Game On (BXB) COMPLETED
CHAKASALSAL · 48 chapters · 9,959 words
BABALA
MOVIE STYLE WRITING
PS. VOTE & FOLLOW
MAHAL KO KAYO MGA KASALSAL❤️
INTRO
This story is the Parallel of my first story tittled Let’s Play
Characters
Lead Character’s
Mike Gonzaga King Ramos
Parents
Mr. & Mrs. Gonzales Mr. & Mrs. Ramos
Supportive Character’s
Mario Castillio “Maria” Jimboy Dalligos Niko Quinga Smith Suyao
CHAPTER 1
MIKE GONZAGA POV
Hi guys! Ako nga pala si Mike Gonzaga, 19, second-year college student taking Secondary Education. Magandang bakla na may kasamang kalandian at mga sampung porsyento ng kahinhinan. Huh! May ganon ba? Wahahaha bahala ka na mag-isip dyan!
Heto ako ngayon, naglalakad papunta sa Rafael University. Mahirap po kami, at salamat na lang dahil may nakuha akong scholarship na bigay ng kaibigan ni Mama na mayor. Oh diba? Buti na lang at kaibigan yun ni Mama, para may kakapitan kami. Wahahaha, de joke lang! Dito ko naisipang mag-aral sa Rafael University kasi mas malapit lang ito sa maliit naming bahay na tinatawag naming bunggalo. Bongga, diba?
So ayun, nandito na ako sa harap ng university. Habang naglalakad, hindi pa rin maiwasang may mga nakatingin, mayroong hindi, at meron din namang walang pakialam.
Baka tinitingnan nila ako dahil sa suot ko na kupas na ang kulay at gusot-gusot pa. Pero wala lang sa akin yun, basta makapag-aral ako, ayos na!
Pumasok na ako. Kagaya ng ginagawa ng iba, self-introduction daw muna! Ako na ang magpapakilala:
“Hi! My name is Mike Gonzaga, 19, at sana maging magkaibigan tayong lahat.”
Sabi ko yun pero parang wala silang pakialam sa sinabi ko. Parang may kanya-kanya silang mundo.
Hindi muna nag-lecture ang mga teacher kasi first day pa lang naman.
Trrrriiiinnnnnggggg!
Recess na pala, pero naisipan kong huwag na lang mag-recess.
Maya-maya, may lumapit sa akin. Sa tingin ko, bading din siya.
“Hi! Ako nga pala si Maria Castillo.”
Sabi niya sa akin. Para hindi naman maging bastos, nag-hi din ako kahit alam ko na pangalan niya kasi nakinig ako kanina sa self-introduction nilang lahat.
“Hi din! Ako nga pala si Mike,” sabi ko.
“Hindi ka ba magre-recess?” tanong ni Maria.
“Di na, wala akong gana,” sagot ko.
“Sige, sasamahan na lang kita dito,” sabi ni Maria, at talagang tinupad niya na huwag na lang siya mag-recess.
So ayun, wala pa ring masyadong ginawa hanggang sa matapos ang araw.
Nagsiuwian na kami. Nagpaalam kami ni Maria sa isa’t isa, at nilakad ko na pauwi sa aming family house.
CHAPTER 2
MIKE GONZAGA POV
Heto ako ngayon, papasok na sa University. Nakita ko naman si Mario na “Maria” daw ang itawag ko sa kanya. Hahaha, loka-lokang bakla! Ayun na nga, nakita ko siya sa parking lot ng University at nung nakita niya ako, bigla siyang tumakbo papunta sa akin.
“Sabay na tayo, girl,” sabi ni Mario.
“Sige, tara na, baka malate pa tayo,” sabi ko naman sa kanya.
Nagsabay na kaming naglakad at nagkuwentuhan kaming dalawa. Alam mo yun? Yung binabalikan namin yung mga childhood memories namin together. Pagkalipas ng mga dalawampung minuto, nakarating din kaming dalawa sa classroom namin.
May apat na lalaki ang pumasok sa classroom. Biglang nagsitilian lahat ng mga bakla at kababaihan sa loob.
“Bakit late kayong apat?” tanong ni Ma’am Charina, teacher namin sa Academics.
“None of your business,” sabi nung lalaking nasa gitna nila. Siya na rin yung pinakagwapo sa kanilang apat. Doon na talaga ako napatingin kasi ang bastos niya kay Ma’am.
Tapos, nagpakilala na sila.
Yung singkit na cute, siya si Jimboy Dalligos. Yung maputi naman ay si Niko Quingga. Yung matangkad na kamukha ni Daniel Padilla, si Smith Suyao. At ang pinakagwapo sa kanila ay si King Ramos.
Actually, gwapo silang lahat pero sa aking mata, mas gwapo talaga si King. Sabi nga nila, “Beauty is in the eye of the beholder.”
CHAPTER 3
Recess time…
Nandito kami ngayon ni Mario, nakapila, kasi libre niya daw. Sino ba naman akong tatanggi sa isang libre, diba? Hahaha! Biglang may sumingit na lalaki sa harapan ko.
“Hoy! Ang kapal ng mukha mo, may pasingit-singit ka pang nalalaman eh! Nakita mo na ngang naghihirap kami dito makipagsiksikan para lang makabili, tas sisingit ka!” Sigaw ko sa kanya.
Bigla siyang humarap, at oh em gee! Si King pala.
“Anong sabi mo?” sigaw ni King sa akin.
“Wag mo na siyang awayin. Sila yung may-ari ng scholarship na sinusustento sayo ngayon,” bulong ni Mario. Anak pala siya ng mayor na kaibigan ni Mama.
Pero wala na akong pakialam! Oo, alam kong papa niya ang nagbibigay ng tulong para sa pag-aaral ko, pero wala na akong pake! Pagkain na ang usapan dito!
“Bingi ka ba? Umalis ka dyan, matuto kang pumila,” madiin kong sabi.
“Aba at sumasagot ka pa!” sabi ni King, sabay ambang susuntukin ako. Napapikit na lang ako, pero wala naman akong naramdaman na suntok.
Pagdilat ko, pinipigilan pala ni Smith si King. Nilayo na nila si King na nagpupumiglas pa rin at pilit na lumalapit.
“Hindi pa tayo tapos!” sigaw ni King.
“Edi tapusin mo!” sigaw ko rin.
Nakabili na kami ng makakain at dumiretso kami sa garden. Doon kami palaging kumakain.
Pagkatapos nun, bumalik na kami sa classroom. Nandoon na rin yung apat na magkakaibigan.
Umupo na kami ni Mario. Bigla na lang may binulong si King sa akin. Nasa likod ko lang kasi sila, magkakatabi silang apat, at magkatabi naman kami ni Mario.
“May sinasabi ka?” maang-maangan kong tanong sa kanya.
“Bakit? May narinig ka?” maang-maangan ding sagot ni King.
Di ko na lang siya pinansin.
Hanggang sa matapos ang klase.
Umuwi na kami ni Maria — este, Mario. Hahaha!
Pagkauwi ko, naligo na ako at naglinis ng katawan. Pagkatapos, humiga ako at pumikit.
Good night, world…
CHAPTER 4
King POV
Nandito kami ngayon sa bahay, nag-iinuman kasama ang barkada ko. Hanggang ngayon hindi ko pa rin maisantabi sa isip ko yung bading na yun. Ano nga pala pangalan niya? Ah oo, Mike pala. Bading na bading talaga.
Hindi ko maintindihan ang nararamdaman ko. Bakit? Kasi siya lang naman ang bading na nagpahiya sa akin ng ganon. Lahat ng bading na nakikita ko, iba ang tingin sa akin, yung tingin na malaswa. Pinapabugbog ko sila. Lahat ng nagpapahiya sa akin, pinapatalsik ko sa university na yun. Pwede mong tanungin yung mga old students.
Bakit ko nagagawa yun? Kahit hindi naman amin yung university, pag isa sa magulang mo ang may pinakamalaking share doon, kaya mong gawin ang gusto mo. Ang tatay ko na si Mayor ang may pinakamalaking share sa university kaya nagagawa ko ang gusto ko.
Kaya hindi ko talaga makalimutan yung bading sa isip ko.
“O parang ang lalim ng iniisip mo ah” tanong ni Niko.
“Oo nga” sabi naman ni Jimboy.
“Wala, iniisip ko lang si Mike, yung baklang nagpahiya sa akin kanina” sabi ko na may halong inis.
“Hindi kaya nagkakagusto ka na sa kanya” natatawang tanong ni Smith na talaga namang ikinagulat ko.
“Hindi ah, kadiri kaya. Papatol ako sa baklang yun? Sayang lang titi ko dun” sabi ko. Hindi naman sa pagmamayabang pero habulin talaga ako. Kinakantot ko lang naman sila hahaha.
“Kung hindi mo siya gusto” panimula ni Jimboy tapos nagbulungan silang tatlo.
“Paibigin mo siya sayo. Fake that gay to fall in love with you” sabi ni Jimboy.
“Ano, nahihibang na ba kayo” gulat kong tanong sa kanila.
“Hep hep, di pa kami tapos” sabi ni Smith.
“At pagkatapos pag nainlove na siya sayo tsaka mo siya iwan. Ilaglag mo siya hanggang umiyak siya sa harapan mo” sabi ni Niko.
“Labag man sa kalooban ko at nakakadiri rin pero challenge. I am the king of challenge anyway. Wahaha. Anong makukuha ko pag nagawa ko yan” tanong ko.
“200k” sabay sabi nilang tatlo.
Inom dito inom doon.
At sa gabing iyon natulog na kami sa sala na sobrang lasing.
CHAPTER 5
Kinabukasan
Nandito na kaming magbabarkada at ngayon ko na gagawin ang plano namin na paibigin si Mike.
Nakita ko siya kasama si Mario. Masaya silang nagtatawanan sa ilalim ng malaking puno sa university.
Lumapit na kami tapos nag-hi kaming lahat.
Pumula naman ang mukha ni Mike at nakatingin siya sa akin. Parang mapapadali ako ah. Mukhang may gusto na siya sa akin.
Pagkatapos nun, pumunta na lang kami sa classroom.
Ngayon recess na.
“Ngayon na, galingan mo. Pumunta na tayo sa canteen,” sabi ni Jimboy.
Pumunta na kami.
Bumili kami ng pagkain tapos lumapit kami sa upuan nila Mike.
“Pwedeng makitabi?” tanong ko.
“Pwede naman,” sabi ni Mike na parang walang pakialam.
Kumain na kami pero biglang nagsalita si Smith.
“Anong gagawin niyo bukas? Total Sabado naman,” sabi ni Smith.
“Wala,” sabay naming sabi lahat.
“Good. Sama kayo sa resort namin, libre ko lahat. Birthday ko kasi,” sabi ni Smith.
Ah oo nga pala, birthday niya. Nakalimutan ko yun hahaha.
“Pwede naman,” sabi ni Mike. Sa wakas nagsalita din siya.
“Great. So ano, susunduin na lang namin kayo?” sabi ni Smith.
“Akin ang mga number ninyo para ma-text namin kayo,” sabi naman ni Niko.
Binigay na lang namin ni Mario ang numbers namin.
“So, friends?” tanong ni Smith. Alam kong ginagawa niya to para mas mapabilis ang plano.
“Friends!” sabay-sabay nilang sabi.
Nag-usap-usap na sila. Siyempre sumali rin ako. Nalaman ko na black and white pala ang paborito niyang kulay, at winter ang gusto niyang season. Marami pa akong nalaman habang nagkukuwentuhan kami.
Pagkatapos nun, sabay-sabay na kaming pumasok sa classroom.
Nandoon na si Sir Sebastian. Meron daw activity at dapat daw dalawahan ang members ng bawat group.
Nakita ko agad si Mike, kasi siya lang ang walang kasama. Kaya lumapit na ako sa kanya.
CHAPTER 6
King POV
Nandoon na si Sir Sebastian. Meron daw activity at dapat dalawahan ang members ng bawat group. Nakita ko agad si Mike kasi siya lang ang walang kasama. Kaya lumapit na ako sa kanya.
“Wala kang kapartner?” tanong ko.
“Wala,” sabi niya, at di ko namalayan na naka-pout pala siya. Parang nahihiya at mabagal ang kilos niya.
Hahaha, ang cute niya ah. What? Cute? Erase, erase.
“Ako na lang, wala din akong kapartner,” sabi ko.
Mike POV
Wala akong partner pero bigla na lang lumapit si King.
“So, anong gagawin natin?” tanong ko.
“Sa bahay na lang natin ito gawin,” sabi niya.
Wala na akong nagawa, kahit na nakakahiya kasi hindi ako nakapaglinis sa dorm. Kaya pumayag na lang ako.
“Saan ba bahay ninyo?” tanong ko.
“Sa kabilang subdivision,” sagot niya.
“Sa Lea Subdivision?” tanong ko. Sa pagkakaalam ko kasi, doon nakatira ang mga mayayaman.
Ang Lea Subdivision kasi tirahan ng mga mayayamang tao, kasama na doon ang tatay niyang mayor. May sarili pa pala siyang bahay. Iba talaga pag mayaman.
“Oo, doon nga. Susunduin na lang kita mamaya. Pupuntahan kita dito,” sabi ni King.
“Okey!” sabi ko.
Pagkatapos nun, umalis na siya.
😍😍😍😍😍
CHAPTER 7
Mike POV
Nandito ako ngayon sa bahay nila King. Sinundo niya ako kanina sa dorm, kaya heto na ako sa kwarto niya.
Maayos at malinis ang kwarto. Kitang-kita mo na panlalaki ang style.
“Hati tayo ng gagawin,” sabi ni King.
“Okey,” sagot ko naman.
Naghati na kami ng aming gagawin, pero pumasok siya sa banyo ng kwarto niya para maligo.
Malapit ko nang matapos nang biglang lumabas si King na naka-topless. Tama lang ang katawan niya, may abs naman pero hindi pa masyadong bakat.
Tinuloy ko na lang ang ginagawa ko, at nung natapos ko na, lumabas na ako sa kwarto niya at pumunta sa sala.
Bumaba na rin siya at nakita kong nakapagpalit na siya ng damit.
Pagkalipas ng mga tatlumpung minuto, tinawag niya ang pangalan ko para kumain.
Kaya dali-dali akong pumunta sa kusina. Wow.
Parang may handaan.
“Kain na tayo,” sabi niya na nakangiti.
Umupo na ako at nilibot ko muna ang tingin ko sa mahabang lamesa na puno ng masasarap na pagkain. Sinimulan ko nang kumain.
Tahimik lang kami. Ang maririnig mo lang ay ang tunog ng mga kubyertos.
“Gusto ko nga palang magpasalamat,” sabi ko.
“At ano naman yun?” nakangiting tanong ni King.
“Kung hindi dahil sa libreng scholarship ng iyong ama, hindi ako makakapag-aral sa Rafael University,” mahaba kong sabi.
“Ah eh, yun lang ba? No worries,” sagot niya.
Nung matapos na kaming kumain, pumunta na ako sa kwarto niya para ituloy yung project namin. Sabi niya mamaya na lang siya aakyat, may kakausapin lang daw muna siya.
Pumunta na ako sa taas at tinapos ko na lahat ng parte ko. Sinimulan ko na rin yung parte niya para hindi na siya mahirapan.
Maya-maya lang, hindi ko na napigilan ang mga mata ko. Pumikit ako at nakatulog na lang bigla.
CHAPTER 8
King POV
Nagpaalam na si Rio para pumunta sa taas. Sabi ko sa kanya mauna na siya kasi may kakausapin pa ako.
Tinawagan ko yung tatlo.
Conference call
“Hello. Nandito kami sa bahay, ginagawa namin yung project,” sabi ko.
“Ano na?” tanong nilang tatlo.
“Sinisimulan ko na,” sabi ko.
“Okey, galingan mo kung gusto mong makuha ang premyo,” sabi ni Jimboy.
Tapos pinatay ko na ang tawag.
Pumunta na ako sa kwarto pero naabutan ko siyang natutulog sa lamesa.
Napabuntong-hininga ako, lumapit sa tabi niya at binuhat ko siya. Nilagay ko siya sa king size bed ko.
Inayos ko muna lahat bago ako tumabi sa kanya.
Tinitigan ko siya ng mabuti. Inaamin ko, ang amo talaga ng mukha niya.
Hindi mo maikakaila, babaeng-babae ang itsura niya. Naalala ko rin na birthday pala ni Smith bukas.
Bumangon ako at naghanda ng susuotin namin.
Oo, namin, kasi pahihiramin ko muna siya ng damit.
Pagkatapos nun, nahiga na ulit ako, pumikit at nakatulog na rin ako.
CHAPTER 9
Mike POV
Sarap na sarap ako sa tulog nang may narinig akong ungol. Nagtaka ako kaya unti-unti akong dumilat.
“Aaahhh!” sigaw ko at bigla ko siyang natulak, dahilan para mahulog siya mula sa kama.
“Ano ba! Natutulog ang tao eh!” bulyaw niya sa akin sabay himas sa likod niya.
“Bakit ako nandito?” tanong ko.
“Nandito ka kagabi dahil ginawa natin yung project. Pagkatapos nun, nakatulog ka na, kaya di na lang kita ginising. Binuhat na lang kita at pinahiga sa kama ko,” sabi ni King.
Ah, naalala ko na.
(Tanga lang, teh?)
Sorry naman author, sakit ng tanga ah. Hindi ba pwedeng ulyanin na lang?
(Whatever!)
Bigla akong napabangon.
“Saan ka pupunta?” tanong ni King sa akin.
“Uuwi na. Anong gusto mong gawin ko, matulog ulit?” sarkastiko kong sabi sa kanya.
“Oh, bat ang sungit mo?” tanong niya.
“Hindi ako masungit, sarcastic lang ako,” madiin kong sabi.
“Wag ka na munang umuwi. Birthday ngayon ni Smith at gusto niyang kasama kitang pumunta doon,” sabi ni King.
“At bakit naman?” taas-kilay kong tanong.
“Wag mo na akong taasan ng kilay. Basta sasama ka, sa ayaw at sa gusto mo. Kung problema mo yung damit mo, wag ka na mag-alala. Marami akong damit dito na hindi ko pa nagagamit, kaya humiram ka na lang muna,” mahaba niyang sabi.
Um-oo na lang ako. Kahit ano pang sabihin ko, alam kong hindi ko siya matatalo sa pangungulit. Ang kapal din ng mukha ng lalaking to eh! Hahaha.
Maya-maya, tinawag kami ng yaya nila King para kumain. Bumaba na kaming dalawa, at nung natapos kaming kumain, sinabi ni King na maligo na ako sa kwarto niya at kumuha na lang ng damit na kasya sa akin.
Sabi niya, dito na lang daw muna siya sa baba.
Ligo dito, ligo doon. Ayun, mabango na ako.
Lumabas ako ng nakatopless, tapos biglang pumasok si King na nakatopless din.
CHAPTER 10
King POV
Natapos na akong maligo kaya pumunta na ako sa kwarto ko. Pagbukas ko pa lang ng pinto, nakita ko si Mike na nakatopless.
Tinitigan ko siya mula ulo hanggang paa at hindi ko maalis ang tingin ko sa maputi niyang balat. Parang babaeng-babae ang katawan niya, flat nga lang ang dibdib. Mapupulang labi, malalaking mata na bagay na bagay sa kanya.
Natigilan ako sa pagpapantasya nang bigla niyang sigawan ako.
“Ah! Umalis ka muna, labas na dali!” sigaw niya sabay pulot ng unan at binato sa akin. Buti na lang nasalo ko agad.
Para walang gulo, lumabas na lang ako.
Maya-maya, lumabas na siya ng nakabihis. Bagay na bagay sa kanya yung pares ng damit na napili niya. Kaya pumasok na rin ako at nagbihis.
Pagkatapos kong magbihis, sakto namang dumating na yung tatlo kong kaibigan pati na rin yung kaibigan ni Rio na si Mario na Maria, haha.
Lumabas na kami ng bahay at sumakay sa van nila Jimboy.
Magkatabi sila Mike, Mario at Niko.
Kami naman sa likod, kami nina Smith, Jimboy at ako.
Pansin ko lang, ang close ni Niko at Mario.
“Ano na?” tanong ni Jimboy.
“Maayos naman, naaayon sa plano,” sagot ko.
“Mabuti kung ganun,” sabi ni Smith.
“Masaya pala siyang kasama,” sabi ni Jimboy sa amin ni Smith.
“Tama ka dyan,” sagot ni Smith.
“Pero sorry na lang siya, siya ang napili nating pagpustahan, para sa masaya nating laro,” nakangising sabi ni Jimboy.
Nakarating na kami sa resort nila Smith.
“Pumunta na tayo sa cottage number 23,” sabi ni Smith, at pumunta na kaming lahat.
CHAPTER 11
Mike POV
Pumunta nga kami sa cottage number 23 at hinanda namin lahat ng iihawin at iba pa. Maganda naman ang view dito, kitang-kita mo yung malawak na swimming pool at madami ring pwedeng pagpilian.
Naghanda na kami at inayos lahat ng pagkain.
“Oh, heto ang damit,” sabi ni Jhon na nakangiti.
Kinuha ko na lang para hindi ako magmukhang tanga hahaha.
“Salamat, ibabalik ko din ’to pag nalabhan ko na,” sabi ko sa kanya na parang walang gana.
Nagpalit na silang lahat ng damit, pero ako heto, nakaupo lang, kumakain ng chips. Mamaya na lang ako maliligo.
Napansin ko rin na super close ngayon sina Niko at Mario. Kanina pa nga sila naghaharutan, pati nung nasa kotse kami.
Hay, bahala na sila dyan. Makakain na nga.
CHAPTER 12
Mario POV
Hi! First of all, I want to thank you, author, for giving me a line in this story.
(Kapal mo!)
Ay, author, manahimik ka.
(K. Fine.)
Ang close talaga ni Niko sa akin. Linawin ko lang, BI ako, pero dahil sa kanya parang tuluyan na akong nababakla.
Yun nga, kami na ang magkasama ngayon.
Si Mike?
Ayun, nandoon sa cottage, kumakain at nagpapakataba na naman.
“Mario,” sabi ni Niko.
“Ano yun?” tanong ko.
“Nagka-BF ka na ba?” tanong niya ulit.
“Hindi, never since birth,” sabi ko.
“Ayaw mo bang subukan?” tanong niya ulit.
“Oo, gusto. Bakit?” pabalik kong tanong.
“Pwedeng tayo na lang?” sabi niya na ikinagulat ko.
Pero sino ba naman ako para tumanggi sa alok niya? Sabi nga nila, palay na ang lumalapit sa manok, kaya laban na!
“Yes! Why not?” sagot ko, at bigla niya akong niyakap.
“Wag mong sasabihin na easy to get ako, dahil para sa akin, hindi ligawan ang pinapatagal kundi ang pagmamahalan,” sabi ko. Bigla siyang ngumiti.
“Oo, tatandaan ko yan, mahal ko,” sabi niya.
“Ayyyiiiee!” biglang sigaw ng tatlo.
Lumingon kami at nakita namin sina King, Smith at Jimboy pala yun.
“Congrats, bro,” sabi ni Smith.
“Salamat. Kami na, mga bro. Sana di kayo tutol sa pag-iibigan namin,” sabi ni Niko sa kanila.
Umiling-iling lang silang tatlo sabay thumbs-up.
“O pano, let’s celebrate the lovers! Punta tayo sa cottage para sa celebration,” sabi ni Jimboy.
CHAPTER 13
Niko POV
Papunta na kami sa cottage at talagang nagpahuli kaming apat.
“Sigurado ka ba sa nararamdaman mo?” tanong ni Smith.
“Oo, siguradong sigurado ako. Sana lang hindi madamay si Mario sa pustahan natin,” sabi ko.
“Syempre, mahirap na baka paghinalaan ka ni Mario na baka pustahan din ang lahat,” sabi naman ni King.
Mike POV
Lumapit na silang lahat sa cottage na parang tuwang-tuwa, lalo na si Mario — o Maria na lang hahaha.
Tumabi siya sa akin at nagtanong ako, “Bakit?”
“Kami na ni Niko!” masaya niyang sabi.
“Eh ano ngayon?” sagot ko, at nandun pa yung apat sa labas, mukhang nag-uusap pa sila.
“Grabe yang reaction mo, wala man lang congrats?” sabi ni Mario.
“Hala bes! Congrats sayo!” sabi ko sabay hampas-hampas sa kanya.
“Aray! Sakit ng hampas teh!” sabi niya na ikinatawa ko.
“Bakit ang bilis yata?” tanong ko sa kanya.
“Oo pero ganun talaga eh,” sagot niya.
“Okey, di ako tututol kung totoong nagmamahalan kayo. Hindi naman ako magulang mo eh, ano ako eepal? Hahaha. Pero once na niloko ka niya… boom! Putol ang bayag niya,” sabi ko sa kanya.
Bigla niya akong niyakap.
“Friend nga talaga kita,” sabi niya.
“OA mo lang teh,” sabi ko at sabay kaming nagtawanan.
Pumasok na yung apat sa cottage at tumabi si Niko kay Mario. Sinimulan na nilang magharutan. Shuta sila! Hahaha. But don’t get me wrong, masaya ako para kay Mario na Maria ang pangalan hahaha.
Yung tatlo naman, nasa kabilang upuan.
“Alam mo na?” tanong ni Niko sa akin.
“Yung alin? Yung kayo na ni Josh? Oo alam ko na. Kaya ikaw, wag na wag mong sasaktan yung friend ko ha. Pag sinaktan mo… boom! Putol yang ano mo!” sabi ko sa kanya nang seryoso.
“Oo naman, hinding hindi ko siya sasaktan. Sayang din si Niko Jr. haha,” sabi ni Niko at natawa ako sa sinabi niya.
Ayun, sinimulan na naming kainin yung mga pagkaing nakahanda. Kain dito, kain doon.
Pagkatapos, umalis na yung apat para mag-swimming. Kami na lang ni King ang natira kaya kami na rin ang nagligpit ng pinagkainan.
“Ang sweet nila no?” sabi ni King kaya tinignan ko kung saan siya nakatingin — sina Niko at Mario na naglalaro malapit sa pool.
“Ah oo, buti pa sila,” sabi ko.
“Bakit?” tanong niya.
“Wala. Lahat kasi ng naging BF ko palpak. Hindi nagtatagal o kaya naman pinaperahan lang ako. Dahil sa sobrang hirap ko, hanggang load lang kaya kong ibigay sa kanila. Ayun, iniwan din ako,” sabi ko.
“Ganun pala… ang saklap pala ng love life mo,” sabi niya.
“Sinabi mo pa. Pero kahit ganun, life must go on,” sabi ko.
Nag-usap lang kaming dalawa. Doon ko rin nalaman na wala pa pala siyang naging GF. Puro fling-fling lang daw. At red pala ang paborito niyang kulay.
Pagkatapos naming magligpit, nagpalit na ako at sabay kaming tumakbo papunta sa pool at tumalon.
Hanggang matapos ang araw, naging close na kami ni King. Napapalagay na ang loob ko sa kanya, at parang bumabalik na ulit yung pagka-crush ko sa kanya.
Heto kami ngayon pauwi na, at nasa gitna ng biyahe, umidlip muna ako sandali.
CHAPTER 14
King POV
Nasa gitna kami ng biyahe nang biglang isandal ni Rio ang ulo niya sa balikat ko.
Nung tinignan ko siya, tulog na pala. Sa oras na yun, tinitigan ko siya nang mabuti.
Ang amo talaga ng mukha niya pag tulog. Sarap kurutin.
Ganun lang ginawa ko buong biyahe — tinitigan ko lang yung mukha niya hanggang makarating kami sa dorm.
Ginising ko na siya.
Mike POV
Ang sarap ng tulog ko nang biglang may yumugyog sa akin.
Dinilat ko ang mata ko at parang nakakita ako ng anghel.
Yun pala si King.
“Gising na, nandito na tayo sa bahay ninyo,” sabi ni King.
Kinusot-kusot ko yung mata ko at nag-inat ng konti.
Pagkatapos nun, bumaba na kami ni King.
“Bye,” sabay naming sabi ni King.
“Bye din sa inyo,” sabi ko sa naiwan sa loob ng van.
At umalis na rin sila.
Pumasok na ako sa loob ng bahay, dumiretso sa kwarto, at natulog.
Bye bye, world.
CHAPTER 15
Mike POV
Nandito ako ngayon sa classroom. Magkakatabi kami ng mga kaibigan ni King, kasama si Mario.
Harutan dito, harutan doon.
Natahimik na lang kami nang pumasok si Ma’am Wenda, ang teacher namin sa English.
“Okey class, ngayong week sa Huwebes, magaganap ang singing contest dito sa university. One participant per class, kaya kung marunong kumanta dyan, sumali ka na,” sabi ni Ma’am.
Biglang nagtaas ng kamay si Mario na Maria.
“Ma’am, si Mike po! Magaling siyang kumanta,” sabi ni Mario na ikinagulat ko, pati na rin nina King at ng iba pa.
Oo, marunong talaga akong kumanta. Hindi sa pagmamayabang pero marami akong recordings sa cellphone ko.
Sinabi yun ni Josh kasi minsang hiniram niya yung phone ko, kinalkal niya yung laman, at nakita niya yung mga recordings ko. Doon niya nalaman na mahilig ako sa music at marunong talaga akong kumanta. Hayst, itong baklang to, pahamak din minsan pero friend ko pa rin siya.
“Totoo ba yun?” tanong ni Ma’am.
“Yes, Ma’am,” sagot ko.
“Okey, this is final. In my subject, Mike, you are free to go outside to practice your song. I will give you my time because I have big trust in you. You only have three days from now to practice,” sabi ni Ma’am.
“Thank you, Ma’am, for the time. Gagawin ko po ang makakaya ko,” sagot ko.
At yun na nga. Nag-aral pa rin kami pero sinisingit-singit ni Ma’am yung mga technique ng pagkanta para mas sure daw na manalo ako. Si Ma’am talaga, todo suporta.
CHAPTER 16
Recess time
Nandito kami ngayon sa canteen. Sina Smith at Jimboy ang pumila para sa pagkain namin.
“Magaling ka pa lang kumanta? Di mo man lang sinabi,” sabi ni King.
“Ah, oo,” sagot ko naman.
“Galingan mo, friend. Nandito lang kaming tropa mo. Manalo o matalo, cute pa rin tayo!” sabi naman ni Mario na Maria.
Biglang dumating yung dalawa at kumain na kami.
Pagkatapos ng recess bumalik na kami sa classroom.
Ngayon pala ipapasa ang output sa AP.
Pumasok na si Sir Sebastian at nagsalita.
“Okey class, did you finish your outputs?” tanong niya.
“Yes sir,” sagot naming lahat nang sabay.
Pinasa na namin lahat ng outputs at nag-discuss na si sir sa amin.
Maya-maya lang, biglang bumulong si King sa akin.
“May gagawin ka mamaya?” tanong niya.
“Wala,” sagot ko.
CHAPTER 17
King POV
“Wala,” sabi niya.
Actually ngayon ko na sisimulan ang pustahan namin para mas lalo siyang mapalapit sa akin at matapos na rin ito.
“Punta tayo sa mall,” sabi ko.
“Sige ba, basta libre mo,” sagot niya.
Napangiti na lang ako. Basta ito libre ang iniisip niya pero okey lang, cute naman siya. Huh? Cute? Nababaliw na yata ako.
“Okey, sa mall namin tayo pupunta mamaya,” sabi ko.
“Mall nyo?” tanong niya.
“Oo,” sagot ko.
“Ang yaman-yaman nyo talaga. Mayor na nga tatay mo, nagpatayo pa talaga ng mall para lang sayo,” sabi niya na ikinangisi ko.
Natapos na ang klase.
Umuwi na silang apat, sinabay na rin nila si Mario na Maria. Actually iisang subdivision lang ang tinitirhan naming barkada kasama si Mario pero si Mike sa Leo Subdivision nakatira, kung saan karamihan average families.
At yun na nga, pumunta na kami sa mall.
“Punta tayo doon,” sabi ni Mike. Pagtingin ko, Starbucks pala yung tinuturo niya.
Pumunta na kami.
Naglaro kami sa arcade, kumain sa food court, at parang na-try na yata namin lahat.
Kitang-kita ko sa mga mata niya na ang saya-saya niya.
“Gutom ka na?” tanong ko.
“Hindi pa,” sagot niya pero biglang tumunog ang tiyan niya. Nahiya pa siya.
“Hahaha halika na nga, kain na tayo,” sabi ko at hinila ko siya papunta sa isang restaurant sa loob ng mall.
Restaurant din namin to.
Nasa tapat na kami ng restaurant nang biglang magsalita si Mike.
“Ahmm, King? Yung kamay ko,” sabi niya. Doon ko lang napansin na kanina pa pala ako nakahawak sa kamay niya kaya binitawan ko agad.
Pumasok na kami at umupo.
“Umorder ka lang ng umorder,” sabi ko.
Pagkatapos nun kinuha na ng waiter yung order namin.
Ang dami niyang in-order. Takaw nito, hahaha.
Nilantakan na namin yung pagkain.
Maya-maya, napansin ko na may sauce siya sa gilid ng mapupula niyang labi.
“Mike?” tawag ko sa kanya.
“Ano yun?” tanong naman niya.
CHAPTER 18
Mike POV
Bigla niyang pinunasan yung sauce sa gilid ng labi ko, at parang nag-slowmo lahat. Paano ba naman kasi, yung sauce na nasa kamay niya ay dinilaan pa niya.
Pagkatapos naming kumain, lumabas na kami.
“Meron tayong pupuntahan,” sabi ni King.
“Saan?” tanong ko naman.
Hinila niya ako at pinasakay sa kotse.
Nagpunta pala kami sa beach.
Nandito na kami ngayon, nakaupo, at pinapanood ang paglubog ng araw.
“Hmmm Mike, ngayon lang ako nagkaroon ng lakas ng loob para itanong ito sayo. Pwede bang ligawan kita?” tanong ni King sa akin.
Nagulat ako.
Pero naisip ko, siguro ito na yung tamang panahon para magmahal ulit, kaya umoo na ako.
“Oo naman,” sabi ko na nakangiti.
CHAPTER 19
King POV
Um-oo siya kaya bigla ko siyang nayakap.
Hindi ko alam ang pakiramdam ko.
Masaya ba ako dahil nasakatuparan yung plano?
O masaya ako dahil um-oo talaga siya?
Hindi ko alam, nalilito ako.
Pagkatapos nun, hinatid ko na siya sa bahay nila.
Pagbaba niya, sakto namang nasa pintuan ang mama niya na parang hinihintay siya.
“Wala bang good night kiss dyan?” pagpaparinig ko sa kanya.
“Heh! Nanliligaw ka pa lang, kiss na agad? At saka nandyan si mama,” sabi niya.
Rio POV
Pagkatapos kong sabihin yun, napanguso na lang siya. Hahaha, ang cute niya talaga.
Kaya pinisil ko na lang pisngi niya at nag-bye.
Pumasok na kami ni mama sa bahay.
Naligo ako, nagpalit ng damit, at saka natulog.
CHAPTER 20
Mike POV
Heto na talaga.
Nandito ako ngayon sa backstage para sa singing contest na ’yun. Ako ang panghuli, at sampu kaming lahat na sumali.
Yung mga tropa ko kasama si King at si Mario, nandoon sa labas at todo cheer.
Kung tatanungin ninyo kung kumusta na kami ni King, ayun, hindi pa rin siya nagpapatinag. Sweet pa rin siya, at kita mo talaga sa mata niya yung pagka-pursigido.
Kaya ako, maghihintay na lang ng tamang panahon para sagutin siya.
Ayun, nag-umpisa na yung contest.
After 15 minutes
Ako na ang susunod. Ang napili kong kanta ay In The Name Of Love by Bebe Rexha.
Nagsimula na tumugtog yung minus one ko.
If I told you this was only gonna hurt If I warned you that the fire’s gonna burn Would you walk in? Would you let me do it first? Do it all in the name of love…
Habang kinakanta ko, may sumisigaw pa:
“Akin ka na lang!” sigaw ng isang lalaki. “Number mo nga?!” sigaw pa ng isa.
Nakaka-overwhelm, pero nagpatuloy ako.
Would you let me lead you even when you’re blind In the darkness, in the middle of the night Would you call in the name of love…
Dumating yung instrumental part kaya sinabayan ko ng konting sayaw.
In the name of love, name of love In the name of love…
Biglang ang lakas ng hiyawan ng mga studyante.
Pagkatapos, nag-whistle voice ako sa dulo, at doon lalo silang naghiyawan.
Hanggang matapos ang kanta, palakpakan at sigawan ang narinig ko.
Ang saya lang sa feeling!
CHAPTER 21
King POV
Habang kumakanta si Mike, napatulala talaga ako. Ang ganda pala ng boses niya at nung part na instrumental na bigla niyang sinayawan, doon ko hindi na napigilan ang nararamdaman ko.
Nagulat pati tropa, pati na rin yung ibang studyante kaya nag-hiyawan lahat. May mga sumisigaw pa ng “Akin ka na lang!” at “Number mo nga?!”
Sarap upakan.
Akin lang siya.
Jeje.
At nung part na nag-whistle siya, grabe, doon kami lalong humanga ng sobra. Pagkatapos ng performance niya, nakatanggap si Mike ng standing ovation mula sa buong audience.
Sabi ko sa sarili ko, malapit na talagang matapos ang pustahan. Konting tiis na lang.
“Okey lahat ng singer, pumunta sa harapan,” sabi ng MC.
At lumabas na nga lahat ng singer.
CHAPTER 22
Mike POV
Lumabas na nga kami.
“Okey, this is the result of the singing contest for today. Ang mananalo ay makakatanggap ng 10 thousand, at ang mga hindi mananalo ay makakatanggap ng 5 thousand each,” sabi ng MC.
Kinakabahan ako. Wala na akong pakialam sa 10 thousand; pandagdag allowance lang sana.
“The winner is contestant numberrrrrrr…” Hinabaan pa talaga ng MC.
“10!” sabi niya.
“Ikaw daw,” sabi ni number 9 sa akin sabay tapik sa balikat ko. Hindi kasi agad nag-process sa isip ko yung narinig ko kaya medyo natagalan akong makareact.
“Ah! Ako pala yun,” sabi ko. Akala ko kasi number 9, nakakahiya tuloy.
Tumayo na ako, pumunta sa harapan, at kinuha ang trophy at ang pera.
Pagkatapos nun, sabi ng MC na lahat kami na kumanta ay dapat pumunta na sa backstage dahil tapos na ang programa.
Pagdating ko sa backstage, bigla akong niyakap ni King.
“Congrats,” sabi niya na may ngiti sa mukha. Ay oo nga pala, alam nila na nanliligaw sa akin si King at botong-boto silang lahat sa kanya para sa akin.
“Thank you,” sabi ko.
“Paano ba yan, nanalo ako, libre ko kayong lahat. Kahit na ang yayaman niyo na,” sabi ko sabay tawa, at napatawa rin sila sa biro ko.
At yun na nga, dahil sa singing contest na yun, naging sikat na ako sa university.
Pumunta na kami sa canteen at nilibre ko silang lahat.
Pagkatapos nun, umuwi na kami.
CHAPTER 23
Mike POV
Nandito ako ngayon sa harapan ng university.
Papasok na sana ako nang mapansin ko ang nagkukumpulang mga kababaihan at kabaklaan malapit sa gate. Nang maglalakad na ako, biglang may lumabas na lalaki mula sa gitna ng mga nagkukumpulan at yun ay si King.
Lumapit siya sa akin, at nang tumingin ako sa paligid, napansin kong may mga nagbubulungan, may kinikilig at iba pa.
“Wag mo silang pansinin. Heto, bulaklak at chocolate para sa’yo,” sabi ni King na nakangiti sabay abot ng dala niya sa akin.
“Thank you, pero sana wag mo na lang ginawa to. Nakakakuha ka ng atensyon eh,” sabi ko.
“Let them. As far as I know, this is our time,” sabi niya habang nakangiti.
Umakbay siya sa akin at sabay na kaming pumasok sa loob.
CHAPTER 24
Smith POV
Sa wakas, nabigyan din ako ng parte sa storyang ito. Heto kami ngayon, hinihintay sila dito sa loob ng classroom dahil may plano daw si King para mapasagot na niya si Mike.
Pero hindi namin alam kung ano talaga ang binabalak niyang plano.
After 10 minutes…
May narinig kaming nagtitilian sa labas. Nakakacurious pero hinayaan na lang muna namin. Maya-maya lang pumasok na sina Mike at King. Si Mike ay may hawak na bulaklak at chocolate habang si King naman ay nakangiting parang aso at nakaakbay kay Mike.
Wala pa kasi ang guro kaya heto kami ngayon, ingay dito at ingay doon.
“What’s up?” tanong ko sa kanilang dalawa.
“Heto, hinihintay pa rin ang sagot ni Mike. Pa-hard to get pa kasi,” sabi ni King na natatawa. Kinurot naman ni Mike ang tagiliran niya.
“Aray naman, baby ko! Brutal ka na ah!” daing ni King sabay pa-cute.
Natatawa na lang kami sa style nila ngayon.
“May pa baby-baby ka pa dyan. Hindi pa kita sinasagot, at please lang wag kang magpa-cute, hindi mo bagay,” sabi ni Mike sabay kurot sa ilong ni King.
“Hindi ko bagay dahil gwapo ako,” sagot naman ni King.
“Sige tama na yan, nandyan na si Ma’am,” sita ko sa kanilang dalawa.
CHAPTER 25
Mike POV
Naupo na kami ni King dahil nandyan na si Ma’am.
Heto pa rin siya, nagpapacute. Ang cute niya talaga.
Bigla-bigla na lang siyang lumapit at bumulong sa tenga ko, dahilan para makiliti ako.
“Kailan mo ako sasagutin, baby ko?” tanong ni King sa akin gamit ang kanyang nakakaakit na boses.
“Ano ba! Sa tamang panahon,” sagot ko naman sa tanong niya.
“Ano ba yan!” reklamo ng lalaking katabi ko. Nakakatawa talaga at ang gwapo pa.
“Wag ka ngang maingay,” sabi ko sa kanya, at sumimangot na lang siya.
“Date tayo,” bulong ulit ni King.
“Okie dokie,” sabi ko na lang para matahimik na siya. At napa-yes naman si gonggong.
Matapos ang klase, lumabas na kami sa classroom at pumunta sa parking lot.
Pinasakay niya ako sa kotse niya at pumunta kami sa isang sikat na restaurant.
Pagkapasok namin, napansin ko ang maraming balloons at ang ganda-ganda ng design.
Nang umupo na kami, doon ko lang napansin ang daming masasarap na pagkain sa lamesa.
Habang kumakain kami, may narinig akong kanta. Ang kantang yun ay ang kinanta ko nung singing contest na In The Name Of Love . (Pakinggan ninyo, maganda yun.) Oo na author, wag ng mag-plug, panira ka ng moment eh. Jeje. (Ay grabe siya.) Sorry na author, love you.
Okey, balik na tayo sa kwento.
Bigla siyang tumayo at lumapit sa akin. Tinanong niya ako kung pwede daw niya akong isayaw. Nag-oo na ako, at yun na nga, sumayaw na kami.
Ang masasabi ko lang sa nangyayari ngayon ay, how romantic .
Bigla siyang lumuhod, at talagang nabigla ako.
“Mike Gonzales, can you be my boyfriend?” tanong niya sa akin habang nakaluhod.
Dahil sa pagkabigla sa kanyang ginawa at dahil na rin sa sobrang saya, naiyak ako.
Sabi nga nila, tears of joy .
“Oo,” sabi ko na nakatingin sa kanya. Mata sa mata.
At nang masabi ko yun, bigla niya akong niyakap at gumanti na rin ako.
Bigla niya akong hinalikan.
At yun ang hindi ko napaghandaan.
Habang naghahalikan kami, doon ko lang talaga naramdaman ang sinasabi nilang the magic of a kiss .
CHAPTER 26
Kumain na kami at pagkatapos ay namasyal na magkahawak ang kamay.
Pagkatapos nun, hinatid na niya ako sa bahay.
“Salamat sa lahat,” sabi ko kay King habang nakangiti.
“No, thank you. You made my life happy,” sabi niya, at bigla ko na lang siyang hinalikan.
Pumasok na ako sa loob ng bahay at siya naman ay umalis na.
Pagpasok ko, dumiretso ako sa kwarto, kumuha ng damit, at naligo muna bago matulog.
Nakatanggap ako ng text, at galing iyon kay King.
Ang text niya ay:
Thank you sa lahat-lahat. Good night, sweet dreams. Love you very much. Mua mua.
Hindi ko maiwasang kiligin sa kacornihan ng bago kong boyfriend.
Nireplyan ko na lang siya ng maraming kiss emojis at isang good night , at nakatulog na rin ako sa sobrang pagod.
CHAPTER 27
Mike POV
Sarap na sarap ako sa pagtulog nang biglang nag-ring ang cellphone ko. Panira ng tulog, sabi ko na lang sa sarili ko. Kinapa ko yung phone at nung tinignan ko kung sino ang tumatawag, si King lang pala. Sinagot ko na lang baka magtampo pa yun.
“Hi baby ko, gising na,” sabi niya sa kabilang linya.
“Ano ba! Natutulog ang tao dito eh!” Pasinghal kong sabi. Mas gusto ko talaga na yugyugin na lang ako kaysa tawagan bigla.
“Ayaw mo yata marinig boses ko eh,” sabi niya. Mukhang nagtampo na naman. Tampururot talaga ang baby kong ito.
“O sige na, wag ka na mag-ducky face dyan. Nafe-feel ko na nakaganun ka na naman,” sabi ko.
“Ikaw kasi eh,” pabebe niyang sagot.
“Ako? O sige na nga. Ano yun?” tanong ko.
“Ahmm… pwede bang dyan ako mag-sleepover? Kahit ngayon lang para masolo ulit kita,” pa-cute niyang sabi na may halong kapilyuhan.
“Pwede naman,” sabi ko.
“O sige, pupunta ako dyan mamaya, mga 4 PM,” sabi ni King.
“O sige. Bye na,” sabi ko.
“Bye baby ko, mua mua,” sabi ni King.
Siya pa tuloy ang mas mukhang bading sa amin. Hahaha, joke lang. Wala lang talaga ako sa mood. Jeje.
CHAPTER 28
Mario POV
Biglang nag-ring ang cellphone ko at nung tinignan ko, si baby Niko pala. Sinagot ko na ang tawag niya.
“Hello beh?” pabebe kong sagot.
“Hi beh, date tayo ngayon,” sabi ni Niko ko.
“Sige, sunduin mo ako dito sa bahay,” sabi ko.
“9, I will pick you up,” sabi niya.
“Okey, ligo muna ako,” sabi ko.
“Sige sige, ligo na din ako,” sabi niya.
Talaga naman ang bebe kong ito, walang humpay ang ka-sweetan sa akin. Salamat talaga at siya ang forever ko.
“Sige babush, ligo na ako,” sabi ko.
CHAPTER 29
Smith POV
Hi to all.
Nandito kami ngayon sa bar kasama ko si Jimboy.
Oo, kahit umaga, pumupunta na kami dito para mas kaunti ang tao.
Heto kami ngayon: inuman dito, inuman doon. Wala kasing magawa.
“Kumusta kaya ang pustahan?” tanong bigla ni Jimboy sa akin.
“Baka malapit na niyang mapasagot si Mike,” sabi ko.
May nakita kaming dalawang magagandang babae kaya inaya namin sila.
Nag-inuman kami hanggang sa malasing, at pumunta na kami sa kwarto ng bar na ito. May kwarto kasi dito para sa mga magka-kantutan.
Iisang kwarto ang ginamit namin para mas masaya.
Naghubad na kami at ang dalawang babae ay dinilaan ang titi namin hanggang nilabasan kami. Sila naman ang dinilaan namin. Finingger din namin sila.
At nung nagtagal, kinantot na namin ni Jimboy yung mga babae. Naka-round three ako, si Jimboy naman ay round two.
Hanggang nakatulog kami dahil sa pagod, hindi na namin namalayan.
CHAPTER 30
Mike POV
Kagagaling ko lang sa sementeryo para dalawin si Papa kasi namiss ko na naman siya. Pagpauwi ko, biglang bumuhos ang ulan at bigla kong naalala si King. It can’t be.
After 2 hours…
Nandito na ako sa gate ng bahay at tama nga ako ng hinala, nandito siya sa labas ng bahay at mas lalong masama, nauulanan pa siya.
Nakita niya ako at tumayo siya para yakapin ako.
“Akala ko nakalimutan mo?” sabi niya. Talagang na-touch ako kahit na nauulanan na siya, hinintay pa rin niya ako. Wala kasi si Mama, nasa trabaho siya ngayon.
Pero kahit ganon, hinintay pa rin niya ako.
“Pwede ba yun?” pabiro kong sabi at kumalas na siya sa yakap.
“Halika sa loob para makapagpalit ka na,” sabi ko.
Sinabi ko sa kanya na maligo na siya sa banyo para makapagpalit ng damit. Nakakuha na ako ng damit at kumatok sa banyo para ibigay ito, kinuha naman niya.
Pagkatapos nun, lumabas siya sa banyo at kasabay nun ay naubo-ubo pa siya.
Nag-alala ako kaya lumapit ako at hinipo ang noo niya. Mainit nga siya.
“Yan kasi, nagpaulan ka. Dapat umuwi ka na,” pangangaral ko sa kanya.
“Okey na yun, at least ikaw ang mag-aalaga sa akin,” sabi niya sabay kindat.
Tignan mo ’to, may sakit na nga, ganyan pa rin siya.
Pumunta na kami sa kusina para hintayin maluto ang lugaw na hinanda ko. At nang maluto na, kumain na kami. Pagkatapos nun, sinabi ko sa kanya na pumunta na sa kwarto para mahiga.
Nandito ako ngayon sa kusina at naghuhugas ng mga pinagkainan namin kanina. Pagkatapos, kumuha ako ng bimpo at binasa para mailagay sa ulo ni King.
Pumunta na ako sa kwarto at nakita ko na tulog na siya kaya lumapit ako at nilagay ang bimpo sa noo niya.
Buti na lang kasya kami sa higaan.
Nahiga na rin ako at nakatulog na kaming dalawa.
CHAPTER 31
King POV
Nang magising ako, ang una kong nakita ay ang anghel ng buhay ko.
Pagkatapos nito, sasabihin ko na sa tropa na itigil na ang pustahan. Mahirap na kung iiwan niya ako. Mamamatay ako pag nangyari yun.
Niyakap ko na lang si Mike at pinalapit ang katawan namin. Ang sarap sa pakiramdam kapag magkalapit ang aming mga katawan.
Ngayon, Sunday na kaya yayayain ko siyang magsimba.
Tinitigan ko siya ng mabuti at dahil doon nagising siya. Ngumiti siya sa akin at ngumiti rin ako. Hinalikan ko siya sa labi, smack lang hahahaha.
“Ehhh! Di pa ako nag-toothbrush, kadiri ka,” sabi niya na natatawa.
“Okey lang, mabango pa rin ang hininga mo kahit hindi ka na mag-toothbrush,” sabi ko. Dahilan yun para mamula ang pisngi niya.
“Ayyyiiieee kinikilig siya.”
“Ano ba!” pabebe niyang sita sa akin.
“Sunday ngayon, baby ko. Simba tayo?” yaya ko sa kanya.
“Oo. Matagal na rin akong hindi nakakapunta sa simbahan,” sabi niya.
Lumabas na kami ng kwarto. Nandito ako ngayon sa sala nila Mike at nanonood ng pelikula. Si Mike naman ay nasa kusina, naghahanda ng makakain para makaalis na kami papunta sa simbahan.
“Asan pala mama mo?” pasigaw kong tanong kay Mike, baka kasi hindi niya marinig dahil nasa kusina siya.
“Baka pumunta na sa trabaho niya! Paminsan-minsan kasi umaalis siya ng maaga. Halika na, kain na tayo,” sabi niya.
Pagkatapos naming kumain ay nagligpit na kami ng dalawa.
CHAPTER 32
Mike POV
Nandito na kami ni King sa labas ng simbahan at papasok na kami.
Nagdasal, kumanta, at nakinig sa misa.
Sa huli, nagdasal ulit kami. Nagpasalamat ako dahil nahanap ko na ang taong nakalaan para sa akin, at ipinagpapasalamat ko ito sa Diyos. Sana hindi niya ako lolokohin. At yun lang mahal na Panginoon, thank you sa lahat.
Pagkatapos, lumabas na kami na magkahawak ang kamay at may malalaking ngiti sa aming mga mukha.
Umuwi na rin kami para makapaghanda papunta sa university.
CHAPTER 33
Mike Pov
Hi friends! Andito ako ngayon sa classroom kasama ang tropa. Hinihintay pa namin si ma’am.
At yun na nga, pumasok na si ma’am.
“Okey class, we have an event this coming month. Foundation day iyon, at isusuot ninyo ang pinaka magandang suot ninyo. And that’s all for today,” sabi niya.
Nag-aral kami. Lecture dito, lecture doon.
KRIIINNGGG…
Nagsilabasan na kaming mga estudyante para pumunta sa canteen.
“Kami na ang bibili,” sabi ni Jimboy, at pumunta na nga sila ni Smith.
Si Niko at Mario na Maria ay nagbakasyon muna sa Baguio for three days. At malamang sa malamang, nagsasaya na sila doon at baka binabayo na ni Niko si Mario na Maria. Hahahaha.
“Baby ko,” pasweet na sabi ni King.
“Bakit?” tanong ko naman.
“May isusuot ka ba sa foundation?” tanong niya.
“Meron, hindi kailangang bongga,” sabi ko, at nag-okey na lang siya.
At hapon na nga, nagsiuwian na kami.
Pasensya na mga readers, wala kasing ma-isip ang author natin ngayon kaya ganyan. Diba? Bitin na bitin yung chapter na ’to!?
(Eh ano ngayon?)
Oh! Tignan ninyo mga readers, ang sama ng ugali ng author ninyo sa aking love life.
(Ay! Ganun!? Sorry naman bes!)
Tssskkk… okey na.
Kaya sa inyo mga readers: wag tamad lang ang inaatupag. Dapat… tamad lang! Wahahahahaha.
CHAPTER 34
Mike Pov
Heto na, foundation day na ngayon at parang ang bilis lang talaga ng panahon.
Pumasok na ako sa loob, at talagang di sila magpapatalo. Eto nga ang tropa, ako na lang ang hinihintay nila.
Nandito sila Jimboy na may kasamang singkit at magandang girl. Si Smith naman ay may kasamang maputi at maganda ring babae. At siyempre, sina Niko at Mario na Maria. Wow! Hahaha, ang gwapo nilang dalawa.
At syempre, di kami papahuli ni baby ko.
“Ang gwapo naman ng baby ko,” sabi ni King na nakangiti.
“Ang simple lang kaya ng suot ko,” nahihiya kong sabi.
“Kahit basahan pa isuot mo, gwapo at maganda ka pa rin sa paningin ko,” sabi niya.
Lumapit siya sa akin at bumulong, “Akin ka lang ah.” Oo, yan ang dahilan kung bakit nakikiliti ako.
“Gwapo mo rin,” sabi ko sabay halik sa pisngi niya.
“Pisngi lang? Pwede dito,” sabi ni King sabay turo sa mapupula niyang labi.
“Che!” sabi ko na lang, at nagtawanan kami.
Nagpatugtog sila ng kanta ni Lady Gaga kaya nagsayawan ang lahat: Venus, Applause, Machete, Fashion, at Black Jesus.
Talagang maganda, pang-party talaga.
Kaming tropa naman ay nag-inuman habang sumasayaw. Pinayagan naman uminom ng alak, at kasama iyon sa menu.
Kaya inuman na!
Habang tumatagal, nagsiuwian na rin ang tropa.
Ako, hinihintay ko na lang si King na nag-CR.
At yun na nga, bumalik na siya sa tabi ko at sinabi niyang uuwi daw kami sa bahay nila, as in family house nila talaga ang tinutukoy niya. Wala daw si daddy niya.
Nandito na kami ngayon sa kwarto ni King.
Pumatong siya sa akin at sinimulang halikan ang leeg ko. Hindi namin namalayan na wala na kaming saplot.
Pinahiga ko siya at sinubo ko ang ari niya. Taas baba, taas baba. Paulit-ulit ko iyong ginawa hanggang maramdaman ko na tumigas ang ari niya, senyales na malapit na siyang labasan. At yun na nga, pumutok sa loob ng bibig ko at nilunok ko naman. Sayang eh! Hihihi.
Ako naman ang pinahiga niya, at pinasok na niya ang ari niya sa butas ko. Talagang napa-aray ako.
Binilisan niya, at ang sarap ng pakiramdam.
Hanggang naabot namin ang rurok ng tagumpay, at dumagan siya sa akin.
Doon na kami nakatulog dahil sa pagod.
CHAPTER 35
King Pov
Nagising ako at ang una kong nakita ay ang katawan ni Mike. Ang kinis talaga.
Nagising na rin siya, at ako agad ang nakita niya pagdilat. Ngumiti siya nang pagkatamis-tamis.
“Morning,” sabi ko.
“Morning din,” sabi niya.
Tumayo na ako at naligo.
Pagkatapos ko, nakita ko si Mike na parang nahihirapang tumayo.
“Anong nangyari sa’yo?” tanong ko, na halatang may pag-aalala sa boses ko.
“Dahil sa’yo ’to!” pasinghal niyang sabi, na ikinangisi ko.
“Hay… hindi na natin uulitin ’to,” sabi niya, na ikinabigla ko.
“Wag naman, baby ko. Edi wala nang silbi si junior pag ganun,” sabi ko sa kanya habang nagpapakaawa.
“Che! Ang sakit-sakit ng butas ko! Ikaw kaya tirahin ko d’yan,” pasinghal pa rin niya.
“Ay baby, ayoko nun. Dapat ako ang tumitira sa’yo,” sagot ko.
Binato niya ako ng unan.
Pero sorry na lang siya, nasalo ko pa rin.
At ayun na, maliligo na siya sa banyo.
“Gusto mo, sabay tayo?” tanong ko sa kanya na nakangisi.
“Ewan ko sa’yo!” sabi niya sabay sara ng pintuan.
CHAPTER 36
Mike Pov
Heto ako, pababa na ng hagdan.
May iniwang sulat si King sa lamesa sa kwarto niya. Sabi niya sa sulat na bumaba daw ako pagkatapos kong maligo, at pumunta ako sa garden nila.
Paglabas ko, may narinig na akong malumanay na music na ang sarap sa tenga.
Nakita ko si King na nakaupo sa isang lamesa na puno ng nakahandang pagkain.
Lumapit na ako at naupo.
“Thank you sa pagpapaubaya mo sa akin at sa pagtitiwala mo sa akin ng katawan mo. Noong gabi na yun, yun ang pinakamasayang gabi sa buong buhay ko. Naging isa tayo, at sana ikaw na talaga ang nakatadhana sa akin. Mahal na mahal kita, Mike ko,” mahaba niyang sabi habang nakangiti.
“Mahal na mahal din kita, King ko,” sabi ko.
At kumain na kami. Ang ganda-ganda ng araw ko sa mga oras na yun.
Hanggang matapos ang araw, hinatid na niya ako pauwi sa bahay namin at nagpaalam na ako sa kanya.
CHAPTER 37
Mike Pov
Biyernes ngayon at papasok na ako sa university. Ang saya-saya ko talaga. Bakit? Wala lang! Hahaha.
Pumasok na ako sa classroom at si Mario na Maria lang ang nakita ko.
“Kumusta na kayo ni Niko?” tanong ko nang makalapit na ako sa kanya.
“Maganda naman, ang sweet niya pa rin noon hanggang ngayon. Kayo?” balik tanong niya sa akin.
“May nangyari na sa amin,” bulong ko. Bigla siyang napasigaw sa loob ng classroom.
“Ano!!!!” sigaw niya, pero baka masabi niya pa ang nangyari kaya tinakpan ko agad ang bibig niya.
“Talaga nakakaloka ka ah, inunahan mo pa kami ni Niko,” sabi niya na nakangisi.
Nagkwentuhan na nga kami. Dumating na ang teacher pero wala pa sila.
Recess na at wala pa rin sila. Hinanap namin ni Mario yung tatlo, iniisip kung saan sulok ng university sila nagtatambay.
Hanggang sa nakarating kami sa rooftop.
Aalis na sana kami ni Mario nang may narinig kaming nag-uusap. Sumilip kami sa pintuan.
At yun na nga, nandoon silang magbabarkada kasama ang isang babae.
“So pano na pare, tapos na ang pustahan. Nanalo ako,” sabi ni King, na talagang nagpalito sa akin. Pero yung kasunod na sinabi ni Smith ang talagang nagpaguho ng mundo ko.
“Buti nga nagawa natin yung pustahan natin kay Mike. Pwede na nating itigil ito,” sabi ni Smith.
Tumakbo ako, at sa pagmamadali ay may nabasag akong gamit, dahilan para makuha ang atensyon nila.
Tumakbo ako nang tumakbo.
CHAPTER 38
Mario Pov
Nang marinig namin ang usapan tungkol sa pustahan, nagalit ako.
Pinagpustahan lang pala nila si bes. At talagang nakipag-sex pa si King sa babae para ipakita na hindi niya talaga minahal si Mike.
Nagtitimpi ako sa galit. Gusto ko na silang sugurin.
Nakita ko na lang na tumakbo si Mike nang mabilis, at may nabasag siyang gamit na nakakuha ng atensyon ng magbabarkada.
Tumakbo siya nang tumakbo.
Natatakot ako baka pinagpustahan din nila ako, na baka hindi rin totoo ang pagmamahal ni Niko sa akin.
“Sino yan?” galit na tanong ni Niko at binuksan ang pinto. Nagulat sila nang ako ang nakita nila.
“Josh, let me explain,” sabi ni Niko.
Pak! Sinampal ko siya.
“Putang ina mo! Pustahan lang pala ang lahat. Pinaglalaruan nyo pala kami. At ikaw King, narinig at nakita lahat ni Mike ang kalaswahang ginawa mo! Tang ina mo!” sabi ko na naiiyak.
“Nasan siya?” tanong ni King na parang nag-aalala.
“Huh! Parang may pakialam ka naman,” sabi ko at sinampal ko rin siya.
Yinakap ako ni Niko pero tinulak ko siya.
“Hinding hindi nyo siya malalapitan. Lalong lalo ka na, gago!” pasinghal kong sabi kay King. Talagang nasusuka ako sa pagmumukha niya.
May pa-arte arte pa siya na akala mo may pakialam talaga siya kay Mike.
Putang ina niya.
CHAPTER 39
King Pov
Yes! Ako ang nanalo sa pustahan. At nakipag-sex ako sa babaeng kasama namin para makuha ko ang pera at matapos na ang pustahan.
Inisip ko na lang na si Mike ang katalik ko para matapos agad.
Biglang may narinig kaming nabasag, at pinuntahan ito ni Niko.
Pagbukas na pagbukas ni Niko ng pinto, nagulat kaming lahat dahil nandoon si Mario.
Sinampal niya ako at pinagmumura.
Nang huminahon na siya, tumakbo na ako para hanapin si Mike. Mahirap na baka mawala siya sa akin.
Kailangan ko magpaliwanag.
Pumunta ako sa bahay ko kasi naisipan kong doon na lang siya manirahan. Mag-boyfriend na kami kaya ginamit ko ang kotse at umuwi.
Pagdating ko, nakabukas ang pinto. Pumunta ako sa kwarto at nakita ko siyang nag-iimpake.
“Saan ka pupunta?” tanong ko sa kanya. Hindi siya sumagot at tinuloy lang ang ginagawa niya.
“Hindi ka aalis!” pagalit kong sabi.
“Bakit? Para ipamukha mo sa akin na hindi mo ako mahal! Sana sinabi mo na sa simula na laro lang ang lahat para nakipaglaro na lang din ako sayo!” pasinghal at umiiyak niyang sabi.
“Hindi ganun ang nakita mo,” sabi ko na nagsusumamo.
“Ganun yun!” sigaw niya, sabat sa akin.
CHAPTER 40
Mike Pov
Lalabas na sana ako sa pintuan nang bigla siyang sumigaw.
“Pag lumabas ka diyan, magpapakamatay ako!” sigaw niya.
“Edi gawin mo, buhay mo naman yan,” pataray kong sagot.
At umalis na nga ako. Sakto naman na may paparating na taxi kaya pinara ko ito.
Sumakay na ako at habang umaandar ang kotse, naririnig ko pa rin ang sigaw ni John.
After 4 weeks
Heto ako ngayon, handa na akong patawarin si King. Anong magagawa ko? Mahal ko pa rin yung tao. Magpapakamartir na lang ako.
Kasi kahit nangyari yun, walang mintis na hindi siya nagte-text sa akin at sinasabing mahal na mahal niya ako.
Kaya heto ako ngayon, papunta sa bahay ng baby ko. Pinapasok naman ako ng yaya nila, kasi obviously nandito siya ngayon sa family house nila.
Dumeretso na ako sa kwarto niya at talagang nabigla ako sa aking nakita.
CHAPTER 41
King Pov
Simula noong araw na nakita ako ni Mike sa ginawa namin at nalaman ang tungkol sa pustahan, gabi-gabi na akong umiinom. Parang pinapatay ko na ang sarili ko sa sakit at pangungulila kay Rio.
Heto ako ngayon, nakaupo sa kwarto, nakatulala habang umiinom pa rin.
Nang tumingin ako sa bintana, doon ko lang napansin na gabi na pala.
Babangon na sana ako nang makita ko ang babaeng minahal ko noon pero iniwan din ako noon, si Sandria Oandas.
Sinabi ko kay yaya na magluto siya para makakain kami ni Sandria.
At nang makakain na kami, umakyat na kami sa kwarto ko.
Maya-maya lang bigla niya akong sinunggaban, pero naalala ko si Mike at parang nakita ko pa ang mukha niya sa isipan ko. Kaya agad ko siyang inilayo sa akin.
“Why?” tanong ni Sandria.
“Please lang, Sandria… wag ngayon. Hindi na kita mahal. Umalis ka na dito, at wag mo na akong guluhin. May mahal na akong iba, at yun ay si Mike,” sabi ko.
“What?! Isang bakla?! Ipagpapalit mo lang ako sa isang bakla?!” tanong niya na halatang galit at nagtataka.
“Wag na wag mo siyang tatawaging bakla. Kasi mahal ko ang ‘bakla’ na sinasabi mo ngayon!” sabi ko sabay tulak sa kanya palayo.
FINAL CHAPTER
Mike Pov
Nagulat ako sa aking nasaksihan. Oo, nakita kong si Sandria ang humalik sa kanya, pero mas nagulat ako sa mga nalaman ko kay King.
At yun ay ang totoo: mahal niya talaga ako.
Ang saya ko lang kasi napatunayan ko na kahit sobrang ganda ng babae na kaharap niya ngayon, ako pa rin ang iniisip niya sa oras na yun. Kaya bigla akong napatakbo papalapit sa kanya.
“Baby ko!” sabi ko, at napatingin sa akin si King. Nakita kong nagulat siya.
Nilapitan ko siya at niyakap, at mabilis din niya akong yinakap.
“Mike! Mike ko! Ikaw nga!” sabi niya habang nakatingin sa mukha ko at niyakap ako ulit. Narinig kong humihikbi siya.
“Mga bakla!” sabi ni Sandria. Nagpantig ang tenga ko sa sinabi niya.
Kaya kumalas ako sa yakapan namin ni King, hinarap ko ang babae, hinablot ang buhok niya, kinaladkad hanggang sala at itinulak palabas ng bahay nila King.
“Sorry to say this, bitch! Kung bakla man kami, wala na kaming pakialam dun. Mas maganda ngang tawagin kaming bakla kaysa sa babaeng pokpok na habang buhay nagkakandarapa sa taong hindi na magiging kanya. Get a life, bitch!” sabi ko, at nang tumayo siya, umalis na rin siya.
“Ang fierce pala ng baby ko,” nakangising sabi ni King mula sa likuran ko.
“At ikaw, lalaki, bibigyan kita ng oras para mag-explain sa akin. As in lahat-lahat,” sabi ko naman.
Pumasok kami sa loob ng bahay nila, at doon niya sinabi sa akin ang lahat.
Na yung time na katalik niya ang babae, ako ang iniisip niya. At balak din talaga nilang magbabarkada na itigil ang pustahan, ituloy na lang ang totoong nararamdaman niya para sa akin. Mas lalo tuloy akong napamahal sa kanya dahil sa pagiging honest niya.
At sa araw din na iyon, tinawagan niya ang tropa para pumunta sa family house nila King para mag-usap-usap kaming lahat. Buti na lang at nagkaayos din sina Niko at Mario na Maria.
At sa araw ding iyon, nagkabati kaming lahat.
Sa buhay natin, ang pagpapatawad lang talaga ang magiging solusyon sa bawat problema na kinakaharap natin.
Ngayon, magsisimula na ang totoong laban para patatagin ang relasyon namin ni King Ramos.
At ang masasabi lang naming dalawa ni King ay: GAME ON.
EPILOGUE
Mike Pov
Ilang taon na rin ang lumipas simula nung araw na iyon. Ngayon, graduates na kami ni King. Sabay kaming naglakad sa stage, sabay din kaming ngumiti sa tropa habang bitbit ang aming diploma.
Mas marami pang pinagdaanan ang relasyon namin: tampuhan, selosan, away, pero sa dulo, mas nanaig ang tiwala at pagmamahal.
Si Niko at Mario na Maria? Still strong at mas clingy pa! Si Smith at Jimboy? May sarili na ring love story at career. Minsan, nagkikita pa rin kaming lahat, kumpleto, para uminom, magkwentuhan at balikan ang lahat ng kabaliwan namin noon.
Ako naman at si King… mas lalo lang tumibay. Nagdesisyon na kaming bumukod at magtayo ng maliit na negosyo. Simple lang ang buhay pero masaya dahil magkasama kami.
Minsan, nauupo lang kami ni King sa rooftop, tinitingnan ang bituin at nag-aasaran pa rin tulad ng dati. Pero sa gitna ng tawanan at asaran, lagi kong naririnig sa kanya ang parehong mga salita:
“Ikaw lang ang mahal ko, baby ko.”
At habang tinitingnan ko siya, napapangiti na lang ako at naiisip Sa kabila ng lahat ng sakit, luha, at pagkakamali noon tama ang desisyon kong patawarin siya.
Dahil sa dulo, ang tunay na pag-ibig hindi lang puro kilig kundi pagpili sa isa’t isa, araw-araw, paulit-ulit, hanggang dulo.
At yun ang kwento namin ni King Ramos. Simple. Totoo. Imperfect. Pero mahalaga.
GAME ON hanggang sa forever.
Author’s Note
MARAMING SALAMAT SA PAGBASA NG KWENTONG ITO!
DON’T FORGET TO FOLLOW ME HERE ON WATTPAD AND ALSO ON MY OTHER SOCIAL MEDIA ACCOUNTS:
FB : GEORGE ROSEWELL B. LAPITAN
IG: georgerosewelllapitan
YT: JOJO BRILLANTES
Jojo Brillantes
Hi po sa lahat! Gusto ko lang pong i-share ang aking YouTube channel na puro mga sayaw po ang laman.
Nagmamakaawa po ako na sana suportahan ninyo ako sa aking YouTube channel na “Jojo Brillantes” , gaya ng pagsuporta ninyo sa akin dito sa Wattpad bilang CHAKASALSAL .
Kahit mag-subscribe lang po kayo, malaking bagay na po iyon para sa akin.
For the link, nasa profile ko po siya kaya you should better check it out!
At kung papalarin man na magsubscribe ka sa akin, mag-comment ka sa aking latest video para ma-shout out kita dito sa Wattpad.
Simpleng subscribe lang po ay sobrang saya ko na. ❤️❤️❤️❤️❤️
Maraming salamat po!

