Synopsis

SYNOPSIS

Too young and foolish to believe that making love is solely for fun. Tyler Jenner succumbed to the temptation and didn’t consider the consequences of his actions. He can’t afford the inability to resist the burning desire of the one and only Laizer Montiguido. Tyler’s demise was caused by his naivety and impetuousness. Until their actions bore a fruit. What will he decide? Will he decide to keep it hidden from him? Or he himself will hide from the notorious Montiguido.

Author’s Note

This story is just a fiction, there may be sensitive content shared, unsuitable for readers who are not open-minded. Plagiarism is a crime, and I do not allow my own work to be taken by others that will used this for any kind of illegal purposes. This story is under editing and still on going, and there might be grammatical errors and typos and if there is anything off in this story, please feel free to give feedback by delivering it in a positive way. Thank you.

(Warning: Matured Content Inside of this story R18+ only.)

Simula

Simula

K anina pa ako pabalik-balik sa page ng binabasa kong libro. Ni isang topic man lang wala akong maintindihan hindi ko alam kung bakit di kaya ng utak ko na umintindi ngayon nang mga bagay-bagay. Ano bang nangyayari sa mga braincells ko ngayon, bakit hindi ako makapag concentrate? Nabulok na ba ang utak ko. Hindi naman ako ganito dati.

Kailangan kong kayanin na makapag study ngayon dahil bukas quiz na namin. Pero paano ko iyon gagawin e na di-distract ako sa cellphone ko lalo na kanina pa patawag ng tawag si, Laizer. Manghihingi na naman nang sagot ang ulupong na iyon.

Lalapit

lang kung

mayroong

kailangan.

Ewan ko hindi naman kami close pero lapit siya nang lapit kapag may mga project kaming gagawin o di naman kaya sa mga assignments ay manghihingi ng sagot akala niya naman ganun kami ka close. Well kung gusto niya akong kaibiganin matatanggap ko naman siya. Pero parang natural resources lang naman ang tingin niya sa akin. At ako naman na uto-uto ay susunod rin naman.

Sabagay kasi anak ng may-ari nitong school na pinapasukan ko kaya parang kung sino na kung umasta mukha namang bayawak. Bayawak na gwapo. Bakit ba e sa naiinis na ako. Matagal ko na sana ’tong nailibing ng buhay. Pero ayaw ko mangyari iyon. Dahil aaminin ko na may gusto ako sa kanya. Hindi naman siguro masama na pag isipan ko ng masama iyong crush ko diba?

“What do you want? May kailangan ka na naman?

Nakaka

a

bala

ka na kita mo namang

nagaaral

’yong tao rito!“

Sinagot ko na ang kanyang tawag ng matahimik na siya. Sometimes he is so annoying pero lowkey nagugustuhan ko naman dahil nagkakaroon kami ng koneksyon roon. Pero I know how to limit myself, oo alam ko. I think this is just a puppy love, bata pa naman ako e. Basta I promise hanggang crush lang ’tong nararamdaman ko sa kanya. Hindi na ako maghahangad pa ng mataas dahil sa tingin ko ay malabo naman iyong mangyari.

Simula kasi grade school pa ako hanggang tumuntong ako ng senior high school ay noon ko pa siya hinahangaan, ang kagwapohan lang naman niya ang nagustuhan ko roon. Nakakainis lang ang ugali. Kung di kami laging magkaklase ay lagi naman magkatabi ang classroom namin kaya minsan nagkukunyare pa akong dadaan-daan sa hallway para matanaw siya sa room nila minsan.

At ngayon kaklase ko na naman siya. Na ngayon ay nanghihingi ng sagot. Alam niya kasing magbibigay din ako agad.

“Saan na ang sagot ng assignment natin? You told me earlier

e-

sesend

mo ang answer sakin mamaya

pero

naabutan

na ako ng

antok

kakahintay

e wala paring akong

natatanggap

?“

“Hindi pa nga ako naka

sagot

. Kung

makapag

-utos

ka

tatay

ba kita?“

Pagtataray ko. Minsan kasi kailangan mo ring magsungit para namang magmukha kang hard to get mas masarap kasi tignan pag kaladkarin ka. Dahil sa totoo lang wala talagang ka ide-ideya si Laizer na may gusto ako sa kanya. I am only 16 year old tapos siya 18 na pero mas matured pa ako mag isip kesa sa kanya. At ganun parin ang nararamdaman ko ngayong garde 11 na kami.

“

Ay sorry naman, init ng ulo mo mayora galit agad.

Ikaw na nga lang

inaasahan

ko e baka naman po!“

“

Maghintay

ka pwede.

Se

-send ko mamaya huwag kang

atat

di ikaw ang

sumasagot

!“ Magsasalita pa sana siya nang ako na mismo ang pumutol nang linya naming dalawa.

Napasandal ako sa upuan ko at hinilot ang sintido. Hanggang kailan ba ako magkaka ganito? Malay ko bang bet din niya ang mga lalake o di naman bet din niya ang isang katulad ko! Hindi sa nag di-day dreaming pero you know. Naiisip ko lang kasi minsan na never niya talaga akong magugustuhan dahil isa lang naman akong hamak na baklang nobody.

And this is the reality. Masyado naman ata akong ambisosyo kung mag iisip pa ako na mga bagay na imposible namang mangyayari. Isipin ko nalang na makapag tapos ako nang pag aaral at pantilihing proud sila, Mom and Dad. Di bale ng walang jowa huwag lang maging disgrasyada na nagpabuntis agad ng maaga tas iniwan ng ama ng bata na di pinangakuan ng responsibilidad at mas worst ay nagpalaglag para matawag muling dalaga. Iyon ang pananaw na itinuro sa akin ni mommy. At sa palagay ko ay tama naman iyon.

Tama ba talaga?

“I’ll

give my payment

tommorow

,

I’ll wait for the mail. Barely need the answer

key

ASAP

. I don’t have much time may gala pa akong pupuntahan,

make sure lang tama ’yang mga sagot na

e-se

-send

mo

ah luv yah my dearest natural resources

muwah

!

“

Text niya na sinabayan pa niya nang wink emoji. Galawang manloloko kapal ng mukha. Always naman siyang ganito kapag may hinihingi o may kailangan. Ginagamit niya ang charm niya para lang makuha ang gusto nito.

Ako naman na nagpapagamit rin. Tanga na kung tanga pero hindi ko naman hahayaan ang sariling aabot sa puntong lugmok na.

Bumaba ako ng kwarto para kumuha nang kape sa pantry area kahit pangatlong kape ko na ’tong ngayong gabi. Sana naman hindi sakit ang dadatnan ko nito. Sa bagay matagal na din naman akong nag kakape pero never naman akong nalagutan ng hininga o di naman kaya nagkaroon ng mga mabibigat na sakit mahirap din naman kasi iwasan lahat ng bawal. Sabi nga nila masarap ang bawal kahit ilang beses ng nag palpitate. Buong gabi akong nagpaka-busy na sumagot hanggang sa di ko namalayang nakatulog na ako kahit may iba pa akong project na hindi pa natatapos.

N akasalubong ko sa daan si, Kester kasama ang boyfriend niyang si, Lander magkaakbay silang bumaba ng kotse nitong sinasakyan nila. Oo nakakainggit ang dalawang ’yan. Campus sweet heart nga naman. When kaya ako magkaka ganyan. Ang gwapo din naman kasi ng jowa nitong si Kester parang perfect match silang dalawa they’re both good looking. They’re our senior kasi third year college na sila. Doon sila sa kabilang building dahil magkahalo ang highschool at college sa loob ng campus.

Kester is one of my friend pero hindi pa kami ganun gaano ka close. Kasamahan ko kasi siya sa dance group no’ng last event rito sa school. Kaya minsan mayroon kaming mga interactions katulad nito.

“Oh Tyler,

napaaga

ka ata?“ Tanong nito sa akin. Usually kasi hindi ako ganun lagi kaaga pumasok, ngayon lang. Nginitian ko lamang si Kester habang sabay nadin kaming tatlong pumasok sa intrada ng school.

“May mga reports pa kasi akong

ihahanda

mamaya napag

isipan

ko nalang na dito

tatapusin

para di na din ako ma late, e kayo?

Ba’t

kayo napa aga?“ I asked back bago ko sagutin ang tanong niya.

Nakita ko namang pinamulahan siya ng pisnge tyaka binalingan sandali ng tingin ang jowa nito. Kaya napaisip ako siguro may ginawang kababalaghan ang dalawang ’to. Early in the morning nag didiligan. Buti pa ako aral palang muna ang inaatupag bago landi.

“

Na

isipan

lang naming mag-aga.

Maaga

kasi akong

sinundo

ng isang to…

“ Tila hindi pa siya komportable sa sinasabi niya mukhang hindi rin siya sigurado sa isinagot niya sa tanong ko. Mukhang alam ko na ang sagot. “Kaya ayon

naisipan

naming

dumiretso

agad dito.“

Sabagay kung magkaroon ka ba naman ng kasing ganda at cute na kagaya ni Kester e hindi ko masisisi si Lander. Pero syempre hindi ako papakabog ganda lang din itong ambag ko sa mundo. Huwag ako sige maliitin mo kagandahan ko, maraming nag p-pm sa akin sa facebook para lang makausap ako pero sineen ko lang lahat.

“Kaya pala ang blooming natin today!” He just smiled at napayuko. Blooming kasi ke-aga-aga nadiligan agad.

Tinignan ko ang katabi nito at tahimik lang na nagmamasid sa paligid habang nakapulupot ang isang braso nito sa bewang ng nobyo. Wala naman itong any violent reaction as usual halatang kalmado lang pag mayroong ibang tao pero siguro pag silang dalawa siguro magiiba ang trato nito. Shucks gusto ko ng lalakeng ganyan iyon sayo niya lang naipapalabas ang pagiging golden retriever niya.

Si Laizer kasi asol kalye ’yon. He’s very notorious.

“

Chusera

ka naman… Pero thanks! Una na pala kami.“ Pag papaalam nito tyaka umiba na nang daan patungo sa building nila. Ngumiti lamang ako bilang pag sang-ayon.

“What about what we’ve made earlier from the car.” Kahit medyo malayo na silang dalawa rinig ko padin ang usapan nila specially sa medyo masungit at tahimik nitong nobyo na si Lander.

“

Siraulo

ka, gusto mo bang pa

i-chismis ’yang

kalibogan

mo. Shut up ka na nga!“ Kester said kaya napailing nalang ako. Dahil sa inggit meron silang hot session. At doon ko lang rin nahagilap ang pagngiti ng kanyang boyfriend ni Kester.

“Ay p*

tangina

hot session!“ Gulat akong napamura dahil sa isang brasong umakbay sa batok ko. Siniko ko ang tiyan nito kaya napa daing ito sa sakit.

“Aray! Para

saan

’yon?“ Laizer said habang naghahanap nang tyempong huminga ng maayos siguro dahil sa lakas nang pag sikmura ko sa kanya.

“

Ba’t

ka kasi nang

gugulat

, close tayo?“ Mataray kong sambit.

Cute itong napabuntong hininga kaya tumalikod nalang ako at umuna ng maglakad kasi hindi ko kaya kapag mas lumalapit ang presensya niya sa akin.

Parang hindi ako makahinga. Ang lakas kasi ng kabog nitong dibdib ko. Kahit wala akong dibdib may panglaban naman itong matambok kong pang-upo. Para sa aming mga bakla hindi suso ang pang laban kundi balakang. Palakihan at labanan nang balakang ito. Kung wala kaming dibdib pwet ang ipanglaban.

Pero kahit aware akong may taglay akong kasarapan syempre hindi ko naman ganun-ganun lang na isusuko ang bataan. Kahit pa sa lalaking sumusunod sa aking likod ngayon.

“Ang aga

nakaka

badtrip

!“ Nalaman ko nalang na nakalapit na ito sakin habang dumadaing sa sakit. “Ang aga ding

huma-

halimuyak

amoy mo bango

ah! Anong brand ng perfume ’yan?“ Tiyaka niya pinalo ang pwet ko. Kaya agad akong napatalon sa gulat. Parang bigla akong nagising dahil sa ginawa niya. Walanghiya talaga.

Kami kasing mga carrier kapag nag iinit kami mas bumabango ang halimuyak namin. I got diagnosed on this case noong nagka dengue ako when my tita is a doctor. A lot of research ang ginawa dahil sa kakaibigang case na ito. It’s a rare condition. At dahil malapit si Laizer sa akin ngayon ay slightly nag iinit ako. Nagiinit ako sa inis.

“P*

tangina

, Laizer!“ Pinalo ko siya gamit itong librong hawak hawak ko kanina pa. He smirked tyaka ako inakbayan at pinuwersang maglakad patungo sa classroom namin pero hindi naman kami naka abot dahil sa pag pupumiglas ko.

“Masyado kang choosy. Ako na nga ’tong

lumalapit

sayo

tatarayan

mo pa!“

“

Sinabi

ko bang

lumapit

ka

sa akin

tyaka sandali

ilalagay

ko muna ’to sa locker—Laizer ano ba!“ Kaya siniko ko ang tagiliran nito ng akma ako nitong kurutin kaya napaatras ito at agad na akong tumakbo pabalik sa locker na nalagpasan na namin kanina palang.

Mabilisan kong sinilid ang kanina ko pang dalawang libro at kinuha ang iba pang mga materials na gagamitin ko mamaya sa report ko. After that, I supposed to close my locker when Laizer pushed the door of it bago ko pa ito tuluyang maisara.

Natulala nalang ako sa matipuno nitong braso na naka tapat sa gilid ng mukha ko. Hinarap ko siya kaya halos magkasing dikit na nang mga labi namin pareho at kunting galaw ko nalang lalapat na talaga ang mga labi namin dalawa.

“L-Laizer!”

Mahina ko siyang tinulak at hindi maka tingin nang deretso sa mga mata niya.

“Ganito ba

epekto

ko sayo? Gusto ko lang namang mag thank you sa

pagiging

mabuti mong tao. Lakas ko talaga sayo, thanks for sharing your answer mayora. Anyway, here’s my payment.“ Hindi ko maiwasang mapa titig sa pulang-pula at napaka juicy niyang lips.

Tyaka niya inangat ang kaliwa niyang kamay at pinakita saken ang five thousand at doon na baling atensyon ko. May kasamang isang pulang sachet na may naka tatak na trust. What the hell bakit may kasamang condom? Siraulo.

“Hindi ko na kailangan niyan marami akong pera

mayaman

din ako and I don’t need condom tyaka para

saan

ko

gagamitin

’yan?“ Imbis na lumayo siya saken mas lumapit pa ito kaya wala akong nagawa kundi todo atras para lang hindi talaga mag dikit ang balat naming dalawa.

“Just incase magpapa tira ka sa iba. Still need a protection.” Mapanuya niya akong nginitian.

“

Bweset

ka talaga, Laizer sa

susunod

di na kita

bibigyan

nang

sagot

!“

“Get this or I’ll kiss you.” Pang hahamon niya pero di ako nagpa tinag syempre gusto kong mahalikan niya charot. “Kunin mo na hinihintay na ako nang girlfriend ko!”

Agad ako nawalan nang gana sa sinabi niya at kusa ko nalang kinuha ang pera at ang condom. Nakaka bad trip.

Oo he has a girlfriend pero di ko alam kung siniseryoso niya lalo na’t araw araw nalang siyang nag papalit nang babae.

“Good,

masunurin

ka naman pala e! See you later may kailangan pa ako

sa’yo

!“

“Umalis ka na!” Naka yuko kong sambit.

“Laizer,

pinag

ti

tripan

mo na naman yang si Tyler.“

Biglang sulpot sa kung saan. Kaya sabay kaming napabaling ni Laizer sa dereksyon ni Jaizer na gwapong gwapo sa formal nitong uniform. Actually kakambal niya ito maternal twins nga lang hindi magka mukha pero pareho silang gwapo. Kung si Jaizer naman serious and bossy iba naman itong kakambal niya. Kinda playboy and womanizer. Ewan ko ba’t ko naging crush ito.

“Oh, Kuya I thought di ka

papasok

ngayon?“ Umalis si Laizer sa harapan ko at nilapitan ang kapatid habang ako naman inaayos ang sarili dahil sa nalukot na uniform dahilan sa pang hila saken kanina ni Laizer.

“I changed my mind!” Rinig kong sagot nito.

“Sus ang

sabihin

mo

ini

istalk

mo na naman iyong crush mong bata, Kuya child abuse ka, Aiko ang

pangalan

nun diba-Aray!“ Narinig ko ang daing nito sa sakit nakita ko kasi kung paano ito sinikmurahan nang kapatid sa kadaldalan.

“Shut the

fvck

up or I’ll stitch your mouth off.“ Lumapit ako sa gawi nila kaya nabaling ang atensyon ni Jaizer sa gawi ko. “Oh hi, Tyler

pasyensya

kana sa kapatid ko!“

“It’s fine

sanay

na ako!“

Tyaka ko hinawi ang buhok sa gilid nang mukha ko para lang magpapa pabebe sinabayan ko pa nang moisturizing at mas pinabango ang amoy ko. Pero joke lang just my imagination.

“

Fvck

, Kuya

ansakit

non ah!“ Daing nang isa at sinamaan lang ito ng tingin nang kakambal.

“You look gorgeous today!” I blushed matapos nito sabihin saken.

“Thank you, Jaizer as always naman!” Sabay hirit nang pabebe kong tawa. Kaya narinig ko ang tikhim nang isa. At umayos nang tayo. Pero nag mukha siyang badtrip na badtrip.

“Let’s go

tinatawag

na tayo ni Dad sa office ni tita

nandito

sila ngayon.“ Sabi nito at hinila si Laizer na hindi na maipinta pa ang mukha. “We gotta go!”

I smiled “Sige, aalis na din naman ako!” Pag papa alam ko.

“Paki excuse nalang ako kay, Ma’am.” Pahabol pa nang isa.

Tumango lang ako pero half of my side sumaya dahil hindi niya ata mapupuntahan ngayon ang sinasabi nitong girlfriend kuno. Sabay na silang nag lakad patungo sa pupuntahan nilang dalawa at umiba na din ako nang dereksyon lalo na’t naubos ang ilang minuto ko sa pakikipag bangayan sa Montiguido na ’yon.

“Laizer masyado ka naman

atang

chansing

diyan sa

anak

ng mga Jenner

-! “

“Shut up kuya baka

marinig

ka-“

Rinig ko pang may pinag uusapan sila pero di ko masyadong naiintindihan dahil malabo sabayan mo pa nang magulong classroom dahil kakapasok ko palang.

Natapos ang reportings sa buong klase at worth it naman ang hirap ko kanina sa pag gawa nito lalo nat tinulungan ako ng mga ka group mates ko. Kasabay non ang pagpasok ni Laizer sa klase kasama ang kaakbay nitong babae. Walang iba kundi si Precious ang girlfriend daw niya kuno kilala ko ang babaeng kasama niya dahil palagi itong sumasabak sa pageant. Nagkabalikan na pala sila. Nawalan na naman tuloy ako nang gana.

Kaya wala nalang akong nagawa kundi ang hindi makatingin sa kanila pareho lalo na’t papalapit sila sa dereksyon ko. They sat behind me habang dinig na dinig ang landian nilang pareho. Pero ramdam na ramdam ko padin ang bawat titig nang mokong nito saken.

“Okay good day class!” Nagising naman kaming lahat nang pumasok ang susunod naming subject teacher sa Academics.

HUMSS

ang kinuha kong strand same sa mukong nitong nasa likod ko.

“Kindly do a counting one to five, we will have a groupings for your final task this whole semester at

malapit

na din final exam niyo since ga-graduate na kayo. Four months nalang ang

hihintayin

so I hope this task would be successful, hope all of you won’t disappointed me class. Understood?“ Tiyaka kami lahat tumango sa sinabi ng aming adviser. “By the way, we will have a group long quiz tommorow at kung sino ’yong ka

grupo

niyo sa task na ito ay iyon din ang ka

grupo

niyo sa long quiz.“

Sabay-sabay kaming napabuntong hininga dahil sa panibago na namang task, quiz and projects at may paparating pang exam.

“Yes group study na naman!” Rinig kong bulong ni Laizer mula sa likod kaya nilingon ko ito pero di ko inaasahan na magka salubong pareho ang tingin naming dalawa. Para bang may pinapahiwatig siya.

Naalala ko tuloy iyong condom na binigay niya sa’kin na ngayon ay nasa bulsa ko. Iniisip ko tuloy kailan kaya ito magagamit?

-Heydenzz

This story is just a fiction, there may be sensitive content shared, unsuitable for readers who are not open-minded. Plagiarism is a crime, and I do not allow my own work to be taken by others that will used this for any kind of illegal purposes. This story is still on going, and if there’s anything something off in this story, please feel free to give feedback by delivering it in a positive way. Thank you.

Kabanata 1

Kabanata

1

Group Study

DAHIL lima kaming magkaka grupo wala akong nagawa kundi makipag participate lalo na ngayon na kasama pa sa grupo namin ang bida bida na si, Precious at hindi na din ako magugulat pa kung bakit siya ngayon ang leader. At sa pagkaka taong ito ba naman ay naging ka grupo ko pa ang mokong.

Walang iba kundi si Laizer I’m sure dagdag pabigat lang ’to pero mukha namang pabor sa kanilang lahat na kagrupo namin siya lalo na kay Precious kasi halos ito lang ang pinag tutuunan niya nang pansin.

Hindi lang naman siya isang mean girl sa campus na ’to isa din iyong higad sa sobrang kalandian at hindi lang rin naman si Laizer ang naging boyfriend niya. At itong namang si Laizer ay higad rin pumatol rin sa kapwa niya higad.

I am too observant right? That’s my forte ang bantayan ang bawat galaw at buhay ng ibang tao. In that way meron akong maipang lalaban sa kanila kung sakaling kalabanin nila ako. Atleast sa aming dalawa meron rin akong mailalaglag.

Todo sama nang tingin ni Precious sa gawi namin kapag hindi kami nakikinig sa mga suggestions niyang nonsense, todo pa impress talaga para kay Laizer. Naging kagrupo lang naman namin si Laizer kasi pinilit ni Precious sir, pinayagan rin naman dahil isa ito sa mga anak nang shareholders nitong school e. Palibhasa mas ginagamit niya ang pagiging isang anak mayaman.

We are planning right now a small city at nagpaplano na kami kung ano materials ang gagamitin. Bali ka grupo ko sila, Shamcy, not typically a nerd kasi meron siyang suot na glasses pero huwag ka mabagsik ’yan. Benji maingay na tiktoker, Precious syempre iyong bida-bida at mapapel masyado at syempre hindi mawawala si Laizer. Laizer lang ayuko lagyan ng iba pang title, oo crush ko siya pero nakakainis rin siyan minsan e. Alam mo ’yon? Yung nakakapagod rin siyang maging crush.

“Since

planado

na lahat. When tayo mag

sisimula

?“ Shamcy asked. Dahil isang oras ba din kaming nag paplano at ngayon lang talaga nag ka sense. Dahil mas marami ang chikahan kanina kesa plano.

“Boba ka ba syempre bukas!” Sabay irap naman ni Precious at muling hinarap si Laizer at nag pacute na nag cecellphone na sa ngayon. Sino kaya ka text niya.

“Ako na ang

bibili

nang mga materials kaya na nang budget ko!“ Sabay ‘Woah’ move ni Benji. Mga anak mayayaman naman din ’tong mga kasama ko. Actually dito sa section namin ay halos may mga may kaya sa buhay. Di nga lang kasing yaman sa pamilya ni Laizer.

“Eh ikaw, Tyler ano

ambag

mo?“ Kapal nang mukha ng babaeng ’to kala mo may ambag din.

“Tutulong nalang ako sa pag plano nang design if what type of city ba ang gagawin natin.” Umirap lang ito at hinarap ulit si Laizer. “Don’t worry ambagan naman tayo here kaya

mag-aambag

ako.“

“Ako na din sa iba pang research!” Sabi din ni Shamcy. Tyaka humirap saken at ngumiti.

Sa school na ’to wala naman akong masyadong nagiging ka close o naging kaibigan masyado. Like something kakilala lang ganun pero hindi umaabot as a bestfriend. Like Shamcy she’s my friend but I can’t consider her as my bff. Up to this day, mahirap na ang magtiwala ngayon lalo sa mga kabigan na itinuturing mo na talagang katiwala.

“How about you Laizer?” Tanong nito pero hindi lamang ito pinansin. “It’s okay baby ako na bahala sa iyo!” Sabay pabebe nitong tawa. Kaya napa irap nalang ako sa eri dahil. Kanina pa ako naiimbyerna sa mga ’to.

Ang landi kala mo naman type rin siya porket jinowa lang, sa loob talaga ng classroom meron talagang isang ka klase na ang role ay maging feeling main character sa klase na akala mo naman meron ng title na hinahawakan na kung maka asta e sobrang angat na angat na.

“Eh ikaw ano

ambag

mo?“ Tanong pabalik ni Shamcy. Ganito ang gusto ko sa kanya e. Iyong akala mo di makabasag pinggan dahil sa kanyang itsura pero eksenadora at prangka pala kung magsalita.

“Boom!” Kaya lahat kami napatingin sa gawi ni Benji.

Pinigilan ko na din matawa dahil sa pambabara ni Shamcy lalo na biglang natameme si Precious at hindi agad nakasagot kaya nakita ko din kung paano biglang umangat ang ulo ni Laizer. Kita ko kung paano nagkaroon ng multong ngiti sa kanyang labi.

“I am the, Leader syempre I will handle everything, y’all must be my assistant na lang, maliban sa bebe ko.” Tyaka ito kumapit sa balikat ni Laizer.

“Anyway about sa upcoming quiz paano tayo

makakapag

study niyan?“ Tanong ko kaya lahat kami ay natahimik.

“Let’s do the project at my house. Doon nalang din tayo mag study!” Nabaling ang atensyon naming kay Laizer sa sinabi nito. Pero ang mas ikinagulat ko pa nang nakatingin ito sa gawi ko.

“Talaga babe?” Maligayang tanong ni Precious. “So

ipapakilala

mo na din ako sa mga magulang mo oh my gosh I’m so excited!“

“On my own house. Wala ang parents ko doon!” My jaw dropped dahil sa nalalaman so may sarili na pala siyang pamamahay?

Hindi ko akalain na ganun pala talaga kayaman ang mokong na ’to, hindi pa nga nakapag graduate may mana ng natanggap. Pero nakakapagtataka behave ang lalakeng ’to ngayon. Nalusaw naman ang ngiti ni Precious sa sinabi nito.

“Aww sayang pero ayos na ’yon, Babe sa bahay mo nalang din ako

titira

.“ Pinigilan kong matawa dahil hindi man lang siya pinansin ni Laizer. Ganito pala niya tinatrato ang girlfriend niya. Dapat lang.

“So we will gonna have a group study?” Tanong ni Shamsy.

“Parang ganun na nga!” I said tyaka tumingin sa gawi ni Laizer.

Pinag masdan ko ang mukha nito. He seems so busy pero paminsan-minsan naman nakikipag lampungan din siya kay Precious kaya minsan napapaiwas din ako nang tingin.

“Study lang kayo kaya pa naman ’to ng stuck knowledges ko mag

ML

na

lang ako.“ Benji said habang may kinkalikot sa phone nito.

DUMATING ang isang puting kotse sa harap nang gate nang bahay namin. Tinanaw ko kung sino ang nasa loob nito. It was Benji at nakita ko din na katabi nito si Shamcy na kampante lang na naka upo habang naka tanaw sakin.

“Tyler, sakay na, sabay na daw tayo

papunta

sa bahay nila Laizer!“ Wala ang driver namin ngayon dahil day off at weekend naman at sabado ngayon kaya wala talagang pasok.

Mag co-comute sana ako kaso biglang silang sumulpot. Pero nagpapasalamat rin naman hindi ako makakagastos sa ngayon. Nakalibre narin. May kaya naman kami ng pamilya ko at hindi naman kulang ang pinapabaon sa akin nila Mom and Dad ako lang talaga itong kuripot.

Ayaw pa kasi ako bilhan ng sariling kotse ni Daddy because I am their baby pa raw at takot silang mapahamak ako. At iyon ang hindi ko gusto they are treating me like a baby at sa mga mata nila ay ten years old parin ako. Pero ang kinaibahan lang ay hindi naman ako pinag hihigpitan sa mga bagay na gusto kong gawin like gumala and traveling, ayaw lang talaga nila na mag drive ako ng sarili kong sasakyan at syempre bawal akong pumasok sa bar or party na may usapang alak. At isa pa hindi rin naman matigas ang ulo ko. At never akong naging sakit sa ulo nila. Dahil isa akong butihing anak at sisiguruhin ’kong hinding-hindi ako magkakamali sa harap nila.

“ Sige.“ I said tyaka sumakay sa back seat nang sasakyan.

“ Dala mo ba iyong mga papers at sketch mo?“ Tanong sa akin ni Shamsy habang bumabyahe na.

“Uh—Oo!”

“Halata naman sa mukha mong

pinag

puyatan

mo ’yan!“ Sabi nito. Sketching is one of skills though. Kahit pagpupuyatan ay gagawin because my goal is to finish this.

We make a some small chitchat habang hindi pa kami nakakarating sa bahay nila Laizer. Ilang minuto rin ang nagdaan habang bumabyahe. Hanggang sa nahagilap na ng mata ko ang isang maganda at magarang bahay, sobrang ganda nito at matatawag mo na itong mansyon sa laki. Bahay ba ’to? Ito naba bahay ni Laizer? Hindi ako makapaniwala na sa murang edad palang ni Laizer may sarili na itong lupain at pamamahay.

Pumasok kami sa entrada nitong mansion kaya tatlo kaming namangha sa mga nakikita. Mas malaki pa ito sa bahay namin ah. Grabe ganito pala kayaman ang pamilya nila. Ni kahit ang isa sa mga anak nila ay nabigyan ng ganitong klaseng pamamahay—I mean mansyon.

“Grabe ang ganda pala nang bahay ni Laizer!” Manghang banggit ni Shamcy and we have the same feedback.

“Malakas siguro wifi dito.” Interesado namang banggit ni Benji.

“Hindi ito ang time para diyan sa

pagpapa

cute mo sa tiktok,

Benj

!“ Saway naman ni Shamcy sa kanya. Famous rin kasi si Benji sa tiktok kaya syempre pinaninindigan niya lang pagiging isang influencer. I can’t deny that he’s good looking rin naman.

“We’re here to study at sa project kaya mag participate ka!” Saway ko rin para rin akong masabi.

“Okay fine. Pero teka malaki rin naman na

ambag

ko ah!“ Sinapak siya ni Shamcy. “Aray ko!”

“So

bilangan

pala gusto mo?“

“Oo na

tutulong

na…’to naman ’apaka

bayolente

.“ Sabi ni Benji sabay himas sa kanyang braso.

Napatingin ako sa bandang kaliwa ko mga bagay na gagamitin namin sa project namin mamaya. Gusto ko na tuloy ’to tapusin para matapos na.

Sabay na kaming tatlo na bumaba at parang nahihiyang pumasok. Syempre this is our first time na makapasok sa loob nang bahay nang isang Montiguido. Kilala silang pamilya bilang isang sikat na bilyonaryo sa bansang pilipinas not only in the Philippines kundi sa boong mundo.

“Come inside Ma’am and Sir!” Iginaya kami sa loob ng mga maids at para naman kaming tatlong minions na sumusunod lang.

Napunta kami sa isang magarang sala at naka pwesto doon ang magandang postura nang mga kagamitan at mga gadget kaya napatanong ako kung para saan ang mga ’to.

“Oh, ayon na pala si pareng Laizer o!” Sabi ni Benji.

Nakababa na ito galing hagdan habang may papunas punas pa sa buhok nitong basa nakipag fist bump ito kay Benj halata namang medyo close ang dalawa. Naka white sando ito and denim short kaya hapit na hapit ang matipuno nitong balakang ang sarap sa mata.

“Nasaan si Precious?” Tanong ko sa kanya dahil kanina ko pa hindi ito nakikita. Kaya nagkakapagtataka hindi niya ito kasama.

“May family dinner daw sila. Inaya ako pero di ako sumama. She will be here later hahabol lang siya!” Kasabay ng pagpapaliwanag niya at mapanuri nitong tingin sa soot ko. Hindi ko kung ano ang iniisip nito kaya biglang nag si tayuan ang mga balahibo ko. Umupo na din kaming lahat at kampante nang mag simula.

Nakakainis din yong Precious pustahan mag ma myday yan mamaya ng inuman.

“Siya ang Leader siya pa ang wala!”

Nasa tabi ko lang naman si Shamsy kaya rinig ko ang bulong. Mahina lang akong natawa bilang senyales na pabor din ako sa sinabi niton. Pero hindi padin ako komportable sa bawat titig ni Laizer saken kanina pa.

“Pre, pa connect naman nang wifi niyo!” Tanong ni Benji kaya di naman nag dalawang isip na sundin ang gusto nito.

Well Laizer is so casual and civil. Mabuti naman hindi umusbong ang pagiging mala prinsepe niya sa pamamahay niya ngayon. Parang lahat nang bisita iniingatan niya.

Nag simula na kami sa pag explain at pag buo ng gagawin naming mini city dahil hindi ito basta-basta mini city dapat daw kasi concrete ang pagkaka gawa dahil may mga judge’s ang huhusga nito kaya pabonggahan nalang at habulan nang grades.

“You look pale?” Hindi ko namalayan na nakalapit na pala sa tabi ko si Laizer habang busy ang dalawa sa pagka cu-cut ng mga woods at paper habang ako naman ay nag sisimula nang mag pintura nang mga small furniture.

“Siguro puyat lang. Ang bait mo today?” Sabi ko na hindi maka tingin sa kanya nang deretso. “Paki abot nga nong paint brush!” Sabi ko at agad naman niyang kinuha at ibinigay sakin. But suddenly nabitawan ko ito dahil sa kuryenteng dumaloy sa balat naming dalawa nong nag tama ito.

“What’s wrong?” Takang tanong niya.

Narinig ko naman na nag uusap lang ang dalawa at ene-explain ni Shamsy kay Benji ang gagawin dahil nagiging pabigat na ito.

“Uhm wala lang—”

Nanindig ang mga balahibo ko nang doon ko napagtanto na hinihimas na pala ni Laizer ang balikat ko kaya agad ko siyang naitulak. Dahil parang malalagutan na ako ng hininga. Maybe I am too over reacting halata namang cincomfort niya lang ako.

“You okay? Namamawis kana!” Bulong nito. Kaya napalunok ako nang laway.

“I need to pee, saan ang CR dito?” Tanong ko at agad nang tumayo.

“Here, follow me.” Tumayo din ito at igagaya sana ako papuntang CR pero hindi ako pumayag. Hindi kasi ako komportable.

“Alam naman siguro ng mga maids niyo kaya sa kanila nalang ako magpapatulong. Tulungan mo nalang sila Shamsy dito!” Sinuri nito ang katawan ko mula ulo hanggang paa at maharan na tumango. Tinawag niya ang isang maid para tulungan ako papuntang sa banyo.

“This way po.” Sinundan ko ito pero bago iyon muli kong hinagilap si Laizer.

I caught him staring at me. Hindi sa katawan ko pala. What wrong with him? Parang naging weird ata siya bigla. Nang napansin niyang naka titig ako sa kanya agad siyang umiwas nang tingin. Masama ba ang suot ko ngayon? Tanging naka Guess shirt at Denim pants lang naman ako sa ngayon iyon nga lang medyo hapit na hapit ang balakang ko.

Nang nasa loob na ako nang banyo payapa naman akong pinalabas ang tubig na kanina pa naiipon sa pantog ko. Until natapos na rin, I suppose to unzipped my pants ng biglang bumukas ang pintuan nang banyo at sumalubong roon si Laizer.

“L-Laizer anong ginagawa—hmm!” Lumapit ito sa banda ko at agad akong sinunggaban ng mapusok na halik sa labi. Bigla akong nagulat at napamulat ang mga mata sa ginawa niya. Did he really kissed me? No this is not happening.

Am I dreaming?

Doon lang ako bumalik sa reyalidad nang itinulak niya ako sa dingding at pinag kaka titigan ako mata sa mata.

“Taste so sweet huh? Fvck why you’re always making that smell!” Hindi ko siya maintindihan. “It makes me fvcking insane, ang bango mo talaga!”

“L-Laizer s-sandali sila Shamsy at Benj—”

“Shhh they’re just fine there, don’t think about them!” Tiyaka niya ako patuloy na hinahalikan hanggang si pinasok nito ang kamay papunta sa mga utong ko kaya agad akong napaliyad dahil sa pag himas niya sa maselang bahagi ng aking katawan.

“Uhmm.. Laizer Oohh!” I moaned when he kissed also my chin down to my throat while cupping my tits he even making a circle shape on it na mas napapawala nang ulirat ko.

“Sht that’s smell, always makes me feel hrny!” Sabi niya at patuloy parin akong hinahalik-halikan. Agad kaming pareho nagulantang at napatigil sa ginagawa ng biglang isang boses babae kaming narinig.

“Laizer? Babe? Nandyaan kaba?” Boses iyong ni Precious. Andito na pala siya?

“Bulsh*t!” Mura niya.

Kaya agad ako pumunta sa bathhub at sumiksik doon at hinawi ang kurtina para pangtakip nito. Maski si Laizer natataranta na din. Hanggang sa naging maayos na ang lahat doon na binuksan ni Laizer ang pintuan. Habang ako naman ay tulala lang at parang hindi makapaniwala sa eksena kanina. I licked my lips habang nag iinit ang sarili kong mukha.

“Let’s go, I’m just taking a pee.” Dahilan ni Laizer at randam kong hinihila niya ito papalayo.

“Wala ka bang kasama dito kanina? Parang may

naririnig

kasi akong may

kinakausap

ka!“ Mapanuri naman tanong ni Precious. It’s bothering me na baka bigla nalang siyang pumasok at makita ako rito.

“Ofcourse not! Tara na hinihintay na nila tayo don!” Narinig ko ang pagsara ng pinto kaya agad akong naka hinga ng maluwag at inalis na ang kurtina na nakatakip sa buong bathhub.

That was so close!

-Heydenzz

Kabanata 2

Kabanata 2

K abado akong naglalakad patungo pabalik sa lugar kung saan naroroon ang mga ka grupo ko. Todo katog ang dalawa kong binti pero hindi ko masyadong pinapahalata. I poised infront of them ng unti na nila akong nahagilap.

“Tyler? Saan ka galing?”

Mapanuri akong tinatanong ni Precious habang tinitignan ang itsura ko mula ulo hanggang paa. Tinignan ko din siya mula ulo mukha nga lang siyang paa, iste hanggang paa.

Natataranta ako kung ano ba ang dapat ’kong sabihin. Kaya wala akong ibang naisip kundi titigan nalang si Laizer at naghahanap ng paraan para maka sagot.

“Uh-Ano kasi. D-Doon ako galing

sa-“

“He’s from the kitchen. Sabi niya

nauuhaw

daw siya!“ Tila naman naka hinga ako ng maluwag sa sinabi niya.

Sinuri ako nang maigi ni Precious hanggang sa naging komportable na ito at muling binalingan si Laizer at sumadal sa balikat nito. Naupo na din ako sa tabi nila Shamsy at patuloy padin sa pag pipinta.

Nagdaan ang ilang mga oras nagpatuloy padin ako sa pag pipinta ng mga maliliit na buildings pati na din sa mga maliit na bahay at mini buildings. Nakita ko pa na kanina nalang din pa cellphone cellphone si Benji kaya sinita ito ni Shamsy na umayos.

Buong oras akong lutang habang naririnig ang landian nang dalawa sa likod ko. Oo nakatalikod ako sa gawi nila hindi ko kasi kayang masikmura na halos mag maghubad na sila sa harap naming tatlo. Kala mo naman di ako hinalikan kanina. Gagawin pa akong rebound pag wala na siyang kalandian.

“Ty, Di mo ba

sasawayin

si Precious parang wala namang nagagawa kanina pa ’yan nakikipag

landian

diyan kay, Laizer!“ Bulong saken ni Shamsy habang ako namang ay tahimik lang na naka yuko.

Hindi pa din nag sisink sa utak ko ang mga sinasabi ni Shamcy dahil ang tanging nasa isip ko lang iyong halikan namin kanina sa banyo. Bakit niya ba nagawa ’yon? At ako naman na si marupok ay sumunod lang rin naman.

“Ty, tulog ka ba?” Doon lang ako napalingon sa gawi niya na munti niya akong inaalog-alog.

“H-Huh?”

“

Sabog

ka po?“ I smiled tyaka umiling. “You’re blushing, nag blush on ka ba kanina don sa CR? Ganda naman!”

“Gaga hindi!

Inaantok

lang kasi ako!“ I saw him in my peripheral vision. Napalingon sa gawi ko si Laizer kaya kahit ano man ang mangyari hinding-hindi ako lilingon sa gawi niya.

“Ako na muna diyan.

Pahinga

ka muna saglit

mukhang

mahihimatay

ka na e!“ Sabi nito at inagaw sakin ang kanina ko pang hawak na paint brush. “Precious paki pinta nito!”

“Why me?” Maarteng sambit niya, inikutan pa talaga ako ng mata.

“You’re the leader, ano

aangal

ka o di kita

isasali

sa

listahan

nang mga

tumulong

?“ Walang nagawa si Precious at napairap nalang at kinuha ang paint brush mula kay Shamsy. “

Pinturahan

mo ’to!“ Sabay bigay ni Shamsy nang mga obstacles.

“Diyan ka muna babe mag wo-work lang ako para sa future natin!” She said kasabay pa ng pabebe nitong tawa.

“Tsk. Ang landi!” Bulong ko at sa kabutihang palad wala namang naka rinig. Tumayo ako at umupo sa kalapit na sofa at humiga doon habang pinag mamasdan muna sila saglit.

Lumipas ang dalawang oras napag desisyonan nalang naming bukas na tapusin ang project sabagay sunday bukas kaya pwede pa namin matapos. Kunti nalang kasi ang gagawin mabubuo na ang mini city na aming e a-asymbol kaya sasabayan bukas na mag study sabagay may mga gadgets namang dala si Laizer kaya makakatulong ata iyon sa pag aaral namin dito. Ozibah mayaman sila.

Kanina pang naka alis si Precious kasi may gala daw ito. Samantalang nauna naman sila Benji at Shamsy na lumabas habang ako naman inaayos muna ang gamit tyaka iyong dala ko kaninang mga sketch ko at niroll ito. Hanggang sa natapos ko nang ayusin ay tyaka na ako tumayo pero di ko naman akalain na sasalubong pala sa harap ko si Laizer.

“Slow down!” Tyaka niya ako inalalayan sa bewang dahil kamuntikan na akong matumba.

“Bweset ba’t ka ba kasi nang

gugulat

!“ Tyaka ko siya tinulak at inayos ang sarili.

“Sorry!” Paghinging umanhin niya. Natahimik muna kaming dalawa at parang naiilang ako. Marunong pala siyang humingi ng tawad.

“I gotta go

hinhintay

na ako nila Shamsy!“ Tyaka ko siya nilagpasan pero bago iyon muli na naman niyang hinablot ang kaliwa kong kamay kaya pwersahan akong napa harap sa kanya.

“Do you like it?” Taka ko siyang tinignan hindi ko siya maintindihan kung ano ang nais niyang iparating.

“A-Ang ano?”

“Kanina.

Nagustuhan

mo ba?“ Hinawi ko ang kamay ko sa mga kamay niya lalo nang parang lumagkit ito bigla. “We can continue it right now.”

“T-Teka Laizer paano si Precious?” Kusang lumabas ito sa mga bibig ko. E bakit ba? Parang ang ganda ng offer niya e. Nang aakit at ako naman itong bakla na dalang dala.

“Don’t mind her. Mag bi-break din naman kami. So payag ka nga?” Pinigilan ko ang sarili ko na lumapit sa kanya at napa iling. Hindi tama ’to mali ’to.

“A-

Aalis

na ako. Pasyensya na!“ Tiyaka ako dali dalng tumakbo palabas nang bahay niya.

“Tyler-” Rinig ko pang tawag niya sa panagalan ko pero di ko na ito nilingon pa.

May gusto ako sa kanya pero hindi naman tama na abusuhin ko ang pagkakataon na iyon. Lalo na’t bataan ko ang nakasalalay. Ano magpapaka pokpok ako nang ganun lang. Laizer didn’t love me tanging uhaw lang talaga siya sa laman.

Oo maganda ang pangagatawan niya gwapo siya pero hindi naman dahilan iyon para bubukaka nalang ako ng basta-basta sa harap niya para lang magpa tira. Kaya hindi ako makakapayag kung ang isang kagaya niya ang unang maka kuha nang puri ko. Tyaka nalang siguro kung mahal na niya ako. Charot overthinking na ako masyado.

Nakauwi ako ng bahay na parang lutang. Bumaba ako sa sasakyan ni Banji at nagpa alam na muna sa kanila. Pero tipid lang naman ako na sumagot. Boong oras akong lutang at parang paulit ulit padin iniisip iyong mga katagang sinasabi kanina ni Laizer.

“We can continue it right now!”

Bat ganun parang nasasayangan ako.

Parang isang malaking opportunity iyon na nasayang para saken pero kung tutuusin naman napaka nonsense kung iisipin mo. Juice ko Tyler masyado ka na ding uhaw sa laman i need to prevent this kind of behavior baka sa huli pag sisisihan ko pa.

KINABUKASAN maagang nag ring ang rington ng cellphone ko kaya wala akong ibang nagawa kundi kunin ito and then i turned it off kasi paingay na ito masyado. Nakaka umay naman ang araw na to. Feel ko parang nawawalan ako sa mood gumalaw o maligo man lang. Pero kahit ayaw ng katawan ko pinipit ko nalang din na maligo at mag hilamos. Bumaba ako ng kwarto at naabutan ko doon si Mama.

“Morning, Baby!” Lumapit ako sa kanya at humalik sa pisnge nito. Nag ningning naman ang dalawa kong mata sa mga ulam na nakahain sa mesa. “Kain kana. I’m sure gutom kana, Anak!”

“Mom, si Dad?” I ask dahil hindi naman ito ang palaging routine sa bahay namin dahil kadalasan nakikita ko pa si Papa dito sa kusina nag kakape habang may binabasa sa dyaryo.

“May meeting ang Papa mo ngayon kaya napa aga ang alis. Pinag lutuan kita ng bacon favorite mo yan. You want milk din ba anak?”

Alagang alaga talaga ako ng mga parents bukod sa pagiging miracle baby wala na din akong kahit isang kapatid pa. Hindi na daw ako nasundan dahil hindi na daw kaya ni Mama na magbuntis kaya laki ang todo pasalamat nila sa Dyos dahil dumating daw ako sa buhay nila and we’re same i am so thankful dahil sila ang naging parents ko.

“I’m fine na sa water, Mom. Nakaka umay na kasi uminom pa ng gatas!” Pagdadahilan ko.

“Bakit ayaw mo na ba uminom ng gatas anak o baka ayaw mo na brand nitong binili ko sabihin mo lang, Nak kung anong klaseng gatas ba gusto mo.” Sabi nito habang binalik ang gatas sa loob ng refrigerator.

Dahil sa tanong ni Mama biglang nag flash sa isipan ko si Laizer. Gatas? Anong uring gatas ba talaga ang gusto ko? Shet naisip ko tuloy iyong malapot tyaka masarap na kulay puti. Pero syempre gatas iyon ha.

“We can continue it right now!”

Bigla ko na namang naalala ang sinabi niya kahapon kaya napa yuko ako ng kunti. Bigla tuloy kumalabog ang puso ko dahil sa mga naaalala.

“Anak-” Napanuntong hininga ako at napa hinto sa pag nguya. “Tyler Anak!” Bigla akong natauhan dahil sa boses ng aking ina. Kanina pa pala niya ako tintawag.

“M-Mom, Bakit?” Taka kong tanong.

“Tumutunog ’yang cellphone mo!” Tyaka ko lang napansin na tumutunong pala ang ringtone nitong cellphone ko na kanina lang naka display sa mesa habang tulalang kumakain. “May tumatawag ata sayo sagutin mo na yan.”

“Ah hindi. Text lang naman!” Tyaka ko chineck kung sino ang nag text kaya doon namulat ang mga mata ko ng napagtanto kung sino ito. It was Laizer.

“We’re already here ikaw nalang hinihintay namin bilisan mo pumunta dito nasa sa’yo ’yong mga sketch.”

Tiyaka ako napatayo at tumakbo sa taas para mag palit ng damit.

Muntik ko nang maka limutan na may gagawin pala kami ngayon. Lintek na project ’yan bat ang aga aga.

“Just like yesterday group study padin!”

Pahabol pa niya. Matapos akong mag bihis tyaka naman ako ulit tumungo sa kusina at pinag patuloy ang pagkain.

“Oh, Tyler aalis ka na? San ang punta?”

“On my classmates house, Mom about sa project lang naman namin ang gagawin!”

Matapos kumain agad akong humalik sa pisnge niya at nagpa alam dali dali akong nagpa hatid sa driver namin. Within an hour naka rating na din ako sa bahay ng tanginang Laizer na ’to ang aga nambabadtrip.

Nang nakapasok na ako sa bahay nila hinagilap ko muna saglit ang oras mula sa relo ko pasado mga alas otso pa ng umaga. Medyo nagtataka ako ang aga ko pala nakapunta. Ang aga rin nila hindi parang may something mali dito.

“Tyler!”

Napalingon ako sa gawi niya na naka upo lamang sa sofa ng sala nitong mansyon. He chuckled tyaka pinag masdan akong naglalakad palapit sa kanyang gawi. “Na badtrip ka ata?” Binigyan niya ako ng nakaka asar na ngiti. Luminga ako sa boong paligid at hinahanap sila Shamsy, Benji at Precious teyka ang sabi ni Laizer nandito na sila.

“Saan na ang iba? Akala ko ba nandito na kayong lahat? Pinag ti-tripan mo ba ako Laizer?” Tumawa ito tyaka tumayo nang naka pamulsa.

Naka light blue sweater siya ngayon tyaka light orange pants kumikintab pa ang dog tag nito sa leeg kaya nag mukha siyang parang may pinupurmahan.

“Calm down. You look like in a hurry. Ganun ba kita na napaniwala or you are just so excited to see me again here?” He said it while smirking. Napakayabanv din naman ng lalaking ’to.

“T*ngina mo!” Tyaka ako nag fvck you sign sa harap niya.

“Anyway, since di pa sila dumadating tulungan mo nalang akong dalhin dito iyong mga naiwang gamit ng projects doon sa kwarto ngayon let’s just asymbol this sh*t right there while we’re waiting on them,

tiyaka

tulungan mo na rin akong mag review para sa quiz, sa taas na tayo mag group study!“ Tyaka niya ako nilampasan. Masama ko lang siyang tinitigan kaya humarap siya sa akin dahil sa hindi ko pagsunod. “ Ano

tutunganga

ka lang diyan?“

“Diba may mga maid’s naman kayo bakit di nalang sila

pabuhatin

mo-“

“E sa gusto ko

tayong

dalawa… Oh c’mon don’t be hard headed, Tyler. We’re just here to have a group study, are you expecting something?“ Medyo nainis ako sa part na parang pinagdududahan niya ako kahit siya naman ’tong kahina-hinala ngayon. “Fine! I swear di na talaga kita iinisin.”

Di ko nalang siya pinansin at umuna na sa kanya at nilagpasan. Narinig ko pa ang tawa niya saglit habang sumusunod mula sa likod ko.

“Saang kwarto mo ba kasi nilagay?” Tanong ko ng di siya hinaharap.

“Sa kwarto ko!” Sabi niya.

“Tang*na naman bakit sa kwarto mo pa, pwede naman sa sala nalang gagawin!” Mura ko dahil sa inis. Ang laki kasi nitong pamamahay niya tas sa malayo pa talaga niya ilalagay.

“Gusto ko lang!”

Di na ako nakipag talo pa sa kanya at sumunod nalang sa tinuro niya kanina. Hanggang sa nasa harap na ako nang magarang kulay gintong pintuan.

“Is this your bedroom?” Mangha kong tanong.

“Yup!” Tyaka siya umunang pumasok sa kwarto. Binuksan niya ang pinto at hinintay na sumunod akong maka pasok. “Get in!”

Inirapan ko siya at tyaka pumasok na sa kwarto niya. Napakaganda ng boong silid lahat ng bagay mamahalin. Kumikintab sa ganda at mga babasagin. Masyado ’kong binusog ang mga mata ko sa mga magagandang bagay kaya nawala sa isipan ko iyong dapat pala naming kunin dito.

“Nasaan iyong mga gamit?” I ask on him habang naka talikod sa kanya pero ni isa wala akong narinig na sagot kaya nagtaka ako. “Laizer, nasaan na yong mga gamit?”

“Nasa stock room!” Sabi niya kaya inis akong napatingin sa gawi niya.

“Ano? Anong nasa stock e ang sabi mo nandito-” Hindi ako agad naka sagot nang nakita ko siyang unti unting hinuhubad ang sweater niya at tanging sando nalang ang naiwan, kaya kitang kita ang magandang hubog ng pangangatawan nito. “Laizer a-ano ang ginagawa mo?”

Napa atras ako nang bigla niya akong sinugod at hinalikan sa labi. Napa atras ako ng ilang beses hanggang sa natumba ako sa isang malambot na kama. Bigla akong napahinga ng malalim dahil hindi ako naka bawi dahil sa gulat.

“L-Laizer ano ba-” Pilit akong kumakawala ng marahas niyang hina halik halikan ang leeg ko pati pinasok ang mga kamay niya sa loob ng t-shirt ko at hinamas ang aking utong. “Ugh s-sandali!”

“Can we fvck here?” He asked. I saw a burning lust on his eyes.

Nagliliyab ang pagnanasa nito habang nakatitig rin sa akin. Natameme ako at hindi na alam ang gagawin lalo na’t nakaka-distract ang maganda niyang itsura ngayon sa ibabaw ko.

Tatangi

ba ako sa

tuksong

’to ?

-Heydenzz

Kabanata 3

Kabanata 3

(SPG read at your own risk!)

U nti-unting hinahaplos ni Laizer ang aking mga utong habang ako naman ay parang napapatirik ang mga mata dahil sa sarap ng kanyang bawat haplos. Inangat niya ang laylayan ng aking t-shirt para hubarin ito at wala naman akong ibang nagawa kundi magpatianod nalang at magpadala sa kanyang nakakapasong palad na ini-explore ang aking katawan.

We’re both kissing for a minute until he made a move to make me half naked infront of him now. I still have my boxers on. Tila isa akong maamong tuta na nakatingin sa kanya  na dahan-dahan rin nitong hinuhubad ang sarili niyang saplot. Napatingin ako sa hubog ng kanyang katawan.

Kahit sa mura niyang edad ay maroong magandang pangangatawan si Laizer. Mayroon siyang six packs of abs at defined na biceps, kaya hindi ko mapigilan na mapalunok ng sariling laway dahil sa isang masarap na pagkain na naka handa ngayon sa aking harapan.

Lalantakan ko na ba?

“Why you’re always smell so good…

Fvck

I’m so h*rny right now!“ His voice are so husky parang na hi-hypnotized ako sa maganda nitong boses.

“L-Laizer, sigurado kabang gagawin na ’tin to?” Kinakabahan kong tanong ng muli itong pumaibabaw sa akin at hinalikan ako saglit at iginaya ang mga kamay nito sa suot kong boxer at unti-unti itong hinubad.

Nakita ko kung paano siya napalunok ng tumambad sa harap niya ang hubad kong panganatawan. Uminit ang aking pisnge, dahil siya lang naman ang kauna-unahang taong nakakita sa aking walang saplot na kahit ano.

Masyadong mapusok? Gusto ’kong pigilan pero bakit ayaw ng aking katawan?

“Tang*na! You’re beautiful” Sabi niya at pinagkakatitigan pa ng maigi ang aking katawan. Naiilang ako sa bawat titig na kanyang ipinupukol, pero ang awkward naman siguro kung bigla akong aatras pa. E magsisimula na nga kami diba?

Sayang naman.

Matapos niya akong obserbahan ay tyaka naman niya hinubad ang pangibabang saplot niya sa katawan.

Tila mauubusan ako ng hangin dahil mukhang hindi rin ako handang makita siyang walang saplot sa katawan. Alam ko naman isa ako sa mga nagnanasa sa kanya pero hindi ko naman lubos maisip na aabot talaga kami sa puntong ganito.

I saw his bulge at ang laki nito. Tinututukan ko ito ng mga ilang segundo hanggang sa bigla niyang binaba ang underwear niya kaya bigla atang sumaludo sa harap ko ang malaki nitong alaga. Masyadong maugat at nakaka dagdag init ang mamula mula nitong ulo. Napalunok ako. Kakainin ko ba talaga? Kaya ko ba? Of course kakayanin!

“

S-Sandali

kakasya

ba ’yan?“ Kinakabahan ako ng todo ngayon, dahil parang ang sakit naman siguro nito kung ipapasok ito sa akin?! Sa laki ba naman nito mukhang alam kong mapupunit ako ng sobra, masikip pa kasi ako e. Kaya hindi ko alam kung makakayanan ko ba.

“I won’t be rough… I know you think of me as a jerk, but I know how to be a gentleman sometimes…” Ibang Laizer ngayon ang aking nakikita. Hindi siya iyong Laizer na kilala kong bad boy, iyong makikita mo palang ay alam mong mahilig makipag basag ulo.

Pero ngayon, tila mayroon siyang class, mahinahon, at may pagka-maginoo? Ganito ba siya pag inabutan ng tawag ng laman? Nagiging maginoo?

“

Hahawakan

ko ba?“ Nakita kung paano siya napangiti.

“Do

whater

you want!“

Tinignan kong muli ang kanyang kargadang tila handa ng makipag-bugbugan. Lumunok muna ako ng laway tyaka ako lumuhod at hinawakan ang malaki nitong tubo. Gosh ang tigas niya at halos hindi na ito kakasya sa maliit kong kamay. Hindi na nga mapangabot ang aking hinlalaki at hintuturo.

“Uhmm!” He moaned ng sinimulan ko ng dilaan ang mala mushroom nitong ulo pati ang mga ugat nito, hindi ko pinalagpas hinimas ko ang abs niya kasabay ng pagsubo ko nito ng buo. Wala ng paligoy-ligoy kasi aaminin ko na. Natatakam na ako! “

Fvck

, p*

tangina

!“ Napamura siya.

“Mhmmm!” Mas napaungol siya sa ginawa ko kaya mas pinag butihan ko pa ang pag subo ng buo nito. Hanggang sa nagmukha na akong tuta na naka luhod habang nag eenjoy isubo ang kahabaan niya. Ang sarap ng kanyang precvm manamis-namis at lasap na lasap ng aking dila ang lasa nito.

“Oh sh*t lalabasan na ako. Stop!” Tyaka niya ako pinatigil at binuhat at pinahiga sa kama. Medyo napalayo ako sa pwesto niya kaya muli niyang hinila ang mga binti ko at pinalapit sa kanya.

Mukha akong nakatihaya sa kanyang harapan, parang isang putaheng bumukaka para lantakan. Ganun ang aking posisyon sa kama habang siya naman ay nakatayo at nakatutok sa aking lagusan ang kanyang kargada.

“Fvck that smell again… That’s making me h*

rny

everytime

I’m with you!“ Nilawayan niya muna ang kanyang alaga. Napakapit ako sa kumot nitong kama.

Masyadong kaming mabilis, kaya ang bilis rin ng tibok ng puso ko dahil sa sobrang kabang nadarama. “

S-

Sandali

!“ Naapatingin siya sa akin. Nagtataka ba’t ako tila gusto ng umatras.

“Ayaw mo ng

ituloy

?“ Nagdalawang isip pa ako sa isasagot. “Forgive me, but there’s no turning back now, Tyler!” Ma awtoridad niyang sambit.

“P-Please, you’re my first…

S-

Siguraduhin

mo lang magiging gentle ka!“ Napaakagat labi ako. Grabe talaga ang kabog ng dibdib ko ngayon. Hindi na ako makapagisip ng tama.

Alam ’kong nagiging padalos-dalos ako ngayon, I know what kind of risk that I’m taking but I can’t resist it. Masama ba talagang iwasan ang bawal? Pero bakit ko ba iniisip na bawal itong ginagawa namin? Yes bata pa kami, pero sure naman akong hindi ito magbubunga. Kaming mga hermaphrodite o carrier ay maliit naman na tsansang magdalang-tao. Kahit isang pursyento ay hindi ito magkakatotoo.

“It may hurt so bad, for you actually. I can’t lie with that…” Sinamaan ko siya ng tingin, so hindi magiging gentle? Kasi sasakit parin naman pala. “Chill ka lang, baka nakalimutan mo, masarap ang

katas

ng bungang iyong

pinaghirapan

.“ Binigyan niya ako ng nakakalokong ngiti. Tila nakita ko muli ang totoong Laizer sa paningin ko ngayon. Inirapan ko siya.

“Sira ka talaga… P-Pero…” May gusto pa akong sabihin pero hindi ko lang diretsahang masabi.

“Pero ano, Tyler?”

“

G-Gagawin

parin ba natin ’to?“ Nangunot ang kanyang nuo, tila nagtataka sa aking sinasabi. “I mean…

Mauulit

pa ba ’to?“ Muling sumibol ang matamis na ngiti sa kanyang mukha.

“If na satisfy mo ’ko!” Tyaka niya itinaas ang aking mga binti at isinaklay sa kanyang balikat. Nagulag pa ako roon.

Tyaka mas humigpit kapit ko sa bed sheet ng kama ng ipinasok na nito ang kahaban niya sa akin. Ulo palang pero para na akong mapupunit, impit akong napahiyaw.  Halos maluha na ako sa hapdi nito pero ramdam ko naman ang pagiingat niya. Isang malakas na daloy ng kuryente ang dumaloy sa likuran ko.

“Ugh! So big!” Sambit ko.

“Gag* sobrang

sikip

mo pala…“ Napatingala pa siya.

“Dahan-dahanin mo lang muna, s-sandali masakit, Laizer! Ugh!” Ungol ko kaya sinunod naman niya ang sinabi ko. Patuloy na naman kaming naghahalikan dila sa dila pinag lalaruan ang bawat laway na parang iisa lang kaming dalawa. He’s also sucking my tits.  “Laizer,

oooh

!

M-Mahapdi

!“

Huminto muna siya saglit at hinalikan akong muli. Umabot ng mga ilang minuto at tila nakapag adjust na ang aking sarili ay tyaka ko na siya pinahintulutang gumalaw muli ng marahan.

“Does is still painful?” Munti akong tumango. At muli niya rin akong siniil ng halik, tyaka paibaba sa aking leeg.

Nagugustuhan ko bawat halik at haplos niya. Nagbibigay sa akin ng masarap na sensasyon. Naiibsan ang hapding aking nararamdaman. Para akong mahalagang bagay sa kanyang mga bisig na kailangan ingatan at baka mabasag.

Hindi ko namamalayan ang oras, minsan umuulos ng kaunti si Laizer at hihinto rin pag alam niyang nasasaktan ako. Tapos kakainin na naman namin ang sarili. Minsan pa duduraan niya muna ang kanyang alaga na nasa lagusan ko parin. Pampadulas raw.

Hanggang sa tila naaawa ako sa kanyang itsura. Alam kanina pa siya nagpipigil. Alam kong gigil na gigil na siya. “Fvck me now, Laizer. I don’t fvcking care anymore! Make it rough right now!”

“

Y-You

sure?“ Tila nagdadalawang isip pa siya.

“Yes, go ahead please!”

At sinunod niya nga nais ko. Biglang naging marahas ang pagbayo niya sa akin. Sobrang ng aking sigaw. Sobrang sakit at kirot ng aking naramdaman, pero saglit lamang iyon dahil bigla akong nakaramdam ng kakaibang pakiramdam. At ito ay aking nagustuan. Napakasarap nito kaya umabot na sa puntong sinasalubong ko na ang bawat malalakas na pagbayo ni Laizer sa akin.

“D*

mn

it, Tyler!“ Napapakit siya, at impit rin na napapaungol. Pareho kaming tila hinahabol sa sobrang lakas ng aming paghinga.

“Ugh! Oooh that’s it Laizer bilisan mo pa. Ugh!” Napakapit ako sa leeg niya habang hinahalik-halikan nito ang leeg ko.

Inabot kami ng ilang minuto roon at kalaunan ay nagiba narin kami ng posisyon, ngayon ay tumutuwad na ako sa kanyang harapan. At doon niya rin sinasamba ang aking bukana.

Mas bumilis pa ang pag ulos nito hanggang sa parang malalagutan na ako nang hininga sa sarap parang gusto ko nang sumabog. I still want more ayaw kong magpatigil, walang gusto sa amin ang tumigil. “Oh I think I’m cvmming!”

“Uhm. I’m near fvck antagal ko ’tong hinintay ang sarap mo!” Sabi niya kasabay ng kanyang pag ungol.

“Ohh! T-Tang*na ka talaga, Laizer!” Mura ko habang napakagat labi. “I thought we’re supposed to do group studying?

W-Why

you’re doing this to me—ugh fvck!?“ Tumingala ako ng maigi dahil pakiramdam ko lalabasan na ako ngayon.

Muli niya akong pinatihaya at pinagligayang muli bago niya ako sinagot. “Ganun naman talaga ang goal, e paano ba ’yan.

Nilibog

mo ’ko e!“ We both enjoying this hot sensation that we’ve made, at wala ni isa sa aming dalawa ang gustong pigilan ito. “Oh yes here I am!”

“Me too Laizer. I’m

cvmming

! I’m

cvmming

!“

Kasabay no’n ang malakas na ungol naming dalawa kaya naramdaman ko nalang na napuno na ng mainit na katas itong lagusan ko. I also feel my own juice sa gitna ng aking tyan dahil doon iyon sumirit.

Yumukap siya sa akin habang mayroon malalim na paghinga. Ganun rin ako. Ilang minuto kaming nasa ganung posisyon lang, dahil alam ’kong pagod rin siya kagaya ko.

“

Y-You

asked earlier… Gusto mo mangyari ’to ulit?“ Humarap ito sa akien habang nakatingin ito sa mga labi ko. Nahihiya pa akong tumugon, pero kalaunan ay marahan na rin akong tumango.

Tinignan niya ako habang mayroon munting ngiti sa labi. Iyon bang maaangas na nagyayabang na akala mo hindi siya aatras sa kahit ano mang hamon sa buhay.

“Sige… Group study pa tayo ulit ha!” Sagot niya. Tila naman uminit muli ang aking pisnge. Para akong batang pinangakuan ng magandang premyo o pasalubong.

Mapanuya ko siyang tinignang muli at ngumiti rin kalaunan. “Oh gosh

w-wait

ugh, Laizer!“ Ungol ko ng bigla na naman siyang bumayo ulit. Ang bilis mabuhay ng orgasm niya. Mapapasabak na naman ako nito.

“Even if you won’t ask me about it, Ty. I will still make sure this may happen over again, and you don’t have a choice but to deal with that… You will now have to deal with me!” Ito na ata ang pinaka kakaiba ngunit masarap na group study na aking naranasan sa buong buhay ko.

PUNO ng pagtataka ang mga mukha nila Shamsy at Benji dahil sa suot kong turtle neck jacket. Naiinis ako sa katabi ko ngayon na nag checheck sa laptop. Habang ako naman sinusulat iyong mga na reresearch ko about Empowerment technologies. Kahit kanina ko pa ’to hindi na gegets dahil na didistract ako kay Laizer.

“Para kang

nagka

stiff neck sa suot mo ngayon, Ty.“ Sabi bigla ni Benji. “Ano bang meron? Bat ganyan ang suot mo?”

Napatingin naman ako sa gawi ni Laizer. Pinahiram niya ako ng damit na ’to para daw maitago iyong bakas ng ginawa naming milagro kanina. Kaya hindi ako makatingin ng diretso sa mata ng dalawa kasi pakiramdam ko mabubuking nila kami.

“Trip ko lang bakit bawal

nabang

mag suot ng ganito ngayon?“ Sagot ko pabalik.

“This is my first time seeing you wearing a turtle neck jacket… But anyway, It’s suits on you ang cute mo diyan!” Dahil sa sinabi niya hindi ko naman mapigilan ang mapangiti. Tumikhim naman si Laizer at parang nauubo. Nagpaalam muna siya na iinom lang muna ng tubig papuntang kitchen nila kaya siya tumayo at iniwan kami sa sala.

“May something sayo teh…” Biglang sabat ni Shamsy kaya nagtataka ko itong tinignan. Ano ibig niyang sabihin? “Parang

ramdam

ko ang kaba sayo..“ Kinunutan ko siya ng noo.

“Huh?” Tumawa siya bigla.

“

Kabaklaan

!“ Sabay tawa niya. Hindi ko mapigilan ang mapangiti pero tinarayan ko nalang siya. “Blooming mo teh ah… Naka blush on siya oh!”

“I’m not using a blush… That’s natural!” Kanina pa ako pinamumulahan ng mukha dahil laging nag fa-flash sa akin ang nangyari kanina. Tinutukso pa niya ako ng ilang ulit.

“Anyway sana hindi na talaga makakapunta dito ngayon si Precious dahil

magpapa

bigat

na naman ’yon.“ She said habang nagsisismulang pagusapan si Precious. “

Sasabihin

ko talaga kay, Sir yan na walang siyang

naiambag

sa

grupong

’to. Kala niya sobrang ganda niya!“ Natawa nalang ako sa sinabi niya.

Nakabalik naman si Laizer mula sa kitchen at umupo ulit patabi sa akin at binalik ang atensyon sa laptop pero bago iyon ay naramdaman ko pa na biglang gumapang ang mga daliri nito sa hita ko kaya napasinghap agad ako sa nangyari.

“Tyler may problema ba?” Tanong bigla ni Benji dahil sa biglaan kong pagsinghap. Pati si Shamsy ay napatingin rin.

“Huh? I’m just… I’m just yawning kasi inaantok ako. Oo inaantok ako.” Pag dadahilan ko para mawala na ang pagtataka niya. Bumalik siya sa kanyang trabaho.

Kaya ibinaba ko ang kamay ko sa ilalim ng mesa at kinuha ang malanding kamay ni Laizer sa hita ko at inalis ito pero bigla niyang hinuli ang kamay ko at iginaya ito sa bumubukol niyang alaga kaya pinigilan kong mapasinghap o gumawa ng reaksyon dahil sa kaloob-looban ko ngayon gusto ko ng sumigaw.

-Heydenzz

Kabanata 4

Kabanata 4

N agiisip

ako ng paraan paano makalusot kung sakali mang makita ako ng mga magulang ko mamaya. Lalong lalo na’t hindi maganda ang paglalakad ko sa ngayon. Paano nalang ang kanilang magiging reaksyon pag nalaman nilang isinuko na ng kanilang butihin anak ang bataan?

My parents did not warned me about having relationship to someone, besides they have trust on me. I never disappoint them, but this time, I literally did.

Totoo nga talaga ang sinasabi nila, mahirap iwasan ang tukso lalo na pa ang taong gusto mo ang dahilan. Akala ko hindi iyon mangyayari sa akin, pero nagkamali ako. Dahil nangyari na ang mga nangyari, at wala akong magawa para ibalik iyon muli.

Bumaba ako ng hagdan, praying that my parents wouldn’t see me. Pero nabigo ako ng narinig ko ang boses ni Dad.

“What happened to you? Bakit ganyan ka mag

lakad

?

Masakit

ba

paa

mo, Tyler?“ My Dad, called me dahil sa napansin niyang paika-ika akong maglakad kaya patago akong napa pikit at nagiisip ng idadahilan.

Kakauwi ko lang kasi kanina tapos pilit kong hindi makagawa ng ingay baka mapansin nila ako lalo na’t hindi maayos ngayon ang paglalakad ko. Wala sa plano ko ngayon ang bumaba kaso biglaan akong ginutom e kaya kailangan kung kumuha ng kahit biscuit or cookies man lang sa ibaba.

“I-I’m fine, Dad! I got injured in our PE class kanina, pero okay naman na ako,

nadala

narin ako sa clinic at

nagamot

… Oo, ganun po nangyari!“ Pagdadahilan ko at tyaka unti unting naglakad muli paakyat na kwarto. Tila nawala bigla ang gutom ko at gusto ko nalang bumalik sa itaas.

Walang rin akong balak na humarap sa aking ama at baka magkabukingan pa. Tiniis ko iyong hapdi at kirot at gustong-gusto ko na talaga humiga sa kama. Mamaya nalang siguro ako kakain, tyaka siguro hahatiran nalang ako ni Mommy mamaya siguro maiintindihan niya naman itong injury ko.

“

Masakit

parin ba, nak? We should go to the hospital now…“ Lumapit ito sa dereksyon ko pero tinaas ko lang ang kaliwa kong kamay para patigilin siya.

“Huwag na, Dad.

Ayos

lang ako

kaunting

kirot

lang naman hindi naman gaanong masakit!

Malayo

’to sa

bituka

!“ Pagdadahilan kong muli.

“

Sigurado

ka anak?

Hihilutin

nalang namin yan ng, Mommy mo para

umayos

na—“

“Don’t worry about me, Dad.

Maaayos

din ’to, huwag na po kayo magalala ni, Mommy!“ Tyaka ako dali-daling umakyat dahil papalapit ng papalapit na si Dad ayaw ko mabuking. “Dad,

sabing

ayos

nga lang ako!“ Bakit ba kasi hindi nalang ako nag turtle neck. Hinubad ko na kasi dahil namamawis ako kanina pa sa byahe pauwi.

“Oh sige, basta kung nagugutom ka

naghanda

ng

pagkain

ang, Mommy mo doon sa

kusina

ihahatid

ko nalang mamaya…“ Puno ng pagaalala ang boses ni Dad.

“Okay, Dad. Thanks, love you!” Hanggang sa nakapasok na ako ng kwarto at agad na humiga sa kama. Napapikit ako at dinamdam ang hapding nararamdaman, hindi parin ako nakakarecover. Nakakainis lang dahil halos maubusan na ako ng rason kanina kina Shamsy at Benji kung bakit hindi normal ang paglalakad ko. Kasalanan ’to ni Laizer.

It’s his fault for being so huge!

FINALLY natapos na rin ang project na buong araw naming ginawa nong naka raang linggo. Dahil do’n hindi na din kami masyado pang naguusap o nagkikita ni Laizer lalo na’t naka ilang absent na siya nitong mga nakaraang dalawang araw at wala na ding group study na magaganap pa. Kaya medyo naririndi na din ako sa kakatahol ni Precious sa room. Kasi nabalitaan ko nalang na nag break na pala ang dalawa.

The day when Laizer fvcked me. Doon ko lang napagtanto that he was also into guys. Malamang, titirahin niya ba ako kung hindi rin siya into guys? Pero paano kung curious lang siya kaya ako ang pinagdiskitahan niya. I am just one of his experimentation. But he said he’s satisfied? Sign ba ’yon na kaya niya lang ako ginalaw dahil gusto niya malaman kung ma sa-satisfy ba siya?

Di ko alam kung bakit tila nagiba ang timpla ko bigla. I’m overthinking too much, but it’s possible naman. Posibleng-posible.

But there’s a little hope for me, kasi one of his brother are also dating guys, like Lander. It may influence him, but maybe it’s just a lust or curiosity. Baka curious lang siya sa kuya niya, at ako ang nakita niyang pwedeng hanapan ng sagot. Sabagay lagi rin naman siyang nanghihingi sa akin ng sagot, na kahit libog niya ay sa akin rin hinanap.

Pero magkaiba si Lander at Laizer, ang kinaibahan nga lang niya sa mga kapatid niya ay ang pagiging babaero. Sinubukan ko namang pigilan tong nararamdamn ko sa kanya but I can’t help it, alam mo iyong kahit alam mong red flag ay kaya mong huwag pansinin. He may be notorious but he’s a good man sometimes.

Akala niya hindi ko alam ang mga pasimple niyang gawain na tumutulong ng mga homeless sa labas. One time nakita ko siyang nagbibigay ng pagkain sa pulubi sa labas ng school namin. Napapansin kong araw-araw niya iyon binibigyan. Kahit mukha siyang basagulero alam kung meron parin siyang mabuting puso kahit tarantado at gago siya sa akin minsan.

And speaking of his brother mukhang makakasalubong ko na naman ang kakambal niyang si Jaizer na nakasuot ngayon ng stripe sweater. As usual a clean looking guy, na malalaman mong sa kanilang magkapatid ito iyon walang kabalastugang nagagawa.

“Good Morning, Tyler how’s your day?” Salubong nito sa akin na hindi ko inaasahan. Dahil wala sa plano kung pansinin ito sana.

Papunta kasi sana ako ngayon sa cafeteria para sana mag meryenda kasi pakiramdam ko magiging panis na ’yong laway ko kung wala akong ngunguyain. Kanina lang rin kasi ako tahimik lang, ni sila Shamsy ay hindi ako makausap.

“Uhm—I’m fine… Bakit may kailangan ka?”

“If you have time, can we talk?” He smiled after that.

“

W-What

do you want us to talk about?“ I asked him. Nadidistract ako sa itsura niya ngayon, purmado e, halatang may pinopormahan.

“I’m sorry for my brother’s behaviour!” Sabi niya tyaka napakamot sa batok niya.

Nagtataka naman ako sa sinabi niys. Sorry for what? Bakit siya ang humihingi ng tawad e hindi naman talaga kailangan? At dapat si Laizer ang himihingi ng tawad sa kung ano man ang nagawa niyang kasalanan sa akin.

“No no,

Jaizer

… You don’t have to say that—“

“And he said, di muna raw siya

makakapasok

ngayon

. Don’t miss him too much, babalik rin daw siya.“

“Huh?” Hindi ko mapigilan na parang matawa.

“See, he’s a jerk at sa akin pa pinasuyo para sabihin ’to… And he said something about… About group study niyo raw?!”

Doon ako tila nanlamig. What the heck! “

W-What

do you mean? You know about it?“ Umiling siya at bakas rin sa mukha niya curiosity sa kung ano man ang pinapaabot ni Laizer sa kanya.

“That what he said… Basta tuloy parin daw ’yon. Are you tutoring him?”

Nagdadalawang isip pa ako sa isasagot pero tumango nalang rin. Mas mabuting pangangatawan ko nalang ang pagiging tutor niya kesa na mabuking ang napagkasunduan namin ng kanyang kapatid.

“I think that’s all… By the way I gotta go now, take care, Tyler!” After that ay umalis na siya sa aking harapan habang ako ay hindi makagalaw sa aking kinatatayuan. Tarantado talaga yang si Laizer. Humanda siya sa akin pag nakita ko siya. Kakalbohin ko ang tarantadong ’yon!

Matapos ako makabili ng pagkain sa cafeteria naghanap agad ako ng mauupuan. May isang bakante doon banda sa dulo kasi wala ni isang taong umupo rito kaya doon nalang ako umupo pero medyo nalalapit naman ako sa pwesto nila Precious at may pinaguusapan kaya hindi ko na ito pinansin pa.

“

Ayos

lang ’yan, Precious. Marami pang lalakeng

kakant

*t sayo

riyan

!“ Kaya nanlaki ang mga mata ko sa pinag uusapan nila. Kaya doon ko lang napansin na umiiyak pala si Precious.

Ang mga kaibigan kasi ni Precious is ’yung mga babaeng alam mong patapon. Sa itsura palang na hindi maayos ang pagkaka suot ng uniform. Imbes na sando or bra ang pangluob e decolor na t-shirt na mayroong print ng BTS. Sa kanilang lima si Precious lang ang parang lamang. Pero hindi siya papasok sa standard na pagiging isang disente. Hindi ko alam kung bakit ito pinatulan ni Laizer? Sabagay kung sino-sino nalang rin naman ang nagiging babae no’n. Malamang hindi na siya namimili pa.

“Oo nga, Precious hindi lang si Laizer ang

gwapo

dito sa

mundo

, available pa naman diyan yong iba niyang kapatid. Gaya ng

kakambal

niyang si, Jaizer. Alam mo bang nakailang finger ako sa picture no’n?

Kinikiskis

ko pa nga picture niya sa

pukilya

ko gabi-gabi!“ Sabi ng kaibigan nito sabay hagikhik.

Habang ako naman ay napapapikit at pilit hindi gumawa ng ingay o matawa ng malakas. Thimik nalang akong nagmamasid sa kanila. Parang kailangan ko talaga pigilan ang tawa ko nito. Ganito ba sila kababoy? Babae paba ang mga ito?

“Bakit ba inlove na inlove ka sa Laizer na yan di lang naman siya ang daks dito sa school, bakit di mo ba na try bes?” Sabi pa ng isa. Ba’t ang hahalay nila?

“Sayang na sayang lang kasi hindi ko talaga siya

natikman

kahit

kailan

. Nakailang

subok

ako pero todo

iwas

siya, sabi niya conservative raw siya… Nakailang sakit narin ako ng

puson

sa kanya tas ito lang gagawin niya,

makikipag

break lang siya ng ganun

kadali

?!“ Umiiyak na sambit ni Precious.

Kawawa naman pala siya dahil hindi niya talaga natikman si Laizer, tyaka iniwan pa. Well mainggit siya dahil naikama ko na yan. But Laizer is so cruel, hindi rin tama na maglalaro siya ng damdamin ng kahit sino mang babae. Kelan ba siya matututong magpakalalake?

Pero kung katulad ni Precious man lang ay tila deserve? I felt bad for her, but she’s such a b*tch and a bully. Lagi rin ako nitong napapansin at minsan ko narin itong nakasagutan. E wala naman sa ugali ko ang pagiging apihin lang. Palaban rin naman ako.

“Kind of deserve!” Hindi ko namalayan na nasasambit ko na pala iyong mga naiisip ko kaya nataranta nalang ako ng nakita kong napalingon sila sa Precious sa gawi ko.

“Anong sabi mo?”

Sambit ni Precious habang nakatingin na sa akin.

Maldita itong nakatitig sa akin tyaka tinaasan pa ako ng kilay. Basa ang kanyang mukha at nangingitim ang mga mata dahil sa nahulas na mascara. “Ako ba ang

sinabihan

mong deserve?“ Sabay tawa niya kaya todo naman support ang mga plastik niyang friend.

“Girl why would I say that to you?” Tinaasan ko din siya ng kilay at pinantayan ang mga titig niya. She’s a btch, she doesn’t know I’m a btchier. Oops, btch ka lang, ako super btch!

“Hoy! Bago ka

magbigay

ng

opinyon

mo

siguraduhin

mo muna na maganda ka, baka

nakakalimutan

mo ako lang naman ang queen b rito, ang

pinakamaganda

sa buong campus, and you? You’re just a nobody—“

Natigilan naman siya ng bigla akong tumawa. How pathetic she is, ang taas naman ng tingin niya sa sarili niya. For her information, hindi siya pasok sa average ng kagandahan. Kung tutuusin nga mas marami pang magaganda rito sa school kesa sa kanya na hindi kayang mabuhay ng walang kolorete sa mukha. Not even makeups can give justice in her face.

“Ayaw

kitang

patulan

ngayon, Precious… But somehow you need to taste a medicine, para

magising

ka naman diyan sa delusion mo!“ Tinarayan ko rin siya.

“Ang lakas ng loob mong

sagut

-sagutin

ako? I know

naiingit

ka lang dahil alam kong may gusto ka kay, Laizer. Akala mo ba hindi kita napapansing

pinagnanasaan

mo siyang bakla ka! “ Sabay tawa naman ng kanyang mga alipores. “

Palibhasa

, kahit kailan ay

hinding

-hindi ka niya

papatulan

!“

Nasa amin na ngayon ang atensyon ng iba pang estudyante wariy nagiging intiresado sa nangyayaring eksena. May ibang humihiyaw pa na akala mo nanonood lang ng flip-top battle.

“Just so you know you’re not the one that so called queen b here, dahil

malabong

mangyari ’yon. Only your friends can agree with but not with us! Dahil hindi

pasok

ang mukha mo sa beauty standard, you’re not even in the average… At tyaka iyong-iyo na ’yang Laizer mo.

Sabagay

ang baba nga naman ng standard niya kaya siya

pumatol

sayo!“ Sabay hiyaw rin ng iba pang student sa canteen. “Tyaka mo na ako

tarayan

kung kaya mo ng

ipantay

ang shade ng foundation mo sa mukha at diyan sa

leeg

mong puno ng

libag

, hindi bagay sayo ang black and white teh!“

Namula ang buo niyang mukha dahil sa sinabi ko. “You f*ggot!” Tila handa na siyang manabunot sa itsura niya.

“Oh wait, I really mean it pala. Just like what I’ve said, you deserve it! Mabuti naman at

natauhan

siya!“ Akma niya sana akong sususgurin ng biglang nagsalita ang isa sa kanyang kasamahan. Naagaw ang atensyon niya sa lalakeng kakarating lamang papasok dito sa cafeteria.

Akala ko ba hindi muna siya makakapasok ngayon? Bakit nandito siya at may kasamang iba?

“Gosh si Laizer he’s back. Look, Precious makipag balikan ka na—Wait what? Sino ang babaeng kasama niya?” Kahit ako natigilan din dahil sa kasama nitong babae. Maganda rin ito at maaliwalas ang mukha. Mukhang hindi maka basag pinggan ang presensya nito. Ngayon palang ay naaawa ako sa babae kung lolokohin man ito ni Laizer.

Hindi na nakapagsalita pa si Precious at patakbo itong umiyak palabas ng cafeteria, habang si Laizer naman ay hindi man lang ito tinapunan man lang ng tingin. Pero saglit muna siyang sumulyap sa akin pero agaran rin akong umiwas. Tumalikod ako agad at kumain nalang ng inorder kong donuts at hamburger.

MATAPOS ang buong klase sa wakas ay uwian narin. Makakauwi na ako sa boring na subject na ’to. Medyo nagugutom na rin ako dahil ilang oras akong nababagot at gusto ko ng kumain ng something sweet today para naman mabuhay itong diwa ko. Nag hihintay ako ngayon dito sa labas ng gate kasi hindi pa dumadating iyong sundo ko kaya nagtataka ako bakit wala pa rin.

Nagdaan ang ilang minuto at naka ilang silip na din ako sa relo. Wala paring dumadating na sasakyan pero laking gulat ko nalang nang tumambad sa harap ko ang night blue na sasakyan.  Kumikintab ito sa ganda at ang cool tignan. Bumaba ang salamin nito at doon ko lang napagtanto na si Laizer pala ito. Umiwas ako ng tingin baka hindi ako ang sinasadya niya rito. Mahirap na baka matawag pa tayong assuming.

“Hop in.

W

e’re gonna go somewhere!“ Hindi ko ito nilingon baka hindi talaga ako ang kausap niya. “

Bingi

kaba?

Sakay

na, Tyler Jenner!“ Kaya doon ko na siya nilingon. So ako pala talaga ang kinakausap niya.

“Ayaw kong

sumama

, may

sundo

ako

—“

“

Dami

mo pang

satsat

sumakay

ka nalang kasi, pa hard to get naman masyado!“ Natulala muna ako saglit at nagdalawang isip kung sasama ba ako sa kanya. “Come on!

pinagnanasaan

mo na naman ba ako?!“ I give him a fvck you sign at sumunod nalang sa gusto nito. Pumasok ako sa kotse niya at agad bumungad sa akin ang mabango nitong halimuyak.

This is my first time in his car. I don’t know but this feels surreal.

“Saan tayo

pupunta

?“ I asked casually kahit kinakabahan na naman ako.

“

Ihahatid

ka…“ Sabi niya.

Magtatanong pa sana ako ng bigla na niyang pinahaharurot iyong sasakyan. Tela alam ba niya kung saan ako nakatira? Well, kung alam man niya sana nga alam niya talaga para masasabi kong ini-istalk niya ako. I am being corny but to think about it. Kinikilig ako? Hindi ako makasulyap sa kanya, dahil bakit inabutan ako ng hiya ngayon.

Ilang minuto ang nagdaan ng napansin kong umiiba kami ng direksyon. Saan ba talaga kami pupunta? Akala ko ba ihahatid niya ako.

“

Teka

hindi ito ang daan patungo sa bahay namin ah?“ Taka kong tanong dahil hindi ito ang dereksyon patungong bahay ko kaya bigla akong kinabahan. Wait kidnap na ba ’to? Tatalon na ba ako. “L-Laizer saan ba tayo talaga

pupunta

?“

“Sabi ko We’re gonna go somewhere, at tyaka na kita ihahatid!” Sabi niya at dumaan kami sa isang makitid na lugar hanggang sa huminto kami sa madilim na tunnel. Hindi naman siya gaano kadilim pero makikita niyo naman ang isa’t isa dahil sa ilaw ng sasakyan.

Ano ba ang gagawin namin dito? Don’t tell me may iba siyang dahilan bukod sa ihahatid ako sa bahay?

Nakita ko kung paano niya kinakalas ang sinturon niya habang nakatitig sa akin. Sa mga tingin palang na ipinupukol niya parang pamilyar na masyado. Doon ko lang napansin na ibinaba na niya pala pati ang pants nito hanggang sa kitang kita ang matayog na tent sa boxer niya. Malaki ito at halatang naninigas na.

“We’re here because we are doing something nice. You’ve requested something that

left a mark on my life, Tyler. And

you don’t have any choice but to be like this with me… Gusto mo ng group study ulit diba? Kaya

pagbibigyan

kita!“ Tyaka niya hinubad ang kanyang boxer kaya matayog na sumaludo sa akin ang malaki nitong alaga at ready ng magpa lamon ng boo tyaka sumabak na sa gyera. Habang ako naman ay tila nagparecover pa sa nangyayari.

Wala akong ibang nagawa kundi ang mapalunok nalang ng ilang ulit.

-Heydenzz

Kabanata 5

Kabanata 5

Halos nabubulunan na ako sa laki ng alaga ni Laizer na naka baon ngayon sa bunganga ko. Manamis namis ang katas nito kaya mas pinag bubutihan ko pa ang pag bo-blow j*b sa kaya medyo napapalakas kunti ungol niya kaya mas nababaon ito sa ngala ngala ko.

“What the fvck ang galing mo! Woah!” Ungol nito ng malakas habang sinasabunutan ang buhok ko. Dinidiin niya masyado kaya ako naman tudo tiis nalang din kasi ginusto ko naman ’to. Hindi sa pagiging malandi ah pero alam mo na chance na ’to once in a life time lang. Oh inggit na nagbabasa di naka try mag blow j*b.

Ayos lang naman din kasi na medyo mahalay ka minsan because that was also our human nature. May malandi at maharot meron din naman inosente o nag bulag bulagan lang dahil sa tingin nila sila ay santo. They’re not a fvcking saint kaya wala ng pa inosente inosente sa panaghon ngayon. If nandyan ka padin sa stage na iyan i’m sure tingin mo na sa sarili mo mabait kana. Everyone have a dark side kaya huwag kang pa feeling bait baitan.

“Puta ang init ng bunganga mo. Basang basa na ’tong burat ko fvck!” Masyado ng malapot ang alaga niya sa bunganga ko kaya medyo nakaka adjust na din ako sa laki niya dahil hindi na ito masyado pang rough.

“Mhmmm!” Pareho kaming napapa ungol hanggang sa nararamdaman ko nalang na para na siyang lalabasan.

“Tangina lalabasan na’ko!” Sabi niya at mas binilisan pa ang pag uulos sa bunganga ko. Naramdam ko nalang na sumirit na ang katas niya at dumeretso ito sa lalamunan ko. Both of my eyes wide opened when he was still thrusting his manhood. Hindi pa ito na kokontento kaya parang masisiraan na ako ng bait.

“Woah. Ang sarap non!” Sabi nito habang ako naman ay napaupo habang hinihingal. Naka ilang lunok ako sa tamod niya at nilalasap ang sarap nito. “That was my best blow j*b i’ve experience ever.”

“Well for me it worst!” Sabi ko nalang. Natawa naman siya sa sinabi ko at tyaka may inabot siya sa likod ng kotse. Tissue lang pala pinunasan niya ang basang basa niyang alaga tyaka kumuha pa ulit ng tissue at humarap saken tyaka mas lumapit.

“Nilunok mo lahat?” He ask. Habang may multong ngiti sa kabi labi niya. Pinagtatawanan ba ako ng gagong ’to? Kinuha niya ang pangga ko at pinunasan ang kumalat niyang katas doon. Kaya napatangin ako sa mata niya na seryosong pinupunasan na ngayon ang mukha ko.

“A-Ako na!” Kukunin ko sana ang tissue mula sa kanyang kamay na bigla niya itong tinapik. At sinamaan ako ng tingin.

“Huwag ka na maki alam!” Sabi nito kaya sinamaan ko din siya ng tingin. Hinayaan ko siyang punasan ang mukha ko habang pinipigilan ang kilig. Para lang kaming kumain sa isang restaurant at nagpupunasan habang nag susubuan. “Ayan cute kana ulit!”

Namula naman ako sa sinabi niya. Masyadong bolero matapos ko siyang sipsipin pupurihin na ako. Kala niya naman di ako napapagod kaka subo sa malaki niyang alaga. Ako na nga susubo ako pa mag aadjust nakakaawa naman ako masyado.

Nakaka awa talaga ako super legit ni lies.

“Ihahatid na kita!” Sabi niya at pina andar ang kotse niya. Habang nasa maneho tahimik pa din ako at hindi na alam kung ano ang sasabihin. Why Laizer keeps doing this things to me? Hindi ba siya nandidiri? Pinag ti-tripan ba niya ako? Hindi ko alam kung ano talaga ang motibo o pakay niya kung bat niya ginagawa ang mga ’to.

Nakaka pagtaka lang naman kasi sa katagal tagal na naming magka kilala hindi ko akalain na hahantong kami sa malaswang sitwasyo na ’to. I felt guilty but happy at the moment. Hindi ko alam kung ano ba dapat ang e rereact sa pinag gagawa namin ngayon ni Laizer. Maybe nalilibogan lang siya at naghahanap ng twist at ako iyon? At ako naman itong puppet sumusunod.

“Wala kabang balak mag salita?” He ask me. “You’re weird? Hindi ka naman ganyan!” He said pero nilingon ko lang ang sarili ko sa bintana at tinatanaw ang lugar. Ngayon nasa tamang daan na kami patungo sa bahay namin.

“Ganyan ka ba kalibog Laizer?” Natanong ko lang bigla.

“W-What? What do you mean?”

“Ganyan ka ba kalibog kaya ako itong pinag ti-tripan mo?” Deretsahan kong sambit kaya medyo tumahimik ang atmosphere naming dalawa. “Does it have a reason? Ano ba talaga ang pakay mo ha? Anong kailangan mo, Laizer Montiguido?” Nilingon ko ito at nakita ko naman na seryoso na itong nag mamaneho at napapa buntong hininga.

“Stop this drama, Tyler you know i hate this!”

“Just answer me Laizer. Ginugulo mo’ko!” I shout in out of frustration.

“Okay fine!” Tinitigan ko siya ng maigi dahil masyado na siyang sumeseryoso. “I want to have an agreement on you. Because you’re making damn horny, Tyler and I don’t know why. So i keep making out with you just to fulfill this kind of a sh*t hormones. Nalilibogan ako sobra kaya kailangan kita!”

“So you want me to be…Y-Your s*x slave?” I ask him. Kung ganun katawan ko pala ang habol niya saken. Natawa ako bigla at napa iling maybe may sira na sa utak si crush. Nasiraan na ata ng bait dahil sa kagandahan ko kaya uhaw na uhaw at patay na patay alindog ko. In my dreams Tyler. Huwag kang assuming at abisosyo nalilibogan lang siya sayo.

“Yeah. That’s what i mean. Kaya ano? Payag ka? Dalawa naman tayong makikinabang. We both like this if kung gusto man nating dalawa na magpa labas ng init ng katawan.” Natulala ako saglit pero bago pa ako makasagot nasa tapat na ako ng bahay namin. Nakita ko sa labas si Dad na naka upo sa tapat ng pintuan namin habang nagka kape’t nagbabasa ng dyaryo. Hindi pa kami napapansin nito kasi tudo abala ito sa ginagawa.

“Salamat sa pag hatid!” Sabi ko ng hindi tumitingin at dumeretso na paibaba sa kotse niya. Pero bago iyon kinuha niya muna ang braso ko at pinaharap sa kanya. Tinitigan niya ako sa mga mata na para bang may nais pa talaga siyang ipahiwatig pero di niya magawa.

“Text me later kung papayag kana!” Napa kurap ako ng ilang sandali at napalunok. Tyaka niya ako binitawan kaya agad akong lumabas sa kotse niya at nag lakas loob na patungo sa gate. Narinig ko naman humarurot na ang sasakyan nito papalayo kaya wala akong nagawa kundi tumitig nalang habang ito ay papalayo.

Fvck buddies? Sex slave? Is he kidding me? Unbelievable. Pumasok na ko sa gate at sinalubong si Papa ng yakap at humalik sa pisnge nito.

“Hi, Dad I’m home!” Bati ko naman agad sa kanya. Nakita ko naman na parang nag iba ang itsura nito at parang may naamoy na hindi ka aya aya. Kaya napa amoy ako sa sarili ko kung may mali ba saken kung may mabaho ba. Pero naka ilang singhot na ako wala naman akong naamoy.

“Amoy Zonrox ka anak? Naglaba kaba sa school mo?” Nagtaka naman ako napatingin kay Dad. Anong Zonrox pinag sasabi niya? Tyaka hindi naman ako nag lalaba kanina. May sira na ata pang amoy ni Dad.

“Hindi po? Tyaka hindi naman ako amoy Zonrox, Dad ah?” Dahilan ko naman.

“Huwag mo akong paglolokohing bata ka. Pumasok ka na doon sa loob tyaka maligo ambaho mo na!” Nainis naman ako sa sinabi ni Dad at naka simangot na pumasok ng bahay at nakasagupa ko naman si Mom sa loob at niyakap din ako nito.

“Oh Anak? Ba’t amoy Zonrox ka ano bang nangyari sa’yo nag laba kaba?” Sabi niya kaya mas na bad trip tuloy ako sa mga pinagsasabi nila.

“Pati ba naman kayo, Mom?! Ugh maka ligo na nga lang!” Tinawanan lang ako ng aking ina at tumakbo na papuntang kwarto at doon na nag hihilamos. Sinigurado ko talaga na malinis iyong mukha pati katawan ko at sinabayan ko pa ng perfume para lang bumango. Tignan natin kung amoy Zonrox padin ako.

Humiga ako sa kama at chineck ang phone ko at sinuri kung may nag text ba o tumawag pero ni isa wala, kaya marahan akong napa buntong hininga. Napunta ako sa phone book app ng cellphone ko at doon ko napansin ang naka lagay na number ni Laizer kaya naalala ko iyong sinabi niya tungkol sa agreement. Ilang minuto akong naka titig doon pero nagpag isipan kong huwag nalang itong gawin dahil sa palagay ko hindi ito tama. Ilalapag ko na sana ang cp sa kama nang bigla itong tumunog, may nag text. Kaya nanlaki ang mata ko ng napagtanto na si Laizer ito.

“Wash your mouth and face right now before your parents smells it. Baka nangangamoy tamod kita.” Matapos mabasa ang text na iyon agad kong naalala ang mga pinag sasabi ng mga magulang ko kanina. What the fvck. Kaya pala sinasabi nilang nangangamoy Zonrox ako napatakip ako ng mukha at nagpa gulong gulong sa kama dahil sa kahihiyan. This is so embarrassing.

Kasalanan ’to ng tamod ni Laizer.

-Heydenzz

---

Don’t forget to vote and follow me for

more

stories and updates. Ang hindi mag

fofollow

di makaka try ng hakdog. Habang buhay kang hindi madidiligan di joke lang. Lovelots ingat kayo.

Kabanata 6

Kabanata 6

Dali dali agad akong naglakad patungo sa room. I know i am too late for the class dahil nagpuyat ako kagabi at hindi din ako naka tulog ng maayos dahil nga doon sa nangyari. Nangigigil ako sa inis dahil sa kahihiyan. Kahapon kasi halos hindi ako maka baba ng kwarto at harapin ang mga magulang ko. I’m sure medyo nagtataka na din sila pero hindi naman nila ako pinilit pa. Nagpahatid lang ako ng hapunan ko sa kwarto kagabi.

Nakapasok na ako sa room at tyaka hinagilap ang taong sumisira sa araw ko palagi.

“Tyler, nandito kana. Nadala na din namin iyong project natin kanina tyaka si Shamsy na daw bahala mag introduce non!” Tumango lang ako sa sinabi ni Benji at pumunta na sa upuan ko. Pabagsak kong inilagay ang bag ko sa harapan ni Laizer kaya nabaling ang atensyon niya saken mula sa bagong babaeng katabi nito. Naaalala ko ito iyong kasama niya kahapon sa canteen. Or should I’ll say ang bago na naman niyang paiiyakin.

“What’s wrong with you?” Tanong nito saken kaya pati ang atensyon ng babae ay napunta na din sa gawi ko. Akala ko sasama din ang tingin nito pero wala. Wala akong maramdamang masama sa kanya. I’m sure isang maria clara itong na bingwit ng mokong. Kawawa naman. Napakatahimik pa naman.

“Oh? Nandito ka pala sorry naistorbo ko ba kayo? Sige tuloy niyo lang sorry sa abala!” Tyaka ako umupo sa upuan at hindi na sila nilingon pa na dalawa dahil nababadtrip ako. Oo nababadtrip ako hindi ako nag seselos.

“Just don’t mind him. He’s just on the labor!” Dumikit bigla ang dalawa kong kilay at tinitigan ito ng masama.

“What did you say?” He smirked tyaka umakbay sa babaeng kasama niya na ngayon at nagtataka at nagugulat sa nangyayari. “I am on a labor?”

“I didn’t mentioned a name!” Tyaka ito nag kibit balikat. Naghamunan kami dalawa ng tingin. Hindi ako maka rebat baka pagsabihan pa ako na assuming at hindi ako ang pinag uusapan nila. Kahit obvious naman na ako talaga.

“Tyler, may tumatawag sa’yo!” Tawag ng isa kong ka klase na si Donna. Katabi naman nito si Benji habang naka palibot sila ng barkada niya maingay na naglalaro ng mobile legend. Tyaka ko muna sinamaan ng tingin sandali si Laizer at tumayo na papunta sa gawin ni Donna.

“Donna, sino?” Tyaka niya tinuro ang lalakeng nasa labas ng classroom door namin habang tinutulak ng mga kasama niya. Naaalala ko mga varsity sa kabilang campus ito ah. Sila iyong mga nakalaban nila Laizer naalala ko ito si Symon Blaire Lorenzo ang Captain team leader nila. Wow anong kailangan nila saken? Kinabahan ako baka may nagawa akong kasalanan.

“Go, Captain kaya mo yan!” Sigaw ng isa niyang barkada kaya tinaasan ko sila ng kilay kung ano ba ang kailangan nila.

“Sy, pumorma kana nag hihintay na yang crush mo oh!” I blushed matapos sabihin iyon ng kasama niya lakas nila mag biro. Nakita ko naman si Symon na napakamot ng batok niya at nahihiyang ngumiti saken. He’s handsome and tall medyo mahulma din ang katawan nito. Masarap din na nakabalandara ang bicep niya sa soot nitong sleeveless shirt.

“Yes?” I ask.

“U-Uhm, I’m Symon by the way p-pwede ba maano—” Hindi niya matapos ang sasabihin niya dahil sa biglang nag si tawanan ang kasama nito. Pati iyong mga classmates ko nakiki chismis nadin naka abang sa likod ko.

“Ang ano?”

“Pwede ko ba mahingi number mo?” Tila naman naka hinga siya ng maluwag after niya masabi ang gusto niyang sabihin. Medyo nagulat ako pero hindi naman gaano. Napalunok ako ng laway tyaka pinahinto muna ang hiyawan ng mga kakalase ko.

“S-Sure!” Tyaka ako tumango kaya para namang kinilig ang mga kaklase ko.

“Thanks, let’s text later tyaka add mo na din ako sa Facebook.” Tyaka sumilay ang killer smile nito habang nagkakamot padin sa batok niya at nahihiyang hinarap ang kasama nito.

“Ayeeeei may new campus sweet heart LEMON LEMON LEMON!” Sabay sigaw nilang lahat. Naging sight of attention muna kaming dalawa matapos ko ma ibigay iyong number. Saan nila nakuha iyong “LEMON” ang badoy ha. Ty’LE’r and sy’MON’. Naisip ko lang doon siguro nila nakuha.

“Ambantot naman ng pangalan ng love team nila ibahin niyo mga inutil.” Sigaw ni Benji kaya napuno ng tawanan ang boong silid aralan. Bigla nalang tumahimik ng sumulpot sa tabi ko si Laizer at kinabig ako palapit sa kanya.

“Babe, nandito kalang pala. Kala ko kung saan kana napunta nakipag landian kalang pala dito!” Nanlaki ang dalawa kong mata sa sinabi niya. He grabbed my waist at hinimas ito at tyaka naghahamon ng tingin sa banda nila Symon.

“Laizer huwag dito.” Tyaka ko pilit inaalis ang kamay niyang naka lingkis sa bewang ko pero tinabig niya lang ito.

“I see. You already have my boyfriend’s number. Just keep it tignan natin kung rereplyan ka!” Sabi nito mula sa gawi nila Symon na masama ding naka titig sa kanya. Hinablot niya ako patungong CR at tyaka niya kinandado ang isang cubicle nito. Kaya dalawa nalang kami ngayon sa loob. Thankfully walang masyadong tao.

“Give me your sim!” Nagtataka ko siyang tinignan pero syempre hindi ko ibibigay iyong sim. Ano siya gold? “I said give me your fvcking sim!” Tyaka niya ako sinamaan ng tingin.

“Bakit ko naman ibibigay sa’yo?” Binigyan ko din siya ng naghahamong tingin. “Pake alam mo ba?”

“Akin na nga sabi!” Tyaka siya nakikipag agawan sa phone ko pero hindi ako nagpa tinag. Medyo kinilig ako sa nangyari kanina pero sinira niya lang ang moment namin nong Symon na ’yon.

“Tang*na naman, Laizer!” Tinulak ko siya kaya naman natigil ang agawan naming dalawa. “Stop! I said stop hanggang dyan ka lang!” Tyaka ako huminga ng marahan.

“I dare you Tyler. Give me that sim or I’ll fvck you here.” Natameme ako sandali teyka bat parang gusto ko nalang mag matigas para ma ano niya ako. Charot di ako magpapaka marupok tyaka nalang.

“Panira ka ng moment Laizer chance ko na ’yon e!” He give me his death glare dahil sa sinabi ko. “Magkaka jowa na iyong tao pa epal ka!” Tyaka ko siya pinag susuntok kunyare. Ehe masyado naman akong pabebe manuntok. Enebe minsan lang kaming ma stock sa iisang room ni crush. Tapos sa Cr pa. Nagiging asal pokpok ka talaga kapag kaharap mo na iyong crush mo.

Hinablot niya ang braso ko at itinulak sa dingding kaya napatigil ako sa ginagawa at nagka titigan kaming dalawa. Nag slow mo ang boong paligid at parang dumulim ang back ground niya sa paningin ko. Why he is so handsome. Napaka gifted niya masyado ako din naman gifted wala nga lang kipay.

“Okay fine. Huwag ka lang mag reply sa mga text niya! I don’t let you want to have an relationship with that asshole.” Nagtataka ako sa sinabi niya. For what? Anong reason niya kung bakit ayaw niya akong magkaroon ng relasyon sa lalakeng tinutukoy niya na si Symon daw kuno.

“Bakit? Give me the valid reason Laizer then i’ll obey you!” Hinamon ko siya ng tanong kaya binitawan niya ako at napa iwas ng tingin. “Does it have a reason Laizer? About doon sa ginagawa mo kanina? May rason ba ’yon?” Napalunok siya ng ilang ulit habang hindi ng maka tingin sa akin ng deretso mukhang napalagan ko siya.

“Nothing. Just please don’t try reply on him. H-Huwag kang lalapit sa kanya. Please!” Napailing akong napaharap sa kanya habang hindi parin siya maintindihan. Nasa dulo na ng dila niya iyong gusto kong marinig mula sa kanya. Gusto kong sabihin niya na may feelings siya saken. Na gusto niya din ako ayaw ko naman maging assumero at umasa kailangan ko ng closure dahil kung hindi habang buhay akong magtataka at maguguluhan.

“Iyon na ’yon? So walang rason?” Hindi siya naka sagot bagkos naka titig lang siya saken ng maigi. “Okay wala din sigurong rason para sundin kita!” Tyaka ako lumabas ng banyo at iniwan siya doong naka yuko. Ewan ko kung bakit basta muli ko siyang hinagilap non at nag mukha siyang para bang may nasayang siyang pagkakataon.

Na fefeel kita Laizer.

Natapos ang boong klase hindi ko na nakita pa si Laizer na bumalik sa room pati na din iyong babaeng kasama niya hindi ko alam kung saan sila napunta. Hanggang sa nakauwi ako ng bahay. Pumunta akong kusina at binati muna ang aking ina na kakauwi lang daw. Nag luto siya ng muffins kaya kumain muna ako saglit.

Naupo ako sa kama habang may tite sa aking bunganga di joke lang nag ci-crave kasi ako sa hotdogs ewan ko kung bakit trip ko lang talaga na isubo ito lalo na’t napaka juicy pa ng laman. Chineck ko ang phone ko at nalamang tahimik ito. I checked also my social media accounts sa Facebook at nag scroll. Biglang tumunog ang notifications ng account ko. Bigla akong natulala ng nalaman kong si Symon pala ang nag add saken. Kaya agad ko itong inaccept at Inistalk ang account nito.

Nahagip ng mga mata ko ang post nito na naka topless habang nasa loob ng gym. Nakakatakam ang six packs of abs niya pati na din ang biceps nitong mamawis-mawis. Napalunok ako ng ilang ulit pero nabaling ang atensyon ng bigla nag pop up ang messenger ko. I checked it at doon napagtanto na nag chat pala ito.

“Wussup.” He chatted first.

“Your boyfriend told me hindi mo daw ako rereplyan sa text that’s why i chatted you.” Pahabol pa niya.

Mag tatype na sana ako ng e rereply ng biglang nag flash on ang video call. Kaya natataranta ako. Agad ako pumunta sa salamin at kinuha ang liptint tyaka pinahid ito sa labi ko ng kaunti at nag suklay ng buhok gamit ang kamay tyaka inaccept ang video call nito. Nanlaki ang dalawa kong mata ng tumambad sa harap ko ang maganda nitong katawan. Topless siya habang may tuwalya sa bewang nito.

“Hi!” Tyaka siya ngumiti saken at umupo. “Sorry, naabala ba kita? I thought di mo na sasagutin.” I’m sure kakatapos niya lang maligo base sa intsura niya sa ngayon. I saw his glowing smile kaya parang nalusaw na ako sa kinauupuan ko ngayon.

Hindi agad ako nakapag salita dahil sa maganda putaheng ka video call ko ngayon. Gosh may mangyayari atang vidjakol. Charot ang halay ko.

-Heydenzz

Don’t forget to vote and follow me thank you so much.

Kabanata 7

Kabanata 7

“He’s not my boyfriend anyway!” I smiled awkwardly. Naitanong niya kasi tungkol sa amin ni Laizer. He didn’t know na may jowa na daw pala ako pero ang totoo nbsb talaga ako. May nakawarak na nga sa akin pero di naman ako jinowa. Taranatado lang.

Nakita ko kung paano umaliwalas ang mukha niya sa sinabi ko. He smiled at parang nagkaroon ng pagkakataon naka ngiting aso siya habang tumayo at pumunta sa closet niya. Kumuha siya ng gray plain t-shirt at isinoot niya ito.

“Well masyado siyang mapapel wala naman palang kayo!” Sabi niya matapos maisoot ang t-shirt. Hinubad niya ang tuwalya niya kaya bigla nalaglag ang mga panga ko. Naka talikod siya sa gawi ko ngayon kaya kitang kita ko ang matambok nitong pang upo. Sh*t nagbibihis siya sa harap ko ng naka hubad ang pang ibaba. Please humarap ka dito please para makita ko na ang Yamashita treasure.

“A-Anong ginagawa mo?” Sabi ko habang naka titig sa maganda nitong katawan. Isinoot niya ang boxer hanggang sa nagkaroon na ito ng saplot. Tumingin siya saken kaya agad akong umiwas. Ano ba yan natapos na ang show.

“I’m dressing up it’s obvious!” Sabay tawa niya. “Enjoying the show?” He ask kaya ako naman parang nag init ang mukha ko sa nakita. Bigla ko tuloy naalala si Laizer. Wait hindi ko dapat siya iniisip nandito na sa harap ko si Symon oh. Hahanapin ko pa ba siya? Symon is my ideal guy. Mabait, gwapo, charming, tyaka maganda ang katawan.

Tapos crush pa ako. Joke lang hiningi lang naman ang number ko crush na agad. Masyado akong feelingera. Atleasta cute.

“Ofcourse not. Tyaka we both guy kaya walang malisya.” Wow Tyler? Walang malisya? He chuckled tyaka umupo siya ulit paharap saken. Ngayon sobrang gwapo na niya parang hindi tuloy ako maka hinga. Medyo nahihiya ako ng kunti pero you know alam mo na kakakilala palang namin kanina tapos parang ang close na namin sa isa’t isa tas nagpa live show pa siya ng pwet niya kanina sayang di man lang humarap. Ang bastos kasi ng tuwalya natatabunan tuloy.

“Oh really? We both guys but I am at the top!” Tinaasan ko siya ng kilay sa sinabi niya.

“Top? What do you mean?”

“I’m the top then you’re the bottom.” He smiled tyaka tinaas ng paulit ulit ang dalawa niyang kilay.

“Ahh, gets ko na…kanta ’yan diba iyong ano kina, Cardi b iyong famous female rapper. Isa sa mga idol ko.” Tyaka ako tumawa at pumalakpak pa. No hate but i really love cardi b. She’s my ideal bad b*tch and female rapper aside kina Nicky Minaj at Doja cat.

“Cardi b?” He ask in confusion. Parang hindi niya ata kilala.

“Oo si Cardi b iyong kumanta ng the wap? Di mo alam? Just like this. Now from the top make it drop this so weeeeeet!” Tumagal ang usapan naming dalawa ng isang oras hanggang sa nagkayayaan kami bukas na mag dinner date. Sa McDonald’s. Kaya boong gabi akong di maka tulog kakaisip sa kanya. Hindi ako ready maka usap siya ng harap harapan nahihiya ako.

BUMUNGAD sa akin agad ang nga mukha nila Precious at mga aliporis niya sa gate. Inabanagan nila ako ano ba ang sadya nila saken? Natatandaan ko wala naman akong ninakaw saan ba ako nagkamali charot.

“Tyler!” Lumapit ito saken at hinawakan ang braso ko hinila niya ako papasok sa loob ng school at tyaka binitawan hinimas ko ang kaliwa kong braso dahil sa pagkakahila niya.

“Anong kailangan mo?” Taka kong banggit. Ako na naman ba ang trip nilang tatlo o baka di pa sila naka move sa naging away naming dalawa nong naka raan.

“Is it true that Laizer and you are in a relationship? Jowa kaba ng ex ko? Sumagot kang bakla ka!” She crossed her arms tyaka tinaasan ako ng kilay. Ginaya din siya ng nga kasama niya kaya ang corni na nilang tignan.

“E ano naman ngayon?” Palaban kong sagot.

“Huwag kang feeler sabihin mo iyong totoo kung ayaw mo makalbo!” Tinaasan ko din siya ng kilay tyaka binigyan ng nakakainis na ngiti.

“I don’t wan’t in a trouble Precious. Excuse me may klase pa ako alam mo naman iyong project natin iyong wala kang naambag!” She greeted her teeth at sinamaan ako ng tingin. Holy crap mukhang di niya nagustuhan sinabi ko.

“Subukan mong lumapit pa kay Laizer-”

“Ptangina mo sayo na yang Laizer na yan saksak mo sa kipay mo kantutn mo mukhang ka namang nangangati!” Tyaka ko siya tinulak kaya agad siyang natumba. Galit na galit siya parang pasigaw na agad niya akong sinugod pero nakaiwas ako kaya nasudsud siya sa lupang may putik. “Shucks iyong putik kawawa!”

“Oh my gosh Precious!” Sabi ng nga kasama niya at tinulungan itong maka tayo.

“Ang kapal ng mukha mong bakla ka-” May sasabihin pa sana siya ng bigla siyang nag tila iyak iyakan na parang inaapi. Siya iyong agrabyado.

“Tsk artistahin amputa!” Umirap ako tyaka tinalikuran sila pero nauntog lang ako sa isang malapad na pader. Iste dibdib pala. Tyaka gwapo ang may ari nito. Nasinghap ko pa ang purfume nitong mabango amoy barako talaga tiningala ko si Laizer kaya ako bahagyang napa atras. Masyado siyang malaki at mataas. Habang ako naman napaka liit tyaka payat kaya walang wala ako kumpara sa kanya.

“S-Sorry do ko sinasadyang mabangga ka-”

“Laizer did you see it? That b*tch pushed me ang sakit!” Di ko natuloy ang gusto kong sabihin ng umepal bigla ang babaeng sumira ng umaga ko. Umiiyak lang ito at nagpapa cute sa lalakeng nasa harap ko ngayon. I look at to Laizer pero ang akala ko nakay Precious ang atensyon niya pero napagtanto ko kanina pa pala siya naka titig sa gawi ko. I don’t know pero sinusuri niya ang boong kaboohan ko.

Hinihintay kong tulungan niya si Precious pero hindi niya ginawa. Sabagay mag ex naman ang dalawa so siguro wala na siyang paki alam pa dito.

“You okay?” Natulala ako bigla sa sinabi niya. He grabbed my wrist tyaka inangat ito sinura niya pati balikat ko kung may galos ba. “Did she harmed you?” Dahil sa sinabi niya biglang tumigil sa kakaiyak si Precious kahit ako parang biglang natameme nalang.

“I-I’m fine pwede mo na ako bitawan!” Sabi ko nalang dahil mukhang wala siyang balak bitawan ako pero hindi niya talaga ako binitawan ilang segundo na ang nakakalipas. Kaya ang ibang tao naman napatitig na sa gawi naming dalawa. “L-Laizer iyong kamay ko!”

“Let’s go sabay na tayo sa classroom!” Nabigla ako sa sinabi niya tyaka kinuha ang bag ko nung una papalag pa sana ako kaso inagaw niya talaga. At ayaw ko na din na gumawa pa ng eskandalo makipag talo pa sa kanya mas nakakahiya iyon. Inakbayan niya ako at iginaya papuntang classroom. Lahat ng mga mata ng nadadaanan naming tao napapatingin sa gawi naming dalawa. May iba namang nag bubulong bulongan may iba ding napangiti at kinilig.

“Diba siya iyong niligawan nong Symon sa kabilang school?”

“Siya ’yon gurl grabe ang

kamandag

nakaka

bingwit

ng gwapo!“

“Ang landi si Laizer pa talaga!”

“I didn’t know Laizer is into guys aside sa kuya niya!”

“Siya ba iyong sinasabi nilang jowa ni Laizer!”

May iba namang nagbubulongan na di ko masyado maintindihan at alam mo na mga super fan ito ni Laizer na may gusto rin. Hanggang nood nalang sila saming dalawa kaya gumawa ako ng trip lumingkis ako sa braso niya naramdam ko naman na tila nabigla siya pero nakisabagay agad siya sa gusto ko gawin. Nagmukha kaming sweet na sweet sa isa’t isa.

“Give me my bag.” Agad niya itong isinauli saken at agad na din akong umupo sa upuan ko nakapasok na din kami sa loob ng classroom namin at naka hinga ng maluwag matapos iyong mga nakaka kabang kaganapan sa labas.

Tinitigan ko siya ng nagtataka matapos siyang umupo sa tabi ko at isinandal ang kaliwa nitong braso sa likod ng upuan ko. Kaya ang mga bagong dating naman naming kaklase nagpapatingin sa gawi namin pareho.

“Laizer ano pang ginagawa mo dito? May kailangan ka noh? Bumalik ka na nga sa upuan mo mang gugulo ka na naman!” Bulong ko sa kanya syempre ayaw ko gumawa ng gulo at eksina kaso paepal lang itong katabi ko.

“Couples are should be in together. And i have a rights na tumabi sa’yo!” He smirked habang tumitingin saken. Hinimas niya ang kaliwa kong braso kaya nagsi tayuan naman ang mga balahibo ko. Manyakis pero kahit ganun ginusto ko naman.

“What the fvck Laizer. Pinagsasabi mo?” Naguguluhan ako ng kunti pero may halong kilig. Couples? Anong ibig niyang sabihin sa sinasabi niya.

“The heck I’m your fvcking boyfriend!” Sigaw niya. Kaya lahat ng kaklase ko biglang nabaling ang atensyon sa gawi naming dalawa. I know sinadya niya ito kaya wala akong ibang nagawa kundi ang mapayuko dahil sa kahihiyan. “Your blushing. Crush mo’ko noh?” Agad ko siyang pinatawanan at kinurot ang tagiliran niya. Kaya agad siyang napa usog.

“Fvck you. Never kong sasabihing gusto kita!” Nanlaki ang dalawa niyang mata sa sinabi ko.

“So gusto mo’ko?” Tinaasan ko siya ng kilay. Ang labo niya.

“Alam mo naman ang sagot dyaan Laizer diba!” Sarkastiko kong banggit.

“Sabi ko na e gusta moko!” Tyaka siya ngumiti at tumingin sa kung saan na may bahid na ngiti sa mukha niya.

“Gwapo ka Laizer, Matalino tyaka Mayaman. Syempre never kitang magugustuhan!” Agad napawi ang ngiti niya sa sinabi kong kasinungalingan. Syempre hindi ako agad agad aamin sa harap niya dahil hindi siya gold kapal ng mukha niya. Nginitian ko siya ng mapang asar.

“Paano ba yan. Gusto kita!” Sabi niya bigla kaya ako naman ang natulala at nawala ang aking ngiti. “I like you Tyler.” Bulong niya kaya halos maghalikan na kaming dalawa sa pinag gagawa naming dalawa. Pero hindi ako naka galaw sa kinauupuan ko ngayon dahil sa sinabi niya. Nananaghinip lang ata ako.

“Nandito na si Ma’am mga lovebirds aga aga naglalandian kayo!” Nabaling ang atensyon naming dalawa sa kaklase naming sinasaway kami. Pero hindi padin nawawala sa isipan ko iyong sinabi niya kanina.

He likes me too.

-Heydenzz

Don’t forget to vote and follow me thank you so much.

Kabanata 8

Kabanata

8

Hindi ako masyadong nakakapag salita sa harapan ngayon ni Symon dahilan kung bakit lutang ang isipan ko. Kanina pa ako lutang dahil sa dinadami dami ko ng iniisip. Symon always keep talking on me while we both eating here in Mcdo fastfood chain. Madami siyang kinikwento minsan naman may tinatanong.

Pero isa lang naman ang iniisip ko palagi iyong kaganapan kanina sa school. Parang panaghinip lang ang nangyari kanina. Pero may side din naman saken na umaasa at may halong saya. Naiinis din minsan dahil masyadong pa intense but i am happy to know his confession pakiramdam ko sobrang gaan ng pakiramdam ko ngayon.

“Tyler you okay?” Biglang nabaling ang atensyon ko mula sa gwapong mukha ni Symon na nagtatakang naka titig sa akin.

“Y-Yes I’m fine. Ang sarap pala nitong fried chicken nila paborito mo bang kumain dito?” I asked him casually para hindi naman maging awkward ang pagitan saming dalawa. This is our first date, i mean friends date lang naman. Masyado naman ata akong feelingero.

“Yeah. With my cousins they all hannging out with me here.” Tumango naman ako sa naging sagot niya. I really didn’t experience those kind of bonding with your relative dahil nasa ibang bansa ang iba. Minsan din naman nakaka uwi ang mga pinsan ko pero hindi kami gaano ka close. Hindi lang ako isang, No boyfriend since birth. No bestfriend din ako since birth.

“Bakit mo nga pala kinuha iyong number ko?” Sabi ko tyaka sinuno ang isang french fries. Nakita ko naman kung paano siya namula sa tanong ko.

“You’re my c-crush when i have a first game at your school i really admired you.” Sabi niya tyaka kumindad napayuko naman ako dahil sa hiya. Pero medyo kinilig ako sa sinabi niya. He is the second one who confessed his feeling for me aside don sa lalakeng umamin lang kanina.

“Bakit ngayon ka lang umamin?” Naiintriga ako kung sana noon pa siya sumulpot edi sana wala akong gusto ngayon don sa, Montiguido na ’yon.

“I’m shy!” Sabi niya tyaka napakamot sa batok niya. Ang cute niya kapag ginagawa niya iyon lalo na kapag bumabakat ang biceps niya sa soot niyang uniform.

“Paano mo’ko naging crush?” Curiosity eating me out. Parang gusto ko siyang ilagay sa isang hot sit at pauulanan ng mga tanong.

“The first day when i have a game at the school gym. You are the one who was the water boy right? Binibigyan mo ng tubig iyong rumored boyfriend mong, Montiguido. I just wondered and ask the reason why you’re so pretty and cute to be a guy. I stalked you then and want to know you so bad. I’m asking my friends about your personality and real name and i didn’t notice that i am slowly falling on you, Tyler. Hanggang sa naglakas loob akong hingin ang number mo!”

Nakatitig lang ako sa gwapo niyang mukha habang nagpapa liwanag. Ano ba yan ba’t ba siya dito nagpapa liwanag dapat doon sa kwarto. Sa kwarto ko siya dapat magpa liwanag para pagkatapos may wrestling agad na magaganap charot.

“Oh gosh your so hot Symon!” Tulala kong banggit habang nag diday dreaming sa harap niya. Pero palagi pading sumasagi sa isip ko si Laizer. Tinanaw ko ang labas sa transparent window nitong McDonald’s. Ewan ko kung imagination ko lang ba ’to kung nakikita ko ngayon si Laizer na naka sandal sa magara nitong sasakyan habang naka titig sa gawi ko.

Agad akong gininaw at sinisiguro na si Laizer talaga itong nakikita ko. Hindi ako pwedeng magkamali. Tama siya nga ito anong ginagawa niya dito? Sinusundan ba niya ako? Ano na namang trip niya sisirain na naman ang date ko.

“Your blushing and thank you anyway!” Nabaling ulit ang atensyon ko mula kay Symon tyaka ko nginitian.

“Now i know. Shucks nakaka hiya!” Tyaka ko tinakpan ang mukha ko habang namumula sa hiya. Pero natigil agad iyon ng biglang nag vibrate ang cellphone ko kaya agad ko itong kinuha. Hinagilap ko muna saglit ang gawi ni Laizer na ngayon ay naka tutok sa cellphone nito habang naka yuko. Shet ang sarap sa eyes.

I checked it at napalunok dahil sa mensaheng ipinadala ni Laizer saken. Binasa ko ito nang marahan dahil sa nanginginig itong kamay ko.

“

Get out of that

fvcking

place kaya kitang

pakainin

sa

mamahaling

restaurant. You’re dating a childish asshole.“ Di ko alam kung bakit pero may side saken na parang gusto ko iyong mensaheng pinadala niya ngayon. Medyo kinilig ako ng kunti.

“Did someone texted you?” Symon asked kaya tinignan ko ito at tipid na ngiti tyaka binalik ang phone ko muli sa lamesa.

“Yes. My mother tinanong lang kung nasaan ako!” Dahilan ko naman sa kanya kahit medyo nanginginig ang boses ko. Pakiramdam ko kasi maiihi ako sa sitwasyon ko nito lalo na’t parang sumasama na ang iginagawad na tingin ni Laizer mula sa labas.

“Oh i think your Mother are worrying about you. I can drive you pauwi sa inyo.” Sabi nito kaya sinuklian ko lang siya ng ngiti at sumunod na sa kanya pababa. Dama ko ang agas ng simoy ng hangin sa labas habang nilalakad namin pareho ang patungo sa sasakyan niya. Muli kong hinagilap ang banda ni Laizer pero parang hindi na ata maipinta ang mukha niya sa nangyayari. Galit itong naka titig saken.

I smiled and trying to tease him. Magdusa ka dyan. Habang nag dadrive na kami pauwi napapansin kong kanina pa sumusunod ang puting kotse ni Laizer sa amin. At napansin naman ito ni Symon at nagtangka sana siyang huminto. Pero pinigilan ko ito at hayaan nalang ito at sinabing baka taga doon din ito sa subdivision namin hanggang sa naihatid na niya ako sa gate ng bahay.

“Thanks sa paghatid. Ingat sa biyahe Sy. Bye sa susunod ulit!” I smiled tyaka yumakap sa kanya saglit.

“Sa uulitin. And Tyler can i ask something?” Tumango naman ako sa tinanong niya.

“Sure!”

“Can i court you?” He ask kaya nanigas ako saglit at pinorposeso ang sinabi niya. Hindi ako agad naka sagot dahil hindi ko alan kung ano ba talaga ang sasabihin. “It’s fine you can think about it i can wait!” I sighed.

“I don’t know Sy. Sorry!” Paumanhin ko naman. He just smile at bigyan ako ng malumanay na tingin.

“I gotta go. Bye ingat ka!” Nagpa alam na din ako hanggang nawala na ang kotse nito sa paningin ko. I sighed ulit tyaka tumalikod. Akma ko sana bubuksan iyong gate ng may isang sasakyan ang humarurot sa gawi ko. And i know who is it dahil kanina pa ito naka abang doon sa malayo kanina.

“Ano ba trip mo, Laizer?” Sabi ko agad nang naka baba na ito sa sasakyan niya.

“Ikaw pa may ganang magalit. After mo mag cheat sa harapan ko pa talaga!” He said it tyaka ako hinila at pilit pinapasok sa kotse nito.

“Bitawan mo’ko Laizer papasok na ako sa bahay i want to saw my family—”

“Shut up we can make our own family.” Sabi nito at hanggang sa naka pasok na ako sa loob ng kotse niya. Ayaw ko ng manglaban kasi aminin man natin sa hindi parang ginusto ko ang nangyayari ngayon. Sadyang pabebe lang talaga ako. “Saan ba tayo pupunta? Tangina mo!”

“Hotel!” Sabi niya tyaka pinaharurot ang sasakyan niya.

“Hotel? Gagawin natin don?” Nagtataka kong tanong.

“You forgot about our agreement!” Napakurap ako ng ilang ulit at biglang naalala iyong sinabi niya. Oo hindi ko pa pala napag isipan ang mahalay niyang offer. Kahit gustong gusto ko ito may parte padin saken na kailangan kong lumabag. Hindi naman siguro ako mabubuntis. Lower chance lang kaming mga carrier na mabubuntis even if we have stamina to gave birth a child kahit pa’t may mattress kami. Tyaka hindi pa ako ready para magka anak. Malilintikan ako sa pamilya ko.

“So you were gonna fvck me on the hotel?” I asked him.

“Something like that. But that was not what i mean. This is the part of your punishment for cheating on your handsome boyfriend.”

“Baliw di kita boyfriend!” Matapos ko sabihin iyon. Doon ko nalang napagtanto na naghahalikan na kami ngayon sa loob ng elevator. Kanina pa niya ako binubusuhan kahit na may nakaka sabay kaming mga tao. Pero nong kami nang dalawa ang naiwan parang totoo nga na ma rirape ako nitong mamayang gabi.

“L-Laizer slow down ugh!” Binuksan niya ang pintuan ng room namin habang patuloy padin akong hinahalikan. He throw me on the bed at agad niyang hinubad ang soot kong uniform. Hinubad niya din ang aesthetic sweater niya hanggang sa pants nalang at dog tag niya ang naiwan.

He kissed me again. Habang hinihimas ang utong ko. I don’t know basta nag iinit ang katawan ko ngayon. Hanggang sa di ko na namalayan na hubot hubad na kami pareho.

“Ugh oh yes svck me there!” Naka higa siya ngayon habang parang isang prinsepe na nagpapa hinga lang habang pinag pepyestahan ko ngayon ang tarugo niya. “Uhmm sh*t ang init bunganga mo potangina!” Tumaas baba ang ulo ko sa alaga niya habang siya naman ay parang nababaliw na kaka ungol sa sarap dahil sa sobrang galing ko. He grabbed my chin at hinalikan ito.

Sa ngayon nakapatong na ako sa kanya habang hinahanda ang sarili sa pag pasok ng malaki, mataba at mahaba nitong alaga.

“Ahhh Laizer your so big!” Ungol ko habang umulos siya sa lagusan ko.

“Fvck. You like this kind of punishment huh!” Binilisan niya pa masyado ito hanggang sa parang nawawalan na ako ng ulirat sa sarap.

“S-Sige pa Laizer. Let me enjoy your punishment a-abuse me please. Ugh!” Then he choked me while we both enjoying the erotic sensation. Napuno ng ungol ang boong silid hanggang sa inabot kami ng hating gabi at hindi ko na mabilang kung naka ilang rounds kami sa gabi ng lagim na ’to.

-Heydenzz

Don’t forget to vote and follow me thank you. Take care y’all.

Kabanata 9

Kabanata 9

Nanginginig akong naka upo sa loob ng sasakyan ni Laizer dahil sa aircon. Dalawang araw na kasi ang naka lipas simula nong may nangyari sa hotel. I felt still awkward pag dating sa kanya dahil minsan naninibago ako sa way ng pakikitungo niya and sometimes nagiging maharas siya kung maka haplos. Nong naka raang araw naman parang nagkaroon na ng pasa iyong kanan kong braso dahil sa marahas nitong pag hila.

Tinignan ko ang kamay nito sa hita ko. Minamasahe niya ito at minsan kinukurot. Patungo kami ngayon sa school. At two days na din namin itong routine. Hindi ko alam kung ano ang status naming dalawa. But those people on my school known me as Laizer’s boyfriend. Kahit ang totoo naman wala pa talagang closure saming dalawa kung kami ba talaga at kung tutuhanin ba namin basta biglaan lang ang pangyayari basta ang alam ko lang gustong gusto ko ang mga nangyayari.

“Laizer.” I called him to get his attention while he was focusing driving.

“Hmm?” That was just his respond.

“You already confessed on me right?” I ask him kaya nakita ko kung paano siya nanigas sa kina uupuan niya. He sighed at isinandal ang kaliwa nitong braso sa naka bukas na bintana sa banda niya. He look so hot while doing it.

“Yeah. Bakit?” Tanong niya.

“Did you really mean it?” Gusto kong manigurado sa sinabi niya noong naka raang araw. Ayaw kong umasa gusto ko ng patunay na totoo iyong sinabi niya. Ayaw ko ng paligoy ligoy pa. Wala ako sa loob ng isang magandang storya na may pa intense pang nararamdaman sa dalawang karakter ng isang nobela.

This is the reality at kailangan kong maging straight to the point at maging normal na tao lang. Wala ng taguan ng feelings sa panahon ngayon. At kailangan na din sa panahaon ngayon wala ng hiya hiya dapat marunong kadin magkaroon ng makapal na mukha dahil kung hindi kawawa ka.

“What if I’ll say yes?” He answered my question. Pero may halo naman din itong tanong.

“Gusto ko nang sigurado Laizer!” Tyaka ko hinimas ang kamay niya sa hita ko. He stares at me like i did a wrong thing pero sandali lang iyon at binalik agad ang atensyon niya sa pagmamaneho.

“Yes, gusto kita. Gustong gusto kita!” Pagkatapos non nagpakawala agad siya ng isang buntong hininga. Nagiwas naman ako ng tingin at pilit iniiwasan na huwag ngumiti dahil sa sobrang kilig. Ano ba masyado na akong marupok. Confirm na nga na gusto niya ako pero hindi ko naman masasabi na he already inlove on me.

“Anyway. Kaya ba gumawa ka ng agreement sating dalawa dahil gusto moko?” Napalunok siya sa tanong ko dahil doon inalis niya ang kamay nito sa hita ko at tila nainis. Mahahalata mo naman sa mukha niyang namumula.

“Just answer the simple question, Laizer!” He look frustrated.

“Do you think that was a simple question. Shut up dami mong tanong!” Sinamaan ko siya ng tingin dahil bigla na naman siyang nag sungit.

“Sagutin mo na kasi!”

“Oo na nga. You always make me feel horny because i really like you.  You’re happy now?” Dahil sa sagot niya bigla akong humahalakhak ng tawa. Sabi ko na e patay na patay saken si crush. Bigla akong nag seryoso dahil mukhang nasira ko ata ang umaga niya ngayon.

“Itabi mo iyong kotse!” Sabi ko bigla habang may naiisip akong plano.

“The fvck ano na naman?” He look at me like i am the most annoying person on the world. Sinamaan ko siya ng tingin pilit pinapagawa ang gusto kong gawin.

“I said itabi mo iyong kotse then close the windows bago pa mawala ang chance na ’to sayo.” Napailing siya at walang nagawa kundi sundin nalang ito at mukhang interesado naman siya sa sinabi kong chance daw kuno. Matapos niya maisara ang bintana sa banda niya agad niya akong tinignan.

“What—” Hindi niya natapos ang gusto niyang sabihin nang agad ko siyang sinunggaban ng halik na para bang wala ng bukas kumandong ako sa hita niya. Nakita ko kung paano siya tinigasan. I mean nanigas sa upuan niya pero ramdam na ramdam ang alaga nitong naka tago sa kanyang hita na nagsisimula ng magalit.

He kissed me back at pareho na naming ine enjoy ang halikang masyado ng mapusok. We really like this kind of kiss lalo na kapag dila sa dila na para bang lalamunin na namin ang mukha namin sa isa’t isa. Tumutusok nadin ang bukol niya sa pang upo ko and i know sobrang tigas na nito. Ako na mismo ang bumitaw sa halik naming dalawa pero nakita ko na hinahabol pa niya ang labi ko at parang hindi pa sapat ang halikan namin kanina.

“I agree on that agreement, Laizer.” Nakita ko kung paano siya napalunok ng laway habang ako naman at naka titig sa maganda nitong adams apple kaya yumuko ako para halikan ito.

“Ugh. R-Really Tyler?” Sabi niya habang may halong ungol. Nasasarapan sa ginagawa ko.

“Hmmm.” Hinihimas ko din ang pang upo ko sa hita niya na parang isang credit card sa bumabakat niyang tarugo sa gita ng aking pang upo. He moaned seductively at hinahayaan ako sa aking ginagawa.

“Uhmmm sh*t!” Ungol niya habang binibigyan ko siya ng kiss marks sa leeg niya at muli siyang hinalikan saglit.

“But in one condition!” Nag aabang siya sa susunod kong sabihin at parang ready na siya sa kondisyon na hinihingi ko. “Ikaw na ang sasagot ng mga assignments at gagawa ng project ko.” After that. Nagmukha na siyang parang pinag sakluban ng langit at lupa.

NILAPITAN ako ni Shamsy patungo sa isang table kung saan sana ako kakain nitong inorder kong food sa cafeteria. Hindi ko alam kung ano ang pakay niya kung ba’t siya lumalapit sa sakin. Kaya binigyan ko lamang siya ng nagtatakang tingin. Nang naka upo na kami pareho sa table habang magka tabi.

“Can i ask something, Tyler?” Friend naman kaming dalawa ni Shamsy maliban sa pagiging isang top and honored student siya sa school pero hindi naman kami gaano ka close na dalawa sadyang medyo casual lang ang pakikitungo naming dalawa sa isa’t isa.

“What is it, Sham?”

“Totoo bang kayo na ni, Laizer?” Tinignan niya ako at sinuri ng maigi. I calmed myself at tyaka siya sinagot.

“Yeah!” Oo cinareer ko na ang pagiging boyfriend parang isang karangalan kasi na maging kasintahan ng isang Montiguido. Just like Kester ang boyfriend ng kuya ni Laizer sikat siya sa school dahil sa relasyon ng dalawa. High school sweet hearts kumbaga.

“I knew it!” Sabi niya na nakapagtaka saken.

“What do you mean?”

“Nakita ko kayong dalawa nag hahalikan sa loob ng banyo doon sa bahay ni, Laizer sinundan ko siya matapos niyang sabihing pupunta daw siya sa kusina then i followed him para mang hingi sana ng tubig pero napunta lang ako doon sa banyo kung saan halos magkantutan na kayong dalawa.” Natigilan ako saglit at hinagilap ang mga tao sa paligid nagbabakasakaling may nakakarinig.

“Ano pang alam mo maliban doon?” Bulong ko sa kanya.

“Nalaman ko nalang na may namamgitan sa inyong dalawa when, Laizer lied on his girlfriend na nasa kusina ka para uminom ng tubig kahit hindi naman!” Tyaka siya ngumiti.

“Okay marami ka na masyadong nalalaman!” Umiwas ako ng tingin sa kanya tyaka kinain nalang ang french fries bago pa ito lumamig.

“Gaano na kayo katagal?” He ask me at sasagutin ko pa sana ito ng biglang nahagilap ng mata ko sa Laizer kasama ang babaeng kasama din niya noon. Agad naman akong nakaramdam ng selos. Nakita ko kung paano silang dalawa na nag order ng pagkain doon sa counter.

“I think your boyfriend are cheating on you, Ty!” Sabi bigla ni Shamsy pero hindi ko ito nilingon bagkos yumuko lang ako at pinag patuloy ang pagkain. “So ayos lang iyon sayo?” Tinignan ko siya.

“Ofcourse not coz he’s not really cheated on me!” Sabi ko nalang at tyaka umiwas ng tingin kung maari sana ayaw ko na ng madaming pang tanong. Parang napapalibutan ako ng mga paparazzi kahit iisa lang naman itong si Shamsy.

“I think so dahil papunta na silang dalawa sa gawi natin ngayon.” Dahil sa sinabi niya agad kong binalingan ang gawi nila Laizer na papatungo na nga sa table namin. Nakatitig lang din siya sa mukha ko at parang wala na siyang balak na umiwas pa ng tingin.

“Hello. Can we sit here? If is it okay?” Tanong ng babaeng kasama niya habang magandang naka ngiti. Sa pagkaka alam ko her name is Tiffany at naka limutan ko na ang full name niya dahil sa hindi ako interesadong malaman pa kasi nakaka walang gana. Nalaman ko lang name niya nong one time nag attendance kami. And aside from that she was always absent at minsan lang din pumapasok.

“Sure!” Tipid akong ngumiti tyaka silang dalawa umupo sa harap namin ni Shamsy.

“Oh thank you. Anyway i am Tiffany Salgado Montiguido.” Naka ngiti niyang pagpapakilala. Pero napaisip ako sa apelyedo niya. Montiguido? Ano siya ni Laizer? Asawa? Naisip ko tuloy iyong sariling bahay ni Laizer na kaya siya nagkaroon ng sariling pamamahay dahil may asawa na ito. “I heard you are my cousin’s boyfriend? I knew it simula palang may namamagitan na sa inyo since nong nagkaka inisan kayo nong nakaraang linggo. Naisip ko nalang na may LQ pala kayo non.”

Nanigas ako sa kinaupuan ko dahil sa sinabi niya. Wait what? Cousin? So pinsan siya ni Laizer. Hindi niya asawa? Walang asawa si Laizer. Magpapa party na ba ako? Sh*t ang saya ko. Pero kalma lang tayo. Mukhang wala na akong karibal sa akin padin ang korona.

“Ah yeah. P-parang ganun na nga!” Tyaka ko awkward na tinignan si Laizer at hindi alam kung ano ba ang dapat kong sasabihin sa pinsan niya.

“Well that was good to know.” She was so nice at mali pala ang akala ko na noon na girlfriend niya ito. Masyado akong over reacting kahit pinsan niya lang pala iyong pinag seselosan ko noon.

Humigop muna ako sa milk tea ko para maka bawi ng energy ng biglang may isang paa na hinihimas ang hita ko. Parang nagpipigil ako ng hininga para lang hindi makagawa ng isang ungol. Nilalabanan ko ang haplos ng malanding paa ni Laizer habang siya naman ay binibigyan ako ng nakakalokong ngiti.

-Heydenzz

Kabanata 10

Kabanata

10

I am so nervous right now. Tiffany keeps talking about our relationship with her cousin Laizer. Nagtitimpi lang ako na hindi maka gawa ng ingay. Nilingon ko si Shamsy na may nakatagong multong ngiti sa mukha niya. And I’m sure nahahalata niya ang ginagawa ngayon ni Laizer sakin. Matalino siyang tao at hinding hindi mo ito mauuto. Mahirap talaga makasama ang mga taong may utak.

Paubos nadin itong kinakain ko while itong lalake naman sa harap pilit akong nilalandi cina-career niya ang pagiging boyfriend. Kahit ako din naman nagustuhan ang ginagawa niya. He act like he was the sweetest boyfriend on the world. Halata namang iniinis niya lang ako at pinapahiya.

“Babe, eat this.” Binigay saken ni Laizer ang burger nitong order dahil nahahalata niya atang paubos na itong akin. I just smiled sweetly pretending that I like the way he act.

“May ka sweetan ka pa palang naiwan sa katawan mo insan!” Pang aasar ni Tiffany. Nahihiya naman akong parang napapayuko dahil halos lahat ng tao sa canteen naka tutok na ngayon sa pwesto namin.

“Well excuse me guys. I need to go may meeting pa ako mamaya. Bye!” Pag papa alam ni Shamsy habang may mapanuyang ngiti at tingin ang iginawad niya sakin. I blushed dahil sa ginawa niya hindi ko alam na marunong din pala mang asar ang mga nerdy type na kagaya niya. Shamsy is an SSG President nitong school. Kaya alam ko na din na always itong busy at may meeting na ina attend. Iyon nga lang medyo asal marites siya kanina.

“Bye Ty, thanks for the chitchat kanina!” I smiled on her bilang tugon. Nagpa alam na din sila Tiffany sa kanya hanggang sa nawala na ito sa paningin naming tatlo.

Nilingon ko naman si Tiffany na nililigpit ang naubos nitong pagkain habang may ngiti sa labi. Ngiting parang may binabalak. Tumigil na din si Laizer sa kanyang ginagawa kanina at bigla atang tumahimik.

“Anyway Tyler, napakilala ka na ba ni Laizer sa magiging biyenan mo soon?” Bigla akong napa ubo matapos kong inumin ang milk tea dahil sa tanong niya ng biglaan. Hindi pa ganun katagal ang fake relationship namin ni Laizer pero bakit meet the future in law na agad. Di pa ako handa magpa kasal. As if naman papakasalan ako ni Laizer libog lang naman alam nito.

“Hindi pa. Maybe next time!” Nabaling ang atensyon ko kay Laizer dahil sa sinabi niya. Seryoso ko siyang tinignan at pinipigilan ang mapangiti. Nakita ko naman kung paano napatakip ng bibig si Tiffany gamit ang kamay nito wariy kinikilig.

“I love that idea insan. What about later. Mamayang uwian. Miss ko na sila Tita I’m sure magiging masaya iyon sila sa balita.” Hindi ko mapigilan ang kabahan sa sinasabi ng pinsan ni Laizer dahil parang hindi ata magandang ideya iyon. Meeting Laizer’s parents makes me feel nervous. Baka hindi nila ako magugustuhan. Wow masyado naman ata akong feeling na ipapa kilala talaga ako nito sa magulang niya.

“A-Ah hindi kasi ako free mamaya Tiffany e may kikitain ako.” Tyaka ako awkward na ngumiti. Palusot ko para lang hindi matuloy ang pinaplano niya mamaya.

“Who?” Seryoso naman sambit ni Laizer at bigla atang sumungit.

“S-Si ano.” Natigilan muna ako at hindi maka sagot ng diretso dahil hindi ko alam kung ano ba isasagot. “Iyong ano ko—”

“Tyler!” Hindi ko natapos ang sasabihin ko ng may biglang tumawag saken sa kung saan. Sabay namin tatlong pareho nilingon ang pinaggalingan nito. Nanlaki ang dalawa kong mata dahil sa napagtanto kung kanino galing ang boses na’to. Napatayo ako ng wala sa sarili ang kinakabahan sa harap ng dalawa. “Nandito kalang pala kanina pa kita hinanap I texted you kanina pa di ka nag rereply!”

Awkward kong nginitian si Symon habang hindi maka lingon ng diretso sa dalawang mapanuri kaming tinitignan. Nakita ko din kung paano naging cold ang awra ni Laizer na parang hindi nagustuhan ang nakikita nito sa ngayon.

“Sorry. Naka silent kasi phone ko di ko nahalata, Sy. Anyway Tiffany si Symon nga pala kaibigan ko. And Sy, si Tiffany pinsan ni Laizer!” Pagpakilala ko sa dalawa. Hindi ko na din pinakilala pa si Symon kay Laizer dahil siguro naman kilala na nila ang isa’t isa. Sa hinding magandang pamamaraan nga lang. Sabay ng shake hands ang dalawa habang nagbabatian. Tyaka humarap saken si Symon at binigyan ako ng magandang ngiti. Ang gwapo niya sa soot niya ngayon black shirt at black pants na wari moy na sa isang band siya at nag peperform dagdagan pa ng cool niyang dog tag necklace.

“It’s fine. Anyway balak sana kitang yayain mag date—”

“Date?” Biglang sulpot ni Laizer habang hindi maganda ang tingin nito mula sa kausap ko ngayon.

“Yes, dinner date.” Pinantayan din nito ang tingin na iginagawad ni Laizer sa kanya. “A fvcking dinner date!” Paguulit pa ni Symon.

“Hindi siya pwede ngayon. May date din kami right, Babe?” Tyaka lumapit sa gawi ko si Laizer and he grabbed my waist at idinikit sa katawan niya. Napalunok naman ako ng laway sa nangyayari. Binigyan lang siya ni Symon ng nakaka asar na ngiti. Habang patuloy padin ang nakaka matay na tingin ni Laizer dito.

“S-Sandali lang muna hindi ako sasama sa isa sa inyo. I’m literally busy at may lakad ako mamaya—”

“Yeah at date natin dalawa iyon!” Laizer said at ayaw talaga magpa talo.

“Shut up Laizer walang date na magaganap.” Pulang pula na ang mukha ko ngayon dahil halos agaw eksena kami ngayon sa loob ng cafeteria. Please somebody help me.

“Don’t act like you’re a boyfriend—” Symon supposed to say a words when Laizer stopped him.

“Well I am. I’m his boyfriend and you are just a fvcking mess trying hard to get my boyfriend!” Laizer grab my wrist at hinila sa kung saan. Hindi ako agad nakapag salita dahil laglag panga ako kanina palang.

“Take off my hands Laizer.” Hindi niya ito sinununod bagkos dinala niya ako sa loob ng CR. Itinulak niya ako doon ng maigi tyaka siya pumasok at marahang nilock ang pinto. Napaulok ako ng laway dahil sa ginawa. Bakit always nalang siyang gumagawa ng eksena wala bang time na hindi niya ako guguluhin.

“Ano ba problema mo. Alis ka nga nakaka hiya naman kay Symon nag effort pa naman iyon para makita ako—”

“So did you both having a message conversation? Hindi mo talaga sinusunod iyong sinabi ko?” Humakbang siya paharap sakin at tinutulak ako mismo papunta sa pader. Habang ako naman napapa atras dahil medyo nakaka takot ang awra niya ngayon.

Parang hindi niya mismo nagustuhan ang nangyayari at wala akong takas sa ngayon. Gusto niya na dikdikin ako para lang sundin ang gusto niya. Hindi ako makatitig sa kanya pabalik dahil sa nakakatakot nitong titig. Galit na galit at parang ilang segundo nalang kaya niya akong pabagsakin o bugbogin.

“L-Laizer!” Takot kong tugon habang paatras padin.

“Well I have a reason right now para sundin mo ang gusto ko. Let’s make this relationship official. I think that was a valid reason to command my dare and obey me. Hm?” Nanigas ako sa kinatatayuan ko ngayon. Did he really said it? We’re official now without my consent.

“He’s a good friend Laizer paano ko siya matatanggihan?” Depensa ko naman.

“It’s too easy to decline, Babe.” Itinukod niya ang kanyang kamay mula sa pader malapit sa kaliwang banda ng aking ulo at mariin na lumapit ang mukha nito saken at marahan akong hinalikan. Tumagal ito ng ilang minuto at kalaunan tumigil na ito. “Block his number right now on your phone. Or I’ll break it!” Tinaasan ko siya ng kilay at walang plano na sundin ito.

“Let go of me. May klase pa ako.” Lumusot ako sa kanya at tumakbo at agad binuksan ang pintuan ng CR at nagtagumpay naman ako sa ginagawa. Pero bago pa ako makatakbo ay agad may isang kamay ang humila sakin. Hinila ako nito palabas sa loob ng campus. Napapatingin ang tao sa aming dalawa. We look so weird at sana maisip nilang may LQ lang kami ng boyfriend ko .

Boyfriend? Ah talaga Tyler fvck you!

“Umuulan Laizer!” Sigaw ko pero hindi ito sumagot bagkos patuloy padin ito sa pang hihila saken ipinasok ako sa kotse nito habang medyo nababasa ng ulan. Hindi ko kasi namalayan kanina na umulan na pala natagal siguro kami masyado sa Cr.

Pumasok siya sa kotse niya habang ako naman ay napapa mura. Medyo nilalamig ako dahil sa aircon nitong kotse niya na hindi man lang pinatay kasabay pa ng pagka basa ko. Pina andar niya ang kotse at ako naman agad pinatay ang aircon nito. Hindi siya kumibo at cold lang itong nag mamaneho. Maya maya hininto niya ang sasakyan malayo sa school namin at hinarap ako.

“Ibalik mo’ko don Laizer, ayaw kong mag half day!”

“Kung nilalamig ka there’s a towel on the back seat!” Inis akong napabuntong hininga. “Get it now bago ko pa paandarin ito.” Naiinis ako nag dabong at chineck ang back seat ng kotse niya. Pero naka ilang tingin na ako wala padin akong makitang towel pinag loloko ba niya ako. Medyo naiinis nadin ako.

“Saan dito? Wala naman ah!”

“Use your eyes to find not your fvcking mouth!” Napaikot ang mata ko sa sinabi niya napaka pilosopo bweset. Sabing wala nga dito e. Halos tumuwad na nga ako kaka dungaw para lang makita iyong hinahanap.

“Wala nga kasi sabi dito—Ugh!” Agad nanlaki ang mga mata ko ng bigla niya binaba ang pants kong soot at may kung anong bagay ang pumasok sa pang upo ko. I look at him with shocked habang siya naman ay napapa pikit na sa sarap habang bumabayo. Sino ba naman ang hindi magagalit ng biglaan ang pag pasok ng mahaba at mataba nitong alaga.

Wala akong nagawa kundi ang mapakagat labi dahil sa ginagawa niya.

“Wala talagang towel dyaan. I told you this is your great punishment every you make a mistake, Babe now enjoy it.” Napatirik ang mata ko sa malalakas nitong bayo.

Kasalanan ito ng towel ayaw

magpakita

.

-Heydenzz

Don’t forget to vote and follow me thank you.

Kabanata 11

Kabanata 11

Naglilibot ako ngayon sa boong Mall dahil naisip ko munang aliwin naman ang sarili ko. This past few days masyado na akong na e e-stress sa mga gawain. Specially sa school malapit na ang final exam namin. Hindi pa ako gaanong nakapag study dahilan na palagi akong kinukulit ng lalakeng iyon. Nong nakaraang araw naman wala siyang ibang ginawa kundi ang kulitin ako sa boong klase. Nanghihipo at kung hindi naman kinakagat ang kabila kong tenga, dinidilaan tyaka hinahalik halikan.

May mga punto din na napapandiin ang bawat haplos niya. Madalas na din niya akong amoy amoyin sa kung saang parte ng aking katawan. Para bang isa akong nakaka adik na droga na masarap simutin. Hindi naman maikakaila na mabango talaga ako girl. Mas mabango pa ako sa kipay mo kung tutol ka sa amoy ko.

Naputol bigla ang mga iniisip ko dahil sa isang bagay na naka display ngayon sa isang kahon na gawa sa salamin. Dalawang kumikintab na singsing. Hindi lang ito basta basta singsing. Ito ay isang wedding ring. May naalala tuloy ako.

“Sir? May bibilhin po ba kayo?” Nabaling ang atensyon ko sa saleslady. Maamo itong naka tingin sakin habang nag hihintay sa aking isasagot.

“Uh—Wala naman. Tumitingin lang!” Tyaka ako ngumiti. Nginitian din niya ako pabalik at tyaka may isinalaysay saglit.

“Gawa po sa totoong dyamante ang sinsing na iyan. Sa pagkaka alam ko mula iyan sa Japan.” Nalaman niya ata na kanina pa ako naka masid sa dalawang singsing na tintignan ko pa kanina. Tumango nalang ako sa sinabi niya at nag hihintay sa susunod pa niyang sasabihin. “Isang wedding ring para sa dalawang taong matiwasay na nagmamahalan. Matagal na ’yang naka display dyaan wala pading nakaka bili. Siguro nag hihintay pa ito sa naka tadhanang may ari. Sinasabi din nila na ang tawag sa wedding ring na iyan ay pagibig mula sa Langit at Lupa hindi ko nga alam kung ano kahulugan nito!”

Nakinig akong mabuti sa mga sinasabi niya. Masyado ata siyang naging seryosong isalaysay ang mga nalalaman niya tungkol sa wedding ring na ’to. Tila tuloy naaalala ko ang nabasa kong nobela. Ang aklat ng Langit at Lupa kung saan ang dalawang karakter sa loob ng kwento ay nagmamahalan kahit pa’t magka iba ang kanilang mundo.

Naaalala ko pa nong bata pa ako. Pinapangarap ko noon na maging katulad ang love story ko nila Miaka at Tamahome. Inggit na inggit ako sa love story nilang dalawa. Pero kabaliktaran ang nangyayari ngayon. Imbes na romantic naging fifty shade pa ata. Punyetang Montiguido ginagawa akong parausan.

“P-Pwede bang. Paki reserve ng singsing na ’to? If okay lang?” Natigilan muna siya saglit dahil sa hinihingi kong pabor pero sinuklian niya agad ako ng ngiti at tumango.

“Syempre naman po.” Agad akong napangiti sa pag payag niya. I promise! Sa sandaling ikakasal na ako sa taong naka tadhana sakin. Ang singsing na ito ang gagamitin ko sa araw ng aking kasal.

“Maraming salamat! Ano nga pangalan mo Miss?”

“Yuri, I’m Yuri tyaka lalake po ako.” Agad nanalaki ang dalawa kong mata ng napagtantong hindi pala siya isang babae kundi isa siyang magandang lalake.

“L-Lalake ka pala?” Lumapit ako sa kanya tyaka hinila ang kwelyo ng kanyang damit at hinipuan ang kanyang dibdib. Totoo ngang lalake siya kasi wala akong makapa.

“A-Anong ginagawa mo!” Agad akong umatras at tila nahiya sa ginawa ko. Hindi pala siya Isang saleslady kundi isa siyang salesman na barbie.

“Sorry! Naniniguro lang.” Tyaka ako awkward na tumawa.

“It’s fine. Sige aasahan ko nalang ang pag balik mo dito at sa araw na iyon alam ikakasal kana!” Masaya akong nag pa alam sa kanya at nag balak na tumungo sa food court nitong Mall. Nagutom ako kaka shopping kanina at nakipag chismiss pa ako doon sa isang salesman dahil may lahi akong marites. Muli akong lumingon sa gawi nito pero agad kong napansin ang isang postura ng makisig na lalake. Medyo magkahawig sila ni Laizer kung naka talikod.

Sinuri kong mabuti kung sino ito at doon ko napagtanto na isa pala ito sa mga kapatid ni Laizer. Kung hindi ako nagkakamali nakakatandang kapatid niya ito. Dhenver Montiguido ang kuya ni Laizer. Anong ginagawa niya dito? Kausap niya si Yuri mukhang may namamagitan ata sa dalawa. Hindi ko na sila pinag tuunan pa ng pansin and minded my own business.

HINDI ako maka upo ng maayos sa kinauupuan ko ngayon. Kung ikaw ba naman hinihipuan ng isang malanding kamay habang pilit ina-unzip ang slacks ko. Pero hindi ako pumapalag dahil nasasanay na ako sa ginagawa niya dahil gawain niya ito palagi. Pero aminin man natin sa hindi ginusto ko naman ito.

“U-Umayos ka Laizer!” Nakatalikod ang proffesor namin ngayon habang may sinusulat sa board para sa susunod niyang tatalakayin. Pilit akong nag pipigil na huwag gumawa ng isang ungol. Inaamoy amoy niya ako ngayon sa leeg.

Inabot niya ang underwear ko at malayang pinasok ito ng kanyang kamay at hinimas ang aking ari na naninigas na din kanina pa.

“I’m bored. Just let me enjoy your hotdog. Hm!” Alam kong napapansin ng mga kaklase ko ang pagiging malandi ngayon ni Laizer at nag bubulag bulagan lang sila dahil alam nila ang kaya nitong gagawin. Pilit ko tinatago ang kanyang kamay na malayang pinag lalaruan ako ngayon. “Ang liit pala ng hatdog mo, Babe!”

“Bweset ka!” Tinulak ko siya kaya naputol ang kayang ginagawa. “Hatdog mo mukha mo!” Pilit lang akong bumubulong para hindi ako maka gambala ng iba. Tinawanan niya lang ako at tila nang iinis. Araw araw niya akong iniimbyerna at mukhang hindi siya nagsasawa.

“Lalabas ako dito pupunta akong Cr, sumunod ka ah!” Di ko siya pinansin at inayos muli ang sinosoot kong pants. Lumabas siya sa boong silid na para bang walang guro na nag le-lecture sa harapan. Bahala siya dyaan hinding hindi ako susunod. Tama na ang mga nagdaang araw pagod na pagod na ang katawan ko. Hindi pwede na palagi niya nalang akong ginagamit ayuko maging laspag. Tyaka dapat pa hard to get tayo para you know. Baka nakakalimutan niyo hindi dapat ako ang naghahabol dito.

NATAPOS ang boong klase hindi ko sinipot si Laizer sa gusto nitong tagpuan iiyotin lang naman ako non. Nakakapagod din maging isang sunod sunuran nakaka imbyerna minsan.

Nakita ko si Shamsy na tumatakbo at balak ata akong sasalubungin.

“Ty, halika bilisan mo kanina kapa hinhintay ni Symon doon sa labas.” Tinignan ko siya ng nagtataka.

“Bakit anong ginagawa niya dito? Bakit sa labas siya nag hihintay?” Taka kong tanong. Agad niya ako hinila patungo sa gate ng boong campus. Doon ko nahagilap ang isang gwapong lalake na naka sandal sa magara nitong sasakyan. Matagal tagal narin nong huli naming pag kikita paepal kasi ’tong boyfriend ko.

Boyfriend?

“P-Pinag babawalan siyang maka pasok dito dahil dyan sa, Boyfriend mo. Possesive iyang jowa mo ha!” Nilingon ko ang magandang mukha ni Shamsy. Nitong mga naka raang araw hindi na siya nag sosoot ng salamin parang hindi na siya iyong nerdy type na dati kong nakilala. Kapansin pasin din na tila hindi siya makatingin ng deretso sa bandang gawi ni Symon. May naaamoy tuloy akong something kipay na nag iinit.

“Sige sandali lang lalabas na ako salamat, Sham.” Awkward lang siyang ngumiti at tila hindi mapakali na nakatitig sa gawi ng lalakeng naka abang sa labas.

“Sy, anong ginagawa mo dito!” Salubong ko agad matapos ako maka labas.

“Aayain kang mag date. Nong nakaraang linggo naudlot ang lakad nating dalawa dahil dyan sa Boyfriend mo. Huwag ka mag alala friendly date lang ’to!” Then he gave me his famous smile na nakakalaglag brief.

“Uh-Sure. Ngayon na ba?” Tanong ko baka kasi mamaya pang gabi magmukha pa akong excited.

“Kung avail ka ngayon.” Tyaka siya napakamot ng ulo.

“Yeah I’m avail. Uwian naman na!” He smile again tas nilingon ang bandang likod ko kung may naka sunod ba.

“Ayos lang ba sa kanya?” Nakalimutan ko ang tungkol kay Laizer. Well siguro nagpapalabas na iyon ngayon dahil naudlot ang kalibogan niya kanina.

“Huwag mo na siya isipin pa may lq kami!” Sabi ko nalang. Natawa naman siya sa isinagot at iginaya ako paloob sa kotse niya. Masunurin naman akong sumunod.

“Ibang klase ka talaga!” Patawa tawa niyang sambit. Pagkapasok niya sa loob agad niya akong niyakap. “I miss you!” Natulala muna ako saglit st gumanti ng yakap sa kanya. Na miss ko din siya pero hindi iyon nangangahulugan na nahuhulog na ako sa kanya. Namiss ko siya bilang isang kaibigan.

Nasa kalagitnaan na kami ng byahe dahil sabi daw ni Symon may alam daw siyang magandang restaurant na sikat daw ngayon. Pinakita niya saken kanina ang itsura at ang mga pagkain sa cellphone niya dahil na curious ako kung saan niya ako dadalhin kaya mas na excite tuloy ako dahil mapapa chibog ata ako mamaya.

Narinig ko ang munting tawa ni Symon habang nagmamaneho kaya nilingon ko ito ng nagtataka.

“Symon, what’s wrong?” I ask him. He look at the mirror at nagawi din ang tingin ko doon. Teyka kotse ito ni Laizer ah sinusundan ba niya kami? Pa epal talaga ang lalakeng ito kahit kailan. Para akong isang legal wife na nakikipag tagpuan sa kanyang kabet at naiinis sa asawa nitong sinsusundan sila dahil sa pagtataksil. Kung ano ano na naman ’tong mga naiisip ko.

“Sh*t nandito na naman siya excited pa naman ako sa foods!” Tumawa lang siya at tila parang naaaliw.

“Paano ba yan mukhang mauudlot na naman ang date nating dalawa ngayon.” Napa buntong hininga nalang ako.

“Bilisan mo pa ang pagmamaneho, Sy huwag mo hayaang maabutan tayo niyan!”

“May lq nga talaga kayo!” Sabi niya sabay tawa. Hindi ko alam pero naiinis ako bigla sa mukha ni Laizer. Mabilis na din mag iba ang mood wings ko nitong mga naka raang araw. Parang buntis lang.

Buntis?

“Fvck naaabutan na tayo!” Sabi bigla ni Symon kaya nakalimutan ko ang mga iniisip ko. Tama nga siya na naabutan na kami ni Laizer. Masama itong naka tingin sa gawi naming dalawa. Binaba niyo ang side mirror nito at tyaka nag sisigaw.

“Itigil mo ang sasakyan punyeta ka babasagin ko bungo mo. Ibigay mo sakin si Tyler!” Nakangiti lang itong binalingan ni Symon at tila iniinis ito. Para itong baliw na sumisigaw ngayon sa gawi namin.

“S-Sy, ihinto mo nalang siguro ang sasakayan!” Nangangamba tuloy ako baka ma aksidente pa siya sa pinag gagawa nito. Sinunod naman si Symon ang iniutos ko at tyaka naman sumunod sa pag hinto ang sasakyan ni Laizer. Agad itong bumaba habang patungo sa gawi namin habang may dalang baril?

Teyka anong gagawin niya? Bat siya may baril?

“Get out on that car bago pa kita pakainin ng bala tarantado ka!” Banta nito habang tinutukan ng baril ang gawi ni Symon. Agad akong nagpanic.

Naloko

na. Selos na selos yarn?

-Heydenzz

Naisingit ko pa ang isa sa mga old favorite anime ko na Fushigi Yuugi. Sa mga naka abot ng palabas na’to congrats you’re a legendary. And sorry guys kung ngayon lang ako nakapag update medyo naging busy lang ako. Sa prisento nalang ako magpa liwanag wala na akong time. Iyon lang maraming salamat.

Don’t forget to vote and follow me thank you so much.

Kabanata 12

Kabanata 12

Halos mag aalboruto na si Laizer sa aming harap ngayon. Nag papanic na ako baka matuluyan nga niyang mabaril si Symon. Ayuko ng may mapahamak pa hindi ko inaasahan na hahantong kami sa ganito. At hindi ko din inaasahan na gagawin ito ni Laizer. Isang pakiramdam ang biglang nabuhay sa kaloob looban ko. Mga katanungan. Katanungan kong bakit niya nagagawa ang isang bagay na maaaring ikakapahamak niya para lang sakin?

Laizer totoo bang nag seselos ka? Mahal na ba niya ako? Shuta masyado akong ilosyonada.

“L-Laizer, ibaba mo iyang baril.” Bumaba ako sa kotse at hinarap siya. Napalingon siya sa gawi ko kaya biglang nag iba ang ekspresyon ng kanyang mukha. Tila ba nagkaroon ng siya ng kagingawaan. “Nababaliw kana ba papatay kaba talaga ng tao?”

Lumapit ako sa gawi nito at marahang hinawakan ang kanyang braso at pilit binababa ito. Maamo siyang naka titig lang sakin habang sumusunod sa gusto kong ipagawa. Nang naibaba na niya ang kanyang kamay doon lang agad ako nakahinga ng maluwag. Muntikan na iyon dahil kapag nagkataon mang nabaril niya si Symon. Hindi ko na alam kung ano paba ang magiging kahihinatnan naming dalawa dahil kasalanan ko din kapag nangyari man ang binabalak ni Laizer kanina.

“Let’s go home.” Cold nitong sambit pero hindi padin nawala ang nakaka matay nitong tingin mula sa banda ni Symon. Pareho silang dalawa na naglalabanan ng tingin. “Ilang ulit ko ng sinabi sa’yo na huwag na huwag ka ng makikipag kita pa sa lalakeng iyan!”

“Tumahimik ka nga muntikan ka ng maging kriminal sa ginagawa mo!” Agad ko siyang binatukan kaya napadaing siya doon. Tutungo ako sa gawi ni Symon para kausapin at humingi sana ng paumanhin dito pero agad akong pinigilan ng isang kamay mula sa likod. Hinila niya ang braso ko at pinaharap sa harap niya.

“Ano sasama ka padin sa kanya? Iiwan moko!?” Galit nitong sambit.

“Pake mo e magpapa alam lang ako!” Hinila ko ang braso ko mula sa kanya at agad tumungo kay Symon. Nakita ko pa kung paano naging dismayado ang ekrepsyon niya at pareho din kami ng nararamdaman. I felt so sorry on him to waste his time again yumuko ako mula sa bintana at kinausap siya saglit. “Sy, pasyensa kana kay Laizer—”

“It’s fine..Alam ko namang sasama ka padin sa kanya!” Tyaka siya tipid na ngumiti.

“Sorry talaga, nakakahiya na nasayang ko pa ata ang gas ng kotse mo!” Hiyang hiya ako sa nangyayari ang layo na ng inabutan naming dalawa pero hindi rin pala matutuloy dahil sa lalakeng iyon.

“This is just a piece of sht. You don’t need to worry marami pa akong gas!” Dahil sa sinabi niya ibang gas tuloy ang pumasok sa isip ko. Tangnang Laizer ayan tuloy ang hahalay ko na mag isip. Bumaba siya ng kotse at hinarap ako. “Maybe next time.” He sighed habang naka harap sakin. “I gotta go take care and be careful lalo na dyan sa lalake na kasama mo. Kung sasaktan ka niyan don’t forget to call me.” Bulong niya kaya medyo natawa ako dahil sa kiliti. Masyado naman akong sensitive oa masyado.

He suddenly hugged me and gaved me the warmth of his own body. Ginantihan ko din siya ng yakap pero nagtaka ako kung bakit medyo natatagalan.

“Aahh, Sy?”

Mukhang natauhan siya agad at kumalas na sa pagkakayakap at hinarap ako ulit. Pero laking gulat ko nalang ng bigla itong bumalagta sa harap ko. Kaya agad ’kong nilingon si Laizer matapos niya itong suntukin.

“Gagu ka ah! May payakap-yakap kapa!”

“Laizer ano ba!” Tyaka ko siya tinulak palayo kay Symon dahil mukhang may balak pa itong sumugod. Nakita ko kung paano tumayo si Symon habang hawak hawak ang panga niya. “S-Sy?” Nag aalala kong banggit.

“Pambihira! Baliw na nga talaga!” Natatawa nitong sambit kaya naramdaman ko bigla ang pagka urong ni Laizer at balak sanang susugod pero pinigilan ko ito agad.

“Laizer huwag na. Tumigil ka ngang tang*na ka hilig mo gumawa ng eksena—!” Natulala ako bigla dahil sa biglaan niya akong siniil ng halik kaya medyo natulala ako bigla. Matapos niya akong hagkan doon ko naman narinig ang pag harurot ng sasakyan ni Symon na napagtanto kong umalis na ito. Mas mabuti na din iyon para wala ng mangyari pang gulo.

Walang imosyon ang boong mukha ni Laizer ngayon at walang pakumbabang hinila ako nito patungo sa sasakyan niya. Sumunod nalang ako at hindi na nagpatinag pa dahil alam kong wala na akong magagawa kung sakaling magpupumiglas. Sinundan ko siya ng tingin habang pumapasok sa loob ng kanyang sasakyan habang tahimik.

NADADAMA ko ang tahimik na atmosphere sa pagitan naming dalawa sa ngayon habang nagmamaneho patungo sa aming bahay. Ihahatid niya ata ako mismo doon dahil alam ko ang daan kung saan ito tutungo. Dapit hapon na at alam kong inaabangan na ako nila Mom and Dad nakalimutan ko pa naman silang e text na may lalakadin ako mamaya na hindi natuloy. Pero gagawan ko nalang siguro ng palusot kung sakali mang magtatanong sila kung saan ako galing.

“Sh*t hindi na nga ako sinipot kanina makikipag date pa sa iba!” Rinig kong bulong niya habang masama ang tingin na naka tingin sa dinadaanan. “Bad trip!”

“Naririnig kita, Laizer!” Nakita ko kung paano siya napatingin saglit sa banda ko.

“Alam mo bang sumakit ang puson ko kanina kakahintay ko sa’yo!” Sumama ang tingin nito sakin. “Tapos makikita kitang nakikipag landian sa gagong iyon!”

“Ewan ko sa’yo, Lai!” Wala akong oras para makipag talo pa sa kanya. Iyon pala ang kanina pang ikina puputok ng butchi niya. Nakita ko kung paano siya napatingin sa gawi ko saglit.

“What did you say?” Tinaasan ko siya ng kilay dahil sa biglang pag hinahon niya. Bipolar.

“Ang ano?” Taka kong tanong dahil bigla atang nagka interes siya sa sinabi ko kanina lang.

“Iyong sinabi mo!” Nahahalata kong naiinis na siya.

“Na naririnig kita?”

“Bulsht hindi iyon. Iyong ano! Tangna naman iyong tawag mo sa pangalan ko kanina!” Natawa nalang ako. Alam ko kung ano ang tintawag niya.

“Lai? Iyon ba? Bakit panget ba?” Hindi siya kumibo o sumagot man lang. Alam ko na! Mukhang di niya ata nagustuhan. “Ayaw mo? Ano ba dapat tawag ko sa’yo? Daddy? Baby? Babe? Hon? Sugar Hot Daddy—”

“Shut the fvck up!” Napa atras naman ako dahil sa biglaang pag bulyaw niya. Pikon amputa. “Just call me that kind of weird endearment. I want it.”

“Bakit?” Agad ko siyang tinanong dahil mukhang maganda ata itong naiisip ko ngayon. “Sabihin mo, Lai! Kung bakit gusto mong tawagin kitang ganun!” Nakita ko ang pag pikit niya saglit at pamumula ng kanyang pisnge. Ang cute niya lang tignan.

“D-Dahil…N-Nalilibogan ako!” Agad akong humagulakpak ng tawa dahil sa naging sagot niya. Kahit kailan talaga hindi pa din siya nagbabago. Kalibogan pa din ang umiiral sa kanya. “It’s your fault di moko sinipot kanina!”

Kitang kita sa mukha niya ang pagkaka badtrip at pagiging tahimik kaya napag isipan ko nalang din na tumahimik na rin dahil mukhang walang siyang plano ngayon inisin din ako. Mabuti nalang siguro na di na ako makipag bangayan pa sa kanya dahil malapit naman na din kami sa bahay.

“Dito nalang, L-Lai..Ibaba mo na ako. Ako nalang ang maglalakad patungo doon sa gate!” Sabi ko pero mukhang wala ata siyang balak na sundin ang iniiutos ko. Kaya binalingan ko siya at kinurot ang kanyang hita.

“Aray, tang*na nagmamaneho ako!” Daing niya habang inis na inis.

“Sabi ko ibaba mo itigil mo na ang sasakayan bababa na ako dito!”

“Ayuko!” Pag tutol niya.

“Anong ayaw mo..Baka makita tayo nila Dad!” Sinamaan ko siya ng tingin at baka sakaling matakot siya bigla dahil binanggit ko sa kanya ang ama ko. “Huwag kang pala desisyon Laizer baka anong magawa ng Daddy ko kapag nakita tayong magkasama!”

“Don’t call me that.. Don’t be afraid na pipingutin tayong dalawa ng magulang mo!” Nabigla ako sa sinabi niya pero nawalan ako bigla ng gana at hindi ko siya pinansin hanggang sa nasa harap na kami ng bahay. Kitang kita ko ang pag ilaw ng bahay mula sa loob. Naka uwi na din ata si Mom galing trabaho. Tyaka magiging sabado na bukas kaya ganito ka agad nag sisi uwian ang mga magulang ko dahil siguro sabik na sabik sila sa isa’t isa. Sanaol nalang!

“Dito ka lang. Bababa na ako!” Sabi ko tyaka binuksan ang pintuan at bumaba na. Binalingan ko ulit si Laizer at binigyan ng senyales na umalis na. Napakawalang hiya ko talagang Boyfriend. Basta sa aming dalawa ako iyong leader siya dapat iyong under dapat ako iyong pala desisyon. Ano siya gold. Siya na nga ang babayo tas pahihirapan pa ako sa kama u-underin pa niya ako. Hindi tama iyon!

Tumalikod na ako at agad pumasok sa loob ng bahay. Pinihit ko ang siradura ng main door namin ng naramdama ko ang presenysa ni Laizer sa aking likod. Kaya nanlaki ang dalawa kong mata at nilingon ito. Printe itong naka tayo habang naka pamulsa. Nakalimutan ko palang isarado iyong gate at e lock ayan tuloy nakapasok na siya.

Kasalanan ko din ’to e. Bat ba kasi masyado akong makaka limutin sa mga bagay bagay. Ang hilig ko talaga magpa pasok ng kung sino sino. Kahit si Laizer nakapasok na din. Ayan kasi Tyler bumubukaka ka agad. Shutang*na na ’tong utak ko.

“Ba’t ka sumunod!” Hinila ko siya at pilit pinapalabas sa bahay dahil parang uunahan pa niya akong pumasok sa bahay namin. Hindi ba siya natatakot sa mga magulang ko.

“Why? I just want to meet your family!”

“Bweset! Hindi ito isang pamamanhikan Laizer!” Hindi pa ito ang tamang oras para magka harap sila ng mga magulang ko. Baka mag mukha akong masyadong malandi sa harap nila dahil ang aga kong nagka jowa.

“Tyler, anak anong ginagawa mo dyan sa kasama mo?” Nanlaki ang dalawa kong mata dahil sa boses ni Mommy.

“Uh-Mom!” Kinakabahan kong sambit mula sa harap ni Mommy na nagtataka ngayon sa gawi naming dalawa. Nabaling ang atensyon ko mula kay Laizer na lumapit ito ngayon sa harap ng aking ina at bumati dito.

“Magandang gabi po. I am Laizer Montiguido your son’s boyfriend and soon to be his lawfully husband!” Natulala nalang ako sa kanyang kabaliwan na ginawa. Kasabay naman doon ang paglabas bigla ni Daddy at ang pagka tumba ni Mommy.

Shuta

nahimatay si Mama.

-Heydenzz

Don’t forget to vote and follow me thank you so much take care y’all lovelots.

Kabanata 13

Kabanata 13

Para akong isang statwa sa harap ng mga magulang ko. Nakikita ko sa mukha ni Daddy ang pagkadismaya. Habang si Mommy naman parang abot tenga na ang ngiti niyang naka harap sa lalakeng katabi ko ngayon. Akala ko ba magagalit siya after niya mahimatay. Matapos kasi siyang e kiss ni Dad sa lips doon na agad nakamalay si Mommy. Sleeping beauty yarn?

“Gaano na kayo katagal ng, Anak ko Ijo?” Tanong ni Mommy na tila magiging ala reporter na sa kakadami ng tanong. Habang si Daddy naman sumimsim lang saglit sa kape niya.

“More than a month na po ata Mama!” Expressionless akong nakikinig sa kanilang dalawa parang mag ina lang ang tonta. Parang ambilis ata nilang maging close. Di ko akalain na ganito pala kataas ng confident nitong lalakeng ’to. Walang kinakatakotan. Nandito kami ngayon sa dinning area kumakain. Dito na din kami nag hapunan dahil alam kong may chikahan talaga na magaganap.

“Kung ganun ang swerte pala ng Anak ko naka kuha ng gwapo!” Humilig siya sa balikat ni Daddy at tumingala dito. “Pero mas gwapo ka sa paningin ko Hon!” Nanghaharot si Mommy sa harap pa talaga naming dalawa. Tinignan ko si Laizer na printe lang na naka upo at kalmado. Muli kong binalik ang atensyon kina Mom na masama ng naka tingin sakin.

“Kailan mo ba sasabihin samin Tyler na nagka boyfriend kana pala!” Napalunok aman ako sa biglaang tanong ni Mommy. “Kung hindi naglakas loob magpakilala itong boyfriend mo hindi namin malalaman!”

“Eh sabi niyo noon bawal ako magka boyfriend kaya—”

“Sinabi ba namin iyon?” Napaka labo talaga ng pamilya ko minsan. Porket gwapo itong kasama ko nagka amnesia na agad sa parents rules nila. Kunyare bawal daw mag boyfriend tapos kung gwapo naman ang dinala todo support. “Hindi namin matandaan anak!” What a supported mother.

Naramdaman ko naman ang biglaang pag himas ni Laizer sa hita ko kaya napatingin ako sa gawi nito. Nagtataka kong nilingon ang banda niya na ngayon ay may mapupungay na mata ang sumalubong sa bawat tingin naming dalawa. Para tuloy akong inaantok. Sh*t ba’t ba kasi ang gwapo.

“Ehem!” Biglang pag tikhim ni Dad kaya nabaling ang atensyon naming dalawa sa kanya. Tumayo ito habang bitbit ang dyaro na kanina pa niya binabasa. Alam kong inaantok na ito at pagod na din sa trabaho naudlot lang ata saglit dahil sa pa epal na kaganapan kanina. “Mas mabuti munang unahin muna ninyong dalawa ang pag aaral. Ijo pagkatapos mong maghapunan maari ka ng umuwi hayaan mo muna ang anak naming makapag pahinga at makapag focus naman sa pagaaral niya.”

Sa kanilang dalawa ni Mom i know mas strict si Dad. Jolly at happy go lucky lang si Mom kung saan ko namana sa kanya ang pagiging maingay minsan at masigla. Kay Dad naman ang pagiging matalino at mature kung mag isip. Medyo malandi lang ugali ko minsan pero mautak akong tao kung alam niyo lang.

“D-Dad, hatid ko lang si Laizer sa labas!” Sabi ko habang naka tayo kaming pareho sa harap nito habang naka upo sa couch at nanonood sa paborito nitong basketball.

“Sige, ingat!” Sabi nito habang naka tutok padin sa TV.

Nakasunod lang sakin ang tahimik na si Laizer habang ako naman sinisenyasan na itong mag madali.

“Dalian mo baka maabutan pa tayo ni Mom!” Matapos kasi ang hapunan kanina agad umakyat si Mommy mag shoshower lang daw pero alam kong bababa din ito agad at guguluhin na naman si Laizer. Kaya mas mabuting maka alis na ito para less trouble.

“I want a kiss!” Walang imosyon ang mukha nito habang hinhingi ang gusto nitong halik. “Hey, I said i want your kiss bingi kaba?”

“Umalis kana kasi dami mo pang sinasabi!” Masungit ko sambit habang tinutulak na ito papasok sa sasakyan nito. Matapos siya maka pasok agad na din akong sumunod doon. Syempre gagawin ko iyong gusto niya sayang naman ang chance iyon na nga ang hinhingi sa’yo aayaw kapa.

“Ayaw mo talaga ibagay?” Malungkot nitong sambit pero agad din itong napawi dahil sumakay ako sa kandungan nito at doon ko siya sinunggaban ng halik. Walang taong makaka kita sa aming dalawa dahil alam kong tinted ang sasakyan nito. Tyaka saglit lang kaming naghalikan naka maabutan pa kami ng mudra ko. May lahing marites pa naman ’yon.

“Ayan umalis kana.” Tyaka ako dali daling umalis palabas sa kotse niya. Sinunod naman niya ang iniutos ko at tyaka siya umalis na may ngiti sa labi. Bumalik din ako sa loob ng bahay na parehong may matamis na ngiti. Ewan? pero ang saya ko sa mga nangyayari. Pakiramdam legal na ang relasyon naming dalawa. Shuta hindi ako makaka tulog nito mamaya.

MALAPIT na ang halloween at pinag paplanohan namin ngayon ng mga ka grupo ko kung ano ang mga gagawin sa darating na event ngayon October 27. Kagaya parin ng dati kasama ko sina Benjie, Shamsy at Laizer nadagdagan pa kami ng anim pero hindi na namin ka grupo si Precious. Noong araw na nagkaroon ng away sa pagitan naming dalawa wala na din kaming imikan o pansinan. I think she felt ashamed for what happened. Dahil ako iyong pinili at hindi siya. Kasalanan bang mas maganda ako.

“So final na ba na hunted house ang halloween booth natin?” Tanong ko habang pinaplano na din namin iyong mga equipments at paano e prepare.

“Yup, at tyaka tutulong mga kaibigan ko sa kabilang campus at kuya ko sa pag boo marami kaming kagamitan at stocks sa bodega sisiw lang yan!” As usual hindi mawawala ang ambag ni Benjie. Tapos na din namin iyong sa pag pinta at pag boo ng mga costumes. Apat na group kami sa isang section kaya pabonggahan nalang ng andaran. Dahil may mga taga ibang campus ang dadalo rin mga outsider.

“Ikaw na nalang sa entrance area, Ty total mukhang madaming bibili ng ticket natin kapag ikaw ang magbabantay!” So para akong isang salesman lang ganun. Parang pain lang.

“S-Sige ayos lang!” Pagsang ayon ko kahit hindi ako masyadong sigurado sa desisyon nila. Napag desisyonan namin na ang iba sa aming mga co-member ay mag rorole bilang isang horror character na mananamok ng mga costumer tyaka si Shamsy na daw bahala sa make over nila dahil marunong na ito halata naman sa mukha niyang may mga kunting make ups laki na talaga ng pinag bago.

Lumingon ako sa gawi ni Laizer dahil parang hindi ito mapakali sa kanyang pwesto. Nag alala ko itong sinuri kaya kinapa ko ang leeg niya kung okay lang ba ito. Saglit pa siyang nabigla pero hinayaan nalang ako nito.

“Laizer, ang init mo may lagnat ka ata!” Kaya pala kanina pa siya tahimik dahil masama na ang pakiramdam niya.

“I’m fine don’t mind me!” Umilag ito sa kamay ko na balak pa sana siyang kapahin pero nainis ako kaya hinila ko ang buhok niya ng mahigpit at pinalapit ito sakin ayan nasabunutan ka tuloy. “P*ta ang sakit nun kita mong may lagnat ako!”

“May lagnat ka naman pala e. Let’s go to the clinic huwag kang pa feeling gold!” Tumayo ako at hinila ito na hindi naman nagpa tinag at kusang sumunod. Nakita ko naman na nasa aming dalawa ang nakatingin ang mga kaklase ko pero di ko na ito pinansin. Ang importante madala ko agad sa clinic si Laizer bago pa lumala ang kanyang sakit.

Pinahiga ko siya agad sa kama nitong clinic dahil hindi ko makayanan ang bigat niya habang akay akay siya patungo dito. Agad siyang sinuri ng nurse at binigyan ito ng gamot pampa inom. “Inomin mo ’yan.” Para naman siyang isang batang sumunod at ininom ang isang piraso ng biogesic. Matapos niya iyon inumin agad ko itong inilagay sa kalapit table nito kama at umupo patabi sa kanya habang siya naman ay nakapikit na naka higa.

“Nagka lagnat ka because?” Charot gusto ko lang siyang inisin.

“Tsk. It’s none of your business!”

“Anong pinag gagawa mo kaya ka nagka lagnat nag pa ulan ka noe? Uminom? My gosh baka may covid ka?” Charize wala na palang covid.

“Shut the fvck up! Lalala pa ata sakit ko sa’yo!” Isinandal nito ang kanang braso sa kanyang dalawang mata para takpan at maka tulog na.

“Okay! Pahinga ka muna aalis na ako.” Agad akong tumayo at akma na sanang aalis nang bigla nitong hinila ang laylayan ng uniform ko kaya natigilan ako sa paghakbang.

“Tanga kaba iiwan mo’ko mag isa dito?” Naka dikit ang dalawa niyang kilay.

“Oo may klase pa tayo next subject na natin mamaya e-excuse lang kita.”

“Huwag ka na pumasok cutting classes nalang tayo.” Hinila pa ako nito kaya wala akong nagawa kundi ang mapa upo nalang.

“Okay ikaw din naman ang sasagot ng mga assignments ko.” Nanlaki ang dalawa niyang mata dahil sa aking sinabi. Oo naaalala ko pa iyong agreement naming dalawa na papayag ako sa gusto niya basta siya ang sasagot ng mga assignments ko.

“Fvck!” Umupo ito sa kinauupuan niya at tumingin sakin na may malumanay na mata. “Thanks for letting me remember about that, Babe.” Sabi niya at dahan dahang kinalas ang mga butones nito sa kanyang uniform at unti unti ng sumisilip ang masarap ng umbok ng kanyang mga malulusog at makisig nitong dibdib at sa baba nito ay ang kanyang shinning shimmering abs.

Luminga linga ako sa paligid kung may tao ba at muling hinarap si Laizer na tanging pants nalang ang soot. Ngayon half naked na siya at mukhang sigurado na siya sa binabalak nito. Namumula ang boo kong mukha at abot langit ang aking kaba. Shutang*na gagawin ba namin ’to dito?

“I need your body heat Babe, I’m cold. Hindi mangyayari dito iyang iniisip mo. Lakas ng pagnanasa mo sakin!” Agad napawi ang kaba ko at napalitan ito ng inis.

Nakaka imbyerna kala ko sasabak na naman ako sa gyera.

-Heydenzz

Kabanata 14

Kabanata 14

Sumimsim ako ng gatas na kaka timpla palang sakin ni Mom. Kakatapos ko lang din naman maligo papunta na din akong school. Himala nga napa aga ako ng gising ngayon. This is the day kung saan na namin e buibuild iyong Hunted House na napagkasunduan naming gagawin ngayong sa dadating na Halloween event para gawing booth. I’m sure makikita ko si Symon kasi alam kong dadalo iyon. Wala atang program sa paaralan nila kaya sa amin nalang sila makikigala.

Medyo magka lapit lang kasi ang paaralan namin kaya minsan naabutan niya akong lumalabas sa campus parang magkapit bahay lang.

“Alis na ako, Mom. Love you!” Sabi ko matapos akong kumain at mag sepilyo tyaka humalik sa pisnge niya. Wala na si Dad kaninang umaga pa daw umalis papuntang trabaho niya.

“Ingat ka!” Tugon naman niya habang busy sa pagmamasahe ng gawa niyang dough gagawa ata siya ng pizza sayang di ako makaka abot para tikman ito.

Malapit na ako sa school habang nasa sasakyan. Natatanaw ko na sila Shamsy na may hawak hawak na tarpoline iyon kasi ang ikakabit namin sa harap ng aming booth. Medyo na boboo na nila ang ibabang parte ng hunted house. Medyo may kalakihan ito bale kalahati lang ng oval nitong campus ang nasasakop. Kami lang ata ang pinaka may malaking gawa. Iyong mga ka klase ko naman kanya kanya ding diskarte sa mga booth nila. Junior and Senior lang ang na assigned gumawa ng mga Halloween booth. Kaya marami rami rin ata ang magiging costumer namin.

“Ty, kanina pa kita hinihintay!” Tawag ni Sham sakin. Kausap nito kanina ang kaklase naming si Angie na napabaling din ang atensyon nito sa gawi ko habang naka ngiti. Nginitian ko din ito pabalik.

“Bakit?”

“Marami kasing naka tambak pa ditong pintura. Itong plywood di pa napipinturahan diba nag volunteer ka na ikaw na mag pipinta nito galingan mo pag draw dapat iyong nakakatakot talaga make it more vintage iyong masyadong maka luma para creepy ikaw na bahala kung ano nasa isip mo.”

“Ah sige balik lang ako punta muna akong classroom ako na bahala dyan!” Tyaka ko siya nilagpasan habang nakipag tanguan. I know how to draw or paint. Even sa wool ng kwarto ko pinipinturahan ko pa ito ng mga design just to make it more aesthetic vibes. Di ko pa na try mag pinta ng mga creepy thingy maybe I’ll try later kaya pa naman siguro ng ganda ko.

Naka hinga ako ng maluwag ng nakapasok na ako sa loob. Agad akong pumunta sa tabi ni Laizer na naka yukong natutulog sa arm chair na katabi sa upuan ko. Pasadya kong tinabig ang arm chair na sinasandalan nito kaya bahagya itong nagising at sinamaan ako ng tingin. Saan ito galing kahapon ba’t nagmumukha itong lantang tuyo.

“Ba’t nandito kapa?” I put my bag on my own chair then look at him. Halatang pagod na pagod ito base pa sa kanyang itsura.

“Hinihintay ka!” Kinusot nito ang kanyang dalawang mata ang nag inat saglit. Bahagya naman akong napa titig sa braso niyang nag flex. Napalunok ako ng mga ilang sandali.

“Tinulungan mo nalang sana sila Benjie doon.” Sabi ko at umupo patabi sa kanya. Maya nalang siguro ako babalik kailangan ko muna malandi ang isang ’to. Charot!

“Binayaran ko na sila. Let them do their own work let’s stay here!” Pinitik ko ang kanyang noo kaya napa daing siya doon.

“Inaantok ka? Tamad yarn?”

“Kasalanan ko bang ayaw mo magpa pigil kagabi pinagod mo’ko!” Tumaas naman ang kilay ko dahil sa pinag sasabi niya. Kung makapag sabi parang ni ginalaw ng paulit ulit.

“Pinag sasabi mo? Hoy walang nangyari satin kagabi!” Tyaka ko siya binatukan.

“Potang*na naman oh!” Minura pa ako habang hinimas himas ang batok niya.

“Tara na balik na tayo doon tulungan natin sila.” Pamimilit ko. Ang tamad din naman kasi niya porket mayaman kaya na niyang bayaran lahat.

“Ayuko nga nabayaran ko na mga ’yon dito nalang tayo!” Sabi nito at pilit pa akong niyayakap. “Halika nga halikan mo’ko!” Ako naman iyong todo ilag at ayaw magpa awat.

“Tumigil ka nga aga aga mo Laizer!” Tinulak ko siya kaya para naman siyang isang lantang gulay na nawalan ng buhay. Muli siyang yumuko at isinandal muli ang kanyang ulo. “Magkano ba binayad mo sa kanila?”

“Twenty thousand each!” Nalaglag ang panga ko sa sinabi niya. Ganun ba siya kayaman para iwaldas lang ang mga pera niya. Kapag ako talaga maging asawa nito peperahan ko talaga ’to. Charot mukha naman ata akong pera.

“Well, ang ganda naman pala ng offer mo.” Napaikot nalang ang dalawa kong mata at napa buntong hininga. Kinapa ko ang leeg niya kung meron ba siyang sakit pero wala naman. “Okay, dito ka nalang babalik na ako doon!” Sabi ko tyaka tumayo at iniwan na siyang naka yuko at wala na atang planong sumunod pa sakin.

NANGANGALAY na ang kaliwa kong braso kaka pinta sa isang plywood. Natatanaw ko pa nga kasama kong tinataas nila ang isang dos por dos na kahoy para gawin nilang haligi. Umiwas ako ng tingin sa kanila at muling bumalik sa aking ginagawa. Inabot ko ang brown paint at isinalin doon ang hawak kong paint brush tyaka nagpa tuloy ulit sa pag pinta. I supposed to paint a spider web kaso mukhang nagiging common na kaya napag isipan ko na lang gawan ng mga ware wolves eyes and turn it to glow para sasalubong sa kanila ang mga umiilaw na mata. Look like they get ambushed.

“Who told you to paint?” Tanong ng kung sino mula sa likod. Hindi ko ito pinansin at nagpa tuloy sa ginagawa. “Tsk!” Naramdaman ko ang paglapit niya at tumabi ding umupo.

“Ba’t ka sumunod kala ko ba ayaw mo tumulong?” Dalawang eyes nalang ang kailangan kong maipinta after that makapag hinga na ako. Kailangan ko pa mag ipon ng lakas dahil mga lagpas sampung plywood pa ata ang pipintahan ko maghahanap nalang siguro ako ng mga pwedeng tumulong. “Hoy Laizer!”

Tinignan ko ito dahil mukhang hindi na siya makasagot at doon ko lang na napagtanto na naka titig pala ito sa ibabang parte ng katawan ko. He’s staring at my buttocks. Char buttocks i mean sa maganda kong katawan dahil nalilibogan na naman si Laizer niyo ang lagkit na kung maka tingin.

“Tinawagan ko na sila!” Sabi nito at inagaw ang paint brush mula sakin at ibinaba ito. Tumayo kami pareho at bahagya akong nag inat saglit at agad niya akong hinila. “You need to eat follow me!”

“S-Sandali…Sinong sila?” Taka kong tanong habang nagpa tianod sa mga kamay niya. Nagutom ako sa pag pipinta kaya maganda din sigurong ideya ang naiisip niya na kumain muna.

“I called some of the good painter. Less hassle so we can continue our baby time!” Pinigilan ko naman matawa sa sinabi niya. “I don’t let my Boyfriend tired just for that nonsense painting!” Ano ba yan nawala tuloy pagod ko. Ito ang kauna unahang sweet words na naibigay ni Laizer sakin. Bat ba kinikilig ako masyado kang pa fall. Ay na fall na pala ako enebe.

Babytime pa nga kahit di naman namin ginagawa. Malay mo mamaya magkaroon sana nga please please make it real.

“Okay, I want hamburger and pizza gutom na gutom na ako papakainin mo naman siguro ang baby mo diba?” Paglalambing ko tyaka pinulupot ang kamay ko sa braso niya habang naglalakad kaya napapatingin na sa banda namin ang mga tao dahil masyado na kaming PDA. Pro Dancer Artist chariz waley.

“Sure, want to eat my hotdog?” Pinigilan kong matawa at umiiwas sa tingin niya. Alam kong pinag titripan lang ako nito.

“M-Masarap ba yan?” Namumula na ata ang mukha ko dahil nangyayari. Pero mas pula ang pangalawang ulo niya.

“Ofcourse yes, unlimited hindi ’to nauubos.” Well, totoo naman hindi talaga maubos ubos walang katapusan din ang sarap nito bunos na ang mahaba at ang kalakihan. Sabi nga nila kapag malaki ang prutas mas masarap ang katas. Ang halay ko na sige mag babait baitan na ako.

“I think so!” Gusto kong matawa pero di ko magawa.

Nakapasok na kami sa loob ng cafeteria at agad kaming naghanap ng seat. He decided to buy me a foods that i mentioned just earlier. Siya na din ang gagastos total marami naman siyang pera. Ayos na siguro na magkaroon kami ng limang anak kaya naman niya siguro kami buhayin. Pero di ko alam kung kakayanin ko umanak ng lima. Kaya nevermind nalang ayaw ko makaranas ng ‘Sarap now suffer later’ baka di ko kakayanin. Okay madami na akong chika’t naiisip balik na tayo sa world kung saan ilang ulit akong kinant*t ng isang Montiguido. Mabait pala ako ngayon sorry.

“Ex girlfriend iyon ni Laizer diba?”

“Si Lianne? Oo nga noh naka balik na pala siya.”

“I’m sure magkaka balikan na naman ang dalawang iyan!”

“Di ’yan

matitiis

ni Laizer sa ganda ba naman ni Lianne!“

“May boyfriend si Laizer diba? I’m sure iiyak ’yon—” Hindi matuloy ng isang babae ang kanyang sasabihin ng napatingin ito sa gawi ko na kanina ko pa siya sinasamaan ng tingin. Parang tinakasan tuloy siya ng kaluluwa ng nakita ako. Pati na din ang kaibigan niyang namumutla kaya dali dali nilang kinuha ang mga pagkain at tyaka umalis.

Hindi ako maka galaw sa kinauupuan ko ngayon. Parang napintig ang dalawa kong tenga sa mga naririnig. Hindi ko maiwasang masaktan parang tinusok ako ng karayom dahil sa posibilidad na mangyayari sa mga sinasabi nila. Tinignan ko ang gawi ng isang magandang dalaga na nagtatawanang nakikipag usap ngayon sa mga kaibigan nito.

They’re right, she is so beautiful. Tunay na babae at may maipagmamalaki. May posibilidad na iiwan ako sa eri ni Laizer. And I’m sure magkaka balikan silang dalawa pero huwag naman sana. I know her noon pa man and I don’t know the reason bat sila nagka hiwalay.

Hindi ko tuloy maiwasan ang manliit. Tinignan ko ang dibdib ko at muling tumingin sa gawi nila Lianne. Nakaka insecure naman iyong malaki niyang ugali samantalang iyong akin. Nevermind masarap naman ako. Hinawakan ko ang dibdib kong flat at hinimas himas ito. Gusto kong maluha ba’t ba kasi wala akong suso. Naka ilang ulit ko pa itong minasahe at pilit pinapa umbok magka laman ka sana please para sumaya naman si.

“What are you doing?” Natood ako sa aking kinauupuan sa biglaang pagsulpot ni Laizer. Nasa dibdib ko pa din ang mga kamay ko habang binalingan siya ng tingin. “Bat hinihimas mo iyang…”

“W-Wala makati lang.” Umayos ako ng upo habang siya naman ay tumabi sa gawi ko habang may multong ngiti. Di ako magpapatalo matambok naman pwet ko mas malaki pa sa attitude ni Lianne.

Don’t worry mas

gagalingan

ko pa sa susunod na performance.

Heydenzz

Don’t forget to vote and follow me. Take your time and enjoy thank you lovelots.

Kabanata 15

Kabanata 15

Medyo nagiging dizzy ako kapag nagigising tuwing umaga pero minsan hindi ko nalang pipansin baka sa sobrang puyat lang. Bumaba ako mula hagdan habang, naririnig ko pa na tila may kausap si Mom sa baba. Araw ng Linggo ngayon kaya wala kaming pasok pero kailangan ko pading pumuntang school dahil sa pinapatayo naming booth. Kunti nalang kasi matatapos na iyon. Tas next week na ang event napaghandaan na din namin ang mga costumes at nga gagawin kaya iyong house nalang talaga ang kinakailangan maboo.

Tutulong padin ako sa pag dedecorate ng mga artificial creepy articles. Kailangan pabonggahan talaga dahil may nga judges ang susuri non depende kung gaano ka concrete itong pagkaka gawa.

Malapit ako sa banda nila Mommy dahil mukhang masarap ata ang naging usapan nila. May bisita siguro kami napa isip tuloy ako kung sino ang dumalo bat sila naparito. Maybe something relatives or friends. Nasa sala sila siguro kaya tumungo muna ako sa kusina para uminom ng tubig. Kumuha na din ako ng isang strawberry sa ref para may ngunguyain naman ako kahit saglit.

“Ay pota nahulog pa talaga!” Maktol ko ng biglang nahulog sa kamay ko ang strawberry. Gumulong ito hanggang sa ilalim ng lamesa kaya yumuko ako para abutin ito. “Pinapahirapan mo’ko!” Sabi ko na tila sinisisi pa ang strawberry.

Halos yumukod na ako ng maiigi para lang maabot o kailangan ko pang mas tumuwad kaya ginawa ko. Kunti nalang maabot ko na. Finally naabot ko din.

“What the fvck!” Gulat kong sambit dahil may biglaan kasing tumabig sa pwetan ko. Kaya dali dali akong tumayo at hinarap ang taong gumawa non. Bubungawan ko sana siya kaso.

“Miss me?” Nanlaki ang dalawa kong mata sa gwapong lalakeng kaharap ko ngayon. Naaalala ko kababata ko ito. Kalaro ko to noon pa no’ng bata palang ako naging school mate na rin na lagi akong iginagala at nililibre. Wait medyo nakakalimutan ko na iyong pangalan niya pero naaalala ko siya. “This is me, Tyler. Your fiance.”

“Lou? Ikaw ba yan…Shuta ka Lou ang laki na ng pinag bago mo…Ang gwapo mo na!” Tinapon ko ang strawberry sa kung saan at dinakma siyang yakapin. He is not my best friend pero ganun kalaki ang naging relasyon namin sa isa’t isa. I mean pagiging kaibigan lang pero para sa kanya siguro more than friends. He treated me as his younger brother.

“Fvck! Ang sakit ng braso ko!” Napa atras naman ako sa ginagawa dahil sa biglaang pag daing niya.

“Bakit anyare sa braso mo?” Nag aalala kong tanong at sinuri ang braso nito.

“Kakagawa palang ng tattoo ko!” Tinitiis nito ang hapdi parang hindi na nga maipinta ang itsura niya.

“S-Sorry. Ba’t kaba kasi nagpa tattoo. Kasalanan mo yan ha!”

“Anong kasalanan ko?” Tila hindi pa siya maka paniwala na sinisisi ko siya sa kabila ng pagiging marahas ko kanina.

“Kasalanan mo kasi nagpa tattoo kapa.” Ang kaninang nasasaktan emosyon ay napalitan ng pagka tuwa. Mahina siyang natawa habang umiling iling.

“Pambihira wala ka pa ding pinag bago. That’s why i like you.”

“Gusto mo’ko?” Naka ngiti kong sambit sa kanya. Yeah he likes me because of my attitude. Tyaka wala namang malisya iyon. Hindi naman niya siguro ako gusto jowain. Tyaka ayaw ko maging assuming. Masyado na akong feeling maganda niyan kahit totoo namang maganda ako.

“Yeah. Kaya nga fiance kita diba.” Tumaas baba ang dalawa niyang kilay at nagpapa cute sa harap ko.

“Tanga di kita fiance pinagloloko mo lang ako.” Sabi ko tyaka sinapak muli ang kaliwang balikat niya kung saan may tattoo. Kaya muli na naman siyang napadaing sa ginawa ko.

“Bakit ba trip na trip mo paluin ang braso ko.” Dalawang taon lang ang agwat namin sa isa’t isa. Bale mas matanda pa siya keysa kay Laizer. Wait si Laizer? Tang*na pupunta pa pala akong school ngayon nakalimutan ko.

“Anong klaseng tattoo ba iyang pinagawa mo?” Inangat nito ang sleeves ng plain white t-shirt niya at ipinakita sakin ang naka ukit na rosas.

“Ang galing ng pagkaka gawa.” Mangha kong sambit. “Gusto ko ding magpa tattoo.”

“You’re still not in a legal age. Masisira lang ang ganda ng kutis mo kong magpapa tattoo ka lang di kana magkaka jowa niyan.” Napa tango naman ako sa naging suggestion niya.

“Oo nga masisira lang ang ganda ko.” Nagtawanan lang kaming dalawa ng nagtawanan sa kusina ng hindi ko namalayan na isang oras na pala kaming naguusap. Ang saya kausap ni Lou. Louis Veitton Bag chariz.

He is Louis Ben Abrinica. Papa give ko na ang lalakeng ito sa inyo. Mukha siyang isang karakter sa webtoon na may tteng umiilaw. Ganun din naman ata si Laizer pero. Wait ba’t ganito na ang mga naiisip ko? Ah basta iyong tteng umiilaw nalang ni Laizer and iisipin ko sa ngayon. He’s shinning shimmering d*ck.

Nakipag beso pa ako sa kay Tita Letisha. Ang ina ni Lou bago pa sila umalis ng bahay. Nagkaroon pa ng kunting chismisan ang mga marites lalo na si Mom. Mas may lahing marites talaga iyon kung saan saan nakaka lagap ng chismis. Minsan nga nahuhuli ko sa Mom na nagkakaroon sila ng pagpupulong sa labas ng gate kausap pa iyong mga kapit bahay din naming chismosa. Kaya be aware kayo kay Mama baka buhay mo na naman ang pag uusapan nila. Chariz.

“I’ll be back here later…Wanna have a date?” Pag aaya niya. Nginitian ko ito at tyaka tumango.

“Good to know. Susunduin kita dito mamaya.”

“Sige susubukan kong maka uwi ng maaga may gagawin pa kasi ako sa school.” Pagdadahilan ko naman baka kasi hindi ako matuloy mamaya sa usapang ’to.

“Sunduin na kita sa school mo?”

“Huwag na. I’m fine may maghahatid naman sakin dito.” Kung hanggang maari sana huwag na silang magka abutan pa ni Laizer dahil I’m sure mag eeskandalo na naman iyon. “Maybe mga around 4pm? Hihintayin kita dito.”

“Okay…Just text me kapag naka uwi kana.” Oo nga pala nagka palitan kami ng number dahil matagal na din kaming walang komunikasyon. Masyado ata naming namiss ang isa’t isa. Nagpa alam muna kami hanggang sa umalis na sila.

WALA ata sa mood ngayon itong boyfriend ko dahil kanina pa ako hindi pinapansin. Kausap niya ang mga lalake dito sa loob ng classroom habang nakikipag laro ng Mobile Legend. Wala na din ako sa mood dahil naiimbyerna ako sa babaeng dumidikit sa kanya ngayon. Although wala naman silang ginagawang masama basta nag seselos ako.

Kakatapos lang namin magawa ang aming booth at tatlong oras na din akong hindi pinapansin ni Laizer kaya ang ginawa ko nalang hindi ko din siya pinansin. Tignan natin kung sino sa aming dalawa ang hindi maka tiis. Hindi nalang din siguro ako mag ooverthink kung ano ang ikinapuputok ng butsi ng lalakeng ’to. Iisipin ko nalang na may lakad ako mamaya.

“Ty, meryenda ka muna.” Niyaya ako ni Angie kumain ng Donuts at isang Zest O. Napag isipan naming lahat na mag pahinga nalang muna dito sa loob ng classroom.

“Thank you!” Sabi ko tyaka kinuha ang ibinigay niyang donut at inumin. Kumain muna ako saglit dahil nagutom ako bigla. Ngumiti lang siya at pumunta pa sa ibang ka klase namin para hatidan ng makakain.

“Dude, Masyado kang pabuhat!” Reklamo ni Benji sa mga kalaro niya.

“Oh ito naman ambobo!” Puro murahin at sigawan lang ang maririnig mo sa banda nila kaya hindi ko maiwasan mapatingin. Lalong lalo na sa gawi ni Laizer na tahimik at kalmado lang kung maglaro.

“Pre, sanib ka saken.” Rinig ko pang sabi niya. Ang cute niya lang tignan. Oh sige ako na mag gigive up. Hindi na ako maka tiis hindi ko na kayang tumunganga nalang dito ng hindi man lang pinapansin. Kaya naglakas loob akong tumayo at kusang umupo sa kandungan niya kaya napa mura sa ginawa ko dahil na istorbo ko ata ang laro niya. Ipinulupot ko ang aking mga braso sa leeg nito at pilit inaagaw ang atensyon niya.

“P*ta, ayan tuloy namatay ako.” Reklamo niya pero hindi man lang tumitingin sakin.

“Ako nga palaruin mo niyan.” Pag aaya ko. To be honest hindi ko alam paano maglaro ng mobile legends dahil ang alam ko lang laruin is Roblox. Oo naglalaro akong roblox tas royale high pa. Oh diba pang bakla.

“Hindi ka marunong nito. Behave ka lang dyan nag fofocus ako.” Saway nito sakin habang nasa kandungan padin niya ako. Hinablot ko ang mukha niya at pinaharap sakin.

“Laizer’s, I have a one question…ML o Ako?” Napakamot siya sa ulo at pilit iniiwasan ang tanong ko. “Sagutin mo’ko.”

“Oo na syempre ikaw! Istorbo naman oh!” Narinig ko pa ang tawa ng mga kaklase namin. Masyado na ba kaming PDA pero wala akong pakealam.

“Woah, Under.” Biglaang sambit ng kaklase namin si Jayson na kalaro niya din kanina.

“Takot ka pala sa jowa mo.” Pang aasar nila dito. Kaya di ko din mapigilan ang matawa. Ngayon na pinapansin na niya ako hindi ko mapigilan ang malusaw sa kilig. Dapat panindigan niya iyang sinabi niya. Crush ko siya pero mukhang more than attraction lang ang nararamdaman ko sa kanya. Bumibilis ang tibok na puso ko sa tuwing kasama ko siya. Tinitiis ko ang bawat kuryente na dumadaloy sa aming dalawa. And i don’t know why kung bakit ako nagkaka ganito.

Naka busangot siyang naglalaro sa ngayon. Kaya yumuko ako at lumapit sa tenga niya. At tyaka bumulong.

“Laizer, do you want this relationship makes official?” Malay mo mas magka develope pa kaming dalawa. Alam kong aksidente lang ang pagkakaroon ng relasyon samin. Pero matagal na kaming magka kilala and i bet i already know him more. Napatingin siya sa gawi ko na puno ng pagtataka.

“What do you mean.” I sighed tyaka muling bumulong para hindi kaming dalawa na mahalata dahil halos sa mga ka klase ko ngayon may kanya kanya nang ginagawa. Mukhang wala naman silang pake.

“I want to make this relationship official. Let’s start again. Without the agreement without the consequences…Because i like you too Laizer.” Ewan ko pero mukhang namula ata ang mukha niya at nagpipigil ngumiti. Pero kitang kita ko sa mata niya ang tuwa at saya.

“R-Really?” Mahinahon naman akong tumango. Napabuntong hininga muna siya at nag iipon ata ng lakas bago magsalita. “Okay… I am so glad to be your boyfriend. Simula ngayon may karapatan na ako sa’yo.” Tumango lang akong naka ngiti. I can’t say that i loved him already. Siguro nag sisimula palang kaming dalawa na magka developan sa isa’t isa. We are just starting sa walang saysay na pangyayari. At alam kung gusto niyang bigyan ng kahulugan lahat ng ito. And he also want to start this relationship with purpose.

He took my Virginity kaya kailangan panindigan niya ako.

“Laizer.” Tumingin siya sakit na may kislap ang mga mata. “Win that game…May premyo ka sakin mamaya!” Tyaka ko siya kinindatan. Kaya kita kita naman kung paano namula ang kanyang mukha at biglaang pag tigas ng alaga niya sa pang upo ko. Bumuntong hininga siya at tila naghahanda na sa laro at determinado talaga siya na manalo.

“Okay… Pero dapat kada maka patay ako isang kiss.” Napa ikot ang mata ko sa sinabi niya.

“Okay fine. Sa cheeks lang ha!”

“Gusto ko sa lips!” Tumingin ako sa paligid dahil nakakaramdam na ako ng hiya.

“Tumahimik ka…Di ko talaga ibibigay iyang premyo mo.” Bulong ko kaya napabusangot naman siya at napakamot sa batok niya. Wala siyang ibang nagawa kundi ang sumang ayon nalang.

Tumingin ako sa labas ng classroom namin dahil nababatid ko na parang may matalim na mata ang naka masid sakin mula sa kung saan. Bigla akong nanigas ng nagka salubong ang mata naming dalawa sa babaeng naka abang ngayon sa labas ng silid. Lianne staring at me na para bang may inagaw ako na bagay mula sa kanya.

Kailangan ko na atang simulan ang performance ko.

-Heydenzz

Don’t forget to vote and follow me thank you so much take care y’all lovelots.

Kabanata 16

Kabanata

16

(SPG read at your own risk.)

This is the day kung saan na gaganapin ang event. Naka soot ako ngayon ng isang Harley Quinn boy version ito ang costume ko sa ngayon naka crop top ako with red and blue pants nag mukha tuloy akong cosplayer. Nagagandahan ako sa buhok kong may halong dilaw, pula at asul. Phillipines flag lang ang peg. Siguro pinoy ang may ari sa character na’to. Anyway kanina pa ako nag hihintay dito sa harap ng booth namin. Di padin dumadating sila Shamsy dahil di pa daw natatapos e make up ang iba ko pang ka grupo.

Wala pa naman masyadong tao ang naglalakad lakad nandito padin ako nag stistay sa loob ng ticket booth. Dito ako mag hihintay baka sakaling may bibili ng ticket. Masyadong close ang room at kunti lang din ang espayo masyadong madilim pero di gaano dahil may araw pa naman na nag rereflect bilang ilaw sa loob. Isinarado ko muna ang silid at umupo sa loob ng mag isa dahil nangangalay na kanina pa ang mga binti ko kakahintay. Nagugutom na din ako at the same time. I grab my phone dahil kusa itong tumunog may tumawag pala.

Laizer’s calling…

“Hey?” Bungad ko agad sa kanya.

“Nasaan ka ngayon? Kanina pa kita hinahanap dito sa classroom di kita makita saan kaba?” Nag aalala nitong tanong.

“Nasa booth ako nag hihintay.”

“Okay I’ll be right there, wait for me.” Tyaka nito pinatay ang tawag ng wala man lang i love you.

Two days na ang naka lipas simula nong naging official na ang relationship naming dalawa. Meron may nag bago sa pakikitungo namin sa isa’t isa. Maybe iyong pagiging clingy at pagiging sweet niya kung minsan. Pero di padin mawawala iyong pagiging suplado at possesive. Kapag kasi may pupuntang lalake o kaibigan na pupunta sakin para kausapin. Agad lilingkis ang mga braso niya at kusa akong halik halikan sa batok para siguro iparating niya sa kausap ko na I’m already taken.

“Ty, nandito kana ba?” Boses iyon ni Shamsy kaya bahagya akong tumayo at binuksan ang pintuan para lumabas at bumungad sa harap ko ang magandang Shamsy na naka costume ngayon ng mini uniform dress parang sa anime masyadong hapit ang katawan sobrang sexy niya.

“W-Wow?” Mangha kong banggit. Nakita ko naman kung paano namula ang kanyang pisnge. Kasunod non ang pag sulpot ng mga kaklase namin na naka costume na rin. “You look fabulous, Sham!”

“T-Thanks, by the way matatapos na daw ang program sa gym mag sisimula na ang event kaya mag handa nalang daw tayo.” Sabay naman kaming lahat ng mga ka grupo ko na tumango at nakinig. “And Tyler, m-may itatanong lang sana ako.” Tatalikod na sana ako pero muli ko siyang hinarap dahil mukhang may kailangan na naman ata siya.

“Go ahead, Sham.” Naghihintay ako sa kanyang itatanong dahil nag dadalawang isip pa ata siya kung sasabihin ba niya. Luminga linga siya sa paligid baka may maka kita man at tyaka mas lumapit pa sakin.

“D-Dadalo ba iyong…Kaibigan mo? I-I mean iyong naging ka d-date mo iyong p-pumupunta dito?” Sabay yuko niya na parang pinag sisihan niya ang kanyang binanggit.

“Sino?” Taka kong tanong. Napa buntong hininga muna siya at muling nag salita.

“I-Iyong S-Symon?” Tyaka ako napangiti at tumango tango.

“Ah si Symon? Siguro…But I’m not sure Sham, di ba din kasi kami nakakapag usap pa simula nong…”

“Babe!” Agad napawi ang atensyon ko mula kay Shamsy at napunta ito sa gawi ni Laizer na gwapong ng gwapo sa casual joker costume niya ngayon. I’m inlove with this handsome psychopath kuno.

“B-Babe?” Nagpa balik balik ang atensyon ko mula kay Laizer at kay Shamsy.

“Sige, Ty…Good luck maghahanda na muna kami.” Sabi niya. Medyo dumadami na ang tao na naglalakad ngayon at nagsisimula na atang mamimili kung saan booth sila tutungo.

“Sorry I’m late…Pinatawag ako ni Tita sa office niya nandito kasi sila Papa.” Tyaka siya mas lumapit saken at ginawaran ako ng masuyong halik tyaka hinigit ang bewang ko at niyakap ito ng mahigpit.

“It’s fine…How do i look?” Tyaka ko pumwesto sa harap niya at nag pose. Nakita ko naman kung paano siya natulala at hindi matanggal tanggal ang tingin nito sa katawan ko. “Lai?”

“Y-You’re fvcking gorgeous…Sexy.” Tyaka siya napalunok ng ilang beses at umiwas ng tingin saken. “I’m so horny fvck!” Bulong pa niya na hindi ko naman narinig. Lumapit ako dito at tyaka siya pinapasok sa loob ng registration room. Wala pa namang costumer kaya mag baby time muna kaming dalawa.

“W-Wait, Babe. Is this room soundproof?” Tinaasan ko siya ng kilay nang nakapasok na kaming dalawa sa loob. Masyadong maliit ang silid mga halos tatlong tao lang ang kakasya.

“Nope, bakit mo natanong?” Sabi ko sabay iling. Napakamot naman siya ng kilay habang hindi maka tingin sakin ng deretso.

“Hindi ba tayo masisilipan nito?” Hindi ko siya maintindihan ba’t niya tinatanong. Para bang may plano siyang gustong gawin pero natatakot siyang gawin. Tinaasan ko siya nang kilay.

“Hindi naman ata? Tyaka may kumot naman na nakatakip dito sa harap.” Sinarado pa kasi namin ang ticket booth since hindi pa nag sisimula ang event. Mamaya dadami na ang dadalo at bibili ng ticket para pasukin ang Hunted House Booth. “Ba’t mo natanong?”

“Nothing.” Umiiwas siya ng tingin at nag mumukhang parang nag pipigil. Oo nga pala ako kasi ang nag decide na ito ang magiging costume naming dalawa. Nong una ayaw na ayaw niya kasi daw masyadong corny pero alam mo naman ang bakla mahilig sa ganito and as a boyfriend ako iyong boss saming dalawa kaya dapat ako ang masusunod.

“Magsisimula na ata, bubuksan ko lang ’tong ticket booth. Dyaan ka lang.” Tyaka ko dahan dahang inangat ang kumot na nakatakip sa maliit nitong ticket booth at tyaka inarrange ang mga tickets sa mga tables para paglagyan ng pera at madali lang akong makakuha ng mga ticket at ibigay sa mga costumers. Matatapos na sana ako sa pag angat ng biglang pinigilan ni Laizer ang kamay ko sa balak na gagawin.

Napatingin ako sa gawi niya na may pagtataka pero ganun nalang ang gulat ko sa mga tingin na kanyang ipinupukol. Puno ng pagnanasa. Don’t tell me he’s horny right now? Huwag sana ngayon nasa event kami hindi pweding may mangyaring kababalaghan.

“I’ll take care of this…Pero bago yan gawin mo na natin to.” Tuluyang naisara ang kumot ng ticket booth ng agad akong sinunggaban ng halik ni Laizer nagulat ako sa kanyang ginawa.

“Ugh-” hindi ko na din mapigilan at nagsimula na din akong mag hubad. Bahala na basta ang importante hindi ako mabitin libog na libog na din kasi ako lalo na’t ang hot niya sa costume niya ngayon. Hinawakan ko ang kanyang tyan at minsahe ang kanyang mabatong katawan. “Let’s be quiet Laizer, gawin natin tong tahimik b-baka may makarinig.”

“I don’t even care.” Tyaka siya nagpatuloy sa ginagawa. Umabot ng limang minuto ang halikan hanggang sa hubad na ang pang ibabang parte ng katawan ko ngunit hindi ko tuluyang hinubad ang aking t-shirt baka sakaling may bibili, mapansing pa na nakuhad ako. Agad niya akong pinatuwad at hinubad ang pants ko. Bahagya pang nahulog ang boxes ng mga tickets kaya natigilan muna kami saglit. Kumalabog kasi ito pababa sa sahig kaya natataranta ako saglit baka may naka rinig.

“The fvck, Laizer dahan dahan ka kasi!” Pag saway ko pa sa kanya. Pulang pula na ang mukha niya habang nakatitig sa hubad kong pag upo at parang isang tutang nakatitig sakin wari bay nanghihingi ng permiso na papasok na.

Yumuko siya saglit at hinagkan ang labi ko. We did a french kiss until I let him in inside me. Agad kong tinakpan ang bibig ko upang matigil sa kakaungol.

“Taena, ang sarap mo talaga.” Tyaka niya hinahalik halikan ang leeg ko. Abot na abot niya hanggang puson ko ang tarugo nito. Kino-control ko ang aking sarili na huwag muna masyadong magpa dala sa sarap hindi pwede na may makarinig sa ginagawa namin ni Laizer ngayon. Ayaw ’kong magkaroon ng sex scandal. “Sh*t, harder pa ba babe?” Bulong niya.

Cute akong tumango bilang pag sang ayon. Gusto kong sumigaw o humiyaw sa sarap ngunit bawal dahil naririnig ko na marami ng mga taong nagiingay sa labas. Naririnig ko na din ang mga ka grupo ko na tinatawag ang isa’t isa dahil mag sisimula na.

“Ugh-ba’t ba kasi ang laki, Laizer.” Kinuha ko ang isa niyang kamay na nakahawak sa bewang ko napapalakas na kasi ang pag ulos niya habang ako naman napapatirik na ang mga mata. Sinubo ko ang kanyang mga daliri mas mainam na to para di ako maka gawa ng ungol.

“Svck it babe! Mamaya ako naman subuin mo.” Mas diniin ko pa ang pag subo sa kamay niyang manamis namis. Ewan pero ang sarap subuin ang malambot niyang mga kamay.

Tumatagal na kami ng mga isang minuto dito loob ng ticket booth. “I’m n-near hmm!” Ungol niya habang bumabayo. Mas bumilis pa ito ng biglang may kumatok kaya agad kaming napatigil. Napamura pa si Laizer saglit ng mahina naaawa akong nakatingin sa kanya dahil parang sasabog na ito sa inis dahil sa umeksenang paepal.

“Tyler? Nandyaan kaba? Open na ang ticket booth marami ng nagaabang sa labas.” Bumuntong hininga muna ako saglit tyaka sinagot si Shamsy.

“I-Ito na ako na bahala dito.” Hindi padin tinatanggal ni Laizer ang putotoy niya sa lagusan ko.

“Okay, mag aayos na din kami ikaw na bahala dyan.” Nakahinga naman kaming dalawa ng maluwag sa pag alis ni Shamsy. Pero agad akong napaubo dahil sa biglaang pag ulos ng mabilis ni Laizer.

“Shet ugh-” di ko sinsadyang mapasigaw. Kahit nahihirapang gumalaw pinilit ko pading kunin ang mga tickets na nasa box na ginupit namin nong nakaraan. Bali fifty pesos per head mura lang pero madami naman ang bibili. “Wooah.” Humingi ako saglit kahit nadidiin na ang tyan ko sa edge ng ticket booth. Tinukod ko ang mga siko ko then I prepared the ticket at binuksan kaunti ang kaunting siradura nitong ticket booth. Hindi makikita ng mga tao ang ginagawang kababalaghan namin ngayon ni Laizer dahil tanging ulo ko lang naman ang nilalabas at natatabunan padin ng makapal na tela ang harapan nitong ticket booth.

Agad sumalubong ang mukha ni Lianne. Nagulat ako sa nakita pero hindi ako nagpahalata bagkos nilaban ko ang mga titig niya.

“H-How I can help you?” Taas kilay kong tanong kahit nahihirapan na. Tinapik ko ang bewang ni Laizer binbigyan ng sign na mag dahan dahan muna.

“Three tickets for us.” Bored niyang sagot tyaka tumingin sa mga kasama nito. They’re chitchatting pero muling nabalik ang atensyon ko kay Lianne na parang bang sinusuri ang kaboohan ko. “Where’s my ticket anyway? I’m ready to pay.” Ang taray kala mo kinaganda niya.

Kung di lang talaga ako binabayo sasagotin ko sana ang babaeng ’to. Nang naipasok ko muli ang ulo ko sa loob agad akong sinunggaban ng halik ni Laizer na patuloy padin akong binabayo. Napalakas pa ito kaya bahagya pang nahulog ang mga gamit sa loob may narinig din akong nabasang pero di ko alam kung ano ’yon.

“L-Laizer…Behave.”

“I can’t s-sasabog na ako.” He choked me at patuloy padin binabayo. Hindi ko na din napansin na may costumer pa pala ako.

“Hello? Are you still there? Pwede pakibilisan nakakapagod mag hintay.” Naiinis na ako at dali daling nilabas ang ulo ko at tyaka binigay ang tatlong ticket kay Lianne. Inabot niya din sakin ang pera. Pero sa kasamahang palad nahulog ito dahil sa biglaang pag ulos ng malakas ni Laizer. Naramdaman ko sa aking bunbunan ang kanyang mainit na katas. Naiputok na niya sa loob ko ang lahat. Saglit akong napakagat labi at napayuko.

Kinakabahan kong hinarap si Lianne habang inaabot muli sakin ang bayad. Pero nakita ko kung saan siya nakatingin. Nakatitig siya sa gawing likuran ko kaya nabaling din ang atensyon ko doon. Iyon pala hindi ko napansin nahulog pala iyong tela na nakatakip ngayon sa boong ticket booth. Agad napaiwas ng tingin si Lianne at tumakbo tinawag pa siya ng mga kaibigan nito at hinabol. Habang ako naman natataranta at inalis ang t*te ni Laizer at dali daling inangat ang tela upang muling itakip sa boong ticket booth.

Buti nalang walang masyadong naka tingin. Salamat sa libreng pa concert ni Benji at napatingin sa gawi niya ang atensyon ng mga tao.

“Tang*na mo Laizer ganun ba tayo kalakas?” Galit kong sambit dito. Napatingin ako sa tarugo niya at napalunok sa laki nito. Napaupo ito sa munting upuan habang sinusuklay ang sariling buhok sa mga daliri ng kanyang kamay habang hinihingal at naliligo sa pawis.

“My bad, next time kakalmahan ko na.” Tyaka niya ako kinindatan.

-Heydenzz

Author’s Note

I’m so sorry for being hiatus, It’s a long story para sabihin ’yong reason but right now I’m coming back as your comedian charming author.

Pasyensa

na sa mga nag hintay but I can’t promise na tuloy tuloy na ang pag update ko. If marami pa akong time kahit maraming schedule I’ll try to update. I’m so sorry sa mga readers kong naghihintay sa update ko na ito ng matagal. Sasabihin ko din sa inyo ang mga rason kung bakit ako

napatigil

saglit sa

pagsusulat

at maiintindihan niyo din soon. Iyon lang salamat.

Kabanata 17

Kabanata

17

SPG - Read at your own risk.

N akikinig ako ng maigi ngayon sa klase ng aming pabida-bidang guro na sana free time namin ngayon. Kung ganun naman siya ka excited mag turo ganun din kami ka bored makinig. Ang topic niya for today is Introduction in Religion and Belief’s. Pangalan palang ng topic halatang banal na.

Dahil hindi ko na talaga matiis ang kaantokan, sumandal nalang ako sa balikat ng aking gwapong nobyo na naka akbay ngayon sa aking balikat. Hinihinamas himas ko pa ang masarap niyang hita niya. Masyado siyang masarap ngayon habang nakikinig sa harap.

“Lai, I’m bored!” Naka nguso kong sambit.

“Here, sleep in my shoulder.” Biglang sumingkit ang mga mata ko dahil gusto ko ang lambing niya.

Alam kong masyado akong clingy today pero ewan nitong mga past few days parang naglilihi ako sa kanya. Nakakatawa man isipin na para akong isang buntis na ayaw malayo sa ama ng magiging anak namin pero ganun talaga ang nararamdaman ko sa ngayon.

“Kiss mo’ko.” At hindi naman siya nagdalawang isip na halikan ako sa labi.

Saglit akong nabuhayaan at muling nakinig sa guro namin pero di nag tagal muli na naman akong inaantok. Mas nag enjoy pa ako lalo sa pagsandal sa balikat ni Laizer dahil ramdam na ramdam ko ang masasarap niyang biceps dumagdag pa ang mabango niyang perfume. Nakaka adik.

Tumitingala din ako minsan para suriin ang bawat detalye ng mukha niya lalo na ang adams apple. Iniisip kung paano ba siya ginawa ng panginoon. Sa sobrang gwapo kasi nitong jowa ko tinatanong ko na din minsan sa sarili ko kung deserving ba ako sa kanya o tao ba talaga itong katabi ko. Hindi ko mapigilan ang mapaluha at mapahikbi ng kaunti. Yumuko lang ako saglit nag iinarte. I can’t understand myself right now. Kung bakit ako nagkakaganito.

“Hey, What happened? Are you okay? Babe?” Agad akong dinaluhan ni Laizer at inangat ang mukha ko paharap sa kanya. “May masakit ba sa’yo? You’re always acting weird everytime!” Mahina lang ang pagkakasabi niya sakin. Sa ngayon ay magandang tyempo na din na may tumawag sa aming subject teacher kaya umalis ito saglit.

Inirapan ko nalang siya at nagtampo tampohan. Bakit ba? E sa gusto ko mag tampo kasi gusto ko ng lambing. Tyaka naiinis na din ako sa sarili ko kasi parang road to obese na ’tong katawan ko. Although di naman ganun ka taba pero nagiging chubby na. Always na din akong kumakain na parang di na maabutan hanggang bukas.

“Now you’re mad at me? Tang*na naman para kang buntis!” Narinig ko ang buntong hininga ni Laizer. Hindi padin ako humaharap sa kanya dahil nga bad mood ako. Tinoyo ako na parang ewan.

Nagulat nalang ako ng bigla niyang hinawakan ang kaliwa kong kamay. Babawiin ko sana ito ng naramdaman ko ang matigas at mainit init na hotdog niya. Agad ko siyang hinarap at doon ko nalang nalaman na nasa umbok na pala ng kanyang pantalon ang aking kamay na sa ngayon ay nag eenjoy sa pag himas ng t*te niyang malaki. Di ko mapigilan ang mapangiti nag bago na pala ang isip ko. Ayaw ko na pala ng lambing. Gusto ko maglaro ng galit na kambing.

“

Paglaruan

mo ’yan kung bored ka. Gaya mo galit na galit din ’yan.“ Napatingin tingin ako sa paligid pero lahat naman ata sila walang pake sa amin ngayon. “C’mon enjoy this moment, babe.” Tyaka niya hinalikan ang tungki ng aking ilong.

Nawala bigla ang toyo ko at nag simulang hinimas himas at pinag lalaruan na para bang laruan ang nakatayong tent sa pants ni Laizer ngayon. Muli na naman akong napangiti at legit nga hindi na ako inaantok at hindi na rin boring. Mamaya isusubo ko to.

HINDI naman sa pagiging isang patay gutom pero di ko na ata mabilang kung naka ilang chicken wings ako sa restaurant na kinakain namin ni Laizer ngayon. We’re dating at ang saya saya ko na kakain na naman kami. Kanina pa kasi ako ginugutom. Kakalabas lang namin galing school pero niyaya ko agad si Laizer kumain total siya naman ang gagastos.

“Gusto mo pa? O-Order pa ako.” Sabi niya habang pupunas punas sa ilalin ng kanyang bibig.

“E

busog

na ako, pero di ko

sinabing

ayaw ko na. Sige order ka pa.“ Medyo nahihirapan pa ako sa pagsasalita dahil andaming laman ng bunganga ko.

Napailing lang siya habang ngumingiti at tyaka nag order muli ng manok at milk tea. Ang yaman talaga ng jowa ko kahit piso ayaw akong pagastosin siya na daw bahala sa lahat lahat.

Nagbibiro lang naman ako kahapon na gusto kong bilhin niya yong SM Mall para sakin tas ang gag* sumang ayon buti nalang pinigilan ko agad masyado na siyang mayabang. Oo na siya na mayaman, gwapo at masarap.

Halos hindi ako makalakad ng maayos dahil sa sobrang pagka busog. Inalalayan ako ng maigi ni Laizer papasok sa sasakyan niya. Nasa kalagitnaan na kami ng pagmamaneho at ihahatid na din niya ako pauwi sa bahay. Hindi ako makagalaw ng maayos dahil sa sobrang puno ng tyan ko. Gusto kong dumighay kaso hindi pa sapat at di pa natutunaw ang mga kinain ko. Kaya wala na akong magawa kundi ang mapasandal na lamang at hintayin matunaw ang mga kinakain ko.

Nahuhuli ko si Laizer na panaka nakang tumitingin sakin saglit. Para bang sinusuri niya ako kung may mali o nasa maayos akong kalagayan.

“Babe, may lalake bang

nabubuntis

?“ Biglaang tanong niya. Hindi agad ako naka imik kaya hanggang maaari iiwasan ko muna ang mga tingin niya. “Hey, look at me!”

“I don’t know.” Taas kilay kong sagot sa kanya. Maybe hindi pa alam ni Laizer na may lalake talagang nabubuntis in short mga carrier na katulad ko.

Alam ko sa sarili ko na isa akong carrier at may kakayahang mag dalang tao. Pero hindi ako sigurado kung may sintomas ba ako ng pag bubuntis dahil wala akong ka alam alam sa mga bagay na ganyan at isa pa one percent kaming mag buntis kahit pa’t ipinanganak kaming may matres.

“Ba’t mo

natanong

? Gusto mo na ba magka anak?“ Pag bibiro ko pa sana kaso napaka seryoso niya sa ngayon.

“I just wonder if—” Hindi niya natapos ang sasabihin ng malapit na kami sa tapat ng bahay. Pero mas natuon ang atensyon ko sa lalakeng naghihintay sa harap ng gate namin.

Walang iba kundi si Symon. What is he doing here. Wrong timing siya nandito ngayon ang jowa ko. Medyo umayos na ang pakiramdam ko at agad bumaba sa sasakyan. Naka ngiting bumungad sa harap sa akin si Symon at akto sanang lalapit sakin ng natuon ang atensyon niya sa lalaking kalalabas lang din ng sasakyan.

“Sy, anong ginagawa mo dito?”

Ako na mismo ang kusang lumapit at niyakap ito. Ang tagal na naming di nagkikita medyo na miss ko siya.

“Hi, I’m here just to say goodbye.” Taas kilay ko naman siyang tinignan. Anong goodbye? Saan ba siya pupunta?

Naramdaman ko naman ang pag hila sa akin ni Laizer at iginapos ang kanyang kanang braso nito sa aking bewang at ang kaliwa naman ay nakapamulsa. Seryoso itong naka tingin ngayon kay Symon pero wala ata siyang balak gumawa ng eksena maybe nag mature na siya at hindi niya na kailangan pang makipag away dahil sa pagseselos at pagiging ma pride.

“S-Saan ka pala pupunta?”

“Aalis ako papuntang Italy. Someone offered a good proposal at doon na din ako magpapatuloy ng pag aaral.” Tiyaka siya ngumiti. “At…Alam ko naman wala na akong pag asa sayo. I wish a good luck for you Tyler. Hope you will be happy with him.”

“Oh, Symon. Mag iingat ka doon ma mi-miss kita.” Tyaka ko tinignan si Laizer upang humingi ng permiso.

Napabuntong hininga muna siya at inalis ang braso nito sa aking bewang at hinayaan akong yakapin ang aking kaibigan na si Symon.

“I will miss you too…My, Tyler!”  Tyaka ako kumalas sa pagkakayakap at ngumiti.

“Nga pala…Ngayon kana ba aalis? Pasok ka muna sa bahay.” Tyaka siya umiiling ng naka ngiti.

“No need. I need to go tiyaka ayaw din naman ako papapasokin.” Kaya nagtataka ko naman siyang tinaasan ng kilay.

“Huh? Sino nag sabi sayong bawal ka pumasok?” Tiyaka siya napatawa at naka tingin sa nobyo kong nakapamulsa.

“Ang bagong karibal ng boyfriend mo.” Hindi ko siya maintindihan.

“What do you mean, Sy?” Sasagot na sana ngunit nabaling ang atensyon nito sa likuran ko.

Napansin ko din ang biglaang pag lapit sakin ni Laizer at agad akong hinila palapit sa kanya. Binalik ko ang aking tingin sa bahay ngunit mukha ni Lou ang nasilayan ko.

“Lou?” Tawag ko dito.

“Di ka man lang sumipot sa date natin!” Medyo nag tatampo nitong sambit. Pero mas ikinakatakot ko ng biglang humigpit ang kapit sakin ni Laizer at sinamaan ako ng tingin.

“Paano ba yan. May bago ka na namang kalaban.” Lumapit si Symon kay Lazer. Tyaka niya pinagpagan ang balikat nito at bumulong saglit na bahagya ko namang naririnig. “Take care of my Tyler. Huwag na huwag mong hayaang maagaw sa’yo.”

“I know what is the right thing to do…Huwag kang mag marunong!”

Masungit na banggit ng jowa ko. I heard Symon’s little chuckled at nagpa alam sakin ulit tiyaka sumakay na sa kotse nito at pinaharorot paalis. Humingi muna ko ng malalim at muling hinarap si Lou na naka nguso ngayon at nagpapa cute na para bang nag tatampong pusa.

MAINGAY sina Mommy at Daddy habang kausap ang kaibigan kong si Lou. Napapagitnaan nila akong dalawa habang ito namang nasa right side ko ay tahimik lang na kumakain. Wala atang balak kausapin ako tinopak. Pero sumasagot naman siya kada tinatanong siya ng aking mga magulang para tanongin kung kumusta na ba ang takbo ng relasyon naming dalawa.

“Tita, pwede ko bang hiramin anak niyo bukas?” Nabaling ang atensyon ko kay Lou saglit.

“Bakit? Para saan ijo?” Tanong ni Mom.

“Mag di-date lang po kami.” Tiyaka niya ako inakbayan na mayroong munting hagikgik.

Napakasaya niya at ubod ng energy nagpapasikat sa harap ng magulang ko. Habang itong isa sa kabila naman ay pasimple inaalis ang kamay ni Lou sa balikat ko.

“May date din kami bukas.” Halata ang pag seselos sa boses ni Laizer. Hindi niya ata masyadong nagustuhan ang sinabi ng kaibigan ko.

“ Saan pala kayo pupunta bukas?“ Tanong ni Dad.

“Mas maganda ang plano ko para kay Tyler tita.” Masigasig na sambit ni Lou habang ngumuya. Pinunasan ko muna ng tissue ang labi ko matapos ko malunok ang shrimp.

“I have more better plan with my boyfriend though.” Sabi din ni Laizer at tinitigan ang kaibigan ko na nakangiti lang na parang inaasar ang nobyo ko na halatang sasabog na sa inis.

Pabalik balik ang tingin ko sa kanilang dalawa at kinakabahan baka mamaya nito magsusuntukan na. Hindi pwede lalo na’t nasa pamamahay namin silang dalawa hindi sila maaring gumawa ng gulo o umeksena.

“Sandali mga, Ijo. Pinag aagawan niyo naman ’tong anak namin, seryoso ba kayo?” Pinamulahaan ako ng mukha sa sinambit ni Dad.

Nag eenjoy pa ako sa asaran nitong dalawa dahil feeling ko napaka ganda ko para pag aagawan. Uminom muna ako ng tubig saglit para maiba naman ang atmosphere nitong dalawa. Napapagitnaan nila ako kung patuloy padin ang tensyon sa pagitan nila Laizer at Lou paniguradong maiipit ako.

“Pwede namang kayong tatlo nalang ang mag date.” Agad akong mapa ubo at munting tumilapon ang tubig sa aking bibig dahil sa pagka gulat. Tang*na naman Dad. Threesome? Mag mumukha ata akong pornstar pag nagkataon.

“No way!” Biglaang sambit ni Laizer.

“ Ako, ayos lang sakin.“ Pag sasang ayon naman ni Lou. Sasagot pa sana ang boyfriend ko nang agad ko na itong hinila upang tumayo.

“Uhm—Tapos na po kaming kumain. Mom and Dad hatid ko lang si Laizer sa labas.” Mas mabuti ng putulin ko na ang usapang na ito ngayon dahil baka sa kung saan pa aabutin at mas lalala pa hindi na kasi maganda ang takbo ng kanilang usapan pati ang mga magulang ko nababahala na din. Ayaw kong ma bad mood ang mga parents ko ng dahil lang sa dalawang may mga matataas na pride.

“Oh sige. Mag ingat ka Ijo.” My Mom said.

“Thanks, Tita.” Naka ngiti namang sagot ni Laizer. Tinignan ko din si Lou na seryoso na ang kanyang mukha pero ngumiti din kalaunan ng nasilayan niyang naka titig ako sa kanya. Binigyan ko siya ng simpleng ngiti.

Agad akong hinila ni Laizer palabas ng bahay. Nang naka labas na kami ng gate at malapit na sa sasakyan niya akala ko hanggang dito lang kami pero laking gulat ko nalang ng biglaan niya akong hinila papasok. Ako naman nagpapa hila lang baka kasi may importante pa siyang sasabihin.

“L-Laizer?”

“Let’s make love. I promise bibilisan ko.” Bumuntong hininga nalang ako dahil sa kanyang angking kalibogan. Pinaandar niya ang sasakyan at ipinara doon sa medyo madilim na bahagi ng kanto. Gabi naman na at tinted din itong sasakyan ni Laizer. Kaya ayon naudlot ang pag seselos niya kanina at dinala ako dito sa madilim na lugar habang kinakant*t.

-Heydenzz

Don’t forget to vote and follow me. Thank you so much take care y’all.

Kabanata 18

Kabanata

18

DUMAAN ang ilang araw hindi ko na matandaan kung naka ilang balik ako sa loob ng banyo habang patuloy na sumusuka. May handaan kasi sila Mommy kagabi dahil bumisita dito ang mga magulang ni Lou na isa sa mga close friend ng parent ko. Naparami ang kain ko kagabi ng home made baked egg pie and tart. Nasobrahan ata ako sa kain kaya di ko mapigilang maisuka ito hanggang sa wala na akong mailabas pa. Ang asim sa ilong pakiramdam ko naisama ang kalahati ng aking utak sa pag susuka.

I saw the sink na punong puno ng mga kinain ko kagabi. Muli akong nag hilamos ng maiigi hanggang sa bumuti buti na ang aking pakiramdam. Pinunasan ko ang aking mukha gamit ang tela na naka sabit malapit sa sink at tinignan ang sariling repleksyon sa salamin. Malinaw na malinaw ang itsura ko ngayon lalo na’t nakikita ko ang aking sarili na nananaba. Pumupula ang dalawa kong matambok na cheeks. I don’t know why I’m blushing siguro epekto lang ito ng kakapuyat ko habang kausap si Laizer boong mag damag.

Wala siya ngayon sa bahay nila nasa Makati siya ngayon dahil bumisita sila kahapon sa tita nilang namatayan ng asawa. Hindi ko naman siya pinigilan pang sumama dahil kamag anak naman niya ang pupuntahan niya doon at importante iyon at wala ako sa posisyon para mag inarte o mag maka awa na mag stay siya sa tabi ko lalo na’t ngayong araw na ang libing ng Tito niya. Hindi ko alam kung ano ang rason ng ikinamatay ng kanyang Tito dahil wala naman akong balak gustong malaman.

Umupo ako sa higaan at chineck kung may tao bang nag mensahe sa akin. Kagaya ng dati may unang pasabog ang lolo niyo. Walang iba kundi ang nag iisang Laizer Montiguido na malakas humungi ng isang round pero aabotin kayo ng dosena na hindi ka titigilang kadyotin pag hindi pinulikat.

“Good morning! Kumain kana?”

Hindi ko naman mapigilan ang mapangiti habang binabasa ang pauna niyang text sa umagang ito.

Hindi ko na inabala pang mag reply at tyaka nang bumaba dahil nararamdaman ko ng kanina pa kumakalam ang aking sikmura. Mabilis akong magutom bigla kahit kakatapos ko lang sumuka ang lakas ng appetite ko for today’s morning.

“Tyler,

tinanghali

ka ng

gising

kumain kana muna.“ Saglit muna siyang napatigil at napatitig sa itsura ko ngayon ngunit agad siyang humarap sa lababo at nag patuloy sa pag huhugas.

Nakita ko na bacon, ham and hotdogs ang nasa hapag. It’s already 10:24 am nakita ko sa orasan na cellphone ko ngayon habang hawak hawak ito. Napaikot ang mata ko at sabay umupo sa upuan habang nag sasandok mag isa ng kakainin. Busy si Mommy sa pag huhugas ng pinggan wala siguro siyang trabaho sa araw na ’to. Napapansin ko din ang pagiging tahimik niya minsan na para bang ang lalim ng kanyang iniisip.

“Si Daddy din po ba, Mom walang work ngayon?” Tanong ko bigla habang ngumunguya.

Nagpunas siya saglit ng kanyang basang kamay sa kanyang apron at bumuntong hininga at tyaka binalingan ako ng atensyon.

“Yes, anak…By the way napapansin kong

tumataba

ka. May hindi kaba sinasabi sa akin Tyler?“

Napakurap kurap ako ng ilang segundo at muling binalik ang atensyon sa hapag. Akala ko ako lang ang nakapansin sa pag iiba ng aking postura nitong nag daang mga araw. “Tyler?”

“Ewan!” Walang gana kong sambit.

Hindi na siya nakatiis at tinabihan na ako ni Mommy sa lamesa. Napatingin ako sa kanya ng nagtataka.

“Isang

linggo

na ang nakaraan, Tyler.

Magtapat

ka nga sakin. May nangyari naba sa inyo ng boyfriend mong si Laizer?“ Namula ako bigla sa tinanong ni Mommy.

Uminom ako saglit ng tubig kasabay ng paglunok ng aking kinakain. Awkward akong ngumiti habang kaharap siya na siyang may seryoso namang ekspresyon.

“Mommy naman kailangan pa ba yan tanungin-”

“I really need to know, Tyler. Paano kung buntis ka na. Ano nalang ang gagawin nong kasintahan mo sayo.

Papanagutan

kaba niya?…Alam mo Anak hindi ka naman namin pinag babawalan ng Daddy mo na mag ka boyfriend. Ang sa amin lang naman, you should know also your limitations. Lalo na’t nag

aaral

ka pa at alam mo naman iyang

kundisyon

mo. “ Nanigas ako bigla sa sinabi ng aking ina.

Napalunok ako ng ilang ulit. Ilang araw na din akong nag hihinala na buntis nga ako. But I am always thinking some positive reason na baka normal lang na tumaba dahil ganado akong kumain.

“Mom…what if b-buntis nga ako? A-Anong gagawin ko?”

“Kung naka buo man kayo ng kasintahan mo. Confess that to him. Pareho pa

kayong

bata na dalawa at wala pa

kayong

masyadong alam sa buhay. Naging

mapusok

kayo masyado at nagpa

dalos

dalos

sa mga

desisyong

ginagawa. Anak, alam kong matalino ka at kung totoong buntis ka man, we can provide everything you want as your mother I will help you, Tyler tutulungan ka namin ng Daddy mo.“

Tila ba nawalan ako ng gana at nanigas nalang sa kinauupuan ko sa ngayon. Tumayo si Mommy at umakyat sa itaas. Tyaka lang naputol ang moment ng biglang ng vibrate ang phone ko. Nakita ko doon ang phone book ni Laizer. He’s calling.

Ilang minuto pa ang nakaraan pero hindi padin ako makapag desisyon kung sasagotin ko ba ang tawag niya o hindi kahit pa’t sabik na sabik akong makausap at marinig ang magandang boses niya. Naka dalawang ring na ang cellphone ko pero di ko padin kayang sagutin.

May mga ilang text na din siyang sinend na sagutin ang mga tawag niya. Sa pangatlong ring hindi na ako makatiis. Akma ko na sanang pipindutin ang answering button na bigla umeksena si Mommy at binigay sa akin ang isang Pregnancy Test Kit.

Napa angat ang mukha ko habang tinitignan ng maka buluhan ang aking ina.

“Bago mo muna gamitin yan, kausapin mo muna yang boyfriend mo. Alam ’kong na mi-miss mo na yan.” Kinuha ko ang Pt at tyaka na umalis si Mommy.

Nakikita ko sa itsura niya ang pag aalala. Hinarap ko muli ang phone ko at tiyaka sinagot ang tawag nito.

“Tyler, Oh God! How I miss you. Akala ko na napano kana pinag alala mo’ko.” I sighed at kinalma ang aking sarili sa pag sagot.

“I’m fine here…How are you there?”

“Kumain kana ba? Ba’t hindi ka nag rereply sa text ko?” Iniba niya ang usapan. Nakarinig ako ng sigaw ng babae sa background sound ng linya niya. Agad nag salubong ang kilay ko.

“Kumakain na ako, At sino yon?” Taka kong tanong habang may kaunting galit sa tuno ng aking pananalita.

“Nothing…Mga ibang kamag anak ko lang.” Kalmado niyang sambit. “I miss you!”

Kumalma naman ako bigla at muling nabaling ang atensyon sa Pt na nakalagay ngayon sa lamesa.

“Hey! Are you still there? I said I miss you. Miss mo din ba ako?” Natahimik ako saglit.

“Lai..” Kinakabahan ako ngayon sa sasabihin ko.

“Mhm?” Malambing ang boses niya habang sumasagot batid ko din ang pangungulila niya sakin. Napapikit ako at nag ipon ng lakas sa sasabihin.

“Gusto mo ba maging ama someday?”

Natahimik saglit ang linya sa naging tanong ko. Babawiin ko na sana ang tanong ko ng biglang sumagot siya na nagpa tayo ng mga balahibo ko.

“Oo naman, pero hindi pa ako handa malilintikan ako sa mga kuya ko niyan. Lalo na kina Mommy!” Natulala ako saglit sa binanggit niya. “Ba’t mo natanong?”

“Ah okay, maliligo muna ako m-may pupuntahan kasi ako mamaya!” Kinakabahan kong sambit.

“San kaba pupunta? Usap muna tayo miss na miss na kita-”

“MAMAYA NALANG TAYO MAG USAP!” Hindi ko alam pero bigla akong napasigaw.

Nakita ko na bumaba si Mommy habang nagtatakang nakamasid sakin. Tahimik din ang kabilang linya.

“Babe, are you okay?”

“Bye, miss you too.” Tyaka ko pinatay ang tawag na hindi man siya nakasagot o may huling sasabihin.

Para akong maluluha sa sinabi niya. Nag pa-panic na ako hindi ko alam kung ano na ang gagawin lalo na nong nalaman ko ang kanyang naging sagot sa aking naging katanungan.

What if buntis nga ako. Sinabi na niya sakin na hindi pa siya handa paano kung naka buo nga kami. Taena naman! Kung kailan pa sa araw na hindi niya pa ninanais na maging isang ama doon pa magkanda problema. Kung malalaman niya ba pananagutan ba niya ako? Mag sti-stay ba siya? Iiwan ba niya ako?

It’s my fault. Kasalanan to ng kalandian ko!

Napa upo ako habang nakatulalang napapaluha. Kailangan kong kumalma at hanggat maaari hindi ko kailangang umiyak. Tumakbo ako sa kwarto at pumasok sa banyo. Agad kung ginamit ang PT. Nagdaan ang ilang minuto kabado kong tinignan muli ang bagay na mag bibigay rebelasyon kung totoo bang nag dadalang tao ako.

Napalunok ako ng ilang ulit at pikit matang tinanggap ang resulta. Dalawang pulang guhit ang nakalagay sa PT. It means buntis nga ako. Napaluhod ako bigla sa sahig habang nahihirapang huminga. Napatingin ako sa kung saan saan dahil parang umiikot ang mundo ko nanginginig din ang aking katawan na may halong pag iinit.

“A-Anong gagawin ko?! “ Pumikit ako at pilit kinakalma at sarili habang naka upo. Ilang minuto akong nakaupo habang napapaluha. Pinipigilan kong umiyak.

Maintindihan din naman siguro ni Laizer and sitwasyon kapag inamin ko sa kanya na nabuntis niya ako. Pero hindi ako sigurado sa kanyang magiging desisyon. Pareho kaming bata at wala pa kaming masyadong alam sa buhay. Nangangamba ako sa magiging desisyon niya kapag nalaman niyang may responsibilidad na siya sakin.

“Anak? Ayos ka lang ba dyan?” Naka ilang ulit akong mag inhale exhale para gumaan saglit ang sarili. Tumayo ako at lumabas tyaka hinarap si Mommy. Nahalata niya ang mga munting luha sa mata ko. Nang napagtanto niya ang nangyayari doon niya ako binigyan ng magandang ngiti. “Oh my Son, magkaka baby kana.”

Di ko alam kung bakit ang saya ni Mommy akala ko pagagalitan niya ako dahil sa kagaguhang ginawa ko. I disappoint her. Pangarap nila Mommy na makapag tapos muna ako ng pag aaral at mas kinakabahan ako sa sasabihin ni Dad kapag nalaman niya ang tungkol dito.

Masyado siyang mahigpit sakin lalo na’t alam niyang mayroon akong kakayahang mag dalang tao. Ngayon isa na ako sa mga kabataang nakakaranas ng Teenage Pregnancy.

Pakiramdam ko tuloy ang landi landi kong tao, pabaya at walang dilekadesa tanging goal ko lang noon ay ang makapag tapos. Pero paano ko na magagawa iyon kapag may bata na akong dinadala sa aking sinapupunan. Ilang weeks nalang makakapag tapos na ako. Sa kabilang parte ng aking isipan may bahagi doon na masaya.

Masaya ako dahil magkaka anak na ako at isa din ito aking goals sa buhay. Unexpected pero hindi ko ma describe kung ano man itong nararamdaman ko ngayon. Tuwa at pangamba lalo na’t hindi pa handa si Laizer na maging ama.

“Mom, kailangan ko ba talagang sabihin ’to kay Laizer?” Tanong ko.

Banayad siyang ngumiti at hinawaka ang kamay ko. Nasa pintuan kaming dalawa ngayon ng bathroom dito sa kwarto ko habang ako naman ay nakasandal sa pader nito. Nanlulumo sa mga pangyayari. Hinila niya ako at pina upo sa kama.

“Alam mo ba na maaga din akong nabuntis ng iyong Ama noon. Galit na galit ang lola at lolo mo. Dumating sa punto na pinapili ako ng iyong lola kung sasama ba ako sa Dad mo. I made my decision and I chose your Dad because I love him. Pero mayroon itong kapalit. Pinalayas ako ng aking magulang at hinayaang sumama sa iyong Ama. I’ve been so miserable dahil hindi din ako tanggap sa side ng iyong ama. Kaya pareho kaming nag hirap ng iyong Daddy. Sobrang hirap ng aming pinag daanan. Sobrang hirap! But I have no regrets. Because after all we overcome all the challenges together until you came to our life, our biggest blessing.”

This is the first time, Mom told me about their life story with Dad. Kalmado na akong nakikinig habang naiintindihan na ang rason kung bakit ni isa wala akong naging kaibigan o ka close na kamag anak.

“ Ayaw ’kong maging katulad ng iyong Lola at Lolo mo anak. I am just here to support you and guide you everything as your mother and it’s my responsibility. Tandaan mo na laging may kapalit lahat ng mga desisyong iyong pinipiling gawin at iyon ang mas dapat mo munang pagtuunan ng pansin, Tyler.“

Tiyaka niya nilagay ang kanyang kamay sa aking tiyan . “Kung sa palagay mo na nakakabuting sabihin ito sa iyong kasintahan gawin mo. Nasa sayo ang magiging kapalaran ng iyong anak and we’re here to support you always remember that.”

Hindi ko mapigilan ang mapaluha at agad niyakap si Mommy. Kung wala siya dito ngayon siguro kanina pa ako nag mumukmuk sa loob ng banyo na patuloy hindi makapag isip ng tama at nangangamba. Ngayon alam ko na ang dapat gawin. This time kailangan kong magpa tuloy, kinakailangan ko sumabay sa agos. Kailangan ko maging malakas at matatag alang alang sa aking Anak.

HINIHINTAY ko ngayon si Laizer dito sa airport. Dalawang araw na kasi ang nakalipas at ito na ang araw na babalik na siya at uuwi. Kumakabog ngayon ang puso ko. Magkakaroon din kasi kami dito mamaya ng Graduation Rehearsal. Tyaka sa gaganaping ball next week kaya yayayain ko ang boyfriend ko na maging ka parter sa sayawan. Syempre hindi ako papayag na may iba siyang makaka sayaw napaka kapal naman ng mukha ng aaya sa boyfriend ko lalo na kapag iyong naglakas ng loob di na nga kagandahan mukha pang lamok.

“Babe!”

Tumaas ang kaliwa kong kilay at palinga linga hinahanap kung saan nanggagaling ang boses na iyon. Naka upo ako ngayon sa waiting area. Hindi muna ako agad nag assume na baka si Laizer iyon malay ko ba may mag jowa dito iba pala yong tinatawag.

“Tyler, Babe! Hey!”

Doon ko lang nahahilap ang gwapong lalake na patakbong dumadating sa pinaroroonan ko may dala siyang itim na maleta. Naka black plain shirt at khaki pants at isang naka sabit na gold necklace sa kanyang leeg.

Ang gwapo at ang linis niya tignan fresh na fresh lalo na kapag amoy siyang Vanilla perfume at higit sa lahat daks.

Nakangiti siyang sumalubong sakin at agad naman akong tumayo at ngumiti pabalik tyaka siya niyakap. Hindi maalis alis ang ngiti ko lalo na’t hinahalik halikan niya arin ang ulo ko tyaka inamoy amoy. Wala akong pake alam kahit pinag titinginan kami ng mga tao ang importante gwapo ang jowa ko at mabango.

“I miss you!” Tyaka siya kumalas sa pagkakayakap at hinarap ako. Hinimas himas ng kanyang dalawang palad ang aking mukha at agad akong ginawaran ng masuyong halik. I kissed him back at tyaka dumilat.

“I miss you too.” Banggit ko. Patuloy padin kaming dalawa sa paghahalikan.

Muli akong dumilat habang hinahalikan siya ngunit agad napawi ang aking kasiyahan ng nahagilap ng aking mata ang postura ng isang babae. Nakatingin ito sa aming dalawa ngayon. Agad kong pinigilan si Laizer at palaban na tinitigan pabalik ang babaeng naka masid sa amin ngayon.

What is she doing here? Lianne!

-Heydenzz

Author’s Note:

I’m so sorry for updating this story late almost 9 months na walang pading update update. Hiatus muna ako for todays video pero babalik din ako agad. And thank you sa pag stay at paghihintay sorry for disappointing y’all. I will be honest the reason kung bakit ang tagal kong mag update. Una, tinatamad ako. Pangalawa, minsan lang akong mayroong load at internet connection. Pangatlo, nawalan na ako ng maiisip na idudugtong sa kwento naubos ata braincells ko dulot ng face to face class namin at sinabayan ng modules. Right now, tapos na ang klase maybe mga next week tuloy tuloy na ang update ng story but I can’t promise since marami pang event ang paparating at sana huwag dadami yong schedule’s. Iyon lang thank you so much.

DON’T FORGET TO VOTE AND FOLLOW ME. TAKE CARE Y’ALL.

Kabanata 19

Kabanata

19

NAKAKABINGING katahimikan ang namutawi ngayon sa loob ng taxi. Pareho kaming naka upo sa passenger seats ni Laizer habang si Lianne naman nasa unahan. Kanina pa pabalik-balik ang mga tingin niya sa side mirror minsan nahuhuli ko pa siyang nakatitig kay Laizer at agad naman siyang umiiwas kapag nahahalata niyang nakatitig din ako sa kanya.

Gusto kong mag wala sa inis. Halo-halo ang dinadamdam ko lalo na’t hindi sinabi nitong lintek na Montiguido tungkol sa koneksyon nilang dalawa kung bakit sila magka sama. Humanda ’to mamaya sakin pag uwi sisiguraduhin kong hindi ito makaka isa sa akin mamaya. I look at him. Pinagmasdan ko siyang mabuti, mukha siyang pagod siguro may jetlag lang.

Hindi ko maiwasan ang mapa ikot ng mata at bad mood na umupo habang naka cross ang dalawang braso. Naramdam ko ang pag usog niya palapit sakin at inakbayan ako. Sinamaan ko siya ng tingin at inirapan muli.

“Sungit naman.” Aabotin niya sana ang baba ko upang iharap sa kanya ngunit tinabig ko ito agad agad. “Hey, magpapa liwanag naman ako mamaya eh.”

“Huwag mo’ko kausapin.” Pag susungit ko.

“Babe naman!” Mas sumiksik pa ako sa gilid ng taxi at doon hinilig ang aking ulo tyaka pumikit at nag kukunyareng tulog.

Hindi na siya nag salita pa at napa buntong hininga. Di ko na naramdaman ang kanyang kamay sa aking hita na kanina pa niya hinimas himas. Naiinis ako saglit pero hinayaan ko nalang.

Dumilat ako saglit para tignan siya pero naagaw ang atensyon ko sa babaeng nakatingin sakin pinagmamasdan siguro ako nitong naka pikit. Tinaasan ko siya ng kilay pero nginitian lang ako ng impakta at lumingon muli sa harap. Naiinis ako sa ngiti niya parang nang aasar sarap sabunutan.

Hindi ko alam kung saan ba kami pupunta o bababa mamaya ewan ko dito kay Laizer. Uuwi nalang siguro ako at iwan ko nalang lalakeng to nandyan naman ang babae niya.

“Mahal ko, bat ba ang sungit mo ngayon kala ko na miss mo’ko?” Naramdaman ko ang mainit niyang katawan habang niyayakap ako at pilit nilalambing. Sinusuyo ako ng maigi ni mister. Di ko alam pero nagugustuhan ko mga ginagawa niya.

Ilang minuto niya akong niyayakap pero di ko padin siya pinapansin.

“Laizer,” agad namutawi ang aking inis sa boses ni Lianne. Nakaka rindi ang arte mag salita.

Umalis sa pagkakayakap ko si Laizer nang ikinainis ko lalo. Hinila ko siya muli habang naka dikit ang dalawa kong kilay na tinitignan siya at iginapos muli ang kanyang kamay sa katawan ko. Narinig ko ang munting tawa niya.

Nilingon niya si Lianne saglit upang tanongin kung ano ang kailangan nito.

“What’s is it? You need something?” Aba may concern pa talaga siya e entertain ang babae in front of me. 

“Kina, Mamita ba tayo bababa mamaya?” Agad nanigas ang katawan ko sa tinanong niya.

Sinong Mamita? Mother ni Laizer sa angkan ba niya kami bababa mamaya? Ayos-ayosin lang ni Laizer ’tong desisyon niya kundi malilintikan to sakin.

“Yes, doon tayo mamaya.” Sagot naman niya.

Hindi ko pa nakilala ng lubusan ang pamilya ni Laizer dahil hindi padin naman niya ako naipa-kilala at wala din sana akong balak kaso parang doon na din ang patutungo ko mamaya. Wala na akong magagawa hindi ko pwedeng iwan tong lalakeng to baka mamaya may gagawin sila nitong bruhang kasama niya.

“Ready kana ba mamaya mahal?” Malambing niyang bulong sa tenga ko. Naamoy ko pa ang mabango niyang hininga. Humilig pa ako ng sobra sa dibdib niya at tinignan si Lianne para ingitin ito pero parang wala itong balak lumingon sa gawi namin. Sige lang mag laway kang ahas ka.

“Actually excited na akong makilala sila, Mahal!” Nilakasan at diniinan ko ng todo ang pagkakasabi ko non para rinig na rinig at kuhang-kuha ko ang inis ng bruhang nasa front seat.

“Good to know, excited na din sila makilala ka.” Hindi naman maalis alis sa labi ko ang ngiti.

Natutuwa na ako ngayon sa mga nangyayari. Wala naman kaming ibang ginawa ni Lander kundi ang mag harutan at landian boong byahe. Nararamdam ko din na naiinis na si Lianne sa harap kasi ni lingon o mag nakaw lang ng tingin sa’min di niya magawa kaya tuwang-tuwa ako dahil itong si Lander nakikisama din.

Dahil kapag di sinunod nitong lalakeng to ang gusto ko ang bilis kong mainis siguro ganito talaga kapag buntis ka. Dapat lang na sundin niya ako di ko talaga siya pakakasalan boong buhay siyang maglalaway sa’kin.

Umabot ng dalawang oras ang byahe namin dumaan pa kami sa madagat na daanan kaya di ko mapigilan mamangha. Binuksan ko ang bintana ng sasakyan at naamoy ko ang maalat na hangin na nagmumula sa karagatan. Summer na nga pala at nararamdaman ko na ang pagka init ng panahon ngayon masusunog na ako nito sayang lang yong skincare ko sayang ang kojic.

Marami din naman kaming bahay na nakikita sa tabing dagat pero maya-maya din umabot kami sa mapunong lugar, iyon’ bang mga puno ng niyog tas parang resort ang datingan kasi may isang malaking gate at may guard na naka bantay. Di ko alam ang pangalan ng lugar di din naman nasabi ni Laizer saan kami ngayon kasi kanina pa ako bad mood.

Pumasok na kami sa loob at natatanaw ko ang isang moderno at malaking Villa na malapit sa dagat. May nakikita akong mga display na malaking boat sa labas at tyaka maraming statue na ewan di ko alam ang tawag basta iyong parang nakikita kong statwa ng mga greek gods. Nakakamangha ang lugar parang isang resort pero napaka peaceful ng lugar at sariwa ang hangin. Ang sarap siguro dito manirahan gusto ko sana malapit sa dagat ako nakatira kung sakali mang makapag asawa na ako at magkaroon ng pamilya.

Di ko maiwang mapatingin kay Laizer dahil saking naiisip.

“Nandito na tayo.” Masiglang sambit niya at tumingin sakin.

Di ko pala namalayan na huminto na pala kami. Una akong lumabas ng sasakyan sumunod naman si Laizer at agad hinawakan kamay ko at pinag siklop ito.

May dumating na mga maids at tinulungan kami sa mga bagahe na dala nilang dalawa. Nakalimutan ko nga pala wala akong dalang mga gamit.

“Lai, uuwi ba tayo mamaya?” Tumingin siya sakin muli at ngumiti.

“Pwede namang hindi muna.” Tugon niya. Agad nag salubong ang kilay ko. Ano dito kami magpapalipas ng gabi. “Masarap dito mag honeymoo—” agad ko siyang sinapak. “Aray ko naman mahal!”

“Honeymoon mo mukha mo, ang dugyot-dugyot ko na nga wala pa akong dalang gamit tas dito mag sti-stay.”

“Don’t worry may mga damit ka naman dun sa kwarto, pinag handaan ko ’to para sa’yo.” Tas kinindatan pa niya ako. Napawi naman bigla ang pagkainis ko sa sinabi niya.

Isa sa mga hate ko kapag gumagala is yong di ka ready. Madali kasi akong pawisin at always nanglalagkit ayaw ko ng ganong feeling na ang dumi-dumi. Tas makaka harap ko pa mga parents niya ngayon. I need to be ready dapat ma impress ko mga magulang niya. Syempre ayaw ko din naman na isipin nila na isa akong malaking disappointment na napulot lang ni Laizer sa tabi-tabi.

“Laizer, can you help me?” Maarteng tawag ni Lianne. Napawi ang saya ko dahil sa babaeng to. May mga maids naman pero gusto niya talagang dalhin ’yong maleta niya. Napaka scripted ni ate halatang nag arte-artehan lang parang matulungan.

Balak pa sana ni Laizer bitawan ang kamay ko para tulungan si Lianne pero hinigpitan ko yong pagkakahawak ko sa kamay niya at pinandidilatan ng mata. Binibigyan ko siya ng sign na “

subukan

mo lang

tulungan

’yan

papatayin

kita“ kaya wala siyang nagawa kundi mag stay sa tabi ko.

“Andiyaan naman sila manang, Aling Lucy,” tawag ko sa isang Maid nabasa ko kasi ang name tag nito. “Paki alalayan naman po si Lianne.”

Tumugon naman ang matanda na kanina pa nakasunod samin sa likod at pumunta sa gawi ng bruha para tulungan. Masama naman itong nakatitig sakin. That’s what you deserved.

Binuksan ng mga maids ang isang malaking modern door. I am very impressed sa mga maids lalo na’t naka fully uniform silang lahat masasabi mo talagang ’apaka yaman nitong jowabels ko.

Di ko lang siya mahal, mahal ko din pati laman ng bank account niya.

Nangangatog ang tuhod ko, feel ko kasi ilang minuto nalang makakaharap ko na mga magulang ni Laizer. Di na ako mapakale baka di ako maka akto mamaya ng maayos. I need to focus, kailangan ’kong mag isip na sasabihin at gagawin kung paano ko sa-salubungin mga magulang niya.

“Lai.” Isang matipuno at gwapong lalake ang bumaba mula sa magarbong hagdan.

Medyo kahawig ito ni Laizer especially sa mga mata at shape ng mukha nito iyon nga lang meron itong kaunting mga balbas. Jaw dropped ang reaksyon ko sa ngayon tila ba naka kita ako ng isang Bathala.

“Kuya, asan sila Mom and Dad?” Tanong ni Laizer.

“Hi kuya Dhen.” Bati ni Lianne at agad yumakap sa kuya ni Laizer. Tila nagulat pa ito ng nakita ang dalaga kaya tila nagtatanong itong bumaling ng tingin sa kapatid.

It’s Dhenver Montiguido, I guess ito ang kuya nila. Aside sa kilala ko ang kakambal ni Laizer at kasintahan ni Kester ito lang ang di ko masyado nahahagilap sa paaralan siguro college na ito ngayon or graduating na kaya di ko siya nakikita sa school. Kung titignan mas matured ang itsura nito keysa kay Laizer pero di mo maitatangi na naglalabanan ang ka gwapohan nilang dalawa nitong jowa ko.

“You’re here, Lianne long time no see. Mas kuminis ka ah?” Ngumiti naman ang bruha.

“Mas gumanda rin kuya.” Napaikot naman ang mata ko sa kahanginan ng babae na ’to. Walang nagawa ang kuya ni Laizer kundi ngumiti nalang at bumaling sa’min lalo na sa’kin.

“Nasa dinning area sila, hinihintay na ata kayo kakain na daw, tara sabay na tayo.” Sagot nito sa tanong ni Laizer.

Magkahawak kamay kami ni Laizer na tumungo sa dinning area habang magkasabay naman na sumusunod sa amin ang kuya ni Laizer at ang bruha.

Dinig na dinig ko ang usapan ng mga tao sa loob, meron pa akong narinig na tumawa. Pumasok na kami sa loob ng dinning area at ang mga taong naka upo doon ay agad napatingin sa aming gawi.

Naramdaman ’kong pinagpapawisan na ako.

“Mom Dad!” Hinila ako ni Laizer palapit sa magulang niya na ngayon ay nakangiting bumaling sa’ming dalawa.

“Oh my dear handsome, Son. How I miss you!” Tumayo ang kanyang Ina at niyakap ito ngunit di pa din ako binibitawan ni Laizer kay medyo na awkward na ako dito.

“I missed you too, Mom kahit three days nga lang tayo di nagkita.” Pagbibiro nitong kasama ko.

“Ikaw naman, syempre Ina mo’ko normal lang na ma-miss ng tudo ang anak!” Bumitaw na ang ina niya sa pagkakayakap at tiningnan ako ng malumanay ng kanyang ina. Nagulat pa ako na agad din ako nitong niyakap.

“I finally meet you, curious ako masyado sa mukha mo dahil lagi kang bukang bibig ng anak namin pag napupunta dito.” Sabi niya matapos ako yakapin ng mahigpit. “Sabi ko na nga ba di talaga ako ma di-dissapoint ang anak ko sa pag pili ng kasintahan niya. Ang ganda mo ijo!”

Sobrang ganda ng Mama ni Laizer, di mo masyadong mahahalata ang edad nito dahil di man lang kumupas ang taglay nitong pagiging isang diyosa.

Sobrang pula ko na siguro dahil pam bobola ng Mama ni Laizer.

“Naku naman po Tita—”

“Call me Mama Melody.” Natulala naman ako saglit sa kanyang binanggit.

“S-Sige po Mama Melody.” Napatingin naman ako ngayon kay Laizer na sobrang lawak ng ngiti.

Napatingin din ako sa Ama nito na kaunting ngiti lang ang iginawad tila kakauwi lang nito galing trabaho wala ito gaanong reaksyon ngunit alam ’kong wala itong pagka disgusto sa pag dating naming dalawa dito ngayon o sa akin man.

“Hello po Mamita!” Agaw pansin naman ang matinis na boses ngayon ng bruha. Nagpapapansin. Ayaw din talaga maalisan ng spotlight e gusto din maging bida.

Tila di lang ang kapatid ni Laizer ang nagulat kanina pati rin ang ina nito na nagtataka bakit andito ngayon ang ex ng jowa ko.

“Oh, Lianne? You’re here? I wasn’t expecting dadalaw ka din pala?” Tumingin naman ako sa gawi ni Laizer.

Yumakap ang babae sa ginang na ikinasingkit naman ng aking mata. Feel na feel naman ang babaeng ’to na sobrang welcome at home na parang isang ofw na kakablik lang mula sa ibang bansa.

“Yes, po tita. Na miss ko po kayo, matagal-tagal na din kasi no’ng huli ko’ng pag bisita dito. Actually andito lang ako para bisitahin kayo at later on do’n din ako didiretso sa bahay ng tita ko.” Paliwanag naman niya.

“K-kung ganun join us, dito ka na din mag dinner tamang-tama ang dating niyong tatlo.” Nararamdaman ’ko na medyo na a-awkward din ang ina ni Laizer.

Sino ba kasing tanga ang makikibisita sa bahay ng ex na para bang walang nangyari? Wala ba siyang delikadesa lalo na’t andito na ang present ngayon na nag ge-getting to know each other with my boyfriend’s family.

Pinaghila ako ng upuan ni Laizer at napansin ko naman si Lianne na tumabi din ng upuan sa tapat nang kay Laizer.

“Kumain ka ng Madami Ijo.” Nahihiya naman akong ngumiti kay Mama Melody.

“T-thanks po Mama!” Pinagsandokan ako ng kanin ni Laizer at buttered seafood. Tinignan ko siya ng masama nang parang napansin ’kong dadamihan niya pa ang paglalagay ng pagkain sa piggan ko. He understand me naman kaagad.

“Paka busog daw sabi ng manugang mo.” Bulong niya sa’kin kaya agad ko siyang siniko.

Napatingin ako sa paligid, doon ko lang napansin na andito din pala ang mga kapatid ni Laizer. Nakasuut ngayon ng brown poloshirt ang kakambal niyang si Jaizer habang may glasses sa mga mata nito tutok ito sa pagkain habang ang katabi naman nitong naka white sando lang. Di ko alam kung ano pangalan pero I’m sure sa itsura nito mukhang ito ang pinaka bunso lalo na sa aura na binatilyong-binatilyo pa lang.

Napatingin din ako kay Lander, siya lang ang tumingin sakin at ngumiti at gwapong-gwapo sa suut nitong uniform siguro kakarating lang din nito kanina bago pa kami dumating, di niya ata kasama ngayon ang nobyong si Kester. Katabi naman nito ang kuya nilang si Dhenver.

Grabe ang mga pangalan nila puro nagtatapos sa “

er

“.

“Gaano na kayo katagal nitong anak ko Ijo? Naging mabuti ba siya sa acads niya?” Tanong ni Mama Melody.

“So far, maayos naman po.” Hindi ako sure kung inaayos ba ng lalaking ’to academics niya puro ako nalang kasi inaatupag nito. Chos!

“Hindi ba napapa away?” Tanong ng Ama niya na sa wakas ay nag salita na rin.

“Wala naman po akong nabalitaan na nakikipag basag ulo ’to doon tito!” Ewan ko ba kala ko magiging sobrang intense ng magiging sitwasyon ko dito ngayon. Di ko akalain magiging sobrang gaan pala nang pakikitungo nila sa akin. Kaya komportable akong sagotin ang mga bawat tanong nila.

Di ko pa masyadong nagagalaw ang pagkain medyo may naamoy kasi akong di ka aya-aya kaya hanggat maari pinipigilan ’kong galawin ito.

“Alam mo kung may ginawa mang masama ang anak namin sa’yo pwede kang mag sumbong samin kung sinaktan ka nito.” Lumawak naman ang ngiti ko sa sinabi ng Ama ni Laizer.

Grabe ang babait nila.

“Ay Tito, bat sakin noon hindi kayo ganyan?” Tila nagtatampo pang tanong ni Lianne.

Tila parang maging tahimik ang buong silid sa sinabi niya. Pati siya ay tila nahiya sa sinabi, ayan pa bida kasi.

“Pero okay lang naman po. Alam ko namang iba ang panahon noon at ngayon. I understand the math of past is past.” Awkward siyang ngumiti at nagpatuloy na sa pag kain.

Tinignan ko si Laizer at kinurot ang kanyang hita.

“Ba’t ba kasi sinama mo pa ’yan dito?” Bulong ko sa kanya.

“I’ll explain later okay. Mahal naman kumain ka na.” Kinuha niya ’yong kutsara ng pinggan ko at nag sandok ng pagkain doon at aktong susubuan pa’ko kaya pinigilan ko na ito bago pa magka hiyaan.

Narinig ’kong parang natawa ang bunsong kapatid ni Laizer pero pilit lang itong pinigilan.

“Laizer, stop it!” Pag pipigil ko dahil naamoy ko ’yong amoy ng ulam na di ko na talaga nagugustuhan ’yong amoy.

Bakit ngayon pa nagkakaganito hindi pwede lalo na’t di pa alam ni Laizer ang kalagayan ko ngayon pati na din sa pamilya niya.

Baka isipin pa lang na pinikot ko ang anak nila dahil nagpa buntis kaagad ako ng maaga.

“Seryoso na ba ’yan Lai?” Tanong ni Lander at agad sumubo ng kinakain.

“Aba’t kailan pa di nag seseryoso ang kapatid mo sa pag ibig aber?” Depensa naman ng kanilang Ina.

“I don’t know when?” Sabay tingin kay Lianne na di na umaangat ang ulo o bigyan man lang kami ng pansin dahil tutok ito sa pagkain habang nakayuko.

“Come on, di ka pa sumusubo napapansin ko na mahal.” Pamimilit pa sa’kin ni Laizer. Pero parang mas worst na ang nangyayari di ko na talaga kaya ang amoy.

Di din naman nahahalata ng mga tao sa paligid ang nagiging sitawasyon namin ngayon ni Laizer dahil nagkakaroon na sila ngayon ng sarili nilang pinag uusapan, mabuti na din ’yon.

“S-stop, ilayo mo muna sakin yan Lai. Sandali lang saan ba sink niyo dito?”

“Doon sa kabila, bakit?” Pero ang loio di padin tumigil ang gusto talagang ipasubo sakin iyong hawak hawak niya. “Baka gutom ka lang mahal.”

Napatingin tuloy sila samin ngayon dahil pamimilit ng gag*ng ’to. Bakit ba ayaw niyang makinig ng lokong ’to nahihirapan na ako dito.

“Tyler ijo? Are you okay?” Napansin na din ni Mommy Melody ang pagka balisa ko.

Di ko na talaga kaya naduduwal na ako kaya agad akong napatayo.

“E-excuse me po I think I need to go to the CR po muna—” agad ’kong hinila si Laizer. “Asan ba sink niyo dito?” Nagagalit na ako giatay! Mahigpit na ’yong pagkakahawak ko sa kanya ngayon.

Agad naman akong inaalalayan ni Laizer sa kabilang banda ng dinning area at napunta na kami sa Kitchen nila na katabi lang pala ng dinning area. Napatingin tuloy sa amin ’yong mga katulong sa pagdating namin.

Agad akong sumampa sa sink at doon sumuka. Hinahagod naman ni Laizer ang kaniyang kamay sa aking likod.

“What happened, Babe? Di mo ba gusto ’yong pagkain? Gusto mo ipang luluto nalang kita ng iba? Sabihin mo lang.” Natataranta na din si Laizer sa nangyayari.

Habang ako ay busy pa din sa pag duwal.

“Buntis po ba ’yang kasintahan niyo, Sir?” Tila pag bibiro ang isang Maid na ikinalaki ng aking mga mata. Alam ’kong nagbibiro lang siya pero nangangamba ako na baka maniwala si Laizer. Di ko pa naman napagtatapat sa kanya na magiging Ama na siya hindi ko alam kung ano sakali niyang magawa pag malaman niya ang totoo.

“Tyler? Is it true? Are you pregnant?”

Napatingin agad ako sa kanyang mga seryosong mata. Does he already know?

-Heydenzzz

Hello everyone I’m back finally nakapag update na din. I’m so sorry to disappoint all of you after a year di pa din ako nakabalik but right now I’m here na. Back from making stories. I know wala na ’yong mga old readers ko I am really apologizing for not hearing your request guys lalo na sa mga nag me-message na mag UD na ako I am really sorry. Medyo naka motivate na po ako ulit ngayon na

ipag

patuloy

ang aking nasimulan and I am also editing my previous stories. Maybe tommorow may UD na naman akong maibibigay sa inyo. Tysm!

Kabanata 20

Kabanata

20

NGUMINGITING mga labi ni Laizer ang aking nasilayan mula sa gwapo niyang pagmumukha. Kaya agad akong nag taka sa kaniyang inaasal. Sandali, hindi ba siya magagalit o magugulat man lang kung sakali man na sasabihin kong butis nga ako? May parte sa’kin na parang nag celebrate sa kadahilanang hindi masama ang naging reaksyon niya.

“ Of course you’re not pregnant!“ Sabay hagikhik niya habang umiling-iling, agad napawi ang munti ’kong pagsasaya. “Kinabahan ka ba, Mahal? Ano ba kasi’ng nakain mo kaya ka nag

susuka

?“ Nagbibiro lang siya kanina? Inalalayan niya ako sa pag tayo dahil muntikan pa akong matalisod.

Hindi nga niya pala alam kung anong uri akong tao. Kaya normal lang na hindi siya maniniwala na nagdadalang tao ako. Naalala ko tuloy ’yong naging usapan namin nong nag ka tawagan kaming dalawa nung nakaraan.

Sino ba kasing maniniwala na ang isang lalake ay may kakayahang mag buntis. Alam ko ang pinag mulan ni Laizer. Isa sa mga matitigas ang bungo na walang ibang dinadala kundi kabalastugan.

Womanizer, cheater at higit sa lahat mayabang kasi alam niya na maraming tao ang susunod agad sa mga gusto niya na akala niya pag mamay-ari niya na ang boung mundo kasi anak siya ng bilyonaryo. Maraming nagkakandarapa sa kanya kaya lumaki ang ulo.

Di ko alam kung ang swerte ko ba na napunta siya sa’kin. Siguro oo.

“Bumalik na tayo baka hinihintay na tayo nila Mama Melody.” Walang gana ’kong tugon, iniwasan ’kong huwag sagutin iyong tanong niya dahil ayaw ko ng makipag usap pa sa kanya baka di ako makapag pigil.

Pinipigilan ko nalang na di maluha, hanggat maari pipigilan ko ang aking magiging rekasyon.

“Love, I’m worrying about you. Ayos ka lang ba talaga?” Naramdaman ko ang mainit niyang palad at sinapo ang aking bewang para alalayan ako.

“Ayos na ako!” Kinalas ko ang kanyang kamay mula sakin bewang nawalan tuloy ako ng gana. Akala ko magiging masaya ang araw na ito sa’kin dahil makikilala ko na ang magulang niya.

“What

happend

ijo?“ Tanong ni Mama Melody nang nakabalik na kami sa hapag kainan. Pati si Lianne ay napatingin na din sa gawi naming dalawa.

Ramdam ko ang pag titig sa’kin ngayon ni Laizer sinusuri ako ng mabuti tagos hanggang buto.

“Medyo

nahihilo

lang po,

sanhi

po siguro ng

mahabang

-habang byahe hindi po kasi ako

sanay

na

bumyahe

ng matagal.“ Kailangan ’kong mag sinungaling.

“Ganun ba, wait pag

titimpla

nalang muna kita ng staa para maibsan iyang nararamdaman mo.

Manang

!“ Tiyaka niya tinawag ang katulong at hindi naman ako umapela a sa pinagawa nito ayaw ko nang madami pang sasabihin dahil naamoy ko na naman ’yong buttered seafood.

NATAPOS ang hapunan na nakasimangot ako dahil sa naging eksena kanina. Tudo naman suyo ang isa tinatanong kung ano ba nagiging problema ko. Bakit ba kasi ayaw niya sa responsibilidad at hindi pa siya handa. Nagpapakasasa lang siya sa katawan ko then pagkatapos aayaw pag naka buo.

“Tyler, talk to me. Ano galit ka pa din ba kanina dahil kasama ko Lianne?”

Nandito kami ngayon sa magarbo nilang sala. Umalis na si Lianne narinig ’kong sinsundo daw ito kanina hinahanap na daw ng kanyang tita.

“Okay,

magpapaliwanag

na’ko!“

“Asan ba

kwarto

mo?“ Di niya natuloy ang kaniyang sasabihin kahit kanina ko pa gustong marinig ang paliwanag niya pero parang nawalan na ako ng gana na maging interesado pa dito.

“Uh…

Inaantok

ka na? Sige

halika

!“ Hinila niya ako patayo at inalalayan tungo sa hagdan. Naisip ko tuloy kung ganito ba siya pag lumaki na ang tiyan ko, laging inaalalayan. “Andito na tayo sa

kwarto

na’tin

.“ Sobrang lawak pa ng ngiti niya.

“Paki ready lang ng mga damit ko maliligo lang ako.” Wala sa mood ’kong sambit.

“Alright, sabay na tayo—”

“Ako lang isa ang maliligo, Laizer!” Bigla siyang natulala dahil sa inasal ko.

“Kanina ko pa napapansin

paiba

-iba ang mood mo. Di kaya buntis ka talaga?“ Nakuha niya pang tumawa. Kung alam mo lang ’yang pinagsasabi mo Laizer.

“Pag si Lianne ba

nabuntis

mo,

pananagutan

mo ba?“ Matagal bago siya nakapag salita parang nangangapa pa ng isasagot sa tanong ko. Kita mo na pag usapang buntis sa akin tinatawanan niya pero pag sa babaeng iyon tameme siya. “Huwag

mo’kong

guluhin, maliligo na ako.“

“Tyler… “ Hindi niya na ako naabotan pa dahil agaran na akong pumasok ng banyo.

Alam ko naman hindi pa bukas ang isipan ni Laizer sa pagkakaroon ng sariling pamilya. Natatakot lang ako na baka itatakwil niya kami ng anak ko pati na rin ako. Sa kanilang magkakapatid kasi siya iyong parang hindi seryoso sa buhay. Kung malalaman man niya ang tungkol sa magiging anak namin hindi ako sigurado kung matatanggap niya ba ito.

Siguro nga ikakahiya niya pa kami.

Nilublub ko ang aking sarili sa bathtub na puno ng bula. Pilit ko nililibang ang sarili kahit lubog na lubog na ako sa mga negatibong mga naiisip kulang nalang ma de-depress na ako dito sa pag o-overthink.

Umangat ako mula sa bathtub at nagbanlaw, lintek naman o! Nakalimutan ko pala na wala akong dalang damit ayan kasi atat maligo di tuloy nadala iyong pinapahandang damit kanina.

“Lai…” Tawag ko habang sumsilip sa pintuan nitong bathroom.

Agad may sumalubong sa’king damit sa pagmumukha ko. Doon ko lang napagtanto na kanina pa pala siya naghihintay sa harap nitong banyo.

“K-kanina ka pa dito?” Tinanggap ko ’yong damit na kaniyang inabot.

“Bilisan mo. We need to discuss something.” Tinalikuran niya na agad ako at pumunta sa kama at doon humiga ng naka tihaya. Di man lang ako binalingan ng tingin. Kaya pumasok nalang ako pabalik sa loob nitong bathroom.

Matapos mag bihis ay agad akong lumabas at tinabihan si Laizer na naka pikit ngayon na nakahiga sa kama. Alam ’kong hindi pa siya tulog.

“Alright,

makikipag

usap na ako sayo!“ Sabi ko dahil di ko din naman matiis. Hindi ako sanay sa seryosong Laizer, mukhang seryoso nga din ’tong pag uusapan namin ngayon.

“

Nagseselos

ka pa din ba?“ Ngayon ay dumilat na siya at nakatingin sa’kin.

“Karapatan ’kong mag selos. Now explain bat mo siya sinama dito?” Umupo siya at hinarap ako. Pilit niya kinuha ang aking kamay at hinimas-himas.

“Magka business partner ang tita ko at ang parents niya.

Nakasama

ko siya

sa funeral ng tito ko. Kasama niya parents niya na

bumisita

. Nagka

batian

, nagulat ako di pa nila alam ang nangyari

tungkol

sa’min ni Lianne di nga pala niya sinabi sa parents niya na

naghiwalay

na kaming dalawa.

Pagkatapos

ng

libing

ni tito nag request si tita na sakin na lang sumabay pa

uwi

si Lianne dahil may pag uusapan lang daw muna sila ng mga magulang niya about sa kompanya. Tyler, kaka

libing

lang ng asawa niya and as a sign of respect hindi na ako

tumanggi

pa.“

Naibsan ng kaunti ang puut sa aking puso sa naging paliwanag ni Laizer ngayon parang nalilinawagan na ako. Pero may parte pa din sa’kin na nasasaktan. Hindi dahil kay Lianne kundi dahil sa pag bubuntis ko.

“

Hinayaan

ko nalang din na sumabay pa ’yan dito. Since kasama kita ayaw ko nang pag

tuunan

pa siya ng pansin, syempre ikaw ang first priority ko.“ Agad niya ako siniil ng halik sa labi ngunit marahan. “Okay na ba tayo?”

Tumungo nalang ako bilang pag sang ayon na okay na ang lahat kahit hindi pa gaano.

HALOS hating-gabi na pero kanina pa ako kinakalabit nitont Laizer na ’to. Alam ’kong nalilib*gan na naman ang lalaking ’to dahil kanina pa niya ako hinahalikan sa leeg. Minsan naman dinilaan pa ’yon earlobe ko pero buo na ang desisyon ko ayaw ko munang makipag talik sa kaniya ngayon.

Ang bilis ng mood wings ko grabe talaga ang epekto ng pag bubuntis. Para tuloy talaga akong babae. Bat ba kasi nagpadala ako sa kahabaan, maugat at juicy na sandata ng otaku na ito. Kasalanan ’to ng kalandian ko e.

“Babe, come on let’s make love ilang days na akong

tigang

!“

“Manigas ka diyan Montiguido, di

porket

bati na tayo e

makakapasok

ka na agad ulit sa brief ko!“ From now on I need to learn how to avoid temptations. Sabi nga ni Mommy iwasan ang mag desisyon ng pa dalos-dalos.

“Tignan mo, Babe galit na galit na!” Tiyaka ko tinignan ang naka umbok niyang tent sa gitna ng kanyang mga hita. Naka black boxer lang kasi siya ngayon at ramdam ko ang init ng kanyang katawan na nakapulupot sa maliit ’kong katawan. “Sige na babayuhin kita with love.”

“Maligo ka na nga lang muna don asim mo!” Kahit di naman talaga. Pumaibabaw siya sakin at agas akong siniil ng halik, agad ko naman siyang tinulak dahil di ako makahinga ng maayos. Nalalanghap ko kasi ang hininga niyang fresh na fresh na kahit gustong-gusto ko siyang halikan ngayon e nag pipigil lang ako at sana ganun din siya. “Pwede ba Laizer magpa tulog ka hating-gabi na oh!”

Para naman siyang isang batang nagmamaktok na umalis sa ibabaw ko. Hinihilot-hilot niya pa ang kanyang puson siguro nabitin masyado. I know matagal tagal na din nung huli namin pero sa ngayon wala talaga akong gana.

Hindi ko na siya pinansin pa at pinilit nalang ang sarili na pumikit at natulog kahit napapansin ko na nag sasarili niya siya diyan sa tabi ko. Sariling sikap nalang muna siya sa ngayon dahil simula ngayon kailangan niya munang matuto na hindi lahat ng gusto niya ay agad agaran niyang makukuha.

SABAY kaming bumaba ng hagdan kinaumagahan. Napansin ko pa ang mga katulong at may mga kanya-kanyang ginagawa. Nabaling ang atensyon nila sa amin at binati kami at ayaw ko mag feeling donya dito kaya bumati na din ako ng nakangiti.

Naka akbay ang mga braso ni Laizer sa’kin ngayon habang nasa bulsa naman ang kaliw niyang kamay sa suut niya ngayon khaki cargo pants with black oversized shirt. Umagang-umga sobrang pogi ng jowa ko.

“Gusto mo

lumabas

?“ Oo nga pala, malapit lang kami sa dagat kaya medyo excited ako sa kaniyang inaya. “Let’s have a breakfast outside!”

Tumango naman ako sa kanyang naging pasya. Napa isip tuloy ako kung ganito ba siya ka sweet nong sila pa ni Lianne.

Pumunta kami sa isang maliit na cottage. Pintado ito na kulay puti at pabilog ang hugis ng cottage at meron pa itong mga roses na kumakatay rito. Ang ganda at sobrang romantic ng venue perfect for a date.

Ang lamig ng hangin, napaka lamig ng simoy nito sobrang sariwa. Lumapit ako sa dagat na white sand at sa crystal clear nitong tubig, kitang kita talaga ang mga isdang lumalangoy.

“Gusto mo ba dito din tayo

tumira

?“ Agad ko siyang nilingon dahil sa kanyang sinambit. Seryoso ba siya sa mga pinagsasabi niya?

“May pera ka

pampatayo

ng bahay?“ Kahit alam ko namang meron talaga.

“Pag nakuha ko na mana ko.” Sabay ngiti at kakamot-kamot sa kaniyang batok.  “Pag naka graduate na tayo

aanakan

kita ng isang dosena, tapos dito ko din

ipapatayo

ang bahay natin, dito tayo

titira

Mahal!“ Bigla-bigla nalang siya’ng naging seryoso.

Anong sabi niya?

Dumating ang mga maids dala ang mga pagkain namin at inihanda ang umagahan namin ngayon, habang naninigas naman akong nakatayo sa kaniyang tabi.

“

Nilalaming

ka ba?“ Napansin niya ata paninigas ko kaya akala niya nilalamig lang ako kaya naramdaman ’ko ang mainit niyang yakap mula sa likod. “The breakfast are ready, let’s go let’s eat I know you’re starving.” Narinig niya ata ang pag tunog ng aking sikmura.

Hinila niya ang aking kamay at tumungo pa balik nang cottage, pina upo niya ako sa kaniyag tabi.

Sinangag, sunny side up egg, tocino, ham, chorizo at normal rice ang naka hain sa mesa. Ang dami ng kaniyang pinahanda at halos lahat ng ito ay mga paborito ’kong kainin tuwing umaga kaya takam na takam tuloy akong kumain ngayon. Alam na alam niya talaga paano hanapin ang kiliti ko simply by giving me some foods.

“Subuan mo’ko!” Paglalambing niya. Ayan na naman siya nag sisimula na naman ang manong niyo.

“Harot mo! Anak ba kita para subuan?”

“Hindi pero kaya kita

anakan

!“ Alam ko nag bibiro lang siya at alam ’kong ayaw niya pa sa responsibilidad pero sige lang Laizer mag biro ka pa di mo lang alam naka buo ka na.

Sobrang landi niya talaga hinihimas himas pa ang katawan ko o di ba kaya hinahalikan ang aking leeg ayan tuloy umabot na kaming dalawa sa pag ka-kandugan ’yan tuloy para ko na siyang anak na sinusubuan habang naka kandong ako sa kanya. Sobrang harot naman kasi, umagang umaga lampungan agad.

“Oh

nganga

na!“ Sinunod niya naman ang sinabi ko at sinubo ang sinandok kong sinangag na may halong tocino, chorizo at ham. Dinamihan ko talaga ang paglagay sa kutsara kasi pag ti-tripan ko ang Laizer ko ngayon dahil napipikon na ako.

Sa sobra dami ng nilagay kong pagkain sa kutsara ay kanda ubo tuloy siya sa pag nguya. Ayan malandi ka kasi nilalandi mo’ko, na nagpapa landi din naman.

“Ngayon alam mo na ang pakiramdam pag

sinasagad

mo ’yang ano mo sa bibig ko!“

Puro hagikhik lang at munting tawanan lang ang maririnig sa buong paligid, buti nalang umalis na ’yong mga maids at walang tao ngayon dito kundi kami lang kaya free kami gawin lahat ng gusto naming gawin.

“G-Ganun pala ’yon?” Sambit niya habang umuubo. “ Sige

next time mas

isasagad

ko pa para

simot

sarap mo lahat,

tagos

hanggang esophagus!“

Giatay, parang ibang breakfast nalang tuloy ngayon ’yong gusto ’kong ma kain.

---

Pasyensa na di naka update kahapon nawalan ng signal e kaya hindi na upload. Na busy lang ako kahapon kasi may mga parts sa previous story ko ang need ko pang e edit dahil na warningan na tayo ni Wattpad isa pa madaming Grammatical errors doon so need ko talaga e revise. Thank you so much for reading.

-Heydenzzz

Kabanata 21

Kabanata 21

M abilis ang takbo ng kabayo na sinasakyan namin ni Laizer, tungo sa light house dito sa lugar ng mga magulang niya. Sinabi niya sakin na igagala niya daw ako sa buong paligid dito at ililibang.

Sobra naman ang pagka excite ko sa naging offer niya, matagal-tagal na din kasi akong di nakapag outing o nakapag pasyal. Last time kasi na naka gala ako with my family is ’yong lumuwas kami ng bansa at sa Maldives nag bakasyon last year.

Mahigpit ang pagka kapit ko sa bewang ni Laizer sa takot na baka mahulog ako sa kabayo. Paakyat na kasi kami sa munting burol at doon mo makikita ang matayog na nakatayong light house, mas sariwa ang hangin dito at matatanaw mo talaga ang buong tanawin ng karagatan.

“We’re here.” Tiyaka niya pinahinto ang pag takbo ng puting kabayo. Pinakilala niya sakin ito kanina at pangalan nito ay Angel.

Napaka ganda niyang kabayo para talagang isang anghel sa kaputian nito, isang albino nagliliwanag pag nasisinagan ng araw, para talagang isang prince charming si Laizer habang naka sakay sa kabayo kaya laglag ang panga ko sa kaniyang itsura.

Di naman kasi ganun kalaki ang kaniyang katawan pero pasok talaga siya sa standard para maging isang hot na modelo, maganda naman ang pangangatawan niya at matangkad na hindi mo agad mahahalata na siya ay pang isang teen ager, parang hanggang ilong niya nga lang ang height ko sa kaniya.

“Let me carry you!” Inalalayan niya ako na parang isang babasaging bagay na kailangan ingatan.

“Woah, ang ganda!” Sobra akong namangha lalo na’t sobrang asul din ng kalangitan. “Lagi ka bang

pumupunta

dito?“

Kinuha niya ang basket, camping chair at tela na nakasabit sa kabayo, ito kasi ang gagamitin namin mamaya para sa picnic. Nakakatuwa siyang pagmasdan, hindi ko kasi akalain na meron pala siyang femenine side sa katawan. Siya kasi ang nag suggest nito na dito raw kami magpa lipas muna ng oras at mag picnic. Sisiguraduhin niya talagang malilibang ako.

“

Madalas

namin ’tong

pasyalan

ng mga kapatid ko. Minsa dito kami nag

iinuman

pag

kompleto

kami.“ Kinuha niya ang kamay ko pinagsiklop ito at hinila ako malapit sa light house. “Gusto mo bang

umakyat

sa taas?“

Agad akong tumango sa kaniyang sinabi at tumakbo sa loob ng light house at magiliw na umaakyat. Para akong bata na pinayagan ng magulang na gumala at parang isang ibon na nakatakas sa hawla. Never pa ako naka pasok o naka punta sa light house, madalas ko lang kasi itong nakikita sa mga movie or tv drama.

Maganda naman pala ang loob, may mga vintage na gamit at may mga makina akong nakikita. Tumingala ako sa itaas at tinungo ang hagdanan at umakyat.

Nang nasa tuktok na ako ng light house ay para akong lumilipad sa lakas ng hangin, and sarap sa pakiramdam. Pero di man lang ako natakot bagkos mas lumapit ako sa edge nitong light house, protected naman ito dahil merong net sa ilalim kung sakaling merong mahuhulog, e masasalo ito agad.

“Ang ganda dito!” Manghang-mangha ako sa tanawin. “Wait, I should take some pictures!” Tiyaka ko kinuha ang cellphone sa suot ’kong white jumpers.

Naka ilang picture at selfie ako dito sa taas, para akong isang inosenteng country boy, pwedeng-pwede na pang my day o pang post sa Instagram. Taray galang-gala ako ah. Kanina lang din kasi ako nakapag paalam kina Mommy na ’andito ako at agad namang pumayag nang nalamang kasama ko si Laizer.

“Laizer!” Sigaw ko sa kaniya sa ibaba at kumakaway. “Ang panget mo!” Di ko siya mapigilang asarin. Masyado kasi siyang busy sa pag handa ng aming picnic.

Nakita ko kung paano niya kagatin ang kaniyang ibabang labi habang naka tingalang naka tanaw sa’kin. Inilapag niya muna ang basket at sumugod dito paakyat. Agad naman akong nag panic at di alam kung saan ba ako pupunta, hindi naman pwede na tatalon ako kaya tinaggap ko nalang na masasalubong niya talaga ako dito. Nagalit ako ata siya.

“Sinong panget?” Napatili naman ako sa bigla niyang pag sulpot. “Nakalimutan mo na ba na ang pangit na ’to ang nagpapa ungol sayo lagi.”

Lumapit siya sa’kin at pinugpog niya ako ng kiliti. Napuno ng tawanan ang buong paligid, ayaw niya akong tantanan kapit na kapit ako sa kaniya sa takot na baka itulak niya nalang ako bigla.

“S-Stop Laizer ayaw ko na!”

“Sinong panget?”

“I-Ikaw!” Sabay tawa ko.

“Bawiin mo ’yan.” Hindi pa din siya tumigil sa pangingiliti. “Lakas mo ngang umungol sa’kin tas tatawagin mo lang akong panget!”

“Oo na pogi ka na. Ikaw na talaga Laizer, tama na p-please!

“ Tumigil siya sa ginagawa pero sinuggaban niya naman ako ng halik, mabuti na din iyon dahil parang mamamatay ako sa kiliti pag di siya tumigil.

Pagkatapos ng aming halikan ay tinitigan niya ako ng maigi, mata sa mata. Mapungay na mga mata ang kaniyang iginagawad mula sa akin.

His brown eyes, natural juicy red lips, thick eyebrows, flawless skin and his perfect jawline. Laizer has this breath taking manly charisma that makes every woman drooling over him, at kahit ako na bading, kahit wala akong panty e nalalaglagan naman ng boxer. It feels like I’m the most luckiest one to have him. Para siyang isang premyo sa loto at ako ang pinaka maswerteng nanalo.

“I love you so much Tyler!” Naririnig ko ang bilis ng tibok ng kaniyang puso. Nilagay ko ang aking kamay sa kaniyang dibdib at dinama ang bawat tibok nito. Tila sinisigaw ang aking pangalan.

“I love you more, Laizer!”

Tiyaka kami nag halikan muli. Tumagal ata ito ng tatlong minuto. Naramdaman ko ang pagka buhay ng kaniyang alaga tumatayo na ito, sumabay pa ang lamig ng hangin kaya pati ang aking mga balahibo ay nag sitayuan na rin.

Matapos ang aming halikan ay hinampas ko siya sa braso, akala niya siguro di ako gaganti sa pangingili niya kanina. Ewan, grabe ang tantrums ko today.

“Aray! Para san ’yon? Matapos mo’ko

pakiligin

sasaktan

mo agad ako!“

“Ikaw kasi! Ba’t ba always ka

ingame

sa pogi-

pogian

, ayaw

matawag

na panget?“ Kumalas ako sa pagkaka-yakap niya. “Bilis mo rin

mapikon

. Buntis ka ba?“ Tumatawa lang siya sa sinabi ko at inalalayan ako pababa nitong light house.

“Dapat huwag na tayong mag break ah! Lagi pa naman tayong

nakakant

*tan kaya dapat di talaga tayo

maghihiwalay

—“

Hinampas ko siya ulit sa braso at iniwan siya sa loob ng light house. Nakakainis, okay na sana ’yong scene e kaso panira lang ng moment. Bunganga din talaga nitong lalaking ’to walang filter.

“Oh ba’t galit ka? Tama naman ’yong sinabi ko ah. Naka ilang ulit na tayo kaya dapat lang na

panagutan

mo’ko!“

“

Tumahimik

ka nga! Nakakainis ka na!“ Humahalakhak lang siya parang di man lang pinag sisisihan ang kaniyang pinagsasabi. Pulang-pula na siguro masyado ’tong mukha ’ko. “I’m starving,

pakainin

mo na ako.“

“Alright.” Tiyaka niya kinalas ang sinturon sa kaniyang suot na pantalon.

“Anong ginagawa mo?” Nagtataka ako sa ginagawa niya, anong konek ng kaniyang sinturon sa aking pagkaka gutom.

“

Papakainin

ka!“ Naka ngisi niyang sambit.

“Laizer!” Doon ko lang na gets kung ano ’yong tinutukoy niya.

“Ano?

Hinhubad

ko lang sinturon ko. Masyado kasing mahigpit

nasasakal

si

junjun

!“ Tawang-tawa pa siya sa naging reaksyon ko. Pasimple niyang binabaliktad ang sitwasyon para ako ang mag mukhang manyak sa aming dalawa.

Wala kaming ibang ginawa ni Laizer buong mag oras kundi ang mag lampungan, maghaturan at kumain. Di ko din naman matitiis ang kalandian niya. Always nalang may dalang baon kuhang-kuha niya talaga ang inis ko.

NAKABALIK na kami sa villa nila habang magka hawak kami. Naibalik na namin si angel sa kaniyang kwadra. Tuwang-tuwa masyado ang puso ko ngayon. Di ko kasi akalain na aabot kami sa puntong ganito ka sweet. Ito na siguro ang pinaka sweet naming moment na dalawa.

“Are you happy?” Tumango ako sa kaniya na mayroong matamis na ngiti. “Pa masahe ako later ah, sumakit katawan ko kakahabol sa’yo.”

Naghahabulan kasi kami dito kanina sa dagat matapos kaming mag picnic kanina. Nag decide din kaming maligo muna kaya medyo basa kaming dalawa ngayon pabalik sa loob ng villa. Alam ko namang wala talagang masakit sa katawan niya ngayon, paraan niya lang ’to para maka isa mamaya dahil kahapon di ko pinag bigyan. Para-paraan din ’tong isang ’to e.

Napabuntong hininga nalang ako bigla. “Tara na nga pagod na ako!”

“Bawal kang mapagod, dahil mamaya pa kita papagurin!” Inirapan mo ka nalang siya dahil sa kaniyang ka manyakan.

Pumasok na kami sa loob dahil parang nilalamig na rin ako. Hapon na kasi kaming naka balik kaya medyo mas lumalamig na ang hangin. Sinalubong kami ng maids at laking gulat ko pa na binigyan nila kami pareho ng mga tuwalya. Wow, sobrang consistent naman nila sa trabaho sobrang handang-handa. Siguro nakita nila kaming dalawa kanina ni Laizer na naghahabulan sa dagat.

“Laizer.. “ Pero mas nagulat ako sa tinig ng isang babae na tumatawag ngayon kay Laizer.

Lumapit si Lianne sa aming dalawa ngunit di man lang niya ako binalingan ng tingin, na kay Laizer lang ang atensyon niya.

“Lianne? Why you’re here?” Halata namang pati si Laizer ay nagulat din na nandito ang babaeng ’to. Panira talaga ng moment.

“Binibisita sila Mamita at pati ikaw…” Umirap nalang ako sa kawalan dahil kung bibisita na nga lang bakit kailangan pang mag suot ng heels at off shoulder maroon plain dress. “Na miss ko kasi sobra dito, do you remember ’yong mga bonding natin dito noon?”

Kita ko sa mukha ni Laizer na uncomfortable na siya habang pa sulyap-sulyap sakin at inaalam kung ano ang reaksyon ’ko sa pinag sasabi ni Lianne.

Nag bo-bonding pala silang dalawa dito noon? Na i-imagine ko tuloy na dinadala ni Laizer si Lianne doon sa light house sabay sakay sa kabayong si Angel at nag pi-picnic. Baka nag hahabulan din silang dalawa sa tabi ng dagat at naghahalikan while saying ‘I love you’ to each other, punong-puno siguro silang dalawa ng pagmamahal noon, kaya hindi ko masisi si Lianne kung bakit hindi pa siya nakaka move on.

Naiisip ko palang ang mga ginagawa nila noon ay sumisikip na ang dibdib ko. Pakiramdam ko tuloy sobrang re-used nong pangyayari kanina na lahat ng ginagawa namin ni Laizer kanina ay nagawa niya na rin kay Lianne noon.

“Akyat muna ako.” Malamig ko silang tinignan dalawa.

“Tyler!” Rinig ’kong tawag ni Laizer sakin habang dumiretso ako paakyat sa taas naramdaman ko ang kaniyang pag sunod.

Pumasok ako sa kwarto namin at tinapon ang tuwalya sa kama. Dali dali akong pumihit sa bathroom at ni lock ito.

“Tyler, buksan mo ’to…” Pilit binubuksan ni Laizer ang pintuan. “Fvck! Not again, Tyler please!”

Naka ilang ulit pa siyang kumatok tas minsan binabalibag na ang pintuan nitong banyo.

“Di ko naman alam pupunta si Lianne dito, I’m sorry if you’re mad I promise, I won’t let her allow to come here again anymore.”

Hindi naman ako galit sa kaniya, sadyang nawalan lang talaga ako ng gana bigla dahil sa mga naiisip. Siguro mood swings ko lang talaga ito. Kailangan ko lang mapag isa at makapag isip-isip, kailangan ko muna mag palamig at pagkatapos haharapin ko nalang siya after.

“Tyler, please open the door!” Pinilit ’kong huwag magpa dala kahit pa’t naaawa na ako sa kaniya ngayon. Puno kasi nang pag susumamo ang tuno ng kaniyang boses.

NAKAHIGA siya ngayon sa kama naka idlip siguro sandali mga isang oras siguro akong nag babad sa loob ng banyo. Gumalaw siya ng kaunti, naalimpungatan at agad nagising nang napagtanto niyang lumabas na din ako sa wakas ng banyo. Agad siyang bumangon at hinarap ako.

“Tyler—”

Di niya natapos ang banggitin ang pangalan ko dahil bigla akong kumandong sa kaniya at yumakap, ramdam ko ang kaniyang pagka bigla.

“I’m sorry Lai, for making you feel pressured.” Gumanti siya ng yakap sa’kin at hinalikan ang aking ulo. Humiga siya sa kama kaya nasa ibabaw niya ako ngayon habang naka yakap.

“It’s fine, dapat kasi sinabihan ko na sila manang na huwag na iyong papasukin dito e.” Hinahagod-hagod niya ang likod ko.

“Lai, totoo ba talagang nag bo-bonding kayo dito dati ni Lianne?” I know it’s sound like I’m a jealous boyfriend, pero di ko talaga mapigilan ang curiosity ko.

“Nakasama ko siya dito noon, dahil bumisita ang parents niya for business purposes. But we never had a bond here, nothing special with it. But you are special to me Tyler, and you are my everything, I can’t lose a precious person like you and I love you.”

Di ko alam pero bigla nalang akong lumuha sa kaniyang sinabi. Sa sobrang saya ko e di ko siya mapigilan halikan. Sobrang tagal ng aming halikan, wala na akong paki alam kung masyado akong na carried away. Gosh, hulog na hulog na talaga ako sa lalaking ’to.

Nabigyan tuloy ako ng panghahawakan na huwag pag dududahan ang pag ibig niya sa’kin. Those words that he said, it means a lot for me. Para nabura lahat ng pag o-overthink ko at lahat ng mga bumabagabang sa aking isipan nitong mga nakaraang araw.

“I love you Laizer!” Sabi ko habang naka tingala sa kaniya at nakayakap.

“I love you too

my

, Tyler!“

Bumangon ako pero di padin ako umalis sa kaniyang kandungan. Kitang-kita ko ang pagnanasa ngayon sa kaniyang mga mata habang naka titig sa’kin. Nararamdaman ko na din ang pagka buhay ng kaniyang alaga sa aking pang upo. Ramdam ko na rin ang unti-unting pag iinit ng kaniyang katawan.

“Gusto mo ba ng

masahe

?“

Napakagat labi naman siya sa alok kong biglaan.

“Iyan ang gusto ko sayo e.” Then he took off his t-shirt so he could start being a customer at my spa.

-Heydenzzz

Kabanata 22

Kabanata 22

NAGULAT ako nang nakita ko si Lou dito sa loob ng bahay. Pormado siyang naka upo ngayon sa sofa at biglang umaliwalas ang kaniyang mukha nang nakita ako.

“Tyler, finally naka

uwi

ka na!“ Tumayo siya sa kinauupuan at sinalubong ako ng yakap. “Alam mo bang

pangatlong

balik ko na ’to dito sa inyo?“ Gumanti naman agad ako ng yakap sa kaniya.

Sobrang gwapo na ngayon sa suot na plain white shirt na sinapawan ng dark brown long sleeve polo at khaki pants. Sobrang neat and clean niyang tignan at ang bango pa. Gwapo na may proper hygiene pa.

Buti nalang naka alis na si Laizer pagkatapos niya akong ihatid sa amin. Di na din siya nag balak pa na mag stay dahil daw pupuntahan niya pa iyong kapatid niyang na aksidente daw sa sinasakyan nitong motor.

“Bakit?” Tanong ko sa kaniya kung bakit nagpa balik-balik siya dito.

“Di natuloy yung date natin, tagal na kaya kitang di nakaka bonding!” Kumalas siya sa pagkayakap.

“Sorry may pinuntahan kasi ako kaya di ako naka

uwi

agad.“

“San ka ba kasi

nangaling

?“ Nag dadalawang isip pa tuloy ako kung sasabihin ko ba sa kaniya na galing ako kina Laizer. “Kasama mo siya?”

“

Uhm

, oo e pinakilala niya na ako sa pamilya niya.“ Inaya ko siyang umupo. Di siya agad naka galaw sa kinatatayuan niya di pa sana siya gagalaw kung di ko hinila ang braso niya.

“Legal na nga talaga kayo.” Umupo siya katabi ko habang di naka tingin sakin ng diretso.

“It was unexpected, basta niya nalang ako

dinala

sa kanila.

Kainis

nga e di ako naka ready!“ Sinabayan ko pa ng pag tawa pero siya di man lang umimik. “Oy, bat

tahimik

ka diyan? May

pinoproblema

ka?“

Baka naman kasi kaya siya pa balik balik dito sa amin dahil may problema siyang dinadala at gusto niyang may mapag sabihan kaso nga lang wala ako. Na gui-guilty tuloy ako.

“Yeah, matagal na!” Tulala pa rin siya pero ngumiti naman rin kalaunan at hinarap ako. “But it’s fine, by the way anong oras ka free? Pagod ka ba?”

Wala namang malisya sa aming dalawa itong friendly date dahil noon pa talaga kami nito laging nagsasama. Minsan nga kada uwi namin sa eskwela nong grade six pa kami, sinusundo niya ako noon sa room tiyaka pinapasyal niya ako sa mall at nililibre ng kung ano-ano ’apaka rich kid din naman kasi siya noon, at kahit hanggang ngayon di parin nagbabago ang Lou na nakilala ko noon.

Umiling naman ako at sumagot. “Hindi naman, sige ba mamaya. Kumain ka na ba?”

Tumango siya bilang tugon sa tanong ko. Tumayo ako sa kinauupuan at nag inat sandali dahil naka tulog kasi ako kanina sa byahe naming dalawa ni Laizer.

“Umalis na ba sila, Mom?”

“Yeah, kanina lang bago ka pa dumating.” Tumayo rin siya at hinarap akong muli. Bakit ganun parang puno ng kalungkutan itong mga mata ni Lou. Di ba kaya ganun ka bigat ang problema na hinahawakan niya ngayon.

“Lou, nandito lang ako kung kailangan mo ng mapag sabihan niyang problema mo.” Umiling lang siya nginitian ako.

“I’m fine, Tyler. Sige na balik nalang ako dito mamaya

susunduin

kita.“ Alam ko naman pinipilit niya lang maging masaya dahil ayaw niya lang akong mag alala.

Nag yakapan nalang muna kami tiyaka siya nagpa alam, hinatid ko siya sa gate namin at hinintay siyang maka sakay ng kaniyang kotse. Oo nga pala ba’t di ko napansin itong kotse niyang nakaparada sa labas kanina. Siguro dala lang ng labis na antok at kakagising lang sa pag tulog kaya di ko ito napansin. Buti nalang din di rin ito napansin ni Laizer alam ko pa naman takbo ng isip non pag nag seselos.

Nang naka alis na si Lou ay bumalik na ako sa loob at nag bihis tiyaka nag hilamos. Iniisip ko pa tuloy kung ano ang susuutin ko mamaya sa galaan namin mamaya. Naisip ko kung kailangan ko bang ipaalam kay Laizer sa galaan namin ni Lou o huwag nalang. Baka kasi pag nalaman nun e iiwan niya ang kapatid para puntahan ako kaya naisip ko huwag nalang sabihin. Sandali lang naman siguro kami mamaya Lou.

TANGHALI ng tapat nang narinig ko ang pag tunog aking cellphone sign na may nag text. Si Laizer pala ang nag text kaya napa balikwas ako sa kinahihigaan dahil naka idlip pala ako kanina.

Laizer:

“I’m sorry di kita

mabibisita

wala kasi

magbabantay

kay

Xander.“

Ang bunsong kapatid nga pala nila ang na aksidente, wala daw kasi naatasan na mag babantay nito kaya siya na raw ang nag volunteer dahil sobrang mapili daw kasi ang kapatid niya sa taong mag babantay nito. Mag kasing tigas lang kasi talaga ng ulo itong si Laizer at nang kapatid niya kaya perfect match talaga pag nag sama sila.

Me:

“I’m fine here Lai…

gampanan

mo nalang pagiging kuya mo diyan!“

Di inabot ng isang minuto bago siya nag reply ulit. Ang bilis niya naman mag reply di halatang miss na miss ako agad.

Laizer:

“Alright, love you!”

Sobrang lawak na siguro ng ngiti ko ngayon habang hawak-hawak ang cellphone.

Me:

“I love you too!”

Kasabay ng pag reply ko sa mensahe ni Laizer ay ang pag busina ng sasakyan na nagmumula sa labas ng labas. Doon ko lang na realize na meron pala akong date ngayon with Lou. Nag panic ako ng tudo habang tumakbo ng mabilis papuntang banyo. Nag hilamos muna ako saglit at nag toothbrush.

Matapos ang pagpapaka fresh sa sarili ay hinalungkat ko ang closet at pumili roon ng susuotin. Di ko na muna sasalubungin pa sa baba si Lou dahil alam ko naman na papasok rin naman iyon sa bahay kaya maghahanda nalang ako sa aking sarili. Di ko kasi nahalata na mas una pala siyang nakapag text kanina bago si Laizer ayan tuloy di ako nakapag ready.

Matapos ang pagpapalit ay bumaba na ako at sinalubong si Lou sa ibaba na prenting naka upo sa sofa ng aming bahay. Naisipan ko suotin ang black fitted poloshirt at inin-sertan ko ito ng gray cargo pants ko with white sneakers.

“Tagal mo naman!” Sabi niya habang may ngiti sa labi.

“Pa bigla-bigla ka naman kasi!” Lumapit ako sa kaniya at sinapak siya sa braso. Nakakainis din e para tuloy ten minutes lang ang paghahanda ko sa sarili. Tanging pulbo at liptint nga lang nailagay ko sa mukha ko ngayon e.

“Di halatang rush ’yang ootd mo ah.”

“Sa susunod kasi

tumawag

ka huwag iyong nag te-text alam mo namang natutulog yung tao!“ Sabay na kaming dalawa na lumabas ng bahay.

Nag text rin kasi sila Mom na mamayang gabi pa raw sila makaka uwi kaya wala din sila dito ngayon sa bahay.

“Edi sana sinabi mo sakin kanina na pagod ka talaga. Nag sisinungaling pa kasi!”

Iniripan ko siya. “So bakit parang kasalanan ko?” Sinabayan ko ng mala, Bea Alonzo reaction.

Humahalakhak siya sa naging asaran naming dalawa. Kahit noon ganito na talaga kami pag magka sama. “Lika na nga, dami mo pang sinasabi!”

Ang gwapo ni Lou sobra! Kahit sino talagang tao mapapa tingin sa kaniya. Makinis at maputi ang kaniyang balat iyong tipong mga lalake na makikita mong mahilig magpapa cute sa tiktok. Tapos sobrang bango ang linis niya pang tignan sa pastel mint green pulo niya ngayon na pinarisan ng gray trouser. Di mo rin maipag kakaila na maganda rin ang pangangatawan nito.

Magka iba sila ng dating ni Laizer, kung si Lou kasi manamit ay mahilig sa clean attire at clean cut na gupit, while si Laizer ay mahilig sa hype outfits kagaya ko na mahilig sa cargo pants or iyong mga kadalasang sinusuot ng mga dancers.

PUMUNTA kami sa mall dahil aayain niya raw akong mag sine, kahit medyo nahihilo na dahil parang inaabot na naman ng sintomas nitong pag bubuntis ko e patuloy ko parin siyang pinapakisamahan. Ayaw ko din naman kasi sumama ang loob nito.

Oo nga pala na di niya alam ang pag dadalang tao ’ko. Kahit noon di ko nasabi sa kaniya ang tungkol sa aking pagiging carrier.

“Ako na mag

dadala

niyang popcorn bigay mo na sakin!“ Pang aagaw ko kay Lou dahil ayaw niya pang ibigay sakin iyong foods e kahit nahihirapan na siya kakadala nang popcorn at juice ay pinipilit niya paring buhatin ayaw niya daw kasi mapagod ako. E popcorn lang naman ang bibitbitin.

“Tyler, behave ka nga baka

matapon

’to!“

“Pa bida ka kasi gusto talaga mag

mukhang

gentleman!“ Narinig ko ang pag tawa niya.

Pumasok na kami sa loob ng sinehan habang nakahawak ako sa mga braso niya. Madilim ang loob at tahimik, naghahanap kami ni Lou ng mauupuan hanggang sa napag desisyonan naming dalawa na doon kami sa pinaka likod uupo dahil mas maganda ang view roon.

Sabay kaming umupo at sa wakas binigay niya na rin ang popcorn ko at juice. Papanoorin namin ang movie na trending ngayon na title ay “Labas Loob 2” at oo ito po ang panonoorin namin. Ewan ko ba kung pang bata ba ito kasi merong mga new emotions. Aside sa nadagdagan si anxiety, envy, boredom, embarrassment, boredome at nostalgia e bakit merong new emotion na h*rny, oa, self-centered, at delusional or delulu?

Sisimulan ko na sanang papakin ’yong popcorn habang naghihintay mag simula yong palabas nang biglang may napansin akong pamilyar na rebulto ng tao. Hindi ito lalake, ito ay isang babae na kilalang kilala ko dahil siya lang naman ang pinag awayan namin ni Laizer nong naroon ako sa kanila.

It was Lianne.

Nahuli ko siyang nakatitig mula sa kinaroroonan namin ni Lou kaya binawi niya agad ang pag titig sakin nang napansin niyang naka titig narin ako sa kaniya, ’andoon siya sa harapan naka upo. Bigla tuloy nanuyo ang kalamnan ko at kinakabahan. Anong ginawa niya rito? Mahilig din pala siya sa pambatang palabas? Coincidence? Or sinusundan niya lang talaga ako?

“Tyler?” Napatingin ako sa gawi ni Lou. “May problema ba?”

Napakurap ako ng ilang ulit at napa lunok ng sariling laway. “N-No… I think kailangan ko munang mag banyo. I’ll be right back!”

“Samahan na kita—”

“No, bantayan mo nalang tong upuan natin baka maagaw.” Di ko na siya hinintay pang makapag salita at agarang naglakad pababa tiyaka lumabas at tumungo sa banyo.

Nag hilamos muna ako saglit dahil parang mas sumakit lalo ang ulo ko. Paano kung mag sumbong si Lianne kay Laizer about sa nakita niya kanina samin ni Lou. Baka iniisip nun nag loloko ako. Alam ko naman kasi na posibilidad na sisirain niya kaming dalawa dahil lang sa mahal niya pa si Laizer at nararamdaman ko ’yon.

I need to talk to Laizer, dapat unahan ko na si Lianne sa kung ano mang balak niya. Dapat kasi nagpa alam na agad ako kanina e.

Bago ko pa makuha ang cellphone ko sa aking bulsa ay tumunog na ito. May tumawag, at ang tumawag ay walang iba kundi si Laizer. Kaya abot langit na ang kaba ko dahil meron na talaga akong instinct sa mangyayari.

“Lai?” Sinagot ko ang tawag niya.

“Nasan ka?” Malamig ang tuno ng kaniyang boses. I understand it immediately na alam niya na. D*mn that girl sobrang bilis makapag sumbong, ’apaka sumbongera.

“S-Sa mall.” Narinig ko ang pag buntong hininga niya.

“Sino kasama mo?” Di muna ako nakapag salita dahil kinakabahan ako sa aking isasagot. “Don’t you ever try to lie on me Tyler!”

“I’m with, Lou okay.” Natahimik muna ako bago nag salitang muli. “Kaibigan ko siya Lai alangan naman tanggihan ko ang alok niya. Sasabihin ko naman dapat sa’yo e kaso nga lang alam ko kasing di ka rin naman papayag.”

Di ko kayang tanggihan si Lou dahil matagal-tagal na rin kaming di nakapag interact dahil matagal na kaming di nag kita. He’s my childhood best friend at ayaw kong maging bastos. Having a friendly date with my friend is not considered as cheating. Sadyang sobrang possessive at seloso lang talaga ni Laizer. Mas seloso pa sakin.

“That son of abtch, tinuloy niya talaga plano niya!” Kahit di ko kita ang mukha niya ngayon alam ’kong umiigting ang panga niya ngayon sa galit. I know he’s really mad. “Umuwi ka na, iwan mo na ang gagng yan diyan!”

“Lai naman—”

“Iiwan mo ’yan or pupuntahan kita!” Kita ko tuloy sa repleksyon ko sa salamin kung gaano na ako ka kaba ngayon. “I swear pupuntahan talaga kita diyan at babasagin ko bungo niyang lalake mo!”

Bumagting ang tenga ko sa narinig sa kabilang linya. Ito ata ang unang beses na nakapag salita ng di maganda si Laizer sakin.

“Ano? So sinasabi mong niloloko kita? Ganun ba ang tingin mo sakin ha Laizer?” Nawala ang kaba ko sa sarili ang napalitan ng pagka inis at galit dahil sa sinabi niya.

“Fvck simple lang naman hinihingi ko Tyler, layuan mo na ang lalakeng ’yan, iwan mo na ’yan diyan.” Nag mura pa siya ng pa ulit-ulit.

“Tama na, Laizer… Kahit ngayon lang huwag mo muna

pairalin

iyang pagiging

seloso

mo!“ Kasalanan ko rin naman kung bakit di ako nakapag paaalam sa kaniya. “Pag tinuloy mo ’yang plano mo. I will quit on you!”

Pero bakit parang pinapamukha niyang manloloko ako. That I am with someone, cheating on him. This is all misunderstanding. Nilamon na siya ng galit dahil lang sa may taong pinangunahan ako.

“So you’re choosing him over me?” Batid ko ang pait sa tuno ng kaniyang pananalita. “Are you breaking up with me, Tyler?”

“O-Of course not, it’s just that—”

“Tang*na naman Tyler, paano ako di mag re-react ng

ganito

, knowing that my boyfriend is kissing with another guy!“

Nanlaki naman ang mga mata ko sa sinabi niya. Ano? Ganun ba ka desperada ang babaeng ’yon para lang gumawa ng sarili niyang kwento at siraan ako kay Laizer?

“W-Who told you that?”

Namuo ang luha ko dahil sa galit. Now, this not the right time para mag timpi, may kailangan talaga akong turuan ng leksyon.

“It’s, Lianne.” At naniwala ka naman. D*mn wala talaga siyang tiwala sakin. Mas pinaniniwalaan niya pa ang babaeng ’yon kesa sakin. “So don’t you ever say that you’re quitting on me. Kailangan ko ang paliwanag mo, I need your clarification, Tyler. Please don’t prove me that I’m right. Dahil di ako

papayag

na

matatapos

nalang tayo ng ganito, you’ll never quit on me and I will never let you.“

Bumukas ang pintuan ng banyo at inuluwa non si Lou habang may pag alala sa mukha nito.

“Tyler? Umiiyak ka ba? What happened?” Lumapit siya sakin at hinawakan ang dalawa ’kong balikat.

“Tyler, fvck! Pupunta na ako diyan!” Galit na huling sambit ni Laizer.

“Lai—” binaba niya na ang tawag kaya di na ako naka sagot. Di ko mapigilan ang mapa iyak. Di man lang ako nakapag salita dahil sa biglaang nahihirapan ako huminga. Di tuloy ako nakapag paliwanag.

“Hey, nag away kayo?” Inalalayan ako ni Lou papuntang lababo nitong banyo. “Come here!” Tiyaka niya ako niyakap ng mahigpit.

Sumakit na masyado ang ulo ko at parang nahihilo dahil sobrang bigat ng nararamdaman ko sa ngayon. Magkahalong kaba, galit at kalungkutan. Kaba dahil parang magkakaroon talaga ng gulo dito mamaya kung sakali man na pupunta dito si Laizer. Namuo ang galit ko kay Lianne dahil lang sa pag sabi ng maling impormasyon kay Laizer para lang siraan ako.

Umikot bigla ang paningin ko dahil parang mababasag na ang ulo ko sa sobrang sakit nito.

“Oh God, Tyler!” Huling rinig ko mula kay Lou bago ako nawalan ng malay.

-Heydenzzz

Kabanata 23

Kabanata 23

MALABO ang aking mga naaninag nang imulat ko ang aking mata. May naririnig akong dalawang taong nag uusap. Di ako maka galaw ng maayos dahil sa panghihina. Nilingon ko ang pinanggagalingan ng boses. Doon ko nakita si Lou kausap ang isang doctor.

Hindi ko masyado marinig kung ano man ’yong pinag uusapan nilang dalawa. Saglit akong nilingon ni Lou na ikinalaki ng kaniyang dalawang mata at agaran akong nilapitan at dinaluhan.

“Ty, finally you’re awake!” Nararamdaman ko ang pag aalala niya. “Tell me, may masakit ba sayo? Di ba maganda pakiramdam mo?”

Lumunok ako ng laway dahil nanunyo ito. Umiling lang ako sa kaniya bilang tugon.

“You passed out kanina kaya dinala kita agad dito sa

ospital

.“ Bumuntong hininga ako. “Why you did not tell me about that?!”

Nanlaki ang dalawa kong mata sa kaniyang sinabi. Hindi siya naka tingin sakin ngayon at naka tingin lang sa kawalan wariy ayaw akong paka titigan.

Alam niya na ba?

Hindi ako naka sagot sa naging tanong niya. Lumapit samin dalawa ang doctor kaya doon nabaling ang atensyon naming dalawa. Meron itong dalang papel.

“Your pregnancy is very delicate, you fainted earlier due to stress and anxiety. You should take care of yourself properly at iwasan ang mga bagay na

maaring

mag

dulot

sa iyo ng stress o mga iisipin, there’s a tendency that it may harm the child in your womb… Hindi kasi malakas ang kapit ng bata kaya dapat

doble

ingat kayo, especially you’re a carrier the process of your pregnancy is unhealthy. I suggest a good rest for your Mr. Jenner…“ Marami pang sinabi si Doc. Rosalles tungkol sa maselan ko raw na pag bubuntis.

Habang si Lou naman ay tahimik lang na naka upo tila may malalim na iniisip. Siguro hindi talaga siya makapaniwala na kaya ko palang mag dalang tao kahit lalake ako. Siguro pinandidirian niya na ako ngayon. He’s probably thinking how freak I am.

Matapos ang mahabang eksplenasyon ni Doc. Rosalles ay umalis na ito at iniwan kaming dalawa ni Lou na tahimik at tulala. Kinakabahan rin ako dahil paano na ngayon alam niya ng sekreto ko e baka masabi niya pa ito kay Laizer. Pero may tiwala ako sa kaniya na hindi niya iyon gagawin. Hindi niya gagawin na pangunahan ako sa mag desisyon ko.

“Is he the father?” Hindi siya lumilingon sakin kahit kaunti man lang.

“Yes!” Nakatingin lang ako sa kanya. Bakas sa kaniyang mukha ang pagkaka ang pagtataka.

“Two months ka na palang buntis!” Sa wakas tinignan niya na rin ako ngayon. Sobra ang pangangatog na aking katawan dahil sa kaba. “Alam niya na ba?”

Hindi ko kayang iwasan ang titig niya. Malumanay ang mga ito hindi ko nararamdaman ang pagkaka disgusto.

“I don’t know if I should tell him about this!” Napayuko ako. “P-Please don’t tell him!”

“D*

mnit

!“ Narinig ko ang pag buntong hininga niya. “Kailangan niyang malaman. He has the rights!”

“I know! I just need some right time to tell him.” Tumingala ako para pigilan ang pag patak ng aking luha.

“ Is he ready to commit about that? Alam ba niyang carrier ka? Tang*na niya

binuntis

ka pa talaga!“ He’s very mad kaya lumingon ako sa kaniya muli.

“He doesn’t know, it’s my fault for not letting him know!” Di ko na mapigilan ang sarili na mapa luha. “Di ko rin naman alam na

mangyayari

to e!“ Umiiyak na ako sa aking mga palad habang umiiling na umiiyak.

Naramdaman ko ang lubog ng higaan at ang mga bisig niyang yumayakap sa akin.

“Nandito lang ako palagi para sayo, Ty!”

Inalo niya ako habang yakap-yakap. Di ko pala napansin na yumayakap na rin ako kaniya kaya ngayon umiiyk na ako sa kaniyang dibdib. Di ko na inalala kung mababasa ko man ang suut niya ngayon.

Mahirap pigilan ang aking emosyon lalo na’t naalala ko ang naging usapan namin kanina ni Laizer. Galit na galit siya at kapag nakita niya kaming dalawa ni Lou ngayon sigurado ibang eksena na naman ang magaganap. Naibuhos ko lahat sa mga yakap ni Lou ang mga iniisip at pino-problema ko nitong mga nakaraang araw.

Nangangamba ako kung sakali mang magka harap kaming dalawa muli iniisip ko pa kung ano yong isasagot ko sa mga posibleng itatanong niya. Hindi pa rin ako handa kung kailangan ko bang sabihin sa kaniya ang tungkol sa pag bubuntis ko.

“Naabutan niya ba tayo kanina?” Tanong ko sa kanya ng medyo nahimasmasan na ako.

“Hindi!” Tinulungan niya ako punasan ang mga luha sa mukha ko. “Mabilis kitang

naitakbo

dito…Nag away kayo?“

Kumalas na kami pareho sa pagkaka yakap.

“He thought I cheated on him!” Kita ko kung paano napa lunok ng laway si Lou. “Someone told him about us hangaing out. Telling him I am dating someone, that I’m dating you!”

“I’m sorry!” Napayuko siya.

“No, wala kang kasalanan. You don’t have to apologize.”

“I’m sorry, kung sana di nalang kita pinilit ayain kanina edi sana di kayo aabot sa

ganito!“ Hindi ko naman sinisisi si Lou sa nangyari dahil una sa lahat choice ko rin naman na sumama sa kaniya.

“No, it’s my choice Lou. Don’t worry ako ng bahala kay Laizer. This is my problem and I needed to figure it out in my own!”

Napatango siya sa sinabi ko. Ngayon kailangan ko munang isipin kung paano ko haharapin si Laizer dahil alam kong nanginginig na iyon sa galit ngayon.

“Tyler, If you need a help I’m always here in your back. If he does something bad to you ako ang

makakalaban

niya!“ Buti nalang talaga meron pa rin akong Lou na kaibigang masasandalan.

Naiintindihan ko naman ang nararamdaman ni Lianne na hindi niya pa rin matanggap ang nangyari sa relasyon nila noon ni Laizer ang hindi ko lang maintindihan e bakit ganun nalang kasama ang puso niya para lang gawin ang lahat na ikakasira naming dalawa.

Kung galit si Laizer pwes mas galit ako dahil pakiramdam ko mas pinag kakatiwalaan niya pa ang babaeng iyon kesa sa akin. Hinding-hindi ko palalagpasin ang babaeng ’yon kung sakali mang mag kita pa kami ulit ubos na ubos na ang pasyensa ko sa kanya. Sa pagkakataong ito hindi ko na cocontrolin ang pasyensa ko sometimes some other people really deserve to learn a terrible lecture.

HINATID ako ni Lou sa bahay. Matapos akong makababa sa sasakyan niya nagpa alam na ako. It’s already 6:30 pm at madilim na ang kalangitan. Tanging ilaw lang sa labas ng aming bahay ang nag bibigay liwanag.

Nang nawala na sa paningin ko ang sinasakyan ni Lou ay agad akong tumalikod at akma na sanang bubuksan ang gate namin ng biglang may humablot sa pulso ko. Nilingon ko ito at naaninag ang kasing lamig ng gabi ang mga matang naka pukol naka pukol sakin.

“L-Laizer?!” Nanginging ang katawan ko at kumakabog ang puso sa kaba.

Hindi siya sumagot bagkos hinila niya ako pasakay sa sasakyan niya. Hindi naman ako nag pumiglas pa o nanlaban dahil siguro kailangan ko rin naman makipag usap sa kanya para maging maayos na ang problema naming dalawa.

Pina andar niya ang kotse nang nasiguro niyang naka seat belt na ako. Tahimik siyang nag mamaneho habang hindi man lang naisipang tapunan ako ng tingin. Magkasalubong ang kilay niya.

“I am so upset!” Panimula niya matapos ang mahabang habang katahimikan namin kanina. “You’re not cheating on me right?”

“I’m not!” Natingin lang ako sa kanya. “And I would never!”

“Then tell me ba’t kayo magkasama?”

“We’re just hanging out Laizer!” Nagsisimula na ang pagkaka inis ko. “Now tell me why you’re believing that b*tch over me?” Nakita ko kung paano siya napalunok. He felt guilty I know.

“From now on you must stay away from him!” Napa irap ako at sumadal sa upuan at tinignan nalang ang mga ilaw ng syudad sa daanan. Di ko alam kung saan niya ako dadalhin.

“Bakit ko naman gagawin?”

“Just follow me, Tyler. I know what he was doing.” Tinignan ko siya.

“Na ano?” Ginula niya ang buhok niya habang nag da-drive at pa ulit-ulit na napapa mura sa kawalan.

“I know he likes you, don’t you see it? Huwag ka ngang mag bulag-

bulagan

hindi ka

manhid

Tyler alam kong alam mo ang ginagawa niya! It pissed me off dahil kahit alam mo ang nararamdaman niya e sinusunod mo parin siya. I’m your boyfriend Tyler kaya kailangan talaga kitang bakuran!“ Napatulala ako bigla sa mga sinabi niya. Sumabog nalang siya bigla habang nag mumura. “Alam mo naman palang magagalit ako pag nagpa alam ka sakin. Malamang Tyler, karapatan kong

pagbawalan

ka. I have my limitations dapat alam mo kung ano yong mga ayaw at gusto ko lalo na sa mga

ikakagalit

ko!“

Hindi ako naka sagot sa mga sinabi niya may punto naman siya. Na kahit alam kong magagalit siya e tinuloy ko parin. May kasalanan rin ako. Hindi ko rin naman kasi alam ang gagawin kung sakali mang hindi ako papayag sa naging alok ni Lou dahil nga sa ayaw kong sirain ang nararamdaman nito dahil matagal na rin kaming hindi nagkasama.

Matagal akong nag bulag bulagan sa nararamdaman ni Lou dahil ang akala ko confused lang siya. Na baka pinagloloko niya lang ako. Hindi kasi ako agad naniniwala pag walang clarification dahil ayaw kong maging isang delusional at maging assuming.

At hindi rin naman dapat na ganun nalang ako kung nakuran ni Laizer dahil una sa lahat kahit meron siyang karapatan e hindi naman pwede na para niya na lang akong kulungin. Gusto niya akong sakalin. Ganun ba siya ka walang tiwala sakin?!

“How about Lianne? Why you’re still communicating with her?” Kung babakuran niya ako pwes babakuran ko rin siya. Lumingon ako sa kanyang gawi.

“She texted me!” Di siya makalingon sa gawi ko. “She’s just nothing.”

“At naniwala ka naman?” Hindi siya nakasagot agad. “This is

bulsh

*t Laizer. Kung di mo ako kayang pagka

tiwalaan

hindi rin ako mag

titiwala

sayo!“ Pinigilan ko ang pag tulo na aking luha dahil ayaw kong umiyak kasama siya. He doesn’t deserve my tears this time.

Naging tahimik na naman ang paligid dahil parang nauubusan na akong ng salitang sasabihin. Ang lakas ng tibok ng puso ko naramdam ko rin na parang nananakit ang aking puson.

“I’m sorry!” Napa lingon ako sa kanya sa biglaan niyang pag hinging tawad. “I’m sorry for accusing you something. I trusted you Tyler, but I don’t have trust on that assh*le!”

I am so stressed, hindi lang itong naging away namin ang iniisip ko. Hanggang ngayon iniisip ko pa rin kung paano ko ba sasabihin sa kaniya ang tungkol sa dinadala ko. Wala pa rin akong mahanap na tamang tyempo na sabihin ito sa kaniya at lalong hindi ito ang tamang oras para sabihin.

“They want me to study abroad!” Nanlaki ang dalawang mata ko sa sinabi niya. “Doon daw ako mag co-college sa state. Pero di ko

tinanggap

dahil ayaw kong maging LDR tayo!“ Tumingin siya sakin na may kaunting ngiti sa mga labi.

Kung gaano lakas ang tibok ng puso ko kanina e mas doble pa ngayon. It’s a good opportunity for him to study abroad dahil mas maganda ang quality ng education doon kesa dito sa Pilipinas. Wala din masyadong good future na makikita rito lalo na’t ’apaka low ng minimum wage. Pero di na ata niya kailangan ’yon lalo na’t napaka yaman na ng pamilya niya his future is already secured.

Pero ayaw ko rin namang maging pabigat sa kaniya at ako pa ang maging rason kung sakali mang mag sisisi siya kung ba’t di niya tinuloy ang mangibang bansa.

May parte rin sakin na mas mabuti na hindi niya ito tatanggapin dahil naisip ko kailangan rin siya ng magiging anak namin. Hindi ko kaya na dadalhin ito ng ako lang mag isa. Kaya medyo naging masaya ako na hindi niya ito tinanggap.

“T-That’s a good opportunity. Sigurado ka na ba diyan?” Kinabahan kong tanong.

“Oo, I will always choose you Tyler. If I ever become successful, I want you to be there with me!” Naluluha na ako sa sinabi niya. Tuwang tuwa ang puso ko sa nalaman. At isa lang ang nasa isip ko ngayon.

I can’t lose this man!

-Heydenzz

Kabanata 24

Kabanata

24

GANITO ba talaga ang pakiramdam pag naiisip mong malalayo ka sa minamahal mo? Kasi kahit laging umaalis ng bansa ang parents ko o kahit ilang ulit na silang nalayo sakin, never ako nakaramdam ng loneliness or pangungulila. Siguro dahil alam kong babalik agad sila o nasanay lang talaga ako sa pag lalagi nilang pag lisan.

But knowing that Laizer is studying abroad, where he is gonna be away from me. Parang di ko ata kakayanin na hindi siya maka piling o makita man lang kahit isang lingo. Even though hindi man niya tinaggap ang alok hindi ko pa rin maipapangako sa kaniya na papayagan ko siya sa kanyang desisyon.

I don’t wanna be a burden to him, it’s a good opportunity for him to study abroad. Ayaw ko na isipin ng pamilya na ako ang naging dahilan sa naging pasya nito. Naiintindihan ko naman ang mga magulang niya, they’re only doing this because they know what’s the best for their own son. Lalo na pag nalaman nilang nabuntis ako ay iisipin nilang piningot ko ang kanilang anak.

“ Tyler?“ Narinig kong tawag ng aking ina sa labas ng pintuan. Nakahiga lang ako nakatalukbong sa kumot habang may malalim na iniisip . “

Anak

,

kumain

ka

na.

Makaka

sama ’yan kay baby!“ I know she’s worrying about me. Kaya di ko rin natiis at pinag buksan nalang siya ng pintuan.

“Just give me a minutes Mom.

Magpapalit

lang ako ng

damit

.“ Tyaka siya ngumiti at tumango at bumaba.

Pumunta ako sa bathroom ng aking kwarto at naghilamos roon. Tinubuuan ako ng pimples sa mukha mga tatlo ata. Dalawa sa nuo at isa sa bahagi ng aking baba. I look frustrated dahil sa mga iniisip this past few days. Mag three days na ang nakaraan simula nong nag usap kami ni Laizer. Lagi niya akong binibisita rito hinahatiran ng kahit anong pasalubong pero di rin naman siya nagtatagal dahil pinapa alis ko agad.

Di niya tuloy alam ang gagawin kung susuyuin niya ba dapat ako dahil wala rin naman siyang maisip na rason kung ano ang ikinagagalit ko o nagawa niyang kasalanan. Kahit wala naman talaga. Sa palagay ko kasi mas dadami ang iisipin ko kung palagi ko siyang kasama. Pero meron ding times na gusto ko siya laging kasama at ayaw ko na hindi siya maka sama man lang kahit ilang oras lang. Nababaliw na ata siguro ako.

I think I’m having a depression or anxiety. I don’t understand hindi ako makapag isip ng tama. Halo-halo masyado na akong stress kahit sinabi na ng doktor na bawal akong ma stress e hindi ko mapigilan.

“

Bumisita

dito

kanina

si

Laizer

.

Nagka

problema

ba kayo,

Anak

?“ Tanong ni Mom habang nasa hapag kainan. As usual Dad is very busy doing his job doon sa company at hating gabi na lagi kung umuwi.

I wonder kung nararamdaman rin ba ni Mom na mangulila sa asawa kahit parang shifting na lang lagi ang kanilang pagkikita. Ganito kaya ang mangyayari saming dalawa kung sakali mang magkalayo kami ni Laizer?

“We’re fine Mom. I’m just thinking about how would I tell him about this!” Tukoy ko sa aking dinadala.

“Hindi pa rin niya alam?” Tumango ako. “

Kelan

mo ba

balak

sabihin

’yan sa

kanya

?“ Bakas sa boses niya ang pagkalito kung bakit hanggang ngayon hindi ko pa rin nasasabi kay Laizer ang tungkol dito.

Tumigil ako sa pag kain tyaka siya hinarap. “Di niya

tinaggap

ang offer ng parents

niyang

mag aral

siya

sa

ibang

bansa

. He’s choosing me over his parents decision. Ayaw ko ng

ganun

Mom.“

“That is an assurance for you. So what’s bothering you for not telling him about that?” Natahimik ako ng ilang segundo bago ako nakasagot. Parang may bumabara bigla sa lalamunan ko.

“I’m scared Mom! Hindi ko alam kung

dapat

ko ba

talagang

sabihin

sa

kanya

!“ Hindi ko mapigilan ang sarili na umiyak. Dinaluhan niya ako at niyakap sa kanyang mga bisig. “N-

Natatakot

ako na baka

pag

nalaman

niya

itataboy

niya na lang kami ng

anak

niya. That he would not gonna accept my child, that he would not gonna accept me. I know Mom, that he’s still not yet ready to take care of this!“

You can’t blame me for being a coward, this is so complicated. Wala talaga akong mahanap na tamang oras para maayos itong pino-problema ko.

Hinayaan lang ako ni Mom na umiyak sa kanyang mga bisig dahil alam niyang hindi ito ang tamang oras para dagdagan ang aking mga iisipin.

TUMATAWAG sa akin ngayon si Lou kinakamusta ang aking pagbubuntis lagi niya akong pinapaalahanan na huwag na huwag hahayaan ang sarili na ma stress dahil nakakasama ito kay baby. This past few days inaaliw ko ang aking sarili na kalimutan ang mga iniisip na negatibo dahil ayaw ko rin naman na mapapahamak ang bata sa aking sinapupunan ayaw ’kong maging isang pabayang magulang.

“Nga pala, gusto sana ni Mama na makita

ka

at maka

usap

ulit

. She missed you so much

tagal

niya na daw

kasing

di

ka

nakita.“ Tukoy niya sa ina niyang si tita Cory.

Noon kasi pumupunta ako sa bahay nila Lou dahil doon kami sa bahay nila naglalaro. Naaalala ko pa na may kasama pa kami noon pero minsan pinapaalis din niya agad dahil gusto niya kaming dalawa lang ang maiiwan. Masyado siyang masungit sa ibang bata noon.

Tapos andoon si tita Cory na mahilig mag ayos ng kanyang mga koko inayusin niya rin yong akin parang manicure siya ang nagturo sakin paano gawin ang mga gawain ng mga babae noon ayan tuloy tuluyan na talaga akong naging isang ganap na bading, tapos paborito ko iyong niluluto niyang brownies na lagi niyang pinapadala para samin ni Mommy dahil magkaibigan naman sila.

I’m so thankful na kaibigan ko si Lou na apaka green flag. Lalo na’t lagi niya rin akong pinag tatanggol noon kung sakaling na bu-bully ako sa mga kaklase ko dahil daw sa napaka femenine ko raw gumalaw.

“

Pakisabi

kay tita I miss her too. Pero I don’t have enough time pa e kasi

marami

pa kaming

aasikasuhin

sa school lalo

na’t

I’m graduating. Then there’s upcoming prom pa na di ko alam kung

kailangan

ko bang

umattend

.“

“Oh, allowed ba ng school

ninyo

makasayaw

mo boyfriend mo?“

Iyon nga ang nasa isip ko sa ngayon.

Kahit pa’t lantarin na kaming magkarelasyon ni Laizer e alam kong disente ang paaralan kaya malamang ang lalake ay para sa babae lang.

“I don’t know, pero hindi

iyan

ang

iniisip

ko sa

ngayon

.“

“Yeah I know. So when ba?”

Matagal bago ako nakasagot sa tanong niya.

“I’ll try my best to tell him later!”

Natahimik rin siya sa kabilang linya.

“Basta

nandito

lang ako, Tyler kung

sakali

mang

may

mangyaring

hindi

maganda

.“

MAINGAY ang buong canteen, katabi ko siya ngayon dito sa aming lamesa habang naka upo. Kaming dalawa lang ang nandito dahil ayaw niya daw na may nang iisturbo samin. Sobrang dami ng kanyang biniling pagkain pasok na siya pang handaan. Kanina ko pa nga napapansin na paling-linga ang ibang estudyante dito sa gawi namin.

“Eat a lot, I know you’re hungry.”  Hinimas himas niya ang aking hita. Kinuha ko ang burger at kinain ito. “

Nandoon

na sa New York nag

aaral

ngayon

si

Xander.“

Natigil ako sa pag nguya dahil sa biglaan niyang banggit. Nakatingin lang siya sakin kaya malaya kong napagmamasdan ang kaniyang mga mata na kasing dilim ng gabi.

“By the way, Love what course are you taking

pag

college na tayo?“ Iniba niya ang topic agad.

“ Undecided.“ Tipid kong sagot. I couldn’t decide what course I’m taking in college dahil baka malaki na ang tiyan ko sa mga araw na ’yan.

“I was planning for taking BS Civil Engineering. Para may engineer

ka

na!“ Sabay pa cute niya at tawa.

So he’s taking engineering? Akala ko business ad since kilala ang pamilya niya sa pag nenegosyo.

Nakikita ko sa may kabilang table si Lianne na papatingin sa aming gawi. Akala niya siguro masisira niya kaming dalawa sa pag sumbong niya. Akala niya siguro palalagpasin ko siya this time. Hinding-hindi ko makakalimutan ang kagagahan niyang ginawa sakin.

“Laizer,

paabot

nga nung french fries.

Pagod

ako

pwede

isubo

mo

nalang

sakin

?!“ Taka naman siyang nakatingin sakin dahil mukhang nag sisinungaling lang ako dahil alam naman niyang walang mali sa kamay ko ngayon. “Please!”

Tumango nalang siya at kinuha ang ipinapaabot ko sa kanya at marahan akong sinusubuan habang tumitingin ako sa gawi ni Lianne na hindi na kaya pang lumingon sa aming gawi.

“So are we fine now? Hindi

ka

na

dinadalaw

?“ He asked.

“What do you mean?”

“Nung

nakaraan

ka

pa wala sa mood. Ni hindi mo nga ako

pinapansin

masyado

nung

bumibisita

ako sa inyo.“ Siya pa ata ang nagtatampo.

“

Masama

lang

pakiramdam

ko nun. I feel better now.

Subuan

mo pa ako.“ Napapa iling na lang siya habang ngiti-ngiting sinusubuan ako. I tried tio look clingy para mas mag mukha talagang nag lalandian kami sa paningin ni Lianne.

“

Patapos

na ang second

sem

, gusto mo bang

lumabas

tayo ng

ibang

bansa

?“

“

Saan

?“

“Your choice, ako na

bahala

sa

lahat

!“ Yabang talaga porket mayaman. He’s a spoiled brat na akala niya talaga nakukuha niya agad ang lahat sa isang pitik lang ng kanyang kamay.

“Laizer..” Napalingon kami sa gawi kung saan ang kanyang kapatid na si Lander. Tumingin rin ang kapatid nito sa akin. “Mom called me, she’s calling you hindi

ka

raw

sumasagot

!“ So ina niya pala yung tumatawag sa kanya kanina.

“Sabihin mo na

lowbat

ako!“ Liar.

Kaya pala napapansin kong umiilaw ang cellphone niyang nakapatong lang sa lamesa. Naka silent, ano kaya ang rason ba’t niya iniiwasan ang tawag ng kanyang ina.

Umalis na ang kanyang kapatid at pumunta sa kabilang table at nandoon naman si Kester na naghihintay.

“

Ba’t

mo di

sinasagot

ang Mommy mo?“ Tanong ko.

“Wala naman

siyang

ibang

sasabihin

tungkol

dun sa

pag

aralin

ako sa

ibang

bansa

.“ Lumunok ako ng laway at napa kapit sa laylayan ng pants ko.

“Lander, I wanna go to mall.” Pag iiba ko sa usapan. Nanginginig kasi ako pag iyon ang nagiging topic bigla. “Libre

mo’ko

, gusto ko mag shopping today.“

Nagtataka niya akong binalingan ng tingin. Kalaunan ay napangiti na lamang siya at tumango. Inalalayan niya akong maka tayo mula sa kinauupan naming dalawa.

Bumyahe kami ng mga fifteen minutes bago kami dumating sa mall dahil di naman kalayuan dito ang eskwelahan. Karamihan sa mga estudyante e dito agad pumupunta, ginawa nalang tambayan parang recess time.

Nakasunod lang sakin mula sa likod si Laizer habang tumutungo sa arcades. Gusto kong malibang sa mga oras na ’to dahil sa palagay ko kasi ito ang tamang paraan para magkaroon ako ng tamang oras.

Tamang oras upang ibunyag na ang lahat.

“Gusto kong mag KTV.”

“Ayaw mo mag laro?” Umiling lang ako.

“Ayaw ko, di naman ako

magaling

diyan

!“ Turo ko dun sa arcade na puno ng mga duck stuff toys.

“I’ll get you some.”

“Later

nalang

, Laizer please!“ Dahil kailangan ko siya sa loob dahil gusto ko na doon niya mismo malalaman ang gusto kong ipaalam. Wala siyang nagawa kundi sumangayon nalang sa aking gusto.

Kinuha niya ang pitaka at nag bayad doon sa counter habang ako naman ay namimili na ng kantang kakantahin. After nun ay nakapasok na kaming dalawa sa loob. Nung una ayaw niya pang kumanta kahit pinili ko na yong song na request ’kong kantahin niya.

“I don’t want to sing that!”

“

Oa

naman

nito

,

sige

na try mo lang tong 

Selos

by

Shaira

.“ Kahit alam kong naiirita na siya sakin e wala siyang magagawa.

“Damn, you really know how to pissed me off. Ikaw naman

mamaya

kantahin

mo ’tong

Salamin Salamin, Mommy Oni ver

.“

Hindi ko mapigilan ang matawa. Nagkakantahan lang kami sa loob kahit sintunado ako. Alam kong pinipigilan niya lang ang matawa dahil ayaw niyang masira na naman muli ang aking mood, he’s hoping na bati na kami ngayon. Okay kang kaming dalawa lang din naman ang nakaka alam. I hope hindi ako mamanahin ng magiging anak namin syempre gusto ko magkaroon ng anak na gifted at may talento pero kung hindi man iyon ibibigay e mamahalin ko padin ang baby ko.

Nakasandal lang ako sa kanya habang dinadama niya ang kinakanta mag pa pikit pa, ang lamig ng kaniyang boses na para kang hinili. Dagdag pa na sobrang bango niya ngayon at sarap amoy-amoyin habang nakasandal ako sa kanya. Ang gwapo niya sobra.

“

Ngayong

nandiyan

ka

na di

magmamadali

Ikaw lang ang

katabi

Hanggang

sa ang

buhok

ay

pumuti

Di na

maghahanap

ng kung

anong

Sagot

sa mga

tanong

Dahil ikaw ang

katiyakan

ko“

Hoping that this song really dedicated to his heart. Willingly na samahan ako habang buhay. Even though wala akong katikayakan sa mangyayari sa gagawin kong ito. Abot langit ang aking kaba kasabay ng pag tibok na ang aking puso. I know that his love is real ramdam ko iyon. At mayroon siyang karapatan to know everything.

“

Hinding

  hindi na ako

bibitaw

Ngayong

ikaw na ang

kasayaw

(

ngayong

ikaw na ang

kasayaw

)

Kung

meron

mang

kulay ang

aking

nagsisilbing

tanglaw

Ikaw ikaw ay

dilaw

“

Matapos siyang kumanta ay tila tumahimik saglit ang kapaligiran ng nagtagpo ang aming paningin kasabay na kaniyang matamis na ngiti, kasabay ng dilaw na ilaw sa loob ng silid ang mas nagpa tingkad ng kulay halong itim at abo niyang mga mata.

“I love you!” Banggit niya sakin at siniil ako ng halik. “Damn, I’m willing to die for you Tyler. I will do anything for you. Huwag na huwag mo

akong

iiwan

. Promise me that!“

Tumango ako. “I’ll never do that, Laizer!”

Tyaka niya ako muli pang siniil ng masuyong halik. Tumagal ito ng mga ilang minuto bago kami nagka tititan muli. Di namin namalayan tumunog na pala ang susunod na kanta. Kaya kinuha ko ang remote at pinause muna ito saglit. After nun ay hinarap ko siyang muli.

“I have something to tell you—”

Hindi ko natapos sabihin ang dapat kong sabihin ng biglang tumunog ang kanyang cellphone nakita ko na tumatawag doon ang mommy niya.

“

Sasagutin

ko muna ’to

dito

ka

lang muna okay!“ Tumayo siya pero pinigilan ko ang kanyang kamay.

“S-

Sandali

lang!“ Nagtataka naman siya sakin na nakatingin. Namamasa na rin kasi ng pawis ang palad ko.

Tunog parin ng tunog ang cellphone niya. “ Saglit

lang to, Tyler—“

“I’m pregnant!”

-Heydenzz

Kabanata 25

Kabanata 25

PITONG na taon na ang nakalipas at ito na rin ang ika-pitong kaarawan ng aking anak na si, Barron. Nakangiti ito habang naka kandong sa kaniyang ama. Di ko tuloy mapigilan na mapangiti ang cute lang kasi nilang dalawa lalo na’t same shirt lang suot nila. Royale blue poloshirt na may print ng Cinnamon Roll. Ito ang theme ng birthday party niya dahil isa ito sa paborito ng aking anak na character.

“Blow your candle na anak.” Sabi ko habang hawak-hawak ang aking cellphone at nakatapat sa kanilang dalawa ang camera.

Kinuhanan ko sila ng picture habang nag bo-blow na ng candle si Barron. “Happy birthday!” Sabay kami ni Lou na binanggit iyon.

Kaming tatlo lang pala ang magkasama ngayon sa pag diriwang ng kaarawan ng aking anak. Wala na kaming inimbitahan pa na mga bisita, simpleng handaan lang naman kasi itong inihinda ko. Di rin naman makakadalo ang aking parents dahil busy ito sa mga kanya-kanyang trabaho pero nagpadala naman ito ng mga regalo para sa bata, kaya kaming tatlo lang nalang ang nandito na nag celebrate. Kontento naman kami sa ganitong handaan lang.

“Are you happy, bud?” Tanong ni Lou kay Barron.

“

Opo

, I’m happy that we are complete.

Akala

ko Daddy di ka po

pupunta

.“ Kinuha ni Lou si Barron at pinaupo na ito sa upuan na katabi lang rin sa kanya.

“Of course di ko

kakalimutan

ang especial na

araw

ng baby ko!“ Sabay kurot nito sa pisnge ni Barron. “I brought a lot of gifts for you!”

Kakauwi lang kasi ni Lou galing Thailand kasi binibisita niya ang ka sosyo niya sa trabaho doon. Kailangan niya ring umattend sa meeting ng kanilang kompanya. Kaya kahit ako ay iniisip rin na hindi siya makakadalo.

But he never disappoint me, dahil kahit kailan di niya nakakalimutang hindi sumipot sa mga especial na araw ni Barron. Gumagawa ito ng paraan para makasama niya agad ang bata pag nangungulila ito sa kanya. He’s a perfect father for my child he’s not irresponsible kaya malaki ang utang na loob ko sa kanya. Dahil kahit kailan hindi niya nakakalimutang magparamdam

, never niya kaming

kinalimutan

o

tinatakasan

.

“

Twalaga

po?! Pwede ba

buksan

ko na po ’yon lahat?“ Tumawa si Lou at umiling.

“Later nalang baby after mo matapos

kumain

.“

Tumango nalang ito kay Lou bilang tugon. “Okay po!” Pinagsandukan ko si Barron ng spaghetti na paborito niya, kaunti lang naman ang inilagay ko dahil hindi naman ito masyado malakas kung lumamon.

“Kain ka na rin, Lou.” Pinag sandukan ko rin siya.

“Thanks, I missed you!” Sabay ngiti niya na ginatihan ko naman.

“I missed you too!”

Pareho pala kami ng suot na tatlo ngayon. Nakailang kuha na rin kami ng picture kanina. Andaming dala ni Lou talagang pinag handaan niyang bilhan ng kung ano-ano ang bata. Pakiramdam ko tuloy ini-ispoil niya si Barron kaya minsan nasasaway ko siya dahil kung makawaldas ng pera sa bata e hindi na marunong kung paano tumipid.

“Nga pala, Lou

kumusta

na ’yong nabili mong lupa no’ng

nakaraan

. Ano pala plano mo do’n?“ Panimula ko ng usapan dahil tumahimik na kasi si Barron habang tutok sa pag tutusok ng nga hotdogs sa kinakain nito.

“

Naghahanap

pa ako ng

pwedeng

maging architect at engineer ng

papatayuin

’kong bahay. May kilala ka ba?“ Napatango naman ako.

“Bakit? Di ba available si, Ahron? He is a good architect though.” Nagtataka ako kung bakit hindi si Ahron ang inaya niyang maging architect.

“Di siya pwede, you know naman diba.” Oo nga pala ba’t di ako nag iisip sa sitwasyon nilang dalawa.

“Pwede

namang

si, Jelvin. Siya ang ma su-suggest ko as a magiging engineer mo, ’to naman parang di mo naman kaibigan ang mga ’yon.“

“I couldn’t contact him! My number ka ba niya?” Umiling rin ako.

Sila Jelvin at Ahron kasi ang isa sa mga naipakilala ni Lou sakin five years ago. Parang sila ’yong mga naging circle of friends ko nung nag aral rin ako abroad. Wala kasi akong kakilala at sila lang ang alam kong pinoy buti nalang talaga sumunod sakin si Lou sa ibang bansa para doon mamuhay.

Six years akong nasa Germany, pero dito ko pinanganak sa Pinas si Barron Kai Jenner. After half in a year lumipat na rin kami at nangibang bansa dahil iyon ang suggestion ng aking parents. Doon ko na rin pinagpatuloy ang pagaaral. Kinuha ko ang kursong Bachelor of Science in Hospitality Management hanggang sa naka graduate at surprisingly naging suma cum laude pa ako, at sa awa ng Diyos na survive ko lahat ng mga challanges.

Sa Germany na rin ako ng nagsimula ng aking career, hindi naging madali ang lahat lalo na sa pag aalaga kay Barron. Buti nalang talaga andiyaan ang Mommy ko para umalalay at ’andiyaan rin si Lou para samahan ako sa lahat. Hindi rin madali pag sabayin ang pagiging magulang at pag tatrabaho kaya may mga punto na kulang nalang ay mahihimatay na ako dahil sa patong-patong na mga gawain. Pero hindi ko naisipang sumuko hanggang sa unti-unti na akong nakakabawi.

Nakapag patayo na nga ako ng sarili kong restaurant doon sa Germany at balak ko na ring magpa tayo dito soon. Hope na magiging successful ang patatayuan ko ng establishment, may parte sakin na excited at pangangamba at the same time. Hindi ko alam kung bakit.

“Kumusta na

kalagayan

ni Ahron?“ I asked.

“He’s doing fine,

mabuti

naman sitwasyon niya ngayon.“ Kahit ako nagulat rin sa naging rebelasyon nilang dalawa ni Lou last month.

“

Sinunod

mo ba ’yong mga

sinabi

ko

sa’yo

?“ Nakangiti naman siyang tumango. “Dapat lang. Pasalamat ka ’

andito

ako!“

He chuckled at nag punas ng napkin sa labi niya. “Wala ka bang

balak

sundan

si Barron?“ Di ko mapigilan ang masamid sa pag inom ko ng juice. Walang hiya tong si Lou.

“W-Wala ’yan sa plano ko, never! Yuck, Lou

tumigil

ka nga!“ Pinagtawanan niya lang ako habang pinapanood akong naiinis.

“Choosy mo naman ako na nga ’tong nag o-offer. I’m sure, na bo-bored na tong

bubwit

na ’to gusto na ng

kalaro

. Right buddy?“ Tumango naman si Barron sa sinabi nito at hinarap ako.

“Papa, I want a sistwer!” Nanlaki nalang ang aking mata sa sinabi ng aking anak. Ngayon rinig na rinig sa loob ng silid ang halakhak ni Lou. “Mga five po sana na sistwer and

bwather

!“ Sabay pakita sa five fingers niya. Di ko tuloy mapigilan ang mapalunok at sinamaan ng tingin ang kaharap na mayroong ngiting demonyo habang tinititigan ako.

NAKATAYO lang ako dito sa gilid ng kalsada dahil nag hihintay ako na may dadaang taxi. Di ko kasi aakalain kanina na may butas ’yong gulong ng sasakyan ko ayan tuloy iniwan ko muna doon sa parking lot nitong boutique. Tapos parang uulan na rin ata. Dobleng malas naman ako ngayon sa araw na ’to. Di ko rin ma contact si Lou kanina pa ako tawag ng tawag di naman sumasagot. Traffic siguro kaya wala akong mahagilap na taxi, kanina pa ako nakatayo rito.

“Alright, I’ll call you later!” Tila ba parang nanlamig ang aking katawan sa pamilyar na boses na aking narinig. “I’m so excited to meet you later!” Sabay hagikhik nito. Nilingon ko ang gawi nito na kapareho ko ring naghihintay. Bakit di ko siya napansin kanina sa loob.

Nakasuot ito ng ngayon white plain dress at white sandals, nakalugay pa ang buhok at gandang ganda sa kanyang make up. Simpleng babae lang siya ngayon kung titignan. Nag mature rin ang kanyang features at masasabi kong mas bata pa ako tignan sa kanya ngayon. Mukha siyang si Bangs Garcia pero mas maputi lang ang kutis nito. Pero ’andoon parin ang taglay nitong kagandahan. It’s been a long time, I see her again.

Lianne Grace

Mackiermi

“I promise I’ll be there exactly at six, bye see yah!” Nakangiti pa ito bago binaba ang tawag sa kanyang phone.

Busy ito sa pag kalikot ng kanyang white sling bag at bahagyang napatingin sa aking gawi. Siguro napansin niya na rin ang presenya ko. Saglit siyang nanigas at tiyaka natulala para bang nakakita siya ng multo na ngayon ay nagpaparamdam. Ginatihan ko nalang ito ng ngiti bilang tugon.

“Hi…I’m glad to see you again, Lianne.” Napalunok muna siya ng ilang saglit at ginatihan rin ako ng ngiti.

MERON daw siyang gustong pagusapan kaya dinala niya ako muli rito sa loob ng boutique. Doon ko lang din nalaman na siya ang may ari nito. Nalaman ko kanina hinihintay niya pala ang sundo niya kaya naabutan niya pa ako sa kalsada. She offered na magpa dala ng mga vulcanizers para tulungan ako sa problema ng aking sasakyan, at sino naman ako para tumanggi.

“I’ve never thought na dito rin pala tayo

magkikita

,“ panimula niya.

“Ako rin naman!” Pag sang ayon ko narin sa kanya.

“

Nagsasama

parin kayo?“ Nung una di ko nakuha ang punto niya pero kalaunan na gets ko rin.

“H-Hindi na.” Nakita ko ang pagtataka sa kanyang mukha.

“Oh… I thought umalis kayo ng bansa to live there. You know, I assumed that umalis kayo because same sex marriage aren’t legal here. What did just happened?” Di ko mapigilan ang matawa sa sinabi niya.

“I’m sorry mukhang nag overthink ka ata.” Awkward nalang rin siyang tumawa at ngumiti sakin. “Walang

nangyari

, di

nangyari

lahat ng iniisip mo!“

“Ganun ba? Well I’m sorry for what happened to the both of you. You know what I still didn’t see him.” Kahit ako rin naman. Di nga

nagparamdam

.

“Mahal mo parin ba siya?” Natameme siya saglit sa aking tanong.

“I admit, never naman nawala ang

pagmamahal

ko sa kanya. Kaya ganun nalang ang pagka desperada ko noon sa inyo na

paghiwalayin

kayo.“ Tumango ako dahil alam ko naman kung gaano siya ka desperada na kunin ulit si Laizer sa kanya. “And I apologize for what I did before!”

“I don’t have a choice. Apologize accepted. Wala rin naman

magbabago

nangyari

na ang lahat ng

nangyari

, don’t worry I know how to leave it all in the past .“ Ngumiti sa aking sagot. Kalmado lang ako ngayon at wala akong nararamdaman na bigat sa aking puso.

“We have a lot of dramas actually. I tried to do a lot of efforts to get him back. Pero useless lang rin naman, how funny di rin naman pala magiging kayo sa

huli

.“ Napailing ako sa kanyang binanggit. Wala akong magawa kundi ang sumang-ayon dahil iyon naman talaga ang totoo.

“So are you still the desperate, Lianne I know?”

“Of course not…but I’ll be honest, I do love him ’til now… that’s why I’m asking you if is it okay to you just incase I saw him again, pwede ko ba siyang kunin?” Tumaas ang kilay ko sa kanyang sinabi. “Since alam mo na wala naman na kayo? So I guess mag e-effort nalang ako na hanapin siya. Alam mo bang tumigil na ako kakahanap sa kanyang noon just because I thought na nag tanan na kayo!” Hindi ako agad nakasagot dahil di ko alam kung ano ba ang isasagot.

“A-Akala ko ba di ka na desperada?” Napahalkhak naman siya ngayon at tyaka sumimsim ng kape. Nagtataka naman ako tinitigan siya.

“I’m just kidding. I have son already, I’m a single Mom now. Pero iyon nga lang wala nga lang ama.” Ako naman ngayon ang natameme sa kanyang naging rebelasyon.

Nakakatawa pa e naman kami ngayon dalawa ng sitwasyon. Di ko aakalain na pareho rin naman kami ng patutunguhan after namin mag away sa isang lalake lang noon. Tapos ito kaming dalawa parehong disgrasyada.

“Really? Ilang taon na ba?”

“She just turned two last month.” May mga napag usapan pa kami pero natapos rin iyon nung exactly five thirty na ng hapon dahil may kikitain pa raw siya. Sabi pa niya mukhang iyon na raw ata ang tatayong ama ng kanyang anak.

SOBRANG higpit ng yakap ni Barron nang nakauwi na ako sa bahay. Kakauwi lang rin naman ng parents ko kaning umaga kaya sila ang nagbabantay sa kanya kanina. Nandoon lang naman ako boutique dahil bumili ako ng white long sleeve at korean style vest, para ito sa a-attendan kong binyag na anak ng kaklase ko noon na si Shamcy. Kinuha niya kasi akong ninong nung nalaman niyang naka uwi na pala ako. Tyaka bumili na rin ako ng pang regalo.

“I miss you so much, Papa!” Hinalikan niya ang tungki ng aking ilong. “Papa hinabol ra nina. I cried a lot because I’m very scared!” Binuhat ko ito at dinala sa sala.

“Talaga ba? Who saved you?”

“Si Daddy po. He’s like a super man po when he gwrabbed the broowm and he hit the cockroaches. Daddy saved me pwo but I feel pity naman po sa ipish.” Naging malungkot naman birsyon nito dahil sa kanyang sinabi naawa nga raw siya sa ipis.

“Bakit naman

naawa

ka? Akala ko ba takot ka do’n?“

“Naisip ko kasi, Papa what if may pamilya pala ’yong ipis na binubuhay tapos namatay lang siya just because of the walis.” Kinurot ko ang kanyang pisnge dahil sa kakulitan niya. Kahit conyo siya at may times na nabubulol mag salita di ko parin mapigilan ang manggigil e. Kuha rin niya iyong inis ko, di ko alam san ba ’to nag mana.

“It’s not your fault, Baby. Next time you should know how to face your fear dahil hindi sa lahat ng oras may magtatanggol sayo. Do you understand?” Agaran naman siyang tumango bilang pag sangayon.

“Should I say sowry po ba sa

ipish

, Papa?“ I produced an innocent child, it looks like I still have a lot of lessons to teach.

-Heydenzz

Kabanata 26

Kabanata 26

SINUSUNDO ko ngayon si Barron sa kanyang bagong paaralan. Alam ’kong naninibago siya sa lahat, kahit nasa ibang bansa kami tumira e kahit papano natuturuan ko siya paano magsalita ng wikang tagalog. Dahil gusto ko siyang maging handa kung paano makisalamuha sa iba’t-ibang tao kung sakali man na makabalik kami dito sa Pilipinas, hindi naman kasi lahat ng tao dito ay nakakapag salita o nakakaintindi ng ingles.

Medyo marunong din naman magsalita ng German language si Barron pero mas prefer niya ang mag english dahil di daw siya masyadong nahihirapan sa mga pronounciation. Pati na rin sakin dahil naman ako ganun kalubusang nakakaintindi ng German language.

Natatanaw ko na ang aking anak na naglalakad palabas ng kanilang classroom kasabay nito ang kanyang kaklase, pamilyar ang mukha di ko lang maalala kung kanino ko namumukhaan. Nakatayo lang ako sa gilid ng aking sasakyan hanggang sa natanaw niya ang aking kinaroroonan. Agad sumilay sa kanyang gwapong mukha ang ngiti at sabay akong kinawayan. Itinuturo niya pa ako sabay tingin sa kanyang kasama wari bay pinapakilala pa ako.

“How’s school baby?” Tanong ko na nakalapit na ito. Tyaka ito nagpaalam sa kanyang mga kasabay pati na rin yung batang pamilyar.

“Super fun po!” Masigla niyang sambit. Inabot kasi ng two weeks ang paghihintay namin bago nagsimula ang klase.

“You make a lot of friends huh. Na miss mo ba ako?” Sabay pinagbuksan ng pintuan ng kotse at alalay sa kanya pasakay sa loob.

“Opo, Papa… Do you know po I have this classmate named

Kaizer

,

merown

po siyang

kakambal

. He is very fun po kalaro even though he’s kinda bossy!“ Sinimulan ko ng paandarin ang makena ng sasakyan ng ma set up na ang lahat.

“Good to know, basta huwag kang makipag basag ulo sa school okay. Dahil

magagalit

talaga ang Daddy mo niyan sayo pati ako.“

“What’s bashag ulo po?” Inosente niyang tanong.

“Makipag away baby, making fights physically. Don’t use your fist to hurt anybody, gusto mo bang

maparusahan

ng school?“

“I don’t want po…And of course naman po papa, I won’t do that ayaw ko po na

magalit

kayo sakin I will follow all your instructions po.“ Napangiti naman ako sa sinabi nito.

Gaya ko masunurin ding bata itong si Barron. Kahit sanggol pa lamang ito e masasabi kong hindi ako masyadong nahirapan sa pag aalaga dahil hindi ito ganun ka bugnutin o nag ta-tantrums. Kahit naman doon sa dati niyang school wala namang records na meron siyang nakaaway.

“You must true to your words baby!” Nakita ko sa rearview mirror ang kanyang pagtango.

“But, Papa if I’m not allowed to use my fist, can I use my palm nalang po to slap them instead?” Maliban nalang sa ugali niyang ganito na di ko alam kung namimilosopo? Kanino niya ba ’to minana?

“Iyan ang huwag na huwag mong gagawin.

Malilintekan

ka sakin Barron!“ Rinig ko nalang ang munti nitong hagikhik.

Ang bilis niyang lumaki parang kailan lang buhat-buhat ko lang siya saking mga bisig. Everytime na nadadagdagan ng taon ang kanyang edad, his features is slowly showing the resemblance of him. The way na magsalita at habits ay namana niya sakin pero sa itsura parang nakuha niya lahat. Kaya sakali man na magtagpo ang aming landas muli I can’t still decide if I should introduce him about my child. I shouldn’t think about this anymore I’m sure he’s not interested to know.

Humigpit ang kapit ko sa manibela. “Papa are you fine?” Bumalik ako sa reyalidad ng tinanong ako ng aking anak.

“Y-Yes baby!”

“Papa gusto ko po mag eat doon sa

jabi

?

Jobilee

? Basta doon po.“ Sinilip ko siya sa rearview mirror. Di niya alam kung ano ba ang tamang pag tawag sa jollibee dahil wala naman atang ganun sa Germany, minsan lang siyang nakakakain tuwing napapadalhan siya ni Lou nito. “I’m hungry na pow!” Sabay himas sa kanyang tyan, nag crave ata.

“Alright, we’ll go there now baby.”

HINIHINTAY ko sa labas ng banyo si Barron dahil kanina pa ito naiihi after namin matapos kumain. Mag a-alas singko na ng hapon kailangan ko pang umuwi dahil kailangan kong makipag video call sa assistant at manager ko doon sa restaurant na naipatayo ko sa Germany.

Kailangan ’kong makapag update kung ano ba ang mga nangyayari, babalik ako next month doon at tatagal ng one week. Tyaka nakapag hire na naman ako ng regular chefs na magagaling saking restaurant at nag hire ako ng magaling na manager at assistant na naging kaibigan ko na rin.

Mahirap ito sa akin dahil nag aalala ako kay Barron kung maiintindihan ba niyang mawawala muna ako saglit. But I make sure that I spend more time to him dahil ayaw ’kong mag kulang ako sa kanya sa pag aruga ng dahil hindi niya ako lagi nakakasama. Ayaw ’kong matulad siya sakin.

“Tyler?” Napalingon ako sa gawi ng pamilyar na boses. “Tyler ikaw nga! Kumusta ka na?” Nakailang kurap pa ako bago napagtanto kung sino itong taong nasa aking harapan. Gosh sana man lang di niya kasama ang isa sa mga taong gusto ko munang iwasan sa ngayon.

“K-Kester ikaw pala! Uhm,

mabuti

naman. Ikaw? How’s life?“ Nanginginig ang aking katawan di ko alam kung bakit bigla nalang akong kinabahan.

“Ito marami ng

anak

, mukhang balak pa

atang

sundan.“

Dito pa talaga kami nagkita, sinisilip ko ang bandang likod niya baka meron siyang kasama na pamilyar rin sakin. Kasal na ata siya dahil may nakita akong wedding ring sa kanyang daliri.

“ We’ll congratulations sa inyo ni Lander!“ Sabay ngiti ’kong kinakabahan na ginantihan niya rin naman ng magandang ngiti sa kanyang magandang mukha.

“Thanks, mag seven years na pala kaming

kasal

.“ Kita ko ang saya at kislap ng kanyang mga mata at ang munting umbok sa kanyang tiyan. May kutob ako kung ano ito.

“K-Kasama mo ba siya?” Kailangan ’kong makasiguro.

“No, kasama ko lang yung mga

anak

ko.

Biglang

nag crave ng jollibee

pinagbigyan

ko lang dahil naka perfect sila sa kanilang quiz.“ Para naman akong nabunutan ng tinik sa nalaman at nakahinga ng maluwag. Sumunod sa kanyang likod ang isang bata hindi ko wariy kung magka edad lang rin ba ata sila ni Barron. Teka lang ito ’yung batang kasabay ni Barron lumabas kanina. “Oh kuya

ba’t

mo iniwan mga kapatid mo dun?“

“Dumating si Dad, he’s with them now.” Napalunok ako ng laway. Shucks, dumating na pala ang asawa niya. Bumalik tuloy yung kaba ko.

“

Tigas

din talaga ng ulo nitong

lalakeng

’to

sinabihan

na

ngang

huwag na kaming puntahan dahil sandali lang naman,

pumunta

talaga agad di makatiis,

palibhasa

takot

mapatulog

sa labas kaya

nanunuyo

.

Humanda

to sakin mamaya!“

Pagmamaktol si Kester, ganun parin naman siya, still pretty na may pagkamataray. Mas gumanda pa nga siya ngayon. I am so happy for him, he is so lucky to have a real man while I’m the unfortunate one. But still Barron is my greatest gift I’ve ever had so I can still claimed myself as the luckiest parent to have this child in my life. “By the way mag hi ka

anak

kay tito Tyler mo.“

“Hello po tito.” Kumayaw ang walang emosyon niyang anak.

“Hello.” Bati ko rin pabalik.

“His name is, Kaizer panganay ko mag a-

anim

na siya next month. Mana sa ama diba.“

“Oo nga kuhang-kuha niya ang

kapogian

ng ama!“ Sabi ko nalang kahit kinakabahan parin.

“Dada

iihin

din po ako.“ Sabi nito sa ama at dumiretso sa loob ng banyo. Ang tagal naman matapos ni Barron.

“Sino pala kasama mo dito? Tyaka sino hinihintay mo?” Nangangapa ako ng isasagot. I don’t know if I should tell him about my son pero mukhang di niya naman siguro malalaman ang lahat.

“U-uhm yong…a-ana-”

“Papa I’m done peeing na.” Lumabas ang aking anak mula sa banyo at nakatingin ngayon samin pareho. Kita ko ang gulat sa tingin ni Kester dito habang nakayukong nakatanaw sa bata.

“May

anak

ka na rin pala?“ Sabi niya at tinignan akong muli.

“U-Uh yes,

kaka

seven niya lang nong

nagdaan

! “ Kinakabahan na talaga ako ng sobra ngayon.

“Hello baby I’m your tito Kester. Nice to meet you!” Ginantihan ito ng aking anak ng isang matamis na ngiti at bumati rin pabalik.

Hinawakan ko ang kamay ng aking anak, dahil gusto ko na itong ilayo sa lugar ’to. Mas mabuting maaga kaming makaalis bago pa maging huli ang lahat. Humakbang muna ako saglit at muli siyang hinarap bago nagpaalam.

“Ahh, mauuna na pala kami ng anak ko may

tatrabahuin

pa kasi ako pag uwi.“ Kinakabahan kong pagpapaalam mula kay Kester.

“Oh sige, ingat kayo.” Tugon nito sa aking sinabi at tyaka natuon ang atensyon sa gawing likuran namin. “Lander, ano ginagawa niyo dito?”

Nanigas ang aking mga paa sa kinatatayuan ko ngayon, parang sinimento at di ako makaalis, wala akong balak igalaw ang aking mga paa. Hindi ko ata kayang harapin kung sino man ang taong nasa likod ko.

“

They also want to pee.

“ Sagot ng isang tao na alam ko na ito ang kanyang asawa.

Hanggat maari hinding-hindi ako lilingon pero ayaw makisama ng tadhana dahil napansin pala ng aking anak ang kaklase nitong mga anak rin nila Kester at syempre pinsan niya na rin na hindi nila alam.

“Hello, Oliver and Hunter!” Bumitaw ang aking anak sa aking kamay at lumapit sa kanyang mga pinsan. Na hindi niya pa alam.

Tila mahiyain ang mga anak nila Kester dahil mas energetic pa tong si Barron kesa sa dalawang batang nakahawak lang sa dalawang kamay ng kanilang ama.

“Hi, Barron.” Bati rin nito sa anak ko. Di ko kabisado kung sino sa kanila si Hunter at Oliver dahil magkamukha lang rin naman silang dalawa.

Iyon nga lang may nunal sa under eye iyong isa na may suot na green baymax shirt at yong isa naman ay may suot ng blue baymax shirt ay parang may kulot na bahagi sa kanyang kilay, very unique ng itsura nito parang mata ng bagyo ang pagkaform. Samantalang ’yong panganay nila Kester na si Kaizer ay may malalim na dimple tuwing nagsasalita at nakasuot rin ito kanina ng red baymax shirt.

“Hunter, I saw

Jobilee

kanina shayang you’re

toow

late na!“ Pagmamayabang ng aking anak sa nakita. Now alam ko na kung sino sa kanila si Hunter at Oliver. Si Hunter ’yong mga green baymax shirt dahil ito ang kinausap at nilapitan ng aking anak at si Oliver naman ’yong may suot na blue baymax shirt.

“Jollibee has been in my birthday last year!” Sagot nito na ikinatahimik naman ng aking anak tyaka tumingin sa gawi ko. “And it’s Jollibee not

Jobilee

.“

“Yes, he even hugged me so tight!” Sagot naman nung Oliver. Natameme ang anak ko sa mga nalaman tyaka bumalik sa aking tabi at tyaka kumapit muli saking kamay.

“P-Papa, bat wala pow si

Jobilee

nung birthday ko?“ Bulong nito sakin na rinig naman namin.

“It’s Jollibee!” Sabay sabi ng dalawa niyang pinsan. Sabay kami pareho ni Kester natawa pero di naman ganun kalakas.

Napansin ko ang pagtitig sakin ni Lander at tila sinusuri ako ng maiigi, para akong isang puzzle na kailangan niyang buohin, I feel pressured right now. Panandalian lang akong na distract sa naging usapan ng aming mga anak pero muli na naman akong kinabahan. I wasn’t ready for this.

Alam ’kong nakakahalata na siya lalo na’t sa itsura palang ngayon ni Barron sigurado ako na kilala niya kung kanino niya man maaalala ang bata at kung kanino ito nagmana. Isa ring Montiguido si Lander at alam ’kong hindi sila ganun kadaling maloloko, matatalino ang mga angkan nila kaya anumang oras maaaring alam niya agad kung kanino nanggaling itong anak ko. Maniniwala rin naman siya na sa akin talaga galing itong si Barron dahil gaya ng kanyang asawa may kakayahan din itong mag luwal ng sanggol.

Pero bakit pa ba ako mangangamba, hindi ko naman kailangang itago si Barron mula sa pamilya nila, lalo na sa kapatid niya. Hindi ko naman ipipilit na tatanggapin nila ito dahil una sa lahat hindi ko pa man nailuwal si Barron sa mundong ito wala ng pagtatangka ang kanyang kapatid na tanggapin ito. Iniwan niya kami na walang pagbabalak na bumalik.

Naging masaya ako na pinalaki ko ng mag-isa si Barron, natuto akong maging malakas at maging matapang sa naging pitong taon ’kong pagiging isang magulang. Hindi sapat na rason para matakot ako ngayon, mas malakas ang laban ko kumpara sa kanila. Walang rason para managamba ako kung sakali man kukunin niya sa akin ang aking anak dahil alam ’kong hindi naman interesado ang kanyang kapatid.

“ Mauuna na pala kami-“ di ko natapos ang sasabihin.

“What’s his name?” Tanong ni Lander. Hindi agad ako nakasagot sa kanyang naging tanong.

“Barron Kai Jenner…Abrinica, anak namin ng fiance ko!” Ginamit ko ang surename ni Lou because I think it’s necessary for now.

“Really? Are you really sure about his surname? Is he really an Abrinica?” Kalmado lang siya pero wala kang makikitang kahit ano mang emosyon sa kanyang mga mata. Hindi ako nakasagot sa kanyang naging tanong. Naramdaman ko ang paghigpit ng kapit ng aking anak. “How

old is he?“ Ewan ko ba ba’t parang hinuhuli niya ako ngayon, parang akong pinaupo sa hot seat na balak niyang paulanan ng mga tanong.

“S-Seven! He just turned seven a week ago!”

“Mhm! I guess that was the time when my brother went out the country, I bet he doesn’t know everything about this .” He is too frank on his words, mukhang hindi ata uso sa kanya ang pakitang tao kung sakali mang ma o-offend ang sino mang pagbabatuhan niya ng tanong. “Do you still remember him?” Tinutukoy niya ang taong hinding-hindi ko makakalimutan. Napalunok ako ng laway at nanigas sa kinatayuan, nagiisip ng pwedeng isagot.

“Hon!” Tawag ng kanyang asawa, I know kahit di man sabihin ni Kester alam ko na alam niya na rin.

“

Y-Yes

!“ Wala ng oras para mag maang-maangan pa. “Of course I still remember him, hindi ko naman nakalimutan buti nalang hindi ako

nagka

amnesia.“

“We’ll he does.” Nangunot ang aking nuo sa pagtataka. Anong ibig niyang sabihin?

“Lander!” Tawag muli ni Kester.

“Dada, I’m done na!” Rinig kog sabi ng kanilang anak na si Kaizer na kakalabas lang mula sa banyo.

“You don’t need to inform him everything. We’re living in a great situation now. Lets leave it all in the past! I think ganun rin ang gusto ng kapatid mo

.“ Sabi ko at tyaka binalingan ng tingin si Kester na ngayon at masama na ang tingin sa asawa. “Alis na pala kami, salamat pala sa magandang usapan.”

Pangatlong beses ko na ’tong pagpapaalam sa kanya. Ramdam ko parin ang tumatagos sa butong titig ng kanyang asawa.

“You don’t have to worry, Tyler. Sige na, mag

ingat kayo sa byahe okay.“ Nginitian ko lang ito at tyaka hinila si Barron palayo.

Nang nakalayo-layo na kami ay doon lang rin ako naka hinga ng maluwag. Ramdam ko ang biglaang pagkatahimik ni, Barron. Pansin ’kong nakayuko lang ito at mayroong iniisip. “Papa, am I really daddy, Lou’s son?”

Tinignan ko ito, nakayuko lang na parang mayroong malalim ba iniisip. Hindi ko alam kung ano ang isasagot sa tanong niya. Kahit kailan never kong nasabi sa kanya na anak siya ni Lou basta namulat nalang siya dito sa mundo na siya ang kinikilala niyang ama. Pero gaya ng sabi ko matatalino ang angkan nila at nananalatay rin sa kanya ang dugo ng mga Montiguido, matalino si Barron at alam ’kong batid niya na rin na hindi niya talaga tunay na ama si Lou.

“Oo naman anak!” Hindi siya tumingin sakin o kahit mabilisang sulyap lang habang patuloy kaming naglalakad patungog parking lot. Alam ’kong hindi siya kumbinsido sa aking naging sagot.

Forgive me my son, hindi rin gusto ni papa na mangyari ang lahat ng ’to. And forgive me for lying. I know I’ll pay this soon.

MATAPOS kong painumin ng gatas si Barron at agad ko naman siyang pinaakyat sa taas para patulugin dahil maaga pa ito sa kanyang pasok bukas. Tyaka na rin ako bumaba dala ang aking laptop para contacin ang aking assistant slash manager ng aking restaurant. Pero bago ’yon naaagaw ng aking atensyon ang palabas sa TV na naiwang bukas dahil nanunuod ng avengers movie kanina si Barron.

A famous actress Hailey Macaraeg revealing now her nonshowbiz boyfriend in public? Hindi sigurado ang description pero para atang na link ang aktres sa isang nonshowbiz na lalake na tinutukoy kung ito nga ba ang tinatagong kasintahan, matagal ko na ’tong nababalitaan. Pamilyar ang pigura ng lalake dahil nakunan silang pareho ng litrato na magkasabay na naglalakad sa gilid ng kalsada. Kuha ang mga litratong ito mula sa New York City. Pareho silang naka jacket na makapal at naka sumbrero.

Hindi sila naka holding hands sa mga naunang naipalabas na litrato, habang nagsasalita ang news anchor. Hanggang sa meron ng isang litarato na nakakapit ang kamay ng aktres sa braso ng lalake. Nagkaroon pa ng slide show at unti-unti pinapakita ang mukha kung sino man ang kinikilalang boyfriend nito, hanggang pinakita na talaga ang kabuohan nitong mukha at doon ko na nakumpirma na siya nga ang taong hinihinala ko.

Dahil hinding-hindi ako magkakamali, kahit mag suot pa siya ng makakapal na damit, hindi nito madadaya ang aking mga mata, matutukoy at makikilala ko parin siya.

He is non other than Laizer Montiguido. It seems like he’s also happy and living in a peace now. We’ll good for him.

-Heydenzz

Kabanata 27

Kabanata 27

PARANG na trigger ang anxiety ko nung nalaman na pupunta rin pala ang mga dati naming kaklase sa binyag na sinabay sa kaarawan sa pangalawang anak ni Shamcy. Kinuha niya palang ninong at ninang ang mga ka-batch mate namin noon. Noong nakaraang linggo ko lang kasi nabalitaan na may anak na pala si Shamcy, doon ko lang din nalaman na hindi pala siya naka graduate ng high school simula nung lumisan ako. Nabuntis rin pala siya ng maaga kaya di nakapag tapos.

Grabe naman kasi ’tong batch namin ang daming nabuntis at kasama na ako roon. Isa sa mga adviser namin na si Ma’am Tesoro na sobrang galit raw ng nalaman niyang sunod-sunod na nabuntis ang kanyang mga students, wala daw siyang nagawa para pigilan ito, advocacy pa naman ni ma’am ang no to teenage pregnancy. Buti nalang di niya alam ang tungkol sa sitwasyon ko. Marami kasing nag aakala na sa ibang bansa ako nag transfer para doon mag-aral.

Bumaba ako mula sa aking sasakyan matapos ko itong iparada sa labas ng simple pero moderno ang pagka design ng bahay nila Shamcy. Hindi ako nakaabot kanina sa simbahan para binyagan ang kanyang anak, nakailang text pa ito sakin kanina. Iyon kasing si Barron gustong sumama kaso bawal dahil nilalagnat ito, iniwan ko muna siya mula kay Lou na nagbabantay sa kanya ngayon.

Hindi rin naman pwede na hindi ako dumalo dahil isa ako sa mga inaaasahan na bisita, ayaw ko rin naman maging disrespectful lalo na’t nangako ako na dadalo ako. Humingi nalang ako ng tawad mula kay Shamcy sa text at naintindihan rin naman niya basta raw dadalo ako mamaya sa salo-salong maihahanda dito sa bahay nila.

“Tyler, mabuti naman nakaabot ka!” Nakipag beso ako kay Shamcy.

“Pasyensa talaga hindi ako nakaabot kanina !” Hinging paumanhin ko.

“Sus, ayos lang ’yon ang importante nandito ka na…Para sa

inaanak

mo ba ’yan?“ Turo niya sa dala kong paper bag na may lamang regalo. Mga baby shirt at dresses ito at mga baby supplies para sa kanyang babaeng anak.

“Ah oo, ito nga pala.” Sabay abot ko sa regalo na tinanggap niya naman agad, tyaka niya ako nginitian at hinila sa kanilang table na doon nakahanda ang mga pagkain.

“Kumain ka na muna, marami akong hinanda. Tyaka

nasa

likod bahay ’yong mga ka batch natin na

inimbitahan

ko. Puntahan natin sila mamaya.“ Inabutan niya ako ng plato at kutsara’t tinidor.

“Taray ng

paandar

mo, Sham. Parang ginawa mong reuion ng batch natin ’tong

okasyon

ng anak mo!“ Tinawanan niya ako at sinapak ako sa kanan ’kong braso.

“Sira, sila lang naman ’yong kakilala at close ko noong highschool days natin. Tyaka

anim

lang naman silang kinuha ko, pang

pito

ka!“ Sumandok ako ng spaghetti at leche flan. Ito nalang ang kakainin ko sa ngayon dahil plano ko rin sana na huwag ng tumagal. “Tyaka ikaw talaga ang kinuha ko dahil isa ka sa mga mas

nakakaluwag

satin. Alam kong

barya

lang ’yan sayo ’yang mga pinang regalo mo sa

inaanak

mo!“

“May

magagawa

pa ba ako? Ikaw na

nagdesisyo

e na gawin akong ninong.“ Sinamaan niya ako ng tingin at inirapan. Ganito talaga kami mag usap na dalawa kahit nung highschool pa kami. Hindi man kami gaanong ka close pero siya yung lagi ’kong nakakasalamuha ko sa room. Pag siya na yung kaharap ko lagi kaming nag ba-bardagulan.

“Che!

Chosera

ka

’

ackla

! Ninang rin naman ako ng anak mo.“ Hindi pa nabibinyagan si Barron pero I’ll make sure isa siya sa mga magiging ninang na aking kukunin.

“Oo na di ko na

babawiin

. Pero maniningil ako ng utang mong five hundred, kala mo makakalimutan ko ’yong

pinang

boracay mo noon?“

“Ito naman parang di naging classmate di ba importante sayo ’yong mga

pinagsamahan

natin noon. I think it’s time for you to learn how to leave it all in the past!“ Sinapak ko siya ng mahina sa kanyang balikat habang natatawa.

Wala naman na sa akin iyong utang niya noon dahil isa siya sa mga naging malaking tulong nung hindi ako lagi nakakapunta sa mga meet ups interms of making our practical research. Sinasalo niya ako lagi lalo na sa mga parts dahil di ako nakakapunta dahil lang sa mga pinoproblema ko dati.

“Kumusta na rin pala ’yong

inaanak

ko sayo?“ Matapos kong makakuha ng nga kakainin ay hinila niya ako tungo sa likod bahay nila. “Bakit di mo

sinama

dito?“

“Gusto ko

sanang

isama ’yon dito kaso lang

nilagnat

!“ Naririnig ko na ang nga munting tawanan na nagmumula sa likod bahay nila Shamcy.

“Ganun ba, e sa asawa mo ba iniwan?” Natatanaw ko na iyong nga kaklase namin noon. Ano kaya ang magiging reaksyon nila pag nakita nila akong muli.

“Uhm…Y-Yes.” Di ko na kasi alam kung ano ang isasagot.

“Tyler?” Nginitian ko si Benji na gulat na gulat na nakatingin sa akin. “Wow, it’s been a long time, still look adorable, young and pretty as your are. Nakabalik ka na pala!” Nakipag beso ako sa kanya.

Gwapo ito sa suot niyang blue long sleeve polo at may neck tie pa. Halatang kagagaling lang sa trabaho at dumiretso lang dito. Hindi lang naman siya ang ay mayroong gulat na mukha ang nandirito ngayon dahil halos lahat ng mga taong nandito ay sa akin nakatuon ang atensyon. Gaya ni Benji di rin nila inaasahan na dadalo ako. Para silang nakakita ng multo.

Ano kaya ang mga kumalat na chismis noon sa kanila simula nung nawala nalang ako bigla ng walang paalam. Kung maka akto sila daig ko pa ang isang estudyante na nawala lang dahil nabuntis. Kahit totoo naman. Kung alam lang talaga nila kung ano ang totoong nangyari.

“Bolero ka parin,

Benj

.“ Sabay upo ko.

“Akala namin

itinanan

ka na ni Montiguido.“ Sabi naman ni Jasmine. Ang aming secretary noon sa room.

Hindi ako nakasagot bagkos ay umiling nalang ako ng nakayuko na mayroong awkward na ngiti sa labi. Pinagkaabalahan ko nalang ang aking pagkain para kunyare mayroon akong ginagawa. Hoping na hindi na nila pag usapan pa ang tungkol sa akin. Mukhang hindi magandang desisyon na tumuloy pa ako rito. Ganito ba talaga pag bagong balik ng bansa ka pauulanan ka ng mga tanong? Di ko ’to kayang e hanldle lahat.

“Totoo ba ang chismis may anak ka na raw?” Tanong ng pinaka chismosa naming kaklase noon na si Chellce.

“Uhm…Oo!” Bakit ba biglang ako na ang laman ng topic.

“I never expected that, before you’re so feminine. Femboy ang atake mo until now pero di ko akalain na kaya mo rin palang mag produce. Taray, kung alam ko lang noon that you also like girls

edi

sana pinilit na

kitang

jowain

.

Titikim ka rin pala ng

perlas

!“ Chellce said na nagpangiwi sa akin, oo ganito talaga ang bunganga niya noon at hanggang ngayon walang preno. Tyaka nga pala hindi nila alam na kaya ’kong magdalang tao. “Kahit

babakla

bakla

ka noon e isa ka kaya sa mga naging crush ko.“

“Kahit sino naman,

Chellce

pinapatulan

mo. Kahit yung si Baji na weed user di mo

pinaglagpas

.“ Sabat naman ni Marco isa sa mga ka batch mate naming nag bubulakbol sa klase noon pero isa na palang police ngayon. You can’t really judge a book by it’s cover.

“Yuck,

pinatulan

ko lang ’yon dahil sa utang ng ina ko sa kanila noon noh.“

“Eh ano gusto mong sabihin na kasalanan ng ina mo yang

kaharutan

mo?

Ina ka pala,

Chell

!

“

“Dedma sayo, ina mo rin!” Nag bangayan pa ang dalawa kaya nagsitawanan na rin ang iba. Parang mga bata lang di parin talaga nagbabago ang dalawang ’to. “So sino pala ’yong ina ng anak mo, Tyler—”

“Ay

naku

,

tigilan

niyo nga si, Tyler

kararating

pa nga lang ng tao

inulan

niyo na agad ng mga tanong. Mga chismosa kayo!“ Sinubukan ni Shamcy na iligtas ako sa sitwasyon buti nalang nagtagumpay siya dahil mga ilang saglit lang ay mukhang nagkaroon na ng bagong pinag usapan ang lahat.

Napansin ko na mayroon mga taong hindi pamilyar sa akin. Doon ko lang napagtanto na mga asawa o kasintahan nila ang mga ito. Kanina nga may lumapit na babae na mayroon kargang bata iyon pala ay asawa at anak ito ni Benji. Nakakagulat na kay bilis ng panahon at umabot na kaming lahat sa puntong ganito na may kanya-kanya ng sariling buhay at pamilya.

Puro yabangan lang ng mga achievements ang kanilang napaguusapan. Minsan nasasali pa ako tinatanong kung ano na ang status ko sa buhay at kung ano ba ang trabaho ko ngayon, ano ang ginawa ko sa ibang bansa. Minsan natatanong nila kung ba’t daw ako lumisan at ang naisasagot ko lang ay doon lang ako gustong pagaralin ng aking mga magulang.

It’s better not say everything about my personal informations. I still need to protect my privacy. I should double the security of my hidden skeletons that are in my closet.

Matapos ang mahaba-habang usapan at nagpaalam na ako kay Shamcy para umuwi dahil kailangan pa ako ng anak ko. I’m sure umiiyak pa rin ’yon kakahintay sa akin. Masyado na akong nag aalala, dumidilim na rin kasi kailangan ko ng magmadali para makauwi. Dadaan nalang siguro ako mamaya ng Dunkin Donuts para gawing pasalubong. Mahilig kasi sa matatamis si Barron especially sa donuts.

Pumasok na ako sa loob ng aking sasakyan at tyaka nag seat belt. Naaninag ko sa aking rearview mirror ng aking kotse ang isang paparating na sasakyan tungo sa bahay nila Shamcy. Magara ito at halatang mamahalin. Bumaba ang isang babae na pamilyar sa akin at nanlaki ang dalawa kong mata sa napagtanto.

It was Precious, she’s wearing red dress sobrang sexy niya sa suot lalo na’t nakabalandara ang kanyang likod. Kasabay nito ang kabababa lang na lalake mula sa sasakyan na mas nagpakaba sa akin.

Napahawak ako ng mahigpit sa manibela at napayuko. Buti nalang tinted itong sasakyan ko. Hinintay ni Precious ang lalake pero di siya hinintay nito o inalalayan man lang papasok sa loob ng bahay dahil nagmamadali ang lalakeng ayaw ko munang makaharap. Nagmamadali itong pumasok sa loob ng bahay nila Shamcy. Nakita ko kung paano napaikot ng mata ang babae at sumunod nalang rin sa loob.

“What is he doing here?!” Bulong ko sa sarili.

Kinuha ko ang pagkakataong ito at pinaandar ang sasakyan at nilisan na ang lugar. Pigil hininga akong nagdadasal na sana di niya ako maabutan baka sakaling babalik ito sa labas. Hindi pwedeng mag cross ang aming landas, hindi pa muna sa pagkakataong ito. It’s not the right time, my son needed me. So I need to be quick isa pa miss ko na ang anak ko. Ayaw kong ma sira ang araw na ’to dahil sa may dumating na di ka aya-aya.

NIYAKAP ako ni Lou bago siya sumakay sa kanyang sasakyan, ngayon kasi ay babalik siya sa manila dahil kailangan niya ng umuwi sa kanila. Ayaw ko rin naman kasi na tumagal siya samin dito ng matagal. Saglit lang kasi si Lou dito dahil wala akong mapagiwanan kay Barron pero nung nakauwi na ako ay agad ko na siyang pinauwi dahil may nangangailangan pa sa kanya.

“Take care okay!” Pagpapaalala ko sa kanya.

“Yes, ma’am!” Tyaka niya ako kinindatan at pinaandar ang kanyang sasakyan. Kinawayan ko siya habang nagmamaneho paalis. Nang hindi ko na masilayan ang kanyang kotse ay pumasok na ako sa loob.

Tulog na si Barron, buti nalang daw napatahan agad ito ni Lou habang nandito siya kanina dahil ayaw raw talagang tumigil sa kakaiyak dahil hinahanap ako ng bata. Na guilty tuloy ako ba’t ko siya iniwan, wala naman talaga sa balak ko na hindi ito iwanan kaya nga lang hindi pwede dahil meron itong sakit.

Tumunog ang aking cellphone na nakapatong sa lamesa nitong sala table namin. Tyaka ko ito kinuha at sinagot.

“Tyler, kumusta na ang bata?”

“Maayos na lagay niya, Mom.”

“Mabuti naman…By the way uuwi na kami bukas,

bibisita

kami

riyan

.“

“Mga anong oras dating niyo?”

“Mga 1pm siguro.”

“Sige

tawagan

niyo ako agad okay, para

maipag

handa ko kayo.“

Uuwi kasi sila Mommy dahil sila muna ang magbabantay sa bata dahil babalik ako sa Germany next week. Wala pa kasi akong mahanap na magiging nanny ng bata. Tyaka mahirap na rin kasing mag tiwala lalo na’t kakarating palang dito sa bansa.

“O sige na

nagiimpake

pa kami ng daddy mo. Bye, I love you anak!“

“Bye mom, love you too!”

Then the call ended. Ibinulsa ko ang cellphone at nag tungo sa kusina at kumuha ng gatas. Di siguro ako makakatulog ng maayos nito. Pilit bumabalik sa aking isip ang eksena kanina.

Sobrang tagal na nung huli ko siyang nagagilap sa personal. Hindi man malapitan pero nakita ko ang mga pagbabago sa kanyang itsura. Mas lumakas ang appeal nito, naging matured. He is no longer ang boy I used to know before, he is now fully grown-up man. Still he has this breathtaking handsome appearance.

Invited rin pala siya, bat walang sinabi sakin si Shamcy. I wonder bakit kasama niya si Precious kanina? Well ano pa bang aasahan ko. Dati naman siyang womanizer at dati niya na rin itong ka fling. Hindi na ako magtataka na babalik siya sa dati niyang kabalastugan.

UMAAMBON na sa labas kailangan ko ng makauwi agad dahil susunduin ko pa si Barron. Hindi kasi sila pinapauwi sa school pag wala silang sundo. Iyakin pa naman ’yong anak ko I’m sure pag natagalan akong dumating magaalala iyon agad tyaka magpapanic. Ayaw niya raw kasi na maiwan siyang mag isa sa classroom nila dahil natatakot siya. Nakuha niya talaga sa akin ang ugaling matatakutin.

Kakatapos lang ng business meeting ko rito sa isang restaurant. Pinaplano pa kasi ng aking architect sa restaurant na ipapatayo rito. Sobra akong na stress dahil sa mga business plan dahil nahihirapan ako maghanap ng lugar ng pwedeng pagtatayuan.

Nahinto ako sa paglalakad ng may isang pamilyar na kotseng nakaparada sa aking harapan. Hindi. Humaharang pala saking dinadaanan. Magagalit na sana ako nang mapagtanto ko kung kanino ito.

Gosh, it’s his car…

Bumaba siya mula sa loob at ginawaran ako ng isang matalim na tingin. Tumagos ito hanggang sa aking buto. Nanigas ako sa kinatatayuan at walang balak gumalaw. Nagkatitigan kaming dalawa. Wala sa plano ko ang putulin ito dahil kasi ang aking ulo ay hindi ko maigalaw. Tang*na di ko inaasahan ’to.

“L-Laizer…” Halos pabulong ’kong banggit.

Nasilayan ko ang kanyang multong ngiti sa labi. At tyaka ako tinignan mula ulo hanggang paan. Sinusuri ang aking kabuohan. Pati rin siguro ang aking pagkatao, para may mayroon siyang hinahanap sa akin na isang sikretong nakakubli.

“Tyler…” Humakbang siya tungo sa aking tapat. Mga ilang segundo lang ay magkalapit na kaming dalawa. I’m now in front of him face to face. “Damn, ang ganda mo parin!”

Hindi ko alam kung humihinga pa ba ako sa mga pagkakataong ito.

-Heydenzz

Kabanata 28

Kabanata

28

MATA sa mata kung magtitigan kaming dalawa ni Laizer. Umayos ako ng tayo at taas nuo siyang hinarap. Naningkit ang kanyang mga mata at napatiim bagang. Mukha lang akong matapang ngayon pero ang totoo nanginginig na talaga ang buong kalamnan ko.

“I never change,

Laizer

. Ako parin yung Tyler na maganda na kilala mo.“ Pinantayan ko siya kahit ang totoo hanggang balikat niya lang ako ngayon, mukha tuloy akong batang nakatingala sa kanya. “Ikaw? Why you’re here?”

“Kung di ko pa

maalala

di pa ako

makakabalik

, Tyler!“ Balak niya sanang kunin ang kamay ko pero umiwas ako agad.

“Bakit? Anong gusto mong sabihin? Na

nagka

amnesia ka ganun?“ Nag iba ang kanyang ekspresyon at parang naging isang maamong tuta bigla. Hanggang saan ba aabot ang tapang mo ngayon, Laizer.

“Tyler, we need to talk.” Inirapan ko siya at tyaka nilagpasan.

Dumiretso ako sa aking sasakyan pero di ko akalain na maabutan pa niya ako at tyaka hinila ang aking braso.

“Wala na dapat

tayong

pag usapan pa,

Laizer

. Ayaw ko ng makipag

ugnayan

pa sayo!“

“Gusto ko lang naman makipag usap. After this we won’t meet again.” Natigilan ako sa kanyang sinabi.

Bakit parang na dismaya ako bigla? No, hindi dapat ganito ang nararamdam ko. Matagal ng tapos ang lahat sa amim, I already moved on. Hindi na ako aasa pa dahil wala naman dapat pang aasahan lalong-lalo na sa kanya. Kaya wala na dapat akong ibang maramdaman pang kakaiba ngayon.

“S-Sige…Saan tayo?”

“Come with me!” Napakurap ng mga ilang beses at pinroseso kung ano ang ibig sabihin niya. “In my car, Tyler.”

“N-No… I’ll just follow you. I have my own car!” Tyaka ko siya nilagpasan at pumasok na sa sariling sasakyan.

“Doon tayo sa kotse ko

maguusap

, Tyler. Don’t worry I won’t do something wrong on you!“

Napalingon-lingon ako sa paligid at napabuntong hininga na lamang, I look like uncomfortable right now, baka isipin niyang may iba akong iniisip. Mayroong multong ngiti siyang ipinupukol mula sa akin.

“ Okay.“

Sinundan ko siya sa sasakyan niya. Nagdadalawang isip pa ako na pumasok sa loob. Pwede naman kasing sa labas ng kaming mag usap. Bakit ba kasi kailangan pang dito pa sa loob ng kotse niya, pero sige pag bibigyan ko nalang siya para matahimik na ’to.

Naalala ko bigla yung ibinalita noong nakaraan, I wonder where’s his fiance right now. Dapat ito ang pinagtutuunan niya ng atensyon ngayon hindi sa lintek na pakikipag usap na to.

Nang nakapasok na ako sa loob ng kanyang kotse ay agad niya itong pinaandar. Nabigla ako sa kanyang ginawa. Akala ko ba mag uusap lang kami dito sa loob?

“What are you doing?” Pasigaw ’kong tanong dahil pagiging biglaan niya.

“Mag uusap.” Walang gana niyang sambit.

“N-No! I mean bakit mo pinaandar. Pwede naman

tayong

mag-usap na hindi

umaalis

.“

“Bakit ka pumunta ng ibang bansa?” Natigilan ako sa naging tanong niya. “Are you hiding from me?” Mahinahon niyang tanong. Mukha namang hindi niya ako pinipilit na sagutin siya.

“Ano sa tingin mo?” Malamig na tuno ’kong sagot sa kanya.

“Why?” Naging tahimik ang paligid, hindi maganda ang awra sa pagitan naming dalawa dagdagan pa na mas nilalamig ako ngayon dahil sa aircon. “You promised me, Tyler

hihintayin

mo ako!“ Nangarag bigla ang kanyang boses.

Hindi ko alam kung saan siya humugot ng lakas para umakto siya ng ganito. Anong gusto niyang iparating hindi ko siya maintindihan. I thought we’re settled?

“Hindi mo ako masisisi,

Laizer

. Hindi ko pag

aaksayahan

ng oras ’yang pangako mong babalik ka, na ano? Babalik ka ng ilang taon? Tingin mo ba sakin isang bagay na

sinasangla

na pwede mo lang

tubusin

hanggang

kailan

mo gusto? Ni wala ka

ngang

paramdam, ni mensahe man lang wala akong

natatanggap

!“ Naramdam ’kong sobrang tense na ng katawan niya ngayon pero alam kong pinatilihin niya parin ang sarili na maging kalmado.

Sobrang nahirapan akong sabihin sa kanya ang lahat noon. Pero nilunok ko lang ang lahat dahil kailangan niyang lumisan ng ibang bansa. Dahil kailangan siya ng kapatid niyang nag aagaw buhay. Wala sa plano namin na magtatagal siya pero anong ginawa niya? Hindi na siya bumalik. Naghintay ako at umasa pero hindi ko na kaya. Di ako makatulog o makakakain sa kaiisip kung ano na ba ang nangyari sa kanya, kung ano ba ang rason niya kung bakit hindi na siya bumabalik.

Ayaw niya na ba sakin? Nakakita ba siya ng iba doon sa ibang bansa? Hindi ko alam. He left me clueless, that’s why I don’t have a choice to continue my life overseas. Dahil muntikan na akong makunan noon, mabuti nalang talaga nandyaan ang mga taong umaaagapay sa akin. Sa mga panahong kailangan ko siya, ni anino niya hindi ko nahagilap.

“ Na comatose ako.“ Napairap ako sa kawalan sa kanyang naging rason. “Nagka amnesia ako dahil sa

aksidente .“

Natawa ako sa kanyang sinabi. “Akala ko ba kapatid mo ang

nag aagaw

buhay sa mga panahon na ’yon. Ikaw rin pala!“ Kahit pa’t totoo man ang kanyang naging rason hindi na magbabago ang lahat. Nakita ko kung paano siya napatiim bagang at napamura dahil sa aking sinabi.

“Na comatose ako ng dalawang buwan, Tyler. I’ve got amnesia for three months, pagkatapos ko

maalala

ang lahat agad akong umuwi dito para balikan ka—.“

“Tapos nung nakabalik ka na hindi mo na ako mahagilap? And then you realized you’re too late? Ganun ba?”

“Walang araw na hindi kita hinahanap.” Napalakas ang sapak niya sa manibela. Kaya hindi ko mapigilan ang mapatalon sa gulat.

Hinanap? Kung araw-araw niya akong hinanap edi sana wala siya sa balita ngayon na may kasamang babae sa ibang bansa? Iyan ba ang sinasabi niyang walang araw na hindi niya ako hinanap?

Well, hindi ko siya masisisi magaling ang pamilya ko na itago ang identity ko sa lahat, lalo na sa kanya.

“For

fvcking

sake, Tyler I did everything to find you but I don’t know where to start. I know you’re hiding from me at alam kong

merong

tumutulong

sayo kaya hindi kita mahanap agad.“

“

Ibaba

mo na ako!“ Sinamaan ko siya ng tingin dahil naiinis na rin ako. Hindi ganitong klaseng usapan ang gusto kong mangyari.

Wala akong ibang nararamdaman sa ngayon kundi puot sa aking puso. Masyado nang huli ang lahat para dito, hindi ko rin naman kailangan ng closure dahil hindi rin naman magbabago ang lahat. Sapat na sa akin ang mga nangyari noon.

Pumunta siya ng ibang bansa, naaksidente at na comatose tyaka nagka amnesia pa. Tapos ano ang gagawin? Patatawarin ko siya? Kasi hindi niya sinasadya ang lahat? Of course magagawa ko ’yon pero balewala na dahil wala rin namang magbabago. Hindi rin naman ako umaasa na maibabalik pa ang lahat sa dati dahil matagal na akong nakalimot. Kung gusto niya kapatawaran ko then I’ll give it.

Sapat na sa akin itong mga naging rason niya nabigyan niya na ako ng closure. Ganun lang. Tapos!

Wala na akong aasahan pa dahil wala rin namang kasigurauhan kung sakali magkaayos kami ngayon at sasabihin ko sa kanya ang lahat ng nangyari, matatanggap niya kaya si Barron pag nalaman niyang nagka-anak kami? Hindi ako sigurado pero alam ’kong hindi siya interesado, isa pa ikakasal na rin siya sa iba.

Nagkaroon na naman ng balita kahapon na engaged na daw ang aktres na nalink sa kanya kaya doon ko rin nalaman na ikakasal na pala siya. Isa pa may suot siyang singsing ngayon at alam kong engagement ring iyon. Magkakapamilya na rin siya sa iba hindi na pwede na makikipag ugnayan pa ako sa kanya ayaw kong manira ng buhay ng iba. Hindi pwede na sa bago niyang buhay e karugtong parin kami. Hindi rin naman kailangan si Barron ng isang tunay na ama dahil sapat na kaming dalawa ni Lou para sa kanya, makakayanan kong bigyan ng masayang pamilya ang aking anak ng wala siya.

Ilang taon na ang nasayang at ngayon may kanya-kanya na kaming buhay. Hindi maaaring manghimasukan pa ako sa buhay niya ulit. Sana lang tuparin niya ang kanyang pangako na pagkatapos ng pag uusap na ito ay hindi na kami magkikita pang muli.

“We’re not yet done, Tyler!” Pareho na kaming mayroong masasamang tingin sa isat-isa.

“

Ibababa

mo ako o

tatalon

ako?“ Mas bumilis ang pagtakbo niya.

“Subukan mo!” Sinubukan ’kong buksan ang pintuan ng kotse pero di ko mabuksan dahil naka-lock. Bumaling ako sa kanya ulit at inirapan.

“Alright, alright! I heard enough, Laizer you’re asking for your forgiveness? Then you’re now forgiven…

Ibaba

. Mo. Na. Ako!“

Natahimik siya ng mga ilang minuto sa sinabi ko. Gusto ko lang naman na tapusin na ang pag uusap na ’to dahil naliwanagan na ako. Hindi niya na kailangan pang magpaliwanag. Naiintindihan ko na, I only wanted a peaceful environment with him, pwede naman namin kalimutan ang nakaraan at pagtuunan nalang ng pansin ang bagong buhay namin ngayon. I just came back just to have my fresh start here with my son.

Nung bumalik ako dito sa Pilipinas alam ko namang aabot kaming dalawa sa puntong ganito. Ang akala ko magiging maayos na ang lahat. Pero di ko akalain na may iba pang gustong gawin ang lalakeng ’to at hindi ko alam kung ano.

“Pupunta tayo kina mom, they wanted to see you again.” Natahimik ako sa pagpupumiglas dahil sa kanyang sinabi. Anong pumasok sa kokote niya’t naisipan niya ’yan.

“Baliw ka ba?” Napabuntong hininga siya at nilingon ako saglit.

“Sasama ka sakin sa ayaw at gusto mo. Pag hindi ka sumunod,

ibabangga

ko ’to.“ Napalunok ako ng nga ilang beses at natahimik nalang sa aking kinauupuan, abot langit ang aking kaba sa ngayon. Maling desisyon talaga na sumunod ako sa kanya na makipag-usap dito sa loob. “Now fasten your seatbelt.

Mahaba

haba

pa magiging byahe natin.“

Hindi pwedeng mamamatay ako ngayon dahil kailangan pa ako ng aking anak. I miss my son siguro umiiyak na ’yon ngayon. Gusto ko sana ’yon tawagan kaso lang baka magtaka itong katabi ko. Although hindi ko naman tinatago si Barron mula sa kanya pero di pa kasi ako handa kung sakali mang malaman niya na ang tungkol sa bata.

Ano kaya ang magiging reaksyon ng mga parents ni Laizer kung sakali mang makita nila akong muli at malaman nilang may apo silang di nila alam, panigurado magagalit ang mga ito kaya sobra rin ang kaba ko dahil alam ’kong maimpluwensya ang kanyang pamilya. May parte sa akin na nakokosyensa dahil naging mabuti silang tao sa akin noon nung mga panahong…nagsasama pa kaming dalawa.

Lagi niya akong dinadala sa kanila sa tuwing mayroon silang family gathering dati kaya napapalapit na rin ako sa pamilya niya. Actually, they treated me like a real family and I also treated them the same way. Hindi ako handa kung magkikita man kami ulit mamaya kaya kailangan ko talagang pigilan ang lalaking ’to sa kanyang binabalak. Wala ’to sa mga plano kong gagawin ngayong araw, hindi pwede ito. I need to do something. Dahil kung hindi ko siya mapipigilan, baka magmukha lang akong estatwa sa harap ng magulang niya mamaya.

NABABAGOT na ako kakaisip kung paano ko ba malulusutan ang lalakeng ’to. Sobrang bilis rin ng kanyang pagtakbo. Hindi rin naman ako makakatalon kasi naka lock ang pinto. Ano ba kasi ’tong pinaplano niyang ipakita pa ako sa pamilya niya gayun hindi Naman kailangan.

“Laizer, nagugutom ako.” Mga isang kalahating oras na rin kaming bumabyahe nang naisipan ’kong magkunyareng nagugutom. Ito ang paraan ko para makatakas. “Stop muna tayo sa mga makikita nating fastfood chain

diyaan

.“

Hindi niya ako nilingon at tyaka niya hinanaan ang pagpapatakbo. May kinuha siya sa bandang back seat na isang paper bag at tyaka inilagay sa aking kandungan at nagpatuloy na siya sa pag mamaneho. Nagsalubong ang aking nga kilay at sinamaan siya ng tingin bago ko ibinaling ang aking atensyon sa paper bag na kanyang ibinigay.

“What’s this?”

“Eat.” Walang gana niyang sagot.

Hinalungkat ko ang loob ng bag at doon ko nakita ang mga pagkain sa loob. Merong burger at fries tyaka chicken and rice.

What? All this time nakapaghanda na pala siya ng kakainin namin. Lumingon ako sa likod at doon ko napansin na may iba pa palang paperbags na nakalagay. Nilingon ko siya na may masamang tingin. Nagtataka naman siyang nakatingin sa akin.

“Ayaw ko nito! I’m on a diet, Laizer.” Kahit di naman talaga.

“What do you want then? Some grass?” Inirapan ko siya. “Don’t tell me you’re now a vegetarian…May salad diyan kunin mo nalang.”

“I’m craving for donuts pala.”

“Meron ’yan diyan kunin mo lang!”

“Pizza, meron din ba?”

Tumango siya. “Kunin mo lang diyan.”

“Lechon?”

“Kunin mo lang diyan.”

“McDonald’s?”

“Kunin mo diyan.”

“

Pancit

? Carbonara?

“Meron diyan kunin mo nalang.” Sinusubukan talaga ako ng lalakeng ’to.

“Gusto ko nalang pala mag

samgyup

!“ Nilingon niya ako na may pagod na ekspresyon.

“I thought you’re on a diet?”

“Dala mo ba ang catering niyo?” Pakiramdam ko umuusok na ’tong ilong ko sa sobrang inis. “

Nawalan

na ako ng

gana

.“ Sabay irap at napa-cross-arm na lamang.

“I’m always ready, Tyler di mo lang alam.” Ba’t parang my pinapatamaan siya? May gusto ba siyang ipahiwatig?

Tahimik na ang pagitan sa amin dalawa ngayon at ni isa sa amin ay wala ng balak na magsalita. Hanggang sa tumunog ang aking cellphone, kinuha ko ito mula sa aking sling bag at tinignan kung sino ba itong tumatawag. Tumatawag ang anak ko. Agad ko itong sinagot na may matamis na ngiti.

“Hello baby!”

Narinig ko muna ang pag singhot nito bago ito sumagot.

“Papa bakit di ka pa uwi?”

Alam kong kasama nito ngayon sila Mommy. At alam ’kong umiiyak na ito ngayon dahil wala pa ako sa bahay.

“Tapos di mo ako

shundo

!“

Isa sa mga ayaw ni Barron is yung di ko siya nasusundo sa school.

“I’m sorry baby, makakauwi din ako later. Don’t worry

babawi

ako sa susunod. Sus, you just missed me so much e!“

“Papa, tabi po tayo tulog later ah. I miss your stories na po.”

Binabasahan ko kasi siya ng mga kwento noon bago ito matulog.

“Alright, uuwi din ako agad okay.”

“Papa, promise po ’yan ha!”

Hindi ako sigurado kung makakauwi ba ako agad dahil sa kabaliwan nitong katabi ko.

“Y-Yes baby. I promise!”

“I love you, Papa!”

“I love you too!”

Narinig kong hinalikan niya ang cellphone di ko tuloy mapigilan ang matawa. Natapos na rin ang call namin. Ipinasok ko sa loob ng aking bag ang cellphone ko ng biglang nagsalita ang isa.

“I heard you’re getting married.” Natigilan ako saglit at nangapa ng isasagot. “Well congratulations!” Hindi ko alam kung guni-guni ko lang ba pero para kasing may halong pait ang tuno ng kanyang boses.

“Who told you?”

“Lander told me, nagkita na daw pala kayo. Sa kanya ko lang rin nalaman nung isang

linggo

na nakabalik ka na.“ Nasabi ko nga pala sa kapatid niya na may fiance na ako. Good to know at naniwala naman siya.

“Well congratulations din, pareho na pala tayong

ikakasal

ngayon. I heard may fiance ka na rin!“ Hindi ko iniwas ang aking mga mata mula sa kanya dahil gusto ko makita ang kanyang magiging reaksyon.

Hindi siya nakasagot agad at napahilamos nalang siya ng kanyang sariling mukha gamit ang kanyang kaliwang kamay at pagkatapos itinukod nito ang kanyang siko sa gilid ng bintana. Nakita ko kung paano nag flex ang kanyang biceps. Sa pagkakatantya ko mas na define ang masculinity niya ngayon kumpara noon. He’s way more attractive now than before, hindi siya ganun ka tanned hindi rin ganun ka puti, he looks healthier now, he looks inspired. Mas lumevel-up ang kayang aking kagwapohan. Pero hindi na ako apektado sa alindog niya ngayon. Naghintay pa ako ng mga ilang minuto bago niya sinagot ang aking tanong.

“You heard the news?” Tumango ako. Ngumiti siya at di ko alam kung bakit.

Doon ko lang na realize na baka akala niya nangangalap ako ng nga balita tungkol sa kanya. He might think that I’m interested about his personal informations.

“W-Why you’re smiling?”

“Nothing.” Tyaka siya tumikhim at kunyareng nauubo.

“It’s not what you think…narinig ko lang sa balita, it’s not my intention to—”

“You don’t have to explain, Tyler.” May multong ngiti sa kanyang mga labi.

“Bahala ka diyan!” Sabi ko sabay lingon sa labas ng bintana.

“When is your wedding by the way?”

Ako naman ngayon ang natahimik at hindi agad nakasagot. Napalunok ako ng mga ilang ulit bago siya sinagot.

“P-Pinaplano pa.” I lied. Wala talaga napaplanong kasal. “Kayo?”

“We’re still planning on it!” Hindi ko alam pero parang may parte sa aking katawan na nalaglag. Bakit ba kasi ito ang pinaguusapan namin. Sobrang awkward na tuloy.

“Sino siya?” Bumaling ako sa kanya muli. “Is it your childhood—”

“None of your business, Laizer.” Mahinahon ko itong sinabi. Napatiim bagang siya at napabuntong hininga ng ilang ulit.

“I knew it!” Ramdam ko ang galit niya base sa tuno ng kanyang boses.

MGA bandang alas kwatro na nang dumating kami sa mansyon ng kanyang pamilya. Malaki ang pagkakagawa nito nagsisigaw sa karangyaan. Pumasok kami ni Laizer ng sabay sa loob. Gusto ko nalang talaga na lamunin ako ngayon ng lupa dahil sa sobrang kaba. Nahinto ako sa paglalakad na ikinalingon naman ni Laizer dahil naramdaman niya ang paninigas ko.

Naisip ko kanina na mukhang wala na talaga akong takas pa sa kanya talagang tuloy na talaga na magkikita kami ngayon ng pamilya niya. Hayop siya!

“They’re waiting for us. Lets go!” Mas lumamig ang aura ni Laizer simula kanina pagkatapos naming pagusapan ang tungkol sa kasal. “I said let’s go!”

Hinawakan niya ang aking kamay at hinila niya ako. Hindi naman ako nagpumiglas pa at hinayaan nalang siyang hilain ako tungo sa kanilang sala. Naririnig ko ang mga tawanan, may nakikita pa akong mga bata na nagtatakbuhan sa kung saan. Mga anak iyon nila Kester na may mga kalarong batang hindi ko kilala.

“H-Hindi ko kaya, Laizer!” Malamig niya akong binalingan ng tingin. “B-Ba’t ba kasi kailangan pa natin pumunta dito—”

“Laizer!” Isang tili mula sa isang pamilyar na boses ng babae. I know kung kanino ito nanggaling dahil ilang ulit ko na rin itong naririnig sa mga palabas na kanyang ginanap. “Bakit ang tagal mo? I missed you so much!”

“Hailey!?” Tawag ni Laizer sa babae, pero mahigpit parin ang pagkakapit nito sa aking kamay.

Lumapit ito sa gawi ni Laizer at yumakap sa kanyang leeg at tyaka siya hinalikan sa labi. Pilit kong iniwaksi ang aking kamay na nakakapit mula kay Laizer at nagkunyare nalang akong tumitingin-tingin sa paligid. Dito pa talaga sa harap ko maglandian.

Hindi ako na inform na hindi lang pala pamilya niya ang makikita ko ngayon, pati rin pala si fiance. Galing naman ng set up.

-Heydenzz

Kabanata 29

Kabanata 29

SINALUBONG ako ng yakap ni tita Melody. Medyo nagulat pa ako sa biglaang pagsalubong nito sa akin. Hindi ko kasi namalayan ang pagdating niya sa gawi namin dahil ayaw ’kong pagtuunan ng atensyon ang dalawang naglalandian dito sa aking harapan ngayon.

“Finally, nakabalik ka na. I missed you so much ijo.” Ginantihan ko rin ito ng mahigpit na yakap.

“Pasyensa na po kung hindi na po ako

dum

adalaw

.“ Awkward nalang akong ngumiti.

“

Naku

it’s fine. Ang importante ’

andito

ka na ulit, sana naman

dalasan

mo ang

pagdalaw

mo dito nang hindi lang

puro

pagmumukha ni Aiko ang makikita ko.“

“Ay wow I heard that, sama talaga ng ugali mo ma. That hurts my feeling ah!” Sulpot ng isang lalakeng nagkukunyareng may pinupunasang luha sa mukha habang may kargang batang babae. Maputi ang balat nito at makinis. Kung tutuusin para itong babae kung titignan. Magkasing hulma lang kami ng katawang iyon nga lang mas matangkad lang ako kumpara sa kanya.

“Oa ka masyado, Aiko!”

“Che! Dedma sayo ma.” Hinawi nito ang kanyang bangs at humarap sa akin muli. “Hello, ako nga pala si Aiko ako lang naman ang reigning big winner dito sa loob ng bahay ni big sister Melody ang M Mansion House. Sa

madaling

salita

magaganda

at

masasarap

lang ang allowed na

tumira

dito

.“

Tinggap ko muna ang kanyang nakalahad na kamay bago ako nagpakilala. “I’m Tyler by the way.”

“I think pasok ka naman sa standards. Anyway, nice to meet you, Tyler.”

Hindi nga niya pala alam ang namamagitan sa amin noon ni Laizer and I guess hindi pa ako naki-kwento ni tita Melody sa kanya. He seems so nice naman at masarap siya kausap walang halong ka artehan. Ang gaan agad ng loob ko sa kanya siguro magkakasundo kami nito. Wala akong mararamdamang b*tchy aura. Unlike sa babaeng nakamasid sa amin ngayon na nakataas ang kabilang kilay nitong nakatitig mula sa akin.

“T-Thank you!” I feel overwhelmed dahil sa kanyang positive presence. Nakakatuwa siya.

“

Dadxy

, baba! Baba!“ Sabi ng batang babaeng buhat-buhat niya at tyaka niya naman ito marahang ibinaba at agad itong tumakbo sa kung saan.

“She’s my youngest, Jessica. Actually

may tatlo na ako ngayon ang

galing

kasi

gumawa

ng mister ko. Balak ko pa ngang dagdagan dahil

magkaka

apat

na sila Kester. Ayaw ko rin naman magpatalo nagpaparamihan kasi kami ng anak.“ Kinimayan ko ang nakalahad niyang kamay.

Hindi ko alam kung ano ang papel niya dito sa angkan ng Montiguido. Isa ba siyang asawa sa isa sa mga kapatid ni Laizer?

“Ang

dami

mong chika Aiko. Simpleng eabab lang itong si Tyler huwag sanang ma

impluwensayahan

sayo.“ Hinila ako ni tita Melody papasok sa loob ng kanilang dining room.

Nung unang kilala ko palang kay tita Melody akala ko talaga sobrang sophisticated at glorious kung gumalaw. Napaka trendsetter at may magandang sense of humor pala ito kaya di ako nahirapang pakisamahan siya noon. I think she finally meet her companion, iyong nakakasabay sa humor niya which is itong si Aiko. Halatang magkakasundo masyado itong dalawa.

“Oa ka masyado ma, puntahan ko na nga lang ’yong anak mo sa

itaas , sumasakit parin

ata

balakang

nun

dahil sa

kaka-wrestling namin

kagabi

.“ Sabi nito at tyaka umakyat paitaas.

Now I know kung bakit kanina ko pa naririnig ang pagtawa ni tita Melody. Aiko has a good sense of humor, siguro magkakasundo rin kami pagnagkataon na dadalas ang pag dalaw ko dito. Wait what? Anong dadalaw ako ulit? No, wala ng susunod pa. Never, kahit kidnappin’ pa ako ni Laizer hinding hindi na ako papayag. Swear.

Tinignan ko ang gawi ni Laizer na ngayon ay masinsinang nakatingin sa akin. Habang abala naman ang babae sa kanyang tabi sa pagkakapit nito sa braso niya, tila may sinasabi pa ito at binululong pero ang gag* hindi man lang niya pinagtuunan ito ng pansin. Sama talaga ng ugali kala mo kung sino.

“Kumain ka na ba, nak?” Tanong ni tita sakin at hinila ako papasok sa kanilang dinning area.

“K-

Katapos

lang po.“ No, hindi parin ako nakakain simula kanina dahil nga sa naging eksena nitong lintek niyang anak.

Nahagilap ko ang tingin ni Laizer na ipinupukol mula sa akin. Alam niyang nagsisinungaling ako. Sumunod sila sa amin at umupo rin sila katapat sa akin. Katabi ko na ngayon si tita Melody. Hindi ko mahagilap ang asawa nito sa buong silid. Siguro busy at may pinagkaka-abalahan, alam mo na. Their empire is well-known for its business tycoon, they’re one of the most influencial family that’s why they really needed to manage their company well in order to maintain their wealth.

“Lai, eat this…you want shrimp?” Rinig kong sabi ni isa. Pinagsasandukan pa ng kanin ang lalakeng akala mo maka asta parang hari. “We used to eat buttered shrimp when we’re in sates.”

Nakatingin lamang sakin si Laizer at hindi parin pinagtutuunan ng pansin ang babae. Minsa nga sinusundot na siya nito pero ayaw parin magpatinag.

“I was so devastated when I find out na wala na pala kayo ng anak ko.” Bulong sa akin ni tita.

She doesn’t know about what really happened between me and her son. Awkward nalang akong napatango. “Everything happened for a reason naman po.”

Napabuntong hininga na nga lang si tita, bakas sa mukha niya ang panghihinayang. “Alright, kumain ka nalang muna nak.”

“B-

Busog

pa po ako—“

“You should eat.” Ma awtoridad na sambit ni Laizer. Napatingin ako sa gawi niya at sinamaan siya ng tingin. I am so frustrated, hindi ko alam kung paano pakikisamahan si tita dahil sa mga nangyayari noon. I feel so awkward. “

Kunti

lang ’yong kinain mo kanina.“

“ You should eat too, Laizer. I know pagod ka sa byahe.“ Inagaw agad ng katabi niya ang atensyon nito at binalingan ako ng mataray tingin. Gusto ko rin itong irapan kaso nga lang mukhang mapapahiya ako pag gagawin ko ’yon dito kaya kailangan ’kong mag timpi.

Nagsandok nalang ako ng kaunting ulam at kanin para naman matahimik na sila, no wonder mag-ina nga talaga ’tong dalawa. Nanginginig ang buo kong kalamnan pati ang aking mga laman sa katawan. Nagpatuloy ang hapunan samantalang kami naman nila tita Melody ay mayroon napaguusapan. Naririnig ko rin ang usapan ng dalawa sa kabila but I don’t mind. Dumating narin ang mag-asawa na sina Aiko at ang kakambal ni Laizer na si Jaizer. Kanina ko lang din nalaman ang relasyon ng dalawa dahil iyon ang isa sa mga napagusapan namin ni tita Melody. I was amazed na dalawa na ngayon sa magkakapatid ang legally married and soon sila Laizer na rin. I am so happy for them. Really.

Dumating na rin sila Lander na may makabuluhang tingin ang ipinupukol sa akin, kasunod nito ay ang kanyang asawang si Kester na kinakarga ang kanilang anak. Naging maingay sa usapan ng pamilya nila, ako lang ata ang nakiki-belong rito. Bwesit na Lander, kung sana hindi ako nagpa-uto sa kanya kaina edi sana hindi ako nagmukhang tuod dito ngayon. Mas naging awkward pa dahil sa presenya ng kapatid niyang si Lander. Medyo kinakabahan ako na ewan.

I know he knows about my son, I wonder kung bakit hindi parin alam ni Laizer ang tungkol doon. Akala ko isusumbong niya agad ito sa kapatid nung nagkita kami sa Jollibee nung nakaraan. Pero baka naman matagal na talagang alam ni Laizer ang tungkol kay Barron at hindi nga lang siya interesado kaya hindi niya bini-bring up ang anak ko sa usapan kanina. Tyaka busy naman siya kaka entertain sa fiance niya ano pa ang magiging rason para maging interesado siya tungkol sa anak ko.

Baka paraan niya ito para ipamukha sakin na he’s much better now without me, that he can live happily in his own life without my presence. Pero nagkakamali siya, because I am way more better now and even happier than ever when he’s gone in my life. I already moved on, matagal na. Kaya dapat hindi ako ganito ka apektado sa kanya, matagal na panahon na akong nakalimot sa lahat kaya sisiw lang ’tong mga paandar niya sakin ngayon.

“Buti

nalang

nakabisita

ka rito, Ty.“ Katabi ko ngayon si Kester.

“It’s not in my plan…

Napilitan

lang naman ako.“ Umalis muna saglit si tita dahil katawagan nito ang asawa.

“Yeah, they’re very impulsive. I guess you’ve just been kidnapped by a

Montiguido

?“ Napairap ako sa kawalan at tumingin sa gawi ni Laizer na ngayon nakatingin rin pala sakin. Kanina pa ’yan ganyan. Tinanguan ko nalang si Kester bilang tugon. “They’re like that to get what they want, gustong-gusto nila ’yan gawin. Anyway, where’s your son?”

Medyo napalakas ang boses ni Kester kaya napatingin sila sa gawi namin ngayon lalo na ang asawa nitong katabi niya lang. Tinignan ko si Laizer, he glared at me with curiosity. Napalunok ako ng ilang ulit at nangangapa ng isasagot. Lalo na’t nakabalik na si tita at narinig niya pa iyon. How I wish that I have an ability to fade out just to escape this kind of scenario. I hate being mortal.

“You have son na, Tyler?” Tanong ni tita Melody. Matagal-tagal pa muna nago ako nakasagot.

“O-Opo, he’s eight years old now.” Tinignan nito si Laizer at wariy pinaparating kung bakit hindi niya alam ang tungkol dito. Marahan lamang siyang napa-iling bilang tugon na wala rin siyang alam tungkol dito.

“Oh my gosh, so you’re married now?

Is it a girl?

Wait, you’re not wearing a wedding ring, so hindi pa. Naku , dapat

nag

pakasal na kayo

niyang kasintahan mo ngayon lalo na’t may anak na pala kayo.“ Kita sa mukha ni tita ang pagkagulat dahil sa natuklasan. She doesn’t know na may kinalaman ang anak niya rito.

“H-Hindi pa po…I am.” Sinulyapan ko muna si Laizer na may inaasahan ding sagot mula sa akin. “I-I am still engaged.” Kita ko kung paano siya napatango sa aking naging sagot. Ano pa bang ine-expect niya e napagusapan na namin ’to kanina.

“Well, I hope that your partner wasn’t irresponsible to do its responsibilities. Hindi ka naman siguro

tatakbuhan

niyan?“

“ Hindi naman po!“ Ma-awtoridad ’kong sambit tyaka sinulyapang muli si Laizer.

“Good to know. Anyway, gusto ko makita iyang unico ijo mo. Next time gusto ko dumalaw ka dito ulit with your son. Hindi ka na iba sa amin, Tyler kahit ilang taon na ang lumipas you’re still part of the family.” Nakakataba ng puso na sa kabila ng lahat hindi parin niya ako kinalimutan. Pakiramdam ko nakahanap ako ng isa pang matuturing ’kong ina. These brothers are so lucky to have this kind of mother.

“Susubukan ko po, tita.” Hindi ako sigurado kung kaya ko bang dalhin si Barron dito sa puder nila.

Deserve din naman kasing makilala ang bata dahil kapamilya rin nila ito. Gustuhin ko mang huwag ipagdamot ang bata pero hindi pa ito ang tamang panahon lalo na’t kakakita palang namin ulit ngayon. Dadahan-dahanin ko muna. Wala sa plano ko ang itago ang bata kay tita at hindi rin naman kakayanin ng aking konsyensa dahil sa napakabuti ni tita Melody sa akin.

“Aasahan ko ’yan…And by the way when is the wedding day?”

“U-Uh, we’re still planning on it—” Hindi ko naituloy ang balak na sasabihin dahil kay umepal.

“Tita, gusto sana

kitang

isama

bukas sa

pamimili

ng

susuotin

’kong gown sa kasal namin ni Laizer.“ She interrupt. Hindi ko alam kung bakit nakaramdam ako ng inis dahil sa tuno ng kanyang pananalita. Sobrang oa, ewan ko ba kung pinipilit niya ang sarili na mag baby talk.

Maganda naman siya, makinis, maputi. I used to idolize her before dahil sa artista siya pero nung nalaman ko ang tungkol sa kanila ni Laizer parang nag iba na ang pagtingin ko sa kanya ngayon. I have that instinct about her personality o baka naman judgemental lang talaga ako. There’s no any ridiculous feeling that I feel towards Laizer right now and it’s wasn’t related on why I’m thinking this way.  But I can’t deny that everytime I saw their faces makes me feel irritated and maybe disgusted. Dahil kung makapaglampungan akala mo naman mga high school student palang. I might sound bitter pero pag kayo nasa posisyon ko maiinis rin naman kayo.

Hindi naman ako ganyan noong kami pa noon…yes hindi talaga!

“I’m not sure, Hailey

ija

kung

masasamahan

kita bukas. I might be busy kasi.“ Tila naman naging malungkot ang ekspresyon nito sa naging sagot ni tita na akala mo pasan-pasan ang buong mundo.

“Alright po, maybe the other day nalang. Gusto ko po kasi na kasama kayo sa

pagpili

because I know you have a good taste tita.“ Tyaka niya ako tinignan. “Just like your son.”

Anong gusto niyang iparating? That Laizer doesn’t have a good taste na ako ang napili niyang karelasyon noon? That it’s a shame that I am the one he choose to fvck with. Wait, so alam niyang may nakaraan talaga kami ng fiance niya noon. Saan niya kaya nakuha ang balitang ’yon? Maybe Laizer told her about that, paano niya kaya isinalaysay iyon.

“

Mataray

talaga ang babaeng ’yan. Na-feel mo ba?“ Tinignan ko si Kester dahil sa ibinulong niya. “Ewan kung bakit artista na naman ngayon ang hilig niyang ex mo.”

“He has a good taste nga raw kasi.” Bulong ko rin pabalik, nagtawanan kami pareho.

“Mga chismosa kayo.” Napalingon kami sa pwesto ni Aiko. “

Pabulong

later mga ’

ackla

.“

“Maya na, pag mag to-tong-its na tayo nila mama.” Sagot naman pabalik ni Kester.

Habang ang mga asawa naman nila ay busy rin sa kanya-kanyang usapan dahil dumating na rin ang iba pang kapatid nito. Maliban sa kakarating lang na bunso nilang si Xander na tahimik lang at parang may mabigat bang problemang dinadala. Habang ang kuya naman nilang si Dhenver ay parang sinesermonan ng kanyang mga nakababatang kapatid. Ewan ko ba kung bakit? They keep talking about distancing raw. I don’t know if they’re talking about love or some of the competitors in their business

MATAPOS ang naging hapunan kanina ay inihatid na rin ako ni Laizer pauwi. Nasa passenger seat lamang ako dahil nasa harap nakasakay ang fiance nito. Napansin ko lang kanina wala namang suot na singsing si Hailey. O baka naman hinubad niya lang muna dahil balita ko on going parin ang shoot nito sa teleseryeng kanyang ginaganap at pinapalabas ito tuwing hapon.

Mabuti nalang talaga naisalba ko ang sarili kanina dahil ang akala ko mabubunyag na ang lahat-lahat buti nalang talaga hindi, thankfully I am safe tonight. Thank you Beyonce . I need a perfect timing to tell everything. Sa ngayon ang tungkol muna sa relasyon namin ni Laizer na matagal ng natapos. Then isusunod ko naman tungkol kay Barron. I hope ma settle na ito lahat nang tuluyan na talaga akong makapag live in a healthy environment dito sa Pilipinas.

Nahagilap ko ang pag himas ni Hailey sa hita ni Laizer habang ito ay nagmamaneho. Pinagtuunan ko nalang ng pansin ang view sa labas ng bintana para may pagkakaabalahan naman ako. Tumawag sakin kanina si Lou nasa bahay raw siya nag ci-crave raw kasi si Ahron sa niluluto ’kong egg tart sinabihan ko na kasi ’yon kanina na dumalaw nalang sa bahay para kunin ’yung tart na ginawa ko kaninang umaga.

I saw Hailey’s eyes staring at me in the rearview mirror. “Tyler, right?”

“Yes.” Tipid kong sagot habang hindi siya nililingunan. Ramdam ko parin ang pagtitig nito sakin.

“ Gaano na kayo katagal ng fiance mo?“ Tinignan ko ang gawi ni Laizer, tila humigpit ang kapit nito sa manebela.

“T-Three years.”

“ Oh, matagal na pala kayo. Bakit niyo pa pinapatagal ’yung kasal.“ Ano bang pakealam niya’t nanghihimasukan siya sa buhay ng iba. Gusto niya bang siya nalang ang mag desisyon kung kailan ako magpapakasal, sige pakasalan niya ’tong imaginary fiance ko. “Two months palang kami ni, Laizer and we’re getting married na agad maybe this december. He’s too fast kasi ayaw niya na raw patagalin pa since papunta rin naman kami doon, right babe?” As if I asked. Hindi ito sinagot ni Laizer.

Siguro nga ganun talaga kalalim ang pagmamahalan nila sa isa’t isa. Both of them want it to make their relationship more develope and secured even though two months palang ang relasyon nila gusto na agad bakuran. I guess Laizer is so inlove with her to the point that he immediately secured his spot. Maganda si Hailey, she’s an actress kaya marami rin talagang magkakandarapa sa kanya. Hindi na ako nagulat pa kung ganun nalang ka possessive si Laizer sa kanya at agaran niya itong inayang pakasalan. I know he’s very possessive dahil ganun rin naman siya sakin noon.

Why I keep bringing back those memories? Hindi dapat ako nagiisip ng ganito.

“ Well congratulations to the both of you.“ Payak akong ngumiti, hindi naman ako hadlang sa kasiyahan nilang dalawa at syempre never akong hahadlang.

“Mauna na kana muna sa condo, inahatid ko pa si Tyler.” Malamig na tugon ni Laizer kay Hailey. Nakita ko kung paano lumukot ang mukha ng babae.

“Alright, I’ll wait you there. Do you want me to prepare something special for you tonight? You know like do you want me to wear something?” Malanding saad nito.

“Wear whatever you want.” Kinurot nalang siya ng dalaga sa pisnge at pinangigilan.

“Ang cute mo talaga.” Sabi nito at tyaka niya hinalikan si Laizer sa pisnge. Napairap nalang ako sa kawalan at isinandal ang ulo sa head board nitong upuan.

Umabot ng twenty minutes bago kami dumating sa condo nilang dalawa. Halata naman kasi sa pinaguusapan nila kanina na nagsasama na sila sa iisang bubong. Syempre marami na rin ’yan silang nagawa sa loob ng condo nila hindi naman kasi pwede na mag bi-bible study lang sila sa loob. Napailing ako sa mga naiisip.

Hinalikan muna ng babae si Laizer sa pisnge at tyaka rin ito nagpaalam sakin. Tumugon nalang rin ako as a sign of professionalism. Ayaw ko kasing magmukhang bitter sa harap nila. Matapos makaalis ng dalaga ay agad naman pinaandar ni Laizer ang sasakyan. Nang nakalayo-layo na kami sa condominium nila, nagtaka ako kung bakit biglang siyang huminto sa pagmamaneho.

“Move here next to me.” He command.

“I’m fine here.” Walang gana ’kong tugon.

“I said move here next to me or kakaladkarin kita diyan.” Napairap nalang ako at lumabas nalang ng sasakyan at tumabi sa kanya. Agaran akong nag seatbelt.

“Ayan, are you happy now?” Hindi siya sumagot bagkos nagmaneho nalang.

“Where do you live?” No hindi ko sasabihin sa kanya kung saan ako nakatira.

“Ibalik mo nalang ako don sa parking lot, hindi pwede na

iiwan

ko nalang ’yong sasakyan ko.“ He groaned na tila ubos na ang pasyensa niya. Kanina pa ’to mukhang bad trip. Ano bang problema nito?

“ You’re so frustrating.“ Napakamot siya sa kanyang batok kaya hindi nakaligtas sakin ang pag flex ng kanyang biceps. Napalunok ako dahil don.

“At bakit naman?” Inis kong lintanya.

“Why can’t you just tell where you are staying. Do you want me to hire a private agent again just to know your whereabouts?”

“Ba’t ba kasi

pinagpipilitan

mo pang

ihatid

ako sa amin. Simple lang naman ’yong ni-re-request ko sayo.“ Unti-unti nang nagtataasan ang boses naming dalawa. Dahil wala sa amin ang may planong magpatalo.

“Di mo talaga sasabihin.” Kita sa mukha niya ang pagkakairita. “Alright, then you’re going to sleep at my house.”

Nanlaki ang mata ko sa sinabi niya. Gosh, he’s such a kidnapper. Even though I’m not a kid anymore.

-Heydenzz

---

Pasyenss na kayo if sobrang tagal ko ng hindi nakapag update. I was so busy this day at pagod na rin kaya hindi ko na nisisingit gawan ’to ng chapter. Anyway, nagpapasalamat pa rin ako doon sa mga patuloy na nag aabang ng update pasyensa if naghintay kayo. Maybe this semester break makakapag update na ako lagi but it depends naman so I can’t promise. Salamat doon sa mga nag co-comment kahit kukunti lang sobrang appreciate ko kayo de bale, pag natapos ko ’to e spe-special mention ko kayo. Hindi ko na ’to pahahabain pa dahil karamihan sa inyo hindi naman ito babasahin. Anyway maraming salamat.

Kabanata 30

Kabanata 30

HINATID ako ni Laizer sa amin dahil syempre hindi ako papayag na sa bahay niya ako ngayon matutulog. Pwede namang si Hailey nalang ’yong patutulugin niya doon bakit ako pa? Tyaka may sariling bahay naman pala siya ba’t di niya nalang binahay si Hailey. May saltik din ’tong si Laizer e, paano nalang kung natuloy talaga na sa bahay niya ako natulog ngayong gabi, at pag nalaman iyon ng fiance niya, ano ang magiging kalalabasan? Magmumukha akong mistress? Kirida? Kabit? Third party? Fubu? No way.

Hindi ko hahayaan mangyari ’yon.

Wala akong ibang choice kundi sabihin nalang sa kanya kung saan ako nakatira ngayon. Iyon parin naman ’yong tinitirhan ko dati, kina mom and dad. Akala niya siguro bumukod na ako at lumipat ng ibang bahay kahit hindi naman.

Tinignan ko ang mukha niyang seryosong nag pa-parking sa tapat ng aming bahay, napansin ko ang ilang ulit niyang pag lunok wariy may nais itong sabihin.

“H-Hindi pala kayo nag

li

-live in ng partner mo?“ Umiwas ako ng tingin dahil sa akin na siya nakatingin ngayon.

“

Pinapatayo

pa kasi

nimin

’yong bahay namin don sa

nabili

naming

lote

.“

“Really? Can’t he afford a condominium?” Sinamaan ko siya ng tingin dahil sa kanyang sinabi. Bakit tunog insulto ’yon. Palibhasa sa sobrang yaman niya kaya niyang bumili ng ilang condo o bahay. Kaya niyang magwaldas ng pera. “I mean, pwede

kayong

kumuha

ng condo while waiting matapos ’yong bahay niyo.“

“He had a better plan, Laizer.”

“So siya lang ang nag pa-plano sa

inyong dalawa?“ Ano bang pinaglalaban nito?

“Y-Yes, at tyaka ano naman ’yon sayo? There’s no something wrong kung under ako sa kanya. At least kaya niya kaming buhayin!”

“Seems he’s kinda bossy. What a red flag!” Parang siya naman hindi.

“You know what,

bababa

na ako.

Hirap

mo kausap

kairita

.“ Napatiim bagang siya. Hinugot ko ang pintuan ng kotse niya pero hindi ko mabuksan dahil naka-lock. “Naka-lock!” Sabi ko sa kanya na nakataas ang kaliwang kilay.

“ Ba’t di mo

sinabing

may anak ka na? Kaya ka ba umalis dahil

nakabuntis

ka?“ Nalaglag ang panga ko sa kanyang sinabi. Anong ’tong pinagsasabi niya? Oh, hindi niya nga pala alam ang tungkol sa kalagayan ko. “Sino ang nabuntis mo, Tyler? Nasaan siya?

Iniwan

mo?

Iniwan

sayo ang bata?“ No, iniwan kami ng ama.

“Shut up, Laizer!”

“Tapos ano?

Sinalo

ka ng kababata mo kaya siya ang

tumayong

ama?“ Bakit parang galit na galit siya ano ba pinaglalaban nito. Di ko lubusan maisip na ganito pala ang tumatakbo sa isipan niya. Parang alam na alam niya pa kung ano ang mga nangyayari sa buhay ko.

“Wala naman rason para sabihin ko sayo kung may anak ba ako o wala and for your information, Laizer wala kang pakealam kung ano ang mga nangyayari sa buhay ko kaya wala akong

sasagutin

diyan sa mga tanong mo. Now unlock

ths

door dahil hinahanap na ako ng anak ko.“ Malalaman din naman niya ang lahat soon sa tamang oras huwag muna sa ngayon. This is not the perfect timing, naglalabanan parin kami. Sinubukan ko ulit buksan ang pintuan pero naka lock parin. “ Laizer!“

“ Bakit, Tyler?“ Biglang nagbago ang tuno ng kanyang boses. “Bakit

nung pag

gising

ko wala ka?“ Naging malamig ang tuno ng kanyang boses na ikinatigil ko naman sa pagmamaktol. Mukha na siyang batang nagtatampo ngayon. “K-Kung sana nasa tabi kita nun, siguro maaalala kita

agad

.“

Naging palaisipan din sa akin, kung totoo mang naaksidente siya sa ibang bansa noon bakit wala man lang akong narinig na balita galing sa pamilya niya o kahit sino man sa mga kapatid niya ang nag abot man lang sa akin ng balita. Bakit? Bakit wala akong natanggap? Kaya mahirap sa akin na tanggapin ang kanyang mga naging rason kung bakit hindi siya bumalik sa akin noon. Kaya hindi ko parin siya kayang paniwalaan.

“L-Laizer—” hindi ko natapos ang nais na sasabihin dahil bumukas ang gate ng aming bahay at lumabas doon si Lou na tinignan ang aming sinasakyan. “Dito na ako, Laizer. Please paki-unlock na.”

Walang emosyon niyang in-unlock ang pintuan ng kanyang sasakyan at agad akong lumabas dahil hindi ko na kayang pakiramdaman pa ang kanyang presensya. Kinabahan ako ng malala sa kanya, hindi ko siya kayang basahin. He’s so bipolar.

“Tyler.” Lumapit sa gawi ko si Lou at tyaka niyakap. Umilaw muli ang sasakyan ni Laizer at tyaka ito umandar muli at umalis. “ Who was that ?“

“It’s Laizer.” Nalaglag ang kanyang panga dahil sa aking sinabi.

“Nagkita na pala kayo. At

nakipag

date ka naman

agad

. Grabe ka na, Ty. Kakabalik mo lang

nakipag

balikan ka

agad

.“ Inirapa ko siya at sabay na kaming pumasok sa loob.

“Of course not.” Pangiti-ngiti pa siya at sinusuntod pa ang aking tagiliran. “Stop teasing me, Lou. Pag ako talaga

napikon

lalagyan

ko ng

siling

labuyo ’yang egg tart ni Ahron ngayon.“

“Ito naman

pikon

agad

. Pinatulog ko na pala si Barron. Ayaw pa nga sana matulog dahil gusto niya ikaw ang magpatulog sa kanya, hinintay ka nito buong maghapon, nahirapan pa tuloy ako mag search sa google ng

kwentong

pambata

.“ Maktol niya sakin nang nakapasok na kami sa loob ng bahay.

Inilagay ko sa sala table namin ang dala ’kong bag at tyaka ko hinubad ang aking relo. “Dapat

masanay

ka na, pag ’yang si Ahron

manganganak

na

doble

pagod at hirap ’yang

aabutin

mo.

Alagaan

mo ng mabuti ’yang si, Ahron hindi pwedeng

pababayaan

mo nalang ’yan pagkatapos mo siyang

buntisin

.“

“Noted master!” Nakangiti nitong sagot at sumaludo.

Nong una ay tinatago pa nilang dalawa dati ang kanilang relasyon. Matagal na palang may something sa kanila nong hindi pa umuuwi dito si Lou sa pinas nong mga panahong highschool pa ako. Nagpatuloy lang ang namamagitan sa kanila noong nangibang bansa na rin ako. They’re so in denial pa nung una pero nahuli ko rin naman kalaunan.

Nagtapat naman ng nararamdaman si Lou sa akin noon. Pero alam niya naman kung ano ang magiging sagot ko, umabot pa sa point na iniiwasan ko siya pero naisip ko wala naman siyang kasalanan kaya naging maayos muli ang pagkakaibigan namin. Buti nalang talaga umeksena itong si Ahron, ayon at nagka developan pa ng lubusan ang dalawa hanggang sa binuntis na ito ni Lou. Pareho kami ng abilidad ni Ahron na may kakayahang mag dalang tao.

BUMISITA kami sa condo nila ngayon, pinaghanda ako ng buntis ng niluluto niyang buttered seafoods at tinolang manok. Dumalaw ako dito kasama si Barron at ayon busy sa paglalaro ng games sa cellphone ni Lou. Ito ang unag beses ’kong pagbisita sa kanila. Kulang pa kami ng isa sa mag to-tropa, iyon ay si Jelvin. Hindi na kasi namin siya laging nakikita. Ang sa pagkakaalam ko kasi e nag asawa na raw ito sabi sa akin ni Lou noong tumawag raw ito sa kanya nung nakaraang linggo.

Nakakapagtampo nga e, hindi man lang kami inimbitahan sa kasal nito.

“Salamat nga pala don sa

pinadala

mong egg tart.

Paturo

naman ng recipe para di ka na

magsayang

ng oras

paglutuan

lang ako.“ Sabi ni Ahron habang nilalapag sa lamesa ang kutsara’t tinidor.

“Hindi naman sayang sa oras pag ikaw, Ron. Tyaka syempre hindi libre ’yon. Send mo nalang sa gcash ang payment.” Pagbibiro ko pa sa kanya.

“Hoy gaga may sira ang gcash ngayon. Siguro

babayaran

nalang kita mga next life.“ Inirapan ko ito habang ngumingiti.

“

Mandurugas

ka!“

“Sus, at least hindi

nakipag

balikan sa ex.“ Humalakhak siya at ako naman ay laglag ang panga sa kanyang sinabi. Anong nakipag balikan? Tarantadong Lou! Ano kaya sinabi niya dito kay Ahron. “

Hinatid

ka daw ng ex mo kahapon sa inyo.

Landi

mo ma!“

“Oo pero wala namang balikan na nangyari tyaka pinilit lang rin naman ako, wala sa plano ’kong sumama don. Ano ba sinabi sayo ni Lou?

Yari

talaga sakin ’yang shota mo sakin mamaya.“ Kung hindi lang talaga ’to buntis matagal ko na sinuntok ang tyan nito. Hilig talaga naming mag to-tropa ang mang asar at magkabukingan.

“Pinilit? O nagpapilit dahil pabebe ka!” Inirapan ko siyang muli.

“Ano namang laban ko don e mas malaki ’yon kumpara sakin. At tyaka sinong malandi? Sino ba ang buntis satin ngayon?”

“Arter mo, parang di mo naman gusto ’yong mga malalaki. And FYI mas

nauna kang

lumandi

bago ako. Baka

nakakalimutan

mo ikaw ’yong naunang may bata ngayon.“ Inirapan ko nalang ito dahil hindi ko kaya pa ang pang iinis niya. Wala e, asar talo ako.

“Dedma sayo ma, pasalamat ka’t buntis

ka dahil kung hindi kanina pa kita sinabunutan.“ Tinawanan lang ako nito.

“Hay naku, kumain na nga tayo…Lou,

kakain

na!“ Tawag niya sa fiance niyang naglakad papunta dito buhat-buhat si Barron.

Nang nakaupo na si Lou sa tabi ni Ahron ay sinipa ko ang tuhod nito sa ilalim ng lamesa na kanyang ikinadaing dahil sa sakit. Deserve mo ’yan hayop ka.

“Aray ko, Ty.

Natamaan

mo ’yong inaalagaan ko!“ Ay, hindi pala tuhod niya ’yong pinatid ko.

“Hayop ka kung ano-ano nalang ’tong

kini

kwento

mo kay, Ahron. Deserve mo ’yan total nakabuo na kayo pwede ka na maging

baog

. Unless

gagawa

pa kayo ng isa.“ Pinagtawanan lang siya ni Ahron.

“Baby oh

sinasaktan

ako!“ Pagsusumbong pa nito pero di man lang ito inalo ng kasintahan. “E kung sabihin ko kaya sa ex mo na hindi talaga ako ang fiance mo! Ginamit mo pa ako!”

“Che! Subukan mo lang, tatawagan ko talaga si, Donny gusto mo? Tapos sasabihin ’kong pinababayaan mo si Ahron dito I’m sure pupunta agad ’yon.” Si Donny kasi iyong extra sa love story nila na pinagseselosan ni Lou.

“Sus, basagin ko pa mukha nun e!” Yabang talaga, kala mo kung sinong maangas e nung iniwan nga siya saglit ni Ahron, naging sad boy tas iyak ng iyak, tas nung bumalik na naging cold boy bigla.

Marami pa kaming mga napagusapan especially tungkol sa kasal nilang dalawa na malapit ng maganap. Iyon nga lang inaayos pa nila ’yong problema sa side ng pamilya ni Ahron dahil tutol ang mga magulang nito sa relasyon nilang dalawa. Kaya ayon tuloy, kung ano ’yong problema nila naging problema ko na rin. Pero alam ko namang malalagpasan din nila iyan, lalo na’t buntis si Ahron at possibleng lalambot din ang mga magulang nito alang-alang nalang rin sa kanilang magiging apo.

Nakatakda kasing ipakasal si Ahron sa iba at babae pa ito sa kadahilanang kailangang mag merge ang kanilang kompanya, pero tutol si Ahron sa plano ng kanyang magulang dahil si Lou ang tinitibok ng kanyang puso. Naii-stress ako sa love life nilang dalawa, manifesting nalang talaga na sila parin ang magkakatuluyan hanggang huli.

Sinubuan ko ng pagkain si Barron dahil busy parin ito sa kakalaro. Minsan nga pinapagalitan ko pa ito dahil hindi mabuti ang maglaro ng gadgets sa harap ng hapag. Kinuha ko ang gadgets nito dahil ayaw magpa-awat kesyo mamamatay na daw ’yong avatar niya sa obby ng roblox. Pero wala siyang nagawa kundi sundin na lamang ako.

“Are we going to the mall later papa?” Tanong nito sakin bigla habang sinusubuan ko siya. Busy sila Ahron at Lou sa kabila at pinaguusapan nito ang nakilala nilang event organizer.

“ Yes baby, tayo nila daddy Lou at daddy Ahron mo ang pupunta mamaya.“

Napagdesisyonan kasi naming apat na gagala mamaya dahil mamimili kami ng mga kagamitan lalo na pa sa bagong condo nila, tyaka na lang daw sila bibili ng gamit ng mga bata pag alam na nila ang gender nito. At bibili rin ako ng mga filipino foods bago ako lumisan dito sa bansa next week. Tyaka gusto ko munang makipag bonding ng maigi kay Barron bago ako umalis.

“ I want to come back there po to buy

Labubu

. Si Nikolas kasi he’s bragging about his toys tapos sabi niya po I can’t afford it daw. Diba papa you can afford it naman? I should have it too rin daw para makasali sa kanila.“ Tumango ako sa kanyang sinabi.

“Don’t be like that, Barron hindi maganda iyang naiinggit ka sa kung anong meron ang iba. Yes, I can afford buying you those kinds of toys but it doesn’t mean that, just because I brought you some, then kailangan mo na rin itong ipagmayabang sa iba para lang may mapatunayan ka.” Napatango siya sa pangangaral ko, ayaw ko kasi na lumaki sa mayroong mindset na kung anong meron ang iba ay dapat mayroon din siya. “And yes, bibilhan kita nun not because your classmate told you to have it, bibilhan kita nun kundi dahil gusto mo ito. Are we clear?”

“ Yes po.“ Magalang niyang sagot. Napangiti ako at tyaka siya sinubuan muli.

Marunong naman itong subuan ang sarili, pero gusto ko lang itong gawin sa kanya ngayon. Mami-miss ko na naman itong baby ko ng ilang days. Nung nalaman niya kasing aalis ako ay nagtampo ito sakin ng isang oras dagdag pa na nagtatampo rin ito dahil hindi ako ang nagpatulog sa kanya kagabi. Pero nagkaayos rin naman kami agad at humingi siya ng tawad, buti nalang naintindihan niya agad na ginagawa ko ang lahat ng mga ito para narin sa kanya.

MATAPOS ang pagbisita namin sa condo nila Lou tumungo agad kami sa Mall. Napagisipan ’kong dalhin muna si Barron sa toy store at tyaka na ako pipihit mamaya sa market. Hinahanap namin kung saan ba nakalagay ’yong Labubu. Ba’t ba kasi ganyan ang name ng laruan para tuloy nakakainsulto sa may mga mabababang IQ katulad ’ko.

“Huwag masyadong tumakbo anak baka madulas ka.” Masyado kasing naging excited itong si Barron.

“Yes po papa.” Cute na cute siya sa suot niyang plain brown shirt at gray cargo shorts na pinaresan ng white shoes.

Minsan ko lang kasi ’to nadadala sa mga ganitong lugar dahil lagi naman siyang binibilhan ng lolo at lola niya sa tuwing umuuwi na ang mga ito, pati na rin si Lou sa tuwing bumibisita.

Akala ko Labubu lang talaga bibilhin nito hanggang sa nagkahanap pa ng ibang laruan at gusto na ring bilhin kung ano-ano nalang kasi ang tinuturo.

“Papa I want this!”

“You want Lego’s?”

“Yes, and I want this too!”

“Rock in record player?”

“Opo, and this one too.” Turo niya sa Disney crystal surprise toy na nakikita ko ngayon sa social media na sikat ngayon.

“Ah Barron—”

“Ito din po.”

“Barron? You like barbie?” Tumango-tango siya sa aking sinabi. No, hindi ako tutol sa pinili ng anak ko. Nginitian ko ito at sinunod nalang ang kanyang gusto. He also like robots, e pa-partner niya daw ang barbie dito.

I just remembered some vivid memories. When I was a child in my elementary days, I used to like barbie dolls. Kaso tinutukso ako ng mga kaklase ko noon dahil daw ito ang dinadala kong laruan and they always tease me for being who I am, sinasabihan ako ng bakla, bading, gay, f*ggot. Kaya simula noon, natatakot na ako mag dala ng barbie dolls at napagdesisyonang huwag na itong laruin pa. Naalala ko umiyak pa ako noon kina Mom and Dad at nagreklamo ang mga ito sa school because of bullying. Hanggang sa lumipat nalang kami ng school.

Pumunta kami sa arcades area dahil gusto niya raw sumakay sa mga mini rides kaya sinulit ko na ang mga natitirang araw ko sa aking anak dahil sa monday na ang flight ko pa Germany. Hindi ko na mahagilap pa sila Lou siguro naging busy ang mga iyon masyado sa pagbili ng appliances nila. Handa na talaga ang dalawa sa buhay mag-asawa. They were engaged last two months at ako agad ang una nilang tinawagan para ibalita ang kanilang engagement. Kita ko ang siklap sa mga nata nila. They truly love each other.

Nagka conflict pa kasi ang love story nila noon at palihim nalang silang nagkikita-kita dahil sa problema nila sa pamilya ni Ahron. Sa ngayon mukhang hindi na masyadong humihigpit ang pamilya nito dahil unti-unti na itong pumapayag kaya malaya na silang nagkakasama. Iyon nga lang mahihirapan pa silang kumbinsihin ang mga ito sa kanilang pagpapakasal.

Ako kaya? Ano kaya ang kwento ng love life ko? Possible pa ba? Napatingin ako kay Barron at napagisip-isip na hindi ko na pala kailangan pang maghanap ng magiging kabiyak ng aking puso at maghanap ng taong magiging kaagapay ko sa lahat, isang taong makakasama ko sa hirap at ginawa. I realized na tanging si Barron lang ay sapat na para sa akin.

“Oliver, huwag masyadong lumayo.” Rinig ko sa isang pamilyar na boses. Lumingon ako para hagilapin kung kanino nagmumula ang boses na iyon. “Hay, naku hirap talaga pag tumatanda kang maganda.”

It’s tita Melody. Karga pa niya ang isang batang sa pagkakaalam ko anak ito ni Aiko. Its name is Jessica I think, at napansin ’kong nasa likod nito si Aiko na hawak-hawak ang kamay ng dalawang batang lalake. Nanlaki ang aking mga mata at kinarga agad si Barron mula sa mini cart na atras abante kung umaandar.

“Papa, hindi pa ako tapos.”

“Balik nalang tayo dito mamaya anak okay.”

Balak ko pa sanang umalis agad at kumaripas nalang muna, ng natigilan ako dahil may taong hindi ko inaasahang makikita ko ngayon na humaharang mula sa daraanan.

“Papa I saw Kaizer po right there.” Tinignan ako ng aking anak habang may tinuturo sa kung saan. Pero iba ang nasa atensyon ko ngayon. Kundi sa taong kaharap namin ngayon. “Papa, look they’re here?”

Pabalik-balik ang tingin nito mula sa akin at sa anak ko. Mas sinuri nito ang itsura ng bata at binigyan ako ng nagtatakang tingin. I have a clue of what he’s thinking pero hinihiling ko na sana hindi talaga iyon ang iniisip ngayon. Hindi pa ako handa.

“L-Laizer?”

Nagtataka akong tinignan ni Barron at bumaling na rin ang atensyon nito sa taong nakaharap sa amin.

“Papa? Who is he?” He asked.

This is so unexpected.

-Heydenzz

---

Hello guys, so ito muna ang maibibigay ko sa inyo ngayong gabi. Hindi ako nakapag update agad dahil mas inuna ’kong e edit ’yung ibang part ng Childhood Lust at mga bukas ng hapon o gabi ko ata ma po-post ang special chapter nun. So abangan niyo po iyon. At sa mga ayaw namang mag abang take your time nalang. Salamat.

Kabanata 31

Kabanata 31

TITIG na titig kami sa isa’t-isa, bumaling ako sa ibang paligid para alamin kung saan pa ako pwedeng lumusot. Hindi ko na pinansin pa ang naging tanong ni Barron. Ayaw kong malaman niya ang lahat sa ganitong klaseng sitwasayon.

Paano ba ako makalusot dito? Is this the right time na ba? No, hindi muna.

Naririnig ko na ang boses nila tita Melody palapit sa amin. Yumuko ako at hindi na pinansin ang mga matang ipinupukol ni Laizer sa amin ngayon, naglakad ako palagpas sa kinaroroonan niya. Hindi dapat ako magmukhang bothered, I should think wisely and act normal para hindi dapat ako abutan ng panic sa mga oras na ’to.

“Papa, he’s looking at us po.” Tanong ulit ng anak ko.

“Don’t mind him baby, he’s a stranger. Don’t stare at him.”

“Hmm, okay.” Yumakap si Barron at humilig nalang sa aking balikat.

Makakalagpas na sana kami sa kinaroroonan ni Laizer ng pinigilan ako nito sa paghawak sakin sa braso. Pati si Barron at nagulat dahil sa kanyang ginawa. Ano ba tong ginagawa niya. Don’t he ever dare to make a scene Infront of my son.

“How rude, Tyler. Ba’t di mo ako pinakilala sa inaanak ko?” He smiled sarcastically. Sinamaan ko siya ng tingin at pinagbabantaan na huwag na huwag siyang gumawa ng isang bagay na hindi ko gugustuhin.

“L-Laizer what are you doing—”

“Hello bud, I am your ninong Laizer and I’m not a stranger by the way.” Nagulat ako sa naging asta nito. Pati si Barron ay hindi rin nakapagsalita. “Don’t believe your father we really had a good relationship then, I am his boy best friend.”

What? Nahihibang na ba siya? Kailan ko pa siya naging boy best friend? Kailan pa siya naging ninong?

“H-Hello po.” Nagdadalawang isip na pagbati ng anak ko sa kanya.

I feel so bad, para tuloy nagmukha pa akong sinungaling sa harap ng aking anak. Kung bakit ba kasi Kailangan niya pang umeksena dito.

“Uuwi na kami, Laizer. Hinihintay na kami ni Lou sa bahay.” Nakita ko kung paano nagiba ang kanyang itsura dahil sa nalaman. Mali siguro ang mga katagang nasabi ko.

“Kakakilala ko pa nga lang sa inaanak ko, iuuwi mo na agad.”

Anong inaanak? Patawarin sana ako ni Barron kung sakali mang nalaman niya na ang totoong konesyon sa taong kaharap niya ngayon, ang panget ng record ng first meet ng kanyang ama, naging inaanak pa. My Barron doesn’t deserve this, I’m so sorry baby.

“Woah he’s my ninong pala papa? That’s amazing

.“ Manghang banggit ni Barron.

“W-Well baby—” hindi ko natapos ang nais na sasabihin dahil umakbay sa akin si Laizer at iginaya kami sa kung saan. Sinamaan ko siya ng tingin. “Laizer, not infront of my

son.“

He loves being the dominant, ang laging nasusunod, hindi rin naman kasi pwedeng magpumiglas ako ngayon dahil nakakahiyang tignan iyon lalo na nandito ang aking anak.

“I’ll treat you, kain muna tayo. I want to get to know my inaanak.”

“Stop saying that, never kang naging ninong ng anak ko and you will never be.” Bulong ko sa kanya. “Bitiwan mo ako, kailangan na naming umalis. Hinihintay na kami ni Lou sa bahay kailangan na naming umuwi.”

Nalukot naman ang kanyang mukha sa aking sinabi.

“Maaga pa naman. Mamaya na.”

Tila isa siyang bingi na hindi narinig ang sinabi ko, wala talaga siyang interes na intindihin ang nais ko.

“Stop doing this, kung ano man ’yang pinaplano mo huwag mo ng ituloy.” Kalmado kong sabi. Ikinabig ko ang braso niyang nakaakay sa akin.

“Papa, what is happening?” Nagtataka na si Barron sa inaakto naming dalawa ngayon.

“We’re fine baby,

I’m just excited to bond with you and of course your dad will be there too.

“ Sabi nito at tyaka ako binigyan ng makahulugang tingin. Tumaas baba pa ang kanyang dalawang kilay. “You have a good looking son. I wonder kanino nagmana ’yan.” Bulong nito sa akin. Hindi ko nalang ito pinansin masyado dahil naiinis ako sa pagmumukha niya.

Ano ba ang gusto nitong gawin? Anong pinaplano niya? Is he even aware? Does he feel the lusko ng dugo towards my son? I bet wala, dahil never niya palang naiisip na magka-anak siya sa kung sino. Lalo na sa akin, so siguro hindi na rin siya magtataka kung sa kanya ba talaga itong bata o hindi.

Bakit ba ako nagiisip ng ganito? I should stop thinking like this. Stop overthinking Tyler, matanda ka na. You should know what’s the best to do and what’s the worst to do. At iyon ay ang makalayo na kami dito ngayon din. Kahit kailan paborito niya talaga ang gumawang ganitong klaseng eksena. Even before, wala siyang pinalalagpas na lugar just to satisfy his itch. Hindi ba siya aware na ayaw naming makihalubilo sa kanya ngayon. And besides my son is kinda afraid dahil bakit may isang estranghero ang biglang sumulpot at magpapakilalang ninong ng anak ko. Nababaliw na ba siya.

Inakay kami ni Laizer tungo sa kung saan. Wait, hindi pala sa kung saan, kundi doon sa pinagagalingan ng kanyang ina. Pupunta kami sa gawi ni tita Melody. Kung saan kasama rin nito ang iba pa niyang pamilya.

Tumingin sa gawi namin si Kester ng napansin ang aming presenya. Nagulat ito sa natuklasan pero ngumiti rin naman kalaunan. I never expected that this will happen, and I’m not ready. Godd*mnit!

“Tyler, nandito ka rin pala. And oh…you’re with your son.” Napatingin na rin sa aming gawi sila Aiko at tita Melody na may kaunting gulat sa kanilang ekspresyon. “Hi Barron, do you still remember me? I’m your tito, Kester.”

“H-Hi po.” Kumapit pa ng masyado sa akin si Barron dahil tila nahiya ito bigla.

“Tyler, iyan na ba ang anak mo?” Nakangiting banggit ni tita Melody at lumapit kay Barron. Tila naging excited ito bigla. Tinitigan nito ng maigi si Barron at tila parang may naaalala. There’s something strange on her expression and I don’t know what is it?

“Y-Yes po tita, sorry if di kami nakadalaw sa inyo.” Nangako pa naman ako sa kanya na dadalaw kami muli don sa kanila kasama si Barron pero hindi ko nagawa dahil sa ayaw ko nga muna.

I’m so stressed these past few days because we’re running out of staff at the restaurant, many people have resigned, I don’t know why. That’s why I’ll be back next week to think about possible solutions to my business problems. Tapos dumagdag pa itong kahibangan ni Laizer.

Kinabahan ako ng tudo ngayon kung alam niyo lang. Buti nalang malamig ang mall at hindi ako pinagpawisan ng gaano. I should act normal. Dapat hindi ako magmukhang may tinatago. Beside ayaw ko ron naman itago ang mga ito ng matagal. Lalo na sa kanila.

“It’s fine lang nak, buti naman at makikilala na ako ng apo ko.” Nanlaki ang mata ko sa kanyang sinabi. Napansin nito ang pagkabigla ko dahil sa kanyang sinabi. Wait, she knows already? Nginitan lamang ako nito ng malumanay. “Gaya ng sabi ko hindi ka na iba sa amin, Tyler. Pamilya na rin ang turing ko sa inyo. He’s now my apo na rin.” Tumango nalang ako ng nakangiti dahil nakahinga na rin ng maluwag.

But wait? Bakit ba ako kinabahan? Diba plano ko rin namang ipakilala sa kanila ang tungkol kay Barron? I mean, kung ano ba talaga ang namamagitan sa kanila ng aking anak. Pero kaso lang hindi pa ako handa sa possibleng magiging reaksyon nila. There might be a chance na ilalayo nila sa akin ang bata dahil galit sila sa akin kung bakit ko ito tinago ng matagal.

Kaya huwag muna sa ngayon.

“But I only have one lola.” Sabat naman bigla ni Barron na ikinatawa naman ni tita. He pinched my son’s cheek dahil pinagigilan ito.

“

Wait a minute, bat kayo magkasama? Akala ko ba Laizer you’re with Hailey? Where is she?“ Biglaan nitong tanong at tyaka tinignan si Laizer na tahimik lang na nagmamasid.

“May emergency daw, kaya umuwi muna.”

Kalmado niyang sambit. Pogi ito sa suot nitong brown polo at khaki trouser. He look super neat and clean lalo na’t wala na siyang balbas ngayon. Kakaahit lang siguro nito.

HINAYAAN ko munang makipaglaro si Barron sa mga pinsan niya tapos na rin namang kumain ang mga bata. Excited na kasing makipag laro. Hindi na rin ako nababahala dahil kasama naman daw nila ang nanny ng mga anak nila Aiko at Kester sa pagbabantay nito. Kaya ngayon kami nila tita Melody, Laizer, Aiko, Kester at ang asawa nito ang kasama ko ngayon dito sa isang chinese restaurant. Wala raw ang asawa ngayon ni Aiko dahil tutok ito sa trabaho. Iyon ang napagusapan namin kanina. Halos mga kalahating oras na rin kaming nag uusap. They visited tita Melody’s sister na may sakit, malapit lang rin ang bahay nito rito sa mall kaya napagisipan nilang mag mall nalang rin after.

Kasama raw nila kanina si Hailey na mag di-date raw sana sila ni Laizer. Naudlot lang dahil sa biglaang emergency nito. Natanong rin nila ang tungkol sa aking imaginary partner at tumatayong ama ni Barron kung bakit hindi raw nila nakikita o kasama ngayon. Ang sabi ko nalang ay busy rin ito sa trabaho kahit hindi naman, dahil wala naman talaga akong partner…sa ngayon.

“Natural hindi niya kakayanin sobrang payat kaya ni Nancy tapos ’apaka unhealthy pa ng pagbubuntis niya tapos sobrang sakit pa pag manganganak ka na. Muntikan na nga akong mahimatay sa bunso namin e.” Kwento ni Aiko tungkol sa isang artista na viral ngayon na nakunan raw dahil hindi nito kinaya ang panganganak. “Kaso nga lang naunahan ako ni Jaizer kaya ayon, cancelled muna iyong himatay effect ko dahil siya raw muna mauna.”

Hindi namin mapigilan ang matawa nila tita.

Di ko lubos ma imagine na mas naunang nahimatay ang kanyang asawa nung ipapanganak na nito ang bunso nila.

“E bakit ba kasi gawa kayo ng gawa, tinotoo niyo talaga ’yung magparamihan tayo ng anak.” Sabat naman ni Kester.

“Hindi rin naman ako makatanggi sa kahaban niya ma.” Nabilaukan naman ako sa aking ininom na cucumber juice. Binigyan naman ako ng tissue ni Laizer. “Huwag niyong sabihing ako lang? Sus, napaka feeling virgina hotdog niyo naman masyado kala mo naman di rin napapatuwad ng mga asawa nila.” Sinamaan niya kaming dalawa ni Kester ng tingin.

“Hoy ikaw lang ang ganun!” Sabat ni Kester at tyaka kumapit sa braso ng asawa.

“Oa ka, Kester. Syempre hirap tanggihan pag masyado masarap ang asawa mo. Kahit pa’t di ko siya nakakasama sa kama ng dalawang araw. At least hindi ko triny na gawin ang

I’ll touch myself nalang

,

Maris could never.

“

Wala talagang filter ang bunganga ni Aiko, nasasabi nito agad ang lahat ng gusto niyang sabihin. At least he’s being real. Isa ’yan sa mga napapansin ’kong ugali niya that’s why ang bilis kong maka get a long pag kausap siya.

“Jusko ’yang bunganga mo talaga, Aiko nasa hapag tayo.” Saway naman ni tita Melody.

Magkatabi sila Laizer at ang asawa ni Kester na si Lander. Mayroon silang pinaguusapan na kahit papaano ay naririnig ko naman. Para silang mga modelo sa kanilang itsura ngayon. Grabe talaga ang genes ng mga Montiguido they’re very gifted when incomes to looks. They have this strong presence and breathtaking appearances, iyong tipong makalaglag panty. Of course nasasabi ko ’yan dahil minsan na rin akong napalagay sa puntong ganun noon. And yes I admit it, minsan ko na ring naging crush ang isa sa magkakapatid. Alam niyo na kung sino iyon.

“How’s Xander? Ayaw niya parin bang tantanan?” Rinig kong tanong ni Laizer kay Lander.

“He’s gone crazy now. Nakiusap si Rei sa akin kung meron ba akong pwedeng magawa sa gagong ’yon. I tried to convince him pero ayaw talagang magpadala.” Napatango si Laizer sa sinabi nito.

“Poor, Rei I bet he’s in shock now. Hindi ko rin naman masisisi ang baliw na ’yon.

He’s used to Rei being the one he always has around,

that’s why he’s stupidly in love with him now

.

“ Tumaas ang kilay ko sa kanilang pinaguusapan. Sino ba iyong Rei na pinaguusapan nila? Was that a girl? Di ko parin ma gets ang buod ng kwento. Pero bakit ba pinoproblema ko pa ito.

“He’s really gone crazy inlove right now. Too much love can really kill

you.“ Sabi naman ni Lander.

“I’m greatful I wasn’t like that before.” May diin ang kanyang bawat salita. Napansin ko ang paglingon niya sa akin habang sinasambit ang mga iyon. What is he trying to say? Pinariringgan ba ako. Lumingon ako sa kanya at napansin ang kanyang nakakalokong ngiti sa labi. Hindi iyon napansin ni Lander dahil kinalabit ito ng asawa. Inirapan ko si Laizer at bumalik sa aking kinakain.

Ano daw? Sobrang feeling niya naman akala mo hindi baliw na baliw sa akin noon. Or maybe not? Baka ako lang ang nagiisip na ganun siya sa akin. Sh*t am I being delusional? But wait? Bat ba ako nagiisip ng ganito. Huminga nalang ako ng malalim at sumimsim nalang ng tubig.

“Walang duda, kapatid nga talaga natin siya.”

Sambit niya kaya naguusap na naman silang muli. Habang ako ay tahimik lang na nakikinig. Nakikipag usap rin naman sila tita sa akin pero tango at tawa lang ang aking nagiging tugon.

“That’s why I helped them immediately na bumukod agad. Pero sinundan talaga ng mokong doon sa bagong tinitirahan nila.” Frustrated naman masyado ang kanyang kapatid habang nag ke-kwento.

“We can’t force him to stop, he might going to blackmail us again. Baka gagawin niya na naman iyong ginawa niya no’ng nakaraan.” Mukhang malaki nga ang pino-problema nila ngayon sa kanilang nakababatang kapatid.

“Tyler, iniimbitahan nga pala kita sa anniversary party namin ng tito mo this end of the month. Inaasahan kitang dumalo okay, sama mo na si Barron at tyaka ’yung partner mo ng makilala ko na rin.” Naputol ang pakikinig ko sa usapan nila when tita Melody interrupted.

End of the month? Siguro makakaabot pa ako dahil one week lang rin naman ako magtatagal sa Germany. Pero wala parin ako kasiguraduhan kung makakadalo ba ako o hindi. Lalo na’t wala akong madadalang partner ko daw kuno na kanyang inaasahang isasama ko sa anniversary nila ng kanyang asawa.

“Uhm I’ll try nalang po if hindi mo hassle sa schedule ng work ko.”

“Bakit ano bang trabaho mo, Ijo?”

“I’m running a restaurant po sa Germany and I’m planning to have my first branch here in the country.” Tumingin sa aking gawi si Laizer.

“Oh, that’s great. Pupuntahan ko talaga ’yan kung sakaling naipatayo na.” Tugon nito.

Narinig ko ang mga boses ng mga bata na pumasok sa loob at tumakbo sa gawi namin. May mga dala itong toys. Ipinakita sa akin ni Barron ang kanyang duck stuff toy na napanalunan niya raw. Kaizer helped him raw para makuha iyon. They made a lot of fun and bonded together, how come pa kaya pag alam na nito na magpinsan talaga sila.

Nasulyapan ko pa ang pabalik-balik na tingin ni tita Melody kay Barron at kay Laizer. Para bang kinukumpara niya ang dalawa. Actually kanina ko pa ito napapansin sa kanya and I don’t know why. Does she notice something?

“Ihahatid ko kayo mamaya.” Bulong sakin ni Laizer. Bahagya pa akong nagulat dahil sa pagiging biglaan niya.

“Kaya naman naming umuwi—”

“No more excuses, Tyler. Besides I have my rights.” Kumunot nuo ko sa kanyang sinabi at tinignan siya ng may pagtataka. Anong ibig niyang sabihin? Tinignan ko siyang muli pero bumalik muli ang kanyang atensyon sa kapatid.

Does he know everything now? Is it too obvious?

Nang napansin ang paglapit ng anak ko sa kanya ay kanya naman itong binuhat at pinaupo sa kanyang kandugan. Medyo nagulat si Barron sa ginawa ni Laizer pero nginitan niya lamang ito, he’s acting so friendly with my son. Napalunok ako ng laway sa itsura nilang dalawa ngayon. I never thought na magkakaroon sila ng ganitong klaseng interaction.

“You like stuff toys bud? You like ducks?” Tanong nito sa bata.

“N-Nope, cinnamon roll is my favorite po.” Sagot naman nito.

“Well,

I can buy you a bunch of those

.“ Sabi nito na ikina-excite naman ng bata dahil ngumiti ito ng pagkalaki-laki. Ang liit nitong tignan habang karga sa braso ng kanyang ama.

Busy sila tita Melody sa kanilang sariling pinaguusapan. Kaya nasa kanilang dalawa na naman ang aking atensyon ngayon.

“R-Really?” Masigla nitong tugon.

“Of course bud,

That’s exactly what a ninong does

. Tell me what else do you want?“

“I want to learn how to ride a bike po. Because I never had one.” Nabigla ako sa naging tugon ni Barron. That’s too much. Hindi ko kasi naisipang bilhan ng bike si Barron dahil wala naman kasi akong oras para turuan ito sa pagmamaneho. Tyaka I’m worrying about the tendency of accidents kaya ayaw ko muna siyang bilhan.

And I never thought na gusto pala ng aking anak na matutong mag drive ng bisekleta. It seems like my son is comfortable to tell what’s he wants to Laizer. Lalo na’t kung magastahan silang dalawa ngayon ay parang matagal ng magkakakilala at magkasama.

“Alright then, bibili tayo mamaya.” Nanlaki ang mata ko sa kanyang sinabi.

“Yay, Talaga po? “ Manghang sambit ni Barron.

“Yup.” Sagot naman nito. Hindi na ako makatiis kaya nag desisyon na akong sumali sa usapan nilang dalawa.

“U-Uh, Laizer huwag na. Tyaka ayaw ko muna siyang bilhan kasi baka lang maaksident—”

“You don’t need to worry, Ty. Ako naman ang magtuturo sa kanya, babantayan ko siya 24/7 if that’s what you want? So what are you worrying about

?

“ Ma awtoridad nitong sambit. Hindi agad ako nakasagot dahil wala na akong ibang pwede pang gawing palusot.

“Woah! So you’re going to visit sa bahay po?”

“Yup, araw-araw baby.” Nagdiriwang ang aking anak sa kanyang sinabi habang ako naman ay literal na pinagpawisan na talaga kahit malamig ang paligid.

Hindi ko alam kung bakit ako kinakabahan. Like, I know it’s a good idea na baka ito na nga ang oras para malaman na nila ang lahat ang tungkol sa namamagitan sa kanilang dalawa. Maybe this a sign to make everything clears out. I’ll think about that I’m doing this for my sons good.

Tinignan ko ang kanilang itsura, they look happy together. Looks like they’re so excited to do those things that they wanted to do. Natulala ako saglit at tyaka umiwas ng tingin kanilang gawi, hindi ko alam kung bakit parang naluluha ako sa nangyayari. Am I being cruel? Am I being selfish to my son? I know Barron deserves to know the real identity of his father but I don’t know how would I make it happen. Natatakot ako sa mga posibleng mangyayari. Ayaw kong ilayo ang anak ko sa akin. Posibleng gagawin nila ito sa akin.

Pinagkakatitigan ko silang dalawang muli, they almost look the same lalo na sa kanilang mata. Para bang kaunti lang ang minana ni Barron sa akin, one thing that makes me upset. Ganito ba kalakas ang dugo ng mga Montiguido? Kuhang-kuha talaga niya ang lahat na pwedeng manahin ng aking anak.

“Really?” Nakangiting sambit ni Barron. Tila ba nakahanap siya ng bago niyang kakampi sa pagkakataong ito. Mas sumigla siya ngayon. “I’m so excited na po ninong!”

“Yup, but you must help me to convince your papa

so I can visit you

and help you learn how to ride a bike

.“

Nanlaki ang mata ko sa kanyang sinabi. Tumingin ang aking anak sa akin na tila humihingi ng permiso.

Hindi ko alam kung ano ang isasagot? Should I agree? Was this a good idea para unti-untiing ibunyag ang lahat? Damn you, Laizer I know you planned all of this.

“What do you think, Ty?” Pati siya ay naghihintay na rin sa isasagot ko.

“Uhm…s-sige.” Wala sa sariling sagot ko sa kanya. Maybe this is the right idea. Pareho silang nag apir tila nagtagumpay sa kanilang pinaplano.

Hoping that I would never going to regret this.

NAGPAALAM na kami kay tita Melody. Naging mahaba-haba ang aming naging usapan kanina. Dumiretso kami sa sasakyan ni Laizer dahil wala na rin naman akong magawa pa para tumutol sa nais nito. Ewan ko ba’t nabutasan ang gulong ng aking sasakyan kanina nung chineck ko. Mga tarantado talaga ’yung mga taong walang magawa sa buhay para pagdiskitahan ang buhay ng ibang tao. Walang pinipiling lugar para mang trip. Bukas ko nalang iyon pababalikan at ipaayos.

Hawak-hawak ni Laizer ang kaliwang braso ni Barron habang naglalakad. Nasa likod lang nila ako habang pinagmamasdan silang dalawa. Patalon-talon pa si Barron habang naglalakad wariy nagpapahila kay Laizer habang si Laizer naman ay sinasakyan lang ang ginagawa nito.

“Barron huwag masyadong magaslaw.” Pagsaway ko dito. Tila kasi mas naging energetic ang aking anak dahil lang sa mukhang nagkaroon siya ng panibagong kaibigan.

Sa likod namin ay ang dalawang lalaking tumulong sa amin sa pagbubuhat ng bike ni Barron na nabili namin kanina. Hindi talaga nagpa-awat si Laizer sa nais nitong gawin. Hindi na rin ako nakipagtalo pa dahil wala akong kalaban-laban lalo na’t para tuloy nagkakampihan ang dalawa na pumayag ako.

Lumingon si Laizer sa akin tyaka nagsalita. “Hold his right arm then, para di siya matalisod.”

Tinaas pa ni Barron ang kanyang kanang kamay para ipahawak sa akin. Wala na akong nagawa at sinunod na lamang ito. Tyaka wala namang masama sa gagawin namin. Para rin naman ito sa anak ko para maiwasan na matalisod siya dahil sa pagiging magaslaw.

“We’re look like a complete fwamily po.” Sabi ni Barron na may hagikhik. Para tuloy uminit ang aking mukha sa kanyang sinabi. I never expected na mangyayari ang lahat ng ito ngayon.

“Was your dad would be mad if he found out that you’ve changed a new father now?” Binitawan ko ang kamay ni Barron ng sadyang binuhat niya na ito upang ipasok sa loob ng sasakyan.

“I don’t know po.

But Ish that possible? To have a new daddy?

“ For fvcking sake gusto ko ng patahimikin ang anak ko ngayon. Napapansin ’kong hindi na gaanong nabubulol ang aking anak sa mga nais nitong sabihin. Pero much better na tumahimik muna siya sa ngayon dahil sa kung saan-saan nalang rin umaabot ang usapan.

“Of course that’s possible, iyon ay kung papayag ang papa mo.” Sabi nito at tyaka ako tinignan na sinamaan ko lang rin naman ng tingin. Anong iniisip niya, is he trying to convince my son again para gawin ang kabilawan niya? No way? He chuckled at tyaka kinabitan ng seatbelt ang aking anak.

“Okay na po ito sir.” Sabi nung lalaking nagkarga sa bike na ikinabit nito sa likod ng sasakyan ni Laizer. Tinanguan ito ni Laizer at nagpasalamat bago sila umalis.

Pumasok na rin ako sa loob ng sasakyan. Sa shotgun seat ako nakaupo dahil katabi ni Barron ngayon sa backseat ang mga gamit na nabili namin kanina. Hindi lang bike ang binili niya sa bata, kundi marami pang mga kung ano-ano. He’s spoiling Barron so much. Tyaka ayaw rin ni Laizer na umupo ako sa likod ayaw niya raw mag mukhang literal na driver kahit siya naman talaga ang mag mamaneho nitong sasakyan. Kung ayaw niya mag mukhang driver edi sana nag hire siya ng sarili niyang personal driver.

“So are we settled now?” Tanong niya sa amin kung okay na ba ang lahat para umalis na. Pero ako ay hindi parin mapirme dahil lang sa hindi ko maayos ng mabuti ang pag lagay ng aking seatbelt.

“Ano ba ’tong seatbelt mo Laizer. Ang hirap—” hindi ko natapos ang sasabihin ng siya na ang tumulong sa akin sa pag kabit ng seatbelt. Kinapos ako ng hininga ng napansin ’kong sa akin pala nakatitig si Laizer.

Sobrang lapit niya sa akin, ramdam ko ang init ng mabango niyang hininga, at ang kanyang mabangong perfume na kadalasan niyang ginagamit na kahit noon ay ginagamit niya pa rin, one of my favorite scents of him. Hindi parin pala nag bago. Hindi ko mapigilan pagkatitigan siya kahit pa’t sobrang lapit namin sa isa’t-isa ngayon. He’s so damn gorgeous, he stare at me like there’s something unusual feeling inside his eyes, wariy may nais iparating ngunit hindi ko alam kung ano, o baka ayaw ko lang alamin kung ano ito. I am too scared to think what’s on his mind, I am too scared to assume something again.

Mas dumiin pa ang kanyang katawan sa aking katawan. Naramdaman ko ang kanyang paghaplos ng kanyang mainit na palad sa aking balat. Kaunti nalang ay maari na kaming maghalikan. Nakatukod ang kanyang kaliwang kamay sa headboard ng upuan. We’re almost kissing. Pareho kaming natulala sa isa’t-isa. Na di ko man lang napansin na kanina pa pala niya natapos ayusin ang aking seatbelt. Shucks, what is happening?

What are we doing?

“Woah! Ninong is kissing papa, pwede pala ’yon?” Naitulak ko Laizer dahil sa kanyang ginawa. At pati siya ay tila nagising rin bigla lalo na’t nung nagsalita na ang aking anak.

“W-We’re not kissing baby. Y-Your ninong is just helping me…fixing my seatbelt.” Feel ko tuloy mukha na akong kamatis sa pagkakapula ng aking mukha ngayon.

“Hmmm…alright.” Sagot nito.

Why are these things happening today?

Heydenzz

Kabanata 32

Kabanata 32

M atapos kong masabunan ang pingan ay tyaka ko ito binanlawan sa maligamgam na tubig. Kakatapos lang namin mag breakfast at naisipan ’kong maglilinis ng bahay ngayon, lalo na sa kwarto ko at sa kwarto ni Barron I’m sure hindi pa iyon gaanong nalilinisan since one week akong di nakauwi. And kahapon ng hapon lang rin ako nakauwi rito sa amin. I was in the middle of washing the dishes when I heard my son’s voice panting as he ran towards me.

“Papa! Papa!”

Tyaka ko ito hinarap upang alamin kung ano ang nais nitong iparating. “Ninong is here!

Nangunot ang noo ko sa kanyang sinabi. Who’s ninong? At tyaka bakit iyon nandito? Wait, mayroon akong naaalala. The one who introduced himself as my son’s ninong this past few weeks. Oh shucks don’t tell me na nandito siya. Naaalala ko ang naging usapan nila ng anak ko na dadalaw ito rito para turuan itong mag bike. Talagang tinotoo niya talaga ang sinabi niya na walang pagdadalawang isip.

Excited masyado si Barron habang tumatalon-talon. Napansin ko kanina ang bike nito sa garahe at hindi ko alam kung nagamit niya na ba ito o hindi. Binilisan ko ang pag banlaw ng plato dahil minamadali na ako ni Barron na lumabas ng bahay para salubungin ang kung sino man. Matapos kong mabanlawan ang plato ay pinahid ko muna ang aking basang kamay sa apron na aking suot tyaka ito hinubad at isinabit sa gilid ng ref.

“Papa faster po…ninong is waiting outside.” Ano ba yan kung makapag utos naman itong anak ko para ko naman siyang tatay. Ganun ba siya ka atat makita ang ninong niya slash unknown father.

“Mag dahan-dahan ka nga nak baka

mauntog

ka.“ Pagsaway ko rito dahil kamuntikan pa itong mabangga sa lamesa ng aming sala.

“Ninong is here po again. Watch us later po papa habang

tinuru

an

ako ni ninong mag ride ng bike.“ Sabi nito at siya na rin ang nag bukas ng pinto.

Matapos itong makalabas ay lumambitin ito sa siradura ng aming gate para mabuksan ito. Natawa ako saglit dahil sa ginawa nito, hindi niya kasi maabot ang siradura ng gate kaya tinalon niya nalang. Nagmukha siyang si tarzan sa ginawa niyan ’yon.

Tyaka ano ang sabi niya? Laizer was here before? So ibig sabihin hindi ito ang unang beses niyang pagdalo rito sa pamamahay namin. Bakit wala akong natanggap na ganitong balita kina mom and dad. I should ask them about this later. Humanda talaga ang mga matatandang iyon sa akin ba’t nila nililihim ang tungkol dito.

Nang nabuksan na ang gate ay doon naman pumasok ang isang pigura ng matangkad na lalake, suot nito ang kanyang white pattern sweater polo and navy blue pants with belt na pinaresan ng white shoes. Sobrang neat and clean niyang tignan at alam ’kong sobrang bango rin nito pag aamuyin. Wait bakit ko ba siya dini-describe. But anyway we can’t deny that he’s so gorgeous right now.

“Hello buddy!” Kinarga nito si Barron habang may ngiti ito sa labi. Pareho silang masaya. I guess masyado ng napapalagay ang kalooban ng anak ko sa kanya. I don’t know if it is a good thing or not.

“I miss you po ninong, teach niyo po ako ulit mag bike?” Tanong naman ng bata sa kanya habang nakahawak ang dalawang palad nito sa mukha ng lalake.

“I miss you bud…and your papa too!” Napaiwas ako ng tingin ng lumingon ito sa aking gawi. Damn you Laizer ano na naman bang paandar ito. “Sure, I’ll teach you again

later.“

“Yehey! Tara po sa loob ninong, papa baked tiramisu cake. And it’s so delicious you must try it po.” Pagaaya ng bata sa kanya.

“Alright, I’m looking forward on that bud…since it was made by your papa.” What is he doing? Why he’s giving me that look. Ayaw ’kong mag assume pero bakit parang may mga laman ngayon ang mga katagang binabanggit niya tungkol sa akin. Kanina ko pa napapansin. Is he flirting? Probably not. Stop thinking like that Tyler.

“Tara po.” Ibinaba nito si Barron at tyaka ito pumasok sa loob. Kaya naiwan kaming dalawa rito sa labas.

Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko sa kanya. Wala akong makapang words para magsimula ng usapan. Pero siya na ang unang bumasag sa munting katahimikan. “Good to know na nakauwi ka na…last time na

bumisita

ako rito wala ka.“

Di ko maintindihan kung anong klaseng emosyon ba ang meron sa kanyang kumikslap na mga mata. Nakita ko kung paano siya nagiging glowing and and alive this time ibang-iba ang kislap at aura niya kumpara noon. Nung mga nakaraang araw na ilang ulit nang nagtagpo ang aming landas, I couldn’t see any spark in his eyes anymore, I couldn’t find the spark that he used to have before everytime that we’re together.

Tila ba para siyang nagluluksa ng mahabang panahon. But still hindi ko parin masasabi na naging miserable ang buhay niya dahil naging masaya naman siya’t nakahanap ng babaeng kanya ring mamahalin. They’re both happy now with Hailey. I bet that’s true. They’re engange na nga diba.

“Pumasok ka muna—”

“Aside kay Barron ikaw rin talaga ang sadya ko dito kaya ako

dumalaw

…Dahil mayroon tayong

dapat na

p

aguusapan

, Tyler

.“ Nangunot muli ang aking noo sa kanyang sinabi.

“Kung ano man ’yan,

pagusapan

nalang natin sa loob.“ Iginaya ko siya papasok sa loob ng bahay at pinaupo sa sofa. Iniwan ko siya doon at tumungo sa kitchen. Nakita ko roon si Barron na naghihintay. Oo nga pala inaya nito si Laizer na tikman ang na bake kong tiramisu cake na ginawa ko kaninang umaha lang. Like literal na umagang-umaga ko talaga ginawa.

Kumuha ako ng dalawang slice ng cake at tyaka inilagay sa plato. Ibinigay ko ito kay Barron dahil gusto niya na siya na raw ang maghahatid nito kay Laizer. Naghanda ako ng juice para panulak sa isang di inaaasahang bisita.

“Here po ninong try niyo po ’to. Si papa po nag bake niyan.” Hinatid ni Barron ito sa lamesang nakatapat kay Laizer. Matapos niya itong mailagay sa lamesa ay inabot nito ang tinidor kay Laizer na tinanggap naman ng lalake.

“Thanks bud.” Tinikman ni Laizer ang cake. Matapos niya itong isubo ay tumingin siya sa akin.

“Did you forget your name po ba ninong?” Natawa si Laizer sa naging tanong ng bata sa kanya.

“This is so good baby…

didn’t know that your

papa

can bake this good.“

Tumingin rin ito sa aking gawi pero di ko ito binalingan ng tingin kahit alam kong nasa akin ngayon nakapukol ang kanyang mga mata. Naiilang ako sa kanyang ginagawa.

“Yes because he’s a chef.” Proud na sambit ng aking anak sa kanya. “Ninong

, diba you said you will help me with my assignments.

Kunin ko po muna sa taas.“

Tyaka tumakbo ang bata sa itaas at pumunta sa kanyang kwarto. Hindi ko alam na meron palang assignments ngayon ang aking anak and hindi rin naman ako laging nagtatanong tungkol don dahil hindi rin naman ito humigingi ng tulong sa akin. Dahil gusto niya na siya lang raw ang gagawa nito ng hindi kinakailangan ng tulong ng kahit sino. He wanted to learn on his own. Tyaka alam ko namang matalinong bata ang aking anak.

Kaya nakapagtataka at ito ang unang beses na narinig ko itong humingi ng tulong isa para sagutan ang kanyang assignments. Ni kahit kay Lou ay hindi niya ito nahingan ng tulong tungkol sa mga assignments niya. Ganun ba ka espesyal si Laizer kaya tanging siya lang ang nahingan nito ng pabor para tulungan ito sa pagsagot ng kanyang assignment.

Para tuloy naiinggit ako kay Laizer bigla, nakakapagtampo naman. But I’m still happy since they’re having a deep interaction with each other and they’ve become this close. Kahit papaa at kahit hindi nila alam ang totoo nilang ugnayan ay nagpapasalamat parin ako’t magaan ang kalooban nila sa isa’t isa.

Umupo ako sa katapat na sofa na inuupan ngayon ni Laizer na ngayon ay seryosong nakatingin sa akin ang kanyang mga mata. Ito na siguro ang tamang oras para pagusapan ang gusto nitong pagusapan. I am clueless kung ano ba ang nais nitong pagusapan naming dalawa.

Was this about his excuses na naman ba about sa naging rason kung bakit hindi niya ako nabalikan rito agad nung nagkahiwalay kaming dalawa noon? Kung iyon man ang kanyang pakay I am willing to open my mind to accept his reasons once again. Unti-unti na rin naman akong nakakalimot sa lahat, nawala na rin ang pait sa puso ko. At kunti nalang magkakaroon na ako ng lakas na loob para aminin ang lahat.

“Me and Hailey are now over.” Panimula niya sa kanyang sinabi na akin naman ikinagulat. “I am here to fix something…that is to fix us.”

Nangunot na naman sa pangatlong pagkakataon ang aking noo sa sinabi niya. Bakit niya hiniwalayan si Hailey? They’re engaged what the fvck is he doing? At ano itong to fix us na naiisip niya. Is he freaking insane now?

“W-What are you talking about?”

Naging matalim ang kanyang titig na ipinupukol ka sa akin at hindi ko alam kung bakit. Tila nag iba ang ihip ng hangin at bigla akong kinabahan at hindi ko rin kung bakit. “

Why you haven’t told, Barron everything yet? If I hadn’t seen the kid, I probably wouldn’t have known about everything until now.

“

Nanigas ako sa aking kinauupan at hindi nakagalaw dahil sa kanyang sinabi. So he knows everything now. Probably because it’s too obvious na sa kanya talaga ang bata dahil sa tingin mo lang malalaman mo agad kung kanino ito nagmana. I noticed a burning wrath in his eyes, alam kong galit siya sa mga pagkakataong ito.

Kung sakali mang planohin niyang ilayo ang bata sa akin ay pwes magkakamatayan kami. At kung marunong naman siyang tumanggap ng agreement ay hindi ko iyon pipigilan dahil papayag ako. As long as hindi niya ilalayo sa akin ang aking anak.

“Believe me, Laizer I never planned all of this…balak ko naman talagang sabihin sayo—”

“

Y

ou had given many opportunities, Tyler

para sabihin sakin ang tungkol dito pero di mo ginawa…how stup*d I am for not thinking that you can also bear a child.“ Alam ’kong galit siya pero mukha lang kalmado habang binibigkas ang mga katagang kanyang sinasambit.

“Since when, Laizer?” Napalunok ako ng laway dahil sa sobrang kabang aking nararamdaman.

“Since the day when I saw him at the mall, I can feel his blood, Tyler. I’m the father, I can feel that he’s belong to me. I used DNA test using our son’s hair and it’s positive…Fvck all this time ang akala ko

nakabuntis

ka lang, but damn its not! Because you’re the one who carried him, I made you pregnant for godd*mn sake…tell me why you’re doing this, Tyler?“ Kahit galit siya ay alam kong pilit niyang nilimatahan na huwag lakasan ang kanyang boses dahil baka marinig siya ni Barron.

“Akala mo ba madali lang ang lahat ng ’to sakin? Of course not… Pagkatapos ng lahat ng nangyari sa atin anong

inaakala

mo? Na kaya kitang

pagkatiwalaan

ulit…Hindi mo kasi maintindihan ang takot ko, Laizer.“

“And why are you even scared—”

“Na baka ilayo mo siya sa akin!” Hindi ko mapigilan ang makapagtaas ng boses. Nakalimutan ko na nasa taas pala ngayon ang anak namin. Anak namin? Should I consider that now? Since alam niya naman na ang tungkol sa anak ko. “Handa ’kong ipaglaban ang anak ko, Laizer kung sakali mang

pagtangkaan

mong ilayo si Barron sa akin.“

Natahimik ng sa aking naging rason, bahagya siyang tumingala at napabuntong hininga at tila pinapakalma ang sarili. And I did the same way dahil masyado ng mainit ang namumuong tensyon sa aming dalawa. We should keep calm dahil baka magtaka ang anak namin mamaya.

I’ve been so afraid na sabihin sa kanila ang totoo. But right now tila nagkaroon ako ng lakas at tapang. Now that everything is freely open, I think I should brace myself dahil kung sakali mang magsimula ng isang labanan si Laizer para agawin si Barron sa akin. Well, hindi ko siya uurungan. Hinding-hindi ko siya aatrasan.

Ako nagdala ng siyam na buwan sa kanya na wala ang kanyang tulong habang dinadala ko ang anak namin. Ako ang nag luwal sa bata para maisilang ito sa mundo ng maayos. Tapos kukunin niya lang ang anak ko sa akin na ganun-ganun lang. Hindi ako makakapayag.

“Ninong, here na po…” Naputol lamang ang tensyon sa pagitan namin ng dumating na ang aming anak.

Lumapit si Barron kay Laizer at ibinigay ang notebook nito sa kanya. Nag iba muli ang eskpresyon sa namumutawi ang pagmumukha ni Laizer, sa pagkakataong itong bumalik ang kislap sa kanyang mga mata at tila naging kalmadong muli habang kinakausap ang aking anak. Na anak niya rin. Tinulungan niya ito about math problems. My son’s favorite subject is math at dito ay mas mataas ang kanyang marka. I know, he’s just playing fool na walang alam dahil alam ’kong magaan ang loob nito sa ama at gustong makipag bonding rito.

HAWAK-HAWAK ni Laizer ang likod ng bike na minamaneho ngayon ni Barron. Hinahawakan niya ito upang tulungan ito sa pagbalanse at hindi ito matumba. Nasa labas lamang ako ng gate habang pinapanood sila sa kanilang ginagawa. Somehow I feel relief dahil sa wakas may parte sa akin ang parang nabunutan ng tinik. Pakiramdam ko wala na akong tinatago, isang lihim na sobrang tagal kong kinimkim.

“Don’t be afraid, huwag mong madaliin okay. Don’t panic.” Rinig kong sambit ni Laizer habang tinuruan ang aking anak. “That’s it you’re doing great na… Alright

bibitaw

na ako okay… Just keep going!“

Nagawa ng maayos ni Barron ang pag drive ng kanyang bisekleta sa tulog ng ama nito. Kita ko kung paano ito naging masaya.

“Look, ninong. I made it!” My son’s cheerfully said. Gaya ni Lander nakikita ko rin ang kislap nito sa kanyang mga mata.

Alam kong naghahanap ang aking anak ng isang kalinga ng ama. Not that because I am his father but he also wants the love of his other father. Alam kong alam niyang hindi niya tunay na ama si Lou. At kahit hindi nito sabihin sa akin ay nararamdaman ’kong nais nitong malaman kung sino ang kanyang tunay na ama.

I admit na mayroon rin akong pagkukulang especially sa pagbibigay ng oras sa kanya. I’ve been so workaholic to the point na hindi ko na siya nabibigyan ng time na makapag bonding sa kanya minsan. All I think that I’m doing all of this for his own sake. But I’m not a perfect father though, and I can’t be like that.

Hinayaan muna ni Laizer si Barron na minamaneho nito ang sariling bike at tyaka lumapit sa aking gawi habang hindi pinuputol ang tingin nito sa bata. Kakatapos lang naming mag lunch kanina. Nagluto nalang kasi ako ng makakain dahil masyado silang natagalan kanina sa pag sagot ng assignments dahil biglaan silang nagkaayaan na maglaro ng chest.

Because, Barron got curious about it at nais rin nitong magpaturo kay Jaizer. Ganun kalawak ang pagnanais niya about knowledge sa sobrang murang edad. I never thought na magkakaroon ako ng ganitong klaseng anak. He is so eager to learn a lot of things and that’s make me proud of him.

“Our son is good looking, halatang sa akin talaga

nagmana

.“ Napairap ako sa kawalan dahil pagiging mahangin niya bigla.

“Hoping na hindi niya mamanahin ang

kahanginan

mo.“ Tinignan niya ang aking gawi habang hindi ko naman siya nilingon. Wariy naging apektado siya masyado sa binanggit ko tungkol sa paguugaling hambog niya.

“Why can’t you just be grateful na

nalahian

kita ng maganda ’kong genes.“ Tinaasan ko siya ng kilay sa kanyang sinabi. Aba’t gusto niyang magpapasalamat pa ako ngayon sa kanya. Ang kapal rin talaga ng pagmumukha.

“Huwag mo akong simulan, Laizer! We’re not in a good terms right now! Baka nakakalimutan mo, I am also his parents kaya may halo rin ng genes ko ang bumuo riyan.” Tyaka ko muling binalingan ng tingin si Barron na nagbaba-bike patungo sa gawi naming dalawa. Mayroon itong malaking ngiti at tyaka nag break sa aming tapat.

“Papa, I know how to ride a bike na po.” Ngitian ko rin ito pabalik dahil sa pagiging proud nito sa naging achievement.

“Good job, baby.” Sabi ko at bigla na naman itong nagmanehong muli ng kanyang bike at tumungo sa pinakadulo ng daan. Mabuti nalang at nasa housing kami at wala masyadong dumadaan ng mga sasakyan kaya safe itong nakakapag bike.

“Hindi na

matutuloy

ang kasal namin…“ He said out of nowhere. He’s pertaining about his engagement with Hailey. Oo nga pala hiniwalayan niya na ito.

“Hindi mo naman kailangan

hiwalayan

ang fiance mo dahil dito… You can be the father of my son—“

“He’s our son, Tyler!” Ma awtoridad niyang banggit, natulala muna ako saglit sa kanyang binanggit. What’s his fighting for?

“A-Alright…

You can still be, Barron’s father.

I am willing to do the set up. Huwag ka

magalala

hindi ko naman

ipagdadamot

sayo ang bata… Balikan mo na si, Hailey. Ayusin mo ang

relasyon

mo.“ Seryoso ko lang siyang pinagkakatitigan. Hindi ko napansin na kanina lang rin pala siya nakatingin sa akin. Tila malalim ang kanyang iniisip.

“

Buo na ang pasya ko, Tyler. Wala na akong babalikan pa sa kanya.

“

“Gosh, you’re being unreasonable, Laizer…

You broke someone’s heart for a not-so-valid reason?

“ I don’t think if it’s a valid reason to him, pero para sakin sobrang babaw nito.

“We both agreed on it.” Natameme ako sa kanyang sinabi.

Why? Para namang hindi sila naging sobra ka sweet no’ng nakaraan, na kung makapag lampungan ay parang nakakalimutan nilang may mga tao sa paligid nila.

“So

sinayang

niyo lang ang mga panahon sa pag

p

aghahanda

ng kasal? My gosh, what a waste of time, Laizer—“

“Wala namang

masasayang

dahil

ikakasal

parin naman ako.“ For the last time nangunot na naman ang noo ko dahil hindi ko maintindihan ang bawat nagiging rason niya. So ikakasal naman pala siya kay Hailey pero bakit pinutol niya ng relasyon niya do’n. Nahihibang na ba siya?

“Nevermind… Kung ano man ang plano mo sa buhay mo labas na ako diyaan—”

“No! You’re part of it, Tyler…

Ikakasal

parin naman ako pero hindi kay, Hailey… Kundi sayo.“ Napaatras ako sa kanyang sinabi.

Ano? Ikakasal siya? Sa akin? Is he fvcking insane now? At bakit ko naman siya pakakasalan? Are we okay na ba? Syempre hindi, pumayag lang ako na makilala niya ang kanyang anak but that doesn’t mean na pwede na rin naming ibalik ang dati naming naudlot na love story noon. Hell no, that won’t be easy and I won’t let that happen.

“

Nababaliw

ka na ba?“

“Sa ayaw at gusto mo

pakakasalan

mo ako, Tyler…

So broke up with your, Lou because I’m the only one you should marry

.

I’m, Barron’s real father

, Ty and h

e deserves a complete family, his own real family… Kahit sa anak nalang natin, Tyler. Please agree with this.

“ Nagtatagis ang kanyang ngipin, wariy ninanais na makuha niya talaga ang gusto.

He’s being unbelievable.

Sasagot pa sana ako sa naging pahayag niya nang narinig namin pareho ang iyak ng aming anak sa kung saan. Iyon pala ay natumba na ito sa kanyang bisekleta. Agad tumakbo si Laizer rito at tinulungan itong makatayo. Binuhat niya si Barron habang umiiyak.

Sinuri ko ang katawan ni Barron kung mayroon pa ba itong ibang galos sa katawan. So far wala naman itong masyadong naging sugat dahil nakasuot naman ito kanina ng kneepads, elbow pads at helmet kaya tanging sa ilalim ng palad lang nito ang nagalusan. Tumahan na ito sa pagiyak at nagamutan na rin ang kanyang sugat.

Nakauwi na rin si Laizer dahil may meeting pa itong kailangan e-attend. Nagpaalam muna ito sa bata tyaka hinakgan sa ulo nito. Sinabihan rin ako kanina na pag isipan ’kong mabuti ang kanyang sinabi.

Kanina pa ako sabog habang pinapanood si Barron na kumakain ng paborito niyang spaghetti and meatballs. Pagkatapos ay ininom niya ang kanyang gatas.

“Papa I’m done na…” Kinuha ko ang pinggan nito at tyaka ang baso at hinugasan agad sa sink habang iniwan ko muna ito sa lamesa. At mayroong kinakantang hindi ko alam kung ano. “Popular, you’re gonna be popular…”

Pinakinggan ko lang itong kumanta habang busy ako sa ginagawa. Until now I am still in shock sa mga naging eksena kanina, from the revelations, canceling his marriage, and for asking me a marriage. Hindi ba kaya pinagtitripan lang ako ng tarantadong ’yon? Pero sa bawat pagbigkas niya ng mga katagang iyon ay alam ’kong wala iyong halong biro. After all this year, kilala ko parin pala si Laizer.

I know when he was lying and when he was telling the truth. And I know he’s not lying about those words he have been said earlier. Kung nais man niya bigyan ng kompletong pamilya si Barron ay papayag ako roon by setting up an arrangement kung paano namin pangangatawann ang pagiging magulang kay Barron.

But marrying is the solution for him and I don’t want that.

“Papa, pwede ko ba maging daddy si ninong, Laizer?” Natigil ako sa ginagawa sa biglaang katanungan ng aking anak sa akin. “He’s so fun po kasama.

I feel happy every time I’m with him, he always buys me things. Then he let me play on his cellphone, then he teaches me how to play chess

and how to ride… Just like daddy, Lou po. I want him to be my Daddy also, sana naging daddy ko nalang po siya at hindi naging ninong.“

Hindi ko alam pero pinigilan ko ang sarili na maluha sa kanyang sinabi. My son’s really love his own father even though he still didn’t know about Laizers true identity for him. Kunting tiis nalang anak.

“I wish po kay santa na siya nalang po ang daddy ko para ma take care niya po tayo papa.”

You don’t need to wish about it son, because it has already come true. Sadly it’s complicated. For now.

-Heydenzz

---

MERRY CHRISTMAS EVERYONE! SO HERE’S MY UPDATED NGAYONG PASKO. KUNTING

PUSH NALANG TALAGA

MATATAPOS

NA ’TONG GROUP STUDY SO KAPIT LANG MGA MHIE!

SO DAHIL UMABOT NA PO NG 300K READS ANG RECENT STORIES. ITOOO NA AT E RE-REVEAL KO NAAAAAAA.

“PACIFYING HIM” - Xander Montiguido (MB #4) Is out now!! Check my profile or click the link mga ateco para makita niyo. Thank you!!

https://www.wattpad.com/1491015832?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_published&wp_page=create_on_publish&wp_uname=Heydenzz_

“THE HANDSOME HOMEWRECKER” - Dhenver Montiguido (MB #5) Is out now. Check my profile to see those mga madam or just click the link. Thank you!

https://www.wattpad.com/1458756654?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_published&wp_page=create_on_publish&wp_uname=Heydenzz_

MERRY CHRISTMAS EVERYONE!!!

Kabanata 33

Kabanata 33

SOMEONE just knocked on my door. I finished putting my new folded clothes in the closet for a moment before I turned to the door to open it to see whoever was behind it. Mom’s face flashed in my sight, at agaran itong pumasok sa loob ng aking kwarto wariy nagmamadali. Parang isang chismosa na mayroon gustong ipaalam sa kaibigan rin nitong chismosa. Tumaas ang kaliwa ’kong kilay at binalingan ito ng tingin, nagtataka kung bakit kung umakto ito ay parang excited sa isang chismis na gusto niyang malaman.

“So ano na nak?

Nagkausap

ba kayo?“ Sabay upo niya sa kama. Kakauwi lang kasi nila kagabi and I’m sure si Barron ang nagkwento sa kanila ang tungkol sa pag bisita muli rito ni Laizer. Kinuha ko ang mga iba pang mga damit na kailangan ng labhan kaya akin itong ipinasok sa loob ng basket.

“Well, maayos naman kaming

nakapag

usap…“ Naging maayos naman siguro? Kahit na muntikan na kaming magsigawan nong nakaraan. “Tyaka ba’t di niyo man lang sinabi sa akin na

dumadalaw

na pala si, Laizer dito nong one week akong nasa Germany.“

“We decided na huwag muna sabihin sayo dahil alam ’kong uuwi ka agad rito pag

nalaman

mo…tyaka mabuti naman ang

pakikitungo

nito sa bata kaya wala namang problema.“ Well, totoo naman dahil kapag nalaman ko sa mga oras na iyon na napaparito pala si Laizer ay talagang uuwi agad ako. “So wala na ba kayong…iba pang

pinag

usapan?“

“We’ve talk about the set up, I tried to convince him. P-Pero mukhang ayaw niyang pumayag.” Then I remember his offer about marriage.

I couldn’t tell mom about it, even though it’s necessary. Naging balisa kasi ako nitong mga nagdaang araw. Simula kasi nong nakabisita rito si Laizer at nakipag bonding kay Barron ay hindi na ito muling nakabalik two days ago na. Kaya two days rin akong naging balisa. I’m still processing of what he told me during that day and until now I’m still undecided of what should I’m going to do. Akala niya kasi sobrang madali lang ang hinihingi niya pero hindi. Hindi ito madali para sa akin.

“Ano? So anong pinaplano niya? Kukunin niya ba si, Barron?” Umiling ako bilang tugon. Matapos ko buhatin ang basket na may laman ng mga damit na lalabhan palang ay tyaka ko siya hinarap.

“Wala naman siyang

sinabing

kukunin niya si, Barron…“ Pero ang pakasalan ako, oo.

“Mabuti naman kung ganun…e ang bata? Hindi niya parin ba alam?” Hindi agad ako nakasagot sa naging tanong ni mom. Kailan ko ba sasabihin kay Barron ang tungkol dito.

“S-Sabihin ko naman sa kanya ma…” Kailan pa, Tyler? Kahit ang sarili ko ay natatanong ko rin. Pero ang tangi ko lang sagot sa ngayon ay hindi ko alam. Hindi ko alam kung kailan ang tamang oras para sabihin sa bata ang totoo. “

H-Hindi

ko nga lang alam kung kailan…“

She sighed. “

Alam na rin ni, Laizer ang tungkol sa bata, kaya kung ano man iyang

bumabagabag

sayo kung ba’t di mo parin masabi diyan sa anak mo ang totoo…Sana naman magkaroon ka na ng lakas na loob para maamin ang lahat. Concern lang ako sa bata ayaw ko lang kasi na baka ito pa ang magdudulot ng dahilan kung bakit

kamumuhian

ka ng sarili mong anak. He might be confused pero

magtatampo

ang bata, Tyler. “

Mom has a point, kung mas patatagalin ko pa ang sitwayon mukhang hindi magugustuhan ni Barron ang pagtatago ko ng sikreto sa kanya ng matagal. Alam ’kong magagalit ang aking anak kung sakaling malaman na nito ang totoo. Kaya hanggat maaari ay kakayanin ’kong ipaliwanag sa kanya ang lahat kahit pa’t masyado pang bata ang pagiisip nito. Isa ito sa aking mga ikinatakot noon na kung sakaling maibubunyag na ang lahat. And that’s the thing I’m still not prepared for.

“He offered a proposal…I mean he wants to marry me…” Narinig ko ang pagsinghap ng aking ina, nagkaroon na rin ako ng lakas na sabihin ito sa kanya. “P-Pero hindi ako pumayag.”

I am willing to do any kind of set ups kung paano namin paninindigan ang pagiging magulang. Ngunit hindi kaya ng aking konsyena ang magkunyare sa harap ng aking anak, na ayaw ’kong magmukhang huwad sa harap ni Barron, forced to give him a whatsoever called complete family. Kahit ako rin naman ay nanaiising bigyan si Barron ng kompletong pamilya. Barron would be happy but he might be confuse why it took him a few years to meet his real father. Then worse, he knew it as his ninong. How can I explain that to him?

Knowing that everything is just an agreement. I couldn’t pretend like that Infront of my son, wala na rin itong pinagkaiba sa panloloko. Ayaw ko na mag mukhang sinungaling pa sa harap ng anak ko. Tama na ang ilang taong paglilihim.

“

Sa tuwing

du

madalaw

rito si, Laizer at

nakakasama ito ni Barron…

N

apapatingin

ako sa bata. Ramdam ko ang totoong

saya

nito…Your son is smart, Tyler. Alam kong naghahanap ito ng isang kalinga ng ama…at alam kong nararamdaman niya ito sa totoo niyang ama.“ I know it, dahil ganun rin ang nakikita ko sa kislap ng mga mata ni Barron sa tuwing kasama niya si Laizer. “I a

m your mother and you’re now a parent

, and I know how difficult it is to think about what is best for your child, so whatever your decision is, Tyler. I am hoping that

you wouldn’t regret it. Concern lang ako sayo anak at sa apo ko.“

ISANG sapak sa aking kaliwang braso ang aking natamo mula kay Ahron. Sinamaan ko ito ng tingin kung bakit bigla-bigla itong nananakit, hindi naman ako naging mapanakit nong pinagbubuntis ko pa si Barron. Napaka glorious at mahinhin kaya ang pagbubuntis ko noon. Akala ko nga babae iyong iluluwal ko dahil sa pagiging maingat ko sa bawat paggalaw. At kahit sila lagi akong pinagsasabihang masyado akong blooming. Syempre mga kaibigan ko sila alangan naman hindi ko paniniwalaan. Tyaka araw-araw naman akong blooming kahit di nagbubuntis.

And speaking of Barron kasama niya pala roon sa sala si Lou at mayroon silang pinapanood na movie. Mahilig kasi manood sa netflix si Barron especially watching some cartoon movie or fantasy movies. Kaya naririnig ko siya minsan kumakanta sa bahay ng isa sa mga kanta ng Wicked. Ginagamit pa nito ang walis at kunyareng sinasakyan niya ito at lumilipad. Nasasaway ko nga minsan dahil maraming mga flower vase sa bahay ang nababasag dahil natatabig ng walis kada ito ay maglalaro.

“Sabi ko na nga ba di parin naka move on ’yang ex mo.” Inirapan ko ito at tyaka sumimsim ng orange juice. Bumalik rin ito sa niluluto niyang chorizo. “Ano? Mag

iinarte

ka pa diyan, e iyon na nga lang ang tanging

paraan

para

maunahin

mo pa kami ni, Lou sa

pagpapakasal

.“

“Ay wow, so

paunahan

pala ’to dito? Di ako na inform na may competition pala akong

sinalihan

.“ Humarap ito sa akin matapos niyang mailipat sa plato ang niluluto nitong chorizo. Mamaya niyan isasawsaw niya ito sa kape dahil ito raw ang cravings niya for today. Ang weird masyado. Dinaig pa yung cravings ko dati na mangga at isasawsaw sa ketchup.

“Dapat lang, sino ba sa ating dalawa ang unang

nagkaanak

…“ Kailangan ba ’yon? Bakit ako lang ba ang single parent sa mundo na hanggang ngayon hindi parin naikakasal? Tyaka anong koneksyon non sa pagpapakasal rin nila ni Lou at bakit kailangan mas mauna pa ako?

“Hindi ko naman kailangan ng asawa, kaya ko naman buhayin si Barron ng mag isa.” Kumuha ako ng isang chirizo sa plato niya pero tinapik nito ang aking kamay kaya ayon yong hotdog nalang ang kinuha ko para papakin. “Damot naman,

pasalamat

ka at

buntis

ka.“ Inirapan ako nito bago niya hinipan ang chorizo para palamigin at isinawsaw sa baso na may lamang kape. Napangiwi ako sa kanyang ginawa.

Matapos siyang ngumuya ay nagsalita itong muli. “

Pero seryoso, Tyler hindi naman kita

pipilitin

tungkol diyan.

Naiintinditan

ko naman ang rason mo at alam ko namang para iyan sa

ikabubuti

ng bata. Kung ako siguro sa

posisyon

mo ay magiging mahirap rin ito sa akin at hindi ko rin

tatanggapin

kung

aalokin

man akong

magpapakasal

…Tyaka ang mga ganyan kasing klaseng set up na

naitali

lang dahil sa

responsibilidad

, trust me that doesn’t go well in the end, unless he has another motive why he wants to marry you.“

“Then what is it?” Sa palagay ko wala namang ibang dahilan si Laizer. He wants a complete family for Barron iyon lang ang nais niya. Iyon rin naman ang nais ko but hindi sa pamamagitang naiisip niya.

“Baka nga tama ang

hinala

ko…na mahal ka pa ng ex mo.“ Napailing ako sa kanyang sinabi. No, that can’t be true.

Sa tagal ng panahong nailayo kami sa isa’t isa I’m sure that whatsoever called love of him…have been fade. Dahil kung talagang patuloy parin umaasa si Laizer ang tungkol sa aming dalawa, ay maghihintay ito sa pagbabalik ko. Iyon lang ay mukhang nainip siya, dahil sino ba namang hindi maiinip na halos walong taon ko itong…iniwan? And it’s not my intention to make him wait for a long year.

Besides he found someone that can accompany him again for everything. And It’s Hailey. And speaking of Hailey they’re over now. Hindi ko alam kung ano ang ginawang rason ni Laizer kung bakit sila naghiwalay. Hoping that both of them agreed and decided to end their relationship. But I bet Hailey did not agreed to it. Dahil sa pagkakaalam ko that woman so inlove to him. Dapat na ba akong mangamba na baka sakaling sugurin ako nito at sabunutan ng todo? As if ako ang ginawang rason ni Laizer kaya posibleng sugurin ako nito. Nalintikan na.

Bukod kasi sa inalok na pagpapakasal ni Laizer sa akin ay iyon rin ang aking pinag o-overthink ng dalawang araw. At isa rin iyon sa rason kung bakit ayaw kong pumayag sa naging alok niya. Hailey is his former fiance kaya hindi maari na kakahiwalay pa nga lang nila ay may papalit na agad sa posisyon nito. I’m sure tita Melody wouldn’t support that. Mag iiba siguro ang tingin niya at ng iba pang pamilya nila sa akin kung magkataon mang tanggapin ko ang pagpapakasal kay Laizer.

“Mahal mo pa ba siya?” Suddenly, Ahron asked something that make my body stiff for a second. Tinignan ko siya kaya nakatanggap ako ng isang matalim na tingin mula sa kanyang mga mata.

“Syempre…

h-hindi

!“ Tyaka ko ininom ang juice muli.

“Okay…make sure lang ha di mo kakainin ’yang mga sinasabi mo.” Tyaka ito munting tumawa at isinawsaw muli ang chorizo sa kape. Jusko anong klaseng buntis ba ’to. “Wala talagang

makakatalo

sa chorizo

de

kape cerveza made by myself…Tyler, tikman mo ’to!“ He proudly said.

“Ang baboy mo!” Tyaka ako umilag ng bahagya niya itong itapat sa aking mukha.

   NAPAHIMAS ako sa aking tyan dahil nakaramdam ako ng gutom. I should cook our lunch now, rinig ko sa baba ang boses ni Barron kumakanta ng Defying Gravity. Buti nalang naialis ko na ang mga babasaging bagay sa baba dahil nakailang ulit na akong sumaway sa kanya ay ayaw talaga magpaawat. Tinago ko na nga ang walis pero iyong sandok naman ang pinagdiskitahan niyang gawing wand. Siya na raw kasi si Glinda.

I’m still dealing about processing sa pagpapatayo ko rin rito ng restaurant kaya mga dalawang oras na rin akong babad sa kwarto. Isang araw na ang lumipas nong nakabisita kami kina Lou. At hindi na rin nakakadalaw si…Laizer pa dito sa amin. Kaya ayan tuloy ilang ulit na rin akong tinatanong ni Barron.

Bumaba ako galing kwarto at hinanap si Barron na ngayon ay nasa labas at natagpuan ko siyang nagbubungkal ng lupa gamit ang sandok na kinuha niya siguro sa kusina, hay naku namang batang ’to. Ano kayang naisipan nito at ginawang pang bungkal ng lupa ang sandok. Madumi na ang suot nitong white shirt. Papaliguin ko muna ito bago ako mag luto ng aming tanghalian.

“Naku naman, Barron! Anong ginawa mo sa sandok natin!” Kinuha ko ang sandok nito mula sa kanyang maduming kamay at tinignan akong may malaking ngiti sa kanyang labi wariy proud pa sa kanyang nagawa. Mukhang di ko na ’to magagamit pa dahil nadumihan na. Kung di lang kami madaming utensils talagang siya ang papabilhan ko ng bagong sandok. Minsan napapalo ko na rin ’to e sa daming gustong pagdiskitahan.

“I planted,

Mylyn’s

sunflower seed she

gaved

me yesterday…Look.“ Sabay turo niya sa nakahilirang lupang pinagbungkalan niya kanina. At pati ang mga bulalaklak ni mama sa mga paso ay hindi niya pinatawad. Patay tayo nito sa lola mo.

“Yari ka mamaya sa lola mo pag nalaman niya ’to…pasok ka na nga sa loob at maligo dahil sobrang dumi mo na.” He’s sulking while following my instruction, mas lalo akong ma stress sa mga pinagagawa ni Barron. “Gosh, this is your lola’s favorite spatula.”

“Papa, kailan ulit

bibisita

dito si ninong?“ He asked after he entered the bathroom. Tinulungan ’kong hubarin ang madumi niyang t-shirt. Hindi ko alam kung dapat ko bang sagutin ang kanyang tanong. I know he missed Laizer so much.

“I-I don’t know baby, maybe when he wants to, then he’ll visit here…maybe he’s busy now.” My excuse dahil kahit ako di rin sigurado kung bakit hindi na ito nakakabisita. Akala ko ba babawi siya sa anak niya.

Wait, why I souds like complaining?

Hinayaan ko na siyang maligong magisa dahil alam naman niya na. Kahit sa ganitong klase niyang edad parang di man lang tumangkad ang anak ko. Namana niya ata sa akin ang height, iyan pa talaga. I’ve also noticed that Barron would probably be a carrier too since I’ve noticed a tiny mark on his collarbone. A tiny mark of a carrier. Tulad ko nasa kaliwang bahagi ng aking likod.

I’m in a middle of cooking our lunch, matapos ko na rin kasing paliguan si Barron. I decided to cook wagyu beef steak and meatballs para kay Barron. Paparesan ko na rin ng mga gulay para mayroong healthiness parin sa kanyang kakainin.

Tumunog ang aking cellphone, narinig ko ang ringtone nitong song ni Chapelle Roan hudyat na mayroong nag text. I think it’s a message from the manager of my restaurant. Chineck ko kung sino ang naghatid sa akin ng mensahe.

“Ty, we’ll go to mom and dad’s later.

I’ll pick you both up later. Don’t miss me too much, I’ll be right there.

“

• From unknown number. Napakapilingero naman. Anong ma mi-miss siya.

Wait, where did he got my number? And of course I’m not stupid kung kanino nanggaling ang mensaheng ito. Tyaka bakit niya kami dadalhin kina tita Melody, sinabi niya na ba sa kanila. Kung sa ganun alam ba nila ang lahat? Kinabahan ako bigla dahil sa naisip ba baka galit sila sa akin ngayon. I think hindi ko kayang sumama. And of course hindi ako papayag na dadalhin niya si Barron na hindi rin ako kasama. Until now I am still worrying na baka planohin nilang ilayo sa akin si Barron.

Lumipas ang ilang minuto, narinig ko ang busina ng sasakyan sa labas ng bahay. Sunod non ay ang pag bukas ng doorbell at ang pagbaba ng kwarto ni Barron.

“That’s ninong!” Tumakbo ito papunta sa pintuan at tyaka ito binuksan.

Oo nga pala hindi kami nakapag handa agad dahil kakatapos ko lang rin mag luto. Tyaka hindi pa naman buo ang desisyon ko na sasama talaga kami sa kanya. Nang nakabalik na si Barron hila-hila ang kamay ng isang matipunong lalake na mayroong mga dalang paper bags. I guess mga pasalubong ito para sa bata.

“Papa, ninong is here again…told you he missed us.” Tumingin si Laizer sa akin. Tinanguan ko lang ito at tyaka bumalik sa kusina. I guess makakasama namin siya ngayon sa pananghalian.

“These are for you bud…” Narinig ko ang pagtunog ng mga paper bags. Rinig ko ang saya sa boses ni Barron dahil sa mga dala ni Laizer.

“Yay, another collection of

labubu

! Thank you po ninong!“ Masayang sambit ni Barron.

“And this…is…for your papa.”

Natigilan ako sa pag lagay ng meatballs sa baldehado dahil sa narinig. Nakarinig ako ng yapak mula sa aking likod kaya napalingon ko sa pinangagalingan nito. He’s inches away from me now with a bouquet of tulips flower on his hand. Tinignan ko ang bulaklak at bumalik sa kanyang mukha na mayroon munting ngiti sa labi. He’s wearing a casual white shirt with black coat, under him is denim jeans. Nakaayos rin ang kanyang buhok at halatang kakaahit lang rin nito. Para may pinopormahan. Tinaasan ko ito ng kilay.

“For you…” Nilagpasan ko ito at tyaka inilagay sa lamesa ang meatballs. Buti nalang talaga naisipan ’kong dalawang wagyu beef steak ang iluto. “I’m sorry…I didn’t know you don’t like tulip I thought you like it since, Ba—”

“

Nananghalian

ka na ba?“ Hindi siya agad sumagot at muling lumapit sa aking tabi dala parin ang bulaklak. Kanya itong inilapag sa lamesa. Busy si Barron sa paghahalungkat ng mga dala ni Laizer kaya di niya na rin kami napapansin.

“Hindi pa…”

“Well, sabay ka na sa amin.”

“I’d love to.” Umupo siya sa katapat ’kong upuan habang may matamis na ngiti sa kanyang mukha. What is he smiling for?

Tinawag ko muna si Barron para pumunta na rito sa lamesa dahil kakain na. Pero ang mokong parang tanga lang na kung makatitig sa akin ay parang may nakakatawa sa aking mukha. Nasa labi niya parin ang kanyang ngiting akala mo may napagtagumpayan. Hindi ko nalang ito masyadong pinagtuunan ng pansin since nasa harap kami ng hapag.

“

This is what we will look like after we get married.

“ Bulong nito kaya pinanlakihan ko siya ng mata dahil baka marinig siya ng bata. Buti nalang hindi pa lubusang nakapunta rito sa gawi namin si Barron.

“Don’t you dare say any unnecessary words, Laizer.” Napatango siya bilang pagsangyaon sa aking babala dahil papalapit na ngayon sa pwesto namin si Barron. I gave him a death glare na baka sakaling gagawa siya ng isang bagay na hindi ko magugustuhan.

“

Did papa like the flowers ninong?“

Nilingon ko si Barron dahil sa kanyang sinabi. Pero isang malaking ngiti lang ang ibinigay nito sa akin.

“Yup, he did like it…” Sinungaling di ko naman tinanggap yung bulaklak niya. Kaya pala alam niya na tulip ang favorite flower ko dahil galing ang imporymasyong iyon kay Barron. “Thanks to you little man.”

Matapos kaming kumain ay pinaakyat ko muna si Barron mula sa itaas. Kanina kasi sinabi ni Laizer ang tungkol sa plano pag bisita namin mamaya kina tita Melody kaya ayan tuloy excited ang batang makapag bihis dahil gusto niya raw makapunta roon at makalaro ang kanyang mga classmates na mga anak nila Kester. Ako naman ay hindi agad nakatanggi.

“Bakit ba lagi mo akong

pinangungunahan

?“ Agaran ko itong kinausap ng naakyat na sa itaas si Barron. Wala sa desisyon ko ngayon na sumama sa kanya papunta kina tita. Napagisipan ko pa nga sana na tanggihan ang alok nito pero inunahan niya ako kanina.

Nakatayo lang kami rito sa sala habang naguusap. Not a casual conversation dahil kanina pa nagiinig ang dugo ko sa lalakeng ’to.

“Why?

There’s nothing wrong with Barron getting to know his other relatives

, he’s a Montiguido, Ty…

and you too, soon.

“ No, I will never be a Montiguido I swear.

“

Just so you know I won’t marry you.

“ Ma awtoridad ’kong sagot na ikinakunot naman ng kanyang mukha.

“

W-Why? Did I do something wrong? Are you mad because it took me so long to visit again?

Then I’m sorry—“ Para siyang isang batang nagmamakaawa para lang makuha ang hinihingi nitong bagay.

“Laizer, why you’re doing all of this? Stop messing around it’s not funny!” Kung binabalak man niyang gumawa ng kalokohan ngayon then this isn’t funny.

“Tyler, we’ve missed eight years

why can’t we just use this time to fix everything,

I’m tired of holding back and waiting.

..I know there’s still chance for us…to start over again?

“ Kumunot ang aking noo ng biglaan itong lumuhod sa aking harapan. At tyaka mayroong kinuha sa bulsa ng kanyang jacket at lumabas doon ang velvet jewelry tiny box, at tyaka niya ito binuksan at nasa loob ang isang engagement ring. Wait is he proposing?

“W-What are you doing?” Abot langit na rin ang kaba ko ngayon. Napatingin ako sa hagdanan baka bumaba bigla si Barron at maabutan niya kami sa ganitong lagay.

“If the reason why you don’t want to marry me is because I didn’t properly propose to you? Then…” Mukha siyang kinakabahan pero kalaunan, isang matamis na ngiti ang kanyang iginawad muli mula sa kanyang mapupulang labi. “Will you marry me?”

-Heydenzz

Mga mhie nawawalan na ako ng motivation ulit sumulat like nakaka drain. Lalo pa’t I’m still editing my previous story and I notice na pati itong Group Study meron paring maraming errors. Kaya ayon nawalan ako ng gana mag sulat. Buti nalang some of you guys still voted the story everytime na makikita ko sa notifications na mayroon paring nag vo-vote at nadadagdagan ito ng reads masaya na ako mhie. Especially pag may nag co-comment kaya ayon na mo-motivate ako ulit. I hope talaga saniban ako ulit ng katyagaan para makapag patuloy ako sa pagsusulat. Ask ko lang rin sa inyo. How’s the story ba? Is it fine? Hahaha okay lang huwag ng sagutin baka nakaabala pa’t mag co-comment pa kayo. Iyon lang good evening and goodnight.

Kabanata 34

Kabanata 34

( SPG)

NAKALUHOD parin si Laizer sa aking harapan, habang wala naman akong balak na sagutin ang kanyang tanong o naging alok. Kinakabahan na baka abutan pa kaming dalawa ni Barron rito. Nilagpasan ko ito at bumalik sa kusina para maghugas ng pinggan dahil ayaw ko na pag balik namin rito sa bahay ay meron pa akong gagawin.

Manigas siya diyan sa kabaliwan niya. Hindi porket nagkaroon na kami ng paguusap tungkol kay Barron ay akala niya we are in a good terms na, akala niya nagkamabutihan na kaming dalawa. At kung makapag alok siya para lang nag o-offer ng shares sa kompanya

Naramdaman ko naman ang kanyang pagsunod sa akin. “You can’t marry that assh*

le

!“ Tinutukoy niya siguro iyong imaginary fiance ko. “

I have better plans for us, I can even give you a house right away, give you a good future with our son…You know I have a lot of money, Tyler.

Kaya ko ibigay lahat ng gusto niyo. Dagdag pa na gwapo at malakas ang appeal ko. Hindi kana luge sakin…So ano pang problema kung ba’t ayaw mo akong

pakasalan

?“

Is he out of his mind? At kahit wala naman siya sa puder namin ay kaya ko namang bigyan ng magandag kinabukasan ang aking anak na hindi kinakailangan ang tulong niya.

“Ang problema is masyado kang

mahangin

!“

“

Then I’ll change that behavior

if that’s what you want.“

“Ayaw ko!” Nakatalikod parin ako sa kanyang gawi.

“Baka nakakalimutan mo, Tyler. We have a son, kung meron mang

karapat-dapat

sa posisyon na maging asawa mo. Ako ’yon!“

“Hindi kita gusto, can’t you get it, Laizer Montiguido

?

At kahit pa at may anak tayong dalawa, hindi iyon ang

basehan

kung bakit dapat kitang

pakasalan

. Don’t use, Barron over me!“ Mahinahon kong sambit, habang hindi parin humaharap sa kanya. Hindi maaaring lakasan ko ang aking boses dahil baka naririnig kaming dalawa ni Barron sa itaas.

Nagpatuloy lang ako sa pag huhugas ng pinggan kahit apat na plato at tig tatlong kutsara’t tinidor lang naman itong huhugasin. Binagalan ko ang paghuhugas dahil ayaw ko siyang harapin. Ilang saglit ang naging katahimikan dahil hindi ko na naririnig pa ang kanyang mga hinanaing. Hanggang sa naramdam ko muli ang kanyang pagalaw mula sa aking likuran.

“Alright,

then

liligawan

kita.“ Natigilan ako saglit pero kalaunan ay nagpatuloy na rin sa paghuhugas muli. “

Bagay na di ko nagawa sayo noon…kaya liligawan kita

,

so that you will like me again

.“

Naramdaman ko ang paghaplos ng kanyang mainit na palad sa aking kaliwang balikat na akin namang ikinagulat. I immediately pushed his hand away, I can’t stand the feeling of his skin touching me. It made me shiver. Napalunok ako ng laway at ipinagpatuloy ang pagbabanlaw ng aking hinugasang pinggan. Matapos ’kong maghugas ay bahagya ko na siyang hinarap at balak nang tapusin ang ilang minutong katahimikan.

All I can give him now is cold and snob treatment. If he doesn’t want to agree on what we discussed and what I decided, then there’s nothing he can do. I have sole custody of Barron, so I should be the one handling everything. Ako lang ang masusunod, kahit na si Laizer wala siyang magagawa. Hindi niya ako madadala sa sindak. Hindi ko naman ipagdamot ang bata dahil alam ’kong mayroon siyang karapatan dito, and If he doesn’t want to cooperate then he has to deal with how I will treat him.

“Check mo nga si, Barron sa itaas. Tulungan mong

magbihis

baka

napano

na ’yon.“ Gusto niyang magpakatatay pwes simulan niya sa pagaalaga ng anak ko. Na anak niya rin. Ewan ko ba kay, Barron kung bakit sobrang tagal kung makapagbihis.

Nakasandal na pala siya ngayon sa lamesa at pinagkakatitigan ako habang naka cross ang kanyang braso. “Hindi ka

magbibihis

?“

“Mamaya na, hindi pa ako tapos

maglinis

dito.“ Kahit ang totoo ay kanina pa ako natapos na maglinis.

Huminga siya ng malalim. “Alright.” Tyaka siya umalis at umakyat sa itaas para puntahan si Barron.

Mabuti naman at nakalimutan niya ang tungkol sa pagpapakasal, mas mabuti na iyon para hindi niya na ako guluhin pa. Sana lang hindi siya abutan ng sakit niya mamaya tungkol diyan sa pagpapakasal.

MASYADONG malikot si Barron mula sa likod at pakanta-kanta pa mula sa backseat nitong saksakyan ni Laizer. Hawak nito ang gadget habang mayroong nilalaro. Cute ito sa suot niyang baby blue shirt with cinnamonroll sticker sa gitna at white shorts naman ang sa pangibaba nito na pinaresan naman ng white shoes at mahabang socks na hindi rin naman masyadong aabot hanggang tuhod, napansin ko rin kanina na tinutubuan na pala ang kanyang mga bungal na ngipin. Kaya hindi na rin siya gaanong bulol kung makapagsalita.

Nagbihis lang ng naman ako ng simpleng maroon poloshirt na mayroong print na TWIGHT

sa gitna. Nagsuot nalang rin ako ng black and white shoes at gray trouser. Gusto ko rin magmukhang prisentable sa harap ng pamilya ni Laizer mamaya.

Nilingon ko si, Laizer pero tahimik lang ito sa pagmamaneho. Naamoy ko ang kanyang mabagong pabango, gosh so manly. Dumako ang paningin ko sa kanyang bandang ibaba. Napansin ko mayroon malaking tent roon. Napalunok ako ng ilang sandali.

“Malaki ba? “ Umiwas agad ako ng tingin ng nagsalita siya.

“S-Sinasabi mo diyan?” Nagkunyare akong tumitingin nalang sa labas ng bintana at tinatanaw ang pwedeng matanaw kahit puro building lang naman ang makikita sa daan.

“Ang

naipon

mo ngayon?“ Naipon na alin? Money? Is he talking about my financial support kay Barron? Well, hindi man ako gaano kayaman sa ngayon kumpara sa yaman ng pamilya niya pero kaya ko namang tugunan at ibigay ang lahat ng pangangailangan ng bata.

“

It’s enough for, Barron’s expenses that I can provide for all his needs…Why do you ask?

“ Hindi ko parin siya nililingon. Maybe he wants to have a personal talk for now. At ito ang unang pagkakataon na nagusap kami ng ganito.

“

If we get married, you won’t have to work so hard for the child

-“

“

Kinukwestyun

mo ba ang pagiging

magulang

ko?“ Mahinahon ngunit may diin na aking banggit sa kanya. Ganun ba kababa ang tingin siya sa aking pagiging isang magulang?

Akala niya siguro masyado na akong nahihirapan na hindi magtatagal ay hindi ko na kakayanin pang buhayin si Barron. He’s underestimating my role as a parent. Tinignan ko sa rearview mirror ang bata ngunit busy parin ito sa ginagawa nitong paglalaro. Tahimik at payapa lang ito sa ginagawa wariy walang pakealam sa mga nagaganap sa paligid. Mas mabuti.

“I’m not…ang gusto ko lang naman kasi ay tulungan ka sa lahat para sa anak natin. That’s why you need to marry me-”

“Then

magbigay

ka nalang ng

sustento

kung iyon ang gusto mo.“ Alam ’kong gumagawa lang siya ng palusot at rason para lang talaga payagan ko ang kanyang kagustuhan. Akala niya siguro mauuto niya ako sa mga mabulaklakin niyang salita. Well, it’s not because I’m used to it, I’m so used to it that I can’t really be fooled anymore.

There’s really no easy way for me to find money to pay my daily bills and Barron’s needs, but even so, I have no regrets. And I don’t blame him either of why do I have sometimes difficulties taking care of my son. At kung gusto niya lang naman ang makatulong then I need him to cooperate with my plan.

“D*mn it!” Kahit bulong lang ang kanyang pagmumura ay naririnig ko parin ito.

Clueless parin ako kung ano ang pinaplano ni Laizer kung ba’t gusto niya kaming isama papunta sa kanila. Is he about to tell them naba? Kung ganun bibiglain niya ang bata? Paano kung ma overwhelmed ito at malito sa mangyayari, hindi ito ang naging kalkula ko sa mga posibleng mangyari.

“

Aaaahhhh

!“ Pareho kaming nataranta sa biglaang pagsigaw ni Barron mula sa likod. Nilingon ko ito para alamin kung ano ang problema. Tinapon nito ang iPad at magkasalubong ang dalawang kilay na hinarap ako. “

I will never play with Zack again. He’s a cheat

er!“ Siguro natalo na naman ito sa nilalaro niyang roblox game.

GAYA ng dati ay nakakamangha parin ang mansyon ng buong angkan ni Laizer. Kahit si Barron ay nanlaki ang dalawang mata habang nakatanaw sa kabuohan ng isang gusali na nakatapat sa aming harapan ngayon. Matapos ang kalahating oras na byahe ay sa wakas ay nakarating din kami sa paroroonan.

“Woah, is this ninong, Laizer’s house?” Tanong ni Barron habang nakahawak sa aking kaliwang kamay.

“Yup, buddy.” Sagot naman nito sa bata.

Sinalubong kami ng mga maids ng kanilang mansyon upang ipaalam na naroroon daw sa pool sina tita Melody at kanina pa raw kami hinihintay. Tumungo naman kami sa pool area para salubungin ang mga tao roon. Masyadong masaya ang ang paligid at maraming bata ang naglalaro. Doon ko lang nakita ang isang backdrop na nakatapat sa gilid ng pool nitong mansyon may nakasulat roong 3rd Birthday then Jessica sa ibaba. Ito na pala ang ikatatlong kaarawan ng bunsong anak nila Aiko na si Jessica Aiko Mendes Montiguido. Dito siguro nila naisipang ganapin ang birthday nito.

Marami ring mga tao sa paligid mga kaibigan at ibang kamag-anak siguro nila. Busy ang mga kabataan sa panonood ng isang clown na mayroong ginagawang magic tricks. Nakita ko sa isang dako ng mga kalalakihan kung saan naroroon ang mga kapatid ni Laizer na naguusap. Malapit naman sa barbeque area ang dalawa na sina Aiko at Kester.

Lumingin sa aming gawi si tita Melody matapos itong makipag usap sa mga amega siguro nito. Buhat-buhat nito ang birthday celebrant parang pinagyayabang pa sa mga amega nito. Sobrang ganda nito sa puting white long dress na maraming pearls, aura palang nito mukha na talagang mananampal ng pera. Iniwan nito ang mga kausap at tyaka kami salubungin.

“ Tyler, ijo mabuti at

nakadalo

kayo…“ Ngiti nitong pagbati na akin rin naman tinugunan ng isang nagagalak na ngiti. At bahagya siyang napatingin sa gwi ni Barron. “And

my apo is also here.“

Medyo nagulat lang ako ng kaunti sa paraan ng pagtawag niya kay Barron, pero naisip ko lang agad na baka paraan niya lang ito kung paano siya makikitungo sa aming dalawa. Sabi rin naman nito na hindi na rin ako naiiba sa kanila at pamilya na rin ang turing nito sa akin kaya siguro tinuturing narin nitong apo si Barron. Ibinaba muna nito saglit si Jessica at tyaka niyakap niya ng mahigpit ang apo. Gumanti rin naman ang bata kahit na’t medyo nahihiya pa ito na para bang ito ang unang pagkakataon nilang magkita.

“

Namiss

mo ba si lola?“ Nahihiyang tumango naman si Barron sa harap ng ginang.

“

Y-Yes

po, lola!“

“

Namiss

rin kita apo. Naku

pakiss

nga!“

I am so amazed of how she’s treating my son as if this is really her grandson. Which is actually true. Hinalikan ng ginang ang bata sa pisnge at tyaka rin bumaling sa akin ang ginang upang salubungin rin ako ng yakap. Pagkatapos ay binuhat muli ang birthday celebrant na mukhang napipilitan lang talagang makihalubilo.

“Hello po tita…happy birthday baby, Jessica.” Binati ko rin ang anak ni Aiko na mukhang gustong-gusto na talagang matulog dahil papikit-pikit na ito.

Tumingin sa aming gawi ang mga kapatid ni Laizer at ang asawa ni tita Melody. Sabay rin silang napatingin sa bata lalo na si tito Lovern. Iginaya muna ni Laizer si Barron roon sa mga kabataang aliw na aliw sa panonood ng magic tricks ng clown para makisalamuha roon. Kaya naiwan ako kay tita Melody.

“ Buti naman at naisipan kang

sunduin

niyang

bugnutin

’kong anak.“ Ngiwing ngiti lang ang aking naging tugon.

“ Kaya nga po e nagulat nalang po ako at

pinuntahan

kami sa bahay.“ Kahit ang totoo di naman talaga ako nagulat. Nilingon niya ang gawi ng aking likod wariy mayroon hinahanap.

“Oh? Hindi mo kasama fiance mo?” Oo nga pala, she thought my imaginary fiance really exist.

“B-Busy po kasi siya.” I lied.

“Ganun ba? O sige halika ka dito’t

makibelong

ka sa mga alaga ’kong mga

bakulaw

…Kester and Aiko, are right there.“ Itinuro niya sila Kester at Aiko na nasa barbecue area. Mukha atang nagbabardagulan pa ang dalawa. Habang si Kester naman ay busy sa pag grill ng barbecue. Mayroon namang catering pero mukhang trip ata nitong dalawa ang magpa usok.

Naglalakad kami patungo kina Kester at Aiko na agaran naman akong napansin ng dalawa nang bahagyang naramdaman ang aking presensya.

“Tyler…lika ka dito ma, e-rate mo ’tong home made marinated barbecue raw nitong si, Kester.” Ibinigay nito sa akin ang isang stick ng barbecue. “E-bash mo nga, dali.” Bulong nito sa akin.

Tinikman ko ito at sobrang masarap. Pwede na gawing business. I should ask him what are the ingredients he used to marinate this.

“Ayusin mo…” Kester said habang binibigyan ako ng nagbabantang tingin habang hinihimas ang munting umbok sa kanyang tiyan.

“Masarap.” Pumalakpak naman si Kester habang dinuduro si Aiko. “Very high quality ang texture,

malambot

at hindi makunat.“ Pumalakpak ulit si Kester habang tuwang-tuwa sa mga critiques ko. “Hindi

nakakaumay

, definitely high class ang taste hindi masyadong

maalat

at tama lang ang tamis at anghang.“

“Oh ano sabi kayo…mas masarap barbecue ko kesa diyan sa

manggo

grahams mong

lusaw

…

Naiwang

handa niyo pa atan ’yan no’ng nagdaang anniversary niyo ni, Jaizer.“ Pangaasar naman ni Kester rito.

“

Dadxy

, sleep! Sleep!“ Aiko’s daughter said habang nasa bisig ng kanyang lola at pilit inaabot ang ama.

“Bakla ka kala ko ba kakampi kita

.“ Naimbyerna si Aiko habang kinukuha si Jessica mula kay tita Melody. Dalawa kaming tumawa ni Kester dahil sa pagmumukha ni Aiko. Matapos ay pumasok ito sa loob para siguro patulugin na ang anak.

Naging masaya naman ang aming naging usapan dahil masyadong masaya silang tatlo kasama. Lalo na si tita Melody na g na g sa mga paandar ng dalawa.

SINABI sa akin ni Laizer na dito na muna raw kami magpapalipas ng gabi, hindi rin naman ako nakatanggi agad dahil wala rin naman akong masasakyan pauwi. Masyado pang malayo rito sa kanila ang kalsada kaya mahihirapan kaming makapaghanap ng sasakyan pauwi. Besides padilim narin naman at pagod na sa kakalaro si Barron dahil sobrang naaliw ito sa naging palaro kanina. Kaya mahimbing na itong natutulog sa kama rito sa kwarto ni Laizer.

Mabuti nalang nakapagdala ako kanina ng mga extrang damit ni Barron dahil alam ko kasi na pagdating dito ay makikipaglaro agad ito sa mga pinsan. Pumasok ako ng banyo para maghilamos nang narinig ko ang pagbukas ng pintuan nitong kwarto. I think it’s Laizer.

Nakapikit lang akong nagsasabon ng aking mukha at pagkatapos ay hinugasan ko na ito ng tubig nang agaran akong napatalon sa gulat ng mayroong biglaang humaplos sa aking balikat. Pati siya ay napaatras din, marahil ay nagulat rin siguro.

“The hell, Laizer!” Sinapak ko ang kaliwang braso nito na kanya namang ikinangiwi sa sakit.

“Aray ko!” Hinimas nito ang kanyang brasong aking sinapak.

“Hindi ka ba marunong

kumatok

?“ Inirapan ko siya dahil sa inis.

“

It wasn’t closed when I came in

.“ Doon ko lang napansin na topless na pala siya. Kaya agaran akong napaiwas ng tingin. Baka kasi pag titigan ko pa siya ng maigi baka bigla nalang akong magkape.

“K-Kahit na!

Papatayin

mo ata ako sa gulat!“ Paglingon ko sa pinto ay nakasara na ito ngayon. “Oh bakit

nakasara

na ’yan?“

“

Next time you should learn how to close a door

. Sinara ko na ’yan para di tayo marinig.“ Pagkatapos ay binigyan niya ako ng isang nakakalokong ngiti at umusog papalit sa akin.

“W-What are you doing?” Umatras ako hanggang sa naramdaman ko ang edge ng sink. Tila nagiba ang ihip ng hangin. Nakaramdam ako ng init. At hindi ko alam kung saan galing. Basta ang alam ko lang sobrang bilis magbago ng kanyang aura. Para bang matagal niya na itong kinikimkim at ito na ang pagkakataong hindi niya na kaya pang makapagpigil.

“It’s been a while since I last felt your warmth, Tyler…

It’s been eight years

since my last release

.“ Naamoy ko ang alak sa kanyang paghinga ngunit hindi iyon nakakairita. Para sa akin sobrang bango at attractive nito, to the point na nais ko nalang siguro na tumambay sa kanyang tabi para amuyin ko ang naghahalong alak at ang kanyang manly perfume.

Medyo mapupula na rin ang kanyang mukha pati na rin ang kanyang mga mata. Na mas nagpadagdag sa kanyang malakas na appeal. Gosh, he’s so hot. I’m drooling. Pero dapat hindi ako magpapakaaepkto. Hindi ito ang oras para pairalin ang init ng katawan at sa kapusukan.

“I know we feel the same way…Don’t hold it back.”

He held my chin and tried to carefully face him. I was trying to keep my head down so I couldn’t make eye to eye contact with him. “Ang ganda mo parin…” I inhaled the warmth of his fragrant breath. The smell of his mouthwash and the smell of alcohol that mixed together. The aroma is so fragrant, that felt like I was possessed by it.

“S-Stop…natutulog si, Barron!”

“

And what now?

“

“B-Baka magising.” Dahil sa naging sagot ay kanya namang ikinangiti. Doon ko lang narealize na para bang pinahihintulutan ko siyang gawin ang kanyang nais.

“

Then let’s do it quietly…No one will wake up, Tyler,

e

xcept for my pet who is wide awake right now

!“ Then he grabbed my head and kissed me passionately. I held on to his t-shirt tightly because of a burning sensation I’ve felt. Isang ungol ang aking napakawalan when he tightly cupped my butt. Tumigil muna siya sa paghalik para makapagsalita muna saglit. “

Try to keep the noise down, Ty, you might wake our son up.“

I wanted to protest but my body didn’t seem to agree and just drifted away from Laizer’s warm caresses. His lips moved down to my neck and left a painful suction there, knowing it would leave kiss marks. Mananaig na naman ba ang kapusukan ko sa pagkakataong ito?

“A-Ah! Laizer!” Bahagya ko siyang itinulak para tumigil. “H-Hindi ’to pwede!” At bakit naman hindi? Ganun ang naging tanong ng aking utak. Hindi ko alam.

“

As far as I know, it’s not forbidden for two parents to make love…Oh I forgot…unless when they’re not married.

“ He said in his husky voice that attracted me even more.

Muli niya akong hinalikan ngunit sa pagkakataong ito ay agresibo na. Hindi ko mapigilan ang ngumanga dahil tila nauubusan ako ng paghinga kaya nagkaroon siya ng pagkakataong lusubin ang loob ng aking bibig.

Kahit sa pagkakataong ito hindi niya parin nakalimutan ang tungkol sa pagpapakasal. “L-Laizer…oh!” Ungol na lamang ang aking naisasagot nang simulan niya nang ipasok ang kanyang kamay sa loob ng aking poloshirt. Then he started unbuckling my belt at dumaudos ito paibaba kasabay ng aking trouser. He rubs me down there as well as my two nipples. “D*mn, Laizer!”

“

Fvck you smell so good, still nothing has changed…You still drive me crazy, Tyler!

“ Patuloy lang kaming dalawa sa paghahalikan hanggang sa dalawa na kaming hubo’t hubad. Ngayon, muli na naman kaming maghaharap na kanyang sundalo. Kung dati ay malaki na ito, ngayon ay parang dumoble na, kaya mukha tuloy akong namulta dahil sa kaba na baka hindi ito kakasya sa akin.

Wait? Why am I even thinking that I’m going to let him enter me again?

“B-Bat parang mas lumaki ’yan?” Mahina siyang tumawa at muli akong kinabig ulit para siilin ng halik. Kinarga niya ako at pinaupo sa sink at tyaka ako biglaang pinatihaya. “Oh, sh*t! Laizer, dahan-dahan naman!”

“I’m sorry!” Minimize masyado ang boses namin at ayaw naming lakasan para makarinig ang natutulog naming munting prinsipe sa labas. Muli niya akong hinalikan, then suddenly I realized what I’m doing. Kaya agad nagising ang diwa ko. Hindi ko namalayan na dinadala ko na pala ang sarili sa bitag. Posibleng bubunga na naman ito na aking pagsisisihan rin sa huli.

Itinulak ko siya na kanya namang ikinabigla. Pagkuway tinignan niya ako ng puno ng pagtataka. Binalak niya pang lapitan ako upang ambahan ng halik at haplos ngunit inunahan ko na siya at di ko mapigilan na sipain ang kanyang pagkalalake na kanya namang ikinangiwi at impit na pagtigil na tumili. Hindi nga lang siya makasigaw o makagawa ng ingay dahil nga bawal at baka magising ang anak ko. Na anak niya rin na mahimbing ngayon na natutulog.

“Tang*na naman, Tyler!” Ungol siya hanang sapo-sapo ang pagkalalake. Pasalamat siya hindi masyadong nilakasan. Pinulot ang aking mga saplot at tyaka isinuot at lumabas na ng banyo.

Bahala siyang mamilipit diyan mag-isa. Bumalik ako sa kama at tinabihan si Barron sa pagtulog, kahit naririnig ko parin ang mga munting pagmumura at impit na ungol ni Laizer.

ARAW ngayon na pagsundo ko sa paaralan ni Barron ngayon kaya matapos makapagbihis at kinuha ko na ang susi at tyaka bumaba. Naabutan ko si Mom na kakapasok lang sa loob at mayroong mga dala, mukhang galing sa pag sho-shopping. Si Dad naman ay busy sa binabasang diaryo habang naka on naman ang TV nito sa harap. Kailangan talagang naka on ang TV tapos di rin naman manonood. Napahinto ako saglit upang makibalita.

“Isang proud Filipino na naman ang nagwagi sa isang dance competition worldwide, wala iba kundi di

Zelvic

Quin Balenciaga Tolentino o mas kilala bilang si Zweet Zarina o Zweet Z. Ang sikat na vouge dancer na kilala sa

nakakamanghang

talento sa

pagsasayaw

nito, mula sa kanyang jaw dropping iconic three hundred sixty degree dip at ang iba pang mga nakakamanghang stunts nito, pati na rin ang nag viral niyang video no’ng siya ay

nagperform

sa

waterball

cannon festival noong 2023 na

umbaot

lang naman ng 187Million views sa tiktok. Siya ang kauna-

unahang

asian na

nakapagsungkit

ng

titulong

grand champion of the year sa cosmo femme vouge competition.“

Mga nabanggit na news anchor sa Tv.

Yes, the well-known professional vouge queen Zweet Z. Iniidolo ko ito dahil sa angkin nitong talento na kahit ako hindi ko kayang maatim kung paano niya nagagawa ang mga stunts na parang binabali ang buto. Ngunit naiba ang aking atensyon sa sumunod na naging balita.

“At sa

usaping

showbiz naman tayo, ang sikat na

gumanap

bilang si

Annarose

sa prime time teleserye na “

Don’t Scold Me

“ na si Hailey Macaraeg at ang

nonshowbiz

fiance nito,

hiwalay

na raw? At ang

komento

naman ng mga

nitezen

’s

na ang posible raw sa mga naging dahilan ng kanilang naging hiwalayan ay third party? Sa ngayon wala paring mensahe ang

naturang

aktress

patungkol sa naging isyu nito, at wala parin itong naging pahayag

mapasahanggang

ngayon.“

Nabitawan ko ang susi sa aking kamay dahil sa nalamang balita.

That can’t be me

!

-Heydenzz

---

Yass nakapag update rin, so ayan may hints na kayo about sa personal informations sa buhay ng magiging main character at magiging leading partner ni Dhenver sa kwento nila. So ayon lang salamat sa mga madam at sa paghihintay ninyo sa update nito. Sinikap ko talagang mag update ngayon kahit sobrang tagal na. Nasira kasi ang phone kaya pasyensa na. Good night and have fun reading. Rupok masyado, Tyler!!

Kabanata 35

Kabanata 35

T umama ang tuhod ko sa dulo nitong cart na akin namang ikinangiwi dahil sa kirot na nadarama. Ano ba ’yan! Huminto kasi ’yong isang ginang sa harapan kaya alerto rin akong napahinto, iyon nga lang tumama ang tuhod ko. Nilingon ako ang ginang napansin niya siguro ang aking pagdaing. Tinaasan ako nito ng kilay na akala mo naman totoo, gawa lang naman sa tattoo. Siya pa talaga ang may ganang mag taray.

“Di marunong tumingin sa

dinadaanan

.“ Bulong pa nito na akala niya naman hindi ko maririnig. Sobrang kintab ng mukha nito sa ginagamit na rejuv at mamula-mula rin wariy sunog na sunog na sa kakagamit.

Hinayaan ko nalang ang ginang at itinoon ang atensyon sa pamimili. Kinuha ko ang isang lata ng Bonakid. Ito kasi raw ang gatas ng baby ni Shamsy. Pumunta ako rito sa groceries store. Bibisitahin ko sina Shamsy mamaya. Bumili lang ako ng mga pangangailangan ng kanyang baby dahil nga inaanak ko iyon. Tyaka I’m enjoying doing this lalo na’t pakiramdam ko ay nakakatulong ako kahit papaano sa mga gastusin ni Shamsy kahit minsanan lang. Minsan na nga lang akong bumisita wala pa akong maidadala. Nakakahiya naman.

Nag text narin ako sa kanya kanina na dadalaw ako at pumayag naman siya. May gusto lang rin kasi akong malaman at alam ’kong siya ang makakasagot. Iniwan ko muna si Barron doon kina Lou total gusto lang rin naman makipaglaro sa ninong niya, you know Lou, he likes spoiling my son. Hindi lang si Lou kundi pati si Ahron, especially no’ng hindi pa ito nagpabuntis kay Lou, bibigyan ba naman ng lilibuhing pera kahit three years old palang si Barron at wala pang kamuwang-muwang sa mundo. Kahit ilang ulit ko na silang sinaway ay hindi talaga magpapapigil. Kaya wala akong nagawa kundi hinahayaan nalang.

“Need some help?” No’ng una ay hindi ko pinansin ang boses ng isang mabango at makisig na lalake na nagmumula sa aking likod. Dahil baka hindi ako ang kinakausap nito. Familiar ang boses ng lalake, very manly pero pamilyar ito. Di ko alam kung kanino ko ba naaalala. “I guess, you don’t need any help.”

Doon ko lang napagisipang lingunin ang kanyang gawi na akin namang kinagulat sa napagtanto. Nalaglag ang aking panga sa lalakeng matagal ko ng hindi nakikita. Like yes, we never had communication after he left. Kahit sa social media or text man lang sa message ay wala akong natanggap sa kanya noon. Kahit ako pa nga ang nag first move ay wala man lang itong reply. I wonder ano ang reason kung bakit siya deactivated sa any socmed niya at bakit hindi ko siya matawagan noon.

Pero di bale na, ang importante nandito na siya, nagkita kaming muli sa mahabang panahon. Akala ko hindi ko na siya makikita pang muli. Sobrang saya ko, pakiramdam ko nakatagpo ako ng isang kaibigan na matagal ng nawala na parang isang bula. Kahit sa naaalala ko ay nagpaalam naman ito sa akin noon.

“Symon!” Tumalon ako at yumakap sa kanya. Narinig ko ang kanyang munting hagikhik at gumanti na rin ng yakap sa akin. Aside kay Lou ay ito rin ang naging ka close ’kong kaibigan noon.

“Iisipin ko na sana kanina na may amnesia kaba o baka

kinalimutan

mo lang talaga ako.“ Nagpuppy eyes ito at pilit ginagawang cute ang sarili. Kahit sa laking bulas niya ay effective parin ang pagpapa-cute nito.

“Hoy hindi, di ko lang napansin dahil medyo nag-iba lang kasi ang boses mo…tunog daddy na.” Tumatawa ’kong pagdadahilan. Totoo naman. Kinurot ko ito sa kanyang kaliwang braso pero parang biceps niya lang ata ’yong nakurot ko. At tila hindi naman siya nasaktan. “Siguro may pamilya ka na ngayon? Sabihin mo.”

Ang laki rin ng kanyang pinagbago, mas naging matipuno at makisig ang kanyang itsura. Mas gumwapo rin at nadagdagan ang masculine appeal nito kumpara noon. Kagaya ni Lou ay mukha siyang formal at malinis sa katawan tignan, na kahit titigan mo lang ng ilang saglit alam ’mong mabango ito. Pogi ito sa suot na brown loong sleeve turtle neck sweater tas black trousers sa ibaba. Pwede siyang ipasok bilang isang modelo paniguradong sisikat ito.

Pansin ko pa nga ang pagnanakaw ng tingin ng mga kababaihan rito sa banda namin, mapa-estudyante man o matanda ay napapatingin sa kanyang gawi. Sobrang eye catching niya sa mga taong nanaising pagnanasaan ang lalakeng ’to. Hindi ko siya paniniwalan kung sasabihin niyang kahit kailan ay wala itong naging girlfriend no’ng umalis siya. Dahil sigurado na marami talagang magkakandarapa sa kanya.

“Magiging daddy pa soon.” Mas lumaki ang ngiti ko dahil sa kanyang sinabi. Sabi ko na nga ba, daddy na talaga siya.

“Wow,

pakilala

mo naman ako sa magiging mag-ina mo.“ Sinundot ko ito sa tagiliran. At gaya ng dati hindi man lang ito umilag. Mukhang di naman naapektuhan since alam niyang matipuno ang kanyang katawan at abs niya lang naman ata ’yong nasundot ko.

“I can’t impregnate him.” Doon ako natigilan. So lalake? Alright, kung ganun edi mas masaya. Gusto ko makilala kung sino ba ang tao na ’to.

“

Pakilala

mo naman ako, nasaan ba? Kasama mo?“ Nawala ang ngiti sa kanyang labi.

“He’s here.” Lumingon ako sa gawing likuran niya ngunit wala naman akong nahahagilap. “

Look to your right

.“ Lumingon ako sa bandang kanang bahagi at napansin ko ang isang human size mirror na nasa gilid nitong lalagyan ng mga gatas. And that’s how I see myself.

Wait anong ibig niyang sabihin. Is he referring about me? Dahil do’n ay hindi ko magawang ngumiti sa biro niya, tyaka ko siya tinignang muli at sinamaan ng tingin. Kalaunan ay biglaan siyang tumawa ng malakas. Wariy pinagtawanan ang aking itsura. Sabi ko na nga pinagti-tripan lang ako ng lalakeng ’to.

“

Nagbibiro

lang ako.“ Sinuntok ko ang kanyang sikmura pero ganun parin wala itong epekto sa kanya. Parang si Laizer lang. Iyon nga lang taob iyon pag binayagan ko. Try ko kaya sa kanya. Matapos siyang tumawa ay muli siyang nagsalita. “Di mo ba ako

ka-

kamustahin

?“

Inirapan ko ito. “Balak ko sana kanina pero

sinira

mo mood ko…tulungan mo nga ako dito, ikaw na

magtulak

.“ Siya na ang nagtulak ng cart habang ako naman ay namimili.

“How are you?” Siya na ang unang nangamusta. Sinama ko na ang mga hygiene kits and ethical alcohols, namimili ako ng mga gentle product iyong makakabuti sa baby ni Shamsy.

“I’m fine with my son.” Naramdaman ko ang kanyang biglaang pagtigil sa pagtulak ng cart.

“Y-You now have a son? “ Tumango ako bilang tugon sabay lagay ng dalawang baby wipes sa cart. “Kanino?”

“Mahirap e-explain…pero maniwala ka man o sa hindi, ako ang

nagluwal

.“ Laglag ang kanyang panga sa aking isiniwalat. I already expected that reaction from him.

“W-What? How did that happend?”

“I’m a carrier…basta, ibig sabihin no’n may

kakayahan

akong

magdalang

tao.“ Iginaya ko siya tungo roon sa cashier para magbayad.

“So kanino? Sino

nakabuntis

sayo? Was it Lou or that Montiguido?“ Mukha siyang frustrated, mukhang di niya inaasahang na mayroon siyang malalamang hindi niya lubusang maisipan na totoo talagang magaganap. Naiintindihan ko naman siya.

“Nakabuntis si, Lou pero hindi sa akin…so yes, ’yang second option mo ang ama.” Tuluyan na nga siyang nanigas sa kanyang kinatatayuan. Natatawa ako sa mga nakikitang reaksyon mula sa kanya. Para bang sinusubukan niyang mag sink pa ang lahat ng kanyang mga nalalaman sa kanyang utak.

Matapos siyang mahimasmasan ay muli niya akong inulan ng tanong. “How old is he?”

“

He’s eight

…and his name is, Barron.“

“

So

pamilyado

ka na pala

, siya pala talaga ang endgame mo.“ Binigay ko sa kanya ang paper bag na may laman ng aking mga nabili.

“

You offered to help so

pakihawakan

’to.“ Kanya naman itong sinunod. Tyaka ako nagsimulng mag explain. “

Single father ako ngayon but

,

Laizer decided that he would still provide alimony to, Barron…and we agreed to that set up

.

“ I lied, ako lang talaga ang nag agree. But that’s not a big deal, as long as I don’t agree with Laizer’s want then the only thing that can be followed is the set up I want.

“D*mn! Eight years?

Susuntukin

ko talaga pag nakita ko ang gag*ng ’yan.“ Napairap ako sa eri. Magkasalubong na kasi ang kilay niya habang nagsasalita.

“Hayaan mo na, ayos naman na ako ngayon…tyaka

k

ababalik

mo pa nga lang

maghahamon

ka agad ng away.“ Isang malalim na buntong hininga naman ang kanyang pinakawalan. Wariy pinapakalma ang sarili. May anger issue talaga ang isang ’to. “Easy ka lang okay, we’re fine naman na ngayon so wala ka na dapat pang

alalahanin

.“

Nagsimula na kaming maglakad ng sabay tungo sa exit nitong supermarket. “

Yabang

niya ah, kala mo naman kung sinong

nagpapakalalake

ang lakas pang bakuran ka dati, e siya rin naman pala ’tong gag*ng

mangiiwan

…

He has no balls, what a j*

rk

.

“

Di ko mapigilan ang matawa sa kanyang sinabi. Sa mga ganitong usapin tungkol sa aking mga naging karanasan kay Laizer noon ay mukhang hindi na siya uncomfortable na pagusapan pa. Para sa akin iniwan ko na ang lahat ng iyon sa nakaraan. Masyado ng maraming taon ang lumipas at sa mga nagdaang taon na iyon ay natutunan ko kung paano palayain ang kadiliman at galit sa aking puso. Natuto akong magpatawad agad at natuto rin paano mag limita sa mga bagay-bagay.

Masyado kasing masama na mamumuhay kang mayroong mabigat sa iyong puso. Ayaw ko ng ganun nararamdamanan.

“So, you’re still available?”

He asked out of nowhere. Di ko siya gets.

“Available sa ano?” Di ko makuha kung ano ba ang ibig niyang sabihin.

“Hindi ka ba hiring ngayon?” Tumigil ako sa paglalakad at tumigil rin siya at tyaka ko siya hinarap na magkasalubong ang dalawang kilay.

“Hiring tungkol saan?” Di ko mapigilan ang mapagtaasan siya ng boses. Ano ba ’yan ang daming pasikot-sikot kung magsalita nakakainis. Di nalang diretsuhing sabihin.

“To be, Barron’s second father?”

“Gag*!” Nilagpasan ko ito at una nang lumabas ng exit. Nakasunod lang siya sa akin na tahimik lang.

“Pwede ko ba kayong bisitahin bukas.” Kinuha ko ang paperbag mula sa kanya at tyaka ipinasok sa loob ng kotse.

“Sure, pero mga hapon ka nalang

dumalaw

since may pasok bukas si, Barron.“ Nginitian ko siya at pilit nililimot ang kanyang sinabi kanina.

“Let’s hangout… don’t you miss me?” Request niya bigla. Pumayag naman ako since matagal-tagal narin no’ng huli naming paguusap.

Sa isang coffee shop kami tumambay muna ng mga isang oras ata, naging maayos naman ang paguusap namin, tungkol lang sa trabaho o sa mga napagdaanan. Nagkaayaan pa na next time ay mag outing kami with Barron. Gusto niya na rin raw kasi makilala ang bata babawi raw siya sa mga ilang taong wala siya. Akala mo naman ninong. Pero sige pag papapabinyagan ko na si Barron kukunin ko siyang ninong. Hinayaan ko nalang ito since siya naman nag insist ba’t pa ba ako tatanggi? Tyaka mabuti naman ’yong intensyon niya mas mabuti kapag may makilala pang ibang tao si Barron na maaari niyang pagkatiwalaan kagaya ni Symon.

“Alright, aalis na rin ako, sinundan lang talaga kita kanina para

makausap

ka…

a

nd I’m looking forward to have conversation with you again

and to see your son next time.

..

Bye my pretty boy.

“

“Bye, mag ingat ka.” Tyaka ko siya niyakap bilang pagpapaalam. Pagkatapos ay tumungo siya sa kanyang sasangkyang Jaguar XF. Pagkatapos ay pumasok na rin ako sa loob ng sarili ’kong sasakyan at nagmaneho na tungo kina Shamsy.

PINAGBUKSAN ako ng gate papasok sa loob ng kanilang garahe. Tanaw ko ang babaeng medyo morena at may suot na peach garden dress. It was Shamsy. Kumakaway ito mula sa labas ng aking sasakyan.

Bumaba na ako at tyaka siya sinalubong, nag beso-beso muna kami. Tanaw ko pa na sumisilip ang kanyang anak mula sa pintuan wariy tinatanaw kung sino ang bisita. “Blooming ah…

nadiligan

siguro ’to!“

Inirapan ko siya dahil sa kanyang paghihinala na wala namang katotohanan. Pero muntikan lang namang madiligan no’ng…ah basta kalimutan na natin. “Ikaw ’yong mas mukhang laging

nadidiligan

sa atin e. Tignan mo o

namulaklak

kana.“ Biro ko pa sa flowery peach dress niya. “Mukha kang garden ngayon kaso nga lang may uod.” Sabay turo ko sa kanyang mukha. Sinapak ako nito sa kaliwa ’kong braso dahil sa nainis siya.

“Ang harsh ha, minsan ka na nga lang bumisita

manlalait

kapa.“ Sabi nito at sabay na kaming pumasok sa loob ng kanilang humble home.

Wala raw ang kanyang asawa ngayon, meron raw meeting sa manila sa kasosyo nitong negosyo kaya home alone silang dalawa ngayon ng kanyang anak. Her daughter’s name is Sheneth and two years old pa ito at ang panganay ay si Shaniah na seven years old na ahead lang ng one year si Barron dito. Medyo mahiyain ang dalawa, sobrang cute nila. Pero no’ng binigyan ko ito ng pasalubong ay naging panatag na sa akin. Malaki rin ang ngiti ng ina dahil sa aking mga dinala.

Hindi rin naman ako magtatagal pa rito dahil mamayang mga bandang hapon ay susunduin ko pa si Barron kina Lou. Nandito lang talaga ako para mayroong ma kompirma. Matagal ko na kasi itong gusto itanong sa kanya. Ilang days narin akong nababagabag simula no’ng mayroon akong napanood na news.

“Diba sabi mo pito lang kaming

inimbitahan

mo no’ng araw ng

binyag

ni

Sheneth

?“ Nakaupo kaming dalawa sa sofa. Kinausap ko agad siya matapos niya ako paghandaan ng newly baked niyang muffins.

“Oo, bakit mo

natanong

?“

“No’ng araw na paalis na ako ay nakita ko si, Laizer na

humahangos

tungo rito.“ Seryoso ’kong tanong sa kanya.

“Ah oo, pumasok nga siya…tinatanong pa nga kung dumalo ka ba raw, di ko alam paano niya nalaman na may

okasyon

dito sa amin at saan niya

nasagap

ang balita na

nandirito

ka…at alam mo humahangos talaga ’yon no’ng pumasok na yon dito, hinanap ka talaga kahit nga sa second floor namin ay

hinalughog

niya…sinabi ko nalang na nakaalis ka na at buti nalang di ka nakita dahil alam ko namang

pinagtataguan

mo siya no’n.“ Kumagat siya sa inihanda nitong muffins sabay inom ng lemon juice. “Nagkita na ba kayo?”

“Oo, at nagkamabutihan naman kami ngayon.” Nagpapadyak siya bigla tila natuwa sa kanyang nalaman.

“Kung ganun may

nangyaring

comeback?“

“It’s not what you think.” Nalukot ang kanyang mukha. “

W-Walang

comeback…walang

mangyayaring

comeback.“ Tinaasan niya ako ng kilay na parang hindi naniniwala.

“Okay,

panindigan

mo ’yan.“ Inilapag niya ang baso ng juice sa lamesa at tyaka muli akong hinarap. “Hindi lang naman iyon ang beses na nakapunta siya rito…alam niya kasi na isa ako sa mga taong

nakakasalamuha

mo dati sa batch natin. Kaya pati rito sa amin ay tinatanong niya kung may alam ba kung nasaan ka.“

“Really?” Napantig ang tenga ko sa kanyang sinabi. Like was that really happened? Gusto ko pang malaman ang mga kaganapang nawala ako.

“Oo balisa pa siya no’n, may benda ang braso

nabalian

ata. He looks very devastated, akala mo

pinagsakluban

ng langit at lupa. Kunti nalang ay

paiyak

na…balita ko lahat ng mga classmates natin no’ng grade twelve ay

tinanong

niya na rin. Kahit ni isa sa amin ay hindi alam kung nasaan ka. Kaya alam na naming may

alitan

talaga kayo. Sayang isa pa naman kayo sa mga campus sweetheart dati na ayaw naming

hilingin

na

maghiwalay . Tapos ngayon may rumoured girlfriend na siya, ’yong artista…tapos balita ngayon

hiwalay

na sila…Kaya may pagasa kapa ’

ackla

. “ Di ko alam pero parang mayroong pumipiga sa aking puso sa pagkakataong ito.

“Kasama niya no’n si, Precious diba?”

“Oo, di ko rin naman

inimbitahan

’yon dahil di kami close.“

“Are they in together no’ng wala ako?”

“Dati pa namang parang linta kung

makadikit

’yang, Precious kay, Laizer. Gulat nga rin ako na

magkasama

silang dalawa na pumunta rito.“ Iyon kasi ang bumabagabag sa akin simula pa kahapon. “Pero balita ko sa mga naging chismis sa gc ng circle of friends ko dati lagi raw

bumubuntot

si Precious sa kanya simula no’ng

nakabalik

iyon dito sa Pilipinas…pano ba naman kasing hindi namin

malalaman

e panay post iyon sa facebook na magkasama silang dalawa kahit stolen lang naman kung

mahagilap

si, Laizer sa picture. Feeling niya naman

nagbo

-bonding na silang dalawa…Stalk mo nga kung

nandoon

pa mga pictures nila…hinala ko talaga ’yang Precious na ’yan ang dahilan ng third party issue nila ngayon.“

Dahil no’ng araw na muntikan nang mag cross ang landas naming dalawa ni Laizer ay kasama niya si Precious, at syempre sa mga araw na iyon ay mayroon ng haka-haka patungkol sa relasyon nilang dalawa ni Hailey. Kaya napapaisip ako kung sino ba talaga ang tinutukoy sa balita ngayon na naging rason ng kanilang hiwalayan. That can’t be me, and I’m hoping that it wasn’t me. I know, Laizer. He will really use me as his excuses lalo na’t sinabi no’n sa akin na nakipaghiwalay siya sa babae dahil nais niyang ayusin kami.

Maaring kami ang dinahilan niya kaya napunta silang dalawa ni Hailey sa alitan. Hindi ko intensyon na manira ng relasyon, oo muntikan na akong magpadala sa tukso pero napagtagumpayan ko naman labanan. Naaalala ko na minsan narin akong nakasakay sa sasakyan ni Laizer no’ng panahong lagi niya akong sine-set-up papunta sa kanila. O di ba kaya no’ng kasama namin siya ni Barron para bumisita sa kanila. Baka may nakakita at ikinalat, pero imposible dahil hindi naman iyon na include sa balita.

Tungkol raw sa third party ang rason kung ba’t natapos ang kanilang relasyon kaya palaisipan sa akin kung sino. And there’s a hope for me na it’s Precious. I may be selfish pero ayaw ko masangkot sa gulo lalo na’t mayroon akong anak. Kaya nandito ako para alamin at tanungin si Shamsy kung mayroon ba siyang nalalaman. And it’s now enough for me. Naliliwanagan na ako at medyo nakakahinga na ng maluwag.

HININTO ko muna ang sasakyan sa gas station dahil magpapa-gas ako. Tahimik lang si Barron sa backseat at busy sa paglalaro ng roblox sa ipad nito. Masyado na pala itong nagiging babad sa paglalaro ng gadget niya, kailangan ko na naman itong limitahan. Pagsasabihan ko ’to mamaya.

Matapos kasi ang naging usapan namin kanina ni Shamsy ay nagpaalam na agad ako at sinundo na si Barron. Tinignan ko ang aking relo at nalamang alas syete na pala ng gabi. Dumaan pa kasi kami kanina ni Barron sa favorite fastfood chain nito para doon nalang rin maghapunan. Inaya rin naman kaming kumain nila Lou sa kanila pero gusto ’kong makipag bonding sa bata dahil sa martes na ang balik ng Germany.

“Papa, did you know that the megalodon here at Fisch can be enchant. You can change the color of it and turns it to glow…and, Zack gave me a Koi fish, it’s his Valentines gift for me raw. He said it’s the symbol of his love for me.” Hindi ko alam kung ano ba dapat ang aking e re-react sa sinabi ni Barron.

But I should be open minded and understand him first, and stop fabricating such a thing right away. They’re just kid, maybe that’s how they value their friendship. So wala dapat akong alalahanin.

Koi fish? It’s a fish of love, bakit ko naman susugpuin iyon sa anak ko. As long as they know how to limit themselves and they did not crosses any line, well that would be fine. Good to know na nakahanap siya ng isang kaibigan na mamahalin siya ng mabuti kahit sa laro niya lang ito nakilala. Lagi niya kasing nake-kwento ang kalaro niyang si Zack. Pero hindi niya pa naman ito nakikilala sa personal. Kaya hanggat sa hindi pa nalalaman ang kanilang identity mukhang wala naman akong po-problemahin.

Isa pa pinagbabawalan ko namang magkaroon siya ng social media na maaring mag-reveal ng kanyang identity. Hindi ito safe sa kanya lalo na sa mga kabataang wala pa sa hustong edad. Isa pa ayaw ’ko munang imulat ang kaisipan ni Barron sa mga bagay na hindi pa naaayon sa kanyang edad lalo na sa usaping social media.

“

That’s good to hear, baby

…basta ang usapan, mamaya sa bahay

itigil

na ang paglalaro ng gadget okay?“

“Opo.” Magalang naman itong sumagot.

Patapos na ang gas station attendant sa paglalagay ng gas sa sasakyan nang nahagilap ko ang paparating na Harley-Davidson Road Glide motorcycle. Isang naka black leader jacket na lalake ang nagmamaneho nito at angkas ang isang babaeng pamilyar ang postura. Suot nito ay fitted jeans at blue double lining shirt na pinatungan ng white cardigan. Dalawa silang naka helmet pero tila inaabangan ’kong tanggalin nila ang mga ito.

“Gosh, can I take this off muna. I’ll just fix my lashes…

Bakit ba kasi di mo

ginamit

ang car mo para

sunduin

ako, my make-up is ruined

na tuloy!“ That voice, I know that voice dahil naririnig ko na ito sa mga palabas sa TV na binidahan nito.

“Okay na po sir.” Sabi no’ng gas station attendant sa akin. Tyaka ko inabot ang bayad.

Pagkatapos ay pinaandar ko na ang makina pero ang atensyon ko ay nasa dalawang taong nasa kabilang bahagi nitong gas station na inaasikaso ng isa pang gas station attendant. Habang nagsimula ng umusog ang aking sasakyan ay binagalan ko lang ang takbo dahil gusto ko pang maabutan ang paghuhubad nila ng helmet. At sa puntong nahubad na ng babae ang helmet nito ay doon ko lang na kompirma na tama lang ang hinala ko.

It’s Hailey Macaraeg. The famous actress and the rumoured ex-girlfriend of Laizer Montiguido.

“Love, how do I look? Maganda parin ba ako kahit sira na ang lashes ko?” Hinubad narin ng lalake ang kanyang helmet at doon ko lang rin nalaman na ito pala ang kanyang ka love team sa teleserye nito ngayon. It’s Felix Gael Gallermo.

“

D

on’t worry you are still stunning as always.

“ Sabat nito sa babae na ikinakilig naman nito. Halata rin sa gas station attendant na nagulat sa mga nakikilala dahil nanigas ito sa kinatayuan. Hindi ba sila nangangamba ang dalawang ’to na ma expose lalo na’t maraming mga taong nakakakilala sa kanila rito ngayon?

“I love you! Lagi mo talaga akong

pinapakilig

! Sige na nga I forgive you na.“ She said at hinalikan sa pisnge ang lalake.

Di ko pala naisara ang window nitong sasakyan kaya no’ng sa puntong lalagpasan na namin sila ay lumingon sa banda namin si Hailey. Nanlaki ang dalawang mata nito sa napagtanto. Mukhang hindi niya inaasahang nandito ako, laglag ang kanyang panga. Umiwas na ako ng tingin at isinarado na ang bintana ng sasakyan.

Now I realize that neither Precious and I are involved. The problem is not with Laizer but with Hailey. She’s the one who cheated? Year of the snake nga talaga at uso ang issue ngayon sa mga nagbi-break na magjowang artista dahil ipinapalit ito sa kanyang love team. Posibleng iyon ba ang nangyari? Posible kahit hindi naman artista si Laizer.

There’s an evidence hindi ko naman matatawag na judgemental ako dahil kita ko naman sa dalawa ’kong mga mata ang nangyari kanina. Or baka mali lang ako? Maybe they’re just doing their job off cam? Pero impossible? Sa itsura nilang dalawa kanina they look genuinely in love.

But knowing that, Laizer lied to me at idinahilan pa ang tungkol sa amin kung ba’t sila nagkahiwalay. Na gusto niyang ayusin kung ano man ang meron kami. I realized that he just wants to use me, he just wants to use us. Siguro gusto niya lang makaganti kay, Hailey dahil niloko siya nito? Kaya inaya niya akong magpakasal para ano? What does he want to prove?

Everything’s Shamsy said earlier seems to be nonsense at all, I can’t believe that all the worries and efforts he put in to find me back then weren’t real. Muntikan na akong umasa at maniwala kung hindi ko lang napagtagpi-tagpi ang lahat. Now I fully understand.

Ito pala ang laro niya? Okay, let’s see how far he can go. If he likes being a jrk, then I’ll a better btch for him. Lalaruin ko ang sarili niyang laro.

MATAPOS ’kong patulugin si Barron sa kanyang kwarto ay tumungo narin ako sa sarili ’kong kwarto. Pero napansin ko parang nakauslit nang kaunti ang pintuan ng kwarto. Naisara ko naman ito ng mabuti kanina? Siguro hindi ko lang napansin.

Pumasok ako sa loob at nakapagtataka na patay ang ilaw? Kaya pala madilim no’ng napansin ko kanina. Minumulto na ba kami?

“

Sh

*t!“ Mura ko dahil biglaan akong nakaramdam ng kilabot. Kinapa ko ang ding-ding para pindtuin ang switch ng ilaw. Nang naramdaman ko na ito ay agad ko iyong pinindot para e-on.

Nanigas ako sa kinatatayuan nang nakita ko ang bulto ng isang gwapong lalakeng sexy sa suot nitong red sando at grey trousers. Halatang inalis lang ang blazer nito at tanging sando lang ang iniwan. Printe itong nakaupo at nakasandal sa headboad ng kama. Laglag ang aking panga dahil kanina lang no’ng pinapatulog ko si Barron ay malinis ang loob ng buong kwarto pero ngayon marami na ang mga petals ng red roses ang nagkalat sa buong sahig pati narin sa kama. Bakit hindi ko man lang napansin kanina na nakapasok na pala siya.

At mayroon siyang dalang balloons na romantiko masyado ang pagkaka desinyo. Napansin ko rin ang isang red rose na hawak niya. Ngintian niya ako ng kay-tamis bago siya nagsalita. “

Did you like my surprise?

“

Umalis ito sa kama at naglakad tungo sa akin. Habang ako naman ay naninigas parin sa kinatatayuan. Umiwas ako sa tingin nitong nakakailang. Ang laki ng ngiti nito na para bang proud sa kanyang ginawa na ito ay kanyang napagtagumpayan. And he smells so good. Mukhang pinaghandaan niya. Saan niya kaya natutunan ang ganitong klaseng ninja skills. Paano siya nakapasok e na-lock ko naman ang pintuan sa ibaba kanina? Mukhang matatakot na siguro ang mga akyat bahay sa sobrang galing niya na kahit ako hindi napansin ang kanyang pagpasok.

“W-What are you doing here—” hindi ko natapos ang sasabihin ng kinabig nito ang aking batok at siniil ako ng mabilisan lamang na halik. I’m too stunned to speak.

“Happy valentine’s my, Tyler Jenner and to be a Montiguido .”

-Heydenzz

---

Belated Happy Valentine’s mga madaaam. HVD nalang sa mga hindi happy ang Valentines. Yes, HVD, like Happy Virgin Day to us. Charing. Iyon lang ito muna ang update sa ngayon. Enjoy niyo nalang muna. Goodnight!!!

Kabanata 36

Kabanata 36

T inaasan ko siya ng kilay at sinamaan na rin ng tingin. Paano ba siya nakapasok rito? Does he have his own duplicate key? After all, sa mga naging past visit niya rito ay sinalisihan niya na pala ako na hindi ko nalalaman? May mga ginagawa na pala siyang kalokohan rito habang wala akong ka-malay-malay.

“What are you doing here?” I asked him at tyaka siya tinulak upang maalis siya sa aking harapan. Pinahid ko ang aking labi dulot ng kanyang pagnakaw ng halik sa akin kanina. Nakita ko kung paano nagsalubong ang kanyang kilay dahil sa aking ginawa.

“I’m planning to celebrate valentines with you…” Inirapan ko ito at tyaka siya nilampasan. Ni hindi ko nga pinansin ang kanyang rosas na nakaamba sana niyang ibibigay sa akin. “Sorry kung natagalan ako.”

“I’m not expecting any surprises from you…gabi na umuwi ka na.” Inalis ko ang mga petals ng bulaklak na nakakalat sa kama. “

Nagkalat

ka pa talaga!“

Alam ’kong nakatayo lang siya sa likod ko ngayon. Wala akong pakealam kung magmukha akong ungrateful at hindi na-appreciate ang kanyang effort. Isa pa hindi ko naman ’to hiningi sa kanya at hinding-hindi ako aasa ng isang supresa lalo na sa kanya.

Kinuha ko ang balloons at tyaka siya hinarap para ibigay ito sa kanya na ikinakunot naman ng kanyang noo. “H-Hindi mo ba

nagustuhan

?“

“Hindi!” Diretsahan ’kong sagot.

“Sige… I’ll take you somewhere tomorrow, I promise mas maganda pa rito iyong e

su

-surprise

ko sayo bukas,

makakahabol

pa naman siguro tayo ng valentines niyan—“

“Paano na magiging surprise ’yan e sinabi mo na.” Napaisip muna siya ng mga ilang segundo at natigilan.

“Oh, you’re right…edi date nalang tayo bukas—”

“Umalis ka na dahil matutulog na ako.” Bukas ko nalang siguro lilinisan itong mga kalat niya. “Pagod ako, Laizer kailangan ’kong

magpahinga

kaya umalis ka na utang na loob!“ Kailangan ’kong magpahinga dahil aalis na ako bukas patungong Germany.

Nalukot ang kanyang mukha habang hawak-hawak ang balloons at bulaklak sa kanyang bisig. I’m being too harsh but I don’t care. Siguro kung sa ibang sitwasyon pa na magkasundo kami ay siguro tatalon ako sa gulat at tuwa sa kanyang inihanda, pero hindi, hindi kami maayos at hindi rin kami bati. Dahil sa mga bago kong nalalaman. Tila muling nagliyab ang apoy sa puso ko.

“

You tired? I can offer a massage

—“

“No thank you! Mas

m

akakapag

-pahinga

ako ng maayos kapag di ko nararamdaman ang presensya mo.“ Bakas sa mga mata niya ang lungkot dahil sa aking sinabi. I don’t know but there’s a part of me that feels satisfied but guilty at the same time. “Umalis ka na.” Umupo ako sa kama at pinagkatitigan siyang nakatayo lamang habang malungkot rin na nakatingin sa akin.

“I-I thought we’re fine?” Umiwas ako ng tingin sa kanya at yumuko.

“We’ll never be fine…” Wala sa isip ’kong sambit, basta kusa nalang itong lumabas sa aking bibig. “

Just because we almost had sex doesn’t mean we’re settled…that everything is now fine between us

.“

We we’re supposed to be fine, we we’re supposed to be settled now, pero hindi ako mapakali dahil sa mga nalalaman ko lately. I stopped my self from urging of building my trust to him again. Pakiramdam ko kasi parang laro lang sa kanya lahat. Pakiramdam ko para kaming gamit na babalikan niya lang kapag kinakailangan.

Hindi ko alam kung tama ba ang pagkakarinig ko pero mayroon akong narinig na pagsinghot. Hindi ko makita ang kanyang itsura dahil nga sa nakayuko ako ngayon. Ngayon na alam ko na ang kanyang pakay ay sisimulan ko na ring laruin ang kanyang laro. Napatawad ko na siya sa mga nagawa niyang mali noon pero hindi ko alam kung sa muling pagkakataong ito ay mapapatawad ko na naman siya. Ang akala kong magiging maayos na ang lahat pero mukhang masusugpo na naman ito. Maybe there’s no ending peace for us.

Ilang minuto ang nagdaang katahimikan bago siya nagsalitang muli.

“

I’ll be back here tomorrow…

babalikan ko kayo…babalikan kita!“ Kahit sinabi niya iyon ay hindi parin ako tumingala para tignan siya. “I’ll go now, don’t forget to lock the door.” Kasabay no’n ang pagtunog nang pag bukas at pagsara ng pintuan ng kwarto, hudyat na nakaalis na siya.

Bumaba rin ako kalaunan para e lock ang gate pati na rin ang pintuan, at siniguradong nakaalis na siya dahil wala naman na akong nakita na nakaparadang sasakyan sa labas tas narinig ko pa kanina ang pagtunog ng sasakyan niya.

Celebrating valentine’s with him? Nuh, I don’t need it. Mabubuhay pa naman akong walang kasamang mag diwang ng valentine’s. Oh it’s not, I’m with my son and having him beside me is more than celebrating of valentines. We celebrated actually, not just now but we celebrated everyday, hindi na kailangan ang araw ng mga puso para magkaroon ako ng pagkakataong magdiwang kasama ang mga mahal sa buhay. I have Barron and my parents also my friends. Sapat na sila para sa akin na makasama at makasalmuha ko sa araw-araw.

KINABUKASAN narinig ko ang pagbusina ng sasakyan sa labas ng bahay kasunod ng pagtunog ng doorbell. Hindi pa nakakauwi ngayon sina Mom. Mga mamayang gabi pa iyon sila makakauwi. Bumaba ako galing hagdan pagkatapos ’kong pagbihisan si Barron. Nauna na ito sa akin bumaba at siya na rin ang nagbukas ng pintuan at sinalubong kung sino man ang taong nagaabang sa labas.

Paglabas ko ng pintuan ay nasa mga bisig na ni Laizer si Barron. May mga ngiti sa kanilang labi habang masayang binabati ni Barron si Laizer sa pagdating nito. “Ninong, Lai same po tayo ng color ng shirt.”

Nakasuot kasi ito ng usual favorite cartoon character nitong cinnamonroll na baby blue ang color at kagaya lang rin kay Laizer na nakasuot ng baby blue poloshirt at beige trouser. Very neat and clean nito at halatang sa itsura palang alam mo ng sobrang bango nito dahil ayos na ayos halatang may pinopormahan. Lagi naman itong mukhang may pinopormahan na akala mo aakyat ng ligaw dahil ayos na ayos.

“Wanna help you for your homework later?” Tanong nito kay Barron na ikinatango naman ng bata.

“Sure po, I’m having difficulties po again sa math.”

Ngiting-ngiti itong sinasagot ang bata, makikita mo ang kislap sa mga mata nito, buhay na buhay ang kanyang itsura ngayon kumpara sa mga nagdaang araw nang muling pagkikita namin at habang mas tumatagal ay pa-bloomig na pa-blooming ang kapogian ng lalakeng ’to.

Pero teka hindi ko siya pinagnanasaan ah, baka akala niyo naglalaway ako sa lalakeng ’to ngayon, I’m just describing at wala namang masama roon. Besides kahit sino naman mga tao ay napapatingin talaga sa banda niya, mapapalingon ka sa lakas ng appeal nito. He’s very intimidating and you’ll keep drooling over his gorgeousness.

“Pasok muna kayo sa loob…” Sabi ko sa kanila at tyaka sila tinalikuran para mauna ng pumasok.

“E ako hindi mo ba

papapasukin

?“ Natigilan ako sa paglalakad papasok sa loob dahil sa boses na aking narinig. Kilala ko kung kanino ito nanggaling. Nilingon ko ang banda nito at napagtanto na tama ang aking hinala.

“Symon!” Tuwang-tuwa akong tumakbo papunta sa kanya para batiin at yakapin siya. Nakasunod ba ito kay Laizer kanina? Hindi ko kasi napansin ang sasakyan nitong nakaparada sa likod ng sasakyan rin ni Laizer.

“Halata namang na-miss mo ako agad ah.” Sinapak ko ito sa kanyang kaliwang braso. Kainis napaka feeling talaga, nakapag ibang bansa lang sobrang hambog na. Hindi naman ito sobrang kalog sa akin noon. At di naman ako naging ganito no’ng nakapag ibang bansa ako.

“Feeling mo masyado, ba’t ganyan kana? Di ka naman ganyan before?” Tumawa lang ito.

“Poeple change, Tyler.”

“

Pa-poeple

change, people change kapang nalalaman. Wala, inborn na talaga ’yan sayo, ganyan ka na talaga pabebe kalang noon.“ Sa sobrang kaharutan naming dalawa ay nakalimutan ko nang may ibang tao pa pala kaming kasama dito. Nilingon ko ang banda nila Barron na parehong nakatingin rin sa aming dalawa ni Symon.

Salubong ang dalawang kilay ni Laizer. Habang si Barron naman ay halata ang pagtataka sa kanyang mukha dahil sa taong hindi inaasahang pagbisita. Ito rin naman kasing si Symon kung bibisita ay biglaan, ni tawag o text hindi man lang magawa. Alam narin rin kasi nito na kina Mom and Dad parin ako tumutuloy hanggang ngayon kaya alam niya ang patungo rito. Sa condo na rin daw siya tumutuloy ngayon hindi ko lang alam kung saan.

He’s one of the person na naging kasama ko sa mga araw nang aking kalutangan noon. Now that we see each other again, I think it’s not bad naman to have a relationship with him, not romantically but as a friend, even though he used to confessed his feelings to me before. Pero nasa nakaraan na ang lahat ng iyon. Matagal na iyon. Tyaka bihira lang akong magkaroon ng kaibigang bisita rito, maliban kina Lou. Kaya dapat lang na e-accomodate ko ang mga ito.

Maliban sa isa diyan, bibisita rin naman pero sakit naman sa ulo ang hatid.

“Barron, this is, Symon. He will be your another ninong soon.” Pagpapakilala ko sa ulupong. Nakita ko kung paano napairap si Laizer. Dedma sa kanya.

“It’s nice to finally see you little man.” Binati ito ni Symon. Nasa bisig parin ni Laizer ang bata.

“

H-Hello

po!“ Kahit nahihiya ay nagmano naman ang bata rito pero itong si Laizer ay inilayo agad si Barron ni hindi nga tumagal ang paglamano nito kay Symon. Nauna na agad itong pumasok sa loob karga si Barron.

Isinawalang bahala ko nalang ang katarayan ng lalakeng iyon, bastos talaga, bigla-biglaan nalang tinotopak. Inaya ko si Symon na pumasok na sa loob at tyaka ko isinara ang gate.

“Live in kayo?” He suddenly asked, kaya umiling ako sa kanyang naging tanong.

Talaga namang binibiro niya lang ako dahil naikwento ko naman na sa kanya kung ano talaga ang mga nangyayari sa amin ni Laizer dati at kung ano na ang set up namin ngayon. Di ko akalin gagamitin niya iyon para asarin ako.

“No way…” Di niya mapigilan ang matawa dahil sa aking sinabi. Para kasing tunog defensive ako at halata ang pagka-disgusto.

“Buti nalang talaga di kayo

nagkatuluyan

…tyaka parang di ka ata kayang

bahayin

no’n. Obviously he can’t afford a house.“ Yes, Laizer can’t afford a house because he can only afford a mansion. Naalala ko tuloy ’yong mansion dati ni Laizer kung saan kami nag group study dati. Ang kung saan nagsimula ang lahat.

Ewan ko ba pina-process ko pa kasi ’yong lupaing pinaplano ’kong pagtayuan ko ng bahay. Tapos doble hirap pa siya dahil paalis at parito pa ako sa bansa. Isa pa mas na e-enjoy ng mga magulang ko na dito muna si Barron dahil daw tila nabubuhayan raw muli ang buong kabahayan simula no’ng dumating ang bata sa buhay nila.

“He’s so lucky to have offspring from you. He might be very happy.” Hindi ko ito sinagot bagkos itinutok na lamang ang atensyon sa pagsara ng pintuan nang tuluyan na kaming nakapasok. “Yeah, obviously he is…”

“Ba’t di ka man lang

tumawag

o nag-text na dadalaw ka pala?“ Pag-iiba ko ng usapan.

“You know me…I love making surprises.” Iginaya ko siya sa sofa para doon umupo. I know nasa taas sila Barron ngayon, nasa kwarto nito. Talagang doon dinala ni Laizer ang anak ko na akala mo naman tinatago ito sa kung sino.

“Ano ba ’yan may

bwesita

…di tuloy ako nakapaghanda.“ Tumawa ito.

“You don’t have to… Actually, I’m supposed to ask you with Barron for a bond, pero mukhang nandito na ang ama. Kaya wala akong laban.”

Oo nga pala may mga dala itong paper bags mga pasulubong siguro. Umupo ako katabi sa kanya. “Pwede naman kayong mag bonding.”

Nangunot ang kanyang noo. “Huh? You mean tayo ang mag bo-bonding? Kasali ka dapat para mas masaya kami ng inaanak ko—”

“Kayong tatlo.” Pigil na ngiti ’kong sambit. Kita naman sa kanyang ekspresyon na hindi niya nagustuhan ang aking sinabi. “Kayong tatlo ang mag bo-bonding payag ka?”

“Hell no! Mamaya niyan hindi bonding ang

mangyayari

, baka mag

uupakan

nalang

kami…mukha palang no’n kanina pagdating ko parang gusto na

akong

s

untok

in

ni

yang nakabuntis sayo.“

Sinapak ko siya ng pillow dahil sa kanyang sinabi. “Edi huwag kang gumanti pag sinuntok ka. Gusto mong

maka-bonding

inaanak mo diba? Tiisin mo!“ Sabay tawa ko.

“So hindi mo ako

ipagtatanggol

?“

“Malaki ka na kaya di na kailangan.” Puro lang kami tawanan sa sala habang magkatabing nakaupo sa sofa, hanggang sa naramdaman ko ang presenya ng isang taong kabababa lang galing sa itaas.

“Iniwan ko muna si, Barron sa kwarto niya.” He said. Di ko naman tinanong dahil obvious namang iniwan niya ito roon. Halatang nagapapansin. Hindi maganda ang awra sa kanyang mukha parang isang batang naiinis dahil hindi isinali sa laro. “Doon muna siya.”

“

Pakibaba

nalang iyon mamaya dahil

pakakainin

ko pa ’yon.“ Pagpapaala ko sa kanya, tumango naman siya.

“Noted, Hon…” Pumunta siya sa aming gawi at tumabi sa akin pag-upo sa sofa. Hon? Nabubuang na naman ba siya? Dedma nalang sa kanya. Inalok ko nalang si Symon kung nakakain na ba ito para maipaghanda ko ng agahan.

NAGLUTO ako ng chicken curry para sa bisita at sa isa pang bisita. Kanina kasi nang tinanong ko si Symon kung anong ihahanda ko sa kanya ay mas nauna pang sumagot ang isa. Ayan tuloy nag second demotion nalang si Symon sa suggestion ng hunghang na si Laizer sa gusto nitong chicken curry nito. Pabida rin ayaw magpatalo kahit sa pa-grequest man lang ng ihahandang pagkain.

Tinaktak ko ang sandok sa kawali, hudyat na tapos na ang aking niluto. “Okay na ’to.” Lakas maka mommy Grace Tanfelix.

“Bango naman niyan!” Pinuri pa ako ni Symon habang pareho silang dalawang magkaharap na nakaupo sa lamesa. “

Nagutom

tuloy ako. Can’t wait to taste your dish…“

Katabi ni Laizer si Barron habang tinutulungan itong sagutin ang kanyang assignments as usual.

“

Can’t you wait?

“ Sabat naman bigla ng isa.

Nilingon ko ito at sinamaan nang tingin, napaka-walang manners talaga. Ano kayang pinuputok ng butsi nito at nagsusungit. “I must admit that, Tyler has a good cook kahit di pa ako

nakakatikim

ng luto niya, I predicted that already.

Swerte

talaga ang magiging asawa niya…Can’t wait to be that man someday—“

“In your dreams!” Halata sa tono ni Laizer na naiinis na siya. Taranatado din ’tong si Symon ang lakas mang-asar. As usual asar talo rin si Laizer. Di ko mapigilan ang mapangiti dahil pinipigilan ’kong matawa.

Tinignan ko si Symon na mayroong nakakainis na ngiti sa labi habang nakikipag-patayan ng tingin kay Laizer na hindi na makapag focus sa pagtulong sa pagsagot ng assignments ni Barron na sa pagkakaalam ko ay nasagutan niya raw ito kahapon no’ng kumain kami sa isang fast food chain, natanong ko kasi kung mayroon ba itong assignments at baka gusto nito ang tulong ko, but Barron refused.

Out of focus parin si Laizer, wariy mayroong competition na kailangang ipanalo. Tinanong pa nga siya ng bata pero hindi na nito nasasagot dahil na kay Symon ito nakatutok, kung di pa siya tinapik ni Barron ay hindi ito mapapalingon.

Inilapag ko na mga putaheng aking niluto para sa kanila, hindi pa pala nakapag-agahan itong si Symon. Tinanong ko siya kanina kung nakapag breakfast na ba ito pero mas nauna pang sumagot si Laizer e hindi ko naman tinanong.

Pagkatapos magdasal ay doon na kami nagsikain. “H

indi nga ako nagkamali…ang sarap nga talaga ng luto mo.“ Lumaki naman ang aking ngiti sa pagpuri ni Symon. “No wonder why you have a restaurant.”

“Thanks, you’re so sweet naman.” Tugon ko rito habang mayroong matamis na ngiti sa labi.

“Tsk,

sipsip

!“ Kahit mahina ay rinig kong bulong ni Laizer habang sumusubo. Isinawalang bahala ko nalang ito dahil pangit ang makipag-bangayan pa sa harap ng hapag-kainan.

Laizer Montiguido will still remain mischievous, I thought he had lost it.

Laizer Montiguido

BAKIT ba kasi nandito itong sipsip na ’to. Sobrang sipsip pa kung makapuri kay Tyler, akala niya naman magugustuhan siya. Nagpapalakas, kasi alam niyang walang siyang binabatbat sa akin. Sa sex appeal ko palang at taglay na ka-gwapohan ay wala na siyang laban pa, wala siya sa kalingkingan ko, at sa bandang huli ako parin ang magiging paborito ni Tyler ako parin ang pipiliin niya. Aside sa ako ang ama ng aming anak ako rin ang magiging asawa nito at hindi siya.

Lakas niyang mangarap na siya raw ang magiging asawa. Binabawi ko sinabi ko kanina, dahil kahit sa panaghinip ay hindi siya magiging asawa ni Tyler. Dahil in reality, ako iyon, nakatadhana na ’yon at wala siyang magagawa. I can consider him as my son’s godfather but to be Tyler’s husband? I won’t ask for the crow to turn white but that will never gonna happen. Only Tyler and I’s destiny will come true.

“Hon…can we talk?” I asked him. I want us to have a serious conversation again. If I want us to be okay, I shouldn’t be tired of asking for his time to talk to him all over again. Wala dapat akong sasayanging oras, kung kinakailangang aabutan ako ng ilang taong pagsusuyo ay gagawin ’ko. Hinding-hindi ako magsasawang gagawin iyon.

Tumayo ako para lapitan si Tyler dahil tutok ito sa paghugas ng pinggan. Yayakapin ko na sana siya nang humarap ito sa akin at inutusan ako. “Paliguan mo muna si, Barron at

bihisan

na rin, they don’t have class for now kaya kina Lou muna siya mag

sti-stay

mamaya. Can you drop him off there, I’ll tell you the address, mamayang ten na kasi ang flight ko.“

He’s so adorable while staring at me. Mataas na pilik-mata, maputi at makinis nitong balat, ang kanyang natural mapupulang labi, it’s so juicy and and it’s tempting me to kiss it. And he smells so good. Hindi ko alam kung nakaligo na ba ito pero sa pagkakaalam ko ay hindi pa siguro. At kahit hindi man siya maliligo ay hindi parin ako magsasawang amoyin siya. He never smells bad to my sense of smell.

“A-Alright!” I’m drooling over him. I turned around to follow my son upstairs.

His other guest was in the living room now, I glared at him which made him smile, I don’t know why but it pissed me off. Anong ngingiti-ngiti niya? Baliw na ba siya? Or maybe he has a crush on me? Can’t blame him if I’m that too attractive. Pero hindi ko siya papatulan, even Tyler ay hindi rin siya pwedeng patulan.

“

Being short-tempered and easily angered

is not good

kapag may

nililigawan

kang tao.

Nakakabawas

ng dating i

yan.

There’s no any question why you didn’t end up last

with him…

Probably you’re the problem

after all.“ Aakyat na sana ako nang bigla itong nagsalita. Tila kumulo bigla ang dugo ko.

Napahinto ako sa pagtangkang pag-akyat at naglakad sa kanyang banda para harapin siya. Kinwelyuhan ko siya na kanyang ikinatayo sa pagkakaupo. Hindi man lang siya nanlaban at ganun parin, mayroong ngiti sa kanyang labi na wari ba’y nangaasar. Ngayon magkaharap na kaming dalawa na nagtatagisan ng tingin. Hindi nagkalayo ang aming height pero halata namang mas lamang ang kagwapohan ko kumpara sa kanya.

“If you think I’m going to be insulted by what you said, then you’re wrong!”

I gritted my teeth.

“

Really? So what do you think you’re doing now?

Are you going to punch me because it makes you upset?“ Binitawan ko siya.

“Wala kang alam.” I’m still thinking about how I’m going to get rid of this j*rk. And how I’m going to get rid of him in our lives. He’s an obstacle to my goals and if he keeps sticking around, none of this will work, and I won’t let that happen.

“And I’m not interested to know…” He proudly said. Talagang matigas rin ang atay ng gagong ’to.

I smiled back from him. He probably thought I wouldn’t notice his plan. He was planning to take away the position I have and he thought he could take it away from me. Kung tuso siya ay mas tuso ako, hindi niya ako maiisahan at hindi ko hahayaan iyon. And if he’s planning to make me upset just to show my hidden demons in front of Tyler, to ruin my image all over again, then he’s wrong. Ngayon na unting-unti na akong bumabawi sa palagay niya magtatagumpay siyang kalabanin ako. Maling tao ang kinalaban niya.

“Take this as a warning… Stay away from my family if you don’t want me to mess with your life!” Hindi parin natanggal ang ngiti sa labi niya. “I can turn your world upside down. You don’t know me!”

“Is that a threat from a Montiguido?”

Ngitian ko siyang muli. “Natakot ka ba?” Nagkibit balikat siya.

“Anong ginagawa niyo?” Natigilan kami nang dumating na si Tyler. Muling naging maamong tupa ang itsura ng gago at tyaka hinagilap si Tyler na kalalabas lang siguro mula sa kusina. “

Naglalandian

ba kayo?“

“We’re not!”

“Of course not!” Sabay naming sabat.

“Itong ex mo lang naman ang lumapit sakin, baka type ako—” pasimple ko namang sinikmurahan ang gago gamit ang siko ko at nagkunyareng inilagay ang mga braso sa aking bewang at tyaka hinarap si Tyler na mayroong matamis na ngiti sa labi. Rinig ’kong pinipigilan ang pagdaing nito dahil sa aking ginawa.

Talagang diniin niya pa ang word na ‘Ex’. Palibhas na friendzone lang siya noon, at mauulit pa iyon hanggang ngayon. Hanggang doon nalang ang magiging papel niya sa buhay namin ni Tyler.

“Masyado kasing

palakaibigan

itong kaibigan mo kaya

nakipag

get to know each other muna ako sa kanya.“ Diniin ko rin ang salitang ‘kaibigan’ para naman alam niya ang posisyon niya, at kung saan siya dapat lulugar. At soon, mamawala na rin ’yan dahil hindi ko na papayagan si Tyler na makipag kaibigan pa sa gagong ’to. “Akyat muna ako, gagawin ko pa ang tungkulin ko bilang isang ama sa anak namin ni Tyler…at sa magiging anak pa namin soon.” And of course I looked to Symon and gave him a silly smile. Para ipaalam sa kanya ang papel ko sa buhay ni Tyler.

“Hoy! A-Anong anak natin soon ang

pinagsasabi

mo diyan!?“ Nauutal na tanong ni Tyler. Hindi niya siguro akalaing masabi ko iyon.

“We’ll manifest that, Hon… Soon that will happen!” Lumapit ako sa banda niya at hinalikan siya sa pisnge. Na ikinatigas naman na kanyang buong katawan dahil sa biglaan ’kong ginawa.

Tinalikuran ko sila at pagkuway umakyat na hagdaan patungo sa kwarto ng aking anak. Na anak naman namin ni Tyler. Tulala si Tyler dahil sa aking naging sinabi pati na rin ang ulupong na kanina ay ngingiti-ngiti ay tila nawalan ng gana at nabahag ang buntot. Akala niya siya lang ang marunong mang-asar. Sino sa ating dalawa ngayon ang asar talo?!

-Heydenzz

So iyon na nga, march na tayo ngayon pero Valentine’s parin sa kanila. Pero basta hayaan niyo na panahon naman nila ’yan. Okay na ’to!

Just don’t forget to vote and follow me. Good evening and have fun reading. Thank you so much!

Kabanata 37

Kabanata 37

B arron’s hugged me tightly, parang ayaw pa ata ako nito gustong bitawan. Everytime talaga na aalis ako ng bansa ganito ang nangyayari, pahirapan sa pag-alis. Hindi naman mapilit si Barron o pinipigilan ako sa pag-alis, iyon ay dahil sarili ko ang problema dahil sa tuwing iisipin ’kong lilisanin ko na naman ang bata ng isang linggo ay tila isang linggong rin akong magtitiis sa pangungulila sa kanya. Kahit lagi kaming nag vi-video call, but still I will miss my son so much, gustuhin ko mang huwag umalis pero kailangan, because I’m doing all of this for him.

“Ingat ka po do’n papa.” Then he kissed my cheeks.

“Be a good boy here okay, huwag

kalimutan

mga bilin ko sayo. Huwag

matigas

ulo kina lolo’t lola mo.“ Nakangiti naman itong tumango habang mayroong munting luha sa mga mata nito. “I love you!” Hinalikan ko rin ito sa pisnge.

“Love you too papa.”

Pagkatapos naming mag-moment mag-ama ay tyaka na ako tumayo mula sa pagkakayakap kay Barron. Hinarap ko ang dalawang barakong printe lang na nakatayo habang pinapanood kaming dalawa.

Una kong kinausap si Symon. “ Pakihatid

nalang si Barron sa school niya—“

“Ako ang

maghahatid

, that’s my son!“ Biglaang sambit ni Laizer. Magkasalubong ang dalawa niyang kilay habang binabanggit iyon.

“A-Alright sorry…” Agaran naman siyang huminahon, siguro hindi niya inaasahan na mag so-sorry ako sa kanya. Kahit ako di ko rin alam bakit para akong humingi agad ng tawad.

I understand him, it’s sound disrespectful na ipapaasa ko pa sa iba ang gawain niya bilang isang tunay na ama, bilang ama ni Barron. He’s the father and it’s his right to take responsibilities. Si Symon lang kasi ang komportable akong hingan ng pabor since hindi ko nga kayang makausap ng maayos ang mokong na ’to.

“

Pakisundo

na rin siya mamayang

uwian

.“ Tumango siya sa sinabi ko.

“

I will.“ Matipid niyang sagot.

Hinarap ’kong muli si Symon. “So goodbye?” He said.

“Anong

klaseng

tanong ’yan?“ Tumawa siya. Inirapan ko ito.

“Take care, Tyler. Be safe, I’ll be worried if there’s something wrong happened to you. Don’t missed my calls okay, ako

susundo

sayo pag

uuwi

ka na—“

“Can you shut up?” Sagot naman ng isa habang si Symon ay mayroong mapang-asar na ngiti sa labi. “Kami ng anak ko ang susundo kay, Tyler. Mas mabuti na pamilya niya ang

sasalubong

sa kanya hindi ang hindi niya naman ka ano-ano!“ Nag kibit balikat na lamang si Symon.

“

Magsitigil

nga kayo! Tama na ang asaran niyo diyan para kayong mga sira…I gotta go now.

Pakiasekaso

nalang si Barron please.“

“Wala rin ba akong goodbye kiss at I love you diyan?” Pahabol na tanong ni Symon habang naghahanda na akong dalhin ang aking bagahe. Hindi naman marami itong dala ko since may mga gamit pa naman akong naiwan doon sa Germany.

“Tsk!” Rinig ’kong singhal ni Laizer.

“Sira! Sige na alis na ako. Barron, baby bye bye!”

“Bye bye papa!” Kumayaw naman ito sa akin pagkatapos binuhat ito ni Laizer.

Tinalikuran ko na sila at tyaka lumisan. Ayaw ko ng humarap pa sa kanilang muli dahil baka maiyak nalang ako. I’ve been doing this several times but this time hits different. Tila na parang isang pamilya ang iniwan ko at lumisan ng bansa para maging domestic helper. Di ko alam kung saan ko ba pinaghugugutan iyon. Maybe because Laizer is here. Even though we’re not in a good terms but he’s the father of my son and that makes it look like I’m here with my own family leaving them.

Laizer Montiguido

It’s just heartwarming to think that this is the first time I’ll be taking my son to school. It seems like just recently I had a hard time approaching them, and now I’m here with my son, doing the duty of a father.

“Ninong, Lai do you have girlfriend na pwo?” Barron suddenly asked. I was stunned to speak, not knowing what to answer because I wasn’t sure what would be the right answer for his question. I was afraid he might not understand it.

And d*mn I really hate the way he called me as if I am really his godfather.

“

N-No

young man…“ Napangiti siya sa naging sagot ko.

“Woah, that’s nice…siguro magiging happy si papa pag

nalaman

niyang wala ka pong girlfriend.“ He thinks the opposite of what I think. And I don’t think Tyler will be happy if he finds out that I don’t have a girlfriend even though he already knows it.

“

I’m hoping that would be his reaction though.“

Sana nga masaya nalang siya. Sana lang maamin niya paring mahal niya parin ako. Hoping he could say that to me kahit sa aming dalawa ako nalang itong umaasa.

“Ninong, Lai… Do you know that I see the sparkle in papa’s eyes every time you’re here with us.” My mouth suddenly opened in a half. “Ang cute po ni papa pag

napapatingin

po siya sayo. Para pow siyang

nakatingin

sa crush niya.“

“

R-Really

buddy?“ Nanginginig ang katawan ko ngayon.

Siguro dahil may kaunting tuwa dahil sa sinabi ng aking anak. Pero kahit sa ganung senyales as far as I wouldn’t mind alam ’kong niloloko ko na naman ang sarili ko. Sarili ko lang rin ang pinapaasa.

“Yesh po,

I’ve been with my papa for sow long, I love him for taking care of me, I saw some sparkle in his eyes when we were together

, pero nong

dumating

ka po

those sparkles in his eyes came out just like how he looked at me

rin po.“ Napalunok ako ng laway, at mas bumilis ang tibok ng aking puso. “And alawm ko po na everytime na overwhelmed or happy si papa,

His eyes were twinkling and I saw that everytime

when he often looks at you

.

..It’s so amazing diba ninong, Lai?“

G*damnit! I should focused more on driving now, kahit pa’t na di-distract ako sa mga sinasabi ni Barron, it’s giving me a false hope. I’m convincing myself that my son is a kid and of course he will really say random words based on his imaginations.

“Yes, son—I mean…my baby!” That was close.

Because of that, Barron stared at me for a long time. I saw him in a rearview mirror sitting in the backseat. I suddenly felt nervous, I don’t know why. It was like I was hiding something even though my goal was for him to know that I was his real father.

“You’re not believing me don’t you ninong?” Tinignan ko siya saglit. Magkasalubong na ang kanyang kilay and he’s sulking.

“Maybe, buddy?!” Nagkibit balikat nalang ako, taking away the tense that I felt.

“What do you mean maybe ninong?” Hanggang kailan ko ba titiisin iyang pananawag niya sa aking ninong.

“I don’t know baby, maybe you’re right I guess…” Sinubukan ko pang tumawa ng tipid sa kanya just to lift up the good atmosphere.

“You don’t like papa? “ Ngayon tila tumaas na ang kanyang boses. Parang nag ta-tantrums. “Why you can’t like him? He’s beautiful, caring and kind plus

he cooks delicious food

…So why don’t you still like my papa or even ask him to marry?“

Kung alam mo lang kung gaano ko ilang beses na inaya ang papa mo ng kasal pero siya itong pabebe at ayaw pang tanggapin. I liked your papa baby. No, I love him. My love for Laizer never faded.

“But baby, your papa wouldn’t like that—”

“

Haay…I hope Papa finds

someone

to be his boyfriend so I can have someone to take care of him

kapag sick siya. And I

also

want a real daddy, not like tito Lou kasi may tito Ahron na siya. I want someone that could be my real Dad, someone that can drive me to school, buy me some toys and take a picture with papa and me. Para meron na akong complete family.“ He looks sad. Napalunok muli ako. Sa pagkakataong ito pinipigilan ko ang sarili na umiyak.

But when I heard what Barron said, it felt like I was stabbed strike through in my heart. Alam kong sobra ang pagkukulang ko sa kanya bilang isang ama. Na kahit isang kompletong pamilya ay naipagkakait ko pa sa kanya.

Kung alam niya lang kung gaano ko ka gustong sabihin sa kanya ang totoo ngayon. Pero ayaw kong mas madadagdagan na naman ang ikakagalit sa akin ni Tyler kung sakaling pangungunahan ko siya. Kahit gaano katagal hihintayin ko hanggang sa maging handa na siya.

I can already see the pedestrian lane next to the school where Barron is currently studying. Malapit na kami sa school niya.

“Kaya sige ka ninong pag di ka po mag fwirst move baka

maagawan

ka pa ng other ninong kong si, Symon!“ Nagsalubong ang dalawa ’kong kilay nang narinig ko na naman ang pangalan ng gagong Symon na ’yon.

Teka, saan niya ba nakukuha ang mga ganitong klaseng ideya. What does my son want to convey? Kung ano man ang pakulo ng bubwit na ’to tangina effective. Tangina rin nong Symon, di ko hahayaang siya ang tatayong ama ng sarili ’kong pamilya. Di ko hahayaan iyon.

“

Do you really wan

t me to be your daddy?“ Hinagilap ko siyang muli sa rearview mirror. Kita ko kung paano lumiwanag ang kanyang mukha na ang kaninang tila nag ta-tantrums ay napalitan na ng tuwa.

“Yesh po…ninong, Lai please!” Nag hand please sign pa siya na para bang nagmamakaawa na maibigay ang gusto niya.

My hearts pounding so bad, that makes me suddenly to have courage. Knowing that my son would be also want me to be his father. But that changed when I realized that maybe he was just happy because he didn’t really know that I was his real father. What if he found out the truth? Would he still be happy?

“

W-What

if…what if…I-I am really your real father?“ Natulala siya saglit. Damn I got nervous but still manage to drive properly. “

Magagalit

kaba sakin?“

Hindi siya nakapagsalita agad. Ilang minuto ang nagdaan ngunit ni sagot ay wala parin akong natatanggap mula sa kanya. Tahimik lamang siyang printeng naka-upo. D*mn it! Dapat di ko na tinanong.

Hanggang sa naka park na kami sa parking area ng kanilang school. Bumaba ako ng sasakyan at inalalayan si Barron na makaalis mula sa backseat. Masunurin naman ito habang binubuhat ko siya kahit tahimik lang ito. Was he angry? Did he hate me? I felt bad, and I hate my stupidity.

Napapikit ako at tyaka na ibinaba si Barron ng malapit na kami sa room niya. But it strikes me when he says something. “I-I will never hate you po.”

Natigilan ako saglit at napatingin sa kanya. “I knew it that you’re really my real daddy.”  Teka, sandali hindi pa na po-proseso sa akin ang sinabi ng batang ito. Ibinaba ko siya at tyaka rin ako umupo para harapin siya.

“

W-Wait

? You knew it already?“ Ang kaninang walang emosyon niyang mukha ay napalitan ng ngiti.

“Opo, tagal niyo po kasing umamin pareho po kayo ni papa…I should be angry, but since I love you both, forgiven na po kayo sakin.” Isang matamis na ngiti ang kanyang pinakawalan. “Bye d

ad.“ Kumaway siya bago siya tumalikod at tumakbo papasok sa kanyang room. Habang ako ay naiwan na tulala.

What kind of son have I produced?

Tyler Jenner

(7 years ago)

N apahawak ako sa aking dibdib dahil sa abot langit na kaba. Hindi ko alam kung magpapasalamat ba ako dahil sa wakas ay nasabi ko na rin sa kanya na buntis ako at siya ang ama. Tanaw ko siya mula sa labas nitong transparent window sa KTV habang sinasagot ang mommy niyang tumatawag.

He looked worried, at napatingin rin sa aking banda. Doon lang rin ako nagbawi ng tingin. I told him that I’m pregnant but he still doesn’t know.

“I have something to tell you—”

Hindi ko

natapos

sabihin ang dapat kong sabihin ng biglang

tumunog

ang kanyang cellphone nakita ko na tumatawag doon ang mommy niya.

“

Sasagutin

ko muna ’to dito ka lang muna okay!“

Tumayo siya pero

pinigilan

ko ang kanyang kamay.

Tunog

parin ng

tunog

ang cellphone niya.

“Saglit lang to, Tyler—”

“I’m pregnant!”

Pero bago niya pa narinig ang sinabi ko ay

nakalabas

na siya ng pinto.

That’s it. Iyon na ’yon.

I failed to tell him the truth and I hated myself for being a coward. Ayan tuloy hindi ko agad nasabi sa kanya ang totoo. Siguro sa ibang oras nalang.

Mga ilang minuto lang ang nagdaan ay bumalik na siya rito sa loob. Napabuntong hininga siya. Para siyang pinagsakluban ng langit at lupa, mukhang may nasabi ang katawagan niya kanina kung bakit mukha siyang problemado ngayon.

“W-What happened?” Tumabi siya sa akin muli at isinandal niya ang kanyang baba sa aking kanang balikat.

“Xander had an accident, he was taken to the hospital…

His condition said to be critical, he is comatose

!“ Isag malalim na paghinga naman ang kanyang muling pinakawalan. “He’s been in Japan at doon siya

na-

aksidente

at doon rin siya naka confine.“ Kita ko ang pagaalala at lungkot sa kanyang mga mata.

“Oh no, you should go!” Ang lala naman ng sinapit ng kanyang kapatid.

His family definitely needs him right now, they need him there for his brother. I’m praying for his brother’s recovery.

“You should be there too,

we’ll come together…“ Mayroon paring lungkot sa kanyang mga mata.

No, hindi ko kayang sumama sa kanya I still have regular check up this week at balak ko sanang sa susunod na check up ko ay kasama ko na siya. Iyon ang natatanging paraan ko sa kanya na sasabihin ang tungkol sa kalagayan ko. And hoping he would be happy for this surprise.

“I-I can’t go with you.”

“Bakit naman hindi?” Tumingala siya sa akin.

“I’m preparing for my e-entrance exam this weekend.”

What a lame excuse, wala pa akong school na napipili na papasukan para kumuha ng entrance exam. Not in my plan especially in my condition right now. Wala na kasi akong maisip na isasagot. At isa pa baka kasi pag nalaman niyang kukuha na ako ng entrance exam ay baka sasama nalang siya bigla at kukuha rin ng exam sa course na kukunin ko.

“What?

Why didn’t you tell me? Which school was that

?“

“I’m sorry okay, sasabihin ko naman dapat sayo e. Pero pag-aawayan paba natin to? Sa ngayon you should focus more on your brother. You should come and visit him there.” Napatango siya sa sinabi ko.

“Yeah, you’re right.” Hinimas ko ang kanyang pisnge. Trying to cheer him up.

“I’ll be here for you okay…Love you!”

“Love you too!” He replied. After that we both suppressed a kiss.

TEXT, chat or videocall nalang raw muna kaming dalawa sa ngayon, dahil kaninang tanghali lang siya nakaalis papuntang Japan. Pababa na raw siya ngayon at didiresto raw muna siya tungo sa hospital kung saan naka confine ang kanyang kapatid.

Masakit man isipin na hanggang ngayon ay hindi ko parin nasasabi sa kanya ang tungkol sa pagbubuntis ko dahil nga sa isa akong dakilang duwag ay mas kinakailangan siya ngayon ng kanyang pamilya para sa kanyang kapatid ngayon. Tyaka babalik rin naman siya at gusto ko na sa pagbalik niya ay doon niya rin malalaman ang totoo.

Sobrang daming oras na ang nasayang ko at sobrang dami ko na ring chance na nasayang at ngayon ko lang iyon na realize dahil mas pinangunahan ako ng aking pangamba at takot na baka sakaling hindi magiging maganda ang kanyang magiging reaksyon tungkol sa pagbubuntis ko.

Should I tell him now? Pero hindi muna dahil marami siyang iniisip sa ngayon lalo na sa kanyang kapatid. Ayaw ’kong dagdagan ang kanyang problema. But letting him know that I’m pregnant is a problem? Are we a problem to him?

Sana naman hindi. Gosh, Tyler you’re overthinking too much. What if did I not take the risk but I loose the chance. Sino ang sisisihin? Sarili ko lang rin ang magdudusa.

“I miss you already.” Sagot niya sa kabilang linya. We’re having a videocall. One week muna raw siya roon sa Japan, nag leave note muna siya sa mga instructors namin na one week siyang a-absent, siya kasi daw ang napag-utusan na bantayan ang kanilang kapatid roon.

“I miss you too…” Sabay himas ko sa tiyan.

“Kumain kana ba diyan?”

“Yes…” We did eat. Ngumiti siya at itinapat ang camera sa kalagayan ng kanyang kapatid. Sobrang lubha ng kalagayan nito. Maraming bandages at mga medical equipments na nakakabit sa katawan.

“Hoping for your brother’s recovery, Lai.” Isang malumanay na ngiti lang ang kanyang iginawad sa akin.

Ganun lang ang routine namin lagi, tatawag siya at sinasagot ko agad at kung tatawag naman ako ay wala pang isang minuto ay sinasagot niya agad. Akala mo naman takot maubusan ng oras, kada chat ko ay mas mabilis pa siya kay flash kung mag reply. Halata naman inlove na inlove siya sa akin no. Mas lalo ko tuloy siya nami-miss.

Lumipas ang dalawang araw. Nagtataka ako kung bakit wala na akong replies at chat na natatanggap mula kay Laizer. Ni calls ay wala rin akong natanggap. Hindi niya rin sinasagot ang mga tawag ko sa kanya. Nitong mga nagdaang araw nga lang ay panay ang chat at videocalls nito sa akin wala itong pinalagpas na oras pero bakit ngayon ay tila wala na siyang paramdam. Nawalan na ba siya ng gana? Tinamad?

Hindi rin ako makapag reach out sa mga kapatid niya dahil baka nag o-overthink lang ako. Maybe I’m being emotional, ganun siguro pag pregnant. Two days lang naman iyan baka sobrang busy siya sa pag a-asikaso sa kapatid niya kaya dapat intindihin ko nalang siya, maybe bukas mag rereply na siya.

Pero dumaan nalang ang isang buwan ay wala parin akong natatanggap na balita mula sa kanya. Ni hindi ko nga rin mahagilap ang mga kapatid niya sa campus.

“Anong nangyari, Ty? Saan na jowa mo?” Tanong ni Shamcy, pero isang tipid na ngiti at kibit balikat lang ang naisagot ko. Pati na rin ang ibang kaklase at kabigan ni Laizer ay napapatanong kung bakit hindi ko na siya kasama at bakit halos isang buwan na siyang absent. Ni letters ay wala ring kaming na receive.

Ilang linggo na rin akong mukmok sa kwarto at laging chini-check ang cellphone at nagba-bakasakaling tatawag siya, pero ni isang text man lang ay wala akong natanggap.

Nandito ako ngayon sa harap ng kanyang bahay pero wala namang katao-tao. “Tao po?” Sabay pindot ko sa dorbell.

Pero walang sumasagot o lumalabas na katulong sa loob ng bahay. Naka-lock rin ang gate nito ni ang guard ay wala. Anong nangyari ba’t nawalan ng mga tao rito? Sinubukan ko rin puntahan kung saan ang bahay nila ng kanyang parents kahit bumyahe ako ng ilang oras papunta sa villa ng kanilang pamilya. Pero ganun parin walang ka-tao-tao pero mayroon namang guard. Pero nong tinanong ko ito ang sabi ay hindi parin daw sila nakakauwi. Isang buwan na rin daw hindi nakakabalik roon ang pamilyang Montiguido.

Nawalan na ako ng pag-asa. I tried to contact his brothers sa social media but they’re inactive. Wala ring reply akong natatanggap. Hindi ko mapigilan ang mag overthink na baka iniiwasan nila ako. Maybe they’re planning to arrange marriage Laizer to someone o baka nakahanap na siya ng bago sa Japan. Did he ghosted me? Ganun niya ba ako kadaling iwan? Bakit parang ganun-ganun nalang ang lahat?

No, baka busy lang talaga siya kakabantay sa kapatid niya. Pero kahit kaunting effort man lang ba na e text ako ay hindi niya magawa?

“Lai…please I need you right now.” Sabay send. Naghintay muli ako ng ilang minuto pero gaya ng dati ay wala parin akong natatanggap na reply.

“Do you still care about me?” At ganun parin walang reply. Naghintay muli ako ng isa, dalawa, tatlong oras pero ni like or reacts wala parin akong natanggap.

Nakakainis. Inis akong nagtipa sa cellphone. “You know what I’m done…kung wala ka ng pake samin then huwag ka ng bumalik!”

Itinapon ko ang cellphone at narinig kong ang pagkabasag nito nang tumama ito sa pader. Hindi ko mapigilan ang maiyak at mainis. Malapit nang magdalawang buwan pero wala parin siyang paramdam. Dalawang linggo nalang ga-graduate na kami. Ano nalang ba ang plano niya. Babalik pa ba siya?

“Tyler what’s happening?” Bumaba si Mommy, narinig niya siguro ang pagtapon ko kanina ng cellphone. Nakatalukbong ako sa pillow namin rito sa sofa habang tahimik na umiiyak. “May nangyari bang masama?”

Tumabi siya sa akin. “Anak tell me.” Niyakap ako nito. Hindi ko kayang kausapin si Mommy dahil sobrang sakit ng puso ko ngayon. Pakiramdam ko para akong tinakbuhan at ayaw panagutan. Hindi ko matanggap na ganun niya nalang kadali na kalimutan ako. Oo kahit dalawang buwan lang ang nagdaan pero sapat na iyon na rason na ayaw niya na sa akin.

Ayaw niya sa amin.

Siguro nalaman niya sa iba ang tungkol sa pagbubuntis ko kaya tahimik na rin siyang takbuhan ang responsibiladad niya. Hindi ko alam kung ano ba ang kanyang rason. Sobrang sakit. Ngayon na kailangang kailangan ko siya. Pilitin ko mang kumain at matulog ng maayos para sa kalagayan ng baby ko pero hindi ko parin maiwasan ang masaktan. Kaya sobrang stressed ko na lately.

Bumalik akong muli sa bahay niya at sa wakas sa pagdating ko mayroon ng tao. Agaran akong pumasok pero pinigilan ako ng guard.

“Sir, bawal po kayo

pumasok

na walang

pahintulot

.“

Hinawakan ako nito sa kaliwa ’kong braso para pigilan talaga ako sa pagtangkang pagpasok sa loob ng bahay.

“Boyfriend ako ng may-ari ng bahay na ito!” Nagpupumiglas pa ako mula sa kapit niya pero hinila ako nito palabas. Pero mukhang di siya naniwala sa pagpapakilaka ko. Ano gusto niya pa ba ng pruweba? Marami akong pictures namin ni Laizer.

“Bilin po sa amin ni ma’am, Melody huwag raw po kaming

magpapapasok

ng kung sino rito sa

pamamahay

ni sir, Laizer. Sir

sumusunod

lang po kami sa utos.

Pasyensa

na po.“ Teka? Bakit sinabi iyon ni tita Melody? Kung ganun nandito naba ang pamilya nila? Pero bakit ni isa sa kanila e walang nagtangkang kausapin ako? O hatiran man lang ng balita tungkol kay Laizer.

“

W-Wala

ba si Laizer sa loob?“

“Wala po, wala po kahit sino sa isa mga pamilya rito ng mga Montiguido.” Natulala ako saglit. So hindi parin pala sila nakakabalik? “Hindi pa po sila nakakabalik.”

Wala akong nagawa kundi ang matulala nalang sa labas ng bahay. Hindi ko mapigilan ang mapaluhod sa iyak. Sobrang daming tumulong luha sa aking mga mata. So wala na ba talaga? Iniwan niya na talaga ako. Wala na talaga siyang balak pang bumalik. Ayaw niya na akong balikan. Ang sakit sakit. Bakit niya ’to nagagawa sa akin.

Pero hahayaan ko nalang ba ang sarili ko na ganito? Hanggang kailan ko ba hahayaang maghirap ang sarili ko. Hanggang kailan ko bang maisip na tumapang, hindi para sa sarili ko kundi para na rin sa magiging anak ko. Hindi ko kailangan ng kaagapay o tatayong magiging tatay nitong dinadala ko.

Tawagin man akong disgrasyada pero wala akong pakealam. Hindi ko susukuan itong bata kakayanin ’kong maging isang magulang ng ako lang. Bakit ko ba hindi naisip ito. Kung ayaw niya na sa akin o sa amin pwes ayaw ko na rin sa kanya. Hindi ko kailangan ang kalinga niya o tulong niya.

Tanggap ko na, kung ayaw niyang maging magulang edi ako nalang. Bubuhayin ko ’to mag-isa. Tumayo ako at pinahid ang mga luhang lumandas sa aking mukha. Pero hindi ko parin maipagkakaila na mahal ko parin ang gagong ’yon. Pero alam kong malalagpasan ko rin ito balang-araw.

Naramdaman ko ang pagpatak ng ulan, umuulan na pala. Kung sinuswerte ka nga naman. Kahit ang panahon ngayon ay hindi pumapabor sa akin. Nagalakad ako patungong highway. Balak ko pa sana na maghintay pa na huminto ang mga sasakyan pero palakas na palakas na ang ulan at wala akong dalang payong kaya agaran akong dumaan sa pedestrian lane. Thankfully huminto rin naman ang mga sasakyan pero ramdam ’kong basang basa na ako at medyo malayo pa ang coffee shop na balak ko sanang silungan.

Nang malapit na sana akong makatawid sa daan ng biglang may isang motor ang mabilis ang pagtakbo na patungo sa aking gawi. Rinig ko ang hiyawan ng mga tao at driver at huli ko ng napagtanto na patungo ito sa aking banda. Tanging ilaw nalang nito ang huli kong natandaang nahagilap.

-Heydenzz

Finally nakapag update na rin mga madaaam. After ko kasi matapos ang aking feasibility study ay napagisipan ko na ring mag update. Pasyensa na mga madam. Oh ito na. Enjoy reading y’all ito na na iyong scene kung ano ba talaga ang mga nangyari before. Iyon lang and good evening.

Kabanata 38

Kabanata 38

Barron Kai Jenner

W hen will Ninong Laizer be able to visit here again? I miss him so much, tagal na kasi na hindi siya nag visit. I feel at ease with him because he’s like uncle Lou, like he always accompanies me in everything I want, we’ve bond together while papa is working. He bought me a bike and promised to teach me. Sabi po ni ninong Lai secret lang daw po muna, huwag daw muna sasabihin kay papa na nag-vi-visit siya dito samin. I miss papa na and I miss ninong too.

“Saan ka na namang bata ka?” It’s lola, I’m going to the garage because I want to try out the bike so that if ninong Lai ever teaches me, he won’t have any more trouble.

“Mag ba-bike pwo…” I smiled sweetly.

Sana payagan niya ako I’m a big boy na kaya, sana pumayag siya kahit magkadikit na ang kilay niyang parang leeches. Hehe, lola is so funny talaga everytime she does her makeover.

“

Aba’t

hindi mo pa nga alam paano

gamitin

iyon.“ She’s holding a spatula, it’s a another spatula now. Nagalit kasi siya sakin kasi ginamit ko ang spatula niya to dig a ground because my pet Chingching died and I wanna burry her, she’s a moth by the way.

“But I’m a big boy now… I can do a lot of things na po e.” My papa would be mad if he finds out na pasaway na naman ako kina lola.

“Ah talaga anong kaya mo ng gawin aber?”

“I’m a

howt

maria clara like

kotseng

magara don’t need a

mekanikow

…“ Her eyebrow rose. It’s my new favourite song, lagi kasi ’yong pinapasound ng kaklase ’kong si Aynas. She even teach me how to dance it like I should ‘understand—ikot’. Now I memorize it na because she’s such a good teacher.

“

Pinagsasabi

mong bata ka?“

“Sabiy po ni mother Aynas, boy you should know my worth, awra.” Tumakbo na ako papunta sa garahe, leaving lola yapping. I love doing funny things.

“Hay naku may

pinagmanahan

ka nga talaga!!“ That’s all I hear from her before I entered the garage.

It’s too dark in here, ahh my eyes. I looked for the switch but it was too high, I’m too small pa kasi even though I know I’m a big boy now. But sabi ni papa your height doesn’t define you as person. It’s funny kasi papa knows he’s short kaya niya siguro na say iyon.

Thankfully I found a flashlight, Maybe grandpa forgot he left this here. This is so heavy because this is way more bigger than my hands. I turned it on then starting looking for my bike. Where did lolo places it? Where it is? Oh there it is, my bike was near in my lolo’s car. My adorable bike, I always dreamed of having this, I really love ninong Lai, I’m so lucky to have him because he spoils me too much.

I was about to go near in my bike when suddenly a loud bang rang out and I shouted because it startled me. Something fell in the warehouse. Just so you know magkatabi lang po ang bodega and our garage. I went to the bodega to see what had fallen, eksena kasi. It was a box with full of things. I was curious and approached it to see what was inside of it. There were a lot of old things and it was so dusty because of how long it had been there.

There’s a lot of lovely toys, torn pictures and… a broken cellphone. The screen is completely broken. I picked it up then tried to turn it on, I smiled when it started to vibrate. Oh I’m a genius I can revived old things, told you, I don’t need a mekaniko.

Pero na turn off ito ulit e, ano ba ’yan I thought I have a power na. This is so sad—oh there’s a charger in it. Told you, I don’t need a mekaniko but I can’t deny I need this charger.

I immediately ran to my room and plugged it. So tagal naman ma full ng battery nito. Papa would be proud if he finds out about this. He’ll be proud for having a smart and talented kid who knows how to recycle.

May na-brought rin akong pictures na kasama kanina pero na torn na siya but I can assemble this, its like a simple puzzle naman. It took me a minute para ma complete ang picture but the image is blurry. But I can see some familiar faces though.

“Finally the last piece.” Then I put it na sa picture para complete na siya. “Hehehe this is papa lang pala.” Papa is so young and pretty here. And ninong Lai rin. Wait ninong Lai? The image is blurry but I’m sure this is ninong Lai.

And ninong Lai is… kissing papa here. Why ninong kissing papa in the cheeks?

That’s suspicious, that’s weird. Hmm let me get a tape. I taped the pictures, I’ll ask papa about this when he gets home. I looked at the back of it then I noticed something, there was a writing in it, and luckily I’m smart I can read now.

And behind this image it’s not what’s written that surprises me. There’s an image also of a things that looks like in an x-ray? Its color is black and white same sa x-ray result no’ng nabalian ako sa arms ko before but this one looks different. What is this? I don’t understand this image.

“Ha…Happy

anni-ver

-sary

?“ Then I also read what was written below of it. “D

addy?“

Then I dropped the picture because of the realization. This can’t be.

Ninong Lai is not actually my ninong! Because he will never be my ninong. Papa called him daddy and I know what’s that mean because that’s how you will call a man when he has a child. So that’s why…ninong Laizer is my…

My lolo?

Tyler Jenner

Sino ba ’tong door bell ng door bell? Tutok na tutok ako sa folders na ipinadala ng aking assistant kanina. Meron raw kasing vlogger ang nag food critique sa restaurant ko, ipinatawag ang manager dahil raw sa mali ang order nitong naibigay. Vegan daw ’yong costumer tapos ang naibigay ay merong nakahalong chicken.

Nagwala, sinabihan sisikat raw ang restaurant ko sa internet dahil daw hindi maganda ang services ng resto. She keeps arguing her point about why she was prepared with food that wasn’t for a vegan people. Mali raw ang way of service namin na dapat tinanong raw muna namin siya kung vegan ba raw siya o hindi.

Like what the heck? Is it still our responsibility to clarify what is her status when it comes to food? I’ve encountered many vegan customers but they’re not like this when it comes to dealing with them, they’re nice, unlike this one. Edi sana hindi muna siya nag order kung ganun. Huli na siya nagreklamo ng nakapag order na siya.

Pero bandang huli kami parin ang humingi ng paumanhin at binigyan na lang siya ng appeasement offer at hindi na pinabayaran ang inorder nito. I hate the idea that the customer is always right.

But it’s fine dahil puno naman siya nag pambabatikos ngayon sa social media matapos niyang mai-post ang video. May ilan namang die hard fans na pumanig sa kanyang statement, while mas marami naman ang mga mayroong malawak na pag-unawa at sa hindi nagustuhan ang kanyang inasta.

It’s been two days narin simula nang dumating na ako dito sa Germany. Same routine as usual nakakabagot dahil nga sa mag-isa lang ako rito nakatira. And surprisingly merong nag door bell ngayon. Sino kaya ’to? Bisita? I think no since wala naman akong masyadong ka-close rito since sina Lou ay nasa Pinas ngayon. Delivery man? Wala naman akong ini-expect na mayroong delivery ngayon. Perhaps I don’t remember that I ordered something online.

By the way hindi masyadong malaki itong kabahayan ko, but it was built nice and modern dito kasi talaga ang stay in house namin ng aking parents tyaka some of our relatives are living here in Germany at malayo lang rin dito sa lugar namin, di nga lang kami nakikipag interact dahil hindi naman ata kami welcome. Payapa naman dito wala nga lang katao-tao sa paligid. Ganito naman sa Germany hindi masyadong maingay, wala ka talagang makikitang mga taong palaboy-laboy lagi sa daan.

Binuksan ko na ang gate at tumambad sa akin ang likod ng isang matipunong tao. Mayroon itong suot na navy blue sweater at beige pants. He looks very masculine, manly and luxurious. Alam mo talagang hindi lang amoy nito ang mabango kundi ang salaping perang pargmamay-ari rin nito. Mukhang gwapo at mayaman. Yayamanin ang atake.

At agaw eksena rin ang sasakyan niyang nakaparada na alam ’kong mamahalin. At syempre likod palang ulam na, infairness matambok ang pwet halatang maganda ang hubog ng katawan.

But I immediately froze when I realized who this person was in front of me. Hanggang humarap na siya sa aking gawi na ikinalaglag ng aking panga.

No way! Why he’s here? What is he doing here?

“Sorry,

namiss

kasi kita sobra kaya di ko na

napigilang

bisitahin ka na rito.“ Napakurap-kurap ako ng ilang ulit. Is he real? At napatulala ng Ilang segundo.  “You’re drooling…” Doon lang bumalik ang aking diwa at umiwas agad ng tingin sa kanya. Mayroon siyang multong ngiti sa kanyang labi na ikinaiinis ko.

“Sorry rin, dahil hindi ako tumatanggap ng bisita ngayon.” Balak ko na sana siyang pagsarhan ng inunahan niya akong pigilan sa pagsara ng gate. Masyado siyang malakas kumpara sakin kaya agaran siyang nakapasok. I rolled my eyes dahil hanggang dito ay guguluhin niya na naman ako.

“

I traveled far just to get here, won’t you just accompany me?

“ Nangungusap ang kanyang mga matang ipinupukol. He’s using his charm but it won’t affect me.

“Syempre naman ayaw ko, pero ano pang magagawa ko e nakapasok kana.” Inagaw ko ang siradura ng gate at isinara na lamang ito.

Wala naman akong magagawa pa, alangan namang itulak ko siya e para itong bato na hindi matitinag kumpara naman sa kalakihan niya, e kung magtulakan kami ngayon dito kung sino ang mapapalabas tyak ako na ’yon. Ano ba namang laban ko sa lakas niya.

“If you don’t want to, just let me accompany you

then.“ Naka-cross arm na siya ngayon while smirking.

“Dami mong

satsat

,

pumasok

ka na nga lang…“ Umuna na akong pumasok sa loob. Hindi naman pwedeng pabayaan ko siya dito. Hindi ako ganun kasamang tao tyaka nakapasok na siya, wala na akong magagawa pa.

“Sabi ko na nga ba di mo rin ’ko

matitiis

…“ Napairap nalang ako sa kawalanan. Assuming naman masyado.

“Anong gusto mo? Kape? Juice? Pagkain? Tell me ng ma-accompany na kita at

makauwi

ka na agad.“ Nakaupo siya ngayon sa sofa habang naka de-quatro ang mga binti. Animo akala mo pargmamay-ari niya itong pamamahay. “Hoy ano na? Anong gusto mo?”

Printe lang kasi siyang nakaupo na animo ngayon lang nakapag pahinga. Kailan lang kaya siya bumyahe papunta rito? Mayroon paring ngiti sa labi niya. Ano kaya ang nakain nito bat mukhang ang saya-saya?

“Gusto ’kong

makitulog

…“ Nalaglag na namang muli ang aking panga dahil sa kanyang sinabi. “

Don’t worry,

tatabi naman ako sayo sa kama.“

“Wala ka bang bahay?” Hindi na ako natutuwa sa mga ganitong paandar niya. Ang hilig niya talagang gumawa ng eksena.

“It’s my first time here in Germany just so you know…” Nakataas pa ang kaliwang kilay niya. Taray first time niya lang daw pero may kotse na agad, ako ba niloloko nito.

“Hotel?”

“

That’s far from here, I’m tired of driving…

“ Napbuntong hininga ako at napairap.

“Eh kasalanan ko ba ’yan na nag desisyon kang pumunta rito?!” Tinaasan ko rin siya ng kilay. “Bakit kaba kasi nandito?”

“

Isn’t it obvious?

I just wanted to be with you…

I can travel miles away just to be with you, Ty

.

“ Natulala ako saglit at pinroseso muna ang sinabi niya. Pinigilan ko ang sariling mag reak ng kahit anong emosyon na ikakahinayahang ko. Inirapan ko nalang siya at isinawalang bahala nalang ang kanyang sinabi.

“Corny mo!” Sabi ko nalang at pagkuway tinalikuran na siya at dumiretso nalang sa kusina. Okay I’ll prepare a coffee for him nalang. Pero syempre hindi ako papayag na dito siya matutulog.

“I can travel miles away just to be with you…”

Napiling ako sa naiisip habang nag titimpla ng kape. Travel daw just to be with you bat di niya nagawa ’yan dat— wait why I’m thinking about this again. Huminga nalang ako ng malalim.

“

Barron knows I’m going to visit you here, I can’t bring him with me because he has school

…“ Inilapag ko ang kape sa kanyang harap, naghanda rin ako ng sandwich. Napagawa pa tuloy ako dahil sa hindi inaasahang bwesita. Sa dami-dami pwedeng maging panauhin bakit siya pa? “Banned na rin ’yong, Symon na

bumisita

pa sa inyo.“

Napaangat ang ulo ko sa kanya. “

Di ko

nabalitaan

ikaw na pala ang batas ngayon do’n, at may karapatan ka ng mang-banned ng tao.“

“I just made sure that man wouldn’t be able to get near my family anymore.”

Hindi ko na pinansin pa ang sinabi niya dahil naalibadbaran ako. Nakakainis lang isipin na pinagbabawalan niya pa na bumisita roon si Symon e wala namang ginawang masama iyon sa kanya o sa amin.

Umupo ako kaharap niya habang siya ay nagpapasarap sa itinimpla ’kong kape. Balak ko sana lagyan ’yon ng lason kaso ayaw ’kong maglibing ng bangkay sa likod ng bahay dahil baka maging haunted dito natandaan kong mag-isa lang ako rito at takot ako sa multo. Kaya di ko nalang itinuloy at nagpadaig sa kabutihan kaya ang ginawa ko nalang ay di na nilagyan ng asukal ang kape niya para malasahan niya talaga ang tunay na pait. Purong kape iyang tinimpla ko at tanging boiled water lang ang inilagay.

Tumanaw ako sa bintana. Dumidilim na ang langit mukhang uulan. Kaya dapat mapaalis ko na agad ang lalakeng ito. Pero hindi na ako magpaligoy-ligoy pa since mukhang magandang pagkakataon narin naman ito na kaming dalawa lang ang naririto at walang Barron na nasa paligid, mukhang pwede ko naman siguro siyang gisahin.

“I know meron ka talagang

motibo

kung bakit ka nandito.“ Iniba ko na ang usapan.

“Yup, and you’re—”

“Gusto ko lang sabihin sayo na hindi mo ako

maloloko

, Laizer.“ Tumigil siya sa pagsimsim ng kape at napatingin sa akin na may pagtataka sa kanyang mukha. “Kung ano man iyang pinaplano mo… You can’t fool me. You can’t use me, no you can’t use us.”

Ipinakita ko sa kanya ang phone ko kung saan ang isang video sa tiktok account ni Hailey na nasa Germany rin ngayon kasama ang ka love team nito dahil dito ang shooting ng kanilang show. Napatingin rin siya roon pero nandoon parin ang pagtataka sa kanyang mukha at wala akong mabakasang pagkataranta o pagkagulat dahil nahuli ko na siya sa kanyang pinaplano.

“It’s, Hailey and she’s here..” I pulled out a smirk habang tutok siya sa pinapanood ko sa kanya.

“So what about with, Hailey? I told you already that we’re over…” Mahinahon niyang sambit at sumimsim ulit ng kape.

“Oh come on, Laizer stop lying. I know you’re here because you’re following her…” Nagkasalubong ang kanyang kilay dahil sinabi ko sa kanya. Na para bang inaakusahan ko siya sa ibang bagay na wala namang katutuhanan. Well, sino bang sinungaling ang aako ng katutuhanan? “Tama ako diba? You’re just here because of her kasi di kapa

makamove

-on

sa kanya… Now you’re here with me para ano? To use me? To make her jealous? No fvcking way, Laizer Montiguido.“

I did not shout or raised my voice. I’m calm and enjoying the moment na sa wakas ay na kompronta ko na rin siya. Mas mabuti pang tapusin na agad ang kanyang laro ng sa ganun ay wala ng mapapagod at masasaktan pa.

“Where do you get those ideas?”

Nawala ang pagkasalubong ng kanyang kilay at naging mahinahon nalang siya bigla. Ganun lang ’yon? Hindi man lang siya na provoke or something? I’m expecting that he would immediately defend himself.

“It’s obvious, Laizer. I saw her last time with her leading man.

Alam kong hindi lang basta love team ang namamagitan sa kanil

a, ang sweet pa nga nila no’ng

nahuli

ko sila at walang camera o paparazzi na

nakaantabay

…

So don’t use us as your excuses of your failure relationship with her, dahil hindi naman talaga kayo naghiwalay dahil gusto mong

ayusin

tayo

, iyon ay dahil

nakahanap

siya ng mas

higit

pa sayo, and it

hurted

your ego right? Kaya kami ang naisip mong

solusyon

para

ipamukha

sa ex mo na hindi ka

talunan

.

..“

“

Whoever gave you that idea, well done, impressive.

.. S

o you spied on my ex?

“ May ngiti na sa kanyang labi, tila hindi man lang siya nainsulto o nagalit sa sinabi ko. Bakit ba’t parang ako na ang naiinis ngayon? Bakit parang iniiba niya ang sitwasyon?

“Of course not, why would I?” Kilay ko naman ngayon ang makasalubong.

“Then how did you know about that?”

“W-Well,

I’m in the gasoline station and needed to get a gas, and that’s where I caught them… Have you ever heard a word

coincidence?“ Napatayo ako dahil sa umuusbong ’kong emosyon.

“Exactly… Coincidence.

.. Now can you consider that maybe it’s just a coincidence also that my ex and I are here?“ Sabi niya habang ngumingiti at muling sumimsim ng kape.

“You bastard!” Para akong natalo sa isang larong akin namang sinimulan.

“Tell me are you jealous of her? You’re jealous that’s why you’re overthinking.” Inilapag niya ang tasa at tumayo habang matalim na nakatitig sa akin ang gising na gising niyang mga mata. Para bang nagising ito dahil sa kapeng ininom niya. “Gusto mo parin ba ng assurance huh, Tyler?”

“

H-Huwag

kang

lumapit

…“ Sabi ko nang nagsisismula na siyang humakbang tungo sa akin.

“

For fvcking sake, Tyler why would I use my family just to make someone jealous? Isn’t that a stupid idea?“ Mas lumapit pa siya habang ako umaatras naman kahit alam kong sa dulo nito ay sofa na rin.

“I’m not stupid… S-Stay away!” Patuloy parin ako sa pag-atras habang siya naman ay papalit.

“I didn’t say that you are baby…” Hanggang sa naramdaman ko ang edge ng sofa at akma na akong babagsak na sana nang mayroong matipunong braso ang sumalo at lumingkis sa aking bewang.

Naamoy ko ang mabango at mainit niyang hininga dahil sa sobrang lapit na namin sa isa’t-isa. Kunti nalang ay magdidikit na ang aming ilong. Napalunok ako ng ilang ulit at napakurap-kurap. Hindi ko alam kung bakit ako nanginginig ng biglaan, gayong hindi naman malamig ang paligid at mainit naman ang mga yapos na iginawad ni Laizer.

Nagkatitigan lang kami ng ilang minuto, ang kanyang nangungusap na magagandang mata at tila mayroong mga bituin rito, kumikislap. Ang hubog ng kanyang mapupulang labi at ang kanyang mga mahahabang pilikmata. At ang perpektong hubog ng kanyang mukha at makakapal niyang kilay. I can’t believe this man really exist. His appeal is breathtaking.

Napasigaw ako sa takot dahil biglaang pagkulog ng malakas. Hindi ko napansin na napakapit na pala ako ng mahigpit sa kanya. Pero hindi ko rin na pansin na hindi lang pala isang braso niya ang nakayapos sa akin ngayon, kundi dalawa na ito, at hindi lang ito basta nakayapos. It’s hugging me, he’s hugging me tightly and I don’t know why I find it comfortable.

“

Don’t be afraid, I’m here.

..“ Muli kaming nagkatitigan. Pakiramdam ko ang pula na ng aking mukha ngayon. Ang pabebe ko sa part na ’yon. Balak ko na sanang kumalas sa kanya nang mas hinigpitan niya pa lalo ang kanyang kapit. “Stay… Just stay for minute, Ty…”

Nagkatitigan lang kami the whole time, bumaba ang kanyang mga mata sa mga labi ko at ganun rin ako. May bahagi sa akin na dapat mayroon akong gawin para pigilan ito, pero nagliliyab ngayon ang pakiramdam ng kagustuhang manatili at damhin ang bawat sandali. Para bang ginusto ko rin ang nangyayari na dapat hindi ko dapat gustuhin. Hindi ko maintindihan ang sarili sa pagkakataong ’to.

Until we couldn’t stop each other from pressing our lips together. I feel the warmth of his body and the warmth of the kiss he gives. I follow the movement of his lips and responded. I don’t seem to be aware of time or what’s happening around me, it’s like I’m drowning but I have no intention of coming up.

Hanggang sa hindi ko narin namamalayan na pareho na pala kaming nakahiga ngayon sa sofa at magkalapat parin ang mga labi. His kisses went down on my neck as I felt the burning heat it brought enjoying the pleasure of the sensation.

“Ooh… L-Laizer!” Di ko mapigilan ang mapaungol ng pumasok ang kanyang kamay sa loob ng aking oversized shirt para paglaruan roon ang aking malulusog na mga utong.

“Tell me to stop, Ty… I’ll try my best to resist.” Tumingin sa akin ang kanyang mapupungay na mga mata. Ngunit wala akong maisasagot, hinahabol ko ang aking paghinga at namimilipit parin sa sarili dahil sa sarap ng kanyang ginagawa.

Itinaas niya ang aking shirt at agaran na sinipsip ang aking mga utong, sinuso niya ito na parang isang sanggol na uhaw sa gatas. Napaliyad ako sa sarap na dulot nito. Napaka-mahiwaga ng kanyang dila sa sobrang bilis nito gumalaw. Para akong mababaliw. Pagkuway ay bumalik muli siya sa aking leeg habang pinaglalaruan ng kanyang mga daliri ang aking maselang bahagi ng aking dibdib.

Inabot ko ang kanyang batok at siniil siya muli ng halik. Bumitaw ako saglit. “

D-Doon tayo sa kwarto

…“

Nasilayan ko saglit ang kanyang pagngiti dahil sa aking sinabi. Dahil ro’n ay agaran niya akong binuhat. Lumingkis ang aking mga binti sa kanyang bewang habang patuloy parin kami sa paghahalikan.

“Show me where your room is.”

I was even more aroused when he did that husky voice of him.

Ang daming nangyayari, kanina lang nagaaway pa kami, tapos ngayon ay para na kaming mga linta na tila gutom na gutom na sinisipsip ang isa’t isa.

-Heydenzz

Oa masyado Tyler kunyare takot-takotan sa kulog para maka free hug. Bakla ka ng taon mah.

Ewan ko ba at naisingit ko pa ang hot maria clara ni sangre Danaya. Naririnig ko kasi siya sa isip ko habang sinusulat ko to. Hahahaha. Abangan niyo pa ang more point of view ni Barron. Months na pala to walang update akala ko kaka update ko lang last week, sa my next customer pala ’yon. Anyway ito na mga madam. Have fun reading at abangan ang next scene nila Tyler at Laizer soon. Kumulog lang nag chupchupan na.

Kabanata 39

Barron Kai Jenner-Montiguido

N inong Lai is my lolo? That’s so funny. Paano ko naging lolo si ninong Lai e mukha pa naman siyang bata? Bata pa si ninong Lai same with papa, but papa looks younger compared to him, so it’s really impossible that ninong is my grandfather. Silly me, I’m a big boy now so I should stop thinking silly things.

I checked to cellphone again, gumagana na. I smiled and excitedly pressing the power button to turn it on, ano kaya ang meron sa cellphone na ’to? This might be papa’s old phone. When the screen lit up, I was surprised to see my papa and ninong Lai there too. Nag-kikiss sila at ang sweet nila dito harot pala nila noon hehe.

I swiped the screen up and it needs a password, but I don’t know the password. How can I get the password, I don’t know where to get it? I tried dad’s birthdate but it still doesn’t work. I also tried ninong Lai’s birthdate but it doesn’t work either. Ninong just told me his birthday when he visited here once. Alright, I’ll just show this to papa later and ask him, sana di siya maging mad sakin kasi pinakealaman ko old things niya. But he will forgive me naman since he loves me so much.

I put the cellphone and letter inside the boxes and hid them under my bed. They’ll be there for now and I’ll hide them before papa gets home.

NINONG Lai, will help me in my assignments even though I already know how to answer it, want ko kasi mag take a time with him para mag long pa ang time visiting niya dito samin. That’s my way po kasi to maka bond with him. I see him as my second father even though he’s my ninong. Ba’t kasi ninong ko siya? Can’t he just be my father? Pwede naman sila ni papa e they will look good together dahil bagay naman sila. Papa is beautiful and caring, even though he’s scary when he gets mad sometimes, but he’s good at cooking though. Hindi na luge si ninong Lai kay papa.

Si papa naman e pabebe, always pa cold boy pag andiyaan si ninong. Lagi rin siya galit at inaaway si ninong e pogi at mayaman naman si ninong kaya bakit di niya parin like si ninong? Hmm, maybe crush ni papa si ninong. Kasi I have a crush rin sa school but I’m not sweet sa kanya kasi I don’t want to show my real feeings. Sabi pa nga niya sungit ko daw kasi lagi ko raw siya inaaway at inaasar. Hindi niya lang alam that’s my way of showing my affection. My classmate Oliver taught me that. Dapat hindi daw ako lagi harot pag may crush ako. Baka ganun si papa.

Bumababa na ako sa stairs dala ang assignment ko when I heard them yapping down there, they sounds fighting for something. I stopped going down the stairs and listen to whatever they were doing.

“Why you haven’t told, Barron everything yet? If I hadn’t seen the kid, I probably wouldn’t have known about everything until now.”

Galit ba si ninong? Galit siya kay papa? Inaaway niya si papa? But he doesn’t sound like mad and he’s so calm naman so I guess hindi. Ano kaya pinaguusapan nila ni papa? Pero kanina kasi para na silang mag sh-shout. Akala ko nag fight na sila e no’ng sa picture sa cellphone e sobra nilang harot. Hehe tapos ngayon away-away sila.

And ninong asking why is papa haven’t told me everything? I don’t understand what they’re talking about.

“Believe me, Laizer I never planned all of this…balak ko naman talagang sabihin sayo—”

“You had given many opportunities, Tyler para sabihin sakin ang tungkol dito pero di mo ginawa…how stup*d I am for not thinking that you can also bear a child.” Ninong is mad, I know he’s mad even though he just sound calm but I know he’s mad. Katakot pala siya magalit. Pero need ko e save si papa kasi inaaway niya. Walang pwede umaway kay papa.

“Since when, Laizer?” Papa asked ninong.

“Since the day when I saw him at the mall, I can feel his blood, Tyler. I’m the father, I can feel that he’s belong to me. I used DNA test using our son’s hair and it’s positive…Fvck all this time ang akala ko

nakabuntis

ka lang, but damn its not! Because you’re the one who carried him, I made you pregnant for

godd

mn

sake…tell me why you’re doing this, Tyler?“

Ninong Lai is my real dad? I’m his son? I was just stunned and didn’t plan on going down to protect papa because of what I found out. I wasn’t just surprised, but I also felt like I had solved a mystery and puzzles that I had only discovered a while ago. That’s why my papa and ninon—dad are so sweet on the photo. That makes sense kung bakit mukha silang lover. And that make sense why same kami ng face ni ninong.

I knew it, he’s not my lolo because he’s my real dad.

They’re a past lover and I am their son. Hindi ako mag cry, hindi rin ako mad. I am so happy. Ninong Lai or should I say daddy ko siya. He’s my real daddy, oh I’m so happy to know that.

“Akala mo ba madali lang ang lahat ng ’to sakin? Of course not…pagkatapos ng lahat ng nangyari sa atin anong

inaakala

mo? Na kaya kitang

pagkatiwalaan

ulit…Hindi mo kasi

maintindihan

ang takot ko, Laizer.“

“And why are you even scared—”

“ Na baka

ilayo

mo siya sa akin!“ Papa is also angry now, para na siyang susugod kay daddy Lai at mag-away na sila. Dapat hindi sila nag fi-fight kasi bad ’yon and they’re my parents dapat love lang sila. “Handa ’kong ipaglaban ang anak ko, Laizer kung sakali mang

pagtangkaan

mong

ilayo

si Barron sa akin.“

No, I should do something para di na sila mag-away, family ko sila at dapat ang family ay dapat always sila together and I wanted that happen. Dapat maging friends na sila ni papa para complete na kami at meron akong complete family na dream ko. So that papa would not be lonely na sa kwarto niya at hindi na rin siya mag cry every night, naririnig ko kasi siya sa bedroom niya na always siya nag cry. Maybe dad will be a help. I’m going to call him dad but in my mind lang muna.

He will take care of papa and kiss him rin kada aalis siya, sabay kami mag eat together and sabay at tabi mag sleep. Tapos may family picture na rin kami tapos sundo nila ako sa school every uwian, hindi na ako maiingit sa mga classmates ko. We will be a complete and happy family. I’m excited for that to happen. It’s nice to hear that I now have a daddy. Meron na akong daddy and I’m glad it’s ninong Lai.

Tyler Jenner

I was left in shock as Laizer forcibly unbuttoned my polo and its buttons lew away because of his aggressiveness. It was as if he was starving as he kissed me from the lips and neck, followed by my nipples, which he tired of sucking on and off. Kulang nalang talaga ay mababaliw na ako sa nararamdamang init at sarap ng kanyang bawat haplos at halik. Wari ba’y kay tagal ko itong inasam-asam at matagal na ring nangungulila nito.

“L-Lai!” Muli niya akong hinalikan, I let him enter my mouth and he got tired of exploring it and all I could do was to moan like a fvcking cat.

“Oh, Tyler I miss doing this to you!” Pareho kami ngayong nasa kama. Tila ba parang isang iglap ay kanina lang nagaaway kami ngayon ay kinakain na ang isa’t isa.

I can’t deny that… I also miss doing this with him. Pero siguro dala lang rin iyon na ilang taon na rin akong hindi nadiligan. But doing this session romantically? I don’t think I’ll consider that. It’s also really hard to stop and fight the rush of emotions, especially when this person is the one who knows how to seduce, makes you look naive with just a simple caresses and kisses.

Kahit naman siguro noon ay parang ito ata ang specialties niya sa tuwing gusto niya akong suyuin o nais lang makaisa, simpleng haplos at halik lang bibigay na agad. Teka ba’t ko ba inaalala ang mga kaganapan sa nakaraan namin?

“Would you like me to help you with that?” I asked him as he struggled to remove his belt for a moment.

“Sure…” Bumangon ako saglit at tinulungan siyang kalasin ang kanyang sinturon. “

Would you mind if you also help me unzipped my pants?“

Napakagat labi ako at tyaka sinunod ang ninanis niya.

Nang naikalas na pati ang kanyang salawal ay napalunok ako sa malaking umbok ng kanyang boxer, tila mayroong mapa ang namuo rito dulot siguro ng kanyang precvm. Kahit hindi pa ito nailabas sa kanyang boxer ay alam ’kong nagaalab ito sa galit at handa nang makipagdigmaan sa gyera. Kunti nalang talaga ay mapupunit na ang boxer niya dahil mukhang nahihirapan na ito sa loob at nasisikipan dahil sa taglay nitong kalakihan.

“He’s mad kaya

panindigan

mo ’yan…“ Tumingala ako para tignan siya at irapan.

Nakaluhod na kami pareho at muli kaming naghalikan. Ipinasok ko ang aking kamay sa kanyang boxer at doon hinimas-himas ang kanyang malaki at maugat na kargada. Domoble talaga ang laki nito kesa dati at hindi ko lubos maisip kung kakayanin ko pa ba ’to?

He pushed me back down on the bed and aggressively took off my shorts and underwear. My face heated up as if this was our first time. E nong nakaraan nga muntikan pang may mangyari pero ngayon ay magaganap na talaga. Handa na ba ako? Hindi ko maintindihan ang sarili, basta akit na akit ako sa kanya ngayon at lunod na lunod na rin sa nararamdamang init sa katawan at sensasyon. But I like it.

He finally took off the last of his body coverings and his manhood was stood with full of wrath. It was so long and fat that I thought it would extremely destroy me definitely. Napalunok ako sa size nito pero wala naman sa isip ko ang umurong. Kakayanin ko ’to, kung nakayanan ko noon ay siguro naman ay kakayanin ko rin ngayon. Sana naman kakayanin ko pa, please hevean help me overcome this challenge.

Pumaibabaw siya sakin at pumwesto na sa aking lagusan para pasukin na ako. Napakapit ako ng todo sa bedsheet. “

Can I enter you now?“

“S-Sandali…” Pinigilan ko siya bago pa niya sadyaing pumasok na sa akin, nang mayroon akong naalala. “Hindi kapa

nagsuot

ng… condom.“ Tumaas ang isa niyang kilay wariy tinatanong kung kailangan paba namin iyon? “Yes, we’ll use that kasi ayaw ’kong

magpabuntis

ulit sayo.“

Napatiim bagang siya tila hindi nagustuhan ang aking sinabi, pero kalaunan ay napatango at inabot ang kanyang wallet na nasa katabing lampshade lang nakalagay at mayroon siyang hinugot roon at lumabas ang isang pakete ng condom, wow handa lagi, bakit kaya siya mayroong condom? Para kanino sana ’yon gagamitin kung walang mangyayari samin ngayon?

“

I have this in case you don’t want me to get you pregnant again, I have something I can grab.

“ Napagtanto niya sigurong nagtataka ako kung bakit meron siyang dalang condom. Hindi ko naman binig-deal pa dahil mas mabuti na rin iyon kesa sa wala. Siguro ayaw niya rin talagang magalit ako kaya naging boys scout siya at naging handa.

“Dapat lang…” Sagot ko nalang.

Kanya itong bikusan at pinanood ko siyang suotin ito. No’ng una ay nahirapan pa siyang suotin ito at kamuntikan pang mapunit dahil hindi pa magkasya sa kanya hanggang sa tinulungan ko na siyang isuot ito sa kanya. Ano ba ’yan maypa-commercial pa bago magsimula ang laban. Nilawayan niya ang kanyang kargadala at muli akong itinulak pahiga.

Muli niya akong siniil ng halik, he grabbed my arms para ilingkis sa kanyang leeg. Ramdam ko ang ulo ng kanyang pagkalalake na humahagod sa aking bukana na parang kumakatok muna bago pumasok. Hanggang sa nanlaki ang aking mga mata at nakagat ang kanyang ibabang labi nang walang kung ano-anong pumasok ang kanyang kabuohan sa aking lagusan. Impit akong napaungol habang naghahalikan parin kaming dalawa.

“Fvck you, Laizer!” I only felt a little pain and soreness, but the pleasure were still there.

“Yeah… I’ll fvck you baby!” Hinalikan niya ako sa leeg tungo sa aking tenga at dinilaan ito. “

Aahhh

… Finally I’m in your inside now again…“ Parang sobrang tagal niya na itong inasam-asam at hinintay.

Sa sobrang dulas ng condom ay tila parang hindi ko nararamdamang suot niya pa ito. Nagsimula siyang gumalaw nang napansin niya sigurong nagiging komportable na ako. His thrusts were light and gentle, as if I was a fragile thing that needed to be protected. I love his way of doing things and I like it. He used to be rough when we had sex before, but now he seems to be more careful.

“

Y-You’re

so big…“ Dikit na dikit ang aming katawan na parang ayaw niya akong makabangon. Hanggang sa medyo bumibilis na rin ang kanyang paggalaw mula sa aking ibabaw . “Fvck, Laizer! Yes that’s it!”

“

Nagseselos

ka paba? Oooh fvck!“ He suddenly asked in the middle of our session.

“

W-What

?“ Balak ko sana siyang itulak pero magihpit ang pagkakayakap niya sakin. Bakit ba ang higpit nito kung makayakap?

“

Are you still jealous of my ex?“

Is he referring to Hailey? No way, I’m not jealous and I’ve never been jealous to them.

“H-Hindi!

Aahhhh

yes ganyan nga, Lai!“ Napapikit ako dahil sa elektrisidad na dumaloy sa aking batok. The pleasure is making me insane.

“Talaga?” Pareho kaming tila nahihirapan sa paghinga dahil sa parang bumibilis narin ang paggalaw niya.

“Oo naman… B-Bakit mo ba natanong?” Alam mo ’yong ine-enjoy mo na ’yong moment kaso tila maypa advertise ng inis dahil sobrang off naman ng mga binabato niyang tanong.

“Don’t be jealous on her…” Napakapit ako ng mahigpit sa kanyang likod pati na rin sa kanyang buhok. “She’s not my ex… Ugh

sh

*t!“

What? Hailey isn’t his ex? So ano anong ibig niyang sabihin? Na sila pa hanggang ngayon? Wala pang closure at hindi pa talaga officially na nag break at may balak pang magkabalikan? LQ lang sila ganun? So ano ako? Gagawing niyang rebound? Kasi hindi siya makatira sa ex-iste girlfriend niya kasi nga may alitan sila? Ganun ba ang gusto niyang iparating?

“E gag* ka pala e—”

“She was never my girlfriend… we never had any relationship.”

Tila napatulala ako ng ilang minuto at pinroseso muli ang kanyang sinabi.

Hindi ko maintindihan. Ano bang gusto niyang ipaintindi? Na iyong kaganapan sa bahay nila kung gaano sila ka sweet, ’yong engagement at mga bali-balita tungkol sa kanila ay hindi totoo? What are these tricks of his and he’s messing with me like this?  But wait a minute, it’s like I’m cumming.

“Ahhh s-sandali… Laizer… I think I’m

cvmming

!“ Ito na parang sasabog na ako bigla. Hanggang sa naabot ko na ang hinahangad na kalangitan. Ang bilis ko naman labasan siguro ganito talaga kapag matagal ng hindi nadiligan. Naipon nang ilang taon. “Ugh, Laizer…

Ginagag

• mo ‘ko!’

Patuloy parin siya sa kanyang ginagawa habang nakapikit, kagat labi at minsan napapatingala. Ang hot niya lang tignan sa itsura niya. “She’s been my friend and I asked her to do a set up…”

“Set up for what?” Bumibilis na ang kanyang pagulos at mas napakapit pa ako ng todo sa likod at buhok niya na kulang nalang ay sasabunutan ko na siya. “Ugh,

g-ganyan

nga, Lai!“

“D*

mn

, Tyler

ofcourse for you… I looked for you everywhere but I still couldn’t find you so I asked her for help because she is a celebrity and my friend so that if you ever hear anything from me

maybe you’ll come back… ugh

ang sarap mo parin tang*na!“ She’s just using Hailey because she’s a celebrity and famous at ginamit niya ito para madawit rin ang pangalan niya upang mayroong balitang mapupunta sa akin tungkol sa kanya? Well it happened pero nakabalik naman na ako ng Pinas bago ako may nabalitaang tungkol sa rumor relationship nila. Pero ang tanga lang ng ideya na iyon. Ano bang gusto niyang mangyari? Na pagselosin ako sa kanilang dalawa?

“

We had an agreement and I used her

,

but making you jealous of us is not my intention. I just want to make sure that you still have affection left for me and I have proven that.

We don’t really love each other because all of that is just pretend and we have no intention of getting married because we already love someone else, at isa lang ang gusto ’kong

pakasalan

at ikaw ’yon.

“ Tila ba tumigil ang mundo ko sa huli niyang sinabi. Kahit pa sa sitwayon namin ngayon para niya na akong nire-wrestling. “I still love you, Tyler…Fvck I’m

cvmming

!“

“

Y-You

really mean that?“ Hindi ko alam kung bakit ko ba iyon itinanong? Basta na lamang itong lumabas sa bibig ko.

“

From the bottom of my heart, Tyler, my love for you has never been faded and I know we feel the same way. I know, asking you a forgiveness is not enough but please give me a chance to start our life together again with o

ur son.“

I don’t know if it’s right to trust his flowery words. But the way he says those words, I know they are true and sincere. I know how a Laizer Montiguido lies and tells the truth and this time, he tells the truth and that makes my heart beat fast. But the feeling of doubt and indecision is still there, maybe I’m afraid to gamble again because I might end up being in pain.

I want the days of suffering while remembering the past to end. Crying every time I remember the past that I still can’t forget and don’t know how to forget, I want it to end. Labis akong nasaktan noon but having him again in my life would be a help? Magiging masaya ba ako kapag magiging parte na naman siyang muli ng buhay ko?

Mahal ko pa ba siya? Kaya ko bang aminin iyon sa sarili ko? I am confuse, what should I do?

“Tell me how you feel, Tyler!… Ugh

lalabasan

na ako mahal!“

Tell him what I feel? Sarap dahil sa sobrang galing niya. “Tell me that you love me… But if it’s not…”

Agad nanlaki ang dalawa ’kong mga mata dahil naramdaman ko ang malapot at mainit na katas niya sa aking kaloob-looban. Doon ko siya buong itinulak at doon nasilip sa kargada niya na wala pala siyang suot na condom. Kaya pala ang higpit ng pagkayakap niya sa akin iyon pala ay ayaw niyang makita ko na hindi niya pala suot ang condom. Mandurugas!

“

Pipikutin

nalang kita!“ He said while still panting whith a victorious smile appeared on his face.

-Heydenzz

Kabanata 40

Kabanata 40

B umukas ang pintuan ng comfort room at iniluwa roon ang nag-aalalang mukha ni Symon. Bakas sa mukha niya ang pagtataka habang pinupunasan ko ang sariling labi matapos ’kong maisuka ang kinain ko kanina. Bakit ba kasi biglang bumaho sa akin ang amoy ng wagyu beef steak? It’s one of my favourites so why didn’t I like the smell of it? Maybe they didn’t cook it well or maybe there were some ingredients mixed in that made it smell bad.

“What’s wrong, Ty?” Dinaluhan ako nito at inalalayan. Kulang nalang kasi ay ingudngud ko ang aking sarili sa sink dahil sa labis na pagsusuka. “You’re not fine we should go to the hospital.” He’s panicking.

“

N-No

… I’m fine, Symon.“ Kinapa niya ang aking leeg sinusuri kung mayroon ba akong lagnat.

“

You don’t have a fever… didn’t you like the food?“

Tumango na lamang ako bilang tugon dahil mukhang hindi niya ako tatantanan kapag hindi ko masasagot. “Siguro… Baka may

nailagay

lang sila na hindi ko nagustuhan.“

Nandirito kasi kami ngayon sa restaurant nag-aya kasi itong makipag dinner sa akin. Even though I have my own restaurant, it’s not bad that I can also eat at other restaurants, tyaka wala naman akong naipapatayong restauran dito sa pinas kaya okay lang naman. Pero hindi dahil nasusuka ako ay hindi ko ginusto ang mga pagkain nila rito para manira. It just that something really weird is happening in me, not just now but lately, and I don’t know why?

Kaya nang nag-aya si Symon ay hindi ko narin tinanggihan dahil babad narin kasi ako kanina sa trabaho at naisip ko lang na magpalipas oras nalang muna at buti nag-aya siya kaya mayroon na akong kasama. Siguro bored lang ako at wala talaga akong nakakasama sa tuwing nagiisa at nalalayo kay Barron kaya kung ano-ano nalang ang mga nangyayari sa akin lately.

It’s been two weeks narin ang nagdaan simula nang umuwi ako galing Germany. And there are some feelings and events in me that I don’t understand but feel familiar to it this past few days. Siguro dulot na rin ng pagod at pagka busy ko sa trabaho kaya tila nagiiba ang cycle ng aking katawan. That’s why having dinner with him is a good thing to refresh my body and mind.

“Alright, mag order nalang ulit tayo ng bago.” Nang nakapante na ako ay bumalik na kami sa aming table. At nag order nga kami ulit, tinake-out namin ’yong hindi ko naubos at ipamimigay nalang ’to sa labas mamaya dahil sayang rin naman. I just ordered rib-eye steak and it smells good, nothings unusual smells in it, kaya nakapante narin akong magsimulang kumain.

“So how’s, Barron now?” Muli niyang pagsisimula ng aming topic. Oo nga pala no’ng nagdaang lingo ay banned siyang bumisita sa amin dahil  nga sa binanned siya ni… Ayaw ko sabihin ang pangalan niya dahil baka imbes na masuka pa ako ay mawalan nalang ako ng gana.

“Tinatanong na ako kung kelan ka ba raw

makakabisita

. Gustong-gusto no’n

binibisita

ng mga ninong niya…“ Just like his other ninong na tinatanong rin ako kung kelan ba iyon makakabisita.

Siguro hindi na. Mas mabuti.

“I miss that little kid though…” Tyaka siya sumimsim ng kanyang wine.

“I’m sorry if… you were banned from coming to us. If only I had known sooner, siguro

nabibista

mo pa ang

inaanak

mo ngayon…“ Tipid akong ngumiti sa kanya. Pero binigyan niya lang ako ng isang malumanay na ngiti. “Don’t worry

makakabisita

ka na ulit sa

inaanak

mo.“

Isang matamis na ngiti ang iginawad niya sa akin. “Good to know… Allow rin ba akong

bisitahin

ang

magulang

?“ Tumaas ang kaliwang kilay ko sa sinabi niya. Pagkuway ngumiti siya. “Joke lang, ito naman

nagtanong

lang… E w

ala akong magawa e, wala kasi akong laban nang

pinagbawalan

akong bumisita sa inyo. Ano bang laban ko do’n e siya ang ama, ninong lang ako.“ Tyaka siya ngumiti ng nakakaloko. Inirapan ko siya habang ngumingiti narin. He sounds sullen while talking but I can’t deny he’s cute when he does that.

“Kahit siya ang tatay wala naman siyang karapatan

gumawa

ng

sariling

niyang policy sa

pamamahay

namin.

If he does that again, don’t hesitate to report it to me.

“ May nakita naman akong kislap sa mga mata niya habang sinasabi ko iyon. Tila nagustuhan ang aking sinabi.

“Sabi mo ’yan ah… Ikaw ang magiging

sumbungan

ko…

Tignan

natin saan

aabot

yabang

niya, ama lang siya, pero sayo naman ako

nagsusumbong

. Halata namang ako ang favourite mo no?!“ Tumaas baba ang kilay niya at tyaka sumubo muli ng kanyang pasta. Sinimangutan ko siya at inikutan ng mata.

“Tse! Feeling mo naman

, lagi kayong

nagbabangayan

mga

astigin

. Di ko alam ano

pinaglalaban

niyo.

Iisipin

ko na tuloy na may gusto kayo sa isa’t-isa di niyo lang maamin.

“ Napangiwi siya.

“No fvcking way!” Nandidiring sagot niya.

Ganito lang ang usapan namin. Teasing each other then asking about work or events in each other’s lives. Kahit papaano na enjoy ko naman ang company ni Symon. Nalilibang ako.

Hanggang sa muling nanaig ang katahimikan sa aming dalawa. Hindi ko alam iyong ngiti niya kanina ay tila naglaho at napalitan ng seryosong emosyon ang kanyang mukha. Nagtaka naman ako sa biglaang pagbabago ng kanyang aura.

“Hindi ka naman babalik sa kanya diba?” Doon ako nahinto sa pag sliced ng karne dahil sa biglaan niyang tanong. Napalunok ako. Tinignan niya ako na wariy hinihintay ang aking magiging sagot. “Diba, Ty?”

“O-Oo naman…” Nahinto muna siya saglit at tapatango na lamang. Hindi ko alam kung kumbinsido ba siya sa sinagot ko o hindi. Pero ngumiti narin naman siya kalaunan at doon lang ako napatanatag.

“Mabuti naman… Ayaw ko lang kasi na

makikita

kang…

nasasaktan

dahil lang sa kanya.“ Umiling ako.

“Hindi na

mangyayari

’yon.“ Panatag kog sagot at muling sumubo. Nagpatuloy narin siya sa kanyang kinakain.

“Kung wala ka na talagang balak bumalik sa kanya… Andito parin naman ako, libre pa.” Inirapan ko siya at napailing-iling habang nakangiti.

“Sira!” Tanging sagot ko nalang pero tila nangangapa na ako sa gagawin. Dahil ang awkward na. “Thanks, Symon… Don’t worry hindi ko na

hahayaang

masaktan pang muli. I promise

gagawin

ko para naman

mapanatag

kana diyan.“ Tyaka ako malumanay na ngumiti at ganun rin siya.

Pero kita ko ang bakas na tila nangangamba sa mukha niya kahit pa pansin ko ang pilit niyang pinapasigla muli ang sarili. Alam ko kung ano ang kanyang motibo at hindi ako ganun katanga at manhid para hindi makaramdam.

I’m sorry, Symon.

Tumunog ang bell sa entrance ng restaurant at may pumasok roong dalawang mag-asawa ata. Inalalayan ng lalake ang babae na nakasuot ng black long dress at napansin ko ang umbok sa tiyan nito. She’s pregnant.

And it’s struck me to realize something. No fvcking way!

[Flashback]

I sang malaking sampal ang kanyang natamo mula sa akin. Hayop siya, wala siyang puso. Hanggang kailan niya ba ako pahihirapan ng ganito? Why does everything always go in his favor, why is he always the one who gets followed? Palibhasa wala siyang alam. Hindi niya alam ang mga napagdaanan ko noon.

Wala siyang alam!

Hindi niya alam kung gaano kahirap ang dinulot niyang pag-iwan sa akin noon. Hindi lamang ako nasakyan physically pero dinurog niya ako mentally na halos ikamatay ko na. Halos maubusan pa ako ng hininga noon at kamuntikan pang mabaliw kung hindi lang naagapan nila Mom and Dad.

Wala siyang alam! At kahit kailan hinding-hindi ko ipapaalam sa kanya dahil hindi niya deserve malaman ang mga nangyari sa akin noon. Hirap na hirap ako sa sobrang sakit na halos ihiling ko nalang na sana kahit sa isang iglap magpakita siya. Kahit galit na galit ang puso ko noon sa kanya ay umaasa parin ako na kahit anino man lang niya ay mahagilap ko. Nang sa ganun ay matatanggap ko parin siyang muli.

Kahit gago siya’t walang paramdam ng ilang buwan ay matatanggap ko parin siyang muli kung magpapakita lamang siya noon, pero kahit ni isang hibla man lang ng buhok niya ay wala akong nakita. I hate him, hayop siya!

Humahagulhol ako sa iyak at kita sa mukha ni Laizer ang taranta dahil sa biglaang pag breakdown ko. Nilapitan niya ako agad pero agaran ko siya itinulak. Sinabunutan ko ang sarili.

“Hayop ka, Laizer! I hate you! I really really hate you!” Kita ko ang pait at sakit sa mga mata niya habang sinasabi ko ang mga katagang iyon. “Wala kang ibang binigay sa buhay ko kundi

pasakit

.

Napakasama

mo! Akala ko kaya ko nang harapin ka pero mali ako.

Nagkamali

akong ng

desisyong

bumalik pa. Akala ko

mapapabuti

para kay, Barron na makilala ka niya pero sana hindi ko nalang ginawa, sana

itinago

ko nalang siya sa ’yo dahil hindi mo naman deserve na makilala siya.

N-

Nagsisisi

ako kung ba’t pa ako bumalik!

Nagsisisi

ako kung ba’t ko pa naisipang maging

mabuting

magulang at naisip na

ipakilala

pa siya sayo. Sana naging

malupit

nalang ako para di na

umabot

pa sa ganito.“

Dinuro duro ko siya habang siya naman ay tila nagtitiis sa mga salitang aking binibigkas. “

Ak

ala ko magiging okay na ang lahat pero gago ka! Alam kong gago ka pero

pinatunayan

mo lang na ganun ka talaga, sana hindi nalang kami

nagpakita

para di mo na

magugulo

pa ang buhay ko! Pero ang tanga-tanga ko! Ang tanga-tanga ko parin sayo alam mo ba ’yon?! Kaya ito nagagawa mo na namang

guluhin

ang buhay ko ngayon

! You’re so unfair, Laizer! You’re so cruel!“

Hindi siya sumagot at nakatayo lamang siya sa harap ko at nakayuko habang tanging boxer lamang ang suot niya. Habang ako naman ay tanging oversized gray shirt lang ang saplot sa aking katawan.

Hindi siya gumagalaw at tila tinatanggap lamang ang mga masasakit na salitang aking ibinabato sa kanya.

Hindi parin natatapos ang pag-agos ng aking mga luha. Patuloy parin akong humihikbi. “A-Ang sama sama mo, Laizer! Bakit ba sa iyo nalang pabor ang lahat, bakit gusto mo ikaw nalang lagi ang

nasusunod

? Ganun ba

kababa

ang

tingin

mo sa akin? Na

inaakala

mong

kaunting

kalabit

mo lang ay babalik ako sayo agad?“

Lumapit siya sa akin pero ramdam ko ang pagpipigil niyang hawakan ako. “Tyler, that’s not true!”

Galit rin ako sa sarili ko, kung bakit bumigay rin ako sa kanya kanina. Ito ang ang epekto niya sa akin. Kaya ganito nalang ako kung mag react. Hindi ko kasi inasahan na aabot kami sa ganito. Ang akala ko kapag bumalik kami ni, Barron at makilala niya ang bata ay magiging normal parenting lamang kami sa bata. Magiging maayos ang relasyon namin. Iyon ang nakalkula ’kong magiging resulta kung sakaling babalik kami.

Pero mali ako ng inakala. Sa bandang huli ako parin ang kawawa, ako parin ang nasa ibaba. Tapos ngayon ito siya at balak akong buntisin muli. At the end siya parin ang nasusunod. And that is so unfair! Bakit sa aming dalawa tila mas masaya siyang nagagawa ang lahat ng gusto niya. Lahat ng gusto niyang mangyari ay nasusunod. Nagagawa niyang sunud-sunuran ako sa mga gusto niyang mangyari. Nagagawa na naman niyang gawin akong isang tanga.

“ Pagod na ako, Laizer! Ayaw ko ng bumalik sa

puntong

para na naman akong

mababaliw

. Ayaw ko ng bumalik sa

puntong

halos

ikamatay

ko na ang lahat!

Parang-awa

mo na tigilan mo na ’to.“ Napaluhod ako habang umiiyak at napayakap sa aking sarili.

Habang inaalala ang mga nangyari noon ay tila isa itong trauma na ayaw ko ng balikan pa. Ayaw ko ng bumalik sa mga panahong iyon. Takot na takot ako.

“I’m sorry, Tyler… I’m really really sorry!” Ngarag ang kanyang boses habang sinasabi iyon. “If only there’s a way to take the pain that you have, then I’ll take it.

“ Lumuhod rin siya sa harapan ko. “Torture me, Ty…

Pahirapan

mo ako,

tatanggapin

ko kung iyon lang ang

paraan

para

mapawi

iyang sakit na

nararamdaman

mo.“

Kita ko ang butil ng mga luha na tumulo sa kanyang mukha. Pero nakakainis bakit sobrang bigat nito sa dibdib ko habang nakatingin sa itsura niya. Bakit nakikita ko ang labis na hinagpis at sakit sa kanyang mga mata. Bakit tila sobra-sobrang nasasaktan rin siya? At bakit tila nasasaktan rin ako?

No, maybe I am just confused. Siguro dahil na sa-satisfy lang akong nahihirapan din siya. Oo tama yan, dapat lang na umiyak siya.

Tama siya, I should torture him. Tama tama. Pero bakit tila tutol ang sarili ko rito? I’m confused. Nakakagalit!

Out of frustration itinulak ko siya at napatumba siya sa aking ginawa. Tumayo ako at pinagsusuntok siya at lahat ng iyon ay tinanggap niya.

“Hayop ka! Hayop ka! I hate you! I hate you!” Iyon lamang ang ginawa ko habang sinasaktan ko siya. Ngunit wala man lang siyang kibo at tinanggap lahat ng mga ito.

Kita ko ang pamumula ng kanyang maputing balat at alam kong magiiwan ito ng mga marka. Pero ni katiting man lang ay wala akong nararamdamang awa. Tila mas nainis pa ako kasi bakit parang wala lang ito sa kanya. Tingin niya ba sakin mahina? Hindi ba siya nasasaktan? Dapat lakasan ko pa ang pagsuntok. Dapat masaktan siya kasi deserve niya ito.

Sinipa ko ang kanyang mukha na ikinaungol niya saglit at napahiga siya bigla sa sahig. Napahinto ako at nahimasmasan dahil sa aking ginawa. Kita ko ang pagtulo ng dugo sa kanyang ilong at pinunasan niya naman ito gamit ang kamay niya.

“Oh no!” Bigkas ko at natulala saglit.

Tila bigla akong nawalan ng hininga na parang nalulunod. Hindi ko maintindihan ang sarili, para akong lalagnatin at mawawalan ng malay. Dahil sa mayroon akong naaalala sa pagkakita ko sa dugong umaagos ang ilong ni Laizer. Naaalala ko na naman. Naaalala ko naman siya. Ang taong iniiyakan ko tuwing gabi. Kailangan ko ang gamot ko, I need my syringe.

“Tyler?! “ Napansin niya siguro ang pagkabalisa ko.

“I-I can’t breath!” Nahihirapan ako sa paghinga.

Agaran akong tumakbo papunta sa cabinet at kamuntikan pa akong matumba kung hindi lang ako nasalo agad ni Laizer. Pero tinabig ko ang kamay niya na tila ba napapaso ako sa kanya. Dali-dali kong binuksan ang cabinet at itinapon lahat ng kung anumang laman sa loob nito makuha lang ang kinakailangan, ang importante makuha ko iyong gamot.

Kilalkal ko ang buong cabinet dahil tila nanlalabo na ang mga mata ko at nanginginig narin ang mga tuhod dahil sa nanghihina na ang aking katawan.

“Tyler!” Puno ng pagaalala ang boses ni Laizer habang tinatawag ako. Tinulungan niya akong hanapin ang anomang gamit sa loob ng cabinet kahit wala siyang clue kung ano iyon ay tumulong narin siya.

Bakas ang pag papanic sa kanyang mukha. Kita ko rin na mayroon siyang tinatawagan sa phone na hawak sa kaliwang kamay niya, wariy parang emergency call.

Hanggang sa naabot ko ang syringe at napaupo sa sahig at itinurok ang syringe sa akin. Mga ilang segundo sumandal ako sa cabinet at pilit binabalik ang paghinga. Napapapikit at pinapakalma ang sarili.

“Tyler, breath okay…. Fvck! You’re not fine, hang on I’m calling emergency—” Sinamaan ko siya ng tingin at doon siya natahimik. Pero nandoon parin ang pagaalala sa mukha niya.

Kalaunan ay naging maayos na ang pakiramdam ko at tila bumalik na ang aking lakas. Hindi narin ako nagpapanic at tila kumalma na aking kalamnan.

“Y-You fine now?” Nakahiga na ako sa kama at gusto ko nalang muna na matulog. “If you need something just tell me, dito lang ako. Hindi ako aalis

haggang

hindi ka magiging

maayos

—“

“Magiging

maayos

lang ako pag wala ka na dito… Umalis ka na, Laizer!“ Tinitigan niya muna ako bago siya sumagot. Nandoon parin ang bakas ng dugo sa kanyang mukha pero hindi na gaanong kita. Napunasan niya na siguro. Pero kahit ganun hindi ko parin siya matingnan ng diretso.

“Hindi ako aalis!”

“Kaya ko na ang sarili ko…

This is not the first time this has happened to me. I have dealt with it before nong wala ka. I have dealt with it alone

at

makakayanan

ko rin ito ngayon kaya umalis ka na. I don’t need you!“ Kita ko ang lungkot na bumakas sa kanyang mga mata at napayuko. “Tang*na umalis ka na!” Hindi ko mapigilan ang mapasigaw. Mga ilang segundo muna siyang nakatayo bago nagsalita.

“I’ll leave. Pero may

bibilinan

ako rito na

magbabantay

sayo… Please, just let me do this and i’ll leave…“ Hindi ako umimik at hindi narin siya tinignan pa. Silence means yes, okay na siguro na sagot iyon na pumapayag ako sa gusto niya. Basta ang importante makaalis na siya at hindi ko na makikita ang pagmumukha niya.

Naglakad siya patungo sa pinto pero bago siya makalabas ay mayroon muna siyang huling binigkas.

“

I’m willingly to accept your wrath

, Ty…

When I said you can torture me, I mean it… Make me suffer, you can do that every day, I swear I won’t be dead

…

Basta huwag lang

kayong lumayo muli sa piling ko. Mas

mamatay

ako kapag nangyari ’yon.“

T ulala akong natayo sa sink habang nakatingin sa isang bagay na nagbibigay ng resultang kanina ko pang hinihiling sana hindi magkatotoo. Nagkamali ba ako sa pag-inom? Hindi tumalab? Pero bakit nasalisihan parin?

Gusto kong maiyak pero ayaw kong gawin. Ayaw ko ng umiyak nagmumukha lang akong mahina. Wala na akong magagawa nandiyaan na ’yan e. Nangyari na ang mga nangyari kaya dapat tanggapin at harapin ko ito. Just like what I did with Barron ganito rin ang gagawin kong muli.

Aalagaan at mahahalin ko ang batang nasa sinapupunan ko.

Positive. Positive ang resulta ng PT dahil two weeks na ang lumipas ng nakaramdam ako ng mga symtoms ng pagbubuntis. Dagdag pa sa nakita ’kong buntis kanina kaya napaisip ako dahil posible. Kaya after matapos ang pagkikita namin ni Symon kanina ay agaran akong bumili ng PT.

Hindi naman ako nagkulang sa pag-inom ng pills kaya nakakapagtaka kung bakit nabuntis parin ako. At isa lang naman ang ama kung sino man ang nakabuntis sa akin, o nakabuntis ulit sa akin.

Walang iba kundi si Laizer Montiguido na dalawang linggo naring walang paramdam. Which is good dahil hindi ko naman kailangan ang presensya niya. And I should stop thinking about him dahil ayaw kong ma-stress.

Napahilot ako sa sintido ko habang naglalakad at umakyat sa taas. Nanunubig ang mga mata ko at nanlalabo narin. Sabi ’kong ayaw kong umiyak pero bakit tutol ang katawan ko gusto nalang nitong humikbi. Nanginginig narin ang labi wariy gusto ng humahagulhol, pero pilit nalang pinipigilan ang sarili.

Nakakainis napakaiyakin ko naman!

Tulog na si Barron sa kwarto niya, wala rin sina Mom and Dad kakaalis lang kahapon kaya kaming dalawa nalang nandito ng anak ko.

Pumasok ako ng kwarto at naupo sa kama habang nakatingin sa cabinet ng aking kwarto. Mga ilang minuto akong nakatitig roon at kalaunan ay nagdesisyon ng lapitan ito. Binuksan ko ang cabinet at hinanap ang isang maitim na kahon. Itinago ko ito rito simula ng nakabalik na kami rito ni Barron.

Pinakaingat-ingatan ko ito rito at lingo-lingo kong pinupunasan at nililinasan ang laman nito. Napabuntong hininga ako hanggang sa hindi ko na namalayan na mayroon na palang tumulong butil na luha sa aking mga mata. Tumulo ito sa kahon na aking hawak-hawak. Madalas tuwing gabi ganito ang itsura ko. Nangungulila, nagluluksa, nakakaawa. At ang taong ito ang rason kung ba’t ako umiiyak gabi-gabi.

Hanggang sa hindi ko namalayang bumukas pala ang pinto ng kwarto at doon ko narinig ang munting nagaalalang tinig.

“Papa, you’re

cwrying

again kay kuya, Brix

!“ It’s, Barron. And he’s referring to his twin brother.

Brixton Jenner Montiguido

-Heydenzz

---

Yass nakapag update na ang Jusaa kasi tapos ang na ang semester. Ayan na guys gowch basahin niyo na.

Kabanata 41

Kabanata 41

A s expected hindi naging maganda ang reaksyon ng aking mga magulang sa ibinunyag ko sa kanila. I was planning on not telling them, but even though I will keep this as a secret I know in the end they will still find out. So I don’t have any option but to tell them about my pregnancy right away. Hindi mo naman kasi maitatago ang pagbubuntis, kaya hindi ko na pinatagal pa. So far sila palang ngayon ang nakakaalam nito ngayon maski si Barron ay hindi pa alam.

Syempre hindi ko sinabi kung sino ang ama pero alam ko namang mayroon na silang hinala kung sino. Dahil minsan na itong pumaparito sa amin ang lalaking pinaghihinalaan nila. No’ng una medyo tutol pa si Dad na bumisita iyon rito sa amin, pero maunawa ang aking ama kaya naintindihan rin niya na para naman ito kay Barron. Kaya hinahayaan niya nang bumibisita pa ang lalakeng ’yon dito.

Gaya ng sabi ko malakas ang kutob ng mga magulang ko. Madali lang nila akong nababasa. Kaya lumaki akong hindi sinungaling sa kanilang harapan dahil kahit anong gawin ko ay hindi naman ako makakalusot.

“Ano bang

nangyayari

sayo,

pinalaki

ka naman namin ng maayos, hindi ka naman namin

pinabayaan

,

pinangaralan

kapa namin ng

paulit

-ulit

, ang akala ko ay

natuto

kana anak. Bakit

hinahayaan

mo ang sarili mong

magpakatanga

at

magpabuntis

ulit sa lalaking iyon.“ Oo, hindi ko madedepensahan ang sinabi ni Mommy. Totoo rin naman talagang sobra ang pagkatanga ko ba’t ko ba hinayaan ang sarili na magpabuntis kay… Sa lalaking ’yon.

“Alam mo namang

inaayos

pa ang

relasyon

ni Barron sa totoo

nitong

tatay. Hindi ko pa alam kung maayos din ba ang relasyon ninyo at

nagpabuntis

ka na naman. Ba’t naman naging masyado kayong

mabilis

. E kung iyan naman pala ang plano ninyo edi mag-sama nalang kayo.“ Hindi lang ako sumagot sa mga sa sermon nila. Naintindihan ko rin naman sila dahil gaya ko magulang rin sila at mga magulang ko sila. Alam ko kung paano nakakasama na ang sarili mong anak ay naging padalos-dalos sa mga desisyon.

“Pero ano pa bang

magagawa

namin?

Nandiyaan

na ’yan. Nabuo na ’yan, wala kaming ibang magawa kundi mahalin iyang bago naming apo.“ Napabuntong hininga na lamang si, Dad.

“Sorry, Mom and Dad!” Iyon lang ang tangi ’kong nasabi.

Daig ko pa ang isang batang naging disgrasyado na pinagalitan ng magulang. Wala rin naman akong masabing magandang dahilan sa kanila dahil totoo naman ang pagkakamali ko. Kahit pa’t sinubukan ’kong pigilanan ang sarili pero hindi naman ako nagtagumpay. Hindi ako nagtagumpay na umiwas sa tukso. Hindi parin ako natuto. And I am disappointed to myself.

Galit ang magulang ko kay Laizer, pero iba sina Mom and Dad hindi sila ganun kung magtanin ng galit. Kahit pa’t alam kong disappointed sila sa akin noon e never naman nila akong itinakwil. Tinanggap parin nila ako ng buo. At higit sa lahat hindi rin sila namamasukan sa mga problema ko sa buhay, nirerespeto rin nila ang aking privacy. At bukas puso naman rin silang nagbibigay ng payo sa akin. Pero kahit ganun hindi naman sila nagkulang sa pagpapaalala at pagturo sa akin ng tama.

Tanging ako lang talaga ang mayroong problema, hindi sila. Kaya no’ng nag desisyon akong pahintulutan si Laizer na makilala niya si Barron para sa ikapayapa ng aking isipan, ay ramdam ko naman ang pagtutol nila ngunit hindi lang nila ako pinigilan dahil hinahayaan nila akong panghawakan ang mga desisyon ko sa buhay. Kahit naman ganun ay lagi rin naman nilang pinaparamdam sa akin na ano man ang mangyari ay nadiyaan lang sila parati.

Pero kahit puno sila ng sermon ngayon ay alam ko namang masaya sila sa balita. Lalo na’t nakailang ulit narin silang nagtanong sa akin kung may natitipuhan ba akong tao at kung posible pa bang mabigyan ko na naman sila ng panibagong apo. At ilang ulit ko rin silang sinabihang hindi na masusundan pa si Barron. And now I’m a hypocrite, nagsalita kasi agad ng patapos.

Maswerte ako sa magulang na maunawain, kaya malaki ang utang na loob ko sa kanila. Kung wala sila sa tabi ko noon ay siguro hindi kami makakabalik ni Barron dito. Hindi siguro ako mabubuhay kung hindi dahil sa kanila. Hindi nila ako pinabayaan.

Kaya minsan nagsisisi ako kung bakit hindi ko inayos ang sarili ko noon. Pero hindi ako nagsisi na dumating si Barron sa buhay ko. So somehow I’m also grateful that all of that happened back then we’re like a blessing in disguise, because there’s an angel came into my life.

And it’s my son, Barron.

“Hindi naman kami tutol kung

magkabalikan

kayo ni—“

“Dad, kaya ko ito…

Kakayanin

ko ito ulit ngayon…“ Hindi ako nagsisi na nabuntis ako ngayon pero hindi ko rin naman maitatanggi ang kapabayaan ko.

Ilang gabi akong umiiyak dahil rito. Pakiramdam ko napakasama kong tao. Bumubuhay na naman ako ng batang inosente na walang kompletong pamilya. Ilang ulit rin akong humihingi ng tawad rito. Kaya dapat lang na pagsalitaan ako ng masasama dahil kagagawan ko ito, naging makasarili ako. Sumakit bigla ang lalamunan ko sa naiisip.

Pero ipapangako ko, hinding-hindi ko ito pababayan. Babawi ako sa pagiging mabuting magulang. Mamahalin ko ito ng lubos.

N andito na naman siya ulit, ngunit hindi siya pumapasok. Tanging nasa labas lang siya at nasa loob ng kanyang sasakyang nakaparada. Sumilip ako sa bintana at kanina rin ako pabalik-balik na suriin ito dahil hindi ko alam kung ano ang binabalak nitong gawin. Bibisitahin niya ba si Barron? O maninigas nalang siya diyaan sa labas?

Anong gusto niyang mangyari? Susunduin pa siya sa labas? Sasalubungin ng mahigpit na yakap? Hahalikan sa labi at pisnge? Iyon ba ang gusto niya? Abay hindi siya makakatanggap ng VIP treatment sa akin dahil hindi naman siya ganun ka importanteng tao. Sa akin.

“Si dad—ninong…pala ’yan papa. Gusto ko siya makita po!” Galak na sambit ng aking anak na kabababa lang sa hagdan. Nagmamadali itong tumungo sa pintuan. Habang ako ay nasa sofa lang inaayos ang flower vase.

“Ako na

magbubukas

, nak. Behave ka nga!“ Saway ko nito dahil lumalambitin na ito sa siradura ng pintuhan para mabuksan. Excited na excited ito.

“Excited ako papa, hindi na kasi ako sundo ni ninong lagi. Miss ko na sha!” Kita ko naman ang kislap sa mga mata nito.

“Just wait okay, makikita mo rin ninong mo!” Napatingin ako sa kawalan at napahinga ng malalim.

I’m going to see him again. Kung gaano ka na e-excite si Barron ay ganun naman ang kalabiktaran ng sa akin. Kinakabahan ako. Hindi ko alam ba’t ako kinabahan e wala naman dapat rason kung dapat ba akong kabahan. Siya lang naman ang haharapin ko at wala namang akong tinatago.

Tinatago?

“Papa, ninong is waiting po!” Doon lang ako bumalik sa reyalidad ng narinig ko muli ang boses ni Barron. Nabuksan na pala ang pintuan ng hindi ko namamalayan. “I hope may gift si ninong, Lai. Hehe sana

bumili

siya ng gift card sa roblox kow!“

Nakalabas na ito sa pintuan at tumakbo agad sa harap ng aming gate. Doon ko lang rin napansin na nakalabas narin pala ang taong kanina pa nasa loob ng sasakyang nakaparada sa labas. Nakapagtataka hindi ito nakaayos. Hindi siya mukhang may pinopormahan ngayon. Tanging plain black shirt at jeans lang ang suot nito. Wariy kakatapos lang maligo at hindi na nagsuklay at dumiretso na rito.

Pero kahit ganun, ang lakas parin ng dating nito. Aaminin ko gwapong-gwapo parin ito kahit simple lang ang itsura nito ngayon. Nakikita ko pa ngang napapalingon ang mga kabataan sa gawing banda namin na nasa bahay nila aling Ernalyn, ang aming kapitbahay.

Tila umiiwas ito ng tingin sa akin at tanging nakay Barron lamang ang atensyon nito. Hindi ko rin naman himahabol ang tingin nito dahil hindi naman ako interesado. Binuksan ko na rin ang gate at doon ko lang rin naamoy ang mabango nitong pabango. Tila nakaramdam ako ng nostalgia dahil ang pabangong ginagamit niya ngayon ay ang pabangong lagi niya rin ginagamit noon.

Hindi lang ako kumibo dahil para saan pa’t bigyan ko pa ng atensyon kung anong pabango ba ang kanyang ginagamit.

“Miss you buddy!” Kinarga nito si Barron. “

I have your request. Thirty bundles of

giftcards

, para sayo lahat ’yan malakas ka sakin e.“ Tuwang-tuwa naman ang bata habang bitbit ang paperbag nitong natanggap.

Pinapasok ko sila hanggang sa loob ng bahay. Ganun parin as usual civil lang ang interactions, acting normal sa harap ng bata. Wala nga lang umaaligid ngayon dahil tila walang buhay ang taong nakaupo ngayon sa sala habang nilalaro ang anak nito.

Naghanda lang ako ng juice at sandwich. Not so special kasi hindi naman ganun kailangan bigyan ng effort. Inihatid ko na ito sa sala. Pero hindi parin ito lumilingon sa akin. Ewan ko ba’t tila naiinis ako sa tinuturan niya na para bang sobrang kapal ng pagmumukha niyang isiping snobbin ako. At bakit ba ako naiinis? Dahil siguro dapat ako ang nasa posisyong nang i-isnob, hindi siya. Ang kapal niya naman.

“Mag meryenda ka muna!” Malamig kong sambit. Tinignan niya lang ito at napahinto saglit wariy may iniisip. “Walang lason ’yan.” Tugon ko nalang na kanyang ikinalingon sa akin.

Buti naman nakatingin na siya sa akin ngayon. Binigyan ko siya ng ’hindi kita

papatayin

sa harap ng anak ko’ na tingin. Nakita ko kung paano siya napalunok. Huwag siya mag-alala hindi sa ganyang klaseng pamamaraan ko siya papatayin. Napakaluma na niyang paraan. At hindi niya rin deserve na mamatay lang sa isang lunok ng pagkain.

Pero syempre hindi ako mamatay tao, kaya hindi ko kayang gawin iyon.

“Thanks… Kumain kana?” Umupo ako sa sofa paharap sa kanya. Tutok naman si Barron sa ginagawa nito at wariy walang pake sa pinaguusapan namin.

Malumanay ang kanyang boses at tila nagdadalawang isip pa kung titingin ba sa akin o hindi. Pero ako, nakatitig lang sa kanya. Bahala siya diyan labanan ang sarili niya kung titingin ba siya sa akin.

“Hindi, gutom pa ako. Kakain na sana kaso

naabala

pa. May

nangaabala

kasi nawalan tuloy ako ng gana.“ Nakita ko kung paano namula ang kanyang tenga. Actually kakatapos lang naming mananghalian kanina ni Barron. Pero mukhang pabor ang bata ngayon at hindi nakikisali sa usapan. Sabagay tinuruan ko kasi itong huwag makisali sa usapan ng mga matatanda.

Kita ko ang hiya sa kanyang mukha, tama ’yan makonsyena ka. Buti nalang rin tumunog ang aking tiyan kaya convincing. It’s now time to make everything in my favor.

“

I can order food—?“

“May allergy ako sa mga ordered foods!” Diretsahan kong sagot. Kahit napakatanga ng dahilan ay pangangatawan ko parin. Tinaasan ko siya ng kilay. Kahit namimilog ang dalawa niyang mga matang ipinupukol sa akin.

“O-Okay… Gusto mo bang

ipagluto

nalang kita?“ Ngumiti siya sa akin. Talaga marunong siya?

“Pwede… Kaya mo?” Sige, hahamunin ko siya kung kaya niya bang mag-ala master chief. Pakitaan niya ako kung gusto niya akong ma impress. Diyan siya magaling e ang magpakita tapos mawawala lang rin naman. I mean ang magpakitang gilas sa una tas aalis lang rin kung sawa na.

“

May I use your kitchen if that’s okay?

“

“Hindi.” Ngumiti rin ako habang nawala naman ang ngiti sa kanyang mukha. “Gusto ko sa labas ka

magluto

. Mukhang maganda na rin kasing

magpahangin

sa labas.“

“A-Alright… I’ll just call my assistant

to bring the butane

—“

“Gusto ko sa luto is yung

niluluto

sa kahoy o sa uling. Mas

masarap

kasi ang

pagkain

pag

niluto

gamit ang natural fuels!“ Rich kid siya, alam kong wala siyang alam tungkol sa paggamit ng kahoy panggatong.

“S-Sige.

It’s on me now, just relax there and I’ll take care of

it.“ Tumingin ako sa relo ko.

“Malapit na palang mag one, hindi ako pwede

malipasan

ng gutom pwede bang

magluto

kana ngayon?“ It’s 12:35 na ng tanghali.

“Sweet ni ninong e cook niya ng food si papa.” Pilit na napangiti siya habang nakatingin sa bata. Umakyat si Barron sa taas siguro ay gagamitin na iyong iniregalo sa kanya ng ninong niya kuno.

“Ano bang gusto mong lutuin ko?”

“Gusto ko pala ng chicken curry

nagci

-crave

ako

no’n

e.“ Kahit hindi naman. Napatango siya at agarang kinuha ang kanyang phone at may tatawagan siguro. Magpapatulong sigurong dalhin ang mga gagamitin niya rito.

“Pwede kita pahiramin ng mga gamit namin sa kitchen pero ganun parin sa labas ka

magluluto

. Bili ka nalang ng uling doon sa labas sa tindahan nila aling Ernalyn tig bente lang

presyo

nila

do’n

.

Mabango

ang uling nila gusto ko iyon ang

gagamitin

mo at wala ng iba.“ Kahit ang totoo ang panget ng quality ng uling nila aling Ernalyn. Parang basa pa nga at ang lakas kung gumawa ng usok. Hindi rin mabango kaya kung ikaw matapatan mangangamoy ka talaga. Plus ang tagal ring pabagahin no’ng minsan ng naisipan ni Dad mag ihaw-ihaw rito sa labas.

“Sige labas muna ako.” Humugot siya ng kanyang wallet at tyaka lumabas na ng aming bahay. Pagbalik niya may dala na siyang dalawang supot ng uling. “Are these fine?”

“No! Kailangan mo ng lima pang ganyan.” One is enough actually. Wala lang gusto ko lang siyang pabilhan pa ng lima na sinusunod niya naman. Pagbalik niya mayroon na siyang dalang limang supot ng uling. “Parang

makukulangan

ka pa pala diyan.

Dadagdagan

mo pa ng mga pito.“

Napangiwi siya pero pilit nalang ring ngumiti kalaunan at bumalik muli sa tindahan nila aling Ernalyn. Kita ko pang sumilip ang ginang at ngiting-ngiti pa dahil sa pinakyaw na ang kanyang mga uling na hindi gaanong binibilhan noon. Mukhang nakatulong pa ako.

“

Dagdagan

kopa ba to ng mga sampu?“ Tanong niya at wariy inunahan na ako sa susunod ko pa sanang sasabihin.

Now gets niya na ang larong gusto kong simulan at mukhang sinasakyan niya na. “May mga patay na puno kami sa likod pwede bang iyon nalang pala gamitin mong

panggatong

?“ Matamis ko siyang nginitian. Nakita ko kung paano siya napalunok ng ilang ulit. Napakainit sa labas at nakikita ko ang bawat butil ng kanyang pawis sa mukha.

Ngumiti siya at tumango nalang rin. Walang reklamo at naglakad sa likod ng aming bahay. At limang minuto nalang mag a-ala-una na.

“I-Ito ba ’yong punong

tinutukoy

mo?“ Tukoy niya sa malaking punong patay na sa likod ng bahay namin.

Naisipan kasing ipaputol iyan ni Dad dahil balak niyang padagdagan itong bahay namin for his office. Hindi nga lang muna ito ipinagpatuloy na alisin. Dahil mukhang si Laizer ang hinintay para ang magpatuloy na putulin ito.

“Oo…

There’s an axe over there, just use it.

Pero kung gusto mong

kamayin

, much better.“ Pilit siyang ngumiti sa akin.

“I’ll just use the axe nalang pala.” Inirapan ko ito ng sadya na itong kunin ang axe. Inabot ng kalahating oras bago niya naputol ang buong puno, ganun ka grabe ang laki-laki ng katawan kiliit naman ng utak pagdating sa ganitong gawain. “Are these fine?”

“Gusto ko ’yong pulido ang

pagkakaputol

three inch per pieces. Sabi kasi mas maganda daw ’yon gamitin

panggatong

.“ Ganun parin ang reaksyon niya pilit na ngiti at tyaka sinunod naman ang gusto ko na akin namang ikinasimangot. Ayaw niyang magpatalo ah. Pwes nagsisimula palang ako.

Basang-basa na siya ng pawis at namumula na ang maputi niyang balat. “How about this?” He did it, pero sayang ayaw ko na pala ng kahoy.

“Gamitin nalang pala natin ’yong uling. Sayang naman ’yong pera mo pambili nun!” Umirap ako at dumiretso na sa harap ng bahay habang hindi na hinintay pa ang magiging reaksyon niya dahil parang mas ma ba-badtrip lang ako.

Pinapaapoy niya na ang uling. Ginamit niya ang kalan na nakadisplay sa labas. Gaya ng sabi ko pinahiram ko siya ng kagamitan para makapagsimula na siya. Tudo paypay naman siyang pabagahin ang uling ni aling Ernalyn. Kita kung paano siya nahihirapan, nagkanda uling narin ang kanyang mukha at seryoso parin sa ginagawa. Habang ako naman ay nag su-sun bathing lang.

Sabi niya relax lang daw ako e edi iyon ang aking ginawa.

“Finally!” Tumingin siya sakin habang pinapakita ang uling na napabaga niya na. Tila proud na proud na ipagmayabang sa akin ang maliit na accomplishment niya na halos kalahating oras ang naconsume para magtagumpay siya.

Hindi ko na siya pinagtuunan ng pansin, pinapakita na hindi ako interesado. May dumating na delivery man dala ang mga sangkap na gagamitin niya siguro sa pagluluto. Inabot ng kalahating oras di parin ito tapos magluto. Paano ba naman kasi e hindi pala ito marunong magluto ng chicken curry at nanood pa ng tutorial sa youtube. Dati kasi puro pritong itlog or fozen goods lang ang kaya nitong lutuin nag expect siguro siyang ganun ang ipapaluto ko sa kanya pero nagkakamali siya.

Habang naghihintay ay naisip ko nalang na magbasa-basa nalang sa sala habang naririnig ang ingay ni Barron na kalaro ang kanyang kaibigan sa nilalaro nito. Ganito ang ginawa ko habang naghihintay.

“Papa, done na po tayo mag eat kanina

dwiba

?

Why did you tell ninong to cook po outside?

“ He finally asked. Kita ko kasi ang pagtataka ng bata kung ba’t ko ba pinapaluto ang ama nito sa labas.

“Hayaan mo na nak, ayaw mo

no’n

tipid

tayo sa ulam mamaya.“ Tanging rason ko nalang sa bata at tumango-tango naman ito at muling ibinalik ang atensyon sa ipad.

Matapos ang sampung minuto ay tapos na itong ihain ang kanyang chicken curry na mukhang afritada. Mukhang maling tutorial pa ata ang napanood nito.

Nakangiti itong inihain sa akin ang kanyang pinaghirapan. Hindi na maipinta ang itsura niya ngayon. Masyado na siyang madungis at mauling pa ang braso at mukha pero kahot ganun ay hindi parin siya pumanget, edi siya na ang may gift na ganyan.

Tinitigan ko ang kanyang niluto at muling nagsalita. “A

no bang sabi ko? Diba hindi dapat ako

malipasan

ng gutom? E

lagpas

alas-dos

na ng hapon? Anong gusto mong gawin ko diyan? Gawin nalang dinner imbes na lunch.

Kairita

naman!“ Tinaasan ko siya ng kilay.

“I-I’m sorry…

I didn’t know how to cook this

that’s why it took so long.“ Napakamot ito sa kanyang batok.

“I know… And you’re forgiven.” Namilog ang kanyang dalawang mata wariy hindi makapaniwala na pinatawad ko siya agad-agad. Ngumiti ako.

“Talaga?” Hindi makapaniwalang sambit niya.

“Oo naman… Basta

paglutuan

mo ako ng bago. Gusto ko na pala ng lomi. Kaya ba?“ Nalaglag ang panga niya sa aking sinabi. “Kung hindi mo naman kaya

makakaalis

kan—“

“No no! I’ll cook it now, sige

maghahanda

lang ako sa labas!“ Binigyan niya ako ng matamis na ngiti. Pero alam kong labag iyon sa kalooban niya. Akala niya siguro ito na ’yong torture na sinasabi niya. Pwes nagkakamali siya warm up palang ’to.

Dali-dali siyang nanood ng tutorial sa YouTube at nagsimula na namang paapuyin ang uling ulit. Kanda yuko pa siya sa pagiihip nito. Hindi ko alam pero parang ang saya-saya niyang tignan na naghihirap siya diyan.

Inabot ng kalahating oras na naman ay tyaka palang siya natapos sa pagluluto. “

I finished c

ooking the lomi. Kumain kana bago pa

lumamig

to—“

“Parang mas masarap mag chicken adobo. Medyo

nakakaumay

na pala ang lomi e, ayaw ko na niyan.“ Nakita ko kung paano siya parang pinagsakluban ng langit at lupa. Pero napatayo rin siya ng tuwid ng tinaasan ko siya ng kilay.

“You really want it?” Tinanong niya pa ako ulit, sinisiguro kung tama ba ang narinig niya. Tumango ako.

“Pwede mo ba ako

ng

lutuan

no’n

?“ Sabay beautiful eyes ko sa kanya. Napatingin siya sa aking labi at napalunok siya roon bago napatango.

“Alright, I’ll cook it for you… Anything for my…” Nadadalawang isip pa siyang tapusin ang kanyang gustong sabihin. “Just give me a minute okay

, this will be quick.

“  At dumiretso na naman siya sa labas.

Ganun parin ang kanyang ginawa, may mag dedeliver sa labas ng sangkap at manonood na naman siya ng tutorial at magluluto. At pagkatapos ay ihahain niya sa akin at aayawan ko na naman as usual.

“Ayaw ko na pala ng chicken adobo. Gusto ko nalang mag dessert like…leche flan!” Natigilan muna siya habang hawak ang chicken adobo. At pilit ng ngumiti muli mukhang walang balak na mag reklamo.

“Sige.

How many pieces do you want?

“ Kunyare pa akong nagiisip kung ilang pirasong lanera ba gusto kong leche flan. Padilim na ang paligid. Plano ko kasing ubusin niya ang binili niyang uling kanina sayang rin naman kung hindi magagamit. Tyaka kaunti nalang para na siyang maghahanda ng birthday-han dito sa amin.

“Sampung

lanera

.“ Nanlaki ang kanyang mga mata sa sinabi ko. Mukhang nagsisi pa siya kung ba’t niya pa tinanong kung ilang piraso ba ang aking gusto. Ginusto niya ’yan e.

“O-Okay… Just sit nd relax! Magluluto lang po ako.” Tyaka siya tumalikod at napabuntong hininga ng sobrang malalim. Napangiti ako sa nakikita. Ganyan nga magtiis ka.

Mag se-seven na ng gabi at doon palang siya natapos sa kanyang ginagawa. “Wow, ninong ang talented niyo po

naluto

niyo po ito lahat?“

Hindi makapaniwalang sambit ni Barron.

Halatang manghang-mangha sa kanyang ninong. Kahit pa’t ang itsura ng leche flan ay nagmukhang sunog dahil kulay itim na ang tuktok nito tyaka mukhang may buo-buo at hindi nahalo ng maaayos. Ewan ko ba kung luto na ba ’to o natikman man lang ba niya para malaman kung gaano kasama ang lasa.

“

Inutusan

ako ng

kamahalan

baby e.“ Aba’t balak niya pang magsumbong sa bata, gagamitin niya pa si Barron sa akin. Pwes hindi siya magtatagumpay.

“Baka naman pwede gawan mo na rin ako ng halo-halo. Medyo

naiinitan

kasi ako rito. Gusto ko ng

pampalamig

.“ Kahit malamig na rito sa bahay dahil may aircon ay gusto ko paring mahanap ng butas na pahirapan siya. Gusto kong makita ang violent reaction niya. Gusto ko siyang mainis. Gusto ko siyang magreklamo pero mukhang ayaw niyang magpatinag at lumalaban parin.

Medyo naiinis na ako!

“Ito na po

kamahalan

. Gagawin na po!“ Nag salute pa ito sa akin, para bang handa na siya at inaasahan niya na ang susunod pang ipapagawa ko sa kanya. Inasahan niya na sigurong aayawan ko na naman ang kanyang inihanda.

Kanina pa napapatingin ang mga kapitbahay namin sa labas. Napansin siguro nilang nagpapausok kami rito ngayon at kung mayroon bang okasyon sa amin. Lumabas ako at naabutan siyang naghihiwa ng saging.

Napaisip ako kung kelan ba ’to susuko. Kung kelan ba matitinag ang ego niya at magreklamo nalang sa mga pinagagawa ko sa kanya. Alam niyang hindi ako seryoso pero mukhang pilit niya lang sinasakyan kahit sobrang nahihirapan na siya. Alam kong hirap na hirap na siya, at alam kong pagod na rin siya.

Kung tutuusin pwede naman siyang dumiretso pauwi. Hindi niya na kailangan pang gawin ito dahil hindi naman niya ako obligasyon. Tanging na kay Barron lang. Total hindi naman siya nagkulang sa pagpadala ng sustensto niya sa bank account ko para sa bata, nabisita naman rin niya ito ngayon kaya maaari na niyang gawin ang gusto niyang gawin sa buhay. Hindi ang magsayang ng oras rito at sundin lahat ang aking kahibangan.

“Wala ka bang balak sumuko?” Napansin ko ang sugat sa kanyang kamay. Merong sugat sa paghihiwa siguro at meron namang parang napaso. Tutok ito sa pinapanood sa YouTube.

Lumingon siya sa aking gawi. “Wala… May

ipapaluto

ka pa ba?“ Sabay ngiti niya. Nagsalubong ang aking kilay.

Lumapit ako sa kanya at inagaw ang kutsilyo na kanya namang ikinagulat, iilag pa sana siya pero naagaw ko parin. At tyaka itinutok ito sa kanyang mukha. Wala naman siyang kahit anong reaksyon at nakipagtitigan nalang rin sa akin. Walang bahid ng galit sa kanyang mga mata tanging nakatingin lamang sa akin ng malumanay.

“Dapat

magalit

ka!“ Sabi ko habang nanglilisik ang mga mata. “Dapat mag

rereklamo

ka! Stop acting nicely dahil hindi bagay sayo. Ganun dapat gawin mo dahil isa kang gago diba. Dapat gago ka lang! Bakit hindi ka

nagrereklamo

? Dapat

magalit

ka!“ Hindi ako sumigaw pero may diin ang bawat pagbigkas ko.

“Ayaw ko! E sa gusto ’kong

pagsilbihan

ka bawal ba ’yon?“

“Bawal! At ayaw ’kong ginagawa mo yon!” Mas itinutok ko pa sa kanya ang kutsilyo kahit nanginginig na ako sa kaba. Pero sa halip na matakot siya ay mas lumapit pa ito sa akin na tila hindi natatakot sa hawak kong kutsilyo.

“Saktan mo ako, Ty. Ayos lang. Kung ang

saksakin

ako ang gusto mong bagong

ipagawa

. Gagawin ko… I’ll do it for you!“

Napaluha ako, hindi dahil na touch ako sa sinabi niya kundi dahil sa inis. Inis kung bakit pinamukha niya sa akin ngayon na sobrang sama ko. Ayaw ko siyang tutukan ng kutsilyo, I don’t know what triggered me why did I point the knife at him pero sa palagay ko kasi kailangan ’kong gawin dahil sa tingin ko kahit ano pang pagpapahirap ang gagawin ko sa kanya ay wala naman itong epekto.

Kaya naisip ko kung paano kaya kung mag attempt akong saktan siya. Magagalit ba siya? Pero hindi, mukhang willing pa siyang mangyari ito. Wala siyang pakealam.

Bumukas ang pintuan ng bahay hudyat na lumabas si Barron. Agaran ko namang inalapag ang kutsilyo sa lamesa bago pa ito makita ng bata at dali-daling pinunasan ang mukha na may bahid ng luha.

“I’m sleepy!” Rinig ’ko pang humihikab ito. Hindi ko maharap ang bata kaya si Laizer nalang ang kumausap rito.

“Ako na

mag-

aakyat

sa kanya… Balik lang ako para

tapusin

’yan mamaya.

Magpahinga

kana rin.“ Sabi niya tyaka dumiretso kay Barron. “Let’s go buddy.” Rinig ko ang pagbukas at sara ng pintuan hudyat na nakapasok na sila sa loob.

Humingi ako ng malalim at napagtanto kung ano bang kahibangan ang aking ginawa. I got carried away. Ano bang nangyayari sa akin? Muntikan na akong magmukhang mamatay tao sa harap ng aking anak. Napakapit ako sa lamesa at hinimas ang aking tyan. Pinipilit ang sarili na huwag maluha.

How long will this anger of mine last? I don’t want it to reach the point where I could kill someone. This is not normal, I should do something.

Nagtagal ako ng mga ilang minuto sa labas hanggang sa napagisip-isip na pumasok na sa loob. Umakyat ako para sundan sila sa kwarto ni Barron. Narinig ko pang mayroon silang pinagusapan pero hindi ko gaanong marinig. Rinig ko ang tawanan nilang dalawa kaya naisipan ’kong mas lumapit pa sa pintuan para mas maging klaro sa akin ang kung anomang kanilang pinaguusapan.

“Quite ka lang kay papa mo ah!” Rinig kong banggit ni Laizer. Anong quite lang sa akin? Ano bang pinaguusapan nila? Are they talking about me?

“Yes po dad ay ninong pala po dapat.” Tama ba ang pagkarinig ko? Tinawag niyang Dad si Laizer?

“Good. Mabuti nalang sa akin mo namana ang pagiging obedient. Tignan mo ngayon

napaka

masunurin

ko sa papa mo. Galing ko diba?“ Proud pa itong nagmamayabang sa bata na akala niya ikinatuwa ko ang mga pinagagawa niya kanina.

Magiliw namang tumugon ang bata sa kanya. “Yay daddy you’re now my idol. Super galing! Buti nalang po you’re my real dad pero quite muna kay papa baka po ma surprise siya na I know you’re my real dad not my ninong.” Napaluhod ako sa harap ng pintuan sa nalaman.

All this time alam na pala ng anak ko ang totoong relasyon niya kay Laizer? Sinabi niya na sa bata nang hindi ko alam? Naloloko na pala ako matagal na?

How could he do this to me?!

-Heydenzz

Ayan na nga, eksenah na naman mga acklaaaa. Gowch basahin niyo na yan. Vote na rin y’all. Goodnight!!

Kabanata 42

Kabanata 42

T ahimik lamang si Barron na naglalaro sa kanyang ipad sa likod ng sasakyan habang ako ay tutok sa pagmamaneho. Paminsan-minsan sinisilip ko ang bata sa rearview mirror pero inosente lamang itong nakaupo habang nililibang ang sarili.

Kanino ba nagmana sa ugali ang batang ’to? Noon naman na maliit pa ako ay hindi naman ako palatago ng sekreto kina Mom and Dad. Hindi rin ako ganun madaling makaintindi ng mga bagay-bagay no’ng nasa edad pa ako ni Barron. My son is way too smart that I’ve ever thought. Nakakagawa na pala siya ng mga bagay na hindi ko namamalayan, tulad nalang ng pagkukunyare niyang wala pa siyang alam tungkol sa totoo niyang status kay Laizer.

And about, Laizer. Pinauwi ko na siya agad kagabi ay hindi na pinatapos pa ang kanyang halo-halo. At ’yong mga niluto niya ay never ’kong tinikman. Nalaman ko nalang na kinain na ang mga iyon nila Mom and Dad kinaumagahan at tinanong pa ako kung ba’t ang dami ko raw niluto at ang sasarap pa nga raw.

Hindi man lang sila nagtaka na ang layo ng itsura ng mga pagkaing niluto ni Laizer kumpara sa kung ako ang magluluto. At kahit pa’t totoo man ang mga sinasabi nilang masarap ito ay hindi ako nagkusang tumikim.

“Barron, do you really love your, Ninong?” Tanong ko sa bata na nilingon naman ako ng nakangiti.

“

Mhmm

! I love him sow much!“ Napatango ako sa kanyang tugon.

“Sino mas love mo sa amin?” Kunyare pa akong nagtatampo. Napalabi siya at napaisip-isip. Tumitingin-tingin pa sa itaas at nag de-decide kung sino ang mas love niya sa amin ni Laizer.

“Love ko po kayo both… But, I love you more papa kasi ikaw po nag take care sakin always!”

“Talaga?” Ngumiti siyang muli ng pagkatamis-tamis bago sumagot.

“Yesh po, your the best papa in the world!” Napangiti ako sa binanggit ng bata.

“E si daddy, Laizer mo?”

“He’s the best father naman po in the world—” medyo natigilan siya at napangiwi saglit. “Best ninong pow pala hehe!” Ngayon ay tila pinipilit niya nalang na ngumiti at medyo lumikot ang mga mata wariy naghahanap ng pwedeng paglusutan.

I think this is the time to talk about it. Hindi ko kasi ito nakausap kagabi dahil nakatulog na ito matapos makausap si Laizer. Hindi ko rin binalak na kausapin ang bata kanina dahil baka mawalan nalang ito ng gana at ayaw ng pumasok.

Hindi ko na hahayaan pa ang anak ko na magkunyare sa aking harapan. Karapatan ng anak ’kong malaman niya ang totoo, karapatan niyang makalaya sa mga kasinungalingan ’ko.

Naningkit ang aking nga mata at tinitigan siya sa rearview mirror na nakatingin lang rin siya roon. “How long did you keep that secret, Barron!?” Napasimangot ito at napayuko. Wariy alam niya ng alam ko na ang kanyang nalalaman at pagpapanggap at wala ng magawa kundi sumuko na lamang.

“When ninong, Lai first visited us po sa house!” Nakita ko kung paano ito parang naiiyak na. Tila sumikip naman ang aking dibdib roon.

“Did, Laizer told you about it?” Umiling siya habang nanunulis ang nguso at tila paiyak na.

“

H-Hindi

po… Na-hear ko po kayo nag talk ni ninong no’n. T-Tapos nag fight po kayo and ninong told you na I’m his baby and that’s how I know he’s my real dad. Hindi niya na mapigilan ang mapaiyak. “I’m so

rry papa!“

Hininto ko muna ang sasakyan at ipinark sa gilid ng kalsada. Tyaka ako bumaba at pumunta sa backseat at tyaka siya niyakap. I feel bad, how cruel I am for letting my child cry for a thing that I’ve started.

Nasasaktan ako sa paraang dahil sa aking kapabayaan ay doon niya pa nalaman ang totoo. Pakiramdan ko ay napakapabaya at makasarili kong magulang, pinagkaitan ko siya ng katotohanang nararapat namang maibigay sa kanya. Ang sama ’kong magulang na natitiis ang batang nangungulila sa totoo nitong ama.

And that it ends now! Wala na akong rason para magkunyare pa. I cannot runaway anymore, wala na akong maitatago pa at nagkamali ako roon, nagkamali ako kung bakit ko parin hinayaang magsinungaling sa harap ng aking anak bagkos alam niya na pala ang totoo noon pa. Pero kahit na’t hindi ko man maitatama ang mga pagkakamali ko noon ay hindi ko naman hahayaang wala akong magawang tama ngayon.

“

Shhhh

, tahan na baby!“ Yumakap rin ito ng mahigpit sa akin habang umiiyak parin, habang ako naman ay naluluha narin.

“I’m so sorry, papa!”

Kung sino man ang mas dapat humingi ng tawad sa aming dalawa ay ako ’yon. Walang kasalanan ang bata dahil ang punot-dulo nitong lahat ay ako. Kung hindi ko lang sana ipinakilala si Laizer sa kanya bilang ninong niya hindi na sana siya maghahanap ng paraan para mahanap ang totoo niyang ama.

Wala akong karapatang magalit kay Barron sa pagtatago niya ng sekreto sa akin, dahil maski ako ay mas may itinatagong malaking sekreto rin sa kanya. Ang mas masakit pa roon ay tiniis niyang hayaan akong magsinungaling sa kanyang harapan kahit alam niya ang katotohanan. It feels like I failed becoming a parent. A very hypocritical.

Tumulo narin ang aking mga luha. “I’m so sorry din baby, for keeping you this for so long, for not telling you that he’s your father not you’re ninong.

Patawarin

mo sana si papa baby kung bakit

naduwag

ako

, kung naging malakas lang si papa matagal mo na sanang nakilala at

nakasama

ang real daddy mo…

I’m sorry baby ko!“ Nakayakap parin kaming dalawa habang parehong may luha sa mga mata. Tumingala siya at inabot ang aking mukha gamit ang kanyang dalawang maliit na palad.

“I-It’s

owkey

papa, I understand po. Love ko po kayo both kaya

d-di

po ako galit.

“ Kinakain ako ng konsyensa at sobrang guilt. Napakabait ng aking anak sa paraang hindi man lang siya nagtanim ng galit sa akin. Kung gaano man ako naging masamang magulang ay naging ganun kabuti rin siyang anak.

My son doesn’t deserve this. So from now on, I’m going to let him be with his real father, no pretense, just he’s now be able to call Laizer his Dad not his ninong. And if this is what will make him happy, I won’t stop it.

Ilang ulit akong humingi ng tawad sa bata. Nagtagal kami roon ng ilang minuto hanggang sa pareho na kaming natahimik.

“I love you baby ko!” Hinalikan ko ito sa pisnge at habang pinunasan ang mukha na basang-basa ng luha.

Ang oa ko talaga at habang nagmamaneho pa naisipang buksan ang usapang ’to. Pero pasyensa na hindi rin kasi ako mapalagay, hindi rin kasi ako nakatulog ng maayos kagabi kaya litaw na litaw ang pagod at eyebags sa aking pagmumukha ngayon.

“I love you too, papa. Can I call ninong, Lai my Dad na?” Ngumiti at tumango sa kanya. Nakita ko naman ang pagdiriwang sa kanyang mukha.

“Don’t call him your ninong na, okay? He’s your daddy, your real father!”

N akailang ring pa muna ang cellphone ko at doon lang rin niya naisipang sagutin ang aking tawag.

“Tyler? “ It’s Laizer.

“Kailangan nating

magkita

!“ Tyaka ko agad pinatay ang tawag at sinend sa kanya ang address kung saan kami magkikita.

Gusto ko lang siyang tawagan dahil ayaw ’kong magsend ng message sa kanya. Malay ko bang busy siya at matagalan pa niyang basahin ang text ko at maghintay pa ako. Ayaw ko ng maghintay pa lalo na sa kanya. I’ve learned my lesson.

Inilapag ng barista ang in-order kong dalawang cheese cake at frappe. Nandito ako ngayon sa coffee shop ni Kester. Dito ko na rin naisipang makipag-usap kay Laizer dahil ayaw ’kong pumunta ng restaurant dahil hindi naman ako nag-aayang makipag lunch sa kanya. Nais ko lang ulit gumawa ng panibagong set-up sa aming dalawa, kung paano kami magpapakamagulang kay Barron.

Iba na ang sitwasyon ngayon, alam na ng bata at alam ko na rin. Hindi na ninong ang tingin niya kay Laizer, alam na nitong tunay niya itong ama. At alam kong alam na rin ito ni Laizer. Kaya dapat lang na ibahin ko na ang set-up dahil wala ng pagtatago ngayon. It’s all done, and I’m glad for it.

Tumunog ang bell ng pintuan at doon iniluwa ang isang makisig na lalakeng nakasuot lamang ng maroon sweater at jeans. Simple lamang ang itsura nito mukhang kagaya kahapon ay hindi man lang siya nag-effort mag-ayos. Pero as usual hindi naman nabawasan ang taglay nitong dating, lalo na’t napapatingin ang mga tao sa kanya ng nagsimula na itong maglakad patungo sa aking gawi.

Seryoso ang kanyang mga mata, pero alam ’kong pinipilit niya lang ito. Ayaw niyang magpakita ng emosyon at ganun rin ako sa kanya.

“Upo…” Na kanya namang sinunod. Sumimsim muna ako ng inumin habang siya naman ay nakacross-arm lamang at titig na titig sa akin.

“

What do you want us to talk about?“

“May bahay kana diba?” Kumunot ang kanyang nuo. Wariy hindi niya akalain na magtatanong ako kung meron ba siyang tirahan. Of course meron, minsan na nga ako nakapunta roon. At doon rin nagsimula ang lahat.

“Yeah, I have…

Gusto mo na bang lumipat na kayo

do’n

?“ Umiling ako sa kanyang tanong. Kita ko kung paano siya tila nawalan ng munting pagasa. “

So why did you ask?“

“Alam mong

pabalik

-balik ako sa Germany diba?“ Tumango siya. “I want him to stay with you every time I leave.” Tila naman wala siyang violent reaction, pero kita ko naman ang tuwa sa kanyang mukha.

“So am I promoted now

that’s why you decided to let my son live with me?

“ Tinaasan ko siya ng kilay. Pinagsasabi nito? “Titira ka rin ba sa akin?

If that’s what you want, well that’s such a good deal then.“

Napangiti pa siya at tila ay biglang sumigla.

Inirapan ko siya. “

Hinding

-hindi ako

sasama

sayo sa iisang bubong.“ Nawala ang kanyang pagkangiti.

“Alright… Deal. Anything else?” Naging seryoso siyang muli, nawala ang sigla at saya sa kanyang mukha. Tila kumupas ang kanyang panandaliang kasiyahan.

“

Don’t treat him like he’s still

your godchild… Mag-ama kayong dalawa at hindi mag-ninong, that ’ s why treat him as your real son, as it should… And…. forgive me for putting you up in that position, naging instant ninong kapa… But don’t worry

tapos na ang araw ng pagiging isang

butihin

mong ninong sa

i

yong

anak. And yeah… I think you’ve get promoted as you say so!“ Kumunot muli ang kanyang nuo at tila hindi pa niya naiitindihan ang nais ’kong iparating.

“

Pwede bang diretsuhin mo na ako, Tyler.

“ Naningkit ang kanyang mga mata.

“Congrats, Dad na raw ang gusto niyang itawag sayo at hindi na ninong… Hindi ko na

ipapaliwanag

pa sayo kung bakit, pero alam kong alam na ni, Barron ang totoo mong papel sa kanya. Alam ko ng alam niya ng ikaw ang totoo niyang ama at alam kong alam mo na rin ito… Alam ko na rin na meron na pala kayong

nagagawang

usapan na hindi ko alam, at iyon ay ang i-sekreto niyo pa ito sa akin… Pero salamat parin,

for trying not to be led by my decisions

at sinubukan mo paring

hintayin

akong

maglakas

-loob

na

sabihin

sa bata ang totoo.“ Nakita ko kung gaano siya kagulat ngayon. Hindi niya siguro inaasahan na malalaman ko ito. Pagkuway ay parang nalaglag pa ang kanyang panga.

“But you know I’m too late, and it will be funny if umabot pa ako sa puntong iyon lalo pa’t alam na pala ito ng bata… Matalino ang anak ko na anak mo rin kaya siya na mismo ang gumawa ng paraan… Pero ang nakakainis lang, Laizer.

Nagmukha

akong tanga! And you made me look like a fool once again!“ Hindi naman ako umasta na sobrang galit sa kanyang harapan, even though I am now so furious. Pero ayaw kong gumawa ng eksandalo at gulo.

Kailangan ko itong gawin kahit galit ako sa kanya. Para naman ito kay Barron kaya kailangan maging kalmado at makipagkasunduan sa kanya. Iisipin ko nalang ang kapakanan ng anak ko, ang magiging buhay niya ang magiging kasiyahan niya. Handa akong gawin ang lahat para maibigay ang mga ito.

Umurong siya at tyaka yumuko. “

Tyler, I just found out about this last month

and Barron told me na matagal niya na pala itong alam.

Naloko

rin ako ng anak natin

…

“ May diin pa siya sa ‘anak natin’. “

I have no intention of keeping any more secrets from you, I swear… I also don’t want to make you look like a fool, It’s just that I don’t want it to make you blame me even more if I told you right away, dahil baka

isipin

mong

kinokontrol

ko na naman ang lahat.

.. And I’m sorry for being too careless

that

’s why

he found out

about this…“

“But thank you for being careless…” Nagtaka naman siya saglit. “

I’ll be honest,

nagpapasalamat

rin naman ako sa

kapabayaan

mong iyon, salamat at gumawa ka ng eksena nong minsan kang bumisita sa amin, ayon

nakinig

siya at doon niya pa

nalaman

… Ang akala ko ako lang ang naging

pabaya

, I know it’s normal for a parents to have flaws but it’s so good to know how fair it is now.“ Tumayo na ako at tyaka kinuha na ang aking bag. “I’m done and I’m leaving… Iyon lang ang gusto ’kong

paguusapan

natin at siguro naman naintindihan mo na ang bago nating set-up. By the next week aalis na naman ako at dapat mo na siyang

sunduin

sa amin. I’ll just call you.“

Tumayo rin siya at lumapit ng husto sa akin. Pinantayan ko ang kanyang tingin. “

Papayag

lang ako pero sa isa ring

kondisyon

.“

Nagsalubong ang aking dalawang kilay dahil sa kanyang sinabi. “

Isn’t this in your favor now, you can be with my son freely, so why do you need to ask for another condition?

Ang kapal naman siguro ng mukha mo—“

“Gusto kong sa akin ka na rin

uuwi

pagbalik

mo. Dahil dapat lang na sa akin ko kayo titira dahil mag-ama ko kayo… Pero wag kang

magalala

, aalagaan ko nang mabuti ang bata at

aalagaan

ko rin ang papa niya.

Is that fine?

I guess

madali

lang naman ang

kondisyon

na iyon, Tyler?!“

K anina pa nakangiti ang bata habang mayroong dalang maliit ng backpack sa kanyang likod. Excited na sa pupuntahan namin mamaya. Ito na kasi ang araw na aalis na naman ako patungong Germany, same routine as usual, maghahanda ako sa byahe pero mayroon lang bagong dagdag sa routine iyon ay mag impake rin ang bata para sa ama nito tumira.

Sa tingin ko kasi ito na ang way na mas magkaroon pa sila ng strong bond together. Ayaw ko na sa paraang dalaw-dalaw lang, mas mainam kung titira silang dalawa sa iisang bubong. I know my parets will miss their grandchild pero hindi naman siguro masama kung ibigay muna natin sa bata ang gusto rin nitong makasama ang ama at tumira sa sarili nitong bahay.

And unfortunately kasama ako. Pero wala akong planong mag impake dahil plano ko namang hindi magtatagal roon. As if naman titira rin talaga ako sa pamamahay niya, no way.

Oo, pumayag akong umuwi kay Laizer pagbalik ko. Pero nangako naman siya na ako ang magma-manage ng kanyang pamamahay, hahayaan niya raw akong maging boss at kung gusto ko pa nga raw ipangalan pa raw niya sa akin ang titulo ng kanyang lupa at bahay. Maganda sana ang offer pero hindi ako gamahan at sakim sa materyal na bagay. Wala sa ugali ko ang mang-agaw ng ari-arian ng iba.

“Lagi mong

pakatandaan

ang mga

habilin

ko sayo ah?“ Hawak ko ito sa kanyang braso habang sabay na kaming bumaba ng hagdan.

“Opo, dapat behave lagi, be obedient, at maging

makulit

at tigas ulo pag nag

ashoowl

si daddy!“ Inulit niya pa hinabilin ko sa kanya kanina pero nanlaki naman ang mga mata ko sa huli niyang sinabi. Wala kong matandaan na sinabi iyon sa kanya.

“What did you say baby?” Tumingala ito sa akin.

“Kapag po makita ko si, Daddy may ibang girl I’ll be a bad boy po sa kanya. Dapat ikaw lang ang love ni Daddy, Papa…” Napairap ako sa kawalan dahil sa mga naiisip ng bubwit na ’to.

“Okay pero huwag mo na sabihin ulit ang word na iyon ah, bad ’yan!” Tukoy ko sa sinabi niyang ashwool

daw kuno. May sariling accent pa. Napahagikhik ito at tyaka tumango.

Nang nakababa na kami mula sa hagdan ay inabutan namin ang isang lalakeng printeng nakaupo sa aming sala habang naghihintay. Naagaw namin ang kanyang atensyon nang napansin niya na kami. Iba na ang itsura niya ngayon, kung no’ng nakaraan ay tila tinamad pumorma, ay ngayon naman ay tila mag au-audition na bilang artisa.

Kinarga nito ang bata. “So we’re going now?”

“Obviously…” Hindi ko sinalubong ang kanyang tingin dahil naiinis ako sa tamis ng ngiti niya ngayon.

“Excited kana ba baby?” Kinausap nalang nito ang anak.

“Opo.” Sagot naman ng bata.

Pumasok na kami sa sasakyan niya, ihahatad niya raw muna ako sa airport bago niya uuwi si Barron. Wala namang problema roon.

“

Aren’t you tired of leaving always?

“ Panimula niya ng usapan habang seryoso siyang nagmamaneho. Nakatulog pala si Barron sa likod, hindi kasi ito masyadong nakatulog kagabi dahil sa sobrang excitement. Para tuloy ang saya niyang aalis ako ng Pinas e. Nakakatampo tuloy.

“It’s none of your business…” Narinig ko ang pagbuntong hininga niya.

“I am just concern…”

“

Well you don’t have t

o!“ Natahimik muna siya ng mga ilang minuto.

“

Is there nothing I can do to make you stay here

forever?“

“Meron naman…” Lumingon siya sa aking gawi.

“What is it?” Ngumiti ako sa naisip.

“Ikaw na mag-manage ng restaurant ko. Pero hindi ko

ipapangalan

’yon sayo.

Payag

ka ba na sayo ko

iaasa

lahat?“ Nakita ko kung paano siya napalunok. Akala mo ah. “Diba hindi mo kaya—”

“I

’ll accept it… I swear, Ty I’ll do it…

“ Nanlaki ang aking mga mata. Seryoso ba siya?  “I’m deadly serious!” Alam kong seryoso siya sa kanyang sinabi. Hindi ko alam kung paano niya gagawin iyon pero alam kong kaya niyang gawin ang hamon ko.

“Huwag nalang pala… Sariling sikap ko ’yon kaya dapat ako ang

magmamanange

ng business ko. Naalala ko pala wala sa ugali ko ang pagiging

palaasa

.“ Napakibit balikat na lamang siya habang nakasimangot lang ako.

Tahimik lamang siyang nagmamaneho pero kita ko kung paano siya sumusulyap sa aking gawi, naroroon parin ang tamis ng kanyang ngiti. Ewan ko ba’t naasar ako sa pagmumukha niya. Hindi ko nagugustuhang nakikita siyang sobrang saya niya ngayon. Kaya ito ako buong oras nakasimangot hanggang sa dumating na ng airport.

“Sana naman hindi mo

makalimutan

mga sinabi ko sayo. Sa puder mo na ngayon si Barron, kaya dapat pag-aralan mo na kung paano

mag-alaga

ng bata.“ Ngiti lamang ang kanyang ginawa. “Hindi naman mahirap mag-alaga, hindi naman gaanong makulit si Barron. Kaya mo ’yan!

Nakayanan

ko nga dati ng mag-isa diba!“ Doon naman na parang napawi ang kanyang ngiti. At ako naman ngayon ang nakangiti. Ganyan dapat, ako lang dapat ang masaya.

“Don’t worry,

hindi ko pababayaan

ang anak natin…“ Seryosong tugon niya lamang.

“Whatever, I’mma go now. Baby, alis na si Papa

pakabait

ka ah…“ Hinalikan ko ito sa noo. Ganun parin ang nangyari magpapaalaman sa isa’t isa at tyaka alis ko na rin.

“Ako walang goodbye kiss?” Tila nagtatampo naman ang kanyang itsura. Kung wala lang dito ang bata binigyan ko na to ngayon ng middle finger. “Sabi ko nga wala…” Inirapan ko ito at tyaka na sila tinalikuran para tumungo sa eroplano.

Pero bago pa ako makalayo ay narinig ko pa ang pagsigaw niya. “We will wait for you, Ty.

Aantayin

ka namin ng anak natin. I love you!“ Binilisan ko na ang paglalakad. Kung makaasta naman akala mo mawawala ako ng ilang taon kung magdrama.

Binilisan ko pa ng maigi ang paglalakad ng walang lingon-lingon sa kanilang banda. Sobrang lakas ng kabog ng dib-dib ko ngayon. I’m not usually like this, but it feels like the pain is twice as bad now, compared to when I left Barron before. So as much as possible, I try not to look at them, Not wanting them to see the tears streaming down my face.

-Heydenzz

Belated Merry Christmas and Happy New Year everyone. Oh ito na mga atecooo! Hope you enjoy this chapter.

Kabanata 43

Kabanata

43

I examine Laizer’s entire house, examining every detail of the room as well as every hallway. It’s strange why his house seems to be more beautiful than before, it was obviously renovated immediately trying to impress someone? Pina-renovate niya dahil lilipat na kami rito? Ang effort niya naman masyado.

Total sabi niya ako magiging pinuno rito sa pamamahay niya, pwes humanda siya kung paano ko pamumunuan itong teritoryo niya.

Busy ang dalawa sa paglilibang sa pool area, mukhang nagsasaya masyado ang dalawa, nagbo-bonding ang mag-ama. Inaya rin ako nila kanina na samahan sila pero pagod ako at inaantok. Hindi kasi ako masyadong nakatulog kagabi kakasilip kay Laizer sa bandang sofa ng kwarto niya.

Kakauwi ko lang kahapon ng hapon, sila ang sumundo sa akin malamang. Paguwi namin rito ay agaran ko siyang tinanong kung nasaan ang kwarto ko, gusto ko nalang sana matulog sa guest room pero ayaw niyang pumayag kesyo maraming dahilan na “no vacancy” raw ang guest room. Parang apartment lang?

E ayaw kong masyadong makulit at hindi rin naman ako mahilig mamilit at mangulit pumayag nalang ako sa gusto niyang matulog sa kwarto niya. Pero sa isang kondisyon, hindi kami magtatabing dalawa sa iisang kama. Syempre ako sa kama, ginusto niya yan e kaya magdusa siya sa sahig o sa sofa.

“Sir,

meryenda

po?“ Napalingon ako sa banda ng katulong nila rito. Tyaka nga pala meron pala siya ritong katiwala.

“Salamat

pakilapag

nalang

diyaan

…“ Nginitian ko ito at muling tinanaw ang mag-ama.

Nakaangkla ngayon sa batok ni Laizer si Barron at maya-maya lang ay lulusob naman sa tubig si Laizer habang nasa batok niya si Barron tapos aahon rin agad. Ang saya-saya nila pareho, siguro ganito sila palagi nitong nagdaang araw habang wala ako sa pinas. Although lagi naman kaming nag vi-video call ni Barron but I didn’t know that they bonded so well here. And I kinda envy them for that.

“Alam niyo po ba sir, para pong

biglang

lumiwanag

itong bahay

simula

no’ng

dumating

kayo rito.“ Rinig kong banggit ng katulong. Hindi pa pala siya nakaalis. Medyo kwarentahin na ito at sa palagay ko ito ay ang mayordoma rito.

Nilingon ko siya. “Kung

tutuusin

nga po

simula

pagkabata

e ni minsan ko lang

nakitang

ngumiti

ng ganyan si sir, Laizer…

Mailap

kasi siya rito minsan at hindi rin masyadong

umuuwi

kaya halos kami-kami lang rin mga

katulong

ang

namamalagi

nalang rito. Pero iba na ngayon,

nagkaroon

na ng

kulay

itong k

abahayan

simula nang

nakapag

-asawa

na ho siya…“ Hindi ako agad nakasagot sa sinabi niya. Asawa? Laizer is married?

Napansin niya rin siguro sa mukha ko ang pagtataka kaya parang bigla siyang kinabahan at pinagsisihan ang kanyang sinabi. “

Ay sige na po,

pasyensa

nga po pala at mukhang

naabala

ko ho kayo.

Maglalaba

muna po ako sir—“

“Just call me, Tyler

manang

…“ Ngumiti ako sa kanya, hudyat na nagpapahiwatig na ayos lang sa akin at hindi siya nakakaabala. “May

asawa

na po pala ang amo niyo?“ Pahabol kong tanong ng aalis na sana ito agad.

Tila nagdadalawang-isip pa siya kung sasagotin niya ako o hindi. “Uh—e hindi po ba kayo ’yong

asawa

ni sir, Laizer?“

Nangunot ang aking noo sa sinabi niya. “H-Hindi po ako asawa ni, Laizer.” How could he tell his maids that I am his husband? Hindi lang pala ghosting ang talento ng lalakeng ’yon kundi pati rin ang magkalat ng maling impormasyon.

“Tyler…” May itatanong pa sana ako kay manang ng narinig ko ang boses ni, Laizer habang buhat-buhat si Barron. Nakabalot pa ito ng tuwalya.

Tyaka na umalis ang ginang at agaran ko namang kinuha si Barron kay Laizer. “Tapos na pala

kayong

mag swimming.“ Siguro hindi niya naman narinig iyong pinaguusapan namin kanina. “

Bibihisan

ko lang si Barron.“ Ramdam ko ang kanyang pagtitig, pero ni kahit pagsilip man lang sa kanyang mukha ay hindi ko ginawa. Tyaka ako umakyat sa itaas para bihisan na ang bata.

Matapos ko bihisan si Barron ay iniwan ko muna ito sa sala at iniwanan ng meryenda habang naglalaro ng kanyang mga laruan. Bumalik ako sa itaas, sa kwarto namin para harapin ang taong nais ’kong kausapin.

Pumasok ako sa loob at agaran kong narinig ang tunog ng agos ng shower, hudyat na naliligo siya. Hihintayin ko nalang siguro siya rito sa kama. Hindi rin naman kasi pwedeng mangatok pa ako at doon pa siya sa loob kakausapin. Mahirap na at matawag pa tayong manyakis. Alam mo naman ang tabas ng dila ng lalakeng ’yon.

Mga ilang minuto ang nagdaan at sa wakas ay natapos na siya sa kanyang ginawa. Pasipol-sipol pa siyang lumalabas mula sa bathroom habang busy ito sa pagtatapis ng tuwalya sa kanyang ibabang parte ng katawan. Umiwas ako ng tingin dahil wala siyang saplot sa itaas. Umuusok pa ang kanyang katawan, wariy pati ang tubig ay napapaso rin sa kanyang nakakasilaw na balat.

Nang napansin niya na siguro ang presenya ko ay napatalon at napatili pa ito sa gulat, na naging sanhi rin ng pagkalaglag ng kanyang tapis na tuwalya. Agaran akong napaiwas ng tingin at pinamulahan dahil sa nakita.

Ang

laki

, kahit

tulog

!

Ayaw ko sana siyang silipin kahit tarantang-taranta ito sa pagkuha ng nalaglag na tuwalya sa sahig pero traydor ang mga mata ko at sumilip talaga. Nakatalikod na siya ngayon kaya ang matambok niyang pwet ang aking nahagilap. Mga ilang segundo muna ang nagdaan hanggang sa matapos na siya sa kanyang ginagawa. 

“

Y-You

need something?“ Lakas loob niyang tanong at halos hindi siya makatingin sa akin ng diretso.

“

Tumigil

kana sa

pagkakalat

ng

maling

impormasyon, I’m not your husband. Tyaka gusto ko

pagusapan

natin kung ano ang mga

mangyayari

rito. Or should I’ll say dito sa bahay ko.“ Lumapit siya sa akin at tumigil sa aking harapan. Ako na mismo ang umiwas ng tingin dahil di ko kakayanin ang kanyang titig, at lalo na sa bukol na parang nakatutok rin sa akin ngayon.

“I’m all ears, Ty.” Hindi siya mukhang naguguluhan, bagkos parang interesado pa siya sa gusto kong sabihin.

“

Nasaan

nga pala ang

titulo

?“ Umalis siya sa aking harapan at mayroong kinuha sa drawer. May kinuha siya roong envelope at walang pagdadalawang-isip niya itong kalmadong inilahad sa akin. Agaran ko naman itong tinanggap at tinignan kung ano ang nakasulat.

Nanlaki ang dalawa kong mata sa nakita. Totoong seryoso talaga siya sa sinabi niya. Sa akin niya nga talaga ipinangalan ngayon ang titulo nitong mansyon niya. I declined his offer before because I said I didn’t need the luxury he had. But I thought this might be an advantage for me, lalo na’t nasisiyahan ako kapag nakikita siyang nahihirapan o napipilitan lang pumayag.

That’s the kind of torture I wanted.

Pero nagkamali ako. Nababaliw na ba talaga siya? I mean, wala naman akong interes sa kung anong luho ang meron siya. Nais ko lang naman siyang pahirapan pero hindi ko naman inakala na kakagat siya sa mga paandar ko. Alam niya namang nag iinarte lang ako pero sineryoso niya naman masyado. At iyon ang nakakainis!

Gusto niya pala ’to ah. Alright, I won’t be nice anymore.

“Sige, since ako na ang

mayora

rito, lahat ng gusto ’kong

ipagawa

ay dapat

masusunod

. Una, sa akin na ang

kwartong

ito, wala akong

pake

kung saan ka

matutulog

basta bawal si guest room dahil

no vanacy

. Simula ngayon ay

bwesita

—I mean

bisita

ka nalang dito.

Panagalawa

, ayaw ko ng mga

lutong

galing sa mga katulong, ang

tagal

mo ng

nagpapakasarap

buhay, I want some improvement from you hindi iyong

niluto

mo no’ng

nakaraan

, kaya siguro kailangan mo ng

matuto

kung paano

magluto

ng

lutong

bahay.“

Nakatayo parin siya sa aking harapan pero tila nanigas siya sa kinatatayuan niya ngayon. Pino-process pa siguro ang mga sinabi ko sa kanya.

“Pangatlo,

ihahatid

mo si, Barron sa school at gagawan mo siya ng

bento

box, oa diba maypa

bento

box pero iyon ang gusto ko e.

Pang-

apat

,

lilinisin

mo ang buong bahay na walang

tulong

ng mga maids,

pagbabakasyonin

ko sila ng isang

linggo

kaya hindi

oobra

sa akin ang

pagka

spoiled brat mo kaya kapag

nagpatulong

ka,

masisibak

ka rito sa

pamamahay

ko. And lastly, every night

mamasahiin

mo ako, ayaw ko ng basta massage lang, gusto ko ’yong

banayad

iyong

matatanggal

lahat ng sakit ko sa katawan pati rayuma, kahit wala pa ako

no’n

ay kailangan mong

maalis

iyon. Ano laban o

bawi

?“

Napakurap siya ng mga ilang segundo at napatulala, mukhang hindi niya talaga inasahan na masasabi ko iyon lahat, kung tutuusin hindi nga mahirap lahat ng ’yon e.

Pilit ko pinipigilan ang sarili na ngumiti dahil pakiramdam ko ay nanalo ako sa isang larong mahirap panalunin. Pero napawi iyon ng nakita ko kung paano siya taas noong ngumiti at tumango.

“

Lalaban

po mayora…“ At tyaka niya mas hinigpitan ang pagkakatali ng tuwalyang nakatapis sa kanyang bewang. At pinipintig niya pa ang dalawang matambok niyang dibdib, iyon bang parang pinapagalaw niya na tila kusa itong tumitibok.

Laglag ang aking dalawang balikat at napasimangot. Mayroon nakalokong ngiti sa kanyang mukha.

“

W-Where

are you going?“ Dumiretso kasi siya sa closet.

“

Kukunin

ko lang po mga damit ko mayora, sa

labas

nalang ako

magbibihis

nakikigamit

lang kasi ako ng

banyo

para

makaligo

. Pasyensa po sa

abala

.“ Kumuyom ang aking kamao at napairap sa inis dahil sa kanyang sinasabi. Nangaasar ba siya?

“Fine!

Pakibilisan

nalang please, I need my privacy na kasi…“ Tyaka ako dumiretso sa loob ng bathroom at doon nagmukmok. Narinig ko pa ang pasipol-sipol niya habang nagaalis ng mga damit niya sa closet.

NABULABOG ako sa kasiyahan na nagmumula sa tapat ng pinto. Si Laizer kasi ang nagbukas habang printe naman akong nakaupo sa sala at chine-check sa laptop ang report ng aking assistant.

Nagtataka ako kung sino ba ang bisita? Kung sino ang naparito at tila wala man lang akong natanggap na paaalam na meron palang sariling bisita itong lalaking ’to. Baka agaran niyang nakakalimutan na ako na ang pinuno rito sa pamamahay niya—sa pamaahay ko I mean.

Niyakap ni Laizer ang ginang, hindi ko mamukhaan kung sino ba ito dahil natatakpan ito ng pinto, pero base sa boses ay tila mayroon na akong hint kung sino ito.

Mas bumukas pa ng maiigi ang pinto at doon pumasok ang dalawang taong hindi ko inaasahan na mapaparito. His parents are here.

“Mom, akala ko hindi kayo matutuloy kasi na delayed ang flight niyo?” Iginaya ni Laizer ang kanyang ina at ama papasok.

“Almost anak, buti nalang

kaibigan

ng papa mo ang may-ari ng airport sa France kaya

natuloy

kami…“ Natatanaw ko kasi sila sa glass wall na nakaharang rito sa entrance at sala at tainted pa ang salamin nito kaya hindi pa nila ako nakikita.

Natataranta ako bigla, hindi ko kasi inaasahan na posible palang bumisita rito ang parents niya at posible rin na ano mang oras ay malalaman na talaga nila ang totoo na apo nila si Barron. Hindi ko alam kung magtatago ba ako sa sofa o tatakbo nalang sa pool at ilulubog at ilulunod ang sarili para doon makapagtago?

Pero huli na ako’t nakaabot na si tita Melody rito sa sala at nakita na ako. Inaasahan ko na magugulat ito at magtataka kung bakit narito ako sa pamamahay ng kanilang anak, na naging akin na ngayon. O magagalit ba sila kung bakit sa akin na nakapangalan ngayon ang bahay. Pero hindi, kabaliktaran pa ang nangyari at agaran ako nitong sinalubong ng ngiti at yakap na tila ba ikinagagalak niya pa akong makita.

“H-Hello po tita!” Ngarap pa ang boses ko habang binabati ang ginang.

“Sabi ko na nga end game kayo nitong

ijo

ko e.“ Natatawa pa si tita habang mahigpit akong niyakap. Habang ako ay nanigas lang sa kinatatayuan at tinignan si Laizer na nakatayo lang at nakapamulsa sa gilid habang nakatingin lang rin sa amin.

Pero nanlaki muli ang dalawa kong mga mata dahil sa istura ngayon ni Laizer. Kakaalis lang kasi ng mga katulong na kahit nagtataka ang mga iyon kung bakit may trip to siargao sila ay napilitan parin itong umalis. At ang tanga ko pa sa part na pinagsuot ko pa ng maids apron ngayon si Laizer habang nandito parents niya at tila comfy pa siya sa sinusuot.

“H-Hello rin po tito…”

Niyakap rin ako ni tito Lovern at nakipagbeso sa dalawa. Sinenyasan ko agad si Laizer na hubarin iyong apron niya dahil baka magtaka ang parents nito kung bakit ganun ang kanyang suot. Sana naman hindi magtaka sina tita at tito kung bakit may suot na apron ang anak nila. Pinagsimula ko na kasing pagtrabahuin si Laizer kanina.

“Nasaan si, Barron

ijo

? Nasaan na ang

apo

ko?“ Tila huminto saglit ang aking paghinga dahil sa sinabi ni tita. Tila nabingi ako bigla dahil sa sinabi niya.

Tama ba iyong narinig ko? Tinawag ni tita si Barron na apo niya? Parang gusto ko atang mahimatay dahil sa nangayayari.

“Hoy, Tyler? Ano na?

Nasan

na ang apo ko?

Eksenadora

ka ha

balak

mo pa

atang

mahimatay

dahil lang sa

nalaman

ko ang deepest secret mo? Gusto mo

sampalin

kita?

Umayos

ka

ijo

…“ Tila napatayo naman ako ng tuwid dahil sa biglaang pagbabanta ni tita. Alam kong nag jo-joke lang siya, sana nga ay nag jo-joke lang siya.

“

N-Nasa

taas po

pinatulog

ko po muna.“ Pansin ko pa ang tigil pagtawa ni Laizer sa likod. Humanda to sakin mamaya kung bakit niya sinabi sa parents ang tungkol dito na walang paaalam.

“Ay naku mamaya na natin ’to

paguusapan

. Anyway, may

regalo

ako sa inyong

magjowa

.“ Hinila ako nito at pinaupo at ipinakita sa akin ang mga bags na dala ang mga regalo nito na para daw sa aming magjowa? Magjowa? Wala akong jowa as far as I remember.

Iginaya ni Laizer ang ama nito papunta sa kabilang room mayroon narin kasi itong mga pinaguusapan. Matalim ko pa itong tinignan nang lumingon ito sa banda namin saglit. Isang ngiti lang naman ang iginawad nito sa akin pero inirapan ko agad. Gusto kong mag maldita hanggat gusto ko pagdating sa kanya.

“Oh look, a promise bracelet for the couple. This is authentic galing Sri Lanka, may

sumpa

daw ito kapag kayong

majowa

ay

maghihiwalay

ay pareho kayong

mababaog

. Kaya para

iwas

infertility huwag na huwag mag break up, kaya dapat di na kayo

maghihiwalay

pa ng anak ko, Tyler

humanda

ka talaga sa akin… Oh tignan mo may ganito kami ni tito

Lovern

mo.“ Ipinakita pa nito ang bracelet na gawa sa mga stones na mayroong unique styles. Mukha pang sosyal pero parang dinaan naman sa witchcrafting dahil mayroong dinadalang sumpa.

“Ang ganda po nito tita…” Pilit na ngiti ang aking ginawa habang tinitignan ang bracelet na nasa aking pulso. Ngayon na suot ko na ito mukhang naitali na ako sa sumpa ng pagkabaog. Kung sakali lang namang maghiwalay raw kami ni Laizer.

Pero ba’t pa ako magaalala e hindi naman kami ni Laizer kaya hindi tatalab ang sumpa. Tyaka hindi na tatalab ang sumpa, nabuntis naman na ako ng walang hiya nilang anak. At mayroon narin kaming isang anak kaya bakit pa mangangamba na mababaog?

“

Bigay

mo ’yan kay, Laizer huwag mo muna

sabihin

ang sumpa

hanggat

hindi niya pa

nasusuot

.

Takutin

mo kapag

naisuot

niya na,

pikutin

mo agad. Alam mo ba yan ang

panakot

ko noon sa tito

Loverno

mo kaya ako

pinakasalan

.“ Humagikhik pa si tita na tila proud pa sa kanyang ginawa. Sa lahat ng nanay nila tanging siya lang ang kilala kong gustong mapikot ang anak nila. Kaya minsan naguguluhan ako sa ugali ni tita na ugaling babaeng bading. “

Binigayan

ko rin niyan sina Kester at

Aiko

pero mas maganda naman iyang

iyo

. Iyong sa

kanila

class A lang ’yon. Kaya quite ka lang, dapat di nila

malaman

na you’re now my new favourite

manugang

.“

Biro pa ni tita, kahit alam ko namang ito rin ang sinabi niya kina Aiko at Kester pambola noon, I’m sure sa kwento niya kay Aiko ay class lang iyon kay Kester at sure magiging class A rin itong akin sa kung sino pa man ang susunod niyang magiging bagong manugang. And speaking of manugang niya ako?  Malabong mangyari iyon.

Talagang malabo.

Siniko ko ang puson ni Laizer habang pareho naming tintanaw ang parents niya kasama ang apo nito habang iniispoil nila ang bata sa mga gift na dala. Rinig ko pa ang pagdaing niya dahil sa aking ginawa.

Kakatapos lang ng dinner at nagkaiyakan pa ang mag lola kanina. Ang daming kaganapan na nangyari. Pero may parte sa akin ang nakahinga ng maluwag. Iniisip ko pa kung ano pa ba ang po-problemahin ko dahil tila maayos naman na ang lahat.

Ang akala ko kasi ay dadaan ako sa proseso na agawan ng custody, pagmamalupitan ng lola ng apong itinago, kamumuhian ng anak dahil sa paglilihim. Lahat ng pangambang iyon ay nawala. Naging mabuti ang takbo ng lahat at proseso. Lahat ng mabuting pag kalkula ko ay naganap. Lahat ng pangamba ay hindi naisakatuparan.

Simula ng dumating sa buhay ni Barron si Laizer, ay nakikita ko na ang saya sa mga mata nito na hindi ko pa nakita sa kanya noon. Kaya napilitan akong bumalik rito dahil nais kong matupad ang nais ng aking nagiisag baby, kahit umabot ako sa puntong gusto ko nalang siyang ipagdamot ay hindi ko ginawa. Ngayon na nakikita ko na ang kislap ng saya sa mga mata nito ay wala na akong maihihiling pa.

Tumulo ang butil ng aking luha. Rinig ko pa ang pagdaing ni Laizer pero agaran ring naalerto ng nakita niyang napapahikbi ako. “

Bwesit

ka talaga!“ Kita ko ang pagaalala sa kanyang mukha, nagtataka siguro kung bakit ko siya minura. “B-But thank you…” Nagtataka parin ito kung bakit bigla akong nagpasalamat na kanina lang ay minura ko siya. Pero kalaunan ay malumanay itong ngumiti sa akin.

“Kung ano man iyong nagawa kong mabuti, you’re welcome.” Inirapan ko muli ito dahil nakakagag* lang. Tila chill lang siya sa lahat na kahit sa isip ko ay marami na akong pinaplano kung paano ko siya pahihirapan bukas.

“I admit, you’re a good help somehow. I thought it would be difficult for me to let you know about, Barron. I thought you would hate me or worst, you wouldn’t accept him.

Magagalit

na sana ako dahil sinabi mo kina tita ang tungkol kay, Barron without me knowing. Pero alam ’kong hindi mo iyon ginawa… Forgive me for judging you that easily… But that doesn’t matter right now, ang

mahalaga

tanggap

nila ang Barron ko…“ Malumanay niya lang akong tinitignan. At hindi ko rin batid na galit siya.

Alam kong walang nagsabi kay tita Melody na apo nya si Barron, tita has a strong instinct and I am the only who’s denying that’s it’s too obvious, is it because halos ka replika ni Laizer si Barron, malamang magdududa at malalaman rin nila. Siguradong matagal ng alam nila dalawa ni tito Lovern ito. At ngayon lang sila nakahanap ng tamang oras para sila na mismo ang unahan ako sa pag amin.

“You don’t have to apologize for anything, Ty. Kahit

malaki

o

maliit

man ’yang kasalanan basta sayo,

napatawad

ko na agad.“ Ngayon ay napatitig na ako sa kanya ng matagal.

“Do you hate me now?” Hindi siya agaran nakasagot pero mahina naman siyang umiling.

“I would never hate you!” Pinahid niya ang mga luhang lumandas sa aking mga pisnge. Ramdam ko ang init at banayad niyang kamay na humahagod sa aking pisnge. Bumaba ito hanggang sa aking baba. He’s comforting me hardly and I want to breakdown Infront of him but I’m forcing myself not to. “I’m the one you shouldn’t forgive, Ty.  I know there’s still pain inside you and that’s because of me. That’s why I don’t deserve it.”

He has a point, but I know to myself that I am being harsh now. I realize that I am becoming a villain and that’s not where I want to go with for myself. I don’t want to be worse than bad. But I can’t help myself but to satisfy my own hatred for him. Am I doing this right?

-Heydenzz

Nakapag update na rin sa wakas, at dahil nakapag upate na ako ay meron kayong limang pitik with soft moves sa akin. Anyway sana magustuhan niyo itong chapter mga mamamama. Tinry ko lang mag update kahit finals na pero yeah nagawa ko. Isn’t it great? Eme oa. Iyon lang good night everyone.