HS2-1

Sinong nagsabing tapos na ang love story ni Paul at Enzo? Eto na po ang book 2 ng Hi Soulmate. This time I will do my best para eh level up ang mga kaganapan para mas maging ma drama.. hahaha Enjoy po :)

This Chapter is also dedicated to :   JayceeLMejica

 and   ImJustYourFangirl

Enzos POV

Nagpakasal kami ni Paul sa Brazil. Wala nga akong ka alam alam na na pakakasalan niya ako, ang sabi niya kasi magbabakasyon lang kami dun. Sobrang saya ko dahil may baby na rin kami sa pamamagitan ng surrogacy at semilya ni Paul ang ginamit.

“wow ang cute cute naman ng anak ko. Halika nga rito kay daddy” sabi ni Paul sabay kuha kay baby Ray. Oo lalake ang anak namin at 2 buwan pa lang siya.

Kumpleto na talaga ang aming pamilya. Pinatigil na ko ni Paul sa pagtatrabaho. Dapat sa bahay na lang daw ako para alagaan ang anak namin.

Bilang isang mabuting may bahay ay inaasikaso ko lagi si Paul tuwing uuwi siya galing sa resto. Pagka gising niya sa umaga ay inaasikaso ko rin ang kanyang almusal at hinahanda ko na rin ang kanyang isusuot.

Nilagay ko muna sa crib na nasa sala si baby Ray habang naghahanda ako ng hapunan. Maya maya lang ay darating na si Paul galing trabaho.

At hindi nga ako nagkamali. Narinig ko kasi ang kotse na pumasok sa garahe.

“oi baby… kumusta na ha…. Naging pasaway ka ba hmmm?” kinuha nito ang bata sa crib tsaka hinalikan. “halika tignan natin kung anong niluluto ni daddy Enzo”

“wow, chopsuey… “ ang sabi ni Paul at tsaka hinalikan ako sa pisngi.

“sandali lang baby.. bibihis lang si daddy huh”binalik niya si baby sa crib at nagbihis ito.

Saktong pag balik niya ay handa na ang pagkain sa lamesa at naupo ito. Ako pa ang naglagay ng kanin sa plato niya.

“bait talaga nang asawa ko, hindi ako nagkamali ng pagpili” sabi pa nito at ngumisi.

“bolero, kain ka na nga..” kinindatan pa ako nito.

Pagkatapos naming maghapunan ay naghugas ako ng pinggan.

Wow ganito pala maging ilaw ng tahanan. Paglalaba, pag aalaga sa bata, pag lilinis ng bahay at pagluluto. Lagkit na lagkit na ang katawan ko.

“mahal, bantayan mo muna si baby maliligo lang ako” sabi ko kay Paul na naka upo sa sofa at nanonood ng tv.

Ang sarap sa pakiramdam nung madampian ng tubig ang katawan ko.

Pagkatapos ay bumaba na ako para kunin si baby. Pina dede ko muna siya bago pinatulog.

Nang makatulog na si baby Ray ay pinahiga ko na siya sa crib na andun din sa loob ng kwarto namin.

Umupo ako sa kama at nagbasa muna nang libro tungkol sa pag aalaga ng baby. Mahirap na kasing magkamali sa pag aalaga ng bata.

Bumukas ang pinto ng cr at lumabas si Paul. Na maintain pa rin niya ang kanyang magandang katawan. Napaka hot niya talaga. Nahuli niya akong nakatingin sa kanya at nginitian niya ko. Nilapitan niya ang crib ni baby at tinignan ito.

“abah.. tulog na tulog ah” sabi ni Paul

“oo nga, kaya hinaan mo ang boses mo” ang sabi ko sa kanya ng pabulong. Kumuha ito ng boxer shorts sa drawer at sinuot niya ito.

Lumapit ito at umupo rin sa kama. Tinignan pa nito kung anong binabasa ko.

“hmmm alagaan mung mabuti ang anak natin ha?” pabulong niyang sabi.

“oo aalagaan ko siya ng mabuti”

WARNING!!! WARNING!!! RATED SPG hehehehe

Niyakap nya ko at hinalik halikan sa leeg.

“uhmmm Paul nakikiliti ako tsaka nagbabasa ako oh.. tigilan mo nga yan” pag suway ko sa kanya. Agad naman siyang tumigil at padabog na tinanggal ang kanyang mga kamay at nahiga sa kama.

“para naglalambing lang eh”

Nilingon ko siya at nang makita niyang tumingin ako sa kanya ay tumagilid ito. Naku nagtampo yata ang asawa ko.

“naku.. naku.. may nagtatampo… “ hinalik halikan ko siya sa pisngi.

“tsk! Tigilan mo nga yan.. matulog ka na” ang pabulong nitong sabi pero ramdam ko ang inis sa boses niya.

Waah alam ko naman gusto na namang ma iskor nito.

“ui… pa hard to get pa…” kinurot kurot ko ang tagiliran niya pero walang epek. Hindi ito gumalaw o nag salita. Ah ganun ha sige tignan natin..

“eh di matulog…” ang sabi ko na kunwari’y nainis. Tsaka pinatay ko ang lampshade.

Pinakiramdaman ko pa kung gagalaw siya pero nagtampo na talaga siguro kaya pinikit ko na lang ang mga mata ko para matulog.

Naramdaman ko na lang na gumalaw ito at gumapang ang kamay niya papasok sa damit ko. Sheet ina amoy amoy niya ang leeg ko.

Hinimas himas din niya ang dib dib ko at unti unti niya kong pinaharap sa kanya.

“baka naman nagsasawa ka na tinitira kita lagi, kung gusto mo ako naman ang tirahin mo” huuuuwaaaatttt? Alam ba nang lalakeng to ang pinagsasabi niya?

“sira.. pure bottom ako kaya hindi pwede.. “ sabi ko sa kanya.

“ok” ngumisi ang mokong.

Nagsimula na kaming maghalikan ulit. Bumaba ang halik niya sa leeg ko hanggang sa umabot na siya sa utong ko at sinip sip niya ito. Umabot na sa pusod ko ang pag halik niya.

Tinanggal niya ang boxer shorts na suot ko. Sinalsal niya ang alaga ko. hinalik halikan niya uli ako sa tiyan, nabigla na lang akong nang bigla niyang sinubo ang alaga ko. First time niyang ginawa ito sakin.

Sheet!!! First time kong ma bj, ang sarap pala. Napapasabunot na lang ako sa buhok ni Paul pag dini deep throat niya ko.

Naku kailangan kong pigilan ang sarili ko na mag ingay, natutulog ang baby. Baka mabitin pa kami pag nagising ito.

Nang magsawa si Paul ay bumalik ito sa paghalik sakin. Kinapa ko at hinimas himas ang batuta niya habang naghahalikan kami.

Pinahiga ko siya. Hinalikan ko siya sa leeg. Hai nakaka adik ang amoy niya. Alam mu yung amoy na lalakeng lalake.

Kinagat ko pa ang utong niya.

“ouch.. hinay hinay lang” sabi pa niya..

Nakaabot na ako sa abs niya. Hindi ko inaasahan na gabing gabi na makakakain pa ko ng mainit na pandesal. Hehehe

Hinubad ko an boxer shorts niya at tumabad sakin ang matigas na matigas niyang pagkalalaki. Ang haba talaga nito at ang laki. Hindi nako nag aksaya ng panahon at sinunggaban ko ito.

Madilim ang kwarto pero na aaninag ko na napapakapit si Paul sa headboard ng kama pag tinataas baba ko ang aking ulo. At ilang minute ko ring pinaglaro ang bibig at dila ko sa batuta niya.

“humiga ka” utos niya sakin. Sumunod naman ako.

Hinawakan niya ang magkabilang binti ko at pinabuka. tinutok na niya ang ulo ng alaga niya sa butas ko pero pinigilan ko siya.

“sandali, mahapdi yan lagyan mo ng lubricant”

“tsk, natatamad ako”

Pwersahan na lang niyang pinasok ang kanyang batuta. Sheet… ang hapdi.

Pinasok niya ng buong buo. Maluha luha na ko dahil sobrang hapdi na nararamdaman ko. nagsimula na siyang bumayo.

Magkahalong sakit at sarap ang nararamdaman ko.

Akala ko ba una lang ang sakit? Bakit pag tinitira niya ko parang first time ko. Mahilig pa talaga siya sa deep penetration. Gusto kong mag sisigaw kapag sinasagad niya ang pagpasok ng ari niya pero baka magising ang bata.

“konti na lang ito na ko.. ito na… aaaaahhhh…” tuluyan na nga siyang sumabog sa loob ko.

Hinugot na niya ang kanyang alaga. Naku mamamaga na naman ang butas ko nito. Dinig na dinig ko pa ang paghingal niya. Hinawakan niya ang mukha ko tsaka hinalikan.

“ I love you..“ sabi niya

“I love you too..”

Niyakap ako ni Paul at ilang sandali pa ay umiyak ang baby. Natawa na lang kami ni Paul .

Pinaandar niya ang lamp shade. Babangon na sana ako para puntahan si baby Ray pero pinigilan ako ni Paul.

“ako na, mahiga ka na lang”

Sinuot ni Paul ang kanyang boxer shorts at lumapit sa crib.

“oh baby… ano ha… uhmm… marunong kang tumayming ha… sssshhhh… tahan na tahan na”

Ang cute nilang tignan na mag ama.

Lagi kong pinapanalangin sa diyos na lumaki ang anak namin na malusog at mabait na bata.

Itutuloy…

HS2-2

AUTHORS NOTE:

Waaaah na piga ang utak ko ah… Hahahaha kinakarir ko na talaga ang pagiging author. Ang sarap kasi sa pakiramdam pag na aapreciate ang gawa mo. Hindi nga pumasok sa isip ko na gagawan ko to ng Book 2. Ehem.. alam kong maraming nabitin sa Book 1 hehe

Hint: sa book one pa twitams at pakilig kilig lang. Ang Book 2 naman ay magiging dramatic hahaha.. abangan…

 Open din po ako sa suggestions nyu.. hehehe Enjoy Enjoy lang po tayo :)

Enzoz POV

Araw ngayon ng linggo at day off ni Paul. Sunday is family day nga daw sabi nila, kaya eto tinutulungan niya akong paliguan ang anak namin. Ang bilis niyang lumaki, hindi pa niya kayang maglakad pero kaya na nyang umupo ng maayos.

“magandang araw”

Napalingon kami kung sinong nagsalita.

“yan na ba ang apo namin?” ang sabi ng mama ni Paul.

“opo” ang sabi ni Paul.

“mabuti naman ho napadalaw kayo” sabi ni Paul ang ngumiti ito.

“nandito kami para maka usap kayo” sabi ng papa ni Paul.

“pasok po… pasok po kayo. Ma upo ho muna kao. Sandali lang po” binanlawan ko na si baby Ray dinala sa kwarto para bihisan ito.

Nang matapus kong ayusan si baby ay agad akong bumalik sa sala.

“ay ang gwapo naman ng apo ko, punta ka dito kay lolo”

Inabot ko naman si baby Ray sa papa ni Enzo. Kitang kita sa mata nila ang excitement at kasiyahan.

“Masaya kami at maayos naman ang lagay nyung dalawa. Matagal na naming binalak na puntahan kayo dito, pero ngayon lang kami nagkalakas ng loob para humarap sa inyo.” Narinig ko pang huminga ng malalim ang mama ni Enzo. “Humihingi kami ng tawad sa panggugulo at pangingialam namin sa inyo. Lalong lalo na sa’yo Enzo. Alam mo bang gabi gabi akong hindi pinapatulog ng konsensya ko dahil sa nangyari sayo” at tuluyan na ngang humagol gol ang mama ni Enzo.

Seryoso naman ang mukha ng papa ni Paul habang hawak ang kanyang apo.

“kalimutan nyu na po yun. Matagal na po namin kayong napatawad” sabi ko.

“maraming salamat Enzo, wag kang mag alala babawi kami sa inyo. Magmula ngayon, mama at papa ang itawag mo sa’min. Wag kang mahihiyang lumapit sa’kin pag sinaktan ka nitong si Paul”

“mama hindi ko po masasaktan si Enzo, mahal na mahal ko siya” ang sabi ni Paul.

“ay dapat lang na mahalin mo siya tsaka alagaan mo ng maayos” ang sabi ng papa niya.

“ay tama na nga tong drama. Teka nabinyagan na ba tong apo ko?”

“Ah hindi pa ho eh, pinag iipunan pa namin” ang sabi ni Paul.

“wag nyu nang alalahanin ang gastos, kami na ang bahala dun. Kayo na lang ang bahala kong saan at kalian”

“naku salamat po”

Yun na nga, nabinyagan na si baby Ray. Naging ninong at ninang ang mga kaibigan namin ni Paul. Mas lalong naging maaliwalas ang pamumuhay namin ngayo’t naging close na rin ang mga magulang ni Paul at magulang ko.

Minsan nga dumadalaw kami dun sa bahay nina mama at papa para makita nila ang kanilang apo. Ang bilis lang din ng panahon at isang taong gulang na si baby Ray. Marunong na itong maglakad. Sobrang saya ko nung una ko siyang narinig na tinawag akong daddy. Balang araw magigising na lang ako na binata na ang anak ko.

Kasalukuyan akong nanonood ng tv habang inaantay si Paul na umuwi. Si baby Ray naman ay naglalaro.

“daddy!” ang sigaw ni Ray nang marinig niyang may pumasok na kotse sa garahe. At maya maya pa ay pumasok si Paul.

“uhmmm… kiss nga kay daddy..” humalik naman ang anak niya sa kanyang pisngi. Nilapitan niya ko at hinalikan din sa pisngi.

Umupo ito sa tabi ko at huminga ng malalim.

“oh pagod na pagod ang asawa ko ah.” Sabi ko.

“hai.. tsk.. ang sakit sakit nga ng likod ko”

“naku, alam ko na, humigop ka ng mainit na sabaw. Hali ka nagluto ako ng bulalo. Sigurado akong mawawala yang pagod mo”

Paborito rin kasi niya ang bulalo kaya biglang nagliwanag ang mukha niya.

“hindi mo naman kasi agad sinabi..” dali dali itong naupo at binuksan ang kaserola na nasa mesa.

“dahan dahan lang baka mapaso naman ang dila mo”

---

Dumaan pa ang mga araw ay napapansin kong lagi itong matamlay at parang lumilipad ang utak niya kung saan saan. Minsan nakikita ko siyang tulala.

Iniisip ko na lang na baka pagod lang siya at tambak lang ang mga gawain niya dun sa resto. Kaya minsan ay minamasahe ko siya para ma relax.

“babe?”

“uhmmm…. May problema ba? Napapansin ko na lang na matamlay ka?”

“wala babe. Ayusin mo na lang ang pag masahe mo dyan.”

Pinagkibit balikat ko na lang ang mga kakaibang kilos niya. Siguro paranoid lang ako. Hindi kasi ako sanay na makitang matamlay pag umuuwi lalo na pag sinasalubong siya ng anak niya.

---

Isang araw ay naisipan kong pumunta sa bahay nila nanay at dinala ko si Ray. Gusto ko kasi siyang makausap baka mabigyan pa nya ako ng payo.

“oh anak, pasok ka dali. Naku ang bilis lumaki ng apo ko.”

“oh anak, kumusta naman kayo sa bahay nyu?”

“ok lang po nay..”

“anak alam ko may bumabagabag sa’yo.. ano yun?”

“hmmm… nay nung bago pa lang kayong nagsama ni tatay pano po ang naging buhay nyo?” ang tanong ko kay nanay at ngumiti ito.

“naku anak tungkol diyan ay hindi ako mag sisinungaling sa’yo. Nung una kaming magsama ng tatay mo ay sobrang sweet talaga nito. Syempre palagi din kaming nag aaway. Iba naman kasi pag mag boyfriend girlfriend pa lang kayo. Pag nakatira na kasi kayo sa iisang bubong ay makikita nyu ang galaw ng isa’t isa. Naalala ko pa noon nung una kaming mag away ng tatay mo, dumating siya galing trabaho abah eh dinaanan lang ako. Hindi man lang niya ako tinanong kung kumain na ba ako. Yung nakapag painit ng ulo ko ay nung natulog lang diretso. Syempre na inis ako kasi inantay ko siya tapos nagluto pa ko” ang mahabang kwento ni nanay.

“Ano pong ginawa nyu?”

“eh di ayun, umakyat ako sa kwarto at tinalakan ko. Kaya nagalit nag walk out at umaga na umuwi, syempre lalong kumulo yung dugo ko kasi halos buong gabi akong hindi nakatulog sa pag iisip kung saan siya pumunta. Ilang araw ko din siyang hindi pinansin, pero dahil mahal na mahal ako ng tatay mo ay hindi niya pa rin ako natiis.”

“sinabi niya din po ba kung ano ang naging dahilan kung bakit hindi ka niya pinansin nung umuwi sya galing trabaho?” ang mahaba kong tanong kay nanay at ngumiti siya bago nagpatuloy.

“sabi niya ay masyado lang daw siyang pagod. Kaya tinanggap ko din ang paliwanag niya. Dun ko natutunan na mahalagang mag usap ang dalawang mag asawa. Alam mo yung dapat maging open kayo sa isa’t isa”

Itutuloy…

HS2-3

Pasesnya na po sa mga nag aantay ng update. Ngayon lang po kasi nagkaroon ng libreng oras para maka pag draft. Enjoy po! Sana magustuhan nyu :)

Enzos POV

Mga alas tres na nung hapon nung umuwi ako galing kina nanay. Ilang oras na lang kasi uuwi na si Paul galing trabaho. Nasalubong ko pa si Clyde habang pauwi ako. gwapong gwapo ang mokong. Bumagay sa kanya ang uniporme ng isang pulis.

Oo pulis yung mokong. Kukunin ko sana syang ninong ni Ray nung pinabinyagan ito, pero nung tinanong ko si Paul ay ayaw nya.

“uy…. Kumusta na? ito na ba ang anak nyu?” sabi ni Clyde sabay hawak sa kamay ni baby Ray.

“ah oo. Kukunin sana kitang ninong niya pero…..”

“Enz… na iintindihan ko. Ay ang cute cute naman ng batang to. So kumusta ang buhay may asawa?”

“Medyo mahirap at nakakapagod pero keri rin naman”

“Abah palagi ka bang pinapagod ni Paul?” ngumisi pa si mokong.

“sira! Hehehe syempre alam mo naman. Mag aalaga ka ng bata at ang dami pang gawaing bahay”

“uhmmmm…. Ganun nga naman talaga siguro. Swerte naman ni Paul”

“sobrang swerte nga nya” pagmamayabang ko “wag kang mag alala, darating din ang para sa’yo”

“hai kalian pa kaya” huminga si Clyde ng malalim “oh pano ma una na muna ako. bye” at nagpatuloy na sya sa paglalakad.

Nang marating ko ang bahay ay nakita kong hindi na naka lock ang gate at ang kotse ni Paul ay naron na sa garahe. Pero anong oras pa lang naman ah?

Pumasok ako sa bahay at nagbihis.

Dumungaw ako sa bintana at nakita ko si Paul na nasa tabing dagat at nakaupo habang nakatanaw sa malayo.

“baby andun si daddy Paul oh, tara lapitan natin” sabi ko kay baby.

“mukhang malalim ang iniisip ng daddy namin ah”

Lumingon si Paul at ngumiti ito. “san kayo galing?”

“galing kami kay nanay”

“uhmmm… baby halika dito kay daddy” inabot ko naman sa kanya ang kanyang anak.

“uhmmm… paamoy nga ng kili kili ng anak ko…” humagikgik na naman sa kakatawa ang bata. Sobrang nakikiliti kasi ito dahil sa balbas ni Paul.

“mahal sandali lang bantayan mo muna si Ray, ililigpit ko lang ang mga sinampay ko”

Tumalikod na ako nang biglang magsalita si Paul kaya lumingon ako.

“oooppppss! Ooopppss! May nakalimutan ka..” ang sabi niya tapos ngumuso nguso pa ito sakin.

Hai syempre yung kiss na naman niya.

Siguro ok na siya at baka pagod lang talaga siya nung mga nakaraang araw. Wala rin naman akong nagawa kundi mag kiss sa kanya. Medyo tupakin din kasi minsan si mokong, alam nyu na baka dahil sa isang kiss lang ay mag inarte na naman ito.

Habang kinukuha ko ang aking mga sinampay ay tanaw na tanaw ko si Paul hawak si Ray na naglalakad at namumulot ng mga kabibe at mga bato.

Hai ang sarap nilang pagmasdan. Bagay na bagay kay Paul ang pagiging isang ama.

Nang matapos kong tupiin ang aking mga nilabhan ay nagsimula na akong mag saing at magluto para sa hapunan. Alas singko nang hapon at baka gutom na rin si Paul.

Hinahanda ko na ang lamesa at saktong pumasok na si Paul kalong si Ray.

“oh baby, sakto yung dating natin oh nakahanda na ang hapunan, tara hugas muna tayo ng kamay”

“wow ano yan mahal?” tanong ni Paul.

“sweet and sour na isda”

“wow.. baby dali maghugas tayo nang kamay masarap yun”

Kakatuwa si Paul, tinuturuan niya kung panu maghugas ng kamay ang anak niya. Pagkatapos nilang maghugas ay agad nitong nilagay si baby sa high chair.

“naku ang swerte ko naman sa asawa ko, alam niya yung mga paborito ko”

“syempre, kay mama mo na mismo nang galing kung ano yung mga pagkaing paborito mo. Nagpaturo din ako sa kanya”

Sinusubuan niya rin ng pagkain ang anak niya. Maingat din niyang kinukunan nang tinik ang isda bago isubo sa anak niya.

Pagkatapos naming kumain ay naupo kami sa sofa para manood nang t.v

“ang aga mo yata ngayong umuwi mahal?” tanong ko kay Paul.

“bakit? Ayaw mo? Sige sa susunod try kong gabihin sa pag uwi” ngumisi pa ang loko.

“okay lang, basta dyan ka na sa labas ng bahay matutulog”

“grabe.. eh di matutulog ako sa iba” parang may kurot akong naramdaman ah. Abah iniinis ako ng mokong na to ah. Kutusan ko kaya to. Nanahimik na lang ako at tinutok ang atensyon ko sa tv. Naramdaman ko na lang na bigla niya akong inakbayan.

“ito naman, para nagbibiro lang eh” sabi niya at binigyan ko siya ng matalim na tingin.

“wag mung maiisipan na makipag flirt ha. Kasi naku, hahabulin kita ng itak”

“alam mo mainitin talaga ang ulo mo. Tsaka kung anu anong pinag iisip mo, kung hindi lang siguro gabi ngayon eh tumakbo ka na naman patungo kung saan” ang nasabi ni Paul. Oo nga palagi ko siyang tinatakasan.

“alam mo, mahal na mahal kita. Wala sa isip ko ang maglandi kaya wag ka ngang mag isip ng ganyan. Nakakatot ka kaya magtampo. Hirap mong suyuin, alam mo ba dahil sa’yo napilitan akong kumanta” naalala ko tuloy nung hinarana niya ako nung nasa cebu kami.

“ah napilitan ka lang ganun?”

“hmmm… ayan na naman. Basta mahal kita ok? Tapos”

Pero hindi pa rin ako umimik.

“bakit ang sungit ng asawa ko ha? Hmmmm bakit? Gusto mo….?” tinaas taas pa niya ang kanyang kilay tsaka pinisil pisil ang hita ko. Eto na naman parang nalibugan na naman siya kaya pinalo ko ng kamay ko ang kamay niya.

“wag ka ngang ganyan. Baka nakalimutan mo nandiyan ang anak mo naglalaro sa may sahig?”

“eh di ibig sabihin kung wala si baby dyan gusto mo rin? Patulugin ko na baby?”

“loko!”

Tinawanan lang niya ako.

Ibang klase talaga siyang mag lambing. May kasamang libog, pero hindi ko pinapatulan. Natuto na kasi ako. Wala pa kaming anak nun, umuwi siya at nilalambing lambing niya ko. bumigay naman ako at nalimutan ko ang aking niluluto. Kaya ayon yung pork chop naging uling.

HS2-4

Pasensya na kakagising ko lang. Pagod kasi sa byahe mula Bacolod to Cebu. 

Sana suportahan nyu pa rin ito gaya ng ginawa nyong pag suporta sa HS1. Enjoy lang po! :)

Grabe ang pawis ko at natataranta nako. Kanina pa iyak ng iyak si Ray at napaka init ng katawan niya. Mas lalo lang akong nag panic ng makita kong dumudugo ang ilong nito. Kailangan madala ko siya sa ospital. Sobra sobra ang kaba ko. Ganito pala ang pakiramdam ng isang magulang pag nakikitang naghihirap ang kanyang anak.

Nakasakay na kami sa taxi. Patuloy sa pagtagaktak ang pawis at luha ko. Natatakot ako baka may mangyaring masama sa anak namin. Naku po wag naman sana.

Pag dating namin sa ospital ay agad namang inasikaso ng mga nurse si Ray. Masakit sa kalooban na marinig ang kanyang pag iyak, parang pinupunit ang puso ko. Kung pwede lang na kunin ko sa kanya ang kung ano mang sakit na nararamdaman niya.

Na upo ako at tinawagan si Paul. Nag ring lang nang nag ring ang cellphone niya pero hindi niya sinasagot. Parang na iinis na ako dahil makailang beses na akong nag dial pero hindi niya talaga sinagot ang kanyang telepono. Ano kayang ginagawa niya?

Ilang minuto pa ay tumunog ang cellphone ko. Tumatawag si Paul.

“hello mahal, pasensya hindi ako nakasagot kanina. May problema bah?”

Natulala na lang ako kasi hindi ko alam kung pano ko sasabihin sa kanya ang masamang balita. Naiyak na lang ako at narinig ni Paul ang aking pag hikbi.

“mahal anong nangyari sa’yo jan? teka umiiyak ka ba?”

“mahal andito kami sa ospital”

“huh? Bakit anong nangyari?”

“si Ray ang taas taas ng lagnat at dumudugo ang ilong niya?”

Rumehistro na naman sa isip ko ang itsura ng anak namin na hirap na hirap. “tinitingnan pa siya ng mga doctor ngayon”

“pupuntahan ko kayo diyan”

---

Maya’t maya pa ay nakita ko si Paul na patakbong pumasok sa ospital. Agad naman niya akong nakita at lumapit siya sa’kin. Kitang kita ko sa mga mata niya ang pag aalala.

Tinabihan niya ako at niyakap.

“Paul natatakot ako baka may mangyaring masama sa anak natin” ang sabi ko sabay yakap sa kanya. Hanggang ngayon hindi tumitigil ang papatak ng luha ko.

“sssshhhhh… wag kang mag salita ng ganyan, magiging okay ang anak natin” banayad niyang hinahaplos ang aking likod.

“excuse me sir”

“doc kumusta ang anak ko” ang tanong ni Paul sa doctor.

“kayo po ba ang ama? Nasan ang misis mo?”

“ito po yung asawa ko” ang sabi ni Paul sabay haplos ng palad niya sa ulo ko na siya namang ikinagulat ng doctor at nag loading pa nang konti.

“ah… ganun bah”

“doc kumusta na ho ang anak namin?” tanong ko sa doctor

“may dengue ang anak niyo,bumaba ang platelet count niya. Kailangan niya ng blood transfusion as early as possible. Kailangan niyong humanap ng AB positive na dugo. Pwede nyu na siyang puntahan. Excuse me” ang mahabang sabi ng doctor.

AB? Napaka rare ng dugo na yan. Sumasakit na ang ulo ko sa pag iisip.

Hindi ko maiwasan na sisihin ang sarili ko. iniisip ko na pabaya akong klase ng magulang.

Eto kami ngayon, hindi mawalis ang aming mga mata sa anak naming tulog na tulog.

“tahan na,kanina ka pa iyak ng iyak. Magdasal tayo para sa ikakagaling ng anak natin” ang sabi ni Paul at hinalikan ako sa noo.

“pabaya kasi ako eh” sabi ko

“wala kang kasalanan, ginusto mo bang magkasakit ang anak mo? Hindi naman diba? Kaya tama na ang pag iyak. Alam ko namang ginagawa mo ang lahat para maging maayos siya”

“pero natatakot kasi ako, napaka rare ng AB na dugo”

Narinig ko pang huminga ng malalim si Paul.

“type A ang blood type ko. Ano bang blood type mo mahal?” dun ko lang na isip na hindi ko alam ang blood type ko.

“hindi ko alam mahal”

“mag pa test ka, malay natin”

Abah oo nga. Kaya kinabukasan ay nag pa test na ako para malaman kong anong blood type ko.

“sir ngumiti na ho kayo, AB positive po ang dugo ninyo at ayon din sa ibang test na ginawa namin, maganda din ang kundisyun ng kalusugan nyu kaya pwedeng pwede ho kayong mag donate ng dugo sa anak niyo” sabi ng doctor.

Para akong lumilipad ng marinig yun. napalitan ng sobra sobrang saya ang kaba at lahat ng mga pangamba ko.

Ayun nga sinalinan na ng dugo si Ray at ilang araw pa ay nakalabas na rin kami sa ospital. Kakaunti na lang ang natira sa ipon namin ni Paul. Inalok kami ng mama niya na sila na ang bahala sa bill ng ospital, pero tinanggihan niya ito. Ayaw niya kasi daw gusto niyang patunayan na kaya niyang resolbahin ang problema bilang isang padre de pamilya.

Pero napansin ko na naman ang pagiging matamlay at natutulala na naman siya. Pag tinatanong ko kung anong problema ay umiiling lang naman ito at ngumingiti ng pilit. Napaparanoid na naman ako dahil sa mga kilos niya.

Lampas alas sais na ng gabi at wala pa si Paul. Kadalasan kasi mga alas singko y medya ay andito na siya sa bahay. Hanggang sa dumating na ang alas otso ng gabi pero hindi pa rin siya dumating, lumamig na ang sabaw na niluto ko.

Hindi man lang tumawag o nagtext.

Nakailang dial na ako ng number niya pero hindi sumasagot. Sangkatutak na text na rin ang na send ko pero kahit isang reply ay wala akong natanggap mula sa kanya. Nang tinawagan ko ulit ang cellphone niya pero ilang ring lang ang narinig ko at naging unattended na.

Wala man akong gana ay kumain na lang ako at pagkatapos ay pinatulog si Ray tsaka natulog na rin.

Sa gitna ng aking pagtulog ay bigla akong nagising dahil kumlabog ang pintuan ng aming bahay. Narinig kong may nagsasalita.

“oh dahan dahan lang” ang narinig ko na nagmumula sa sala ng bahay. Narinig ko ring tumawa si Paul kaya lumabas ako ng kwarto.

Nadatnan ko si Paul kasama si Andrew at inaalalayan siya nito. Kitang kita ko ang itsura ni Paul na pulang pula at nakangisi pa.

“oh anong nangyari?” ang tanong ko. Naiinis ako kasi alam kong nakainum si Paul. Sinamaan ko ito ng tingin pero kinindatan niya lang ako.

“Enz… pasensya na nagkayayaan lang” ang sabi ni Andrew “tara pre” at akay parin ni Andrew si Paul at pinasok niya ito sa kwarto. Kumuha naman ako ng plangganang may tubig at bimpo.

“Enz… pa sensya na… uwi na ko” paalam ni Andrew kita ko ring hindi maayos ang paglakad nito dahil nga nakainom din.

“teka kaya mo pa ba?”

“oo naman, oh pano? Una na ko”

Hinatid ko si Andrew hanggang sa makalabas siya. Pagkatapos nun ay ni lock ko ang gate at ang pinto.

Loko tong asawa ko ah, kaya pala ginabi ng uwi nakipag inuman pala. Ni hindi man lang nakuhang magtext na gagabihin siya. Nadatnan ko siyang nakatihaya sa kama suot pa ang sapatos at damit niya.

Naku sarap kutusan tong lalakeng to ah.

Hinubad ko ang mga damit niya at pinunasan ito.

Naghalo ang amoy ng alak at sigarilyo sa damit niya. Inamoy ko ang bibig niya pero amoy alak lang at wala akong naamoy na sigarilyo. Biglang bumukas ang kanyang mga mata na ikinagulat ko kaya biglang kong inilayo ang aking mukha.

“oh ba’t di mo tinuloy?” tanong niya

“ang alin?”

“tsss… hahalikan mo na ako eh”

“sira… inaamoy ko baka kasi nagsigarilyo ka” ngumisi lang ang mokong. Kumuha ako ng boxer shorts niya sa loob ng cabinet. Nakapikit lang siya at nakaunan ang kanyang braso sa kanyang ulo.

“oh… anong ginagawa mo?” tanong niya nung tinanggal ko ang brief niya.

“ano pa ba? Eh di papalitan” ang suplado kong sagot sa kanya.

“ba’t bah kadalasan ang sungit mo ha?” ang sabi niya sabay pisil sa pisngi ko. “kahit lasing ako pwede naman nating gawin eh… yung alam mo na” naku eto na naman siya grabe ang libido ng lalakeng to.

“tumigil ka ha.. sasampalin kita” tumigil naman ito at pinagtawanan ako.

Dahil sa kalasingan ay nakatulog din ulit si Paul at naghihilik pa ito. Mabuti naman kung ganun para hindi mangulit at makatulog ako ng maayos. Hai maglalaba kasi ako bukas.

Oh ano sa tingin nyu ang nangyayari kay Paul? May nagsabi na may problema daw si Paul. Ano kaya yun? Nagloloko ba si Paul? Ikaw anong hula mo? hehehehe

HS2-5

Wow kakatuwa magbasa ng comments at messages tungkol sa love story ni Paul at Enzo. Hindi ko talaga to inaasahan. Akala ko kasi dati boring tong story ko. Salamat sa lahat ng patuloy na sumusubaybay.

awesomedudemiggy , wag kang mag alala hehe

JaysonVillanueva945

 at  akomichael7   pati na sa lahat ng nanghuhula  sa dahilan ng pag iba nang timpla ni Paul, tama ba ang hula niyo? hehehehe basahin nyu na para magkaalaman. Sana magustuhan nyu. Enjoy reading po!

Paul POV

Nagising na lang ako na grabe ang sakit ng ulo ko. Wala si Enzo sa tabi ko, nakita kong alas nuwebe y medya na ng umaga. Bumangon ako at paglabas ko ng kwarto ay nakita ko ang anak namin na nasa loob ng crib at naglalaro.

Naamoy ko ang sabon at fabric conditioner, marahil nasa likod siya at naglalaba. Nakita ko rin sa lamesa ang sinangag. Tsaka meron ding daing tsaka bacon. Pero tinungo ko ang ref at lumagok ng malamig na malamig na tubig.

Pumunta ako sa likod ng bahay at naabutan ko si Enzo na nagsasampay ng mga linabhang damit. Alam kong mainit ang ulo niya kasi matulis na naman ang porma ng nguso niya. Alam kong alam niya na nandun ako pero ni hindi siya tumingin sa’kin. Ngayon ko lang naalala na inaya pala ako ni Jake at Andrew na mag inuman kagabi. Hindi ako naka text o nakatawag sa kanya. Lagot!

Nilapitan ko siya at nung hahalik na ako sana sa kanyang pisngi ay bigla itong umalis na tila ba parang wala lang ako sa tabi niya. Napakamot na lang ako ng ulo. Ba’t pa kasi hindi ako nagsabi na hindi pala ako agad makakauwi.

Ayoko talagang nagkakaganito siya, hindi ko kasi alam ang takbo ng isip niya minsan.

Nakita ko itong naghugas ng pinggan sa may lababo kaya nilapitan ko.

“mukhang mainit ang ulo ng asawa ko ah” pero hindi pa rin ito umiimik at nagpatuloy lang sa paghugas ng pinggan.

“uy…. Wag ka namang ganyan, sorry na oh”

“alam mo ba nag antay ako sa pagdating mo kagabi? Alalang alala ako sa’yo. Hindi mo sinasagot ang mga text at tawag ko sa’yo” ang naiinis nitong sabi. Hindi ko alam kong ano ang isasagot, wala rin naman akong isasagot dahil kasalanan ko naman talaga.

“dumating kapa dito kagabi lasing na lasing, yung naghatid sa’yo lasing din at nag drive pa ng kotse mo. Sa tingin mo ba masarap sa pakiramdam isipin yun? yung nag byahe kayong lango sa alak?”

“sorry na” ang sabi ko sabay yakap sa kanya.

“alalahanin mo, hindi ka na binata. Nag aantay kami sa’yo ng anak mo. Ayusin mo nga ang sarili mo.”

Sa tono ng boses niya alam kung unti unti nang nawawala ang inis niya kaya hinalikan ko sa labi.

“ang baho ng hininga mo, ma sipilyo ka nga” medyo nahiya ako dun ah.konting suyo lang talaga sa kanya ay nagiging malamig agad ang ulo.

Pero deep inside me nagi guilty ako.

Sabi ni Andrew okay lang naman daw kasi paminsan minsan lang. Pero simula nung matikman ko ang marijuana ay parang hinahanap hanap na ito ng katawan ko.

“nagsisigarilyo ka ba?” ang tanong ni Enzo. Naku siguro naaamoy niya ang damit ko. shit! Mabuti sana kung sigarilyo lang ang tingin niyang naamoy niya.

“ah eh, hindi mahal. Hindi ako nag sisgarilyo, alam mo naman yun”

“nagtatanong lang, amoy sigarilyo kasi ang damit mo”

“wala, dumikit lang yan sa damit ko. sina Jake kasi nag sisigarilyo” alibi ko.

Enzos POV

Hindi na tama ang kutob ko dito kay Paul alam kong may tinatago ito sakin. Tinanong ko siya kung naninigarilyo ba siya sabi niya hindi.

Pero kanina nung naglalaba ako ay may nakita akong maliit na plastic na parang may dinurog na tuyong dahon. Tama ba tong nakikita ko? parang hindi maganda to ah, kung hindi ito marijuana ano kaya to? Tsaka kanina tinignan nito ang kanyang mga damit at tila may hinahanap. Tinanong ko siya kung anong hinahanap niya sabi niya resibo daw.

Hindi ako addict at never ako nakagamit ng mga bawal na gamot pero alam kong hindi tama ang nangyayari.

Dumaan pa ang mga araw at tila ba nagiging iba na ang atmosphere sa loob ng bahay. Palagi ring irritable si Paul. Minsan nung dumating siya galing trabaho nilapitan siya ng anak niya pero sinigawan niya ito na parang hindi bata ang tingin niya.

Halos hindi na rin kami maka ipon dahil sa pinagkakasya ko na lang ang perang binibigay nya para sa gastusin sa loob ng bahay.

“Paul sumasakit na ang ulo ko sa kaka calculate nitong pera, and daming bayarin baka maputulan tayo ng tubig. Pa ubos na rin ang gatas ng anak mo”

Imbis na mag isip ng solusyon ay hindi ko inasahan ang isasagot niya at parang naiinis pa ito.

“eh sa ganyan lang ang pera ko eh, wag ka ngang ma reklamo! Pagkasyahin mo yan!”

“sinasabi ko lang naman sa’yo para malaman mo. Sumasakit na nga ang batok ko sa kaka adjust ng lahat ng ito. Wag mo naman akong sigawan”

Nagulat ako ng biglang sinuntok ni Paul ang lamesa. Nagulat ang bata tsaka umiyak ito.

“wag mo kong pinag tataasan ng boses ha!” ang pasigaw na sabi ni Paul at pinandilatan pa ako “ kulang ba? Ito oh.. oh… sa tingin ko naman tama na yan?!“ parang sinaksak ang dib dib ko, binato niya kasi sa mukha ko ang pera at na estatwa ako.

“bwisit naman oh!” sabi pa niya sabay sipa sa sofa. “tumahimik ka! isa ka pa eh!” tama ba yung nakita ko sinigawan niya ang anak niya.

Hai hindi ko na siya ma intindihan. Anong nangyayari sa kanya? Parang dinudurog ang puso ko sa twing maalala ko kung pano niya tinapon ang pera sa pagmumukha ko.

Pero hindi ako dapat manghina ngayon. Dapat mag isip ako ng paraan kung pano mapupunan ang kakulangan niya lalo na para sa anak namin. Kung magpapatuloy itong ginagawa ni Paul ay mabuti pa sigurong bumalik ako dun sa pastry shop at magtrabaho.

Pero hindi ko rin dapat hayaan si Paul sa kahit anong gusto niyang gawin.

Malalim na ang gabi at hindi pa rin umuuwi si Paul. parang wala talaga siyang pakialam samin ah. Hindi na ako nag abala na tawagan o eh text siya alam kong dedeadmahin niya lang ako. Hai hindi ko na talaga siya ma intindihan.

Na isipan kong tawagan si Jake baka kasi kasama niya si Paul.

“hello.. Enz… napatawag ka?” ang sabi ni Jake na parang na alimpungatan.

“uhmmm kasama mo ba si Paul?”

“hindi eh, niyaya nila ako ni Andrew at may iba din silang kasama pero masama pakiramdam ko eh”

“naku pasensya kna ha, na istorbo ko pa ang pagpapahinga mo? May alam ka ba kung saan sila nagpunta?”

“ah… Enz… kasi…” parang nag aalangan na sabi ni Jake.

“sige na Jake oh, hindi ko sasabihin na sa’yo ko nalaman kung nasan sila”

Sinabi nga ni Jake na nagpunta sina Paul sa isang club. ‘Jovy’s Angels’ daw ang pangalan ng club. Nag ngingit ngit na talaga ako sa galit kasi tunog strip club talaga ang pangalan ng lugar. Naku humanda sakin yang Paul na yan kung may ginagawa siyang kalokohan. Dumaan muna ako sa kanila ni nanay para iwan si Ray at pinakiusapan ko na rin si nanay na dun na muna ito matutulog. Nagulat pa nga si nanay nang kumatok ako sa pinto nila, mabuti na lang gising pa sila

Narating ko ang club at dali dali akong pumasok sa loob. Agad kong nakita ang grupo ni Paul at parang ang saya saya nila. Nakita ko si Paul at may babae na nagsasayaw sa harap niya. Mukhang tuwang tuwa si gago sa ginagawa sa kanya. Masakit makita ang ganitong eksena pero dapat kong isipin na ako ang asawa niya kaya humugot ako ng lakas ng loob para lumapit.

“Paul!”

Tila binuhusan nang malamig na tubig si Paul nang makita niya ako. natulala naman ang kanyang mga kasama.

“sino ka naman?” ang tanong nung babaeng nagsasayaw kanina sa harap ni Paul.

“ako ang asawa niya kaya lumayo ka sa kanya bago ko makalimutang babae ka” na sindak naman ang babae at lumayo kay Paul.

“Pare tapang ng asawa mo ah pero ang sweet naman sinusundo ka” ang sabi ni Andrew kay Paul at tumawa kaya sinamaan ko ng tingin.

“mga pare excuse me lang ha” ang sabi ni Paul at bakas sa mukha nito ang sobrang inis.

Parang babaon sa braso ko ang mga daliri niya sa higpit ng kanyang pagkakahawak. Narating namin ang lugar kung saan naka park ang kotse niya.

“ano ba Paul ang sakit ng braso ko”

“ba’t ka nandito?” tanong niya

“baka ikaw ang dapat kong tanungin kung ba’t ka nandito?” lalong tumindi ang inis sa mukha niya. Natatakot ako pero hindi ako dapat magpasindak sa kanya.

“pumasok ka kotse! pasok!”

“wag mo nga akong sigawan Paul”

“pumasok ka na sabi!”

Pumasok ako ng kotse at sumunod din si Paul. Agad niya itong pinaandar at pinaharurot ng takbo.

Kitang kita ko sa mukha niya na parang gustong gusto niya akong durugin.

Narating namin ang bahay.

Na una akong lumabas ng kotse at binuksan ko agad ang pinto ng bahay. Nakasunod sa likod ko si Paul at bigla niya akong hinawakan sa balikat at pinaharap sa kanya.

“ba’t mo naman ako sinundo dun? Nakakahiya sa mga kaibigan ko”

“ah nahihiya ka sa mga kaibigan mo? Sa anak mo hindi ka nahihiya? Paul kinukulang na nga tayo sa budget natin dito sa bahay tapos yan pa ang inaatupag mo”

“ayan na naman tayo sa usapang pera! P*tang ina naman Enzo!”

“kung murahin mo ko parang hindi mo ko asawa ah! Ano bang nangyayari sa’yo Paul?”

“nagsasaya ako dun binulabog mo ko alangan naman matuwa ako? oo nga noh asawa kita, kaya tungkulin kong buhayin ka at lahat lahat na. oo nga pala tungkulin ko ring kant*tin ka!”

“naririnig mo ba ang sarili mo Paul?”

Hindi ito nagsalita, nilapitan niya ako at tinulak sa ding ding tsaka hinalikan.

“eto yung gusto mung mangyari ngayon diba? Ha? Pagbibigyan kita!” tinulak niya ako sa sofa. Nakakatakot ang itsura niya. Dinaganan niya ko. Pilit ko siyang itinutulak pero sobrang lakas niya.

“Paul ano ba! Paul tumigil ka nasasaktan ako” pero wala pa rin itong tigil sa paghalik sa leeg ko.

Nagkaroon ako ng sapat ng lakas at naitulak ko siya. Napaurong siya sa ginawa kong pagtulak sa kanya. Sa sobrang inis ko ay binigyan ko siya ng malakas na sampal.

Susuntukin niya sana ako pero hindi niya tinuloy at tinutok niya lang ang kanyang kamao malapit sa mukha ko.

“sige Paul suntukin mo ko, suntukin mo ko!”

Parang demonyo ang itsura niya. Parang ibang tao na siya, mabuti na lang wala dito ang anak namin. Kung nagkataon makikita niya at maririnig ang lahat ng ito. Ang sabi ni Paul hinding hindi niya ako sasaktan. Pero nasan na ang pangakong yun? nasan na ang Paul na responsable at malambing?

Yun ang mga tanong ko sa aking sarili. Buong gabi akong hindi nakatulog dahil sa nangyari. Ano bang nagyayari sa kanya. Malakas ang kutob ko na gumagamit ng bawal na gamut si Paul. Pero bakit? Wala naman kaming problema sa bahay. Hai hindi ko talaga maintindihan kung bakit.

Oh no! Ano ba tong nanyayari? Muntikan nang maging battered wife si Enzo ah.. huhuhu

HS2-6

Sa wakas nakapag UD din. hehehe maraming salamat talaga sa mga sumusubaybay sa Love story ni Paul at Enzo. Sana magustuhan nyu ang chapter na to. Enjoy lang po! :)

Nag research ako tungkol sa mga bawal na gamot. Nakumpirma kong marijuana talaga yung nakita ko sa bulsa ng pantaloon ni Paul. Tugma rin ang mga kinikilos ni Paul sa deskripsiyon ng taong nakagamit ng ganitong klase ng bawal na gamot. Pero pano siya nagkabisyo ng ganito, parang mababaliw ako sa tuwing iniisip ko ang mga nangyari. Unti unti na siyang binabago ng droga.

Tumutulo ang luha ko habang nakatingin sa natutulog naming anak. Pano na lang kami kung papabayaan ni Paul ang kanyang sarili. Kailangan kong malaman kung pano nagsimulang gumamit ng marijuana si Paul.

Hindi ko rin maiwasan na pumasok sa isip ko na darating ang panahon na hindi lang pag dadabog at pagsigaw niya ang gawin sa akin. Takot na takot ako nung muntikan na niya akong suntukin. Hindi ko na alam kung ano ang gagawin. Ang sakit sakit isipin na ang taong alam mong mahal na mahal ka at mahal na mahal mo rin ay nagkakaganito.

Natatakot akong sabihin ang mga nagyayari sa mga magulang namin. Paano ko sasabihin sa kanila na nagdrodroga si Paul?

Maayos naman ang buhay namin pero bakit siya nagkakaganun? Sigurado akong may taong na empluwensyahan siya kaya siya nagkakaganito. Malaman ko lang kung sino yun ay hindi ko siya sasantuhin.

Kailangan kong maging malakas para sa anak namin. Hindi ito ang panahon na panghinaan ako ng loob. Nakilala ko siya na maayos, pinakasalan ko siya, alam kong mahal na mahal niya ako at walang ibang makakahigit sa pagmamahal ko sa kanya.

Hindi ako galit sa kanya dahil sa ginawa niya. Pero nung gabing pinuntahan ko siya dun sa club ay kitang kita ko sa mata niya ang inis niya sakin. Parang dinudurog ang puso ko sa tuwing maaalala ko ang nangyari nung nakaraang gabi.

Sa ngayon dapat kung isipin ang kapakanan ni Ray. Mabuti pa sigurong magtrabaho akong muli, tama pupunta ako sa pastry shop. Sana naman tanggapin pa ulit ako ng may ari. Nang sa gayon pag may extra income na ay hindi na rin ako mahirapan mag budget ng para dito sa bahay.

Kinabukasan nga ay bumalik ako sa pastry shop. Andun pa rin si Benjie at masayang masaya ito dahil tinanggap ulit ako ng may ari.

“naku bes, ang saya naman dahil magkasama na ulit tayo dito. Pero pano ang junakis mo?”

“pakikiusapan ko muna si nanay na siya na muna ang magbantay kay Ray habang nag tatrabaho ako”

“pano ang pagigising asawa mo?”

“uhmmm… gagawa na lang ako ng paraan para magampanan ko pa rin iyon. Naubos kasi ang pondo namin ni Paul sa bangko nung nagkasakit ang anak namin” napabuntong hininga na lang ako.

“bes.. meron bang problema? Meron ka bang hindi sinasabi sakin?” ang tanong ni Benjie na may halong pag aalala.

“wala bes”

“sigurado ka?” tumango lang ako. Bestfriend ko si Benjie pero hindi ko alam kung pano ko sasabihin sa kanya ang nangyayari sa’min ngayon ni Paul.

“Sige bes kita na lang tayo sa lunes ha. Uwi na muna ako”

Nagpaalam na rin ako sa iba naming kasamahan at nagsimulang naglakad pa uwi.

“Enzo!”

Nang lumingon ako ay nakita ko si Clyde na tumatakbo at papalapit sakin.

“oh Clyde ikaw pala”

“na miss mo ang mga tao sa pastry shop?”

“Oo tsaka pumunta talaga ako diyan para makipag usap sa may ari kung pwede akong mag trabaho ulit dyan. Payag naman siya at mag uumpisa ako sa lunes”

“teka bakit may pasa ka?”

“san?”

“eto oh” tinignan niya ang pasa sa braso ko na kanina ko pa tinatago. Dahil kasi ito sa pag hawak sakin ni Paul nung nakaraang gabi.

“napano yan?”

“Ah eh wala, nabangga lang to”

“Enz… nakikita ko pa ang porma ng daliri oh, hindi ako naniniwalang nabangga yan” kitang kita ko sa itsura ni Clyde ang pagdududa. Hindi niya dapat malaman na si Paul ang may gawa nito. Pulis kaya siya, baka damputin niya si Paul.

“ano ka ba? Nabangga nga”

“okey” pero sa tono ng pananalita niya ay hindi pa rin ito naniniwala.

Narating namin ang harap ng bahay ni Clyde.

“pano dito na lang ako Enz.. basta kung may problema ka, wag kang magdalawang isip na lumapit sa’kin” tinapik pa niya ang balikat ko.

“Sige, salamat”

Nagpatuloy na ako sa paglalakad hanggang narating ko ang bahay namin. Napatingin ako sa relo ko kasi nakita ko ang kotse ni Paul na nasa garahe na. Ba’t ang aga niya ngayon?

Binuksan ko ang pintuan at pumasok. Nakita ko ang itsura ni Paul na hindi maipinta na nakaupo sa sofa.

“san ka galing?” ang tanong niya na parang naiinis. Nakita ko sa crib yung anak namin na nakaupo.

“ba’t mo iniwan ang anak natin sa kanila ni nanay ha?” ang sunod niyang tanong.

“pumunta lang naman ako sa pastry shop dahil gusto kong magtrabaho ulit dun para may dagdag kita naman tayo”

“ayan na naman tayo eh! Hindi pa ba sapat ang kinikita ko ha?!” dahil sa pagsigaw ni Paul ay nagulat na naman si Ray at umiyak. Binato niya sa ding ding ang hawak niyang baso.

Kinakabahan ako sa itsura niya, namumula na naman ito at ang sakit niyang makatingin. Hindi na ko naka sagot dahil na unahan ako ng kaba. Tumayo si Paul at unti unting lumapit sakin.

“ako ba talaga ginagago mo? Ha?!?”

“gusto ko lang makatulong sa’yo eh”

“gusto mong makatulong? Hindi mo ba alam na parang inaapakan mo ang pagkalalaki ko ha?” amoy alak na naman siya. “pumunta ka ba talaga sa pastry shop? O baka naman nakipaglandian ka lang ha?”

“pumunta ako sa pastry shop at hindi ako kailan man nag landi!” nasigawan ko siya dahil sa inis ko. tatalikod na sana ako para lapitan ang anak kong umiiyak dahil sa takot. Pero hinawakan niya ako sa buhok tsaka hinala.

“wag mo kong sigaw sigawan at talikuran pag nakikipag usap ako sa’yo ha!”

“Paul ano ba! Ang sakit ng ulo ko.. bitawan mo ko” binitawan niya ko at kinwelyuhan.

“gagawin mo pa kong tanga?!”

Pinipilit kong makawala sa kanya pero grabe ang lakas niya.

“ano ka ba Paul, hindi ko alam ang mga pinagsasabi mo. Nakainom kana naman..”

“wag ka ngang mag maang maangan! Nakita ko kayo sa harap ng bahay ni Clyde nag uusap!”

“kasama ko lang siyang naglakad papunta dito, wag ka ngang mag isip ng kung ano anu!”

“ano ha? Matagal nyu na bang ginagawa to sa likuran ko ha? Ano mas masarap ba siya ha? Ganyan naman ang mga katulad mo eh, gustong tumikim ng iba ibang putahe!”

Uminit ang ulo ko sa sinabi niya kaya hindi ko lang siya sinampal, sinuntok ko na talaga.

“ah lumalaban ka ha!”

At tumama sa aking pisngi ang malakas na suntok dahilan para tumilapon ako sa sahig.

Naramdaman kong tumulo ang dugo sa pumutok kong pisngi. Naiyak ako hindi dahil sa sakit ng suntok niya. Naiyak ako dahil hindi ko lubos maisip kung bakit kami umabot sa ganito. Parang demonyo na naman ang itsura niya.

“simula ngayon dito ka lang sa bahay! Hindi ka mag tatrabaho! Subukan mong lumabas dahil hindi lang yan ang aabutin mo!” tuluyan na siyang tumalikod at pumasok ng kwarto.

Ang sakit sakit na talaga ng nararamdaman ko. Hindi sumagi sa isip ko ni minsan na gagawin niya ito sakin. Mas lalo lang nadaragdagan ang sakit sa tuwng maaalala ko ang panahon na malambing pa siya at sobra ang pag aalaga sakin. Tsk tsk.. iba talaga ang nagagawa ng droga.

Kailangan kong umalis dito at lumayo sa kanya. Tama isasama ko ang aming anak, hindi ako mag aantay na mas malala pa ang gawin niya sakin o baka sa susunod madamay na pati si Ray.

Nakainum si Paul kaya himbing na himbing na naman ito sa pag tulog. Dahan dahan kong nilagay sa bag ang damit ko at ang mga damit ni Ray. Sana wag itong maiyak mamaya pag kinuha ko na sa kuna.

Halos sumabog ang dib dib ko sa kaba, baka kasi biglang magising si Paul at mahuli niya pa ko.

Bahala na, siguro kay nanay na muna ako pupunta at least pag nandun ako eh hindi ako basta basta masasaktan ni Paul. Binit bit ko ang bag patungo sa labas ng bahay, bumalik ako sa loob para kunin si Ray. Dahan dahan ko siyang iniangat sa pagkakahiga, hooooo! Mabuti naman at parang sumasang ayon ang anak ko sa aking plano.

Dahan dahan ko nang tinungo ang pinto at unti unti itong binuksan.

“saan ka pupunta?” narinig ko na nakatayo si Paul sa harap ng pintuan ng kwarto. Mahina lang ang pagsabi niya pero kitang kita ko sa mata niya ang galit.

Hindi na ako nag salita at nagsimulang tumakbo palabas. Nagulat ang bata sa pagtakbo ko kaya nagising ito at umiyak. Sa pagkakatanda ko ay mga ala una na nang madaling araw nung nag eempake ako kaya tulog na ang lahat. Puro pagtahol ng aso ang naririnig ko. Sa pagkataranta ko ay naiwan ko ang bag na naglalaman ng damit namin.

“Enzo! Bumalik ka dito! Makakatikim ka talaga pag naabutan kita”

Patuloy lang ako sa pagtakbo hanggang sa naramdaman ko na lang na nahawakan ni Paul ang damit ko. nangangatog ang tuhod ko. Sobrang dilim pero kahit hindi ko makita ang itsura niya ay alam kong galit na galit ito.

“anong sinabi ko sa’yo ha?!”

“bitawan mo siya!” ang narinig kong sigaw at naramdaman kong natumba si Paul.

“Enzo tumakbo ka na!” boses ni Clyde yun.

Agad din naman akong tumakbo nang tumakbo. Ang sa isip ko kanina ay humingi ng tulong sa kanila ni nanay pero parang may sariling ding isip ang paa ko kaya nilagpasan ko ang bahay namin.

“Enzo!” nadinig ko ang boses ni Clyde. Nakasakay siya sa kotse na nakasunod samin kaya tumigil ako sa pagtakbo.

“Enzo, sakay na”

Sumakay naman ako. Habang nasa byahe ay iyak pa rin ng iyak si Ray. Pilit ko itong pinapatahan kahit ako mismo ay hindi mapatigil ang sarili ko sa pag iyak.

“wag kang mag alala, andito ako” ang sabi ni Clyde at kitang kita ko sa itsura niya ang pag aalala. Hindi pa rin ako makapagsalita.

“may bakanteng room dun sa apartment na tinitirhan ko sa bayan. Dun na muna kayo mamalagi”

“pero Clyde wala akong pera dito at tsaka…”

“wag mo nang isipin yun, ako ng bahala dun. Yung isipin mo ay ang kaligtasan mo at ng anak mo. Ano ba kasing nangyari?” ang tanong ni Clyde pero hindi ko alam kung pano sisimulan ang pagkwento sa kanya “sige, malapit na tayo. Dun na lang tayo mag usap”

Dumating kami sa apartment na tinitirhan ni Clyde mga alas kwatro na ng umaga. Mabuti na lang gising na ang may ari. Agad binayaran ni Clyde ang advance at deposit para sa apartment. May mga gamit na rin sa loob.

“umupo ka” alam kong nakatingin sakin si Clyde pero hindi ko siya mgawang tingnan sa mata. “kagagawan ba ni Paul yang pasa at sugat sa pisngi mo?” hindi ko alam kung pano eh kuwento sa kanya ang nangyari.

“hindi ko na itatanong sa’yo kung ano talagang nangyari. Pero bakit hinahayaan mo siya na gawin sa’yo to?” ang tanong ni Clyde na may halong inis. Napaluha na naman ako.

“Enz.. alam ko mahal na mahal mo siya. Pero sana hindi mo pinabayaan ang sarili mo at hindi mo siya dapat hinayaang bugbugin ka niya. Buti na lang nasa bahay ako, narinig ko ang pag sigaw niya kaya bumangon ako. baka kung anong nangyari sa’yo kung wala ako dun” ang mahabang sabi ni Clyde.

“dapat patikim sa kanya kung panu matulog sa selda, baka sakaling tumino”

“Clyde… please wag.. wag mung ipadakip si Paul please…” kayang kaya niyang ipahuli si Paul kung gugustuhin niya.

Huminga siya ng malalim at parang nadismaya sa sinabi ko.

“basta, hindi ko hahayaang saktan ka niya ulit” huminga ulit ito ng malalim “eto ang susi nyu oh, wag kang mag alala sa mga bayarin. Sandali lang bibili lang ako ng makakain natin”

Lumabas ito at sinara ang pinto.

Pagbalik ni Clyde ay may dala na siyang pagkain. May dala na rin siyang feeding bottle at gatas ng anak ko.

“oh kain na tayo”

“salamat talaga, pag nagtrabaho na ako babayaran kita kahit pa unti unti lang”

“hindi kita sinisingil at hindi din kita sisingilin. Tulong ko sa’yo to kaya wag mung isipin tong gastos”

Nahihiya talaga ako. Pati siya damay na sa gusot namin ni Paul.

Itutuloy…

HS2-7

Pauls POV

Alas otso na ng gabi pero andito pa rin ako ngayon sa opisina. Parang nadadagdagan lang ang inis ko sa tuwing maaalala kong tinakasan na naman ako ni Enzo. To the rescue pa ang ugok na pulis na patola na si Clyde.

Bad trip! Ma babankrupt na talaga tong resto. Isa isa nang nag aalisan ang mga tauhan namin. Pano kasi hindi na namin ma pa sweldo ng maayos. Halos napupunta na sa droga at pag happy happy kada gabi ang kita namin.

Pero ang mas iniisip ko ngayon ay kung pano ko maibabalik si Enzo at ang anak ko. Hindi ako papayag na mapunta siya sa pulis patolang yun. Kung kailangan kong pumatay gagawin ko.

“oh dude, andito ka pa? baka nag aantay na ang asawa’t anak mo sa’yo?” ang tanong ni Andrew.

“walang nag aantay sakin sa bahay, nilayasan nila ko”

“whaat? Bakit anong nangyari?”

“nagtalo kami, nasuntok ko. Nagising ako mga madaling araw nakita kong papalabas ito ng bahay, may dalang bag kasama ang anak namin”

“and then anong ginawa mo?”

“hinabol ko, tumakbo na naman. Dyan naman siya magaling, sa pagtakbo, naabutan ko na sana pero umeksena yung ugok na pulis patola”

“pano hindi siya tatakbo pare sinaktan mo eh. Tsaka sabi mo umeksena ang pulis patola? You mean si Clyde?” bahagya pang natawa si Andrew adik talaga “ pare nakakatakot yan, pulis mismo ang tumulong kay Enzo, mabuti na lang walang umaresto sa’yo dito?“

“subukan niya lang, bubugbugin ko siya”

“chill pare, alam ko na kung anong kailangan mo” ang sabi ni Andrew tapos lumabas ito ng opisina. Akala ko may kinuha lang ang mokong pero ang tagal niyang bumalik.

Wala akong pakialam kung pulis yung Clyde na yun. Akin lang si Enzo!

Nakita kong bumukas ang pinto ng opisina ko at nakita ko si Andrew may kasamang babae. Sobrang ikli ng short nito at naka tube. Maganda ang babae, makinis at seksi.

“dude eto oh, baka kasi tigang ka na. Tumikim ka muna ng ibang putahe. Enjoy..” nakangiting aso na sabi ni Andrew at sinara ang pinto.

Naupo ang babae sa upuan. Pero tinignan ko lang ito.

“kayo na po ang bahala sir” sabi nung babae sa maharot na tono.

“tss…!!!” sa totoo lang wala akong gana sa kanya.

“ah alam ko na ang gusto niyo sir.. gusto niyo munang maglaro?” lumapit sakin ang babae saka hinimas himas ang dib dib ko. Naramdaman kong kinagat nito ang aking tenga tsaka hinalikan ang leeg ko.

Sorry siya tulog pa rin si jun jun. Waaaa epek!

“miss itigil mo nga yan, umuwi ka na” nakita kong nadismaya ang babae at tinignan ako ng masama. “oh alis na” inirapan ako ng babae at mabilis na lumabas ng pinto. Uuwi na rin ako kaya nang makalabas ang babae ay lumabas na din ako ng opisina.

Nakita ko si Andrew na kakalabas lang ng cr at kita sa itsura nito ang pagtataka.

“oh? Tapos na agad? Quickie?”

“pina alis ko”

“dude.. bakit? Bayad na yun”

“ayoko”

“bakit?”

“basta ayoko”

Ngumisi pa ang gago. “ayaw mo nang babae, tara maghanap tayo ng bakla dun” sinamaan ko ito ng tingin.

“ayaw mo rin? Eh kung gusto mo ako na lang ang tirahin mo dude?” nagulat ako sa sinabi ni Andrew at pinisil pisil pa niya ang braso ko.

“isa pa pare, ikaw talaga ag mapagbubuntunan ng lahat ng galit at inis ko” sabi ko sabay tulak sa kanya.

“woah.. woah.. dude relax.. nagbibiro lang ako. Alam kong macho at gwapo ka pero hindi ako na babakla sa’yo noh” tumawa si gago.

Habang nag dra drive ako pauwi ay hindi ko maiwasang isipin kong ano na kayang ginagawa ni Enzo at ng anak ko? kasama kaya niya ang pulis patola na yun? hai kaka irita.

Masyadong naging mainit ang ulo ko. Ewan ko ba kung bakit nagawa kong pagbuhatan ng kamay si Enzo.

Naalala ko ang eksena nung sinabihan ko ang babae na umalis. Katawan ko na mismo ang ayaw tumikim at magpatikim sa iba. Ibang iba si Enzo, I now he’s not as hot as other gays there, pero iba ang dating niya sakin. Siya lang talaga, maamoy ko lang siya o di kaya’y dumampi lang ang balat niya sa balat ko na hahard ako. Sabihin nyu nang adik at manyakis ako pero yun ang totoo.

Habang pauwi ako ay nakita kong naglalakad si Clyde kaya hinarang ko ang kotse sa harapan niya. Uminit ang dugo ko kaya bumaba ako sa sasakyan. Abah angas pa ng loko ah, hindi porket pulis siya ay masisindak ako sa kanya.

Masakit itong tumingin pero hindi ako nagpatinag.

Nilapitan ko siya at kinwelyuhan. “nasan si Enzo at an anak ko?! asan?!”

“bitawan mo nga ako pare, hindi ko alam ang mga pinagsasabi mo. Dapat ikaw ang nakakaalam kung nasan siya, ikaw ang asawa diba?”

“wag mo nga akong gaguhin! Nakita ko siyang sumakay sa kotse mo! San mo siya dinala!”

“tinulungan ko lang siyang makatakas sa’yo, hindi ko nga alam kung nasan siya” kalmado lang sumagot ang ugok na to samantalang ako parang uusok na ang tenga sa sobrang inis.

“hindi ko alam kung anong nangyayari sa inyong dalawa pero isa lang ang masasabi ko sa’yo Paul, mahal na mahal ka niya kaya ayusin mo ang sarili mo at kung anong mga maling pinag gagagawa mo. Alam mo bang maari kang makulong sa ginawa mo sa kanya? Kahit ano pang dahilan mo, alam kong hindi sapat yun para saktan mo siya. Paalala ko lang sa’yo pare, wag mong antayin na mawala sa’yo ang lahat at maiwan kang mag isa” natulala na lang ako sa mga sinabi niya.

“wag mung antayin na masira ang kong anong meron kayo ngayon. Ma swerte ka mahal na mahal ka niya. Wag mung sayangin, baka makita ng iba ang halaga ng bagay na unti unti mong tinatapon” parang nagkaroon ng kirot sa puso ko dahil sa sinabi niya. Parang nawalan ako ng lakas.

Nagpatuloy sa paglalakad si Clyde at naiwan ako sa kalsada na tulala.

Mas lalong sumakit ang dib dib ko habang papasok ako ng bahay. Walang laman ang crib, walang Enzo na umaasikaso sakin. Ano bang nagawa ko? kailangan ba talaga munang masaktan bago mo ma realize ang lahat?

Kailangan kong hanapin si Enzo, kailangan kong humingi ng tawad sa kanya, kailangan kong maibalik kami sa dati.

Tinatawagan ko ang cellphone niya pero hindi ito sumasagot. Masakit kasi alam kong alam niya na tumatawag ako pero pinili niyang wag sagutin.

Kinabukasan ay naisipan kong pumunta sa kanila ni nanay Elsa baka kasi alam niya kung nasan si Enzo.

Hindi ko alam kung pano ko sasabihin ang nangyayari samin ni Enzo ngayon pero, nilakasan ko ang loob ko.

“oh Paul anak kumusta? Asan si Enzo?”

“Tungkol nga sa kanya ang pinunta ko dito nay”

“sandali pasok ka muna sa loob” pumasok ako sa loob. Bigla kung naalala yung araw na pumunta ako dito para magtanong kung nasan si Enzo. Yung araw na nakita ko ang isang papel at nasundan ko siya sa cebu. Bigla kong naalala ang lahat, ang pagharana ko sa kanya, ang araw na na aksidente siya at na comatose.

“ano bang nangyari?”

“nay patawarin nyu ko, ang sabi ko mamahalin ko ang anak nyo at hindi ko sasaktan. Nagtalo ho kami nung isang gabi. Nasaktan ko po siya nay” bumaha na ang luha ko. “umalis po siya kasama yung anak namin. Hindi ko po alam kung saan siya nagpunta” nabigla si nanay Elsa sa sinabi ko.

“huh? Anong oras pa siya umalis?”

“kaninang madaling araw po. Sinubukan ko pa siyang habulin pero sumakay ho siya sa kotse”

“kaninong kotse? kotse nyu?”

“sa kotse ni Clyde nay” kita ko sa reaksyon ni nanay Elsa na naguluhan ito.

“bakit sa kotse na Clyde? Naku Paul naguguluhan ako sa mga sinasabi mo. Kinausap mo ba si Clyde?”

“sinubukan ko po pero hindi din daw niya alam”

“kinontak mo ba ang mama mo?”

“hindi pa po” kitang kita ko sa itsura ni nanay na balisang balisa ito at hindi na mapakali.

“puntahan mo ang mama mo baka sakaling andun siya, naku mga batang to, ano bang nangyayari sa inyo. Sige na kakausapin ko si Clyde, puntahan mo ang bahay nang mama mo”

Itutuloy..

Ayan hehehe gulo gulong buhay si Paul. Iba iba ang comments at message na nabasa ko merong mabilis naka move on, may nadala, may nagulat kong bakit naging ganun si Paul. hehehe Salamat po sa patuloy na nagbabasa. Enjoy lang po lagi :)

HS2-8

Clydes POV

Awang awa ako sa sitwasyon ni Enzo at nang anak niya. Mistula silang preso sa apartment kung saan ko sila dinala. Pero mas mabuti na to, kaysa naman masaktan siya ulit ng Paul na yun ang tanga niya talaga. Hindi kami masyadong close ni Enzo pero alam kong siya ang tao na hindi gagawa ng masama. Si Paul siguro talaga ang may problema matindi ang kutob ko na nag dodroga ito. Kita ko sa itsura niya.

Kung sakin lang gustong gusto kong hulihin, kasuhan at ipakulong ang Paul na yun, pero hindi ko kayang gawin. Alam kong mahal na mahal siya ni Enzo at malulungkot ito pag ginawa ko yun.

Ang tanging dala lang nila ay ang damit na suot nila nung gabing hinabol sila ni Paul. Kaya binilhan ko sila ng mga damit.

“naku Clyde sobrang nahihiya na talaga ako sa’yo, hindi ko alam kung pano ko masusuklian ang kabutihan mo. Salamat ha”

“naku ayan kana naman, hindi ako hihingi ng kapalit tsaka hindi naman kita sisingilin wag kang mag alala”

“nakokonsensya ako kasi nadamay ka pa sa away namin ni Paul”

Masambit niya lang ang pangalan ni Paul kita mo agad sa mukha niya ang pagkalungkot at parang luluha na naman ang mga mata niya.

“oh ayan kana naman, iiyak ka na naman..”

“pasensya ka na Clyde…”

Parang gusto ko siyang yakapin pero hindi ko alam kung pano uumpisahan.

Hindi ko talaga lubos maisip kung bakit nagawang saktan ni Paul ang tulad niya. Kitang kita ko kung gano niya ka mahal ang anak niya. Kita ko kung pano niya inaalagaan ito, minsan nakita kong naiyak ito habang pinapaliguan ang anak niya. Pano ba naman kasi, kamukha talaga ni Paul ang bata.

“tama na yan Enz..”

“hindi ko kasi alam kung babalik pa kami sa dati” at tuluyan na ngang bumuhos ang luha niya. Oo may pag tingin pa rin ako kay Enzo at nasasaktan ako dahil sa kabila ng ginawa sa kanya ni Paul ay mahal na mahal pa rin niya ito.

“tama na yan.. magiging maayos din ang lahat” tinapik ko lang siya sa balikat.

“siya nga pala, uuwi ako bukas sa’min. Lagi mong eh lock ang pintuan ha”

Tumango lamang siya.

Sabay kaming kumain at pagkatapos nun ay natulog na rin ako. Maaga kasi akong aalis pabalik dun samin para kumuha ng ilang damit ko.

Kinabukasan…

Nadatnan ko ang aking inay na kakalabas lang ng pintuan ng aming bahay.

“oh anak andyan kana pala, bibili muna ako ng meryenda. Nag aantay ang nanay ni Enzo sa loob gusto ka raw makausap”

Alam na siguro ng nanay ni Enzo ang nangyari.

“magandang umaga ho tita Elsa” kitang kita ko sa mukha niya ang pag aalala.

“magandang umaga Clyde. Siguro alam mo na ang sadya ko sa’yo dito” naupo ako sa sofa at huminga ng malalim. Hindi ako sigurado kung alam niya na ang lahat.

“kung tungkol po ito kay Enzo, pasensya po pero hindi ko ho maaring sabihin kong asan siya”

“Clyde naaawa ako kay Paul, parang hindi siya mapakali dahil sa pag alis ni Enzo.”

“sinabi ho ba ni Paul sa inyo kung bakit umalis si Enzo?”

“sabi lang niya nagtalo daw sila ni Enzo at nasaktan niya ito”

“hindi ko alam kung anong pinagtalunan nilang dalawa tita tsaka hindi ko na tinanong si Enzo. Alam nyu naman nyang anak nyu masyadong tahimik. Pero nasuntok siya ni Paul, nakita kong may sugat at pasa ang pisngi niya. Nung isang araw nakita ko ring may pasa ito sa braso, kaya sana po ma intindihan ninyo kung bakit hindi ko maaaring sabihin kung nasan si Enzo. Mas makabubuti ho siguro na kausapin nyu ng masinsinan si Paul. Excuse me po”

Naiwang tulala si tita Elsa sa sinabi ko. Pumasok ako sa kwarto at inayos ang mga gamit na dadalhin ko.

Pauls POV

“oh anak kumusta na kayo? Nasan si Enzo at ang apo ko?” tinignan ko lang si mama at alam na niyang may hindi magandang nangyayari. Pumasok kami sa loob ng bahay at pumunta ito sa kusina.

“sandali ikukuha kita ng makakain mo”

Agad ding nakabalik si mama dala ang isang tray na may pagkain at inilapag niya ito sa center table.

“anak, anong problema?”

“ma.. ang totoo niyan pumunta ako dito para itanong sa inyo kung andito si Enzo o baka sakaling alam nyu kung nasan siya?”

Kinwento ko lahat kay mama ang nangyari. Pero wala si Enzo dun at hindi din daw ito nagpunta ni minsan.

Sinabi ko kay mama na gumamit ako ng marijuana. Pero hindi siya nagalit sakin. Nagbigay siya ng mga payo, pero sa huli daw ay ako at ako pa rin ang dapat umayos ng nasira ko. natatakot ako kasi pano kung hindi na maayos ito? Kailangan kong itigil tong bisyo ko.

Sisimulan kong ibangon ang resto.

“oh pare kumusta? Oh ano bili tayo mamaya?” ang sabi ni Andrew.

“ayoko na pare, itigil na natin to. Kailangan nating ibangon tong resto”

“okey, ayaw mo eh di ako na lang mamaya” hai adik na talaga to. Alam ko nang matagal nang gumagamit ng marijuana tong si Andrew pati rin si Jake. Nasa abroad na ngayon ang mokong na yun minsan nakaka chat ko pa sa facebook.

“hai.. dude may pera ka pa ba dyan? baka pwedeng gamitin natin muna para dito sa resto”

“dude konti na lang eh, pero may alam akong pwede nating hiraman”

“talaga? Sino?”

“si Don Alfonso. Yung kaibigan ng daddy ko. Magkano bang kailangan mo?”

“two hundred thousand pesos”

“naman… magpapahiram yun, barya lang yung para sa kanya”

“sige, kailan natin siya pwedeng puntahan?”

“gusto mo bukas na bukas din”

“sige dude salamat”

Ito na ang simula ng pagbabagong buhay ko. Sana bigyan mo pa ko ng isa pang pagkakataon Enzo. Mahal na mahal kita.

Nang sumunod na araw ay nagpunta ako sa resto. Dun kasi kami magkikita ni Andrew para pumunta sa taong sinabi niyang hihiraman namin ng pera.

“oh pare tayo na”

“di na natin kailangang pumunta dun, tinawagan ko siya kagabi at nag fund transfer siya sa bank account ko. oh ito ang pera oh” inabot sakin ni Andrew ang pera.

Unti unting bumalik sa dating sigla ang restaurant pagkaraan ng ilang linggo.

Iniisip ko si Enzo at ang anak ko. Miss na miss ko na sila, kakalungkot lang palagi umuwi sa bahay. Minsan napapanaginipan ko na katabi ko si Enzo, minsan na iimagine ko na nagsasampay ito sa likod ng bahay o di kaya’y naglalakad sa tabing dagat kasama ang anak namin.

Patawarin moko Enzo, kung alam mo lang kung gano ako nagsisisi ngayon. Sana hindi pa huli ang lahat, sana mabalik ko pa tayo sa dati.

Itutuloy….

HS2-9

Pauls POV

Kailangan kong pakiusapan si Clyde. Kailangan kausapin ko siya ng matino, baka sakaling sabihin niya sakin kong nasan ang asawa’t anak ko.

Pauwi ako ngayon ng bahay at tyempong nadaanan ko si Clyde na nagllinis ng kanyang kotse sa harap ng bahay nila. Naiinis pa rin ako sa kanya pero kailangan pakalmahin ko ang aking sarili. Pinahinto ko ang kotse at bumaba.

“oh pare, anong atin?” maangas niyang tanong habang patuloy sa pagpunas ng kotse niya.

“ah Clyde gusto ko lang sanang humingi ng despensa sa inasal ko nung nakaraan”

“ah yun bah, wala yun..“sabi niya pero hindi ito makatingin sakin.

“at sya nga pala nagbabaka sakali din sana na may nalalaman ka kung nasan si Enzo at ang anak ko”

“pare sinabi ko na sa’yo hindi ko alam kung nasan siya” pag sisinuplado nito. Alam kong may alam ang pulis patola na to kung nasan si Enzo. Parang gusto ko siyang gulpihin pero, mag iisip na lang ako ng ibang paraan kung pano ko matutunton ang asawa’t anak ko.

Enzos POV

Dalawang linggo na rin ang nakalipas mula nung umalis kami sa bahay at nanirahan dito sa apartment. Pero sariwa pa rin sa akin ang nangyari sa’min ni Paul. Hindi ko din alam kung hinahanap niya kami o talagang nalulong na lang siya sa droga.

Ang sakit sakit sa dib dib isipin na baka ito na talaga ang ending ng aming love story. Baka hindi talaga siya laan para sakin. Mahal na mahal ko siya pero ika nga nila kung kayo kayo talaga, kung hindi ay gagawa ang tadhana ng paraan para magkahiwalay kayo.

Narinig kong tumunog ang cellphone ko. Simula kahapon ay walang tigil ang pagtawag at text ni nanay sakin pero hindi ko sinasagot. Ngayon mama naman ni Paul ang tumatawag.

“mama?”

“diyos ko po Enzo, mabuti naman sumagot ka. Kumusta kayo ng apo ko?” dama ko sa tono ni mama ang pag aalala.

“okey lang po ako. Maayos naman ang apo niyo”

“Enzo, ano bang nagyari? Pumunta dito si Paul hinahanap ka”

“saka ko na po ikwekwento sa’yo ang nangyari” hindi pa kasi ako handang sabihin ang mga nangyari. “mama patawad po kung nag aalala kayo. Nasa mabuti ho kaming kamay, wag ho kayong mag alala”

Pinutol ko na agad ang tawag at pinatay ang cellphone ko.

“oh umiiyak kana naman..” dumating na pala si Clyde.

“tumawag kasi ang mama ni Paul. ilang beses na rin akong kinokontak ni nanay, nalulungkot ako kasi and daming taong nag aalala baka napano na’ko”

“ssshhh… tama na yan..”

Halos araw araw ako umiiyak pero hindi siya nagsasawa sa pagpapatahan sa’kin. Mabait si Clyde at masasabi kong responsible siya pero hanggang kaibigan lang talaga ang tingin ko sa kanya.

Pinahiran ko ang aking luha.

“halika na may dala akong pansit dito kain tayo” tinungo nito ang lamesa at hinugot mula sa paper bag ang isang Tupperware.

“si Ray?”

“Tulog na…”

Para na siyang tatay ni Ray, bago siya pumasok sa kwarto niya ay dumadaan muna ito sa’min at nakikipag laro sa anak ko.

Parang yung ginagawa din ni Paul dati, yung kakargahin niya ang anak niya at kikilitiin ito. Na miss ko na ang mga araw na yun. Ang sakit sakit talaga sa puso kasi sa isang iglap nawala ang lahat ng yun.

Minsan iniisip ko rin kung inaasikaso niya rin ba ang sarili niya.

“Enz.. nga pala pinuntahan ako ni Paul kanina sa bahay”

“ginulo ka ba niya?”

“hindi, actually kalmado lang nga siya at humingi pa ng depensa sakin kasi hinarang niya ko nung nakaraan sa kalsada at sinindak”

“anong sabi niya sa’yo?”

“hayun tanong ng tanong kung nasan ka na. Yung nanay mo rin pinuntahan ako nung nakaraan para magtanong kung nasan ka, pero wala akong pinagsabihan ni isa man sa kanila”

Pinagpatuloy ko na lang ang pagkain. Kahit hanggang sa ngayon hindi ko pa rin alam kung pano makikipag usap kay Paul. May kaunting galit ako sa kanya, pero mas nananaig ang takot sa puso ko.

Pauls POV

Na isipan kong sundan si pulis patola, kasi malakas talaga ang kutob ko na siya ang nagtatago kay Enzo. Pagnalaman ko lang kakalimutan kong alagad siya ng batas, bubugbugin ko talaga siya.

Nag hire ako ng taxi para hindi niya mahalata.

“kuya sundan nyu po yang grey na SUV”

Tumango lang ang driver.

Huminto ang kotse ni Clyde sa isang apartment at kumatok sa pinto. Parang uusok ang tenga ko sa galit nang makita ko kung sino ang nagbukas ng pinto. Nalintikan na talaga! Sinasabi ko na nga ba tinatago niya si Enzo. Nag pa lingas lingas pa siya tsaka umakbay kay Enzo habang pumapasok.

Tang ina! Mukhang makakapatay ako ah!

“manong bayad po” bumaba ako ng taxi at mabilis na lumapit sa apartment. Wala nakong pakialam kung pulis siya, basta babawiin ko si Enzo at ang anak ko kaht anong mangyari!

Enzos POV

Kasalukuyan akong nag lalaba nang may narinig akong kumakatok, nakita ko mula sa bintana ang kotse ni Clyde kaya alam ko siya ang kumakatok. Kaya dali dali kong binuksan ang pinto.

“pasensya na naglalaba kasi ako dun sa likod”

“okey lang”

Dali daling pumasok si Clyde at sinara ulit ang pinto.

Hindi pa man kami nakakalayo sa pinto ay may narinig kaming malakas na pagsigaw.

“Clyde! Sinungaling ka! ilabas mo ang asawa ko hayop ka!” boses ni Paul yun ah. Naku hindi maganda to.

“dito ka lang” ang pabulong nasabi ni Clyde at nagtago ako sa gilid ng aparador. Narinig ko na binuksan ni Clyde ang pinto.

“Gago ka! ilabas mo ang asawa’t anak ko!”

“Wala sila dito Paul”

“Ako ba ginagago mo talaga ha?! Nakita ko siya nang bumukas ang pinto!”

“teka lang pare ibaba mo yang patalim mo” ang sabi ni Clyde.

Naku eto na naman ang kaba sa dib dib ko. Mabuti na lang sa loob ng kwarto ko pinatulog si Ray dahil kung hindi, lagot!

“sinasabi ko sa’yo ilabas mo sila kung ayaw mong bumaon tong balisong sa katawan mo”

Diyos ko po anong gagawin ko baka magpatayan silang dalawa. Sumilip ako mula sa aking pinagtataguan at nakita kong galit na galit ang itsura ni Paul.

“Enzo! Enzo!” ang patuloy na pag sigaw ni Paul.

“Wag kang mag eskandalo dito umuwi kana”ang sabi ni Clyde. Medyo malayo pa ang agwat ni Paul sa kinatatayuan niya pero kita ko na tinututukan siya ni Paul ng patalim. Naku po anong gagawin ko, parang lalabas ang puso ko sa sobrang kaba.

Diyos ko po kayo na ang bahala sakin.

Wala na akong pakialam kung anong mangyari ito na lang ang naisip kong paraan para pigilan silang magpatayan.

Tumakbo ako palabas papunta kay Paul at niyakap.

“Paul…. tama na.. tama na… tigilan mo na yan…” humagulgol na lang ako sa pag iyak. Para akong naka yakap sa poste.

Ramdam na ramdam ko ang panginginig niya sa sobrang galit.

Tinignan ko siya pero nakatitig pa rin siya kay Clyde.

“titigil lang ako kung sasabihin mong uuwi na tayo” ang sabi ni Paul.

“Paul parang awa mo na… tama na please.. uuwi na tayo..”

Itutuloy..

Kahit ako mismo kinakabahan sa mga huling eksena. Hahaha Enjoy lang po :) Sana magustuhan nyo.. Maraming salamat ulit sa pag subaybay nyu sa istoryang to..

HS2-10

Tuluyan na kayang maging battered wife si Enzo? Lagot! ano sa tingin nyo ang tumatakbo sa isip ni Paul? hehehe basahin nyu na po ng magkaalaman na… hehehe Enjoy reading po!

Enzos POV

Hindi ko na alam kung ano ang mga susunod na mangyayari. Mas gugustuhin ko pang saktan ako ni Paul kesa naman makapanakit siya ng iba o makapatay. Hindi ko alam kung pagiging martir na tong ginagawa ko, pero ayokong makita siyang naka kulong.

Hanggang ngayon hindi nawawala ang kaba sa dib dib ko. Pauwi na kami sakay ng taxi at magkatabi kami ni Paul. Parang wala akong lakas na gumalaw, ang tanging nagagawa ko lang ay tumingin sa anak ko na walang kaalam alam sa mga nangyayari. Sinulyapan ko si Paul habang nasa byahe, hindi pa rin maipinta ang itsura niya.

Natunton niya ko, nakita niya pang kasama ko ang lalakeng pinakaiinisan niya. Pumapasok tuloy sa isip ko na baka pagdating sa bahay ay hindi lang suntok ang abutin ko, pero bahala na titiisin ko na lang, ganyan ko siya ka mahal.

Narating namin ang bahay. Pagkapasok na pagkapasok ko ay agad kong nilagay sa crib ang anak namin, para kung ano mang gawin niya, hindi madamay si Ray.

Naupo ako sa sofa at parang nanigas ako dun. Wala ni isang salita na sinambit si Paul, dumiretso sya sa kwarto at nagpalit ng damit. Natatakot akong tignan siya, baka atakihin ako sa puso sa sobrang kaba. Ngayon ko lang siya nakitang galit na galit.

Pinapakiramdaman ko lang ang mga galaw niya. Unti unti kong nararamdaman na papalapit na siya sakin naku eto na yata ang kanina ko pa inaabangan (huh? Talagang umaasa na mabubugbog?)

Nilagay niya sa center table ang isang basong may tubig.

“inumin mo” ang sabi ni Paul sa kalmadong boses.

Umalis siya at bumalik sa kusina, tsaka ko lang ininum yung tubig. Actually kanina pa tigang na tigang ang lalamunan ko.

Abah mukhang bago to ah, naaamoy kong may niluluto ang mokong sa kusina. Pero ayun tulala pa rin ako sa aking kinauupuan.

“magbihis ka na, kakain na tayo” nagugulat ako kapag nagsalita siya, hai ewan ko bah. Sumunod naman ako.

Paglabas ko ng kwarto ay nakahanda na ang lamesa.

“umupo ka” honestly para akong aso. Kung anong sinasabi niya susunod agad ako, pero ayokong tumingin sa kanya. Naalala ko kanina ang itsura niya na pulang pula dahil sa galit.

Nilagyan niya ng kanin ang pinggan ko. Abah dinamihan talaga, wala pa naman akong ganang kumain.

“oi, kumain ka na. Ubusin mo yan”

Whaaaat? Pano ko uubusin tong napakaraming kanin? Ewan ko bahala na.

Ang routine ay siya na ang nagluluto, ako naman sa pag aalaga ng anak namin at paglilinis ng bahay. Pero hindi ko pa rin siya kinakausap.

Napailing na lang ako ng makita ko ang nakatambak niyang mga damit. Seriously? Nire recycle niya lang siguro tong mga damit niya. Hai naku yung iba puro mantsa pa. Pinabayaan niya yung sarili niya, pati ang tong sahig ng bahay puro alikabok.

Nilabhan ko ang mga damit niya at parang halos ubusin ko ang isang kilong powder na sabon. Pano naman kasi ayaw bumula sa sobrang dumi. Naalala ko noon nung una pa lang kaming nagsama sa bahay, ganito din yung sitwasyon ng mga damit niya.

Nakita ko rin ang damit na niregalo ko sa kanya nung birthday niya, yung blue na may superman na logo. Kahit na mantsahan na ito ng zonrox ay sinusuot niya pa rin ito.

Naisipan kong ipagluto ulit siya. Tamang tama uuwi na yun maya maya lang. hai sakit ng katawan ko sa palalaba. Pagkatapos kong magluto ay pinakain ko na si Ray at nilagay muli sa crib.

Pinaandar ko ang tv at sa sobrang pagod ay nakatulog na lang ako na nakaupo sa sofa.

Nagising ako bigla sa pagkalabog ng pintuan. Nakita ko si Paul pumasok at halatang lasing. Pa ekis ekis ang paglakad niya. Blangko lang ang itsura niyang nakatingin sakin. Eto na naman ang kaba ko hindi mawala wala.

Naupo siya sa gilid ng nakabukas na pinto at may kinuha sa kanyang bulsa. Nakita kong sinindihan niya ang sigarilyo na galing a bulsa niya. Abah kelan pa natutong mag sigarilyo tong mokong na to. Kahit kinakabahan ako ay nilapitan ko siya tsaka inagaw ang sigarilyo.

Tumayo siya at tinignan niya ko.

“akin na..” pero inilalayo ko pa rin ang sigarilyo.

“akin na nga sabi..” sa inis ko tinapon ko sa sahig at inapakan ko ang. Nag aantay na lang ako na tumama ang kamao niya (abah gusto talagang mabugbog), pero nagkamot lang ito ng ulo.

“naman… last stick ko na yun eh..”

“kelan ka pa natutong mag sigarilyo ha?”

“wag ka nang mag tanong, wala ka namang pakialam sakin eh”

“anong wala?”

“hai… tsk! Tabi nga dyan..” ang sabi ni Paul at dumiretso sa kwarto. Pinatay ko ang tv tsaka niligpit ang pagkain. Hai naku, iinitin ko na lang to bukas.

Nang pumasok ako sa kwarto ay nakahiga si Paul sa kama at tulog na tulog. Nilapitan ko ito at naupo ako sa gilid niya. Hinaplos ko ang kanyang mukha, hai hindi talaga kumukupas ang ka gwapuhan niya. Nagulat ako nang biglang dumilat ang kanyang mga mata.

“sandali kukuha lang ako ng pamunas sa’yo” tatayo na sana ako pero hinawakan niya ang aking kamay.

“dito ka lang please.. wag kang umalis”

“sandali lang kukuha lang ako …”

“please wag kang umalis… mahal na mahal kita, patawarin mo ko..” unti unti pumatak ang kanyang luha

“hindi mo na ba ko mahal? Kaya ba sumama ka sa Clyde na yun?” ouch! Sakit nun ah inakala niya siguro na ginusto ko talagang sumama kay Clyde.

“sssh… nakainum ka na naman…”

“sagutin mo ko, tatanggapin ko naman kung hindi mo na talaga ako mahal eh”

Niyakap ko siya at hinalikan sa noo.

“mahal kita.. hindi kita iiwan”

“please.. wag ka nang aalis ha.. wag na kayong aalis ni Ray…”

Gising pa rin ako pero si Paul tulog na tulog na na nakayakap pa rin sakin. Lumabas ako ng kwarto at kumuha ng ipupunas ko sa kanya. Hinubad ko ang kanyang damit at pantalon. Macho pa rin naman siya pero halatang pumayat ito ng konti. Pano kaya ang naging buhay niya dito nung mga panahong malayo kami ng anak niya. Nakaramdam tuloy ako ng pagka guilty.

Kinabukasan maaga akong bumangon para magluto ng almusal. Pagkatapos nun ay pinaliguan ko na si Ray. Habang lumalaki ito ay mas ma nonotice na kamukhang kamukha niya si Paul.

“naku anak sigurado ako pag lumaki ka kasing gwapo mo yung daddy Paul mo”

“daddy!” ang sigaw ni Ray.

Nang lumingon ako ay nakita ko si Paul sa likod ko at gumuhit ang ngiti sa kanyang mga labi.

“ay gising ka na pala. Sandali tatapusin ko lang tong pagpapaligo sa anak mo at ihahanda ko na ang almusal”

“ako na diyan, sige na ihanda mo ang almusal”

Siya na ang nagpaligo sa anak namin at narinig ko na naman ang malakas na pagtawa n gaming anak dahil sa pangingilit na ginagawa niya rito.

Nilingon ko pa sila bago pumunta sa kusina at kinindatan pa niya ako.

Itutuloy…

HS2-11

Eto na ang bagong UD guys. hehehe Sana magustuhan nyu. Kinikilig ako habang nag dra draft para sa chapte na to. Enjoy reading at maraming salamat! :)

By the way ang kanta na naka link sa story na to ay Tamis ng Unang Halik by Juris Fernandez.

Enzos POV

Kasalukuyan akong nasa likod ng bahay dahil lalabhan ko ang mga bed sheet. Hai siguro hindi naliligo tong si Paul nung wala kami. Ang puting bed sheet ay medyo naging dirty white na. Hai naku na lang.

Huminga ako ng malalim.

“pahinga ka na muna, eh pa laundry na lang natin yan” sumulpot si Paul sa likod ko at pinatong ang baba niya sa balikat ko.

“wag na”

“bakit?”

“nakakahiya..”

“ano namang nakakahiya dun tsaka babayaran naman natin”

“nakakahiya kasi ang daming mantsa ng t*mod mo oh”

“hindi ah.. grabe ka..”

“sa susunod pag magkakamay ka wag mung ipunas sa bed sheet”

“hindi ako nagkakamay”

“eh kung ganun may dinadala ka dito nung wala ako?” natawa pa ang mokong.

“nung minsan nga kumuha si Andrew ng babae at pinapasok sa opisina ko” dugtong pa niya at tumawa ulit. Kaya hinarap ko siya at tinulak ng konti.

“uy…. Sandali di pa nga tapos yung kwento, mukha kang pato matulis na naman ang bibig mo” parang iniinis ako ng lokong to ah. Hampasin ko kaya ng bed sheet to. Tinalikuran ko siya at nagpatuloy sa paglalaba.

“naku galit na naman ang misis ko” sabi ni Paul at hinawakan ako sa bewang. “ hindi ako nakaramdam ng libog, ni hindi nga nag react si junjun ko kahit konti“

Naku ang sarap talaga sa pandinig ko pag ina assure niya ko.

“may sikreto lang akong sasabihin sa’yo wag kang magagalit mahal ha?” ang sabi ni Paul. Natigil bigla ang paglalaba ko. Naramdaman kong nakatapat sa tenga ko ang bibig niya.

“kasi pag naaamoy kita tsaka pag dadampi ang balat mo sa balat ko na hohorny ako eh” nagulat ako sa sinabi niya parang kinilig ako na parang kinilabutan. Tapos naramdaman ko pang inaamoy na niya ang leeg ko.

“uhmmm… ang bango ng pawis ng asawa ko” naku maaantala naman tong paglalaba ko pag bumigay ako.

“naglalaba ako”

“eh pwede naman nating gawin dito eh”

“gusto mo ikaw ang sabunin ko?”

“eto naman naglalambing lang”

“oo nga lambing na may kasamang libog”

“gusto mo naman..” mabilis ko ding natapos labhan ang bedsheet.

“ayan tapos na.. so pwede na ba?” hai siguro masyadong tigang tong lalakeng to kahit tanghaling tapat gustong maka iskor. Control Enzo! Control! Baka hindi mo na naman magawa ang mga gawaing bahay ng tama pag nagpadala ka dyan sa asawa mo!.

“hindi pa tapos.. at dahil malinis na to ikaw ang magbanlaw tsaka isampay mo na rin..” napakamot na lang siya sa ulo. Hinalikan ko siya sa pisngi.

“Sige na.. magluluto pa ko ng pananghalian natin.. I love you”

“nek nek mo”

“eh di I hate you” sabi ko at inirapan ko siya tsaka tumalikod. Pero bigla niya kong pinaharap sa kanya at sinisil ng halik.

“ I love you too.. sige na ako nang bahala dito magluto ka na“

Deep inside kinikilig kilig ako sa mga ginagawa niya. Hai gwapo niya talaga, naka blue na jersey short lang sya tsaka walang pang itaas na damit. Aaminin ko ang sarap niyang pagmasdan, pero iniiwasan ko minsan ang titigan siya ng todo kasi pag nahuli niya ko mangungulit na naman siya. Ang simpleng titig ay kung saan saan napupunta.

“mahal… wedding anniversary natin sa susunod na byernes. Gusto mo bang magbakasyon tayo?” tanong ni Paul habang kumakain kami.

“dito na lang tayo mahal”

“uhmmm.. bakit naman? Mag relax ka naman minsan”

“dito na lang tayo, kailangan maging maingat tayo sa pag gastos”

“mahal, may mga tanong ako sa’yo” sabi ko kay Paul.

“oo naman ano ba yun”

“mangako ka munang magiging honest ka”

“oo pangako, ano ba yun?”

“mahal gumamit ka ba ng bawal na gamot?”

Sandaling napatitig siya sa’kin.

“gusto ko lang makumpirma mula sa’yo”

Huminga muna siya ng malalim. “oo aaminin ko nag marijuana ako, patawarin mo’ko. tinigil ko na yun”

“pano ka natutong mag marijuana? Sinong naka empluwensya sa’yo?”

“mahal kasi…”

“diba nangako ka?”

“kay Andrew ako natuto gumamit nun” nagulat lang ako kasi kaibigan niya si Andrew. Lumapit siya sakin at niyakap ako.

“sorry talaga sa mga nagawa ko sa’yo”

“kalimutan na natin yun. Alam mo namang mahal na mahal kita” sabi ko sa kanya. Niyakap niya pako ng mas mahigpit. Gusto ko talaga pag ginagawa niya to, nararamdaman ko kasing secured ako.

---

“magandang araw!” ang masiglang pagbati ni mama habang papasok sa bahay. Kasama rin niya ang nanay ko.

“hai mabuti naman at okey na kayo..” sabi ni nanay.

“oh para sa inyo, happy wedding anniversary..” inabot ni mama ang isang sobre kay Paul at tinanggap niya naman ito.

“naku mama sa susunod na byernes pa yun ang aga naman ng greetings nyu” ang sabi ko.

“wow, trip to Palawan mahal!”

“narinig mo yun anak punpunta tayong Palawan?” an sabi ko kay Ray.

“kayo lang dalawa, kami na muna ang mag aalaga sa anak nyu. Susunduin ko yan sa Thursday ng umaga. Oh pano, ma una na kami. Dumaan kami dito para ibigay yan. Sige mag sha shopping pa kami ni Elsa” wow ang taray nilang dalawa, mukhang majongera ang mga porma, joke!

“sige ma, mag ingat po kayo, maraming salamat po ulit”

Dumating nga ang araw ng huwebes at sinundo ni mama si Ray. Ngayon din ang byahe namin ni Paul papuntang Palawan. Sobrang excited ko.

“bye baby, wag kang maging pasaway kay lola ha” ang sabi ko sa anak namin at hinalikan.

Nagsimula na kaming bumyahe at namiss ko agad ang anak ko.

“oh, si mama ang mag aalaga kay Ray, wag kang mag alala. Enjoy na muna ok?” sabi ni Paul at tumango lamang ako.

Halos kalahating araw din ang binyahe namin hanggang sa makarating kami sa hotel kung saan kami mamamalagi.

“hai sa wakas nakarating din tayo” binagsak ko ang aking katawan sa malambot na kama. Pinikit ko ang aking mata at nilasap ang malamig na kwarto. Bigla na lang akong dinaganan ni Paul.

“ano ba, ang bigat mo..”

“abah ngayon kapa nag reklamo na mabigat ako ha?” at tinawanan na naman ako. Alam ko kung ano na naman ang laman ng utak niya.

“ang bigat mo.. tsaka nagugutom ako, kain muna tayo” pilit ko siyang tinutulak pero nagtulog tulugan ito kaya nakurot ko na naman sa tagiliran.

Iniangat niya ang ulo niya at tinitigan ako. “gusto mung kumain? Pakakainin kita.. hindi na natin kailangan pumunta sa restaurant” hai naku over over ang libido ng lalaking to. Sinamaan ko siya ng tingin “ano? Kakain ka ba?” kumindat pa at ngumisi si mokong.

“gusto mo nang sampal?”

“sige nga.. sige nga sampalin mo nga ako..” ang sabi niya at unti unting nilalapit ang mukha niya mukha ko. Pumikit ako. Bigla siyang umalis sa pagkakadagan sakin at tumawa nang malakas.

“waaah… sampal pala huh?” patuloy pa rin siya sa pagtawa kaya binato ko ng unan. Pinag tripan na naman ako ng mokong na to.

“halika na kumain na tayo” hindi pa rin ako umalis sa pagkakaupo sa kama.

“oh kala ko nagugutom ka? halika na”

“ayusin mo muna yang nakabukol sa harapan mo, magiging main attraction yan sa labas.”

Lumabas kami ng hotel na naka holding hands pa, naks! Pinagtitinginan kami ng mga tao. Bakit naman hindi? Isang gwapo at machong lalake na may kaholding hands na lalake ang nakikita nila. Kahit hanggang sa pumasok kami sa restaurant. Nga nga ang mga babae sa’min. Oh ano kayo ngayon? Hehehe

Kinabukasan ay nag island hopping kami. Wow ang ganda pala talaga dito, ang linaw linaw ng tubig. Merong aakbayan ako ni Paul o di kaya’y maghoholding hands kami. Wala siyang pakialam kung maraming nakakakita. Masasabi ko talagang proud di Paul sa aming relasyon.

Nung nag check in pa nga kami dun sa hotel ay tinanong siya nung receptionist kong may mga kasama pa daw kami. Tandang tanda ko ang sinabi niya sa receptionist habang naka akbay siya sakin

‘ah wala na, kami lang magkasama nitong asawa ko. Wedding anniversary kasi namin’

ngumiti naman ang receptionist. Grabe yung feeling na yun.

Enjoy ako sa island hopping. Magtatanghali na nung natapos kami, gutom na gutom na ko. habang naglalakad kami sa beach ay may nakasalubong kaming mga babae na naka two piece. Nag ‘hi’ sa kay Paul ang isa sa kanila. Ngumiti naman ang gago at kumindat pa, kaya sa inis ko inapakan ko ang paa niya.

“aw! Ano na naman?”

“bakit kumindat ka dun sa babae ha? Bet mo yun? dun kana sundan mo” ang sabi ko sa kanya sabay tulak tsaka nagpatuloy ako sa paglalakad.

“uy.. affected?” abah nakakailang na tong mokong na to ah.

“tinatanong mo pa kung affected ako? batuhin kaya kita ng wedding ring natin, gusto mo?!” napalakas ang sabi ko. Bigla akong nakaramdam ng konting hiya ng ma realize kong maraming tao sa beach. Napakamot na lang ng ulo si Paul at ngumiti sa mga taong nakatingin.

“halika na nga nagseselos ka na naman..” inakbayan niya ko at nagpatuloy kami sa paglalakad. Mas lalo akong nahihiya kasi nilalambing niya ko habang naglalakad. Merong sasamaan kami ng tingin, meron namang kilig na kilig.

Nang matapos kami kumain ng pananghalian ay bumalik kami sa hotel. Nauna akong naligo kasi sobrang lagkit ng katawan ko. Pagkatapos kung maligo at magbihis ay tinawagan ko si mama. Pero ring lang ng ring ang telepono.

“mama sagutin mo..” gusto ko sanang kmustahin ang anak namin.

“tama na yan.. okay lang ang anak natin, hindi siya pababayaan ni mama” ang sabi ni Paul sabay kuha ng cellphone ko at nilagay niya ito sa ibabaw ng drawer sa gilid ng kama.

Tumango lang ako. Hinalikan niya ko sa noo at niyakap.

---

Mga alas kwatro ng hapon ay naglakad lakad kami sa beach. Maraming nagpapacute sa kanya pero hindi na niya pinapansin ang mga ito. Laging ngiti ang binabalik niya sa tuwig makikita niya akong nakatitig sa kanya. Medyo malayo layo na rin ang nilakad namin. Papalubog na yung araw.

Naupo kami sa buhangin at pinagmasdan ang unti unting pagbaba ng araw.

“naaalala mo ba ang eksenang katulad nito?” tanong niya.

“ah sa tabing dagat malapit sa mall? Oo naman natatandaan ko. Natatandaan ko ang lahat ng nangyari nung araw na yun”

“pwede ba kitang halikan?”

“abah.. nagpaalam ka pa ha? Baka may kalokohan ka na naman?”

“seryoso ako”

“dito talaga?”

“oo dito. Tsaka gusto kong halikan mo ko katulad nung first kiss natin”

Ay hindi na talaga ako mag rereklamo. Pinikit ko ang aking mga mata at dinama ko ulit ang tamis ng unang halik naming dalawa sabay nitong bumalik ang naramdaman ko nung una niya akong halikan. Parang lalabas ang puso ko sa kaba. Pagkatapos niya akong halikan ay niyakap niya ko.

“halika na” tinulungan niya kong tumayo at pinagpag pa ang buhangin na dumikit sa short ko. Madilim na nung nakabalik kami sa hotel.

Nang nasa harap na kami ng pintuan ay piniringan niya ang mata ko.

“oi.. ano to?”

“basta, wag kang sisilip”

Narinig kong binuksan niya ang pinto ng kwarto at inalalayan niya ko sa pag pasok. Ang bango ng kwarto, amoy lavender.

“oh pwede mo nang tanggalin ang piring mo”

Maraming kandila, kulay lavender na mga kandila at ito lang ang nagbibigay ng ilaw sa kwarto.

“nagustuhan mo ba?”

“oo naman.. gustong gusto ko” inabot niya sakin ang isang boquet ng rosas at isang kulay lavender na teddy bear.

Umupo siya sa gilid ng kama “halika ka may regalo ako sa’yo” tinabihan ko siya sa pag upo at may kinuha siya sa bulsa niya na isang maliit na kahon. Binuksan niya ito at nakita kong kwintas ang regalo niya na cross ang pendant. May maliliit na diamond din na nakadikit dito.

“wow salamat mahal ko…”

“teka su.ot ko sa’yo” pero hindi din ako magpapahuli, meron din akong regalo sa kanya. Alam ko hindi kasing mahal to ng regalo niya at hindi na rin bago para sa kanya to. Binilhan ko ulit siya ng t shirt na may logo ni super man.

“ako rin merong regalo sa’yo” inabot ko sa kanya ang t shirt at tuwang tuwa talaga ito.

“wow salamat mahal ha”

Tumayo siya at hinubad niya ang kanyang t shirt na suot. Pero imbis na suotin ang t shirt na binigay ko ay nilagay niya ito sa gilid kasama ng t shirt na hinubad niya.

“oh suot mo, gusto kong makita”

“later na..”

“bakit?”

“magka candle light dinner pa tayo” tinignan ko ang paligid ng kwarto pero wala naman akong nakitang lamesa.

Nakita ko na lang na hinubad ni Paul ang short niya. Naman… candle light dinner nga pero sa kama. Oh sheet para siyang model ng underwear. OMG parang tutulo ang laway ko.

Nilapitan niya ko at hinubad niya ang aking damit. Next thing I know naka higa na ko sa kama at nakapatong siya sakin na brief lang ang suot.

Buong gabi na romansa ang nangyari. Una nagpipigil pa kong mag ingay pero sinabihan niya ako na mag ingay at mag mura ako hanggat gusto ko kasi wala naman si Ray. Kaya yun nga, pagkatapos pumutok pahinga ng konti tapos sabak na naman ulit sa labanan.

Hindi pa kami nakuntento bumaba pa kami sa sahig tapos hanggang sa tinitira na niya ako sa harap ng bintana. Syempre sinara ko yung kurtina hehehe. Umabot kami hanggang sa banyo, naku grabe tong asawa ko. Natawa pa siya nung tinanong ko siya kong naging porn star sya dati.

Hindi sa nagmamayabang ako pero mga alas kwatro na nang madaling araw nung matapos kami sa aming kabaliwan na dalawa. Nang pumasok ako sa banyo at nanalamin ay pansin kong may mga pasa nako sa bewang, at may mga marka ng kagat sa leeg at dib dib ko. hai tinodo talaga niya. Sakit nga ng balakang ko.

Oh Ano guys? ayos bah? hehehe

HS2-12

Eto na po yung bagong chapter. Sana po magustuhan nyu.. Thanks po sa patuloy na pag subaybay.. Enjoy reading po :)

Enzos POV

Pauwi na kami ngayon ni Paul matapos ang limang araw na bakasyon. Sobrang saya ko talaga. Excited akong umuwi para makita ang anak ko, hai na miss ko siya sobra.

Hindi ko pa nga na aayos ang mga dinala namin pero agad kong tinawagan si mama para ipaalam sa kanya na nakauwi na kami at nang maihatid niya si Ray. Nag ring lang nang sandali at bigla itong naputol. Tinawagan ko ulit pero bigla nang naging unattended ang phone ni mama.

Nagsimula na kong mataranta at kabahan. Para akong sira na dial ng dial pero wala talaga akong marinig na ring.

“oh mahal ba’t ganyan ang itsura mo?” tanong ni Paul.

“eh kasi tinatawagan ko si mama para ipaalam na nakauwi na tayo pero nag ring lang nang sandali tas unattended na”

“baka na low bat lang, alam niya naman na ngayon tayo uuwi mamaya lang ay andito na sila”

“eh kinakabahan ako eh”

“ssssh… ayos lang ang anak natin. Si mama pa” at niyakap ako ni Paul sabay halik sa ulo ko. “nagtext na rin ako sa kanya kanina na pauwi na tayo” dugtong pa niya.

Ewan ko siguro nagiging o.a lang talaga ako. Oo nga, alam ni mama na ngayon kami uuwi, baka sinusulit niya rin ang pagkakataong kasama ang apo niya. Kahit kinakabahan ako ay pilit ko pa ring kinakalma ang aking sarili. Na isip ko na lang na magluto ng paborito ni mama, ang pochero baka maya maya ay andito na sila. Dito na lang sila maghahapunan.

“wow ang bango niyan ah.. ano yan?”

“pochero…”

“paborito ni mama yan”

“naisip ko kasi na dito na sila maghapunan kasama natin”

“mahal sasabihin ko sa’yo ubusin mo nang iluto yung natitirang baboy, alam ko mag te take home niyan si mama.. uhmmmm amoy pa lang halatang masarap na” ang sabi ni Paul, pero inamoy niya yung leeg ko pero hindi ang niluluto ko.

“ayan ka na naman..”

“oh ano na naman?” pa inosente niyang tanong.

“eh hindi naman yung niluluto ko yung inaamoy mo kundi yung leeg ko. ikaw talagang lalake ka, kahit kailan malibog ka”

“hmmm… ayaw pa kunwari pero kinikilig at gusto din naman niya..” pabulong niyang sabi.

“anong sabi mo?”

“wala sabi ko ihahanda ko na lang ang lamesa”

Umabot na nang alas otso nang gabi pero wala pa rin ang anak ko, wala pa rin sila mama. Kinukutuban na’ko ng hindi maganda. Tinawagan ko ulit si mama pero unattended pa rin ang telepono niya.

“natatakot na’ko, anong oras na wala pa sila mama.. tinawagan ko hindi pa rin nag riring..” parang naluluha na ang mata ko. ewan ko ba parang may mali kasi.

“halika, pupunta tayo sa bahay nina mama baka andun sila. Hai ano ba tong si mama, hindi man lang nagsabi kung nakauwi na sila” ang sabi bi Paul na medyo naiinis na.

Sumakay kami ng kotse at dali daling tinahak ang daan papunta kina mama. Parang hindi na ako mapakali. Diyos ko po, sana pagdating namin dun sa bahay nina mama, sana andun lang sila. Kahit aircon ang kotse, ay grabe ang pawis ko.

Pagdating namin sa bahay nina mama ay iilan lang ang ilaw na nakasindi. Agad bumaba si Paul ng kotse at parang walang katapusang nag doorbell. Maya’t maya pa ay binuksan ni ate Beth ang gate, isa sa mga kasambahay.

“ay sir Paul, sir… magandang gabi po, pasok po muna kayo” ang bati sa’min ng kasambahay.

“ate Beth, andyan na ba sila mama?” ang tanong ni Paul.

“ah eh, wala pa po eh.. kahapon pa po sila umalis nang papa mo kasama yung anak nyo”

“san ho nagpunta?”

“sabi ng mama mo pupunta daw sila dun sa tita Rita mo dahil fiesta dun. Sabi niya ngayon daw sila uuwi, nagluto pa nga ako ng hapunan nila”

Hindi na talaga tama ang mga nangyayari. Mag aalas diyes na ng gabi. Sinubukan kong tawagan uli si mama pero unattended talaga ang phone niya. Pagkalipas ng ilang sandali ay nag ring ang cellphone ni Paul.

“si mama tumatawag” ang sabi ni Paul at agad niya itong sinagot.

“hello ma… asan na kayo?” ang pag sagot niya na may halong pagkairita “oo, bakit po?… ha? Anong nangyari? sang ospital?” bumalik muli ang matinding kaba sa dib dib ko nang marinig ko ang word na ‘ospital’ “miss kumusta yung batang kasama nila?” nagkatitigan pa kaming dalawa ni Paul. kita ko sa mga mata niya ang pagka shock “miss teka… napuputol ang boses mo… miss! Shit!”

“bakit anong nangyari?!”

“sina mama daw na aksidente!”

“ano?! Kumusta sila? Yung anak natin?” parang hindi ako makahinga, naaksidente sina mama at kasama nila ang anak namin.

“hindi ko naintindihan ang sinabi ng nurse. Punta tayong ospital ngayon”

“diyos ko po!” ang sabi ni manang Beth.

Diyos ko sana ok lang sina mama at ang anak namin. Habang tinatahak namin ang daan papuntang ospital, nakita namin sa hindi kalayuan na may mga umiilaw at maraming tao. Nang papalapit kami ay hindi ko alam kong mahihimatay ako o kung mamatay na talaga ako. Nakita namin ang sasakyan nina mama, wasak na ang harapan nito at maraming dugo. Nabangga ito ng isang ten wheeler na truck na nagkakarga ng tubo.

“mahal gusto ko nang makarating sa ospital, kinakabahan ako baka kung anong nangyari sa anak natin” nakita kong umagos ang luha ni Paul habang nagmamaneho. Alam kong hindi ako dapat mag isip nang ganito, pero sa itsura ng sasakyan parang imposible na mabuhay pa ang mga sakay nito. Para itong niyuping lata at nagkalat ang dugo sa paligid nito.

---

“miss may dinala po bang dalawang matanda at bata na isang taong gulang?” tanong ni Paul sa nurse na nasa information.

“opo, kayo po ba si Mr. Paul Velasquez?”

“yes miss ako yung kausap mo sa telepono kanina”

“sir ikinalulungkot kong sabihin pero dead on arrival ho ang dalawang matanda”

Biglang sumikip ang dib dib ko sa sinabi nang nurse.

“miss asan na sila kailangan ko silang makita”

“sir mas makakabubuti po na hindi nyo na po muna makita ang sitwasyon nila”

“bakit!? Bakit?! Gusto ko lang naman silang makita!”

“sir huminahon na po muna kayo” ang sabi ng nurse.

Niyakap ko uli si Paul at pilit siyang pinakalma “Paul… ma upo ka muna please…” kahit ako ay nabigla sa nangyari. Lahat tayo takot mamatay at mamatayan ng minamahal sa buhay. Natatakot din ako sa tuwing maiisip ko na darating din ang araw na iiwan din ako ni nanay at tatay.

Hindi ko alam kung ano ang gagawin o sasabihin ko kay Paul. Masakit nga para sakin na maikling panahon lang ang pinagsamahan namin ni mama at papa kaya hindi ko ma imagine kung gano kasakit ito para kay Paul.

“sir, sunod po kayo sakin”

At sumunod din naman kami sa nurse at tinungo ang isang kwarto. Kahit papano ay nabawasan ang lungkot na nararamdaman ko nang makita ko si Ray na nakahiga sa ospital bed at mahimbing na natutulog. May iilang sugat ito sa kanyang mukha. Wala siyang kamuwang muwang kung anong nangyari sa lolo niya.

Itutuloy…..

HS2-13

Eto na po yung UD. Sana po magustuhan nyu. Pasensya po kung bitin at hindi masyado maganda ang nakaraanfg chapter. Salamat po sa lahat ng patuloy na nagbabasa at nag vovote, pati na rin sa mga silent readers.. Love you all… Enjoy po :)

Enzos POV

Limang buwan na nung namatay sina mama at papa. Lilipat na kami sa bahay nina mama, wala naman kasing titira dun dahil walang kapatid si Paul. Sina nanay at tatay tsaka ang kapatid ko ay lilipat dun sa bahay namin ni Paul. Ang bahay naman nina nanay ay gagawing isang pa upahan, pero patuloy pa rin ang karinderya business ni niya.

Ang ingay na ng anak namin, marunong na siyang magsalita at kumakanta pa. May mga naiwang bakas ng malagim na aksidente sa kanyang mukha. May pilat ito sa kilay at sa bibig dahil sa mga bubog na tumalsik sa kanya nung manyari ang aksidente. Mabuti nga hindi siya nabulag o kaya’y naputulan ng kamay at paa. Kaya lubos ko na ipinagpapasalamat sa diyos dahil magkakaroon pa siya ng isang normal na buhay.

Marahil meron talagang mga anghel na nagbabantay sa sanggol na tulad niya. Kasi nung maaksidente sina mama ay nakita siyang umiiyak sa back seat ng kotse at natakpan ng stuff toys na bigay sa kanya ni tita Rita. Maliban kina mama at papa, ang mga stuff toys na yun ang naka saksi sa malagim na aksidente. Sa wakas ay natapos na rin ang paghakot namin ng iilang gamit. Parang maninibago siguro ako, sobrang laki ng bahay nina mama at iilan lang naman kami dun kasama ang tatlong kasambahay.

“ma, pa.. dito na kami titira” ang sabi ni Paul habang hawak hawak ang isang picture frame kung saan nakalagay ang larawan ni mama at papa. Dinala na ng mga kasambahay ang mga bag na may lamang damit namin sa aming kwarto. Sabi ni Paul dun daw kami sa kwarto ni mama at papa pero hindi ko yata kayang matulog dun. Alam ko namang hindi kami mumultuhin nina mama pero parang nakakapanindig balahibo isipin na matutulog ka sa kama ng mga taong pumanaw na, kaya pumayag si Paul na dun na daw kami sa dating kwarto niya.

“anak, mahal.. hali kayo may papakita ako sa inyo” ang aya sa’min ni Paul habang nakaupo kami sa kama. Lumabas kami ng kwarto at tinungo ang isang kwarto. Nang buksan niya ang pinto at pinaandar ang ilaw ay namangha ako sa aking nakita. Ang cute nang design at ang saya ng itsura ng buong kwarto. Kwarto ito para sa baby. May mga naka display na mga laruan at mga stuff toy at nakita ko na ang ibang laruan ay yellowish na ang kulay

“halika dito anak, dito ka” kinuha ni Paul si Ray at nilagay sa loob ng isang crib na old fashion ang style. Nahagip nang aking mata ang isang picture frame na nakapatong sa isang maliit na cabinet sa dulo ng kwarto. Picture nang isang baby ang nakalagay dito kaya nilapitan ko para tignan. Medyo may kalumaan na din ang itsura ng picture. Teka kamukha ni Ray ang baby na nasa picture kaya kinuha ko ito at pinagmasdan ng maigi.

“ako yan mahal, ito yung kwarto ko nung baby pa ako” mas namangha ako nung sinabi ni Paul na kwarto niya ito. Ang galing kasi kahit may kalumaan na ang mga gamit sa loob pero maganda pa rin ang kundisyon ng mga ito.

“talaga mahal? Ikaw tong nasa picture? Naku kung ganun pagdating nang araw kasing gwapo mo rin yung anak natin”

“oo naman, ito tignan mo oh” binuksan ni Paul ang maliit na cabinet at ang mga drawer. Pinakita niya pa sa’kin yung mga gamit pati mga damit niya nung baby pa siya.

Natulala si Paul nang buklatin niya ang isang photo album at bigla na lang siyang lumuha. Nakita kong tinitignan niya ang picture nung bata pa siya na kasama niya sina mama at papa na nakaupo sa isang bench sa isang park. Nakaramdam na naman ako ng kirot, nagkalat kasi ang picture nina mama at papa sa bahay, siguradong hindi siya makaka move on sa pagkawala ng mga ito.

“kung gusto mo, balik na lang tayo dun satin, baka kasi lalo kang malungkot dito” ang sabi ko kay Paul habang nakahawak sa kanyang braso. Ngumiti lang siya sakin at hinalikan ako sa noo.

“okey lang ako mahal, gusto ni mama na dito tayo tumira. Kahit nung nabubuhay pa siya ay lagi niyang sinasabi na pag dumating daw ang araw na wala na sila, gusto niya tayo ang tumira dito” ang mahabang sabi ni Paul. Tumango lamang ako at binigyan siya ng isang ngiti.

---

“mahal… gising.. gising na…” naramdaman ko ang dahan dahang pag yug yog sa’kin ni Paul. Pagtingin ko sa orasan ay alas sais na nang umaga, hindi ko pa naihahanda ang suot niya para sa trabaho, hindi pa’ko nakapagluto nang almusal! Sheeeet! Sa sobrang pagmamadali ko sa pagbangon ay nahulog ako sa kama, yung balakang ko pa talaga ang tumama sa sahig. Ouch! Pero imbis na tulungan ako ni Paul ay tumawa lang siya.

“aray ko…” hindi pa rin ako makatayo sa sobrang sakit at maluha luha na ang mata ko.

“naku masakit ba? Naku kawawa naman ang asawa ko..” ang sabi ni Paul habang tinutulungan akong umupo sa kama. Abah nagtanong pa kung masakit daw. Nainis ako kaya sinabunutan ko.

“aray! Ba’t ka nananabunot?”

“una pinagtawanan mo’ko! tapos tatanungin mo pa’ko kung masakit?”

“sorry..”

“Ewan ko sa’yo”

“hmmmm…. Gusto mo lang lambingin eh” ang sabi ni Paul sabay kurot sa pisngi ko. Pero sinamaan ko siya ng tingin.

“halika na mahal” ang sabi ni Paul sabay kuha kay Ray mula sa crib.

“mmmmmwaaah.. ayan ah…” hinalikan niya ako sa pisngi “halika na mag almusal na tayo. Nakaluto na si manang Beth ng pagkain” ang sabi ni Paul kaya sumunod na rin ako.

“magandang aga po sir Paul, sir Enzo” ang bati ni manang Beth.

“Naku manang masyado naman po kayong pormal, Enzo na lang po ang itawag nyu sa’kin” sabi ko.

“sige Enzo” ang medyo nahihiyang sabi ni manang Beth.

Naninibago ako kasi hindi nila ako hinahayaang humawak ng walis o kahit mag hugas man lang ng lato. Sabi ni manang Beth sila na daw bahala sa mga gawaing bahay. Pati paglalaba sila na rin, pero buti na lang hinayaan nila akong magdilig ng mga halaman. Hai hindi ako sanay sa buhay donya. Sabi pa ni Paul kuha daw kami ng yaya ni Ray pero ayoko. Gusto ko kasing ako mismo ang mag alaga sa anak namin tsaka pag kumuha pa kami ng yaya dagdag bayarin na naman, andito lang naman ako sa bahay dahil ayaw din ni Paul na magtrabaho ako.

---

After lunch ay nagpaalam ako kay manang Beth na lalabas ako sandali para mang grocery. Ubos na kasi mga diaper at iba pang ginagamit ng anak ko. Sinama ko na rin si Ray para makapag pahinga naman sina manang Beth.

Habang papalabas kami ng mall ay nakita ko si Clyde na may kasamang lalake, pero hindi ko nakita ang itsura ng lalake. Hindi naka uniporme ng pang pulis si Clyde ngayon. Take note magkahawak sila ng kamay nung kasama niyang lalake. naks! Mukhang may jowa na si mokong ah, sana nga nahanap na niya yung taong para sa kanya, nakita ko silang sumakay ng taxi. Hindi na ako nag abala na tawagin pa siya, hehe ayokong masira ang moment nila. Masaya akong makita na nakikipag date na si mokong.

Mga alas sais na nang hapon ng makabalik ako. Narinig kong may may nagpapatugtog ng music sa loob ng bahay at mukhang may mga tao kasi nadidinig ko na may nagtatawanan.

“tulungan na kita diyan Enzo” ang sabi ni manag Beth sabay kuha ng isang grocery bag.

“salamat ho. Mukhang ang daming tao sa loob ah”

“ay oo.. dumating si sir Paul kasama niya yung mga kaibigan niya” Iniisip ko baka dumating si Jake galing abroad kaya dali dali akong pumasok.

Pero parang nag iba yung mood ko nang makita ko kung sino ang mga nandun. Ang bad influence na si Andrew tsaka yung ibang asungot na kasama ni Paul nung puntahan ko siya sa isang club. Nang iinis ba tong Andrew na to? Naka ngiting aso pa habang nakatingin sa’kin. Kung alam niya lang na parang gusto ko siyang suntukin kahit isang beses lang, siya kaya ang naka empluwensya kay Paul na mag marijuana.

Nag iinuman sila, dito pa talaga sa sala ng bahay ha.

“mahal andito kana pala” tumayo si Paul at nilapitan ako tsaka inakbayan “halika pakilala kita sa mga kaibigan ko” ang malambing pa niyang sabi “mga pare hindi ko pa pala siya napapakilala ng maayos sa inyo, siya yung asawa ko si Enzo at ito yung anak ko si Ray. Mahal sila yung mga bago kong kaibigan si Mark, Chris at Boyet” ang pagpapakilala ni Paul sa kanila.

Ayokong maging bastos kaya nginitian ko lang sila. “sige akyat muna ako, maiwan ko na muna kayo”

Bago ko lang sila nakilala. Ang aangas ng mga itsura, alam ko mali na eh judge ko sila dahil sa kanilang itsura pero parang hindi ko kasi sila feel na maging kaibigan ng asawa ko lalong lalo na yung Andrew na yun. parang kumukulo ang dugo ko pag nakikita ko siya. Naalala ko din yung sinabi ni Paul dati na dinalhan daw nya ng babae si Paul sa opisina nito. Alam ko may kinalaman din siya kung bakit nagsisigarilyo si Paul.

Para makalimutan ko yung inis ko ay nagkulong na lang ako dun sa kwarto kasama yung anak namin. Dinalhan na lang ako ni manang Beth ng hapunan. Nakinig na lang ako ng music gamit ang ipod ko nang makatulog si Ray. Nadidinig ko kasi ang halakhak nung Andrew na yun. Hai Ewan.

Ano na naman kaya ang mga susunod na mangyayari? Hehe

Abangan….

HS2-14

Eto na naman yung UD. Hehehehe Nagkaroon ng sariling isip ang aking mga daliri at biglang nagkaroon ng revelation sa chapter na ito. Basahin nyu na!!!! Hehehehehe Sana magustuhan nyu po. Enjoy Reading! :)

Paul POV

Alam kong na bad mood si Enzo nung makita niya kung sino ang mga kasama ko. Hindi ko rin siya masisi. Sila kasi yung mga kasama ko nung nadatnan niya ko sa isang club noon.

“dude, mukhang masama ang timpla ni misis ah. Pano ba yan mukhang hindi ka makaka iskor mamaya?” ang sabi ni Andrew sabay ngisi.

“sira.. baka pagod lang yun sa kaka pamasyal”

“okey sabi mo eh” ang sabi ni Andrew at uminom uli ng beer. Kami na lang dalawa ang naiwang umiinom. Umalis na kasi sina Mark at Chris dahil tinawagan sila ni Don Alfonso. Maya maya ay nag ring ang phone niya at tila nataranta siya.

“dude sagutin ko muna to” at agad siyang lumabas.

“sige, puntahan ko muna si Enzo” sabi ko at tumango lang siya.

Tama nga si Andrew, bad mood si Enzo. Kaya pupuntahan ko muna. Nang papalapit ako sa kwarto ay naririnig ko ang tawa ng anak namin.

“wow ang saya ah, pwedeng makisali” sabi ko pagbukas ko ng pinto. Tinignan lang ako ni Enzo at binalik ang atensyon sa pagkulit sa kay Ray. Oo nga syempre bad mood nga noh.

Kaya nilapitan ko siya at na upo sa kama, alam kong naiinis siya kasi matulis na naman ang nguso niya kaya naisipan kong halikan siya sa pisngi. Pero wala pa rin siyang reaksyon.

“ba’t kasama mo sila?” ang tanong niya.

“nagkayayaan lang uminom” sabi ko sabay haplos sa likod niya “tsaka mabait naman sina Chris at Mark”

“eh yung Andrew na yun?” alam ko naiinis siya kay Andrew, alam niya kasing na empluwensyahan ako nito sa pag gamit ng marijuana “okey naman sakin na nakikipag inuman ka paminsan minsan. Sakin lang baka gumamit ka ulit. Ayoko ko nang maulit yung nangyari dati tsaka ngayon pa lang sinasabi ko sa’yo tigilan mo yang paninigarilyo” niyakap ko siya at hinalikang muli sa pisngi.

“wag kang mag alala, hindi na’ko gagamit ng bawal. Nagyaya sila na sa labas daw kami uminom pero tumanggi ako, kaya sabi nila dito na lang daw sa bahay”

“siguraduhin mo lang ha,”

“oo nga wag ka nang mainis. Balikan ko muna si Andrew dun sa baba, umuwi na kasi sina Mark eh”

Enzos POV

Mabilis na nakatulog si Ray, siguro napagod din sa kakagala namin kanina. Alam talaga ni Paul pag bad mood ako, siguro nababasa niya ang laman ng isip ko. Nung dati ok pa ang dating ni Andrew para sa’kin., pero simula nung huli ay parang na iirita ako sa tuwing makikita ko ang pag mumukha niya. Ewan ko ba, gusto ko siyang sapakin sa tuwing makikita ko siya lalo na pag ngumisi siya na parang lasing na aso.

Isa siya sa mga close friend ni Paul pero parang ayokong maging magkaibigan pa sila lalo pa nung nalaman ko na siya pala ang dahilan kung bakit gumamit ng marijuana si Paul na muntik nang maging dahilan para masira ang aming pamilya.

Hindi rin maganda ang kutob ko sa dalawa pa nilang kasama kanina. Hindi sa nagmamaganda ako pero wagas makatingin yung isa. Alam nyu yung tingin na parang may malisya. Pero kahit ganun wala akong karapatan na deadmahin sila at baka mapahiya din si Paul.

Lumabas ako ng kwarto at sumilip kasi ang tahimik. Nakita ko si Paul na mag isang umiinom sa sala. Pinagkibit balikat ko na lang ito, baka kasi nag cr si Andrew kaya bumalik na lang ako sa paghiga. Mas mabuti ngang dito na sila uminom kaysa pumunta sa kung saan saang bar. Hindi naman sa wala akong tiwala kay Paul pero mas magiging payapa ang isip ko kung alam kong dito lang siya nakikipag inuman kasma ang mga kaibigan niya.

Pinatay ko na ang ilaw para matulog na, lumalalim na rin kasi ang gabi.

Nagulat ako ng may narinig akong naglalakad sa labas nang bahay at pagtingin ko sa bintana ay may anino ng dalawang lalake at mahinang nag uusap. Dahan dahan akong lumapit sa bintana para malaman kung sino ang dalawang lalake na nag uusap.

“bakit ka nagpunta dito? Hindi ka niya dapat makita” boses ni Andrew ang nadinig ko “sabi ko naman kanina sa’yo diba, puntahan na lang kita mamaya sa apartment mo” inis na sabi niya.

“sabi mo may mga kasama kayo? Ba’t parang kayo na lang dalawa dun sa loob?” huwwaat? Totoo ba tong naririnig ko? boses ni Clyde yun… hindi ako maaring magkamali! Holy crap!

“hinaan mo yung boses mo pwede. Umalis na yung dalawa naming kasama”

“umuwi na tayo please…” pagmamakaawa ni Clyde.

“uubusin na lang namin yung natitrang alak tas susunod na’ko sa’yo” ang sabi ni Andrew pero hindi ko narinig na nagsalita si Clyde. “look, nakikipag inuman lang ako sa kanya.. wala akong ibang balak na gawin ok?” ang paliwanag ni Andrew.. pero bakit? May binabalak ba siyang masama kay Paul?

“Andrew alam ko na gustong gusto mong matikman sa kama yang kaibigan mo. Siya yung kaibigan na kinikwento mo nung magka chat pa lang tayo diba?” ang sabi ni Clyde at narinig kong huminga ng malalim si Andrew. Parang hindi ako makapaniwala sa narinig ko. Si Andrew? Gustong matikman ang asawa ko?

“Clyde noon yun, iba na ngayon.. May Enzo na si Paul, may anak na rin sila. Alam mong adik ako pero hindi ko kayang gawin ang iniisip mo”

“sorry”

“okey lang yun naiintindihan ko, wag kang mag alala ikaw lang ang titikman ko hehehe” ang sabi ni Andrew. Ano? Sila na bang dalawa?

“sira ulo ka talaga, sige na uuwi na’ko. Basta aasahan kitang pupuntahan moko sa apartment ko. Nakita ko sa anino na halatang naghalikan sila.

“sige pasok na ko, baka magtaka si Paul at lumabas at baka mabugbog kapa”

Ano ba tong mga nangyayari? Kala ko ba straight tong si Andrew? Tsaka pinagnanasahan niya pala ang Paul ko. Hayop to ah. Tapos gusto siya ni Clyde.

Narinig ko na wala siyang balak gawin kay Paul pero hindi ako dapat magkaroon nang kumpyansa na walang gagawin ang Andrew na yun. Madali din namang ma turn on si Paul. Sumilip ako sa pintuan ng kwarto at hindi talaga ako umalis sa kinatatayuan ko. Nagtatawanan pa silang dalawa at pagkalipas ng ilang minuto ay nag paalam na ito para umalis at hinatid siya ni Paul sa labas ng bahay.

Ilang sandali ay pumasok na uli si Paul sa bahay at ni lock ang pinto tsaka pinatay ang ilaw sa sala. Agad akong nahiga sa kama at narinig kong pumasok siya sa kwarto. Narinig ko pa ang kanyang pag hikab.

Nahiga siya sa kama at hinalikan niya pa ako sa pisngi.

Dinilat ko ang aking mata.

“oh gising ka pa pala” tanong niya.

“hindi kasi ako makatulog eh”

“bakit naman?”

“hindi ko rin alam” niyakap niya ako at sinisil ng halik.

“uhmmm andito na’ko matulog ka na” ang huli niyang sinabi at tsaka niyakap niya ako ng mahigpit.

‘May pagnanasa si Andrew kay Paul? Tapos may relasyon si Clyde tsaka si Andrew? Ano kaya ang kahihinatnan nang lahat ng to?’

Abangan… hehehehe

HS2-15

Magandang gabi WP readers. Sa mga walang sawang nag aabang sa UD ng kwentong ito, maraming salamat, you know who you are. I know hindi perfect tong story na to and of course it’s not as good and humorous like other bxb stories here in WP.

Sa mga nag comments at nag pm for there suggestions, Salamat po i’ll take note of these. But for now ipagpapatuloy muna natin ang unfinished business ni Paul at Enzo :)

Btw guys if you have time, basahin nyu rin ang fantasy themed na story na ginagawa ko. Mananatili Ka Sa Aking Alaala ang title.

Pag pasensyahan nyu na ang UD na to may pumapasok kasi sa isip ko na nagpapaiba sa mood ko.

Mwa! love you all!

Paul POV

Masaya ako dahil bumabalik na lahat sa ayos ang takbo ng buhay namin. Kakalungkot lang kasi hindi na naabutan nina mama at papa ang pag lago ng resto. Natapos ko na ring bayaran ang hiniram kong pera sa kaibigan ng daddy ni Andrew. May naiwang pera sina mama para sa’kin pero mas pinili kong bayaran ang utang ko gamit ang perang pinaghirapan ko. Itatabi ko na lang perang iniwan sa’kin ni mama at papa para sa anak namin ni Enzo.

Kahit nakainum kagabi ay maaga pa din akong nagising. Gusto ko kasing ipagluto si Enzo, kahit kailan hindi ako magsasawang iparamdam sa kanya ang aking pagmamahal. Minsan na’kong nagkamali at nasaktan ko siya, pero pinapangako ko na hindi na muli mauulit iyon.

“good morning” ang sabi ni Enzo at hinalikan ako sa pisngi “ang aga mo namang nagising, ako na dyan, maligo ka na”

“ako na tatapusin ko na to”

“baka ma late ka…”

“ok lang… maaga din namang pumapasok si Andrew… eh handa mo na lang ang lamesa, maya maya lang tapos na to” sabi ko sa kanya.

“ang saya mo yata maha?” tanong ni Enzo

“Oo naman, masaya ako kasi kahit papano nakabangon na ang resto, tsaka natapos ko na ring bayaran ang inutang ko”

“huh? Bakit? I mean kanino ka nangutang?” hindi ko pala nasabi sa kanya na nangutang ako.

“ah pasensya ka na mahal kung ngayon ko lang nasabi ko. Naalala mo nung nagkasakit si Ray noon? At tsaka nung alam mo na?” hindi ko masabi yung time na nagkabisyo ako, naunawaan naman niya ang ibig kong sabihin “naubos yung per na para sa resto pati yung ibang ipon natin, kaya nagpatulong ako kay Andrew na manghiram nang pera sa kaibigan ng daddy niya”

“mabuti naman kung ganun mahal. Siya nga pala, gusto ko sanang dalawin si nanay. Matagal na rin na hindi ko siya napuntahan”

“ah oo naman, hatid ko kayo mamaya tas sunduin ko na lang kayo sa hapon”

“sige mahal, salamat huh.. miss na miss ko na kasi si nanay eh at tsaka siguradong miss niya na rin tong apo niya. Narinig mo yun baby? Pupunta tayo kay lola ngayon..”

Hinatid ko sina Enzo sa bahay ni nanay Elsa. At kitang kita sa itsura ni nang makita niya ang kanyang anak at apo.

“wow ang laki na ng apo ko” ang sabi ni tatay sabay abot ng kanyang apo tsaka hinalikan ito. Lumapit ako sa kanila tsaka nag mano.

“naku tamang tama ang dating nyu nakahanda na ang almusal kain ka muna Paul” sabi ni tatay.

“naku tay salamat ho, pero kailangan ko nang pumunta sa resto, tsaka hinatid ko lang tong si Enzo at si Ray”

“ah ganun bah, eh di mamayang hapunan na lang, ingat ka”

“sige po tay, salamat po. Nay una na’ko”

“sige anak, ingat ka” si nanay

“bye daddy…” ang sabi ni Enzo at kinaway kaway pa ang kamay ng anak namin. Nagpaalam na’ko at masiglang pumunta sa resto.

Enzos POV

“anak, kumusta naman kayo?” ang tanong ni nanay habang nakatingin sa kay tatay na aliw na aliw sa apo niya.

“okay naman po nay, bumalik na ho sa dati ang lahat”

“mabuti naman kung ganun”

“anak, wala ba kayong balak na bigyan ng kapatid tong anak nyu?” tanong ni tatay.

“okay na po muna ako sa isang anak lang. Tsaka mahigit isang taon pa lang yang si Ray, hindi pa po ako maka get over sa pag pupuyat”

“ay dapat bigyan nyu ng kapatid tong apo ko, baka maging spoiled brat to pag dating ng araw” ang sabi ni tatay at parang kinikilatis ang itsura ni Ray.

Hindi ko lubos maisip na nasa ganitong sitwasyon na ako ngayon, may gwapong asawa at may anak pa. Dati sabi ko sa sarili ko na tatanggapin ko na lang kung tatanda ako mag isa, pero Malabo nang mangyari yun, dahil may Paul na at Ray sa buhay ko.

Si tatay na muna ang nag bantay ng karinderya. Nagpaturo ako kay nanay kung pano mag bake ng cake. Ngayon ko lang uli naka bonding si nanay, ang bilis ng oras at dumating na si Paul para sunduin kami.

Dun muna kami naghapunan at pagkatapos ay umuwi na kami.

“Magandang gabi sa inyo sir” sabi ni manang Lisa pag pasok namin sa bahay “sir Paul may naghanap ho kanina sa inyo”

“sino po yun manang?” tanong ni Paul.

“Alfonso daw po ang pangalan eh, akala ko nga kakilala ng mama at papa mo pero hindi eh, kayo po ang hinahanap”

“sinabi niya ho ba kung bakit?”

“wala po siyang pasabi kung ano, nung sinabi ko na wala ho kayo dito ay nagpaalam din ho siya agad”

“sige manang salamat”

Kita ko sa itsura ni Paul ang labis na pag tataka. “sino ba yun at bakit ka hinahanap?”

“si Don Alfonso siguro yun, siya yung inutangan ko”

“di ba natapos mo nang bayaran ang utang mo sa kanya?”

“oo, pero hindi ko alam kung bakit niya ako hinahanap”

Pinagkibit baikat na lang ni Paul iyon. Importante sa kanya ay nabayaran na niya ang kanyang pagkaka utang at wala siyang dapat na ipangamba.

Clydes POV

Ewan ko kung bakit niya ginawa ito sa kaibigan niya, pag nagkataon gulo na naman ito. Parang wala lang sa kanya ang ginawa niya.

“Drew kailangan mong ibalik yang pera sa may ari. Tsaka madadamay sina Paul at Enzo sa ginawa mo. Hindi ka ba naaawa sa kaibigan mo? Pinagkatiwalaan ka niya”

Pero hindi pa rin ito umimik at tinignan lang ako.

“alam mo naiinis ako sa sarili ko eh, pulis ako pero eto, hinahayaan kitang gumamit ng droga at ngayon naman hinayaan kitang magnakaw”

“Come on! Wala akong ninakaw.. hiniram ko naman to sa kaibigan ni daddy”

“Oo hiniram mo pero sinabi mo kanina na hindi mo binigay kay Don Alfonso ang binabayad ni Paul”

Ewan ko kung bakit minahal ko tong sangganong to, parang na iinsulto ang pagiging pulis ko sa ginagawa niya. Nadulas ang dila niya at nasabi niya sa’kin na hindi niya nabigay kay don Alfonso ang perang binabayad ni Paul. Two hundred thousand pesos lang daw ang gustong hiramin ni Paul, pero limang milyon ang sinabi niya kay don Alfonso. Malaking gulo talaga ito.

“ayaw mo non? Makakaganti ka na sa kanya, diba na iinis ka sa taon yun?” ang nakangisi niyang sabi.

“hindi ako ang issue dito kundi ikaw. Kaibigan mo siya.. Andrew naman.. pag nagkagulo may mga madadamay na mga taong wala namang kasalanan lalo na si Enzo”

“p*tang ina naman! Hanggang ngayon kapakanan pa rin ni Enzo ang iniisip mo! Ginagawa ko to para sa’tin sana maging masaya ka na lang. Hindi ko ibabalik ang pera , Tapos!”

Hai ewan ko na lang, para na rin akong kasabwat niya. Mali talaga tong ginagawa niya, pero hindi ko rin siya kayang ipagkanulo.

HS2-16

Good afternoon Wattpaders! Kumusta? Eto na naman ang bagong kabanata. Hai Nagutom ako bigla haha.. Salamat talaga sa pagsubaybay sa istoryang ito. Teka ilang beses na ba akong nagpasalamat? hahaha.. Sad to say pero mukhang ilang chapters na lang magtatapos na ang kwentong ito. But wait! Theres more! Kaya abangan… 

Please vote kung nagustuhan nyo.. Comments ang suggestions will be greatly appreciated. Happy reading!

Pauls POV

Ilang araw nang hindi pumapasok si Andrew, unreachable yung phone niya. Wala rin siya dun sa condo niya. San nagpunta ang mokong na yon?

Hai.. tumambak tuloy ang trabaho. Dinala ko na sa bahay ang mga hindi ko pa natapos.

Nagising ako sa isang halik sa aking pisngi.

“lumipat kana dun sa bed, sasakit yang katawan mo” sabi ni Enzo. Nakatulog pala ako sa study table at mag aalas dos na nang madaling araw sa relo.

“sige, ililigpit ko lang to”

“ako na, sige na mahiga kana dun” antok na antok na rin ako kaya hinayaan ko na lang siyang iligpit ang mga folders. Sobrang bigat ng mga talukap ng mata ko at agad din naman akong nakatulog.

Nagising ako ng mag isa sa kama, pag tingin ko sa relo ay alas onse na ng tanghali. May narinig akong yabag ng paa sa labas ng kwarto. Agad akong bumangon at lumabas, nakita ko si Enzo na nag lalagay ng mga damit sa sala. Bahagya pa siyang tumigil at nakiramdam nang papalapit ako sa kanya pero hindi niya ako tinignan.

“mahal, ba’t ka nag eempake?” ang nag aalangan kong tanong sa kanya. Wala akong nakuhang sagot, nakita ko lang na kumunot ang noo niya.

“babe ang tagal mo naman diyan bilisan mo aalis na tayo” may narinig akong boses ng lalake sa labas ng bahay.

“sandali na lang babe lalabas na’ko” ang tugon ni Enzo sa lalakeng nagsalita. Ano ba tong nangyayari? Tama babe yung narinig ko? nagtawagan sila nang babe? May kirot na’kong nararamdaman sa puso ko, hindi na tama ang nagyayari.

Hinawakan ko si Enzo sa kamay pero agad niya itong tinanggal “ano bang nangyayari?” pero wala pa rin akong nakuhang sagot. Sinara na niya ang zipper ng malaking bag at mabilis na tinungo ang pintuan. Ni hindi siya lumingon.

“Enzo ano tong nangyayari?!” nag umpisa na akong mataranta. Nang marating ko ang pintuan ay nakita kong tuloy tuloy si Enzo sa paglabas ng gate. Sa labas ng gate ay may naka park na puting kotse at may lalakeng nakatalikod.

Parang piniga ang puso ko nang makita ko si Enzo na lumapit sa lalake at hinalikan ito sa labi.

“Enzo!” sigaw ko, pero tila wala silang narinig. Tumakbo ako papunta sa kanila pero pumasok na si Enzo sa kotse.

“Enzo! Ano ba tong nangyayari?!” ang tanong ko sabay katok sa bintana ng kotse. Sinundan ko ito pero unti unting bumilis ang pag takbo ng kotse hanggang sa hindi ko na naabutan.

Hindi ko talaga ma intindihan kung bakit nangyari ito. Meron na pala siyang iba, pero bakit hindi ko napansin yun? sobrang sakit ng nararamdam ko. pakiramdam ko’y parang hinataw ng isang daang beses ng baseball bat ang puso ko.

Iniwan na niya ako ng bigla bigla. Wala na ang taong nagpapaikot nang mundo ko, ang taong pinaka mamahal ko. Nanatili akong naka luhod sa gilid ng kalasada. Hindi ko na makuhang tumayo, nawala pati ang lakas ko.

Pagmulat ko nang aking mga mata ay nasa loob pa rin ako ng kwarto. Nanaginip pala ko.

Pagtingin ko sa relo ay alas onse na nang tanghali. Wala akong marinig na kahit na ano mang ingay. Biglang umusbong ang matinding kaba sa dib dib ko. Bumangon ako at lumabas ng kwart, nakita ko si Enzo na nasa sala may tinutuping mga damit kaya agad ko siyang nilapitan.

“Mahal… anong ginagawa mo?” pero hindi siya sumagot. Naku hindi maari, nananaginip pa rin pa ako.

Nilapitan ko siya at hinawakan sa braso.

“mahal.. gising ka na pala” kinuha niya ang earphones na naka lagay sa tenga nya “pasensya kana ha? Kanina ka pa ba dyan? sobrang lakas ng music. Nagugutom ka na ba? Halika kain na tayo”

Napatulala na lang ako, akala ko kasi nagkatotoo ang panaginip ko.

“masama ba pakiramdam mo?” pero imbis na sagutin ay niyakap ko siya.

“oi… ok ka lang ba mahal?”

“nanaginip kasi ako, iniwan mo raw ako at sumama ka sa ibang lalake”

“panaginip lang yun, bakit may dahilan ba ako para iwan ka?”

“sa pagkakaalam ko wala naman”

“wag mo na ngang isipin yang panaginip mo, halika na kumain na tayo. Siguradong gutom lang yan”

Haist.. akala ko talaga nagkatotoo ang panaginip ko. Masyado lang siguro akong stressed.

Clydes POV

Wala nang ginawa si Andrew dito sa condong pinagtataguan niya kundi ang mag lasing at manood ng tv. Hindi ko na alam kung anong gagawin ko sa kanya. Ilang beses ko na siyang kinumbinsi na ibalik na ang pera kay don Alfonso, pero nauuwi na lang palagi sa away.

“tumayo ka nga dyan at dun ka matulog sa kama” ang sabi ko sa kanya habang nililigpit ang mga bote at iba pang kalat sa sahig. “ano bang plano mo sa buhay mo ha?” nagkamot lang ito nang ulo at nakita ko ang inis sa mukha niya.

“pwede ba, wag mo kong umpisahan ngayon. Tsaka alam ko na naman ang patutunguhan ng usapan na to” pagmamaktol niya.

“may option ka namang hindi magtag, ang gawin mo ibalik mo yang pera. Tapos ang problema”

“eh sa ayoko ko nga! Bakit ba masyado kang concern sa kanilang dalawa ha? Para naman satin to eh”

“para satin? Ang alin? Yung pag takbo mo sa inutang mo at nangdamay ka pa ng ibang tao. Drew naman… “

“bahala ka Clyde.. kung hindi mo ko kayang pakisamahan, pwede kang umalis at nakalimutan ang lahat ng kung anong meron tayo ngayon” parang bigla akong nabingi sa mga sinabi niya. Ang sakit nun ha.

“fine!” agad akong pumasok sa kwarto at nag empake ng mga damit ko. Masyado na ring na aapakan ang pagiging pulis ko dahil sa mga ginagawa niya. Siguro hindi naman ako mahalaga sa kanya at hindi niya ako ganun ka mahal dahil bago pa lang ang aming relasyon.

Abala ako sa pag lagay ng mga damit ko sa aking bag, umaasa ako na papasok siya sa kwarto at pipigilan ako. Naisip kong bumalik na lang dun sa apartment na tinitirhan ko dati.

Mabigat ang aking paghakbang, nang lumabas ako nang kwarto ay tinignan ko si Andrew, pero ni hindi siya sumulyap man lang. Nakatutok lang ang kanyang atensyon sa telebisyon. Hanggang sa tuluyan na nga akong nakalabas ng condo unit niya, umabot na ako sa elevator pero walang Andrew na pumigil sa aking pag alis. Okey time to move on…

Pauls POV

Halos hindi na ako magkanda ugaga sa mga gawain sa mga paper works sa resto, calculate dito, pirma dun. Hai siguradong bugbog na naman ang katawan ko nito.

*tok *tok *tok

“pasok”

Nagulat ako sa iniluwa ng pintuan. Hayop na to ngayon lang nagpakita tong ugok na to, naka ngiting aso pa.

“T*ng ina pare san ka galing?”

“dude.. easy lang magpapaliwanag ako”

“san ka ba nagpunta ha?”

“may pinuntahan lang akong kamag anak dude emergency lang”

“wow siguro naman, marunong kang mag text o mag dial ng number sa phone mo at sabihin na hey dude mag tampisaw ka muna dyan sa trabahong tatambak sayo” sarkastiko kong sabi sa kanya. “nakaka bad trip ka pare alam mo ba yun”

“pare sorry na… kaya nga agad akong pumunta dito eh” kinuha ko ang nagka patong patong na mga folders at nilapag sa harap niya.

“oh ayan, na miss ka na ng desk mo. Pasensya na pare pero na iirita talaga ako sa’yo”

Nagkamot na lang siya nang ulo at hindi na umimik. Dinala niya ang mga folder sa desk niya at nagsimulang buklatin ang mga ito.

HS2-17

Enzos POV

“Ray wag kang malikot”

“hayaan mo na siyang magtatakbo andito lang naman siya sa loob ng bahay” sabi ni Paul.

“Baka makabasag pa sya and worst madapa”

“hayaan mo na nga, parte yan ng paglaki nya” hai naku, magiging spoiled talaga tong anak namin. Nakikita ko na balang araw magiging konsintidor itong si Paul pagdating kay Ray. Mahigit isang taon palang si Ray pero eto’t nakikipag wrestling kay Paul sa sofa.

“wow ang saya ah” parang masisira ang araw ko, ewan ko ba kung bakit mabigat ang dugo ko sa Andrew na to.

“oh dude napadalaw ka?”

“gusto ko lang dalawin tong inaanak ko… uhmmm ang cute cute mo talaga” ang sabi ni Andrew sabay halik sa pisngi ni Ray.

“c’mon Enz… don’t give me that look… past is past..” nakita niya kasing inirapan ko siya.

“Oo nga naman mahal..” naku isa pa tong Paul na to. Hai kung alam mo lang na natatakam yang kaibigan mo sa’yo.

“teka dude, kuha lang ako ng makakain mo”

Mukhang na intriga ako bigla at nagtanong sa kanya habang nasa kusina si Paul. “oh kelan mo balak bigyan ng kalaro yang inaanak mo?” kita ko sa mata ni Andrew ang pagka shock at natagalan pa ito sa pag sagot. Sige Andrew ano ngayon ha?

“ah eh… wala pa eh, wala pang babaeng nagkamali..” at nagbigay ito ng isang pilit na tawa.

“weeeh? Babae nga ba ang hinihintay mo?” nginisihan ko siya “joke lang!!!!” ang pagbawi ko sa aking sinabi. Bigla na lang siyang natahimik.

“oi Drew, joke lang.. eto naman…” naku masyado na yatang obvious na alam kong lalaki pala talaga ang gusto niya. Wag lang siyang magkakamaling taluhin si Paul, papatayin ko talaga siya.

“oh ba’t biglang tumahimik?” tanong ni Paul nungdumating siya…

“wala naman.. Andrew kain ka muna, ako ang nagluto ng cake…”

“wow… mukhang ang sarap ah” agad inabot ni Andrew ang cake na dinala ni Paul at nilantakan ito. Masasabi ko na mahal niya ang kanyang inaanak. Sinusubuan pa niya.

Pauls POV

Madalas akong managinip ng masama. Sa lahat ng panaginip ko ay nandun si Enzo. Kadalasang eksena ay nakikita ko siyang lumalayo at minsan may kasamang ibang lalake, lalake na hindi ko nakita ang mukha ni minsan.

Nagigising ako sa pag yug yog sakin ni Enzo sa twing binabangungot ako, minsan naman ay mag isa ako sa kwarto at luhaan. Hindi ko alam kong ano ang ibig sabihin ng mga panaginip ko. ‘Mahal alam mo ba mas nanaisin ko pa na ako ang unang mamatay. Kasi baka mabaliw ako pag nawala ka’ yun ang mga salitang biglang lumabas sa kanyang bibig nung isang araw.

Eto na naman ako ngayon, nakaupo sa gilid ng kama. Nagising na naman ako sa isang masamang panaginip. Biglang bumukas ang pinto ng kwarto at nakita ko na naman ang kanyang ngiti, ang ngiti na nagpapagaan sa loob ko. Nilapitan niya ako at naupo siya sa aking tabi. Hinawakan niya ako sa magkabilang pisngi.

“yung masamang panaginip na naman?” ang tanong niya sa malambing na tono. Tumango lamang ako. binigyan niya ako ng isang matamis na halik sa labi at napatingin lang ako sa mga mata niya.

“tama na nga yan… panaginip lang naman yan eh…” ang sabi niya at niyakap niya ako.

“halika na nga, sa sobrang kakatulog mo kung ano anu na ang napapanaginipan mo” hinawakan niya ang kabilang kamay ko at hinila.

“mahal mo ako diba?” humarap siya sakin at parang nagtaka sa aking tanong.

“oo naman… ano bang klaseng tanong yan?” pero hindi na ako nakasagot.

“halika na nga, ikaw alam mo gutom lang yan.. halika na nagluto ako ng brownies”

Hindi ko talaga alam kung ano tong nararamdaman ko, hindi ko kasi ma intindihan. Minsan parang ayaw ko nang matulog dahil sa mga napapanaginipan ko. Nababaliw na siguro ako.

Wala naman akong napapansin na kakaiba sa mga kilos niya pero nang dahil sa mga panaginip na yun ay hindi ko maiwasang mag isip na baka may ginagawa siyang hindi maganda pag nakatalikod ako. Pero pano? Andito lang naman siya sa bahay at inaalagaan ang anak namin. Sabi kasi ng iba hindi nagtatagal ang ganitong klaseng relasyon.

“oh anyare?” ang pabiro niyang sabi. Naupo ako sa lababo sa may laundry, siya naman ay naglalaba ng mga damit ni Ray.

“wala naman..”

“ba’t ang tamlay mo?”

Huminga ako ng malalim…

“panaginip lang yan.. tsaka ba’t naman kita iiwan” sabi ni Enzo.

“sabi daw nila hindi daw nagtatagal ang isang relasyon ng katulad sa’tin” hindi ko alam pero bigla na lang lumabas sa bibig ko ang mga katagang iyon na siya namang dahilan para kumunot ang noo niya.

“una yung panaginip ngayon naman nagiging nega ka na. Hai naku Paul baka may ginagawa ka na namang kalokohan, kung ano anu na naman yung naiisip mo” nararamdaman kong nairita siya sa aking sinabi.

“alam ko yag laman ng utak mo, ngayon pa lang sasabihin ko na sa’yo na walang katotohanan yan. Wag kang magpadala sa mga panaginip mo. Panaginip lang yan”

Pag lipas ng mga araw ay hindi na muli ako dinalaw ng bangungot. Wala nang panaginip na palaging gumagambala sa pagtulog ko.

---

Patungo ako ngayon sa bahay nila nanay Elsa para sunduin sina Enzo at Ray. Padgdating ko sa bahay ay nadatnan ko si nanay na naka upo sa sofa, nilapitan ko siya at nag mano.

“magandang hapon po nay” ang bati ko kay nanay Elsa. Pumasok naman si tatay Bert galing sa likod ng bahay kasama ang apo niya.

“oh andito na pala yung daddy mo oh” sabi ni tatay Bert.

“asan po si Enzo nay?”

“nagpaalam na aalis muna saglit kasi may bibilhin daw. Pero maya maya andito na yun”

Sana nagsabi na lang siya sakin para ako na lang ang bumili o di kaya’y hinintay niya na lang ako.

Magaalas sais na ng gabi sa relo ko, sabi ni nanay mga alas kwatro pa daw siya ng hapon umalis kaya naisipan ko siyang tawagan.

“hello mahal”

“oh asan ka na?”

“pabalik na ako dyan, bumili lang ako ng mga vitamins ni Ray”

“sana nagbilin ka na lang sakin o hinintay mo na lang ako para naipag drive kita”

“okay lang mahal, pabalik na ako diyan antayin nyo ko ok?”

“sige mahal, ingat… I love you”

“I love you more”

Nagsimula akong kutuban ng hindi maganda nang makita kong pasado alas otso na ay wala pa rin si Enzo kaya tinawagan ko siya ulit. Nakakailang dial na ako pero ring lang nang ring, nag text na lang ako sa kanya pero wala pa rin eh.

“oh na kontak mo?” tanong ni tatay Bert.

“ring lang po ng ring eh”

Naisipan kong tawagan si ate Beth para ipaalam na baka late kaming makauwi dahil hindi pa nakakabalik si Enzo.

“Hello sir Paul”

“ate Beth, kumain na lang kayo diyan, baka mamaya pa kami makauwi hindi pa kasi nakakabalik si Enzo eh”

“hindi po kayo magkasama?”

“hindi po, may binili kasi siya kanina, hanggang ngayon hindi pa nga nakakabalik dito sa bahay ng nanay niya”

“ganun po ba? Kani kanina lang andito ho siya, kumuha po ng mga damit. Pagkatapos ho nun ay sumakay siya sa isang itim na starex na nag aantay sa labas” ang sabi ni manang na siyang ikinagulat ko.

“ano po? Nakita nyu ba kung sinong kasama niya?”

“hindi po eh, binati nga namin siya pero hindi po niya kami pinansin”

“sige po manang salamat po..” ata binaba ko na ang telepono.

Ito na ba yun? ito ba ang ibig sabihin ng mga panaginip ko? pero bakit?

Bigla na akong nakaramdam ng kirot sa dib dib ko. Kani kanina lang sabi niya pabalik na siya, tapos nalaman ko na lang na umuwi siya nang bahay at kumuha ng damit niya.

Nang makauwi kami ni Ray ay agad kung tinungo ang kwarto namin. Wala na dun ang iba niyang mga damit. Gulo gulo ang loob ng cabinet at nagkalat ang mga hanger sa sahig.

Sinubukan ko siyang tawagan pero unattended na ang kanyang cellphone. Hindi na ako nag abala na mag text sa kanya, hindi ko kasi ma intindihan kong anong nangyayari. Bakit bigla bigla na lang siyang umalis? Sa pag kakaalam ko’y wala naman akong ginawa para layasan niya ako.

Siguro ito na yun, siguro nagsawa na siya sa’kin.

Araw araw akong nag antay pero walang Enzo na umuwi, walang tawag, walang text kahit ni blanking text message wala talaga. Araw araw kong tinatanong ang sarili ko kung ano ba ang ginawa kong mali o kung ano bang pagkukulang ko.

Mas nanaisin ko pang managinip ng masama kaysa sa ganito. Isa itong bangungot na kelan man ay hindi na’ko magigising. Parang mababaliw na ako sa kakaisip, gusto ko siyang makausap, gusto kong malaman kong anong dahilan. Tatanggapin ko naman kahit masakit, basta malaman ko lang kung anong naging dahilan ng paglayo niya.

“sir Paul may nagpadala ng sulat” ang sabi ni manang Beth sabay abot ng isang putting sobre.

“salamat po manang”

Agad kong binuksan ang sobre at lumakas ang kabog sa dib dib ko, isang sulat mula kay Enzo at sulat kamay niya ito. Nanginig ang mga kamay ko habang binabasa ang sulat.

Dear Paul,

            Sinabi mo nung nakaraan na hindi nagtatagal ang relasyon katulad ng sa'tin. Siguro nga tama ka. Unti unting nawala ang pagmamahal ko sa'yo.  Habang binabasa mo ang sulat na to, marahil masaya na ako kung nasan man ako ngayon. Patawarin mo ako kung tinago ko sa'yo kung anong nararamdaman ko. Nakakalungkot isipin na ganito ang kinahantungan nating dalawa, pero wala na talaga, wala na akong nararamdaman para sa'yo.

            Matatanggap ko kung isumpa mo man ako ngayon. Patawarin mo rin ako dahil wala akong lakas ng loob na sabihin sa'yo to ng harapan. Baka balang araw magkaroon ako ng lakas ng loob para harapin ka.

            May ilan lang akong hihilingin sa'yo, wag mong papabayaan ang sarili mo. Palakihin mo rin ng maayos si Ray at wag mo siyang papabayaan. Wag mo ring pigilan ang sarili mong magmahal muli. 

            Oo minahal kita, pero sisikapin kong mabura ka na sa puso't isipan ko. Alam kong balang araw makakalimutan mo rin ako, hindi lang talaga ako ang taong para sa'yo. 

            Hanggang dito na lang ang lahat, paalam na sa'yo.

Enzo,

Hindi, hindi totoo ito totoo. Sobrang sakit, parang gusto ko na lang wakasan ang buhay ko. Hindi ako makapaniwala sa mga nabasa ko. Gusto kong isipin na panaginip lang ang lahat ng ito, gusto ko nang magising. Walang katotohanan ang lahat ng ito.

Itutuloy….

:x-

HS2-18

Pauls POV

Parang wala nang saysay ang buhay ko, para akong pinatay. Dalawang linggo na mula nang iniwan niya kami ni Ray. Pati sina nanay Elsa at tatay Bert hindi makapaniwala na ginawa yun ni Enzo. Pero kahit sobrang sakit ay hindi ako nakaramdam ng galit sa kanya. Maging ako ay hindi naniniwala sa nabasa ko. Bakit bigla bigla na lang nagkaganun.

Para akong sira ulo na tawag nang tawag sa number na unattended. Send lang ako ng send ng text message kahit alam kong hindi niya naman siguro nababasa ito.

Hindi ako kumbinsido sa sulat na nabasa ko. Ba’t biglang nagka ganun? Wala naman akong napansin na kakaiba sa kilos niya. Nasa bahay lang naman siya at inaalagaan ang anak namin. Nagtanong din ako kina manang Beth kung umaalis ba si Enzo sa twing pumapasok ako sa trabaho pero wala naman daw.

Hindi.. hindi totoo yung mga nabasa ko sa sulat.

Nasa gitna ako ng pag iisip ng pumasok si Andrew sa opisina ko.

“dude, tama na yan..” sabi ni Andrew sabay tapik sa’king balikat. Tinignan ko lang siya nang saglit at ibinalik ang atensyon ko sa computer. “dude.. wag mo sanang masamain, pero bilang kaibigan mo gusto kong makita kang masaya. Look it’s been two weeks since he was gone”

“I appreciate you dude. Pero you must understand, marami na kaming pinagdaanan at hindi ganun kadali kalimutan ang lahat”

“pare pano ka makaka move on if you won’t accept the truth?”

“truth about what dude?!” medyo tumaas ang boses ko, mukhang hindi ko gusto ang tono ng pananalita niya. Akala niya siguro ganun na lang yun.

“truth na wala na Enzo. I’m just concerned dude… pano ka magmamahal muli kung ganyan ka”

“dude wala na akong ibang mamahalin kundi si Enzo , tapos! Please dude stop, bago ko makalimutang kaibigan kita”

“cool down dude… and I’m sorry.. wait I know what you need, saglit lang” biglang tumalikod si Andrew .

“wait dude.. I don’t want surprises. Baka mamaya may babae na namang papasok dito sa office” inunahan ko na siya. Baka kung ano na naman kasing kalokohan ang nasa isip niya.

“masyado kang strikto man… kukuha lang ako ng maiinom pampalamig ng ulo mo”

“whatever dude” at tuluyan na nga siyang lumabas.

After five minutes bumalik sya na may dalang fruit shake “here you go dude” sabi niya sabay lagay ng isang baso nang shake sa harapan ko.

“thanks”

“sure dude… inumin mo na yan, para lumamig na yang ulo mo”

Pagkatapos ng trabaho ay agad akong umuuwi sa bahay. Ang anak ko na lang ang sumasalubong at humahalik sa’king pisngi sa twing darating ako. Kahit saang parte ako pumunta ng bahay nakikita ko si Enzo. Nakikita ko siyang nagluluto sa kusina, naglalaba sa laundry at sa pag gising ko sa umaga nakikita ko siyang nilalasap ang init ng araw sa binta nang aming kwarto. He’s everywhere.

Hindi ko mapigilan ang maiyak. Sa tuwing papasok ako sa kwarto ay naaamoy ko ang cologne na gamit niya. May mga naiwan siyang damit na nakalagay sa laundry basket, sabi ni manang Beth lalabhan daw niya. Pero hindi ako pumayag, para akong asong ulol na inaamoy ang damit niya kahit na alam kong iiyak na naman ako pag ginawa ko yun.

Palagi akong nag aabang na makatanggap man lang ako ni isang text o missed call mula sa kanya.

Tuwing day off ko, ako ang nag aalaga kay Ray, para naman makapag pahinga din sina manang Beth. Ngayon ko lang na realize na nakakapagod pa lang mag alaga ng bata, ang sakit sa katawan. Although nakakasama ko palagi si Ray sa tuwing araw ng linggo at pag umuuwi ako sa bahay ay may mga kinagawian ito na wala akong ka alam alam.

“daddy….” Ang sabi ni Ray na tinuturo ang ref at binubuka ang bibig.

“anak.. kakatapos mo lang kumain ah”

“ah excuse me po sir, baka yung vitamins yung tinutukoy niya. Sa ganitong oras kasi pinapainum ni sir Enzo si Ray” sabi ni manang Beth.

“ganun po ba, teka lang anak, kukunin lang ni daddy yung vitamins mo”

Kinuha ko ang bote ng vitamins na nasa ibabaw ng ref. Wala nang laman ang isang bote kaya binuksan ko ang isang supot na naglalaman ng vitamins na nasa loob pa ng karton. Tinignan ko pa ang resibo at nakita ko ang petsa, ang petsa kung kelan umali si Enzo.

---

Tama ang hinala ko may mali dun sa sulat na nabasa ko mula kay Enzo. Dapat maging masaya ako ngayon dahil nagkita na kami ulit. Pero eto, parang sasabog ang dib dib ko sa kaba. Ang hayop na Andrew na yun, tinuring ko siyang kaibigan pero nakuha niyang gawin to sa’min.

Flashback

“ dude, sige na inum tayo, mag bar hopping tayo“

“ayoko”

“minsan lang naman ako magyaya sa’yo sige na”

“the answer is no dude” pag mamatigas ko.

“ok sige inum na lang tayo, dun sa bahay nyu.. ok lang ba?” hai kulit talaga nang isang to.

“ok”

“ok see yah later dude. Uwi muna ako, sunod na lang ako sa’yo” tumango na lamang ako. Ok nang sa bahay na lang kami mag inuman, kesa kung saan saang bar na niya naman ako dalhin.

Same routine pa rin, pagdating ko sa bahay ay ako ang nagpapakain kay Ray at nagpapatulog sa kanya. Paglabas ko nang kwarto ay sinalubong ako ng nakangising mukha ni Andrew. Mukha syang asong lasing.

“dude, kanina ka pa?”

“kararating ko lang”

Agad naming sinimulan ang pagtagay ni Andrew, akala ko kasama niya ang dalawa niyang alipores na sina Mark at Chris. Nakita kong dalawang case ng redhorse na litro ang dala niya.

“dude ang dami naman yata niyan?”

“pagbigyan mo na’ko. Alas otso pa lang, mahaba haba pa ang gabi”

“kahit kailan ulol ka talaga. Masiba ka sa alak” tinawanan nya lang ako. Sa may garden kami pumwesto at sinimulan ang inuman.

Mga apat na bote na ang na ubos namin pero parang hindi pa naman ako tinatamaan.

“dude jijingle lang ako” ang paalam ni Andrew. Malakas din ang resistensya niya sa alak, parang tubig lang niyang nilalagok ang redhorse.

Bigla namang pumasok sa isip ko si Enzo, ano na kaya ang ginagawa niya ngayon? Na mimiss din niya kaya kami ng anak namin. Nasa ganoong pag iisip ako ng tumunog ang cellphone ni Andrew na nakapatong sa lamesa.

Tinignan ko at rumehistro ang pangalan ni Chris kaya sinagot ko nalang.

“hello Chris!” magsasalita na sana ako para yayain siya na pumunta dito at makipag inuman ngunit tuloy tuloy na siyang nag salita.

“oy boss Andrew! Asan ka na? kanina ka pa namin inaantay dito. Sarap ng iniwan mong pulutan dito. Narinig ko pang tumawa ang kasama niya, siguro si Mark yun. Halata sa boses nito na nakainum. “tang Ina boss! Sobrang sarap. Mas masarap pa sa pke ang sikip, palaging virgin. Kaya siguro nagustuhan ni Paul tong si Enzo kasi wagas maka bj. Hinimatay pa nga nung knant*t ko kaya kinuryente ko para magising. Hayop kasi tong si Mark eh, magpapahinga lang tapos titirahin na naman niya ulit” nabigla ako at parang sasabog ang ulo ko dahil sa aking mga narinig. Mga hayop! Gusto ko siyang pag mumurahin pero hindi, dapat kumalma ako at sakyan lang ang mga sinasabi niya.

“ganun ba?” Sabi ko.

“Oo boss, balik ka na dito. Ikaw naman ang tumira sa kanya, mukhang mamatay na yata to eh” narinig ko pa ang pag ubo ni Enzo. Parang maiiyak ako na parang gusto kong mambugbog dahil sa mga sinabi ni Chris. Tama ba ang narinig ko kanina? Si Andrew ang may pakana nito?

“sige andyan na’ko maya maya lang” pinatay ko na ang tawag nung makita kong papalabas na si Andrew ng bahay. Hindi ko pa alam kong ano talaga ang nangyari pero parang gusto ko siyang bugbugin. ‘Magpigil ka Paul, kailangan mong malaman kung saan dinala si Enzo’ sabi ng isang parte ng utak ko.

“oh dude, ok ka lang?” tanong ni Andrew.

“ok lang ako medyo nahihilo lang ako” hayop ka alam mo bang gustong gusto kong basagin ang pagmumukha mo ngayon. “dude I’m sorry pero parang gusto ko nang magpahinga eh” nakita ko sa itsura ni Andrew ang pagkadismaya dahil sa sinabi ko.

“ hindi pa nga tayo nangangalahati oh“

“dude sorry talaga, pero tinatawag na ako ng kama”

“weeeh sabihin mo mag jjkol ka pa” ang sabi ni Andrew sabay tawa.

“ulol! Matutulog na’ko”

“ok, sabi mo eh”

Nang makasakay si Andrew ng taxi ay mabilis kong tinungo ang aking kotse at sinundan ang taxi na sinakyan niya. Habang nakasunod ako sa taxi ay may napansin din akong kotse na parang nakasunod din sa’kin.

Nakita ko na tumigil ang taxi sa harap ng isang abandonadong building. Paglabas ni Andrew sa taxi ay agad siyang pumasok sa building.

Dahan dahan akong lumapit para sundan siya. Lumingon muna ako pero wala akong nakita na mga kabahayan.

Madilim sa loob pero naaaninag ko naman ang daan. May nakita akong liwanag na nagmumula sa isang kwarto sa loob ng building.

Maingat akong humakbang papalapit sa kwarto at sumilip. Parang tinadtad na naman ng sak sak ang puso ko sa aking nakita.

Si Enzo walang malay, nakahandusay sa malamig na sahig. Walang saplot sa katawan, kitang kita ko ang mga sugat at pasa sa kayang katawan. Nakatali ang mga kamay at paa nito. Malaki rin ang pinayat niya.

Nakita ko na nilapitan siya ni Andrew na naka suot na lang ng boxer shorts.

“Gumising ka!” ang sigaw ni Andrew sabay sipa sa tiyan ni Enzo, dahilan para maubo ito.

“Andrew!” bahala na, wala akong armas na dala pero hindi ko makakayang tumunganga dito.

“oi tingnan mo nga naman… boss mukhang ang grasya na ang lumalapit sa’yo” sabi ng ugok na si Mark. Anong grasya? Disgrasya ang aabutin mo mamaya.

“Andrew anong ibig sabihin nito?!” tumingin pa si Andrew kay Mark at Chris tsaka ngumisi.

“matagal na tayong magkaibigan Paul, wala ka bang nahahalata?” sabi ni Andrew.

“ano bang pinagsasabi mo?!”

“gusto kita Paul, may lihim na pagtingin ako sa’yo” tumawa siya na parang baliw. “pakakawalan ko kayo sa ilang kundisyon. Kakalimutan natin na nangyari to, hindi kayo magsusumbong sa pulis, wala kayong pagsasabihan…” tumigil siya ng ilang sandali at lumagok ng alak “…at panghuli you need to make love with me…” binasa pa niya ng kanyang dila ang kanyang labi .

Nagulat ako sa mga sinabi niya at parang hindi ako makapaniwala. Napatingin ako kay Enzo na naka handusay pa rin sa sahig at wala pa ring malay.

Hindi ko alam kong anong gagawin ko. Unti unting lumapit si Andrew sa’kin and next thing I know halos magkadikit na ang aming katawan. “well? Kiss me..” sabi ni Andrew.

“Gawin mo na” sabi ni Chris.

Wala na talaga akong magagawa kundi pagbigyan si Andrew, alang alang sa kaligtasan ni Enzo. Naramdaman ko ang dalawang baril na nakatutok sa ulo ko.

“oh ano Paul? gagawin mo o hindi?” ang inis na sabi ni Andrew.

“look dude.. hindi ko…”

“shut the f*ck up!” hindi ko na natapos ang sasabihin ko nang biglang sumigaw si Andrew. Nakarinig din ako ng pagputok ng baril.

Napalingon ako at nakita kong isa isang bumagsak ang katawan nina Mark at Chris na nasa likuran ko.

Nakita ko si Clyde naka hawak ng baril.

“oh Clyde ikaw pala.. mukhang masaya to.. plano ko one on one lang ngayon parang threesome ang mangyayari” baliw na talaga tong si Andrew.

“Drew, tama na.. pakawalan mo na si Enzo..”

Tumawa na parang demonyo si Andrew “ano ako baliw? Hindi pa ginawa ni Paul ang kundisyon na hinihingi ko sa kanya. Kapalit ng kaligtasan nitong pinakamamahal niya, ang pinakamamahal nyo!” kinuha ni Andrew ang kutsilyo at tinutok ito sa leeg ni Enzo.

“oh ano Paul? pagbibigyan mo ba’ko? o gigilitan ko sa leeg si Enzo?!” galit na galit na ang itsura ni Andrew. Hindi ako sumagot sa kanya na siyang nakadag dag sa kanyang pagkainis at bahagyang sinugatan ang leeg ni Enzo gamit ang kutsilyo.

“Andrew please maawa ka, wag mong gawin to” pagmamakaawa ko sa kanya pero nginisihan lang niya ako.

“ba’t mo ba ginagawa to Drew?!” tanong ni Clyde.

“nagtanong ka kung bakit ha? Alam mo naman ang puno’t dulo nito” sabi ni Andrew at nakita ko ang pagtulo ng luha sa kanyang mga mata at tinitigan ako “alam mo Paul, ok na sana sakin kahit hanggang maging magkaibigan lang tayo eh. Pero nang dumating ang ptang inng to!” hindi na tinapos ni Andrew ang kanyang sasabihin at binatukan si Enzo.

“Andrew! Tama na!” sigaw ni Clyde iba talaga ang angas ng mga pulis. Wala akong nababakas na takot sa mukha niya. Diretso lang siyang nakatingin kay Andrew.

“isa ka pa! kahit na ako na ang kasama mo, pero yung kapakanan pa rin ng Enzo na to ang nasa isip mo!” naguluhan ako dun ah, may namagitan ba sa kanilang dalawa? “mabuti pa siguro patayan ko na lang talaga tong si Enzo” ang sabi ni Andrew na tumatawa habang lumuluha.

“masyado nang mahaba ang oras na binigay ko sa’yo Paul para mag isip pero parang wala kang pakialam”

“Drew, ibaba mo ang kutsilyo please” ang nagmamakaawang sabi ni Clyde kay Andrew.

“manood ka Paul!” ang sigaw ni Andrew.

Umalingaw ngaw ulit ang pagputok ng baril. Pag dilat ng mata ko ay nakahandusay na si Andrew sa sahig at wala nang buhay. Kasabay nito ang pag agos ng maraming dugo.

“Enzo! Enzo! Clyde

bilis

tumawag

ka

ng

ambulansya

!“

Ngayon andito ako sa ospital kasama si Clyde na hindi rin ma tigil tigil ang pag iyak.

“Excuse me sir” ang sabi ng doctor “stable na ang pasyente sa ngayon, we will still obrserve him in the next 24 hours. Malubha ang damage sa buong katawan niya dahil siguro sa pag suntok o pag palo ng matitigas na bagay. Dumanas din ng gutom at dehydration ang pasyente. Namamaga ang mata niya pero hindi naman ito nagtamo nang pinsala na ikakabulag niya. But despite of all na nangyari sa kanya, lumalaban ang pasyente. Wag po nating kalimutang ipagdasal siya… Excuse me”

Nahimatay si nanay Elsa nang makita niya ang sitwasyon ng kanyang anak. Hindi niya kinaya ang nakaka pangilabot na sinappit ni Enzo. Maging ako, hindi ko ma imagine ang hirap at sakit na dinanas niya sa taong tinuring kong kaibigan at pinagkatiwalaan ko.

Itutuloy…

HS2-19

Pauls POV

Isang araw pa lang kami sa ospital pero parang ang tagal na namin dito. Si Clyde nandito rin, sinabi niya sa’kin ang tungkol sa kanila ni Andrew. Sinabi niyang sa kabila ng ginawa ni Andrew ay mahal na mahal pa rin niya ito. Tulad ko ay matindi din ang kanyang pag aalala. Kasalukuyan ngayong inooperahan si Andrew para makuha ang bala sa kanyang ulo.

Nakatulog ako at nakapatong ang ulo ko sa kama ni Enzo. Nagising ako dahil may humawak sa kamay ko. labis na tuwa ang aking naramdaman nang makita kong nagising na siya. Agad kong tinawag ang doctor. Tinawagan ko na rin si nanay Elsa para ipaalam na gising na si Enzo,

“doc kumusta na ho siya”

“mabuting senyales ito na nagising na siya” panimula ng doctor “I suggest na dito muna siya hanggang sa gumaling ang mga bali sa kanyang katawan”

Nawala na lahat ng kaba sa dib dib ko at napalitan ng saya. Nilapitan ko siya para kumustahin.

“kumusta na’ng pakiramdam mo? Na uuhaw ka ba? Anong gusto mong kainin?” pero umiling lamang siya, wala ni isang salita na lumabas sa kanyang bibig.

Maya’t maya pa ay nagsimula na siyang umiyak. Puro sugat, pasa at may mga paso ng sigarilyo ang buo niyang katawan.

Flashback..

Enzos POV

Kailangan kong magmadali, para makauwi ako agad. Siguradong inaantay na’ko ni Paul. Pero lahat yata ng taxi, occupied. Hai! Kakainis naman oh.

Tumunog ang cellphone ko, tumatawag si Paul. naku siguradong nagtataka na yun kung bakit hindi pa ako nakabalik.

“hello mahal”

“oh asan ka na?”

“pabalik na ako dyan, bumili lang ako ng vitamins ni Ray”

“sana nagbilin ka na lang sakin o hinintay mo na lang ako para naipag drive kita”

“okay lang mahal, pabalik na ako diyan antayin nyo ko ok?”

“sige mahal, ingat… I love you”

“I love you more”

Nagulat ako sa isang starex na biglang tumigil at nagbusina sa harap ko. Biglang bumukas ang pinto ng sasakyan.

“Enz! San ka?” si Andrew pala and as always ay naka ngiting aso.

“sa kanila ni nanay” sabi ko.

“halika, sakay ka na dito sa’min.. idadaan ka na lang namin dun” pag yaya ni Andrew. Parang nagdadalawang isip ako kung sasama ba ako sa kanila. “Enz.. halika na, dumidilim na oh” kaya sumama na lang ako. Si Mark ang nag da drive, katabi ko si Andrew. Si Chris naman ay sa likuran nakaupo.

Tahimik lang kaming nakasakay sa sasakyan. Habang nag mamaneho ay nilingon ako ni Mark, kinindatan niya ako at nginitian.

Madilim na, pero natanaw ko ang daan at inaasahan ko na liliko ang kotse kasi yun ang daan papunta sa aming barangay. Kaya tinawag ko ang atensyon ni Andrew.

“Drew lumampas yata tayo?”

“sandali lang Enz may pupuntahan lang tayo saglit lang..” patuloy pa rin sa pagtakbo ang kotse.

“naku pasensya ka na Drew, kailangan ko nang bumaba.. inaantay na’ko nina Paul”

“Sandali lang tayo Enzo..”

“Drew ano ba?! Sinabi ng bababa na’ko!”

“ba’t ba ang init ng ulo mo sa’kin ha?!”

“Hindi ko alam ang mga pinagsasabi mo, Andrew kailangan ko nang umuwi!” ang sabi ko.

“Easy lang..” ang sabi ni Mark sabay himas sa hita ko kaya sinipa ko pero nakaiwas siya “oooohhhh… mabanngis.. gusto ko to..” ang sabi ni Mark

“ano bang gusto niyo?!”

“gusto kong makinig at sumunod ka sa mga ipapagawa ko sa’yo, kung ayaw mong may mangyaring masama sa kay Paul at sa buong pamilya mo” hindi ko maintindihan kung bakit niya ito ginagawa. Lahat na yata ng pagbabanta ay nasabi niya. Kinuha pa niya ang cellphone ko at sinira ang sim card. Pinakita niya rin sa’kin ang iba’t ibang klase nang baril na dala nila, gagamitin niya daw ito para patayin ang pamilya ko pag hindi ako sumunod sa gusto niya. Na unahan na ako ng takot, kaya sumunod na lang ako. Tumigil ang sasakyan sa harap ng bahay namin ni Paul.

“ngayon, gustong kong pumasok ka dun sa bahay nyu, kunin mo ang mga damit mo, bibigyan lang kita ng limang minuto para gawin yun. Pagkatapos ng limang minuto at hindi ka pa rin lumalabas, papasok kami diyan sa loob at papatayin ko lahat ng nandyan, naiintindihan mo ba?” labag man sa loob ko pero tumango na lang ako.

Agad akong pumasok sa bahay.

“magandang hapon po sir” ang bati ni manang beth, pero hindi ko na siya pinansin.

Pinatong ko sa ibabaw ng ref ang vitamins na binili ko para kay Ray. Tumakbo ako patungo sa kwarto at agad na nilagay ang mga damit ko sa bag. Hindi ko pa rin maintindihan kung bakit ginagawa to ni Andrew sa’kin. Oo naiinis ako sa kanya at alam niya yun, pero hindi naman siguro sapat na dahilan yun. Pagkatapos kong mailagay ang aking mga damit sa bag ay dali dali akong bumalik sa kotse.

“yan ganyan nga… maging masunurin ka lang…” ang sabi ni Mark sabay ngisi.

Umandar na ulit ang sasakyan, hindi ko na alam kung nasan na kami pero napakalib lib ng lugar. Pumasok kami sa isang abandonadong building.

Nang makapasok na kami sa isang kwarto ay inabutan ako ni Andrew ng papel at ballpen.

“gagawa ka ng sulat para kay Paul, isusulat mo kung ano ang sasabihin ko”

Pinasulat sa’kin ni Andrew ang mga salitang kailan man ay hindi ko kayang sabihin kay Paul. Sigurado ako pag nabasa niya ang sulat na to, labis siyang masasaktan. Parang gustong isak sak kay Andrew tong ballpen na hawak ko sa sobrang inis at galit.

“oh itali nyo siya” utos ni Andrew sa dalawa.

Tinalian nila ang aking kamay at paa. Sa sobrang higpit ay parang mababali ang mga buto ko.

“oh pano mga pare, kayo na muna bahala dito. Bahala din kayo diyan kay Enzo, basta wag nyu munang patayin. Hayop!! May plano ba siyang patayin ako?

“wag ka nang magpumiglas dyan.. para sa’n pa’t tinalian ka namin kung makakatakas ka rin naman? Behave ka lang may premyo ka mamaya” kanina pa’ko naiirita sa g*gong to. Nagulat siya nang bigla ko siyang dinuraan.

Isang napakalakas na sampal ang dumapo sa pisngi ko. Unti unti kong nalasahan ang dugo.

“Mark, tama na nga yan.. tumagay na tayo dito…” sabi ni Chris.

Lumapit si Mark kay Chris at inumpisahan nilang tumagay.

Nakaka pangilabot ang huni ng tuko na sumasabay sa huni ng mga kulig lig sa paligid. Nag kalat ang bote ng beer at soft drinks sa sahig. Nakatulog sa kanilang kina uupuan sina Mark at Chris.

Pagkakataon ko na to, pinipilit kong gumapang. Plano kong ikis kis ang tali sa matalim na bahagi ng ding ding.

“anong ginagawa mo ha?” nakita ko si Mark na nakatayo at naka ngisi. Nag sindi muna siya ng sigarilyo. “wag mo nang pahirapan ang sarili mo, tsaka diba sabi ko sa’yo mag behave ka?” umiling iling pa yung gago “tsk! Tsk! Tsk! Pero hindi ka sumunod..” huminga siya ng malalim “hai…. Sige na nga bibigay ko na lang sa’yo ang premyo mo”

Tinungo niya ang isang lumang cabinet at may kinuha. Bumilis ang tibok ng puso ko nang makita kong gunting ang dala niya. Pinapatunog pa niya ito.

“wag kang malikot ha?”

“anong gagawin mo ha?!” pilit akong nagpumiglas pero malaking tao si Mark at sobrang lakas niya. Bigla niya akong sinikmuraan.

“matigas talaga ang ulo mo..” parang wala na sa normal na pag iisip ang lalaking to, hindi ko alam kung anong plano niyang gawin.

Naramdaman ko na lang na ginugupit niya ang damit ko hanggang sa wala na akong saplot sa katawan.

Nakita kong naghubad si Mark at naka brief na lang siya, nag umpisa nang tumulo ang mga luha ko dahil sa takot. Hindi na maganda ito.

“Mark parang awa mo na” ang pagmamakaawa ko sa kanya, nanginginig na’ko sa takot.

“ssshhhh… wag kang umiyak mag sasaya tayo”

Nakadagan nasiya sa likuran ko. Wala akong laban, nakatali ang mga paa’t kamay ko. Dumura pa siya sa kamay niya at pinahid sa butas ko.

“Mark… wag mong gawin to..” naramdaman ko na lang na pilit na niya akong pinapasok. Napasigaw ako sa sobrang sakit.

“p*ta ang ingay mo!” kinuha niya ang brief ko na nakakalat sa sahig at pinasok sa bunganga ko. Awang awa ako sa sarili ko dahil hindi man lang ako makalaban.

“pare ba’t nag sosolo ka diyan?” ang sabi ni Chris.

“Halika dito pare, busalan mo yung bibig niya masyadong maingay eh”

Lumapit si Chris at lumuhod sa harapan ko na wala na ring saplot sa katawan, nakangisi siya na parang Diablo. Kinuha niya ang busal sa bibig ko.

“sana hindi mo binusalan, nakakalibog ang sigaw niya eh”

Kinuha niya ang lighter at pinaso niya ko, parang ma wawasak na ang lalamunan ko ng kaka sigaw. Binaboy nila ako, kung anu nong pinaggagawa nila sakin. Hindi pa sila na kuntento, kinuryente pa nila ako.

Sobrang hapdi ng katawan ko dahil sa paso ng lighter at sigarilyo. Sobrang hapdi ng p*wet ko.

Araw araw nila akong hinalay at pinaglaruan. Hanggang sa namanhid na ang katawan ko sa pambubugbog nila. Parang sasara na rin ang lalamunan ko, minsan kung hihingi ako ng tubig sa kanila, sinasaboy lang nila ito sa mukha ko at wala akong choice kundi inumin ang tubig na natapon sa sahig. Minsan naman iniihian nila ako sa mukha.

Pinapakain naman nila ako, kaning panis nga lang. Binubuhos lang nila sa sahig ang pagkain, sa sobrang gutom kinakain ko na lang.

“hoy gising!” naramdaman kong niyug yog ako ni Andrew gamit ang kanyang paa “akalain mo noh? Buhay ka pa hanggang ngayon. Oh ano ka ngayon ha? Marumi ka na, mas mabuti pa ang baboy kesa sa’yo”

Kahit hinang hina ay pinilit kong makapagsalita “hayop ka… patayin mo na’ko”

“wag muna, hindi pa kita papatayin ngayon. Pahihirapan pa kita” ang sabi ni Andrew tsaka sinipa ako sa tiyan.

Gabi na naman at nag iinuman ang dalawang demonyo. Naging routine na nilang gawin akong parausan. Nung mga nakaraang araw ay nakukuha ko pang umiyak at sumigaw ngayon hindi na. namanhid na ang buo kong katawan sa sakit. Hinihintay ko na lang na sunduin ako ni kamatayan. Bumigat na ang talukap ng aking mga mata at nahihirapan na akong humingi. Bigla na lang dumilim ang paningin ko.

Pag gising ko ay wala na ako sa madilim na building, pero nararamdaman ko pa rin ang pag kirot ng mga paso at sugat ko sa katawan. Akala ko hindi ko na siya makikitang muli, ako ko ay katapusan ko na. Heto siya ngayon sa tabi ko at palagi akong pinapakalma.

Itutuloy

….

HS2-20

Enzos POV

“hindi pa ba ako pwedeng umuwi? Baka pwede naman sigurong sa bahay na lang ako magpahinga” naiinip na talaga ako dito sa ospital. Limang araw pa lang ako dito pero, pakiramdam ko sobrang tagal na. Pabalik balik din si Clyde dito sa ospital. Nasa ICU kasi si Andrew.

“sabi ng doctor dito ka muna hanggang sa gumaling ka”

“eh lalong lalaki ang babayaran natin?”

“wag mo na munang isipin yan, importante gumaling ka at isa pa mas mabuti nang nandito ka, para ma tignan ka ng mga nurse pag nasa trabaho ako” hindi na nga ako naka angal, baka mapagalitan pa’ko at masabihan na ‘ang tigas ng ulo mo.’

Pumasok si Clyde sa kwarto na bagsak ang mga balikat.

“oh pare kumusta na?” tanong ni Paul.

Pero tulala lamang ito at dahan dahan kong narinig ang kanyang pag hikbi.

“wala na siya… wala na si Andrew”

Malaki ang naging kasalanan sa’kin ng lalaking yun at magiging plastic ako kung sasabihin kong hindi ako natuwa sa narinig ko. Pero mas nananaig ang awa ko kay Clyde. Sobra siyang nasaktan sa nangyari at alam kong nagi guilty siya.

---

“Mr. Velasquez?” ang pagtawag ng principal. Nakapamewang pa ito, grabe ang kolorete sa mukha. Halata sa mga guhit sa kanyang mukha ang katandaan at as usual matapang ang itsura. Syempre ganyan naman talaga ang image ng mga principal.

“Yes ma’am?” sabay naming sabi ni Paul. Nag sink in na talaga sa utak ko na si Mr. Velasquez na din ako kahit pa sa Brazil lang naman ako kilala sa apelyido na yun.

“Pasok kayo” at sumunod kami sa principal. Napansin ko ang isang lalake na mga nasa kwarenta ang edad katabi ang anak niya na putok ang labi.

Naupo ako sa tabi ni Ray na parang hanggang ngayon ay nag ngingit ngit pa rin sa galit. Ganitong ganito ang itsura ni Paul pag nagagalit. Alam ko na naman kung anong dahilan nito, dahil na naman to sa’min.

Mula nung tumungtong siya sa elementary ay lagi na itong napapa away dahil nga sa klase ng pamilya na meron siya.

“now Ray tell me what happened” ang seryosong tanong ng principal.

“kumakain po’ko sa canteen, tas bigla na lang pong lumapit tong si Jasper tsaka tinapon ang kinakain ko. Pinagmumura pa niya ko at kung ano anung pinagsasabi tungkol sa parents ko”

“eh bakit totoo namang-”

“Mr. Alonzo, you’ll have your turn later” ang sabi ng principal na medyo na irita sa pag sabat ni Jasper.

“eh ma’am nasabi na po niya ang parte niya, hayaan nyu naman pong mag explain tong anak ko” ang sabi nang lalake, naku mukhang may pinagmanahan pala tong anak niya.

Mukhang tuluyan nang nairita ang principal at tumayo ito bigla tsaka huminga ng malalim “okay! Para fair sa mga anak nyo…..” ang bitin na sabi ng principal. Naku wag naman po sanang ma kickout ang anak ko. Pangalawang school niya na to.

“Mr. Alonzo, Mr. Velasquez, both of you will be suspended for one week at pagbalik nyu maglilinis kayo ng library for two weeks pagkatapos ng inyong klase” ang mariing sabi ng principal.

“malas naman oh” ang sabi ni Ray sabay kamot sa ulo.

“actually Mr. Velasquez.. this is one of your lucky day, buti nga hindi ako nag desisyon na eh kickout kayong dalawa”

Hai salamat naman at hindi siya pinaalis sa school. Alam kong hindi okay ang ma suspend pero mas mabuti na to kesa sa magnahanap na naman kami ng ibang school.

Para talaga siyang si Paul, nakaupo siya sa back seat. Na malayo ang tingin.

Wala siyang imik hanggang sa makauwi kami sa bahay. Nakita kong lalapitan sana siya ni Paul ngunit pinigilan ko ito.

“ako na lang ang kakausap sa kanya”

Nilapitan ko si Ray na nakaupo sa sofa at bising busy sa pag pindot sa cellphone niya.

“dad I’m sorry..”

“sorry for what?” tanong ko.

“sorry because na disappoint ko na naman kayo ni daddy Paul”

“anak you don’t need to say sorry to us, actually kami nga dapat ang mag sorry sa’yo kasi kami ang dahilan kung bakit ka nasasabak sa gulo” na gi guilty din ako. Kami naman talaga ang dahilan kung bakit napapa away siya kadalasan. Masyado din kasing mainitin ang ulo nitong si Ray kaya madalas hindi nakakapag pigil.

Nilinis ko ang mga sugat niya sa mukha. Naalala ko tuloy ang araw na nakipag suntukan dun si Paul sa mga sunog baga.

---

Nilalasap ko ang preskong hangin na dumadampi sa aking mukha. Unti unting bumabalik sa alaala ko ang masasaya at masasakit na nangyari sa buhay ko, sa buhay namin ni Paul. Mga alaala ito na naging dahilan kung sino ako ngayon.

Sa lahat ng nangyari sa buhay ko natutunan ko na hindi batayan ang itsura pag dating sa pag ibig. Sino ba naman ako para magustuhan at mahalin ng isang Paul Velasquez. Nung una hindi talaga ako umasa na magtatagal kami.

Pero nagbago ang pananaw ko sa same sex relationship, Kasi kung tunay talaga ang pagmamahalan nyu sa isa’t isa, kahit ilang bagyo pa ang dumating sa relasyon nyu, magagawa nyung lampasan ang lahat ng ito.

Nag flashback ang lahat simula nung araw na nagkakilala kami, ang yung araw na nakita ko siyang nagkakape sa karinderya namin. Ang araw na hinalikan niya ako sa tabing dagat. Lahat nang yun sariwa pa rin sa aking isipan.

Aaminin ko, kilig na kilig pa rin ako sa tuwing naaalala ko na sinundan niya talaga ako sa cebu, yung halos araw araw ay pinapadalhan niya ako ng bulaklak tsaka yung pinaka magical na gabi, yung gabing hinarana niya ako. Hindi ko lubos maisip na ang gwapong tulad niya ay magpapaka old school at maghahabol sa isang katulad ko.

“oh malalim yata ang iniisip ng mahal ko ah?”

Hindi ko na malayang pumasok pala siya sa kwarto na may malapad na ngiti, ngiti na laging nagpapalambot sa puso ko. Sobrang saya ng nararamdaman ko.

Naiyak ako at niyakap na lang siya.

“bakit anong problema?”

Pero umiling lang ako. Binigyan niya ako ng isang mahigpit na yakap, yung yakap na nagsasabing ‘andito lang ako, mahal na mahal kita’

“Alam na alam mo talaga kung anong gagawin..” sabi ko…

“Mahal na mahal kita at konektado ang puso ko sa puso mo, kasi Soulmates tayo”

-Paul

Hi Soulmate 3

Sobrang saya ni Miguel kasi kahit hindi niya kaarawan, binigyan siya ng kanyang dad ng bagong kotse. Nagsimula na siyang mag drive at napadaan siya sa isang subdivision.

Nang papalapit na siya sa isang intersection ay biglang sumulpot ang isang lalakeng nakasakay sa bike. Inapakan niya ang preno, pero parang huli na ang lahat, mukhang makakasagasa yata siya. Sa sobrang kaba ay napapikit na lang siya at inantay na may kumalabog

(abah.. yung totoo, gusto mo ba talagang makasagasa?)

.

Pagkatapos ng ilang Segundo ay idinilat niya ang kanyang mata.

Nanginginig siyang lumabas ng kotse, kakabigay pa lang sa kanya ng kotse pero parang babawiin na agad sa kanya.

Nakita niya ang lalakeng dahan dahang bumabangon at ngumingiwi pa.

“hindi mo ba ako nakita?” ang tanong ni Miguel sa lalake.

“huh?”

“sabi ko hindi mo ba ako nakita o napansin?”

“syempre! Pano kita makikita bulag kasi ako. Ganito na ang mga bulag ngayon marunong nang mag bike!” abah mukhang maangas ang isang to ah “pambihira!” ang sabi pa nung lalake habang unti unting tumayo at isa isang pinulot ang mga nagkalat na lemon.

Hindi makalabas ang angas niya dahil natatakot siya na mag reklamo ang lalake at katakot takot na sermon na naman ang aabutin niya.

“tulungan na kita” ang sabi niya sa lalake nang makita niya itong pinapatayo ang bike.

“wag na! baka na istorbo pa kita nakakahiya naman sa’yo!” ang sarkastikong sabi nung lalake. Hindi na ito muli sumakay sa bike at nag umpisa na itong maglakad.

“sorry dude.. hindi na talaga mauulit” ang nag aalangan niyang sabi nang huminto ang lalake at lumingon.

“ay bakit hindi? Gusto mo bangga.in mo’ko tsaka atrasan!” ang sabi ng lalake at nagpatuloy na ito sa paglalakad. Napailing na lang si Miguel at pumasok balik sa kotse at parang sasabog pa rin ang dibdib niya sa kaba.

‘Wew, muntikan na yun ah’ ang sabi ni Miguel sa sarili.

Hi Soulmate 3

ABANGAN