He’s Dating A Beki,Too! (boyxboy)

NOTE - Wala po itong kinalaman sa He’s Dating a beki na nauna,hindi lang po si Kellan ang nakikipag date sa beki :) kung lalabas man sila dito,for short period lang. Enjoy reading!

.

.

.

.

---

Si Nicolai “LAii/LYE” Javier ay isang 2nd year college student,isa sya sa mga sinasabing Androgynous. Kung inaakala nyong mga babae lamang ang pinapangarap ng mga lalaki,nagkakamali kayo dyan. Dahil si Laii ay may makikilalang dalawang lalaki na magpapabago ng buhay nya,si Bless na isang ubod ng gwapong barista o si Keez na ubod ng gwapo at mayaman pa? Sino sa kanila ang pagbibigyan nya? Ating alamin ang kwento nila.

Beki one!

“Huy! Huy! Laii gising! Baka ma-late tayo.” pang gigising ni Bless. Kanina pa gising diwa ko pero ayoko ko pang dumilat. Bahala sya dyan! Kahit 10 minutes pa gusto ko pang matulog.

Teka? Anong ginagawa ng kumag na to dito sa balwarte ko? Agad akong bumalikwas ng bangon.

“Anong ginagawa mo dito? Dapat kinatok mo na lang ako! Dingding lang pagitan ng higaan natin oh?!” sabi kong ganyan habang nagkakamot ng ulo.

“Hoy Nicolai Javier! Kanina pa kita kinakatok! Tulog mantika ka!” nakatayo ng sabi nito at pinamewangan ako. Naku! Kung hindi lang sya gwapo ginamitan ko na sya ng Moon Spiral Heart Attack!

“Ewan! Wait mo ako,maliligo na ako.” padabog kong sabi habang nagtatagal ng muta.

“Bilisan mo! Kung ayaw mong putaktihin tayo ni Keez!” anito at lumabas na sa napaka laki kong silid.

Ako si Nicolai Javier,second year college,at isang education student. Laii ang palayaw ko,si nanay kasi,gusto akong maging babae. At yung gumising sa akin,sya si Bless Giovani Tamayo,4th year college,isang HRM student. Ive known him eversince I can remember. Sa squatter area kami nakatira,kahoy na barong barong ang bahay namin,may taas,dati nung bata pa kami ay magkakatabi kaming matulog,pero nung lumaki na kami,nilagyan na ng harang na dingding. Kaya dingding lang pagitan namin sa pagtulog ni Bless.

Habang naliligo ay hindi ko maiwasang maalala ang mga pangyayari nung bata pa kami,kapwa kami walang tatay at nanay lang namin ang mga kasama namin ni Bless.

Tanda ko pa,apat na taong gulang ako nun ng lumuwas kami dito sa manila,makikitira daw kami sa kaibigan ni Nanay,pagdating namin naguluhan ako kasi masikip ang lugar,mabaho,madaming tao,pagdating namin dun sa bahay sinalubong kami ng kaibigan ni Nanay at ng isang batang lalaki na pitong taong gulang ata,may dalang basket,ang sabi naglalako daw ng pandesal.

Nagtatahi ng basahan ang mga nanay namin na ibebenta namin ni Bless sa kalsada pag tanghali,doon namin nakilala ang gunggong na si Keez,walang palya sa pagdalaw sa bahay,nakikisiksik eh ang yaman yaman at ang laki ng bahay.

At yon nga,bestfriend kaming tatlo hanggang ngayon. Working student pa din kami ni Bless,sya barista,ako naman crew sa isang fastfood. Ang kulet nga,mula ng makilala ko yang sina Bless at Keez wala ng nang aaway sa akin,kaya nga crush ko ang dalawang yan eh.

“Pwedeng pakibilisan Laii? Male-late ako dahil sayo!”

“Opo koya!”

“Huwag mo akong tawaging kuya! Dalian mo dyan!”

---

Sa school namin,Im just a nobody,mga blockmates ko lang ang mga nakakakilala sa akin. Si Bless at Keez mga kilala dito,kumbaga campus heartrobs ang dalawa. Kaya pag may nakakakitang magkakasama kami,kahit noong unang tapak ko pa lang dito ay tinataasan na ako ng kilay. Pero deadma ko lang,as long as wala naman silang ginagawang pangit sa akin.

“Oh pano,hindi na kita maihahatid sa room mo Laii,may hahabulin pa akong requirements eh.” ani Bless ng nasa tapat na kami ng building kung saan ang department ko.

“Sige! Okay lang. Ingat!” ani ko at umalis na sya. Hindi alam sa school na ito na sa iisang bahay kami ni Bless nakatira,hindi talaga ako dito nag aaral,pinalipat lang ako ni Bless para lagi daw kaming magkasama kahit sa school.

Nasan kaya ang Keez na yon? Panay text kanina,hindi naman pala magpapakita.

Paakyat na ako sa hagdan ng may humablot sa akin,halos malaglag ang puso ko sa nerbyos,paglingon ko,si Keez pala!

“Keez!! Walangya ka! Papatayin mo ba ako?” sabi ko habang nakahawak sa dibdib. Hindi na ako magkakape! Ang lakas ko nerbyusin.

“Pasensya naman.” nakangiti nyang sabi,labas dalawang dimples,at ang mga mata nyang singkit ay lalong naningkit. “Ano first class mo? Tara at gumala.”

“Ayoko! Magagalit si Nanay at Bless!”

“Sige na naman,hinintay ko nga umalis si Bless eh.” at nagpuppy eyes pa si gago.

“Basta! Ayok–”

“Minsan lang to,hindi na tayo bata kaya kaunti na lang time natin sa isa’t isa. Pagbigyan mo na ako.” aniya habang hila hila ako papunta sa parking lot. Wala na akong nagawa ng paupuin nya ako sa front seat ng kotse nya.

“San tayo pupunta Mister Keezue Sebastian?”

“Dyan lang! Magde-date.” nakangisi nyang sabi at pinaandar na ang kotse. Hindi ko maiwasang mamula,first time kasi na kaming dalawa lang,at date pa daw,sinong hindi kikiligin?

“Nag cut ako ng class para dito?”

“Huwag ka ng maraming satsat nga Laii,mag enjoy ka na lang.” aniya at nanahimik ako. Dadamhin ko na lang ang kilig ko,huwag lang sana akong maihi.

Sa mall kami pumunta,nag ikot ikot,at ng mapagod ay nagpasyang kumain. Wala talagang pinagbago si Keez bukod sa lalong gumwapo. Sa isang restaurant sa loob ng mall kami pumunta. Ang malas nga dahil yung pwesto namin ay malapit dun sa pwesto ng mga babaeng schoolmate namin.

“My goodness! Keez is here.” dinig kong sabi nung isang babae,abala kasi si Keez sa pagtingin sa menu.

“He’s dating a beki,look!” sabi ng isa pang babae. Buset! Bakit ganyan silang mag usap? Pinapadinig ba talaga nila?

“Ngayon ko lang na notice ang beki na yan,do you know him? Like eeww! Bakit sya ang idene-date ni baby Keez ko?” maarteng sabi pa ng isang babae.

“We have to make a move girls! Mukhang schoolmate natin ang beki na yan! Hindi nya dapat maagaw si Keez!”

Dyosko po! Mukhang manganganib ang buhay ko sa kamay ng mga babaeng yon?

“Pakidagdagan yung rice,thanks.” ang sabi ni Keez na nakapagpalingon sa akin.

“Para kanino ang extra rice?” taka kong tanong.

“Para sa akin. Gutom na gutom ako,inagahan ko talaga para abangan ka.” nakangiti na naman nyang sabi. Hindi ba nya talaga nadinig yung mga babae?

“Ah.. Okay.”

“C’mon girls!” sabi nung isang babae at kita kong tiningnan nila ako ng masama ng dumaan sila sa tabi namin,pero pagbaling nila kay Keez ubod na ng tamis ang mga ngiti nila. Si Keez naman ay nginingitian din sila.

Ang nangyari ay hindi cut ng class,naging absent na kami ni Keez sa araw na ito dahil kung saan saan pa kami pumunta. Kaya ng ihatid nya ako sa labasan ng squatters area ay natanaw ko sa di kalayuan si Bless,nakatingin sa kotse. Patay!

Nagpaalam na ako at umalis na din si Keez,kunwari hindi ko nakita si Bless at nagtuloy tuloy ako sa paglalakad papasok sa eskinita.

“Humanda kayong dalawa ni Keez sa akin bukas. Sa ngayon papalampasin ko ginawa nyo. Bilisan mong maglakad at kakain na,para hindi din tayo ma late sa trabaho.” sabi ni Bless na naka sunod pala agad sa akin. Napalunok ako,kakaiba kasi tong magalit,nung mga bata pa kami hindi talaga kami nakaka imik ni Keez pag nagagalit sya.

Pagdating sa bahay ay nakahanda na ang pagkain,nandun na din mga nanay namin,nagmano ako sa kanila naupo na din. Masarap ang ulam namin,mukhang madaming naipon si Bless,sabagay malaki sweldo nya kumpara sakin. Pinag iipunan din kasi naming dalawa ang pagpapatayo ng sarili naming bahay para hindi na kami dito nagtitiis sa squatter.

“Dalian nyong kumain,baka ma-late kayo.” ani Nanay. Kaya naman nagmadali na talaga ako. Isa pa,ayaw ko ding masermunan ni Bless.

Una akong makakarating sa trabaho dahil malapit lang din kaya lagi akong inihahatid ni Bless. Pagkababa sa jeep ay inakbayan na nya ako habang naglalakad. Ang bango nya kahit hindi nagpapa bango,kaya hindi na din ako nagtataka na gaya ni Keez madaming nahuhumaling sa kanya. Dumaan muna kami sa isang restaurant para maki jingle,kanina pa kasi parang puputok ang pantog ko sa jeep.

Matapos mag banyo ay lumabas na kami ng restaurant. Sakto may mga babae kaming nakasalubong,ang lalagkit ng tingin kay Bless. Parang gusto ko silang sabihan na ‘Stop staring at him! He’s mine!’ kaya lang baka magalit si Bless,mukhang kilala pa naman nya mga iyon,mga schoolmate din namin siguro katulad nung mga babae kanina sa kinainan namin ni Keez.

“My gawd! He’s dating a beki too!” sabi nung isang babae ng makalampas kami.

“What do you mean girl?”

“May natanggap akong text kanina,may dine-date daw na beki si Keez,and my gawd again! Pati pala si Bless? Anong nangyayari sa mundo?”

Napatingin ako kay Bless na ang lawak ng pagkakangiti. Gusto ba nya yung narinig nya o ngumiti sya dahil napapraning sya? Nakakaloka din yung mga babae,lumabas lang ng restaurant nagdate na? Imbaruru teh.

“Nginingiti ngiti mo dyan?” tanong ko habang naglalakad na ulit.

“Wala! Masaya lang ako,pero hindi porket masaya ako ay kakalimutan ko na ang kasalanan nyo sa akin ni Keez!” sagot nya at biglang nagseryoso.

Anyare? Baliw talaga tong isang to eh. Ilang lakad pa ang ginawa namin at nasa tapat na kami ng fastfood na pinagtatrabahuhan ko.

“Pag maaga kang nag out,puntahan mo ako sa bar okay?”

“Opo kuya!” nakangisi kong sagot.

“Sinabi ng huwag mo akong tatawaging ganyan eh!” iritado nyang sabi at napakapit pa sa ulo. Ang sarap lang asarin.

“O sige,pasok na ako koya!” ani ko at nanakbo na papasok ng fastfood.

“Goodevening!” nakangiti kong bati sa mga ka-crew ko at dumiretso sa cr para magpalit ng uniform.

Haay! Sana hindi ako mag overtime,gusto ko din pumunta ng bar na pinagtatrabahuhan ni Bless eh. Itext ko kaya si Keez? Bahala na nga.

Pumwesto na ako sa counter,since dun naman talaga ang toka ko. May pumasok na lalaki na talagang naka agaw ng atensyon ko. Ang gwapo! Artistahin. Ang swerte naman ng gabing ito oh. Lumapit na ito para um-order,at sakto sa akin pa.

“Goodevening Sir,welcome to Mcdonalds,may I take your order?” ang naka ngiti ko pang sabi. Pero tinitigan lang ako nito at nagsalubong ang kilay saka lumipat ng counter.

Nalaglag ang panga ko sa sahig dahil sa ginawa nya. Napatingin sa akin ang mga kasamahan ako.

Pfft! Did he just ignore me? My jelly! Pinahiya ako ng walangya!

Pinilit ko na lang na huwag masira ang mood ko dahil sa lalaking iyon. Huwag sana magku-krus ang landas namin dahil hindi ko na sya papakitunguhan ng maayos! The nerve!

Kaya ng matapos ako sa duty ay wala pa din ako sa mood. Laban o bawi tuloy ako kung pupunta pa ba ako sa bar na pinagtatrabahuhan ni Bless o uuwi na lang? Sa huli ay napagdesisyunan ko na lang pumunta. Kailangan ko ng makakausap,nakakapraning ang araw na ito,una pinagtsi-tsismisan na ako,pangalawa pinahiya ako ng isang walangya! Nakakainis!

Pagdating sa bar ay sakto 1am na,pumasok na ako at natanaw ko agad si Bless na nagpe-flairing. Dyan sya expert,ang magtimpla at halo ng alak pati ang mag exibition ng paghagis ng bote sa ere,ang flairing. Madaming nanood sa kanya,panay pito at palakpak. Napangiti ako dahil nakangiti nya itong ginagawa. Nag e-enjoy din sya.

Napakislot ako ng may magsalita sa may tenga ko.

“Crush mo? Im sorry fag,but he will be mine.”

Beki two!

“Huh? Ako ba kausap mo Miss?” taka kong tanong dun sa babae ng harapin ko ito. Maganda,sopistikada,pero mukhang demonyita. Pano ko nasabi? Tinaasan ako ng kilay eh!

“Obviously,ang mga katulad mong bakla ay hanggang pangarap na lang sa mga tulad ng bartender na yan,ako ang nararapat para sa kanya.” taas kilay na sabi nito at iniliyad pa ang boobs nyang halos hindi na masakop ng tube dress na suot nya.

Boobita Rose din eh,sa bagay,hindi nya alam na bestfriend kami ng bartender na sinasabi nya,baka sya ang hanggang pangarap na lang. Jusme ah? Kota na ako sa stress ngayong araw na to.

Matapos ang mga pakikipag sapalaran ni Bless sa mga paghagis ng bote ay nabaling ang tingin nya sa direksyon namin ng babae. Ngumiti at kumaway sya.

Tiningnan ako nung babae at nginitian. “See that? Napansin nya agad ako.” at naglakad ito papunta sa bar counter,agad ko syang sinundan at sinabayan,sabay kaming nakarating nung babae sa harapan ni Bless.

“Sabi ko na nga ba,ikaw yung nakita ko eh,hindi mo ako matiis no?” nakangiting sabi ni Bless.

“Who wouldn’t eh ang gwap–”

“Eh kasi maaga natapos ang shift ko. Gusto kong mapalibre pauwi.” ang agad kong putol dun sa babae. Napatingin ito sa akin at tinaasan ako ng kilay.

“Libre lang pala eh! Basta ang kapalit ay kiss” nakangising sabi ni Bless. Napanganga na ngayon ang babae at nagpalipat lipat ng tingin sa aming dalawa.

“Pakyu!” ani ko at humalakhak si Bless. Natigil sya ng mapansin ang babae.

“Good evening maam,ano pong drinks nyo?” baling nya dito. Napatanga ang babae.

“Johny Walker.” sagot nung babae. Grabe,lakas ng tolerance nito sa alak. Ilang saglit pa at na serve na ni Bless ang alak nito. Kami naman ni Bless ay nagkwentuhan,nilibre nya ako ng juice.

Pag abala si Bless sa pagtimpla ng alak ay tinitingnan ko ang paligid. Madami pa ding tao dito,mamayang 3AM pa ang closing. Attraction si Bless dito at ang regular band na nag peperform. First year college pa lang natanggap na si Bless dito at third year high school pa lang ako noon.

Tiningnan ko ang katabi ko. Nandito pa din ang babae. Wala ba syang kasama? Hanggang sa may lumapit dito na lalaki na ikinalaki ng mga mata ko.

Sya! Yung lalaking nagpahiya sa akin kanina! Tingnan mo nga naman pag mamalasin ka talaga! Hindi ako nito napansin. Pinakinggan ko sila nung babae. Hmp! Tamang flirt sa isa’t isa,tapos naghalikan at umalis. Mga imoral!

“Hindi ka pa ba sanay?” biglang sabi ni Bless. Libre na naman sya. Umiling ako at ngumiti sya. “Matagal ng uso sa mga ganitong lugar ang mga indicent proposals.”

“Talaga? Sayo ba may nagyaya na?” ang curious kong tanong.

“Marami,mga matatandang lalaki,matatandang babae,mga babaeng nagtitrip lang,mga bakla,pati mga lalaking trip lang din ang sumubok sa kapwa lalaki.” nakangiti nyang sagot. I wonder,may pinagbigyan kaya sya sa mga yon? “I know what youre thinking Laii,at ang sagot ay wala akong pinagbigyan. Gusto kong ang mahal ko lang ang makakasex ko.”

Mind reader huh? “Weh? Sa gwapo mong yan? Si Keez nga madami na atang naganun eh.”

“Haha si Keez yon,magkaiba kami. Laki sa layaw yon eh,kaya lahat ng gusto nya nakukuha nya. Kahit naman nung bata pa tayo diba? Gusto daw nya tayong maging kaibigan kaya nangulit sya ng nangulit.” sagot nya.

“Sa bagay. Uhm,hindi mo pa ba out? Inaantok na ako eh.” ani ko at naghikab. Nakakapagod ang araw na ito. Gusto ko ng matulog.

“Sa totoo lang,pwede na akong umuwi,kaya tara na,alam na iyon ni Boss.”

“Talaga? Tara na! Baka biglang may magyaya sayo. Maunsyami pa ang pag uwi natin.”

“Bakit? Ayaw mo bang may ibang tumikim sakin?” nanunudyo nyang sabi.

“Syempre ayoko! Dalian mo na!” agad kong sagot. Not minding na lumawak ang pagkaka ngisi nya.

Tulad ng dati ng makauwi kami,tulog na mga butihin naming mga ina. Sa sobrang antok ay umakyat na ako sa taas,ganon din si Bless. Pumuwesto na ako sa gilid ng dingding at nahiga,dati nung wala pa tong dingding magkatabi kami ni Bless at nagkekwentuhan hanggang makatulog,minsan natutulog din dito si Keez pero dun sya kay Bless,kaya nga kahit mayaman yong ungas na Keez na yon ay lumaki syang may respeto sa mga mahihirap.

Malapit na akong makatulog ng magsalita si Bless mula sa kabilang dingding.

“Laii,tulog ka na?”

Tiningnan ko muna ang maganda kong nanay na himbing na himbing sa pagtulog. “Malapit na,pero bigla ka nagsalita eh,ano ba yon?”

“Wala lang. Good night Laii.” napangiti ako at hindi na lamang sumagot. Haay! Kaya crush ko sya eh.

---

“Sorry na nga tol! Kulit mo!” naiinis ng sagot ni Keez kay Bless. Nandito kami sa likod ng auditorium,ang usual na tambayan naming tatlo. Natatawa na lang ako sa dalawa eh.

“Basta next time,kung gusto mong masolo si Laii,magpaalam ka sa akin ng maayos,hindi yung kinikidnap mo sya!”

“Oo na! Kiss na tayo! Peace na!” ngayon naman ay nang iinis na si Keez at talagang ngumuso pa.

“Lul! Kiss mo mukha mo!”

“Edi si Laii na lang hahalikan ko.”

“Gago ka!”

“Tamo?! Dun na kasi kayo sa mansyon tumira,payag naman si Mama eh,para lagi na tayo magkakasama at lagi ko nakikita si Laii,miss ko na din sina Nanay.” ang nakalabing sabi ni Keez,close kasi sya sa mga nanay namin ni Bless,kahit walang okasyon panay ang regalo nya sa mga ito.

“Hindi pwede eh. May plano kami ni Bless.” ako na ang sumagot. Ngayon naman si Bless ang ngumisi at si Keez ang sumimangot.

“Bakit hindi nyo ako sinasama sa plano nyo? Edi ako na lang ang titira sa bahay nyo hanggang maka graduate ako. Mga tae kasi,ayaw nyong tanggapin mga tulong ko.” nagtatampo nitong sabi.

“Hindi naman kasi pwedeng puro kaming dalawa ni Nicolai ang inaalala mo. Marami ka ng naitulong dati. Ayaw naming maauboso ka Keezue.” sagot ni Bless at inakbayan si Keez.

“Para kasing ini itsapwera nyo ako eh, hindi nyo ba ako mahal?”

“Hindi bagay Keez,hindi na tayo bata para gumanyan ka.” ani ko na lalong ikina simangot nito kaya tinawanan namin ni Bless.

“Ewan! Tara na nga! Nagugutom na ako.” kunwa’y nagtatampo nitong sabi at nagdadabog na naglakad palayo sa amin. Ang gwapo na,ang cute pa pag nagkaka ganyan sya,kaya talagang ultimate crush ko din sya eh.

“KKB ah?” nakangising sabi ni Bless.

“Tae! Ayaw nyo ba talagang ilibre ko kayo?! Kainis na ah! Iba na lang isasama ko. Tutal madami namang patay na patay sa akin dito. Dyan na kayo!” at nagdirederetso na ito kaya tumatawang hinabol namin sya ni Bless. Haaay! Ang sarap ng ganito,kaming tatlong magbestfriend,sana palaging ganito.

Dissmissal na at hindi pa din ako sinusundo ng dalawa na sadyang pinagtaka ko. Kung hindi nila ako masusundo,magtetext o tatawag sila. Kinutuban tuloy ako ng baka may masamang nangyari sa dalawa.

Dali-dali kong inayos ang mga gamit ko,lakad takbo ang ginawa ko palabas ng building. Bawat nadadaanan at nakakasalubong ko eh titingnan ako at magbubulungan. Bakit ba? Ganon ba sila kagalit sa bakla? Sarap nilang awayin ah!

“OMG girl! Ayan na yung mahaderang beki!”

“Ang puno’t dulo ng lahat! Ang taas kasi ng pangarap,dahil sa kanya nakikipag basag ulo sina Keez at Bless!”

“Sayang kagwapuhan nung dalawa! Masisira dahil sa beki na yan!” dinig kong usapan nung mga madadaanan ko.

Nakikipag away ang dalawa?

“Puntahan natin dali! Lets support them!” at tumakbo ang mga ito papunta sa likod,may gate din kasi dun. Ang lakas ng kabog ng dibdib ko. Mga baliw silang dalawa! Bakit sila nakikipag away?

Agad kong sinundan ang mga babae papunta sa likod. Pagdating dun nanlambot ako. Puro dugo na sina Bless at Keez.

“Sumuko na kayong dalawa! Mga bakla! Pumatol sa baklang si Nicolai!” sabi nung isang lalaki,marami ng tao pero wala man lang nagtangkang awatin sila.

“Tarantado ka! Huwag mong sabihan ng ganyan si Laii!!” galit na galit na sabi ni Keez at sinugod yung nagsalita.

“Oh! Nandito na pala yung baklang trip na trip nang dalawang to! Sayang kayo! Hinahangaan kayo ng lahat,bading pala ang trip nyo! Ay! Shoke!” sabi naman nung isa pa,si Bless naman ang sumugod. Dalawa laban sa anim? Paano silang dalawa mananalo?

“Bless!! Keez!! Tama na yan please! Duguan na kayo!” sigaw ko. Lumingon sila lahat sa akin. Lalapit na ako para umawat pero hinawakan ako ng dalawang lalaki sa magkabilang kamay.

“LAII!!” sigaw ng dalawa. Pumiksi ako pero pinilipit ng dalawa ang mga braso ko at biglang pinunit ang polo ko. Napaiyak na lang ako. Napatingin ako sa paligid,wala akong makitang awa sa mukha ng mga tao.

“Kaya pala type nila tong baklang to brad,makinis at mabango!” ani nung isa at hinalikan ako sa leeg,nagtayuan ang balahibo ko sa takot. Nagtawanan sila,tapos yung mga babae mga nakangiti.

“Tarantado kaaaa!!” dinig kong sigaw ni Bless.

“Bitawan mo si Laii! Gago kaaa!” ani naman ni Keez. Sa isang iglap,napatumba ng dalawa yung apat na lalaki. Lumapit sila sa akin at sa takot nung dalawang kumapit sa akin ay itinulak ako saka sila nanakbo. Agad akong nasalo ni Bless.

“Mgag gago! Hindi pa tayo tapos!” sigaw ni Keez,saka bumaling sa mga nanonood samin. “Ano pang tinitingin tingin nyo? Mga wala kayong kwenta! Mag si alis kayo!”

“Okay ka lang?” nag aalalang tanong ni Bless.

“Nasaktan ka ba Laii? Tara tol,dun tayo sa sasakyan,dun muna ako sa inyo magpapalipas ng gabi.” sabi ni Keez at hinaplos ang buhok ko.

“Bakit kayong dalawa nakipag away? Tingnan nyo,ang dami nyong sugat,nabahiran ng sugat at pasa kagwapuhan nyo.” sabi ko ng nasa kotse na kami ni Keez.

“Wala yon. Hinarang lang kami at inasar.” sagot ni Bless at umiwas ng tingin.

“Akala nila mananalo sila sa amin ni Bless? Mga gago sila. Teka bakit mo nalamang nakikipag away kami.” sabi naman ni Keez habang nagmamaneho,nasa back seat kami ni Bless.

“Nadinig kong nakikipag away daw kayo dahil sa akin. Sa susunod,kung ako ang rason,huwag nyo ng patulan. Sanay na ako. Wala naman ako mapapala kung laitin o magalit sila sa akin dahil ganito ako. Ayokong napapahamak kayong dalawa dahil sa akin.” sabi ko sa kanila. Kung alam lang nila kung gaano ako natakot para sa kanila.

“Laii,hindi pwed–”

“Basta! Ganon ang gusto ko. Dumaan tayo sa butika para makabili ng gamot nyo.” matigas kong sabi. Ayaw ko ng maulit yon,baka yun pa ang maging dahilan na mawala sila sa akin. Hindi ko kakayanin.

Nang may madaanang butika ay ako na ang bumili,ayokong lumabas sila ng kotse na ganun ang itsura,mabuti na yung ako na lang,nasira lang naman ang polo ko.

Sa kabilang kalsada yung butika kaya tumawid pa ako. Ng mabili ko na ang gamot ay tatawid na sana ako ng may mga humarang sa akin.

Yung mga kaaway nina Bless at Keez kanina!

“Makakaganti na tayo!” nakangising sabi ng isa. Umiwas ako dahil may mga dala silang pamalo.

“Oopps! San ka pupunta bakla? Ganti ganti lang yan!” sabi ng isa at humarang. Naramdaman ko na lang na may pumalo sa mga hita ko kaya napaluhod ako,pagkatapos nun ay may sumipa sa akin at may pumalo ulit sa likod ko. Napadapa na ako sa semento. Pinagsusuntok nila ako. Nablangko na ang utak ko,hanggang sa may nadinig akong sigaw.

“LAIII!” boses ni Keez.

“Mga gago kayo! Lumaban kayo ng patas!” boses ni Bless. Ramdam kong nagsipagtakbuhan yung mga bumugbog sa akin. Hanggang sa magdilim na ang paningin ko.

Beki three!

Naalimpungatan ako,masakit ang ulo at katawan ko kaya nagmulat ako ng mga mata,may kakaiba din kasi akong naaamoy,amoy gamot. Ngunit pagkamulat ko ng mga mata ko eh nabigla ako sa mga nakita. Mga taong hindi ko kilala,inilibot ko ang paningin sa paligid. Nasa ospital nga ako.

“Sino kayo? Nasan sina Bless at Keez? Anong nangyari?” ang magkakasunod kong tanong at pilit binabalikan sa isipan kung ano nga ba ang nangyari at nandito ako sa ospital.

“Kalma lang, ako nga pala si Lyle,at ito ang asawa kong si Kellan,at ito naman si Amiel,kaibigan ni Bless.” nakangiting sabi ng isang baklang napaka ganda. Namangha ako. Napatingin ako dun sa Kellan,asawa nya yang gwapong yan? At itong Amiel,kaibigan ni Bless? Bakit hindi ko kilala?

“Alam kong nagtataka ka,naging kaibigan ko si Bless sa bar,pinayuhan nya ako nung broken ako sa tol ko.” pagkuway sabi nung Amiel. Tol ko? Ibig sabihin lalaki ang dyowa nya?

“G-ganon ba? Nasan sila? Alam na ba ito ng mga nanay namin? Pano ako napunta dito?” sunod-sunod ko uling tanong.

“Pauwi na kami,nakita naming binubugbog ka,galing kasi kami sa Club Ford,tapos namukhaan nitong si Amiel si Bless kaya bumaba kami at lumapit. Kaso,matigas ang mukha ng dalawa mong manliligaw,ipinakiusap samin na dalhin ka dito dahil grabe ang bugbog mo.” mahabang paliwanag nung Kellan.

“At dahil nga matigas ang ulo nila,igaganti ka daw nila. Teka,masakit pa ba katawan mo?” sabi nung Amiel.

“Ha?! Gaganti! Naku hindi pwede!” gulat kong sabi at a-ambang tatayo pero nanakit at kumirot ang katawan ko.

“Huwag kang masyadong kumilos baka lalong lumalala yan. Papunta na dito nanay niyo ni Bless.” pag awat sakin nung Lyle at hinawakan ang mga kamay ko.

“Pinasundan na namin sila kay Kyroo kasama ng iba naming tropang lalaki para walang maganap na gulo. Mag relax ka at magpagaling.” sabi pa nung Amiel.

“Hindi mapapahamak mga manliligaw mo,huwag kang mag alala,mukhang kakayanin din naman nila yung mga bumugbog sayo eh.” dagdag nung Kellan.

“Hindi ko sila manliligaw,mga bestfriends ko mga yon. Haay,ayokong napapahamak sila dahil sa akin.” malungkot kong sabi. Biglang hinawakan nung Lyle ang mga kamay ko at ngumiti.

“Matatapos din lahat ng to,maging matapang at pakatatag ka lang. Madami pang dadaang pagsubok sa inyo. Bastat magkakasama kayo,kakayanin nyo yan. Kami nga ni Kellan at ng tropa kinaya namin,walang bumitiw sa amin hanggang sa huli.”

Napa maang at humanga ako. Sino ba ang mga to at ang babait nila? Napaka swerte naman ni Bless at nakilala nya ang mga ito. Parang bigla akong nainggit na tapos na sila sa mga paghihirap sa buhay. Sana kami din kayanin namin.

Bumukas ang pinto ng kwarto,magkasunod na pumasok si nanay at nanay Beth.

“Anak! Anong nangyari?” agad na lumapit si nanay na mangiyak ngiyak pa.

“Grabe anak ang dami mong galos at pasa! Uhm si Bless?” segunda naman ni Nanay Beth.

“Magkasama po sila ni Keez,babalikan daw yung nagtrip sa amin. Pero huwag po kayong mag alala,may mga kasama silang pipigil sa gulo.”

“Pati si Keezue? Tsk! Tigas talaga ng ulo ng dalawang yon! Pati ba sila nabugbog din?” ani nanay Beth.

“May mga pasa at galos din po.”

“Naku! Grabe talaga mga yon,makikipag patayan para sa inyong tatlo,sana ayos lang sila.” ani nanay at umupo sa tabi ko,hinaplos ang mukha ko. “Baka magalit si Maam Roan” dagdag ni nanay na ang tinutukoy ay ang Mommy ni Keez.

“Sya nga pala Nay at Nay Beth,silang tatlo ang nagdala sa akin dito,mga kaibigan sila ni Bless,sina Lyle,Kellan at Amiel.” pagpapakilala ko sa kanila. Magalang namang tumugon ang tatlo at hindi nagtagal ay nagpaalam na din.

“Paano yan? Papasok pa ba kayo sa eskwelahang yon?” nag aalalang tanong ni Nanay Beth.

“Oo naman po. Walang makakapigil sa pag aaral namin.” nakangiti kong sagot. Maya-maya ay may pumasok. Ang duktor pala.

“Sino po ang magulang ni Nicolai Javier?” sumagot naman si Nanay.

“Mild injuries lang natamo nya,mabuti at walang nabaling mga buto,maaari na syang madischarge ngayon o bukas.”

---

Kinabukasan na ako nakalabas,sina Keez at Bless ang sumundo sa akin at ngayon lang din sila dumating. Hindi ko sila pinapansin,naiinis ako eh,sinabi ko ng ayaw kong napapahamak sila dahil sa akin,pero ang tigas ng mga ulo nila. Hindi nila maintindihan na natatakot akong mawala sila sa akin kung mapupuruhan sila. Walang salita,walang tanong,pinabayaan ko lang silang alalayan ako.

Ng nasa taxi na kami ay sa front seat ako naupo,gusto kong maramdaman nilang hindi ako natuwa sa pag ganti nila,dahil nakakasiguro ako,gaganti at gaganti din yung mga naka away nila at walang titigil hangga’t walang napupuruhan. Ayaw kong isinusugal nila ang buhay nila para sa akin,para sa isang walang kwentang rason na pang iinsulto lamang ng mga lalaking iyon sa pagkasino ko.

“Tol? Amiel! Salamat ah? Maraming salamat talaga.” dinig kong sabi ni Bless,kausap nya siguro sa cellphone samantalang si Keez ay dinig na dinig ko ang maya’t maya nyang pag buntong hininga.

Hanggang makarating sa bahay ay hindi ko sila pinansin,umakyat agad ako sa taas at ramdam kong sumunod ang dalawa.

“Sorry.” sabay nilang sabi kaya nilingon ko sila habang inaayos ang banig ko at mga unan. Hindi ko na mapigilang pumatak ang mga luha ko.

“Nakakainis kayong dalawa! Sinabi ng huwag ng uulitin pero umulit pa din kayo. Sana pinabayaan nyo na lang,humihinga at buhay pa naman ako,hindi nyo alam kung gaano ako natakot at nag alala para sa kaligtasan nyo!” singhal ko sa kanilang dalawa.

“Sorry na Lai,alam mo naman na hindi kami papayag na may mapahamak sa ating tatlo.” ani Keez na malungkot.

“At ikaw ang napahamak dahil sa amin. Hindi kami papayag na hindi nila pagbayaran ang ginawa nila sayo.” dagdag ni Bless na nangungusap ang mga mata.

“Yun din ako! Hindi ako papayag na mapahamak kayong dalawa! At montik na kayong mapahamak dahil sa akin. Utang na loob,huwag nyo na silang pansinin,huwag nyo ng pansinin ang mga nanunukso sa inyo at sa akin. Ayaw ko ng pakiramdam na takot na takot dahil baka mapahamak kayo,ayokong mawala kayo sa akin.” at napahagulhol na ako. Agad nila akong nilapitan,niyakap ako ni Keez at hinaplos naman ni Bless ang aking likod.

---

Halos isang linggo akong hindi nakapasok sa school at trabaho,mabuti na lamang at napakiusapan ni Bless ang mga proffessors ko at si Keez naman ang kumausap sa manager ko sa trabaho. Alagang alaga nga ako ng dalawa,naramdaman ko tuloy na mas lalong lumalim yung nararamdaman ko para sa kanilang dalawa. Sina nanay at nanay Beth naman ay ganun din,sila ang nagbabantay at alaga sa akin pag nasa school ang dalawa.

Ngayon nga ay monday na,sinundo kaming dalawa ni Bless. Kaya sabay kaming tatlong pumasok. Habang naglalakad kami papunta sa department ko ay hindi ko maiwasang mailang at kabahan. Pero sina Keez at Bless naman ay sinisita o tinitingnan ng masama yung mga tumitingin.

Nang maihatid na nila ako sa room ay tahimik kong tinungo ang aking upuan. Panay din ang dasal ko na sana,huwag kong makita yung mga lalaking bumugbog sa akin o sana hindi ulit sila magpang abot nung dalawa,dahil panigurado,hindi matatapos ang gulo.

Nang tumunog ang bell ay saktong dumating ang unang prof,at naramdaman ko ding may umupo sa likod ko,na usually laging bakante dahil mga nakiki seat in lamang ang pumupwesto dun. Hindi na ako nag abalang lingunin ito. Kinamusta muna ako ng prof bago magsimula ang klase pero tumigil din ng mapansin yung naki seat in sa likuran ko.

“Mister Castillo,its nice to see you again na maki seat in sa klase ko.” pagpansin dito ni Sir. “Graduating ka na diba?”

“Yup sir! Gusto ko lang ma refresh ang utak ko sa mga lessons ng second year,and yeah,salamat sa pag tanggap.” sagot nito. Buong buo ang boses at lalaking lalaki,duon ko lang napansin na kinikilig mga kaklase kong babae. Na curious tuloy ako at gusto ko lingunin ang tao sa likod ko,pero napigilan ko sarili ko,baka masabihan pa akong ususero.

Nasa kalagitnaan na ng klase ng maramdaman kong sinisipa sipa ng lalake sa likod ang ilalim ng upuan ko. Nung una,hindi ko muna ito pinansin dahil iniisip kong baka naglilibang lang sya. Pero nung nagtagal ay lumakas ang sipa at napaurong talaga ang upuan at tumalsik ako sa harapang upuan na ikinalingon ng lahat.

“Mister Javier? Anong nangyayari sayo?” pagpuna ng prof namin. Galit ako,galit na galit pero nagpigil pa din ako. Ayokong tapunan ng tingin ang demonyong lalaki na gumawa sa akin nun. Diba nga sinabi kong huwag na lang pansinin ang mga ganito.

Bumalik ako sa pagkaka upo at inayos ang sarili. Sana mag break na para maka alis na ako dito. Talagang nakatadhana yata sa akin ang mapag tripan.

Laking pasalamat ko ng matapos ang unang klase. Agad na akong tumayo at lumabas ng room. Bago tumungo sa next class ay nagbanyo muna ako. Pagkatapos umihi ay naghugas na ako ng mga kamay,sakto bumukas ang pinto,dahil nga hindi ko ugaling mag usisa ay hindi ko ito tiningnan. Nakita ko na lang sa repleksyon ng salamin na tumungo ito sa urinal.

Naghilamos na din ako at agad nagpunas ng mukha saka nagmamadaling lumabas. Mahirap ng magtagal sa mga ganung lugar,delikado,baka bigla na lamang sumulpot yung mga nangbugbog sakin.

Habang naglalakad sa hallway papunta sa aking next class ay hindi na naman ako mapakali,kakaiba talaga mga tingin ng mga estudyante,para akong lalamunin ng buo,parang galit na galit sila sa akin dahil ang mga gusto nilang sina Bless at Keez ay pinagtatanggol ako.

Sa di malamang dahilan ay bigla akong kinabahan. Naging malikot ang mga mata ko.

Paliko na ako dahil aakyat pa ako sa next class ko ng matigilan ako. Naka abang yung mga nambugbog sa akin. Shit!

Anong gagawin ko?

Dali dali akong umatras,lumakad sila palapit kaya tumalikod na ako at nanakbo. Jusko! Kailan ba titigil mga to? Ang lakas ng kabog ng dibdib ko sa kaba. Nagagalit at minumura na ako ng mga nababangga ko. Ano ba naman kasing klaseng eskwelahan to? Buti tumagal sina Bless at Keez dito?

Takbo lang ako ng takbo,bahala na kung san ako mapunta,at sana huwag kong makasalubong sina Bless at Keez,ayoko na silang madamay. Hanggang sa natanaw ko ang Cr na pinasukan ko kanina. Nagmamadali akong buksan ito,tatakbo na sana ako papasok ng mabangga ako sa isang tao.

“Easy.” anito.

“Sorry.” at tiningnan ko kung sino. Napanganga ako sa gulat.

Sya! Yung lalaking nagpahiya sa akin sa trabaho at yung nakikipag flirt sa bar. Titig na titig sya sa akin pero hindi ko na iyon pinansin,papasok na ako sa banyo ng may humila sa akin.

“Akala mo makakatakas ka ah? Gaganti at gaganti kami.” anito at hinigpitan ang kapit sa akin. Napalunok ako ng sunod-sunod.

“May atraso ba yan? Bitawan nyo sya.” sabi nung lalaki. At dun ko lang narealize na may ka boses sya. Sya yung naki seat in kanina! “Bibitawan nyo sya o papatanggal ko kayo sa university na to?”

“Pasensya na po Kipp.” sabi nung lalaking nakahawak sa akin at binitawan ako.

“Pag may nabalitaan akong gulo na kayo ang involve,pasensyahan tayo.”

“Pasensya na ulit,sige aalis na kami.” at umalis na nga ang mga ito. Nakanganga pa din ako. Sino sya? Kanina ginagago nya ako,ngayon niligtas nya ako.

Humarap ito sa akin na galit ang itsura. Kinabahan na naman ako. Pero bigla din itong tumalikod at naglakad palayo.

“Kipp.”

Beki four!

“Nag inquire na ako sa isang subdivision,by next month pwede na tayong makalipat.” ani Bless habang nag aagahan kami. Araw ng linggo kaya lahat kami nandito lang sa bahay.

“Ha?” ang tanging nasabi ko,ni nanay at nanay Beth.

“Teka! Bakit hindi mo ako sinabihan? Tayong dalawa dapat diba?” pagkuwa’y sabi ko ng maka recover. “Malaki na din ang ipon ko.”

“Lilipat tayo? Pano hanap buhay namin ni nanay mo anak?” pagsabat na din ni nanay habang hinahalo ang gatas nya.

“Nay Lydia,matagal na naming plano yon ni Lai,kaya nga lang,hindi na ako makapag hintay.” sagot ni Bless at tiningnan ako. Inirapan ko lang sya,naiinis ako eh,kaming dalawa nagplano nun pero sinolo nya.

“Eh pano nga ang hanap buhay namin anak?” wika ni nanay Beth at tiningnan din ako.

“Sa bahay na lang kayo nay,panahon na para magpahinga kayo.” nakangiting sagot ni Bless. “Nicolai,huwag ka ng magalit,malaki naman ang perang naipon ko,nakapag down na ako ng kalahati at next month ang kalahati para makalipat na tayo,pero kung gusto mo,at para huwag ka ng magalit ikaw na magbayad sa kalahati.”

“Sabi mo yan ah?” nawala inis ko dahil dun. “Oh nay,nay Beth,makakapag pahinga na kayo,yaan nyo ng kami naman ang kumayod para sa inyo.”

“Itong mga batang ito talaga. O sige kung yan ang gusto nyo.” ani nanay.

“Napaka swerte talaga namin sa inyo.” dagdag pa ni Nanay Beth.

“Goodmorning mga mahal!!” napalingon kami sa sumigaw. Si Keez pala kasama si tita Roan.

“Ang aga mo mambulahaw!” sita dito ni Bless,tumayo at niyakap si tita Roan,ganun din ang ginawa ko.

“Nagpasama si Mommy eh!” nakalabing sagot ni Keez,nakipag beso naman sina Nanay at Nanay Beth kay tita Roan tapos yumakap si Keez sa mga nanay namin.

“Lydia,Beth gusto ko sanang samahan nyo ako ngayong araw,girls day,alam nyo na.” nakangiting sabi ni tita Roan. Nagkatinginan kami. Maganda si Tita Roan at hindi mo iisiping 40 years old na,ganon din naman sina Nanay at nanay Beth kung maayusan lang.

“Aba’y oo naman! Saan ba?” sagot ni Nanay. Samantalang ako,si Keez at Bless ay umakyat muna sa taas.

---

Sakto sa semestral break ng lumipat kami. Tumulong din si Keez,medyo nanibago ako pagkalipat. Maayos ang bahay,townhouse style. Sakto para sa aming apat.

“Parang dito ko na gustong tumira.” ani Keez nung gabi. Natutulog na ang mga nanay namin. Napagod siguro sa paghahakot.

“May sarili kang bahay at mas malaki dito. Halos magkapit bahay tayo.” sagot ni Bless.

“Oo nga,sa katapat na subdivision ka lang.” sabi ko naman.

“Pinagkaka isahan nyo talaga ako ah? Anyway,anong plano nyo next sem?” sabi na lamang ni Keez na tinawanan namin.

“Ganun pa din siguro. Sabay ulit tayong mag enroll at pare pareho ng schedule. Mabuti nga at nawala at natahimik ang mga tarantado. Nakakapagtaka talaga.” ani naman ni Bless. Bigla tuloy akong napaisip.

Mula nung insedenteng pinagtanggol ako nung Kipp,nawala na mga nambu-bully sa akin,hindi na din napapa away ang dalawa,yung mga taga hanga nila tuloy pa din silang hinahangaan,hindi nga lang nawawala na pagtaasan pa din ako ng kilay at pagbulungan,pero okay na yun kesa dati. At ngayon nga,palaisipan sa akin kung sino ang Kipp Castillo na yon,bakit sya kinakatakutan? Anak kaya sya ng may ari ng school kaya ganun ang pagbabanta nya sa mga nambully sa akin?

Magta-tatlong buwan na din mula ng mangyari yon at hindi ko pa yon nababanggit kina Bless at Keez. Hindi ko na din ulit nakita yung Kipp,hindi na din ulit sya naki seat-in. At ayaw ko namang magtanong tanong at mag usisa. Hindi ko naman ugali yon.

“Baka natauhan na. Ayos na din yon,kesa laging nababangasan ang mga gwapo nating mukha tol.” nakangiting sagot ni Keez.

“Haha lakas talaga ng fighting spirit mo. Oh pano mawalang galang na Keez,umuwi ka na,papasok pa kami ni Lai sa trabaho.” ani Bless at tumayo na.

“Papasok pa din kayo? Grabe yan ah,walang pahinga,baka magkasakit na kayo nyan.”

“Kailangan eh,para tuloy-tuloy ang buhay.” sagot ko at tumayo na din.

“Tama si Nicolai. Oh mauna na akong maligo.” at pumasok na si Bless sa bahay.

“Lai..”

“Gusto mong ihatid na kita?”

“Hindi na. Alam mo namang lagi kong kasabay si Bless. Umuwi ka na lang at magpahinga din,masyado kang energetic sa paghahakot kanina,and Im sure pagod ka na.” sagot ko dito saka ko sya nginitian.

“Haayy! Kailan kaya kita masosolo?” ani Keez na ikinalaki ng mga mata ko.

“Ha?”

“Haay naku Lai! Napaka mo talaga. Sige na,uuwi na ako,pumasok ka na at mamaya tapos ng maglangoy sa planggana yang si Bless. Ingat sa work.” nakangiting sabi ni Keez at hinalikan ako sa pisngi bago ito tumungo sa kotse nya. Hinintay ko muna syang tuluyang maka alis bago ako pumasok sa loob.

Habang nasa work ay hindi ko mapigilang antukin. Parang ngayon ko lang naramdaman yung pagod ng dahil sa pagbubuhat ng mga gamit kanina. Tiningnan ko ang orasan,12MN na,mamaya pang 1AM ang tapos ng shift ko. Kaya ko pang labanan ang antok at pagod.

At ng matapos ang shift ko ay nagmamadali na akong umuwi,balak ko kanina na puntahan pa si Bless sa trabaho nya,pero huwag na lang. Pasakay na sana ako ng may mapansin akong parang nagkaka gulo sa may hindi kalayuan sa akin. Lumapit ako dito at nagulat pa ako sa nakita.

Si Kipp Castillo,duguan at biglang bumulagta sa lapag.

“Ayan! Madadala ka na siguro na huwag makialam!” sabi ng isang lalaki.

“Pakialamero,akala mo naman kaya mo kami?” sabi pa ng isang lalaki.

“Hoy! Anong ginagawa nyo? Isusumbong ko kayo sa pulis!” sigaw ko sa mga ito. Agad naman nagtakbuhan ang mga gago.

“K-kipp? Wui!” ani ko ng lumuhod at daluhan ito. Parang pinukpok pa ang ulo nya,ang daming dugo. Hindi ko maiwasang manginig. Naaalala ko yung mga nangyari sa akin. Agad akong tumayo at pumara ng taxi. “Manong! Pakitulungan po akong buhatin sya,dalhin natin sya sa pinaka malapit na ospital.”

Habang patungo sa ospital ay nanginginig pa din ako. Ano ba ang nangyari sa isang ito? At bakit ang dinig ko ay nakiki alam daw sya?

Pagdating pa lang sa ospital ay nailipat agad sya sa stretcher at sinugod sa Emergency Room. Ano na ngayon ang gagawin ko? Bahala na mga duktor,may makikita naman sigurong pagkaka kilanlan kay Kipp.

Nandito ako sa lobby at naghihintay ng biglang mag ring ang phone ko,ng tingnan ko,si Bless pala tumatawag.

“Nasan ka? Bakit wala ka pa dito sa bahay?” ani Bless. Halatang nag aalala sa akin ang mokong.

“Uhm,nandito ako sa ospital,nakit–”

“Shit! Anong nangyari sayo? Anong ospital? Hintayin mo ako.”

“Kumalma ka nga! Hindi ako ang na ospital. May nakita lang ako at kailangan kong dalhin sa ospital.” pagsabat ko,panigurado kasing na rattle tong si Bless.

“Sino ang kasama ni Mister Kipp Castillo?” boses ng isang duktor kaya pinutol ko na ang tawag at humarap dito.

“Uhm,doc,ako po!” sabi ko at nagtaas pa ng kamay.

“Ka anu-ano ka ng pasyente?” anito.

“Concerned citizen lang po.”

“We need to contact his parents. Nagkaroon ng kumplikasyon.”

“Uhm,baka po may Identificantion sya. Nandito lang po ako para magbantay.” ani ko na kinakabahan. Shit,kung hindi ako dumating baka napatay na sya ng mga lalaking bumugbog sa kanya. Nakakapanginig ng kalamnan.

“Yes,ganon na nga,anyway,thanks for bringing him here.” sabi ng duktor at pumasok na sa Operating room.

Nanlalambot na napa upo na lamang ako. Bigla kong naisip,pano kung kina Keez at Bless nangyari to? Baka namatay na ako sa nerbyos.

“Nicolai…” napatingin ako sa tumawag sa akin. Nakatayo sa harapan ko.

“Bless!” agad akong tumayo at niyakap sya.

“Sshhh kalma.. Im glad okay ka. Kinabahan ako. Ano bang nangyari?” ani Bless sa tenga ko,medyo kinilabutan at nakiliti pa ako.

Naka upo na kami at kinwento ko sa kanya ang nangyari. Ilang saglit pa may mga humahangos na dumating,mukhang isang mayamang pamilya. Ito siguro ang pamilya ni Kipp.

“Umuwi na tayo Bless.” ani ko. Mukhang hindi na naman kasi ako kailangan pa dito.

“Buti naisip mo yan. You look awful. Kailangan mo ng matulog at magpahinga. Ayokong na i-stress ka ng ganyan.” sagot ni Bless at inalalayan ako tumayo,parang ngayon tumodo ang epekto ng pagod sa akin. “Hindi ka ba muna magpapa alam o magpapakilala man lang sa pamilya nung pasyente?.”

“Hindi na. Ang importante nadala ko sya dito. Tara na,antok na ako.” sagot ko at tiningnan ang pamilya ni Kipp na kinakausap ng duktor na kumausap sa akin kanina.

Naka akbay sa akin si Bless at isinandal ko ang ulo ko sa balikat nya habang lulan kami ng taxi pauwi. Gusto ko ng tuluyang matulog muna habang nasa byahe pero hindi ko magawa,nadidinig at nararamdaman ko kasi ang malakas at mabilis na tibok ng puso ni Bless. Bakit ganun ang tibok ng puso nya? May sakit ba sya sa puso?

Nang makauwi ay lantang gulay na talaga ako,para akong sobrang lasing na inalalayan pa ni Bless papunta sa kwarto ko,at ng maihiga na nya ako naramdaman ko na lang na humiga na din sya sa tabi ko. Hindi ko na pinansin,malamang pagod din sya,pareho lang kami.

Naramdaman kong pumulupot ang mga braso nya sa katawan ko. Niyakap nya ako mula sa likuran,pero dahil pagod at antok nga,hindi ko na pinansin. Masarap din kasi sa pakiramdam ang pagyakap nya,parang napaka payapa ng paligid,parang lagi akong ligtas.

“Nicolai, na miss ko to ng sobra. Good night,sweet dreams.” yan ang huli kong narinig na sinabi ni Bless bago ko pinagbigyang sakupin ako ng kadiliman.

“Good morning Lai-lai.” ang naka ngiting mukha ni Bless ang sumalubong sa akin pagdilat ko.

Agad akong napa balikwas ng bangon dahilan para matawa sya at nalaglag ako sa lapag.

“Aray!” daing ko at bumalik sa kama. “Anong tinatawa tawa mo dyan? Anong ginagawa mo dito?”

“Huwag kang over reacting Nicolai,dito na din ako nakatulog dahil sa pagod. Saka ganito naman tayo nung mga bata pa tayo ah?” nakangiti nyang sagot sa akin. Ang gwapo lang ng gago kahit bagong gising,panigurado mukha akong impakta.

“Noon yon! Malalaki na tayo,malay ko ba kung–”

“Tigilan mo yan. Huwag kang assuming,hindi kita type! Ni hindi nga ako tinitigasan sayo!” nakangisi nyang pagputol sa sasabihin ko. Hinampas ko nga sya ng unan.

“Aray!” daing nya.

“Ang yabang mo! Hindi din naman kita type! Tse!” at hindi ko sya tinigilan sa kaka hampas hanggang sa tumayo na sya. Napatutok ako sa gitnang bahagi nya. Napangisi ako.

“Hindi daw tinitigasan! Chosero! Eh ano yan?!” sabay diin ko ng hintuturo sa bagay na yon. Huli na para marealize ko kung anong ginawa ko.

“Ah eh.. Huwag ganyan… Uhm normal na yan sa lalaki no? Bakit ikaw ba?” aniya na parang na tense at namula saka naupo ulit.

“Wala akong ganyan!” sagot ko at hinampas ko ulit sya ng unan. Agad naman nya akong sinunggaban at pumaimbabaw sya,kinikiliti nya ako tapos pilit nyang itinataas ang damit ko.

“Wala? Patingin nga! Baka uod lang kaya tingin mo wala!” tumatawa nyang sabi habang pinipilit hilahin pababa ang pants ko at kinikiliti pa din ng isa nyang kamay.

“Ayaw! Tigilan mo yan! Hahaha! Hindi na ako makahinga! Haha! Oy huwag! Hahaha!”

“Ang sweet naman.” napalingon kami sa nagsalita. Si Keez,nakasandig sa pinto at naka cross arms.

“Keez.”

Beki five!

“Keez!” ang bulalas ko at bumangon. Ganun din ang ginawa ni Bless. “Ang aga mo naman?”

“Alam nyo namang bored ako sa bahay palagi. Sa iisang kwarto lang pala kayo natutulog?” ang nakangising sabi ni Keez habang naka cross arms. Pero may iba akong natutunugan sa sinabi.

“Hindi no!” ang agad kong sagot.

“Inantok na ako at dito nakatulog. Anong oras na kasi kami nakauwi ni Nicolai dahil nagpaka bayani pa sya.” ang sabi naman ni Bless at tumayo na.

“Nagpaka bayani?” salubong na kilay na tanong ni Keez.

“Oo,nagpaka good samaritan kasi sya at may dinala sa ospital,kaya ayun.” ani Bless at naglakad na papunta sa pinto. Bigla ko naisip si Kipp. Kamusta na kaya sya? Sana okay lang sya. “Sina Nanay?”

“Nagluluto na ng breakfast.” sagot ni Keez. Pinapakinggan ko lang ang pag uusap nila habang inaayos ko ang kama.

“Tara na,para pagkatapos maghanap tayo ng mapaglilibangan.” ang sabi ko na lang at nauna ng lumabas ng kwarto,ramdam ko namang agad din silang sumunod sa akin.

Pagdating sa kusina ay katatapos lang nina Nanay magluto at napansin ko sa lamesa na may ibang pagkain,may prutas pa. Syempre,kay Keez galing yon.

Masaya kaming nag agahan,masaya akong makita na masaya si Nanay at Nanay Beth sa bagong buhay at bagong bahay namin. Ito ang pangarap namin ni Bless,ang makapag pahinga sila.

Matapos mag agahan ay naligo na kami ni Bless at pagkatapos ay umalis na. Gamit namin ang kotse ni Keez,at sa totoo lang ay wala pa kaming destinasyon. Halos lahat kasi ata ng pwedeng puntahan ay napuntahan na naming tatlo mula nung mga bata pa kami. Ganun ka eager at kakulit si Keez kahit noon pa man,ayaw nyang mag gala o umalis ng hindi kaming dalawa ni Bless kasama.

Kaka park lang namin sa parking ng isang mall ng may tumawag kay Bless,kinailangan pa nyang lumayo para makipag usap,at ng bumalik sya ay seryoso na.

“Lai, Keez. Im sorry pero hindi na ako makakasama.”

“Bakit? Sino ba yung tumawag?” ang agad na tanong ni Keez.

“Baka girlfriend.” ang segunda ko naman.

“Hindi! Alam nyong wala akong girlfriend. Boss ko sa bar ang tumawag,may party daw mamayang gabi at ngayon pa lang naghahanda na sila,lahat ng crew ay invited at kailangan ko daw umattend.” ang malungkot nyang sabi. Medyo nalungkot din ako dahil hindi na sya makakasama.

“Ganon? Edi sige,umattend ka,minsan lang ang ganyang kasiyahan sa trabaho.” ani ko at tumabi kay Bless. “Uwian mo kami ng pagkain ah?”

“Haha! I’ll try Nicolai. Oh pano Keez! Kayo muna ang magsaya.” sagot ni Bless.

“Sure!” nakangising sabi ni Keez. Humalik lang si Bless sa noo ko at nakipag manly hug kay Keez bago tuluyang umalis.

“So pano? Kakampi ko ang tadhana ngayong araw,masosolo din kita.” nakangising sabi ni Keez sabay akbay sakin.

“Hahaha! Baliw! Tara na nga.” sabi ko na lamang at hinila na sya papasok sa Mall. Madaming tao,palibhasa bakasyon.

“Ano nga pala yung sinasabi ni Bless na may tinulungan ka at dinala sa ospital?” tanong ni Keez habang naglalakad kami at naghahanap ng pupuntahan.

“Yun ba? Kaka out ko lang sa work at pauwi na sana ako,kaso may nakita akong binubugbog. Napuruhan yung lalaki,nabagok. Kaya ayun,dinala ko sa ospital.” ang sagot ko habang binabalikan sa isipan ko ang pangyayari.

Sana okay na sya.

“Wow! Napaka buti mo talaga! Kaya mahal na mahal kita eh!” aniya at hinapit ako palapit sa kanya.

“Bolero! Mahal daw? Eh ang dami mo ngang babae,dami mo na din naging girlfriend at ang dami mo ng naikama!” nakangising pang iinis ko sa kanya.

“Oy! Walang personalan! That was before at walang emotion involved dun,iba sila at iba ka.” depensa nya na lalo ko ikina ngisi.

“Iba talaga ako,babae sila at bakla ako.” sagot ko naman.

“Dont say that! Para sa akin babae ka,at kahit kailan hindi ka nila napantayan. Huwag mo ngang inaano ang sexuality mo Lai. Binabadtrip mo ba ako?” salubong na kilay na sabi ni Keez,tumigil pa talaga sa paglalakad at hinarap ako.

“Joke lang! Ito naman,tara nood na lang tayong sine,showing na ang She’s the one.” sabi ko at hinawakan na ang kamay nya. Pero hindi man lang sya kumilos,yun pala nakatingin sa mga kamay namin. “Hoy! Tara na!”

“Ahm.. Ah.. Uhm.. She’s the one? Ang baduy naman nun, love story?”

“Ayaw mo? Sige,ako na lang.” ani ko at binitawan ang kamay nya at nauna ng maglakad.

“Hoy Lai! Joke lang din! Hintayin mo ako!” dinig kong sigaw nya. Ayokong lumingon dahil for sure madaming nakatingin sa kanya,kanina nga lang ang daming kinikilig sa kanya eh. Malamang,ang gwapo naman kasi talaga nya,kahit si Bless din naman ay isang certified headturner.

Ng maabutan ako ni Keez ay hinawakan nya ang kanang kamay ko at pinag intertwine. Lihim akong napangiti at kinilig. Haay! Kung alam lang nilang dalawa ni Bless kung paano ako mamatay sa kilig sa mga simpleng sweetness nila.

“Hindi ka na mabiro! Sige na,She’s the one na papanoorin natin,pagkatapos manood tayo ulit,Thor naman. Okay ba yon sayo?” aniya sabay kurot sa ilong ko.

“Oo na! Huwag mo lang kurutin ang ilong ko.” natatawa ko na ding sabi. Maya maya pa ay nasa loob na kami ng sinehan at nanonood. Gusto ko sanang matawa dahil focus na focus si Keez sa panonood. Kaya ng matapos ang pelikula ay sadyang nagtaka na ako dahil bigla syang natahimik.

“May problema ba? Bigla kang natahimik.” ang nag aalala kong tanong habang nandito kami sa Mcdo at kumakain.

“H-huh? Wala,iniisip ko lang yung napanood natin. Ang hirap pala nung mahal mo bestfriend mo at ma friendzone ka. Ang sakit nun.” seryoso nyang sagot.

“Hindi ko alam na na apektuhan ka pala dun. Naku Keez,nangyayari talaga yun, bakit? Nainlove ka na ba sa amin ni Bless?” ang biro ko naman para huwag na syang magseryoso. Kumagat na ako sa burger at hinintay ko ang isasagot nya.

“Baliw! Never ako maiinlove sa lalaki!” ang sabi nya na tinawanan ko dahil nanlaki ang mga singkit nyang mga mata. “Naisip ko lang,ganun pala pag nagmahal ng kaibigan.”

“Huwag mo na ngang isipin yon,hindi ka naman si Dingdong o Enrique para mag emote. Kumain ka na lang dyan at papanoorin pa natin ang Thor diba?” sabi ko naman saka nilantakan ang kanin at manok.

“Napaka ano mo talaga. Teka nga,na inlove ka na ba? O nagka boyfriend?” aniya pagkatapos ngumuya at lumunok. Ang gwapo lang talaga ng singkit na to kahit kumakain lang.

“Hindi pa,crush lang dati. At saka may nakita ba kayong ibang lalaki na kasama ko? O boyfriend na pinakilala sa inyo? Wala diba,yon na tadhana ng mga bakla.” sagot ko at bumalik ulit sa pagkain.

Tumigil sya sa pagkain at tinitigan ako,kaya naman tinaasan ko sya ng kanang kilay. “Yan ka na naman eh! Bakit nga ba wala?”

“Huwag mo ng tanungin,baka ma guilty ka lang.” ang nakangisi kong sagot. Syempre,hindi ko sasabihin na dahil sa kaka-bakod at protekta nila sa akin ay wala talaga nagtangka dahil takot sa kanilang dalawa. Ayoko namang layuan nila ako para lang magka boyfriend.

“Hmmn.. Okay. Sabi mo eh.” ang sabi na lang nya at ng matapos kumain ay naglakad na kami pabalik sa sinehan ng may makasalubong kami na mga babae.

“Hi Keez! Its nice seeing you here!” sabi ng isang babaeng maganda na naka tube dress pa.

“At lalo kang gumwapo huh? My god! I cant wait for that thing to happen again.” sabi ng pangalawang babae. Nagsalubong na ang mga kilay ko. At napansin kong napangiwi si Keez at parang namutla.

“Tama ka dyan. Ang galing nya,and his size? Its amazing. I feel like a first timer again.” malanding sabi ng ikatlong babae. Medyo nainis ako kaya dumistansya ako kay Keez,sinundan ako ng tingin ng tatlong babae.

I can’t believe this! Hindi man lang sila nahiyang pag usapan yon sa harap ng ibang tao? Ano ba tong mga babaeng to? Bisyo na ang sex? Parang candy na lang siguro sa kanila ang ari ng lalaki! Ako nga hindi pa nakakakita o nakakahawak man lang nun,tumikim pa kaya? Grabe mga ito,may mga babae pala talagang ganito.

“Uhm.. Lai.. Uhm tara na.” ani Keez na ngayon ay napansin kong hindi na talaga mapakali. Umangat na ang level ng pagkainis ko,alam kong madami syang naging babae,pero hindi ko alam na ganyang klase ng mga babae.

“Whats wrong Keez? Are you with that gay?” sabi nung unang babae kanina.

“Or are you dating that gay?” sabi nung pangalawa.

“OMG! Youre one of them? Those guys who also likes guys and gays? Gosh!” react nung pangatlo. Lalo akong nainis sa mga reaction nila. Para bang krimen ang pakikipag date sa bakla. Pero matagal ko na ngang sinabi diba na hindi dapat pinapansin ang ganyan.

“Nicola! Hoy! Hintayin mo ako.” ang sigaw ni Keez ng walang imik na iwanan ko sila at naglakad na papuntang sinehan. Itong si Keez lang ata ang mayaman na kung makasigaw ay parang wala ng bukas.

“Miss,Thor nga po,dalawa.” ani ko.

“Hey! Lai,sorry na. Hindi ko naman expect na makikita sila dito eh.” ani Keez sa may gilid ko.

“The truth is,I dont really mind kung ilan ang naging babae mo,hindi ko lang gusto ang tabas ng mga dila nila.” sabi ko at iniabot sa kanya ang ticket nya.

“Kaya nga sorry talaga! Patawarin mo na ako.” pangungulit nya at hinawakan pa ang mga kamay ko. Napatingin ako sa ticketbooth at nakangiti ang babae na nagpapalipat lipat ng tingin sa amin ni Keez.

“Patawarin mo na teh,pinili ka naman nya over those girls eh.” nakangiting pagsingit nito na ikinanganga ko. Iniisip siguro nito na boyfriend ko si Keez.

“Ahm,mali po ang iniis–”

“Patawarin mo na daw ako oh sabi ni ate. Sige na please!” nakangising sabi nito na nag puppy eyes pa. Lalo tuloy syang gumwapo,sinamahan pa nya ng pag pout. He is so adorable.

“Hmp! Sige na nga! Kung hindi lang dahil kay ate eh.” pigil ang ngiting sabi ko. Tiningnan ko yung babae at nag thumbs up pa sa akin.

“Yes!” masayang sabi ni Keez na napasuntok pa sa hangin saka bumaling kay Ate. “Salamat ate,bati na kami ng boyfriend ko!”

“Boyfriend? Hoy! Gusto mo–” hindi ko na natapos ang sasabihin ko dahil mabilis nya akong hinalikan sa labi at hinila na papasok sa loob ng sinehan.

Panay ang kabog ng dibdib ko. Parang kakawala sa katawan ko ang puso ko. Ito ang unang pagkakataon na hinalikan ako ni Keez sa labi at sa harap pa ng ibang tao. At sa totoo lang,nagulo ang sistema ko at parang nalunok ko ang dila ko kaya hindi na ako naka imik o nakapag reklamo.

“Hoy! Ang tahimik mo na Lai,magsisimula na oh.” pagpuna sa akin ni Keez. Bakit ganun? Parang wala lang sa kanya yung ginawa nyang paghalik sa akin?

“H-huh? Ang tangi kong sagot.

“Iniisip mo yung kiss ko no? Nagustuhan mo ba?”

Beki Six! HOW TO LOVE a collab with @RomiePatootie

NOTE: This is a collaboration with my dear @RomiePatootie to his story “HOW TO LOVE.” Do read his works,suportahan po natin ang ating mga bagong manunulat. Maraming salamat po =)

---

Isang linggo ang nakalipas at nag enroll na kami para sa dadating na sem. Syempre kasama ko na naman ang dalawa sa pag enroll,pero bago magtanghalian ay tumawag si Tita Roan kay Keez kaya nauna itong umawi at kami na lang ni Bless ang nagpasyang mamasyal.

Hindi ko binanggit kay Bless yung mga naganap nung namasyal kami na umalis sya. Parang nahihiya ako,hanggang ngayon nga eh naiisip ko pa din ang mga ka praningan ni Keez ng araw na iyon,kahit yung kiss nya hindi ko makalimutan,para akong nakikiliti na ewan pag pumapasok yon sa isipan ko.

“San mo gustong pumunta? Babawi ako diba? Ngayon ako naman ang ka date mo.” naka ngising sabi ni Bless ng nasa labas na kami ng campus at nag aabang ng jeep.

“Date ka dyan? Sapak gusto mo?” amba ko sa kanya na ikinangisi nya. “Kahit saan basta huwag lang sa mall,nakakasawa kasi eh.” dagdag ko pa.

“Okay! Edi mag foodtrip tayo,matagal na tayong hindi nakaka kain ng mga streetfoods eh.” aniya at umakbay. Ang bango talaga ng bestfriend kong ito,hindi papatalo sa kabanguhan ni Keez.

“Maganda yan! Na miss kong kumain ng fishball! San tayo?” masaya kong sabi.

“Sa may plaza may mga fishball vendor dun,para date talaga ang dating. What do you think?” aniya at hinila na ako sa pinara nyang jeep,hindi na ako sumagot at sumakay na lang kami.

Hindi naman kalayuan ang park o plaza kaya nakarating agad kami dito. Medyo maraming tao,couples,mga tropa,mga bata,may mga solo din.

“Ayun! Dali! Dali!” ako na mismo ang humila kay Bless ng ma spottan ko ang fishball vendor.

“Hindi ka naman mauubusan nyan Nicolai.” aniya habang hila-hila ko.

“Anong hindi? Tingnan mo nga ang daming bumibili! Bilis!” sagot ko at agad kaming nakalapit dito,medyo natagalan dahil maraming nabili,pero ng makabili na kami ay pumwesto na kami sa isang bench na nasisilungan ng sanga ng puno.

“Iba ka talaga pagdating sa fishball.” nakangiting sabi ni Bless habang kumakain kami.

“Alam mo yan! Hindi ko papalampasin ang pagkakataon na makakain nito.” nakangiti ko ding sabi at sabay kaming tumawa.

“Lai? Ikaw ba yan?” sabi ng isang boses na medyo pamilyar sa akin kaya nilingon ko.

Hmmn? Pamilyar sya,tapos maganda sya kung naging babae. At may kasama ding gwapong lalaki. Sino ba sila?

“Hindi mo na ba ako matandaan? Ako to si Raiven,yung kaibigan mo nung elementary! Nakakatampo ka!” aniya at agad nanlaki ang mga mata ko.

“Raiven? Ikaw nga! My god! Hindi kita namukhaan! Ang ganda mo!” ani ko,tumayo at nagyakap kami.

“Saktan kita eh! Kamusta na? Boyfriend mo ba yang kasama mo?” ani Raiven ng maghiwalay kami sa yakap.

“Hindi no! Isa sya sa dalawang bestfriend ko,yung mga lagi kong kasama dati.” ang mahina kong sagot. Bigla kasi akong nahiya eh.

“Ganun? Sya pala yon,ang gwapo ah? Nasan yung isa? Anyway,ipapakilala kita sa kasama ko.” aniya at hinila yung lalaking gwapo na kasama nya. “Xander,sya si Lai an old friend,at yung kasama nya si…”

“Im Bless,nice meeting you Raiven and bro Xander.” ang pagsagot ni Bless at inilahad ang kamay na tinanggap naman ni Xander at Raiven.

“Cool!” nakangising sabi ni Raiven.

“Huh? Teka nga,mawalang galang na Xander ah,boyfriend ka ba ni Raiven?” ang agad kong sagot.

“Oy hindi no!!” depensa ni Raiven at namula. Napatingin ako kay Bless,nakangisi sya.

“Sobra ka naman kung maka hindi.” ang naka pout na sabi nung Xander,lalo tuloy gumwapo,parang naaamoy ko na kung anong meron sa kanila. “Buti pa yang kaibigan mong si Lai at bro Bless,ang sweet.”

“Nako bro! Bestfriend lang kami nito.” sagot ni Bless at hinapit ako palapit sa kanya. At ngayon pakiramdam ko,ako naman ang namumula.

“Dun din papunta yon! Diba Lai?” pagsingit ni Raiven.

“Ewan ko! Baka kayo ni Xander?” sagot ko.

“Sana nga.” halos sabay na sabi nina Bless at Xander,parehong nanlaki ang mga mata namin ni Raiven at nagkatinginan.

Matapos ang meeting na yon at nagdesisyon kaming apat na magkwentuhan. Masarap pala sa pakiramdam na makikita at makakasama mo ulit ang taong parte ng nakaraan mo. Masaya ako para kay Raiven,nakikita ko sa mga mata nila na mahal nila ni Xander ang isa’t isa. Ako kaya kailan makakahanap?

---

First day ng sem,mag isa ako ngayong magla-lunch dahil hindi nagkatugma ang mga sked namin nina Keez at Bless. Pero okay lang naman,hindi na naman ito gaya ng dati na panay may nambubully sa akin. Maliban na lang syempre sa matatalas at pailalim na tingin sa akin ng mga kababaihan.

Habang naglalakad papunta sa cafeteria ay naisip ko na dapat siguro ay personal kong mapasalamatan si Kipp. Dahil sa kanya,wala ng nambu-bully sa akin. Pero san ko sya hahanapin? At saka,okay na kaya sya? Sana naman ay ayos na sya,mamamatay siguro ako sa pagka guilty kung hindi pa din sya okay.

Pagpasok ko sa cafeteria ay bigla akong nailang. Bakit hindi? Lahat sila sa akin tumingin. Gusto ko sanang umatras pero hindi ko dapat ipagpaliban ang gutom ko,malalagot ako sa dalawang kumag pag nagpalipas ako ng gutom. Kung paano nila malalaman? Ewan ko,ganun sila ka abilidad sa pagbabantay sa akin.

Huminga ako ng malalim at inilibot ang paningin sa paligid. And then I saw him,nasa isang table,napapalibutan ng mga kaibigan nya siguro o kaklase. Napatingin sya sa akin,parang bigla akong kinabahan na hindi ko mawari.

“Kipp.” ang bulong ko sa sarili. Nagbawi din sya ng tingin. Nakahinga ako ng maluwag,mabuti naman at okay na sya. Kahit na wala akong nakitang recognition man lang ay ayos lang basta ligtas na sya.

Pumila na ako para bumili ng maka kain,at ng makabili na ay naghanap na ako ng pwesto. Loner na loner talaga ang dating ko,pero ayos lang kahit yung dalawa lang ang kaibigan ko,masaya naman ako,at wala din naman ako balak makipag socialize,kung may lalapit edi okay.

Nagsimula na akong kumain ng tahimik habang nakatutok sa phone ko,magkasunod kasing dumating ang text nung dalawa,parehong nagso-sorry dahil hindi nila ako nasamahan. Hindi ko tuloy maiwasang mapangiti dahil sa kanila.

“Are you alone?” nagulat ako sa nagsalita kaya nabilaukan ako,pakiramdam ko mauubos agad ang hininga ko. “Here! Inumin mo agad.” may inabot itong softdrink,walang pagdadalawang isip na ininom ko ito. At ng okay na ako ay bumaling ako dito para magpasalamat.

“Salam– Kipp!” ang nabigla kong sabi.

“You know me? Sa bagay,na aksidente nga pala ako at walang maalala,by the way,okay ka na?” ang naka ngiting sabi nito at umupo sa harapan ko.

Literal na naghugis letter O ang bibig ko. Anong sinasabi nyang wala syang maalala? Nilingon ko yung pwesto nya kanina,wala na yung mga kasama nya.

“Bakit? Teka,pipi ka ba? Imposible,nagsalita ka naman kanina.” bakas ang pagtataka sa gwapo nyang mukha.

Anong nangyari sa kanya? Sa pagkaka alala ko,masungit sya at mukhang napaka tayog,bakit ganon? Nag iba sya mula ng ma aksidente. Nagka amnesia sya? Dyosko! Kasalanan ko ito,dapat pala mas inagahan ko ng oras na iyon para hindi sya napuruhan.

“Ano kasi uhm.. Oo kilala kita pero hindi mo ako kilala. Teka,bakit mo ako kinakausap? Hindi ka naman ganyan dati ah?” ang direderetso kong sabi. Gusto ko sanang idagdag na iniligtas nya ako noon sa mga bubugbog dapat sakin.

“Diba nga sabi ko na aksidente ako at walang maalala? Pwera lang sa mga magulang ko. Uhm pasensya na kung kinausap kita,I just somehow felt na may kuneksyon ako sayo,kaya lumapit ako sayo sa pag aakalang kaibigan din kita bago mawala ang alaala ko.” ang mahaba nyang sagot na ikinatulala ko.

“G-ganon? Hindi,kilala lang nga kita,uhm…”

“Alam mo nakakatuwa ka,sa totoo lang,hindi ako malapit sa mga gaya mo,aloof ako,pero sayo ewan ko ba. Pasensya na kung madaldal ako ah?” naka ngiting sabi nito. Ito ang unang pagkakataon na ngumiti sya,lalo syang gumwapo. Pero nakakalungkot pa din ang nangyari sa kanya,sana bumalik na mga alaala nya.

“Ah eh,thank you..” ang sabi ko na lang dahil wala na akong maisip na sabihin,parang biglang natuyo ang utak ko.

“Kanina pa ako daldal ng daldal,kilala mo ako pero hindi kita kilala,ano nga pala pangalan mo?”

“Ha? Ahm.. Nicolai Javier,pero Lai ang tawag sakin.” tae,kanina pa ako nagbabuckle ah?

“Nice name Lai,pwede ba kitang maging kaibigan?” muli ngumiti sya kaya ngumiti na din ako.

“Sure,magkaibigan na tayo mula ngayon.” sagot ko,inilahad nya ang kamay nya at tinanggap ko ito.

“Lai!” boses ni Keez!

Lumingon ako sa paligid at nakita ko si Keez sa pinto ng cafeteria,madilim ang mukha at parang galit. Mabilis itong nakalapit.

“Wala kang next class diba? Ngayon naman ang break ko,tara samahan mo ako.” ani Keez at hinila ako patayo. Napatingin ako kay Kipp na ngayon ay halatang nagtataka na.

“T-teka Keez,magpapa alam lang ako,saka nasan si Bless?”

“Dinaanan ko sa klase nya,maya na daw kayong uwian magkita.” malamig nyang sagot. Bigla akong nawirduhan sa inaakto nya,hindi naman sya ganyan kaninang umaga eh.

“Uhm,Kipp its nice chatting with you,see you some other time,thanks!” ani ko,tumango lang ako at hinila na ako palabas ni Keez.

Dirediretso kami hanggang sa kotse nya. Kahit ng nasa front seat na ako ay wala akong imik. Diba nga,ayaw kong nag aaway kami o mag away. Iniisip ko din kung bakit ganun ang inaakto nya.

“Sa bahay na lang tayo.” malamig nyang sabi at pinaandar na ang kotse,napalingon ako sa kanya na nagtataka.

“Teka,may class pa tayo,hindi pwede ito,papagalitan tayo ni Bless!” ang agad kong sabi.

“Sus,hindi naman nya malalaman eh!” ang malakas nyang sabi kaya hindi na ako umimik. Ibinaling ko na lang ang tingin ko sa labas ng bintana. Papalamigin ko muna ang ulo nya. “Im sorry Lai.”

“Ayos lang. Maya mo na lang ako kausapin pag okay ka na. Ayaw kong ganito tayo.” sagot ko ng hindi sya nililingon. Nadinig ko ang malakas nyang pag buntong hininga.

Pagdating namin sa kanila ay naabutan pa namin si Tita Roan,saglit pa akong nakipag usap dito bago ako niyaya ni Keez na umakyat sa kwarto nya. Tahimik akong naupo sa kama at tiningnan ang phone ko.

5 missed calls galing kay Bless. Tsk tsk! Dapat pala hindi ko na lang ito ni-silent. Hay,panigurado umuusok na ang bunbunan ni Bless ngayon dahil sa hindi namin pagpasok ni Keez.

“Lai,look at me. Sorry na kasi,hindi ko lang na control ang sarili ko.” ani Keez na nakatayo na pala sa harapan ko.

Nilingon ko sya ng may pagtataka. “Hindi na control? What do you mean? Hindi ka naman ganyan dati Keezue!”

Parang bigla syang kinabahan,naging malikot ang mga mata nya at kung san san tumitingin. Saka sya huminga ng malalim at nagsalita.

“Im sorry,hindi ko na control ang sarili ko,nagseselos kasi ako.”

Beki seven!

“Im sorry,hindi ko na control ang sarili ko,nagseselos kasi ako.”

Nagsalubong ang mga kilay ko sa sinabi nya. Hindi ko na alam san patungo ang pag uusap naming ito. At bakit may ganito?

“Nagseselos? Bakit ka nagseselos? Sinong pinagseselosan mo?” taka kong tanong.

Mas lalo syang parang na rattle. At ngayon,ayoko man mag assume,pero nage-gets ko na. Patuloy ko syang tiningnan,hinuhuli ko ang tingin nya pero mabilis syang nag iiwas ng tingin.

“Just forget it.” pagkatapos ng mahabang katahimikan ay sabi nya.

“Okay. Pwede na ba akong umuwi?” sabi ko na lang at tumayo na.

“Malalaman nila na hindi tayo pumasok.”

“Sinong may kasalanan? O sige,bumalik na lang tayo sa school,may mga class pa akong pwedeng pasukan.” sabi ko naman at nauna ng lumabas sa kwarto nya. Nakasunod lang sya sa akin hanggang makalabas ng bahay. Tahimik kaming pumasok sa kotse nya.

“San kayo galing?” ang agad na salubong sa amin ni Bless pagkababa pa lang namin sa kotse.

“Kumain kami sa labas.” sagot ni Keez,ako naman ay tahimik lang.

“Nang hindi nagsasabi sa akin? Tapos na ang break nyo kanina pa. Baka nakakalimutan nyong may copy ako ng mga sked nyo.” ang seryosong sabi ni Bless,kinabahan ako at napakagat sa lower lip ko.

Kailangan kong gumawa ng alibi. Napaka grade concious talaga nito ni Bless.

“Hala!! Male-late na ako sa next class ko! Bye Keez! Bye Bless!” bulalas ko at nagtatakbo na palayo sa dalawa. Sa bahay na lang ako magpapaliwanag kay Bless.

Wala naman akong ginawa dito sa last class ko kundi ang liparin ang isip. Iniisip ko si Bless,pano ako magpapaliwanag,iniisip ko si Keez at yung kanina. At iniisip ko din si Kipp kung anong nangyari na sa kanya.

Kaya ng matapos ang klase ay agad agad akong lumabas ng class room. Gusto ko makita si Kipp,gusto ko ulit sya makausap. Si Keez naman kasi biglang sumulpot eh.

“San ko kaya hahanapin yon?” tanong ko sa sarili habang naglalakad lakad. Ngayon medyo komportable na akong maglakad sa campus na ito,wala ng mang aaway o mambu-bully sa akin. Salamat talaga kay Kipp. Ang hindi ko lang pa din magustuhan ay ang mga pairap,matalim at pailalim na tingin nila sa akin. Alam kong campus crush sina Bless at Keez at hinahangaan nila ang dalawa,pero kasi naman,bakit kailangan nila akong pagselosan? Theyre my bestfriend for almost a decade.

Papunta na ako sa may tapat ng gymnasium ng mapansin ko na si Kipp kasama mga kaibigan nya. Pinapalibutan sya ng mga ito at nagtatawanan sila. Bigla tuloy akong nagdalawang isip kung tutuloy pa ako o hindi.

Ano nga ba ang sasabihin ko sa kanya? Anong pag uusapan namin eh kanina lang kami pormal na nagkakilala at nagkausap.

Tumalikod na lang ako at naglakad na palayo. Sina Keez at Bless na lang hahanapin ko.

“Lai! Nicolai!!” napatigil ako sa paglalakad dahil sa pagsigaw na yon. Nagtinginan tuloy sakin ang mga tao. Nilingon ko ito,si Kipp pala,humahangos habang palapit sa akin.

“Ang bilis mo maglakad.” aniya ng makalapit sa akin.

“Nagmamadali kasi ako eh.” ang sabi ko naman.

“Pauwi ka na ba? Sabay na tayo,wala na akong klase eh.” nakangiti nyang sabi. Bakit kaya may mga nilalang na ganito kagwapo?

“Huh? May kasabay ako eh,yung dalawa kong bestfriend.” sagot ko naman at pasimpleng tiningnan ang paligid. Ngayon nagbubulungan na ang mga tao. Hindi ba sila nagsasawa?

“Ah,ganon ba? Edi next time na lang. So pano? Bye Lai!” aniya at naglakad pabalik sa mga kaibigan nya. Nakatingin lang ako. Halos mapatalon ako ng bigla syang tumigil at humarap sa akin. Kinabahan tuloy ako ng magsalubong ang mga kilay nya at naglakad ulit palapit sa akin. “Nga pala,pwede ko ba makuha ang cell number mo?”

“H-ha? Uhm.. Sige.” ani ko at ibinigay ang cellphone para kopyahin nya ang number ko. Habang abala sya sa pag kopya ay palihim ko syang tiningnan. Hindi papahuli kina Keez at Bless ang kagwapuhan nya,matangos ang ilong,firm kissable lips,makapal at maayos na kilay,matang expressive at makinis na mukha.

“Tapos na! Salamat Lai!” nakangiting sabi ni Kipp at iniabot sakin ang phone ko. Tumango lang ako at umalis na sya ng tuluyan.

“Si Kipp Castillo yun diba? Magkakilala pala kayo.” nilingon ko ang nagsalita. Si Bless pala.

“Ha? Kaninang umaga lang kami nagkakilala. Kilala mo sya?” sagot at tanong ko din.

“Classmate ko sya sa isang subject. May nangyari sa kanya at nagka amnesia.” sagot nya. Tumango na lang ako at hindi sinabing si Kipp yung dinala ko sa ospital. “Tara na,nauna ng umuwi si Keez,tumawag kasi si Tita Roan.”

“Ah,okay. Bili tayong pagkain nina Nanay.” nakangiti kong sabi at nagsimula ng maglakad,sumunod naman sya at nagulat ako ng bigla akong akbayan at hapitin.

“Ngingiti ngiti ka dyan! May kasalanan pa kayo sa akin ni Keez. Yung isang yon talaga dinadamay ka pa.”

“Kilala mo naman yon.”

---

“Puntahan mo ako mamaya sa bar.” ani Bless ng nasa tapat na kami ng pinagtatrabahuhan ko.

“Anong meron?”

“Nagtatanong ka pa? Lagi naman tayong sabay ah? Baka kasi mangyari na naman yung dati,sobrang nag alala ako nun.” tahimik nyang sabi at tinitigan ako.

“Ano ka ba? May tinulungan ako nun kaya ganon. Pero pangako,hindi na iyon mauulit.” sabi ko at ngumiti.

“Good. O sige,pumasok ka na at baka ma late ka pa dahil sa akin.” aniya at namulsa. Ang gwapo lang nya sa ganung gesture.

“Sige! Kita kits mamaya! Bye!” paalam ko at pumasok na sa loob.

“Parang ang tagal na ninyo nung boyfriend mo?” sabi ng kasamahan ko sa trabaho ng mag time in na ako at pumwesto sa cashier.

“Boyfriend? Wala akong boyfriend no.” ang agad ko namang sagot.

“Sus! E halos gabi gabi ka nga ata hinahatid nun eh. Ang swerte mo ah? Ang gwapo nya.” sabi pa nito at tinusok ang tagiliran ko kaya napapitlag ako.

“Hindi ko boyfriend yon. Kababata at bestfriend ko yon. At isa pa,hindi kami talo,straight yon. At pangarap nun ang maraming maraming anak.” sabi ko pa.

“Whatever Nicolai. O ayan may costumer ka na.”

Nagbelat lang ako dito at hinarap na ang costumer. “Welcome to Mcdonalds,may I take your– Kipp?!”

“Burger,fries at cokefloat.” nakangiti nitong sabi. Para akong na dejavu. Ganito ko sya unang nakita pero iba na ngayon.

“Just wait a minute.” ani ko at kinuha na ang order nya.

“Dito ka pala nagtatrabaho? Ang sipag mo naman,nag aaral sa umaga,trabaho sa gabi.” pagkausap sa akin ni Kipp habang kinukuha ko ang order nya.

“Ito na po sir. Is there anything else?” ani ko. Bawal kasi makipag usap sa costumer pag oras ng trabaho.

“Ang professional mo naman Lai. Okay,eto na bayad. Basta usap tayo huh?” nakangiti pa din nyang sabi at iniabot ang bayad,sinuklian ko na sya at agad din naman syang umalis para maghanap siguro ng pwesto.

“Aray!” ang agad kong reklamo ng sikuhin ako ng kasamahan ko.

“Diba yun yung nag suplado sayo dati? Anyare? Close na kayo? Ikaw Nicolai ah,puro gwapo mga lalaki mo,bahagian mo naman ako teh.”

“Mahabang kwento. Naku bumalik ka na nga sa trabaho.”

Nang matapos ang trabaho ay nauna na akong lumabas. Pupuntahan ko pa pala si Bless,mabuti na lang talaga at malapit lang dito yung bar na pinagtatrabahuhan nya.

“Uuwi ka na?” biglang sumulpot si Kipp sa harapan ko kaya napatalon ako,natawa naman sya bigla.

“Bakit nandito ka pa? Anong oras na oh?” ang sabi ko sa kanya habang nakahawak ang kanang kamay ko sa aking dibdib. Ang lakas kasi ng kalabog ng puso ko dahil sa gulat.

“Syempre,hinintay kita,diba sabi ko usap tayo? Ganitong oras pala out mo dito.”

“Pwede naman tayong mag usap bukas sa school,umuwi ka na,baka may mangyari na naman sayo,saka may pupuntahan pa ako.” ang direderetso kong sabi. Napalis ang ngiti nya at tinitigan ako ng seryoso.

“May alam ka ba tungkol sa nangyari sa akin?” aniya kaya bigla akong kinabahan. Ayaw ko kasing malaman nya na ako ang nagdala sa kanya sa ospital.

“Ha? Wala! Diba kinwento mo kanina? Sige na,umuwi ka na,isang araw pa lang tayong magkakilala baka kung ano isipin sayo ng mga tao.” ang sabi ko na lang. Ang bilis naman ng mga pangyayari,ganito na agad? Wala pa ngang 24 hours.

“Ganon ba? San ba ang punta mo?”

Hala?! Ang kulit nya,ito ba side effect ng amnesia?

“Sa bar. Dun nagtatrabaho ang isa sa bestfriend ko,sabay kasi kaming uuwi.”

“Bar? Sama ako,gusto kong uminom kahit kaunti.” naka ngiti nyang sabi.

Nalintikan na! Parang ang hirap din naman kasi ireject ng isang to eh. Kaya ayon,wala akong nagawa kundi ang isama sya,hinihiling ko lang na sana,hindi na sya mapahamak ulit.

“Iinum ka ba? Hanap ka muna ng pwesto. Puntahan ko lang ang bestfriend ko,sya ang barista dito.” ani ko ng makapasok kami. Pag ganito talagang peak hours ang wild na ng mga tao. Agad ko namang nakita sa bar counter si Bless na pinapanood ng mga tao sa galing nya sa flairing.

“Hmmn,kung iinom ka din. Sige puntahan mo na bestfriend mo,hahanap lang ako ng pwesto.” aniya. Tinanguan ko lang sya bago ako naglakad papunta sa bar counter. Masyadong maraming tao kaya hindi ako makalapit o makasingit man lang.

“Mamaya ko na nga lang sya lalapitan. Mag Cr muna ako.” sabi ko sa sarili ko at tinungo ang Cr. Pagkatapos mag cr ay pinuntahan ko na si Bless,hindi na sya busy.

“Akala ko walang Nicolai na dadating at uuwi na naman ako mag isa.” nakangiti nyang sabi habang pinupunasan ang mga baso.

“Pwede ba yon? At saka may kasama ako eh.” sagot ko at nilingon si Kipp na ngayon ay napapalibutan na ng mga babae at may alak na din sa table nya. Grabe,ang lakas ng kamandag.

“Si Castillo? Bakit mo sya kasama? Ganun ba kayo ka close? Bakit hindi ko alam? Bakit hindi mo sinabi sa akin?” ang nagtatampo nyang sabi. Napanganga ako,hindi ko tuloy alam kung alin sa mga tanong nya ang uunahin kong sagutin. “Delikado ang taong iyan Nicolai,kinakatakutan sya sa campus kung hindi mo alam.”

Kaya ba natakot yung mga nambully sa akin dati? Pero bakit sya kinakatakutan?

“Ah,eh nagkita kami sa labas ng trabaho,eh naghahanap sya ng pupuntahan kaya isinabay ko na sya dito.” ang pagsisinungaling ko. Dyos ko,bakit ba ako nagsisinungaling?

“Dito ka lang,huwag mo na syang lapitan. Bantayan mo na lang ako,madaming chix ang nangungulit eh!” aniya kaya napataas ang kilay ko. Agad akong kumapit sa bar counter na ipinagtaka nya. “Anong ginagawa mo Lai??”

“Hindi pa ba obvious? Kumakapit? Ang lakas ng hangin mo eh!” nakangisi kong sabi.

“Baliw ka! Kala ko kung ano na. Sige puntahan mo muna si Castillo at sabihin mong dito ka lang sa bar counter.” nakangiti din nyang sabi. Nawala bigla ang ngiti ko.

Pano ba to? Sinama ko si Kipp dito tas iiwanan ko din? Ang hirap naman nito.

“S-sige. Puntahan ko lang sya.” ang paalam ko kay Bless at naglakad na papunta sa pwesto ni Kipp. Pinagtitinginan ako ng mga higad na nakapaligid sa kanya. Mga babaeng to! Hmp.

“Lai! Mabuti at bumalik ka na. Akala ko iniwan mo na ako. Tara maupo ka,maki inom ka sa amin.” naka ngising sabi ni Kipp. Halatang may tama na base na din sa dami ng boteng wala ng laman.

Napalingon ako kay Bless na busy na ulit. Hindi naman siguro masamang samahan ko muna si Kipp diba?

“Sige,pero konti lang iinumin ko.”

Beki eight!

“Umiinom ka ba? Baka malasing ka ah?” ang sabi ni Kipp ng ininom ko deretso yung alak sa baso.

“Uhm.. Hindi? Pero okay lang,atleast nakatikim ako ng alak.” ang sabi ko matapos uminom. Pinilit kong ngumiti,mapait pala ang beer? Bakit sila pag umiinom parang wala lang.

“Naku! Baka malasing ka talaga? Patay ako.” aniya na ikinangiti ko na talaga.

“Its okay,I can handle myself,hindi naman ako babae eh.” sagot ko at dinugtungan ko pa ng tawa.

“Sabi mo yan ah? Pero kung malasing ka,ako ang bahala sayo.” nakangiti nyang sabi at uminom na.

Binaling ko ang tingin ko sa dancefloor. Ang daming sumasayaw,tapos pagtingin ko sa bar counter madami ding tao,pinapanood si Bless sa flairing na ginagawa nya. Napangiti ako,proud talaga ako na maging bestfriend sya.

“Matagal mo na bang kilala yung dalawang lalaki na lagi mong kasama?” ang tanong ni Kipp na ikinalingon ko.

“Si Bless at Keez? Oo,magkakasama na kami mula pagkabata. Si Bless kasama ko sa bahay,magkaibigan kasi mga nanay namin,at si Keez nakilala namin nung bata pa kami. Mula nun hindi na kaming tatlo mapag hiwalay.” nakangiti kong sagot. Naalala ko kasi ang mga itsura naming tatlo nung mga bata pa kami.

“Ah,inseperable pala kayong tatlo. Ako wala akong kaibigan. Mahirap pag lumaki ka sa mayamang pamilya. Dapat ang kaibigan mo din mayaman,at ayaw ko ng ganon. Kaya nga laking pasalamat ko na nawala ang iba kong alaala.” aniya at ngumiti ng mapait. Naawa tuloy ako sa kanya.

Ngayon naniniwala na ako sa sinasabi ni Keez na hindi masarap maging mayaman kung wala ka namang totoong kaibigan. Napaka ironic talaga ng buhay.

“uhmmm..” ang sabi ko lang at napalagok ulit ng alak.

“Kaya nga kinaibigan kita,dahil meron ka na wala ako.” seryoso pa nyang dagdag at uminom ng sunod sunod. Hindi ko naman sya mapigilan dahil baka magalit sya. Kaya ang ginawa ko ay sinasabayan ko ang bawat inom nya para hindi naman ako magmukhang KJ.

“Woohhh! Ang galing talaga ng alak,sino kaya nag imbento nito?” ang nahihilo ko ng sabi. Shit lang,gusto kong sumuka pero parang hindi ko na kayang tumayo at maglakad. “Nasusuka ako.”

“Damn! Bakit kasi pinainom pa kita. Patay ako nito sa mga bestfriends mo. Tara alalayan kita papuntang CR.” dinig kong sabi ni Kipp. At sa isang iglap naramdaman ko na lang na parang naglalakad ako na hindi. Ayokong dumilat dahil mas nahihilo ako. “Nandito na tayo sa cubicle,suka na Lai.”

Pagdilat ko ay nakita ko ang bowl. Dinutdot ko ng isa kong daliri ang lalamunan ko at nailabas ko na nga ang dapat,maluha luha pa ako. Pero nararamdaman ko ang bawat hagod ng palad ni Kipp sa likod ko.

“Tara,maghilamos at mumog ka.” inalalayan nya akong tumayo at at nagpunta sa sink. Agad akong naghilamos at nagmumog. Kinapa ko ang bulsa ko. Buti may menthol candy pa ako.

“Pasensya na at naabala pa kita.” ang nahihiya kong sabi. Hinding hindi ko makakalimutan ang araw na ito. Ang nakakahiyang araw ng buhay ko.

“No. Its okay. Ako nga dapat ang humingi ng pasensya,its my fault at nalasing ka. Mukhang hindi mo na mahihintay ang bestfriend mo. Ihahatid na kita.” aniya na seryosong nakatingin sakin.

“Huh? Uhm sige?” ang nasabi ko lang. Kahit nahimasmasan na ako,mukhang wala pa din ako sa sarili. Bahala na,basta gusto ko ng umuwi at magpahinga.

Inalalayan ako ni Kipp palabas sa banyo. Deretso ang lakad namin,nakita ko pa sa bar counter si Bless at mukhang nagtataka sya. Pero mabilis din kaming nakalabas ng bar at dumiretso sa parking. Ng makasakay kami sa kotse nya at makasandal ako ay muli akong napapapikit lalo na nung tumama ang hangin ng aircon sa mukha ko.

Sobrang mainit ang pakiramdam ko at gusto kong malamigan. Hindi ko na alam kung gaano ako katagal nakatulog. Basta nagising ako na parang biglang lumamig ang paligid. Pagtingin ko ay naka kumot na ako. Hindi lang basta kumot,comforter pa.

Shit! Nasaan ako?

Tiningnan ko ang paligid,nasa isang kwarto ako. Kaninong kwarto to?

Napatingin ako sa tabi ko at muntik na maubos ang dugo ko sa pagkagulat. May katabi ako.

Si Kipp!

Pano nangyarin–shit! Nalasing nga pala ako kagabi. Dahan dahan akong tumayo at dun ko narealize na short na manipis na short ang suot ko. Napatingin ako kay Kipp.

Hubad din sya!

Oh my god! May nangyari samin? Bakit hindi ko matandaan? Takte! Nagpakalasing nga pala ako kagabe. Nakakahiya! Wala na akong mukhang ihaharap kay Kipp.

Agad kong sinuot ang damit ko at tiningnan ang oras. Alas sais na ng umaga.

Im sorry Kipp,sorry talaga,wala ako matandaan.

Malaki ang bahay ni Kipp. Buti na lang hindi ako nahirapan mahanap ang hagdan pababa sa haba ng hallway na paliko liko. Ng makababa ako ay may isang maid na nagwawalis.

“M-magandang umaga po.” ani ko at halatang nagulat ang maid sa biglang pagsasalita ko.

“Magandang umaga din.” ang parang nagtataka pang sabi nito.

“Uhm,pakisabi po kay Kipp na umuwi na ako. Salamat po.”

“Sige.” sagot nito at nagmadali na akong pumunta sa pinto at lumabas. Buti at bukas ang gate na may kalayuan dahil nagdidilig na din ang isang lalaki sa may mga halaman sa tabi ng gate.

Lakad takbo ang ginawa nya. Tae! Nasang lupalop ba ako ng pilipinas? Anong subdivision ba to?

Habang naglalakad ako ay may pumarang trycicle,mukhang mga trycicle na para sa subdivision na ito.

“Manong pwedeng pahatid hanggang sa entrance gate?” ang hinihingal ko pang sabi sa driver.

“Sige,sakay na.”

Nang makarating sa Main gate ay may dumaang jeep na dadaan sa subdivision namin kaya sumakay na ako. Ewan,inaatake ako ng kaba,paniguradong papagalitan ako ni Bless. Anong idadahilan ko? Magulo isip ko,lalo pa at hindi ko alam kung may nangyari ba sa amin ni Kipp o wala. Kainis! Wala na talaga akong mukhang maihaharap kay Kipp.

Pagdating ko sa bahay ay nadidinig ko ang boses nina Nanay sa kusina. Dahan dahan akong umakyat sa kwarto,inaantok pa ako at gusto kong mag isip. Agad kong ibinagsak ang katawan ko sa kama at napatulala sa kisame.

“Ano na ngayong gagawin ko? Paano ako haharap kay Kipp? At anong sasabihin ko? At pano pag nalaman nina Bless at Keez? Sasabihin ko ba o itatago ko na lang habang buhay?”

Napatingin ako sa wall clock. Alas siete na ng umaga,mamayang alas onse ang klase ko. Matutulog muna ako.

Nagising ako sa ingay,sunod sunod na katok. Kaya kahit masakit ang ulo ko ay bumangon ako at binuksan ang pinto.

“San kayo nagpunta ni Castillo kagabi at bakit hindi mo sinasagot ang mga text at tawag ko?” galit na bungad ni Bless sa akin pagkabukas ko pa lamang ng pinto.

“N-nalasing ako at hindi ko napansin ang phone ko.” takot kong sagot. Nanliit bigla ang mga mata nya kaya lalo akong natakot.

“Nalasing ka? Bakit hindi mo ako sinabihan? Alam mo bang hindi ako nakatulog kakaisip kung nasaan ka? San ka natulog?”

“K-kina Kipp?” ang sabi ko at napapikit ng sumigaw sya.

“Shit naman Nicolai!”

“S-sorry” ang naluha ko ng sabi. Ngayon lang nagalit sa akin ng ganito si Bless at sobrang natatakot ako ngayon.

“Nandun ako pero sa iba ka sumama? Anong iniisip mo? Tang ina naman!” bulyaw nya pa na nagpatulo na sa mga luha ko.

“Bless! Lai! Tara na!” ang biglang sulpot ni Keez,huli na para itago ko ang mga luha ko dahil nagpalipat lipat na ang tingin nya sa aming dalawa. “Anong nangyayari dito? Bakit umiiyak ka Lai?” ani Keez at lumapit sa akin.

Nakatingin lang sa akin si Bless,at ayoko ng tingin na iyon. “Kausapin mo yang bestfriend mo. Pakidalian at hihintayin ko kayo sa baba.” ani Bless at bumaba na nga.

“Anong nangyari Lai? Inaway ka ba ni Bless? Gago yon ah,hindi nga kita pinapaiyak,pero pinaiyak ka nya.” tiim bagang na sabi ni Keez.

“W-wala. Uhm,mamaya na tayo mag usap. Maliligo na ako.” ani ko at tumakbo na papunta ng banyo.

Kaya habang nasa byahe ay tahimik kaming tatlo hanggang makarating sa school.

“Mauna na ako!” paalam ko sa dalawa at nanakbo na papunta sa department namin. Mabigat ang pakiramdam ko,ngayon lang ako nagkaproblema ng ganito. Ipinagdadasal ko na mawala na sana agad ang galit sa akin ni Bless,at huwag din sanang malaman pa ni Keez,at ang pinakahuli,huwag sana kaming magkita ni Kipp dahil hindi ko talaga alam ang gagawin ko.

Lutang ang isipan ko sa lahat ng klase,kaya ng sumapit ang break ay nagdalawang isip pa ako kung pupunta pa ba ako sa cafeteria o pupunta na ako sa next class at dun na lang maghihintay sa proffesor.

Sa bandang huli ay napag desisyunan ko na lamang na maghanap ng matatambayan para makapag isip ng mabuti. Hindi ko talaga gusto ang nararamdaman ko,ayaw kong nagagalit si Bless,lalo naman si Keez pag nalaman iyon. Noon nga ay nakipag bugbugan pa sila para sa akin diba?

Pumunta ako sa likod ng lumang building. Umupo ako sa isang bato at natulala na naman. Masyado akong nagpadalos dalos kagabi,hindi ako nag iisip,hindi ko inisip na may mag aalala sa akin. Pero hindi ko naman kasi kayang iwanan si Kipp ng walang kasama,lalo na sa sitwasyon nya. Ramdam at aware ako na ayaw nina Bless at Keez na mapalapit ako kay Kipp,kung anong dahilan hindi ko alam.

Sa kabilang banda ay gusto ko din makausap si Kipp para malinaw ko kung may nangyari ba sa amin o wala? Pero wala akong kapal ng mukha para gawin iyon.

At kung may nangyari nga? Anong gagawin ko? Ang pagsama ko nga lang kagabi kay Kipp ay ikinagalit na ni Bless,kakaiba ang galit nya. Pero pano pa kung malaman nyang may nangyari sa amin ni Kipp? Baka sugurin nya iyon,paniguradong ganon din ang gagawin ni Keez.

Shit! Ang sakit sa ulo?! Bakit ba kasi napasok ako sa ganito kagulong sitwasyon? Bakit kasi hindi ako nag iisip sa mga ginagawa at ikini kilos ko?

Tumayo na ako at nagpasyang mauna na lamang sa next class ko,tutal naman hindi din ako nakapag isip ng maayos,pag uwi ko na lang iisipin ang lahat lahat,kakausapin ko na lang din sina Bless at Keez,ng sa ganun ay hindi na ako mag isip pa ng kung anu-ano.

Naglalakad na ako ng may marinig akong boses ng mga babae.

“Totoo ba yan?”

“Oo,may nakakita kay Kipp na iniuwi nya yung baklang kaibigan nina Bless at Keez.”

“Oh! He’s dating a beki,too? Ano bang nangyayari sa mga lalaki?”

“Ewan. Kay Kipp ako naiinis,nagka amnesia lang naging bakla na ang type.”

“Girl,kay Lai tayo dapat mainis at magalit,pinagsamantalahan nya ang pagkakaroon ng amnesia ni Kipp.”

Sa mga narinig ko ay nanikip ang dibdib ko. Hindi na ba talaga magbabago ang tingin nila sa akin? Nawala din yung mga babae pero nanatili akong nakatayo sa pwesto ko.

“What are you doing here? Bakit iniwanan mo ako ng hindi nagpapa alam.” pagkarinig ko nun ay parang nangatog ako at naubusan ng dugo.

“Kipp!.”

Beki nine!

“What are you doing here? Bakit iniwanan mo ako ng hindi nagpapa alam.” pagkarinig ko nun ay parang nangatog ako at naubusan ng dugo.

“Kipp!.” ang gulat kong bulalas. Para akong naubusan ng hangin,hindi ko alam kung anong sasabihin ko.

“May problema ba Lai? Im just asking you,kung anong ginagawa mo dito at kung bakit hindi ka nagpaalam nung umalis ka.” ang mahinahon nyang sabi at titig na titig sa akin.

Umiwas ako ng tingin. Guilty ako kahit hindi ako sigurado kung may nangyari ba sa amin o wala. Pero kahit ano pa man,pangit pa din dahil wala naman kaming relasyon.

“Ah..Eh..Uhm,”

“Lai. Kanina pa kita hinahanap.” boses iyon ni Bless kaya mas lalo akong kinabahan. Naramdaman ko ang paglapit nya sa likod ko. “And its not a good idea na nakikipag usap ka sa ibang tao,at dito pa.” matigas na dagdag ni Bless.

Awtomatikong nagsalubong ang mga kilay ni Kipp,at hindi ko na nagugustuhan ang nangyayari.

“Anong ibig mong sabihin?” tiim bagang na tanong ni Kipp,parang ako ang hindi makahinga dahil sa tensyon.

“It doesn’t matter. Tara na Lai.” sagot ni Bless at hinila na ako palayo. Tinanaw ko na lang ang napabuntong hiningang si Kipp habang palayo kami ni Bless.

“Bakit ba ganyan ka? Bakit ganon na lang ang galit mo kay Kipp?” ang hindi ko maiwasang tanong kay Bless ng makalabas kami sa gate ng university.

Nilingon ako ni Bless at hindi ko maipaliwanag ang nakikita ko sa mga mata nya,nagtatagis din ang kanyang bagang,nakaramdam ako ng takot.

“Dahil may dahilan.” ang mariin nyang sabi.

“Ano bang ibig mong sabihin? Hindi kita maintindihan.” ang sabi ko naman.

“Nag take advantage sya! Hindi pa ba malinaw yon? Nilasing ka nya,tapos magkatabi pa kayong natulog. What is that supposed to mean?”

“Dahil lang dun? Ang babaw!” singhal ko din sa kanya.

“Is that true? Dun ka natulog kina Castillo? Magkatabi pa kayo?” boses ni Keez iyon. Wala akong nagawa kundi ang marahas na mapabuga ng hangin.

“Walang patutunguhan ang usapang ito.” ang sabi ko at naglakad palayo. Nadinig kong tinatawag nila akong dalawa pero lumihis ako ng daanan at nagtago.

Ayaw ko munang makipag usap sa kahit kanino. Gusto ko munang mapag isa. Masyadong kumplikado para sa akin ang mga nangyayari.

Una,kung may nangyari ba sa amin ni Kipp o wala? Pangalawa,bakit ganon na lang ang mga reaksyon nina Bless at Keez? Dati si Keez ang umasta ng kakaiba nung magkasama kami ni Kipp,ngayon naman si Bless. Hindi ko sila maintindihan at wala akong maintindihan.

Nang masiguro kong wala na sila ay saka ako lumabas ng pinagtataguan ko. Kailangan ko muna mag isip,kailangan kong magpahangin,kailangan kong mapag isa.

Kaya ang ginawa ko ay nagpunta ako sa isang plaza. Naupo ako sa swing at nagmuni-muni.

Ano ba ang dapat kong gawin? Hindi naman kami ganito dati. Masaya kami,walang gulo. Pero ng dahil kay Kipp umaakto sila ng kakaiba. Ano bang ayaw nila kay Kipp? Dapat nga intindihin nila ito dahil nga sa nangyari dito. Pero ano ba ang rason nila?

“Pag nahabol kita wala ka ng kawala!” sabi ng isang batang lalaki sa di kalayuan.

“Kung mahahabol mo!” sigaw ng isa ding batang lalaki at nanakbo sa harapan ko.

“Ang daya nyong dalawa!” sigaw ng isa pang batang lalaki. Napangiti ako. Ganyan din kami noong mga bata pa kami.

Tumayo na ako,hindi dapat naaapektuhan ang pagkakaibigan namin,kakausapin ko sila para maresolbahan,ayokong masayang ang pagkakaibigan namin.

Umuwi na ako sa amin,alam kong hinihintay nila ako,malapit na din magdilim,at mamaya ay papasok pa ako sa trabaho.

Pagdating ko sa bahay ay naghuhugas na ng plato sina nanay beth at nanay. Nasa may sala naman sina Keez at Bless na halatang hinihintay ako. Nilampasan ko sila at nagmano muna ako kina Nanay.

“Hindi pa kumakaen ang dalawang iyan,hinihintay ka.” ani Nanay.

“May nangyari ba? May problema ba kayo anak?” ang nag aalalang sabi naman ni Nanay Beth.

Huminga muna ako ng malalim,ayaw ko kasing maglihim sa kanila,actually sa lahat ayaw kong magsinungaling.

“Opo meron. At sa tingin ko kailangan po naming mag usap. Hindi naman po ito ganun kabigat.” ang sabi ko at saka ngumiti ng tipid. Ayaw ko silang mag alala.

“Mabuti pa nga at pag usapan nyo yan. Hindi kami sanay ni Nanay Beth nyo na ganyan kayo.” ani Nanay. Tumango lang ako pumunta na sa sala,naabutan ko sina Bless at Keez na nag uusap.

“Naisip ko na kailangan nating pag usapan ang mga bagay bagay,pero hindi dito. Dun tayo sa labas.” ang sabi ko at naunang lumabas,sumunod naman agad sila.

“Pasensya na sa inakto ko kaninang umaga at kaninang hapon,Nicolai.” ani Bless ng makaupo na kami.

“Ayos lang yon,ganyan din naman si Keez nung nakaraan. Naiintindihan ko na pinoprotektahan nyo lang ako. Pero ang hindi ko maintindihan ay kung bakit ganun kayo kay Kipp? Hindi ba ako pwedeng makipagkaibigan sa kanya?” ang mahaba kong sabi at salitan ko silang tiningnan.

“Dahil delikadong tao sya.” maiksing sagot ni Bless.

“Paano syang naging delikado? Hindi naman sya ganon.” ang pagdepensa ko naman. Paanong magiging delikado ang ganung tao? Bakit kinukondena at hinuhusgahan sya?

“May napatay na sya noong 3rd year high school sya. Hindi mo ba napapansin na madami ang takot at umiiwas sa kanya?” ang sabi naman ni Keez,agad nanindig ang mga balahibo ko.

“Naka patay sya?” ang hindi ko mapigilang bulalas. Bigla ko tuloy naalala yung mga panahon na binubully ako,at dahil sa kanya hindi na ako binully. Yun ba ang dahilan kaya kinatakutan sya? Dahil nakapatay sya?

“At yun din ang dahilan kung bakit madaming galit sa kanya.” segunda naman ni Bless. At naalala ko naman yung pangyayaring naabutan ko noon,yung pinagtutulungan syang bugbugin,na dahilan kung bakit nagka amnesia sya.

“My god. Hindi totoo yan.” ang tangi kong nasabi. Hindi ako makapaniwala sa mga nalaman ko. Parang ang hirap paniwalaan. Sa likod ng napaka gwapong mukha ni Kipp ay isa pala syang kriminal.

“Yan ang totoo,kaya sana,hangga’t kaya mong umiwas ay gawin mo.” ani pa ni Bless.

“Ayaw ka naming mapahamak Lai.” dagdag ni Keez.

Kaya pagdating sa trabaho ay medyo disoriented ako. Masyadong pre occuppied ang aking isipan. Parang ayaw ko talaga maniwala sa mga nalaman ko,napakahirap paniwalaan.

“Diba yun yung lalaking pinuntahan ka dito? Ang gwapo talaga nya.” sabi ng isang kapwa ko crew at may tinuro sa labas.

Si Kipp nakasandal sa kotse nya at nakatingin dito sa loob.

“Oo si Kipp. Schoolmate ko.” at agad kong binalik ang pansin sa aking ginagawa.

“Hindi ba nagseselos yung dalawa mong bestfriends?”

“Maaaring protective sila bilang bestfriends,pero bakit naman sila magseselos? At sa akin pang isang bakla.” ang agad ko namang sagot.

“Malay natin,hindi natin masasabi.” anito sabay kibit balikat. Mabuti na lamang at sunod sunod na may lumapit na mga costumer at naging abala na kami. Gayun pa man,maya’t maya ko sinusulyapan si Kipp kung nandun pa ba sya sa pwesto nya.

Pagkatapos ng trabaho,ay agad kong tinext si Bless na mauuna na akong umuwi dahil gusto kong bumawi ng tulog. Paglabas ko ay hindi ko na nakita si Kipp.

“Umuwi na siguro.” ang sabi ko sa sarili. Magsisimula na sana akong maglakad papunta sa sakayan ng jeep ng biglang may tumigil na kotse sa harap ko.

Ang kotse ni Kipp.

“Ihahatid na kita. Gusto din kasi kitang makausap.” aniya ng ibaba ang bintana at sumilip.

“Uhm,huwag na,maaabala lang kita,saka madaling araw na oh.” ang pagtanggi ko naman.

“Are you avoiding me? May nagawa ba ako? Tell me Lai. Ikaw lang ang taong naramdaman kong pinapahalagahan ako,kaya ayoko ng ganito. Ive waited for 8hours,huwag mo naman akong ireject.” ang nakikiusap nyang sabi.

At ewan ko ba,lahat ng inhibitions at pangamba ko ay naglaho. Pumayag ako sa gusto nya. Hindi ko gustong may naaapektuhan dahil sa akin. Bahala na,basta magpapaliwanag na lang ako kina Bless at Keez.

Sumakay na ako sa kotse nya. Tahimik lang kami sa byahe,kung kanina ay inaantok na talaga ako,ngayon ay biglang nawala ang antok. Hindi ko na din napansin kung saan ba kami papunta,basta ang sa akin,mapagbigyan ko sya na magkausap kami.

Ihininto nya ang kotse sa tapat ng isang abandonadong building. Hindi ko maiwasang matakot.

“Nasan tayo?” ang tanong ko,pero hindi ko pinahalatang natatakot ako.

“Sa pamilya ko ang building na yan,hindi na natapos. Tara,dun tayo sa rooftop mag usap.” aniya at bumaba ng kotse saka ako pinagbuksan. Nagdadalawang isip man ay sumama pa din ako. Hindi naman siguro ako gagawan ng masama ni Kipp.

Nang makarating kami sa rooftop ay sumalubong sa akin ang malakas at malamig na ihip ng hangin.

“Kipp?” ani ko ng naglakad sya papunta sa mga railings. Sumunod ako at namangha ako sa citylights,halos kita ang buong siyudad.

“Alam kong ayaw sa akin ng dalawa mong bestfriend. Pero hindi ibig sabihin nun ay ititigil ko na ang pakikipagkaibigan sayo.” panimula nya. Sasagot na sana ako pero muli syang nagsalita. “At alam ko ding naguguluhan ka,dahil magkatabi at hubad tayo nun. Alam kong nagtatanong ka sa sarili mo kung may nangyari ba o wala.”

Napalunok ako. Ito na yon,magkakaroon na din ng kasagutan ang tanong ko. “Ano nga bang nangyari?” lakas loob kong tanong.

Nilingon nya ako at tinitigan,nilabanan ko ang kanyang tingin.

“Walang nangyari sa atin Lai,oo nga at lasing tayo,pero hindi ko magagawa yon. Kaya tayo hubad ay dahil papalitan ko sana ang damit mo dahil nasukahan mo,pati nga ang damit ko,kaya naghubad din ako,ngunit hindi ko na kinaya at nakatulog na ako sa sobrang kalasingan.” ang mahaba nyang paliwanag. Pakiwari ko ay nakahinga ako ng maluwag,pero bakit mayroon sa pinaka loob ko ang parang nanghihinayang?

“Salamat at nilinaw mo. Naguluhan kasi talaga ako.” ang sabi ko at saka tumingala. Napaka daming nagkalat na bituin sa langit,pati ang buwan ay bilog na bilog at napaka liwanag. Nakaka-kalma ng pakiramdam.

“Pero..” aniya kaya nilingon ko sya. “Pero,gusto ko iyong gawin na parehas tayong matino,gusto kong subukan Lai,gusto ko ikaw at ako.”

Sa sinabi ni Kipp ay nanlaki ang mga mata ko at nagsunod sunod ang paglunok ko ng aking laway.

“Kipp! Ano bang sinasabi mo?” ang agad kong sabi ng maka recover sa pagka gulat.

“Gusto kita Lai,hindi ko alam kung bakit. Pero I want to try that thing to you. Sayo lang.”

At sa isang iglap ay lumapat ang labi nya sa labi ko.

Beki ten!

Warning : X-Rated!

Napapikit ako ng lumapat ang mga labi ni Kipp sa aking labi. Marahan ang halik at may pag iingat. Pakiramdam ko ay nabingi ako at ang malakas na tibok ng puso ko ang aking naririnig ko.

Nang maghiwalay ang aming mga labi ay tinitigan nya ako. Muling umihip ang malamig na hangin,napayakap ako sa aking sarili.

“That was extraordinary Lai.” ang pabulong na sabi ni Kipp. Naupo sya sa floor at ganon din ako. Hindi ako umiimik,that was my first kiss. “Mind if I do that again?” aniya at muli akong siniil ng halik. Napayakap na ako sa kanya.

Idiniin ko pa ang sarili ko sa katawan ni Kipp,gusto ko yung init na nagmumula sa katawan nya. Naging malalim ang halik,parang may sariling pag iisip ang aking bibig at dila na tinugon ang init at lalim ng halik ni Kipp.

Hanggang sa ihiga nya ako,hindi ko na alintana ang lamig ng sahig,masyado na akong nalalasing at nadadarang sa pagnanasa. Muli syang humiwalay sa aming halikan,gusto ko sanang tumutol ngunit ng makita kong hubarin nya ang kanyang pantalon at brief ay naging sunod-sunod ang paglunok ko.

“Can you do it Lai? Just tell me if you can’t” aniya. Bahagya akong bumangon para mahawakan ang naghuhumindig nyang pagkalalaki,malaki ito at nawari kong baka hindi ko magawa. Ngunit ng laruin ko ito sa aking palad at umungol sya ay tuluyan na akong nilamon ng pagnanasa. Dahan dahan ko itong sinubo. I don’t know how to do it,pero dahil sa bango ng kanyang pagkalalaki ay nagawa ko itong maisagad sa aking lalamunan. “Aahhh! Shit.” ang ungol ni Kipp.

Ewan,kahit nasusuka na ako dahil sa pagtama ng ari nya sa aking tonsil ay nagpatuloy ako,at ng may malasahan akong matamis na lumabas dito ay mas ginanahan ako. Hanggang sa napahiga na ako at sya na ang naglabas pasok nito sa aking bibig,madiin at mabilis,halos tumulo na ang luha ko. Panay na din ang ungol at hingal ni Kipp,maging ako ay nakakaramdam na ng kakaiba.

“Oohh Lai,here I go.” at pumulandit sa lalamunan ko ang mainit init at matamis niyang dagta,maraming beses,hindi ko alam ang gagawin kaya nilunok ko itong lahat. “Ikaw naman.” aniyang hinihingal ngunit nakangiti,bigla akong nakaramdam ng matinding hiya.

“Ha? Huwag na.” ang pagtanggi ko. Hindi ko akalaing kaya ko itong gawin. Nagulat na lang ako ng bigla nya ulit akong halikan,hinawakan nya ang akin at inilabas at nilaro nya ito sa kanyang palad hanggang sa sumabog na din ako.

“Wew! Ang sarap pala! Can we do it again next time?” aniya habang inaayos ang sarili. Tumayo na din ako at inayos ang sarili,tiningnan ko ang oras sa aking phone,it was quarter to five in the morning.

“Ahm? Kipp uuwi na ako.” ani ko at niyakap ulit ang sarili dahil humangin.

“Sige,tara na.” aniya.

Habang nasa byahe ay iniisip ko ang mga nangyari. Malandi ba ako dahil sa ginawa namin ni Kipp? Panigurado mas magagalit sina Bless at Keez pag nalaman nila ito,kaya itatago ko na lamang ito habang kaya ko pa. Ang sa ngayon ang dapat kong intindihin ay ang galit ni Bless,paniguradong galit iyon dahil hindi nya ako nadatnan sa bahay.

“Salamat.” ani ko bago bumaba sa kotse ni Kipp.

“Salamat din Lai,sa uulitin,at sana walang magbago.” ani Kipp,tumango lang ako at lumabas na. Pumasok na ako sa bahay,madilim na ang baba kaya umakyat na ako sa kwarto ko,pag switch on ko ng ilaw ay nagulat pa ako.

Si Bless,natutulog sa kama ko at parang himbing na himbing. Kumuha na ako ng damit pamalit at tinungo ang banyo. Nagpalit na ako at nag toothbrush. Napailing pa ako sa aking repleksyon. Kay Kipp ko naranasan ang lahat ng una. At hindi pa din ako makapaniwala hanggang ngayon.

Lumabas na ako ng banyo,humiga na ako sa kama pagkatapos kong patayin ang ilaw,ang lampshade na lang ang tanging bukas. Tumabi na ako kay Bless at inayos ko ang comforter,sana lang makatulog agad ako at hindi na abutin ng bukang liwayway.

Yumakap sa akin si Bless mula sa aking likuran at nahigit ko ang aking hininga. Naisip kong hindi ko kayang mawala sya sa akin,ganon din si Keez,pero paano kung malaman nila ang tungkol sa amin ni Kipp? Magagalit ba sila sa akin at kakalimutan ang aming pagkakaibigan o tatanggapin na lamang nila,despite sa hindi magandang nakaraan ni Kipp na kinakatakutan nila na matulad ako.

Nakatulugan ko na lang ang kakaisip kaya nagulat pa ako ng gisingin ako ni Bless sa pamamagitan ng pag ihip sa tenga ko kaya napabalikwas ako ng bangon.

“Baka ma-late ka. Ako naman mamaya pa ang pasok kaya tinext ko si Keez na daanan ka dito.” nakangiting sabi ni Bless na naka boxers pa.

“Saan ang punta mo?” ang tanong ko habang kinukusot ang mga mata ko at saka tumayo.

“May importante akong lalakarin. Make it fast Nicolai,double time!” aniya at sinundan pa ako hanggang sa pinto ng banyo.

“Opo kuya ka dyan! Sinabi ko na sayong huwag mo akong tatawaging kuya.” aniya at agad akong pumasok sa banyo at isinara ang pinto. Nadinig kong bumukas sara ang pinto ng kwarto ko,lumabas na siguro si Bless kaya nagsimula na akong maligo.

Nang matapos ay lumabas na ako at nagbihis. Medyo kinakabahan ako dahil hindi ko na ulit alam kung papaano haharapin si Kipp mamaya.

Nang kukunin ko na ang phone ko ay dun ko napansing wala ito sa study table.

Ugh! Kinuha ni Bless!

Agad akong lumabas ng kwarto at tinungo ang kwarto ni Bless,hindi ako kumatok,basta ko lang itong binuksan at halos matunaw ako sa aking nakita.

Si Bless,hubo’t hubad at kakaligo lang. Humarap sya sa akin,hindi man lang nag abalang takpan ang pagkalalaki nyang malaki kahit hindi pa buhay. Napalunok ako at napatingin sa katawan nya,I never knew na ganito sya ka hot. Bakit parang bigla akong nagkaroon ng malisya.

“Hindi ka ba marunong kumatok Nicolai? Pumasok ka nga,ayaw kong makita nila akong ganito.” aniya,at pumasok nga ako,tiningnan ko ulit ang pagkalalaki nya,bakit parang mas nabubuhay na ito ngayon. “Anong kailangan mo?”

“Yung cellphone ko? Akin na! Teka nga? Bakit hindi ka man lang mahiya?” ani ko,at nakita ang phone ko sa kama nya kaya lumapit ako dito at kinuha ito.

“May ginawa lang ako. At bakit naman ako mahihiya? Nakita mo na ito dati nung bata pa tayo. Bakit maliit ba?” nakangisi pang sagot sa akin ni Bless at hinawakan ang pagkalalaki nyang fully erect na! Mag hahyperventilate ata ako,bakit bigla syang naging ganito?

“Anong ginagawa mo?” nanlalaki ang mga matang tanong ko ng laruin nya ito sa harapan ko. Nag init ang katawan ko,bakit ganito?

“May nararamdaman ka bang kakaiba Lai?” ang pabulong nyang sabi at lumapit. Para akong kinakapos ng paghinga dahil sa bilis ng tibok ng puso ko. What’s happening to me?

“Tumigil ka nga! Horny!” ani ko at naglakad na papunta sa pinto. “Tapusin mo na yan!” ang sabi ko at tumawa lang sya.

Pagkalabas ko ng kwarto ni Bless ay napahawak ako sa dibdib ko. Ano bang nangyayari? Bakit nagkaganon?

Bumaba na ako at naabutan ko sina Nanay Beth at nanay sa komedor kasama si Keez na panay ang pag tawa,kung anong rason? Hindi ko alam.

“Kumain ka muna.” ani Nanay Beth.

“Si Bless?” ani Nanay. Si Keez ay ngumunguya pa din at kinindatan pa ako. Baliw lang.

“Nasa taas pa.” ani ko. “Nay Beth hindi na po ako kakain,sa school na lang.” ang sabi ko naman.

“Hindi ka kakain? Busog na ako.” nakangising sabi ni Keez,tumayo at uminom ng juice.

“Buti busog ka na,sa school ako kakain dahil ililibre mo ako.” nakangisi kong sabi at nagpaalam na kami.

Sa byahe ay hindi ko kinakaya ang usapan. Natanong ko tuloy ang sarili ko kung anong araw ba ngayon at bakit ganito ang mga lalaki?

“Nagka boyfriend ka ba ng hindi namin nalalaman Lai?” ani Keez habang nagmamaneho.

“Ofcourse wala! Lagi kayong nakabantay eh.” ang nakangisi kong sagot.

“Sabagay, pero nakakita ka na ng ari ng ibang lalaki?” aniya na ikinalaki ng mga mata ko.

“Oo naman!! Anong akala mo siguro ignorante ako?”

“Weh?! At kanino naman?” aniya na hindi inaalis ang pagkakangisi.

Kumalabog ang dibdib ko. Ano ba ang isasagot ko? Bakit napunta kami sa ganitong sitwasyon?

“Ahm.. Kay ano.. Hmmn.” ang kinakabahan kong sajgot. Saglit nya akong nilingon ngunit binalik ulit ang atensyon sa pagmamaneho.

Ano ba pumasok sa kukute ni Keez at tinatanong ako ng mga ganito?

“Kanino nga!?” malakas na sabi nya.

“Kay Kipp at Bless!” nabigla kong sabi dahil sa pagsigaw nya.

“What?! The hell?!”

Beki eleven!

“What the? Nakita mo na? Paanong? Shit! Unfair!” aniya at biglang tinigil ang kotse. Nanlaki ang mga mata ko sa reaksyon nya.

“Ha? B-bakit ganyan ka makapag react? At anong unfair dun? Lahat naman yon hindi sinasadya!” ang sabi ko. Napalunok pa ako kasi naalala ko pa kung paano maglabas pasok sa bibig ko ang kay Kipp at kung paano laruin ni Bless ang sa kanya.

“Wala!” singhal ni Keez sa akin at nagpatuloy na sa pagmamaneho. Hindi ko na lang sya pinansin,dahil hindi ko makuha ang punto nya.

Hanggang sa makarating sa school ay hindi na nya ako kinibo,kahit nung hinatid nya ako sa first class ko.

Minsan talaga ang mga lalaki mahirap espelengin. Mahirap maintindihan,may mga bagay na alam mong gusto nilang sabihin pero nananatili silang tahimik.

Kaya nga buong oras ng klase ay lumilipad sa dako paroon ang aking isip. Naiisip ko yung ginawa namin ni Kipp,iniisip ko yung ginawa ni Bless at iniisip ko yung inakto ni Keez.

Nang sumapit ang lunch break ay urong sulong pa ako sa pagpunta sa cafeteria. Baka kasi nandun si Kipp at nahihiya akong magpakita sa kanya. Pero nanaig pa din ang gutom ko. Pagpasok ko pa lamang ay nakita ko na sya na tumatawa kasama yung mga kaibigan nya.

Paano kaya kung biglang bumalik ang alaala nya at bumalik sya sa dati? Parang hindi ko na alam ang gagawin ko nun. Pakiramdam ko kasi kahit ilang oras palang ang lumilipas nung may nangyari sa amin ay may nararamdaman na akong hindi ko maipaliwanag.

Pumila na ako para bumili,at ng makabili na ako ay kinuha ko na ang wallet ko.

“Ate,ako na po magbabayad ng kanya.” sabi ng boses,nilingon ko. Si Keez at seryoso pa din. Sya naman ang tumingin sa akin matapos magbayad. “Diba ililibre kita? Kahit inis ako sayo hindi kita matitiis.”

“Ang sweet talaga ng bestfriend ko.” nakangisi kong sabi.

“Tara na. Nagugutom na ako.” ang pasuplado nyang sabi at sumunod na lang ako sa kanya.

Nang makaupo na kami ay nagsimula na kaming kumain pero palihim kong tinitingnan si Kipp. Nakita nya ba ako o hindi lang nya ako pinapansin?

“Ako ang kasama mo pero nasa ibang tao ang isip mo.” ani Keez,nang tingnan ko sya ay nakatitig lang sya sa akin.

“Im sorry. Iniisip ko kasi ang bestfriend natin.” ang pagsisinungaling ko at bumalik na sa pagkain.

“Mukhang hindi sya makaka pasok. Remember Hazel nung high school tayo?” aniya kaya muli akong nag angat ng tingin.

“Oo naman. Is she back?” hindi ko makakalimutan si Hazel,classmate dati ni Bless,maganda mayaman. Patay na patay iyon kay Bless,halos gapangin nga nya daw dito si Bless,gusto nyang mag pa divirginize kay Bless.

“Yep. And he invited Bless for his welcome back party. Who knows,baka pag uwi ni Bless ay sila na.”

Napasimangot ako dahil sa sinabi ni Keez. Parang ang hirap isipin na may paglalaanan na ng panahon si Bless maliban sa pag aaral at trabaho.

“Hindi naman siguro. Kung nung high school nga ay natanggihan nya yon. Ngayon pa kaya?” sabi ko naman at sumubo ulit.

“You really don’t know anything Lai. Pabayaan na lang natin si Bless,excited na akong magka pamangkin,”

At binato ko sya ng nilamukos na tissue. Napaka advance ng isip nya,tas ngingisihan nya lang ako,baliw.

“Tapusin muna ni Bless ang pag aaral bago sya mag anak. Baka mabigla si Nanay Beth!” ani ko at inirapan sya. Lumabas din ang totoo na possesive ako.

“Kalma lang! Eh paano kung ako makabuntis?” nakangisi nyang sabi.

“Do that and you’ll be dead.” pagbabanta ko at tumawa sya. Dahilan para pagtinginan kami ng lahat. Ngunit si Kipp ay saglit lang at muling ibinalik ang atensyon sa mga kasama.

“Hatid na kita sa next class mo.” ani Keez ng matapos kaming kumain.

“Mauna ka na. May dadaanan pa ako sa library.” ang sagot ko naman at inayos ang mga gamit ko.

“You sure?” aniya habang tinitingnan ako. Tinanguan ko sya bilang sagot. “Okay kita tayo mayang uwian.” at lumabas na sya ng cafeteria.

Ang totoo nyan hihintayin ko si Kipp. Gusto ko syang makausap,hindi ko kasi gusto na parang hindi nya ako nakikita. Kung kanina ay nagdadalawang isip ako,ngayon ay desidido na akong makausap sya. Gusto ko ding maklaro kung ano kami pagkatapos na may nangyari sa amin.

Pero ilang minuto na ang nakakalipas ay hindi pa rin sila umaalis. Napabuntong hininga ako,sa ibang araw na lang siguro,madami pa namang araw at lagi din naman kaming magkikita.

Tumayo na ako,nakita ko sa dulo ng aking mga mata na tiningnan nya ako. Nagderederetso na ako ng labas ng cafeteria.

“Lai! Saglit!” napatigil ako ng marinig ko yon. Tumigil ako at hinintay na makalapit sya.

“Oh Kipp. Bakit?”

“Pasensya na kung hindi kita nalapitan kanina. Marami kaming pinag uusapan ng mga kaklase ko,kinekwento nila yung mga ginagawa ko dati.”

“Talaga? That’s good. Atleast may nalaman ka,makakadagdag yan sa alaala mo.”

“Yeah,tama ka.” aniya,namulsa at tumingin sa paligid. “Are you free tonight? Maybe we can–”

“Oo,restday ko eh.” ang agad kong sagot. God! Why am I like this?

“Great! Magkita tayo sa harapan ng pinagtatrabahuhan mo,8PM sharp.” ang nagliwanag ang mukhang sabi nya. “Oh paano,punta na ako sa next class ko. See you later.” at nagmamadali na syang umalis.

Ano ba itong pinapasok ko? Unti unti na akong nahuhulog at baka hindi na ako maka ahon pag nagkataon. Tama ba ito?

Kaya sa mga sumunod kong klase ay hindi na ako mapakali. Naging gawain ko na ito,ang mag isip ng mag isip. And at the same time,nasasabik na din ako sa pagkikita namin mamaya. Ang tanging problema ko lang ay paano makaka alis,paniguradong nasa bahay na nun si Bless,at sina Nanay? Hindi ako tatantanan ng mga iyon sa kakatanong.

“You look so bothered.” ani Keez ng dissmissal na,naglalakad na kami papunta sa parking area.

“Iniisip ko lang yung mga grades ko. Im not so sure kung papasa ako.” ang pagsisinungaling ko naman. Isa pa ito,nakakasanayan ko na ang pagsisinungaling.

“Problema ba yon? Itututor kita. Magtetext ako kay Mama na hindi muna ako makakauwi.” aniya at pinagbuksan na ako sa frontseat,halos sabay kaming naupo.

“Sa ibang araw na lang siguro. Masakit ang ulo ko at gusto ko na lang matulog.” ang sagot ko naman. Hindi na sya umimik at pina andar na nya ang kotse.

Pagkadating sa bahay ay saglit lang syang kinausap nina Nanay at Nanay Beth,nagpaalam na din sya at umuwi. Ako naman ay nagpaalam na hindi na maghahapunan at matutulog na lamang. What an alibi.

Ginugol ko lang ang oras ko sa pag a-advance reading. Kabisado ko na ang mga prof,bigla bigla na lang nagpapa Quiz. Kumulo na ang tyan ko kaya tiningnan ko ang oras,7:20PM na. Nagmamadali akong naligo at nagbihis,hindi na ako kumain dahil paniguradong kakain naman kami ni Kipp mamaya.

Lumabas na ako ng kwarto,tahimik na ang buong bahay at mukhang hindi pa nakakauwi si Bless,kailangan ko ng maka alis bago sya umuwi para hindi nya ako maabutan.

Dali dali akong nanakbo pababa ng hagdanan at tinungo ang main door. Pagbukas ko ay nagulat ako sa bumungad sa akin.

Si Bless,nakayuko pero nakakapit sa gilid ng pinto. Nag angat sya ng tingin sa akin. Namumula sya at amoy alak.

“Bless! Anong nangyari sayo?” ani ko at inalalayan sya.

“Langya nilasheng ak-ho ni Hazel!” sagot nya ng maiupo ko na sya sa sofa. “Ang bango mo ah? Shan punta mho? Resht day mo diba?” ang parang hirap pa nyang dagdag. Natameme ako at hindi alam ang isasagot. Panigurado naghihintay na sa akin si Kipp.

“Uhm,sinubukan ko lang yung bago kong pabango. Saglit lang pupunasan kita.” ani ko at tatayo na sana pero pinigilan nya ako.

“Gusto ni Hazel na mag sex kami pero hindi ako pumayag,kasi naisip kita. Alam kong magagalit ka.” ang malambing nyang sabi. Hindi na ako makahinga ng maayos dahil sa bilis ng pintig ng puso ko. Bakit sinasabi nya ang mga ito sa akin?

“Bakit naman ako magagalit? Hindi ko naman hawak ang buhay mo. Saka wala akong karapatan din na pagbawalan ka.” mahinahon kong sabi at tiningnan sya. Umayos ako ng pagkaka upo at ganon din sya.

Lumamlam ang kanyang mga mata,hinuli nya ang aking tingin. This is unusual,hindi naman kami ganito mag usap dati ah?

“May karapatan ka. Bata pa lang tayo ay may karapatan ka na sa akin. Kasi ako Nicolai,magagalit ako pag nalaman kong nakipag sex ka sa ibang lalaki.” ang pabulong nyang sabi. Napalunok ako,paano na lang pag nalaman nyang nakipag sex ako sa taong ayaw nilang kausapin ko.

“Lasing ka na Bless,ihahatid na kita sa kwarto mo.” ani ko at inalalayan sya. I just can’t leave him na ganito,maiintindihan naman siguro iyon ni Kipp.

“Siguro nga lasing ako. Ay mali! Lasing talaga ako. Pero alam mo,pag lasing ang isang tao,nagsasabi na ito ng totoo.” ang sabi pa nya habang umaakyat kami sa hagdanan. Mabuti naman at hindi sya nagpapa bigat. Ng makapasok kami sa kwarto nya ay humiga sya pero hinila nya ako kaya napapatong ako sa kanya.

“Baliw ka!” ang sabi ko at aalis na sana sa pagkakapatong sa kanya pero pinigilan nya ako. Nakipagtitigan pa ako sa kanya para makuha nyang hindi ako natutuwa sa inaakto nya,pero I saw something in his eyes at kinabahan ako lalo.

“Ang tagal kitang iningatan at hinintay Lai. Nahihirapan na ako,parang sasabog na ang dibdib ko.” aniya na lalong nagpakaba sa akin. “Dito ka lang,akin ka lang.”

Sa isang iglap ay naglapat ang aming mga labi.

Beki twelve!

“B-bless.” ang pag awat ko sa kanya. Pero parang wala syang naririnig. Hinahalikan na nya ang tenga ko pababa sa aking leeg na lalong tumutupok sa aking lakas.

“Ang tagal kitang inalagaan,ngayon hindi ko na kaya pang magkunwari na wala sa akin ang lahat.” at iniangat nya ang damit ko. Nagulat ako kaya naitulak ko sya. Hindi tama ito.

“Lasing ka. Huwag kang ganyan please.” ang naluluha ko ng sabi. Naguguluhan na ako sa nangyayari.

“P-pasensya na.” aniya at naupo sa kama. Hawak nya ang kanyang ulo at para bang gulong gulo sya. Ang bilis ng tibok ng puso ko,hindi pwede ang gusto nya,may iba akong gusto.

“K-kalimutan nating nangyari ito Bless.” sabi ko at lumabas na.

Tinext ko si Kipp na nasa byahe na ako. Habang nasa byahe ay hindi ko maiwasang isipin ang nangyari. Bakit naging ganon si Bless? Para na syang si Keez,nagiging wirdo,may mga sinasabing hindi ko maintindihan.

Oo,gusto ko si Keez at Bless,bilang mga kaibigan,maaaring overprotective kami sa bawat isa pero hanggang don lang yon. Napatunayan ko kasi sa sarili ko na si Kipp ang mahal ko. Oo masyadong mabilis pero wala naman yan sa bilis o tagal ng pagkakahulog mo sa isang tao,ang mahalaga ay nagmahal ka.

Ngayon,hindi ko na alam kung paano pa haharapin si Bless. Paninindigan ko na lang ang sinabi kong kakalimutan ko ang nangyari. Ayokong masira ang pagkakaibigan namin.

At kung dadating ang panahon na malaman nila ang sa amin ni Kipp ay haharapin ko sila,ipaglalaban ko si Kipp. Magagalit sila,oo. Pero alam kong pag nagtagal ay maiintindihan din nila ako.

“Buti na lang at hindi ako umuwi.” ang nakangiting salubong sa akin ni Kipp ng dumating ako.

“Pasensya na kung late. Tinulungan ko pa kasi sina Nanay eh.” ang pagsisinungaling ko at ngumiti.

“Napaka bait na anak. Tara sa bahay na lang tayo. Im sure kakadating lang ng parents ko.” anyaya nya at binuksan na ang pinto sa frontseat ng kotse nya.

“Hindi ba nakakahiya?” ani ko at tiningnan sya.

“Bakit ka mahihiya. Diba ito na ang pangalawang beses mo?” aniya. Agad akong namula. Oo ito ang pangalawang beses na makakapunta ako sa bahay nya,pero yung una ay pareho kaming lasing.

“Youre blushing. Sakay na.”

Nang makarating kami sa bahay nila ay naabutan namin sa living room ang kanyang mga magulang.

“Mom,Dad. This is my friend Lai. At may gagawin lang po kami saglit.”

Tinitigan ako ng mga magulang nya. Natakot ako sa paraan ng pagtingin nila sa akin. Para bang nagsasabi na hindi ako kailangan dito.

“G-goodevening po.” ang kinakabahan kong pagbati sa mga ito.

“Its very surprising na ngayon ka lang ulit nagdala ng kaibigan dito.” ani ng Mom nya.

“Be careful son.” sabi naman nung Dad nya. Natakot tuloy ako lalo. Bakit ganon silang magsalita? Bigla kong naalala ang sinabi nina Bless at Keez dati,na nakapatay na si Kipp.

Ipinilig ko ang aking ulo,hindi naman siguro ako ipapahamak ni Kipp.

“Are you okay Lai?” ani Kipp ng makapasok kami sa kwarto nya.

“Medyo natakot lang ako sa parents mo.” ang pagsasabi ko ng totoo. Umupo sya sa kama kaya naupo na din ako.

“Pagpasensyahan mo na. Istrikto talaga sila kasi nga diba may nangyari sa akin?” aniya habang nagtatanggal ng mga medyas at sapatos.

“Sabagay.” ang tangi ko lang nasabi. “Uhm,ano bang gagawin natin?”

Tumingala sya at nginisihan ako. Kumalabog ang puso ko bigla. “Yung ginawa natin dati,pero iba ng konti. Naadik ako eh.” at humagikgik sya. Napalunok ako. Talaga bang pumapayag ako?

“Diba mga magkarelasyon lang nag gaganun?” ang kunwari ay painosente kong tanong. Tumayo sya at hinubad ang damit,sunod ay ang pantalon at brief. Napatitig ako sa umiktad na buhay na bagay sa pagitan ng mga hita nya.

“Hindi naman siguro kailangan magkarelasyon. Basta pareho nating gusto. Gusto mo diba? Gusto mo naman ako diba?” at lumapit sya sa akin,kapantay na ng ulo ko ang buhay na bagay na iyon.

“O-oo. Gusto kita,gustong gusto.” ang pag amin ko. Ngumiti sya at hinawakan ang ulo ko. Lumamlam ang kanyang mga mata,kinagat nya ang kanyang pang ibabang labi.

“Yon lang ang gusto kong marinig. Kaya dapat patunayan mo.” ang bulong nya at dahan dahang inilapit ang kanyang pagkalalaki sa aking bibig.

Pumikit ako at ibinuka ang aking bibig hanggang sa pumasok ito ng sagad hanggang sa lalamunan ko.

“Nabubulunan ako.” ani ko at tinanggal ang bibig ko. Pinahid ko ang aking luha.

“Nagawa mo nung una kaya magagawa mo ulit. Hihiga na lang ako para magawa mo ang gusto mo.” at humiga nga sya sa kama.

Am I really doing this? Im doing this because I like him. At ramdam ko din namang gusto nya ako.

Pumatong na ako sa kama at sinamba ang kanyang pagkalalaki. Naisip ko na bahala na basta mapaligaya ko sya.

Pinatigil nya ako at sya mismo ang naghubad sa akin. Kinabahan ako,hindi ko ma explain yung nararamdaman ko,parang nilalamig na nag iinit,nangangatog ang mga tuhod ko.

“Natatakot ako.” ang sabi ko agad.

“Gusto mo ako diba? Huwag kang matakot Lai. Now,upuan mo ako. Ikaw ang magpasok.” sabi nya at bigla akong hinalikan,dahan dahan din nyang ipinapasok ang kanya,hanggang sa maramdaman kong nakapasok na ang kalahati at gumuhit ang sakit ay nakagat ko ang pang ibaba nyang labi.

“Shit! Ang sakit!” aniya at bigla nya akong idiniin sa pagkalalaki nya. Halos mapasigaw ako sa sobrang sakit.

“Hindi ko kaya Kipp.”

“Kaya mo yan.” at gumalaw sya sa ilalim ko. Napasinghap ako ng nawala ang hapdi at sakit,yumakap ako sa kanya. Sya na lang ang kumilos. Pinabayaan ko sya at dinama ko na lang ang kakaibang sensasyon.

Mga alas dose na ng makauwi ako,patay na ang mga ilaw sa bahay. Hindi ako makalakad ng maayos dahil sa hapdi ng aking butas. Hindi ako makapaniwala na ibinigay ko kay Kipp ang aking virginity. Hindi naman ako nagsisisi dahil ginusto ko iyon,hindi naman ako babae na nawalan.

Maingat ang paglalakad ko hanggang makarating sa aking kwarto. Hindi maalis ang ngiti sa aking labi. Panigurado ako na magugustuhan na din ako ni Kipp pagkatapos ng nangyari.

Kaya magaan ang pakiramdam ko ng matulog. At ng magising ako ay si Kipp agad ang unang pumasok sa isipan ko.

Nakatulog kaya sya ng maayos? Excited na akong makita sya sa school. Kaya dali dali na akong naligo. Binalewala ko ang hapdi ng aking butas,aayusin ko na lang ang paglalakad ko para hindi mahalata ni Bless.

Si Bless. Paano ko nga pala syang haharapin? Hindi ko alam. Bahala na.

Pagkatapos maligo,magbihis at mag ayos ay bumaba na ako.

“Nauna na si Bless,maaga daw ang first class nya,alam mo na,graduating.” nakangiting sabi ni Nanay Beth.

“Ganon po ba? Sige po,aalis na ako. Sa school na lang ako kakain.” at agad din akong lumabas ng bahay.

Pagdating sa school ay palingon lingon ako. Gusto ko kasing makausap muna si Kipp bago ako dumiretso sa una kong klase.

Hindi naman ako nabigo. Nakita ko sya sa tabi ng gymnasium kasama ang mga kaibigan at kaklase nya. Agad akong lumapit na hindi naaalis ang ngiti.

“Kipp!” ang tawag ko. Pero hindi nya ako pinansin,dahil siguro nasa kausap ang buo nyang atensyon. Kaya tinawag ko ulit sya,this time lumingon na sya pati ang mga kasama at kausap nya.

“Bakit?” aniya. Nagtaka agad ako pero binalewala ko lang.

“Kumain ka na ba? Kain muna tayo!” ang nakangiti kong sabi. Nagbulungan at nagtawanan ang mga kasama nya kaya parang bigla syang nairita.

“Busy ako Lai. Sige na,umalis ka na,itetext na lang kita.” aniya at nakipag usap ulit sa mga kasama.

Nasaktan ako, pero kailangan kong intindihin na busy nga sya sa mga kausap nya. Hay! Parang kagabi lang,magkayakap kami,naghahalikan at naging isa. Pero ngayon,ang suplado nya.

Baka siguro may nangyari sa bahay nila. Tama! Baka ganon nga,kaya tulad ng sabi nya ay hihintayin ko na lamang ang text nya.

Kaya naman itinuon ko na lang ang atensyon ko sa pag aaral,sabi nga nila,ganon daw talaga pag inspired. Siguro nga inspired ako. Ganon pag inlove.

Mahal ko na nga talaga si Kipp. Ang sarap pala sa pakiramdam ng inlove. Bakit ngayon ko lang naramdaman ito?

Nung dissmissal na ay nakatanggap ako ng text mula kay Kipp na magkita daw ulit kami,same time,same place. Walang patid ang excitement na nararamdaman ko. Pakiramdam ko,kahit hindi nya nililinaw kung ano kami,ay sapat na sa akin nagkakasama kami at may ginagawang bagay na magkasintahan lang ang gumagawa,so para na din kaming magkarelasyon.

May trabaho ako ngayon pero hindi ako papasok para kay Kipp. Gusto kong ibuhos sa kanya ang lahat ng panahon ko. Kaya ang ginawa ko,hindi ako umuwi,tumambay ako sa meeting place namin at naghintay sa oras ng pagdating nya.

Dumating nga sya at sobrang saya ko. Agad nya akong pinasakay sa kotse. Habang nasa byahe ay panay ang lambingan namin. Gusto ko yung ganito,ang sarap sa pakiramdam,kaya hindi ko na inungkat pa yung inasal nya kaninang umaga.

“Dito na tayo.” at bumaba sya sa kotse,bumaba na din ako. Pagtingin ko sa paligid,nasa garahe pala kami. Sinara ito nung lalaki tapos niyaya kaming umakyat. Dun ko lang napansin na may hagdanan pala sa gilid.

“Nasan tayo?” ang hindi ko mapigilang tanong. Binubuksan na nung lalaki yung pinto,tapos pumasok kami,may isa pang pinto,binuksan ito at bumungad sa akin ang isang kwarto,may aircon,may Tv,tanaw ko din kaagad ang pinto ng Cr.

“Nasa motel tayo.” ani Kipp at binuksan ang aircon.

“Tawag lang po kayo sir pag may kailangan kayo.” ani nung lalaki. Ano ba tawag sa trabaho nya? At ito pala ang motel.

“Hindi na,saglit lang kami. Tatawag lang ako pag tapos na kami.” sagot ni Kipp.

“Sige po.” at lumabas na yung lalaki.

“Maligo muna tayo. Subukan natin ang Cr nila.” nakangising sabi ni Kipp at naghubad. Naghubad na din ako at sabay kaming pumasok sa kwarto. Doon ko naranasan ang mga gusto nyang gawin. Hanggang sa umabot kami sa kama. Hindi ko alam pero sobrang naaadik na ako sa kanya at sa ginagawa namin. Pakiramdam ko mababaliw ako pag natigil ang lahat ng ito.

Nang matapos kami ay nagyaya na din syang umuwi. May lakad pa daw sya at hindi na nya ako maihahatid kaya mag isa na akong lumabas. Nakakapanibago at parang nakakahiya kasai pinagtitinginan ako.

Nang nasa may gilid na ako ng kalsada at lumabas na ang kotse ni Kipp ay kinawayan ko lang ito. Ang saya ko lang talaga.

“Ito pala ang bago mong pinagkaka abalahan? Ang taguan at iwasan kami para makipag anuhan lang kay Kipp?”

Halos mapatalon ako sa gulat ng marinig ko iyon. Paglingon ko ay hindi nga ako nagkamali.

Si Keez,masama ang tingin sa akin na nakasandal sa kotse nyang nakapark sa tabi ng kalsada.

Beki thirteen!

“Ha?” patay. Wala na akong lusot ngayon. Sooner or later malalaman din naman nila pero hindi ko inaasahan na sa ganitong pagkakataon.

“Alam kong si Kipp yon. Nakita ko kayo ng hindi sinasadya kaya naisip kong sumunod.” halata kay Keez na galit na galit sya. “Ang tigas ng ulo mo Lai.”

“Ginusto ko ito. Buhay ko ito at ako ang makakapagdikta sa sarili ko.” ang matapang kong sagot. Na kahit sa totoo lang ay natatakot ako,maraming kahihinatnan ang pangyayaring ito.

“Ihahatid na kita sa inyo. Pag usapan natin tong tatlo nina Bless.” aniya at pumasok sa kotse nya. Pagod na din ako kaya sumunod na lamang ako.

Tahimik lang kami sa byahe. Ang kaba ko ay hindi maalis. Pero ito na eh,kailangan ko na lang panindigan ang ginawa ko.

Pagka park pa lang ng kotse sa tapat ng bahay ay nakita ko na agad si Bless na nasa pintuan.

Okay na ba sya? Hindi na ba sya lasing?

“San kayo galing?” ani Bless ng makapasok kami. Naka boxers pa din sya.

“Sit,and we’ll talk.” seryosong sabi ni Keez,umupo na din ako sa sofa,nagtataka man ay naupo din si Bless sa couch.

“Anong pag uusapan?” ani Bless. Tiningnan muna ako ni Keez bago nagsalita.

“Lumalabas at nagkikita ng palihim sina Lai at Kipp para gumawa ng milagro.”

Gulat na tiningnan ako ni Bless,napayuko ako. Hindi ko talaga pala kaya pag silang dalawa na ang kumakastigo sa akin.

“Totoo ba yun Nicolai?” mabigat ang boses ni Bless ng magtanong. Tumango ako. “Diba sinabi namin sayong iwasan mo sya? Shit!” at sinuntok nya ang lamesita,nagulat ako at lalong kinabahan.

“Ginusto ko naman iyon.” mahina kong sagot at napatulo na ang mga luha ko.

“Delikadong tao si Kipp,Lai. Mapapahamak at masasaktan ka. Paano ka na namin ngayon mapoprotektahan nyan?” frustrated na pagsingit ni Keez.

“Kaya ko ang sarili ko.” ang sagot ko naman.

“Kailan nagsimula ito? Ilang beses ng may nangyari?” namumula ang mga mata ni Bless,nagbabadya ng matinding emosyon na hindi ko maintindihan.

“Medyo matagal na din.”

“Iwasan mo sya please?” sabi ni Keez na namumula na din ang mga mata. Why are they like this? Bakit dinidiktahan nila ako ng dapat kong gawin?

“Lilipat tayo ng school habang hindi pa huli ang lahat. Iiwas ka habang hindi ka pa napapahamak at nasasaktan.” dagdag ni Bless na ikinanganga ko.

“Bakit ba nakikialam kayo? Hindi ko iiwasan si Kipp! Huli na ang lahat. Hindi ko sya lalayuan,lalo na ngayong mahal na mahal ko na sya!!” sigaw ko at tumayo. Pareho silang nagulat. Kitang kita sa mga mata nila na nasaktan sila,pero mas nasasaktan ako sa gusto nilang mangyari.

“Anong sinabi mo?” halos sabay nilang sabi.

“Narinig nyo diba? Huwag nyo na sana akong pakealaman dahil hindi ko kayo pinapakealaman. Sobra na kayo.” at naglakad na ako paakyat sa hagdan. Pagpasok ko pa lamang sa aking kwarto ay ini lock ko agad ang pinto at humiga sa kama habang umiiyak.

Hindi nila ako pwedeng ilayo kay Kipp. Mahal na mahal ko na sya. At alam kong may nararamdaman din si Kipp para sa akin.

Kailangan kong dumistansya kina Bless at Keez. Sobra na sila,hindi kasi nila alam ang pakiramdam ng nagmamahal kaya ganun na lamang silang magsalita. They don’t know anything about love.

Kinabukasan ay maaga akong pumasok,tinext ko si Kipp kung pwede ba kaming magkita at pumayag sya. Bago umalis ng bahay ay sinigurado ko munang tulog pa ang lahat,gusto ko munang masolo si Kipp,pakiramdam ko mababaliw ako pag hindi ko sya nakita at nakasama. Love is really crazy.

Sa likod kami ng school nagkita ni Kipp,napaka gwapo talaga nya.

“Buti may free time pa ako. Ano ba kailangan mo Lai?” aniya habang nakapamulsa. Napalunok ako,gusto kong itanong ang sitwasyon namin pero parang hindi ko kaya,gusto kong sabihin ang nangyari pero dapat siguro sa akin na lang iyon.

“Ahm wala naman. Gusto lang kitang makasama muna.” ang sabi ko. Nandito kami sa likod ng malaking punong balete at walang makakakita sa amin kung hindi pa lalapit o sisilip.

“Ikaw talaga! Halika nga dito.” nakangiti nyang sabi. Napangiti na din ako at lumapit saka nya ako niyakap. “I want to do it,lets do it here Lai.” ang bulong nya,binuksan ang zipper,inilabas nya ang pagkalalaking hindi pa matigas ngunit malaki na.

“Baka may makakita.” ang naghehesitate kong sabi.

“Wala yan.” umupo sya at sumandal sa punong balete at pinaglaruan ang sarili. Mahal ko sya at ayaw kong madissapoint sya pag hindi ko ginawa ang gusto nya.

Umupo na ako sa harap nya at dinala ito sa loob ng aking bibig. Napakabango talaga ng pagkalalaki nya,pati siguro ito ay hahanap hanapin ko sa kanya.

“Ganyan nga baby.” aniya,pagkatapos ng ilang minutong paglabas pasok nito sa aking bibig ay nagsalita sya. “ako naman,hubarin mo pantalon mo.”

Dali dali ko syang sinunod,inalalayan nya akong maupo. At ng mapasok na nya ako ay nagsimula na akong magtaas baba. Nakakabaliw,nakakayanig. Hanggang sa umabot sa puntong ihiniga na nya ako at sya na ang kumilos.

Nang sumabog kami ay naibulalas ko ang laman ng aking puso. “Mahal kita Kipp.”

Agad syang umalis sa pagkakapatong sa akin. Kumuha sya ng tissue at alcohol sa bag nya,nilinis nya ang kanyang pagkalalaki. Nang matapos sya at nakapagbihis na din ako ay saka nya ako hinarap.

“Mahal mo ako,Lai?” aniya. Tumango ako. “Gusto mo bang maging official na tayo?” nakangiti nyang dagdag.

“Kung pwede sana?” ang nahihiya kong sabi.

“Edi tayo na. Pero,sikreto lang walang makaka alam. Hindi ka dapat lumapit sa akin pag kasama ko ang mga kaibigan ko. Every other day ay magkikita tayo after school para gawin ang dapat gawin.” seryoso nyang sabi na ikina kunot ng noo ko. Bakit ganun?

“Bakit ganon?”

“Gusto mo ba o ayaw mo?”

“Gusto.” ang napalunok kong sabi. Payag na ako sa mga sinabi nya,basta ba binigyan na nya ako ng karapatan. Dapat nga magpasalamat pa ako diba? Ang swerte ko nga eh.

“Good. Mauna ka nang umalis.” aniya,lumapit at hinalikan ako sa labi. Matagal iyon kaya nag init na naman ako. “Now,go!”

Labag man sa aking kalooban ay umalis na ako. Lakad takbo ang ginawa ko papunta sa una kong klase.

Habang nasa klase ay hindi ko maiwasang magtaka at mag isip sa mga inaasta ni Kipp. Alam kong may nagbago,pero kaya kong magbulag bulagan dahil mahal ko sya.

Papunta na ako sa next class ko ng makita ko sa baba ng building sina Keez at Bless,alam kong ako ang pupuntahan nila. Mabilis akong nanakbo at nagtago sa Cr ng boys. Nagulat pa nga ang mga ito pero hindi ko sila pinansin.

Nakasandal lang ako sa pinto at napatingin sa dalawang estudyante na umiihi sa urinal,parehong gwapo ang mga ito,pero may mali,nagtitinginan kasi sila.

“Ang kulit talaga ng sayo best.” sabi nung isa.

“Atleast mahaba at mataba.” nakangising sagot ng isa na mas gwapo. Nagsalubong ang mga kilay ko. The fuck?

Nagulat ako ng naghawakan sila ng pagkalalaki at nilaro ang isa’t isa. Napalunok ako.

“Excuse me? May tao dito.” ani ko. Nilingon nila ako at ngumisi.

“Im sorry,nag activate na naman ang bromance namin nitong bestfriend ko. Ganyan talaga kami,sanay na kami,you know,trip ng magbarkadang lalaki.” sabi nung isa na naunang nagsalita kanina. Napanganga ako. Ganun ba yon?

“Alam naman naming sanay ka sa ganito. Trip ng magtropa lang ito. Nga pala,ako si Kyso Lee.” sabi nung mas gwapo. “4th year CivilEngineering.” inilahad nito ang kamay. Hahawakan ko ba yon? Sa huli nakipag shake hands din ako.

“At ako naman si Finn,CivilEngineering din. Pasensya ka na ha? Huwag mo sanang isiping bastos kami.” anito at ngumiti.

“Its okay. May dalawa din akong bestfriends na lalaki pero hindi kami ganyan.” natatawa kong sabi. “By the way,Im Lai.” ani ko.

“Tropa na tayo ah? Wala kaming tropa dito eh pareho kaming transferee.” sabi ni Kyso.

“Sure? Pero I don’t think na magandang magkwentuhan sa Cr? Sige na,pupunta pa ako sa 2nd class ko.” sabi ko,ngumiti bago lumabas.

Wew! Ganon pala ang bromance? Pero gusto ko sila,mabait sila,its about time na din siguro na makipagkaibigan ako sa iba. Tama! Para maiwasan ko muna sina Keez at Bless. Kumuha ako ng papel sa bag ko at pinunit ng maliit saka ko isinulat ang cellphone number ko,ibibigay ko ito sa mag bestfriend,kaya hinintay ko silang lumabas ng Cr.

“Nandito ka pa?”

“Hinintay ko talaga kayo. Eto phone number ko,text nyo lang ako. Bye!” at tuluyan na akong bumaba para tumungo sa kabilang building,para sa 2nd subject ko.

Buong araw kong iniwasan sina Keez at Bless. Masakit sa akin ang gawin ito,pero hindi sa lahat ng pagkakataon ay dapat kasama ko sila,at hindi sa lahat ng pagkakataon ay susundin ko ang gusto nila. Panahon na para tumayo ako sa mga sarili kong mga paa,hindi na ako dedepende sa kanila.

Palabas na ako ng building ng last class ko ng tumunog ang phone ko,tiningnan ko ito. Unregistered number pero sinagot ko pa din.

“Hello?” ani ko.

“Wow! Babaeng babae! Its me Kyso,may inuman ang mga tropa namin dito sa lugar namin. Sama ka?” aniya. Napangiti ako,wala kaming lakad ni Kipp ngayon dahil naghihintay lang naman ako ng text nya.

“Sure! Kita tayo sa labas ng gate.” sabi ko naman.

“Okay pretty Lai. Hintayin ka namin.” at naputol na ang tawag. Nagmamadali na akong nanakbo ng makarinig ako ng tumatawag sa akin. Pag lingon ko,si Bless pala,kaya nagpatuloy ako sa paglakad takbo. Ayoko muna silang makausap.

“Baby? Bakit nagmamadali ka?” at humarang ang kotse ni Kipp. Napatigil ako.

“May pupuntahan ako kasama ng mga bago kong kaibigan.” ang sagot ko at lumingon sa likod. Malapit na si Bless.

“Okay,itext mo ako kung saan para masundo kita mamaya,nabitin ako eh.” anito at pinaharurot na ang sasakyan.

“Nicolai,sabay na tayong umuwi.” ang biglang hawak ni Bless sa braso ko pero pumalag ako.

“May pupuntahan ako.”

“Magkikita na naman kayo ni Kipp!” ang galit nyang sabi. Sasagot na sana ako pero biglang pumarada sa tabi namin ang kotse ni Keez.

Great! Just great!

“Oy! Nandyan ka na pala Lai,lets go?” biglang sulpot ni Kyso.

“Huh? Sige,tara na!” at agad akong lumapit kay Kyso. Nagkatinginan sina Keez at Bless.

“Sino sila?” tanong ni Kyso.

“Sila yung mga bestfriend ko.” mahina kong sagot.

“Okay. Lets go?” tumango ako at naglakad kami palabas ng gate pero humarang ang sasakyan ni Keez.

“Dude! San kayo pupunta? Hindi pwedeng hindi kami kasama ni Lai eh.” ani Keez habang nakasilip sa bintana. Tumaas ang kanang kilay ko.

“May konting inuman lang kami ng mga tropa ko sa amin. Sasama daw si Lai,sya kasi ang kauna unahan naming kaibigan sa university na ito.” maayos na sagot ni Kyso.

“Pwede ba kaming sumama?” biglang sabi ni Bless na ikinanganga ko.

“Sure! Para mas madami na ang tropa namin dito sa school!” masayang sagot ni Kyso. Napaka gwapo na,napaka baet pa. Huwag sana syang makahalata na may gap kaming tatlo.

“Sakay na kayo.” nakangising sabi ni Keez at kinindatan ako.

Dyosko! Hindi talaga nila ako papakawalan.

Beki fourteen!

Pagdating namin sa lugar nina Kyso ay namangha ako. Mayaman pala sya. Pero bakit wala syang kotse? O baka hindi niya lang trip ang ganun?

“Pasensya na kayo. Parang haunted house itong bahay. Nabubuhay lang ito pag nandito si Finn at ang tropa.” ani Kyso ng makababa kami sa kotse ni Keez.

“Its okay dude. Ganyan din sa amin,kaya lagi akong na kina Bless at Lai.” sabi ni Keez.

“Wow. Magkasama kayo sa bahay?” amused na tanong sa akin ni Kyso. Tumango at ngumiti ako bilang sagot.

“Saan ba tayo tol?” ani Bless habang ginagala ang paningin sa paligid ng bahay.

“Sa likod muna tayo. Papagawa ako ng meryenda. Naglalaro ba kayo ng basketball?” sagot at tanong ni Kyso. Tumango lang naman ang dalawa. “That’s good,may basketball court kami sa likod.”

Nag apir sina Keez at Bless. Nakita ko ang pagkakataon na iyon para maitext si Kipp pag abala na sila. Kaya habang papunta kami sa likod ng bahay ni Kyso ay nagdadaldalan na ang tatlo.

Kailangan kong maitext si Kipp na huwag na lang kaming magkita ngayong araw. Hindi sya dapat makita nina Keez at Bless.

Namangha ako lalo ng marating namin ang court. Ngayon lang ako nakakita ng bahay na may sariling court.

“Ayos ito!” sabi ni Keez.

“Maglaro muna tayo habang hinihintay si Finn at ang tropa.” ani Kyso at may kinuhang bola. Naglaro na silang tatlo,ako ay naupo sa may isang gilid at nagkunwaring nanonood sa kanila. Kinuha ko ang aking cellphone at pasimpleng nagtxt kay Kipp.

“Lai!” sigaw ni Bless na dahilan kung bakit hindi ko naituloy ang pagtetext. Nilingon ko sila. “Ikaw ang taga score ah?”

“Huh?” ang hindi ko agad na gets.

“Oy! Ayos ito! Two on two na lang!” sabi ng isang boses na ikinalingon ko. Si Finn pala,kakadating lang.

“Tama ang dating mo,laro muna tayo best habang hinihintay ang tropa. Sila nga pala sina Keez at Bless,mga bestfriend ni Lai. Mga tol,si Finn ang bestfriend ko.” pagpapakilala ni Kyso sa bawat isa.

“Nasan si Lai?” ang agad na tanong ni Finn kaya ng itinuro ako ni Kyso ay ngumiti agad ako.

Takte! Mukhang hindi ako makaka kuha ng pagkakataon para maitext si Kipp ah?

Nagsimula na silang maglaro at ako nga ang naging taga score sa kanila,magkakampi sina Bless at Keez,tas sina Kyso at Finn naman. Somehow,hindi ko maiwasang mapangiti,ito kasi ang unang pagkakataon na nakisalamuha kami sa iba. And I must admit na sana,nung una palang ay naging open na kami sa pakikipagkaibigan sa iba. Masyado kasing umikot ang mundo namin sa aming tatlo lang. Hindi ko sinasabing wala silang kaibigan,meron din naman,mga kaklase siguro nila,pero ito ang unang pagkakataon na kaming tatlo mismo ang nakipag bonding sa ibang tropa,salamat at nakilala ko sina Kyso at Finn kahit na medyo weird ang una kong pagkaka kita sa kanila.

Seryoso ang laro nila pero maya’t maya din sila nagtatawanan. Nag enjoy akong panoorin sila at nakalimutan ko ng itext si Kipp.

Hindi nagtagal ay may lumapit na katulong kay Kyso. May sinabi ito at umalis na din.

“Luto na ang meryenda at padating na ang tropa. Tara na muna sa loob.” ani Kyso.

“Nice game mga tol!” ani Finn at nakipag high five kina Bless at Keez.

“Mukhang mapapadalas kami dito.” ani Bless ng palapit na sila sa akin,tumayo na din ako.

“Lalo na pag nakilala nyo ang tropa.” sagot ni Kyso at ngumiti. “Tara na Lai,paniguradong napagod ka kakapanood samin.” baling nito sa akin at tumawa sila.

Naglakad na kami papasok sa bahay,nag uusap silang apat. Pinabayaan ko lang dahil hindi din naman ako maka-relate.

Sa Dining Hall kami dumiretso,expected ko na meryenda talaga. Pero mukhang mapapa aga ang dinner naming lahat.

Matapos kumain ay niyaya na kami nina Kyso at Finn na pumunta sa basement kung san daw sila laging umiinom.

At nagdatingan na nga ang mga tropa nila. May tatlong babae at apat na lalaki. Nakipag kilala kami sa kanila. Ang mga babae ay San Mig ang piniling inumin,samantalang ang mga lalaki ay hard drink.

Mas pinili ko sa babae makipag inuman. Mababait at makukulit ang mga babae,ngayon lang daw sila nagkaroon ng kaibigang bading. Nginitian ko lamang sila at sumabay sa inuman.

Maya’t maya ko napapansin na patingin tingin sina Bless at Keez sa akin. Alam ko kung ano ang nasa isip nila. At dahil dun naalala ko bigla si Kipp.

Mamaya pupunta yon dito at susunduin ako. Hindi ko pa sya nasasabihan na huwag na lamang tumuloy dahil paniguradong gulo ang mangyayari.

Napatingin ako sa oras sa cellphone ko,quarter to eight na pala,ang bilis ng oras. Madaldal na ang mga babae at panay tawanan na sina Kyso.

Nagulat pa ako ng biglang nag ring ang phone ko. Lahat sila ay tumingin sa akin,tiningnan ko kung sinong tumatawag,si Kipp pala,agad ko itong ni-silent at pasimple kong tiningnan sina Bless at Keez na agad din namang nagbawi ng tingin.

Ano ng gagawin ko? Paniguradong nasa labas na yon si Kipp. Paano ako makakatakas?

“Lai,samahan mo naman ako,may kukunin lang ako sa kotse.” sabi nung babaeng tropa nina Kyso.

“Sige.” sabi ko at tumayo na at sumunod dito paakyat,hindi ko na nilingon sina Keez at Bless,ramdam kong sinusundan nila ako ng tingin.

Paglabas namin ay dumiretso yung babae sa kotse ata nya,napatingin ako sa labas ng gate. Nandun na nga si Kipp.

“Mauna ka na,lalabas lang ako.” sabi ko dun sa babae,tumango at ngumiti lamang ito kaya lumabas na ako.

“Lai! Akala ko hindi ka lalabas!” ani Kipp ng makalapit ako. Agad nyang binuksan ang pinto ng front seat. “Pasok.” at wala akong nagawa ng itulak nya ako.

Mabilis syang nakasakay sa driver’s seat at pinaharurot palayo ang kotse. Ang lakas ng kabog ng dibdib ko,sobra sobra ang kabang nararamdaman ko. Patay na ako nito lalo.

Mariin akong napapikit at nakita ko sa aking isipan ang mga galit na mukha nina Keez at Bless.

“Ayaw mo ba akong kasama?” malambing na tanong ni Kipp habang nagmamaneho. Nilingon ko sya at nginitian.

“Gusto syempre.” sabi ko. Lahat ata ay gagawin ko para kay Kipp,lahat para sa kanya ay kaya kong isakripisyo,ganon na kalalim ang pagkakahulog ko sa kanya.

“Mabuti naman. Akala ko ayaw mo na sa akin eh.” aniya,pinilig ko ang ulo ko at nginitian sya.

“Para sayo,lahat ay gagawin ko.” sagot ko. Hininto nya ang kotse,napansin kong nasa madilim na lugar kami at puro puno ang paligid.

“Talaga?” naka ngiti nyang tanong. Tumango ako,unti unti nyang nilapit ang kanyang mukha,sobrang bilis ng tibok ng puso ko. At ng lumapat ang labi nya sa labi ko ay para akong bomba na biglang sumabog. Ako mismo ang sumiil ng halik sa kanya. Ganon ko na pala sya pinakananabikan.

Naging malalim ang aming halikan,pinatay nya ang ilaw ng kotse,lalong dumilim ang paligid pero wala na akong pakialam. Para akong nalalasing sa aming halikan,para akong taong uhaw na uhaw sa gitna ng disyerto at ng makakita ng tubig ay hindi ito tinantanan.

“Ganyan nga. Do it baby.” ani nya ng maghiwalay ang aming mga labi. Nireclined nya ang upuan. Para akong sabik na bata,agad kong tinanggal ang kanyang sinturon,ibinaba ang zipper at pinasok sa loob ng kanyang brief ang aking kamay. “Sige Lai,do it.”

Nagliliyab na ako sa pagnanasa at sobrang pagkasabik. Inilabas ko ito at dinala sa aking bibig. Ilang saglit pa ay inutusan na nya akong maghubad,lumipat kami sa back seat. At dun ay dahan dahan ko syang inupuan,damang dama ko ang pagpasok ng kanyang pagkalalaki sa aking butas.

Hingal na hingal na ako ng matapos kami.

“I love you Kipp.” sabi ko habang nakapasok pa din ang kanya sa akin.

“Ang sarap pakinggan,gusto ko pa ng round two.” bulong nya sa akin at nagsimula ng gumalaw ang kanyang balakang. Parang mababaliw na ako sa ginagawa nya. Wala akong ginawa kundi ang umungol at sambitin ang pangalan nya. Akala ko ay tapos na nung tumigil sya dahil naramdaman ko ang ikalawa nyang pagsabog. Ngunit hindi pa pala. Pina upo nya ako na nakabaluktot ang katawan,hinawakan ko pabukaka ang aking mga paa. Nag squat sya,nahirapan ako sa pwesto namin,at ng muli syang pumasok ay nabaliw na naman ako,pa squat nya akong inaangkin and I find it very erotic kaya agad kong naramdaman na malapit na din akong sumabog.

Hindi ko alam kung nakailan kami o gaano kami katagal. Nagdesisyon syang ihatid ako sa bahay at yon ang dahilan kung bakit sobra na naman akong kinabahan.

“I’ll text you kung kailan ulit tayo magkikita at mag uusap.” ani Kipp at mabilis akong hinalikan sa labi.

“Sige. I love you.” sabi ko naman. Muli nya akong hinalikan. At bumaba na din ako agad,ng makaalis ang sasakyan nya ay saka ako pumasok sa bahay.

Mukhang tulog na sina Nanay at Nanay Beth. At mukhang hindi pa din nakakauwi si Bless.

Hindi ko maintindihan ang nararamdaman ko,sobrang saya ko dahil nagkasama na naman kami ni Kipp. Pero natatakot din ako sa kahihinatnan nitong ginawa ko. Paniguradong galit na galit na sa akin sin Bless at Keez. Kabastusan din kasi ang ginawa kong pag alis. Ngayon lang ako nakaramdam ng hiya para kina Kyso at Finn at sa tropa nila.

Pagkapasok ko sa kwarto ay agad akong nagbihis dahil nanlalagkit na ako. .Gusto ko sanang mag shower pa pero sobrang pagod at antok na ako. Kaya paglapat pa lang ng likod ko sa kama ay agad na akong nakatulog.

Nagising ako na parang may ibang tao sa kwarto ko. Nagdilat ako ng mga mata ngunit wala akong nakita. Pipikit na sana ulit ako ng may marinig akong kaluskos mula sa banyo ko. Agad akong napabangon sa sobrang kaba.

Tinungo ko ang banyo at nakita kong hawak ni Bless ang damit ko. Dumagundong ang dibdib ko sa takot at kaba.

“B-bless? Anong ginagawa mo?” ang kinakabahan kong tanong.

Marahas syang tumingin sa akin,nagtagis ang kanyang bagang kaya napa atras ako. Bakit pakiramdam ko ay nagtataksil ako?

“Umalis ka ng walang paalam para makipagtalik kay Kipp?! Ano nang nangyayari sayo Nicolai?! Bakit mo ito ginagawa?!” ang singhal nya sa akin. Hindi ko alam pero biglang tumulo ang mga luha ko.

“M-mahal ko si Kipp! Bakit ba hindi nyo iyon maintindihan?!” ang galit ko na ding sagot. Siguro ito na ang tamang panahon para ipaglaban ko ang nararamdaman ko para kay Kipp. Hindi sapat na mahal ko lang sya,kailangan ko din syang ilaban.

“Mahal? Tang inang pagmamahal yan! Sinisira nya tayo! Sinisira ng pagmamahal mo kay Kipp ang pagkakaibigan natin!” ang galit din nyang sabi.

“Kayo ni Keez ang sumisira sa pagkakaibigan natin dahil sinasakal nyo ako! Mahal ko si Kipp at hindi magbabago yon!” sabi ko at pinunasan ang aking mga luha.

“Mahal din kita Nicolai. Dati pa kitang mahal.” aniya na nagpatigil sa akin sa paghikbi.

Beki fifteen!

Hindi ko alam,pero para akong nabingi sa sinabi ni Bless,parang yung paghinga ko na lamang at tibok ng puso ko ang naririnig ko.

“A-anong sabi mo?” ang hindi ko makapaniwalang tanong kahit na malinaw naman ang pagkakadinig ko.

“Mahal kita. Noon pa Nicolai.” ang malambing nyang sabi. Parang dinudurog ang puso ko.

“Mahal ko si Kipp.” ani ko. Napapikit ako ng makita ko kung paanong namuo ang mga luha nya sa gilid ng kanyang mga mata. Ayoko nito,ayokong nasasaktan sya dahil sa akin kahit na sinasaktan nila ako ni Keez sa pagpigil sa pagmamahalan namin ni Kipp.

Nasira kami ng pagmamahal ko kay Kipp pero hindi ko kayang bitawan si Kipp. Ngayon lang ako nagmahal,pwede naman sigurong pag usapan namin ito. Pero alam ko sa sarili kong mahirap na. Lalo na at buo ang desisyon kong panindigan si Kipp.

Napamulat ako ng marinig ko ang malalim na paghinga ni Bless. At dun ko lang narealized na halos hindi na din ako humihinga.

“I understand. And Im sorry.” aniya at lumabas na.

Nanghihina ako kaya umupo ako sa kama,hindi ko na mapigil ang sarili ko sa pag iyak.

Mahal ako ng bestfriend ko. Mahal ako ni Bless,pero bakit hindi ko man lang iyon napansin? Bakit sa maling pagkakataon at sitwasyon ko pa nalaman? Mahal na mahal ko si Kipp pero nasasaktan ako na nasasaktan ko si Bless. Sana hindi na lang nya ako minahal o di kaya ay hindi na lamang nya sinabi para hindi ako nakakaramdam ng ganito.

Humiga na ako at pumikit. Hindi ko alam kung gaano ako katagal nakatulog pero ng magising ako ay ang bigat ng mga mata ko. Pagpasok ko sa banyo ay nagulat pa ako dahil namamaga ang aking mga mata.

Agad na akong naligo at nagtoothbrush. Pagbaba ko sa kusina ay si Nanay na lang ang nandun.

“Nasan po si Nanay Beth,Nay?” ani ko at naupo na. Tinitigan muna ako ni Nanay na parang sinusuri bago sumagot.

“Umuwi sa probinsya,namatay daw ang pinsan,kasama si Bless. Teka nga,bakit namamaga ang mga mata mo?”

“Nanood po kasi ako ng korean drama sa youtube. Uhm kailan daw po balik nila dito Nay?” sabi ko at nagsimula ng kumain. Hindi ko pinahalata na nagsagutan kami ni Bless kahapon.

“Baka dalawang linggo. Sige na bilisan mo na dyan at baka ma late ka. May kukunin lang ako sa kwarto ko.” ani Nanay at umalis na.

Nalulungkot ako,ang bigat ng pakiramdam ko,hindi man lang kami nagka ayos ni Bless bago sila pumunta ng probinsya.

Kaya pagdating sa campus ay parang nanibago ako. Ni hindi din nagpaparamdam si Keez,at ramdam kong nagtatampo sya o galit dahil bigla ko nga silang iniwan. Naiintindihan ko,tetyempo na lamang ako para makausap sya,at pag galit sya,magpapalamig muna ako saka ko sya susuyuin.

Papunta na ako sa department namin ng matanaw ko si Keez na kasama sina Kyso,Finn at mga tropa ng dalawa na nagtatawanan. Napalingon sa akin si Kyso at sumenyas sya na lumapit ako.

Kaya kahit kinakabahan ay lumapit ako.

“Oy Lai,bakit bigla kang nawala?” ang agad na salubong ni Kyso ng makalapit ako.

“Mauna na ako guys,baka ma-late ako.” ani Keez at umalis na. Gusto kong umiyak,ni hindi man lang nya ako tiningnan. Mas maganda na sana na awayin nya ako o pagalitan tulad ng lagi nilang ginagawa ni Bless,hindi yung ganito,ang bigat sa pakiramdam.

“Okay ka lang Lai?” ang pagpukaw sa akin ni Finn.

“H-ha? Uhm oo naman. Uhm kita na lang tayo mamayang break sa cafeteria.” at tumalikod na ako. Agad bumagsak ang mga luha ko pagkatalikod ko pa lang. At dahil ayaw kong may makapansin ay tumakbo na agad ako.

Una si Bless,ngayon naman si Keez. Parang ang layo na sa akin ng dalawa kong bestfriend. Wala naman akong ginawang masama. Masama na bang magmahal? Mahal ko si Kipp at hindi ko makuha ang punto nila bakit ayaw nila? Tapos mahal ako ni Bless kaya lalong gumugulo ang isipan ko.

Tinext ko si Kipp na magkita kami. Gusto ko syang makausap,gusto kong may mapaglabasan ng sama ng loob. Pero dumating na lang ang break na wala akong natanggap na reply nya.

At dun ko lang naalala na sinabi nga pala nya dati na hintayin kong sya ang magtext o lumapit sa akin. Kaya pinilit kong pagaanin ang pakiramdam ko. Alam kong mapapawi ni Kipp ang bigat at sakit na nararamdaman ko kahit papaano.

Dissmissal na ng magreply si Kipp. Magkita daw kami sa dating lugar,agad naman napawi ang lungkot ko sa text nyang iyon. Kaya ng nagkita kami ay sobrang nilambing ko sya at umabot kami sa pagtatalik sa kanyang kotse.

Nang mga sumunod na araw ay ganun pa din. Nakikita ko pa din si Keez,pero ako na muna ang dumistansya,alam kong pag hindi na sya galit sa akin ay isa sa amin ang unang lalapit. Ang masakit lang eh tuwing dumadating o lumalapit ako ay umaalis sya o di kaya ay hindi nya ako pinapansin.

“May problema ba Lai?” ang agad na tanong ni Kyso ng kaming tatlo na lang ang nakatambay sa gilid ng gymnasium.

“Wala naman,bakit?” ang agad kong deny kahit na alam kong halata na naman nila.

“Your’e not good at lying. Matagal na naming napapansin na nag iiwasan kayo ni Keez,tapos wala din si Bless nasa probinsya kaya halatang halata.” dagdag naman ni Finn.

And that very moment ay sumabog na ako. Nag unahang tumulo ang mga luha ko. Yung iniipon kong sama ng loob ay hindi ko na napigilan. Agad nila akong dinaluhan at inalo.

Sa gitna ng paghagulhol at paghikbi ay kinwento ko sa kanila ang lahat lahat. Walang labis at walang kulang.

“Ang bigat,ang sakit. Hindi ko alam kung bakit hindi nila matanggap na si Kipp ang mahal ko.” pagtatapos ko sa pagkekwento sa kanila.

“Eh kasi nga mahal ka ni Bless diba? Just give him time. Huwag mong biglain at madaliin,Lai.” sabi ni Finn.

“Nagkakasakitan na kami ng hindi sinasadya.” ani ko pa.

“Ganon talaga pag nagmahal,hindi pwedeng walang masasaktan. At si Keez? Just give him time too,bestfriend kayo diba? Hindi makakatiis iyon.” dagdag naman ni Kyso.

Kahit papaano ay gumaan ang pakiramdam ko dahil kina Kyso at Finn. Naisip ko na ganito nga siguro pag nagmamahal,may masasaktan at masasagasaan kahit hindi sinasadya. Alam ko sa sarili kong maaayos din namin ito,kailangan ko lang magbigay ng sapat na oras,tama si Kyso at Finn,hindi dapat madaliin ang ganitong bagay.

Pero sa kabilang banda ay masaya ako dahil patuloy pa din kami ni Kipp,alam kong dadating ang panahon na ipapakita na din namin sa lahat ang aming relasyon. Sa ngayon ay magtitiis muna ako,dahil hindi naman laging masarap ang buhay pag ibig.

Isang araw,saktong isang linggo ng hindi umuuwi si Bless at Nanay Beth,sobrang miss ko na sila,at hindi na ako makatiis na hindi kami nagpapansinan nina Keez ay sinadya ko na sya sa kanilang department para makipag ayos.

Napalingon sa akin ang lahat ng kumatok ako sa pinto ng classroom. Kita ko agad na nakatingin sa akin si Keez na nagtataka.

“Yes? Anong kailangan mo?” sabi ng babae nilang prof. Napalunok ako bago nagsalita.

“Pwede po bang makausap si Keezue? Emergency lang po.” ang kinakabahan kong sagot.

Agad tumayo si Keez at lumapit sa prof nila saka lumabas.

“What do you want Lai?” agad na sabi Keez at humalukipkip.

“Gusto kitang maka usap pero hindi dito.” ani ko na nagpipigil mapaiyak. I missed him,and I missed Bless too.

“Okay. Sumunod ka sa akin.” aniya at naglakad na sa hallway,tahimik akong sumunod habang nag iisip ng kung anong posibleng mangyari pagkatapos ng pag uusap namin. At tatanggapin ko kung ano man ang kakalabasan.

Tumigil kami sa likod ng lumang building. Sa may puno kung saan may nangyari na din sa amin ni Kipp.

“Anong gusto mong pag usapan?” seryoso nyang tanong. Napahinga ako ng malalim,basta! Bahala na.

“Im sorry. Sorry sa lahat,Im sorry dahil mas pinipili ko si Kipp. Akala ko kasi maiintindihan nyo ako at matatanggap din pag nagtagal ang pagmamahalan namin. Patawad,hindi ako sanay ng ganito tayo.” sagot ko habang hinahayaan kong umagos ang aking mga luha.

“Alam mo kung gaano ka namin kamahal ni Bless. Weve been together since I can’t remember when. We just want to protect you,Lai. Bakit hindi mo makita iyon?”

“Hindi nyo naman ako kailangang protektahan. Hindi ako mapapahamak kay Kipp. Mahal nya ako at sobrang mahal na mahal ko sya. Sana maintindihan nyo iyon,Keez.” ang sagot ko naman.

“Nagiging bulag ka na sa pagmamahal mo sa kanya. Natatakot ako na dadating ang araw na sobra ka ng nasasaktan. Hindi kita kayang nasasaktan Lai. Dahil mas doble ang sakit nun sa akin.” aniya at mas lumapit kaya naguluhan ako.

“Anong ibig mong sabihin? Tulad ka din ba ni Bless?” ang agad kong tanong. Dahil kung oo,hindi ko na talaga alam ang gagawin ko.

“Si Bless? Bakit? Anong ginawa nya?”

“W-wala naman.” at agad akong nag iwas ng tingin. Hindi na nya siguro dapat pang malaman. “Sang ayon o hindi sang ayon kayo sa amin ni Kipp. Mahal ko sya at wala na kayong magagawa. Basta Im sorry kung nasasaktan ko kayo,ayoko ng ganito tayo.” ang agad kong dagdag.

Nadinig ko ang pag buntong hininga ni Keez kaya nilingon ko sya. Nakatitig sya sa akin,at kung ano ang nakita ko sa mga mata ni Bless nung nag away kami ay ganon din ang nakikita ko sa mga mata ni Keez,at ngayon pa lang ay natatakot na ako.

“Pero mahal din kita Lai. Mahal na mahal.” aniya at hinawakan ang dalawa kong mga kamay. Pakiramdam ko ay natigil ako sa paghinga,ganito din ang nangyari sa amin ni Bless. Hindi pwede ito,dalawa na silang nasasaktan ko. Bakit nila ako minahal? Bakit ako?

“Hindi. Nagbibiro ka lang,nagbibiro lang kayo ni Bless. Kung paraan nyo ito para guluhin kami ni Kipp,para guluhin ang damdamin at isipan ko ay hindi kayo magtatagumpay!” marahas kong tinanggal ang pagkaka kapit nya sa akin at iniwanan ko syang tulala at walang imik.

Paglabas ko ay nakita kong may isinusugod papunta sa Clinic at sumusunod ang mga kaibigan ni Kipp kaya agad akong kinabahan.

Pakiramdam ko ay mababaliw ako sa mga nangyayari sa buhay ko,sabay sabay naman ata ang pagdating ng problema?

“Anong nangyari?” ang tanong ko sa babaeng kaibigan ni Kipp ng nasa tapat na kami ng Clinic.

“Tumama sya sa pintuang biglang sinara ng blockmate namin. Nawalan agad sya ng malay.” sa sinabi nito ay agad akong kinilabutan,agad akong pumasok sa loob ng clinic na ikinagulat ng nurse.

“Kamusta po sya?” ang tanong ko at nakita kong walang malay na nakahiga si Kipp na nilalagyan ng benda ang ulo.

“Ipapa check pa sya. Mukhang delikado dahil may history na pala sya ng pagkaka bagok kaya sya nagka amnesia dati.” sagot ng nurse. Natakot ako,natakot ako dahil baka bumalik na ang lahat sa kanya at makalimutan nya na ako.

“Pwede po bang ako ang magbantay?” ang nahihiya kong tanong ko sa nurse dahil nagsipasukan na din ang mga tropa ni Kipp na lahat ay nakatingin na sa akin.

“Ugh! What just happened?” lahat kaming napalingon sa nagsalita. Si Kipp gising na at hawak hawak ang ulo. Halos sabay sabay silang lumapit at sabay sabay din magsalita. “Teka! Teka?! Hindi ko kayo maintindihan! Isa-isa lang.”

“I suggest na ako na ang magpapaliwanag. Bumalik na kayo sa mga klase nyo.” sabi ng nurse.

Walang nagawa ang lahat at lumabas,pero nanatili ako sa pwesto ko.

“Okay ka na ba Kipp?” lakas loob kong tanong. Sapu-sapo nya ang ulo nya ng lingunin ako.

“Im okay. Thanks by the way. You can go now.” aniya.

“Nakalimutan mo na ba ako?”

“Ofcourse hindi. Ikaw yung hinahabol ng mga bullies diba? What’s your name again?” ang sagot nya at tinitigan ako. Parang pinupunit ang puso ko dahil sa sinabi nya.

“Wala ka bang naaalala sa ating dalawa?”

“What are you talking about?” ang gulat na sabi ni Kipp.

No,hindi pwede. Dumating na ang araw na kinakatakutan ko. Panaginip lang ito,panaginip lang.

Beki sixteen!

“Wala ka bang naaalala sa ating dalawa?”

“What are you talking about?” ang gulat na sabi ni Kipp.

No,hindi pwede. Dumating na ang araw na kinakatakutan ko. Panaginip lang ito,panaginip lang.

“W-wala talaga? Yung tungkol sa atin? Yung mga nangyayari sa atin?” maluluha ko ng tanong. Nagsalubong ang mga kilay ni Kipp at saglit na nag isip.

“Yeah. I remember now. Ikaw yung ginagamit ko pag tinatamaan ako ng libog. Salamat ah? I had a good time.” aniya at tumalikod ng pagkakahiga. “Makaka alis ka na.” ang dagdag pa nya.

Labag at mabigat man sa kalooban ko ay tumayo na ako at lumabas na lamang ng clinic.

Hindi ko na napigilan ang mga luhang naglandas sa aking pisngi mula sa aking mga mata. Ang sakit,harap harapan nyang sinabi na ginagamit nya ako.

Pero paano nangyari yon? He was telling me that he likes me. Kung bumalik na yung alaala nya,hindi naman mawawala yung alaala nya nung mga time na nawala yung dati nyang alaala.

Was it true? Totoo ba ang mga sinabi nya na ginagamit nya lang ako? Ganun na lang ba nya kadaling kalimutan ang tungkol sa amin porket nagbalik na ang mga alaala nya?

Napakasakit,ang sikip at bigat sa dibdib. Parang unti-unting hinihiwa ang puso ko. Bakit sa akin nangyari ito? Kung kailan na ibigay ko na ang buong ako,kung kailan naibigay ko na ang buong pagmamahal ko?

Wala sa sariling napa upo ako sa isa sa mga benches.

Sinisi ko ang sarili ko dahil masyado akong nagpadala sa bugso ng damdamin ko. At ito nga ang kinabagsakan ko.

Dahil sa nangyari ay sumama na ang pakiramdam ko. I don’t feel like staying pa dito sa campus. Ayokong makita at mapansin ng lahat kung gaano ako kamiserable.

Umuwi ako. Naabutan ko sina Nanay na naglilinis sa bahay. Nilampasan ko siya,tinawag ako ni Nanay pero hindi ko sya pinansin.

Pagdating sa kwarto ay agad kong ini-lock ang pinto. Dumapa ako sa kama at ibinuhos ko lahat ng sakit ng damdamin.

Saan ba ako nagkamali? Minahal ko naman sya ah? At nung mga panahon na yon nararamdaman ko din naman na pinapahalagahan nya ako. I tried to reason with my self na baka dahil nga talaga sa amnesia. Pero hindi,sa kanya mismo nanggaling na naalala nya,sa kanya mismo nanggaling na ginamit nya ako.

Kung sana ay nakinig lamang ako kina Bless at Keez. Pero wala na akong magagawa. Kailangan huwag ko na lang ipahalata sa kanila,kailangan ipakita ko pa din na matatag ako. Kahit na ang totoo ay nadudurog na ako.

Bigla tuloy pumasok sa isip ko yung isang kanta,na kung sino pa daw ang marunong magmahal ay sya pang madalas maiwan.

Napahagulhol na naman ako. Naaalala ko kasi yung mga panahong nagkakilala kami ni Kipp,hanggang sa mga panahon na nagkakaintindihan na kami,hanggang sa may paulit ulit ng nangyayari sa amin.

Ginamit nga lang ba talaga ako ni Kipp? Ginawang katuwaan at pampalipas ng libog nya? I don’t know. Hindi ko na alam ang dapat isipin.

Nagising na lamang ako na parang nilalamok. Napadilat ako ng mga mata,gabi na pala. Tumayo ako at binuhay ang ilaw,saka lumapit sa bintana at isinara ito.

Naging maginhawa nga ang buhay namin pero may kapalit pala. At ang bigat lang dahil sabay sabay. Umamin sa akin ang dalawa kong bestfriend na mahal nila ako,pero pinili ko si Kipp kaya nagkaroon kami ng hindi pagkakaintindihan. At ngayon nga,ang taong pinili ko at ipinaglaban ko ay harap-harapan akong idinespatsa na parang isang bagay na wala ng silbi.

Ano pa ba ang mas masakit na mararanasan ko?

“Anak,hapunan na! Kumain na tayo!” sabay katok sa pinto.

“Sige Nay,mauna na kayong bumaba,susunod na ako.” ang sagot ko naman at tinungo ang cabinet,kumuha ng damit pang bahay at nagpalit.

Pagbaba sa komedor ay nakahanda na ang pagkain. Nakakapanibago dahil dalawa lang kami ni Nanay na kakain ng hapunan. Buong buhay ko mula pagkabata ay kasabay na namin sa hapunan sina Bless at Nanay Beth.

“Hindi ka pa ba titigil sa trabaho mong iyan anak? Mukhang pagod na pagod ka na ah? Pwede namang bumalik ako sa pagtitinda.” nag aalalang sabi ni Nanay matapos magdasal.

“Kaya ko pa Nay,after graduation ni Bless ay maghahanap na ako ng ibang trabaho.” ang sagot ko naman at nagsimula na ding kumain.

“May problema ba anak?”

“Bakit naman po?” ang taka kong tanong.

“Eh kasi,hindi man lang nagpaalam sayo bago umalis. At napapansin ko din na ilang araw ng hindi pumupunta dito si Keez.” sabi ni Nanay. Nalungkot na naman ako pero nginitian ko na lamang sya.

“Hindi naman sa lahat ng pagkakataon ay magpapansinan at magkakasama kami Nay. Kayo talaga.” sabi ko na lang at tinapos na namin ang pagkain dahil papasok pa ako sa trabaho.

Pagdating sa trabaho,kahit gaano ko kagusto magfocus ay hindi ko magawa. Lagi na nga ako nasisita ng mga kapwa ko Crew.

“Nicolai,kung ano man ang problema mo sa bahay ay huwag mong dalhin dito. Naaapektuhan ang trabaho mo eh.”

“Pasensya na po.”

Hindi katulad dati ay walang masyadong costumer ngayon. Pag ganitong wala masyadong tao ay napapatingin na lang ako sa entrance,umaasang dadating si Kipp,ngingiti at kakausapin ako.

Hanggang sa sunod sunod ang pagkurap ko dahil sa nakita.

Totoo ba ito? Nananaginip ba ako?

Nakatayo sa labas si Kipp at parang may hinihintay. Pero ganon na lamang ang pagbagsak ng mga balikat ko ng may dumating na babae.

Lumapit ito kay Kipp,naghalikan sila saglit at pumasok dito sa loob.

Kahit parang tinutusok ng libo-libong karayom ang puso ko ay umayos ako. Kahit pa gusto ng pumatak ng mga luha ko ay pinigilan ko.

Nakalapit na sila kaya kailangan ko ng gawin ang trabaho ko.

“Welcome to Mcdonalds. Anong pong order nyo?” pilit ang ngiting sabi ko.

“Hindi ko alam kung anong kakainin.” ani ng babae. Maganda sya,maputi,makinis,straiht ang makintab na buhok.

“Kahit ano,yung mabubusog ka. Baka magutom ka mamaya.” nakangiting sabi ni Kipp sa babae. Pinigilan ko ang sarili ko. Hindi ako dapat magpakitang mahina.

“Maam?” ang pagpukaw ko dito. Tiningnan ako ni Kipp. Kumalabog na naman ang puso ko. Pero ang pagtingin nya sa akin ay parang wala lang talaga sa kanya,kahit man lang recognition ay hindi ko makita sa mga mata nya.

“Ay sorry! Ito na lang order ko.” sinabi na nito ang order at inihanda ko na. Nang nakapwesto na sila sa napili nilang mesa ay hindi ko sila maiwasang tingnan.

Dati ako ang lagi nyang kasama. Hindi ko inintindi ang mga bestfriend ko dahil mahal ko sya,pero ganun kadali lang nya pala akong itatapon.

Nang natapos na ang shift ko bandang 1AM ay napagdesisyunan kong uminom. Diba nga ang taong problemado sa pag ibig ay umiinom ng alak?

Sa bar na pinagtatrabahuhan ni Bless ako nagpunta. Napansin ko agad na may iba silang barista.

“Maglalasing ako.” ang sabi ko sa sarili ko at tinungo ang bar counter.

“Bigyan mo nga ako ng pinaka matapang na alak na timpla mo.” sabi ko ng makaupo sa stool.

“Right away,Sir!” anito at ngumiti. Gwapo itong bago nilang barista at mukhang ka edad namin nina Keez at Bless.

“Anong pangalan mo? Pwede ka bang maka kwentuhan? I just need someone to talk to.” ang malungkot kong sabi.

“Im Chase sir! Sure!” nakangiti nitong sabi at iniabot ang alak.

“Sir ka ng sir! Obvious naman sa ichura ko na bading ako diba?,just call me Lai.” sabi ko. “Wow! Mukhang matamis!” sabi ko pa dahil mukhang matamis na candy ang itsura ng alak.

“Im sorry! Naku Lai,dahan dahan! Matapang yan.”

Ngumiti ako at tinungga ang alak. Napangiwi ako ng gumuhit ang pait at init sa lalamunan ko. “Ang tapang nga! Pero ganito gusto ko! Para makatulog agad.”

“Nako Lai,hindi solusyon ang alak sa problema!”

“Haay! Ang bigat na Chase! Parang sasabog na ang utak at puso ko.” maiyak iyak kong sabi. “Isa pa!”

Nakangiting napailing si Chase pero tinimplahan nya pa din ako ng alak. Hanggang sa napadami na ang inom ko at naidaldal ko na sa kanya lahat.

“Tama na yan! Ang dami mo ng nainom at magsasara na din ang bar o.” dinig kong sabi ni Chase. Nakayuko na ako at sobrang nahihilo. Pero kahit pala nakainum ka na,mararamdaman mo pa din ang sakit,hindi pala mawawala yon.

Naramdaman kong may bumuhat sa akin,hindi ko na maidilat ang mga mata ko at wala na din akong masyadong madinig. Matapang nga yung timplang alak ni Chase,pero hindi naman nawala yung sakit na nararamdaman ko. Naiisip ko pa din si Kipp,at kung paano nya harap harapang sinabi na ginamit nya lang ako.

May mga nadidinig akong boses pero dahil lango na ako sa alak ay hindi ko na makilala. Hanggang sa maramdaman ko na lamang na sumandal na ang likod ko at may bumuga na malamig na hangin.

Naisip ko na baka ihatid ako ni Chase,tutal naman naidaldal ko sa kanya kanina kung saan ako nakatira. Gusto kong dumilat at magpasalamat pero hindi ko na talaga kaya. Naisip ko din na kung may gagawing kalokohan si Chase ay ayos lang siguro,tutal nagago at nababoy na din naman ako ni Kipp ng maraming beses.

Hanggang sa tuluyan na akong nakatulog. Hindi ko alam kung gaano katagal pero naramdaman ko na lang na parang may humahalik sa akin. Kahit hindi ko pa naididilat ang aking mga mata ay tinugon ko ang halik,hanggang sa makaramdam na ako ng kakaibang init.

Lumalim ang halik at naramdaman ko na lamang na kapwa na kami walang saplot. Idinilat ko ang mga mata ko,madilim ang paligid,pero sigurado akong nasa kama kami.

Hanggang sa iangat nito ang mga paa ko at ipatong sa mga balikat nya at dahan dahan akong pinasok.

Nanlaki ang mga mata ko kahit madilim. Damang dama ko ang laki at taba nito na dahan dahang bumabaon sa akin,hindi ko mapigilan ang mapa ungol.

Nagising ako na parang may mainit na tumatama sa mukha ko at parang may nakapatong sa akin.

Pagdilat ng mga mata ko ay kumalabog ang dibdib ko. Siya yung katalik ko kagabi? Sya yung nakayakap sa akin ngayon habang tulog.

Si Keez.

Anong nangyari?

Beki seventeen!

“K-keez?!” ang hysterical kong sabi kaya napalakas ang boses ko. Dahilan para magising si Keez.

“Goodmorning Nicolai.” nakangiting sabi ni Keez at tumihaya.

“H-hoy! Anong nangyari?! B-bakit nakahubad ako at nakahubad ka din? May nangyari ba sa atin?” ang kinakabahan kong sabi.

Humagikgik ito at bumangon,kaya nagtaka ako.

“Pwede ba Lai? Huwag kang mataranta?! Walang nangyari sa akin. And damit ko lang ang hinubad ko,hindi ang pang ibaba ko. You were too drunk last night,nag ha-halucinate ka na. Im not like Kipp.” ani Keez at bumangon. Naka pantalon pa nga sya.

Medyo nakahinga ako ng maluwag. Ibig sabihin,panaginip lang yung kagabi? Pero parang totoo.

Pinakiramdaman ko ang aking sarili. Mukhang wala nga,dahil hindi ko naman nararamdaman yung lagi kong nararamdaman tuwing may mangyayari sa amin ni Kipp.

Si Kipp.

Muli na naman akong nakaramdam ng paninikip ng dibdib. Paulit ulit kong nadidinig sa aking isipan ang mga sinabi nya.

Pinagsamantalahan nya ako,ginamit nya ako dahil alam nyang gusto ko sya. Akala ko mga babae lang ang nagagamit,ngayon naiintindihan ko na ang pakiramdam nila,sobrang sakit nga talaga.

“Magbihis ka na,kakain na tayo at ihahatid na kita sa inyo.” ani Keez na nakapag suot na ng t-shirt. Iniabot nya yung damit ko na iniwan dito noon. Actually may mga damit kami dito ni Bless.

Bigla akong may naalalang itanong.

“D-diba galit ka sa akin? P-pano ako napunta dito?” ani ko at nagpalit ng damit kahit nakatingin sya.

“H-hindi naman kita matitiis. Bestfriend kita,at alam mong mahal kita ng higit pa dun.” seryoso nyang sabi. Ramdam kong pinamulahan ako ng mukha. “I was with Kyso and Finn last night,sa isang bar,tas biglang may tumawag kay Finn,telling him na naglalasing daw ang isa nilang kaibigan,tinanong ni Finn kung sino,at sinabing ikaw nga daw,kaya dali dali ka naming pinuntahan. At yun nga,bangag ka na sa alak.”

“Si Chase.” ani ko,sya lang ang pwedeng tumawag kay Finn,maaaring magkaibigan sila.

“Sya nga. Anong nangyari Lai? Bakit nagpapakalango ka sa alak? Its not like you.” aniya. Napalunok ako at hindi nakasagot,yumuko ako.

Pinangako ko sa sarili ko na hinding hindi ito malalaman nina Bless at Keez,pero paano na ngayon? Wala akong maisip na alibi.

“Fuck! Sinaktan ka ba ng Kipp Castillo na iyon? Anong ginawa nya?!” biglang bulyaw ni Keez ng hindi ako makasagot. Napaangat ako ng tingin at kitang kita ko ang pagtatagis ng kanyang mga bagang,kitang kita din sa mga mata nya ang nag uumapaw na galit.

“Please! Pabayaan nyo na sya! Its my fault,kasalanan ko,kaya please? Ayoko na ng gulo!” ang pagmamaka awa ko kay Keez. Unti unti namang bumalik sa pagiging maamo ang kanyang mukha.

“Palalampasin ko sya sa ngayon. I’ll do it for you.” aniya at hinawakan ang kamay ko at lumabas na kami ng kwarto.

Sa hapag ay panay ang daldal sa akin ni Tita Roan,syempre matyaga ko namang sinagot ang mga tanong nya,minsan sinusuway ni Keez ito dahil nakakapraning ang mga sinasabi.

Ipapahatid na lamang ako ni Keez sa driver nila dahil may importante pa daw syang pupuntahan.

“Subukan kong pumunta sa inyo mamaya. Namiss kita ng sobra,ang sakit sa dibdib nung mga panahong iniiwasan kita,pero hindi ko din pala talaga kaya.” ani Keez ng nasa tapat na kami ng kotse.

“Namiss din kita. Pangako,hindi na ako gagawa ng bagay na hindi nyo magugustuhan.” totoo sa loob na sabi ko. Naisip ko kasi na hindi naman pwedeng magmukmok ako palagi at iyakan ang ginawa sa akin ni Kipp.

“Mahal kita Lai,at hindi na ako mahihiyang sabihin sayo yan ng paulit ulit. Huwag kang maiilang.” ani Keez at niyakap ako ng mahigpit. Yumakap din ako,nagpapasalamat ako na kahit hindi ko masuklian ang pagmamahal nya ay nandito pa din sya,sana ganon din si Bless. “I love you! Ingat ka.” at mabilisan nya akong hinalikan sa pisngi.

May kung ano sa dibdib ko ang parang nag init at kumalabog. Nanibago lang siguro ako.

Nang makarating sa bahay ay nagtaka ako at bukas ang front door. May bisita ba si Nanay?

“Nay! Pasensya na po at–” natigil ako sa pagsasalita habang papasok sa pinto. Parang gusto ko maiyak. There he was,standing and smiling at me. “Bless!!” agad kong sigaw at tumakbo papunta dito at niyakap ng mahigpit.

“Woah?! Ganyan mo ba ako ka miss?” gulat na react ni Bless pero niyakap din ako. Isinubsob ko pa ang mukha ko sa matigas nyang dibdib,I can hear his heartbeat,napaka bilis.

“Patawarin mo ako! Bati na tayo! Hindi ko na susuwayin ang mga gusto nyo ni Keez! Ang hirap mag isa at walang kakampi. Ang hirap hirap.” ang umiiyak kong sabi. Lumabas din ang totoo,na I really need them,na hindi ko kayang mag isa.

Naramdaman kong mas humigpit ang yakap sa akin ni Bless. “Hindi kita kailangang patawarin dahil wala ka namang ginawang masama. Naiintindihan ka namin ni Keez,ang ayaw lang namin ay nasisira ka ng pagmamahal mo kay Kipp. Nawawala ka sa dating ikaw.”

“Wow! Sabi na at may hindi kayo pagkaka unawaan eh!” biglang sabat ni Nanay,naghiwalay kami ni Bless at pinunasan ko ang mga luha ko at humarap kami sa kanila.

“Si Keezue na lang ang kulang,buo na ang trio! Pero teka,sino yung Kipp?” masayang sabi ni Nanay Beth. Nanlaki ang mga mata ko at bigla akong kinabahan.

“Ang tsismosa mo Nay! Sige na,mag usap lang kami ni Nicolai! Dyan na kayo.” at hinila ako ni Bless papunta sa kwarto nya.

“Salamat at tinanggap nyo ulit ako ni Keez.” nahihiya kong sabi. Sana balang araw masuklian ko man lang sila.

“Upo ka dito sa tabi ko.” aniya habang naka upo sa dulo ng kama. Bakit parang mas gumwapo sya? Si Keez din kanina napansin ko parang mas gumwapo din pero nahihiya lang akong sabihin.

Umupo ako sa tabi nya,hinapit nya ako at inakbayan. “Bata pa lamang tayo ay tinanggap ko na sa sarili ko na ikaw ang gusto ko,matagal ko iyong tinago,hanggang sa dumating nga sa punto na umamin ako sayo diba? Hindi ko na kasi kaya,ang bigat na sa dibdib.”

“Tungkol dyan–”

“Makinig ka muna.” pamumutol nya sa akin kaya tumahimik na lang ako ulit. Ang lakas ng kabog ng dibdib ko,parang gusto ko na lang bumalik sa panahong hindi pa sila umaamin sa akin para hindi ganito ang nararamdaman ko. “Alam ko ding mahal ka ni Keez,I can see the way he looks at you dahil ganon din kita tingnan.”

“B-bakit mo sinasabi ito?” ang taka kong tanong.

“Dahil gusto kong malaman mo na nag usap kami ni Keez. Okay lang na malaman mo ang nararamdaman namin para sayo,pero hindi namin ipipilit ang sarili namin. Dahil kung magmamahal ka ay susuportahan ka namin,kung saan ka masaya. Dibale ng hindi mo masuklian,basta mananatili tayong magbestfriend.” aniya at isinandig ang ulo ko sa balikat nya.

“Pero nagmahal nga ako,hindi nyo sinuportahan.”

“Kasi alam namin na sa maling tao. Ngayon na nabigo ka,sana may natutunan ka. Yang kabiguan mong iyan ang gamitin mo para bumangon,kung sa pag ibig ka nadapa,sa pag ibig ka babangon. Kaya kung magmamahal kang muli,sana sa tamang tao. Huwag mo akong intindihin,o ang damdamin namin ni Keez.” mahaba nyang sabi.

Natahimik ako. Hindi ko kasi alam ang sasabihin ko,at napaisip din ako bigla.

Kung may nararamdaman sila sa akin,bakit hindi sila sumubok? Parang nalungkot tuloy ako. Pero naisip ko din agad na napaka selfish ng naisip ko. At saka sa tingin ko din naman hindi na ako magmamahal ulit pagkatapos ng nangyari sa akin. Dahil ako mismo natatakot ng sumubok ulit,natatakot na masaktang muli.

Pagkatapos ng araw na iyon ay naibalik ang dati naming samahang tatlo. Ang pinagkaiba lang,alam ko na ang nararamdaman nila sa akin,at magiging maingat na ako,ayaw ko silang masaktan kahit hindi sadya.

“Umiikot na nga ang mga mata nya nun. Buti nung nagpakilala sya ay natandaan ko agad na naipakilala na sya sa akin dati.” ang kwento ni Chase habang nasa cafeteria kami. Hiyang hiya tuloy ako,pero buti na lang hindi na nya sinabi yung mga hinaing ko nung lasing ako.

“Hindi naman kasi sya umiinom talaga!” ani Keez.

“Sa amin kayo magpapa alam kung isasama nyo sya sa inuman.” dagdag pa ni Bless.

“Nakakainggit kayo!” ani Kyso habang ngumunguya ng burger,ang cute lang ng mokong.

“Sus! Sila nga ang dapat mainggit sa atin!” nakangising sabi ni Finn,inakbayan si Kyso at hinalikan sa pisngi. “Aylabyu so mats!”

“Bromance activated! Warning!” sabi ng isa sa mga tropa kaya nagtawanan kami. Ganun nga talaga siguro pag mag bestfriend,para na din kayong magka relasyon.

Nasapawan ang tawanan namin ng mga tawanan ng mga pumasok sa cafeteria. Si Kipp kasama yung mga tropa o kaklase nya. Napalunok ako at pinigil ang sarili.

Bakit ganun? Ang bilis pa din ng tibok ng puso ko ngayong nakikita ko sya? Bakit namimiss ko pa din sya? Nung mga nakaraang araw hindi ko naman sya naiisip. Pero ngayong nakikita ko ulit sya,parang bumalik ang lahat sa akin,pati ang sakit ay bumalik.

Hindi ko namalayan ang nangyari. Sobrang bilis at nakita ko na lang na inaawat nina Kyso,Finn at Chase sina Bless at Keez. Nagkakagulo na pala sa cafeteria.

“The fuck?! Anong problema nyong dalawa?!” ani Kipp ng bumangon at sapo ang panga,may dugo din ang gilid ng labi nya.

“Ikaw ang problema! Manggagamit!” bulyaw ni Keez,lalapit sana kay Kipp pero pinigilan ni Bless.

“Pabayaan nyo na yan. Mabilis ang karma.” kalmadong sabi ni Bless,kahit nangangatog ang aking mga tuhod ay lumapit ako.

“Dahil ba to dyan sa baklang yan?! Huh! Patas lang kami,pareho lang namin ginamit ang isa’t isa!” sabay turo sa akin ni Kipp.

Napapikit ako. Ang sakit,talagang balewala ako sa kanya.

“Mag ingat ka sa pananalita mo Castillo!” banta ni Bless na mukhang susugod na pero pumagitna ako.

“Please? Tama na?! Huwag kayong mag away!” ang maiyak iyak kong pakiusap.

“See? Sya ang habol ng habol sa aki–” hindi na natapos ni Kipp ang sasabihin nya ng hilahin ko si Kipp palabas ng cafeteria.

Patawarin nyo ako,Bless at Keez.

“Bitawan mo ako.” ani Kipp. Binitawan ko sya ng malayo na kami. “Pwede tigilan mo na ak–” hindi nya naituloy ang sasabihin nya.

I kissed him.

And he kissed back.

Beki eighteen!

“Bakit mo ginawa yon?!” sabi ni Kipp ng maghiwalay ang aming mga labi.

“Hindi ako nawawalan ng pag asa Kipp. Alam kong may nararamdaman ka para sa akin.” ang pagpupumilit ko. Alam ko,ramdam ko iyon dahil tumugon sya sa halik ko.

Agad nya akong hinila at dinala sa likod ng isang building. “Makinig ka. Kung anong meron sa atin ay tapos na. Huwag mo na akong guluhin. Ngayong nagbalik na sakin ang mga alaala ko,nagbalik na din ako sa dating ako. Huwag mo na akong lalapitan pa. Delikado akong tao.” seryoso nyang sabi. Nakita ko sa mga mata nya na nakikiusap talaga sya.

“Pero,may tiwala ako sayo.” ani ko.

“Well,I don’t trust myself,Lai.” aniya at tumalikod. Nakakita ako ng pag asa,pwede pa syang magbago,pwede pa nyang makasundo sina Bless at Keez.

“Mahal na mahal kita eh. Miss na miss na kita. Hindi ako naniniwala nung sinabi mong ginamit mo lang ako. Kasi nung mga panahon na may amnesia ka,ramdam kong totoo ang mga pinapakita mo. Hindi porket bumalik na ang mga alaala mo ay babalik ka na din sa dati.” ang lumuluha kong sabi. Naalala ko yung mga panahon na magkasama kami at masaya,pati yung una syang nag approach sa akin.

“Napaka kulit mo. Ang dami mong drama. Kung may sinabi man ang mga bestfriend mo tungkol sa akin,maniwala ka sa kanila.” aniya na nakatalikod pa din sa akin.

“Kung may sinabi man sila,hindi na mahalaga yon. Mahal kita at tanggap ko ang lahat sayo,Kipp.”

“Tss! Nakakasawa ka. Huwag mong hintaying hindi lang masasakit na salita ang matanggap mo mula sa akin.” at humarap na sya,pero naglakad sya at nilampasan ako. Agad ko syang hinabol.

“Mahal mo ba ako?” lakas loob kong tanong ng harangin ko sya. Tiningnan nya ako at nakipagtitigan.

“It doesn’t matter. Get out of my way!” at buong lakas nya akong itinulak kaya sumalampak ako sa lupa.

Somehow,I felt relieved. Pero hindi ko alam kung ilalaban ko pa ba ang pagmamahal ko kay Kipp o hahayaan ko na lamang sya.

Tumayo na ako at pinagpagpag ko ang sarili ko. Babalikan ko sa cafeteria sina Bless at Keez. They might hate me again dahil matigas ang ulo ko. Pero lahat naman nagiging tanga sa pag ibig diba? Pero nakakakita pa ako ng pag asa.

Kung kailangan kong gawin ang lahat,gagawin ko.

Pagkatapos ng insedenteng iyon ay bihira ko ng makita si Kipp. Pero ayos lang dahil bumubuo na ako ng plano,maaaring sabihin ng ibang bakla na cheap ako,pero anong magagawa ko? At saka hindi naman lantaran ang paghahabol ko,at pang huli,may rason.

Isang gabi,sa amin nag dinner si Keez,ang saya saya namin,lahat ng jokes nya patok talaga kina Nanay at Nanay Beth.

“Ang kengkoy mo,kaya hindi ka nagkaka girlfriend!” natatawang sabi ni Bless kay Keez.

“Kumpara naman sayo! Iniiwasan,kasi akala nila,pipi!” sagot din ni Keez na ikinatawa naming lahat.

Natigil ang tawanan namin ng tumunog ang phone ni Keez. Lahat kami ay nagtaka,usually kasi pag nandito sa bahay si Keez ay hindi na sya inaabala ni Tita Roan. Ano kayang problema?

“Yes Mom! Okay,uuwi na ako. Wala naman akong magagawa pag si Dad ang nagdesisyon.” ani Keez at pinutol na ang tawag.

“Bakit daw?” taka kong tanong.

“Nasa bansa na si Tito?” dagdag naman ni Bless. Bumuntong hininga muna si Keez bago sumagot.

“Tutal daw patapos na ang sem,ililipat na daw ako ni Dad sa Canada para din matrain sa company namin. Sa totoo lang ayoko eh.” malungkot na sabi ni Keez. Maging ako ay nalungkot din.

“Ayos lang yan anak. Gusto lang ni Raul na mapabuti ka at may sumunod sa yapak nya.” ani Nanay.

“Dadalaw ka naman dito diba?” ani Nanay Beth.

“Ano ba kayo? Pinapalungkot nyo na agad eh hindi pa nga umaalis yung tao. May 1week pa bago matapos ang sem.” ang pagsingit ni Bless. Ako naman ay napapaisip,siguro dapat kong sulitin ang mga panahon na makakasama pa namin si Keez.

Nang makauwi na si Keez ay sinabihan nya kami na sulitin daw namin ang natitirang one week,pumayag kami ni Bless,ang sabi ni Bless punta daw kaming tatlo sa Enchanted Kingdom.

Kaya ako,eto habang nakahiga ay panay ang pag iisip. Kaya ko ba na wala si Keez? Si Bless siguro kaya nya dahil hindi naman sya yung taong basta basta nagpapakita ng emosyon. Pero ako,ngayon pa lang ay namimiss ko na si Keez. Posible pala yon?

Isantabi ko muna ang pagbawi kay Kipp,madami pang panahon para dun,gusto ko munang bumawi sa mga bestfriend ko,hindi ko man masuklian ang pagmamahal nila,ipapakita at ipaparamdam ko naman na mahal ko sila bilang mga bestfriend ko.

Hindi ako makatulog kaya bumangon ako,tinungo ang bintana at sumilip dun. Tahimik na ang paligid,at napakaliwanag ng buwan.

Nang ibaba ko ang tingin ko ay may nakita akong tao na nakatayo sa harap ng bahay,ngunit hindi ko makilala. Agad din itong naglakad ng kaunti at sumakay sa isang kotse.

Ang bilis ng tibok ng puso ko. Posible kayang sya iyon? Ganitong oras din sya dati pag tatawag.

Agad akong lumabas ng kwarto at dahan dahang naglakad pababa para hindi makagawa ng ingay. Nang tuluyan akong makalabas ay wala na ang sasakyan.

Napabuntong hininga ako,baka namamalikmata lamang ako at kung anu-ano na ang nakikita.

Dumating ang araw ng pagpunta namin sa Enchanted Kingdom,isinama namin sina Kyso,Chase at Finn. Sa isang van kami sumakay at si Kyso ang driver,plano din kasi namin na pag uwi ay mag inuman,dahil bukas na ang alis ni Keez.

Walang pagsidlan ang kasiyahan namin ng araw na iyon. Kahit nga ng nag iinuman na ay masaya pa din. Kaso nung may mga tama na ng alak,naging emosyonal na si Keez.

“Hindi ko alam kung paano mabubuhay sa Canada na wala ang dalawa kong bestfriend. Parte na sila ng buhay ko,kasama ko na sila mula sa umpisa.” ani Keez at tumagay,nagkatinginan kami ni Bless.

“Parang hindi na naman tayo magkikita kung magsalita ka Keezue.” ani Bless.

“No,makinig kayo, mahal ko kayong dalawa,bukod kay Mom ay kayong dalawa ang naging sandigan ko,kaya hindi ko alam kung paano ang buhay kung wala kayo pati sina Nanay Linda at Nanay Beth.”

“Lasing ka na Keez. Maaga pa flight mo bukas,magpahinga ka na.” sabi ko at lumapit dito.

“Nakakahawa pagiging malungkot nyo.” ani Chase.

“Ganun talaga tol. Magkakarugtong na mga bituka namin eh. Hinding hindi namin ipagpapalit ang pagkakaibigan namin sa kahit ano pa man. Tingnan mo kami ni Bless,mahal na mahal namin si Lai ng higit pa sa bestfriend pero ayaw namin maging makasarili,ayaw namin ipilit ang damdamin namin,mas pipiliin pa din namin ang pagiging mag be-bestfriend namin,kaya nga lang,sobrang nasasaktan kami pag nasasaktan si Lai.” mahabang sabi ni Keez at tumungga.

Napanganga ako,hindi ko alam kung anong sasabihin ko,tiningnan kaming dalawa ni Bless nina Chase,Kyso at Finn. Napalunok ako.

Ganun na ba kabigat ang pagmamahal nila sa akin? Oo dati crush ko sila,pero ewan bigla iyong naglaho eh. Parang gusto kong sisihin ang sarili ko dahil hindi ko masuklian ang pagmamahal nila.

“Keezue. Lasing ka na. Matulog ka na at maaga ka pang susunduin dito ni Tita Roan. Nagiging madaldal ka na,gusto mo bang mailang si Nicolai?” ani Bless at lumapit na din kay Keez para alalayan itong tumayo. “Ang corny mo.” nakangising dagdag ni Bless.

“Kaya ko pa sarili ko. Atleast alam ng mga kaibigan natin ang nararamdaman natin kay Lai. At saka ikaw! Huwag mong pababayaan yan ah?”

“Alam ko,you don’t need to tell me.” napapailing na wika ni Bless. “Saglit lang ah? Ihatid ko lang ito sa kwarto.” at tumayo na din si Keez,inalalayan sya ni Bless papasok sa bahay.

“Na speechless ako.” ani Chase at tumungga.

“Pagpasensyahan nyo na ah?” sabi ko na lamang. Hindi ko na kasi alam kung anong sasabihin eh.

“Napaka swerte mo.” halos sabay na sabi ni Kyso at Finn.

Kinabukasan ay maaga kaming gumayak papunta sa airport. Tahimik lang kami lahat at kapwa nagpapakiramdaman.

Ngunit ng pumasok na sa loob si Keez matapos magpaalam sa amin ay hinabol ko sya at niyakap ng mahigpit.

“Mag iingat ka. Mamimiss kita ng sobra!” sabi ko habang umiiyak at nakayakap kay Keez.

“Ikaw din. At please lang,iwasan mong masaktan,dahil baka pag nalaman kong nasaktan ka ay uuwi agad ako dito sa Pilipinas.”

“I promise. Pero lalaban ako ngayon. Alam kong mahal din ako ni Kipp.”

“Ang tigas ng ulo mo Nicolai! Pero wala naman akong magagawa eh.” aniya,hinawakan ang mukha ko at tinitigan ako. “Mahal na mahal kita. At kung bumalik ako na may iba ng minamahal,huwag na huwag mong kakalimutan na ikaw ang nauna. Sige na,I love you.” at mabilis nya akong hinalikan sa labi at dumiretso na ng pasok sa loob.

Iyak lang ako ng iyak hanggang makauwi. OA siguro para sa iba,pero iyon ang nararamdaman ko,pakiramdam ko may nawalang parte ng pagkatao ko,kahit na alam kong babalik naman sya,ganun lang siguro talaga,lilipas din ito.

Hanggang sa lumipas na ang mga araw,medyo okay na,at ngayon nga simula na ng third semester,naunang pumasok si Bless dahil mas mabigat na ang mga ginagawa nila ngayon,diba nga graduating sya? Pero kahit ganun pa man ay nagtatatrabaho pa din kami sa gabi,sayang ang sweldo,para yon sa mga magulang namin at sa future namin.

“Yeah,I can’t believe na magagawa yon ni Emerald.” dinig kong sabi ng isang babae sa likod ko habang papasok sa campus.

“Okay lang siguro yon,gwapo naman si Bless at paniguradong mahal sya kaya sya binuntis.” sagot pa ng isang babae.

Binuntis? May nabuntis si Bless? Paano nangyari iyon? Ang alam ko ay ibang babae ang dine-date nya dati? At sino yung Emerald?

“Matagal na daw yon,walang ibang nakaka alam,sakto nga sa graduation ang due date ni Emerald,nakakainggit!”

“Magpapakasal siguro sila after graduation? Kung wala pang nakakita sa kanilang dalawa na sweet habang namimili ng gamit ng baby,wala talagang ibang makaka alam.”

Bakit ganon? Naglihim sa akin si Bless! Sa amin! Lalo na kay Nanay Beth!

“Kahit yung mga bestfriend nya.”

Sa pagkakataong iyon ay nilingon ko na sila. Nagulat sila at agad akong nilampasan. Ako naman ay natulala na.

Sinasabi nyang mahal nya ako pero may nabuntis pala sya? Ang tagal na nya kaming niloloko! Kaya pala palagi syang umaalis,kesyo may group project at kung anu-ano pa.

Hindi ko tuloy maintindihan ang nararamdaman ko. Wala naman akong karapatan dahil bestfriend lang ako,iba ang mahal ko. Pero kasi bakit nya pa sinabing mahal nya ako?

Sa pagkakatulala ko ay nagulat na lamang ako sa sigawan ng mga tao. Paglingon ko ay may humaharurot na sasakyan papunta sa akin. Huli na para umiwas ako dito.

Ang tangi ko na lang ginawa ay ang pumikit.

Beki nineteen!

“Ugh!” ang sakit ng ulo ko. Anong nangyari?

Maingay,tunog ng mga busina,boses ng mga tao. Kaya agad akong nagdilat ng mga mata. Nakita ko na nakapatong sa akin si Kipp,duguan ang ulo,nagtayuan ang mga balahibo ko.

“K-kipp?!” iniligtas nya ako!

“M-mabuti a-at o-okay k-ka.” aniya ng tingnan ako,ngumiti sya at muling pumikit.

“K-kipp!!” nagpalinga linga ako sa paligid. Ang dami ng tao pero wala man lang lumapit. “Tulungan nyo kami!!” sigaw ko pa.

“Nicolai!!” boses iyon ni Bless. Agad syang lumapit sa amin.

“Bless! Dalhin natin sa ospital si Kipp!” ang umiiyak ko ng sabi. Natatakot ako,natatakot ako na tuluyan ng mawala si Kipp. Hindi ko kakayanin.

“Sige,akin na sya.” at maingat na binuhat ni Bless si Kipp. May dumating ng ambulansya. Dahan dahan akong tumayo kahit na nanlalambot ang aking mga tuhod.

Mabilis naming nadala sa ospital si Kipp. Agad syang ipinasok sa Emergency room,at ako naman ay ipinasok din doon para macheck at magamot ang mga sugat.

Nang malapatan na ng lunas ang mga sugat ko ay tiningnan ko si Kipp na inaasikaso pa din ng mga duktor at nurse.

“Kailangan syang masalinan ng dugo.” sabi ng duktor.

“A-ako po. Pwede akong mag donate.” ang pagpresinta ko kahit nakahiga pa.

“Hindi ka pwede,mahina ka pa. May kasama ba kayo?”

“Opo,nasa labas,si Bless.” ang malungkot kong sagot. Wala man lang akong magawa para matulungan si Kipp.

Niligtas nya ako,ibig sabihin nun ay mahalaga ako sa kanya.

Lumabas ang duktor,at pagkalipas lamang ng halos 20minutes ay bumalik na ito kasama si Bless.

“Tapos na namin macheck ang dugo nya,pareho sila ng bloodtype.” sabi ng duktor. Nagpasalamat ako.

“Magpahinga ka muna,pag gising mo ay tapos na ang lahat.” ani Bless ng lumapit sa akin,hinalikan ako sa noo at napanatag na ako.

Matapos masalinan ng dugo si Kipp ay okay na din ako,nasa lobby lang kami ng hospital at hinihintay namin nina Bless sina Nanay pati na ang parents ni Kipp. Samantalang si Kipp naman ay inilipat sa private room. 

Hindi ako mapalagay dahil alam kong dahil sa akin kung bakit nakaratay ngayon sa hospital bed si Kipp at walang malay.

“Huwag mong sisihin ang sarili mo Nicolai. Aksidente ang nangyari.” ani Bless at niyakap ako. Ang bigat lang kasi talaga sa dibdib,parang puro kamalasan na lang ang nangyayari.

May naalala ako bigla,pero hindi ito ang tamang panahon para kausapin si Bless tungkol dun sa narinig ko.

“Maaari na syang puntahan sa private room. Nakausap ko na din ang doctor nya at papunta na sila dito kasama ang Castillo family.” sabi ng duktor,agad kaming napatayo ni Bless at sinundan ang duktor.

Pagpasok namin ay tulog pa din si Kipp.

“Anak? Lai? Ayos ka na ba?” napalingon kami ni Bless. Si Nanay kasama si Nanay Beth. Pumasok din sila sa loob.

“Okay lang ako Nay,galos lang ang natamo ko.” ang sagot ko at agad akong niyakap ni Nanay.

“Natakot ako anak,kinabahan kami ni Nanay Beth mo.” ang maluha luhang sabi ni Nanay matapos akong yakapin.

“Okay lang po ako.”

“Anak sino yan?” sabi ni Nanay Beth sabay turo kay Kipp. “Akala namin si Nicolai maaabutan naming ganyan. Salamat talaga sa Diyos.”

“Si Kipp po. Sya ang nagligtas sa akin.” ani ko at naglakad palapit kay Kipp. Hinila ko ang isang monoblock at itinabi sa kama saka naupo dito. “At nagdonate din po si Bless ng dugo sa kanya,ang swerte nga,magkapareho sila ng bloodtype.”

“Talaga? Ang bait talaga ng anak ko!”

“Nay,pag may nangangailangan ng tulong,dapat tulungan.” sabi ni Bless. Napangiti ako,ang swerte nung Emerald. Sayang nga lang at hindi si Bless ang tinitibok ng puso ko.

Biglang bumukas ang pinto at pumasok ang duktor,kasunod nun ay ang mga magulang ni Kipp,bigla akong natakot at nahiya kaya agad akong tumayo at tumabi kay Nanay. Hindi nila kami pinansin,ni hindi nila kami tinapunan ng tingin.

“How was he?” tanong ng Mom ni Kipp.

“He’s in comatose. Kung kailan sya gigising ay hindi natin alam,nakausap ko ang duktor nyo kanina at nalaman kong nangyari na din pala ito kay Kipp noon.” diretsong sagot ng duktor.

“My son!” at biglang umiyak ang Mom ni Kipp.

“Calm down,” sabi ng Dad nito at inalo ito.

Nanlambot ako bigla. Comatose si Kipp at iyon ay dahil sa akin. Gusto kong umiyak pero idinaan ko ito sa paghinga ng malalim.

Napalingon sa amin ang Mom ni Kipp. Tiningnan ako nito ng masama.

“May kinalaman ka ba dito?”

Hindi ako nakasagot at tumulo na lamang ang mga luha ko.

“Ikaw lagi ang dahilan!”

“Merced! Calm down!”

“Teka ho,aksidente ang nangyari!” pagsingit ni Bless. Napatingin sa kanya ang Dad ni Kipp at natulala.

“Huwag nyo ho sanang sisihin ang anak ko.” ani Nanay.

“kung masama sa inyo na nandito kami ay aalis na kami. Sana hindi na nagdonate ng dugo ang anak ko!” biglang sabi ni Nanay Beth,sa kanya nabaling ang atensyon namin.

“Maribeth?” sabi ng Dad ni Kipp. “Anak mo sya? Sya ang nagdonate ng dugo kay Kipp?” ang parang gulat nitong sabi.

“Ako nga Pete,at oo,anak ko sya!” matapang na sagot ni Nanay Beth.

Bigla akong naguluhan,nagkatinginan kami ni Bless,ang mga mata namin ay parehong nagtataka.

“What’s the meaning of this Pete?” naguguluhan ding tanong ng Mom ni Kipp.

Hindi agad sumagot ang Dad ni Kipp,huminga ito ng malalim.

“Excuse me. Just call me if you need anything.” biglang paalam ng duktor at lumabas na.

“Sya ba ang anak ko Maribeth? Sya ba?” ang sabi ng Dad ni Kipp,kasabay ng pagtulo ng mga luha nito.

“Anak?”

“Oo Pete,sya ang bunga ng pang gagamit mo sa akin! Tara na anak!” matapang na sagot ni Nanay Beth at hinila si Bless na naguguluhan at mukhang nagulat sa mga narinig. Maging ako ay parang umurong ang mga luha ko.

Magkapatid sina Bless at Kipp?

“I can’t believe this! Niloko mo ako ng ilang taon Pete!” ang pag hysterical ng Mom ni Kipp.

“Calm down and shut up Merced! You knew na pangalawa ka! Kaya huwag kang umakto ng ganyan! Umpisa pa lang ay alam mo ng may nauna saiyo!” ani ng Dad ni Kipp at bumaling sa amin ni Nanay na gulat na gulat pa din. “Alam nyo ba ang bahay ng mag ina ko?”

“M-magkasama kami sa bahay sir!” ang natatarantang sagot ni Nanay. Napatingin ako kay Kipp na mahimbing pa ding natutulog. Magustuhan kaya nya ang nangyayari? Matanggap kaya nya na magkapatid sila ni Bless?

“Pete! Uunahin mo pa sila kesa sa anak mo?!”

“Merced! Youre being so selfish! Gusto kong maayos na ang lahat pag nagising na si Kipp!”

“Ah,eh. Sige po,aalis na muna kami.” ang sabi ko at hinila palabas si Nanay.

Hindi pa din ako makapaniwala sa mga rebelasyon. Kaya pala nung unang dating nina Nanay Beth at Bless sa buhay namin ay hindi naman sila mukhang galing sa probinsya,kahit bata pa lang kami nun,alam ko ng mukhang mayaman si Bless pero hindi ko iyon binigyang halaga dahil bata pa nga kami.

Kahit nakakabigla ay masaya ako para kay Bless dahil alam nya ng buhay pa ang tatay nya,hindi gaya ko,bata pa lang ay namatayan na ng tatay. Sana magkaayos sila.

At si Kipp? Matanggap kaya nya? Sana magising na sya,gusto ko syang pasalamatan at iparamdam sa kanya ang pagmamahal ko.

Pagdating namin sa bahay ay si Nanay Beth lang ang nandun,umiiyak sa sala kaya agad nilapitan ni Nanay,ako naman ay dumiretso sa kwarto ni Bless,pero wala sya dun. Kaya napagdesisyunan kong magpaalam kina Nanay na hahanapin ko lamang si Bless sa labas.

Nahirapan akong hanapin si Bless,hanggang sa makarating ako sa Basketball court ng subdivision. Nakita ko sya,mag isang nagdidribol saka nag shoot. Napapalakpak ako kaya napalingon sya.

Sumenyas syang lumapit ako,pagkalapit ko ay naupo kami sa pinakababang bleacher.

“Kamusta na ang pakiramdam mo Nicolai?” ang agad nyang tanong.

“Ayos lang,galos at sugat lang naman.” ani ko.

“Magigising din si Kipp. Alam kong lalaban yon para saiyo.” aniya na ikinagulat ko.

“Sana nga. Pero hindi pa din ako titigil. Alam kong mahalaga ako sa kanya kaya nya ako iniligtas.” malungkot kong sabi.

“Matagal ko ng alam na buhay pa ang ama ko at may kapatid ako,pero hindi ko inaasahan na sila iyon.” pagkuwa’y sabi ni Bless,tinitigan ko sya hudyat na nakikinig ako. “Ngayon mas makakapag paraya na ako,knowing that sa kapatid ko ikaw mapupunta. I know na mabait sya. Natakot lang siguro ako talaga noon na mapunta ka sa iba at mapahamak.” dagdag nya.

“Sabi nyo ni Keez,at sabi din mismo ni Kipp sa akin na delikado syang tao. Dahil ba iyon sa sinabi nyo sa akin dati?” ang tanong ko naman.

“Oo. Pero ngayon naiintindihan ko na. Hindi naman sadya iyon ni Kipp siguro. Kahit ako ang nasa kalagayan nya that time ay baka yun din ang gagawin ko. Patawarin mo sana ako Nicolai dahil nagalit ako ng malamang naging kayo,mahal lang talaga kita,mahal na mahal.” aniya,kita ko kung paano mamula ang kanyang mga mata,nakakapanghina,nasasaktan sya dahil sa akin. “Pero ngayon ay ayos na ako.”

“Patawarin mo din ako,mahal kita bilang bestfriend,patawad kung hindi ko masuklian ang pagmamahal mo,si Kipp talaga ang tinitibok ng puso ko.” ang sabi ko naman at niyakap sya.

Katahimikan.

“Ano ng balak mo?” ang tanong ko naman.

“Tatanggapin namin ni Nanay si Kipp at Tito Pete. Pero hindi kami makiki apid sa pamilya nila. Kailangan pa naming mag usap usap. At pag nagising ang kapatid ko,kailangan din naming mag usap.”

Napangiti ako. Sana,katulad ako ni Bless na malawak ang pang unawa,napaka bait nyang tao,panigurado magugulat si Keez pag nalaman nya ang lahat ng ito. At isa pa,kung sino man ang Emerald na iyon,napaka swerte nya kay Bless.

“Teka,may dapat kang aminin sa aming lahat.”

“Ano naman iyon? Wala akong inililihim sa inyo.”

“Ang tungkol kay Emerald at sa magiging anak nyo.”

Pre Finale

Lumipas ang isang taon at hindi pa din nagigising si Kipp,araw araw pagkagaling sa school at pag walang pasok ay sa ospital ako dumideretso,gusto ko ng panghinaan ng loob at mas tumitindi ang paninisi ko sa sarili ko.

Pinayagan na nila akong dumalaw sa ospital mula ng magkalinawan ang lahat,naging maayos na sina Bless,Nanay Beth at Tito Pete. Natanggap na din ni Tita Merced ang lahat. Tulad ng sinabi sa akin dati ni Bless,hindi nila ipinilit ang sarili nila. Sa iisang bahay pa din kami nakatira,nadagdagan pa nga at halos araw araw ding nasa amin si Tito Pete dahil kay Baby Jassim.

Oo,may anak nga si Emerald at Bless,pagkatapos ng pag uusap namin dati ni Bless sa basketball court,makalipas lang ang isang linggo ay dinala at ipinakilala na nya sa amin si Emerald

Kaya naman nung graduation ni Bless ay doble ang celebration,ini-expect namin na maliit na party lang ang gagawin namin,ngunit dahil nandyan si Tito Pete at Tita Merced naging bongga tuloy,umuwi pa ng bansa si Keez kaya sobrang saya namin nun.

Mukhang imposible pero dahil sa maunawain sina Tito Pete at Tita Merced,naging isang pamilya kami. Kaya lang syempre,may kulang.

“Ano ng balita,Lai?” ani Tita Merced ng pumasok sa private room. Hawak hawak ko ang kamay ni Kipp at kinekwentuhan ito tungkol sa mga pinag gagawa namin noon,na kahit maiksing panahon lang ay may masasaya naman kaming alaala.

“Ganun pa din po Tita. Sobrang sinisisi ko na talaga ang sarili ko. Sana ako na lang ang nabangga.” ani ko at pinabayaan ko ng tumulo ang mga luha ko.

“Sumusuko ka na ba?” at tumabi sya sa akin. Agad akong umiling. “Natatandaan mo nung una ka nyang dinala sa bahay? We were so cold to you,natatakot kasi kami ni Tito Pete mo na sobrang ma attached sayo si Kipp. Pag na attached kasi sya ay nahihirapan na syang mag let go.”

“Pero,nung bumalik po ang alaala nya ay sya mismo ang pumutol sa ugnayan namin.” ang sabi ko naman.

“Kasi,ayaw ka nga nyang masaktan,sa paraang sya mismo makakasakit sayo. Alam mo naman siguro ang nagawa nya dati? At natatakot syang baka mawala na naman sya sa sarili at sayo sya may magawa. Nagbago sya bigla nun,lagi lang nyang tinitingnan ang phone nya ng hindi nya napapansing nakatingin kami.”

“Phone? Nagalit po talaga siguro kayo sa akin.”

“Oo sobra. Hindi ko matanggap nun na isang bakla lang pala ang makakapag padama sa anak namin ng ganun. Kaya patawarin mo din ako.” ani Tita Merced at hinawakan ang mga kamay ko,tuloy tuloy na ang pagdaloy ng mga luha ko.

“Bakit ngayon nyo lang po sinabi ang mga ito?”

“Dahil gusto kong malaman kung hanggang saan ang katatagan at pagmamahal mo kay Kipp.” at ngumiti sya. “Here,yan ang phone nya na lagi nyang tinitiningnan,itago mo muna,aalis lang ako dahil may meeting pa sa kumpanya.” sabay abot ng Iphone sa akin.

“Salamat po!”

“Wala iyon. Dadaan muna ako sa inyo. Gusto kong makita si Jassim eh,at saka baka nandun si Tito Pete mo. See you later!” at tuluyan na syang lumabas.

Tiningnan ko si Kipp,ganun pa din sya. Mahal nya kaya talaga ako?

Naisip kong tingnan ang gallery ng phone nya. Puro picture ko at picture nya. Kailan nya kinunan ito?

Nagtuloy tuloy na naman ang daloy ng luha ko. Ewan ko ba,napaka cry baby ko.

May picture pa na nakayakap sya sa akin habang pareho kaming walang saplot at hinahalikan nya ako sa noo. Meron ding naka make face sya habang ako naman ay nasa likod at kumakain.

Nanlalabo na ang mga mata ko dahil sa luha,parang sasabog na din ang dibdib ko. Hindi nga ako nagkamali sa nararamdaman ko dati,mahal din nya ako.

Mag exit na sana ako sa gallery ng mapansin ko ang isang video na may pangalang. “To Nicolai my love.” ang lakas ng kabog ng dibdib ko kaya agad ko itong binuksan.

Si Kipp,nasa harap ng camera,may hawak na gitara at sinusuklay ang buhok at mukhang nahihiya pa.

“Naisipan kong gawin ang video na ito,para lagi kong panoorin,para ito sa taong nagpatibok ng puso ko,Im not really good with words so I hope I don’t mess this up.” aniya at umayos ng pagkakaupo sa kama nya.

“Mula ng una kong makita si Lai,nabighani na ako,akala ko babae,kaya ng marealize ko na ano pala sya,hindi ko na pinansin. Kaso lagi ko syang nakikita sa campus kasama mga bestfriend nya,nainggit ako,gusto ko kasi makasama ko din sya,ang gay no?” aniya pa. Tumulo na naman ang luha ko na hindi ko alam kung bakit hindi nauubos.

“Gumawa ako ng paraan,naging kami,kahit nagka amnesia ako,sya at sya pa din. Kaya kahit hiwalay na kami,sya pa din ang mahal ko. At ito ang kanta ko para sayo Lai.” ngumiti at kumindat sya kaya napangiti ako.

“Ay teka! Kung magkakaroon ako ng pagkakataon at lakas ng loob,kakausapin ko sya at sasabihin lahat,hindi ko naman intensyon talaga na gamitin sya,sana balang araw mapatawad nya ako.” napailing ako dahil may pahabol pa talaga.

Nagsimula na syang mag strum sa gitara,napangiti ako lalo dahil hindi ko akalain na marunong sya. Sadya talagang naging maikli lang talaga ang panahon namin dati.

♪Maybe it’s intuition  But some things you just don’t question  Like in your eyes I see my future in an instant and there it goes  I think I’ve found my best friend♪

Parang nahihiya pa sya sa simula,kaya napapangiti ako lalo.Para akong baliw,lumuluha pero nakangiti.

♪I know that it might sound more than a little crazy but I believe♪

♪I knew I loved you before I met you I think I dreamed you into life I knew I loved you before I met you I have been waiting all my life♪

Ako din Kipp,una pa lang kitang nakita,alam ko sa sarili kong mahal na kita,kaya nga hindi ako sumuko eh.

♪There’s just no rhyme or reason only this sense of completion and in your eyes I see the missing pieces I’m searching for I think I found my way home♪

Naalala ko pa,yung kauna unahan tayong nagkakilanlan talaga,yung nilapitan mo ako sa cafeteria,tas sinabi mo nga na may amnesia ka pero gusto mo pa din akong maging kaibigan.

♪I know that it might sound more than a little crazy but I believe♪

♪I knew I loved you before I met you I think I dreamed you into life I knew I loved you before I met you I have been waiting all my life♪

At ngayon,kung sakaling magising ka na,hindi ko na palalampasin ang pagkakataon at kakantahin ko din sayo itong kinakanta mo.

♪A thousand angels dance around you I am complete now that I found you♪

Nang matapos ang kanta nya ay ngumiti sya.

“Huwag sana itong makita ni Lai. Nakakahiya! Pagkatapos ng mga ginawa ko sa kanya umaarte ako ng ganito. O sige na,tapos na! Love you Nicolai!” tumayo na sya at naputol na ang video.

Pinunasan ko ang mga luha ko,ang dami kong panghihinayang at pagsisisi. Pakiramdam ko,kulang yung naibigay kong pagmamahal sa kanya noon.

Nakatitig pa din ako sa phone nya. Nangangarap na sana ay magising na sya. Gusto kong ikwento sa kanya ang lahat,ang mga pagbabagong nangyari.

“Sino nagsabi sayong panoorin mo yan?”

Sa narinig ko ay nagtayuan ang mga balahibo ko at nanlaki ang mga mata ko. Sobrang lakas at bilis ng tibok ng puso ko,kinapos ako sa paghinga.

Dahan dahan ko syang tiningnan. Nakahiga pa din sya pero nakatingin sa akin.

Totoo ba ito? Gising na talaga sya?

“K-kipp.” napatayo ako,gusto ko syang yakapin pero nagdalawang isip at natakot ako na baka may amnesia na naman sya,nakaka trauma pala. “T-tawagin ko ang duktor! Saglit lang!” ani ko at pinunasan ang mga luha saka tumalikod.

“Wait!” pagtawag nya na nagpatigil sa akin sa pagbukas ng pinto.

“Call my parents too,and please,huwag ka munang magpapakita sa akin,paki iwanan din dito ang phone ko,masyado ka talagang makulit!” cold nyang sabi. Parang pinana ang puso ko ng isang libong palaso.

Ano yon? Bakit ganon?

“S-sige.” pagtango ko at lumabas na. Bakit ganon? Parang ibang tao na naman sya? Bakit ayaw na nya akong makita?

Kahit masama ang nararamdaman ko ay tinawag ko ang duktor,sunod kong tinawagan si Bless para sya na ang magsabi kay Tito Pete na gising na si Kipp. Nang masiguro kong papunta na sila ay saka ako umalis.

Kailangan ko munang mapag isa at makapag isip. Nagtungo ako sa isang Mall,at sa may gilid ng fountain ay dun ako naupo.

Hindi ko sya masisisi kung talagang ayaw na nya sa akin. Sa bagay,isang taon na ang nakakalipas mula ng gawin nya ang video na iyon,at siguro kahit under comma sya,nagbago pa din ang nararamdaman nya para sa akin.

Naisip ko na wala na akong magagawa,wala na akong baraha,dadating din pala sa puntong kailangan nating mag let go kahit hindi pa natin gusto. At ang tangi nating magagawa nga ay ang mag let go at mag move on.

Hindi ko inakala na mapupunta sa wala ang pakikipaglaban ko,sa bagay mag isa lang naman akong lumalaban. At saka sa kabilang banda ay masaya ako na gising na sya,bakit nga ba uunahin ko pa ang sarili kong damdamin?

Hanggang dito na lang siguro talaga ang kwento ng buhay pag ibig ko,makulit,mapait,masaya at masakit,pero may natutunan naman ako.

Hindi lahat ng bagay na gusto natin ay mapupunta sa atin. Pero kahit gaano kasakit,kailangang tanggapin. Acceptance o pagtanggap ang pinaka magandang gamot sa mga taong nagkamali at nasaktan. Acceptance will set you free from your agony.

Tumunog ang phone ko,si Bless ang tumatawag. Napansin ko din sa oras na ang haba pala ng inilagi ko dito sa Mall.

“Hello?”

“Nasan ka?” agad na tanong ni Bless at tumayo na din.

“Nag gagala dito sa Mall.” ang sagot ko at naglakad na.

“Walang naiwan sa ospital. Pwede bang ikaw muna ang magbantay kay Kipp? May pupuntahan kami saglit ni Emerald eh.”

“Huh? Eh,ano..Uhm,sina Tito?” hindi ko masabi na ayaw na akong makita ni Kipp,baka kasi madissapoint sya.

“Kaka-alis lang din nila,pero before 9PM daw ay babalik sila. Sige na,ikaw na bahala kay Kipp ah? Bye!” at naputol na ang tawag.

Napabuntong hininga ako,kung mabibilang ko lang ang pagbuntong hininga ko,siguradong sobrang dami na at ako na ang panalo.

Kinakabahan akong nagtungo sa ospital. Natatakot ako na palayasin ako ulit ni Kipp,nakakatakot pala ang paulit ulit na rejection.

Nanginginig ang kamay ko ng buksan ang pinto ng private room. Pagpasok ko ay huminga ako ng malalim para hindi ako maiyak.

Tiningnan ko sya,nakasandal sa headboard ng hospital bed,wala na din ang mga tubong nakasaksak sa kanya,at parang tinitingnan nya ang bawat kilos ko.

“Lock the door,at maupo ka dito sa tabi ko.” malamig nyang sabi at agad akong tumalima. Nang makaupo ako sa tabi nya ay nagsalita ako.

“Pasensya ka na at bumalik ako,ako kasi ang inutusa–” hindi ko na naituloy ang sasabihin ko.

He kissed me.

AN/ OY OY OY! May final chapter pa! Don’t forget to leave a comment! Thank you! :)

Grand Beki Finale!

AN / MUSTA?! Maraming salamat po sa mga sumubaybay at sumuporta sa kwento nina Lai,Bless,Keez at Kipp :) Ito na po ang huling chapter at lahat ng katanungan nyo ay masasagot dito. Again,maraming salamat po and enjoy reading! =)

==========================

WARNING : SPG RATED XXX

. . . Hindi ko na pinatapos si Lai sa sasabihin nya. Im not really good with words kaya agad ko na syang hinalikan. Sa una ay halatang nagulat sya pero di kalaunan ay tumugon sya. Kakaiba talaga pag si Lai ang hinahalikan ko,pakiramdam ko ay kumpleto na ako,hindi ko alam kung bakit umabot sa puntong sobrang minamahal ko na sya at nababaliw na ako sa kanya.

Sinipsip at kinagat ko ang lower lip nya kaya napaungol sya. Hindi ko mapigilang lalong mag init dahil sa ungol nyang iyon. Gumapang sa aking sistema ang kakaibang init na tuluyang tumupok sa aking katinuan. Unti unti na ding nabuhay ang aking pagkalalaki na tanging sya lang ang nakahawak at nakatikim.

Pumaibabaw sya sa akin,mas nilaliman ko ang aming halikan,nag espadahan ang aming mga dila,sinisipsip ko ang kanyang laway. Hanggang sa gumapang ang mga kamay ko sa kanyang pants. Tinanggal ko ang butones nito,sya na ang nagtanggal ng pants nya habang hindi pa din naghihiwalay ang aming mga labi.

Napaupo sya sa aking naghuhumindig na pagkalalaki,hinawakan ko ang kanyang matambok na puwitan. Sobrang baliw na baliw ako sa kanya,kaya nga siguro hindi ko matiis na laging makipagtalik sa kanya noon. Iniimagine ko na babae sya at mabubuntis ko sya.

Ibinaba ko ang panty nya at itinaas ko ang hospital gown ko at ibinaba ko ang aking brief. Itinapat ko ang akin sa kanyang butas.

“Sigurado ka ba dito? Kakagising mo lang at wala ka pang lakas.” aniya ng humiwalay sya sa aming halikan.

“Wala ka bang tiwala sa akin? Edi kung sa tingin mo ay hindi ko kaya,ikaw ang magtrabaho.” ang bulong ko sa kanya. Nilawayan ko ang aking palad at ipinahid sa butas nya,napaliyad sya kaya napangiti ako.

Iniangat ko sya ng bahagya,hinawakan nya ang walang kasing tigas kong pagkalalaki at sya na ang nagpasok nito sa kanya. Napaungol ako ng dahan dahan ko na syang mapasok,mainit,masikip at napaka sarap sa pakiramdam.

Nang tuluyan na akong mabaon sa kanya ay napatingin sya sa akin. Hinawakan ko ang kanyang ulo at muli kong inangkin ang kanyang napaka lambot at napaka tamis na labi.

Hindi ko alam pero kakaiba ang ginagawa nya,nababaliw ako sa ginagawa nyang pag giling sa aking ibabaw. Para akong ipinaghehele na hindi ko maintindihan.

Napansin ko ang tayung-tayo na din nyang pagkalalaki. Ngayon ko lang ito pinansin,hindi kaliitan ngunit na kyutan ako sa itsura nito. Hinawakan ko ito at nilaro ng daliri ko ang ulo nito. Napatigil sya sa pagbaba’t taas at nanlalaki ang mga matang tiningnan ako.

“K-kipp!!”

“Ituloy mo lang at itutuloy ko ito,ayokong solohin ang sarap,gusto ko sabay nating pagsaluhan ang sarap.” sagot ko at patuloy kong nilaro ang kanya.

Hanggang sa halos pareho na naming hinahabol ang aming paghinga. At sabay din kaming sumabog. Impit na ungol lamang ang aming pinakawalan at hingal na hingal syang tumigil at nanatili sa aking ibabaw.

“Mahal na mahal kita Nicolai Javier.” ani ko at hinalikan muli sya na agad naman nyang tinugon.

“Mamaya na yan. Marami pa tayong pag uusapan.” aniya at hinugot ang aking pagkalalaki. Kinuha nya ang pants at panty nya at dumiretso sa CR. Makalipas ang ilang saglit ay lumabas na sya,may dalang tabo,sponge at tissue. Nilinis nya ang aking pagkalalaki at pinatuyo sa pamamagitan ng tissue,muli syang pumasok sa CR at muli din namang lumabas.

“Kung isa kang kriminal,hindi ka mahuhuli. Napakalinis mong gumawa.” nakangisi kong sabi ng maisuot na nya sa akin ang aking brief.

“Sinong kriminal ba ang gusto mahuli? Ikaw,gusto mo bang maabutan nila tayong nangangamoy?” taas kilay nyang sabi at naupo sa tabi ko. “Ngayon,magpaliwanag ka.”

“Ha? Anong ipapaliwanag ko?”

“Kailan ka pa gising?”

“Nung isang araw pa. Kinausap ko silang lahat na huwag ipaalam sa iyo. Gusto ko kasing gagawa ako ng paraan in my own way.” ani ko at hinapit sya para mas mapalapit sa akin.

“Kaya pala lasang toothpaste pa bibig mo at ang bango mo. Ang galing mo talaga magplano!” aniya at kinurot ang braso ko.

“Aray! Pero effective naman diba?”

“Effective nga!” namumula nyang sabi. Kung alam lang nya kung gaano nakaka hypnotize ang ganyan nyang itsura. “Alam mo namang pagdating sayo ay hindi ako tumatanggi. Teka,pati yung pakikipag usap sa akin ni Tita ay planado?”

“Hindi! Ang sabi ko lang sa kanya ay iabot sayo ang phone ko tas kunwari magagalit ako. Ang epic nga eh! Nakaka awa ka nung pinalabas kita!”

“Ang sama mo! Kung alam mo lang ang naramdaman ko nun,sobrang parang mababaliw na ako.” aniya at tumulo ang mga luha nya na ikinagulat ko kaya agad ko syang niyakap.

“Patawarin mo ako. Hinding hindi na kita sasaktan at papaiyakin. Nasasaktan din ako pag nasasaktan ka,doble pa nga. Hindi na ako matatakot,hindi na ako maduduwag. Kung may tiwala ka sa akin,dapat magtiwala na din ako sa sarili ko.” sabi ko sa kanya at hinalikan ko ang mga luha nya.

“Mahal na mahal kita eh. Lahat nga ginawa ko,kahit mukha na akong despiradang bakla,pero wala akong pakialam sa mga iniisip at sasabihin nila,ilalaban pa din kita. Ramdam ko kasi,na kahit kaunti ay may nararamdaman ka din sa akin,at yung kaunti na yun ang naging pag asa ko.” mahaba nyang sabi. Parang may kung anong mainit ang humaplos sa puso ko.

Pinagsisisihan ko yung mga masasakit na salita at bagay kong nagawa sa kanya. At ngayong binigyan ako ng pangalawang pagkakataon ay babawi ako.

“Sa pananakit mo sa akin,tumapang ako at natutong lumaban.” aniya.

“At ako naman ay tuluyang nabaliw. Pero huwag na nating pag usapan ang nakaraan,ipinapaalala lang nito kung gaano ako naging duwag.” ani ko at lumabi. Ngumiti sya at mabilisan akong hinalikan sa labi.

Tumayo sya at pumunta sa pinto. Natakot ako na baka bigla na lang syang umalis. Ngunit nakahinga din ako ng maluwag ng ini unlock lang pala nya ang doorknob.

“Sobrang mahal na mahal kita at handa kong kalimutan ang masasakit na nangyari sa nakaraan.” aniya at muling lumapit sa akin. Napangiti ako,mahal ko nga talaga sya. Totoo nga ang sinasabi nila na love is selfless and love has no gender.

Kinabig ko sya at hinalikan. Hindi pa nagtatagal ang aming halikan ng bumukas ang pinto.

“HAPPY BIRTHDAY NICOLAI!!” sabay sabay nilang sabi na ikinagulat ng aking pinakamamahal.

Nandito silang lahat,sina Mom and Dad,Nanay Beth,Nanay Linda,Chase,Finn,Kyso,Keez,ang kapatid kong si Bless at ang mag ina nyang sina Emerald at Jassim.

Tumulo ang mga luha ni Lai at nilingon ako. “Happy birthday mahal ko.”

Niyakap nya ako habang umiiyak. “Salamat,ito na ang pinakamasaya kong birthday! Dahil sa pagmamahal mo.”

“T-tito!” boses iyon ni Jassim,kumakawag kawag pa.

“Nako,namiss ka agad ng pamangkin mo.” sabi ni Emerald. One year old pa lang si Jassim pero nakakapag salita na sya.

“Nagsawa na siguro sa amin at sa mga lolo at mga lola nya!” dagdag ni Bless. Lumapit sa akin at iniabot si Jassim,pinupog muna ito ng halik ni Lai bago tuluyang iabot sa akin.

“Ingatan mo at mahalin mo si Lai.” yakap sa akin ni Bless,tango lang ang naisagot ko. Hindi pa din ako makapaniwala na kapatid ko sya,kaya pala minsan parang mukha ni Dad ang nakikita ko sa kanya dati.

“Kahit hindi mo na sabihin tol.” ang nakangiti kong sagot.

“Dapat lang! Makakatikim ng bugbog sa akin yan!” dagdag ni Keez na ikinatawa namin.

Niyakap at binati nilang lahat si Lai. At dito namin sa ospital isenelibreyt ang kaarawan ng pinakamamahal ko.

After five more days ay na discharge na ako. Excited ako dahil aalis kami ni Lai na kaming dalawa lang. Ito ang late birthday gift ko sa kanya.

“Hindi naman kailangang umalis pa tayo.” ani Lai habang nagmamaneho ako.

“Manahimik ka nga muna. Para sayo ito. Im sure matutuwa ka.” sagot ko at nagpatuloy pa din sa pagmamaneho.

Medyo malayo ang byahe pero kaya naman ng katawan ko.

Pagkatapos ng tatlong oras na byahe ay narating na namin ang aming destinasyon. Paglingon ko kay Lai ay natutulog ito. Napangiti ako at may pilyo akong naisip.

Hinalikan ko sya sa labi at hinimas ko ang sa kanya. Agad naman syang nagdilat ng mga mata sa gulat at pupungas pungas na tumingin sa paligid.

“N-nasan na tayo? Pasensya ka na nakatulog ako,sabi mo kasi manahimik ako eh.”

“Ayos lang. Mas effective nga ang surprise ko para sa iyo.” ani ko at hinalikan ko ang kanyang kamay. “Tara na.” at nauna akong bumaba saka ako umikot para pagbuksan sya.

Nakita ko ang pagkamangha nya. Nandito kami ngayon sa tapat ng resthouse namin sa baguio.

“Magpalit muna tayo ng damit,may pupuntahan pa tayo.” ani ko.

“Kaya pala ang lamig! Nandito tayo sa Baguio.”

“Yup! Pinili ko dito para malamigan ka at lagi tayong magpapainit.” nakangising sabi ko sa kanya at inakbayan sya.

“Ang libog mo Kipp Castillo!” namumula nyang sabi na tinawanan ko.

“Its a surprise kaya kailangan may blindfold ka.” at nilagyan ko sya ng piring.

“Kailangan pa ba ito? Sabi mo magbibihis pa. Paano ako magbibihis?” ang agad nyang reklamo na ikinangisi ko.

“Huwag ka ngang mareklamo,ako ang magbibihis sayo.” ani ko. Wala syang nagawa at iginiya ko na sya papasok sa bahay. Kinakabahan ako,sana maganda ang kalabasan.

Pagpasok sa kwarto ay agad ko syang hinubaran at binihisan,medyo natagalan dahil may kasamang harutan. Ng mabihisan sya ay ako naman ang nagmadaling nagbihis.

“Pakiramdam ko eh suit itong isinuot mo sa akin. Bagay kaya to sa pupuntahan natin?” aniya habang may blindfold pa din.

“Bagay na bagay!” at inalalayan ko sya palabas ng kwarto. Dinala ko sya sa likod bahay,sobrang lakas na ng kabog ng dibdib ko,sana huwag pumalpak,sana magustuhan nya.

Humugot ako ng malalim na hininga para mawala ang kaba ko. Ayaw kasi tumigil ng puso ko sa kakagalabog.

Nang nakapwesto na kami ay tinanggal ko ang piring nya,sa akin sya nakaharap kaya ako ang unang nakita nya. Hindi ko mapigilang mangilid ang aking mga luha sa sobrang kaligayahan.

“Ang tahimik? Bakit pareho tayo ng suot?” taka nyang tanong. Hinawakan ko ang kanang kamay nya at ngumiti. Tumingin sya sa paligid at nakita ko ang pagkagulat nya.

“K-kasal?” gulat nyang tanong at umagos ang mga luha nya ng makita ang mga importanteng tao sa buhay namin na nakaupo at nakatingin sa amin at nasa dulo ang altar,naghihintay doon ang magkakasal sa amin.

“Yes. I want you,gusto kong makasama ka habang buhay.” lumuluha ko ding sabi. Hindi ko akalain na mararanasan ko ito,ang maiyak sa sobrang saya.

Magsasalita na sana sya pero biglang may tumugtog.

Tinitigan nya ako ng matagal,nagulat ako sa sinabi at ginawa nya.

“Yes,I do!” at bigla nya akong hinalikan. Hindi pa nga nagsisimula ay nag I Do na sya,nagpalakpakan ang mga tao.

Hindi ko maintindihan ang kaligayahan. At ayoko ng matapos pa ito.

♪On this day I promise forever On this day I surrender my heart Here I stand, take my hand And I will honor every word that I say On this day♪

~ ~ ~ ** THE END :)