babaeng hindi sila gusto. Hindi sila maaaring mabuhay at tapakan ang kahit sinong babae dahil lang mga lalaki sila.

Titig na titig lang siya kina Gardo at sa mga kasama nito. Blangko ang mga mata niya. Hindi niya matawag na hayop ang mga ito dahil mas malala pa ang mga lalaking iyon sa hayop.

“Hezekiah!” Lumuhod si Gardo mula sa kinatatayuan nito, pulang-pula rin ang mukha, walang tigil sa pag-iyak, bakas ang takot at hirap sa tinamong bugbog mula sa mga pulis. “Hezekiah, hindi ko itinuloy. Hindi ko ginawa…” Iyon ang paulit-ulit na sinasabi nito simula noong binitbit ito ng mga pulis doon sa kanilang tahanan. Umalingawngaw ang pangalan niya sa kanilang purok kakangawa ni Gardo. Hindi daw siya ginahasa, hindi daw niya naituloy, wala daw siyang ginawa.

Hindi niya pa rin kinausap si Gardo.

“Hezekiah, tumira kami ng droga ’non nila Balong pero malinaw pa ang isip ko. ’Nong may sumigaw ng tokhang, nagsitakbuhan kami papalayo dahil ayaw naming mahuli. Iniwanan ka namin doon. Hezekiah…”

Hindi siya kumibo. Sa tabi ng hepe ay si Chief Greg, ang may-ari ng Penpen, nakakuyom ang kamao nito, kahapon pa ay sinapak nito agad si Gardo at ang mga kasama nito. Kung hindi napigilan ay babarilin na sana ito at papalabasing nanlaban.

“Kung nagahasa ka, hindi kami ang gumawa.. Hindi ako, Hezekiah.”

“Chief gusto ko na pong umuwi.” Usal niya.

Ilang beses sumigaw si Gardo, nagmamakaawa. Pati ang mga kaanak nito na hindi pinapapasok sa loob ng presinto ay ibinuhos ang galit sa kanya nang makita siya.

“Hindi si Gardo ang tumarantado sa’yo! Kasama ko siyang tumakbo sa mga parak nang gabing ’yon!” Sigaw ng tiyuhin ni Gardo na kilalang runner ng droga sa kanilang lugar. Wala siyang sinabi kahit isang salita. They do not deserve her words, or her reaction. Hindi naman nila mauunawaan ang lenggwahe ng isang taong kagaya niya, they are not even animals, kasi kahit ang hayop, may puso, pero sila ay wala.

Hindi por que sa squatters nakatira, kailangang maging addict, magnanakaw o rapist ka na pero iyon ang masaklap na katotohanan sa kanilang purok. Iyon ang dahilan kung bakit hindi niya ginustong masanay sa ganoong pamumuhay, hanggang naging biktima na nga siya ng pesteng lugar na kinaayawan niya. Of all people, siya pa.

Sumakay sila sa lumang kotse ni Chief Greg papauwi sa kanilang tahanan. Panay ang mura ni Chief Greg habang kinakausap ang kanyang ina na para bang iyon lang ang tangi nitong magagawa sa kabila ng nangyari sa kanya. Humingi ito ng tawad. Sana raw ay idiniretso na sa kanya ang ginawa ni Gardo para madaling ipatumba. Hindi pa rin siya nagsasalita. Tumitingin sa paligid na inihiwalay sa kanya simula nang magkamalay siya.

Merong mundo, at merong squatters. Hindi nahahati ang mundo para sa kanilang mahihirap dahil hindi nila maaangkin kailanman ang mundo. The world is meant for people who have the means to survive without killing for food and survival. Tiningnan niya ang mga naglalakad na mga estudyante na mula sa kanyang unibersidad, nagkukwentuhan, masaya, nakangiti, walang kamalay-malay na ang isa nilang kaeskwela ay napagsamantalahan sa squatters’ area kung saan siya nakatira.

She won’t even be in the news. Because again, the world is not for the poor, not even for the 7 o’clock news because no one is interested how they live, no one cares until they are dead.  Maraming nangyayari na sila-sila lang ang nakakaalam, they have been separated since time immemorial.

Tumunog ang kanyang cellphone. Nakita niya ang pang-limang mensahe sa kanya ni Orion na nagsimula sa–  ‘Really? Handing over the book to someone else instead of me?’ to ‘Hey, are you okay? Haven’t seen you in school for three days, what’s up?’

Ibinalik ni Hezekiah ang cellphone sa bag niya. Orion cares because he thought they are living in the same world, breathing the same air, but they don’t.

“Sayang si Hezekiah, nag-aaral yan, Chief, gusto niyang makaalis sa lugar na ’yon, mataas ang pangarap niya.” Hindi na lumuluha ang kanyang ina pero bakas pa rin ang panghihina nito.

“Hindi ako sayang, Nay. Hindi ang pagkababae o ang pinagdaanan ang basehan ng pangarap o kung paano matutupad iyon.” Sa wakas ay nagsalita siya.

That sets her apart. She still think she’s special because she dreams big and think smart. Hindi siya magpapadaig sa hamon ng buhay kahit ang kanyang kinakaharap ang pinakamahirap.

Ipinakulong niya si Gardo, hindi para sa kanya kundi para sa mga kapitbahay niya, sa mga maliliit na bata na naglalaro sa labas, sa mga dalagita na bata pa lang ay namulat na sa pagtitinda ng kung ano-ano para mabuhay, sa mga babaeng mahihina at hindi makakalaban. Kung hahayaan niyang magpagala-gala si Gardo, marami itong masisira na buhay, pero hindi ang sa kanya, hinding-hindi ang sa kanya.

At least nabawasan ng isang sexual predator ang bansa. Ipinakulong na niya at titiyakin niyang naroon lang ang mga lalaking nakakayang makaisip na gumawa ng kalaswaan sa mga kababaihan na labag sa kalooban nila.

“Pasensya ka na, Hezekiah, ang mapabugbog lang sina Gardo ang makakaya kong ibigay na hustisya, titiyakin ni Hepe na hindi makakapagpiyansa ang mga gagong ’yon. Nawa’y magsilbing leksyon sa mga kalalakihan sa inyo na hindi basta-basta ang gumawa ng kalaswaan sa mga babae, mga tarantado.” Panay ang palatak ni Chief Greg hanggang sa huminto na sa kanilang barong-barong. Nagpasalamat lang silang mag-ina at pumasok na sila agad sa kanilang tahanan.

Napatingin si Hezekiah sa labas ng maliit nilang banyo, sa laundry basket ay naroon pa rin ang duguan niyang damit nang umuwi siya nang araw na iyon. Mabilis iyong itinago ni Daisy.

“Hindi niyo na kailangang itago, pero itapon niyo na ’yan, Nay. Hindi na po magagamit.”

Dumiretso siya sa lalagyan ng kanyang mga gamit sa eskwela. Humila siya ng libro, nabawasan na ang araw niya sa pag-aaral sa paparating na exams week at hindi niya gustong mapabayaan ang kanyang pag-aaral.

“Anak, magpahinga ka muna kaya? Siguro naman ay pupwede kang mag-excuse sa eskwela kagaya nang ginagawa ni Natoy kapag masakit ang ngipin. May gusto ka ba?”

“Hindi pwede, Nay. Ayoko pong mahuli.”

“Ah..” Nakatingin lang sa kanya ang ina, alam niyang sinusundan ng tingin ang bawat kilos niya. Nang magkatinginan sila ay bigla itong tumalikod at natatarantang kumuha ng tubig saka ibinigay sa kanya.

Umupo rin ito sa maliit nilang mesa na kakasya lamang ang tatlo. Dito siya madalas mag-aral.

“Nagugutom ka ba, anak? M-may masakit ba?” Nanginig ang boses ng ina. Natigilan siya sa paglipat ng pahina. Tumingin siya sa ina nang matapang ang mukha pero nangangapal naman ang luha sa mata.

“Dito.” Itinuro niya ang puso niya at saka pumatak ang luha sa unang pagkakataon pagkatapos mahuli sina Gardo. “Bakit.. B-bakit..” Hindi niya maituloy ang gusto niyang sabihin, “Bakit ang liit liit natin, Nanay?”

Suminghap si Daisy. Mas lalo lamang kinurot ang kanyang puso nang makita ang kawalang pag-asa sa kanyang ina. Humalo ito sa lungkot at hirap sa mukha nito.

“Pasensya ka na, anak. Ito lang ang nakayanan ni Nanay. Wala akong masyadong pagpipilian kundi ang itira ka malapit sa gyera ng mga rebelde o sa gyera ng buhay.” Humagulgol muli ang ina, sumabay siya sa pagtangis nito. She let it all out at pinangako sa sarili na huli na iyon, hindi na siya muling mabibiktima ng kahit sino at iiyak muli nang dahil doon.

–

Orion was waiting outside the classroom of Hezekiah. Susunod na kasi ang klase nito kay Bb. Magracia. Ah, he couldn’t believe he memorized her schedules through Mia. But that woman, she really knows how to get chased. Hindi talaga siya nireplyan even he went out of his comfort zone. While waiting for Hezekiah, he saw someone going inside the classroom.

“Are you part of the class?” Papasok si Midas Torrero sa classroom nina Hezekiah nang tanungin niya. Ka-brod niya ang lalaki, isa ring legacy kagaya niya. Tumaas ang kilay nito at nagpamulsa.

“May nakalimutan lang akong ipasa kay Binibini.” Sagot naman nito sa kanya. Tiningnan niya ang kamay ni Midas, wala namang laman iyon. Hindi na lang siya nagsalita. Si Hezekiah naman ang ipinunta niya.

Sa wakas, sa ’di kalayuan ay nakita niya si Hezekiah kasama ang tatlong kaibigan. His heartbeat skipped, he suddenly got excited to see her. Papunta ang mga ito sa direksyon niya pero hindi niya alam kung bakit parang may sariling isip ang kanyang mga paa na tumakbo papalapit sa grupo ni Hezekiah. Nang makarating siya sa harap nito ay tiningnan lang siya ng dalaga. There’s indifference in her eyes, and emotions he cannot define.

“Hezekiah.” He smiled awkwardly, pinilipit itago ang excitement sa pagkakita sa dalaga.

“Orion.” Her voice was raspy and her eyes were a bit puffy. “May kailangan ka?”

“Ia, you know him? Hi Orion!” Bati sa kanya ng isa sa mga kasama nito, he remembered the three, they were all his schoolmates in middle school.

“Hi.”

“Oops, I am loosing my balance!” Natatawang itinulak si Hezekiah ng mga kaibigan nito hanggang tumama ito sa dibdib niya, napangiwi si Hezekiah, parang may inindang sakit. Hindi iyon nahalata ng mga kasama pero narinig niya ang pagsinghap nito.

“Bye, Ia. We’ll go ahead. Maaga pa naman. Take your time. Bye Orion! Please return her in 30 minutes. Let’s go girls, snacks muna.”

Naiwan silang dalawa, humakbang ng dalawa papalayo si Hezekiah at tiningnan siya.

“Bakit?” She muttered. He doesn’t know why she looks so plain, unassuming and simple yet he’s craving for her daily.

“Why are you not replying to my texts? What happened to you?”

“Aren’t you a non-text person? Sabi mo hindi ka mahilig magtext o tumawag.” Ngumiti ito sa kanya pero hindi umabot sa mata.

“Exactly. Then why don’t you appreciate it?”

“Busy lang ako noong mga nakaraang araw. Sorry. Magrereply na ako sa susunod, sorry.” Nilagpasan siya ni Hezekiah na para bang hindi siya importante, hinila niya ito sa braso.

“Ouch.” Napangiwi ang dalaga, he loosened his grip. Tinitigan niya si Hezekiah. She was wearing her blue jacket in the scorching heat. Tumayo siya sa harapan nito at walang anu-ano ay tinanggal niya ang jacket nito, sinubukan ni Hezekiah pigilan siya pero hindi niya ito hinayaan.

He saw wounds, and fresh bruises on her arm. Nagbago ang anyo niya, nakaramdam ng hindi maipaliwanag na galit.

“Who did this?” 

“Wala.”

“Who did this?” Ulit niya sa mas mataas na boses. Who could hurt Hezekiah like that? Tngina kung sino man yon.

“Are you being abused? Parents? Guardian? B-b-boyfriend?” Hindi niya mabigkas ang huling salita.

“I don’t want to talk about it, Orion.” Lalagpasan sana siya ni Hezekiah pero hindi niya iyon hinayaan. He carried her from her knees. Her body stiffened.

“Orion, ano ba?” Palinga-linga si Hezekiah, nag-aalalang may makakita sa kanila pero talagang may makakakita dahil maliwanag na maliwanag pa.

Mabuti at malapit lang ang kanyang sasakyan. Hindi niya pinakinggan ang reklamo ni Hezekiah at isinakay niya ito. He drove her to his frat house. Nakasimangot siya. Whoever hurt her should have at least take care of the wounds after the anger passed. 

Pero kung wala, tngina, ’e di siya na lang.

---

Nakatulala lang si Hezekiah kay Orion habang ginagamot nito ang sugat at pasa niya isa’t isa. Hindi niya napansin na ganoon pala karami at kasakit iyon habang ginagamot ni Orion. Maybe that’s part of the healing process, touching your wounds which hurts, to be fully healed.

Matiyaga at seryoso si Orion sa ginagawa, sobrang ingat pa nga kaya inaantok siya.

Nagpalinga-linga siya sa silid ni Orion. Mas malaki pa iyon sa barong barong nila kahit na studio unit lang naman iyon. Pagpasok sa may pinto ay queen sized bed na ang matatanaw, blue ang bed sheet at may kumportableng comforter. Sa bandang kaliwa ang sarili nitong banyo. Sa paanan ng kama ay isang bintana na nakaharap sa backyard view ng frat house at isang study table na katam-taman ang laki. May personal ref din sa tabi non at intercom.

“Kaya ba wala ka nung nakaraang araw dahil dito?” Untag sa kanya ng binata.

“Are you stalking me?” Natatawa niyang tanong.

“Yes.” Mabilis na sagot nito.

Umingos siya, “Hindi man lang nag-deny. Kailangan ko nang pumasok.Mahigpit si Bb. Magracia.”

“No, kailangan mong magpahinga, sugatan ka pa.”

“Orion..”

“Ako na ang bahala kay Bb. Magracia, hindi ba iyon ang huling klase mo?”

“Alam na alam, ha.” Umirap siya. “Uuwi na lang ako pagkatapos mo riyan. Hindi naman kasi kailangan..”

“Paano gagaling kung hindi gagamutin?” Sagot nito sa kanya. “At saka you can stay here. Kung nasa bahay niyo ang gumawa niyan, then you better stay here.”

“What? Aampunin mo ako?”

“I can help you find a condo if you are not comfortable here.”

“Hindi kasya ang allowance ko para doon. At saka hindi naman nasa bahay ko ang may gawa nito. Tiniyak kong hindi na ako malalapitan ’non.”

“Stop lying. You don’t have to.”

“Then stop insisting, Orion.”

“Why do you have to be a mystery?” Sumandal ito sa upuan at ibinagsak sa hangin ang dalawang kamay.

“Why do you have to know more about me? Am I that interesting to you?”

Hindi sumagot si Orion.

“Can I get a treat?” Kapagkwa’y tanong ni Hezekiah. “Can I borrow a book?” Gusto niyang magbasa, gusto niyang makalimutan ang mga pinoproblema niya. After all, she has a lot of time, hindi na kasi siya pinagtatrabaho ni Daisy sa club.

Nag-effort naman ang kanilang purok simula nang may nangyari sa kanya, inutusan kasi ni Chief Greg na mag-ronda ang mga tanod simula alas-siyete ng gabi hanggang sa sumikat ang araw. May isang tanod din na ang trabaho ay bantayan siya simula bumaba ng jeep hanggang sa pag-uwi sa kanilang bahay. Somehow, she feels safe, but not as safe with Orion, hindi niya alam kung bakit ganoon ang pakiramdam niya.

“Okay, don’t wear your jacket, you don’t need to hide anything from me anyway. I won’t judge.”

Naglakad si Hezekiah at Orion patungo sa library matapos malagyan ng bandaid ang sugat at ointment naman sa mga pasa. Nasa ikatlong palapag silang dalawa ng frat house. Tama siya, malaki nga ang frat house na iyon. May babaeng nasalubong sila nang pababa sila patungo sa second floor kung nasaan ang library. Maganda at maamo ang mukha nito, wearing screaming branded clothes from head to toe. Napangiti ito nang makita sila.

“Orion, have you seen Midas?” Tanong nito sa malambing na boses.

“Yes, Lara. He’s at school.” Kaswal na sagot ni Orion, natigilan sila sa pagbaba nang humarang si Lara sa kanilang harapan. 

“Huh?” Nagbago ang timpla ng babae. “Tapos na ang klase niya ha.”

“Chill, you will end up together anyway.”

“Buti kung kagaya niyo ako ni Tanya kung mag-isip.” Napatingin sa kanya si Lara. “Are you his fckdoll?” Maarteng tanong sa kanya ni Lara.

“Lara, stop it.” Awat ni Orion.

“Well, bitch, kung umaasa kang mahalin ng isang member ng Delta Kappa, always remember this, a Legacy ends up with a Demolay. Always. Ciao!”

♁☆♁☆♁☆♁☆

Frat boys series 2 & 3 are in xxakane   and  RaceDarwin ’s wattpad account, respectively.

Thanks for supporting!

How to thank me for writing free stories:

1 VOTE AND COMMENT

2.Please follow the following accounts:

WATTPAD: @Makiwander

Facebook Page: Makiwander

Facebook Account (Public): Mari Kris Ogang

Facebook Group: WANDERLANDIA

NOTE: Answer the SECURITY QUESTION so that you will be approved

Twitter & Instagram: Wandermaki

3. Don’t hate, spread love! Silently leave the story if it is not for you. Your opinion matters but this is free stuff, huwag mag-amok :)

4. Buy my published book if you can afford it :)

---

Maki Says:

Na-rape ba talaga si Hezekiah, paano siya na-rape? - These are the questions I may (or may not) reveal in the next chapters.

Final words, a reader reminded me to put ‘trigger warning’ as regards to writing sensitive rape scenes. Sorry for omitting that. But the most I could do is not to detail it. Sorry to those who were triggered, I hope you will be healed. Each one of us, especially women, have been sexually assaulted at one point or another. I am sending my hugs to those who experienced this. You are in my prayers.

But to those who are reading this, and thinks that Hezekiah became less of a woman because Hezekiah was devirginized by a ‘rapist’, always think that we are being fcked by the society daily, yet, we still dream, hope and love- because that’s a choice. Either you live from the past or be defined by your environment (or government), or focus in achieving your goals. You should always choose the latter. 

The world is misogynistic, women all over the world are strongly prejudiced by some male chauvinist. Even though Hezekiah is a fictional character, let’s not be a part of the misogynistic culture, we are women, we are strong, we are equal with men, we are not defined by the results of cruelty of men.

Goodnight!

Kabanata 6

A/N: Walang kinalaman ang link sa story. In case you want to watch my first vlog, please feel free! Subscribe na rin and like. Hehe Thank you!

---

“I am sorry. Don’t take Lara’s words by heart.” Apologetic ang mukha ni Orion kay Hezekiah. She shrugged then continued in scanning the books in the shelves. Lara is really petty which made her wonder what is she worrying all about. Kung ganoon pala ka-insecure ang isang Demolay then there’s no reason for anyone to kill for that spot.

Isa pa, ano ba naman ang masasakit na salita sa ilang taong paghihirap niya? Words cut deep but bad experiences cripples you, when you let it, of course.

Pinili niya ang ‘To Kill a Mockingbird’ ni Harper Lee nang mapadpad ang mga palad niya doon sa spine ng libro. Napasipol si Orion, bakas ang pagkamangha sa mata.

“You always surprise me with your literary choices.” Nakangiti ito.

“Really? Ibig sabihin ay alam mo na ang nakasulat sa librong ito. I didn’t know that frat boys love to read. It seems like you are always ahead of me. when it comes to books.”

Napahawak sa batok si Orion, “Is that a turn off?”

Napakunot ang noo niya. Turn off? Ang lalaking mahilig sa libro?

Ngumisi siya, “mahilig ka rin naman sa babae bukod sa libro, so, pantay lang.”

“Things are never as bad as they seem.” Sambit ni Orion, napataas siya ng kilay. “It is a quote from the book.” Pagpupunto ni Orion. “Tuwing may hindi magandang nangyayari, I always remember that quote. May mas mahirap pa ang pinagdadaanan kaysa sa akin. O ’di kaya naman, darating ang araw na isa na lang nakaraan ang parteng iyon.”

Tumango-tango siya.

“Ang totoo ay nabasa ko na ang ilang pahina nang librong ito, matagal na.. ‘I wanted you to see what real courage is, instead of getting the idea that courage is a man with a gun in his hand. It’s when you know you’re licked before you begin, but you begin anyway and see it through no matter what.’ Ang ganda, hindi ba. Kahit alam mo nang hindi patas ang laban, susugod ka pa rin at hindi ka basta-bastang magpapatalo.”

Orion looked at her deeply. Pakiramdam niya ay may umalon sa kanyang sikmura. She was never looked by a man that way before. Dumako ang mga mata ni Orion sa kanyang mga sugat, parang hindi mapakali.

“Sino ang nanakit sa iyo? May maitutulong ba ako?” Tanong muli nito.

Gusto niyang magsumbong kay Orion pero nanatiling pipi siya. He wouldn’t care if he knew she was buried deep in poverty, molested by the demons in her neighborhood. Gaano nga ba makapangyarihan ang Delta Kappa? Would they help someone like her or would they also shrug their shoulders and say poor people are so fcked up that’s why it happened?

“Wala. Kaya ko ang sarili ko, Orion. Ito ang una at huling beses na makikita mo akong ganito. Isa pa, ang sabi ko sa iyo ay huwag kang maging masyadong invested sa isang kagaya ko, I am just here for the books.”

Hindi na kumibo si Orion at hinayaan siyang magbasa ng libro. Sa tabi niya ay nagbabasa rin ito ng textbook na para sa exam week. Alam niyang hindi bulakbol ang kahit sinong miyembro ng Delta Kappa, seryoso sila sa academics at sports. Hindi sila ang mga lalaking puro pagpapaguwapo lang ang alam. What she didn’t realize is how serious they are in studying, o si Orion lang ang ganoon.

Papalubog na ang araw nang sarhan ni Hezekiah ang librong binabasa. Nilingon siya ni Orion.

“Uuwi ka na?” May panghihinayang ang guwapo nitong mukha. Tumingin siya sa labas, may kabang nararamdaman tuwing nagdidilim na. Kahit hindi niya sabihin sa ina ay nagkaroon siya ng trauma sa pangyayari, takot siya sa dilim at kasali na roon ang pagpikit ng mga mata.

Naalala niya ang pag-suot sa kanya ng blindfold, ang kagustuhan niyang makakita pero ipinagkait sa kanya. Tandang-tanda niya ang pagsuntok sa kanyang mukha hanggang sa mawalan siya ng malay. Binalot siya ng kadiliman at ayaw na niyang maranasan muli iyon.

Orion hasn’t seen everything. Her facial bruises were hidden in make-up. Tinulungan siya ni Sylvia na kasamahan sa club para itago iyon bago siya pumasok sa school. Ang kanyang binti at tiyan ay puro rin pasa. Hirap din siyang makalakad, masakit ang pagitan ng kanyang mga hita.

“Dating gawi? Isasaoli ko na lang ang librong ito sa makalawa.” Tukoy ni Hezekiah sa librong hiniram.

“Ihahatid na kita.”

“Hindi na. Strict ang parents ko. Pagsasabihan ako kung may maghahatid na lalaki.”

“Eh di magtatago ako.”

“Persistent much, Orion?” Tinaasan niya ng kilay ang binata. “Magte-text na lang ako kapag nakauwi na ako. Fifteen minutes lang nakauwi na ako.”

Napatango na lang si Orion na kahit parang hindi ito kumbinsido. Dinala lamang siya nito sa labas ng frat house, mula roon ay naglakad lang siya ng kaunti papalayo sa kanilang school at sa frat house pagkatapos ay pumara ng jeep.

Saglit lang ang kaniyang naging biyahe. Naabutan niya sa waiting shed si Rick, ang tanod na inatasan ng kanilang kapitan para ihatid siya sa bahay nila. Dumistansya siya kay Rick habang naglalakad, may kakaibang pagkailang na siyang nararamdaman sa mga lalaki pero taas-noo pa rin siyang humakbang sa kanilang kalsada kahit na ang lahat ay nakatingin sa kanya. Iyong iba ay naaawa, iyong iba ay nagbubulungan at pinagti-tsismisan siya. Tinitingnan niya ang mga iyon ng masama kaya umiiwas naman ang mga ito sa tingin niya.

Bakit naman siya ang mahihiya? Hindi naman siya ang nanamantala. Bakit siya ang pag-uusapan? Siya naman ang biktima.

Napakunot ang noo niya nang makita niya sa labas ng kanilang bahay si Mang Estong, ang Tiyuhin ni Gardo na kilalang pusher sa kanilang lugar. Nakapamaywang naman sa may pintuan ang kanyang ina at galit na galit na nagmumura. Hawak nito ang damit niyang puro dugo.

“Tingnan mo nga ito, Estong! Tingnan mo ang kababuyang ginawa ng pamangkin mo! Tingnan mo at saka mo sabihing hindi nagahasa si Ia!”

“P*tangina naman Daisy! Kilala mo naman ako ’e! Ilang taon na tayong magkapitbahay! Siga ako pero hindi ako sinungaling! Bakit ba ninyo pinagbabayad si Gardo sa kasalanang hindi naman niya ginawa? Kitang-kita ko si Hezekiah na walang malay sa kama na iyon at ang pagtigil nila Gardo sa ginagawa. Tapos nagtakbuhan sila kasama ng grupo ko. Kung sino man ang gumalaw—”

“Kung sino man ang gumalaw sa akin, nasa kulangan na ngayon. Isa pa, wala naman ako sa lugar na iyon kung hindi ako ’don binitbit ng pamangkin mo.”

“Eh bakit hindi na lang natin ipa-DNA si Hezekiah.” Hindi siya pinansin ni Estong at patuloy pa rin sa pakikipagusap sa kanyang ina.

“Anong DNA?” Kontra ni Daisy. “Hindi pa ba sapat na binaboy ang anak ko at isasailalim niyo pa sa isa pang medico legal?”

“Natural, Daisy. Para malaman nating hindi nga si Gardo ang gumalaw. Hindi naman nakita ni Hezekiah, ’e.” Parang balewalang pamimilit ni Estong. Nag-init ang mata niya sa galit. Kinuyom niya ang kamao niya para hindi niya mahampas si Estong.

“Naramdaman ko ang mga kamay na humaplos sa pagkababae ko habang sinasabayan nila ako ng suntok, hindi pa ba panggagahasa iyon? Anong kaso kung ganoon? Sexual harrassment lang? Sexual assault lang? Physical Injury lang? Makukulong lang sila nang pitong taon tapos kapag nakalaya, mananamantala ulit sila ng iba pang mga babae. Mabulok sila sa kulungan, Mang Estong.”

Dire-diretso siyang pumasok sa maliit nilang tahanan ng padabog.

“Tandaan mo, Daisy, kapag tuluyang masisira ang kinabukasan ni Gardo, mas mabuti pang lisanin niyo na ang lugar na ito.” Malakas na pagbabanta ni Estong. Natigilan si Hezekiah, napatitig siya sa malaking kutsilyo na naroon sa kanilang sink. Kinuha niya iyon at hinawakan ng mahigpit. Bumalik siya roon sa kanilang pintuan at itinutok ang kutsilyo kay Estong

“Binabantaan mo ba kami, Mang Estong? Wala kang ipinagkaiba sa pamangkin mong walang alam gawin kundi tingnan ng mababa ang mga babae! Tinatakot niyo kami at ginagamitan ng lakas! Subukan mong umapak muli sa harap ng pinto namin, makakatikim ka!”

Natatarantang binawi sa kanya ni Daisy ang kutsilyo, “Hezekiah, huwag kang humawak niyan.”

Umirap siya sa hangin. Tiningnan siya ng masama ni Mang Estong at saka umalis.

Hindi na siya magpapaaping muli. Hindi na siya papayag na samantalahin ang kanyang kahinaan. Babangon siya nang mas matindi pa kaysa sa dati.

–

Pinaglalaruan ni Orion ang kanyang kubyertos sa hapunan. Malalim ang kanyang iniisip. Sino nga kaya ang nanakit kay Hezekiah?

“Orion..” Untag sa kanya ng amang si Henry De Salcedo. Napaangat siya ng tingin.

“I am sorry, Pa.” He immediately said. Hindi naman mahigpit si Henry kumpara sa ama ng mga ka-brod niya sa Delta Kappa pero naiilang siya rito. He really look up to the man in the house, before, now, he hardly talked to him.

“Hey, Orion, loosen up.” Mayuming tumawa ang kanyang stepmother na si Patrice. Orion just looked at her. He, for some reason is not very accepting with Patrice, kalahati kasi ito ng edad ng ama. Matanda lang sa kanya ng limang taon pero kung umasta ay trying-hard mother figure.

Natawa ang kanyang kapatid sa ama na si Sin, a six-year old girl. Tiningnan niya lang ito nang walang pagkakaiba sa kanyang stepmother- cold, indifferent. She was a product of the cheating Henry and Patrice seven years ago to which his mother, Louella, did not stomach and did not forgive. Dalawang bahay tuloy ang kanyang inuuwian.

Louella, his mother, is a Demolay. Ipinagkasundo ito sa kanyang ama, walang tumutol sa dalawa sa kasal na iyon but he could say that they were not a very happy couple and to add injury to the insult, Henry cheated on Louella.

Although his mother always say that ‘love should be convenient’, he also remember her saying ‘woman shouldn’t be disrespected’. Louella hated the cheating not because she’s inlove with Henry but because he disrespected her right as a woman, as a legal wife and as a mother of Henry’s only son. Same as his mother, Orion hates betrayal and lies. Louella would always remind him to be honest to Tanya, and to always consider Tanya’s choices as a respect which he always do.

“How’s Tanya?” Pangungumusta ni Henry. “I talked to his father, they are really pushing the marriage right after graduation. Tanya said she’s excited especially these past few days, lagi raw binabanggit ang pagpapakasal niyo. Of course Ato is very happy.”

Orion shook his head. Alam naman niyang ang dahilan ni Tanya kung bakit bukambibig nito ang kasal nila. She was just trying to console herself for being dumped by Domini. Hindi niya masabi iyon sa ama. Silang dalawa lang ni Tanya ang nakakapag-usap tungkol sa pakikipagrelasyon nila (sa kanya ay pakikipaglandian) sa iba.

“Ka Ato said she’s okay, Pa. Why are you asking me further?” Ano pa kaya ang tinatanong sa kanya ng ama.

“Come on, Orion.. You don’t sound happy. Aren’t you excited to marry a beautiful woman?” Singit ni Patrice na ngiting-ngiti sa kanya.

“Ask Papa. He should know how it feels when he married my mom.”

“Orion.” Medyo tumaas ang boses ni Henry. Inayos niya ang kanyang plato at saka tumayo.

“I am sorry, Pa. Please excuse me. I have exams next week”

Hindi na pinansin ni Orion si Patrice at si Sin. Hindi rin naman siya dire-diretsong masita ni Henry. He saw everything how his parents’ marriage fell apart. Gabi-gabing sigawan at iyakan. He started questioning if he wasn’t enough to keep his parents together. He started blaming himself that he’s not a sweet boy that’s why he was not able to keep the family together but Louella said he shouldn’t think that way.

Nagkaroon tuloy siya ng sariling pananaw sa pakikipagrelasyon. Isa itong bullshit.

His phone rang. Iisa lang naman ang tumatawag sa landline sa kanyang silid tuwing nasa bahay siya ni Henry.

“Are you still stalking me, mother? Who’s maid spilled the beans this time?” Imbes na ‘Hello’ ay iyon ang kanyang sinabi. Natawa ang ina.

“Well, sabi ni Baby, umuwi ka raw. Bakit hindi sa akin?” May paglalambing sa tono nito.

“You know I only go home if Papa said so.”

Narinig niya ang pag-ingos ng ina sa kabilang linya, “Why is Henry still alive? Ilang beses ko na iyang pinakulam.”

Mahina siyang natawa, “that’s why his balls are itching the other day.”

“It is?” Naiimagine niya ang panlalaki ng mata ni Louella.

“Maybe he got infection in fcking Patrice.”

“Orion! Your mouth! I am still your mother.” Suway ng ina pero halata namang pinipigil nito ang tawa. “Oh, my boy, I really miss you.”

“I miss you, Ma. Papa said he’s missing you.” Biro niya. Nakikita niya kasing laging nakatingin ang ama sa maliit na frame ng kanilang family picture nung moving up niya. He always catch Henry like that, all with sad eyes.

“Tell him to go to hell.” Louella stressed.

---

‘Reading?’ Napakunot ang noo ni Hezekiah nang tumunog ang kanyang cellphone sa isang mensahe ni Orion. Ibinaba niya ang cellphone dahil ayaw magpaabala, naghahanda siya para sa finals.

‘You are really good in hurting my self-esteem, Ia.’

Hindi niya alam kung bakit natawa siya sa ipinadalang mensahe ni Orion pagkalipas ng limang minuto.

“Ia. Nickname basis. Close tayo?” Pagsusungit niya.

‘Aren’t we?’

“Bakit hindi ka nag-aaral?” Pag-iiba niya ng usapan.

‘Naisip kita. Are you really okay?’

“Oo nga, kulit.”

‘Okay. Good to hear. If you need anything, you can tell me.’

“Isn’t that too much effort for trying to get into my skirt?” Biro niya.

Lumipas ang limang minuto nang walang reply si Orion. Hala siya, naoffend pa yata niya. Nagpadala siya ng isa pang mensahe para kumustahin ang binata, at sinundan niya pa ng isa pang text, pero wala na itong naging sagot.

Ibinuhos niya na lang ang panahon sa pagbabasa, bukas na lang niya iisipin si Orion. Napahampas siya sa noo nang maalalang hindi nagreply ang binata sa kanya. That’s why she also hates texting! Nag-iiba talaga ang dating kapag sa text lang.

---

Maagang pumasok kinabukasan si Hezekiah kahit pa review day iyon sa kanilang department, optional kung papasok o hindi. Normally ay mas gusto niyang mag-aral mag-isa pero may tumulak sa kanya para pumasok nang araw na iyon. Nagtext siya kay Orion na magkita sila sa Zen Garden nang alas-diyez, kahit wala siyang natanggap na reply ay naghintay pa rin siya. Hawak hawak niya ang librong ipinahiram sa kanya ng binata. Natapos na niya dahil hindi naman siya nakatulog.

Labing-limang minuto ang lumipas at wala pa ring Orion. She then decided to walk to Leong Hall, where the Department of Economics is located. Naglakad siya papalapit sa mga classrooms, at palinga-linga sa catwalk, nagbabakasakali.

Hindi naman siya nahirapang makita si Orion dahil sa tangkad nito at stand-out na itsura, definitely a head turner. Kasalamuha nito ang grupo ng mga kaklase na parang may ipinapaliwanag. He pointed somewhere to which his classmates nodded and walked towards the direction he was pointing. Unti-unting nawala ang harang kay Orion nang umalis ang mga kaklase, lalapit na sana siya nang matigilan.

Sa tabi kasi ni Orion ay isang babaeng pamilyar sa kanya. The woman was about her height and age, matapang ang puti nito pero hindi maikakaila ang pagkakahawig ng kanilang mukha. Palangiti ang babae nakasuot ng orange sun dress, yumakap ito sa beywang ni Orion habang tumatawa at mukhang masayang-masaya.

She felt a tight knot in her stomach as she stopped walking. Or she should say there’s a negative emotion she felt the pulled her foot to the ground. How could this woman live so happily? Marahil ay dahil ibinigay ang lahat sa kanya. Hindi nito naranasang magutom o mapagsamantalahan because she’s so sheltered, protected and safe.

Kung sana siya iyong babae, baka naging madali ang lahat para sa kanya.

Mabilis siyang nakaramdam ng inggit sa kapatid sa ama..

♁☆♁☆♁☆♁☆

How to thank me for writing free stories:

1  VOTE AND COMMENT

2.Please follow the following accounts:

WATTPAD: @Makiwander

Facebook Page: Makiwander

Facebook Account (Public): Mari Kris Ogang

Facebook Group: WANDERLANDIA

Youtube: Maki de Luna

New vlog is up! —> https://youtu.be/aIecSAtn7M8

NOTE: Answer the SECURITY QUESTION so that you will be approved

Twitter & Instagram: Wandermaki

3. Don’t hate, spread love! Silently leave the story if it is not for you. Your opinion matters but this is free stuff, huwag mag-amok :)

4. Buy my published book if you can afford it :)

Frat boys series 2 & 3 are in xxakane and RaceDarwin’s wattpad account, respectively.

Thanks for supporting!

Kabanata 7

Orion saw Hezekiah hesitated to walk towards him. Hindi niya tuloy alam kung itatapon niya sa tabi si Tanya. Maingat na lang niyang ibinaba ang kamay nitong nakapatong sa kanyang beywang. Tanya was quick to see who he was looking at.

Naroon pa rin si Hezekiah, nakahinto. Parang tumigil ang mundo na meron lamang siya, si Tanya at Hezekiah. Umawang ang labi nito pero umikot na lang ito patalikod at naglakad nang papalayo na walang sinasabi. Nakalimutan niyang nagtatampo nga pala siya sa dalaga. Why does she always think that he wants to get into her skirt? Well, nature naman iyon ng mga lalaki but he was not intentionally asking for it, too. Masyado siyang maingat kay Hezekiah dahil pakiramdam niya ay iba ito sa lahat.

“Wait, Miss.” Hindi niya namalayan na hawak-hawak na ni Tanya si Hezekiah sa braso. “Are you dating Orion?” Mataas ang tono ni Tanya pero ganun naman talaga ang babae, she sounds spoiled even all her life, she was just trying to please her father. Wala rin naman itong gamit na hindi nito pinaghirapan, Tanya needs to excel in class or sports to get a reward, shoes, bags, cars- she earned everything because Ka Ato or Fausto Ricafort wanted a son but he got a daughter and nothing else. Walang extra favor si Tanya sa ama.

“Tanya..” Tawag niya sa dalaga.

“Oh! I see it! I see it!” Tumalon-talon pa si Tanya na parang may nasolve na puzzle, “you both like each other.”

“Tanya!” Suway niya sa fiancee pero hila-hila na nito si Hezekiah papalapit sa kanya. “Let’s have lunch! Maaga pa naman para sa klase ko, ’e.”

Bakas ang hesitation sa mukha ni Hezekiah pero parang papel din lang itong nagpaanod sa pangyayari. They went to Gonzaga Hall. Tanya was being talkative more than usual. Hindi nito trip ang mga babaeng lumalapit sa kanya pero hindi niya alam kung bakit ang ganda ng pakikitungo nito kay Hezekiah. Ito pa mismo ang bumili ng pagkain ni Ia.

“What’s your favorite food?” Narinig niya pang tanong nito.

“Hindi ako mahilig kumain.” Nahihiyang sagot ni Hezekiah.

“Ay! Ako I like Filipino. Menudo is the best. Yung yaya ko magaling magluto ng menudo, so sad nga that she has to go home sa province kasi may sakit ang anak. What’s your shoe size?” Sumunod na tanong nito. Parang nakalimutan na ni Tanya na nasa paligid pa rin siya at nagmukha na siya ang third-wheeler.

“Size six.”

“Ay same! Ako rin, size 6. I’ll share to you my shoes because I have two designs of each. OA kasi si Mommy mamili nung nagkaroon ako ng award sa tennis last sem, doon lang kasi niya ako pupwedeng ipamili, kapag may nakuhang award. I hope it was yearly but not, hindi naman kasi ako masyado ng matalino kaya hindi rin ako pumasa sa entrance exams dito. Dad tried to use his influence so I can study here pero pinanindigan ko na na hindi na lang, kasalanan ko naman, bagsak ’e.”

“Gusto mo ba niyang pagkain mo?” Bulong niya kay Hezekiah, katabi niya ito at nasa harapan nila si Tanya. Inirapan siya ni Hezekiah.

“Ay ang cute. Magkaaway kayo?” Tanya asked.

“Tanya ano ba?” Suway niya pero hindi mabawasan ang energy nito.

“What do you think of relationship, Ia?” Hindi siya pinansin ni Tanya.

“Ha?”

“Naniniwala ka bang kung sino ang boyfriend mo ngayon, yun na ang makakatuluyan mo?” Tanya followed up.

Umiling si Hezekiah. “Hindi. May mga dumadaan sa atin as lessons, those people who are not meant to stay.”

Napapalakpak si Tanya. “That’s good. In two years siguro ’di mo na rin type si Orion kasi masama naman ugali niyan.” Tumawa si Tanya, nawalan na talaga siya ng gana. “I am sorry, weird ba ako?” Napatakip ng bibig si Tanya.

“H-hindi, okay lang.” Hezekiah smiled awkwardly.

“It is not that I want to meddle between you two but I am Orion’s fiancee, but I am not his girlfriend.” Natural ang pagkakasabi ’non ni Tanya na parang hindi big deal. “And no, I am not as bitch as Lara, I am just saying this because I want you to know what is. You can’t be pregnant because that will really be awkward. Hindi kami makakalusot ni Orion sa mga parents namin, we will end up together by hook or but crook. But I like you, Hezekiah. Finally, Orion picked up his sense of taste.”

“H-hindi naman kami ano..” Tiningnan siya ni Hezekiah, tinaasan niya ito ng kilay. “Nanghihiram lang ako ng libro sa kanya. Eto nga, isasaoli ko na.” Inilabas ni Hezekiah ang libro at mabagal na pinadausdos sa lamesa papunta sa kanya.

“Isa pa, huwag kang mag-alala. You will still end up with him no matter what. May mga taong minamahal pero hindi pinapakasalan. Hindi naman talaga lahat ng gusto natin, makukuha natin. Kahit si Orion pa yan. I am not saying that he likes me but I am sure nothing can stop the plan of your parents.” Umiling si Hezekiah, “I am the wrong girl, Tanya but thank you for being nice.”

Napapalakpak si Tanya, “mas lalo kitang nagustuhan. Paano ba yan, I think Orion likes you.”

“Tanya!” Hindi na talaga niya napigilan at napahampas pa siya sa lamesa, huminto talaga ang mga tao sa pagsasalita. Ang mas ikinagulat niya ang pagbasag ni Hezekiah sa katahimikan pagkatapos niyang sumigaw.

“Orion! Huwag mo ngang ganyanin si Tanya.” Masungit na baling ni Ia. Ibinaba niya ang kamay niya ng marahan at saka lang bumalik ang ingay sa Gonzaga.

“I-I am sorry. She’s too nosy.” Hingi niya ng paumanhin kay Hezekiah.

Tanya stucked out her tongue.

The whole lunch passed by like a wind. Si Tanya lang ang nagsasalita at tipid naman ang sagot ni Hezekiah. Hindi na lang sumali si Orion dahil parang ayaw naman siyang kausapin ng dalawa. Inihatid nila si Tanya sa parking lot pagkagaling nila sa Gonzaga Hall.

“Bye lovebirds! You still have two years to make landi!” Masayang pamamaalam ni Tanya na nagpangiti kay Hezekiah.

Tatalikod na sana si Hezekiah nang makaalis ang sasakyan ni Tanya nang pigilan niya ito.

“I am sorry, hindi ko naman plano na dedmahin ka.” Bulong niya kay Hezekiah.

Humalukipkip si Hezekiah at tinaasan siya ng kilay.

“Okay.” Tumalikod na ito.

“Teka nga, akala ko ba magsosorry ka?”

“Kanina, pero hindi ka dumating ’di ba?”

“Expired na agad?” Reklamo niya. Sumunod siya rito habang naglalakad. “You are really getting into my nerves, woman.”

“Agad?” Huminto ito sa paghakbang at pumihit sa kanya. “Mainitin talaga ang ulo mo, ano? Kanina sinisigawan mo si Tanya.”

“Kakakilala mo lang don, ah. Bakit mas kinakampihan mo pa siya?”

“Wala akong kinakampihan. Sinasabi ko lang na hot headed ka.”

Hindi alam ni Orion kung anong pumasok sa isip niya at bigla na lang niyang hinila si Hezekiah at pinatakan ng halik sa labi. It was supposed to be quick, but then, he felt his insides melted. Slowly, he was drowning and suffocating in a good way. Mainit ang pakiramdam ng labi ni Hezekiah sa kanyang mga labi, it was so sweet and comforting.

The skies felt like it opened with a harp background music, the birds flew and chirped happily.

Until, she slapped him on the face and he suddenly heard the whole campus gasped.

---

“Bastos!” Tili ni Hezekiah. Her arms were shaking. Hindi alam ni Orion kung paano magre-react sa paraan ng bukas sara ng labi nito, halatang naguguluhan sa kanyang ginawa. “B-bakit mo ako hinalikan?” Sita niya ng pasigaw.

“Hezekiah..” Humakbang ito papalapit sa kanya pero humakbang siya ng isa patalikod.

She remembers that night. They way she was pulled close felt like a forceful, and intimidating position of power. Nakakapangilabot kahit alam niyang malayong malayo si Orion sa mga nanamantala sa kanya. 

“Hindi lahat ng babae gusto kang halikan!” Ibinato niya rito ang libro niya at saka tumakbo ng mabilis papalayo. Huminto lang siya nang hindi niya na alam kung nasaan siya, napahawak siya sa stairs railing para ipunin ang lakas. She was panting because she held her breath as she run away. 

Nang mahimasmasan ay saka lamang niya naalala ang mga taong pinanood sila kung paano niya sampalin si Orion at sigawan. She made a scene! Habang nagkaklase tuloy ay iyon pa rin ang nasa kanyang isip. Nagkukunyaring inis sa kanya si Becca dahil sa kumalat agad sa campus ang pananampal niya kay Orion.

“Becca, hindi mo ba talaga ako kakausapin?” Tanong niya sa kaibigan habang nag-o-observe sila ng chemical reaction ng seatwork nila sa Chemistry. Naka-lab suit sila at goggles pero kitang kita pa rin niya ang pag-irap sa kanya ni Becca.

“Eh kasi naman! I know naman that the kiss was unsolicited pero hindi naman tama na batuhin mo sa mukha si Orion ng book mo. Ang bigat kaya the book.”

Napakamot siya ng ulo, alam naman niyang nabigla siya at hindi dapat iyon ang ginawa niya. Kaya lang ano naman ang kanyang magagawa kung nagulat siya? Hindi naman niya masabi sa kanyang kaibagan, ’Sorry, girl, I was sexually assaulted few days ago ‘e.’

Though nakokonsensya na rin siya. Narinig niya pang tumunog ang spine ng harbound book ng law sa ilong ni Orion kaya siguro hindi na ito nakahabol pa. Baka nahilo o ’di kaya nahimatay.

“Eh paano kung mala-f4 pala ang Delta Kappa at bigyan ka ng red card? Paano ka na? Hindi sila f4, Girl, f-40! Kasi 40 members sila e.” Susog sa kanya ni Em.

“Grabe ang morbid naman nun.” Bulong ni Kendall. “Ipaghihiganti kaya nila si Dao Ming Su?” Humagikgik si Kendall.

Nagtext siya kay Orion nang makauwi sa bahay. Hindi ba naman umalis ang binata sa isip niya, ang ibig sabihin ay may unfinished business siya. She really have to say sorry.

‘I am sorry. But I need the book.’

• Iyon ang text niya. Napangiwi siya, she doesn’t sound sorry! Hayaan na nga lang niya.

‘I am sorry, Hezekiah. I won’t be back until Friday. Iniwan ko na lang ang libro sa library.’- Reply naman ni Orion makalipas ang isang oras. Talagang sinusupladuhan siya. Fine! May atraso naman talaga siya kaya hindi na niya papatulan.

‘Talaga? Saan ka pupunta?’  She tried to pull a conversation but she did not receive a reply anymore. Maybe he’s telling the truth, he’s really not a text person, or maybe he’s just really angry.

Laman si Orion ng isip ni Hezekiah sa mga sumunod na araw. Hindi niya na nga nakita ito, hindi na rin siya sinubukan padalhan ng mensahe.

“Hezekiah, bakit pandalawa yung ipinagawa mong pananghalian kay Caloy? May mas mahirap pa ba sayo sa eskwelahan mo?” Tanong sa kanya ni Daisy. Dumaan kasi siya sa club para kunin ang lunchbox niya.

“Ang dami mo namang tanong, Nay.” Biro niya sa ina, “pasok na po ako.” Nagpaalam siya sa ina. Kung totoo ang sinasabi ni Orion, babalik na ito dahil Friday na. Dumiretso siya sa building ng binata para hanapin sana si Orion pero may nasalubong siyang lalaki na pamilyar sa kanya dahil miyembro ito ng Delta Kappa. He saw the guy in the first and last frat party she attended. Huminto ang binata sa harapan niya at nagpamulsa.

“Hi, hindi pumasok si Orion kasi—” Tumingala ito sa langit, “baka ayaw niya. Nandon lang siya sa frat house. Gusto mong sumama sa akin?”

Mabilis siyang umiling sa alok ng lalaki. Hindi niya ito kilala.

“Babae ka nga ni Orion. Bakod na bakod, ’e.” Napakamot ito ng ulo. “Sige, kung gusto mong pumasok sa frat house, sabihin mo sa security hinahanap mo si Evandro. That’s me. I am on my way there anyway. Kita na lang tayo don.”

Tumango siya, undecided. Ang weird naman kung pupuntahan niya si Orion nang walang notice pero natagpuan na lang niya ang mga paa sa loob ng frathouse bitbit ang lunchbox niya. Sa malapad na sofa sa welcome lobby ay may iilang miyembro doon na nagbabasa ng libro, nakikinig ng music at nag-a-ipad. Nakita niyang muli roon si Evandro.

“He’s in his room.” Sambit ito sa kanya. “Enjoy!”

Alam niya na ang daan niya at hindi na rin naman siya pinansin ng mga frat boys. Parang sanay na itong nakakakita ng mga babaeng labas-pasok sa loob ng frat house. 

She was standing for about five minutes in front of Orion’s door. Naglakas-loob na siyang iangat ang kamao para kumatok, eksaktong nagbukas naman ang pinto kaya naglanding ang kamao niya sa noo ni Orion.

“Aray! Ang taas mo naman kumatok!” Reklamo ng binata. “Anong ginagawa mo dito?”

“Pinapasok ako ni Evandro.”

“What? You know him? You like him more than me now?” Tumalikod ito sa kanya at pumasok muli sa loob ng kwarto. Nakasuot lang ang binata ng puting t-shirt at boxers. Iniwanan nito ang pinto kaya sumunod siya papasok at siya na ang nagsara ng pinto. “Sa kanya ka na nanghihiram ng libro noong wala ako? Siya na ba ang katagpo mo sa Zen? Or maybe you two were texting.”

“Galit na galit?” Sita niya sa binata. Sumalampak ito sa kama, hihiga sana ito pero umupo siya sa tabi kaya hindi natuloy, napapalatak lamang ito sa kanya.

“What do you need?” Masungit na sambit nito.

“Nagdala ako ng lunch, kain tayo.”

“Kumain na ako.”

“Ang aga naman..”

“Masama?”

Napansin niyang may maliit na pasa ang binata sa nose bridge nito, may galos pa sa ibaba iyon. Hindi niya napigilan na hawakan ang magkabilang pisngi ng binata para sipatin ang sugat na malamang ay ginawa ng hardbound niyang libro.

“Sorry..”

Umirap ang binata na parang bata. Napangiti siya. Sa unang beses, napangiti siya ng totoo. Gusto niyang matawa sa nag-iisip bata na si Orion. Nakalabi pa kasi ito at salubong ang makapal na kilay.

“Napahiya ba kita?”

“What do you think? Everyone thinks I am a god then you hit me with a book straight to my face, what do you think I would feel?”

“Flattered? Ikaw lang ang nabato ko ng ganun.”

“Tss.”

“Biro lang..” Lambing niya kay Orion na halata namang nagpapalambing lang. “Sige na. Then ipagkalat mo na lang din na fckdoll mo nga ako at nainis ako dahil nagsawa ka na.”

Kinunutan siya ng noo ni Orion, magkaharap pa rin ang kanilang mga mukha, “why would I say that about you? You are not like that, Ia.”

“Para ma-redeem mo ang pagkatao mong naapakan ko ng ilang seconds.”

“Kahit pa. ’Di bale na lang. Okay lang ako ang napahiya kaysa ikaw ang hindi irespeto.”

Napuno ng emosyon si Hezekiah nang marinig niya ang salitang ‘respeto’. She was not expecting that from Orion. He has a lot of girls.

But he never bragged about their sexcapades. The girls always do that.

By realizing that, she leaned her face forward and touched his lips, she wanted to reward him with a kiss, properly. It should be quick but she was drawn, doesn’t want to end the kiss. Orion kissed her back politely. Unlike her, he’s more experienced, he knows which lip to bite and which to pay attention more. He was giving her soft yet teasing kisses that tickles her soul. She slowly laid her back on his soft bed as the kiss went on.

“Hezekiah.” He whispered. She reached for his nape and pulled him even more closer.  All her life it was cold and dark but with Orion, it felt chill, simple, like a sun taking its time to set on the mountains. It was piece and quiet. The hues were soft and filling. She wanted the warmth that she never felt before.

She didn’t even feel the hands in between her legs until it was there, caressing her thigh under her dress as their kiss deepened. Her body stiffened. Naalala niya muli ang mga humawak sa kanya nang gabing iyon.

Ipinatong ni Orion ang noo nito sa kanya. “I am sorry. Did I cross the line?” Maingat na tanong nito sa kanya. How could this man have that much self-control? He was asking her on every move he was doing, and holding her carefully. He was really patient.

“H-hindi na ako… Hindi na ako..” Hindi niya matukoy ang gustong sabihin. Malambing na ngumiti si Orion at pinatakan siya ng halik sa noo.

“You think I would judge you because of that? Ako rin naman, hindi na.”

“Natatakot ako..”

“Don’t be.. And let’s not do it if you are not ready. Not that I’ll be fine but you have to know that I will continue this on my imagination.”

Napakagat labi siya at isa-isang tinanggal ang butones ng suot niyang dress. Nakatitig lang sa kanya si Orion na para bang namamangha sa bawat pitik ng kanyang mga daliri.

“Hezekiah.. Are you sure?”

Gusto niyang kay Orion una siyang papayag dahil hindi naman siya pinilit. Gusto niyang magtiwala kahit papaano.

“T-take me..”

It was then that Orion removed his shirt and boxers. She was not ready to see how huge a shaft is until seeing Orion. It would definitely hurt than her first but she has no plan of retreating.

Tinulungan siya ni Orion sa kanyang mga damit pagkatapos ay marahang sinamba ang bawat parte ng katawan niya sa pamamagitan ng halik. Mula sa noo, sa pisngi, sa tenga, sa leeg, sa kanyang magkabilang dibdib, sa puson hanggang sa pagitan ng kanyang mga hita, tumigil ito sa pagitan ng kanyang mga hita.

Napasabunot siya sa binata. Hindi niya madepina kung anong klaseng langit ang pinagdadalhan sa kanya nito. It seems like all her sense disappeared. It was difficult not to moan and to stop herself from pushing herself to him.

“Orion…” Nakanganga siya. He was using his tongue to please her jewel. Hindi ito tumitigil kahit ilang beses siyang nanginig. As if he was trying to make her happy as much as he can. Orion threw her legs apart when it is his time, her ankle was resting on his shoulders. He played with her nipple as he was slowly pushing himself to her. It was pleasing as his rod gently touched her labia, trying to make himself fit.

“O-orion..”

“I’ll be gentle.”

Totoo nga iyon pero nasaktan pa rin siya sa umpisa hanggang sa makapag-adjust na siya. Dumating siya sa puntong wala na siyang iniisip kundi si Orion lamang at siya. Sa wakas ay nakawala siya sa madilim na lugar na iyon kahit sandali. Sa wakas ay hindi na gumuhit sa kanyang alaala ang pait. Napalitan iyon ng kakaibang sensasyon na ipinadama ng binata.

Escape. They said that victims of all forms would escape. If sex is her escape then, who could blame her. She felt the adoration she didn’t know was appropriate for her. Someone finally treat her how she should be treated. Someone finally asked her what she wants and how she wants it. Someone asked her to think about it. Someone considered her feelings and did not treat her the smallest.

He was cock hard, her legs bent like a diamond, as her breast jiggled with his thrust but she never felt an ounce of shame, instead, she felt pride, satisfaction and release.

Orion was throwing himself to her restlessly, his panting became louder, cursing rolled to his lips until he pulled out and let out his hot juices to her abdomen.

“Fck.” He growled, eyes wide, looking at her body.

Doon siya nakaramdam ng awkwardness. Tinakpan niya ang dibdib gamit ang dalawang kamay pero inalis iyon ni Orion. Sumiksik ang binata sa kanya kahit halos malaglag silang dalawa sa kama dahil hindi maayos ang pagkakahiga nito.

“Don’t cover, beautiful.” Tumingin ito sa kanya ng seryoso, “bakit buong katawan mo may pasa? Masakit pa?” he asked.

Umiling siya at humilig sa dibdib ng binata, “hindi na. Nakalimutan ko na kung bakit kaya huwag mo nang tanungin. Hindi na masakit..”

“Are you sure?”

“Orion..”

“I want to make sure.”

“Fckdoll mo na ako, tama nga si Lara. I just made it official.” Pag-iiba niya ng usapan.

Napabangon si Orion, “hindi ganon ang tingin ko sa’yo.”

“Pwes ano?” Nakangiti siya. Talaga namang okay lang kahit ano ang maging tingin niya. She enjoyed the sex not because she have to, she orgasmed not because she faked it to satisfy her man, she is who she is after sex. Hindi siya pinilit ni Orion.

“Pag-aari ko. Akin ka na, Hezekiah.”

Bumangon siya para ipitin si Orion sa magkabilang pisngi. “Ang nang-aangkin, dapat iyong nagpapaangkin din. Wala kang obligasyon sa akin. Gusto kong mag-shower. Kumain na tayo pagkatapos.”

Balewala siyang tumayo at nagtungo sa banyo. She showered as if she was not just fcked. Hindi naman kasi siya delusional. Alam niya kung ano ang meron. 

Kahit kailan, hindi siya nanghinayang magbigay daan sa kanyang kapatid na si Natoy, at wala rin siyang balak agawan si Tanya. Alam niya kung saan siya lulugar bilang Ate.

♁☆♁☆♁☆♁☆

How to thank me for writing free stories:

1 VOTE AND COMMENT

2.Please follow the following accounts:

WATTPAD: @Makiwander

Facebook Page: Makiwander

Facebook Account (Public): Mari Kris Ogang

Facebook Group: WANDERLANDIA

Youtube: Maki de Luna

New vlog is up! —> https://youtu.be/aIecSAtn7M8

NOTE: Answer the SECURITY QUESTION so that you will be approved

Twitter & Instagram: Wandermaki

3. Don’t hate, spread love! Silently leave the story if it is not for you. Your opinion matters but this is free stuff, huwag mag-amok :)

4. Buy my published book if you can afford it :)

Frat boys series 2 & 3 are in xxakanexx and Race Darwin’s wattpad account, respectively.

Thanks for supporting!

Kabanata 8

(A/N: Hala, almost 1 month ako hindi nagsulat! OMG. Miss you guyth! Mahaba naman itong pambawi.)

Nagbubulungan ang halos lahat nang madaanan na estudyante ni Hezekiah at Orion. Nakaakbay sa kanya si Orion at bitbit ang kanyang mga gamit kahit na tumanggi na siya. Kapansin-pansin na mas naging intimate sila simula nang araw na iyon, isang linggo na ang nakakaraan.

“Sa frat house mamaya?” Bulong ni Orion sa kanya sa tonong may halong kapilyuhan.

“Mamaya ulit?” Reklamo naman ni Hezekiah. Doon nga siya nagpupunta agad imbes na pumasok sa school. Kilala na nga siya ng mga miyembro. In fairness, the frat boys are not rawdy as she thought. Simpatiko at gentleman pa rin ang mga ito kahit alam mong may itinatagong kalokohan, kagaya ni Orion.

Orion became her routine. Lahat ng bagay, sabay nilang ginagawa. Mula sa pagkain, pag-aaral at sa pagkain ulit, they have the same taste in food aside from too much love for books. It was a fun, calm and young connection, she thought. Orion is waiting for her class to finish, at ganoon din naman siya. Suddenly, Orion became a part of her daily routine.

He kept her sane. Not alive, because she’s the one keeping her alive, not anyone else. Pero masaya siya, everything felt like it was the best day. She get to enjoy more books and new places.

Napatingin siya sa kanyang mga kaibigan na kilig na kilig sa loob ng classroom. Buti nga ay hindi nagtatampo sa kanya dahil mas madalas si Orion ang kanyang kasama.

“Magre-review ako sa library mamaya. Meron kaming quiz sa business law bukas. Mahina ako roon.” Tanggi niya sa paanyaya ni Orion. “Mauna ka nang umuwi, alas tres ang tapos ng klase mo, tapos ako 4:30, masyadong matagal kung maghihintay ka —”

“Hi Ia.” May dumaang kaklase si Hezekiah doon sa pinto, si Mark. Lagi siya nitong binabati dahil iyon talaga ang personalidad ’non. The thing with her classmates, medyo aloof din sa kanya ang karamihan dahil siguro sa personality niyang tahimik at isa sa pinakamatalino. Well, it is not as if gusto niya, she just wanted to be quiet and aloof para hindi na niya kailangang maglihim sa napakaraming tao. Hindi rin marami ang magtatanong sa kanya sa totoong buhay niya.

Mabilis namang umakbay si Orion sa kanya at inilapit ang katawan niya rito. Alanganing napangiti si Mark sa ginawang iyon ni Orion. “Pasok na ako, Ia.”

“Sige.”

Nang makapasok na si Mark ay hinampas niya sa dibdib si Orion. Nakasimangot pa rin ito at masama ang tingin sa kanyang kaklase. Mas lalong dumiin ang pagkakahapit sa kanya ng binata na para bang ayaw siyang pakawalan.

“Tumigil ka nga. Pumasok ka na sa klase mo. Malayo-layo pa yon dito.” Pagtataboy niya. Tumingin sa kanya ang binata at lumambot ang itsura nito. Like she was able to tame him. Bumaba ang kamay nito sa kanyang siko pagkatapos sa kanyang kamay.

“Sige.” May kinuha ito sa clutch bag at iniabot sa kanya.

Napangiti siya, three-pieces na ferrero chocolate. Dumaan kasi sila sa convenience store para bumili ng energy drink ni Orion. Naiwan lang siya sa sasakyan kaya hindi niya alam na ibinili siya ni Orion ng chocolate.

“Para hindi ka antukin.” Sabi pa nito.

“Sweet ka pala.”

Mabilis na namula ang pisngi ng binata.

“That was for me. N-naisip ko lang na hindi ako mahilig sa chocolates kaya ibinigay ko na lang sa iyo.”

Natanaw na niya ang kanilang professor na papalapit sa kanilang classroom. Mabilis siyang tumingkayad at hinalikan si Orion sa pisngi.

“Salamat pa rin. Sige na.”

Nakaupo na siya at natanawan pa rin niya si Orion sa tapat ng pinto ng classroom. He was just there, staring at her, lips parted. She had to shoo him away para lang tumalikod na ito at iwanan siya.

Hezekiah cannot define that feeling, magaan, masaya, peaceful kahit ang totoo ay hindi naman talaga. Pilit siyang inilalayo sa kasalukuyan tuwing kasama niya si Orion, hindi niya alam kung maganda ba iyon o hindi.

“Ikaw Ia, ha. Hindi ka na sumasama sa amin.” Kunwaring nagtatampong sita ni Em. Tipid siyang ngumiti habang pinapanood ang kaibigan na hirap na hirap ayusin ang mahabang buhok na inililipad ng hangin. Tapos na ang kanilang klase at magkakaniya-kaniya sila sa malapit sa school exit. Sa Rizal library siya pupunta kahit na uwian na nang lahat, wala siyang access sa internet kaya kailangan niya ang mano-manong pag-research. Of course, that’s just an excuse. She really loves the smell of the actual book.

“Alam ko, pero pagkatapos niyo akong itulak tulak kay Orion noong isang araw, ngayon ay magrereklamo kayo.” Balik niya nang natatawa.

Malakas na napabuntong-hininga si Becca, sinipa nito ang batong nadaraanan.

“Hindi ko nga alam if that’s right na.” May pagsisisi sa boses nito. “You know that he’s arranged to get married to—”

“Becca.” Suway ni Kendall.

“Kay Tanya?” Pagpapatuloy niya sa sasabihin ni Becca. Tumango siya. Valid naman ang pag-aalala ng kanyang kaibigan. “Hindi ko naman inaagaw si Orion. Hindi pa rin siya kasal kaya wala akong nilalabag na batas. Isa pa, we just share the same..” Tumingala siya, “interest.” If that’s what it is called.

“Oo nga! Who are we to judge. Basta ba masaya si Ia. Isa pa, Becca, sino na lang ba ang hindi nasasaktan ngayon? Kahit nga nasa exclusive relationship sobrang heavy drama. Ay, stess! Ayoko niyan!” Umarte si Em na nagpupunas ng pawis.

Si Em ang pinakasupportive sa kanyang mga kaibigan, lagi siyang tinatanong kung kumusta ang loob ng frat house, kung marami raw bang gwapo at kung merong mairereto sa kanya si Orion. Pero iwawaksi na lang nito ang pantasya kapag naalalang hindi naman pala ito Demolay.

Naglakad si Hezekiah patungo sa library taliwas sa mga estudyanteng nagmamadali ring umuwi. That’s her favorite part, ang mawala na ang lahat ng tao sa school, nagiging mas tahimik at mas presko kasi ang paligid.

Binuksan niya ang pinto ng library, ang librarian na si Miss Carmi ang bumungad sa kanya. Tipid na tumango siya rito. The librarian also gave her ‘the look’, of course, sino pa nga ba ang nagpupunta sa library sa panahon ngayon?

“Isara mo na lang ang pinto kapag uuwi ka na at saka mo ipaalala mo sa maintenance kung wala nang tao, okay?” Habilin ng librarian na tantya niya ay nasa forty na ang edad. Kilala na siya ng librarian at napagod na rin itong maghintay sa kanya hanggang sa matapos siya sa pagre-research. Nang minsan ay nahiya siya kaya siya na rin ang nag-offer na bigyan ito nang hapunan mula sa fastfood, siyempre hindi pa rin siya umuwi pagkatapos ng dalawang oras, sayang ang ipinanuhol niya na pagkain kung uuwi rin siya.

She went to the shelves to gather the books that she needs when she felt a body covered her, nalaglag ang mga librong hinahawakan niya dahil sa kaba. All of her muscles tensed and instantly sweat released from her skin.

A hand cupped her breast and massaged it. Awtomatiko siyang napasigaw pero may tumakip sa kanyang bibig. Her knees weaken and she felt she couldn’t breathe.

“T-tulong—” She muffled, tears instantly rolled her eyes as her body trembles.

“Shhh, Ia, it’s me.” Narinig niya ang pamilyar na boses, hindi siya nito agad napakalma pero dahan dahan din napatigil ang pag-agos ng luha niya, “Baby, it’s me.” Ulit nito sa mas matatag na boses.

“O-orion?” Hinarap niya ang katawang bumalot sa kanya at nakita niya ang binata na punong-puno ng pagtataka sa mukha. Kinagat niya ang pang-ibabang labi at ’di niya napigilan ang isa pang paghikbi.

“Yes..” Hinawakan siya sa magkabilang pisngi ni Orion.

“Akala ko.. Akala ko..” Pinigil niya ang sarili kaya lumabas ang impit na paghikbi.

“Hindi. Huwag kang mag-isip ng kung ano. I will not hurt you. I will not do anything to hurt you.” Hinalikan siya ni Orion sa noo nang paulit-ulit. His eyes calms her. “Sorry for being so stupid. I thought it is funny.”

Humilig siya sa malapad na dibdib ng binata. It was so serene hearing his heart that beats so loud. Tila isa iyong sandigan.

His broad chest made her feel safe. His tight embrace felt nothing can come near her. Marahang hinaplos ni Orion ang kanyang likod hanggang sa humupa ang kanyang paghikbi. She never felt so fragile until that moment. Siguro nga ay ganon, kung alam mong may magtatanggol na sa iyo ay madali kang maglalabas ng takot at lungkot. Maybe because you feel someone will ease away the fears and tears for you. Mas madaling ibigay sa iba ang sakit kapag sobra sobra na.

Pinunasan ni Orion ang kanyang mga luha at saka siya hinalikan sa labi.

“You may not want to talk about it but know that it is impossible to harm you now, Ia. Hindi ko hahayaan.”

Mapait siyang ngumiti. Orion’s eyes look so brave but what does he know about her world? Wala pa naman itong nakasalamuha na halang ang kaluluwa. Walang alam sa isang mundo na puno ng mga demonyo, mga walang pakialam at sinasanto.

“Salamat.. H-hindi na rin naman ako magtatagal. Kukunin ko lang ang mga libro pagkatapos ay uuwi na ako.”

Inilipat niya ang tingin sa mga libro pero hinuli ni Orion ang kanyang mga mata. “You want to stay here, ’di ba? Then let’s stay here.”

“Bakit ba hindi ka pa umuuwi? Kanina pa natapos ang klase mo.” Inalis niya ang pagkakapalupot sa kanya ni Orion at naghanap ng mapupwestuhan na lamesa.

“I was waiting for you.”

Nagtaas baba ang kanyang kilay kay Orion, “Bakit naman?”

“Bakit hindi?”

“Kung alam ko kasing naghihintay ka, mas lalo kong binilisan makarating dito.”

“Kaya hindi ko sinabing maghihintay ako para hindi ka magmadali.” Pagpupunto ni Orion, “Kung ako ang tatanungin, mas gusto kong magbantay sa labas ng classroom mo maghapon para tingnan kung sino ang tumitingin sa iyo. Your guy classmates got hots on you.”

Kumunot ang noo niya at bumalik sa shelves para kumuha ng mas marami pang libro, parang anino pa rin niya si Orion. “Ano? Masyado ka namang mag-akusa.” Umirap siya, “maniwala naman ako sa iyo. Kung gusto mong magbantay ’e di sana ay ginawa mo.”

“Ayaw kitang sakalin. Kapag sinasakal daw ay mas lalong lalayo. Ayaw kong layuan mo ako, Ia.” Natigilan si Hezekiah sa pagkuha ng libro at pinanatili lang ang mga mata kay Orion.

Mahina siyang natawa, “ano ba ’yang sinasabi mo. Nandito pa ako.”

“Yun na nga. Hindi ko alam kung bakit pakiramdam ko madali lang akong iwanan.” Lumungkot ang mga mata ni Orion. Hindi alam ni Hezekiah kung bakit gusto niya ang lungkot na iyon. It just felt real, parang sinasalamin ang pagkatao niya.

“My mom left me without asking where I wanted to be. Sinabi niyang mas maraming pera si Dad kaya iniwanan niya ako. What about me? Paano naman ang gusto ko?”

“Ang gusto mo?” Tanong ni Hezekiah. “Who said we can get everything we want? Napakaswerte mo naman kung tatanungin ka palagi kung ano ang gusto mo at mapapasaiyo ang mapipili mo. Don’t worry, you may not get everything you want but know that you can still fight for it. Or at least know that you get what you deserve.”

Nagulat siya nang bigla siyang yakapin ni Orion. It was a child-like hug. It was finding comfort. It was—

“Orion!” Sita niya sa binata nang maramdaman niya ang kamay nito sa loob ng suot niyang blouse.

“Wala namang tao. Wala ring CCTV dito.”

“Orion, nababaliw ka na ba? Nasa library tayo.”

“I know, kaya nga ’ keep your silence’ . Shhhh…” Orion made her turn. Inilagay nito ang parehas niyang kamay sa shelves habang naririnig niya ang nagmamadaling pagbubukas nito ng zipper. His other hand was teasing her slit while on her panties. Napakagat-labi siya. The thought of possibility of getting caught made her more excited and wet.

“Bilisan mo..” Bulong niya sa binata.

“I will, later.”

Her knees were bent down while her hands was on the shelf above her head. Her skirt was crumpled on her lower back and her panties were on one side. She felt the hardness of Orion’s maleness rubbing her soft bud and the electricity jolted to every tip of her body.

At first, it was a slow in and out, making her body adjust until it went strong and rough, naglaglagan ang ilang libro at halos hindi na niya alam kung paano pa papahintuin si Orion. Hindi na niya inisip iyon. She just wanted to release her lust. She was moaning, the softest that she could mutter.

Orion reached for both of her shoulder for a steady impact. Wala yata itong pakialam kung may makakarinig. After a few minutes, Orion pulled out of her and she felt his juices on her back.

Orion cleaned themselves up. Inuna muna siya nito at tiniyak na maayos ang pagkakasuot ng kanyang damit. Pati ang kanyang buhok na nagulo ay sinuklay nito gamit ang mga daliri. Matagal siyang tinitigan ng binata, sinalubong niya iyon, napangiti si Orion at pinisil ang kanyang ilong.

“You get prettier everytime.” Diretsang sabi nito sa kanya. Umirap siya.

“Hindi mo na ako kailangang bolahin, nakaraos ka na.”

Kumunot ang noo nito, “Ganoon ba ang tingin mo sa akin?”

“Hindi ba ganoon naman kayo lahat? Alam mo naman kung para kanino ka pero nandito ka, kasama ko.”

“Why, does everyone needs a ring to have sex?”

“No. Back to my first statement, nakaraos ka na.”

Padabog na ibinalik ni Orion ang libro na nahulog sa sahig patungo sa shelves. “You are also using my body.” Bigla nitong sambit na nagpapihit sa kanya mula sa paglalakad sana papalapit sa lamesa.

“Consensual ang sex natin, Orion. Why are so mad with my words?”

“Because you sound so unsympathetic when I just said that you are beautiful.”

Nagalit nga yata sa kanya ang binata. Umupo ito sa katapat niyang lamesa at nagbabasa rin ng libro. Bakit hindi pa kaya siya iwanan kung galit naman? Hindi tuloy siya masyadong nakapagfocus magsulat ng notes. Minabuti niyang sarhan ang libro at isinilid sa kanyang bag. Isasaoli na lamang niya kinabukasan.

“Mauuna na ako. Sasabay ka ba papalabas?”

Tahimik na tumayo si Orion. Hindi ito sumabay sa kanyang paglalakad pero nakasunod lang sa kanya hanggang sa makarating na sila ng school exit. May mga nakaparadang taxi dahil hindi na rin traffic ang dinaraanan.

“I’ll drop you home, gabi na.” Nagsalita si Orion.

“Hindi pupwede. Kukuha na lang ako ng taxi.”

“Anong kaibahan ng taxi at sa akin?”

“Yung taxi driver walang issue sa akin, ikaw meron.”

“Oh, come on, Hezekiah. Are we really fighting? Isang linggo pa lang tayo.”

Tumaas ang kanyang kilay at humalukipkip. “Isang linggong ano?”

Natahimik si Orion, halatang napaatras ang dila. Huminga ito ng malalim at tiningnan siya sa mata.

“If you want me to put a label on us, Hezekiah, you know that I can’t.”

Itinaas niya ang kamay, “Then why are we fighting? Ang labo mo.”

Padabog siyang pumasok sa taxi na nauuna sa pila kahit wala iyon sa plano. Naiinis niyang nilingon si Orion na nakatulala rin sa taxi na sinakyan niya. Gigil niyang hinanap ang wallet sa bag at tumingin sa metrong nadagdagan na ng limang piso.

“Para ho sa tabi.” Parang hindi pa siya narinig ng driver dahil dumiretso pa ito. Kailangan niya pang ulitin bago ito prumeno ng malakas.

“Dito ka lang, Ma’am?”

“Oho.” Inabot niya ang singkwenta pesos. Napakamot ng ulo ang driver.

“Ke haba-haba ng ipinila ko, mauuwi rin pala sa singkwenta.”

“Kaysa naman ibaba niyo ho ako sa malayo-layo pero singkwenta pa rin ang ibayad ko. Yan na lang ang pera ko ’e.”

Gaya ng nakasanayan ay naglakad si Hezekiah. Sinalubong siya ng nagrorondang tanod na si Raul at Anna. Idinagdag na rin ng kanilang kapitan ang babaeng tanod para umasiste sa kanya tuwing maglalakad siya sa kanilang lugar. Napabuntong hininga siya habang binabaybay ang daan patungo sa Penpen kung saan sasabay siya sa ina na maghapunan. Naroon din daw kasi si Natoy dahil mainit daw masyado sa kanilang bahay at hindi ito makapag-aral ng leksyon.

“O, Hezekiah!” Nakasuot ng maigsing shorts at spaghetti strap si Daisy, itinapon nito ang sigarilyo nang makita siya. “Nakatulog na si Natoy kakahintay sayo pero pinakain ko na. Nagawa na rin ang assignments niya. Gutom ka na ba, anak?”

“Bakit nagtatalo sina Rose?” Natanawan niya ang mga kasamahan sa club sa gilid ng stage. Itinulak

Napakamot ng ulo si Daisy, “E kasi itong si Jenny, nakahanap na ng sponsor, alam mo na, aalis na sa lugar na ito. Nagrereklamo si Rose dahil siya na naman sa susunod na set, alam mo namang nakakapagod ang—”

“Ako na lang sa second set.”

“Hezekiah!” Bakas ang pagtutol sa ina. “Hindi ka dapat nagsasayaw, alam mo naman ang mga lalaki diyan, puro malilib*g!”

Tiningnan ni Hezekiah ang nasa paligid, halos kilala niya ang mga naroon, kailangan niya ng extra income kahit papaano dahil papadami na naman ang projects kapag papatapos na ang sem. Noong isang araw niya pa pinag-iisipan kung babalik siya sa club.

“Hindi ka pa ba natrauma sa mga nangyari sa iyo? Hindi naman kailangan.”

“Nay, uso ba ang trauma sa mga mahihirap? Mas nakakatrauma kaya ang walang makain.”

Although she feels that she’s dying with the thought that she have to be teasing the same kinds of men who molested her, and it is contradicting, she knows that her needs are urgent. Sayaw lang naman, hindi naman siya mahahawakan ng mga ito.

Pagkalipas ng isang oras ay nasa gitna si Hezekiah. Sumasayaw sa saliw ng mapang-akit na musika. Taliwas sa sigawan noon ng mga kalalakihan ay nakatulala lang ang mga ito. Tahimik na pinagmamasdan siya. Hindi siya magaling sumayaw pero ang pag-indayog ng bewang niya ay nakakaakit.

Nang matapos ang musika ay may pumalakpak doon sa likuran. Isa, hanggang sa naging dalawa at sabay-sabay na. Nakatayo si Hezekiah sa gitna, suot ang skimpy costume niya na maraming beads at umiinit ang mukha niya, nanlalabo ang mata.

“Hindi kami mamimilit!” May sumigaw na lalaki na namukhaan niyang si Mang Caloy.

“Ang hindi ay hindi.”

“Kahit ano pang suot mo, rerespetuhin ka namin, Hezekiah at ang mga babae dito. May mga nanay at kapatid din kami.”

Sa maliit na club, ramdam ni Hezekiah ang emosyon ng mga naroon na kalalakihan. Sana nga ay totoo ang mga ito sa kanilang sinasabi. Sana nga ay hindi na sila mamimilit. Sana nga ay iba sila sa grupo ni Gardo.

–

Puyat si Hezekiah kinabukasan. Panay ang pagalit sa kanya ni Daisy habang nakaharap ito sa kalan at naghahanda ng almusal.

“Ikaw naman kasi bakit sumayaw ka pa. Akala ko magbi-vigil na roon sa putahan .” Malakas ang pagsalok ni Daisy sa sinangag at maririnig ang kalansing ng sandok na tumatama sa kawali.

“Sinabi ko na, Nay. Kailangan ko nga ng pera. Isang taon na lang naman.”

Huminto si Daisy at hinarap siya habang nagpupunas ito ng kamay sa bestida. Titig na titig sa kanya ang ina.

“Mangako ka sa akin, Hezekiah, aahon ka sa lugar na ito. Aalis ka sa lugar na ito. Hindi ka nababagay dito.”

Tumigil si Hezekiah sa pag-inom ng mainit na tsokolate sa paborito niyang blue na tasa. “Ako lang? Siyempre kasama kayo ni Natoy.”

Bumuga ng hangin si Daisy at malalim na nag-isip, “Ako naman e okay na sigurong dito mamatay. Maginhawa naman siguro sa langit. Kung tatanggapin pa ako roon ha. Saka sa impyerno, okay lang din, patay na naman ako. Hindi na ako matatakot ni satanas na patayin, ano yun, double dead?”

“Bakit ang seryoso?” Natatawang tanong ni Hezekiah sa ina. “Basta, aalis tayo ditong tatlo ni Natoy, Nay. Hintayin mo lang akong makapagtapos.”

Hindi sumagot si Daisy. Tipid na ngiti lang ang isinagot sa kanya.

Nakayuko si Hezekiah habang naglalakad sa loob ng campus, antok na antok pa rin. Napaangat ang noo niya nang marinig ang grupo ng kalalakihan na nagtatawanan at papalapit sa direksyon niya. Agad na nakita ng mga mata niya si Orion, kasama ang frat boys. They are wearing the infamous blue jacket with a fatigue arm badge, a logo of Delta Kappa. Dahil doon ay stand-out ang mga ito dahil sila lang ang mayroon noon.

Tipid na tumingin sa kanya si Orion at iniiwas ang mga mata. Malungkot siyang napangiti nang lumampas sa kanya ang grupo ng binata. Isa rin kasi sa hindi nagpatulog sa kanya ang isiping mukhang naghahanap siya ng label. Malinaw naman sa kanya na hindi maibibigay iyon ni Orion dahil si Tanya ang papakasalan nito.

Ipinagpatuloy na lang niya ang paglalakad, ilang sandali pa lang ay nabangga siya sa isang bulto ng katawan. Hindi na niya kailangan tingnan iyon para makilala. Nagtama ang mga mata nila ni Orion, nakakunot ang noo nito.

“That was the part where you’re supposed to chase me.” Seryosong sabi nito.

“And this is the part where you’re supposed to run away from me.” Dagdag niya.

“But you didn’t chase.”

“And you are not running away.”

“Fck Hezekiah.” Napahilamos ng mukha si Orion gamit ang palad. “Nagtatampo ako and you did not even text me. Hindi ka ba marunong maglambing?”

Umiling siya. Iyon naman ang totoo. Pinalaki siya ni Daisy na palaban. Napasinghap siya nang bigla siyang yakapin ni Orion sa gitna ng campus. Mahigpit. Iyong nakakabilis ng tibok ng puso.

“Ganito yun.” Bulong nito sa kanyang tainga at saka masuyong dinampian ng halik sa leeg. “I like you very much, Hezekiah. I am sorry for acting up last night.”

Hindi alam ni Hezekiah kung bakit kahit nakakasakal ang higpit, pakiramdam niya ay punong puno ang puso niya. Pakiramdam niya ay isinasayaw siya sa ritmong siya lang ang nakakarinig at masyadong malakas iyon. Sa sobrang lakas ay hindi na niya alintana kahit parang mawawasak na ang dibdib niya sobrang lakas ng tibok.

Pilit siyang kumakawala kay Orion dahil natakot siya sa epekto ’non.

“Okay, gets ko na. A-alam ko na kung paano maglambing.” Humigpit muli ang yakap ni Orion.

“Dati kapag tinanong ako kung ano ang future ko, alam ko ang sagot ko, ngayon, hindi na. Why did you come so fast and didn’t even bother to knock? Sana nakaiwas ako, Hezekiah.”

“S-sorry. Aalis na lang ako. Okay lang, Orion. Just be yourself, wala akong ipinipilit sa iyo na kahit ano.”

“Let’s go steady.”

“Orion..”

“We don’t know what will happen in the future anyway. Neither one of us know. Hindi ba mas okay iyon?”

Pumasok sa isip ni Hezekiah si Tanya. Pilit niyang itinulak si Orion kahit labag sa kanyang loob.

“Para ka sa iba.”

“Binabasted mo ba ako?”

Tumango siya. Napaatras si Orion ng isa. May bakas ng mapaklang ngiti sa labi.

“Wow.” Napahawak ito sa batok na parang may hindi kapani-paniwalang balita ang narinig. “Sa lahat ng sinabi ko, sasagutin mo lang ako ng apat na salita. ‘Para ka sa iba’. Ano yung mga pinagsamahan natin? Wala lang iyon?”

“Are we fighting again? Dito rin tayo natapos kagabi ha.”

Tumingala si Orion, parang may nakita siyang kislap sa mga mata nito pero agad din naman yumuko ang binata at saka siya iniwanan. Hindi na siya nag-abala pang habulin ito. To her, she’s doing the right thing. Para naman talaga ito kay Tanya.

---

“Isang linggo na kayong hindi nagkakasama ni Orion simula nang bastedin mo sa public ha.” Itinulak siya ni Becca kaya namali ang pagsulat niya sa journal entry niya sa arm chair. Kakaalis lang ng professor nila sa Accounting pero inatupag niya agad ang pagsagot sa assignments para wala na siyang iisipin sa gabi at magsasayaw na lang siya sa club.

“Baka tampuhan na naman yan. Sa lahat ng almost couples na nakilala ko, kayo ang madalas mag-away kahit wala naman talagang kayo.” Maarteng naglagay ng face powder si Em.

“Hm! I hate him. May kasa-kasama na naman siya ilang araw pa lang simula bastedin ni Ia. Napadaan ako sa fencing practice niya, andon na naman si Alex.” Umirap sa hangin si Kendall. Napahinto naman siya sa pagsusulat. Nakita na rin niya si Orion kasama si Alexandra, ang pinakamaganda sa cheerleading squad. May bali-balita ngang ito naman daw ang flavor of the month ng binata. Swerte ng babae, kasi siya ay hindi man lang yata inabot ng isang buwan kay Orion.

Mukha namang gustong gusto ni Alex ang atensyon ni Orion. Hindi tuloy alam ni Hezekiah kung tama ba ang ginawa niyang pagtataboy sa binata. Paano kung samantalahin ito ng ibang babae? Paano na ang kapatid niya?

Isinarado niya ang notebook at tumayo. Hindi pupwedeng sa ibang babae mapunta si Orion.

“Saan ka girl?” Tanong ni Becca na hindi na niya sinagot. Nagmartsa sa patungo sa gym. Kung tama ang sinasabi ni Em ay naroon pa rin si Orion.

Nakita niya agad ang hinahanap, kakatanggal lang ng fencing mask na suot at hinihingal sa practice match, hawak nito ang fencing sword na may kumuha rin mula rito. Sa bench naman kung nasaan ang maraming nanonood ay naroon si Alexandra kasama ang mga kaibigan nito sa cheerleading. Nakasuot pa ang mga ito ng tanktop at mukhang mula pa sa practice.

Nilakasan niya ang loob niya at naglakad patungo kay Orion.

“Orion.” She called in her crystal crisp voice. Nakatingin sa kanyang direksyon ang cheerleading members, tumayo si Alexandra at naglakad papalapit kay Orion. Ang binata naman ay nagtataka siyang tiningnan.

“Pumapayag na akong maging girlfriend mo.” Walang kagatol-gatol niyang sabi.

“Really, girl?” Natatawang wika ni Alexandra na kumapit agad sa braso ni Orion. Tumalim ang tingin niya roon.

“Anong ginagawa mo rito, Hezekiah?” Seryosong tanong ni Orion.

“P-pumapayag na a-ako..”

“My invitation is off. Go back to your class.”

Napakagat labi siya, may matinding kirot siyang naramdaman sa dibdib. Hindi niya nga lang alam kung ano ang tawag doon kung nasa harapan lang naman siya ni Orion para sa kapatid.

“M-mas gusto mo na ba siya—”

“My God, girl! Nag-stutter ka pa! Go away!”

Nag-init ang sulok ng mata ni Hezekiah, bawat segundong nakikita niyang magkadikit ang katawan ni Orion at ni Alexandra ay bumibigat lalo ang kanyang dibdib.

Tinakpan niya ang bibig para pigilan ang gustong kumawalang hikbi, sumusobra naman yata ang reaksyon niya. Nagmamadali siyang tumalikod, nakarinig pa siya ng tawanan sa paligid nang biglang huminto iyon kasunod ang nakakabinging katahimikan.

May bumalot na yakap sa kanya.

“Naglalambing ka ba?” Bulong ni Orion sa kanyang tainga na nakayakap sa kanya mula sa likod. Marahan siyang tumango, humigpit muli ang yakap ni Orion, sa paraang pinakapaborito niya.

“Tngina, I am so whipped.” Mabilis na iniikot ni Orion ang katawan niya para yakapin paharap. “You are my girlfriend now, okay, Baby?” Sambit nito sa kanyang tainga.

She nodded gently, tears rolling down her cheeks. She thought she lost him.

♁☆♁☆♁☆♁☆

How to thank me for writing free stories:

1 VOTE AND COMMENT

2.Please follow the following accounts:

WATTPAD: @Makiwander

Facebook Page: Makiwander

Facebook Account (Public): Mari Kris Ogang

Facebook Group: WANDERLANDIA

Youtube: Maki de Luna

New vlog is up! —> https://youtu.be/aIecSAtn7M8

NOTE: Answer the SECURITY QUESTION so that you will be approved

Twitter & Instagram: Wandermaki

3. Don’t hate, spread love! Silently leave the story if it is not for you. Your opinion matters but this is free stuff, huwag mag-amok :)

4. Buy my published book if you can afford it :)

Frat boys series 2 & 3 are in xxakanexx and Race Darwin’s wattpad account, respectively.

Thanks for supporting!

Kabanata 9

SPG.

“Happy Weeksary!!” Maligayang pagbati kay Hezekiah ni Orion. Namula sa hiya si Hezekiah, paano ba naman ay lahat ng mga mata ay nakapukol sa kanila. A three-dozen red roses, a teddy bear and chocolates were handed to her by her ‘boyfriend’. Nagpapahangin sila sa labas ng library at kung ano-ano lang ang ginagawa.

“Wow, you are so sweet naman pala, Orion!” Em pointed out as she closed her physics book, kilig na kilig ang kaibigan.

Nagmamadaling kinuha ni Hezekiah ang mga regalo. “Ikaw talaga, bakit may weeksary? Hindi ba dapat once a year?”

“I’ve researched that couples celebrates weeksary nowadays. Have you check your facebook?”

“Hindi, bakit?”

“May LSM ako don.”

“Anong LSM?”

“Long sweet message posted on social media for everyone to see. Girls dig that.”

“Says who?”

“Google!”

Napailing siya. Effort na effort ang nobyo na pasayahin siya. Hindi naman siya nagrereklamo pero minsan ay parang hindi niya kayang matumbasan ang ipinadarama nito.

“Go, Ia. Mukhang excited na si Orion na masolo ka.” Pagtataboy ni Becca, si Orion naman ay mas lumawak ang ngiti, hindi man lang nag-deny out of courtesy.

They went to the frat house, sa silid ni Orion kung saan binago na nilang dalawa ang itsura ay nagmamadaling hinubad ni Orion ang kanyang damit habang hindi pinuputol ang halik sa kanilang pagitan. Maliwanag sa labas, bukas ang bintana at tanaw ang matatayog na puno sa labas.

Orion’s hand parted her thighs and started caressing her lady part. Mabilis siyang bumigay roon at nagpakawala ng isang mahabang ungol. Hudyat iyon para ipahinga ni Orion ang kanyang likod sa kama. Bawat parte ng katawan niya ay pinatakan ng halik ng binata habang nagtagal naman ito sa kanyang dibdib. Orion played her hardened tip with his tongue, the cold room freezes her body as oppose to the wild heat slowly burning her inside.

Bago bumaba si Orion sa pagitan ng kanyang mga hita ay ibinangon niya ang kanyang likod at lumuhod sa harapan ng binata.

“W-what are you doing?” Bakas ang hingal dala ng matinding pagnanasa sa boses ng binata.

Hezekiah bowed down as she gently massaged his shaft. Napasinghap si Orion habang dahan-dahan siyang bumaba mula sa pagluhod.

“Happy Weeksary.” Hezekiah smiled and took all his manhood in her mouth.

The hot feeling of the pulsating muscle was new to her. Habang tumatagal ay mas lalong lumalakas ang pag-ungol ni Orion hanggang sa hinala na nito ang kanyang buhok at ito na mismo ang nagbigay ng ritmo kung paano siya paliligayahin.

Hindi niya nabigo si Orion. Just as she tasted his precum, he pulled out and his hot fluid spurted on her collarbone uncontrollably.

Tila panimula pa lamang iyon. Muli siyang itinulak ni Orion pabalik sa kama. Disoriented ito at tila wala pa sa kasalukuyan mula sa naabot na langit. He entered her velvety soft bud with roughness but she will never feel hurt by it. Gusto niya ang paraan ng binata. Wild and carefree.He was enjoying fcking her, taking her on a missionary, and even from behind.

“Oh, Ia, you are mine.” Paulit-ulit na sambit ni Orion habang labas-masok ito sa kanyang pagkababae.

Madlim na nang sila ay matapos.

---

“Bakit hindi pa rin kita puwedeng ihatid sa bahay niyo?” Nakahilig sa binti ni Hezekiah si Orion habang ginugulo niya nag buhok ng binata. Natigilan siya. Of course he will ask. Dalawang buwan na rin ang kanilang relasyon pero bukod sa masaya siya kapag silang dalawa lang, hindi niya pa rin pinapapasok sa mundo niya ang binata. Kung pupwede lang ibukod ang kung anong meron sila sa katotohanan niya at sa katotohanan ni Orion.

“Sinabi ko na hindi ba, kung gusto nating ipagpatuloy ito, mas mabuting hindi ka makilala ng pamilya ko.”

“I think you are set to married with someone too.” Ngumuso si Orion, hinila ang kamay niya at isiniksik sa leeg nito.

“Ano namang gagawin mo kung ganoon na nga?”

“I will kill that guy.”

“Shh..” Suway niya sa binata, “huwag kang nagsasalita ng ganoon. Wala naman akong balak patayin si Tanya dahil ikakasal kayo sa future.”

“Let’s not talk about it. You are my present, Hezekiah.”

“Am I interrupting something?” Napatingala siya nang marinig ang pamilyar na boses.

“Tanya.” She smiled. Her sister is wearing a pastel pink dress.

“Well, I remember that I forgot to give you my birthday party invitation.” Iniabot ni Tanya ang kulay pink din na imbitasyon, “huwag kang mawawala ha although si Orion ang date ko sa gabing iyon, alam mo na.” Nagkibit balikat ito.

Tumango siya. Isang normal na set-up na iyon sa kanilang tatlo na kahit ang mga kaibigan niya ay nawe-weirduhan sa set-up. They know that Orion is marrying Tanya but she’s Orion’s current girlfriend and Tanya has no problems about it.

“Do you have a dress?”

“Hindi kasi ako mahilig sa—”

Hinila ni Tanya ang kamay niya, “Perfect! I want to dress you up although alam kong huhubarin naman iyon ni Orion.”

“Tanya!” Suway niya sa kapatid. Humagikgik ito.

“Mali ba ako?”

“Stop it, Tanya. I really hate it when you are bored.” Nakahiga sa damuhang sambit ni Orion.

“Hiramin ko muna si Ia, ha? Sa Saturday na kasi ang party, I want to have enough time to pick the best dress for her.”

Sa isang mall sa Pasig sila dinala ng mga ideya ni Tanya. Walang tigil ito sa pagbanggit ng babagay sa kanya.

“Pero Tanya, wala akong pera pambili ng mga sinasabi mo.” Habol niya sa kapatid na parang batang pinakawalan sa loob ng prestihiyosong mall na wala masyadong tao.

“It is on me! I was thinking about it when Dad gave me a budget for the dress. I split it in half para isang dress para sa akin at isa para sa iyo.” Excited na pumasok sa isang boutique si Tanya.

“I want that, that and this!” Utos ni Tanya sa mga sales representative ng boutique na pawang naka-gwantes pa. Ingat na ingat na hinalungkat ang mga gown na sinabi ni Tanya. “And don’t tell me nahihiya ka pa rin sa akin, ha? Ang gaan-gaan ng loob ko sa iyo, sana ganoon ka rin sa akin.”

“Oo naman, pero hindi naman tamang hatiin mo yung budget mo para sa birthday mo.”

“I don’t think so. Nabili ko rin naman ang gusto ko with the amount that I have. Try this.” Iniabot sa kanya ni Tanya ang isang crystal beaded ice blue serpentine gown. Tinulungan siya ng mga staff ng boutique para isuot ang mga damit na ipinasukat sa kanya ng kapatid pero sa huli ay napili pa rin nito ang una niyang sinukat. After the clothes and shoes, nagpaappointment sila sa salon kung saan aayusan si Hezekiah, iniwanan din nila ang gagamitin niyang damit para doon na siya magbihis.

Sabay silang nagmeryenda ni Tanya pagkatapos nilang mamili. They chose the New York Cheesecake because they both love sweets at highly recommended iyon ni Tanya.

“Alam mo, si Domini ang unang nagpakilala sa akin ng cheesecake na ’to. We sat on the same spot where we are sitting now but that jerk! Hindi na ako pinansin after kong sabihing ikakasal ako sa iba. Buti nga ikaw, ang cool mo ’e. Unlike Domini. Sobrang bitter.” Tinusok ni Tanya ang kanyang plato gamit ang tindor kaya gumawa iyon ng nakakangilong ingay. Her eyes reflects fury.

“Of course, he loves you, what do you expect?”

Nagtaas-baba ang kilay ni Tanya, “Why? Hindi mo mahal si Orion kaya hindi ka nao-offend?”

Bumuntong-hininga siya, “napakarami pa ang pupwedeng mangyari, Tanya. Sabihin na lang natin na hindi rin ako masyadong umaasa sa relasyon. Seasons change, so do feelings.”

Matatapos na sana sila sa pagkain nang maramdaman ni Hezekiah na may yumakap sa kanya mula sa likod. Sumimangot si Tanya.

“Sobrang clingy nakakaumay!” Komento nito habang paulit ulit siyang pinatakan ni Orion ng halik sa ulo.

“Sabi mo hiram lang? Ang tagal niyo, e.” Kinuha ni Orion ang kamay niya at umupo sa tabi niya. “Do you like your food, Babe? May gusto kang iba?”

“Hay, ang kontrabida talaga niya.” Reklamo ni Tanya. “Fine, I’ll go ahead. See you na lang sa party, Hezekiah. Someone will pick you up from the salon, Randy knows that already.”

Ngumiti siya at kumaway kay Tanya.

“I need to bring you home, right?”

“H-hanggang sa entrance lang ng subdivision, Orion.”

“I know. Don’t worry.”

Sinunod nga siya ni Orion. Bago ang gate ng isang ekslusibong subdivision ay bumaba na siya. Hinintay niyang makaalis si Orion bago siya naglakad papabalik ng kanilang purok na isang kilometro ang layo kung saan siya ibinaba ni Orion. Dumiretso siya sa club kagaya ng nakasanayan.

Nadatnan ni Hezekiah ang kanyang ina na may binabasang sulat pero madali nito iyong itinago nang makita siya.

“Ano yan, Nay? May loveletter ka?”

“H-hindi.. A-ano. Wala iyon. Yung listahan lang ng pagkakasunod-sunod ng mga sayaw. Sige’t mag-ayos ka na roon. Gising pa yata si Natoy.” Noong una ay nagtataka pa si Hezekiah kung bakit lagi na rin nilang kasama si Natoy sa club pero hindi na rin siya nagtanong pa dahil nakakatulog ang kanyang kapatid sa airconditioned na dressing room.

“Nay, sa Sabado, birthday party ng kaibigan ko. Hindi muna ako papasok.” Habang naglalakad sila papauwi mula sa tila  napakahabang oras sa club ay nagpaalam siya sa ina.

“Nako, ano bang alam ko sa pinagagagawa mo sa eskwelahan mo. Basta Hezekiah, ha, mag-ingat ka at baka mahuli ka.”

“Ang anak niyo pa ba, Nay?”

“Ang inaalala ko lang naman baka layuan ka ng mga kaibigan mo kapag nalamang mahirap ka pa sa daga.”

“Hindi nila malalaman. Proteksyon ko itong pagtatago ko ng katauhan para hindi nila ako apihin.”

“Ang hirap ano.” Tumingin sa malayo si Daisy gamit malungkot na mata, “Kapag mahirap ka, aapihin ka ng mayayaman at aabusuhin ka pa rin ng kapwa mo mahirap, kaya kailangan mong maging palaban.”

Yumakap si Hezekiah sa ina, “Parang ikaw.”

Bahagya siyang itinulak ng ina, hindi sanay na nagyayakapan sila.

“Alam kong mas doble ang tapang mo sa akin, anak. Huwag kang papayag na apihin ka. Huwag kang magpapadehado. Tao ka rin.”

“Syempre, mana ako sayo…” Napailing si Daisy pero inihilig ang ulo sa balikat niya.

Hezekiah’s days at school became a happy one. Lagi silang magkasama ni Orion, ramdam niya ang pag-aalaga nito sa kanya. He’s extra sweet, extra kind and extra jealous

Hinawakan niya sa magkabilang pisngi ang binata, hinihingal ito sa inis dahil mayroon siyang naabutan na ang kaklaseng niyang si Joselito na kasama niya sa Zen garden. Sa takot ng kaklase niya kay Orion ay bigla na lamang itong naglaho.

“You are not replying. Kanina pa kita hinahanap.”

“Grabe naman.” Pinisil niya ang magkabilang pisngi ng binata, “Hindi ba sinabi kong may research paper akong tinatapos kasama ang kaklase ko?”

“You didn’t tell me that he’s a guy!”

“Co-ed ang university, hindi ito exclusive for girls.” Pinanliitan niya ng mata ang nobyo. “Ano bang ipinagseselos mo, sa iyo naman ako, ha? Wala ka bang tiwala sa akin?”

“I trust you, so much. I just don’t trust the people around you.”

Nagsimula nang maglakad si Hezekiah, sinusundan siya ni Orion. “Kung mayroon kang trust issues, hindi ka muna sana nakipagrelasyon.”

“You can’t blame me. My father betrayed our family.”

Bumuntong-hininga si Hezekiah. “Iba-iba ang mga tao. At saka si Joselito, pagseselosan mo pa? E dalawang binti niya ang katumbas ng isang braso mo, e.”

“Fine. Do you want me to pick you up on Saturday?”

Umiling siya, “huwag mong iwanan si Tanya, that’s her special day.”

“Ha, as if ako ang gustong escort nun. If she had a choice, he would choice her ex-boyfriend over me.”

“I know pero hindi ba ang alam ng mga magulang niyo ay kayo pa rin ang magpapakasal sa future?”

Lumungkot ang mga mata ni Orion, “Then who will you end up with?”

Nagkibit-balikat siya, “ewan, pero sigurado ako, hindi ikaw.” Humigpit ang hawak ni Orion sa kanya.

“Let’s go to our house.” Parang nawalan ng gana si Orion sa takbo ng kanilang usapan.

Hindi maunawaan ni Hezekiah si Orion. Syempre at masaya rin siya na kasa-kasama niya ito ngayon. But isn’t that is what love supposed to be? Shortlived, tila makasaysayan lang sa una, pero kakalimutan mo rin.

Ni hindi pa naibababa ni Hezekiah ang bitbit na libro ay agad siyang sinunggaban ni Orion, hindi siya makahinga sa lalim ng mga halik nito sa kanya. He touched her in places that she would only allow him to touch. Paulit-ulit hanggang sa sumuko ang kanyang tuhod at bumagsak sa kama.

He traced her body with his rough hands, and it didn’t take long before he reached his lady part. He caressed her clit as if it was his, rugged, pressing, hurting.

“Orion..” Bulong niya pero hindi pa rin niya napakalma ang binata hangga’t hindi nito napaghiwalay ang kanyang hita at inangkin ang kanyang pagkababae. He was panting and pushing himself insider her as if he was being chased. She let go of her hands and felt the comfortable sheets on her side, parting her legs even more to accommodate his huge rod.

Saglit lang at bumagsak na sa kanyang katawan ang binata. He came first. Napapikit si Hezekiah at napabuntong hininga. Good thing she started her pills. Hindi na siya kakabahan.

“I couldn’t imagine that some other guy will do this to you, Ia. Mababaliw yata ako.” Malinaw na sambit ni Orion sa kanyang leeg. Tumango siya, wala siyang balak makipagtalo. Siguro kung ganoon, kailangan niya rin maglaho pagkatapos ng lahat. Napailing siya sa gusot na pinasok niya.

Naramdaman niya ang pilit na pag-abot ni Orion sa kanyang palad. “How do you think this will end?” Malungkot ang boses nito.

“Bad?” Natawa siya sa pagsimangot ni Orion. “Huwag kang mag-alala, gagawin ko ang lahat para mawalan ka ng gana sakin.”

Hindi naman mahirap iyon. Kung malaman ni Orion ang tunay niyang pagkatao at kung paano siyang hindi nababagay sa mundo nito, tiyak na ito na mismo ang iiwas. Orion kissed her gently on the cheeks.

“You have to try hard, my Queen.”

Napangiti siya sa mahigpit na yakap sa kanya ng binata.

---

“Pinsan mo ba si Tanya? Parang siya rin ang inaayusan ko ’e!” Bulalas ng baklang nakasuot ng itim na t-shirt habang nakaharap silang dalawa sa salamin at pinagmamasdan ang repleksyon niya.

Hindi magarbo ang kanyang pagkakaayos pero aaminin niyang tumingkad ang kanyang ganda. Smokey eyes, nude lip, and a low-bun.

Umiling siya at ngumiti, “Kaibigan ko.”

“Bagay na bagay sa iyo ang gown!” Papuri pa nito nang mag-ring ang cellphone nito. Sinenyasan siya nito at iginiya sa may glassdoor ng salon kung saan siya inayusan. Mayroong naka-amerikanang lalaki ang naghihintay sa kanya roon. Namumukhaan niya iyon bilang isa sa freshmen ng Delta Kappa.

“Ikaw si—”

“Amari.” Yumuko ito at inayos ang makapal na salamin. “Ipinasundo ka ni Tanya.”

Tumango siya at ngumiti, halatang nahihiya sa kanya ang binata kaya hinabol niya ang paglalakad nito.

“Anong course mo?”

“BS Math.”

Tumango tango siya.

“Naging teacher mo rin siguro si Binibini, ano?”

Tipit lang itong tumango.

Panay ang tanong niya hanggang sa makarating sila sa parking lot. Huminga ito ng malalim.

“Miss, hindi ako bastos pero pasensya ka na kasi nagbilin si Orion na bawal daw tayong mag-usap kundi, ako yung i-aassign niya sa paglilinis sa susunod na frat party. ’Wag mong ibubuka ang labi mo hanggang sa makarating tayo sa venue, okay?”

Napatakip ng bibig si Hezekiah at tumango-tango.

“Orion might kill me in saying this first but you looked stunning.” Nagmamadali itong sumakay sa driver seat.

Hindi naman matagal ang inabot ng pagdadrive patungo roon sa hotel kung saan ang pinagdausan ng party ni Tanya. Mostly, flowers, fresh lemon plants, and small balloons accentuated the whole place. Hindi naman nahirapan si Hezekiah bumagay sa mga taong naroon. Tumayo siya sa gitna at ilang waiters ang nag-alok sa kanya ng maiinom.

Natigilan siya sa pagkuha ng baso nang mag-feedback ang mikropono at gumawa ng saglit na ingay. Sa ikalawang pagkakataon, nakita niyang muli ang ama. Walang ipinagbago ang tikas nito sa kabila ng edad. He was smiling. Some of his brothers in the fraternity were present, they will be identified on blue and gold brooch on their tuxedo.

“It has always been a pleasure to celebrate another round in the sun of my daughter, Tanya. But tonight is extra special because I will be formally announcing the engagement of a bother and my daughter. Let’s give round of applause to Orion de Salcedo and his soon-to-be wife, my only daughter, Tanya.”

Tila dalawang saksak ang tumama sa dibdib ni Hezekiah pero parang may kusa ang isip ang mga kamay niyang pumalakpak at ngumiti. Tanya was wearing an emerald green Dior ball gown. Ngunit hindi iyon ang kinaiinggitan niya kundi ang mapagitnaan ito ng dalawang lalaking hinding-hindi mapapasakanya.

Nagtama ang mga mata nila ni Orion. Wala iyong bakas ng pagtanggi. It was emotionless while Tanya was giggling like a kid. May ilang umakyat sa stage at binati ang dalawa. Panay naman ang pagtanggap ng mga ito sa bawat sumasalubong. Unti-unti ay nabibingi si Hezekiah sa ingay hanggang sa maramdaman niya ang pagkabasa ng kanyang braso na nakapatong sa lamesa. Hinipo niya ang mukha at naramdaman ang pag-agos ng luha roon.

She rushed to the powder room, trying to cover her face. Sa kanyang pagmamadali ay nabangga siya sa katawan ng isang tao na maagap na nasalo siya sa magkabilang braso.

“Why are you crying?” The voice was almost a whisper. Marahan siyang nagtaas ng tingin at mas lalong nangapal ang kanyang luha.

“Wala po.” Inalis niya ang pagkakahawak sa kanya ni Fausto Ricafort.

Nagmadali siyang lumabas sa venue at sinubukang maghanap ng hangin hanggang sa makarating siya sa labas ng hotel kung saan sinasalubong ang mga sasakyan ng valet attendant. Napakapit siya sa dibdib habang nakaharap sa mga halaman sa madilim na bahagi ng hotel.

She started pounding her chest as if she choked on something, paulit ulit ang pagbuga niya ng eksaherado sa pag-asang maunawaan ang ikalawang pagkikita nila ng ama. Nagtataka siya kung bakit kailangan siyang patikimin ng tadhana na para bang may pag-asa. Her father could have asked ‘What are you doing here?’ but why does he sounded concerned? Tinanong nito kung bakit siya umiiyak.

“Ia..” Napapikit siya nang marinig ang boses ni Orion.

She faced him, without putting an effort to hide her awful state.

“Congratulations!” She smiled bitterly as her voice shattered.

“Ia, you know that this will happen.”

“Yes, I know. Hindi naman ito ang iniiyak ko.”

Napuno ng pagtataka ang mukha ni Orion kaya mas lalo niyang nilawakan ang ngiti habang lumalabas ang bawat salita na nanginginig.

“Napaisip lang ako kung ano bang ginagawa ko? Kinalimutan ko agad kung bakit ako nandito. Kinalimutan ko agad kung bakit ko ba ginagawa ang ginagawa ko bago kita makilala.”

“Hezekiah, Baby..”

“Sssh… Baka may makarinig sa’yo.” She desperately hushed Orion.

“If you want to go home, I’ll bring you—”

“Ssshhh… Dito ka. Dito kayo. Dito ka bagay.” She was drunk in tears. Pinahid niya iyon kahit mabura ang kanyang make-up. Kahit anong iwas niya ay nalapitan pa rin siya ni Orion at binalot ng yakap. Pilit niyang inilalayo ang ulo sa dibdib nito, taranta na baka may makakita. Pinigil siya ni Orion at kalmado siyang inugoy na para silang nagsasayaw sa saliw ng musika na sila lang ang nakakaalam ng tunog.

“Sssh.. Tomorrow, this night will be part of the past, our past. I promise, I will make you the happiest tomorrow. That will be another past, a happy past. There are days that are happy, and dark, and happy again. Everything will pass by, Hezekiah.” Malambing siyang hinalikan ni Orion sa noo at unti-unti siyang kumalma.

Pumikit siya at nagtiwala sa nobyo. ‘Sana nga.. sana nga..’ Paulit-ulit na bulong niya sa isip.

♁☆♁☆♁☆♁☆

How to thank me for writing free stories:

1  VOTE AND COMMENT

2.Please follow the following accounts:

WATTPAD: @Makiwander

Facebook Page: Makiwander

Facebook Account (Public): Mari Kris Ogang

Facebook Group: WANDERLANDIA

Instagram / Twitter: Wandermaki

NOTE: Answer the SECURITY QUESTION so that you will be approved

Youtube: Maki De Luna

3. Don’t hate, spread love! Silently leave the story if it is not for you. Your opinion matters but this is free stuff, huwag mag-amok :)

4. Buy my published book if you can afford it :)

Frat boys series 2 & 3 are in xxakanexx and Race Darwin’s wattpad account, respectively.

Thanks for supporting!

Kabanata 10

SPG.

HI!

---

“Ia, pupwede kayang sa susunod na semestre ay hindi ka muna pumasok? Nag-text kasi si Ate Nilda, ang sabi sa akin ay naghahanap siya ng titingin sa babuyan niya sa Tagum. Naisip ko ay dumoon muna tayo.” Nag-angat ng ulo si Hezekiah mula sa binabasang libro na nakapatong sa maliit na lamesita.

“Ayoko, ’Nay. Ayokong huminto. Imbes na mapabilis ang pagtatapos ko, mas tatagal pa. At saka may trabaho naman tayo rito..”

Napangiwi si Daisy sa hindi niya pag-sang ayon. Gusto niyang mabilis makatapos. She wants to achieve her dreams faster if she can. Sa panahong iyon ay hindi na niya haharapin ang ama na luhaan at kaawa-awa. He will be proud of her at pagsisisihan nitong hindi siya kilalanin na anak.

“A-ang kaso kasi—”

“Ayoko rin ’Nay. Mamimiss ko ang mga kaklase ko ko.” Singit naman ng batang si Natoy.

“Nakita mo na, ’Nay? Too late na para magbagong buhay tayo kasi sobrang busy naming mga anak mo. Hayaan niyo at kapag nakapasok ako sa trabaho, pinakauna kong babaguhin ang buhay nating tatlo.”

Tipid na ngumiti si Daisy, bakas ang pag-alala sa mga mata. Alam ni Hezekiah na kapakanan niya ang iniisip ng ina. Alam niya rin na bukod sa kapakanan niya, ang pinakamahalaga pa rin ay ang kanyang mga pangarap. She can endure everything for her dreams, she perfected her plan over the years. Mangyayari ang lahat ng mga iniisip niya.

“S-sige, ang sakin lang naman, kapag naging mapanganib ang lugar na ito, aalis ka at wala kang babalikan na kahit ano sa bahay na ito. Alam mo kung kanino ka tatakbo.”

“Whoah. Iba yata ngayon ang tono mo, Nay ha? Hindi ba’t nagalit ka nang lumapit ako sa Tatay ko?”

“Walang ibang makakatulong sa iyo kundi ang Tatay mo.” Patuloy pa ng ina, hindi alinlangan ang pang-aasar niya rito. Tumango siya kahit na sinabi niya naman sa ama na huli na ang kanyang pag-aaral sa hihingiin niya rito at wala siyang balak na kalimutan iyon.

---

Lunes. Kadalasan ay Business Statistics class nila iyon at nasa isip ni Hezekiah ang babayarang group project sa araw na iyon. Kulang pa ang kanyang pera kaya naman wala siya sa sariling nakarating sa loob ng classroom para lang magdalawang tingin sa room number na nakasulat sa labas ng pinto.

Room 201, tama naman.

Nagtataka si Hezekiah nang pumasok siya sa classroom. Wala ang kanyang mga kaklase at kaibigan kahit pa sinabi na ng mga ito na kanina pa naroon. Lumapit siya sa bintana para tanawin ang mga kaklase, nang walang makita ay kinuha niya ang cellphone para tawagan si Becca. Nakagat niya ang daliri niya nang hindi ito sumasagot. 

Natigilan siya sa tunog ng gitara sa may pintuan, pinaglalaruan na yata siya ng isip niya na napakaraming laman. 

“Ia, this song is for you.”

Napanganga siya nang makita roon si Orion na may dalang gitara at tumitipa ’non.

Can I call you baby? Can you be my friend? Can you be my lover up until the very end? Let me show you love, oh, I don’t pretend Stick by my side even when the world is givin’ in, yeah

Oh, oh, oh, don’t Don’t you worry I’ll be there, whenever you want me

“A-ano ’to?”

Nakita niya ang kanyang mga kaibigan na nasa likod ni Orion at may dalang Teddy bear, bulaklak, at chocolates. Ngiting-ngiti ang mga ito at kanya kanyang kuha ng eksena sa kanilang cellphone. Ilang sandali pa ay nanonood na rin ang kanyang mga kaklase. Ang ilan ay gusto lang yatang marinig si Orion na kumanta.

I need somebody who can love me at my worst

No, I’m not perfect, but I hope you see my worth

’Cause it’s only you, nobody new, I put you first

And for you, girl, I swear I’ll do the worst

Lumapit siya kay Orion at niyakap ito. Nahihiya niyang itinago ang mukha sa dibdib ng nobyo.

“Hay.. I wish he’ll be on his knees at this point.” Kendall dreamily said, siniko naman iyon ni Becca para patigilin.

“You liked it?”

“Yung boses mo? Hindi masyado.” Biro niya kahit ang totoo ay maganda ang pagkakakanta nito.

Iniabot sa kanya ni Becca ang Teddy bear na mas malaki pa sa kanya. Inisip niya agad kung paano maiuuwi iyon. “Salamat.” She whispered. 

Ngayon niya lang naramdaman ang ganong pagpapahalaga mula sa isang tao na malayo ang agwat sa kanya. Siguro ay posible naman ang iniisip niya noon, pupwede niyang maabot ang mga taong matatayog kumpara sa kanya- pwera ang isa. Pwera ang gustong gusto niya.

Buong klase lang tiningnan ni Hezekiah ang malaking teddy bear na naroon sa corner ng classroom nila. Dati ay gusto niyang magpabili ng ganoon sa Nanay niya pero lagi lang siyang binabatukan ni Daisy. Para sa mayayamang bata lang daw iyon. Mas lalo tuloy lumakas ang paniniwala niyang walang imposibleng makuha. Iba’t ibang panahon nga lang ang mga ito.

Kagaya nang sa Nanay niya, kahit huli na, alam niyang kayang-kaya niyang iahon ito sa hirap at si Natoy naman ay hindi mararanasan ang ginagawa niyang paghihirap sa Kolehiyo.

“This time, hindi ako papayag na hindi ka ihatid.” Sa labas pa lang ng classroom ay sinalubong na siya ni Orion matapos ang kanilang klase.

“Oo, pero hanggang gate lang ng subdivision, ha?”

“Hanggang gate ng bahay niyo, Ia. Ang bigat niyan.” Tiningnan ni Orion ang hawak niyang three dozen roses at malaking teddy bear, kasama pa ang napakalaking box ng chocolate.

“P-pero—”

“No buts, Ia, c’mon. Mukha bang hindi ako papasa sa standards ng parents mo?”

“I know, pero ikakasal ka sa iba pagdating ng araw.”

“E hindi ko naman hihingiin ang kamay mo sa kanila so chill.” Malawak ang ngiti ni Orion, hindi yata napapansin na parang mag-e-LBM na siya. Humawak siya sa kwelyo ng nobyo at umiling. 

“Ayoko, Orion. K-kung nag-aalala ka, hindi ko muna iuuwi itong mga ibinigay mo.”

“What?”

“I-ikaw naman kasi, bakit sobrang laki ng mga ibinigay mo, mahihirapan tuloy–” Hindi naituloy ni Hezekiah ang sasabihin. She sounded ungrateful.

“So dapat hindi na lang kita binigyan? I thought you liked it? May itinatago ka ba sa akin?”

Pinanlamigan si Hezekiah sa mga tanong ng nobyo. Mabilis ang kanyang pag-iling. Napakamot siya sa batok at saka tumango.

“S-sige, pumapayag na ako.”

Tahimik si Orion habang naglalakad sila patungo sa parking lot, bakas ang tampo nito dahil sa sinabi niya. Pakiramdam tuloy niya ay naglalakad siya patungo sa kanyang death sentence. Hindi pa rin siya tapos sa pag-iisip ng excuse. Sumakit bigla ang tyan para sa ospital siya dalhin? Pero hindi naman siya nito iiwan hangga’t di siya gumagaling. Wala pa siyang pambayad ng bill.

Nauubusan na siya ng pupwedeng ipalusot hanggang sa buksan nito ang passenger seat at nagmamadali siyang umupo. Sa kanyang taranta ay bumuhos ang laman ng kanyang bag sa may driver seat, nagmamadali niyang pinulot iyon at napakagat labi nang makita ni Orion ang kanyang contraceptive pills. It obviously is, merong stickers ng araw at kalahati na lang ang mga iyon.

“You are taking these?” Itinaas ni Orion sa kanyang harap ang contraceptives. Tumango siya. Muli, hindi umimik si Orion.

Hanggang sa byahe ay hindi siya nito pinapansin. Oh boys and their coldness. Hininaan pa tuloy niya ang aircon dahil sa panlalamig nito na nanunuot hanggang boto.

Lalo siyang hindi makahinga nang dumating sila sa kunyaring tinitirhan niya. Sumilip ang guwardya ng pribadong subdivision sa sasakyan ni Orion nang huminto sila sa barikada ng subdivision.

“Sino po sila?” Tanong ng guwardiya. Mabilis ang takbo ng puso niya. Ito na, malapit na talaga siyang mabuko. Kung pwede lang talaga siyang kainin ng lupa!

“Cruz Residence.” Tipid na sagod ni Orion.

“Anong Lot number, Sir? Visitor?” Sumunod na tanong ng guwardiya habang nakatuon ito sa listahan ng mga residente.

“Orion, hindi nila kilala ang sasakyan mo. Malamang ay hindi ka papasukin.”

“Yes, pero taga-dito ka hindi ba? Then ask them to call your house at papasukin tayo.” Halatang nagtitimpi ng inis ito.

“Hindi ko pupwedeng sabihin na may naghatid sa akin. M-magagalit a-ang—”

“Then tell them that your cab is coming in. Huwag mo sabihing hindi ka ibinababa ng taxi sa tapat ng bahay niyo?”

“D-dito na lang ako bababa.”

“Ia..”

Inalis ni Hezekiah ang suot na seatbelts at binuksan ang pinto. Hindi siya napigilan ni Orion sa bilis ng kanyang kilos. Nagtataka siyang tiningnan ng guwardiya na pasimpleng sinesenyasan niya na sumang-ayon na lang.

“Bago ka rito, Manong?” Pinanlakihan niya ng mata ang guwardiya habang nakatalikod siya kay Orion.

“Ten years—”

“Hindi mo siguro ako namumukhaan, ako yung laging nag-jojogging. Taga-Lot 9 lang ako.” Mas pinanlakihan niya ng mata ang guwardiya na sumimangot lamang sa kanya.

“Simula 100 ang number ng lote rito.” Striktong sagot ng guwardiya. Bumisina si Orion, halatang naiinip na.

“Kuya, please ngayon lang. Kunyari dito ako nakatira. Please..” Bulong niya habang mariing nakapikit.

Napailing ang guwardiya pero mukhang nauunawaan naman ang sinasabi niya.

“Sige Ma’am, pumasok ka na.” Malakas na sambit nito. “Si Sir hindi pwede, wala siyang sticker. Pasensya na, Sir.”

Natigilan si Orion sandali pero bumaba ito para iabot ang kanyang regalo sa kanya.

“H-huwag kang mag-alala, malapit naman na ang bahay ko rito, mga dalawampung hakbang.”

Tumango si Orion at hinalikan siya sa pisngi. Hinintay niya pang makaalis ang sasakyan nito bago siya huminga ng maluwag at nagpasalamat sa guwardiya.

“Salamat talaga, Kuya, niligtas mo ako.”

“Kaka-social media niyo yan. Nabubuhay kayo sa kasinungalingan. Mga kabataan nga naman!” Dismayadong napakamot ng ulo ang guwardiya. Hindi napigilan ni Hezekiah ang mapadila habang naglalakad papaalis sa subdivision gate na napakarami ang bitbit.

Papalubog na ang araw kaya dumiretso na rin si Hezekiah sa club.

“Aba, kakatapos lang ng Valentines, ah!” Pinagkaguluhan ng mga hostess ang dala niyang bulaklak. Bakas ang inggit sa mga mata nito.

“May matandang foreigner kaya ang ganito ka-romantiko?” Tanong ni Abby na tila nangangarap.

“Bakit naman matanda?” Nakangiting tanong ni Hezekiah habang naglalagay ng make-up sa mukha.

“Siyempre, ganoon lang naman ang mga available roon sa Greenbelt. Mga retiradong pensyonado na sampung beses nang diborsyado.” Singit naman ni Carmina sabay halakhak.

“Ewan ko ba naman sa iyo, Carmina. Alam mo namang doon din ang bagsak mo pero nagtityaga pa rin tayo dito sa club. E mga taga rito rin lang ang customer natin.” Lumabi si Joanne.

“Alam mo yung comfort zone, Jo? Ito yun? Saka kung wala tayo rito e di baka itong si Mamu Daisy at Hezekiah na lang ang panoorin dito. Aguy!” Muling naghalakhakan ang mga hostess.

Napangiti lang si Hezekiah. Parang tahanan niya na rin ang club at kahit iba ang pangarap niya sa mga babaeng kasama, nagkakaintindihan naman sila. Sumusweldo siya sa pagsasayaw samantalang ang mga kagaya nina Carmina, nagpapa-take home para kumita ng extra na isang libo kada gabi. Hindi siya nainggit sa mga ito at pinapayuhan din naman siya na wag pasukin ang ganon maliban na lang kung talagang mayamang-mayaman at aalukin siya ng sampung libo. Mag-isip isip raw siya kung ganoon.

Halos tatlong oras ang hinintay niya bago ang kanyang set sa dancefloor. Inabala niya ang sarili sa pagbabasa ng lessons niya kaya hindi rin niya namalayan ang pagtakbo ng oras.

“Ikaw na, ’nak.” Sumilip si Daisy sa tabing na kurtina. 

Lumabas siya suot ang bikini na kulay pula at nagsimulang umindayog sa malamyos na ilaw. Pare-parehas naman halos ang parokyano ng club at ngayong gabi ay hindi puno ito dahil Lunes pa lang. Ang grupo nina Mang Danding na tatlong bote ang uubusin bago umuwi at matulog sa kani-kanilang bahay. Sina Elmer at ilang kasamahan na mula sa construction site ay dito na rin maghahapunan. Nakatayo sa madilim na sulok ang mga bouncer na si Saltik at Popoy, palakad lakad naman si Chief Greg na minsan ay nakikipagkwentuhan sa kanyang ina.

Pagkatapos ng bawat set ay may limang taong papalakpak. Papatapos na ang huling sayaw niya nang may maaninag mula sa madilim na mga lamesa ang pamilyar na bulto na makikilala niya kahit saan. Napahinto siya nang tamaan ng pulang ilaw ang puwestong inaaninag niya. Malamig ang tingin sa kanya ng lalaki habang hawak ang bote ng beer at mag-isa ito sa lamesa.

“O-orion..” Bulong niya, nagmamadali siyang bumaba sa stage kahit hindi pa tapos ang tugtog. Narinig niya pa ang pagtawag sa kanyang pangalan ng ina pero hindi niya iyon pinansin. Nagtungo siya sa puwesto ng nobyo na hindi man lang siya tinapunan ng tingin at panay lang ang lagok ng beer sa bote.

“Bakit hindi mo tinapos ang sayaw mo?” Malamig na tanong nito.

“M-magpapaliwanag ako.” Nabasag ang kanyang boses.

“Ah, you mean, magsisinungaling ka?” A tone of mockery was so evident in his voice. Pilit niyang hinila ang braso nito kahit na nagpapabigat ito hanggang sa makarating sila sa labas. Dinala niya ito sa puwestong walang makakakita sa kanila.

“Hey, you are kicking me out. Customer ako!” Amoy na amoy ang alak sa hininga ng nobyo.

“Hindi ka dapat nandito, delikado ang lugar na ito sa mga kagaya mo kapag lumalalim na ang gabi. Pugad ito ng snatcher–”

“Alam na alam mo, ah.” May panunuya ito sa mga mata.

“Okay..” Huminga ng malalim si Hezekiah at pinaypayan ang sarili. “Dito sa lugar na ito ako lumaki. Dito kami kumukuha ng pangkain ng pamilya ko.”

Ngumisi si Orion hanggang sa magpakawala ng mahinang tawa na naiiling. “Then why the fck you’ve been lying to me? You threw a book on me when I kissed you. Yun pala, iyon naman pala ang trabaho mo. You could have send me the bill after.”

Umigkas kanyang palad pero mabilis iyong nasalo ni Orion. “How are you computing our sex?” Diretsong tanong nito habang hawak siya sa pulso. “Is that something I’ll get an invoice at the end of the month parang bill ng kuryente?” Patuloy nito.

“Or baka naman you want more than that kaya pinaninindigan mo ang pagiging fake?” Pilit na kumawala ang palad niya. Gusto niyang pagbuhusan ng galit si Orion dahil sa mga panghuhusga nito pero napakahigpit ng hawak sa kanya.

“Magkano ang isang gabi? Ten thousand is too much on this kind of place. Sino ba ang kasalisihan ko? Mga tambay? Mga kumakalam ang sikmura na squatter—”

Kaliwang kamay ang pinadapo ni Hezekiah sa pisngi ni Orion. Hindi iyon kasinglakas ng gusto niya pero pupwede na. 

“You know that you could be expelled, right?” Balik sa kanya ng binata.

Nag-init ang mga mata niya nang marinig iyon. Hindi niya iyon gusto. Kaya nga siya pilit na nagtatago ng pagkatao dahil ayaw niyang ma-expel. Gusto niyang makapagtapos sa eskwelahang iyon. It could have been easier before pero para siyang gamu-gamo na pilit na lumapit sa apoy dahil maliwanag iyon.

“I took pictures and I could—”

“Limang libo!” Mabilis na sambit niya, “Limang libo kada gabi. U-unli pops . W-without condom. K-kasama na b-blowj*b. Kahit ilan.”

Orion’s eyes was full of distaste. Umangat ang kamay nito at pinaglandas sa kanyang dibdib na natatakpan ng kapirasong tela ng pulang two-piece. He pinched her nipple and she gasped. Kahit na sa ganoong pagkakataon ay tinatablan pa rin siya ng init sa binata.

“Tuwad.” Mariing utos nito.

“H-huh?” Nagpalinga-linga siya sa paligid, nasa gilid sila ng club, madilim at walang napapadako roon pero mabato ang kanilang inaapakan, ang tanging makakapitan ay ang malaking drum ng tubig roon o ang chicken wire na nagsisilbing bakod sa pagitan ng estero at club.

“I’ll take you from here. Tuwad.” Utos nito. Napakagat labi siya. Nag-alinlangan. Itinulak ni Orion ang kanyang katawan pasandal sa malamig na wire fence nang hindi siya kumilos at iniangat ang isa niyang hita. He kissed her ruggedly that she tasted metal on her tongue. Magaspang na hinaplos ni Orion ang pagitan ng kanyang mga hita, nanlalambot ang kanyang tuhod pero hindi niya maitanggi ang pagkaliyo sa ginagawa sa kanya ng nobyong galit sa kanya.

She felt his fingers pushed inside her. Malakas siyang napasinghap. She couldn’t believe that she will do the deed in a less appealing place, cold, and under the stars. Kaya lang ay tila isa iyong setting ng mas matinding pagnanasa. The thought of getting caught and the excitement of a quickee.

Orion was rubbing his maleness against her stomach while finger fcking her. Napakapit ang dalawa niyang kamay sa chicken wire na sinasadandalan kaya nagkaroon si Orion ng pagkakataon na ibaba ang mukha patungo sa kanyang dibdib at isubo ang kanyang nipple. Kinagat nito ang kanyang leeg nang marahan at ramdam niya ang pag-agos ng kanyang pagkahumaling sa kanyang pagkababae.

“You want me..” Hindi iyon tanong kundi isang katiyakan.

“O-orion…” Her lips parted and her eyes couldn’t take off his god-like features. His thick brows were in arch and his lips were red from lip biting. His broodingdark eyes enjoys seeing her turned on, and making small noises.

She felt numbness and tightness on her lady-part in a few, she bit her lips hardly when she reached orgasm, a small squeaking voice went out of her lips. Pabagsak din ang katawan ni Orion sa kanyang katawan at nagpakawala ito ng malakas na buntong-hinga, hingal din ito sa ginawang pagpapadama ng kanyang katigasan sa kanya. Hezekiah reached for his zipper when she noticed that his pants were wet. Orion snapped her hand away, kaya naman tumalsik din ang palad niya.

“Don’t touch me.” Mariing baling nito.

Nakakaintindi siyang tumango.

“We are not done yet. See you in the campus.” Mapanganib nitong wika at saka siya iniwanan. 

♁☆♁☆♁☆♁☆

How to thank me for writing free stories:

1 VOTE AND COMMENT

2.Please follow the following accounts:

WATTPAD: @Makiwander

Facebook Page: Makiwander

Facebook Account (Public): Mari Kris Ogang

Facebook Group: WANDERLANDIA

Instagram / Twitter: Wandermaki

NOTE: Answer the SECURITY QUESTION so that you will be approved

Youtube: Maki De Luna

3. Don’t hate, spread love! Silently leave the story if it is not for you. Your opinion matters but this is free stuff, huwag mag-amok :)

4. Buy my published book if you can afford it :)

Frat boys series 2 & 3 are in xxakanexx and Race Darwin’s wattpad account, respectively.

Thanks for supporting!

Kabanata 11

SPG pa rin. Huwag na kaya ako mag-warning?  Alam niyo na yern.

“Hoy, Ia!” Untag ni Em nang hindi siya sumasagot sa tanong nito. Nakaupo sila sa labas ng Rizal library at doon nag-aaral. Sinubukan kasi nilang pumasok pero napalabas sila sa panay hagikgik ng kanyang mga kaibigan.

“Saan ka dinala ni Orion pagkatapos ng harana niya sa’yo kahapon? My gosh! So kilig! Nakakainggit na!” Nagpangalumbaba si Becca, naghihintay naman ang kanyang mga kaibigan ng sagot.

“W-wala.. Umuwi lang. S-sa bahay..”

“Sa bahay? He met your parents?” Nanlalaki ang mata ni Kendall.

“Hezekiah.” Sabay sabay silang napalingon sa malamig na boses na iyon. Mahinang napatili pa si Kendall nang mapagtantong si Orion iyon. Napatayo agad si Hezekiah. She knows that she’s at his mercy. He could expose her at ayaw niyang mangyari iyon.

Sumenyas si Orion ng pagtango ng ulo na parang tinatawag siya. She immediately followed him. Nauuna ito ng ilang hakbang, sinasadya niya rin kasing bagalan ang kanyang lakad. Huminto silang dalawa sa harap ng sasakyan nito.

“Sakay.” He instructed.

Umupo siya roon sa passenger seat at sumunod naman si Orion sa driver seat. May kinuha ito sa glove box sa kanilang pagitan na puting envelope na iniabot sa kanya habang inistart ang sasakyan.

“Count it.” Utos nito.

Binuksan niya ang envelope at nakitang makapal na salaping papel iyon na puro isang libo. She started counting it, “P 175,000.00” She mouthed after double checking.

“We fcked 34 times since we met. That’s your payment.”

“Orion hindi ako nanghihingi ng bayad.” Alma niya.

“Bayarang babae ka, hindi ba? Sabihin mo sa akin kung kulang pa.” Nasaktan siya sa paratang ni Orion pero tinanggap niya ito. Totoo naman ang sinabi nito. Hindi niya maipagkakaila na isa rin siya sa mga babaeng kagaya nina Abby, Joanne at Carmina.

“S-sobra i-ito..”

Orion looked at her. “Get naked.”

Ilang segundo siyang natigilan pero napagtanto niyang seryoso ang binata. Una niyang inalis ang suot na blouse at isinunod ang palda. Iniatras ni Orion ang upuan para siguro sa kanyang espasyo. His black Lamborghini was heavily tinted but she felt uneasy that she’s naked inside the campus.

Orion unzip his pants and his rod sprung free. It was already hard and ready. “Suck my c*ck.” He demanded emotionlessly. Lumapit naman siya roon at lumuhod sa harapan ng binata. She licked his tip and he immediately sighed in pleasure. Her right hand grabbed his maleness and started taking it all in. Her boobs were rubbing against his knees and she felt pleasure too. She climbed on top of him and he did not refuse. She rode on top of him, gently pushing her soft folds against his hardness. Ilang saglit lang ay sabay silang kumikilos, walang pakialam kung yumayanig ba ang sasakyan o kung ano.

They were both making noises of pleasure, heat and lust creeping in. Hindi iniaalis ni Hezekiah ang mga mata sa binata, at nang magtama ang kanilang mga mata ay naramdaman niya na ang mainit na likido sa kanyang kaibuturan.

They were both panting. She wanted to rest in his shoulders pero pakiramdam niya ay wala siyang karapatan. They couldn’t cuddle anymore. Binabayaran na lang siya nito. Tahimik siyang nagbihis at saka siya bumaba ng sasakyan, bitbit ang envelope na bayad sa kanya.

–

“Ia, bakit ngayon ka lang? Hindi ba’t alas dos ang uwian mo? Nangako kang tutulong sa kusina dahil may sakit si Totoy.” Sinalubong siya ni Daisy.

“Dumaan pa po ako ng bangko, ’Nay. Pasensya na.”

“Bangko? Bakit? May ipon ka?”

Umiling siya at nakangiting pinagmasdan ang passbook at ATM card na hindi niya pa alam ang pin. Nagbukas siya ng bank account para sa salapi na ibinigay ni Orion.

“Hindi, Nay. May kaibigan akong nagpatago ng pera sa akin.”

Nagpatuloy lang si Daisy sa pagwawalis sa club, “Sige na. Maghiwa ka na roon ng gulay sa kusina pagkatapos ay magpahinga ka para maganda ka mamaya.”

Tumango siya at sumunod sa ina. Nang kinagabihan ay ibang mukha na naman ang suot ni Hezekiah. Suot niya ang makintab na two piece na kagaya nang sa mga hostess roon. Dating gawi ay nagbabasa pa rin siya ng lessons niya habang naghihintay. Pumasok si Carmina at Abby na nagtatawanan.

“Grabe! Nakita mo ang reaksyon ni Joanne nung i-table siya ni Mang Andoy? Nabawasan na ang kalaban natin doon sa gwapong customer! Buti itong si Ia hindi tume-table.” Kilig na kilig na wika ni Abby.

“Ia, alam mo bang may pogi tayong bagong salta? Nadidismaya ang mga pokpok kapag natetable sila ng iba. Paano, gusto nila doon sa pogi. Kaso hindi pa yata nakakapili sa amin, inilabas ko na nga ang dede ko, e sila Elmer lang ang nagpalakpakan.” Napakamot ng ulo si Carmina.

“Anak, ikaw na ang sasayaw.” Sumilip si Daisy sa kurtina, ibinaba niya ang libro at sumunod dito.

Ang malamyos na musika ang sumalubong kay Hezekiah, pare-parehas lang iyon kada araw kaya alam na niya ang gagawin. Nang sumasayaw ay napansin na naman ni Hezekiah ang pamilyar na bulto doon sa dagat ng mga customer. Nakatingin nga ito sa kanya at parang galit na naman. Nailang tuloy siyang magsayaw at nakita niya si Daisy na sumesenyas na kukutusan siya. Iniiwas na lang niya ang tingin niya kay Orion at iniayos ang pagkembot.

Nang matapos ang kanyang set ay sinalubong siya ni Daisy sa gilid ng stage, akala niya ay papagalitan siya nito, bagkus, maganda ang pagkakangiti nito.

“Nak,may gustong tumable sayo.” Parang kinikilig pa nitong sabi.

Inis niyang nilingon ang ina, binubugaw na rin ba siya nito? Nakuha naman agad ni Daisy ang kanyang iniisip.

“Eh kakilala mo raw siya. Mukha namang mabait at disente. Pagbigyan mo na at mamahaling alak ang inorder. Babantayan naman kita kapag naging loko-loko.”

Napagtanto niyang si Orion ang tinutukoy ng ina kaya dumiretso na siya sa pwesto nito. Nakasimangot ito at isinenyas ang basong may lamang alak. Tiningnan niya lang iyon.

“What? Don’t tell me hindi ka umiinom? Yung mga babae rito mukhang gustong gusto ang ladies drink. Iba ang presyo niyan, hindi ba?”

Hindi na siya nakatanggi at ininom ang mapait na alak sa harapan. Gumuhit iyon sa kanyang lalamunan pero pinigil niya ang mapapikit. Agad na nagtaas si Orion ng kamay para humingi pa ng inumin na para sa kanilang dalawa. Walang kumikibo sa kanilang dalawa at naramdaman na lang niya na parang nahihilo siya at inaantok. Hindi niya rin napigilan ang bibig niya nang bumukas at kausapin ang ‘customer’ niya.

“Psst.. Ikaw!” Turo niya kay Orion. Nagtataka siya kung bakit naging dalawa ito. “Nagsama ka pa ng friend, ha? Gusto mo talagang ibuking ako! Bad ka.”

Lumingon naman si Orion sa likuran nito. “You are drunk already?” Nagtatakang tanong nito.

“Siyempre! Nakaanim na baso na ako. Sino ba namang hindi malalasing.”

“That’s just three.”

Nagmamadaling lumapit si Daisy sa kanilang pwesto. “Hala anak! Naku, Sir. Sorry. Hindi naman kasi umiinom ang batang ito. Sorry, Sir. Teka at iuuwi ko lang. Hanap na lang po kayo ng ibang babae diyan.”

“Tama, hanap na lang siya ng ibang babae. Marami namang babae diyan. Masasaktan nga lang ako pero konti lang naman.” Iminuwestra niya pa ang mga daliri. Agad na ibinaba ni Daisy ang kanyang kamay.

“Sorry talaga, Sir. Anak, halika na.”

Iyon lang ang narinig ni Hezekiah at wala na siyang naalala pa. Pakiramdam niya ay lumulutang siya at madilim ang paligid.

Nagising na lang siya dahil bumabaliktad ang kanyang sikmura kinaumagahan. Nasilaw siya sa araw dahil ang huling alaala niya ay madilim na madilim.

“Hala sige, suka! Hanggang sa lumabas ang bituka! Kundi ka ba naman isa’t kalahating gaga, bakit ka naman tumanggap ng ladies drink? Nakakahiya doon kay Mr. Pogi, binuhat ka pa talaga hanggang ating barong-barong.” Maririnig ang tunog ng sandok sa kawali at ang isinasangag ni Daisy na kanin ay amoy na amoy sa maliit nilang bahay.

“S-si Orion? P-pumasok sa bahay natin?” Pinunasan ni Hezekiah ang kanyang labi. Nakatalikod ang kanyang ina na abala sa pagluluto ng almusal.

“Oo, nagpresinta ang mga bouncer pero masyado ang bakod sa iyo at halos tapikin ang mga kamay na hahawak sa iyo. Sabi ko na lang, ‘I am the mother.’ Kaya nagtiwala naman sa akin.”

“Umalis ba siya agad?”

“Hindi, pinagkape ko muna dahil magdadrive pa raw siya. Kakilala mo ba talaga iyon? Panay haplos sa buhok mo kagabi at parang nag-aalala e.”

Naghanda na sa pagpasok si Hezekiah na hindi mawala sa isip ang sinabi ng ina. May bahagi sa kanyang loob na lumalambot na isiping nag-aalala pa rin sa kanya si Orion. Bago pumasok ay dumaan muli siya sa Penpen para kunin ang kanyang pananghalian. Pinadagdagan niya iyon dahil gusto niyang bigyan si Orion para magpasalamat at humingi ng tawad. She felt excited.

Doon pa siya dumiretso sa building nito para hintayin ang binata, alam niya ang schedule nito tuwing Huwebes. Nang isa-isang naglabasan ang mga kaklase nito ay inayos niya pa ang kanyang buhok. Napangiti siya nang makita si Orion kahit hindi ito nakatingin sa kanya. Nang mawala ang tao sa unahan nito ay nakita niyang may nakayakap sa bewang nito na babaeng mestiza. Napawi ang ngiti niya.

“I want to eat at Santiago’s. You should try there.” Maarteng sambit pa nito.

Parang gumuho naman ang sikmura ni Hezekiah nang makitang may kaakbay si Orion. It should be a sight that she should got used to pero ngayon ay parang may unti-unting nahuhulog na parte ng kanyang puso. May sariling isip ang kanyang mga paa na sumunod sa mga ito. Walang kaalam-alam ang binata na nakasunod siya hanggang sa parking lot. Nakita niyang sumakay ang mga ito sa black Lamborghini ng binata at hindi pa agad umalis.

She could just imagine what they are doing there. Tumalikod na siya at tumingala para pigilin ang luha. Nawala tuloy siya sa mood maghapon at dinagdagan pa ng sama ng kanyang pakiramdam.

“I will kill him!” Galit na wika ni Becca. “Sure may LQ kayo but that doesn’t mean he should date whoever when he wants to. Ano ba kasi ang pinag-awayan niyo?”

Umiling lang siya at pinunasan ang luha. Nakapangalumbaba lang siya sa kanyang armchair. Kahit tapos na ang kanilang klase ay hindi pa rin umuuwi ang mga kaibigan. Sinasamahan siya nito sa kanyang pagdadalamhati.

“Alam mo, girl, isa lang ang solusyon dyan. Sumama ka sa amin. Free day naman tomorrow so let’s treat this day a Friday night! Pool club , anyone?” Asked Em.

Hindi na siya nakatanggi sa mga kaibigan. Sa condo ni Kendall sila nagbihis at pinahiram na lang siya ng mga ito ng damit.

She’s wearing a sequined tube top and a black mini skirt, paired with a knee high black boots. Nakalugay lang ang kanyang mahabang buhok at itim na eyeshadow ang tanging kulay ng kanyang mukha.

Sanay siya sa madilim at maingay na lugar pero iba ang tipo ng crowd nang pumunta sila sa club. Halos lahat ay masaya at nagtatawanan. Ingles ang pangunahing lenggwahe ng lahat. Mabilis na itinapon ni Becca ang sarili sa dance floor samantalang siya ay nanatili lamang sa VIP table na nakalaan para sa kanila.

Nakapangalumbaba siya at tinitingnan lang ang mga kaibigan na nagsasaya sa dance floor. Nagulat na lang siya nang may umupo sa kanyang harapan. Kumportable pa itong tinaasan siya ng kilay.

“Whose woman are you?” Demanding ang boses nito.

“H-ha?”

Parang may napagtanto naman ang binata sa kanyang harapan. He’s also tall, dangerous looking but there’s a softness on his face. Dahil siguro nakasuot ito ng puting Lacoste polo at jeans.

“Oh sh*t, this is not our table. Sht.” Natawa ito sa sariling pagkakamali. “I am Domini, by the way. Are you having fun?” Tanong nito na para bang ito ang host ng party, hindi pa rin ito umaalis sa pagkakaupo.

“I-I am—”

“Not having fun, right.” Tumango ito at nagtaas ng kamay. “One orange juice, please, for her, on me.”

“H-hindi na..”

“ Psh .. That’s alright. Sorry ko yun for barging in. You are?“

“Hezekiah, Ia na lang.”

May kakaibang aura ang lalaki na parang hahayaan ka niyang mapalagay ang loob sa kanya. Iniisip niya kung saan niya ba narinig ang pangalan ng lalaki pero hindi niya maalala.

“…and girls, they are also liars. They don’t marry for love anymore. They marry for money, status, so cut some crap by saying that you will die for love.. We all know we won’t- so cheat! Cheat when you want to and don’t make us guilty when we do.” Halos nakahiga na rin sa couch si Domini pero tawang-tawa siya sa mga pinagasasabi nito. Isang oras na rin yata silang nagkukwentuhan.

“Men and women ,” Diin pa nito “are all polygamous in nature.” Nakapikit na ang binata na ginawa yata siyang emotional dumpsite nang gabing iyon.

Nagulat siya nang may humila sa kanyang braso at nakitang si Orion iyon. Dinala siya nito sa parking lot at mabilis lang niyang naramdaman ang pakikipagsiksikan sa tao kakamadali ng binata.

“Anong ginagawa mo rito?” Sabay nilang tanong sa isa’t isa.

Tinaasan niya ng kilay si Orion at pinagkrus ang kanyang braso sa kanyang dibdib.

“Day off ng pokpok.”

“Iuuwi na kita.”

Hinawakan siya nito sa siko pero iniiwas niya lang ang kamay.

“Then how will you come home? You are in BGC, you’ll get a taxi from here. Alam mo ba kung magkano iyon?” Para siyang bata na pinapagalitan nito. Naiinis niyang na-realize na tama ang binata kaya padabog siyang umupo sa sasakyan nito.

Pinaandar nito ang makina. Iniharap lang niya ang mukha sa bintana, ayaw niyang makita si Orion, kaya nga siya nagtungo sa ibang lugar ay para makalimot pagkatapos ay susundan naman siya nito. Sa kanyang ina lang naman niya sinabi kung nasaan siya.

“Kung nandito ka para sa sex, huwag ngayon. Hindi siguro ako gaganahan na isiping kung sino-sino ang babaeng sine-sex mo rito sa sasakyan mo.”

Orion smirked. “Do you even get a choice?” Umalis na sila sa kanilang pwesto. Hindi siya umimik hanggang sa nasa gitna na sila ng kalsada. Wala nang traffic dahil malalim na rin ang gabi.

“Bakit wala akong choice?” Pinutol niya ang katahimikan sa kanilang pagitan.

“Ang pokpok, kahit pa ang mga asawa, pupwedeng tumanggi kung ayaw nila k*ntutin.” She bluntly used the term. Kung paano niya iyon naririnig sa mga skwaters na kinalakihan niya. Gusto niyang maging totoo, pakiramdam niya ay may pinapatay siya sa kanyang loob tuwing nagpapanggap siyang ka-bagay ng kanyang mga kaeskwela.

“Kapag pinilit mo, rape yon.” She continued. “Hindi dahil mayaman kayo, pupwede niyo na kaming bilhin. Hindi porket lalaki kayo, mas makapangyarihan kayo kaysa sa amin. Hindi porket bayarang babae, bubukaka na sila kung kailan niyo gusto.”

“I hate liars.” May diin na wika ni Orion.

“Ayun na nga, e! Ayaw mo ng sinungaling bakit lumalapit ka pa? May magagawa pa ba ako sa pagiging sinungaling ko? Ang dami dami namang babae diyan, Orion! Kung sa tingin mo, mababago pa ng pang-iinsulto mo ang sitwasyon, sorry, pero hindi. Sa tingin mo ba gusto kong magpanggap sa inyong lahat na ginto ako kagaya niyo kahit na tanso lang ako?” Dumaloy ang mainit na luha sa kanyang pisngi. Kitang-kita niya ang kanilang agwat. Ramdam niya iyon sa mapaklang trato sa kanya ni Orion na bigla na lang nagbago dahil squammy siya. 

“Walang wala kami, alam mo kung ano lang ang meron ako? Pangarap. Now if you really want to expose me, then do it! Gawin mo ang gusto mo! Iyon naman ang gusto mo, hindi ba? Ang gumanti? Then you can fck anyone you want after. Hindi mo na ako kailangang tiisin!” Nakita na niya ang arko patungo sa kanilang baranggay, ipinagpasalamat niya iyon. Nagmamadali siyang bumaba ng sasakyan ng binata.

“Hezekiah!”

Hindi siya nakinig pero mabilis siyang nahabol ng binata. Hinila siya nito sa siko at ipinaharap sa kanya. His expression changed when he saw her tears.

“Ano ba?” Nakikiusap na ang tono niya. “Masakit na nga na iniinsulto ako ng mga salita mo tapos sasaktan mo rin ako sa mga ginagawa mo. Mahal kita, Orion, pero sa kamatayan na lang magpapantay ang mga paa natin kaya hindi na ako umaasa. Kahit sa ganong paraan, isipin mong nakaganti ka na sa panloloko ko. Nasasaktan na ako ng sobra.” She hiccuped.

Lumuwag ang pagkakahawak sa kanya ni Orion at kinuha niya ang pagkakataon para lumayo rito.

♁☆♁☆♁☆♁☆

How to thank me for writing free stories:

1 VOTE AND COMMENT

2.Please follow the following accounts:

WATTPAD: @Makiwander

Facebook Page: Makiwander

Facebook Account (Public): Mari Kris Ogang

Facebook Group: WANDERLANDIA

Instagram / Twitter: Wandermaki

NOTE: Answer the SECURITY QUESTION so that you will be approved

Youtube: Maki De Luna

3. Don’t hate, spread love! Silently leave the story if it is not for you. Your opinion matters but this is free stuff, huwag mag-amok :)

4. Buy my published book if you can afford it :)

Frat boys series 2 & 3 are in xxakanexx and Race Darwin’s wattpad account, respectively.

Thanks for supporting!

Kabanata 12

Wholesome ito!

---

Panay ang lingon ni Hezekiah sa paligid kung susulpot ba si Orion. She felt relieved na napagsabihan niya ito. Bahala na kung hindi siya nito mauunawaan basta ang mahalaga ay naibuhos niya ang saloobin niya.

Siguro ay kailangan niya na lang tanggapin na panandaliang dumaan si Orion sa kanyang buhay para makalimutan niya ang masalimuot na pinagdaanan noong nakaraan. A blessing yet also pain in disguise. Ituturing na lang niya ang mga araw na kagaya ng dati. Focus on her goals, iyon naman ang dapat.

Pumasok sa loob ng classroom ang kanilang propesor na si Binibini Magracia. She sat on her table as usual pagkatapos ay may kinuhang libro at sinipat iyon. Nagtataka nitong binasa ang nasa unahang pahina.

“Hezekiah, naiwan mo ang aklat mo sa lamesa ko.”

“Binibini?”

Tumayo ang magandang guro at dinala sa kanya ang libro. “Property of Hezekiah Cruz. Hindi ba’t ikaw iyon?”

Kinuha niya ang libro at nagtataka niyang binasa ang cover. ‘Eleven Minutes by Paulo Coelho.’

Kapag binuksan ang libro, makikita sa unang pahina ang pangalan niya.

“Ano yan, peace offering?” Tumaas ang kilay ni Becca na halatang puyat na puyat mula sa clubbing kagabi. Muli itong yumuko at nagtago sa likod ng libro para matulog.

Napangiti siya pero muling sumeryoso, pinigilan ang emosyon. She should focus on her dreams. Diretso lang dapat ang kanyang tingin. No distractions.

Nang matapos ang kanilang klase ay nagpaalam muna ang kanyang mga kaibigan para umuwi. Hindi nila mapigilan ang antok sa sobrang pag-party kagabi. Samantalang siya ay gusto munang mag-basa ng ilang pahina sa ilalim ng puno. Mahigpit ang hawak ni Hezekiah sa libro, it was the first time that she got herself her a new book of her own. Hindi hand me down o iyong binili sa Recto. It is her own fiction book from one of her favorite writers.

“Yes, Orion asked me out tonight.” Napaangat siya ng tingin sa nagsasalita. That was the girl from yesterday. May mga kasama itong nagkukwentuhan at napadaan sa direksyon niya. Natulala siya ng kaunti, pagkatapos ay ibinalik ang atensyon sa pagbabasa.

Maybe that’s how it is. Sa susunod na mga araw ay makakasanayan na lang niya na may iba na itong babaeng kinakasama, hindi na siya. Maybe the book is his final goodbye. At least he remembers. Tiningnan niya ang orasan at napansing kailangan na niyang umuwi. Part of her misses him, but part of her ignored that feelings. Idinaan niya sa paglalakad mula sa campus ang kanyang pag-iisip.

Truly, hindi niya na nga nakita ang binata. Ni hindi man lang siya pinadalhan ng mensahe para magtanong kung natanggap na niya ang libro. 

Natigilan siya nang malapit na siya sa entrada ng kanilang baranggay. Police cars were all over the place. Nakapalibot ang mga tao. Hindi nakakilos ang mga paa niya kahit hindi niya alam ang nangyayari. Her chest pounded hard, as if para sa kanya ang tagpong iyon.

“Tumatakbo!” She heard a man’s voice said. Mas lalong nagkagulo ang mga tao. Nag-ingay at wala siyang maintindihang salita.

“Habulin niyo!” May isa pang utos.

Pinanlakihan siya nang mata nang makitang tumatakbo si Daisy patungo sa kanya. Taranta ang mukha nito at hindi naman din siya nakikita. Ang inuuna nito ay ang makatakbo papalayo.

“Hindi ako pusher!” Palahaw ni Daisy.

“Nay!” Tawag niya pero hindi siya nito narinig, nagpatuloy lang ito sa pagtakbo. Sinubukan niyang habulin ito, “Nay!” Ulit niya pero hindi niya pa rin nakuha ang atensyon nito. 

Napaluhod siya at napatakip ng tainga nang makarinig siya ng umalingawngaw na putok ng baril. Her heart stopped while watching the scenes unfolding. Naging walang direksyon ang takbo ni Daisy, humawak sa dibdib habang bumabagal ang pagtakbo. Parang slow-mo.

“Nay!” Napalingon si Hezekiah kay Natoy, tumatakbo ito patungo sa direksyon ng ina. Doon siya bumalik sa huwisyo at pinilit na tumayo para takbuhin si Daisy.

“Ay!” Nagtilian ang mga tao. An owner-type jeep screeched. A solid bumped was heard. Mas lalo siyang pinanlakihan ng mata at natigilan nang makitang tumilapon ang payat na katawan ng kanyang kapatid. 

“Natoy!!!!!!” Sigaw niya. Bumagsak ito sa lupa.

“Nasagasaan ang bata! Si Daisy nabaril!” Sunod-sunod na sambit ng mga natatarantang kapitbahay.

“Nay.” Napuno ng luha ang mga mata ni Hezekiah, nanlalambot ang tuhod niyang naglakad sa direksyon ni Daisy. “Nay… si Natoy..” Sumbong niya. “Nay.. Tumayo ka.”

Nakahiga si Daisy sa kalsada, naghihingalo, nakatingin sa langit.

“Nay..” Natigilan si Hezekiah sa gitna ni Daisy at Natoy na parehas nakahandusay sa lupa. Nakapikit si Natoy, hawak ang tagiliran, patuloy ang pag-agos ng dugo mula sa ulo nito.

“Nay..” Ramdam niya ang sakit na iniinda ng ina kahit wala siyang tama, kahit ang tagiliran niya ay sumasakit din dahil sa pagkakita sa pagkasagasa sa kapatid. 

“A—anak…” Bulong nito. “A-alis k-ka d-ito.. W-wag k-kang l-liling—on..”

Niyakap niya ang ina mula sa lupa. “Nay…” Wala siyang ibang masabi rito. Dumating ang patrol. Malalim na huminga si Daisy ng huling beses at pumikit na ito. Marahan niyang ibinaba ang ina sa kalsada.

Nilapitan niya si Natoy. Napapalibutan na rin ito ng mga kapitbahay pati ang nakasagasa.

“Pasensya na po.” Makaawa nito.

Hinawakan niya si Natoy at hinaplos ang mukha ng nakababatang kapatid. Maputla na ito. Wala siyang nabanggit kahit isang salita. May lumapit na pulis. Nagpapaliwanag ito. Sinabing may nag-tip daw na pusher si Daisy at ito ang may dala ng droga na ibinebenta sa asset.

Sumingit sa usapan si Rodel na nagmi-miron din sa kaganapan. Ang sabi ay nakiusap lang daw ang kanilang kapitbahay na si Gerry sa kanyang ina na ipakiabot ang package na iyon sa kanto. Bata raw ni Estong ’yun. Ang tiyuhin ni Gardo. Nang mapagtantong pinaghigantihan sila ng pamilya ni Gardo, mas lalo siyang hindi makahinga. Natigilan ang lahat sa paraan ng kanyang paghihinagpis. Malakas, buo, may galit, at higit sa lahat, pagsisisi.

---

Mula sa morge, bitbit niya ang dalawang urn ng kanyang ina at ni Natoy. Walang naganap na lamay, o padasal.

“Chief Greg, pupwede mo ba akong dalhin s-sa T-tatay ko.”

“Hezekiah, magpahinga ka muna. Magpalit ka ng damit. Nasa bahay ang asawa at mga anak ko, sinabi kong doon ka muna tutuloy pansamantala.” Tiningnan nya ang kanyang sarili na may bakas ng dugo ng ina at kapatid. Umiling siya.

“Sige na, Chief Greg, kailangan ko siyang makausap.” Giit niya.

Walang nagawa si Chief Greg kundi pagbigyan siya. Wala rin itong tulog kagaya niya pero hindi naman siya maiwan dahil ito na ang sumunod sa kamag-anak na maituturing niya.

Huminto sila sa isang ekslusibong village na tinutuluyan ng ama. Si Chief Greg ang nakipag-usap sa gwardiya, ipinakita ang kanyang tsapa kaya naging magalang naman ang mga ito sa kanya.

“Sandali lang Chief. Ang sabi ay pumasok daw kayo pagkatapos ng sampung minuto.”

Ganoon nga ang ginawa nila, naghintay. Pagkatapos ay nakita ni Hezekiah ang sasakyan ni Tanya papalabas ng subdivision. Mukhang hinintay lang ni Fausto na makaalis ang anak nito. Bumukas ang magarang gate na kulay itim at ginto, pinapasok ng guwardiya ang lumang sasakyan ni Chief Greg.

Hindi niya binibitiwan ang abo ng ina at kapatid na nakalagay sa urn. Napaatras ang mga maid nang makita ang duguan niyang damit pero magalang pa rin siyang iginiya patungo sa library.

“Maghihintay ako dito sa labas, Ia.” Bilin ni Chief Greg nang kumatok na ang maid sa library. Manhid siya, ’di tulad ng una nilang pagkikita ay kinakabahan siya, ngayon ay hindi na.

Napaangat ng tingin ang ama na nakaupo sa harapan ng malaking hardwood table, parang malawak na opisina ang library na iyon. Sinipat siya nito mula ulo hanggang paa.

Ibinaba niya sa harapan nito ang dalawang urn.

“Ulila na ako.” She said.

Napabuntong hininga si Fausto at inalis ang salamin sa mata. Napahilamos ito ng mukha at wala ring emosyon na tiningnan siya.

“Natokhang, pagkatapos nanlaban daw.” Kwento niya.

Kinuha niya sa bag ang kopya ng kanyang mga grado. Inilapit niya ito sa ama. “Consistent Dean’s lister. Ako ang rank 1 sa kurso namin. Bigyan mo ako ng magandang kinabukasan, kahit hindi mo na ako kilalanin kahit kailan.” Inilagay niya muli ang ginupit niya sa dyaryo kung saan may foundation ang kanyang ama, may mga scholar ito na pinag-aaral sa magagandang paaralan.

“Hindi mo sila kadugo, pero nagagawa mong tulungan.” May panunumbat ang tinig niya. “Hindi ko sasayangin ang ibibigay mo sa akin at ibabalik ko ang utang na loob na iyon bago ka mamatay.” Hindi nagbabago ang kanyang boses kahit panay ang tulo ng luha sa mga mata.

Kinuha ni Fausto ang telepono sa tabi. “Manang Andeng, ikuha mo ang bisita ko ng bagong mga damit ni Tanya at sapatos para makapagpalit.”

“Magpalit ka ng damit. Mag-usap tayo pagkatapos.”

Mayroong kasambahay ang nagsundo sa kanya mula sa library. Sinamahan siya nito sa guest room. Nagshower siya at nagpalit ng damit. Nang mabuhusan ng malamig na tubig ay para siyang nahimasmasan, wala na nga siyang pamilya. Isinabay niya muli ang mainit na pagdaloy ng luha ng hinagpis. Patuloy siyang humihingi ng tawad sa isip.

Gusto niyang makakuha ng sagot ngayong araw. Ipipilit niya.. Ipipilit niya ang magandang kinabukasan na habol niya kahit sa langit na lang magsasaya ang kanyang ina at kapatid.

Umupo siya sa harap ng ama, may nakahandang pagkain roon. Kagaya kanina ay wala pa rin ito masyadong emosyon. Tila walang pagtataka, gulat o pagtanggi.

“What can you offer me if I give you what you want?”

“Silence.”

“You offered me that two years ago and here you are again, knocking on my doors. Hindi maipagkakailang matalino ka nga, Hezekiah. Galing ka sa akin, tuso. It gets one to know one. How would I know na ito na ang ‘huli’?”

“Kapag nakapagtapos ako, pupwede mo akong gamitin sa kumpanya mo.”

“And what? Expect some inheritance like a legitimate child? Pinikot ako ni Daisy, sumalangit nawa. I have no love for your mother. I did not plan to have you. Then why is the burden on me?” Paliwanag nito.

“I can perform well, above ordinary, Sir.” Diin niya. “Kung magtatrabaho ako sa kumpanya mo, wala akong hihingiin kundi sweldo. Kung papalarin ako sa ibang lugar, titiyakin ko rin na hindi mo na ako makikita kung iyon ang mas gusto mo.”

“I don’t see the need of you in my company right now. I have good people. They are from reputable schools-”

“Then send me to a better school. Babayaran ko ng bawat sentimo ang pagpapaaral mo sa akin, pagkain at tirahan kung sobra iyon sa tingin mong dapat mong ibigay sa akin. Gumawa tayo ng kasulatan, lagyan mo ng interes dahil alam kong mababayaran kita.”

Tumingin sa bintana si Fausto, malalim na nag-isip. “My company can recommend you to a university abroad. Amuse me, Hezekiah. I booked a hotel under your name, eat, rest, get some energy. Pagkagising mo ay asikasuhin mo ang application mo. The deadline is in two days.”

“Paano kung hindi ako pumasa?” Ang ilan nga ay isang taon kug maghanda para sa application sa University abroad, siya ay merong dalawang araw?

“I thought you are extraordinary?” Hamon nito. Tinaasan pa siya ng kilay. Huminga ito ng malalim. “Then, you can still continue your study in your school. If you need a house, I can let you use one of our condo, tell me if you want a car so I can get you, just pay me in the future.”

Sumunod siya sa ama, ito na mismo ang nagpahatid sa kanya sa hotel na tinitirhan pagkatapos nitong pormal na nagpasalamat kay Chief Greg. Sa isang five-star hotel siya ibinook ng ama. May pagkain agad sa suite na nakahanda. Wala siyang gana pero nang mapatingin siya sa urn ng kanyang ina, naimagine siyang pinapagalitan siya nito at sasabihan siya nitong maarte siya.

“Bakit naman ganon, Nay? Ang daya niyo naman ni Natoy, nag-out of town kayo nang hindi niyo ako isinama.” Mapait siyang ngumiti. “Tapos kuripot naman yung napikot niyo na Tatay ko, pero hindi bale, ito pa bang anak niyo ang susuko? Sabi mo nga, mabuti at nagmana ako sa Tatay ko sa talino, pero sa ganda? Ikaw talaga ang kamukha ko.”

Mamaya maya ay napalabi siya nang maisip na naman ang kanyang naging parte sa pagkawala ng kanyang ina at kapatid.

“Sorry, ’Nay. Alam kong simula sa araw na ito, hindi na ako magiging masaya, gagawin ko na lang ang mga pangako ko sa inyo. Pagkatapos ’nun, wala na akong ibang gugustuhin kundi makasama niyo diyan. Personal akong mag-so-sorry.”

Inilagay niya sa kanyang tabi ang urn ni Daisy at Natoy. Hindi na niya namalayan na nakatulog na pala siya sa kabila ng paghikbi. Gumising siya na may kakaibang determinasyon. Na-challenge siya ng kanyang ama. Inubos niya ang kanyang oras sa pagsagot ng interview questions at ng kanyang essay.

Titiyakin niyang makakapasa siya at makakalayo pansamantala sa mundong isinusumpa niya. Ipinapangako niyang babalik siya at babalikan ang nang-walanghiya sa kanyang pamilya. She wouldn’t even care if that would be her cause of death but she’ll make sure she’ll get justice, thrice the injustice they got.

Ang mga sumunod na araw ay tiniyak niyang makakakuha siya ng sapat na lakas para sa university application niya abroad. She changed her phone number and made sure to cut ties from everyone.

Tumunog ang telepono sa kanyang hotel room. Napatingin siya sa orasan, it is 5PM in the afternoon. Sinagot niya ang tawag.

“Sir.” Tuwing ganoong oras tumatawag ang ama para i-check siya, ang kanyang application at ibinabalita rin ang paghahanda ng documents niya abroad. Tila pinepressure siya na makaalis agad at makapasa.

“I received a call from the university in England. You may really be extraordinary, congratulations, you passed.”

Hindi maipaliwanag ni Hezekiah ang nararamdaman, imbes na mapangiti siya, napaiyak siya. She let her relief showed on her tears. She can finally fly away, far from the unfairness but never the heartbreak. Dadalhin niya ang sakit na iyon para magpatuloy siya.

Pagkatapos niyang umiyak ay nagsalita ang kanyang ama, “The classes will start two months from now. But I will send you there this week para makapag-adjust ka. You are free to get crash courses to keep you occupied.”

“Salamat, Sir. Ililista ko ang lahat ng utang ko sa inyo.”

“I’ll keep records.” Yun lang at ibinaba na nito ang tawag.

Gustong hilahin ni Hezekiah ang mga araw. Paulit-ulit niyang binabasa ang detalye ng kanyang mga papeles. Nang umagang iyon ay may dumating na tatlong malalaking maleta. Puno iyon ng mga personal na gamit. Kaya naman abala siya sa pag-aaccount ng mga iyon sa listahan na itinatago niya sa laptop niya. Napailing siya nang makita ang pricetag ng mga iyon. Sana ay hindi ganoon kamahal ang ipinamili sa kanya ni Fausto. Mas lalo siyang malulubog sa utang.

On her last day, hindi na siya halos makatulog. Her flight was midnight. Tinititigan niya ang bank account na binuksan niya noong bigyan siya ni Orion ng pera. Gusto niya iyong ibigay ng personal pero mas malaking parte sa kanya ang pinili na huwag na itong makita.

Tiyak na matatawa ito sa kanyang kalagayan. She’s homeless. Lubog sa utang. Ulila. Sobra-sobra pa siguro iyon sa kanyang pagsisinungaling. Alam niyang ang daan na kanyang tatahakin ngayon ay panay totoo lang. Nagsimula iyon sa kanyang application interview bago siya makapasa.

Interviewee: What makes you exceptional?

Nakatitig siya sa babaeng blonde ang buhok at ang mga kasama nito sa zoom call na seryosong tinitingnan siya mula sa kanyang laptop.

“I have dreams. Like everyone else, yes. If you would ask me how I was getting opportunities living in a slum, it was very hard. I grew up knowing that we do not have the same opportunity as the privilege but I am here in front of you not as a privileged person but because I did not just work twice as hard, but thrice. Others could just sit down in front of you an answer how excellent they are in school, but being excellent without a guarantee of tomorrow is something that I set as my motivation. I was a stripper, raised by my prostitute mother, and many was not interested on that part of my life because it was shadowed by good grades at school. For the past years, I lack sleep because I was working at night and studying in the morning.”

Sinabi niya iyon nang may luha sa mata.

“Your mother must be very proud.”

“I hope so, but she just passed. She was accused of drugs. I don’t know why I am saying this but I want to start a clean slate while I try to achieve my dreams without anyone beside me.”

May kumatok sa kanyang pintuan. Nang buksan niya iyon ay nagulat siya na makita ang kanyang ama.

“All things set?” Tanong nito.

“Yes, Sir. Thank you.”

Umupo ito sa sofa at tiningnan ang paligid. Inabot sa kanya nito ang isang envelope.

“This is a supplementary card and a savings account under your name, plus cash. You can use that as you wish.”

Tumango siya, “Babayaran ko po ang lahat ng magagastos ko, Sir.”

“What else can I say, make your mama proud, Hezekiah. I am not expecting to see you in four years, okay? Your driver is waiting for you, make sure you doesn’t leave anything.” Tumango siya.

Ilang saglit pa ay may dumating na bellboy para kunin ang kanyang mga gamit. Lumapit siya sa receptionist na naging kaibigan niya na rin sa ilang linggong panunuluyan niya roon. Iniabot niya ang envelope na naglalaman ng savings account na isasaoli na niya kay Orion. Tumango ito at ipinangakong ipapadala niya rin iyon nang gabing iyon.

In no time, she’s inside the boarding gate. Kinakabahan siya at excited din na magbagong buhay. She sent a text message to Fausto and thanked him. Alam niyang kahit ganoon na malamig ang pakikitungo sa kanya ay hindi pa rin siya nito pinapabayaan.

She stood up when their flight was called. Sa business class siya naka-book. She sent another text message to Fausto, updating that she was sitting comfortably. Nakatanggap siya ng ‘Ok’ mula sa ama na ipinagkibit balikat niya lang.

“That’s my seat.” Napaangat siya ng tingin sa boses na sumisita siya, mabilis naman siyang tumayo kaya nauntog siya sa overhead storage bin.

“Ay sorry, sa aisle pala ako.” Napakamot ng ulo ang lalaki samantalang siya ay hinihilot ang bahagi ng ulo na nauntog. Bahagya siyang nainis sa lalaki. Nag-angat ito ng tingin sa kanya.

“Oh, sh*t did I startle you kaya ka nauntog?” Iirapan niya sana ito nang mapansing pamilyar ang lalaki.

“Oh, wow, Ia?”

“Domini.”

Bigla na lang nitong hinilot ang ulo niya kaya sumabog ang buhok niya sa kanyang mukha.

“A-ano ba?” Nahilo lang siya sa ginawa ng lalaki. Ngumiti lang ito at naglagay ng gamit.

“Bakasyon?” He asked.

Umiling siya, “school. Ikaw? Bakasyon?”

“Uuwi. Nice to know someone back there.” Sabi nito at kumportableng umupo sa kanyang tabi. 

♁☆♁☆♁☆♁☆

How to thank me for writing free stories:

1 VOTE AND COMMENT

2.Please follow the following accounts:

WATTPAD: @Makiwander

Facebook Page: Makiwander

Facebook Account (Public): Mari Kris Ogang

Facebook Group: WANDERLANDIA

Instagram / Twitter: Wandermaki

NOTE: Answer the SECURITY QUESTION so that you will be approved

Youtube: Maki De Luna

3. Don’t hate, spread love! Silently leave the story if it is not for you. Your opinion matters but this is free stuff, huwag mag-amok :)

4. Buy my published book if you can afford it :)

Frat boys series 2 & 3 are in xxakanexx and Race Darwin’s wattpad account, respectively.

Thanks for supporting!

Kabanata 13

A/N: Pasensya sa delay! Mahirap magresearch, ewan ko ba bakit ko pinapahirapan sarili ko! lol

–

“England is not only rich in economy and in beauty but also in history. Kaya nga siguro yung mga lumaki na rito, wala nang pakialam kung dito rin sila mamatay.” Tiningala ni Hezekiah si Domini. He’s tall and brusque. Taliwas kay Orion, he’s carefree and very spontaneous. His aviators emphasized his prominent nose and well-defined jawbone, kapag pinagdikit naman nito ang labi ay lumalabas ang mahabang dimples nito sa pisngi. They said it is a facial deformation pero bumagay iyon kay Domini.

Iniabot sa kanya ng binata ang vanilla ice cream na binili nito sa ice cream truck. Malamig ang hangin kahit na mataas ang sikat ng araw. She has to wear two shirts underneath her trenchcoat at niyayakap niya pa ang sarili.

“Ice cream sa lamig ng panahon ngayon?” Reklamo niya. Ikalawang araw pa lang niya sa UK pero hindi pa siya nakakaramdam ng homesick dahil panay ang tagalog niya sa kausap na si Domini.

“You know how to counteract cold? It is to take another coldness in, hanggang mag-adjust ang katawan mo. Survival instinct. It works with people, too. If it is beginning to get cold around them, they’ll be colder inside. Kaya nga ang solusyon sa nanlalamig na karelasyon is manlamig ka rin. That way you won’t feel the pain. Hindi ka tatablan. “

“Ang dami mong hugot sa love.” Umupo silang dalawa sa bench, facing an old architectural structure. Sa harap non ay merong estatwa si Millicent Fawcett, she read her from the books. She was the president of National Union of Women Suffrage Societies in 1897 and the reason why women were allowed to vote in early 1920s. Siguro ang rason din ng Woman Power.

“I was fooled. Tsk. I mean, Millicent Fawcett,” itinuro pa nito ang estatwa, “she gave women a voice, then why it is very usual that some people control women in their family to marry only those who are friends with their family. Minsan lang ako nag-propose for marriage, nabasted pa ako kasi ipinagkasundo pala siya sa iba.” Reklamo nito at saka kinagat ang malamig na ice cream, siya na mismo ang nangilo para dito.

“Kung ano-ano pa ang idadahilan sakin kesyo masyado pa raw kaming bata, ayaw niya ng LDR, at alam mo ang pinakamalalang sinabi niya sakin?”

Matamang nag-abang si Hezekiah, “Ano?”

“Supot daw ako.”

“Hindi nga?” 

“Eh ano naman kung supot nga ako?” Malakas na tanong nito. 

Pinigil ni Hezekiah matawa pero hindi niya napigilan. Domini Croix, a half-Filipino, half- Brit, hindi pa tuli? Sa unang pagkakataon ay natawa siya ng husto. It was as if her burden became lighter, and a splash of colors suddenly brightened the day.

“Hey, hey!”

“Sorry, hindi sa racist ako ha. Pero bakit ba hindi uso ang tuli dito sa England?”

“You are just like her. Una, what’s wrong with being uncircumcised?”

Nagkibit-balikat si Hezekiah, “Ewan.” Wala naman talaga siyang ideya. Hindi rin siya nagresearch ukol dito but she read somewhere that less than 1/5 in England were uncircumcised. “Hindi ko rin alam ang pagkakaiba.”

“Then I better show you.” Tumayo si Domini sa kanyang harapan. Seryosong itinapon ni Domini ang natitirang ice cream cone at bahagyang inindayog ang beywang. Nakahawak pa ito sa butones ng pantalon. Pinanlakihan siya ng mata nang bigla na lang nitong ibinaba ang zipper. Sa kanyang gulat ay napatili siya at napatakip ng mata.

“Ahhhhh!!!” Nagpanic siya, pervert ba si Domini? Alam nito ang kanyang bahay. Bakit ba hindi siya nag-ingat? Mapapahamak ba ulit siya?

“Hey! I am just kidding!” Nataranta rin si Domini sa reaksyon niya.  Kasunod ’non ay malakas na pagpito at dalawang pulis ang tumatakbo sa kanilang direksyon.

Iba ang lenggwahe na ginamit ng isang pulis na mukhang galit sa kanilang dalawa ni Domini. Naghahanap na siya ng escape plan. Iiwanan niya si Domini kung sakaling makulong ito. Mabagal siyang tumayo habang abala si Domini sa pagpapaliwanag sa French na mukhang masaya pa.

 Natatawa pa ito sa dalawang pulis na nakasimangot naman at mukhang hindi tinatanggap ang paliwanag niya. Maya-maya pa ay kinuha ni Domini ang kanyang kamay.

“T-teka, bakit ako kasama?” Atubili siya. Domini winked at her. 

“Don’t worry, it’ll be fun..” at binitbit siya sa presinto.

Nakaposas nilang hinarap ang police officer. Nakangisi pa rin si Domini samantalang siya ay naiinis dito. Hindi siya makangiti. Paano niya ibabalita kay Fausto na kailangan niya ng pampyansa sa ikalawang araw niya sa UK? Pakiramdam niya ay nasa pelikula siya. Bakit siya hinuli e si Domini naman ang nag-iskandalo?

“I was just kidding, mate!” Nakatawang sambit nito. “I am about to get my trash after my dance, no problem.”

Magkasalubong pa rin ang kilay ng officer. Ibinaling nito ang tingin sa kanya.

“And you? Why were you shouting in Parliament Square? It is bloody three o’ clock in the afternoon and you make such scene.”

“I am sorry, Sir. He was trying to show me his penis.”

Napangaga ang mga pulis pagkatapos ay natawa. Nakatakip pa ang mga ito ng bibig na hindi makapaniwala. Siniko siya ni Domini dahil sa kanyang sinabi.

“Di ba ipapakita mo naman talaga sa akin sa gitna ng park! Bastos!” Umirap siya rito.

“Nagpapatawa lang ako.”

“Malay ko ba kung seryoso ka?”

“Syempre hindi!” Pagtatalo pa nila.

“Is it big?” Tanong ng pulis sa strong British accent nang matigil na ito sa tawa.

“I don’t know, Sir but apparently he wants to amuse me with his uncircumcised d-dick.” Mas lalong lumakas ang tawanan sa presinto. Samantalang palalim na ng palalim ang kunot ng noo ni Domini.

Pinakawalan din naman sila pagkatapos ng ilang minuto. Sinabihan lang sila na bawal magkalat at mag-ingay lalo’t ang karamihan sa kawani ng gobyerno ay naroon.

Hindi pa rin maalis ang paghagikgik ni Hezekiah habang naglalakad sila papabalik sa apartment niya. Bubulong-bulong si Domini, hindi itinatago ang pagkapikon sa kanya.

“Stop, I was just kidding there.” Suway nito sa kanyang pagngisi.

“Okay lang naman, Domini. Kasi ano, t^ti mo naman yan.”

Namula ang binata mula pisngi hanggang tainga. “I – I was circumcised when I was 18, in the Philippines. Kaya nga ako umuwi, alright?”

18? Nasa isip ni Hezekiah. Tsktsk, kawawang doktor kung totoo nga iyon.

“Sabi mo ’e.” She entered the pin code in her apartment’s main door. Naiwan si Domini sa ibaba ng baitang ng six-step stairs bago ang entrance ng apartment.

“Hindi ka naniniwala?”

Nagkibit-balikat siya bilang tugon.

“Tuli ako, Hezekiah. Tuli ako. Tuli ako!” Ulit nito ng mas malakas.

“Uy, congrats, Bro.” May dumaan sa likod ni Domini at tinapik siya sa balikat. Mag-asawang mukhang Pilipino ang itsura, tumawa rin ito ng malakas pagkalagpas sa kanila. Mas lalong nainis si Domini at napahiya.

Sinugod tuloy siya nito. He pinned her on her front door with his arms. Unti-unting naglaho ang kanyang pagtawa at napatitig na lang kay Domini. His eyes were intense, although it is gray in the morning. Domini was studying her face. Kumibot ang labi nito at pumikit ng mariin, nang dumilat ay may bakas ng lungkot sa mga mata.

“God, you really look like her.” He whispered.

---

“Nay, Natoy. Naisip niyo bang makakaexperience tayong tatlo ng snow?” Bulong niya sa urn ng dalawa. Inilagay niya ito sa may bintana kung saan matatanaw ang puting puti na snow sa paligid dahil simula na ng winter.

“Basta kapag lumabas tayo diyan sa labas, ’wag mong ilalabas ang dila mo para tikman ang snow, para kang tanga.”

Sumimangot siya nang marinig si Domini sa kanyang likuran. Pakiramdam niya ay unti-unting bumabalik ang kanyang sigla, at lakas. Thanks to Domini na lagi siyang kinakausap.

“Argh! I hate that this is happening! Lord, why!!!??” Parang nahihirapan pang sambit nito. “Alam mo bang kung sino ang kasama mo sa first snow fall, ibig sabihin, yun na ang makakasama mo buong taon? Kasabihan yon sa Korea.”

Binato niya ng unan ang binata. “Eh bakit ka kasi natulog diyan sa sofa ko, may bahay ka naman. Saka Koreano ka ba?”

“Malay ko bang mag-i-snow pagkagising natin. Saka ayokong umuwi sa bahay, pipilitin nila akong mag-aral.”

“Bakit ba kasi ayaw mong mag-aral?” Sinamahan lang siya nito sa buong proseso ng application niya sa Cambridge pero ni minsan ay hindi ito nagbanggit na papasok sa susunod na term.

“Ayokong mag-isip masyado. I am done with being a nerd and stupid.”

“Sino ba yang nanakit sa’yo at gusto mong sirain ang buhay mo?”

“As if nasisira ko.” Balik nito sa kanya. “Paano ko sisirain ang buhay ko in such a way na hindi ka maliligaw dito sa London? That was the plan, sirain ko ang buhay ko kaso dumating ka, na-delay, so baka kapag nakapag-adjust ka na lang dito saka na ako matutulog sa kalsada.”

“Sira ka talaga.” Natatawa niyang sambit dito.

“Hindi naman, may puso lang. Pagkatapos mong ikwento sa akin lahat ng pinagdaanan mo, you really think that I can leave you on your own?” Sumeryoso ito at inakbayan siya. “Be happy, Hezekiah. You had a lot to bear growing up. Marami talagang p^tng^na sa mundo but there are also people who are worth living, so live.”

Malaki ang iginaan ng pakiramdam niya nang ipakilala niya kay Domini ang totong siya. Finally, someone understood where she came from and why she was here. Filtered lang ng kaunti ang detalye dahil pinapangalagaan niya ang pagkatao ng kaisa-isang tumutulong sa kanya ngayon. Wala siyang karapatang sabihing si Fausto ang kanyang ama kung hindi naman siya nito itinuturing na anak.

Matapos nilang maglinis ng apartment niya, naglakad sila sa labas kahit parang bibigay na ang likod niya sa lamig. Wala nga ring halos nasa labas maliban na lang sa pangilan-ngilan na sasakyan. Hindi na siya makapaghintay na makapagheater.

Nang mapagtanto ni Domini kung saan sila papunta ay bigla na lang itong tumalikod pero hinila niya ito sa coat nito.

“Ayokong magcelebrate ng birthday!” Bulong nito sa kanya nang malapit na sila sa bahay nito. They were just a few blocks apart kaya hindi niya maintindihan kung bakit ang hilig makitira ni Domini, halos parehas lang naman ang kanilang environment.

It is his birthday today. Hindi nito sinabi sa kanya pero nalaman niya ito sa mga kapatid nito nang puntahan siya sa apartment nito.

“Happy birthday, dear Domini!” Lumabas ang pamilya nito sa gate at naglakad papalapit sa kanila. Natatawa si Hezekiah dahil inorganize pa ito ng Kuya at Ate ni Domini at kasabwat pa siya ng mga ito.

“Oh, Domini, my little boy.” Isang may edad na babae ang yumakap kay Domini.

“Ma, I am twenty-three.” Seryosong sagot ni Domini na nahihiya pa.

“Really?” Humiwalay ang ina ni Domini sa pagkakayakap at malakas na binatukan ito, “E why are you acting like a ten-year old? Get inside! Oh.” Napansin siya ng babae kaya biglang nagbago ang ekspresyon nito, “You are Ia? It is nice to meet you. Call me Mama Len.”

Pumasok sila sa loob ng bahay nina Domini. Halos lahat ng naroon ay nagta-Tagalog. The older generations are obviously pure Filipino while the younger ones were Fil-Brit kagaya ni Domini.

“We have a big family.” Napahawak sa batok si Domini at inabutan siya ng juice. “Argh! I couldn’t believe you’ll trick me with these.”

Different filipino food were served. Halos lahat ay namiss niya. “Mabilis namang mapa-oo si Ia, sabi ko magluluto kami ng kare-kare sa birthday mo, ipinagpalit ka na.” Kantyaw ng Ate Sonja ni Domini. Hindi kagaya ni Domini ay baluktot ang tagalog nito but she’s trying her best.

“You can always come here, Ia. We have an extra room. Tuwing weekend, nagdadrive ang mga kapatid ko papunta rito to spend time together. Parang nasa Pilipinas na rin. Since ikaw lang ang mag-isa rito, then this is also your home.”

“Salamat po, Mama Len.” 

Everyone was cozying up in the living room after dinner, merong mga foldable mattress at comforters habang nakabukas ang Netflix at nanonood ng horror ang magkakapamilya. Nawala sa paligid si Domini kaya hinanap niya ito. Natagpuan niya ang binata na nasa backdoor, nakatingin sa outdoor fireplace habang naninigarilyo.

Tinapik niya ang kamay nito na may sigarilyo kaya tumilapon ang maliit na baga sa kamay nito. “Aray!” Reklamo nito na halatang nagulat.

“Masyado kang pa-cool. Naistress ang Nanay mo sayo.” Pagalit niya rito. “Hindi naman nila kasalanan na nagkamali ka ng piniling babae bakit sila ang pinapahirapan mo?”

Uminom si Domini ng alak diresto sa bote, napailing na lang siya. Gusto talaga nitong magcelebrate ng birthday sa ganoong paraan.

“Obviously, I was a good boy kaya they missed that version of me. Wala e, akala ko madadaan ko sa talino. Pero hindi pala dahil matalino ka sa academics, hindi ka na matatanga sa love. Huwag ka munang tumawa.” Pangunguna nito na halatang may tama na ng alak.

“Umuwi ako ng Pilipinas para..” Huminga muna ito ng malalim, “Magpatuli.”

Nagsisimula na naman siyang matawa pero naisip niyang bastos iyon dahil seryoso ang kausap kahit lasing na at nagbabago na ang tono.

“I don’t mind kung hindi ako tuli that time kasi normal naman ’yun dito. Nasa eroplano ako ako papunta ng Pilipinas when I saw her. Nagkwentuhan kami sa lounge ng eroplano. We clicked. She’s pretty, street-smart, and sweet. Then the conversation got deeper. She asked kung bakit ako uuwi ng Pilipinas, I told her, ‘magpapatuli’.” Patuloy nito.

“She boisterously laughed. Kulang na lang gumulong siya sa sahig. I was so humiliated. Of course. I am 18, crush ko pa siya tapos pagtatawanan ako dahil hindi ako tuli? Hindi yun normal sa Pilipinas, alam ko, pero nakakahiya. Hindi na siya nawala sa isip ko simula ’non. Until I decided to extend my stay in the Philippines, I studied there. I was exceptionally good at school. Then I saw her again. She said she likes me because I am intelligent. I helped her in school so she’ll like me more. She’s my first kiss. I was so in love that I proposed to her kahit hindi ko pa rin alam ang future. She just laughed at me and said she’s not marrying me.”

“Basag na basag ako, that was the second time she humiliated me. In the end, sasabihin niyang supot kasi ako, natawa yung mga nagva-violin na nirentahan ko tapos tiningnan nila yung pantalon ko.” Hindi ako doon nasaktan, “she told me that we can be in a relationship until college but she’ll marry another guy. T^ngina, she’s fun, but I hate her fun that night. Parang nantitrip. She’s sweet, but behind that sweet pretty face is an emotionless b*tch. Kaya I will never fall for you ever, Ia.”

“Ako? Bakit naman ako nadamay?”

Sumenyas si Domini ng ‘sandali’ at kinuha nito sa ang cellphone nito sa bulsa pagkatapos ay nagscroll doon.

“You fcking look like her.” Itinapat nito sa kanyang mukha ang babaeng inirereklamo nito. Pinigilan niya ang panlalaki ng mata.

It’s Tanya Ricafort. Ang kapatid niya.

“I will never ever fall for that face again. Ever!” Mariing wika nito.

♁☆♁☆♁☆♁☆

How to thank me for writing free stories:

1 VOTE AND COMMENT

2.Please follow the following accounts:

WATTPAD: @Makiwander

Facebook Page: Makiwander

Facebook Account (Public): Mari Kris Ogang

Facebook Group: WANDERLANDIA

Instagram / Twitter: Wandermaki

NOTE: Answer the SECURITY QUESTION so that you will be approved

Youtube: Maki De Luna

3. Don’t hate, spread love! Silently leave the story if it is not for you. Your opinion matters but this is free stuff, huwag mag-amok :)

4. Buy my published book if you can afford it :)

Frat boys series 2 & 3 are in xxakanexx and Race Darwin’s wattpad account, respectively.

Thanks for supporting!

Kabanata 14

“Bakit kasi hindi pa kayong dalawa na lang ni Domini?”

Pasikretong ibinulong Mama Len sa balikat ni Hezekiah, naghahanda sila ng mga plato para sa barbecue roon sa backyard. Hindi niya halos namalayan ang paglipas ng halos dalawang taon dahil sa pamilya ni Domini na simula’t sapul ay naging mainit na ang pagtanggap sa kanya. it is more than what she had at home. A family that works in the morning and cozy up on Tv shows at night. Hindi siya nagkaroon ng ganoon noon pa.

Maraming pagkakataon na nalulungkot pa rin siya pero mas marami ang mga pagkakataon na kagaya nito, may kasama siya. Minsan ay nilalakad pa nga ni Mama Len ang apartment niya para magdala ng paborito niya kapag gagabihin siya sa trabaho or school, alam nito pati ang door code niya at ipinglilinis pa siya ng apartment na parang nanay. Hindi tuloy naiwasan na mas mapalapit siya kay Mama Len.

“Ewan ko diyan sa anak niyong fckboy. Hindi ako type.” Bulong niya pabalik. Parehas sila ng tinitingnan na direksyon, si Domini at ang bago nitong girlfriend na Pinay nurse.

“Maniwala ka riyan na hindi ka type.” Umirap si Mama Len. “Alam mo, nagsisisi talaga ako at pinilit ko pa yan magpatuli, sobrang proud yata ipakita sa buong London ang t*ti e. Pang-ilan na ba niya yang babae niya?”

“Celeste. Letter C na tayo, Mama.”

“C? E di ba yung nakaraan Victoria ang pangalan ’non?”

“Yes, nakakatatlong ikot na po tayo sa alphabet.” 

“Kuuu! Pipingutin ko yang batang yan mamaya! Hindi por que kumikita na siya ng sarili niyang pera e babalewalain na lang niya ang mga pangaral ko! I am still the mother!” Gigil nitong sinabunutan ang hawak na dish towel.

“Hayaan niyo na yan si Domini, Ma, ang wrinkles..” Malambing na paalala nya, kumalma naman ito at huminga ng malalim.

“Hindi na bale, ipapakilala na lang kita sa paborito kong pamangkin para pamilya pa rin tayo kahit anong mangyari.”

Nakihalubilo sila sa pamilya ni Domini na naroon sa likod-bahay at nagluluto ng barbecue, bitbit nila ang plates at Kare-Kare na pinagtulungan nilang lutuin kahit madlimi pa kanina. Ramdam ni Hezekiah ang swerte sa pamilya Garcia-Croix na hindi siya pinapabayaan.

Kahit nagtatrabaho siya sa grocery store para suportahan ang pag-aaral, hindi siya hinuhusgahan ng mga ito. Hindi niya akalaing maikukwento niya ang buhay niya sa Maynila sa ibang tao.

“Ia, ito yung anak nung kapatid kong si Dondon. Dito na yan lumaki pero purong pinoy. Kakagaling lang sa US niyan at ngayon, graduate na kaya bumalik na rito sa UK. Marunong ka pa bang magTagalog, Finn?” Hawak hawak siya ni Mama Len sa braso.

“Oo naman, Tita.” Umakbay si Finn kay Mama Len nang hindi inaalis ang tingin sa kanya. Gwapo rin ito, moreno at Pinoy na pinoy. 

“Hello, welcome to the fam—”

“Ia, let’s go.” Hinila ni Domini ang kamay niya bago pa man din niya maiabot ang kamay kay Finn. Hindi nito pinansin ang pagtawag ni Mama Len, kinaladkad na lang siya papasok sa bahay.

“Ano ba? Domini!”

“’Di ba ngayon ang results ng exam mo sa Economics?” sambit nito na parang hindi rin narinig ang pagtawag ng ina pati ni Celeste.

“Oo, mas excited ka pa sa akin, ha?”

Binuksan na nito agad ang laptop at itinulak siya para maupo sa carpeted na sahig. “Of course, I am the number one fan.”

Alam na alam ni Domini ang student number niya pati kung paano iba-browse ang school website nila. Nakasimangot naman siya na gusto nang bumalik sa backyard para kumain.

“Gutom na ako, Domini.”

Imbes na sumagot ay pinanlakihan ito ng mata nang makitang nakasulat ang pangalan niya sa pinakataas. Siya na naman ang nakakuha ng pinakamataas na marka.

“Whoah! Sobrang galing ng manok ko!” Buong ligaya nitong anunsyo. “Dahil dyan, I’ll treat you ice cream.” Hinila siyang muli nito papalabas ng bahay. Hindi na niya nasundan ang mga pangyayari sa sobrang bilis. Hila siya ni Domini sa pinakamalapit na ice cream store sa bahay nito.

“Gusto kong kumain ng kanin.”

“Appetizer pa lang ’to.” Ininguso ni Domini ang ice cream na hawak. 

“Just in case you don’t remember, may naiwan ka sa bahay niyo.” Bago pa man umupo sa upuan bitbit ang mga ice cream nila, ay ipinaalala niya na kay Domini. Mabilis nitong inilapag ang mga ice cream at kinapa ang bulsa.

“Oh, sht, yung phone ko!”

Hinampas ni Hezekiah si Domini, “Yung girlfriend mo ang iniwan mo!”

“Oh.” Nagkibit-balikat ito. “Ikaw naman kasi.”

Tiningnan niya si Domini na parang naiinis pa sa kanya, “Do not flirt with Finn. Ayaw kitang maging kamag-anak.”

“Ouch.” Kunwari’y naoffend siya. He’s both blunt and rude, pero nasanay na siya at madalas ay natatawa pa.

“You look weird flirting. Ang bait bait ng eyes mo, and when you do that..” napaisip ito at hindi na nito tinuloy ang sasabihin.

“Hindi naman ako nagfi-flirt. Saka ano yun, walang karapatan maging masaya kasi yung kamukha ko sinaktan ka?”

“You are my bestfriend. Ayaw lang kitang kamag-anak, mahahaluan kami ng pangit.”

Binatukan niya si Domini. Hindi niya alam kung kaibigan ba ito o kalaban, palagi na lang kasi siya pinipintasan. Sabi ni Sonja, pinagseselosan daw siya ni Domini dahil parang siya na ang bunso ng pamilya. Mama Len spoils her so much and they even go on a spa date every Friday evening at si Domini ang driver.

Kinuha ni Domini ang kamay niya at hinawakan iyon. Natahimik silang dalawa. Tumingin lang sila mula sa glass window ng ice cream shop na nakaharap sa kalsada. It is almost spring, ang paborito niyang panahon. People go on bikes and enjoys long walks, masarap kasi ang klima. Her hands felt warm with Domini’s.

“There’s still nothing.” Bulong nito. Tipid siyang ngumiti at marahang binawi ang kamay niya.

“Maniniwala na talaga akong pangit ako.”

“You should.”

Sinapak niya ulit si Domini.

---

“Sir, just an update po. I got the highest rank this term.” Pinipigilan niyang mapangiti sa pagbabalita kay Fausto kahit na kanina ay parang maiiyak siya sa sobrang tuwa.

Her course is business but she received a commendation from Faculty of Law. It is a post graduate course but on her third year she was already invited to sit in. Mabilis kumalat ang balita na magaling siya sa A level subject na Economics, kahit hindi ito ang major niya, the faculty of law saw her of value, ginusto agad siyang sunggaban.

“Titingnan ko pa po Sir kung tatanggapin ko ang offer ng Faculty of Law. But don’t worry, I can finance my schooling after this. Ang sabi ay pupwede raw akong mag-apply ng scholarship because I got high marks. Natanggap niyo na po ba ang deposit ko sa account niyo?”

Kumakayod siya during her free time. Minsan ay serbidora siya sa Paquito’s bukod pa sa 4-hr shift niya sa Tesco . In between breaks ay nagbabasa siya. Mas lalo siyang nahirapan noong 4th year niya. She had to stop her jobs to focus on her thesis. That’s her last straw, ibubuhos na niya ang lahat.

“Naalala mo yung sinabi ko sa iyo dati? I have offers and I am almost there. I chose Derwent, Sir. Ang ganda ng offer and benefits. They gave me a good health insurance that is qualified worldwide and that includes two beneficiaries. I wrote your name as my beneficiary para if in case my mangyari sa akin, makakabayad pa rin ako, Sir. Salamat po sa lahat.”

Kaliwa’t kanan ang offers sa mga magagandang kumpanya sa London kahit hindi pa siya nakakapag-finals. Derwent. It is exactly what Fausto Ricafort’s model business, a commercial property business, flipping old buildings to a surprising make-over. Sinadya niya? Maybe. Kung hindi man siya magmamana ng kahit ano, might as well, learn how to build her own. Anak man siya ng isang Ricafort, wala siyang kahit anong advantage na nakikita roon. And that’s okay,after all, greatness isn’t born, it is made.

Ninamnam ni Hezekiah ang amoy ng pancit canton sa kanyang harapan habang kausap ang ama. “I am treating myself pancit canton, Sir. Thank you sa padala niyo.” Every month may dumarating siyang package mula sa Pilipinas. She was not totally ignored. May mga damit, pagkain at iba pang pangangailangan. However, walang isinagot si Fausto sa kahit anong mensahe niya. She records her messages through casette tapes and send it to Fausto’s office. Parang iyon ang naging diary niya sa pananatili niya sa London kahit alam niyang hindi naman papakinggan iyon.

“Nagpadala ako ng pagkain sa opisina niyo, Sir. Pa-graduation ko sa inyo. Wala naman kasi akong ibang pamilya. Akala ko maice-celebrate ko kasama sila Nanay pero sa langit na lang siguro sila nanonood.”

Umupo siya sa malaking vintage window sa kanyang apartment at tinanaw ang Westminster Abbey sa ’di kalayuan. Her pad is an old-quaint building built pre- second world war. One of those that survive. It was built from huge and solid rocks, and her walls were decorated with paintings, the only pieces that gives her living room vibrance. Nakakatuwang pagmasdan ang tahimik na kalsada sa ibaba ng apartment niya. Not too far is her school. Kapag hindi winter ay nilalakad niya lang iyon, kapag tag-lamig naman ay isinasabay siya ni Domini o di kaya ng kaibigan niyang si Ava, a Filipino and her schoolmate. She watched all the boxes around her pad. Nakapag-impake na siya ng maleta. She will be living with Mama Len and Domini. Sinabi nitong pinaparentahan ang isang bakanteng room sa bahay nito para hindi siya mahiyang makitira pero alam naman niyang simula nalaman nito ang plano na aalis na sa apartment dahil tapos na ang kanyang ‘scholarship’, nagplano na rin ang pamilya nila Domini na ampunin siya.

“Aalis na po ako sa apartment na ito. Bago dumating itong voice recording ko, baka nauna na rin yung sulat ko sa opisina niyo. Huwag niyo na akong padalhan ng kahit ano sa isang buwan. Huwag po kayong mag-alala, Sir. Kahit hindi na ako dito nakatira, magbabayad pa rin ako.”

Pagkatapos niyang mag-record ay tumunog na ang kanyang doorbell. Alam niyang si Domini iyon kasama ang pinsan na si Finn na hindi na nga nakaporma pa sa kanya dahil kulang na lang ay itabi siya ni Domini sa pagtulog para hindi sila makapag-usap. Ang ending, Finn is now Ava’s boyfriend. Kasama din ito sa tumutulong sa kanya sa paglilipat.

Her things are mostly from Fausto. Puro damit at bags. Hindi nga siya makapaniwala na hindi nito na-spoil si Tanya. He sent her more that she can use. Hindi nga lang niya maipamigay ang iba dahil nanghihinayang sya.

“Ang gaganda naman nito!” niyakap ni Ava ang ilan sa kanyang mga gamit habang naglilipat sila ng closet. “Hindi talaga ako naniniwala na mahirap ka sa Pinas.” Her jett black straight hair were pushed on the back.

Inagaw ni Hezekiah ang damit para ayusin ang pagkakatupi nito, “Eh di huwag kang maniwala.”

Napasimangot si Ava, “How to be you po? Matalino, maganda, masipag, maganda ang mga gamit, pogi ang jow—”

Tinakpan ni Hezekiah ang bibig ni Ava, “Hindi ko jowa si Domini. Alam mo namang may mga alphabet girlfriends yan ’no.” Parehas silang nakatingin sa direksyon ni Domini na abala sa pagsasalansan ng mga libro niya sa bookshelf.

“Bakit? Kailan pa nawala ang letter H sa alphabet?”

“Yes, basta. I know, wala siyang gusto sa akin.” Paniniyak niya.

Because he hasn’t moved on from Tanya.

---

Walang masyadong adjustment si Hezekiah sa bahay nina Domini. In fact, masaya siya dahil umuuwi siya sa isang pamilya. Domini on the other hand was so busy making job proposals.

“If I am just a Cambridge graduate.” Parinig pa nito sa kanya nang ilagay niya sa tabi ng laptop nito ang hot matcha latte nito. His room was dark, tanging ang lampshade at laptop sa study table nito ang nakailaw. Ang liwanag ng buwan na tumatagos mula sa bintana ang nagbibigay ng kaunting kinang sa kanilang balat makes Domini’s room as her favorite part of the house.

“Oxford is a good school.” Kibot niya.

“Okay, wrong statement. Kung kasingtalino lang ako ni Hezekiah.” Tumingala ito na parang nag-iisip.

Natawa siya. Of course that is not true, matalino rin si Domini. Tamad nga lang at naging pasaway. He makes money in investments. Hindi na nga nila alam kung magkano ang pera nito because of forex and stocks dahil bumili na ito ng lote sa Carribean.

“But guess what?” Pambibitin nito, “We’ll be officemates.” Anunsiyo nito sa kanya kasabay ng pagbigay sa kanya ng kontrata mula sa Derwent.

“Alam mo ikaw, hindi mo talaga ako tatantanan ’no?” Malakas niyang hinampas sa balikat si Domini pero ngiting-ngiti siya. Domini feels home. Hindi man niya madalas sabihin, ipinagpapasalamat niya na meron siyang kaibigan.

“Hindi talaga. Isipin mong kuto ako.” 

“Matagal ko naman nang iniisip yan sa sobrang kati mo rin.”

May inabot sa kanya ang binata na maliit na box na biglang sumeryoso. “Open it.”

Sinunod niya ang utos nito at napanganga siya nang makita ang rose gold Cambridge graduation ring. Sinipat niyang mabuti iyon. She wouldn’t get one kung siya lang. Mahal iyon.

Mamaya ay napalabi siya at nag-init ang sulok ng mata niya. Paano ba naman, sa loob ng graduation ring ay nakaukit ang pangalan ni Daisy, Natoy at ang sa kanya.

“They are part of your journey, Ia.” Marahang pinunasan ni Domini ang pisngi niyang basa ng luha.

“Thank you.”

“You are welcome, pero mas touching to.” May kinuha muli si Domini sa desk niya, a picture frame with a chain belt in it. Isinabit nito sa leeg niya at naramdaman niya agad ang bigat.

“Ano ’to!?”

“Picture ko. Ginawa kong necklace mo, I am also part of your journey. Magtatampo ako kung hindi mo isusuot yan.” He crossed his arms to his chest.

“Baliw!” Inalis ni Hezekiah ang nakasabit sa leeg niya at pinagmasdan ang singsing. Natupad na nga niya ang kanyang pangarap. Tama si Domini, para sa kanyang Ina at kapatid ang mga narating.

Dalawang tulog na lang at graduation na niya. Halos hilahin niya ang araw. She wants to pursue law while working. Alam niyang kakayanin niya iyon. For now, she’s focused on her new role as an employee. She pictured herself wearing a neat white knee length dress at ngayon ay natupad na. Nude ang pumps na suot niya. Her hair was neatly fixed in a low bun. Nakasabit sa braso niya ang kanyang toga or ang academic dress na tinatawag.

“Ay dali! Naku, Filipino time! Hoy mga apo ni Lapu-lapu! Bilisan niyo maligo!” Halos kalampagin ni Mama Len ang buong bahay. Nagtatakbuhan ang mga nagmamadaling umattend sa graduation niya. Pati ang ilang pinsan ni Domini ay naroon din.

“Ia, let’s leave them!” Inis na nagmamadaling lumapit si Mama Len sa pinto.

“Wait lang Mama!” Maririnig na sumisigaw si Sonja. Natatawa na lang si Hezekiah dahil hindi niya akalain na may mag-aabalang pumunta sa graduation niya at tatlong kotse pa sila.

“Pipingutin ko kayo kapag hindi umabot si Ia!”

They were just on time, magaling mamressure si Mama Len. Naglalakad na ang mga graduates patungo sa maramihang batch photo. Maingay ang paligid pero hindi mo iyon papansinin dahil sa ngiti ng mga taong naroon. They had a small parade from Queens to the Senate House pagkatapos ng pictorial. Nakasunod sa kanila ang mga kaanak at kaibigan ng graduates.

Panay ang kuha ng litrato ni Mama Len at panay naman suway ng ilang kasama dahil baka hindi siya makasabay sa pila. Isa isa niyang niyakap ang pamilya ni Domini na naroon para sa kanya bago siya pumasok sa Senate House kung saan ibibigay ang diploma niya. She would wish for a family this day, and they gave her that.

“Smile ha! Smile! Paharap ang lakad.” Huling habilin pa ni Mama Len sa kanya bago siya magtungo doon sa upuan sa loob ng Senate Hall.

The long graduation rites started, some parts were in Latin. Isa-isang tinawag ang kanilang pangalan, at nang siya na, inanunsyo na rin ang kanyang mga awards. Panay ang palakpak ng kanyang schoolmates habang naglalakad siya, ang ilan ay tumayo pa. Lumuhod siya sa harapan ng President at hinawakan ang kamay nito. Ang suot niyang toga ay mayroong puting hood ay isinuot iyon sa kanyang ulo ng academic vice-chancellor bilang simbolo na nakakuha siya ng highest academic honor.

Bago siya magpaalam sa stage ay yumuko siya para mag-bow pero natigilan siya nang sa ’di kalayuan ay nakita niya ang amang si Fausto Ricafort, mag-isang pinapanood siya. Binalot siya ng kaba at saya, nagmamadali siyang bumaba sa stage na  walang pakialam na hindi tinapos ang seremonyas. Parang naglaho ang tunog sa paligid, narinig niya lang ang puso niya at ang paghahanap nito sa totoong pamilya.

“Sir!” Tumatakbo siyang lumabas ng Senate House. Naglalakad naman papalayo si Fausto.

“Sir! Sandali po!” Huminto naman ito dahil hindi siya tumigil sa pagtakbo at napakalayo na rin ng inabot niya.

“Bumalik ka na roon.” Seryosong sambit sa kanya nang harapin siya. It’s been four years. Walang nagbago sa itsura nito. Nakapamulsa at tuwid ang tindig.

“Sir. Salamat po sa pagpunta.”

Umiwas ng tingin si Fausto sa kanya. “I did not come for you. I was invited by the vice chancellor because his son was also in your batch.”

Dahan-dahang gumuho ang tuwa ni Hezekiah at napalitan iyon ng puso na nauuhaw sa kalinga ng kadugo. It was as if losing her mother and brother again. It was reminding her that sad day again.

“S-sorry po. A-akala ko.. Sorry, Sir. Bye po.”

Oo nga pala, mag-isa siya.

Kabanata 15

A/N: Hello! Thanks for waiting! Stay safe kayo ha?

---

“You have an appointment by 10am, Gotsco wants to talk about the revi—” Napaatras si Frank, ang gay secretery ni Hezekiah nang makita ang talim ng tingin niya. Inayos nito ang makapal na salamin at kulang na lang ay tumiklop sa gitna ng malawak na hallway ng Derwent. It does not matter that he’s towering her, with her stance, Frank was intimidated immediately. Tatlong taon ba naman siyang kilala sa isa sa pinakamabangis na project manager sa Derwent, sino ang hindi matatakot?

“Frank, what did I tell you about our Gotsco project?”

“It is already done. It was inspected, approved and was promoted on Facebook.” Kinakabahang sagot nito.

“And why do you think they want us to revise the design again?”

“They want a new look of their store to promote the sales of their new juice brand.” Paliit ng paliit ang boses ng kawawang si Frank.

“And why is that in my planner? What did I tell you!” Gigil siyang pumadyak at pinanggigilan ang napapapikit na si Frank.

“Oops.. Excuse me, Loser.” Muntik na siyang mawalan ng balanse nang dumaan si Domini sa kanyang gilid at nilagpasan siya, kasunod nito si Bob na secretary nito na merong dalang projector. Napaihip siya ng hangin sa inis at sinundan ito sa conference room.

“Oh, just in time. We are excited to see your presentations, Mr Croix and Miss Cruz.” Ngiting-ngiti ang kanilang CEO na si Kevin. Matanda itong kalbo, palangiti naman pero hirap na hirap si Hezekiah kunin ang approval nito. Isa ito sa kanyang frustration sa Derwent. She’s good but seems like not good enough. 

“Okay, let’s start with you, Miss Cruz, ladies first.” Kevin initiated.

Confident siyang tumayo sa gitna, hindi na niya mabilang kung ilang beses, pero nauuwi rin siya sa pagkabigo pagdating sa malakihang proyekto ng gobyerno. Si Frank ay automatikong ikinasa ang kanilang projector, lumabas sa white wall ang kanyang presentation.

“This is the Green Project of St. Catherine. The old hospital of St. Catherine was long forgotten. It was severely destroyed by the Nazi when they thought that French soldiers were taking refuge in the building. However, what they didn’t know was St. Catherine was where the polio patients were being treated, before the polio vaccine. I am thinking that it can be re-organized to a plant sanctuary with tropical plants that does not exist in Europe.” Mahaba niyang sabi habang ipinapakita ang ruins ng lumang ospital na ngayon ay pinaplano nilang baguhin ang ayos.

“I have tied up with the Ecosilas Foundation and they said that it is possible to replicate the heat of the sun even if it is winter, we just need to stabilize the structure’s temperature to pull it off. On Southern France, particularly in French Riviera Coast, the winter is mild. I’ve computed the cost and I came up to something less than the budget allocated by the French Government.” She smiled.

“Thank you, Miss Cruz for that wonderful presentation. Very interesting, can’t wait to hear Mr. Croix’” Magalang namang tumango si Kevin, napawi ang kanyang ngiti dahil walang excitement sa mukha nito pagkatapos ng kanyang lahat ng sinabi.

Si Domini naman ang tumayo with his confident aura. Well-loved ito ng mga employees dahil sa looks at charisma pero siya naman ay inis na inis sa binata.

“Good morning ladies and gentlemen, my idea is much crazier than Miss Cruz so please bear with me. I want to renovate St. Catherine’s Hospital to a Safari. One, I noticed that we don’t have a lot of zoo here in Europe and two, St. Catherine’s location is actually the last building from the forest. And if we will start accepting tourist, then it might disturb the existing ecotourism in that area.” Maigsi pero confident din na paliwanag ni Domini.

He presented pictures of wildlife, it’s perimeter wall made from a thick fiberglass materials that will be the safety security of St. Catherine. Panay ang ngisi ni Kevin na mukhang nasasayahan sa nakikita. Hindi na niya pinakinggan ang iba pa, tiyak naman niyang mananalo pa rin ito. 

“Okay, both of you did great. Please give me a day to come up with a decision.” Huling salita ni Kevin.

Saka palang naisipang huminga ni Hezekiah nang lumabas ang kanilang amo. Nakangisi sa kanya si Domini. Inirapan niya ito at padabog na lumabas sa conference room.

She hates it. She knows she’s good pero madalas ay kay Domini ang naapprove na concept at magtetake over na lang siya sa pag-oversee ng project. Mas madalas ipinapagawa sa kanya ang costing at quality control. Kevin said she’s good at that but she wants more. She’s more than that. Creative siya, may sense ang kanyang mga ideas at higit sa lahat, she makes sure na may connection ang kanyang renovations sa lumang istruktura ng building. She hates to see that history is being forgotten for marketing and consumerism.

Her usual day at the office is just fighting. Fighting with clients, her ideas and even her own colleagues. Kilala siyang mahilig makipagdiskusyon at hindi nagpapatalo. Wala tuloy siyang kaibigan, but that’s fine, at the end of the day, she looks forward to talking to Daisy and Natoy. Kahit pa hindi sumasagot ang mga ito.

“May away na naman?” Bulong ni Mama Len kay Domini habang naghahapunan silang tatlo after a long day at work. She still lives with Domini’s family and share on the expenses kahit sinasabi ng mga ito na hindi kailangan. She don’t know, nasanay lang siya na walang kahit sino ang tapat na tutulong sa’yo kung hindi yung pamilya, kahit pa nga minsan ang pamilya, kailangan din suklian ang pabor.

“Ewan ko diyan, Ma, masyadong hot.” Mapagbiro pa ring wika ng binata.

She glared at Domini, he just chuckled.

“Ang cute mong pangit.”

Minadali niyang ubusin ang kinakain at tumayo na. Dumiretso sa sink at naghugas ng pinagkainan. Ilang sandali pa ay katabi na rin niya si Domini. Tinulak siya gamit ang bewang nito.

“Come on, Ia. It is just work. Di ba we promised na hindi mag-uuwi ng trabaho?”

“You don’t get it.”

“What I don’t get?” Tumaas ang makapal na kilay ni Domini, “Ia, ang mga bagay na nasira, nasira for some reason. That is to be renewed. That’s the gift of non-living things, they can be restored and be new again. Hindi sila gaya ng mga tao.”

“So ganon na lang yon? Kakalimutan mo na lang ang istorya niya kasi sira na? Isn’t that is how something made to be beautiful? Their past stories make them unique.”

“I beg to differ, Ia. Kapag sira na, tapos na. Huwag nang ayusin.” Giit nito. 

“Supot.” Pagod na siyang makipagtalo kaya pinersonal na niya.

“Pangit.”

“Mas pangit ka.”

“Sungit.”

Kung ano-ano pang tinawag nila sa isa’t isa hanggang sa nauwi sila sa habulan sa kusina. Naiiling na nagtungo sa silid si Mama Len dahil sa kanilang ingay, umabot na kasi sila sa living room. 

Itinulak ni Hezekiah si Domini sa sofa pero hinila naman siya nito kaya sabay silang bumagsak doon. Hindi pa rin nawawala ang tawa niya pero napansin niyang siya na lang yata ang galak na galak. Inilipat niya ang mata kay Domini, nakatitig na lang ito sa kanya. Nailang siya sa kanilang ayos pero hindi siya makabangon.

“Why don’t we just forget them, Ia?” Seryosong tanong nito.

“D-dom—”

“Kaya tayo hindi nakakapagsimula kasi ayaw mong bitiwan yung past. I’ve let go, you should, too.” Napalunok siya sa sinabi ni Domini, iniiwas niya ang mukha niya. If this is another prank, papatayin niya talaga si Domini.

However, iniangat ni Domini ang kanyang ulo at inilapit sa mukha niya, gahibla na lang ng buhok ang pagitan ng kanilang mga labi at nagtatama na ang kanilang mga ilong. She can feel his warm breath and the scent of the mint tea he drank after dinner. Her face heated up, hindi pa siya umiinom ng tubig at malamang amoy menudo pa ang hininga niya.

Why does she even think of those things? Dati naman…

Dati . Napapikit siya ng mariin at buong padalos-dalos niyang inilapat ang labi kay Domini kahit tila lumabas na ang puso niya sa kinalalagyan nito sa sobrang kaba. Bumalangkas sa kanyang isip ang kanyang ‘dati’. The first man she kissed, the first man she loved, the first man..

Kumusta na kaya yun?

Sa kagustuhang iwaksi ang isip ay mas nilaliman nya ang halik kay Domini.

Domini?

Para siyang binuhusan ng tubig at biglang napatayo. Nagkatitigan sila ni Domini at parehas na kumurap kurap. Gulat sa pangyayari.

“I felt harrassed and so small.” Niyakap ni Domini ang sarili. Galit siyang kumuha ng unan at tinakpan ang mukha nito pagkatapos ay tumakbo na lang siya sa kanyang silid.

Ilang ulit niyang pinunasan ang labi habang naglalakad sa madilim niyang kuwarto. Bakit niya hinalikan si Domini e lagi nga niyang sinasabing ayaw niya sa binata?

“Grabe, ganun makapandiri? Lasang menudo kaya. Dapat ako yung magreklamo.”

“Domini!!” Tili niya sa sobrang gulat nang bumukas ang pinto. May dalang hot chocolate ang binata at binuksan ang maliit niyang lamp sa silid.

“Bakit ka tumigil sa paghalik?” Kaswal na tanong nito sa kanya.

“Dapat ba hindi? Nasarapan ka?”

“Siyempre, lasa ng luto ng Nanay ko yun.”

“Gago!”

Umupo siya sa paanan ng kanyang kama at niyakap ang isa sa mga unan niyang naroon sa carpeted na sahig iniabot ni Domini ang kanyang tasa at umupo sa kanyang tabi.

“You really know what you taste like?” Tanong nito na nakatingin sa malamlam na ilaw ng kanyang lamp.

“Menudo.” Alam niyang aasarin lang siya nito kaya inunahan niya na.

“Bukod don.”

“Ano?”

“You taste like your past.” May pait na sambit ng binata. “Can’t you just move on? Its been years. Hindi ba sabi mo, ikakasal na yun noong umalis ka. That was seven years ago? You are being impractical, tayo na lang kasi.”

“Huh?” Tinaasan niya ng kilay si Domini.

“I like you, Ia. And I never pictured my life without you. Dati naisip ko kapag nakapag-asawa ako, iha-hire kitang Nanny ng mga anak ko para nandun ka pa rin sa picture—”

Sinapak niya si Domini.

“May naiisip ka bang makakasama habambuhay bukod sakin? Look, we are stucked in Europe. Tatanda ka na rito. Ikaw ang mag-aalaga sakin pagtanda ko., huhugasan mo ang pwet ko kapag hindi ko na kaya.”

“I like you, too.” Diretsong pag-amin niya, “As a person, as a friend, and as an enemy. Pero tama ka, wala na rin akong maisip na makakasama ko pagtanda sa Europe kundi ikaw.”

“Yun naman pala, s*x na tayo.”

Sinapak niya ulit si Domini. “Yan, kaya ayaw ko sayo, hindi ka nakakakilig, nakakagalit ka. Naiinis pa ako kasi natatalo mo ako sa lahat ng bagay.”

Kinuha ni Domini ang hawak niyang tasa mula sa kanya at hinawakan ang kamay niya.

“I like competing with you, though. Not just because my ideas were being approved, mas magaling na ako. Ikaw ang nagbibigay ng buhay sa lahat ng ideas ko kaya mas magaling ka.”

“I am beginning to think na hindi ako para sa Europe.” She rested her chin on her knees. “Or maybe I am trying too hard?”

“Hindi ka para sa Europe, Ia. Para sakin ka.”

“Nakakainis!” Siniko niya si Domini. “Kapag hindi tayo nagkatuluyan, bukod sa pagiging Nanny ng anak mo, ano pang napipicture mo sakin?”

“Kabit ko.”

Tumayo na siya at naiiling na pumwesto na sa kanyang kama. “See you, tomorrow, Mr. Croix.”

---

Wala naman iniexpect si Hezekiah sa araw na iyon. Hindi niya nga alam kung bakit ipinatawag pa sila ni Kevin sa opisina nito para sabihin kung kaninong idea ang napili nito. It was obvious. Kahit pinipigilan niya ang inis sa kanyang katabi, pinilit niyang pagsiklupin na lang ang palad at baka mahampas niya ito ng monitor.

“Well, I’d like to tell you both that I liked your ideas to the point that I consulted my wife about it. St. Catherine holds a special place in her heart because her beloved aunt was a survivor of the bombing. I already told Mr. Croix about our decision but he insisted that I have to announce it to the both of you.”

“Antipatiko ka talagang hambog ka. Titirisin kita mamaya.” She mumbled beside Domini.

“Congratulations, Miss Cruz.” Sambit ni Kevin. Mabilis niyang pinadapo ang kamao sa balikat ni Domini, napangiwi ito at siya naman ay biglang napatulala.

“I—I. you said Miss Cruz? That’s me!” She gushed in excitement.

“Yes, that’s right. I am awarding St. Catherine to your team.” Natatawang pahayag ni Kevin.

Napatalon siya at niyakap si Domini.

“Told you, Kevin. I’ll get a hug.” Sinalo naman siya ni Domini at niyakap kahit na iniinda ang sakit ng kanyang suntok.

“Remember your deadline, Ia. You have eight months to flip it.”

“I got you, Kevin.” Nagmamadali siyang lumabas sa opisina nito para magtungo sa kanyang departamento. Isa iyong opisina na merong limang staff na bored na bored na dahil wala masyadong ginagawa. However, these people stood by her dahil kapag nag-aapply sila kay Domini ay tinatanggihan sila nito.

“We got the project!” Anunsyo niya. Parang hindi siya narinig nang mga ito at hindi masyadong nag-sink in. Si Frank ang naunang pumalakpak.

“Finally!” Frank squealed.

She was really excited. This will be her first ideation for a huge historical restoration that got approve. Tiniyak niyang magiging perpekto ito at walang mali. St. Catherine is her baby. Every step of the way ay nakaalalay siya. She enjoyed every part of it. Lalo na tuwing pasok sa time estimate niya ang development ng proyekto.

“Wow, this looks perfect.” Puri ni Domini nang minsang bisitahin siya sa site. Madalas ay hindi na kasi siya nakakauwi dahil sa sobrang focused niya, she’s more than half way, almost 80% done and limang buwan pa lang ang kanilang nakokonsumo.

“You really have a knack for historical buildings, especially kung idea mo. I am so proud of you.” Iniabot ni Domini sa kanya ang sandwich at pinanood lang ang pagkilos ng tao na nagkakabit ng mga glass windows.

“I couldn’t wait to see it, Domini. Ipinagpalit ko ito sa pag-aaral ng law.”

“Paano pa kung naging lawyer ka? Siguro nakakulong na ako.”

“But I have no regrets, I like doing this. I wish to have my own restoration business. I’ll be present in every bids, makikipagpatayan talaga ako.”

May sasabihin pa sana si Domini nang mag-ring ang cellphone niya. Walang numero ang lumabas doon kaya kunot noo niyang inilagay sa tenga ang telepono.

“Hezekiah.” Sambit nang nasa kabilang linya.

“W-who’s this?” Kahit alam niya ay kinailangan pa rin niyang magtanong.

“I am dying, I need you to help me with my business.” Naramdaman niya ang panghihina ng tuhod. Hindi niya alam na sa ganoong paraan siya makakatanggap ng tawag mula sa ama.

Tumikhim siya, hindi ipinahalata ang gulat. 

“When do you need me?” Gusto pa sana niyang magtanong ng iba pero alam niyang hindi sila close. Hindi siya nito itinuturing na anak.

“A.S.A.P.” He answered. Napatingin siya kay Domini na nagtatanong ang mga mata sa kung sino ba ang kanyang kausap. Tiningnan niya ang kanyang proyekto at mariing pumikit.

“I’ll be there next week. Hang on, Sir. S-stay a-alive.”

–

“No.” Yakap yakap ni Domini ang kanyang maleta.

“Domini, kailangan kong bumalik ng Pilipinas.”

“And you fcking resigned? For what, Ia? Yes, I understand. Kailangan mong balikan ang good samaritan na nagpaaral sa’yo. Wala ba siyang anak na pamamanahan ng negosyo niya? Goodness.” Dismayado ang boses ni Domini. “Just arrange his affairs and then go back here.”

“Hindi mo kasi naiintindihan.”

“Ang alin? Bayaran na lang natin ang pinang-paaral sa’yo. That’s not a lot. Matalino ka. You got free passes. Paano ang St. Catherine? You are really leaving that project? To me? Iiwanan mo pa ako ng trabaho. Di ba dito na tayo mamamatay?”

“Then come with me.”

Bigla namang natigilan si Domini. “No. I don’t want to step in that country.”

“E di see you when I see you. Akin na nga yan!”

Wala nang makakapagpabago pa ng isip niya. Kahit hindi maayos ay iniligay niya ang lahat ng gamit sa maleta. Busy kasu siya noong nakaraang araw sa pag-aayos ng schedules at mga subcontractors. She made sure na masusunod pa rin siya at ipinangako niya kay Kevin iyon.

Ngayong gabi na ang kanyang lipad pabalik ng Pilipinas at nang araw na iyon lang nalaman ni Domini. Mama Len knows. Nakiusap na lang siya na huwag sabihin kay Domini dahil alam niyang pahihirapan siya nito kagaya ngayon.

“You will not see me anymore when you close that luggage, Ia.” Malungkot na sambit ni Domini na nakasandal na lang sa pinto ng kanyang kuwarto.

“I’ll explain everything to you when I get a chance but for now, I need you to trust me.”

“I am serious, Ia.” Giit nito nang tumunog ang zipper ng kanyang maleta.

Napabuntong-hininga siya, “I’ll be back, I just don’t know when. I understand if you will stay here, pero babalik ako. Babalikan ko kayo.”

Alam niyang malaki ang tampo sa kanya ni Domini dahil si Mama Len lang ang nagdala sa kanya sa airport. Malungkot din ito pero pilit na ngumingiti.

“Well, this is sad. By the looks of it mukhang hindi ka na babalik.” Nakatayo silang dalawa sa tapat ng entrance ng airport.

“Mama Len naman. Kayo na ang pamilya ko.”

“You know, when I met Nick, I knew that he’s the one. I also knew when he’ll ask for my hand in marriage and when he will pass, even that was just a normal Tuesday morning, alam kong iyon na ang huli na makikita ko siyang buhay. I have a strong instinct, Ia. Alam kong para ka sa Pilipinas. But I know I’ll see you again, pero hindi na sa bahay ko.”

Uminit ang sulok ng mga mata ni Ia. Mama Len is one of those who makes her feel home. Hindi siya nahirapan magtransition sa UK dahil ipinaramdam nito ang alaga ng isang ina.

“I want to be back.”

“I hate broken promises so, we’ll just see you in the Philippines. Matitiis ka ba naman nun ni Domini? You are his bestfriend. Wala na bang follow up yung kiss niyo?”

Umatras ang luha niya at pinamulahan ng mukha.

“Sige na at baka maiwanan ka pa ng eroplano.”

Itinulak siya nito kaya nagpaalam na rin siya.

Mabigat ang kanyang pakiramdam na uuwi nang Pilipinas. Hindi niya alam kung handa na ba siya sa kung anong sasalubong sa kanya roon. Hindi siya nangahas kumustahin ang kahit sino simula nang umalis siya.

She doesn’t know kung may nakakaalala pa ba sa kanya. But who cares, she’s going home for Fausto Ricafort.

♁☆♁☆♁☆♁☆

Social media accounts:

Instagram: Wandermaki (please like my posts! It helps my campaigns)

Facebook Page: Makiwander

Facebook Account (Public): Mari Kris Ogang

Facebook Group: WANDERLANDIA

NOTE: Answer the SECURITY QUESTION so that you will be approved

Go to my wattpad profile and follow me for more stories.

Kabanata 16

One thing about airports, it’s balanced. Parehas merong lungkot at saya. May mga taong malulungkot dahil papaalis at iiwan na ang kanilang mahal sa buhay at merong masaya dahil magkikita na silang muli ng mga taong mahal niya.

Hezekiah was feeling both. Ang pitong taong buhay niya, heto’t iiwanan niya na. It was all the she know, ang Uk, ang mga briton, ang accent, even the French language was her familiarity. She does not remember if she can sit well will all year summer. She loves four seasons, kasi ang bilis ng pagtuldok ng panahon, pagkatapos ay may bago na namang darating. Masaya rin siya, she’ll be truly home. Kung tutuusin kahit naging malupit sa kanya ang Pilipinas, ito ang nagmulat sa kanya para mangarap at lisanin ito.

Nang umupo si Hezekiah sa eroplano ay alam niya agad na tahanan niya iyon. Halos lahat ay nagtatagalog, masasaya ang boses at lahat ay gusto na agad lumapag sa Pilipinas. Samantalang siya ay hindi maipinta ang mukha. Iniiwasan niyang mapatingin sa bintana ng eroplano na may repleksyon ng kanyang imahe. She changed, but her views doesn’t. Ganoon pa rin siya, she’s been pressuring herself to be the best, para siyang nakikipaghabulan lagi. Ganoon pa rin pala siyang uuwi. Nagmamadali. 

They’ve been flying for six hours now at hindi man lang siya dalawin ng antok. Nagulat na lang siya nang may isang batang tumakbo sa direksyon niya nang halos lahat ay tulog na. Sumiksik ito sa kanyang business class seat at nagkasya naman silang dalawa, the boy felt comfortable in an instant.

“Do you know the story of the Little Prince?” A very cute baby boy asked her. May yakap itong libro at nangungusap ang mata.

“Where’s your Mom?” Iyon ang awtomatiko niyang tanong.

“I am with my Yaya but she’s asleep.” Itinuro nito ang isang upuan sa likuran ng business class seat. Tumango siya at hinayaang tumabi sa kanya ang bata, feeling close ito.

“What’s your name, handsome?” She asked while scanning the boy’s face. Mahaba ang pilik mata nito at makapal ang kilay kahit bata pa lang. May malalim na dimples din sa magkabilang pisngi. His hair is curly, parang iyong mga paintings ng cherubim. 

“My name is Gunner.” Lumabas ang dimples nito. 

“I am Auntie Ia, nice to meet you, Gunner!”

Hindi siya mahilig sa bata pero hindi niya alam kung bakit may instant connection siya kay Gunner. Maybe because he asked her about the Little Prince. She missed her books but she has read one fiction since then, pagkatapos ay wala na. Wala na siyang ibang binasa pa.

Binasahan niya ang bata ng istorya sa mahinang boses, nagtatanong ito kahit na ipinipilit na hinaan din ang boses. 

“Did the little prince miss his rose even he finds many look-a-likes on earth?” Gunner asked.

“Maybe.”

“The little prince must love the rose then.”

“Maybe.”

“He shouldn’t have left, Auntie Ia.”

“Well, adults do that all of the time. They see beauty and try to get it, but when they have that beauty, they will see the ugly parts, after they see the ugly parts, they will go away. They will try to find something better, at some point they will think that their first find isn’t unique, but a part of them will miss their first… and there will be regrets. They will wish to come back.. but most of the times, it is too late…” Malungkot niyang paliwanag. Gunner was sleeping on her lap. Siguro ay mali ang kanyang paliwanag at hindi naman pambata. Hindi niya mapigilang haplusin ang buhok nito at marahan niyang kinumutan ang bata.

Ilang minuto pa ay lumiliwanag na ang ulap at isa-isang bumabangon ang mga pasahero. Somehow, Gunner got her occupied. Kinakabahan siya at nag-aalala kay Fausto kaya hindi siya makatulog. Paano kung hindi na niya ito abutin pa? Although she already paid the amount he spent for her, she still wants to thank him. Hindi matatapatan ng kahit anong pagbabayad ng utang ang kanyang utang na loob dito. He changed her life. Binigyan siya nito ng kinabukasan.

“Gunner? Gunner, where are you?” Napalingon si Hezekiah sa nag-aalalang boses ng matanda. Itinaas niya ang kanyang kamay at tinawag ang atensyon ng isang babaeng nasa forties na.

“Nakatulog po rito.” She said. Halatang nakahinga ng maluwag ang babae at naglakad papalapit sa kanya.

“Pasensya na, Ma’am.”

“Nasaan ang parents ng bata?”

“Nauna sa Pilipinas nung isang linggo pa. Ayaw naman nilang sirain ang bakasyon ng bata kaya nagpaiwan kaming dalawa ng ilang araw.”

Tumango-tango siya, “Huwag niyo na munang kunin sa akin si Gunner, sayang at ngayon pa lang ata nakatulog. Ihahatid ko na lang sa upuan niyo kapag nagising.”

The flight was somehow enjoyable. Nang magising si Gunner ay ipinakita nito sa kanya ang toy dinosaurs at ipinakilala sa kanya isa-isa. Napahiya siya sa daming alam ni Gunner pero wala namang ibang reaksyon ito kapag sinasabi niyang hindi niya alam ang ipinapakita nito.

Nang papalapag na ay nagpaalam na rin siya sa bago niyang kaibigan.

“It is nice to meet you, handsome Gunner. I hope to see you again.” Totoo sa loob niyang sabi.

“Thanks Auntie Ia.” Hinalikan pa siya sa pisngi ng bata bago ito bumaba sa eroplano. Napawi ang kanyang lungkot at pag-aalala kahit wala siyang tulog. She rushed to book a cab after getting her luggages. Ibinigay sa kanya ni Fausto ang address kung nasaan itong ospital. He already booked an appointment for her.

A VIP suite in the hospital’s penthouse is where Fausto Ricafort was confined. Kumatok muna siya bago tuluyang pumasok. The old guy was lying on his bed and his eyes were closed. Marahan siyang naglakad papalapit sa ama. Pinagmasdan niya ito, he certainly got old since the last time they met.

“Hezekiah.” He muttered, naramdaman yata ang presensya niya.

“Sir. How are you po?” Itinuwid niya ang tayo.

“Dying.” Nagkibit-balikat ito, “Like everyone is.”

Mapakla siyang napangiti, “Yes, like everyone is. Sabi nga ni Nanay, sa oras na ipinanganak ang tao, kandidato agad tayo sa kamatayan.”

Mahinang natawa si Fausto, “How was your flight?”

“Fun, I met a boy.”

“He asked for your number?” Tinulungan niyang iangat nu Fausto ang kama nito para makaupo.

“A baby boy, Sir. About six or seven.”

Natawa muli si Fausto. Nang tumahimik ay naging isang linya ang labi nito.

“I told you that I have the best people in my company, I still do.” Panimula nito, “One thing that they can’t be is they can’t have my blood. I have to be blunt, Ia, I want you to continue my business, my legacy.”

“Sir?”

“Tanya. Well, she’s focused on her family now, and her fiance is not interested with my business. I cannot force Tanya anymore, she’s not a kid. Ang magagawa ko lang, ay iwanan ko ang negosyo sa isa ko pang anak—”

“Wait, Sir, you can’t just do that. Hindi tayo magkaapelyido. Hindi tayo—”

“That’s just papers. Currently, Tanya’s fiance is acting CEO, I will hire you as my COO. Familiarize yourself. Ipinapahanda ko na ang selling of shares to your favor, you will have majority of my shares as if you bought it from me. When I die, there should be another board meeting where they will replace the director, put all your shares to vote for yourself. You must be the CEO doing the major works and decisions. Tanya will then get most of my properties so she will be taken cared of.”

“But Sir…”

“I am entrusting my company to you. I don’t want to lose it. I know that when I am gone, they will just sell it but I don’t want that. FRINC is my pride. Something I built from my own savings. Mula sa isang maliit na bahay hanggang sa malalaking buildings, I made it happen.”

Hindi siya makapaniwala sa naririnig, ang alam niya ay tutulong lang siyang maisaayos ito. 

“I know I am being an asshole by binding you with this responsibility. Obviously you are not jumping from joy. I know too well that you are doing good in UK at ano ba naman itong kumpanya ko. But you gave me your word that day, Hezekiah, and now, I am taking your word for this. Call me selfish and such, I don’t even deserve to be called your father, I will die as an ass in your mind, so be it. Let’s keep it this way, Miss Cruz.” Mahabang litanya nito pero wala roon ang isip niya.

“Kailan daw po kayo gagaling, Sir?” Nag-init ang sulok ng mata ni Hezekiah.

Bumuntong hininga si Fausto, “I am just waiting for my time. My wife, Anna, passed away two years ago. Nothing to look forward anymore. My liver is failing me, I cannot get another one because my heart is weak..”

Pinunasan niya muli ang luha niya, “Parang nagsu-suicide naman kayo niyan, Sir. Sabi ng doctor ayaw niyo lang magpa-surgery.”

“That’s 10% chance, almost zero.”

“Akala ko matalino kayo, Sir? Ang layo pa nun sa zero.”

“Miss Cruz, death is where we are all bound. I am tired. I’ve been working like a bull all of my life. And Tanya doesn’t like what I do. Please promise me that you will take care of the company. I cannot bring anything when I die but at least I can leave something in this world when I do.”

Pinag-usapan ni Fausto at Hezekiah ang magiging arrangement, it was in front of a witness and trusted attorney of Fausto who’s the only person who knows that she’s his daughter. It was as if Tanya was out of the picture. Papasok siya sa opisina kinabukasan at ipapakilala siya sa management bilang bagong Chief Operations Officer na magpapangasiwa ng lahat ng proyektong papasok sa FRINC.

Fausto made arrangements for her own condo unit, a car and all of her office dresses. A personal cleaner that will come daily to prepare her breakfast, clean the house, wash her clothes, prepare her dinner then will be gone once she’s at home, to give her privacy.

Ang sasabihin niya ay she was employed by Fausto because of her topnotch credentials but she also bought some shares. She understands why they have to keep her identity a secret, hindi na rin naman siya naghahabol na ipakilala pa siya sa mundo. Kinaya na niya mag-isa at kakayanin niya pa rin.

Bago niya pirmahan ang almost 20% initial shares ng FRINC na binili niya direkta kay Fausto ay ibinaba niya ang kanyang ballpen.

“In one condition, Sir..”

Tumikhim ang lawyer ni Fausto at inihanda ang ipad.

“Ipagpapatuloy niyo ulit ang medications. Mapapalagpas ko ang surgery dahil katawan niyo iyan, pero kung may ibinibigay na gamot para hindi kayo makaranas ng sakit, take it. Kakain din kayo sa oras, Sir. Marami pong nagugutom.” Seryosong seryoso siya sa pagkakasabi pagkatapos ay biglang natawa muli si Fausto. Naubo pa ito, nagsalubong tuloy ang kilay ni Hezekiah at nakaramdam ng inis.

“See, Attorney Montemayor, she has my blood. Very persistent.” Napailing-iling pa ito. “Bueno, put it in writing, Attorney. I think this lady will not leave empty handed.”

Mabilis naman na nagtipa ang abogado sa ipad nito at saka ipinasa sa kay Fausto, he digitally signed it and it was sent to her email.

“I will call you to check, Sir. Kapag hindi kayo tumupad, hindi ako papasok sa opisina.”

“Okay, then, Miss Cruz. That means in every meal I eat, you cannot leave work. I will have someone report your attendance to me.”

“Sige, Sir.”

Hezekiah received her car keys from the lawyer. Itinuro nito kung saang basement naka-park ang sasakyan. Sa loob naman ng sasakyan ang keycard ng kanyang condo. She decided to drive around the city before going home. Binaybay niya ang afternoon traffic ng Maynila. Nothing much has changed since she last saw the city.

Ilang sandali pa ay dinala siya ng kanyang sasakyan sa lugar na pamilyar na pamilyar sa kanya. Naramdaman niya ang paninikip ng dibdib habang bumabalik sa kanyang alaala ang mismong tagpo kung saan duguan ang kanyang Nanay at si Natoy. She pressed the breaks hard. Uminit ang sulok ng mga mata niya at parang nakita niya pa rin ang katawan ni Daisy at Natoy doon.

“Nay.. Pitong taon lang sana yung hihintayin niyo, ito na ako. Ipapark ko ang sarili kong sasakyan sa lugar kung saan mo ako pinalaki.” She hiccuped. “Dito sa puwestong ito kung saan niyo rin ako iniwanan ni Natoy. Nay, sorry..”

Huminga siya ng malalim, she has to composed herself. Kung matigas siya noon, dapat ay higit ngayon. She has money, she can gain power. Ibang-iba na siya. 

Maayos niyang ipinarada ang sasakyan si tapat ng entrada ng squatters area na kanilang tinitirahan noon. Maliwanag pa kaya’t hindi siya nag-alinlangan. The shanties, kung hindi kagaya ng dati ay mas nadagdagan pa, mas humirap pa nga yata ang Pilipinas. Mabibilis ang lakad ng paa niya, may antipasyon sa direksyong pinatutunguhan.

Huminto ang mga ito sa lugar na kanyang naging tirahan ng mahabang panahon. Waves of memories crushed like a powerful throw from afar, iniisip niya kung anong ginagawa niya sa harap ng kanilang tahanan. Hindi siya handang makita ang nasa loob pero gusto niyang pasukin kahit papaano. 

May pumatak na luha sa mata niya kaya tumalikod na lang siya at akmang aalis na sana. 

“Hezekiah? Ikaw na ba iyan?” Mabilis niyang pinunasan ang luha at hinarap ng may ngiti ang nakakilala sa kanya.

“Ay, sya, ikaw nga!” Bakas ang ngiti sa kanyang kapitbahay na malaki ang ipinagbago ng itsura dahil sa pagtanda.

“Kumusta ho kayo, Aling Lolly?” She tried to sound casual.

“Ay teka, gusto mo bang makita ang bahay? May kukunin ka ba? Naku, bantay sarado sa akin yan at nililinisan ko rin naman dalawang beses isang buwan. Bakit bigla kang nawala?” Sunod-sunod na tanong nito habang pumapasok sa barong-barong na katabi ng kanila. Saglit lang ay may hawak na itong susi, nakapadlock ang kanilang tahanan mula sa labas.

“Wala akong binago, inaagiwan at winawalisan ko lang, kung sakaling bumalik ka sana ay may matutuluyan ka. Kaya lang eh hindi ka na rin bumalik. Condolence pala ha.”

Mapait siyang ngumiti, “Salamat, Aling Lolly, salamat at inalagaan niyo ang bahay.”

“Sus, kaklase ko naman yan si Daisy sa chismisan. Sino-sino pa ba ang magtutulungan? Sige’t diyan ka muna, sigaw ka lang kung may kailangan ka.”

Saying that Aling Lolly did not change the house was an understatement, halos marinig niya ang boses ni Daisy habang nagluluto ng agahan sa kusina. Ang kawali ay nasa ibabaw pa rin ng maliit na kalanan. Her food bowl and Natoy’s were on the table, tingin niya ay inihahanda iyon ni Daisy dahil paparating na siya sa eskwela nang araw na iyon. Ang pagkakasalansan ng kanyang unan at kumot ay ganoon pa rin samantalang ang unan naman ni Daisy ay naroon pa rin sa kahoy na sofa kung saan ito natutulog pagkagaling sa trabaho.

Nakagat niya ang pang-ibabang labi nang makita ang mga notebook ni Natoy at lapis na naroon sa maliit na lamesita kung saan ito nag-aaral. Her old books also beside it, exactly how Daisy will arrange their house. Umupo siya sa sofa at walang pag-aatubiling niyakap ang unan na ginagamit ni Daisy. The faint smell of her mother welcomed her. Para rin siyang niyakap nito. She broke down in tears and she let it all poured out.

“Nay, nakauwi na po ako…” Pumatak ng magkakasunod ang mainit na luha sa kanyang pisngi. “Nay, andito na ang panganay mong ambisyosa. Natoy, andito na si Ate.” Nanginig ang kanyang boses habang panay ang hikbi. Binuksan niya ang notebook na merong sulat-kamay ni Natoy na madalas niyang biruin na parang kinalahig ng manok ang sulat, mas lalong bumigat ang kanyang pakiramdam. Niyakap niya iyon at naalala ang pangakong bibigyan niya ng magandang kinabukasan si Natoy.

“Hindi ko alam, Nay. Pero ngayon ko lang naisip na namatay din ako kasama niyo. Hindi ko na maalala kung sino ako ngayon na lang ulit.” She cried even more. “Salamat, Nanay.”

Malinaw niyang narinig ang lahat ng paalala sa kanya ni Daisy. She turned it off when they died. She delayed her mourning. Bumangon siya agad at pinalaki niya ang sarili. And today, she was reminded why she chose to stood up than mourn, she does not want to delay her dream for her only family.

“Nay, ang dami ko pa ring tanong.. Nahihirapan pa rin akong mag-isa.” Sumbong niya. “Bakit niyo ako iniwanang mag-isa?”

She let herself cry habang niyayakap ang unan ni Daisy.

Madilim na nang mapagpasyahan niyang lumabas sa bahay, bitbit niya ang kumot ni Daisy at Natoy, pati ang ilang pirasong damit ng mga ito. 

Kumuha siya ng ilang pirasong euro at tinawag si Aling Lolly. She wants to keep that place. Ipapakabit niya ulit ang kuryente at tubig para kapag namimiss niya ang ina ay pupunta siya roon.

“Kayo na muna ang bahala, Aling Lolly. Babalik-balikan ko ang bahay. Salamat sa pag-aalaga habang wala ako.”

“Naku, talagang ibang-iba ka na, ha. Dati hindi masakyan ni Daisy ang mga trip mo pero hindi ka pala nagkamali, tamang nangarap ka at nakaalis ka na sa impyernong ito. Parami ng parami ang adik at alam mo ba si Gardo—”

“Hezekiah.”

Natigilan si Aling Lolly at mabilis na umikot ang mga mata. “Ang dami talagang chismosa na dapat ipaputol ang dila dito satin, ’e. Maliban sa akin ha?”

Tuwid siyang tumayo at hinarap ang nagsimula ng kamalasan sa buhay nilang mag-iina.

“Wow, totoo ngang estate-side ka na, ha?” Natawa ito ng peke. Sa likod nito ay dalawa pang kaibigan na ipinakulong niya rin noon.

“Umalis ka na nga, Gardo!” Palis ni Aling Lolly, “Lenard, ihatid niyo nga ni Lyndon itong si Ia sa labas at may bwiset dito!” Hinging saklolo ni Aling Lolly sa dalawang anak.

“Sus, Aling Lolly naman, anong gagawin ko sa kababata kong si Hezekiah, e nung kagaya pa lang natin siyang iskwater, nagawa na niya akong ipakulong, paano pa ngayong mukhang ang dami na niyang pera.”

“Labas masok ka rin naman sa kulungan, Gardo. Kaya hindi na ako magtataka kung pagsamantalahan mo na naman—”

“Ayown! Hezekiah, gusto kong marinig na na-rape nga kita, ipagsigawan mo, ako ba? AKO BA?” Biglang nagdilim ang mukha ni Gardo, bumakas ang galit sa noo’y maamo nitong mukha.

“Tama na yan, Gardo.” Awat ng kasama nito.

Nanatili lang siyang nakatingin sa kababata, matalim ang tingin sa kanya nito at nakikipagtitigan pa. Alam niyang lulong na rin ito sa droga, pero may iba pa siyang nakikita sa mga mata nito. 

“Ikaw ang nagpahamak sa Nanay at sa kapatid mo, Hezekiah, ikaw!” Mas malakas na sigaw ni Gardo.

“Hoy!” Sigaw ni Aling Lolly sabay pinaghahampas ng walis tambo ang grupo nila Gardo.

Nanginig ang labi ni Hezekiah at napayuko, bumalik na naman sa kanya ang ala-alang iyon. Pinahid niya ang luhang pumatak sa kanyang pisngi. Pakiramdam niya ay nawalan ng hangin ang paligid.

“Gagong yun!” Gigil na wika ni Aling Lolly, “Halika’t ihahatid ka na namin ng mga anak ko sa labasan.”

Hanggang sa makabalik siya sa sasakyan ay parang wala siya sa sarili. Nang paandarin niya na ang sasakyan at mailawan ang parte kung saan humandusay ang ina at kapatid na wala nang buhay, hindi niya na naman napigilan ang pagluha.

“Sorry Nay, Natoy. Sorry.”

---

“Ma’am, paano niyo gusto ang kape niyo?” Hindi siya nakatulog bukod sa pinagdaanan niyang emotional turmoil kahapon at dahil na rin sa jetlag.

“Black, please.” Sagot niya sa kanyang day-out maid na si Aling Helen. Nakauniporme pa ito at hindi nagsasalita kung hindi kinakausap. Nagsimula na agad ito sa paglilinis habang nag-aagahan siya.

“Mahilig akong kumain, I prefer Filipino food, Aling Helen. Kahit ano ay kinakain ko. Salamat po sa breakfast.” Tumango ang kasambahay at binigyan siya ng papel kung saan nakasulat ang plano nitong lutuin.

“Kung okay po kayo diyan, iyan po ang lulutuin ko. Saka po yung mga gusto niyong ipabili, sagot po lahat ng agency ko. Yun po ang bilin sa akin.”

Talagang walang balak ang ama na pagastusin siya. Kinamusta niya ito unang-una nang magising siya at nagsend pa sa kanya ng selfie habang kumakain ng almusal at umiinom ng gamot, ngayon ay nakaswero ulit ito para sa mga gamot, napangiti siya dahil mukhang nabawasan ang pamumutla nito. She sent him a heart emoji and he replied with ‘K.’

Namili siya sa mga susuotin. She prefers something comfortable for the weather. Ang isang black and white checkered bodycon dress ang pinili niya, she topped it with a three-fourths fitting blazer with an Hermes buckle belt. She accentuated her looks with a simple gold necklace with a mother of pearl pendant and a Cartier gold bracelet. She set her long hair into a neat french bun and made sure her make-up emphasized her eyes while her lips stayed on the neutral side.

She’s the boss and she has to look like one.

“Ma’am, lalo kang gumanda nang makaayos.” Napatakip ng bibig si Aling Helen nang makita siya.

“Thank you, Aling Helen. Kayo na po ang bahala dito, siguraduhin niyo pong kakain kayo sa oras.” Bilin niya habang nagkakabit ng hikaw.

“Naku, si Ma’am, maganda na, mabait pa. Ang swerte ng boyfriend niyo.”

Ngumiti lamang siya nang maalala si Domini. Kinuha niya ang cellphone at pinaulanan niya ito ng mensahe. Nagliwanag ang mukha niya nang makitang sineen ni Domini ang mensahe niya pero napasimangot siya nang ang kasunod ay ang pag-block sa kanya nito sa Viber.

Isang mensahe ang pumasok sa kanyang Viber. It was another message from Fausto. Nakakunot ang noo habang binabasa ang mensahe nito at pakiramdam niya ay nawalan siya ng dugo sa kabilin-bilanan nito bago siya pumasok sa FRINC.

---

“Good morning, Madam.” The valet boy was surprised to see that the BMW driver is a woman. Ibinigay nya ang susi rito. Key officers were lined up at the building entrance.

“Good morning. You don’t have to.” Anunsiyo niya nang makitang yumuko ang mga ito pagkakita sa kanya, may sumalubong sa kanyang isang babae at kinuha ang kanyang bag.

“Good morning— H-hezekiah? Is that really you, OMG!” Napasinghap ang kumuha ng kanyang bag.

Tumikhim ang isang officer kaya tumuwid ng tayo ang babae. Doon niya napagmasdan ang mukha nito.

“Em?” Kunot-noong tanong niya, “Emily!” She was really shocked to see her friend in college.

“Omygosh, I’ll be your EA and Kendall and Becca are in the Marketing team in this building. Ako nagpalipat kasi toxic don, but omygosh! We missed you, girl!!!!” Nagtitili ito at nagtatatalon pa.

“Emily.” A tall handsome guy wearing a black tux called Em’s attention. Umikot agad ang mata ni Em, at lumabas ang dila sa tumawag dito. “Yan ang toxic sa Marketing kaya ako nagpalipat, hay nako, will tell the story later.” Bulong nito.

“Good morning, Miss Cruz,” Salubong sa kanya ni Attorney Montemayor na nakilala na niya kahapon. Ipinakilala nito isa-isa ang key officers na nakalinya roon sa entrance. She thanked everyone and told them to be themselves around her so they can work better.

“The acting CEO is upstairs, I’ll introduce you to him first so I can get going.” Tumingin ito sa orasan at pagkatapos ay iginiya siya sa loob.

The building did not change. Gusto niya pa rin ang design nito simula noong una niyang makita. Sinabi niya sa sarili niyang magkakaroon din siya ng ganoong building, hindi naman niya iniexpect na siya rin ang mamahala rito.

Hindi niya alam kung bakit ganoon na lang ang kabog ng dibdib niya nang kumatok si Attorney Montemayor sa isang malapad na pinto na gawa sa hardwood. She’s been inside before pero ngayon niya lang naramdaman ang kabang nasa dibdib niya.

“Miss Cruz, I don’t really trust Tanya’s fiance, maraming nakakarating sa akin na marami raw iyong babae. I want you to kick him out of the family, whatever it takes. He will be selling my company when I die and put it in their conjugal property then probably leave Tanya just to get half. Over my dead body, Miss Cruz, and I mean it. Kick him out of Tanya’s life.”

• Naalala niya ang mensahe sa kanya ni Fausto bago siya magtungo sa FRINC . And if her memory serves her right, kanina pa rin siya nananalangin na hindi ang iniexpect niyang tao ang ‘fiance’ ni Tanya.

“Mr. de Salcedo, Miss Cruz is here.”

Hindi nakagalaw si Hezekiah nang makita ang imahe ng taong pitong taon tumatak sa isip niya at hindi niya nakalimutan. But his eyes, it was no where near the warmth she used to like before. Hindi niya kilala ang mga matang iyon. His stance, his brows, his lips, everything she loved about him is still there, though.

“Good morning, Miss Cruz. It is a pleasure to see you.” His voice, it did not change. Something inside her ignited. Pakiramdam niya ay naliligo siya sa apoy kahit wala naman siyang lagnat. Pinilit niyang magpaka-cool kahit nasa isang awkward na sitwasyon. 

“Daddy!” May pumuslit na bata sa kanilang pagitan ni Attorney Montemayor bago pa man bumukas ang mga labi niya. Parang lumipad ito para abutin si Orion na nananatiling seryoso ang mukha at tipid na ngiti ang ibinigay sa bata.

“Why are you here so early, Gunner?”

Napatakip siya nang bibig nang mamukhaan ang bata. Ito ang kasabay niya sa eroplano kahapon.

“Hi Handsome!” Di niya napigilang batiin si Gunner.

“That’s not necessary, but thanks.” Orion seriously replied.

“Hey, I know you.” Agad na bati sa kanya ni Gunner. “You are friends with my Dad, Auntie Ia?” Nagtatakang tanong nito habang nagpapadulas ito sa katawan ni Orion para tunguhin siya. 

“Yes, handsome.” She knelt down to touch Gunner’s cheeks. Tiningnan niya si Orion pabalik. “Hindi ikaw ang tinutukoy ko but Good morning, Mr. De Salcedo. I am very excited to work with you.”

♁☆♁☆♁☆♁☆

Social media accounts:

Instagram: Wandermaki

Facebook Page: Makiwander

Facebook Account (Public): Mari Kris Ogang

Facebook Group: WANDERLANDIA

NOTE: Answer the SECURITY QUESTION so that you will be approved

Go to my wattpad profile and follow me for more stories.

Kabanata 17

A/N: Masipag naman kami mag-update kapag magana rin kayo mag-comment. char! Panalangin niyong matapos ko ’to this week.

Getting back together with her college friends made Hezekiah feel a touch of her past. Iyong simple at tila walang masyadong mabigat na problema. Although she likes the company, part of her feels she’s not really taking off her mask around them.

Kung siya ang masusunod, gusto niyang magpakatotoo sa mga ito at buksan ng kaunti ang kanyang pagkatao. Kaya lang sa sobrang daming nangyari, duda siyang mauunawaan siya ng mga ito.

“Hindi ko pa rin alam kung bakit hindi pa natutuloy ang kasal ng dalawang yun ’e may anak naman na. Siguro nagsex silang dalawa nung umalis ka kaya nabuntis si Ma’am Tanya. Nalungkot si Sir Orion, ganern, his d*ck cried.” Tila nag-iisip pa si Em habang naglalunch silang apat sa cafeteria.

“Tumigil ka nga, Em! Masyadong matalas ang memory mo, lagi mo bang tinatasahan yan.” Mataray na nagpamewang si Becca at si Kendall naman ay panay suway kay Em gamit ang tinidor nito.

“Make us kwento, why leave us all of a sudden? Is it true that you studied in Cambridge? As if our school is not enough?” Kendall asked.

Ngumiti lamang siya at uminom ng tubig, “It is all in the past now, ang mahalaga, I am back.”

“Yes you are girl, and what a funny fate we do have. Dito pa tayo nagkita-kita parang college lang.” Becca said.

“Ah, I know na. Maybe, that’s just spur of the moment lang talaga kaya nakabuo ng bata, kasi si Sir Orion daw is back in his ways na pambababae and such kaya si FR ayaw na kay Sir Orion kahit pa parehas silang from Delta Kappa.” Hindi pa rin iniiwanan ni Em ang topic.

“Em, please. If you are unhappy with Sir Marco’s d*ck, don’t over obsess with Ia’s love story.” Maarteng tugon ni Kendall.

“Eiw! I hate that Marco, buti pa kayo natitiis niyo ang kasamaan ’non.”

“Totoo bang babaero pa rin si Orion?” She couldn’t help but ask while thinking paano ito tuluyang ilalayo kay Tanya.

“Oo, well, parang hindi naman niya itinatago ’e. Madalas namin makita sa mga clubs na may mga kasamang babae. Kaya nga si Ma’am Tanya niyo, stressed na. Sikat na mom influencer pa naman yun, ang daming followers sa instagram.” Kwento ni Becca.

Pinanliitan siya ng mata at pinigil ang hininga. Hanggang sa napakamot siya ng ulo. Kung ang notorious na pambababae nito ay hindi pa rin sapat para hiwalayan nito si Tanya, maybe, she should hit the spot she did hit before, but stronger this time.

“Natahimik ka dyan? Labas naman tayo later.” Anyaya ni Kendall sa kanya.

“I think I need to do some over time on my first day, let’s hang out on Friday instead? Sagot ko.”

Napa-slowclap ang tatlong babae at malapad siyang napangiti.

“Iba ka na, girl. Yoh the girl!” Kendall chided.

–

“Are you sure okay ka lang dito? Baka ievaluate mo ako negatively, I don’t want to be back in Marketing, Ia, please. Huwag mo akong ibabalik doon.” Bakas ang duda sa mukha ni Em habang yakap yakap ang bag.

“I won’t, just go.” Giit niya.

Nagmamadali naman tumakbo papalabas ng opisina si Em. Siya naman ay nanalamin at tiniyak na walang bakas ng pagod ang mukha kahit dalawang araw na yata siyang gising. She’s sluggish, ginawa niya lang tubig ang kape kaya gumagalaw pa siya na kagaya ng normal na tao.

Kinuha niya ang isang folder na naglalaman ng potential clients ng FRINC. Nagspray siya ng paborito niyang D&G light blue perfume at dumiretso sa opisina ni Orion. Well, what else was she thinking? She must make him fall for her, hard, and when he does, he must do everything in her command. Kasama na roon ang paglayo kay Tanya. Saka na niya iisipin ang after-effect. If he can’t keep his d*ck inside his pants, he must really live lonely but free.

She made three knocks before opening the CEO’s door. Naabutan niya si Orion na may kausap sa cellphone habang niluluwagan ang suot nitong tie. Bigla nitong pinatay ang tawag na para bang hindi iyon importante nang makita siya.

“Yes?” Tumaas ang isa nitong kilay.

He looks tired, but ever-so handsome. Gulo-gulo ang buhok nito at nakabukas ang ilang butones ng dress shirt na dark blue ang kulay. Napatingin siya sa adams apple ng lalaki na nagtaas baba.

“I—I” She was thirsty , este, distracted. “I want to have a quick brief regarding our potential clients.” Palusot niya.

“You may ask your team leader with that. Maita, she is the Operations Manager.”

“Any pending approvals on your part? We can discuss that, Sir.” Pagpupumilit niya habang naglalakad papalapit sa lamesa nito.

May naglarong ngiti sa labi ni Orion, “You can say you missed me.”

Gustong umalma ni Hezekiah pero may bahagi sa kanya ang ipinaalala ang kanyang pakay.

“I actually do, but don’t you think that’s quite inappropriate?”

“We fcked the last time we saw each other, maybe we can drop the formalities when no one’s looking.”

Antipatiko.

“Oh, thanks for reminding me, Mr. de Salcedo, I almost forgot you have a fiancee and a son.”

Natatawang napailing si Orion, her heart skipped a beat but she’s catching herself and making herself aware that she’s plotting on him.

“How are you, Ia? You look great.” Umayos ng upo si Orion. He’s still confident but he looks like an old friend now. Na-confuse tuloy siya sa mararamdaman.

“I am good. Medyo sinwerte, now, I am back.”

“I know you’re good, but I don’t think that is pure ‘luck’.” Makahulugang sambit nito.

“Care to expound what do you mean by that?” Kalmado siyang umupo sa harapan nito, pero umiling lang si Orion at binuksan ang monitor nito.

“Come over here, I’ll show you what you want.”

Humila ng upuan si Hezekiah at itinabi iyon kay Orion. The scent of his same old perfume greeted her. It felt ‘home’. Alam niyang nasa Pilipinas na nga siya dahil sa amoy ng katabi.

Orion started to explain about the recent projects and everything in the pipeline, iyong kaunti na lang ay closed deal na. Hindi ini-expect ni Hezekiah sa kaalaman ni Orion sa negosyo ng kanyang ama. It is not what Fausto may expect pero malamang ay pabalat lamang ito ng lalaki. Napairap siya sa hangin nang idikta ni Orion ang estimated revenue ng bawat proyekto. Her concern is not the revenue but the designs, mas doon siya nagfocus. That way, FRINC will be a well-known contractor of famous buildings. Yun ang pangarap niya para sa negosyo ng ama.

However, Orion was more than knowledgable in each aspect of the projects. Mukhang binabantayan din nito ang bawat detalye. He knows a lot. Nang isang oras na ay hind napigilan ni Hezekiah ang paghikab. Nawalan na ng bisa ang kape na ininom niya. Napatingin sa kanya si Orion.

“I am sorry for being rude but jetlag. I can’t help it.” Nagkibit balikat siya. “Anyway, we’ll save this for tomorrow. Magdadrive pa ako.”

“I don’t think you can still drive. You look wasted, Ia.”

Bigla naman niyang kinapa ang mukha niya, nag-effort pa naman siyang magpaganda, ngayon ba ay pangit na siya?

“I’ll drive.” Desisyon ni Orion, hindi pa siya tapos sa pag-assess sa sarili.

Hindi na siya tumanggi kasi mukhang bumagay naman sa plano niya ang pangyayari. Nagpanggap pa siyang antok na antok, doble sa nararamdaman niya. Sinasalo naman siya ni Orion at inaalalayan sa balikat. Napapangiti siya dahil umaayon talaga ito sa binubuo niyang plano.

Orion took his car with them and she left her car in the office. That’s okay. At least maisasakatuparan niya ang binabalak. His scent welcomed her inside his expensive black Lamborghini. The seat was comfortable and he made it more comfortable by reclining her seat.

“You may take a nap, traffic pa.”

“No, I am good. This is my first night seeing the Manila traffic. Nakakamiss din.”

“Hindi ka dapat dumiretso sa trabaho ngayong araw. Take a break.” Kaswal na sambit ng lalaki na para bang matagal na silang magkaibigan.

“Kakasimula ko palang, break na agad?”

“You don’t need to overwork yourself. I got you.”

Nagkibit-balikat siya at hinayaan na lang ang iginigiit ng binata. Hezekiah took her time looking around the Metro Manila roads. Binibigyan niya ng limos ang bawat nanghihingi sa kalsada kahit sinasabihan siya ni Orion na bawal iyon. She felt that she has to. Kapag alam mo ang pakiramdam na mabiktima ng kahirapan, you’ll instantly feel for this people. Kahit na isang gabi lang ang masagot niya sa napakarami pang gabing makikipaglaban ang mga ito sa gutom.

They entered her expensive condominium in BGC. Orion used her parking space. There’s a familiar silence but not an awkward one.

“Thank you.” Kaswal na papasalamat niya bago bumaba ng sasakyan nito.

“Did you eat?” Hindi niya natuloy ang pagbukas ng pinto nang magtanong si Orion sa kanya.

Umiling siya.

“What do you have upstairs?”

Nagkibitbalikat siya.

“I’ll order some food. You have to eat.” Giit nito.

“Naku, hindi na..” She bluffed, but she wished he would insist and he did. Tuloy ang plano , she thought.

Sumunod sa kanya si Orion paakyat ng kanyang unit. He started looking for food online. Nagpaalam siya para sa quick shower para makatulog na rin agad pagkakain. Naghanap siya ng magagamit na pantulog but to her dismay, terno silk pajamas na iba’t ibang kulay ang pinamili ni Fausto para sa kanya. Aakitin pa naman sana niya ito para malapit na siya agad sa finish line.

No, Ia, delay it when you can para mas masabik pa siya sa iyo. A part of her mind whispered.

“Fine.” She rolled her eyes and opted for a pink shorts pajama and a button down silk terno. Tinuyo niya muna ang buhok bago lumabas at bumungad sa kanya ang nakaayos na dinner set up.

Steak and pasta. Mabuti na lang at may nakadisplay na wine doon sa cellar kaya kumuha siya ng isa para ihain.

“To cap off the night?” She said habang sinasalinan ang wine goblet para kay Orion. Pinuno naman niya ng wine ang kanyang baso.

“That’s a lot.” Awat ni Orion sa kanya.

Nagkibit-balikat siya at kumportableng umupo sa four-seater dining table at humiwa ng steak. “I feel sleepy but I am having a hard time sleeping. Ngayon nga’y gising na gising na naman ako.”

“Why is that?” Mabagal na humiwa si Orion ng steak habang pinapanood ang kanyang kilos.

“Maybe because I am not used to living alone. Sanay akong may kasama bago matulog.”

Sumubo si Orion ng steak, hindi inaalis ang titig sa kanya, “But you were sleepy a while ago.” Pagpupunto nito.

“Yes, because you smell like home to me.”

Orion slowed down chewing bumagsak ang mga mata nito sa kinakain at mahinang nasamid, his adams apple moved that he had to chug down his food with wine.

“Relax. You were the last one that I remember the smell before leaving.” Malungkot siyang napangiti, “Then all that I smelled after was snow, maple trees, oak. For some time, nakalimutan ko ang amoy ng Pilipinas. Ikaw pala yun.” Makahulugan niyang sabi.

They ate slowly. She was surprised that it was not awkward too. Pagkatapos nilang kumain ay pinagtulungan nilang hugasan ang mga plato. His shadow covered her and her sink, she doesn’t remember being this tall, yet she likes it.

“So thank you?” sambit niya na parang pinapaalis na si Orion pero imbes na umalis ay kumportable pang umupo ang binata sa kanyang sofa.

“How many safety locks you have here?” Nagpalinga-linga ito.

“One?”

“You need to have two, magpapadala ako ng locksmith bukas. Ako mismo ang magbabantay sa installation ng other lock. Ako na rin ang pipili, dapat ay madaling maaccess from the inside but hard to access from the outside. Also, have you looked at the fire exit plan?” Ininguso nito ang wall map na nakadikit sa likod ng pinto ng kanyang condo. Umiling siya. Hinila siya nito at saka ipinaliwanag sa kanya ang emergency map. Sinabi sa kanya ang nearest exit at kung paano gumagana ang emergency door.

Tumango-tango siya, “Thanks.”

“When will you buy snacks? Walang laman ang cupboard mo.”

“I plan to buy tomorrow?” Hindi niya tiyak, parang naalala niya ay si Aling Helen ang bibili non.

“We’ll buy tomorrow.” Desisyon nito.

Umupo itong muli sa kanyang sofa na tila nag-iisip, she sat down, too, still carrying wine in her hand.

“Kapag hindi ka makatulog, you can turn off your lights and watch TV, that won’t make you feel alone.”

Ganoon nga ang ginawa ni Orion. He opened the TV, turned off the main lights and replaced it with warm dim lights. He chose the news, siguro ay para mabore siya. Kumportable siyang sumandal sa sofa at unti-unti na ring naramdaman ang antok.

“Thank you for being with me. It is sad to be alone.” She muttered, and after that, she dozed off.

Hindi namalayan ni Hezekiah na nakatulog siya nagising siya na parang ang ganda ganda ng tulog niya, she stretched her arm and felt an arm on her waist. Napasinghap siya pero pinigilan niyang mag-overreact. What is he doing beside her sleeping?

Hindi ba iyan ang plano mo? The other part of her head answered.

Pumikit muna siya at nagbilang ng sampu bago muling dumilat.

“Hey..” Ngumiti siya nang makita ang guwapong mukha ni Orion na parang disoriented din sa umaga. Nagpalinga-linga pa ito at nanliit ang mata pero hindi naman nagmamadaling gumulong pababa ng kama.

“You slept here.” Puna niya na parang hindi iyon obvious.

“Yeah.” Napahilamos ng palad si Orion at nag-inat pa. At home na at home ang loko.

Sinilip pa niya ang ilalim ng comforter. Lo and behold, may nagaganap na flag ceremony doon.

“At nakaboxers ka lang ha, that’s nice.”

“I did not do anything, for the record.” Humikab muli si Orion. “And that’s normal.” turo nito sa ibabang bahagi ng katawan.

“Teka, anong oras na?” Saka palang niya napagtanto na nararapat siyang magmadali dahil may pasok siya.

“Naka-leave ka ngayon?” Pambabalewala nito sa tanong niya.

“Says who?”

“Says your CEO. Don’t argue. Kailangan mong bumawi ng pahinga. Are you sure okay ka lang dito?”

“Yes, I have a stay-out maid. Are you sure I can’t go to work?”

“Yes, I am sure.” Tumango ito at nagpaalam na magtungo lang sa shower.

Napahilamos siya ng palad at ginulo ang buhok habang pinagmamasdan ang pinto ng bathroom niya at naririnig na sumisipol sipol pa ang lalaki. Hindi ba natataranta ang mga lalaking engaged kapag nakatulog sila sa bahay ng ibang babae? Dapat ay nagmamadali itong umuwi, bakit nakiligo pa?

Hindi ba, that’s the goal? Her mind answered again.

Nagduda siya. Ang bilis naman yata niyang matagumpay landiin si Orion? He went out wearing her towel around his waist. Napailing siya nang mapagtantong meron nga itong damit na baon at nagbihis pa talaga sa harap niya.

“May I?” Tanong nito nang alisin ang towel. He’s wearing his boxers already.

Nang makabihis ay binuksan nito ang pinto ng kanyang kuwarto.

“Ay diyoskong mahabagin.” Narinig niya si Aling Helen na nagulat pagkakita kay Orion. Kinailangan niya tuloy bumangon para magsabing buhay pa siya at hindi ito nagkamali ng bahay na pinasukan.

“Kaibigan ko po, Aling Helen.”

“Ay, ganun ba? S-sige, mag-almusal na kayo Ma’am ng friend niyo.”

Umupo si Orion sa lamesa at sinundan niya ito. Feel at home na namang muli ito habang pinagsisilbihan ni Aling Helen. Siya naman ay kumuha ng sinangag at tapa.

“Hmm.” Hindi niya napigilang mapapikit dahil namiss niya ang lasa ng tapsilog. “Ang sarap naman po nito.”

Nang mapadilat siya ay nahuli niyang natigilan si Orion sa pagsubo ng pagkain at nakatingin lang sa kanya. Ngumiti siya kahit puno ang bibig. “I love breakfast.” She shrugged.

“You sure do, you are so cute.”

“Thanks for the flattery.”

Nagpaalam si Orion pagkatapos ng almusal na hindi pa rin nagmamadali. She decided to inform Fausto about her leave.

“Sir, hindi ako nakapasok. The CEO advised me to rest to recuperate from my jetlag. How are you, Sir?”

Nakatanggap naman siya ng litrato habang kumakain ito ng mangga, “Although I find it unfair that I am still following your orders even you took a leave, I really think you have to rest it off for the week. Take it easy, hindi tatakbo ang FRINC. What do you think about Tanya’s fiance? Something’s fishy, ayt?”

Napakunot ang noo niya sa pagiging chismoso ni Fausto, “Yes, a total womanizer, Sir. He went home with me.” pagbabalita niya.

Fausto replied to her an Angry emoji. 😡

She replied with a laughing emoji. 😂

Fausto sent a two angry emoji, with another emoji. Hindi niya mapigilan ang matawa.😡😡😤

“I am okay, Sir. Don’t worry.”

“You need bodyguards?”

“That’s too much, Sir. I’ll be fine. Rest more, please. 🙏🏻”

Muli ay pinilit niyang matulog, nagising na lang siya sa yabag ng bata na tumatakbo sa labas ng kuwarto niya. It is past her lunch time pero talagang napagod nga yata siya sa dalawang araw na walang pahinga kaya nakatulog lang siya ng mahaba.

“Sssh, quiet, Gunner.” Narinig niya ang boses ni Orion.

“When will she wake up? Is she the real Sleeping beauty?” Kyuryosong tanong ni Gunner.

“She’s a beauty but not a disney princess.”

“She looks like Mom.” Sambit ni Gunner, pinanlakihan siya ng mata. Sa pagkakataong iyon ay bumangon na siya at nagmamadaling sinalubong si Gunner, ang kanyang pamangkin.

“Handsome! Hello! What are you doing here?”

“I just came from my piano lessons. Dad picked me up.”

“Wow? You must be good in piano.”

Bumagsak ang balikat ni Gunner, “I am not, but my Abuela said that I should learn piano because all Legacy knows how to play piano. Do you know what a Legacy is, Auntie Ia?”

Napatingin siya kay Orion na nagkibit balikat. “You don’t have to be someone you are not. I think you want to be an archeologist, you’re a genius.”

Namangha ang bata sa kanyang sinabi, “How did you know that, Auntie Ia?”

“I just know. I know geniuses with one look.”

Napatingin si Hezekiah sa kanyang pintuan, may mga lalaking nag-iinstall ng lock sa kanyang unit.

“Just to make sure.” Orion explained.

Hinayaan niyang maglaro ang pamangkin sa kanyang condo at parang nakatira iyon doon dahil naglagay pa ng baong snacks sa ref niya. She finds the innocent child funny. Nakinood ito ng Netflix at nagpagawa pa sa kanya ng hot chocolate. Orion kept on apologizing to her.

“I had to brought Gunner because—”

“You don’t have to explain. Gusto ko rin siyang makita. Ang gwapo-gwapo ng bata.”

Tumikhim si Orion at nagsalubong ang kilay. Nagtataka sa kanyang pagkamangha sa anak nito. She smiled sweetly.

“Gwapo ka rin naman pero mas gwapo si Gunner, mas cute, mas matalino, mas—” Tinakpan ni Orion ang bibig niya kaya hindi na niya naituloy ang sasabihin. Pinalo niya ang kamay nito.

“Ano ba?” Inis niyang sabi.

“You are praising him too much, baka maging mayabang paglaki.”

Inirapan niya si Orion at binalikan si Gunner, pinisil-pisil niya ang pisngi nito na halata namang gusto ng bata. She spent her whole day running around her unit and taking care of Gunner. She makes sure he is comfortable pati na rin ang pawis sa likod ay chinecheck niya. Napatulog niya pa nga ito sa kanyang couch.

“You’ll make a good mother.” Hindi niya namalayang nakatingin na pala sa kanya si Orion habang hinahaplos niya ang buhok ni Gunner hanggang makatulog ito.

“I hope so.” Maigsi niyang sagot. Maybe it’ll come naturally lalo’t kadugo mo ang batang inaalagaan. Ang gaan talaga ng loob niya sa bata at ganoon din naman ito sa kanya.

May kumuhang driver kay Gunner bago dumilim, kasama ang yaya nito. Akala niya ay sasama na si Orion pero hindi pa rin ito umalis sa kanyang unit.

“You are staying?” Takang tanong niya.

“We’ll do the groceries.”

“Ah, hindi na, ang sabi ni Aling Helen, ang agency daw niya ang gagawa non, hindi pa ako gumagawa ng list.”

Nag-isang linya ang labi ni Orion at tila malalim na nag-isip. “No, let’s buy your groceries. tonight”

Nagtataka man ay sumama si Hezekiah kay Orion, nasa ibaba lang naman ng condo niya ang grocery. May listahan pa ngang dala si Orion at hanggang sa sanitary napkin ay binili nito.

“Hey, sobra naman yata..” Aagawin niya sana ang sanitary napkin pero nailayo nito iyon sa kanya at inilagay sa cart.

“Kailangan mo nito monthly.”

“Alam ko pero hindi mo kailangan bumili ng ganito karami.”

Hindi nakinig si Orion sa alma niya, hindi niya alam kung bakit pero parang naiinis pa ito kapag pinipigilan niya. They ended up filling her pantry with a lot of stocks, siguro pangtatlong buwan niya na.

“Kapag may kailangan ka pa, you just need to message me.” Orion said.

Napakunot ang noo niya, “Why are you being overly nice?”

Nagpalinga-linga si Orion sa unit niya “Do you still need to stay here? I have a townhouse, you can rent there. Mas safe sa—”

“Teka nga,” pinigilan niya si Orion, “I am able to provide for myself, bakit kung mag-offer ka para naman wala akong pera. Ano bang iniisip mo riyan?”

“N-nothing..” Lumikot ang mga mata nito at napayuko.

“Do you think I am still helpless just like before?” Nagpamewang siya at inusig si Orion.

“Hindi.”

“So, bakit? Bakit biglang naging mabait ka?”

“Iniisip ko lang na baka masyado mong inilulubog ang sarili mo sa utang na loob, FRINC is paying for these right? The company is paying for your car while the other management does not receive what you are receiving even they were employed for 20 years. It is a fcking BMW, Ia. Ang car plan sa normal na empleyado ay hanggang SUV lang.”

“Orion, whatever those employees did for 20 years, I can do in 6 months.” Tumaas ang kilay niya. She crossed her arms on her chest. Bitchy mode is on, nakalimutan niya pang kailangan niyang ilayo si Orion sa kanilang pamilya.

Napabuga ng sarkastikong tawa si Orion, “Really? Did you really think your sugar daddy that clothed you made you superficially intelligent, too?”

Umigkas ang palad niya sa pisngi ni Orion.

“Wala kang alam.” Galit niyang sabi.

“I know a lot that your friends don’t, Ia. Alam ba nila kung saan ka galing? Kung sino ka noon? Wow, tingnan mo nga naman, may part two pa ang inimbento mong kwento noon.” Muling umigkas ang palad niya sa pisngi ni Orion pero hindi ito alintana ng lalaki. Sinukat lamang siya nito ng tingin.

“Galit ka? Because it is true, right? How far would you really go to keep that image, Ia? Do you really have to do this?” Anger flashed in Orion’s eyes.

“I’ll see you in the office, Mr. de Salcedo.”

“You rather do things that is more convenient for you, Ia. Looks may change but heart doesn’t. I pity you.” Still with variety of emotion, Hezekiah felt Orion’s intensity.

“You don’t pity me, you are looking down on me.” Mapait niyang bigkas.

After saying that, Orion just looked at her and he stormed out of her condo.

♁☆♁☆♁☆♁☆

Social media accounts, hope you’ll like my posts to help me with my campaigns:

Instagram & Twitter: Wandermaki

Facebook Page: Makiwander

Facebook Account (Public): Mari Kris Ogang

Facebook Group: WANDERLANDIA

NOTE: Answer the SECURITY QUESTION so that you will be approved

Go to my wattpad profile and follow me for more stories.

Kabanata 18

A/N: Happy Sunday! enjoy!

–

“Sinabi niya ’yon? That you have a sugar daddy?” Nagsalubong ang kilay ni Fausto mula sa pagsasagot nito ng crossword puzzle. Siya naman ay abala sa pagbabalat ng prutas para sa ama. She was indian sitting comfortably on her sweat pants near the suite room window.

Imbes na pumasok sa opisina ay nagtungo siya kay Fausto dahil kailangan daw nito ng ‘report’ o chismis she supposed. “Tsk. Lokong bata ’yun ah. What does he think about himself? Kagalang-galang ba siya? I should talk to Henry de Salcedo, his father is my junior.” Anito habang malalim na nag-iisp.

“You better talk to the father, Sir. Sabihin niyo na lang na ayaw niyo sa kanya para sa anak niyo.”

Umiling si Fausto at inalis ang salamin. “No. No. I cannot just do that. Hindi pupwedeng ako ang bumali ng usapan, we agreed in front of the brothers. Their engagement were announced. Gunner was baptized inside the frat house. That guy should cancel the engagement, he’s younger. Hindi pupwedeng ako ang walang palabra de onor, I am the respected member of the fraternity.”

Hezekiah pouted, “Talagang naiisip niyo pa iyon?” Dismayado niyang tanong. Men and their pride. Napairap siya sa hangin nang maisip ang pinagsasasabi sa kanya ni Orion noong isang gabi. Titiyakin niyang papaiyakin niya ang binata pagkatapos niyang maisakatuparan ang kanyang plano.

“May utang na loob pa rin naman ako sa fiance ni Tanya. Hindi ko pupwedeng basta ipagpaliban na lang iyon. But knowing now about his plans on my own company, ibang usapan na iyon. So make sure he stays away from Tanya and he changes his mind on their engagement, Miss Cruz.”

“Madaling sabihin pero mahirap gawin. Do you think he’ll give me more assignments now that he’s looking down on me, Sir?”

“Is he right about what he thinks of you?”

“No!”

“Then prove it.“Giit ng matanda. “I know you have plans.” Makahulugang wika ni Fausto.

“I have something in mind.” But that would mean hurting Gunner and Tanya. She sighed.

“He’s not a good person kaya huwag kang magdalawang isip. No one will truly care for you except your own blood, you should care for Tanya and Gunner more than the ounce of pity you have for that liar. The brotherhood we have in Delta Kappa is purely business, so I have to be wise while protecting my own interest.”

In the end, she thinks her father is right. After all, hindi rin naman malinis ang intensyon ni Orion sa FRINC , he’ll be selling Fausto’s beloved business and the business she dreamed of.

“Bribe him, do something, I don’t care. He needs to stay away from Tanya and my apo. You must look and act like a lady but think like a wise man.”

“Even that means Gunner will grow up without a father, Sir?”

“Than having an ass of a father? Yes. Tanya grew up with a failure father, that’s why you turned out to be better, wala kasi ako sa iyong tabi.”

Napanguso si Hezekiah, “Hindi niyo pa rin naman ako pinabayaan kahit papaano.” Tumayo siya at inabot ang bowl of fruits sa ama. “Kumain po kayo, bukas papasok na ako sa opisina. Papatunayan ko sa maduduming isip na mga tauhan mo that I am better than them.” With conviction niyang sabi.

“And I will make sure that Mr. de Salcedo will be leaving the company in no time.”

“Fighting!” Fausto raised his fist. Nagtataka namang binalingan ni Hezekiah ang ama.

“Nasosobrahan ka na raw sa Kdrama, Sir.” Sumeryoso siya, lagi raw kasing nagpupuyat ito.

Nag-iwas ng tingin si Fausto. “Eh ngayon pa lang naman ako nakapanood ng mga ganito, tumanda akong busy. Susuwayin mo pa ba ako?”

Napangiti siya, “Okay yan, Sir. Baka mainspire kang mabuhay pa. Walang Kdrama sa kabilang buhay baka mamatay ka kapag malapit na po magtapos kaya magpagaling ka. Bye po!”

“Aba loko kang bata ka, ah!”

Nakangiti siyang lumabas sa hospital room ni Fausto, eksaktong pagbukas naman ng pinto ay nakita niya roon si Tanya. She was surprised, too.

“I-ia? What are you—”

Kung merong nagbago sa mukha nito ay naging medyo seryoso pero ang ganda nito ay matingkad pa rin. She looks very motherly in her daintly light pink dress, wala itong make up kundi lipgloss lang pero napakaamo pa rin ng mukha, tingin niya ay kaya hindi ito iniiwanan ni Orion dahil babagay sa image nito ang kanyang kapatid. There are people who will make you look good and that’s Tanya for Orion. She felt a pang on her chest but she tried to neglect that thought.

“H-hi Tanya.” She smiled. “I made a courtesy call to Sir Fausto as his new COO, I work for FRINC now.”

“You do?” Kumunot ang noo nito na parang walang ideya. “Ikaw ang tinutukoy ni Gunner na nakasabay niya sa flight at nakita niya sa FRINC?”

“Yes, ako nga. Sige, I’ll go ahead. See you around.” Tinapik niya ang balikat ni Tanya at nagmadaling umalis.

Sa taranta niya ay chineck niyang muli ang kanyang cellphone. Tanya reminded her of Domini, nagliwanag ang mukha niya nang makakapagsend siya ng mensahe muli dito. He unblocked her.

“Hello, miss you!” She sent. Nakita niyang na-seen muli ang kanyang message pero muli na naman siyang binlock nito.

Napanguso siya. Hindi na lang niya sasabihin dito na nakita niya ang first love nito dahil napakaarte nito!

–

Maagang pumasok kinabukasan si Hezekiah, decided to get to her goal. Kailangan niyang magfocus dahil nakabawi-bawi na rin siya ng tulog. She was wearing her nude colored A-line dress, she let her straight hair down and her make-up is classic and clean.

“Good morning, Miss Cruz.” Bati sa kanya ng receptionist na nagtataka yata sa pagiging maaga niya. She brought her Derwent vibe, iyong seryoso sa trabaho at walang pinapalusot na excuses. She will not pretend being nice anymore. Oh, and Orion, she will taste her sweetness that he’ll get a tooth decay.

Ipinatawag niya ang bawat head ng departamento pati na rin ang senior managers ng mga ito sa pinakamalawak na conference room ng FRINC. Most of them seems sleepy, hindi alintana ang presensiya niya. On their minds maybe, she was calling in for another boring meeting. Napansin niya na mostly of the top management are guys, mabibilang sa daliri ang mga babae at mukhang lalaki na rin ang mga ito.

“Miss Cruz, do we need to wait for the CEO?” bulong sa kanya ni Em na nagtataka sa kanyang ipinatawag na meeting. Tumingin siya sa kanyang rolex at ngumiti, “he may or may not be here. I don’t want to stress him out of my nonsense.” Kumindat siya kay Em.

“Thanks for coming and good morning.” Panimula niya pero natigilan siya nang bumukas ang pinto at pumasok si Orion kasunod ang ang lalaking secretary niya. Nagmamadali ito.

“Good morning, may I know the meeting agenda?” Magalang naman na tanong nito.

“You will know later, please have a seat.”

Umupo naman si Orion at matamang nakinig. Isa-isa niyang tinawag ang pillars ng FRINC, she asked her what are their current projects and their timeline. There’s no powerpoint presentation dahil nasurpresa niya ang mga ito. Nakikinig siya sa mga sinasabi at si Em naman ay abala sa pag-record.

Huling nagsalita ang Marketing Head. Si Marco, whom Em was glaring at, he discussed his plan to move his advertising on social media. It was promising but the idea sounds too local for her taste, yet, she said she appreciates it.

“I shared those information to you the other day, I can explain it you again.” Singit ni Orion nang matapos magsalita si Marco.

“No need to bother, Mr. President. I also want to meet these people on a personal level.”

She stood up and pushed the blinds button, bumaba ang window blinds kaya dumilim ang buong conference room. The projector went on. It flashed her name on it, sa gilid ay ang kanyang mga credentials.

“I am Hezekiah Cruz.” Sambit niya habang naglalakad papalapit sa projector. “I used to live in the Philippines seven years ago but I received a scholarship from FRINC when I passed the Cambridge college entrance exam. In return I offered my future services but during that time, sino ba naman ako kumpara sa inyo?” She smiled widely.

“If any of you thinks that I am here to be a rose among the thorn, I’d like you think think that I am neither the rose nor the thorn but rather, I am the soil that gives life to the plants planted in me.”

“I finished college with highest honors, I was the First Filipina to get that commendation and one of the few with pure Asian descent to get it. I was hired by Derwent after, we re-construct national buildings in the United Kingdom and here’s my portfolio.” Ipinakita niya isa-isa ang buildings na ginawa niya sa Derwent. Some people gasped and whispered. They were shocked and in awe.

“I personally thought of the designs and tried my best to reserve the history of every reconstructed building. In three consecutive years, Derwent was awarded as the best in the market, with I, heading the topnotch buildings that were considered with the awards. I have a weak spot though, I would admit, that is trying to keep the sentimental value of those that aren’t useful anymore whatever it takes, but now, I am making myself open for re-considerations of change.” She humbly said.

“In Derwent, we don’t have a sales team, our work portfolio is our own advertisement. We don’t believe in hard selling, if you are good then clients will be coming after you. So here at FRINC, we my goal is to be the best and fast. Any questions on my qualifications why I am here as your COO?”

Mayroong isang nagtaas ng kamay, iyon si Mr. Teehankee na thirty years na sa Finance. “Your qualifications are astounding, Miss Cruz, however, do you think that a three-year experience is enough? You are saying that you won’t need a sales team when you are good, you, particularly in Operations have to be good. Are you really the soil that these roses need? The retired Mr. Antonio was the best in his field, nakilala ang FRINC dahil sa kanya, and our investment strategies in selling stocks were smart enough to earn more money for the company.”

She raised her hand and pressed the projector remote, it showed a ruined building.

“This is an old building in Manchester, can anyone of you tell me how you would reconstruct it if you have a power and resources to do so? Consider the design and its earning capacity.”

May mga nagtaas ng kamay at nagbahagi ng kanilang sagot.

“Destruct and reconstruct.”

“A condo, uso naman iyon.”

“A mall? The space is big or a warehouse type grocery.”

She pressed her remote and it showed the finished product of the building. It is a hostel.

‘Wow…’

Ipinakita niya ang time-lapse video ng pagbuo nito base sa dating istruktura at ang paglalagay ng silid sa loob ng building.

During the grand opening, merong interview ang mga dating nagtrabaho sa hostel na naiiyak dahil parang nabuhay muli ang dati nilang pinagtrabahuhan. They said that they never thought it will be rebuilt again.

“I love structures. What I love about them is their story. It does not matter if they are ugly, and best to be forgotten, but anything can be restructured to its original purpose with more beauty and get a chance continue its own story, a better story, with its new foundation. That’s how I look at this industry.” Paliwanag niya.

May isang nagtaas ng kamay, “How about the earning capacity? Is it still profitable?”

She pressed her remote and showed them the income of the portfolio she just showed and all the TV shows where it got featured, panay ang tango ni Marco. “That’s free marketing. The design was thoughtfully built and it garnered attention.”

“Sipsip.” Bulong ni Emz sa gilid.

“Oo nga, kaya lang e construction company naman talaga ang FRINC..” Hindi pa rin kumbinsido ang ilan.

“Is it, Mr. Feleo?”

Hezekiah showed how FRINC started, it is reconstructing old houses. Naroon pa sa litrato ang batang si Fausto sa bawat bahay na binubuhay nitong muli.

“FRINC’s vision is to keep the historical importance of a property whether it was acquired by a new owner or it was being maintained. Imagine having mini museums everywhere. Maganda ang Pilipinas, for a while we lost our identity. Ilang beses tayong sinakop. We tried to follow trends, condo living, urband living, resorts, townhouses, but we never preserved our old houses, our own culture. We look like Singapore in BGC and Ayala is a copycat of New York, we even have our own version of Resorts World and wishes for our own Disneyland.”

Mapapansing sumasang-ayon sa kanya ang lahat. Sumunod na ipinakita naman niya ang timetable.

“Here’s our last three big projects for the year. Finance, I want you to monitor the expenses and strengthen your collecting efforts. For marketing, you will need to have a good videographer to monitor our projects from start to finish, every project will be your marketing material, and operations, Maita, we will schedule a training for our Architects, Designers and Engineers. And Mr. CEO, of course I would like to ask if you have anything against with my plans in operations?”

Nagkibit balikat lang si Orion. Natapos ang meeting sa loob ng isang oras. She just wanted to make it clear na hindi siya naroon dahil sa kagaya ng iniisip ni Orion, she earned her spot. She worked hard for it.

“Ang galing mo don, girl!” All praises si Em habang inililigpit ang projector, tuwang-tuwa ito sa sinasabing ‘girl power’.

“Em, can you please excuse us?” Sumilip si Orion sa pinto ng conference room. Makahulugang tingin ang ibinato ni Em sa kanya bago nginitian si Orion at umalis. Sinarhan nito ang pinto nang silang dalawa lang. Ibinaba rin ang blinds sa pagitan ng conference room at ng production floor.

“Yes?” Nagpamewang siya, ipinahalata ang disgusto.

Bumuntong hininga si Orion, “I was really sorry for the other day. I was being a jerk.”

“Yes, you are.”

Tumango-tango ito, “Can I invite you for dinner later?”

Pinanliitan niya ito ng mata at inirapan.

“You don’t have to Mr. de Salcedo, isa pa, I am going out with the girls later.”

Tumahimik si Orion, nakatayo lang sa kanyang harapan at nakatingin sa kanya.

“I missed you.”

Pakiramdam ni Hezekiah ay may kuryenteng umakyat mula sa kanyang likod patungo sa batok. It was so soft and felt sincere but she shut it out. Naiinis pa rin siya ngayon at tinatandaan ang kasamaan nito sa buhay.

“A-as a friend.” Dagdag pa ni Orion. “I am really sorry for thinking that way. I hope we can work better this time.”

Tiningnan niya at mukha naman sincere ang lalaki. She’s not letting her guard down but making him feel that she is. Ganoon naman, bago mo mauto ang mga lalaki kailangan ikaw muna ang nauuto nila.

“Sure, Orion. Let’s work together. Friends?” Iniabot niya ang kamay. Tinanggap naman iyon ni Orion at mahigpit na hinawakan. “I’ll redeem that dinner some other time, then. Have a good day.” Pinisil niya rin ang kamay ni Orion pabalik. He parted his lips and swallowed hard.

Excited ang kanyang mga kaibigan nang tumuntong ang gabi, pagkatapos ng trabaho ay makukulit na kinatok siya ng mga ito sa opisina.

“Uhaw na uhaw na kami. We need alcohol!” Kinalampag ni Becca ang kanyang office door, sinuway niya ang mga ito kahit maaga rin namang nagsiuwian ang kanilang mga staff.

She invited her friends to her place para magdinner at doon na manggaling para sa kanilang Friday Night out.

“Wow, your place is so nice, Ia! Boyfriend na lang ang kulang.” Wika ni Kendall habang sinisipat ang sarili sa salamin. Nakasuot na ito ng micro miniskirt at neon green tube top.

“Ang kulang kay Ia, landi. Maglandi ka muna bago ka magkajowa.” Becca adviced.

“Parang malandi ka, Becca. Walang tunay na malandi rito kundi ako. Ginawa na pala akong kabit, hindi man lang ako aware. Sarap sakalin ng Marco na iyon.” Nanggigil na naman sa inis si Em habang naglalagay ng lipstick.

Naging boyfriend pala nito ang head ng Marketing at malaman-laman nito ay meron palang girlfriend sa probinsya at kung ano-anong kamalasan inabot niya kasi pinagbintangan siya ni Marco na nagthreat sa original girlfriend nito. Marco found out that it was not true so he was trying to win Em back, pero ayaw na ng kaibigan niya.

“How was your life in UK ba? Liberated mga tao roon ha?” Becca asked.

“I focused on my studies, pero tama kayo, siguro it is about time na maging malandi na rin ako ’no?” She asked her friends with one person in mind. Siguro ay kailangan niyang i-loosen up ang joints niya at kalandian sa kanilang clubbing mamaya. Ibubuhos niya ang lahat mamaya.

“Yes, girl! You are not getting any younger. You need to know how to play with fire, it’s the best, baby.” Sumayaw sayaw si Kendall na parang walang pakialam sa mundo.

She chose a plain white side boob balloon dress, lantad ang kanyang braso, likod at makinis na legs. Kinulot lamang niya ang dulo ng kanyang buhok para sa volume. Tumangkad siya ng kaunti dahil sa suot niyang nude pumps. Ang tanging kulay sa kanya ay ang bloody red lipstick niya.

Operation Landi is on. She thought.

The loud music blasted from the parking lot, hindi na nila kinailangang pumila dahil mayroon silang VIP seat na siya mismo ang nagbayad. Kanya-kanyang punta sa dance floor ang mga kaibigan, pero hindi gaya ng dati ay hindi na niya kinailangang bantayan ang bag, every table has a vault under, they can set the code and leave their things while they party.

The whole place smelled a hint of cigarette puff but mostly alcohol and lemon. The crowd was noisy and giddy. Kanya-kanyang usapan at sayawan.

Noong una ay nag-eenjoy sila sa gitna ng dance floor habang may kani-kaniyang hawak na wine, pinapanood din nila ang mga aerial dancers sa ibabaw ng dance floor. The next thing they knew is that they are having a fun time dancing, bahagyang lasing na dahil nakaanim na order na sila ng alcohol. Biglang nawala si Em kaya silang tatlo na lang ang natira, ilang sandali pa ay may sumasayaw na rin sa likuran ni Hezekiah, hindi na niya alam kung nasaan ang dalawa pang kaibigan.

Hindi niya kilala ang lalaki na pumwesto sa kanyang likuran, he’s tall and has a British features too, pero alam niyang mas bata ito sa kanya dahil sa pananamit na white polo shirt and jeans.

“Hi! I’ve been watching you from afar.” Panimula nito.

“Ang linaw naman ng mata mo!” She shouted back.

“You are so beautiful, I like you.” Pasigaw din na sabi nito. In fairness, may lumandi nga sa kanya.

“Ilang taon ka na ba, iho?” She giggled. Tingin niya kasi ay mas bata ito sa kanya. Wala rin naman siyang pakialam. She’s having fun!

Ilang indak lang ang ginawa niya ay nagbago na ang pakiramdam niya, nang tumingala siya ay nakita niya si Orion sinasabayan ng bahagya ang kilos niya, “Oh, hi friend! Nasaan na yung may crush sa akin?”

Nagsalubong ang kilay ng lalaki. Panay ang linga niya, sabi pa naman niya ay lalandi na siya ngayong gabi.

“You were drinking really fast, that’s your sixth martini in an hour.”

“Ang linaw naman ng mata mo!” Natatawang sigaw niya. Bago pa man niya masundan ang sasabihin, hinila na siya ng binata pabalik sa VIP couch, wala pa roon ang mga kaibigan niya.

“Sandali, lalandi ako.” Tumayo siya para bumalik sa lalandiin, di bale nang bata iyon basta makasanayan niyang makipagsosyalan.

Hinila siyang muli ni Orion, sa dami yata ng ininom niya, di niya napigilan ang pagbagsak sa katawan nito. Gahibla ang pagitan ng kanilang mga mukha sa isa’t isa.

“What do you think you are doing?” May iritasyon sa boses ng binata.

“Lalandi ako.” Tanging nasabi niya.

“Sa akin ka makipaglandian.” Pagsabi ’non ay inabot ni Orion ang kanyang labi at sinikop iyon. She was too dizzy to say no and too weak to deny that she likes the kiss. It was so warm, soft, and familiar.

Hindi pa sapat ang masarap na pakiramdam na iyon nang maramdaman niya ang kamay ni Orion sa kanyang dibdib. He was cupping her breast for crissakes! Pero hindi niya mahanap ang lakas para tumanggi she ended up rubbing herself against his maleness like a wanton lady!

Naglakbay din ang kamay niya sa ibabaw ng pantalon ni Orion at hinaplos ang parte ng zipper nito, she felt his rock hard maleness on her palm. Siguro ay dala ng alak ay kumapal din ang mukha niya, this is exactly how she plans it but she doesn’t know where to start. Now she got her opening na si Orion mismo ang nagpanimula.

“Ay may kalandian.” Narinig niya ang boses ni Kendall na papalapit sa kanilang direksyon. Mag-aangat sana ng tingin si Orion pero hinawakan niya ang magkabilang pisngi nito at ikinubli ang binata. She was on a mission.

Na Lumandi? Her mind asked.

No, she will put him on her trap without people knowing.

Tumalikod si Kendall at umalis na sa kanilang pwesto. She instantly stood up, act surprised, and confused. Lahat iyon ay arte lang.

“T-this is not right..” Kunwa’y naguguluhang sabi niya.

“Y-yes, not right.” Sang-ayon nito sa kanya.

Tumayo si Orion, they paused for a moment, nagkatitigan, at muling inangkla nito ang kanyang beywang patungo sa rito. He started kissing her again, this time, more deeper, and lustful. Hindi nila alam kung paano sila nakarating sa sasakyan ni Orion.

Nagmamadali sila, their hands all over each other’s body. Mabilis na nagdrive si Orion patungo sa kanyang condo. Sa elevator pa lang ay hindi na sila maawat, nagbukas ito at may sasakay sana na senior citizen na may bitbit na aso pero tumalikod na lang. Hindi na niya alam kung ano ang kanilang ayos hanggang sa makarating sila sa kanyang unit, ang alam niya ay lango sila sa init na nararamdaman.

They were removing their clothes when Orion held her wrist.

“No, Ia, you are just drunk. We shouldn’t be doing this.”

“H-ha?”

Pumasok ito sa kanyang silid at nang bumalik ay hawak na ang kanyang roba.

“Take a shower, I’ll try to compose myself first.” Hinihingal na wika nito.

Parang binuhusan ng malamig na tubig si Hezekiah. Is he for real? Binibitin ba siya nito? Nananadya? Nagpapasabik?

Nasa isipan niya tuloy ang binata habang nagbababad siya sa mainit na shower. Nang matapos ay nadismaya siya nang maalalang wala siyang revealing lingerie kundi pajama rin lang. Isinuot niya iyon, nang lumabas siya ay naroon si Orion sa kanyang couch. Nakayuko.

“I got carried away. I was drunk. Tama ka. Sorry for making you feel uncomfortable.” Mapait siyang ngumiti. Hindi kumibo si Orion.

“Nakita ko si Tanya kanina, kagaya pa rin ng dati, she’s much better than me, napakaganda niya.”

“That is not it, Ia.”

Pagak siyang natawa, “Ano bang trip mo? Umaarte ka bang nakokonsensya? Hindi kasi ako naniniwala.

Niloloko mo si Tanya, bakit hindi mo pa siya iwanan?“

“I cannot leave Tanya for anything, Hezekiah. Not even for a good fck.” Giit nito.

“Okay, then makakaalis ka na.” She made sure she’s giving him a straight face kahit na may parte na naman sa kanya ang gumuho.

Hinila siya ni Orion at ikinulong sa mga bisig nito. Hindi siya umiwas nang siilin siya nito ng halik sa labi. Itinulak siya nito sa kanyang silid at pinaibabawan. He was feeling his rod between her thighs. He was grinding on top of her while his eyes stucked on her face. His eyes remained emotionless. Pinatakan nito ng halik ang kanyang leeg, nakiliti siya.

“You made me forgot how to feel.” He whispered on her neck. “I want to feel again.”

Nakipagpalitan siya ng puwesto kay Orion, ngayon siya na ang nasa ibabaw nito. She removed her top and revealed her plump breast.

“Then tell me how deep.” She whispered back.

♁☆♁☆♁☆♁☆

Social media accounts, hope you’ll like my posts to help me with my campaigns:

Instagram & Twitter: Wandermaki

Facebook Page: Makiwander

Facebook Account (Public): Mari Kris Ogang

Facebook Group: WANDERLANDIA

NOTE: Answer the SECURITY QUESTION so that you will be approved

Go to my wattpad profile and follow me for more stories.

Kabanata 19

A/N: Magandang gabi! May naghintay ba? Parang mga ganitong oras na lagi ang timeslot ko sa update kapag weekdays :) Magdasal pa rin kayo na matapos ko agad ito.

–

‘Tell me how deep you want..’ Parang sirang plaka na nagplay sa utak ni Hezekiah ang sinabi niya kagabi kay Orion, at hindi niya alam kung paano haharapin ito na mahigpit ang yakap sa kanya.

’Sobrang deep talaga ‘non, Ia.’ She thought. Nag-isa-isa siya ng scenario sa isip niya na magiging palusot sa naganap kagabi at ang nanalo ay ang magpanggap na lasing na lasing lang talaga siya kagabi at wala siyang maalala. (A/N: Kaya wala rin kayong mababasang bed scene.)

Napapikit siya ng mariin nang tila narinig niya ang pagsuko ni Orion kagabi, parang siya pa talaga ang maganang magana. Hindi niya na mabilang kung ilang beses nila inikot ang bawat sulok ng kanyang unit at mabuti na lang dahil day-off ni Aling Helen nang araw na iyon, hindi na niya kailangang magpaliwanag sa pinagdaanan ng kanyang condo. The place smells and definitely looks like sex.

Napatapik siya ng mukha at paulit ulit na kinagat ang pang-ibabang labi nang maramdaman niya ang pagkilos ni Orion sa kanyang tabi. 

Inihanda niya ang unang linyang sasambitin niya. Bubukas na sana ang bibig niya nang maramdaman niya ang masuyo at maliit na halik ni Orion sa kanyang batok. She stilled.

He carefully traced his finger on her back, nakaramdam siya ng pagkakiliti kaya uminat siya ng kaunti. He gently kissed her hair again, hirap na hirap siyang magpanggap na natutulog, ilang beses naulit ang maliliit na halik na iyon hanggang sa hindi na siya nakatiis, nag-inat siya na parang bagong gising at hinarap ang katabi nang OA na napasinghap pa.

“Anong ginagawa mo rito?” Nanlalaki ang mga mata niya, itinulak niya pa si Orion ng pagkalakas-lakas, he fell on her carpeted floor, butt naked, buti na lang at hindi ito nakadapang bumagsak, or else. 

“Hezekiah..” Tumayo si Orion, his penis sprung free in front of her.

Pumikit siya na para bang hindi niya hawak iyon kagabi. “Ay, bastos! Anong ginagawa mo sa kama ko?” Mas malakas niyang tanong.

“C-calm down. We were—”

“Anong ginagawa mo rito?” She cut him off.

“Wala kang maalala?” Takang tanong ng binata. Kunwa’y natataranta siya sa sasabihing mga salita. May pag-angat angat pa siya ng kamay at hampas sa dibdib na tinatakpan niya lang ng comforter.

“Anong maalala ko? Na sinamantala mo ang kalasingan ko? Mali ito. Maling-mali. Umalis ka sa harapan ko at baka kung ano ang magawa ko sa iyo.” Tumango-tango pa siya at tumitirik pa ang mata. 

Nakatingin lang sa kanya si Orion, nakipagtagisan din siya, ipinakita ang ‘galit’. He sighed in surrender. Hindi na ito nag-abalang takpan ang katawan.

“You must be really drunk.” He said while walking to her direction, mas iniyakap niya ang comforter sa kanyang sarili.

“Tama, lasing na lasing nga ako.” Matinis pa niyang sabi.

“Okay, I’m sorry. I’ll just get a shower.” May lungkot na wika nito.

Napakagat-labi siya nang mawala si Orion sa kanyang harapan. Ilang ulit niyang pinukpok ang kanyang ulo. She must be really crazy! Hindi niya kasi alam kung anong isusunod niya sa ‘plano’ niyang alisin si Orion sa buhay ni Tanya. Tiyak siyang wala sa plano ang makipaglandian ng ganito kabilis. 

Nagbihis siya ng kanyang robe at tinungo ang kusina. Kumuha siya ng hotdogs at itlog pero tinitigan niya lang iyon ng ilang minuto. She was reminded how bad she is as a cook. Hindi nga pala siya nagluluto! Noodles lang ang alam niya. Noong nasa UK siya, mga ready-to-eat meals ang kinakain niya bago siya makitira kina Domini.

Siya ang living example na hindi por que lumaki sa hirap, domesticated. Matalino nga siya pero tamad siya sa gawaing bahay.

However, she tried her best. Decided to cook for Orion, para kahit papaano ay mawala ang guilt feeling niya, binuksan niya ang counter top stove at nilagyan ng kawali at mantika. Panay ang iwas niya nang magtalsikan ang mantika patungo sa kanya na para bang pinaparusahan siya sa pagiging masama kay Orion.

Burnt hotdogs, overdone eggs, pati na rin ang kanin niya ay naparami ang tubig, iyon ang ending. Nagulat pa siya nang bumukas ang pinto ng kanyang kuwarto at iniluwa roon si Orion. He’s wearing his dress shirt, iyong naiwanan sa kanyang bahay noong nakaraang araw.

“K-kain ka muna.” Alok niya nang nakangiti.

Kunot-noong tiningnan siya ni Orion. Siguro ang iniisip ay nababaliw na siya.

“H-hindi ko man maalala yung nangyari kagabi, pinapatawad na kita.” 

“I am not even saying sorry.” Supladong tugon ni Orion. “I’ll go ahead.”

“Sandali! Kumain ka muna. Gumising ako ng maaga para maghanda ng breakfast.” Pagmamalaki niya. Lumipat ang tingin ni Orion sa lamesa. Napangiwi siya, mula sa kinatatayuan ng binata, halatang hindi masarap ang nakahain. “O-or.. Yeah, okay lang kung hindi ka na mag-aalmusal.” Napakamot siya ng ulo.

Bumaling sa kanya si Orion at umupo sa lamesa. Siya naman ay inabala ang sarili sa paghahanda ng kape. That’s the only thing that she can perfect in the kitchen, because her coffee is always black.

Nakita niyang inaalis ni Orion ang sunog na parte ng hotdog at ng itlog. Pagkatapos ay inilagay nito iyon sa plato niya bago kumuha ng isa pang batch para naman sa sarili. Sumandok ito ng kanin at natigilan, he figured out na masyadong maraming tubig ang nailagay niya, kaya isinalin na lang sa plato nito ang kanin, samantalang siya ay nilagyan nito ng dalawang pirasong sliced bread.

“Thank you..” Nahihiya niyang sabi. Tahimik silang kumain.

“Tungkol sa kagabi—” Tumikhim siya, kaya lang ay tumunog ang cellphone ni Orion. He mouthed excuse me and took the call.

“Tanya..” He muttered.

Nakagat niya ang pang-ibabang labi.

“Yes, I’ll get Gunner for lunch. Yes. Don’t worry.”

Nang ibaba nito ang tawag ay hindi na lang niya itinuloy ang sasabihin. Nahihiya siya sa kanyang ginagawa. Inaagawan niya si Gunner ng ama at ng kumpletong pamilya.

But what she will do? Her family’s legacy is at stake. Isa pa, abot-kamay na rin niya ang pangarap. After all, si Orion naman ang tunay na marupok, kung hindi siya, kung sino-sino rin namang babae ang pupuntahan nito. Siya nga lang ang may kakayahang maagaw ito mula kay Tanya, or she?

“Do you want to join me and Gunner for lunch?” Putol ni Orion sa kanyang pag-iisip.

“H-hindi na, magpapadeliver na lang ako mamaya.”

Tumingin si Orion sa kanyang main door.

“That’s not safe, wala kang kasama rito at may aakyat na rider. I’ll wait for you to dress up and come with me. Just wear casual clothes.”

Nang matapos kumain ay pinagshower na rin siya ni Orion, hindi naman siya nakaramdam ng pagtutol, gusto niya ring makita si Gunner. She chose a dainty floral dress with puff sleeves. Hinayaan niya ang mahabang buhok na nakalugay at hindi siya naglagay ng make-up sa mukha.

Nag-angat ng tingin si Orion mula sa couch nang makita siya. Tipid niyang nginitian ito at inanyayahan nang lumabas.

Nakatingin lang sila sa harapan ng elevator. Memories of last night flashed her mind. Naramdaman niya na lang ang paggagap ni Orion sa kanyang kamay. Hinayaan niya lang iyon dahil nakabawas iyon nang nararamdamang hiya. It is as if he’s sharing the shame with her kahit na siya naman talaga ang naging mas agresibo.

Nang makarating sa parking lot, natigilan siya bago lumapit sa sasakyan ni Orion, hindi niya mabura sa isip niya kung paano sila naglandian doon. Goodness! Nag-init na naman ang kanyang mukha.

“Let’s go?” Mabuti na lang at pormal si Orion, siguro ay wala itong imagination.

The long drive was awful but quiet. Hindi siya mapakali, ang isang hikaw niya ay naroon sa car carpet at pasimple niya pang kinuha iyon. Sa isang ekslusibong subdivision sila nagtungo. May tinawagan si Orion at ilang sandali pa ay nasa labas na si Gunner. He was running and bouncing like a ball. 

“Daddy!” The kid shrieked. Mas lalo niyang gustong lumubog sa kinauupuan, excited at nahihiya siya kay Gunner dahil hindi nakauwi si Orion nang nakaraang gabi dahil sa kanya.

“Hey little bud! How are you doing?” Masiglang bati ni Orion.

“I feel great! Oh, Hi, Auntie Ia! Are you coming with us?”

“I—I guess so. Hi, handsome!”

“We’ll be going to the Ocean Park, have you been there?” Excited na tanong ng inosenting bata, she shook her head and Gunner giggled, namimintana ito at halos lumagpas na sa car seat nito.

“I’ve waited for a year to get there!” Pagmamalaki nito, “now my wish is coming true!” 

Nagkatinginan sila ni Orion, why does the kid had to wait? Kung anak niya ito ay dadalhin niya ito sa lugar kung saan niya gusto sa lalong madaling panahon. Parang nakuha naman ni Orion ang tingin niya at bumuntong-hininga ito.

“We usually go on trips once a year. Hindi kasi mag-meet ang schedule namin ni Tanya but we try our best.”

Napanguso siya at naawa sa pamangkin.

“Yes, and this day is special, Auntie Ia because Dad said yes. And you are with us.” Kitang-kita sa mata ni Gunner ang pagkasabik. Nalungkot siya sa saya na iyon ng kanyang pamangkin, it was as if this day is a privilege.

Sa labas ng Ocean Park ay mahaba ang pila. Ramdam agad ni Hezekiah ang init ng panahon sa Pilipinas pero hindi niya alintana dahil kita niya ang tuwa sa mata ni Gunner. She’s making a checklist on her mind what they need, ibinili niya muna si Gunner ng tubig at snacks dahil bawal ang outside food. Chineck niya rin ang laman ng maliit na bag nito kung merong pamalit na t-shirt at towel. She placed her calling card in his pocket and his small bag ang told Gunner the basics like showing her calling card to the guards when he’ll get lost.

“Auntie Ia, let’s go there.” Hila ni Gunner ang kamay niya at pilit siyang pinapasakay sa rides, si Orion naman ay pormal at nakasunod lang, nagmamasid.

“Ang boring mong kasama, let’s go!” Giit niya sa binata. Pumila sila para makasakay sa rides at nang sila na ay nakuha niyang takot si Orion sa heights. Panay ang sigaw nilang dalawa ni Gunner samantalang nakapikit ang kanilang kasama nang umandar na ang ride.

“Dad looks scared!” Natawa muli si Gunner sa ama na nagcoconcentrate at mahigpit ang kapit sa handrail. Hindi naman iyon masyadong mataas at mabilis kaya nagtataka siya sa takot ni Orion.

After the rides, they enjoyed watching the jelly exhibit, the penguins, and they also went to the bird’s house. Panay ang kuha niya ng litrato kay Gunner. Ginawa na rin nilang photographer si Orion para may picture silang dalawa.

Nang lunch time na ay pumili sila ng restaurant na naroon. Pinayagan niyang mag-order ng pagkain si Gunner kahit na hindi healthy. According to him, Tanya does not let him eat processed food which she understands pero siya nga ay lumaki sa pancit canton pero matalino at buhay naman siya.

“Let’s ask Dad if you can order spam and egg?” Kumindat siya kay Gunner kahit naririnig naman iyon ni Orion, in the end, hinayaan sila nito. They enjoyed their breakfast meal while Orion ate sandwich. Nang mabusog ay nagpaalam si Gunner na papanoorin ang baby sharks at nangakong hindi lalayo. Hindi niya rin naman iniaalis ang tingin niya rito.

“Masyado kang awkward sa anak mo, hindi ba kayo close?” She does not intend to be nosy pero ayaw niyang kinukulang sa aruga ang kanyang pamangkin. Kumaway siya kay Gunner na tinatapik tapik ang aquarium.

“I am trying.” Nagpamulsa si Orion. “It’s been six years and I still don’t know how to be a Dad.” Orion sounded embarrassed. Pinagkrus ni Hezekiah ang kanyang braso sa didbib at nginitian si Orion.

“You don’t need to be a parent, he’s still young, you can start by being friends.” Tinapik niya sa balikat si Orion, “Kaya mo yan.”

Slowly, Orion made a step. Ilang sandali pa ay bitbit nya na si Gunner sa balikat. They were talking like friends and playing like friends. Naghahabulan sila sa open area, she joined them. Malapit nang lumubog ang araw nang mapagdesisyunan na nilang lumabas ng park.

Hindi pa rin matapos si Gunner sa pagkukwento as if wala sila roon. “We should go back! I’ll miss the Mommy shark!”

“Which part is your favorite?” Orion asked his son.

“The part when you carried me to your shoulder, Daddy.” Buong galak na sagot nito. Orion’s eyes turned sad, but he tried to smile.

“I’ll try to carry you more often, little bud.” He assured.

“Yay!” Itinaas pa ni Gunner ang dalawang kamay sa tuwa.

Napansin ni Hezekiah na patungo sila sa direksyon ng tahanan nila Orion, “Magtataxi na lang ako mula rito.” Hezekiah volunteered.

“No, I’ll bring you home. Ibababa ko lang si Gunner.”

Nang huminto sila sa tapat ng bahay ay naroon si Tanya, naghihintay.  Hindi alam ni Hezekiah kung saan siya magkukubli dahil huli na. Ibinaba ni Orion ang bintana sa kanyang tabi. Halatang nagulat si Tanya nang makita siya pero pilit pa rin itong ngumiti.

“Ia, it is you again. Kasama ka nila?” Tanya asked. Tumango lamang siya.

“Auntie, let’s go inside!” Binuksan ni Gunner ang pinto sa kanyang tabi kaya wala siyang choice kung hindi ang bumaba. 

Hindi niya alam ang ikikilos nang naglakad siya papasok sa tahanan nina Orion at Tanya. Hawak siya sa kamay ni Gunner at pinipilit pa na sabayan sila sa dinner.

“Please, Auntie…”

’’I am okay, Gunner. I can’t stay long.“

“Pagbigyan mo na.” Sinulyapan siya ni Tanya at nagpatiuna na ito kasabay si Orion. Actually, meron naman siyang choice na huwag makita ang ayaw niyang makita, Tanya’s eyes looks tired and sad, so she did not insist in refusing. Pumasok na rin lang siya sa loob ng tahanan ng mga ito.

The house looks formal, parang walang bakas ng bata na nakatira. Umakyat si Gunner para magshower, sinamahan ito ng Yaya at ni Orion. Naiwan silang dalawa ni Tanya sa kusina. Tanya is preparing the table for dinner, wala silang maraming kasambahay na gumagawa non at mukhang personal na pagsisilbi ang ginagawa nito para sa mag-ama.

“Kumusta ka?” Tanong ni Tanya na habang nakatingin sa loob ng rice cooker at nagsasandok ng kanin.

“I’ve been great. Ikaw ang nagluto ng lahat ng ’yan?” Tukoy niya sa mga nakahilerang bowl na merong mga pagkain.

“Yes, I learned how to cook while I was pregnant. Nagbago ang direksyon ko because my Dad chose to despise me for getting pregnant without finishing college yet. Natapos ko naman kalaunan, pero for formality na lang. Hindi ko rin nagamit dahil andyan na si Gunner.”

“At least you learned how to cook.” She smiled.

“It is no use kung ang ipinaghahanda mo, sa iba gustong kumain.” Tumigil si Tanya sa kanyang harapan bitbit ang mainit na kanin, umakyat ang usok sa kanilang pagitan. They are of the same height. Hindi niya alam kung napapansin nito ang pagkakahawig nila pero walang emosyon ang mga mata nito sa kanya ’di gaya nang dati. “If you know what I mean.”

“Tanya..” She whispered, but Tanya continued..

“Iba noon, iba ngayon. Hindi ko inaasahang dumating si Gunner, but when he did, he’s my only priority. Hindi siya lalaki na walang ama.”

Tumayo siya ng tuwid, “Then pigilin mo siyang magtungo sa kandungan ng iba.” Tumingala siya sa direksyon ng pinuntahan ni Orion. Tumuwid si Tanya at sinalubong ang kanyang tingin.

“He gave me his word, Hezekiah. And he’s always been true to that. I would like to believe that you’re pussy is no exception until I saw you getting the attention of my son, ibang usapan na iyon. Don’t get too close with my son. Huwag kang maging kumportable sa mag-ama ko.” May diin sa bawat salita ni Tanya at kitang kita niya ang apoy sa mga mata nito. Like a tigress ready to call a fight for her cub.

“I have no intention, Tanya.” Kalmado siya kahit parang nag-aapoy na sa galit ang kapatid niya.

“You can replace me on bed, but not as a wife, not as Gunner’s mother. Tandaan mo iyan.”

“I shall go.” Tumalikod na siya bago pa lumaki ang kanilang diskusyon.

“Sit down. I don’t like my son getting disappointed. He invited you.”

Napaupo siya sa talim ng tingin ni Tanya. Ramdam niya ang pagkaipit sa pagitan ni Tanya at Fausto. She wants to understand Tanya who’s just protecting her family and Fausto on the other hand, alam nitong hindi ito papakinggan ni Tanya na hindi ibenta ang kumpanya kapag nawala ito dahil itinakwil pala nito ang kanyang kapatid. What a twisted father!

Nangangati ang kamay niyang magpadala ng mensahe kay Fausto para magreklamo pero dumating naman na ang mag-ama kaya parang na-trap siyang lalo.

Maaawa ka kay Tanya or sa sarili mong pangarap? Her mind teased. 

Naawa siya kay Tanya na todo ang asikaso kay Gunner. Tila ibinibigay nga nito ang buong mundo kay Gunner. Pinagsisilbihan din nito si Orion na siya namang nagsasalin ng pagkain sa kanyang plato. Halos umikot ang mga mata niya sa pangyayari.

Nang matapos ang dinner ay nagyaya si Gunner na maglaro ng computer game sa silid nito, akmang tatanggi si Orion pero nagsalita kaagad siya.

“Hindi pa naman ako uuwi, magkukwentuhan muna kami ni Tanya.” She lied. Pumayag naman si Orion at sinamahan si Gunner sa silid nito. Nang makaakyat na ang mag-ama ay kinuha na niya ang kanyang bag.

“I used to like you, Ia, don’t make me think twice.” Wika ni Tanya. Matapang niya rin itong hinarap.

“Hindi pa rin nagbabago si Orion simula noon. Is this the kind of household you want Gunner to see?” Tanong niya.

“Orion is busy, Gunner knows that. I grew up with an absentee father, too.”

“At ayos lang sa iyo ’yon?”

“Kaysa lumaki nang walang ama.” May diin na sambit nito. That struck her. Wala rin siyang ama.

Tumango lamang siya at nagmamadaling umalis, hindi na siya pinigilan ni Tanya. She felt sad and confused. Gusto niyang kaibigan si Tanya noon. Now she thinks she’s taking something away from her.

Nang makauwi siya ay nag-videocall siya kay Fausto. Naabutan niya pang humihigop ng soup habang may nagsasalitang Koreano sa background.

“Yes, Miss Cruz?” Sinulyapan lang siya nito. Nakita niyang nagmamadali nitong hinanap ang remote at pinatay ang TV.

“I met Tanya.” Hindi na siya nagpaligoy-ligoy.

“Hmm?”

“Itinakwil mo siya nung nabuntis siya?” Pang-uusig niya kay Fausto. Napaawang ang labi ng ama.

“Bakit hindi? Yung anak ko ngang hindi ko pinalaki, masipag mag-aral.” Pagdadahilan pa nito na parang bata.

“Tsk, she’s suffering.”

“Yet still stubborn.”

“Hindi ko yata magagawa ang ipinapagawa niyo.”

Nanlaki ang butas ng ilong ng ama, “Why not? You agreed. We have to make this as quiet as possible. If I am still alive, they can still petition my shares unless you prove you are worthy of the shares, maaari nilang ilaban ang paglilipat ko sa iyo ng majority of shares, they will say I am incapacitated because I am on my death bed.”

Malungkot niyang tiningnan ang ama, alam niyang alam nito na may isa pang paraan pero ayaw nitong gawin. Unless he will declare her as his daughter, people will always question his decisions, kagaya na lang ng pagiging COO niya.

“Fine.” Sambit ni Fausto matapos ang mahabang katahimikan, kumalma na ang boses nito. ’’I know that it is not right to pressure you. Hayaan na lang natin na ibenta ni de Salcedo ang kumpanya.“

“Sir..”

Kumislap ang mata ni Fausto, “Maybe I am just being sentimental because I am dying.” Mapait itong ngumiti. “Don’t worry, Miss Cruz, you will also be taken cared of when I die.” Pagkasabi ’non ay bigla na lang nitong ibinaba ang tawag. 

Ginulo niya ang kanyang buhok. Hindi niya alam kung ang Tatay o ang kapatid ba niya ang kakaawan niya gayong hindi naman siya nito kinikilala. The only thing she has on stake is the company. Hindi naman siya ganid pero eto na iyon, malapit na sa kanya ang gusto niya.

She remembers her life in UK, isang linggo pa lang siya rito ay nagmukhang limang taon sa kanyang pakiramdam. Imagine, nakita niyang muli si Gardo, naging COO siya, stockholder, taga-pagmana, malayang nakakausap ang ama, nakipag-s*x with ex, all in just one week. Napakamot siya ng ulo at napatingin sa urn ng kanyang ina at kapatid, natutuksong kausapin ang mga iyon para humingi ng gabay.

“Hindi pantay ang batas ng mahirap at mayaman, kaya kailangan, wais ka, Hezekiah! Gamitin mo yang kukote mo at huwag mong isusuko ang nakalaan sa iyo !” Tila narinig niya pa ang isa sa huling bilin sa kanya ni Daisy.

Tinitigan niya ang cellphone, may isa pa siyang naiisip na paraan at alam niyang malaki ang tsansa na ikapanalo niya iyon. Binuksan niya ang camera para magvideo record pero nakita niyang mukhang mas matinding acting ang kailangan niya.

She cannot lose the company. Mas nanindigan siya. That’s for her. That’s the summation of her dreams in arms length!

Kumuha siya ng limang sibuyas at sinimulang balatan iyon ng pinong-pino. Sinipon siya agad at naluha. Kinuha niya muli ang cellphone at pinalungkot ang mukha. Nagpractice pa siya ng iba’t ibang emote bago pinindot ang record. Pulang-pula ang mata at ilong niya.

“Hey, Domini, I know you are waiting for my messages kasi ina-unblock mo naman ako agad, I miss you. I wish you are here.” Suminghot siya at mas pinalungkot ang tinig, “ang dami agad nangyari at alam kong pinaninindigan ko na lang ’to kahit pwede ko namang takasan ulit. Yes, your poor friend is in trouble and needs help pero tinanggap ko na. Tanggap ko na tinalikuran mo na ako. Bye.”

She saw her video message was seen, and she was waiting for the blocking after but it did not happen.

“What do you want?” he replied.

♁☆♁☆♁☆♁☆

Social media accounts, hope you’ll like my posts to help me with my campaigns:

Instagram & Twitter: Wandermaki

Facebook Page: Makiwander

Facebook Account (Public): Mari Kris Ogang

Facebook Group: WANDERLANDIA

NOTE: Answer the SECURITY QUESTION so that you will be approved

Go to my wattpad profile and follow me for more stories.

Kabanata 20

A/N: Nakailang type at bura ako kasi iniisip ko kung ito na ba ang tamang panahon. Lol Hello sa team puyat! at sa team abroad ;) 

“Hi, good morning!” Magiliw na bati niya kay Orion. Dinalhan niya pa ito ng kape pero hindi man lang nag-angat ng tingin sa kanya.

It’s Monday, buong weekend niyang hinintay ang mensahe ni Orion sa kanya pero hindi iyon nangyari. 

“Nagmadali kasi ako talaga nung Sabado—”

“I don’t need an explanation. By the way, I need you to delay all the timetable in the operations. Any movement shall be coordinated with me.” Hindi inaalis ni Orion ang tingin sa mga papeles sa harapan.

“Hala, G na g?”

“I am serious, Miss Cruz.”

Nakalimutan na rin ba nito ang nangyari sa kanila nung Sabado? Ang bilis naman!

“Miss Cruz, if you don’t mind, marami pa akong gagawin.”

Wala siyang nagawa kundi ang lumabas ng opisina ni Orion na nagtataka kung bakit bigla na lang siya nitong dinedma.

Hezekiah’s week was such a pain, hindi siya sanay na walang ginagawa. Naging abala lang siya sa paghahanap ng maaring mag-train sa mga designers nila. She email blasted her staff a lot of inspirational videos for their designs. Mabuti na lang at nakakabawas ng stress ang mga kaibigan niya. Lunch break at doon sa opisina niya mismo ang pananghalian nilang magkakaibigan.

“So, who are you with last Friday?” Excited na tanong ni Becca.

“And don’t even think about lying, we know you had s*x.” Hysterical na sumubo ng ice cream si Kendall.

Bumuntong hininga siya at ibinaba ang curtain blinds ng kanyang opisina pagkatapos ay tinipon ang mga kaibigan para maging malapit sa kanya.

“Actually yes, you are correct but I have a problem, hindi na ako pinapansin.”

Naiinis siyang isipin na parang hangin na lang siya kay Orion, imbes na maisakatuparan niya ang plano niya ay mas lalo pa yata siyang napalayo roon. She should really start her Plan B.

“Bakit naman?” Nagtatakang-tanong ni Em.

“Well, I think he’s ghosting me kasi nakuha na niya ang lahat, uso naman ang ganon.” That’s what she really thinks, s*x and go si Orion noon pa man.

“What! That’s an asshole move. No, huwag kang papayag na ganunin ka, kailangan mong gumanti.” Giit ni Becca.

Napakamot siya ng ulo, “Ayun na nga, I am not really good at this. Hindi ko alam kung paano niya ako magugustuhan. I really don’t know how to flirt anymore.”

“Make yourself visible. You will be tempting him by being the opposite of tempting. Be annoying and make him feel that he’s not your taste.”

Hindi niya nagets ang logic at nahalata naman iyon ni Becca.

“Get his attention, you have to put him in bait of hate. At least, bait pa rin iyon.”

“Paano?”

“Eh di  text him, sabihin mo hindi ka nasarapan sa s*x”

Kendall giggled.

“Pag napansin ka na niya, be more sexy, more alluring, makes him think that he’s the least handsome in the world for you and confuse him even more.”

“Baligtad naman yan e.” Kontra ni Em.

“No, no, no, no.”

“Men loves validation, too. Their nature is to attract women around them especially those who does not give them interest. So let him attract you. The only way you can make him fall in love with you is to make him think that he is making you fall in love with him. Then, drop him.”

Kumislap ang mata ni Becca sa isang ideya at pinagbulungan nila kung paano yun gagawin.

Becca’s idea kept her occupied. Kailangan maging nakakainis siya, kaya naman tiniyak niyang maiinis nga sa kanya si Orion sa araw na ito. Bumukas ang pinto ng kanyang opisina. Napatayo agad si Em at awtomatikong lumabas nang makita si Orion dahil siguro sa nerbyos, buong linggo nilang hindi nakita si Orion at ngayon ay susulpot.

“Did you receive my text?” Nakakaloko ang ngiti niya she texted, ’ Liit t*te’ because he’s not replying even work related. 

Hindi na siya nakatiis dahil may mga gusto siyang itanong, gusto niyang magtrabaho.

“Una sa lahat, hindi maliit yung akin, second, I did not approve this, Hezekiah.” Ibinaba ni Orion ang revision ng design na ipinadala niya sa kliyente, siguro ay nag-inquire ito kay Orion kung bakit sila nagpapadala ng ikalawang proposed design.

“Sinubukan ko lang naman kung papayag since hindi pa naman naitatayo ang building, costing wise, pasok pa rin naman sa napagkasunduan. Gawa yan ng isa sa mga designers ko sa UK. I think it is a good start for our designers to learn from them. Magagaling naman ang empleyado natin, kaya lang ay nakakulong sila sa kahon.”

“Still, many are still not open to change, and those are our so-called clients.”

“Do not act as if concerned ka sa company, Orion. Should you not be busy with your own company? You don’t need to get familiar on something na ibebenta mo rin naman pagkatapos.”

Nagtagisan sila ng tingin, hindi rin naman ikinaila ni Orion ang kanyang sinabi kaya nainis siya. Pupwede naman nitong i-deny pero hindi nito ginawa.

“Ako ang kakausap sa kliyente.” Presinta niya na alam niyang ikakainis nito.

“I am the acting president.” Pagmamatigas ni Orion. “The client set-up a dinner for later and he invited me.”

“Pwes, sasama ako.” Tumingin siya sa kanyang relos at nakitang malapit nang mag-alas-singko. Nagmamadali niyang kinuha ang kanyang bag at sinarhan ang laptop. “Text me the address and what time.”

“Ia!” Orion called, hindi na niya ito pinansin kagaya ng bilin ni becca.

Naabutan pa ni Hezekiah si Aling Helen sa unit niya na papaalis pa lang, ibig sabihin ay may oras pa siya, naghanap siya ng maaaring suotin bago nagshower nang mabilis; she chose a silk rust halter dress kaya simpleng ipinusod niya ang buhok sa likod, tinernuhan niya rin iyon ng light make-up at simpleng stiletto shoes.

Binulabog niya ng mensahe si Orion dahil hindi sinabi sa kanya kung saan siya pupunta. Her phone rang, and she immediately picked up.

“Parking lot, we’ll go together.” Anito.

Hindi niya inaasahan na ganon pero hinayaan niya na. Madilim na rin sa labas, ayaw niyang paghintayin ang kliyente. That’s one of FRINC’s biggest client to date, she made the client her sacrificial lamb para inisin si Orion at kunin ang atensyon nito. Gayunpaman, she enjoyed the process, ballsy move nga lang. Bukod sa maiinis si Orion sa kanya, posibleng ma-turn off sa kanya ang kliyente.

She was holding her white Hermes clutch while walking, she feel tense. The thought of proving herself over and over makes her tired, but at the same time, it keeps her going. Parang nabuhay siya para patunayan ang sarili at hindi para maging masaya.

Orion was resting his back on his black Mustang. He’s wearing an all black tux, underneath is a white dress shirt. Pinigilan niyang mapasinghap. He’s manly stance was something she always look forward then, he looks like a resting place to her. Hindi niya alam kung delikado ba ang ganoong pakiramdam. Kapag nakakita ka ng tao na pupwede ka nang makalma, does that mean, hihinto ka na? Makukuntento ka na?

His usually dishelved hair was put back in place. Ano kaya ang skin care ng lalaki? Why does his skin looks so smooth from a far. Hindi rin kaya uso ang dehydration kay Orion? His lips always look soft and plump.

Orion extended his hand to her. “You look beautiful.” Parang nagda-diarrhea na sambit nito habang humahakbang siya papalapit. She let out a half smile.

“Thank you.”

They went to Manila Hotel. Sa isang ekslusibong area sila dinala ng service attendant. A pianist was playing soft medleys as soon as they set in. A candlelight dinner was set up, amoy na amoy ang bulaklak sa paligid habang sinimulang i-serve ang champagne.

“Anong oras darating si Mr. Lopez?” She asked. Nagkibit-balikat lang si Orion habang isinerve na ang soup.

“Eat.”

“Hindi ba kailangan nating hintayin si Mr. Lopez? Nakakahiya naman kung maabutan niya tayong kumakain, sabihin pa masiba tayo.”

“He actually said mauna na tayong kumain.”

“He did? Mabuti naman at nagugutom na ako, hindi pala ako naglunch.”

They were served Filipino food, hindi na nahiyang kumain ng marami si Hezekiah.

“Wala pa ba si Mr. Lopez?” tanong niya nang mabusog na. 

“He’s not coming. Let’s just enjoy the dinner first.”

“Hindi?” Mapang-asar siyang ngumisi, “Nag-abala ka pa sa dinner. Sinet up mo ko ’no?”

“I did not, Mr. Lopez booked for this.” Stoic na wika ni Orion.

“Umamin ka na.” pilit niya.

Napabuntong-hininga si Orion na para bang nawawalan na ng pasensya sa kanya. Hindi niya alam kung bakit sobrang cold ng binata sa kanya.

“How’s UK? Met anyone?” Tanong sa kanya ng binata habang pinupunasan ng napkin ang labi.

“Not just one, I met a lot actually.” Pagmamalaki niya. Kumunot ang noo ni Orion.

“Gaano karami?”

“Hindi na mabilang sa kamay.” She nodded while thinking all of her classmates that she misses.

“Mukhang masaya ka pa, ha.”

“Siyempre, hindi ka ba sasaya kapag marami? Dapat ba isa lang?”

“So who of the many gave you wealth?” Tumaas ang kilay ni Orion.

“C’mon, Orion. Get over that thinking.” hindi na siya napipikon sa iniisip sa kanya ni Orion, what’s new?

Gumalaw ang adams apple ni Orion habang nakatingin sa kanyan ng mataman. She took a sip of her wine without leaving his stare.

“Kapag sinabi ko bang pokpok ako noon, magugustuhan mo ako?”

“Kung sinabi ko ba na iiwan ko si Tanya, magsasabi ka agad ng totoo?”

Nakagat niya ang pang-ibabang labi niya, kumuha siya ng leche flan at uminom ng wine.

“Hindi mo sinabi kaya alam kong wala namang saysay kung magsabi ako ng totoo o hindi. Lumaki akong kailangan kong maging magaling, no, scratch that, sobrang galing para mapansin niyo ako. Walang puwang sa akin ang ipakita ang kahinaan.” Uminom siya muli ng wine na para bang tubig lang iyon.

“People can still smell me. That I stink. That I don’t belong in your world. But it does not matter now because I deserve this, I fcking deserve this Orion and you cannot get in the way.” Patuloy niya. “I lost my only family because I dreamed too much and I’d fcking kill for my dreams because of that.”

Tiningnan lang siya ni Orion, uminom muli siya ng alak.

“I don’t hate you, Orion, it is just that my dreams matter more than anything now.”

Walang emosyon si Orion, para bang inaasahan na ang mga sasabihin niya. 

“What gives for you to leave FRINC? Money? Power?” Kapag-kway wika nito.

Ano nga ba? Success, money, fame, she had it pero parang kulang pa rin. Hindi niya alam kung bakit hinahabol niya ang FRINC kahit na sapat naman na ang pera niya para buhayin ang sarili. Should she care a lot on people who just know her by name?

Maybe because FRINC symbolizes her love that died with Daisy and Natoy. Having FRINC is something Daisy will not even think of. Kahit nga ang mapansin siya ni Fausto ay malabong inasahan nito. 

“Love.” He looked in Orion’s eyes. His jaw clenched. “Iyong totoo.” Iyong totoo na hindi na siya hihiling ng kahit ano. Iyong pagmamahal na tutulong sa kanyang mabura ang mapait na alaala.

“People usually confuse love with lust.” Kunot-noong sambit ni Orion.

“You think so?”

“I want you in bed, Hezekiah. How much do I need to pay? Oh, wrong question, how many shares do you need?”

Umakyat ang kaba sa dibdib ni Hezekiah nang banggitin ni Orion ang salitang ‘shares’.

“I underestimated you, Ia. I did not expect that the snake get her way to the top. The company is for Tanya and Gunner. Stop dreaming.” May poot sa mga mata ni Orion. Sinalubong niya rin iyon ng mas mapait na tingin.

“Wow, that’s your wildest guess? That I am somebody else’s sugar baby? Na ginamit ko ang katawan ko para makuha ang kumpanya?”

“Ka Ato has been financing you all along.”

“Busted.” She muttered bitterly. 

Mas matinding galit ang bumakas sa mukha ng binata nang hindi niya itinanggi ang sinabi nito. Maybe he got her investigated for all she care. Tumayo si Orion at hinawakan siya sa magkabilang balikat, inalog alog siya nito na para bang magigising siya roon. She tried to keep calm by being emotionless.

“Then stop this, Hezekiah, alam mong hindi ko papayagan na makuha mo ang kumpanya, tell me how much do you need to stop this!”

“You can try to stop me but I will fcking fight for that company that’s the smallest that I could get. Dahil sa mga pangarap ko, nawala si Nanay at ang kapatid ko. Dahil gusto kong maging patas, nilagay ko rin ang batas sa mga kamay ko.” Bumagsak ang masaganang luha sa kanyang pisngi kahit wala pa siyang ginagawa at blangko lang ang tingin kay Orion. 

Pinalis niya ang kamay na nakadantay sa balikat niya at tumayo rin. Humakbang siya paatras, papalayo kay Orion.

She heard that the sliding door behind them were shut by the waitress to give them privacy.

“Gusto mo akong makilala? Gusto mong makilala ang ahas na nasa harap mo?” She’s feeling the heat of her anger, and her trauma. 

“Nagising ako nang araw na ’yon, nakahiga ako sa papag, sa bahay na hindi ko kilala at puno ng pasa. Wala akong saplot. Bumalik sa alaala ko kung paano ako kinaladkad nang gabing iyon sa bahay na yon para pagsamantalahan ng limang lalaki.” Nanginig ang katawan niya, parang dumampi muli sa kanya ang lamig ng hangin ng araw na iyon, ang basang kalsada na dumantay sa binti niya habang walang awa na hinihila siya. 

“Nagising ako, wala akong boses kahit na sumisigaw ako, walang makarinig sa akin, walang tumulong. That day, I chose to be righteous when I shouldn’t. Ayokong maging sagabal sila sa mga pangarap ko.”

“I know, they tried to r*pe me but they were not able to kaya inunahan ko sila. Nang umagang ’yon, kumuha ako ng b-bote.” Nanginig ang mga kamay niya na para bang kahapon lang nangyari ang sinasabit niya, naramdaman niya muli ang matinding sakit.

“I lacerated myself and cried ‘r*pe’ because I want them to be jailed. I don’t want to live near them. I want to give myself a safe place.” Sa unang pagkakataon nasambit niya ang mga salitang iyon na ilang taon niyang itinago sa kanyang sarili.

“Gusto ko silang ilayo sa akin kaya nagsinungaling ako ulit kasi ayoko sa kanila.” Umiling-iling siya. She grieved. Bakas ang pagsisisi sa boses niya, bakas ang pagnanais niyang itama ang pagkakamali pero napakalayo niya na roon. Kung sana ay nagkasya na lang siya sa kaunting parusa pero hindi sumapat iyon.

“T-t-tapos friname-up nila si Nanay. K-kasi a-alam nilang wala silang ginawa pero pinakulong ko sila…” Pakiramdam niya ay ilang ulit siyang sinasaksak sa pag-amin ng katotohanan. “My dreams cost their lives so I want to have this. I want to win this.”

“Ia, calm down, calm down.” Binalot siya  ng yakap ni Orion pero hindi niya mapanatili ang katawan sa tuwid na ayos, she broke down many times but this is the worst. “I have no one, Orion.”

“Sshh.”

“I will fight fairly, I promise. I will fight. Just let me have this chance to prove myself because I know I am good.”

“Tama na..”

“Hindi ko nakuha ng libre.” She cried, “Naulila ako para dito. Naging mag-isa ako, namatay sila sa harapan ko, ako ang pumatay sa kanila para sa mga pangarap ko..”

♁☆♁☆♁☆♁☆

A/n ulit: Maigsi ? Bitin? Oo nga pero antok na ako, pinaiyak pa ako ni Ia, author lang naman ako, litsi.

Huy, palambing naman to like my Latest posts on iG and facebook page para may pambili ako ng diapers kahit magsulat ng libre. Char! 

Social media accounts, hope you’ll like my posts to help me with my campaigns:

Instagram & Twitter: Wandermaki

Facebook Page: Makiwander

Facebook Account (Public): Mari Kris Ogang

Facebook Group: WANDERLANDIA

NOTE: Answer the SECURITY QUESTION so that you will be approved

Go to my wattpad profile and follow me for more stories.

Kabanata 21

A/N: Hindi ako paasa! Kumusta? Huwag pala kayo masanay maghintay kasi baka minsan wala akong update at mapuyat lang kayo hihi. salamat sa suporta! promote this story to your friends if you like it ;)

–

Pakiramdam ni Hezekiah ay bumalik na naman siya sa umpisa. She was curled up in bed the whole weekend and reminding herself the truth that she tried to hide, nire-recall niya iyon para paulit-ulit na masaktan ang sarili hanggang sa mamanhid na lang siya ng katotohanan. She lied, and Daisy and Natoy died because of that lie.

Akala niya ay siya na lamang ang makakaalam ng katotohanan na hindi talaga siya nagahasa pero ang kabigatang iyon ang mismong pumipigil sa kanya para maging masaya. Sure, she can be happy for a day, but that’s only superficial. Wala talagang magandang maidudulot ang pagsisinungaling.

“Why did you do that, Ia?” Suminghot siya at niyakap ng mahigpit ang unan.

Sinisisi niya ang sarili. Kung hindi ba niya pinalala ang sitwasyon ay buhay pa sana si Daisy at Natoy? Pinunasan niya muli ang luha niya. Kahit ipinaliwanag sa kanya ni Orion na wala siyang kasalanan, inuusig pa rin siya ng kanyang konsensya. Sabi pa nito, kung nanahimik siya, malamang ay naituloy lamang nina Gardo ang plano, at baka tatlo silang pinaglamayan noon pa man. But if the second life to her means being alone for the rest of her life, sana nga ay isinama na lamang siya.

Her phone rang, it is a viber video call from Fausto. Pinunasan niya ang luha at pilit na ngumiti nang makita ang ama sa screen.

“Good morning, Miss Cruz. Ipinapaayos ko na—Are you crying? Sinong nagpaiyak sa iyo?” Inayos ni Fausto ang salamin at tiningnan siyang mabuti para mapatunayan ang hinala.

Umiling siya, “Wala po. Ano po yun?”

“Who made you cry? Iyong de Salcedo ba na iyon?” Hindi ito nakuntento sa sagot niya.

Huminga siya ng malalim at ngumiti ng mapait. “Kasi Sir, pagkatapos ng pitong taon nagawa ko na rin ikwento ang nangyari kina Nanay.” Nanginig ang boses niya. “Na kasalanan ko kung bakit sila nawala.” 

“Hindi, kasalanan ng mga pulis iyon, di ba?”

Umiling siya, “Di ba, Sir, dati, sa squatters ako nakatira?” She smiled but her voice cracked, “M-may nagtangkang gumahasa sa akin, s-sa galit ko, ginawan ko ng paraan para mabulok sila sa kulungan.“piinilit niyang pakaswalin ang pagsalaysay. 

Mapait siyang ngumiti muli, “Kaya si Nanay, na-frame up ng pamilya nung mga ipinakulong ko. Hindi ko naman alam, Sir na ganun ang mangyayari.” Hinayaan niya ang sarili niya na magsabi ng tapat sa ama.

“Nasaan na ang mga tarantadong iyon?” Ilong na lang ni Fausto ang nakita niya dahil halos sumigaw ito sa telepono.

Umiling siya, “Nakita ko pa sila ulit nung isang araw pero mukhang sanay na sanay na silang makulong, saka kasalanan ko rin naman po, Sir.”

“Bakit hindi ka agad nagsabi na ganyan ang nangyari sa iyo?”

She bit her lower lip, “Kasi Sir, ayaw kong kaawaan. May mas nakakaawa pa ba sa sitwasyon ko? Kaya salamat at pinulot niyo ako roon. Hindi ko alam kung paano ako kung doon pa rin ako nabuhay.”

“Is that why you are crying?”

Tumango siya, “I still blame myself, Sir. Sana ay kasama ko pa sina Nanay.”

Nanatili ang katahimikan, hinayaan lang siya ni Fausto na humikbi. 

“Ia, that’s not your fault. May mga taong halang ang kaluluwa at biktima ka ’non. Things happen because it is meant to be. Kapag lagi mo na lang sisisihin ang sarili mo sa bawat hindi magandang nangyayari, hindi ka makakaahon sa guilt. Kung sisisihin mo naman ang Diyos, mabubulag ka lang at at makakaligtaan ang mga dapat mong atupagin. There are three things to avoid in living your life, that is living in guilt, living in fear and living in anger.”

Tumango siya at pinunasan ng tissue ang mukha. Somehow, gumagaan ang pakiramdam niya sa boses ni Fausto.

“I am not saying what you went through was easy, but we have a choice how to live our lives after that. Sabi nga, the grace is new every morning. It is always a fresh start.”

“Okay po, Sir. Susubukan ko pong mag-move on. Bakit po kayo napatawag?”

Bumuntong-hininga si Fausto, “I learned that the information about the transfer of shares leaked. May mga board of directors na tinatanong ako. I am thinking—”

Alam na niya iyon dahil sinabi ni Orion sa kanya, may mga gusto ring bumili ng shares ni Fausto dahil may taning na ang buhay nito. They wanted to regain power over the company but she will not allow it.

“Sir… Don’t worry, I will make sure that they will understand why I deserve the shares from your company. Hindi kita ipapahiya.”

“Maybe I am being too sentimental about it. Kung tutuusin ay sapat na rin naman ang maiiwan ko sa inyo ni Tanya ’pag nawala ako.”

“Don’t say that, Sir. Let me pull this off.” Pangako niya.

---

“Ma’am, nagbackout yung trainer, hindi daw niya kaya ang demands ng modules.” Nakangiwing paliwanag ni Em, Lunes na iyon at napakarami pa niyang inaayos. She wants all the designs revised kaya gusto niyang i-train ang staff niya. May go-signal na siya mula sa opisina ni Orion at nabasa niya iyon sa isang post-it card na nakadikit sa Starbucks cold brew coffee.

“ Folle .“ Umikot ang mata niya na binigkas ang french word na ‘crazy’ . “Que peuvent-ils jamais s’ameliorer?”

“ Si. Ay ano bang sinasabi mo riyan, girl??? Kung ganyan ka mastress sana nagpasintabi ka muna.“

“I have a meeting in an hour, Em at kailangan kong bumuo ng idea for Mr. Pradez, and our designers, they are all flinstones!” Tinuro-turo niya pa ang kaibigan habang walang humpay ang pagkabuwisit.

When their existing clients heard that Mr. Lopez approved their new design, lahat ay gusto na ring magpagawa ng revision. That’s what she get, alright, noong nasa Derwent siya ay masaya na sana siya sa isang proyekto, ngayon naman ay binaha na siya.

“Okay lang naman iyon, hindi pa naman iyon manghihingi ng plans, ’di ba?” Pangkalma sa kanya ni Em.

“Yes, but they want me to innovate right now, in my mind. How would I change an old movie house in Quiapo and make it to a private library? Hindi ba maraming nagse-s*x sa sinehan doon sa Quiapo?”

“May nagse-s*x din naman sa library.” Maliit na boses ni Em. Salubong ang kilay niyang napatingin sa kaibigan. Right! Sila rin ni Orion ay dumaan doon.

Mabilis siyang nag-tipa sa kanyang computer. She tried to pin a lot of prospective designs base sa preference ni Mr. Pradez, gusto nitong maging cozy, pero kung dati ay gigibain ang buong structure, ngayon ay gusto niyang panatilihin na lumang cinema house pa rin iyon.

Past before one ay pumasok na siya sa conference room, nagulat pa siya noong naroon si Orion at ilang miyembro ng board. Mr. Pradez’ son is also a board member, kaya naman triple ang kaba niya. Silang dalawa lang ni Em ang babaeng naroon.

“Good afternoon, gentlemen, hope you had lunch.” Walang kangiti-ngiti ang lahat ng naroon, maybe they really want to see her fail but she won’t let it.

Confident niyang idinetalye ang possible revision. They had questions as they go along kahit hindi pa tapos ang discussion. Parang binabalatan siya ng buhay roon dahil dalawang oras na siyang nagsasalita.

Nagtaas ng kamay si Orion, “Can we have a 15-minute break, I need to take a call. Please sit down Miss Cruz while on break. Em, please give her warm water.”

Ganoon nga ang ginawa ni Em, ang iba ay nagkwentuhan tungkol sa revision. She does not understand why it is a painful presentation, kung tutuusin ay tapos na dapat ito.

May naririnig siyang boses ng bata sa labas, nasilip niyang naroon si Gunner, nakita niya rin si Tanya. Inaayos nito ang kwelyo ni Orion. Umiwas siya ng tingin sa tagpong iyon.

“Miss Cruz, I am actually expecting more than this, hindi ko mapicture ang gusto mo.” The senior Pradez, quote. Nakaramdam siya ng lubog sa sikmura. Her pressure is through the roof already.

“Mr. Pradez, you set this meeting yesterday, did you really expect me to come up with something exceptional?” Nakangiti pa rin siya pero may panggigigil na iyon.

“Yes, but that’s not an excuse.” Nagkibit-balikat ito.

She’s sensing that these guys wants to throw her outside the bus. Hinahanapan siya ng kapalpakan at butas na mapahiya. Nang magresume ang presentation ay mas naging mahirap ang mga tanong.

“Gaano katibay iyan?” Mr. Alonzo asked, “Lumang building sa Quiapo and probably had gone many earthquakes from a man and a woman, if you know what I mean.” Nagtawanan ang mga lalaki maliban sa isa.

“No, Mr. Alonzo, she does not know what you mean. You are inside my office, decent is not worn, it is an attitude.” Tumayo si Orion mula sa kinauupuan at naglakad papalapit sa kanya, napatingala siya sa agwat ng kanilang height, salubong ang makapal na kilay nito ay halata ang pag-igkas ng panga sa sobrang simangot. Makikita sa kilos ng kamay ang pagpipigil sa anumang emosyon.

“You are asking technical questions, that is why I did not approve of this emergency meeting because it was so sudden. Mr. Lopez approved Miss Cruz’ team proposal because it was already drafted. Why are you rushing her to come up with a new design?”

“Mr. President, I can manage.” bulong niya kay Orion pero hindi siya nito tinapunan ng tingin. Nagpatuloy lang ito.

“Miss Cruz is an executive, not an engineer, schedule this in 10 days then we’ll present a plan that you are most likely expecting. With all due respect, Mr. Pradez, we want to serve you better, but you have to let us do that, apologies if we have to re-schedule for now. Meeting is adjourned, thanks everyone.” 

Masuyong ipinatong ni Orion ang kamay sa balikat niya habang pinagmamasdan ang mga dismayadong board na nagsisialisan, nang silang dalawa na lang sa conference room ay pinalis niya ang kamay na iyon.

“Why did you do that?” Reklamo niya.

“You look so tired and restless, hindi mo ba nakikita? They just want to prove you wrong.”

“Nakita ko that is why I am trying. Ngayong pinaalis mo, eh di maniniwala silang tama sila.”

“Okay, I am sorry.”

“Kunyari ka pa, you just want to prove them right, kagaya ka rin nila.” Kinuha niya ang cellphone niya at nagmamadaling lumabas ng conference.

Nakapangalumbaba na lang si Hezekiah sa kanyang lamesa. she couldn’t believe what happened to that meeting, mahaba iyon pero parang ang bilis. Palpak kasi ang meeting.

 Naghihintay siya ng himala habang nag-e-emote. First time niyang maiyak dahil sa trabaho. Pakiramdam niya ay talunan na naman siya and this is worse. Okay lang matalo kay Domini kasi pwede naman niya itong sapukin pagkatapos pero ngayon ay wala siyang masuntok.

Nagulat siya nang biglang magbukas ang pinto ng opisina niya, nagmadali siyang punasan ang luha at umupo ng tuwid, nagpanggap na nakaharap sa computer.

“Nakita ko na,” Orion said, tinutukoy ang luha niya sa mukha. May inabot sa kanyang Gatorade. “You have to replenish. You probably cried over the weekend.”

Tumaas ang kilay niya, “Ano namang pakialam mo?” Tingin niya kay Orion ay malaking sagabal sa kanya kaya gagawin niya ang lahat para hindi ito magtagumpay.

“Yung oras mo sa trabaho sinasayang mo.”

Umirap siya. “Anong ginagawa mo rito?”

“Gunner is looking for you.”

Natigilan siya at tumikhim. Gusto niyang makita ang pamangkin niya pero iniiwasan niya si Tanya. Baka kung ano na naman ang sabihin nito.

“Tell him I am busy.”

Tiningnan siya ni Orion kaya siya na ang umiwas.

“Sinabi ko na. I know you are crying kaya sinabi kong marami kang meetings. The kid is smart, he gets it.”

“Okay, go.” Pagpapaalis niya dito.

“Ia.” He sighed. “I can support you. You can work in my company. I will not ask anything from you.” Kumunot ang noo niya.

“Anong pinagsasasabi mo?”

“I will take care of you, I will-”

“Stop, bakit ganyan ka magsalita?” Irita niyang tanong, parang wedding proposal naman!

“I hate to see you cry. Sa akin, hindi ka mahihirapan. I promise. I know I am a jerk but I can be a zero jerk when you will choose me. I mean, to work for me.”

Natawa siya at nakuha ang sinasabi ng binata. He really thinks she has a sugar daddy. Yumukod siya sa lamesa at bumulong, “I’ll tell you a secret.”

Nagmamadali namang lumapit ang binata sa kanya.

“Mas masarap yung talong na kulubot kasi mas malambot kainin.” She winked. Pinamulahan ng mukha si Orion. Walang sabi-sabi ay iniwanan na siya nito. Hindi niya napigilan ang mapahagikgik ng tuluyan. Nakalimutan niyang kanina lang ay umiiyak siya.

---

Nang mga sumunod na araw ay naging abala siya sa revisions ng designs, mas nakilala niya ang staff sa team niya, nakikita niya ang weakness ng ilan. Puro sila overtime dahil lang sa challenge sa kanya ni Mr. Pradez. Mabait naman siya at hindi niya nakakalimutang magpa-dinner sa nagoovertime. She let them take a nap when needed.

Pinapakita niya ang suporta rito sa hindi rin pagpikit kaya pakiramdam niya ang pangit na niya.

“Naku, wala nang water sa dispenser.” Narinig niya si Mari na lumabas mula sa pantry na mukhang magtitimpla sana ng kape. Tiningnan niya ang lahat na busy.

“Ako na.” Presinta niya.

“Later na, Ma’am. Wait na lang natin ang boys from yosi break.” Sambit ni Mari. Nakita niyang humikab si Sophia, tiyak na mangangailangan din ito ng kape in a few minutes, dumiretso siya sa pantry at hinanap ang mga mineral water. 

Nakita niya ang maliit na pinto sa tabi ng dispenser, at natuwa siya dahil nakita niyang naroon nga ang tubig na hinahanap niya.

‘Keep the door open, sira ang lock. Love, Ate Elsa’ May sulat kamay sa bondpaper na idinikit sa pinto na iniwanan ng kanilang janitress. Nagkibit-balikat siya at pumasok.

She was trying to lift one of the water gallon nang makarinig siya ng click sa pinto, napasinghap pa siya sa gulat.

“Ia, ako ’to.”

Narinig niya ang boses ni Orion pero hindi niya makita ito sa sobrang dilim. Silang dalawa palang ay napuno na ang storage room na iyon. Ang hirap kumilos at huminga.

“Anong—buksan mo ang ilaw, ang dilim!”

Narinig niya ang click ng switch pero walang liwanag ang naganap.

“Sira.” Anunsyo ni Orion.

“Obviously! Ano bang ginagawa mo rito?”

“May itatanong sana ako tungkol sa Plan B ni Ric. I was just checking—” Tumunog pa ang papel na hawak nito.

“So paano natin makikita? Walang ilaw!”

“Yes, I know, let’s go outside.” Magkadikit na magkadikit ang kanilang katawan. Binuksan ni Orion ang pinto, ginalaw galaw ang doorknob pero hindi iyon nagbukas.

“Anak ng tipaklong naman. Bakit mo sinarhan? Kailangan ba natin ng privacy?” Naiinis siya. “Hindi ka rin ba marunong magbasa? Nakalagay sa labas sira ang pinto.”

“Chill. Kakatok ako.” Kumatok nga ito pero walang nagbukas, naririnig kasi niyang nagpapatugtog na ng party songs ang mga nag-o-overtime para hindi antukin.

Huminga siya ng malalim at pinagkrus ang ang braso sa dibdib.

“Sorry.” Bulong ni Orion. Sisirain ko na lang ang lock.

“Hindi na, maghintay na lang tayo ng papasok sa pantry, may maghahanap din sakin.”

Nakatalikod siya kay Orion, nakatayo lang sila doon at nakikinig ng mga rap songs na sinasabayan pa ng mga staff niya. Napakamot siya ng ulo sa inis. Nang madikit siya kay Orion ay may naramdaman siyang matigas na bagay na tumama pa sa pwet niya. Hinampas niya sa braso si Orion.

“Pwede bang pakalmahin mo yan? Sa ganitong sitwasyon ba naman?!” Pagalit niya rito.

“Hawakan mo para kumalma.” May nanunuksong tinig ito.

“Sakalin ko pa yan eh.”

“Sige nga.” May excitement sa boses nito. Hinampas niya ulit ito at mas lalo lang niyang naramdaman ang paninigas ng pagkalalaki nito.

“Ang bastos mo.”

“Sayo…”

“Tsk.”

“Ganyan talaga ang talong na fresh, matigas.”

Tinakpan niya ang tainga pero naramdaman niyang lumapat ang dalawang kamay ni Orion sa dibdib niya.

“Bastos!”

“Sorry, I am looking for my stressball.”

“Ano ba?” Nilingon niya si Orion at muntikan na siyang mawalan ng balanse dahil sa mga galon. Orion was quick to catch her on her back at the same time he quickly pat a kiss on her lips. Natahimik siya sa gulat pero sabi ng konsensya nya ay mali iyon at di dapat siya pumayag, bubukas pa lamang ang labi niya nang biglang bumukas ang pinto.

“Ma’am!” Sumilip ang kanyang mga staff na nakaabang sa labas. 

Mabuti na lang at nakahiwalay agad siya kay Orion kundi ay nakita pa ng mga ito ang kanilang ayos. Panay ang hingi ng tawad ng kanyang staff. Nagpalusot na lang siya na tinutulungan siya ni Orion kumuha ng mineral water nang magsara ang pinto dala ng hangin. Naniwala naman siguro mga puyat na.

It was a long night. Pakiramdam ni Ia ay hindi na niya kakayanin magdrive. Inilabas niya ang cellphone habang naghihintay ng elevator para magbook ng cab kaysa magdrive. Nasa likuran niya si Orion.

“I’ll drop you home, on the way na rin naman ako.” Wika nito.

“Hindi na.”

“Outside office hours naman na, hindi mo na ako kalaban. Iwanan mo nga ang trabaho sa opisina, huwag kang ganyan.”

“Look who’s talking.” She rolled her eyes.

“Uso ang serial killing sa Manila, grabe, parang sa ibang bansa na rin. Lately lang, may natagpuan na bangkay na walang ngipin. Dentista pala yung killer na nagpanggap na grab driver. Gustong magbunot ng ngipin na walang anaesthesia.”

“Whatever.” Umirap siya.

“Tapos yung isa, kailan lang yun, kinuhaan ng lungs habang gising yung biktima.”

“Tigilan mo ako, Orion.”

Sabay silang pumasok sa elevator. “Pero yung pinakamalala, alam mo?”

“Fine! Titigil ka na ba kapag ikaw na ang maghahatid sa akin?”

Ngumiti lang si Orion at kumindat. Umiwas siya ng tingin dahil may parte sa kanya na parang tumalbog. She chose to ignore it.

Bumaba si Orion para ihatid siya hanggang sa may unit niya nang makarating sila sa parking lot, hindi pa rin ito umaalis kahit nabuksan na ang pinto.

“Pa-kape naman, medyo inaantok na kasi ako.” Nag-request pa!

Sinasabi na nga ba. Gayunpaman ay pinagbigyan na lang niya ito. Paano ba siya makakatanggi sa taong nagmagandang loob kuno. She brewed coffee and while waiting, she took a shower, nang matapos na siyang magbihis ay naabutan niya si Orion na natutulog sa kanyang couch. Napailing siya.

“Sinasabi ko na nga ba.” Wala siyang choice kundi ang kuhaan ito ng kumot at unan. Parang masaya pa itong natulog sa sofa kahit sobrang baluktot pa.

Orion’s presence was getting more intense as days go by. Kahit wala naman itong kinalaman sa overtime ay sumasama ito para magcheck ng plano at misan ay bumili ng kape. Kahit hindi niya ito kinakausap ay ayos lang naman dito.

 It was a Friday afternoon, pumayag siyang magpahinga ang kanyang staff sa overtime nang partikular na araw na iyon.

“Tanya.” Naabutan niya si Tanya sa comfort room bago siya umuwi. Naglalagay si Tanya nang pressed powder, hindi ito tumigil sa ginagawa nang pumasok siya at sa salamin lang siya tiningnan.

“Hindi ka mag-o-overtime?” tanong nito. Umiling siya.

“I thought so, finally makakasabay na namin si Orion sa dinner.”

“Tanya whatever you are thinking—”

Mabigat na sinarhan ni Tanya ang pressed powder mirror nito. She eyed her from head to toe.

“I really don’t get it bakit hindi sa iyo sapat ang isa. Bakit kailangang dala-dalawa pa.” Hindi niya nakuha ang ibig nitong sabihin. Magsasalita pa sana siya nang lumabas na ito. She felt sad. Dati ay close sila ni Tanya pero parang ang laki na ng galit nito sa kanya. 

Bumalik na lang siya sa kanyang opisina at nadatnan niya si Em na inaayos na ang gamit nila. Mabilis ang kilos, halatang excited na umuwi.

“Girl, hindi ka talaga sasama sa amin magchill?”

“Pass muna. Next week na ang meeting with Mr. Pradez, kulang pa rin sa motivation ang team.”

“O siya, goodluck. Una na ako. See you on Monday, girl!”

Kumaway siya sa kaibigan at inayos ang kanyang bag. Mag-isa siyang bumaba ng elevator, kapag Friday kasi ay akala mo merong hinahabol na oras ang lahat. Mabagal naman siyang naglakad, halos wala na ring tao sa FRINC. Natigilan siya nang parang may makitang pamilyar na mukha na nakatayo halos sa exit door na ng opisina, ilang beses pa siyang kumurap kurap at hindi makapaniwala.

The guy gave her a quick salute from afar when he saw her. Ilang sandali pa ay inilang hakbang siya nito para magkalapit ang distansya niya. Marami sana siyang sasabihin dito pero hindi na siya nakapagsalita, when they were a ruler a part, bigla na lang hinuli nito ang magkabilang pisngi at ikinulong sa palad at saka siya sinukop ng mainit na halik.

“D-dom—”

Hindi pa niya tuluyang naabsorb ang pangyayari nang sapilitang lumayo si Domini dahil sa malakas na pwersa pero hindi ito napaupo sa sahig, tumalsik lamang ng ilang yarda ang layo mula sa kanya.

“What do you think you are doing?” Tila kulog ang boses ni Orion pero hindi sumagot si Domini, nakatingin lang ito lagpas sa kanyang balikat. Bumagsak din ang tingin nito sa kanyang bewang. Siya naman ay hindi alam ang gagawin!

“Are you okay, Mister?” Magalang na tanong ni Gunner kay Domini.

♁☆♁☆♁☆♁☆

Social media accounts, hope you’ll like my posts to help me with my campaigns:

Instagram & Twitter: Wandermaki

Facebook Page: Makiwander

Facebook Account (Public): Mari Kris Ogang

Facebook Group: WANDERLANDIA

NOTE: Answer the SECURITY QUESTION so that you will be approved

Go to my wattpad profile and follow me for more stories.

Kabanata 22

A/N: I made it! nakapag-update today. Pa-like ulit ng IG and Facebook posts ko na latest about sa cellphone :) That’ll help alot! Naging influencer na rin ang lola niyo ngayong pandemic. but still wrting!

also if you are my new reader and dig (do not cringe with erotic stories, go over my books and may paid story ako na Temptation Island: Cruel intention, buy niyo na mga mumsh at may bonus chapters :)

enjoy reading!

Pare-parehas silang nagpalitan ng matatalim na tingin. Tanya giving her the worst of all!

Bakit parang kasalanan ko? Bulong ni Hezekiah sa sarili.

Sure, she wanted Domini to come, she also asked his help to swoon someone . Hindi naman niya sinabing si Tanya iyon pero hindi na agad ito pumayag noong huli silang nag-usap. Naisip lang naman niya noong oras na iyon, if Orion gave Tanya his word that he will not leave Tanya, maybe Tanya is the one who should change her mind. Hindi nito deserve ang ginagawa ni Orion sa kanya na pambabae, why will she tie herself with that kind of relationship when she can have better.

Maybe her best friend can give Tanya a better life..

Or not…

Masama ang tingin ni Domini kay Tanya, at pinanlilisikan naman ni Orion si Domini, si Tanya naman ay parang sasaksakin siya sa talim ng tingin.

“Hello Auntie Ia. I missed you..” Yumakap sa beywang niya si Gunner, wala siyang nagawa kundi ang lumuhod para abutin ang pamangkin. Mabuti at naiwasan niya rin ang awkward na sitwasyon.

“I missed you too, Handsome. Are you having a date night with Mommy and Daddy?”

Tumango si Gunner, “I want to visit the Ocean Park again with you, Auntie Ia.”

Kunwari ay nag-isip siya, “Auntie Ia is a little bit busy but I would love to.” Ginulo niya ang buhok ng pamangkin, “I’ll see you around.”

Tumayo siya at hinila na si Domini patungo sa parking lot.

Nakasimangot pa rin ito hanggang sa makapasok sila sa kanyang sasakyan. Huminga muna siya ng malalim at saka hinampas ito sa balikat.

“Anong ginawa mo, ha?” Pinunasan niya ang labi gamit ang manggas niya, “Yuck! Why did you do that? May gusto ka na sakin, ha? After 7 years? Kadiri!”

Hinampas ni Domini ang salamin, “Anong kadiri don? Lasang ulam ba yung labi ko?” Reklamo din nito sa kanya. “Sorry, na-carried away. Malay ko bang makikita ko siya rito sa opisina mo?”

“Eh ano ba kasing ginagawa mo dito?”

“Hala! Hindi ba ikaw ang may kailangan sa akin? Gusto mong gamitin yung kagwapuhan ko!”

“Hello, that was weeks ago! Marami nang nangyari.” naiinis siya. Nagbago naman na talaga ang isip niya at bigla itong sumulpot tapos hahalikan siya, sa harap pa ni Orion!

“Miss Cruz, I know I am a good friend, but you already left me with your project a month ago, anong iniexpect mo, andito ako agad, pronto ? Alipin mo ba ako?!”

“Yeah, right. O sige na, okay na ako, ihahatid na kita sa airport.” Akmang magdadrive na siya nang pigilan siya nito.

“Explain to me what you need.” Seryosong sambit nito.

Kinuha muna nila ang gamit ni Domini sa hotel na tinuluyan nito. She couldn’t believe that he arrived a week before pa at talagang hinintay nito ang weekend dahil busy naman daw siya sa trabaho. Her condo has a spare room in the corner, ang problema lang roon ay walang closet. She can share her closet space with him though. Magpapaalam din siya kay Fausto sa susunod na araw para hindi naman ito mag-isip na nagpapatuloy siya ng lalaki sa bahay na ito ang bumili.

Nag-take out sila ng pagkain dahil parehas silang hindi marunong magluto. They are the unhealthiest pair, kung hindi nga nila kasama si Mama Len ay mapupuno sila ng take-out box sa tahanan. 

“Hay, I am so excited to eat processed food. Abot kamay ko na yung sakit sa kidney. Goals.” Ngiting-ngiti si Domini habang yakap-yakap ang Jollibee chicken joy bucket, inamoy amoy niya pa iyon. Sinilip pa sa likod ang iba’t ibang korean noodles at soju.

“Mukbang tayo, Ia.” Anyaya nito.

Sinamaan niya ito ng tingin. When can he ever be serious!

Pinagtulungan nila ang napakaraming gamit para iakyat sa unit niya. Alam na alam na agad ni Domini kung saan ilalagay ang mga damit at hindi na nagpaalam pa sa kanya.

“Makikigamit din ako ng banyo, you have a tub.” Anito. Umirap na lang siya pero wala naman siyang pakialam. Common naman ang bathroom nila noong nasa UK. There’s one comfort room outside her room pero simple lang iyon, pang-guest or kapag nasa living/ dining area ka lang.

They had a sumptuous and greasy dinner from different fast food that night. Pagkatapos ay inihanda na nila ang soju at korean snacks nila habang namimili si Domini ng movie sa Netflix. They settled on her carpeted floor.

“Drop it.” Utos ni Domini sa kanya, hudyat para simulan na niya ang kanyang kwento.

Sumimsim muna siya ng soju at saka nagsimula, “I had an evil plan weeks ago.” Pag-amin niya.

“Gusto sa akin ipamana ang FRINC but there’s a catch, kailangang maghiwalay ang anak ng mayari at ang fiance niya. Me, wanting badly to have my own company, I thought, you can help me with the lady and I will handle the guy.”

“Ang dumi-dumi mo, Ia. Is the lady, bald? A forty-year old virigin? Yellow teeth?”

“Well..” Napangiwi siya, “She’s… your ex. Tanya Ricafort.”

Napaawang ang bibig ni Domini. “That’s worse.”

“Of course not, pero abort mission . I am on a better path now.”

“And if we do that, kailan tayo hihinto.”

Nagkibit-balikat siya, “Di ba that’s an evil plan? Kaya cancelled. Naisip ko, I deserve that company and I can prove it.”

“Will breaking their engagement be easier for you?” Seryosong tanong nito, not changing the topic.

Inabot ni Ia ang buhok ng kaibigan at sinabunutan ito, “It will but I don’t want to play dirty.”

Uminom si Domini ng soju, “I can play dirty for you.”

“Stop that, Domini. Serioiusly.” Sumeryoso rin siya. “Wala ka bang tiwala sa akin? Actually, I still need your help. Kailangan kong i-train ang team ko for ideas. Mas magaling kang magmotivate kaysa sa akin.”

Tinaasan siya ng kilay ni Domini, “Umamin din.”

Ngumiti lang siya at humilig sa balikat ng kaibigan, “Thanks for coming..”

Hindi nila namalayan nakatulog sila sa living room dahil sa dami nilang nainom, dahil medyo aligned pa rin naman siya sa UK time, hindi mahirap sa kanya ang magpuyat. Nagising lang si Ia sa sunod sunod na doorbell sa unit niya, gumagapang niya pang tinungo iyon para lang makita si Orion na may bitbit na paperbag sa labas ng pintuan.

Hinawakan siya sa magkabilang balikat nang makita siya at bigla pa siyang niyakap.

“Goodness, akala ko ay kung ano na ang nangyari sa iyo? Hindi ba’t sinabi ko sa iyo na merong serial killers ang pagala-gala? Wait? What is he doing here?”

Nagulat na lang siya nang inilagay ni Orion ang kamay nito sa ilalim ng t-shirt niya at kinapa ang bra strap niya. Parang nakahinga pa ito nang maluwag nang maramdaman nito ito roon.

“Ano bang ginagawa mo rito? Umagang-umaga.”

“No, what is He doing here?”

“Aba kung makapagreklamo ka parang bahay mo rin ito.”

“Ia, ang ingay!” Sabay pa nilang nilingon si Domini na ang sarap pa ng pagkakahiga sa sahig at nakapikit pa rin.

“Lower your voice, baka magising siya.” Awat niya kay Orion.

“I don’t care!” Mas lalo pang nilakasan ni Orion ang boses niya. Hindi niya tuloy alam kung bakit siya pinaparusahan ng langit ng dalawang makulit.

Nagpamewang siya, “Alam mo Orion, hindi ko alam kung bakit kailangan kong mag-explain. Hindi gawain ng pamilyadong tao itong ginagawa mo.”

“Alam mo, Ia hindi ko rin alam kung bakit kailangan kong mag-explain na naiinis ako when I saw that man kissed you yesterday and now he’s sleeping here. Thank God I don’t need to explain because I cannot explain it too. Something pinched my heart!” Pasigaw pang wika nito, “No, it is a punch. Like, 700 times. Hindi lang ako bumagsak kasi may abs ako e.”

“Yabang.” Nakaupo na pala si Domini at nakapangalumbabang nakikinig sa kanila. Tumayo ito, “We don’t need to explain to you. We have something special.” Suminghot ito at napatingin sa bitbit ni Orion.

“Goto ba yan?” Kinuha nito ang paperbag na bitbit ni Orion at dinala sa lamesa, “goodness, I missed this. May pandesal pa, carbs on carbs, pero okay, may abs din naman ako, hindi ako tabain just so you know.”

Nasa gitna siya ni Orion at Domini habang nag-aalmusal. Bakas ang galit sa mukha ni Orion pero si Domini naman ay walang paki. Nang matapos ay dumiretso si Domini sa kanyang kuwarto para matulog. Hindi pa kasi nila nalalagyan ng bedsheet ang spare room.

The sun is out but it is a calming kind of sunshine, hindi iyong masakit sa balat. Sumisilip ang liwanag mula sa maliit na bintana sa sink area. She looks at Orion, his hair and his eyes are brown when the ray of sunshine kisses him. His pinkish lips and cheeks look arrogant, but in a handsome way.

“He’s annoying.” Tinutuyo nila ang mga bowl na kanilang hinugasan, talagang hindi maaasahan si Domini sa gawaing bahay.

“Walang ipinagkaiba sa iyo. Orion, hindi ko naman kailangang i-explain pa sa iyo na hindi tamang nandito ka. Hindi ako assuming but I could sense that you are caring so much that is way beyond what I need. Is it letter a, guilt, naaawa ka sa mga pinagdaraanan ko, or letter b , a*shole ka lang talaga at napakababaero. May pamilya ka na, huwag mo na akong ilagay sa hindi kumportableng sitwasyon.”

Niyakap niya ang sarili kahit na hindi naman masyadong malamig ang paligid. It feels warm, and cozy. It has always been when Orion is around. Bumuntong hininga ito at sumeryoso.

“Mahal kita.” He blurted out. “Mahal kita at hindi iyon matapos simula noong unang minahal kita. It is so much that it hurts.” He was looking at her intently. Para bang walang ibang tao sa unit niya at silang dalawa lang iyon. May suyo ang haplos nito sa kanyang siko.

“Pamilyado ka, alam mong ipinanganak ka para kay Tanya.”

“Alam mo naman kung anong meron sa amin ni Tanya. We were bonded by an agreement we both don’t want to break. We are co-parenting Gunner.”

“Alam ko pero bakit mo ako inilalagay sa gitna? Do I deserve this, Orion? Do I deserve half-love? O yung pagmamahal na hindi pupwedeng ipakilala sa buong mundo dahil hindi tayo magkatulad? I learned a lot from before, Orion. You don’t expect me to make the same wrong choice twice.”

“Ikaw ang mahal ko.”

“Pero hindi sapat para ipaglaban mo.” Malungkot siyang ngumiti at tumalikod sa binata.

Naramadaman niya ang mainit na yakap ni Orion mula sa kanyang likuran, “Kapag pinili kita, hindi magiging normal ang buhay mo. You’ve been through hell, Hezekiah. Walang legacy ang hindi naparusahan sa pagtakwil ng napagkasunduan, I can endure that pero ikaw, kaya mo ba?”

“Hindi pa siguro ngayon, Orion. I have dreams. I want to achieve it badly. I want to be remembered. I want to make a name of my own.” Hinarap niya si Orion.

Malungkot na tiningnan siya nito at saka tumango.

“Hindi napapahinto ang pagmamahal na parang tubig sa gripo. To me, it is like a shore with never ending waves, was may pull back a million times but it will always come back again to the shore where it belongs.” She said.

“Trust me, I know.” He whispered.

Bumigat ang kanyang pakiramdam. Pakiramdam niya ay may kinukuha sa kanya sa bawat hakbang ni Orion papalayo pero alam niyang tamang piliin niya ang pangarap. She may not be able to afford losing everything at this point, she really want to win badly.

“You are still inlove with that guy, huh?” Tanong ni Domini habang nagsasalo sila sa Chowking take out sa isang late lunch. Napapapikit pa ito sa contentment. Fastfood is life.

Hindi siya kumibo at kumagat ng siopao.

“The guy who made you stop reading fiction titles except Paulo Coelho’s Eleven Minutes.” Domini continues. “You are so sentimental, ang baduy.” Naiiling ito. Inis niyang inubos ang sabaw ng molo soup, agad na nagreklamo si Domini pero hindi niya ito pinansin.

Aminado siya roon, kahit afford na niyang bumili ng libro, wala na siyang ibang binuksan pa dahil ayaw niyang makalimutan ang magbasa ng librong mula kay Orion. It is more comforting to know that he shares her books he already read.

“He confesses to you, just go for it. I’ll take care of the girl.”

“Bakit ba atat na atat ka? Mahal mo pa si Tanya, ’no? Siguro kaya hindi ka totoong nainlove sa akin kasi hindi mo siya makalimutan.”

“That’s not true!” Lumipad ang chopsticks sa ere, “I loathe her! She gave me the biggest insecurity that I know!”

“Ang OA mo naman, loathe talaga. Mabait naman yun, supot ka lang talaga, bakit ikaw pa nagagalit? Titi niya ba yan?”

Hindi na umimik si Domini, napikon yata niya talaga. Okay lang, at least hindi lang siya ang badtrip.

–

There were days na hindi alam ni Ia kung talagang inaasar siya ng langit. That Monday, it was raining cats and dogs and she had to visit a site in Nueva Ecija. Nalaman niya lang na merong reklamo ang existing client before she took over to one of their on-going project.

“Ia, just delay it.” Ayaw siyang tigilan ni Em hanggang sa makarating siya sa parking lot, “Parang may delubyo!”

“That’s exagerration, Em. Tiyak na pagdating ko sa NLEX ay wala nang ulan.” Kalmado pa rin siya habang isa isang kinukuha ang folder na bitbit ni Em para tiyaking wala na siya nakalimutang kontrata at plano.

“Hala, Ia.” Yun ang huli niyang narinig nang sarhan ang pinto ng kanyang sasakyan.

She was on fire as long as it is call of duty. She wanted to correct everything that FRINC has done than being bad mouthed about poor project execution. Naging mas metikulosa siya lalo’t kailangan niyang patunayan ang sarili.

Ang hindi niya inaasahan ay ang ulan na hindi talaga tumigil at mas lumukas pa. Naisip niyang umuulan ang buong Pilipinas sa sobrang katigasan ng ulo niya. Napangiwi siya nang mawalan ng koneksyon ang kanyang Waze nang pumasok na siya sa Tarlac.

“OMG.” She was terrified, hapon pa lang pero ang dilim na ng langit. Binabaybay niya ang Tarlac, she saw houses but more rice fields after. Nakita niya ang susunod na daraanan ay puno ng tubig, she was speeding when she felt her wheels feel somewhere deep. Gumewang ang kanyang sasakyan at narinig niyang gumagasgas ang kung ano sa kung saan, she waited until the road was flat. Bumaba siya para silipin ang sasakyan kahit ang lakas ng ulan. Namutla siya nang makita na laslas ang kanyang gulong. A sharp stone could have peeled her wheels off.

Nagmamadali siyang bumalik ng kanyang sasakyan dahil basa na siya agad. Hindi niya alam ang tatawagan. She tried google pero walang sapat na internet connection ang mahagilap. Although she was able to text Domini noong nasa NLEX siya na hindi siya makakauwi dahil sa trabaho, hindi niya rin naman mahihingian ng tulong ito dahil napakalayo na niya at hindi niya rin alam kung nasaan siya.

“God!” Inis niyang sinipa ang flooring ng sasakyan niya.

Malabo ang visibility niya dahil sa lakas ng ulan, wala ring dumaraan. Naisip niyang maghintay hanggang sa tumila para makapaglakad siya. Inihiga niya muna ang upuan ng sasakyan at pumikit nang marealize niya na kailangan niya lamang maghintay. Nang magising siya ay malakas pa rin ang ulan pero hindi kagaya ng kanina, napasinghap siya nang makitang alas-sais na ng hapon. Tiningnan niya ang cellphone, may mga missed calls pero wala na siyang signal muli.

Nakita niya ring papaubos na ang gasolina ng kanyang sasakyan kaya kailangan na niyang patayin iyon. Inuntog untog niya ang ulo sa manibela hanggang sa makarinig siya ng katok mula sa bintana.

“Hezekiah.” pakiramdam niya ay merong effects na nagpaliwanag ng buong paligid nang makita niya si Orion. Nakapayong ito at tinatawag siyang lumabas. Nagmamadali niyang binuksan ang pinto na parang bata. 

“Are you okay? Bakit ka tumuloy mag-isa, may company driver tayo.” Sunod-sunod na sambit nito habang isinasakay siya sa sasakyan.

“I am okay, napadaan ako sa malalim na lubak at naflat. Kundi nangyari iyon ay naroon na siguro ako sa site, ikaw, bakit nandito ka?”

“Obviously, I am worried. I just knew this would happen.”

“Ah, baka mangkukulam ka.”

“Manghuhula iyon.”

They drove further. Naghahanap sila ng masisilungan. Madilim. Ang sabi ni Orion ay nasa parteng Tarlac sila pero wala sigurong kuryente dahil sa malakas na ulan. They found a hostel, or a motel. Wala iyong kuryente kaya di nila tiyak kung bukas pero nagbakasakali pa rin si Orion. Ilang saglit pa ay bumalik na ito.

“May bakanteng kwarto pero wala ngang kuryente. Sira ang generator at sila na rin ang huling motel. Better than none.” Nagkibit-balikat si Orion at inalalayan siyang bumaba. May dala itong backpack. He always bring change clothes, iyon ang napansin niya rito.

Kubo-vibes ang hostel. Gawa sa kawayan ang pader at sahig, simple rin lang ang kama. Kung tatanawin ang bintana ay madilim na bukid na parang walang hangganan iyon. Isang dalawang oil lamp ang ibinigay sa kanila, isa sa banyo at isa sa silid. Hindi niya maramdaman ang init dahil presko talaga. 

Orion gave her a pair of boxers and a dress shirt. Pinauna siya nitong magshower dahil nabasa na rin siya ng ulan kanina. Kahit walang heater ay naging matapang siya sa lamig. Hanggang tuhod ang puting dress shirt ni Orion nang isuot niya iyon however it gave her comfy warmth na kanina niya pa hinahanap. 

Kakatapos pa lang magshower ni Orion (wearing a boxers and sando) nang may kumatok sa kanilang kubo, may nagdeliver ng kanilang makakain. It was a simple dinner of porkchop, longganisa, salted egg with tomatoes and rice but she was impressed. Excited siyang kumain at ganoon din si Orion. 

Ang weird na nakakarinig siya ng iba’t ibang tunog ng insekto sa paligid. Tumira man siya sa squatter pero iba pa rin ang tunog sa probinsya, parang napakalapit sa nature, and she wants that kind of silence kahit pa sabihing walang kuryente. Naramdaman niyang lumapit sa kanya si Orion, nang lingunin niya ay may inaabot sa kanya itong libro.

High Fidelity by Nick Hornby

“Do you like to read together?” Tanong nito sa kanya. Inilapit nila ang oil lamp  sa bed side table at sumiksik sila sa isa’t isa para mabasa ang bawat pahina, it was an effort but a good one. 

Madalas ay natatawa sila pero napapaisip sa bawat linya na binitiwan ng author. The novel is a dark humor, Orion started to read loudly, minsan ay siya. She likes the peace and calm that books give her.

‘Why is failure the first thing I think of when I find myself in this sort of situation? Why can’t I just enjoy myself? But if you have to ask the question, then you know you’re lost: self-consciousness is a man’s worst enemy.’ She reads. 

“Why can’t you?” Seryosong tanong ni Orion. “why can’t you just enjoy yourself?”

“Why can’t you?” Tanong niya rin pabalik. Hinilot niya ang kanyang batok sa pananakit.

“Come here, continue reading.” Iginiya siya ni Orion sa pagitan ng mga hita nito para i-masahe ang kanyang batok na nangangalay na. She’s still reading while the soothing massage was on-going. 

Ilang sandali pa ay hinalikan ni Orion ang kanyang batok, “I missed you this close.” He mumbled. “I wish we could stay like this forever.”

Natahimik siya, she silently wishes that too, hindi niya lang maamin.

♁☆♁☆♁☆♁☆

Social media accounts, hope you’ll like my posts to help me with my campaigns: Like my ig and fb posts! Yung latest lang :)

Instagram & Twitter: Wandermaki

Facebook Page: Makiwander

Facebook Account (Public): Mari Kris Ogang

Facebook Group: WANDERLANDIA

NOTE: Answer the SECURITY QUESTION so that you will be approved

Go to my wattpad profile and follow me for more stories.

not Kabanata 23

a/n: Naku, ang daming araw kong utang. haha so hindi ito ang next chapter. Naisip ko lang ilagay kasi gusto ko lels! char, para mapangiti/mapagalit/mapaexcite kayo. Oo nagulo ang series so might delete later. Pero pwede na rin naman para mabasa niyo rin ano ang pinaggagawa ni Domini sa book niya (habang wala si Ia at Orion, lol). Will make the official next chapter tomorrow.

It was a funny feeling when you realized that the thing that hurts you the most can be almost senseless at some point. Iyon bang nagsawa ka na lang sigurong masaktan kaya wala ka na ring maramdaman.

Iniatras ni Domini ang manggas ng kanyang blue na polo para tingnan ang oras. Kakadating niya pa lang sa Pilipinas at kung anu-ano na ang interesanteng nakikita niya. So a short visit may be stretched to a little bit more, who cares.

She’s late, damn it. Nagmura siya sa kanyang isip, galit at pagkainip ang nararamdaman niya, aalis na siya at wala siyang pakialam. Tumayo siya at akmang tatalikod na nang makarinig siya ng yabag at humahangos na paghinga patungo sa direksyon niya. Tumigil siya at lumingon.

Tanya was panting, her eyes were blinking innocently yet it spelled fear. Yumuko ito at umiwas ng tingin. His jaw moved. Kumuyom ng mahigpit ang kanyang kamao.

“We need privacy.” Bulong niyang mariin. Natatarantang tumango si Tanya at sumunod ito sa kanya patungo sa elevator. He tapped his card and pressed the floor button.

Nang makarating sa wastong floor ay nagpapatiuna pa rin siya. Nagpamulsa siya at kalmadong tinungo ang pinakahuling hotel room sa penthouse. A wide presedential room with a view of Manila Bay welcomed them. He groaned when he saw a tea and macaroons set up for two. He does not recall he wanted it arranged like a couple seeing each other after a long time. Sweet pastries are Tanya’s weakness and so he ordered it, he wanted to hit all of her weaknesses for her to give in.

Bumagay ang puting puff sleeved dress ni Tanya sa makukulay na macaroons. Her eyes glimmered with please. Inangat nito ang kamay at parang nakalimutan na ang nerbyos, akmang dadampot na ng matamis nang tumikhim siya. Binawi nito ang kamay na parang napapahiya.

“My son..” Panimula niya, ayaw nang magpaligoy-ligoy.

Napayukong muli si Tanya. “H-he i-is n-n..”

“Oh come on, Tanya. That kid is spitting my image. We fckd—”

“We made love.” Tanya corrected. “Pagkatapos ay iniwan mo ako.”

“Pa-victim ka pa rin.” Nagpamewang siya, handang maglintanya.

“You know I was leaving. Hindi ba’t goodbye s*x ang sinabi mo? Hindi ba’t sinabi mong ayaw mo na akong makita pagkatapos non? Hindi. Ayaw mo akong makita bago pa may mangyari sa atin ’non dahil ikakasal ka na. You gave me a remembrance, that’s what you said. To make it up to me kasi umasa ako sa’yo yet you did not choose me.”

Tumingin sa malayo si Tanya, “You cannot snatch Gunner from me. I love him with all my life. Hindi mo siya pupwedeng ilayo sa akin because when you do, I’ll die.” Namaos ang boses nito.

“Damn it, Tanya! Hanggang ngayon ay iniisip mo pa rin ang kalokohang samahan ng Tatay mo? You let other person father my child?” Pumintig ang kanyang tainga.

“Papakasalan ko si Orion.” She said in tears. “I have to. Ayokong ipahiya si Daddy. All my life, ako lang ang anak na nagkaroon siya but I never gave him pride until this marriage arrangement. Until now, galit siya sa akin dahil nabuntis ako ng iba, hindi na kami halos mag-usap. But I know, deep inside him, he does not want to be humiliated, he never liked that. Ano na lang ang sasabihin ng samahan kapag nalamang nagpabuntis ako sa hindi miyembro. So don’t ruin my life and Gunner’s”

“Ptngia! Pwes maghubad ka! You’ll be at my mercy. Kung ayaw mong ipaglaban ko ang karapatan ko, susunod ka sa lahat ng gusto ko.” Matigas niyang sabi. He doesn’t mean it. Tinitingnan niya kung hanggang saan ang pride ni Tanya. He remembered her defending her beliefs, and her power to say No. That’s what he liked about her.

Tanya looked at him. Without saying anyword, she stood up. Without any hesitation, she removed her beige doll shoes, pagkatapos ay dahan-dahang ibinaba ang suot na dress hanggang sa bumaba sa carpeted na sahig. Namumula ang mata nito pero walang luha. Emotionless, she took her bra off and her panties.

Ilang beses napamura sa isip si Domini. Ngayon lang niya napagmasdan ang buong katawan ni Tanya, wala itong kahit anong mantsa, perpekto ang hubog at parang alagang-alaga ito. Tanya slowly walked towards him. Something pulsed inside his pants. Nang halos masarhan na ang kanilang distansya ay inabot ni Tanya ang kanyang mukha. Obviously, he was towering her. Kailangan niyang yumuko para titigan ang mata nito.

Tanya pushed his nape to her direction. She kissed his lips with a soft smack as an appetizer, slowly nibbled his lower lip. Tandang-tanda niya pa na ito mismo ang nang-engganyo sa kanya sa pakikipagtalik noon. She indeed knows how to tease.

Nagwawala ang kanyang pagkalalaki sa nararamdamang init. Hindi na niya pinigilan ang sarili. His both hands roughly cupped her breasts and massaged it. It was so soft and toxicating.

Mas tinapangan at nilaliman ni Tanya ang halik nito sa kanya nang huminto ito bago kumuha ng hangin. Ngayon ay binuhat na niya ito sa parehas na binti na nakayakap sa kanyang beywang.

“I’m at your mercy. Do whatever you want with me.” Bulong nito sa kanyang labi.

Kabanata 23

A/N: Im back! Yes finally. 

Nagising si Ia sa isang mabangong simoy ng hamog mula sa ulan, sumikat na ang araw. Nakahingi sila ng tulong sa hostel upang ipahila ang kanyang sasakyan sa talyer, that’s one less worry right now. Ramdam ni Ia ang puyat ngunit si Orion ay masiglang masigla naman at panay ang haplos sa kanya tuwing mayroong pagkakataon. Close agad?! She thought. They just shared a book until they fell asleep pero mukhang dahil doon ay umasa si Orion na level up na ang kanilang relasyon.

 Magkaharap silang dalawa, Orion was looking at her intently, pinilit niyang hindi pamulahan ng pisngi kahit alam niyang nag-iinit na iyon.

“You didn’t age.” Puna ni Orion. “It feels like having lunch with you at Gonzaga Hall. You still eat like a construction worker.” He chuckled. His handsome face lit up, the sun emphasized his poreless skin and his brown eyes. Gustong magprotesta ni Ia sa pagiging perpekto ng mukha ni Orion. His eyes should be banned, nakakatunaw kasi ang paninitig ’non.

“Napakahirap ng buhay ko dati kaya tuwing may pagkain ay sinusulit ko. Nakikain ka rin naman sa mga baon ko, ha?” Umirap siya. Hindi napawi ang paninitig sa kanya ni Orion

“Naalala ko lang, hindi mo naman kailangan mainis o mahiya. Those were my favorite memories, ikaw?” Nakangiting tanong niya.

“Favorite?” Sarkastiko siyang ngumisi, “Iyong nahuli mo akong nagsasayaw sa club at binayaran mo ako ng gabing iyon para angkinin.”

Kumunot ang noo ni Orion, “I didn’t mean that, Ia. I was shocked. I was lied to.” Sumeryoso ito.

Kumagat siya ng longganisa mula sa kanyang plato at galit na tinuro ng tinidor si Orion, “Of course, you were. Pero hindi sapat na dahilan iyon para mangmaliit ka ng babae lalo pa’t sinabi mong minamahal mo.” May hugot ang mga salita niyang iyon.

“Teka.” Nagpamulsa si Orion at tumuwid ng upo sa upuang kahoy kung saan sila nakapwesto. “In the first place, you shouldn’t lie to me. You confessed your love to me too. Kapag mahal mo, hindi ka maglilihim.” Pagpupunto pa nito. Medyo tumaas ang boses ni Orion, pero bumuntong-hininga ito pagkatapos, “But you are right. I shouldn’t have acted that way. I should have judged you better, Ia.”

Umirap si Ia nang maigiit niya na tama siya. Ngumuso siya nang mapansing natahimik si Orion. “Apology accepted. But I apologize too for lying. May parte naman na tama ka sa panghuhusga. I really wanted to meet a rich guy para hilahin ako palayo sa kahirapan.” Mapait siyang ngumiti, “How could you blame me, Orion? Nakita mo ba ang lugar namin? Ang tanging batas doon ay ang sa mga siga. Ang mga babae roon ay parausan o ’di kaya ay taga-silbi. Mabibilang mo sa daliri ang mayroong pangarap. Kaya nagpursige ako. Ayokong bumalik sa ganoong buhay. Ayokong masayang ang lahat ng paghihirap ko.”

“Malayong-malayo ka na roon, Ia. You can have a life of your own. You don’t need a man.”

“Thanks for the flattery but I will still marry a rich guy someday para makapagpahinga naman ako sa buhay. Pangarap ko talaga ang maging housewife.” Ngumisi siya, nang-aasar.

“Ibabahay kita.” Diretsang sagot ni Orion.

“Housewife hindi kabit. Hindi ka maaaring magpakasal bukod kay Tanya. At ako, ayokong mabuhay nang masaya sa kama pero hindi makalabas ng lungga dahil baka mahuli ako ng asawa.”

“That’s why you settle for a dirty old man? I can be dirty too, Ia, but I am not old.”

“Hardselling.” Ia chuckled. “Sabihin mo na ang gusto mong sabihin, Orion. I know what I want and I will have it they way I want it.”

Napahilamos ng palad si Orion, “You don’t have to work for FRINC, Ia. You don’t need to receive favors from them. You can get a job better than this. I can recommend you to our company, kung ayaw mo ay pupwede kay Evandro. There are a lot of options for you. Why are you choosing this path?”

Ngumisi siya, “Para malapit sa iyo. Saka exciting.”

Pinamulahan ng tainga si Orion pero agad na sumimangot ito. “I am serious.”

“I am serious too. You can’t dictate me, Orion. Wala naman tayong relasyon. Pakialaman mo ang girlfriend mo dahil hinding hindi tayo magkakaroon ng koneksyon bukod sa kung ano ang meron tayo ngayon. I am not your property, Orion. Sure we get intimate here and there, pero hindi ibig sabihin ay maaangkin mo ako nang higit pa sa hahayaan ko.”

“If that’s the case, I can make you mine in no time, Hezekiah. I will swoon you in ways you can’t imagine. I will not give you a chance to say no. You will fall fast and hard, Ia, and you will start planning your life with me in it.” Napipikon na sambit nito.

Tumayo si Ia at humalukipkip, “I would love that, Orion. Should we plan on how you will let go of Tanya and choose me instead? Ako na walang kinalaman sa Delta Kappa Phi.” Panunubok niya. 

Kumuyom ang kamao ni Orion, “Dati naman ay—”

“Dati iyon. Hinayaan kita na isabay ako kay Tanya dahil alam kong maaari pang magbago ang lahat. I am not getting any younger, Orion. Kailangan ko nang lumandi. I know what I deserve. I deserve exclusivity at iyon ang igigiit ko hanggang huli. If you want to keep me, you have to choose me.” She scoffed.

Tumalikod na siya rito at bumalik sa silid. Pinunasan niya ang sarili ng pawis. That was an unexpected turnaround. Hindi niya gustong maging hayagan ang gusto niyang mangyari sa kanilang dalawa but she has to decide fast. 

Kailangan niyang paghiwalayin si Orion at Tanya gaya ng bilin ni Don Fausto, sa gayon ay maililipat sa kanya ang pagiging CEO. Tanya will live her life away from Orion and she will get the properties of Fausto. While Orion, he will step out of their household without Tanya. Kapag mapaghiwalay na niya sila ni Tanya ay kailangan niya ring lumayo kay Orion. It wouldn’t be hard to do. She can just tell him that she just did that for money, tiyak na mawawalang gana sa kanya ang lalaki dahil mabilis siya nitong husgahan.

And what about the sex? Bulong ng kanyang isip. And what about it? Sex is just sex. Nasa tamang edad na siya. Hindi na siya bata para bigyang kahulugan pa iyon. When she was in UK, sex is a part of a meet-up of two people. They don’t even talk about it, it just happens. Liberated siya, she read and heard a lot of that kind of set-up, iyon nga lang ay hindi niya pa nararansan. Kailangan niyang mapapaniwala si Orion na nahuhulog na rin siya rito para lumambot ito at mapaikot niya. Maybe he can still change his mind and break up with Tanya.

Naalala niya ang sinabi ni Becca, if you want to have a man, show disinterest. Ang dagdag pa nito, paminsan-minsan ay bigyan mo rin ng false hope para kumapit pa rin siya at abangan ang susunod na kabanata.

Well, that can be confusing. Maybe she could use a friend to help her?

Sinilip niya ang kanyang cellphone at wala iyong mensahe ni Domini, how he could not look for her por que alam na nito ang lock code ng kanyang condo! Sinabi nitong siya ang bahala sa pagpapabago ng isip ni Tanya, sana nga ay magawa ni Domini. If Tanya gives up, for sure Orion will surrender too. Hindi pa siya mahihirapan na pakisamahan si Orion. 

Tumulak na sila ni Orion patungo sa site sa Nueva Ecija bago magtanghali. A company driver drove her car back to Manila and she shared a ride with Orion. Mabilis ang kanyang naging inspeksyon at agad niyang nakausap ang mayari ng property ng kanyang plano para itama ang pagkakamali ng FRINC.

“Pasensya na talaga, Mr. Hernaez. I will make sure that adjustments will be done ASAP.” Mayuming pangako niya sa kliyente. Isa sa natutunan niya sa UK ay customer is always right.

“This shouldn’t have happened, Miss Cruz.” Inayos ng matandang owner na si Mr. Hernaez ang kanyang salamin at sinipat siya. Kanina pa panay ang sulyap sa kanya ng matanda na may malisyosong ngiti sa labi. “Maybe we could talk about it over dinner sa Manila kapag naroon ako.” Halos pabulong iyon na para bang siya lang ang karapat-dapat na makarinig pero malakas ang pandinig ng kanyang katabi na sumabat agad-aga.

“I don’t think that is necessary, Mr. Hernaez.” Agap na tugon ni Orion. “But if you will insist, you can have drinks with me instead since ako naman ang CEO.”

Bakas ang pagngiwi ni Mr. Hernaez. Hindi nagustuhan ang suhestyon ni Orion. They ended the visit briefly nang may importanteng meeting na dadaluhan si Mr. Hernaez. Nang makabalik na sila sa sasakyan ay sinita niya si Orion.

“Bakit mo naman sinupalpal ang kliyente? Napahiya tuloy. Baka mas lalo tayong gipitin sa deadlines.”

“And why are you being extra nice to the old guy?” Pakli sa kanya ni Orion. “You don’t need to please him. Not unless you are really into old guys.” Frustrated na sambit nito. “You talk about your ideals, feminism, and female ego but you use it at your advantage too.”

Tatalakan niya sana si Orion nang maisip niyang mabuti pang i-take advantage niya na lang ang sitwasyon. Wala naman siyang pakialam kay Mr. Hernaez at mas lalong wala siyang pakialam sa inis ni Orion sa kanya.

“Fine! Im sorry.” Kunyari ay medyo galit din siya. “I am trying to please the client. Ang sinasabi ko lang naman..” Ipinatong niya ang kanyang palad sa hita ni Orion, “Huwag kang masyadong mainis sa mga kliyente. That’s part of the job. Isa sa maraming pinagdadaanan naming mga babae ang ganyang trato. We’re treated as a prey, Orion. Nakasanayan ko lang kung paano iyon pakikitunguhan.”

Tahimik si Orion habang nagmamaneho. Nasa kalagitnaan na sila nang expressway nang magsalita muli ito.

“You don’t have to do it anymore, Ia. Poprotektahan kita sa mga ganoon. Sabihin mo sa akin kung mayroong umaabuso sa iyo. Huwag kang magtatago at magsisinungaling sa akin kagaya ng dati. Kung may kailangan ka ay sa akin mo hingiin.” May lungkot sa mga mata ni Orion.

“Salamat.” Tipid niyang sagot.

Hapon na nang dumating silang dalawa sa kanilang condo. Pagbukas niya ng pinto ay naroon si Domini, kakasara pa lang ng pinto ng ref at kinukutsara ang Nutella niya mula roon sa jar. She was screaming in her mind pero hindi niya magawa dahil kasama niya si Orion.

“Hey, you are back.” Ngumisi ito nang makahulugan at tiningnan silang dalawa mula ulo hanggang paa.

“Why is he still here?” Takang-tanong ni Orion na kababakasan ng inis.

“Sorry Bud, I’ll be here as long as I want to because Ia here stayed at my place and ate my food for many years” Humikab si Domini at dumiretso sa silid nito. “I’ll just take a nap.” Sigaw pa nito mula sa silid.

“How long are you going to pay for favors, Ia?” Sinundan siya ni Orion nang pumasok siya sa kanyang condo. “You deserve what they gave you. Just take what they give and don’t return it.”

“Ang sama ng ugali mo.” Umirap si Ia at dumiretso sa kusina. “Hindi ako ganoon, hindi ako abusado. Iyon ang pagkakaiba ng mga lumaki sa yaman at sa mga lumaki sa hirap, Orion. Marunong kaming tumanaw ng utang na loob.”

“Really?” Nanliliit ang mata ni Orion sa kanya.

“Yes, Really.”

“May I know kung sino pa ang pinagkakautangan mo ng loob?”

“And why?”

“I’ll pay them, then repay me instead of you paying them.”

Umiling siya, “That won’t work, Orion. Or maybe it would, kapag nakapangasawa na ako ng mayaman at sa akin na rin ang kalahati ng pag-aari niya. Umuwi ka na muna. Magkita na lang tayo sa opisina bukas.”

–

Inis na sumakay si Orion sa kanyang sasakyan. Hindi niya alam kung saan panghihimasukan si Hezekiah. He knows he can’t have her, but the least that he could do is to protect her from Fausto Ricafort. She’s being controlled by Fausto and made Hezekiah in-debt for her studies and opportunities. Naiipit si Hezekiah. 

If she could just let him take care of her. The only problem is that Hezekiah is asking for more. More than he’s able to give. Imposible iyon. Kung susuway siya sa kasunduan ng Delta Kappa, itatakwil siya nito at madadamay si Hezekiah sa magiging kamalasan niya. And also Tanya and Gunner. Ayaw niya ng ganon. Hindi niya lang maimagine si Ia na may nilalambing na iba. First time mangyari na umusok ang tainga niya nang makita niya si Hezekiah na nagsasayaw sa club na halos walang saplot at pinagmamasdan ng iba. He hates the feeling! Literal na uminit ang tainga at ilong niya sa tagpong iyon at ngayon ay lumalapit pa rin si Hezekiah sa iba para lang kumita siya.

He went back to present when his phone rang, it was a call from Tanya. “Orion, hinahanap ka ni Gunner.”

Napabuntong-hininga siya. He’s concerned with the kid too pero hindi niya magawang maging close rito ng husto. He just cannot connect. Hindi siya lumalapit dahil ayaw niyang mahalata nito na hindi siya ang tunay na ama nito. Poor kid.

“I’ll be on my way.”

Habang nagmamaneho ay napasinghap siya. He’s tired of his life. Naramdaman niya iyon noon pa. Pero noong dumating si Hezekiah ay pinawi nito ang pagod niya. She made him dream that he could escape his reality. Kaya lang nang mawala ito ay bumalik siya sa dating routine.

But now that she’s back, nagkaroon muli ng panibagong kulay ang buhay niya. This time, colors exploded evenmore. Mas lalo siyang nangarap na mapasakamay si Hezekiah. Hindi niya gusto ang ideya na maraming humahawak sa leeg ng babaeng pinakamamahal.

He spent his day over Tanya’s house. Hindi naman siya roon umuuwi, at kung doon siya matutulog ay may sarili siyang kuwarto. Tanya doesn’t mind. Ang mahalaga rito ay mayroong kagisnang ama si Gunner. Buhat niya si Gunner habang binabaril nito ang target na laruan gamit ang nerf gun.

Tanya looked pale and disoriented when she served them their snacks. Panay ang silip nito sa kanyang cellphone.

“Are you okay?” He asked.

Tumango naman ito. “Y-yes. Ipapakiusap ko sana sa iyo kung pupwedeng dito ka muna hanggang makatulog si Gunner. I—I’ll be having dinner with friends tonight.”

“Sure.” Maagap niyang sagot. Mayroon namang Yaya na pupwedeng mag-asikaso, he will just make sure na alam ni Gunner na may kasama siyang magulang bago ito matulog.

“At kung hindi ako makakauwi…”

Kumunot ang noo niya, “May overnight kayo?”

“B-baka.” Umiwas ito ng tingin.

“Fine. I’ll stay here until Gunner’s asleep. Enjoy.” He sincerely said. Matagal na rin kasing hindi nakakalabas si Tanya simula nagkaroon ng anak. At least now, she’s starting to regain her confidence of showing her face to her friends.

–

“And where are you going? I told you to clean your things! Ilang araw na riyan sa sahig ang maleta mo.” Sita ni Ia kay Domini na mukhang handang-handa na magliwaliw.

“I’ll fix that later.” Masungit na sabi nito. Lumabi siya at humarap muli sa kanyang laptop. Hindi na siya sumagot sa paalam ni Domini, namalayan na lamang niya ang pagsara nito ng pinto. She just hopes na hindi ito puro bakasyon at tulungan din naman siya. Panay ang pa-order nito sa food delivery app at talaga namang inubos ang stocks niya sa ref.

Nagulat pa siya nang tumunog ang kanyang Slack application hudyat ng isang video call. Iyon ang communication means nila sa opisina. Sinagot niya ito nang makitang si Orion iyon.

“Bakit?” Masungit niyang bungad

“Hi.” Masuyong wika naman nito. Tumaas ang kilay niya.

“I saw you online at this hour. Anong ginagawa mo? Did you eat? Nandyan ba yung kaibigan mo?” Magkakasunod siyang tinanong ni Orion.

“I am just reading emails. No, I did not eat yet. My friend isn’t here.” Nakita niyang tumayo agad si Orion hawak ang cellphone nito.

“I’ll be there.” Anunsyo nito.

“T-teka, bakit?”

“Babe time.” Natawa pa ito sa sariling joke. 

“Ang corny mo!”

“I told you I’ll swoon you and now is an opportunity to bring you food, and to have privacy with you. I want to show you something, pack some extra clothes.”

Umayos siya ng upo at tiningnan ang kanyang floor to ceiling window sa kanyang condo.

“Gabi na.”

“That’s why you need to bring clothes for work tomorrow. I’ll see you in an hour.”

In less than an hour, naroon na nga si Orion. Sinalubong niya ito sa harap ng condo building niya. When she opened the door, mayroong packed sandwich roon at juice bottle.

“Thanks.”

Pamilyar ang daan na binabaybay ni Orion, nagtataka man ay hinayaan niya ito sa plano. They entered the Fraternity house that she hasn’t seen in ages. Bumuhos sa kanya ang mga alaala ng nakaraan. Kung paano siya ignoranteng nagmasid sa mundong malayong-malayo sa nakagisnan niya. They parked at the designated parking space after being screened by the security. Hiningi nito ang kanyang biometrics bago kami tuluyang inanyayahang pumasok. Hinila ni Orion ang kanyang kamay papasok ng fraternity house. Walang nag-iba, makintab pa rin ang sahig at ang mga muebles. It still screams wealth and unconventional riches of the few priveledged.

Walang halos tao sa frat house  dahil ngayon ay semestral break. Wala rin silang nasalubong kundi katahimikan. Natulala siya nang huminto sila sa tapat ng silid ni Orion noon. He remembers it so much, doon sila naglalagi tuwing magkasama sila. That memory was so brief, pero pakiramdam niya ay buong kolehiyo silang magkasama.

“I still own this room.” Panimula ni Orion, “After our batch, nagpagawa ng additonal floor ang mga Alumni para sa mga bagong pasok. The rooms here were reserved for the graduates, I pulled some strings to keep this room to myself.” Salaysay nito.

“Bakit?”

Nagkibit-balikat si Orion. Kinuha ni Orion ang kanyang kamay at itinapat sa biometrics. It opened to her surprise.

“This is our place, right?” Nakangiti si Orion habang pinipindot ang switch ng ilaw.

Nagulat si Hezekiah nang buksan ang pinto. It seems like a blast from the past with an added detail. Her photos during college were there at the table. Hindi niya alam kung kailan iyon kinunan pero halo-halo na ang mga iyon. Sabik niyang tiningnan isa-isa nang may ngiti. Hindi niya na maalala ang itsura niya noon, all she knows whas she was trying hard to fit in kahit pangit siyang manamit.

Nang makarating na siya sa ilang piraso ng litrato ay napakunot ang noo niya. It was her photo when she was still dancing at Penpen.

“That..” Bulong ni Orion na awtomatikong nagpaliwanag, “Sa galit ko sa iyo ay gusto kong iexpose ka. I did not do it, just for the record.”

Malungkot niyang tiningnan ang mga litrato, iba’t ibang anggulo. She was reminded how poor her life was. Gayunpaman, it was part of her, hindi na iyon mabubura. Nagpatuloy siya sa pagtingin sa mga litrato  hanggang sa may isang larawan siyang nahagip na hindi na niya matandaan.

Napatakip siya ng bibig. She was at their old house, smiling goofily. Sa tabi niya ay si Daisy at si Natoy. She looks drunk but happy. Daisy was smiling heartily habang nakaakbay sa kanya, naka-peace sign pa si Natoy. 

Titig na titig siya roon. Nakalimutan niya na ang itsura ng kanyang ina at kapatid, unti-unti itong kusang binubura ng panahon. And seeing the photos reminded her of her family- It was their only family photo together. Wala siyang naitabi dahil wala silang pambili ng camera. Her phone then has a very low capacity. Hindi siya kumuha ng litrato dahil doon.

“Tumable ka sa akin at uminom ka but you can’t handle your alcohol. May malay ka pa nang iuwi kita sa inyo. S-sabi ni Aling Daisy, kuhaan ko daw kayo ng litrato at ipakita ko raw sa iyo pagbalik ko sa club para daw may remembrance yung pagkalasing mo. Tawa siya ng tawa dahil hindi mo na alam ang iyong ginagawa.”

Her tears freely flowed down to her cheeks. Very typical. Her mother would actually do that. Mahilig itong pagtripan siya kapag tatanga tanga siya.

“I was decided to spill the beans the day after that night, Ia. I want to hurt you so bad. I—want to be mean but your Nanay told me that you wanted to finish your studies that’s why you work hard. She teared up a little habang itinuturo niya ang mga medalya mo at trophies na makintab na makintab pa.” Napapangiting kwento ni Orion sa kanya. 

“Pinagmalaki niyang araw araw niyang inaalisan iyon ng alikabok para kapag asensado ka na, dadalhin mo iyon sa mansyon mo at ididisplay mo. Naaawa raw siya sa iyo dahil ipinanganak ka niyang mahirap at nakiusap siyang huwag kitang bastusin dahil ganoon ang trabaho mo. I changed my mind because of that small talk with her. Pakiramdam ko ay naunawaan kita.”

“That day too, I thought that I should let you go because your life will be more complicated with me in it. But I was a fool because I ended up missing you so bad, Ia. I printed those pictures because I don’t want to forget you. I didn’t know what happened to Aling Daisy that time but thank God I was able to keep your family photo, you should keep those Ia.”

“Kasalanan ko kung bakit sila namatay.” She felt the strong thud on her chest as she cried. “Pero mas malaking kasalanan kung mababalewala ang pagkamatay nila.” Ia knows she have to reach her dreams to celebrate Daisy and Natoy’s life. “Salamat dito, Orion. Salamat din at nakinig ka kay Nanay. Iyon ang huli niyang pagprotekta sa akin bago niya ako iwan.” Impit siyang napaiyak. Her rib hurts because of her emotions. Ganoon kasakit. Her sadness manifested on her body because her heart alone cannot bear it anymore.

Orion covered her with his warm embrace. She felt a weird feeling of Daisy’s hugging her too. Nakatingin siya sa litrato nang huling gabi at alaala ni Daisy at Natoy. She’ll do well, she promised herself.

Kabanata 24

Hezekiah stayed focus at work even more. Inilagay niya sa frame ang kanilang family picture at ipinatong iyon sa kanyang office table. Naiinspire siya tuwing nakikita si Daisy at Natoy na nakangiti, para bang nginigitian siya ng dalawa.

Bumukas ang pinto niya sa opisina, napaangat siya ng tingin nang makitang si Orion at si Domini ang nasa may pintuan. They both holding a venti-sized Starbucks coffee. Nag-uunahan pa kung sino ang unang papasok. They are both tall and big boys, naturalmente at hindi sila kasya sa pinto kung sabay na daraan pero walang nagbibigay sino man.

Takang pinagmasdan sila ni Em, pilit na nagsisiksikan ang dalawa pero hindi sila makapasok, they struggle but they try to make it harder, hinaharangan pa nila ng paa ang isa’t isa. Tumayo si Em at kinuha ang dalawang kape ng sabay mula roon sa dalawa. Naglakad ang kanyang kaibigan patungo sa kanya at sabay na sabay na ipinatong ang kape sa kanyang lamesa, nakataas ang kilay. Bumukas ang bibig nito na parang nagulat.

“Si Superman!” Turo ni Em sa labas ng bintana, napalingon naman siya. Pagbalik niya ng tingin ay nakangisi si Em sa kanya at pinagpalit palit ang dalawang baso na hawak.

“Pinagpalit-palit ko na yan, hindi mo na malalaman kung kanino galing ang Salted Caramel Macchiato mo. Or gusto niyo mga Sir paghaluin natin sa pitcher para mas fair?” Suhestyon ni Em sa dalawang nasa may pintuan pa rin.

Naguguluhan na kasi si Em kay Orion at Domini, gayon din siya. Normal na tagpo ito na kapag pumapasok ang isa sa opisina niya ay tiyak na susundan ng isa. Domini isn’t living with her anymore. Paano ay dumating ang isang araw na hindi na rin umalis si Orion sa kanyang condo at napagalitan siya ni Fausto dahil may dalawang lalaki sa kanyang tahanan. Lagi rin siyang nale-late dahil tatlo silang gumagamit ng kanyang banyo. Hindi siya nakakapamuhay ng mapayapa kaya pinalayas niya na si Domini. Nasa kabilang unit lang naman ito at sa kanya pa rin nakikikain. At least may sarili na itong banyo at TV, hindi na sila nag-aagawan.

“Mas masarap ako, Ia!” Sigaw pa ni Domini mula sa pintuan. Sinimangutan niya ang kaibigan, nag-eskandalo na naman sa FRINC. “I meant, yung kape ko. Matamis na maalat-alat.”

Inis na tumagilid si Orion at tinungo siya sa may office table. Umirap siya rito. She still couldn’t forgive him for scolding her during one of the meetings. In fact, the scolding went here and there these past few days. May galit lang!

“Where’s the performance report that I’ve asked from you?” Seryoso ito na umupo sa harapan ng kanyang office table.

“I am still reviewing my team’s report.”

“Your deadline is today, Miss Cruz. You’ve been missing deadlines.”

“Hindi naman kasi importante ang mga ipinapagawa mo.” Inis siyang tumayo.

“Oh-oh, Im out of here.” Napatakip ng bibig si Domini na ngayon ay Training Manager at Overall Consulting Supervisor ng FRINC, he’s been helping her a lot, kapag sa kanya na ang kumpanya, Domini will be her COO, tiwala siya rito. But for now, she has to deal with the acting CEO first, Nagmamadali ring tinungo ni Em ang pintuan at lumabas iyon kasama si Domini nang mahimigan ang seryoso nilang usapan ni Orion.

“That’s important, Miss Cruz. You need to give your team a performance update para alam nila kung nahuhuli na sila o hindi. Or if you’ve been pressing them too hard. That’ll be hazardous to our workers too. Sa atin din ang bagsak niyan.”

Kinuha niya ang isa sa mga baso ng Starbucks, “Not that, take the other one.” Seryosong utos ni Orion na hindi iniaalis ang tingin sa kanya. Sinunod naman niya at uminom mula roon.

“Mahirap i-figure out ang performance, Mr. De Salcedo. Walang machineries na available rito sa Pilipinas. We have to manually score our people to work hard.”

“Exactly! Iyon nga ang reklamo ng mga tao. They’ve been doing overtimes, hindi ka nagdaragdag ng tao—”

“I know what I am doing. We pay them well.”

“Payment is not enough, Ia. These people need to spend time with their families too. Hindi mo sila dapat pinupwersa na manatili sa barracks ng ilang buwan na hindi man lang nakikita ang kanilang mga pamilya.” Matiyagang paliwanag sa kanya ni Orion.

Hindi siya nakinig, in fact, nagdagdag pa siya ng compeletion target para sa linggong iyon. Family time, si Orion lang ang nag-iisip ’non. Wealthy people have the luxury of time at wala siya. Wala ang mga kagaya niya. Work is gold for those who lives from paycheck to paycheck.

Isang proyekto sa Bataan ang kanyang pinagbubuhusan ng atensyon sa buong buwan, iyon ang ikinakagalit sa kanya ni Orion dahil overworked daw ang mga tao. Isang ospital na kinatatakutan ay muli nilang bubuhayin to be a historical restaurant, museum, and an entertainment center. Napepressure siya dahil lahat ata ng news outlet sa Pilipinas ay ibinalita na iyon. Palibhasa ay wala na silang magiging location tuwing Halloween Special. Philippine media has the most ridiculous headlines! Isa iyon sa ikinasasakit ng ulo niya, ang negative campaigns.

’ Isang Haunted Hospital sa Bataan, Binibihisang Muli. ’,   o di kaya ’Multo, Namataan sa Ospital na Matagal nang

Abandonado ’, and her favorite was ‘Isang Manggagawa na Hindi Kasama sa Bilang, Madalas ay Tumutulong sa mga Gumagawa ng Isang Konstruksyon sa Nakakatakot na Ospital sa Bataan.’ Oh she sure wish that there’s an extra worker para mas mapabilis ang pagpapagawa! Filipinos and their ghost stories! Dapat ang mas kinakatakutan ay iyong mga buhay.

Humahangos si Em patungo sa kanyang opisina isang araw. May bitbit itong papel na iniabot sa kanya.

“Huwag ka munang tumuloy sa site-visit mo sa Bataan. Our workers organized strike! Hindi sila nagtatrabaho.” Tumaas ang kanyang kilay.

“Bakit daw?”

“They feel they are overworked. Hostaged daw sila roon sa Barracks. They are torn between staying for the job or leaving to check on their families.”

“If they are torn, pumili sila ng isa.” Kalmado niyang sambit habang nagtitipa sa kanyang laptop. Ang kapayapaan niyang iyon ay panandalian lamang. Nagbilang siya ng tatlo sa isip. 3, 2, 1.

Napapikit siya nang humahangos na pumasok si Orion sa kanyang opisina. Iritable ito, malamang ay nakarating na rin dito ang balita.

“This is what I’ve been telling you, Hezekiah.” Bungad nito sa mataas na boses. She knows she’s in trouble dahil tinawag na siya nito sa kanyang first name. “Mas lalo tayong madedelay. Our project has been a state issue eversince at ngayon ay mas lalala pa dahil dito.”

Hinilot niya ang kanyang sentido. She never had this problem back in the UK. Masaya ang mga workers doon. Maayos ang transportation kaya nakakauwi ang mga tao roon araw-araw. Ibang-iba sa Pilipinas.

Tumayo siya at kinuha ang bag. Kalmado pa rin siya. Alam niyang walang malulutas sa init ng ulo.

“Where do you think you are going?”

“Pupunta ako sa site, kakausapin ko ang mga tao. Em, ipa-ready mo ang chopper.”

“Ia..” Mahinang bulong ni Em.

“I am the head of Operations, ako ang mananagot dito.”

“Sasamahan kita.”

Umiling siya. She knows she messed up and she doesn’t want to involve anyone.

“I’ll be back, Mr. De Salcedo. Titiyakin kong maayos ang lahat pagbalik ko.”

Of course she’s not sure. Nang makarating siya sa site ay inabutan niya ang kani-kaniyang plakard at mga media na nag-iinterview ng mga tauhan. Hindi siya nahiyang maglakad patungo roon mag-isa.

Tiningnan niya ang pangalan ng nagsasalita roon sa harap ng mikropono. Palagay niya ay iyon ang leader ng rally. “Mr. Placido.” Tawag niya. Nilingon siya nito. Hindi siya kilala. Naglakad pa siya papalapit.

“Ako ho si Hezekiah Cruz, ang Chief Operations Officer ng FRINC. Maaari ko ba kayong makausap bago ho ninyo kausapin ang media?” Diretsa niyang tanong. Tumango naman ito at inanyayahan siya sa common area ng barracks. Umupo siya sa pandalawahang coffee table set. May nag-abot sa kanya ng kape mula sa automatic vending machine. She’s appalled by what she see, they are comfortable here! Mas maganda pa ito ng isang daang beses kaysa sa tirahan niya noon.

“Ma’am, pasensya na kayo sa kaguluhan ngayong araw pero punong-puno na kami sa pamamalakad ng kumpanya. Hindi naman ganito dati!” Bakas ang pagkadismaya ni Mr. Placido.

“Mas gumanda ang benefits niyo ngayon, Mr. Placido. Sa aking pamamahala, pinaganda natin ang Barracks ninyo. Airconditioned, with wifi and TV kada silid. Tumaas din ng 200% ang staff meals budget.” Panimula niya, “Ang Hazard pay niyo ay tumaas din mula P200 kada araw, sa P800 kada araw. Your insurance benefits are better too.” Hindi niya maisip kung ano pa ang kailangan niyang ialok para magsitigil na ang mga ito at bumalik sa kani-kanilang trabaho.

“Hindi lamang pera ang importante.”

“That is not true. Money is everything, Mr. Placido. Kung uuwi kayo ay kakalam ang sikmura ng inyong pamilya.”

“Eh Ma’am baka wala na kaming mauwiang pamilya kung para kaming preso rito. Hindi nga kami nangibang bansa para makasama namin ang mga pamilya namin pero ganito naman ang takbo ng aming trabaho. Marami dito ang hindi pa nakikita ang bagong panganak nilang anak o hindi makauwi kapag nagkakasakit ang kapamilya.”

“Pumirma kayo sa kontrata. Mananatili kayo sa Barracks, kung aalis kayo sa kahit anong dahilan ay hindi na ninyo maipagpapatuloy pa ang proyekto.” Paalala niya.

“Napakawalang puso naman ’non, Ma’am.” Malungkot na napayuko si Mr. Placido. “Ang pamilya ang inspirasyon namin kung bakit kami nagsisipag sa trabaho pero ngayong hindi na namin sila makita, nakakawalang gana na.”

Hindi maunawaan ni Ia ang sinasabi ni Mr. Placido. Siya naman ay nagpupursige rin kahit ulila na. Kahit wala na siyang pamilya, she still works like a bull. Naguguluhan tuloy siya at wala siyang maisip na sense sa sinasabi ng mga ito. Maybe this is what Domini is talking about, matalino pero pusong bato siya. Inalis niya sa isip niya yon dahil alam niyang mabuting tao siya, if not, these workers won’t have the entitlement they have now. Hindi lang talaga niya maunawaan ang sinasabi nitong kahalagahan na makasama ang pamilya. Wala siya ’non.

Napakiusapan naman niya ang mga manggagawa na gagawa siya ng solusyon sa tatlong araw. She recorded everything that they wanted to happen. Pag-aaralan niyang mabuti kung ano ang kanyang magagawa roon. Nakikinig siya at tinanggap niya ang lahat ng walang pride. Alam niyang bagong kaalaman iyon para sa kanya. It was draining, but in the end, hindi naman siya pinagmalupitan ng mga manggagawa.

“Patawad po.” Pagpapakumbaba niya sa mga manggagawa habang hawak ang megaphone. May mga media na kinukuhaan siya. Hindi siya nagbigay ng statement dahil ang concern niya ay between the company and the employees. Wala siyang pakialam sa trial by publicity. Gusto niyang maayos ang problema at maitama ang mga mali niyang ginagawa.

“Patawad po talaga. Narinig ko po ang inyong mga hinaing. Maraming salamat sa inyong oras. Ako po ang personal na makikipag-ugnayan kay Mr. Placido sa pamamagitan ng text message para makapag-usap kami ng maayos anumang oras.”

“Maraming salamat, Ma’am Ia sa pagpunta sa amin. Sana po ay matugunan ang ating hindi pagkakaintindihan.” Ngumiti sa kanya si Mr. Placido at kumaway nang sumakay na siya sa chopper pabalik ng Maynila.

Papalubog na ang araw nang makaalis siya. Mabigat ang kanyang loob, hindi dahil hindi niya gusto ang kinalabasan ng pag-uusap kung hindi ay hindi niya inaasahan ang ganoong klaseng problema sa maaga niyang pamamalakad. She’s very confident that she can handle the company with her academic degree, but the problem requires her heart which she doesn’t really have used properly.

“Miss Cruz.” Nagliwanag ang mukha ni Fausto nang makita siya. Nagsasagot ito ng crossword puzzle sa kama nito, nakaindian sit pa. Hindi tuloy nito agad napansin na namumugto ang kanyang mga mata.

“Why are you crying?” Inayos nito ang suot na salamin sa mata at sinipat siya. She felt her knees weaken and like a child, she ran to her father and hug him. Mabigat talaga ang kanyang loob. Identity crisis and shame crawled all over her body.

Naramdaman niya ang masuyong tapik ni Fausto sa kanyang likod. “Anong problema, Hija?”

“Ginawa ko naman po ang lahat.” She said, “Bakit hindi pa rin sila masaya? Bakit sila nagrally sa pamamalakad ko?”

“It is part of the job.” Kalmanteng wika ni Fausto. “No two men think alike. Paano pa kung mamamahala ka ng daan-daang tao? Ganoon talaga. Work is not really just work, it is also relationship. Kailangan ay magkakasundo kayo. Hayaan mo’t maayos din iyan.”

Iniangat niya ang ulo at tinitigan si Fausto, “Hindi ka po galit, Sir?”

Ngumiti ito sa kanya, “Bakit ako magagalit? I am so proud to see you on the news, standing there on your own and humbly asking for their apology instead of justifying yourself in front of the media. I would never have done that. I would have just kicked them out or let the company lawyer’s handle it. Siguro ngayon ay magkocontrol na ang PR Team para pabanguhin ang pangalan ng kumpanya but I heard Tony having dinner with his family. He said my girl got it, and I know you do.” Tinapik pa siya nito sa ulo.

“Mag-oovertime ako, pag-iisipan ko kung paano sila matutulungan at paano nila tayo matutulungan.” Plano niya. Humiwalay siya ng yakap kay Fausto at lumapit sa mga prutas. Nagsimula niyang ipagbalat ng mansanas ang ama.

Para silang nagbrainstorming ni Fausto nang gabing iyon. Nagbabatuhan sila ng ideas kung paano aayusin ang problema sa mga tao.

“It will be costly.” Paalala sa kanya ni Fausto nang issuggest niya ang Family day sa isang resort sa Bataan. Dadalhin ng FRINC ang kanilang pamilya sa Bataan para mag-outing. Pag-aari naman ng FRINC ang resort na iyon pero ang magpapamahal ay ang pamasahe.

“We saved a lot of cost because we’ve been beating deadlines, Sir. We are three months ahead of the schedule. Isang beses isang taon lang naman. Of course the pick up point is in Manila. Imbes na ipapamasahe pauwi ng ating mga tauhan, they can finance their family’s fare to Manila. Iyong mga kailangan namang mamasahe via plane ay sasagutin natin ang kalahati para hindi masyadong mabigat sa kanila.”

“Hmm, it sounds like a good idea.”

Naabala sila sa kanilang pag-uusap nang tumunog ang kanyang cellphone. Sinagot niya iyon.

“Nandito ako sa Ospital.”

“Why? What happened? Pupuntahan—” Bakas ang pag-aalala sa tinig ng nasa kabilang linya.

“Narito ako sa hospital suite ni Sir Fausto. Nagreport lang ako ng mga nangyari ngayong araw.”

“I am at my Dad’s office, 15 minutes away/ Kukunin kita pagkatapos..”

Tiningnan niya ang kanyang ama na napapapikit na habang nanonood ng TV.

“Hindi na. Uuwi akong mag-isa, Orion. Bye.” Nagmamadali niyang pinutol ang tawag.

“Is that Mr. Salcedo?” Napalingon siya sa tanong ng ama na ngayon ay nakadilat na.

“Y-yes, Sir.”

Mabagal itong tumango, “Is there an update? Iiwan na ba niya si Tanya?”

“I am working on it.”

“Galingan mo, Miss Cruz. I want him out of Tanya’s life and my company.” Matalim ang kislap ng mata ni Fausto na para bang may alam itong hindi niya alam.

–

“How’s the acting CEO doing?” Tumayo si Henry de Salcedo mula sa kinauupuan nitong director’s chair at hinarap ang floor to ceiling window ng opisina nito na kung saan tanaw ang ilaw ng siyudad. Orion visits his father regularly. He’s supposed to take over their company, the De Salcedo’s Agila Petroleum, but it is not being given to him just yet.

Ang isang kundisyones ng kanyang ama ay ang magpakasal sila ni Tanya at maganap ang merger ng dalawang kumpanya. Henry was not like this before, however, investing in Midas’ Gold was his biggest mistake. Masyadong nagtiwala si Henry sa kapwa niya Legacy sa Delta Kappa Phi, ang ama ni Midas Torrero na si Saul. The guy was corrupt at mismong ang anak nito ang nag-expose dito. Agila Petroleum was the second biggest stockholder at Midas’ Gold next to Saul. Ang resulta ay nahatak paibaba ang kanilang kumpanya. Patrice, Henry’s common wife, was pressuring his father to take advantage of his scheduled marriage with Tanya. Kung siya naman ang tatanungin, gusto niyang subukang pamahalaan ang kumpanya at baka sakaling maiahon niya pa iyon, without playing dirty.

“I am good.” Tipid niyang sagot.

“FRINC was in a boiling water but it quickly ironed out by the COO, nagviral pa ang pagpapakumbaba niya sa mga manggagawa at ngayon ay wala ni isang manggagawa ang  nagpapainterview sa bilang respeto sa babaeng iyon. Hindi ba iyon ang bagong hire ng kumpanya? Why is she there?” A hint of annoyance was evident in Henry’s voice.

“I know you did your research too.”

“Ka Ato.” Napapalatak si Henry, “I didn’t take him as someone who’ll dig a woman almost fifty years his junior.”

“You didn’t?” Tumaas ang kanyang kilay. “You did the exact thing nang ibahay mo si Patrice.”

Nagsalubong ang kilay ng kanyang ama.

“Hindi ako ang pinag-uusapan dito. Tuso raw ang babaeng iyon at matalino. Baka naman nagpapalamang ka? Kailan ba kayo magpapakasal ni Tanya para mamaniobra mo na ang kumpanya? Everyday we are losing, Orion. This company was built by your great grandfather. Alam mo naman siguro ang halaga ’non.”

“I do.” Lumunok si Orion. Mahalagang-mahalaga sa kanya ang Agila Petroleum. He became at his best because he wanted to dominate it. “I have to take Hezekiah out of the way.” If that’s what it takes to get what he wants. 

If he could just marry Tanya~ ngunit parehas pa silang hindi handa. Iyon nga lang ay parang may nakadagan sa kanya sa araw-araw. Hiding Gunner’s identity is his main worry. Tiyak na gagamitin iyon ng kanyang ama laban kay Fausto Ricafort kapag nalaman iyon. He wouldn’t allow that. He doesn’t want Tanya and Gunner to be hurt by Fausto or his father.

“That’s right. Weed her out, Orion. Do whatever it takes to pull her out of FRINC. Once you get FRINC and after Ka Ato’s passing, sell the company to Agila Petroleum at a discount. We’ll get the assets at Market Value by reselling it again to either Encinas or Monen or anyone at Delta Kappa, matutulungan ’non ang Agila. You can still take care of Tanya and Gunner that way, hindi naman interesado ang kaisa-isang anak ni Ka Ato sa negosyong iyon. Itong Agila lang ang pagtutuunan natin ng pansin at bubuhaying muli.”

Lumabas sa opisina si Orion na malalim ang iniisip. Hindi niya napansin ang kanyang nilalakaran nang mabangga niya si Patrice. She chuckled when they bumped with each other. She flirtatiously pats his shoulders, tumaas ang kanyang kilay. “Hi, Baby.” She whispered.

Napalinga siya sa paligid, mabuti at walang nakakarinig. “I miss you home.” Sambit ng babae.

“Stop it, Patrice.” Umigkas ang kanyang panga. Patrice, isa sa napaglipasan niya ng mga oras noong nakaraang taon, they almost had sex. That was only when he was drunk and he remembered that Hezekiah left him. Pinagsisihan niya na pinagtiyagaan niya si Patrice noon, ngayon ay palagi na siyang kinukulit nito.

“Ituloy na natin yung hindi natin naituloy noong nakaraan.” Malanding wika nito sa kanyang tainga. “Hindi na tumatayo ang kay Henry eh.” Kunwa’y malungkot na wika nito.

“You know what Patrice? There are two things that will not be meant for you.”

Tumuwid ng tayo si Patrice, matangkad ito, modelesque, pero masyadong matapang ang pagkamestiza.

“My father’s marital commitment, and my interest when I am sober.” Bahagya niyang itinulak ito. Narinig niya pa ang impit pagtili nito sa inis.

He drove away, cooking something in his head. He needs to make Hezekiah fall for him, to a point that she will trust him. Hindi niya naman ito pababayaan. Bibigyan niya ito ng mataas na posisyon sa Agila Petroleum at hinding-hindi na sila magkakahiwalay mula roon.

---

Pabaling-baling si Hezekiah sa kanyang kama, nag-iisip siya ng magandang gawin kung paano niya mailalayo si Orion kay Tanya. That’s Fausto’s only dying wish and her key to success. Hindi niya maiwasang magdalawang isip sa naiisip na plano kapag naalala niya ang nararamdaman niya para kay Orion. Tiyak niyang may nararamdaman pa rin siya, hindi nga lang niya alam kung gaano iyon katindi sa ngayon. Will she be hurt too if Orion will be offended of her offenses? Sasadyain niya talagang sagasaan ito para maisakatuparan ang hiling ng ama.

Simple lang kung tutuusin. She needs to win Orion and make him fall for her again, this time, neck deep. Ngayon ay may vantage point siya. He is trying to win her to be his mistress, anyway. Pero ayaw niya. Ano siya, hilo? Siya ang sasambahin pero iba ang aasawahin? Orion has to say the magic words, ‘Marry Me, Hezekiah’, with please along with it. Orion by then has to break his engagement with Tanya. It will be announced publicly, according to Delta Kappa Phi’s rule book.

Pagkatapos ’non ay bibitiw din siya, magpapakalayo-layo muna siya kagaya ng dati. Dapat ay anim na buwan lang, dahil mamanahin na niya ang kumpanya sa mga panahon na iyon. Her identity will be forever be a secret. Dadalhin iyon ni Fausto hanggang libingan.

Napabuga siya ng hangin. She made it sound simple, but of course IF and WHEN everything falls according to plan. 

Ginulo niya ang kanyang buhok at biglang napabangon! Iyong mga miyembro ng Delta Kappa Phi, mas mahal pa nila ang kanilang pagiging miyembro kaysa sarili, what makes her think that Orion will violate the fraternity rules for her?! Kaya nga siya nito iniimbitahan sa maliit na kulto na ginagawa para maging secret second wife siya.

Napahawak siya sa kanyang dibdib nang marinig na may nagbubukas ng kanyang pinto. Of course, nagulat lang siya, tiyak niyang hindi iyon magnanakaw. There are two people who knows her door passcode. Naglakad siya patungo sa labas ng kanyang silid.

“Domini?” Hula niya. Nang tuluyang bumukas ang pinto ay ang nakasimangot na Orion ang sumalubong sa kanya.

“How dare you.” May tampo sa tinig nito. Napahagikgik siya. Kanina lang ang iniisip niya ang lalaki, ngayon ay nasa harapan niya na.

“Huwag ka nang magtampo, iba man yung pangalan na nasabi ko, kanina ka pa naman tumatakbo dito.” Itinuro niya ang kanyang ulo. Pinipigilan pa ni Orion ang mapangiti pero lumapit ito sa kanya at niyakap siyang mahigpit. Ninamnam niya ang init na balot sa kanya nito.

“Do you still love me, Ia?” Narinig niyang tanong nito sa kanyang tainga.

“Ikaw?” She asked. Wishing to hear those words that she wants to hear. Fall, Orion, fall now! Paulit-ulit na sambit ng kanyang isip. Baka sakaling umepekto ang pag-chant niya sa isip.

“What do you think?” Tanong nito pabalik at hindi diretsang sagot.

“We should keep this as discreet as possible, Orion. Walang pupwedeng makaalam. You don’t want your fraternity exposing you as a violator of your word.”

“Of course..” Hinalikan siya ni Orion sa noo. Bumaba ang kamay niya sa pang-upo ni Orion at pinisil iyon.

Let the games begin.

Kabanata 25

“No, I don’t like it, Miss Cruz.” Tumiim-bagang pa si Orion sa kanya habang tinitingnan ang presentation niya sa projector. It has been her fifth revision at hindi pa rin nito nagugustuhan!

This is a tie-up with LUMOS, a charity founded by Donya Lucia Encinas, a senior Demolay. Isa itong proyekto ng Delta Kappa Phi Sorrority. Hindi niya alam kung anong klaseng presentation ang expected sa kaniya. An Escolta war-torn building is going to be rebuilt again as a Filipiniana luxury bags and accessories shop, gawa ng mga kababaihang inabuso iyon but designed by a world-renowned Designer, Mallory Aboitiz, also a Demolay.

“I have no other ideas, Mr. De Salcedo. I will be presenting it to the organization this afternoon, they’ll be the one to judge whether they will like it or not.”

“You are stubborn, Ms. Cruz.” Matigas na sambit nito. Tumikhim ang ilang miyembro ng management. Umiinit na kasi ng husto ang kanilang discussion. “Fine, do it. Go to the lioness den as you wish.”

Umingos siya kay Orion. He’s so annoying! Lahat na lamang ng gusto niya ay pinapakialaman. Bumagsak ang confidence level niya sa plano niyang paibigin ito. Paano iibig sa kanyang kung maya’t maya galit ito at parang gusto pa siyang tirisin.

Maaga siya ng isang oras sa headquarters. Bitbit niya ang kanyang mga files. She went alone. Lioness den pala, ha. Tingnan nga niya kung saan tumatambay ang mga lionesa o kung tinatakot lang siya ni Orion.

May paisa-isang dumarating sa headquarters. They are all wearing signature brands from head to toe. Hindi naman siya ignorante doon, she’s been in Paris too many times and people there loved the brands that these affluent Demolays wear. Iba iba ang henerasyon ang mga dumarating, ang iba nga ay magkasabay pa. Possibly a mother and daughter tandem. Doon siya nakaupo sa pinakagilid na para bang sinasabi na wala siyang puwesto roon. All seats have surname in it. Nakaagaw ng pansin niya ang upuang may nakasulat na ‘Ricafort’, of course it is not for her but for her sister.

“Tanya Ricafort will not attend.” Narinig niyang sambit ng isa sa Demolay, bumulong ito sa isang matandang nagpapasinaya ng meeting. Nakita niyang Encinas rin ang inuupuan nito.

“She’s not here, Dulce? Hindi ba ang kanilang kumpanya ang hahawak nito? That’s why they were given the priority.” Sambit ng matanda na bakas ang pagkadismaya.

“Narito ang representative ng FRINC, isa siyang babae na COO ng kompanya.” Sagot naman ng Dulce.

Lumiit ang mata ng matanda at dumako ang mga mata sa kanya, “Disappointing.” Wika nito na parang ipinaparinig pa sa kanya. “A non-Demolay in this headquarters is annoying.”

Napalunok siya, tila patikim pa lamang ito ng sinasabi ni Orion sa kanya. Nang halos mapuno na ang banquet hall ay may lumapit sa kanya, ito rin ang nag-asiste sa kanya kanina noong dumating siya at ang tanging may tipid na ngiti sa labi.

“Miss, you may now start your presentation.”

Naglakad siya papalapit patungo sa harapan. Sa gitna nakalagay ang projector screen kaya doon siya sa gilid pumuwesto.

“Hi, good afternoon, Ladies. My name is—”

Agad na may nagtaas ng kamay na naroon sa table. Namumukhaan niya ito. The nameplate where she’s sitting says ‘Sanggalang’ on it, may katabi siyang babae na ‘Sanggalang’ din ang nameplate, a mother and a daughter probably.

“You look familiar, are we schoolmates? Oh, my name is Lara.” Ngiting-ngiting sambit nito. Tipid siyang tumango. Lumaki ang mata nito na parang may naalala. 

“Oh, what a small world. I heard that you are the COO of FRINC to which Orion is the acting CEO. Hm, do you still have connection til now? If you know what I mean?” Kyuryosong tanong nito. Nagbulungan ang ilan sa dami ng alam ni Lara tungkol sa kanya. Hindi pa rin ito tumigil kahit umiiling siya rito. Parang nanunuya pa ang tingin nito sa kanya. 

“Of course, I just wanted to ask because Orion is set to marry Tanya who is a Demolay. It is just surprising to know that one of his fck— I mean, fling during college is still working with him ’til now. Hindi kaya iyon mag-pose ng risk sa aming proyekto, sweetheart?”

“I think you misinterpreted my relationship with Mr. De Salcedo, Miss Sanggalang.” Depensa niya sa sarili.

“Did I? I saw you holding hands inside the fraternity house. Or.. Are you saying namamalikmata lamang ako?” Giit nito.

“Yes, tingin ko’y namalikmata ka lang sa kakahabol mo kay Mr. Torrero. I meant, ‘kakahanap’.” She grinned. Sumimangot naman ito. Iyon na ang cue para magsimula siya.

Inisa-isa niya ang coverage ng kanyang presentation. Una ay ang disenyo, pangalawa ay ang functionality, pangatlo ang budget. Inabot ng 45minutes ang kanyang presentation na normally ay two hours, wala kasing nagtatanong sa kanya. When she opened the floor to questions ay wala ring nagsalita.

“Donya Lucia, what do you think?” She approached the old lady and the President of the foundation, kailangan niya kasing marinig ang sasabihin ng mga ito para may maireport pabalik.

“I think, you are not the one that should be presenting this, Miss.” Sagot nito. “Nag-aksaya ka lamang ng panahon at laway. The design is alright, but the fact that you are not even a Demolay, wala kang silbi sa proyektong ito. Our foundation is all about woman empowerment. Mas gusto naming mahighlight ang katangian ng isang Demolay kaysa sa kung sinong inassign lang diyan sa tabi-tabi.” Mapaklang wika nito.

Tumindig pa rin siya ng tuwid, “I may not be a Demolay but I embody a woman who is empowered. Marami akong pinagdaanang—”

“Nonsense at wala akong pakialam. Hindi ka Demolay at hindi ka namin gusto para sa proyektong ito. You are even prying to get the fiance of a Demolay, skunk. “ Matalim ang tabas ng dila ni Donya Lucia, ang ibang Demolay ay ngumisi lamang sa kanyang nakukuhang mga pananalita.

“Only Tanya Ricafort should present this to us. Siya rin ang inaasahan kong mamahala sa proyekto hindi ang isang nobody.”

“That is not fair—”

“Hija, walang fair sa mundo. Somebody else worked hard for privileges and entitlements way ahead. Alangan naman makinabang ang mga ordinaryong taong kagaya mo, naturalmente mangunguna ang mga asawa, anak, at apo bago ang isang walang kwentang tao. I’ll just call Fausto and tell him that you did not pass our standards. Either he sends Tanya or I will cancel this project!”

“My God, what a waste of time.” Tumayo ang ilang mga Demolay mula sa kanilang kinauupuan at mapanuya siyang tiningnan.

“Hindi ko alam at hindi na pala ini-screen ang mga basurang nakakapasok dito sa headquarters. Kaya pala may umaamoy.” Sambit pa ng isa. Wala man lang namlastik sa kanya at ang lahat ay trinato siyang basahan kahit naman maganda ang kanyang bihis.

Dumiretso si Ia sa kanyang BMW na namumula ang mukha. She felt humiliated. Masama ang kanyang loob. Despite the degree that she got, hindi man lang siya nirespeto ng mga ito.

“You.” Tumayo sa kanyang harapan si Lara at dumura sa kanyang paanan. Napaatras siya.

“I hate the likes of you. May naalala ako.” Wika nito habang nakakainsulto siyang tinitingnan. “All of your likes dream to be taken seriously by a Legacy. Umaaasa kayo sa wala. None in the history of Delta Kappa Phi that an ordinary woman was chosen unless pinili nilang itakwil sila ng kanilang pamilya. Living without benefits and poor from being entitled brats growing up? Walang tangang pipili sa inyo. Vaginas are all the same in the dark. It is a warm hole, can be fucked, can be shaped to whatever our Legacy wants.”

“Ganun ba? I bet nakailang pagpapasikip ka na. I saw you getting fckd at Zen Garden years ago. Or baka namamalikmata lang ako Miss Lara Sanggalang?“Pinanliitan niya ito ng mata.

Wala itong nagawa kundi itulak siya ng bahagya pero hindi siya nagpatinag. She retained her stance and looked at Lara from head to toe hanggang sa ito na lang ang umalis.

Pinukpok niya ang manibela ng kanyang BMW nang makapasok sa sasakyan. She was humiliated and insulted rampantly by the Demolays. She felt her tears rushing and she couldn’t stop it. Paanong merong mahirap at mayaman noon at nang ngayon na mayaman na rin siya ay meron pang mayaman at Delta Kappa Phi?! How could these fcking ingrates has so many levels! And a peasant like her has shifted to different ranks but a peasant still.

Her phone rang and it was a call from Orion, tiyak niyang makakarinig na naman siya ng ‘I told you so.’ at wala siya sa mood. Kinuha niya lang ang kanyang telepono para tumigil na ito kakatunog.

“You fcking Legacy and Demolays, I hope that you’ll all have a slow fcking death.” Pinatay niya ang tawag at dumiretso siya sa kanyang condo unit nang masama ang loob.

Patuloy ang pagmumura ni Hezekiah sa isip habang nakatingin siya mula sa view ng condo pababa, the sun is yet to set pero nasa bahay na siya. Ayaw niyang bumalik sa office na walang magandang balita, worse, she’s losing because she’s not a Demolay! Mas interesado pang magtanong ang mga ito sa relasyon niya kay Orion kaysa sa kanyang pinagpuyatang presentation na nakalimang revisions, and guess what, utos din iyon ng isang Legacy.

Kinuha niya ang isang pink moscato sa kanyang chiller at binuksan iyon. Uminom siya mula sa bote habang niluwagan ang ilang butones ng damit. She checked her phone, sunod sunod ang tawag ni Orion, isang mensahe mula kay Fausto at kung ano ano pa. Umingos siya at initsa ang cellphone niya sa kung saan. These two Legacy in her life, ano bang kasalanan niya para pahirapan ng dalawang ito.

She’s just tired of trying. Feeling niya ay nasa loob siya ng isang laro, after unlocking one level, iba naman ang susunod na challenges. She curled up on her sofa when the night starts to creep in. Hinayaan niya ang sarili na lumuha. She feels defeated today and she started to doubt her strength as a woman. It is easy to feel bad when women invalidated your worth too. Hindi na ba uso ang buhatan sa pagitan ng mga kababaihan? Oh right, many women pulls down their co-women too these days.

Pumikit siya, sinimsim ang kadiliman at hindi na namalayan ang pagkaidlip.

She woke up in a familiar fuzzy feeling. Nang dumilat siya ay nakita niya si Orion sa kanyang harapan. He’s been carressing his back for God knows how long. Ang mga mata nito ay nakakaunawang nakamasid sa kanya.

“Baby, what’s wrong?” He asked in a low voice.

Lumabi siya at muli na namang nabuhay ang sama ng kanyang loob. Hinayaan niya na lang na may makakita ng kanyang luha. She’s been hiding her tears for so long, crying in the dark alone for too many fcking days and nights.

“People hates me.” She muttered crying.

“No they don’t.” Agap ni Orion.

“They do.” Umayos siya ng upo at itinaas niya ang kanyang paa sa sofa, ipinahinga ang kanyang baba sa tuhod. “It started when I had to fake my identity so that other people will talk to me at school. Kailangan kong magmukhang mayaman while working my way to get fcking rich too. And now that I am here, I am a COO, I have a nice place, drive a nice car, there are people under me, but still, I am not likable.”

Oh, sht, ayaw niyang mag-Pity party pero wala siyang magawa. Pagod na siyang magtago ng nararamdaman. Kahit si Daisy ay hindi rin siya papakinggan kung ganito siya. Sasabihan siya nitong ‘Gaga, pinili mo yan para sa sarili mo!’ Which is true. She gave her best shot para hindi siya mauwi na dancer sa club. So is this better than being a sexy dancer? Maybe. At least babuyin man ang kanyang pagkatao ay malaki ang kabig niya. Her salary is six digits!

“Kung—Kung nakilala mo ba akong si Hezekiah na agogo dancer sa club, mapapansin mo kaya ako? Lalapitan?” After a long bout of silent crying, she asked.

“You are not that anymore.” Umupo sa kanyang tabi si Orion.

“I still am. It is a part of me. Ano ang sagot? Mapapansin mo kaya ako? Or maybe not.” Siya na rin ang sumagot. “I even invited myself to your frat party.”

“Well..” Napayuko si Orion, “I kinda invited you. You saw my invitation. It landed on you. The destiny had made its way—”

“Fck destiny. Hindi iyon totoo, okay?” She bursted Orion’s bubble. “If not for that invitation, I will still make my way to you and use you.”

“You did not use me..” Malungkot ang nagpoprotestang tono ni Orion.

“I maybe did.” Mapait siyang ngumiti. “I maybe still.”

“Ia..”

“Well, the ladies didn’t like me. They won’t like me. Maybe my past still smells.”

“That’s not true.”

“Totoo iyon, kaya ikaw, huwag kang makulit.” Dinuro niya si Orion sa dibdib, “I can’t always be living in the dark. I stink, and will always stink whatever bad thing that I will do.”

“That’s why nobody needs to know what we plan to do. Magpapakalayo-layo tayo.”

Pinanliitan niya ng mata si Orion, “Saan naman tayo magpupunta?”

“Sa malayo rito, sa malayo sa nanghuhusga sayo. Someday, these hear-says won’t matter, there will just be a place where you and me exist and we can be happy.”

Itinagilid niya ang ulo niya. Kasunod ang pagtaas ng kilay.

“Weh?” She blurted out, “Kanina lang sinisigaw-sigawan mo ako ’e.”

“Ia, that’s work. We have to be professional.”

“Professional. Sabihin mo yan sa mga ka-kampon mo.” Kumulo na naman ang kanyang dugo. These ladies dress expensively but speaks trash.. “I didn’t get the project. I’m sorry.”

“Why?”

“Why? Hindi ba sinabi mo naman na hindi ako makakalusot sa mga Demolays. And I was just stubborn to even try.” Naalala niyang muli ang mga pinagsasabi sa kanya kaya hindi niya mapigilan ang mapaluha. Mabilis niyang pinunasan iyon.

“Why are you crying? What did they say to you?” Nag-aalala ang tono ni Orion.

Umiling siya, hindi niya kasi maipaliwanag ang ginawa sa kanya kanina. Parehas lang pala mambaboy ng pagkatao ang mayaman at mahirap? The only difference is that wealthy people are dressed in gold.

“I just had a rough day.” Pagsasara niya ng usapan.

Orion reached out to her and carried her weight like a baby. Umangkla siya sa batok nito. Hinagod ang kanyang likod while he was walking around her unit. He let her cry to his shoulders which she did silently.

“They can’t hurt you anymore, Ia. I am here.” Mahinahong bulong sa kanya ni Orion.

–

The pillars of Demolays came rushing inside the banquet hall for an emergency meeting that Orion called. Lahat ng mga iyon ay nagtataka sa urgency ng tawag. Napapayuko ang mga ito kapag nakikita si Hezekiah. Wala pang 24hours ay naroon na naman ito. All the more, mas kyuryoso si Orion kung ano ba ang naganap kahapon. 

“Orion, bakit tayo nandito?” Bulong ni Ia sa kanya.

“You didn’t get the project yesterday, we will try again today.”

“But–”

“No buts, Miss Cruz. This is work.” Matigas ang kanyang boses kaya tumahimik na ito.

Ang pinakahuling dumating ay ang President ng LUMOS Foundation. Si Donya Lucia Encinas.

“What a pleasant surprise, Mr. De Salcedo.” Donya Lucia bowed her head- a sign of respect from a Demolay to a Legacy regardless of age especially when they are in place marked with the seal of Delta Kappa Phi.

Tumayo siya sa gitna habang hila ang kamay ni Hezekiah at nagsalita, “Good morning. I’ll make this meeting as quick as possible. I heard our COO didn’t get the project yesterday?”

“Orion..” Mahinang protesta ni Hezekiah sa kanyang tabi pero tutok laman ang kanyang mga mata sa Organization President na si Donya Lucia. Nabigla naman si Donya Lucia sa kanyang tanong at naghahanap ng kung sinong magpapaliwanag sa kanya.

“I-its not that, Mr. De Salcedo. We were just—just expecting that it will be Miss Tanya Ricafort who will be heading the project. You know, a Demolay for a Demolay.” Kinakabahang wika ni Dulce, Donya Lucia’s common daughter-in-law.

“Tanya Ricafort has no part in the company aside from being the daughter of the owner.” Matigas na putol niya. “You cannot expect her to work with you with stellar results. She’s a hands-on mother to our son!”

“It has been always like that, Mr. De Salcedo. If a Demolay cannot do it, then we should consider hiring the Design Team of Acadia Ysmael, then we will subconstruct it elsewhere. Mapili kami sa design, Mr. De Salcedo. It should be an idea of a Demolay because it is expected to exist for the next hundred years! An emblem will be placed outside in honor of the designer.” Sumali na rin ang ilan pang mga Demolay sa pagsang-ayon.

“Enough!” Tumahimik ang lahat. “I do not tolerate this kind of behavior, Demolays. FRINC is a company owned by a Legacy. I, the acting CEO is also a Legacy. My great grandfather is one of the three pillars of the fraternity. Are you the ones to make a new rule book to yourselves as an extension of the privelege?” Walang nakasagot ni isa sa kanyang tanong. Orion could just imagine what Hezekiah had to endure yesterday. Kung siya nga ay binabastos ngayon, what more ito?

“It is not what we meant, Mr. De Salcedo. We just want our own set of rules too as a sorority.” Ang mas kalmado na si Mallory Aboitiz ang nagsalita. “Why don’t you ask Tanya to collaborate with your Project Team to get this project?”

“Hindi kayo ang masusunod. Tanya is busy—”

“I can do that. Sorry I am late. Does anyone here remember what was said to our COO yesterday?” Pumasok si Tanya at naglakad patungo sa gitna. “Care to share to me your accusations to my fiance and our COO?” Malakas ang boses na iyon ni Tanya. 

Ang lahat ay nakayuko.

“Wala? Fine! So we got the deal?” Masiglang wika ni Tanya na para bang hindi alintana ang matatalim na tingin sa kanya. 

“Tanya, are you blind or stupid?” Tumayo si Lara Sanggalang sa kanyang upuan. “Can’t you see your fiance and your COO is having an affair. The COO is a slut-”

Dumilim ang mukha niya pero bago pa man siya makapagsalita ay nauna na si Tanya.

“Apologize.” Matalim na wika nito.

“Lara, that’s not nice. Give your respect to Tanya, she’s a Demolay too.” Suway ng ina ni Lara. Napabuntong hininga naman si Lara.

“Fine, I am sorry, Tanya.”

“Apologize to Hezekiah, you fcker.” Matigas na wika ni Tanya kasabay ng pagbato ng Valentino stiletto niya kay Lara, mabuti na lang at magaling ito sumalo.

Kabanata 26

Tumunog ang suot na takong ni Tanya papalabas ng banquet hall. Orion was walking beside Tanya. Si Hezekiah naman ay nakasunod lang. She felt small and low even someone defended her. The same way she felt when she was younger. Nagtatago, nahihiya, sinasampal ng katotohanang wala siyang karapatan. She cannot live this way. Kailangan niyang mapabilis ang mga plano. She went a long way for this and she can’t just stop until her hands are full.

When they reached the parking lot, the three of them formed a small circle in front of Orion’s car. Pinilit niyang itaas ang kanyang noo upang itago ang hiya pero mas higit na matapang si Tanya.

“Use my car, Ia. I’ll go with Orion. Let’s meet at the office.” Inabot ni Tanya sa kanya ang susi nito at kinuha naman niya agad.

“Tanya…” She gently called.

“I did not do it for you. I did it for Orion.” Tumuwid ito ng tayo at tinaasan siya ng kilay.

Of course, she still hates her. Iniisip nitong aagawin niya ang ama ni Gunner. She doesn’t want to do that and she cannot do that~ Orion will be kicked out in their corporation once her plan succeeded, that includes herself of not having any piece of Orion at all too, not even Gunner, or Tanya. Kahit papaano ay hindi niya kinakalimutan ang role niya sa pamilya ng Ricafort. A secret daughter, the one who should clean up the mess and continue the legacy of Fausto because there’s no other choice. She’s the only one who can do it.

“I know. Salamat pa rin, Tanya.”

Umirap sa hangin si Tanya na para bang naiinis. Hinampas nito si Orion ng malakas sa balikat na ikinagulat naman niyon.

“You are still stupidly whipped. Don’t make it look too obvious, it is for you and me.” 

“There’s a lot of bitches out there, it is not our fault, Tanya!” Pagrarason pa ni Orion. “Are you okay, Ia?” Nag-aalala siya nitong tiningnan. Tanya rolled her eyes heavenwards.

 “Mamaya na kayo maglandian.” Pagkasabi non kay Orion ay sumakay na ito sa passenger seat.

Napakurap-kurap siya. Did Tanya just acknowledge their relationship? Kung relasyon nga ba ang maitatawag doon.

Nang makarating sila sa opisina ay nag-schedule ng meeting si Tanya sa kanya atkay  Orion. They will quickly plan what they will do with the LUMOS Project. Napatingin siya sa direksyon ng opisina ni Domini at naisipang magbitbit din ng kakampi. Tinungo niya ito at hinila sa braso patungo sa conference room kung saan naghihintay si Tanya at Orion.

“Wait!” Nagpabikat ang kanyang kaibigan at siya naman ang nabitbit nito. Ibinalik siya ni Domini sa opisina nito. “Are you crazy? Bakit mo ako isasama sa proyektong iyon?”

“You have to double time.” Makahulugang wika niya.

“Double time what?” Takang-taka naman ang kanyang kaibigan.

“Did I not ask you to steal Tanya from Orion? Iyon lang ang paraan para mailigtas ko ang kompanyang ito, Domini. Iyon ang utos sa akin ni Mr. Ricafort.”

“Are you asking me to steal Tanya to have Orion by yourself, Ia? Nababaliw ka na ba?”

“Nabibingi ka na ba, Domini? I am tasked to do this. Mr. Ricafort do not trust Mr. De Salcedo. Kapag naging matagumpay tayo, kapalit nito ang posisyon ko sa kompanya. Tanya will be unscathed. Pabor sa kanya ang ginagawa ko ngayon. After this, we’re all good.”

Nagpamewang si Domini, “I think you have to accept failure ngayon pa lang, Ia.”

Kinunutan niya ito ng noo, hindi nauunawaan ang sinasabi. 

“I don’t want anything to do with Tanya. Iba ang misyon ko rito.”

“At ano naman iyon, aber?”

“Huwag kang mag-overthink, hindi ito tungkol sa iyo. Let’s go.” Wala nang binanggit pa si Domini at hinila na siya. Nagpatiuna pa ito sa conference room kung nasaan si Orion at Tanya.

“What is he doing here?” Sabay na tanong ni Orion at Tanya sa magkaibang tono. Orion is irritated, Tanya though looks~ scared. Iniisip niya tuloy kung anong kasamaan ang ginagawa ni Domini sa kanyang kapatid. She should talk to him and stop him.

“Am I not welcome here, Miss Ricafort?” Tumaas ang kilay ni Domini at naghanap ng kanyang puwesto. At ang magaling niyang kaibigan ay tumabi kay Tanya. “I am better than your COO here when it comes to ideas. Itanong mo pa sa kanya.”

“Of course that is not true, Mr. Croix.” Tutol niya sabay angil dito.

“Really?” Tumayo ito, “Then, I shall leave?” Akmang lalabas na ito nang biglang hawakan ni Tanya ang braso nito.

“D-don’t leave, Mr. Croix. Please .”

May sumilay na ngisi sa labi ng kanyang kaibigan. That made her more confused! Kanina ay napakatapang ni Tanya ngayon ay naging maamong tupa sa harap ng kanyang kaibigan. Maldito talaga si Domini! Palibhasa’y alam nito na kailangan siya rito.

“Let’s get back to work, everyone.” Tumikhim si Orion. “So.. what’s the plan?”

They planned carefully on what should be done. Domini will be heading the design team. The intricate details. While she and Tanya will focus on the concept. Every step ay involved si Tanya. She needs to familiarize her way to the project. Orion will be the—

“Coffee, anyone?” May bitbit itong kape para sa apat. Humihikab na siya. Her bestfriend though is really energetic. Hindi niya alam kung ano ang inalmusal nito noong umaga. Tanya looks really tired too but Domini just wants her to work as if she ever worked for a project ever.

“Thanks, Pre.” Si Domini ang nanguna sa pagkuha ng dalawang baso ng kape. Inilagay niya sa harap ni Tanya ang isa. Tumaas ang kanyang kilay, himala at hindi ito nakikipag-unahan kay Orion sa pag-aabot sa kanya ng kape.

“Tired?” Bulong ni Orion sa kanyang tainga habang inilalagay ang kape. Awtomatikong umangat ang kamay nito sa kanyang batok at minasahe iyon. Traces of small voltage felt by her body. Pilit niyang inalis ang kamay nito sa kanya pero nanatili ito roon at tinaasan siya ng kilay, nakikipaghamunan pa ng tingin. Hinayaan niya na dahil tiyak na gagawa pa ito ng eksena. Hiniling niya na hindi sila mapansin ni Tanya kundi ay babatuhin na naman siya ng matatanim na tingin. However, she did not stare at them at all. Nakafocus ito sa design na ginagawa ni Domini. The two looked weird.

“Your place later?” Bulong muli sa kanyang tainga ni Orion.

“What’s with the whispers? May meeting ba riyan na kailangan naming malaman?” Domini protested. She raised her hand at him and changed it to middle finger after. Humagalpak si Domini at humawak sa beywang ni Tanya na nakaupo sa tabi nito. Akala ba nito ay hindi niya nakikita ang mga hindi nito ikunukwento sa kanya?! What’s the progress though? Will Tanya unleash Orion now? If that works, Gunner will have a wonderful stepfather. Or maybe not.

“Miss Ricafort, I want to continue this at my office.” Suhestiyon ni Domini at saka siya tinapunan ng nakakalokong tingin. 

“Your office? I think we should all rest.” Tumayo na siya at inayos ang gamit.

“No you rest.” Itinuro pa siya ni Domini.

“And why?” Tumaas ang kanyang kilay.

“I am still your fcking bestfriend, Ia. So, I am working extra hours for you. Please go home and rest. Alone.” Pagdidiin pa nito sabay tingin ng makahulugan kay Orion.

Orion sent her home, or should she say they went home together. Dumiretso ito sa kanyang kusina at nakialam sa kanyang refrigarator.

“Can you tell that fcker Domini to buy his own groceries instead of getting yours?” Reklamo nito na parang nahihirapang maghanap ng sangkap.

“Hindi ako nagluluto. Isa pa, what’s mine is his too.”

“Damn it, that’s not true!” Mabilis na reaksyon ni Orion. Nagulat pa siya sa pagbagsak ng frozen meat sa kanyang sink para ipagdiinan nito ang punto.

“Chill.” Napakamot siya ng ulo. “I’ll go and take a shower. Narito ang ilang mga damit mo, ilalabas ko na rin para makapagbihis ka pagkatapos mo riyan.”

Orion’s face softened. He walked towards her and grab her by the waist.

“Gusto mo ba na dumito ako?” Nanunudyo niyang tanong. Lumipat ito sa kanyang likuran at masuyong dinampian ng halik ang kanyang leeg. Her knees weaken for he knows where to soften her at the right places.

“Huwag ka nang magdrive at gabi na.” Sambit niya, but the real goal is to make him keep coming back for more. Once he’s fully smitten, she’ll ask him to leave Tanya alone, and then leave the business alone.

“Iyon lang?” Giit nito, naglalambing at paulit-ulit na pinatakan siya ng maliliit na halik sa pisngi. Hinarap niya at tinaasan ng kilay si Orion.

“Yes, that’s it, Mr. De Salcedo. Bilisan mong magluto riyan at gutom na ako.”

“Yes, my queen!” Malapad ang ngiti nito sa kanya at masayang-masaya na tinungo ang kusina. She spent a good amount time at the tub. Stress is what keeping her occupied. She has no birth right so she has to work hard, lie, and kill for her dreams. Mula sa glass wall ng kanyang tub ay nasisilip niya roon si Orion. Happily preparing for her meal. Kung pwedeng ganito na lang palagi, tapos na sana ang kwento. But there’s one truth that’s bugging her.

She can’t have him.

Kahit na layuan pa ito ni Tanya, the same rule will apply to her as a Ricafort and an upcoming heiress of FRINC. Siguro ay tatanda talaga siyang mag-isa, magpapakalunod sa pangarap niyang sa wakas ay natupad na. Mamatay siyang yakap ang mga certificates at tropeyo pero walang saysay dahil mag-isa pa rin siya.

When she went out of the shower ay naroon si Orion sa lamesa, inihahanda ang wine. May steak at aglio olio roon.

“That’s fast. Mabuti at magaling ka magluto.” Papuri niya.

Nagkibit-balikat ito. “During college, I realized that my girlfriend doesn’t know how to cook.”

“Si Tanya.”

“She’s good. Ikaw ang tinutukoy ko. I have to learn these things for you. I saw how frustrated you are kapag may hindi ka nagagawa kaya ako na lang ang gumawa para sa iyo.” Hiniwa nito ang steak sa kanyang plato at pinagpalit ang plato nilang dalawa.

“It is a good skill to have. Magagamit mo ngayong may pamilya ka na.” Tinikman niya ang pagkain. It melted inside her mouth; the seasoning is great too. Hindi niya alam kung ano pa ang hindi kayang gawin ni Orion.

“I only cook for you.” Sinusukat siya nito ng tingin pero umiwas siya at sumimsim na lamang ng wine.

They ate quietly. Sumusulyap sulyap siya kay Orion. He’s very at ease and calm, as if eating together is something that is normal for him. Siya na ang nagpresinta na maghugas ng pinagkainan habang naliligo ito. He’s still not done showering when she returned to the bedroom.

She removed her white silk robe and sprayed her perfume. Pumwesto siya sa kama at nagbasa ng emails mula sa kanyang cellphone. Orion went out of the bathroom, towel draped around his waist, and droplets of water on his body. Tiningnan siya nito, siya naman ay tumayo para kumuha ng mas maliit na towel sa kanyang closet nang napapailing. Hindi man lang ito nagtuyo ng katawan. Tinulungan niya si Orion na tuyuin ang katawan nito. His body froze and he swallowed hard as she busied herself damp his body with a white towel. Bawat dampi niya ng towel sa katawan nito ay hindi niya iniaalis ang tingin niya sa mata ni Orion.

He lost his patience when he grabbed her by the wrist and led her to bed. He pulled down the string of her lingerie strap and exposed her breast. Pumintig ng mabilis ang kanyang puso, hinihintay kung anong gagawin sa kanya. He passionately dropped a kiss on her lips that made her instantly moan. Like a bomb exploded with desire, she went on top of Orion, unclasped his towel, grinded like an animal on his seemingly hardened rod ready to ravage her.

“Damn it, Ia. Are we going to do this again?” Gulong-gulong na tanong ni Orion.

She did not answer. For her dreams, she will do it. Tatapusin na rin niya ang hirap ng kanyang kalooban. She just cannot stay this way deceiving people for her dreams. Huli na dapat ito pagkatapos ay mapapasakanya na ang pangarap niya. Maybe she will stop after that. She will be contented after that. She will live merry, but alone. Who cares? This is her goal. This has been always her goal. Naawa siya sa sarili sa isiping iyon.

She reversed her body to hide her tears. In a reversed cowgirl she mounted him, grind on top of him. He went crazy with the pleasure; she was silently crying in disgust on what she’s doing. Hindi dapat ganito. Ano nga bang ipinagkaiba niya sa pagiging puta niya noon sa ngayon? Maybe the stake now is higher, worth billions. Siguro nga ay nabihisan lang siya ng ginto, pero ang puta ay mananatiling puta, isang alipin ng pangarap at salapi. 

After Orion released inside her, she went to his side. Bumaluktot siya at tinanggap ang paanyaya nitong yakap. She felt clothed beside him. Parang pinupunuan ang wala sa kanya. 

Mas maaga siyang nagising kaysa kay Orion kinabukasan dahil tumunog ang cellphone niya. Or, maybe she didn’t sleep at all. 

Nakita niyang si Fausto ang tumatawag. Marahan siyang lumabas ng silid para kunin ang tawag na iyon.

“Hija, kakatapos lang ng dialysis ko.”

“How did it go?”

“Painful. But I am really looking forward that De Salcedo will leave my company, and my daughter. Pagkatapos ’non ay ipagkakatiwala ko na sa iyo ang kompanya at si Tanya.”

“Don’t say that. You still have a chance for liver transplant.” Bulong niya.

“Hindi ko na inaasahan iyon, if I’ll die, I’ll die contented seeing that my plans pan out. Don’t delay, Miss Cruz. Every second, De Salcedo is having an opportunity to steal my company. Kailan ba siya mapapaalis?”

“Malapit na. I’ll make sure to take over the company. I will go above and beyond to have it myself. Mr. De Salcedo will have to leave the premise because it will be mine.”

“That’s my girl. Napapanatag ako, Hezekiah.”

“Please rest, you are—” Huminga siya ng malalim at pumikit, “You mean the most to me. You are all that I have and I need you in my life more than you know.” Pagkasabi ’non ay ibinaba na niya ang tawag.

She waited for the sun to rise from her couch. Nakatulala siya sa nahihiyang pagputok ng liwanag ng araw. Just before the sun lit her whole condo, Orion, half naked went outside her room. Gulo-gulo ang buhok nito at pupungas-pungas pa.

“Why did you leave me there?” Tila batang tanong nito. Umupo ito sa couch pagkatapos ay humiga sa kanyang mga binti.

“Don’t leave me again, Ia.” Inaantok pang sambit nito. Hinaplos niya ng masuyo ang buhok nito. This is temporary, Orion will leave on his own.

“If you really want me, Orion, then take me. Choose me instead of Tanya. Choose me instead of your fraternity.”

“Is that what you want?”

Bumangon muli at tinitigan siya sa mata. Marahan siyang tumango. “Stay away from Tanya, give up FRINC.” Kusang dumulas sa kanya ang mga salita. That’s it, she said it. It is now up to Orion what he will do about it.

“Then I am yours..”

He kissed her on the lips and started their way to each other arms again. They were making love at the couch while the sun is rising. Bathing them with its heat and glory.

–

1/5 last chapters. Iupload ko na ba ang mga climax eksena now? Yes or no?! 

Follow Wandermaki on Instagram po! And follow me here on Wattpad for more stories too!

Thank you sa pagtitiyaga! Malapit na tayo sa katapusan mga besh!

Kabanata 27

“Miss Cruz?” Nakasuot ng hospital gown si Hezekiah. Buong maghapon siya sa ospital. She wanted to know kung pupwede ba siyang maging liver donor ni Fausto. Kapag malamang match sila ay pupwede nang makapagtransplant si Fausto. Maaring madugtungan pa nito ang buhay ng ilang taon.

Isa itong lihim na gusto niyang ibigay sa ama. Alam niyang marami ang nakapila sa organ bank at hindi mapa-prioritize si Fausto unless isang kaanak ang magdo-donate. Ito ang pangunahin niyang dahilan kung bakit siya bumalik.

“You know the consequences of liver transplant, right? Isang beses mo lang itong maaaring gawin.” Paalala ng doktor. “However, Mr. Ricafort’s only chance is this.”

“Huwag mo lang sasabihin sa kanya na mayroong nagpalista na donor niya. If ever I matched, just call me when you need it and tell him that he’s up for a transplant dahil siya na ang nakasunod sa pila. “

Nang matapos ang tests ay dumiretso siyang muli sa opisina. Napapatulala siya kapag napapatingin siya sa opisina ni Orion, hindi na nga ito pumapasok. She couldn’t believe it. He did actually file his resignation effective 30 days. LUMOS ang huling proyekto nito sa kompanya. His resignation was accepted by Fausto Ricafort and now, she’s the acting CEO. Bakante ang posisyon na iniwanan niya bilang COO, hindi naman iyon mahalaga dahil she’s still hands on in operations, natutulungan din siya ni Domini. 

Pumasok sa kanyang opisina si Tanya. Seryoso ito at may bitbit na folder. Iyon ang progress report ng LUMOS project. Araw-araw niya rin itong nakikita sa kompanya at hindi sila masyadong nagpapansinan maliban na lang kung importanteng detalye ito tungkol sa proyekto.

“Thanks, Tanya.” Binasa niya ang report pero hindi pa rin umaalis si Tanya sa kanyang harapan.

“How are you and Orion?” Tanong nito.

The sex is great, gusto niyang isagot sa kapatid pero pinili niyang hindi. 

Tanya did not violently act on Orion’s resignation. That’s the first half of the plan. Ang isusunod niya ay ang itulak si Orion na hiwalayan si Tanya.

“Tanya, hindi iyan magandang pag-usapan.” She dismissed.

“You have Orion’s heart since day 1, Ia. Hindi ko panghihimasukan iyon.” Panimula nito, “Hindi rin ako nagalit sa iyo pero iba ngayon, Ia. You are choosing to destroy Orion and his standing. Delta Kappa Phi has been his life, bata pa tayo ay siya na ang leader ng Collegiate. If our marriage will not happen—”

“Tanya, bakit mo ipinipilit ang kasal na walang pagmamahal? Do you really think that would be a perfect home for Gunner?” Lumatay ang sakit sa magandang mukha ng kapatid. “Look, you are blinded by the fraternity. You were brainwashed. Kahit pagbali-baliktarin mo ang mundo, their rules don’t apply to everyone. Doesn’t even apply to Orion, doesn’t apply to you and you shouldn’t raise your son with the same mindset. Hindi na baleng lumaking mag-isa—”

“Mag-isa kagaya mo? Kaya ka naninira ng pamilya?” Pumiyok ang boses ni Tanya, her fierceness vanished. Tinablan siya sa nasasaktang paninitig ng kapatid. It is as if she’s looking herself in the mirror. Umiwas siya ng tingin at tumagilid.

“You don’t know what you are talking about. More than anyone else, I am the one who cares about you and Gunner’s welfare!” Totoo iyon. She’s siding with Fausto, she believes that’s the best for Tanya and Gunner too! Hindi ito kailanman mamahalin ni Orion. The kind of love that Tanya and Gunner deserves! 

“Hindi mo mabibilog ang ulo ko kagaya ng pagbilog mo kay Orion at kay Daddy, Ia. You are greedy and a selfish Bitch who wants a piece of everything for herself even when she doesn’t deserve it! Walang sa iyo, Ia!” Her hand landed on Tanya’s face but she did not falter, sinagot din siya nito ng sampal na ikinabigla niya.

“Orion is my bestfriend!” Tanya’s tears rolled down her cheeks. “He’s been protecting me and Gunner eversince and I owe it to him. I won’t let you ruin him. I don’t know what is your role in our life but I know you are bad news! I won’t let you hurt our family, Ia. I won’t let you!” Tanya stormed out of her office.

Nanginginig ang kanyang tuhod na napaupo sa kanyang swivel chair. Sinabunutan niya ang sarili. Why does she have to go through this? Kailan ba magiging madali para sa kanya ang buhay? Wala sa plano niyang awayin si Tanya but she’s being difficult! What’s wrong with kicking Orion out of her life, obviously, wala rin pagtingin si Tanya kay Orion.

Her phone rang. Ilang ulit siyang huminga ng malalim bago iyon sagutin. She changed her tone to a happy one.

“Hi Baby!” Orion greeted. “It is Friday, I know you don’t have plans but I do.” Masaya ang tinig nito. He always plans their dates especially on weekend.

“Saan?” She asked.

“You’ll know once we get there.”

Eksaktong alas-kuwatro ay naghihintay na sa kanya si Orion sa harapan ng FRINC. He’s wearing a casual attire, a white camisa de chino and a khaki short. Tinaasan niya ito ng kilay.

“Sana ay sinabi mo ang dapat isuot.” Reklamo niya. Ininguso naman ni Orion ang maliit na Louis Vuitton Keepall bag sa likod.

“I already packed for you, your Highness, at marami pa roon sa pupuntahan natin.”

Hindi siya masyadong nainip sa byahe dahil maigsi lamang iyon. They went to Manila Yacht Club where a white boat was docked, hindi ito maliit kundi kayang magsakay ng palagay niya ay bente katao. Sinalubong sila ng kapitan at dalawang crew mate na sumaludo kay Orion.

“Sir Orion! Sa wakas ay may maisasakay naman kaming iba bukod sa iyo.” Natatawang wika ng Kapitan. Nanatili siyang namamangha sa yate, ito ang unang beses na nakakita siya noon at ngayon nga ay makakasakay pa!

“This is yours.” Hindi tanong iyon. MV Orion is the boat’s name. Napangiti siya nang salubungin sila ng puti at kahoy na muebles. Everything was made in style, very Orion.

“Magbihis ka muna then let’s go up on the deck view the sunset. Manila Sunset is the best.” Pagmamalaki pa nito. She would like to believe so. Hindi niya alam kung bakit iba ang araw sa Pilipinas kumpara sa UK. Ours takes it time before it goes down, very dramatic blast of hues, and slowly taking away the warmth of a sunny day before leaving us.

Sinamahan siya ni Orion sa maliit na cabin room na may malapad na kama, nasa ikalawang palapag iyon ng yate at nakaharap sa dagat. Nakikita niyang umuusad na sila patungo sa kung saan sa 180-degree window view non. Hinahati ng yate ang dagat sa mayuming paraan. The water glistens when the ray of sunshine touches it. Nakakaaliw pagmasdan ang mga ibon na sama-samang lumilipad patungo sa iisang direksyon. 

A white flowy dress was prepared for her. Hanggang tuhod lamang niya iyon. Nagretouch siya ng make-up pagkatapos ay hinanap niya na si Orion sa yate. Natagpuan niya ito sa view deck kung nasaan ang jacuzzi. May hawak itong baso ng wine at ibinigay sa kanya ang isa.

“Do you like it?” He asked. Marahan siyang tumango. Niyakap siya ni Orion mula sa likod at hinalikan ang kanyang pisngi. “This is the life I imagine with you.”

Tinambol ng husto ang kanyang puso, hindi niya ito naimagine. All her life she only imagined and dreamed of success, not being happy. How does it feel to be happy? How does it feel not to worry at all? How does it feel to be yourself and develop a hobby? Sunod-sunod niyang itinanong iyon sa sarili. She only wished to excel, and the rest are temporary laughter, temporary happiness. It is normal for her to anticipate the worst because that always happens.

 Itinuon niya ang atensyon sa tila walang katapusang dagat. Nag-init ang sulok ng mga mata niya. At least she knows how it feels to be happy with a man of your thoughts for so many years even she anticipates his wrath in the future.

Hinawakan ni Orion ang kanyang kamay. Pinanlakihan siya ng mata nang makitang may nakatutok na singsing sa kanyang kaliwang pala-singsingan. It is a pink diamond ring. The diamond is big and flashy! Kumikislap ito sa kakaunting liwanag na hinihigop non.

“Papakasalan mo ba ako?” Mababa ang tonong iyon ni Orion. Not like the one that she saw in the movies. The question is very casual, and direct to the point. Yet, it came out of Orion’s mouth like a prayer.

“Orion..”

“I am willing to sacrifice my Legacy, Hezekiah. Sana ay ganoon ka rin. Choose me and let’s leave everything and everyone behind. I already took a step forward, sana ay ikaw naman.” Bahagyang pumikit si Orion habang hinihintay ang kanyang sagot.

Huminga siya ng malalim. Itinutok niya ang daliri sa singsing at tumango. She hates herself for so many things. She’s confused. Para bang itinutulak siya ng tadhana sa kabiguan ano man ang piliin niya. And whatever she chooses, destiny will find its way to ruin her. So whatever. 

The sun is ready to set. Walang kasing-ganda iyon. Hindi lang siya mapalagay kung tama pa ba ang kanyang ginagawa. Walang humihila sa kanya papalayo. What she has now is Orion, in front of her. 

“Let’s enjoy this for now, Ia.”

A camera flashed in front of them. Ang nakangiting crew ang masayang kumuha ng kanilang eksena. “Congratulations, Sir and Ma’am!”

“Salamat, Anthony.” Orion smiled.

Paulit-ulit niyang dina-dama ang singsing na ibinigay ni Orion habang pinagmamasdan ang paglubog ng araw. The captain and his crewmate greeted them too. They joined them in the view deck. Ang sabi ay naka anchorage lamang sila kaya para silang dinuduyan ng maliliit na alone.

“Naku! Maari pa naman akong magkasal!” Humagalpak ang kapitan na si Captain Max. Matanda na ito at palabiro. “Ihahanda ko na ba ang marriage contract, Sir?”

“Pwede.” Sumakay naman si Orion sa biro. “Nagawa mo na ba iyon dati?”

“Oo, siguro ay limang beses na sa limampung taon kong kapitan.” Kwento pa nito habang tumutulong kay Anthony sa pag-iihaw ng karne. Nag-set up ng mini barbecue ang chef na si Anthony samantalang ang secondmate naman ang naghahanda ng lamesa.

“Siguro ay kailangan mo nang ihanda ang para sa amin, Kap.” 

Kinurot ni Hezekiah si Orion sa tagiliran. “Ang bilis mo rin, no?”

Yumakap si Orion sa kanya at bumulong sa tainga. “Bakit? Ayaw mo ba?”

Hindi siya sumagot.

“Ouch. Sakit naman.” Bulong ni Orion pabalik.

“Marami pa tayong kailangang gusot na plantsahin bago ang kasal.” Natatawang wika niya.

“Kailangan lang natin yun ayusin para may bisita tayo ’pag kinasal na.” Pagtatama ni Orion, “I don’t care about the guests though. Basta’t naroon ka.”

They were able to eat dinner when the rain started to pour. Umaandar na sila at patungo raw sila sa Palawan. Ang binabaybay na kasi nila ay open sea, walang masyadong bundok ang humaharang kaya mas lumalaki ang mga alon. 

Nakasilip sila sa kanilang cabin room at itim na itim sa labas. Tanging ang ilaw mula sa yate ang ilaw na nagbibigay sa kanila ng ideya kung ano ang nasa labas. Sumisipol ng husto ang hangin. 

Naririnig ni Ia ang mabibilis na yabag ng tatlong crew ng barko. Alam ni Ia na nagpapanic ang mga iyon dahil hindi humihina ang ulan kundi ay mas lumalakas pa. Buti at matibay siya sa hilo kaya kahit parang isang oras na silang niyayanig ay hindi pa rin siya nagsusuka. Nakita niya ang ilang mga gamit na tumataob. The boat is vibrating in an odd way.

“Sir, umakyat po kayo sa deck, may sasabihin si Kapitan.” Namumutla si Anthony nang katukin sila sa kanilang silid.

Hinawakan ni Orion ang kaniyang kamay at sabay silang umakyat.

“Sir, prepare to abandon ship.” Halos pasigaw si Captain Max dahil inaagaw ang kanyang boses ng malakas na hangin at hampas ng hangin sa kanila. The water in the jacuzzi was wiped out, napapalitan naman ito ng tubig mula sa dagat. Inaabot na iyon, ganoon kataas ang alon.

“Biglaan ang bagyong dumating sa Palawan. Nabuo lang siya kanina pagpasok ng Davao. Isang oras pa at hindi na kakayanin ng yate ang hampas ng alon.” 

Napatakip ng bibig si Hezekiah. Napakapit siya kay Orion na kinakalma naman siya.

“We’ll be fine.” Bulong nito na bahagyang malakas.

“Mabuti pang magsama-sama tayong lahat dito sa deck. Nakahanda na si Second mate na ilaglag ang life boat kung sakali. Huwag naman sana.” Paliwanag ni Captain Max.

“Safe ba sa labas?” Paniniyak ni Orion.

“Hindi ko rin masabi, Sir.” Malungkot na wika ng Capitan. “I am sorry, Sir.”

Umiling si Orion at tiningnan siya. “Marry us, then.”

“Orion!” Tutol niya. Iyon pa ba ang maiisip ng lalaki sa ganoong kondisyon?

“Ia, if we will die tonight, at least naikasal man lamang tayong dalawa. That will just be a symbolic wedding anyway.” Ngumuso ito, “Marrying you is the only thing I would ask before I die.”

Malungkot na ngumiti si Captain Max, “Hindi masamang ideya ang magkasal sa maaring huling byahe ko. Pumapayag ka ba, Ma’am?”

Nagpalipat-lipat ang mga mata niya sa tatlong crew ng barko na naroon, pagkatapos ay kay Orion. He’s really hopeful that the marriage will happen!

“Fine. After this kailangan na nating ihanda ang paglikas.” Desisyon niya.

“Do you, Mr. Orion de Salcedo, accepts Hezekiah Cruz to be your lawfully wedded wife? “

“I do.”

“How about you Miss Hezekiah Cruz, do you accept Mr. Orion de Salcedo as your lawfully wedded husband?”

“I do.” Pinisil ni Orion ang kanyang kamay. Si Anthony naman ay panay kuha ng litrato sa kanila sa harap ng bridge deck kung saan naroon ang mga makinarya sa pagpapatakbo ng yate. Si Joe ang kumukuha ng video sa cellphone.

“By the power vested in me by the International Maritime Authority, you have declared your consent to be married, I now pronounce you Husband and Wife.”

Nang matapos ang seremonyas ay pumirma sila sa Marriage Contract na sulat kamay lang ni Captain Max. Although they both know it is a symbolic wedding, sineryoso pa rin nila ang pagpirma. Ang hindi maayos ay ang kanilang mga sulat. Pakiramdam niya ay umiikot sila sa loob ng yate.

Orion kissed her dearly. She returned the kiss with a long passionate kisses. That will be their last kiss if ever. Ibinahagi na sa kanila ang lifevest at sinuot na nila iyon. They stood at the deck where the two lifeboats are located. Isa lang ang kanilang gagamitin at aasang may mas malaking barko ang makakarescue sa kanila. Otherwise malalaglag din sila sa lifeboat at lulutang na lang with the swim ring and life vest. 

Magkahawak kamay sila ni Orion, namanhid ang kanyang pakiramdam at parang panaginip lang ang lahat. Nag-aabang ng tamang pagkakataon para lumikas. She keeps on praying that they’ll be safe and no shark will eat them. 

Unti-unti ay humina ang hangin bago pa man sila magdesisyon itapon ang lifeboat sa dagat, kaya naman umakyat ang kapitan sa deck. He tried to maneuver the boat and it worked. They sailed for another nautical mile when they noticed an island nearby.

Binilisan ni Captain Max ang pagpapatakbo ng yate kahit na malakas pa rin ang alon at ulan.

“Kailangan nating makalapit sa isla!” He screamed from the bridge. “Mas malaki ang tsansa natin doon!”

Nabuhayan siya at nagkaroon ng pag-asa. It is three in the morning. May mga mangingisdang sinenyasan sila kung saan sila maaring mag-dock, may mga dala iyong lampara at sinesenyasan sila. May sumalo ng lubid ng yate mula roon sa pampang.

“Wala bang nasaktan?” May sumigaw mula roon sa pampang. “Bantay Dagat ito!”

Finally, Hezekiah felt safe.

---

“Good morning! Good afternoon pala, Misis ko!” Napabangon si Hezekiah. Hindi niya alam kung anong oras sila nakatulog. Ang sabi ay nasa Palawan sila. Kahit ang mga mangingisda ay naging usap-usapan ang dumating na buhawi nang biglaan. Mabuti at tinanggap sila roon ng mga taga-roon at inasikaso ng Coastguards. Akala niya talaga ay katapusan niya na kagabi!

Orion’s low waist khaki pants was on hanging really low. Hindi talaga mahilig magpang-itaas ang lalaki dahil wala itong t-shirt na lumapit sa kanya na may dalang tray pagkain. 

“First, I am really sorry. Hindi ko inaasahan ang pinagdaanan natin kagabi. I just wanted to impress you pero nadala pa kita sa kapahamakan.”

Napahilamos siya ng palad, “Tama, huwag mo nang uulitin iyon. I appreciate everything that you do, Orion. Kahit na ang pagluluto mo para sa akin. Kaya hindi na natin kailangan maging adventurous.”

Orion furrowed his eyebrows, “But I love doing adventures with you.”

“Yes, pero hindi iyong buwis-buhay, okay? I am so worried about you.” Hindi niya napigilang sabihin. Ikinulong niya ito sa magkabilang palad niya at saka hinalikan sa labi. Kung ganito kagwapo ang madaratnan niya tuwing umaga ay hindi na siya tatamaring gumising.

“I am happy like this.” Masuyong wika ni Orion habang nakatutok ang mga mata sa kanya.

“Ako rin.”

The days passed by like a bliss. Pagkatapos ng makapigil-hiningang pangyayaring iyon sa Palawan ay muling naging abala si Hezekiah sa FRINC. May mga pumasok na bagong proyekto na pinagkakaabalahan nila ng husto. Orion and her are being discreet though. Ganoon pa rin ang kanilang galawan. They go out, date, and do everything like a couple! Iyon nga ang nilu-look forward niya sa buong maghapon. Namimiss niya ang paglalambing ni Orion sa kanya.

Tumaas ang kilay ni Domini sa kanya nang inaayos na niya ang kanyang laptop matapos ang huling presentasyon niya nang hapong iyon.

“Still not telling me what that ring means?”

“This is an ornament.” Kaswal niyang sagot.

“Kilala kita, hindi ka mahilig sa alahas. Ia.” Tamad siya nitong tiningnan. “Spill it.”

“I have nothing to say. Bagay ang singsing sa suot ko.”

“Damn it you are wearing green! Hindi iyan bagay sa pink na singsing! Sabihin mo na!” Pataas ng pataas na boses ng kaibigan.

“I won’t. Wala ka rin namang ibinabalita sa akin na kung ano kaya mananahimik na rin lamang muna ako.”

“Damn it, Ia! Nagagalit na ako sa iyo!” Domini threw his tantrums once again. Natawa na lamang siya.

“Kahit magalit ka pa, wala akong paki.” She dismissed. Exactly when her phone rang.

“Hello, Sir? Kumusta?” Magiliw niyang bati sa kanyang ama. Malakas na buntong hininga ang isinagot nito sa kanya.

“Miss Cruz, I am so disappointed.”

---

Maki Says: 2/5

Lapit na talaga matapos! Haha Thanks for reading and riding on my craziness! Pawang imahinasyon ang lahat. Chill and smile!

Kabanata 28

Nagmamadaling tinungo ni Hezekiah ang ospital kung nasaan si Fausto. Binabaan siya nito nang tawag matapos ang kanilang pag-uusap kung pag-uusap ang ang tawag don. Nahihimigan niya ang galit mula sa ama. Nanlalamig ang kanyang mga kamay sa kaba. When she opened the hospital door, Fausto’s arms were on his chest, his lips into thin line, and eyebrows furrowed. May mga nakakalat na papel at litrato sa may kama nito.

Napasinghap siya nang makita iyon. Those were the pictures on their symbolic wedding.

“Alam kong hindi ako naging mabuting ama.” Panimula ni Fausto. “Pero hindi rin ako naging masamang tao sa iyo. Binihisan kita higit pa sa nararapat.” Mapaklang dugtong nito.

“S-sir…”

“Why, Hezekiah? Why?” Dismayadong tanong nito.

“Sir, magpapaliwanag ako.” Natatarantang sabi niya, “Sinubukan ko lang naman na kunin ang loob ni Mr. De Salcedo.” Natataranta niyang paliwanag, “And, and, the symbolic wedding. It was just a symbolic wedding. It was not—” Inihagis ni Fausto sa kanyang direksyon ang marriage contract. Orion and her are legally married now! Hindi nila iyon napag-usapan ni Orion at all!

“Isa sa dalawang bagay, Miss Cruz. Mr. de Salcedo figured out na nakalaan sa iyo ang lahat ng shares ko o pinagplanuhan niyong dalawa ito!”

“That’s not true. He has no idea—”

“Mabuti na lang at sinabi sa akin agad ni Tanya. I can cancel the transfer of shares at ipapangalan ko kay Tanya lahat. Go ahead and live happy with your husband. Wala na akong pakialam. After all, no one knows who you are, no one has to know, no one will ever know. You do not deserve any recognition, you traitor!” His words felt a stab straight to her heart.

Hindi na siya tinapunan ng tingin ni Fausto. Na para bang ang mahal ng tingin nito at wala siyang kwenta para pagbalingan non. Tears pooled down her cheeks. She felt a painful thump on her chest.

“Ang sakit mo pong magsalita.” She spat. “Hindi—hindi ko naman gustong ipanganak ako sa mundong ito tapos ganitong buhay ang madaratnan ko.” Pinunasan niya ang malaking butil ng luha na bumagsak sa mata.

“Gusto ko lang makatapos ako ng pag-aaral pero binigyan mo pa ako ng mas mataas na pangarap.” Pagpapatuloy niya.

“That’s where I was wrong! Tuso ka! Tuso ka kagaya ka rin ng—”

“Nanay?” She hiccupped. Mas lalo lamang siyang nasaktan. “Hahayaan kitang insultuhin ako pero hindi ang Nanay. She raised me. Pinalaki niya ako sa pagbebenta ng katawan. Oo binihisan mo ako, pero binuhay ako ng tuso na sinasabi mo. Pinanindigan niya ako at proud siya na anak niya ako. Hindi kagaya mo. And you know what, if she’s alive, I will never come to you again! Our paths will never cross paths again. Pero ulila na ako kaya ako tumakbo sa iyo.”

Sa bintana lamang nakatingin si Fausto, lukot lukot ang mukha nito.

“If you think I am such a waste, ganoon din ang nararamdaman ko ngayon. I shouldn’t have came rushing when I heard you were dying. Sinayang mo ang pag-aalala ko, Sir.”

“You came because you wanted my company!” Mas mariin na paratang ni Fausto sa kanya.

“No. I came because you are my only family. Kahit na hindi mo na ako planong kilalanin kahit kailan. Ang sama mo po!”

“Ano?!” Nilingon siyang muli ni Fausto. Para siyang bata na suminghot sa harapan nito pagkatapos ay tumakbo na siya papalayo.

Iniwanan niya ang ama. Hindi niya namalayang hawak niya ang marriage contract nang lumabas ng ospital. 

Nagmaneho siya patungo sa Agila Petroleum. Agad naman siyang pinapasok nang sabihin niyang taga FRINC siya. Natagpuan niya ang opisina ni Henry De Salcedo pero hindi siya agad humakbang. Tumayo siya sa receiving area ng opisina, naghihintay ng sekretarya kahit naiinip na siya. 

Nakita niya ang imahe ni Orion na nakatayo sa loob ng mas pribadong pinto. She was about to step forward when she heard him speak.

“I married her.”

“Damn it, Orion! Anong kalokohan iyan! She’s not a Demolay. Mapapahamak ka riyan.”

“She’s not, but she has all FRINC shares not Tanya. Hindi ba iyon ang gusto mo? We don’t have prenuptial agreement, ang sa kanya ay akin din. I will convince her to work with us, you just need to accept her in the family and let me take over.”

Napatakip siya ng bibig sa kaalamang ginamit rin lamang siya ni Orion! Kaya pala ipinarehistro nito ang kanilang kasal. Hindi na niya hinintay ang sasabihin pa ng ama ni Orion, sinugod niya na ang ‘asawa’ at sinampal.

“Sorry for intruding, Mr. De Salcedo. I need to talk to my husband .” Gulat na gulat si Henry de Salcedo sa kanyang pagdating. He ended up leaving them both at his office.

Hinihilot ni Orion ang kanyang panga nang hindi siya tinitingnan.

“So, this is the plan? Your plan?” Nang-uusig ang tingin niya sa asawa. Parehas lang silang nakatayo at maliit ang distansya.

“Ikaw, Hezekiah, what was your plan? To kick me out of FRINC to have all the shares by yourself?” Pinanliitan siya nito ng mata. “You used your body to make it to the top, hindi ka ba nahihiya?” Dumapo muli ang kanyang palad sa pisngi ni Orion.

“Wala kang alam!”

“Oh, I know a lot! I heard you, I heard that you were Fausto’s bitch, aren’t you? Narinig kita nang araw na iyon kung paano mo siya kausapin.” Napaatras siya sa sinabi ni Orion, “Hindi ba tama ako? You’re his bitch!”

Imbes na padapuan muli si Orion ng sampal ay huminga siya ng malalim. Pinunasan niya ang luha at mapait na ngumiti.

“This is how my life will ever be. Hindi ako pinagtitiwalaan ng kahit sino dahil galing ako sa basura. But you know what, ang basurang ito, ay gamit na gamit niyong lahat. Mas mahiya kayo sa mga balat niyo.” Pagkasabi ’non ay nilisan niya na si Orion at wala sa sariling nagdrive. She let her emotions pour out. Ang tanging natawagan niya para irescue siya ay si Domini.

Naghihintay na si Domini sa tapat ng FRINC. Iniwanan niya ang susi ng sasakyan sa Valet. Wala siyang dadalhin na kahit ano mula sa ama. Umiiyak siyang yumakap kay Domini.

“Take me out of here, Dom, please.” Nakakaunawa itong tumango at hinawakan siya sa kamay. Sabay silang sumakay sa sasakyan nito. They went to the same condo building where she currently stays. Kapitbahay niya kasi si Dominic dahil doon din kumuha ng tirahan ito para malapit sa kanya.

Hindi siya tinanong ni Domini kung ano ang kanyang problema. Pinagsisilbihan lamang siya nito ng pagkain at hindi rin umaalis sa condo unit nito kung hindi maggo-grocery. Panay lamang ang pagluha niya pero kumakain siya ng tama sa tamang oras.

“You are weird. Ikaw lang ang nag-eemote na ang lakas kumain. Did De Salcedo get you pregnant? Tngina non ha!”

“Hindi.” Pinunasan niya ang luha at kumain ng carrots. “I will donate my liver.”

“H-ha? Sinong may sabi? Nagpaalam ka ba sa akin? Hindi pwede!”

Tumawag kasi sa kanya ang ospital at sinabing match sila ni Fausto. Nangangailangan na rin ito ng transplant dahil hindi na nito kakayanin ang radiation therapy at dialysis na isa pang round. Hindi naman nagbago ang isip niya, she wanted to do this.

“I will give a part of my liver to the man who financed my dreams. Pagkatapos ’non ay bayad na ako sa pagkakautang. I can go back to UK.”

“Uuwi na tayo?!” Parang gulat na gulat pa si Domini.

“Ako lang.” Malungkot siyang ngumiti. “I have my own life, you have yours. Tawagan mo na lang ako kung may anak ka na para mag-aapply akong nanny.” Malungkot siyang ngumiti.

“I’ll go with you. Hindi kita iiwanan nang ganyan ka. Tangina ’nong De Salcedo na yun, sapakin ko na yon sa ilong e.”

“Ano ka ba.” Ngumiti siya, “Salamat, Domini, for being with me.” Totoo ang sinabi niyang iyon. Kung wala si Domini, malamang ay baliw na siya. 

Nagtungo siya sa ospital nang araw ng operasyon ni Fausto. Kahit masama ang loob niya, she couldn’t help it but worry. After all, this might be the last time she’ll see her father. Masurvive man nito ang transplant ay hindi na rin siya babalik sa Pilipinas. Building her own dreams in the UK isn’t a bad idea after all. Mas tahimik, nakapag-adjust na rin naman siya doon, may mga kaibigan na rin. Hindi nga siguro para sa kanya ang Pilipinas.

Sumilip siya sa silid ni Fausto, mapayapa itong natutulog bago ang operasyon. Hindi niya namalayan ang pagtulo ng kanyang luha, malungkot siya na sa hindi magandang pagkakaunawaan ang ending nilang mag-ama. Nang bahagyang kumilos ito ay nagmamadali siyang tumalikod nang bumangga siya sa isang katawan.

“You showed up.” Tila inaasahan ni Tanya ang kanilang pagkikita. Pagod itong bumuntong-hininga. “Ikaw daw ang magiging donor ng Daddy?”

Mabilis siyang umiling. As far as she knows, confidential iyon.

“Huwag ka nang magdeny. I know that you are. Pinilit ko ang doktor na sabihin sa akin kung sino para personal akong magpasalamat. I would have done the same kung matched kami.” Her tone was cold.

“Alam niya ba?” Bulong niya. Umiling si Tanya, nakahinga siya. “Hindi mo kailangang magpasalamat, basta huwag mo na lang ipapaalam sa kanya. Please excuse me.”

“Ia..” Natigilan siya nang tawagin siya nito. “I know I have to hate you but I can’t. How can I hate you? Kahit wala kang gawin magaan ang loob ko sa iyo.” Narinig niya ang paghikbi ni Tanya. “And now you are doing this for Dad..” 

Hinarap niyang muli si Tanya, mabagal siyang naglakad papalapit at pinunasan ang luha nito. “Don’t cry. Your father will live. Just pray for a successful operation. After this you will never see me again, I promise. Just be happy, Tanya.” Sa huling pagkakataon ay hinaplos niya ang pisngi ng kapatid at nilisan na ito.

Nagtungo siya sa kanyang silid at naabutan niya roon si Domini. Nakahiga sa patient’s bed at pinaglalaruan ang automatic na pagtaas at baba ng kama. “Cool…” Bulalas nito.

“Oh, umiiyak ka na naman?” Nagtatakang tanong nito. “Ang dami mo ring tubig sa katawan ’no? Mas cool ka pa sa kamang ito. Pwede bang ganito yung higaan ng bantay?” He asked too many questions, hindi niya mapigilan ang mapangiti kasabay ng pagluha.

“Gusto ko nang bumalik sa UK.”

“Your family there is waiting for you, Ia. Look forward to that.” Niyakap siya ng mahigpit ni Domini. Doon niya naramdaman ang totoong pamilya. It was with her all along! Hindi niya iyon kailangang hanapin sa kung sinong kadugo dahil kahit ang hindi niya kaano-ano ay kaya ibigay sa kanya ang pagmamahal na kinauuhawan niya. Hindi pa siya ulila.

The surgery lasted for three hours. Inilipat kasi agad kay Fausto ang parte ng kanyang liver. Gising lamang siya buong operasyon at pinagmamasdan ang ama na tulog na tulog. She will remember this moment forever. Maybe she was born for this exact reason, she has to be grateful for her life and she’ll forever be. Kung ano mang parte ng katawan niya ang kakailanganin ni Fausto, Tanya, o Gunner ay maluwag sa loob niyang ibibigay iyon. She failed to extend the life of Daisy and Natoy after all. She doesn’t understand her purpose too until this day. She needs to be healthy for this reason, if in case, her only family will need her. She will willingly give it if she’s able.

Nang matapos ang operasyon ay sinaksakan na rin siya ng pampatulog. Ipinaliwanag naman ng anesthesiologist na magigising siya after three-hours. Kailangan lang magrecover ng kanyang katawan. Nagising siya sa tabi ni Domini. Ang walanghiya, nakihiga talaga sa kanyang kama na kanina pa nito pinagdidiskitahan! Sisigawan niya sana ito nang maramdaman ang kirot mula sa operasyon.

Madilim pa nang magising siya. Naalimpungatan din si Domini.

“Huwag kang hihingi ng pagkain o tubig, bawal.” Ito ang una niyang sinabi. Tumawag pa ito ng doktor para tingnan kung okay lang siya.

“I am glad you are awake now. Sinadya kong tumabi sa iyo para makita kong gumagalaw pa ang tiyan mo.” Sincere naman ang pagkasabi ni Domini pero natatawa siya.

“Naisip ko kanina habang nasa operating table ako, siguro ito ang purpose ko sa mundo. I am willing to donate parts of my body to those who helped me, your family included.”

“Yuck, I don’t want any part of your body inside me. For sure my organs will fight yours.” Umasim pa ang mukha ng kaibigan nang pumasok ang doktor para icheck siya.

“I am okay, Doc. Medyo nahihilo but I feel that I am okay. How’s Mr. Ricafort?” Itinanong niya agad ang kalagayan ng ama.

“He’s also okay. His body is responding well on the transplant as if his liver was rejuvenated. Parang kanya rin ang parte ng liver mo.”

Napangiti siya at nakahinga ng maluwag.

“When can I leave, Doc?”

“In two days, I guess.”

“The country..” She whispered.

“Magpagaling ka muna, Miss Cruz. I’ll carry out orders on your pain killers. Rest well and sleep more.” Huling habilin ng doktor bago siya iwan.

---

The sound of Christmas was one of those that Ia looks forward in the UK. Paano naman kasi at White Christmas talaga roon pero ang mga pagkain simula pagpasok ng December, puro pagkaing Pinoy. Mama Len really cooks the best Filipino food!

“Ah! Sobrang sarap ng bibingka!” The fluffy puto was her favorite. Isusubo niya palang iyon ay bigla na lamang kinain ni Domini mula sa kanyang kamay.

“Ang bastos mo!” Reklamo niya.

“Ang bastos, nakahubad!” Giit ni Domini. The sound of festive Christmas songs filled the air. Ganoon pa rin kagaya noong mga nakaraang taon, ang mga pinsan ni Domini at kapatid ay nagkalat sa buong bahay. Nagkukwentuhan ang mga matanda, nag-iinuman ang mga genZ at millenials, nagtitiktok and GenX, at nagtatakbuhan naman ang maliliit na bata.

Yumakap sa kanya si Sonja, ang kapatid na babae ni Domini, amoy alak na ito nang halikan siya sa pisngi saka nabutan siya ng regalo. “Maligayang Pasko!” With an english accent, Sonja greeted.

“Thanks, sis! My gift for you is under the tree”

“I saw it! Hope you’ll like my gift though! I really thought about it!” Chika pa sa kanyan ni Sonja.

“Tapos ako, wala?” Protesta ni Domini sa kapatid.

“Wala because you are naughty!” She wrinkled her nose at him.

She’s really contented with her life now. It is more peaceful. Tuluyan niya nang iniwanan ang buhay sa Pilipinas anim na buwan na ang nakakaraan. Wala na rin siyang narinig na balita tungkol kay Fausto o kay Orion.

Not that she doesn’t care, mas mabuti na rin sigurong mabawi niya ang katahimikan. She plans by the start of the new year, she will start hunting for a job again. O di kaya ay balikan ang pag-aaral. Domini oath to finance her, mabuti pang samantalahin niya na lang ang kaisa-isang buwisit sa buhay niya para makapagbayad man lang ito sa kanya.

“Nakakainis, bakit ako pa ang pinaalis ni Mama sa kuwarto ko. Unfair! Mamimiss din niya ako for sure.”

“Bakit? Aalis ka ba?” Nagtatakang tanong niya. Iniaayos niya ang kanyang kama para sa kanilang dalawa ni Domini. Naglagay din siya ng extra matress sa sahig para sa mga pinsan ni Domini na makikisleep over sa kanyang kuwarto. Hindi kasi ganoon kalaki ang bahay ni Mama Len, and there’s 30 people that will sleep in. Masaya naman sa totoo lang kahit siksikan. 

Isinenyas ni Domini ang kamay niya ang ‘wait’ pagkatapos ay nagtungo sa cabinet niya. Hinila nito doon ang dalawang maleta na naroon. Isang pink at blue, ang pink ay sa kanya, kay Domini naman ang blue.

“Aalis tayo!” He chirped.

“And where are we going?”

“May aasikasuhin kasi ako sa Pili—”

“Ayokong bumalik doon. Ikaw, you can go but I’ll stay here. I have plans next year. I will get a job pagkatapos ay—”

“No! You mess with my life all the time, before,  I have to go there for you and now, you shall too. Ano? Kapag ikaw ang umaalis ako lang ang laging susunod? Mamamatay tayong magkasama kahit ayaw pa ng mga asawa natin—”

“Gago! I won’t Domini. I’ll stay here in UK. You go if you want to, bahala ka. But I’ll stay.”

“No Ia! Hindi kita iiwan dito. I bought our tickets!”

Tumunog ang cellphone niya. Bubulong-bulong si Domini, malamang ay minumura siya.

“Hello?”

“Merry Christmas, Hezekiah? This is Mrs. Reyes.” Isang malamyos na boses ng ginang ang nasa kabilang linya.

Napangiti siya, “Oh, Mrs. Reyes. Merry Christmas!”

“Naku oo, pasensya na at napatawag ako. But I am panicking kasi I received an order from the court saying na voidable daw ang sale ng beach property na binili ko sa iyo.” She sold all her assets before leaving the Philippines. Kakabili lang niya ng mga iyon dahil akala niya ay for good na siya sa Pilipinas.

“Ha? Bakit daw?” Gulat na tanong niya.

“Ewan ko ba, ang sabi ay tumututol daw ang husband mo. Hindi daw siya nainform kaya nagfile ng kaso.”

“H-husband?!”

“Yes. Conjugal property pala itong naibenta mo sa amin at dapat ay may pirma ng asawa mo. Ngayon ay naghahabol siya sa korte. Sana naman Miss Cruz maayos mo ito at nakapagpatayo na kami rito ng property. Sa summer nga ay magbubukas na kami for reservations. Malaki na rin ang nagastos namin sa property.”

Napatingin siya kay Domini na ipinapagulong ang dalawang maleta sa kamay. Kumikindat-kindat pa sa kanya ang loko!

“Pinapauwi ka na ni Mister.” He giggled like a kid.

---

Maki Says: 3/5

Kumusta kayo diyan!

Kabanata 29

Hezekiah wore her favorite Gucci oversized shirt and her Louis Vuitton leather pants. Tumunog ang suot niyang red Louboutin sa hallway ng Agila Petroleum. Time flies, hindi niya akalaing tutuntong siyang muli rito na tila ba kahapon lang.

“I am looking for your CEO.” Iniangat niya ang sunglasses at bumulong sa receptionist.

Tiningnan siya nito mula ulo hanggang paa dahil sa pormahan niyang pang-Kpop. Hindi naman siya nailang sa paninitig nito. Ipinatong niya ang Hermes Mini Kelly niya na kulay pink at saka nagtaas ng kilay.

“Tell him that his wife is here.”

“W-wife?”

Kinuha nito ang receiver at nagdial doon, “Suzette, andyan ba si Boss? Ano, andito daw yung wife niya ’e. Ha? Walang asawa si Mr. De Salcedo?” Kinakabahan siyang tiningnan ng receptionist nang ibaba ang telepono. “Ma’am, wala naman daw asawa si Mr. De Salcedo.”

Nagkibit-balikat siya, “Okay.” Tumalikod na siya at aalis na sana nang bigla siyang tawagin ng receptionist.

“Ma’am, sorry po! Nandyan po pala si Mr. De Salcedo, umakyat daw po kayo. Sorry po, Ma’am.”

Hindi siya kumibo at sumakay na siya sa elevator. She knows her way, ito ang ikalawang beses niyang nakapasok sa Agila Petroleum. Nakita niya agad ang isang babaeng nakaupo doon sa secretary’s table at inirapan ito. Dumiretso siya sa opisina ni Orion nang hindi kumakatok. Nakaupo ito at nakaharap sa computer, hindi man lang nag-angat ng tingin na para bang inaasahan na siya.

“What do you want?” Siya na mismo ang nagtanong sa kanyang ‘asawa’.

“Oh, my lovely wife is here.” Relaxed itong sumandal sa swivel chair. “ Finally, someone who can serve me at home.“ Kalmadong wika ni Orion. Tumaas ang kanyang kilay at hinampas niya ang lamesa nito, hindi man lamang ito nasindak sa kanya. Galit na nagsalubong ang kanyang kilay at awtomatikong lumiit ang mga mata.

“If you need money, you should have just told me. Wala akong shares na nakuha sa FRINC, the resort that I bought is my only property now. Kung gusto mo pala ng kalahati ay sana sinabi mo na lang hindi iyong magpapadala ka pa ng demand letter sa buyer ko on a Christmas day!” Galit talaga siya! Akala niya ay sa UK siya makakapagbagong taon pero nagkamali siya. Seems like dito siya mapuputukan! Ng ugat of course.

“Effective, hindi ba? You’re back.” Ngumisi ito. His eyes flickered with so much glee, kabaliktaran ng sa kanya. Mas lalo lamang nag-init ang kanyang ulo.

“Not so long. After our annulment, I’ll be gone.”

Lumabi ito at tinutok ang mga mata sa kanya, “Not a chance.”

“Ano bang gusto mo?!”

“Kahit ano except ang annulment. After coming up with a bright idea how to send you back, makikipag-annul ka? No way, Mrs. De Salcedo.”

Lalong kumulo ang dugo niya, “Wala akong property. Wala kang mapapakinabangan sa akin. I am poor as a rat! I, I am just an employee back in UK and even if I’ll stay here, I’ll still be an employee. I have no birth rights, I have nothing! All I have is myself, Orion. If you think I can save your failing company—”

Inihagis ni Orion sa lamesa nito ang isang makapal na pulumpon ng papel. Ang title nito ay audited financial statement ng Agila Petroleum. She scanned through the document. Ang nasa pinakauna ay ang Statement of Profit and Losses. Halos mapasipol siya sa laki ng income nito, higit pa roon sa kinikita ng FRINC noong umalis siya.

“That’s just Interim Financial Statements when I started to take over. I was able to pull our company up from a slump.”

“E di congrats.” Umirap siya. Napakayabang naman ng lalaki! Pinauwi pa siya para pagmalakihan.

“The half of this company is yours so you better move your ass and start working here. Do your part.” Kaswal na wika nito na para bang napakadali non. No one even know they’re married! Kahit nga iyong receptionist sa baba ay hindi kilala kung sino siya kahit magbihis pa siya ng maganda. Isa siyang nobody eversince, wala siyang mukha at pagkatao. Hindi niya maintindihan kung bakit kinukumbinse siya ni Orion na maging parte ng kahit anong may kinalaman dito. Will she be working again that no one knows they are married? Kagaya noong pamana ni Fausto na wala dapat makaalam. She doesn’t want that kind of life. She knows she can’t be happy with that.

“Look..” Sumeryoso siya, “I am sorry if I offended you, if you want to make a revenge this way, hindi ako makakapayag. Let’s cut this game, I want to start my life anew, Orion.”

“Of course, you should start living as my wife. That’s something new.” Suhestyon nito.

“I am not a Demolay!”

“As if I fcking care.” Tumaas din ang tono nito at napasipa pa sa ilalim ng lamesa.

“Ayoko nang magtago at magsinungaling sa mga tao.” She relaxed her tensed shoulders. “I want them to know me, I want me to know me.”

“We won’t lie. The first thing I did when we got married was to fcking inform my Mom that I am married. Second to know was my Dad. Sa tingin mo ba ay balak kitang itago?”

“Pinakasalan mo lang ako kasi gusto mo ang kalahati ng FRINC.” Napatakip siya ng mukha, she doesn’t want to whine but she’s hurting!

“If you are waiting for me to deny that, I won’t. I don’t even want to hear about it. What I want is for you to work here and fulfill your duties as a wife or else, I will not release your property and the buyer will run after you plus damages.”

“Ang sama mo!” Protesta niya.

“Oh yes, I really am, Mrs. De Salcedo. I get what I want, more so, I will get what I love.”

Wala siyang nagawa nang iuwi siya ni Orion sa bahay nito, pansamantala iyon habang nag-iisip ng magandang tactic kung paano tatakas. Kung mangutang kaya siya kay Domini pambayad kay Mrs. Reyes? Napasimangot siya nang isiping malamang habambuhay siyang magiging sunud-sunuran sa kaibigan at baka pag naghihingalo na siya ay utusan pa rin siyang mabuhay.

Orion’s house was a huge townhouse located near the airport. Simple lang iyon, two-storey na merong tatlong kuwarto. Walang kahit sinong taga-silbi si Orion, oh she bet he expects her to serve him. Tarantado talaga!

Hindi pa siya nakakabihis ay dumiretso na siya sa refrigerator para maghanap ng lulutuin. Wala siyang idea kung anong klaseng karne, wala siyang kilalang karne bukod sa hugis ng steak o ang obvious na legs ng manok.

Binuksan niya ang pantry at nakita niya ang iba’t ibang processed foods doon. Sinilip niya sa itaas si Orion na mukhang naliligo na. She chose to prepare korean noodles and eggs. That’s the only food she knows how to cook! Sabay silang magsuffer sa sakit sa bato kung hindi siya nito papaalisin sa buhay nito.

Inilagay niya ang kaldero na merong noodles sa gitna ng lamesa nang maluto iyon at naghanda siya ng dalawang bowl. Narinig niyang bumaba si Orion kaya nagmamadali siyang humarap sa kalan para itago ang mukha. Hinihintay niya ang reklamo nito pero hindi ito nagsalita. Binuksan lang ang ref at naglabas ng karne doon.

“Go change. Let’s add some protein to your– specialty. I’ll wait here.” Utos nito habang nagdedefrost ng steak. Umirap siya at padabog na naglakad paakyat sa second floor.

The house was all in all cozy. Maganda ang pagkakainterior design, may mga paintings at bookshelves na punong-puno ng libro sa stairway paakyat sa itaas. Natigilan siya nang makita ang magagandang titles doon ng mga paborito niyang authors. Hinawakan niya iyon at napangiti. Napapanatag siya tuwing nakakakita ng libro. It feels there’s endless universe out there that she can jump to kapag sobrang suffocating ng realidad niya. Kagaya ngayon.

“You’ll have time to scan through those books, Babe. Go change so we can eat.” Narinig niya si Orion mula roon sa kusina. Kahit gusto niyang suwayin ay naisip niyang sumunod na. She’s famished and tired. Nabiktima siya ng jetlag.

Binuksan niya ang bawat pinto ng kwarto but she entered the master’s bedroom dahil iyon ang may ilaw. A california king-sized bed sats in the middle, a sidetable, a painting and another book shelves serves as a wall design sa tabi ng door access patungo sa veranda. May reading nook din sa tabi na mayroong sariling lazy boy chair at floor lamp. Sa kabila ng bookshelves ay ang 72-inch TV.

Dumiretso siya sa walk-closet ni Orion para maghanap sana ng tshirt na pupwede sa kanya. But she’s surprised to see a complete set of women’s clothes. Nakaayos iyon kada kulay. Sa isang glass locker naman ay nakadisplay ang iba’t ibang branded bags and shoes na may mga tag pa.

Nakita niya agad ang set ng lingerie at robe. Iyon ang kinuha niya. She took a quick shower. Naamoy niya na rin ang steak na inihahanda ni Orion sa ibaba dahil iniwan niyang bukas ang pinto sa silid, the house can only accommodate four people but she likes it, she likes it that it is not a mansion but a warm cozy house with a lot of books to read! Ganito rin halos ang naging tahanan niya sa UK kasama sila Domini. Simpleng tahanan pero puno ng tawanan. Goodness, what is she thinking? She shouldn’t like this house, it is a trap for her. Pinain sa kanya ang napakaraming libro para hindi na siya makaalis.

Her mouth waters on the whiff of the charred meat. Nang makabihis ay bumaba na siya para kumain. Nadatnan niya si Orion na nakaupo sa lamesa at hinihiwa ang steak bago ilagay sa kanyang puwesto. Naglabas din ito ng lettuce at nilagyan siya sa plato.

“Do you like your closet? May kulang pa ba?” Hindi ito tumitingin sa kanya.

Sinamaan niya ito ng tingin, “You planned this.”

“You can say that. Being my wife will not be easy, Hezekiah. You have to deal with this.”

“With what?” Angil niya.

“With my sweetness.” He grinned. Umirap lamang siya rito.

Si Orion ang nagpresintang maghugas ng pinggan. Kahit masama sa kanyang loob ay siya naman ang nagpunas ng mga plato bago pa man ito magreklamo na tamad siya. Nakabukas ang TV sa salas kaya naririnig nila ang evening news habang nagsasalansan ng mga kitchen utensils sa dish rack.

“Siguro ay dapat matulog ka muna, Baby. Huwag ka munang magbasa ng libro. You’ll have time tomorrow.”

“Saan ako matutulog?”

“Good question. You’ll stay in the masters, and I, will stay in the masters too.”

“Teka, sumusobra ka na. I don’t like this idea—”

“This is not an idea, Babe, this is a reality, our reality. The husband and wife eat together, they clean up together, sleeps together, and make babies toge—”

Hinampas niya ang bibig ni Orion at nagmartsa papaakyat ng silid nang tahip ang kaba sa dibdib. She can’t have a baby! Hindi siya magsisilang ng isang bata na hindi rin alam ang lugar niya sa mundo. She doesn’t want a baby born with a Legacy father! Baka maging katulad din niya, hindi baka, that’s definite. Then somebody else’s will be the professed son, that is Gunner. And her kid will be hurt by the truth forever. 

Relax, Hezekiah. She told herself.

Nothing that she does not allow will happen, alright. May tiwala siya sa kanyang sarili.

Ang ending ay sa isang silid lang sila matutulog ni Orion dahil wala namang kama sa ibang silid. Nakadilat lang tuloy siya at binabantayan ang sarili. She’s not on pills the past few months because she’s not sexually active. Orion was sleeping peacefully beside her. Nakatalikod pa at himbing na himbing. Pinanggigilan niya ang likod nito sa sobrang inis at hinampas ng malakas. Bahagya itong kumilos pero hindi siya nilingon.

“Sleep, Babe. You have to prepare my breakfast tomorrow.” Anito na inaantok.

Damn it! She’s doomed. Hindi niya nga ata makukuha dito ang gusto niya basta-basta.

Nagpaalarm siya ng maaga. Hindi niya balak tumiklop sa panggigipit ni Orion sa kanya. Oh he could wait til she’s pissed off but she won’t be. He wants her home, she’ll stay home. Susubukan niya ang pang-uuto rito para madaan niya sa pakiusap. She will book a ticket right after Mrs. Reyes is settled.

Nanonood siya ng tiktok videos para makakuha ng recipe. She saw the folded egg sandwich with ham and cheese. Inis siyang napatili nang ikatlong subok na ay hindi niya pa rin magawa.

Narinig niya na ang yabag ni Orion kaya napaharap muli siya sa kalan sa sobrang pagkapahiya. Matalino pero bano sa kusina? That’s her everyone. Doon sa lamesa ay nakalagay ang mga palpak na ginawa niya.

“Let’s eat.” Anyaya nito sa kanya na parang normal lang ang lasog-lasog na sandwich niya. Umupo siya at nagtimpla na lang ng iced coffee at pinanood si Orion na maganang kumain. Halos maubos ni Orion ang lahat ng inihanda niya. It is bland. Naglagay lang ito ng karagdagan pang condiments, ito na mismo ang nag-adjust.

Damn it, she’ll perfect cooking! She aced school, how can she not master cooking. Kailangan niyang mabusog si Orion para bumigay at pakawalan siya.

Nang makaalis na si Orion ay sinubukan niya naman magluto ng adobo. Adobo lang ito, kakayanin niya. Ka-videocall niya pa si Mama Len na panay ang coach sa kanya ng gagawin. She knows her situation, wala naman silang hindi naikukwento ni Domini rito. Except for the truth about her father.

“Naku, nasalisihan pala ang anak ko, ano? Di bale, alam kong uuwian na rin ako ni Domini ng apo rito.” Nangangarap na wika ni Mama Len.

“Talaga ba, Mama? May sinasabi ba yung hinayupak niyong anak? Ibinaba lang ako dito sa Pilipinas tapos pinabayaan na ako e.”

Natawa si Mama Len. “Kayo talagang mag-bestfriend! Huwag ka nang magtampo at siguro naghahanap lang iyon ng happiness niya. Oh, i-check mo na ang adobo mo baka masunog!”

Medyo confident siya nang umuwi si Orion. Maaga itong nakauwi at tiniyak niyang nakapaglinis na siya ng buong kabahayan. Sinalubong niya pa ito sa may pintuan. He handed her a box of donuts and milktea, pinigilan niyang mapangisi. It is her favorite!

“How are you?” “How’s your day?” Sabay pa nilang tanong sa isa’t isa.

“Nagluto ako.” Pagyayabang niya, “It tastes decent.”

“Nice, I am excited, thanks, Baby.”

Nagshower lang si Orion, nakahanda na ang damit nito sa may kama at magbibihis na lamang. Hindi niya kasi nagustuhan na gulo-gulo ang damitan nito kapag kumukuha roon. Hindi pa naisu-shoot sa tama ang maruming damit kaya siya na ang naghahanda.

Nang bumaba ito ay nagulat na meron pang pa-garnish ang kanyang ulam. Si Mama Len kasi ang nagsabi sa kanya kung paano ang gagawin. Mabuti na lang ay mayroong grocery sa labas ng village kaya nakakapamili siya ng sangkap.

“I am impressed.”

Mayabang siyang nagtaas noo sa komento ni Orion, marami nga itong nakain in the end. Iba talaga kapag may napagtatanungan. She doesn’t feel alone. She feels lighter and at peace that Mama Len supports her even at a distance. Naadik tuloy siyang tawagan ito tuwing umaga pagkaalis ni Orion para magpaturo ng bagong recipe habang nagchichismisan.

Tuwing nasa opisina si Orion ay abala siya sa gawaing bahay. Nagkaroon din siya ng time para manood ng mga panghapong drama sa TV at kapag hapon naman ay nagbabasa siya ng libro.

Naglalaan din siya ng oras para sa projects doon sa townhouse. Ngayon nga ay nila-landscape niya ang garden. Nagpapabili siya kay Orion ng iba’t ibang plans at wala namang palya itong umuuwi na dala ang mga bilin niya. Pagod din tuloy siya kapag gabi sa dami ng gawaing bahay.

“Are you enjoying here?” Masuyong tanong ni Orion sa kanya nang nakahiga na sila sa kama. Iniangkla pa nito ang kamay sa kanyang puson hindi na siya tumutol dahil antok na antok na siya.

“Ha! Akala mo siguro mapapahirapan mo ako rito? I have friends now! The other day sinamahan ko pa nga si Jamie na ipasyal ang anak niya roon sa playground. I met many people that day and we were invited to one of the birthday parties.” Pagmamalaki niya kahit grggy na.

“We? Kailan iyan?”

“Hmm, busy ka sa work.” She dismissed, “Ako na lang ang pupunta.”

“Let’s buy a gift tomorrow after work. May nakita din akong greenhouse sa malapit. Maybe you’ll like to check out their plants.”

Pinanlakihan siya ng mata at nilingon si Orion, nawala ang antok, “Really? I love plants! All of them.”

“Sige, punuin mo ang garden as you please.” Dinampian siya ni Orion ng halik sa noo. Sabay silang napakurap-kurap at tinalikuran ang isa’t isa sa sobrang awkward. They are so married! Bakit ganito ang nangyayari?!

–

Abala si Hezekiah nang araw na iyon. She was smiling ear to ear looking at her plants preparing to flower. In fairness ay may iba rin pala siyang talent. May green thumb din pala siya!

“It is true that you’re back.” Napalingon siya sa harap ng kanilang tahanan ni Orion.

“Tanya.” Nakatayo ang kanyang kapatid sa harapan ng kanilang tahanan.

“Long time no see.”

“Please come in.”

She prepared a coffee for her. Sinuportahan ni Orion ang kanyang kyuryosidad sa kape kaya binilhan siya ng espresso machine. She was able to perform latte art now at bilib na bilib naman ang kanyang asawa. Minsan nga ay pakiramdam niya na inuuto lamang siya nito.

Napangiti si Tanya sa tasa nang makita ang latte art sa kape, it was a bear.

“No wonder, Orion is so happy these days. You make a good housewife.”

“Siya rin ba ang nagbigay ng address sa iyo ng bahay?”

“Oo, I was the one who shop and built your closet. Bayad ko sa utang ko.” Tipid na ngumiti si Tanya.

“Utang?” Nagtataka niyang tanong.

“For spilling the beans between you and Orion to my father. And today I am here to apologize for that. I messed up your timeline. Sana ay mas maaga kayong naging masaya ng asawa mo.” Ngumiti ito sa kanya at huminga ng malalim.

“I am sorry. Ate..”

Pinanlakihan siya ng mata at hindi nakapagsalita.

“Sinabi sa akin ni Daddy nang makauwi na siya sa bahay after the successful operation. He was looking for you, ikaw ang bukambibig. He said he needs to apologize for hurting your feelings. I know I’ve caused those doubts kaya napagbintangan ka ni Daddy, Ate. I am really sorry, hindi ko rin naman alam. Akala ko ay–”

“How is he?” Hindi na siya interesado pa sa kahit anong paliwanag, she wants to know that he’s okay.

“He’s stable. Healthy. Hindi niya alam na nandito ka sa Pilipinas, hinahayaan ko lang isipin niya na wala ka dahil iyon ang motivation niya para lumakas. Ang sabi niya ay dadalawin ka daw niya sa UK. He started excercising now because of you.”

Tumango siya, “Masaya ako.”

“I told him that you donated your liver to him. All the more na gusto ka niyang makita.” Mapait na ngumiti si Tanya, “I never had that longing from him.”

“He loves you. I came back because he’s worried about you.”

Pinunasan ni Tanya ang luha sa mata, “I wish that I am as intelligent as you, Ate.”

“You don’t have to, Tanya. You have your own strengths. I have too. Ganoon naman talaga di ba? Walang taong lubos na pinagkaitan, depends on how they see it.”

Tumango si Tanya, “Hindi pa rin alam ni Orion na magkapatid tayo, Ate. Hindi rin alam ni Domini.”

“Domini. Paano siya nasali sa usapan? He’s not even relevant to this family.” Nabuhay na naman ang inis niya sa kaibigan niya, hindi na kasi nagparamdam.

“He is now. He used to be. He’s Gunner’s real father.”

Mas lalo namang sumakit ang ulo ni Hezekiah, hindi niya mahandle ang information ng magkakasunod. “W-what? Ang supot na iyon? Gunner is not Orion’s?”

“Hindi siya supot, Ate..” Giit sa kanya ni Tanya. “But he still cannot forgive me for hiding the truth.”

“Umaarte lang iyon.” Nanliit ang kanyang mata, kaya pala nagmamadali umuwi ng Pilipinas ang loko.

Tanya stayed for a while. Pinanood siya nito kung paano gumawa ng gawaing bahay at nagturo din ng recipe nito. Their conversation became light after.

“Career woman ka kasi kaya hindi mo alam ang pagluluto, Ate.”

“Yes! I wouldn’t survive without Domini’s family. Sila lang ang nagpakain sa akin.” Sambit niya habang hinahalo ang sinigang.

“Mabait ba sila?”

“Of course, you should meet his Mom. Napakabait na pamilya.”

“Baka hindi na Ate. Sabi ni Domini kukunin niya si Gunner at dadalhin sa UK tapos hindi ako pwedeng sumama.”

Pinandilatan niya si Tanya. “Huwag kang nagpapaniwala sa Supot, Tanya.”

“Hindi nga siya supot, Ate.”

“Kapatid ng Supot ang sinungaling!”

“Hindi ba magnanakaw ang kapatid ng sinungaling?”

“Same thing.” Nagkibit-balikat siya.

Gabi na nang nagpaalam sa kanya si Tanya. Nagtataka naman siya kung bakit hindi pa dumarating si Orion. Pinipigilan niya ang sarili na itext ito. She doesn’t want him to think that she’s worried. She shouldn’t be worried! Ang kapal ng mukha naman niya kung mag-aalala pa siya.

Nakatingin siya sa sinigang na nakahain sa lamesa. Hindi niya rin ito ginagalaw. Tumingin siya sa wallclock sa may kusina, it says 11:30 in the evening. Nakarinig siya ng sasakyan. Napatayo siya nang makitang si Orion iyon.

Binuksan nito ang pinto. He was groaning. Wala sa ayos itong naglakad patungo sa kanya. He’s drunk.

“Hi-iiii B-b-babe!” Nakangising wika nito. Sumimangot siya nang pumasok ito at bumagsak sa salas. “Oops, I am so drunk.” Humagikgik pa ito.

She tried to help him get up but he couldn’t. Napasilip siya sa polo nito nang may nakitang kung anong nakalagay doon. Kinuha niya iyon at binasa ang nakasulat.

‘Kelly Fray.’ Sa ibaba ng pangalan ay nakalimbag ang salitang ‘Demolay’.

Inamoy niya si Orion sa leeg, bukod sa alak ay may naamoy pa siyang kung ano roon. He smelled flowers.

“Babe, let’s sleep, helppppp me get up…” Pakiusap nito.Nakasandal ito sa paanan ng sofa set. Tumaas ang kanyang kilay. Nakipag-inuman pala sa babae ha. Sinampal niya ang pisngi nito na hindi man lang naalimpungatan. Tumayo siya at iniwanan niya na si Orion kung saan ito naabutan, katabi ng main doors at doon sa malamig na sahig.

‘Bahala ka riyan.’ She thought.

–

Maki Says: 3.5/5

Goodnight!

Kabanata 29.2

Maki Says: Grabe ang bilis niyo naman ako ijudge. Haha Mag-a-update naman, nabusy lang :P

---

The next morning, silence filled the air. Walang nagsasalita sa kanilang dalawa. Hezekiah doesn’t want to speak of course, ano ito si Orion? Sinuswerte? Uuwi kung kelan gusto. What she couldn’t understand is that Orion giving her death stares instead of an apologetic one. Ito pa ang galit?!

Hindi siya naghanda ng umagahan, Orion left without uttering a word too.

While she was watering her plants, her phone rang. Nanlaki ang mata niya nang makitang si Domini iyon. Dali-dali niyang sinagot ang tawag.

“Hi my housewife friend! Kumusta ang paglilinis mo ng buong bahay?” He chuckled.

“I will kill you! How dare you to send me here?! Ito tuloy ang inabot ko!” Reklamo niya.

“Chill! Send me your address, I’ll hand you something.”

Kahit nagagalit sa kaibigan ay binigay niya naman ang address nila. Before lunch ay dumating na ito na may malaking ngiti sa labi at pastry box sa kamay.

“Ano ito? Suhol?” Inis na angil niya.

“Left-over. I don’t want to eat it so…” Nagkibit balikat naman ito habang sinusundan siya papasok ng bahay. Nakita niyang ensaymada ang naroon sa loob ng box. Dumiretso siya roon sa espresso machine niya at gumawa ng coffee. Inilipat niya naman sa dalawang platito ang ensaymada at ininit iyon until the cheese melted.

“Hmmmm! Smells really good!” Bulalas niya. “Saan mo ’to nabili?” She acted clueless, ang totoo ay nakita niya ang maliit na note doon sa box at gawa iyon ni Tanya.

“Someone gave it to me. I don’t eat that.”

“Tikman mo. Tiyak na magugustuhan mo.” Pilit niya. Matigas ang tanggi ni Domini pero nang itusok niya na iyon sa tinidor at isinubo niya rito ay wala na itong nagawa.

“Di ba ang sarap?” Ngiting-ngiting tanong niya. It should be good kahit hindi niya pa natitikman dahil gawa iyon ng kanyang kapatid, magaling magluto si Tanya.

“Hindi. Pwe.” Nanliit ang mata niya, parang siya ang naoffend para sa kapatid niya. Pinukpok niya ng tinidor sa ulo si Domini. “Ano ba?” Reklamo nito.

“Kapag sinabi kong masarap, um-oo ka!” Pinanlakihan niya pa ito ng mata at inambahan muli ng pukpok ng tinidor.

“Oo! Oo na! My God, what’s wrong with you?!” Sinubo na ni Domini ang ensaymada at tinuloy-tuloy na niya ito. “Ipag-init mo pa nga ako ng isa!” Galit na utos nito sa kanya.

“Sarap ’no?”

“Hindi pa rin! Ayoko lang mapukpok ulit.”

Nagpalipas sila ng oras kakakwentuhan tungkol sa bagong episode ng napanood nila sa Netflix, pati na rin ang pinsan ni Domini na ikakasal na sa one-week girlfriend nito. Hindi sila magkasundo sa opinyon, however, she still likes it. Domini feels home. If he will be her brother-in-law, she’ll be happy, at least tumaas-taas ang posisyon niya kaysa sa pagiging yaya ng mga anak nito. Hindi nga lang ito nagkukwento tungkol sa sarili nito. Ganoon din siya. Everything is more complicated now.

Ginabi na si Domini sa kanilang bahay. Naghanda sila ng processed food dahil hindi sila marunong magluto parehas. They were still chatting away and eating spam and hotdogs when they heard a car parked at the garage. Ngumuso si Domini at isinenyas ang pinto. She mouthed ‘What?’.

“Open the door for your husband, Ia.” Bulong nito.

“Hindi ako guard.”

“Tngina.” Natawa muli si Domini, “check mo yung ID baka hindi dito nakatira.”

Nang bumukas nga ang pinto ay padabog na ibinagsak ni Orion ang gamit sa sofa. Hindi niya naman ito nakikita dahil nakatalikod siya sa lamesa.

“Good evening!” Domini pasted a smile. Tipid na tango lang ang isinagot ni Orion dito then he went up just like that.

“Lagot ka. Pag wala pala ang asawa mo nagpapapasok ka ng lalaki dito sa bahay niyo.”

“Gago.”

They both burst in laughter. Nang malinis na nila ang pinagkainan ay nagpaalam na rin si Domini. Ibinalik niya rito ang box ng ensaymada at tinanggap naman nito nang walang reklamo.

Umakyat na si Hezekiah sa master’s bedroom at naabutan niya roon si Orion na naglilipat ng channel ng TV, he was half naked, his head was resting on his left arm. Iniwasan niyang tumingin dito at tumuloy na rin sa bathroom para magshower. After she finished, he’s now watching basketball. Kumuha naman siya ng libro at pumwesto sa nook kung saan siya magbabasa. Nakakailang ulit siya ng pahina ay wala siyang maunawaan dahil sa ingay ng TV.

Nang hindi na siya nakatiis ay sinarhan niya ang libro at saka sinugod si Orion.

“Kailan ka pa nahilig manood ng TV?” As far as she knows, they both read books to sleep.

Itinagilid ni Orion ang ulo at tinaasan siya ng kilay, “Bakit? Dapat ba ay parehas tayo ng hobby?”

“Well, no. You are being extra today. Anong problema mo?”

Nagkibit-balikat ito, “Nothing, except sa mas inaasikaso mo pa ang bisita mo kaysa sa akin. Sinipon ako, Ia! Iniwanan mo ako sa sahig, then ngayon, wala akong pagkain. Sinabayan mo kumain ang kaibigan mo.” Himutok nito na may pakumpas-kumpas pa ng kamay.

“Ah well, I didn’t know na dapat pala ay sabay tayong kumain dahil kagabi naman ay nalipasan ako ng gutom kakahintay sa iyo pero mukha namang busog na busog ka na at lasing pa!” Pagalit niya ring sigaw. Imbes na sumagot ay umubo si Orion. She rolled her eyes heavenwards, napakahina naman ng resistensya! Para malamig na sahig lang.

“Fine! Then watch TV all you want.”

Padabog niyang tinungo ang side niya ng kama at patalikod kay Orion na humiga. She miraculously fell asleep just like that. When she woke up, wala na siyang katabi. Tiningnan niya ang orasan at nakitang maaga pa naman. Sinilip niya ang sasakyan ni Orion sa ibaba ng bahay pero wala na iyon doon.

So their fight is really on, huh?

Bumaba siya nang mapansing may nakahain na sa dining table. Napabuga siya ng hangin. Orion cooked tinola for her instead of breakfast food. Siguro ay napansin nito na processed food ang kinain niya kagabi kaya nagluto ng masustansya. Sumagi sa kanyang isipan ang imahe ni Orion nang umuwi itong lasing. Binalot na naman siya ng inis. Kelly Fray pala, he also smelled like her!

Para madistract ay hinanap niya sa cellphone ang number ni Tanya. Kailangan niya ng kausap. Hindi naman siya bumalik ng Pilipinas para makipagmabutihan kay Orion in the first place! Gusto niyang iatras nito ang kaso or makahanap ng paraan para mabayaran si Mrs. Reyes at paalisin. Napangiwi siya, that couldn’t be! Nakakahiya at sobrang hassle iyon sa kanyang kliyente.

“Baka naman naglalambing lang, Ate.” Panay ang sipsip ni Tanya ng Strawberry & Cream Frappe na hawak habang mataman siyang tinitingnan. Nasa coffee shop silang dalawa matapos magpahinga. “Baka kailangan lang ng—”

“Don’t say it!” Napatakip siya ng mukha. “Wait, did you have sex?” Ngayon niya lang iyon naisipang itanong.

Tanya’s cheeks flared, “Ano ka ba, Ate! Yuck! Napaka-manwhore non ni Orion!”

“I know right?! Kaya nambabae talaga siya ng araw na iyon. I know!”

Ngumisi si Tanya, “Nagseselos ka?”

“Yes, I mean, No!”

“Kelly is a btch though. Matagal nang may gusto iyon kay Orion. Do you want to go to our charity event on weekend and check her out?”

“No! Bakit ko naman gagawin iyon? Kahit siya pa ang pinakamagandang babae sa balat ng lupa, wala akong pakialam.”

“Iyon din kasi ang launch ng Lumos Project mo, Ate.”

“That isn’t my project anymore.” Malungkot siyang ngumiti.

“That’s not true. In fact, I made sure that your concepts were followed. We were more than half way when you left kaya hindi na mahirap na sundan iyon. Come on, let’s go together, Ate. Hindi ka ba curious?”

“Kay Kelly?”

“No, sa Lumos Project.” Tanya giggled.

“Pag-iisipan ko.”

---

Orion texted that he will be late. Halos hindi na nga sila magkita. Nakikita niya lang na natutulog na ito sa kanyang tabi at kapag umaga na ay wala na rin ito pero may pagkain sa hapag. It is really hard for her to talk to him. It is so obvious na nabubwisit ito sa kanya. Who cares, Ia?

The atmosphere in the house is just so heavy! That morning she decided to visit Orion in his office. Narinig niya kasing umuubo pa rin ito kaya nagpaturo siya kay Mama Len ng panibagong recipe na madaling gawin. Fish soup lamang iyon pero nilagay niya sa maayos na lalagyan. Dumaan pa siya sa drug store para bumili ng lozenges at Vitamin C.

“Good morning, Ma’am!” Magalang siyang binati ng receptionist sa frontdesk ng Agila Petroleum. Siya na mismo ang umakyat sa opisina ni Orion. Wala roon ang sekretarya ni Orion kaya nakapasok agad siya. Just when she’s about to knock, she heard two voices talking.

“Kelly, not here—”

“Come on, Orion. We both know how much you like me. Sino pa bang Demolay ang nag-eexist na kasingganda ko? The other night when we were together—” Hindi na nito naituloy pa ang sasabihin dahil nagdesisyon siyang buksan ang pinto at magpakita sa dalawa.

Napatayo si Orion, iyong Kelly naman ay nakahiga sa office table ni Orion na parang nakahain.

“Nagdala ako ng pagkain, hindi ako informed na may imu-mukbang ka pala!” Ibinato niya kay Kelly ang heat insulated na lalagyan at napa-aray ang babae.

“Btch! Who are you?! Ipapahanap ko ang angkan mo and I will make your life a living hell! Orion, Honey, who is she?!”

She ran off like crazy! Nanginginig siya sa inis at galit. She hates betrayal and it feels like the people around her loves to betray her over and over. She found herself getting her own hotel room where she will stay for a night or two.

Kahit hindi naman kailangan ay nagsabi pa rin siya kay Tanya. She’s her only family who acknowledges her existence. Sinabi niyang huwag itong sasabihin kahit kanino kung nasaan siya. Kailangan niya lang mag-isip ng susunod na hakbang.

“What’s this?” Nakakunot ang noo niya kay Tanya na araw-araw siyang pinupuntahan sa hotel room niya para dalhan ng pagkain at libro. Ngayon ay malaking box ang bitbit nito.

“A gown!” Nakangiting wika nito, “A Vera Wang gown.”

“And?” Nagtataka niyang tiningnan ang kapatid.

“We will go to the ribbon-cutting of Lumos Project.”

“No! A-ayoko.”

“Come on, I am very sure Orion won’t be there and if he will be? So what!” Tanya wrinkled her nose. “Babaero pa rin talaga ang isang iyon! Nakakagalit talaga siya, Ate! Di bale, marami pang mas better kaysa sa gago na yun!” Mas galit pa sa kanya si Tanya. Napaniwala rin daw kasi ito ni Orion na mahal siya kaya noong una ay boto siya rito pero ngayon, Orion lost her vote.

“Pero Tanya.. Those party are for Demolays I am not one.”

“One, it is not exclusively for Demolays, they are for the rich . Second, you are a Demolay by birth so it doesn’t matter. Gusto ko lang naman maexperience na mag-twinning tayo.” Binuksan ni Tanya ang box at mayroong dalawang gown roon na magkamukhang magkamukhang-magkamukha pero magkaiba ng kulay, a low V-line sequined gown with a long slit accentuated with a large bow tie at the back.

“Choose a color, aqua blue or emerald green?” Kumi-kindat kindat pang tanong ni Tanya.

“May naalala ako sa kakulitan mo.” Natawa siya. She remembers Domini, parehas mapilit si Tanya at ang kanyang kaibigan, bagay nga ito. “Fine, I’ll go with you.”

Tanya shrieked, naglambitin pa ito sa kanyang leeg at pinaulanan siya ng halik sa pisngi. Natawa siya, she was so happy. She somehow felt accepted. Nakalimutan niya na ang pakiramdam ng yakap ng isang kapatid, at ipinaramdam iyong muli ni Tanya.

When the day came, pinapunta ni Tanya ang make-up artist sa kanyang hotel room. Sabay silang inayusan habang panay ang kwentuhan nila tungkol sa isang Korean boyband that Tanya was crushing on. Pati siya ay naimpluwensyahan na rin ng kapatid.

“Magco-concert sila dito and I got us tickets!!” Iwinagayway ni Tanya ang cellphone na merong electronic ticket para sa dalawa. “VIP! Nag-order na rin ako ng Army bomb natin!”

Napailing siya sa excitement ng kapatid. 

“My God, magkamukhang-magkamukha kayo! Are you twins?” Nagtatakang tanong ng make-up artist na si Julio. Nagkatinginan sila at imbes na sumagot ay natawa na lang. Tanya’s hair was in a low messy bun, samantalang ang kanya ay hinayaang nakalugay at kinulot lamang ng beach waves. Crystal hairclips were placed at the sides of her hair para hindi sumaboy sa kanyang mukha ang mahabang buhok.

She chose the aqua blue while Tanya wore the emerald green.

“Ate..” Tanya opened a box in front of her as soon as the make-up artist left. Napasinghap siya nang makitang diamond necklace at earrings iyon.

“Pinapahiram mo sa akin? Baka maiwala ko iyan.”

Umiling si Tanya, “Ibinibigay ko sa iyo. Ikaw naman ang dapat na magmayari niyan. It is from our Lola, Daddy’s mother. This is an heirloom being passed to the eldest daughter of the family.”

Ginagap niya ang kamay ng kapatid at tiningnan ito sa mata.

“Tanya, bigay iyan sa iyo. You don’t have to give me things, you don’t have to give people things. In fact, you don’t need to give so much to be loved. You are wonderful and everyone should love you for who you are.”

Tanya’s eyes glistened with tears, “Oh, Ate. Ikaw lang ang nagsabi niyan.” Napayakap sa kanya ang kapatid na parang pagod na pagod na. “All my life, I feel that I have to offer something to be rewarded, to be forgiven, to be loved. It hurts so much.”

Tinapik niya ang likod ng kapatid at pinatahan ito. “That stupid Domini must take care of you, Tanya kung hindi ay tutuliin ko siyang muli kung hindi nga siya supot.”

The venue hall shines with warm lights and expensive chandeliers. Sa paligid ay exhibit ng mga bags at accessories na gawa ng Demolay na si Mallory Aboitiz. The crowd was a mix of Legacy, Demolays, and the super rich. Nag-iisa lamang ata siya na tila out of place sa lugar pero halos lahat ng mata ay nakatingin sa kanilang magkapatid. They are already stealing the show by wearing the same designer gown and probably with the make-up, their features were highlighted and everyone notices the uncanny resemblance.

“Tanya!” Somebody excitedly called her sister, pinanliitan siya ng mata nang makitang ang papalapit sa kanila ay si Kelly Fray pero mas nanliit ang kanyang mga mata nang makitang nakasabit ito sa braso ni Orion.

“I am with your fiance, okay lang naman, no?” Mayabang na wika nito.

“Oh, it is okay, Kelly.” Nag-paste ng pekeng ngiti si Tanya, “You should’ve asked the permission of the wife. Ikaw rin, criminal offense ang concubinage.”

“W-wife?”

Hinila na siya papalayo ni Tanya, siniko pa nito si Orion at inirapan.

The program started in about 30 minutes or so. Hindi niya na muling nakita si Orion or si Kelly sa venue. Oh maybe they went off and had a good time. May lumapit kay Tanya at sinabi na kailangan ay ito ang magbigay ng speech sa pagreveal ng ikakabit na anchor plate sa labas ng building. It was a steel plate engraved with Tanya’s name as the one who conceptualized the place. Nakalagay din noon ang history ng Demolay at ang kanilang cause.

She silently cheered for her sister when she stunningly stood up at the stage. Katabi nito ang nakatakip ng pulang tela na anchor plate.

“Thank you everyone for your presence. Today, is such as special day as we open this hall , one of the many Lumos projects of our sorority, and the support pillar of Delta Kappa Phi. Being the president and the leader of the sorority, I am proud to say that this cause always been a dream to provide for a decent livelihood for women, specifically those who were abandoned, and abused. The construction was conceptualized almost a year ago by a woman, but I don’t want to take the credits for myself on this wonderful creation. This woman, many years ago, was unknown, nameless, and estranged. She was abandoned and abused, but she was able to bravely rise above it all. She in fact deserves the world for that. Ladies and gentlemen, this building will be named after her, the creator, and my inspiration, Hezekiah.”

Natahimik ang lahat. Kahit siya ay hindi makapagsalita nang alisin ni Tanya ang pulang takip ng Anchor plate, her face was engraved on it and her name HEZEKIAH were boldly in it.

“Tanya, that is not what this building is supposed to be.” May nauna nang umalma mula sa likuran. “This project is exclusively for a Demolay, and you were the one who made this project!”

“You know that is not true from the beginning, Dulce. And why are you even here? Nakapag-bail ka mula sa kulungan?” Tumaas ang kilay ni Tanya. Sinenyasan niya ang kapatid na huwag nang makipagtalo pero patuloy lang itong sumasagot sa bawat pagkontra sa kanya.

Somebody stood up and went to the stage to get the anchor plate with her face on it. Iniangat iyon sa ere at akmang itatapon sa sahig nang makita niyang pinigilan iyon ni Orion.

“The fck? She’s not a demolay! Siya yung nagbato sa akin ng isda sa opisina mo, Orion. She’s ugly and poor and—”

“Stop disrespecting my wife, Kelly.” Banta ni Orion. Napasinghap muli ang mga bisita.

“Y-you mean—You married a non-Demolay?”

“I did. And I don’t fcking care. My wife is all that I need to live. I don’t need to be a Legacy anymore. I don’t even want to be a part of a legion of hypocrites. I love my wife so much and I am choosing her more than anything.”

“Orion..” Bulong na awat ni Tanya. Bumaba si Orion sa stage at hinila ang kamay niya, tila inanod siya sa lakas nito at higpit ng hawak sa kanyang kamay.

“Everyone, this is my wife. We are married and we will have kids, many kids. Stop eye-fcking her Monen.” Itinuro nito ang isang lalaki na naroon sa gilid. Ngumisi lamang ito.

“You are whipped, Man!” Iiling-iling na sabad nito.

“You will be hearing from the fraternity!” May isang Legacy na nagsalita sa likuran. “And your father will have a taste of his own share of losses.”

“Orion.” Bibitiw sana siya sa kamay nito pero mas humigpit lamang iyon.

“You better annul that woman.” Sambit pa ng isa.

“In your dreams.” Mayabang na wika ni Orion.

“Enough.” Mula sa likuran ay may sumigaw. Napakurap-kurap siya nang makitang umaakyat si Fausto Ricafort, seryoso ang mukha nito. “What is this show?” Dismayadong tanong nito.

“Huwag mo nang ipagtanggol ang ginawa ng anak mo, Ricafort.”

“I won’t, don’t worry I won’t.” Kalmadong wika nito. “This is Tanya, my daughter with Anna.” Panimula nito. 

“And this is Hezekiah, my daughter before Anna came into my life. I am always proud of these two. Now, I am standing up as their father to defend them. If no one will offer them a seat at the table, they will always be welcomed at my house. We don’t need judgements; my daughter Hezekiah has gone through a lot. Technically, she’s a Demolay so she can marry this young man here. But the problem is if I will approve of it, right, Mr. De Salcedo? Mag-usap tayo sa bahay.”

Wakas

Maki Says: Salamat sa pagbabasa. Sa paghihintay, higit sa lahat. It was really a hard hit when I was not able to finish my works based on the timeline I set.

Narinig niyo na noon, somewhere along the road, two to three years ago, I was depressed and sad. I tried to hold on to writing but it failed me. It was a horrible experience to long to write and have the time to do it but no imagination came with my willingness to do so.

I admit, I forgot the storyline. It may be a bit shaky and ‘huh?’ moment for some but I appreciate your love and appreciation that you did not give up on me.

You can’t imagine how your comments (the good ones!) encourages me to write more. I see more views than votes, and more votes than comments but it is alright! Ipinanalangin ko ang lahat ng iyan noon. Iyong view lang masaya na ako noon, ngayon pang nakakausap ko na rin kayo ulit.

Orion is not yet to be published by a publisher. Ito ay isang collaboration with Akane and Race Darwin. We have to decide how we will publish it as soon as Race Darwin finished his part, but no pressure! Yakapin niyo muna ang Wattpad version at baka sipagin ako na mag-dagdag ng ilang mga special chapters. Baka ha! Hindi nangangako. Epilogue, is a 90% chance pero pilitin niyo muna ako. Charot lang! Syempre pag hindi na busy.

Ang haba ng author’s note, hahah isang kabanata rin yern. Lol! Basta salamat and enjoy!

---

The tension filled the air, si Hezekiah lang ang humarap kay Fausto dahil hindi nakatuntong si Orion sa pamamahay ng mga Ricafort, he stayed outside the house in his car. Naiintindihan ni Hezekiah at Orion ang pinanggagalingan ni Fausto kaya nakakaunawang naghihintay sa labas ito.

Kinakabahan si Hezeikiah at natutuwa dahil nakita niyang maayos ang lagay ng ama. She imagined the worst when they were apart!

“Sir, kumusta po ang pakiramdam niyo?” Iyon ang panuna niyang tanong, she’s been dying to hear from him directly that he’s okay!

Inalis ni Fausto ang salamin at pinunasan ng luha ang mata bago umupo sa couch. He’s been breathing heavily which made her worried, okay lang kaya ang ama?

“I am sorry, anak.”

Parang kinurot ang puso niya sa pagkakataong iyon. Hindi niya alam kung ano ba ang tamang sabihin, ‘Huwag niyo po akong tawaging anak?’ but that will sound very negative and angry.

“Sir.. Hindi niyo po dapat nalaman ang organ donor niyo pero dahil alam niyo na rin, sana po malaman niyo na hindi ko ginusto na dalhin niyo ang guilt dahil diyan. Naiintindihan ko ang mga naging pagdududa niyo sa akin.” She smiled bitterly, “Hindi niyo ako nakitang lumaki at pati iyon, hindi niyo rin dapat ikakonsensya. I am who I am now partly because of your choices and my mother’s choices, and the other half are my own choices.”

“Isang bagay na itinuro sa akin ng Nanay, ang tumanaw ng utang na loob. Kaya nga kahit siguro matanda na siya ay nagsisilbi pa rin siya doon sa club na itinuring kaming pamilya. Kaya tumatanaw po ako ng utang na loob sa inyo, sa pagpulot niyo sa akin, kahit sa bandang huli hindi naging maganda ang pagtutunguhan natin, hindi ako nagtanim ng sama ng loob. Okay na po iyon.”

Pinanlakihan naman siya ng mata nang biglang lumuhod si Fausto sa harap niya nang hindi niya inaasahan.

“Sir!” Napatili siya at agad na dinaluhan ang ama sa sahig, “Kaya pa ba ng tuhod niyo yan?” She asked concern but that sounded rude. Hindi niya alam kung paano makikibagay. Simula nakilala niya si Fausto ay trinato niya itong boss and now that he’s calling her ‘anak’ at lumuluhod pa sa harapan niya, nahihirapan siyang huminga. Gusto niya rin itong makausap pero hindi na kailangan ang mga ganito.

“Sir, tumayo kayo riyan at hindi ko alam ang sasabihin ko! Ayoko po ng ganyan!” Hindi napigilan ni Ia ang luha na tumakas sa mata. She sniffed and felt her heart constrict, she doesn’t like seeing old people kneeling in front of anyone. “Huwag niyo naman ako ilagay sa nakakailang na sitwasyon.”

“Ah, no, no, Hija. Huwag kang umiyak.” Napakamot ng ulo si Fausto at nagmamadaling umupo muli sa couch sa tulong ng tungkod. Kinalma niya rin ang sarili at umupo ng maayos sa harap ng ama.

“I just want to say… I am very sorry, Hija for having a wrong judgement. If you did not give me this second chance in life, I could have regretted in hell.”

“Huwag po kayong magsalita ng ganyan.”

“Masaya ako na nakuha ko ang pagkakataon na humingi ng tawad at maipakilala ka bilang anak ko..” Nasamid si Fausto dahil sa sariling luha. “I am proud of you. Of how selfless you turned out to be and only a fool will miss a chance to have a daughter like you…”

“Salamat po.. Pero tungkol po roon kay Orion, hindi po ako nakipagsabwatan sa kanya para nakawan kayo. I was trying to keep him away from Tanya.” Ayun nga lang ay sa kanya bumagsak at naging mag-asawa pa tuloy sila.

“You don’t even have to explain that part.” Fausto dismissed, “I also know that their company is doing fine now because of him. Still, I don’t welcome him in this family. I don’t trust that man.”

Napalunok siya. This should all be settled. Orion deserves her apology too. In the first place, ginamit niya rin ito sa pag-aakalang ginagamit din siya. And that’s really a mess to begin with.

“You worked so hard to follow my orders, and I value that. So much. Can you give me that honor to call me Daddy? I don’t want you calling me Sir and I will continue calling you Miss Cruz because we find Daddy awkward at makamatayan ko na iyon.” Kapagkwa’y sambit nito sa kanya.

She stood up and walked towards Fausto. Bumagsak siya sa bisig ng ama.

“Daddy.. Daddy.” Bigkas niya na parang bata na nag-uumpisa pa lang magsalita. Hindi niya ito naitawag kahit kanino. This is the first time.

“I’m so sorry, Hija.” Fausto repeated.

Somehow, she has forgiven Fausto even before he asks for her forgiveness. Ganoon naman magalit ang mga magulang lalo na iyong may mga malalalim din na pinagdaanan. Ang mahalaga ay natuto rin itong humingi ng tawad, na hindi nito ginamit ang posisyon ng pagiging magulang para maging laging tama.

Ipinatawag si Orion pagkatapos siyang kausapin ni Fausto at naubos na ang kanilang luha. She chose to stay with Orion at silang dalawa ang humarap sa ama para magkaliwanagan mabuti.

“D-dad..” She muttered, starting the difficult conversation.

“No, Hezekiah. Ang lalaking iyan ang dapat magpaliwanag.” Hinampas pa ng tungkod ang tuhod ni Orion. Napaangat ang tuhod ng kaniyang asawa sa gulat.

Magkatabi silang nakaupo sa couch at tahimik na tahimik sa buong library. Pinagpawisan tuloy siya.

“Ka Ato, Sir.. I want to apologize. Alam ko, I’ve done a lot of things in the past. Even when I was engaged to Tanya- y-your daughter, I was cheating on her with your a—another daughter. I am really sorry, Sir.” Mariing napapikit si Orion dahil hindi talaga magandang pakinggan ang sinabi nito! Even Fausto scowled at his statement. Wala rin siyang maitulong kung paano pa mapapaganda ang katotohanan but that’s the truth!

“Minahal ko si Hezekiah kahit noon pa. Hanggang ngayon kaya pinikot ko talaga ’to kasi kung hindi baka hindi siya magpakasal. I am sorry, Sir.” Pahina ng pahina ang boses ni Orion sa kahihiyan sa pagkakamali.

Ia sighed. It is her turn now.

“Orion, maybe you deserve to know the truth too. Sinadya ko ring kunin ang atensyon mo para mawala ka sa landas ni Tanya at ng FRINC. I am sorry.”

Napalunok si Orion at napakurap-kurap. Hindi siguro inaasahan ang kanyang sinabi.

“I know. I am wrong pero mali ka rin naman ng intensyon kaya mo ako pinakasalan…” Dagdag niya pa.

“What?” Gulat na gulat si Orion. “I married you because I love you.”

“You love me? Ano iyong narinig kong usapan niyo ng Daddy mo? Ilusyon ko lang ba iyon?” Medyo tumaas na rin ang kanyang boses.

“It is true that he’s interested with the shares of FRINC that’s why he wanted me to marry Tanya and all the while, not even knowing that you are Tanya’s sister, I married you instead. Kasi ikaw ang mahal ko!”

“Pinakasalan mo ako kasi ang iniisip mo ay ibibigay ko sa iyo ang kumpanya pagkatapos. Hindi mo ako mahal!”

“No, I married you because I don’t want anyone to control you because of their money. Meron din ako ’non. And now you are telling me that you led me on? You are hurting my feelings, Ia.”

Bumakas ang sakit sa mukha ni Orion.

“Sandali! Kayo bang mag-asawa ay magpapaliwanag o mag-aaway talaga kayo sa harap ko? Gusto niyo pa ng dagdag audience? Ipatawag ko pa ang mga kasambahay at security?” Tanong ni Fausto sa kanilang dalawa. Uminit ang kanyang pisngi, umirap din siya kay Orion.

“Hayaan mo akong magpaliwanag, Hezekiah.” Huminahon si Orion.

Umayos siya ng upo at pinakinggan na lang ito dahil baka nga magtalo silang muli. They still have their own unresolved issues too.

“Sir.. I know that my intentions are questionable but my love for Hezekiah isn’t. Mahal ko ang anak niyo at si Tanya—”

“Hey!” Sa ulo naman humampas ang tungkod ni Fausto. Kusang umangat ang kamay niya para hilutin ang ulo ni Orion pero nang marealize niya ang ginagawa ay binawi niyang muli ang kamay.

“Si Tanya ay matalik kong kaibigan. We’ve been keeping a secret—”

“Dad, Orion is not Gunner’s father.” Bumukas ang pinto ng library at pumasok din doon si Tanya para sa back-up, mukhang kanina pa nakikinig sa usapan doon sa labas. “I know this sounds silly, alam kong magagalit ka but I want you to appreciate how good of a person Orion is for standing up for me, for us. When I chose not to ran after the real baby daddy si Orion ang nanindigan para hindi ako tawaging disgrasyada at hindi ka mapahiya.”

Napahilamos si Fausto sa mga naririnig. “Tanya, please call Nurse Eden to check my BP.”

Hindi na naipagpatuloy ang usapan na iyon dahil tumaas ang presyon ni Fausto. Alalang-alala naman si Hezekiah at sinisisi ang sarili sa pagbabalik niya. Parang nakasama pa iyon sa ama. There’s too much of a discussion tonight that even her couldn’t handle.

“He will rest. Gusto ka niyang makausap bukas, Ate. Ipinapaayos niya ang guest room para doon muna—”

“Kami?” Orion inquired.

“Si Ate lang, Orion. Bad shot ka pa kay Dad. Sorry.”

“Tanya, kailangan muna naming mag-usap ni Orion kaya pupunta na lang ako dito bukas.”

Nagngising-aso si Tanya, “Mag-uusap, o mag-aaway?”

“Tanya!”

“O gagawa ng pinsan ni Gunner?”

“Tanya!” Hindi niya na mapigil ang bibig ng kapatid niya. She wants to settle with him once and for all. Mali si Orion pero malaki rin ang kamalian niya. Now that everything is falling into places, maybe Orion and herself should have a one good talk.

Umuwi sila sa kanilang tahanan. Hindi na sila nag-abalang magbihis pa. Orion was sitting on the arm rest of their sofa while she was standing. Mas matangkad siya rito ngayon ng kaunti because Orion is really tall!

“Noong umuwi ka ng isang araw, amoy babae ka!” She fired her shot first at him.

Ngumisi si Orion at nawala ang pagkaseryoso, “Yung selos mo yung uunahin nating resolbahin, Ia? Sabagay, mas importante yon.”

Nag-init ang kanyang pisngi at gusto na lang niyang lamunin ng lupa! Pinanindigan niya na lang dahil kailangan niya naman talagang malaman ang lahat and tonight is the night!

“Hindi ako nagbibiro! I am sorry for letting you sleep on the floor but I am pissed. You have no message whatsoever and then you will come home drunk, smells like a woman’s perfume, what do you expect?!”

“Ah, so we will really resolve this jealousy issue first… Okay, kung iyan ang gusto mo, Ma’am.” Ngumuso si Orion at kinuha ang cellphone na kakaiba ang itsura. Inilahad sa kanya ang kuha doon. It was her photo when she was dancing at Penpen years ago!

“Akala ko binura mo na iyan.”

“This isn’t my copy, Ia. Kelly has these photos when she learned that I married you. Matagal na iyong nanggugulo sa akin and she wanted to get in our way by publicly humiliating you if I will not annul you.” Panimula ni Orion.

“I had to get drunk with her to steal this phone, I needed a day to have the photos inspected where it did come from and hack all the gadgets that has the copy.”

“Noong isang araw, nakahiga siya sa lamesa mo!” Giit niya.

“Don’t worry, Ia. Kung saan-saan talaga humihiga iyon, madalas doon sa kung saan ako dadaan. Minsan ay humiga na rin naman iyon sa bawal na tawiran ay magpapasagasa kung hindi ko siya pupuntahan. I wonder too why she’s still alive.”

Hezekiah bit her lip to stop herself from smiling. Galit pa rin siya at naiinis. Pupwede namang sabihin na lang sa kanya ni Orion na ganoon kung bakit pinag-isip pa siya. Then whoever took her photos in the club must be one of her previous neighbors! Wala ka talagang aasahan sa mga iyon.

“Kapatid ka pala ni Tanya.” Sumeryoso ito at hinawi ang takas na buhok sa kanyang mukha, “Lagi kong napapansin ang pagkakahawig niyo noon pa pero hindi ako nagtanong. What are the odds that the one I was set to marry then was the sister of my greatest love…”

Marahan siyang tumango.

“I am sorry too, hindi ko sinabi sa iyo noon. Wala akong balak ilantad ang sarili ko bilang anak ni Fausto Ricafort. I don’t want to disappoint Tanya and I don’t want to ruin their standing in your fraternity.”

“Ang tagal kong inisip kung paano kita mapapakasalan kung hindi ka Demolay and you are a real Demolay.”

“Orion..”

Itinaas ni Orion ang palad niya para patigilin siya sa pagsasalita.

“I understand too, the uncertainties that you have for me. I have too. Not because of I am not sure of what I feel but… I am so sure that I don’t want you to tie here when all you want was to get rid of me in your father’s company.”

Bumunot siya ng malakas na paghinga.

“I know, Orion. Iyon talaga ang plano. I had to seduce you..”

Malungkot itong ngumiti.

“Hindi na kailangan, Hezekiah. Kahit wala kang gawin ay mahuhulog lang ako sa iyo paulit-ulit. Even if you feed me unhealthy meals everyday and cannot wake up early to have me prepared for work, I—I  will still adore you. Kahit ako ang magsilbi sa iyo..”

Kahit parang kinukurot ang puso niya ay hindi niya pa rin magawang magsinungaling kay Orion, ngayong gabi ay gusto niyang sabihin ang nararamdaman niyang takot.

“I am very sure there’s like for you but I am not sure if it is love, Orion.” Pagsasabi niya ng totoo. “Napakarami nang nangyari sa akin at sa mga taon na lumipas wala akong naisip kundi ang huli nating paghihiwalay. It was ugly. Nasaktan mo ako. You don’t trust me enough and I don’t trust you too. At kada nadaragdagan ang mga pangyayari, it is scarier to trust you more. Sure you had good times but the bad.. It scarred me and I am still scared.”

Naalala niya ang mga pagkakataong kinailangan niyang mag-isa. She hoped for a rescue but it didn’t come. And although she felt that Orion is attracted to her, she still fears that when life gets bad, she will be alone again.

Malungkot na tumango si Orion. “Naiintindihan kita, Ia. Naiintindihan ko ang mga takot mo. They are all valid. Alam mo, masakit sa akin ito pero…” Malungkot na huminga si Orion. “Ibabalik kita sa Tatay mo ngayong gabi.”

“Orion..” Hindi naman iyon ang ibig niyang sabihin! Hindi niya rin alam kung paano sila magkakaayos ni Orion pero nakapagdesisyon na nga ito.

That night, ibinalik nga siya ni Orion. Malungkot itong pinanood siya na pumapasok sa gate ng mga Ricafort. Tinulungan naman siya ng mga kasambahay na ilagay ang gamit doon sa guest room. Doon lang siya nakapagshower at nakapagbihis. Tinutuyo niya ang buhok niya nang pumasok si Tanya sa kuwarto.

“Isinoli ka ni Orion?” Nanlalaki pa ang mga mata nito, “Ganon lang? Sukuan na?”

Pinilit niyang maging matatag at tumango. She maybe unsure but she knows Orion maybe right, that they need a time apart. She cannot just jump into a marriage just because she thought she will die but she did not. Dahil buhay pa siya, pupwede niya pang itama ang lahat.

Hindi siya nakatulog nang gabing iyon. Iniisip ang kung ano-anong possibilities na pupwedeng mangyari pero wala siyang maisip. Ang sinabi lang sa kanya ni Tanya ay kailangan niya nang bumalik sa FRINC dahil hindi nito talaga kaya lalo’t pumapasok sa daycare si Gunner.

She understood the need. As usual, she needs to step up for my family as the eldest. Maaga palang ay naghanda na siyang pumasok. Naabutan niya si Tanya at si Fausto na sabay na nagbebreakfast sa lamesa. Bigla itong tumahimik nang dumating siya. Natigil pa sa pagsubo ng oatmeal si Tanya at tinapunan ng tingin ang kung ano doon sa may salas.

“Good morning, Hija. May manliligaw ka riyan sa sofa.” Malamig na wika ni Fausto habang nagbabasa ng diyaryo. Nahigit ang paghinga niya sa sobrang gulat.

Nakita niya si Orion, nakabihis na ng pang-opisina at may dala pang cup ng coffee. Tinaasan niya ito ng kilay pero nagkibit-balikat lang ito.

“Nagpaalam nga rin na ihahatid ka sa office. Okay na rin at mahal ang gas ngayon saka makakatipid sa driver. Basta panindigan niya ha..” Lumabi si Fausto at patuloy sa pagbabasa ng diyaryo.

“Gusto mong mag-breakf—”

“Naku, pangtatlong tao lang ang naihandang pagkain, ubos na yata.” Napangiwi si Fausto nang aayain niya sana ng almusal si Orion. It was really an awkward morning. Nanonood lang si Tanya at pinipigilang matawa.

“Good Morning, Hezekiah. Ayos lang, sa opisina na lang ako kakain, Sir Fausto.”

Hindi iyon pinansin ni Fausto at naghanap pa ng mauutusan.

“Loring, pakipatay nga ang aircon sa salas at sayang ang kuryente.”

“Dad!” Hindi niya na napigilan ang pagsuway sa ama. Masyado naman itong malupit kay Orion. Nagkibit-balikat ang kanyang ama. Humagalpak naman sa tawa si Tanya.

“Sa office na rin lang po ako kakain, Daddy.” Nakalabi niyang tugon.

“Okay, anak. Ingat ka. Basta ang curfew dito sa pamamahay na ito ay alas-otso, kung hindi tutupad, hindi na makakapasok ang manliligaw mo sa entrance ng village. I mean it.”

“Yes, Sir. Ihahatid ko po sa oras. Mauna na po ako, Sir, Tanya. Good morning po ulit.” Magalang na wika ni Orion at sinundan akong lumabas sa may pinto.

Nang makarating kami sa labas ay inis kong sinita si Orion, “Ano ito? Bakit mo pa ako binalik kung ikaw din lang naman makikita ko sa umagang-umaga!”

“Gusto ko lang makita ng tatay mo at ikaw na rin na malinis ang intensyon ko. Manliligaw ako ng mabuti, Ia. Magtityaga ako at maghihintay ako. Bago tayo magfile ng annulment, gagawin ko muna ang lahat para makumbinse kita na hindi nasayang ang pagpapakasal mo sa akin.”

“Hindi ko alam kung magandang ideya ito, umiinit ang ulo sa iyo ng Daddy!”

“Ayaw mo bang manligaw ako, Ia?” Seryoso niyang tanong bago buksan ang pinto ng sasakyan para sa akin. How can she say no with those puppy eyes?

“Ayos lang! Kung kaya mong mag-tiyaga.” Sumakay siya sa BMW ni Orion. It was spacious enough with room leg. Naiunat niya ang paa kahit papaano dahil ramdam niya pa rin ang pagod simula kagabi. Pumikit siya sa gitna ng traffic sa EDSA at naramdaman niya na lang ang pag-gagap ni Orion sa kanyang kamay.

“Hoy! Akala ko nanliligaw ka? Ba’t humahawak ka ng kamay!”

Parang na-offend naman si Orion at umiwas ng tingin. “Namiss ko lang hawakan ang kamay mo. Sorry.” Bumilis ang tibok ng puso niya sa pagsigaw niya kay Orion, feeling niya ay napasobra naman siya. Ganito ba ang may manliligaw? Hindi pwedeng magulat?

She can hear Domini’s voice at the back of her head, ‘Hindi mo kasi naranasang maligawan, Ia!’ Which reminds her, she didn’t allow anyone to court her after her relationship with Orion. Walang pumantay sa atraksyon na naibuhos niya dito noon.

Nang makarating sila sa FRINC ay iniabot ni Orion ang susi sa valet na siya namang ipinagtaka niya. Kumuha rin ito ng gamit mula sa likod ng sasakyan at sumunod sa kanya.

“Where are you going?” Tumigil siya sa gitna ng lobby at hinarap ito.

“I’ll be working.” Lumunok si Orion.

“Here? Why?”

“WWL”

“WWL?” Ang alam niya lang ay WFH o work-from-home na madalas na ginagamit ng mga nagtatrabaho ngayon sa bahay.

“Work with Love.” He smiled at his own corny joke that made her cringe. Hinayaan niya na rin itong sumunod sa kanya dahil ayaw niya na gumawa ng eksena. Panay ang bati sa kanya ng mga staff nang makita siya. Karamihan ay nangumusta kung bakit matagal siyang hindi nakita.

May mga kinilig din sa presensya ni Orion. Ni hindi man lang iyon binati ni Orion.

“Sir Orion! Namiss ka namin!” May mga babae mula roon sa design team ang lumapit kay Orion. They are all young bloods from their interior designer roster. Pinakatitigan niya si Orion kung anong gagawin pero polite lang itong tumango at nilagpasan ang mga bumati.

“Ang suplado ni Sir!” Narinig niyang bulong. Natigilan silang dalawa ni Orion dahil doon sa komento.

“Good morning, sorry, baka magselos yung nililigawan ko ’e.” Nagkibit-balikat si Orion at sumunod sa kanya.

“Orion!” Gigil niyang asik nang makasakay sila sa elevator.

“Yes, Ma’am?” Inosenteng tanong nito.

Her office was the same when she left. Siguro ay laging pinupunasan ng mga janitorial staff at hindi na rin ipinaalis ni Fausto sa pag-asang bumalik muli siya. Nilingon niya si Orion na nakasunod pa rin sa kanya at nabasa agad nito ang ekspresyon niya.

“I won’t be a bother, I promise!” Depensa agad ni Orion at umupo sa single-seater couch niya sa gilid ng kanyang table.

“Wala kang lamesa riyan. Magpapakuha ako sa maintenance—”

“No, baka magalit si Sir Fausto. I’ll sit here, Ia. I’ll be fine.” Ngumiti pa ito para mapanatag siya.

Masyadong matangkad si Orion para doon sa couch niya kaya panay ang sulyap niya rito. He’s busy with his laptop checking emails and reviewing scanned documents. Kahit anong pagtataboy niya ay hindi talaga umalis. Noong lunchbreak ay sabay din sila kumain, wala siyang magiging excuse dahil nakikita naman nito kung busy siya o hindi. Nag-adjust din ng 5PM ang early dinner time niya para magkasabay silang dalawa at maihatid siya sa tamang oras ni Orion.

Hindi niya akalaing magiging buong linggo na iyong ginagawa ni Orion. He gets better everyday. Kagaya ngayon ay mayroon nang fresh flowers para sa kanya sa umaga at may dala namang prutas para kay Fausto.

“Mukhang maasim ang mga kiwi.” Puna ni Fausto nang ibaba ni Orion sa lamesa ang dalang prutas.

“Ipinabili ko lang kasi iyan sa—”

“Ipinabili? Hindi ikaw mismo? Sabagay ganyan talaga kapag mga tamad.”

“Bukas ako po mismo ang pipitas.” Agap ni Orion.

Pinanlakihan ni Hezekiah ng mata si Orion, saan naman ito pipitas ng Kiwi?! Tumango-tango lang sa kanya si Orion at nag-okay sign.

“Hezekiah, I heard from Tanya that Domini is your bestfriend.”

Nanigas siya sa kinatatayuan nang marinig ang pangalan ng kaibigan sa kanyang ama. “I am not really sure kung anong magnet ang nakakabit sa inyong magkapatid that you attract the wrong boys all the time! Wala na bang ibang nonobyohin at kakaibiganin bukod kay De Salcedo at Croix? Silang dalawa lang talaga ang option niyo?” Dismayadong tanong nito.

“Sir Fausto, baka tumaas na naman ang presyon niyo.” Natatawang banta ng nurse nito. Napailing na lang at isinenyas sa kanilang lumabas ng pinto.

“Call the Mayor to declare persona non-grata to Croix!” Narinig niya pang utos nito sa personal assistant nito.

“Bakit ka naman nangako ng ganong prutas?” Dismayadong tanong niya kay Orion. “Mainit ang ulo ni Dad dahil nagsabi na rin ng totoo si Tanya kaya hindi makauwi.”

“Pipitas ako ng Kiwi. May Kiwi Farm sa Aurora si Midas.”

“Ang layo ’non!”

“Magcha-chopper. Doon muna ako pupunta, Ia.”

“Huwag mo ngang pinakikinggan iyon si Daddy. Alam mo namang nananadya lang iyon.”

“No Ia, I only have this chance to prove. Alam kong pagkatapos nito ay wala na rin akong magagawa kung babastedin mo ako.” Malungkot nitong sabi. Napabuga na lamang siya ng hangin nang ibaba lang siya nito sa FRINC at nagpatawag nga ng chopper patungong Aurora.

Nagsisi siya at hindi siya sumama dahil kapag nakikita niya ang walang lamang couch kung saan nauupo si Orion ay namimiss niya rin ang imahe nito. Napakagat siya ng labi sa naiisip. Why would she think that! Ang bilis pala niyang mapapasagot kung ganon.

Bago mag-alas singko ay may kumatok sa kanyang opisina. Nagulat siya nang makitang ang nakaraang kliyente nila iyon sa BGC na siya mismo ang naghandle ng construction.

“Ia! It is true that you’re here!” Pinagdikit ni Ransom ang kanilang pisngi. Fiancee nito si Adela na siyang naghire ng services niya.

“Where’s Adela?”

Nagkibit-balikat ito, “We’ve broken up. Cancelled the wedding and now we have split our property so I might need your expertise. I heard ikaw din ang kukunin ni Adela but last time I heard nasa Europe daw so nauna na ako.”

Malungkot niyang tiningnan si Ransom, “I am sorry to hear, Ran. Please have a seat. Hihingi ako ng coffee.”

Ransom sat in front of her table while sipping his coffee. Mapait itong ngumiti.

“She said that she found someone new. Hindi na ako nakipagtalo. It’s been 9 years, siguro nagsawa na rin sa amin.”

Hezekiah was listening, wondering if love does fades. Her answer is very easy. It does.

“Hindi ko na hinabol, desisyon niya yun.” Patuloy ni Ransom.

Bumukas ang pinto at iniluwa ’non si Orion na may bitbit na maraming Kiwi sa magkabilang kamay. May kagat pa itong roses sa bibig na kinuha at itinago nang makitang may kliyente siyang kausap.

She was smiling like a fool at Orion when she saw her. Of course, love does fades, kahit ano naman kung hindi aalagaan. Kung hindi paglalaban ay mawawala talaga.

Looking at her man who tries to do his best to keep their relationship together kahit maraming sablay, she couldn’t help but to feel the fullness of her heart. Pinikot pa siya nito at blinackmail para lang magkasama silang muli. Ano ba namang style iyon!

“Sorry, Ia. Akala ko ay uwian mo na. Maghihintay na lang ako sa labas.” Sinarhan ni Orion ang pinto at binigyan sila ng oras ni Ransom. After venting out, nagbigay naman ng detalye si Ransom sa gusto nitong mangyari. Nag-sorry pa ito dahil napahaba ang kanilang kwentuhan. It was 6PM already and it is way past her dinner time with Orion.

Nilabas niya si Orion nang may ngiti pero seryoso lamang ito na nakaupo sa couch na naroon.

“Ihahatid na kita, Ia.” Pormal na sabi nito,

“Gusto kong umuwi sa townhouse para dalawin ang mga halaman.”

“Dinidiligan ko naman iyon, Ia. Okay sila.”

“Kakain pa tayo ng dinner, ipagluto mo ako.”

“Sige bukas, pag marami pang oras.”

“Gusto ko ngayon.” Giit niya nang nangingiti.

“Ia, kahit lumipad ang sasakyan ko ngayon, hindi ako makakarating sa Quezon City mula sa Makati ng isang oras. Alam kong tutuparin ni Ka Ato na ipaharang ako sa bahay niyo kapag na-late tayo sa curfew. Hindi na ako makakapanligaw kung ganon.”

Pinanliitan niya ng mata si Orion, “Kanino ka mas takot, sa tatay ko o sa akin?”

“Ia, magkaiba iyon. Halika na.” Hindi niya alam kung saan siya dadalhin ni Orion dahil opposite sides ang Quezon City at ang Paranaque. Huminto ito sa intersection pero bumuga ng malakas na hangin at lumiko patungo sa Paranaque. Napangiti siya. Siya rin naman pala ang susundin.

Nang makarating sila sa townhouse ay inuna niya ngang silipin ang kanyang mga halaman. They are all well and healthy! Nakita niya pang may bagong bili na mga fertilizer sa tabi na tiyak na si Orion ang nag-asikaso. She couldn’t help but it makes her hearrt flutter. Orion is really good with the details, her details. Pumasok siya sa loob nang bahay at nakita niyang abala si Orion sa kusina pero hinahaplos din nito ang braso na tiyak niyang nanakit na kakaupo sa couch ng mahigit sampung araw para magtrabaho kasama niya.

Naamoy niya palang ang inihahanda ni Orion ay ginugutom na siya. Tiyak na masarap! Lahat naman ng iniluluto para sa kanya ay masarap.

“Orion, halika nga rito.” Aya niya sa asawa. Nakasuot na lang ito ng polosleeves na kulay light blue at slacks. Tiyak na napagod sa pamimitas ang itsura nito. He sat at the sofa beside her.

Kinuha niya ang kamay nito at pinagdaop ang kanilang mga palad. As always, her hand looks very small in his. Nakita niya ang maliliit na galos doon.

“Oh.. B-bakit may sugat?”

“I was pruning the kiwis wrong at first. Nakuha ko na rin ng maayos sa mga sumunod.” He gently tells her how his day went. “Ang cute ng kambal ni Midas at Binibini Magracia.”

Pinanlakihan siya ng mata, “Sila? Sila ang nagkatuluyan?”

“It is weird, it is a very weird love story, but ours is weird too. I am not sure if it comes with the fraternity. Sumpa yata.” He chuckled. He snaked his arms to her back and pushed her closer. Naamoy niya ang panlalaking pabango nito.

“I missed you today.” He whispered to her ear. “Nagselos ako nang may kausap kang lalaki, for the first time, I felt insecure, Ia.”

“Kay Ransom? Kliyente lang iyon. Maghapon akong naghintay sa manliligaw ko kung hindi mo naitatanong.”

Dinampian siya ng masuyong halik ni Orion sa kanyang batok. “Ganoon ba, Ma’am? Pero mukhang huli na yata nating araw sa ligawan ito dahil tiyak na magagalit si Ka Ato.”

“Wala ka bang back-up plan diyan?” She asked.

Orion planted her a soft kiss on the lips. “Mukhang masasagot na ako ng misis ko ngayon ha.”

Umirap siya rito. Although she knows how obvious she is! Ayaw na rin niyang patagalin. The confirmation she had was way more powerful than her inner thoughts.

“Kapag sinagot mo ako ngayon, itatanan kita, at titiyakin kong next month, magkaka-apo na si Ka Ato sa iyo, hindi na siya magiging choosy sa mapapangasawa mo.” Orion caressed my belly and I felt the warmth there.

“Mahal kita, Hezekiah Ricafort De Salcedo. If you will say yes now, I promise to court you and your family daily. Magso-sorry na lang ako bukas.”

She cupped his face and looked at him intently. “Mahal din kita, Mr. De Salcedo. It will be my pleasure to spend the rest of my life with you and feed you hotdogs and tocino daily.”

Of course that is not true. She will learn. She will strive to be a good wife and build her own family starting here. A family of her own with her plants and probably they should get a dog too?

Tiningnan niya ang urn ni Natoy at Daisy na nakadisplay sa maliit na altar sa bahagi ng kanilang salas. She smiled at it, teary eyed.

‘Nay, Natoy, okay na si Ate. Magiging masaya na ako mula ngayon.’

The..

–Maki Say’s: i- the End na ba natin?

Wakas 2.0

“Masakit na nga na iniinsulto ako ng mga salita mo tapos sasaktan mo rin ako sa mga ginagawa mo. Mahal kita, Orion, pero sa kamatayan na lang magpapantay ang mga paa natin kaya hindi na ako umaasa. Kahit sa ganong paraan, isipin mong nakaganti ka na sa panloloko ko. Nasasaktan na ako ng sobra.”

It crosses his mind all through the years. Kumusta ka na kaya iyon? Was she struggling? Inihagis niya ang baso sa pader nang buong galit. Galit siya sa kanyang sarili. Kung binalewala niya ang nadiskubre nitong pagtatatrabaho sa club, hindi ito aalis sa tahanan nito, hindi sana ito napalayo. Sa kanya. Maybe after all these years, they made up. They may still be together from then and now. He will be an ordinary citizen, not a Delta Kappa Phi member, tinakwil ng tatay, naghihirap but he will make it through with her. 

Kaya naman niyang tanggapin sana. Sa una lang talaga hindi dahil minahal na niya ng sobra. Pakiramdam niya ay napakalaking panloloko ito sa kanya. Anong intensyon nito para mapalapit sa kanya? To squeeze him for money? 

Pwede naman sanang diniretsa na lang siya nung umpisa. Ibibigay naman niya lahat.

 The fact that she, and only she will be the woman that can turn him on and make his knees like jellies. Its been years and it is still the same.

His Hezekiah. Mahal niya pa rin pagkatapos ng maraming taon.

It could have been different if he reacted differently and did not intimidate her. She’s scared that she cannot finish her studies that’s why she flew away. Tngina, sana talaga nagpaka-DOM na lang siya noon. Siya na sana ang nagbihis kay Hezekiah, nagpa-condo, nagbigay ng kotse at allowance. Kaya niyang ibigay ang pera niya kung ito lang ang habol sa kanya. And he will make her fall for him even it will take years.

“Tss..” Pumasok si Tanya sa entertainment room. Dali-dali nitong pinulot ang basag na baso sa sahig. Hindi siya makakilos para alalayan ito dahil sa halo-halong emosyon.

“Gunner might wake up.” Nag-aalalang wika nito. “Are you okay?” She asked.

Umiling siya. Tanya is the only one who knows his true feelings.

“What if si Kelly? Di ba patay na patay sa iyo yun?” Kumurap-kurap pa ito nang makalapit na sa kanya. Damn it, lasing na yata siya. Nakikita niya si Hezekiah sa matalik na kaibigan.

Tanya suggested him women to date, just to help him. But none helped.

“Hindi tumatayo talaga?” Nakangiwing tanong ni Tanya. “Stressful nga yon, Orion. May totoy ka nga pero hindi tumatayo. Walang silbi. Buti pa nga iyong mga hindi tuli, pwede pa raw makabuntis–”

“Quiet, Tanya.”

Napapikit siya ng mariin. Nothing can turn him all at all and it is hard to be soft for so many years.

“What if magprint tayo ng maskara ni Ia tapos isuot mo sa ulo ng ka-sex mo? That might work!”

“Tanya!”

“Iba ba pakiramdam nung kanya?” Giit pa nito.

“Damn it.”

“Fine, fine, aalis na. Huwag ka nang maingay at baka magising ang anak ko.” Tumalikod na ito at akmang lalabas na sana nang pumihit ito at muling balikan siya.

“For what it’s worth, Gunner and I will forever be thankful to you. You are a good person, Orion. Kung ano man ang naging reaksyon mo sa nagawa sa iyo ni Ia, normal lang iyon, tao ka, nagmahal at nasaktan. Huwag kang mag-alala, ipagdadasal ko rin na magkita kayong ulit para makapag-sorry ka. Baka tayuan ka na ulit by then. Goodnight!” Binagsakan siya ni Tanya ng pinto nang humahalakhak papalayo. Napailing na lamang siya.

If he will see her again, that will be the best day of his life.

“Bali-balita ay magandang babae ang bagong Vice President, mukhang nakapagbabang luksa na nga si Fausto at nakalimutan na agad si Anna.” Naririnig niya iyong kwentuhan ng Director sa isa sa kanilang board’s meeting sa FRINC where he acted as the CEO due to Fausto Ricafort’s sickness. Ayaw niya nga sana kaso naging mapilit si Tanya, ayaw talagang panghawakan ang sariling opisina.

“Well, she studied at Cambridge na sabi ng reliable source ko e si Fausto rin ang nag-finance simula pa noong nabubuhay pa si Anna. Fausto’s yearly visit in Europe is a proof. Hindi nga ba’t muntik nang hindi maabutan ang huling hininga ng asawa.” Mr. Trinidad commented.

“Kung ikaw, who will you choose? A hot college student or a responsibility in their deathbed. True love is not true! That’s bullshit!”

“Tama ka nga, Carlos!” Naghalakhakan ang mga kalalakihan, pwera siya. Because he knows who the beautiful hot girl they were talking about.

Hezekiah.

Mariin ang hawak niya sa resume nito na mayroong achievements nito. She’s been well all those years, except that she’s repaying gratitude to Fausto Ricafort. Kinakabahan siya na makita ito but one thing for sure, she changed, a lot.

“You can say you missed me.” Pilit siyang umiiwas sa apoy pero lumalapit ito sa kanya kahit anong layo niya. Ia is his flame and she’s teasing her.

“I actually do, but don’t you think that’s quite inappropriate?” Mapanuksong wika nito. Her voice, her body and her face only got a lot since the last day he saw her. Her long hair looks thicker, sexier, and the way she puts make up looks perfect. Pati ang pananamit, his dick really knows who the master is. 

“We fcked the last time we saw each other, maybe we can drop the formalities when no one’s looking.” Pagpatol niya sa pang-aakit nito.

“Oh, thanks for reminding me, Mr. de Salcedo, I almost forgot you have a fiancee and a son.”

Natawa at napailing siya, why bring that up if she doesn’t like him? Hindi alam ni Hezekiah ang pinapasok nito. Once he’ll have an ounce of hope that she still likes him, ilalaban niya ito. Kukunin niya ito kay Fausto Ricafort, by hook, and he will not care how brute he’ll be. Malakas ang kalaban niya, but he’s at the advantage, Hezekiah is attracted to him, he’ll turn that to love in no time.

“Baliw ka na, Orion. Bakit hindi mo papakasalan si Tanya? May anak na kayo! Kasal na lang ang kulang!” His father, Henry de Salcedo was frustrated. Hindi siya makumbinse nito na ituloy ang kasal.

“FRINC is our only hope! Hindi tayo masamang tao but we need them! Hindi naman natin nanakawin, palalaguin din natin kasama ng pagbuhay sa Agila Petrol!”

“Kaya ko nga, Dad. Let me fix the problems at Agila. Magre-resign ako sa FRINC.” And I will get Hezekiah. I will make Agila work so she can work for me instead, babayaran ko ang utang na loob niya kay Fausto hanggang sa huli. Kung sana ay noon pa siya nanindigan kay Hezekiah at hindi pinairal ang galit, sana ay siya na lang ang naging financer nito hindi iyong ibang tao pa!

“I told you to weed out Hezekiah Cruz, kung hindi ka pa magpapakasal ay alisin mo na lang ang tinik sa daan mo. I heard from Carlos that that woman visits Fausto at the hospital regularly. Nakita nila ang papeles na nakakasa sa kanyang pangalan ang lahat ng shares. Walang kahihiyang babae! Kahit matanda’t naagnas na ay papatulan. Sakim!”

Napapikit siya. He heard it from the boards. May nagpaimbestiga kay Hezekiah. Ang dating usap-usapan ay nakumpirma. Fausto indeed financed Hezekiah abroad and he intends to transfer his shares to her. Tngina, kukunin niya talaga ito si Hezekiah! Mapabangon niya lang muli ang sariling negosyo ay wala nang ibang kakailanganin si Hezekiah kundi siya.

“I married her. I married Hezekiah.” Pag-amin niya, alam na naman ito ng kanyang ina na bagkus ay masaya sa kanya ay nagbabala sa magiging  reaksyon ng kanyang ama.

“Damn it, Orion! Anong kalokohan iyan! She’s not a Demolay. Mapapahamak ka riyan.” Dumagundong ang galit ng ama.

“She’s not, but she has all FRINC shares not Tanya. Hindi ba iyon ang gusto mo? We don’t have prenuptial agreement, ang sa kanya ay akin din. I will convince her to work with us, you just need to accept her in the family and let me take over.” Sinabi na lang niya iyon kay Henry para matigil na ito sa paghahanap ng dahil kung bakit niya pinakasalan si Hezekiah.

He wants her so bad. He feels soreness in his body whenever she’s afar. Parang hindi pa siya mabubuhay at makahinga kung malayo ito sa kanya at walang kasiguruhan ang kanilang relasyon.

“Ay, natakasan ka na naman?” Nakalabi si Tanya habang pinapanood siyang inumin ang Jack Daniels mula sa bote.

“Damn it, Tanya. It is your fault. Why did you divulge our marriage? Ang hirap-hirap mamikot!” Hinanakit niya nang ikinukumpas niya pa ang kamay.

“Hala! Pinikot mo?”

Oo, at hindi siya nahihiya roon. Desperado na siya. Lagi niyang naririnig si Fausto at Hezekiah na magkausap sa telepono, sa selos niya ay pinlano niya talagang dumaan sa bagyo at salubungin iyon. He knows they are safe of course, but that’s his only way to make her get married to him, ang pakabahin ito.

“Bakit ba kasi yung gusto mong babae mahilig tumakbo? Manang-mana yun sa kaibigan niya.”

“Sinong kaibigan? Si Domini? Tngina may gusto yun kay Ia, ’e! Basagin ko mukha ’non!”

Mas lalong nalukot ang mukha ni Tanya at kinuha sa kanya ang bote ng alak, “Umalis ka na nga sa bahay namin, Orion! Papahatid kita sa driver. Matulog ka muna para makapag-isip ka paano papabalikin yung sinta mo. Mindset ba! Mindset!”

Doon niya naalala ang mga plano. Uunahin niya muna talaga ang pagbawi ng kanilang kumpanya mula sa pagkalugi, then he will get his wife. Then he will make sure that will be the last time she will run away from him.

“Sa lahat naman ng magiging kamukha ni Mr. Ricafort, si Hezekiah pa. I am so sorry for you, Bro. Biruin mo gigising ka kada umaga tapos kamukha ng biyenan mo ang mabubungaran mo.”

Bulong ni Domini sa kanyang tabi habang pinapanood si Hezekiah at Tanya na naglalakad kasama si Fausto papalapit sa kanilang lamesa. They were in a garden restaurant in Tagaytay. Both of them were off-limits near Hezekiah and Tanya. Sa group chat na lang silang nagkakausap apat at si Hezekiah at siya ay nagkakasya sa videocall. Nang hindi niya kasi ito naiuwi ay nagkasakit si Fausto.

“Tngina mo, mas kamukha kaya ni Tanya.” Balik niya kay Domini.

“Gago, umayos ka nga. Bakit ba tayo pinatawag?” Kinakabahang wika ni Domini, “Huwag ka kasing gumagawa ng kalokohan, nadadamay pa kami ni Tanya.”

“Baka ikaw! Hanggang sa village lang ako na-ban, ikaw sa buong Quezon City!”

“Kahit anong mangyari, may anak na kami ni Tanya.” Mayabang na sabi nito.

“Kami naman ’e ayos na rin kasi kasal na.” Balik niya.

Tumikhim si Fausto sa kanilang harapan kaya sabay silang napatayo ni Domini. Nakasimangot ito na umupo rin. Tumabi rito si Hezekiah at si Tanya. Nawala rin ang mga ngiti.

“Hindi ako nagbibiro nang sabihing hindi ko kayo gusto para sa mga anak ko.” Panimula ni Fausto.

“Ito…” Hinampas siya sa ulo ng tungkod, “Malisyoso! Masyadong seloso! Pati ako ay pinag-isipan. At ikaw!” Hinampas din si Domini ng tungkod sa balikat.

“Supot, walang paninindigan.”

“Sorry, Sir.” Sabay nilang sagot.

“Hindi!” Matigas na wika nito, “Hindi ko kayo mapapatawad. Ang magagawa ko lang ’e ipaalis ang pagkaka-ban niyo sa White Plains at Quezon City kahit labag sa akin dahil itong mga mahaharot na ito, sabay na siniko si Hezekiah at Tanya, “Parang mamamatay nang hindi kayo nakakasama.” Tumingin ito sa malayo.

“Hindi ako mabuting ama. Hindi ako naging mabuting ama kaya nga nag-iingat ako sa mga red flags at kayong dalawa iyon.” Malungkot at seryosong wika nito.

“But then, all people have red flags. Goodluck na lang sa inyo sa dalawang ito. Ibinibigay ko na. Alagaan niyo at huwag niyong paiyakin masyado. They’ve—they’ve been through a lot and I saw almost everything how they cried because of you. Masakit iyon para sa ama.”

“Nakita mo, Dad?” Nagtatakang wika ni Tanya.

“I may not be expressive pero bantay-sarado ko kayong dalawa kahit si Hezekiah noong wala na sa poder ni Daisy. That’s a different story, the point here, from now on, treat my daughters the way they deserve to be treated, Domini and Orion.” Mahabang litanya nito.

“Domini, Tanya will denounce her rights in the sorority for you. You know how much it means and you Orion, my daughter will study culinary to feed you good food, kahit matalino ito ay hindi nakikilala ang diprensya ng kamote at patatas kapag walang balat, imagine her learning that! You two are such lucky bastards!”

“Dad, don’t make it sound like that. Baka isipin naman ng dalawang iyan na patay na patay kami.” Singit ni Hezekiah. “Tanya will denounce her rights as a sorority member because she wanted to focus on her Arts business while taking care of Gunner.” Pagtatanggol nito sa kapatid. Napakabait talaga ng kanyang asawa kaya patay na patay siya.

“Yes, Baby. And you will also be the CEO of FRINC and a consultant of Agila Petroleum while taking care of me, that’s amazing, Baby.” He couldn’t help it but to express praises towards his wife. “You can be anything you want, Baby. Walang magbabago roon kahit mag-asawa na tayo. Kahit ako ang magsilbi wala namang kaso.”

“Corny.” Nagbigay ng komento si Domini sa tabi niya. “Tamad iyan si Hezekiah. Matalino yan pero hindi talaga yan mahilig sa gawaing bahay—Awww!” Hindi na naituloy ni Domini ang sasabihin dahil ininda ang pananakit ng binti na sinipa ng kanyang asawa.

“Y-yes, Orion. I am excited to cook you good food and work together for the rest of our lives.”

Inabot niya ang kamay ng asawa at natagpuan ang kakuntentuhan doon.

“Hay, I am so blessed to have a sister and a brother-in-law who loves business. I get a pass to be somebody who I am not.” Nagningning ang mata ni Tanya.

Domini threw his amusing stares to his girl and although he attacks her insultingly, it can’t be denied that he’s smitten.

Dahil sa bendisyon ni Fausto, magkasabay na tuloy sila sa sasakyan ni Hezekiah papabalik ng Maynila at sobra ang saya ng puso niya. He always dreamed to have long drives like this with Hezekiah, ngayon lang natupad. Not that driving from Makati to Quezon City isn’t long na siya niyang ginagawa simula ligawan ang asawa. Iba iyong may magandang tanawin habang magkasama kayong naglalakbay.

Napakarami nitong kwento kaya hindi siya naiinip. She looks relaxed and happy.

“Tapos bibili tayo ng set knife, nakalagay iyon sa requirements ko sa first day ng school!”

“Sige, Baby. Then we’ll go to the mall bago kita ihatid sa inyo.”

Lumabi si Hezekiah. “Huh? Gusto ko sa Paranaque umuwi.. I miss you so much.”

Parang sasabog ang kanyang puso. Hindi niya ata kailanman makakasanayan ang pagpapahayag ng damdamin ng kanyang mahal. Panaka-naka lang nitong inamin na mahal siya, madalas pa tuwing masama ang loob sa kanya at umiiyak. 

Now that she expressing it as if it is a soft wind that passes her lips, that’s a dream come true. He always wanted to make her happy. 

“Lagot na naman tayo sa Daddy mo niyan.”

“Magpaalam tayo.” Kinuha na nito ang cellphone at idinial ang numero ng ama.

“Hello?” Pasigaw na tanong ni Fausto sa kabilang linya. Natatawa siya sa pagkunot ng noo ni Hezekiah.

“Daddy, doon kami ni Orion uuwi sa bahay namin.”

“Sa bahay niyo? Townhouse lang ’yon! Ang liit non! Hindi ba niyan kaya bumili ng mansyon? Tirisin ko yang asawa mong yan e!”

“Dad.. Gusto ko ang bahay namin ni Orion, hindi masyadong malaki at madali naming mapagtulungan na linisin. Nilagyan niya ng maraming libro para sa akin.”

“Libro lang nagkakaganyan ka na? Tsk.”

“Hindi, Daddy. Iyong bahay na iyon ang unang naipundar ng asawa ko para sa aming dalawa kaya kontento ako roon. Kontento ako sa kung anong kaya niyang ibigay.” Napangiti si Hezekiah pero para namang nag-iinit ang sulok ng mga mata niya.

That’s true, he could get a house that’s bigger. Kaya na iyon ng kompanya niya. But he choose to buy that house with his own money, from his monthly salary and some of his college allowance that he saved. 

Hinawakan ni Hezekiah ang kamay niya at pinisil ang pisngi niya.

“Handa nga akong samahan itong asawa ko kung itatakwil siya ng pamilya niya at itatakwil niyo ako. Kahit saan ako tumira basta kasama ko siya, Daddy. Huwag ka nang magsungit diyan. Dadalaw kami bukas. Bye po. Say Bye, Babe.”

Susog sa kanya ni Hezekiah kaya pinamulahan siya ng pisngi.

“Did– did you just call me Babe?”

Natawa si Hezekiah.

“Naku, nakakaumay. Bye na nga!” Naputol ang linya nang hindi na siya nakapagpaalam kay Fausto but he doesn’t seem to mind. Hezekiah is giving him an endearment.

“Bakit ba gulat na gulat ka?” Natatawang wika nito.

“Hindi ko nga alam kung gulat o kilig.” Napakamot siya ng ulo.

Mula sa pagkakangiti ay sumeryoso si Hezekiah. “Salamat, Babe. Salamat sa pagrerespeto sa masungit kong Daddy. Sa pag-aalaga sa kapatid ko at sa pamangkin ko the best that you could. At sa paghihintay sa akin.”

Umiling siya. “There’s nothing else to do but wait, Hezekiah. My heart doesn’t beat to anyone else the way that it beats for you. Ipinagpapasalamat ko na lang na hindi kita sa ikalawang buhay hinintay..”

He lowered her head to reach her lips but Hezekiah was quick to meet his. His knees weakened.

“I love you, Orion De Salcedo.”

“Mas mahal kita, Misis De Salcedo.”

The End.

–

Maki Says: Wala na akong utang ha! Happy ending na Orion’s POV

Again, no plans pa how we will publish this. Abang-abang!

Wala rin pong IsPiDyi (SPG). Ipaubaya niyo na sa Temptation Island: Role Play (Monasterio Legacy) iyon. Sa sabado na agad agad ang simula ng update.

While waiting, you can read my other stories. Nasa profile ko iyon. Ingat po sa mga on-going. Haha Wag niyo rin iwasan ang mga paid para pwede na ako magfulltime writer. Char. Love you all and thank you!