- SURPRISE -

A:

Hi

mgaaa

xiesseeeeeee! at dahil umabot na tayo sa Challenge ko ay ibibigay ko na ang malaking

SURPRESA

PARAAAA SAINYO!

this story supposed to be

Stand Alone

Story lang but while doing this, medyo nagkaroon ako nang kilig sa dalawang naging parte nang

istoryang

ito and honestly hindi lang sa dalawang yun kundi may iba pa akong

naisipiang

pagpartnerin

HAHAHAHA so wanna know them?

Well syempre it’s not time pa para malaman nyo kaya samahan nyo ako sa mga bago kong kwento …

And now…

Let’s make this stand alone into

SERIES

na

pinamagatan

kong…

---

GABI-

SERYE

(NIGHT SERIES)

---

#1: “Isang GABI”

(BxB)

(COMPLETED)

#2: “Pagkatapos ng GABI”

(

BxB

)

(COMPLETED)

#3: “Bawat GABI”

(

GxG

)

(SOON…)

#4: “Muling

pagsibol

ng GABI“

(BxB)

(SOON…)

#5: “Munting Gabi”

(BxB)

(SOON…)

---

---

All of them are

ROMANCE

but kahit na Series sila ay pwede mo itong maenjoy as Stand Alone hehe.

Hopefully basahin nyo lahat dahil kapag mas

naenganyo

ako ay baka

madagdagan

pa ang libro sa series nato, well… Who knows?

But strictly

R18+

okay? At kung

mapilit

ka?

Read at your own Risk!

That’s all,

THANK YOU FOR READING!!!

— N Y X X I E —

.

Disclaimer

DISCLAIMER:

Everything in this books are created only by my imaginative mind. Those similarities of

names, places, events

in real life is totally coincidence.

Has a 🔞 MATURED CONTENT 🔞

Also contains a boy to boy romance… If you are 18- and not comfortable with this kind of story, please don’t read and skip this. Thank you!

⚠️READ AT YOUR OWN RISK⚠️

⚠️PLAGIARISM is a CRIME⚠️

— N Y X X I E —

🔞 Prologue 🔞

SPG | R18

“ugh…” singhap ko sa hangin nang isang daliri na ang nasa loob ko.

Tanging pagsinghap na lamang ang aking naisasagot sa ginagawa niyang pagsira sakin.

Bawat pagpasok nya’y sya namang paghigpit ng kapit ko sa kobre kama…

Sa galaw niya ay masasabi mong sya’y marami nang alam sa ganito.

mas lalo akong namilipit ng dinagdagan niya pa nang isa pang daliri ang nasa loob, para akong pinupunit sa bawat ulos nito sakin…

Gusto kong dumaing ngunit wala akong magawa, dahil sa towel na nakapasak sa bibig ko, hindi tuloy ako makapagsalita.

“Rowan, is it okay kung isang daliri pa o itong akin na?” nakakalukong tanung nito sakin sabay sa marahan niyang paghugot ng daliri nya.

“ kakayanin ko ba ?“ Tanung ko sa aking isipan dahil una ko ito at hindi ko pa alam ang gagawin or kung handa na ba ako.

Dahan dahan niyang giniya ang katawan ko patihaya upang makaharap sakaniya bago niya inalis ang towel sa bibig ko.

“Dont worry baby, sisikapin ko nalang na hindi ka masaktan” Ani nito sabay sa pagsakop ng kanyang labi sa labi ko.

Banayad, marahan, at talagang masarap namnamin ang kuryenteng dumadaloy sa katawan ko dahil sa marahan niyang pagkagat at pagsipsip sa aking labi.

Para akong binabaliw sa kakaibang sensasyong nararamdaman ko ngayon.

Bagamat hindi ako sanay sa ganito ay sinasabayan ko na lamang ang bawat paggalaw ng dila at mga labi niya.

Unti unti nyang niyapos ang bewang ko at marahang giniya tungo sa dibdib nya. Sa taglay nyang kakisigan kumpara sakin ay hindi na siya nahihirapan kontrolin ang katawan ko.

Napahinto ako sa pagsabay sa halik niya nang tumama sa likod ko ang kanyang pag-aari.

Ramdam ko ang katigasan nitong maihahalintulad sa kahoy.

Gulat akong napatingin sakanya dahilan nang pagngisi niya sa nasaksihan niyang ekspresyon sa mukha ko, namula tuloy ako.

Ito yung una ko at itong taong ’to pa ang makaka una saakin? ngunit ang mas ipinangangamba ko ay ang kalakihan ng sa ibaba niya.

“

mabibiyak

ata talaga ang

pwerta

ko, hype“

“want to ride now?” nang-aakit nitong turan sabay sa pagsibol ng ngiti sa mukha niya, infairness sa lalaking ’to pogi na nga maalaga pa.

“dahan dahanin mo lang ah sinasabi ko sayo” pag iinarte ko dito upang malaman niyang hindi ako sanay, pero ginusto ko naman eh, wala na akong magagawa dahil andito na to.

“I can’t promise…” sagot nito sakin bago ako inangat, yumakap nalang ako sa leeg niya at marahan siyang hinalikan.

Giniya nya ang kanyang kahabaan sa aking butas, saka ito kiniskis nang dahan dahan…

“Mmm~” ungol ko dahil sa kiliting ibinibigay nang pagkiskis niya na tinawanan niya lang.

“heto na, wag ka nang magulo” huling sambit nya saka pinasok ang ulo.

“a-arayy” daing ko sa sakit habang paunti-unti niyang ipinapasok ang kabuohan nito.

Sh*ta dapat pala hindi nalang ako pumayag dahil masakit talaga.

“sa una lang yan” pangungumbinsi niya at muli akong hinalikan.

Patuloy sya sa pagpasok at paghalik saakin kaya’t naghahalong sakit at sarap ang dumadaloy sa katawan ko.

Tanging singhap ang maririnig sa buong kwarto.

Sandali siyang tumigil sa kalagitnaan ng kahabaan nya kaya’t nakahinga ako ng maluwag.

“kaya pa ba?” pang aasar nito kahit alam nam niyang hirap na hirap ako.

“g*go ka ba’t ang haba naman kasi?” maktol ko dahil sa bawat galaw ko ay napapaiktad ako sa sakit.

“hindi ko din alam eh, pero gusto mo naman diba?”

“g*go…”

Gagalaw na sana ako pataas ngunit hinawakan nya ako sa bewang sabay sa pagsagad niya sa kabuohan ng pagkalalaki niya.

Namuti ang mata ko sa sakit at akmang mapapasigaw ngunit agad niyang tinakpan ang bibig ko.

T*ngina mo Jairo!

Napayakap nalang ako sakanya dahil para akong nanghina sa biglaan niyang pagpasok sakin.

“aalis pa kasi eh, you deserve that baby, umayos ka kasi” pangangaral nito sakin saka ako muling hinalikan.

Giniya nya’ko pahiga, wala naman na akong magagawa dahil sira na, punit na…

Tinakpan niyang muli ang bibig ko saka tuluyang gumalaw sa loob ko.

Napakapit nalang ako sa kubre ng kama habang umuulos siya…

“ughh…” mahihinang halinghing at tunog nang pagsasalpukan ng katáwan namin ang pumuno sa bawat sulok ng kwarto…

Pikit matang binabaybay ang langit gamit lamang ang isa’t isa.

Itinaas niya ang dalawang paa ko sa balikat nya sabay sa pagbilis nang kanyang pagpasok.

“ughh, F*ck… ang sikîp mo… hindi ko akalaing ako ang makaka una sayo” wika nya na sinagot ko lang ng ungol.

Maging ako ay di ko alam na sya ang makakauna sakin.

Magkaibigan lang namn kami dati, ngunit heto kami ngayon.

Nagpatuloy siya sa pagpasok Hanggang sa naramdaman kong parang lumalaki pa lalo ang nasa loob ko.

“m-malapit nako baby… sh*t!” Ani niya at bumilis pa nang bumilis ang galaw nya.

Hinawakan ko ang nakatayo ko ding pag-aari saka ito nilaro pataas baba gamit ang kamay ko.

“ugh, a-yan naa…” isang baon niya pa ay inabot niya na ang ruruk ng langit at tuluyang sumabog ang mainit na likido sa loob ko, ilang pintig pa na talagang napakaraming niyang nailabas.

Binilisan ko pa ang aking paggalaw hanggang sa makaraos din ako.

Muli ko siyang tinignan at sabay na ngumiti, Ang gwapo nya kahit pawisan siya ngayon.

“pasyensya na Rowan, di ko na napigilan” ani niya saka humiga sa tabi ko.

Nginitian ko lang sya sabay pabirong tabig sa katawan nyang pawisan dahil sa pinaggagawa namin.

“Thanks for this night, Rowan” dugtong nya saka humarap sakin.

“haha drama mo” he chuckled, hinigit niya ko sa sa tabi nya saka niyapos nang kanyang mga bisig.

Pawang mag-asawa lang ang pwesto namin ngayon.

“sa sunod ulit?”

“ewan ko sayo, wag na, nangbibigla ka eh”

“tsk. nasarapan ka naman”

“mama mo blue”

“mama ko magiging mama mo din” baliw! namula tuloy ako.

Sasagot pa sana ako ngunit biglang tumunog ang cellphone niya. Tiningnan niya ito at kumunot ang mukha nya.

“sino yun?” tanong ko rito.

“a-ahh wala, kaibigan ko lang” sagot nito kaya di ko nalang pinansin.

Ipinikit ko nalang ang mata ko dahil na din sa pagod.

Hayss, sana wag nang matapos ’to…

Sana ganto nalang palagi…

Sana…

Sana tayo na hanggang dulo at hindi lang sa ISANG GABI na ’to…

Chapter 1

Rowan’s P.O.V

“ohh par, kumain kana?” pang aalok sakin ni Jairo pagkarating ko ng Canteen para kumain.

Grabi namn ’to umagang umaga sweet haha

“kakapasok ko palang di ba?” pataray na sagot ko mahirap na baka magkaclue sila ayoko namang maissue kami, kahit naman laganap na talaga ang baliko ngayon pero hindi pa rin talaga natin maiaalis na marami pa ring mapanghusga d’yan.

Ngumunot naman ang mukha niya pero inilibot ko lang ang mata ko. Mamaya nalang ako magsosorry, sa ngayon bahala ka muna d’yan.

Tumuloy na ako sa mga pagkain tsaka pumili nang sopas, ma’peyborit . Hotdog lang talaga punterya ko d’yan pero mas masarap hotdog ni ano, kidding.

Pagkabili ko ay nagbayad na ako dahil syempre alangan libre ’to di ba? ems.

Maglalakad na sana ako sa pwesto nila Jairo nang may makita akong babae sa dapat ay uupuan ko.

Ramdam ko ang pag-init nang katawan ko dahil sa nasaksihan ko.

WTF? sino naman siya para agawan ako nang upuan?

Dali dali akong pumunta sa pwesto nila na nakapagpatigil sa masaya nilang kwentuhan.

Napatingin sakin si Jairo pero hindi niya man lang pinaalis yung babae.

“excuse me, upuan ko po yan” malamig na turan ko.

“a-ah, sorry? sabi nila wala namang naka-upo dito eh… one of the boys ka ba?” sagot nito sakin na kinabigla ko.

Ah so wala palang naka-upo ah?

Tsk.

Padabog kung inilapag iyong pagkain ko tsaka umalis roon.

Umagang umaga sinusubok nanaman ako ni Satanas!

Sa paglalakad ko ay bigla akong tumama sa isang posteng y*wa.

sa pagkaka aalala ko ay hindi naman sa malapit na wall ’yong pwesto namin eh… hay nako Satanas please ’wag ako!

“ayan tatnga tnga kasi eh” usal nang nabangga ko kaya dinilat ko na yung mata ko.

“haharang harang ka din kasi, bw*sit tumabi ka nga d’yan!” sagot ko sabay bangga sakanya.

“Hoy, tapang mo ah? Sino ka ba?” angas na tanong nito sakin sabay hila sa kamay ko, sh*tik sa maskulado niyang pangangatawan ay para lamang akong papel na hinila nito.

“a-aray! nasasaktan ako ano ba?!” tanging nasambit ko, inaantay na ipaglaban ako ni Jairo ngunit wala.

“kilalanin mo binabangga mo baka upakan kita ngayon!” pangbabanta nito.

“ede upakan mo! wala din naman akong pakealam kahit pat*yin mo pa ako.” sagot ko rito sabay lapit ng mukha ko sa harapan niya.

Aamba na sana siya nang may biglang humawak sa braso nya.

“tama na iyan! parehas lang din naman kayong may mali, palalakihin niyo pa ang gulo” sambit nito kaya napatigil ’yong lalaki sa pagsapak sakin.

Buti nalang may anghel padin sa mundo.

“tsk. Pasalamat ka nasa canteen tayo” ani nito saka ako dinuro nag mga daliri niya “mag-iingat ka sa susunod, di na kita palalampasin.” huling ani niya sabay tabig ng kamay ko.

“ede tenkyu, kala mo naman nakakatakot ka” bulong ko sa sarili ko, mahirap na baka tuluyan ako nito.

Pogi sana kaso pangit ugali.

Tumalikod nalang din ako saka naglakad palabas nang Canteen.

---

Hayss! dapat pala kinain ko na muna ’yong binili ko bago ako nagtampo, nag-iingay na tuloy ’tong t’yan ko.

“oh Rowan, kumain ka na?” tanong ni Aki nang magkasalubong kami sa hallway, kaibigan ko siya pero magkaiba kami nang track na kinuha this school year.

“oo na” pagsisinungaling ko, wala na din naman akong pera kasi naibili ko na.

“ay sayang, tara samahan mo nalang ako. Kakalabas palang kasi namin, antagal labasan ni Sir ehh” muntik naman akong maubo sa sinabi nya.

A-ano daw?

“Hoy gsgo ka, labasan… palabasin ba ganun, utak mo ahh” Ani nya sabay akbay sakin… nagtawanan nalang kami dahil sa pagiging green ko bw*sit.

Dinala niya aki sa may gate malapit sa tusok-tusok tsaka siya pumili nang bibilhin niya.

“ikaw Rowan, anong gusto mo?” tanong nito sakin pero nagbingi bingihan nalang ako at tumutok sa cellphone ko, nagpaiwan nalang kasi ako sa may gate kaya medyo malayo ako sakanya, nakakahiya rin namang magpalibre eh.

“uyy!”

“ha? Bakit?”

“sabi ko ano gusto mo, libre kita”

“ngee wag na kakatapos ko lang din namng kumai—” naputol ang pagsagot ko nang tumunog nanaman ’tong t’yan ko, hayss!

Rinig ko naman siyang bahagyang tumawa dahil sa pagkulo ng t’yan ko kaya siya na mismo pumili nang ipapakain nya sakin.

“arte arte ka pa, parang di mo ko kaibigan eh, heto oh kainin mo na o susubuan kita?” pananakot pa nito.

“b*liw…” ani ko sabay tapik sakanya.

Nagkwentohan nalang kami habang kumakain, sinubuan niya nga rin ako nung kikyam para matikman ko rin daw.

Nagpatuloy lang kami sa kulitan hanggang sa tumunog na ang bell kaya bumalik na kami sa kanya kanya naming silid aralan.

Hanggang sa matapos na ang araw ay dumeretso na ako sa boarding house, hindi rin naman kasi ako palagala kaya after school, deretso uwi na.

Chapter 2

Rowan’s P.O.V

Kinaumagahan ay wala namng bago, papasok nanaman ulit sa paaralan hanggang byernes, nakakatamad na nga pumasok eh kaso auko namang mapalayas samin. Huhu

Btw, sa sobrang intense kahapon di nako nakapagpakilala, so, ako nga pala si Rowan Sabularse, 18 yrs old, TVL Bread and Pastry student. Nag iisang anak ni Inang Anna Sabularse at Redor Sabularse. 5’8 at maputing medyo gwapo na din. kaso nagkakagusto din sa gwapo haha.

Dumeretso nako sa room pagkababa ko sa tricycle, kasi ang aga pa nmn… Buti nalang bukas na at di ko na bibitbitin tong napakabigat kong bag, feeling matalîno ako sa dami ng libro kong di ko din namn ginagamit.🤦🏻‍♂️

Pagpasok ko ay tumambad sakin ang kunot na Mukha ni Jairo.

Aga namn nito, kaso naalala ko di na nya nga nireserve ung upuan di nya pako pinagtanggol.

Tuloy lang ako sa upuan ko saka kumuha nang walis, sa Labas kasi yung room ung nakatuka samin ngayon.

“Rowan sandali, sabay na tayo” tawag sakin ni Louise pagkarating nya, Isa rin sa kaibigan kong babae, halos naman ata kaibigan ko bukod sa mga ibang lalaking straight, si Aki lang ata yung straight na kaibigan ko eh.

He’s name is Akihiro Dy. Half Filipino, half Chinese. 19 na ata yun last Feb eh. Dahil Chinese talagang maputi un pero hindi singkit, mahaba lang ang pilik mata na mas nagpalabas nang kagwapohan nya.

Basta yun.

Lalabas na sana ako nang biglang may humawak sa kamay ko.

Tiningnan ko kung kaninong kamay yun pero nawala lang ako sa mood, sino pa ba? walang iba kundi si kûpal.

“mamaya sa bahay, after uwian” ani nito sabay alis at iniwan akong tulala ron.

Ano namng gagawin ko dun? Aber?

“Hoy! Napano ka jan?” nagulat nalang ako nang pinitik ako ni Louise sa ilong.

Brûha to nananakit.

“aray ah, ikaw kaya pitikin ang ilong. Pasalamat ka wala kang ilong”

“grabi ka namn mabiro namemersonal ka, hmmp!” maktol nito saka padabog na naglakad. HAHAHAH

“haha kyut mo talagang bruha ka, Ikaw mauuna tapos pikon ka”

“nyenyenye”

---

After Namin maglinis ay nagdiscuss lang din nang discuss Hanggang maghapon pero wla man lang pumasok sa utak ko dahil sa Jairo na’yon.

Wawásakin lang ata ako nun eh, wag nalang kaya akong pumunta, masakit padin nga butás ko dahil sakanya eh.

Eme hindi namn siguro…

Hayss!

“di ka ba magmeryenda muna bago umuwi?” natigil ako sa pag-iisip nang may biglang nagsalita sa likod ko.

“hindi na tinatamad nako, saka may pupuntahan pa ako eh” sagot ko rito sabay ayos nang gamit ko.

“Awws okay” malungkot na turan nya bago umalis.

Pagkalabas ko ay dumeretso na ako sa may hagdan, tahimik akong naglalakad nang may biglang tumawag sakin.

“Hello?” sagot ko sa tawag pagkatapos kung pindutin.

“Rowan, busy ka ba ngayon?” tanong nang nasa kabilang linya. Boses palang alam ko ng si Aki.

“a-ah hindi naman bakit?” sagot ko rito.

“yunnn hehe kasi magpapatulong sana ako… Birthday na kasi ni Mama, ehh di ko namn alam kung ano ireregalo sakanya… pede mo ba akong samahan sa Mall? pleassseeee?” Ani niya sabay paawa pa.

“sige ok lang namn, uwian na din naman eh. Asan ka ba ngayon puntahan kita, 4:45 palang namn eh pede pa akong gumala” sagot ko saka binilisan na ang paglalakad.

“dito ako sa may Pavilion malapit sa gate”

“sige sige papunta na ako jan” huling sabi saka niya pinatáy ang tawag.

---

Pagkadating ko sa Pavilion ay agad namn syang lumapit nang nakangiti.

Pogi namn nito. Haha

(Te kaibigan mo yan!)

Ay sorry sorry my falls HAHA eme.

“tara?” Alok nya, ngumiti nalang ako bilang sagot.

Jairo

’s P.O.V

Asan na kaya yun? Kanina pa tapos yung klase ah.

“ohh Jai, sinong inaantay mo?” tanong ni Joven.

“ah wala si Rowan lang… May assignment kasi kami magpapaturo lang ako” sagot ko dito, pero ngumisi lang sya.

“kayo na ba?” dertsong tanong nito sakin.

“gsgo! Hindi ah, magkaibigan lang kami”

“haha biro lang”

“ohh, pauwi na kau? Tara inom na muna?” sabat naman ni Luki.

“tara Par”

“ikaw pareng Jai? Sama ka?”

Ngumisi lang ako pero hindi, may usapan kami ni Rowan ngayon eh.

“wag mo na ayain yan, inaantay pa nyan Asawa nya” kantyaw ulit ni Joven.

Tsk. Pano kaya kung malaman nilang kami na? Haha

“ha? Asawa mo na pala yun? Kasama ata kabit nya par, nakita kong lumabas kasama si Aki, kaklase ko.” Ani ni Luki na sumira sa araw ko.

Sino namang Aki? Tsk.

“Tara inom, di ko Asawa yun, magpapaturo lang ako sa assignment namin kaso may kasama pala. Di nalang ako gagawa.” Wika ko bago sinuot tung helmet ko.

Pinaandar na nila ang motor nila kaya sumunod na ako.

Humánda ka sakin, Rowan Sabularse.

Chapter 3

Rowan’s P.O.V

“Thank you Wan-wan” masayang wika ni Aki sabay sa pagyakap sakin nang mahigpit… Kung nagtataka kau bakit wan-wan, yan talaga childhood callsign namin… Wan-wan ako, Aki namn sakanya…

“a-aray naman, oo na bitaw na… Gsgo to tinulungan na nga papatáyin pa ata ako.” biro ko habang tinatapik tapik siya sa likod.

Sinamahan ko kasi siyang bumili nang regalo para sa birthday ng mama nya… At dahil malapit namn ako sa magulang nya kasi lagi akong tambay sa Bahay nila simula pa pagkabata, ayun sinamahan ko nading isurpresa.

Kakatapos nga lang namin kumain ng handa nila, at nakakamiss talaga yung luto ni Tita.

10 na kaming natapos bago ako iuwi ni Aki, infairness hinatid nya namn ako hanggang sa boarding house na tinutuluyan ko, malayo kasi Bahay ko rito kaya nagboboard ako di ko panga pala nakwekwento, Taga kabilang municipality pa kasi ako nakatira kaya imbis magcommute at mas mapapamahal kami sa gastos kaya napag-isipan naming magdorm nalang ako.

So ayon pagkababa ko ay yumakap na sya at panay thank you, sabi ko naman ayos lang namn sakin kasi si Tita namn yun eh.

“San ka galing?” nagitla ako sa gulat nang may magsalita sa likod, naitulak ko pa nang bahagya si Aki dahil sa boses na yun.

A-anong ginagawa nya rito?

Agad akong lumingon upang kompermahin kung siya nga yung nagsalita.

“oh par? Jairo right? Taga dito ka din?” tanong ni Aki sakanya habang ako nama’y namamalat na ang lalamunan dahil sa talim nang tingin nya sakin at di man lang sinagot ang tanong ni Aki sakanya.

“a-ahh, nag—”

“anong Oras na?” seryosong tanong nito sakin.

Apaka stricto namn nito, shûtaaaa!

“sige Wan-wan, pumasok ka na muna at baka lasing lang yan mapahamak ka pa.” nag-aalalang ani ni Aki sabay marahang tulak sakin papuntang gate nang boarding house. Pagkapasok ko sa gate ay siya namng paglakad ni Aki sa motor niya at sumakay dun.

Nananatiling nakatayo si Jairo habang pinagmamasdan ang bawat kilos namin…

Kumaway pa sakin si Aki na kinawayan ko namn nang nagdadalawang isip dahil sa alam kong galit yung isa.

Umalis na si Aki kaya agaran kong binuksan yung gate at tumakbo kay Jairo.

“A-anong—”

Naputol ang sasabihin ko nang tingnan nya ako nang matalim na ramdam ko hanggang kalamnan.

Siguro kung pana yun, patāy na ako ngayon eh.

Laki namn nang galit neto, baka gusto nya ipaalala ko ung ginawa nya sakin.

“Ano bang problema m—”

“San kayo galing?” may diing tanong nito.

“Ano namang pakealam mo?” mataray na sagot ko, wala nga syang pake alam nung nabungo ako tapos sumama lang sa kaibigan galit na sya? Tsk.

Ngumisi siya nang nakakaluko habang hinahawi ang buhok niya lumabas tuloy ung kagwapo— wait magkaaway pala kami. Ano ba namng utak to! “Tang!na namn akala ko ba sakin ka lang? Bat sumama ka dun? Mas masarap ba sya?”

Luh?

“Pinagsasabi mo jan? sinamahan ko lang yung tao kasi birthday nung mama nya… Sinurpresa lang kasi malapit din sakin si tita, andumi namn nang utak mo!”

“tsk. Bat di ka nagpaalam?”

“ede itanong mo dun sa babaeng pina-upo mo sa canteen. Bahala ka nga jan matutulog na ako gabi na” huling sabi ko sabay lakad na papasok sa BH.

Di namn na sya nagsalita kaya meaning tapos na ung usapan na yun. Bahala siya sa iisipin nya. Kakainis ano nagsiselos siya kay Aki tapos wala siyang pakealam kung nagsiselos ba ako dun sa babaeng ingrata na yun!

---

Jairo’s

P O.V

Naiwan akong tulala rito sa labas nang BH na tinutuluyan ni Rowan dahil sa sinabi niya.

Sinampal ako nang katutuhanan sa katarantaduhan ko.

Oo nga pala ako ung nagsimulang pagselosin siya tapos ako ’tong mas apektado?

Iba talaga tama sakin ng lalaking yun eh no? Tangîna, baka sa ginawa ko maagaw pa siya nung lalaking kasama nya.

Tanga tanga mo Jairo!

Siya nga pala bago ko makalimutan, I’m Jairo Christian Rual, TVL student kasi dun pinili ni Rowan sumunod lang ako.

Rowan is my high school friend, we became friends nung naging magkagrupo kami sa reportings, actually lahat nagiging kaibigan nya dahil sa ganda nang pakikisama nya samin. Kumbaga friendly na matalino pa. Yun yung nagustuhan ko sakanya.

I know magugulat kayo dahil straight akong tao bago ko pa siya nakilala. Pero iba yung tama nya kapag nag aasaran kami, kapag napipikon siya sakin, it’s sounded like gay but yes he caught my attention.

Nung una pinapabayaan ko lang kasi ayokong matawag na bakla, pero nung dumating sa punto na siya ung nag alaga sakin nung magkasakit ako ay wala, nahulog na akong tuluyan sakanya di lang ako umaamin kasi baka straight din siya at pandirian ako nang lahat.

I dont have any clue na bottom siya ang alam ko lang malambot sya gumalaw pero suit sa personality niya kaya di halata.

Nagjowa ako nang kung sino sinong babae para lang takpan yung pagkagusto ko sakanya kasi hindi ko ramdam na gusto niya rin ako. Tropa lang yung turing niya sakin di gaya kanina na halata mong nagselos siya sa babaeng pinaupo namin sa pwesto niya.

Akala ko nga mawawala na yung nararamdaman ko pero nung naangkin ko siya, yun ang naging pinakamasayang experience na naranasan ko. Walang wala yung mga babaeng natira ko sa kung gano ka sarap pasukin yung taong gusto ko.

Siguro nga ganun talaga kapag libog lang eh no? Matigas lang at walang emosyon. Pero kapag mahal mo ung tao para bang may dalang sariling kiliti ung kalamnan mo habang parehas niyong tinatahak ang rurok nang paraiso.

Tangina nakakabakla pero ibang iba siya sa lahat.

Chapter 4

Aki’s P.O.V

Magandang umaga mga mambabasa.

Im Akihiro Dy. 18 years old Stem Student. 5’10 at isang basketballero. kumakanta rin isa ako sa scholar sa school namin kaya pinasok ko ang pagiging vocalista. I can play guitar at madalas kong kantahan si Rowan.

Simula pagkabata siya na yung no. 1 Fan ko sa pagkanta simula nung sinubukan nyang iboost confidence ko nung elementary sa singing contest. Magagaling kalaban ko pero sabi niya mas magaling pa raw ako sakanila. Pinagaan nya yung loob ko bago sumalang sa contes na yun, di man ako nanalo pero atleast pangatlo ako haha. Kaya simula nun naging matalik na kaming magkaibigan.

Matapos namin magelementary ay sabay kaming nagtransfer sa Santiago University para dun mag high school. Sa municipality kasi namin walang high school eh ito lang ang malapit.

Matalino si Rowan kaya pasok agad siya sa scholarship habang ako ay kung di pa nya ako binoost ulit sa pagiging vocalista ay siguro di ako matatanggap. Di namn ako mahina sa academic hindi lang talaga ako competitive kaya di ganun katataas grades ko.

Dahil rin sa grades ko kaya ako palaging section B di ko tuloy kasama si Rowan palaging A yun eh.

Hanggang sa nag SHS, TVL pinili nya at STEM nmn ako kaya di talaga kami nagiging magkaklase.

Gragraduate na kami ngayong taon at baka mas lumayo na kami sa isa’t isa.

Chef kasi ang gusto nya habang Engineering naman ang gusto ko.

Magaan ang loob ko sakanya at para na nga talaga kaming magkapatid sa sobrang lapit namin sa isa’t isa. Kaya nga siguro wala akong oras mambabae kasi sakanya palang buo na ako eh.

Sa katunayan alam kong baliko siya kasi sinabi nya na sakin yun. Di ko namn siya nilayuan kasi di ko namn siya mababago. Kumbaga wala akong pakealam sa kasarian, imbis layuan bakit di nalang natin tanggapin?

Saka nakagaanan na rin siya nang loob ni Mama kaya wala talagang rason para layuan siya.

Siguro nga ata kung siya ligawan ko pumayag pa si mama eh. Pero hindi, baka di niya ako gusto, ayukong sirain pagkakaibigan namin. Siya nga lang kaibigan ko sisirain ko pa ba?

Haha alas 7 na pala, dami kong dada dito papasok pa nga pala ako. Kinuha ko na yung helmet ko sabay sakay sa motor para paandarin. Wag kayo magtaka habang nagkwekwento ako ay nagaayos na ako nang sarili ko.

Bye na muna at byabyahe muna ako. Mahirap na baka maaksidente ako ede wala na kayong gwapong Aki haha. */Wink

---

Rowan’s P.O.V

Good morning kakatapos ko lang mag ayos at papasok na ako, di namn ako takot malate kasi anlapit lang nang school mga 10 minutes walk lang.

Habang naglalakad kwentuhan muna tayo… Haha wala kayong magagawa kasi binasa nyo to, ituloy tuloy nyo nalang HAHAHAH

Anyways palagi naman ganto ang routine ko, exercise nadin para mas lumakas yung katawan ko. Lalo na di ako nakatulog nang mabuti kakaisip sa lalaking yun.

Ano na kaya ginawa nun kagabi? Iniwan ko lang siya basta basta eh, kasalanan niya naman kung ano anong iniisip niya eh yung ginawa niya sakin di niya maisip?

Pano nalang kung binugbug ako nung mga lalaking yun? Ede sira na mukha ko? Sira na nga araw ko nun dahil sa babaeng un tapos pati mukha ko masisira pa? Aba!

“Hoy boy angas!” speaking of those student na bumangga sakin. Tangina sa dami dami nang pagtatambayan dito pa talaga sa dadaanan ko. Napahinto ako sa paglalakad nang bigla silang tumayo nang mga kasamahan nya.

“tangina bakla ata to par, nanginginig sa takot HAHAHAHA” ani nung isa.

Gsgi sinong di matatakot eh apat sila, isa lang ako?!

“angas angas mo kahapon bahag din pala buntot mo eh no? Sa susunod kilalanin mo binabangga mo baka bangasan ko mukha mo eh” ani nito sabay amba sa mukha ko. Napapikit nalang ako dahil sa ginawa nya akala ko talaga itutuloy nya eh…

Pero hindi niya tinuloy bagkos ay pinagtawanan lang nila ako dahil sa napatunayan nilang bahag ang buntot ko.

Di namn kasi ako marunong lumaban eh. Masungit lang ako pero di ko kayang sumuntok.

Idinilat ko ung mata ko at nakita ko ung mga nasa paligid ko, lahat sila nanood na parang inaantay yung gagawin ko…

Para akong maiiyak dahil alam kong pinagpepyestahan na nila ung reaction ko…

Bakit ba kasi ang hina ko?

Napayuko nalang ako sa hiya habang pinipigilan ang luha ko…

“lagot par iiyak na ata HAHAHAHA” ani nung isa at lumapit namn sakin ung nabangga ko kahapon.

Hinawakan nya ako sa baba at pilit nyang inaangat yun para tingnan kung umiiyak ba talaga ako.

Bago niya pa maitaas ang baba ko ay itinulak ko sya palayo sabay takbo paalis dun…

Ano bang mali sakin bat parang hindi ko kayang lumaban? Lalaki namn ako ah? pero bakit takot ako sumuntok?

Ang hina hina ko, nakakahiya!

Nakakainis kung ano ano na siguro iniisip nila sakin ngayon!

Dumeretso ako sa CR at pumasok sa isang cubicle. dito na ako tuluyang sumabog at tanging iyak nalang ang nagawa ko…

Kung kailan patapos na ako rito sa school nato, ngayon pa ako nakaranas nang ganto…

Ganto pala pakiramdam nang mapahiya? Ang hirap isipin, masakit sa dibdib…

Tinuloy tuloy ko lang iyak ko hanggang sa marinig ko na yung bell… Di na ako papasok, wala akong mukhang ihaharap sakanila ngayon…

8 months nalang namn eh, kakayanin ko pa kayang tapusin yun? Pano nalang si mama? Ano nalang iisipin niya sakin?

Ngayon ko lang din narealized na kahit ang dami kong kaibigan ni isa walang nagtanggol sakin…

“teh? Ayos ka lang? Kanina pa kita naririnig jan? Bat ka umiiyak?” isang boses nang babae ang sumira sa katimikan nang banyo…

Sa CR pa ako nang babae nakapasok. sa pagmamadali ko di ko na namalayan…

“okay ka lang ba?” tanong nito ulit sabay katok “nagbell na baka malate ka pa, labas ka na jan, at kung gusto mo nang makakausap pwede mo ko kausapin” dugtong pa nito…

Pinunasan ko ang luha ko at hindi ko siya sinagot… Tumigil ako sa pag iyak, pinakiramdaman ko lang sya…

Mga ilang minuto ung lumipas pero di ko parin siya sumasagot kaya nagpaalam na siya…

“sige teh una na ako pati ako malilate sayo eh, if may problema ka it’s ok to cry, iiyak mo lang hanggang sa magsawa ka tamo after mo umiyak malaking relief yun… Sige teh byeee!” huling ani nito saka ko narinig ang mga yapak nang paa nya paalis…

Inayos ko yung sarili ko saka ako lumabas nang cubicle.

Di muna ako uuwi sa boarding house…

Tinanggal ko ung uniform ko saka ko ito pinasok sa bag, nilabas ko rin ung nakatuck-in kong t-shirt para di halatang sa school ako papasok.

Gagala na muna ako para makalimot.

Chapter 5

Jairo’s P.O.V

“Sorry Sir pero wala po, kanina papo siya pumasok” sagot ng tiga bantay nang BH nila Rowan.

Nangunot ang noo ko dahil di ko namn sya nakita sa classroom. Saan kaya nagpunta ung lalaking yun?

Tsk.

Kanina ko pa tinatawagan pero di namn sumasagot.

Teka nga baka kasama nanamn nun ung tanginang Aki na yun.

Dali kong pinindot ang pangalan ni Luki upang tawagan, sinagot niya namn ito agad.

“Par? Anjan ba yung Aki?” deretsong tanong ko. Bahala na siya kung anong isipin niya basta nag-aalala na ako kay Rowan.

“kanina andito par, pero nung naglunch time umalis na. Bakit?” sagot nito.

Agad ko nang ibinaba ang tawag at talagang nag aalala na ako.

Kung andun ung Aki saan siya pumunta? Sabi nung taga bantay nakauniform… pero di pumasok?

Baka totoo nga yung sabi ni Joven na may kasama raw yung lalaki nung isang araw habang kumakain ng kikyam, jowa pa nga raw ata dahil nagsusubuan pa ito.

Putangina!

---

Rowan’s P.O.V

“Rowan right?” tanong nang isang lalaki na kararating lang.

Nasa may bar ako ngayon umiinom kasi pagod na ako maggala, pagkagaling ko sa CR ay dumeretso ako sa parke para magliwaliw hanggang sa nung hapon na ay napadpad ako dito… Sinubukan ko lang naman uminom sabi kasi nila nakakawala nang problema to eh…

Para namang ang laki nang problema ko ah haha, napahiya lang namn ako kasi mahina ako…

Nakakahiya ako tangina…

Sa dami nang iniisip ko di ko pala napansin ung lalaking kanina pa ako kinakausap… Sino ba to? Medyo mablurry na kasi pangingin ko dahil sa luha ko eh… Dagdag pa na nakainom ako…

“tama na yan Rowan, kanina ka pa umiinom pano ka uuwi nyan?” ani nito na inirapan ko lang. Bat ba sya nangingealam?

“pabayaan mo nga ako… Lumayo ka nga sakin di mo ba nakikita baliko ako?! Bakla pa nga raw sabi nung lalaki kanina eh… Haha lumayo ka sakin! diring diri kayo saamin diba?” sunod na sunod na sabi ko sabay laklak ulit nang alak…

Ewan ko din ba kasi sa mga tao kung bakit big deal sakanila ung kasarian namin… Di namn namin sila inaano…

“lasing ka lang, lika na nga iuuwi na kita, baka magkalat ka pa dito…” ani nito sabay hawak sa kamay ko at pinatong nya sa balikat nya…

“gsgo ka ba?! Layuan mo nga akow ha? San mow ko dadalhiyn? Ibabalik mo bako sa mga gawgong lalaki kanina ha? Bubugbugin nyo ba ako? Sigee! Pandwasannam” di ko na natapos yung sasabihin ko nang bigla nalang akong manghina at mangdilim ang paningin ko…

---

Someone ’ s P.O.V

“may something sa heart nya Sir, we need to bring him in our Hospital to undergo examination  and a 2D echo. I can hear a whistle in his heart, there’s a possibility na may butas ang puso nya. kilala mo ba ang magulang niya? We need to tell his parent about this para maagapan agad… Or else it’ll be more harmful if we let those hole became bigger.” my Personal Doctor said.

“what do you mean by “those”?” i asked to confirm.

“yes, you heard it right… I can hear two different whistle in his heart… But we need to see it first to confirm it.”

I nodded to tell her that I understand. After nun ay nag ayos na sya nang gamit nya. “if his ready to do an examination you can just called me for available schedule. But for now he needs to eat healthy foods such as vegetables, tell him to lessen alcohols and acids, practice being neutral, iwasan ang sobrang lungkot at galit, even stressed kasi makakasama sakanya yun.”

“okay, thanks for the information… I’ll call you when we need you…” i said, then, she nodded and left the room.

I turned myself to see this guy, i gave him smirk while he’s sleeping innocently about his condition.

He’s one of my rivals friend. Kakatawa nga eh, Angas nang lalaking yun pero may kaibigang bading?

We just saw him at the bar a while ago, i tried to talked to him pero may tama na kaya di na nakikinig sakin… He even created a scene there saying or should i say shouting that he’s gay and disgusting to a man’s eye. Well that’s true, sa dami nang bāklang makati ay damay talaga sila.

Even me hated them for being who they are, but he needs help so i brought him in our house, im not that bad to leave a person with a bleeding nose. Beside mag isa lang namn ako rito dahil nasa america mga magulang ko. I know you’re aware that Americans have their practice that if a person turned 18 are needed to learn being independent so that’s why im here…

Talking about my rival, he’s a baseball player in their school, me as well to our school.

They always win the battle of all school in terms of sport such as baseball.

But last year, we give our best to win our first Gold in our school. We deserve the title but they cheated.

They bumped Cedrick our school MVP that causes him to suffer from dislocated ankle and can’t play again.

They win in a dirty game. that’s something we can’t forgive… Some of our team member back outs and no one also tried to team up with us… They lose Hope to played in that Battle of all school… Nakakapanghinayang kaya dahil dun mas lumalim ang galit namin sakanila. Lalo na sa sumipa kay Cedrick which is Jairo.

We’ll never forget you.

Chapter 6

Rowan’s P.O.V

nagising ako sa sikat nang araw na tumagos na ata sa pader. Punyeta wala namang bintana sa kwarto ko ah? Panong makakapasok ung araw?

Dahan dahan akong umupo at napasapo sa ulo ko, biglang kumirot eh…

Ayan inom pa, yan napapala mo…

O_O?

Pano ako nakauwi?

Nanlaki ang mata ko nang maaninag ang di pamilyar na lugar kaya agad kong tiningnan ang suot ko…

Thanks god hindi naman ako napunta sa masamang tao, buhay pa naman ako at walang masakit sakin kaya hindi namn siguro ako marape nu?

Oa mo self di ka namn babae para irape eh…

Pero teka nga?

Kaninong bahay ba to?

Nasan ba ako?

“naandito ka sa bahay, buti gising ka na ipinagluto kita nang makakain ka na” ani nang isang anghel na niluwa nang pinto.

Parang kaedad ko lang sya, maputi, halatang may lahi dahil sa asul nyang mata dagdag pa ang panga nyang bagay na bagay sa itusra nya. Firsts time ko lang din makakita nang foreigner… Nadako ako sa leeg nya na kitang kita ang pamunula nito dahil siguro sa pagod sa pagluluto.

Agad akong umiwas nang makita na apron lang ang suot nya sa top nya, gsgo halata ata kabadingan ko tangsna!

“p-pano ako napunta rito?” putā namamalat pa yung lalamunan ko…

I heard him chuckles saka sya pumunta sa higaan para ilapag ang pagkain ko daw na niluto pa niya.

Apaka gentleman namn nito di gaya nung Jairo na yun.

Teka nga bakit ba naalala ko nanaman yung kupal na yun? Magsama sila nang babae nya.

“you can’t remember how you make a scene last night at the bar?” ani nito sa malamin na boses… tangsnaaa talaga! Pero mas nakakahiya yung ginawa ko sa bar, sinigaw sigawan ko nga pala sya… Pisti tapos wala na akong maalala! Huhu!

“s-sorry sa nangyari ahh, nalasing lang talaga ako kagabi… Naabala ka pa tuloy… Uuwi na din ako salamat kasi pinagluto mo pa ako pero una na ako, may pasok pa ako eh anong oras na ba?” tanong ko rito sabay hanap nang phone ko…

“here’s your phone, itinabi ko para di mo madaganan sa pagtulog. And its already 9:30 nung ipinanhik ko yung niluto ko kaya late ka na din lang namn wag kana pumasok. Huwebes namn na kaya sulitin mo nalang, sa friday kana pumasok haha.” ani nito sabay sa ngisi nyang apaka perpekto.

Ano ba tong pinag iisip ko, pinagnanasahan ko pa ata to eh tinulungan na nga ako sa kagaguhan ko kagabi eh…

Kaya nandidiri sila sa bakla kasi ito nasa utak natin eh, or baka ako lang dinamay ko pa kayo… Peaceee!

Pero sabagay huwebes namn na eh sa friday nalang talaga saka di din namn ako papasok dahil sariwa pa ung nangyari kahapon.

“ikaw pala di ka pumasok or di kana nag-aaral?” tanong ko. Curious lang baka may pasok din to kaso inantay nya pa ako magising.

“meron pero di namn ako matalino kaya di namn ako hahanapin dun, hayaan ko na sila sa pag aaral nila, pumapasok lang ata ako para may gwapo sa room eh” patawa din to eh. Pero totoo namn kasing pogi sya, lipat na kaya ako sakanila no?

Dijoke kung kailang graduating na ako dun pa ako lilipat?

“laki pala talaga nang abala ko sayo, sige na aalis na ako… Salamat sa pagpapatulog mo sakin ah?” ani ko sabay tayo…

“di ka man lang ba kakain? Sayang namn tung niluto ko oh pinagpawisan pa ako jan”

Luh? Nangunsyensya pa ang gsgo. Natakam tuloy ako sa itlog at hotdog na ulam. Halatang di sanay magluto eh, ganto ganto lang niluluto. Wala ba tong magulang?

Ayuko namn itanong baka makaoffend ako…

“oo na kakain na, nangunsyensya pa eh… Sayang din to baka wala din akong makain sa boarding house” ani ko sa mahinang boses baka marinig nya pa sabihin di ako grateful. “ikaw ba kumain kana? Sabay na tayo…”

“maya nalang ako pagkatapos mo inuna na kita kasi alam kong may hang over kapa. Halatang di ka sanay uminom eh half bottle palang naiinom mo bagsak kana haha”

“di namn talaga ako umiinom eh, sinubukan ko lang kagabi kasi gusto kong makalimot” ani ko

“bakit broken ka?” tanong nito na nakapagpatigil sakin.. umiling ako bilang sagot na hindi… Pero parang ganun na din, pangalawang beses na akong napagtripan pero di nya man lang ako naipagtangol, naiintindihan ko pa kahapon kasi wala pa namn ata siya sa school pero nung unang nasa harapan nya lang ako pero wala siyang ginawa…

Di ko tuloy maisip ngayon kung ano ba talaga kami… Siguro nga sinabi nya lang na mahal niya ako kasi libóg sya nung isang gabi…

Tahimik ko nang inubos ung pagkain ko ganun din siya wala na ding imik…

Nang maubos ko na yung pagkain ay bumaba na kami, ako na din nagdala nang pinagkainan ko kasi nakakahiya namn…

Pagbaba namin sa hagdan ay nakita ko ung gamit nya sa sofa at yung kumot nya, nakunsyensya pa tuloy ako lalo, sa kwarto niya ako pinatulog tapos sya jan pa sa sofa eh sakanya tong bahay…

Pagkapasok ko sa kusina ay nakita ko ung plato sa mesa nila, yun siguro kakainin nya mas lalo pa akong nakunsyensya kasi isang hotdog lang nasa plato nya at isang itlog samantalang sakin isang itlog tapos dalawang hotdog pa, bineyby namn ako masyado nito… Wag ka kiligin self baka naawa lang talaga siya… Nagkalat din yung mga lalagyan na ginamit niya sa pagluto… Halatang walang kasama eh…

“i-ikaw lang ba mag isa rito?” tanong ko kasi parang mag isa lang talaga siya.

“yup, nasa America magulang at kapatid ko kaya wag mo na isipin yang mga kalat na yan haha kanina pa kita napapansin tinititigan mo lahat, hayaan mo yan jan maayos din yan kapag niligpit ko na, or else gusto mong mag apply bilang tagalinis dito? Personal yaya ko” sagot namn nito habang nakaupo na sa mesa at kumakain na nung pagkain niya…

Ngumiti lang ako sakanya kasi alam ko namang nagbibiro lang sya, pero kung totoo man yun, papayag ba ako? Sayang din kasi un diba? Pera din yun, atleast mabawasan yung gastusin ni mama… plus malilibang pa ako at makakaiwas din sa mga bully…

“n-nagha-hire ka ba?“ Utal na tanong ko… Kakahiya namn kasi baka nagbibiro lang sya eh…

“actually Oo, nakapaskil yun sa labas kaso wala pa akong napipili” sagot nmn nito habang patuloy sa pagkain…

Sayang dami na atang nag apply kaso wala siyang napipili… Apaka pihikan namn pala nito… Pero sabagay sa gwapo ba namng mukha yan talagang pag aagawan yung trabahong yun eh…

“magkani namn ang sweldo?” tanong ko rito na nagpangisi sakanya…

“seems like you’re interested… 10k a month, pero All in yaya hinahired ko… taga luto, taga laba, taga hugas, taga ayos ng bahay, libre kain, libre tubig at kuryente, even wifi, as long as maalagaan yung bahay at syempre ako…” sagot nito sabay inom ng tubig…

Jusko 10k a month?? Gsgi ang taas namn nun… Kaso may pasok nga pala ako… Di ko magagampanan yung pagiging all in yaya, sayang…

“sayang maganda sana offer mo kaso di ko magagampanan yan may pasok ako eh”

“no worries, umaga at gabi lang namn ako kumakain dito, sa school ako kumakain ng lunch, pede ka ding maglaba every weekend may washing namn at marami akong damit kaya di ako mauubusan, madali lang nmn yung mga huhugasan kasi tayong dalawa lang namn dito“

Ehh?

“a-anong tayong dalawa lang? dito ba ako titira?”

“syempre, all in nga eh… alangangan namang uwi uwi ka mas mapapagastos ka pa sa pamasahe mo, saka wala namng renta sakin yung pagtira mo sa bahay eh… Gaya nga ng sabi ko as long as naalagaan yung bahay at ako, ok na ko dun…”

Walang renta? Tapos 10k a month pa? Nakss pede na din, total maghapon lang din pasok ko so magagampanan ko namn yung pakainin sya sa umaga at padalahan nalang ng baon para di na sya gumastos sa tanghalian, and hapunan naman wala nmn akong night class kaya pede din, and then ung paglalaba naman is okay lang daw kahit weekend maglaba, aba ayos… Iha hired kaya ako nito? Gsgi…

“uhm… Pede bang mag-appl–”

“You’re hired” putol nito sa sasabihin ko kaya napalingon ako sakanya agad, nakita ko namn syang kumakain ng seryoso na makikita mo namng di siya nagbibiro…

“t-teka? Hired agad wala pa nga akong requirements? Nakakahiya namn sa mga nag apply sayo tapos di mo tinggap…”

“tanggap ka na nagreklamo ka pa haha di ko sila tinanggap kasi mga babae sila, katawan ko lang habol ng mga yun”

Gsgo pasmado nmn bibig nito.

“eh nasabi ko nmn sayo na di ako straight diba?”

“di ka namn siguro kagaya nila? O mali lang ako nang pagkakakilala sayo?”

“hoy talagang hindi baliw…” sagot ko na tinawanan nya lang… Totoo namn eh oo gwapo sya pero di nmn ako malîbog.

“defensive HAHAHAH”

“luhh? wag nalang nga, jinajudge mo pa ata ako eh. Uuwi nalang ako”

“kalma binibiro ka lang haha, pikon ka masyado. teka lang hintayin mo ko sa sala ihahatid kita, di mo kabisado tong lugar namin baka mawala ka”

Oonga pala di ko alam pano umuwi, bwisit kasing lalaki yun. Ano akala nya sakin porket gwapo sya may gagawin na ako sakanya, kapal namn ng mukha nya…

Dumeretso nalng ako sa sala at umupo sa sofa… nakita ko yung tinulugan nya kaya tiniklop ko ung kumot at ipinatong sa unan, inayos ko din ung damit nyang nasa sahig, ito ata yung suot nya, tinanggal nya nung nagluto sya…

Inilibot ko ung tingin sa kabuohang sala, malinis namn ito at organize so kunti lang talaga gagawin ko dito…

“ihahatid kita para kunin mo mga gamit mo, and then itext mo ako mamaya para sunduin kita at dito kana matulog, para bukas magsimula ka na bilang personal yaya ko… Kung papasok ka bukas ok lang papasok din kasi ako… pero kung hindi pwede ka manood ng tv jan feel at home ka lang para di ka mabored dito pag wala ako” ani nito sa likod ko kaya tiningnan ko sya…

Naka damit na sya at iba na ung short na suot nya, nagpalit pa sya e ihahatid nya lang namn ako…

Kinuha nya na yung susi ng motor nya saka nya ako inalok palabas…

Pagkarating namin sa garahe ay kinuha nya ung motor nya, may kotse din syang color blue sa loob ng garahe at ang swerte ko namn kung sa paghatid lang sakin ay sa kotse pa ako isasakay diba? Haha

Sinara nya ung garahe at ako namn ay lumabas na ng gate dito ko nlng sya hihintayin.

Sumakay na sya sa motor at huminto sa harap ko… Agad namn akong sumakay at humawak sa likod ng inuupuan ko.

“pwede kang yumakap para di ka mahulog” ani nito na ikina pula ko… Ha??? Gsgo anong yakap? Pede namn akong humawak dito sa likod, sanay namn ako dito…

“hindi na ok lang, ganto ako umupo sa—ayy gagong palaka” bulyaw ko at sabay sa pagkahawak ko sa braso nya… Gsgo papatayin ata ako nito bigla ba namng binuhay sabay patay… Muntik pa akong tumilapon.

“arte mo kasi yumakap ka nalng kasi” ani nito sabay hawak sa kamay ko at dinala sa tyan nya… Oo na kinikilig na pisti, pero nakakahiya sa makakakita na ganto yung posisyon namin so bahagya kong niluwagan pagkakayakap ko saknya… Di namn na nya yun napansin at inistart na nya na ang makina…

Chapter 7

Rowan’s P.O.V

“Hay salamat natapos din” ani ko sa sarili ng matapos akong mag impake at makuha lahat ng gamit ko…

Magfo-4 pm na kaya agad ko ng kinuha ang selpon ko at tunext yung number nya…

Pagdating namin kanina dito ay binigay nya na ung number nya at humingi na din ako ng pangbayad para sa huling renta ko dito sa boarding house na to… Kaya official na yaya nya na ako, di ko na mababawi kasi inadvance ko na ung kalahati ng sweldo ko… medyo malayo layo yung bahay nya sa school pero ihahatid nya namn daw ako kasi sa kabilang school lang nmn sya siya nag aaral, nasa private yung school nya at sa pagkakaalam ko nakakalaban din namin ung school nila lalo na sa Battle of all School Intramurals… Pero wala nmn kasi akong hilig sa sports eh kaya wla akong masyadong alam sa mga yan, di ako sporty pero si Jairo Baseball player yun… Hayss bat ko namamn ba sya naaalala? Wala nga palang pake sakin yun… Di ko din namn siya pinapanood kapag naglalaro sya kasi nakakatamad mas gusto ko pa magbasa sa wattpad kesa magsisigaw dun…

“Done na akong mag-impake, pwede mo na akong sunduin” text ko sakanya…

After ilang minuto ay nagreply namn sya ng “sige, hantayin mo ko jan” kaya di na ako nagreply at humiga na muna sa higaan.

---

Jayford’s

P.O.V

Hi, im Jayford Criston, 19 years of age,  Fil-Am, im from London I just came here to take care of my mother side ancestors property… My mom is an only child, walang magmamana sa mga lupain ng magulang nya so she gave it to me, one of Americans practice is when you turned 18 you need to be independent so I am here alone… Buti nalang at nag apply si Rowan bilang personal yaya ko…

Tbh, may personal yaya na ako before, she’s with me in almost a year but i fired her when she start demanding money after we sx, knowing na sa ibang bansa ako lumaki, and sx is not that big deal to us. She’s the one who seduced me so i gave what she wanted… Not my fault that Im good in bed and she can’t forget it…

After her, i did not trust again any girl who want to apply as my yaya, they just want money and my body, im looking for an old woman to be my yaya so we can’t fvck and don’t experience again what that girl did to me. nahirapan akong maghanap ng yaya, not until I met Rowan, tinaggap ko sya dahil sa sakit nya… Awa na din… May mother once diagnosed because of her heart valve kaya alam kong mahal ang pagpapagamot… At sa stado nya, alam kong di sila ganun kayaman to afford hospital bills… Instead of paying girls why not pay Rowans so he can save money for his health…

brzzzzzzz my phone vibrate so i immediately get it.

“Done na akong mag-impake pwede mo na akong sunduin” basa ko sa text from Rowan…

Agad namn akong tumayo at naglakad papuntang garahe.

---

Jairo’s

P.O.V

“sorry sir pero kanina pa po siya umalis, di ko alam san na yun pupunta basta bigla nalang syang nagbayad ng renta nya at nag impake na, may sumundo sakanyang lalaki baka itinanan na”

Lumagabog sa loob ng opisina ng namamahala ng boarding house matapos kong ibagsak ang kamay ko sa mesa sa galit ko nang sabihin nyang nakipagtanan na si Rowan.

“you’re fired”

“s-sir bakit po?” takang tanong nito kaya bago ako umalis ay tinitigan ko sya ng matalim.

“di mo siya napigilang umalis kaya ibig sabihin pabaya kang tauhan. umalis ka na at wag na wag ko nang makikita yang pagmumukha mo sa boarding house na to“ ani ko sabay sara ng malakas sa pinto ng opisina nyang bulok.

Samin ang boarding house kaya may karapatan akong tanggalin siya, dun ko pinatuloy si Rowan para alam ko kung asan sya o kung ligtas ba syang nakaka uwi… Pero putng-ina bakit sya umalis?

Sinong lalaki yung sumundo sakanya wala namn syang naikwekwento sakin na may kapatid sya kaya imposibleng umuwi na sya sakanila at dalawang araw na syang di pumapasok.

Napasabunot nalang ako ng buhok dahil sa galit nang maalala ko yung sinabi nung babae kanina na baka nakipag tanan na…

Akala ko ba akin lang siya?

Anong nangyari at sumama sya sa lalaking yun?

Mas masarap ba yun?

Tangina ginalingan ko namn yung pag angkin ko sakanya para di na sya maghanap tapos nagawa pa rin nyang manglalaki?

Ganun ba sya kalandi? Maglalaki, magbabae, magbakla, pareparehas lang t*ti ang habol ah! Tang!nang mga taong to!

Chapter 8

Rowans P.O.V

Maaga akong gumising para maghanda nang makakain namin ni Jayford, inihanda ko na din ang babaunin nya para di na sya gumastos kapag lunch break, mas makakatipid pa sya…

Pagkatapos kong hugasan mga ginamit ko sa pagluluto ay agad na akong nagtungo sa second floor papuntang kwarto nya, sa second floor kasi kwarto nya habang kwarto ko namn is nasa baba, bale malaki namn yun at may banyo rin, di nga mapaghahalataang kwarto ng yaya yun eh parang kwarto lang din ng guest…

Tok Tok Tok

“teka ano palang itatawag ko sakanya? Ang pangit namn kung first name basis kami eh yaya ako diba?” ani ko sa sarili kakahiya namn kasi.

“ok lang na Jayford nalang itawag mo sakin, wag mo masyadong career-in pagiging yaya mo haha” sagot nito paglabas nya ng kwarto… Gsgo narinig pala ako shutaa…

“di namn, syempre nakakahiya padin na amo kita tapos first name basis tayo… An–”

“tsk… Tayo lang dalawa dito wag ka na masyadong magalang” sagot nito sabay gulo ng buhok ko at nauna nang naglakad pababa.

Sumunod nalang din ako, wla namn akong magagawa, sya ang amo kaya sya masusunod.

Dumeretso kami sa kusina at umupo namn sya agad para kumain, well siya muna ang kakain bago ako, yaya ako eh…

“sumabay ka na, wag ka masyadong pormal haha nakakatawa mga kilos mo, as I said act normal and feel at home” tawa tawang ani nito habang nagsasandok ng kanin sa plato nya

“eh kasi yaya mo ko, dapat lang na mahuli akong kumain”

“hahaha kumain ka na jan at baka malate ka pa, ki-yaya kita sumabay kana, o baka gusto mong asawahin kita para sabay ka talaga kumain sakin, ano? Pakasalan na ba kita?“

“oo na kakain na, dami mong alam” ani ko na ikinatawa pa nya lalo.

Pero aaminin ko ang kyut nya sa asal nya… kay Aki at Jairo ko lang nararanasan yung ganyang treatment despite of who I am… ang awkward namn kasi kapag sa ibang lalaki na eh…

Pangatlo palang syang tumuturing sakin bilang kaibigan kahit alam namn nya kung ano ako.

Sa panahon ngayon ang hirap maghanap ng gantong lalaki eh, ung walang pake sa kung ano ka…

Salamat nalang at nakakahanap pa ako ng kagaya nya…

---

After namin kumain ay dumeretso na kami sa kanya kanya naming kwarto para mag-ayos ng sarili namin para pumasok.

Pagkatapos ko mag ayos ay lumabas na ako ng kwarto, tamang tama at nakita ko na din syang pababa na ng hagdan.

“ganda ng uniform nyo, parang sa ibang bansa lang din” puri ko sa uniform nila na may dark blue vest and white polo long sleeve sa ilalim at Dark blue pants…

Habang kami namn ay white polo shirt lang and brown pants…

“lipat ka na samin para maganda din suot mo”

“wala akong pang tuition baliw ka, saka graduating ako, alangan lumipat pa ako, sayang ung nasimulan ko, 8 months nalang namn eh…”

“ano ba kinuha mo?”

“TVL, Culinary kasi balak ko sa college eh, ikaw ba?”

“Maritime, BSMT kukunin ko sa college”

“awss seaman” ani ko na ikinangisi nya

“why? Is there something wrong with seaman?”

“ahh wala, naalala ko lang papa ko” ani ko… Hayss naalala ko nanamn lahat…

“ohh, Seaman papa mo?” tanong nito na sinagot ko lang nang tango… “wow, i wanna know him, papatu—”

“I don’t know where he is now… ang alam ko lang nangbabae sya…” sagot ko sabay kuha nang bag ko.

“S-sorry” ani nito at nagsuklay nalang sya nang tahimik…

Di na ako umimik kasi ayuko din nmng pag usapan.

---

Pagkababa ko sa motor ay rinig ko na ang mga bulungan ng mga studyante… Tatanggalin na sana ni Jayford yung helmet nya nang pigilan ko sya… Ayukong pati sya ay maissue dahil sakin…

“why?”

“wag mo na tanggalin baka pagkaguluhan ka pa dito” sagot ko na sinunod namn nya… Nang makita ko siyang makalayo ay magsimula na akong maglakad papunta sa room namin…

Kahit di ko maintindihan ang sinasabi nila alam kong ako yung pinag uusapan nila dahil sa nangyari nung isang araw…

Bakla na ata tingin sakin nang lahat, pero sige ok lang, mas kilala ko namn ang sarili ko kesa sa kanila…

Nagbingi bingihan nalang ako para di ko sila marinig at buti nalang ay kinaya ko namng makapunta sa room…

Pagkapasok na pagkapasok ko ay nakita ko si Jairo… Nakayakap kay…

Klira…

Kaklase naming babae, naghaharutan sila na parang magkasintahan lang… Di ko nalang pinansin…

Dumeretso nalng ako sa upuan ko…

Naisip ko kasi, yung papa ko nga niloko si mama eh, babae na yun… Ako pa kayang bisexual lang?

---

Jairo’s P.O.V

Agad kong nabitawan si Klira nang makita ko si Rowan na naglalakad papunta sa upuan nyang nasa pinakadulo ng row 5. Gusto ko syang kausapin ngunit dumating na ang guro namin sa unang subject.

Habang nagdidiscuss ay pasimple ko siyang tinitingnan, ngunit gaya ng dati ay sa lesson sya naka focus.

Isa sa katangian nya kung bakit ko siya nagustuhan ay dahil sa talino nya at pursige nya sa pag aaral… Habang pinagmamasdan sya ay di nakaligtas sakin ang mga bolang papel na tumatama sa likod nya kaya agad kong tinignan kong kanino galing yun.

“what the fvck!” sigaw ng maangas na lalaki matapos ko siyang batuhin ng notebook ko. Sinamaan ko siya ng tingin na nilabanan naman nya.

“anong kaguluhan yan Mr. Lumero and Mr. Rual?” tanong ng guro sa unahan ngunit wala akong pakealam.

“mamaya ka lang” anas nito saka umupo.

“ako pa talaga hinamon mo.” sagot ko rito sabay ngiti nang nakakaloko.

Pvcha, kala nya namn uurungan ko siya? Mamaya ka lang din.

“shut up you two! don’t be immature, graduating na kayo. Act your age, mga basagulero. Get ½ lengthwise, let’s have a quiz!”

“luh?? Nubayan, nadamay pa” rinig kong bulong ni Rowan na ikinangiti ko, kyut nya parin kahit nagmamaktol siya.

Chapter 9

Rowan’s P.O.V

4 pm na at tapos na ang klase, inaantay ko nalang si Jayford kasi susunduin niya daw ako, di ko din kasi alam pano pumunta dun kasi hinatid nya ko kanina so di ko natry magcommute…

Itinext ko namn siya kaso wla pa syang reply…

Nagtago ako sa karenderya dito para di ako masyadong mahalata ng mga tao, lalo na ung nakapanood ng eksena ko nung isang araw… Bwisit kasing mga lalaki yun…

Nang may dumaang motor sa may harap ng karenderya ay agad akong lumabas para sumilip kung si Jayford na ba yun, pero iba pala… Asan na kaya yun, baka di pa tapos klase nila…

Papasok na sana ako ulit nang makita ko si Jairo papuntang eskenita mag-isa… Naalala ko tuloy bigla ung alitan nila nung mga lalaki sa likod eh…

Magsusuntukan ata ang mga gago, hayss ang tatanda na nila para jan, ba namn yan… Di ko tuloy natiis ung kupal at baka mapano yun kaya agad akong sumunod sa eskenita…

Dahan dahan akong naglakad pero di ako lumapit sakanila, pinagmamasdan ko lang sila mula rito sa labasan ng eskenita.

“haha, ang tapang mo talaga eh no? Pumasok ka pa sa teretoryo namin.”

“bakit natatakot ka? kaya ka ba nagsama ng mga bata mo para pagtulungan ako? Duwag ka pala eh, di mo kayang lumaban ng ikaw lang” angas na sagot ni mokong, nag alburuto tuloy ung isa.

“bakit mo ba pinaglalaban yung baklang kaklase natin ha? Shota mo ba yun Jai? Baka bakla ka din?”

Namalat ang lalamunan ko matapos kong marinig ang sinabi ni Roko. Isa ata sya sa nakasaksi sa eksena ko nung isang araw…  Haysss! Ngayon tuloy baka mapahamak pa si Jairo dahil sakin…

“pano kong oo, magseselos ka?” tukso pa ni mokong kay Roko kaya dinuraan siya nito buti nalang nakailag si Jairo at saka tumawa… Baliw ampt.

“yan lang ba kaya mo Roko? Tangina, pwee!” balik na dura nito na tumama sa may bandang ilong nya.

Yakk, kadiri namn ng mga to! Bakit ko ba pinapanood to…

Aalis na sana ako ng bigla ng sumugod si Roko kay Jairo buti nalang nakailag si Jai at bumawi siya ang suntok na tumama sa panga ni Roko…

Sa lakas nung suntok ay tumalsik siya sa mga upuan ng tambayan nila.

Sumugod namn ang iba at nagpalitan sila ng suntok… Dito ko napatunayan na basagulero pala talaga si Jairo, nakaya nya yung apat na kalaban nya, pero di maikakaila na natatamaan din sya, dumudugo kasi yung labi nya agad nya itong pinunasan at ngumiti ng nakakaloko…

“mga lampa namn pala kayo eh, sa susunod layuan nyo kami ni Rowan kasi di ako magdadalawang isip na pagsasapakin kayo ulit.” angas nito sabay lakad na patungo sa kinaruruunan ko kaya agad na sana akong nagtago nang makita kong batuhin siya ni Roko ng bote ng alak.

“Jairo ilag!” sigaw ko ngunit huli na ng tumama ang bote at mabasag sa ulo nya.

Agad akong tumakbo patungo kay Jairo na biglang nanghina at bumagsak sa may bakod na halaman.

Pagkalapit ko sakanya ay tuluyan na syang nawalan ng malay…

Hinaplos ko ang ulo nya upang tingnan kong may sugat pero dugo ang dumaloy sa mga palad ko… Nagsibagsakan ang luha ko nang makitang may punit sa anit nya… Bubuhatin ko na sana sya nang makita kong tumatayo na si Roko…

Agad akong naalarma kaya binato ko na sya ng sapatos ko na tumama namn sa mukha nya dahilan ng pagbagsak nya ulit sa upuan nila.

Dali dali kong binuhat si Jairo at dahan dahang inilabas ng eskenitang yun, pagkalabas namin ay agad akong humingi ng tulong, buti nalang at mayroong mga taong naglalakad na agad namang tumawag ng masasakyan… Pinaalalahan ko din na ireklamo nila sila roko upang magtanda…

Pagdating sa hospital ay agad namn syang inasekaso… Kaya narito ako sa labas habang inaantay kung ano bang lagay nya… Sa totoo lang kinakabahan talaga ako, pano nalang kung mapano sya… Ayukong mag isip ng masama pero, what if?

Di ko ata kakayanin na mawala sya nang dahil pa sakin…

Naiiyak na ako pero pinipigilan ko lang kasi nakakahiya namn sa mga tao dito…

Habang nagpipigil sa pag iyak ay biglang nagvibrate ang selpon ko kaya agad ko itong dinampot…

“H-hello?”

“asan ka ba? kanina pa ako naghahanap dito sa campus nyo, halos natanong ko na lahat ng tao dito pero walang makapagturo kung nasan ka!” bungad ng nasa kabilang linya…

Oonga pala susunduin pala ako ni Jayford… Hayss!

“a-ahh, sorry Jayford, nasa hospital kasi ako ngayon, si J-Jai kasi—”

“ano?? Asan ka? Ok kalang ba? Sang hospital? pupuntahan kita”

“dito sa ***** Hospital”

“sige antayin mo ko jan” pagkasabinnya non ay agad na nyang binaba yung tawag.

Naabala ko pa tuloy sya…

---

“ok na po sir, inaantay nalang syang gumising para malaman kung ano nang lagay nya, at paki-bili nalang po ng gamot na nasa reseta para ipainom sa pasyente” sagot ng binayaran ko ng bill sa nagastos kay Jairo, humiram nga muna ako kay Jayford ng pambayad kasi nasa bahay ung inadvance ko sakanya, sabi ko babayaran ko nalang pag-uwi…

Agad namn akong tumungo sa tindahan ng gamot at binili lahat ng nasa reseta. Pagkatapos oong makuha at magbayad ay bumalik na ako sa kwarto ni Jairo…

Nakita ko namng nakatulog na si Jayford sa inuupuan nya kaya ideretso ko na ung gamot sa mesa…

Nakita ko yung selpon ni Jai kaya agad ko itong kinuha…

Binuksan ko ito kasi alam ko namn ang password, pumunta ako sa contacts at naghanap ng pwedeng tawagan para magbantay sakanya, balak ko na kasing umuwi kasi naaabala ko na nang husto si Jayford.

Hinanap ko ang number ng mama or papa niya pero wala akong nakita, tanging number lang ni Klira yung nakita ko…

Na curious tuloy ako sa relasyon nila pero hahayaan ko na, wala namn akong laban dun, babae yun eh…

Tinawagan ko nalang sya at sinabi ko lahat ng nangyari sakanya, pumunta namn sya kaya nakampante na ako…

After kung ibilin sakanya ung gamot ay inaya ko na si Jayford para umuwi…

Bukod sa inaantok na siya ay nagseselos na ako sa babae, pero wala namn akong magagawa kasi alam kong sa kasarian palang talo nako…

Chapter 10

Jairo’s P.O.V

Nagising ako sa bigat ng nararamdaman ko…

Kaya namn pala kasi may nakadagan sa kamay ko. Sino ba—

“Klira?” yugyug ko sa babae nang mapagtanto kong si Klira nga. Agad namn syang nagising at pinunasan ang mata…

“tumawag sakin kagabi si Rowan, nakipagbasag ulo ka raw kaya ka dinala rito… natamaan daw yang ulo mo, ikaw namn kasi bakit ka ba nakipag away sa mga lokong yun, alam mo namng mga basagule—”

“asan na si Rowan?” putol ko sa sinasabi nya, wla akong panahon sa sermon nya. si Rowan ang inaalala ko, sya ang tumulong sakin kahapon.

“wala umalis na kasama ata ung kaibigan nya ata yun o boyfriend basta magkasama sila at magkayakap sa motor nung umalis, infairness din sa baklang yun, may pumatol sakanya, iba talaga pag matalin—aray! nasasaktan ako Jairo!” reklamo nya matapos kong hablutin ang kamay nya.

“sinong lalaki?” mariing tanong ko dito.

“di ko kilala basta nakablueng uniform, sa kabilang school yun nag-aaral, ano ba Jairo nasasaktan ako ang higpit ng hawak mo!” binitawan ko namn sya at di na umimik.

Totoo nga yung balitang sumama na sya sa ibang lalaki… Tangina akala ko wala akong kaagaw sakanya! Kasalanan ko to eh, kung di ko lang sya pinaselos noon di sya magkakagusto sa iba eh! Ang tanga mo Jai!

“sya nga pala ito yung gamot, binili nya yan bago ka nya iniwan sakin, sabi nya ipainom ko daw yan sayo. Swerte mo sa kaibigan mong yun, inaalagaan ka pa, siguro kong di ko nakita yung kasama nya, iisipin kong may gusto sya sayo, o baka isipin kong kayo na. pero alam ko namng di ka papatol sa bakla diba? Mas masarap namn ang tahong namin kesa sa t*mbong nya”

“umalis ka na Klira, kaya ko na sarili ko…”

“ano bang problema mo? kanina ka pa galit, nagseselos ka ba sa kasama ni Rowan?”

“hindi at mas lalong hindi ako papatol sa bakla! Kung ayaw mong umalis, ako ang aalis!” asik ko rito sabay tanggal ng mga nakatusok sakin…

“h-hoyy, teka! Binibiro ka lang eh… ibalik mo yan, baka mapano ka, di ka pa magaling… Ano ba!”

“Klira di kita jowa at mas lalong di kita nanay, kaya wag mo akong utusan sa kung anong dapat kung gawin, nagkakaintindihan ba tayo?” asik ko dito… Di ko na sya inantay sumagot, lumabas nalng ako ng kwarto at dumeretso sa babayaran ng hospital, wala akong balak humiga dito magdamag.

“Hi Miss, Im Jairo, magkano ba nagastos sakin?”

“wait lang sir, tingnan ko lang po” sagot nito at saka nagpipindot sa keyboard ng computer… “Jairo Rual, sir?” tanong nito na tinguan ko lang “wala na po sir, binayadan na po lahat ni Mr. Rowan kagabi” ani niya na ikinangisi ko, may pakealam padin pala sakin si Rowan? Tsk. Makikilala ko din yang lalaking yan at babawiin kita.

---

Rowan’s P.O.V

Kamusta na kaya ung lalaking yun? Sana namn ok na sya, bat nya pa kasi naisipang makipagbasag ulo eh, di tuloy matahimik kaluluwa ko dahil sa ginawa nya, buti nalng at sinundan ko yun, siguro kung hindi ko siya nakita ay tyak dedu na yun… Hayss!

Kasalukuyan nga pala akong naglalagay ng mga gamit ni Jayford sa washing at lalabhan ko na, mga decolor lang lalabhan ko sa washing at mano-mano namn ang gagawin ko sa puti para tanggal talaga ung mantsya…

Inisa isa ko yung mga damit ng bigla kong madakot ang bref nya. Jusko! pati ba namn to isinama, di ba sya marunong maglaba ng undy nya? Hay nako! Kung ako kukuha ng yaya never ko ipapalaba undy ko, kakahiya kaya! Siguro kung ibang babae to pagpepyestahan to eh pero nakakadiri para sakin…

“hoy!!!”

“ay baklang palaka ka! nu bayan Jayford! Papatayin mo ba ako sa gulat?” asik ko dito habang sya tawa ng tawa. Gsgo ampta!

“sorry sorry haha, ka aga aga kasi nakasimangot ka!”

“anong gusto mong gawin ko? Tumawa ako habang naglalaba? Ginawa mo pa akong baliw!”

“haha, what i mean is always wear your smile, tatanda ka agad nyan bro”

“pano namn ako magi-smile, ultimo bref mo ipapalaba mo sakin, jusko ka dapat ang undys ikaw na mismo naglalaba, abah”

“haha, yan lang nakasimangot ka na, at saka thats your Job Rowan, I’m paying you to wash my clothes kaya wag ka na mag inarte, pinagkakaguluhan kaya yang bref na sinasabi mo, buti ka nga libre mong nahahawakan, pwede mo pang amuyin” ani nito na parang proud pa siya sa sinabi nya.

“yaks, kadiri ka! Nu yan gold para pag agawan?”

“di ko din alam sakanila siguro ganun lang ako kasarap”

“gsgo! dun ka na nga, naaabala mo lang ako!” asik ko dito, jusko lakas ng tama nito, oo gwapo siya, ewan kung masarap di ko pa nmn siya natikman,  anggsgo lang, ikwento ba namn?🙂

“hahaha oona aalis na, btw, dalian mo na jan, ipinagluto na kita para sa tanghalian, aalis din kasi ako, gagala kami ng tropa kaya feel free to do what ever you want”

“luhhh ikaw nagluto? Baliw ka ako dapat gumawa nun”

“ok lang alam ko namng marami ka nang nagawa kaya pasalamat ka nlng at pinagluto kita…”

“fine, thank you Sir, ayy! Magpapaalam pala ako, bisitahin ko lang si Jai mamaya… kung pwede?”

“why? Are you two dating?”

O_O Dating?

“H-hindi, baliw ka. M-magkaibigan lang kami” shutaaa bat ako nauutal!

“ok, sabi mo eh… huwag ka papatol dun, cheater yun.”

“ngek, makapagsalita ka di mo namn kilala ung tao, baka ikaw ang cheater”

“nah, wala akong gf kaya pwede akong makipagfling…”

“mga gwapo nga namn” bulong ko sa sarili ko… alangan namng sabihin ko yun ede nagtaas nanamn sya ng sarili nyang bangko?

“sige na umalis kana, basta aalis din ako manaya, ingats!”

“I will, ingat ka din, wag magpapauto sa kung sino sino lang… Wag tanga”

“aba gsgo!” binato ko sya ng brush pero agad namn nya itong nailagan at tumatawang umalis…

Lakas mang asar ng bwisit na yun, kung di lang ako nakapag advance ng sahod, di ako magtatagal dito eh.

Hayss!

---

Someone’s P.O.V

“pwedeng pwede yang gamitin para sa plano natin sakanya…” saad ng isa sa mga lalaking nag iinuman…

“yeah, this would be our last game. if it failed, we’ll never get the justice we deserve”

“thanks bro, but i hope you play in a good  way, i will never accept dirty justice…”

“no worries bro, makakaasa ka” ani ng isa sabay umpog ng mga baso nila…

“cheers to our last game”

“cheers!”

…………………………………………………..

A/N: Hi Xiesse-terets ko, may i interrupt you muna to asked for Vote , Comments , and Please pafollow para mas ganahan akong magsulat hehehe and of course para po mai-suggest po ni Watty itong stories ko sa ibang readerr…

Thanks and enjoy readinggg, mwuaaaps…

Chapter 11

Rowan’s P.O.V

Alas 4 na nang makababa ako ng trycicle, nagcommute lang ako kasi alam ko nmn na yung daan… di joke lang, nagdouble ride talaga ako para sigurado… Una bumaba ako sa school tapos sumakay ako kung pano ako sumakay nung sinugod ko dito sa hospital si Jairo.

Naglakad na ako papasok at dumeretso sa kwarto ni Jairo pero pagbukas ko wala nang tao…

Asan na kaya ung mokong na yun?

“ahh miss, excuse me… may i asked? asan na po ung pasyente dun sa room 135? Jairo Rual po ang pangalan” tanong ko sa babae na binayaran ko kagabi.

“ahh kanina papong umaga umalis Sir, akala ko nga po alam ng doctor ung paglabas nya kaya pinayagan ko, pero hindi po pala, kusa po niyang tinanggal ung mga nakakabit sakanya at umalis po dito” sagot namn nito na ikinagulat ko.

Tigas talaga nang ulo nun, umay! nagdouble ride pa ako para makapunta dito tapos wala naman pala akong dadatnan?

Kakainis bakit ko ba kasi naisipang dalawin yun? Nag-aalala pa ba ako sa kanya? Sino ba ako? Ano ko ba sya? Ipinagkatiwala ko na nga pala sya kay Klira… Baka nga magkasama na yun ngayon… At baka nga gumagawa na nang milagro…

Haysss!

Lumabas nlng ako ng hospital at naglakad lakad… Nakakahiya kung doon pa ako iiyak diba?

Haysss! Bat ba kasi ako nasasaktan? Bat masakit eh halata namng lib*g lang yung nangyari samin…

Bb mo namn kasi self, magpapapasok ka nalang sa straight pa na halatang halata na di mapapasayo…

Kakalakad lakad ko napadpad ako sa bar na to…

Hayss, dito nalang ako magpapalipas ng sakit…

“Welcome sir” bati sakin ng guard kaya nginitian ko sya at dumeretso sa loob. Pagkapasok ko ay naglakad ako tungo sa may bartender… Umupo ako sa medyo dulo para tahimik… sa kabilang dulo kasi is malapit sa sayawan kaya malakas ung tugtug dun… Di nmn ako nagpunta dito para magsaya eh… Nagpunta ako dito para uminom at makalimot…

“hi sir, what do you like?” tanong ng bartender pero di ako nakasagot agad, wala akong alam na inumin ehh… Ano bang magandang pampawala ng sakit?

“2 bottle of whiskey daw sa table 14” sabi nung lalaki sabay latag nung bucket nya…

Whiskey? Matapang ba yun? Yun na nga lang din…

Pagkatapos bigyan ng lalaki ng whiskey ung lalaking may tray ay tinawag ko siya…

“kuya gusto ko din po itry yung whiskey” saad ko na nginitian nya…

“broken sir?”

Broken? Pinagsasabi nito? Pano ko iinumin kung broken yan ede natapon yan!

“just kidding sir… Shot, bottle or bucket?”

“ang kunti siguro ng shot lang, pwede bang bottle?”

“sure sir” sagot nito sabay kuha ng bote ng whiskey at iniabot sakin.

“magkano?”

“ **** lang sir.”

Gsgi? Ang mahal namn pala nito, sana nag gin nalang ako… Pero ok na din to, iuuwi ko nalang kapag di ko naubos…

Binigyan nya ako nang shot glass at nagsimula na akong inumin to, unang inom palang humagod na agad ung init sa lalamunan ko… Mukhang mapapalaban talaga ako nito… Sana makauwi pa ako mamaya!

---

Jairo’s P.O.V

Kakatapos ko lang maligo nang tumunog ang cellphone ko kaya agad ko itong dinampot…

Akala ko kung sino nanamang babae ang tumawag pero si Luki pala.

Mag-aaya nanaman to ng inom, panigurado.

“Hello pre, tagal mo sagutin, may kasama ka nanamn bang babae? Maghinay hinay ka naman par!” bungad nito na tinawanan ng iba pa naming barkada.

“gago wala, kalalabas ko lang sa hospital kanina di ko kayang bum*yo ngayon” biro ko din dito.

“t*nga mo kasi, bakit ka ba nagpatama sa ulo, kakababarurot mo yan. Humihina ka na tuloy hahaha” sigaw namn ni Joven

“talikod tumira ni Roko eh, kaya di ko agad napansin. Pero kunting galos lang to, bukas makalawa magaling na din to”

“teka si Rowan bayun?”

“oonga par mukhang lasing na lasing ah. Umiinom pala yan?”

Di ko masyadong naiintindihan sinabi nila mukhang may ibang kausap…

“di muna ako—”

“pre diba kaibigan mo si Rowan?”

“oh, bakit?”

“andito sya… Pagiwang giwang na, lasinggero pala yan? Tumungga ba namn ng isang boteng whiskey haha malakas”

“gago di umiinom yun, kung gusto nyo kong papuntahin, pass, wala ako sa mood!”

“tanga si Rowan nga, sandali baba ko yung tawag picturan ko”

Baka kamukha lang, sa pagkakaalam ko di umiinom si Rowan, puro nga libro hawak nun.

Puking

Pucha?

Matapos kong makita ang litrato ni Rowan habang may hawak na bote at pinaliliguan ang sarili ay naalarma ako agad.

Ano mang oras ay pwede syang pagpyestahan sa loob kaya agad akong lumabas at pinaharurot ang motor ko.

---

Pagbaba ko ay nakita ko na siyang nakaupo sa labas habang umiiyak…

Ano namang pumasok sa utak nito at nag-iinom.

“Rowan halika na, iuuwi na kita” ani ko sabay hablot sa kamay nya…

“Ano ba! Hayaan mo na nga ako dito! Sino ka ba?” asik nito halatang lasing na lasing at di nya na ako maalala.

Di na ako nagdalawang isip na kargahin sya na parang sako at dinala sa motor ko.

“kuya kung kidnapper ka wala kang mapapala sakin! Di mo ba nakikitang ginastos ko na ung pera ko dun sa alak na apaka Mahal kala mo gold! Tsaka kung rapest ka man tangina bisexual o bakla lang ako oh? Anong mapapala mo sakin? Maraming tahong jan, panigurado mas masasarapan ka sakanila” maktol nya habang nakaupo sa kalsada…

Di ko maiwasang mapangiti sa asal niya para syang batang nagmamaktol sa magulang…

“Bat ka ba naglasing?”

“wala kang pake!”

Kahit nakainom mataray pa din eh.

“tara na nga, baka mapano ka pa” wika ko sabay buhat sakanya paupo sa motor, di namn ako nahihirapan kasi magaan lang sya.

Pagka-ayos ko sakanya ay ako naman ang sumakay. Iginiya ko ang mga kamay nya payakap sakin. Wala na siyang imik, baka inaantok na kaya inabot ko ung ulo nya at inilagay sa balikat ko.

Sa ngayon, ako namn mag aalaga sayo Rowan.

---

Pagkababa sa motor ay ideneretso ko sya sa sofa. Nagsasalita sya pero di ko namn maintindihan. Dumako tuloy yung tingin ko sa labi niyang kumikintab sa sinag ng ilaw. Naalala ko tuloy kong pano ko kagatin yan nung araw na naging akin siya.

Pagkatapos kong tanggalin ang sapatos nya ay dinala ko na sya sa kwarto…

Basang basa ang damit nya dahil sa alak na ibinuhos nya kaya naisipan ko siyang pakitan ng damit.

Pero bago yun ay pupunasan ko muna sya ng basang damit para matanggal ung amoy ng alak.

Sinimulan ko sa pagtanggal ng tshirt nya at saka marahang pinunasan ang dibdib nya…

Sa bawat punas ko ay syang mahinang halinghing nya kaya unti unting may nabubuhay sa baba ko.

Napangiti nalang ako sa kabab*yan ng utak ko. Ultimo halinghing nya ay ginagawan ko nang malisya.

Binilisan ko nalang ang pag aayos sakanya at baka di ako makapagpigil ay angkinin ko siya habang tulog…

Kaso baka ikagalit nya kaya wala akong magagawa kundi magmariyang palad nalang muna, haha.

Chapter 12

Rowan’s P.O.V

Agad akong nagmulat ng mata nang makapa ko ung kamay na nakapalibut sa bewang ko.

Hoyyy shuta pano ako napunta dito?! At kaninong kamay tooo!!!!

Gagalaw sana ako ng mas lalo nya pang hinigpitan ang pagkakayakap sakin at isiniksik ang ulo sa leeg ko.

Gsgi sa Gay bat ba ako nakapasok kagabi? Halatang lalaki to kasi dama ko ung ano sa likuran ko!

Pinakiramdaman ko ung katawan ko kung may masakit ba sakin lalo na yung sa lower part pero wala akong naramdamang sakit naka nakahinga ako ng maluwag…

Ibig sabihin walang pumasok sa bataan, bhe yun yung importante kasi di ko namn kilala tong taong to!

Dahan dahan kong tinatanggal ung pagkakayakap nya sakin pero ang higpit talaga, para namng ayaw akong pakawalan nito!

“Ahh k-kuya, kung ano man nangyari kagabi pasyensya na po lasing lang… Pwede na ba akong umuwi?” tanong ko rito para malaman nyang gising na ako at kumawala na sya… Pero wa epek, wala syang imik…

“kuya baka hinahanap na po ako nung BOYFRIEND ko, please lang, uuwi na ak—” hayss salamat nakahinga ako ng maluwag ng bigla na syang kumalas sa pagkakayakap…

Tumayo na ako at inayos ang sarli ko…

“sya nga pala ibabalik— Jairo?” nanlaki ang mata ko nang makitang ko ang mukha nya… Shit? Totoo ba to?

“inuwi kita kasi lasing na lasing kana, wag kang mag alala wala akong gimawa sayo kaya wala kang dapat ipaliwanag sa boyfriend mo.” ani nito sabay pikit ulit ng mata.

Ehhhhhhh!

How i wish na may nangyari nga, joke lang, alam ko namng di na mauulit ung isang gabi na yun, itigil na pagiging delulu Rowan! Sapakin kita!

“i-ikaw ba nagpalit ng damit ko?” tanong ko dito pero di siya kumibo… Obvious namn kasi itatanong pa eh!

“pasabi nalang kung asan yung damit ko at uuwi na ako, ibabalik ko nalang tong damit mo pagkatapos kung malabhan”

“sa banyo kunin mo nalang nilabhan ko nayun, ewan ko lang kung tuyo na” alam kong wala siyang pake sakin pero natutuwa ako sa mga sagot nya…

Nagawa nya pang labhan ung damit ko kahit— hayss baka awa lang yan. Wag marupok teh! Di ka kahoy!

“s-sige, kukunin ko na at aalis na ako”

Pagkapasok ko sa banyo ay hinanap ko kaagad kung nasan ung damit ko, di namn ako nahirapan sa paghahanap kasi nasa malapit lang ung sampayan.

Lalabas na sana ako ng bigla syang pumasok.

“bago ka umalis may gusto lang akong linawin…” bungad nya kaya toda max namn yung kaba ko.

“alin ba?”

“yung tayo? akala ko ba akin ka, sayo ako? anong nangyari at nagkaron ka nang bago?”

“h-ha?? Pinagsasabi mo?”

“Rowan alam kong alam mo ang sinasabi ko, ano? Nakasama mo lang sya nakalimutan mo na ko? Bakit mas masarap ba syang bumayo kesa saki—”

Pak

“yan ba ang tingin mo sakin Jairo? pagkatapos magpatuhog sayo, magpapatuhog sa iba? bakit? Sino bang babaero sating dalawa? ni hindi ko nga alam kung ilang babae na nakama mo eh, at hindi ko rin alam kong ano ba ako sayo! kaya wala kang karapatan kwestyunin ang puri ko dahil nung matapos ang gabing pinagsaluhan natin ay hindi mo ko pinanindigan. ni hindi mo nga ako ipinaglaban dun sa mga lalaking nanakit sakit, naiintindihan ko pa yung pamamahiya nila sakin sa harap ng maraming istudyante dahil wala ka nun, pero yung nasa canteen nasa harap mo lang kami pero wala kang ginawa!” agad na akong timakbo palabas matapos kong sabihin lahat kasi sasabog na yung luha ko sa sakit ng maalala ko lahat ng kahihiyang nangyari sakin…

Sa pagtatakbo ko ay di ko na alam san ako napuntang lugar ewan ko din kung asan to basta ang nasa isip ko lang ay makalayo sa lalaking yun…

Ang baba pala ng tingin nya sakin…

Baka pati ung nangyari samin ay lib*g lang para sakanya habang yun yung akala kong pinaka masayang nangyari sakin dahil naging akin yung taong gusto ko…

Tnga tnga kasi eh! Ayan ang napapala ng mga hindi nag iisip!

Bubukangkang nalang sa straight pa, oh ngayon iyak?

Kring

Natigil ako sa pag iyak nang tumunobg ang selpon ko, sino nanamn ba to?

“H-hello?”

“asa– umiiyak ka ba?”

“ahh anoo kasi…”

“anong nangyari sayo? nasan ka?”

“sa ****** bridge, di ko alam pano umuwi, pasundo namn” sagot ko buti nalang may pangalan tung tulay na to, kung wala, panigurado di na ako makakauwi, oh baka tumalon na lang ako dito…

“ano ba kasing ginagawa mo jan?! Teka antayin mo ko”

“sige…”

---

“akala ko ba kasi sa hospital ka pupunta bakit nasa tulay kana?” asik nito sakin habang binabaybay namin ang daan…

Sakay na ako sa motor nya, buti alam nya ung tulay kaya mabilis naman syang nakapunta.

“ayuko nang pag usapan…”

“tsk, kagabi pa ako nag aalala sayo, tawag ako ng tawag binababaan mo, wala ka ding reply sa mga text ko. Ano bang nangyayari sayo? Masaya namn tayo kaninang umaga ah?”

“S-sorry…”

“shh, di ako galit ok? nag alaala lang ako”

Di na ako nakaimik dahil nasa tapat na kami ng bahay niya… Ayuko din kasing magkwento… Baka malaman pa nya naging ugnayan namin ni Jairo, kakahiya.

“if you want someone to cry on, im here, we’re friends so don’t hesitate to speak it all to me, kasi mas gugustuhin ko pang makinig sa drama mo kesa malaman kong wala ka na, buti nga at di mo naisipang tumalon sa tulay”

“di ko din namn gagawin yun“ di ko isasakripisyo ang buhay ko para sa mokong na yun, ano? ako mammtay sa lungkot? tapos sya masaya kasama kung sino mang ingratang umaligid sakanya? Abah! ang kapal namn ng mukha nya!

“dapat lang, lalaki lang yan, pwedeng pwedeng palitan”

“gsgo! Di ako kagaya mo, babaero!”

“atleast di tanga sa pag-ibig”

“atleast di nananakit ng damdamin, nakakatulog ba kayo ng mahimbing, knowing na may mga babae kayong ginagawa nyong parausan? or masarap bang magpaiyak ng babaeng oagkatapos nyong maangkin ay iiwanan nyo nalang?” anas ko na ikinatahimik nya…

“sorry, naiinis lang talaga ako…” nakakaguilty pero kasalanan namn nila yun, akala ko aalis na sya pero bihla syang  lumapit sakin at hinimas ang likod ko… It’s time to open up siguro? Para mailabas ko lahat ng hinanakit ko… The more na kinikimkim ko to mas lalo akong nakulunod eh…

“alam mo ang sakit sakin makitang umiiyak ang mama ko? Gr. 4 palang ako gabi gabi ko nang nakikita si mamang umiiyak dahil sa pambabae ni papa… Hindi ko sya macomfort noon kasi wala pa akong kamung muwang sa nangyayari, not until ilang taon nang di umuuwi si papa, ang sabi ni mama sumama na daw sa kabit nya… Kaya nadepress ang mama ko, dun tinamaan ang ego ko bilang lalaki, doon nagsimula kung bakit kinikwestyon ko ang pagkalalaki ng kahit na sino… Like nakakatulog ba kayo ng mahimbing habang may niloloko kayo? O kaya namn, di ba kayo nakukunsyensya na kung what if sa nanay or sa kapatid nyong babae yan mangyari? Di ba kayo naguguilty na habang iniisip nyo na sex lang yun, lib*g lang, ay treasure yun sa babae? They trusted you to care about their V and then after nyo makuha yun ay wala na lang sainyo ung tao? Ang unfair kasi na sainyo libog lang yun pero sa iba un ung pinakamagandang nangyari sakanila kasi akala nila ay yun na yung way para di ka iwanan nung taong gusto mo…” lintaya ko sakanya bago lubusang humagulgul sa iyak…

Ang sakit lang kasing isipin na parang lahat ng lalaki pare parehas na.

Simula sa papa ko at sa lahat ng nakapalibot sakin.

Lahat babaero, lahat manloloko! Kung bakit ba kasi sa lalaki din ako nagkagusto!

  

……………………

A: nice one mga xiesseeee, thanks for reading ranked 62 na tayo sa larangan ng Boys love, ipagpatuloy nyo lang po ang pagbabasa at sa mga silent reader ko po jan… kindly Vote, Comment and Follow po sana🥺 sanay tulungan nyo pong lumago ang xiessyy natin…

Thank you and Enjoy readinggg Mwuaapps!

—

N y x x i e —

Chapter 13

Rowan’s P.O.V

Nasa library ako habang nagbabasa, lunch break ngayon pero wala akong gana kumain.

Ilang linggo na nga rin akong ganto, after sa room deretso dito sa library para magbasa at magreview, palagi rin akong nasa dulong bahagi para wala masyadong naupo dito. Lumalayo din kasi ako sa mataong lugar kasi baka mapagtripan nanaman ako. Dito paniguradong walang manggugulo sakin.

Ilang buwan na nga lang din namn akong papasok sa paaralang ito kaya titiisin ko nalang lahat…

“ students, please bring back your books, 5 minutes nalang magbibell na” paalala ni maam Castro, librarian siya dito…

Inayos ko muna gamit ko saka ako naglakad sa linya ng mga istudyanteng isinasauli ang mga libro.

After ko makapag pirma at mabalik ang libro ay lumabas na ako ng library.

---

“kanino tong pagkain dito?” tanong ko sa katabi ko ng may makita akong lunch box sa upuan ko.

Di namn to sakin kaya agad kong itinabi sa may bintana, wala din kasing pangalan kaya di ko din yan maibanalik kung kanino man yan.

Maya maya ay dumating na si Sir at nagdiscuss ng 3rd subject namin, tuloy tuloy lang yun hanggang sa matapos.

4th subject na at last subject nato ngayong hapon kaya tinago ko na ung notes ko sa subject ni sir. Major namin yung next.

Di din nagtagal ay dumating na si Ma’am Diamond kasama ang iba pang Teachers dito sa school.

“ok class next week will be your final demontations for this first semester, that would be your 60% to your grading system. so I’m expecting you all to do the task and meet me again on your Second semester. Now, I’ll let you group yourselves into 2 para mas makatipid kayo sa gastusin and mapadali ang gawain… these co teachers here, Mrs. Ramirez, Mrs. Gonzano, and Mr. Pilapil will be your judge including me as your Major Teacher para suriin at kilatisin ang gawa nyo at maibigaynang karampatang grado para sainyo.” mahabang turan nito na ikinatuwa namin, ito na ung last performance namin meaning malapit na to matapos at second semester nalang ang pagsisikapan ko para grumaduate at makaalis dito.

Pero sino muna ang kagrupo ko?

Luminga linga ako sa mga kaklase ko ngunit wala man lang ako nakitaang interesado sakin…

“L-Louise? Meron ka nang kagrupo?” tanong ko sa kaibigan ko.

“hala Rowan sensya na kami na ni Jaesyl eh” ani nito na ikinalungkot ko, ulti mo siya may partner na.

Hayss mag isa nalng akong gagawa.

Nalingon ko si Jairo pero kasalukuyan siyang kinakausap ni Klira, obviously silang dalawa. At wala din nmn akong balak makipagkagrupo sa kanya.

“ok class, sit-down everyone… tapos na ba kayong pumili ng kagrupo nyo? Submitted your name in ¼ sheet of paper para madalian lang ang paggrade.

Nang nanahimik ang classroom ay naglakas loob akong tumayo para tanungin kong pwedeng solo nalang, nagulat din ako ng tumayo si Lino, yung top 3 namin.

“what is it Mr. Sabularse and Mr. Ochoa?” tanung ni ma’am kaya tumingin ako kay Lino na tumingin din sakin.

“you go first Lino” ani ko na sinunod namn nya.

“Ma’am? Pwede bang magsolo to do the task on my own, seems like lahat sila nakapag grupo na eh” tanong nito kay ma’am kaya nag antay din ako, same question kasi kami.

“pero mapapagasto ka ng mahal nyan Mr. Ochoa, solong gamit, solong ingredients and mapapabagal ang paggawa mo nyan kung wala kang katulong. anyone may kagrupo na ba lahat?” tanong ni maam sa buong klase at nagsitinginan namn ang mga kaklse ko sa kagrupo nila mukha lahat na nga sila may kagrupo. “how about you Mr. Sabularse? What’s your concern?” tanung nito sakin.

“I-I’m about to asked you the same question of Lino.” ani ko sanay kamot nang batok.

“wala ka ding kagrupo?”

“yes ma’am i thought everyone has their partner so im supposed to asked if pwede bang magsolo nalang” sagot ko ulit.

“just like i said, mahihirapan kayo kung solo lang” paliwanag nya. Kaya tumingin ako kay Lino, nakatingin din pala siya sakin.

“so Ano? Tayo nalang?” tanong nito sakin kaya tinanguam ko nalang.

“nagkahiyaan pa kayo Mr. Top 1 and Mr. Top 3, let see kung ano kayang magiging resulta nang gagawin ng dalawang Top students natin.” ani ni Ma’am Diamond samin…

Di nila alam bottom ako, chariz.

“wow Maam Rica, dito lang atang section nyo ang mga competitive na lalaki, sa subject namin espicially sa nahahandle-an ko is karamihan babae.”

“same sa nahahandle-an ko Mrs. Gonzano, babae din, maging sa skwela namin noon mas compititive talaga ang mga babae.“ tuwang kwento ni Mrs. Ramirez

“akin namn may lalaki nga pero kalahi ko na pusong babae naman, kaya siguro competitive kami, may halo na eh hahaha” dugtong namn ni Mr. Pilapi

“ahh si Leo ba na Lea na ngayon? Sabagay ang talino namn kasi nung batang yun. pero talo ka nun sir kasi kahit serena siga ay may bf syang proud pa sa relasyon nila. Nakakatuwa nga at may trumatrato sakanya ng tama. Ako naranasan kong mahalin nung malapit na akong mawala sa kalendaryo” Ani namn ni Mrs. Diamond na kinatawa nilang mga guro…

Naantig namn ako sa kwento nila, kasi proud yung bf nya walang takot na pinakita ung pureness nya kay Lea. Buti pa siya di nilowkey, tapos legal pa sa maraming tao… Haysss! Whennnn?

“ohh kaya sa mga Gays jan, focus kayo sa pag-aaral nyo kasi mas attracted ang lalaki sa serenang nagpupursigi…”  adice ni sir na kinituwa namn nung mga lantad na beke samin, habang ako namn ay natuwa rin pero parang di ako naniniwala, in my case, top 1 nga niloko namn haha, i-zipped ko nalang tong mouth ko🤐😆

“tulad po ni Rowan Sir, ang gwapo nung nabinwit nya, nasa private school pa nag-aaral” nanlaki ang mata ko sa sinabi ni Klira… Wtf? Sino namng may sabing Bf ko si Jayford?

“hala gay ka Mr. Sabularse?” gulat na tanong ni Sir.

Shvta nahot sit ako bigla dahil sa ingrata na yan!

“a-ahm… No po sir, bisexual po” tanging nasagot ko.

“ohh, so who’s that lucky guy? saang school?” maintrigang ani nito… Anooo baa di ko jowaa yunnn!

“a-ahh… ehh…”

“is he not proud kaya nahihirapan ka umamin? Haha, if I were you Rowan? I don’t settle for less… matalino ka, maitsura ka, you don’t deserve to be in lowkey relationship… Deserve mo ipagmalaki”

Sabihin nyo po yan kay Jairo wag sakin.

“yeah sir, i knew my worth, di ako basta bisexual lang, deserve kong matrato nang tama, thanks for that advice.”

“but Sir Pilapil, meron namng mga taong hindi namn kinakahiya, takot lang mahusgahan. So don’t judge the boy muna, kasi di namn natin alam baka bumibwelo lang right?”

“well you have a point, but, if you really love the person, bakit ka natatakot? Bakit ka nakatuon sa sasabihin ng iba eh hindi nmn sila ang mamahalin mo, right?”

“well, that’s true nga namn.”

Kringggggg

“ayan dahil sa chikahan natin nagbell na tuloy! Pero anyways class see you next week, be prepared.”

“yes, maam”

“class dismissed”

Chapter 14

Rowan’s P.O.V

Hay salamattt! Natapos din panghahot sit sakin, kainis ung klira nayun ipangalandakan ba namn sa iba, eh di ko nga sya ka close.

“hoyy Rowan may bf ka na pala di mo man lang sinasabi sakin? Kala ko ba magkaibigan tayo? Nauhan pa ako ni Klira ah, di namn kayo close” bungad namn ni Louise na inirapan ko lang saka naglakad palabas.

“hoyy tekaaa, bat di ka namamansin? Anong nagawa ko sayo?” tanong nito habang himahabol ako.

“itanong mo kay Jaesyl”

“luhh tampo! Sorry naa naunahan siya ehhh ayuko namng mag no sa tao”

“di namn kita pinapapili”

“eh bakit ka nagtatampo?”

“di ko kasi mahanap il*ng mo HAHAHAH”

“LUHHHH ANGSAMAAA MOOOO!”

Nung makababa kami ay tumigil na kami sa harutan at nag ingat na ako sa mga galaw ko baka may mabangga nanaman ako tapos mapagtripan ulit ako.

“di ka muna magmemeryenda? Pancit muna tayo?” ani nito pero wala akong gana.

“ayuko, di namn ako mahilig sa pancit”

“awss kung wala kang pera ililibre nalang kita, sama kanaaa”

“magtigil ka nga sa kakayugyug mo baka matama ako sa gate baliw ka”

“sama ka na kasii minsan lang ako mag ayaaa ehhh!”

“Oo na! Oo na, basta libre mo ah?”

“hayss, sige… Maglalakad nalang ako pauwi.”

“luh si g*ga wala namn palang pera nag aaya”

“eme lang syempre may extra ako dito, ilang beses na kita inaya di ka naman sumasama eh kaya naipon lang sa bag ko ung ililibre ko sayo”

“ngek? Bat di kasi si Jaesyl ayain mo?”

“eh may pupuntahan daw siya ngayon kaya mag isa lang ako, baka mapano ako dun”

“nangunsensya pa eh… Oo na tara na”

“Hey Rowan, let’s go!” bigla akong natigil nang biglang may tumawag ng pangalan ko galing sa likod. Nilingon ko ung siya at nakita ko ung unipurming blue na naka helmet. Ang aga naman nito? Nangako pa man din ako kay Louise.

“sya na ba yung bf mo? susunduin ka na ata”

“luh, sorry…”

“di ok lang…”

Luhhh si kunsyensyaaa!

“a-ah, Jayford, pwedeng mamaya na? inaya kasi ako ni Louise kumain eh…”

“where?”

“dun lang sa karenderya, magpapancit lang kami.”

“di mo man lang ako aayain? Kanina pa ako naghihintay dun sa kubo na sinabi mo”

“sure ka? Baka di ka namn kumakain sa karenderya eh”

“I’m willing to try”

“wala akong panlibre jan sis, sakto lang sayo to“ bulong sakin ni Louise na ikinatawa ko.

“di mo na kami kailangan ilibre, gsgi may pera namn ako saka mapera din yan, save mo nalang ung ililibre mo sakin” bulong ko din sakanya.

“hey what are you talking? Thats rude whispering while talking to me.”

“girls talk yun di mo need malaman”

“he’s not a girl“

“ah ganun, sige wag ka nalang sumama, magcocommute nalang ako pauwi.”

“tampo agad? It was just a joke tara na. Sakay na kayo sa motor, para mapadali tayo dun”

“kung ganyan ka lang ka gentle panigurado matutuwa pa ako sayo”

“you’re cute kapag napipikon ka”

“wag kayo maglandian jusko, nagmumuka akong thirdwheel”

“manahimik ka jan bruha ka”

Tumawa nalng sya bago sumakay. Parehas mga sintó-sintó eh.

---

Jairo’s P.O.V

“Sayo ba galing yan?” tanong ni Klira matapos kong kunin yung lunch box sa bintana.

“none of your business”

“I’m not stupid Jai. I know gusto mo si Rowan. The way you acted, the way you ignore my flirty sh*ts to you, na dati namn ay hindi ka ganyan. I even realized it nung nasa hospital ka, halatang nagseselos ka sa lalaking kasama ni Rowan, are you gay?”

“im not Klira, will you just shut up and leave me alone. Rowan and I are just friend”

“a friends? If you two are friends, how can you explained that lunch box? Why did you prepared food for him? Gawain ba yan ng magkaibigan?”

“its an apology food, and mind your own business”

“HAHAHA its funny to know na ang lalaking sumira sa pagkababae ko ay nagmamahal ng kapwa nya lalaki. Alam mo gusto kita and it hurts me knowing na mas gusto mo yung lalaking walang balak mapasayo.” i gave her a glance…

He once became mine. but i lose him because im afraid to tell anyone about us.

And now he finally got the treatment he deserved. Sadly not from me.

Tama si Sir, he deserved to be treated right, he’s Kind, Smart, Caring and Pure. Yet i just came to broke him.

I silently go out of the room and walk toward the parking.

Nang makasakay ako sa motor ay agad ko itong pinaandar.

Nang malapit na ako sa gate ay nakita ko si Rowan kasama si Louise sa may gate naghaharutan. I stopped for a while to witness where are they going…

I can’t hear what are they talking but im sure Rowan is happy.

I can’t deny im smiling seeing him happy again. not the Rowan in my comfort room crying because of me.

My smile faded after seeing a guy talked to them with the same color of uniform what Klira’s disription to Rowan’s Boyfriend.

I chuckles when he ride to his motor. I thought uuwi na sila but Louise also ride there. Nice don’t let that two date.

Nang umandar na ang motor niya ay agad akong sumunod.

---

Rowan’s P.O.V

“anong gusto mo jayford?” tanung ko kay Jayford nang makababa kami sa motor. Maraming tao pero buti nalang ay may one table pa na vacant, 4 chairs kaya agad na kaming dumeretso dun.

“where’s the menu?”

Luh gsgo?

“anong where’s the menu ka jan, kanya kanyang order dito. Walang waiter, magkusa ka”

“hep, hep, you’re my P.Y. remember? So iorder mo ko.” aba haysss!

“Fine, ano ba gusto mo dun pumili ka na”

“is that macaroni? Ohh spaghetti… What was that?”

“pancit yan”

“the other one?”

“palabok”

“palabowk?”

“Pa-la-bok”

“Pa-la-bowk”

“bok!”

“hahaha, don’t me mad, you know di ako pinanganak dito”

“sabihin mo nalang alin gusto mo dun?”

“ i wanna try that macaroni with egg”

“sige, wait me here… Tara Louise”

“ang kyut nyong dalawa bagay na bagay, parang mag asawa lang na nag aasaran” pang aasar ni Louise sinundot pa tagiliran ko

“anong kyut dun eh ang galing mang-asar”

“shh, aminin pogi siya, wag na magdeny”

“pogi nga mababaliw ka namn sa irita”

“sus, masasanay ka din, san mo ba nakuha yun?”

“sa bar haha”

“luh? nagbabar ka?”

“trinay ko lang, ate dalawa nga pong sopas na may itlog then isang burger and isa pong turon”

“ako po isang pancit tapos po isang burger at royal”

“sige sandali” sagot ni ate kaya nagpatuloy kami sa kwentuhan hanggang sa dumating na yung order namin at dinala na namin sa mesa.

“oh, bakit buo pa yung itlog? diba dapat nakamix na sya?” tanong ni Jayford na tinawanan lang namin. Tsk.

“kumain ka na lang jan, dami mong arte” ani ko

“is that for me too?”

“luh kapal mo, turon ko yan, wala ka namng pinabiling turon ehh”

“damot mo, what’s turon ba?” takang tanong nito, wala bang turon sakanila?

“wala nito sainyo?” tanong ko na tinanguan nya namn “nge, saging lang to na binalot ng wrapper tapos prinito”

“can i try?” nagpakyut pa ang gsgi.

“sige kagat lang ah?” sabi ko saka ko kinuha ang turon at inilapit sa bunganga nya.

“lalaggamin namn ako sa kasweetan nyo” pang aasar ni Louise nasamid tuloy si Jayford kaya natawa kami.

“ano masarap?” tanong ko rito ng makabawi na sya sa pagkakasamid nya. Tinanguan namn nya at ngumiti…

I can’t deny, ang gwapo nya sa ngiting yun… Well gwapo namn talaga ket saang anggulo.

“ehem” natahimik kami ng biglang may tumikhim sa likod.

“oh, Jairo, naghahanap ka ba ng upuan?” louise asked kaya nastatwa ako sa kinauupuan ko. Di ko magawang lumingon kasi sa pangalan palang sigurado akong sya na yun. “dito ka na ohh“ sabay turo sa upuang nasa harap ko. At si mokong umupo rin di na nahiya.

Inilagay nya yung pagkain nya sa harapan ng pagkain ko, isang spaghetti, burger, at dalawang turon at Royal.

Apakatakaw namn nito…

“ahh ano palang lulutuin nyo sa final demo natin?” basag ni Louise sa katahimikan namin.

“wala pa di pa kami nakakapag usap ni Lino, kayo ba?”

“pizza nalang daw sabi ni Jaesyl eh, kayo ba Jai?”

Luh gsgi bat mo pa kasi sinasama sa usapan yan?

“i don’t know, wala din nmn akong kagrupo”

“ha? Bat di ka din nagsabi kay maam gaya nila Lino at Rowan, for sure mas may chance na ikaw piliin ni Rowan, magkaibigan kayo diba?”  tanong nito sakin kaya napatingin ako sakanila.

Bat ako nasali jan? Kumakain lang ako dito ah?

“he won’t, saka mas bagay naman sila,  top 3 si Lino while top 1 sya, im not even part of honor roll kaya no one wants to be with me” sagot naman nito sabay kain.

“wow I didn’t know na top 1 ka pala? Sa tagal nating magkasama sa bahay wala ka man lang nakwekwento sakin…” luh gago ampt, ikwento ba namn sa harap ng dalawa. Natahimik tuloy ung isa at nasamid namn ung isa.

“ok ka lang Louise?” tanong ko matapos ko syang bigyan ng tubig.

“O-oo, di lang ako makapaniwala… Naglilive in na kayo? Kelan pa?”

Halaa gsgooi hindiii! Ni wala nga kaming relasyon eh.

“almost 1 month na ata right baby?”

Hoyyy ginatungan pa ng isang to! Ano nalang iispin ni Jairo?

“wala ka man lang nakikwento sakin Rowan…”

“w-wala namn akong dapat ikwento, Jayford kumain ka nalang jan kung ano ano sinasabi mo”

“di mo man lang pala ako maakwento sa iba, you broke my heart” arte nito sabay hawak sa dibdib nya.

“gsgo para kang bata!”

“haha, pikon ka nanamn, anyways im done eating what drink do you like? I’ll buy you drink para di ka na tumayo mamaya”

“isang mineral water nalng, di ako mahilig sa soft drinks”

“why?”

“Acidic sya” sagot ng lalaki sa harap ko.

Nagulat tuloy ako, alam nya pala?

“ok, I’ll buy one and wait me here”

“arte.” asik ulit nung nasa harap ko matapos umalis ni Jayford. Ano naman problema nito?

“yan ba bf mo? ilang bwan na kayo magkasama wala man lang alam sayo” usal nito sabay subo ng spagetti.

Ano namng pake alam nya?

“di ko din namn sinasabi” sagot ko rito sabay ubos ng sopas ko. Sabay tingin sa turon na kalahati nalang, ang laki ba namn ng kagat ni Jayford. Pano pa ako nyan?

Kukunin ko na sana ng biglang may tumusok dun ng tinidor, pati si Louise nagulat sa ginawa ni mokong matapos nitong ilipat ung turon sa plato ni Jayford atsaka nilagay ung isang buong turon sa plato ko.

Shvtaa ano bang ginagawa nya?

“yan nalng kainin mo ayuko na namn na, kesa masayang sayo nalang, wag ka kumain ng tira tira.”

“whats tira tira? I only just bite a little, saka siya pa mismong sumubo sakin the way like this” kinuha ni jayford ung turon na nilipat ni Jairo sa plato nya at marahang ipinapasubo sakin.

Gsgo, ano bang trip ng mga to?!

“say Ahh baby, eat it.” parang batang asal ni Jayford kaya kinuha ko nalang to sa kamay nya at kinain. Wala din nmn akong balak kainin yung binigay ni Jairo kasi parang tinanggap ko lang din siya ulit nun.

After ko kainin yun ay uminom na ako ng tubig.

“tara?” pag aaya ni Jayford sakin kaya inayos ko na yung sarili ko oara umalis. Padabog ding umalis ung isa na di na namin pinansin. Naiwan ung turon sa mesa ko kaya pasimple ko yung kinuha. Wala namn na sya eh, butin talaga ako sa turon na kinagatan ni Jayford.

“thank you Rowan sa pagsama sakin dito, birthday ko kasi talaga at wala akong kasama magcelebrate eh…”

“ha?? Bat ngayon mo lang sinabi? Di ka tuloy namin nakantahan!”

“di ok lang saka matanda na ako oara jan… Basta thank you kasi binuo nyo ung birthday ko…”

“tsk, sorry di kita nasasamahan minsan, may trabaho kasi ako eh, pero buti nalang sumama to ede wala akong trabaho”

“tsk. It’s ok, nabusog din nmn ako, next time buy me that palabok”

“luh, kapal mo san ako kukuha ng ibibili nyan? Di ka kasama sa budget ko ah for your info!”

“nah, so taray!”

“sige na uwi na tayo wag na kayong mag away jan” aya ni Louise at saka kami lumabas dun.

Inihatid muna namin si Louise sa boarding house nya bago kami umuwi.

Chapter 15

Rowan’s P.O.V

Kasalukuyan akong nagluluto ng umagahan namin ng maisip ko kung ano kayang pwede lutuin para sa final demo namin?

“Hi baby” bati ni London boy na mapang asar sa likuran ko.

“baby mo mukha mo kahapon ka pa, ano nalang kaya iisipin ni Jairo at ni Louise tungkol satin.”

“why are you so affected? is he your manliligaw?”

“sino?” kung si Jai tinutukoy nya, hindi, di ko nga alam kung ano ba kami.

“don’t act like stupid, you’re their top 1, so I know you know who”

“tsk, walang kami ok?”

“is he courting you?”

“hindi, ano ba yang mga tanong mo, he’s straight”

“he acted the opposite yesterday, i was just observing” ani nito sabay upo sa upuan nya. “siya ba dahilan ng pag-iyak mo kaya ka naglasing nung araw nang una kitang nakilala at yung araw na napunta ka sa tulay?”

Natahimik ako bigla…

Lahat tama mga sinabi nya… Pano ko idedeny yun?

“h-hindi… dahil sa bully yun”

“bully? May bully padin sa school nyo? Di na kayo bata”

“sakanila mo yan sabihin, diring diri sila sa kagaya ko”

“hipocracy of them who judge you but can’t see their flaws.”

“Hayaan mo na ilang buwan nalang din namn makakaalis na din ako dun” ani ko na ikinatahimik namn nya. “siya nga pala pede ba akong magpractice sa oven nyo para sa final demo ko? Pramis kapag nasira babayaran ko nalang” pag mamakaaawa ko rito para pumayag.

“ok lang, we’re friends and feel free to used it.” sagot namn nito na ikinatuwa ko.

Gusto ko siyang yakapin para magthank you pero nakakahiya.

“thank you ah, and pwede din bang papuntahin ko dito si Lino? para mapag-isipan namin kung anong gagawin…”

“ok… basta siguradohin mo lang na di ka magpapasok ng magnanakaw”

“luh, di nmn siguro sa talino nung tao malabong maging magnanakaw yun… saka andito ka din namn nun, sa weekends pa kami gagawa”

“may practice kami nyan for school intrams”

“ayy malapit na ba?”

“yeah, di mo alam?”

“im not into sport, wala akong hilig dyan, never nga din ako nanuod ng ganyan, I’d rather read books than shouting there” sagot ko rito totoo namn, saka anong mapapala ko jan? isa pa wala din nmn akong ichecheer.

“well atleast watch one, gragraduate na kayo try to have fun namn, dont lock yourself in the book.”

“wala din namn akong ichecheer, waste of time lang yan”

“then, cheer for me, i have the rights to asked you that ’cause you’re my P.Y remember?”

“luh? power tripping ka na ah!” asik ko dito habang inaayos na yung baunan nya.

“its not, i just want you to enjoy your last year being SHS, matalino ka nga lack of socialization ka namn, how can you interact to others especially on interview for your future work?”

“it can learned, but knowledge are more powerful to used than socialization, i can talked to others like normal but we can’t do something we don’t know… Heto na yung baon mo”

“tsk, salamin nalng mukha ka nang nerd… But anyways thank you, ang sarap mo magluto” ani nito sabay kindat sakin.

I’m not blushing…

Oo na!

“bolero, kumain ka na nga jan at mag aayos na ako ng sarili ko”

“ikaw ba di ka ba muna kakain?”

“oo na kumain na ako” sagot ko, ok na sakin yung gatas at apat na slicebread with egg…

---

“sige na umalis ka na, mamaya nalng ulit, bye, ingat sa byahe” ani ko ng makababa ako sa motor nya at ibigay ang helmet nya.

“you too, bye” balik nya sakin saka pinaandar ang motor paalis.

After ko syang makitang makalayo ay pumasok na ako sa campus at naglakas sa hallway papuntang room ko…

Paliko na sana ako ng may biglang humawak sa kamay ko…

“kamusta ka bakla? Tagal nating di nagkita ah?”

Bigla akong nastatwa ng makita yung mga lalaking namahiya sakin.

“a-ayoko ng gulo please hayaan nyo na ako…” ani ko at marahang hinatak ang kamay ko ngunit mas lalo nya lang hinigpitan.

“pagkatapos mo kong itulak sa tingin mo pababayaan ko lang yun?”

“ikaw namn nauna eh, nananahimik ako bigla ka nalang nang iinsulto” bwelta ko sakanya, pinatatag ko ang sarili ko pero nanghihina na talaga akong tuhod ko… sabay sa bilis ng tibok ng puso ko.

“ako ba? Eh sinong bumangga sating dalawa? Diba ikaw? Matapang ka lang sa salita pero mahina ka, bakla ka eh…”

“eh ikaw ba? Ikinatapang mo ba yang panghaharas mo sa mahihina? Bakla kadin ata kasi pumapatol ka sa bakla”

“abah! T*ngina mo ah!” ambang susuntukin nya na sana ako ng biglang may humila sa kamay nya.

“tsk. Don’t try to brokes Rowans face, baka basagin ko bungi mo”

“bakit ka ba nangingialam?” asik naman ng lalaki sabay hila sa kamay nya ngunit mahahalata mong mas malakas sakanya si Jairo dahil di niya man lang nabawi kamay nya. Ng dahil sa di niya nakuha ang kamay nya ay marahas nya akong itinabig pagilid dahilan nang pagkaout balance ko at lumagapak ako sa lupa.

“angas mo ah, papapel ka masyado sino ka ba?” tanong nung lalaki kay jairo sabay tulak dito.

“wtf Rowan, are you ok?” tanong ng kung sino matapos humawak sa balikat ko…

Jayford?

Agad nya akong itinayo at pinagpagan ang damit ko.

“who the fvcked did this to you?” singhal nito sabay baling sa mga tao…

Napayuko nalang ako sa hiya… Ang dami nanamng tao…

“Oh meron pa, grabi ang bakla may 2 knight in shining armor, sino jan boyfriend mo ha? Oh baka nagpatuhog ka sa dalawang yan kaya gany—” naputol ang sinasabi nya ng bigla syang sapakin ni Jairo.

“pre!” tawag nung mga lalaking kasama nya sabay akay sakanya.

“Try to insult him again, di lang yan aabutin mo”

“bakit? pwe! sino ka sa inaakala mo” sagot nito ng makatayo sya at agad na sumugod.

Nagpalitan sila ng suntok at parehas silang maliliksi at ayaw paawat.

“Jairo sa likod” sigaw ko ng biglang tumulong yung dalawa pang lalaking kaibigan nung isa. Agad namn siyang nakailag pero kitang kitang di niya kakayanin at galing palang siya sa sakit.

Naramdaman ko namng lumuwag ang pagkaka akap sakin ni Jayford at inilatag ang bag nya…

Mas lalo lang akong kinabahan dahil tumulong pa sya…

Gsgo ano ba tung pinaggagawa ng mga to.

“prttttt!” pito ng mga guard ngunit nahaharangan sila ng mga estudyanteng nakiki usyuso sa nangyayari…

Gusto kong sumigaw para itigil nila ang ginagawa nila pero hindi ako makaboses… Patindi ng patindi ang tibok ng puso ko at para akong kinakapos sa hangin…

Biglaan akong nanghina at bumagsak sa lupa…. Kinapa ko ang lupa upang maghanap ng kakapitan ngunit wala akong nahawakan hanggang sa tuluyan nang nangdilim ang paningin ko…

Chapter 16

Louise P.O.V

Kakapasok ko palang ngunit bumungad sakin ang mga studyanteng nakapalibot sa hallway… Nakita ko doon ang mga kalalakihang nagrarambulan na pilit inaawat ng mga guard ng school.

Teka familiar ung uniform nung isa. bf yun ni Rowan ah, and si Jairo yung isa at di ko namn kilala ung tatlo.

Jusko ano bang pinag awayan ng mga to…

“tulong yung isa nawalan ng malay!” sigaw ng kung sino kaya nagsitakbuhan sila sa dereksyon nung nawalan daw ng malay.

Agad akong kinabahan kaya sumunod din ako sakanila.

At si Rowan ang binuhat nila…

Halaa ano bang nangyayari?

Bakit duguan ang mukha ni Rowan?

Agad akong lumapit sakanila at hinawakan ang pulsuhan nya, buti nalang at mayroon pa…

Nagsilapitan namn ang mga guro at tumawag namn si Ma’am Diamond ng ambulansya.

“Rowan!” sigaw ng dalawang lalaki matapos nilang makarating sa kinaruruunan namin.

Maya maya ay dumating na din yung ambulansya at isinakay si Rowan, sumama ako at ang dalawang lalaki sa loob kasama si Ma’am Diamond bilang Adviser namin…

Rinig ko ang mahihinang mura ng Bf nya, paniguradong nag-aalala to. Habang nakakuyom naman ang duguang kamay ni Jairo.

---

Jayford’s P.O.V

Wtf just happened? Ibibigay ko lang sana yung lunchbox nya na naiwan sa  motor ngunit nakita ko nalang syang nakahiga sa hallway. Agad ko siyang inalalayan patayo at sa galit ay sumigaw ako kung sino gumawa sakanya nun… Ininsulto kami nung gago kaya nagsimula ang suntukan. Ramdam kong nag aalala si Rowan kay Jairo kaya tinulungan ko na.

Binugbug ko ng husto ang mga lalaki upang ibawi si Rowan nginit bigla na lamang syang pinagkaguluhan.

Nang maibigay ko ang huling suntok ko ay agad akong tumakbo papunta sakanya. Nakita ko ang tumatagas na dugo sa ilong nya kagaya ng nangyari sa bar nung una ko siyang makita.

Agad na may dumating na Ambulansya at isinakay si Rowan doon, sumama ako upang malaman ang kundisyon nya… Wala pa akong naikwekwento sakanya dahil ayukong mag alala sya sa sarili nya. Ngunit mali pala ang desisyon ko, dapat sinabi ko na agad upang naka iwas sya.

Mahina akong napapamura dahil sa kapabayaan ko. Hindi ko dapat sya tinaguan.

Fvck you Jayford!

---

Jairo’s P.O.V

TANG!NA! Nasuntok ko ang dingding matapos kong marinig ang sinabi ng doctor.

Rowan have ASD or Atrial Septal Defect…. Uri ng congenital heart desease, kung saan may 2 butas siya in his heart. And need niya mag undergo ng Open chest operation to do ASD Repair or ASD Patch closure… Maliit palaman ito ngunit kapag di raw naagapan ay maaring lulala ang pagbaha ng dugo sa puso at baga nya at maaring magkakumplikasyon. Kayat pinayuhan siya na iwasan ang matinding kalungkutan, stress, kaba, takot, at kung ano pang makakapagpabilis ng pagpump ng kanyang puso dahil isa ito sa sanhi upang bumilis ang pag pump ng dugo at maaraing bumaha sa kanyang puso at mahirapan syang huminga at maglabas ng dugo sakanya ilong.

Di ko lubos maisip na isa ako sa nagpapahirap sakanya dahil sa mga pinaggagawa ko.

He doesn’t deserve that treatment!

Humagulgul naman ng iyak si Louise kaya niyakap siya ni Ma’am Diamond.

“shh ija, gagaling siya ok? Wag ka nang malungkot sa kaibigan mo”

“Maam, ayuko po siyang mawala, siya lang ang kaibigan ko na nakasama ko simula high school hanggang mag senior high… Kaka celebrate lang namin nung birthday ko eh…” tuloy tuloy na iyak nito saka muling sumubsob kay ma’am.

Mas nasasaktan ako para kay Rowan, mataas ang pangarap nya pero heto siya, nakaratay habang walang alam sa kalagayan nya…

“when the patient wake up, call me immediately to assist him. and may I know who khave his parents number para masabihan about sa kondisyon ng kanilang anak. He can’t undergo without his parents approval…” sabi ng doctor

“ok po doctora, salamat sa mabilisang action para sa studyante ko” sagot namn ni Ma’am Diamond at saka umalis si Doctora.

“sino may number sa magulang ni Rowan?” tanong nito ngunit wala saaming sumagot.

“let see  his phone” suhestyon nung bf nya ngunit bigo siya dahil sa may password ito…

“fvck! may pin code”

“try mo anniversary nyo?” suhestyon nmn ni Louise.

“Sorry Louise but we’re not in a relationship, his my P.Y”

“P.Y?”

“personal yaya. He applied after we meet at the bar. And then because of Jairo’s bills in this hospital too”

Na-statwa ako sa mga narinig ko… Is he did that for me? He became a slave just to pay my bills?

“try to open it Jairo, maybe you know Rowans pincode” he said and gave me the phone.

Ano namng ilalagay ko dito? Wala akong alam sa mga numerong gusto nya…

Sinubukan ko ang birthday nya at birthday ko pero parehas mali…

Sinubukan ko ang password ko dahil alam nya yung password ko, ngunit mali rin.

“wrong pin” turan ko, ibabalik ko na sana nang maalala ko yung petsa nang gabing maging kami…

“0611**” and pin unlocked, bumungad sakin ang picture naming dalawa nung araw na una kaming maging magkagrupo. Crop photos at kaming dalawa lang ang nasa wallpaper…

Is he truly love me that much?

“ano nabuksan mo ba Jai?” tanong ni Louise kaya tumango ako…

Pumunta ako sa contacts upang hanapin ang numero ng magulang nya, sa pag scroll ko ay agad kong nakita ang numero ng Mama nya, lima lang namn ang numerong nakasave dito, number nya, number ko, number ni Louise, number ng mama nya, at number ni Jayford, pangalan ata ng lalaking kasama namin ngayon.

I called his mother number and after a couple rings, sumagot namn ito. I told her about everything and shes immediately know where the hospital is.

---

After dumating ng Mama ni Rowan ay nagpaalam na si ma’am at sinama na si Louise, kami nalang tatlo ang natira rito upang bantayan si Rowan.

Umiiyak ang magulang nya habang hawak ang kamay neto… Ramdam ko mula rito ang sakit na bitbit ng nanay niya kaya maging ako ay ramdam kong nanglalambot ang aking mga tuhod.

Lumabas muna ako upang hindi ako tuluyang manghina, alam ko sa sarili kong ano mang sandali ay maiiyak na din ako.

I can’t deny that I’m afraid to lose him. He’s the only one who love me this much. He’s the only one who value me even if I know i don’t deserves that. A playboy, a jerk, and everything bad describing me yet he chooses to love me.

His pincode, his wallpaper, his tears, say everything.

And im so stupid to broke him.

Chapter 17

Rowan’s P.O.V

Nagising ako na parang baldado kaya agad kong iginalaw ang aking kamay. Di ko ito maigalaw kaya agad akong nagmulat kasi parang may nakadagann rito…

“M-Mama?” nahihirapang tawag ko sakanya dahil may bara sa mukha ko…

“wan-wan anak? Pakitawag ang doctor paki sabi gising na ang anak ko… Rowan ok kalang ba? May masakit pa ba?” sunod sunod na tanong ni mama at ska agad namng tumakbo palabas si Jayford.

Ano bang nangyayari ano batong nasa mukha ko?

“wala namn po Ma, bakit po kayo nandito? Ano po tong nasa mukha ko bakit ako meron nito? Saka bakit ka po umiiyak, tahan na Ma… Ok lang po ako…” naiiyak nadin ako dahil sa iyak ni mama, ganyang ganyan sya nung mga panahong nagloko si papa.

“nak wag mo ko intindihin, lagi nalang ako ang iniintindi mo eh, sarili mo din alagaan mo, ayukong pati ikaw ay mawala sakin… Ikaw nalang ang natitira sakin anak… Wag mo namng iiwanan si Mama…” ani nito habang patuloy sa pag iyak at nakayakap sa kamay ko… Di ko na tuloy mapigilan ang luha ko at tuluyan na din itong nagsibagsakan.

“Ma, h-hinding hindi po ako mawawal sayo, nukaba, gutom lang siguro ako kaya ako nahimatay, wag ka po mag isip nang ganyan…” pagpapakalma ko rito…

Maya maya ay dumating na yung doctor habang nakita ko namn si Jairo sa may pintuan at di makatingin sakin ng deretso. Pati si Jayford ay animoy balisa rin.

“Rowan, tell me what you feel, ijo… Ok na ba pakiramsam mo?” tanong ng doctor sakin kaya tumango ako, medyo maayos namn na kasi ung pagsinga ko at hindi na kagaya kanina na hinahabol ko ung hangin sa lalamunan ko.

“well, Rowan, im a cardiologist and I’m here to tell you your condition… you have ASD or Atrial Septal Desease which means you have 2 holes in your left and right atrium in your heart, its not that big … but, it can cause you hard to breath and nose bleeding, the more na kinakabahan ka, naisstress ka, natatakot, napapagod and lahat ng nagko-cause nang pagbilis ng tibok ng puso mo ay bumabaha sa loob ng heart modahil sa mga bumabalik na dugo na pumapasok sa butas na iyon and it’s dangerous kapag napabayaan. we advice your mother that we need to do an operation para takpan ang butas na yan, but for now we gave you medicine upang mabawasan ang pagbabaha ng dugo saiyong puso and to make your heart stronger enough to pump well… There are two types of closing your ASD but depends on the situation, we have ASD Device Closure where is may ipapasok sayong cather sa malaking ugat papuntang puso, and the other one is ASD Repair or ASD Patch Closure, which is you’ll undergo open chest operation to close the holes. In your case, you need to do an operation ngunit, I’ll be honest, mahal po talaga ang operasyong tinutukoy ko… so nasa sainyo parin po ang decision…” mahabang paliwanag ni Doctora na gumunaw ng mundo ko.

D-dalawang butas?

Operation?

Saan kami kukuha nang pera?

Saan ako hahanap ng pera?

Mas humigpit ang yakap sakin ni Mama kaya hinawakan ko siya sa pisngi…

Alam kong wala kaming pera para sa operation na yan kaya mas mabuti pang palakasin ki nalang ang loob ko.

“Ma? Wag ka na pong umiyak, malakas po ako ohh, di natin need ng operasyon na yan, gagaling po ako… Saka gragraduaye papo ako eh, tutuparin ko pa mga pangarap natin kaya lalakasan ko pa po ang sarili ko… tahan na po Ma… nasasaktan ako kapag umiiyak ka eh… pramis nandito lang ang wanwan mo at hinding hindi kita iiwanan” niyakap nya ako kayata niyakap ko siya pabalik…

“kung hindi lang sana tayo iniwan ng tatay mo, hindi tayo magkakaganto anak… Hayaan mo anak, hahanap tayo ng paraan para sa operasyon na yan… Kung kinakailangang magtinda ako ulit sa ukay ukay gagawin ko makapag ipon lang tayo… Wag ka lang mawala sakin”

“hindi na po nay, ako nalang po didiskarte nun”

“anak hindi pwede sabi ng doctor bawal ka mapagod. Hayaan mo na ako, babawi ako sa pagaalaga mo sakin nung iwanan tayo ng tatay mo”

“yeah, tita is right Rowan, and im here to help you… Tutulong ako sa babayaran” ani ni Jayford sabay haplos sa likod ni mama at hawak sa kamay ko… “don’t mind it, it’s a help as your friend… Di yan kasama sa sahod mo…” dugtong nya pa at ngumiti sakin.

“thank you Jayford…” mahinang wika ko at hawak sakanya… ang sarap nmn pakinggan na meron akong tunay na kaibigan…

“sige maiwan ko muna kayo rito and mommy sama ka po sakin para mas maipaliwanag ko po ng mabuti ang lahat, pahinga ka muna jan Rowan at bawal ka mastress masyado… Dont worry, even if im a Doctor, I’ll advice you to trust God.”

“thank you po Doctora…” pasalamat ko at saka sila umalis ng kwarto.

“ahh, sandali lang Rowan, ibibili kita nang makakain its 3 in the afternoon at di ka pa nanananghaliam…”

“salamat sa lahat Jayford ahh… You’re one of a kind… Di ko alam pano ko masusuklian lahat ng pagmamalasakit mo…”

“basta mapagaling ka lang, ok na ako dun… Manonood kapa sa laro ko diba? Aasahan kita dun.”

“oum, promise yan…”

---

Jayford’s P.O.V

Pagkalabas ko ay nakita kong nakayuko sa upuan si Jairo, kahit di niya aminin ay halatang nag aalala siya kay Rowan. Ganyan na ganyan kami Dati kay Cedrick nung panahong na injured siya dahil sa lalaking to… Pero habang tumatagal na nakikilala ko siya, parang naniniwala na akong di niya sinasadya…

Agad ko siyang nilapitan at tinaptap sa likod nya. Umangat naman sya kaya muntik pa akong matawa ng makita siyang nagpunas ng luha.

Alam kong gusto niya si Rowan, di niya lang masabi pero kusang lumalabas sa action nya… Iba din talaga maglaro ang pag-ibig? Akalain mo ang isang maangas na baseball player ay umibig sa kapwa niya lalaki… Pero di rin namn ako magtataka, hindi namn mahirap mahalin si Rowan eh.

Kasi kung ako din mismo tatanungin ay alam kong nagugustuhan ko narin si Rowan. Sa pagiging maalaga nya, mabait, matalino, kahit pikunin ay masarap kabonding… Pero alam kong mahal niya rin tong ugok na to… Kaya hanggat maaga ay pinipigil ko na para di na lumalim pa… Basta para sa ikakasaya niya, susuportahan ko siya…

“bantayan mo muna si Rowan dun, ibibili ko lang siya nang makakain” wika ko sakanya bago tuluyang umalis.

---

Rowan’s P.O.V

Pagkalabas ni Jayford ay maya maya pumasok namn si Jairo… Hindi ko siya pinansin at ipinikit ko nalang ang mata ko… Naramdaman ko siyang umupo sa gilid ko at hinawakan ang kamay ko… hinaplos haplos niya yun at pinagsama ang mga palad namin…

“R-Rowan, I know im the one who pushed you to avoid me because of those stupid ideas I did to tease you…” panimula niya habang dinadampi ang likod ng palad ko sa pisngi nya, ramdam kong umiiyak siya dahil basa sa parte kung saan nya idinadampi ang kamay ko. “that girl was Luki’s Cousin. She just talked to Luki and after you left, umalis na din siya, and I assure you that I don’t like her, even a 1%… And im guilty that didn’t help you cause im afraid na malaman nilang may relasyon tayo… Pero dahil sa kagustuhan kung itago ay nasasaktan na pala kita… You can slap me, punch me for being stupid, I’ll take it as long as you forgave me…” tuluyan ko na syang narinig na humihikbi at mas lalong nababasa ang mga kamay ko… “please promise me you won’t leave me Rowan… I-I can’t lose you… I-I love you…”

Dinilat ko ang mata ko at nakita ko siyang umiiyak sa mga palad ko… Nasaktan ako, oo… pero sa mga salitang binitawan nya ngayon ay parang gumaan ang pakiramdam ko… para akong nabunutan ng tinik sa lalamunan ko… ramdam ko rin mula rito ang sinsiridad nang mga sinasabi niya kaya alam kong tunay ang mga iyon… di ko makubli na natuwa ako sa paliwanag nya… sana nga ay totoo siya kasi kung kagaya lang sya ni papa ay mas gugustuhin ko nalng mawala kesa magpa-uto sakanila.

“iyakin ka pala?” basag ko sa iyak niya para kunin ang attention nya… Pero imbis magalit siya ay nagulat pa siya…

“k-kanina ka pa ba gising?” tanong nito habang pinupunasan ang mga luha nya.

“Oo, rinig ko nga lahat ng drama mo eh, di ko maimagine na ganyan ka pala umiyak…”

“tsk.”

“a-aray!” daing ko nang bigla nya pisilin ang kamay ko, abah ayos to ah matapos nyang iyakan, at halik halikan gaganyanin nya lang? “gsgo ansakit ah! Inaasar ka lang naman eh!”

“tsk, next time mag iingat ka na… lalo na kapag wala ako sa tabi mo…” paalala nito sabay ayos ng kumot ko…

“ano namng akala mo sakin? Aanga-anga?”

“im just reminding you, apaka taray mo pasalamat ka…”

“ano ha?”

“M-mahal kita, haha”

O_O tsnginaaaaaa ano daw?????

Ramdam kong namula ako dahil biglang uminit ang mga pisngi ko…

G, kung panaginip man to, wag mo na po akong gigisingin😭

“bolero… halatang sanay na sanay ka magsabi ng ganyan ah, syempre babaero ka eh.” pagpapatatag ko sa sarili ko baka sabihin namn nito marupok ako, kunti! HAHAHAHA eme

“S-sorry… I can’t deny my past but…” ani niya sabay sa paghawak muli ng kamay ko “Rowan… I really mean what I say… I…”

“nak?” sa gulat ko ay bigla kung nabawi ang kamay ko sa kamay nya at itinago ito sa kumot ng biglang magsalita si mama sa may pintuan… “May good news ako sayo, binigyan tayo ni Doctora ng kauntin tulong pero para sa maintenance mo lang ito…” ani niya ng makaupo sya sa kabilang parte ng kamang hinihigaan ko “napag usapan namin yung about sa kondisyon mo, sa ngayon daw ay niresitahan ka nang nararapat na gamot sa puso mo habang di ka pa naooperahan… pero anak… yung operasyon talagang mahal eh pumapalo sa ***** pesos… Kaya’t alam kong matatagalan pero sisikapin ko…”

“S-salamat po ma, pero kapag di kaya wag pipilitin ah… ok lang po ako… Di ba nga po, kung oras mo na… oras mo na”

“shh… pero anak…”

“Ma, wag po kayong mag-alala kasi habang naririto ako sa tabi mo, araw araw, oras oras, minuminuto at segu segudo ko sayong ipaparamdam na Mahal na Mahal kita at ikaw lang ang pinaka Magandang niregalo sakin sa lahat ng ibinigay sakin” ani ko at saka ko siya niyakap… Tama na yung panahong naramdaman nyang kulang siya dahil nagawa syang ipagpalit ni papa… Siguro nabuhay lang ako para ipaalam kay mama na may nagmamahal sakanya…

“Mahal na mahal din kita anak…” sagot nya at niyakap ako ng mahigpit…

Chapter 18

Rowan’s

P.O.V

Kasalukuyan na akong nag-aayos ng sarili ko dahil lalabas na ako ng hospital, ok namn na daw ako sabi ng doctor at pakiramdam ko din nmn talaga ok na ako, inadvisan nalang ako na maging neutral nalang palagi at iwasan ang mga bagay na makakapagpabilis nag tibok nang puso ko… Di namn nya ako pinagbawalan pumasok sa paaralan basta sundin ko lang daw siya lalo na’t ilang buwan nalng namn at gragraduate nako, sayang namn yung pagiging Top 1 ko kung di ako makakalakad sa stage diba? baka yun pa maging cause of de*th ko🥲

Pagkalabas ko ng cr ay nakita kong nag-uusap si Mama at si Jairo, ano naman kaya pinag uusapan nila? Mukang importante at parehas silang seryoso.

“hoyyy! Apaka seryoso nyo naman, kelan ka pa naging close sa mama ko Jai?” biro ko dito na nginitian nya lang ng matamis… Lumabas nanamn tuloy yung kagwapuhan nya… Oo na inamin kk namn na diba? Gwapo namn talaga… Bf ko yan eh, ay chariz di ko pa pala sya sinasagot… Well ano namn kasing sasagutin ko eh wala namng tanong? at saka, di nman sya nangliligaw, di porket may nangyari samin ay kami na diba?

(Ahh kaya pala sabi mo “sana tayo na hanggang dulo at hindi lang sa isang gabi nato” noon, prologue ata yun eh)

Luhh mamamo author! Manahimik ka jan…

(Ay ang kapal ah? Gusto mo tuluyan kita?)

sabi ko nga biro lang eh, alis ka na nagkikwento pa ako eh.

(Che, deny deny pa kasi eh gusto din naman)

Abahh!

Bahala ka na jan Author balik tayo sa pagkikwento.

“tara na, kinilala ko lang namn yung kaibigan mo at sabi ko habang wala ako sa tabi mo ay pangalagaan ka nya” ani ni mama na kinagulat ko…

Ano daw?

Pinagkatiwala nya ko sa mokong na to? Eh siya pa nga dahila ng pagtibok ng puso ko!

“makaka-asa ka Tita, simula ngayon di ko na siya pababayaan” singit nmn nung isa.

Abah! Kita nyo na sa simpleng ganun nya lang parang t*nga na tong puso ko sa tibok! Eme haha

“wag ka magpapaniwala jan ma, jusko di mo kilala yan” nawala ang ngiti nya sa mukha at pinasadahan ako ng matalim na tingin.

Abah pikon haha

“Mukha namng mabait yang kaibigan mo, gwapo naman siya ah”

“luh ma, wala sa mukha ang kabaitan”

“pero gwapo?” ulit ni mama na kinainit ng mukha ko… Intrimitida namn too😩

“pinapalaki nyo namn po ulo nyan haha baka kumapal po ang mukha nyan” muli kong tiningnan ang mokong at nakabusangot na sya dahil sa mga sinasabi ko pfft… agad akong nag iwas ng tingin at baka bigla akong tumawa ng malala. “tara na nga” pag aaya ko kay mama para takasan ang lalaking ngauon ay parang tigreng gustong lumapa ng tao HAHAHAHAH

---

Jairo’s P.O.V

Nag uusap kami ng Mama ni Rowan ng bigla syang dumating,  ngunit sa bawat puri ni tita sakin ay sya namng pagbasag nya. Tipong nang iinis at epektibo pinaggagawa nya, pasalamat nalang talaga sya at nandito ang mama nya, kung wala ay baka may mangyari samin… You know what I mean…

Tsk… Lumabas na sila at sumunod nalang ako…

---

“ma, papasok nga pala ako mamaya kasi sasabihan ko yung kagrupo ko na sa bahay na kami ni Jayford gagawa, and dun po kasi ako nakatira sa bahay niya eh, nag apply ko kasi ako bilang katulong nya eh para di ka masyadong mahirapan sa bayarin. Dont worry po luto lang ginagawa ko dun, minsan lang kasi maglinis kasi kaming dalawa lang nmn nakatira dun, and ang paglalaba namn is Sabado lang kaya di namn po ako napapagod dun…” basag ni Rowan sa katahimikan namin sa elevator…

“ohh sige anak, dapat pala kay Jayford kita ipinagkatiwala kayo pala ang magkasama sa bahay” ng sabihin yun ni tita ay parang mas lalo akong nainis, idagdag mo pa ang pagngiti ni Rowan dahil sa sinabi ng mama nya.

“oo sana ma eh, pero magkaiba kami ng School”

“san mo namn sya nakilala?”

“a-ahh, sa park ma…” pagsisinungaling nya, ayaw nya sigurong aminin na nagbar sya…

Sa pagkakakilala ko din kasi sakanya ay di sya pala inom… Kung siguro di ako naging duwag noon hindi niya makikilala ung jayford na yun.

“ahh, buti namn at naglalabas kana, maganda yan at hindi puro libro hawak mo… Baka nga may Gf kana eh?”

“h-hah?? Ahh wala ma” napangiti ako sa naging itusra nya dahil sa tanong ng mama nya.

“bakit wala, gwapo ka namn ahh?”

gwapo din po hanap niyan.

“w-wala po ok? Wala pa sa isip ko yan, SAKIT LANG SA ULO YAN” sagot nito kaya lumingon ako sakanya, nakita ko namn syang nakatingin sakin at inirapan ako.

Tsk. Sakit pala sa ulo ah…

Baka gusto mong paalala ko sayo yung ginawa natin?

“sus anak, baka boyfriend talaga hanap mo, no Jairo? May boyfriend na ba to?”

“mama ano kaba! parang sira to, wala po”

“ay sus, pero kung mag boyfriend ka, sa isa nalng kanila Jairo at Jayford, mukha namng mapagkakatiwalaan ang mga to” rinig kong bulong ng mama niya sakanya kaya natuwa at nainis ako.

Di na need isama sa choices yung lalaking yun.

---

Rowan’s P.O.V

Kakababa ko lang sa tricycle ng may biglang kumuha ng bag ko. Pumasok kasi si Jayford kaya walang naghatid sakin buti nalang at binigyan nya ako ng duplicate noon kaya nakapasok ako sa bahay nya. Hinila ko yung bag ko pabalik pero si Jairo lang pala.

“bat ka ba nanghihila? papat*yin mo namn ako sa nerbyos eh.

“ako na magdadala ng bag mo, bawal ka magbuhat ng mabibigat hindi ba?”

Aba si Oa,

“kelan ka pa nagkapake sakin?”

“Since the day i fell inlove with you” nastatwa namn ako sa sagot nya. Ano daw?

“halatang sanay na sanay talaga magpafall ng babae ehh” sabi ko sabay una sa kanyang maglakad, inunahan ko siya dahil alam kong nag iinit nanamn ang pisngi ko.

“tsk. You don’t trust me Rowan?”

“I do…nt”

“then, I’ll prove it to you” sagot niya, di ko na sya sinagot dahil nasa room na kami… Saka dapat lang talagang patunayan ang sarili niya…

Sabi nga nila, “you can’t change a boy, if they truly loves you, they’ll change for you”

Pumasok ako sa room at dumeretso sa  upuan ko… Sumunod namn siya at nilagay ang bag ko sa upuan, shocks bigla akong nakaramdam ng hiya dahil nakatingin ang lahat sa ginawa ni Jairo.

Hoyyy! Bat kasi hinayaan ko siyang bitbitin bag ko di namn yun mabigat😭

Di ako makatingin sa bandang upuan nila Klira dahil baka tarayan ako nun.

Abah, shota ata yun ng lalaking to, baka kung anong isipin pa nun.

“dito nalang ako uupo, wala namn yung katabi mo” wika niya kaya nilingon ko siya.

“h-ha? Bakit di ka tumabi kay Klira, gf mo yun diba? saka di mo ko need bantayn 24/7 kasi di namn ako bata at susundin ko namn ung advice sakin ni Doctora”

“Klira’s not my gf! and whatever you say, I’ll sit here para alam kong safe ka”

I’m too stun to speak.

“and isa pa wag ka magselos dun, ikaw yung mahal ko at hindi siya”

Agad akong nag iwas ng tingin dahil sa panlal*ndi nya… Pistiii ano ba!

Buti nalang at dumating na ang guro namin at nagdisscuss… Tumuloy tuloy lang yung hanggang sa mag- 3 na at time na ni Mrs. Diamond.

“Ok class, do you have official pair naba? Go to your partners please and talk about what you will going to bake next week. and after nyo mag usap, kindly write down your names and your chosen food in a ¼ sheet of paper” bungad ni maam kanya kanya kanya namang tayuan at puntahan sa kani kanilang mga partner ang kaklase ko. Pero itong isa di man lang gumalaw at naka relax lang sa inuupuan.

“di ka ba pupunta sa partner mo?” tanong ko dito sabay kaway kay Lino para tanungin kong ako ba pupunta sakanya o siya nalang pupunta dito pero nagulat ako nang kay Klira sya pumunta. Abah! Ang nginitian lang ako ng gsgo.

“luh si gsgi sa iba tumabi” pagtataka ko sa kilos ni Lino, “hoy ikaw! Pumunta ka na kasi kay Klira ayan tuloy di tumuloy dito si Lino!”

“hayaan mo siya, kung ayaw nya sayo, ako gusto kita” ani nito sabay harap sakin.

Dumali nanamn si mokong.

“di ako nakikipagbiruan sayo ah, ilugar mo nga yang kalandian mo grades ko nakasalalay dito, abah!”

“tsk. hirap mo naman landiin, pero ok yan para di ka madaling makuha sakin”

“mama mo kuha! Tabi nga jan kung ayaw mong umalis ako nalang lalapit sakanya” ani ko sabay alis sa inuupuan ko…

“tara Lino pag usapan na natin ung gagawin… balak ko din kasing imbitahin ka sa bahay ni Jayford para dun tayo gumawa, nahiram ko na kasi ung gamit nila so, payag ka ba?” tanong ko rito pero nginitian lang ako ng gsgo.

“Sorry Rowan pero ako kapartner ni Lino, nakapagdecide na din kami kung anong ibibake namin” sagot ni Klira…

Ha? Pano nangyari yun?

“eh diba kami ung pinagpartner ni ma’am? Klira if dahil yun sa di pag alis ni Jairo dun sa tabi ko, wala un, nang-aasar lang yun, ikaw pa din partner nun, don’t think na inaagaw ko siya kasi wala akong intention” sabi ko kasi baka dahil sakin tumabi si Jairo kaya si Lino nalang kinuha nya… Ang unfair naman nun…

“haha, wala akong sinabing inagaw mo, ikaw na nga pinili Rowan so take him. Wala kang inagaw, ikaw nga lang pinili” sabi nito at nagsimula ng magsulat.

Ano daw???

Wala akong maintindihan…

“kung ako sayo, bumalik ka na dun at pagusapan nyo na lulutuin nyo at paubus na ang oras” sabat naman ni Lino…

“K-klira… Di ko maintindihan…” ani ko kayat umangat sya ng tingin.

“its ok Rowan, kayo na ni Jairo… Balik ka na dun…” sagot nito sabay ngiti sakin…

Alam kong pekeng ngiti yun, may naramdaman akong hindi maganda.

Ano bang nangyayari?

Wala sa sariling bumalik ako sa upuan ko… Feeling ko nasira sila dahil sakin…

“J-Jai?”

“bakit Rowan?”

“nasasaktan ako para kay Klira, alam kong gusto ka nya, pero bakit di mo siya kayang magustuhan? Maganda naman sya, may pinagsamahan namn ata kayo diba? Sa ngiti nya sakin kanina feeling ko ako dahilan ng pagkasira nyo… bakit di nalang kasi sya yung mahalin mo? Lalaki ka, Babae siya, bagay kayo…”

“shh… What do you want me to do? Stay with her even if im not inlove with her? Rowan, yes we shared past together but i don’t love her, I can’t see my future with her, I can’t feel something from her the way you effortlessly make me feel it even just seeing your face” sagot naman nya sabay kuha ng kamay ko at inangat upang halikan “Rowan, I choose you because my heart chosen you”

Agad kong binawi ang kamay ko at nagsimulang isulat pangalan namin, di ko maintindihan… Malungkot ako para kay Klira pero gusto ko lahat ng naririnig ko…

“ano ba l-lulutuin natin?” pag iiba ko ng usapan para mawaglit ang kilig ko at humupa ang pamumula ko. “what do you like? Pie, Cake, Pizza, Bread, Cookies?”

“my fav…”

“kung babanat ka nanamn please lang…”

“its apple pie, kala mo ikaw? Pede din nman”

Haysssss!!!!!

Cornyy, pero bakit nagsisisgaw kaluluwa ko😩

Rowan ikalma mo, yung puso mo remember?

“sige yun na lang, bwisit na buhay to”

“tigilan mo na pagtataray mo, its bad to your condition”

“i researched my condition, and thats one symptoms. kaya wag ka nang iinis jan! mapapa aga pagkikita namin ni G dahil sayo.”

“ok lang 5 minutes left nalang at tapos na ang ating oras so kindly give me your papers…” ani ni maam kaya nagsitayuan na kami para ibigay ung papel.

After namin ibigay ay binasa nya muna isa isa and after that ang hinihintay namin…

“class dismissed”

Hay salamat! Sabado na bukas at makakapagpahinga na ako…

“btw, Saturday tom right?” basag ni Jairo sa katahimikan, sumunod kasi siya sakin kasi nasa may car washan nya iniwan motor nya…

“oh ano naman?” pagtataray ko…

“Rowan please alam kong cute ka pag nagagalit ka but can you lessen that? Nakakasama sayo yan” he reminded me kaya tiningnana ko siya…

“fine, so bakit po ba? ano bang meron sa Sabado?” ani ko sa kalmang boses at ngumiti pa para ma satisfied si mokong.

“see? you’re cuter with that smile, wear that always”

“mama mo, ano po ba kasi meron sa sabado?”

“sa Bahay nalang tayo magpractice, meron naman akong gamit doon”

Ehhh? Nahiram ko na ung gamit ni Jayford ehh…

“bakit? Ayaw mo ba sa baha—”

“sa bahay, I don’t want to used things from others baka masira pa magbayad pa tayo, im saving money for your operation…”

“ngekk, kaya ki na dumeskarte dun, don’t mind me…”

“Whatever, I’ll still help kahit ayawan mo pa, as long as it can assured me na di ka mawawala sakin.” ani niya sabay una na sa paglalakad.

Paglabas ko sa gate ay nakita ko naman na si Jayford kaya agad na din akong naka-uwi.

……………….

A/N : ohhh mahaba to ahh, bumawi ako for 2 days na walang update hehe nawalan ng load sensya… Pero please vote every chapter namn po para ganahan ako🥺 ket 1 vote lang yan kada chapter atlease naiingganyo po ako, and syempre pafollow din nmn po… Help nyo po akong lumago🥺

Thank you in advance and enjoy reading🥺

Mwuapps

Chapter 19

Rowan’s P.O.V

“Good Morning Jayford, upo ka na at kumain” bungad ko ng makita si Jayford na bumaba galing kwarto nya.

“wow Pizza, how did you do that? I thought long process yan? Did you make a dough? Don’t use too much pressure baka mapano ka, you can serve me simple food lang as long as it’s good to eat, baka kung anong mangyari sayo…”

“wow ha, but thanks sa concern… Anyways slice bread lang yan na nilagyan ko ng itlog and minashed ko ng tinidor and shinape ko ng pabilog, after that naglagay ako ng cheese at hotdogs na inislice ko ng maninipis as toppings at magmukhang pizza” paliwanag ko, nakita ko lang to somewhere and trinay ko “hope magustuhan mo, tikman mo na”

Hinati niya namn iyon nang patriangke and kumagat siya…

“mmm, wow, it’s tastier than real pizza…” ani nito at kumuha ulit matapos maubos ung unang kinuha nya…

“teka pahingi din, baka maubos mo namn” ani ko and nagslice na din…

Well oo nga masarap sya, but grabi namn ung mas masarap sa tunay na pizza, magkaiba lang ng lasa pero di ko namn kaya pantayan ung pizza, isa din to eh… Mga bolero.

“btw, after ko maglaba ay pupunta ako sa bahay nila Jairo ah?”

“why? I thought nagprapractice ka ng project niyo with your partner, what his name again?”

“it’s supposed to be Lino kaso si Jairo na kapartner ko now…”

“how did that happened? Is he insisted? or are you two dating?”

“luhh baliw, hindi ah! Nagpanibagong group kasi, di kasi maayos ung paggroup nung isang araw kaya inulit and unfortunately sakanya ako napunta”

“thats really bad haha, sige ingat nalang”

“ingats ka din, diba may practice kayo?”

“yes, later… and sa 2nd sem pa namn ung laban eh”

“nice yan, don’t worry manunood ako, basta galingan mo ah, kapag hindi uuwi nalng ako…”

“don’t underestimate me baby, baka magsisigaw ka pa dun sa galing ko haha”

“baby ka jan, masyadong mataas confidence ah, pero thats good para di namn ako maboring dun.”

“for sure hindi, gahakdggsjsjskahdhakahdueu”

(dalawa kaming pede mong i cheer dun, at alam ko na kung sino samin ichecheer mo)

Di ko na masyado naintindihan yung sinabi nya kasi pabulong un at kumain pa siya, di ba to naturuan ng don’t talk if your mouth is full? Eme haha

---

Pagkatapos kong maglaba ay agad na akong nagbihis at bumyahe papuntang bahay nila Jairo…

Itenext ko sya kaya pinagbuksan nya ko ng gate at pinatuloy ako… Si gsgo nakatopless lang, kala nya siguro ay maakit nyako jan…

(Di ka namn siguro inaakit, naaakit ka lang talaga)

Shhhh Wag mo namn akong ibuko chariz HAHAHAHA

(Ganda ba ng view?)

Heh! HAHAHHA

(Damot)

He’s mine kay Aki ka nalang.

(Yabangg!)

Ganun talaga sorry…

“bakit ngayon ka lang? It’s already 9”

“abah, for your info practice palang to, saka naglaba pa ako bago ako umalis”

“bakit kasi di ka pa tumigil sa pagiging yaya mo? Nagpapagod ka at makakasama sayo yun.”

“hephep, laki ng sweldo ko dun, nakakalimutan mo atang kailangn ko ng pera ngayon… At saka di ako makaka alis dun kasi inadvance ko na yung unang sahod ko nung umalis ako sa boarding house at nung nahospital ka”

“magkano ba simahod mo dun babayaran ko para maka alis ka na sa bahay na yun”

“luh kapal mo? San mo ko patitirahin? Sa kalsada? Umalis na ko sa boarding house nung tinanggap ko ung offer nya and for sure may bago na dung nagrerent”

“you can live here, instead of him, bakit di ka sakin magtrabaho, at nang mabantayan kita the way your mom told me”

“you’re being too possessive Jairo, you can waste you’re money to your wants and need, not for me… Im not pressuring you to help me”

“you’re the one i want and need, so it’s maybe a valid reason?”

“magbake nangalang tayo para malaman na natin kung kaya ba talaga natin ung apple pie.”

“iwanan mo muna yang bag mo jan sa sofa at don na tayo sa kitchen, i prepared all the ingredients their”

“magkano nagastos mo? Para bayaran ko parte ko…”

“wala. don’t mind it, it’s for our grades” sagot nito kaya inirapan ko nalang… Bahala sya kung ayaw nya, auko na makipagtalo

Pagkapasok sa kitchen ay naka-ayos na nga sa mesa ung mga gagamitin…

“sit here” turo nya sa upuan kung saan malapit sa oven… sinunod ko naman sya at umupo doon. “just sit there and tell me what to do…” ani nito sabay suot ng apron…

Sh!t, he’s really hot with that topless and tanging apron lang ang suot…

“baka matunaw ako, mamaya mo na titigan, tell me the first step…”

“bakit ikaw lang gagawa, group project natin to diba?”

“Rowans its given na matalino ka na kaya mataas na grades mo, give us the skills namn dito nalang kami babawi, at saka ayukong mapagod ka”

“don’t treat me like a baby, Jairo”

“you’re my baby, end of discussion”

Hayss! Di ako manalo nalo sa lalaking to, sanay na sanay bumanat eh, babaero kasi.

“fine fine, firsts step is…”

Itinuro ko sakanya lahat ng gagawin, utos dito utos doon, nakakatawa nga minsan kasi halatang di siya sanay gumawa… Nagmask pa nga sya kasi bigla siyang sinipon nung nagmix ng harena haha muntik ba bahingan ung ginagawa nya…

Hapon na sya natapos dahil ganun talaga kahirap magluto ng pie…

“not bad for first timer” compliment ko kasi masarap namn ung gawa nya kaso medyo nasunog ung nasa ilalim, arte kasi maiinit daw singaw kapag binubuksan ung oven kaya ayaw nya pa kunin, kung di ko pa kinuha masusunog siguro tong buong bahay, kalalaking tao takot haha

Pero understandable namn kasi nga first time niya…

“magpunas ka pawis na pawis ka na ohh”

“pagod nako, can you wipe it for me?” utos niya sakin kaya agad namn akong tumayo para punasan, kasi halatang pagod namn kasi siya at puro lang namn ako utos kaya itong pagpunas nalng gagawin ko…

Dinampi dampi ko ang bimbo sa mukha nya ay pinunasan ang buhok nga, pulang pula buong balat nya dahil sa init talaga ng singaw nung oven.

Matapos ko syang punasan sa mukha ay sinunod ko ang leeg niya…

“ayan tapos na, upo ka na para makapagpahinga ka kahit paano”

“dito pa oh?”

“luh kapal mo, ikaw na nyan, baliw ka” sabi ko nanh ituro nya ung dibdib nya at sa may abs nya… Hello? Ayuko nga. Baka mag init kami bigla… Umuulan pati… Pano kaya ako makakauwi nito?

“dito ka na muna matulog, mukhang malabong tumila ang ulan sa sobrang dilim ng langit” sabi nito sakin habang kumakain nung niluto nya…

Mag si 6 na ng gabi… Hayss! Mahihirapan nadin ako umiwi dahil sa sasakyan, di din ako pwedeng magpahatid kay Jairo kasi babad sya sa init baka mabasa siya, bawal yun.

“no choice, sa sofa nalng ako matutulog”

“No, we can share like before”

“ayuko nga…”

“bakit? We shared one bed namn na and may nangyari na satin Rowan”

“Isang Gabi lang yun Jai… saka baka mag alala si Jayford”

“puro nalng Jayford… Magkano ba bayad sayo non babayaran ko at ako namn ung alagaan mo? Rowan, choose me… can you remember our first night? We shared it full of love right?”

“Jai…”

“I know I’m wrong for hiding out relationship but i do really mean it… I told you the other explanation nung nasa hospital tayo? Rowan, I know its hard but please trust me…”

“hindi madaling magbigay nang tiwala Jai, lalo na kapag nasira nato once… Alam mo, gusto namn kita eh, pero ang hirap magtiwala kasi nasira mo na, inisip ko tuloy kagaya ka ng papa ko…” sabi ko, agad ko namng pinunasan ang mga luha kong nagbabadya palang bumagsak. “my dad is a seaman, and sa seamanloloko pa nakitrend ang papa ko… Grade 4 palang ako ng iwanan nya kami oara sumama sa ibang babae, kaya alam ko ung sakit na naramdaman ni mama at mas lalong nadagdagan un ng makita ko kayo ni Klira na naghahalikan sa loob nang classroom knowing na di mo ko tinulungan about dun sa mga lalaking nakabangga ko… I’ll wait you to protect me pero wala… pero narealized ko, oo nga pala… Naangkin mo lang ako pero di mo nasabing mahal mo ko…” ngumiti ako ng pilit para tumatag ang sarili ko ngunit bumagsak ito ng yakapin nya ko…

“Im sorry Rowan… I’m sorry for hurting you…”

“o-okay lang… tapos namn na…”

“No… It’s was just a mistake… Please can I prove myself again?”

“Jai, cheating is a choice”

“I know, I know… Sorry for that… But please let me prove myself again, let’s throw that past and start again, please? I LOVE YOU ROWAN… I Really do…” ani niya at humikbi rin siya…

Di ako nakasagot kasi umiiyak din siya ang sinasabi ng puso ko ay genuine siya pero ang hirap padin kalabang ng trust issue…

Niyakap ko nalang siya pabalik…

“you don’t need to answer, ill court you and pursue you…” Lumuhod siya sa harap ko at dahil nakaupo ako ay magkaharap na kami ngayon… “di kita sinundan sa TVL kung wala akong balak sayo…”

“h-ha??”

“naalala mo pa ba nung una kitang maging kagrupo nung highschool? It’s the first time I felt something strange from you… Habang tinutukso kita at napipikon ka ay nabubuo ang araw ko… I can feel na iba ka sa lahat but I thought it was just nothing but day by day seeing you always makes me smile… kaya nagjowa ako ng babae kasi to avoid that feeling, yet nakailang babae na ako but I can’t feel that stranger feeling, only you can do it effortlessly… Kaya I offered you our boarding house for me to atleast know you’re safe and sinundan kita hanggang TVL, pero i thought wala kang gusto sakin kasi i thought straight ka and soft boy ka lang, yeah, im straight before knowing you but nag iba yun nung dumating kana… Never na ako nag jowa ng babae since grade 11 hindi ba flirting nalang sa mga babaeng nagkakagusto sakin just like Klira? Pero wala na akong jinowa salanila, hanggang sa ikaw na yung naangkin ko… That was the best night i ever experienced, because we shared that night full of love and not lust… Pero kinabukasan that mistake happens and di mo nako pinapansin at di ka na pumapasok kaya bumaling ako kay Klira na nagpapansin saakin, aamin ko she asked me that time to have s*x and i said no to her instantly she kissed me and you see us… Then i stop her and focus on you… Then next the accident happened, you know you made me fell deeper dahil you care for me even if I hurt you and you also being a slave for the money you payed for my bills. That’s strange feelings evolve into love… So I refuse Klira even if sya pinabantay mo sakin, i change everything and I’m focusing in you… That love became more and more deeper nung dinala ka sa hospital, and my heart keep shouting that I can’t lose you… That’s why im asking to start again… Because Im Indeed Inlove with you…” he says and im speechless…

“I… giving you chance, but please don’t broke it again… that would be my last…”

“Thank you…” he said and kiss me…

I kiss back and….

………………………….

A/N: SPGG ALERTTTTT! Next page will  be hot and wild and not for 18 below, so please just like the Discrimination, READ at your OWN RISK

Enjoy Reading,,, mwuaps!

—

N Y X X I E —

🔞 Chapter 20 🔞

WARNING SPG ALERT ! ! !

READ AT YOU OWN RISK !

…………………………………………………..

Rowan’s P.O.V

As our kiss deepened, he suddenly carry my bvtt and guided it on top of the table. He gently pushing me lay down without breaking the kiss…

When my back reached the table he stop our kiss and smile at me…

Yeah, can’t deny that he made my face hot so i smiled back.

He then gently kiss my neck and everytime his breath touching my skin literally making me moan “ohh” as the pleasure flowing inside me to my crock and made it crazy wanting to came out…

Tuluyan na akong nag-iinit ng tumaas ang kanyang paghalik sa aking leeg up to my ear and softly bite my earlobe…

He hold my hands up saka nya unti unting hinila pataas ang aking damit, tinapon nya nalng yun kung saan at bumalik sa pagpapak sakin.

Namimilipit na ako sa sensasyong nararamdaman ko kasi pagkawari ko ay para akong maiihi sa pinaggagawa nya… Halatang eksperto sya sa ganto…

Tinanggal nya ang pagkakahawak sa kamay ko and he lick my neck down to my nipples kaya napasabunot ako sa buhok nya… pero bila siyang tumigil kaya humarap ako sakanya…

“maybe it is more better if we put some thrill, right?” he suggested so i raised my eyebrows.

“what do you mea–” i cutted my words when he pull the plate with the pie he made… He just smile and i gulped…

Dun lang nag sinc in sakin ang gusto nyang sabihin as he slice the pie into half and marahang dumukot ng fillings nito… He put some in my nipples and saka nya yun dinilaan…

Bumaba pa ang paglalagay nya sa katawan ko habang dinidilaan niya para kainin…

Ngumiti siya sakin at saka ako hinalikan… I kissed back and i can taste the sweetness of the fillings as our saliva collided…

Patuloy ang halikan namin pero ramdam ko ang pagbaba ng kamay nya sa pantalon ko… marahan niyang binuksan ang zipper nito kaya’t humigpit ang yakap ko sa leeg niya…

Alam ko na ang mangyayari ngunit wala akong lakas na pigilan siya…

Hinayaan ko sya noon and now hinahayaan ko padin despite of what he did before. T*ngina apaka rupok Rowan! Kunting sorry lang bumigay kana ulit… Pano pag nasaktan ka ulit?

Nabalik ako sa wisyo nang tuluyan nya nang maibaba ang pantalon ko at itinapon na rin ito kung saan.

We stopped kissing and he look at my nakedness, nakangiti ito habang pinagmamasdan ang buo kong katawan. Tumigil siya sa ibaba ko at doon ko lang narealized na nakatindig din ang aking alaga dahil wala na akong saplot ni-isa…

“you’re kinda huge too Rowan, but mine are more longer than yours” ani nito na ikinapula ko.

“im not as hrny as you are that’s why im not really doing selfsx to make it longer” sagot ko rito saka umiwas ng tingin.

He chuckles and hold my boner then gentle rub it kaya napatingin ako sakanya ulit… His palm is really hot and it giving me so much sensation the way he rubs it. “ugh Jai…ro, fvck!”

“that’s right, moan my name Rowan… it’s turning me on” he said while his other hand is removing his apron.

He then hold my legs and guided it in his shoulder, at dahil nasa itaas ako ng mesa ay medyo mataas ang pang upo ko sa bewang nya kaya marahan nya akong hinugot papunta sakanya hanggang sa likod ko nalang ang nakahiga sa table habang salo namn ng kanyang kamay ang pang upo ko…

Inabot nya ang wallet nya sa may upuan at may kinuha roon.

“we don’t have lubricant so we need to use this para madulas” he said saka nito pinunit ang lagayan ng c*ndom…

May c*ndom siya sa wallet? Boyscout ampt!

Nilagay nya un sa kahabaan nya at marahan ipinalo palo sa butas ko…

He pointed it in my hole saka hinalikan ang legs ko… Buti nalang at nakapag shave ako ng bente kaya makinis yun… Ayuko sa mabuhok!

Unti unti nya nang ipinapasok ang ulo kaya’t madiin akong napahawak sa mesa…

“shh…it!” ang sakit t*ngina! “J-Jai masakit!” ani ko pero nginitian lang ako ng gsgo!

“just relax Rowan… Mawawala din yan” ani nito sabay halik sakin kaya napangiwi ako kasi sa paglapit niya at bumaon ang ar* niya…

Di ko nagawang sumigaw dahil sinakop na ng labi niya ang labi ko…

Namutil ang luha ko kayat napapikit nlang ako…

Hilig mambigla ng hype na to eh!

Mas lalo pa akong pumikit ng ipinagpatuloy nya ang pagpasok kayat napayakap ako sakanya… Tumigil lang sya ng maisagad niya na lahat at magtama na ang balat namin…

Ilang minuto siyang tumigil habang hinahalikan ako…

“I love you Rowan…” he says kaya dumilat na ako… Nakangiti siya sakin kaya mas lalong lumabas ang angkin niyang kagwapohan dahil dun…

Nag-init ang buong mukha ko kaya umiwas ako ng tingin.

“haha you’re cute while blushing, don’t you know that?” pangaasar pa nito… Bwisit!

“bolero!”

“well im not, you’re cute that’s why I love you…” sagot pa niya…

“I… I love you too Jai…” ani ko saka siya hinalikan…

“that’s the only thing i wanted to hear” ani niya at sinimulan nang gumalaw…

Napaigik ako ulit sa sakit pero hinayaan ko na… Wala na din akong magagawa nakapasok na…

He thrusts me gently in the beginning and make it rougher in the middle…

Tanging ungol at pagtama ng aming balat ang pumupuno sa corner ng kusina as we sharing the heat of love we’re making kahit malamig sa labas dahil sa ulan…

Heat of skin, cold of rain, silence are really a good time to make out…

“I… I’m cumming Rowan” he said and started to make his move faster… He kissed me pero hindi ko kinakaya ung ginagawa nya kaya bumaon na ang kuko ko sa likod niya…

He’s so fast and sagad lahat kayat nasasapol ang spot ko kung saan mas nakakapagpadeleryo sakin…

Tumigil siya sandali at tinanggal ang condom niya, akala ko tapos na pero namuti ang mata ko ng ipinasok niya ito ulit…

“ugh fvck!” hinaing ko dahil sa ginawa niya pero parang wala siyang narinig at mas bumilis pa sa paggalaw…

“accept my babies, fvck! Im cumming” as he thrusts more at naramdaman ko ang paninigas ng katawan niya at tuluyan ng sumabog ang mainit niyang likido sa loob ko…

Nanghina ako bigla nang lumabas din ang likido ko at tumalsik sa dibdib niya kahit hindi ito ginagalaw…

Shvta? Pede pala yun?

“seems like you like what we did huh? You cmmed without msterb*tion haha”

“Gsgo!” asik ko sabay palo sakanya na tinawan niya lang…

Nag ayos na kami ni mokong sa kalat namin bago kami umakyat sa kwarto niya para matulog…

Tulog muna kami, pagod nako for round two… Next time nalang…

Good Night!

Chapter 21

Grabii wait lang, ano to ha? Grabi 10 reads sa chapter 20, pero sa Chapter 19, 1 read lang? Abah abahh makikilala mo talaga kung anong pakay sa kwentong to eh HAHAHA pero anyways sana naman naenjoy nyo yun… Sorry nga pala biglang tumumal ung update haha nabusy si Xiesse-terets nyo pasyensya pasensya… Paki basa po ung CH19 para maintindihan nyo ung P.O.V ni lalaki🥲

…………………………………………………..

Rowan’s P.O.V

Nagising ako ng marahang humigpit yung pagkakayakap nya sakin. Napangiti ako kasi feeling ko apaka safe ko sa tabi niya.

Marahan akong humarap sakanya at pinagmasdan ang tulog na lalaki.

I can’t deny that even if madami na siyang nagawang kasalanan sakin ay mahal ko padin siya.

Hinawi ko yung buhok na humaharang sa mga mata nya at bumungad sakin ang maamo nyang mukha.

Makapal na kilay, mahabang pilik mata at mapungay na mata, matangos ang ilong at mapupulang mga labi…

Kung susuriin ay apaka perpekto ng mukha nya, sa ugali nalang talaga nagkakatalo eh.

At sa gantong mukha ay di ko tuloy maisip kong anong nagustuhan niya sakin at bakit ako ung narito sa piling nya ngayon.

Di namn ako attractive gaya ng iba eh, kaya nagtataka din ako bakit ako ung gusto nya?

Tapos ako pa ung nakaniig nya, ung isang gabi lang dapat, naging dalawa na…

Hayyy Rowan? Bat ka namn ba kasi bumigay nanaman, hirap mo din ipagtanggol eh…

Pero mahal ko nmn talaga siya, saksi kayo kung gano ko kagusto tung lalaking to kaso marami pa kaming pagdadaanan, I wonder kung ipaglalaban niya ba ako, lalo na sa magulang niya…

Haysss…

“mukhang di ko na kailangang mag-luto ah? Sa itsura ko palang busog kana” bigla akong nabalik sa ulirat nang magsalita si mokong.

“aba kapal mo! May inalis lang ako sa mukha mo kaya ako nakatingin jan, jan kana nga— aray…” daing ko ng pagtalikod ko sakanya ay kumirot sa bandang pang upo ko…

Naalala ko tuloy ung kagabi… Hayyyys!

“haha don’t deny it, your boyfriend is handsome” pang aasar nya habang hinahalik halikan ako sa leeg.

“magtigil ka nga, for your information di kita boyfriend, ni hindi ka nga nanligaw eh”

“if im not your boyfriend, then why did we shared love two times? And even if we’re in a relationship, courting you will never end, I’ll pursue you everyday. So that no one can replace me in your heart. Not even Jayford”

Luh?? Pinagsasabi nito?

“di namn nanliligaw si Jayford eh…”

“sinasabi mo ba na kapag nanligaw sya papayag ka?” napangisi ako sa sinabi niya kaya humarap ako ulit.

“syempre naman, who am i to refuse? Gwapo din naman siya diba?” pang aasar ko rito and effective namn dahil biglang nangunot ang mukha nyang tumingin sakin.

“don’t you dare, baka di kita pauwiin ngayon.”

“too possessive, haha, binibiro ka lang eh, at saka wala namng balak manligaw yun baliw ka.”

“who says? Im a boy so i know his action and concern says he also loves you”

“we? ano namn magugustuhan sakin nun eh babaero yun gaya mo hahaha, he prefers woman than like me, nakwento na nya sakin yun na ayaw nya sa mga kagaya ko, but iba daw ako sakanila kaya tinanggap niya ako” paliwanag ko namn dito, mukhang napikon eh haha

“tsk, the clue was there, you said im babaero yet im inlove with you, so not impossible for him to fell inlove to you too, i see that when we’re in the hospital”

“bakit selos ka?”

“tsk. Magluluto nako sa baba, pahinga ka lang jan alam kong masakit padin ung napasok ko”

“gsgo, dapat lang na pagsilbihan mo ko, pinanggigilan mo ko kagabing bwisit ka” ani ko

“ginusto mo namn” sagot nito… Namula tuloy ako kaya tumawa siya, binato ko nlng sya ng unan.

“okay, lemme cook you first, i love you” ani nito at binuksan yung pinto…

“s-sigee…” sagot ko kaya ngumunot namn ung mukha nya…

“ahh J-jai…” tawag ko rito na kinalingon namn niya, ngumiti ako bago nagsalita “wag ka magselos dun, I love you too” sagot ko sabay talukbong ng kumot…

Ackkkkkk!

---

Jairo’s P.O.V

“wag ka magselos dun, I love you too” pag uulit ng utak ko sa sinabi ni Rowan.

It really made my day.

Wtf? A lot of girl who says that word to me but when he says it indeed hit different… I even can’t hide my smile now. Damn that boy.

---

Jayford’s P.O.V

Magtatanghali na akong nakauwi, gigiwang giwang akong naglalakad sa pinto dahil sa kalasingan.

Tatawagin ko sana si Rowan ngunit alam kong nasa kanila Jairo pa siya. He texted me last night saying that hindi siya makakauwi dahil maulan.

Tsk. As far as i know, di niya lang talaga maiwanan yung lalaking yun dahil mahal niya.

Ewan ko ba but i feel like im jealous somehow knowing that he loves Jairo.

I’m a bit confused if i love him too? Do i love him?

I stopped flirting to others when he live with me here so he wouldn’t see me as a womanizer, I always go on time kapag sinusundo siya so that no one can bring him here, but me, only me.

What are you doing to me Rowan?

After reading that text from him made me drink alcohol too much. buti nalang at kasama ko ang barkada kong uminom. Kung hindi baka walang naghatid sakin pauwi.

Nang mabuksan ko ang pinto ay dumeresto ako sa kwarto niya upang tingnan kong nakauwi na ba sya, ngunit wala pa din. Padabog kong isinara ang pintong yun dahil naiinis ako at baka may nagaganap ng iba sakanila.

What am i being like this? Acting jealous even if he’s not mine.

Baka lasing lang ako.

Naglakad nalang ako papuntang kwarto ko at nakita itong bukas, sino namn kaya pumasok rito?

Nang makapasok ako ay may nakita akong lalaking nagtutupi sa kama ko…

“Rowan?” ani ko at tumingin namn siya, nakita ko ang wangis nya at siya nga.

I thought wala pa siya… Am I hallucinating?

“ohh Jayford andyan kana pala, ipinagluto kita kanina kasi akala ko andito kana kaso pag taas ko sa kwarto nakakalat na damit lang naandito kaya inayos ko na din… Lasing kaba?” he says that make me smile.

How can I refuse love kung siya ang mamahalin? He cares for me, he’s different from others na makita lang ako ay magkakandarapa na upang angkinin ko… pero siya? He treated me as bestfriend, as brother, or someone his safe place, he’s not desperate as others.

“R-Rowan, i thought di ka pa umuuwi”

“ngee, ano namng gagawin ko dun? N-natulog lang ako dun kasi maulan kagabi” sa pagkakautal niya nakaramdam nanamn ako ng inis, i felt like hindi lang tulog ang nangyari but Rowan isn’t like that but im getting jealous again.

WTF!

“sige na ligo ka muna jan para mahimasmasan ka, and baba ka na dun para makakain kana din. Una na ako para ipaghain ka.” ani niya at lalabas na sana ng pinto ngunit agad ko ung isinara…

I-I feel hot… and something strange inside me… I really felt jealous as well as felt horny.

“J-jayford bakit?” ani nito na alam kong nagulat siya.

Napatitig ako sa paglunok nya ng laway at sa basa nyang mga labi… Thats made my thing hard…

Fvck?!

He’s too cute in my eyes, no wonder bakit siya nagustuhan ni Jairo.

With that long eyelash and brown eyes, pointy little nose and rose lips na parang palaging basa dahil sa sinang ng araw o ilaw.

Marahan akong lumapit sakanya na siya namng paglayo nya ngunit nacorner siya ng pinto…

“J-jayford?! Please kung nagbibiro ka lang hindi nakakatuwa please” he says pero I can’t controll myself para akong inaakit sa bawat paglunok nya ng laway… “Jayford ano ba” ani niya at pilit binubuksan ang pinto ngunit nahawakan ko na ang knob na hawak nya at pinigilan siyang mabuksan iyon, inilagay ko rin ang isang kapay ko sa may pintuan upang di siya makatakbo sa gilid.

Pinagmamasdan ko ang mata nyang nangungusap at tumatagos ito sa puso ko, ayukong masira pagkakaibigan namin ngunit gusto ko siya.

Nang wala na siyang ibang gagalawan ay nilapit ko ang aking mukha sa mukha nya at inangkin ang kanyang mga labi… Hinalikan ko siya ngunit ayaw nyang tumugon kaya’t hinawakan ko siya sa bewang at iginiya sa higaan…

Nagpupumiglas siya sa ginagawa ko ngunit mas malakas ako saknya kayat hindi siya makagalaw…

I kiss him from his lips down to his jaw and to his neck…

He smells so sweet and his voice sounded as music to my ears…

“Jayford pleasee itigil mo na parang awa mo na! Lasing ka lang… Please, remember my situation, pleaseeee…” ani niya kayat bumalik ako sa ulirat ng maalala ang kalagayan niya.

WTF!

agad akong kumawala sa ginagawa ko at napasabunot sa buhok ko.

“I-im sorry Rowan, Im sorry” I said at niyakap siya… He’s crying and its hurting me.

What the fvck, i didn’t remember his situation!

Damn you Jayford!

“forgave me Rowan, I-Im sorry…” ani ko at niyakap sya ng mahigpit… Inihiga niya ang ulo nya sa balikat ko at umiyak ng umiyak…

Im guilty!

“a-alam kong lasing ka lang eh, p-pero Jayford it’s really hurt me knowing na kaya mo palang gawin sakin ung bagay na yun… It scares me baka…”

“No Rowan, it will never happened again, please… Im sorry, forgave me…” wala na akong nagawa at umiyak nalang dahil ramdam ko ung sakit ng bawat sinabi niya.

“sorry but I can’t forgave you now… your actions are really alarming…” sagot nito at saka kumalas sa pagkakayakap ko at tumakbo palabas ng kwarto…

Napaupo nalang ako sa sahig dahil sa tang*nang ginawa ko.

Nag-iisa na ngalang syang nagtyatyaga sakin ginago ko pa! I lose the only person who cared for me…

Stupid!

Arrgggg!

Chapter 22

Jairo’s P.O.V

Nasuntok ko ang pader matapos ikwento sakin lahat ni Rowan.

How dare he did that to him ginawa siyang kaibigan nung tao. He trusted him so much!

“S-stop crying Rowan… I’m here now” i said as i patted his head. Its painful seeing him crying because of that j*rk!

“h-he maybe snift did that but i know he was just drunk” he said…

Tsk! His always being soft!

“okay… just don’t go back there anymore, you’re free to live here, make this as your safe place” sabi ko rito…

“don’t hurt him…”

“I can’t promise” sagot ko saka umiba ng tingin. I know it from the start that he likes Rowan too, but I didn’t see his bad intention…

I waited for Rowan to be mine and he will just going to rpe him? Tng*na nya!

“He’s still my friend”

“take a rest now sweetie, don’t worry anything, the doctor said you must not being emotional, nakakasama sa kalagayan mo yun”

“promise me Jairo… don’t hurt him…” he said and hugged me…

“do you love him too?” stupid question… It’s obv—

“no, but he’s my friend…”

“ok… I won’t, take a rest now, ipagluluto muna kita ng panghapunan” i said saka siya iginiya sa higaan. “I love you Rowan…” dugtong ko bago siya hinalikan sa noo…

“I love you too” sagot nito bago yakapin ang unan sa kama

I will never forget what he did.

---

Jayford’s P.O.V

Gabi na nang magising ako… Dumeretso ako sa cr para umihi…

Paglabas ko ay nakita ko ang buong kwarto, malinis at hindi gaya nung dati na kung saan saan lang nakalagay ang gamit ko.

He really took care of me… Inayos niya lahat ng naandito… From the displays, to the curtain, bedsheets, and sa mga gamit kong nakakalat sa lapag. Despite of his condition ginawa niya parin yung trabaho niya and I just stupidly harassed him?

Nagpalamon ako sa nararamdaman ko at sa alak na nainom ko.

Ngayon tuloy ay wala na yung taong nagtsaga sakin…

Simula pagkabata ay lumaki ako sa layaw but lack of care and love.

My parents are workaholic, they’re always in their work and left me alone. I grown up without any care from them…

They sometimes give me toys and whatever I asked for but they can’t gave their presence.

As i reached 18 instead of being with them they threw me here in the Philippines for being their pain in the *ss and became independent.

Nagrebelde lang ako just because i want their attention… But instead of making me feel love, they brought me here… Became alone again…

Well i grown strong because of that but can’t deny that im still seeking for love…

I became a womanizer to fulfil what i wanted but no one can made me feel loved…

They just like me because of my physical body and charming face, also my money. But no one made me feel love not until I met Rowan.

I hated 3rd gender because of some of them being so desperate, lusty, and svch a garbage behavior…

But then i met him, honesty we met him in the bar while drinking alone.

I saw his id lace kaya nakilala ko agad kung saan siya nag-aaral.

“he maybe knew Jairo… call him” my friend suggested so i did… But he made a scene and dun na dumugo ilong niya kaya inuwi ko siya sa bahay at tumawag ng doctor…

Nong nalaman ko kalagayan niya ay ginamit ko yun para makuha loob niya at magkwento tungkol kay Jairo but then i realized na mas mahalaga sakanya ang pag-aaral kesa sa lalaking yun… But not until Jai’s accident, i feel his love for him the way he sacrifice his wage to pay his bills…

I try to put in my mind na magkaibigan lang sila that’s why he did that but seeing him crying after he asked me that he will visit Jairo and the way he cried on the first time we meet. I have guts na may relasyon sila… And it’s confirmed nung sinugod siya sa Hospital…

At habang nakukumpirma ko yung relasyon nila ay ako naman yung nasasaktan… I feel like im jealous for the reason that i don’t even know… And then that night happened… He didn’t really love me, yes he cared for me because im his friend, but he’s into Jairo…

Kringggggg

Natigil ako sa pag alala sa nangyayari ng biglang tumunog ang cellphone ko.

“R-Rowan?” I said after I accept the call… Its Rowans number kaya sinagot ko to agad hoping na makakapag-usap na kami ng mabuti… but a deep voice of a man speaks.

“Let’s meet”

…………………………………………………..

Yung Chapter 19 mga beb basahin niyo nmn😭

Btw, di ako naka ud kagabi kasi gabi na ako umuwi and lowbat din ako kaya nagcharge muna tapos nakatulog na🥲 still, enjoy readingggg!

Mwuapsss!

— N Y X X I E —

Chapter 23

Hiii mga Xiesseeee sensya na ngayon lang ulittt, binagyo kami ehh and may bagyo nanamn daw so keep safe po ang lahat… Hopefully safe kayong lahat… Don’t worry mahaba tong chapter na ipopost ko and 2 pages para makabawi man lang huhu😭 mga 8 pm ko ipost ung kalahati para basahin nyo to kasi nung isang araw na pag update ko sabay ung 19 and 20 tapos ung chapter 20 lang binasa nyo so im making it sure na nabasa nyo talaga lahat ng pages para dagdag reads🥲 and mamaya kasi magchacharge pa ako, nasa school ako kaya may wifi so makapag ud ako… Wait nyo ahhh… Long update namn to so enjoyyyy mwuappssss🥰

— Nyxxie <3

---

Rowan’s P.O.V

Its been almost a week after that Shocking night happened.

Kamusta na kaya si Jayford?

Di namn na ako galit sakanya, nagulat lang din kasi sa nangyari, i did not expect na kaya nya palang gawin sakin yun kapag lasing sya. Kampante ako kai he’s straight and we’re friends… right?

Obviously he’s drunk kaya nya nagawa yjn… maybe he didn’t really know what he’s doing, thats why… But whatever the reason is, i need to distance myself muna para na din sa ikakabuti ko…

I need to be safe, may sakit pa akong nilalabanan at graduating pa ako… O don’t wanna lose everything na pinaghirapan ko so i need to be strong enough to fight this challenges… Espicially now…bToday is Friday, and it’s our last day of examination for this 1st sem, well tapos na namin ung exam sa ibang subject, at nagpahuli lang talaga ngayong araw ung Major namin which is magfafinal demo kami.

Nakaayos na nga ang 8 ovens sa gilid ng room kayat iinit talaga dito mamaya… Pero mamaya pa yun kaya malamig pa dito kasi may aircon pa…

Ipinasok nadin isa isa ang long table para doon kami gumawa…

“ok class, this is your final examination here in my subject, please be with your partners and to your assigned area para makapagsimula na tayo… Masyado tayong maaga ngayon as you can see 5 palang pinapunta ko na kayo para we have 7 hours of cooking and mamayang hapon ay ang final taste… Andito nadin  yung mga co-teachers ko to help me judge your way of baking and taste the outcome, we’ll go to your area to observe and be aware to some questions, am i clear?“ Mrs. Diamond asked so we nooded and shout “yes” in chorus, then ayon pinagawa na kami.

Lumapit na rito si Jairo sa tabi ko at inihatag ang mga gagamitin… He winked at me kaya natapik ko suya sa braso nya. Aga aga apaka landi naman nito, namula tuloy ako… Sino bang hindi eh ang gwapo nang bf ko haha

(Yabang!)

Ay sorry Xiesse wala ka nga palang bf..

(Luh? Pinapamukha pa ampt!)

Eme lang HAHAHAHA, sige na focus muna kami rito at baka wala kaming matapos kung mag aaway tayo eh, hanap ka na kasi ng sayo.

(Kung may nagkakagusto lang sakin abah! Palo to magmahal HAHAHAHA, sige na magluto ka na, sakit mo magsalita! Sa mga readers jan, pakibigyan nga ako!😤 Dijoke HAHAHAHA ket follow nyo lang ako pleaseeeee, thank you in advance)

Nagpromote pa eh, sige na balik na sa kwento… Tinulungan ko na si Jairo sa paggawa ng pie, para mapadali…

Habang minamasa nya ung dough ay mas lalong lumalabas ang kakisigan niya, putok ang biceps nya, malalaman mo talagang naggigym at basag*lero haha, remember ung sa klasmeyt namin na bumato sa ulo nya, di ko na nga ulit nakita yun eh, asan na kaya yun? Hays anyways bahala sila, sila din nmn gumawa ng pagkakamali nila eh…

Nakita ko nmn na medyo namamasa na ang balat ni Jairo kakabanat sa dough, gusto ko man siyang punasan pero nakakahiya baka makaagaw ng pansin ng mga tao dito wag na lang…

“enjoying the view?” bigla akong nagulat ng magsalita siya sa harap ko… Shuta ano daw?

“ah… Ha? Pinagsasabi mo jan…  n-nakita ko lang na pawisan kana kaya napatingin ako, tsk.”

“deny pa, baka naalala mo lng ung ginawa na…”

“chee! gsgo ka marinig ka nga nila, nakakahiya…” bulong ko rito sabay marahang hampas sakanya.. aba! anglakas ng tama eh, proud na proud pa na nagalaw ako ampt!🙂

“haha, you’re blushing, i guess its true” he said saka ngumiti ng pang-gsgo.

Umiwas tuloy ako ng tingin, nakakahiya bibig nito baka may makarinig jan kung ano pa isipin…

“ohh Hi, Mr. Rowan, the top 1 right?” biglang bungad ni sir Pilapil sakin ng marating nya yung area namin, bigla akong nanlamig dahil heto na magdedemo na ako… Ahhh!

I acted natural nalang para atleast kahit di masarap magawa namin is andun padin ung professionalism…

“Hi Sir“ i said and nodded sa tanung nya… Tunog pressure namn yung pagiging Top 1 ko ah🥲 nkakakaba tuloy lalo.

“my pleasure to assess the top 1, pero no pressure dear, just do your best…“ He said saka ngumiti sakin, siguro nahalata nya padin na bigla akong nanlamig nung dunating siya… Nakakahiya🥲 “lalo na at may pogi kang Partner, right Mr.? What’s your name nak?”

“im Jairo Rual, sir…“ Tipid na sagot nito saka tumingin sakin, pinandilatan ko tuloy siya ng mata, aba, delekado grades namin kung susungitan nya ung  nag aassess samin… Nako talaga pag mabababa grades namin sa character, di talaga siya makakapasok ulit…

Double meaning!!!

“are you the top 3? I thought its Mr. Ochoa?” takang tanong ni Sir samin at maniwala kayo, ako din nagtataka kung pani sila nagkapalit.

“hin—”

“I asked Lino if we can switch partner and he agreed sir, thats why…” putol ni Jairo sa sagot ko… Nanlaki namn ang mata ko sa narinig ko… He asked Lino? When? Shvta at ang honest nya pa knowing na kalahi ko si Sir baka kung ano isipin nun…

“bakit mo namn naisipan makipag palit, wala ka bang tiwala sa unang partner mo?”

“No sir, I have gf and I don’t want her feel jealous…” ani nito sabay tingin sakin…

Luh??? Pinagsasabi nito?

May gf siya kaya sakin siya pumartner para di magselos ung babae? Aba! Tapos pinasok niya ako? Kapal talaga ng ap*g nang mga lalaki, kung wala lang si sir dito mababato ko talaga tong mga ingredients nato sakanya eh…

“ahh, ang sweet mo namn sa girlfriend mo Mr. Rual, that’s an ideal lalo na saming mga babae haha” biro ni sir kaya nagtawanan sila… Nakitawa nalang ako para di nmn maginf corny si sir…

Ginawa niya namng for fun ang sx while tinitreasure ko yun… Siya nga lang ang nakakapasok sakin tapos ginagawa niya pa akong tnga…

Ayy ewan, magfocus nalng ako sa fillings ng apple pa nato, ano pa bang magagawa ko eh napasok na…

Sinimulan ko nang imashed ang apple (siguraduhing pinakuluan ito para malambot) dito ko nalang ibubuntong ang gigil ko…

After ko durugin yun ay nilagay ko an siya sa malaking bowl para imix ang iba pang ingredients… Habang nanood samin si Sir…

“gaano na ba kayo katagal? and you love her that much ah…” out of the blueng tanong ulit ni Sir kaya napahinto ako…

“Yeah, she’s everything to me, maybe 3 months of relationship na siguro kami and I’m planning to introduced her to my parents” sagot nung gsgo kaya mas lalo akong nainis, at sa panggigil ko ay bigla kong nahulog ang baso sa gilid… nabasag yun kaya madali ko siyang pinulot para linisin pero sa kasamaang palad ay bigla akong nasugatan ng bubug kaya napaimpit ako nang sigaw dahil sa nangyari… Shvta! Ayan napapala ng di nakafocus eh! Bwisit! For sure nakadistract pa ako, bwis*t!

“fck” mahinang turan ko sabay angat ng daliri kong dumudugo… Buti na nga lang at di ko medyo maliit lang  tanginng!

“ohh iho what’s wrong?” tanong ni sir pero di ko siya inintindi, kasalanan nya to eh apaka personal ng mga tanong nya, exam to diba?

“are you okay Rowan?” tanong namn ni gsgo kaya tinignan ko siya…

“bantayan mo muna yan lilinisin ko muna to…“ Sabi ko sakanya bago ko siya irapan at binigyan ng pansin si Sir… “excuse me po muna Sir, maliit na hiwa lang po ito, linisin ko lang po at gagamutin…” I said na tinanguan naman nita kaya  umalis na ako dun para kumuha ng dustpan at walis…  After ko malinisan yung parte namin ay pumunta na akong lababo para hugasan ung sugat ko at magamot narin…

---

Jairo’s P.O.V

Wala akong ibang nagawa kundi sundan ng tingin si Rowan, is he mad at me? Nagtatawanan pa lang kami kanina and he rolled his eyes sakin, wala nmn akong ginagawa…

Bilis talaga magbago ng mood nun, di niya ba naappreciate pagpaparinig ko sakanya? or… I smiled at my thoughts na baka he didn’t handle his butterflies thats why he cut himself…

Fvck, Jairo.

“while wala si Mr. Sabularse… I’ll asked you na about sa demo na yan, kunwari im not familiar sa ginagawa nyo so ano ba yan?” sir asked so i smiled at him…

“its an Apple pie, Sir… It’s my parents favourite dessert that why this is what i suggested when Rowan asked me what we supposed to bake… And thankfully he approves it”

“wow, so you just baked it para sa magulang mo? di ka lang pala lover boy, sweet son ka pa… That’s really an ideal ha? pero pano ba yan ginagawa?”

“well Sir, to be honest i don’t really knew how to do it before, thats why we practiced it for 3 days, Rowan’s teached me this procedure, and i can say that those days with him made my skills improved, I can’t say how it taste today but as long as I’m doing his  procedures, I’ll do it correctly… The baker make the dough first, it’s a mixture of flour and other ingredients such as butter… then after that we’ll going to used this rolling pin to flatten our dough in this wax paper to create our crust, when it’s big enough to pill our pie plate, whe can shape it there, remove those excess and baked it for 10-20 minutes”

“so you’re guided by Rowan’s procedure?” he asked, so i nooded. “okay, he really have his big help here, lalo na sayo… Neither wala siya rito ay sinasabi mo na karapat dapat siyang makakuha ng score na kaparehas ng sayo kahit kunti lang ang tulong niya dito sa pie niyo?”

“yes Sir, I asured you that he knows how to do it, it was just i dont want him do the dough because of his heart problem… He prepared the fillings anyways and its okay lalo na at doon talaga ako nahihirapan, i hope his grade is the same with mine or I will be glad if his grades are higher cause i know he deserves that than I, I maybe the one doing this but that filling is the most important to make a pie, so i guess mas mahirap yung ginawa niya, he slice the apple thinly and drained it and save its juices, he mixed all the ingredients and we will see how it taste later… I gave it to him kasi he’s mixture is indeed good than me” I answered…

“Too confident, well that’s nice, can’t really wait to taste that pie of you two…”

“thank you sir”

“sorry sir kakatapos ko lang maggamot”

“its okay, Mr. Rual explained everything so we’re done about the demonstration, prepared that pie para maibaked nyo na… We’ll see and taste the result later, good luck” sir said so i smiled at Rowans pero wala blanko padin ang mukha niya…

Fvck, ano bang nagawa ko?

Chapter 24

Rowan’s P.O.V

Kakatapos lang namin i-baked yung pie and chada tapos na, wala man akong kaalam alam sa pinagsasabi ng mokong na to kay sir pero hopefully maganda namn, kasi kung hindi? magdadrop nalang ako… Pero di naman siguro niya hinayaang bumagsak kami… Hindi ko pa siya natatanong kasi naiinis padin ako… Nasugatan pa ako, bwisit… Masakit ung sugat pero mas masakit ung mga narinig ko… Wag ka na pala magjowa author, wala akong tiwala sa mga lalaking yan…

(Luh? Nanahimik ako dito ah? Dinamay mo nanamn ako sa probl*ma mo)

Pinapaalalahanan lang kita. Kung ayaw mo maniwala diwag.

(Lols, galit agad, magkwento ka na nga lang)

“kamusta sugat mo, malaki ba?” bigla akong napaiwas ng muntik nang magtama ang mga labi namin ng liningon ko siya, shvta bat naman kasi anlapit niya sakin… Gagawa pa ng issue eh!

“m-maliit lang, malayo sa bituka” ani ko sabay yoko, pinaglaro ko nlng mga daliri ko para makaiwas sa tingin niya. Hayyys sana kainin nalang ako ng lupa sa hiya😭

“are you mad at me, Rowan?” tanong nito pero di ko siya inimik… “please tell me, i don’t fvcking get it!” dugtong nito kaya tiningnan ko siya.

“bakit ba ako magagalit? May dapat ba akong ikagalit? or may KARAPATAN ba akong magalit?” sagot ko rito pero mukha lang siyang nagtaka lalo sa sagot ko.

Di ba niya nagets? Umay, bahala nga siya jan…

Aalis na sana ako nang bigla niya akong hilain…

“ano ba Rowan, tell me… will you?” mahinang tanong nito sakin, naapektohan ako nang makita ang nagsusumamo nyang mata…

Wtf? He really knows how to get me, fvck!

“ok class, prepared your plating designs and present your food to us…” ani ni maam samin kaya nagtinginan ang lahat kung saan nakapwesto sila Mrs. Diamond. pero ako ginamit ko yun para bawiin yung kamay kong hinablot niya.

Tiningnan ko siya pero ayukong madala nanamn sa emosyon niya…

I don’t really understand him, he’s just giving me mixed signals… Di ko na alam…

Nagumipsa nang ipatikim sa mga teachers and mga ginawa nila and so far lahat namn approve sakanila, after them ay tahimik lang din naming ginawa yung amin kasi kami yung last kasi naka Alpabhetical arrange, S pa ako at R namn si Jairo, kaya panghuli talaga.. pero ok lang basta sana magustuhan nila huhu, minadali na naming inayos to  at saka ito prenesent sa lahat… I sliced the pie sa harap nila maam para malaman nila ung texture ng fillings, and im glad to see its cooked and soft, di rin ganun katigas ang nagawang crust ni Jairo so thanks to him at madali ko lang nahiwa yun even without strong force…

I smiled to them bago ako pumunta sa tabi ni Jairo… Kanya kanya namng kuha yung mga teachers namin…

“wow, this is so soft, its sweets but not so sweet kaya hindi nakaka umay, the apple are also soft at wala akong nakagat na matigas, thats great.” ani ni Mr. Gonzano kaya napangiti ako…

“for me, i agree to you Mrs. Gonzano, the crust is not that hard to bite, so good padin kahit sa mga nakapustiso like me, very good” ani namn ni Mrs. Ramirez

“they tell everything na and i agree with them, hindi nakakaumay at talagang hindi makabasag pustiso tung gawa nyo, i love that, I’ll comment nalang about sa explanations as the one who assess them… I like Jairo’s explanation, to everyone who don’t know, this pie is dedicated to his parent because this is their favourite dessert… Akalain nyo un sweet Son, pala si Mr. Rual and literally a lover boy, and aside from that I also love how he defended Mr. Sabularse help him mastered that pie, even without him because of the accident with the glass, but still Mr. Rual humbled himself just to assured me about Sabularse’s skills, thats a good PARTNERSHIP, for me as an entrepreneurship teacher, thats good to practice because that’s one of the best foundation to built a good business… Needed talaga ang pleasing personality para mas mainganyo ang mga future customer, and yeah, wala na akong masabi… I just love that, keep it up… For the fillings pala na niyabang pa ni Mr. Rual kanina, nung natikman ko di namn masarap” ani ni Sir na ikinagulat ko, hala? Sa dami nang sinabi niya di nmn pala siya nasarapan? Abah!!!😭 “kasi sobrang sarap… Congrats” dugtong nito saka ngumiti ng sobrang tamis… Bigla akong nanglambot dun shvtaaa!

Out of nowhere bigla nalang may sumakop sa mga palad kong nasa likod ko kaya napatingin ako sa katabi ko…

He smiled at me and i know siya yung nakahawak sa likod ko… Fvck! A-ano ba??

“wow, it’s good to hear na halos lahat ng foods nyo ay approved sa mga judges so im happy as your Advicer na nagampanan ko ang part ko sainyo this semester… I did not gave my p.o.v about sa food nyo pero i agreed to their comments… Masyado nyo talagang ginalingan and keep up the good works, I know you’ll have your future here… Congratulations to all and meet me on your Second Semester again… Im now closing the 1st semester of this school year, you may have your 1 month vacation… Enjoy and keep safe always…” mahabang lintaya ni Mrs. Diamond samin at kanya kanyang hiyawan na ang lahat…

Hayy salamat tapos na ung 1st semester😭 makakapagpahinga naaaa😭

“i will just get all the things we used, wait me at the parking lot, Rowan” ani nang katabi ko bago niya tinanggal ang kamay ko at ngumiti sakin… Ayan nanamn siya sa miced signal nya…

“tutulong na ako…”

“no, you don’t need to, ayukong mapagod ka” sagot nito sabay pat ng ulo ko.

“di namn siguro tama yun… Tutulong na ako total wala namn nga akong ibang nagawa sa pie eh tapos dinefend mo pa ako… thank you for that…” ani ko

“so you’re not mad na?” tanong nito sakin kaya nilampasan ko siya at nauna nang naglakad… I may be thanking him for what he have done, but im not forgiving the pain from what i have heard. “a-ahh i guess you’re still mad… Rowan, im sorry if i did something wrong… I really don’t understand it but im sorry, kausapin mo nmn ako…”

“i told you, di ako galit…”

“but you’re acting like one”

“ikaw lang nag-iisip nun”

“I love you”

Ha??????

Nahinto ako sa pagkuha ng mga gamit ng marinig ang sinabi niya…. nanlaki ang mata ko nang sabihin niya yun ng malakas…

?????????

Shvta namutla ako nang mapagtantong biglang tumahimik ang loob ng classroom at for sure narinig nila yun…

Maniniwala ba ako? Pero sabi niya may GF siya!

“p-pinagsasabi mo?”

“I said, I love you Rowan… kaya please forgive me if i did something wrong cause it’s making my mind out of its area, will you?” pag uulit niya pa… Abaaahh! JAIRO CHRISTIAN “TUMATAPANG” RUAL ata siya😭

“I-I told you I’m not mad, and say that words to your gf… ayuko ng gulo…” mahinang ani ko rito kasi alam kong nakatingin ung mga tao sa loob…

“you’re my boyfriend right? That’s why im proud to say I love you” ani nito kaya agad akong nag-angat ng tingin! Shvtaaaa mhieee ang lakas magbigay ng mix signal nitoooo… Nakangiti pa ang gago…

“so he’s the one na sinasabi mong gf mong ayaw mong magselos? Di ko agad na figure out yun ah…” tanung ni sir Pilapil at mas lalong uminit ang pisngi ko nang tumango si gago ng nakangiti!

“pero akala ko ba jowa mo yung lalaking taga ibang school Rowan?” tanong nmn ni Klira na mas lalong nakapagpainit ng kalagayan ko…

Hot sh!t ang nangyayari sakin mga pisting yswa…

“they are not dating Klira, Jayford is just his boss… And unang naging kami ni Rowan kaya binawi ko na…” sagot nito saka ako tinulungan sa pag aayos ng mga ginamit namin… Di ako makatingin sakanila kasi ang init ng mukha ko, for sure mukha na akong kamatis sa pinagsasabi nitong gsgo na to.

“ahh so nilolowkey mo lang siya? buti tumapang ka ngayon… Mga bisexual nga namn” ani ni Sir Pilapil kaya nagtawanan ang mga teachers… “anyways stay strong mga anak, humayo kayo at magparami haha”

OHH LUPAAA PAKIKAIN NA LANG PO AKOOO😭

Chapter 25

Rowan’s P.O.V

“are you really leaving tomorrow?” tanong ng lalaking nakaupo sa kama ng matapos kong izipper ung maleta ko… Uuwi na kasi ako bukas samin kasi bakasyon namn na… Ano pang gagawin ko dito? Di ko pa namn asawa tong mokong nato para tumira dito sa bahay nila…

“oo nga, ulit ulit? Pinaliwanag ko na to nung isang araw diba? para nadin makasama ko si mama at matulongan siya sa paghahanap ng pampagamot ko…” sagot ko rito…

Humiga namn siya sa kama at tuluyang nanahimik kaya nabother ako… Parang ang tamlay niya kasi kanina pa simula nung dumating kami galing school… Nagpapalambing lang siguro… So dahil kelangan ng lambing ng mokong, itinabi ko na muna yung maleta bago sumampa sa kama… Dun ko siya nakitang nakapikit ang mata kaya agad akong tumabi sakanya…

“babalik namn ako eh, may second semester pa…” basag ko sa katahimikan at niyakap siya… “and no worries… mag-iingat naman ako palagi eh…”

“i know, but…”

“shh, no more buts… You need to go to your parents nga din eh, di mo ba sila namimiss?”

“well, im planning to go to there also… kaso madaming babae dun”

Luh?

“oh tapos? marami din nmng lalaki dun samin” balik ko rito

“I don’t care….you’re mine Rowan, I won against Aki and now I won against Jayford, so i will not lose you that easy…” ani nito kaya tumaas ang kilay ko

“ano namng meron kay aki at nakasama siya sa usapan?”

“wala… matulog na tayo…” sagot nito at yumakap sakin…

Abah? Ano kayang ginawa nito kay Aki? Tagal ko na nga ding di nakikita ung lalaking yun…

“don’t worry i did nothing to them… don’t overthink, makakasama yun sayo”

“siguraduhin mo lang kasi oras na malaman kung sinaktan mo mga yun di na talaga ako babalik dito…”

“haha, i didn’t… Ok? And i don’t need too… alam namn nilang ako yung mahal mo”

Abaahhh!

“yabang ampt” sabi ko sabay palo sa balikat niya… he never failed giving me butterflies…

“well, im just stating the fact… no worries, I love you more than you love me” ani nito kaya mas lalo akong namula kanina pa siyaaaa! sa school halos lamunin ako sa hiya at tuwa sa mga pinagsasabi niya… Aminin ba namn sa buong klase na may relasyon kami? Abah, lakas ng amats nito par…

Wala na akong masabi, isiniksik ko nalang yung ulo ko sa dibdib niya… Dahil sa mga ginagawa niya mas lalo ko siyang minamahal… Akalain mo yun, crush ko lang to dati eh, ngayon mahal na namin isa’t isa…

If maybe ako padin mahal niya sa pagbalik ko rito, then sasagutin ko na siya… One month din yun no, dun natin malalaman kung talagang seryoso ba siya sakin or mahal niya lang ako kasi ako yung nandito ngayon…

Pero oo, umaasa ako na sana ako na talaga yung mahal niya… Syempre attached na ako sa totoo lang and alam namn nating lahat na mahirap mag detached kapag mahal mo na eh, so ewan, basta… Makatulog na nga, laki ng trust issue eh… Di niyo rin nmn ako masisi, mama ko nga babae eh pero iniwan parin ni papa diba? Kaya it’s hard for me to fully trust the person… we also don’t know what will happened soon so dapat tayong maging aware sa mga possibilities… Ang importante habang mahal tayo, mahalin din natin, always gave your best pero wag mo ibigay lahat para sa huli, iwanan ka man, may natitira ka pa din para sa sarili mo…

---

Aki’s P.O.V

“your hired… you may start later at 9:00 pm, be ready and enjoy your first night there” lumaki ang ngiti ko ng mabasa ang text messages galing sa inapplyan kung bar…

Natanggap ako? Seryoso?

Dali dali akong nagthank you kay Mrs. Yralde at pumasok sa banyo para makapag ayos.

Nag apply kasi ako ng trabaho sa isang bar dahil gusto kong tumulong kay wanwan, tagal ko na rin di nakikita yun simula nung kinausap ako nung boyfriend niya… Nagulat nga ako bigla akong kinorner nung magbabarkda eh, dun palang alam ko nang mahal siya nung lalaki kaya binigyan ko din siya ng space, pinagselosan ba namn ako haha.

Pero simula nung malaman ko ung nangyari kay wanwan sa school, gusto ko ding tumulong, and syempre gusto ko din mapakita sa iba ang talentong meron ako… Malay mo sumikat ako sa pagkakanta hindi ba? Sabi nga ni wanwan, wag sayanging ang talentong meron tayo…

Siya ang support system ko noon kaya magiging masaya ako kung sa pagkakataong to eh makabalik man lang yung nagawa nya sakin…

He’s the best best friend I have… sayang lang talaga at may bf na… kung di sana ako magkaka gf, siya nalang din sana liligawan ko… Hindi namn mahirap mahalin ni Rowan eh, at alam kong pure siya, kaso naunahan na ako… Siguro kung maghiwalay sila tapos single pa ako, baka agawin ko siya, pero joke lang mukhang seryoso namn ung tao… Subukan niya lang saktan yun, kahit mas malaki siya sakin di ako magdadalawang isip sapak*n siya. Abah! Di deserve ni wanwan paiyakin ng kung sino lang… Higit pa sa treasure yung value nun para sakin tapos lolokohin lang nila? Di namn tama yun…

Sige wait lang muna, tapos na akong maligo, magpapalit lang muna ako ng damit at alas otso na baka malate ako sa unang gabi ko… Byeeeee!

---

A/N: these chapter is a clue… No more

explaination

kayo nalang bahala mag-isip HAHAHAHA

Enjoy reading…

Chapter 26

Halaaaa Happy 1.01k readsssss nawala lang ako nang ilang araw 1k reads naaaa huwaaaa thank you po sa pagbabasaa and sa patuloy na pagsupport po sakin🥺 maramaing maraming salamat pooo! Sana ay wag po kayong magsawa sa pagbabasa nang mga libro ko🥺 follow me for more stories po and kindly vote in every pages po para maissuggest papo ako ni Watty da iba pang mga readers… leave comments also, no worries im open po sa critism, by that I’ll grow as a writer po… Again MARAMING MARAMING THANK YOUUUUUU 🧡

---

Rowan’s P.O.V

“Anak, baba na kakain na…” tawag sakin ni mama sa baba kaya agad namn akong bumangon…

Nakauwi na nga pala ako samin kanina and natulog lang ako kasi napagod sa byahe… one of my weakness now… madali na akong mapagod…

Inayos ko na yung muna ung hinigaan ko bago bumaba…

“ngee bakit namn ang sarap ng ulam ngayon? anong meron?” ani ko nang makababa ako at matakam sa ulam na inihanda ni mama, it’s a fried chicken and adobong pusit…

MY FAVOURITESSSSSS!

“syempre antagal din nating di nagkita no at matagal na rin nung huli akong bumili ng ganyan… alam ko kasing paborito mo yan kaya inihanda ko talaga yan… And syempre ung pusit lang muna sayo kasi bawal ka sa maaalat at seasoning kaya tama na muna sa fried chicken ha?” bigla namn akong nakaramdam ng lungkot ng marinig yun… Oo nga pala may mga binawal na sakin…

Bawal daw ako sa maaalat, mamamantika, at ung masabaw kasi isa yun sa magcu-cause nang pagrami ng dugo ko na pedeng lumunod sakin…

Hayss sayangg pero need ko ring sundin si doc kasi para rin sa sarili ko yun, buti na ngalang, adobo sa tamis ang gusto ko kaya pede ako nitong adobong pusit…

Umupo na ako sa upuan at nagsimula na kaming magdasal… after namin magpasalamat sa biyayang bigay ng Ama ay kumain na rin kami…

Walang palya, sarap parin ng luto ni mama, kaya ko hinahanap hanap palagi to ehhh…

I maybe enter the field of baking and cooking, pero never ko padin napapantayan lasa ng luto niya…

I mean oo nagluluto ako and masarap naman, syempre ako may gawa eh, pero yung lasa? Never pumantay sa lasa ng luto ni mama eh sya namn halos nagturo sakin magluto🥲

“btw anak… may sasabihin sana ako pero wag ka sanang magalit ah?” biglang basag ni mama sa katahimikan kaya nangunot ang noo ko… bigla akong kinabahan sa tuno niya…

“b-bakit, ano po ba yun?” utal na turan ko, i feel strange kasi the way she started the conversation…

“naka-usap ko na ang papa mo after how many years bigla siyang kumontact sakin sa facebook…” biglang nawala ang sarap ng pagkain ng marinig ko ang sinabi niya…

Buhay pa pala yun?

“Anong sabi?” bored na tanong ko at tumuon nalang sa kinakain ko…

“wala nangangamusta lang… kamusta ka na raw…”

“yun lang?“

“k-kukunin ka na daw…” Uminit bigla ang dugo ko sa sinabi niyang iyon… I smiled bitterly…

“kung kaylan malaki na ko? para saan? para mapakinabangan nya na? matapos nya tayong iwanan tapos bigla syang magpaparamdam para kunin ako? Abah, kapal namn ng libag nya!”

“pero a-anak… ipapagamot ka daw niy—”

“hindi ma, pumayag ka ba? I told you naman po na gagawan natin ng paraan diba? Hindi natin siya kailangan ok? Kaya natin nang tayong dalawa lang…”

“h-hindi ako pumayag, sabi ko kakausapin muna kita…”

“block him, wag ka nang magreply, hindi ako pumapayag… kinaya namn natin yung ilang taon na wala siya hindi ba? Kaya’t kaya natin yung marami pang taon na wala siya. At mas lalong hindi kita iiwan dahil lang sa kailangan natin ng pera… yung pera magagawan namn ng paraan yan eh, pero ung pagiging Ama at Ina mo sakin noon nung wala siya, walang makakatumbas nun ma…” ani ko rito… hindi ako papayag! Mas pipiliin ko pang wag gumaling kesa makasama sya at maiwanan yung taong kaisa isang tumaguyod sakin… I wipes my tears but bigla niya namn akong niyakap kaya tuluyan nang bumuhos ang mga luha kong kanina pa gustong magsilabasan… I have nothing to say, nasabi ko na lahat ng hinanakit ko kaya’t niyakap ko nalang siya pabalik at isiniksik ang mukha ko sa leeg niya…

“sorry anak… Natatakot kasi ako na mawala ka sakin eh…”

“shh, I will never not until my last breath out… but if maybe my times end, always remember that im in your heart… We don’t fear d**ths right? Kapag oras muna… oras mo na…”

“s-sorry…”

“no need, stop crying na, ang sarap sarap ng ulam eh” biro ko kaya bahagya siyang natawa at nagpatuloy nalang kami sa pagkain.

I know thats rude to hear from a child like me to hate parents but… We will not going to hate them if they fulfil the love we needed… In my experiences i learned that the childs behavior and attitude reflects to what they saw and adopt from their surrounding…

In my case, he used to be my protector before, papa’s boy ako dati eh… he’s very idealistic and inspiring about his success as a Marines, but all of those characters ruined when a call speaks for the truth… As a kid back then, I don’t understand why did he cheated? Is he don’t love us anymore? To be honest even tho I don’t understand it that much im willing to forgave him just because i don’t wanna ruin our family pero bigla siyang naglaho, siya mismo yung sumira, at mas sinira niya pa after he choose his second family… Imagine a 9 year old kid who love his father got traumatized by the things his father did to him…

Well, i don’t wanna think to much about it again… Ako lang mahihirapan… Basta buo ang disesyon ko… HINDI KO SIYA KAILANGAN…

Chapter 27

Rowan’s P.O.V

Ilang araw na ang lumipas simula nang umuwi ako rito… Heto ako, kasalukuyan nagtotoothbrush ngayon kasi tumutulong ako sa  pagtitinda ng mga damit sa ukayan ni mama, bumalik kasi siya sa pagtitinda simula nung sinugod ako sa hospital eh…

Di ko namn siya napigilan kasi gusto niya raw talagang makatulong sa paghahanap ng pera sa pagpapa-opera sakin…

Mas okay na din yun kesa magpagastos sa lalaking umiwan samin, diba? Mas pipiliin ko nalang din na wag nang magpagamot kesa masumbatan niya pa…

Kalimutan na nga lang natin yung taong yun… nakalimutan niya nga kami ng walong taon eh, ede ituloy tuloy niya na…

“Wanwan bilis na at mag aalas otso na… Pano tayo makakarami ng benta nyan?” nabalik ako sa realidad nang marinig ang sigaw ni mama… Oo nga pala, apaka daldal kasi eh, magbebenta pa nga pala kami…

“opo, andyan na!” sagot ko dito at nagmadali nang mag ayos… dapat kasi maaga pumunta dun at mag aayos pa ng mga ibebenta…

Teka lang, iwan ko muna kayo ah… Magbibihis lang ako…

---

Aki’s P.O.V

Puking! Puking

(tunog ng messenger yan ah? Pagpasensyahan nyo nalang HAHAHAHA)

agad kong hinablot yung selpon ko ng marinig itong tumunog…

Sino nanamn kaya to? Kakagising ko lang ah? Puyat sa pagkanta ko eh, pero ok lang Worth it namn at kumikita ako dun habang wala pang pasok…

[ fr: unknown sender         09*********

             Good Morning, how’s your sleep?]

Basa ko sa message kaya agad ko itong  niremoved… Di ko namn kilala yun, baka wrong send lang…

Nagpunta nalang ako sa facebook para mag scroll pero may chat na isa, agad ko iyong binuksan kala ko namn kung kanino… Gc lang pala…

[Batch 2016/2017

REPRESENTATIVE:         May I inform you guys about sa Alumni natin sa December 22, 2023 na gaganapin sa ***** Elementary School… And blah blah blah]

Di ko na binasa pa, alumni lang nmn yun sa dati naming school ni Rowan… Every December kasi alumni namin, siguro namn wala akong trabaho niyan kasi magpapasko… syempre pupunta ako, alam ko pupunta dun si Rowan, palaging present yun dun, sya Valedictorian namin noon eh…

Natawa tuloy ako nang maalala ung panahong bata pa kami… Maging ako di ko akalain na magiging magkaibigan kami eh ang talino niya habang ako saling pusa lang sa klase… Gaya ng kwento ko sainyo noon nakakasabay lang ako pero di ako matalino… Di ako nakikipagsabayan sakanila kumbaga go with the flow lang atake ko… Alam ko nmn kasi sa sarili kong di ganun karami kaalaman ko kumpara kay Rowan, pero thankful ako sa part na kahit ganun ako ay kinaibigan nya ako… Hindi siya maramot sa answer, tapos hilig niya pang mag boost ng confidence, gaya nitong pagkanta ko, diba kung di niya ako sinupport noon hindi sana ako kumakanta ngayon…

Ito pinanghuhugutan ko kung bakit ganun na lang yung kagustuhan kong tumulong kay Rowan, kasi hindi ako aabot sa ganto kong hindi ko siya naging kaibigan… Lakas ng tulong niya sa achievements na to, kaya kahit kunting tulong lang magawa ko, atleast bukal sa puso yung pagbawi ko… Kilala ko si Rowan, kahit gano pa kakunti ung nabigay mo as long as pinaghirapan mo, okay na sakanya yun… Pero hindi lang dito nagtatapos ung regalo ko syempre the more na tumatagal pagkakaibigan namin mas marami pa akong mabibigay sakanya diba?

Kaya’t sana gumaling sya…

Natigil ako sa pag iisip nang may tumulo saking pisngi… Napangiti ako nang malamang umiiyak na pala ako… hayss, iba talaga kapag childhood friend, tumatatak talaga sa puso natin…

Kamusta na kaya siya?

Asan kaya siya ngayon?

Machat nga…

---

Rowan’s P.O.V

“Salamat sa pagbili” ani ko nang maiabot ko ung damit na binili ni ate… sabi diba ni Sir maganda daw sa business ang Pleasing personality kaya ayan I’m doing it right now…

Marami din talagang bumibili dito sa pwesto ni mama and karamihan kakilala din namin…

Puking! Puking!

Bigla akong napabalikwas ng tumunog yung phone ko sa gilid, pisti! Nakakagulat namn kasi…

Binuksan ko yun at may nakita ako 3 message galing sa school, kay Jai at kay Aki?

Buti namn at nagchat to? Tagal ko nang di nakikita to ah!

[Aki🥰

Good Morning wan², kamusta kana?]

Basa ko sa chat nya… Wow, kilala nya pa pala ako…

I clicked the video call para di ako mahirapan sa pagtype lalo na nagbebenta ako diba?

After a seconda sinagot nya namn yun agad…

“buti namn at kilala mo pa ako” bungad ko rito na tinawanan niya namn, mukang kakagising palang nito o kagagaling lang sa iyak… “anyare sayo bat ang pula ng mata mo?” tanong

“ahh wala, namiss lang kita kaya naiyak ako haha” abah!

“sus, broken ka no? Di ka na nagkwekwento ahh! Pinagpalit mo na ata ako!”

“baliw, wala pa nga akong nagugustuhan eh tapos mabobroken? Ayos ka din… Kung wala ka nga lang jowa baka ikaw na niligawan ko haha” luh? Jowa? Sino namn may sabing may jowa ako eh nanliligaw palang namn si— wait teka nga naalala ko tuloy usapan nila…

“ha? Pinagsasabi mo? Wala namn akong jowa ahh”

“aba bakit? Wala na ba kayo nung Jairo? niliko ka ba? Sabihin mo lang uupakan ko yun, tang*na niya wala siyang isang salita!” confirmed may usapan nga sila.

Hay Jairo, secret secret ka pa ah… Sa bibig nahuhuli ang isda… dont forget that…

[ano bang sinabi niya? Di ko namn jowa yun. Wag mo pangalanan marinig ni mama] chat ko rito mahirap na baka marinig ni mama hindi pa ako nag a out!

[Aki🥰

ha? Sabi niya nung usapan namin, layuan daw kita kasi pag-aari ka niya. Pumayag ako kaya di ako nagparamdam sayo kasi binigyan ko kayo ng space tapos lolokohin ka lang? Babasag*n ko talaga ulo niya sabihin mo lang]

Reply nito sakin kaya natawa ako.. HAHAHA patago pala mangbakod si Jairo HAHAHA kinilig namn ako dun… Sino bang hindi kikiligin sa “pag-aari ka niya”? Sige nga.

Landiiii!

“umuwi ka ba satin? Di mo man lang ako sinama” ani nito sa call kaya di na ako nagtype…

“nung isang araw pa mga 4 days na, saka pano nga kita isasama eh hindi nga kita makita baliw ka…”

[Di ko pa siya jowa, nanliligaw palang] reply ko, nakita ko namn siyang ngumiti sa kabilang linya at tumingin sakin ng nakakaloko

“naks, dapat lang ipursue ka nya, binalaan ko namn yun na oras na saktan ka, aagawin kita”

“aba, ang tapang ah, di ka nga ata marunong sumuntok eh… Hindi pa namn kita nakitang nakipag away…”

“syempre good boy ata to… Sya nga pala pupunta ka sa Alumni?” tanong nito sakin kaya nangunot ang noo ko…

“Alumni? Bakit may announcement na ba? Ay hala oo nga sa 22 na pala sh!t di ko nabasa agad…”

“mukhang busyng busy ka ah, ano bang ginagawa mo jan, saka kamusta na pakiramdam mo?”

“well ok naman na ako, saka nagbebenta lang nmn ako sa ukayan ni mama, di namn ako napapagod…”

“ahh, ayos yan… Sya nga pala pumasok ako sa isang bar hehe”

Ha? Bakit?

“hala Aki? Macho dancer kana? Kelan pa?”

“Hindi, baliw ka! Singer kasi… Para makatulong ako sayo ket kunti lang…” bigla namn tumaba ang puso ko sa narinig…

“luh? sweet sweet namn nang aki na yannn, haha, takot ka bang mawala ako?”

“malamang, alam mo namng ikaw lang best friend ko eh”

“sarap nmng pakinggan.. thank you ah?”

“ohh wag ka umiyak… ganyan din ako kanina nung namiss kita haha di man lang kita nasamahan sa hospital… Pasensya ka na ah? Yung Jairo kasi eh”

“HAHA, baliw…”

“kapag niloko ka nun sabihin mo lang ah? Ako sasap*k dun para sayo…”

“gsgi haha hayaan mo na yun, ikaw ba pupunta ka sa Reunion?”

“aba syempre, para nadin mabantayan kita dun”

“protective masyado haha kaya ko namn sarili ko, nu ka ba”

“basta pupunta ako, sabay nalng tayo”

“sige sige para makalibre na din sa pamasahe haha”

“buraot, pero sige…”

Napuno kami ng tawanan habang nag uusap sa call, namiss ko din tong bonding namin eh… para kaming bumalik sa pagkabatang nag aasaran pero walang pikunan…

He’s really my bestfriend since noon, well mas marami pa kaibigan ko noon nung elementary, can’t wait to see them again… pero si Aki yung talaga sumama sakin pati pag high school at hanggang Senior high same school kami haha… Hindi niya ako iniwan ever… Kaya masasabi kung he’s the best Man I have…

---

A/N: Im backkkk! Two chapters for now dahil matagal akong nakapag update, sensya na po kasi 6 typhoon in just 3 weeks po yung naranasan namin… Thanks to G at hindi niya po kami pinabayaan… Ingats po tayong lahat always po…

lovelotsss

!

Enjoy reading

mwuappsss

!

Chapter 28

Rowan’s P.O.V

“… maraming salamat sa panibagong araw pong natapos, ikaw po ang aming Ama at may likha, Amen…” pananapos ko sa pananalangin ko bago humiga sa kama…

Ilang araw nanaman ang natapos at heto ako, buhay pa rin…

December 21 na nga pala, malapit na yung pasko at bukas namn ng gabi ung Alumni namin… Magkikita kita nanamn kami…

Akalain nyo yun, parang kelan lang ay mga bata pa lang kami, pero ngayon magtatapos na kami ng Senior High School… Bilis ng panahon no? kamusta na kaya ang buong batch namin nung elementary…

Wala namn akong masyadong ginagawa kaya hinalukay ko nalang yung yearbook namin sa drawer ko…

Nang makita ko yun ay agad ko itong binuklat, haysss nakakamiss balikan yung mga panahong bata pa kami… Tipong puro lang tawa, puro laro, at walang pake sa mundo…

Nakita ko ulit ung mukha ko 6 years ago… Hinaplos ko yun habang inaalala yung panahong ako ang ginawaran bilang Valedictorian ng batch namin… Simula noong iwanan kasi kami ni papa ay nagpursigi talaga ako sa pag-aaral para ipakita sakanya na malaking kawalan kami… Nung bata pa lang ako wala namn talaga sakin yung pang iiwan niya kasi akala ko babalik siya, but growing up na hindi siya dumadating, dun nagsimula yung galit ko… Umasa ako, kaya masakit para sakin na hindi siya dumating… Pero ok lang, look at us now? Kinaya namn namin ni mama… Ang importante sakin ngayon ay gumaling ako at ibigay lahat ng makakapagpasaya sa mama ko…

Siya ang number 1 fan ko simula noon, she cheer me, she raise me, she protect me, she boost me, she did everything for me… She’s my everything too…

I don’t know where am I right now kung hindi siya nagpaka nanay at tatay sakin… Kahit nagka anxiety at depression sya before, nilabanan nya yun para di niya ako maiwanan mag isa… These medals symbolize my gratefulness to her love and sacrifices… Sana ay madagdagan pa yan this SHS, hopefully ako parin ang top 1 this sem pati na rin sana sa second sem… Manifesting…

Ang kyut kyut namin nung bata pa, ngayon ano na bang mukha to?! Napabayaan na HAHAHAHAHA

Haysss sarap maging bata ulit…

Teka, ano kayang susuotin ko bukas? gsgi wala pa nga pala akong napre prepare huhu

Dali dali akong naghalungkay sa drawer para makahanap ng susuotin ko… Marami namn talaga akong damit, may favouritism lang ako kaya kunti lang sinusuot ko… Ngayon tuloy piro tambak yung gamit sa drawer kasi isang suot kapag di nagustuhan ayan mabubulok na sa drawer yan haha

After 13346490 days chariz after ilang oras sa paghahanap ay may nakita na din akong Maroon toxido na bagong bago pa ang kulay ay osang beses ko palang ata to nasuot nung debut ata yun ni Shelly, isa sa kaibigan kong babae noon… Sinama niya ako sa 18 roses niya kahit alam namn nyang baliko ako…

Alam nga pala ng buong klase namin na baliko ako dahil sa kilos ko daw na mahinhin, at karamihan sa kaibigan ko ay babae, kaibigan ko din nmn lahat ng lalaki pero si Aki lang yung pinakaclose ko sa lahat… at syempre bata, may crush crush din kami noon…

We played Truth or Dare, kaya ako napa amin bigla, kasi kapag di umamin manlilibre daw so, instead manlibre ay umamin nalang ako, wala lang din nmn samin yun kasi crush crush lang but don nila nalmaan na nagkakagusto ako sa kapwa ko lalaki… That’s why si Aki lang pinakakaibigan ko dun kasi umiwas sakin yung ibang lalaki kasama na dun yung crush ko…

Well that time ay galit na ako sa papa ko kaya wala na akong pake if layuan ako ng mga lalaki…

Thats time I created a quotation na “we can’t pleased anyone… as long as you didn’t harm others, keep on being yourself” I entry it on the slogan making sa school and won the contest…

So instead na magpakabroken ako kasi nilayuan nila ako nanalo pa ako sa contest na yun HAHAHAHA

That realization helps me understand life…

Matapos ko ngang plantyahin yung toxido ay nahiga na ako para matulong nang makita kong umiilaw yung phone ko… Agad ko iyong binuksan nang maalala kong nimute ko yun nung nasa ukay ukay ako… Baka kasi makadisturbo sa pagbebenta ko eh… Pero nakalimutan ko na palitan…

Pagkakita ko nga ay agad akong nanlamig…

[ Jai • 57 missed call and 62 messages]

Halaaa gsgi lagot na! Nakailang tawag na si mokong di ko man lang nasagot…

[fr: Jai Hi baby, What are you doing?]

[Pick up the call]

[Hey! May nagawa ba ko? Fvck, answer my call]

[Where the hell are you, Rowan? You’re making me paranoid]

[Do you want me to go there instead?]

[If you’ll not going to pick that fvcking phone, I’ll go there!]

LAGOT!😭

---

Jairo’s P.O.V

“What the fvck is he doing and not answering my call?” I called him so many fvcking times pero hindi nya sinasagot… dati namn gantongboras nag uusap na kami.

I can’t stop myself thinking na baka may nangyari nang hindi maganda sakanya… Knowing his condition, posibleng…

No, I need to go…

Im about to pick my clothes when my Phone rang…

“thank goodness and you answer my call… Ano bang ginagawa mo?”

“nag ayos lang ako ng kwarto ko baliw at saka nakalimutan kong i unmute yung phone ko kaya di ko narinig mga tawag mo, sensya na…” he answered kaya nabunutan ako ng tinik sa lalamunan ko…

Di ko mapapatawad ang sarili ko kung may nangyari sakanyang masama tapos wala ako sa tabi niya…

“tsk… Next time dont mute your phone”

“at bakit? Ayaw ko nang disturbo sa umaga ha, alam mo namang tumutulong ako kay mama sa ukayan” sh!t oonga pala….

“fine but just please unmute that after… it’s making me paranoid didn’t you know that?”

“luh? wag mo kasi ako masyadong isipin, I’m okay… Malakas to”

“as far as i know isang round pa ngalang nanghihina—”

“hoyyyy gsgo ka marinig ka nga ni mama!”

I smiled as I imagine his cute face turned into read after hearing my green jokes haha

“chill, im just balancing the aura, kanina pa ako nag aalala sayo, I’m about to go there kung di ka lang tunawag…”

“luh, masyado ka nang halata Jairo haha, mapapakilala din kita, wait kalang”

Ohh..

“is that an assurance baby?”

“luhhh hindiii i mean…”

“defensive haha, kilala namn na ako ni mama diba? the sad thing is as a friend lang”

“defensive mo mukha mo, atleast nga kilala ka eh… Tsaka lakas mo namn mama agad, ligawan mo din yun bago mo ko makuha…”

“do you think I can’t? Syempre i Court her to just to get you legally…” I assured him that’s why i hear some noise na parang nagpagulong gulong haha… Cutie Rowan, kilig na kilig ka na sakin ah…

“m-matulog ka na nga gabi na, matutulog na din ako… Tumawag lang ako kasi akala ko importante yung pagtawag mo, puro ka lang pala l*ndi HAHAHAH”

“gusto mo namn… Pero you really need to rest, gabi na, masama sa kalusugan mo yung pagpupuyat… Lets talked after you go back in my arms again…”

“anong arms, babalik na ako sa Boarding house nyo!”

“No, sakin ka titira… I want to make sure that you’re safe everyday…”

“too Possessive, pero nakak—”

“sleep now, Rowan… sa bahay ka titira and that’s final”

“hayss… Bala ka sa buhay mo, good night” huling ani nito sabay baba ng call… tsk… Pasaway talaga!

Wala na akong nagawa at humiga nalang sa kama ng biglang tumunog ulit ang phone ko…

I smiled cause i thought it’s Rowan but that’s smile fades as I read the callers name…

“why?” I asked after answering her call…

---

Someone’s P.O.V

“wala ka ba talagang balak umuwi?” tanong ko rito nang sagutin nya yung tawag ko “kung hindi ka magpapakita rito kalimutan mo na ako…” usal ko… Tagal niya nang hindi nagpapakita, masyado na siyang busy… ni hindi nya nga ako nabisita nung birthday ko eh… Mukhang may iba na siyang pinagkaka abalahan sa buhay at ganun ganun niya lang ako kalimutan.

“tsk, I’ll go there, just wait me… Buti wala siya rito at hindi ka niya narinig…”

“I told you sabihan mo na siya, if hindi ka uuwi rito, hinding hindi mo na ko makikita, nagkakaintindihan ba tayo?”

“hays, why are you like that? Tumetyempo pa ako… and It’s hard to tell him about that”

“why? Mas mahalaga na ba siya kesa sakin? If he love’s you, he will understand…”

“he loves me, i know that… just don’t pressure me, will you… Please?”

“fine… Hanggang pasko nalang… If hindi ka dumating aalis na kami…”

“but—”

“no buts Jairo, bye” i said and ended the call… Magpapasko nanamang hindi kami magkasama… di ko na nga mabilang kung ilang pasko na yung dumaan na wala siya sa tabi namin dahil busy siya, yun namn lagi palisot niya…

“don’t overthink too much… dadating yun” ani nang katabi ko pero hindi na kinaya ng luha ko… tumulo na lang siya dahil panigurado hindi nanamn siya sisipot… Ilang araw na kong umaasa… “shh… nuka ba, mas mahal ka pa rin non kahit sino pang dumating sa buhay niya… Ikaw pa rin ang unang babaeng minahal niya… Kaya wag ka nang umiyak, ok?” dugtong nya at niyakap ako… Yumakap nalang ako pabalik at saka umiyak sa balikat niya…

“kapag di pa siya umuwi, di na tayo babalik”

---

A/N: ayayayyyyyy! Sorry ngayon lang ulit nakapag update mga Xiesseeee ineedit ko papo kasi yung ibang chapters and all i can say is malapit na

tayooo

huhuhu

… Can’t imagine that after a year matatapos nanamn tong kwentong to😭 but hopefully samahan nyo pa po ako sa iba ko pang mga kwento, kaya

follow

nyo po ako mga xiesse para updated po kayo sa mga soon to published story ko po… Dont forget to

FOLLOW

,

COMMENT

and

VOTE

… Enjoy reading mwuapssss!

—

N Y X X I E —

Chapter 29

Rowan’s P.O.V

Kakatapos ko lang maligo kayat dumeretso na ako sa plinansya kong damit kagabi… Di nga pala ako nakapag paalam kay Jairo kahapon pero hayaan mo na Reunion lang namn yun… alas sinko palang pala pagtingin ko sa relo na nakasabit sa taas ng pinto ng kwarto ko kaya may time pa ako ala sais namn daw start ng Alumni, and susunduin namn ako ni Aki kaya mabilis lang pagpunta namin dun… Isa pa sa kabilang baranggay lang nmn yung school namin kaya di namn kami malilate…

After kong maisuot ang white sando ko ay isinuot ko na ung maroon na toxido… Black pants and black charol shoes ang pinarter ko sa pangtaas… Kunting ayos ng buhok and ayan pede na yan…

“nak, andito na si Aki, baba ka na jan” tawag sakin ni mama kaya agad naman akong nagmadali…

Kinuha ko yung phone ko na nakacharge at wallet ko, mahirap na gumala ng walang pera abah!

After ko patayin yung ilaw sa kwarto ay ay bunaba na ako…

Nakita ko namang magkausap si Aki at Mama sa sala…

To describe Aki, gwapo talaga siya… sobrang puti pa kaya’t bagay na bagay ang black toxido nya sa balat nya…

Formal attire kasi kaya ayan mga suot namin…

“oh, matunaw ako Wanwan, alam ko namang gwapo ako pero wag mo namn akong titigan…” nabalik ako sa wisyo nang magsalita si gsgo…

“kapal… minsan ka lang kasi magmukhang tao kaya napatingin ako haha”

“deny pa eh, tsk. tsk. tsk.”

“hahaha oo na gwapo ka na”

“yan, ganyan dapat, alam mong masama ang magsinungaling eh haha” gsgo nahampas ko tuloy sa kahanginan nya… “pero gwapo ka rin pala Rowan”

Luh??

“wow ha, parang duda ka pa jan” anas ko kaya’t humagalpak siya sa tawa…

Baliw🥲

“tara na nga baka malate pa tayong bwisit ka” sabi ko sabay hila sakanya pero sya patuloy padin sa pagtawa parang tanga…

“hahayss namiss ko tong bonding natin Rowan, pikon ka pa din”

“tsk… pano parang sinabi mo lang din na pangit ako”

“haha biro lang, gwapo ka namn talaga eh, pero gwapo din hanap haha” namulat tuloy ako sa hirit niyaa… Gsgoooooooo!

“baliw marinig ka nga ni mama”

“pano yan kapag sinagot mo na si Jai?” natigilan ako sa tanung nya… “pano mo siya ipapakilala kung yung sarili mo mismo di mo masabi sa magulang mo?”

I know… pero… natatakot kasi ako baka di niya tanggapin yung katauhan ko… Simula pagkabata ay tinago ko na yun sakanila… pero pano ko nga ba mapapakilala si Jai sakanila kung pati ako di ko maamin ung katauhan ko?

“tanggap ka nun, mahal na mahal ka kaya ng mama mo”

“d-di pa’ko handa…”

“kaya mo yan, kung kailangan mi nang lakas yakap ka lang sakin”

“s-salamat Aki… never ko pang nasabi sayo to simula pa nung bata pa tayo pero… Salamat kasi kahit iba ako sainyo eh kinaibigan mo parin ako, sinamahan mo ako kahit jinajudge ka na rin ng ibang tao… Hindi mo ako iniwan until now… Kasama parin kita… Salamat sa lahat lahat” sabi ko sabay yakap sakanya… Bilis nang mood namin tumatawa palang kami kanina ngayon umiiyak nanamn ako…

“luhh wala pa tayo sa party umiyak ka na, mahahagard ka nyan… Tahan na, di kita iiwan kahit maging babae ka pa haha”

“gsgo, haha…”

“wala namn kasing kasarian sa pakikipagkaibigan eh kaya wag ka na umiyak, hindi ka mahirap mahalin Wanwan…”

“taraa na nga… Nagdrama pa tayo rito”

---

“wow, nandito na ang Valedictorian natinnnn!” “wanwannn!”

Ito yung bumungad sa pwesto ng batch namin matapos nila akong makita sa hallway…

Iingay padin nila, wala paring pagbabago haha…

“may red carpet ohh, lagay mo kamay mo sa braso ko wanwan papic tayo” ani ni Aki sabay hablot sakit… Abahh gsgi…

“Aki nakakahiya ginawa mo na akong babae baliw ka”

“ok lang yan, minsan lang to” dinala nya ako sa may carpet… agad namang nag ayos yung Camera man at kinuhanan kami ng litrato… Maraming pose yun, siguro namn satisfied na tong taong to…

“thank you po” sabi namin saka dumeretso sa pwesto ng batch namin…

“hep hep ano yan? Kayo na ba?” “wow ha, kaya pala sinamahan mo hanggang Highschool Aki kasi binakuran mo na” “pano na si Leo niyan?”

“haha wala pang balak magjowa yang si wanwan haha kaya di ki binakuran”

“ahh so pwede pa raw Leo”

Nagulat ako sa biro ni Jester kaya napatingin ako sa pwesto ni Leo… Nagtama ang mga mata namn… Ngumiti sya nang makita ako pero wala na akong naramdamang kakaiba sakanya unlike before…

Dati kapag nakikita ko siya parang may kung ano sa dibdib ko pero ngayon wala na… Oo gwapo parin naman siya pero masasabi kong di ko na siya gusto…

“haha, wag nyo ganyanin si Wanwan baka maawkward sakin” ani nito kaya napangiti ako… As far as I know sila yung umiwas sakin before…

“akala ko nasa ibang bansa ka?” tanong ko rito kasi palagi siyang wala sa Reunion at Alumni namin noon, ngayon nalang ulit siya nag attend…

“namiss mo ba ko Wanwan?”

“ayieeeeeeeeee” sigawan ng batch namin kaya bigla akong nailang…

“b-baliw hindi… madalas ka kasing wala kaya akala ko di ka nanaman aattend”

“dito ka na umupo oh, bakante” sabi nito sabay ayos ng upuan sa tabi niya kaya’t napadiin yung hawak ko kay Aki…

“ok lang yan Rowan, just act normal, and choose according to what your heart want” sabi sakin ni Aki…

It’s true… Wala namng malisya eh… Tatabi lang at alam ko namng walang balak sakin yan, straight yan eh…

Naglakad na ako papunta sa tabi niya at umupo roon…

“wag ka mahiya, it’s okay…”

“thank you…”

The MC start to speak in the stage kaya nakuha na yung attention namin at dun na kami nagfocus…

---

Jairo’s P.O.V

FVCK! BAKIT HINDI NYA NANAMN SINASAGOT!

kanina pa ako tawag ng tawag, I told him to unmute his phone when he’s done to his work…

One more call at kapag hindi niya oa sinagot si Tita na ang tatawagan ko…

Kringgggg

….

Kringgggg

….*

[The number you have dialed is cannot be reach…  The number you have dialed is cannot be reach]

Lagot ka talaga saking pasaway ka…

I dialed her mother’s number and click the call button.

Kringgggg

….

Kringgggg

….*

“Hello? Sino to?” i heared his mother voice from the other line kaya napangiti ako… Buti nalang binigyan nya ako ng number niya nung ipinagkatiwala niya sakin si Rowan.

“Hi tita, its Jairo po kaibigan ni Rowan, where is he?”

“ahh ijo ikaw pala yan… wala dito ehh, bakit?”

“ahh… san po pumunta? Kanina papo kasi ako tumatawag sakanya eh kaso di nya po sinasagot… may sasabihin lang po sana ako sakanya…”

“nasa Alumni kasi siya ngayon sa school nila nung Elementary kaya baka sa ingay doon ay di marinig yung cp nya”

Pumunta pala siya nang Alumni ng hindi nagpapaalam sakin? Tsk.

“ah, saang school po?”

“dito samin sa **********, ********** Elementary School”

“ahh, Thank you tita”

“sige ijo…”

“opo, bye” ani ko sabay end ng call… Napahawak nalang ako sa sintedo ko dahil sa sinabi ni tita…

How can he go to events without my permission? Pasaway talaga…

Chapter 30

Rowan’s P.O.V

“halaa kaylan pa?” tanong namin kay Sebby na ngayon ay proud na nagdadalang tao with Cron… Patahi-pahimik lang yan dati eh ngayon binuntis na si Sebby haha…

“4 months na… Sana nga babae eh… Para may little Sebby na ako…”

“trueee for sure maganda yan, lakas mo Cron ah… yung Majorette leader pa talaga ng batch natin haha”

“ganun dapat hindi yung hihina nyo pumili haha” proud namng sagot ni Cron nahampas tuloy siya ni Sebby…

Bigla akong tinamaan ng insecurities dun ah… Kasi yes, I’m smart, I’m Independent, I love kids… Pero di ko kayang magka anak… I can’t gave Jairo a kid… How can he manage to love me if we don’t have kids… Sooner or later baka ipagpapalit nya rin ako sa babae…

“lalin ng iniisip mo Rowan… kanina ka pa namin kinakausap…” natauhan ako ng magsalita si Sebby sa harap ko…

“h-ha? Syensya na may iniisip lang ako…” sagot ko rito…

“ok ka lang ba? Gagawin pa man din kitang ninong para mahawaan mo man lang ang anak ko sa talino mo”

“ah haha ayos lang, payag ako… hehe”

“it’s okay… If he love you, it’s not a matter kahit di mo siya mabigyan ng anak… diba nga sabi mo noon, when you love someone you must love   their worths and imperfections…” sabi ng katabi ko kaya napatingin ako sakanya…

Hes eyes are genuine that’s why i know he mean what he says…

“oum… Haha naalala mo pa pala yung time na umamin ako sayo… Bata pa tayo nun kaya—”

“haha don’t mind it, it’s nothing to me now…”

“oum…”

Natigil kami sa kwentuhan ng magsimula nang tumugtog sa buong dance floor…

“ok ******ians, it’s time to wild the crowd”

“whooooooo”

Isa isa nang nagsitayuan ang mga tao sa bawat batch at sinimulan na nila ang magsayawan… Lalo na yung mga kaklase naming palong palo sa sayawan…

Sari saring hiyawan sa tuwa at galak ang pumuno ng Covered court… Habang busy namn ako sa paglamon…

Di namn kasi ako mahilig sa ganyan, wala akong talent bukod sa academic achiever ako ay wala na akong ibang maipagmamalaki… I can’t sing… I can’t dance… I can’t draw… not even sporty… Acads lang and cooking…

Nagpatuloy pa ang sayawan nila hanggang sa mapalitan na ng sweet song yung tugtug…

“luhh… wala na sweet sweet nanamn sila”

“upo na tayo bhe, para na sa mga Oa yan”

“oonga, maghiwalay sana kayong lahat”

“bitter much? Pag ingit pikit”

“ohhhh!”

“jan nagsimula lolo at lola ko”

“HAHAHAAHAH”

Natawa ako sa mga usal ng mga kaklase ko… Hayss! Wala parin talagang pinagbago… Naniniwala na ako kay Mrs. Aida sa “worst section” line nya haha kidding…

“uhmm… Can I dance you, R-Rowan?” ani nang katabi ko sabay lahad ng kamay nya sa harapan ko…

Luh?

Ano daw????

Dance?

Anong nakain nito?

“uyyyyyyy…… ano yan pre?” “ackk prayer revealed wanwan!” “Leo “tumatapang” Abisales”

Haaaa pinagsasabi nila!!!

“can we dance… even for once?” dugtong pa nito kaya mas lalong lumakas yung pang-aasar nila…

“sige na… sige na… sige na…”

Haysssss nakakapressure naman… Ayuko sana kasi baka anong sabihin nila about samin lalo na’t parehas kaming lalaki pero nakakaguilty namn kung di ko siya pagbibigyan, baka mapahiya siya… Inabot ko nalang ang kamay nya saka nya ako iginiya sa dance floor kung saan may mga nagsasayawan…

He guided my hand to his shoulder and put his hands in my waist…

Kahit nakangiti ako habang kasayaw siya ay kung ano ano na ang naiisip ko…

Am I cheating to Jairo? I asked myself, kasi nakikipagsayaw ako sa kaklase ko at sa ex crush ko pa… But I swear it’s only a dance, no malice… Hindi ko na sya gusto… Alam nyo namn na kung sino yung taong gusto ko eh, denial lang ako sakanya but you know how much my heart shout his name…

It’s Jairo… Only hi—

“Jai?” tanging nabigkas ko ng bigla nya nalang akong higitin mula sa pagsasayaw namin ni Leo…

“teka, sino kaba? nakikita mong nagsasayaw kami ni Rowan, manghihila ka bigla, be gentle to him” usal ni Leo sabay tulak kay Jairo ng mahina…

“find another person to dance… Rowan isn’t yours…” matapang namang sagot ni mokong…

“J-jai… ano ba nakakahiya… pinangtitinginan na tayo ng mga tao…”

“pre bat ka ba nanggugulo, sumasayaw yung dalawa eh…” ani ng isa sa kaklase ko…

“lagot, dumating yung tunay na nagmamay ari kay Wanwan haha” rinig naming sabi ni Aki kaya’t nagsitinginan pa sila samin…

Ahhhhh lupaaa lamunin mo nalng ako ng buo…

“bakit Rowan, sino ba to?”

Tanong ni Leo sakin… kaya’t mas lalong bumilis tibok ng puso ko…

Anong sasabihin ko…

Hindi din ako maka alis dahil hawak ni Jairo ang kamay ko…

“H-Hes Jai—”

“I’m his Boyfriend” sagot nito kay leo kaya’t naputol ang sasabihin ko… nag-iba tuloy yung mukha ng mga taong nanonood na kanina ay tense ngayon ay nagsiarco pangiti ang mga labi nila… “You heared it clear, right? so no one’s allowed to dance him, except me…” Jai chuckles of his victory…

Wala namng nagawa si Leo kundi bumalik sa upuan nya…

Nagsibalikan namn na sa pagsasayaw ang mga nasa katabi naming natigil dahil sa nangyari… Buti nalang at hindi kami nakagawa ng iskandalo… Kung nagkataon baka di na ako makabalik dito sa sobrang hiya…

Humarap sakin si Jai kaya napalunok ako…

He guided my hand in the back of his neck and put his hand in my waist…

Nag iinit ang mukha ko kasi ang lapit ng mukha nya dahil sa pagkakayakap ko sa leeg nya…

I feel like nawala lahat ng tao sa mundo at tanging kami na lamang ang naririto, sumasayaw sabay sa tempo ng tugtog…

He’s eyes sparkling as if its asking me questions that I can’t understand…

“bakit di ka nagpaalam?” basag nito sa katahimikan namin…

“nakalimutan ko kasi sa sobrang busy sa ukayan, s-sorry…” paliwanag ko, totoo namn kasi maghapon akong nagbebenta to earned money…

“tsk… Next time better to tell me bago ko pa malaman sa iba”

“oum… btw, how’d you know pala na nandito ako?”

“I called your mother… Buti nalang she gave me her number when we are in the hospital… And its a blessing to have our mom kasi kung di ako dumating dito, baka nag enjoy ka na sa lalaking yun… Bakit ka ba niya sinayaw? Is there something between you and him??”

Luhh?

“baliw… Inaya lang ako may something na? pinagbigyan ko lang namn yun kasi ayuko siyang mapahiya sa buong batch namin…”

“tsk… humawak pa siya sa baywang mo…”

“ngee syempre sweet dance to… pero sorry ah? Is that cheating? kasi I let him to dance me kahit nililigawan mo ko… Naguguilty rin namn ako kanina pero ayuko lang talaga siya mapahiya…”

“no… It’s not cheating, nanliligaw palang namn ako… I maybe just overeact…”

“lakas mo rin mangunsensya eh… promise there’s no malice dancing with him”

“I know… I saw you… kanina pa ako nanood, hahayaan ko nga lang sana kaso di ko napigilan…”

“haha seloso ka talaga…”

“tuwang tuwa ka namn… Ayuko lang mapunta ka sa iba… Lalo na ex crush mo pala yun sabi nung kaklase mo kanina nung natanungan ko…”

Halaa??? Sinong kaklase namn yung nagsabi nun!!! Abahhh!

“bata pa kami non, di ko na siya gusto ngayon…”

“are you sure?”

“Yes… There’s only one person who captured my heart…”

“I guess his name is Jairo, isn’t it?” he asked me so i nooded (yes) to answer it… he smiled so wide and bite his lower lips that’s making him more hotter… Haha now you know the feeling of “kinikilig” HAHAHAH

“I knew it” ani niya sabay sa marahan nyang pagdikit sa aming mga labi…

Agad din namn nya yong pinutol saka ngumiti sakin…

Abahhhh bumawi agaaddd ampt!

Nanlaki tuloy ang mga mata ko sa gulat ng may mga mag “ayieeee” sa gilid namin… Nasa dance floor nga pala kami! >///<

BWISITTT KAAA JAIIIROOOOO!

---

A/N: good morning xiesseeeees…

another update for today bago ako pumasok sa school enjoyyyyyy

mwuapsssss

!

Kagabi nag update pala ako nakalimutan ko nag update ako kahapon na umaga HAHAHAHAHA for today sana yung kagabi kaso

napublished

na kaya okay lang… Ngayon ko lang din kasi napansin haha… Read it if di nyo pa nakikita… Byeeeeee… Please follow me sa di pa

nakakapagfollow

jan, vote every pages and comment to interact with me🥰

—

N Y X X I E —

Chapter 31

Rowan’s P.O.V

“mukhang tulog na si mama, patay na ang ilaw, dito ka na lang muna matulog anong oras na oh… baka mapano ka pa sa daan…” pag aalok ko kay Jai ng makauwi kami samin… Inihatid niya na kasi ako dahil pati si Aki pinagseselosan ampt…

“sino ba may sabing uuwi ako? Pinatuloy ako dito ni mama, may dala akong gamit nasa kwarto mo na…” nanlaki namn ang mata ko sa gulat dahil sa sinabi niya… At saka lakas ng apog nito kung tawagin si mama ng mama kala mo tanggap na eh…

“bakit ka namn nagdala ng gamit? magbabakasyon ka ba dito samin at nagdala ka pa talaga”

“bakit bawal ba? Oh baka yung Leo yung gusto mong isama rito sabihin mo lang…”

“baliw may sinabi ba akong ayaw? Nagtatanong lang namn ho ako… Ikaw apaka ano mo talaga eh, matulog ka na nga lang jan, jan ka na sa sofa, di ka pa legal kay mama baka ano isipin nun”

“she will not think anything… parehas namn tayong lalaki eh… Unless mag iingay ka mamaya haha”

Natapik ko kaagad ang balikat nya nang magets ko yung sinasabi niya!

“bastos ng bibig mo baliw ka marinig ka nga ni mama… dahil jan, dito ka talaga sa sofa matutulog! Bye good night…” anas ko sabay pasok sa kwarto ko… Shvtaaaa apaka hilig namn ng lalaking yun!

“but it’s cold here…”

“manigas ka jan, 2 hours nalang naman umaga na… alas tres na ng madaling araw ohh…”

“tskk! Fine… Let me punished you when we go back in our house” ani nito saka naglakad na paalis sa pinto…

Baliw talaga yun, ibabahay niya ja ba ako… Ni hindi ko pa nga kilala magulang niya, ano nalang sasabihin nun kapag nakita nya kami dun na magkasama…

Hays bigla tuloy akong nalungkot…

Matatanggap kaya ako ng magulang niya?

Pano kaya nasasabi ni Jai na mahal nya ko even if hindi pa nya ako napapakilala sa magulang niya…

Baka kapag inayawan ako ng magulang niya eh pabayaan nya lang din ako…

For me, this is the hard challenge to all part of LGBTQIA COMMUNITY kung saan ipapakilala sa magulang…

Kasi all we know that this is unacceptable lalo na sa magulang na lalaki…

Baka bugbugin ako nun haysss!

Sumasakit lang ang ulo ko sa mga pinag-iisip ko makatulog na nga muna…

Good night guys…

---

Jairo’s P.O.V

I tried to sleep in this sofa pero lumipas na ang oras ay hindi ako makatulog… Nambabahay pa ata ako…

Lumabas nalang ako sa bahay nila at nanigarilyo sa may motor ko… Its already 4 am at medyo lumiliwanag na rin…

As observing in this place, sobrang tahimik rito… Kunti lang ang mga bahay dito, puro din kagubatang ang likuran… Their house is not that big as our, but not that poor… It’s just a normal house na medyo may kaliitan pero maayos namn ang nasa loob…

As Rowan says, bata palang siya nung iwanan ng ama para sa ibang babae, its really traumatizing to each kiddo na nakakaranas dun… Dahil dun tanging pag uukay lang ng mama niya ang bumubuhay sakanila… She’s so lucky to have Rowan, kahit ganyan estado nila look at him now? He’s our top 1… That’s something capture me, kasi even tho he’s not straight, but he has principles and dignity to himself…

Pursigido siya to makes his mama proud of him… And because of that i remember my mom… We haven’t seen each other kasi kay Tita Ava na siya nakatira ngayon sa Canada… Minsan lang siya umuwi sa bahay nila lola for vacation at dun nagcecelebrate ng pasko kasama mga kapatid niya, dinadalaw din nila sila lola sa sementryo bago magpasko… ganun din kay Daddy, matagal ko na rin siyang di nabibisita sa sementryo dahil ako na angpinamanage nilanng bahay at nung boarding house na pinatuluyan ko kay Rowan… Bahay yun dati ng grandparents ko in father side, samin iniwan pero walang magbabantay kasi only child si Daddy, may sarili din kaming bahay kung saan ako nakatira kaya imbis mabulok dun ay pinagawa nalang naming boarding house para pagkakitaan na din… Sooner baka ibenta nalang din namin… At sa Canada narin ako tumira… I just asked my parent to let me graduate first bago ako sumama sakanila for good, pero ang totoo i just wanna live with Rowan here… Haha, funny too hear pero ang lakas talaga ng tama ko sakanya… Kung saan man nya piling tumira dun lang ako, kahit dito lang din sa bahay na to, papayag ako basta kasama siya…

“ohh iho bat nasa labas ka na alas kwatro i-medya palang oh baka maambunan ka jan magkasakit ka pa, halika na rito at ipagtutimpla kita ng kape”

“wag na ho tita, ako nalang po magtitimpla sainyo… at kay Rowan na din” pag aalos ko bago ako pumasok sa bahay nila…

“sigurado ka ba, ako nalang nakakahiya nmn… ikaw bisita tapos ako pinagsisilbihan mo… Umupo ka nalang jan at antayin mo si Rowan bumaba, anong oras na ba kayo nakauwi kagabi?”

“ahh mga alas 3 na ho natapos yung event kaya di na po ako nakatulog…”

“lagi yang ganyan sila kapag Alumni, after 3 years kasi yan ginaganap dito samin kaya talagang enjoy kapag nagkikita kita ulit…” pagkwekwento nito habang nag iinit ng tubig…

“Di din umaabsent yan si Rowan doon kasi siya palagi hinahanap ng mga guro at kaklase nya kasi bukod sa valedictorian ay palakaibigan yan, pero wala pa yang nadalang babae ni isa rito… sa katunayan nga kayo palang ni Aki ang nakakarating sa bahay… pero lamang ka na kasi di pa nakakatulog dito yun… wala pa bang pinopormahan si Rowan sa school nyo?” Napangisi ako ng bahagya sa tanong ni tita… He can’t… siya ang nagpapaligaw…

“I haven’t seen him courting someone po tita… He’s maybe into academic than womens or he’s just shy to…”

“Good Morning” naputol ang sasabihin ko nang magsalita si Rowan habang bumababa sa hagdan, he’s wearing white sando and black short…

He’s sexy by the way…

That’s mine, find yours readers…

---

Rowan’s P.O.V

Ano nanamng kayang pinag uusapan ng dalawa at ang aga aga nagchichismisan sa kusina…

Kagigising ko lang at sila agad ang bungad ng hagdan…

“Good Morning nak, halika na rito at pinagiinitnko na kayo ng kape… di mo ba pinatulog si Jairo sa kwarto mo? nakita ko siya kanina sa labas alas kwatro palang… nagpaalam namn yan kagabi… Nakakahiya sa bisita…” nagulat ako sa sinabi ni mama kaya pinansingkitan ko ng tingin si Jairo na ngayon ay nakatingin rin sakin…

Sa sofa ko namn siya pinatulog hindi sa labas! Nagsumbong ampt!

“a-ah… ehh kasi…”

“wag ka na magpaliwanag jan tapos na, mamaya sa kwarto mo na parehas namn kayo lalaki at saka bisita siya…” ha??? Mamaa kung alam mo lang😭

“hanggang kelan ka nga ulit rito ijo?” tanong ni mama na nginisian naman ni mokong…

“hanggang sa pasko lang po tita”

“ha bakit?”

“ahh pwede namn pero di ka ba hahanapin ng magulang mo?”

“hindi namn po, kasi nagpaalam namn ako sakanila…”

Abahhhhh ano to?? Planado??

“pero…”

“wala nang pero pero anak, kunin mo na yung tinapay sa ref Rowan at nang makapagumagahan na tayo mainit natong tubig… Nagpaalam namn daw…” putol ni mama sa sinasabi ko kaya’t kunot noo akong sumunod sa utos niya… “bakit ba busangot ka jan, parang ayaw mo namng kasama tong si Jairo eh ang bait na bata namn niya” napangiwi namn ako dun…

“pakitang tao lang po yan ma, kung alam nyo lang…” saad ko na nagpangiti sakanya…

Lumabas nanamn tuloy yung maamo nyang mukha…

Well… Oona mabait namn talaga siya… basagulero nga lang sa iba… pero tiklop namn siya pagdating dakin eh…

Nakakakunsensya tuloy na di ko pa siya napapakilala kahit bilang manliligaw lang… He deserves it kasi I can feel he’s genuiness… naalala ko tuloy bigla yung sinabi sakin ni Aki kahapon…

“tanggap ka nun, mahal na mahal ka kaya ng mama mo”

Bigla akong nanlamig sa kinauupuan ko kahit ang init init ng kape…

“Ma…” basag ko sa katahimikan namin… Agad namn siyang lumingon kaya’t mas lalo akong kinabahan…

“Ah… g-gusto ko lang po sanang… kasi alam nyo namn ho that I can’t hide something from you… Maybe i did but I can’t hide it anymore… I just wanna say t-that…” napayuko ako kasi nanginginig na ako sa kaba… It’s really hard to say but…

“na ano? Buntis ka at si Jairo ang ama?” nanlaki ang mata ko sa gulat ng sabihin niya yun at humagalpak ng tawa…

Ha??

Bahagya ring natawa si Jairo kay mama…

“no ka ba nak, matagal ko nang alam, halata namn sa kilos mo, di ko lang talaga pinapansin kasi gusto ko ikaw mismo yung magsabi… At saka wala namn sakin yun…”

“ang alin” naguluhan na tuloy ako

“na buntis ka HAHAHAHAH”

HAAAAA??? MAMA KO BA TO? LAKAS NG TAMA!

“maaa! Seryoso ako…”

“haha, biro lang to namn, alam ko namn kasi ang gusto mong sabihin… nung sa Hospital palang… Kala nyo ba di ko nakita kong pano umiyak si Jai habang hawak ang kamay mo? narinig ko din lahat…” sabi ni mama habang nakangiti kay Jairo, napakamot tuloy ng batok si mokong… “ohh diba, kaya di na ako magugulat kung kayo na… Kayo na ba?” dugtong nito saka tumingin sakin…

Nag init tuloy ang mukha ko dahil dun…

---

Jairo’s P.O.V

Rowan’s blushes after tita asked kung kami na ba… He’s too stun to answer so I take the move…

“ahh nanlili—”

“O-opo ma… Sorry…” he cut’s my words and lose my voice…

W-what? Did I heard it right?

Kami na?

“sabi ko na nga ba eh kaya dito siya magpapasko para kasama ka… Alam ko nayan, nagawa ko na rin yan noon… Sus… Kala nyo ha, laki ng ngiti mo Jairo ha” Tita said too na nagbalik sakin ng sa realidad… Am i smiling? Well…

“I’m just happy that you’re not mad at us…” sagot ko rito saka tiningnan si Rowan na ngayon ay pulang pula ang pisngi

“basta ba wag na wag mong sasaktan ang anak ko emosyonal man or physical wala kang maririnig sakin… Pero oras na saktan mo yan, aba wag ka na magpapakita sakin lagot ka talaga”

“maa…” saway ni Rowan pero tama namn ang mama siya I must and I’ll never..

“Noted po tita…”

“mama… mama na itawag mo sakin…”

I smiled at him and her before I can finally say “yes po mama, maaasahan nyo po” I said and then she hugs me… I glance at him too and say “I love you” and “thank you” dahil nilegal niya na ako… He smiled and say “I love you too” bago humigop sa kape niya…

It’s a warm welcome huh…

Babawi ako sa 25 Rowan… This would be the best gift I received this Christmas…

Finally we’re legal…

---

A/N: sorry

natagalan

Xiesseeee kakauwi ko lang ehh hehehehe tomorrow

ulitt

mwuapssss!

Chapter 32

Rowan’s P.O.V

Lumipas na ang mga araw at kanya kanyang paputok na sa labas… Sa labas ha? Wag nyo akong pag isipan ng masama jan kahit magkatabi kami ni Jai matulog kagabi…

(Defensive wala namn kaming sinasabi)

Luh? blush i-inunahan ko langggg…

(Sus…  Baka nakarami na)

M-manahimik ka ngaa author, wala kaming ginagawa huhu

(Fine, fine, sabi mo eh… kunwari maniniwala nalang kami HAHAHAHA)

Bahala ka jan author malinis ang kunsyensya ko, malinis pa sa ut*k nyo… hmmp…

Back to the story na guys, so ayun na nga abala nga pala kami sa pagluluto ang guess what? a gentle man name Jairo is helping us cooking spag and mac-n-cheese, kaya after that niluto ko din yung fav nyang apple pie, di ko kinalimutan yung fav dessert nya at baka umuwi din to sa pamilya niya so papadalhan ko narin… lagyan ko kaya ng gayuma para magustuhan na din nila ako? Kidding haha, mas papalambutin ko lang yung fillings para mas madali manguya… Wala akong gayuma kaya sa lasa ko nalang sila papaamuhin so kaya ginalingan ko talaga to…

Sana magustuhan, kasi kung hindi i-close ko nalng ang mouth ko chariz haha

After ng maghapong pagluluto ay naupo muna ako sa sala para manood at makapagpahinga nang kaunti… Nasa labas din kasi si Jai, may tumawag kasi sakanya kanina nung ipasok ko yung apple pie sa oven, actually kanina pa yun, ang tagal ha? Sino kaya yun? papatikim ko pa man din sana yun sakanya para malaman namin yung lasa…

out of curiosity bigla nalng akong tumayo at pasimpleng pumunta sa pinto sa likuran ng bahay…

Di ko na binuksan yung pinto kasi naririnig ko na din namn yung boses nya dahil tahimik sa likod at puro puno namn ang nandun…

---

Jairo’s P.O.V

“…yeah, sasabihin ko namn kay Rowan eh… just wait me there okay? tomorrow I’ll be there and mabubuo na tayo ulit, I’m just timing to tell him the truth kasi it’s not that easy… Basta kung anong napag usapan natin today, it’s only between us, dont tell anybody and wait me there, just say good bye to the baby and I love you so muchh, see you tomorrow” after she replied “I love you too” I ended the call baka marinig pa ni Rowan ay mabuking ako agad…

“s-sino yun?” a voice stun me after hearing it… Did he heard everything? Fvck!

“a-ahh, its nothing… just a friend of mine…” I answered… Wala pa akong balak sabihin…

“o-okay… sorry nakinig ako sa usapan ng may usapan… anyways a-ano, ah… Merry Christmas I g-guess?” his voice cracked then he smile fakely…

I know he heard it… and maybe I hurt him? The ways how his voice crack in pain… I feel sad but happy ’cause I know he loves me and maiintindihan niya rin…

Lumapit nalang ako sakanya at akmang yayakapin siya but he smirk saka umiwas…

“why?” i asked habang sya ay kunit kilay na nakatingin sakin baba taas… “is there something wrong Rowan?”

---

Rowan’s P.O.V

after kung marinig yun ay para akong binuhusan ng malamig na tubig… Nagsitaasan ang mga balahibo ko, di ko maexplain ang nararamdaman ko ang alam ko lang ang bilis ng tibok ng puso ko… Para may libo libong thumbtacks na tumutusok palibot roon…

Tiningnan ko siya taas baba, di ko mawari na magagawa niya sakin yun…

Is he cheating again?

“sasabihin ko rin kay Rowan”

“just say goodbye to the baby”

“i love you so much”

“see you tomorrow”

I can’t stop myself to feel disgust as those words utter in my mind again and again…

Di ako makapagsalita dahil nung sumagot ako sakanya ay nauutal ako, di ko kinakaya… di ko nga rin siya magawang yakapin kasi feeling ko hindi siya yung taong minahal ko dahil sa mga binitawan nyang salita kanina…

“why? Is there something wrong Rowan?” tanong niya pero di na nagsisinc in sa utak ko lahat…

“Shh… Rowan kung ano man narinig mo it’s nothing okay? Pleasee hug me… Will you?”

Unti unti namuo ang luha sa gilid ko nang bigkasin niya iyon, ibig sabihin may laman talaga yung sinabi niya sa katawag niya kanina…

Mas asawa na ba siya? May anak? Bakit may baby? Ano yung sasabihin niya at kelan nya sasabihin iyon…

“hays fvckked… Rowan don’t cry… I did a mistake again… Sino ba kasing t*nga ang gawin yung gagong plano nayun!” bigla akong nagulat ng suntukin nya yung pinto… “Rowan please it’s nothing… It was a surprise pero I can’t see you crying so will you please dont cry… It’s hurting me…” sabi niya at dahil sa gulat ko ay nagawa nya akong yakapin…

“Rowan anong nangyari bakit may kumalabog kanina?” biglang sulpot ni mama at alalang nagtanong samin pero hindi ko parin magawang magsalita…

Ano bang nangyayari…

Kumalas siya sa pagkakayakap saka pinunasan ang mga luha ko…

“I-Im sorry tita, hindi ata nagustuhan ni Rowan…” sabi nito kaya mas lalo akong naguguluhan…

“haha, pasaway ka kasi eh… Sabi sayo sensitive yan…” ani ni mama saka bumalik sa kusina…

Tekaaa!

“Rowan it was just a… hayss you supposed to not know it kasi! Please wag ka umiyak masisira ang plano…”

“A-ano ba kasing plano yan at kailangan akong masaktan ha?” buong lakas kung tanong… gusto ko nang kasagutan nagmumuka akong ewan rito kakaisip sa kung anong nangyayari…

“basta, malalaman mo rin ok? Just don’t used your tears to make me weak… Just don’t mind what you hear kanina… Also remember that i love you at di kita ipagpapalit kahit kanino” sabi niya bago ako yakaping muli…

Paskong pasko pero para akong tanga ritong gulong gulo ang utak…

May alam ba kayo?

(Wala)

Ikaw may gawa nito ah! Dapat alam mo!

(blahblahblah di mo nga kasi pwedeng malaman, ulit ulit? Sama sama tayong mag isip ng magaganap!)

Ayos ka ah, kapag ako inatake rito sinasabi ko sayo!

Chapter 33

A/N:

hi po, nyx is here, i just wanna say if may readers man po akong walang pasko, you can skip this one po, it’s all about pasko po so if

magkakaroon

po kayo ng kasalanan if

nakabasa

kayo ng about sa pasko you can skip po, no worries… I don’t want to be insensitive po so i gave warning…

Let’s spread love and enjoy reading🧡

---

Rowan’s P.O.V

“Rowan… Kanina ka pa walang imik…” niyakap niya ako at hinalikhalikan sa leeg pero pat*y malisya lang ako… Hindi ko parin makalimutan yung kanina… “ok, im sorry Rowan… I did a stupid plan again, i just wanna make some thrill lang nmn eh… But honestly it’s not my intention to hurt you, di ko kasi naisip agad na…”

“na masaktan ako? Kasalanan ko pa pala na nasaktan ako sa narinig ko? Malay ko ba kung masy asawa’t anak ka na talaga habang sinasabi mong mahal mo ko…” sabi ko at humarap sakanya… Nanggilid nanamn yung luha ko pero natawa lang siya na para bang nagbiro ako… Tsk… naudlot tuloy ung luha ko.

“you’re such a cry baby haha… but yeah, may asawa’t anak na nga ako…” sabi nito kaya pinalisikan ko siya ng tingin “syempre ikaw yung asawa ko tapos ung anak natin, soon… kapag may nabuo na tayo haha” natabig ko tuloy ang braso nya, akala mo nakikipag biruan eh… “kidding, paskong pasko nakabusangot ka, wag mo na isipin yun postponed na yung surprise kasi nalaman mo na… Gala nalang tayo bukas? Pinaalam ko na kay Tita, isama ko nga sana siya kaso may pupuntahan daw siya kaya next time nalang daw…” sabi nito kaya’t yung kaninang mapungay kong nata ay napalitan ng panghihinayang…

Surprise pala dapat yun?🥲

(Ayan mema ka kasi)

Oo na sorry na, naunahan ng emosyon… masaya ka na ba sa pinaggagawa mo?

(Super…)

Luh si gsgo!

(Abat!)

jk haha

Pero yun nga nakakapanghinayang kasi nawala yung surprise😭

“hirap mo isurpresa, bigla ka umiiyak alam mo namng mahina ako dun…”

“baliw ka kasi, mangsusurpresa ka na nga lang sasaktan mo pa ako…”

“para may thrill nga…”

“tang*nang thrill yan muntik na kitang mapalayas sa bahay”

“awss that’s sad pero syempre di mo magagawa yun, mahal mo ko right?”

“yabang ampt, magsama kayo ni Author!”

(Nananahimik ako!)

“mouth mo baby”

“sorry hehe, pero san ba tayo gagala?” tanong ko…

“sa J side Mayon Hotel, my friends told me maganda pumunta dun tuwing pasko… Bukod sa malamig ay nasa view mismo ng bintana nila yung Mayon” (the Hotel name is only in my mind so if maybe meron man ganun, im glad na napromote ko kayo haha… but still if meron nga, coincidence lang po yun and im here only to create a story and not my intention to steal identity hehehe)

I’m too stun to speak… As innn wowwww lang talaga.

Grabiii all my life na hanggang 2 municipality lang ang napupuntahan finally i can travel na! kaso baka mahal, wala akong pambayad…

“don’t worry, sagot ko lahat bilang kapalit nang pananakit ko sayo…”

Ehh? He never failed making me blush…

“if only you know how cute you are while blushing haha”

“well, if only you know how handsome you are while laughing” balik ko sakanya kumindat namn si mokong… Feel na feel?

“tagal ko nang alam yan”

“iww yabang mo!”

“im just stating a fact…”

“oona” pagsuko ko rito sabay sa pagpasakop ko sa mga bisig nya… Niyakap nya ko kayat napalapit ako sakanya… sa sobrang lapit ay napatitig nalang ako sa mga labi niya… yung mga labing ilang beses nang umangkin sa mga labi ko…

“it’s yours baby so if you want to kiss me, di ako papalag”

“b-baliw…” sagot ko pero mas lalo nya lang nilapit sakin yung mukha nya…

“don’t deny it…” ani pa nya kayat napapikit nalang ako sa action niya…

Muling naglapat ang aming mga labi, marahan at banayad, ramdam kong iniingatan nya bawat galaw ng labi niya… I feel special tuloy everytime his doing it with gentleness… this one is indeed a man…

“Rowan, Jairo tara na kakain na, alas dose na” agad kong naitulak si Jai sa gulat dahil sa biglang pagtawag ni mama…

“wow, for real Rowan? After all of my sweetness, ito lang igaganti mo sakin?”

“baliw haha sorry namn, nagulat eh…”

“ayos ka ah, kung di lang kita mahal eh”

“haha ede thank you, I love you too my poging boyfie, Merry Christmas” sabi ko matapos kong tumayo… Nakangiti naman siyang tumayo at saka ako niyapos ng yakap ulit…

“it’s really good to hear, Merry Christmas sweetie… It’s our first Christmas together, many more to celebrate” he said in very childish tone…

I thought it’s cringed to hear pero kapag nararanasan mo talaga para ka nalang t*ngang nakangiti… diba Nyx?

(Abah malay ko sainyo!“)

Ay sorry wala ka nga palang bf…

(Ede sana pinabillboard mo☹️ makyo mitch)

HAHAHA natalo din kita

Pero anyways advance Merry Christmas sainyo…

(Merry Christmas din sayong bading ka)

Bading ka din…

(Bading tayong lahat!)

“MERRY CHRISTMAS MGA BADINGGGGG”

---

A/N: eyyyy sorry sa pag-aantay mga xiesseeee, two chapters namn na to pampalubag loob haha… Pasko ko pa dapat ipa-published to kaso antagal pa, Dec. 8 palang haha kaya advance greeting na to…

Enjoy reading, mwuapsss!

• N Y X X I E -

Chapter 34

Rowan’s P.O.V

Maaga akong nagising ngayon dahil babyahe pa kami it’s 7 in the morning nung finally nakapagbihis na ako… Im wearing blue shirt and maong jeans ang blue shoes… I prepared 5 pcs shirt, shorts, and undy… 2 nights and 1 day lang kami dun kaya tig 5 lang na gamit para di hassle sa byahe…

10 hours lang daw papunta dun so bale 7 am - 5 or 6 pm yung byahe… Well lessgoo ako nalang kasi yung hinihintay… Magcocommute lang din kasi kami kasi nga wala pa akong passport para mag eroplano, alam nyo naman diba na di pa ako nakakapunta kung saan saan kasi hindi namn ako gala so this is my first travel with my bf, Jairo… apaka yabang haha… pero anyways pagkababa ko bumungad na siya wearing blue shirt too and maong ripped jeans and black shoes…

I was shocked kasi di namin plinano to, oure coincidence🥲

“di ko namn alam na gusto mo ng couple shirt di sana pinalagyan natin ng my bf gf thingy… Haha”

Tingnan nyo to umagang umaga…

“iww, di ko namn alam na nakablue ka din…”

“deny pa Rowan eh ikaw huling lumabas” sabat ni nanay na nakabihis din…

“san ka po ba pupunta nay sayang tuloy di ka makakasama…”

“may Christmas party kami eh nakabayad na pati ako, sayang namn kung di ako pupunta tyaka gala nyong mag boyfriend yan gagawin nyo pa akong third wheel” sabi namn ni mama saka pumanhik sa hagdan…

“sige po ingat nalng po kayo ma, aalis na po kami” sabi ko, lumingon din nmn si mama saka nagwave as babye samin…

“oh ano yan?” tanong ko kay Jai ng ilahad nya sakin yung kamay nya… Naghihingi ba to ng pamasahe? Charizz haha

“akin na yang bag mo ako na magdadala…” sabi nito kaya nangunot ang noo ko…

“baliw kaya ko namn na, yang maleta mo nalng yang bitbitin mo… binibaby mo namn ako eh”

“well, that’s my obligations and masama sayo nagbubuhat ng mabigat, kaya akin na yan, ’wag na makulit” agad nya namang kinuha yun kaya wala na akong nagawa… Masyado akong binibaby kala mo talaga ikakamat*y ko yung bigat nung bag eh di namn yung sobrang bigat… Lunch box nalang tuloy yung dala ko… Yung apple pie lang nmn to kahapon at lunch namin mamaya…

---

Someone’s P.O.V

“naka ayos na ba ang lahat?” tanong ko sa mga katulong nang makauwi ako samin…

“yes ma’am” sagot nila sakin kaya tumango ako bilang pag appreciate sakanila…

“si Baby?”

“na kay ma’am Ava po sa terrace” sinamahan nya namn ako papunta kay Ava, nakita ko namn siyang hinihele ang bata…

“nice view, a wife and a baby…” ani ko nang makalapit ako sakanya, liningon niya namn ako kaya’t bahagya akong natawa sa reaction niya, as usual mahilig talaga siya sa bata… mamimiss niya yan for sure…

“you’re the wife, not me… mahilig lang ako sa bata pero ayuko magbuntis ano…” sagot niya saka ako ginawaran ng halik…

“well, sabi mo eh… sya nga pala dadating na si Jai and yung boyfriend nya… tuloy ang plano… Kaya maghanda ka”

“Ma’am, andyan na po si Ms. Anna” sabi ng isa sa katulong namin at giniya kami papunta sa kinaroroonan niya…

---

Rowan’s P.O.V

Marahan akong ginising ni Jai sa pagkakatulog sa balikat niya… Buong byahe kasi is tulog lang ako, nakakahilo kasi yung amoy ng gasolina dagdag pa yung aircon… buti nalang at pinainom niya ako nung gamot para iwas suka… Nakakahiya namn kung bigla akong sumuka rito diba? Lalo na’t pakiramdam ko lahat ng mata nasaamin… Sino ba namng hindi eh si mokong masyadong PDA, nakipagholding hands ba namn habang naglalakad kanina sa terminal, tapos idagdag nyo pa na para kaming nakacouple shirt dahil sa parehas kami ng kulay ng damit… Bawat dinaanan namin na tumitingin samin eh napapayuko ako, feeling ko kasi najudge na nila buong pagkatao ko haha kidding… pero totoo, halos lahat na nakakita samin nagbulungan… Nakakahiya pero si mokong walang pake sa nakapalibot samin kaya somehow natutuwa din talaga ako kasi kahit di siya vocal eh solid namn yung action niya…

Speaking of action, kanina ko pa napapansin na hindi siya nahihilo or what, parang sanay siya sa mga byahe… San naman kaya to nagpupunta, no? Kasi I wonder pano siya tumagal sa byahe kahit ako lang yung uminom nung gamot? Lakas namn ng sikmura nya lol. Hayaan na nga natin siya anyways naandito na nga pala kami sa harap ng Hotel and mula rito sa labas kita na yung gara nito na animoy 5 star hotel.

“JEROVA SIDE MAYON HOTEL” Basa ko sa nakalagay sa gate nila… Infairness gate palang ang ganda na para syang mga gate sa mamahaling villa… Basta kayo na bahala mag imagine haha

After kaming pagbuksan nung gurad ay agad namn kaming pumasok ni mokong, at take note kinuha ng mga guard yung gamit namin kaya nagtaka ako, bakit parang kilala siya ng mga tao rito? Nakapunta na ba sya rito? Pero nawala yung pinag iisip ko nang tuluyan na akong makapasok sa loob kasi ass in tulo laway ka talaga kapag nakita mo yung gara nitong hotel… grabe, 3 floors yung building at sobrang haba pa na naka L shape at talagang sobrang expensive tingnan and sa harapan ng L shape na building ay isang malawak na pool… Ngayon ko lang tuloy narealized na apaka yaman ni Jai, to think na naafford nya to, feeling ko talaga 5star to eh, pero kung ako yung tatanungin di ako papayag na dito kami magi-stay, kasi pede namn ako kahit sa hindi ganun kamahal na hotel no? Dalawang gabi at isang umaga lang naman kami dito eh, makasave pa ng pera bukod pa ron ay nakakahiya namn magpalibre sa ganto…

“Do you like the place?” biglang naputol ang pagkamangha ko nang may humigit ng bewang ko… Alam nyo namn kung sino? Ede yung lalaking gentleman na may pagka ungentle minsan. no other than, my boyfie, Jairo Christian Rual. Tsk! “sorry, some are looking at you and can’t manage that…” paliwanag namn nito kaya bahagya akong napangiti…

(Luh, marupok yarn?)

“y-yeahh, ang ganda at ang… mahal… pwede namn tayo sa hindi ganun ka mahal, para lang sa isang araw ito talaga napili mo? Isang sweldo ko na ata ung bayad rito…”

“haha No worries, mas mahal kita, and maybe that’s a valid reason.” sagot naman nito kaya nag iwas ako ng tingin… Anl*ndi!

“e-ewan ko sayo… tara na nga pumasok na tayo, nakakahiya namn sa guard na pinagbuhat mo pa talaga ng mga gamit…”

“it’s okay, that’s their obligation, tara na ata nang makapagpahinga na rin tayo” ani nito kaya tumango ako, nilalamig na din ako akalain nyo yun it’s 6 pm here pero ang lamig na… pero imbis na dalhin niya ako papasok sa hotel ay sa kabilang dako kami naglakad…

“san tayo?” tanong ko kasi parang mali yung pununtahan namin…

“there, doon ako nagpareserve” sabi niya sabay turo sa nagiisang building na parang bahay…

VIP pa siguro yung pinili nito🥲

I’ll give you the map at kayo nalng mag imagine ng lugar haha

Nang makarating kami sa VIP eh mas lalo akong namangha kasi parang bahay talaga siya… 2 floors na malawak at malaki… as in anlaki double ata ng bahay namin… may sumalubong din saaming tatlong babae na nakasuot ng pang maid… Binigay sakanila nung mga guard ung gamit namin bago nagpaalam… Well, ganto ba sa VIP? I mean I thought hotels don’t hire maid kasi personal responsibility kapag naghotel at need ng privacy right?? or hindi lang ako aware na may mga hotels na may maid? Well kung ganun ay grabi namn pala yung hotel na to, if siguro irerate ko to is bibigyan ki sila ng 1M/10, sa sobrang gara nang lugar at sobrang asikaso pa nila sa gamit at lalong lalo na sa pleasing personality dahil lahat sila bumati samin ng nakangiti… Panalo to promise…

“Ah una ka na Rowan para makapagpahinga ka na, I’ll just order foods para makapagmeryenda rin tayo…” paalam nya sakin… Tinanguan ko siya saka ako pumasok sa loob…

At kung anong kinaganda sa labas ay mas lalo sa loob, sobrang linis ng paligid at tunay na malawak… Nakakahiya man aminin pero manghang mangha talaga ako kasi first time kong makatapak sa ganto… Di ko din nmn inexpect na dito ako dadalhin ng lalaking yun… magkano kaya nagastos nun dito… mukhang need kong bumawi sakanya…

Naupo ako sa sofa upang itry ung lambot nito… Shesshhh 1k out of 10 Mahihiya yung sofa namin sa lambot🥲

“who are you?” natigil ako sa pagka ignorante ko nang may biglang magsalita sa likod… Marahan akong lumingon at bumungad sakin ang isang babaeng sa tingin ko ay nasa 40 ang edad, maganda siya at maputi, matangkad rin siya at sa suot nya ay masasabi mong eleganti siyang tao… Namutla siguro ako nang makita siya kasi pakiramdam ko gumaan buong katawan ko…

“a-ahh, Im Rowan po… S-sorry nagkamali lang po siguro kami ng napasukang room” sagot ko rito dahil di ko alam kong bakit may tao rito… Anong laban ko jan mayaman yan eh… saka isa pa wala akong kaalam alam sa ganitong eksena sa hotel… pinagsabay ba kami ng owner ng hotel or maraming kwarto sa taas kaya may ibang tao rito…

“Yaya” tawag nito sa katulong na nagpapasok sakin dahilan upang lumapit siya sakanya… “sino siya at bakit kayo nagpapapasok ng kung sino sino rito?” ani nito saka ako tiningnan mula ulo hanggang paa… Di ko alam ang gagawin ko para akong statwa na di makagalaw sa kinaroroonan ko… Asan kana ba Jairoooo!

“ma’am hindi ko po alam… basta nalang po siya pumasok” sagot nung yaya na mas kinataka ko, nagiba rin kasi expression nito na kanina ay maamo sakin pero ngayon baliktad na lalo na yung sinagot niya…

“Ah… I’m sorry po it’s not my intention to enter, kusa po akong winelcome nila ate kanina sa labas so I thought it was our room and dito rin kasi ako dinala nung kasama ko… Siya po nakaka alam ng room, pasensya na po… Lalabas nalang po ako…

“is he named Jairo?” tanong nito kaya’t mas lalo akong nagulat… How come na kilala niya to? Muling nanumbalik sakin ang lahat nang narinig ko kahapon sa tawag…

Fvck! ito ba yung asawa niya?

“y-yes po…” sagot ko, tinatagan ko talaga ung loob ko kahit nanlalambot na ung tuhod ko…

Lumapit siya sakin. Naglakad siya palibot sa kinaruroonan ko na animoy kinakabisado bawat parte ng katawan ko…

“so, you’re Jairo’s friend?” tanong nito nang makarating siya sa harap ko… She smirks at me…

“y-yes” i badly wanna say “noo I’m his boyfriend “ but pano kung siya nga yung asawa nung lalaking yun… Kapal namn ng mukha nyang ipakilala pa talaga ako sa asawa niya!

“mayaman ka rin ba? or you’re kind of a friend who dig money? As far as i know tatlo kayong kaibigan niya but only you came here…” pagtutukoy niya siguro kanila Luki na tunay na kaibigan ni Jai…

“I-I don’t po, i don’t even know na ganto po pala kayaman si Jai… dinala lang po niya ako rito para raw gumala and I’m not aware about anything… Sensya na po… Aalis nalang po ako kung ganyan lang ang way nyo to talked to someone you don’t really know… Siya nalng po ang tanungin nyo nang lahat…” hindi ko na kinakaya yung sinasabi niya kaya tinalikuran ko na siya upang umalis rito pero di pa man ako nakakalakad ay muli siyang nagsalita…

“akala mo ba di ko alam na ikaw ung boyfriend ni Jairo?” natigilan ako sa sinabi niya… “halata namng di ka lang kaibigan… Dahil sa galaw mo, i can see that you’re too soft to be straight… Am I right?”

“Leizel that’s too much…baka mapagalitan na tayo” biglang sabat ng isa pang boses ng babae sa likuran ko…

“Well, Oo nga eh, feels like minumura niya na ako sa utak niya at di niya lang masabi..” nanlaki ang mata ko sa sabi nito…

“papaiyakin mo pa yun bata eh, lagot ka sa anak mo nyan… Don’t mind her nalang, she’s just knowing your behavior and attitude haha… Ang soft mo nga gaya ng kwento samin ni Jai…” sabi nung isa pang babae kayat nag iinit buong mukha ko… Tama ba mga naririnig ko or baka nahimatay na ako sa pagod kaya kung ano ano na tong napapanaginipan ko? Fvck! “lagot ka natruma ata yung bata”

“hay nako ganyan talaga yan balae… Mahihiya ako nung kabataan ko sa sobrang hinhin”

Wait… Is thattt???

Agad akong napalingon para makita ko sino yung nagsalita…

“mama?” tanging nabigkas ko nang makumpirma ko to…

Anong ginagawa nya rito?

“hirap kausap nitong mamanugangin mo na englishera, parang ano mang oras duduguin ilong ko” sabi niya at patawa tawa pa…

“kung di mo naitatanong balae ay hindi rin ako ganyan kahinhin noon, tamo nabuo si Jairo…” biro din nung babaeng nanghotseat sakin…

Di ko maipinta ang mukha ko sa mga nagyayari. Bahagya kong kinurot ang sarili ko para magising sa katutuhanan ngunit napaimpit lang ako sa sakit…

“ma’am nakahain na po ang meryenda nyo sa kusina…” sabi nung maid na bumaliktad sakin, marahan itong ngumiti sakin at nagsalita ng “sorry” sakin ng walang boses.

“tara na Rowan at nang makapgmeryenda ka alam kong pagod ka sa byahe nyo. Maya maya ay andito na din yun si Jai kaya wag na natin hintayin ala sais na” sabi nito matapos nyang lumapit sakin “btw, ampogi namn ng anak mo mare tangos ng ilong…”

“yun nga sana kaso sa pogi ng anak mo rin nahulog, iba talaga maglaro ang tadhana hano?” sagot naman ni mama kaya’t napayoko nalang ako sa hiya…

“btw, im Leizel iho, I’m your bf mother… you’re free to call me Mama or Mom… Im starting to like you na the way you responded to me even if im rude… It’s just a simple test dahil patanda na kami at baka mura murahin nalng kami nang kung sino sino lang na mamanugangin namin… But you’re too soft, I can sense na magkakasundo tayo… Nice to meet you anyways and Merry Christmas… Sayang at natagalan kayo, binisita na namin yung lola at lolo ni Jai kaninang umaga…”

“oo nga po, kasalanan ko po kasi at wala pa akong passport kaya napilitan po kaming magcommute”

“nah, don’t mind it it’s okay…” sagot namn ng mama nya kaya nginitian ko siya…

“ang sarap naman nitong apple pie, is this a homemade” ani ng isa pang babae habang ngumunguya nung apple pie na dala namin, naihanda na pala yan jan.

“hay nako ka Ava, inunahan mo nanamn ako… patikim nga”

“yes mare, sa katunayan yang dalawang binata ang gumawa niyan kahapon, di pa nga luto pero puno na kami ng langgam sa kasweetan”

“ma…” pagsaway ko kay mama ng magina dahil nakakahiya…

“mmm… masarap nga, tamang tama yung timpla, swak sa panlasa ko…” sabi nang mama ni Jai habang sinusubuan siya ni tita Ava, yun yung tawag sakanya ni Tita Leizel so i guess pangalan nya yun…

“kung di nyo naitatanong talagang paborito to ni Leizel, highschool palang kami yan na talaga meryenda niya tuwing recess at uwian, jusko inulam niya na nga rin yan kala mo naglilihi eh” pang aasar ni tita Ava kay tita Leizel… Mama na nga lang ang haba nang pangalan niya.

“don’t exposed me Ava” saway nito sabay sa mahinak palo sa braso ni tita Ava…

Are they friends? cousins? Siblings? I don’t want to think they are couples but the way they act na nagsusubuan, naghaharutan, smells like fishy…

[Played:

Little Things by One Direction]

Bigla kaming natigilan sa mga pwesto namin ng may tugtug na gumulat samin… Parang nanggagaling ito sa labas kaya nagkatinginan kami…

“tara Rowan tingnan natin” suhesyon ni Mama (ni Jai; namin) at dinala ako sa may terrace nila…

Nang makarating kami roon ay may naka set up ngang banda sa baba nasa gitna nito ang nag iisang lalaking pumukaw sakin, nakangiti ito habang hawak ang mikropono…

“🎶Your hand fits in mine like it’s made just for me…

But bear this mind it was meant to be

And I’m joining up the dots with the freckles on your cheeks

And it all makes sense to me🎶“

Panimula niya na… nagsitayuan tuloy ang balahibo ko sa katawan… I never heared him singing simula nung magkakilala kami… ang lalim ng boses niya at ang lamig…

Pinagpapatuloy niya ang pagkanta habang ako namn ay di makapagsalita dahil sa angas ng boses nya idagdag mo pa yung lyrics nang kanta na animo’y kinikwento niya…

“🎶I won’t let these little things slip out of my mouth

…

But if I do, it’s you, oh it’s you, they add up to🎶“

He raise his hand pointing me then…

“🎶I’m in love with you and all these little things🎶”

Para akong nakuryente sa pagturo niyang iyon habang nakangiti at nakatitig sakin… I feel strange in my body… Is it what we called the butterflies?

Para akong matatawa habang pinagpapatuloy niya ang pagkanta niya. nakafocus ako sa mukha niya at sa laman ng kantang kinakanta niya. Naiiyak na rin ako dahil sa bawat bigkas niya ay dama ko yung sincerity sa boses niya… This is my first time na may mangharana sakin… At sa taong di ko pa lubos akalain noon na gagawa sakin… Nakilala ko siyang basagulero at hindi gentleman na gaya nito…

he stopped singing pero patuloy parin yung tugtug.

“Hi Rowan, it’s me Jairo… I know di na uso yung ganto but after reading your wish list in your notebook, i feel like i need to… as I promised na gagawin ko lahat just to get you… Well look, even me? I never thought I’ll do it pero… your impact are indeed life changing… Hindi man ako ganto nung nakilala mo ko, I will not even promise but I’ll do my best to show you that im pure and inlove with you… I maybe not a perfect boyfriend… but atleast you stayed and I appreciate that so much… Sound cringe but yeah… Sabi nga ni Mom and Tita Ava, if you really love the person pursue them, despite of who they are or whatever they are… They help me realized that’s there’s no one can stop the arrow of cupid… Na kahit gano ka pa katapang, once the arrow hits you? titiklop ka talaga… That’s why im here…

🎶

letting these little things slip out of my mouth

Because it’s you, oh it’s you, it’s you they add up to

And I’m in love with you (all these little things)

I won’t let these little things slip out of my mouth

But if it’s true, it’s you, it’s you they add up to…

I’m in love with you, and all your little things🎶“

Namutil muli ang mga luha ko sa pagtatapos niya ng kanta nya… If this is only a dream, wag na wag nyo nakong gigisingin… It’s too rare to find a man like that… I mean, it’s literally hard to find like Jai… especially when you are part of the community…

Ngumiti siya sakin at dahan dahang lumuhod…

Tama ba ang nasa utak ko?

“Mom, Tita Ava, Mama Anna, I would like you to be the witness of my love to Rowan… I know hindi pa kami official kasi hindi ko pa siya natatanong nito… but tonight… Rowan, Will you be…

my half til our last breathe comes out?“ sumabog ang luha ko sa tuwa nang marinig ang mga salitang nanggaling mismo sa bibig niya…

I can’t help but became too emotional as i heard that from the person I really love… Wala akong masabing word pero tumango ako as “yes” sino bang ayaw? Effort palang panalo na eh😭

“open the gift if you’re answer is yes…” dugtong pa nito kaya napangiti ako… Sinasagot palang may singsing na ata…

Binuksan ko namn agad yung regalo ko pero biglang nawala ang ngiti sa mukha ko kasabay nang paghinto ng luha ko…

“w-walang laman…” tanging nasabi ko ng makitang walang nakalagay sa loob ng kahon…

Haaa???

“what?” takang tanong nila mama. Kinuha nila sakin yung kahot at chineck bawat sulok ngunit wala…

Halaaaaaa! Epic failed baaaaa????

“what happened?” tanong ni Jairo na ngayon ay nakatayo na rin at takang nakatingin saamin mula sa baba…

“walang laman yung box mo” ani ni tita Ava kaya agad itong pumunta sa taas…

Lumapit siya sakin pero wala akong maintindihan para akong inagawan ng laruan sa nangyayari…

Sann ba napunta yunggggg regaloo niya?

“sshhh, hahanapin natin yun… dont cry sweetie” pang aalo nya sakin. niyakap nya ko at marahang isiniksik yung mukha ko sa dibdib niya… “now open your eyes na Rowan… And slowly turn in your back…” sabi nito na ikinapagtaka ko…

Nahanap na ba?

Dahan dahan akong tumalikod para tingnan yung regalo niya pero ang mas kinabigla ko ay…

“that would be my gift…”

Im too stun to speak… It’s a baby holding a ring…

Is he really wanna build a family with me? Ackkkkk!

“She’s Alleya, she was abandoned at Ava’s house in canada but we’re too old to raise a baby kaya it’s better to gave her to you… would you accept this cutie little baby?” tanong ni tita Ava. Marahan pa nitong pinisil ang pisngi ng bata kaya’t sumibok ang munting ngiti rito…

Ahh… Ang kyutttt🥺

“y-yes po… I know I can’t get pregnant but im willing to build a family with Jai…” sagot ko…

“you’re making me soft Rowan…” sabi ng nasa likod ko kaya natawa ako ng bahagya.

“baliw”

“ang mapapayo ko lang sainyong dalawa is always choose each other it’s either in better or worst… Lalo ka na Jairo, you know how hard for us to be judge by people nung maging kami ng mama mo but look, we’re still together for almost 6 years na… So I knew that having us help you understand that love has no gender…”

Nagulat pa ako pero kanina ko pa talaga napapansin ang kasweetan nila… And fvck! Sila ngaaaa😭

“now you can have the baby, wala na pala kayong iisipin jan, kumpleto na yung papeles at wala nang balita sa magulang nyan, 3 months na siya samin… Wala namn kumuha, sabi ni attorney totally abandoned na siya at pwede na naming ampunin so agad namn namin pinagawan ng papeles kasi napamahal namn kami sa bata… I will miss him so much” ani ng mama ni Jairo habang yakap na siya ni tita Ava…

“wag kayo mag alala balae, welcome kayo sa bahay, kung gusto nyong magbakasyon para makita ang baby sabihan nyo lang ako” suhestion namn ni mama.

“well thank you… Shall we eat?” pag aaya ni tita ava kaya namn isa isa na silang pumunta sa kusena habang naiwan kami ni Jai kasama ang maid na may hawak sa bata at singsing… Lumapit rito si Jairo ay marahang kinuha si baby…

“marunong ka ba magbuhay nyan?” ani ko na nginitian nya lang…

“I need to learned lalo na may anak na tayo…” napalo ko siya sa balikat ng marahan dahil kinilig ako sa sagot niya…

Ang sarap pala pakinggan yung ganun? Haha

“take her… try to be a mother na, gagawa pa tayo ng marami”

“g-gsgi, marinig ka nga ng magulang mo” anas ko pero kinuha ko rin namn sa mga bisig nya yung bata…

“and this, let me put this in your finger as the symbol of my pure and sincere love… di ko talaga akalain na sa lalaki pa ako maggagaganto pero wala na akong pake kahit ano ka pa… Ang mas importante is you love me too…” sabi niya sabay sa pagpasok ng singsing sa daliri ko… “and this one would be the sumbol of your love to me… Put it in mine” sabi namn niya at inabot sakin yung isa pang singsing…

“well, let this ring symbolize of my love too and my willingness to be with you for the rest of my life” ang sabi ko namn at isinuot sakanya yung singsing… Di namn ako nahirapan kahit may hawak akong bata kasi i used to play barbie noon, di ko akalain magagawa ko to ngayon pero sa baby na🥲

“Rowan, Jai, tara na…”

“andyan na” sagot ni Jai. Hinalikan niya ako saka inalalayan papuntang kusina para kumain…

Tara kain?

---

A/N: heppp

pp

ang haba nitoooo

superrrrrrrrr almost 4.5k words masyado akong naging hyper sa page na to… pang isang week nyo na to, next week na ko mag upload ulit hahahah eme…

Enjoyyy

reading

mwuapsss

!

• N Y X X I E -

Chapter 35

Rowan’s P.O.V

Maaga akong nagising ngayon dahil sa sanay namn talaga akong magising pero ngayon maaga ako upang icheck kung anong ganap sa bata… Dito na kasi siya natulog sa kwarto namin kasi nagbonding pa ang mag ama…

Lumuhod ako sa sahig upang pantayan ang kuna ng bata. Nang makaayos ako ng pwesto ay pinagmamasdan ko si baby Alleya… Tiningnan ko siya mula ulo hanggang paa kasabay ng pakiramdam na naaawa ako sa sitwasyon niya… She’s too innocent being abandoned by her parents… Pano kaya one day malaman niya lahat? Alam kong masakit dahil naranasan ko… Pero matatanggap niya kaya?

Eh ako? Matatanngap niya kaya ako?

Hinaplos ko ng marahan ang mukha niyang sobrang among tingnan… apaka ganda, matangos ang ilong, maputi, maiitim at mahabang pilik mata at medyo brown ang buhok…

No matter what happened soon, wala na akong pake, I’ll make her feel love nlang the way she need to… Kasi sabi nga nila, a kids behavior is a reflection of their surroundings…

I maybe don’t know how to be parents but I was once become a child kaya sisiguraduhin kong hindi niya mararanasan yung naranasan ko…

“nakakaselos namn yan… dati kapag gumigising ka ako una mong tinititigan… But now, you’re busy looking at her” bahagya namn akong natawa sa tinuran ng mokong matapos niyang lumapit sakin at yumakap mula sa likod ko… Dala niya pa talaga yung kumot niya… Ang angas angas nito pero mahilig sa cuddles…

“baliw, pati bata pagseselosan mo, di ba pwedeng kinikilala ko lang anak natin?” sagot ko rito.

“what did you just say?”

“ha?”

“the words you used, Rowan… ulitin mo it’s kinda…”

“anak natin?” kunot noong tanong ko. Nagliwanag namn ang mukha niya nang marinig yun. Namula tuloy ako nung magets ko yung gusto niyang sabihin…

“that’s really nice to hear…”

“baliw!”

“haha… btw ano gusto mong kainin?”

“magluluto ka? Or mag ooder?”

“magpapaluto… I rather bond with you than cooking… Saka may mga maid namn…”

“ayy oo nga pala, pero ilan na ba nagastos mo para sa Hotel nato? I mean it’s kinda look like five star hotel at may yaya pa… I never knew that hotels hired maids in a VIP room…”

“ha? I never payed anything and they’re not hired by the hotels”

“what do you mean?”

“ohh are you clueless?” tanong nito na kinakunot ng noo ko… Pinagsasabi niya? “you don’t know Jenova?”

Eh?

“Jenova… Name nitong hotel?”

“for real Rowan you don’t know my name?”

“ha? Anong kinalaman ng pangalan mo sa hotel na to?”

Ipossible namn sakanila to dahil Rual apily—

“I’m Jairo Christian Jenova Rual, and it pronounced as He-now-va not Dye-no-va”

“SAINYO TO?”

“Shh… Lower you voice magising yung bata, and Rowan ilang taon na tayong magkaklase you dont really know my middle name?”

“duh, as if namn paty na paty ako sayo na pati middle mo aalamin ko… Nagustuhan kita mga senior high school na no? nung high school wala namn ako pake sayo kasi basagulero at babaero ka pa nun… Malay ko bang ikaw yung willing bumuo ng pamilya kasama ako…”

“you really don’t like basagulero and babaero pero sakin ka padin bumagsak? How ironic”

“tuwang tuwa ka namn?”

“yeah of course… sinong hindi, if maybe we have a book, the title would be “The handsome redflag fall inlove with that cute nerdy boy” haha”

Luh ang kapal!

“do i look like a nerd? saka masyadong teen fiction yang title mo, naging malapit nga tayo simula nung nagalaw mo ko eh, teen fiction ba yun?” taas kilay na turan ko…

“ohh that night… Naaalala mo pa pala yun?” tanong nito sakin kaya’t nag-init nanamn ang mukha ko… Tsk…

“yeah that night… Isang gabing di ko alam bakit ako pumayag…”

“isang gabing pagmamahal yun, we did it full of love not lust i can remember that time… Maybe mas bagay na title yung… “Isang Gabing puno ng pag-ibig” ”

“puro ka kalokohan hahaha”

“or what if “Isang Gabi” para less word, more thrill and curiousity to capture readers?”

“willing ka talaga gumawa ng kwento ng buhay buhay natin? Lakas ng trip mo Jairo”

“why not? If it can inspired others…”

“inspired for what? for fvcking their crush and made them fall inlove with them?” natatawang turan ko na sinamaan namn niya ng tingin…

“why? Is that how I made you fall in love with me, sweetie?” ani nito at nilapit ang mukha niya. Marahan niya akong itinutulak pahiga habng inilalagay yung kumot sa sahig…

“h-hoyy gsgo ka baka may makakita satin…”

“it’s safe I never let them walk inside my room” saad niya bago inilapat ang kanyang labi sa mga labi ko…

“p-pero yung baby… hmm… Jai…”

“she don’t know what we are doing…”

“pero… sa harap niya talaga?”

“tulog pa siya…” pagmamatigas nito habang patuloy na naglalakbay ang kamay niya sa katawan ko…

Fvck… Ang hilig nang lalaking toh!

Wala na akong ibang nagawa kundi ang magpaubaya nalang sa ginagawa niya…

---

A/N: ohh hephep! Hinay hinay namn mga

xiesse

… wag

magscroll

agad excited yarn? Eme HAHAHA pero bago tayo

magpatuloy

, thats how i created the titled… as in kausap ko yung sarili ko in

diffirent

p.o.v… and yung suggestions na una ni Jai, yun talaga dapat title nito kaso nga masyadong teen fiction pakinggan haha hanggang sa ’yang “isang gabi” nalang talaga yung

itinitl

e

ko…

Anyways

Spg Alert

po sa next chapter so

maghulos

dili mga minor nating

mambabasa

jan…

anyways mamayang gabi ko siya

ipapublished

kasi para mas exciting basahin at para ito muna basahin nyo … basta sa minor jan, wag pasaway ha?

Pero kung gusto mo talaga… READ AT YOUR OWN RISK… Enjoyyy!

— N Y X X I E —

🔞 Chapter 36 🔞

WARNING SPG ALERT ! ! !

READ AT YOUR OWN RISK!

---

Rowan’s P.O.V

“mmm” tanging nailalabas ng aking bibig sa bawat dampi ng kanyang labi sa balat ko… Nagpatuloy siya sa paghalik sakin habang inaangat ang aking saplot… Di niya yun tuluyang tinanggal pero itinaas nyang mabuti dahilan ng malaya niyang paglaro sa aking n*ps.

He played it so well making me lose my breathe. Napapahawak nalang talaga ako sa buhok niya dahil sa mga pinaggagagawa niya…

Tama ba tong desisyong ko na siya yung makasama ko habang buhay?

Sana namn tama, mas ok na rin tung ganto kesa namn sa bubugbugin ako araw araw…

Nagpatuloy siya sa paghalik hanggang sa humarap siyang muli sakin…

“can we try something new?” tanong nito na sinagot ko lang ng kunot na noo… “Dapa ka sweetie” pagklaro nito…

Dahan dahan kong sinunod ang utos niya. Nang tuluyan akong makatalikod sakanya ay hinalik*n niya ako sa batok na nagpaliyad saakin habng binababa niya ang pambaba ko…

After he pulled it successfully, he then place his hands in my btt. His finger slide down to my ss that made me man in senstion.

He slowly enter his thumb inside me. Napaliyad ako kasabay sa mahinang impit ko while his moving his thumb slowly…

He turned my face and gave me a kiss then whispered “are you ready?” so i nodded that as if may choice pa ako…

He kissed me again while pointing his bner in my hle. He slide it in there that gaves me more sens*tion. After some slide he started to fit it in.

Napapapikit nalang ako bawat pagbaon nito sakin.

“fvck… still tight…” ani nito pero parang nabingi ako sa sakit…

“ughh” we both moan as he fully enter his in mine…

“dati you’re stopping me dahil sa laki, ngayon no hesitation na?”

“b-baliw… Alangan mag inarte pa ako eh ilang beses mo na akong napasok” sabi ko na ikinatawa niya…

“just accept the fact that you like it now…” sabi niya kasabay ng mahihina niyang paggalaw…

Tanging pagkapit nalng sa kumot ang nagagawa ko kapag sinasag*d niya ang kahabaan niya sakin.

Para akong nagdedeleryo everytime he thrusts…

Ilang sandali ay unti unti siyang lumuhod kasabay ng mahinang paghatak niya sa pang upo ko paangat upang hindi mahugot ang nagdudugtong samin.

He placed his hands in my waist and start to move again. Hugot baon ang galaw niya na ngayon ay bumibilis na kumapara kanina.

“baby im… fvck…” mas lalo niyang binibilisan ang bawat galaw niya. I also handed my aroused thing and gently massage it kasabay sa bawat ulos ni Jairo.

“vgh fvk… Sweetie I’m… I can’t hold it anymore… Mmm…” sabi niya hanggang sa tuluyan na siyang nanigas and explode his liquid inside me… ilang sandali lang rin ay sumab*g na rin ako…

“it was a nice exercise in the morning haha” ani ni Jairo. Niyakap niya ako at hinapit pahiga sa sahig… Nilayo ko na yung kumot na puno ng nilab*s ko at ngayon ko lang narealized na baka may makakita nun… Shvta!

“fck Jai. nagkalat ako sa kumot!”

“haha don’t worry about that ako na maglalaba…”

“baliw ka kasi ang aga aga eh!”

“atleast you like it”

“mama mo”

“mama mo rin”

“Jai? Rowan? Gising na at nang makapag almusal na…” bigla akong napakalas sa yakap ni Jairo ng may tumawag samin sa labas ng kwarto… Agad kong kinuha yung pangibaba kong saplot at sinuot ito… Kumatok yung tunawag samin kanina kaya’t nagkaroon pa ako ng oras para lukitin yung kumot at agad na itinapon sa likuran ng kama…

Tumayo narin si Jai at inayos ang sarili…

“ohh gising na pala kayo di pa kayo bumababa… Tulog pa ba si baby?“ Ani ni Mama Leizel nang tuluyan niyang mabuksan ang pinto…

Buti na nga lang at natapos na talaga kami bago pa kami maisipang gisingin nila tita, di pa namn kami napaglock ng pinto… Ano nalang kaya sasabihin nila kung naabutan kaming nagaanuhan sa sahig.

“ahh… Ehh… Opo tita kakagising nga lang po namin” sabi ko, kunwari ay nag-aayos ako ng hinigaan namin…

“kami kanina pa andun sa baba kasama si Ate Anna, nakapag kape na kami kayo nalang inaantay… Awss tulog na tulog pa ang baby Alleya buti di niyo nagising” sabi ni tita Leizel… “sumunod nalang kayo after nyo mag ayos jan, bababa na ako ulit… Next time maglock kayo ng pinto baliktad pa tuloy yang short mo Jairo” dugtong niya tapos ay binigyan niya kami ng malokong ngiti bago naglakad palabas “mga kabataan talaga ngayon” pahabol pa nito nang tuluyang makalabas ng kwarto.

Agad na dumako ang tingin ko kay Jairo at sa short niyang baliktad nga… napasapo nalang ako sa ulo ko dahil sa kahihiyan!

Ahhhhhhh!

---

A/N: shesshhhhhhhhh

kung

nakaabot

ka rito

xiesse

ay grabi kana ha

siguraduhin

mo lang na di ka na minor kasi nako nako

mapap

lo

talaga kitang bata ka! eme hahaha as long as

nagwarning

ako wala nakong kasalanan kung pinilit mo pa ha,

mapilit

ka eh…

charizzz…

Basta

enjoyyy

readingg

lang mga

xiesse

mwuapsss

!

— N Y X X I E —

Chapter 37

Rowan’s P.O.V

“ohh andito na pala yung dalawa” salubong samin ni tita Ava ng makababa kami sa hagdan…

Lumapit siya samin at nilaro laro yung batang karga ko… Umakto siya na kukunin si Alleya kaya agad ko namng ibinigay sakanya.

Tuwang tuwa namn yung bata sa bisig ni tita kaya’t napangiti ako… Swerte nang batang yan dami niyang magulang kahit iniwan siya ng magulang niya… pero maswerte din namn ako kasi kahit iniwan kami ni papa ay andun namn si mama na nakasama ko hanggang ngayon…

Ngumiti ako nang makita si mama na kumakain kasama ni Mama Leizel. Lumapit ako sakanila at niyakap ko siya…

“medyo natagalan pa ata kayo ni Jai, wanwan… Nag another rounds pa ba?” tanong ni Mama Leizel nang may malaking ngiti kaya’t nag init ang buong mukha ko…

“a-ahh… H-hindi po…”

“Ma, dont teased Rowan like that di pa siya sanay”

“haha, he’s so cute while blushing…” biro pa nang mama nya.

“yeah I know” sagot namn nito na humalik pa sa ulo ko.

“syempre mana sa mama, haha” proud namn na sabi ni mama

“siguro kung sinundan nyo pa yan magaganda at pogi rin, titipid nyo sa anak” sabat namn ni tita Ava habang hinehele si baby Alleya

“sus, nagsalita ang ayaw manganak”

“sakit kaya umiri, yung mga lalaki tusok tusok lang no? Haha” sabi ni mama kaya tinapik ko siya ng mahina “abah totoo namn Rowan, tapos mga babae magbubuntis ng syam na buwan, kami pa iiri” dugtong pa nya kaya’t mas lalong lumakas ang tawanan.

“kaya nga ako after ni Jairo ay nako nagpakabusy ako sa work para maiwasan yung contact, plano namin every 3 years kaso di naman namin alam na uuna na agad si Jared, di na tuloy nasundan”

“ako namn ay dati ding may live in partner kaso baog kasi ako kaya ayun naghiwalay lang rin kami…”

“ah, so nagkakagusto ka parin sa lalaki?” curios na tanong ni mama kayat napatingin ako kay Tita Ava kasi baka awkward yung tanong…

“well oo, pero simula pagkadalaga ay mas attracted na talaga ako sa babae, magkababata kami ni Leizel noon pa, nagkagusto na nga ako dito eh kaso syempre ayaw nang magulang namin tapos lumipat pa kaming Canada kasi naging teacher dun yung mama ko kaya nung maggraduate kami nung kapatid ko dito sa pinas ay kinuha namn kami ni mama at dun na nanirahan… Nawalan kami ng communication kaya ayon nakahanap ng kanya kanyang asawa, pero ayun nga nalaman na baog ako kaya iniwan kaya bumalik ako dito sa bicol para makalimot…”

“tapos dahil mapagbiro ang tadhana, nagkita kami ulit”

“oo, tapos 2 years na nun wala si Jared kaya namn madalas na din kami magkasama… hanggang sa nahulog ulit sa isa’t isa… Kaya pinili nalang namin ang isa’t isa, buti nga tinggap ako ni Jairo eh, nagbibinata pa lang siya nun”

“aws sweet namn, sino kaya sa mga ex ko yung babalik?” sabi ni mama kaya’t napangiwi ako.

“ma panigurado uugod ugod na mga yun, 53 kana ohh”

“pero mukhang 42 haha” biro niya pa kayat tawanan nanamn kami.

“hays kaya sabi ko kay Jai nung umiiyak yan…”

“Maa…”

“ohh bakit? Totoo namn eh hiya ka pa kanila mare. tumawag kasi yan sakin humihingi ng advice pano daw malalaman kung mahal na yung isang tao, kasi hindi pa yan nagsabi sakin na may niligawan na o kung ano tapos nagulat ako may paganyan na siya, yun pala nainlove na kaso sa kapwa niya kaya di niya pa maintindihan, sabi naman namin piliin niya kung ano yung sinasabi ng puso niya, tapos deny pa sya keso hindi namn daw siya inlove, kaya ayun sabi ko kunin ko na siya pa Canada kaso ayaw, gragraduate daw muna siyang highschool tapos hanggang senior high ayaw pa din umalis kaya alam ko nang inlove na talaga siya… Ohh diba? Sabi mo pa noon “I’m not gay” tapos ano? Tiklop ka din kay Rowan.” panggagaya pa ni mama Leizel kay Jai kaya bahagya nalang itong ngumiti…

“iyakin pala talaga yan siya? nung una ko din kasi silang nakita eh umiiyak din yan sa hospital. Kasi nung nahospital si wanwan dahil sa sakit niya tinawag ako nung doctor para ibigay yung assistance tapos pagbalik ko may drama na sa loob ng kwarto… dun ko naisip na baka may relasyon sila, well si Rowan kasi di namn siya palakwento samin about sakanya pero halata ko na sa galaw niya, noon palang tanggap ko na wala din namn akong magagawa eh, inaantay ko lang talaga siya umamin. Pero nakumpirma ko nung sa hospital hanggang sa ayon nung Alumni tunawag sakin hinahanp si wanwan pagkalaman na nasa Alumni tong isa aba andaling nakapunta sa bahay tapos sumunod sa Alumni. haha” kwento namn ni mama

“ahh, seloso, may pinagmanahan” ani namn ni tita Ava kaya natapik siya ni Mama Leizel

“ganun talaga kapag mahal mo yung tao, magseselos ka kahit kanino”

Kaya siguro galit na galit ako kapag nakadikit sakanya si Klira.

Nagpatuloy lang kami sa kwentuhan, sinusulit din kasi namin kasi bukas aalis na sila Mama Leizel at uuwi na din kami…

---

Someone’s P.O.V

“second semester na, makakabawi kaya tayo sakanila? Kamusta yung lalaking nakita natin sa bar kala ko ba pede nating gamitin yun?” tanong ko kay Jayford na ngayon ay lasing na naman.

“wag nyo nalang siyang pakealaman, saka itigil nyo na yung plano, wala namng maitutulong na mabuti yun” sagot namn nito na ikinasama ng dibdib ko.

“anong hindi? Nakakalimutan mo na ba yung ginawa nila kay Cedrick?”

“umiba ata yung ihip ng hangin boy? akala ko ba yung bakla yung gagamitin natin pampalambot kay Jairo pero bakit parang ikaw yung lumambot?”

“wag mong sabihin ginalaw mo rin yung bakla? Ano?” tanong ni Jizz

“masarap ba chumup* tol?”

“tangina nyo wag nyong bastusin si Rowan!” angal nito kasabay sa pagpalo niya ng bote sa mesa.

“di na kami magtataka ibinahay mo s—” di ko na natuloy ang sasabihin ko ng bigla nya akong paluin nung bote na ikinahilo ko at lagapak ko sa sahig!

Pero di ako nagpatinag tumayo ako para bawian siya.

“tang*na mo boy, sa lahat ng tao dito ikaw yung akala kong di titiklop pero isa ka rin palang duwag.” ani ko sabay sa suntok rin sakanya.

Tumilapon siya sa dancefloor ng bar pero pinuntahan ko parin siya para bugb*gin.

“anong akala mo sakin kayang kaya mo lang? Tang* isipin mo nasa pilipinas ka wala ka sa london kaya wag mong isipin na lahat ng tao rito kaya mo…” sabi ko, lamang ako dahil lasing siya kaya’t bawat suntok ko ay nasapol ang mukha niya.

Susuntukin ko pa sama siya ng may sumuntok sakin dahilan ng pagkatilapon ko.

“sabi nang tama na di pa kayo tumigil, magsialis kayo sa bar at wag na wag na kayong babalik rito!” sabi ng manager. Inilalayan ako ni Jizz patayo saka ko pinagpagan ang suot ko, di ko makilala yung sumuntok sakin pero pinapangako kung di pa dito nagtatapos to.

Babawian pa kita Jayford. Lalong lalo ka na, Jairo.

---

A/N: another chapter for you guys bago

maexpired

ang aking load… Nagi-edit pa ako ng ibang chapter at ibang story kaya wait me hanggang sa muli kong pag update dito…

Another clue nanamn to and bahala na kayo mag-isip jan…

Enjoyyyy reading! Byeeeee, Mwuapsss!

— N Y X X I E —

Chapter 38

Rowan’s P.O.V

Kinagabihan kahapon ay nag night swimming kaming buong pamilya sa pool sa harap ng hotel, it was a good bond with Jai’s family. Nakilala ko din yung mga tita at tito niya… And they are all okay about us.

Ang sarap pala sa pakiramdam na tanggapin ka ng buo no? Tanggap ka ng magulang ng lalaking mahal mo, maging kapamilya niya ay tanggap rin ako. Ang saya… Sobra…

Tanggap rin nmn siya ni mama kaya we’re officially both legal… Yun nga lang walang kasal rito sa pilipinas kaya’t malabo kaming ikasal rito, tatapusin ko rin muna yung SHS bago ako magpakasal kay Jai… Ayuko rin namng matali kami agad lalo na’t mga bata pa kami pero I assured him na siya namn ang gusto kong makasama habang buhay.

Inilaban niya ko kaya’t ipapanalo ko siya.

There’s no words can define how much I’m grateful to have him. His the most genuine and pure… Even tho his babaero noon atleast he change…

Hopefully…

I removed all negatives in my head and wanna focused to the present… Sabi nga nila people past can’t define their future that’s why kahit masyado siyang redflag for me yet he have his choice to be green.

At sa mga pangako nya ako humahawak.

Pinanghahawakan ko iyong mabuti because I can feel his sincerity…

Inihatid na nga pala namin sila Tita at Mama Leizel sa airport… And kasama muna nila si baby Alleya dahil tatapusin muna namin tong second semester before tuluyang buohin ang pamilya namin.

After namin sa airport ay sa bahay na muna kami tumuloy…

Nasa higaan na kami ni jai para magpahinga… He’s hugging me habang isinusuksuk ang mukha niya sa leeg ko… Apaka clingy…

Humarap ako sakanya saka ko siya hinalikan sa labi…

“are you tempting me again? Kakatapos lang natin ah” anas nito kaya natapik ko yung braso niya…

“b-baliw… Masama bang halikan ka? i just find you cute being clingy…”

“yes, that’s totally bad, ginagalit mo si ano…” biro nito kaya mas lalo akong namula

“apaka hilig mong gsgo ka… kunting lambing tigas agad”

“haha you supposed to like it, ako bf mo eh”

“gusto mo palitan kita?”

“as if you can… may anak na tayo Rowan, and this ring lock us together… Forever…”

“as if namn gusto kong palitan ka…” balik ko na ikinangiti nya. Dali lang pakiligin ni mokong eh no? HAHAHAHA

“I know you can’t replace me that easy lalo na marami na tayong napagdaanan… marami na tayong nasubukan…”

“baboy!!!”

“HAHAHA just kidding…”

“pero Jai… Thank you ahh? Thank you sa lahat… Sa pagmamahal, sa pagpapakilala sakin sa magulang mo sa buong family mo… Thank you kasi di mo ko kinahiya… G knows how I appreciate that… Mga efforts mo, mga paeffect mo kahit minsan nasasaktan ako pero worth it nmn yung kapalit… I can say that you’re the best man I ever have… Thank you sa lahat…”

“no need to thank you, lahat ng yung ginagawa ko to prove you how much i love you, no need to thank you kasi sabi ko nga, gagawin ko lahat mapasaya at maging akin ka lang. Di mo man yun inutos pero ginawa ko kasi mahal kita… Thank you kasi nabuhay ka, you gave meaning to my life… I may not be like this kung di tayo nagkakilala kaya I’m more thankful that I have you…” sagot namn nito na nagpangiti sakin…

“then, dahil sa ginawa mo ipapanalo kita… You have me in your back”

“I love you sweetie…” he said and kiss me once again in my lips.

“I love you too, my boyfie” I answered and then we kissed more with love and gentleness…

Alam nyo na yung kasunod non… Di ko na need pang sabihin…

---

Aki’s P.O.V

Ilang araw na akong nagbabantay sa lalaking to. 2 nights na siyang tulog dahil sa pagkakabugbog nung mga lalaki sa bar. Ako ang nautusan ng manager namin magbantay dahil ako lang ang lalaki roon nung gabing yun. Sila na rin ang gumastos sa pagkakaconfine nito.

Unang tingin mo palang masasabi mong foreigner tong lalaki. Itsura palang halata na. mukhang magkasing edad lang nmn kami pero mas matangkad siya sakin.

Bigla siyang gumalaw kaya nagulat ako. Pero agad ko ring tinawag yung doctor para matingnan siya.

“where am I?” tanong nung lalaki habang hawak ang ulo.

“nasa hospital ka iho, you’re 2 nights unconscious buti at gising ka na ngayon. Kamusta ang lagay mo?” sunod sunod na tanong ng nurse na tinanguan niya namn.

“I feel okay now… Magkano ang nagastos sakin, I’ll pay and can i go home?”

“well, you can discharge anytime but make sure you’re okay. Wala ka nang babayaran ’cause the manager of the bar payed all, you can still stay until tomorrow”

“ako po ba doc? Pwede na ba akong umuwi? Maghapon na ho ako rito.”

“yes, gising namn na po yung pasyente, pinaiwan ka lang po para if there’s emergency, you can call your manager as soon as we needed. So dahil ok naman na si sir, you can leave po as you want” sagot nmn nung doctor.

“tell your manage, I’ll pay and thanks for bringing me here” sabi nung lalaki na tinanguan ko lang saka umalis. Actually kanina ko pa gusto umalis kasi kagabi pa ako nandito tapos maghapon pa ngayon, anlagkit ko na walang ligo buong maghapon. Pero ok lang atleast nakatulong, ginamot rin namn yung kamay ko dahil nasugatan rin ako nung sinuntok ko yung lalaki, di pa man din ako sanay sa bugbugan dahil palagi akong pinapaiwas ni Rowan.

Kamusta na nga rin kaya yun? Pagkatapos nung Alumni ay wala na akong balita sakanya. Binakuran ba namn nung Jairo. Palibhasa ako best friend ni Rowan kaya threatened, subukan niya lang gaguhin yun, kukunin ko talaga siya sa poder niya.

---

A :

Eyyy di na ako nakapag-

antay

mag update dahil nagkaload din nmn ako. So

tyarannnnn , wait nyo may isa pa

…

Hahaha

Chapter 39

Rowan’s P.O.V

lumipas ang mga araw, wala namn masyadong bago, nakauwi na kami sa bahay ni Jairo, sabay rin kaming nagenroll for second sem, ilang araw na din kaming hindi nagkakasama sa school dahil intrams at lalaban sila sa ibat ibang school. Ngayon ko nga lang din narealized na makakalaban pala nila yung school nila Jayford. As in ngayon ko lang nalaman, palagi nga palang talo nila Jai sila Jayford kaya nage ensayo nang mabuti si Jairo para daw manalo sila lalo na’t last game na nila to as player dito sa school namin.

Simula nga pala sa ginawa sakin ni Jayford ay hindi na kami nagka usap… Pero kung ako tatanungin wala na akog galit sakanya, di ko rin nmn nagawang magalit dun dahil alam kong nadala lang siya ng tama ng alak. Naging mabuti rin namng kaibigan siya sakin kaya I didn’t judge him that easy…

“lalim ng iniisip mo Rowan, di ka ba manunuod sa laro ni Jai?” biglang bungad sakin ni Louise na ngayon ay nasa tabi ko na.

“simula namn noon hindi ako nanonood ng mga ganyan, wala akong kahilig hilig jan. Marami namn nang cheer leader jan para ipagsigawan team nila eh. Di na ko need dun” sagot ko namn, totoo namn kasi mas pipiliin ko pang mahiga at magbasa kesa magsisigaw dun.

“wala ka man lang moral support sa boyfriend mo? Abah, matatalo yan kapag walang inspiration” sagot namn nito sakin.

“nananalo namn sila nung wala ako diba? So di ako need dun”

“grabi… kawawa namn yung tao”

“biro lang syempre papanoorin ko yun, napag usapan namn na namin yun noon” sabi ko na kinalaki ng mata niya.

“napag-usapan? Pano kayo nakakapag-usap? Magkasama na ba kayo sa bahay?”

“h-ha… ahh kasi… nagtratrabaho ako sakanila”

“nge bakit? May sakit ka diba?”

“yun nga nagtratrabaho ako pampa-opera”

“so magkasama nga kayo sa bahay? magkasama kayo sa kwarto?” tanong pa nito na kinainit ng pisngi ko…

Sasabihin ko ba?

“hays kahit wag ka magkwento halata namn. Sanaol nalang ibinahay na, ako tuloy na babae wala, nganga ang petchay”

“bastos ng bibig mo”

“haha joke lang”

“anyways asan na nga pala yung taga sundo sayo? Tagal ko nang di nakikita yun ah… Di na tayo nakakapag sopas”

“ewan ko rin eh… n-naging busy na kasi tayo noon diba”

“naging busy or binakuran? Yung tipo ni Jai halatang seloso eh”

“di namn, baka busy lang din yun lalo na kasama rin yun sa baseball nila”

“so ibig sabihin magkakalaban yung dalawa?” tumango nalng ako bilang sagot. “nice magandang laban yan, isang kaibigan laban sa isang ka-ibigan haha”

“baliw… Tara na nga meryenda nalng tayo, gutom ka lang”

---

Jayford’s P.O.V

I have nothing to go bukod rito sa bar. Nawalan na rin ako nang gana after Rowan left me. I felt alone again same way when i was a kid. I still enrolled myself but I left the squad . I tried to tell everything to our coach but they don’t listen. Only Cedrick agreed to what i say. The rest agreed to Dan. I can’t even tell Rowan or Jai cause I don’t know where they live. He even blocked my number that’s why I can’t call him or message him.

I drunk and drunk to forgot everything… Wala narin namng pumipigil sakin because the only person na nagtyaga sakin muntikan ko pang gahas*in. Stupidity of mine…

“ikaw nanaman? Ilang araw ka na namng naglalasing baka sa susunod makipagsuntukan ka nanamn kung kani kanino” a man said after sitting in front of me. My eyes are blurry di ko na malaman kung sino siya…

“just leave me alone… I want to forget everything” i answered.

“bakit? Broken ka?”

“kinda… Because the person I like, love someone else…”

“that’s really bad. She hits you that bad kaya di ka makamove on ano?” he says that’s why i chuckles.

“his not she but he…”

“oh? So bisexual ka?”

“im straight… It’s my first time falling to a boy”

“sounds crazy, baka bisexual ka nga. Di ka naman magkakagusto dun kung di ka attracted eh, no worries I don’t judge, may mga kaibigan din akong bisexual…”

“I don’t know, i’m still confused”

“sige ganto lang yan… If you can kissed someone here na kapwa mo lalaki then you’re bisexual, but if you can’t then you’re just infatuated and straight.” he suggested that stun me…

Nilibot ko ang buong paligid and majority of them is a man. I don’t feel strange looking at them, but feel disgusted if I kissed one of them…

“so ano? Kaya mo ba? Haha” he asked once again. I’m stocked after seeing him laughing… His dimple appeared in his cheeks making him cute in my eyes, para siyang si Rowan at buhok lang pinagkaiba… I suddenly move myself to kissed him. Di siya nakagalaw sa bilis ng ginawa ko. I cutted the kiss when he’s not responding. He punched me without saying anything bago ito umalis.

What the fvck was that?!

I kissed a man again…

Am I fvcking Bis*xual?

---

A :

Tyarannnn

, ito na yung ibig sabihin ng clue na sinasabi ko dun sa mga

nakalipas

na chapter… So alam nyo namn na siguro gagawin ko hahahah… Interact with me din mga

xiesse

🥺 i want to be close with youuu… And syempre i wanted to learned from you… Im okay with positive and negative criticism as long as I gain knowledge from it…

Matatapos

na ’tong librong to yet wala kayong interaction with me huhu (umiyak ampt hahah)

Also follow me if di ka pa po

nakafollow

(66 lang po followers ko,

maawa

namn kayo🥲) eme but please follow for more update to my future books hehe

Enjoyyy

readinggg

mwuapppssss

!

Chapter 40

Rowan’s P.O.V

Kanya kanyang sigawan ang bawat studyante sa buong campus dahil kami ang host sa Battle of all schools Intramurals ngayon. Actually 3 days nang intrams pero ngayon yung sa baseball fields na mas inaabang abangan nila bukod sa basketball at soccer.

Samot saring studyante ang naandito, kanya kanyang schools. Ganto pala ang pakiramdam nang nanonood, feeling excited sa mangyayari dahil narin sa vibes ng mga kasama.

First time ko lang din kasi manood sa ganto, kung di lang din kay Jai hindi ako magpupunta dito eh.

Ano din ba kasing gagawin ko rito eh di namn ako sporty? Anong alam ko sa larong yan?

Well nagsimula nang mag sigawan ulit nang kanya kanyang school players na yung tinawag.

Di na ako sumigaw dahil malakas na din namn sigawan sa grupo namin. Masakit nga sa tenga. At saka di rin namn ako pinapasigaw ni Jai, masama daw sakin yun lalo na need ko maging kalmado palagi dahil sa sakit ko. Ang importante raw ay manood ako. Sinunod ko siya dahil minsan lang nmn siya magrequest eh, saka it’s takes two to tango. Alangan siya lang mag-e-efforts samin so kahit sa bagay na ganto gagawin ko rin para sakanya, maliit nga lang to kung tutuusin pero malaking impact na yun para sakanya.

“GOOD MORNING EVERYYONEEEEE, WE ARE NOW HERE TO OUR 3RD DAY INTRAMURALS, WE WILL NOW WITNESS THE BATTLE OF ALL SCHOOLS IN FIELDS OF BASEBALL, SHOUTTT YOURRR TEAMMMMM!” umpisa nung MC kaya’t napuno ulit ng sigawan ang lahat. Rinig namin lahat ng sigaw dahil nasa unahan kami nakaupo. Kami yung host kaya nakapagpwesto kami agad. Di tulad ng iba nasa likurang bahagi na dahil late.

“we have 8 schools na magtatapat, so we have 4 pairs. Every teams na mananalo sa pairs ay aabante sa next round. When the 4 teams announced they will be paired for semi-final rounds. And the last team who win will played the final round and whoever win the final round will be the CHAPION!!!” muling sigaw nito kaya’t nanumbalik ang ingay sa paligid. “masungkit kaya ito ng Team VIOLET?” sigaw nito ulit at nagsigawan ang mga studyante ng Violet University. “o baka masungit ko ng Team ST. JAQ” sigawan ulit “or baka namn ang Team MANDARIN” at sigawan ulit “or ang Team ng ST. RAF??? ST. ANT??? O ST. PHIL??” bawat pinangalanang school ay kanya kanyang sigaw, nakakabingi pero nakakahype nang vibes mas lalo tuloy naexcite ang mga tao “o baka namn Masungkit na nang REQUELLION UNIVERSITY?” sigaw nito sa schools ni Jayford at muling nagsigawan ang mga tao. Pero ang ipinagtataka ko ay hindi ko pa nakikita si Jayford sa team nila… asan na kaya yun? ininvite pa man din niya akong manood sa laro niya… pero baka late lang… “or baka muling makamit ng dating Chapion ang titulo? Kakayanin kaya ng SANTIAGO UNIVERSITY???” sigaw nito sa pangalan ng school namin kaya’t nagsigawan ang mga katabi ko… Dumako ang tingin ko sa team nila Jairo kaya’t nakita ko siyang nakatingin sa dereksyon namin… Kumaway ito samin kaya nginitian ko siya bilang sagot ayukong kumaway pabalik kasi baka assuming lang ako or baka awayin ako ng mga nakafling nun mahirap na… “well wag na nating patagalin ang laban, for the first pair na maglalaban we have the TEAM VIOLET VS. TEAM MANDARIN, second pair - TEAM JAQ VS. TEAM RAF, third pair - TEAM REQ VS. TEAM PHIL and last pair will be TEAM ANT VS. TEAM SANT”

Nagsimula na ang laban ng team Violet at Team Mandarine… Parehong magagaling pumalo, parehong ayaw patalo pero sa kahabaan ng laban ay Mandarin ang nanalo sakanila. Sumunod namn ang Team JAQ vs. Team RAF, magagaling din sila pero may nainjured sa team RAF kaya medyo lumaylo ang laro nila pero in the end sila parin nanalo. Cheaters never win ika nga nila. kinabahan tuloy ako para kay Jairo sa laban nila mamaya… Ayukong mag isip ng masama pero feeling ko may di magandang mangyayari… Pinawalang bahala ko nalang dahil baka nag ooverthink lang ako… Sumunod namn na lumaban ay yung school nila Jayford na team REQ vs. ST. PHIL, pero natapos nalng yung game ay hindi ko man lang siya nakita… Ano kayang nangyari dun? Nag aalala tuloy ako sakanya. pero sakabila ng laro ay nanalo parin yung team nila sayang lang wala sya, I can still remember his excitement sa pag aaya sakin manood noon pero in the end wala siya… Sana namn nasa mabuting kalagayan siya. Ang last na naglaro ay yung team ANT vs. team SANT na school namin, masasabi kong magagaling yung team Ant sa paluan pero di ko maitatanggaling mas malalakas ang palo ng sa school namin kaya’t sila ang nanalo… Medyo gumaan namn ang pakiramdam ko ng walang nangyari kay Jai sa larong yun…

Kasalukuyan kaming kumakain ngayon ng tanghalian dahil almost 12:30 na natapos yung laro nila sa first round. Mamayang 1-3 daw yung next round dahil dalawang pair nalang ang maglalaro after nun kung sino manalo sa bawat pair ay siyang maglalaban sa finals nagaganapin mamayang 4-5, ang announcement namn ng chapion ay sa 5th day ng intramurals which is sa Friday.

Ang maglalaban nga pala sakanila mamaya ay Team Mandarin vs. Team SANT at ang huling pair ay Team RAF vs. Team REQ.

After kumain ay balik na sa kanya kanyang pwesto para sa susunod na round.

Kanya kanya na silang pwesto, si jai ang pitcher at nagkalat namn yung baseman, di ko kilala yung iba dahil simula gr. 7-12 ang kasali… Nagsimula na siyang bumato, natamaan yun na agad namng sinalo nag base man. Kita ko ang panghihinayang sa grupo ng kalaban ng masalo yun. wala akong alam pero if titingnan ay kawalan yun… May bago namng pumalit sa pwesto nung kanina na sya namng papalo sa bola. Muling bumato si Jai at di gumalaw yung papalo kaya sumigaw ung announcer ng Strike 1, muling bumato si Jai pero natamaan nayun kaya’t nakatakbo yung lalaki… Nang makuha yun ng baseman ay agad namang huminto yung lalaki sa pagtakbo.

Nagpatuloy lang ang laro hanggang sa matapos yung team Mandarin. 6 innings ang nakatapos sa diamonds kaya dapat ay 7 pataas ang kanila Jai para sila ang manalo.

Nagpalitan na sila ng pwesto at sila Jai namn ang papalo.

Unang sumabak ay yung baseman kanina, sa pagbato nung pitcher nang kalaban ay tinamaan nya yun. Malakas ang pagkakapalo nun kaya ngasigawan namn yung mga katabi ko… Tumakbo yung baseman hanggang sa mangalahati nya yung diamond kaso nakuha namn nung baseman ng kabila ung bola kaya’t may isa pa siyang dapat takbohin.

Nagpatuloy sila sa pagpalo at halos lahat ay talagang malayo ang napupuntahan ng bola kung kaya’t malaya silang nakakatakbo sa diamond.

Last na si Jai ang papalo. Lumingon muna siya sa pwesto namin saka ngumiti kaya’t muling nagtilian mga katabi ko.

“sabi sayo kelangan nya nang inspiration eh” biro ni Louise sakin kaya nginitian ko siya. “pero mas palong palo tong mga to sa sigaw kesa sayo” dugtong pa nito.

Oonga eh, inyo na kaya siya, kahiya namn. Di joke hahahaha fans lang namn siguro sila… Di namn ako madamit.

“baliw ka, supporter lang nmn ata sila… Ako padin yung inayang pakasalan”

“ede wow…”

Bumalik kami sa panonood nang mapalo na ni Jai yung bola, sa sobrang lakas nun ay ang layo nang napuntahan nung bola. Sigawan ang pumuno sa paligid ng malaya nyang takbuhin ang buong diamond ng hindi naabutan ng bola simbolo na ang team ng school namin ang nanalo…

Kahit wala akong alam sa laro ay masaya ako dahil pasok sila sa final at may chance na magchampion ulit…

---

Jayford’s P.O.V

I acted normal before I enter at Santiago University. I’m drunk but i rushed here when i hear some talking about the Battle of all school. This is the only place I can talk to Rowan because I don’t know where they live. They need to knew the plan before Jai suffer.

“where is the ball ground?” I asked one of the student walking, then she pointed the direction so I immediately go there and look for Rowan.

I found their banner that’s why I go there and finally saw Rowan.

“oh teh, andito na yung sumusundo sayo dati” his friend said that why he look at me. His eyes widen after he saw me.

“C-can we talked for a moment? I need to tell you something…” I started…

---

Rowan’s P.O.V

Isang sampal ang nabitawan ko kay Jayford matapos niyang sabihin sakin ang plano nila about kay Jairo.

Nang gilid ang mga luha ko.

“Im sorry Rowan…”

“sorry? bakit di mo agad sinabi sakin? Akala ko ba magkaibigan tayo? Pinatawad ko yung ginawa mo sakin dahil alam kong lasing ka lang, pero sa pagkakataong to… oras na may mangyaring masama kay Jairo, hinding hindi kita mapapatawad Jayford…” sagot ko rito saka ako tumakbo para paalalahanan sana si Jairo…

Ngunit ng makabalik ako ay nakapwesto na ang lahat.

Ang team nila Jayford ang nanalo sa laban nila kanina kaya ang maglalaban sa championship ay ang Team nila at Team namin.

Nakapwesto na sila, muli si Jai ang pitcher…

Gusto kong sumigaw na umalis na siya… Kaso bigla akong nanghina… Ang bilis ng tibok ng puso ko… Hawak ko ang dibdib ko now ngunit di ko kinakaya…

Nagsibagsakan na ang luha ko dahil nanlalambot na ang tuhod ko…

“Rowan!” sigawan ng mga kaklase ko at inilalayan ako. “anong nangyari gsgi” alalang tanong ni Louise…

“tell Jai… na uma… umalis sa laro…”

“ha bakit?”

“fvck, Rowan, he’s bleeding dalhin natin siya sa hospital”

“no, hindii… Bitawan mo ko.. kailangan kong sabihan si Jairo…”

“sabihan nang ano? Ano bang nangyayari?” Louise

---

Jairo’s P.O.V

Kanina ko pa napapansin na parang maiinit ang tingin sakin ng mga kalabang team.

Bawat palo nila ng bola ay muntikan akong matamaan buti nalang ay naiilagan ko ito hanggang sa matapos sila.

Seven player ang nakaikot sa diamond kaya’t dapat ay 8 o lahat kami ang makalibot para kami ang manalo.

Dumako ang tingin ko sa pwesto nila Rowan para kumuha ng lakas pero nakatalikod ang mga studyante ng school namin, na parang nagkakagulo roon.

Bigla akong nakaramdam ng kakaiba.

Nakita ko si Louise na sumesenyas na parang tinatawag ako kaya mas lalong lumakas ang pangamba ko.

“Jai? Don’t go anywhere magsisimula na ang round nyo” coach said kaya natigilan ako sa pag alis…

Umupo ako sa tabi ng team namin saka uminom pero para akong di mapakali sa nagaganap sa taas.

“ano kayang nangyayari sa taas, at parang nagkakagulo sila?” tanong ko.

“hayaan mo na muna sila, baka kung ano lang. Saka focus ka muna sa game, last game mo na pati to dahil graduating kana.”

“pumwesto na ang dalawang team at magsisimula na ang laro”

Nagsitayuan na kami at pumunta na sa pwesto namin pero balisa parin ako. Si Rowan ang nasa isip ko.

Ayukong mag isip ng masama pero kinakabahan ako na baka inatake nanamn siya. Pero sana ay wag naman dahil wala ako sa tabi niya.

Nagsimula nang bumato ang pitcher na agad namng natamaan ni Luki. Tumakbo ito hanggang sa pangalawang corner. Sumunod naman yung grade 10 na kasama namin. Tinamaan niya ito kayat nakatakbo rin siya at nakatapos na si Luki.

Naka isa na.

Sumunod yung grade 11, tinamaan yun ulit kayat nakatakbo namamn sila at makatapos yung grade 10.

Dalawa na.

Sumunod na yung dalawang grade 9 at dalawang grade 8 na nagbigay ng 6 score namin.

Sumunod namn na yung gr. 7 naming kasama, kahit bata pa to ay di rin to papahuli. Naalala ko tuloy nung gr. 7 palang ako, ganyan rin ako kaliit pero di ako nagpatinag hanggang sa ngayong graduating na ako at huling laro ko na, sisiguraduhin kong mananalo kami.

Bumato na ng bola na agad namng tinamaan nung bata… Ngunit dahil bata pa siya ay hindi ganun kalayo ang inabot nung bola kayat hanggang sa unang corner lang siya.

Dapat malayo ang marating ng bolang to nang makatapos siya. Oras na makapasok siya ay panalo na kami kahit di ako makapasok. Ito ang dahilan kung bakit ako palagi ang huling tumitira sa team namin. Tumingin ulit ako sa pwesto ni Rowan ngunit hindi ko siya nakita.

Nag aalala ako sakanya pero kailangan ko munang tapusin to.

Bumato na ang pitcher ngunit di ko tinamaan…

“strike 1” ani nung announcer.

Fvck!

Iwinaksi ko ang pangamba ko at nagfocus sa bola.

I’ll make Rowan proud…

Binato ulit ang bola pero sa pagkakataong ito ay tinamaan ko na. Umaliwalas ang mukha ko ng malayo ang napuntahan nito. Mabilis kaming tumakbo.

Natapos na nung gr. 7 yung diamond at isang corner nalang ang tatakbuhin ko nang may pumatid sa paa ko.

Sumalampak ako sa lupa. Natigil ang sigawan. Tatayo na sana ako nang may sumipa sa likod ko.

Fvck!

“nakabawi rin kami sa ginawa mo kay Cedrick, naaalala mo pa ba yung napilay dahil sa pagpatid mo noon?” sabi nito saka ako sinuntok.

Nanlabo ang paningin ko sa ginawa niya pero agad akong gumanti ng suntok.

“its not my intention. Nadulas siya ng itama ko ang bola sa likod niya, gsgo ka ba?” sabi ko bago siya bigyan ng suntok sa mukha niya.

Isang sipa ang natamo ko sa likod ko kayat namilipit ako sa sakit.

---

Rowan’s P.O.V

Kasalukuyan akong kinukumbinsi nila Louise na dalhin sa hospital dahil dumugo ulit ang ilong ko ngunit ayuko.

“pero Rowan, baka mapano ka…”

“kai…langangg… Umalis ni Jai dun…” nanghihinang sabi ko.

“ano ba kasing nangyayari?”

“There’s a plan na lulumpuhin din nila si Jai the same what happened to Cedrick” Jayford answer.

“ha?? Bakit?”

“si Jai ang may kasalanan bakit napilay si Cedrick thats why we planned it”

“ang immature naman, di namn ata sinadya ni Jairo yun eh”

“yeah, but itutuloy nila”

Agad na tumayo si Louise at kumaway kay Jai na nakatingin rin rito pero umupo ito sa tabi ng team niya.

“sh*t di ata ako naintindihan” sabi nito.

Wala rin rito ung ibang teacher dahil may kanya kanya din silang inaasikasong laro. Kaya’t di talaga ako dapat umalis.

Nagsimula na yung laban kaya inipon ko lahat ng lakas ko…

Nakatakbo na yung mga kasama niya.

Tinibayan ko ang paa ko at saka ako tumayo.

Wala na akong pake kung anong mangyari sakin, ang importante ay masabihan ko siya.

“teka san ka pupunta?” ani ng isa kong kaklase pero di ko na sila pinansin.

Hinawakan pa ako ni jayford pero pinanlakihan ko lang siya ng tingin.

Oras na may mangyari talaga kay Jai ay hinding hindi ko siya papatawarin.

Gigiwang giwang akong bunaba sa hagdan para pumunta sa ball ground.

“Rowan sandali”

Kita ko mula sa nilalakaran ko ang strike na ginawa ni Jai pero di niya ito natamaan.

Sa muling pagbato ng bola ay tinamaan niya na ito dahilan ng pagtilapon nito sa malayo.

Tumakbo na siya… Nakatapos na yung isang kasamahan nila at nasa pangatlong corner na siya ay nagsigawan na ng excitement ang buong paligid pero natahimik ang lahat nang patirin siya ng lalaki dahilan ng pagkasalampak niya sa lupa. Sinundan ito ng sipa si likod kayat binilisan ko ang pagtakbo.

Sinuntok pa siya ng lalaki na agad niya namng binawian.

Sinipa pa siya ng lalaki kayat namilipit siya sakit.

Kumampi na rin ang buong team namin na gumawa ng rambol sa buong diamond. Di ko na pinansin ang iba, dumeretso nalang ako sa kinaroroonan nya.

Pinunasan ko ang dugo sa bibig niya.

“R-Rowan… Di ka na sana bumaba baka mapano ka pa…”

“no, tara na… umalis na tayo rito…” ani ko saka ko siya inilalayan…

Kinamusta siya ng coach nila pero ngumiti lang siya.

“I’m okay… Andito na si Rowan” ani nito bago bumaling sakin saka ako hinalikan… Ngumiti rin ako sakanya ng putulin putulin niya na ang halik niya hanggang sa tuluyan na akong nilamon ng dilim.

---

A: hi mga xiesse, pasensya na ngayon lang po nakapag update… Nung isang araw pa sana to kaso inapoy

ako ng lagnat,

mahigit

3 days na akong nilalagnat dahil

naulanan

ako… Pero almost

3k

words namn to,

pambawi

man lang… Enjoy reading po, mwuaps…

Btw, lahat po ng schools na yan ay

pawang

gawa gawa ko lang, yung iba jan ay pangalan ng

baranggay

dito samin

ginawan

ko lang po ng university, so kung meron man pong kaparehas ay nagkataon lang po yun at hindi ko po

sinasadya

…

Chapter 41

Jairo’s P.O.V

Agad naming isinugod si Rowan sa hospital matapos siyang mawalan ng malay kanina. Para akong nadaganan nang bato sa dibdib dahil sa nangyari. Mas masakit pa atang makita siyang nawalan ng malay kesa sa natamo ko sa pambubogbog sakin nung mga kalaban namin kanina.

“sino ho ang kamag-anak ng pasyente?” the doctor asked pero dahil wala pa si Mama Anna ay ako muna ang humarap sakanila.

“ako ho, bakit?”

“his internal bleeding is indeed alarming, masyado na siyang nalulunod sa sarili niyang dugo, we are advising you that he needs to undergo operation… Yun nga lang ay malaki ang magagastos nyo…”

“how much it will cost?”

“around ,*.00 sir, you can use PH para kahit papa-ano ay mabawasan ang gastusin nyo”

“I’ll pay…” a voiced from my back said makes me turned my head. “its my help for my bestfriend… please gawin nyo ang lahat… to keep him alive” dugtong pa nito habang pahina ng pahina ang boses. the Doctor nooded bago pumasok ulit sa loob.

Lumapit sakin si Jayford saka ako niyakap.

“bayad ko yun sa lahat ng kasalanan ko, maybe it’s not enough, pero yan na muna sa ngayon… ikaw na bahala sa gamot nya… Tanging operation lang kaya ko… Sana patawarin nyo ko” he tapped my back bago umalis.

“Jai asan na si Rowan?” umiiyak na tanong sakin ni Mama Anna nang makarating siya sa hospital.

“nasa loob po siya Ma… It is all my fault , pinilit ko siyang manood ng intrams namin… Patawarin nyo po ako…” sabi ko, yumakap namn ito sakin kaya’t niyakap ko siya pabalik.

“wala kang kasalanan dun iho, walang may gusto ng nangyari… Ipagdasal nalng natin na ok na siya…” sagot nito sakin. tuluyan na akong umiyak.

How funny it is na kay Rowan lang ako umiiyak. But I don’t care. All of this tears are from the pain in my heart. Hirap pala magmahal ng may sakit, hindi ka sigurado sakanya kung makakasama mo ba siya hanggang pagtanda o bigla lang din siyang babawiin sayo ng tadhana.

Ang sakit lang, ang bait ni Rowan pero bakit siya yung nakakaranas ng ganto? He don’t deserve this.

Mas lalo lang akong nasasaktan nung magsilabasan sa utak ko ang mga alaala naming magkasama.

Para akong dinudurog.

But I wipe my tears.

Kaya ni Rowan yun.

Naniniwala ako.

Hindi niya ako iiwan.

---

Aki’s P.O.V

“Bakit siya nandito? o baka

namamalikmata

lang ako? Tang*na” mga tanong sa aking isip matapos kong maakita ang lalaking yun.

Tang*na, isang buwan na siyang bumabagabag sa utak ko.

Bumaba siya sa grupo ng mga studyante ng school namin.

“dito rin ba siya nag-aaral?” muling tanong ko sa isip dahil nagtataka ako kung bakit sa schoolmate namin siya pumunta.

Buti nalng at nasa taas ako ng bahagi nakaupo kasama ang team namin sa basketball. Bukas pa ang laro namin kaya’t nanood lang muna kami.

Pero bakit ko ba siya naiisip? wala namang meaning yung nangyari nung gabing yun, alam ko… Dare ko lang yun sakanya… At saka, Tang*na lalaki ako!

Umalis ako sa pwesto ko para pumunta ng banyo. Mahirap na baka magkita pa kami roon.

Pero bakit nga ba ako apektado sa halik na yun? Kadiri ampt!

Sa tanang nang buhay ko di ako nagkagusto sa kapwa ko, napamahal ako kay Rowan, Oo, alam nyo yun. pero sa ibang lalaki? hindi. hindi ako nakaramdam ng ganoon kahit na kanino, ni wala pa nga akong nagustuhang babae, kaya hindi ko alam kung bakit ako binabagabag ng halik na galing sa di ko namn nga kilala tapos lalaki pa.

Matapos kong gumamit ng banyo ay naghugas na ako ng kamay.

Humarap ako sa salamin pero dumako lang ang tingin ko sa labi ko. Hindi… hindi ko na dapat iniisip yung  eksenang yun. Nagmumukha lang akong apektado.

Wala dapat akong ilagay na malisya dahil lasing lang yung tao.

Yun nga.

Sinuot ko nalang ang headphone ko at nakinig ng music bago tuluyan lumabas nang banyo. uuwi nalang ako. total bukas pa namn yung laro namin at championship namn na. Halata namng ang team namin ang mananalo dahil may 7 points na sila at may dalawa pang tatakbo, pero kilala ko si Jai, palagi ko siyang napapanood noon at talagang masasabi kong magaling siya kaya’t mani lang sakanya yan. Idagdag mo pa na andyan ang boyfriend niya kaya’t gaganahan talaga yan.

Napailing nalang ako ng maalala ko nanamn yung lalaking bisexual na humalik sakin. Sana kung andito siya nag-aaral ay wag kaming magkaharap sa buong semester na to baka masap*k ko lang siya. Support ako sa pagmamahalan ni Rowan at Jai pero di ko maisip na makikipag boyfriend din ako. Kung si Rowan pede pa, pero sa ibang lalaking hindi ko kilala? Di ko yata kaya par.

---

A: hiii

xiesseeee, kunting

kembot

nalang last chapter na🥲 nakakaiyak kasi last year ginagawa ko palang to ngayon meron na siyang

1

.53k

reads na huhu iyakin talaga ako kaya nakakaiyak… Tapos yung

“M

y Ideal Gay”

meron nang

14.2k

reads… Maraming thank you talaga sa pagbabasa and next na natin yung

“Surrender or D*e

” so far 6 chapters palang and

178

reads, sana samahan nyo ko dun ulit at after din nito

bubuksan

ko na din yung

Book 2

nung

MIG

… Kung hindi mo pa nababasa yung

Book 1,

please read it first bago mo basahin yung

ipapublish

ko palng hehehe… more

details

after na ng epilogue, basta enjoy reading mga xiesse… Mwuaps!

Byeeee!

— N Y X X I E —

Chapter 42

Jayford’s P.O.V

After paying Rowans operation bills, I didn’t go back there, di ko matanggap na isa ako sa dahilan kung bakit siya nag aagaw buhay ngayon. I’m fvcking guilty for not saving him from that bullsh*t plan.

Wala na akong ibang naging dulot sakanya kundi kapahamakan kaya this sacrifices of money is maybe best way to pay everything… I know it’s not enough but can atleast help him lessen his bills.

And to fully secure his safeness, I should stay away from him… Ayoko na rin siyang nakikitang nahihirapan. That slap from him opened my eyes. I know I love him, I really did, but we need to cut our bridges in onder to let him be happy even if hindi ako ang dahilan.

At the very first, alam ko namn nang hindi ako. Kita ko yung awra niya simula nung dalhin namin si Jai sa Hospital nung makipagbugbugan siya. At mas lalo lang ipinamukha sakin yun kanina kung saan he choose to go to Jai sides kahit hinang hina na siya.

Rowan’s love is too rare, swerte ni Jai siya ang nagtagumpay na makatanggap non and malas ko dahil nabigo akong maramdaman yun.

Kaya mainam nang lumayo nako. Its also good for me on stepping new journey kasama na roon ang pag move on. Hopefully…

---

Jairo’s P.O.V

“Jai, kain kana muna iho… baka ikaw namn ang mapano jan” ani ni mama Anna habang hinihimas ang likod ko… hindi pa kasi ako kumakain dahil ayukong umalis rito para bantayan ang paglabas ng doctor, baka kung anong kailanganin nila… Binabagabag parin ako dahil wala man lang kaming kaalam alam sa nagyayari sa loob. “Magagalit si Rowan kapag nalaman niyang pinapabayaan mo sarili mo… Sige na kumain kana muna, ako na muna magbabantay rito” dugtong pa nito bago ibigay sakin yung pagkain.

“S-Salamat po, Ma” sagot ko bago umupo sa gilid nitong hallway para makakain ng maayos.

Pero kahit kumakain ay nasa pinto parin ng kwarto ang attention ko.

Maya maya ay may lumabas na doctor roon na kinausap si Mama Anna. Binilisan ko ang pagkain para madali akong makabalik ron. Niyakap siya ng doctor kayat nakaramdam ako ng kaba. Uminom muna ako ng tubig bago pumunta roon.

“…aayusin lang po ang kwarto then after that pede na kayong pumasok” sabi nito nang makalapit ako sakanila.

“sige ho Doc. maraming salamat po… Tanaw po namin ang lahat sainyo” sagot ni Mama Anna ng bumitaw na si Doctora sa yakapan nila. Tinap nito ang likod ni mama bago umalis ng nakangiti.

Para akong nabunutan ng tinik sa lalamunan nang mag iba ang awar ni Mama… Di pa man nito nasasabi ang sinabi ni Doc pero alam ko na dahil sa reaction niya…

“tapos na raw ang operasyon at natakpan na ang butas sa puso niya. aantayin nalang natin ang paggising niya… Salamat namn at lumalaban si Rowan. Hindi ko siguro kakayanin kung pati ang kaisa isang anak ko ay mawawala sakin…” ani ni Mama bago tuluyang maiyak… Niyakap ko siya para icomfort siya… Alam ko yung sakit dahil sakin bilang lalaking nagmamahal sakanya ay masakit na pano pa kaya yung sakit na nararamdaman ng ina…

“kayo ho ba ang pamilya ng pasyente?” tanong ng isang babaeng nakasuot ng pang nurse ang bumungad sa pinto ng kwarto. Tumangko ako dahil ako ang nakaharap sakanya habang inaalo ko pa si mama. “pwede na po kayong pumasok” ani nito bago lumabas roon.

Nagpunas ng luha si mama bago pumasok sa kwarto. Sumunod rin naman ako agad.

Pagka upo namin sa tabi ni rowan ay nakablue na damit siya meron rin umbok sa dibdib niya. Siguro yun yung itinakip sa inoperahan sakanya.

Nadako ang tingin ko sa mukha niyang napaka amo habang pikit ang dalawang mata. Napangiti ako ng bahagya habang pinagmamasdan ang wangis niya. Apaka amo kapag tulog, Mukhang tigre naman kapag pikon. Sisiguraduhin kong oras na magising siya ay di na ako aalis sa tabi niya. He’s fragile. Dapat ingatan. Umupo ako sa tabi ni mama na ngayon ay taimtim na nagdarasal. Hinawakan ko ang kamay ni Rowan saka ko ito hinalikan. Naaalala ko pa yung una siyang dinala sa hospital. Grabi yung iyak ko nun dahil dun ko palang narerealize na mahal ko pala talaga siya at ayukong mawala siya sakin. Pero ngayong akin na siya, ang ikinalulungkot ko nalang ay hindi ko hawak ang buhay niya… Ano mang oras ay pwede siyang bawiin sakin… Pero kahit na ganun, hindi ako susuko… Hindi rin ako titigil sa pagtupad ng mga pangako ko… Lumalaban siya kaya’t lalaban rin ako. Mamahalin ko siya hanggang sa aming huling pagsasama…

Siya ang pinili kong mahalin dahil siya ang mahal ko. Siya ang nakikita kong kasama ko hanggang dulo kahit mahirap tung sitwasyon namin… Siya yung taong nagbibigay sakin ng sabik at saya, maging inspiration para maging maayos at mamuhay ng matagal, siya rin ang lakas ko kapag may mga pagsubok akong nilalabanan, at siya rin ang kahinaan ko kapag naiisip kong mawawala siya sakin, parang di ko kakayanin. Hindi ko man masabi kung kailan nagsimula pero papatunayan kong mahal ko siya hanggang sa huli.

Dati di ako naniniwala sa katagang “di ko kaya nang wala ka” pero simula nung makilala ko siya, nakasama… minahal hanggang sa tuluyang inibig… Oras na may nangyayaring ganto nanghihina ang mga tuhod ko… Umiiyak ako kahit sabihin pa nating lalaki ako dapat hindi kami umiiyak dahil lalaki kami pero kapag mahal mo talaga yung tao kahit anong kasarian, oras na mapunta ka sa sitwasyong ganto mawawalan ka talaga ng lakas. Well magkakaiba tayo ng lakas pero para sakin, mas mahirap bumangon kapag nawala yung taong nagbibigay ng dipenasyon sa buhay mo…

Narealized ko din na kapag nagmahal ka, kahit sino pa yung dahilan, kung talagang mahal mo di ka matatakot sumugal sakaniya. Gaya nito, mahal ko siya kahit pareho kaming lalaking dalawa… Iba maglaro ang tadhana, magugulat ka nalang, may isang tao ka nang ayaw mawala.

---

A: sarap magmahal ng ganyang lalaki

kaingit

ka Rowan😭 when kaya mararanasan yung ganyang

pagpapahalaga

galing sa lalaking nagmamahal saki

n?

Ano? Hanggang sanaol nalang ba talaga ako sa lahat ng leading lady/gay/bi (bot) na nababasa ko rito sa wattpad? Pasko na mamayang hating gabi oh… Wala talaga? Chariz HAHAHA anyways ready na ba kayo mag goodbye kanila Rowan at Jai?

Well ako hindi pa… kaso malapit

naa

… As in… Nakakaiyak na nakakatuwa… More books to be published by meee… At sana maging isa ako sa mga professional writer at book publisher soon…

Sige na bye na muna, mwuaps!

— N Y X X I E —

Chapter 43

Rowan’s P.O.V

unti unti akong nagmulat ng mata, naaninag ko mula sa pagkakahiga ang kesaming maputi. ramdam ko rin ang bigat sa aking kamay kaya agad ko itong tiningnan.

“M-Ma?” nanghihinang bigkas ko nang makita si mamang tulog sa palad ko. “m-ma” manginyak-ngiyak kong pag-uulit dahil sa pakiramdam ko ay kumpleto ako, na kahit wala yung lalaking nang iwam samin ay narito namn ang babaeng bumuhay at tumaguyod sakin na hanggang ngayon heto siya, taimtim na natutulog sa palad ko, binabantayan ako kahit malaki na ako…

Marahan siyang gumalaw at nagmulat ng mata. Tumingin siya sakin kayat nginitian ko siya.

“R-Rowan? Gising kana… kamusta ang lagay mo?”

“ok naman na po, kakagising ko lang din po mama” ani ko. yayakap sana siya kaso nakita nya anh bukol sa dibdib ko kaya natigil siya…

Teka ano to?

“wait Rowan wag ka muna gagalaw, tatawagin ko lang ang doctor” ani to saka lumapit sa may speaker. Nagsalita siya roon hanggang sa matapos siya.

“Ma… Asan si Jai?” tanong ko rito na agad naman niyang nginitian.

“pinauwi ko na muna siya anak… Tatlong araw na siyang nagbabantay sayo… sabi ko magpahinga muna siya kahit na saglit… Di na rin yun nakakaligo dahil ayaw ka niyang iwan… pinilit ko pa muna siyang alagaan sarili niya… bago siya sumunod… Swerte mo sa lalaking yun anak” sagot namn nito dahilan ng pag init ng pisngi ko.

Apaka ano talaga ng lalaking yun, eh no? Tsk.

“kamusta po yung lagay nya? Binugbug po siya sa school kaya po ako nahirapan huminga…”

“Oo nakwento niya nga sakin… Nalinisan namn na yung mga sugat nya at wala namn siyang natamong malalang pinsala sa katawan.” nakahinga ako ng maluwag dahil sa sagot ni mama…

Inalala ko ang nangyari, 3 days ago… Sabi ni mama 3 days na daw akong tulog eh… 

“ma, ano nga pala tong nasa dibdib ko?”

“ah… yan yung inoperahan sayo anak… Sabi nung doctor dahil sa pagbilis ng tibok ng puso mo nung may nangyari kay Jairo ay nagpump ng ng pump ito ng dugo na lumalabas sa mga butas kaya muntik ka nang lunurin ng sarili mong dugo… Kaya’t sabi nila mainam raw na matakpan na ito agad dahil kung hindi… baka ito raw maging sanhi ng pagkamat*y mo…” sagot nito ng maka-upo siya sa tabi ko…

“magkano namn po nagastos niyo Ma? Wala pa tayong pera pambayad… Kulang pa ata ang ipon natin…”

“Good Morning po nanay… Good morning iho…” bati samin nung doctor ng makapasok siya rito. “kamusta ang paghinga mo? may masakit ba? or may kirot sa dibdib mo?”

“okay namn na po doc… Wala namn po akong nararamdamang kakaiba… Pero doc… Magkano ho ba yung operation samin? Pwede ho ba yung hulig hulugan? Pasyensya na po di pa po sapat yung naipon namin…”

“ahh, wala ka nang dapat ipag alala ron, bayad na po yung hospital bill mo…”

Ha? Pano?

“sino—”

“binayaran na ni Jayford yung operation bill mo sabi ni Jairo… Si Jai naman ang bumili ng maintenance mo at nung bills mo sa pagkakaconfine mo rito sa hospital…” sagot ni mama sa itatanong ko palang sana…

Si Jayford?

“kaya ang swerte mo sa mga kaibigan mo iho“

“No, I’m his Boyfriend…” isang tinig ang pumukaw ng attention namin dahilan ng sabay naming paglingon sa kinaroroonan nito.

Syempre kanino pa ba galing yun? Syempre kay mokong. He’s wearing white shirt and blue short na tenernohan mg white sneakers, holding a plastic and flowers?

Ngumiti ito sakin nang magtama ang tingin namin na ginantihan ko naman. Naglakad na siya papalapit sakin saka ako ginawaran ng halik sa labi…

Goshhh! Di ko mawari ang reaction ng dalawang tao ritong nakatingin samin. Gsgi mas lalo siguro akong namula… Pinutol niya rin nmn yung halik nayun saka inilahad sakin ang bulaklak… Its a white Roses, as far as i know it symbolize purity and undying love… Tama ba or baka delusional lang ako…

“Happy first Month of love, sweetie… buti gising ka na” ani ko kaya mas lalong lumawak ang ngiti ko…

Ano baaaa! Bilis ng panahon January 23 na pala agad?

“luh… nag abala ka pa… Salamat…” ani ko saka ko tinanggap yung bulaklat at inamoy…

Gsgi ang bango…

“ito pala Ma, binili ko para sa umagahan nyo…” pag abot naman nya nung plastic na may lamang baunan.

“kaingit namn, ako na babae wala…” biro ng doctor na nakapagpatawa samin… “tumanda nalng ako na hindi naranasan yan” dugtong pa nito.

(Same Doc… Apaka yayabang pa ng mga yan, paki saks*k nga po ng injection kahit isa lang?)

Hoy gsgo ka author, apaka bitter mo haha

(Ewan ko sainyo, kung mahal nyo isa’t isa wala akong pake)

Hahaha napaghahalataan eh…

(Abah!)

Biro lang to namn

“sya nga pala oobserbahan ka muna namin buong araw para masiguradong magaling kana at kapag okay ka na ay papayagan ka na namin ilabas bukas… Sa ngayon  stay muna kayo rito at feel at home dahil may tv naman sa gilid para di kayo maburyo hehe… Maiwanan ko muna kayo jan ah, stay strong sainyo… Sige po nanay una na po ako, kung may emergency po ay palagi po ay lapit lang po kayo sa speaker at sabihin po yung concern nyo…” ani nito na tinguan namn namin. Ngumiti siya bago tuluyang umalis.

“siya nga pala Jai, akala ko papahinga ka muna ngayon? bakit ang bilis mo atang bumalik?”

“ahh naligo lang po ako Ma, naalala ko din kasi na unang buwan nga pala namin to kaya ibinili ko na rin siya ng bulaklak” sagot namn nito.

“oo nga eh, ako nga rin parang naamoy ko na yung sarili ko haha, ilang araw na akong walang ligo… Pwede bang akong umuwi muna para makaligo? balik nalang ako mamayang gabi para may kasama ka sa pag alalay sakanya bukas kapag pinayagan na siyang lumabas”

“ah… Ok lang nman po Ma, andito narin namn po si Jai, saka baka kayo rin po ay nagpuyat, masama sainyo yun…”

“di namn masiyado dahil inaasikaso rin ako ni Jai, buti na ngalang at may manugang akong maalaga” sagot nito na muking nagpapula sakin…

Laki rin ng ngiti ng isang to, feel na feel pagiging part of the family ah?

“no problem ma, basta kayo…”

“kain kana din Rowan” pag aaya ni mama kaya umayos ako ng upo.

Kukunin ko na sana yung baunan nang unanahan na ako ni Jai.

“ako na, wag ka muna maggagalaw sariwa pa sugat mo” pag aalok niya.

Umupo siya sa upuan sa harap ko bago binuksan yung baunan. Kumuha siya ng kanin at ulam bago inilapit sakin ang kutsara.

Maglalaro pa sana ako ng hiya hiyaan kaso gutom na ako kaya sinubo ko nalang din agad yung pagkain. Aarte pa ba ako eh talagang sweet si Jai, kailangan ko nang masanay.

Nagpatuloy lang siya sa pagsubo sakin ng pagkain hanggang sa matapos kami.

Nang sumapit ang alas dyes ay nagpaalam na rin si mama para umuwi raw muna, magpapahinga raw muna siya at maliligo.

Nang makaalis si mama ay tunabi sakin si mokong sa higaan. Wala namn akong magagawa dahil di namn siya makikikinig kahit pagsabihan ko pa.

Magkayakap lang kami rito habang nagkwekwentuhan dahil wala rin nman akong ibang pwedeng gawin rito, bawal rin daw ako magselpon dahil nababad ako sa radiation nung inoperahan ako.

“wait lang Jai, tabi oa muna bababa ako, naiihi ako” sabi ko rito na agad namn niuang sinunod.

“alalayan na kita” sabi nito saka kinuha yung bakal na may nakasabit na blueng tubig. Yung hose kasi nun na maliit ay nakaconnect sa kamay ko.

Wala namn akong ibang naramdaman ng bumaba ako, maging sa paglalakad ay wala naring kirot kaya bukas panigurado ay makakalabas na ako…

“ohh… teka, teka? San ka pupunta?” tanong ko kay mokong nang pati sa pagpasok sa CR ay nakasunod siya.

Ano nanaman kayang binabalak nito? Aba nasa hospital kami, paawat namn siya.

“I need to secure your safety, let me in, I won’t do anything unless you want to…”

“gago kapal ng mukha mo, nasa hospital tayo oyy”

“who cares? Just let me in”

“tsk… Fine, umayos ka ah…”

Medyo malawak namn rito sa Cr dahil bukod sa inid*ro ay may lababo rin rito at salamin. Di ko na pinansin si mokong at pumasok nalang sa cubicle para umihi.

Pagkatapos ko umihi ay flinash ko na rin agad saka lumabas. Dumeretso ako sa lababo kung saan siya nakatayo habng pinagmamasdan ako. Ngumiti siya sakin.

“ngingiti ngiti mo jan?”

“nothing… I just can’t imagine that you’re sexy in blue”

“gsgo!”

“do you want a thrill?”

“thrill? Pinagsasabi mo?” tanong ko na sinagot niya lang ng halik…

H-hoyyy ito na nga ba sinasabi ko eh…  I shouldn’t trust him!

---

A:

oh! oh! Teh? Teka lang sandali haha

ihihiwalay

ko lang yung part na yun… No worries publish ko rin siya this day… Wait nyo nalang muna…

Uuwi

lang muna ako sa bahay dahil nasa gala ako now at may wifi kaya nag update muna ako hehe no worries

pauwi

narin namn ako, so maya maya

antay

lang,

mwaps

,  yung mga bata jan, hinay hinay hahahah

— N Y X X I E —

🔞Chapter 44🔞

WARNING SPG ALERT ! ! !

READ AT YOUR OWN RISK!

---

Rowan’s P.O.V

Isinandal niya ako sa labado at maingat na nilakbay ng mga kamay niya ang katawan ko.

Di ko na rin siya napigil at sumabay nalang sa galaw ng mga labi niya.

Wala namn sigurong papasok rito no?

Sana…

“fvck! They take your shirt off…” anito ng makapa niya ang balat kong tanging yung blue lang yung nagtatakip.

“malamang inoperahan ako” sagot oo rito na nag iba sa aura niya.

“they saw your body…” gsgi, pati ba nmn doctor? Abah!

“nah, it’s ok… Sayo lang namn lahat yan”

“dapat lang…” may diing ani niya saka ibinaba ang tumatakip sa katawan ko. Di ko yun hinayang matanggal talaga para if incase may pumasok ay madali lang mai-ayos.

Iniangat niya ako sa lababo upang makaupo ako.

Maingat siya sa bawat kilos namin, inaalala niya parin ang kundisyon ko, pero di talaga siya nagpaawat at talaga gustong umisa sa CR na’to…

“talikod ka sweetie…” utos niya na sinunod ko naman.

Nakaharap ako sa lababo habang nakahawak sa faucet, buti nalang at nakadikit ito sa dingding. Matibay namn siguro… yung isang kamay ko naman ay nakadikit sa salamin.

Iniayos nya ang pang-upo ko at marahan akong pinaarko.

This is really thrilling… Wtf!

Kita ko mula sa salamin ang replekyon niya habang nakangiti sakin at ibinababa ang short niya…

Funny to imagine na kaya siya nagshort lang na pumunta rito ay para jan, para madali niyang maibaba, no?? Tsk, talino rin talaga ng mokong na to eh…

He slide his fingers in my hole and feel a cold liquid there… he maybe put something para dumulas.

Then he slide his little head in mine indicating his entry.

He pointed it there before pulling my head to gave me a kiss… Ramdam ko rin na may parang plastic na malamig roon, as usual kapag walang lube ay gagamit siya ng cond*m para madulas at hindi raw parang tuyong desyerto ang papasukan niya.

Ede wow! Ikaw na maalam haha!

Nagsimulang sumayaw ang aming mga labi, banayad at marahan masasabi mo talagang mahal ka ng tao at hindi lib*g lang ang ginagawa nyo… pero ilang sandali pa ay bigla nalang akong napamulat ng mata dahil sa biglaan niyang pagpasok…

“ugh… Fckk you ka Jai…” anas ko nang tuloyan niya nang maipasok ang kalahati nito… Gago ampta wala man lang pagsabi…

“shh… Para isahan lang yung sakit… I don’t wanna torture you…” sagot nito kaya sinamaan ko siya ng tingin.

He just smirk and kiss me again.

Grabi ang gaslighting nitong taong to! Pasalamat ka nlng talaga at mahal kita eh.

Nang medyo nakapagfucos na ako sa halik namin at nawala na ang attention ko sa sakit nang pambibigla niya ay marahang na siyang gumalaw palabas at papasok.

Lumipat ang halik niya sa batok ko dahilan ng pamimilipit ko.

Bawat dampi ng halik niya sa aking balat ay mistula akong nakakaramdam ng kakaibang sensasyon…

I am moaning silently everytime he hit something inside me… It gave so much pleasure… Para akong nagdidileryo sa… sarap…

Habang patuloy siya sa paglabas pasok sakin ay abala rin siya sa paglalaro ng n*pples ko at pagsabunot sa buhok ko…

“you’re still tight Rowan, fvck… love that muscle control… ûgh” he said maybe as compliment…

I move my hips at the same time he move thats why mas naipapasok niya ng mabuti ang kanyang kahabaan. Hawak niya ako sa balakang habang marahan naglalabas masok.

I can’t deny his greatness… dagdag mo pa ang laki at haba ng kanya…

Ramdam ko na dumiin ang kanyang pagkakahawak sa balakang ko at pagbilis ng pagpasok at paglabas niya… Sinasagad niya na rin ito kaya alam kong malapit na siya…

“fvck… Rowan… I’m close…” he moans while moving so fast and skin to skin… As in sag*d…

“make it more rougher Jai… Hmmm” I suggested. He just chuckles and sinunod namn niya yun kaya mas lalo akong napapaarko kapag tinatamaan niya yung kalamnan ko… Di ko maipagkakailang gusto ko yun…

“hit that fvcking skin inside me… Jai…”

“that’s your g-spot sweetie… You like it?”

“yeah… hmmm…” di na ako makasagot ng maayos… Para akong sinasapian dahil sa di mapakali ang katawan ko sa bawat pagtama nya ng spot na yun. Dumiin ang hawak ko sa faucet habang ang isang kamay ko ay di rin mapakali sa salamin dahil wala akong mahawakan. Fvck!

“ughh… Fck… I’m cumming… Sweetie” he said bago ako ginawarang muli ng halik….

Hinawakan niya ang kamay ko sa faucet at giniya ito sa salamin upang pagsamahin ang aming mga kamay habang patuloy parin siya sa pag-ulos…

After some thrust, he finally exploded his liquid inside me kasabayan nang paghiga niya sa balikat ko ay mabigat na paghinga pahiwatig nang panghihina niya… Gayun din ang akin na sumabog kahit walng gumagalaw… That’s kinda weird and I don’t know why? pero ilang beses na nangyari sakin yun…

All I know is nakaraos nanamn ang mokong…

“I love you Rowan…”

“I love you too, Jai…”

---

A:

eyyy tuwang tuwa nanamn siya oh… Ano? Okay ba? Happy? Satisfied? Kamusta ang edad? Chariz HAHAHA

Just enjoy… Mwuaps!

Chapter 45

Rowan’s P.O.V

Simula ng makalabas ako sa hospital ay mas lumalim ang relasyon namin ni Jai, masasabi kong tumibay kami dahil sa sitwasyong pinili namin ang isa’t isa sa kabila ng lahat.

Dati I only focused on my study kasi i thought no one will love me for being a bi. top are really rare to find, mas lalo na yung straight na nabaliko lang dahil sayo.

Di ko akalain dati na makakakilala ako ng katulad niya…

Naranasan ko sakanya yung pagmamahal na akala ko dati ay hindi ko mararanasan dahil sa kasarian ko.

Pero sa pinakita niya sakin at pagpili sakin araw araw, dun ko naramdaman yung pagmamahal na di ko naranasan sa iba.

Naranasan kong mahalin kahit mali sa ibang tao…

Naranasan kong ipakilala sa magulang kahit alam kong may posssibilidad na hindi kami tanggapin…

Naranasan kong may pumipili sakin sa araw araw kahit alam niyang kapwa kami lalaki…

Naranasan kong ipaglaban sa ibang tao, makuha lang ako…

Naranasan kong isayaw sa prom kahit maraming matang nakatitig na maaaring humusga samin…

Sinundan simula high school hanggang Senior High School, makasama lang ako, pati narin sa thesis at sa OJT namin sa bakery…

It was fun to experience lalo na kasama mo yung taong comfortable ka.

Di ko nga lubos maisip na kahit sa puntong 50/50 yung buhay ko sa hospital ay andun siya para iparamdam sakin na di ako nag-iisa at willing siyang samahan ako kahit sa huli kong hininga…

It’s hard to find a person like that pero naniniwala nakong may nakatadhana satin.

Na kahit na sa isang gabing yun, sa kabila ng init ng laman, nabuksan ang utak ko… I realized na kahit sino pa tayo or kahit ano pa tayo, deserve nating pahalagahan at ingatan, deserve nating mahalin, ipaglaban, at piliin.

Jai is my proof that there’s someone destined to us… maybe wala pa siya sa ngayon, but sooner or later…

Or maybe in just ONE NIGHT … bigla mong makilala yung taong iibig rin sayo…

Walang pinipili ang panahon… Right time will come at the time we didn’t expected. Kumbaga bigla nalang itong susurpresa sa atin.

Just don’t rush things and don’t chase love… let Love find and choose us…

Kasi mas masarap mahalin yung taong mas mahal ka… at kapag dumating yung panahon na yun? Iparamdam mo rin sakanila na mahal mo sila… Ika nga nila it’s takes two to tango… At magtatagal kayo kung pareho nyong mahal ang isat isa.

(Apaka yayabang!)

Luh? Author matatapos na tayo pati tong taon matatapos na.. bitter pa rin ba?

(Kala nyo kasi nakaka-ingit eh… Sobraaa… When ba kasi?😭)

Hay nako kakasasabi ko lang na hayaan nating mahalin tayo eh.

(Sorry, Sorry☹️)

Ah basta, to summarize it all… Focused to ourselves first and go with the flow of life.

(Naks)

“and for the highest rank of all tracks, let us clap our hand to your Senior High School Batch Valedictorian, with an Average of 98.57… ROWAN SABULARSE!” ani ni Mrs. Diamond sa taas ng stage. Siya kasi ang host ng graduation namin.

Napuno ang buong Pavilion ng palakpakan ng bawat taong naririto.

Tumayo na ako para maglakad tungo sa stage upang kunin ang diploma at medalyang pinaghirapan ko.

Nanggilid ang mga luha ko sa tuwa nang muling makamit ang pinakamaas na grado sa lahat ng studyanteng naririto.

Inantay ko mula sa hagdan ang pinakamagandang babaeng kasama ko sa lahat ng ito… Ang nagbigay ng buhay sakin at tunaguyod sakin sa kabila nang walang gabay mula sa lalaking gumawa sakin.

Niyakap ko siya nang makarating siya sa tabi ko…

“Congrats Anak” ani niya saka yumakap pabalik…

Tumaas narin kami kalaunan at tinanggap ang aking diploma, certificates at mga medalya…

Kinamayan ko ang aming guro, principal, at ang mga guest speaker namin na nakilahok sa pagdidiklarang tapos na kami sa Senior High School.

Mula rin sa taas ay kita ko ang lalaking kumukuha ng litrato sakin… It was my supportive boyfie… Jairo Christian Rual who also one of our top 10… Kita ko rin sa grupo ng mga STEM Student ang kaibigan kong si Aki na masayang pumapalakpak para sakin… Well thats my

BESTFRIEND

haha, sinuklian nya ko ng double thumbs up nang gawaran ko siya nang ngiting pasasalamat…

Isa nalang kulang… If only andito din si Jayford… Alam kong may kasalanan siya samin pero… Isa din siya sa nakatulong sakin upang umabot ako sa puntong to… gusto ko rin siyang pasalamatan sa ibinigay nyang tulong sa hospital… Kung tutuusin sobra sobra na yun… Utang ko sakanya ang pangalawang buhay ko…

He’s also one of my bestfriend kahit na nangyari yung pambubugbog kay Jai…

Sila Jai nga rin pala nanalo run kasi dahil sa pambubugbug ng kabilang team ay na disqualified sila… Kaya nagchampion parin yung school namin…

Matapos ang picture picture ay nagtungo na ako sa may mikropono upang magbigay ng Valedictorian speech ko… After kasi nito ay kakanta na kami bilang pagtatapos…

“Hi everyone, it’s an honor to gave my speech infront of you and to our belove principals and to our supportive guest speakers, welcome to our school…” panimula ko at nginitian yung mga nagsabit ng medalya ko kanina… “I’m kinda nervous but happy at the same time to be your Valedictorian… Well, I can’t reached it without our G, who gave us strength to fought those challenges in our journey… thank you G, always and forever… also to our teachers who help us widen our vocabulary and feed us their knowledges… Thank you so much to all of you from here to every part of the world. You deserves praise more than us… We’re just a product of your hardworks… Third, I wanna say Thank you to my mama who supported me since then til now… I love you Mama…” ani ko sabay flying kiss kay mama na sinuklian namn nya ng ngiti… “Forth, I also want to thank my sweet and lovely boyfriend who’s always in my side through ups and down… You’re one of my Inspiration to reached this achievement… I… I love you, Jai…” ani ko na nagpahiyawan ng mga tao… “lastly… I wanna say thank you to all my friends and classmate who’s in there to be a whole package team… We all did our best just to be here in graduation day… Congratulations to each of us… We are now done to our high school journey… Good luck to every path we chosen… Always remember that when rough day comes, just talk to G for peace and wisdom… Also always remember the quotation “Malayo pa, pero Malayo na”… At bago ko makalimutan, salamat rin sa mga taong walang sawang nagbasa ng kwentong to, i love you guys so much, mwuapss… happy 1.58k reads That’s all i wanna say… Thank you so much and again, CONGRATULATIONS TO US!” I ended and recieved a round of applause…

(This isn’t a formal Valedictorian speech so wag nyo pong gagayahin if magi-speech ka din, valedictorian or not, I solidly trust na mas maganda ang magagawa mo lalo na kung galing mismo sa puso mo instead of gagaya ka… I know kaya mo yan, no need to copy… Congrats sayo😊 lovelotsss! Mwuaaa!)

Bumaba na ako sa upuan ko para ayusin ang formation namin sa pagkanta…

[Playing “

MAPA

” by

SB19

]

After naming kumanta ay sabay sabay naming itinapon pataas ang mga cap namin bilang symbolo na kami ay…

GRADUATE NAAAAA!!!!

---

A:

this is our last chapter huhu😭 epilogue is on the next page naaaaa, im

halfly

sad and happy right now kasi

isang

libro nanaman ang natapos ko…  Maraming thank you talaga sa pagbabasa at

pagsupporta

sa mga

likha

ko… I

loveee

youu

xiessseeeee

🥺

naway

samahan nyo pa ako sa iba kong libro…

And kung di ka pa po

nakafollow

, pa follow na rin po para sa iba pang librong magagawa ko… Also vote in every pages po and comment to interact with me🥺

Enjoy reading, mwuapssss!

— N Y X X I E —

🔞 Epilogue 🔞

Rowan’s P.O.V

Nang matapos ang graduation namin ay sabay na naming hinarap ang buhay ni Jai nang magkasama…

At sa pag abot ng aming mga pangarap ay kasama roon ang anghel na dumagdag sa aming binubuong pamilya, si Alleya… ang nagsilbing anak namin ni Jai… Di man siya lumabas sa akin ngunit itinuring namin siyang tunay na anak. Lumaki namn siyang bibo kaya’t tuwang tuwa ako sakaniya… Di ko maipagkakailang napamahal na rin kami sa bata kaya mas nagpursige kaming magpakamagulang sakanya… Kalaunan syempre magtatanong ang bata ngunit dahil siguro sa tamang pangaral at puno nang pagmamahal ay tinanggap niya rin ang katotohanan…

Ikinasal na rin nga pala kami ni Jai sa Huwis dahil alam naman nating bawal sa simbahan at nirerespeto namin yun… and besides para samin ay hindi rin namn kasal ang nagpapatunay sa pagmamahalan ng dalawang tao, kumbaga sumisimbolo lang ito nang ating pag iisang dibdib that’s why kahit saan pa tayo ikasal basta sigurado tayo sa taong kasama natin ay sobra sobra na iyon…

sila Mama Leizel at Tita Ava namn ay naiwan sa Canada dahil may mga trabaho rin sila roon. si Mama namn ay kasama namin sa bahay nila Jai at katuwang sa pag aalaga kay Alleya… Laking pasasalamat ko dahil kahit ilang taon na ang lumipas ay narito parin si Mama… Unti unti ko ring naibabalik sakanya lahat ng sakripisyo nya para sakin…

Di man ganun kaperpekto buhay namin ngayon pero patuloy parin kami sa sinimulan namin… Buti nalang may pogi akong asawa… Haha

Speaking of him, kanina niya pa ako pinapaakyat sa kwarto matapos naming kumain ng hapunan…

Dali dali na akong pumanhik roon para magpahinga na muna dahil ilang minuto pa namn bago ang pagsapit ng alas dose.

Bagong taon nanaman….

HAPPY NEW YEAR EVERYONE!!!

---

WARNING SPG ALERT ! ! !

READ AT YOUR OWN RISK!

---

Rowan’s

P.O.V

“ano yan?” tanong ko kay kay Jai ng may inabot siya sakin nang makapasok ako sa kwarto namin…

“New years gift” he answered kaya nag init ang pisngi ko.

“nag abala ka pa… pero thank you ahh” sabi ko bago sya ginawaran ng yakap… Nanlaki nalang ang mata ko nang ma out balance kami, buti na lamang ay sa kama kami dumeretso… “hala sorry…” ani ko. Tatayo na sana ako ng higitin niya ako sa bewang pabalik sa pagkakadagan sa dibdib niya.

“no it’s okay… I never thought you preferred this than my gift… Haha”

Luh??

“baliw h-hindi ah! Natuwa lang ako kaya niyakap kita, kaso humihina na ata yang tuhod mo kaya ayan bumagsak tuloy tayo”

“denial, no worries… I like it too” dugtong niya pa na mas lalong nagpainit ng mukha ko…

“puro ka kalukuhan…”

“atleast mahal ka”

“ede wow haha, no worries… Mahal din kita” sabi ko at saka ko siya hinalikan… It’s my first time to do the first move… Siya palagi unang humahalik sakin eh… Natigilan siya sa ginawa ko at nagumpisang umarko ang labi niya.

“you just wake someone down there” ani nito habang nakangiti ng nakakaloko.

Agad ko siyang natapik nang magsink in sakin yung minimean niya. Gsgo ampt! Nakapatong pa man din ako sa lap niya…

“apakahilig mo talagang lalaki ka…”

“ikaw nga gumising niyan eh”

“gsgo, tatapusin ba talaga natin tung kwentong to nang ganto? Abah!”

“Sinimulan nga natin to ng ganto eh, so why not?” sagot nito bago ako hinalikan sa labi…

Haysss!

Wala na akong nagawa kundi ang magpasakop muli sa galaw ng labi niya.

Gaya parin nang dati, banayad at may pag-alaga ang bawat galaw nito.

Napayakap ako sa kanyang leeg nang bumaba ang halik niya sa leeg ko… Tumaas ito tungo sa may tenga ko at marahan itong kinagat…

Nakagat ko nalang ang pang ibabang labi ko sa ginawa niya…

Unti unti niyang itinataas ang aking damit habang patuloy sa paglakbay ang kanyang labi…

Ngumiti siya sakin kayat tinaas ko ang kilay ko… Biglang may pumasok sa isip ko dahilan ng pagsibol rin ng ngiti sa aking labi…

Magsasalita pa sana siya pero pinutol ko na yun sa pamamagitan ng paglagay ng daliri ko sa labi niya…

Inilagay ko ang isa kong kamay sa dibdib niya at marahang umangat.

Nakaupo na ako sa lap niya habang siya ay nakahiga sa kama habang nag iintay ng mangyayari…

Naisip ko lang na palagi nalang siya ang gumagalaw sa bawat init na pinagsasaluhan namin… Thats why… maybe I should reciprocate the pleasure?

Tinanggal ko ang daliri kong nakapatong sa labi niya at marahang hinubad ang damit ko saka ko ito itinapon sa gilid ng kama.

Ini angat ko rin ang damit niya upang malaya kong malakbay ang dibdib niya.

Sa bawat bato batong umbok sa katawan niya ay masasabi mo talagang batak siya sa pagbubuild ng katawan niya… Kaso di masarap pisilin kasi antitigas.

Unti unti kong ibinaba ang ulo ko tungo sa harap ng dibdib niya… I open my mouth and gentle sck his npps… Narinig ko ang malalim niyang paghinga kaya’t napangiti ako…

Habang pinaglalaruan ng dila ko ang n*pps niya ay sya namang paglabay ng kamay ko sa ibang bahagi ng katawan niya…

I really don’t know what I’m doing kasi first time kong maggaganto… Ginagawa ko lang kung ano yung ginagawa niya… Wala nmn siyang reklamo so I guess im doing it right…

Bumaba ako sa mga binti niya kasabay sa pagbaba ng labi ko sa bato bato niya.. bumaba pa yun hanggang sa marating ko ang saplot niya pang ibaba…

Tumingin ako sakanya kaya’t nagtama ang tingin namin.

I just gave him a smile before pulling his short down para tanggalin. Nang matanggal ko yun ay itinapon ko rin yun sa gilid ng kama.

Bumulantang sa harap ako ang pag-**ri niya na ngayon ay nakatirik at galit na galit.

I blushes knowing na ito yung naglalabas masok sakin…

I wonder how it fitted there? Masyado tong malaki para sakin.

Marahan ko tong hinawakan saka ko siya muling tiningnan. Muling nagtama ang tingin namin pero sa pagkakataong to ay matamis na ngiti ang nakaukit sa mukha niya.

“you like it?” he asked in his husky voice…

Fvck! Apaka pogi >///<

“m-masyadong malaki… saka Jai, it’s my first time doing this… It’s kinda awkward but…”

“you don’t need to do th—”

“no… I’ll try… just don’t expect, will you?” sabi ko kasabay sa marahan kong pagbukas ng aking bibig at paglabas ng aking dila…

I started to lick its head and hear some moan from him… I don’t really know what im doing, im just trying to play with it according to what i heard from some conversation about it sa school…

After playing with its head, I started to svck it… He put his hand in my head guiding me kung paano nga ba ang tamang pag galaw roon.

Napapapikit nalang ako ng mata everytime his pushing his b*ner in my throat… Nagpa ulit ulit siya sa pagtaas baba ng aking ulo habang patuloy sa pagsinghap at buga sa hangin. Kapagkuway iniaangat ko rin ang ulo upang makasinghap ng hangin at muling babalik para ipagpatuloy muli ang aking ginagawa.

Umayos sya ng pagkakahiga sa kama at pinagpatuloy ang paggalaw sa ulo ko… Unti unting bumubilis ang galaw niya kayat ramdam kong malapit na siya…

Muli akong umangat pero sa pagkakataong to ay inalis ko ang kamay niya sa ulo ko…

Nginitian ko siya bago bumalik sa pagkaka upo sa lap niya…

“why?” he confusedly asked kaya hinalikan ko siya. Akala ko nga ay mandidiri siya ngunit sinunggaban niya rin ako ng halik… Habang abala siya sa aming mga labi ay siya namang marahan ko pagpasok ng kahabaan nya sa loob ko… Ngunit mapangiwi ako sa sakit dahil sa parang pinupunit parin ako kahit ilang beses na naming nagawa to…

Di ko nalang ininda yun at ipinagpatuloy ang pagpasok nito…

Napayakap ako sa leeg niya ng umabot na ito sa kalahati…

“kaya pa?” he asked with giggles.

“gsgo ang sakit… bat namn kasi ganyan yan?” anas ko sakanya na tinawanan niya lang.

“masasanay ka rin Rowan, sa ngayon… Feel the pain” namuti ang mata ko nga muli niyang ipinasok ng buo ang kahabaan niya nang walang pasabi sakin… Sh*ta nakakainis, hes always like that!

“fvck, gsgo ka… Ang hilig mong mangbigla…” nanggigilid na turan ko na agad naman niyang pinunasan.

“i don’t want to torture you sweetie”

“torture mo mukha mo—” naputol ang pagsasalita ko ng muli niya akong hinalikan… ilang sandali ay nagsimula na siyang itaas baba ang balakang ko gaya ng ginawa niya sa ulo ko ngunit medyo mas mabilis to kesa dun sa kanina…

We continue kissing while his thrusting inside me. Mas lalong bumilis ang galaw niya ramdam ko rin ang paninigas ng katawan niya.

“I’m close again… fvck… Sweetie…” his moan habang ako ay di mawari ang maramdaman dahil dama ko ang bawat galaw nito sa loob ko…

Many thrust more and he reached his climax, exploding his liquid inside me. ramdam ko ang init nito at bawat pagkislot ng *ri niya sa loob ko… Napayakap nalang ako sakanya dahil sa pagod namin…

“I love you Rowan… Wherever it’s started but still, the most precious part there is the one night we share love for the first time…” bulong nito sa tenga ko dahilan ng pagngiti ko…

“I love you too Jai… Kung hindi dahil sa gabing yun ay hindi tayo aabot sa ganto… Thanks to that assignment from Mrs. Diamond… kung hindi rin dahil dun di ako pupunta sa bahay nyo eh haha” balik ko rito…

“I may not be a perfect boyfriend but I’ll make sure to love you til our last breath”

“I’ll love you til my last breath too…”

“To everyone, thanks for reading our Story… WE LOVE YOU SO MUCH XIESSE and wanna say GOOD BYE because tonight, we are now closing our book here… Byeeee… MWUAPSS!”

THE END -

---

A:

ohhhh G, TAPOS NA AKO SA

PANGALAWANG

LIBRO KOOOO

HUHUHU

… I cant imagine na dalawang libro na ang natapos ko at di ko magagawa yun kung hindi rin dahil sainyo😭 kaya maraming maraming Thank you talaga sa pagbabasa…

Naway

supportahan

nyo papo ako sa iba ko pang libro…

Please do follow for more stories and Vote every page, and comment to interact with me mga Xiesseeee…

Lovelots

!

Mwuaaap !

Im now officially

signing this book as COMPLETED…

Again HAPPY NEW YEAR!!!

• N Y X X I E -

SPECIAL CHAPTER

A:

hiiiii xiesseeee, good morninggggggg!

I

just wanna say that

HAPPYYYYY

30K

READSSSSSSSSS hereeeeee!!!

I never expected talaga na may magbabasa nito peroo seeing that now makes my heart melts… sobrang saya ko dahil sainyo… at dahil jan, may special chapterssss kayooooo…. mahaba to so enjoyyyyyyy! mwaaaaaa!!!

---

Rowan’s P.O.V

“Happy Birthday baby Alleya!” bati ko sa baby ko saka ito hinalik halikan sa pisngi. nangingiti naman itong nagpahalik sakin dahil ganto naman kami palagi kahit bagong gising palang.

“Happy Birthday baby” bati rin ng ama niya habang nakadapa parin sa kama. hinaplos nito ang mukha ni Alleya saka giniya sa tabi niya.

pitong taon na siya samin, at napamahal na rin talaga ako sa bata kahit pa sabihing hindi namin siya tunay na anak dahil kapwa kami lalaki, pero sa haba nang pinagsamahan namin ay tunay na anak na ang turing ko sakanya.

kahit alam kong masakit kung sakaling hanapin niya na ang tunay niyang magulang… lalo na ngayong lumalaki na siya at nagkakaroon na nang sariling isip.

alam kong sa mga susunod na taon o kahit ngayon ay naiintindihan na niya ang nangyayari.

di ko naman siya masisisi, syempre maghahanap siya nang nanay. alam ko rin naman ang pakiramdam nang nangungulila.

iniisip ko palang na malalayo siya sakin ay para nang dinudurog ang dibdib ko. kung pwede lang ihinto ang oras at wag na sana siyang lumaki, yung ganto pa rin kami kasaya.

natawa nalang ako nang mapakla nang mapagtantong lahat ng nararamdaman ko ay pawang wala lang sa papa ko.

ganto rin kaya nararamdaman niya nung iwanan niya kami? hindi naman siguro siya manhid.

balita ko kay Aki, nagpaparty pa yun sa barko.

masaya sigurong magbuhay binata.

“Dada, Why are you sad?” tanong ni Alleya na nagpahinto sa mga iniisip ko. niyakap niya ako kaya hinaplos ko ang kamay niya.

“no baby, I just thought that time really flies so fast. look at you, back then, you were still tiny while I carried you in my arms.” wika ko saka inilipat ang mga kamay ko sa pingi niya. nanggigilid ang mga luha habang tinititigan siya sa mga mata niya. “you’re seven now, but you are still my baby… forever…” wika ko saka tuluyang pinakawalan ang mga luha ko.

hanggat ako pa rin ang tinuturing niyang Dada o pangalawang ama niya, hindi ako magsasawang mahalin siya bilang anak.

“pano naman ako?” natigilan ako sa sinabi ng kumag sa likod. pinaningkitan ko iyon ng tingin na nginisian niya naman.

inirapan ko siya saka muling ibinaling ang tingin kay Alleya habang pinipisil ang pisngi niya.

tinutopak nanaman siguro yung isa at talagang pati ang bata ay tinuturing na kakumpetensya sa atensyon.

ewan ko ba jan, kala mo talaga ipagpapalit ko pa siya. pinakasalan na nga.

“Daddy is jealous, haha” pang aasar naman nitong isa saka nagtago sa mga yakap ko dahil bumangon ang ama at pabirong hinahablot ang bata paalis saakin. “Daddyyy stoppp! Dada is mineee” asar pa nito ulit hanggang sa tuluyan nang humalaklak dahil kiniliti ni Jairo.

napangiti nalang rin ako sa kakulitan nilang dalawa, magkasundo talaga sila sa kulitan.

“nak! baba na raw, kakain na sabi ni Balae.” tawag ni mama sa labas nang kwarto.

“sige po, susunod na kami” sagot ko rito saka tinapik ang balikat ni Jai. “magdamit ka na dun” utos ko rito bago ko kinuha ang anak namin.

pagkababa namin ay nasa hapag na sila mama at mama Liezel na katabi si Tita Ava. bumati sila samin ni Alleya na agad rin naming tinugon. si Alleya naman ay agad na pumunta sa mga lola niya at doon nagpakandong para kumain habang ako ay dumeretso sa tabi ni Mama.

masaya kaming nagsalo salo ng umagahan habang si Jai naman ay dumeretso na sa likod bahay para kausapin ang mga staff sa gagawin naming surpresa mamaya.

“ingat po kayo” wika ko sa mga magulang namin nang tangayin na nila si Alleya papuntang parke para aliwin muna at nang makagalaw kami nang maayos rito sa loob.

mga alas dose na kaming natapos kaya kunting pahinga nalang ang nagawa namin bago naligo.

mga 12:30 dumating na sila mama kaso nakatulog naman ang bata kaya pinagpahinga muna namin sa kwarto.

saktong paggising nang bata ay isa isa nang nagsisidatingan ang mga bisita.

lahat kami lumabas nang bahay at inaantay ang paglabas ni Alleya na pinakuha namin kay ate Jiji, isa sa kasambahay rito.

“HAPPPYYYY BIRTHDAY ALLEYAAAAA!” sabay na sabay na bati naman sa bata nang bumubgad ito sa pinto nang bahay habang suot ang pink na dress. nanlaki ang bibig nito sa gulat at bibong nagtakip pa ng mukha.

agad kaming lumapit sakaniya saka siya inakay.

“thank youuu Dada wanwan and Dada Jai-jaiiii. it’s sooo prettyyyyy! best birthday everrrr!” manghang wika ng bata at pinaghahalikan ako sa pisngi.

hinalikan rin siya ni Jai sa pingi habang ang kamay naman niya ay sinakop ang bewang ko.

“you like it, baby?” tanong ni Jai na agad namang sinagot ng masayang tango.

“I really like it Dada, I love you two foreverrrr!!” sigaw nang bata saka kami niyakap.

nakakatuwang makita siyang ganto, di ko kasi naranasan ang mga ganto kaya kapag naipaparanas namin sakaniya ay para na ring naheheal ang inner child ko.

masaya namin siyang pinakilala sa iba pang kamag-anak nila Jai na kararating lang. bukod roon ay pinakilala rin siya ni mama Leizel at tita Ava sa mga kakilala at kaibigan nila rito.

tumawag sakin si Louise, malapit na daw sila kaya naglakad na ako para puntahan sila sa may gate pero nakasalubong ko ang boy bestfriend ko, no other than, Akiii! kasama niya si Tita at si Tarra, yung girlfriend niyang buntis.

nagyakapan lang muna kami at saka sila pinatuloy sa loob dahil nagpaalam na akong susunduin ang isa ko pang best friend.

agad ko silang sinundo sa labas at masayang sinalubong nang yakap.

“g*gi teh, nakakalula naman sa taas yang hotel na yan.” manghang wika ni Louise sa nakikita niyang hotel.

“ganyan rin reaction ko nung una kong makita yan” wika ko rin na tinawanan namin saka kami bumitaw sa yakap. “tara sa loob” masayang aya ko sakanila at tinapunan nang tingin si Klira. nahihiya pa ata dahil naandito ang ex niya.

wala na rin naman sakin yun dahil nagkaayos na kami simula nung naging sila ni Louise. nagulat pa nga ako nung una pero masaya pa rin dahil mahal naman nila ang isa’t isa… gaya nga nang lagi kong sinasabi, wala sa kasarian ang pagmamahal.

gaya namin ni Jai, mahal namin ang isa’t isa dahil sa katangian naming hindi matumbasan ng iba. hindi perfect, pero hindi maisira, kasi we accept each other completely, kumabaga committed and devoted.

kasi para sakin ayon sa naranasan at pagkakaintindi ko lalo na nung kinasal kami ni Jai. masasabi kong walang solidong rason kung ano nga ba ang pagmamahal eh, nasa pagtanggap at pagpili iyon sakanila araw-araw.

wala rin sa panlabas na attraction… kundi dahil sila yung taong gusto mong makasama habang buhay, sila yung taong nagbibigay saya at kapanatagan sayo dahil tanggap ka nila at pinapahalagahan.

at ang pinakamahalagang parte sa taong nagmamahal ay handa silang samahan at piliin ka kahit ayawan ka man nang lahat.

commited

and devoted.

agad naming pinaupo sila at nagkwentuhan.

at sa di ko inaasahang pagkakataon ay bumungad rin sa harapan ko ang isa sa matagal ko nang hindi nakikita. isa sa itinuring kong bestfriend, si Jayford .

pero mas nakakapagtaka kung bakit magkakakilala sila?

nevermind, gaya nga ng sabi ni Tarra, small world.

kung di lang ako tinawag ng baby ay makikipagkwentuhan pa ako roon. kaso syempre mas prio ko na ang bata kesa sa chismisan na yan. may mas hahalaga pa ba sa pagiging ama? kung di man ito naiparanas sakin, bubusugin ko naman ang anak namin sa pagmamahal na deserve niya.

“hello everyone, let’s welcome the celebrant, Ms. Alleya Sabularse Rual.” wika nang MC saka tinawag ang bata.

di ko maiwasang matuwa nang marinig ang Sabularse sa pangalan niya. ipinangalan samin ni Jai ang adoption papers niya.

kung sa pilipinas pantasya lang iyon pero sa ibang bansa ay realidad iyon.

isa isa nang nagbigay nang message ang mga kaanak at ang mga ninong at ninang kabilang na ang mga kaibigan ko, syempre di mawawala ang mga Lola’s niyang magaganda, hanggang sa kami na ni Jai ang magbibigay mensahe bilang magulang niya.

“Hi baby, You’ve known from the beginning how much your dada and I love you… back then, you were so small pa when I first saw you, no words can define how happy I was especially when I carried you in my arms…” ani ko nang iabot saakin ni Jai ang mikropono, nanggigilid nanamang ang mga luha. “you were the best gift I ever received baby… you’re maybe growing up too fast. and any moment I won’t be able to carry you again… but still, you’ll always be my baby…” dugtong ko. nagsibagsakan ang mga luha ko nang makita ko rin siyang umiyak. nilapitan ko siya at niyakap bago ibinigay ang mikropo kay Jai.

“Just like your dada wanwan said, you will always be our baby. And always remember that no matter what happens, we are here for you. We will protect you as our precious gift and take care of you forever…” ani ni Carl saka lumapit rin samin at niyakap kami.

nagsipalakpakan ang lahat ng dumalo habang nagiiyakan kami rito. nang kumalas kami ay ibinigay na namin ang mikropono kay baby Alleya dahil siya naman ang magmemensahe para sa mga dumalo.

“hello everyone, I’m really thankful that you’re all here… and thanks to my two Dada who always made me feel the most special person in the world… thanks for letting me experience the filipino style birthday… it’s also the best gift ever… stop crying dada wanwan and dada jaijai, I won’t leave you even if im 60 years old hehe” biro ni Alleya na ikinatawa namin nang bahagya. “i know you’re thinking that maybe I’ll leave you soon, but… I can’t stay away from you either… you’re also the best fathers for me… even if I’m not your real child, you still loved me like your own. I love you dada wanwan and dada jai-jai… forever…” aniya saka muli kaming niyakap.

para akong nabunutan nang tinik sa lalamunan nang marinig iyon mula mismo sa bibig niya… pakiramdam ko ay nagbunga lahat nang pagmamahal na ibinihos namin ni Jai sakaniya.

ang laking pasasalamat ko sa itaas na binigyan ako nang gantong buhay… yung dating nangungulila sa pagmamahal, ngayon ay nagmamahal na nang lubos.

natapos ang pagbibigay nang mensahe kaya’t dumako na sa pagsalo salo sa pagkain. kinawayan ako ni mama sa gilid kaya agad rin akong lumapit sakaniya. ngunit natigilan ako nang makita ang bulto nang taong katabi niya.

“P-papa?” tanging nailabas nang bibig ko nang makilala kung sino siya. parang bumalik lahat nang sakit. lahat nang galit… lahat nang pangungulila saakin. kumirot ang dibdib ko kaya’t napahawak ako roon na ikinaalarma ni mama at agad akong nilapitan at inalalayan.

“may masakit ba? nahihirapan ka ba huminga, sana di ko nalang siya pinapunta rito… sorry, nagpumilit kasi ang papa mo…” alalang turan ni mama saka ako giniya paloob nang bahay kung saan ang mga katulong lang ang naroroon. agad silang lumapit pero senenyasan ko silang okay lang.

“okay lang po ako ma, medyo kumurot lang… normal lang ho yun sabi nang doctor.” pagpakalma ko rito saka binalingan nang tingin ang lalaking nang-iwan saamin.

“p-patawarin mo ako anak… alam kong masama ang loob mo sakin dahil sa nagawa ko… hindi rin naman ako magtatagal, gusto ko lang makita ka ulit.” halos paos na wika niya.

“okay lang ho iyon, matagal na iyon… ayoko ring gumawa nang eksenang makakasira ng kasiyahan ngayon. kung sapat nang makita ako, umalis na ho kayo…” tulak nang aking bibig pero alam ko ring kinakabig rin nang aking dibdib. gusto ko lang naman ipaliwanag niya kung baoit niya nagawa iyon. hindi naman ako matigas na tao, pero gusto ko nang kasagutan dahil simula pagkabata ay kinimkimkim ko na iyon.

“patawarin mo ko sa nagawa ko, naiintindihan ko ang galit mo dahil sa ginawa ko, pero masaya ako na nakita kita ulit na nasa maayos na kalagayan. tungkol sa nangyari… maniwala ka man sakin o hindi pero hindi ko kagustuhang iwanan kayo… alam ko ang tingin no sakin ay taksil ako… maaaring oo pero hindi ko kagustuhan iyon, anak… nilagyan niya nang gamot ang inumin namin nung minsan magcelebrate kami ng maritime industry ko. at doon naganap ang hindi dapat. gustuhin ko mang bumalik sainyo ngunit galit na galit na ang nanay mo… naiintindihan ko iyon dahil alam ko ang napagdaanan niya noon kaya kahit alam kong mahirap malayo sainyo ay pinanindigan ko ang batang nasa sinapupunan nang babaeng naglason sakin pero di ko siya ibinahay… nagsusustento lang ako sa bata pero sainyo ko pa rin gustong umuwi. palagi kitang tinatanaw mula sa malayo… hindi ako makalapit dahil alam kong galit ka sakin. ni hindi mo tinatanggap ang mga padala ko. wala akong magawa dahil kasalanan ko.” di ko napigilan ang mga luha kong kumawala sa mata ko dahil sa kauna unahang pagkakataon ay tuluyang nasagot ang mga katanungan ko.

napawi ang lahat nang galit ko sakaniya nang marinig ang paliwanag niya.

“hindi mo naman pala kasalanan, bat hindi mo agad ipinaliwanag… kung pinainom ka nang gamot, hindi mo totally kasalanan iyon… ang kasalanan mo sakin ay hindi mo ipinaliwanag kung bakit! antagal kong inantay ang paliwanag mo pa, dahil kahit masasaktan ako ay iyon lamang ang gusto ko, kaso pinatagal mo pa eh… mas nadurog ako…” usal ko rito ngunit niyakap niya pa rin ako.

sumabay siya sa iyak ko habang niyayakap ako nang mahigpit. “sorry anak naging duwag ang papa mo…” aniya.

ang amba kung pagtaboy sakanya ay nauwi sa pagsukli nang yakap niya. niyakap ko rin siya pabalik at isiksik ang ulo sa leeg.

iyon lang naman ang gusto ko ehh… ang ipaliwanag niya dahil alam kung hindi siya ganung uri nang tao… tinitingala ko siya noon… daddy’s boy ako eh… kaya’t ang sakit sakit sakin nang wala man lang akong narinig sakanya.

ilang minuto kaming nasa ganuong sitwasyon hanggang sa may marinig kaming pumasok sa pinto. naguguluhan siyang tumingin samin pero nginitian ko iyon.

kumawala ako sa yakap sakin ni papa saka bumaling kay Jai, nilingon rin siya ni papa.

---

Jairo’s

P.O.V

“u-uhm… hi Tito…” bati ko sa lalaking kayakap ni Rowan. nagulat pa ako nang makita ang itsura nito dahil pamilyar siya sakin.

“pa, si Jairo po… asawa ko” napangiti ako sa pakilala nito sakin. sinong hindi kikiligin doon?

“wala akong masasabi sakaniya kundi ingatan ka palagi… kilala ko siya, lagi ko siyang nakikitang kasama mo nung high school palang kayo, panay sunod sayo kaya alam ko na kung anong pakay niya. sa katunayan ay nakumpirma kong gusto ka niya nung minsan inaya ko siya sa inuman nung minsang selos na selos siya sa kaibigan mo” my jaw dropped when i finally realized who he is.

siya nga iyon yung lumapit saakin noon nang mag-isa akong uminom sa bar dahil sa selos ko kay Jayford.

f*ck! it’s supposed to be our secret!

kala ko pa naman mas magandang magkwento sa stranger. pero bakit nakaabot pa mismo sa pinagsesekretuhan ko.

natawa nang bahagya si Wanwan na ikinainit ng tenga ko.

“oo nga po, seloso talaga yan… boto ka ba jan?” mapanuyang tanong nito sa ama. kaya’t nag-antay rin ako sa sagot.

“hmm… basta ba di ka niya sasaktan, dahil kung hindi… makikilala niya yung mga pating sa karagatan” sagot nito na mas ikinatawa ni wanwan.

tuwang tuwa ah? mamaya ka sakin.

“don’t worry tito, di ko kayang saktan yan, siya pa nga po nanakit sakin, eh… “ paawa ko rito dahil di ko nga kayang sigawan yan, pero siya pinakilig mo na nahampas kapa nang palad.

“ay, wrong words iho” sabi ni tito na ikatigil ko. g*go? “dapat papa na rin” dugtong nuto na ikinabuga ko nang hangin.

ibig bang sabihin… tanggap niya na rin ako?

“opo, papa…” wika ko na ikinangiti niya. inilahad ko ang kamay ko na tinanggap niya rin.

napalitan nang tawanan ang iyakan nila kanina nang magkita kita sila nina mommy.

habang ako? heto, kayakap ulit ang taong mapanakit pero mahal na mahal ko.

“felt relieved now?” tanong ko rito na sinagot niya ng matamis na ngiti.

“oo… dahil natanggal lahat nang tinik na dinadala ko. nagpaliwanag na si papa at tanggap naman ako ni Alleya… iyon lang naman ang natitirang panalangin ko. kaya wala na akong ibang mahihiling kundi ang makasama kayo habang buhay…” aniya saka lumingon saakin.

“I’m willing… that’s how i love you,

sweetie

“ wika ko na ikinangisi niya.

“sus, may balak ka nanaman… tinatawag mo lang ako nang ganyan kapag nanlalambing ka…” aniya na ikinatawa ko.

“you really know me that well, huh? so… can we?” tanong ko na mas iminatawa niya.

nagkatinginan kami saka naginto sa tawanan. dumako ang tingin ko sa labi niya.

unti unting inilapit ang mukha upang halikan siya. ngunit may asungot na dumating.

“Dadaa, it’s my birthday… can i sleep with you againnn???” masayang turan nito saka sumiksik sa gitna namin. nawala ang ngiti sa mukha ko pero ang isa naman ay tuwang tuwa.

hayysss!!!

kung di ko lang to mahal, ipapatapon ko to eh, sagabal sa lambingan.

wala akong nagawa kundi yakapin nalang silang dalawa. yumakap rin saakin si Rowan saka hinalikan sa noo ang anak namin.

“I love you Alleya” aniya

“I love you Dada” sagot naman nito. nagaantay ako sa sasabihin niya ngunit wala talaga!

di niya na ba ako mahal?

“I love you sweetie” una ko pero nginisian niya lang.

nang-aasar talaga.

kinuha niya ang phone niya saka nagdudutdut roon. tumunog ang phone ko kaya kinuha ko iyon.

sweetie:

mamaya na kapag tulog na yung bata

napalingon ako sakanya nang mabasa ang message niya. seryoso siya?

sweetie:

laki nang ngiti, yan lang ata talaga habol mo ehh.

pinaningkitan ko siya nang tingin.

me:

I’m not… it’s just… lagi mo akong inaasar, it turns me on.

sweetie:

pakyoo!!! HAHAHAHAH

me:

I love you more ;)

ibinaba ko ang phone ko saka hinalikan siya sa noo.

—

End —