Prologue

As soon as I enter the room, the crowd started to notice my presence. Murmurs suddenly filled the room. The loud noise of the crowd makes its way to the scene. Who will not be intrigued by my presence? I am Gracia Del Luna. The transgender who tried to kill her own best friend.

“The jury finds the defendant guilty of frustrated murder, he will be sentenced three to four years imprisonment.”

Those are the exact words that left me dumbfounded. I was so young back then. I have nothing left but my mama. But I was imprisoned for a thing that I did not do and I will never do.

Streams of memories flood through me. Pain. Sorrow. Hate. Anger. It’s all in my vein. Familiar faces went through straight at me. Yes, stare at me like you always did. Stare at me with awe and surprise.

They were all shocked that I have the face to attend this event. But why not? I was once their classmate as well. I suddenly felt the veiny hand of the man who hugged my waist. Their shock and curiosity grow larger but they couldn’t utter a word.

“Let’s go?” He asked.

I just nodded and he led me to the people whom I dearly want to see.

Should I say, “Payback time?”, not yet! I will make sure that they will experience the pain that I had experienced through the years. I wanted them to experience it, triple! Hindi ako papayag na walang magiging interes ang ipinaras nila sa akin.

“Gracia? Who invited you?”

“I don’t need an invitation, Chloe. Aren’t you happy that your best friend is back?” I smiled at her dearly. Kita ko ang gulat sa mga mata niya.

“Is that how you welcome your BEST FRIEND?” I asked again.

“Get out! You are a killer! Are you going to try to kill me again?” She shouted. Tuluyan na nga naming naagaw ang atensiyon ng mga tao sa buong lugar. Lalo na ng bigla na lang siyang humagulgol sa pag-iyak.

As I expected. She is still the best actress that I have ever known. Chloe Esteban.

But suddenly…

“Chloe! Are you okay? What did you do to her?!” The woman cried on her shoulders like there is no tomorrow. I thought I was prepared for this. Pero ng makita ko ang pag-aalala sa mga mata niya. Muling nanumbalik sa akin ang kahinaang pinipilit ko ng iwanan.

You are prepared for this, Gracia. This is just the beginning of your success. You will do this. You can do this.

Chapter 1

Napatingin ako sa batang babae na bumaba sa isang sasakyan. Sapalagay ko ay halos pareho lamang kami ng edad. Maputi ito at halos mag-kasing tangkad lamang kami. Nakasuot siya ng makulay at magarang dress na nagpapalitaw ng kaniyang ganda. Matagal ko ng naririnig na uuwi na ang anak ng amo ni Mama. At satingin ko ay siya ang batang ’yun.

Dala-dala niya ang isang manika na alam kong sa tingin pa lang ay mukhang mamahalin na at hindi namin kayang bilhin ng Mama. Lumaki ako sa isang mala-palasiyong bahay pero tanging maliit lamang na kwarto ang meron kami dito ng Mama. Simula ng magkaroon ako ng muwang hanggang sa tumuntong ako sa edad kong walong taong gulang ay dito na kami nakatira.

Hindi bilang isang mayamang pamilya. Ngunit dito na kami nakatira bilang katulong ng mga Esteban.

Napatingin ako sa hairclip na suot ng batang babae. Kumikinang ito dahil sa mga diyamante. Hinawakan ko ang plastic na clip sa buhok ko. Oo, simula ng isinilang ako sa mundong ito. Alam ko na, alam ko ng ako ay may pusong babae.

“Ang ganda.” Tanging na bulalas ko ng makita ang hawak niyang laruan. Isa itong manika na nakikita ko lamang sa telebisyon ng mga Esteban.

Kasunod ng pag-labas niya ay ang pag-labas ng isang babae na sa tingin ko ay ka-edad ng aking Mama. Ng masinagan ng araw ang kaniyang balat ay kaagad itong nangingibaw. Para siyang isang artista na nakikita ko lamang sa telebisyon. Sa tingin ko ay siya ang asawa ng amo ni Mama. Maganda siya at kamukhang-kamukha niya ang batang babae na may hawak na magandang laruan.

Nang mapatingin sa akin ang batang babae ay kaagad akong nataranta at nag-tago sa likod ng halaman. Nag-salubong ang aming mga mata ngunit nabalutan ako ng kaba ng makita niya ako. Muli akong sumilip sa binabaan nila at tanging si Mang Cardo na lamang ang naiwan na nag-bubuhat ng mga maleta papasok ng Mansiyon ng mga Esteban.

Muli kong ibinalik ang mga mata ko sa punso kung saan nandoon ang maraming langgam. Natutuwa akong pag-masdan sila. Nabuhat na nila papasok ang candy na ibinigay ko sa kanila. Isang ngiti ang gumuhit sa aking labi dahil doon. Ang panoorin ang nakagiliwan kong gawin sa tuwing matatapos ang aking klase.

Lumipas ang ilang minuto at narinig ko na ang boses ng aking Mama.

“Graciano!” rinig kong tawag niya sa aking pangalan.

Tinanggal ko ang clip sa aking ulo at inilagay ito sa aking bulsa.

“Pinaglalaruan mo na naman iyang mga langgam, anak.” Saad niya ng makita akong naka-upo sa tabi ng punso.

“Halika, ipapakilala tayo sa asawa at anak ng amo ko.” Saad ng Mama.

“Mama, sila po ba iyong bumaba doon?” Saad ko at itinuro ang sasakyan. Tumango siya at tinulungan akong tumayo mula sa aking pag-kakaupo. Pinagpagan niya ang short kong may marka ng lupa.

“Haynako, ang lakas ng trip mong bata ka.” Saad niya habang iniiling ang kaniyang ulo.

“Halika na.”

Kaagad akong nag-tago sa likod ng aking Mama. Lahat ng mga trabahador sa Mansiyon na ito ay ipapakilala sa amo ni Mama. Nang makarating kami sa sala ni mama tanging ang magandang babae lamang ang naabutan namin.

“Magandang araw ho, Ma’am Elijah.” Rinig kong saad ni Mama. Kaagad niya naman akong inihirap sa asawa ni Mr. Esteban.

“Eto nga po pala si Graciano, yung anak ko po.” Saad ni Mama.

Nahihiya naman akong yumuko sa harapan ng ginang. Naramdaman ko ang malambot at makinis na kamay niya ng hawakan niya ang pisnge ko.

“Napaka-gwapong bata naman nito, Melissa. Ang laki mo na, Graciano.” Saad niya sa malumanay niyang boses. At kaagad kong nasilayan ang magandang mukha ng ginang. Nahihiya ko siyang tiningnan at nginitian.

“Magandang araw po.” Saad ko sa mahinang boses. Ipinatong niya ang kamay sa aking ulo at ginulo ng kaunti ang buhok ko.

“Mukhang mag-kakasundo kayo ni Chloe.” Saad niya at muling bumalik sa tabi ng kaniyang asawa.

“Thank you for welcoming me, you don’t need to do it. But still, thank you!” Saad niya.

“Thank you din po.” Saad ng mga trabahador nila sa bahay at bumalik na ang lahat sa kanilang ginagawa. Muli kong tiningnan ang hagdan paitaas kung nasaan ang kwarto ng batang may magandang manika.

“Ano ulit pangalan niya po, Ma? Zoe? Zorry? Cory?” pag-kukumpirma ko sa aking ina.

“Ng anak nila? Chloe, anak. Chloe ang pangalan niya.” Nakangiting saad ni Mama.

“Bumalik ka na sa silid mo at gumawa ng takdang aralin.” Saad niya at kaagad naman akong tumalima upang bumalik sa aming silid. Ngunit bago pa ako makabalik ng silid ay nadaanan ko ang mag-asawang Esteban. Napangiti ako sa kanilang dalawa.

Nasaan na kaya ang asawa ni Mama? Ang papa ko? Magiging ganoon din ba kami kasaya kung mayroon akong Papa?

Mabilis na lumipas ang gabi. Bagong araw muli sa bahay ng mga Esteban. Kakagaling ko lamang sa paaralan. At ngayon at ginagawa ko na ang aking na kagawian, ang mag-dilig ng halaman sa malaking hardin ng mga Esteban. Habang nag-didilig ay nakaramdam ako ng mga matang nakatitig sa akin. At sa pag-hahanap ko ng mga matang ito ay nakasalubong ng aking mga mata ang anak ni Mr. Esteban, si Chloe.

Nasa ikalawang palapag ito at nasa terrace ng mansiyon.

Nakangiti siya sa akin at nagulat ako ng ikaway niya ang kaniyang mga kamay sa akin. Kaagad ko din naman siyang ginantihan ng ngiti at kumaway sa kaniya. Akala ko ay hindi niya ako papansinin ngunit sa tingin ko ay mali ako.

Sumenyas siya sa akin ng ‘sandali’ sa hindi ko malamang dahilan. Pumasok muli sa loob ng kaniyang silid. Akala ko ay lalabas muli siya doon sa terrace ngunit lumipas ang ilang minute ay hindi na siya bumalik pa. Itinuon ko na ang atensiyon ko sa pag-didilig ng halaman.

Pero ng makaraan muli ang ilang minute ay kita ko ang pag-labas ni Chloe bitbit ang manikang hawak niya kahapon. Muli na namang naagaw nito ang atensiyon ko dahil sa ganda ng manikang ito. Isang ngiti ang namuo sa aking labi. Matagal ko ng gustong magkaroon non. Isang manika.

Nang makalapit siya sa akin ay inilahad niya sa akin ang manika. Nag-tataka ko naman siyang tiningnan. “Do you like this?” saad niya sa malumanay na boses. Hindi ko siya maintindihan.

“Do nothing English.” Saad ko, kakaunti lamang ang salitang Ingles na alam ko.

Nag-simula siyang tumawa ng sabihin ko iyon. “Chloe, my name is Chloe.” Saad niya muli. Sa tingin ko ay sinasabi niya ang pangalan niya.

“Gracia, ako si Gracia.” Saad ko.

“Gus-gusto mo?” sinubukan niyang mag-salita sa tagalog na kaagad ko namang naunawaan.

Kaagad akong umiling sa kaniya. Pero pilit niyang inilagay ang manika sa kamay ko.

“I have a lot of that. That’s yours. I see you looking at my barbie yesterday.” Saad niya muli ngunit hindi ko siya maintindihan.

“Pinilit ko na mang alalahanin ang itinuro sa amin ng teacher ko, ngunit hindi ko na ito maalala pa.”

“Sayo ’yan. My mom told me to share things.” Saad niya. Ayoko ng tumanggi pa kaya isang ngiti ang sumilay sa aking labi. Ibinigay niya sa akin ang manika na kahapon ay pinpangarap ko lamang.

Simula ng araw na ’yun ay palagi na kaming mag-kasama. Kung nasaan siya ay gusto niya na nandoon din ako. Kahit na kung minsan ay hindi kami mag-kaintindihan dahil sa hindi siya marunong mag-tagalog at ako naman ay hindi marunong mag-English. Nag-simulang sumibol ang aming pag-kakaibigan.

“Bilisan mo, Chloe! Ang bagal!” saad ko. Kaagad ko namang naramdaman ang malamig na tubig ng dagat.

“Hintay nga, Gracia! Purket marunong kang lumangoy eh! Kainis ’to!” saad niya sa akin at tinawanan ko lang. Parehas kaming kaka-graduate lang ng Elementary. Siya ay nag-tapos sa isang pribado at kilalang paaralan. Samantalang ako ay nakapag-tapos sa pam-publikong paaralan.

This vacation is a gift from her parents. She wanted them to congratulate her for finishing elementary. While me, I graduated as the Valedictorian of our school. But all I got from my mom, is love, and that’s very okay from me.

Nang maabutan niya na ako ay kaagad kaming nag-basaan ng tubig.

“Stop!” saad niya pero maging siya ay ayaw huminto kaya patuloy pa din ang pag-basa ko sa kaniya. Chloe and I are almost twins. Whatever she has, gusto niya ay mayroon din ako. That made me feel I am special to her. Dahil sa kaniya ay naranasan kong magkaroon ng mga bagay na hindi ko inaakalang magkakaroon ako.

“Let’s go there!” Turo niya sa medyo may-kalayuan.

“Malalim dun, Chloe. Delikado!” saad ko.

She rolled her eyes to me. “Are you nervous that I would beat you with this one? Come on, Gracia. Wag KJ!” saad niya! At nag-simula na siyang lumangoy patungo sa ’di kalayuan. But suddenly, naramdaman ko ang biglang pag-lakas ng mga alon at ang pag-taas ng tubig.

I tried calling Chloe pero patuloy lang siya sa pag-langoy.

“Chloe! Stop now! Tumataas na ang tubig!” I told her pero sa tingin ko ay hindi niya ako naririnig. Mabilis kong nilangoy ang direksiyon na tinunguhan niya.

I nervously swim toward her. Pero ng malapit na ako ay bigla akong nawalan ng focus sa pag-langoy dahil sa lakas ng pwersa ng mga alon. I looked around. Walang nakakapansin sa amin. Dahil may kalayuan na ang narating namin. We are both wearing life best. When suddenly naramdaman ko ang pag-piglas nito mula sa katawan ko. The life vest malfunctioned kasabay ng isang malakas na alon.

“Oh, God!” Bulalas ko as I lost my control with my vest. Natanggal ang pag-kakakapit ko dito. I tried my very best para palutangin ang sarili ko. Hinanap ko ang vest ko at nakita ko ito sa ’di kalayuan. But as I was about to get it ay narinig ko ang pag-hiyaw ni Chloe na nag-pakaba sa akin. I searched around at ng matunton ko ang kaniyang boses ay tinahak ko na ang direksyon niya.

‘Mapapagalitan ako ni Mama pag may nangyari sa kaniya.’ Saad ko sa isip ko. Kaya imbes na kunin ang vest sa kabilang diresiyon ay nilangoy ko na lamang si Chloe.

“Chloe!” sigaw ko.

Nang makita ko siya ay tumatawa niya akong tiningnan.

“I won, Gracia!” saad niya. Akala ko ay may nangyari na sa kaniya. Papunta na sana ako sa pitak ng bato kung nasaan siya ng muli na namang humampas ang alon sa katawan ko, I lost my full control over my body at naramdaman ko ang pang-hihina.

I heard her call my name, pero unti-unti ay lumubog ako pailalim ng tubig. Hanggang sa tuluyan na akong nawalan ng malay.

“Gracia!”

Kaagad na bumungad sa akin ang puting kisame sa silid kung nasaan ako. “Graciano!” rinig kong banggit ni Mrs. Esteban sa pangalan ko.

“Kumusta ang pakiramdam mo?” saad niya. Babangon na sana ako pero hindi niya ako hinayaang bumangon.

“Tita, si Chloe po? Nasaan po siya? Okay lang po ba siya? Nasaan po siya, tita?” I asked nervously.

“You should rest first, she’s okay. Kanina pa ’yun umiiyak kaya nilabas ng Daddy niya.” saad niya sa malumanay na boses. Kaagad naman akong nakahinga ng maluwag dahil doon.

“May masakit ba sayo?” She asked. Pero umiling lang ako. “Mabuti naman at may nakakita agad sa inyo ni Chloe ng malunod ka.” She said as she caressed my hair. “Be safe always, Graciano.”

The door suddenly opened at iniluwa non si Chloe na may namumugto pang mga mata. “Gracia!” sigaw niya at mabilis akong niyakap.

“Sorry! Huhuhu. Hindi ko naman kasi… huhuhu. Na mangyayari ’yun.” Umiiyak na saad niya. Kaagad naman akong gumanti ng yakap.

“Ano ka ba, okay lang ako!” saad ko. “Iyakin!” asar ko sa kaniya. At nag-simula na naman kaming mag-tawanan.

“Tita, pwede po bang wag na lang po natin itong ipaalam kay Mama?” saad ko. “Baka po kasi mag-alala lang siya.”

“Oo naman, kung iyan ang gusto mo.” Saad niya.

“Kumain na tayo.” Saad ni Mr. Esteban. At nag-simula na nga kaming kumain. Nahihiya ako sa kanila at nag-dulot pa ako ng gulo sa family vacation nila. Ngunit ganon pa man, masaya ako na ligtas si Chloe. Mas okay ng ako ang nalunod kesa siya, dahil kasambahay lang naman ako sa bahay nila

Chapter 2

Napakabilis lumipas ng mga araw. Tuluyan ng natapos ang bakasyon namin at balik-eskwela na naman muli kaming dalawa ni Chloe. Chloe and I are taking different paths. Sa isang pribadong paaralan mag-aaral si Chloe ng High School. At ako naman ay mag-aaral sa isang pampublikong paaralan.

Chloe is indeed lucky. Kung minsan ay hindi ko maiwasang mainggit sa kaniya. Pero alam kong walang magandang maidudulot ang inggit. Despite me and Chloe growing together alam kong mag-kaiba ang aming mga buhay. She has her both parents. While me, I was left with my mom without knowing a thing about my father.

Still, I am blessed enough to have her as my mom. She always makes me feel na walang kulang sa akin. She works hard for both of us. Para mabuhay at mapag-aral niya ako. ’Yun pa lamang ay masaya na ako.

Napatingin ako sa apat na sulok ng kwarto kung saan ako lumaki. Sa apat na sulok na ito ako nag-kamuwang. Maliit lamang ito ngunit sapat na ito sa amin ni Mama. Isang cabinet, double deck, at isang maliit na telebisyon. Tita Elijah wanted me and my mom to stay on the vacant room in the second floor. Pero siyempre, tumanggi ang aking ina. Boundaries must always be set.

Lagi akong pinapaalalahanan ni Mama na kailangan kong mag-sumikap sa buhay para guminhawa ang aming buhay. They are right, we cannot choose our family, rich or poor, but we can make our destiny much better. Napatingin ako sa salamin, maliit lamang ang aking katawan at halos kasingtangkad ko lamang si Chloe. People notice as well that we almost have the same built of body. Petite and small. Hindi ako ganoong kaputi, pero masasabi kong, maganda ang kulay ng balat ko. It perfectly fits my eyes and my black hair.

Sinuklayan ko ang buhok ko pakanan at inilagay ang clip na iniregalo sa akin ni Chloe noong kaarawan ko. Napangiti ako dito. Nag-lagay ako ng pulbo at sunod na inayos ang uniporme ko. Matapos suriin ang aking sarili ay kasabay nun ang pag-tawag sa akin ni Mama.

“Gracia! Halika na! Ihahatid na kita sa school mo.” Saad ni Mama.

“Eto na po.” Sagot ko naman kaagad at tumungo na ako sa labas ng silid.

“Ang ganda talaga ng anak ko.” Puri kaagad ni Mama ng makita niya ako. Hindi pa din akong sanay na pinupuri niya ako ng ganon. Pero masaya ako. Sobrang saya ko na tanggap ako ng mama ko.

Bago pa kami makalabas ng gate ay naabutan kami ng sasakyan nila Chloe. Kaagad naman itong huminto at iniluwa nito si Chloe suot-suot ang magara niyang uniporme. Kumaway naman si Tita Elijah mula sa loob ng sasakyan.

“Gracia!” She called as she went to me. Kaagad niya akong niyakap na ginantihan ko naman.

“Sumabay na po kayo sa amin!” saad niya kay Mama.

“Ayy, hindi na, Chloe. Sa kabilang direksiyon kami at nandiyan na din ang motor sa labas na sasakyan namin ni Gracia.” Sagot ng mama kay Chloe.

“Ahh. Sige po. Bye, Gracia! See you later!”

“Bye Chloe! Fighting!” saad ko at binigyan siya ng malawak na ngiti.

“Fighting!”

Kasabay ng pag-alis ng magarang sasakyan nila ay ang pag-sakay namin sa tricycle na maghahatid sa akin sa paaralan. Muli kong sinilip ang papaliit na imahe ng sasakyan nila Chloe hanggang sa tuluyan ng mag-laho ito.

Pag-kagaling ko sa paaralan ay kaagad kong ginawa ang mga takdang aralin ko. I spent hours doing my assignments and after a while ay kaagad na akong nag-tungo sa kusina para gampanan naman ang trabaho ko sa Mansiyon ng mga Esteban.

Naabutan ko si Tita Elijah na umiinom ng tubig sa kusina. Nang makita niya ako ay kaagad ko siyang binati.

“Magandang araw po, Tita Elijah.” Bati ko sa ginang. She sweetly smiled at me na kaagad ko namang ginantihan ng ngiti.

“Have you thought about it na ba, Gracia? Yung sinabi ko sayo last time? Do you want me to transfer you to Chloe’s school? Para mag-kasama kayo ng bestfriend mo.” Yeah, Tita and Tito, insists to enroll me as well sa school kung saan nag-aaral si Chloe. But my Mama doesn’t agree with it. Kung ako lang, okay lang sa akin. Dahil gustong-gusto ko makasama si Chloe sa school niya.

“Hindi pa po ako sigurado, Tita.” Saad ko. Kahit ang totoo, ay hindi pumayag ang Mama sa bagay na ’yun. Masiyado na daw sobra ’yun, which is true, dahil hindi naman kami mayaman ni Mama at nag-tatrabaho lang kami sa kanila.

“Go on, pag-isipan mo muna. Once you have thought about it, just tell me anytime.” Saad niya. She tapped my shoulder at dumiretso na sa hagdan paitaas ng Mansiyon. I was taken aback when suddenly someone tapped my back.

“Bulaga!” I grasp air when suddenly Chloe appeared on my back.

“When did you get home?” I asked. Hindi na siya naka-suot ng uniporme, naka-short at shirt na lamang siya.

“Just hours ago. Dad’s business partner will be here tonight, narinig ko gwapo daw yung anak niya!” Kinikilig na saad ni Chloe. Kaagad naman akong na-intriga. I haven’t seen any good-looking man for years na kasing edad lang namin. Tila bagang nabuhay ang female hormones ko. True ba, Gracia? I laughed on my own thought.

“Anong tinatawa-tawa mo diyan?” Chloe asked. “Gusto mong makita yung gwapo ’no?” She asked. I suddenly found myself with Chloe making guess about the guy na hindi pa namin nakikita. We both patiently wait until the dinner time comes.

At our age, I can say, na medyo humaharot na kami ni Chloe. HAHAHA.

Halos madismaya kami ni Chloe ng makita ang lalaking sinasabi nila. Fake news!

Sabay kaming nag-katinginan ni Chloe at saka ako kumaway upang mag-paalam.

“Balik na ako sa kwarto, Chloe. Enjoy your dinner with that handsome guy !” Bulong ko. We are just like this, because we are disappointed. HAHAHAH. Nakikiusap ang mga mata ni Chloe na manatili ako. I make face at her and bid my good bye. Stay well, Chloe. HAHAHAH.

Naging maayos ang mga kaganapan ko sa school sa loob ng dalawang buwan. I able to make friends, some of my classmates ay kilala ko na noong elem pa lang. Kaya hindi ko na kinailangan pa mag-adjust ng sobra. But things are not really permanent. Akala ko ay hindi na ako aalis o lilipat pa sa ibang school. Pero…

“Napaano iyan Chloe? Bakit may sugat ka sa braso?” I worriedly asked Chloe. May mga pasa din siya sa braso at hita.

“Sinong may gawa niyan, Chloe?!” Halos mapalakas ang boses ko sa dahil sa pag-aalala. Chloe is my best friend!

“Don’t tell Mom and Dad, please.” She cried on my shoulders. I hugged her tight habang umiiyak siya. Kaya pala bigla niya akong tinawag sa kwarto kanina. She told me na may importante siyang sasabihin kaya nag-tungo kami sa Garden.

“Sinong may gawa niyan, Chloe?” tanong ko muli. Tumingin siya sa akin at mukhang alam ko na kung bakit siya may mga pasa.

And yes, I am right, Chloe is being bullied in her school. It broke me as well. Ang makita ang tinuturing kong kapatid na umiiyak. She doesn’t want to tell it to Tito and Tita. Ayaw niyang palakihin pa ang bagay na ito.

“Please, Gracia. Transfer to my school.” She asked. Bigla akong napaisip sa bagay na ’yun. Chloe and I are best friends and it will never be okay to see her like this.

“Sasabihan ko si Mama, Chloe. Pipilitin ko siya.” Saad ko.

“Thank you, Gracia! Thank you!” Umiiyak na saad niya at binigyan ako ng isang mahigpit na yakap.

“You are like a sister to me, Gracia. Thank you talaga. huhuhu.”

Chapter 3

“Maraming Salamat po Tita at Tito, mas lalo ko pa pong pag-iigihan ang pag-aaral ko.” Saad ko sa mga magulang ni Chloe.

“You don’t have to thank us, darling, we are very happy about it.” Saad ni Tita.

“Thank you po ulit.”

My Mama agreed with it, alam kong hindi siya papayag sa bagay na ’yun but when I told her na binu-bully si Chloe sa school at sa kaunting pag-pilit ay pumayag na siya. My Mama wanted to tell to Chloe’s parents na na-bubully siya pero dahil ayaw ni Chloe, sinunod na lamang namin siya.

I could see how concerned she is to Chloe since she is my best friend. And she is good to the both of us kahit na katulong lang kami ng mga Esteban.

Bago ako lumipat ng paaralan ay maayos akong nag-paalam sa mga kamag-aral ko. I had no super close friends in school but I still have friends na kailangan kong mag-paalam ng maayos.

Tita and Tito made sure na wala kaming gagastusin ni Mama sa school kahit pa gaano kamahal ang tuition sa school na ’yun. And in addition to that, they also bought me things na kakailanganin ko sa bago kong paaralan.

I know a lot of adjustment must be made, and for Chlo I am much willing to do it. Para kahit sa ganitong paraan lamang ay maramdaman niyang kasama niya ako.

Her bullies are from the higher year, I know how absurd it may look, but they are much older from us ayon kay Chloe. Hindi ko man alam kung anong pwede kong gawin para hindi na siya bully-hin ng mga yun, still, baka kapag dalawa na kami ay tumigil na sila.

Napatingin ako sa salamin na nasa loob ng kwarto namin ni Mama. I scan myself from bottom to top. Pinakiramdaman ko ang mamahaling tela ng uniform ng school ni Chloe, and now, my school as well. I smiled on the thought.

It has a white polo inside with a tie and a black coat. Chloe and I have the same size of uniform pero halos naiba lang ang pambaba ko. I still have to wear a black slack.

Which is fine with me, hindi naman ako pumunta sa school para pumorma, nasa school ako para mag-aral.

Uniform pa lang, alam ko ng libo-libo na. Without her parents’ help, hindi naman ako makaka-suot nito.

Pero deep inside ay masaya ako, I am happy na maranasan kong pumasok sa school kung saan nag-aaral ang mga anak ng mayayaman.

Ambitious I might sound, but yes, someday ay gusto kong bigyan ng magandang buhay ang Mama. I want her to experience a comfortable life someday.

With the last look on my new school uniform ay sinuot ko na ang bag ko. Hindi ko na pinalitan ang bag ko dahil ang Mama ang bumili nito para sa akin. And I love it anyway. It is pink in color. With girly cartoons on the back part of it.

Nang tawagin na ako ni Mama ay kaagad na akong lumabas ng silid. Nakakahiya naman mahuli sa paaralan gayong isasabay lamang ako nila Chloe sa sasakyan nila. Tita decided na sabay na kaming pumasok ni Chloe sa school since i-isa na ang pinapasukan namin.

As soon as I see Chloe ay kaagad niya akong niyakap.

“You good look on that, Gracia! Thank you talaga for transferring to my school!” bulong siya sa akin.

“Thank you din, Chloe.” Sagot ko naman sa kaniya pabalik.

We made our way to the back seat of their car at nag-patiuna na kaming dalawa ng sumakay na ang Mommy at Daddy ni Chloe.

“Good luck on your new school, Gracia.” Saad ni tita sa akin. Kita ko ang ngiti niya sa akin mula sa salamin na nasa harapan ng magara nilang sasakyan na sinuklian ko naman ng pasasalamat. This was not my fist time to be in this car but it feels so good na hindi na kailangang gumastos ni Mama para ihatid ako sa school.

Speaking of the former ay sinilip ko muli ang aking Ina na nag-aabang sa aming pag-alis. I wave my hand to my mama and send her a flying kiss. Ganoon din ang ginawa niya na ikinangiti ko naman. Nakatanaw lang siya sa amin hanggang sa tuluyan ng umalis ang aming sasakyan.

Sa buong oras ng biyahe ay puro kwentuhan lamang kami ni Chloe tungkol sa school niya. But remembering the reason kung bakit ako lumipat ay hindi ko pa din maiwasang malungkot for Chloe. We are just 12 years old pero na-bully na agad siya.

The are people who calls me gay, bayut or bakla in school pero inilalabas ko na lamang sa kabilang tenga.

But knowing Chloe, she is not used to that. She is not used to being bullied. At walang sino man ang dapat masanay doon. Kung ako lang ay sinabi ko na kay Tita at Tito ang pang-bubully kay Chloe, but knowing Chloe, she will never let that happen.

“Chloe, saan yung mga nambubully sayo?” bulong na tanong ko kay Chloe. She looks around. Nasa loob na kami ng pribadong paaralan ni Chloe. Malalaki ang mga gusali dito. I couldn’t deny, this school is so elite as well as the students.

Bigla tuloy akong nakaramdam ng hiya.

Para bang hindi ako bagay sa lugar na ito.

Indeed, this school is for the children of prominent people.

There are students na napapatingin sa gawi namin. I do not know, pero para bang naging tampulan kami ng mga titig nila. But I just ignored them.

“Mamaya pa ’yun mag-papakita.” Sagot sa akin ni Chloe sa naging tanong ko sa kaniya.

“Basta yung sinabi ko sayong gawin natin ah.”

“Lalabanan natin?”

“Hindi! Tatakbo tayo pag nandiyan sila!” saad ko. Napangiwi naman si Chloe. Ayon lang ang naisip ko. Anong laban namin doon? Baka mamaya malalaking damulag pa pala.

Dahil iisa lang ang klase namin ni Chloe ay inihatid niya muna ako sa faculty bago siya nag-tungo sa room namin. Ganito daw ang kailangang gawin pag bagong transfer sabi sa akin ni Tita.

“Hintayin kita doon, Gracia! Bye!” saad ni Chloe at tuluyan ng tumungo sa room namin na pag-kikitaan naman namin mamaya.

“Graciano Del Luna?” tanong ng guro na sa tingin ko ay nasa 40’s na niya.

“Opo, Ma’am.”

“We will just wait for someone. Umupo ka muna diyan.”

“Is he Noah Centeno?” tanong niya sa bagong dating na estudyante. He is wearing headphones at kaagad naman niya itong tinanggal ng kalabitin siya ng magandang babae na sa tingin ko ay Mama niya.

“Yes, he is. Can I now leave him here?” Tanong ng babae na sa tingin ko ay nasa 30’s pa lang. Sa tingin ko ay ka-edad niya lang ang Mama.

“Yes, Ma’am.” Tumatangong saad ng guro. “We will take good care of your son.” Dagdag niya pa na ikinangiti naman ng huli.

“Bye, baby. See you later.”

“I’m not a baby anymore, mom.” Saad niya na may halong inis pero humalik pa din sa ina. Nang mahuli niya akong nakatingin sa kaniya ay kaagad naman akong umiwas ng tingin.

“Tsk.” Rinig kong saad niya na hinayaan ko na lang.

“Since both of you are now here, let’s now proceed for a tour before you go to your room.”

As she connoted ay tinour niya nga kami sa paaralan. She let us know kung nasaan ang Library, Canteen, Com. Lab at marami pang amenities ng paaralan.

“Again, welcome to Steward International School.” Saad niya habang nakangiti.

“We will now go to your classroom.” Saad niya. Napatingin ako sa lalaking kanina pa walang kibo habang tinotour kami ng guro.

“Let’s now proceed to your room.” Saad niya. At gaya ng sinabi niya ay tumungo kami sa ikalawang palapag ng school gamit ang escalator. Puno ng pag-kamangha ang aking nararamdaman na hindi ko naiwasang mapanganga. This school is out of the ordinary.

Nang makarating kami sa aming designated room ay kaagad ko namang napansin si Chloe. She’s waiving her hands at me at ganoon din ang ginawa ko.

“Chloe!” sigaw ko na sabay-sabay nag-patingin sa mga estudyanteng nasa loob. Ganoon din ang lalaking may pangalang Noah.

Isang impit na tawa ang inilabas niya. At doon ko lang na-realize ang ginawa ko. Bakit? Bawal bang sumigaw dito?

Napakamot naman ako sa aking ulo at bahagyang yumuko.

“My name is Graciano Del Luna, but I prefer to be called Gracia.” Matapang na saad ko. Hindi ko na nagawa pang silipin ang naging reaksiyon nila pero narinig ko ang impit na tawa ng iba sa kanila.

“Class…” rinig kong saad ng guro sa tonong nag-bababala.

“You may sit with Chloe Esteban.” Saad niya na ikinangiti ko. It seems like she knows, that Chloe and I are friends. Who wouldn’t know Gracia? Matapos mong isigaw ang pangalan niya kanina.

Tanging kay Chloe ko lang ipinukol ang mata ko, pero halos masubsob ako sa sahig ng matapilok ako sa sapatos ng kung sino man.

Mabuti na lang ay may humila ng bag ko. When I look at the person na humili ng bag ko ay nakita ko si Noah, ang lalaking kasama ko sa tour kanina.

“Thank you.” Nag-mamadali akong nag-tungo kay Chloe dahil sa kahihiyan. Gracia, be careful! First day mo pa lang, puro ka na katatawanan!

Bago ako umupo ay pansin ko ang babaeng nasa likod ni Chloe. She looks like an angel. Her skin is white as snow. She smiled at me na ginantihan ko naman at tsaka ako nag-tungo sa tabi ni Chloe.

“You are finally here!” saad niya na ikinangiti ko.

“Thank you, Chloe.”

“No. I should be the one to thank you, Gracia. Thank you so much!” saad niya.

“My name is Noah Centeno, I hope we can get along together.” Pag-papakilala ni Noah. Rinig ko ang bulungan ng mga estudyante ng marinig ang pangalan niya.

“You know him?” bulong na tanong ko kay Chloe.

“I have heard his name last week pa, his family runs a conglomerate. He came from States.” Napatango naman ako. What should I expect? Even Chloe’s family has multiple businesses. Her future is set already kahit na bata pa siya.

Nakakainggit.

Chapter 4

Mabilis na lumipas ang oras, hindi ako masiyadong nakapag-focus sa klase dahil na din sa paninibago. Umikot lamang ang oras ko sa pag-oobserba sa mga tao sa loob ng klase. There are few students who smiled at me, there are students who turned their back at me, at meron din namang may kakaibang tingin sa mga mata nila.

I know it is not my job to please other people, pero iba pala talaga kapag bago ka lang sa lugar na hindi ka naman talaga sanay. Wala man akong sobrang close sa dati kong paaralan but I can say na halos lahat sa kanila ay friendly.

But there is this specific girl na palaging nakangiti sa amin ni Chloe, si Letisha.

“Can I join the both of you?” Saad ni Letisha. Kaagad naman kaming nag-katinginan ni Chloe at tumango.

“Thanks, I am Letisha. Pwede niyo din akong tawaging Letty. Ahm. Gusto niyo?” saad niya. She hands us the cookies na nasa tatlong baunan niya. Letisha is chubby. Pero hindi maikakaila ang ganda ng kaniyang mukha at puti ng balat niya.

“Matagal na sana kitang gustong lapitan kaso palagi kang tahimik lang at naka-airpods.” Letisha referring to Chloe.

Batid ko na medyo ilang pa si Chloe kaya ako na ang sumagot…

“Ayy, nako. Ganiyan talaga iyan.” Saad ko

“Are you cousins?” tanong sa amin ni Letisha. Sasabihin ko ba na anak ako ng kasambahay nila? Or sasabihin ko na kasambahay nila ako?

“Ahm, my mom is a helper in their House.” Saad ko dahil ’yun naman talaga ang totoo.

“Ahh, that’s cool. Parehas kayong maganda pa din.” Hindi ko alam kung seryoso ba siya pero kita ko ang sinseridad sa sinabi niya. Bigla naman akong nakaramdam ng hiya. If I were to compare me and Chloe, of course, Chloe is much beautiful than me.

“Kuha kayo, my mom prepared this.” Saad ni Letisha ng nakangiti. Walang alinlangan naman akong kumuha dahil inilahad niya ito sa amin. Sinenyasan ko naman si Chloe na kumuha din. Chloe is not friendly at all, kaya baka sa paraan na ’to ay magkaroon kami ng kaibigan.

“You want some?” tanong ni Chloe sa kaniya, referring to the Korean Cuisines na hinanda sa kaniya ni Tita.

“That’s my fave!” tili niya. Aww. I think Chloe, Letisha and I will be good friends.

Nag-patuloy lang kami sa pag-kain. Nang matapos naming kumain ay naunang nag-paalam si Letisha sa amin dahil may dadaanan pa daw siya bago bumalik sa room. Kami naman ni Chloe ay na pag-pasiyahan na pumunta sa palikuran.

“Kadalasan ay nakaabang sila sa Cafeteria. Sana nga ay wala na sila.” Saad ni Chloe. Batid ko ang takot sa mga mata niya. Who wouldn’t be scared about it?

Matiwasay kaming pabalik na ng room ng hindi nakikita ang mga bullies niya. But before we could enter the door of our room ay hinarang kami ng isang guro. Specifically, Chloe.

“Chloe Esteban? You are being called to the office of the counselor.” Saad nito sa kaniya. Nag-katinginan naman kami ni Chloe. Kita ko ang pangamba sa mga mata niya.

“Ma’am, can I go with her po ba?” tanong ko sa guro. Napa-isip naman ito pansamantala ngunit kalaunan ay pumayag din ito.

“Bakit ka kaya pinapatawag?” I asked. Tanging iling lang din ang sinagot ni Chloe sa akin. I hope things will just be okay.

Nang makarating kami sa office ng guidance counselor ay nag-katinginan kami ni Chloe. From the description, she told me about her bullies, sa aking palagay ay sila ang mga ’yun.

“Go on.” Hikayat ko kay Chloe at hinawakan ang kaniyang kamay.

Their talk went smoothly. Someone reported her bullies. Hindi namin alam ni Chloe kung sino ang may-gawa nun. Pero nag-papasalamat kami dahil doon ay hindi na kalian man makakatuntong ang mga bullies ni Chloe sa High School Department ng paaralan. The counselor also mentioned to her, that they will set up rules na mag-babawal sa mga senior na tumuntong sa department ng mga High School.

Kita ko ang kapayapaan sa mga mata ni Chloe. I guess, wala ng mam-bubully sa kaniya. And I am happy about it. Pero still, I made a promise to her na sasamahan ko siya hanggang sa maka-graduate kami parehas sa school na ito.

Nang matapos ang klase namin ay kaagad naman kaming sinundo ng driver nila Chloe.

“Bye, Gracia, Chloe!” paalam ni Letisha sa amin. Gayon din ang ginawa namin ni Chloe bago sumakay sa kaniya-kaniya naming sundo. But before I enter the car ay rinig ko ang tawag ni Letisha sa kung sino man.

“Kuya!” kita ko ang pag-kaway niya but before I could even see his face ay tinawag na ako ng Chloe. Nang makasakay kami ng sasakyan ay nakasakay na din si Letisha sa sasakyan nila. I guess Letisha has a brother who studies here as well.

Nang makauwi kami ng bahay ay kaagad akong dumiretso sa kwarto namin ni Mama sa Maid’s Quarter at kaagad na sinimulan ang aking mga assignments. Matapos gawin ang mga bagay na iyon ay saglit akong nag-pahinga bago nag-linis ng katawan.

Habang nag-bibihis ay rinig ko ang pag-tawag sa akin ni Chloe sa kabilang banda ng pintuan.

“Gracia!” rinig kong tawag ni Chloe sa pangalan ko.

“Oh? Chloe?” tanong ko.

“Guess what?”

“What?” nag-tatakang tanong ko.

“Dad will have dinner with his old colleague, and that Colleague has a son na kasing tanda lang natin! Guwapo daw!” Chloe exclaimed excitedly.

“Nako, baka fake news na naman iyan.”

“Come on, legit na ’to!” saad niya ng nakahalukipkip.

“G!” saad ko at sabay kaming nag-tawanan.

“Etong mga batang ’to talaga oh.” Napapakamot sa ulo na kumento ni Ate Cess ng marinig niya ang pinag-uusapan namin ni Chloe.

Halos mapatakip ako ng bibig ng makita si Noah. Siya ang classmate namin na kaka-transfer lang din kagaya ko.

“Noah?” sabay na saad namin ni Chloe at kaagad naman kaming nag-katinginan. Well, totoo naman, Noah has the looks. Matangkad siya kahit na bata pa. Makapal ang kilay, itim na itim ang kaniyang buhok at may maamo ngunit lalaking-lalaki na mga mata. Overall, she is handsome. Para siyang child star na nakikita ko lamang sa telebisyon.

Muli kong sinulyapan si Chloe. Kita ko ang pamumula sa mga pisnge niya. Oh! I think Chloe is…

“Pupunta na ako kila Mommy, Gracia.” Saad niya at iniiwas ang mukha sa akin.

“Go!” saad ko. We are hiding on the terrace at dito namin tinanaw ang bagong dating na sasakyan kung saan nakasakay si Noah at ang pamilya niya. Kasabay ng Mommy ni Noah ay isang bata na sa tingin ko ay matanda ako ng 4 na taon.

“Cute.” Komento ko.

Nang makapasok na sila sa loob ng Mansiyon ng mga Esteban ay kaagad na akong lumabas ng Terrace. For sure ay masasarap na naman ang kakainin namin nila Mama mamaya. Sa tuwing may dumarating kasing bisita ay mas marami ang inihahanda ng mga Esteban.

Tahimik akong lumabas ng Mansiyon at nag-tungo sa Garden kung nasaan ang swing na madalas naming tambayan ni Gracia.

Tumingin ako sa kalangitan na tuluyan ng dumilim at tuluyan ng nag-silabasan ang mga bituin. “Ano kayang pinag-uusapan nila?”

“Gracia, anak! Nandito ka lang pala.” Napatingin ako sa aking likuran ng sabihin sa akin iyon ni Mama.

“Nagugutom ka na ba anak? Nakain mo ba yung baon mo?” saad sa akin ni Mama sabay upo sa isa pang-swing.

“Opo, Ma. Naubos ko po lahat ’yun.”

“Kamusta ang bago mong School, okay ka naman ba doon?”

“Okay naman po, Ma.”

Isang ngiti ang sumilay sa aking labi ng makita ang madaming shooting star!

“Ma may mga shooting star po oh!” magiliw na saad ko at kaagad na pumikit and made a wish.

“Wala ka bang gustong hilingin kay Mama?” napatingin ako sa biglang tanong ni mama.

Kaagad naman akong nag-isip. Hmm, sa totoo lang ay isa lang ang hiling ko kay Mama. Ang malaman kung nasaan ang Papa.

“Ma, pwede niyo na po bang sabihin sa akin kung nasaan ang Papa?”

Kita ko ang pag-babago ng ekspresiyon niya. Gumuhit ang lungkot sa mga mata ni Mama.

“Pero okay lang naman po, kung hindi niyo pa po masabi.” Nakangiting saad ko at hinawakan ang kamay ni Mama.

“Napaka-bait mong bata, Gracia. Patawarin mo ang mama ah?” saad ni Mama. Dahil ba hindi niya masabi sa akin kung nasaan ang Papa?

“Nako Ma, wala po ’yun. I love you, Mama ko.” Saad ko at niyakap siya. Kaagad iwinaksi ng Mama ang nag-babayda niyang mga luha.

“I love you anak ko. Gusto mo bang itulak ko ang swing para sayo?” nakangiting saad ni Mama. Kaagad naman akong ngumiti at tumango.

Napuno ng tawa at saya ang bonding namin ni Mama, lumipas ang ilang oras at napag-pasiyahan na naming bumalik sa loob ng Maid’s Quarter. Ang mama ko ang nag-iisang kayamanan ko sa mundong ito. Siya lang naman ay sapat na para lumigaya at sumaya ang buhay ko.

“They are talking about Arrange Marriage?” pag-uulit ko sa sinabi ni Chloe. Nag-lalakad na kami ngayon patungo sa room namin.

“I don’t know if they are reffering to me and Noah. Pero gusto nilang maging close kami ni Noah.” Saad ni Chloe sa akin.

“We are still young, baka naman nag-bibiro lang ang matatanda.” Saad ko.

“I hope so.” Saad niya.

Lumipas pa ang mga araw. Chloe, Letty, and I are becoming closer with each other. Palagi na kaming mag-kasamang tatlo sa kung ano man ang gagawin ng isa sa loob ng paaralan. Letty’s family owns resorts in the Philippines, five start resorts to be exact. And his brother studies in our school as well pero ni minsan ay hindi pa namin nakikita ang kuya niya.

I can say na mas nagiging open na si Chloe kay Letty at ganoon din si Letty sa amin.

Lunch break namin ng napag-pasiyahan naming kumain sa Garden ng School. Me, Chloe and Letisha. Unexpectedly, ay sumama din sa amin si Noah. I guess dahil ’yun sa gusto silang pag-lapitin ng kanilang mga pamilya. The more, the merrier anyways!

“Kuya Diego!” rinig kong tawag ni Letty. She is looking at my back at hindi ko naman naiwasang mapatingin din sa lalaking tinawag niyang kuya.

As I expected, maputing lalaki ito. Matangkad at may kalakihan ang katawaan. He is 3 years older from us. He is already in his adolescence from his looks. Makakapal ang kilay nito at kung titingnan ay mukhang matapang ang kaniyang itsura. Indeed, he is a teenager already. Samantalang kami ay mga bata pa.

Para bang nanonood ako ng pelikula habang nag-lalakad siya palapit sa amin.

At sa kaniyang pag-ngiti ay lumabas ang dimple niya…

“Gwapo.” Nag-katinginan kami ni Chloe ng sabay naming bigkasin ’yun. At sabay din kaming namula ng dahil sa bagay na ’yun.

“Kuya! Mga kaibigan ko nga pala, si Chloe, Gracia, at Noah.”

“Hey, Kids!” magaspang na saad nito. His voice sounds like a young fine man. Opps, Gracia. Calm down!

“Hello po.” Sabay na saad naming tatlo. Inaral niya kaming mga kaibigan ni Letisha bago muling mag-paalam.

“I won’t stay here for long, sis. I have to catch up with my class.”

“Bye, kids!”

“Bye kuya!”

“Bye po.”

And with that ay natapos na ang pag-titig namin ni Chloe sa kaniya. Umiling-iling naman si Noah sa nakita niyang gawi namin ni Chloe.

“Ngayon lang ba kayo nakakita ng gwapo?” tanong niya.

“Nandito naman ako ah.”

“Yuck!” sabay-sabay naming kumento nila Chloe na sabay-sabay din naming tinawanan. But kidding aside, Noah is handsome too. Mas mukhang shaped nga lang ang kagwapuhan ng kapatid ni Letisha. A Heartthrob indeed. Akala ko noon ay nag-bibiro lamang si Letisha na mukhang artista ang Kuya niya. Pero mukhang hindi, dahil nakakawarak siya ng puso.

Bata pa kami pero, there should no be age in love, right?

Chapter 5

I look at my reflection in the mirror. Four years flew like a wind. Apat na taon na halos bumuo sa kabataan namin ni Chloe at ni Letty. I found myself staring at myself in the mirror. Hanggang balikat na ang buhok ko. Mas tumangkad na din ako. Unti-unti ng nabago at napalitan ang batang ako. Unti-unti ay nagiging dalaga na ako.

A smile is visible in to my lips. My Mama fully supports who I am and what I want. Kahit sa mga simpleng bagay na ginagawa niya ay masaya na ako. Gaya ng pag-gupit sa buhok ko at pag-aayos sa akin. She even let me na pahabain ang buhok ko. And I love it! I really do!

Unti-unti ay nawawala na na ang mga bagay na nag-tititrigger ng gender dysphoria ko. Kahit sa buhok ko lamang ay napapanatag ang loob ko. It boosts my confidence. Adding to the fact that my school, my present school accepts diversity when it comes to clothing and such. Malaking bagay na ’yun para sa akin.

Apat na taon na puno ng saya kasama ang mga taong naging mahalaga na sa akin. Si Chloe, our bond became stronger. We are more like sisters since then. Inaakala pa nga ng iba sa school ay mag-kapatid talaga kami. I guess, parehas kaming lumalaking maganda. Letty, a beautiful teenager as well, she started her diet last year pero ganoon pa man ay maganda na siya dati pa. Noah, I can say, Noah is such a nice guy. Batid ko din na may gusto siya kay Chloe. Sa tuwing titingnan ko kasi siya ay palagi siya nakatingin kung nasaan si Chloe. Pero si Chloe? Hmmm. She hasn’t told to me anything yet.

Sinuklayan ko ang buhok ko. I am wearing a simple skirt and white shirt. Matapos kong mag-lagay ng pulbos sa mukha at lipbalm na iniregalo sa akin ni Letty ay pinasadahan ko na ng tingin ang aking sarili.

“Gracia! Let’s go!” rinig kong sigaw ni Chloe.

“I am ready!”

Ngayong araw ay mag-tutungo kami ni Chloe sa bahay nila Letisha. We usually hang out at their place. Kaming tatlo lang, Chloe, Letty and Me. Sinusulit na namin ang mga natitirang araw bago sumapit ang pasukan sa senior high. Yes, we are now on our 11th grade. Napaka-bilis talaga ng oras. Sana lang ay hindi kami mag-kahiwalay nila Letisha at Chloe sa darating na pasukan.

Bago ako lumabas ay kita ko ang aking Mama. Puno siya ng ngiti sa kaniyang labi habang kinakausap ang kaibigan ko.

“Ma…” agaw pansin ko sa kanila. Kaagad naman isinukbit ni Chloe ang kaniyang kaliwang kamay sa kamay ko. I smiled at her at ganoon din ang ginawa niya.

“Ma, una na po kami.” Saad ko at lumapit kay Mama upang bigyan siya ng halik sa pisnge.

“Ang laki niyo na talaga, mga dalaga na kayo.” Saad ni Mama habang kumikislap ang mga mata niya na nakatingin sa amin ni Chloe.

“Siyempre naman po, Tita. Pareho po kaming maganda ni Gracia.” Saad ni Chloe na ikinatuwa naman ni Mama.

Matapos naming mag-paalam kay Mama ay sumakay na kami sa sasakyan nila Chloe na mag-hahatid sa amin sa subdivision kung saan nakatira sina Letisha. It took us half of an hour bago kami tuluyang nakarating sa Mansiyon ng mga Lorenzo. Kabisado ko na ang daan patungo sa Mansiyon nila. Nag-lalakihang mga bahay ang bubungad sayo bago makarating sa Mansiyon ng mga Lorenzo.

A smile crept in to my face as I remember kung sino ang maari naming makita sa bahay nila, ang kuya ni Letisha, si Diego. Este Kuya Diego.

Muli ko tuloy naalala ang pangyayari na nag-bigay sa akin ng kakaibang pakiramdam sa tuwing makikita ko siya.

It was our Science Camp ng mautusan ako ng isang faculty member na may kuhain sa site.

“Ma’am can I go with Gracia po?” taka akong tumingin kay Noah ng sabihin niya ’yun sa miyembro ng faculty namin. But he only gets a no for an answer. Satingin siguro ng staff ay tatakas lamang si Noah sa akitibidad na gagawin namin ngayong araw. Bleh. Butinga!

I was about to get back on the place of our activity for the day ng hindi ko sinasadyang maligaw sa loob ng site. We were in the large forest. Hindi ko namalayan na unti-unti ko na palang natutunton ang maling daanan.

Patuloy na dumilim ang paligid ngunit tuluyan na akong hindi nakabalik sa site. Nang dahil sa pagod kakalakad ay kaagad akong umupo sa damuhan. Gracia naman eh! Ang tapang mo pa kanina na umalis mag-isa! Kaloka! Nawala sa isip ko na mahina ako pag-dating sa direksiyon.

Hours later ay tuluyan na ngang nabalot ng dilim ang kalangitan. I tried using the whistle kanina pa sa pag-babaka sakaling may makarinig ngunit wala pa din. For sure, nag-aalala na sina Letty at Chloe sa pag-kawala ko.

Kanina ay sinubukan kong bumalik sa dinaanan ko ngunit para na akong na engkanto. Binaliktad ko na ang damit ko pero wala pa ding epekto. A growl of a wild animal made me nervous. Tuluyan na ding nawalan ng baterya ang Flashlight na hawak ko. And that was the time I started crying. Tears began to flow in to my eyes freely.

“Ma!” I cried out loud. Shouting with my lungs na unti-unti na akong pinanghihinaan ng loob.

Will this be my end? Magiging babaeng bersiyon na baa ko ni Tarzan? Sari-saring imahinasyon na ang pumasok sa isipan ko. But as I was about to walk through the dark forest again ay kasabay non ay ang pag-labas ng isang baboy. Baboy ramo. Kaagad na binalot ako ng kaba ng patakbo itong tumungo sa akin. Napuno ng tili ang buong lugar dahil sa akin.

Halos sumabit na ang suot ko sa mga sangang nasa paligid but I didn’t stop running dahil sa baboy ramo na humahabol sa akin.

Ngunit dahil sinalo ko na ang lahat ng kamalasan ay hindi ko napansin ang malaking ugat sa daraanan ko na nag-padapa sa akin.

“No!” I shouted na puno ng takot. I closed my eyes expecting myself to be hurt by that crazy pig. Pero rinig ko ang pag-igik nito. Hanggang sa unti-unti ay nawala ang nilalabas na ingay ng Wild Boar. Fear is evident in my eyes as I have seen blood from the boar. Meroon ng kahoy na nakatarak dito galing sa kung saan.

As I look at the person who throw the wood ay kaagad na kumabog ang dibdib ko. Hindi ko alam kung dahil ba sa kaba o dahil sa…

“Okay ka lang ba?” Humahangos na saad ni Diego sa akin. I look at him, puno ng pawis ang damit na suot niya gayon din ang pawis sa kaniyang noo.

“Nag-alala ang kapatid ko sayo.”

Hindi ko alam pero may kirot akong naramdaman dahil sa sinabi niya. Nang mapatingin ako kay Diego ay biglang pumatak ang mga luha sa aking mata.

He suddenly held me tight on his arm. “Shh. You are safe now, Kid. You are safe now.” Saad niya. I could feel his heart beat on his chest habang pinapatahan niya ako.

“Thank you, Die-, Kuya Diego.” Umiiyak na saad ko.

“Hey! Hey! Hey! Gracia!” Kaagad naman akong bumalik sa kasalukuyan ng pukawin ni Chloe ang atensiyon ko.

“Anyare sayo?” tanong niya.

“Ha? Wala. Wala.”

“Nandito na tayo.” Saad niya at tama nga. Nandito na kami sa Mansiyon ng mga Lorenzo.

“Girls!” bungad sa amin ni Letisha ng makatapak kami sa Mansiyon nila.

“See this!” nakangiting saad niya at sabay na ipinakita sa amin ang mga swim wear na binili niya noong isang araw.

“Pinalinis ko ang Pool!” Na-eexcite na saad ni Letisha.

“Don’t tell me maliligo tayo today sa pool?” tanong ko kay Letisha.

“Obviously! G!” Kita ko din ang excitement sa mga mata ni Chloe ng banggitin niya iyon.

“Wait. Seryoso ba? Hindi ako handa!” saad ko.

“You don’t need to be prepared always, Girl!” saad ni Letisha. Okay, I guess, I really have no choice. Lalo na at agree silang dalawa.

Nakita ko na lang ang sarili ko na sinusuot ang kulay pula na Two-piece swimwear na ibinigay sa akin ni Letty. “Do I really have to wear this?” sigaw ko habang nasa loob ng CR sa kwarto ni Letisha.

“Of course! Ikaw na lang ang hinihintay namin!” sigaw ni Chloe sa labas. They are already wearing their swimwear halos parehas lamang ang design ng mga suot namin nag-kaiba lamang sa kulay. Napailing na lang ako habang sinusuot ang Two-piece swimwear.

Dapat itago ang dapat nakatago. Gosh!

Wag niyo akong ipahiya, tits and balls!

This is not my first time wearing like this pero nahihiya pa din ako. Paano kung makita ako ng mga tauhan nila Letty? Arg! Paano kung makita niya ako? Wah!

Inayos ko ang aking buhok at isinuot na ang puting roba.

“I’m done.” Naka-suot na din sila ng roba.

“Use this.” Abot sa akin ni Chloe ng sun screen. Tinaggal ko ang roba na suot ko at sabay silang napatingin sa akin.

“Pak! Laban na laban si Mama!” kantiyaw ni Letisha sa akin.

“Tinatalo tayo Letty.” Umiiling nasaad ni Chloe na sabay na tinawanan ng dalawa.

“Che! Wag niyo nga akong titigang dalawa. Inggit na naman kayo sa katawa ko..”

“You look great, Gracia. Ang sexy mo at ang puti mo pa!” saad ni Letty sa akin na ikinapula ko. I may be white but not as white as Chloe and Letty. They have white paper skin compare to me. Makikinis din sila parehas. Halatang anak ng mga mayayaman.

“Come on, tama na ang bolahan.” Saad ko at muling sinuot ang roba matapos kong pahiran ang mukha at balat ko ng sun screen.

Nang mag-tungo kami sa pool area ay may mga pag-kaing pinahanda si Letty. Aakalin mo na may party dito sa pool dahil sa mga lobong nakakalat sa tubig.

Kaagad na sumilay ang aking ngiti dahil tatlo lamang kami sa lugar. There is nothing I should be afraid of at this moment.

“Let’s go!” sigaw nilang dalawa. “Let’s go!” saad ko.

Napuno ng tawanan ang buong pool. Asaran ng mga kung ano-anong bagay. We are just enjoying the moment when suddenly Diego and his company enter the pool area.

“Hey, girls!” kaway niya sa amin. Ganoon din ang ginawa ng mga kasama niya.

“You don’t tell us na pupunta pala sila.” Bulong na komento ni Chloe kay Letisha.

“I don’t know as well. Let’s not mind them na lang.” saad ni Letisha.

“Hey, girls! These are my friends, Marco, Luis, Angelo, Renz…” pakilala ni Diego sa mga kaibigan niya.

“Those are Chloe and Gracia, my sister’s friends.”

They wave their hands on us at ganoon din ang ginawa namin. They were five in total including Diego. It is Diego’s circle of friend. Nahiya tuloy ako sa suot ko. I didn’t expect this at all. They were wearing trunks and Sando. Halos lahat sila ay mababatid mong laman ng mga gym. But there is only one person that caught my attention, Diego.

Para bang nag-mamayabang ang mga bicep niya sa amin. He is oozing with masculinity. Compare when we were kids. Mas masasabi ko na mas built na ngayon ang katawan niya. He is tall and… Handsome.

“Let’s go boys!” saad niya. I was caught off guard when he looks at our side and took off his sando that flaunt his perfectly sculptured abs to my very innocent and precious eyes. I wanted to close my eyes. But my heart, mind and body do the otherwise. He once again stared at us before jumping on the pool that cause chaos in the sparking water.

“Kuya! Yabang mo!” rinig kong sigaw ni Letisha sa kuya niya na tinawanan naman ng mga kaibigan niya.

“Let’s have separate bonding, Sis. We will stay on the left side of the pool. You girls stay there.” Saad ni Diego sa kapatid niya.

“Fine!” walang nagawa si Letisha kung hindi ang um-agree na lang sa nais ng kaniyang kuya. Her friends also took of their top and jump in to the pool. It was big for all of us. Kaya pa nga yata nito ang sampung tao pa eh.

I look at Diego once again, he is manly laughing with his friends. They look at us at nag-simulang mag-asaran.

“Hayaan na lang natin iyang mga ’yan. Epal!” saad ni Letisha na ikinatawa namin ni Chloe.

“The more, the merrier. Right?” saad ni Chloe.

“I couldn’t agree more.” Saad ko na lang kay Chloe kahit ang totoo ay nahihiya ako dahil sa suot ko. For Pete’s sake! I am wearing a two-piece in front of the boys. Though pare-parehas naman kami nila Chloe ng suot. Nahihiya pa din ako.

Mukha ba akong malandi? Of course, Gracia! If you will not stop staring at Diego mag-mumukha ka talagang malandi!

Nababaliw na nga talaga ako. Maging sarili ko ay sinasaway ko na sa kalandian ko. But who wouldn’t love to see that guy? He is so damn handsome!

As time passes by, the boys and our group decided to play pool volleyball. Since we are eight in total. Diego decided to play with our team that made my heart jump inside.

I am just staring at Diego ng maramdaman ko ang titig ni Letisha sa akin.

“Matunaw iyan.” Natatawang saad niya.

“What?” patay malisya kong tanong sa kaniya. She just gave me a smirk before positioning herself.

I looked at Chloe at nahuli ko din siyang nakatingin kay Diego. Opps. Her eyes are sparkling as well.

“Hey!” Agaw ko sa atensiyon niya.

“What?” She asked.

“May the best woman win!” I mouthed but I guess she didn’t get it. Hindi ko na lang inulat pa at nag-simula na ang pag-lalaro namin.

Nang matapos kami sa pag-lalaro ay napag-pasiyahan na naming kumain. As we walk out of the water ay batid ko ang mga matang nakatingin sa amin kaya kaagad kong kinuha ang robe na suot ko lamang kanina at muling isinuot iyon. Ganoon din ang ginawa nila Letisha at Chloe.

Umahon na din sina Diego at ang kaniyang mga kaibigan. Habang kami ay kumakain, ang mga boys naman ay nag-labas ng canned beer.

“Sis, wanna drink?” Baritonong tanong ni Diego sa kapatid. She gave her three canned beers. Oh, no. I guess it’s for the three of us.

“You should try it.” Saad ni Letisha sa amin ni Chloe.

Tatanggi sana ako but Chloe already opened the can and took a sip on it.

“Not that bad.” Komento niya.

“Come on, Gracia.” Saad ni Letisha sa akin at wala din akong nagawa kung hindi kunin ang isang canned beer. After tasting it ay kaagad naramdaman ko ang pait sa aking lalalmunan na parang lumalatay. I could really taste the alcohol in it. Lasa talaga siyang alcohol!

“Come on, it’s ladies’ drink, Gracia.” Saad ni Letisha at natawa sa naging reaction ko.

“Not bad but I guess it will not be my fave.” Saad ko.

“Let’s see.”

Hindi ko namalayan na nakakarami na pala kami nila Letisha. The three of us already drunk the six cans each. Okay, hindi naman halata na hindi mo gusto ah.

“Stop it now, girls!” rinig kong suway ni Diego sa amin. I smiled. Does he care for me? Omo!

I look at Diego and stared at him shamelessly. Napansin ako ng mga kaibigan niya at may ibinulong sa kaniya. He just smiled to me. I smiled back. Mukhang natamaan na talaga ako ng Alcohol.

I look away to them and stared at the pool. When the familiar music started playing, I started to feel the urge to dance. And yes, I dance sexily na nakalimutan kong may kasama nga pala kami. Pero, I didn’t mind them at all. Chloe, Letisha and I started dancing shamelessly.

But when we jump on the pool, minutes later, ay para bang nahimasmasan ako. At mukhang ganoon din ang dalawa.

“Mag-bihis na tayo.” I told to the two.

I walk out of the pool once again at kita ko ang mga mata ni Diego sa akin. He smiled at me na ginantihan ko naman. Wait, are you flirting with him, Gracia? Is he looking at me? Ano naman ang tititigan niya sa akin?

I wore the robe at batid ko na nakatingin pa din si Diego sa akin. Unti-unti ay nailang ako. I think he is drunk already. Or assuming lang talaga ako?

Sumunod naman sina Letisha sa akin. But suddenly I wanted to pee.

“I will just go to the comfort room.” Saad ko kay Chloe at Letisha ng maupo sila sa tabi. They are drying their hair now. Matapos kong mag-paalam sa kanila ay nag-tungo na ako sa banyo. Pag-kalabas ko ng cubicle ay kaagad na nag-hugas ako ng kamay at binasa muli ang mukha ko.

Mula sa CR ay rinig pa din ang tugtog mula sa pool side. Mabuti na lang ay nasa business trip ang mga magulang ni Letisha. Kung hindi ay baka pag-kibo man lang ay mahihiya akong gawin.

As I went out of the comfort room ay bumungad sa pintuan si Diego. He is staring at me intently na para bang ano mang oras ay matutunaw na ako. He is blocking the door kaya hindi ko magawang makalabas.

“Gracia. Why are you so beautiful?” batid ko ng may tama na siya ng alcohol. How he spoke my name sent shivers down to my spine. How he complimented me sent million of butterflies to my stomach.

“Okay ka lang ba, Kuya?” I asked. Kuya? Really?

He walks towards me hanggang sa mawala ang distansiya naming dalawa. I couldn’t move. I felt like I am stuck. His eyes are still staring at my eyes. He put both his hand sa mag-kabilaang parte na humarang sa maari kong daanan. On this distance, naramdaman ko na ang mainit niyang hininga. I could feel that it is weakening my knees.

“I guess you are Drunk.” Saad ko. He brushes up his hair with his hands. And move closer to me. I have the chance para iwasan siya. But my body doesn’t want to. Lalo na ng inilapit niya ang mukha niya sa akin. I look at his red lips. Para bang natuyuan ako ng lalamunan sa ginawa kong pag-tingin sa kaniyang mga labi.

I suddenly close my eyes and the last thing I knew. We are kissing! We are fucking kissing! I could feel the alcohol in his mouth. Lalo na ng pinasok niya ang dila sa bibig ko. He started moving his tongue inside my mouth sexily. Lasang-lasa ko ang pait ng alak mula sa kaniyang dila. I do not know what to do kaya ginaya ko na lang ang ginagawa niya.

I have the energy to push him pero hindi ko nagawa. I do not know kung dahil ba ’to sa impluwensiya ng alak. But I am loving it! Damn! I am loving how this guy kisses me. This is not right Gracia! This is my first kiss! I know it should not be happening but my heart and my body want it. It is like I am longing for this for so long.

Unti-unti ay naramdaman kong nawawalan na ako ng hangin.

I stop from kissing ng makarinig ako ng nalaglag na bagay.

He stared at me for seconds. He suddenly shook his head and stop kissing me.

Bigla naman akong natauhan sa ginagawa ko, namin.

“Sorry. Go back to your friends.” Saad niya sa akin. No, you should not say sorry to me, Diego! Dahil gusto ko din!

Ngunit hindi ko na sinabi iyon. Maybe he just kissed me because he is drunk. He is drunk, Gracia! Panigurado bukas ay makakalimutan niya na ang bagay na ’yun! Tama, makakalimutan niya din ’yun. Kasalanan ko ba na nag-halikan kami at hindi ko siya pinigilan. Ginusto niya ba ’yun? Gusto niya ba ako? A lot of questions vague my mind na hindi ko na inintindi kung may nakakita ba sa ginawa namin.

Chapter 6

I delicately touched my lips. Totoo ba ’yun? Or it was just a dream? Nag-hallucinate lang ba ako because of the Alcohol and such? But no, Gracia! You know to yourself that it was all true! His lips on your lips! Arg! You should have stopped yourself, Gracia! You should have refrained him from kissing you! Diego is not on his right mind! He is under influence of Alcohol. You know it! Maalala niya kaya yung kagabi? I know he was the one who initiated the kiss pero hindi ko pa din maiwasang kabahan.

Bakit parang kasalanan ko?

Did he mean it? Why will a person kiss you if it means nothing? Come on! Enlighten me!

“Gracia! Are you okay?” tanong ni Chloe sa akin na habang kinakatok ang pintuan ng banyo ni Letisha.

“You have been there for an hour!” saad niya pa.

You should not think about it now, Gracia. Not now. Sikat na ang araw ng magising kaming tatlo sa kwarto ni Letty. My head is in pain because of the Alcohol that we drink yesterday at hindi ko pa din maiwasang mag-alala dahil sa nangyari kagabi. I know, I have no fault in here pero bakit ganon? Pakiramdam ko ay makasalanan akong ginawa?

Muli kong binuhusan ng tubig ang akaing sarili. You should forget about it, Gracia! You should!

Nang makababa kaming tatlo ay naabutan namin si Diego sa mesa. He is drinking his coffee while massaging his head.

“Arg!” rinig kong daing niya habang hinihilot ang ulo niya.

“Kuya are you okay?” tanong ni Letisha sa kaniya na kaagad naman na tinanguhan ng huli.

“What did I do last night?” He asked us. He looks at us. He looks at me. Hindi niya ba naalala? Hay! Mabuti naman kung ganon. If hindi niya na maalala ang ginawa niya mabuti ng kalimutan ko na lang din ang bagay na ’yun. I think impluwensiya lang talaga ’yun ng alak. But thinking about it now causes pain to something inside me.

Why I am feeling this? Why?

We sat on the dining table kung saan may nakahanda ng mga pag-kain.

“When will Mom and Dad go back here?” tanong ni Letty sa kapatid niya.

His brother just shrugged his shoulders. Habang kumakain ay hindi ko maiwasang mailang at manataling tahimik lamang. Panaka-nakang tinitingnan ko si Diego but he is busy scrolling in his phone. Did he really forget everything? It was my first kiss! Pero kinuha niya lang ’yun ng walang kahulugan? Ganoon ba talaga ang mga lalaki?

Nag-pupuyos ang aking damdamin ng dahil sa hindi ko malamang dahilan. Am I hurt? Dapat nga ay masaya pa ako na hindi niya na maalala ang bagay na ’yun but my mind does the otherwise. Hanggang sa makauwi ng buhay ay tuluyan na akong nawala sa sarili.

“Care to share?” tanong sa akin ni Chloe bago kami mag-kahiwalay. I just shrugged my shoulders at nag-paalam na kami sa isa’t isa upang mag tungo sa kaniya-kaniya naming lugar sa mansiyon. I went to the maid’s quarter at doon na ako nag-kulong.

Sa mga sumunod na araw ay tuluyan ko na ngang kinalimutan ang nangyari sa Mansiyon ng mga Lorenzo. I busied myself working inside the Mansion. At satingin ko ay nag-tagumpay ako na kalimutan ang bagay na nangyari sa pagitan namin ni Diego.

Chloe and her family went to a short trip in New York bago pa man kami bumalik sa klase sa isang linggo. Habang nag-lilinis sa garden sa harap ng bahay ng mga Esteban ay napuno ako ng kuryosidad ng masilayan ang isang babae na sa tingin ko ay nasa 30’s na bumaba sa isang mamahaling sasakyan. From the looks of it, mukhang galing pa itong abroad.

Naka-suot siya ng sunglasses. She is wearing a dress that perfectly fits her body. Na puno ng pag-hanga ang aking mga mata. She is a goddess. Ang ganda niya!

Inilagay niya sa ulo ang kaniyang sunglasses at napatingin sa gawi ko. Kita ko ang gulat sa mga mata niya.

“Hey, kid! Do you live there? Kamukhang-kamuhka mo ang ate.” Saad niya na hindi ko naman maintindihan.

“Po? Opo diyan po ako nakatira. Kami po ng nanay ko. Katulong po kami ng mga Esteban.” Kita ko ang gulat niya ng dahil sa sinabi ko. May nakakagulat ba sa sinabi ko?

Pinuntahan siya ni Mang Carding at binati ito. “Magandang araw po, Ma’am. Ngayon po pala ang dating niyo.”

“Oho, kuya. Pa-parada na lang po sa garahe ng sasakyan ko. Thanks” saad niya kay Manong. Muli niyang binalik ang atensiyon sa akin at dahan-dahan na lumapit sa akin.

Sino ba ang magandang babaeng ’to?

“My name is Elisse. Kapatid ko ang amo mo, kapatid ako ni Ate Elijah.” Saad niya na para bang nababasa ang nasa isip ko. Mukhang iwinaksi niya na ang nasa isipan niya at binigyan ako ng isang ngiti.

“Sino at nasaan ang Mama mo?” sakto naman ang labas ni Mama mula sa mansiyon at may hawak pa itong pang-tanggal ng alikabok.

“Ate Melissa? You are still working here?” Kilala niya ang Mama?

“E-elisse? Ikaw na ba iyan?” tanong ni Mama sa kaniya at kaagad naman lumapit si Ma’am Elisse kay Mama at binigyan ito ng yakap.

“Gracia, ang kapatid ni Ma’am Elijah, si Ma’am Elisse mo. Elisse, anak ko nga pala.” Kita ko ang gulat sa mata ni Ma’am Elijah ng sabihin iyon ng Mama.

“Really?” mangha siyang tumingin sa akin at tumango.

“Anyways, let’s catch up later, mag-papahinga muna ako.”

“Sige, Elisse. Nalinis ko na ang guest room sa itaas na pinahanda ng ate mo.” Saad ni Mama sa kaniya. Tumingin ito muli sa akin at kumaway at ganoon din ang ginawa ko.

Na-kwento sa akin ni Mama noon na simula pa lang daw bata siya ay kasama niya ng lumaki ang pamilya ni Tita Elijah. They were childhood friends. Katulong daw ang lola ko sa mga magulang ni Tita Elijah mula noon pa. Kaya satingin ko ay hindi na maiwanan ni Mama ang Mansiyon na ito dahil dito din siya lumaki.

A sad smile formed into my lips. Ako kasi, iba ang gusto ko. I wanted to have our own house. Ang bigyan ang Mama ng maginhawang buhay sa tamang panahon. Hindi mapang-hangad ang Mama. Ngunit sa tingin ko ay doon kami nag-kakaiba. I wanted her to have a better life. Who wouldn’t want it for their parents, right?

May mga tao talagang mapanghangad at may mga tao din na hindi. Napaka down to earth ng Mama kaya handa kong gawin ang lahat para maibigay sa kaniya ang Nararapat. Siya ang buhay ko. SIya lang ang kayamanan na mayroon ako.

Tita Elisse and I made a bond sa mga araw na mag-kasama kami. Who would believe it? She is still single. Walang anak at asawa. O kahit boyfriend man lang. Pero hindi naman maikakaila ang ganda niya. She is beautiful just like Tita Elijah.

“Go, get whatever phone you want.” Saad niya.

She wants to buy a phone for me. Pinigilan na siya ni Mama at maging ako ngunit ayaw niyang mag-patinag. She is flying to Boracay maya-maya para sa kasal ng kaibigan niya. She wanted to buy me a gift before we parted our ways. Tita Elisse has been very kind and good to me sa loob ng isang linggo na pananatili niya sa Mansiyon.

Mas lalo niya pa akong kinagiliwan ng malaman niyang hindi ako babae. Nagulat pa siya ng sabihin ko ’yun dahil mukha daw akong babae. Even the way I speak ay sobrang feminine na daw. Which made my heart flutter.

“Ako na ang pipili.” Saad niya. Hindi ko alam ang sinabi niya sa sales lady but one thing is for sure. She bought me the latest model ng isa sa kilalang brand sa Pilipinas. Gusto ko siyang tanggihan ngunit magagalit daw siya kapag ginawa ko ’yun. So, she leaves me no choice but let her bought me a phone.

Until the time she has to leave ay puro paalala lamang siya sa akin. On the short span of time, masaya ako na nakilala ko ang Tita ni Chloe.

“Tawagan mo ako pag may kailangan ka. Anything! Ganda mo, mana ka sa akin!” saad niya at binigyan ako ng mahigpit na yakap. A tear escaped from my eye, for sure, matutuwa si Chloe sa Tita niya pag-nakasalamuha niya ito. Her tita is one of the coolest Tita I have ever known.

I just waived my hand ng makapasok na siya sa kaniyang sasakyan. Tinulungan siya ni Mang Carding na ilagay sa likod ng sasakyan niya ang mga maleta.

“Halika na, Gracia!” tawag sa akin ni Mama at kaagad naman kaming nag-tungo sa loob ng Maid’s Quarter. That was short. But still it was a happy moment.

“Thank you, Mang Carding.” Saad ni Chloe at ganoon din ang ginawa ko. Ngumiti lang ang matanda sa amin at ganoon din ang ginawa ko. Today is our first day in class. Sadly, Letty and I are in the same class habang nahiwalay namin si Chloe sa amin. Chloe is outstanding with her uniform paired with her branded school bag. Almost all her things were bought abroad, as always.

Being the sole heiress of the Esteban has a lot of perks. Kaya masaya ako para kay Chloe. She deserves it.

Our uniform now has the same appearance as our Jhs uniform but it has a different color of vest. Our vest is maroon in color now. Speaking of uniform, officially, ay palda na nag suot ko. I am used to wearing skirts in the Mansion pero ngayon lang ako na kasuot ng skirt sa school. It feels so new to me still. But I am loving it.

There were students na panaka-nakang tumitingin sa gawi namin. But for sure, their eyes are directed to Chloe. Who wouldn’t look at her with awe? Chloe is a pretty young woman.

Mag-lalakad na sana kami ng marinig namin ang pag-tawag sa amin ni Letty. Sapat lang para marinig namin.

Kaagad naman sumilay ang ngiti sa akin labi ng makita ko si Letty na kumakaway mula sa sasakyan. Ngunit kaagad nawala ang ngiti sa labi ko ng mabatid kung sino ang nag-drive para sa kaniya. Ang kuya niya, si Diego. Para bang nanumbalik ang ala-ala ng gabing hinalikan niya ako.

“Girls!” tili ni Letty papalapit sa amin at kaagad naman kaming niyakap nito. Ngunit hindi ko maiwasan ang tingnan ang lalaking bumaba mula sa sasakyan. He is wearing his school uniform. Our senior, a college student in our school, an athlete, a heartthrob, and the guy who kissed me and forget it overnight. Arg!

He looks so fine in his uniform. Halos masakal na ang braso niya dahil sa biceps niya. A certified gym buddy. He is so damn fine with it. Rinig ko pa ang tili ng mga kababaihan sa kung saan. What’s my stand with all the women around her? They are all children of prominent people in the Philippines. Hindi ko naman na maittanggi na I might not stand a chance with him. At ang halik sa pagitan naming dalawa noong gabing iyon ay impluwensiya lamang ng Alcoholo.

What should I do to be deserving of him?

I know I am insane for having these feelings na hindi ko na kalian man maiitatanggi. Babae din ako. Babae din ako pero malayong-malayo ako sa mga babaeng nasa paligid niya.

“Hey!” bati nito sa amin ni Chloe.

“Hello!” saad ni Chloe sa kaniya.

Iniwas ko ang mga mata sa kaniya ng magawi ang tingin niya sa akin. Stop that, Gracia!

“Let’s go, girls. Baka mahuli pa tayo sa klase.” Saad ko at hinila na ang dalawa. Rude, Gracia. Rude.

“Bye, Kuya!” saad ni Letty sa kapatid ngunit hindi na ako nag-tangka pang tingnan ang lalaki. My body and mind might betray me.

Hindi naman na kalayuan ang College department sa amin. Ngunit sa palagay ko ay sa kabilang gate ipaparada ng kuya ni Letty ang kaniyang sasakyan. I tried looking back at naabutan ko siyang nakatingin sa amin habang umiiling. When I met his eyes, a playful smile became visible on his lips na nag-pakabog sa dibdib ko.

Kaagad ko ng iniwas ang tingin ko at patuloy na nag-lakad. You are so obvious! I-kalma mo ’yan, Gracia!

Nang makarating na kami sa kaniya-kaniya naming Classroom ay nabatid ko ang lungkot sa isiping hindi na namin kasama si Chloe sa klase. It’s only me and Letisha. And also… Kaagad ko namang tiningnan ang lalaki na kanina pa sinisipa ang upuan ko.

“Epal!”

“What?” Maang-maangan niya.

I just rolled my eyes at him. Papansin! I just shook my head. Dapat siya na lang ang nalipat sa kabila. Hindi si Chloe.

“Do you have your ‘mens’?” He sarcastically asked. Okay, here we go again. Nang aasar na naman ang asungot.

“Wag mo na lang pansinin.” Naiiling na saad ni Letisha habang may ngiti sa kaniyang mga labi. Sanay na naman ako kay Noah. Ngunit ayoko lang nag-papatalo sa kaniya sa pang-aasar. Kaagad naman inilabas ni Letisha ang bagong libro na nabili niya at nag-simula siyang mag-basa.

“The Betrothed.” Basa ko pamagat ng libro na binabasa niya. Letty is so fond with Transgenders. Especially to me. Kaya lagi kaming nag-kakasundo.

“I will let you borrow this after I read it.” Nakangiting saad niya at ngumiti din ako. Ngunit naputol ang pag-uusap namin ng sipain na naman ni Noah ang upuan ko.

“Isa pa, Noah.”

At ginawa niya pa nga ulit. Ahh, kulit mo ah.

“Noah, Baby, may pinabaon ba si Mommy sa Mama’s boy?” I sarcastically said. Kaagad kong nakita ang pag-babago ng timpla ng mukha niya. Natigil lamang kami sa pag-aasaran ng may pumasok na estudyante. Mayabang itong nakatindig at kasunod nito ang isang lalaki. O, gay? Base sa galaw niya batid ko na mahinhin itong kumilos.

“Bag ko?” Baritonong saad niya sa kasama at kaagad naman nitong ibinigay ang bag niya.

“Umalis ka na!” taboy nito at bigla akong nakaramdam ng inis. Okay, sa tingin ko hindi na talaga mawawala ang bullying sa school na ito.

“Bakit kayo nakatingin?” maangas na tanong niya sa harap ng klase at kaagad namang nag-iwas ng tingin ang lahat. Maliban sa akin. Tumaas ang kilay niya ng patuloy pa din ang pag-titig ko sa kaniya.

“Stop looking at that guy, he is Pietro.” Rinig kong bulong ni Letisha sa akin. Pietro? Pake ko sa kaniya! Naiinis na talaga ako sa mga bully na ang tapang umasta. Nakakaasar. Napailing na lang ako at tuluyan ng umiwas ng tingin.

Rinig ko ang pag-kalabog ng upuan sa bandang likod na parte ng silid ngunit hindi ko na pinag-tuunan pa ng pansin ’yun ng dumating na ang first subject teacher namin. I am so much disappointed kung paano ituring ni Pietro ang mga guro sa klase. Napag-alaman ko na magulang niya ang may-ari ng paaralan. But who gave him the right to act like that? To act like a brat in front of the teachers? Walang respeto. Kung anong ikina-gwapo ng kaniyang mukha, ganoon naman ang ikina-pangit ng ugali niya. Deds na nga sa kaniya.

As usual, Chloe, Letisha and I went to the caf together. Nakasunod sa amin ang asungot, si Noah, kasama ang kaibigan niyang si Jason at Mike. Sa iisang mesa kami kumain kasama ang tatlong lalaki. They were our classmates simula pa lang noong unang taon ng Junior High kaya sanay na kami sa presensiya nilang tatlo.

Matapos naming kumain ay kaagad akong nag-paalam sa kanila na mag-tutungo sa banyo. Hindi ko na sila hinintay na sumagot dahil busy pa ang lahat sa pag-kain at ako naman ay tinatawag na ng kalikasan.

As soon as I enter the comfort room ay kaagad akong nag-tungo sa isa sa mga cubicle at nag-labas ng likido mula sa aking genitals. I was about to go back to caf ng makita ko Pietro habang hila-hila ang lalaking kasama niya kanina. From his looks batid ko ang takot sa mga mata niya.

Kaagad ko silang sinundan ng mag-tungo sila sa likod ng building.

“Tang-ina! Sabing ayokong sumasama ka doon ’di ba? Gusto mo ba pag-umpugin ko kayo? Parehas kayong bakla!” Hindi ko man gustong pakinggan ang kanilang usapan dahil sa lakas ng boses nito ay narinig ko ito.

“P-Pietro, nasasaktan ako.” Ramdam ko ang sakit na nararamdaman ng taong kausap niya dahil sa ekspresiyon nito sa mukha.

“Hindi ka masasaktan kung sinusunod mo ako! Tang-ina!” rinig kong saad ng huli. At kita ko kung paano nito sinampal ang mukha ng lalaki.

‘Anong gagawin mo, Gracia?’ tanong ko sa aking sarili ng akma kong mag-lalakad patungo sa kanila.

“Anong ginagawa niyo sa kaniya? Bawal iyang ginagawa niyo!” sigaw ko. Hindi ko alam kung anong Espiritu ang sumapi sa akin at nagiging madalas ata ang pagiging pakielamera ko.

“Bakit ka nakikialam, huh? Gusto mo bang pumalit sa baklang ’to?!” Saad ni Pietro habang napatingin din sa akin ang dalawang lalaking kasama niya. They didn’t even bother to stop the guy from slapping the boy.

Kita ko ang pag-iling ng lalaki.Sa tingin ko nga ay mag-kasing edad lamang kami. Anak ba talaga ’to ng mga prominenteng tao? Bakit wala silang alam na gawin kung hindi mam-bully ng iba?

“Mali iyang ginagawa mo, Pietro!” I am able to manage my nervousness kahit na sa totoo lang ay kinakabahan ako.

Natawa naman ang dalawa pa niyang kasama.

“Aba’t gusto atang makatikim ng isang ’to, Pietro oh.” Saad ng lalaking kasama niya.

“Hindi porket babae ka, hindi ka na namin papatulan.” Saad ng isa niya pang kasama.

“Babae? Tang-ina! Bakla iyan, pre!” Nangungutyang saad ni Pietro at tinignan ako mula ulo hanggang paa. Kita ko ang gulat sa mukha ng dalawang kasama niya.

“Talaga? Tang-ina! Ganda mo ah!” Hindi ko alam kung matutuwa ba ako sa sinabi ng isa sa kanila o maiinis.

Humakbang papalapit sa akin si Pietro. He held my hand at marahas na hinila ako at isinalampak sa pader. Kaagad na nanalatay ang kirot sa likod. Suddenly, fear it my whole system. Bakit kasi sinundan mo pa sila, Gracia?

“Maganda ka sana eh, kaso bakla ka.” Saad niya at sabay-sabay silang nag-tawanan. Nag puyos ako sa galit ng sabihin niya ’yun.

“Eh ano kung bakla nga ako?” Nag-mamatapang kong litanya.

“Aba’t sumasagot ka pa.” He was about to raise his hand at ambang sasampalin ako ng bigla na lang siyang matumba sa sahig.

“Touch her at ako ang makakalaban mo, bata.”

Chapter 7

My jaw dropped at the moment. Kita ko ang gulat ng mga kasama niya ng dahil sa ginawa ng lalaking pumigil sa kaniya para saktan ako. At ang traidor kong puso ay tuluyan na ngang nag-iba ng tibok sa nasaksihan. Kita ko ang galit sa kaniyang mga mata at nakakuyom ang kamao nito. He was about to went near to Pietro ng pigilan ko siya.

I held his shoulder tight at napa-tingin naman ito sa akin. Kaagad akong umiling sa kaniya. At nangungusap ang mga matang tingnan siya. Ayoko ng palakihin pa ito.

I looked at Pietro, kaagad siyang nilapitan ng lalaking sinampal lamang niya kanina.

“Pietro, okay ka lang?” Batid ko ang pag-aalala sa mukha niya. What? Bakit siya pa ang nag-aalala diyan kay Pietro? Samantalang sinaktan siya nito kanina lamang.

“Please, itigil mo na ’to.” They guy asked to him at kasabay noon ang pag-piyok ng boses niya. Pero walang sabi-sabi lang siyang tinulak ni Pietro at kaagad na tumayo si Pietro. Akmang susugurin niya ang lalaking katabi ko ng dumating ang dalawang guard ng school.

“Anong meron dito?” tanong ng guard sa amin.

“Ahh. Wala, sir. Nag-kakatuwaan lang.” sagot ng isang kasama ni Pietro.

“Halika na.” hila ko sa braso niya. Hindi ko na alam ang gagawin ko. Natatakot ako sa tindig niya. Ngayon ko lamang siya nakitang ganito. And seeing him like this gives me chills to my spine.

“You better not bully anyone, Kid. Bakit? Dahil anak ka ba ng may-ari ng school na ’to? Bata?” Puno ng pang-uuyam na saad ni Diego sa kaniya.

“Humanap ka ng katapat mo.” Saad pa ni Diego at tuluyan ng hinawakan ang kamay ko at hinili iyon paalis doon sa lugar na iyon. Nakatitig lamang ako sa malaking kamay niya na sinakop ang maliit na kamay ko. Hindi ko alam kung saan ako kinakabahan. Dahil ba sa nangyari kanina o dahil sa kamay ko na hawak niya ngayon.

Paano niya nalamang nandoon ako?

Paano siya napunta doon?

Maraming katanungan ang bumalot sa aking isipan. Hindi ko namalayan na nakarating na kami sa field kung saan walang masiyadong tao. Alam kong wala siyang naging galos dahil hindi man lang naka-ganti sa kaniya si Pietro.

“Are you okay?” He asked as he scan me.

“Nasaktan ka ba niya?” kita ko ang kakaibang emosyon sa mata niya. Wait. What? Bakit ganito?

Umiling naman ako. Tiningnan ko ang kamao niya at namumula ito. Mukhang malakas na pwersa nga ang ibinigay niya sa lalaki. Oh, God! Kinakabahan ako para kay Diego. Bukod na nasa college dept. na siya ay mas matanda pa din siya kay Pietro.

“Thank you, Die-Kuya Diego.”

“Just call me Diego.” Baritonong saad niya sa akin. I stared at him. A smile crept in to his lips. The lips that kissed me. Oh, God! Stop it, Gracia!

“Bumalik ka na sa klase mo, malamang ay hinahanap ka na ng mga kaibigan mo.” Saad niya. Tumingin ako sa kaniya at muling nag-pasalamat. Why are you doing this to me? Why do you make my heart beat crazy?

Nang mag-paalam na siya ay kaagad na akong nag-lakad sa gusali kung nasaan ang room namin. But a familiar guy caught my attention. He is crying. It was the guy that is being bullied by Pietro.

“Here..” abot ko sa kaniya ng panyo ko. Kaagad naman siyang tumingala at kinuha ang panyo sa akin.

“Okay ka lang ba?”

“Okay lang ako, sanay na ako doon. Dapat hindi ka na nakialam pa. Pero thank you pa din dahil tinulungan mo ako, Miss…”

“Gracia, ako si Gracia.” Saad ko naman sa kaniya. Sumilay ang ngiti sa kaniya.

“Thank you, Gracia.” Saad niya ng nakangiti din sa akin.

“Iwasan mo na lang si Pietro, ganoon talaga ’yun.” Saad niya.

“Seth!” Rinig ko ang pag-aalala sa tono ng lalaking tumawag sa kaniya. Kaagad naman niyang pinunasan ang luha niya.

I look back and see the guy who called his name. Patakbo itong lumapit sa kaniya at para lamang akong hangin sa tabi nila ng suriin niya ito.

“Okay ka lang ba? Sinaktan ka ba ni Pietro dahil sa akin?”

“Franco, okay lang ako.”

“Okay? Tingnan mo nga iyang sarili mo! Ewan ko ba sayo at tinitiis mo yung ugali ng hayop na ’yun!” galit na saad ng lalaking tinawag niyang Franco. Kaagad naman siyang natigil ng mapansin ako.

“Ahm. Sige mauna na ako.”

“Thank you ulit, Gracia.” Saad niya.

“Wala ’yun.” Saad ko at tuluyan ng nilisan ang lugar. If I were to look at them para bang may relasyon sila. I could see the care in the guy’s eyes.

“Gracia! Where did you go?” nagulat ako sa pag-tawag sa akin nina Chloe at Letisha.

“Girls! Something came up, tawag ng kalikasan. Halika na, late na tayo.” Saad ko. Nahihiya naman ako sa dalawa dahil mukhang hinintay pa nila ako. Kaloka! Unang araw pa lang parang katapusan na ng taon. Ang daming ganap!

As soon as I enter the class. Kaagad kong tiningnan si Pietro. But he was nowhere to be found inside the class. Hindi ko na alam ang sumunod na mangyari matapos ang gulo kanina. Mabuti na lang talaga at hindi na lumaki pa ang gulong ’yun. Diego is in his third year. Isang taon na lang at matatapos na siya sa pag-aaral. At baka pag lumaki ang gulo kanina ay mapahamak pa siya ng dahil sa akin. Arg! Bakit kasi napaka-pakielamera ko?

I just… I just couldn’t stand people being bullied.

Sumunod pa ang ilang araw. Batid ko ang matatalim na tingin sa akin ni Pietro sa klase. Siguro kung nakakapatay lang ang tingin malamang ay pinag-lalamayan na ako. He was just glaring at me but he never spoke to me again. Hindi ko na din nakita pa si Seth simula ng araw na ’yun. Maybe nag-tatago na siya sa damuhong ’to.

Akala ko ay hindi na kami mag-kakasalamuha pa. Pero nag-kamali ako. At dahil sa sobrang kamalasan ko ay siya ang naka-partner ko sa Tutor and Tutee on our Math Class. Buong araw ako lutang dahil sa isipang ’yun. Dahil kung ano man ang magiging score niya ganoon din nag magiging i-score ko sa exam. A horrible stupid idea na hindi naman namin matanggihan. Okay pa sana kung si Noah eh. Kaso ang lalaking ito? Arg! Ayoko na lang isipin.

Bagot ko siyang tiningnan we are staying on the field kung nasaan ang mga bench and tables.

“Can you please listen to me?” tanong ko sa kaniya. Ibinaba niya ang Cellphone na hawak niya. Kanina pa siya nangingiti habang hawak ang Cellphone niya.

“What?” maangas na tanong niya.

“Kanina pa ako nag-sasalita pero hindi ka nakikinig!” inis na litanya ko. Tiningnan niya lang ako ng nang-aasar.

“Bakit kita susundin, bakla?” ganito na lamang kami palagi sa tuwing tinuturuan ko siya. Bwiset! Kung hindi lang nakasalalay sa kaniya ang score ko ay hindi ko na sana siya tinuruan pa.

“You need to learn this, dahil pag-wala kang nasagot sa exam, babagsak ako!” inis na litanya ko.

“You know what, how about you invite that guy for a sparring? Pag-natalo niya ako, papayag na akong turuan mo.” Saad niya na kaagad na nag-painit ng ulo ko.

“Basagulero Asa ka! Bahala ka nga diyan. One quiz won’t hurt me!” Komento ko at tinalikuran na siya. Bwiset! Kasabay nang pag-alis ko sa bench ay ang pag-lapit ng mga kaibigan niya. Hays, ewan ko ba sa mga ’to, puro basagulo lang ang nasa isip.

Tiningnan ko ang Cellphone ko. I have been using this for days at nagagamay ko na siya. Thanks to this one at napapadali na ang ibang mga gawain ko. Nang binuksan ko ito ay kaagad na sumulpot ang text mula sa mga kaibigan ko. Mostly ay galing kina Chloe at Letisha. And a text from… Diego.

Ang inis ko ay napalitan ng ngiti ng Mabasa ang mensahe niya sa akin. This it, Gracia! I hope I can stand a chance for him. Tila ba inaabot ko ang isang bituin ng dahil sa mga ginagawa ko. But I couldn’t deny how my feelings started to grow each day.

I went to the caf kung nasaan sila Chloe at Letty. Napuno ako ng pag-tataka ng makita ang dalawang babae na kasama ni Chloe sa mesa. Letisha is there too. Ngunit tahimik lamang siyang nag-babasa ng libro niya.

“Gracia, meet Kendra and Mitch. They are my classmates.” Saad ni Chloe habang nakangiting pinakilala sila. They are wearing makeup. Heavy makeups. Are they up for a pageant?

“Hello!” bati ko naman sa kanila ng nakangiti. At tinanguan lang nila ako. Ay? Maldita?

Kaagad naman akong tumabi kay Letisha.

“You wouldn’t mind if we join this table, right?” tanong nung Kendra. On flick, na on flick ang mga kilay niya na para bang pag-tumanggi ako ay sasakmalin ako nito.

“Anyways, you’re the sone este daughter of Chloe’s katulong, right?” saad naman nung Mitch. I was suddenly taken aback by their choice of words. Batid ko din ang gulat kina Chloe at Letty ng sabihin niya iyon. Though, hindi ko naman kinakahiya ang bagay na ’yun. I guess Chloe said it to them.

Tumango na lang ako at ngumiti.

“How nice, ang swerte mo naman bilang anak ng katulong.”

“Nope, mas swerte ako kay Gracia dahil parang kapatid ko na siya.” Saad ni Chloe na nag-palambot ng puso ko. Sa tabil pa lang ng dila ng dalawa batid ko na ang kung bakit kanina pa lukot ang mukha ni Letty sa dalawa. Nakakaasar. Feeling close?

Hinawakan ko ang kamay ni Letty ng batid kong mag-sasalit na siya.

“Kain na tayo.” Saad ko sa kanila.

“Can you buy us drinks?” tanong naman nung Kendra sa akin na nag-paangat muli ng tingin ko. Napatingin naman silang lahat sa akin.

“Ahh, sige.”

“No, Gracia. Let them buy their own drink.” Saad ni Letty sa kanila.

“Aww. Gusto mo ikaw na lang?”

“Okay lang Letty. Ako na.” saad ko. Giving her a smile assuring her that I am okay. Ibinigay niya ang card niya sa akin at kaagad naman akong nag-tungo para bilhan sila ng drinks.

Sa totoo lang, hindi maganda ang kutob ko sa dalawa.

“Eto pala yung drinks oh.” Abot ko ng makalapit ako sa kanila.

“Next time, wag na kayong tumabi sa amin nila Chloe kung mag-uutos lang kayo.” Sarkastikong saad ni Letisha sa kanila. They turn to each other at sabay tumawa. What? May nakakatawa ba sa sinabi ni Letisha?

“’Kay.” Saad nila ng sabay at nag-simula ng kumain.

Our table went silent afterward. Naunang umalis ang dalawa at naiwan muli kaming tatlo nila Chloe.

“Sorry, girls. I do not know why they act like that. Pero mabait naman sila. Sorry talaga.” Saad ni Chloe at sinundan ang dalawa. Napailing na lang si Letisha sa inasal ni Chloe.

“Wag mo pansinin yung Kendra at Mitch na ’yun. Mga bitchesa.” Saad ni Letisha na ikinatawa ko naman. Whoa! That was the first time na para bang naramdaman kong ibinaba ako ng ibang tao. ’Di bale, wala na namang susunod eh.

Or I just thought. Lumipas pa ang mga araw at napapadalas ang pag-paalam ni Chloe na may gagawin daw silang project kasama ang mga classmates niya. At first, I thought it was true. Pero unti-unti ay nararamdaman ko ang pag-iiba ni Chloe.

“Hey, saan ka pupunta?” I asked Chloe ng makita siyang palabas na ng school.

“Gracia, pasabi kay Mom. We will do a project. Baka abutin na kami ng gabi. I will let her know as well don’t worry.” Saad niya.

“Sige po, Mang Carding, ihatid niyo na po si Gracia.” Saad ni Chloe kay Mang Carding. Chloe on the other hand as another bag bukod sa bag namin sa school. When I look at it earlier ay nag-lalaman ’yun ng mga damit. Crop top, denim jacket and a short skirt. Si Chloe ba nag mag-susuot non? Oh, God!

I know I have to do something about it. Chloe is a sister to me. Kaya ito ang ayokong mangyari eh. Madaling ma-impluwensiyahan si Chloe ng ibang tao.

“Mang Carding, sundan po natin si Chloe.” Saad ko kay Mang Carding na kaagad naman sinunod ni Mang Carding. Sumakay si Chloe sa isang Van na sa tingin ko ay pag mamay-ari nina Kendra. Lumipas ang halos kalahating oras ay narating na namin ang lugar na maraming gusali. Kung hindi ako nag-kakamali ay nasa BGC kami. When their Van stop ay bumaba ako ng sasakyan.

Napatakip ako ng bibig ng makita si Chloe na bumaba sa sasakyan. She is wearing the clothes na nakita ko kanina sa lagayan. And she looks… mature on it. Silang tatlo nila Kendra ay naka-suot ng mga damit na halos makikita mo na ang kaluluwa nila.

“What happened to you, Chloe?” bulong ko.

For sure, magagalit ito kapag nalaman niyang sinundan ko siya. But she leave me no choice but to confront her. Papasok na sila sa isang high-end bar na sa labas pa lang ay rinig na ang tugtugan. Oh, God! I didn’t expect her at all to be in this place.

“Chloe! What are you doing here?” saad ko ng hawakan ko ang kamay niya. She looked at me na para bang nakakita ng multo.

“What are you doing here?” halos mapataas na ang boses ko ng makita siya mas malapitan. She is weaking make up! Puno ng kulorete ang kaniyang mukha! OMG!

“Gracia? Bakit mo kami sinundan?” nag-tatakang saad niya.

“Uuwi na tayo.”

“Bakit naman nag-sama ka pa ng julalay?” nang-uuyan na saad ni Kendra. Napatingin ako sa kaniya at tinaasan siya ng kilay.

“B. I.” saad ko at sa tingin ko ay umabot ’yun sa pandinig niya ng mag-iba ang timpla ng mukha niya.

“Aba’t ang kapal mong bakla ka ah! Halika na Chloe!” saad ni Kendra at hinawakan na ang kamay ni Chloe.

“I’ll explain later.” Saad ni Chloe sa akin at tinanggal na ang pag-kakahawak ko sa kamay niya. Napailing na lang ako. I lost. I lost her. Hindi ko alam na dapat pala ay mas hinigpitan ko pa ang pag-hawak sa kaniya noong gabing iyon. Nasa ay mas pinilit ko siyang sumama sa akin noong araw na ’yun.

“What are you doing to my sister?” bulong na saad ko sa hangin.

Chapter 8

Araw ng sabado at hapon na ng makauwi si Chloe sa Mansiyon ng mga Esteban. Iba na ang suot niyang damit mas presentable na ito kesa sa suot niya kahapon. Kahapon ay nag-paalam siya kina Tita at Tito na may gagawin sa bahay ng mga classmates niya. Ayoko man siyang kunsentihin sa bagay na ginagawa niya ay wala akong magawa kung hindi ang pag-takpan siya. Kahit alam ko na ang totoo. Na pinalipas niya ang gabi sa isang bar sa BGC. I even asked Mang Carding to keep it between us.

Hindi ko na alam ang gagawin ko kay Chloe. The more she spent more time with her so-called new friends, ay tila nababago siya ng mga ito. Letty and I had a talked about it last night. And we both agreed na hindi na maganda ang naidudulot ng bago niyang kaibigan. We are worried for her. I am worried for her.

“Chloe, sa tingin ko dapat iwasan mo na sina Mitch at Kendra. Hindi sila nakakabuti sayo.” Prangka kong saad kay Chloe.

“Gracia, chill? Okay. They are just being friends to me. They just want me to experience the world.” Saad ni Chloe sa akin. Para bang hindi na si Chloe ang kausap ko.

“You know, kahit naman may new friends ako, kayo pa din ni Letty ang best friends ko.” Saad niya at hinawakan ang kamay ko.

“Hmm?” hindi ko magawang makasagot sa kaniya. Dahil sa mga nakikita kong pag-babago niya sa mga nakalipas na araw ay sapat ng bagay para masabing hindi maganda ang naidudulot ng mga bago niyang kaibigan.

“Hindi naman sa nakikialam ako, Chloe. Pero concern lang kami sayo, ako.” Saad ko sa kaniya. Umiling siya.

“I know, but don’t worry, gusto ko lang din ma-experience ang buhay. Besides, hindi naman nila ako pinapabayaan eh.” Pag-pipilitan niya.

“You are being worried for nothing, sis. Why don’t you and Letty come with us some other time?”

“No, Chloe. Sa tingin mo ba matutuwa sina Tita at Tito pag-nalaman nilang nag-sinungaling ka? That you went to a bar last night?” I frankly asked.

“Siyempre hindi. That’s why you are here, you are my best friend, Gracia. For sure, you won’t let them know, right?” tanong niya sa akin. Wala naman akong ibang nagawa kung hindi ang tumango.

“Okay, I promise, that will be the last.” Saad ni Chloe sa akin at kaagad na sumilay ang ngiti sa aking labi.

“Promise?” I reassured.

“Promise.”

Some promises are meant to be broken. But I hope, this one, will not. Naniniwala ako na our friendship is more than being friends, we are more like a family.

“Maiwan na kita, take a rest.” Saad ko kay Chloe at lumabas na ng kaniyang kwarto dahil alam kong pagod din siya. Naabutan ko ang Mama sa aking pag-labas.

“Ma, hinihintay niyo po ba ako?” I asked.

“Ahh, oo, anak. Halika at may ipapakita ako sayo.” Saad niya. Para bang may gustong sabihin sa akin si Mama ngunit pinili niya na lamang itong itago sa akin.

I was busy cleaning our room ng may mag-pop out na text sa akin. It was Diego’s. Oh, my! Calm, Gracia. Text lang kinikilig ka na? I-kalma mo iyan!

‘Hey, Gracia! Are you busy tom?’

‘I just wanna ask a favor if ever na hindi ka busy bukas.’

‘Can you come with me bukas?’

‘Ibibili ko sana ng gift si Letisha. Para sa birthday niya. And if ever na hindi ka busy baka matulungan mo akong pumili.’ He added with a smiling emoji.

Ayon ang laman ng mga mensahe. Akala ko naman niyaya niya ako sa date. Assuming ka, ’te? I laughed at my own thought. Bakit ganito ba ang epekto niya sa akin? Simpleng text lang ay kinikilig na ako. Dala ba ’to ng pag-dadalaga ko?

O, sadyang malandi ka lang Gracia? Stop it!

‘Ahh. Free naman ako bukas. What time ba?’ I replied to his text. Halos dalawang buwan pa naman bago ang birthday ni Letisha pero sa tingin ko ay gusto etong pag-handaan ng kuya niya. How sweet. One factor that adds to my attraction towards him is how he treats her sister. She really takes good care of her sister dahil halos sa kaniya na lumaki ang kapatid dahil madalas wala ang magulang nila ayon kay Letisha ng minsan mapag-usapan namin ang bagay na ’yun.

‘Great! After lunch. I’ll fetch you at your place.’ He texted with a heart emogy at kaagad naman ako na patakip ng unan sa aking mukha ng lumabas ang isang tili na hindi ko inaasahan.

“Gracia! Okay ka lang?” rinig kong tanong ni Mama habang nasa banyo.

“Ma. Opo, Ma.” Saad ko at hindi ko na mawala ang ngiti sa aking labi. Akala siguro ng hangal kong puso ay mag-dedate kami ni Diego. Oh, God! To think of it, just the two of us, para bang mag-dedate nga kami! Gracia, stop it! Masiyado ka ng napag-hahalataan!

As I wake up from the bed ay kaagad ko namang inihanda ang gagamitin ko mamaya kahit na after lunch pa ’yun. Hindi naman halata na excited ako ’no?

“May lakad ka, Hija?”

“Ma, opo, Ma.” Nakangiting sagot ko.

“At sino ang kasama mo?”

“Ahh. Si Die- Kuya Diego po, Ma. Mag-papatulong lang po.”

“Kasama niyo ba si Chloe?” She asked.

“Hindi ko pa po natatanong si Chloe, Ma. Kung may gagawin siya ngayong araw. Baka pag-labas ko po.” Saad ko.

Tumango-tango na lang si Mama sa akin at hinayaan na akong mag-handa. Should I tell Chloe na mag-kikita kami ni Diego? Gosh! Wala naman sigurong masama kung sasabihin kong may gusto ako sa kuya ni Letisha? I guess. Siguro nga ay ipag-tapat ko na kay Chloe kung sino ang Crush ko.

Sa pag-labas ko ng kwarto ay kaagad akong tumungo sa loob ng Mansiyon para hanapin sa Chloe.

“Nasa pool area siya, Hija.” Saad sa akin ni Tito ng maabutan ko siya sa sala. Kaagad naman akong nag-pasalamat at tinungo si Chloe. As I went to the back part of the Mansion ay kaagad kong narinig ang mga tawanan. My eyes went wide na makita na may iba pang kasama si Chloe.

“Oh, nandiyan na pala si Señorita eh.” Saad agad ni Kendra ng makita ako.

“Kumain ka na ba, Señorita? Why don’t you join us here?” At kaagad naman siyang dinugtungan ni Mitch.

“Hey!” rinig kong suway ni Chloe sa kanila. But they just shrugged their shoulders off na mas lalong nag-painis sa akin. Bitchesa talaga.

Kaagad naman umahon si Chloe sa pool at sinuot ang robe niya. Nag-tungo siya sa akin at tumingin na parang humihinge ng despensa.

“Eyy, sorry, Gracia. Hindi ko nasabi na pupunta sila Mitch at Kendra ngayong araw. Hayaan mo na lang.” Hayaan. Ano pa bang magagawa ko.

“Ahh. Wala ’yun.” Saad ko at pilit na ngumiti.

“Wanna join us?” She uttered.

“Ahh, hindi. Sinilip lang kita.” Saad ko.

“Sige na, bumalik ka na sa kanila at mamaya na lang tayo ulit mag-usap.” Nakangiti kong sabi.

“Hey! Can you get us snacks?” napatingin naman kami kina Mitch ng sabihin ’yun ni Kendra.

“And drinks too.” Dagdag naman ni Mitch. Hindi ko alam pero para bang may problema talaga sila sa akin. Ano bang ginawa ko sa kanila?

“Ako na lang ang kukuha.” Saad ni Chloe and she smiled to me.

“No, Chloe. Stay here, ako na lang. Okay lang naman.” Saad ko at nginitian siya.

“Thanks, Gracia.” She said to me at bumalik na sa bago niyang mga kaibigan. This is the first time that I felt na para bang Me and Chloe are very far from each other. I feel like I am out of place.

Even though I am not working here as a maid, this is what I can do to help my Mama. To serve the visitors here.

I thought wala ng kasunod ang i-uutos nila. Pero nasundan pa ’yun ng marami pang beses. Pero tiniis ko lang. Chloe wanted me to go back on my room pero hindi ko ginawa at sinunod na lang ang sinasabi nila. And it made me think, baka dahil dito ay maisip ni Chloe na hindi sila mabuting kaibigan sa kanila. Nang wala na silang ini-utos sa akin ay kaagad na akong pinabalik ni Chloe sa room namin ni Mama.

I immediately texted Letty about what happened at kung sino ang nandito ngayon sa Mansiyon ng mga Esteban. She wanted to went here na kaagad ko namang pingilan dahil aalis din naman ako maya-maya. Siguro ay pag-balik ko na lang sasabihin kay Chloe ang tungkol sa pag-hanga ko kay Diego. I hope she will be happy na may nagugustuhan na ang Best Friend niya. At si Diego ’yun!

Nang mag-text sa akin si Diego ay kaagad na akong nag-tungo sa pinaka gate ng mga Esteban. Hindi ko na din pa nagawang mag-paalam kay Chloe dahil busy pa siya kasama sina Mitch at Kendra. Napatingin ako sa suot ko. I am wearing a skinny jean, and a blue knitted Henly Top na nabili namin ni Mama sa ukay-ukay. It looks new kaya binili na namin. And I paired my clothings with a white shoe. Hindi naman halata na pinag-handaan mo ’no?

Kakaiba ang kabang nararamdaman ko. Hindi pa man namin nagagawang pag-usapan ang tungkol sa halik, pero kung nakalimutan niya na ang bagay na ’yun, siguro dapat ay kalimutan ko na din. My heart started to beat abnormally ng marinig ko ang pag-tawag sa akin ni Diego. Ang baritone niyang boses na para bang musika habang binabanggit ang ngalan ko. I smiled as he went out of his car.

OMG! Is this destiny? He is wearing a sky blue short sleeve skirt na kapit na kapit sa kaniyang braso. And he tucked it on his Jeans. Para bang pinag-usapan namin ang suot namin pero hindi. Is it just me? Or we really look like a couple with this outfit? Kaagad naman akong pinamulahan sa isipan na pumasok sa akin.

“Hey! Let’s go?” He manly asked at binuksan ang pintuan sa passenger seat. Halos ng hina ang aking tuhod dahil sa nilalang na nasa aking harapan. Oo na, aamin na ako! Malandi ako, okay na?

He smiled to me as I enter his car. Kaagad naman siyang bumalik sa driver’s seat.

“Ahh. Right…” He said as he leans forward to me. Kaagad na naamoy ko ang kaniyang panlalaking pabango. The smell that I will never be able to forget since that night. It was so manly yet so good in the nose.

Inihilig ko ang aking ulo habang sinusuot niya ang belt sa aking bewang.

“A-ako na.” I said pero mabilis niya lang na suot sa akin ang seat belt.

“Thanks.” I spoke. And he smiled to me too. Bago niya sinuot ang seat belt niya.

Kakaibang kaba ang nararamdaman ko. Para bang hinahalukay ang tiyan ko sa sobrang kilig. Oh, God! Tama ba ang desisyon ko na sumama sa kaniya ng mag-isa?

A moment of silence pass ng mag-simula siyang mag-maneho. Bawat control niya sa manibela ng sasakyan ay swabe. His shoulders’ muscles flex unconsciously na mas nag-dagdag ng kaba sa aking dibdib. I-tinuon ko ang atensiyon ko sa labas ng sasakyan niya.

“Ahm. Wanna play music?” Kaagad naman akong tumingin sa kaniya at ngumiti ng tanungin niya ’yun. Come on, why so nervous, Gracia?

He started playing a song as he mentioned.

’And I’d give up forever to touch you

’Cause I know that you feel me somehow

You’re the closest to heaven that I’ll ever be

And I don’t want to go home right now’

The music immediately filled the car. Imbes na ma-relax ay para bang mas lalong kumabog ang puso ko. Lalo na ang munting pag-sabay niya sa kanta. He is not a good singer pero hindi din naman ganoon kasama ang boses ni Diego. His voice sounds so Manly.

’And all I can taste is this moment

And all I can breathe is your life

And sooner or later, it’s over

I just don’t wanna miss you tonight’

If anyone will see us right now, baka akalain nilang gumagawa kami ng Music Video. I know, I am being too obvious pero bakit ’yan pa kasing kantang ’yan? I remained looking outside of the car. I could see on my peripheral vision na patuloy lang siyang nag-mamaneho at sumasabay sa kanta.

Para bang nasu-suffocate ako sa espasyo na mayroon kami. He is so near and yet so far, alam kong malayong-malayo ako sa mga babaeng nakapaligid sa kaniya. I am still a gay sa paningin ng karamihan. At hindi ko naman maitatanggi ’yun. Gaano man kahaba ang buhok ko, gaano man ka-feminine ang suot ko, gaano man kahinhin ang kilis ko, sa paningin ng lahat ay bakla pa din ako. And maybe he sees me as one too.

He sees me as a good friend of his sister. Nothing more, nothing less. Just a friend of his sister.

I suddenly felt a pang of pain inside my chest. Eh, ang lagay ay parang sinasaktan ko ang sarili ko. But isn’t true? Mas mabuti ng alam ko sa sarili ko, kesa paasahin ko pa ang sarili ko. Tama, I am just here as a friend of his sister.

’I just want you to know who I am

I just want you to know who I am

I just want you to know who I am’

Hindi ko namalayan na tapos na pala ang kanta. At kasabay non ang isang patak ng luha sa aking mata na kaagad ko namang pinunasan.

“Are you okay?” Diego asked as he held my shoulder. Naramdaman ko kaagad ang kamay niya sa balat ko.

“Ahh. Oo, ayos lang.”

We are in Ayala Mall in Parañaque. This was not my first time here, dahil palagi akong sinasama nila Chloe at Letty sa tuwing may bibilhin sila dito.

As we enter the Mall ay iilan lang ang mga tao. Ngunit hindi ko naman maikakaila ang mga mata ng sale’s lady na nasa labas ng store na napapatitig kay Diego. Who wouldn’t look at him? A fine young man that is indeed an eye-catcher.

“Nagutom ako don ah. Kain muna tayo…” He said as we went to the restaurant near to us. It was a Spanish resto.

“Order whatever you like, it’s on me.” He manly said. As he scans the Menu, I look around the resto. As I expected ay mahal ang mga bilihin dito. Minsan lang ako makakain sag anito tuwing kasama ko sina Chloe at Letty. But this time it’s with Diego.

“Have you chosen anything?” He asked as he look at me. God, para bang nacoconcious ako sa tuwing tumitingin siya sa akin. Pakiramdam ko ay marumi ang mukha ko. Arg!

“Ahmm. S-same na lang din sayo.”

“All right!” He said as he called the waiter and placed our order. The waiter stared at me for a while, he smiled at me at ginantihan ko naman din ng ngiti.

“Ahm. Gracia, any thoughts for the gift?” agaw atensiyon sa akin ni Diego at kaagad ko naman siyang tiningnan.

“Hmm. Hindi naman mapili ’yun si Letty, basta galing sayo, masaya ’yun.” Saad ko.

“Ahmm. What if a Camera? Narinig ko kasi siya last time na she is saving money for that.” Dugtong ko pa.

“Tama! I have heard her as well last time. ’Yun na lang ang bilhin natin.” Saad niya. I smiled at ganoon din siya sa akin.

“Ahm. Sir, we have free movie tickets for couples who will dine in here today since today is our resto’s anniversary. Are you together po ba?” Tanong naman ng Manager ng store.

Napatingin naman ako kay Diego at ganoon din siya sa akin. “Ahm. Yeah. We are together.” He smile at kumindat sa akin. My stomach went wild. Butterflies won’t be enough to explain what I am feeling right now. A whole farm might do.

“Okay po, you may remit it afterward.” The manager said. He asked some of our infos. And Noah answered everything. Oh, God!

“Just play along. Who wouldn’t like free tickets?” saad niya at tumawa. And with that, tuluyan ng nabaliw ang puso ko. Para bang bumagal ang paligid sa pag-tawa niya. I think I am doomed. Super doomed. This man… This man is undeniably… my the one.

Chapter 9

Akala ko ay tutungo na kami sa store kung saan mabibili ang latest na camera na bibilhin ni Diego para sa kaniyang kapatid. But rather than to go to a gadget store, we went to the cinema para gamitin ang tickets na nakuha namin. I was smiling the whole time dahil para bang nag-dedate kami. Of course, there are girls who are drooling for me. But my bitch thoughts are working today, I will give them a smile and smirk secretly. HAHAHAHA. Bad, Gracia. Bad!

I suddenly felt that my phone is beeping into my pocket na nakaagaw ng atensiyon ko. It’s Chloe. Diego is busy on his phone as well, while we are waiting in line. He wanted to buy snacks before we enter the cinema.

“Ahm. Can I just take this call?” Tanong ko kay Diego. He looks at me curiously at alanganing tumango.

“Can’t you take that call here?” He asked.

“Sandali lang ako. Pupunta na din akong cr.” Saad ko at saka tumungo sa direksyion patungong cr. May nahagip pa ang aking mga mata na pamilyar na bulto ng lalaki. He is walking pass by me. His hands are lingering to the girl’s waist. Cringe, they are like making out while walking. Gosh! But his built really looks familiar.

Pero hindi ko na nagawang malaman kung sino ang papalayong bultong ’yun ng tuluyan na silang lumiko. Wala na din akong nagawa kung hindi tunguhin ang banyo. As I went to the nearest comfort room ay kaagad ko namang denial ang number ni Chloe.

“Gracia, umalis ka daw sabi ni Tita? Where are you?” Batid ko ang kuryosidad sa tinig niya.

“Ahm. Chloe, I am with Diego, I was about to tell it to you earlier but since you are hanging out with Kendra at Mitch balak ko sanang sabihin pag-uwi.” I honestly answered her. There’s no point of lying to her dahil wala naman akong ginawgawang masama.

“R-really? And why you are together?” Para bang nag-bago ang tono ni Chloe ngunit hindi ko na lamang iyon pinag-tuunan ng pansin.

“Ahm. I will tell you later. Pero may kinalaman ’to kay Letisha.” Saad ko na lamang sa kaniya.

“Okay, enjoy.” Saad niya at binaba na ang tawag.

I felt something strange in her tone pero hindi ko na lamang pinansin. Nang pinatay niya na ang tawag. I stared at the mirror at inayos ang buhok ko.

Nang makabalik ako kung saan ko iniwan si Diego ay may hawak na siyang popcorn at in canned Soft drinks.

Lumilinga-linga siya sa paligid na para bang may hinahanap.

“Hey!” I called his atensiyon at kaagad naman siyang tumingin sa akin.

“What took you so long? Sino ba yung tumawag sayo?” He asked. I could feel something toward his voice. Inis? At bakit naman siya maiinis.

“Ahm. It’s Chloe. We just talked about something.” Saad ko at kita ko ang pag-lamlam ng emosyon na pinapakita ng kaniyang mukha. He shook his head at nagulat ako ng hinawakan niya ang kamay ko gamit ang isa niyang malayang kamay.

“Tulungan na kita diyan.” I offered but he just shook his head once again.

“I can handle it. Can’t you see the essence of my muscles?” He said almost bragging. Napailing na lang ako at tiningnan ang kamay niyang sakop ang mga kamay ko. I know it should not mean anything but it almost means everything for me.

’Tsaka niya lamang binitawan ang mga kamay ko ng maka-pwesto na kami sa loob. Okay, today seems far different from just buying a gift for Chloe. My mind and my imagination is going too far from thinking that it was all planned. That he planned this one for the both of us. Pero bakit naman niya gagawin ang bagay na ’yun? Maybe it was all just a coincidence. Baka nga ganoon lamang. From the free ticket and to the proceedings.

Napatingin ako sa paligid. Kakaunti lamang ang nasa loob ng sinehan. But there was a couple that caught my attention. Nasa left side lamang namin sila at iilang upuan lamang ang pagitan namin. Wait, he is the guy that I have seen earlier. Pero hindi ko pa din maaninag ang kaniyang mukha. But when he suddenly looks around ay halos mapatakip ako ng bibig. I just seen the side of his face. But for sure, It was Pietro. It was Pietro with a girl. Omy! Tumingin siya sa paligid without looking at his back. And he started kissing the girl wildly na ikinabigla ko.

I was just taken back to the reality ng takpan ni Diego ang mga mata ko.

“You should not look at them.” He said with authority. Nakita niya din pala ang tinitingnan ko.

“That’s normal.” He spoke. Normal? Normal lang bang mag- Oh, Gosh! Pero what would I expect on that guy? Nakakaloka!

“The movie is starting,” Diego announced at nakatutok na ang kaniyang mga mata sa harapan at ganoon din ang ginawa ko. Pero hindi pa din mawala sa aking isipan ang nasaksihan ko lamang kanina. Making out? Making out sa loob ng sinehan? And that is normal for the guys? Omo! Wag mong sabihin sa akin na ginawa mo na ’yun, Diego? At sa ibang babae. I am literraly becoming a masochist. By just the thought of it breaks my heart.

I stared at him… Words came out to my mouth na hindi ko inaasahan.

“Have you done that thing already? You said that normal.”

Batid ko ang gulat niya ng bigla kong sabihin ’yun. Oh, Gosh! Gracia! What’s happening to you? Kahit na may kadiliman na ang paligid ay kita ko ang pag-angat ng sulok ng kaniyang labi.

“Jealous?” He spoke in the air na hindi umabot sa aking tenga. He just shook his head habang hindi nawawala ang ngiti sa sulok ng kaniyang labi.

“Hmmm. Should I answer that?” Baritonong saad niya.

“No, wag na. It’s too personal for me to ask that, sorry.” Pahayag ko. At itunoon na ang atensiyon sa harapan.

“It will be my first in here if you will want to, babe.” He murmurs once again pero hindi ko naman narinig at nag-pokus na lang sa palabas. Of course, nagawa na niya ’yun malamang sa ibabang babae. Why would ask the obvious, Gracia? Nakakainis!

“Hey, is everything alright?” He suddenly asked.

Nakalimutan ko na ang tungkol kay Pietro ang ginagawa nila ng kasama niya sa loob ng sinehan dahil sa naging pag-uusap namin kanina. Naiinis ako pero alam ko naman wala akong Karapatan para mainis sa bagay na ’yun. I am just his sister’s friend anyways.

I was about to get popcorn when our hands met. Para bang may kuryente akong naramdaman once our skin met.

“Ladies first.” He said at kaagad na akong kumuha. I look where Pietro is, I think they are done. The buttons of his shirt are loosened up at medyo magulo din ang buhok niya. Gosh! They really did it in here?

“Stop looking at them, Gracia. You are too innocent for that.” Diego said. I shyly look straight at the big screen ng sabihin niya ’yun? Do I look that innocent? Does he still see me as a kid? Grabe naman.

Time passed by at natapos na ang pinanood namin. It was a great movie. There are no much romantic scenes, but still, it was a movie that catches my attention. I could say, it was great and will be added to my faves. Nang mag-bukas ang ilaw ng sinehan ay nag-simula ng mag-sialisan ang lahat. Sa hindi kalayuan ay kita ko ang pag-tayo ni Pietro.

The girl seems much older than me, she was not familiar to me. I was intrigued by them lalo na ng tumayo si Pietro at nag-labas ng pera sa wallet niya. He suddenly throws the bills from that girl. Kaagad naman itong kinuha ng babae at iniwan na siya ni Pietro. I see him walking with a proud posture and no hint of guilt.

“Oh, it’s the guy that almost hit you.” Batid ko ang inis ng sabihin ’yun ni Diego.

“Don’t go near him… Gracia.” He said with a warning tone. I know, I don’t even like the thought of staying with him. Kung hindi ko lang talaga ’yun partner sa Math ay tagal hindi ko siya bibigyan ng pansin.

“Let’s go… May gusto ka bang puntahan?” He asked at umiling naman ako. He looks at his clock at ganoon din ako. Gosh! It’s almost 7 in the evening.

“I almost forget the time, sorry. Let’s now go to the shop and let’s eat at ihahatid na kita.” He said at kaagad naman naming ginawa ang bagay na ’yun. After purchasing the camera ay kumain kami sa isang sikat na fast food chain. Matapos namin kumain ay kaagad naman niya akong inihatid sa Mansiyon ng mga Esteban.

“Let’s go inside.” He spoke.

“Hindi na. Dito na lang.” saad ko habang nasa harapan kami ng malaking gate.

I was about to open the door ng hawakan niya ang kamay ko. I stared at his hand and look at him.

“Ahm. Gracia. Can we talk kahit sandali lang bago ka pumasok sa loob?” He uttered as I was filled with curiosity. He is looking at me with an unknown emotion from his eyes.

“That night, we kissed right?” He bravely asked at kaagad naman bumalik ang mga ala-ala ng gabing ’yun.

“Sorry for doing that while I am under the influence of Alcohol. But I guess, I just did what I had to.” He said at hindi ko naman masiyadong maintindihan ang gusto niyang iparating. Mabuti na lang at may kadiliman ang paligid kung hindi ay baka makita niya ang pulang-pula na mukha ko.

“But I have no regrets at all, I like it. No, I love it.” Halos mawalan na ako ng hininga ng dahil sa pag-amin niya.

“And today, sorry for not telling you, but it’s a date for me.” He suddenly confessed at naramdaman ko na ang malakas na pag-kabog ng dibdib ko. Wait what? Is this a confession? Oh, God!

“I like you; I really do.” He uttered leaving me breathless. Oh, God! Is the stars aligned tonight?

“Do you like me too?” I was about to answer him ng takpan niya ang bibig ko.

“Don’t answer me yet, let me court you? Will you?” putol niya sa pag-sagot ko sana.

“Will you?” He asked again.

Kaagad naman akong tumango. And one thing I knew, our lips are colliding. He took the chance inserting his tongue on my mouth ng mapanganga ako sa ginawa niya. His kisses went deeper and deeper. I do not know what to do, but my mind copies what Diego does. Mas lalo pang lumalim ang mga halik niya and I suddenly felt his hand on my legs. Oh, Gosh!

“Gracia! Anak! Gumising ka na! At male-late ka na sa school. Anong oras ka ng naka-uwi kagabi, etong batang ’to talaga oh.” Kaagad naman akong napamulat ng mata ng magising ako mula sa panigip! Oh, Gosh! Gracia! Kaloka! Panaginip! God, panaginip!

I just shook my head at tiningnan ang orasan. I almost jumped out of my bed ng makita kung anong oras na. That confession was just a dream! Huhuhu. Sayang! Akala ko ’totoo na! Last night, after niya akong ihatid ay ibinaba niya lang ako sa Mansiyon! Walang halikan na nangyari! Kaloka! Ganito na ba ako kauhaw para sa mga labi niya! Nababaliw ako at maging sa panaginip ay nandoon si Diego.

It almost felt real. But the real thing ay inihatid niya lang ako sa bahay matapos naming kumain kagabi. He bid his goodbye pero hanggang doon na lang. Walang confession at higit sa lahat walang halikan. Gosh!

“Thank you for coming with me today, Gracia. I really appreciate it. Thanks for helping me.” He said.

“Nako, wala ’yun. Anything for you- este kay Letty.” I said with a smile.

“Paano, pumasok ka na at baka hinahanap ka na ng Mama mo. Bye at thank you ulit!” He said at bumalik na sa loob ng kaniyang sasakyan. He waived his hand at ganoon din ang ginawa ko.

Asa pa more, Gracia! Nakakamatay ang umasa but what should I do? Kung pwede lang manatili sa panaginip na ’yun ay ginawa ko na. Nakakaloka! Thinking about that dream makes my heart go crazy. Totoo nga, it is just a dream that is far from reality.

Chapter 10

Napatingin ako sa loob ng sasakyan. Chloe is already inside habang may suot na AirPods. I opened the door of the car at kasabay naman noon ang pag-pasok ni Mang Carding. Chloe looks at me full of curiosity at tinanggal ang airpods sa tenga niya at ibinalik ito sa lalagyan.

“Where were you yesterday? Why are you with Diego? Gabi ka na ata nakauwi, eh.”

“Kalma, Chloe. Sasagutin ko iyan lahat but first let me tell you something.” I called her to come near closer to me.

“I had a crush on Diego,” I whispered. Kita ko ang pag-laki ng kaniyang mga mata. She looked so shock. She shook her head dahil sa narinig niya.

“Ulitin mo nga…”

“I like Diego, gusto, crush, humahanga, Chloe!”

“For real?” She asked. I have seen unidentifiable emotions on her eyes pero pinilit niyang ngumiti.

“And you dated yesterday?” She asked.

“Hmm. With that, no. There is no such thing that happen, I guess. As I mentioned may kinalaman ’yun kay, Letty. She bought a gift for Letty at nag-patulong lang siya sa akin.”

“Really? She asked with confirming tone.

I nodded.

“Isasama sana kita but you are busy with Kendra and Mitch.”

“When did you start to feel those emotions? Gracia, support ako pero… Hindi ba parang ang layo mo sa kaniya?” She stated na hindi ko naman na unawaan.

“What do you mean?”

“I mean, don’t get me wrong, ah. Concern lang ako para sayo, ayoko lang masaktan ka dahil kapatid ang turing ko sayo.” She said at hinawakan ang kamay ko.

Napaisip naman ako ng dahil sa sinabi niya. Chloe? Hello! Crush lang ’to. Hindi naman kami. Wala naman din kami ni Diego. Crush lang.

True ba? Damn yes!

Pero hindi ko na lang sinabi pa ’yun. Maybe Chloe is thinking of possibilities.

“Crush lang naman…” pero kasabay non ang kakaibang lungkot sa aking loob na hindi ko alam kung saan nanggaling.

“Still, you must refrain yourself from falling deeper to him. Do you know him well? Not yet, right?”

‘Hindi ba parang ang layo mo sa kaniya,’

I always feel insecure about everything, pero ngayon may mag-sabi na sa akin ng harapan at sa best friend ko pa mismo galing. Parang dumoble ang sakit na nararamdaman ko tungkol sa bagay na ’yun.

I am not a biological woman.

I am not even a daughter of prominent people.

I am not even rich as them.

I know, Chloe is correct when she said that I am too far for Diego. Malayo ako sa mga babae na kilala niya at maari niya pang makilala.

“Mauna na ako. Sabay na ako kina Kendra at Mitch.” Pahayag niya at nginuso ang dalawang babae na nakatingin sa amin pag-baba ng sasakyan. They whispered something to Chloe and Chloe just shrugged her shoulders at nag-lakad na sila patungo sa kanilang building.

I just stared at them hanggang sa tuluyan na silang makalayo. Why I am drowning with a lot of thoughts?

“Hey! Where’s Chloe?” Letty asked as she went near me.

“Ah, nauna na siya, Letty. Tara na.” saad ko.

“Bye, girls!” napatingin naman ako sa baritonong boses. It’s Diego. Kaagad naman akong yumuko dahil hindi ko magawang tingnan siya sa mata. I have dreamed of him last night. Adding the fact na sinabi sa akin ni Chloe kanina lamang. I guess, she really just care to me.

“Bye, Kuya!” paalam ni Letisha at nag-lakad na kami palayo sa sasakyan kung nasaan si Diego. My phone beep twice. Hudyat na may mensaheng pumasok sa telepono ko.

‘Is everything alright?’

‘You seem not okay.’

Basa ko sa dalawang text na nanggaling kay Diego. Sa pag-pasok pa lang ng room ay rinig na namin ang ingay ng loob nito. Pinangungunahan ito ng mga kalalakihan. Including Noah. As Noah sees Letty and I ay kaagad siyang umayos ng upo sa upuan niya at kumaway. Gumanti naman kami ni Letty at binati din siya. Nang makaupo kami sa upuan ay ang saktong pag-pasok ni Pietro sa pintuan.

He is wearing a uniform. But the first two buttons of his are unbuttoned. Maayos pa din naman siyang tingnan. Pero napaka arogante at yabang lang talaga niyang tingnan. Which is a fact. He looks at me. I remember, we have a tutoring session again later. Arg! Mag-kakasama na naman kaming dalawa.

“Where are you looking at?” I asked at Pietro dahil abala ito sa pag-titig sa akin. Sa akin? Oh, God! Ano bang trip nito? Ako nga hindi ko siya matingnan sa mata dahil naalala ko yung ginawa niya sa babae sa loob ng sinehan kahapon. He is ruthless. Napakasama ng ugali.

“What? I just realize that you have feminine physiques. You will classify as a girl if it were not of your…” He frankly said to me at tumingin sa dibdib ko at kaagad ko naman yung tinakpan.

“Bastos!” saad ko at akmang tatayo na. We are staying in the garden again. May mga kaklase kaming nasa malapit lang din. We are in pairs dahil sa tutorial.

He held my wrist na nag-pahinto sa akin. Nag-pupuyos ako sag alit on how bluntly he talks.

“I am not thinking anything. But I am just curious why are you staring at me yesterday? Gusto mo ba gawin din ang ginawa namin noong babae ko kahapon?” He asked. I didn’t bother to listen to his words. Napaka-bastos talaga! So, he had seen me yesterday? Did he see Diego as well?

“You look good naman eh, pwede na din.” He said habang papalayo ako. Wala talagang hiya kahit may nakakarinig na sa kaniya.

Hindi ko na napigilan pa ang sarili ko at iniangat ang gitnang daliri ng kamay ko. Oh, God! Sorry! But this guy is really hitting a nerve. I heard him laugh bago pa man makaalis. I immediately went to Noah and Letty dahil sila ang mag-kapartner. Okay sana kung si Noah eh, kaso yung bastos na ’yun ang naging partner ko.

“Are you okay?”

“You look pissed.”

Sabay na komento ng dalawa. I just shook my head at tinanggal na sa isip ang mga sinabi ni Pietro kanina. In his dream! I will never see him as a guy! Bastos talaga!

Nakatingin lamang ako sa mga taong nasa mesa namin. We are six in total in this table including Noah, Mike, Jason, Chloe and Letty. Nasanay na lang kami nila Chloe at Letty sa presensiya ng tatlo. Mabuti na lang at okupado na ang lahat ng upuan at walang nagawa sina Mitch at Kendra na umupo sa kabilang table. Ayaw din naman namin ni Letty na umupo sa tabi nila.

“Guys, puntahan ko na sila Kendra ah.” Saad ni Chloe at nag-paalam na sa amin nila Letty. Kaagad naman kaming nag-katinginan ni Letty. We know that the two girls are not that good for Chloe. Pero dahil Chloe has her own mind and thought kung sino ang kakaibiganin niya ay nasa kaniya na ’yun.

Patuloy lamang sa pag-aasaran ang mga boys nang may padabog na umupo sa upuan na inalisan ni Chloe. It’s Pietro. Excuse me? What is he doing here.

“Excuse me?” Letty asked him.

Kita ko ang pag-iba ng timpla ng mukha ni Noah.

“Why? There are no seats available.” He spoke. Napatingin naman kami sa paligid at halos puno nan ga ang iba pang mga mesa.

Napailing na lang ako at binilisan ang pag-kain. “Bilisan na lang natin.” Saad ko kay Letty at ganoon din ang ginawa niya.

“Have this…” napatingin ako sa strawberry juice na nakalahad sa harapan ko. Lahat ng nasa table ay nagulat. Maging ako ay nagulat ng dahil sa lalaking nag-lalahad ng juice sa akin.

“No, thanks. I don’t like strawberries.”

Saad ko at hindi ko siya tinapunan ng tingin. Malay ko ba kung may lason ’yun. He was about to slap me last time kung hindi lang siya napigilan ni Diego. Speaking of the latter, hindi ko pa nasasagot ang text niya kanina.

“Then, anong gusto mo?” Pietro asked. Batid ko ang pang-aasar sa tono niya at nailing na lang ako. Bakit ba dumadami ang mga ganitong tao na nakapaligid sa amin. Kendra? Mitch? And now this guy… Pietro.

I just rolled my eyes on him…

“Why? Don’t you like my kindness? I just wanna thank you for tutoring me.” He spoke.

“No need to give back. Wala ka din namang natutunan.” Pinal na saad ko at niyaya na si Letty na umalis sa mesa. Sinundan naman kami ng tatlong lalaki at batid kong nakasunod lang ng tingin si Pietro sa akin. What’s with this guy? Ano bang trip nito at parang laging lumalapit sa akin? Balak niya bang gantihan ako?

Nang makarating ako sa room ay nag-paalam ako kay Letty.

“I will just pee.” Saad ko. She asked if I wanted her to go with me pero hinayaan ko na lang siyang mag-basa ng libro. Nang makarating ako sa CR ay naabutan ko ang tawanan ng dalawang pamilyar na babae.

“Tagal mag-away ng dalawa. Nakakabanas talaga!”

They suddenly stop talking ng makita nila ako sa salamin.

“Hey, mutchacha! Are you going to wash the toilets?” Kendra asked almost mocking. Na tinawanan naman ni Mitch.

“Of course, not. I am a student here as well.” I said bravely and I still held my head high. I cannot let them put me down. Lalo na at hindi naman nila kasama si Chloe. I just wanted Chloe to be complacent na hindi ako makikipag-away sa mga ’to pag nasa paligid siya. I don’t want her to be associated with them in the first place.

“Hala, ang tapang ni bakla oh. Bakit dito ka pumasok? Can’t you see? This is for girls, women, babae, are you one of us?” Mitch asked.

“I am not one of you, hindi ako demonyo.” Saad ko at kita ko ang ugat sa noo ni Mitch.

“Bait-baitan ka sa harap ni Chloe! Ang sama naman pala ng ugali mong bakla ka!” Inis na saad ni Kendra.

“Kalma, baka ma-high blood ka.” I said at nag-hugas na lamang ng kamay. Baka ano pang gawin ng dalawang ’to habang nasa loob ako ng cubicle.

They are still staring at me habang nag-huhugas ng kamay. Nakataas ang kilay nilang dalawa na nginisian ko lang. They were about to spoke again ng pumasok si Letty.

They just rolled their eyes on me and Letty at lumabas na.

“What happened? May ginawa ba sila sayo?” Saad niya as she scan me.

“I’m good, Letty. Hayaan na lang natin yung dalawa.”

“Mga wala talagang magawa sa buhay.” Iiling—iling na komento ni Letty.

“Gracia, can you take a cab na lang muna?” Kendra asked. Nasa loob silang dalawa sa Van ng mga Esteban kasama si Chloe.

“Hindi na, girls. Dito na lang si Gracia. Kasya pa naman tayo dito.” Saad ni Chloe at nginitian ako.

“Okay lang, Chloe. I will just take a cab.” Saad ko na lang dahil baka gumawa pa ng komosyon ang dalawa pag nag-pumilit pa ako.

“Money? Do you need, money? Eto oh.” Saad ni Kendra at nag-labas ng blue bills sa wallet niya. She put it on the door of the van. Kita ko naman ang pag-aalala sa mata ni Chloe.

“No worries. I have my own money.” Saad ko at nag-paalam lang kay Chloe at kay Mang Carding. Alanganin namang tumango si Mang Carding sa akin. Nang makaalis ang Van ay napabuga na lang ako ng hangin. Maybe they did that dahil sa ginawa ko kanina.

“G-gracia, why are you still here?” Tanong sa akin ni Noah. He is wearing a uniform for football. I have heard that he joined the football team in our school this year.

“Ahh, nag-iintay lang ako ng sasakyan.” Saad ko.

“Sumabay ka na sa akin. I will just call my driver para maihatid ka namin.” He said.

Hindi na ako nakatanggi pa ng may tinagawan siya sa Telepono niya at kaagad na dumating ang driver niya. He opens the door of his car at kaagad naman niya akong pinapasok. Inalalayan niya pa ang ulo ko.

“Thanks,” I said and sit comfortably. Hindi ko naman maitatanggi na kahit nag-aasaran kami ni Noah ay magaan na ang loob namin sa isa’t isa. I consider him as one of my friends in school. At sa tingin ko ay ganoon din ako sa kaniya.

Bago siya sumakay ay kita kong kinakausap siya nina Jason at Mike at panaka-nakang tumitingin sa loob ng sasakyan. Napakamot na lang sa ulo ang dalawa at tila kinakantiyawan si Noah bago ito tuluyang makabalik sa sasakyan.

“Tara na, kuya Marlon.” Saad ni Noah sa driver niya ng makaupo siya sa tabi ko.

He asked me kung bakit hindi ako sumakay sa sasakyan ni Chloe. Akala niya pa nga ay mag-kaaway kami. But I just told him about Kendra and Mitch. Kita ko ang inis sa kaniya ng sabihin ko ’yun. Well, hindi naman sa nag-hahanap ako ng kakampi but they are brats for real.

I was suddenly taken aback ng mag-beep ang cellphone ko.

‘Are you going home with Noah? Why?’ A text from Diego. I look around para hanapin kung nasaan si Diego. For sure, he has seen me get in the car. Kaya sa malamang ay nandito lamang siya sa paligid.

‘Ahm. Inihatid kasi ni Chloe si Mitch at Kendra.’ I replied. At bakit parang inoobliga niya akong mag-explain? Nanay ko ba siya? Kidding aside.

‘Next time, call or text me pag-walang maghahatid sayo pauwi.’ He replied. I felt the butterflies in my stomach. Don’t be like that, Diego. Hindi mo lang alam. But what you are doing keeps me falling and falling for you.

Wag kang paasa!

Marami kaming napag-usapan ni Noah. Nang makarating kami sa harap ng malaking gate ay kaagad naman itong binuksan dahil kilala ang sasakyan ni Noah ng mga tauhan ng Esteban. Naalala ko nga ay pinag-kasundo sina Chloe at Noah. But hanggang ngayon naman, wala pa ding update. Well, bagay naman sila. Chloe and Noah will be a great couple.

“Thanks, Noah.” Sagot ko as he open the door for me.

“No worries.” Saad ko.

Wala pa ang van nila Chloe. Kaya for sure ay hinatid pa ni Mang carding sina Kendra at Mitch. Nag-dahilan na lamang ako kina Tita at Mama na may ginawa kaming project kaya sa ibang sasakyan ako sumakay.

Natapos na akong mag-linis ng katawan ng makarinig ako ng katok mula sa pintuan. It’s Chloe. Kaagad siyang yumakap sa akin.

“Sorry,” She uttered. I just laugh at the scenario.

“Ano ka ba, wala ’yun.” Saad ko.

Inaya ako ni Chloe sa garden at doon namin napag-usapan ang mga bagay-bagay. We catch up on things mostly in school pero hindi na namin na pag-usapan pa sina Kendra at Mitch. At wala din naman akong pag-usapan pa sila. They are the typical spoiled rich kids na malayong-malayo kay, Chloe. Chloe is a kind rich girl. She really is. Alam ko ’yun dahil halos sabay na kaming lumaki at nag-kamuwang.

She never let me feel that I am just the daughter of the worker here in this mansion. But she treats me as a sister.

“How about you, don’t you like someone in school? How about Noah?” tanong ko kay Chloe. Dahil na pag-usapan namin ang tungkol kay Diego. I told her that one day, I just felt something different towards Diego. That every time I am in danger ay nag-papakita siya.

“Hmm. Noah? He is nice. But he is not my type.” Saad ni Chloe at tumingin sa madilim na kalangitan.

“I like Diego too…” She said pero hindi ’yun umabot sa tenga ko at tanging sa hangin niya lamang nasabi ang bagay na ’yun.

“Who?” kuryosong tanong ko habang may ngiti sa sulok ng aking labi.

“Secret.” She said at tumawa. I immediately went closer to Chloe at kiniliti siya.

“Chloe… Can we not fight nor hate each other?” I asked her out of the blue.

“Hmm. Of course, I can’t hate you either. And, you know every inch of me. I love you, my sister.” She stated.

We are still young Afterall. We will have a lot of things to go through. I love this. I love moments with Chloe and Letty. They are my soul sisters. We may not be sisters by blood, but we are sisters by love.

Sana ay ganito na lamang kami habang buhay. Masaya at puno lang ng ngiti sa aming mga labi.

“Ang ganda mo diyan, anak ko.” My Mama Complimented. A smile formed on my lips as I hear those words from my mama. Pero no echos. I really nailed this one. Kahit na… Kahit na wala akong dibdib. I laughed at my own thought. I am wearing a Maxi Dress. It was a gift that I got from Tita Elisse. And today is the day na masusuot ko siya. It is a silky gray Maxi dress that has a sweetheart neckline. Inilugay ko lang ang medyo may kahabaan kong buhok. I paired it with accessories na nabili namin ni Mama sa tiange. But still, it fits perfectly on what I wear tonight.

The Lorenzo clan really made this night very special to my friend, Letisha. Today is her birthday at sinigurado nila na pinag-handaan talaga ang lahat. Letty is turning 17. And yet, the party will be grand. It will be held in a five-star hotel and resort in Bulacan. The La El Cania. Dalawang linggo itong pinag-handaan ng mga magulang ni Letty. She always complains to us dahil lagi daw siyang ginugulo ng Mommy niya about having this grand birthday.

Dalawang linggo din halos nag-kakagulo sa loob ng Mansiyon nila. From the organizers, designers, security, and everything. Lahat ay masusing pinag-planuhan. Masaya ako para kay Letty. Kadalasan kasi ay wala ang kaniyang mga magulang. Kaya sa tingin ko ay ginawa nilang bongga ang taon na ito para makabawi na din sa mga nakalipas na taon na wala sila sa kaarawan ng kanilang unica hija.

‘See you, young lady.’ With a heart emoji.

It was Diego. I texted him as well.

‘See you, old man.’ I replied with a haha emoji.

For sure, maiinis na naman ang lalaking ’yun. I laughed at my own thought. Diego and I, hmm, we don’t have a label… yet. But the sign he gives me for the past two months is enough for me para tuluyang umasa at mapalagay ang loob sa kaniya. We are not yet together. But I guess, he is waiting for the right time. At oo, aasa na ako. Nandito na ako at wala na akong magagawa pa kung hindi umasa that he likes me too. I hope and wish.

Napatingin ako sa katabi ko, Chloe. She is wearing a Maxi Dress as well but her dress has an asymmetrical design. And the color, it’s red. She looks fierce and bold with it. Tita Elijah, her mom, hired a make-up artist for Chloe at siyempre na damay na din ako. From our hair and makeup, they did it well. We look matured yet playful. We look dark and light at the same time. I just love how they did our makeup. It suits as well.

There is a red carpet going to the main venue. Naunang bumaba ang mga magulang ni Chloe at sumunod naman kami. Yes, the whole Esteban are invited here as well. Flashes of Camera are directed to her parents. Nasa likuran lamang kami.

“Their two daughters are beautiful.” Hindi naiwas sa aking pan-dinig ang bagay na ’yun. I smiled. We are not biological sisters, but we are both beautiful. Nang malampasan na namin ang Media ay sumalubong sa amin ang malaking hall kung saan gaganapin ang kaarawan ni Letty. No words can describe how beautiful the place is. From tables, ceilings, floor, and everything. It looks so elegant. Letty deserves this Afterall.

We were about to sit on the chairs at a round table na naka-assign sa amin. Nang mag-lumikot ang aking mga mata para hanapin ang isa sa mga tao na gusto kong makita ngayong araw. I never seen him in person for days dahil sa pag-hahanda nila ng Birthday ni Letty.

I have seen familiar faces in the hall. Yung iba ay classmates namin noong JHS at ang iba naman ay classmate namin ngayong SHS. But they are not the person that I am looking for. It is… Diego.

I excused myself kina tita at tito. Aalis sana ako mag-isa but Chloe insisted to come with me at hinayaan ko na lang.

“You are looking for him?” She asked. Tumango naman ako. I just wanted him to know na nandito na ako. He texted me a while ago pero hindi ko na na-replyan pa. We are walking when suddenly…

“Gracia, is it Diego, right?” tanong sa akin ni Chloe at tinuro ang lalaking na katindig katabi ng kubo sa hindi kalayuan. From the built of that guy, it is for certain na si Diego nga ’yun. But he is not alone. He is with someone. From the silhouette of it, she is with a girl. Hindi ko na pigilan ang sarili ko na mag-lakad pa palapit sa kanila. Chloe is calling my name pero para bang bingi akong nag-lakad.

But as I was about to call his name ay kita ng aking mga mata kung paano nag-dikit ang mga ulo nila. They were… They were kissing… Naramdaman ko ang pag-hila sa kamay ko ni Chloe para mapa-harap sa kaniya. She held my hand tight at walang sabing hinila ako paalis sa lugar na ’yun. Mixed emotions ate me. I suddenly felt something that causes… pain… pain in my heart…

There are no words that came out of my mouth. Nag-patangay lamang ako kay Chloe. Para bang na bingi ako. We are not together. We are nothing. We don’t have a label. But why? Why this pain is unbearable?

Chapter 11

I am glad Chloe is there to help me. When I settle down, doon lamang kami bumalik sa loob ng hall kung saan nagaganap ang Party ni Letty.

“Are you sure you want to stay?” nag-aalalang tanong sa akin ni Chloe. Tumango lamang ako. I should not act like this. I should not be like this. Dahil una pa lang, alam ko ng walang kami. At sino nga ba naman ako para umasa? Compare to all the women he dated before, walang-wala ako sa kanila.

The party continued, pero kahit na lokohin ko pa ang sarili ko, alam kong hindi ako okay. But my eyes still look for him, pero hanggang sa matapas ang party ni Letty ay hindi ko na siya nakita pa. Hindi ko na nakita pa ang kapatid niya.

After the party, Chloe and I stayed on the resort with Letty. Nauna na ang parents ni Chloe na umuwi ng Manila.

“Thank you for today, girls. Goodnight!” saad niya at niyakap naman namin ang isa’t isa. Pero bago pa man kami matulog ay nag-ring ang phone ni Chloe.

“I’ll be back.” Saad niya sa amin ni Letty at lumabas na ng kwarto kung nasaan kami. Dahil sa sobrang pagod at bigat ng damdamin na aking nararamdaman ay hindi ko namalayan na ginapo na ako ng kadiliman.

Lumipas ang isang linggo at mas naging busy na kami sa school, the three of us will be in college on the next school year kaya pinag-hahandaan ko na ang lahat, the three of us are planning to take exams around the university belt. Mas gugustuhin ko na ding lumipat dahil alam kong Malaki na ang nagagastos sa akin ng mga magulang ni Chloe.

Malapit na din naman akong tumuntong sa legal age kaya naman nakakasigurado akong makakahanap ako ng part time job sa pupuntahan kong school. I was about to enter the SHS building ng makita ko si Diego. I blocked his number at simula ng araw na iyon ay hindi na kami nakakapag-usap pa. Palagi ko siyang iniiwasan at tinataguan. Kahit wala akong ginawang kasalanan, ako na lamang ang dumistansiya at lumayo.

“Gracia!” He called me. Pero mas binilisan ko pa ang lakad ko. Bakit niya ba ako sinusundan? Hinahabol? Ano pang kailangan niya sa akin?

I was taken aback ng may malaking kamay ang humawak sa aking palapulsuhan.

“Why are you acting like this?” There is a hint of annoyance on his voice. Bakit nga baa ko umaakto ng ganito? Ganong wala namang kami.

Napatingin ako sa paligid. Some students were looking at us kaya napailing na lang ako.

“Come with me.” He said. Kaagad niya akong hinila at wala naman akong nagawa kung hindi ang mag-patangay sa kaniya. Tila bagang hindi niya alintana ang mga matang naka-tingin sa amin. Napayuko na lamang ako.

We went to his car at kaagad naman niyang pinaandar ito. He is acting like nothing is wrong. He always acts like this. Kumakalabog ang loob ko. Iniwas ko ang aking mata at tumingin sa labas ng bintana. He is talking to me habang nagmamaneho siya pero walang salita ang pumapasok sa tenga ko. I cannot understand the words he utters.

Bakit hinyaan ko ang sarili ko na sumama sa kaniya? Bakit?

A tear escape into my eyes as I remember the night, I saw him kissing another woman. Kahit na hindi kami alam kong nasaktan ako. Alam kong nasasaktan ako. Dahil gusto ko siya. Ayokong maging mapanghangad pero gusto ko siya. Gusto ko si Diego. I like him so much that it hurts seeing him with another woman.

“Hey… Are you okay? Are you mad at me? Why? Tell me, hmm.” Malambing na saad niya hindi ko namalayang nasa pribadong lugar na kami. I wipe my eyes at tsaka tumingin sa paligid. It’s like we are in the park, maraming puno ang nasa paligid.

Nakaramdam ako ng bulta-bultaheng kuryente ng humawak siya sa akin. 

“Gracia, hey… Talk to me.” Arg! Why is he talking to me like this?

“Please, Kuya. Ibalik mo na lang ako sa school.” Saad ko at naramdaman ko ang paninigas ng kaniyang anyo sa paraan ng pag-sabi ko sa kaniya.

“Gracia. Hindi tayo babalik ng school hangga’t hindi mo sinasabi sa akin kung bakit ka nagkakaganiyan. Tell me… Anong nagawa kong mali? We are very okay bago pa mag-simula ang birthday ni Chloe. You even blocked me. I tried texting and calling you dahil hindi na ako nakabalik ng party pero hindi ka sumasagot. What’s wrong?” I could feel the frustration from his voice.

I look at him. Eye to eye… But a tear escape from my eye. He immediately wipe it…

“I saw you…. I saw you kissing another woman that night Diego! I saw you! And tell me, why I shouldn’t act like this? We are okay… We are talking to each other dearly… And just like that? You are kissing another woman for petes sake! You even spent the night with here, am I right?  Yes, hindi tayo! But you showed me signals!” I could feel the pain and anger on my tone.

Pero kita ko ang pagkabigla sa kaniya. Acting surprised?

“No, no, you get it wrong… That woman is nothing. I pushed her after she kissed me. We are nothing, Gracia. That woman is drunk! She is my ex. I didn’t even know that she was invited in the party. We went to beach side dahil lasing siya at baka gumawa siya ng gulo sa party ni Letty. Hindi ko siya gusto, dahil iba ang gusto ko, dahil ikaw ang gusto ko, Gracia!”

“After that incident, I went back inside para sana hanapin ka but you were not there. Kayo ni Chloe, wala kayo sa loob ng hall. And that is the time my dad called me, I tried texting and calling you para i-explain na hindi na ako makakabalik dahil dad asked me to fix things in the company but you were not answering my calls.”

“Hmm. Believe me, Gracia. Ikaw ang gusto ko, wala ng iba pa. I won’t show signals to you if I do not like you. I showed you signals because I like you. I am just waiting for you. You are still 17, you are still a minor, that’s why I wanted to court you pag nasa tamang edad ka na. But I like you for so long… Hmmm. I just wanted to wait for things to be right.”

“But if you will act like this, distant to me, you are giving me no choice but to ask you to me by girl.”

I suddenly found myself crying. Is it true? Does he really like me? That he wanted me to be his girlfriend?

“Cut that doubt, Gracia. I like you. I really do. Hmm.” Malambing na saad niya at pinunasan ang mga luha sa aking mata. He look at me dearly, he stared at my eyes with mixed emotions. Awe? Surprise? I can’t name it.

“You are the woman that I like, you are the woman that I wanted to kiss, that’s why I pushed her. It is you that I like, Gracia.”

With that, hindi ko na namalayan ang sarili kong nakahalik sa kaniyang mga labi. I know, I am being too marupok. Pero sorry, I still like Diego. He is sincere. I like him. No, I really really like him.

Chapter 12

After what happened ay mataman lang nakatingin sa akin si Diego. Hindi ko alam ang gagawin o sasabihin ko sa kaniya. He is just staring at me.

“Let’s go eat dinner before you go home…”

“Hindi na, Diego. Sa bahay na lang ako kakain.” Saad ko sa kaniya. It’s already 6:30 in the evening, kanina ay nag-text ako kay Chloe na hindi ako makakasabay na umuwi sa kaniya. Si Diego naman ay pinasundo si Letty sa driver nila. I let Chloe know na kasama ko si Diego.

“Okay, iuuwi na kita sa inyo.” Nakangiting saad niya sa akin.

“Diego…” tawag ko sa kaniya. Dahan-dahan lang siyang nagmamaneho. Tumingin siya sa gawi ko at muling ibinalik ang paningin sa kalsada.

“Hmm?”

“I like you, Gracia. I really do. You just need to believe in me, okay? I will show you that I am true. I will show you na ikaw ang gusto ko.”

Nakaramdam ako ng pamumula kaya naman kaagad akong umiwas sa kaniya.

“Kahit na hindi ako biologically babae? Kahit na mas marami pang mas magandang babae sa paligid mo? Mga babaeng nasa parehas mong antas ng pamumuhay? Gusto mo pa din ako?” I know, I sound so absurd. Sa mga salitang binibitawan ko. Pero I am too insecure to believe na may gusto nga talaga siya sa akin. Comparing me sa lahat ng mga babaeng nasa paligid niya, I am nothing.

“Stop that, Gracia. I like you for who you are. You are a woman; you are my woman. Do you understand? Don’t doubt yourself with those things.”

True to his words. Diego courted me. There are times that we will enjoy the company of each other. There are times na mag-uusap lang kami ng tungkol sa bawat isa. There are times that we will just walk under the moon. He treated me with a sincerity which made me fall harder for him.

“Are you and Kuya Diego in a relationship?” Nagulat ako sa diretsong tanong sa akin ni Letty. There is a glint of curiosity in her eyes. Chloe just waited patiently for my answer and there is something in her eyes that I cannot say. Nasa kama lang kami ni Chloe nakahiga.

“We are getting there…” nakangiting saad ko.

Letty tickled me na nagpatawa sa akin. Letty is smiling from ear to ear. At hindi ko naman nakita ang reaksiyon ni Chloe.

“I knew it! Iniintay lang kitang mag-sabi sa amin!” Nakangiting saad ni Letty…

“Don’t worry, pag nag-loko iyan, sasamahan pa kitang banatan siya!” She said while laughing na nag-patawa din sa akin… Bigla namang tumayo si Chloe mula sa pag-kakahiga.

“Where are you going?” Tanong ni Letty.

“CR lang.” Maikling sagot nito at tumungo na sa loob ng CR sa kwarto niya ng hindi kami tinitingnan.

“Okay lang ba siya?” Tanong ni Letty. I just shrugged off my shoulder. Matagal na din ng magkaroon kami ng bonding tatlo. Kadalasan kasi ay kasama ni Chloe ang mga kaibigan niyang sina Kendra at Mitch.

Nang makabalik si Chloe ay tila hindi maganda ang timpla niya.

“Matulog na tayo…” saad niya. What happened? Tila tanong ni Letty sa akin sa pamamagitan ng pag tingin niya.

Pinatay ni Chloe ang ilaw ng kwarto niya at humiga na sa dulong bahagi ng kama niya. I felt the heavy air inside the room.

“Goodnight, girls…” saad ko sa kanila

“Goodnight…” sagot naman ni Letty sa akin pero hindi ko na narinig pa si Chloe na mag-salita… Is she okay?

“Cute mo.” Kaagad akong napatingin ng pisilin ni Diego ang kaliwang pisnge ko.

“Aray!” Daig ko naman kahit hindi naman talaga ako nasaktan. Nakangiti lang siya habang nakatitig sa akin. His brown eyes are looking at me intently.

Pinamulahan naman ako sa paraan ng pag-titig niya.

“Stop that, Diego.” Suway ko naman dito. At tinawanan lang ako.

“Cute mo talaga…” Bulong niya pero hindi ’yun umabot sa pandinig ko. Nasa parke kami ngayon malapit sa village nila Chloe. Niyaya niya akong mag-jogging at sumama naman ako. Nakaupo lang kami upang mag-pahinga bago umuwi.

We started at 6 am at dalawang oras na ang nakakalipas ng dumating kami dito.

“Would you like to join for breakfast?” Kaagad naman akong tumango sa kaniya. Matagal na din ng huli kaming nag kumain ng sabay.

“Tara…” saad niya sabay hawak sa kamay ko. Napatingin lang ako sa Malaki at malambot niyang kamay. He really came from a rich family. No doubt. I just smile sa magkahawak naming kamay. I love the heat coming from his hand. At kahit pawisan siya kanina ay maamoy mo pa din ang panlalaki niyang pabango. Hindi ito gaanong matapang but It’s manly at the same time.

Kaagad ko namang inamoy ang sarili ko.

“You still smells good.” Komento niya at nagulat ako na nakatingin pala siya sa akin. Nginitian ko lang siya. Mabuti talaga at binigyan ako ni Tita Elijah ng pabango galing abroad. Heheheh

Dinala niya ako sa isang fastfood chainna madalas naming kainan nila Letty. Habang kumakain ay napatingin ako sa pamilya sa kabilang table. Masaya silang kumakain. Napukaw ng atensiyon ko ang babae. Malaki ang tiyan nito at sa palagay ko ay buntis siya. Kasama niya ang dalawa niya pang anak at ang isang lalaki. He looks dearly to her wife na nag-pangiti sa akin.

“Zayn at Zach! Wag na kayong lumayo…” Saad ng daddy nila sa kanila.

“Yes, Dad!” Sagot naman nung isa sa kanila at tumango lang ang isa. Napangiti ako. They went to the small space for the kids.

“Do you know them?” Nagulat ako sa biglang tanong ni Diego sa akin.

“They are the Suarez. And that woman is a transwoman. Cool right? She is one of the people that can conceive a child. And she is one of the heirs of the Gomez Jewelry.” Saad ni Diego sa akin. I have heard biological man that can conceive a child at hindi pa din ako makapaniwala na posible talaga ang bagay na ’yun.

Having him said that napatingin naman ako sa paligid. Ngayon ko lang napansin ang mga lalaking nakauniporme. Guards siguro ng pamilya nila. I guess, they are pretty rich people. Nauna silang matapos sa amin at hanggang sa matapos sila ay nakatingin lang ako sa pamilya nila. Nakakamangha sila. They look perfect. They look a very happy family.

“Paano, sa susunod ulit?” Diego asked at ngumiti naman ako sa kaniya. He enter his car once again and at ibinaba ang salamin ng sasakyan niya at kumaway sa akin habang nakangiti. I waived back at him at hinintay na makalabas ng gate ang kotse niya. Sakto namang pag-alis niya ay lumabas si Chloe ng bahay nila.

“Hey!” saad kong nakangiti sa kaniya. Napatingin ako sa suot niya. She is wearing a yellow simple dress paired with her sandals.

“Hey, did you go out with Kuya Diego?” She asked. Tumango naman ako. Chloe and Letty already knew that we were in the courting stage.

“Saan ang punta mo?” I asked Chloe. She looks pretty.

“Just gonna have fun…” saad ni Chloe pero hindi umabot sa mata nito ang ngiti niya.

“Ingat, Chloe. Are you with Kendre and Mitch?” Tanong ko sa kaniya at tumango naman siya.

And speaking of the devils ay sakto namang pag-pasok ng sasakyan nila Mitch.

Both of them look at me from head to toe. Napairap na lang ako.

“Una na ako, Chloe. Ingat kayo.” Saad ko at nginitian si Chloe.

“Bakla…” rinig kong komento ni Kendra pero hindi ko na lamang pinansin. Pag-pasok ko ng mansiyon ay kaagad akong humalik kay Mama. At nag-tungo na sa silid namin.

Sa pag-pasok ko ng CR ay napatingin naman ako sa malaking salamin. Hindi ko naman maikakaila. Kahit na mahaba ang buhok ko. There are still manly features na meroon ako. Siguro nga oras na para mag-take ako ng hormonal Pills. I have been reading about it for some quite time now, wala naman akong pera para tumungo sa mga espesiyalista kaya tanging mga articles at videos lamang ang napag-kukuhaan ko ng impormasyon.

Matapos kong mag-linis ng katawan ay kaagad kong nilista ang mga dapat kong bilhin. Sa isang youtube vlogger ko nalaman ang mga dapat bilhin. After taking it down, kaagad naman akong tumungo sa butika. Sana lang ay umepekto ang mga ito sa akin. I bought male blockers or pills. Halos malula pa ako sa mga presyo nito. Pero kailangan. Naisip ko na din naman na mag-hanap ng part time jobs para hindi lang ako umaasa sa allowance na binibigay ng mga Esteban.

“Male Blocker Hyles…” Basa ko sa box. I also bought injectable blockers. Pero natatakot pa ako sa mga turok-turok na ito at aaralin ko pa kung papaano. Pansamantala ay yung mga tablet muna ang iinumin ko. I know it will be a long and hard process, but I will get there.

“My hormones Replacement Therapy journey.” Basa ko sa title ng pinapanood ko. I immediately take down some of the things that I have to know. The dos and don’ts.

I know, the vlogger is really against on what I am doing. She said na mas maganda talaga sa mga espesiyalista magpaprescribed.

But what can I do? Hindi naman kami mayaman at ayoko namang dumagdag pa sa problema ng mama. Kahit hindi niya sabihin, alam kong may pinagdaraanan siya. There are nights that I would her hear sobbing or crying. Nakakalungkot dahil wala akong magawa sa kung ano man ang problemang pinagdaraanan niya.

Hindi ko namalayan ang oras. Mag-aalas otso na pala ng gabi kaya iniligpit ko na ang mga nakakalat sa study table ko. Maya-maya ay nag ring ang cellphone ko. “Chloe.” Basa ko sa name ng caller. Kaagad ko naman itong sinagot.

Bumungad sa akin ang malakas na musika at nag-sisigawang tao…

“Chloe, where are you? Nasaan ka?”

“Gracia! Come here! Let’s party!” parang wala sa sariling sigaw niya. Alam ko ay kasama niya sina Kendra at Mitch. Nasaan na sila?

“Umuwi ka na, Chloe. Nasaan ka ba? Lasing ka na! Nasaan na sina Kendra at Mitch?” Tanong ko dito… Pero hindi niya ako sinagot…

“Hey, wanna go somewhere?” rinig kong boses ng isang lalaki sa kabilang telepono. At doon na kumabog ang dibdib ko.

“Chloe! Nasaan ka? Pupuntahan kita!” saad ko.

“W-where? Where are we going?” rinig kong tanong ni Chloe. “Chloe, nasaan ka?”

“Upstairs…” At doon na ako tuluyang kinabahan. Naputol ang tawag ni Chloe sa akin. I tried messaging Letty kung alam niya ba kung nasaan si Chloe. At hindi niya din alam. Kinakabahan ako. Hindi ko alam kung anong gagawin ko. I tried messaging Kendra and Mitch pero nag dedeliver lang ang messages ko sa kanila.

Kaagad akong nag-tungo sa sa social media ni Kendra at doon ko nalaman kung nasaan sila…

“Valdez residence.” Basa ko dito. I immediately called Letty at kaagad naman siyang sumagot. Sinabi ko sa kaniya kung nasaan si Chloe at doon na lamang kami mag-kita.

“Saan ang punta mo?” Tanong ni Mama ng makasalubong ko siya palabas ng Mansiyon ng mga Esteban.

“May pupuntahan lang po, Ma.” Saad ko. Sakto namang pag-labas ko ng gate ng mga Esteban ay may tricycle na dumaan. He immediately drove me patungo sa Highway. Medyo may kalayuan ang Village ng mga Valdez. Sa pag-kakaalam ko ay isa ito sa mga varsity player ng school at kaarawan nito ngayon…

I tried contacting Chloe pero hindi siya sumasagot…

“Chloe… Pick up the phone…” kinakabahang saad ko. Hindi ko na pinaalam kina Tito at Tita dahil panigurado ay magagalit kay Chloe ang mga magulang niya….

Nang makarating ako sa lokasyon ni Chloe ay mabilis ko siyang hinanap… Kahit na hindi ako inimbitahan ay kaagad naman akong pumasok sa loob nito.

“Nasaan si Chloe?!” Saad ko agad ng makalapit ako kay Kendra. She stared at me.

“Why the hell are you here?! You are not invited!” eskandalosang sigaw niya na nagpainis sa akin.

“Nasaan na ang kaibigan ko?” Ulit ko sa kaniya. Emphasizing everyword na sinasabi ko. Hinawakan ko ang wrist niya kaya napatingin siya sa akin.

“Nasaan siya, Kendra?” Ulit ko pero marahas niyang tinggal ang kamay ko sa kaniya… Kahit na maingay ang paligid ay may pailan-ilan pa ding tumitingin sa amin.

“Kevin, palabasin mo nga ’tong baklang to!” sigaw niya sa lalaking nasa kabilang table. Tuluyan na talaga kaming nakakaagaw ng atensiyon ng ibang tao.

“Siya ba yung kaibigan nung Chloe? ’Di ba kasama nung Mark ’yun sa itaas?” Rinig kong salita ng isang babae sa likod ko. Kaagad ko namang tinalikuran na si Kendra pero nagulat ako ng hawakan niya ang kamay ko.

“At saan ka naman pupunta?” saad nito sa akin. Marahas ko ding tinanggal ang kamay niya…

“Hephep, trespassing ka na ah!” saad niya pero mabilis na akong naglakad paakyat ng hagdan. Nagulat ako ng bigla nitong hinila ang buhok ko. I immediately gasp ng mawalan ako ng balanse at matumba ang mesang nahawakan ko. Tunog ng mga nabasag na kagamitan kaagad ang umagaw sa atensiyon ng mga tao.

“Stop this, Kendra. Please… Sinusundo ko lang si Chloe.” I pleaded. Pero tinawanan niya lang ako.

“Mahiya ka nga, bakla! Gate Crasher ka na nga, naninira ka pa.” Akmang lalapitan niya ako muli ng pumagitna si Letty sa amin…

“Dare to hurt her again… Kendra. Sinusunod lang namin si Chloe dito…”

“At anong gagawin mo? Magsusumbong sa parents mo?” Saad ni Kendra at tumawa naman ang mga nasa paligid. Tumayo ako ako at pinigilan si Letty.

“Hayaan na natin sila…” Saad ko at hinila na si Letty patungo sa taas na palapag…

Sa taas ay nakita ko si Mitch, she is holding her cellphone while capturing something. Tumatawa-tawa pa ito habang nakasilip sa maliit na siwang sa pinto…

Kaagad naman siyang nilapitan ni Letty at inagaw ang Cellphone nito…

“What are you do-” naputol ang sasabihin ni Letty ng makita niya ang nangyayari sa loob…

“Chloe!” sigaw ko naman dito…