HE WHO CONCEIVE

This book is a work of fiction. Names, places, incidents are produced by the author’s imagination and are used fictitiously. Any resemblace to persons, living or dead, events and locales are extremely coincidental.

All rights reserved. No part of this story may be reproduced or transmitted in any form or by any means electronic or mechanical, including, photocopying, recording, or by any information storage and retrieval system, without the written permission of the author, except where permitted by law.

© 2021

Posted: June 23, 2021 - August 18, 2021 Status: Completed

°°°°°°°°°°

Warning!!!

It po ay BxB, MPREG story kaya kung kayo po ay maselan sa ganitong klaseng akda ay wag niyo na pong subukang  basahin. Naglalaman po ito ng pag-aabuso, sexual intercourse between male to male at may mga strong language rin po ito na hindi pwede sa mga bata o di angkop sa mga batang mambabasa.

Tandaan po ang akdang ito ay KATHANG ISIP LAMANG at hindi tumutukoy sa anumang totoong nangyayari sa buhay ng tao.

KAALAMAN PARA SA MAMBABASA

● Mpreg (Male Pregnancy)

● Bearer ang salitang po ito ay ginamit ko sa storya ko na ang ibig sabihin ay lalaking may kayang magdalang tao o lalaking nabubuntis. (TANDAAN PO! Hindi po talaga ito ang literal na kahulugan ng Bearer sa real world hiniram ko lang po iyan.)

(Bearer meaning from oxford dictionary:)

● Sa storyang ito ang mga

Bearer

ay tinatawag ring

blessed man

o di kaya’y

miracle man

pero kilala sila sa tawag na

BEARER.

● Katangian ng isang Bearer: ▪︎ nabubuntis

▪︎may regla pero lumalabas lamang ito kapag na bubuntis na at sa pagkatapos mabuntis ay regular na ang regla ng mga Bearer. ▪︎maselan ang panganganak ▪︎karaniwang sa kanila ay mahihina ▪︎hindi nagkakaroon ng muscles na kayaga sa mga ordinaryong lalaki kahit na anong gawing workout. ▪︎matagal mawala ang paglilihi kumpara sa babae ▪︎hindi rin sila malalaking tao

● Ang bearer ay nagmula pa talaga sa sinaunang panahon na nagpasalin-salin na sa mga henerasyon dahil ito ay namama ng anak ng isang bearer din. Noon ay tinuturing na mga mahahalaga o katangi-tangi ang mga  bearer. Pero pagdating ng mga mananakop sa bansa partikular na ang mga Espanyol ay kasabay din noon ang pagliit ng bilang ng mga bearer. Dahil tinutugis at pinagpapatay ang mga taong bearer dahil di umano mga anak sa demonyo ang mga ito. Kaya mula noon naging tahimik na ang mga bearer at kung nababanggit man ang mga ito ay parang nabibilang na lang ito  mga kwentong bayan at sa mga mitolohiya ng bansa.

(Ako po ay avid reader ng omegaverse kaya na inspire akong gumawa ng ganitong klaseng story.)

---

---

Ayon lamang po salamat!

---

---

An ordinary night for everyone turned out to be Makaio’s nightmare.

That night he lost it, he lost his virginity to someone, to someone he despise the most in the entire land of the earth.

But then he cannot escape and forget that regretful night because what happened that night brought a new angel to world, yes he is pregnant.

PROLOGUE

Prologue

Unang tapak pa lang ng paa ko sa pamamahay ni Loren ay naririnig ko ang nakakabinging tugtog ng speakers. Loren is holding a party at her very own house. And here I am standing in her grand foyer. I’m not invited, so basically speaking I am gate crashing on her party. But I don’t really care. I’m not here for her. At sa dagat ng tao na nakikita ko mula sa kinatatayuan ko. It’s impossible na mapapansin niya ako. I’m not close to her, only my step-sister is. But she kinda knew me somewhat dahil nakapunta na siya sa pamamahay namin one time.

As I stepped my foot further, my heart fluttered and fluttered as I got nearer and nearer. The smell of cigarettes immediately goes inside my nostrils as I walk inside, dancing bodies, drunk guests, loud bombs of music welcome me. Sa napakaraming tao ay inikot ko ang ulo ko at hinanap ang taong sadya ko dito. Nang hindi ko siya makita ay naglakad pa ako. I seek for him at the living area, but he’s not there. Nadismaya lang ako nang pagdating ko sa living area ay may nakita akong nagm-make out sa isang sofa. Tssk! Talagang sa living area? Wala bang kwarto dito? I squinted my eyes at the second floor. May marami namang roon doon. Mga tatlong pares kasi ang nakita kong nagm-make out doon kanya-kanya lang silang talikod at laplapan.

Umiling ako at tinalikuran ko sila saka naghanap pa sa ibang lugar. Hanggang sa napunta ako sa pool. Kung sa loob marami ang tao mas lalo dito, topless guys proudly flaunted their gorgeous and magnificent bodies. I cannot help it but feel envious. Hindi ko kasi naa-achieve ang ganyang klaseng katawan. I want to have a nice body with six pack abs pero hindi ko talaga iyan naa-achive. I even enrolled myself in a fitness center pero napagod na lang ako pero wala talaga but at least wala akong taba.

May dalawang baitang bago ka makababa sa buong pool area kaya bumaba ako at sa hindi ko inaasahan ay may nabangga akong isang lalaki.

“Shit!”

Napamura siya nang ang laman ng baso niya ay natapon sa katawan niya. The whisky dripped all over his body. Dumaloy ito sa maganda niyang katawan. Parang pinaliguan nito ang six pack niya.

“S-sorry, I’m really sorry po.”

Hingi ko ng patawad sa kanya. Inangat ko ang tingin ko sa kanya dahil mataas siya ng kaunti sa akin.

“Who are you?” nagtagpo ang kilay niya habang nakatingin sa akin.

I gulped the lump in my throat.

“Speak kid.” Utos niya. Medyo tipsy na rin siya.

“A-ako po si Kai.”

Napatango siya at tumingin sa dala niyang baso. “So, Kai, you’re a friend of Loren?”

Kumabog ang puso ko doon.  Oo nga’t kilala din ako ni Loren pero hindi kami magkaibigan. Sila lang ng step-sister ko ang magkaibigan.

“Y-yes.” Pagsisinungaling ko. I even crossed my finger at my back. Sana kumagat siya.

“So you’re not minor anymore?”

I nodded. “Yes, I’m 23 actually.”

I cannot be mistaken, but  I see him smirking. “Good, but you know you are not forgiven for what you’ve done to me, right?” aniya at tiningnan ang katawan niyang basa at amoy whisky.

Hindi ako nagsalita. Napakurap-kurap ako ng iabot niya sa akin ang baso na dala niya kanina. Hindi pala iyon natapon lahat may kalahati pang natitira doon.

“Drink that and you’re forgiven.”

Binalik ko ang mata ko sa kanya. Hindi ako sanay na uminom kasi mababa lang ang alcohol tolerance ng katawan ko. Kinuha ko sa kamay niya ang baso na may whisky. Akala ko aalis na siya pagnakuha ko iyon sa kamay para naman matapon ko iyon pero taimtim niya akong pinagmamasdan. Hinihintay niyang inumin ko iyon.

“Drink kid.”

I’m 23 years-old and yes, I’m short for my age. That’s why he’s calling me a kid.

Tumango ako sa kanya at kahit na naginginig ang kamay ko ay nalaguk ko iyon. Napapikit ako. Ang sakit sa lalamunan ko tapos parang mainit. Agad na kumalat ang init nun sa lalamunan ko.

I handed him the glass ball. “P-pwede na umalis?”

He grinned. “Yes you may.”

Agad akong lumayo sa kanya. Muntik ng mawala sa utak ko ang sadya ko dito. I’m here for an errand. All of a sudden my phone rings. Kinapa ko ito sa bulsa ng suot kong jogger pants.

“Hello,” pasigaw kong sagot sa tawag ng stepsister ko.

“What now Kai? Where are na? Did you find him already?” Iritadong saad ni Jia, my stepsister, sa kabilang linya.

“Ano… marami kasing tao kaya hinahanap ko pa.”

“Find him immediately, Kai, and tell him that I’m closed to death!”

Galit niyang bwelta at binabaan ako. Bumuntong hininga ako. Nandito ako upang hanapin ang ex-boyfriend ni Jia. Nakipaghiwalay kasi ito sa kanya at ayaw ni Jia kaya gumagawa siya ng paraan para magbalikan sila. Jia is a spoiled brat at 25, I am supposedly calling ate but she didn’t let me.

Napahawak ako sa malapit na mesa sa tabi ko nang bigla akong nakaramdam ng pag-ikot ng paningin ko. What the hell! Hinawakan ng libre kong kamay ang ulo ko. Epekto ba ito ng whisky kanina? Ang liit lang nun, ah. Iniling ko ang ulo ko at pilit kong pinapasigla ang inaantok kong mata. Why so sudden? Tapos ngayon ay parang uminit ang pakiramdam ko. The fuck? What the hell is happening to my body? Am I drunk?

Napaatras ako sa kinatatayuan ko. Akala ko ay matutumba ako pero may biglang humawak sa bewang ko at sinuportahan ang bigat ko. Napatingala ako sa tao na iyon.

And to my surprise. It’s my stepsister’s ex-boyfriend, Priam. And at the same time, the guy whom I hated the most. Napalunok ako ng makita ko ang matalim niyang mata na nakapukos sa akin. Lumayo ako sa kanya pero sumamparay ako at natumba sa dibdib niya. Agad niya namang niyakap ang braso niya sa akin.

“P-priam… Priam y-you need to go to Jia. S-she’s… she’s d-depress b-because of your b-break-up. So you need to-”

“Shut up for a moment Kai.”

“B-bat ang init ng pakiramdam ko?” Naitanong ko. Akmang huhubarin ko ang damit ko ng biglang hinuli ni Priam ang kamay ko at basta na lang hinila kung saan.

“P-priam… pupuntahan mo na ba si Jia?” Tanong ko at binabawi ko ang kamay ko sa kanya.

“Let go Priam.” anang ko.

“PRIAM!!”

“SHUT UP!” siya at dire-diretso ang lakad. Matangkad siyang tao at mahaba ang binti niya kaya natural na malalaki ang hakbang niya kaya heto ako at parang tumatakbo habang hatak-hatak niya.

Bumilog ang mata ko nang papalakad kaming dalawa papuntang ikalawang palapag ng bahay ni Loren. Pilit kong binabawi ang kamay ko sa kamay niya pero makalas siya kaysa sa akin. The fuck! What are we doing here?

Pinalis ko ang pawis na tumatagaktak sa noo ko.

“P-priam ang init.” Ani ko. Pero hindi siya nakinig hanggang sa pumasok kami sa isang bakanteng kwarto.

Hinihingal ako at pinagpapawisan ng matindi.

“Hah… hah… hah… hah.” hinihingal ako.

Lumapit siya doon sa AC.

“Take off your clothes.” utos niya sa akin pagbalik niya. Hindi ko siya maintindihan.

“I already switched the aircon on at it’s lower temperature to ease your feeling.”

Ayaw kong hubarin ang damit ko pero kusang gumalaw amg kamay ko at hinubad ko ang white cotton shirt ko. Pero ang init pa rin. Hinubad ko na rin ang sweat pants ko. Wala na akong paki kung nasa iisang kwarto kami ng lalaking kinamumuhian ko.

“The fuck!!!” malutong niyang mura.

“I-I’ll just get a meds for-”

Hindi niya matapos ang sinasabi niya nang lumapit ako sa kanya saka kinuha ko ang kamay niya at nilagay ko iyon sa ari ko.

“KAI!!” gulat niyang sambit.

“P-please… please touch me… please help me, P-priam.”

Hindi ko na alam kung ano ang ginagawa ko basta ang alam ko ay gusto kong mailabas ang init sa katawan ko at ang nakikita kong paraan ay ito lang. Ito lang ang paraan upang mawala ang init sa kawatan ko.

“You’ll regret this, tomorrow Kai.”

Umiling ako sa kanya. Napatingin ako sa gitnang bahagi ng hita niya. I know his turn on too.

“Damn it.” mura niya at sinugod ako ng halik.

Antok akong nagising. Masakit ang katawan ko nang magising ako. Hindi rin ako makagalaw dahil parang may nakagapos sa aking katawan. Minulat ko ang mata ko. Nakita kong may brasong nakagapos sa akin at nakadagan din sa katawan ko ang binti nitong mabigat. Ang kaninang antok ko ay agad na nawala.

Kinuha ko brasong nakagapos sa akin at binuhat ko ang mabigat niyang binti sa akin. Nang tingnan ko kung sino ang nagmamay-ari nun ay lahat ata ng dugo ko sa katawan ay umalis sa akin. Namutla ako nang makita ko ang ex-boyfriend ng stepsister ko. Tang ina! Anong nanyari? Paano nangyari ito? Bakit wala akong maalala? Bakit katabi ko ang lalaking kinasusuklaman ko?

Sa takot ko na magising siya at makita ako ay mabilis akong bumaba sa kama. Nanlumo ako nang ma-realized kong wala pala akong saplot kahit na isa sa katawan ko. Napalingon ako sa pwet ko nang may tumulo na likido doon. A fucking semen! Jesus! Nagmamadali akong pinulot ang mga damit ko na nagkalat sa sahig.

Hindi ko na inintindi ang sakit sa balakang ko at ang panghahapdi ng pwerta ko. Ang iniisip ko lang ay ang makaalis sa lugar na ito! What the hell? What did I just do?

CHAPTER 1

Dedicated to: itsrowayne

---

Chapter

1

Kai Pov

“KAI!!!!” pagdating ko sa bahay ay ang malakas na boses agad ni Jia ang bumulaga sa akin. Lutang ako. Hindi ko alam kung papaano ako nakaalis sa bahay ni Loren. Naiiyak ako sa galit at sa frustrations.

Hinawakan ni Jia ang braso ko nang mahigpit saka inis na hinawakan ang panga ko upang iharap sa pagmumukha niya na walang tulog. Malalim ang mata niyang may malaking eyebags na dinadala. Mas lalo akong naiiyak ng makita ko ang pagmumukha ni Jia. Naalala ko kasi si Priam. Ang ex-boyfriend niya na muntik na niyang pinakamatayan kahapon.

“J-jia pagod ako please patulugin mo muna ako.”

Hindi siya nadala sa pakiusap ko. At mas diniinan pa ang pagkakahawak sa braso ko. Her nails pricked onto my flesh. I winced. A hot fluid came out on my forearms due to her tight grasped and her long nails.

“Bakit hindi dumating kagabi si Priam? Nasaan siya? I thought you’ll help me. I thought you want to leave this house?”

Tumulo ang luha ko. Hindi dahil sa higpit ng pagkakahawak niya sa akin. Kundi dahil naalala ko na naman ang mukha ng lalaking kinamumuhian ko na ngayon ay mas lalo kong kinamuhian ng todo. That bastard! Hindi ko maalala kung ano ang nangyari sa amin ng gabi na iyon pero base sa likido na tumulo galing sa pwet ko. May ideya na ako kung ano ba talaga ang nangyari sa amin.

Yes, pinangakuan ko si Jia na tutulungan ko siyang magkabalikan sila ni Priam at nakakapag-usap sila kagabi. Kaya ako pumunta doon sa party ni Loren dahil common friends nina Priam at Jia si Loren. I promised to help her dahil gusto kong umalis sa pamamahay na ito. Gusto kong umalis dito at mamuhay ng sariling akin. I don’t have a permanent work yet nagtatrabaho lang ako bilang waiter sa isang di gaano ka sikat na kainan dito sa lungsod namin. Si papa ay may-ari ng isang motor shop tapos si tita Jade naman na nanay ni Jia ay nagmamay-ari ng isang boutique dito sa lungsod namin. Kaya kahit papaano ay may nakakaya kami sa buhay. Si Jia naman ay spoiled iyan kay tita at papa ako naman ay lagi lang itsapwera kahit sa sarili kong ama. Kaya nga gustong-gusto kong umalis sa pamamahay na ito.

“Jia, please pwede bang matulog muna ako at mamaya na tayo mag-usap?” pakiusap ko sa kanya.

“No! Answer me. Nakita mo ba si Priam doon?”

Hindi ko alam kung sasabibin ko ba sa kanya ang totoo o hindi.

“Answer me you, pest! Nakita mo ba ang boyfriend ko doon! Ano may kasama siyang babae? Sagutin mo ako pisti ka!”

Padarag niyang binitawan ang braso ko. Hinawakan ko ang banda ng braso ko kung saan niya ako hinawakan. Tiningnan ko iyon. May dugong lumalabas pa doon.

“Oo, oo nakita ko siya pero hindi… hindi ko siya malapitan dahil m-may kausap a-at mukhang seryoso at importanteng tao.” pagsisinungaling ko.

Itinaas niya ang kilay niya sa akin. “Hindi babae ang kausap niya?”

“H-hindi… l-lalaki.”

“Then why are you stummering bitch!”

“Ano… kase inaantok lang ako.”

Mabuti na lang at nilubayan na ako ni Jia. Sa pagod ko. Pagpasok ko sa sarili kong kwarto ay agad kong tinapon ang sarili sa kama ko at sinubsob ko ang mukha ko doon sa kumot ko. Muling tumulo ang luha ko nang pumasok sa isip ko si Priam. Priam Lacsamana is a filthy rich bachelor of the country. Nagkakilala sila ni Jia dahil sa isang party na sinama rin ako ni Jia. Jia used to be the binibining pilipinas last-last year. Jia have the beauty and brain but wala ang attitudes absent yata.

I really despise Priam the first time I saw on a party. Naalala ko noon na lagi lang akong nakabuntot kaya Jia noon dahil takot ako sa maraming tao and of course because that time Jia holds the crown marami talagang uma-approach sa kanya and Jia loves attention so much. Isa na sa lumapit sa kanya ay si Priam. I admit Priam Lacsama was a hell of a man. The way he stands, he already demanded authority plus his serious aura and his protuding gold eyes, Jesus! Marami nang babae ang magkakandarapa sa kanya. Kahit nga mga lalaki kung makita si Priam napapalingon. That’s the perks of being a Priam Lacsamana.

But I immediately discourage the feeling of awe I felt on that moment. Because of what I’ve read in the tabloids, that he is a damn playboy, damn promiscuous man. But maybe that’s given when he have the money, the looks and the body that every man could dream of.

But what agitated me was why the hell did he bed me? Why the hell did we end up sleeping together? For god’s sake if he’s on his right mind why did he have sex with me? And why the hell I can’t remember what happened and how we end up being in the same room?

I gasped in exasperation and laid my back. Staring at may plain dirty white ceiling. Pilit kong inu-ungkat sa kaibuturan ng utak ko kung ano ba talaga ang nangyari pero sumakit na lang ang ulo ko kakaisip at wala talaga akong maalala. Maybe I will remember what happened kung hindi ko ito masyadong iniisip. I console my own thought.

The following day. I noticed that Jia went back to her old self. She smiles a lot and always on a good mood unlike last week that she was very gloomy and look so depressed and lost because of her broke up. I really don’t hate her to hell because sometimes she’s also good to me unlike tita Jade who always looks so disgusted by my presence.

Before when Jia is joining a beauty pageants ako lagi ang dinadala niya dahil hindi maiwan ni tita ang boutique niya. I always bring her gowns, stilettoes and whatnots for the pageants and I didn’t complain at all since I can benefit from it cuz like watching beauty pageants especially on the Q and A portion I really like that part of the pageants. I admired their confidence, courage and witty answers, cuz it’s not easy to stand in front of the big crowd and answer a question in just 30 seconds or so.

“Hey, Kai guess what happened last night…” tawag ng pansin sa akin ni Jia at masaya niyang niyakap ang braso ko habang nagdidilig ako dito sa labas ng bahay sa halamanan namin.

“Why? What happened?” I gave her a curious look then I grinned. She’s in her mood today, again for the record.

“Hahaha, I’m so, so happy Kai.” And she cling on me.

“Ano nga ang nangyari?” Masaya ako dahil good mood siya dahil kung hindi ay baka nabato na ako ng tsinelas niya ngayon. Iba kasi si Jia. What she wants what she gets dapat para maayos ang mood niya. Pero kapag hindi na nanakit talaga siya ng ibang tao. Kagaya lang ng ginawa niya sa akin last time na ayaw ko nang maalala pa.

“Priam called last night and he wants to come here.”

Nabitawan ko ang hawak kong garden hose dahil sa sinabi ni Jia. Just upon mentioning his name my blood boils. Hindi ko maintindihan talaga ito. Even before ayaw ko na talaga kay Priam for Jia dahil nga playboy, fuckboy pa. Kung babae lang ako hindi ako madadala sa yaman at hitsura. What’s the important is the attitude of the guy, of the man.

Also, kaya ako galit dyan kay Priam dahil napaka-flirt niya. Unang kita ba naman nila ni Jia naka-kiss kaagad then next morning laman agad sila ng tabloids. Then after that dating na silang dalawa and is very open to public eyes. Pero hindi nawawala ang mga issues sa mga babae ni Priam pero wala namang paki si Jia doon dahil nobyo niya si Priam but not for me. Sa tingin ko laro lang ang lahat para kay Priam.

Gusto ko lang protektahan si Jia kaya ganoon ako kay Priam pero hindi ko naman nav-voice out iyon dahil sarado ang dalawang tenga at mata ni Jia basta tungkol kay Priam.

“Oh! I knew it you’re also startled, right?” nangingiting wika ni Jia. Hindi ko magawang ngumisi.

Naalala ko lang ang nangyari last week na pinipilit kong ibaon sa limot. Bakit kung kailan ayaw kong isipin iyon ay may nagpapaalala sa akin nun. Bakit kung pilit kong kalimutan iyon ay mas lalo ko itong naaalala. Damn it!

Jia picked the garden hose and hand it to me. “I know you are surprise and so do I pero wag mong sayangin ang tubig.”

I dropped my eyes on her hand. Can I tell her ba na wag niyang papupuntahin dito si Priam?

“A-h, oo hahahaha,” hilaw akong ngumiti sa kanya saka kinuha ko ang garden hose sa kamay niya. Binalik ko ang mata ko sa mga halaman sa harapan ko pero ang utak ko lumilipad na. “Jia…”

“Yes?”

Kinagat ko ang labi ko at humigpit ang pagkakahawak ko sa hose. “Pwede bang wag mong papupuntahin si P-priam dito?”

“What? Why not? Mommy, likes him Kai, you know that.”

Talagang gusto iyon ni tita Jade dahil mayaman. Sino ba ang magulang na hindi magkakagusto doon sa lalaking iyon?

“Actually, papunta na siya ngayon niya gustong bumisita, e.” Dagdag ni Jia na nagpanginig sa tuhod ko.

CHAPTER 2

Chapter 2

Kai Pov

Sa kasamaang palad nang matapos akong magdilig ng mga halaman sa hardin ay dumating si Priam. After, one week ngayon ko ulit siya makita. Agad na tinakbo ni Jia ang gate namin at pinagbuksan si Priam. Agad na pinasok ni Priam ang kanyang sasakyan na BMW ng pagbuksan siya ni Jia. Ang stepsister ko naman ay di halatang pinaghandaan ang pagdating ng boyfriend niya? O ex ba niya ito. Suot lang naman ni Jia ang cashmere dress niya na may manipis na strap at kitang-kita ang cleavage niya dahil sa long cut neck nito. Her boobs proudly bounce everytime she walks.

Ako naman ay di ko matapos ang ginagawa ko. Nililigpit ko kasi ang garden hose. At liligpitin ko pa ang ginamit kong trowel at ang kalaykay na ginamit ko kanina. Pinulot ko ang ginamit ko rin gardening gloves.

Pag-angat ko sa ulo ko ay nakita kong nakatitig sa akin si Priam. Kumabog ang dibdib ko. The heck! Kinakabahan ako. Akmang tatalikod na sana ako ng tawagin ako ng stepsister ko.

“Kai! Come here, Kai.”

Labag man sa loob ay lumapit ako sa kanya.

“Priam, did you remember him? Si Kai.”

Napatingin ako kay Priam na pinapatay ako ng tingin. Tssk! Kung ikaw pinapatay ako ng tingin pwes sa paningin ko nasa libingan ka na. Pinaglalamayan ka na.

“Yeah, how can I forget him.” iyong pagkagaspang ng boses niya ang parang kiniliti ako. Ano ’yon? Kuryente?

“Of course my brother here knew you too well, also.” gusto ko nang umalis dito.

“Really? He did knew me?” hindi ko matukoy kung iniinis ba ako nitong si Priam o ano.

May naalala ba siya? Naalala niya ba ang nangyari ng gabing iyon? May kamalayan ba ang ulo niya sa tutok niya nang may mangyari sa amin? O baka naman iyang ulo niya lang sa baba ang ginamit niya.

“Let’s get inside Priam.”

Gusto ko tuloy’ng pasalamatan si Jia dahil sa naging wika niya. Tinapunan ako ng makahalugang tingin ni Priam bago ako tinalikuran at sumunod kay Jia sa loob. Napaisip tuloy ako. Hindi naman si Priam iyong tipo na pumapatol sa lalaki. Kaya napaisip ako kung bakit kami nauwi sa ganoong sitwasyon. Oo, nga’t playboy at fuckboy siya gaya ng nababasa ko sa tabloids pero wala naman akong nabasa doon na nadawit si Priam sa isang lalaki. Tskk! What would be the reaction of the whole women population kung ang hinahangaan nila at ang sinasamba nilang lalaki ay lalaki rin ang hanap.

Bumalik ako sa pagliligpit ng mga ginamit ko kanina sa hardin saka pumasok sa loob ng bahay gamit ang pintuan doon sa kusina. Ayaw kong pumasok doon sa main door dahil mabubwesit lang ako. Naghugas ako ng kamay ko. Pagkatapos ay pupunta na sana ako sa silid ko nang maalala ko na madadaanan ko pala sina Jia at Priam sa living area.

But who cares naman mukha namang walang naaalala si Priam kagaya ko. Baka lasing lang din siya sa mga panahong iyon. I took a deep sighed before sauntering towards my room. But then when I reached the living area, I saw Jia and Priam having a funny conversation. But on the contrary, only Jia was laughing her ass off. Si Priam ay tatango-tango lang at mukhang wala kay Jia ang utak. Tssk!!! I’m sure lumilipad ang utak niyan sa mga babae niya. Playboy! Fuckboy!

I was about to pass them when Jia called me. I secretly rolled my eyes in annoyance.

“Bakit Jia?” I tried to put a little humor on my words.

“Can you please make some sandwiches and drinks for us? Please?” Jusko! Nakakapanibago talaga si Jia. O tamang sabihin na nag-iiba ang ugali niya dahil nandidito si Priam. She really is heads over heels with that madman!

“J-jia kasi magbibi-”

Jia cut me off and injected. “Please, Kai.”

Sasabihin ko sana sa kanya na magbibihis ako dahil kanina ay nabilad ako sa araw kakatrabaho doon sa halaman namin at pawis na pawis ako.

I gritted my teeth. “S-sige.”

Putang ina! Bisita niya iyan kaya siya dapat aasikaso n’yan hindi ako. Napaka talaga! Of course wala kaming maids dito sa bahay ako ang gumagawa sa mga gawaing bahay at once in a blue moon tumutululong sa akin si Jia.

“Thank you, Kai.”

Tumango ako sa kanya at bumalik sa kusina. Bahala na sila tag-iisa lang ang gagawin kong sandwich para sa kanila. Habang tinutunaw ko ang granules ng juice sa baso ay parang gusto kong haluan ng lason ang juice ni Priam. Pero wag na dahil baka si Jia pa ang makainom. Kahit na maldita iyan sa akin hindi ko rin naman gusto na masaktan siya. Kahit papaano ay may pinagsamahan naman kami.

Nilagay ko sa round table ang ginawa kong meryenda para sa kanila. Kitang-kita ko kung papaano iyon sundan ng tingin ni Priam. Tssk! Anong akala niya lalasunin ko siya? Pasalamat siya kasama niya si Jia.

“Jia, magliligo at magbibihis lang ako.” ako kay Jia. Hindi ko tiningnan ang katabi niyang tao.

“Okay, but can you make it faster Kai?”

My forehead crumpled. “Bakit?”

“Well, as you can see mommy is not home yet so as daddy so, pwede bang ikaw na lang ang magluto please?”

“Jia-”

“Your cooking is exceptional Kai. You cook really well, kaya please? Ikaw na lang ang magluto.”

“He can cook?” Doon ko lang tiningnan si Priam. Tumaas ang kilay niya.

Nakangiting binalingan siya ni Jia. “Yes, dapat mong tikman ang luto ni Kai. They’re very delicious and incomparable.” exaggerated na saad ni Jia.

Okay, masyadong overrated iyon.

“Yeah, I should have him… I mean dapat sigurong matikman ko ang luto niya.”

Uminit ang tenga ko dahil sa sinabi niya. Gago ba siya?!

Kinalma ko ang sarili ko. Iwan ko ba nitong mga nakaraang araw ay madalas ang pag-iba ng ugali ko. Mabilis akong nagagalit tapos mabilis din naman iyong napapalitan. Pagod lang siguro ito. O kundi ay kulang sa tulog.

“Sige.”

Hindi na ako naghintay pa ng sasabibin nila at iniwan ko na sila doon. Pagdating ko sa silid ko ay napasandal ako sa pintuan ko napahawak sa dibdib ko. Gago! Bakit ang lakas ng tibok nitong puso? May sakit na ba ako? Kailangan ko na atong magpa-check up sa ospital. Nakalimutan ko na ang annual check up ko.

Matapos akong maligo ay nagbihis ako at tinuyo ko ang buhok ko nang matuyo ang buhok ko ay lumabas na ako ng silid ko. Walang tingin ko silang nilampasan doon sa living area. Pagdating ko sa kusina ay nagsimula na akong maghanap ng maaari sangkap ko sa pagluluto. Binuksan ko ang double-door naming ref pero isang malaking isda na lang ang laman nun. Hindi pala ako nakapag-grocery kahapon.

“Jia-” nabitin sa ere ang sasabihin ko nang makita kong magkalapit ang mukha ni Jia at Priam. What a good timing it is! “S-sorry.” Tumalikod ako.

Narinig ko ang mahinang tawa ni Jia. “You can turn your back now, Kai.”

Lumunok ako bago sila hinarap.

“Anong sadya mo?” Alam ko sa tono ni Jia. Nagpipigil iyon sa galit. Ikaw ba naman mabitin.

“A-ano kasi… isda na lang ang laman ng ref. Maggo-grocery pa sana ako.”

“What!?…” natigilan siya sa pagtaas ng boses niya. Na-realized niya siguro na nandidito sa pamamahay namin si Priam. “I mean sige mag-grocery ka muna and… naka-snacks na naman kami kaya sige alis na. “

I slightly nodded my head and head towards my room. “Oh, saan ka pupunta Kai?”

Nilingon ko siya. “Kukunin ko lang ang wallet ko.”

Agad naman akong nakabalik dahil iyong wallet ko lang talaga ang sadya at hindi na ako nag-abala pang magbihis.

“Kai,” pagdaan ko sa living area ay tinawag ako ni Priam. Nalukot ang wallet ko na nasa kamay ko.

“I’ll take you to the market.” Pagpipresenta ni Priam.

Pero sabay kaming tumanggi ni Jia sa magkaibang dahilan. Ako ayaw ko siyang kasama iyan ang dahilan konsamantalang iyong kay Jia alam kong ayaw niya naman na maiwan dito mag-isa or ayaw niyang ihatid ako ni Priam.

“Hindi pwede.” Sabay naming untas ni Jia.

“Why not?” Nagtagpo ang kilay ni Priam na parang pinagawa.

“M-may mga jeep naman dyan sa sakayan kaya ayos na.” labas sa ilong kong saad.

“Y-yeah.” nauutal namang pagsang-ayon ni Jia.

“No, I insist since pumunta ako dito ng biglaan and treat this as my treat na lang din.”

Kumunot ang noo ko sa kanya. Ano bang kagaguhan ito Priam?!! Magsasalita na sana ako ng naunahan ako ni Jia.

“No, tayo na lang ang pupunta sa grocery store Priam.”

I couldn’t ask for more. Pabor na pabor iyon sa akin kaya mabilis akong sumang-ayon.

“Tama mas mabuti iyan, Jia. Ah, maglilista lang ako saglit ng bibilhin mo ngayon Jia tapos bukas na lang ako maggo-grocery ulit.” nakangiti kong sambit. Tumango siya sa akin. Agad akong pumunta sa kusina upang tingnan kung ano-ano ang dapat na ipabili ko kay Jia.

Bumalik ako sa sala at binigay kay Jia ang mga nilista kong bibilhin niya. “Iyan na Jia. Sige na umalis na kayo para makapagluto ako kaagad.”

Napatingin ako kay Priam na nakatingin pala sa akin. Jusko! Ang sama ng tingin niya sa akin. Tssk! Ako dapat oi ang tumingin ng ganyan sayo, fuckboy ka!

“Hmm, okay let’s go Priam.”

Tahimik at seryoso si Priam na tumayo saka sumunod kay Jia palabas ng bahay. Nang mawala sila sa paningin ko ay nagdiwang ata ang buong pagkatao ko. Sinundan ko sila at nilock ko ang pinto nang makalabas sila. Nakangiti akong bumalik at  umupo doon sa kinauupuan nila kanina saka ko binuksan ang TV. Manonood muna ako habang wala pa sila, munting saad ko sa sarili ko.

Pagkaraan ng ilang minuto ay may narinig akong papasok na sasakyan sa bahay. Tumayo ako at sumilip sa bintana na nakaharap sa gate namin. Kumunot ang noo ko nang makita kong ang BMW iyon ni Priam. Hindi nakasara ang gate kaya nakapasok lang siya agad. Bumalik ako sa pagkakaupo ko. Pero hindi ko pa naiupo ang pwet ko ay may kumatok na sa pintuan. Tumayo ako at binuksan iyon. Doon ko nakita ang mukha ni Priam na pulang-pula na at ang mata niyang kulay pilak at parang nag-aalab na. The fuck?!

Tinulak niya ang pintuan at pumasok siya saka malakas niyang sinipa ang pintuan pasara. Napaatras ako. Anong nangyayari sa lalaking ito?

Walang ano-ano’y hinuli niya ang leeg ko saka ako sinandal sa pinakamalapit na dingding at siniil ng halik.

PUTANG INA!!!

CHAPTER 3

Chapter 3

Kai Pov

“Gago ka ba, huh?!” I shouted.

Hinihingal ako matapos ko siyang maitulak. Nangangapa ako sa hangin sa lalim at diin ng halik niya sa akin kanina. Ang ekspresyon ng mukha niya ay hindi nagbago. Matatalim na tingin pa rin ang pinupukol niya sa akin. Humakbang siya papalapit sa akin. Gusto kong tumakbo. Gusto kong layuan siya pero ang paa ko ay di ko magalaw dahil sa panghihina nito. Ang galit na mata ni Priam ay nakakapanghina ng husto sa akin. Lumunok ako ng dalawang beses.

Nang iangat niya ang kanyang kamay ay akala ko susuntukin niya ako kaya napapikit ako ng husto. Pero naimulat ko ang mata ko nang maramdaman ko ang hininga niya sa pisngi ko. Tiningala ko si Priam na nagtatagis na ang bagang niya. Mas nahuhulma ang panga niya kapag ginagawa niya iyon.

Tinungkod niya ang dalawang kamay niya sa dingding at nasa pagitan ako nun.

“Why are you like this?” gusto kong kapitan ang tuhod ko nang bigla itong nanghina ng husto. Akala ko ay nasusobsob ako dahil sa panghihina nito pero naagap ni Priam ang bewang ko gamit ang isa niyang braso.

Iyong boses niyang nagpipigil sa galit. Iyong boses niyang nagpipigil na sigawan ako. I don’t know why is he like this. Ako dapat ang magtanong sa kanya kung bakit naging ganito siya. Oo, tumagal sila ni Jia ng isang taon pero kahit kailan hindi pa kami nagkaroon ng ganitong klaseng interaksyon sa isa’t isa. 

“Huh! Priam naririnig mo ba ang sarili mo? Gago! Ako dapat ang magtanong sa iyo n’yan. Ako dapat ang magtanong kung bakit umakto kang parang baliw!”

Sa kabila ng magkalapit naming katawan ay sinisigawan ko siya. Kung makita man ako ng mga humahanga sa kanya na ginaganito ko lang siya. Malamang dinumog na ako pero wala akong pakialam. Hindi ko nga alam e. Kung bakit nahuhumaling sila sa ganitong klaseng lalaki. Iwan ko sa mga babae na ang hihilig magkagusto sa ganitong klase na lalaki. Na parang badboy ang dating, mukhang fuckboy, tapos napakalamig na lalaki. Tssk! Kaya nasasaktan kasi ganito na nga ang lalaki kahit na given na ang mga flaws nito hala sige pa rin. Para sa akin, mas nakaka-fall pa ang lalaki na gentleman, mabait, palangiti at hindi fuckboy. Hindi katulad ng lalaki na nasa harapan ko ngayon na ilang dipa lang ang layo sa mukha namin.

“Wala ka bang naalala? Did you forget what happened in Loren’s house?”

Tinulak ko siya at umayos ako sa pagkakatayo. Anong akala niya nagustuhan ko iyong pahawak-hawak niya sa bewang ko? Pssh! No thank you!

“Anong ibig mong sabihin?” tanong ko sa kanya. I try to regain my pose.

“Come on, Kai I know you have a hint already. Did you not?”

“Priam, bakit mo binubuksan iyan. Nakaraan na iyon. Wala na akong paki doon kaya kalimutan mo na din iyon. Dahil ako kinalimutan ko na iyon.” sabi ko sa kanya.

Nakita kong kinuyom niya iyong kamao niya. Nakita ko kung paano gumalaw ang ugat niya doon sa kamay niya. Oo, siya na. Siya na may magandang pangangatawan.

“Heck! I cannot forget it.”

“Edi, hindi ko na kasalanan iyan.”

“Are you even aware of what did you do that night, huh?” may pagtitimpi niyang saad.

Umiwas ako ng tingin sa kanya saka bumalik doon sa sala at umupo ako doon aa kinauupuan ko kanina. I can feel his presence behind my back. Even his sharp gazes that piercing on my back.

“Kung ano man ang nangyari ng gabing iyon…” hinarap ko siya at umupo. “Sinasabi ko sayo kalimutan mo na iyon. Alam ko naman na pagakakamali lang iyon na hindi na dapat pang masundan at talagang hindi na. Kung may mali ako sorry. Kung wala naman sorry pa rin. Wala akong maalala Priam. Wala akong maalala kung ano ang nangyari ng gabing iyon. At nagpapasalamat ako doon.”

“What if I don’t want to forget it?” nakatayo siya sa harap ko at tinatakpan ng malaki niyang katawan ang panonood ko doon sa telebesyon.

Tiningala ko siya. “Hindi ko na iyan problema basta ako wala na iyon sa akin.” kinunutan ko siya ng noo ko. “Saka bakit mo ba ito ginagawa Priam, girlfriend mo ang stepsister ko baka nakakalimutan mo iyan. Tapos heto ka, kung ano-ano na iyang lumalabas sa bibig mo.”

“I’m not hers and she’s not mine and will never be. She’s not my girlfriend.”

Napamaang ako at tiningnan siya ng may pang-iinsulto pero sa pagkadismaya ko. Ako pa ang nainsulto.

“E, bakit na nandidito kung ganun?”

“I’m visiting-”

Marahas ako tumayo at pinaningkitan siya ng mata. “Putang inang! Visiting! Wala na naman pala kayo-”

“I’M NOT VISITING HER OBVIOUSLY! I’M NOT HERE FOR HER. I’M BECAUSE I WANT TO SEE YOU!”

Napaatras ako sa gulat ko pero pag-atras ng paa ko ay sofa na kaya natumba ako doon. Hindi naman iyon masakit kasi foam naman ang sofa namin.

“Shit!” mura ni Priam.

“Nangga-gago ka alam mo ba iyan, Priam.”

Hindi ko siya maintindihan kung bakit gusto niya akong bisitahin at gusto niya akong makita. Hindi maiurok ng utak ko kung bakit? What happened to this man, really.

“I thougt after a week, pagkatapos ng may nangyari sa atin ay hahanapin mo ako at tatanungin mo ako kung ano ang nangyari sa atin.”

Napatawa ako sa sinabi niya. Anong klaseng pag-iisip meron ang lalaking ito? Mas pinapainit niya ang ulo ko lalo. Tang ina!

“At bakit ko gagawin iyon?” pinagkrus ko ang braso ko sa ibabaw ng dibdib ko. His jaw clenched. Damn it!

“Because you want to clarify-”

“Tssk! Priam, gago lang ang lalaking gagawin iyon. At hindi ako gago kaya bakit ko iyon gagawin? Besides, your my stepsister’s man and what happened to us it’s a sin. It’s a mistake that need to be buried 6 feet beneath the ground. Wala akong habol sayo okay? Saka kung hindi mo binuksan ang usaping ito ay hindi ko maaalala ang gabing iyon.”

He sauntered towards me and settle his legs between my parted legs. Parang may live wire na tumanday sa binti ko nang magdikit ang binti naming dalawa. Kaya mas naibuka ko nag binti ko. Ano iyon? Naisandal ko rin ang likod ko sa sofa at tiningala ang lalaking parang hayop sa harapan ko.

“So you remember?” the way he speak ay para bang nanunuya siya sa akin. Pssh!

Bumuntong hininga ako. “Ilang ulit ko bang sasabihin na wala nga akong maalala sa nangyari ng gabing iyon. Ang tanging naalala ko lang ay nagising na lang ako na hubo’t hubad tapos ay katabi kita. A-at…” sasabibin ko sana iyong may tumulo na likido sa likod ko pero isinawalang bahala ko iyon. “Iyon, iyon lang ang naaalala ko Priam.”

“So, you don’t remember when you said I’m your first? That I am the first man who touch you, who holds you and fuck you.”

My lips formed into thin line. Gago, sinabi ko ba talaga iyan? Bakit ko naman iyan sasabihin sa kanya? Nakakabaliw! Nakakabaliw ang walang maalala dahil parang naniniwala ako na sinabi ko nga iyon. Oo, nga’t playboy at fuckboy si Priam pero hindi naman siya sinungaling. He is known to his boldness and honesty in anything and everything. He tells what’s in his mind. Either nakakasakit ba iyon o hindi.

“K-kung nasa wastong pag-iisip ka sa oras na iyon… bakit mo hinayaang may mangyari sa atin?”

He scoffed. “I want to stay away from you. Cuz, I don’t want you to regret everything when tomorrow comes but you beg. You beg me to touch you and fuck you. I tried every measures that I have in mind para walang mangyari but you threathen me na maghahanap ka ng ibang lalaki sa labas na kaya kang paligayahin… and I don’t want that.”

Tumakas ata lahat mg dugo ko sa katawan ko. Nanlamig ako sa sinabi ni Priam. Totoo ba iyon? Napahawak ako sa sintido ko. Bakit kasi wala akong maalala putang ina!

“U-umalis ka… umalis ka Priam…” uminit ulit ang bawat sulok ng mata ko. Hindi ko matanggap na ginawa ko iyon. Hindi iyon pwedeng mangyari!

Nakita ko ang pagbago ng ekspresyon niya. His facial expression soften as he stared his protuding gold  eyes on me.

“K-kai…”

“Pakiusap P-priam umalis ka… umalis ka.” saad sabay ng pagtulo sa luha ko. Napaiyak ako sa galit. Galit na galit ako. Galit ako sa sarili ko. Galit ako dahil bakit kailangan pang sabihin iyon ni Priam. Hindi ko kayang tanggapin iyon. Bakit sa lalaking kinamumuhian ko pa? Bakit sa lalaking sinusumpa ko sa bawat oras na makita ko siya?

He bend down and reached my moist face due to my tears. “Kai.”

I slapped his hands and I wiped my own tears. I’m not a disabled person who can’t wiped his own tears.

“Umalis kang gago ka. Umalis ka.” I eyed him. He look like a wounded puppy. What the hell!?

“Wag ka ng bumalik dito sa bahay namin. Kung gusto mong makipagkita sa stepsister ko magkita kayo sa motel wag dito.”

Tumayo siya ng maayos. “It’s not my intention to hurt you Kai. I just said what I want. I just said it so that you would understand me, at least. And about to what you’ve said just now. Hindi ako makikipagkita pa kay Jia.” aniya at tumalikod na siya pero huminto siya saglit at nilingon ako, “Jia is just my alibi, anyway.” dagdag niya bago lumakad ulit.

CHAPTER 4

Chapter 4

Kai Pov

That day may lakas pa talaga si Priam na bumalik sa pamamahay namin kasama na niya si Jia na iniwan niya sa grocery store. But I am delightful enough dahil in-occupy talaga ni Jia si Priam. Malaya akong nakapagluto sa kusina at nang wala sila si Jia sa sala namin at natapos na rin ako ay kinuha ko ang opportunidad na iyon upang pumunta sa silid ko. I really don’t want to see Priam’s face. If everyone wants to see his face and take a picture of his undeniably gorgeous face will not me. Hindi ako kabilang dyaan. Cuz, even men marami talagang humahanga dyan kay Priam. Maybe ang gusto ko lang sa kanya ay ang pagiging successful niya, well his old, his 34 already.

Inaya din ako ni Jia na kumain at pati si papa ay pumunta pa sa silid ko upang ayain akong kumain pero ayaw ko talaga dahil nandya-dyaan si Priam na bisita nila. Syempre hindi na nila ako pinilit dahil nagalit din si tita Jade pa-importante daw ako. Psshh!

The following day naging maayos naman ang takbo ng buhay ko. Maliban sa paghahanap ko ng ibang trabaho at pagpasok ko sa trabaho ko bilang waiter walang masyadong ganap ang buhay ko. Yes, waiter ako pero naghahanap pa rin ako ng ibang trabaho iyong may mas malaking sweldo pa sana at may benefits.

“Kai, pwede bang ikaw muna doon sa VIP room na nakatuka sa akin. Masakit kasi ang tiyan ko, e.” saad ni Miguel sa akin.

Miguel is one of my collegues and he’s closed to me. Actually, his my closed friend as well outside our work. Miguel is a hardworking man, handsome, gentleman and very approachable person. In short the kind of man na gusto ko, gusto kong maging kaibigan hindi karelasyon. Wala akong balak makipagrelasyon sa lalaki oi.

Tumigil ako sa pagpupunas sa table at tiningnan ko si Miguel na namimilipit ang gwapong mukha dahil sa pananakit ng tiyan.

“Sige ako na doon. Magpahinga ka at uminom ng gamot.” paalala ko sa kanya.

Nang tumalima siya ay mabilis kong pinunasan ang table ulit. Tinawag ako ni Rica na siyang nasa counter namin.

“Kai, ikaw iyong pumalit kay Miguel diba?” tumango ako sa kanya. “Mabuti naman wala ka na bang ginagawa?” dagdag niya.

“Wala na Rica.”

“Mabuti naman sige ito kunin mo. Dalhin mo yan doon sa room 3, VIP iyon kaya umayos ka.” sabi niya at nilapag ang metal tray.

Kinuha ko iyon. “Oo makakaasa ka.” ngumiti ako sa kanya.

Tahimik kong tinutulak ang cart papunta sa room 3. Pagdating ko sa harap nun ay kumatok muna ako ng tatlong beses bago pinihit ang busol. Nang mabuksan ko iyon ay tinulak ko ulit ang cart papasok. Basta VIP room expect it to be wide and very spacious room. Perfect para sa mga celebrity na nagd-date. Tahimik din ito pero pwede namang i-on ang stereo.

“Good afternoon si-”

Nakagat ko ang labi ko nang makita ko kung sino ang nandito sa room 3. The person whom I least expected na makikita ko sa buong araw ko o tama bang sabihin ko na ang taong ayaw kong makita sa buong buhay ko.

There he is seating on the couch with the table in front of him. He sit there as if he owns the place. He sit there as if he’s the king. Damn you! Priam Lacsamana!

I was about to turn my back when I remember na wala pala ako sa bahay namin. Na hindi ako pwedeng maggalit-galitan dito dahil hindi namin ’to bahay. Nasa trabaho ako!

Labag sa loob at may pagtitimpi sa sarili kong ginagawa ang trabaho ko. Iyong bowl na may lamang soup ay parang gusto ko nang isaboy sa pagmumukha ni Priam. That would be a very nice idea pero trabaho ko naman ang magiging kapalit nun.

Nang mailagay ko na lahat ng in-order niya ay aalis na sana ako nang magsalita siya. Ang daming order parang mauubos niya naman ito.

“Is that how you treated all your customers here?”

Humigpit ang pagkakahawak ko sa cart.

“Kung may order pa kayo sir just-”

“Sit.” pagsingit niya sa akin.

“Ano?”

“I said sit.” ulit niya.

“Sir bawal po sa amin iyan waiter po ako at customer namin kayo.”

Anong gusto ng lalaking ito? Nakakalimutan ba niyang sobrang kinamumuhian ko siya.

“It’s not bawal. Sasabihin ko sa manager mo na dito ka muna. I want a company.”

Sabi niya at kinuha ang cellphone niya sa kanyang bulsa.

“Ayaw ko. Kumuha ka na lang ng iba. Wag ako! May marami naman dyang willing na makasama ka.”

Pero hindi siya nakinig at tahimik na nakikipag-usap doon sa telepono niya. Nang maibaba niya ang cellphone niya sa mesa ay humalukipkip siya.

“It’s either you sit with me or you’ll be fired. Narinig ng manager mo ang pagtanggi mo sa request ko. Did you know that I am your loyal customer? “

Konting-konti na lang talaga at mababato ko na siya. Sumo-sobra na siya. Ano bang kailangan ng bwesit na taong ito sa buhay ko. Mabibigat ang paa kong humakbang doon patungo sa mesa kung nasaan siya. Hindi ko man gusto ay umupo ako doon sa katapat ng upuan.

“Ayan na masaya ka na? Kumain ka na at nang makaalis na ako dito.”

“You’ll eat as well. “

“Alam mo nanggagago ka talaga sa akin Priam. Akala ko malinaw ma sa iyo na ayaw kitang makita. Na wag ka nang magpapakita sa akin. But what the hell! Hindi ganito ka sikat ang restaurant namin at alam ko na hindi talaga ito ang tipo mong kainan. Kaya bakit ka nandidito na nanadya ka ba?“galit kong wika sa kanya. Yes, kung luxury restaurant lang ang pag-uusapan malayo ang  itong pinagtatrabahuan ko pero masarap din naman kasi ang mga nasa menu namin.

Bumuntong hininga siya at isinandal ang katawan sa upuan niya.

“I eat here Kai. Hindi mo lang siguro ako  nakikita dahil lagi kang sa labas nags-serve. Like what I’ve said loyal customer niyo ako.”

Umiling siya saka binuksan ang mga glass bowl doon sa mesa na may mga takip. Wala lang naman iyon sa akin pero nang buksan niya ang isang bowl na may lamang pasta ay biglang bumaliktad ang sikmura ko.

“Aacwkk.” Agad kong natakpan ang bibig ko bago pa ako sumuka doon sa mesa.

“Fuck, what’s wrong?” Priam na napatayo dahil sa akin.

Tumingin ulit ako sa pasta na nandudoon pero bumaliktad na naman ang sikmura ko kaya napatayo ako. Pero nanghina ang tuhod ko biglang hindi ko maramdaman ang tuhod ko kaya napasalampak ako sa sahig at doon na sumuka.

“Holy fucking shit!” narinig kong malakas na mura na Priam. Sumuka ako na parang walang paki sa paligid ko. Ang gusto ko lang ay mailabas lahat ng laman ng tiyan ko. Naluluha na rin ako. Si Priam ay lumapit sa sakin at hinagod ang likuran ko. Sa ginawa niyang iyon ay nakatulong iyon upamg mailabas ko ang kinain ko.

Pagkatapos kong sumuka ay naisandal ko ang ulo ko doon sa paa ng mesa. Hinang-hina ako! The fuck is wrong with me? Bakit ako nagkaganito pasta lang naman iyon. Saka paborito ko rin ang pasta. Anong nangyayari sa akin?

“Here wipe your face.” tiningnan ko ang wet wipes na binigay sa akin ni Priam. Saan niya nakuha ito? Tissue paper lang naman ang available dito sa amin, ah.

Nanghihina ko iyong kinuha sa kamay niya at pinunas sa mukha ko.  Ayaw ko mang tanggapin iyon pero kailangan ko. Sinubukan kong tumayo pero bumagsak ako. The fuck!

“Let me help you.” Si Priam at inalalayan akong makatayo. Nang makatayo ako ay tinampal ko ang kamay niyang nanatili sa bewang ko. Namimihasa na.

“Are you okay? Did something is wrong with you? Your body? Let’s go and see a doctor.” suhestiyon niya.

Inirapan ko siya sa mata ko. “Hindi na. Kaya ko na. Sorry dahil nasira ko ang tanghalian mo. Wag kang mag-aalala ikakaltas yan sa sahod ko saka lumipat ka na rin ng ibang VIP room at doon ko ipapahatid ang pagkain mo. Dahil lilinisin ko pa-”

He heaved. “Wll you shut your mouth for a moment Kai. You’re obviously sick. And don’t worry about that food and don’t buy me another hindi naman iyan nadumihan o ano.” Umigting ang panga niyang plakadong-plakado.

“Ikaw bahala aalis na ako para malinisan iyang-”

“Just let the others do the labor, you rest.” pagputol niya sa akin.

Ang totoo n’yan ay nahihilo rin ako. Pero nagpapakatatag lang ako. Hindi ko kasi mawari kung bakit sa tuwing nandidito sa paligid ko itong si Priam ay lumalabas ang mga mahihina kong side. Putang ina lang!

Pagkatapos nang may mangyari sa amin ni Priam na kahit hindi ko tanda ay palagi ko na siyang naiisip. Tapos ngayon ay palagi na rin kaming nagkakabangga o nagkakasama sa iisang lugar. Iwan ko ba kung pagkakataon ba iyon o hindi. Nagpasalamat nga ako na hindi na siya pumunta sa bahay namin kahit na ang kapalit nun ang pagakamagagalitin ni Jia. Ayos lang sa akin iyon dahil sanay na ako.

Pero sayang ang pasasalamat ko kung lagi ko namang nakakasalamuha itong si Priam. Baliw rin ito dahil kahit wala na pala sila ni Jia ay nagawa pa niyang tumawag kay Jia at bumisita sa amin. Ano iyon pinapaasa niya ang stepsister ko? Playboy nga naman.

“You’ll rest or I will send you home.”

Ngumiwi ako sa sinabi niya. Hindi ba siya nakakaramdam na ayaw ko sa presensya niya. Tatalikod na sana ako sa kanya ng biglang umikot ang mundo ko. Agad na sumumparay ako at naghanap ng makakapitan pero may malakas na kamay na ang humawak sa akin. Kung kailan pa talaga gusto ko siyang iwasan at talikuran. This is too much!

Arrgggh!!!!!!!!!!

CHAPTER 5

Chapter 5

Kai Pov

Isang linggo matapos mangyari ang nakakahiyang nangyari sa akin sa harap ni Priam ay naging maayos na naman ang takbo ng buhay ko. Hindi ko na ulit siya nakita pa at kung totoo iyong sinasabi niyang loyal customer siya nitong restaurant na pinagtatrabahuan ko ay siguro napapadpad siya dito pero sa VIP siya at ako naman ay hindi na ulit nagsumubok pang maghatid ng mga orders VIP room nakaka-trauma na.

Ang trabaho ko ay nagsisimula sa 8:00 ng umaga at natatapos ng 4:00 pm at pagdating ko sa bahay namin ay gumagawa pa ako sa mga gawaing bahay. Wala kasing ibang gumagawa nun. Busy si papa sa motor shop niya si tita Jade naman hindi iyon humahawak ng walis tingting at basahan. Si Jia naman nako bilang lang sa daliri ko na tinulungan niya ako sa gawaing bahay dito sa amin.

Isa sa rason ko kung bakit gusto kong  bumukod dahil nakakapagod din maglinis ng malaking bahay at ayaw ko rin naman sa ganitong klaseng bahay. Masyadong malaki para sa apat na tao lang. Kaya gusto kong makahanap ng trabaho na malaki-laki ang sahod dahil nag-iipon ako para maka-alis na ako dito.

Ang problema lang ay si papa ayaw niya kasi akong bumukod. Ilang beses ko na siyang kinumbinsi na bubukod ako pero ayaw talaga niya dahil hindi niya daw ako mababantayan. Pssh! Para namang nandidito siya sa bahay araw-araw at laging nakasunod sa akin. Nung gabing hinanap ko si Priam sa party ng bahay ni Loren ay may usapan kami ni Jia nun na tutulungan niya akong kumbinsihin si papa na bubukod ako. Pero sa kasamaang palad may nangyari pang kahit kailan ay hindi ko na maibabalik pa sa dati.

Galing ako sa trabaho ko at nagbihis agad ako upang magsimula ng maglinis sa bahay. Wala si Jia sa bahay dahil may dadaluhan daw siyang gathering. Hay! Hindi ko talaga maintindihan ang buhay niya. Naalala ko tuloy iyong naging sagutan namin nung araw na bumisita si Priam dito sa bahay namin.

“May sinabi ka ba dun kay Priam, huh, Kai?!” pagpasok ni Jia sa kwarto ko ay iyon agad ang bungad niya sa akin. Nakasuot na siya ng pangtulog niya.

Bumangon ako mula sa pagkakahiga ko sa kama wala pa akong dinner. Dahil ayaw kong makita ang pagmumukha ng Priam na iyon. Malakas niyang sinara ang pintuan ng kwarto ko at naglakad patungo sa kama ko.

Bumuntong-hininga ako at pagod ko siyang pinukol ng tingin. Maganda itong stepsister ko kasi may lahing banyaga siya pero kapag nagagalit siya iyong maganda niyang mukha ay nag-iiba. Kagaya ngayon na namumula na sa galit.

Ano na naman ang ginawa ko?

“Bakit ba, huh? Hindi na nga ako lumabas, e.”

“Bumalik siya dito sa bahay natin nung hinatid niya ako doon sa grocery store dahil may naiwan daw siya dito. Pero pagbalik niya sa akin ay hindi na maganda ang timpla ng mukha niya at parang may malalim na iniisip!” bwelta na niya naman.

Inismiran ko siya. “Jia, bakit ako ang tinatanong mo n’yan! Nababaliw ka na ba doon sa lalaking iyon? Kung may napapansin kang kakaiba dun sa lalaking iyon kagaya ng sinasabi mo ngayon ay dun ka sa kanya. Sa kanya ka magtanong. Hindi ’yong ako ang binubulabog mo!” Akala ko maayos na kami. Akala ko mabait na siya pero ayan pakitang tao na naman. Tingin talaga ng babaeng ito sa akin ay alalay niya, boy niya. Kagaya lang ng ina niya!

“Hindi may nasabi ka talaga sa kanya. Aminin mo na lang kasi Kai. Saka sinabi rin niya na hindi na siya bibisita dito sa atin!”

Padabog akong tumayo at pinantayan siya ng tingin. Bwesit mas mataas pa pala ito sa akin. Nakaka-high blood na siya, ah.

“Jia! Utang na loob naman wala akong paki sa lalaking iyon at kung sinabi niya na hindi na siya bibisita dito? Mas mabuti iyon!”

Simula nung sagutan namin na iyon ay hindi ko na nakausap ng maayos si Jia. Bahala siya sa buhay niya. Hindi naman ito ang unang beses na nangyari ito e. Saka siya naman lagi ang unang nakikipag-usap sa akin lalo na kapag may pageant siyang sasalihan dahil ako lagi ang instant alalay niya.

Natapos ako sa lilinis ko sa baruran namin kaya pumasok na sana ako sa loob ng bahay namin nang dumating si papa. Agad kong binuksan ang gate namin.

“Anak.” si papa nang makalabas siya bitbit ang paper bag.

“Pa, maaga ata po kayo ngayon?” tanong ko kay papa at nagmano sa kanya. Ginulo niya ang buhok ko.

“Ah, oo naisipan ko lang kasi nitong mga nakaraang araw ay hindi na kita nakakausap at nasa iisang bahay nga tayo pero bibihira na tayo makapag-usap.”

Ngumiti ako kay papa. Saka inakbayan siya papasok ng bahay namin. Sana ganito lang iyong wala sana sila Jia at tita Jade. Simula kasi ng tumira na dito sina tita Jade ay hindi na kami masyadong nakakapag-bonding ni papa. Mas pinagtutu-unan na ng pansin ni papa ang trabaho niya at si tita Jade kaysa sa akin. Hindi ko nakilala ang mama ko dahil sabi ni papa Gino ay namatay daw ang mama ko nung ipinanganak niya ako. Kaya wala akong kinagisnang nanay. Akala ko nga nung dumating si tita Jade sa buhay namin ni papa  ay may matatawag na akong mama pero wala dahil kagaya lang si tita sa mga stepmother sa mga fairytales na masama ang ugali.

Habang papasok kami ni papa sa loob ng bahay ay bigla na namang umikot ang paningin ko kaya napadiin ang pagkakahawak ko sa balikat ni papa. Ang isang kamay ko ay nahawak ko sa ulo ko.

What’s wrong with me?

“Kai anak, ayos ka lang ba?” may pag-aalalang tanong ni papa sa akin saka inalalayan ako pagpasok.

Pinaupo ako ni papa sa sofa doon sa sala naman nilagay niya sa center table ang dala niyang paper bag. At tumabi siya sa akin saka ako sinipat.

“Anak, wag mo namang pinapagod ang sarili mo.”

“Ayos lang ako pa. Siguro nga po pagod lang ito.”

“Mabuti naman. Magpahinga ka. Ay! Oo nga pala may dala akong paborito mo.” si papa saka binuksan iyong dala niyang paper bag.

Inilabas ni papa ang ibang transparent na lunch box doon. Naalarma ako nang makita kung ano iyon. Pasta! Binuksan iyon ni papa at dinala malapit sa bibig ko at gaya ng inaasahan ko. Bumaliktad ang sikmura ko. Awtomatik naman na tinakip ko ang kamay ko sa bibig ko at tumakbo sa CR namin.

Niyakap ko ang inodoro at doon ako sumuka ng sumuka. Tumutulo ang luha ko. The fuck! Anong nangyayari sa akin? Nang wala ng mailabas ang bibig ko ay napaupo ako sa malamig na tiles ng cr. Ano ba ’to? May sakit ba ako? Dahan-dahan akong tumayo at pumunta doon sa sink para hilamusan ang mukha ko at nagmumog na rin. Pangalawang beses na itong nangyayari sa akin. Hindi ko maintindihan kung bakit ako na duduwal kapag na nakikita o naamoy ko ang pasta. Dati rati naman ay paborito ko iyon.

Lumabas ako sa cr at nakita ko si papa na nakasandal sa gilid ng pintuan. At parang may iniisip. Kumunot ang noo ko.

“Pa.” tawag ko kay papa.

“Uh.” sambit ni papa at napaayos siya ng tayo.

“Anak pwede ba tayong mag-usap sa silid mo?”

Hindi ko maintindihan si papa. Pero tumango ako sa kanya. Nauna na rin siyang naglakad sa akin.

“Pa, iyong pasta na dala n’yo po?”

“Iwan mo na lang iyon doon. Hindi ka pwede doon. Baka magsuka ka na naman.”

Pagdating sa kwarto ko ay agad na umupo si papa doon sa kama ko.

“Isarado mo ang pinto,” utos ni papa na tahimik ko namang sinunod.

“Kunin mo iyong upuan mo doon at mag-usap tayo.” pagtutukoy niya sa upuan ko na nasa harap ng table ko.

Halos mag-abot na ang kilay ko dahil sa ginagawa ni papa. He’s acting weird!

“Anong pong pag-uusapan natin pa?“tanong ko kay papa nang makaupo ako, magkaharap kaming dalawa ngayon.

Pumikit si papa saka huminga ng malalim bago ibinuka ang bibig niya. “May… may nakagalaw ba sayo, anak?”

Sa ayos ng pagkakaupo ko ay muntik na akong mahulog dahil sa naging tanong ng ama ko. The fuck?!

“P-pa naman.” tanging ani ko.

“Sabihin mo sa akin Kai. Sabihin mo sa akin. Did someone get into your hole?”

Namutla ako. Nanlamig ang paa at kamay ko.

“P-papa.”

Nakita kong namumula na ang mata ni papa. Nanunubig na ito at ang luha niya ay nagbabadya ng lumabas.

“Anak oo at hindi lang ang sagot.”

Hindi ako nakapagsalita ng ilang minuto. Bakit ito tinatanong ng ama ko? Ano ba ang masama doon kung may nakagalaw sa akin? Lalaki naman ako. Lalaki naman si Priam. Iyon nga lang hindi ko maalala lahat ng nangyari sa amin ni Priam.

“O-oo pa?” Wala nga kasi akong maalala pero basi naman sa paggising ko na may lukidong tumulo mula sa pwet ko ay klaro na iyon na may nangyari nga sa amin ni Priam. “ Oo po.“ Muling saad ko at yumuko ako. Tumulo ang luha ko.

“Did you use a protection?”

Gusto kong sagutin si papa. Pero ano ang isasagot ko? Wala nga akong maalala. Tang ina naman!

“Pa, h-hindi ko po maalala pa.”

“Jesus! Alam mo ba kung ano ang pwedeng mangyari sa iyo? Dahil sa kapabayaan mo?”

Napailing-iling ako nang di ko maintindihan si papa.

“Ano po ba ang ibig ninyong sabihin? Lalaki ako pa at… at lalaki po ang… ang nakasama ko sa gabing iyon.”

“Much more dangerous Makaio.”

“Pa.”

“Did you know that because of your recklessness you can get pregnant, Makaio?”

CHAPTER 6

Chapter 6

Kai Pov

Sa gabing iyon ay umiyak ako ng umiyak hindi ko kasi matanggap ang sinabi sa akin ni papa. Hindi ito pwede lalaki ako kaya papaano ako nabuntis? Tapos isang beses lang naman siguro ang nangyari sa amin ni Priam. Pumasok sa isip ko ang mukha ni Priam. Naiumpog ko ang ulo ko sa unan ko. Dahil ito sa kanya. Pero naisip ko… kasalanan ko rin. May kasalanan din ako dahil kung hindi ako pumunta doon wala sana ito. Kundi dahil sa kagustuhan kong makaalis dito sa bahay ay hindi sana ako magkakaganito.

Pero hindi ko naman alam na may mangyayari pala sa amin at si Priam pa! Tapos hindi ko rin alam na maaari pala akong mabuntis, na isa pala akong bearer. Noon sa klase namin nung highschool ay may narinig akong kwento sa teacher namin na may mga lalaki daw na pupwede daw’ng mabuntis pero tinawanan lang namin iyon. Dahil alam kong imposible na mabuntis ang mga lalaki. Sabi ng teacher namin bearer daw ang tawag sa mga lalaking may kakayahang magdalang tao. Minsan din daw ay tinatawag itong mga blessed man o miracle man pero mas kilala ang mga lalaking nabubuntis sa tawag na bearer. Pero isang araw daw ay pinagpapatay ang mga bearer pagdating ng mga espanyol sa bansa noong 1521 dahil mga anak daw sa demonyo ang mga lalaking ganoon. Dahil ang babae lang daw ang may kakayahang magbuntis.

Kaya mula noon nagtatago na daw ang mga bearer at kapag nahuhuli daw ay walang awa itong pinagpapatay na parang mga hayop. Kaya mula noon ay unti-unti nang nawawala ang mga bearer at naging tahimik na ang mga ito hanggang sa kasalukuyang panahon ay parang naging mitolohiya o gawa-gawa na ang mga bearer.

Hindi ko alam na ako pa mismo ay isang bearer. Tapos ako ay isang anak ng isang bearer. Si papa Gino ay isang bearer at ako ang naging anak niya. Hindi pala totoo ang sinasabi niya na namatay ang ina ko sa panganganak sa akin. Alibi niya lang iyon.

“Makaio, hindi… hindi totoo na namatay ang ina mo dahil sa panganganak niya sa iyo.” Ani ni papa matapos niyang sabihin na maaari daw akong mabuntis.

Pinalis ni papa ang luha sa pisngi niya at ngumiti sa akin. “Siguro dapat mo nang malaman Kai na… na isa akong bearer. Ako ang nagbuntis sa iyo, Kai at ang nagdala sa iyo sa loob ko ng siyam na buwan.”

Tinanong ko si papa kung sino ang ama ko pero sabi niya ay isang koryano daw. Hindi rin niya naman sinabi sa akin kung ano ang pangalan. At hindi ko na rin pa inungkat iyon dahil ang nalaman ko ngayon ay halos ikamatay ko.

Gusto kong sisihin din si papa na hindi niya sinabi sa akin ang katotohanang ito dahil kung siguro alam ko ito baka hindi ito nangyari. Pero wala na akong magagawa. Nandito na. Hindi pa man kumpirmado pero alam ko na… nararamdaman ko na na buntis ako. Dahil sa mga nararamdaman kong mga sintomas. At sa kasamaang palad maaaring si Priam pa ang ama. Siguro tamang sabihin na siya talaga ang ama.

Ngayon ay nasa harap kami ni papa sa isang obstetrician clinic. Malapit ng mag alas otso at kinakabahan ako dito sa labas ng clinic. Katabi ko si papa. Hinihintay kasi namin ang obstetrician maaga kasi kaming bumyahe dito ni pala. Pagkaalis sa bahay nina Jia at tita Jade ay umalis din kami ni papa at pumunta dito sa clinic.

“Wag kang kabahan anak.” Si papa at hinawakan ang kamay ko.

Tumingin ako kay papa na ngayon ay pilit akong nginingitian.

“Alam kong mahirap tanggapin iyan anak. Pinagdaanan ko iyan pero kinaya ko. Kaya nga gusto ko na bantayan ka, kaya ayaw kong umalis ka ng bahay pero nangyari pa ito. Nangyari pa ang kinakatakutan ko. Ayaw ko na magaya ka sa akin Makaio pero nandya-dyaan na iyan… kung… kung gusto mong ipakuha iyan hindi kita pipigilan anak.”

“P-pero pa wala pa naman pong kasiguraduhan na buntis ako.”

“Sa sinabi mo at nasaksihan ko kahapon anak. Sapat na iyon. Sapat na iyon para masabi kong buntis ka nga…”

Kagabi habang nagmumuni-muni ako pagkatapos kong umiiyak ay naisipan ko rin na ipakuha ang buhay na nadidito sa akin t’yan kung meron man. Dahil ayaw ko naman nito. Hindi naman talaga dapat ito.

Nang dumating ang isang lalaking oby-gyn ay agad kaming pumasok ni papa. Kami kasi ang unang kliyente  niya.

“Gino, sorry natagalan ako.” Anang ng matandang lalaki pero kahit na matanda siya makikita mo talaga na sa kabataan niya ay marami rin siyang pinaiyak na babae.

Nagkaharap kami ni papa ngayon na nakaupo sa harap ng mesa niya.

“Ayos lang Rain.”

Kumunot ang noo ko dahil kilala nilang dalawa ang isa’t isa. Kakarating lang namin pero magkakilala agad silang dalawa.

“Anak siya si Dr. Rain Castillo siya rin iyong doctor ko noon.” tumingin si papa kay Dr. Rain. “Rain anak ko si Makaio.”

Napatango ako at tipid na ngumiti kay Dr. Rain at ginantihan din niya ako ng ngiti

“So, what brings you here Gino? After 2 decades ngayon lang kita nakitang tumapak ulit dito.” Natatawa pang puna ni Dr. Rain. Saka umupo sa swivel chair niya.

“Naging busy ako Rain… saka nandito ako dahil…” tumingin sa akin si papa. “Gusto kong ipa-check ang anak ko.”

Napatingin sa akin si Dr. Rain. “Don’t tell me… he is also… a bearer like you.”

“I think he is Rain. Kaya nga nandidito kami.”

Binigyan ako ng PT ni Dr. Rain kaya napatanga ako sa kanya at hindi matanggap ang PT na nasa palad niya. Gagamit ako n’yan?

“Kunin mo, Kai. Gamitin mo.”

“D-doc-”

“Use it pumunta ka sa cr, read the instruction and do it. Right after we’ll do some tests.”

Nangangatal ang kamay ko na tinanggap ang PT sa kanya. Tumingin ako kay papa bago tumayo.

“Sige na anak. Maghihintay ako dito.” Si papa.

Agad akong pumunta sa cr at ginamit ang PT. Napapikit ako ayaw kong tingnan iyon. Kaya lumabas ako sa cr at binigay ang PT kay Dr. Rain.

“Hindi mo tiningnan?”

Tanong niya sa akin. Tumango ako.

“Hmm, come on wear this and lay on the bed.” Then he gestured his head sa isang kama na nandidito sa loob ng clinic niya.

Tahimik kong sinusunod lahat ng gusto ko Dr. Rain. Wala akong angal sa kung ano man ang ginagawa niya sa akin.

“So, Gino na inherit nga ni Makaio ang pagiging bearer mo. He is 17 days pregnant.”

Napahawak ako sa t’yan ko. May buhay na nga sa sinapupunan ko. Hindi ko inaasahan ang pagtulo ng luha ko. Habang kamay ko ay ang hawak ang tiyan ko.

“Gino, Makaio, I will not suggest an abortion pero alam niyo naman siguro na delikado ang mga bearer sa mata ng mga scientist nowadays. I’m afraid of your son’s life, Gino.”

Tumingin ako kay Dr. Rain na malungkot akong tinitingnan.

“What do you mean, Rain?” Tanong ni papa magkaibigan pala silang dalawa kaya natural lang sa kanila ang tawagin ang isa’t isa sa kanilamg pangalan.

“Gino, based on what I’ve heard sa mga colleagues ko dito some doctors and scientists are hunting the bearers for studies. Well, it’s confidential actually and it’s only between as doctors pero sinasabi ko ito sa iyo Gino,” tapos tumingin sa akin si Dr. Rain. “At sa iyo Makaio dahil malapit kayo sa akin.”

“That’s why it’s either you, Makaio will abort the child or you’ll hide.” Dagdag ni Dr. Rain.

Kung kagabi ay naisipan kong ipakuha ang buhay na nandidito sa tiyan ko pero ngayon na nakita ko siya sa monitor kanina kahit ma hindi pa talaga baby iyon. Parang may parte sa akin na mapukaw. Parang nabuhayan din ako.

“A-ayaw ko pong ipakuha ito.”

Nakita kong pati si papa ay nagulat sa disesyon ko. Gusto kong palakihin ang bata na nandidito sa akin. Kagaya ng pagpapalaki ni papa Gino sa akin.

“Anak…” nululuhang saad ni papa sa akin.

“Pa, gusto ko. Gusto ko po itong palakihin. Ikaw nga pa napalaki ako. Gusto ko rin po iyon sa anak ko.” Muli akong napaluha. Tumayo si papa at niyakap ako.

“I’m so proud of you anak.”

“Well, congrats Makaio. I hope you’ll be a good father and mother to your child, just like your father… all I can say is stay strong and be brave. Hindi madali ang pagbubuntis ng mga bearer. Kagaya ng sabi mo kanina na naglilihi ka na. That’s given dahil base sa nabasa ko, men pregnancy is really sensitive than women. At ang paglilihi ng mga bearers ay mas matagal mawala than women, too. And of course take good care of your body well dahil may buhay ka na ring dinadala. Saka wag ka ring magpapagod masyado. Rest well.”

Habang nasa byahe kami ni papa ay panay ang hawak ko sa tiyan ko. Hindi ko talaga aakalain na may buhay na dito. Masaya ako. Sobra. Oo nga’t hindi ko ito gusto noong una pero ngayon iba na.

“Anak, kailangan mong lumayo dito sa syudad. Kailangan mong magtago kagaya ng sabi ni Rain.” Wika ni papa habang nagmamaneho.

“Magtatago ako pa. Maghahanap ako ng lugar kung saan malaya akong magbuntis at mapalaki ang anak ko.”

Pinisil ni papa ang kamay ko.

“Nakakahanga ang tapang mo anak.”

CHAPTER 7

Chapter 7

Kai Pov

“Oh, himala ata at wala kang ginagawa ngayon, Kai?” Bungad na Jia nang makarating siya sa bahay at nakita akong nakaupo sa sala at nanonood lang ng palabas.

Iwan ko wala akong ganang gumalaw-galaw ngayon. Para kasing ang pagod pa lang kahit na iniisip ko pa lang ang mga gawaing bahay. Kaya napagdesisyonan ko na manood na lang ng TV.

“Nandyan ka na pala Jia.” ako kay Jia.

“Hindi ka pumasok sa trabaho mo ngayon?” taas ang kilay niyang tanong sa akin.

Tumango ako sa kanya. “Oo, may inasikaso lang kasi ako.”

Nagkibit lang siya ng balikat niya saka ako tinalikuran at umakyat sa taas. Dumaan siya sa harapan ko at naamoy ko ang amoy alak niya. Napatakip ako sa bibig ko pero agad namang bumaliktad ang tiyan ko dahil sa amoy.

“Awwccckk! Awwck!” Napalunod ako sa sala at sumuka doon. Hindi na ako nakatakbo pa sa cr at doon na dumuwal. Napahawak ako sa tiyan ko. Tumutulo ang luha ko dahil sa pagduduwal ko. Tang ina! Pati pala amoy ng alak ay nagduduwal ako. Akala ko iyong amoy at mukha lang ng pasta ang ayaw ko pero heto ako.

“Oh my god! What happened to you, Kai?”

Napapikit ako saka pinunasan ang bibig ko at dahan-dahan na tumayo. Akmang lalapit sa akin si Jia ng pinigilan ko siya.

“H-huwag… huwag kang lalapit Jia. Please…”

Naguguluhan siyang tumingin sa akin. “Are you sick? Damn it you clean the mess you’ve did Kai! Eww!” maarte niyang marka.

Tumango ako sa kanya.

Kinagabihan ay wala akong ganang kumain kaya nagkulong lang ako sa kwarto ko at humiga lang sa kama. Pagod na pagod ang katawan ko. Iwan ko. May kumatok sa kwarto ko kaya napatingin ako doon.

“Pasok.” saad ko dahil hindi naman naka-lock ang pintuan ko.

Pagbukas nun ay agad na sumilip si papa. Pumasok siya at sinara ulit ang pintuan gamit ang isang kamay niya. May dala siyang kulay itim na tray.

“Bakit di ka kumain?” tanong ni papa saka nilapag ang pagkain sa may paanan ng kama.

“Wala po akong ganang kumain pa.” amin ko kay papa.

“Bumangon ka dyan. Kumain ka at inumin mo itong gatas. Hindi pwede na hindi ka kakain kung wala kang gana. Tandaan mo anak may dinadala ka na dyan sa sinapupunan mo.” pangangaral ni papa sa akin.

Pagod akong bumangon saka kinuha ang pagkain.

“Pwedeng gatas po ba pa?”

Ngumiwi si papa sa akin. “Kumain ka kahit na maliit lang Makaio.”

Ngumuso ako saka sumubo.

“Anak may nahanap akong lugar kung saan ka pwedeng mag-stay habang pinagbubuntis mo ang apo ko.” anang ni papa habang sumusubo ako.

Tinigil ko ang pagsubo ko saka tumingin kay papa na pinagmamasdan ako.

“Saan po pa?”

“Sa isla Viste may bahay akong binili doon noon na malapit lang sa dagat. Kaya mas mabuti rin iyon para sa pagbubuntis mo.” wika ni papa.

“Kailan po ako pupunta doon? Saka ngayon ko lang po naalala pa. Paano po itong bahay? Tapos sino po ang… susustinto sa pagbubuntis ko. May pera ako pa pero di naman iyon sapat sa siyam na buwan kong pagbubuntis tapos kailangan pa ng pera para sa panganganak ko.”

Humingang malalim si papa. “Wag mo ng isipin iyan anak. Ako na ang bahala dyan. Basta alagaan mo lang doon ang sarili mo at huwag ganito. Tssk! Wala pa naman ako doon para lutuan ka.”

“Kaya ko po ang sarili ko pa.” Pinasigla ko ang boses ko kay papa.

“Hmm, kaya mo nga pero kung ganito naman huwag na lang. Nagdadalawang isip nga ako Kai kung dadalhin ba kita doon sa Isla Viste o hindi. Baka kasi hindi ka na kumain doon. “

“Papa naman hindi naman po.”

Pagkatapos kong kumain ay ako na ang nagligpit sa pinagkainan ko. At pagbalik ko sa kwarto ko ay nag-impake na ako ng mga damit ko. Sabi kasi ni papa mas maaga daw ako doon mas ligtas. Saka siya at si Dr. Rain lang naman ang nakakaalam na buntis ako, na isa ang bearer.

Sa totoo lang ay kinakabahan ako. Hindi ko kasi alam kung ano pa ang naghihintay sa akin doon sa isla. Oo nga’t gusto kong bumukod na dito sa amin pero hindi ko naman alam na sa pagbukod ko dito ay may kasama ako, na buntis pala ako. Tapos napaka-sensitive pa nitong pagbubuntis ko. Ilang weeks pa nga lang ito tapos ganito na ako. Paano na kaya sa susunod na araw? Sa mga susunod na buwan?

Gusto ni papa na may kasama sana ako doon pero mas delikado naman iyon. Baka kasi ipagkalat nun na bearer ako. Delikado ang buhay ko at ang buhay ng magiging anak ko nun. Kaya kahit na mahirap ay magsisikap ako. Sana makayanan ko at sana naman magki-cooperate rin itong anak ko sa akin.

Nasa kalagitnaan ako ng  pagtutupi ng mga damit ko sa isang maleta nang biglang pumasok sa isip ko si Priam. Bumaba ang mata ko sa tiyan ko. Sasabihin ko ba sa kanya na… na buntis ako? Tssk! Maniniwala rin kaya iyon sa akin? Baka tawanan lang ako nun. Kinamumuhuan ko siya tapos bigla ko na lang sasabihin sa kanya na buntis ako. I despise him a lot pero nabuntis ako. Ano na lang din ang iisipin niya sa akin? Isa akong lalaki tapos nabuntis? Hindi ako paniniwalaan nun panigurado. At kung malalaman din ito ni Priam alam ko hindi rin niya matatanggap na nakabuntis siya ng isang lalaki. Sobrang yaman niya, mahitsura, halos nasa kanya na ang lahat tapos makakabuntis siya baka makasuhan ako nun ng paninirang puri.

Kaya mas makakabuti nana hindi niya ito malaman. Mas  nakakabuti iyon sa akin at sa magiging anak ko. Napalaki nga ako ni papa ng mag-isa. Kaya kakayanin ko rin. Sana.

Kinubukasan ay pumunta ako sa pinagtatrabahuan ko upang magpasa ng resignation letter ko. Oo, titigil na ako sa pagtatrabaho.

“Aalis ka? Pwede ka naman sigurong mag-leave na lang kung gusto mo ng break.” sabi sa akin ni Miguel. Nakaupo kami sa isang bakanteng upuan dito sa restuarant. Hindi pa kasi madami ang tao dahil kakabukas pa lang.

Dumating si Rica na may dalang inumin. Naalarma pa ako pero buti na lang at coffee lang iyon. Nakaka-truma na talaga.

“Saan ka ngayon pupunta Kai?” tanong ni Rica at umupo katabi ni Miguel.

“Ahm, h-hindi ko pa alam basta gusto ko munang magpahinga.” iyan ang dahilan na sinabi ko sa kanila. Na kaya ko gustong umalis dito dahil magpapahinga ako.

“Tingnan mo hindi ka pa pala sure tapos nagpasa ka na ng resignation letter. Sabihin mo nga sa akin may nahanap ka na bang ibang trabaho kaya ka aalis dito?” wika ni Miguel. Alam ni Miguel ang paghahanap ko ng ibang trabaho kaya nagdududa siya sa akin ngayon.

Dalawang beses kong iniling ang ulo ko, “hindi… wala akong trabaho ma nakita saka mag… magpapahinga nga talaga ako.”

“Nakakalungkot naman. Alam mo naman Kai na ikaw at si Miguel lang ang kaibigan ko dito. Kayo lang kasi ang nakakaintindi sa akin tapos aalis ka pa. Hmmp, baka sa susunod si Miguel na naman ang aalis.” nginuso pa ni Rica si Miguel sa tabi niya.

“Hay! Hindi kita iiwan dito Rica. Kahit na sumpungin at masungit ka napagtitiisan naman kita.” pabirong saad ni Miguel saka inakbayan si Rica. Mabilis naman siyang siniko ni Rica. Napadaing si Miguel sa lakas nun.

“Wag kayong mag-alala babalik din naman ako dito pero… pero hindi ko pa alam kung kailan. Pero pangako magkikita pa tayo. Saka salamat din sa inyong dalawa.”

Bago ako umalis doon ay nag-group hug kami. Si Rica ay naiiyak na nga pero biniro ni Miguel kaya ayon nagbabangayan na naman ang dalawa. Paglabas ko ng restaurant ay may nasalubong akong lalaki. Ang lalaki na ama sa batang nasa sinapupunan ko. Agad akong umiwas sa kanya at binilisan ang lakad ko. Takte! Bakit ba kapag nakikita ko siya bumibilis ang tibok ng puso ko? Dahil ba siya ang ama ng bata ko? Pero di pa ako masyadong nakakalayo ay may humablot na sa braso ko.

“Ayy!” gulat kong sambit. “Gago!” anang ko kaagad ng makita ko kung sino ang humablot sa akin.

Isinandal ako ni Priam sa isang dingding na hindi kita ng mga tao.

“Anong kagaguhan na naman ito Priam?!” pabulong kong sigaw sa pagmumukha niya.

His angular jaw clenched. “I… I…”

Kumunot ang noo ko saka tinulak siya buti naman at nagpaubaya siya. Gago talaga basta-basta na lang nanghihila ng tao! Nakita kong may gusto siyang sabihin sa akin pero hindi niya mailabas. Nakita ko kung gaano siya ka frustated. Ginulo niya ang maayos na buhok niya pero takte lang ginulo niya nga ang buhok niya pero bat ang sexy niya tingnan. Lihim kong kinutos ang sarili ko. Ano ba naman itong pumapasok sa utak ko? Anong sexy? Gusto ko tuloy iuntog ang ulo ko sa dingding.

“Why… why are you here? Hindi… hindi ka ba pumasok sa trabaho mo?” tanong niya sa akin. Nakalagay ang kamay niya sa bewang niya at taimtim akong tinitingnan.

Inirapan ko siya. “Ano bang paki mo huh! Anong paki mo kung hindi ako pumasok! Bwesit ka! Wag na wag mo na akong mahila-hila ng ganun kung ayaw mong makatikim ng suntok ko!”

“I… I’m sorry if I startled you.”

“Tse!” Ako saka tinalikuran siya.

“Wait saan ka pupunta?”

Napapadyak ako sa inis sa kanya.

Nilingon ko siya nakita ko na parang pagod na pagod siyang nakatingin sa akin. “Ang bobo mo talaga Priam! Sa tingin mo sasabihin ko sayo?” Umiling ako sa kanya saka muli siyang iniwan doon.

CHAPTER 8

Chapter 8

Kai Pov

Nag-arkila ng isang bangka si papa na siyang magdadala sa amin sa mismong isla daw. I’ve never been in that place and even hear it, until papa. Kay papa ko lang narinig. Tapos may lupa at bahay pa daw siyang binili doon. From our house dalawang oras bago kami nakarating sa isang port and from the port sasakay kami ng bangka to isla Viste.

Matulin takbo ng bangka at di rin maalon kaya mga isang oras ay dumaong na kami. From the seashore kung saan kami dumaong, nakikita ko ang mga bata sa di kalayuan kung saan kami na naglalaro, nagtatakbuhan. Hindi masyadong populated ang isla. Naiwan na ang nagmaneho sa bangka dahil may kinakabit pa siya doon at doon na na lang din niya hihintayin si papa.

Dala ko ang packpack bag ko at isang hand bag at sumunod ako kay papa na dala ang isang maleta ko. Yes, mukha akong lumayas sa amin at bitbit ko ang lahat ng damit ko sa akin. Parang wala na akong planong umuwi pa doon sa syudad.

The white sand is very fine. Tapos ang asul na dagat ay kumikinang dahil sa araw. At ang kalma ng dagat. I wonder kung bakit hindi ito ginawang resort ng mga may ari. Sa karatig na lugar dito. Magk-click talaga itong lugar na ito kapag naging resort dahil sa pinong buhangin.

Inayos ko ang balabal ko sa ulo nang liparin iyon hangin. Ang init kasi. Ilang metro mula sa binabaan namin ni papa Gino ay nakarating kami sa isang bahay na nasa meduim size. Gawa ang bahay sa bato tapos kulay puti ang kabuoan na kulay.

“Ito ba iyong bahay na binili mo dito pa?” tanong ko kay papa saka sinuri ko ang bahay.

“Oo halika ka pumasok na tayo. Ang init dito sa labas.”

Alas dose na rin kasi ng tanghali kaya silak na silak ang araw. Pagpasok namin ni papa ay malinis na iyon. Kung sa labas ay kulay puti ang pintura dito sa loob ay pinaghalong blue and white ang kulay. Pagpasok mo living area agad tapos kita mo na ang kitchen mula sa sala at sa isang gilid ay makikita mo ang isang mababang hagdanan para sa taas.

“Pa ilang room po ang nasa itaas” tanong ko kay papa at nilapag ang dala kong mga bag. Ang bigat!

“Dalawa anak tapos isang common na  shower and bath, dito naman sa baba may cr din pero walang shower dito.”

“Bat ang linis na po ng bahay?” di ko mapigilang magtanong kay papa. Na naglalakad patungo doon sa kitchen. Sinundan ko siya. May maliit na refrigerator, may oven din, toaster, coffee maker at chiller din tapos may cupboards rin. Ang cute lang ng bahay. Dahil kahit na di siya malaki kompleto naman.

“May naglilinis dito kada-linggo kaya malinis talaga ito. Saka tinawagan ko rin ang naglilinis dito na dapat malinis na malinis ang bahay kasi dito ka na titira.”

Napatango naman ako. Saka umupo sa bar na may dalawang upuan.

“Pa, dadalaw ka naman po sa akin diba?” tanong ko kay papa ng umupo siya sa tabi ko. Binigyan niya rin ako ng isang basong malamig na tubig.

Ginulo ni papa ang buhok ko. “Hay! Naku Kai kung pupwede lang na nandidito ako para masubaybayan ka pero hindi pwede dahil magdududa sina tita Jade at Jia kung bakit di kita maiwan-iwan. Kaya oo dadalawin kita dito.”

Sa totoo lang ay kinakabahan din talaga ako para sa buhay ko at sa batang nasa tiyan ko.

Bago umalis si papa ay pinagluto pa niya ako at kumain na rin siya dahil lagpas tanghalian na rin. Pagkaalis ni papa ay dinala ko ang mga gamit ko sa itaas. Ang hallway ay may pintuan na magkaharap tapos sa dulo ay may isang pintuan din na hula ko ay ang common toilet and bath. Ang pinili kong kwarto ay iyong nakaharap sa dagat. Mabuti at merong cabinet naman na pwede kong paglagyan sa mga damit ko. Ang kurtina ng floor to ceiling na bintana ay hinawi ko at kitang kita ko ang napaka-asul na dagat dahil salamin lang iyon.

Binalikan ko ang mga gamit ko saka iyon in-arrange sa cabinet. Pagkatapos nun ay umidlip ako dahil inaantok ako sa pag-a-arrange ko sa mga damit ko. Pagkagising ko ay papalubog na ang araw. Umungas-ungas akong bumangon saka bumaba para initin ang pagkain na niluto ni papa kanina. Nagugutom na naman ulit ako.

Bumalik ako sa taas para magbihis dahil gusto kong tingnan ang sunset. Ilang lakad lang at nakarating ako sa dalampasigan. Napangiti ako sa papalubog na araw. Ang ganda lang tingnan ng araw. Noon dun sa amin hindi ko na a-appreciate ang ganitong klaseng bagay. Hinawakan ko ang tiyan ko. Natanong ko si papa kung lumalaki ba ang tiyan ng isang bearer kagaya ng mga babaeng nabubuntis at sabi ni papa lumulubo rin daw pero di naman gaano pero nakadepende rin.

“Hay!” Nagpakawala ako ng marahas na hininga. Ito na iyong sinasabi kong bubukod ako. Nangyari na pero may kapalit naman.

Pinagpag ko ang buhangin na kumapit sa short ko at saka tumayo upang bumalik sa bahay pero hindi pa ako nakakahakbang ay may nakita na akong tao. Shit! Sa sinag ng papalubog na araw ay kitang-kita ko ang bulto ng isang lalaki na naglalakad patungo sa akin. Ang lakad ng lalaki na mahina ay unti-unting bumibilis. Shit! Shit! Mura ko sa isipan ko saka tumalikod at binilisan ang maliliit kong hakbang. Pero nakaluhod ako sa buhangin ng matisod ako sa pagmamadali ko.

“Shit!” mura ko at tumayo.

“I was right after all. Nice to see you, Kai.” nilingon ko si Priam.

Jesus! Pati ba naman dito ay nandidito ang lalaking ito? Paano niya nalaman na nandidito ako? Konting-konti nalang iisipin ko na talaga na ang isang Priam Lacsamana ay ini-stalk ako! Iwan ko ba kung saan ko pa siya ayaw na ayaw makita saka ko naman makikita ang pagmumukha niya.

Lumapit siya sa akin. Akala ko ay bubuhatin niya ako ng yumuko siya. Syempre hindi naman ako nag-assume pero para kasing bubuhatin niya ako. Pero puta! Niluhod niya ang isang tuhod saka sinuri ang tuhod ko. Shit! Basta talaga may kamalasan sa buhay ko nandidito itong lalaking ito!

“You should be careful.” kalma niyang saad at pinalis at buhangin sa tuhod ko.

Imbes na magpasalamat ako sa kanya ay sinipa ko siya kaya napaupo siya sa buhangin at tiningnan ako. Pumikit siya ng mariin saka huminga ng malalim bago ako pinukol ng tingin gamit ang gintong mata niya. Tinaasan ko siya ng kilay ko. Anong akala niya matatakot ako sa pa ganun-ganun niya! Tssk! Tae mo Lacsamana. Iwan ko kung bakit imiinit ang ulo ko bigla!

“Ano bang ginagawa mo dito?! Bakit ka nandidito!?” i exclaimed.

Tumayo siya sa sarili niya at hindi ko siya tinulungan. Syempre ako ang nagtulak alangan naman na tulungan ko siya. Lalapit pa sana siya sa akin ng iharang ko ang kamay ko.

“Ops! Ops! Distansya.” anang ko.

“I’m just… i’m just wanderin around until nakarating ako dito.” sagot niya sa akin. Anong paandar na naman ito at ang kalma niya ata ngayon.

“Pssh! Hoi! Lacsamana hindi ako pinanganak kahapon! Saka wanderin around tapos napadpad ka lang dito? Ano iyon nagkataon lang na napadpad ka dito? Kung saan ako? Ang galing naman.” sarkastikong saad ko.

“Believe it or not Kai yan talaga ang ginawa ko. And I don’t know na nandidito ka pala until I saw from a far. I thought kamukha mo lang or ano pero noong nakita kitang nataranta at nung narinig ko ang mura mo. I know it was you.” explained niya pa.

Umingos ako sa kanya saka tumalikod dahil babalik na ako sa bahay malamig na kasi ang hangin. Pero nakadalawang hakbang pa ako ng biglang kumulog sabay buhos sa malakas na ulan. Napatili ako ng di-oras!

“Fuck!” rinig ko ring mura ni Priam sa likod ko.

Napatingin ako sa may bewang ko nang may maramdaman akong mainit na bagay na dumapo doon. It was Priam’s hand wrapped around my waist. What the fuck!

“Ano ba! bat ka nanghaha-”

“Kai will you shut your mouth for a moment. Where’s your house? It’s fucking raining so hard.” pasigaw niyang tanong sa akin.

Kidlat na naman at sumunod ang napakalakas na kulog kaya napapikit ako at sumigaw. “AHHHHH!! WAHHHH!!”

Litseng kulog at kidlat talaga! Hindi ako takot sa kidlat ang kinatatakot ko ay baka matamaan ako! Tiyak na matutusta ako kapag natamaan ako ng litseng kidlat na iyan.

“Come on Kai where’s your damn house?!” parang nagagalit na rin na tanong ni Priam sa akin.

ARGGHH!!! Wala akong magawa kundi ang ituro ang bahay namin. Tumakbo kaming dalawa doon. Ang pisting Priam hindi pa binitawan ang bewang ko!

“Bitawan mo ako!” ako saka kinuha ang kamay niya sa akin.

Fuck him!

“Your really have a hell of a temper, ’no?” si Priam saka kinuso ang buhok niyang basa.

“Bwesit ka! Sabi ko na nga ba sinusundan mo talaga ako dito! Siguro ini-stalk mo ako, ’no? Tssk!” anang ko. Hindi ko na siya pinagsalita pa at tinalikuran siya at pumasok sa loob para makapagbihis. Hindi ko inimbita si Priam sa at pinagsarhan siya ng pintuan.

Manigas siya dyan sa labas!

Nakabihis na ako at tinutuyo ko na ang buhok ko. Pagbaba ko ay dumiretso ako sa kitchen upang magtimpla ng gatas. Yes, naggagatas na ako. Hindi na instant coffee.

Ang malakas na ulan ay patuloy pa rin sa pagbuhos at maya’t maya pa ang kidlat at kulog. Naisipan kong silipin sa labas si Priam bitbit ang gatas sa kamay ko. Nagulat pa talaga ako nang makita ko siyang nakatayo lang doon sa iniwan ko sa kanya kanina. Bakit di pa ito umuuwi!?

“Priam!!!” sigaw ko sa kanya.

“Ohh,” siya na may panginginig sa boses. Nilalamig ang bobo! Sinong nagsabi sa kanya na magpaulan siya dyan. Bakit di siya umuwi!?

Inirap ko ang mata ko saka binuksan ng malaki ang pintuan. “Bwesit ka! Pumasok ka dito! Kinu-konsesya mo pa ako!”

CHAPTER 9

Chapter 9

Kai Pov

“Oh, yan tshirt magbihis ka.” tinapon ko ang isang tshirt ko at shorts kay Priam na nakaupo sa sofa habang nagpupunas sa buhok niyang basang-basa sa ulan. Ang tshirt at ang shorts ay lumipad sa hita niyang nakabukas.

He leisurely check my tshirt and shorts. Tumaas ang kilay ko dahil sa ginawa niya. At bago pa siya makakomento pa ay nagsalita na ako. Nilagay ko sa baywang ko ang dalawang kamay ko habang taas pa rin ang kilay ko.

“Wag kang mag-inarte dito Priam. Wala ka sa pamamahay mo kaya kung ano ang ibibigay ko sayo ay yan na ang pagtiisan mo Lacsam-”

Nagpakawala siya ng hininga. “Kai,” huminga ulit siya ng malalim. Bat ba parang nahihirapan ang taong ito! “Hindi lang makapaniwala-”

Naningkit ang noo ko at pinutol siya. “Hindi makapaniwala na ano!”

“God! Kai patapusin mo muna ako.” argumento niya. “Hindi lang ako makapaniwala na makakasuot ako ng damit mo. Up until now,” mahinang saad niya pero sa kabila ng malakas na ulan sa labas ay narinig ko pa rin iyong sinabi niya. “Pero wala bang mas malaki pa nito Kai?” Inirapan ko siya.

“Hoy! Lacsamana, unang una sa lahat wala ka sa pamamahay mo! Pangalawa, ’yan lang ang damit ko na pinakamalaki kaya pagtiisan mo. Saka kung ayaw mo, hala sige! Magtiis ka sa dyan.”

“Kai, pwede mo namang sabihin sa akin na wala kang ibang tshirt na mas malaki pa dito. Pinapahaba mo lang sinasabi mo.”

“Ah, papalag ka pa talaga-”

Pero hindi ko na matuloy ang sasabihin ko nang maghubad siya sa harap ko. What a damn scoundrel!

“Ano ba bakit ka naghuhubad dito may cr ako dito, oi!” Galit kong saad sa kanya.

“Kai, what’s wrong? Puro tayo lalaki, kong ano ang may roon ako may roon ka rin. So what’s wrong with that?” he argued.

“Magbibihis ka sa cr o aalis ka sa pamamahay ko!” pagpapapili ko sa kanya sabay tinuro ko ang pintuan na pinasukan niya kanina.

“Fine.” pagsuko niya at pinanood ko siyang tamad na naglakad papuntang cr. Pagkapasok ni Priam sa cr ay agad akong umupo sa single na sofa. Pinugpog ko ang tuhod ko dahil nanginginig iyon. What the fuck! Katawan lang iyon. Ganun din ang katawan ko nga lang wala akong katawan na may pandesal. Napa-ismid ako sa sarili ko. Maputi pa nga ako doon, e.

Iwan ko ba kung bakit kapag nakikita ko si Priam ay basta na lang kumakabaog ang ang puso ko. Siguro dahil iyon sa galit. Oo, sa galit siguro. Nang kumalma ang panginginig sa tuhod ko ay tumayo ako at pumunta sa kusina. Habang wala siya ay naisipan kong pagtimplahan siya ng kape. Ang lakas pa rin kasi talaga ng uwan. Kanina ang init-init tapos biglang uulan ng ganito. Tamang-tama naman ng paglabas niya doon sa cr ay nakaupo na ako at ang kape niya na tinimpla ko ay nasa kahoy na center table.

“Iyan kape.” nginuso ko ang kape.

“Para sa akin…” panatanong na saad ni Priam sa akin.

“Malamang sa malamang.” pilosopong sagot ko sa kanya.

“Thank you.” pasasalamat niya ako kinuha ang tasa ng kape. Ingat na ingat siya doon.

Tumango lang ako sa kanya. Nakatingin ako kay Priam habang hinihipan niya iyon kape. Pero ako na ang napangiwi sa kanya ng makita ko siyang ngingiti habang hinihipan niya iyong kape. Jesus! Nababaliw na ba itong Lacsamana’ng ito. Sana pala nilagyan ko ng lason iyong kape niya! Anong nginingiti ng lalaking ito! Pinagtatawanan ba ako nito? Pinagmasdan ko ang tshirt ko na hapit na hapit sa katawan niya tapos iyong short ko na mahigpit din sa kanyang hita mabalahibo. Ang laking tao naman nito!

“Ahhhhhhhh! Papa!” napasigaw ako ng biglang nawala ang kuryente. Lahat ng ilaw ay namatay! Sinundan pa iyon ng malakas na kidlat at kulog. Ano ito may bagyo ba? Napasigaw ako sa gulat! Muntik ng lumabas ang puso ko sa katawan ko sa gulat!

“Kai, are you okay?” Rinig kong wika ni Priam. Hindi ako umimik sa kanya kahit na narinig ko siya. Naramdaman ko nalang na may kamay na gumapang sa braso ko. Nang kumidlat ay nakita kong si Priam nga iyon. Agad kong kinuha ang kamay niya sa akin pero binalik niya ang kamay niya sa aking braso.

“Ano ba Lacsamana!”

“You’re trembling Kai.” he hissed.

Hindi nalang ako nagsalita at hinayaan ko na lang siya na hawakan ako. Kahit naman kasi anong gawin ko ay matigas rin ang ulo nito.

“Mayroon bang flashlight dito or candle?” tanong niya sa akin.

“Ewan ko. Kakarating ko lang dito!” i barked.

“Stay here maghahanap lang ako.”

“Pssh! Bat ba ang concern mo, huh. Umalis ka kung gusto mo!”

Walang paki si Priam sa galit ko sa kanya. “Just stay here.” ulit niya pa.

Umalis si Priam sa tabi ko at wala naman talaga akong paki. Gusto ko ng matulog! Gusto ko ng umakyat sa taas at magpahinga. Masyado akong nai-stress ngayong araw na ito. Masyadong marami ang nangyari. Dagdagan pa na nakita ko si Priam TAPOS nandito pa sa pamamahay ko! Sobra-sobra na.

Hindi ko na siya hinintay at tumayo na ako. Handa na akong tumalima paitaas ng dumating si Priam dala ang flashlight.

“Where are you going?” he inquired while pointing the the flashlight on my face.

I covered my eyes. “Ano bang problema mo, Priam. Ilayo mo nga sa mata ’yang flashlight!” iritado kong wika. Nabilis niyang inalis ang ilaw ng flashlight sa akin.

“Matutulog ka na?” tanong na niya naman. Ang dami namang tanong ng taong ito!

“Oo, matutulog na ako, kaya ikaw bahala ka na dyan total wala ka namang mananakaw dito. Pagtumigil na ang ulan umalis ka at-”

“No, sasamahan kita.”

“For god’s sake! Priammmm,” nangigil kong saad sa kanya at ipinadyak ang paa ko sa sahig. “Bat mo naman ako sasamahan sa kwarto, huh. Hindi naman ako takot sa dilim.”

“You are shaking earlier.” pangangatwiran niya na kinainis ko na naman ng husto.

“Nagulat lang ako.” pagmamatigas ko.

“No, now you’re sleepy. Aren’t you? So let’s go to your bed.”

Magpoprotesta pa sana ako sa kanya ng kinuha na niya ang braso ko at hinila na ako patungong second floor. Ang isipan ko ay nagkabuhol-buhol na. Simula pa lang ay hindi ko na maintindihan ang kinikilos ng Priam na ito! His getting into my nerves! This damn scoundrel, Lacsamana!

Ako na ang nagbukas sa kwarto ko nang makita kong malipat-lipat ang tutok ng ilaw ni Priam sa dalawang pintuan ng kwarto dito sa second floor. Pagpasok ko ay agad na sumunod si Priam at sinara ang pintuan. Umupo na ako sa kama ko at napahawak ako sa tiyan ko. Nilagay niya ang flashlight sa mesa dito sa loob ng kwarto.

“Is your stomach okay?”

Agad kong kinuha ko kamay ko sa tiyan. Tinaasan ng kilay si Priam.

“O-oo naman.” utal kong saad. Dammit!

He scurried towards but I’m fast enough to stop him. That’s why he halted.

“Alam mo pasalamat ka at hinayaan na kitang hilahin ako dito sa kwarto ko at pinasama pa kita. Namimihasa ka na ng sobra Priam.” seryoso kong saad sa kanya. Napayuko siya at umatras. He sat on the chair and look at me.

“Am I annoying you too much?” tanong niya.

Parang may sumuntok sa dibdib ko na hindi ko maunawaan. But I set it aside.

“Oo hindi pa ba sapat itong mga pinapakita kong attitudes sa iyo? Yes, Priam. I am very-very annoyed by just seeing you, maybe even seeing your shade will get into my nerves.”

Pagak naman siyang tumawa. “I’m sorry. I’m so sorry. But can I ask you why your so annoyed?” Damn! He look like a lost puppy! Akala niya naman kinabagay niya iyon!

Hindi agad ako makasagot. “Kailangan ba pa niya-”

“Yes, there must be.” he cut me.

“Sige, gusto mong malaman. Kaya inis na inis ako sayo dahil…” napatigil ako. Nang ma-realized ko na ang babaw lang pala ng mga rason ko. But of course! I have my pride! “Dahil… dahil naiinis lang ako sa mukaha mo… tapos girlfriend mo ang stepsister ko yet you’ve seen in different women. Your face is all over in the tabloids almost… almost everyday. I hate your infidelity with my- “

“Did you love your stepsister so much? Kaya ka nagkakaganyan. Or you’re annoyed because i’ve been into another women.” sabi niya na parang may ipinaparating siyang iba sa akin.

Hindi ako sumagot sa tanong niya. Wala akong mahitang matinong sagot sa naging tanong niya sa akin. Naiinis ako. Naiinis ako ng sobra na naiiyak na naman ako. Bakit ako ganito? Dala pa ba ito ng pagbubuntis ko? Hindi ko na siya inimik at humiga na ako sa kama. Bahala ka dyan!

“Kai,” tawag ni Priam. “Kai,” he called me again but I don’t bother to answer him anymore.

I hate him. I hate how he can make me feel like this! I hate you Priam!

“Kai, I’m sorry. Okay, from now on… hindi na kita aabalahin pa. I’m sorry na sa paglapit ko kapalit pala nun ang pagkainit ng dugo mo sa akin. Hindi ko lang kasi mapigilan ang sarili. Myself… myself keep wanting you, Kai. I also hate myself. I hate myself, too, Kai. Sasamahan lang kita ngayon at bukas pagkagising mo hindi mo na ako makikita. But let me tell you something, Kai. I like you. I like you so much. I like you even if you hated me so much.”

After he said it, after he confessed, I felt a pang on chest that I couldn’t fathom. I hate him but what is this feeling? What are you doing to me, Lacsamana?

---

Priam’s surname is Lacsamana po talaga iwan ko lang kung ano ang nangayri sa utak ko at naging Lacsama lang iyon. Ngayon ko lang napansin. Anyhow, THANK YOU FOR APPRECIATING MY WORK. Labyo, ❤.

CHAPTER 10

Chapter

10

Kai Pov

Kagabi ay ang tagal kong nakatulog dahil sa sinabi at ipinagtapat sa akin ni Priam. Ang lintik na lalaking iyon hindi ako pinatulog! I cannot believe him. He likes me yet… iyong stepsister ko ang j-n-owa niya. He likes me he said, yet ang babaero niya! But what is it to me naman. Akala niya ba maniniwala ako sa sinasabi niyang gusto niya ako tapos girlfriend niya ang stepsister ko, well, kaka-break lang nila! Tapos sasabihin niyang gusto niya ako. What an insult! But who cares?

Like I care about it? ’Yan nga lang  hindi ako pinatulog! Kaya sa huli ang tagal kong nakatulog ng mahimbing. Ang first thing in the morning ay binisita agad ako ng pagduduwal ko. Mabilis akong bumaba sa kama at lumabas sa kwarto saka pumasok sa cr at doon ako dumuwal nang dumuwal. Nakakabwesit dahil duwal ako ng duwal pero mga laway naman. Iyong parang may ilalabas pa ang bibig mo pero walang lumalabas. Nakaka-frustate, honestly lang. Yakap ang inidoro ay napaiyak na naman ako. Baby naman wag naman ako pahirapan ng ganito! Kanina noong dumuduwal ako ay awtomatik na lumalabas talaga ang luha ko pero ngayon totoong humagulhol na ako. Ang hirap! Ang hirap-hirap ng ganito kada umaga.

“Wag naman ganito baby. Nahihirapan ako.” saad ko at hinawakan ko ang tiyan ko. Nahirapan ako sa pagtayo at buti nalang ay may kamay na tumulong sa akin sa pagtayo.

Nang makatayo ako ay saka ko napagtanto kung kaninong kamay ang tumulong sa akin. It’s no other than. Priam Lacsamana! I thought he already leave? Saan na ang isang salita ng lalaking ito? Akala ko aalis na siya.

Walang hilamos. Walang toothbrush at galing pa sa pagsusuka ko ay hinarap ko si Priam na walang ekspresyon ang mukha. Blankong nakatingin lang siya sa akin.

“Akala ko ba ay aalis ka na, huh.” anang ko. Wala akong paki kung mabaho ang hininga ko. Magtiis siya!

“The food is ready get yourself, kakain na tayo.” pag-iiba niya sa usapan namin.

Tinulak ko siya pero hindi siya napaatras doon sa tulak ko. Okay, siya na malakas! Ang blankong mukha niya hindi pa rin nagbago. Kinakabahan ako sa paraan ng titig niya sa akin. Bakit tinitingnan niya ako na parang may nagawa akong kasalanan? Hmmp?

“And who told you that we’re going to have a breakfast together?” i mocked at him.

“Me. Ako. Ako ang may sabi.” he firmly replied.

Napamaang ako parang nasa sariling pamamahay  niya lang siya kung makapagsalita baka nakakalimutan nito na nakatayo siya sa pag-aari ng ama ko!

“Ang kapal naman ng mukha mong-”

He raked his hair using his strong hands. Sign that he is already holding his patience at konting-konti na lang iyon. “Yes, i do have a thick face but Kai please. I’m holding my patience no-”

“Ah, ikaw pa ang may ganang magalit. Ano nasa bahay niyo ka ba?” tumaas na ang boses ko. Umiinit na naman ang ulo ko. Siguro dahil ito sa pagbubuntis ko. Anong akala ng Priam na ito na siya lang ang kayang putol-putolin ako sa pagsasalita. Pwes nagkakamali siya.

“JUST PLEASE KAI!” he yelled at me with bloodshot eyes.

I unconsciously step backward seeing his blazing eyes. I gulped.

“Dammit… I’m sorry,” biglang naging kalmado ang boses niya at hahawakan niya sana ako nang mabilis kong inilayo ang katawan ko sa kanya. Damn him! Ang lakas ng loob niyang sigaw-sigawan ako sa loob ng pamamahay ko.

“Umalis ka na Priam.” ani ko na kinailing ng ulo niya.

“No.” matigas niyang saad. “Just brush your teeth and let’s get down.” Dagdag niya at nauna na siyang bumaba. Pagkaalis niya ay napakapa ako sa dingding. Dahil sa lakas ng kabog ng dibdib ko. I’m frightened. Ngayon ko lang kasi nakitang ganoon. Parang lalabas na ang ugat niya sa pagpipigil niya sa galit niya sa akin. Sinadya kong magtagal sa cr kahit na hilamos at toothbrush lang naman ang ginawa ko.

Pagbaba ko ay dumiretso ako sa kusina. Wala si Priam Lacsamana sa sala kaya obviously nasa kusina siya. Nga pala suot na niya iyong damit niya kahapon.

“Do you prefer coffee or milk?”

“Kaya kong magtimpla ng gatas kaya ako na.” saad ko sa kanya nang makita kong tumayo siya matapos niyang magtanong sa akin. Inunahan ko na dahil alam ko na kung ano ang gagawin ng lalaking ito!

Nang matapos akong magtimpla ng gatas ay umupo ako at magkaharap kaming dalawa. Aminin ko man sa hindi ay natatakam ako sa mga hinanda niya. Naglalaway ako sa mga putahing nakalagay sa mesa. Tahimik kaming kumain pero napapansin ko ang mata niyang maya’t maya ang titig sa akin.

“Total naman tapos ka ng kumain ay umalis ka na at… salamat sa pagluto bayad mo na rin iyon sa pag-stay mo dito kagabi.” matabang na saad ko matapos kaming kumain.

Dumaing lang siya at uminom ng tubig. Pagkalapag niya sa baso ay sumandal siya sa kinauupuan niya at mataman akong pinupukol ng tingin. Kumuyom ang bagang niya.

“Wala ka bang sasabihin sa akin?”

I rolled my eyes inwardly. “Ano naman ang sasabihin ko?”

“Wala kang aaminin?” gimitgit na iyong ngipin niya.

Ano bang pinagsasabi ng Lacsamana’ng ito! Hindi ko maintindihan kung ano ang pinupunto niya. Siguro nga ay hindi talaga kami magkakaintindihan kahit kailan. Iyan lang ang na-realized ko. Kasi laging magkaiba ang aming pinupunto sa isang bagay. Hindi kami nagkakabati. Hindi kami nagkakaintindihan. At hindi rin kami nag-uusap ng walang sigawang nangyayari. Kahit na alam kong ako ang laging nauuna.

“Wala akong aaminin o sasabihin, Priam. Kaya kung mamarapatin mo ay umuwi ka na.” responded to his faceless statement.

“Then can you explain this,” he stated and put something on the table, “to me.” he added.

I can feel my blood drained. I feel that my face went cold in an instant. What the hell! Where did he get that! Saan niya nakuha ang sonogram? Ang sonogram ng baby ko. I remember na dinala ko iyan dito but I also knew na tinago ko iyon kasama sa mga damit ko. But also naalala ko, I discarded my things yesterday. Pero hindi ko naman nakita iyon.

“S-saan mo nakuha ito?” kinakabahan kong tanong saka mabilis na kinuha ang sonogram sa mesa at itinago iyon.

“You tell me first Kai…” pagpapabitin niya. “It that yours?”

“Lalaki ako…” tanging nasambit ko.

“I know the fact that your a man… but I am also aware that there are few counts of men can bear a child on their womb. Tell me, you are a blessed man aren’t you? You are a bearer, am I right?”

I gulped the lump inside my throat. I am being cornered by this scoundrel!

“What if am I.” i answered.

He smiled in triumphant. “You are pregnant, are you not?”

“Oo buntis ako at hindi ikaw ang ama!” i shouted on his face but he just gave me a fucking grinned that annoyed me.

“I didn’t asked you if I was the father Kai. Why you being so defensive?”

That leave me speechless. Yes, tama siya bakit ko nga ba sinabi iyon! Damn it!

“But…” he halted and get up. Tumalikod siya sa akin saka nilagay niya ang kamay niya sa kanyang likuran, “but even if you didn’t tell me…” bitin na niya naman saka hinarap ako putlang-putla na. He sauntered towards my direction and halted beside me. He bend and said on to my ears. “I know the very fact that I am the father of the child you are carrying right now.”

My tears dripped on my cheeks. I bowed my head so that he can’t see me crying. Now he knows! Now, this scoundrel Lacsamana knows that I am pregnant with his child. So what? Is he mocking me now! Is he mocking me with my situation right now. Is happy na ba, because of what he heard.

I sobbed and wiped my tears. I lift up my wet face and look at him. Nang makita niya ako ay nawala ang ngingiting mukha niya at napalitan ng gulat, kaba at… sakit?

“Ano masaya ka na? Masaya ka ba na nalaman mo na buntis ako tapos ikaw pa ang ama…” i can’t help it but my tears keep falling, “masaya ka ba na nakikita akong ganito? Masaya ka ba na parang nakaganti ka na sa mga kasamang pinapakita ko sayo? Na ano karma ko na ito sayo? Okay, laugh at me Priam. Laugh at my misery.” i said while my tears is flowing nonstop. I look like a damn weak man in front of him. How i hated it! How i hated it when I am so weak in front of this fuckboy! In front of this bastard!

I admitted it. My pregnancy is one of a hell torture for me. My pregnancy is a misery especially the morning sickness. But this child inside of me will never ever be a misery for me. Even if he/she is not born yet I already put my heart on this child. I swear to give this child the world. Tanggapin man o hindi ni Priam ang batang nasa sinapupunan ko ay wala akong paki.

“Kai…” he called me.

I stand and left him on the kitchen but I feel his warmth embrace from my back whilst I’m still sobbing. I can feel his breathing on my nape. Nanginig ako sa pakiramdam na iyon.

“Yes, Kai, I’m so fucking happy that I could buy the universe because of my happiness…” sa bawat salita niya ay nararamdaman ng likod ko ang mainit niyang hininga na nanggagaling sa bibig at ilong niya. But after a while, namamasa na ang likod ko. What the! Is he crying?

“Priam,” i silently spoke. I tried to take his strong arms around me but he is way too strong for my strength.

“I’m happy Makaio but it’s not because of what you’ve said earlier that wasn’t on my mind. I’ve never thought of that for you. I may be hate you a little but I don’t have that kind of thoughts… I am happy because now I have a reason to stay… now i have a reason to fight this feeling that I felt for you. Now, I have a reason for me to make you fall me. Pananagutan ko ang bata Kai. Papakasalan kita kung kinakailangan.”

CHAPTER 11

Dedicated to: maesotriahx

---

Chapter 11

Kai Pov

“I’m happy Makaio but it’s not because of what you’ve said earlier that was not on my mind. I’ve never thought of that for you. I may be hate you a little but I don’t have that kind of thoughts… I am happy because now I have a reason to stay… now i have a reason to fight this feeling that I felt for you. Now, I have a reason for me to make you fall me. Pananagutan ko ang bata Kai. Papakasalan kita kung kinakailangan.” Litanya ni Priam habang mahigpit ang kamay na nakagapos sa katawan ko.

“Bitiw Priam. Bitawan mo ako.” saad ko sa nagpipigil na galit.

Madali niyang sinunud ang sinabi ko at humarap ako sa kanya na nagpapahid sa luha niya.

Ngumiwi ako sa kanya. “Anong kasal-kasal Priam. Nagdidilaryo ka na dyan. Saka hindi mo kailangang maging ama sa anak ko.”

“Anak natin.” pagtatama niya sa akin. “If only needed Kai. If I have to marry you I gladly will.”

Inirapan ko siya saka pinagkrus ang braso ko. Hindi ko na pinansin ang kasal-kasal na pinag-sasabi niya. Nananaginip na itong Lacsamana’ng ito!  “Alam mo ba ang sinasabi mo, huh, Priam. Alam mo ba ang kaakibat ng pinagsasabi mong maging ama ka sa anak k-ko?” saad ko sa kanya. Namumula ang mata niya. “Priam, lalaki ako… isa akong bearer alam mo ba ang reputasyon ng mga kagaya ko? Saka ano na lang ang sasabihin ng mga tao kapag nalaman nila na ang isang Priam Lacsamana ay nakabuntis sa isang lalaki. You have a reputation to take care of, Priam always remember that.”

“I don’t care about them, Kai.” walang pag-aalinlangan niyang wika habang nakatitig sa mga mata ko. “I don’t care about what the people might think about me. Besides, i’m pretending for too long enough.”

I arc a brow. “Pretending?”

“Hmm, pretending that I like women when I certainly like someone with the same gender as mine. Just like what I said Kai. I like you. I like you so much.”

Kumikibot ang bibig ko dahil may gusto ko na naman siyang sigaw-sigawan pero nawawalan ako ng salita. Nangangapa ako ng isisigaw ko sa kanya. This scoundrel! How can he said such thing na parang wala lang sa kanya! Bakit ang confident niyang sabihin iyon? Well, well, well, sanay na sanay na siguro ito since marami ng experience. Pero hindi porket wala akong experience sa ganito ay magpapadala na ako sa kabog ng damdamin ko. Tae mo Lacsamana!

“I don’t like you.” walang kagatul-gatul kong saad sa kanya.

He gave me a faint smile. “I know that. I know that very well, Kai. But i will make you like me.”

“Bahala ka sa buhay mo saka umalis ka na dito. Kaya ko ang sarili ko. Hindi kita kailangan. But if you want to be the father of my child. You can. Hindi ko ipagkakait ang anak ko sayo Priam.”

“Our child Kai. OUR… I want our baby and you, of course.”

“Bahala ka sa buhay mo.” saad ko saka naglakad patungong pintuan. Gusto kong tingnan ang paligid pagkatapos ng malakas na ulan kagabi.

Nagmamartsa ako palabas nang sumunod sa akin ang magaling na Lacsamana. Wala ring kapaguran ang isang ito kakasunod sa akin.

“Umuwi ka na Priam.” sabi ko habang naglalakad at pinagmamasdan ang paligid. Parang wala namang nangyari pero mas malamig lang ang umaga ngayon o baka ganito talaga dito. Ito pa naman ang unang umaga ko dito. I brush my hands on my arms dahil sa lamig pero may makapal na sarong ang bumalot sa akin.

“Take care of yourself while I’m away.” anang ni Priam.

Hinarap ko siya habang inaayos niya ang pagkakalagay sa isang sarong sa akin. “Hindi mo na kailangang sabihin iyan dahil aalagaan ko talaga ang sarili ko.” pambabara ko.

Bumuntong hininga siya pagkatapos. “I know but be extra careful there are bandits around here.”

“Tinatakot mo ba ako Lacsamana.”

“Why would I, Kai. It’s true.”

“Paano mo nasabi iyan?”

“Of course, I’ve been in this place longer than you.”

“Bakit nandidito ka sa lugar na iyo? Ahh, dito mo ba dinadala ang mga babae mo?”

Tumawa siya. Baliw anong nakakatawa sa tanong ko.

“No, wala akong babaeng dinala dito and for your information. May trabaho akong ginagawa dito. See that rock formation,” anang niyang saka tinuro ang rock formation sa isang banda na medyo malapit lang sa bahay ko. Taas ang kilay kong nakatingin doon, “may cousin have a resort after that rock formation and pina-renovate niya iyon at ako ang engineer kaya mas maalam ako dito. That’s why be careful don’t roam around here because there are bandits that’s lurking around and waiting for their pry.”

“Hay! Lalaki ako, okay.” sabi ko sa kanya baka kasi nakakalimutan kung sino ang kausap niya.

“Yes, I know that. Okay aalis na ako.” saad niya na kinasaya ko pero napahakbang ako paatras ng umabante siya patungo sa akin.

“Anong ginagawa mo Priam?” takang tanong ko. Aalis na siya e.

“Magpapaalam lang.” anang niya saka walang pasabing niyakap ako at patakan ang ulo ko ng halik. Huli na para matulak ko siya dahil mabilis ang kilos niya.

“Bat ka nanghahalik gago!”

“Nagpapaalam lang ako sa baby.”

“E, bat ako ang hinalikan mo.” diin kong tanong sa kanya.

“Of course, ikaw muna ang hahalikan alangan naman ang baby natin e. Hindi pa naman siya lumalabas.” saad niya at dumapo pa ang kamay sa tiyan ko. “Don’t give your mother a hard time when I’m away, baby.” saad niya saka tumigin sa akin na hindi makagalaw sa ginagawa niya. “I love you.” pahabol niya habang sa akin nakatingin.

Pinadilatan ko siya sa mata ko at handa ng magbuga ng mga maanghang na salita nang unahan niya ako. “Para sa baby iyon, Kai.” saad niya saka mabilis na umalis. Putang ina! Napapadyak ako sa buhangin habang tinitingnan ang papalayong bulto ni Priam. That scoundrel is taking advantage at my pregnancy! He is taking advantage of me!

However, I cannot deny that I feel something towards his actions. His simple actions: his simple touch and concerns makes my body quivers. I don’t know where it came from basta kusa ko na iyong nararamdaman. Don’t tell me that I am really going to fall for his trap! No way! No fucking way!

Kahapon ay hindi ako nakakapaglakad-lakad dito dahil nanood lang ako ng sunset na sa kinasamaang palad pa ay nakita ako ni Priam. Tapos naabutan pa kami ng ulan ng loko at sa bahay pa natulog tapos nalaman pa niya na buntis ako at siya ang ama.

Kaya nang wala akong magawa ay naglakad ako patungo doon sa parte ng isla na may mga bahay. May mga nakatira naman kasi dito tapos di lang malapit sa bahay namin. Pagdating ko doon ay kagaya ng kahapon ay nakita ko ang mga bata na naghahabulan. Tapos iyong mga lalaki naman ay nakikita kong abala sa kanilang mga bangka.

“Hijo,” may tumawag sa akin na isang ginang na nasa 40 plus ang gulang. “Dayo ka ba dito?”

“Ah, may bahay po kami dyan at pansamantala po akong nag… nagbabakasyon dito.” mas pinili kong wag sabihin ang totoo.

“Ah, halika ka dito gusto mo ba ng isda. Mga bago ang huli ito.” lumapit ako doon at nakita kong tumatalon pa ang mga isda sa balde nila.

Gusto ko pa sanang lumapit ng may kumalabit sa aking damit. Napatingin ako doon. Isang bata ang kumalabit sa akin.

“Kuya.” tawag niya sa akin.

Umupo ako sa harap niya. “Hi.” bati ko sa kanya saka may pinakita siya sa aking isang bracelet na gawa sa mga kabibe.

“Para sayo po.” maliit niyang saad.

“Huh? Para sa akin?” tanong ko sa kanya. Dahan-dahan siyang tumango parang nahihiya siya sa akin. Nilagay niya iyon sa kamay ko.

“Anak, halika ka dito!” nilingon ng bata sa tumawag sa kanya na isang babae na naglalakad patungo sa aming direksyon.

“Anong ginagawa mo? Naku pagpasensyahan niyo na po ang anak ko, hijo.” saad niya ng makalapit siya at hinawakan ang kamay ng anak niya na nasa limang taong gulang.

“Naku wala naman pong ginagawang masama ang bata b-binigay niya lang po sa akin itong… itong bracelet.”

Pinakita ko sa kanya ang bracelet.

“Gawa mo yan anak?” tanong niya sa anak niya. Tumango naman ang bata.

“Wow! Ang galing naman.” di ko mapigilang di magkomento. “Marami pa po kayong ganito?” tanong ko pa.

“Wala na po sir pinapakyaw po kasi ang mga gawa namin dito para itinda sa bayan.”

Ang pinagkukunan nila ng pangunahing kabuhayan dito ay pangingisda at ang paggawa ng mga bracelet ay parang sideline lang daw nila dito. Napag-alaman ko na hindi lang pala bracelet ang kaya nilang gawin kundi pati na ang iba pang mga house ornaments ay gumagawa sila gamit ang mga kabibe.

“Namumulot po ang sila ng mga kabibe dyan sa dalampasigan.” saad niya. Napatango ako sa sinabi niya.

“Anong pangalan mo?” yumuko ako sa anak niya.

“Nika po.” sagot niya sa akin.

“Salamat sa bracelet Nika,” ako saka hinawakan ko ang ulo niya.

Nalaman ko na ang pangalan ng ina ni Nika ay si Mela. Niyaya pa nila akong pumunta sa bahay nila upang kumain pero tumanggi na ako. Binalik ko doon sa mga mangingisda upang maki-usyuso sa kanila. Iba’t ibang klaseng isa ang nakuha nila saka may maliit at malalaki rin. Gusto ko sanang bumili sa kanila ng isda kaso wala naman akong dalang pera.

Kaya nang malapit ng magtakip silim ay naglakad na naman ako pabalik doon sa bahay. Kailangan ko pa palang magluto. Nakatingin ako sa kamay ko na may bracelet. Sana makita ko pa si Nika para naman maimbitahan ko siya sa bahay. Ang kyut din kaai ni Nika.

Hindi mawala sa labi ko ang ngiti pero nang makita ko ang bahay ko na nakabulas na ang ilaw ay nawala ang ngiti ko.

Nang makarating ako sa bahay ay nagulat ako ng bukas na ang mga ilaw sa labas at sa loob. Bigla akong kinabahan ng maalala ko ang sinabi ni Priam na mga bandido na gumagala dito. Fucking shit naman. Dahan-dahan akong lumapit doon pero hindi palang ako nakarating sa may pintuan ay bumukas na iyon at lumubas doon si Priam na naka-shorts at plain tshirt.

“Hey, I was about to look for you. Dinner is ready.” anang niya. Gusto ko na namang mag-alburuto. Ano na naman ang ginagawa ng lalaking ito dito!!!

CHAPTER 12

Chapter 12

Kai Pov

“Hey, I was about to look for you. Dinner is ready.” anang niya. Gusto ko na namang mag-alburuto. Ano na naman ang ginagawa ng lalaking ito dito!!!

My short strides become longer than it used to be. “What the hell are you doing here, Priam?!” i roared when I reach in front of him.

But instead of answering my question this Lacsamana just clung his strong hands on my arms and gently pull inside my house.

“Let’s talk here,” he said when we get inside and make me sit on the love seat. “hindi mabuti sa isang buntis ang nagpapagabi sa labas, Kai.”

“What are you? A preacher?”

“Kai, I’m just-”

“Boo-yah! You’re just trying to change the subject here Priam. Don’t discredit my question! What are you doing here? I thought you went home already!”

Tiningnan ko siya habang nakatayo sa harapan ko. Nakapambahay na suot pa siya. What the hell! Now, I can see his long and hairy legs.

“Dun lang ako sa resort ng pinsan ko umuwi since I have a work here. I have my clothes there but since i need to look for you. I decided that it’s way better to stay here. So that i can watch over you when I’m not on my working hours.”

My eyes went round.

“Dito ka titira?”

Tumango siya. “Yes, until the baby get out.”

“But I don’t need you.”

Umiling siya. “No, Kai. I just witness you this morning how bad your pregnancy is. Especially your morning sickness that’s why I’m here to take care of you. In the long run your pregnancy period will get worst so it’s better that you have someone.”

“And do you think that somoeone that I need is you?”

“Absolutely, cause I’m the father. It’s my responsibility to take care of you and our child.”

Napakamot ako sa batok ko dahil sa pinagsasabi nitong Lacsamana’ng ito! He is going to stay here. Is he out of his mind? Masaya nga ako ng mapunta ako dito dahil akala ko hindi ko na siya makikita but look at what happened dito pa siya titira. Talagang hindi pa nagpaalam sa akin. Basta na lang siya nagdesisyon na tumira dito.

This man is really unbelievable. Hindi ko na mabilang kong ilang beses ko na siyang sinigawan at binato ng iba’t ibang masasakit na salita pero heto pa rin siya. His tenacity is really something. Maybe, that’s his biggest asset that why he reach on the top of his field. He doesn’t know the word surrender and give up. He is persistent to what he wants.

And about his confession, i don’t want to dig more about it. Hindi ko rin maintindihan kung bakit sinabing gusto niya ako e, wala naman akong maalala na may maayos kaming interaksyon dalawa. Nitong mga nakaraang linggo nga lang kami paulit-ulit na nagbabanggaan sa isa’t isa kung minamalas pa ako.

Alam ko na may pananagutan talaga siya dito. Pero hindi naman siguro kailangan na umabot pa kami sa ganito. Hindi naman siguro kailangan na tumira pa siya dito. Pwede naman sigurong dumalaw lang siya. Nag-o-over reacting lang itong lalaking ito. But then… ayaw ko mang aminin pero tinatamad nga ako. Kagaya kaninang umaga matagal akong gumising tapos kung wala siya nun magluluto pa ako. Kahit papaano ay may silbi rin siya. Pero ayaw ko pa rin naman sa presensya niya! Iwan ko kung dala rin ba ito sa pagbubuntis ko.

“Priam… hindi mo kailangang gawin lahat ng ito. Kung nag-aalala ka ay makakadalaw ka naman dito. Wag ka na lang dito tumira.”

“But I want to Kai. Just… please let me.” pagmamakaawa niya. This man is known to be a tough guy but look how vulnerable he is in front of me right now. Plus he look so desperate.

“Bahala ka nga sa buhay mo. Wala na rin naman akong magagawa kung pati mga damit mo dinala mo na dito.”

“Actually, yes my clothes is already upstairs in the room in front of yours.” mahinang saad niya.

Tingnan mo na. Nagmamakaawa pa e, dinala na pala ang mga damit niya. Talagang magaling! Magaling na magaling, Lacsamana. Kumain kami ng dinner. At hindi ko talaga maipagkakaila na magaling siyang magluto. Magaling pa siyang magluto sa akin. Iyong simpleng adobo niya ay parang iyong sini-serve sa mga hotel restaurant. Baka naman nagpapakitang gilas lang din ito.

Nang matapos kaming kumain ay maghuhugas na sana ako ng mga pinagkainan nang siya na naman ang nagpresenta.

“Kai, ako na dyan dun ka nalang sa sala.”

Inismiran ko siya.

“Ano ba Priam pati ba naman ito. Kaya ko na ito saka hindi ako baldado.”

Pero sa huli ako ang naghugas tapos siya naman ang nagpunas sa mga iyon. Talagang gustong-gustong tumulong e. Pagkatapos namin doon ay umupo muna kami sa sala at nanood ng TV. Ang awkward sobra. Hindi kasi kami close dalawa tapos ganito pa. Wala kaming maayos na pakikitungo sa isa’t isa pero ngayon magsasama pa kami sa iisang bahay. Siya sabi niya gusto niya ako tapos ako naman galit ako sa kanya. Nakakabaliw! Nakakabaliw ang sitwasyon ko ngayon.

Hindi ko na nakayanan pa ang atmospera at tumayo na ako. Hindi ko na talaga kaya! Tumayo na ako at tinalikuran siya ng bigla siyang nagsalita.

“K-kai…” nauutal niyang saad. Nilingon ko ang ulo ko sa kanya. Namumula siya na parang iwan. Ano ngayon pa siya magkakasakit!

“Ano?” masungit kong wika.

“K… kai, y-your… your-”

“Priam naman ginagago mo na naman ba ako!”

“Kai…” tumingin siya sa akin. “M-may dugo ang… i mean may tagos ng d-dugo ang likod ng shorts mo.” lumaki ang mata ko kay Priam saka tiningnan ang likod ko. Bullshit! May tagos nga ng dugo doon. What the hell!

“A-ano ito? B-bakit?” naguguluhan kong saad. Bakit ako dinudugo? Tumingin rin ako sa harapan ko dahil akala ko may dugo rin doon pero wala naman. Ito ang unang pagkakataon na dinugo ako.

Tumingin ako kay Priam nang may pagatatanong. “You get change and we’ll talk.”

Bumuntong hininga ako at sinunod siya. Kinakabahan ako. Sa tanang buhay ko ay ngayon lang ako nagkaganito. Dahil ba ito sa stress? Nang matapos akong magbihis ay pulang-pula ang mukha kong lumabas sa cr at pumunta sa kwarto ko. Si Priam ay nakaupo sa kama ko nang makapasok ako. Mahihiya ako! Hiyang-hiya ako sa pangyayaring iyon siya pa talaga ako nakakita of all the people.

“Aren’t you aware?” tanong niya ng masara ko ang pintuan. Naglakad ako at umakyat ako sa kama. Siya ay nasa paanan at ako naman nang maka-akyat ako ay sumandal ako sa headboard ng kama.

“Aware na ano?”

“That once a blessed man, a bearer will be pregnant you’ll experience spotting just like a woman pregnancy.” saad niya at ang buong katawan niya ay inakyat niya sa kama saka humarap sa akin ng maayos.

“B-buong pagbubuntis ba ito?” tanong ko.

Hindi ko kasi na tanong si papa Gino tungkol dito. Sana pala nagtanong-tanong man lang ako. Tapos noong nag-aaral ako ay hindi rin naman ako nakikinig sa mga trivia ng teacher ko tungkol sa mga bearer kaya wala talaga akong masyadong kaalaman sa pagbubuntis ng isang bearer.

“No, that’s only for the first to fourth week of your pregnancy period.” sagot niya sa akin. Na kinahinga ko naman ng maayos. Salamat naman.

“Pero pagnanganak ka na Kai… magiging natural na ang menstruation mo kagaya ng mga babae.”

Napaahon ako mula sa pagkakasandal ko sa headboard ng kama. “A-ano… hindi… hindi ka ba nagbibiro Priam? Baka naman ginagago mo na naman ako porket wala akong kaalam-alam dito.”

“No, Kai, i’m not fooling you around. It’s true.”

“Saan mo naman nakuha ang bagay na iyan.”

Paano nga kung totoo iyon. Magreregla na ako buwan-buwan?

“My uncle is an obstetrician. And when I get to know kanina na buntis ka I asked him something about your case. Kaya reliable ang mga sinasabi ko sa iyo. And by the way, here it’s an oil that might help you if you get leg cramps.” saad niya saka binigay niya sa akin sa bote ng oil. “My uncle said that leg cramps for a bearer is a hell and that oil can help your cramps.”

Mga tatlong linggo pa nga ang pagbubuntis ko pero grabe na ang mga nararanasan ko. Talagang totoo ang sinabi ni Dr. Rain na mas grabe ang pagbubuntis ng bearer kumpara sa mga babae. At iyong sinabi ni Priam na leg cramps ay may nararamdaman na naman akong ganun pero di naman grabe. Nadadala ko pa naman.

Nilabas ko sa makapal na kumot ang binti ko upang lagyan iyon ng oil na binigay ni Priam sa akin. Pero kiuha ni Priam ang oil sa kamay ko. Kinunutan ko siya ng noo.

“Just lay. Ako na ang maglalagay sayo.” saad niya sa akin.

“Kaya ko Priam.” mahinahon kong saad ayaw ko na nang gulo. Pero heto na naman siya.

“I know you can but it feels better when you lay.”

Hindi ko alam kung inuuto lang ba niya ako o hindi pero sinunod ko nalang siya. With the mountains of pillows, hiniga ko ang ulo ko doon. Yes, I sleep with a lot of pillows. Kitang-kita ko si Priam habang binubuksan niya ang bote nung oil saka naglagay sa palad niya saka sinimulan na niyang haplusan ang binti ko ng oil. Napaigtad ako ng maramdaman ko ang kamay niya sa balat ko. Dammit! Napatingin siya sa akin kaya iniwas ko ang tingin ko sa kanya. Shhiiittt!

Ang lamig nung oil na pinapahid niya sa binti ko. Pero mas nanginig talaga ako sa palad niya. Iwan ko kung bakit. Habang ginagawa iyon ni Priam ay unti-unti naman akong dinalaw ng antok ko. I’m close to lost my consciousness to my surroundings but before that I feel something warmth that touches my forehead. Priam kiss my forehead. This bastard steal a kiss from me!

CHAPTER 13

Chapter 13

Kai Pov

Hindi ko alam kung papaano lumipas ang bawat oras, araw, at linggo na kasama ko si Priam sa iisang bahay. I mean, yeah, lagi kaming nagbabangayan well, ako lang pala ang laging galit sa kanya at siya naman ay masunurin na nakikinig lang sa mga pinagsasabi ko. It’s always been like that eversince he started living with me.

It’s been a week since then and I hate to admit it but I like it when I wake up in the morning and table is ready. The warmth bath is ready. My milk is ready on the table. Come on, sinong hindi gugustuhin iyan diba? Plus, ngayon mas tinatamad pa ako. Mas gusto ko na lang na matulog buong araw. Ayaw ko na ngang gumalaw sa totoo lang. Dagdagan pa na leg cramping na hindi ko maintindihan kung saan nanggagaling ang sakit.

Then my morning sickness becomes a natural morning routine of mine. Na kapag gigising ako, I always rush on the toilet and vomit everything I have in my stomach. My pregnancy is just month and weeks now pero grabeng torture na ito. Minsan naiisip ko may galit ba sa akin ang baby ko kaya niya ako pinaparusahan ng ganito.

Kagaya ngayon ako naman ay nandidito sa CR galing lang ako sa matinding pagsusuka ko. Gustong-gusto ko pang matulog sana kaso nagising ako na parang hinuhukay na ang tiyan ko.

Pikit ang mata kong hinihilamusan ang mukha ko.

“Kai,” rinig kong tawag sa akin ni Priam.

Hindi ko siya nilingon. “Hmm,” tamad kong sagot sa kanya.

“Are you okay? What can I help?” anang niya at mas lalo pang lumakas ang boses niya. Minulat ko ang mata ko at nakita ko na nasa gilid ko lang pala siya. Tamad ko siyang tinapunan ng tingin. Gusto ko na naman siyang sigawan. Gusto ko na naman siyang pabulaanan ng mga salita pero tinatamad na ako. Inaantok talaga ako.

“Inaantok ako.” tamad kong sagot sa kanya at muling pinikit ang mata ko.

“Halika ako na ang magpunas sa mukha mo.”

Wala na akong reklamo kay Priam. Basta ang alam ko hinila niya ako papalapit sa kanya at pinunasan niya ang mukha ko. Hindi ko na kinaya pa at isinandal ko na ang ulo ko sa dibdib niya. Sa dibdib niya dahil mas matayog siya sa akin. Rinig na rinig ko ang pintig ng puso niya.

Mabuti at hindi siya nagsalita pa. Dahil kung magsasalita siya tiyak na walang humpay na sagutan na naman. Pero nitong mga nakaraang araw ay mas naging kalmado pa si Priam than the usual. Tapos naging mas patience pa siya sa akin. Kasi kapag may sinasabi ako sa kanya o kapag may sinisigaw ako sa kanya tumatango na lang siya sa akin. Iwan ko kung pagpapasensya niya ba iyon sa akin o sadyang pagod na siya sa ugali at boses ko.

“Kai,” tapik niya sa balikat ko. “Kai, you need to eat your breakfast.” hindi ako nakinig sa kanya at nakasandal pa rin ako sa dibdib niya. Bakit? Bakit parang gusto ko na lang dito. Dito sa dibdib niya?

Gulat akong napadilat at agad na lumayo kay Priam ng ma-realized ko kung ano ang ginagawa ko kanina. Napatingin ako kay Priam na ngayon ay parang wala lang. Parang ngayon lang ako nagising.

“Come on, kakain na tayo. May trabaho pa ako.” wika niya.

“Huh? Ah… mauna ka na kakain lang sa akin.” saad ko sa kanya. Hindi ko pa rin maintindihan ang sarili ko at bakit ako sumandal sa kanya. Nababaliw na ba ako? Bakit ko iyon ginawa? Baka akalain ng Priam na ito na gusto ko iyon! Hindi! Hindi ko iyon gusto!

“No, sabay na tayo dahil babalik na ka naman sa kama mo at makakalimutan mong kumain kasi matutog ka na naman buong araw.”

Siguro ay naging cautious na lang si Priam dahil kahapon kasi hindi kami sabay na kumain dahil maaga siyang umalis dahil may trabaho nga siya doon sa resort ng pinsan niyang hindi ko na inabalang kilalanin pa kung sino. Tapos pagkauwi niya ay naabutan niya akong natutulog lang sa sala at walang lunch dahil tulog na tulog ako. Kahit na may pagkain na sa mesa ay hindi ko pa magawang kumain.

“Priam, bakit ikaw ang inhenyero doon sa renovation ng resort ng pinsan mo? Diba may negosyo ka sa Manila?” tanong ko kay Priam habang kumakain kami.

Iwan ko nitong mga nakaraanv araw ay parang hindi na ako natatakam na kumain. Parang wala ng lasa ang mga kinakain ko. Kaya itong ginagawa ko ngayon kay Priam ay excuse ito. Gusto ko lang siyang i-distract na wag akong pilitin na pakainin. Lalo na sa mga gulay!

“Well, i have my a very generous secretary who’s there. And i am doing favor for my cousin. It’ll be the first and last that I’ll be working for his ass.” sagot niya at ako naman ay maliliit ang subo ang ginagawa.

“Gusto kong pumunta dyan sa resort ng pinsan mo, Priam.”

Nginuya niya iyong pagkain sa loob ng bibig niya. “Hmm, i can bring you there but not right now. Medyo busy kami hindi kita maaakupa doon…” napatigil si Priam sa pagsasalita mg makita niya akong nakatingin lang sa kanya habang siya ay sumusubo at ako ay hinayaan ko nalang na lumamig iyong pagkain ko. Bumagsak ang mata niya sa pinggan ko na maliit lang ang nakuha.

Ay, shit!!! Nahuli pa ako.

“Kaya mo pala ako kinakausap dahil dini-distract mo lang ako. Kaya pala kinausap mo ako ng una ngayon, huh.” tinaasan niya ako ng kilay. “Now, you watch me while i am eating my food here. Now, it’s my turn to watch you eat your damn food, too. Dig in.” utos niya sa akin.

“Ayaw ko na kumain.” pagmamatigas ko. Naubos ko na naman iyong gatas na ginawa niya, e.

“No, you will eat Kai.”

“Busog na ako Priam.” ngiwing sagot ko sa kanya. Ito na naman ako. Konting-konti na lang at tataas na naman itong boses ko.

For the love of christ! Kung gusto ng Priam na ito na tahimik ang pamumuhay namin ay dapat hindi na siya nagsasalita pa.

“Kai, ang konti lang ng kinain mo. Milk won’t be enough, you should know that. Alam mo ba na kung ano ang kinakain mo iyon  din ang nutrisyon na nakukuha ng anak natin.”

Kailan pa ba ako masasanay sa ‘anak natin’ na iyan ni Priam. Every time kasi na nababanggit niya iyon ay parang may kumikiliti sa akin. Iwan ko lang. Hindi kaya iyong anak ko… ehermm…namin iyon? Psh! Malabo naman. Imposible!

“Alam ko naman iyan.” reklamo ko sa kanya. Anong akala niya sa akin ganun na lang talaga ka tanga?

He rans his hand on his hair. Napu-frustrate na si Priam. Alam na alam ko yang galawan niyang iyan.

“Alam mo naman pa-”

“Ayaw ko nga kumain wala akong gana. Walang gana Priam.” Hindi ko na siya pinatapos sa argumento niya dahil alam ko naman na pangangaralan na niya naman ako. Feeling din talaga nito! Porket hindi ko na siya inaaway ay ayos na kami! Tingnan mo na ang bilis na ring magbago ng mood ko! Mood swings ba ito? Dala ba ito ng pagbubuntis ko?

“Okay,” pagsusuko ni Priam. “Anything that you want? Any particular foods that you want? Just say kung ano ang gusto mo.”

“Matulog.” ani ko sa mahinang boses.

Rinig ko naman ang paghingang mararahas ni Priam. “Kai, hindi pwede ang ganito. Hindi porket… hindi porket hindi kita mapilit dahil hindi kita matiis ay ginagawa mo ito. Wag mong gawin ito dahil mahina ako sayo. Just so you know Kai. I have my limits. You know me.” gumalaw ang panga niya.

Yes, this Priam Lacsamana in front of me right now. Is very far from what I used to know. Ngayon ay nakikita ko na sobrang bait niya, sobrang taas ng pasensya sa akin, sobrang maalaga. Siguro ay ginagawa niya ito dahil dala-dala ko ang anak niya. Base sa mga nababasa ko sa mga tabloids. Priam Lacsamana is known to be a monster in his field. May nabasa pa nga ako noon na inireklamo siya sa isa niyang trabahante dahil daw nagkamali lang ito ng konti ay tinapon nito ang project proposal na ginawa ng trabahante niya. Tapos halos daw araw-araw sa kompanya ni Priam ay may natatanggal na mga empleyado o umalis na empleyado dahil hindi nakakayanan ang pagiging perfectionist at kasungitan ni Priam.

Pero tingnan mo nga naman ngayon ako nga e. Basta-basta nalang siyang sinisigawan at binabara pero heto pa rin sa harapan ko. Pinagtitiisan ako.

Wala ng ibang diskusyon ang nangyari dahil hindi ko na siya inimik. Pumunta na lang siya sa trabaho niya pero kahit na anong gawing salita at hindi pagkakaintindihan namin ni Priam isa lang talaga ang hindi niya makalimutang gawin. Ang halikan ang ulo ko bago siya umalis ng bahay. Ika nga niya para sa anak namin iyong halik.

Nang makaalis si Priam ay humiga ako doon sa mahaba sofa na nandidito sa sala sala nanood ako ng mga palabas pero hindi ako nakatapos ng isang palabas ng bumigat na ang takip mata ko at nakatulog. Nagising nalang ako sa mga katok. Pagod akong tumayo upang buksan ang pintuan. Pero bago ko iyon gawin napatingin muna ako sa wall clock kung anong oras na at alas dos na! Pero hindi pa naman oras para umuwi si Priam?

“Anak!” nabaling ang ulo ko sa pintuan ng marinig ko ang boses ni papa. Kaya dali-dali akong nagtungo sa pintuan at buksan iyon.

Si papa Gino nga! Niyakap ako ni papa, “namiss kita anak,” anang ni papa, niyakap ko naman siya pabalik saka kami pumasok sa loob ng bahay.

“Pumayat ka lalo anak.” komento ni papa ng makaupo kami. Pinagmamasdan ako ng mabuti ni papa.

“Hindi ka ba kumakain dito? Tinatamad ka bang magluto?”

“P-papa… hindi… hindi naman po sa ganun. Nitong mga nakaraang araw lang kasi pa. Nawawalan na po akong gana na kumain.” saad ko kay papa.

“Naku hindi pupwede ya-”

“Kai?” naputol si papa ng biglang may pumasok sa bahay at tinawag ako. Gago! Muntik ko ng makalimutan na hindi pala alam ni papa na si Priam ang ama ng dinadala ko. Tapos ngayon si Priam ay maaga pang nakauwi kung minamalas ka nga naman!

Litong tumingin sa akin si papa saka tumingin ulit kay Priam. Of course! Kilalang-kilala ni papa si Priam. Ilang beses na itong napapadpad sa bahay namin, e.

“Anong ginagawa mo dito, Priam?” si papa kay Priam.

Tumingin sa akin si Priam. “Tito Gino…” pumikit ako kay Priam baka kasi kung ano na naman ang lumabas sa bibig nito!

CHAPTER 14

Chapter 14

Kai Pov

Hindi ko masalubong ang mga mata ni papa. Natatakot ako. Kinakabahan ako kung ano ang maaaring sabihin ni papa. Kilala niya si Priam… kilalang-kilala niya ang taong nasa tabi ko ngayon. Magkatabi kami ni Priam at si papa Gino naman ay nakakupo sa isang upuan sa gilid namin ni Priam.

Panay ang lunok ko at pahid ko sa palad ko sa aking suot na cotton shorts. Hindi na nauubusan ng pawis ang mga palad ko sa kaba. Simula kasi nung umupo si Priam sa tabi ko ay walang imik si papa. Kinakabahan ako sa katahimikan ni papa.

Tinanong ako ni papa noon kung sino ang ama ng dinadala ko pero hindi ko iyon sinabi sa kanya. Wala akong sinabi sa kanya. Ayaw kung sabihin kasi nahihiya ako kay papa, nahihiya ako sa sarili ko. At ayaw kong sabihin dahil alam ni papa kung ano ang galit ko kay Priam tapos siya pa ang ama ng dinadala ko.

“Did you eat your lunch already?” bulong sa akin ni Priam mayamaya.

Tumingin ako sa kanya at bumulong din. “W-wala pa.”

Narinig ko naman ang mahinang daing niya dahil sa naging sagot ko.

“Tito,” si Priam ang unang nagsalita. Ako ay nanatiling tahimik sa tabi ni Priam na hindi makatingin kay papa. Siguro hindi talaga kinakabahan si Priam dahil buo pa rin ang boses niya nang nagwika siya. Kinakabahan ako, hindi ako makapagsalita kay papa.

Para akong kinuhaan ng kakayahang makapagsalita. Dumapo ang isang kamay ni Priam sa kamay ko na nasa hita ko. Napatingin ako sa kanya. Ngumiti siya sa akin. Napahawak din ako sa kamay niya. Tingin ko kasi mawawala ang kaba ko dahil doon.

“Makaio, nagsasama kayo nitong si Priam sa iisang bahay? Dito?” seryosong tanong ni papa. Naiyuko ko na naman ang ulo ko.

“Oo, tito. Dito-”

“Hindi ikaw ang tinatanong ko Priam.” pagputol ni papa kay Priam. “Sagot Makaio.” pag-utos ni papa sa akin.

Humigpit ang pagkakapit ko sa kamay ni Priam. “P-papa…” tumingin ako kay papa na parang baril ang mata na nakatutok sa akin.

“Hmm.” si papa.

“Oo, pa… m-magkasama po kami dito.” sagot ko kay papa sa mababang boses.

“Is he the father?” wala talagang paligoy-ligoy pag si papa na ang magtatanong. Kagaya lang nung tinanong niya ako kung buntis ba ako.

Now, papa Gino is throwing me missile-like look.

I obediently nod my head before answering him. “Oo, pa.”

Isang mahabang katahimikan ang pumagitna sa amin matapos kong sagutin si papa. Wala siyang imik pati kaming dalawa ni Priam ay wala rin. Parang naghihintay din si Priam sa magiging reaksyon ni papa.

“Ikaw ang girlfriend ng anak ko, diba, Priam?” sa wakas ay wika ni papa matapos ng mahabang katahimikan.

Napatingin ako sa kamay namin ni Priam na magkahawak. Ako na ang bumitiw sa pagkakahawak ni Priam sa kamay ko. Shit! Bakit ko ba hinawakan ang kamay niya? Nababaliw na talaga ako habang tumatagal.

“Hindi ko na po girlfriend ang stepdaughter niyo, tito.” pagtatama ni Priam kay papa.

Ang lakas ng loob.

“Hijo… Priam… kung hindi ako nagkakamali ay pumunta ka pa noong nakaraang buwan sa bahay ko ,” binigyang diin ni papa ang huling sinabi niya. “Hindi ba kayo nagkabalikan nun ni Jia?”

“Sorry, sir… siguro nga po ay mali po ang ginawa ko na gawing daan si Jia para makita ko po ang anak ninyo,” tumingin sa akin si Priam. Kinunutan ko naman siya ng noo ko. Binalik ni Priam ang mata niya kay papa, “mali nga po na ginawa kong daan si Jia upang makita lang si Kai. Pero wala na po akong ibang paraan na maisip makita lang siya pagkatapos ng may mangyari sa amin. But I assure you tito… nung may nangyari sa amin ni Kai… wala na po kami ni Jia nun.”

“Alam mo na ba nung una pa lang na hindi ordinaryong lalaki ang anak ko, Priam? Alam mo ba noon pa man na pwedeng mabuntis ang anak ko?”

“No tito… hindi ko po alam. Honestly, nalaman ko lang po iyon nung makita ko po ang sonogram at nasaksihan ko rin po ang morning sickness ni Kai but before that tito. If i’m not mistaken, I also witness kung paano siya dumuwal nung naamoy niya ang pasta noon sa restaurant na pinagtatrabahuan niya pero hindi ko pa po alam noon na buntis siya until nung napadpad po ako dito last month lang din.” kampanteng sagot ni Priam.

Oo nga pala si Priam Lacsamana pala ang unang naka-witness nung una kong maramdaman ang sintomas ng pagbubuntis ko.

“At ngayon ay nandidito ka dahil…”

“Dahil gusto ko pong alagaan si Kai at ang magiging baby namin. I will take responsibility of what I’ve done tito. I want to look after him. Besides, I like your son from the very beginning, tito.” walang kagatol-gatul na pagsabad ni Priam kay papa.

Napaubo naman ng wala sa oras dahil sa huling inamin ni Priam kay papa. Narinig ko rin nag pagsinghap ni papa. Ang kapal din ng mukha ng lalaking ito. Binubola niya rin siguro si papa. Tae mo Lacsamana!

“Priam… alam mo ba ang sitwasyon ng anak ko? Alam mo ba ang repustasyon ng mga bearer sa mata ng lipuanan? Nilayo ko ang anak ko sa mata ng mga tao Priam dahil delikado, pati sina Jia at Jade, Priam hindi nila alam na buntis si Kai dahil baka kung ano ang maaaring mangyari sa anak ko… wala akong tiwala sa kanila at maraming naghahabol na mga doctor sa mga kagaya ng anak ko. Makakaasa ba ako na mababantayan mo ang anak ko, Priam? Kung totoo iyang mga pinagsasabi mo maakakaasa ba ako na hindi mapapahamak ang anak ko habang wala ako Priam? At makakaasa ba ako na hindi mo ito ipagkakalat?” napatingin ako kay papa. Kinagat ko ang labi ko dahil sa nagbabadyang mga luha sa mata ko.

“I know that tito. That’s why I am here. I promise… I promise you tito that I will take good care of Kai and our unborn  baby. You can count on me, tito. As much as I want the world to know that I’m gonna be a father tito, but i know Kai’s situation.”

Ngumiti si papa kay Priam saka tinapik ang balikat. “Aasahan ko iyan, Lacsamana.”

“Thank you tito.”

Napangiti rin ako doon sa di malamang kadahilanan.

“Pero Priam… ikaw pa rin ang bukam-bibig ni Jia hanggang ngayon. Talaga bang klinaro mo na ang namamagitan sa inyo?”

Tumikhim si Priam. “Yes, tito I made it clear to her.”

“Hmm,” si papa.

Pagkatapos naming mag-usap, ang ibig kong sabihin ay matapos mag-usap ni papa at ni Priam ay kumain ako… pinakain ako ni Priam. Yes, ni Priam dahil ako muntik ko na ring makalimutan na wala pala akong tanghalian. Tssk! Napakapabaya ko talagang buntis. Si papa ay sinabayan din ako sa pagkain ko. Si Priam naman ay tapos na daw siyang kumain sa dun sa resort. Umuwi lang naman daw siya nang makabakante siya sa oras niya para malaman kung kumain ba daw ako.

“Pa… salamat po. Salamat po dahil hindi po kayo nagalit. At saka po… sorry kung hindi ko po sinabi sa inyo ang totoo. Natakot ako pa… natakot akong sabihin sa inyo ang totoo at nahihiya rin po ako. Kasi… kasi alam niyo naman po kung gaano ko kinamumuhian si Priam tapos siya po ang nakabuntis sa akin at isa pa ex-boyfriend din po siya ni Jia. Sorry talaga pa.”

Niyakap ako ni papa. Nandito kami ngayon sa dalampasigan dahil uuwi na si papa. Sabi ko naman sa kanya na pwede siyang matulog doon sa bahay pero hindi daw siya nakapagpaalam kay tita Jade at baka daw magduda iyon. Saka iyong bangka na inarkila ni papa ay hinihintay sa kanya.

“Wag mo nang isipin iyon anak. Naiintindihan kita pero sana wag ka nang maglihim at magsinungaling sa akin. At masaya akong nakikita na inaalagaan ka ni Priam. Na nandidito si Priam upang alalayan ka sa pagbubuntis mo. Alam kong mahirap anak pero alam ko rin na kaya mo lalo na’t nandyan si Priam.”

Iniwas ko ang tingin ko kay papa dahil uminit ang mukha ko sa sinabi niya.

“Sige na anak aalis na ako. Mag-iingat kayo dito at kumain ka.” si papa at muli akong niyakap.

“Ingat po sa byahe tito.” napalingon ako kay Priam na nasa tabi ko. Dumating siya at kinapa sa akin ang isang makapal at malaking towel.

Si Priam ay hindi na bumalik sa resort ng pinsan niya dahil maggagabi na rin at sabi niya wala na naman daw siyang masyadong aasikasuhin doon.

Ngayon ay nakahiga na ako sa kama at nalagyan ko na rin ng oil iyong binti ko dahil sumasakit iyon saka pinupulikat din kasi ako. Napabaling-baling ako sa kinahihigaan hindi ako makatulog. Hindi ko alam kung anong oras na basta matagal na akong nakahiga pero hindi talaga ko makatulog.

Gustong-gusto ko ng matulog pero ayaw ng katawan ko. Nakaka-irita na! Bumangon ako at pinisil ko ang binti ko. Nang mapagod ako kay bumaba ako ng kama saka naisipan kong uminom ng tubig. Pagod akong naglakad patungo sa pintuan at pagkalabas ko ay tamang-tama naman na kalalabas lang din ni Priam sa Cr. Nagulat siya ng makita ako.

“Oh, where you going?” tanong niya.

“Iinom ng tubig, nauuhaw ako saka hindi rin ako makatulog. “ sagot ko sa kaniya.

“Ako na ang kukuha bumalik ka na sa kwarto mo.” ngumiwi ako sa kanya pero sinunod ko naman ang utos niya. Hindi ko na sinara ang pintuan.

Ilang sandali pa ay bumalik na si Priam at dala ang tubig… saka gatas! Tubig lang naman ang sinabi ko, ah.

“Here,” aniya saka binigay ang tubig sa akin saka nilagay niya ang baso ng gatas sa bedside table katabi ng lampshade na siyang nagsisilbing ilaw lang namin.

Umupo ako upang inumin iyong tubig pero ng nasa kamay ko siya ay ayaw ko na namang inumin iyon. Nilagay ko nalang iyon sa table sa tabi ng gatas. Umupo si Priam sa kama, sa tabi ko. Parang gusto ko tuloy siya itulak.

“I thought your thirsty.” si Priam.

“Iwan ko ayaw ko na e, nawala na ang uhaw ko.” ako mismo ay naguguluhan na sa sarili ko.

“You want the milk?” tanong niya sabay abot sa gatas pero mabilis ko siyang pinigilan.

“Ayaw ko niyan!” agad kong wika.

“Then go back sto sleep babantayan kita hanggang makatulog ka.”

“Psh! Anong akala mo sa akin bata? Umalis ka na kung gusto mo ng matulog.” pagtaboy ko sa kanya.

“Not until you can sleep.” pagmamatigas niya rin.

“Eh, hindi nga ako makatulog!” inis kong saad. Oo, gusto kong matulog pero hindi ako makatulog, shit! Gusto ko na ngang dukutin itong mata ko.

Hindi umimik sa akin si Priam saka humarap siya sa akin at inakyat niya ang buong katawan niya sa kama. Walang ano-ano’y hinuli niya ang katawan ko saka ako hiniga sa kama. Sobrang bilis ng pangyayari. Kinumutan niya ako bago niya ako pinataligod sa kanya at naramdaman ko nalang ang katawan niya sa likod ko tapos sinaklaw niya ang katawan ko gamit ang dalawang kamay niya.

Nasiko ko siya pero mabilis niyang nasangga ang kamay ko na parang alam niya na gagawin ko iyon.

“Priam anong ginagawa mo?!” pabulong kong sigaw sa kanya pero humigpit lang ang pagkakayakap ng kamay niya sa akin saka mas idiniin niya ang katawan niya sa akin. Jesus! Nararamdaman ko na ang init niya sa likod ko! Shit! Naghubad ba siya? Sa pagkaka-alala ko ay naka-tshirt pa siya ng pumasok siya dito sa kwarto ko!

“They say that pregnant bearer can experience uneasiness especially when sleeping and the best remedy of it is a warmth embrace. So don’t mind me. Just sleep.”

Iwan ko kung niloloko ba ako ni Priam pero nagpaloko naman ako. Hinayaan ko nalang siya dahil… URGHHH ayaw ko mang aminin pero naging komportable ako sa yakap niya, sa… sa bango niya. Parang… parang gusto ko na siyang harapin at amoyin siya! Lacsamana! Mas lalo akong hindi makakatulog nito!

---

Ang sarap lang sa pakiramdam na may naghihintay pala sa mga ud ko sa story na ito.🥺😘❤ Maraming salamat po. Labyo, keep safe kayong lahat.

CHAPTER 15

Chapter 15

Kai Pov

Ang sinag ng araw sa labas ay nakakasilaw na sa kabila ng tila ng kurtina na nakatabing sa bintana ng kwarto ko. Sa bagay nakaharap naman kasi sa dagat ang bintana itong kwarto ko. The scorching heat of the sun that hits the sea and that makes the sea even more flashed.

“Uhmm,” ungol ko saka mas hinigpitan ko pa ang pagkakayakap ko sa unan na yakap ko. Natural ba na mainit ang unan? Tapos hindi naman matigas ang unan ko pagkatulog ko kagabi. I stick my nose out, iba ang amoy… iba ang amoy ng yakap na unan ko ngayon. Amoy. SHIT! AMOY PRIAM LACSAMANA!!!

Naimulat ko ang inaantok kong mata kanina. Nahimas-masan ako sa paggiging antok ko nang makita ko ang malapad, malaki at mabuhok na dibdib ni Priam. Inangat ko ang ulo ko. Ang hininga na lumalabas sa ilong ni Priam ay tumatama sa mukha ko ng pagka-angat ng ulo ko. Sa anggulong ganito ay mas lalo kong nakikita ang pagiging matangos ng ilong ni Priam. Natutulog siya pero parang may kaaway siya sa panaginip niya. Nagtatagpo kasi ang kanyang kilay.

Gusto kong kunin ang kamay ko. Gusto kong bawiin ang kamay ko na nakayakap sa katawan ni Priam. Gumalaw ako upang hilahin ang kamay ko at ilayo rin ang katawan ko kay Priam pero ang lokong ito! Mas hinigpitan niya ang pagkakayakap niya sa akin kaya mas nadiin ang mukha ko sa dibdib niya. Jesus! Paano kami nauwi sa ganitong posisyon! Kagabi ay si Priam lang ang nakayakap sa akin at nakatalikod ako. Kaya bakit ganito na kami ngayon. How the hell!

“Priam,” impit kong saad dahil naiipit na ang mukha ko sa dibdib niya.

Kinabahan ako ng maramdaman kong nasusuka na naman ako. Kaya buong lakas kong tinutulak sana si Priam pero hindi sapat ang lakas ko. What the hell!

“Uhmp, uhmp, uhmp!” ako habang tinitikom ko ang bibig ko. Dahil kung ibubuka ko na ang bibig ko ay masusuka na talaga ako.

Nagising si Priam at napatingin siya sa akin na umiimpit sa kamay niya. Bumilog ang mata niya at pinakawalan ako. Ako naman ay walang oras upang awayin at sigawan si Priam. Dahil mabilis akong bumangon at umalis sana sa kama pero huli na. Huli na ang lahat dahil nasuka na ako sa kama ko.

Habang dumuduwal ako ay hinahagod naman ni Priam ang likod ko. Pagkatapos kong sumuka ay pinahid ko ang kobre ng kama na walang suka ko sa bibig ko at sa luha sa mata ko. Nakita ko ang pag-igting ng panga ni Priam at pag-alala sa mukha niya ng binalingan ko siya.

“I’m so-”

“Bwesit ka! Bwesit ka! Tingnan mo yan,” turo ko sa mga dinuwal ko kanina, “tingnan mo yan ngayon! Ano na ang gagawin ko dyan, Priam. Dahil yan sayo kung hindi mo sana ako… kung hindi mo sana ako inipit ay hindi ako makakasuka dito sa kama ko! Labhan mo yan. Labhan mo yan at wag ka pumasok sa trabaho kung hindi mo yan nalalabhan!” sigaw ko sa pagmumukha ni Priam.

Walang good morning- good morning ang nangyari sa pagitan namin ni Priam. Nagalit at nainis na ako sa kanya.

“Yeah, I will, so calm down it’s not good for you.” saad ni Priam saka umalis sa kama. Akala ko ay aalis na siya pero tinungkod niya ang tuhod niya sa kama saka inabut ng isang kamay niya ang ulo ko at hinalikan niya ang noo ko. Hindi ako nakapagsalita sa gulat! Humataw ang puso ko.

This scoundrel never fails to leave me astounded because of his unpredictable gestures. Dammit!

“Good morning. Maglinis ka na doon sa cr at ako na ang bahala dito. Mauna ka na rin sa baba at uminom ka muna ng gatas mo saka na ako magluluto pag-naligpit ko na ito.” saad niya matapos ilayo ang labi niya sa noo ko.

Kumibot ang bibig ko at gusto ko na naman siyang sigawan. Nagawa niya pang batiin ako ng good morning!

“Hmmp!” ako saka umalis sa kama at nagmamadaling lumabas at pumasok sa cr. Sinara ko iyon at sumandal ako doon sa pintuan habang hawak ko pa rin ang doorknob. Iyong mga paghawak ni Priam sa akin; iyong pagkayap at halik niya sa akin; iyong simpleng galawan niya sa akin; iyong simpleng paghanda niya ng pagkain araw-araw at iyong mga pag-aalala sa akin ni Priam. Iwan ko pero sa tuwing ginagawa niya iyon parang may mga maliliit na hayop sa tiyan ko na nagwawala. Ang tahip ng puso ko ay parang nakakabingi na rin. Dahil iyon kay Priam. Dahil sa kanya!

Mabilis akong naghilamos, nagmumog at nagtoothbrush para makababa na ako. Nasanay na kasi ako na maliligo ako pagkatapos kong kumain ng breakfast. Kapag nakaalis na si Priam para sa trabaho niya.

“Kai? Kai? Kai!” napaigtad ako kay Priam na kakababa lang mula sa itaas. Bitbit na niya ang kobre ko gamit ang isang kamay niya.

Ako naman ay nandidito sa dining table at kanina pa pala ako nakatulala.

“Ano?” naiinis kong tanong.

“I’ve been calling you a lot of times. Ano ba ang iniisip mo.”

“Wala!” puro na ata pabagsak ang mga sagot ko kay Priam.

“Are you hungry?” tanong na niya naman. Ayan na naman siya sa mukha niya na parang laging concern. Shit!

“Hindi pa.”

“Okay, ilalagay ko lang ito sa labas para makapagluto na ako.” saad niya saka lumabas gamit ang backdoor. Nandun kasi ang laundry area sa likod ng bahay.

Pagbalik ni Priam ay nagluto kaagad siya. Syempre sabay na naman kaming kumain at ako pinagtiya-tiyagaan ko ang luto niya naging vegetarian na si Priam Lacsamana.

“Naku ako na dyan Priam.” sabi ko sa kanya.

Ngayon ay nasa likod nasa laundry area kami. Ako ay napapasilong lang sa tabi habang siya naman ay maglalaba daw pero hindi niya naman alam kung papaano.

Inirapan ko siya.

“No,” pigil niya sa akin, “just stay there. Just tell me what to do.” anang pa niya.

“Pagkatapos mong basain yan kusutin iyang maruming parte tapos ay magtunaw ka ng powder soap at saka ilagay mo doon at kusutin mo na naman. Ay, wag mo na pa lang kusutin ilagay mo lang iyan sa palanggana at pwede mong apak-apakan. Malaki kasi ang bed sheets.” pag-iinstruct ko sa kanya.

Kumunot ang ni Priam Lacsamana. “Hindi ba pwedeng mag-washing machine na lang tayo Kai? It’s easier than manual laun-”

Nagmartsa ako papalapit sa kanya at nilagay ang kamay ko sa baywang ko. “Ako na dyan kung ayaw mo.” wika ko.

“Shit. Don’t. Okay, I can handle this bumalik ka nalang doon.” turo niya sa pinanggalingan ko.

Mabibigat ang paa kong bumalik sa pinagsisilungan ko kanina at pinanood si Priam habang naglalaba sa bed sheet ko. Habang pinapanood ko siya at napaiwas ako ng tingin sa kanya ng hubarin niya ang suot niyang sleeveless shirt. Parang nag-slow motion iyon. Nang binalik ko ang mata ko sa kanya ay nagkukusot na si Priam nung bed sheet pero parang nasa slow motion na ang bawat galaw ni Priam.

Napalunok ako. Bwesit bakit kailangan niyang gawin iyon sa harapan ko? Inaakit ba niya ako? Anong akala niya madali akong naaakit sa… sa ganyang katawan niya at galawan niya. Pagtingin ko sa kanya ngayon ay parang may glitters na ang katawan ni Priam sa mata ko. Para na siyang kumikinang sa ilalim ng matirik na araw habang naglalaba. Dammit! Hindi ko na nakayanan pa at tumayo ako.

“Pa-papasok na ako sa loob.” anunsyo ko.

“Hmm, okay.” rinig kong ani ni Priam.

Nagpahinga ako sa sofa at nakatutuok ang mata ko sa ceiling. Pero hindi nagtagal ay humikab na ako. Dinalaw na ako ng antok ko hanggang sa pumikit na ang mata ko at nakalimutan ko na ang paligid ko.

“Kai,” naalimpungatan ako ng may mararahan na boses na tumatawag sa akin habang hinahaplos ang buhok ko. Kumunot ang noo ko. “Kai.” parang bulong na iyon.

“Kai, aalis muna ako pupunta na ako sa resort kumain ka dito. Nakaluto na ako ng lunch mo.” ngayon ay alam ko na kung sino ang nagmamay-ari ng boses na iyon, si Priam pala.

“Hmm,” pikit matang sagot ko sa kanya.

“Okay, aalis na ako,” si Priam at hinalikan ang noo ko. “Tumawag ka kung may kailangan ka o may emergency, Kai.”

Iyan ang laging paalala sa akin ni Priam sa tuwing aalis siya ng bahay. Nilagay pa nga niya ang number niya sa cellphone ko para daw matawagan ko siya pero syempre hindi ako tumatawag sa kanya saka so far wala pa namang emergency ang nangyari.

“Hmm.” huling sagot ko kay Priam bago ako sakupin ulit ng kaantukin ko.

Nagising ako ng ihing-ihi ako kaya hapong-hapo akong bumangon at kalahating gising at tulog akong naglakad patungong toilet. Pagkatapos kong mag-cr ay pumunta ako sa dining area at may pagkain na doon na nakatakip may notes pa galing kay Priam. Tinapon ko na ang notes niya saka ininit ko iyong niluto niya.

Nang matapos akong kumain ay pumunta ako sa taas upang magbihis dahil maglalakad ako sa labas o kundi kaya ay pupunta ako doon sa kanila Nika. Nitong mga naraaang linggo ay bumibisita ako doon sa kanila at tinuturuan nila ako kung paano gumawa ng bracelet kaya naaliw ako doon. Pagkatapos kong magbihis ay baba na sana ako ng may katok ako narinig. Napatingin ako sa wall clock pagbaba ko. Alas tres pa naman, ah. Ang aga na namang umuwi ni Priam.

Nagkalad ako papalapit doon sa pintuan pero ang katok sa pintuan ay naging bayolente na. Napakurap-kurap ako. Hindi iyon gagawin ni Priam. Sumilip muna ako sa bintana namin na nasa tabi lang ng pintuan bago sana pagbuksan iyon.

Humataw ang puso ko ng makita kong hindi si Priam iyon. Dalawang lalaki iyon na hindi pamilyar sa akin ang mukha. Ang lalaki ay lumingon sa direksyon ko pero mabilis akong lumayo doon at bumalik sa ikalawang palapag ng bahay. Nanginginig ang kamay ko habang kinukuha ko ang cellphone ko sa drawer ng bedside table. Ang katok naman sa labas ay natigil kaya akala ko ay wala na pero isang malakas na kabog ang narinig ko mula sa ibaba.

Mabilis kong hinanap ang pangalan ni Priam sa contact list ko. Nanginginig ang kamay ko at pumapatak na ang luha ko sa kaba. Ilang ring lang at may sumagot sa tawag ko.

“Kai?” si Priam sa kabilang linya.

Pinalis ko ang luha ko habang nakatingin sa pintuan. Hindi agad ako nakasagot kay Priam dahil sa kaba ko.

“Kai, are you there?”

“P-priam…” ako at tumulo na naman ang luha ko dahil naririnig ko ang mga kalabog sa ibaba.

“Kai! Kai anong nangyayari dyan? Fuck!!! Answer me!” tumaas na ang boses ni Priam.

“Priam… priam kasi m-may mga lalaking nakapasok ata sa baba at- at… Priam hindi ko sila kilala.”

“Shit! Don’t drop the call. I’m on my way.”

Para akong tanga na tumango kahit na hindi naman ako nakikita ni Priam. Ang tawag ay hindi ko rin binaba ang nasa tenga ko lang ang cellphone habang naririnig ko ang boses ni Priam sa kabilang linya. Pero wala na akong maintindihan doon dahil akupado na ang utak ko sa kaba at sa mga kalabog sa ibaba. Hindi ko na alam kung ano pa ang sunod na nangyari dahil naramdaman ko na lang na may likido na lumabas sa akin kaya napatingin ako doon sa binti ko, dugo iyon. Narinig ko ang ang sigaw ni Priam sa kabilang linya pero hindi ko siya masagot. Para akong na paralyze. May gusto akong sabihin kay Priam pero wala nang boses ang lumalabas sa bibig ko. Hanggang sa mabibigat na hininga na ang pinapakawalan ko at bumigat na ang takip mata ko at nawalan na ako ng malay.

CHAPTER 16

Chapter 16

Priam Pov

“Uncle, is our baby okay?” tanong ko sa uncle ko nang makalabas siya sa kwarto kung saan si Kai. My unlce is an obstetrician and he is the who run a check-up for Kai.

“You’re the father of Makaio’s child?” hindi sinagot ni uncle ang tanong.

“Yes, uncle is there something wrong with that?”

Ngumisi si uncle sa akin. “No, there’s none. I’m just surprised. Makaio is my patient, he is the son of my friend, Gino.”

What the hell!? Kaibigan pala ni uncle Rain si tito Gino and Kai is his patient. What a small world.

“Anyways, your baby is safe be thankful na malakas ang kapit ng niya but don’t let Makaio stress-out hindi iyon nakakabuti sa kanya spotting is natural for a bearer for his first two months Priam but bleeding is not in the picture, it shouldn’t be. Kaya bantayan mo si Makaio.”

Seryoso akong nakikinig kay uncle. Uncle Rain is my mother’s older brother. Tinapik ni uncle ang balikat ko. “I need to go back, Priam. Just call me and have your chopper ready if you need me.”

“Thanks uncle and please… please just keep it as a secret from my family…”

“Hindi ka pa handa na sabihin sa kanila ito?”

“No uncle, it’s just that Kai and I are not in the same page.”

Bumuntong hininga si uncle Rain at pinisil ang balikat ko. “Hmm, I understand. You can trust me that i will not say a single word to them about this. And by the way, you can get in now maybe Makaio is waiting for you.” pagsasalita ni uncle saka tuluyan nang umalis.

Naiwan akong mag-isa sa labas ng kwarto kung saan si Kai. If only what uncle Rain said is true magpapa-party talaga ako. But just thinking of Kai waiting for me… malabong mangyari iyon. We’ve been living in one roof for almost two months but not even once na tinanong niya ako kung okay ba ako. Kung kumusta ba ako? Kung ayos lang ba ang araw ko? Lagi ngang pagalit siya kapag sinasagot ang mga tinatanong ko siya.

Even if Kai is cold to me and always gets mad at me. I still like him. I like him so much. Siguro kasama na iyan sa nagustuhan ko sa kanya.

I sigh before knocking the door three times.

“Kai,” i called him once the door swung open. Nakasandal lang siya sa headboard ng kama. Tapos ang mata niya ay nasa dalawang kamay niya na nasa hita niya na mahigpit na nakakapit sa kumot. Agad akong lumapit sa kanya at umakyat ng kama.

Hinawakan ko ang nanlalamig at nanginginig niyang kamay. Ang nakayuko niyang ulo ay inangat niya sa akin. I was taken aback when I saw his fresh tears flowing on his cheeks.

I am bewildered. “Kai, is there something wrong? May masakit ba sayo? Tell me.” ako at pinupunasan ko ang luha niya but it keeps on flowing. Fuck!

Even if I am amazed that he let me touch him without saying anything. I am still worried.

He shook his head.

“Then-”

“Muntik ng mapahamak ang baby natin dahil sa akin Priam.” he started. There’s something that rubbed my heart upon hearing what Kai’s said. He just said our baby. Damn. Our baby. I wanna jump because of the happiness. “Akala ko mawawala na siya Priam. Akala ko mawawala na ang anak natin.”

I grab his hands and have him in my arms. I let him cried on my chest while I’m rubbing his back. After a while he stopped crying but he is still sobbing in my arms. I’m so damn happy that he also wrapped his arms around me. This is what I’m dreaming off.

“Don’t worry Kai. Our baby is strong just like… like you,” nagdadalawang isip pa ako na sabihin iyong huling winika ko. Baka kasi matauhan na naman siya at magwala na naman siya. But i’m glad that he isn’t. “And I’m always here. Hindi ko kayo pababayaan.” I kissed his head.

He hugged me tighter and nodded his head. Hindi ko na nasundan pa ang mga pangyayari hanggang sa naramdaman ko na lang na mabibigat na ang hininga na pinapakawalan ni Kai. And when I take a glimpse of him. He already asleep while his nose is on the valley of my chest. It looks like he’s sniffing my scents but he is asleep though. Slowly, I put him on the bed and cover him with the blanket.

I was about to go and leave him so that I can make a dinner but his hands find my shirt and tug it. I look at Kai because I thought he is awake but I was wrong his eyes were close.

“Priam.” he murmurs my name. My heart jump up a beat. Fuck, this is so lame. I cannot help it but to grin. My little kitty is dreaming of me, I guess.

“Kai,” i call him and brush his hair using my hand. Hindi muna ako bumaba sa kama at inaliw ko ang sarili ko sa kakasuklay sa buhok niya. Gusto ko nang ganito kami ni Kai. I want him to want me too as much as I want him for me. Good grace. I wanna be like this forever with him.

Before, i used to date almost all women. I used to date a women and change women like I am changing my clothes. I just want to get laid then were done. No women catches my attention. Lagi nga akong sinusugod noon ni mama sa opisina ko dahil lagi akong laman ng mga news because of my debauchery. It’s funny but people have known me due to it. Due to my debauchery. Also, there are women who always bangs on my office door because they want a commitment after one night. But hell will freeze, i don’t want any of that. Even if she’s a model, a known actress and many more that I can’t remember, i don’t want to get involve with them aside from having a one night sex only.

Maybe, Kai is my karma. Two years ago, i went to a party together with my cousins, I honestly don’t know what’s the cause of the party, my cousins just tag me along with them. And I, on the other hand happened to met with Kai. He is with Jia Villanueva, the binibining Pilipinas title holder of that year. Kai was standing right next to Jia. He is holding a glass of juice if I wasn’t mistaken. He was taking a little sip of it and he almost cannot keep his head high. I guess it’s because he is not used to crowded places and parties.

But in one fleeting moment our eyes meet. I know back then that i was fuck up. But I also knew the first time our eyes meet that he despises me a lot. My heart almost jump off on its place. Even for a seconds i see nothing but only him and me in that place. The sound of my heart was very audible. I just can’t help it but to shoot him a stare. He just so fucking gorgeous in my line of vision that night. His small oval-shaped face, his small nose and red lips that i want to mash with my own lips.

That night I want to get to know him but i know if I did it. I’ll only scare him. That’s why instead of knowing him and approach him, I went to Jia, his stepsister, i just happen to get to know that she is Kai’s stepsister after I know her that night. After that night, I became I fucking dog without me knowing. I look like a fucking creepy stalker at the age of 32, stalking to a college boy.

Now, i cannot believe it na nandidito ako sa tabi niya. I don’t need to hide anymore. I need to hide on a fucking alley, a fucking tree, a fucking car and many more. I don’t need to pay for thousands just to tailed him. It’s funny to remember that I did all of those acts at the age of 32. And it is all because of Makaio Villanueva. The guy that i admire from a far for years and up until now.

“Wag kang umalis.” Kai murmurs once again.

Just then I choosed to lay beside him and hug him. Kai is just so delicate and soft? I laugh at my thought. I really gone crazy. Fuck it.

Kai move his body closer to mine and wrapped his white arms around me. We are basically facing each other in sideways. Again, he settle his head on my chest area. I guess he like it there. Niyakap ko rin siya pabalik and kiss his head before dozing off.

Kai Pov

Ulit! Sa ikalawang pagkakataon, nagising na naman ako na nasa bisig ako ni Priam Lacsamana at nakapikit pa rin siya. Yakap niya ako at yakap ko rin siya. Pero hindi kagaya noon na gusto kong lumayo sa kanya. Ngayon ay gusto ko na. Gusto ko ang init ng katawan niya. Parang kinakalma ako n’on.

Hindi naman siguro masama kung… kung pagbibigyan ko si Priam na papasukin siya sa puso ko, diba? Hindi naman siguro ikakasama ko kung bibigyan ko siya ng tyansang gustuhin din siya. Pinamulahan ako ng mukha dahil sa iniisip ko. Isiniksik ko ang ulo ko sa dibdib niya. Naririnig ko ang pintig ng puso niya doon.

Nakapag-isip isip lang kasi ako. Na sa mga panahon na magkasama kami ni Priam. Wala siyang ibang pinakita sa akin kundi ang kabutihan niya sa akin. Ang mataas niyang pasensya sa akin. Ang pag-aalaga niya sa akin at sa magiging anak namin. Lumaki ako na hindi ko na kilala ang isang ama ko, ang nakabuntis kay papa Gino at ayaw ko na ang anak ko ay hindi niya makilala ang ama niya. Kaya napag-isipan ko na bubuksan ko ang damdamin ko para kay Priam. Saka hindi naman siya mahirap gustuhin.

“Kai, are you awake?”

Dinistansya ko ang ulo ko sa dibdib ni Priam at inangat ang ulo ko sa kanya pero hindi ko pa rin inaalis ang kamay ko sa katawan niya.

“Hmm,” humiging ako.

“Bumaba tayo magluluto ako ng dinner natin. Anong gusto mong kainin?”

“Ice cream.” maikling sagot ko na kinadaing niya.

“No.”

“Sabi mo kung ano ang gusto ko.” ngumuso ako sa kanya. Biglang nagbago na naman ang timpla ng mood ko. Iyon ang gusto kong kainin, e!

“Fine, right after our dinner.” saad ni Priam na kinaliwanag ng mukha ko.

Bumangon na si Priam dahil magluluto pa siya at ako naman ay nakahiga pa. Nakaupo na si Priam sa kama pero hindi pa siya bumababa. Kumunot na naman ang noo ko. Magsasalita na sana ako. Gusto ko na naman siyang itaboy para makapagluto na siya dahil excited na akong kumain ng ice cream pero hindi ko pa man naibuka ang bibig ko ay lumapat na ang labi ni Priam sa labi ko. Parang tumigil ako sa paghinga dahil sa gulat. Mulat ang mata ko habang nakapikit naman ang mata ni Priam. Humaplos ang labi ni Priam sa labi ko bago niya inilayo ang labi niya sa akin. Hindi pa rin ako makapagsalita. Si Priam naman ay mabilis na lumabas sa silid. Hindi ko man lang nakita ang reaksyon niya. Ito ang… ito ang first kiss namin… napahawak ako sa labi ko. First kiss naman iyon na may malay ako. Jesus! Why i want his lips again? Is it due Hormones?

CHAPTER 17

Chapter 17

Kai Pov

“Priam, kaninong villa ito? Kasama ba ito sa pag-aari ng pinsan mo?” tanong ko kay Priam habang nagluluto siya. Ako naman ay nakaupo sa isang high chair sa may island counter saka hinihintay ko rin ang tinimpla niyang gatas. Hindi naman kasi ko nagtagal kanina doon sa kwarto dahil hindi na rin naman ako inaantok kaya sumunod lang din ako sa kanya dito sa kitchen.

Lumingon si Priam saka lumapit siya sa akin bitbit ang gatas na nasa kamay niya. Binigay niya sa akin iyon tapos ay umupo sa katabi kong upuan.

“Nope, I own this just this one.” sagot niya sa akin.

Uminom ako doon sa gatas dahil mukhang matatagalan pa iyong niluto niya. Nilagay ko ang baso sa island counter sa harap namin na may tira pa. Napatingin ako kay Priam nang hawakan niya ang kamay ko. Napaigtad pa ako doon. Hindi pa talaga ako sanay.

“You scared me so much, Kai.” my forehead crampled. “Maybe, I’m exaggerating but I thought, I lost you the moment, I saw you laying on the floor and no consciousness. You don’t know how terrified I am. “ he pondered and bring my hands on his lips. He rewarded my hands with a peck.

“Sorry…” the only words that came out from my mouth. Ako rin naman ay grabe rin ang kaba at takot ko n’on. Hindi ko alam kung ano ang mangyayari sa akin sa mga oras na iyon. Hindi ko alam kung ano ang mangyayari sa akin kung wala at hindi dumating si Priam.

“Priam… iyong… iyong bahay namin anong nangyari doon? Iyong mga taong pumasok sa bahay namin nahuli mo ba sila?” now that we’re talking about them it’s better na tanungin ko nalang din siya. Actually, hindi ko na dapat siya tatanungin nito. Dapat hindi na ako magtatanong sa kanya ng ganito dahil alam ko na na-handle na iyon ni Priam.

He put my hands down yet his hands is still intertwining with mine.

“When i hear the loud noise from your line. I know there is something wrong that is happening and when you lost on the line. I immediately call the authorities so when I arrived the punks, the thief, are already in their hands. Iyong dalawang lalaki na pumasok sa bahay ay mga labas pasok na pala iyon sa kulungan but because of what they did. Hindi ko sila hahayaang makalaya pa. And about the house… the door, the windows and other stuff in the living area was damage and in the kitchen, as well. But don’t worry ipapagawa ko iyon. Para makabalik na tayo doon.”

Bumuntong hininga ako. Hindi ko mapigilang hindi malungkot dahil kay papa ang bahay na iyon. Pero natatakot na ako doon.

“Don’t be sad. We can still fix the house. The most important thing is you are safe and so as our baby,” saad ni Priam saka hinawakan niya ang tiyan ko. Binaba ko ang tingin ko doon sa tiyan ko two almost two months na siya pero hindi pa naman lumalaki ang tiyan ko.

“Priam… ayaw ko nang bumalik doon. Ayaw ko nang bumalik doon sa bahay namin. Totoo ang sinabi mo na wala nga akong kabit bahay doon. Kung meron man malayo naman kaya siguro ang lakas ng loob ng mga magnanakaw na iyon na looban ang bahay.”

Mahirap sa akin na hindi tumira doon sa bahay na iyon dahil maganda doon sana dahil tahimik pero kung ang kapalit naman n’on ang kaligtasan ko at nang anak ko wag na lang. Hindi rin kasi talaga kami makakasiguro ni Priam na hindi iyon mauulit kahit na nakakulong na ang mga taong iyon. Pumunta nga ako dito para mas ligtas ako tapos ganito pa.

May narinig akong nag-ring na cellphone kaya napalinga-linga ako. Pati si Priam ay kumunot din ang noo.

“Baka cellphone mo iyon nasa desk doon sa kwarto. Baka tumawag na si tito Gino.” ani ni Priam mayamaya.

Napakurap-kurap ako. “Alam ba ni papa iyong…”

“Yes, tinawagan ko siya kanina habang tsini-check ka ni uncle. I just thought na mas mabuti nang alam ni tito kung ano ang nangyari kanina.”

Tumango ako sa kanya at umalis sa upuan saka pumunta sa kwarto. Nang tingnan ko ang cellphone ko. Tama nga si Priam si papa ang tumatawag. Huminga ako ng malalim saka sinagot ang tawag.

“Kai? Priam?” salubong kaagad ni papa nang masagot ko ang tawag niya.

“P-pa, ako ’to,” i stummer.

“Jesus! Makaio, are you okay? How’s your child is it okay? Nandyan ba si Priam?”

“Pa,” ako saka umupo sa kama. “Ayos na po ako saka,” tumingin ako sa tiyan ko, “safe naman po ang anak ko pa. Wala naman pong masamang nangyari.”

“Hay! Salamat naman sa diyos. Alam mo bang noong tumawag sa akin si Priam at sinabi niya iyong nangyari sa iyo. Parang gusto ko nang liparin ang isla viste para makita ka lang. Pinag-alala mo ako anak. Mabuti na lang at nandyan si Priam paano na lang kung wala. Hindi ko talaga alam ang gagawin ko kung may mangyayaring masama sa iyo, Kai…”

“Ayos na po ako pa. Wag ka na pong mag-alala… at… at n-nandidito naman po si P-priam.”

“Hmm, mabuti talaga… Gino! Ano bang ginagawa mo dyan sa labas pumasok ka na!” narinig ko ang sigaw ni tita Jade sa kabilang linya. Nakagat ko ang ibabang labi ko. Narinig ko naman ang ang pagbuntong hininga ni papa. “Oo, andyan na.” si papa.

“Sige pa. Kakain pa rin kasi kami ni Priam.”

“Sige anak. Mag-ingat ka dyan.”

Bumalik na ako sa kitchen pagkatapos ng tawag ni papa at nakita ko si Priam na hinahanda ang mesa na malapit lang sa kitchen. The table is just good for only four people. Napatigil ako nang makita ko si Priam habang naglalagay siya ng mga pinggan at kubyertos doon. Seryoso siya habang ginagawa niya iyon. Sa totoo lang ngayon ko lang talaga na-appreciate lahat ng ginagawa ni Priam para sa akin at sa anak… namin.

Talagang wala akong maalala noong may nangyari sa amin ni Priam sa gabing iyon. Ang huling natatandaan ko lang ay iyong lalaking nagbigay sa akin ng inumin. At doon lang ang naalala ko hanggang ngayon. Syempre si Priam na nakakaalala sa lahat ng nangyari ay alam na alam niya talaga na siya ang ama sa dinadala ko. Hindi namaan sa hindi ako sure na siya ang ama sa pinagbubuntis ko. Hindi lang ako makapaniwala na sa lahat ng tao doon siya pa talaga.

Noong una ay nagsisisi ako kung bakit si Priam pa talaga of all the people bakit sa kanya pa. Sa tao pa talaga na ayaw ko. Sa tao pa talaga na kinamumuhian ko. But right now seeing how devoted he is to me and to my pregnancy nawala ang lahat ng pagsisisi ko. He’s such a good man pala. Siguro nga may mga escapdes siya… pero ano naman iyon sa akin. Ang importante ay ang ngayon. Ang ngayon na ipinapakita niya sa akin. Now, I’m starting to… to like him not just as Priam Lacsamana but also as a real man. I’m starting to like him not because of his possesion, not because of his name, not because of his money but because of whp he really is.

“Kai? Are you okay? Come on let’s eat so that you can have your ice cream.”

Now, sino ang hindi magkakagusto sa kanya kung ganito siya. My face heated. Shit! I’m blushing because of this scoundrel.

“Si tito ba iyong tumawag sa iyo kanina?” tanong niya habang kumakain kami.

“Ah, oo. Nangumusta lang pagkatapos nong nangyari. Saka…” pinaba ko ang kubyertos ko at binaba ang ulo ko. “T-thank you… thank you dahil dumating ka kanina. Kung hindi dahil sayo baka… baka kung ano na ang nangyari.”

Shit. This is the first time that I said those words to him. After all the things that he did ngayon lang talaga ako nakapagpasalamat.

Nag-angat ako ng tingin nang marinig ko ang pagtunog ng upuan. Tumayo si Priam saka pinunasan niya ang bibig gamit ang table napkin. Lumapit siya sa akin at walang kahirap-hirap na inikot ang upuan ko paharap sa kanya.

Kinuha niya ang dalawang kamay ko at kinulong niya iyon gamit ang dalawang malalaking kamay niya. Parang may dumaloy na active wire mula sa kamay ko at dumiretso sa puso ko, the sole reason why my heart beat is in frantic. I gulped. Nilagay niya ang dalawang kamay namin sa hita ko.

He look up and caught my eyes with his golden eyes. Ngayon ko lang talaga na pansin na ang ganda pala talaga ng mata niya. His thick and dark eyebrow is really splendid. I want to raise my hand and touch his face so that I can trace every angles of it but he is holding my hand so tight.

“No, don’t thank me, Kai. I should be the one who’s saying those words for you. I should be the one who’s thanking you. I want to thank you Kai because you let me… hinayaan mo akong maging ama sa anak natin…”

“Pero nilihim ko ito sa iyo Priam. Kung hindi mo nga ako nahuli noon baka ay hindi mo pa rin alam ito hanggang ngayon-”

He smiled and nodded. “Yeah, it’s given. I understand. I understand you, Kai. Ginawa mo iyon dahil… galit ka sa akin saka e-ex ako ng stepsister mo. Tapos ang bata mo pa syempre may mga agam-agam ka at pagdududa. You’re just 23 and I am 34… I just want to thank you as well because even if you hate me, you let me take my responsibility as a father to our child. I want to tell you Kai that what happened that night… i don’t regret it. I don’t feel an ounce of regret.”

Hindi ako nagsalita. Nakatingin lang ako sa mata at mukha niya, palipat-lipat. Habang siya naman ay sinasalubong din ang tingin ko sa kanya. Kinuha ko ang isang kamay ko saka yumuko ako at inabot ang mukha niya. Napapikit siya nang dumapo ang kamay ko sa mukha niya. Para bang dinadama niya ang palad ko na nasa mukha niya.

“Salamat din, Priam, salamat sa lahat.” halos pabulong kong sabi sa kanya.

Minulat niya ang mata niya at hinanap ang mata ko. Inangat niya rin ang kamay niya saka sinikop ang kabilang pisngi ko. Ang laki talaga ng kamay niya!

“I’m so damn happy, Kai. I’m so happy that I want to kiss you.” he said and licked his lips.

Napatingin ako sa bukol doon sa leeg niya na tumaas-baba. Binalik ko ang tingin ko sa namamasang labi niya. Pumikit ako saka unti-unting binaba ang mukha ko upang hagkan ang labi niya. Gusto ko rin siyang halikan. Hindi pa nakakalapat ang labi ko sa kanya ay naramdaman ko na ang kamay ni Priam na humaplos sa mukha ko pababa sa leeg ko. Nimulat ko ang mata ko at doon ko na nakita na nakapikit si Priam at naka-anggulo ang mukha niya sa akin. Napapikit ako nang nagtagpo ang labi namin.

Priam’s lips brush my lips. He keep brushing his lips on mine, like he is coaxing my lips, coaxing my lips to open. And I on the other hand gratify his wish. Right after i open my mouth he inserted his sweet tongue inside my mouth. Now his tongue is exploring my crater like it’s a damn delicious foods. Our lips meet and entangle. I’m vulnerably moaning because of his wet and hot kisses.

“My favorite addiction,” he mumbled before kissing me again.

‘My favorite, too.’

CHAPTER 18

Chapter 18

Kai Pov

“I-isa lang ang kwarto dito?” nauutal kong tanong kay Priam ng ilapag niya ako sa kama. Galing kaming dining area tapos trip niya siguro na buhatin ako kaya binuhat niya ako papunta dito.

Iniwas ko ang tingin ko sa kanya. Kinagat-kagat ko rin ang labi ko dahil pumapasok kasi sa utak ko iyong… ARGHH!!! Iyong halikan namin doon sa dining table ngayon-ngayon lang. Tumikhim siya kaya tumingin ako sa kanya.

“Walang ibang kwarto dito. Ito lang isa.” sagot niya sa akin.

“So, magsasama tayo sa iisang kwarto?” tanong ko na naman. Kahit na nagkatabi na kaming matulog parang iba pa rin kasi. Kinakabahan ako sa ideyang magsasama kami sa iisang kama gabi-gabi. Iwan ko.

Oo, nga’t n-naghahalikan na kami… tapos… tapos nabuntis pa nga ako. Pero iba pa rin talaga iwan ko.

“Y-yeah?” patanong niyang sagot. “But I can sleep on the floor.” habol niya naman.

I slanted my head. Doon sa bahay namin may maayos siya na tulugan doon tapos dito pa na sarili niyang tirahan ay sa sahig na siya matutulog? Tssk! Ang sama ko naman kapag ganun! Tapos ang kama… napatingin ako sa kama na kasya ang limang tao.

“H-hindi na… a-ayos lang naman sa akin na ano… tabi tayo dito sa kama. Ay! Share tayo sa kama pala.”

Ngumisi si Priam. “Okay.” Hmm, may nakakatawa ba akong sinabi? “Sige na matulog ka na liligpitin ko pa ang mesa.” saad niya.

Tumalikod na siya sa akin at naglakad pabalik doon sa pintuan na nakabukas.

“P-priam,” tinawag ko siya. Nilingon niya ang ulo niya sa akin. Tumaas ang kilay niya. “G-gusto kong magbihis… pero wala akong damit.”

“You can get naked, Kai.” walang preno niyang saad namula naman ang mukha ko sa sinabi niya. Umawang ang labi ko. “But on the contrary, I have a lot of shirts in my closet. Feel free to rummage my closet Kai.” si Priam saka lumabas at sinara ang pintuan.

Nang mawala na si Priam ay ilang segundo pa bago ko magawang itikom ang bibig ko. Bwesit siya! Porket nakakahalik na siya sa akin ay binabanatan na niya ako! Namimihasa na siya.

Padabog akong pumunta sa closet niya saka namili ng damit. Marami siyang damit dito infairness. Tapos mga designers clothes pa. Matagal ako sa closet niya dahil hindi ako makahanap ng sakto lang sa katawan ko. Nabu-bwesit na ako sa kaka-kalkal sa damit ni Priam pero wala talaga akong mahanap kaya kumuha na lang ako ng isang dirty white na tshirt at mabuti na lang at may nakita akong un-used na boxer. Pumasok ako sa cr saka naglinis sa katawan bago magbihis.

Paglabas ko ay hindi na ko nagulat nang makita ko si Priam na nakaupo at nakasandal sa headboard nung kama. Nasa hita niya ang laptop niya at nakasuot siya ng eyeglasses. Shit. Bakit ang gwapo niya pag may salamin? Tapos kahit ma nakakunot ang noo niya kakatitig doon sa laptop ay… bwesit! Bagay pa rin sa kanya. Gwapo pa rin! Nag-angat siya nang tingin nang maramdaman niya siguro ang mga tingin ko sa kanya.

“Kai, mabuti naman at lumabas ka na sa cr. Gusto na kitang pasukin doon.”

Kumibot ang bibig ko pero wala akong sinabi. Tinaasan ko na lang siya ng kilay ko saka naglakad patungo sa kama kung saan siya pero sa kabilang side!

“Kainin mo na iyang ice cream bago yan tuluyang matunaw iyan.”

Napatalon ako ng marinig ko ang salitang ‘ice cream’. Ang kasiyahan ko ay panandalian lang nang mahagip ng mata ko si Priam na masama ang tingin sa akin. Ano na naman ang problema nito?!

“Ano?” inis kong tanong at pabagsak na naglakad patungo sa pwesto ko sa kama at kinuha ang bowl na may lamang ice cream at kutsara.

“Don’t jump Kai. Baka bumagsak ka.”

Binalewala ko ang panghihimutok ni Priam dahil kung gagatungan ko pa baka ay tuluyan matunaw itong ice cream. Ang mahalaga ngayon ay ang ice cream.

“Urgghh,” napa-ungol dahil sarap na sarap talaga ako sa ice cream. Napatingin naman ako kay Priam na nakatutok sa akin.

“Tssk! Ano na naman?”

Mabilis siyang umiling saka binalik niya ang mata niya doon sa laptop niya. Kaya ako naman ay inabala ko na rin ang sarili ko sa pagkain ko n’ong ice cream. Nang maubos ko ang isang bowl ay… gusto ko pang kumain n’on nakukulangan pa ako doon. Tulala akong nakatutok sa bowl na wala ng laman.

Napatingin ako kay Priam na busy pa sa ginagawa niya. Parang nag-iiscroll lang naman siya doon sa isang document, eh. Bumuntong hininga ako saka inalis ang tingin ko kay Priam.

“Oh, already done?” tanong ni Priam sa akin kaya napatingin ulit ako sa kanya.

“Hmm, oo. Anong ginagawa mo?” usisa ko sa kanya. Ang bowl ay nasa kamay ko pa.

“Just reading the minute report that my secretary sent me.”

Tumango ako sa kanya.

“If you’re done just put the bowl on the side table ako na ang maglalabas niyan. Matulog ka na.” saad pa niya saka binalik niya ang mata sa laptop niya.

Umingos ako. “Gusto ko pa.” Saad ko habang nakatingin sa kanya na bumalik sa pagbabasa sa minute report daw.

“What? Anong gusto mo pa?” tanong niya habang ang mata niya ay hindi nilulubayan ang laptop.

“Gusto ko pa ng ice cream. Kukuha ako sa labas.” pahayag ko at inalis ko ang kumot sa binti ko pero hindi ko na naibaba pa ang paa ko sa sahig ng magsalita si Priam.

“One bowl a day, Kai. One bowl.” aniya.

“Hindi gusto ko pa.” sabi ko sa kanya.

“No, it’s not good for you saka gabi na. Bukas na lang din.” saad ni Priam.

Bumuntong hininga ako at hindi na siya sinagot pa. Binalik ko ang paa ko sa kama. Pabagsak kong nilapag ang bowl ng ice cream sa bedside table akala ko mababasag iyong bowl sa lakas ng pagkabagsak ko. Ang malaking kumot ay nilimis ko sa katawan ko patalikod na humiga. Bahala kang Priam ka.

“Goodnight.” si Priam pero hindi ko na siya sinagot. Galit ako. Galit na naman ako! Gusto kong kumain n’ong ice cream pero ayaw niya. Kapag ako naman ang ayaw kumain pinipilit niya akong kumain. Nakakainis!

Panay ang buga ko ng mararahas ma hangin habang nakapikit ang mata. Hindi pa ako inaantok at pinapakiramdaman ko rin si Priam na hanggang ngayon ay hindi pa rin tapos doon sa kaka-kalkal sa laptop niya.

I really don’t understand myself. Kanina naman sobrang nawiwili ako kay Priam pero mayamaya naman ay nagagalit na ako sa kanya. Ang hirap. Ang hirap pero iyon ang nararamdaman ko. Hindi ko mapigilan ang sarili ko dala lang siguro ito ng pagbubuntis ko. I know, I am being unreasonable here but what can I do if that’s what I feel. My mood swings is really having me bad. I hope this would end soon. My morning sickness is not that bad but meron pa talaga. Also, my leg cramps pero nandito naman si Priam na taga-hilot sa paa ko.

Naramdaman ko ang paggalaw sa kama kaya napasilip ako kay Priam saglit na tinatabi na niya ang laptop niya. Mabilis kong inalis ang mata ko sa kanya at mabilis kong pinikit ang mata ko nang maglakad siya patungo sa direksyon ko. Nakikinig at pinapakiramdaman ko lang ang bawat kilos ni Priam habang nagpapanggap na natutulog. Hanggang na rinig ko ang munting tunog ng bowl at ng kutsara at ang pagbukas at sara ng pintuan.

Naramdaman ko ang pag-uga nang kama tanda na humiga na si Priam. Nagtatampo pa rin ako sa kanya dahil sa ice cream kaya nga hindi ko siya inimik sa goodnight niya kanina. Napigil ko ang paghinga ko sa paglapit ni Priam sa akin. Akala ko ay kung ano na ang gagawin niya pero inalis niya lang pala ang kumot na halos nakatulakbong na sa akin. Muntik na akong magsalita mabuti na lang at naalala ko na nagtulog-tulogan pala ako. Bumalik din si Priam sa pwesto niya nang maayos niya ang kumot sa katawan ko. Ilang minuto ang lumipas ay hindi na gumalaw si Priam kaya dahan-dahan ang kilos ko at humarap kay Priam na nakapikit na ang mata.

“Priam…” tawag ko sa kanya pero hindi siya gumalaw.

“Psst, Priam…” ako na naman. Sinusubukan ko lang kung tulog ba talaga ang taong ito! Umusog ako ng konti papalapit sa kanya at niyugyog ang braso niya ng konti. Gumalaw at umungol lang siya pero tulog na talaga.

Napa-yes ako. Kahit na alam kung tulog na si Priam dahan-dahan pa rin ang kilos sa pagbangon at sa pag-alis ko sa kama. Maingat din akong naglalakad at takot na makalikha ng ingay. Hindi kasi talaga ako makakatulog kaka-isip sa ice cream kaya hinintay kong makatulog si Priam. Talagang naglalaway ako sa ice cream, eh. Successful akong nakalabas sa kwarto namin. Ang ilaw ay nakabukas lang kaya madali akong pumunta sa kusina ang ref agad ang nilapitan ko at kumuha ng icre cream doon. Mabuti at meron pang isang 1.3 liter na walang bukas. Napangiti ako. Kinuha ko iyon saka kumuha ako ng kutsara para makakain na.

“Ito lang at matutulog na ako.” saad ko sa sarili ko at sinimulan nang nilantakan ang ice cream.

Ninanamnam ko ang bawat subo ko sa ice cream at hindi ko na namalayan pa ang oras. Napatingin-tingin ako sa paligid baka may makita akong orasan pero wala kaya naisipan kong pumunta sa living area dahil baka doon may wall clock. Hindi na ako pumunta sa kwarto dahil baka magising si Priam.

Bitbit ang ice cream ay naglakad ako patungong living area. Ngumuso ako ng makakita ako ng isang orasan doon 1am na pala. Tumalikod na ako upang bumalik sa kusina pero napatigil ako ng may narinig akong tunog ng doorbell. Napalingon ako sa maliit na pasilyo patungo sa pintuan. Kumabog ang puso ko dahil naalala ko na ang nangyari doon sa bahay namin.

Napatingin ako sa pintuan sa kwarto namin ni Priam. Lumunok ako at nanginginig ang paa na naglakad pero hindi ko talaga binibitawan ang ice cream. Ilang hakbang lang ang nagawa ko at narinig ko ang pagbukas at pagsara ng pintuan. Kaya napatingin ako doon.

Napako ang mata ko sa lalaking kakapasok lang. Pati siya ay napatigil nang makita niya ako. Tiningnan niya ako mula ulo hanggang paa ko at pabalik. Nakaawang ang bibig niya halatang gulat na gulat siya. Pero ilang sandali pa ay nakabawi siya at ngumisi sa akin. Pero ako iyong kaba ko kanina ay nawala. Nawala ang kaba ko at napalitan iyon ng galit. At sa galit ko naibato ko sa kanya ang hawak kong ice cream at kutsara.

“What the f!!” siya pagkatapos niyang umilag. Ang lalagyan ng icre cream ay tumama doon sa nakatayong vase. Natumba iyon at nabasag kaya lumikha iyon nang malakas na  ingay.

“Anong ginagawa mo dito!?” sigaw ko sa kanya. Hinding-hindi ko makakalimutan ang lalaking ito. Hindi ko siya malimutan kasi siya iyong huli kong naaalala sa gabing iyon. Siya ang lalaking nagpa-inom sa akin ng alak. Iyong alak na may lamang aphrodisiac!

CHAPTER 19

Chapter 19

Kai Pov

Nagdilim na ang paningin ko sa lalaking nakatayo pa rin papasok at gulat na tiningnan ang vase na nabasag. Wala akong pakialam kung ano ang mabasag ko ngayon. Kahit yata mukha niya ay gusto kong basagin. Nanginginig ang buong katawan ko sa galit sa kanya.

Dahil sa lalaking ito kaya wala akong maalala sa gabing iyon. Dahil sa lalaking ito… uminit ang katawan ko nang wala sa oras at wala sa isip ko. Hindi ko alam kung masuwerte ba kung tatawagin na si Priam ang nakakita sa akin doon dahil at siya ang nakasama ko sa gabing iyon dahil kung sa ibang tao man wala rin siguro ako dito sa kinatatayuan ko ngayon. Kung hindi rin si Priam ang unang nakakita at lumapit sa akin sa oras na iyon ay baka hindi rin magku-krus pang muli ang mga buhay namin.

“Eating ice cream in the middle of the… morning? What a strange habit do you have.” saad niya pero hindi ko iyon binigyang pansin.

Kinuyom ko ang dalawang kamao ko saka malalaki ang hakbang ang ginawa patungo sa lalaking puno’t dulo ng lahat ng ito. Because of my gigantic strides, mabilis akong nakarating sa kinatatayuan niya sa walang pag-aalinlangan ko siyang sinuntok sa mukha. Tumama ang kamao ko sa ilong niya dahil iilag na sana siya.

“Motherfucker! How dare you-” hindi ko siya hinayaan pang sumatsat at inatake ko na naman siya ng suntok pero sa pagkakataong ito ay nasangga niya ang kamay ko. Ginamit ko ang isang kamay ko pero nahawakan niya rin ito.

Nag-aalab sa galit ang mata kong pinukol siya ng tingin. Nakatingala ako aa kanya dahil mataas siyang tao at malaki rin pero kahit na alam kong dehado ako dahil sa pangangatawan niya wala na akong pakialam. Dumugo ang ilong niya bunga ng pagsuntok ko. Pero nag-iingat pa rin ako sa tiyan ko. Baka sikmuraan niya ako. Buntis ako.

“What the hell is you’re problem!?” galit niyang untas saka hinigpitan ang pagkakahawak sa wrist ko. Napangiwi ako dahil sa higpit n’on pero ininda ko at galit pa ring pinukol siya ng tingin.

“Gago ka! Ikaw! Ikaw ang problema ko! Anong ginagawa mo dito!” sigaw ko sa kanyang pagmumukha, “bitawan mo ako!”

Pilit akong kumakawala sa higpit ng pagkakapit sa kanya. Pero malakas talaga siya at hindi ko mabawi ang kamay ko sa kanya. Mas humihigpit kasi ang pagkakahawak niya sa akin sa mga pagpipiglas ko.

“Putang ina sabing-”

Naputol ang sigaw ko nang mahigitan iyon ng isang panibagong sigaw.

“WHAT THE FUCK!” sabay kaming natigil ng lalaki at tiningnan si Priam na nagdidilim na ang mata sa galit. “You better let him go, Erris!”

“What the fuck, too, Priam, he hit me first have you seen this blood on-”

“I SAID LET THE FUCK HIM GO.”

“What’s wrong with you, Priam-”

“He’s fucking pregnant, Erris so let him go.” naging kalmado ang boses ni Priam pero hindi pa rin mawala-wala ang madilim niyang tingin sa Erris na ito!

Maharas akong pinakawalan ni Erris. Napatingin ako sa kamay ko na bumakat ang malalaking daliri niya. Umatras ako. Lumapit sa amin si Priam saka kinuha niya ang kamay ko. Napatingin ako kay Priam na kumuyom ang panga nang makita ang dalawang palapulsuhan ko na namumula.

“What did you say? He… he is pregnant?” parang hindi makapaniwala na saad ni Erris na tabi namin ni Priam. Tinapunan ko siya ng masamang tingin at susugurin ko na naman sana siya nang yakapin ako ni Priam upang pigilan ako sa pagsugod kay Erris na hindi ko alam kung ano ang ginagawa nito dito sa ganitong oras!

Si Erris ay napaatras at pinahiran ang ilong niyang may dugo. Masama niya rin akong tiningnan.

“Kai, you’re pregnant. Please, calm down…” paki-usap ni Priam habang yakap-yakap ako. Napatingin ako kay Priam na humihinga ng mararahas binalik ko ang tingin kay Erris.

Nagsalita si Erris. “So, that night… what the hell!” napahawak siya sa bibig niya at umiling. “Fuck! May nangyari sa inyo? At… at nabuntis… mo itong batang ito Priam? Heck! So blessed men really do exist? Bearer do really fucking exist?”

Hindi ko alam kung nang-iinsulto ba si Erris sa kalagayan o ano pero tumaas na naman ang dugo ko sa kanya at susugurin ko siya pero pinigilan ako ni Priam.

“Gago ka dahil ito sayo!” sa galit ko ay tumulo ang luha ko. “Ikaw…” hindi ko na napigilan pa humagulhol na ako sa dibdib ni Priam. Kumapit ako sa kanyang braso at umiyak.

Priam Pov

I need to calm Kai down dahil hindi siya tumigil sa kakaiyak. I am cuddling him here in the sofa and he is still sobbing. Napatingin ako kay Erris na nasa kabilang banda at hindi pa rin makapaniwala sa nalaman niya.

Kanina ay naalimpungatan na lang ako may narinig akong nabasag kaya napakapa ako sa tabi ko pero wala na akong makapa. That’s when I opened my eyes and saw nothing other than me who is on the bed. I abruptly stand and look Kai in every corner pf the room at sa bathroom pero wala siya kaya lumabas ako at awtomatik na nagdilim ang mata ko nang makita kong nagpupumiglas si Kai sa kamay ni Erris.

“Priam, I’m so sorry. Hindi ko alam… wala akong alam.” he apologized.

I clenched my jaw. “What the hell are you doing here?”

He sneered. “Of course to visit you! Akala ko ay isang linggo ka lang dito sa isla viste. Akala ko titingnan mo lang ang improvement ng renovation pero hindi ko alam na papakasalan mo na pala itong isla. Now,” he sighed, “I know the reason why. You have him in your arms, finally, after 2 years of tailing him and acting like a damn stalker.”

Hindi ko siya inimik nang gumalaw si Kai. Umalis siya sa pagkakahilig sa balikat ko.

“You want something? Water?” I asked him.

Tumango siya. I stand and went into the kitchen to get some water.

“Ano pang ginagawa mo dito? Bakit hindi ka pa umaalis? Pinagtatawanan mo ba kung ano ang nangayri sa akin nang gabi iyon? Saka sino ka ba, huh?”

Pagbalik ko ay narinig ko ang galit na naman na boses ni Kai. Mabilis ko siyang nilapitan at binigay sa kanya ang tubig. Ininom niya iyon. Inubos niya. Binagsak niya ang baso sa center table. I saw Erris eyes went round because of what Kai did.

“Sino ang lalaking iyan Priam?” nakakuyom ang kamao niyang tanong sa akin.

Tumingin ako saglit kay Erris at binalik ang mata ko sa kanya. “He… he is my cousin Kai. He is Erris Lacsamana.”

Kumunot ang noo ni Kai at napailing siya. “Ano?”

“Priam… siya,” tinuro niya ang kina-uupuan ni Erris pero ang mata niya ay nasa akin. “Siya ang dahilan kung bakit may nangyari sa atin ng gabing iyon, Priam. Alam mo Priam… alam na alam mo kung gaano kita kinakamuhian diba? Kaya napaka-imposible na itapon ko ang katawan ko sa iyo. Hindi ka ba nagtataka kung bakit nangyari iyon sa akin? Priam, ang lalaking iyan. Ang putang inang pinsan mo siya ang dahilan kung bakit ako nagkaganun. Nilagyan niya ng aphrodisiac ang alak na pinainom niya sa akin. Dapat magalit ka dyan Priam. Siya ang dahilan ng lahat ng ito!” pagsusumamo niya sa akin.

Napapikit ako ng mariin at bumuntong hininga. I’ve never ever been this fucking emotional but when I am with Kai… I cannot supressed my emotions. I already grinding my teeth inside my mouth so that I cannot cry in front of him. Why? Why Kai is like this? Akala ko nakapasok na ako sa puso niya. Pero bakit ganito? Bakit parang hanggang ngayon ay nagsisi pa rin siya sa lahat ng nangyari sa amin? Nagkamali ba ako sa pagbasa sa emosyon sa mata niya? Akala ko lang ba na gusto niya na rin ako? Fuck this!

“I… I cannot hate him, Kai. I cannot. How can I hate what he did Kai when I like its aftermath. I cannot hate my cousin Kai cause, now, I have you in me.” i told him the truth.

“Priam, siya ang dahilan ng lahat ng ito-”

“PSHH! Dapat magpasalamat ka sa akin dahil kung hindi dahil sa akin wala ka ngayon sa piling ng pinsan ko. Oo inaamin ko sinadya ko ang paglagay ng aphrodisiac sa inumin mo. But should you be thankful for me?” Erris spoke.

“Nababaliw ka na ba, huh!? Paano ako sasaya, huh? Saka… alam mo na nandun ako at… kilala mo ako? How come that you know me?”

“P-priam… hindi pa ba niya alam ang totoo?”

I look at Erris and shook my head. I hear Erris series of cuss. Binalik ko ang tingin ko kay Kai na ngayon ay nagtatanong na ang mukha dahil sa sinabi ni Erris.

“Anong totoo Priam?” he asked.

I lose of words to utter. My mind went blank. I just stare at Kai’s face.

“I… think I should leave first.”

Hindi ko na tiningnan pa si Erris na umalis. Nakatitig lang ako kay Kai na sumulyap kay Erris. Nakaalis na si Erris pero hindi pa rin ako makapagsalita.

“Priam magsalita ka. Anong pinagsasabi ng pinsan mo?”

“Kai, I’m so sorry. I’m sorry.”

Umingos siya dahil sa sinabi ko.

“Bakit ka nagso-sorry? Priam, ang tanong ko! Ano ang pinagsasabi ng pinsan mo na totoo?”

I bend my head. “You know that I like you, Kai,” pagsisimula ko at narinig ko naman ang paghinga ni Kai ng malalim, “2 years ago… 2 years ago when I first saw you Kai. I saw you for the first time in a party, you were with Jia that time.” I held my head up and look at him. Nagtatagpo ang kilay niya.

“For the first time Kai, I felt my heart beat like crazy when I saw you. I thought of you as the most pretty man I saw that night. When our eyes met that time, that time I know… that I like you. Nang gabing iyon balak ko sanang magpakilala sa iyo but I refrain my self from doing so cause I might startle you. That’s why I get to know to your stepsister instead. Pero hindi naging sapat ang pagkilala ko lang stepsister mo kaya ginawa ko siyang girlfriend para makita kita…”

“How? How could you do that?” Kai asked.

I smile bitterly. “I did it because I like you-”

“Hindi sapat na dahilan ’yan para gawin mo iyon kay Jia! Priam babae si Jia at may damdamin siya pinaglaruan mo lang siya para sa pansariling kaligayahan mo.”

I laugh. “Not enough reason?” I glance at him. “Not enough reason but I did just for you.”

“Wag mong sabihin na para sa akin Priam dahil para sa sarili mo lang iyan! How could you be so selfish and heartless, Priam?”

I bit my lips. “Yeah, I’m selfish. I’m heartless but what can I do when I like you so much! DAMMIT! Wala akong maisip na iba dahil iniisip ko na ang bata mo pa sa panahon na iyon! I don’t want to take your puberty away form you for my own. That’s why I resort to that scheme but I regreted it kaya hiniwalayan ko ang stepsister mo. Matagal ko na siyang hiniwalayan but ayaw niya. She’s fucking stubborn and childish. And my cousin Erris know everything from the very beginning dahil siya lang ang masasabihan ko sa lahat. At nang gabing iyon…” i halted for a bit and closed my eyes, “alam ko… alam ko na nilagyan ni Erris ng aphrodisiac ang alak na binigay niya sa iyo. Pero nalaman ko iyon pagkatapos ka niyang painumin.”

Kao gasped that’s why I look at him. I hate the emotion in his eyes. It’s… it’s full of dismay and hatred. He hate me more now. I knew it. Shit!

“Gago ka talaga.” sabi niya at tumayo.

“Kai, where are you going?”

“Aalis ako dito,” he answered.

Nag-panic ako. “No, no, no… ako… ako ang aalis Kai, just stay here. Ako na lang ang aalis.” Nakita kong kumuyom ang kamay niya at tinapunan ako ng tingin. Hindi ko na siya tiningnan pa dahil masasaktan lang ako sa mga emosyon na nababasa ko sa mukha niya. Umalis ako sa villa ng walang dala kahit ano. Hindi ko alam kung saan ako pupunta. Ayos lang… basta wag lang umalis si Kai doon. I said to myself, dahil kung aalis siya sa villa baka di ko na siya makita pa. Lalo na’t galit siya sa akin. Fuck this life.

CHAPTER 20

Chapter 20

Kai Pov

When I woke up it’s already 9 in the morning. Priam leave the villa and I don’t know where he is right now. I went into the bathroom and do my routine there. Thanks god that I don’t have a morning sickness right now. Hindi pa naman talaga nawawala ang pagduduwal ko pero hindi na grabe minsan kapag may naa-amoy lang ako na hindi ko gusto.

I went out of the room. Akala ko paglabas ko ay makikita ko si Priam sa living area pero wala siya. So as in the kitchen wala rin si Priam. Nakakapanibago ang sa pakiramdam na wala si Priam sa totoo lang. The atmosphere inside the villa feels so melancholy. Maybe, I was used that first thing in the morning whe  I woke up siya agad nakikita ko at nag-g-good morning at syempre ako magra-rants naman ng kung ano-ano. Parang ang tahimik.

Nagtimpla ako ng gatas at umupo ako sa mesa na wala pang pagkain. Ngayon ko lang napagtanto na sa mga nagdaang mga araw at linggo ay hindi na pala ako nakakahawak ng gamit pang-kusina dahil si Priam na halos gumagawa n’on.

I took a sip on my milk. And what happened earlier flashed in my mind. Hindi ako makapaniwala na gusto talaga ako ni Priam? Jesus, how come that he likes me at his first glance at me. I am not that attractive althought I have a fair skin but does that enough to say that he likes me. How can a mere glance at me makes his heart beat fast? Yet, I cannot blame him for that if that’s what he feels towards me. Pero iyong sinabi niya na two years na niya pala akong gusto and he acted like a stalker to me for those years, it’s really damn serious. Pero sa pagkakaalala ko wala akong mabuting nagawa kay Priam o mabuting pinakita sa kanya.

Kung tama ang pagkaka-alala ko. Noon kapag bumibisita siya kay Jia sa bahay ay iniismiran ko lang siya at kung maaari ay sa kwarto lang ako nagmu-mukmok kapag nasa bahay siya. Hindi ko alam na ganun pala kalalim na ang pagkagusto niya sa akin. At umabot pa talaga sa punta na papainumin ako ng aphrodisiac?

I know what he did to Jia is not fair at all. He used her. He played her heart. I rolled my eyes when I remember that even before Jia was dating Priam. Lagi na talagang laman ng tabloids si Priam dahil sa mga issues niya mapa-babae man iyan o ano but mostly it’s about girls he dated and get dumped the next day pero hindi na nadala si Jia doon. Gustong-gusto rin niya kasi si Priam.

I raised my head when I hear a ring on the door. I stand and sauntered towards the main door and look at the pipehole kung sino ang tao sa labas. It was a girl with a cart accompanied with her.

I open the door.

“Yes?”

“Sir, may pina-deliver po si Mr. Lacsamana na breakfast para sa inyo.” the said.

I look at the cart the food was covered with a stainless steel.

“Sinong Lacsamana?” tanong ko sa kanya cause now that I know a hindi lang pala si Priam ang Lacsamana sa islang ito.

“Sorry, sir napag-utusan lang ako doon sa hotel basta po  Mr. Lacsamana daw po.”

Tumango na lang ako sa kanya at pinapasok ko ang pagkain sa loob. Habang nakatingin ako sa pagkain ay naalala ko si Priam. Hindi siya umuwi dito ngayon. Tapos naalala ko noong umalis siya wala siyang dala kahit na ano. Saan naman kaya iyon nagsusuot ngayon. Pagkatapos niyang sabihin ang lahat ng iyon sa pagmumukha ko ay gusto ko sanang umalis dahil gusto kong iproseso lahat ng sinabi niya dahil… ang hirap paniwalaan, eh. Sobrang hirap paniwalaan na ang isang business tycoon na si Priam Lacsamana ay magkakagusto sa isang katulad ko. But, he insisted na siya na lang ang aalis at hindi ko inaasahan na hanggang ngayon ay hindi talaga bumabalik.

Kinain ko ang mga pagkain na pinadala sa akin. At pagkatapos kong maligo ay lumabas ako. Hindi ko pa naman kasi nalilibot itong buong lugar kaya gusto ko g malibot ito.

Malaki ang lugar pero hindi na ako umabot la doon sa mismong vicinity noong hotel. Umupo ako sa pino at maputing buhangin na kagaya lang noong buhangin doon sa bahay namin.

“Makaio.” pamilyar na boses ang tumawag sa pangalan ko. Nang tingnan ko ang pinanggalingan ng boses ay nakita kong si Erris iyon. Mabilis na nagpagbago ang mood ko. Itinaas no Erris ang dalawang kamay niya na parang sumusuko. “Hindi kita nilapitan upang makipag-away Makaio. I’m here to apologize.” anang niya saka umupo sa tabi ko. Umupo rin siya sa buhangin.

Bumuntong hininga ako at tumingin sa asul na dagat. Galit pa rin talaga ako sa kanya.

“I’m sorry, Makaio. Alam kung huli na talaga dahil… nabuntis ka na ng pinsan ko pero gusto ko pa ring humingi ng tawad. I… I didn’t know, Makaio. I didn’t know that you’re capable of conceiving a child. Only if I know…”

Tumingin ako kay Erris. “Tapos ka na. Umalis ka na.” pagtutulak ko sa kanya.

“Makai-”

“Tigilan mo kaka-Makaio sa akin,” pinutol ko siya. Feeling close rin siya.

“Kai, then. Kai, hindi ka dapat… magalit kay Priam. Yes, may plano na paiinumin ka ng aphrodisiac pero umatras si Priam. Humindi si Priam pero ako… hindi ako sumunod sa gusto ni Priam. I still did it.”

Pinukol ko siya ng tingin. “Nililinis mo ba ang pangalan dito ni Priam?”

“No, I just want you to know na hindi rin talaga gusto ni Priam iyon. Hindi siya nagsisi na nabuntis ka pero pinagsisihan niya na sa ganoong paraan ka niya nabutis. My cousin alreay had enough Kai. That night, sa party ni Loren. I want to end his obsession to you. Iyon ang nagtulak sa akin na gawin ang bagay na iyon. Hindi ko gusto na parang baliw ang pinsan ko na sumusunod sa iyo. He lost his posture, his class, when it comes to you and I don’t like it. Hindi naghahabol ang isang Lacsamana, Kai kami dapat, kqmi dapat ang hinahabol. And I honestly don’t like you, too, Kai. Hindi ko nga maintindihan kung ano ang nagustuhan ng pinsan ko sa ’yo.”

Napangiwi ako sa sinabi niya at sinampal ko ang balikat niya. “Gago, ka humihingi ka ba ng tawad o ginagalit mo ako!”

Ngumiwi siya sa akin.

“’Yan, iyan ang ayaw ko sayo. Nananakit na nga ang dali pang uminit ng ulo.”

“Pshh! Kung wala ka nang sasabihin umalis ka na.” ulit ko na naman. Pero kumunot ang noo ko nang bigla siyang sumeryoso. Napataas ako ng kilay ko.

“Pero seryoso Kai. Gusto ko ngang humingi ng tawad sa nagawa ko.”

Tumingin ako sa ibang direksyon. “Wag ka nang mag-sorry nangyari na ang nangyari at kahit anong sorry mo dyan di na mababalik na ang nakaraan. Oo, inaamin ko Erris galit ako… galit ako sayo at kay Priam pero itong,” hinawakan ko ang tiyan ko, “bata na nasa sinapupunan ko hindi ako galit dito at hindi ko ito pagsisihan. Sana lang Erris wag mong ipgakalat na isa akong bearer iyon lang.” pagkatapos kung sabihin iyon ay binalik ko ang tingin ko sa kanya na ngayon ay nakangiti sa akin.

“Thank you Kai but yeah… I’m still sorry. Don’t worry your secret is safe. You can trust me.”

Natahimik kamimg dalawa at nakatingin lang kami sa dagat sa harapan namin.

“Kai, hindi mo ba talaga gusto ang pinsan ko? Sa loob ng panahon na magkasama kayo… hindi mo ba talaga siya nagustuhan?” biglang wika niya na kinatulala ko.

Sa loob ng dalawang buwan na magkasama kami ni Priam wala siyang ibang pinakita sa akin hindi maganda. Puro pag-iintindi at pag-uunawa ang binibigay at pinapakita niya sa akin. Lahat ng pag-aalaga niya sa akin bumuhos iyon sa akin ngayon. Ngayon ko lang napagtanto na ang dami palang nagawa ni Priam sa akin na hindi ko man lang binibigyan ng pansin dahil puro lang galit ko ang iniintindi ko, ang inuuna ko. Ang mga pag-aalala, pag-aalaga, pag-uunawa, pag-iintindi at mga pagpapasensya sa akin ni Priam sa mga nakaraang linggo ay ngayon lang bumuhos sa akin.

Ngayon ko lang napagtanto na sa mga panahong iyon hindi binibigo ni Priam ang puso ko na pakabugin. Ngayon ko lang napagtanto na ang lahat ng iyon nagustotohan ko rin at ayaw kong mawala pa. Inaamin ko na iba na ang tingin ko kay Priam. Inaamin ko nana gusto ko na nga siya. Pero takot ako. Takot akong sabihin at ipakita iyon sa kanya.

“You don’t have to answer it. Sige ma pupuntahan ko muna ang pinsan ko.”

Napatingin ako kay Erris na pinagpag ang suot niyang shorts. Tumayo rin ako.

“A-alam mo kung saan si Priam?” tanong ko sa kanya.

Nagtagpo ang kilay niya. “Wala ba siya sa villa? Hindi wala kasi siya sa opisina niya kanina at wala rin siya doon hotel kanina. Nagpadala nga ako ng breakfast sa villa niya as my apologize na rin sa pagpunta ko doon ng walang paalam.”

Napanganga ako. Nasaan na si Priam? Umalis ba siya dito sa isla? Iyon bang sinabi niya na umalis… ibig ba niyang sabihin n’on ay umalis talaga siya sa isla?

“W-wala umalis siya kanina…”

Iyon lang ang huli naming pag-uusap ni Erris. Ako ay bumalik naman sa villa at doon ako nagmuni-muni kong saan na si Priam. Baka umuwi talag siya ng syudad. Hanggang gumabi na ay wala talaga akong makita na Priam. Ni-anino niya ay wala talaga. Nasaan na siya? Hindi na ba siya babalik dito?

CHAPTER 21

Chapter 21

Kai Pov

Nagising ako dahil may narinig akong pagbukas at sara ng pintuan. Hindi ko alam kung madali lang ba akong magising o dahil may hinihintay talaga ako kaya ang bilis kong magising ngayon. Dali-dali kong tinanggal ang kumot sa katawan ko at bumaba sa kama.

Tiningnan ko ang malaking kama na walang Priam Lacsamana. “Siguro siya na iyong dumating.” Munting bulong ko sa sarili ko. Nagsuot ako ng tsinelas pambahay saka lumabas sa silid. Pagkalabas ko dumiretso agad ako sa living area. At doon ay nakita ko si Priam na nakaupo sa sofa at hinihimas ang sintido niya.

Ang puso ko. Hindi ko maipaliwanag ang saya ng puso ko nang makita ko siya ngayon. Akala ko umalis na siya. Akala ko iniwan na niya ako. Bago pa ako natulog kanina ay sinabi ko na sa sarili ko na aaminin ko kay Priam ang totoong nararamdaman ko sa kanya. Kaya lang ngayon na nandidito na siya parang umurong na iyong dila ko. Nasaan na ang tapang ko kagabi. Nasaan na iyong ininsayo kong confession speech. Wala na akong makapang salita galing sa utak ko. Tanging naririnig ko na lang ay ang malakas na kabog sa puso ko at ang panginginig ng kamay ko. Buong sistema ko na ata nanginig ngayon.

Lumunok ako bago tuluyang lumapit kay Priam na ngayon ay hinihimas pa rin ang sintido niya. Sumasakit ba ulo niya?

“Priam.” usal ko saka tumigil sa harapan niya.

Ang pag-angat ng tingin sa akin ni Priam ay parang naging slow-motion iyon. Napalunok ulit ako nang makita ko ang seryoso niyang mukha at pagod niyang mata. Wala siyang tulog. Nang makita niya ako ay tumihaya siya sa head rest ng sofa at saglit na pumikit. Kinabahan ako lalo nang ang ekspresyon sa mukha ni Priam ay walang pinagbago.

Pinagkrus niya lang ang braso niya sa harap ng malaki niyang dibdib at seryoso pa rin ang mukha na nakatingin sa akin sa harapan niya. Nakakapanibago ang tingin ni Priam sa akin. Kung dati kapag nakikita niya ako ay ngumingiti siya at sinasalubong ako ng yakap ngayon wala na iyon. Ang pagkukumpara sa dating Priam at Priam na nasa harapan ko ngayon ay nakadagdag sa kaba sa akin.

Paano ako aamin nito ngayon? Kaya ko ba? Bakit ganito si Priam? Aamin na nga ako ganito pa siya.

“May sasabihin ka? Kung wala bumalik ka na sa kwarto at matulog.” napanga-nga ako dahil sa tono ng pananalita ni Priam. Bakit ang lamig n’on? Bakit ang lamig-lamig niya ngayon? Gusto ko siyang hawakan at kumpirmahin kung si Priam ba talaga itong nasa harapan ko pero natatakot ako. Kinakabahan ako lalo sa kalamigan niya ngayon. Hindi ito ang Priam Lacsamana na nakilala ko sa loob ng dalawang buwan. Hindi ito ang Priam Lacsamana na nakilala ko.

Tinikom ko ang bibig ko at hinanap ko ang kulay ginto niyang mata. “Priam… ano… saan ka nanggaling?”

Iniwas niya ang tingin niya sa akin. “Why do you ask kung saan ako nanggaling? Hindi pa ba sapat iyong oras na binigay ko sayo? Kailangan ko pa bang umalis ulit? Aalis ako kung ’yan ang gusto mo.” saad niya sa hindi nagbabago ang tono ng boses at ekspresyon sa mukha.

“Priam.” naiirita na ako sa kanya.

“What? Galit ka pa? O, tamang sabihin ko na galit ka na naman dahil nakita mo ako?”

Kinagat ko ang ibabang labi ko upang pigilan ang pagluluha sa mata ko. Galit ako. Oo, gusto kong isigaw iyan sa pagmumukha niya ngayon. Galit ako dahil kung bakit ngayon pa na naglakas loob na ako na aminin ko ang totoong nararamdaman ko ay ganito pa siya. Bakit?! Saan ba siya nanggaling at bakit nagkaganito siya?

“Priam,” bumuntong hininga ako dahil parang hindi na ako makahinga sa panggi-gipit ng dibdib ko. Naninikip ang dibdib ko dahil nasasaktan ako. Nasasaktan ako sa pinapakita ng Priam Lacsamana na nasa harapan ko ngayon! “Hindi ako galit sayo. Bakit ka ba ganyan? Bakit ang lamig-lamig mo sa akin ngayon. Nasasaktan ako Priam.” hindi ko na napigilan pa at tumulo ang luha sa mata ko na kanina ay pinipigilan ko ng husto. Marahas kong pinalis ang luha na lumabas.

Mas lalo tumulo ang luha ko dahil wala man lang pinagbago ang ekspresyon sa mukha ni Priam. Kung dati ay natataranta at natatakot siyang makita akong umiiyak. Ngayon hindi na. Hindi na!

“Hmm, bakit ka umiiyak ngayon? At bakit ka nasasaktan Kai? Diba, ito ang gusto mo? This is the real Priam Lacsamana. This.is.me.” may diin pa niyang wika. Bumangon siya mula sa pagkakahilig niya doon sa head rest ng sofa. “Your tears doesn’t work on me, Kai.” inihabol niya pa na nagpadagdag ng sakit sa puso ko.

Naamoy ko ang hindi kaaya-ayang amoy ng alak mula sa hininga ni Priam. Nakainom siya.

Tumayo siya at hindi man lang ako binalingan ng isang sulyap. Pinagmamasdan ko lang siyang naglalakad patungo sa kusina. Inis kong pinalis ang luha ko saka sinundan siya doon.

“Bakit mo pa ako sinundan dito, Kai? You’re fucking pregnant, go back to sleep.” hindi nakatinging niyang saad sa akin. Nakatalikod siya sa akin at naharap siya doon sa coffee maker.

“Priam.” tawag ko sa kanya pero hindi niya man lang ako nilingon kahit saglit. Gago, siya nasasaktan ako sa ginagawa niya ngayon.

Now, I know his feeling. Ganito pala ang pakiramdam nang binabalewa ka ng taong gusto mo. Ganito pala iyong pakiramdam niya noong binabalewala ko siya. Paano na iyong mga panahon na sinabi niya sa akin na gusto niya ako pero hindi ko siya ini-imik. Sa dalawang taon na gusto niya ako. Fuck this. Grabe pala iyong sakit na naramdaman ni Priam noon. Ano ito karma ko?

Kahit na di siya nakatingin sa akin ay niyuko ko ang ulo ko. “G-gusto kita.” naging usal ko at pinikit ko ang mata ko. “Gusto kita na rin Priam.” pag-amin ko.

Narinig ko ang munting halakhak niya kaya inangat ko ang ulo ko. Nakaharap na siya sa akin ngayon at may hawak-hawak na siyang baso.

“Are you kidding me?” tanong niya sa akin saka sumipsip siya doon sa baso. “Don’t play with me, Kai.” mabilis na bumalik sa pagkaseryoso ang mukha niya.

“Gusto nga kita. Hindi kita nilalaro Priam. Putang inang, gusto kita!” sigaw ko dahil parang binibiro niya lang ako.

“I’m sorry but I don’t like you anymore,” para akong sinuntok sa dibdib dahil sa sinabi niya sa akin. Wala siyang ginawa pero nanghina ang buong katawan ko. Napa-atras ako ng wala sa oras dahil sa sinabi niya. Mas lalong nanikip ang dibdib ko.

Umiling ako at nagsimula na naman magluha ang mata ko. Shit. “H-hindi totoo yan. Sinasabi mo lang iyan dahil gusto mong makabawi sa mga nasabi at ginawa ko sayo noon.” naginginig kong wika.

“Hindi na kita pipilitin pa Kai kung ’yan ang gusto mong paniwalaan pero sa huling pagkakataon. Hindi na kita gusto.”

“Hindi totoo ’yan. Isang araw lang ang nakalipas at hindi mo na ako gusto? Imposible ’yan!” tumaas na ang boses ko dahil hindi ko ito matatanggap. No, this can’t be. Ngayon na gusto ko na rin siya. Putang ina na pero hindi ito pwede. Tumulo muli ang luha ko.

“Trust me Makaio. It’s possible cause it already happened. I don’t like you anymore.”

“HINDI! HINDI IYAN TOTOO!” buong lakas kong sigaw.

Napaahon ako mula sa pagkakahiga ko. Napatingin ako sa paligid ko. Nandidito pala ako sa living area. Dito pala ako nakatulog kakahintay kay Priam. Napahawak ako sa mukha ko na basang-basa. Umiiyak talaga ako ng totoo dahil sa panaginip ko.

Muli kong nilibot ang ang mata ko sa buong bahay pero walang presensya ni Priam. Pinahid ko ang luha sa mata ko saka tumayo. Nagsimula na akong kabahan dahil parang totoo iyong panaginip ko. Una akong pumunta sa kitchen dahil baka nandun si Priam. Baka kasi umuwi na siya tapos di ko lang namalayan. Nang walang Priam sa kitchen ay pumunta ako sa silid namin dahil baka nandun siya. Para na akong praning kakahanap kay Priam. Iba kasi ang pakiramdam ko doon sa panaginip ko. Bago ako makatulog doon sa living area ay iniisip ko na talaga kung papaano ko aaminin kay Priam na gusto ko rin siya pero sa paghihitay ko sa kanya doon ay nakatulog na pala ako at nanaginip pa ako. Binangungot ako.

Pagbukas ko sa pintuan ay wala ring Priam doon. Kinagat ko ang labi ko at muling bumalik sa living area. Hindi ako mapakali. Hindi ako mapalagay kakaisip kung saan na nagsusuot si Priam ngayon. Muli na naman akong tumayo at nagpagdesisyonang hanapin siya. Hindi na ata kaya pang hindi siya makita ngayon.

Pagbukas ko sa main door ay sumalubong kaagad sa akin ang napakalamig na hangin at madilim na kalangitan. Anong oras na ba? Bumalik ako sa loob at kumuha ng makapal na jacket na nakita ko doon sa closet ni Priam. Pagkaraan ko sa living area nakita ko na alas onse na pala nang gabi. Lumabas ako habang yakap-yakap ko ang katawan ko gamit ang makapal at malaki na jacket ni Priam. Hindi naman madilim kahit na gabina sa daan dahil may mga ilaw naman sa mga poste.

Nang makarating ang sa vicinity noong hotel and resort na pag-aari ni Erris ay may mga tao akong nakikita sa dalampasigan, sa may loungers. Nagsasaya ang mga tao pero heto ako’t parang napapraning na. Gagong Priam. Saan na ba kasi siya.

“Oh my god! I’m sorry.” hindi ako tumitingin sa dinadaanan ko dahil abala ang mata ko kakahanap kay Priam kaya may nabundol akong isang babae. Ako dapat amg manghingi ng sorry sa kanya.

“O-okay lang miss.” ako at napatingin ako sa jacket na natapunan ng alak.

“Sorry talaga.” anang niya pa.

Bigla kong naalala sa panaginip ko na naamoy ko n’on si Priam. Amoy alak siya n’on.

“Ah, miss saan…” napatingin ako sa hawak niyang babasaging baso. “saan ka naka…”

“Ito ba? It’s martini you want?” anang niya.

“H-hindi. Gusto ko lang tanungin kung saan niyo po iyan na… ano.”

“Saan ko ito galing?” singit niya sa akin. Napatango ako. “Mmm, may room service naman dito sa hotel at pwede kang magpa-deliver n’on sa room mo hindi mo na kailangan pang lumabas,” ngumiti siya sa akin, “you can also ask for martini sa restaurant ng hotel sa may ground floor. Pero itong akin may beach party kasi ngayon kaya doon ito galing.”

Ngumiti ako sa kanya. “Salamat.”

Ang sinabi ng babae na beach party ay ang una kong pinuntahan. Nang matagpuan ko iyon ay napatakip ako sa bibig ko at ang isa kong kamay ay niyakap ko sa tiyan ko. Malaki kasi ang lugar kaya hinanap ko pa. I know that I shouldn’t be in this kind of atmosphere but I need to find Priam. I craned my neck to look for him but I see none. Walang Priam. Naglakad ako doon sa parang booth na may mga taong nakaupo doon. Doon din ata sini-serve ang ang alak. Lumapit ako doon pero natigil ako nang makita ko ang bulto ng lalaking hinahanap ko ngayon. Nakaupo si Priam sa harap n’ong booth. Kaya pala hindi ko siya mahanap doon sa dagat ng taong nagsasayawan dahil nandidito pala siya nakaupo at may katabing babae. Fuck this. Ito ba ang hinanap ko? Ito ba ang nilabas ko ng alas onse nang gabi para lang makita ito?

Awtomatik na tumulo ang luha ko hindi dahil sa buhangin kundi dahil sa nakikita ko ngayon sa harap ko. Hindi niya ako makita dahil nakaside-view silang dalawa n’ong babae at abala sa pag-uusap. May pangiti-ngiti pa si Priam. Tapos iyong babae ay may pa bulong-bulong pa at… putang ina! Dumapo pa ang kamay ng babae sa hita ni Priam. Hindi man lang kinuha ni Priam ang kamay n’ong babae sa hita niya.

Imbes na lapitan si Priam doon at ang babae ay umalis ako sa lugar na iyon. Tumutulo ang luha kong nilisan ang lugar na iyon. Sana pala hindi ko na siya hinanap pa. Nagsasaya naman pala siya doon. Habang binabay-bay ko ang daan pabalik ng villa niya ay pagak akong napatawa. “Well, once a playboy will always be a playboy.” Damn you Lacsamana!

CHAPTER 22

Chapter 22

Kai Pov

Pagkapasok ko agad kong hinubad ang jacket sa katawan ko at tinapon lang iyon kung saan. Ang luha ko ay patuloy pa rin sa kaka-agos. Naiinis at nagagalit ako sa sarili ko. Alam ko na naman na ganoon si Priam pero bakit ganito ako? Bakit parang gulat na gulat pa ako sa nakita ko? Para namang wala akong alam na ganun siya. Naiinis ako kasi naiiyak ako tuwing pumapasok sa isip ko iyong nakita ko kanina. Nagagalit ako sa sarili ko dahil parang ang hina hina ko na.

Pumunta ako sa kwarto at doon ako umiyak nang umiyak. Nakakagago. Bwesit. Ito ang ayaw ko. Ano na huli na ba ako? Huli na ba para umamin ako sa kanya? At sa nakita ko kanina kaya ko pa bang umamin? Bwesit na Lacsamana! Inipit ko ang mukha ko sa unan saka sumigaw. Napu-frustrate na ako.

Siguro gusto niya rin na siya iyong umalis dito sa bahay dahil may plano talaga siyang mambabae. Siguro gusto niya rin na umalis dito dahil nabuburyo na siya sa akin. Sa ugali ko. Sa pagmumukha ko. Dahil mga pumapasok na dahilan sa utak ko ay mas lalo akong naiinis at nagalit. Mas lalo akong hindi makatulog. Psh! Sino ba ang makakatulog ng madali kapag nakita mo iyong taong gusto mo may kaharutang iba! Iwan ko lang kung makatulog ka!

Tumihaya ako saka nakatulalang nakatitig sa ceiling. Pinunasan ko ang pisngi ko. Ang lagkit na nang mukha ko kaka-iyak. Fuck you ka talagang Lacsamana ka!

Biglang naalala ko na naman iyong panaginip ko. Jesus. Paano kung magkatotoo iyon? Paano nga kung hindi na ako gusto ni Priam? Paano ko siya haharapin? Saka paano kung napag-isip-isip niya na hindi na niya kayang panindigan itong anak namin? Paano kung hindi na niya ako kaya makita? Paano kung susustintuhan niya na lang ang pagbubuntis ko?

Fuck this. Oo noon pinagtulakan ko siya dahil kaya kong buhayin mag-isa ang magiging anak namin pero ngayon. Ngayon na sinanay na niya ako sa mga bagay-bagay. Shit! I don’t wanna loss him. Hindi ko na ata kaya pa.

Napabalikwas ako at sumigaw. “AHHHHHH!” sigaw ko dahil sa inis na naramdaman ko. Wala na akong pakialam kung may makarinig man sa akin o wala basta gusto kong ilabas amg lahat ng nasa damdamin ko ngayon. Dahil kung hindi ko ito isisigaw ay baka sasabog ako. Pakiramdamn ko punong-puno ngayon ang dibdib ko.

At sisigaw na naman sana ako nang may narinig akong mahinang tunog mula sa labas. Awtomatik na napatingin ako sa pintuan. Natahimik ako nang wala sa oras. Sinuot ko ang tsinelas pambahay na malaki sa akin saka lumapit doon sa pintuan at inilapit ko ang tenga ko doon. Kumunot ang noo ko nang marinig ko na may nagdo-doorbell. Puta. Baka nagising ko iyon dahil sa sigaw ko.

Napakagat ako nang labi ko  saka lumabas. Dumireto ako sa main door at binuksan iyon. Pero natigilan ako nang makita ko kung sino ang nasa labas. Lumaki ang mata ko habang nakatitig sa dalawang anak ng diyos na nasa labas ngayon.

Si Priam lang naman at ang babaeng kasama niya kanina ay nasa harapan ko ngayon. Parang gusto ko silang sabuyan ng pinakulu-ang tubig. Ang babae ay nagulat din  nang makita niya ako pero madali iyong nawala at tinaasan niya ako ng kilay niya. Nilipat ko ang mata ko kay Priam na lasing na lasing habang akay-akay ng babae sa balikat niya. Bakit alam ng babaeng ito ang villa ni Priam?

“Can I take him inside?” ang babae matapos ng isang mahabang katahimikan.

Nasalubong ang kilay ko dahil sa lakas ng loob ng babae sa harapan ko. Nanahimik na lang ako at tumabi upang maipasok niya ang lasing na si PRIAM LACSAMANA sa loob. Pagmamay-ari pa rin niya itong bahay. Gusto ko mang wag papasukin pero hindi ko ito pag-aari.

Sinara ko ang pintuan saka sumunod sa babae akala ko ay dadalhin niya si Priam sa kwarto pero sa sofa niya lang nilagay si Priam. Nang makahiga si Priam ay nag-flex nang buto niya ang babae. Ngayon na maayos ko siyang nakita dahil sa ilaw. Napalunok ako. Bwesit. Ang sexy niya tingnan dahil nakasuot lang siya ng minimazer na bra tapos shorts at pinatungan niya ng isang manipis na jacket, ang liit ng baywang niya tapos mataas pa ang pangangatawan niya, maputi rin naman siya kagaya ko at iyong buhok niya bagsak na bagsak parang alagang-alaga sa salon.

Humarap siya sa akin at nakataas ang kilay niya. “You must be…” pagbibitin niya at pinasadahan ako ng tingin mula ulo hanggang paa. “Makaio? Makaio Villanueva.”

Napalunok ako. Paano niya nalaman ang buong pangalan ko?

“Hmm, I’ll take you silence as a yes.” humalukipkip siya at saglit na pumikit. Nilagay niya sa baywang niya ang dalawang kamay niya at tumingala saka pinukol ako ng masamang tingin. Kinabahan ako dahil sa mga tingin niya sa akin!

“Ikaw ba itong hinahabol ng pinsan ko?” taas kilay niyang tanong.

Napakurap-kurap ako sa tanong ng babae sa akin. Saka tama ba iyong narinig ko? Pinsan? Pinsan niya si Priam? I-ibig sabihin hindi pala siya babae ni Priam? Parang may nakuhang nakadagan sa dibdib ko dahil sa aking narinig.

“O-oo, ako nga,” utal kong sagot sa kanya.

Saglit siyang natahimik.

“I cannot believe it. Why the heck is my cousin like you!?” nagpipigil ako sa sarili ko na hindi siya sugurin. Grabe na siya! Alam kong hindi ako kagwapuhang lalaki pero may hitsura naman ako. Ano naman ngayon kung ako ang nagustuhan ni Priam. Masama ba iyon?

“Teka nga anong pangalan mo at p-pinsan ka ni Priam?”

“I’m Nelanie Lacsamana and yes I’m his cousin.” matapang niyang sagot sa akin. Sa tono palang ng pananalita niya alam ko na. Alam ko nana ayaw niya sa akin.

“Makaio, diba ikaw ang lalaking hinahabol at kinababaliwan nitong pinsan ko?” hindi ako umimik aa sa kanya. “I have something to tell you at sana makinig ka.”

Kumunot ang noo ko. Siya naman ay tumalikod sa akin saka umupo doon sa isang couch. Cross-legs and fold arms over her gifted chest, she eyed me using her sharp eyes. Parang familiar ang datingan niya. Psh! Parang si Erris lang. Dugong Lacsamana nga. Ako naman ay nanatiling nakatayo lang at nakatingin lang din sa kanya.

“Based on what I heard. Nagbahay-bahayan na pala kayo nitong pinsan ko?” she lamented. Napangiwi ako sa sinabi niyang bahay-bahayan. “And I know na simula pa lang Makaio, alam mo na na gusto ka ng pinsan ko. Simula pa lang ay kinalaro na niya kung ano ang nararamdaman niya sayo. Kaya ngayon,” bumuntong hininga siya saka nag-flip ng buhok niya, “tatanungin kita. Gusto mo rin ba ang pinsan ko o hindi? Magka-aminan na tayo dito Makaio. Besides, my cousin is already doze off.” saglit niyang sinulyapan si Priam na nakadapa sa sofa.

I gulped and rise my head. “At bakit ko sasabihin sa iyo? Kung may gusto man ako o wala kay Priam, na pinsan mo sa akin na iyon. Labas ka na doon.” matapang ko ring sagot sa kanya.

Tumawa siya saka umiling. Muli siyang tumayo. Napabuga siya ng marahas na hininga. “I don’t really like you, Makaio.” saad niya sa akin. Teka nga pareho sila ng sinabi sa akin ni Erris, ah. Psh! Ano namang paki ko? “Okay, fine. Pero sinasabi ko sayo Makaio tapos na ako sa kabaliwan nitong pinsan ko sa iyo kung ang kapatid ko ay sinusuportahan pa siya pwes ako ayaw ko na. Gusto ko nang itigil niya itong kahibangan niya sa iyo. Two years is already enough. He already invest too much yet walang bumabalik sa kanya. Luging-lugi na siya sa iyo! Kaya bukas na bukas babalik ako dito. Dadalhin ko na siya sa Manila. Pack his things for me.” She commanded.

Bigla akong nataranta sa sinabi ni Nelanie sa akin. Anong dadalhin niya sa Manila. Si Priam?

“B-bakit mo siya dadalhin sa Manila? At… at papayag ba siya?” nagpapanic ko nang saad.

Umirap siya sa akin. “Of course, ibabalik ko siya sa Manila dahil kung nandidito siya mas masasaktan lang siya lalo. Mas masasaktan lang siya na araw-araw ka niyang nakikita pero ikaw binabalewala mo lang lahat ng efforts niya-”

I injected. “Hindi ko siya inutusan sa mga ginagawa niya-”

“YES! You didn’t told him so but he did. My cousin did all of those because he likes you so much that even if he broke because of you he still does because he is into you ! And i don’t like this obsession anymore. Lacsamana doesn’t beg. Lacsamana doesn’t bow their heads. Lacsamana doesn’t lower their pride. Lacsamana’s are dominants, powerful, and elegant. But…” pagbibitin niya saka mas lumapit sa akin, “but my cousin loss everything. He gamble everything just for you but what happened?” she shook her head and bitterly laughed. “He gained nothing. You still don’t like him while he is head over heels with you .” she heaved.

“Also, sinabi nga niya kanina na hindi siya aalis sa lugar na ito dahil sa ’yo but if I have to drag him with me. I.will.”

She regained her posture and eyed me.

“Kahit ngayon lang pakitingnan at alagaan mo ang pinsan ko. And don’t worry bukas… Bukas na bukas babalikan ko yan dito at ibabalik ko yan sa kung saan siya nararapat. Kung kinakailangang kaladkarin ko siya. Gagawin ko. I also, know, that he can move on from you. He will eventually loss his feelings towards you, plus, he have a lot on his plate. And he deserve better.” She bulldozed over me.

CHAPTER 23

Chapter 23

Kai Pov

Ilang minuto na ang nakalipas mula nang lumabas si Nelanie subalit hanggang ngayon ay hindi pa rin ako makagalaw sa kinatatayuan ko. Lahat ng binitawan niyang salita ay parang di kayang iproseso nang utak ko, nang puso ko.

Oo nga’t alam ko na ang mga Lacsamana ay kilala sa pagiging elegante nila, sa pagiging dominante nila sa kaninang mundong ginagalawan. Ngunit alam ko ba na sinugal iyon ni Priam lahat para sa akin? Diba, hindi naman. Hindi ko naman siya inutusan na gawin iyon para sa akin.

Napailing ako nang naalala ko ang sinabi ni Nelanie na; oo nga’t hindi ko iyon sinabi at inutos kay Priam pero ginawa niya dahil gusto niya at para sa akin. Subalit nga hindi ko alam. Iyan,iyan ang laging rason ko. ‘Walang ako alam.’ Pero n’ong nalaman ko ba binigyan ko ba iyon ng pansin? Noong sinabi na ni Priam na gusto niya ako pinansin ko ba iyon? Tapos tinanong ko ba siya kung bakit niya ako nagustuhan? Tinanong ko ba siya kong bakit ako ang gusto niya sa dami ng iba dyan? Tinanong ko ba siya kung kailan niya ako nagustuhan? Fuck this. Binalewala ko rin naman iyon. Binalewala ko ang lahat.

Nagpakampante ako. Hindi ko inisip ang maaring maramdaman ni Priam sa panahon na iyon. Sumikip ang dibdib ko sabay nang pagtulo ng luha ko. How insensitive I am? How heartless I am? Paano ko iyon nagagawa kay Priam? He did a lot but not even once I compliment… and praise him. He showed his utmost sinserity and care for me and our child yet I did not give him a credit to all his deeds.

And now, I acted like I was in so much pain. I acted like a child. Tinakpan ko ang bibig ko gamit ang kamay ko saka humagulhol ng iyak. Bakit di ko na-realized ito noon? Bakit di ko ito naisip noon? Bakit di ko ito naramdaman noon? No. I am wrong. I’m wrong, I already feel it. I already feel it but I’m so fucking busy throwing him a painful, harsh and unreasonble words. Naramdaman ko na ngunit binabalewala ko lang! Puta. Ang gago ko! Ang bobo ko para gawin iyon sa taong… gusto na pala.

“Nmmm,mmmm,” ang daing ni Priam na nasa sofa ang nagpabalik sa akin sa reyalidad. I glance at him. Nahulog na pala ang kalahati ng katawan niya sa sahig. I scurry and put his feet on sofa but at the same time my tears is keep on falling like a falls. I don’t understand myself anymore.

I reached his face and rubbed my palm on his warm face. I decided to clean him dahil malagkit na ang katawan niya, maybe because he stayed outside. I wiped my tears and leave him on the sofa and went to the bathroom to get some water and towel. Just when I closed the common bathroom’s door, I saw Priam staggering towards our room. I immediately put the basin away and went to him.

Nilagay ko ang kamag niya sa balikat ko just like what Nelanie did earlier and help him to reach our room. I stilled for a seconds when Priam smell my head. I can feel his warmth breath on my head.

“Smells like Kai. Smell like my pregnant choleric baby.” namamaos niyang wika.

“P-priam halika na.” ako saka nagpatuloy kami sa paglakad patungong kwarto.

Nang mahiga ko siya ay bumalik ako sa labas at kinuha ang basin at towel na kinuha ko kanina. Pagbalik ko sa kwarto ay tulog na ulit si Priam at nakabuka ang dalawang kamay. Nilapag ko sa bedside table ang basin saka ang towel at inayos ko ang pagkakahiga ni Priam. Habang pinupunasan ko ang mukha ni Priam ay pumasok sa isip ko ang sinabi ni Nelanie sa akin kanina.

‘Kahit ngayon lang pakitingnan at alagaan mo ang pinsan ko. And don’t worry bukas. Bukas na bukas babalikan ko yan dito at ibabalik ko yan sa kung saan siya nararapat.’

Uminit ang bawat sulok ng mata ko dahil doon. Nang matapos kong punasan ang mukha at ang leeg ni Priam ay isa-isa kong tinanggal ang butones ng polo ni Priam pero habang ginagawa ko iyon at tumulo bigla ang luha ko. Why it hurt so much thinking that he would be far away from me. Kaya ko bang malayo sa kanya? Syempre hindi ko na kaya.

“Priam…” I called him in low voice. “Priam… Priam d-don’t leave me… us… don’t leave us.” my voice cracked and I cried holding his hands. “I’m sorry Priam. I’m so sorry. Please don’t me. Please, don’t.” I sounded like a pathetic begging someone who is in a deep slumber and who is drunk. I beg to the person who can’t answer me because he is drunk. But I give no care at all.

While my tears are keep on falling. I wipe his abdomen then his hands and still lamenting, “Priam, don’t leave me.” I lost count on how many times I repeated that phrase while wiping him.

I was about to to stand when head out when Priam grabbed my wrist. My head instantly turned to him. Bumukas ang mata niya kahit na inaantok siya. He smiled.

“Why my baby is crying?” he asked in hoarse voice.

“Gago dahil sa ’yo.” i mumbled.

Inabot niya ang mukha ko saka ginamit niya ang hinlalaki niya upang punasan ang luha sa pisngi ko. Umiyak na naman ako. Nakakabwesit na.

“I don’t like seeing my baby cry.” gusto kong busalan ang bibig ni Priam ngayon. Baby siya ng baby sa akin. Parang may cringe doon kapag inuusal niya ang katagang iyon. “I hate seeing my baby cry. My heart aches when I see you cry, baby.”

“Priam, wag mo akong iwan. Wag kang aalis dito. Wag kang sumama kay Nelanie sa Manila.” saad ko sa kanya pero para siyang walang naririnig mula sa akin. Patuloy lang siya sa pagpunas ng mga luha ko. Nagagalit na ako. Bakit hindi niya ako sinasagot!

Humagulhol ako kaya napa-ahon siya mula sa pagkakahiga niya. Ginamit na niya ang dalawang hinlalaki niya sa pagpupunas ng luha ko. Naiinis na ako. Mukha siyang concern pero kung maka-akto ay parang di niya naman ako naririnig. Inis kong sinampal ang kamay niya saka inalis ko iyon sa kakapunas ng luha ko. Naiinis kong pinalis ang sarili kong luha.

“Hindi mo ba ako naririnig, huh, Priam!” sigaw ko pero wala na naman siyang imik. Puta. Gusto ko siyang sinapain at sapakin ngayon. Pero nagalit din ako sa sarili ko. Muntik ko nang makalimutan na lasing pala ang kausap ko ngayon. Baka na nanaginip lang ito ngayon. Kaya naman mas lalo akong naiinis.

Sa pagkabuwisit ko ay hinawakan ko ang magkabilang balikat ni Priam. Nakatitig na siya sa akin ngayon at parang hinihintay niya lang kung ano ang susunod kong gagawin. Hindi sinasadaya ng mata ko na bumaba sa katawan niyang matigas at parang hinulma. May maliliit pang buhok doon sa dibdib niya at baba na. Napalunok ako saka inangat ko ang tingin ko sa kanya.

“Makinig ka Priam,” pagsisimula ko pero wala talagang reaksyon si Priam pero bahala na. “wag kang aalis dito. Wag mo akong iiwan at ang anak natin, okay?” saad ko at ganun pa rin wala pa rin siyang imik. Nakatulala ang siya habang nakatingin sa akin.

Duma-usdos ang kamay ko mula sa balikat niya pababa. Para na akong nawawalan ng lakas. Nagpahinga ang kamay ko sa may siko niya. Niyuko ko ang ulo ko.

“Alam kong marami akong nasabing masama sayo Priam. Alam ko rin na nasaktan kita ng lubos. Alam ko rin na may marami akong kasalanan sayo. Siguro wala na akong karapatang sabihin ito sa iyo. Pero sasabihin ko pa rin ito Priam,” inangat ko ang ulo ko sa kanya ganun pa rin siya nakatingin lang sa akin at walang imik. “Gusto  na rin kita Priam. Gustong-gusto kita.” anang ko ngunit unti-unti ay pinikit ni Priam ang mata niya saka napahiga sa kama.

Gusto kong sipain si Priam pero hindi ko ginawa dahil lasing siya. Wala siya sa tamang pag-iisip niya ngayon. Umusog ako upang bumaba sa kama dahil kailangan ko pang ilabas nag basin pero hindi na naman ako nakababa sa kama nang bigla akong hinila ni Priam saka inihiga. Pagkahiga ko ay agad na pumulupot sa katawam ko ang kamay ni Priam. Hindi ako makagalaw. Tapos ang hininga ni Priam ay tumatama pa sa batok ko. Nakikiliti ako.

“P-priam,” ako at umusog ako pero humigpit ang pagkakayakap ng kamay ni Priam sa akin. Bumuntong hininga ako saka sumuko na lang at pinikit ko na lang ang mata ko at napagdesisyonan ko nang matulog nalang din.

Pagkagising ko ay kaagad akong napabangon at nilinga-linga ko ang mata ko sa paligid ko. Umalpas sa kabog ang puso ko nang wala akong makita na Priam Lacsamana sa kama, sa kwarto. Kinuha ko ang kumot na nakalimis sa katawan at hindi na ako nag-abala pang magsuot ng tsinelas saka lumabas ng kwarto.

Nawala na ako sa sarili ko nang makita ko si Priam sa kusina na nakatalikod sa gawi ko. Tinakbo ang agwat naming dalawa at ipinilupot ko ang kamay ko sa baywang niya.

Amoy pa lang Priam na. Munting bulong ng utak ko nang pumasok sa ilong ko ang amoy pamilyar niyang pabango.

“Shit.” narinig kong mura niya. Gulat siyang humarap sa akin. Umikot siya sa gitna ng yakap ko. Gulat siya nang makita niya ako sa harap niya ngayon. “Kai?” di makapaniwalang tanong niya. Nanatiling nakayakap ang kamay ko sa kanya at tiningala ko siya. Naluluha na ako.

“What happened? Did you have a nightmare?” tanong na niya naman.

Iniling ko ang ulo ko saka binaon ko ang ulo ko sa gitna ng dibdib niya. “Wala, hindi… Priam wag kang umalis. Wag mo akong iwan dito Priam. Hindi ko kaya wag kang umalis.” ani ko habang nakabaon pa rin ang ulo ko doon sa dibdib niya.

Ang kamay niya ay nakarating sa ulo ko at sinuklay niya ang buhok ko. “What?” anang niya.

“I-iyong pinsan mo. Priam siya ang naghatid sa iyo dito kagabi at sinabi niya sa akin na ibabalik ka niya sa Manila sa ayaw at gusto mo. Pero Priam wag mo ako… kaming iwan ng anak mo dito.”

Bahagya niya akong tinulak kaya lumuwag ang pagkakayakap nang kamay ko sa kanya. Yumuko rin siya at pinantayan ang taas ko. “Kai-”

“Gusto rin kita, Priam. Gustong gusto kita.” pagpuputol ko sa kanya.

Nalaglag ang panga ni Priam pagkatapos niya akong marinig.

“A-ano?” nauutal niyang tanong.

“Gusto kita.” ani ko.

“W-wait…” siya at pumikit siya. Binitawan ko siya. “Am I hearing you right, right Kai? You like me? You like me, too?”

Napakurap-kurap ako. Shit. Nasabi ko pala iyon nang wala sa oras. Fuck this. Gusto kong bawiin ang sinabi ko pero huli na nasabi ko na. ARRGHH!

Kumibot ang bibig ko at tinaas ko ang kilay ko at tumango sa kanya. “O-oo.”

“Wait, kukunin ko lang ang cellphone ko.” aniya saka kumaripas ng takbo papunta sa silid namin. Lumaki ata ang butas ng ilong ko sa inis dahil sa inakto niya.

Pagkabalik niya ay nasa kamay na niya ang cellphone niya at may kinukulikat siya doon. Nang makarating siya sa harapan ko ay ngumit siya ng pagkatamis-tamis.

“Sabihin mo ulit na gusto mo ako, Kai.” siya saka tinuon ang cellphone sa akin.

Nalukot ang noo ko dahil sa sinabi niya at sa cellphone na nasa harapan ko. “Anong kagaguhan ito Priam Lacsamana!”

Kahit na nagalit na ako ay nagawa niya paring ngumisi. “Just say it again, Kai. I’ll record it this time.”

Bumilog ang mata ko. “Puta. Nangga-gago ka nga!”

Ngumuso siya sa akin habang ang cellphone niya ay nakatuon pa rin sa akin. “Please, Kai sabihin mo naman. Di lang kasi makapaniwala na gusto mo na rin ako. Baka panaginip ko na naman ito. Baka hindi ako bumabalik sa katinuan ko dahil sa alak kagabi. Kaya gusto kong i-record para makita ko ulit at para… may ebidensya ako.”

Umingos ako at umirap. Humarap ako doon sa camera ng cellphone niya. “Oo, gagong Priam gusto na rin kita.” ako. Tumingin ako sa kanya pagkatapos kong sabihin iyon. “Ano ayos na ba iyon?”

Pero ngumuso siya. “Wag mo namang salihan ng gago, Kai.”

Napapadyak ako sa inis. Ulit ay humarap ako sa camera. Bumuntong hininga ako kinalma ko ang sarili ko. Ngumiti ako doon. “Priam Lacsamana, gusto kita… gustong-gusto kita.”

“Ano ayos na ba iyon?” tanong ko sa kanya. Ngumiti siya sa akin saka nilagay ang cellphone niya sa island counter at inisang hakbang ang layo namin saka niya ako niyakap. I slanted my neck when his head rested there. Ilang sandali pa ay nataranta ako nang maramdaman kong may likidong tumulo doon.

“P-priam…”

“Shit, Kai. I’m so happy. I’m so fucking happy.” Akala ko naman kung ano na. Kinabahan naman ako doon. Napangiti nalang ako at niyakap rin siya.

“Masaya rin ako.” bulong ko sa kanya.

CHAPTER 24

Chapter 24

Kai Pov

Kung nababalibag lang si Priam. Jesus. I surely did it already. His now getting into my nerves. Hindi ko na rin mabilang kung ilang beses na akong napapabuntong hininga dito sa kandungan niya habang nanood ng walang kwentang palabas sa telebesyon. Sumasakit na nga iyong mata ko kaka-irap.

Tinigil ko ang pagsusubo ko sa ice cream, nilapag ko ang kutsara sa bowl saka nagsalita. “Priam,” nagpipigil kong wika. Naghintay ako nang ilang minuto upang sumagot siya pero ang gago talaga hindi ako sinagot.

Naubos na ang pasensya ko! Tinanggal ko ang isang kamay niyang nakayakap sa akin saka inilapag ko ang paa ko at binagsak ang bowl ng ice cream sa center table. Tumayo ako mula sa pagkaka-upo ko sa kandungan ni Priam saka nakapamaywang ko siyang hinarap na ang mata ay nasa cellphone niya pa rin.

“LACSAMANA!” i shouted.

Napaigtad siya dahil sa sigaw ko. Muntik pang mahulog mula sa kamay niya ang cellphone na kanina pa niya tinitingnan. Nakakarindi na kasi sa tenga ko iyong video na pinapanood niya. Iyong pinapanood niyang video ay ang… shit… iyong sinabi ko sa kanya kanina na gusto ko rin siya. Pagkatapos naming kumain ay dito kami sa sala tumambay. Sa simula ay ayos lang naman pero nang tumagal na ay naririndi na ako kakabalik niya sa video’ng iyon.

“Kai,” aniya saka nilapag niya ang cellphone sa sofa. “Why did you stand up? Just sit on my lap.” dagdag niya at t-in-ap ang kandungan niya.

Inirapan ko lang siya. Sa totoo lang ay kinakabahan pa rin ako hanggang ngayon. Kaya nga rin ayaw kong lumayo kay Priam kasi si Nelanie. Iyong pinsan ni Priam, pakiramdam ko ay maya-maya rin darating din iyon. Kinakabahan ako. Baka talagang kaladkarin niya si Priam pa-Manila. I won’t let her! Kahit na pinsan siya ni Priam.

Inabot ni Priam ang dalawang kamay ko saka ako hinila sa kanya at pinaupo niya ako sa kanduangan niya ulit. Nilagay ni Priam sa balikat niya ang mga kamay ko at niyakap niya ang braso niya sa baywang ko.

“I’m sorry. Nagseselos ka ba doon sa cellphone ko?” tanong niya na kinangiwi ko.

Niyakap ko ang kamay ko sa leeg niya saka ko hinila ang nadadala na buhok niya sa kamay ko. “Hindi ’no.” sagot ko sa kanya.

“Shit, Kai, ang sakit,” reklamo niya napabitaw naman ako doon dahil parang nasaktan talaga siya. Napalakas kasi ang hila ko doon sa buhok niya.

“Wag mo kasi akong simulan. Saka hindi ako nagseselos doon sa telepono mo. Pakasalan mo pa iyan, e.” anang ko at ngumuso naman si Priam. “Nakakarindi na rin kasi Priam. Naka-ilang ulit ka na doon. Di ka ba nagsasawa kakapanood do’n?” pagtutukoy ko sa video.

Bumuntong hininga siya. Parang isang papel lang akong binuhat ni Priam at mas nilapit pa niya ako sa kanya. Ngayon ay bahagya na siyang nakahilig sa head rest ng sofa. Tumingala siya sa akin.

“No, Kai, hinding-hindi ako magsasawa doon…” si Priam sa sandaling iyon ay naramdaman ko rin ang paggapang ng kamay niya sa loob ng suot kong tshirt niya na malaki sa akin. Napariin ang pagkakagapos ng kamay ko sa likod ng leeg niya. “I can watch it over and over again.” aniya pa at lumilikha siya ng maliliit na bilog doon sa likod ko.

Napapikit ako nang mariin dahil para akong kinukuryente ng kamay niya. “P-priam-” nadilat ko ang mata ko nang sinakop ng bibig ni Priam ang labi ko.

While Priam’s lips ad tongue busy on wiping my lips his experts hands climb at my back and then find it’s way to my nipples.

“Uhmm, ahh, nghh…” halinghing ko.

Dahil sa munting halinghing ko ay nagawa ni Priam na ipasok ang dila niya sa loob ng bibig ko. Napahigpit ang pagkakayakap ko sa leeg ni Priam dahil sa ginawa niya kasabay n’on ang sunod-sunod kong ungol. Si Priam ay napapa-ungol na rin. Ang tunog nang nag-iispedahan naming dila, ang bawat kain namin sa isa’t isa, at ang tunog ng telebesyon ang siyang pumuno sa loob ng sala.

Pikit ang mata kong ihinilig ang ulo ko nang bumaba ang labi ni Priam sa leeg ko. Awang rin ang labi ko habang dinadama ko ang basang labi ni Priam na pinapapaliguan ng halik ang leeg ko.

“S-shit… uhmm…” impit kong ungol nang kagatin ni Priam ang leeg ko.

“Fuck. Did I bite you too much?” tanong ni Priam saka nilayo ang labi niya sa leeg ko. Tumigil din sa masahe ang kamay niya doon sa dibdib ko. Shit, akala ko sa babae lang iyon pwede.

Tumingin ako sa kanya at umiling. “H-hindi naman.” namumula akong saad. Mapula naman ang labi ni Priam pero mas namula iyon ngayon. Pati ang paligid ng labi niya ang namumula din. Fuck. Dahil ba iyon sa halikan namin?

Ngumisi si Priam saka tininaas niya ang damit ko. Nag-panic ang sistema ko. Fuck, anong ginagawa niya? Nang ipasok ni Priam ang ulo niya doon sa loob ng tshirt ay kinabahan ako. Hindi ko kasi makita kung ano ang ginagawa niya doon sa ilalim ng tshirt. Ang nararamdaman ko lang ay ang mainit niyang hininga.

Ilang segundo pa ay naramdaman ko na ang hininga niya sa mismong utong ko. “P-priam, anong… anong ginagawa mo. A-alis dya-aahhh, ahh, ahhhmmp…” di ko matuloy ang pagsasalita ko nang sunggaban na niya ako doon. Tinakpan ko ang bibig ko dahil napapalakas na ang boses na kumakawala sa bibig ko.

Nakakawala sa ulirat ang bawat dila, kagat at hila ni Priam doon. Napapapikit nalang ako at napapa-ungol. Shit. Parang first time ’to. Syempre, wala ako sa tamang pag-iisip noong may nangyari sa amin kaya di ko alam kung ano ang ginagawa ko noon at di ko rin alam kung ano ang ginawa ni Priam noon. Sa madaling salita wala akong kaalam- alam sa nangyari sa amin ni Priam.

“Your nipples are so hard, baby.”

“Ahh, Priam…” ako nang nilipat niya ang bibig niya sa isa kong nipples. Ang isa niya namang kamay ay pinisil-pisil at… jesus, parang pinipiga na niya ang utong ko. It hurt a bit pero natatabunan iyon ng pagnanasa at… pananabik?

Napadilat ako nang maramdaman ko ang kamay ni Priam sa likod ko na pumasok sa loob ng boxer na suot ko. Wala akong brief kaya diretso na ang kamay niya. Naramdaman ko na ang daliri niya patungo doon sa butas ko sa likod nang may biglang sumigaw.

“Mamamia!!!” napatingin ako kung sino iyon. Fucking shit!!!!! Si Erris ay natangangang nakatingin sa direksyon namin ni Priam.

“Who’s that motherfucker!!?” malutong na mura ni Priam saka lumabas doon sa loob ng tshirt.

Aalis na sana ako sa kandungan ni Priam dahil nakakahiya ang aabutan ni Erris. Nahihiya ako na parang gusto ko nang maging invisible sa harap niya ngayon. Pero isang braso lang ang ginamit ni Priam upang pigilan akong huwag umalis sa kandungan niya.

“Priam.” reklamo ko pero do’n siya nakatingin kay Erris na ngayon ay di magawang itikom ang bibig.

“What the hell are you doing here, Erris?!” galit na tanong ni Priam kay Erris.

Napakurap-kurap si Erris ng tumaas na ang boses ni Priam. Tumikhim ng ilang beses si Erris saka hilaw na tumawa.

“I- I’m just visiting, Kai. You know…” utal-utal na saad ni Erris nang makita niya ang galit na mukha ni Priam. Ano bang problema nito? Bat siya nagagalit?

“Why are you visiting him?” tanong na naman ni Priam.

Ako naman sa kandungan niya ay sinusubukang alisin ang kamay niya pero malakas siya. Gusto ko nang umalis dito ngunit hindi ako binibitawan ni Priam.

Napakamot ng batok niya si Erris. “Nothing, I just wanna know if he is fine. Yesterday, he look… lost,” kumunot ang noo ko kay Erris. “Saka kahapon akala ko nandidito ka kaya nagpadala ako ng breakfast pero wala ka pala. Kaya nandidito rin ako para… ano masamahan si Kai.”

Tumingin ako kay Priam na ngayon ay kumuyom ang panga. Naramdaman ko rin amg paghigpit ng kapit niya sa baywang ko. “You can go now Erris. Kai is fine with me and thank you for your concern.”

“Ano ba Priam! Paupuin mo naman si Erris.” tinampal ko ang balikat niya.

“Would you rather have him here? Than resuming our-”

Tinakpan ko na ang bibig niya at pinadilatan siya ng mata.

Nilingon ko si Erris. “Erris, umupo ka-”

Mabitin ako sa pagsasalita ko nang makita ko kung sino ang bagong dating. Napalunok ako. Si Nelanie ay nasa likod ni Erris.

“Dammit!” mura ni Priam saka ako nilapag sa tabi niya at tumayo siya.

Ako naman ay nakatingin pa rin kay Nelanie na saglit na nagulat dahil sa naabutan niya.

“Brother?” si Nelanie kay Erris.

“Oh! What are you doing here, Nel?” nilingon ni Erris si Nelanie. Shit. Magkapatid talaga sila.

“I’m taking Priam with me, and you?” pabalik naman na tanong niya kay Erris. Kinabahan ako sa naging sagot ni Nelanie.

“Visiting?” may tanong na sagot ni Erris.

“The hell! Anong ginagawa ninyo dito? Can you leave now?” pagkukuha ni Priam ng atensyon sa dalawa. Napalingon naman sila kay Priam.

“Nel, I will not go with you. I’m staying here.” anang agad ni Priam nang makaupo ang mga pinsan niya. Magkatabi kami ni Priam at magkatabi naman si Erris at Nelanie sa isang tabi.

Ako ay lihim na kinakabahan sa gilid ni Priam. Pinagpapawisan ako. Lihim ko ring hinihila ang laylayan ng damit ni Priam.

“No, you’ll come with me, Priam.” pagmamatigas ni Nelanie.

“I will not. And that’s final, Nel. I will not leave Kai here alone.”

Namula si Nelanie. “Damn that! Stop this already Priam. I know you like…” umismid si Nelanie, “him but this is not good anymore. You like him but-”

“He like me too.” pinutol na ni Priam si Nelanie.

Nanlaki ang mata nilang pareho ni Erris saka tumingin sa akin. Napalunok ako sa kaba pero sinalubong ko pa rin ang mga matatalim nilang titig.

“Psh! Really? Oh, come on. Baka sinabi lang iyan ni Makaio dahil sa mga sinabi ko sa kanya kagabi? Baka na-threat lang siya na mawala ka Priam. Na mawala ang nakasanayan na niyang laruan.” Nelanie remarked and I can sense a sarcasm on her tone.

“NELANIE!” biglang sigaw ko na kinagulat nila… at pati ako ay nagulat din sa ginawa ko. Shit. Hindi ko lang kasi matiis na si Nelanie. Nasasaktan ako sa mga pinagsasabi niya. Oo nga at takot akong mawala si Priam sa akin ngunit hindi ko laruan si Priam. Kailanman ay hindi ko inisip na laruan siya.

“Kai,” si Priam.

Di ko pinansin si Priam humigpit lang ang pagkapit ko sa damit niya. “Nelanie, alam ko… alam kong ayaw mo sa akin,” tumingin ako kay Erris, “at ikaw din Erris alam kong ayaw mo sa akin. Alam kong di ninyo ako gusto para… para sa pinsan ninyo.” Binalik ko ang mata ko kay Nelanie. “Pero Nelanie wag mo namang sabihin na laruan ko si Priam. Hindi ko inisip na laruan si Priam, ni-isang beses hindi ko iyan naisip. Oo, noon galit ako kay Priam, naiinis ako sa kanya at kung ano-ano pa ang nararamdaman ko sa kanya. Pero noong sinabi ko na gusto ko si Priam totoo iyon. Totoo na gusto ko siya. Oo, natakot ako, na-t-threaten ako sa mga sinabi mo pero totoo na gusto ko si Priam. Matagal…” tumigil ako saglit at niyuko ko ang ulo ko, ramdam na ramdam ko ang pag-init ng tenga ko, “matagal ko na akong m-may gusto sa kanya pero nito ko lang iyon na pagtanto. Matagal na pero ngayon lang ako nagkaroon ng lakas ng loob.”

“Holy shit.” rinig kong mura ni Erris.

“Kai, baby.” inangat ko ang ulo ko saka tumingin kay Priam. Pulang-pula na siguro ang buong mukha ko ngayon.

Di ko maipaliwanag kong ano ang ekspresyon ng mukha ni Priam. Para siyang naiiyak na tuwang-tuwa rin.

“Kai, hindi ko alam kung anong gagawin ko sayo ngayon.”

Nagsalubong ang kilay ko. Naguguluhan ako. “Huh?”

“Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko sayo ngayon, Kai. Sobrang saya ko dahil sa sinabi mo. Dammit. I might fuck you right now because of my excitement.” si Priam saka ako niyakap sa harap ng mga pinsan niya.

CHAPTER 25

Dedicated to: Aphrodite_helios

---

Chapter 25

Priam Pov

I grew up having everything on my plate. When I was still a child, when I want toys no matter how much it cost, I get it. When I finish my high school year I want a car, then I get it. When I’m on my college year I want to live in a penthouse and I get it without wasting any drop of sweat. It’s like one flicked of my finger then I have what I like.

Sa madaling salita, hindi ko naranasan na maghintay at mag-abang kung kailan darating o kailan ko makukuha ang isang bagay. Dahil sa isang salita ko lang lahat binibigay ng mga magulang. Maliban na lang siguro na hindi naibibigay ng mga magulang ko ang oras nila sa akin. Lahat sila busysa kani-kanilang trabaho, si daddy sa clinic niya, si mommy naman sa opisina niya. Kaya sa tingin ko bumabawi lang sila sa mga materyal na bagay. Pero hindi ko iyon dinibdib. Hindi ko dinibdib lahat ng pagkukulang nila sa akin. I have an older brother and my cousins and they’re enough for me.

Eversince, I’ve never been insecure and envied to someone. I’ve never wish and want something na hindi ko nakukuha. Pero n’ong nakita ko si Kai, when I like him. Parang lahat nawala na sa akin. Dahil sa kanya natuto akong kabahan, mangamba, mainggit at higit sa lahat nakaramdam ako ng insekyuridad na hindi ko pa nararamdaman noon. I like him so much. I want him to be mine like the other things na nakukuha ko pero hindi kagaya ng mga bagay ay nakukuha ko kaagad. Hindi bagay si Kai na mabibili ko sa magkanong halaga at iba rin siya. I tried to win him pero wala pa rin. Muntik na akong sumuko. Muntik na akong nawalan ng pag-asa.

But what I heard today was very fulfilling. Hindi alam kung saan ko ilalagay ang kasiyahan ko. Gusto kong sumigaw sa saya. Gusto kong tumalon sa tuwa. But at the same time I feel like crying. Dammit. Sa tingin ko lahat ng paghihirap ko sa mga nagdaang taon ay nabayaran na. He is worth it. Kai is worth it. Ngayon ko lang naramdaman ang kasiyahan na makuha ang gusto ko.

Kai is not perfect. He have his own flaws but I accepted all his imperfections.

“I like you. I like you so much.” i said to him while still embracing his small body. It’s a good thing na umalis na ang mga pinsan ko.

“I like you, too, Priam.” mahina niyang sabi sa akin. I kissed his neck before breaking our tight embrace.

“Let’s continue, Kai.” i told him. His forehead crampled, his favorite mannerism when he is confused.

“Anong continue Priam?” he asked.

“Our making out earlier,” i answered.

His nostrils go in circle. He is shy nor annoyed. Fuck, he’s fucking adorable choleric baby of mine.

“Hindi, ayaw ko na.”

“But your mine now, Kai.” I said in low voice. I acted like I am hurt.

He heaved. “A-ano naman ngayon. P-porket ba ganun ay ano… na…”

“So you’re mine now?” i teasingly asked him.

I pulled his leg towards me. “Gago, malamang sayo na ako, tssk!”

“Then let’s fuck. Let’s make love.”

I don’t know if Kai is pissed or annoyed but he kicked and I fall from the sofa. Nonetheless, I’m still so fucking happy right now. Finally, he is mine now. Makaio Villanueva is finally mine.

Kai Pov

I’ve never thought na darating talaga ang araw na magugustuhan ko si Priam. Si Priam Lacsamana na halos isumpa ko noon kapag nakikita ko.  And everytime na naalala ko ang mga panahon na iyon natatawa na lang ako. Iyong taong halos itulak ko na bangin at patayin ko na sa panaginip ko noon, ngayon siya na ang pinaka-importanteng tao ngayon sa buhay ko at ang magiging anak namin.

Hindi ko makakalimutan n’ong araw na inamin ko kay Priam ang totoong nadaramdaman ko sa kanya. Nahihiya pa ako n’on kasi sa dami na nang nasabi ko sa kanya tapos sa kanya lang pala ako babagsak. Nahihiya ako n’on pero ngayon nawala na iyon. I’m more confident now to tell him everyday that, I like him. Para pa ngang proud na proud ako.

But then his cousin Nelanie. Hindi talaga siya naniwala kaagad. Dahil baka daw pag-iinarte ko lang iyon para hindi ako iwan ni Priam. Wala na akong magagawa kung hindi siya maniniwala doon basta alam ko sa sarili ko na iyon na iyong nararamdaman ko at alam iyon ni Priam. Di ko nga makalimutan ang bilin o siguro tamang sabihin ko na banta ni Nelanie sa akin.

“Hurt my cousin and I will not think twice to get him at hinding-hindi mo siya makikita pa.”

As if I am threaten to her words. And of course, may sinabi rin si Erris sa akin.

“I will not beg and please you, Kai but take care and be good to my cousin. Matagal ka niyang hinintay, matagal ka niyang pinangarap, matagal ka niyang pinagmasdan sa malayo at matagal ka niyang gustong maging sa kanya… so don’t hesitate and show him how much you like him. Kasi ang pinsan ko Kai di iyon nagtitira sa sarili niya kapag nagkagusto siya. Hindi iyon nagtitira sa sarili niya kapag… nagmahal siya.”

Ang mga sinabi lang ni Erris ang tamatak talaga sa utak ko at hinding-hindi ko siguro makakalimutan. Siguro ay iba talaga ang bond nilang magpipinsan.

I stared at Priam half naked body roaming around our room. Nagbibihis siya dahil pupunta na naman daw siya doon sa renovation site. Malaki ang pina-renovate ni Erris sa hotel and resort niya kaya matagal talagang matapos-tapos. Nakahiga pa rin ako sa kama at nakaunan nang tatlong pinagpatong-patong na unan at may mga unan pang nakabalibot sa akin. Gustong-gusto ko kasi talaga ang napakaraming unan kapag natutulog.

“Priam, I like you.” wika ko. Kahit na buwan na ang lumipas mula nang umamin ako sa kanya kapag sinasabi kong gusto ko siya puta namumula talaga ang yenga ni Priam. Ang cute niya. Nakakagago.

“Hmm, I like you more, Kai. You knew that.” he said while marching towards the bed. He sat and messed my hair he lowered his head and kissed on my temple, the usual thing na ginagawa niya every morning and before he left from work.

“Good morning.” sabi niya matapos akong halikan. “Come on, let’s eat.”

Ngumiti ako sa kanya. “Mmm, good morning. Mauna ka nang kumain susunod ako.”

“No, let’s eat together, Kai.” pag-aargumento niya.

Mabilis na nalukot ang mukha ko. “Priam, mauna ka na. Ayaw ko pang umalis dito inaantok pa ako.”

Sa apat na buwang pagsasama namin ni Priam talagang hindi na talaga mawawala ang mga bangayan namin kahit sa mga simpleng bagay. Hindi siguro lumilipas ang araw nang wala kaming pinagtatalonang bagay at parang naging natural na sa aming dalawa iyon.

“At matutulog ka naman at kakain ka ng breakfast at 10am kaya hindi pwede.” pagmamatigas niya at inalis ang kumot sa katawan ko. Bumangon ako at kinuha ang kumot saka binalik sa katawan ko, ihihiga ko na sana ang katawan ko nang mabilis na sinikop ni Priam ang katawan ko at kargahin ako. Fuck.

“Priam matutulog pa ako!” naiinis kong sabi sa kanya at kumakawala.

“No, and don’t move baka mahulog ka!”

Labag sa loob kong ipinulupot ang kamay ko sa leeg niya. Ngumiti si Priam nang may pagtatagumpay. Suntukin ko ang mukha niya, e. Nilapag ako ni Priam pagdating namin sa dining area. Grabe nakahanda talaga siya nang pagkain. Umupo ako sa silya.

Nitong mga nakaraang araw ayaw ko nang kumain kahit na natatakam ako sa mga pinaghahanda ni Priam. Naiiyak ako kapag nakatingin ako sa mga masasarap na pagkain sa mesa.

Puta kasi. Ang tiyan ko lumaki na kaya binabawasan ko ang pagkain ko. Kagaya ngayon tulala ako sa mesa dahil takam na takam ako pero ayaw kong kumain dahil baka mas lumobo pa ang tiyan ko. Binaba ko ang tingin ko sa tiyan ko. May baby bump na rin kasi ako.

Ngumuso ako saka binalik ang tingin sa plato ko na may kanin na.

“Eat.” pinandilatan ko nang mata si Priam dahil sa utos niya sa akin. Pero syempre kumain pa rin ako. Gusto ko pang kumain at naglalaway pa ako pero nag-aalala ako sa tiyan ko baka lumaki pa lalo!

“Kai, baby, what’s wrong?”

Bumuntong hininga ako sa kanya. “Gusto ko pang kumain.”

“Then eat…”

Binaba ko na naman ang ulo ko at tiningnan ang tiyan ko. Bago siya nagsalita ulit. “Pero ayaw ko namang lumaki pa ang tiyan ko ng husto.”

“Kai, come here.” I look at him before deciding to stand and walked towards him.

Pinaupo niya ako sa kandungan niya. “Hmm, may baby bump ka nga Kai.” saad niya saka hinawakan ang tiyan ko. “It’s normal Kai. Normal lang na lumaki ang tiyan mo hindi naman porket hindi ka kakain ng marami ay hindi na ito lalaki. Lalaki at lalaki talaga ito Kai.” then he looked up and caught my eye.

Nag-alala kasi ako. Kasi kung lalaki itong tiyan ko ibig ding sabihin n’on hindi ako basta’t basta makakalabas dahil sa malaki na itong tiyan ko. Ang masikip na nga sa akin ang mga damit ko. Minsan nga ay mga damit na ni Priam ang sinusuot ko.

“Don’t think about it, okay?”

“Natatakot lang kasi ako Priam. Natatakot ako sa buhay ko at sa… magiging anak natin.”

Hinalkan niya ang labi ko. “Don’t worry. Nandidito ako, you have me Kai. Hindi kita pababayaan.”

Matamlay akong ngumiti at niyakap si Priam.

Nang umalis na si Priam ay naiiwan na naman akong mag-isa sa bahay. Ganito naman lagi kapag wala si Priam nauumay na ako sa mga palabas sa tv. Kaya nang humapon na ay napagdesisyonan kong lumabas at maglakad-lakad sa labas. Nagsuot ako nang malaking jacket ni Priam para hindi mahalata ang baby bump ko. Sa paglalakad ko sa labas ay nakarating ako sa resort ni Erris na hanggang ngayon ay di pa ako nakakapasok kahit na isang beses.

Naghahanap ako nang mauupuan ko dahil nangangalay na ang binti ko nang may makita ako sa ilang metro lang sa akin na may bata na parang pinapagalitan ng staff dito sa hotel. Pamilyar ang boses ng bata kaya nilapitan ko iyon. Sa paglapit ko ay nakilala ko kung sino ang batang iyon. Si Nika ang pinapagalitan.

“Hija, bawal kang magtinda dito. Ilang beses na kitang sinabihan niyan. Nagagalit ang ibang guest dahil sa mga kagaya ninyo! Kaya umalis ka na do’n ka sa labas maglako niyang mga paninda mo.”

“Nika!” tawag ko sa batang Nika na malapit nang umiyak.

“K-kuya Kai.” si Nika at lumapit sa akin.

“Nika, sinong kasama mo dito? Paano ka nakarating dito?”

“A-ako lang kuya… sila ate kasi do’n sa ibang lugar naglalako at napadpad ako dito sa paglalakad ko upang may bumili nito.”

Napatingin ako sa mga paninda niya. Iyong mga bracelet at iba pang accessories na gawa sa kabibe ang mga nilalako niya.

“Hindi ba ito pinakyaw ng suki ninyo?”

Umiling siya. “Hindi po kuya kasi may iba na pong binibilhan iyong suki namin at… saka po nilalagnat si mama kaya…” yumuko ako at niyakap si Nika nang umiyak siya.

“Sir, kilala n’yo po ba ang batang iyan?” tumango ako sa kanya. “Sir, paalisin niyo po iyan. Nagagalit po kasi ang ibang guest sa mga kagaya nila, e.”

Hindi ko binigyan ng pansin ang babaeng staff. Naiinis ako.

“Nika, akin na iyang mga paninda ako. Ako na ang magbibinta niyan.” Gusto ko sanang pakyawin iyon pero wala akong pera ngayon. Saka naawa ako kay Nika dahil mabait kasi sila sa akin noong pumupunta ako sa kanila. At ang huling pagkikita namin ni Nika ay iyong pagkuha ko nang mga gamit ko sa bahay namin.

Binigay ni Nika ang mga paninda niya sa akin.

“Dito ka lang, huh. Hintayin mo ako dyan.” bilin ko kay Nika at tumango siya.

“Sir, bawal po iyan.” pigil sa akin nang babae nang magsimula na akong maghanap ng mga taong mapagbibintahan ko.

“Alam kong bawal ’tong ginagawa ko, miss at alam ko rin na ginagawa mo lang din ang trabaho mo pero wag kang mag-aalala kapag naubos na ito papaalisin ko rin iyong bata at hindi ko na pababalikin dito.”

“Pero sir-”

“Kilala ko si Erris Lacsamana at kahit sabihin mo doon hahayaan ako n’on sa gagawin ko ngayon.” Natigilan ang babaeng staff. Inismiran ko siya at tinalikuran na. Nakakabwesit!

May nakita akong mga babaeng guest din siguro o nags-stay dito kaya nilapitan ko sila.

“Excuse po. Gusto niyo po bang bumili nitong mga accessories na binibinta ko.” Wika ko at pinakita ko sa kanila ang mga accessories na ginawa nila Nika.

“Oh, no sorry.”

I politely smiled at them and about to turn my back when I heard one of them speak. “Gross, what are those things?”

Lumaki ang butas ng ilang ko at sasabuyan ko na sana iyon ng mga salita nang may naglalakad na lalaki papalapit akin. Napataas ang kilay ko sa kanya. Topless siya, maputi, at matayog rin saka pumapatak ang tubig alat sa katawan niya. Hindi talaga ako naa-akit sa mga ganito.

“Are you selling those?” Tanong ng lalaki habang papalapit sa akin.

Nag-iba ang timpla ng mukha ko at ngumiti. Shit! Customer pala ito. Nakangiting sinalubong ko ang lalaki. Sana pakyawin para makauwi na si Nika.

“Yes, oo, bibilhin mo? I mean bibili ka?” nakangiting saad ko.

Ngumiti rin siya sa akin. “Hmm, yes.”

“Talaga, ayos,” mahinang ani ko. “Ilan ang bibilhin mo?” tanong ko naman habang binibilang ko kung ilan ang mga accessories na dala ko.

“I can buy it all but in one condition.”

Naingat ko ang ulo ko sa lalaki. Tumaas ang dalawang kilay ko dahil sa huling sinabi niya.

“Anong condition?”

“I can buy all your goods but you have to let me a kiss you.”

Laglag ang panga ko sa sinabi niya. Fuck you. Oo nga’t may maganda siyang katawan pero iyang mukha niyang parang palaka, tssk. Thank you na lang. Saka kahit na gwapo siya o ano, hindi rin ako magpapahalik, ’no. Saka anong akala niya sa akin? Basta’t basta na lang nanghahalik? Tae niya! Binuka ko na ang bibig ko upang sabunin ng salita ang lalaking nanghihingi ng halik nang may magsalita sa likod ko.

“Kiss him motherfucker at padadaliin ko ang kamatayan mo.”

Nilingon ko si Priam na inisang hakbang ang distansya namin at nakita ko rin ang galit niyang mata na nakapukol sa lalaki kaharap ko. Shit. Papatay na ’to nang tao.

---

Wahhuhu, salamat po sa mga nagbabasa nitong story nila Priam at Kai. Salamat po sa paghihintay ng UD ko. No’ng sinumulan ko ang kwentong ito akala ko wala talagang magbabasa saka hindi rin ako confident sa story na ito dahil bago lang sa akin. Pero salamat ng marami sa mga nagtya-tyaga sa gawa ko. Thank you for the votes and comments nakaka-motivate. Anyways, keep safe and have a great day.

Thank you, labyo. Mwaauhh!😘❤

CHAPTER 26

Dedicated to: aaronpasaway

---

Chapter 26

Kai Pov

“Kuya Kai, salamat po.” si Nika nang maihatid namin siya ni Priam sa bahay nila.

Halos mawalan ako nang malay kanina habang nagtatagisan nang tingin si Priam at iyong lalaki kanina sa tabing-dagat. Hinila ko pa ang tshirt ni Priam kanina para lang ilayo siya sa lalaki pero hindi ko naman siya mahila. Talagang galit siya doon sa lalaki. Mabuti nga at iyong lalaki na ang umalis. Kung hindi, naku hindi ko na kasalanan kung pinagpipistahan na siya ng mga pating ngayon.

Si Priam na rin ang bumili sa lahat na paninda ni Nika. Nakilala rin kasi ni Priam si Nika noon, nang minsan niya akong sinundo doon sa bahay nila. Nagpresenta na rin siyang ihatid namin si Nika dahil madilim na rin. Kaya heto kami ngayon sa labas nang bahay nila Nika.

“Nika, bwesit ka talaga bakit ka lumayo sa akin kanina. Akala ko nawala na kita doon.” anang nang nakakatandang kapatid ni Nika.

“Sorry ate.”

“Hmm, sige na pasok na. Kuya Kai salamat po sa paghatid sa kapatid ko.”

Ngumiti ako. “Wala iyon. Basta sa susunod wag mo nang ilingat ang mata mo dyan sa kapatid mo.”

“Opo. Naku pasok po kayo saka dito na rin po kayo maghapunan… ni k-kuya Priam.”

Napatingin ako kay Priam sa tabi ko dahil sa pag-aalinlangan ng boses ni Jen, ang nakakatandang kapatid ni Nika. Nakita kong makulimlim na ang mukha ni Priam. Madilim pa sa panahon ngayon. Shit. Galit pa rin. Malapit nang magtagpo ang kilay niya.

“Hindi na Jen sa bahay na lang. Sige aalis na kami.” kinakabahan kong wika kay Jen.

Hindi naman malayo ang bahay nila ni Nika kaya mabilis lang kaming nakarating ni Priam sa villa niya. At sa buong byahe namin kahit n’ong papunta kami sa kanila Nika at pauwi dito walang imik si Priam Lacsamana.

Ano bang pinagpuputok ng lalaking ito? Kanina ko pa kasi siya pinagmamasdan at ino-obserbahan ang kilos niya pero wala lang siyang imik sa akin at wala sa tamang timpla ang mukha.

Malapit na ako pumutok. Malapit na akong maubos sa kanya. Nagpapapansin ako sa kanya kanina pero puta walang epekto sa kanya. Inuutos-utusan ko siya na sinusunod niya naman pero tang ina lang niya hindi niya pa rin ako iniimik.

Hanggang sa matapos ang hapunan namin ni Priam na ganun pa rin. Kaya ang ginawa ko hinayaan ko siya sa lahat ng gagawin kahit na alam kong pagod siya. Nakasanayan na namin dati na kaming dalawa talaga sa sink, bonding kumbaga namin sa araw-araw. Pero dahil ginalit niya ako walang bonding. Walang landi mamaya. Bwesit siya!

Nakahilig na ako sa headboard dito sa kama namin at siya ay kakapasok lang sa loob ng kwarto. Diretso siya hubad sa tshirt niyang kulay olive green at nagmartsa sa toilet and bath. Ako naman ay nagkukunwaring nahihirapang masahiin ang paa ko. Nagpapahid rin ako ng herb oil. At hindi pa rin niya ako pinapansin.

“Arrghhh!” inis kong untas at halos itapon ko na ang botelya ng herb oil sa dingding dahil sa inis ko.

Nakalipas ang ilang minuto ay lumabas na si Priam sa toilet and bath saka nakapagbihis na rin ng damit pantulog. Akala ko mag-uusap kami at lilinawin namin kung ano itong kagaguhan na ito ngayon. Pero ang gago kinuha lang ang laptop niya at binusisi niya ang kung ano doon.

Gumapang ako patungo sa kanya at umupo ako doon sa mga pinagdikit niyang binti na nakapatong sa kama. He just look at me blankly, then turn his golden eyes on his laptop screen. Ako na nga ang sumuko at nagbaba ng pride. Kinain ko na ang sinabi ko kanina.

“Tssk!” ako saka sinara ko ang laptop niya at tinabi ko iyon. Itatapon ko pero naalala kong wala akong pamalit n’on, so abort plan.

“What the fuck!” malakas niyang mura.

Nilapit ko pa ang katawan ko sa kanya. Kung saan nakalagay ang laptop niya kanina ay doon din ako umupo.

Priam Lacsamana gulped. A sly grin escape from my mouth.

I smirked. “Akala ko nalaman mo na ang dila mo, Priam.” panunuya ko sa kanya.

Napataas ang kilay ko nang bumaba ang mata niya kaya sinundan ko kung saan siya nakatingin. Ay, shit. Naka-shorts lang pala ako ngayon at malaking tshirt niya. Due to it my thighs are exposed.

“Eyes up here.” ako at inangat ko ang ulo niya gamit ang kamay ko.

“Kai,” nahihirapan niyang saad. It looks like his having a hard time in breathing. Magdusa ka ginalit mo ako.

“Galit ka?” tanong ko sa kanya pero umiling siya. Tae niya, akala niya ba maniniwala ako doon. “And you thought I’d buy that? I know your upset. Why?”

“I’m not upset nor angry.”

“Then what’s with the attitudes Mr. Lacsamana?” I asked him and put my arms around his neck. He swallowed.

“Are you seducing me, Kai?”

“No, I’m just asking you.”

He still not holding me. His strong and big hands are both on there places. Kinumuyom niya ang kamay niya and I saw how his veins protruded. Shit, ang hot. But that’s not in the agenda for now.

“Okay,” suko niya, “I’m jealous and angry not you but to that motherfucker and to myself.”

“Kaya hindi mo ako pinapansin? Kaya hindi mo ako iniimik?”

Dahan-dahan niyang tinango ang ulo niya. “Yeah, cuz I might say a word that I might regret in the end. So as much as possible if I’m angry and feel annoy or piss. I don’t want to talk. I have a spicy mouth Kai. I have a bad mouth and attitude. Kaya nagpipigil ako dahil ayaw kong bigyan ka nang dahilan na magalit sa akin at baka lumayo ka dahil sa ugali ko.”

Niyakap ni Priam ang baywang ko. At hinalkan ang noo ko bago siya humilig.

“Ayaw ko Priam,” i said in weak tone. I cup his face using my both hands. “Ayaw ko na nagpipigil ka dahil d’on. Show me who you really you are, Priam. I don’t want you to hold back because of that. Kasi kung ganoon ang iniisip mo para na ring sinasabi na… wala kang tiwala sa akin. Parang hindi ka naniniwala sa akin na gusto kita.I might think that you just see my feelings as a shallow one. And I want to like the whole Priam Lacsamana. Iyong walang tinago at walang pinipigil. Trust me, Priam. Trust what I feel for you. Cuz, now… I know it’s not a platonic feeling. It’s already deep and I cannot carve it anymore.”

“Are trying to make me fall for you, baby, hmm?” he teased me.

I gave him a shrugged. “Hindi na kilangan. Nahulog ka na naman.” I confidently said.

“Fuck it. I fall and fall for you every other day, Kai… and I promise you. I will show you, who Priam Lacsamana is.” he uttered and crushed our lips together. A slow and passionate kiss. It’s like we’re devouring each others mouth. Exchanging and swallowing each others saliva. We’re not in a hurry, it’s like we are treasuring the moment that our lips lock together. I just hear our moans and groans.

In one swift motion, Priam is now on top me and showering me his kisses. Hinuli ko ang nguso niya kaya napatigil siya sa paghalik sa akin.

“What Kai?”

“Inaantok na ako.” ani ko. Na kinalaylay ng balikat niya.

“Really, Kai? You seduce me and now that I’m hard.”

“Inaantok na kami ng anak mo.”

Lugmok na humiga si Priam sa tabi ko. “So, I need to take care of this alone? Dammit. Do I need to take another shower?”

I laugh. “I think so.”

Walang nagawa si Priam at nagsarili siya doon sa cr. Wala hindi ko kasi feel na gawin iyon. Sa totoo nga ay hindi pa talaga namin nagagawa iyon ni Priam… hindi pa namin iyon nagagawa na nasa tamang huwesto ako. Kinakabahan din kasi ako. Hindi ko alam kung ano ang gagawin. Hanggang make-out-make-out lang talaga kami.

Maasim amg mukha ni Priam nang lumabas siya sa cr. Darating din naman kami dyan siguro di lang ngayon. Umakyat na siya sa kama kaya umayos ako sa pagkakahiga ko.

“Let’s just cuddle, Kai.” Aniya na pina-unlakan ko.

Kinabukasan ay may panuhin kami na hindi namin inaasahan, si Erris Lacsamana. Sobrang aga niya. Hindi pa nga kami nakapag-breakfast ay nandidito na sa pamamahay ni Priam. Umiwalas din ang mukha ko nang makita ko si Erris. Naging magkaibigan kami ni Erris pero iyong kapatid niya hindi!

“Hello, Kai good morning.”

“Good morning din, Erris.” salubong ko sa kanya. Mabait ako kay Erris kasi lagi siyang nagpapadala ng ice cream at mga chocolates sa akin na gustong-gusto ko namang kainin ngayon.

“Wow, may baby bump ka na Kai. My nephew.” siya at hinawakan ako sa may bandang tiyan. Akala mo naman talaga lalaki ang pamangkin niya. “Hindi ba sumasakit amg tiyan mo, Kai?”

“Hmm, sumasakit naman pero nakakaya naman.”

“Erris, what are you doing here.” anang ni Priam na kakarating lang tabi ko.

“Just paying a visit, couz.”

“Hmm, we’re having a breakfast wanna join us.” aya niya.

Sabay na kumain sa amin si Erris at iwan ko kung ano ang pumasok sa isip ko. Parang ang sarap titigan ni Erris ngayon. Naku-kyutan ako sa kanyang mukha. Parang ang sarap kurotin. Napangiti ako.

“Kai,” tawag ni Priam sa akin.

“Hmm?” baling ko sa kanya.

“Why are you smiling while staring at Erris? You shouldn’t act cute in front of other people Kai. It is only for me to see you cuteness.” pinandilatan niya pa ako sa mata niya.

Nahiya naman ako sa sinabi niya.

Ngumiwi ako sa kanya. “Ang cute kasi ni Erris ngayon.” walang kagatul-gatol kong sagot kay Priam na kinaubo namam ng pinsan niya.

“Hala, Erris ito oh, tubig.” mabilis kong dinaluhan si Erris.

“Hayaan mo siyang mabulunan, Kai.” galit niyang wika.

“Priam!”

“What? Dammit. I’m jealous!”

Tumawa ako. “Wag kang magselos, Priam. Si Erris cute pero ikaw gwapo naman.”

Si Priam ay ayaw nang umalis sa villa niya dahil nandidito daw si Erris pero naitulak ko naman. Nakatanaw ako ngayon sa napakalawak na dagat na kitang-kita dito sa bakuran ni Priam. Kasama ko si Erris at nagkukuwentuhan lang kami tungkol sa mga childhood memories nila. Talagang close na close pala talaga silang magpipinsan dahil apat lang sila.

“Alam mo Kai. Si Priam noon sa aming magpipinsan siya ang pinakatahimik at pinakaseryoso pero mabait din naman. Lumaki si Priam na spoiled. Lumaki siya na lahat nang bagay na nagugustuhan niya nakukuha niya agad. Hindi niya naranasang maghintay kasi lahat binibigay agad nila tito at tita.” ang mata ni Erris na nasa dagat ay binaling niya sa akin.

“Pero nang ikaw na ang nagustuhan niya hindi naging madali sa kanya iyon. Noong sinabi niya sa akin noon na may nagugustuhan na siya. Akala ko talaga babae kasi syempre lalaki siya. Gulat na gulat ako nang sinabi niya na lalaki. Hindi ko alam na lalaki pala ang tipo niya. Sa katunayan nga ako at ang kapatid ko lang ang may alam. Hindibalam ng kuya niya dahil naging busy na rin kasi iyon. Iyon nga, ang tahimik niya kasi noon hindi siya nagkukuwento tungkol sa sarili niya kasi wala naman daw siyang ikukuwento. N’ong sinabi niya iyon hindi ko masyadong siseryoso dahil baka laro-laro lang niya. Hangga’t sa ako mismo nakasaksi sa mga panahon na sinusundan ka palang niya. I even told him na bakit di ka nalang niya lapitan at magpakilala ng maayos at ligawan if ever. But he only said that he don’t want to take your puberty for his own good. Priam wants you to experience your puberty age and enjoy your life. That’s because his on his thirty’s that time. I’ve thought that Priam would not even care to other peoples welfare until you, Kai.”

Napayuko ako. Di ko maipaliwanag kung ano ang mararamdaman ko ngayon. Parang ang swerte ko. Ang swerte ko kay Priam.

“I’m happy for what’s happening now, Kai. Thank you. Thank you for making my cousin, happy and smile genuinely.”

“I… I don’t know what to say Erris. Nambibigla ka naman sa mga pinagsasabi mo. Di ako nakapaghanda, haha.”

Tinapik niya ang balikat ko. “Wala kang dapat sabihin Kai. Be strong dahil alam ko marami pa kayong pagdadaanan.”

“P-pero Erris may tanong ako.” pagbabaling ko sa kanya.

“Hmmm.”

“Noong g-gabing may nangyari sa amin ni Priam bakit hanggang ngayon wala pa rin akong maalala? Ni katiting wala talaga.”

Pasimple niyang inabut ang batok. “T-that maybe I… I put a lot of pills o-on your drink.”

Nasuntok ko si Erris dahil sa sinabi niya. Gago rin talaga siya. Kaya pala kahit anong piga ko sa utak ko wala talaga akong maalala. Pero sana maalala ko. Baka kasi kung anong kahihiyan ang ginawa ko n’on pero kahit na gusto ko pa ring maalala. Maybe I should ask Priam what really happened that night. The whole story!

I will be strong for Priam, for me and for our baby. This time he have me and I have him. Gagawin ko ang lahat maprotektahan at manatili itong mayroon kami ni Priam. Kung anuman ang dumating na sakuna sa amin mananatili akong matatag.

---

Grabe na sobrang trying hard na ang mga UD ko. Anyways, sa tingin ko malapit na tayong mag-goodbye kina Priam at Kai.😭🥺 Pero sa tingin ko lang naman iyan. Baka sumpungin na naman kasi ako.🤣 BTW, thank you for reading, sa votes and comments. SALAMAT. Lhabyo.😘

CHAPTER 27

Dedicated to: MiraYen871

---

R18

---

Chapter 27

Kai Pov

Pagod na pagod si Priam nang makauwi siya kagabi. Kaya maaga kaming humiga sa kama. Pero ako hindi agad nakatulog at nagpapanggap lang akong tulog sa tabi ni Priam. Hinihintay ko siyang makatulog talaga ng husto. Dahil may plano ako. Gagahasa-in ko si Priam. Just kidding, bitches.

Ang mainit na hangin na nagmumula sa ilong ni Priam Lacsamana ay tumatama sa batok ko. Hindi na ako nakikiliti doon dahil nasanay na ako sa mga gabing magkasama at magkatabi kami. Ngayon ay dinilat ko na ang mga mata ko. Lihim kong sinilip ang tulog na si Priam.

Maingat na maingat kong hinawakan ang braso ni Priam sa takot na baka magising siya sa konting galaw at kuskos lang. Nakahinga ako nang maluwag nang mahawi ko na ang nabigat niyang kamay sa akin.

Nahigit ko ang hininga ko nang babangon na sana ako nang niyakap ulit ni Priam ang braso niya sa akin. Pipi akong napa-ungol at napa mura. What the fuck!

Inis kong binalingan ang tulog na Priam saka dahan-dahan ko na namang inalis ang kamay niya! Putulin ko ito, e!

“Hmm,” nang maka-upo na ako ay nilingon ko ulit si Priam na parang nag-s-sleep talk. Tinapik ko ang pisngi niya saka ako bumaba sa kama.

Hindi na ako nagsuot ng sapin sa paa dahil baka makalikha ako nang ingay. Umikot ako sa kama at pumunta sa gilid ni Priam saka ko na sinimulan ang plano ko ngayon. Sa katunayan n’yan ay may titingnan lang ako sa wallet ni Priam.

“Tingnan mo ang wallet ni Priam and you can see how fucking lame that man is. “ Pumasok sa isipan ko ang sinabi kanina ni Erris. Dahil kay Erris ay naging kuryuso ako kung ano ang laman ng wallet ni Priam. Kaya itong ginagawa ko ngayon ay kasalanan  iya ito. Kasalanan ito ng magaling na pinsan ni Priam dahil kung hindi dahil sa kanya hindi ako magiging ganito ka kuryuso sa wallet nang may wallet.

“Ano ang nasa wallet ni Priam?” tanong ko pa kay Erris kanina pero tinawanan niya lang ako at inilingan sa ulo niya. Sarap ding itapon sa dagat ng taong ito.

“Tanungin mo siya. Lambingin mo at paki-usapan mong pahiramin ka ng wallet niya.” utos pa niya. Magaling din!

Kanina ay ako pa nga ang nagluto at naghanda sa mesa dahil naging tanga rin ako sumakay naman ako sa inutos ng pinsan niya. Dahil naging kuryuso nga ako! Puta ano ba kasi iyon! Bakit ba kasi hindi niya na lang sabihin kung ano iyon! Kung sana sinabi ni Erris iyon wala na sana akong problema ngayon.

Sinubukan kong lambing-lambingin si Priam at masahi-in pa siya pero hindi rin niya pinaunlakan ang request ko! Saka pagod din si Priam at nakatulog agad.

“Priam,” panimula ko sa kanya kanina.

“Yes?”

“Pwedeng hiramin ang wallet mo?” Ako saka ko hinawakan ang kamay niya sa mesa nang matapos kaming kumain. Especially, siya.

“Anong gagawin mo sa wallet ko? You need money i can give you some. You can use my card as well.”

Kinuha ko ang kamay ko sa mesa at winiwasiwas ko ang kamay sa kanya.

“H-hindi. Gusto ko lang makita… ang wallet mo.”

“No. If you want money just tell me iiwan ko sa iyo ang card ko if you want bills i can also give you some.” Pang-wakas na saad ni Priam. Tumayo na siya at niligpit ang mga kinainan naman. Pero inagaw ko sa kanya ang mga iyon at ako na ang nagpresenta na maghugas. Pina-unlakan niya naman.

“Okay, matulog ka na rin after that nauuna na na ako sa kama. Sumunod ka na lang inaantok na ako.”

Iyon na ang huling pinag-usapan namin ni Priam bago kami natulog.

Sinilip ko si Priam bago ko buksan ang drawer sa bedside table na nasa tabi niya. May tatlong maliit na drawer iyon pero nasa panghuli na ako at nadismaya lang ako nang di ko makita ang wallet ni Priam.

Lukmok akong tumayo at nag-isip kung saan niya iyon maaring ilagay. Humulukipkip ako at tinitingnan ang tulog na Priam. Saan kaya niya iyon nilagay. Hanggang sa pumasok sa utak ko na pwede niya iyong ilagay sa closet niya.

Napangiti ako. I’m so brilliant. Pwede ngang doon sa mga damit niya tinago iyon. Binuksan ko ang malaking closet na naglalaman ng mga damit ni Priam. Magkakasya ata ako dito! Hinalungkat ko nang una ang mga shorts ni Priam at wala doon kaya lumipat ako doon sa may shirt  n’yang nakatupi. Parang nasa mall lang ang neat tingnan ng pagkakatupi. Ako kasi basta natupi na ayos na.

Para akong nakakita ng perlas sa dagat sa kauna-unahang pagkakataon nang masilayan ko ang color brown na wallet ni Priam. Shit! Kukunin ko na sana iyon nang may malaking kamay na humawak sa braso ko.

Napaigtad ako sa gulat saka nilingon ko ang nagmamay-ari ng kamay na iyon na may panunuyang ngiti sa labi niya. Sinimangutan ko siya. Nang makita niya ang ekspresyon ko ay tumaas ang isang kilay niya sa akin at ngumisi siya.

“I’m not wrong tho. Talagang gagawin mo ito, Kai. Tell me what made you do this? Who pushed you to do this?”

Ang isang malaya niyang kamay ay pina-ikot ako. Magkaharap kami  ngayong dalawa ako ay nakasandal sa closet niya at siya naman ay parang higanteng nakatingin sa akin ngayon. Natatakpan ako ng anino niya dito! Binitawan niya ang braso ko na hawak niya saka humawak siya doon sa parang divider ng closet.

“Answer me, baby.”

Nginiwi-an ko siya. At tinulak pero walang mas kinulong niya lang ako sa loob ng closet. Gamit ang isang kamay niya sinikop niya ang baywang ko at binuhat saka nilapag sa damitan niya. Napatingin ako sa kinauupuan kong mga tshirts niya.

“Ibaba mo ako, Lacsamana.” dinilatan ko siya sa mata ko. “Ibaba mo ako!” puno ko pa at inimuwestra ang kamay ko.

“Na-ah. Hindi pwede.” Aniya at walang paalam niyang pinaghiwalay ang hita ko at pumagitna siya doon.

Mas lumaki ang mata ko sa ginawa niya. “Sagot o hindi tayo babalik nang kama.” banta niya pero ni hindi man lang ako nakaramdam nang katiting na kaba.

“Tch! Ikaw naman ang walang tulog kaya ayos lang sa akin. Tapos bukas may trabaho ka pa tapos ako hihiga lang dito. Sino ngayon sa atin ang dehado, huh?” Patuya ko sa kanya pero ngumisi lang ang gago!

“Okay, hindi tayo matutulog. Do you think I’m not used to it.”

Nainis ako sa sinabi niya at sinampal ang dibdib niya. “Ibaba mo nga ako, Priam!”

“No, unless you tell why you’re sneaking in here in the middle of the night and looking for my wallet.”

“Okay! Sabi kasi ni… Erris, may… may kung ano ka daw’ng tinatago dyan sa wallet mo kaya nakuryuso ako. Kaya ginawa ko ’to.” pagsuko ko na lang dahil kung hindi ako aamin talagang magdamag kaming magtitigan dito sa closet niya. Nakakabwesit!

Hindi agad siya nakapagsalita at parang may iniisip siya.

“Ibaba mo na ako dahil nasagot na kita. Nagmumuni-muni ka pa dyan, e.” Ako saka hinawakan ang balikat niya.

Ihahawi ko ang malaki niyang katawan para maka-alis ako nang binalik niya ako sa loob ng closet. Umusok na ang ilong ko sa inis!

“ANO BA PRIA-”

“You want to see what’s on my wallet?” tanong niya.

Mabilis na nag-iba ang mood ko. Pinagkrus ko ang braso ko sa harap ng dibdib ko. “Oo na nga sabi, eh, pero kung ayaw mo okay na basta ibaba mo ako!”

Bumuga siya ng hininga.

“I have a proposal,” panimula niya at gumapang ang kamay niya baywang ko na naman! “I’ll let you see what’s on my pocket but in one condition.”

“Anong kondisyon?”

“Mamaya ko na sasabihin. Kapag na sayo na ang wallet ko.”

Bumuntong hininga ako at nag-isip saglit. “Hmm, sige.” ako at nagkibit ng balikat.

“Walang bawian?”

“Oo na ang daming satsat, eh.”

Ngumisi siya nang nakakaloko at kinapa sa likod ko ang wallet niya. Nang makuha na niya iyon ay nilahad ko ang kamay ko. Nilapag niya ang wallet niya doon pero hindi niya pa iyon binibitawan.

“Promise me. Walang bawian.”

“Puta! Oo na nga diba!”

“Okay,” siya saka tuluyan nang binitawan ang wallet sa kamay ko.

Agad kong binuksan ang wallet ni Priam nang umalis ang kamay niya. May ilang cards siya doon. May black, gold, blue, at iba pa ang dami naman nito. Usal nang utak ko. Kaya pala may kakapalan din ang wallet niya. Wala namang kakaiba doon sa wallet ni Priam natural lang na wallet iyon. Parang niloloko lang ako ni Erris, ah! Isa-isa kong kinuha ang mga cards ni Priam at nilagay iyon sa tabi ko. Pagkuha ko sa huling card ay doon ko nakita ang tinutukoy ni Erris. Shit. May old photo doon. Old photo ko! Bwesit na Priam saan niya ito galing? Picture ko ang nakalagay doon. Parang kinuha iyon sa high school year book namin! Ang pangit ko doon! Halatang walang paki sa mundo!

Tumingin ako kay Priam at hinarap sa kanya ang wallet niya na kita na ang picture ko na ang… bwesit. Ang pangit ko tingnan!

“Ano ’to!?”

“Obviously, your high school photo.” pilosopo pa niyang sagot. Kung nasa anime lang kami siguro ay namumula na ang buong mukha ko at umuusok na ang ilong at tenga ko sa inis ngayon kay Priam.

“Bakit? Bakit nilagay mo dito? Bakit ito pa! Ang… pangit ko.”

“No, hindi ka pangit, Kai. Saka mas gusto ko ito sa lahat ng picture na nakita ko sayo. Ang cute mo dito.” Ani niya at kinuha sa kamay ko ang wallet niya at nilapag iyon sa tabi ko sa ibabaw noong mga cards niya.

“Priam may ibang picture na-”

Tinakpan niya ang labi ko gamit ang isang daliri niya.

“Stop talking. It’s time for my condition.” Anang niya at kinuha ang daliri niya sa labi ko.

“Anong kondisyon iyan nang makabalik na tayo sa kama.”

“I wanna suck you.”

Nanlaki ang mata at napalunok ng wala sa oras. “S-suck?” Utal ko.

“I wanna suck your dick, Kai. Please? I want to put it inside my mouth.”

Tinakpan ko ang bibig ni Priam. Puta, ang bastos ng lumalabas sa bibig niya.

“Priam, ang bastos mo. S-saka d-di ka ba nandidi-”

“This is me, Kai and what if I’m a bastos? You are mine so what’s wrong with tasting what’s mine. Besides, I’m only like this to you.”

Pagkatapos niyang sabihin iyon ay nilabas na niya ang ano ko! Pisti! He grabbed my manhood with his one hand.

“P-priam-”

“Trust me, Kai. I’ll pleasure you.” Aniya saka sinimulan niyang itaas-baba ang malaki at medyo may kagaspangan niyang kamay. Mabilis akong nakaramdam nang pagtayo sa ano kahit sa ilang taas-baba lang ni Priam sa kamay niya.

Shit. Napahawak ang isang kamay ko sa balikat niya at parang kinakapos ako sa hininga dahil sa ginagawa niya doon sa ibaba ko. Napiga ko ang balikat niya sa di ko maipaliwanag na dahilan.

My toes curled.

“Ahhh, ah, ahhh…” ungol ko.

Naisandal ko ang ulo ko sa balikat niya. Napatingin ako sa umiigting kong ari. Basa na iyon sa pre-cum ko. Shit. Di ko man lang namalayan ang paglabas n’on. Ginamit ni Priam ang pre-cum ko na pang-lubricant at gamit ang kamay niya kinalat niya iyon sa buong ari ko.

“S-shit… ah-ahmm.” nagpipigil akong huwag lumabas ang ungol sa bibig ko.

Pinasandal ako ni Priam sa loob ng closet niya at binaba niya ang ulo niya doon sa pagkalalaki ko. I feel his lips kissing the tip of my manhood and pleasuring the small hole there. He played my small hole with his skillful tongue. His tongue is slightly poking my hole.

Napasabunot ako sa buhok niya at di ko alam na nililiyad ko na pala ang katawan ko dahil sa hindi ko matukoy na nararmdaman ko. Humigpit ang pagkakapit ng kamay ko doon sa mga damit ni Priam nang ang buo kong pagkatao ay pinasok niya sa bibig niya.

“Ahhh, uhmm.” Shit.

Namumungay ang mata kong tiningnan si Priam na abalang-abala. Napatingin din siya sa akin kaya nagtagpo ang mata namin. Punong-puno nang pagnanasa ang mata niya at kahit na siguro ako ngayon.

His brushing my manhood inside his mouth. He take it out then suck it again and brush my penis on his teeth.

He take my dick out. “Do you like it?” he asked while his mouth is just inches away from my manliness. My manhood looks shinny with my cum and with Priam’s saliva. I’m still turn on.

“Hmm, o-oo.” tumango rin ako saka kinagat ang ibabang labi ko.

“Want me to stop?” tanong niya at binalik niya ang kamay niya doon sa pagkalalaki ko at dahan-dahan itinaas-baba ang kamay niya. Tumingin pa siya sa kamay niya doon at binalik niya rin ang mata niya sa akin. Using his thumb he played the top of my manhood.

Parang nang-iinis pa ang gago sa akin! Dahil sa tanong niya.

“H-huwag… con-continue.”

Ngumisi siya. “My pleasure, baby.” He said and suck me again. Shit!

CHAPTER 28

Chapter 28

Kai Pov

Nag-unat ako ng buto pagkabangon ko sa kama. Umupo muna ako doon saka nilibot ko ang tingin ang buong silid. Wala na si Priam. Tamad akong bumaba sa kama at inayos ang kinahihigaan.

Tahimik akong naglakad patungong cr ngunit napatigil ang paa ko nang makita ko ang closet ni Priam. Dang! Shit! Biglang pumasok sa isipan ko ang nangyari doon sa loob ng closet niya. What the hell! Ipinilig ko ang ulo ko dahil sa mga alaala na pumapasok doon. Parang isang plakang paulit-ulit na nagri-reply sa utak ko ang nangyari kagabi.

Paano ba kami nauwi doon ni Priam sa ganoon? Bwesit! Dahil ito kay Erris, eh. Kung sana di niya talaga binuksan ang topic tungkol sa wallet ni Priam. Siguro di iyon mangyayari. Iwan ko para akong nahihiya kay Priam dahil sa nangyari kagabi. Iminit ang mukha ko dahil sa mga alaala sa nangyari. Hindi ko makakalimutan ang mukha ni Priam nang gabing iyon.

The lust and desires on his face was very obvious. Every thrust of his mouth on my thing was just very good. It feel so nice and whether I admit it or not, I like it. I like it so much. It feels like it’s the first time he did it? Priam just ate me last night no other thing that happened. He just eat me. He just pleasured me that I almost forget the world because of his skillful mouth and tongue. I blushed when I remember how I shouted and whimpered because of him. I blushed when I remember how my voice went hoarse shouting Priam’s name and asking for more.

If only I knew that it would be so wonderful. If only I knew it from the very beginning that giving a head will feel so great and pleasurable. Matagal ko na sanang pinagawa iyon kay Priam. Shit. What more on sex? How does it feel? Now, I’m started to loss my sanity! Priam Lacsamana you better take responsibility of this feeling that you awaken on me! You must be you scoundrel Lacsamana.

I was about to reach the toilet and bath doorknob when I hear the door bells. Kumunot ang noo ko. Bakit halos araw-araw na may bisita kami! Tapos ang a-aga pa! I look at my self. I look better in Priam’s clothes and under my big tshirt is a short.

Akala ko ay titigil na ang pagtunog noong doorbells pero hindi pa rin. Hindi pa ba binagbuksan iyon ni Priam?

“Priam!” Sigaw ko.

“Kai,” napatingin ako sa pintuan sa harapan ko. Doon kasi nangggaling ang boses ni Priam.

“Anong ginagawa mo dyan!?”

“Naliligo Kai. You wanna join?” ngumiwi ako sa narinig kong sagot niya.

Binagsak ko ang kamay ko sa pintuan. “Hindi!” sigaw ko naman. Binigyan ko nang isang sipa sa paa ang pintuan, “may tao sa labas!” Ako at tumalima sa labas.

Sinong mga tao ba itong kay aga-aga nambubulabog ng bahay nang may bahay! Hindi na ako nagsuot pa ng iba dahil naiisip ko na maliligo din naman ako. Ang nasa isip ko habang pinabaybay ko ang daan patungo sa main door ay si Erris lang naman ang maaaring bumisita sa amin ng ganito ka aga. Okay lang naman kapag makita ako ni Erris dahil alam niya naman na buntis ako.  Kaya naging kampante ako saka siya lang din naman ang nakakaalam na buntis ako. Iyong magaling niyang kapatid ay wala iyong alam.

Pagbukas ko nang pintuan ay sisigawan ko na sana ang pagmumukha ni Erris pero hindi ko na magawa dahil hindi si Erris ang nasa labas ng pintuan ngayon. Ibang lalaki ang nasa pintuan ngayon. Nanlaki ang mata ko at umatras. Gulat din ang mukha niyang nakatingin sa akin. Umtras pa ako bago siya tinalikuran. Napahawak ako sa tiyan ko. Sa suot kong damit ni Priam ay halata na ang tiyan ko. Shit.

What to do? What to do?

Gusto ko na sanang tumakbo pabalik sa kwarto nang makita kong papalapit si Priam na nakabihis na at nagpupunas sa buhok niya. Natigil siya nang makita ako… at ang lalaki sa likod ko.

“Kuya? What are you doing here?” Si Priam at lumapit sa akin. Ni hindi ako lumingon pa hindi rin ako makagalaw.

“Visiting of course.” anang naman ng lalaki na kapatid pala ni Priam. Hala, paano ito?

“Mom?” Anang na naman ni Priam na mas kinakabog ng puso ko. What the hell! Pati ina ni Priam ay nandidito.

“My son. Gracious, I thought you already forget that you have a family in Manila?” Boses pa lang ng ina ni Priam parang mataray na. Parang si Nelanie lang.

“And who is this guy? Bakit hindi siya humarap sa mga panauhin?”

“Pumasok muna kayo, mom.”

I’m fidgeting my fingers while sitting next to Priam, across us was his brother and mother. His mother clad with  color black bell bottom pants and white long sleeves tuck in and folded it up to her elbow, she’s showing her flawless and smooth skin even at age of 50’s with her hair flow up to her shoulder and her very red lips. Sa tabi naman ng ina ni Priam ay ang kuya niya na naka faded jeans at tshirt na hapit na hapit sa katawan. Nanliit ako sa harapan nila ako ay walang ligo tapos naka-tshirt lang ni Priam at short.

“Aren’t you going to introduce this guy to us, Priam?” Ang ina na ni Priam ang unang nagsalita.

Bumuntong hininga si Priam. “Mom, kuya, this is Kai my boyfriend,” si Priam at tumingin sa akin sa pamilya niya. “And Kai this is my older brother Sinbad and my mother Luciana.”

“So this is the guy that Nelanie and Erris talking about?” Tanong ni Sinbad.

“What did Nelanie and Erris told you?” Si Priam sa kuya niya.

“Nothing special. Sabi lang nila binabahay muna.” Sagot nito kay Priam.

Bwesit na Erris talaga ang daldal kasi. Ano naman kaya ang mga sinabi n’ong magkapatid na iyon sa kanila.

Ako naman ay nakatingin lang sa ina nila na si Luciana na nakatingin sa akin ng husto. Parang laser lang mata niyang nakatingin sa akin. Furrowed eyebrows and lips pursed together. Ang tiyan ko ngayon ay tinatakpan ko ng unan at hindi pa rin ako makapagsalita sa takot at kaba.

Jesus help me.

“Is… is your boyfriend a blessed man, Priam?” Tanong ng ina niya habang ang mata ay nananatili sa akin.

Ako naman sa kina-uupuan ko ay halos takasan ng dugo sa tanong niya. Yumuko ako. My hands are sweating so bad. My knees are shaking. Sinusubukan kong pigilan ang panginginig ng tuhod ko pero talagang grabe ang panginginig n’on.

“Kai, are you okay?” si Priam saka hinawakan niya ang kamay ko at ang isa niyang kamay ay nasa likod ko naman. Sinilip niya ako.

“P-priam…” nanginginig ang boses ko sa kaba.

Kumuyom ang panga ni Priam. “Hey, it’s okay. Don’t be nervous. I’m here.” Aniya at hinigpitan niya ang pagkakahawak sa kamay ko.

Tumango ako sa kanya at kumapit sa kamay niya. Huminga ako nang malalim bago i-angat muli ang noo ko sa pamilya niya.

“Is he okay Priam?” nagbago ang boses ng ina ni Priam at bakas sa mukha niya ang pag-aalala.

“Yes mom. Okay lang siya. At oo mom, isang blessed man si Kai, bearer siya,” ngumiti sa akin si Priam. “he is carrying our first child mom, kuya.”

Napangiti ang kuya ni Priam. Ang ina niya naman ay nakatakip ang kamay sa bibig niya. At parang naluluha? Teka anong nangyayari?

“Wow, congrats Priam you’ll be a father soon.” Anito at ngumiti rin sa akin. Pero ako ay hindi ko magawang ngumiti kahit na maliit dahil naguguluhan ako. Akala ko ayaw nila. Akala ko hindi nila ako matatanggap.

“Thanks kuya.”

Napakurap-kurapa ako at tumingin kay Priam ng biglang tumulo ang luha ng ina niya.

“Mom, haha, don’t be such a drama.” natatawang anang ni Sinbad sa ina niya at hinagod nito ang likod.

What a peculiar family. Ang daling mag-iba ng mga mood nila. Pati na ang mga ekspresyon nila.

“I’m just happy that finally, Priam is going to settle.”

“A-anong settle po?” ngayon lang ako nakapagsalita.

“Of course, Kai. Buntis ka na dapat lang na pakasalan ka ng anak ko.”

“Ho?”

“Wag mong paniwalaan ang mommy Kai. Nag-o-overreacting lang yan.” Si Sinbad sa tabi ng ina niya.

Nagpunas ng luha ang ina ni Priam. Pati sa pagpunas niya ng luha niya ay parang may class.

“Kai, can I hug you?”

Tumingin ako kay Priam, nakangiti siya, bago bumaling ulit sa mommy nila.

“O-oo po, Mrs. Lacsamana.”

Tumayo siya at lumapit sa akin at niyakap ako. “Ohhh, don’t call me Mrs. Lacsamana, call me mommy ,okay?”

Pinakawalana niya ako at kinuha niya ang unan na nakatabun sa tiyan ko. Halata doon ang baby bump ko.

“A-ayos lang po sa inyo na tawagin ko kayong mommy?” Hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko. Ang tagal ko na kasing pangarap na magkaroon ng mommy. Mula pagpukat ng mata ko ay wala na akong ina kaya sabik ako sa isang ina. At ngayon ay tutuparin iyon ng ina ni Priam. Akala ko pa naman ay mataray siya kagaya ni Nelanie. Akala ko ayaw niya sa akin. Akala ko sasabihin din nila na, ayaw nila sa akin. Si papa Gino lang kasi ang tumayong ina at ama dahil hindu naman siya pinanagutan ng nakabuntis sa kanya.

“Yes, of course, you will be my soon daugther-in-law.”

Napangiwi ako nang marinig ko ang daugther-in-law.

“This is such a dream of me na sana magka-apo na ako. And finally, ito na. Thank you, Kai. Thank you so much.” Hinawakan niya ang tiyan ko. “This will be the first little Lacsamana.”

“Does… does dad knows that you’re here, mom? Does he know about this?” Si Priam mayamaya.

“No, you know your father Priam. Kung napapakasalan lang ang ospital malamang matagal na iyong nag-file ng annullment sa akin.” Gulat pa rin talaga ako dahil ang bilis nilang mag-iba ng boses at mood.

Nagtagal sila sa villa at nag-uusap din Priam at ang kapatid niyang si Sinbad pagkatapos ng breakfast namin. Ako naman ang si mommy Luciana ay nandito sa sala.

“Mahirap ba ang pagbubuntis mo Kai?” Tanong ni mommy Luciana.

“Opo, mommy.” Parang ang sarap sa pakiramdam ng may mommy. Hindi ko man kadugo si mommy Luciana ay ramdam ko naman ang pag-aalala niya at pagiging ina niya kahit na ngayon lang kami nagkakilala. “Sobrang hirap po at ang tagal po nawala ng morning sickness ko saka sumasakit din po ang mga binti ko. Saka pa iba-iba po ang mood ko at lagi ko pong napagti-tripan si Priam.”

“Inaalagaan ka naman ni Priam ng mabuti, diba?”

Ngumiti ako kay mommy at tumango. “Opo mommy.”

“Kung may kailangan ka anak sabihin mo lang sa akin. Kahit ano ibibigay ko at kapag nagloko o inaaway ka ng anak ko tawagan mo lang ako, huh.”

Dahil sa sinabi ni mommy Luciana ay palagi na akong napapagalitan ni Priam. Inulan na ako dito sa villa niya ng mga chocolates, marshmallows at ice cream. Mommy Luciana spoils me a lot at hindi na iyon nagugustuhan ni Priam. Sabi niya nakahanap lang daw ako ng kakampi ay lumaki na ang ulo ko. Bahala siya sa buhay niya. Basta ako ang saya ko lang. Saka gustong-gusto kong nakikita kapag galit si Priam. Iyong tipong namumula na sa galit si Priam tapos parang bubuga na siya ng apoy. Ang cute niyang tingnan. Sobra.

CHAPTER 29

Chapter 29

Priam Pov

Sumasakit na ang ulo ko dahil kay Kai. All he do is sleep and eat sweets. Okay lang naman sa akin na kumain siya ng ganoon pero sana naman ay hindi niya damihan dahil baka magkasakit siya sa kaka-kain niya ng mga iyon.

Hindi ko naman siya mapipigilan dahil iyon ang gusto niya at aliw na aliw siya sa pagkain niya. Tapos si mommy ay kinakampihan pa siya kaya ayon nagagawa na ni Kai halos lahat ng gusto niya. Isang linggo nang sumasakit ang ulo ko sa kanya. At ngayon ay nandidito na naman si mommy sa isla bumibisita daw siya. Kapag si mommy at si Kai ang nag-uusap parang maamong aso talaga ang baby ko. Tang ina. Sa edad kong ito ay alam ko pa pala ang kilig. It’s so lame of me.

“Kai, gusto mo bang mag-shopping?” Tanong ko sa kanya habang nililigpit ko ang pinagkainan namin kanina. Si mommy ay umalis muna dahil may emergency call daw siyang natanggap mula sa company.

“Sige. Bibili na ba tayo ng mga gamit sa baby natin?” Tanong niya naman pabalik.

Nilagay ko sa sink ang mga pinggan at bumalik sa mesa.

“Oo, kung may magustuhan tayo. Saka sabi naman ni kuya na bibili rin daw siya ng gamit sa baby natin. Pero mas mabuti na iyong makabili rin tayo.”

“Pero hindi pa naman natin alam kung ano ang gender ni baby.” He said and find his stomach.

“We can buy for a girl and for boy naman Kai. Saka bibili na rin tayo ng mga damit mo. Diba, hindi mo na kasya ang iba mong damit?”

“Hala, oo nga pala.”

“Okay, i’ll just wash the dishes and get ready dahil aalis na tayo pagkatapos ko dito.”

He nodded. “Sige maliligo lang ako at magbibihis.” Kai said and left the kitchen.

Time flies evey fast at limang buwan na ang tiyan ni Kai. Kaya medyo malaki, malaki na talaga ang baby bump niya. Pero natatakpan pa naman iyon kapag nagsusuot siya ng makapal na jacket.

Our relationship went smooth this past few weeks. Even if we have a small misunderstanding nagkaka-ayos din naman kaagad kami ni Kai. I can see that Kai is also trying his best na ipakita ang nararamdaman niya sa akin. He started to be showy this past few weeks. And I like it so much. We talk before sleeping, a good morning kiss, we do simple things to make our relationship strong and deep.

I’m planning on marrying him. I’m planning on proposing pero nagdadalawang isip ako. Baka kasi mabigla ko si Kai sa gagawin ko. Baka hindi pa siya handa sa ganoong klaseng bagay. Ako. Matagal na akong handang magpatali sa kanya. Pero ang iniisip ko ay siya. Baka kasi isipin ni Kai na minamadali ko ang lahat. Ayaw kong isipin niya iyon. Saka baka isipin niya rin na hinihingi ko ang kamay niya dahil buntis siya at dahil sa baby namin.

Ayaw kong takutin si Kai sa kasal. Bata pa siya. I know marami pa siyang pangarap sa buhay. Naalala ko pag-uusap namin ni mommy at kuya Sinbad.

“Hindi naman sa tagal ng panahon ang basihan kung handa na kayo o hindi sa ganoong lebel ng relasyon, Priam.” si Kuya.

“Alam ko kuya pero ang iniisip ko kasi si Kai. Baka mabigla siya, baka lumayo iyon sa akin. Bata pa siya muntik pa nga niyang hindi sabihin sa akin itong pagbubuntis niya. Buti at ako na mismo ang nakaalam”

“Why are you having that kind of thoughts brother. Trust what you and Kai have. I know kahit na bata nga si Kai kaysa sayo pero may sariling isip na rin si Kai and he can make mature decisions already. Soon you’ll be a parents na. Isipin niyo rin ang baby ninyo.”

“Yes, son why don’t you ask Kai’s hand.” ani naman ni Mommy.

When it comes to Kai lagi akong nag-iisip ng mabuti at iniisip ko talaga ang mga bagay kapag kasali na siya. Dahil ayaw ko na bumalik kami sa dati.

“Priam, tapos ka na ba halika ka na.” Napalingon ako sa taong mahal na mahal ko at ang dahilan ng pagkabalisa ko nitong mga nakaraang araw. Kahit na limang buwan na kaming magkasama sa iisang bahay hindi talaga ako magsasawa sa mukha niya. Parang araw araw ay mas gumaganda si Kai sa paningin ko. Even with his baby bump I still find him gorgeous. Fucking head over heels with this guy.

“Ano ang gwapo ko na ba sa tingin mo?” Tanong niya at naglakad papalapit sa akin.

Sinalubong ko siya at ngumiti. Niyakap ko ang kamay ko sa baywang niya at hinalikan ang noo.

“Yes, very gorgeous.”

Tinampal niya ang dibdib ko. “Anong gorgeous?” Ngusong tanong niya.

I laugh. “If you are feeling that you are handsome, in my eyes you are gorgeous, Kai. Very gorgeous.” Ako at niyakap siya. Niyakap niya rin ako pabalik at tinapik-tapik niya ang likod ko.

“Parang ayaw ko nang mag-mall dito na lang tayo. Let’s just cuddle, Kai.”

Naitulak niya ako at nagpaubaya naman ako.

“Tch! Mag-mall tayo ngayon dahil binigay ni mommy and black card niya sa akin.” Nakangising saad niya at kinuha sa bulsa ng jacket na suot niya ang card.

Napailing na lang ako. Mommy is spoiling Kai so much. Parang mas mag-ina pa sila kaysa sa akin ngayon. Kinabig ko siya Kai papalapit sa akin at hinuli ko ang labi niya. Hindi yata ako magsasawa sa kakahalik sa labi niya. The most soft and sweet lips I’ve ever tasted. His lips is as smooth as mallows and as sweet as candies. Fucking lame of me.

“Tsk! Mamaya na ang iba,” saad niya at nilayo ang mukha sa akin. “Baka hindi na tayo makaalis, eh.”

“Yeah.” Natatawa kong saad.

Pagdating namin sa mall ay hindi ko maiwasang kabahan. Baka may makahalata na bearer si Kai. Mas lalo na kapag nahalatang buntis siya. Ang una naming binili ang mga damit niya. Akala ko ay pupunta kasi sa mga luxury items. But instead hindi doon ang direksyon ni Kai.

“Kai, what about Prada? Gucci? Chanel?” Sabi ko sa kanya dahil lumagpas na kami doon. Dala niya ang black card ni mommy it’s unlimited kaya walang problema saka kahit wala iyon. I have cards as well.

“Nah, ang mamahal doon tapos nasisira lang din naman ang mga damit. Napaglulumaan din naman dito na lang tayo sa mga mumurahin marami pa akong nabibili.” Nakangiting wika niya sa akin.

“But mommy’s card is unlimited one, Kai.”

“Alam ko pero ayaw ko ng mga ganun. Kung gusto ko ng mga mamahaling damit may marami ka naman sa closet mo na hindi mo nasusuot maghihiram na lang ako sayo.”

Wala sa sarili akong napangiti sa sinabi ni Kai. Kinuha ko ang kamay niya at pinagsiklop iyon. Tumingala siya sa akin.

“P-priam, baka may makakita.” Nag-aalalang saad niya.

I smiled and kissed his lips. Mas bumilog ang mata niya. “I don’t care about them Kai. You’re the most important to me. They can watch and stare at us. I don’t give a fuck about their look.”

Nagulat ako sa ginawa ni Kai. Tumingkayad siya at hinalkan ako sa labi.

“Kung ganun wala rin akong paki sa kanila.”

Kai Pov

Nakangiti ako habang tumitingin sa mga damit. Ang lakas ng loob ni Priam ay parang naging lakas ko na rin. Natatakot ako na humarap sa maraming tao at kasama ko ay ang nag-iisang Priam Lacsamana na hinahabol ng mga bubuyog, I mean nga babae. Pero ang hinahabol nila nasa akin na. Ngunit mas takot ako na baka may makaalam na buntis ako. Delikado ang baby namin. But anyhow I have Priam. At sa mga naghahabol kay Priam, gusto ko silang kantahan ng ako ang nagwagi. Seryoso na takot ako dahil sa posisyon ni Priam pero wala namang magagawa ang takot ko kung ito ang papaibabawin ko sa buhay. Hindi magiging mas malalim ang pagsasama namin ni Priam kung ang takot ko ang laging inuuna ko. Duwag ako alam ko. Ang tagal ko ngang na-amin na gusto ko si Priam dahil sa kaduwagan ko pero iyon ang ayaw ko nang mangyari. Ayaw ko nang maging duwag gusto ko na na kasama si Priam na lumalaban sa relasyong meron kami.

Kaya nga kanina ay nawala ang takot ko dahil alam ko hindi ako pababayaan ni Priam. Gusto ko nang maging matapang para sa amin ni Priam at sa magiging anak namin. I’m trying my best to be a deserving one for Priam.

“Kuya, mag-boyfriend po ba kayo?”

Napalingon ako sa isang babae na nasa sixteen ata ang gulang. Namumula ang mukha niya habang hawak-hawak ng dalawang kamay niya ang cellphone niya. May kasama din siyang isang babae. Malimit niyang tinuro si Priam sa tabi ko na nakakunot ang noo habang naghahalungkat ng damit.

“Oo, bakit?” Anang ko sa bata.

“Pwede po bang magpa-picture sa inyo?”

Kumunot ang noo ko sa tanong niya.

“Huh? Para saan?”

Anong magpapa-picture? Bakit siya magpapa-picture sa amin? Wag niyang sabihin na crush niya si Priam! Naku itong batang ito ang sarap itapon sa labas ng mall.

“Ang cute niyo po kasi.” Kinikilig na ani ng babaeng kasama niya.

“Anong cute?” Nawala na ang utak ko sa pamimili ng damit dahil sa mga batang ito.

“Fan na fan po kasi kami ng BL.”

“Teka nga anong BL?”

“Boys lover po.” Sabay nilang saad.

“Anong nanyayari dito?” Napabaling ako kay Priam sa tabi. Ginapang niya ang kamay niya sa baywang ko. Ang dalawang babae naman sa harap namin ngayon ay halos mawalan ng ulirat at tumili.

“Pwede bo bang pa-picture sa inyo? Grabe kinikilig ako.” Anang ng isang babae.

“Sure.” Diretsong saad ni Priam. Gusto ko sanang mag-reklamo pero wala na akong magagawa dahil nagkanya-kanya na ang mga bata sa pagbukas ng cellphone nila. Nag-utos pa sila sa sales lady na kunan kami ng larawan.

“Wahhh! Thank you po. Stay strong po.” Sabi nilang dalawa at lumayo nasa amin ni Priam. Napailing na lang ako. Anong pakulo ba iyon ng mga batang iyon?

Bumalik kami ni Priam sa pamimili at pagkatapos kong mamili ng damit ay lumipat kami ng ibang store bago namin napagdesisyonang mamili na para sa baby.

CHAPTER 30

---

R18

---

Chapter 30

Kai Pov

“Mga anak babalik na ako nang Manila. Bibisita na lang ulit ako dito next week okay?” Paalam ni mommy Luciana.

“Gabi na mommy pwede naman pong bukas na lang kayo bumalik doon.” Ani ko.

“May board meeting kami bukas nang umaga kaya di pwede.” Ginulo ni mommy Luciana ang buhok ko.

“Priam, take good care of Kai, hmm.”

“You don’t need to tell me, mom.”

Hinalkan ni Priam ang pisngi ni mommy at niyakap ako ni mommy kumalas siya pagkakayakap namin at hinawakan ang tiyan ko.

“Be a good kid.” Aniya.

Pagkaalis ni mommy ay bumalik na kami sa loob ni Priam. Sinarado ko na lahat ng bintana at ni-lock ang main door. Si Priam naman ay naglinis doon sa kitchen. Umupo ako sa sala at sinuot ko iyong sweater na binili ko. Naalala ko tuloy ang sinabi ni mommy Luciana nang binigay ko sa kanya ang black card niya at no’ng nakita niya ang mga pinamili ko.

“Kai, ito lang ang binili mo?” Tanong ni mommy habang tinitingnan ang mga binili kong mga damit.

“Ay, ang sa baby mommy nandun po sa kwarto dinala na ni Priam.” Sagot ko naman at umupo sa sofa.

Hinalungkat niya ang mga plastic at paper bag at isa-isang sinuri ang mga damit na binili ko.

“Kaya ba ang liit lang ng perang nakuha sa bank account ko dahil… ang mumura lang nito. What about Fendi, Prada, Louis Vuitton, and Hermes?” Kunot noong tanong ni mommy sa akin.

Napabuntong hininga ako. Nagmana rin siguro si Priam sa kanya.

“A-ayos na naman ako dyan mommy.”

“No, this won’t do ako ang mamimili for you kapag nakabalik na akong Manila and for the baby don’t bother about it ako na rin ang bibili and your kuya Sin.” Iling-iling na saad niya at binalik sa mga paper bag ang mga damit. Ang tinutukoy na Sin ni mommy ay si kuya Sinbad.

I squtted on the sofa. Kunot noo akong nanood sa sa isang american romance movie. Mayamaya ay umupo na rin si Priam sa tabi ko at nilagay sa hita ko ang isang bag ng marshmallow. My face lit up nang makita ko iyon.

“Thank you.” Anang ko at nagsimula ng kumain n’on.

The movie that we are watching is getting intense and hot. Napapalunok ako. Masama atang manood ng ganito. I don’t know if ako lang ang nakakaramdam pero pinagpapawisan na rin ako. This is not good. Hindi talaga maganda lalo na’t nandidito si Priam sa tabi ko. I feel my thing down there getting up. Fucking shit!

Ang bag ng marshmallow sa hita ko ay kinuha ko at itinabi. I need to evacuate! Bwesit naman. Lihim kong sinilip si Priam sa tabi ko na nakatutok lang sa tv at walang imik.

I straightened my legs and put it on the floor before standing up. I put my hands between my thighs. And turn my back. I don’t know where I should i go, sa kwarto na ba or sa cr. I need to take care of this thing nang hindi nalalaman ni Priam.

I’m ready to take a long strides but i feel the strong grip on my elbow. I halted before I could do my pace. I gulped. I turned my head on Priam and plastered a fake smile.

“What?” Pagkukunwari kong tanong.

But deep inside me is screaming. I want to scream at Priam a ‘Don’t touch me.’

“Where are you going?” He also asked me.

Pumikit ako ng mariin at tumikhim.

“Sa… sa kwarto na m-matutulog na ako Priam.”

Sinilip niya ang kamay ko na nasa harapan ko. I immediately hide it from him. Jesus. I was about to pull my elbow from his grip but I pulled me!

“Shit!” Naging mura ko nang pinaharap ako ni Priam. But my hands still covering my hard and emerge thing!

He look at me. “Why are you covering it with your hands? Put it away.” He commanded.

“Ayaw ko. M-matutulog na ako.” I said instead.

Hindi ko tinanggal ang kamay ko doon. At iniwas ko ang tingin ko. Why the hell am I shy all of a sudden! It’s not the first time that he see me naman. After the incident of Priam giving me a head hindi na iyon nasundan pa. All we did after that is only kissing and cuddling nothing more. We never get intimate after that and now after a month? I don’t know!

Hindi ko tinanggal ang kamay ko kaya si Priam na mismo ang kumuha sa dalawang kamay ko na tinakip ko doon. I look down. Bakat na bakat ang pagkalalaki ko. Lalo na dahil itinabing ni Priam ang suot kong sweater.

“You’re going to sleep with your dick uprise?” Saad ni Priam pero ang mata ay nasa pagkalalaki ko. What the hell!

“P-priam…” I gulped.

“You want me to help you with this?” He said while looking at me seductively. He dragged me closer to him. Now, my thing is closer to his head, it’s just inches away from him. I feel the temperature  between us is getting too hot.

Kinagat ko ang ibabang labi ko at tumango sa kanya.

He smirked.

He reached the hem of my shorts and pull it down until my thing jump out from it’s place. Bagsak lang tingin ko kay Priam.

“Hold me here,” aniya at kinuha ang isang kamay ko at nilagay iyon sa balikat niya. Napakapit naman ako nang mahigpit sa suot niyang tshirt.

My mouth hang open when he touch the tip of my cock using his thumb. He pressed it in and make a small circle around it. My body shivers.

“Ohhh, s-shit…” my gripped tighten even more.

Priam’s one hand grabbed my whole manliness. His hands fits my thing perfectly. He started to move his hand up and down, up and down, again and again. He moved smoothly but later on his moving his hand fast and rough. The sound of his hand scratching and rubbing my thing is like a drug that intoxicate me and making me want more. I want more.

“Ahh, Priam-ahhhhm…” my knees is losing its balance. It’s trembling because of so much pleasure.

“F-fast, ahh, ahhh, f-aster Priam. I-i think i’m gonna come… ahhhhh.” Mahabang ungol ko nang labasan ako. Bumigay ang tuhod ko pagkatapos n’on. Parang nawalan ata ako ng lakas mabuti na lang at niyakap ni Priam ang isang kamay niya sa akin. Kamay lang ni Priam iyon pero parang nawawalan na ako ng ulirat.

With my legs away from each other, Priam made me sit on his lap. I rested my head on the valley of his neck. Mararahas na hininga ang pinapakawalan ko. My chest is moving up and down.

Tho’ I know that I still want more pero tumigil na si Priam. Akala ko rin ay tapos na kami but Priam has his plan. He take off his shirt and then proceed on taking my clothes off.

“Priam.” Ani at bumangon mula sa pagkapahinga doon sa leeg niya nang hubarin niya ang sweater at tshirt ko.

“Let’s do it, Kai.”

Niyakap ko ulit ang leeg niya mahihiya ako. Ang laki na nang tiyan ko. Nakakahiya sa kanya.

“Hey,” wika niya at kinukuha ang kamay ko mula sa pagkakayakap sa kanyang leeg pero matigas ang ulo ko. Iniling ko ang ulo ko sa kanya at humigpit ang pagkakayakap ko sa kanya.

“What’s wrong Kai? You don’t want to do it? Hindi kita pipilitin kung ayaw mo.”

Umiling naman ako.

“Then what are you doing?”

“Nahihiya ako.” mahinang sabi ko sa kanya at mas niyakap pa siya. Iwan ko baka nasasakal ko na siya ngayon.

Ang awkward kasing tingnan ang laki ng tiyan ko. Halos hubo’t buhad na ako sa kanduangan niya. Tanging suot ko na lang ngayon ay ang short ko na nakababa sa hita ko. Kaya kitang-kita ang tiyan kong bundat na. Tapos si Priam topless pero maganda ang pangangatawan.

Ang kaninang pagnanasa ko ay natabunan sa kahiyaan ko. Naku-conscious na ako sa tiyan ko. Naramdaman ko ang kamay ni Priam na hinahagod niya ang likod ko.

“Why are you shy? It’s not the first time I touch you.”

“Alam ko.”

“Then why?” Patuloy lang ang kamay niya sa likod ko kakahagod.

“I knew na wala ka sa sarili mo noong may nangyari sa atin Kai but don’t you want to know how does it feels doing it with me. This time you’re on your right state. There’s no drug involve.”

“Hindi naman kasi sa ganun.”

“Then tell me.” Mahinahon niyang saad.

Hindi ko alam kung namatay na ba ang tv o tapos na lang ba talaga iyong palabas na pinapanood naming dalawa kanina. Wala na kasing marinig maliban sa tunog ng ac at ang mga hininga naming dalawa.

“Nahihiya ako… nahihiya ako kasi ang laki na nang tiyan ko. Ang pangit tingnan. Gusto ko… gusto kong gawin natin Priam, gustong-gusto pero nahihiya ako sa tiyan ko. Ang pangit tingnan.” Paulit-ulit kong saad.

This time he used his both hands para alisin ang pagkakayakap ko sa leeg niya. Nagpaubaya ako at dumistansya sa katawan niya. I bended my head.

“Look at me,” si Priam at inangat niya ang ulo ko. Nagtitigan kaming dalawa at ngumiti siya. “Di ka dapat mahiya sa akin Kai. I saw you naked and with clothes on but I still get a hard even when you are fully clothes. And you said you’re ugly. No, you are not. You’re not ugly with your glutted stomach. Like what I said Kai you are always be gorgeous in my eyes. Pregnant or not you are beautiful for me. Always keep that in mind.” Saad niya sa akin at hinalikan ako saglit.

“T-talaga?”

“Hmm, yes.”

He pull me closer to him. “Still wanna do it?”

Binaba ko ang mata ko sa tiyan ko bago tumingin sa kanya. “Hmm,” ako at tumango sa kanya.

He grinned. “Okay, let’s go to bed.”

---

Next chapter hulaan ninyo. 👉🙈😜🤤

CHAPTER 31

R18

---

Chapter 31

Kai Pov

When Priam pressed his lips on mine and his tongue poking my mouth to open, I gladly obliged. The heat that simmered down earlier is slowly rising again. The heat of our body starts to build again due to our rough kisses. Priam’s tongue inside my mouth was like a snake. He suck my tongue and I suck him, too. I’m giving him the equal intensity that his giving me. Yet I cannot followed his tongue. His movements seems in rush.  His just too good. I don’t know if his the best because I’ve never been kiss before until him. But I think he is really a good kisser.

I’m jealous thinking that he kissed other girls before like this. I wish, I was his first too. My arms clungs to his neck tightly as Priam pushed his tongue deeper. I almost choke.

“Uhmm, mmm.” We moaned.

He bites my lips and leave a last wet kiss on my lips before kissing the nook of my neck. Nakapikit ako habang dinadama ko ang labi ni Priam sa balat ko.

“Ahhh, uhmm, ahh…” I moaned.

I wrapped my legs on his waist and tightened my grip on his neck when he stood up and started to walk. Kinakabahan ako sa kabila ng mga halik at kaunting kagat ni Priam sa leeg ko dahil abala siya sa leeg ko at naglalakad siya. Paano kong mapatid siya? But of course hindi iyon nangyari. Narinig ko na lang ang pagbagsak ng pintuan.

Naimulat ko na ang mata ko nang maramdaman ko kama sa likod ko. Nakahiga ako sa kama sa gitna ako ng nakabukang hita ni Priam. Itinungkod ko ang kamay ko saka bumangon nang lumuhod si Priam at hinubad niya ang pang-ibaba niya.

“P-priam…” tawag ko sa pangalan niya habang nakatingin doon sa gitna ng hita niya. Umurong ang dila ko nang makita ko ang pagkalalaki niya. Wala na gusto ko na namang umatras. Natatakot na naman ako. Bwesit nagkasya ito sa akin noon? Paano?

Ang buhay na buhay na titi ni Priam ay may katas na tumulo. Bumagsak iyon sa pusunan ko. Shit.

“Want to touch it?” Tanong ni Priam.

Lumunok ako. “A-ayaw ko.” Sabi ko saka tumingin sa kanya.

Kitang-kita ko ang ugat sa pagkalalaki niya. It’s like his thing is going to blow up anytime now.

“N-nag…” humigit ako nang malalim na hininga. “Nagkasya i-ito sa akin noon?”

“It did Kai. It did fit.” Hindi ko alam kung dahil lang ba ito sa nangyayari ngayon pero parang inaakit ako ni Priam sa boses niya.

Kinuha niya ang isang kamay ko na nakatungkod sa kama at pinahawak niya doon sa ari niya.

“Ohhh,” si Priam nang dumapo ang kamay ko doon. His manhood is twitching. I cannot hold him with just one hand. His just too big. So big dammit!

Bumangon ako nang maayos sa ilalim niya. Without realizing what did I do. I put my one hand on his Priam’s huge manhood. My both hands is now on his twitching and very hard organ between his thighs. I unconsciously move both my hands up and down. From time to time there’s a pre-cum coming out from him.

“Ohh, Kai, yeah, that’s it. You’re doing good. Aghhh, f-fuck…” Halinghing ni Priam habang ginagalaw ko ang kamay ko. May kung ano-ano pang mga lumalabas na litanya sa bibig ni Priam pero wala na doon ang utak ko. All i think is giving his pleasure. His voice is like encouraging me to do it more and doing it more good.

“Shit! Kai, move, m-move your hands faster. Faster baby…” he commanded.

Sinunod ko ang sinabi ni Priam. I think my hands wasn’t enough so i move my face closer to his thing and suck him. I don’t know how it works to be honest. Hindi ko pa ito ginagawa kahit na kanino pero naglakas loob akong gawin ito ngayon. Ulo pa lang ng pagkalalaki ni Priam ang nasa bibig ko pero parang mapupunit na ang bibig ko. This is crazy! I want him whole but I know so well that I cannot.

“K-kai don’t,” si Priam at hinawakan ang ulo ko. Tumingala ako sa kanya habang subo ang ari niya. Umiling siya sa akin pero matigas ang ulo ko inilingan ko rin siya. I want to do this. I want him. His manhood inside my mouth is asking too.

After I shook my head I move my head slowly. I cannot take his manhood all to my mouth so while i move my head my hands are also working the rest of his thing. I feel the hot liquid trickled from the corners of my mouth. The mixture of Priam’s pre-cum and my saliva flows out.

“Ahh, f-fuck… shit… dammit baby… w-where the hell d-did you learn this.”

I move my head and hands faster. Ginaganahan ako dahil parang nasasarapan si Priam sa ginagawa ko. Even though it’s my first I just mimic what he did to me on his closet before but therr are things that I cannot do because his too big. That’s where I learned. I learn from the best, I guess.

“K-kai move… t-take it out Kai. I-I’m gonna comeee,” ungol ni Priam.

Niluwa ko ang pagkalalaki niya. May laway ko pa ang ano niya. I hold his male and was about to lick him but just after a seconds Priam cum… shit, his cum spurted. Priam spurted onto my face. I almost curse. Napapikit ako.

“Damn.” I heard him cuss.

I was about to wipe his cum when I feel his hands grabbed my wrist. I open my eyes. I feel do sticky because of his cum. Lumaki ang mata ko nang dilaan niya ang mukha ko.

“Priam. It’s dirty-”

Natigilan ako nang pagkatapos niyang dilaan ang buong mukha ko ay hinalikan niya ako. Shit. It feels so dirty but why I find it so hot at the same time. Priam’s left hand moves down and grabbed my manhood. He martubated my thing while kissing me. I kissed him back.

I, converesely, grabbed him too with my both hands and do the same thing. We move our hands frantically. It’s so slippery. He is very slippery.

“L-let’s come. Let’s come together, Kai.”

We didn’t wait take too long to cum and we come together. Naghiwalay din ang labi namin ni Priam at itinungkod ko ang ulo ko sa dibdib ni Priam. Nakaupo siya sa hita ko pero hindi ang buong lakas niya ang nasa akin. Of course, I’m pregnant and I’m small compare to him.

We rested for a bit and gasping for air.

“That was amazing Kai.” Aniya at niyakap ako.

Umalis ako sa pagkakahilig sa kanyang katawan. Umupo siya sa gilid ko. Were both naked and panting from what we did earlier.

“Do you like it?” He asked then his hands moves slowly towards my nipples.

I nodded.

“Priam,” hinawakan ko kaagad ang kamay niya na ilang dipa ang layo sa areola ko.

“Now, I know Kai. When you like things so much so just nod.”

Ang isang kamay ni Priam ay ginapang niya sa ilalim ng kiliki ko at niyakap ang aking katawan. Napamura ako sa isip ko.

“Your nipples are hard and swollen, Kai.” Sabi niya nang mahawakan na niya ito. Napadaing ako nang nagsimula na naman siya.

Tumingin ako doon. Ngayon ko lang din napansin na bumukol nga ang nipples ko.

Napahiga ako pero itinungkod ni Priam ang kamay niya sa ilalim ko. I look at him. He stick out his tongue and lick my nipple.

“Ahhh, ohhh, Priammm.” Pikit mata kong ungol.

“I really like your nipples Kai.” He whispered.

While his hands is playing the other. He is now lapping the other. I whimper on his arms everytime he lick and lap my nipples. He looks like a baby sipping the nipples of his mother. As if it has a milk in every sip he make.

I don’t know if it is the same with what happened to us the first time we did it. I don’t know if we do foreplay the first time we did it but what’s happening tonight is beyond what am I thinking. Yes, I even imagined kasi nga wala akong maalala nang gabing iyon pero iba pala ang pakiramdam kapag nangyayari na. Kapag may malay ka na. Iba pala kapag ginawa mo na.

All my life I’ve never imagine my life would be like this. I’ve never imagined na magiging ganito ako. Na mapupunta pala ako sa kamay ni Priam. Na ngayon ay gumalaw na naman ang kamay niya sa ibaba ko. I’m awake again.

I opened my eyes and found Priam above me again. I saw him clutch on his thing move his hand up and down. He spread my legs and place it on his thighs. His pre-cum drop on my hole below. Then he lick his fingers and put it on my hole. My body arc unknowingly. What the hell!?

“Ahhhhhh, nghhh,” i can feel his fingers inside me. He is pressing something inside me that makes my body trembles even more. Priam is stretching my hole. Then later on he put another finger inside. Now, his three fingers fit inside me. Every thrusts and pulls of he made within me is I’m screaming like there’s no tomorrow. I meet his finger thrust because that’s the only thing I think I’m capable of doing while my I cannot stop my body from arching.

“P-priam, hngghhh, ohhhh, ahhh, ahhmmm.”

Priam is finger fucking me. Shortly, Priam stops and position himself of my entrance that was aching for him.

“I’m going in now, Kai.”

I eyed him. Even if I’m gasping for air, nagawa ko pang itungkod ang isang kamay ko at tumingin kay Priam. He is sweating like me. Priam is holding his long and huge erect manhood and the tip of it is kissing my entrance that was waiting for him.

Without further adieu he made his way on my hole.

“AHHHHH!” i shouted. Napahiga ako.Fucking shit why the hell it hurts so much?! I thought he loosen me enough!  Hindi pa nga siya nangangalahati ay hinawakan ko na ang kamay niya. I gripped his forearm sternly.

“P-priam, w-wait shit… it… it fucking hurts,” I said and a solitary tear came out from my eyes. Shit! It really hurts. I think my hole is wreck. I just want him to stop first… I need time to make my hole there accustom to his huge manliness.

Kaya pala noong unang may nangyari sa amin ay ang sakit ng buong katawan ko? Kaya pala ang sakit ng likod at butas ko no’n? It’s because of him. It’s because of his enormous organ down there.

Without pulling it out Priam reach for me. He brushed the back of his palm on the side of my face. “Shhshh, sorry… okay I will not move.” 

Tinakpan ko ang mata ko gamit ang isang braso ko dahil iyong isa ay nakahawak sa kanya. Tumulo ang luha ko. Damn.

“Do you wanna stop?” I can hear Priam’s sad voice.

I hastily shake my head. Gusto ko lang naman na masanay ako sa kalakihan niya. Para kasing napunit ang pwet ko dahil sa kanya.

“Okay. But just tell me if you want me to stop Kai. I don’t wanna hurt you. I’m trying be gentle here because you’re pregnant.”

“Y-you can move now.” Sabi ko habang nakatakip ang braso ko sa mata.

“Kai, I want you to look at me. Cause I want you to know Kai, how I want you. I want you to look at me how I’m going to own you.”

Tinanggal niya ang braso ko doon sa pagkakatakip sa mata ko at dahan-dahan ay pinasok na sa akin ni Priam ang pagkalalaki niya. Napakapit ako sa kobre nitong kama namin.

“You’re so tight Kai. I like it so much. I like how tight you are. I like how my cock fits this tight ass of yours, fuck.” Priam lamented and started to move inside me.

All i did was to moan and yelp while accepting his gentle but deep thrusts. Parang nauubusan na ako ng tubig sa bibig ko kakasigaw ko.

He grabbed my one leg and position it above his head for a better access. In this position Priam thrust becomes more deep and it almost reaches my stomach. Our room filed with the sound of our uniting bodies, moans, groans and the crackets bedsheets. It feels so amazing.

---

[ Pasensyahan n’yo na iyan lang ang nakayanan ko🤣. ]

Always remeber po na ang mga UDs ko ay walang proof kaya expect a rain of errors may it be grammatical or not especially sa mga spellings marami akong mali. Also, I posted a new story entitled ’

Endless

’ I hope you’ll check it out BxB din po siya. Thank you for reading, Lhabyo.😘

CHAPTER 32

Chapter 32

Kai Pov

“Hinding-hindi talaga ako magsasawa sayo, Kai.” Bulong ni Priam sa akin habang niyayakap niya ako. Mas lumapit ako sa kanya at niyakap din siya. Hinihingal pa kami dahil galing pa kami sa isang mahabang love making. At tangung ang makapal na kumot lang ang nakapatong sa aming hubo’t hubad na katawan.

Totoo talaga iyong sinabi nila na sa una lang ang mahirap. Dahil ngayon anim buwan na kaming magkasama ni Priam at lagi na naming ginagawa iyon. Every time na nagkakaroon kami ng tyansa hindi namin iyon pinapalampas. Pero kahit na ilang beses nang may nangyayari sa amin. Hindi pa rin ako nagsasawa kagaya nang sa kanya. It’s like everytime we did it parang first time pa rin.

I can’t help it. Just thinking of us making love my whole face heated. My tummy is more glutted now but it didn’t hinders us from doing it. Kahit nga galing siya sa trabaho niya may kaya pa siyang gawin namin iyon.

“Goodnight, Kai.” Si Priam at hinalikan niya ang ulo ko.

“Goodnight.” Ako.

Being under his arms it feels home. Soon, we will be a family at laging binabanggit ni mommy Luciana kapag bumibisita siya dito. Ang tungkol sa kasal pero si Priam hindi niya naman ako kinakausap tungkol doon. Iniisip ko noon. Noong nalaman niya na buntis ako sabi niya kung kinakailangan ay papakasalan niya ako pero ngayon di na siya nag-o-open ng topic tungkol sa kasal. Minsan tuloy iniisip ko. Ayaw na niya ba akong pakasalan? Kontinto na ba siya na ganito kami? Nakontinto na ba siya sa relasyon namin ngayon kasi nagagawa na niya naman ang gusto niya?

Priam had his 35th birthday last August 4 while I am 23 this year pero kahit sa laki ng age gap namin hindi ko iyon iniisip. I want to be with him. I want to live with him. Not just for our soon child but for us as well. Kahit na wala pang isang taon na magkasama kaming dalawa ni Priam pero gusto ko nang matali sa kanya. Noon, talagang ayaw na ayaw ko sa kanya kasi sa tingin ko rin sa kanya noon hambog siya, feeler at syempre playboy siya. Pero ngayon di ko na iniisip ang mga bagay na iyon.

Gusto ko na itong Priam na kayakap ko ngayon. Gusto ko na itong Priam na nakakasama ko sa dito loob ng bahay. Gusto ko na itong Priam na nakilala ko dito sa isla. Anim na buwan na kaming magkasama hindi ko man lang namalayan ang mga panahon na iyon. Parang kailan lang na ayaw ko siyang makasama. Parang kailan lang na ayaw ko siyang makita. Parang kailan lang no’ng hindi ko pa siya gusto at kinamumuhian ko. Para ngang inaalila ko siya noon pero hanggang ngayon kasama ko pa rin siya.

I love what I am feeling right now. I want to live with this forever. I want to live with this with Priam. I love Priam Lacsamana. I love him, now. I want to tell him that pero gusto ko siya muna. Gusto ko sabihin niya muna sa akin na mahal niya rin ako. Gusto kong marinig na mahal niya rin ako. Pero hanggang ngayon ‘I like you’ pa rin ang sinasabi niya sa akin.

Day by day we are like a real family. Ngayon hinahayaan na ako ni Priam na lutuan rin siya. Kasi minsan matagal siyang umuuwi o di kaya’y natatagalan siyang matulog kasi may trabaho siya dito saka may kompanya pa siya sa Manila tapos maaga pa siyang gigising para magluto kaya kinausap ko siya na ako na ang magluluto kapag matagal siyang makauwi.  Tutol pa nga siya noong sinabi ko iyon sa kanya.

Umupo ako sa kama. “Priam, anong oras na?” Tanong ko habang kinukusot ko ang mata ko. Nagising kasi ako nang dumating siya.

“It’s 1am.” Sagot niya habang hinuhubad ang suit niya.

“Bukas ba may trabaho ka ulit?” Tanong ko habang sinusundan ko ang lahat ng galaw niya.

“Yeah,” sagot niya at hinubad ang slacks niya. Naiwan ang boxer niya at ang long sleeve niyang color gray. I gestured him na palapitin siya sa akin. Tinagilid niya ang ulo niya pero lumapit naman siya. Ako na ang nagtanggal sa botones ng long sleeves niya habang nakaupo ako sa gilid ng kama at siya naman ay natayo sa harapan ko.

“Ako na lang ang magluluto ng breakfast bukas.” Ani ko.

“What? No, ako na Kai.” Pagtanggi niya.

Tiningala ko siya. “Hindi na. Ako na nga matagal kang matulog tapos maaga kang gumigising. Hayaan mo naman akong gawin iyon.”

Kinuha niya ang kamay ko na nasa huling butones na.

“Iyan ba talaga ang gusto ko?”

Tumango ako sa kanya. Inangat niya pa ang ulo ko gamit ang isang kamay niya at yumuko siya upang siniil ako ng halik.

“Fine.” Pero sa huli pumayag rin siya.

Naputol ako sa pag-iisip ko nang gumalaw ng konti si Priam. Isiniksik ko ang katawan ko sa kanya at tina-tap ko ang daliri ko sa likod niya. He is sniffing my hair.

“Kai,” inaantok na tawag ni Priam sa akin.

Nagmulat ako ng mata at kumunot ang noo ko. Nags-sleep talk ba siya?

“Matulog ka na Kai.” Usal niya.

“Nagising ba kita?” Tanong ko. Nakaunan ako sa isang braso niya at ang isa naman ay nakayakap sa akin.

“Nope, hindi pa ako natutulog dahil pinaparamdaman pa kita. Bat di ka pa natutulog?”

Ngumuso ako. Pag-nguso ko ay muntik na iyong umabot doon sa nipples niya. Ang lapit lang kasi namin.

“May iniisip lang.”

“What is it?”

“Sa akin na iyon. Masyadong… personal.”

Alangan naman na sabihin ko sa kanya ngayon na iniisip ko na mahal ko siya at gusto ko na magpakasal kami. Tssk! Swerte din naman niya.

“Hmm, okay. Sleep.” Si Priam.

The next day habang nagpiprito ako ay pumasok si Priam sa kitchen na nakapambahay lang. Wala siyang trabaho ngayon.

“Kai, can we talk?” Aniya at umupo doon sa upuan sa may dining table.

“Pwede pagkatapos nitong piniprito ko.” Ako.

“Hmm, sige.” Aniya.

Pagkatapos kong magprito ay umupo rin ako doon dining table namin. Mag-l-lunch na kasi dapat kami ngayon.

“Hmm, may sasabihin ka?” Ani ko pagkaupo ko. Don’t tell me his going to ask me to marry him? Wala man lang bang kagaya sa iba na may proposal or surprises man lang? A proposal ring, iyong mga ganun.

Bumuntong hininga si Priam.

“I need to go to Manila  Kai.” Dahan-dahan akong napatango dahil sa sinabi ni Priam. Pinili kong wag munang magsalita. Ang layo sa iniisip ko iyong sinabi niya. “Maybe it will be just a week or so but I promise I will do my best to come back as soon as possible.”

For the first time in six months of living with him. Ngayon lang. Ngayon lang aalis si Priam, ngayon lang kami maglalayo.

“Hmm, mag-iingat ka… sa byahe.” Tanging lumabas sa bibig ko.

“Papasamahan kita kay Nelanie dito, Kai…”

Ngumiwi ako sa kanya nang binanggit niya si Nelanie. Hindi ko naman kailangan nang chaperon. Kaya ko na naman ang katawan ko.

“Priam kaya ko na ang sarili ko,” ako at humilig sa upuan. “Kung nag-aalala ka huwag na dahil  i-l-lock ko naman itong buong villa mo. At may mga cctv’s naman dito kaya walang maglalakas loob na looban itong villa.”

“No, Nelanie will come here to accompany you.” Priam said in finality.

The last time na nagkita kami ni Nelanie ay noong birthday ni Priam. Hindi ko alam kung ikakatuwa ko ba ang reaksyon ni Nelanie noong nalaman niyang buntis ako.

“What the! Am I seeing this for real?” Saad ni Nelanie nang makita niya ako na bundat ang tiyan. “Are you sick Kai? Cancer?” Erris gave Nelanie a strike on her nape.

What a brutal brother!?

“What was that for kuya?!” Galit na baling niya kay Erris.

“Nel, Kai… Kai is pregnant.” Ani ni Priam sa tabi ko. He also gave ma a squeezed on my shoulder.

“H-he is one of those ancient myths?”

“It’s not a myth lil sis.”

Lumakbang si Nelanie palapit sa akin habang ang mata niya ang nakatuon lang sa tiyan ko.

“S-so, the time na sinusungitan kita… the time na binantaan kitang ilalayo ko si Priam sayo…” tumingin siya sa mata ko, “buntis na ka n’on?”

I nodded.

“Why didn’t you tell me? I look like a real bitch that time.” Nelanie said in regretful tone. Napapadyak pa siya sa sahig.

“I look like a real antagonist that time, am I right?” Ani niya pa.

“O-okay lang, N-nelanie.”

She glared at me. “It’s not okay!-”

“Okay lang N-nelanie dahil… kung hindi dahil sayo… siguro ay di ko ma-aamin kay Priam ang totoong nararamdaman ko. Pero ngayon alam mo na sana wag mong ipagsabi sa iba. Ayaw kong ilagay sa pilegro ang buhay ng anak ko, Nelanie. “

“Tssk! Of course. We’re talking about my soon to be niece or nephew here… dammit…” kinuha niya ang kamay ko. “I don’t really like saying sorry Kai kaya hindi ako hihingi ng tawad okay? And besides I’m not really sorry for what I did dahil naging kayo naman ng pinsan ko.” She glance at Priam on my side.

Priam’s embrace from my back snapped me back to reality. He sniffs on my neck.

“Priam, baka kasi busy si Nelanie.”

“No, I called her already and maybe she’s on her way by now. And right Nelanie landed. Aalis ako Kai.”

Hinawakan ko ang braso ni Priam na nakayakap sa leeg ko. “Hmm, basta mag-ingat ka doon at… babalik ka kaagad.” Masungit kong saad sa kanya.

He laughed.

“Pwede mo namang sabihin iyon Kai in a sweet manner.”

Tinampal ko ang kamay niya. “Tae mo Lacsamana!”

CHAPTER 33

Dedicated to: jbitchfuckujj

---

Chapter 33

Priam Pov

“Sir, I think you really need to come back in the company. As soon as possible. The executives are having a chaos right now sir. Hindi na sila nakikinig sa sinasabi ko. I did what you said sir na nasa labas ka nang Manila because you have personal affairs that you need to tend to.”

“Then.” Maikli kong saad. Nandidito ako ngayon sa kwarto namin at kausap ko ang secretary ko. His been calling me nonstop since last night pero na-lowbat ang cellphone ko at ngayon ko lang nabuksan ang telepono ko.

“They were asking for your presence sir hindi na sila pumapayag sa online meeting lang. Gusto nilang magsalita ka sir tungkol sa issue niyo. Gusto nilang marinig ang opinyon ninyo doon. “

Kinagat ko ang labi ko. “Does mommy knows this issue already?”

“Yes, sir alam na ni madame Luciana pero wala po siyang binibitawang salita. Kaya nga po ngayon sir ina-ambush na po ng mga media, nang reporters ang mommy ninyo. At ang sir Wilfred naman po wala tahimik lang sa issue. Maybe he thinks na pareho lang ito sa issue mo noon. “

Nakahinga ako nang maluwag dahil sa sinabi ni Chad, ang secretary ko.

“Uuwi ako. Tell the boards na may emergency meeting tayo.”

“Okay sir.”

“At 8:00 ngayong gabi ang meeting.”

“But sir…”

“Just inform them. I tell you that.”

Binuksan ko ang f-n-orward na articles ni Chad sa akin. Binasa ko iyon at pagkatapos kong basahin iyon natapon ko ang cellphone sa kama. The article’s head line was ‘Priam Lacsamana’s hidden secret’ then at bottom may picture doon namin ni Kai pero blurred and larawan ni Kai ako lang makikita doon. It’s a good thing. The picture was taken noong nag-mall kami. May ilang larawan pa doon ng kamay namin ni Kai na magkahawak at yakap ko siya. Halatang stolen ang pagkuha ng mga larawang iyon. Nasama pa ang picture noong dalawang babae na nagpa-picture sa amin.

“Fuck this!” I murmurs.

I cannot let the world knows that Kai was a bearer. I need to face this fucking problem alone. Kai is pregnant and his stomach is already glutted it’s very obvious that he is pregnant. Hindi siya pwedeng ma-stress sa issue na ito. Because of this issue my company is affected, I’m a chairman of the biggest contruction company in the country and because of this dilemma maraming tao ang naapektuhan. I can’t just sit here and do nothing. Maraming tao ang umaasa sa kompanya ko, hindi lang ako, i’m feeding thousands of people.

Kai Pov

“KAI!!!! Hello my niece.” Pagkababa ni Nelanie sa chopper diretso siyang tumakbo papalapit sa akin na nasa tabi ni Priam. Niyakap niya ako at hinimas niya ang bilog kong tiyan. Hinawakan niya ang buhok niyang nililipad ng malakas na hangin. Nasa helipad kami ngayon.

It’s already six in the afternoon. Hindi ko alam kung ano ang dahilan kung bakit uuwi ng Manila si Priam. Kasi wala rin naman siyang sinabi sa akin na rason. Subalit kahit na di niya sabihin sa akin mukhang may malaking problema doon kaya siya uuwi.

Wala siyang partikular na dahilan kung bakit agaran ang paglipad niya doon pero bakas sa mukha niya ang kaseryosohan at di siya mapalagay. Sa pagsasama naming dalawa napapansin ko na ang maliit na kilos ni Priam.

Alam kong may problema talaga pero di ko lang alam kung ano iyon. Hindi ko na lang siya tinanong kasi may tiwala ako sa kanya. Kasi kung ano man iyon sasabihin din naman niya siguro sa akin kung ano ang problema niya.

“Priam…” si Nelanie at tumingin sa pinsan niya. “Your company needs your presen-”

“That’s why you’re here.” Seryosong putol ni Priam sa sasabihin ni Nelanie.

“Okay. Just call me when you need me.”

“Erris will coming with… just look after Kai.” At tumingin siya sa akin.

“Hmm.” Nelanie.

Ilang sandali ay dumating na si Erris na pareho ang ekspresyon nang mukha kay Priam.

“Mag-iingat ka dito.” Si Priam at hinalikan ang noo ko. Pumikit ako. “I love you, Kai.” Bulong niya habang ang labi niya ay nasa noo ko. Hindi agad ako makapagsalita. Sandaling hindi tumakbo ang utak ko dahil sa biglaang pagsabi na iyon ni Priam. Ang katagang gusto kong marinig mula kay Priam. Kumabog ang puso ko. Para na itong lalabas sa kinalalagyan niya. Kahit kailan talaga ang galing ni Priam sa pagpapakabog sa puso ko. Dahil sa saya ko ay naluluha ko.

“Nel, mag-ingat kayo dito. Call me if something happen.”

Bumalik lang ako sa reyalidad nang wala na si Priam sa harapan ko at malalaki ang hakbang patungo sa chopper kung saan naghihintay na si Erris.

“I love you, too.” I whispered pero di na iyon na rinig ni Priam dahil nakasakay na siya sa chopper at papalipad na ito. Tumulo ang luha ko.

Bumalik na ako sa villa kasama si Nelanie. Kampante kaming naglalakad ni Nelanie patungong villa dahil bawal nang papuntahan ng mga tao paligid ng villa ni Priam dahil sa akin. Baka kasi may mga turistang mapadpad dito.

The next day, si Nelanie ay sinasamahan niya talaga ako para lang wala si Nelanie at puro lang siya tawa sa harapan ko kapag nakakapag-usap kami. Minsan uma-alis si Nelanie dito sa villa dahil pumupunta rin siya sa resort ni Erris dahil nasa Manila rin ito. Hanggang ngayon tumatawag naman si Priam pero madalang lang kasi busy siya.

Galing akong bathroom dahil naiihi ako at pagbalik ko sa sala ay nakatulala si Nelanie. Napapansin ko talaga kay Nelanie na kapag nasa harapan niya ako ang sigla-sigla niya pero kapag wala ako. Napakalalim ng mga hiningang pinapakawalan niya at halata sa mukha niya ang problema.

“Nel.” Tawag ko sa kanya. Agad siyang ngumiti ng malapad, ang lagi niyang ginagawa kapag nasa harap niya ako.

“Kai, are you okay?”

“Hmm,” tumango ako sa kanya at umupo sa tabi niya.

Natahimik kaming dalawa. Hindi ko na talaga kayang tiisin ito sa sarili ko. Ramdam ko ang problema sa paligid ko pero wala wilang sinasabi sa akin. No’ng huling kausap ko si Priam. Bakas sa boses ni Priam ang pagod at problema. Napansin kong may problema dahil kapag kausap ko si Priam minsan natitigil siya, minsan hindi siya nagsasalita sa linya. Sinubukan ko siyang tanungin kung may problema ba pero tinawanan niya lang ako sinabi niyang wala daw. Sinubukan ko rin siyang hulihin sa pamamagitan ng mga patibong na tanong pero wala rin. May tinatago talaga siya sa akin.

“Nel,” ani ko at tumingin kay Nelanie na ang mata niya ay nasa cellphone niya.

“Yes, Kai?” Aniya pero ang mata ay nasa cellphone niya at nag-s-scroll.

“Nel, may nangyari ba sa Manila habang nandidito si Priam?” Mataman kong tanong sa kanya. Nakita ko ang pagtigil ng kamay niya. Tumingin siya sa akin at ngumiti. Ngumiti rin ako sa kanya pero hindi na niya ako madadala doon sa ngiti.

“Ano ba ang sinasa-”

“Sabihin mo na lang sa akin Nel. Alam ko meron… hindi uuwi doon si Priam kung wala saka alam kong malaki dahil umuwi siya doon.”

“Kai,” si Nelanie at kinuha ang isang kamay ko na nasa hita ko.

“Gusto kong malaman Nel dahil hindi ako pinapatulog sa gabi kakaisip kung ano ang nangyayari doon. Si… si papa tinawagan ko at tinanong ko kung may alam ba siya tungkol sa nangyayari doon pero wala din raw siyang alam. Si Priam tinatanong ko pero hindi rin siya nagsasabi sa akin. And knowing Priam… alam kong hindi niya talaga sasabihin sa akin pero sinubukan ko siyang tanungin pero wala rin. Priam always think of me first that’s why he choosed to hide it from me. And learning that he hide it to me, I knew Nel. I knew kasama ako. Kasama ako sa kung anuman ang hinaharap ni Priam ngayon.” Mahabang wika ko.

Bumuntong hininga si Nelanie. “Kai, kaya nga ayaw sabihin sayo ni Priam dahil ayaw niya na iniisip mo ito. It’s good na hindi mo na lang alam. Ikaw na nga ang nagsabi my cousin always consider you first than anything. So please, just have a faith in him.” She almost beg.

“Pero gusto kong malaman Nel. Gusto kong malaman.” Pilit ko sa kanya at pinatong ang isang kamay ko sa kamay naming magkahawak.

“Magagalit si Priam.”

“Hindi niya naman malalaman na sinabi mo sa akin.”

“Pero kasi Kai-”

“Please?” I begged.

Pumikit siya nang mariin at humingang malalim.

“May problema ngayon ang kompanya niya,” paninimula niya. “May malaking issue ngayon na hinaharap si Priam at na-apektuhan ang kompanya niya dahil sa isyung iyon. Noon naman sanay na kami, si Priam sa mga issues pero di naman iyon naka-apekto sa kompanya dahil di naman iyon pinagtutu-unan ng pansin ng mga tao pero ngayon nakisawsaw na ang taong dapat ay nanahimik na lang. His company is lossing millions every day dahil sa issue.”

Nakakunot ang noo ko habang nakikinig kay Nelanie. Banggit siya nang banggit sa issue pero di ko naman alam kung anong klaseng issue. Ano babae na naman?

“Anong issue Nel?”

“I don’t think it’s good na malaman mo ito Kai.”

“Sabihin mo na lang Nel tutal naman nasimulan mo na tapusin mo na lang din.”

Bumuntong hininga ulit siya at binitawan niya ang kamay ko.

“You know what Kai hindi na naman ito isyu sa amin at sa pamilya ni Priam dahil alam na naman nila ito… will maybe except for tito Wilfred.” Pinapaikot-ikot pa ako na Nelanie.

“Diretsuhin mo na ako Nel. “

Malungkot siyang ngumiti sa akin. “The issue that Priam is gay. That my cousin is dating a man. Whom is  you.”

CHAPTER 34

Chapter 34

Kai Pov

“The issue that Priam is gay. That my cousin is dating a man. Whom is  you.”

She sighed.

“A-ano na ang nangyayari sa kompanya niya?” Tanong ko kay Nelanie.

“Ngayon iyon ang inuwi ni Priam sa Manila dahil malaki ang nawalang pera sa kompanya niya. Maraming mga trabahong natigil dahil sa issue. May iba na shareholder nagbabadya nang i- pull out ang mga shares nila. Ang ibang contruction on halts din. His company is struglling right now. The profits drastically decreasing each day,” tumingin siya sa akin at ngumiti. “But that’s part of business Kai. Don’t worry Priam can handle this.”

Kinagat ko ang ibabang labi ko at bahagyang niyuko ang ulo ko. “W-wala ba akong maitutulong kay Priam. Wala akong alam sa negosyo. Wala akong alam kung paano iyan, Nel. Hindi ko alam kung papaano ko tutulungan si Priam.” Uminit ang sulok ang mata ko. I want to help. I want to help Priam in times like this pero wala akong alam. When Nelanie is speaking it feels like the company is near to it’s bankruptcy.

“Just be by his side that’s the best thing you can do right now. Your my cousin’s strength Kai at kapag nasa tabi ka niya walamg hindi gagawin ang pinsan ko. I knew him and also my brother is there.”

Pagkatapos naming mag-usap ni Nelanie ay umalis siya dahil pupunta na naman siya sa resort at ako naman ay kinuha ko ang cellphone ko. I need to know what’s happening. Sa pagtira ko kasi dito sa isla. Para na ring nakalimutan ko na ang buhay ko doon sa Manila. Nasanay na ako sa buhay ko dito. Sa buhay na tahimik. Sa buhay na walang problema. Sa buhay na walang inaalala kung hindi ang sarili ko lang. Sa sobrang pagkasanay ko muntik ko nang makalimutan ang mapanakit na mundo.

Nang may nakita akong isang article may larawan iyon ni Priam at… iyong kasama niyang lalaki ay ako iyon pero blurred. Kahit na hindi iyon klaro alam kong ako iyon dahil sa suot ko. Ang larawan ay iyong pumunta kami nang mall dalawa tapos may iba’t ibang larawan na rin iyon. Pero ang mukha ko ay naka-blur.

Bakit ang laking bagay sa kanila na may kasamang lalaki si  Priam. Bakit ang laking bagay sa kanila na may kahawak siya nang kamay? Porket ba lalaki ang kahawakan at kayakap niya ganito na agad? Ganito ba talaga ang mundo. Pwede namang hindi isali ang personal na buhay sa trabaho. Even if Priam or someone out there na may ganitong sitwasyon kay Priam. He or they can be professional on there work.He can work separately. Hindi naman napuputol ang pagiging professional dahil lang sa gender identity or sa sexual orientation. Pero ngayon sa mga nababasa ko sa social media inuulan ng harsh comments si Priam.

Tapos iyong mga na-link na babae sa kanya noon lumalabas na rin ang mga issues doon. Priam’s debauchery before resurface. I wiped my tears while reading those mean and harsh comments. I knew that Priam has a reputation that he needs to take care of dahil isa siyang businessman. Isa siya sa kilalang businessman sa bansa. Pero di ko aakalain na dadating ang puntong ito. Nawala ang mga nagawang mabuti ni Priam. Nawala na ang mga nagawang mabuti niya dahil sa nangyayari ngayon. Namawawala ang respeto nila sa isang tao dahil sa bagay na ito.

Kahit na sinabi noon ni Priam na wala siyang paki sa mga sasabihin ng mga tao sa kanya. Paano naman iyong mga tao na umaasa sa kompanya niya? Paano naman ang mga taong nagtatrabaho doon sa kompanya niya. Ang mga pamilya nila.

Nag-ring ang cellphone ko. Tumatawag si Priam. Pinunasan ko ang luha ko at tumikhim.

“Hello.”

“Kai, nag-lunch na ba kayo ni Nel?”

Iyong boses niya parang walang nangyayaring delubyo sa kompanya niya.

“Ahm, oo… i-ikaw?”

“I’ll eat later.” Sagot niya naman.

“K-kumain ka na. Wala ka bang ginagawa ngayon?”

“Meron.”

“Edi, ibaba ko na ito.” Ani ko.

“No. Don’t Kai. I miss you Kai. I really-really miss you so bad.”

Napangiti namam ako at binaba ang mata ko. Hinawakan ko ang tiyan ko.

“Miss na rin kita… at ni baby.”

“Hmm, I need your hug Kai. I need you, baby.”

Suminghot ako nang may luhang tumakas sa mata ko. Ako rin miss na miss ko siya. Bwesit! Miss na miss ko na siya. Gusto ko siyang yakapin. Gusto ko siyang halikan. I need him too. I need him like how he needs me.

“Kai? Are you crying?”

“Hmm, m-miss lang kita.”

“Don’t worry. I’m doing my best para madali akong makaka-uwi dyan. Just a little time baby. Wait for me.”

But I don’t wanna be a selfish. He needs there. There are thousands of people needing him more than me right now. I need to be patience and wait.

“Hmm.”

Tumahimik siya.

“Priam.” Usal ko.

“Yes, baby you want anything? I’ll tell Nelanie to get it for you.” Malambing niyang saad.

“Priam… alam ko na… alam ko na kung bakit ka umuwi dyan. Gago ka. Sana sinabi mo sa akin-”

“Kai-” he injected.

I cut him off. “Gago ka talaga. Sa tingin mo ba di ko napansin na may problema? I thought… I thought we’re partner.”

“I just don’t want you to think about it Kai. You are pregnant. I will solve this problem myself since I brought this. I just dragged you in this situation Kai. From the very beginning you’re aware but I’m stubborn. Pero kung di ko rin ako nagmatigas hindi rin kita nakasama Kai. Don’t worry. Kaya ko ’to. I can handle this problem.”

“Nandidito lang ako Priam kahit gago ka nandidito ako sa tabi mo.”

I heard him sighed.

“I glad to hear that Kai.”

“Hmm.” Ako at tumango pa ako.

“Sige. Ibaba ko na ito. I love you Kai.”

“S-sige… I- mag-iingat ka.”

I want to tell him that I love him too. Pero gusto kong sabihin sa kanya iyon ng personal. Ayaw kong sa tawag lang. He deserve to hear in person. Now, I am more eager to see him.

Nang wala akong magawa ay nanood ako ng palabas kasi wala rin naman akong gagawin dito sa loob. Pero ang utak ko na kay Priam.  At ayaw ko ring lumabas-labas dahil baka may makakita sa akin. Mas mabuti nang manigurado ako. Lalo na ngayon na maraming tao na hinahanapan ng butas si Priam. Maraming mata na ngayon ang nakatuon kay Priam at sa mga taong nakapaligid sa kanya. Ito lang ang magagawa ko. Sa pamamagitan nito ma-s-secure ko ang buhay ko at ang anak namin.

Bumaba ang mata ko sa malaki ko nang tiyan. Just three months from now manganganak na ako. Minsan niisip ko. Ano kayang klaseng magulang ako? Kaya ko na ba? Hindi ko pa talaga lubos na iisip kung papaano ko palalakihin ang anak ko. Paano ko ipapaliwanag sa magiging anak ko ang sarili ko. Bakit puro lalaki ang mga magulang niya? Ilan lang yan sa mga inaalala ko. However, I know I’m not alone cause I have Priam. We guide our child together. We will nurture our child together.

Nang may kumatok sa pintuan ay nawala ako sa mga iniisip ko. Tumayo ako at inayos ko ang tshirt ko at suot kung shorts. Hawak ang tiyan ko ay naglakad ako patungong pintuan at binuksan iyon.

Sa gulat ko sa nakita ko kung sino ang babaeng nasa harapan ko ay napahawak ako sa dingding. Lumaki din ang mata ni Jia habang nakatingin sa akin… lalo na sa tiyan ko. Oo, si Jia na step-sister ko ang nasa harap ko ngayon. She’s wearing a white hooded jacket and black leggings that shaped her long and pretty legs. She’s also stunned as I am but at the same time she’s throwing me a fierce look.

When I regain my sanity I was going to close the door pero hinarang niya ang kamay niya at humakbang papasok. Nagkanda-uga ako at umatras. My heart is beating so bad. What the hell is she doing here? How did she know this place? Habang umaatras ako ay kumakapa ako sa dingding. My knees and hands are shaking.

Jia stop walking forward, so I halted as well.

“So my stepbrother is hiding himself in this place…” aniya sa nakakamatay na titig. Ang mata niya na nasa akin ay bumaba iyon sa tiyan ko. She pointed me using the enveloped in her hands. Ang dalawang kamay ko ang tinakip ko sa tiyan ko. I cannot fight with her like what I used to be. I cannot say something that might provoke her to hurt me and… my child. “You… you are pregnant. You’re a damn bearer. You’re one of those abnormal people who have a capability to conceive a damn child?”

“J-jia… please…” my voice is shaking together with my body. I keep telling myself that I need to be strong but how can I? My tears fall.

“Tell me Kai… si Priam ang ama niya’n diba?”

I immediately shook my head. I keep praying na sana maniwala siya. I knew Jia like Priam so much and I’m afraid that what’s she feel might pushed her to do something. That’s why I keep shaking my head.

But instead Jia laughed. She laughed like those antagonist actress on a drama. May kinapa siya doon sa enveloped at malakas niya iyong sinaboy sa akin. Kaya napapikit ako. Pagmulat ko ay nakita ko sa sahig ang mga larawan namin ni Priam na magkasama. Kahit na iyong mga larawan na nasa Manila pa kami at lagi kaming nagsasama ni Priam sa iisang lugar ay nandoon din. Those rendenvouz moments that we’re together was being captured. What the fuck!? Who the hell took this photos?

“Do you think I will never know? Don’t belittle me, Makaio!” Jia exclaimed. Napatingin ako sa kanya na pulang-pula ang mata sa galit. “I hired someone to follow Priam at hindi ko inaasahan na magkasama pala kayo kahit na sinabi ko na sa iyo na sa akin lang siya. That I like Priam and I want him. Did you know that I almost went crazy nang hindi na siya mahanap ng taong binayaran ko! “

This is insane. What happened to Jia?

“Jia… it’s not what you think it is. Before Priam was just annoying as hell-”

“Annoying as hell but you got pregant. You damn bitch! You knew from the very beginning how much I like him but you snatch him away from me. You seduce him to fuck you and then ge-”

“JIA! You are sprouting a nonsense.” I tried to speak for myself. Sanay akong sinasabon siya pero gago! Ngayon hindi na kasi buntis ako dehado ako sa sitwasyon namin.

“Nonsense?!” She yelled at me.

“Yes. It’s nonsense cause I’ve never ever seduce Priam. Hindi ko iyong gagawin. Saka hindi ko siyang kinuha sayo. Wala akong kinuha.” I tried my best to remain calm. I don’t want Jia to get mad even more. She’s now enrage at the moment at ayaw kong dagdagan pa iyon. “Jia, Priam turned himself to me. Kusa siyang lumapit sa akin. At isa pa hindi bagay si Priam na pag-aagawan natin Jia. Tao si Priam. Ta-”

Hindi ko matuloy ang sasabihin ko nang humakbang si Jia papalapit sa akin at akmang sasampalin na niya ako nang may humawak na kamay sa nakataas na niyang kamay. It was too fast that I couldn’t even close my eyes but Jia’s hand halts on the air.

“What the! Who the-”

Jia turned herself sa taong nakahawak sa kamay niya. It was no other than, Nelanie Lacsamana.

“You, bitch!” Nagtatagis ang ngiping sigaw ni Nelanie at walang pagdadalawang isip na sinampal si Jia. Sumalampak sa sahig si Jia dahil sa lakas ng sampal ni Nelanie. Nelanie is shaking in rage. “No one hurts a Lacsamana. No one dares to hurt my sis-in-law. Not even your filty hands. Bitch!”

CHAPTER 35

Chapter 35

Kai Pov

I’m still on shock of what happened. My hands and knees are still shaking. Even if I hold it, it still does trembled. Afraid, yes I am. I’m afraid of Jia. I’m afraid of what she can do, now that she learned that I am pregnant. Now that she knew that I’m a bearer.

I’m crying for no reason. I don’t know the root cause why am I crying. Why tears keep falling like I don’t have the guts in stopping it from falling. Crying because I’m glad that Jia finally left and nothing’s happen to me and my child but she carried the thoughts and truth that I’m conceiving Priam’s child? Or, crying because what if my stepsister tell the world who am I. It’s just my tears keeps falling from my eyes.

I shook my head as if it helps to lashed away the negative thoughts in my head. As if it helps to make my mind think straight. The six months of hiding in this island, hiding my pregnancy was just ruined in less than an hour. Jia escape. She’s away from island carrying the news and fact that I’m a bearer and the world silent wanted for a long time. The doctors, scientists, most precious specimen.

“Kai,” Nelanie called me out.

I lifted my eyes on her. She’s still angry, her eyes are still enrage. Nakulangan pa siya sa pares ng sampal na binigay niya kay Jia. She’s also trembling like me but with a different reasons. She’s trembling because of so much wrath.

I form my thoughts before opening my mouth. “I’m… I’m okay, Nel.” I told her.

“You are not, Kai.” She corrected me. “Let me call Priam.” She refused to believed me. This is the argument we were talking after Jia left and did not found in the whole island of Viste. Nelanie informed his men to look for Jia but they failed to find her. That’s why I concluded that she left, that she escaped. And only god knows where. We were arguing to tell Priam or not. Nelanie wants Priam to know about what happened but I, on the other hand, don’t want Priam to know.

Priam is already carrying so much. He’s been doing so much in there. He’s been facing a big dilemma of his company and I don’t want pile it up with another problem. I’m sure Nelanie and I can solve this on our own while Priam is doing his own in Manila, too.

“Nel, no. Wag mong sabihin. Ayaw ko na itong idagdag pa sa mga iisipin at poproblemahin ni Priam.” Sabi ko sa kanya.

Her hands find mine and bring it on her lap.

“But Kai… that fucking bitch of stepsister you have…” she halts. “I don’t want to think about it but I think she escaped and that insane woman might do something more worse than what happened earlier.”

“I know that.”

“Then let’s call Priam.”

“No,” matigas kong tanggi. “Nelanie, I trust you. Priam trust you. Kaya naman natin ito dito, diba? We can handle this until Priam solve the problem on his company. Isa pa nagdagdag ka na rin naman nga mga tauhan dito sa paligid. I’m sure. Sapat na iyon.”

“You are really a damn stubborn, too, Kai. If you have a choice, no one can bend it. You have your own stand in life. Is this one of the asset that you have to capture my cousin’s heart?” Nelanie said incredulously before casting her eyes on our intertwining hands on her lap.

“I- I don’t know…” I blushed.

She let my hand go and exhaled.

“Okay, hindi natin sasabihin.”

Napangiti ako.

“Thank you, Nel… and I’m sorry. I’m sorry for causing you trouble. Sorry for making you worry. I know it’s not your duty to look for me. It’s not your responsibility to here. You have a life too but you are here look after me.”

She look up and find my vision. “Psh! Such a pussy, Kai. I’m here because Priam asked for it but it’s my will to come over here. I can reject Priam’s favor but I’m here because I want it too. So, don’t think about it. I’m also glad that I can look for you and for my soon niece.” She smiled, dropping her eyes on my swelling belly.

We still don’t have any idea what is the gender of our baby. We refused to have a ultrasound examination since our OB is uncle Rain lang din naman. I want it at first but it’s Priam’s decision to not to know until the baby is out.

“You rest Kai. May gagawin lang ako pero di naman na ako aalis. Dito lang ako sa salas.” Mayamaya ay sabi niya sa akin.

“Hmm, sige.” Ako saka tumayo  at pumunta sa silid ko.

Priam Pov

“What you heard and what you read and saw from the news…” I started. Staring at hundreds people in front of me. Speaking in front of numerous microphone and flashing cameras around the room. The whole room filled with people with phones, recorder, laptops, and microphone on their hands. They are recording and taking down every bits words I’ll said right now. Eager to hear my opinion. Eager to know the truth.

The flashing cameras in front of me is like I’m a sort of famous artist who march in a grandiose gallas or taking my walk to claim my award in famas. But above all that has mentioned I’m sitting here in front of them neither of the mentioned.

“… it was all true. I’m dating a man.” Right after I finished my sentence the people inside the room filled with audible whispers yet uncomprehensible words. “The news said that I’m hiding my man. I’m hiding my true identity. Yes… before. Before I hide my identity using women. I dated women to hide my true color but that doesn’t mean I see women as an object that I can used to. I respect women. I respect them as I respect my mother. My whole life dating with different women in almost every single week. The was all contractual and agreed by both parties. I didn’t forced them to be with me. I didn’t forced to go out with me. They do and did it on their own will. Some of them was just a friendly date. Others are just my friend. I usually go out with my friend it’s just the media, the people are being suspicious and started to talk about it. They put malice on simple dinner or lunch with my friends.”

I breathe out. Staring at the people’s shock expressions.

“And again, I’m not hiding my boyfriend. It’s just that…” i need to lie. I know it’s not right but this is the only way i can protect my family. I can protect Kai and our baby. I clenched my jaw before resuming. “he’s not yet ready. He is not ready in my world. And I respected it. I don’t mind people watching us with their brows elevates. But just don’t spread rumours about us.” I breathe again. “The purpose of this press conference was to clear my name because my company has been affected so much but I just wanna say something to those people, to my executives and shareholders who lost their trust and faith in me because of my true color, that I will not beg and ask for your trust. I will not ask for it. If you want to leave in my company, please do leave. I will not constrain you to stay. I will only accept those people who’s going to stay with me. I don’t need closed-minded and judgemental people who lacks of understanding. As a matter of fact the important thung to me right now is my family  (pertaining to Kai and our baby)

and the people who believe me. Thank you.“ I said and lift my ass on the upholstered chair before bending my head a bit as a sign of respect before leaving.

Agad akong umalis bago pa dumami ang taong lalapit sa akin. Tama ako nang umalis agad ako doon dahil sumugod kaagad sila sa akin. Asking for more information. Asking follow-up questions but my secretary already brief them before the press conference started that I won’t allow any follow-up questions. I will just answer the necessary and important questions. And what I said just now was enough.

“That was suicide Priam.” Erris said, I look at him before resuming our pace to exit. We are covered with bodyguards and security guards.

I was silent until we get in to his van. Right after the bodyguard closed the door. Erris sit beside me.

“I knew.” Saka lang ako umimik nang makasakay na kami sa sasakyan ni Erris.

“Hindi ka ba natatakot na mawala lahat ng mga pinaghirapan mo?”

Niluwagan ko ang necktie ko. “I already anticipated it. I already foresee this thing coming before. Pero hindi ko pa alam na bearer si Kai noon. Mas madali sana kung hindi siya bearer kasi ang iintindihan lang namin ang kalagayan ng kompany. Ngayon pati kaligtasan niya ay inuuna ko. Ang kaligtasan niya at nang anak namin. I don’t want to hide them. But I need to until our baby is born. I loss my calculations when Kai is pregnant.”

“And your company?” He insisted.

I throw my eyes on my cousin. “You knew I start from scratch Erris. Mababawi ko rin ang lahat pagkatapos nito. I find another investors. I can find another alliance, you, Nel, and my mom. I will used all of you.” The last thing I said was a joke. He laughed and so am I.

On that day, the tv news loaded with my press conference. 

The next day I thought many of my employees will file a resignations. I even readied my hands to sign, to grant their resignation but only few. I just lost less than one hundred people to my thousands of employee all over the country. My secretary whom is pregnant too like Kai, is delighted when reporting me that there are still a lot of people who left in me. There are still many people trust me and my company. I lost money but I can recover it up. My company can still stand in the midst of this ordeal.

When my phone rings, masaya akong sinagot ang tawag ni Kai. Last night lang siya tumawag sa akin at nasasabik na ako sa kanya. I’m excited to tell him the good news. But when I hear Nelanie’s shaking and hoarse voice which I suspected that she’s been crying. I dropped my phone to the words that came out from her. The phone bounce on the floor for a couple of times. My happy and seems to be a great day. Immediately gloss with dark and gloomy clouds. Goddammit!

Kai is missing!

CHAPTER 36

Chapter 36

Priam Pov

There’s a sudden pang on my head. A pang that causes my head not to function well. I can’t think of anything. I feel like my body suddenly immobilized. My head hurts like hell. I feel like its about to break so does my heart which I think stop beating for a minute.

I cannot help my self from taking the ringing phone on the floor. I want to pick it up and answer Nelanie’s call again but my body refusing to do so. I cannot think right. All of my thoughts are with Kai and our unborn child. Jesus Christ! My man, my child, my family.

Fuck it.

It takes a long time to finally, I gathered my thought, my mind, and my body. I pick up the phone that was ringing nonstop on the floor. I stand and my trembling hands hardly press the answer button.

Tumalikod ako at humarap sa transparent na floor to ceiling na bintana ng opisina ko. My heart is pounding like mad. I don’t know what to do if something’s happen to my family.

“Priam, nandyan ka ba? Priam! Priam sumagot ka naman sabi ko nawawala si Kai.” Ang nagpa-panic na boses ng pinsan kong si Nelanie ang nagpabalik sa aking utak sa tamang huwesto.

I was clenching my jaw so hard. I’m trying to gain my sanity. I’m trying to think right. I’m trying to accept what I just hear. Because my mind and heart are cooperating right now. They are rejecting what Nelanie said.

“Priam naman suma-”

“Nel…” I heaved. I gritted my teeth. “Tell me… tell me everything. How the fuck did Kai went missing when you were there? What about the guards? We hire them for a fucking purpose!”

“I-iyan ang problema… sinabi nila may nagtext daw sa kanila na papuntahin ko sila sa resort pero wala akong inutos na ganon. Hindi ako nag-text sa head ng security ng ganun. A-at…” Nelanie is also panicking on the line. I can sense that she is trying to calm her nerve down. I hear her heavy breathing from time to time. “at n-nang makita ko sila sa l-lobby ng hotel ay n-nagtaka ako kung ano ang g-ginagawa nila doon. A-akala ko may nangyari ng m-masama kay K-kai pero wala naman daw ang sabi nila nag-text daw ako sa kanila na p-papuntahin sila but no. Hindi. W-wala akong inutos na ganun.”

“And?” I was eager to know what the hell happen next.

“P-pinabalik ko sila kasi di naman ako nag-utos n’on pero k-kinutuban ako. D-dahil lahat ng g-guard umalis at walang naiwan doon sa v-vicinity ng villa kaya n-nagmamadali akong pumunta sa villa. P-pero… pero Priam… Priam I’m so sorry. Sorry…” Nelanie cried. “Pagdating ko doon wala na si Kai… at itong cell phone niya nakita ko sa labas. Lahat ng sulok ng villa ay nasuyod na ng mga guard pero wala si Kai. Even the forest near wala rin. Wala ring record sa cctv. It was a clear work Priam. I’m so sorry, couz. Sorry. “

“Nelanie… wala namang nangyari dyan bukod sa nangyari ngayon na hindi ko alam, diba?” I asked her.

Natahimik si Nelanie at ang naririnig ko lang ay ang mga singhot niya at ang mga munting ingay ng mga tao sa paligid niya.

“S-si Jia. Yeah! That bitch! Pumunta siya dito noong nakaraang araw. Sinugod niya si Kai dito p… p-pero nakatakas siya.”

Napasuntok ako sa salamin na bintana. Putang ina! Kumuyom ang kamao ko.

“Why? Why didn’t you tell me? WHY NEL?”

I heard her cried again. “I-it was Kai’s idea Priam. Gusto. Gusto kong sabihin sa iyo ang nangyari dito. Hindi mo alam kung gaano kita gustong tawagan pero ayaw ni Kai kasi inaalala niya na may mga iniisip ka rin dyan. And… he trust me. Kai trust me pero nabigo ko siya. Damn this.”

Nag-isip ako nang mabuti kung ano ang gagawin ni Nelanie kay Kai. Ano papatayin niya si Kai? Ipapapatay niya? Ano sasabihin niya sa lahat na bearer si Kai? Does she have any guilt? Conscience?

But then hindi magagawa ni Jia ang lahat ng iyon na siya lang. I’m sure may katulong siya. Hindi niya malinis na magagawa iyon kung walang tumulong sa kanya! The fuck! Kung may tumulong man sa kanya. Alam ng taong iyon ang pasikot-sikot ng villa. Who fuck is her ally? Kung sino man sila hinding-hindi ko sila mapapatawad kung may mangyaring masama sa pamilya ko. Mapapatay ko sila. I will kill them.

“Tito,” i said when tito Gino answer my call.

“Oh, hijo Priam. Nakita ko ang press conference mo-”

“Ahm, tito pwede po bang saka na po natin iyan pag-usapan?” Di ko na pinatuloy si tito Gino. I don’t want to sound rude kasi siya ang nagbigay buhay sa taong mahal ko pero kailangan kong gawin. I’m in a hurry.

“Uh, sige.”

“Tito, nandyan po ba kayo sa bahay ninyo? si… J-jia sa bahay ninyo?” I asked him.

Hindi ko pwedeng sabihin muna kay tito na nawawala si Kai kasi baka kung ano na ang gawin niya. I need to talk to Jia first. I need to know kung sino ang kakampi niya. At saan na ngayon si Kai. Jesus. Mababaliw ako!

“Uh, oo nandidito lang ako at si Jia, hmm, kakarating lang at… mukhang nagmamadali.” Ani tito.

“T-tito pupwede po bang… wag niyo pong paalisin si Jia. May… may sasabihin lang po ako sa kanya pero wag niyo pong sabihin na pupunta ako dyan sa inyo.”

“Bakit?”

Napapikit ako. “Sasabihin ko na lang po kapag nakarating na po ako dyan tito.”

“Sige. Kakausapin ko muna siya.”

“Okay, thank you tito.”

Nagmamadali akong umalis sa opisina ko. At nang maraanan ko ang secretary ko ay tumigil ako saglit.

“Cancel all my apppointment as of now.”

“Pero sir kaka-”

“Just do as I say.”

Napakurap-kurap siya. “O-okay sir.”

Halos paliparin ko na ang sasakyan ko papunta sa bahay nila tito. Kung kaya ko lang paliparin ang sasakyan ko siguro ay ginagawa ko na. Nangangati na ang dila ko. Nangangati na akong malaman ang totoo. I pray and hope that Jia is not invlove in this. I still respect her for being Kai’s step-sister and tito Gino’s step-daughter.

Hindi ko na pinasok ang sasakyan ko nang makarating ako at nakabukas lang din ang gate nila kaya madali akong nakapasok ng walang paalam. Kumatok ako tatlong beses sa pintuan nila.

“Uh, Priam…” Si tito Gino nang pagbuksan niya ako sa pintuan.

“Si Jia tito?” Tanong ko nang makapasok ako.

“Nandon sa salas. Gusto na ngang umalis pero kinuusap-usap ko muna gaya nang sinabi mo.” Aniya at sabay na kami ni tito papunta sa sala nila.

And when I saw Jia sitting on the sofa. Agigated. Fidgeting her fingernails. I gulped and stagger towards her. She seems oblivious to my presence. She looks like she’s thinking so deep na hindi na niya mapansin na nakarating na ako sa sala.

Kinakalikot niya pa rin ang kamay niya. She’s clouded with nervousness. Tito Gino even call her many times but she didn’t responded. I ask tito na bigyan kami ng oras ni Jia na makapag-usap nang kami lang.

“Jia.” Lumapit ako sa kanya at tinapik ang balikat niya mang makaalis na si tito Gino.

She jumped. And when she turned to me. Her eyes grow wider. I grinned my teeth together inside my mouth. She’s acting weird.

“P-priam, anong. A-anong ginagawa mo dito?” Tanong niya at lumayo sa akin.

I sitted and safely putting a distance between us. The hell she look so terrified when she saw me. It seems like my presence adds up to her uneasiness. Her nervousness.

“P-priam wala a-akong alam. P-pangako wala akong alam.” Nagpa-panic niyang saad at iniling-iling niya ang ulo niya habang nakahawak ang dalawang kamay niya sa ulo. “Priam, w-wala akong alam. Hindi ko a-alam na gagawin niya pala iyon kay Kai. Priam-”

“JIA!” I screamed. I grab her wrist. Hindi ko alam kung ano ang gagawin ko sa babaeng ito. Gusto siyang pagpipira-pirasuhin. Dammit! Wala pa nga akong sinasabi kung ano ang sinasadya ko dito pero ito na ang sinasabi niya. Jesus! I prayed, hope, na sana wala siyang kinalaman ngunit halata nang may alam siya. Fuck this.

“What do you mean? Where the hell is Kai! WHERE!!?” I yell.

She trembles more and her tears starts to came out.

“I-I don’t know Priam. Hindi… hindi ko s-sinasadya. Promise hindi k-ko sinasadya. P-priam, I’m sorry.”

“Tell me! Where the hell is Kai!!?”

She shook her head.

“Dammit! Jia, what the hell do you know?!!” Marahas kong binatawan ang kamay niya at napahilamos ako sa palad ko.

“Si K-kai… k-kinuha siya ng daddy mo.”

I feel like my heart sank.

“What??” Tumingin ako sa kanya. “Don’t kid me, Jia. Walang alam si daddy kay Kai. He doesn’t know even an ounce about Kai.”

“A-alam niya. Alam niya dahil sinabi ko…” mahinang wika niya pero nagpaigtad iyon sa tainga ko.

I grabbed her wrist again. “Bakit? Bakit mo iyon ginawa? Tang ina, Jia bakit?”

“Kasi kinuha ka niya sa akin!” She exclaimed, she pulled her wrist from my tight grip. “Inagaw ka niya kaya ko iyon ginawa! Nang nalaman ko na may namamagitan sa inyo at… at buntis pa siya pinuntahan ko ang mommy mo at sa tingin ko kakampihan niya ako at paghihiwalayin kayong dalawa ni Kai pero hindi. Hindi nakinig sa akin ang mommy mo. Kaya naisipan kong lapitan ang daddy mo at sinabi ko sa kanya ang lahat!” galit niyang sigaw sa pagmumukha ko. I at verge on punching her.

“DAMN YOU! Now, tell me saan na ngayon si Kai?!”

Ang galit niyang pagmumukha ay bumalik sa takot na takot na pagmumukha niya kanina.

“Hindi ko alam. A-ang daddy mo siya lang ang nakakaalam. Pinaalis niya ako nang makalapag kami dito at sinabi niyang magpakalayo-layo muna ako. I-iyon lang. Iyon lang ang sinabi niya sa akin.”

Tumayo ako matapos iyon sabihin ni Jia. Nakita ang malaking bag niya sa sahig. At aalis na sana ako nang makita ko si tito Gino na galit na nakatingin sa akin.

“Nawawala ang anak? At ang ama mo ang kumuha? Priam ano ito!” Tito said and yank my shirt.

“I’m sorry tito. I’m sorry.” I bowed my head.

“Pag may nangyaring masama sa anak ko hindi kita mapapatawad, Priam. Nangako ka na aalagaan mo siya, na poprotektahan mo siya.” He pushed me, I stagger.

“Tito. Ibabalik ko. Ibabalik ko siya dito. P-pangako.”

“Gawin mo yan Priam. Ibalik mo ang anak ko sa akin.” Walang emosyon na wika sa akin ni tito at tinalikuran ako at pumunta siya kay Jia.

CHAPTER 37

Chapter 37

Kai Pov

I don’t understand what’s going on. Hindi ko na nasundan pa ang mga nangyari doon sa villa. Until, I arrived in this clinic or should I say lab? Sa pagkakatanda ko nanonood lang ako ng variety shows at may biglang pumasok sa bahay na hindi ko kilala. But his face, familiar siya sa akin dahil pa rang nakita ko na siya kung saan pero di ko lang matandaan.

I keep on thinking about his face until, I remember where did I saw his face sa isang magazine doon ko nakita ang mukha ng lalaki na siyang mastermind sa pag-kidnap sa akin doon sa villa. He is no other than Dr. Wilfred Lacsamana, a fucking Lacsamana. I remember that I was struggling in the hands of his men but he covered my mouth with a white hankerchief and then after that I lost my consciousness around me.

And in this moment, the whole time I was sitting in a cold steel chair and there’s a belt-liked that wrapped around me. Which makes me unable to stand and even to move. My hands are also tied on the arm rest of the chair. Hindi naman mahigpit ang pagkakagapos sa katawan ko at kinaginhawa ko iyon dahil hindi naiipit ang tiyan ko. Hindi ko alam kung ilang oras na akong nakaupo dito wala rin akong nakikitang orasan.

I am nervous. Scared. But I filled my thoughts with a happy memories that I made with Priam. Ayaw kong isipin ang sitwasyon ko ngayon. Ayaw kong isipin ang kaba at takot ko ngayon. Iyong mga panginginig ko ayaw ko iyong intindihan kaya ang iniisip ko ay ang mga bagay na masasaya nang kasama ko si Priam.

Those moments that we’re sitting next to one another. Leaning my body on him and talking about our life before we meet each other our struggles, until we talk about every little things about our life, a random things, like our likes, our favorite place, favorite color, foods, and our dreams. I was happy on that moment that I can spend time around Priam. The more I think of him, the more I wanna see him. I miss him so much. I miss Priam so much.

Thinking of him, my tears fall. Hindi ko alam kung alam na ba niya na wala na ako doon sa villa. Tapos si Nelanie. Ano na lang kaya ginagawa niya ngayon? Saka… gusto ko pang sabihin kay Priam na mahal ko siya. Hindi ko pa nasasabi sa kanya na mahal ko rin siya.

I cannot wipe my tears since nakatali ang mga kamay ko. I am hopeless. I keep on crying. Why am I so weak? Bakit ako na lamg lagi? Bakit lagi akong napapahamak? The sound of my sobs mixed toegther with the sound of the different machines inside this laboratory. Maliwanag na maliwanag dito tapos sa tabi ko ay may hospital bed naman at ang harapan ko nandun naman ang parang surgery area na may iba’t ibang klase nang mga aparato pang-surgery.

Ito siguro ang sinasabi ni uncle Rain na delikado ang mga bearer ngayon dahil sa mga doctors at scientists na pinag-aaralan ang mga katawan namin.

“You’re awake.” Napatingin ako sa kakapasok na lalaki sa silid. Si Wilfred Lacsamana, ang ama ni Priam. Hindi ko kaagad siya nakilala dahil di naman kagaya ni Priam na laging laman ng newspaper itong si Wilfred. Si mommy Luciana lang ang nakikita ko sa newspaper sa business entertainment. Itong si Wilfred ay siguro dito lang naglalagi sa clinic niya, sa laboratory niya.

Biglang pumasok sa isip ko ang sinabi ni Priam noon nang minsan ko siyang tinanong tungkol sa ama niya.

“A-ang daddy mo ba Priam. Ano kaya ang magiging reaksyon niya kapag nalaman niya na bearer a-ang…” I trailed.

Nasa bathtub ngayon si Priam at kasalukuyan kong sinasabunan ang ulo niya. Nakilala ko na kasi ang mommy at ang kuya niya tapos ang daddy niya na lang. Inabut ni Priam ang kamay ko na kinukusot ang buhok niya.

“I don’t care about my dad, Kai. He is not a good dad, he is not a good husband and a father to us. So I don’t care about him.” Sabi niya at napapisil sa kamay ko. Napatigil naman ako sa pagsasabon sa buhok niya.

“Priam.” Usal ko sa pangalan niya. Sa tono pa lang nang pananalita niya nahahalata na na wala silang maayos na relasyon sa daddy niya. Sa tono ng boses niya may galit iyon at lungkot. “Ama mo pa rin s-”

“I know. He is my dad. I cannot change the fact that he is my dad. I’m bringing his name. He has a share in my blood and flesh. He is the reason why am I in this world. Pero hindi sapat na binigay niya lang ang pangalan niya sa akin, sa amin. Alam ko na noon pa man may trabaho siya at busy siya palagi pero dapat meron din siyang oras para sa pamilya but no. He neglected his responsibility. Si mommy halos lahat gumagawa nang dapat ay responsibilidad niya rin. Kaya sa huli si mommy ay naging busy din. They gave me everything but not their time. I hated dad for it. I doubt if he remembers my birthday.”

Kahit na basa si Priam ay napayakap ako sa kanya. Ininda ko ang basa. Gusto ko siyang yakapin. Hindi ko alam na may ganito pala ang naranasan niya. Iba pala kapag sa kanya na mismo nangggaling.

“You know what Kai when I was a child. There are times that I wish that I was sick so that I could see my dad. Gusto kong nilalagnat ako at nagkakasakit ako para dalhin ako ni kuya sa ospital at makita ko ang daddy ko. At minsan nagseselos pa ako dahil sa ibang pasyente ngiting-ngiti siya pero pagdating sa akin pinapagalitan niya ako kasi nagkasakit ako. Eh, gusto ko lang naman siya makita.”

“Priam tama na. Tama na.” Sabi ko habang tumutulo ang luha ko. Iwan ko naiisip ko lang ang batang Priam na ganun ay naaawa ako at nasasaktan ako para sa kanya.

“That’s why Kai. Hindi ako gagaya sa ama ko. Pinangako ko sa sarili ko na hindi ako gagaya sa kanya. Na kapag ako nagkapamilya mamahalin ko ang pamilya ko. Ibibigay ko sa pamilya ko ang hindi naibigay at nagawa ng sarili kong pamilya ko sa akin. I will be a good father. I will be a good husband to you.”

Ang mga salita na iyon ni Priam ay hindi ko nakalimutan. Tumatak iyon sa isip at sa puso ko. Ang galit na naramdaman ko sa ama ni Priam ay nadagdagan ngayon dahil sa ginawa niya. Ganito ba siya ka walang puso. Parang wala nga siyang anak. Parang wala siyang pamilya.

“Paano ninyo nalaman na bearer ako??” Matapang kong tanong ko sa kanya. Imposible kasi na walang nagsabi sa kanya. Dahil hindi naman sasabihin ni Priam sa ama niya na isa akong bearer. It’s impossible for Priam to do that. Saying that I’m a blessed man, a miracle man, would be the last thing that Priam would do. I know him. I know my man.

Nakasuot ng laboratory gown si Wilfred, may suot din siyang disposable gloves. May wrinkles na siya at may mustache rin siya at naka-eyeglasses. Umupo siya sa hospital bed na nasa gilid ko.

“It was your sister who told me.”

Kinunutan ko siya ng noo.

“Wala akong kapatid…”

“Jia Villanueva, that’s her name. That stupid girl is so obsessed with my son to the point that she think that you’re a threat to her. Actually, I don’t really mind who my son likes. Either man or a woman, I don’t care about it as long as he is happy. But when she said that you’re abnormal cause your a man and then got pregnant that got my attention.”

“Ano papatayin mo ako? Gagamitin mo ang katawan ko para sa eksperimento mo? How evil you are!?” Galit kong sigaw sa kanya pero tumawa lang siya at humalukipkip. How could Jia do this? Bakit Jia? Dahil kay Priam? Umabot talaga siya sa ganito dahil doon? You’re no hope too, Jia. I fucking hate you. Dammit.

“Too bad. Only if you are not a blessed man. I’m sorry Makaio but I have to used your body for my study. I’ve been waiting for this for a long time and now, you’re the answer to my problem, Makaio. And it’s a very good thing that you’re pregnant.”

Napalunok ako.

“A-anong ibig mong sabihin? Anong gagawin mo? Wag mong idadamay ang anak ko dito. A-apo mo rin ito.” Nauutal kong wika.

I started to tremble.

“Don’t worry. Hindi ka masasaktan sa gagawin ko dahil papatulugin naman kita habang ginagawa ko ang pag-aaral sa katawan mo. I will put your body on freeze.”

“A-ang anak ko.”

“Of course kasama na iyon para malaman ko kung ano ba talaga ang meron sa inyo. Why a man like you are able to conceive when you’re just like us. In this world, Makaio a man like you is still a big mystery in science or even in the history cause no one knows why you exist. And if my study will success I can feed the world a knowledge about blessed man, about bearers. I will be the first doctor to succeed, if that would happen. It’s a success for our country and for me. “

“N-nababaliw ka na. Nababaliw ka na! Tang ina! Wag mong isali ang anak ko.” I cried.

“I’m sorry Makaio.” He said before he stood up and fixed his lab gown.

“You are not sorry. Gagawin mo talaga ito sa pansariling gusto mo? Kaya mong gawin iyon kahit kapalit n’on ang apo mo? Apo mo rin ang dinadala ko!”

Tinalikuran niya lang ako at parang wala siyang narinig. Pumunta siya doon sa gilid kong saan naroon ang mga laboratory apparatus niya. I cannot name all of those apparatus for its too many for me to name all of it. He went on his monitor.

Habang nakatingin ako sa kanya ay wala akong nagawa kundi ang umiyak ng tahimik. Hindi ako makawala dito sa kinauupuan ko. At kung sisigaw ako wala ring silbi kahit maubos na ang boses ko dahil wala akong nakikitang kahit na isang butas sa lab na ito.

‘Priam.’

“Hindi mo ba iniisip kong ano ang mangyayari kung malaman ni Priam na ginawa mo ito?” Wika ko at tumingin kay Dr. Wilfred. “Hindi mo ba inisip kong ano na lang ang magiging reaksyon niya sa ginawa mong ito? Priam, your son… might loath you.”

“I don’t like a bearer for my son and I don’t want to have a grandson from a bearer, too. You’re not good for my son.”

“I don’t know you, doc. Alam ko lang galit sayo si Priam. At para sabihin ko sa inyo. Galit din ako sa inyo. Galit na galit ako sa inyo. How can talk like that? How do you that I’m not good for your son? Why? Are you a good father? Are you a good father to my boyfriend? You are not doc. So, don’t tell me that I’m not a good man for your son. Cause even yourself is not a good father to him!” Sigaw ko sa kanya habang walang humpay sa pag-agos ang luha ko.

Kung dito man matatapos ang lahat ng ito mas mabuti nang masabi ko sa kanya ang mga iyon! Wala siyang karapatang sabihin sa akin na hindi ako mabuti kay Priam. I tried my best to be a good and worthy of Priam’s love. At kung mamamatay ako. Mamamatay akong masaya dahil kahit sa mundong ito na punong-puno ng kasalanan at pasakit. Naranasan ko ang maging masaya dahil sa pagmamahal ni Priam.

---

Hello, everyone since this story is coming to an end. Yes you read it right malapit na malapit na itong matapos. At since malapit na itong matapos may bago akong story na ginawa na Mpreg din kagaya nito and it is entitled ‘The Mafia Lord’s Pet’ , Mpreg | R18 po siya so check it out prologue is UP.

CHAPTER 38

Chapter 38

Kai Pov

Hindi nakapagsalita si Dr. Wilfred. Natatulala siyang nakatingin sa akin. Ako naman ay galit na sinasalungat ang mga titig niya. Nakatulog ako habang umiiyak. Siguro dahil na rin iyon sa pagod. At nagising akong muli nang may marinig akong mga kalampag at mga nabasag.

Masakit ibukas ang mata ko. Siguro dahil iyon sa luhang matuyo na sa mata ko. Malabo ang paningin ko at may nakita akong bulto ng katawan sa harapan ko. Kinurap-kurap ko ang mata ko hanggang sa naging malinaw na ang paningin ko.

“P-priam?” Usal ko nang makita ko nang malinaw ang lalaking nakatalikod sa akin.

Tatayo na sana ako upang yakapin siya dahil ang tagal naming di nagkita at miss na miss ko siya nang akmang tatayo na ako pero may nakagapos pala sa akin.

Lumingon sa akin si Priam na pulang-pula ang mata. Sa sobrang liwanag ay nakikita ang maliliit niyang sugat at mga pasa sa mukha.

“A-anong nangyari sa mukha mo?” Ang unang naging tanong ko sa kanya. Muli na naman akong umiyak. Gusto kong hawakan ang mukha niya. Gusto ko siyang yakapin.

“Kai.” Aniya at lumapit sa akin. Lumuhod siya sa harapan ko at nagmamadali siyang tanggalin ang mga nakagapos sa akin. Nanginginig pa nga ang kamay niya habang ginagawa niya iyon.

“Priam tigilan mo iyang ginagawa mo!” Narinig ko ang sigaw ni Dr. Wilfred kaya nataranta ako at hinanap ko siya pero nakita ko siyang nakatali ang kamay sa paanan ng hospital bed at may mga sugat rin at wala na iyong suot niyang eyeglasses.

“You can’t stop me! I fucking hate you!” Sigaw naman ni Priam.

“Kai, are okay? May masakit ba sayo? Ang tiyang mo okay lang ba? Wala ba siyang ginawang masama sayo? Wala ba siyang pinainom o tinurok na gamot sa i…”

“Priam. A-ayos lang ako.” Pagpigil ko sa kanya. Natataranta si Priam at nanginginig ang namumula niyang kamay. Pati ang mga kamay niya ay may mga sugat din.

Hinalikan niya ang noo ko saka ako niyakap. “Dammit! Akala ko may nangyari nang masama sayo Kai. Akala ko mawawala na naman sa akin. Hindi mo alam Kai kung ano ang naramdaman ko nang malaman ko na nawawala ka. I’m ready to lose everything I owned but not you and our baby, Kai.”

Nikayakap ko ang kamay ko sa kanya at umiyak sa leeg niya. Nakaluhod pa rin siya sa harapan ko ngayon.

“A-ako rin. Priam. Akala ko di na kita makikita. Akala ko mawawala ang kami ni baby. Takot na takot ako Priam.” Parang bata kong sumbong sa kanya.

Kumalas si Priam sa pagkakayakap sa akin. At pinalis ang mga luha ko saka pagkatapos ay pinunasan niya rin ang mga luha niya. Ang kamay ko na namamanhid ay dumapo sa mukha niya na may mga sugat at pasa. Tumulo ang luha ko.

“M-masakit ba ito? H-hindi ka na gwapo, gago ka. Bakit ka nagpasuntok. Gago hindi ka na gwapo.” Umiiyak kong wika habang tinitingnan ang buong mukha niya.

Tumawa si Priam. “Prff! You never fails to amazed me, Kai. Dammit!” Si Priam saka kinuha ang kamay ko at hinalikan ang palad ko. “Let’s go home.”

Ngumiti ako sa kanya at tumango. Tatayo na sana ako nang magsalitang muli si Dr. Wilfred.

“You really love that bearer. Do you Priam?” Si Dr. Wilfred habang nakayuko ang ulo niya sa sahig.

Tumayo si Priam at humarap sa ama niya na nakatali doon sa paa ng hospital bed. Gusot ang suot ni Dr. Wilfred at may mga bakas ng dugo rin sa lab coat niya.

“You punched and beat you own dad for that guy. I guessed you really cherish him more than your own dad.” Patuloy ni Dr. Wilfred.

Napatingin ako sa nakatalikod na Priam. Siya pala ang may gawa nang mga pasa at sugat din ni Dr. Wilfred. Nagsuntukan sila. Nagkasakitan sila. Dahil sa akin.

“Yes, I love him. I cherish him more than you.” Walang pag-aatubiling sagot ni Priam.

“He is not good for you Priam. He will only bring you down just like what’s happening in your company. That bearer will only bring you misfortune. He is a curse Priam because of him you beat me and hated me.”

Tumawa ng mapakla si Priam.

“Damn you dad! Hindi mo ba alam na noon pa man galit na ako sayo. Noon pa man kinamumuhian na kita. Don’t tell me that Kai brings me misfortune and he is curse. Because if he is then he is the most beautiful curse that ever happened in my life.”

Inangat ni Dr. Wilfred and ulo niya. “He is not good for yo-”

“Wag mong sabihin sa akin ’yan! Wala kang karapatan sabihin sa akin kung sino at ano ang nakakabuti sa akin. I’m good on my own dad. I’ve grown without you by my side. Kaya ngayon na masaya na ako. Ngayon na malapit na akong magkaroon ng sarili kong pamilya gagawin mo ’to? Dad, don’t push it too much! And how could you say that Kai is not good for me? Have you ever know what I like? Have you ever ask me what I like? No, right? Wala kang alam dad. Ang alam mo lang anak mo ako.”

“Priam,” ako at inabot ko ang laylayan ng damit niya.

“Let’s go.” Siya at kinuha niya ang kumot na nasa ibabaw nung hospital bed at tinulakbong niya iyon sa akin saka ako binuhat. Niyakap ko ang mga braso ko sa leeg ni Priam.

Bago kami umalis doon ay tumigil muna saglit si Priam sa hamba ng pintuan. “Wag mo nang guguluhin ang buhay ko dad… kung ayaw mong magkalimutan tayo.”

Hindi ko na nakita ang nilalakbay ni Priam dahil sa kumot. Hanggang sa naramdaman ko na lang ang pagtigil niya.

“Is Kai okay?” Rinig kong boses ni Nelanie.

Naramdaman ko na naman ang muling paglakad ni Priam at ang paglapag niya sa akin. Nang alisin ko ang kumot sa akin ay nakaupo na ako sa loob ng sasakyan. At sa isang tabi ko ay si Nelanie at ang nasa drivers seat ay si Erris.

“Nel.” Naging usal ko nang bigla akong yakapin ni Nelanie. Umalog ang balikat niya at sunod n’on ang paghikbi niya.

“I’m so sorry Kai. I’m sorry muntik ka nang mapahamak dahil sa akin. It’s all my fault.” Kumalas siya pagkakayakap at pinunasan ang luha niya.

“Let’s go  Erris.” Rinig kong utos ni Priam kay Erris. Si Priam ay nasa shotgun seat at kaming dalawa ni Nelanie ay nasa likod naman.

“H-hindi mo kasalan iyon Nelanie. Wag mong sisihin ang sarili mo.” Matamlay kong saad sa kanya at isinandal ko ang katawan ko sa kinauupuan ko. Pagod ako.

“No, kung hindi ako umalis doon sa villa hindi sana ito mangyayari Kai. Minsan ka nang sinugod ni Jia dapat ay naging alerto at nagtanda na ako doon pero nagpabaya ako… kasalanan k- “

Tumingin ako sa kanya. “Wala ka ngang kasalanan. Wag mo nang isipin iyon saka w-wala namang nangyaring masama sa akin kasi dumating si Priam. At maayos ako Nel at ang baby ayos naman kaya wag mo nang sisihin ang sarili mo.” Ako saka ako pumikit inaantok ako at nagugutom din.

“Kai, okay ka lang ba? Gusto mo bang tawagan namin si uncle Rain?” Si Priam.

Pikit mata akong umiling. “A-ayos lang ako. Gutom lang at pagod.”

“Shit! I brought foods papunta dito dahil wala akong hapunan Kai but you can have it.” Si Nelanie.

Hindi ko nakita kong ano ang biniling pagkain ni Nelanie pero nang maamoy ko ang ng pasta ay agad na bumaliktad ang sikmura ko at dumuwal. Shit! Hindi pa ba tapos itong paglilihi na ito? Running seven months na ang tiyan ko, ah.

Gabing gabi na nang makarating kami ni Priam sa bahay namin. Pagdating ko sa bahay ay akala ko madadatnan ko si Jia o si tita Jade pero wala. Hindi naman sa inaasahan ko na sasalubungin nila ako. Nagtataka lang. Si papa lang ang nakikita kong naghihintay sa akin doon sa sala na nakatungkod ang siko sa tuhod niya at ang kamay niya ay nasa bibig niya.

Sina Erris at Nelanie ay sumama rin sa aming dalawa ni Priam na pumasok sa bahay namin. Nang makita ako ni papa ay agad siyang tumayo at tinakbo ang distansya namin para yakapin ako.

“Jesus. Makaio.” Ani papa habang niyayakap ako. Lumalas si papa sa yakap. “Ayos ka lang ba? Wala ka bang nararamdamang masama?” Tanong ni papa sa akin at tiningnan ako mula ulo at baba. Sinipat-sipat niya pa ang katawan ko.

“Ayos lang ako pa.” Sabi ko kay papa upang matigil na siya sa kakasipat sa katawan ko. Napatingin si papa sa akin at napabuntong hininga.

“Hindi mo alam kung gaano ako nag-alala sayo Kai.”

Tumingin si papa kay Priam at kina Erris at Nelanie. “Salamat sa paghatid sa anak ko pero makakaalis na kayo.”

“Pa,” wika ko kay papa at hinawakan ko ang kamay niya.

Tipid akong ngumiti sa kanila. Hindi ko pa nga napapakilala kay papa sina Nelanie at Erris tapos pinapaalis na niya.

“T-tito.” Si Priam.

“Umalis na kayo Priam. Isama mo na ang mga pinsan mo.” Sabi ni papa kina Priam saka ako hinala.

“Priam!” Tawag ko kay Priam dahil nakatayo lang siya doon at nakatingin sa akin na hinihila ni papa.

“It’s okay Kai. Take a rest. Bibisita na lang ako.”

Iyon ang sinabi ni Priam na bibisita siya pero hindi na iyon nangyari. Hindi na siya nakadalaw sa akin doon sa bahay namin dahil bumalik kami ni papa sa isla viste. Dinala ako doon ni papa at hindi na kami nagkita at nag-usap ni Priam.

CHAPTER 39

Last chapter before epilogue.

---

Chapter 39

Kai Pov

“Papa, bakit n’yo naman po pinaalis sina Priam?” Tanong ko kay papa. Nandito kami sa kwarto ko kakatapos lang naming kumain ni papa at pinalinisan niya sa akin ang katawan ko.

“Bakit? Gustong-gusto mo talagang nakikita ang lalaking iyon, Makaio? Ama niya ang nag-kidnap sayo. Hindi ka man lang ba nagalit doon?” Galit na wika ni papa.

Kanina habang kumakain kami ay tahimik lang si papa. Parang ang dami niyang iniisip at sa hitsura niya kanina ay parang puputok na rin siya sa galit. Alam ko naman na nag-alala lang siya sa akin. Pero hindi naman siguro dapat na ganunin niya sina Priam. Sila na nga ang nagligtas sa akin at nagdala sa akin dito. Tapos ganun pa kung tratuhin ni papa.

Alam ko rin naman na hindi sila makakatawag sa mga awtoridad dahil mas lalong magiging delikado ang kalagayan ko. Mahirap din iyon kay Priam na kailangan niyang sulungatin ang ama niya dahil sa ganiwa nito. Alam ko na ngayon ay mas lalong kinamunuhian na ni Priam ang ama niya. Mas lalong nadagdagan ang galit niya sa ama niya dahil sa ginawa nito. Hindi ko masisi ang mga nararamdaman nila ngayon. Hindi ko masisi kung galit sila papa at Priam ngayon.

Lahat ng ito ako may dahilan. Dahil isa akong bearer kaya ito nangyayari. Kung sana di na lang ako nabuntis. Kung sana ordinaryong tao lang ako. Bumaba ang mata ko sa malaki kong tiyan. Ang dami kong pinagdaanan sa pagbubuntis kong ito. Ang dami kong naranasan dahil dito pero sa kabila n’on pilit akong lumalaban dahil mahalaga ito sa akin. Mahal ko ang nasa loob ng tiyan ko. Mahal na mahal ko ang anak ko.

“Alam ko pa na galit kayo… at siguro sinisisi ninyo si Priam sa mga nangyari ngayon. Pero Pa wala pong kasalanan dito si Priam. Ginawa niya naman po ang lahat. Pinaglaban niya po ako sa ama niya… niligtas niya po ako sa kamay ng ama niya. Kaya sana pa wag niyo naman pong sisihin si Priam at ituon na lang kay Priam ang lahat nang nangyari. Gago po si Priam, Pa. Gago iyon pero… m-mahal ko po iyon.” Naiiyak kong saad.

Kung noon di ko masabi sabi na mahal ko si Priam ngayon ay nasasabi ko na iyon. May lakas na akong sabihin na mahal ko siya. Pero hindi pa niya iyon alam.

“Dapat lang na iligtas at protektahan ka niya Makaio dahil siya ang dahilan kung bakit ka nabuntis ngayon. Dapat lang na iligtas ka niya sa ama niya dahil anak ninyo ang nasa sinpupunan mo. Responsibilidad niya iyon!” Matigas na saad ni papa.

Umiling ako bilang pagdi-sang ayon sa kanya.

“Pa! Kung sana… kung sana sinabi ninyo sa akin noon na isa pala akong bearer na hindi ako normal na lalaki lang. Siguro po ay hindi rin ito mangyayari! Siguro po ay hindi ako buntis ngayon. Sana nakapag-ingat ako. Sana naka… nakaiwas ako.” Paninisi ko kay Papa.

Tama naman dahil kung noon sana pinaliwanag at sinabi niya sa akin ang totoo wala sigurong ni isa sa mga nangyayari ngayon ang nangyari. Sana hindi ko nabuntis.

“Pero pa… salamat pa rin dahil… kung hindi ako nabuntis siguro ay di ko rin makikilala si Priam. Kung hindi ako nabuntis siguro di ko makakapiling si Priam. Salamat pa dahil nabuntis ako at nakilala ko si Priam at nakilala ko ang taong mahal ko,” dumapo ang mata ko sa tiyan ko. At ngumiti ako. “Masaya ako pa sa pagdating nito.” Ani ko.

Natigilan si papa at di makapagsalita. Nakatulala lang siyang nakatingin sa akin.

“Matulog ka na Makaio at bukas ay babyahe tayo. Hindi tayo pwedeng magtagal dito.” Saad ni papa.

Kaya ngayon nandidito na ulit ako sa isla Viste. Muli na naman akong bumalik dito. Kung saan nagsimula ang lahat. Nag-iba na ang lahat ang dating mababa na fences ng bahay naging mataas na ito. Ito iyong sinabi ni Priam na inayos niya. Inayos niya pero mukhang total renovation ang ginawa niya sa bahay namin. Itong fence ay hindi na ito na-aakyat.

Lumipas ang mga linggo nang hindi kami nag-uusap ni Priam at mas lalong hindi ko na siya nakita. Ngayon ang tiyan ko ay walong buwan na at nalalapit na ang kabuwanan ko nang hindi ko man lang nakikita si Priam. Hindi man lamg niya nakikita na malakas na sumipa ang anak niya sa tiyan ko. Parang naiinip na soya doon sa loob at gusto na niyang lumabas.

Si papa ay tuluyan na akong nilayo kay Priam. Miss na miss ko na siya. Gustong-gusto ko na siyang makita. Kulang ako dito sa bahay at hindi na rin ako nakakahawak ng cell phone. Matigas si papa at ayaw na niya akong makita pa si Priam pero hindi ako napapagod araw araw na iparinig sa kanya kung gaano ko na namimiss ang ama ng anak ko.

“Mabuti nang ganito Jade. Naging mabuti akong asawa sayo at ama sa anak mo pero hindi ka naging mabuting ina sa anak ko. Nagpakasal tayo dahil gusto mo may ama ang anak mo at ako rin naman pero hindi mo naman tinupad iyon kaya mas mabuti nang putulin na natin kung ano man ang meron tayo…” tumango si papa habang nasa tainga niya ang telepono. Narinig ko ang pag-uusap nila ni tita Jade. Hindi rin naman ako nakikita ni papa dahil nakatalikod siya sa akin. “Makakapunta ako sa Manila sa susunod na buwan… ihanda mo na lang ang mga papeles pipirmahan ko na lang ang annulment natin pagdating ko doon… magkita na lang tayo.” Iyon ang huling narinig ko at nagtago na akong muli.

Ngayon ko lang narinig si papa na tumawag kay tita Jade o nakipag-usap simula noong may nangyari sa akin. Hindi ko na rin nakita simula noon sina tita Jade at Jia. Pero hindi naman ako nagtanong noon kay papa dahil abala ako sa kakaisip kong kailan ko makikita ulit si Priam. At ang utak ko ay lumilipad kakaisip kay Priam.

“Pa, nasaan na po pala sina tita Jade?” Tanong ko kay papa habang nanonood kami ng balita sa Kapamilya Channel.

“Umuwi na sila sa Davao anak.” Si papa.

“S-sumama rin po ba si Jia?” Tanong ko muli.

Humarap sa akin si papa. “Nagalit ako Makaio. Nagalit ako kay Jia. Muntik ko na siyang pagbuhatan ng kamay dahil nalaman ko siya ang nagsabi sa ama ni Priam na isa kang bearer. Alam ko na. Na noon pa man ay magkasundo-bati kayong dalawa pero hindi ko naman iyon iniisip kasi minsan nakikita ko naman na maayos ang relasyon ninyong dalawa. Iniisip ko na natural lang sa mga magkapatid na may away.” Tumigil si papa saglit at parang tinatanaw niya ang mga nangyari sa nakaraan. “Minahal ko si Jia na parang anak ko… minahal ko rin si Jade. Minahal ko silang dalawa kahit na hindi maayos lang pakikitungo nila sayo. Nabulag ako sa paniniwala ko noon na kung magkakaroon ako ng asawa ay magkakaroon ka nang kompletong pamilya Makaio kaya nagtiis ako. Tiniis ko ang mga ginagawa nila sayo at minsan nag-aaway pa kami ni Jade.”

Tumawa si papa pero iyong tawa na hindi masaya.

“Pero iyong ginawa ni Jia sayo. Iyong pagsugod niya sayo doon sa villa ni Priam. Hindi ko na kayang kimkimin pa iyon Makaio. Ayaw ko na sinasaktan ang anak ko. Ayaw ko na inaapi ang anak ko. Huli na nang magising ako sa katotohanan na dapat hindi ko pilit na binubuo ang pamilya natin kahit na sa simula pa lang ay hindi na iyon maayos. Humingi nang tawad sa akin si Jia sa ginawa niya sayo Makaio. Saka wala na rin sa tamang pag-iisip si Jia kaya dinala siya ni Jade sa Davao at doon niya ipapa-therapy si Jia. At sinabi ko na rin kay Jade na maghiwalay kami tutal naman hindi rin mahing maganda ang pagsasama namin.” Kwento ni papa sa akin.

Kaya pala hindi ko na nakikita si Jia. At tahimik na rin siya sa TV dahil doon. Ako man ay galit din kay Jia at ayaw ko na rin siyang makita pa. May pinagsamahan kami at iyon ay ibabaon ko na lang.

Sa sumunod na araw ay sumisigla na ako at lagi na rin kaming nag-uusap ni papa at mga advice niya sa akin kapag na nganak na ako. At kinukwento niya rin sa akin kung ano ako noong bata pa ako.

Gumagabi na at makulimlim na ang kalangitan. Hudyat na may paparating na ulan. Ilang saglit pa ay bumuhos na ang malalaking patak ng ulan at mag kulog pa na kasama. Tumayo ako upang isara ang mga bintana. Magsasara na sana ako nang mga bintana nang may nakita akong lalaki sa labas na nakatayo lang at nagpapaulan. Sa kabila ng malalaking patak ng ulan at glass window at kahit na halos dalawang buwan kaming di nagkikita. Nakilala ko kaagad ang lalaking nasa labas. Si Priam Lacsamana ay nasa labas at nagpapaulan. Ang bobo nagpapaulan talaga.

“Makaio, ibaba muna ang kurtina.” Utos ni papa pero hindi matanggal ang mata ko kay Priam na nasa labas. Ilang beses ko na siyang nakikita sa mga panaginip ko at sa wakas ay nasa labas na siya. Ang lapit na niya sa akin.

Sa sobrang galak ko na nakita ko na siya ay tumulo ang luha ko. Kumakabog ang puso ko sa saya.

“P-pa, si Priam nasa labas.” Ako at binalingan ko si papa.

“Ano?”

Nagmamadali akong binaba ang kurtina saka aalis na sana ako upang puntahan si Priam dahil nababasa na siya sa labas. Baka nilalamig na iyon sa ulan. Bobo pa naman iyon at nagpapaulan gaya ng dati.

“Saan ka pupunta?” Tanong ni papa at hinatak ako.

“Pupuntahan ko po si Priam, Pa. Basang-basa na iyon sa ulan at baka nilalamig na.” Nag-aalala kong saad kay Papa.

“Makaio dumito ka lan-”

“Pa, hindi ka po ba nag-aalala kay Priam? Ayaw n’yo po ba na makita ko siya hanggang ngayon? Galit pa rin po ba kayo kay Priam? Pa, wag niyo naman po sanang paabutin na gagaya kami ni Priam sa mga napapanood ko sa mga movies na aakyat na si Priam sa bintana natin makita lang ako.”

Napapikit ng mariin si papa at niyuko niya ang ulo niya.

“Pa, kahit ma bobo iyang si Priam minsan at gago… mahal ko siya pa.” Dagdag ko pa.

“Tsk! Umupo ka doon. Ako na ang lalabas papapasukin ko na siya dito.” Pagsusuko na ni papa.

“Hindi pa ako na po ang pupunta kay Priam.” Sabi ko.

Pinanlakihan ako ng mata ni Papa. “Ako ang pupunta doon o papaalisin ko ang lalaking iyon?!” Pagpapapili niya sa akin.

Agad naman akong sumunod sa sinabi ni papa na umupo sa salas namin pero hindi ako nakaupo dahil umakyat ako sa taas upang kumuha ng towel para kay Priam dahil alam ko na basang-basa na siya ngayon.

Sa pagbaba ko ay tamang-tama naman na kakapasok ni Priam at tumutulo aang butil ng tubig sa buhok niya. Ang suot niyang tshirt ay kumakapit na rin sa katawan niya dahil sa basa.

“Priam.” Usal ko at lumapit sa kanya. Niyakap ko ay malaking towel sa kanya at niyakap siya. Hindi nakagalaw si Priam Lacsamana sa ginawa ko. “Miss na miss kitang gago ka. Bakit ngayon ka lang? Bakit ka natakot kay papa?” Ani ko at pinagsusuntok ang likod niya. Wala akong paki kung naririnig ako ni papa. Ayos lang kung magalit siya. Nandito na man si Priam. Pwede niya akong dalhin doon sa villa niya.

“Kai, basa ako lumayo ka.” Ani niya.

Naluluhang lumayo ako sa kanya. “Gago ka. Hindi mo ba ako na miss? Iyan ba ang sasabihin mo sa akin pagkatapos ng halos dalawang buwan nating di pagkikita?”

Kasabay ng pag ngiti labi ni Priam ang pag ngiti rin ng mga mata niya. “Miss na miss kita Kai.”

“Gago ka. Akala ko ba mayaman ka bakit di mo ako hinanap? Bakit di mo agad ako sinundan dito? Siguro bobo ka talaga.” Sabi ko sa kanya pero ang luha ko ay tumutulo sa saya. Iwan ko nababaliw na rin siguro ako.

“Kai, hindi madali sa akin na gawin iyon pero inayos ko lang ang pamilya ko. Gusto kapag humarap na ako sayo. Ayos na ako at ang pamily ko.”

Magsasalita pa sana ako nang sumingit si papa. “Makaio. Pagbihisin mo muna si Priam kung talagang nag-aalala ka.”

Lumapit ako kay Priam saka ko kinuha ang kamay niya naa malamig. Hinila ko siya papunta sa ikalawang palapag nang bigla na namang magsalita si papa.

“Makaio saan mo dadalhin si Priam?” Kunot noong tanong ni papa. “Magbibihis yan mayroon namang cr dito kaya dito muna iyan pabibihisin. Dadalhin mo pa sa kwarto mo.”

“Papa!”

“Kai, sumunod na lang tayo sa papa mo.” Bulong ni Priam sa akin.

“Hindi,” tanggi ko at hinila ko talaga si Priam sa taas kahit na sumisigaw na si papa.

“Makaio!”

Pagdating sa kwarto ay agad ko iyong ni-lock at binigyan ko nang mabibihis na damit si Priam. Kasya na sa kanya ang mga damit ko dahil malalaki na iyon. Hindi na gaya ng dati. Umupo ako sa kama habang hinihintay siya. Lumabas si Priam sa cr ko habang nagpupunas sa buhok niya.

“Tara na Kai bumaba na tayo. Hinihintay na tayo ni tito Gino.” Sabi niya at tumungo doon sa may pintuan na ni-lock ko kanina.

Napatayo ako sa kama. “Namiss mo ba talaga ako?” Wika ko na nagpatigil kay Priam sa paglalakad niya at pagpupunas sa buhok niya. Lumingon siya sa akin.

Ang nagbabadya kong luha ay tuluyan nang kumawala. Mabilis ko iyong pinalis pero may tumulo na namang muli. Masaya ko na nakita ko na siya pero kumikirot na ang dibdib ko dahil parang wala lang si Priam. Sabi niya namiss niya ako ngunit parang di naman.

This scoundrel is fooling me! Damn him!

Lumakad siya patungo sa akin. “Kai-”

“Ano?! Kai na naman. Kai ka na nang Kai mula kanina!” Sigaw ko sa kanya habang walang tigil sa kakatulo ang luha ko. Miss na miss ko siya. Sobra pero bakit ganito siya?

“Baby calm down.” Aniya at lumapit sa akin saka hinawakan ang dalawang braso ko.

“Sabi mo na miss mo ako pero parang di nama-”

Naputol ako nang kabigin niya ang ulo ko at dalhin iyon sa dibdib niya na sobrang lakas ng tibok. “Tssk! You don’t know how much I miss you, Kai. Nagpipigil ako dahil nandidito si tito Gino. I need to have a good impression. Dammit! I miss you so fucking much. I missed you and our baby.”

Hindi pinakinggan ang mga pinagsasabi niya at umiyak ako. Nang mahimasmasan ako magsalita ako.

“Priam,” sabi ko nang pakawalan niya ako at pinunasan niya ang luha ko. “Priam ayaw mo ba akong pakasalan?” Tanong ko na kinatigil niya. Sabi ko na ayaw na niya!

“K-kai.” Tingnan mo na nauutal na!

“Ano ayaw mo na?” Segunda kong tanong.

Umiling ang ulo niya. “Kai i-it’s not lik-”

“Ano ayaw mo akong tanungin. Sige ako ang magsasabi sayo…” lumunok ako. “Magpakasal na tayo Priam.” Sabi ko at matapng kong tinitingnan ang mata niya.

Kumunot ang noo ko nang pumikit si Priam at umalog ang balikat niya. Pinagtatawanan ako nang gago!

“You’re saying na magpakasal na tayo but let me ask you. Do you love me enough? Are you willing to lay your life for me without reservation? That’s love Kai. When you love, you are willing to put your life on the line without reservation. Cause if you’re gonna ask me if I’m willing to sacrifice my self for you Kai. I will say yes. Marriage is a forever commitment Kai. Are you willing to commit yourself to me? Kai, you are young if you’re feel pressure or-”

Tumingkayad ako at walang pag-aatubili kong siniil ang labi ni Priam ng isang halik.

“Gago ang dami mong sinasabi. Oo mahal kita. Mahal na mahal. Matagal na at matagal ko na ring gusto na magpakasal sayo. Ikaw lang ang hinihintay kong ayain ako. Pero nainip na ako sayo.” Sabi ko sa kanya.

Gulat na gulat naman ang mukha ni Priam Lacsamana. Ilang minuto pa bago siya makapag-react. Tssk!

“You love me?” Siya.

“Oo, mahal kita.” Sagot ko.

“Fuck. I love you too, Kai.” Aniya at hinalikan ako saglit. “So where’s the ring?” Aniya at naghanap nang singsing sa akin.

“A-anong singsing?” Takang tanong ko sa kanya.

“You ask me to marry you without having a ring?” Di makapaniwalang tanong naman ni Priam.

Shit! Proposal ring? Kailangan pa ba n’on?

Kumibot ang bibig ko at di ko alam ang sasabihin ko. Wala akong singsing na dala o binili.

“T-tssk! Ikaw ang may pera sa atin kaya ikaw na ang bumili ng singsing. Ako na nga ang nag-aya sayo kaya ikaw na ang bumili.” Ani ko habang tinataas ko ang kilay ko sa kanya.

Muli siyang tumawa at niyakap ako. “I’m just kidding you but I’m happy Kai. I’m so damn happy.” Aniya saka ako pinakawalan. Lumayo siya sa akin at pinuntahan niya iyong basa niyang damit kanina. Bumalik siya sa akin. “I already did buy a proposal ring for you. And I always bring it with me since binili ko ito. Matagal na kitang gustong ayaing magpakasal pero nagdadalawang isip ako kasi bata ka pa pero ngayon wala nang bata-bata. Papakasalan na kita.” Sabi niya at binuksan niya iyong maliit na box at nandun ang singsing. Dalawang singsing iyon. “Actually it’s a promise ring and we can have it as our engagement ring, too.” Pagkatapos noya sabibin iyon ay sinuot niya sa akin ang isang singsing. Natutuwa ako habang sinusuot iyon ni Priam sa akin pero naluluha din ako. Kinuha ko rin ang isang singsing doon at sinuot ko sa kanya 

Gago talaga! Handa na naman pala siya ang tagal niya lang akong inaya. Sana di na kami nagkalayo ng halos dalawang buwan.

Napatingin ako sa kamay namin na may parehong singsing. Nagkatinginan kaming dalawa ni Priam bago ngumiti sa isa’t isa. Muli niya akong niyakap at saka hinalikan ako sa noo.

“I love you, Kai.” Bulong niya habang ang labi ang nasa noo ko pa.

“I love you, too.” Ako at yumakap ng mahigpit sa kanya.

Magkalayo kaming dalawa ni Priam nang biglang sumipa ng malakas ang baby sa tiyan ko. Naipit ata.

---

BTW, ‘The Mafia Lord’s Pet’ chapter 1 and ‘Endless’ chapter 1-3 are UP. Thank you. Hahaha! Plug ako nang plug sa mga story ko. 🤣

EPILOGUE

Thank you so much for reading ‘He Who Conceive’ . See sa second MPREG sotry ko na ‘The Mafia Lord’s Pet’. Labyo.🥰

---

Spg!

Epilogue

That night…

   

“The fuck!!!” I murmured when I look at Kai naked. Dammit! It’s all because of Erris. He really did it. He drugged Kai. I already told him not to. That damn cousin of mine. Fucking shit! Now, how can I handle this person. He is not on his right mind. He will hate me even more when he learns about this damn thing.

Kai staggered towards me and I panic. I was so hard right now. Just seeing his naked body turns me on. His body is way more smaller than mine. I’m a bulky man while his is he is not petite but not bulky as well. Just fucking damn right. And by just staring at his body I can already tell that he is fucking soft, I guessed. I balled my hands, I wanna touch him. Fuck this. I’m also fucking sweating right now. I feel the temperature continue rising.

I closed my eyes and try to calm my nerve down before I speak. “I-I’ll just get meds for-”

I was halted when Kai reach me and grabbed my shaking hands and put it on his hardiness. Damn it. Naubos na ako. His manliness fits on my one hand. Oh, god!

Pero bumalik ako sa tamang huwesto. Bumalik ako sa tamang pag-iisip ko. Ako ang hindi nakainom. Ako ang hindi nainom noong aphrodi-fucking-siac! “KAI!!” I yelled, para sana. Sana matauhan siya sa ginagawa niya. Help me dear Lord! My thing down there si also about to explode anytime. The clothes that hinders my thing is now bulging because of my erection.

“P-please… please touch me… please help me, P-priam.” He stammered while his eyes are full of… seduction? Holyshit!

Dammit! Hindi ko alam kung nakakailang mura na ako ngayon. I was asking my damn guts and mind to think right; to think straight and think the right thing to do yet my mind was clouded with firing desires.

Kai look to fucking hopeless and helpless. He is damn begging me to touch him. He is sweating profusely. Kai is breathing heavily, too. He’s crying for help. My heat. My body. But I know too well that he will not ask me to touch him when he is thinking right, right now. He despises me so much. He hated me so much.

“You’ll regret this, tomorrow Kai.” A small voice came out from my mouth.

Kai immediately shook his head. When I saw him shook his head. My mind was shouting ‘he don’t know what’s he is doing’ but the other side of my brain shouting to help him. But of course there’s a hidden agenda behind that help. I wanna release too. My thing also needed a help. My dick is also shouting and asking for his hands, and touch.

But I lost. My mind flew. My thoughts of being a trying hard to be a good man fly together with my sanity. Right now. I was clouded with lustful thoughts and desires. Desires to finally touch Kai. Desires to finally have him mine tonight.

“Damn it.” I cussed and grabbed his neck and sealed our lips together.

My eyes closed when my lips crushed on his soft and fucking shit it so sweet lips. Dammit! I cannot help it but to take a bite on his lips. I dreamed of this countless of times. But not this fucking sweet lips. Before while I was admiring him from a far. I’ll always have a wet fucking dreams with Kai. I always dreamed of kissing him and exploring his body. And during those dreams I’ll always get hard when I awake.

And in this moment, having him around my arms while my lips are busy bitting, nipping and lapping his mouth. I’m literally eating his mouth and I can do this in my lifetime. If kissing Kai’s lips would be my job. I don’t mind working overtime even without a paycheck. This is so good to be damn true.

I slid my tongue inside his mouth and brushed my tongue on every corners of his mouth. Every bite, nip, lap and brush of my lips and tongue on him makes Kai moaned. And his moaned is like a great motivation for me keep going and make my moves great. I like hearing those moans.

Between the loud sound on the beneath us. Kai’s groans and moans are so damn loud on my ears. It’s very audible om my ears. The sound of his moans exceeds the music below us.

“Aghh, ahh, uhhmm…”

When our lips tear away, Kai pants and so am I. I walk forward and Kai step backwards until he fall on the soft matress.

“K-kai, we should stop,” I said in between my heavy breathing.

Kai sat on matress. His eyes are full of lewdness. Blazing lust and desires.

“Bakit? Ayaw mo?” He asked and I murmurs a series of profanities.

He don’t know how much I want him. He don’t know how much my cock needing him. He don’t know how much my dick twitching. He don’t know how much I want to put my manliness inside his asshole.

Holyshit! I’m even more turn on.

He look so adorable and cute in my eyes. So fucking pretty, Kai.

“No, Kai. It’s like that-”

“Then why?” His voice becomes hoarse.

“You’ll regret this afterwards.”

“Okay. If that’s what you want then I will find another man to help me with this and satisf-”

“Holyshit! NO!” Dumadagundong kong saad.

“Then let’s continue.” Kai said and without suppression he worked on my lower garments while I’m taking off my upper garments. Now, were both naked. I climbed on the bed and and make him sat on my lap.

Kai frail and trembling arms wrapped around my neck as we crushed our lips again. While we are kissing to each other our manliness below us are crashing. Using my free hand, I touch him and he lower his one hand and groped my hard dick.

“Ohh, ahh y-yes. Like that.” Kai lamented when I moved my hands up and down on his thing.

“Ah, ah, ahh. Ughh! “After a couple of seconds he spurted. His semen spatter on my upper and lower belly.

He rested his head on my chest. While his both hands groped on my hard thing while shoving it on and off. “Yes, Kai f-faster.” I moaned. My mouth hang open when my semen squirted.

Using my hands  I wiped my semen that scatters on his abdomen and I lifted my thighs so that I can put my fingers properly on his hole without him getting hurt. When I found his asshole I slid my one finger on his hole.

“Nghhh, ohhh…” halinghing ni Kai. Nanginginig siya nang sobra.

Shit! It’s so hot inside. I thrust my finger deep and my finger found something inside and without thinking what it is, I played it with the tip of my finger inside him.

“Aa-ahhhhhh…”  nakagat ni Kai ang balikat ko.

I put more fingers inside him when he get to used with my finger. Now, I’m thrusting my three fingers inside him. I moved my fingers in circle and then thrust it from time to time.

I pulled my fingers. When I already stretch him enough.

“W-why did you pulled it?” Hinihingal na tanong ni Kai sa akin.

I grinned and push him. Napahiga siya. I spread his legs and kneel in front of him. He gulped when he saw my hard erect cock. I wiped the semen on my belly that he spurted earlier and used it as a lubricant. I grabbed my cock that has a mixed of his semen and mine.

“I pulled it out so that I can put it inside you.” I said pertaining to my erect manhood.

“Will that fit? It’s huge.” He said. He look away. “I-it is my firt time. You’re first man to touch me. You are my first P-priam. A-are you sure it’ll fit?” He blushed.

Habang tumatagal. Kai becomes bolder and bolder.

“Yes. It will.” I assured him.

I hold his both thighs and spread it even more before positioning myself on his anus. When the tip of my dick touch his asshole, he moaned and moved.

“Stay still, Kai.” I said before putting it inside him, slowly.

Kai Pov

Nasuntok ko si Priam pagkatapos niyang sabihin sa akin ang buong nangyari sa amin doon sa bahay ni Loren. Damn him.

“Gago ka talaga. Nagtanong lang naman ako kung ano ba talaga ang nangyari!” Paninisi ko sa kanya at patuloy sa pagsuntok sa dibdib niya.

Nandito kami ngayon sa kwarto namin at malapit nang tumanghali pero hindi pa kami umaalis sa kama.

Malakas siyang tumawa at hinuli ang mga kamay ko at kinababawan ako. Tawang-tawa ang gago sa pamumula ko habang nakikinig sa kwento niya. Putang ina niya. Gago, talaga.

“Why Kai? You asked for it. Sinagot lang kita sa tama. Walang labis at walang kulang iyong sagot ko sayo.”

Pumipiglas ako sa kamay niya at ang paa ko naman ay pinagpapatid ko rin para umalis siya sa ibabaw ko pero mas idiniin niya lang ang katawan niya sa akin. Pinamulahan ako sa buong mukha ko nang maramdaman ko ang pagkalalaki niya na na bumaon sa tiyan ko.

“Bakit kailangan mo pang sabihin sa akin k-kung… k-kung…”

Tumawa na naman siya.

“Kung ano Kai? Speak.” Panghahamon niya sa akin.

Pinandilatan ko siya sa mata.

“Why are you shy? na sinabi ko na kung gaano mo kagusto ang ginawa ko sayo sa gabing iyon? How you ask why I pulled my fingers out on your hole? And how you blushed when you tell me that I’m your first?” Panunudyo ni Priam Lacsamana.

“Gago!” Sabi habang di pa rin nawawala ang pag-init sa buong mukha ko.

“Why Kai? Ano pa ba ang kinahiya mo sa akin? Asawa mo na ako Kai. Also, I already saw every inch of your body. I already saw all of your flaws and cute expressions Kai. So no need to be ashamed in front of your husband, hmm.” Sabi niya at pinugpog ng halik ang mukha ko hanggang sa namamasa na. Hanggang sa gumaganti na ako sa mga halik niya sa akin.

We are closed in taking our clothes off when we hear Arth’s screamed on his crib.

Sabay kaming napalingon ni Priam sa anak namin na umiiyak sa crib niya. Nakadapa na ito at tumutulo na ang butil ng luha sa mata habang nakatingin sa amin.

Lukmog na umalis si Priam sa ibabaw ko at bumaba sa kama para kunin ang anak na crib na umiiyak. Nang makuha na niya si Arth ay agad itong tumigil sa kakaiyak. Bumangon ako sa kama. Napangiti ako nang makita ko ang lugmok na mukha ni Priam. Always bitin na dahil sa anak namin. Ganyan ang mukha ng laging bitin parang pinagsakluban ng langit at lupa.

Hinalikan ni Priam sa pisngi si Arth. “You’re such a good actor, Arth.” Si Priam at bumalik sa kama.

Gusto kasi ni Arth na lagi siyang binubuhat. Nasanay kasi noong bago ko pa siyang ipinanganak na laging kinakarga ni Nelanie at Erris minsan dumadalaw pa dito sina mommy Luciana, si papa Gino at si uncle Rain. Sina Rica at Miguel din na ngayon ay mag-asawa na ay bumibisita rin sa amin. Pero hindi nila alam na galing sa sinapupunan ko mismo si Arth. Akala lang ni Rica at Miguel ay umampon kami ni Priam.

Masyadong na spoil kaya ayan kapag kami na lang ni Priam ang naiiwan lagi kaming pagod dahil nasanay sa buhat. Nakakatulog nga si Arth habang kinakarga lang at kapag nilalapag sa higaan niya nagigising at umiiyak ng pagkalakas-lakas. Ngayon ay akmang ihihiga na ni Priam si baby Arth sa kama nang humiyaw na naman ito ng iyak pero wala namang luha. Muling bumuntong hininga si Priam at binuhat ulit ang anak.

“Ano ayaw mo na? Ano susundan pa ba natin iyan?” Pagbibiro ko kay Priam habang nakatingin sa kanya na sinasayaw ang anak niya na maarte at gustong binubuhat lagi.

Tinaasan ako ng kilay ni Priam. “Kahit isang dosenang ganito Kai basta galing sayo at akin. Hinding-hindi ako aayaw.”

Napangiwi ako sa sinabi niya. Tssk. Gago rin akala niya ba madali ang magbuntis? Tae niya!

“Sige isayaw mo ’yan at ako na ang magluluto.” Ako at bumaba na sa kama.

Mga ala-una nang hapon nang may nag-doorbell kaya pinuntahan iyon ni Priam. Ako naman ay tinitingnan ang anak niya na tahimik na at natutulog. Pagbalik ni Priam ay may dala na siyang parang malaking parisukat pero manipis lang iyon.

Tumayo ako at pinuntahan siya. “Ano ’to?” Tanong ko.

Ngumiti siya sa akin. “Dumating na iyong wedding picture na pina-frame natin.”

“Talaga?” Ako saka ko tiningnan ang dala niya pinunit ko na iyong cover n’on saka ko nakita ang wedding picture namin. Malaki siya nasa 51 inches ata ito. Ang wedding picture namin ay nandoon din si Arth na buhat ko at nakayakap naman si Priam sa akin mula sa likod. Parehong puti ang suit namin ni Priam sa kasal namin.

Pitong buwan matapos ako manganak ay nagpakasal kami ni Priam, isang beach wedding. Ang pamilya niya ay present doon. Pati na rin ang mga magulang nina Erris at Nelanie ay nandun. Tanging ang ama lang ni Priam ang wala. Tapos sa akin naman ay present din si papa pati na sina  Miguel at Rica. Sinadya namin ni Priam na itagal talaga ang kasal kahit na gusto ko na naikasal kami agad. Ginusto namin iyon para di sila maghinala sa baby namin ni Priam. Nang sa ganun iisipin lang nila na nakapag-adopt na kami ng bata.

Nilagay ni Priam iyong nakakakuhang atensyon na wedding photo frame namin malapit sa pasukan nitong penthouse namin. Talagang pagpasok mo pa lang makikita mo na agad iyong malaking picture frame. Matapos niya iyong ilagay ay bumalik na ako kay baby pero si Priam para pa ring timang na nakatingin doon sa wedding picture. Tssk!

Nagising si baby Arth kaya kinuha ko ito at kinarga. Tapos ang ama niya naman ay nandun pa rin nakatingin pa rin sa wedding picture. Pinuntahan ko na naman siya doon.

“Priam, di ka ba nagsasawa sa kakatitig dyan.” Ani ko nang makalapit ako sa kanya. Nakangiting bumaling siya sa akin.

“Hinding-hindi ako magsasawa Kai.” Aniya at kinuha ang anak sa kamay ko.

“Tssk! Gusto mo ba pati marriage certificate natin ipapa-frame ko?” Biro ko.

“Pwede ba iyon?” Napairap na lang ako sa kanya. Gago rin talaga.

“Kai, why don’t we go on a date? Always remember Kai wala pa tayong honeymoon.” Aniya mayamaya.

“Tsk! Wala nang honey-honeymoon tutal may anak na naman tayo. In-advance mo na ang honeymoon, eh.”

“Come on Kai. Erris and Nelanie can be Arth’s nanny for a week or so. Magbeach lang tayo or we can travel outside the country.” Pamimilit niya.

Pagkatapos kasi nang kasal namin ay umuwi na kami dito sa Manila at dito na kami nakatira sa penthouse niya. Wala na ring kaming honeymoon hindi ko na kasi iyong inisip kasi may anak kaming iyakin.

“Magb-beach tayo?”

“Oo, hindi mo ba naiisip Kai. Wala tayong masyadong date.”

Tama siya wala kaming masyadong date kasi abala na kami sa anak namin. Napaisip ako at tama naman siya.

“Beach, ano naman ang gagawin natin?” Napausal ako.

“We do water sports and activities Kai then spend time together na tayo lang wala si baby.” Napangiwi ako doon alam ko kung ano ang tinutukoy niya doon sa spend time together niya. Lagi na kasi siyang bitin. “Play on the sea.” Patuloy niya.

“Oh, maglalaro tayo sa dagat? Ano magsasabuyan tayo ng tubig tapos maghahabulan tayo sa dagat? Tssk! Masyado akong kinikilabutan sa mga ganyan Priam Lacsamana!” Pinatay ko ang mga iniisip ni Priam.

“Makaio Lacsamana!” Aniya nang tinalikuran ko siya. Napangiti na lang ako.

Sinabi ko lang naman iyon sa kanya at ang totoo excited rin ako. Kaya sa huli tinawagan namin sina Erris at Nelanie na sila muna ang magbantay sa anak namin at agad namang pumayag ang dalawa.

“Alam niyo na naman ang sukat sa gatas ni Arth diba tapos ang diaper nandun sa kwarto saka nanghihingi yan ng didi sa madaling araw kaya pwede niyo iyang timplahan on hand para diretso niyo nang ibigay kapag nagising na.” Sabi ko kay Nelanie.

Ngayon na kasi ang alis namin ni Priam. Buhat-buhat ni Nelanie si Arth at si Erris naman ay inaaliw si Arth. Ngayong aalis na kami ni Priam at handa na ang lahat parang nagdadalawang isip na ako na iwan ang anak namin. Hindi pa lang kami nakakaalis namimiss ko na ang anak ko.

“Kai, let’s go.” Si Priam habang hila-hila ang maleta.

“Parang mag-iibang bansa, ah. Boracay lang naman.” Ngiwing ani ni Nelanie nang makita niya ang pinsan niya.

“Be sure na may kasunod na si Arth, ha. Para naman tig-iisa kami ni Nel.” Biro pa ni Erris.

“Bwesit kayo! Mag-asawa na kasi kayo at mag-anak ng sa inyo.” Sabi ko at tinawanan lang nila.

“Sige na humayo na kayo at magparami.” Si Nelanie. Muntik ko nang mabatukan kung hindi niya lang buhat ang anak ko.

Hinalikan ko ang anak ko at niyakap bago kami umalis ni Priam at ganun din ang ginawa niya. Nang makarating kami parking lot. Agad na pinasok ni Priam ang maleta sa compartment at ako naman ay dumiretso na sa shotgun seat.

“Priam, dalhin na lang kaya natin si baby Arth.” Wika ko nang makapasok si Priam.

“This is our first getaway Kai simula noong kinasal tayo. Next time dadalhin na natin si Arth.” Aniya habang nags-seatbelt.

Ngumuso ako saka tumango sa kanya. “Nakakamiss lang kasi first time nating malayo kay baby.”

Hinawakan ni Priam ang mukha ko saka tinuon sa kanya. “Don’t worry 3 days lang tayo doon.” Sabi niya at hinalikan ako. “Let’s go?” Siya nang pakawalan niya ang labi ko.

Tumango ako. “Hmm, let’s go.”

SPECIAL CHAPTER 1

Special Chapter 1

Nakalatag sa harapan ni Kai ang isang coffee at cake. Nasa loob kasi siya ng opisina ng asawa niya—si Priam Lacsamana. Panay ang sulyap ni Kai sa asawa niya na nakasuot ng salamin at naka-business attire ito. ‘Ang lakas ng dating ng asawa ko.’ Pagmamalaking bulong ni Kai sa utak niya habang tinitingnan ang asawa niya na abala doon sa pag-iinterview sa mga aplikante.

Ang dating secretary ni Priam ay magl-leave dahil kapanganakan na nito at kailangan ni Priam ng bago kasi matagal pa makakabalik ang dati niyang secretary. Ayaw sana ni Priam na patagalin ang secretary niya sa pagleave nito kaso lang. Naalala ni Priam na sobrang bait nito at ngayon lang humingi ng pabor ang sekretarya niya kaya pinagbigyan na niya.

Si Kai naman ay napasulyap sa cell phone niya na nasa table sa harapan niyang nang umilaw ito. Nagtext ang yaya ni Arth. Nang iwan ni Kai ang anak niya sa bahay kasama ang yaya nito ay sinabihan niya ito na bigyan siya ng update sa kung ano na ang ginagawa ng anak niya. Nagpadala ang yaya ni Arth ng larawan nito na natutulog sa crib nito. Apat na taon na ang anak nila pero iyakin pa rin.

Nilapag ni Kai ang cell phone niya matapos iyong makita. Kinuha ni Kai ang tasa ng coffee saka siya simipsip doon. Binalik ni Kai ang mata niya sa asawa niya na nasa gilid niya pero ang distansya nila ay tama lamg upang marinig ni Kai ang tinatanong ng asawa niya sa mga nag-aapply na gustong maging secretary nito.

Sa tatlong na taon na kasal sila ni Priam at mag-aapat na rin pero di pumalya si Priam na ipakita kay Kai kung gaano siya kamahal nito. Oo nga’t minsan may mga away sila at bangayan lalo na kapag tungkol sa pagkain at minsan sa mga mamahaling binibili ni Priam pero mabilis naman silang nagkaka-ayos. Oo ganyang bagay ang mga pinag-aawayan nilang mag-asawa.

Itinungkod ni Kai ang siko niya sa mesa sa harapan niya at inunan niya ang pisngi niya doon saka tumitig sa asawa niya ang hot ng dating kapag seryosong-seryoso sa trabaho. Di niya aakalain na sa bahay ay sinisigawan niya lang ang asawa niya. Pero sa trabaho nito ito ang kinakatakutan. Naririnig pa nga ni Kai ang mga panginginig ng mga nag-aapply sa tuwing sumasagot ito.

“Excuse me for a while.” si Priam sa isang lalaki na aplikante.

Napaayos ng upo si Kai ng makita niya na tumayo ang asawa niya at naglakad ito patungo sa kanya. Umupo ito sa tabi niya at hinalkan nito ang sintido niya.

“Bat mo ’yon iniwan?” nguso pa ni Kai doon sa aplikante na naghihintay.

“Tsk. Are you hungry? May gusto ka bang kainin? Pwede akong mag-utos ng pagkain for you.” tanong lang ni Priam sa asawa niya.

Iniling ni Kai ang ulo niya sa asawa at sumandal siya sa dibdib nito.

“Wala ayos na ako dito. Sabay na lang tayo kumain.” sagot naman ni Kai sa tanong ng asawa niya.

“Sige. I’ll just finish this at sabay na tayong kumain.” si Priam saka bumalik sa mesa nito.

Bumalik doon si Priam saka nagpatuloy sa ginagawa nito. Kailangan kasi ma dumaan muna kay Priam ang magiging secretary niya dahil ito ang makakasama niya habang wala pa ang dati niyang sekretarya.

Distracted si Priam habang nag-iinterview siya doon sa mga applicants dahil sa titig ng asawa niya na nasa gilid niya lang at ilang hakbang lang ang pagitan nila.

I smile escaped from Priam’s lips when he remembered why Kai went to his office today. Nasabi niya kasi sa asawa niya sa nagdaang gabi na naghahanap siya ng permanent na secretary dahil manganganak na iyong kasalukuyan niyang sekretarya.

“Bukas, baby, maaga akong aalis dahil may interview ako sa mga bagong applicants for my new secretary.” ani ni Priam sa asawa niyang si Kai na nakaunan sa dibdib niya.

Pinaglalaruan ni Priam ang hibla ng buhok ni Kai at pa minsan-minsan naman niya itong hinahalikan. Ang kamay ng asawa niyang si Kai na nakayakap sa kanya ay kumalas at tumingala ito sa kanya.

“New secretary?” kumukot ang noo ni Kai bang tanungin niya ang asawa niya.

“Oo, diba manganganak na iyong secretary ko and the next day effective na iyong leave niya. Kaya kailangan ko nang bagong secretary Kai.”

“Trabaho ng mga HR iyan Priam.” reklamo ni Kai.

“Dumaan na sila sa HR sa akin ang final interview.” katuwiran naman ni Priam sa asawa niya.

“May mga babae ba dyan?” tanong ni Kai.

Napangisi si Priam sa asawa niya na seryoso at lukot ang gitnang noo. Priam cannot help it but to smile. His ever choleric baby is really a type of man na madaling nadadala sa selos. Wala pa ngang nangyayari nagseselos na. Iniisip pa lang ang posibleng mangyari pumuputok na sa selos.

“Of course baby. Hindi ’yan maiiwasan.” sagot ni Priam sa asawa niyang di na maipinta ang mukha. Nagsasabi lang siya ng totoo.

“Sasama ako sayo bukas.” ani Kai matapos ang mahabang katahimikan.

“Baby, mababagot ka lang doon.” Si Priam at ginapang ang kamay niya sa suot na damit nang asawa niya. Suot nito ang isa sa mga damit niya kaya maluwag na maluwag iyon para sa katawan ng asawa niya.

“Sasama nga ako.” pilit pa ni Kai sa asawa niya at nararamdaman na niya ang kamay nito sa loob ng damit niya. Ang kamay nito ay nasa likod niya at para siya nitong kinikiliti. Naglalaro ang mga daliri ni Priam sa balat ng asawa niya.

Mainit-init ang balat ni Kai kaya naman gustong-gusto ni Priam na hinahagod niya ang daliri at palad niya sa balat ng asawa niya. And Kai didn’t mind it either. Kai also wants his husband’s hand on him. Kung noon ay napapaigtad siya at nagugulat pa siya sa ganoong galawan ni Priam pero sa tagal ng pagsasama nila nasanay na siya. Parang may kulang nga kung di iyon ginagawa ng asawa.

Sa katunayan nga ay nakakatulog siya kapag ginagawa iyon ng asawa niya. Mas mabilis siyang nakakatulog kapag ganoon.

“Kai maboburyo ka lang doon kakakinig sa akin at sa paghihintay ng oras.” si Priam na ngayon ay gumuguhit na nang maliliit na bilog sa kahubaran ng asawa niya. Umangat na kasi ang damit ni Kai.

“Basta sasama ako. Hindi naman kita guguluhin doon. Manood lang ako. Titingnan ko rin ang mga applicants mo.”

Sinara ni Priam ang folder ng huling aplikante para sa umaga. Umalis na ang huling applicant at napahilot si Priam sa batok niya at hinubad ang salamin na suot niya.

Napabaling siya sa kinauupuan ng asawa niya. Napahinga siya nang makita itong nakatulog at nakaakbay sa mesa. Ni hindi man lang nito nagalaw ang cake nito at ang coffee na ni-request kanina ay konti lang ang nakuha.

Lumapit siya sa asawa niya.

“Baby.” paggigising ni Priam sa asawa niya at inalis niya ang buhok na tumatakip sa mata niya.

“Hmm,” ungol lang ni Kai.

Umayos ng upo si Priam at binuhat ang asawa saka humiga siya doon sa mahabang sofa at hiniga niya ang asawa niya sa ibabaw niya. Sasakit kasi ang leeg ni Kai kapag nagtagal ito sa ganoong posisyon kanina. Kaya minabuti na ni Priam na ganoon. Mas komportable pa ang asawa niyang nakahiga sa ibabaw niya. Sa mga nagdaang araw ay napapansin ni Priam na madalas ang pag-iiba ng ugali ng asawa niya. Mas sumama ang mood swings nito. Hindi na rin ito masyadong kumakain tapos ayaw pang kumain nito ng gulay. Nag-aaway na lang tuloy sila tungkol sa ganoong bagay.

Madalas na rin ang pagkaantukin ng asawa niya kagaya ngayon. Na tulog na tulog sa ibabaw niya. Priam can’t help himself from admiring his wife— Kai. Even if they’re years in marriage. Every day that passed mas lalo niya itong nakikilala at mas minahal niya pa ito lalo. Priam is feeling blessed with his family now. He have his choleric baby wife and his son, Arth. Everything seems perfect for him.

Nang maiisip niya noon na hindi niya pa malapitan si Kai. Parang torture iyon sa kanya habang hinihintay niya si Kai. Para siyang isang tao na naghihintay kung kailan mahihinog ang isang prutas at kailan ito pwedeng mapitas.

Lahat ng paghihintay at paghihirap niya ay worth it naman dahil ngayon kapiling na niya ang prutas na matagal niyang hinintay na mapitas. Nga lang di iyon nahinog inakyat niya kasi iyon at siya na mismo ang pumitas.

Si Priam ay di magsasawa sa pagmumukha ng asawa niya. At di siya magsasawang araw-araw itong sabihan kung gaano niya ito kamahal.

Nang gumalaw ang asawa niya ang naiyakap niya ang dalawang kamay niya dito upang di mahulog. Napangiti si Priam nang makita na sumimangot ang mukha ng asawa saka bumukas ang mata nito.

“Good afternoon baby.” aniya.

Napakurap-kurap naman si Kai nang marinig niya ang boses ng asawa niya. At nang makita ni Kai na nakahiga pala siya sa katawan ng asawa ay muli siyang humiga at inunan ang uli niya sa dibdib nito.

“Magugusot ang damit mo Priam.” Ani Kai pero nakahiga pa rin sa dibdib ng asawa niya.

“I don’t mind.” si Priam. “Baby, wake up kakain pa tayo.”

“3 minutes.”

Priam glance at his watch and then turned his eyes to his wife. Yeah he prefers calling Kai as his wife and not a husband. Naisip kasi ni Priam na mas bagay iyon kay Kai.

Pero syempre may away pa talaga bago napapayag niya ang asawa niya na tawagin niya itong wife. Priam wants Kai to get pregnant again— to have another baby since his son, Arth is nearing 4 years old. Pero ayaw pa ni Kai. Malapit ng matahimik ang bahay nila dahil mag-aaral na ang anak niya. At gusto na niya naman ng isa pang anak.

Lumipas ang ilang minuto at lumagpas na sa 3  minutes pero si Kai ay natutulog pa rin sa ibabaw ni Priam at parang ayaw na nga nitong umalis doon. Kaya lang iniisip ni Priam na wala pang lunch ang asawa niya. Kaya ginising niya ito.

Mabuti na lang at di ito nagreklamo at bumangon si Kai saka dumating naman ang pina-order ni Priam. Isa rin sa mga napapansin ni Priam na ang tamad na ng asawa niya ngayon. Di naman tamad na tao si Kai at mahilig nga itong maglinis o kung hindi naman ay mahilig itong gumawa ng iba’t-ibang DIY na kinaabalahan nito. Pero ngayon napansin ni Priam na panay na lang ang tulog nang asawa niya at minsan pa ay naaabutan niya itong natutulog lang sa bahay nila ay ang anak nila ay nakay Nelanie na nasa kabilang tower lang din ng penthouse nila.

“Ayaw ko na Priam.” nakasimangot na anas ni Kai sa asawa niya nang subuan na naman niya nito.

Napabuntonghininga si Priam sa sinabi ng asawa niya. Naka-apat lang ito na subo at nagreklamo na na ayaw na nito.

“Kai ang liit lang nang kinain mo. Ganito ka ba sa bahay kapag wala ako?”

Inismiran lang si Priam ng asawa niya. “Di… naman.”

“May kakaiba ka bang nararamdaman Kai kaya ayaw mong kumain?”

Humiga si Kai sa headrest ng sofa. “Hindi inaantok lang ako Priam.”

“Okay one last bite.” anang ni Priam at muling kinuha ang kutsara saka sinubuan si Kai.

Bumangon si Kai. “Talaga isa na lang?”

Naikot ni Priam ang mata niya nang nakita niyang sumigla bigla ang mukha ng asawa niya. Nang marinig nito ang sinabi niya.

“Yeah.” sinubuan ni Priam si Kai saka niya binigay ang tubig dito.

“Gusto ko pala ng mango shake Priam. Tapos Iced coffee rin tapos maraming ice.” sabi ni Kai kay Priam at uminom ng tubig.

Tinitigan ni Priam ang asawa niya habang umiinom ito ng tubig. Napabuntonghininga ulit na lang siya saka kumain sa tirang pagkain ni Kai.

Sumakit na ang ulo ni Priam ng alas tres na at wala talaga siyang nakitang karapat-dapat na aplikante sa posisyon na iiwan ng sekretarya niya. Dalawang folders na lang at sumasakit na ang ulo niya dahil baka umalis na lang ang sekretarya niya at wala pa siyang nakukuha.

Napahilot na lang si Priam sa batok niya. Bumukas ang pintuan niya at niluwa doon ang isang babae na nakasuot ng pencil cut na skirt tapos ang pang itaas naman nito ay isang tube na pinatungan ng isang coat at naka-heels ito. Hindi naman ito ang unang babae na pumasok sa opisina niya ngayon na ganoon ang suot kaya di na iyon binigyan ng pansin ni Priam. Bugkos binaba ni Priam ang tingin niya doon sa folder at binasa niya ang pangalan doon sa resumè.

“Ms. Yonson?” si Priam.

Maarteng tumango ang babae na nakatayo pa at arte rin nitong sinukbit ang takas na buhok sa tainga nito.

“Yes, sir. Mery Yonson.”

Tamad na tumango si Priam. “Okay have a seat.”

Si Kai naman na nasa gilid lang ay napaigtad ang tainga niya nang marinig ang isang maarteng boses! Abala sana siya doon sa iced coffee niya at naaliw siya sa tunog n’on kapag sumisipsip siya doon pero ang atensyon niya ay nakuha nang marinig ang boses na maarte!

Sadya na binagsak ni Kai ang shake sa mesa habang ang mata ay nandodoon sa mesa ng asawa niya. Kitang kita niya kung paano ang paraan ng pag-upo noong babae na aplikante sa upuan na nasa harap ng asawa niya. Sinadya talaga nito na payuko na umupo upang makita ang malaking suso nito! Lumikha iyon ng ingay kaya si Priam ay napalingon sa kinauupuan ng asawa niya na ngayon ay nagdidilim na ang mata.

Napapikit sa inis ni Kai nang makita niya ang asawa niya na si Priam na pinanlakihan siya nito ng mata na parang naiisturbo ba ito! Mas lalo pang nainis si Kai ng nagf-flip pa ito ng buhok at maarteng babae sa harap ng asawa niya at ang boses nito ay parang nang-aakit!

“Sorry sir. I’m really nervous that’s why I said it in accident.” natatawa pang anang nito na iyon lang ang naklaro sa pandinig ni Kai.

Hindi na nakayanan ni Kai at nanginginig na ang kamay niya na nasa mesa. Tumingin siya doon sa kamay niyang nanginginig nang mahagip ng mata niya ang tasa na iniinuman niya ng kape kaninang umaga. Walang pagdadalawang isip na kinuha ni Kai iyon at walang pa tumpik-tumpik na binato ang tasa na may laman pang kape pero malamig na sa direksyon ng babae.

Si Priam naman na napansin ang kilos ni Kai ay agad na napatayo sa kinauupuan niyang swivel chair at sinangga ang katawan sa lumalipad na tasa. Nabasag ang tasa ng mahulog ito sa sahig.

“Fuck!” mahinang anang ni Priam nang tumama ang tasa sa balikat niya.

Si Kai naman na nakasaksi sa ginawa ng asawa niya ay napatakip sa bibig niya. Napatayo siya sa kinauupuan niya at di agad nakalapit sa asawa niya.

“Oh my god! Sir!” ang babaeng aplikante at dinaluhan si Priam.

Parang nay kung anong ispirito na pumasok sa katawan ni Kai at malalaking hakbang ang ginawa upang puntahan ang asawa niya.

“Wag mong hahawawkan ang asawa ko!” galit na untas ni Kai at tinampal ang kamay ng babae na nakahawak sa braso ng asawa niya.

“Ouch!”

“Umalis ka na dito. Di ka na tanggap!” sigaw dito ni Kai.

“Bab-”

“And who are you to say that? Will you please-”

“Asawa ako!” turo pa ni Kai sa sarili niya. “Asawa ako ng nilalandi mo babae ka! Akala mo di ko nakita? Pwes! Nagkakamali ka!”

“What?” maarte nitong tanong.

“Ms. Yonson please just leave the room.”

“Pero sir-”

“Umalis ka na miss kung ayaw mong masaktan ka nang asawa ko.” putol ni Priam sa babae sa hinakawan ang nanginginig ng kamay ni Kai. Alam ni Priam na nangangati ang kamay ng asawa niyang patamaan ang mukha ni Ms. Yonson. Kaya manabuti na niyang sumingit.

“Bakit mo ba sinangga ang sarili mo? Iyan tuloy! Ikaw ang nakamaan!” si Kai nang makaalis ang babae.

“Kai di mo dapat ginagawa iyon.” mahinahon na anang ni Priam. Ayaw niyang mas uminit pa ang ulo ng asawa niya.

“At bakit? Nilalandi ka noon Priam! Halatang-halata! Ikaw ba naman landiin ang asawa mo sa harapan mo!”

“Kai-”

“Eh, kung ikaw may lumandi sa akin at nakatingin ka, anong gagawin mo?” may panghahamong tanong ni Kai sa asawa niya.

Napasinghap si Priam. Hindi niya alam kung bakit napunta na sila sa ganitong usapan.

Gumalaw ang panga ni Priam bago sinagot ang asawa. “Ibang usapan na iyan Makaio Lacsamana. Mapapatay ko talaga ang sumubok.”

“Tingnan mo na.”

“Pero Kai nasa-”

“Ah, bahala ka dyan-ah!” Napasigaw si Kai ng paghakbang niya ay hiyakap ni Priam ang baywang niya.

“Damn it baby! Mag-ingat ka may bubog sa sahig.”

Bumagsak ang mata ni Kai sa sahig na may bubog nga doon mula sa tasang nabasag kanina. Hindi alam ni Kai kung bakit pero biglang umikot ang paningin njya kaya napahawak siya sa damit ng asawa niya.

“P-priam na-”

“Kai.” si Priam nang makita niya ang asawa niyang namumutla.

“Na-nahihilo ako P-priam…” si Kai at agad umikot ang mata bago nawalan ng malay sa kamay ni Priam.

---

“Uncle Rain. Ano ang nangyari sa asawa ko?” tanong ni Priam nang nagliligpit ang uncle niya sa mga gamit nito.

Lumabas lang siya saglit dahil may sinagot niya ang tawag ng papa Gino niya. At nang makapasok siya ay tapos na ang uncle niya at si Kai naman ay nakasandal na sa kama na nandidito sa loob ng opisina niya.

“Makaio di ba niya alam?” si Rain kay Kai.

Umiling naman si Kai sa tito Rain niya. Si Priam ay halos magtagpo ang kilay dahil doon.

“Mas mabuting kayong mag-asawa ang mag-usap Priam.” madramang anang ni Rain at binitbit ang bag niya at tinapik ang balikat ni Priam saka tumalima.

Agad na lumapit si Priam sa asawa niyang nakasandal sa kama. Umupo si Priam sa gilid ng asawa. Hinawakan niya ang kamay ni Kai.

“Baby. What’s wrong?” may pag-aalalang tanong ni Priam kay Kai.

Dina-dramahan ni Kai si Priam at umakto siyang naiiyak. Kahit na ang totoo ay masaya naman siya. Sa katunayan ay buntis siya. Kaya siya walang ganang kumain, tapos tinamad pa siya, at kaya rin siya nawalan ng malay kanina. Tapos di na rin siya dinugo kaya may kutob na talaga siya pero wala pa siyang sinasabi sa asawa kasi di pa siya nakakapunta ng clinic. Pero ngayon ay kinumpirma iyon ng tito Rain niya na buntis siya at may PT na rin siya.

“Kai,” si Priam na di na niya maipaliwag ni Kai ang ekspresyon nito.

Kinuha niya sa likod niya ang tinago niyang PT doon.

“Akin na ang palad mo.” si Kai kay Priam.

“Huh?”

“Ang palad mo akin na.”

Naguguhan man ay sinunod ni Priam ang utos ng asawa niya. Nilagay ni Kai doon ang makakuyom niyang kamao na naglalaman noong PT. Nilagay niya sa palad ni Priam ang PT.

Nang makita ni Priam iyon ay napakurap-kurap siya. Hindi na siya ignorante kung ano iyon. Pregnancy Test iyon at nakita niya ang dalawang pulang linya doon.

“S-sayo ito?”

Nakangiting tumango si Kai.

“You are… you’re pregnant Kai?”

“Hmm, may bago ka na namang pupuyatan.” biro ni Kai sa asawa niya na parang di makagalaw sa kinauupuan nito. May sasabihin pa sana si Kai sa asawa niya kaya lang bumagsak na si Priam sa sahig at walang malay.

Nawalan ito ng malay!

---

“Hahaha! Ang bakla mo naman pinsan!” tawang-tawa anang ni Erris ng malaman niyang nawalan ng malay si Priam nang malaman nito na buntis si Kai sa pangalawang anak nila.

Hindi alam ni Priam kung bakit nalaman ito ng pinsan niya. Pero di niya iyon ikakaila dahil nawalan talaga siya ng malay doon. Noong ay naiyak siya tapos ngayon naman ay nawalan siya ng malay.

“Wag mo akong tawanan Erris. Tingnan lang natin kung ikaw na.” inis na anang ni Priam sa pinsan niya.

Umiling si Erris. “Tssk! Di mabubuntis ang partner ko e.” anang niya sa pinsan.

Kinagabihan ay magkatabi si Priam at Kai na nakahiga na sa kama. Di na nila napag-usapan ni Kai ang nangyari sa opisina niya dahil wala na rin naman silang paki doon. Kaya lang naman isinangga ni Priam ang katawan niya doon sa tasang binato ni Kai dahil ayaw niyang magantihan si Kai doon sa babae. Saka wala rin naman siyang balak na i-hire ang ganoong babae. Papaalisin na sana iyon ni Priam kaya lang umiksina ang asawa niyang mainitin ang ulo.

“Sinabi mo ba kay Erris na nawalan ako nang malay Kai nang malaman kong buntis ka?” tanong niya sa asawa.

“Hindi kay Nelanie lang.” sagot naman nito.

Napabuga ng isang marahas na hininga si Priam. Kaya naman pala.

“Bakit nalaman niya?” natatawang tanong ni Kai sa asawa niya.

Umingos si Priam at tinanguan ang asawa niya saka hinalikan ang labi nito.

“Ang OA mo kasi e. Noong una di ka nawalan ng malay pero sa pangalawa nawalan ka na nang malay.”

Sinimangutan ni Priam ang asawa niya na sumiksik sa leeg niya.

“Di nga nawalan ng malay pero umiyak naman.”

Tinawanan ni Kai ang asawa niyang nakasimangot ang mukha. Umusog si Kai saka bahagyang itinaas ang ulo upang halikan ang nakakunot na noo ng asawa saka niya hinalikan ang labi nito.

SPECIAL CHAPTER 2

Special Chapter 2

“Tigilan mo ako Archi kung hindi matatadyak na talaga kita dyan!” galit na anang ni Arth sa nakababata niyang kapatid. Kinakalabit kasi siya nito habang nags-search siya gamit ang kanyang laptop.

“Kuya naman tulungan mo na kasi ako.” parang naiinis na wika ni Archi.

Nagtitimping sinara ni Arth ang kanyang laptop saka hinarap ang kapatid niyang sagad na sa sahig ang nguso. Sa edad na bente ay para itong bata kung makaasta.

“Ano ba kasi iyan?!” tumataas na ang boses ni Arth. Kampante siyang sigawan ang kapatid dahil ang mama at daddy nila ay nasa kwarto tapos sila ay nasa sala kaya malabo na marinig ng mga magulang nila ang bangayan nila ng kanyang kapatid.

Ang mama Kai nila ay ayaw na ayaw na nagbabangayan sila. Tapos spoiled pa ang kapatid niya at lagi nitong nililigtas kapag nag-aaway na sila. Ang daddy naman nila ay siyang parang referee. Pero syempre minsan kung saan ang mama nila iyon din ang papanigan ng daddy nila lalo na tuwing wala sa mood ang mama nila nagpapaka-under lalo ang daddy nila sa takot na baka matulog sa labas. Iba kasi sumpungin ang mama Kai nila.

“Tulungan mo akong payagan nila ako mama at daddy na mag-out of town kasama ang mga barkada ko kuya.” pangungumbinsi ni Archi sa nakakatandang kapatid niya na nagsasalubong na ang kilay sa kanya. Alam ni Archi na kahit na anong away na mayroon sila ng kuya niya. Mahal na mahal siya nito at di ito makakatanggi sa kanya. Oo nga’t lagi silang nagbabangayan magkapatid pero ilang minuto lang ang lumipas nagkakasundo na naman sila.

“Archi sina mama ang sabihan mo n’yan. Wag ako. Doon ka magpaalam sa kanila.” nginuso pa ni Arth ang kwarto ng magulang nila.

Ngumiwi naman si Archi sa sinabi ng kuya niya.

“Eh, kuya. Nagpaalam na ako kina mama kaso di pumayag baka daw maaksidente ako kuya.” panghihimutok ni Archi.

Gustong pabulaanan ni Arth ang sinabi ng kapatid. Baka ito ang maka-disgrasya .

“Tsk! Kung hindi sila pumayag sayo na spoiled nila. How come mako-convince ko sila.”

Lumaylay ang balikat ni Archi sa narinig niya sa kanyang kuya Arth. Actually sa Zambales lang naman ang gala nilang magbarkada. May pera naman siya dahil may posisyon na rin sa kompanya ng daddy Priam niya maaga palang tini-train na sila ng daddy nila. Kaso kapag sa mga ganitong bagay dapat nagpapaalam sila sa mama nila. Di nga sila nito pinapabukod ng bahay dahil gusto ng mama nila na kasama lang sila sa iisang bahay.

“Minsan lang naman kuya saka marami kami.” bulong ni Archi mayamaya at sumandal sa kinauupuan niya na katabi lang ng kinauupuan din ni Arth.

“Saan bang lakad iyan?” ani ni Arth ng makita ang hitsura ng nakababata niyang kapatid.

“Sa Zambales lang naman kuya Arth.”

Napabuntonghininga si Arth sa sinaad ng kapatid. “Damn. Archi, ang layo ng Zambales.”

“Three days lang naman.”

Talagang pursigido si Archi at si Arth naman ay napabuga ng isang malalim na hininga.

“Archi alam mo naman kung bakit strict si mama, diba?”

Tumingin si Archi sa kuya niya at ngumuso. “Alam ko naman kuya…”

“Sige susubukan kong tulungan ka pero wag kang aasa.” ani Arth na kina talon sa tuwa ni Archi.

Agad na lumapit si Archi sa kuya Arth niya at niyakap niya ito ng sobrang higpit.

“The best ka talaga kuya-”

Naputol si Archi ng malakas siyang tinulak ng kuya niya. Akala niya ay nagagalit na naman ang kuya o nainis sa ginawa pero agad na tumayo ang kuya nila at tumakbo patungong bathroom.

Kumunot ang noo ni Archi sa inasta ng kuya niya. Ilang minuto ang lumipas at di pa rin bumabalik si Arth sa sala kaya sinundan na ni Archi ang kuya niya sa CR. Hindi na siya kumatok pa at diretsong pinihit niya lang ang busol ng pintuan sa CR nila.

Doon niya nakita ang kuya Arth niyang nakasalampak sa sahig— sa gilid noong toilet. Napatigil si Archi. Nang makita niya ang kuya niya. Bakas sa mata ng kuya niya ang luha at namumula pa ang mata nito. Tulala ang kuya niya at di nga ito gumalaw kahit na nakapasok na siya sa doon.

“Kuya…” nag-aalalang tawag niya sa kanyang kuya Arth.

Hindi sumagot ang kuya niya at biglang tumulo ang butil ng luha mula sa mata nito at sunod-sunod na. Doon na lumapit si Archi sa kuya niya. Lumuhod siya sa tabi nito at hinawakan ang balikat nito.

“Kuya Arth.”

Tumutulo ang luha ni Arth na tumingin sa kapatid niya. Gustong suntukin ni Arth ang sarili niya. Gusto niyang pagalitan ang sarili niya. Gusto niyang ipukpok ang ulo niya sa dingding kaso… di hindi niya magawa. Kanina ay tumakbo siya dito sa CR dahil naduduwal na naman siya. Pangatlong araw na niyang dinadala iyon. Alam niyang di iyon normal. May hinala na siya kung bakit siya nagkakaroon ng pagduduwal at pagkahilo minsan.

“Kuya ano ba ang nangyari? Bakit ka umiiyak?” nag-aalalang tanong ni Archi sa kuya niya.

“I… I think I’m pregnant Archi.”

Napanganga na lang si Archi sa narinig niya mula sa kanyang kuya. Gusto niya sanang sabihin na prank ba iyon o biro lang ng kuya Arth niya kaso ang mga mata ng kuya niya ay seryoso at walang halong pagbibiro iyon. Saka hindi rin magandang biro ang ganoon.

Kilala niya ang kuya Arth niya. Masasabi niyang sa kanilang magkakapatid ito ang nagmana sa kanilang mama Kai. Masungit, di lapitin ng tao kasi sa ekspresyon ng mukha na laging nakabusungot at di rin marunong magbiro. Saka ang kuya Arth niya ay isang lalaki na mataas ang tingin sa sarili.

“Kuya. Alam ba ito nina mama?” may pag-aalinlangan sa tono ng boses ng Archi.

Umiling lang si Arth sa tanong ng kanyang kapatid. Hindi niya kasi aakalain na magbubunga ang isang gabing pagkakamali niya. Kahit na gaano pa ka strict ang parents nila wala pa ring magagawa iyon. Isang gabi lang. Isang gabi na nakasama niya ang isang ekstrangherong lalaki na unang kita niya lang din.

Tinabihan lang siya nito sa isang upuan. Nag-usap ng ilang pangungusap at nadala na siya nito. Hindi niya alam kung dala ba iyon sa alak o dala na rin sa nakakabighaning mata noong lalaking nakabuntis sa kanya. Kung buntis siya nasisiguro niyang ang ama noong dinadala niya ay ang lalaking iyon, wala nang iba! Dahil iyon lang ang nakatalik niya. Sa edad na biente-kuatro iyon ang kauna-unahang pagkakataon na nagkaroon siya nang pagnanasa sa isang lalaki. Kaya siguro bumigay agad siya. Pero akala niya pinutok iyon ng lalaki sa labas.

“Sasabihin mo ba kuya?”  tanong ni Archi sa kuya niyang problemado.

“Di ko alam Archi. Mapapatay ako ni mama nito.”

“Kuya naman… sabihin mo sa ama niyang dinadala mo na buntis ka at panagutan ka niya.”

Pagak na napatawa si Arth. As if! Di niya nga kilala ang lalaking nakauna sa kanya. Di niya nga masyadong naalala ang mukha nito. Pati pangalan ay di niya nakuha.

“Call me babe, darling.”

Hindi nito sinabi ang pangalan niya. At si Arth naman ay ang palayaw na Arth lang din ang binigay niyang pangalan doon sa lalaki. Laking pagsisisi ni Arth na di man lang niya nakuha ang pangalan ng lalaki.

---

“Kuya ano na gagawin mo ngayon? It’s confirmed by tito Rain that you’re 10 days pregnant.” tanong ni Archi sa kuya niya nang makalabas sila ng clinic.

Si Archi ay nakalimutan na niya ang out of town kasama ang mga barkada niya dahil sa kalagayan ng kuya Arth niya. Pati siya ay nag-aalala dito dahil mukhang depress na ito at halatang walang tulog. Simahan pa niya itong matulog sa kwarto nito dahil nag-aalala siya at baka kung ano na ang gawin nito sa sarili dahil halatang lutang ito. Gulong-gulo pa ang isip ng kuya niya.

“Gusto kong lumayo muna dito.”

Umiling si Archi. “Wag mong sasabihin sa akin kuya na gagayahin mo ang ginawa ni mama noon n’ong pinagbubuntis ka pa niya?”

“Ayaw kung malaman ito nina mama at daddy, Archi. Kaya bago pa malaman nila aalis na ako.”

“Sasama ako kuya.” si Archi at binagbuksan ng pintuan ang kuya niya sa kotse.

Nang makapasok ang kuya niya sinara ni Archi ang pintuan saka umikot sa driver’s seat.

“Di pwede Archi makakahalata sina mama. Alam mo naman iyon.” saad ni Arth nang makapasok ang kapatid niya sa kotse.

“Pero nag-aalala ako kuya…”

“Kaya ko sarili ko Archi. Sa lunes magf-file ako ng leave.”

Pinaandar na ni Archi ang sasakyan at pinatakbo.

“Magtatanong si daddy n’yan kuya. Sa buong taon na nagtatrabaho ka sa kompanya ngayon ka lang magl-leave.”

“Alam ko na ang irarason ko kay daddy, Archi.”

“Mmm.”

Naging tahimik na sila sa byahe nila pauwi sa kanilang bahay. Galing pa kasi silang trabaho nila at dumaan lang sila sa clinic ng tito nila upang ipa-check si Arth. Dumaan sila sa isang kainan at nag-take out si Archi ng bulalo since iyon ang request ng kuya niya. Mabuti at nags-serve ng bulalo ang tinigilan nilang kainan.

“Kuya ako na baba para bumili ng meds na nirisita ni tito.”

“Hmm, heto ang card ko.” kinuha ni Arth ang debit card niya at inabot sa kapatid na nag-u-undone sa seatbelt nito.

“No, ako na dito kuya.” tanggi ni Archi sa card na inabot ni Arth.

“Archi…”

“Para ’to sa magiging pamangkin ko.”

Inirapan lang ni Arth ang kapatid niya. Tumawa naman ito at lumabas na para bumili ng vitamins para sa kanya. Habang naghihintay ay napasandal na lang si Arth sa salamin ng kotse ng kapatid niya.

Nilagay ni Arth ang kamay niya sa kanyang t’yan na flat na flat pa. Arth grind his teeth. Kung makikita niya ang taong bumuntis sa kanya. Magugulpi niya ito. Sinabi niya sa labas lang nito iputok pero pinunla na pala nito sa loob niya. At kung minamalas pa siya blurry pa ang mukha nito sa kanyang isipan. Kaya paano niya ito makikilala? Paano niya ito magugulpi?

Bumuntonghininga na lang siya saka umayos sa pag-upo ng makita niya ang nakababata niyang kapatid na palabas sa drugstore. Napataas ang kilay niya nang makita niyang lumandi pa saglit ang kapatid niya sa isang babae na napatagpo nito palabas.

Kung si Arth ayaw ng mama nila na mapalayo ito sa kanila dahil nakikita ng mama nila ang sarili nito sa kanya. Sa kapatid naman nitong si Archi nag-aalala ang mama nila dahil baka makabuntis ito ng di oras. Kaya nga kahit na nasa tamang edad na sila at kaya na nilang bumukod ay di pa rin sila pinapakawalan ng magulang nila. Alam naman nila na ginagawa iyon ng mama nila dahil mahal sila nito. Kaya naiintindihan nila ang pamamalakad nito.

---

“Babe wala ang mga anak natin.” excited na anang ni Priam nang makapasok sila sa bahay na tahimik at walang nagbabangayang magkakapatid. Walang TV na naka-on. Walang music na nakakabingi.

Niyakap ni Priam ang asawa niya mula sa likuran nito ang pinulupot ang kamay sa maliit nitong katawan.

“Bango mo pa rin wifey.”

“Aish! Bitawan mo nga ako Priam. Pagpahingahin mo ako.”

“Babe naman. Hindi nga kita masyadong inutusan sa opisina para may lakas ka pa magbebe time pag-uwi natin.”

Inirap naman ni Kai ang kanyang mata sa sinabi ng asawa niya. Hindi nga siya inuutusan ng asawa niya kaso bombarded naman siya sa mga phone calls at pags-set ng mga upcoming meetinga ng asawa. Yes! Siya na ang ginawa nitong secretary nang magsimula na ring mag-aral noon ang bunso nila… bunso na pwede pang masundan dahil masagana pa sa tabod ang asawa niya at malusog pa!

“Basta magluto ka doon sa kusina at maliligo muna ako.”

“Babe sabay na tayo.” masiglang anang ni Priam sa asawa at hinalkan ang batok nito.

Kahit na magkasama sila lang sila sa trabaho at pati na rin sa bahay di talaga siya magsasawa sa kanyang asawa. Sa asawa niyang mainitin ang ulo at madaling mapikon.

“Tsk! Magluto ka para pagdating ng anak natin kakain na tayo.”

Sumuko na lang si Priam sa pag-aakit ng asawa at sinunod ang gusto nito. Pero pinangako niya sa sarili niya na makaka-iskor niya nito mamayang gabi!

Habang si Priam ay nagluluto. Ang asawa naman niya na kakatapos lang maligo. Basa pa ang buhok nito. Naka short na malapit ng matakpan sa t-shirt suot niyong t-shirt niya na kulay itim.

Napailing si Priam.

Inaakit siya sa maputing legs ng asawa. Ilang beses na niya naman iyon nalasahan, nahawakan, na kagat at namasahe kaso di talaga siya magsasawa doon. Sa ganoong damitan ng asawa niya ay tinitigasan pa rin siya na parang binata. Kagaya ngayon na nagwawala na ang alaga niya sa suot niyang cotton short.

Nang ang asawa niya ay naka-side view sa kanya at kumukuha ng tubig sa refrigerator sa tabi niya. Naamoy niya ang sabon nitong panligo na nanunuot na sa ilong niya. Pati panligo nitong sabon parang hinahalina talaga siya. Napalunok din si Priam ng makita niyang umiinom ang asawa niya sa baso. Gusto niya tuloy agawin ang baso at siya na mismo ang magpainom nito ng tubig gamit ang bibig niya. Binaba niya ang tingin niya sa maumbok na pwet ng asawa, sa maputing legs ng asawa. Gusto niyang lamasin iyon. Tigas na tigas na tuloy siya para sa asawa niya.

“Fuck!” mura ni Priam ng nananakit na ang puson niya sa pagpipigil. “Wifey. I’m hard.”

Si Kai na kaka-baba lang sa baso sa sink ay napaharap sa asawa niya. Binaba niya ang mata niya sa short ng asawa na bumakat doon ang pagkalalaki nitong tumayo na. Tinitigasan na ang asawa niya.

Umirap si Kai, lumapit siya sa asawa at pinulupot ang kamay sa leeg ng asawa niyang madaling tigasan. Di na talaga nagsasawa. Tumutusok na ang ari ng asawa niya sa kanyang t’yan.

“Kawawa naman ang asawa ko. Masakit na sa puson, hubby?” pang-aakit niya pa sa asawa.

“Masakit na talaga wifey.”

Ngumisi si Kai.

“Ang dali mo talagang tigasan hubby ko.” si Kai saka hinimas himas niya ang batok ng asawa.

“Inaakit mo kasi ako wifey.” si Priam at di na nakapagpigil. Sinunggaban na niya ng halik ang asawa niya na mas pinapatigas pa siya.

Napangisi na lang si Kai nang halikan siya nang asawa niya. Gigil na gigil kasi ito at tila ba matagal itong di nakahalik sa kanya.

“Wag kang mag-iwan ng sugat sa labi ko hubby.” paalala niya dito.

“I’m not promising here, babe. Binabaliw mo kasi talaga ako.” sagot naman ni Priam at pinadausdos na niya ang kanyang uhaw na labi sa leeg ng asawa niya na humahalimuyak ang mabango nitong sabon.

Si Kai na sanay na sa asawa niyang babe at wifey ang tawag sa kanya. Mostly, kapag inaakit siya ng asawa wifey ang ginagamit nito.

Pagkatapos pagsawahan ni Priam ang leeg ng asawa niya ay binalik na niya naman ang labi niya sa labi ni Kai. Sabay pasok sa kamay niya sa loob ng t-shirt nito. Tinultol ng dalawang kamay ni Priam ang naninigas na utong nang asawa saka niya iyon milalamas. Mashing it as if he is a baker, baking a bread. After mashing it nonstop, Priam played with the small buds of his wife, iniipit niya iyon sa daliri niya at pagkuway diniin niya iyon damit ang hinalalaki.

“Ughh, hubby, y-yes play with my nipples like that.”

“You don’t want my mouth wifey?”

“G-gusto. Gusto ko hubby. Please, suck them, too- uh, ahh…”

Isinandal ni Priam ang asawa niya sa sink saka itinaas ang damit nito at sumuso sa utong ng asawa na nang-aakit talaga sa paningin niya. Dinilaan niya iyon. How he like when his wifey is horny for him.

Tiningala ni Priam ang asawa niya habang suso ang utong nitong matigas na sa kakalamas niya kanina at pisil. “Ang ganda mo talaga wifey. Sobra.”

Ang isang kamay ni Kai ay naitungkod niya sa likuran niya, sa sink. Ang isa naman ang nakahawak sa buhok ng asawa niya na parang bata na uhaw na uhaw na sumususo sa kanya.

“Sige lang hubby, g- ahhh… ganyan nga sumuso ka pa.” ungot ni Kai sa t’wing sinususo ng asawa niya ang kanyang utong at pagkatapos naman ay tinutudyo iyon ng dila nito. Napaka talaga nitong asawa niya.

---

“Ang tahimik ng bahay.” komento ni Archi ng makapasok sila ng kuya niya. “Alas otso pa lang, ah.”

“Nakauwi na ba sila mama?” tanong naman ni Arth.

“Oo, noong nagpaalam ako nagliligpit na si mama, eh.”

Bumuntonghininga na lamang ang dalawang magkapatid at pumunta sa kani-kanilang silid upang magbihis. Si Archi ay dumaan muna sa kusina upang ilagay sa mesa ang biniling bulalo.

Paglabas ni Arth sa kanyang kwatro ay tama na naman na lumabas din si Archi sa kwarto nito na tanging boxer at sleeveless shirt lang ang suot.

“Kuya kumain na tayo.”

Tumango si Arth at sumunod sa kapatid.

Pagdating kusina ay binuksan agad ni Arth ang binili ng kapatid na bulalo. Napasinghap siya sa amoy n’on. Natatakam na siyang kumain.

“Ako na kukuha ng pinggan kuya umupo ka na doon.” kinumpas ni Archi ang kamay upang maupo na lang ang kuya niya. “Sana naman may luto nang kanin. Kundi puro ulam tayo ngayon- ohh!” naputol ang pagsasalita ni Archi ng may makita siyang damit na kulay itim sa sahig na nasa baba ng sink. Kukuha na sana siya ng pinggan at kobyertos.

Pinulot niya iyon at pinakita sa kuya niyang naghihintay sa kanya sa hapag.

“Kuya kay daddy ba ito?”

Si Arth ay napabaling sa kapatid na may itinaas na damit ng ama nila.

“Oo kay daddy ’yan. Bakit? Ginawa mong basahan?”

“Tsk! Di napulot ko lang dito.”

Nang makita ni Archi na may luto ng pagkain at may ginataang manok na rin. Na-realized niyang nakauwi na ang mga magulang nila. Pumasok sa isip niya na gumagawa na ng kapatid nila ang kanyang mga magulang.

Ngumisi siya.

“Tsk! Si daddy umi-iskor na naman kay mama. Haha! May balak atang sundan ako.” ngising-ngisi na anang ni Archi habang nilalagay sa mesa ang pinggan at hinain nuyang kanin.

“Tumigil ka dyan Archi.”

“Hehehe. Ayaw mo ba n’on kuya dalawa kayong buntis ni mama sa bahay natin.” tukso ni Archi kay Arth na kina-init naman ng ulo nito. Lumipad tuloy sa ere ang kutsarang hawak ni Arth. “Oi, kuya biro lang.” natatawang ani ni Archi nang makailag sa lumilipad na kutsara.

---

Linggo nang gabi at walang ka-ide-ideya sina Archi at Arth kung bakit tinawagan sila ng daddy nila na mauwi sa bahay. Maaga pa naman, alas seis pa naman nang gabi. Alam naman nito na lalabas silang dalawa magkapatid.

“Kuya ubusin mo na lang iyang kanin mo nang makauwi na tayo.” si Archi nang matapos pinatay ang telepono nito.

Umiling na si Arth sa kapatid ay uminom na lang sa softdrinks niya at tumayo. Kumakain kasi sila sa isang turo-turo na kainan. Bigla kasi siyang nag-crave ng pagkain doon kaya sinabihan niya ang kanyang kapatid. Mabuti na lang at di naman ito nagreklamo.

Nakakahinga nga ng maluwag si Arth dahil kahit papaano ay may masasabihan siya sa nararamdaman niya at kung ano ang gusto niya. Masaya siya na attentive sa kanya ang kapatid niya.

“Magbabayad lang ako kuya. Mauna ka na sa kotse.”

“Hmm.”

Pagdating nila sa kanyang bahay sumalubong kaagad sa kanila ang kanilang magulang na nasa sala nila. Ang daddy Priam nila ay hinahagod ang likod ng kanilang mama Kai.

Nang kapwa mag-angat ng tingin ang kanilang magulang. Nakakurap-kurap si Arth at biglang kumabog ang puso niya sa di malamang dahilan. Hindi gusto ni Arth ang nakikita niyang ekspresyon sa mukha ng kanyang mama. Ang daddy niya naman ay tipid na nginitian lang sila nito.

“Ma, dad. Bat kayo napatawag? Hehe, wag ninyong sabihin na may bunsong kapatid na ako?” si Arth na nakapansin din sa mabigat na atmospera ay sinubukan njyang pagaanin iyon sa pamamagitan ng pagbibiro. Kaso lang hindi man lang nagreact ang mama niya doon maski ang daddy niya. “Tangina. Ang seryoso.” mahinang mura ni Archi.

“Saan kayo galing?” tanong ng mama nila.

“Maupo muna kayo.” ang daddy naman nila.

Tiningnan ni Archi ang kanyang kuya at nakita niyang napapapisil na ang kuya niya sa kanyang kamay. Kilala ni Archi ang kanyang kuya. Mapagmataas ang kanyang kuya at di niya ito nakitang kinabahan kahit na magreport sa harap ng malalaking tao sa kompanya nila ngunit ngayon na nakita lang nila ang mama nila na sobrang seryoso. Pati siya’s kinabahan doon.

“Kumain kami sa labas, ma.” sagot ni Archi sa mama nila.

“May pagkain naman dito. Nakapagluto na naman ako. Bakit doon sa labas?” sunod na tanong nito.

“Eh, nagutom ako ma… sa pagkain sa labas kaya ganun.” si Archi na naman ang sumagot.

“Ikaw Arth?”

“Po? Ma? Ah, sinamahan ko lang si Archi sa labas…”

Napakagat labi si Arth nang makita niya ang mama niyang napapapikit sa mata nito.

“May… may nililihim ba kayong dalawa sa akin?”

“Tsk! Si mama naman baka kayo ni daddy. Baka may-”

“Hindi ito oras para magbiro Archi!”

Napaigtad si Archi sa sigaw ng mama niya.

“Babe. Wag kang sumigaw. Nasa harapan mo lang ang mga anak mo.” pagpapakalma naman ni Priam sa asawa.

“Mama…” si Arth.

“Alam ninyong ayaw na ayaw kong pinaglilihiman ninyo ako. Galing kayo sa akin at ayaw kong ginaganito ninyo ako, kami ng daddy ninyo.”

“Ma, a-ano naman po ang ililihim namin sa inyo ni kuya?”

“Sige. Sabihin ninyo sa akin. Ano ito?” itinaas ng mama Kai nila ang isang… PT. Ang PT na ginamit ni Arth. May dalawang pulang linya pa talaga doon.

“Arth…”

“Sorry. Sorry, Ma.” niyuko ni Arth ang kanyang ulo at pilit na pinipigilan ang kanyang luha na namumuo na kaso tumulo na iyon.

Napabuntong hininga si Kai nang makita ang kanyang anak na tumutulo ang luha. Parang kinusot ang puso niya sa kanyang nakita. Kaya napaiyak na lang din siya.

“Kailan pa ito anak?” tanong ni Kai.

“T-twelve days, Ma.”

“Sinong ama n’yang dinadala mo Arth?”

Doon na naiangat ni Arth ang kanyang mukhang basa sa luha. Kumirot ang puso niyang makitanv umiiyak ang kanyang mama dahil sa kanya.

“Ma… hindi… hindi ko po siya nakilala.”

“What the fuck!?” / “Ano!?”

Sabay na sigaw ng kanyang mga magulang.

“Arth, don’t kid around.” si Priam nagtatagis na ang bagang ni Priam.

“Dad. Hindi po ako nagbibiro. Di ko po talaga kilala. Biglaan lang po ang lahat. Ewan ko. I was driven by alcohol that time at di ko rin maalala ang mukha niya.” pagpapaliwanag ni Arth sa kanyang ama.

Marahas na tumayo si Kai. “Sinong gago iyon Arth at mapapatay ko!!!”

“Babe. Jesus. Calm down.” si Priam naman at pinaupo ulit ang asawa.

Winaksi ni Kai ang akamy ng asawa sa galit na naramdaman niya. Sa gagong bumuntis sa anak niya.

“Paano ako kakalma nito Lacsamana!? Ang anak natin nabuntis at sa kasamaang palad di pa… di pa niya kilala!”

“We can raise our granchild without that asshole, babe. Besides, baka by now hinahanap na rin ng lalaki ang anak natin.”

“Hmm! Priam Lacsamana! Iba pa rin kapag kompleto ang pamilya. Saka, hoy Lacsamana! Hindi lahat ng lalaki kagaya mo. Hindi lahat ng lalaki ay kagaya mo na hinabol ako, na hinabol mo ang pinunlaan mo sa semilya mo!”

“Babe.” namula naman ang mukha ni Priam. Nasa harapan kasi sila ng mga anak nila. Napailing si Priam. Kanina sinabi ng asawa niyang mapapatay nito ang nakabuntis sa anak pero gusto rin naman pala nito ang kompletong pamilya. Iba rin talaga ang asawa niya.

Si Archi na kinakabahan kanina ay napapakagat labi upang pigilan ang pagtawa sa hitsura ng ama niya.

“Arth. Kahit ba mukha noon di mo matandaan? Pwede nating ipa-sketch iyan tapos ipapakidnap natin para mapanagutan ang apo ko!” pagbabaling ni Kai sa panganay.

“Ma, malabo po. Malabo ang mukha niya sa isip ko. Sorry, Ma. Kung sana ay alam ko rin. Magugulpi ko rin ang lalaking iyon!”

Tumayo na lang si Kai saka nilapitan ang anak at mahigpit iyong niyakap.

“Di ka dapat naglihim sa akin anak. Dumaan ako dyan dahil sa ama mong walang hiya. Alam ko ang pinagdadaanan mo kaya dapat sinabi mo sa mama.”

Niyakap ni Arth ang mama niya. “Sorry talaga Ma, at patawad po.”

Kumalas si Kai sa pagkakayakap.

“Hmm.” huminga ng malim si Kai. “Akala ko talaga si Archi ang unang magkakaroon ng anak. Akala ko talaga si Archi ang unang makakabuntis ng kung sino dyan…”

“Mama naman. Dinamay pa ako.” busungot ng anak niya.

“Pag ikaw bata ka nakabuntis ka. Bibitinin talaga kita patiwarik.”

“Daddy, si mama, oh.” sumbong ni Archi sa ama.

“Hahaha, ayos lang ’yan anak. Di naman kaya ng mama mo na ipatiwarik ka kasi malaki ka at maliit siya.” tawang-tawa na anang ni Priam pero nang makita niya ang nandidilim na mukha ng asawa ay nakatayo siya at tumakbo sa kwarto nila.

“PRIAM LACSAMANAAA!!!”

Narinig ni Kai ang malas na tawa ng asawa niyang nasa hamba na nang pintuan sa kwarto nila. Tumaas ang dugo ni Kai sa ulo niya at marahas na tumayo. Hindi na siya nagsuot ng tsinelas niya sa inis sa asawa niya. Malalaking hakbang ang ginawa niya patungo sa kanilang silid. Kaso pumasok na si Priam sa loob pero bago iyon may sinigaw pa ito na putok na sa huling pasensya ni Kai sa asawa niya.

“HAHAHA! COME HERE, WIFE! IKAW NA NAMAN HUMABOL SA AKIN!”

“GAGONG PRIAM LACSAMANA! MATUTULOG KA SA LABAS NGAYON!!!”

Sabay na lang na napabuntonghininga sina Arth at Archi sa magulang nila. Even if they’re old, the love, and affection that their parents have never withered through time. It even grew more.

The End

Thank You!

Thank you for making it this far. Gusto ko pong i-congratulate ang mga reader/s ko na nakaabot hanggang dito. Haha! Mabuti at napagtiisan ninyo ang storya nila Kai at Priam. I know that I still have a lot of things that need to improve when it comes to my writing, my grammar and etc.

Pero maraming-maraming salamat pa rin po sa pag-intindi at sa pasesnya niyo. Supposedly, this ‘He Who Conceive’ will end at chapter 25 pero dahil sa nagbabasa at naghihintay sa mga updates ko umabot tayo hanggang chapter 39. 

Ito po ang kauna-unahang MPEG story ko at di po ako confident dito dahil akala ko walang magkaka-interes pero salamat po sa mga sumusuporta. Kita-kita po tayo sa second Mpreg book ko >•<. MWUAHH!!! Stay safe and I love you.    - JICEL

He Who Conceive,

Signing off

Characters

I don’t own the photo below. And as for the photo removal, please, DM me.

---

Priam Lacsamana

Makaio Villanueva-Lacsamana

---

Ito po ang sa tingin ko fit sa character nina Priam at Kai but feel free to think kung sino sa tingin ninyo ang bagay na Priam at Kai.❣Labyo!🥰