Intro :3

How would you celebrate Christmas if it only means hurt,death and loneliness to you? Isa kang lalaking ngyaon lang nagmahal ng higit pa sa iyong buhay ngunit ang lahat ay magbabago sa araw ng pasko.

NOTE; This is a short story at matatapos sa araw ng pasko ;)

Simula

December na naman,sa buong taon ito ang pinaka ayaw kong buwan. At ang pasko ang pinaka ayaw kong araw.

“Haayy! mamaya bibiki na kami ng mga christmas decoration! Ang sabi ko kay Mama si Lyse na lang ang isama eh.” ang agad na reklamo ng tropa kong si Blaise.

“Natural! Wala silang taga buhat! Kalalaki mong tao reklamador ka.” ang bara dito ni Meiji.

Pinabayaan ko lanh sila. Bored na ako at lumilipad ang isipan ko sa parating na pasko. Bakit sila excited? Ako hindi? Parang ayae ko ng sumapit ang pasko. Wala akong dahilan para mag celebrate ng pasko.

Tumayo na ako at nagpaalam sa kanila. Gusto ko na lamang umuwi at magmukmok sa kama ko.

“Are you sure that youre okay?” Ani Meiji. Ngumiti ako saka sumagot.

“Im always okay.”

“Huwag mo kasi masyadong isipin dude–” agad konh pinutol ang sasabihin ni Blaise.

“Please. Huwag natinh pag usapan. Sige na,uuwi na ako.”

Araw araw akong ganito,ang hirap magpanggap na okay lang. Parang hindi nga ako lalaki eh,napaka unbearable ng nararamdaman ko. Pero hindi ko naman kayang bumitaw.

Nang makarating sa bahay ay dumiretso ako sa kwarto ko at nahiga. Tumagilid ako at napansin ko agad ang Camera ko na naka patong sa bedside table. Napapikit ako at unti unting nagbalik sa akin ang lahat,na nagsimula sa ikalawang araw ng december.

Dun ko sya unang nakita,sa tabi ng puting Christmas tree na kinukuhaan ko ng litrato.

Doon nagsimula ang lahat.

Vote and comments po kung anong masasabi nyo. Sana ma update ko ito lagi. Alam nyo naman ang sitwasyon ko diba? Wala pa din bang magreregalo dyan? Haha!

Wish # 1

“Manang!” sigaw ko habang bumababa sa hagdanan. Nagmamadali kasi ako dahil may photoshoot akong pupuntahan,at ako ang photographer nila.

“Oh? Bakit anak?” ani Manang na galing sa dirty kitchen.

“Please,do tell Mom and Dad na hindi ako makakasama mamaya. I have a commitment today.” ani ko at inayos ang pagkakasukbit ng strap ng bag sa balikat ko.

“Sige. Ako na bahala. Mag ingat ka.” anito. Tumango lang ako at lumabas na. Nakahanda na din pala ang kotse ko,sumakay na ako at umalis.

Habang nagmamaneho ay tumunog ang phone ko. At dahil nakaheadseat naman ako ay agad ko itong sinagot.

“Im busy.” ang agad kong bungad habang tutok sa pagmamaneho.

“Youre such a rude guy,Krauss.” sabi ng nasa kabilang linya.

“No,Im not Ava,what is it you want? Im on my way sa photoshoot.” ang iritado kong sabi,she’s my ex. At ang gusto lang naman nya sa relasyon namin ay sex.

“Dapat ikaw ang model diba? By the way,walang tao dito sa unit,pwede kang pumunta after your work.” anito na ikinailing ko.

Yup,Im a goodlooking man,pero hindi ko iyon pinapansin. Im a person na mas mahalaga ang ugali kesa sa itsura.

Ibinaba ko na ang tawag dahil nagsisimula na syang mang flirt,gusto nya ng sex on phone,and the hell she’s moaning already. Aaminin ko,maganda si Ava at magaling sa kama,pero hindi ganong babae ang gusto ko.

Pagdating sa venue ay binati na ako ng lahat. Mga bata pa ang mga modelo,probably 17 to 19 years old.

“Im sorry kung na late. Let’s start!” sabi ko ng maihanda ko na ang mga gagamitin ko.

Halos tumagal ng isa’t kalahating oras ang photoshoot,kasama na ang break at pakikipag kulitan sa lahat ng staff’s.

I really love what Im doing,kahit walang kinalaman sa photography ang course ko noon ay mas pinili ko pa din ito. Graduate ako ng Business Management,dahil gusto ng parents ko na balang araw ay ako na ang mamahala sa company namin,wala naman problema dun,but now I don’t really have the heart for that. Maghintay pa siguro sila ng 2 to 3 years,besides Im just 23 years old now.

Nang tingnan ko ang oras sa phone ko ay quarter to twelve na pala. Kaya pala nakakaramdam na ako ng gutom. Nagpaalam na ako sa lahat at bumaba ng building. Sakay ng kotse ko ay tinungo ko ang pinaka malapit na Mall.

Nang makapag park na ng maayos ay dumiretso na ako sa loob ng Mall. Medyo nagulat pa ako dahil ang dami na agad Christmas decoration ng mall na ito eh kaka October pa lang.

Naglakad na ako at naghanap ng makakainan. Kahit mayaman kami ay hindi ako nasanay na kumain ng mga mahal na pagkain o gumastos ng malaki,nagmana ata ako kay Lolo na kahit nung nabubuhay pa ay hindi umastang angat sa buhay,he’s always down to earth.

Pinili kong sa isang fast food na lamang kumain. Im still a child at heart you know,ang mga ganitong simpleng bagay ay nakakapag pasaya na sa akin,ito minsan ang kinakainisan ni Ava,gusto nyang kumain sa mamahaling restaurant,ako hindi. Hindi ako gagastos ng malaki para sa taong alam kong pera ko ang gusto.

Habang kumakain ako ay panay ang tingin ng mga tao,until now hindi pa din ako sanay. Ang iba napagkakamalan akong bagong artista daw,ang iba naman modelo daw ako. May mga nagpapa picture pa na pinapaunlakan ko na lamang.

Nang matapos akong kumain ay naglakad lakad na ako at naghanap ng pwede ko maging prospect. Masarap din naman kasing kumuha ng mga litrato sa ganitong lugar.

Nakarating ako sa gitna ng Mall kung saan may fountain at may puting christmas tree. I thought na magandang kuhaan ang christmas tree at ang fountain.

Kinuha ko sa bag ang camera at inayos na ito. Saka ito ifinocus sa puting christmas tree. Nakailang shots na din ako ng mapansin kong may nakaupo sa gilid ng christmas tree.

Parang ang lalim ng iniisip nya. Para syang..Ewan. Hindi ko alam,pero napukaw nya ang atensyon ko.

Mula sa aking pwesto ay tiningnan ko syang mabuti. Bumuntong hininga ito at nangalumbaba. He’s really good looking pero napaka feminine ng features ng mukha nya.

By then,alam ko na agad na hindi sya tunay na lalaki. Ano kayang iniisip nya?

Maganda syang prospect,kaya ang ginawa ko ay kinunan ko sya ng litrato without him knowing it.

Pero ang hindi ko inaasahan ay ang bigla nyang paglingon. Huli na para itago ko ang camera ko. Nagsalubong ang mga kilay nya at saka tumayo.

Bakit kaya ganito? Parang bigla akong kinabahan na hindi naman?

Napasinghap ako ng naglakad ito palapit sa akin. Confirmed,he’s from the LGBT Community,and he’s small,hanggang balikat ko lang sya.

“Excuse me,Mister. Bakit mo ako kinukuhanan ng litrato without my permission?” anito. Shit! Mataray na bading pala ito.

“H-huh? What are you saying? Yung Christmas tree at fountain ang kinukuhanan ko ng litrato.” ang sagot ko naman,which is partly true.

“Talaga lang huh? Patingin nga!” aniya at inilahad ang kamay. Syempre,I wont let him see it,mabubuko nya ako and I don’t wan’t that to happen.

“Saka na pag nadevelope na.” ani ko,ngumisi at inilagay ko sa bag ang camera para hindi na sya makapangulit.

Nakagat ko ang lower lip ko ng magpout sya. Shit! The hell? What was happening? Bakit ganon?

“Okay,kuya! Basta next time,pwede ka naman magpaalam. Magpo-pose pa ako para sayo. Pangarap ko kaya maging model–”

Biglang may lumapit kaya hindi na nito natuloy ang sasabihin.

“Hoy! Kaley! Potangina! Kanina pa kami naghahanap sayo! Pinag alala mo kami,akala namin inatake–”

“Okay lang ako ano ba?!” sagot nung bakla. Kaley pala ang pangalan nya. Bumaling sya sa akin at nagsalita. “Basta ah? Next time ganon na.”

Kinaladkad nito yung babaeng dumating at habang papalayo sila ay para silang nagtatalo. Napailing na lamang ako.

Minsan,mas magaganda pa ang mga bakla kesa sa mga tunay na babae. Kadalasan,sila pa ang mas totoo kesa sa ibang babae.

Nang makauwi ako ay agad akong dumiretso sa aking redroom para madevelop ang mga litrato,ewan ko ba sa sarili ko at excited akong makita ang mga litrato.

Nang madevelop na lahat ay pinatuyo ko na ang mga ito. Isa ako sa mga photographer na mas trip ang lumang pamamaraan kesa sa gumamit ng computer sa pag develope. Para sa akin mas madadama mong worth it ang lahat kung pati sa pagde-develope ay nahirapan ka. Kumbaga,sulit ang pagod at hirap.

Una kong napansin ay ang mga hindi sadyang kuha kay Kaley. Tinitigan ko itong mabuti. There’s something in his eyes na hindi ko madecipher. Parang punung puno ng emosyon,pero hindi mo naman mahulaan kung anong emosyon.

Kaya hanggang bago matulog ay yung mga mata ni Kaley ang iniisip ko. Gusto kong malaman kung anong iniisip nya. Kaso parang ang weird naman ata ng naiisip ko.

Magkita pa kaya ulit kaming dalawa?

– PASENSYA NA KUNG MAIKLI,BASTA YUNG STORY NA LAMANG PO ANG TUTUKAN NYO OKAY? :))

Wish # 2

NOTE : Ang pag pronounce sa KALEY ay CALI :)

Isang linggo na ang nakakalipas mula ng makilala ko si Kaley. At aaminin ko iniisip ko talaga sya,I don’t know what’s with him,para bang may enerhiyang nagmumula sa kanya na hinihila ako palapit sa kanya. If that make sense at all,basta mahirap ipaliwanag.

“Nasan na si Meiji?” ang agad kong tanong sa isa sa mga tropa namin. Nandito na kami ngayon sa Cafe Sonata na pag aari ng kinakapatid kong si Khins at Kline.

“Ewan,may dadaanan pa daw nya. New found friend daw na nakilala nya last two days ago.” ang sagot naman ni Jara.

Sino naman yon? Idadagdag nya sa tropahan namin? Hindi na namin kailangan siguro ng dagdag sa tropa.

“By the way,Krauss.” ani Gus,naupo na ako at ibinaling ko sa kanya ang atensyon ko. “I saw Ava yesterday,sa isang bar. And she’s really a whore huh?”

“What would you expect? Kaya nga nakipaghiwalay ako eh.” sagot ko at tinawag ang waiter. Umorder lang ako ng shake nila. Wala akong hilig sa kape eh.

“Hindi na ako magtataka kung magkasakit yon.” maarteng kumento ni Jara na ikinangisi namin. “By the way,whats the plan this christmas?”

“Jara,ang layo pa nun. Nasa kalagitnaan pa lang tayo ng october.” ani ko dito.

“Mas maganda yung ngayon pa lang eh planado na. Ang killjoy mo,Krauss!”

“Nagsasabi lang ako ng totoo–”

“Haler guys?! Sorry Im late!” boses iyon ni Meiji kaya lahat kami ay napalingon. Ako naman ay napanganga.

What is he doing here? Sya yung bagong kakilala ni Meiji? Tumingin ito sa akin at hindi ko maintindihan kung bakit napasinghap ako.

“Dumating ka pa.” ani Gus at humagikgik.

“Uhm,nagka problema lang kasi. By the way, this is Kaley,Kaley sila mga friends ko,Jara,Gus,Krauss. At yung isa pa naming tropang lalaki wala dito,but you’ll meet him sooner.” pagpapakilala ni Meiji sa amin kay Kaley.

“Nice meeting you all.” ani Kaley matapos makipag shakehands. Ako lang ata ang hindi nakipag shakehands eh.

“Maupo ka,Kaley.” magiliw na sabi ni Jara.

“Thank you.”

“Are you gay? Badaf? Beki?” diretsong tanong ni Gus,parang bigla tuloy akong nahiya. Tiningnan ko ng masama si Gus at nagkibit balikat lamang ito.

“Yes. Gay po ako. Bawal ba dito?” anito na parang napahiya.

“Tarantado ka!” hinampas ni Meiji ng dala nyang bag si Gus at sinabunutan naman ni Jara,napangisi tuloy ako.

“Ano ba?!” ang pagpalag ni Gus. “I didnt mean na mapahiya sya. Nagtanong lang ako!”

“Its not his fault. Wala namang mali sa tanong nya at hindi ko naman itinatago ang kasarian ko.” ani Kaley at ngumiti.

Dumating yung inorder kong shake,pero itinulak ko ito sa harapan ni Kaley na ikinatingin nilang lahat sa akin.

“Sayo na lang yan. Peace offering.” ani ko at ngumiti. Natawa ako sa reaksyon ng tropa na mga nanlaki ang mga mata.

“Nye! May ganito pa? Sabi ko naman sayo,pwede kang magpaalam pag kukunan mo ako ng litrato.” ani Kaley. Nagsalubong ang kilay ng tropa habang papalit palit ang tingin sa amin ni Kaley.

“No,I was rude that time kasi.” sagot ko naman.

“Teka nga?! Matagal na ba kayong magkakilala?” ang pagsingit ni Meiji. Sabay kaming tumango ni Kaley,at ako na ang nagkwento sa tropa kung paano kami nagkakilala.

“Basta guys,this november and december may activity tayo. Hintayin nyo kung kailan ako mag announce.” ang sabi ni Jara ng napagpasyahan na naming umuwi.

Lahat naman kami ay sumang ayon na lamang. Paglabas sa coffee shop ay nagkanya kanya na kami ng sakay sa kotse namin.

Paalis na sana ako ng mapansin kong naiwan si Kaley. Sumilip ako sa likuran ko kung nandun pa ba ang kotse ni Meiji,pero wala na pala.

Baliw na babae yun? Sinama dito si Kaley tas hindi ihahatid pauwi? Ang lakas ng tama sa utak ah?

Muli kong nilingon si Kaley,para syang nataranta na may kinapa sa bulsa. Cellphone pala,sinagot nya ito. Ibinaba ko ang salamin ng kotse para marinig ko ang mga sinasabi nya.

“Pauwi na ako! May dadaanan lang ako–ang Over acting mo! Hindi iyon mangyayari ano ba? Ang lakas lakas ko eh! Basta uuwi din ako.” dinig kong sabi nya. Nagsalubong ang mga kilay ko. Ano daw?

Bumusina ako na ikinagulat nya. Gusto ko lang malaman nya na nandito pa ako na hindi nya naman ata napansin kanina. Nagpaalam ito sa kausap at tiningnan ako.

“San ka umuuwi?” ang agad kong tanong.

“Sa bahay?”

“I mean,sang lugar? Ihahatid na kita.” ang natatawa ko pang sabi.

“Nako,Krauss. Huwag na,mag commute na lang ako.”

“Delikado na ang panahon ngayon,Kaley. Uso na ang rape.”

“Luh? Pati bakla? Sa itsura kong ito,walang magtatangka. Sige na,mauna ka na. Makakauwi din ako.” ang sabi naman nito.

“Have you heard about the news? Yung transgender na matapos makipag sex ay pinatay? And youre not an exception to that.” ang pananakot ko sa kanya na mukha namang effective dahil nanlaki ang mga mata nya.

“Pakidalian ang pagbukas sa pinto?! Gusto ko pang mabuhay! Dali!” aniya na nakaikot na pala sa may kabilang side. Binuksan ko ito at pumasok sya sa frontseat.

“See. Takot ka din pala.” at inistart ko na ang makina.

“Tinakot mo ako eh! Sa may Kapitolyo Pasig lang ako. Kahit sa gate lang ng village.” aniya at kinuha ulit ang phone nya at nagbasa ng text. “Ang kulit ng mga to eh!”

Pinaandar ko na ang kotse. Pareho na kaming tahimik sa byahe. Hindi ko kasi alam kung anong mga topic ba ang dapat iopen sa mga bakla. Anong klaseng topic ba mga gusto nila? Ngayon lang kasi ako nakihalubilo sa gaya nya.

“Photograher ka talaga?” ang pagbasag ni Kaley sa katahimikan. Saglit ko lang syang nilingon at binalik ko na ang atensyon ko sa pagmamaneho.

“Yup. Gusto ko talaga maging photographer. Yung nakukuhanan ko ng litrato ang bawat pangyayari,bagay at okasyon. Yung makukunan mo ng litrato ang ganda ng mundo.” ang mahaba kong sagot. Hindi sya nagsalita kaya nilingon ko sya.

Nakatitig sya sa akin kaya napalunok ako ng sariling laway.

“Buti ka pa. Ako limitado lang ang mga bagay na pwede kong gawin. Kaya nga ini-enjoy ko eh.” aniya at tumingin sa labas. Gusto ko sanang magtanong kung anong ibig nyang sabihin,pero hindi naman atang magtanong ako agad eh ngayon lang kami pormal na nagkakilala.

Tulad ng sinabi nya ay sa labas nga sya ng village nagpahatid. Nang makasakay na sya sa trycicle ay saka lang ako umalis.

Hanggang sa makauwi ako ay yung sinabi ni Kaley ang iniisip ko. Ano kayang ibig nyang sabihin doon?

At saka teka nga,bakit sya ang lagi kong iniisip? Halos isang linggo na mula ng una ko syang makita,tas ngayon sya pa din ang iniisip ko.

Ano na bang nangyayari sa akin? Normal pa ba to? Iniisip ko ang isang tao na kailan ko lang nakita? At ngayong araw ko lang pormal na nakilala? Parang biglang ang weird ko na.

Nababaliw na ba ako?

• BUSET! :( mas mahihirapan nko mag draft at update ngayon. Tengene :|

Wish # 3

Isang beses,naisipan ko mag jogging dahil wala na naman akong kahit ano pang commitments pa.

Maaga pa at kakasikat lang ng araw,good timing para sa pagtakbo. Phone at tubig lang ang dala ko at naglakad na ako para makapag simula.

Naka earphone ako at malakas ang tugtog kaya hindi ko nadidinig ang paligid. Medyo malayo na din ang nararating ko at medyo pinagpapawisan na ako pero hindi pa naman ako ganon kahingal.

Nang mag 8AM na ay nagpasya na akong tumigil at magpahinga ng matapat ako sa isang plaza o park. Naghanap ako ng mauupuang bench,ng makaupo na ay binuksan ko na ang bottled mineral water at ininom.

“Ang sarap talaga sa pakiramdam!” ani ko pa at tumingala. Mataas na ang araw pero hindi pa naman ganon kasakit sa balat ang init.

“Oh my God! Sabi ko na kasing huwag na tayo tumuloy eh!” dinig kong sabi ng boses sa likuran ko. Pamilyar ito pero hindi ko lang maalala kung saan ko narinig.

“O-okay l-lang ako,Zy.”

Dun na ako lumingon dahil kilala ko ang boses na iyon.

Hindi nga ako nagkamali. Si Kaley,nakasandal sa puno at nakaupo habang pinapaypayan at pinupunasan ng pawis nung babaeng kasama nya sa Mall.

Nagsalubong ang mga kilay ko dahil napansin ko na parang hirap na hirap huminga si Kaley,at namumutla na yung babae.

Agad akong napatayo at lumapit sa mga ito. Pareho silang napatingin sa akin.

“Is he okay?” nag aalala kong tanong. “Namumula na sya oh.” dagdag ko pa.

Nakita kong humigpit ang hawak ni Kaley sa kamay nung babae. Napakagat labi yung babae saka ako muling nilingon.

“Uhm,okay lang sya. Medyo napagod lang. May asthma kasi sya eh.” sagot nung babae.

“He don’t look okay to me. Hintayin nyo ako. Tatawag ako ng taxi. Stay there.” ani ko. May asthma naman pala,bakit nagpakapagod pa?

Nakatawag agad ako ng taxi. Binalikan ko si Kaley at yung babae. Nakapikit na si Kaley kaya nagdesisyon na akong buhatin sya.

I felt weird. Nang makarga ko sya ay parang biglang pumitik ang puso ko na hindi ko maintindihan. But I just shrugged it off at nagtungo na sa taxi.

Sa frontseat ko pinasakay ang babae para sya ang magbigay ng direksyon sa driver. Inihiga ko naman si Kaley at ang ulo nya ay nasa lap ko. Mabilis pa din ang paghinga nya.

I never knew na may mga bakla pala talagang mukhang babae,yung natural lang,pati sa pagkilos. Ang alam ko dati galawgaw ang mga bakla at bastos. Pero sadyang may naiiba pala talaga.

Nang makarating kami sa lugar nila ay nagbayad na ako,unang bumaba yung babae at sumunod ako sa kanya. Pinagtitinginan kami ng mga tao pero mas concentrate ako na maiuwi na si Kaley.

“Tita! Tito! Si Kaley!!” sigaw nung babae ng pumasok sa isang maliit na bahay. Agad akong sumunod.

“Diyos ko! Ito na nga ba sinasabi ko!” sabi ng isang babae.

“Zy! Kunin mo ang nebulizer! Nasa kwarto nya.” sabi naman nung lalaki. Dahan dahan kong hiniga si Kaley sa sofa na nakadilat na at hirap na hirap pa din huminga. “Ijo anong nangyari?”

“Hindi ko po alam. Nakita ko lang sila.” ang natataranta ko ding sagot. Bakit ganito ang reaksyon nila? Diba asthma lang naman iyon?

“Ito na po.” ani nung babae,Zy pala pangalan.

Nakatingin lang ako habang ginagamot si Kaley. Hindi ko maintindihan ang sarili ko. Bakit pati ako ay apektado ng ganito?

“Sa susunod,Zy huwag ng gawin ang hindi pwede.” sabi nung babae.

“Kinukunsinti kasi natin.” dagdag nung lalaki.

“H-huwag nyo–” hindi ko na narinig ang sinabi ni Kaley dahil tumunog na ang phone ko. Lumabas na ako at naglakad saka sinagot ang tawag.

“Hello?!” iritado kong sagot. Nakarating na ako sa kalsada at patingin tingin sa paligid kung may taxi ba.

“Ang aga aga high blood ka?” nang madinig ko ang boses ay lalo akong nainis.

“Anong kailangan mo,Ava?” may nakita akong taxi at agad ko itong pinara at sumakay na ako.

“I just figured na may lakad pala kayo ng tropa mo this November. Pwede bang sumama?”

“Sino nagsabi sayo nyan?” taka kong tanong. Wala pa naman akong ibang pinagsasabihan nun. Kahit ang mga parents ko ay hindi ko pa sinasabihan.

“That’s a secret. Sige na,bye.” pilya pang sabi nito at naputol na ang tawag.

“Sir,pwede po bang pumasok sa subdivision nyo ang taxi ko? Coding na sa lugar nyo ang taxi ko.” pagpukaw sa akin ng driver habang nagmamaneho ako.

“Tuloy lang po. Ako ang bahala.” ang sagot ko at muli akong natulala.

Naisip ko na naman si Kaley. Mula ata ng makilala ko sya sa Mall ay hindi na sya nawala sa isipan ko.

Panigurado akong mapapadalas ang pagkikita namin dahil nga ipinakilala na sya ni Meiji sa tropa.

This is really not me. Bakit nag iisip ako ng ibang tao? At isa pang bakla? Siguro kasi nababaitan ako sa kanya? Ganun nga siguro,saka sya ang kauna unahang baklang naging kaibigan ko kaya siguro ganun.

Dadalawin ko at kakamustahin na lang sya kung free ako. I really think na may mali sa asthma nya.

Pagdating sa gate ng subdivision ay pinara kami ng mga guards. Pero ng makita ako ng mga ito ay sumaludo sila sa akin at pinatuloy na kami.

Im Krauss Miraveles,at ang mga magulang ko ang may ari ng subdivision na ito. Thats why.

“Salamat Sir!” ani ng taxi driver ng iabot ko sa kanya ang bayad na sobra pa sa metro nya.

“Salamat din kuya. Keep the change.” bumaba na ako at dumiretso na sa bahay. Kahit ang bahay namin ang pinaka malaki ay wala kaming gate.

Dumiretso ako sa kwarto ko. Diretso ako sa banyo para maligo. Nang matapos akong maligo ay nagulat pa ako na nakahiga sa kama ko si Ava.

“Oh! So steaming hot and sexy.” anito ng makita ako. Dinilaan pa nito ang kanyang lower lip,na para bang takam na takam.

“What are you doing here,Ava?” napalunok ako. Pilya ang isang ito,she loves to be fucked. And she will do anything para matupad ang gusto niya.

“Im waiting for you.” tumayo sya at lumapit sa akin. “Wala ka pa ding pinagbago. Lagi mong pinapataas ang libido ko.”

Hinimas nya ang tyan ko pababa,hanggang sa hinila nya ang towel. Muli akong napalunok.

“Umuwi ka na,Ava.” tumalikod ako at naglakad papunta sa cr. Pero bigla nya akong niyakap mula sa likuran at hinawakan nya ang pagkalalaki ko.

Napasinghap ako ng himasin nya ito. Tukso talaga si Ava,at ang hirap nyang tanggihan.

“Alam ko namang hindi ka tatanggi.” bulong nya sa tenga ko,umikot sya papunta sa harapan ko. “I really missed your big and huge cock.”

Hinalikan nya ako. Dahil tinablan na din ako ay tinugon ko sya. Tutal minsan lang naman ay hindi na ako tatanggi. Im still a man,Im not committed and I still can do whatever I want.

Gumapang ang labi nya pababa sa leeg ko. Hanggang sa mas bumaba pa sya,hawak pa din nya ang buhay na buhay ko ng pagkalalaki. And Im really burning with lust and desire.

“Ava…”

“I know you missed this too.” lumuhod sya at binilisan ang paglaro sa ari ko.

Tumingala ako at pumikit. Ramdam na ramdam ko ang mainit na bibig ni Ava na lumukob sa aking pagkalalaki.

Tumungo uli ako para tingnan sya,pero nagulat ako.

Si Kaley ang nakikita ko. Si Kaley ang nakikita ko na naglalabas masok ng ari ko sa bibig nya. And its really turning me on.

Shit?! What was this?!

• KAMUSTA?! Pasensya na kung natagalan. May nagbabasa ba nito? Vote and comment po kung meron.

Wish # 4

Its been two weeks at masyado akong nafocus sa career ko. Maya’t maya ang mga photoshoot at lahat ay Christmas na ang Theme. Bukod sa kumikita ako ng sarili kong pera ay nag e-enjoy talaga ako sa propesyon ko.

Second week na ng November at mas damang dama na ang papalapit na pasko. Kahit nga sa bahay ay nagpalagay na ng mga christmas decoration sina Mama at Papa,at nakakadagdag lang ng enerhiya talaga ang papalapit na pasko at mga dekorasyon.

Nandito ako sa Red room at katatapos ko lang madevelope ang huling batch ng mga litrato ng biglang tumunog ang phone ko.

Pagtingin ko ay si Meiji pala ang tumatawag,kaya agad ko itong sinagot.

“Oh? Napatawag ka?” ang agad kong bungad. Inayos at nilagay ko sa lalagyan ang mga litrato at lumabas na ng red room.

“Hoy Krauss! Gusto ko lang ipaalala sayo na sa Monday na ang lakad ng tropa. I’ll bring Kaley para mas masaya.” ang masayang sabi ni Meiji. She must really like Kaley to be our friend.

“Oh sure. Sabihan nyo lang ako kung anong oras.” sagot ko at natahimik ako bigla.

Naalala ko si Kaley. Kamusta na kaya sya? Hindi ko na sya nabalikan,umalis ako ng walang paalam. Pero okay naman na siguro sya? It was just an asthma,madali makaiwas para atakihin nito.

“By the way. Si Kaley lang ang isasama ng tropa. Wala ng idadagdag pa. Wala ng mga sabit. Oh sya,babush!” at naputol na ang tawag.

Napabuntong hininga ako. Hindi ko nasabi sa kanila na sasama si Ava. Naisahan ako ng isang iyon. Pagkatapos namin mag sex ay saka nya sinabing hindi pwedeng hindi sya kasama. Sabi ko nga,Im not rude kaya pumayag na lamang ako.

I feel bored kaya naisipan kong lumabas para gumala. Kumbaga stress reliever,pero hindi ako makapag desisyon kung saan pupunta.

Nakakasawa na din sa Mall,paulit ulit na lang. Sa bandang huli ay napagdesisyunan kong puntahan na lang si Kaley. Makamusta man lang sya at makahingi ng pasensya sa bigla kong pag alis ng araw na iyon.

Habang pinaparada ko ang kotse sa labas ng compound nila ay nagtitinginan na ang mga tao.

Pinatay ko na ang makina at agad ng bumaba. Nagdirederetso ako papunta sa bahay nina Kaley. I don’t know what’s with him pero ang lakas talaga ng hatak nya sa akin.

Nakasarado ang pinto ng bahay,ngunit bukas ang bintana. Bahagya akong sumilip at nakita ko sa loob sina Kaley at Zy na parang nagtatalo.

“Limitahan mo mga lakad mo. Hindi normal ang buhay mo. Please naman Kaley.” dinig kong sabi ni Zy.

“Huwag kasi kayong over acting. Lagi ko na namang dala mga gami–” hindi natuloy ni Kaley ang sasabihin dahil nakita nya ako. Agad ding lumingon si Zy kaya kumaway na ako sa dalawa.

“Naka istorbo ba ako?” ani ko. Agad tumayo si Kaley,ilang saglit lang at bumukas na ang pinto.

“Krauss! Tuloy ka!” anito at pumasok na ako. Ngumiti si Zy at saka nagsalita.

“Oh bakla. Dyan muna kayo,bibili ako ng meryenda.” ani Zy at naglakad papunta sa pintuan.

“Maka bakla ka naman!” sagot ni Kaley.

“Magdedeny teh? Halata sa itsura?”

“Sige! Ichika mo pa teh! Alam naman na ng sambayanan yan! Kaloka ka! Bumili ka na dali! Gusto ko empanada!” ani Kaley,napangiti na lamang ako at natawa si Zy bago tuluyang lumabas. Bumaling agad sa akin si Kaley. “Kukunan mo na ba ako ng litrato kaya ka nandito?”

Napangiti ako dahil dun. “Pasensya na. I forgot to bring my cam. Next time siguro. Nagpunta ako dahil sayo.”

Agad na nanlaki ang mga mata nito na parang hindi makapaniwala. “Dahil sa akin? May nagawa ba akong masama sayo?”

“No,no! Its not that. Nagpunta ako dito para malaman kung kamusta ka na. Alam mo na nung last time.” ani ko. Natahimik sya at napatitig ako. Dahan dahan syang namula at parang natameme na ako dahil dun.

Shit?! What was that?

“Uhm,okay na ako. Napagod lang ako nun. Alam mo na,ang astha hindi maiwasan minsan pero maraming salamat sa paghatid dito sa bahay.” nahihiya nyang sabi at ngumiti.

Napalunok ako. Biglang bumilis ang tibok ng puso ko at hindi ko maintindihan kung bakit. Kinakabahan ba ako? Hindi naman,walang rason para kabahan.

Pero bakit ganito kabilis at kalakas ang tibok ng puso ko? Bakit?

“K-krauss? Okay ka lang?” ang pagpukaw sa akin ni Kaley.

Shit! Nakakahiya! Parang hindi ko na sya matingnan ng maayos. Anong nangyayari sa akin?

“Uhm. Yes. Bigla ko lang naalala,kasama ka nga pala sa amin sa monday.” ang palusot ko na lamang na totoo naman.

“Ah yun ba? Oo nga eh,si Meiji kasi eh. Okay lang ba?” ang nahihiya pa din nitong sabi.

“Oo naman,bakit ka naman mahihiya?”

“Wala lang,lahat kayo mayaman eh,tas ako lang ang hindi. Saka ako lang ang ganito.” ani Kaley at tumungo.

“Hindi naman mahalaga sa tropahan namin ang estado sa buhay. At saka anong ibig mong sabihin na ikaw lang ang ganyan?”

“Na ako lang ang bakla.” diretso nyang sagot kaya natigilan ako.

Mahalaga ba talaga ang kasarian mo para sa mga taong sasamahan o sinasamahan mo?

“Tara na at magmeryenda!” biglang dating ni Zy. Tumayo si Kaley at kinuha dito ang softdrink. Pinagmasdan ko lang sila habang naghahanda.

Sabay sabay na kaming nag meryenda. Si Zy ang panay tanong sa akin. Naisip ko tuloy na parang sya pa ang galawgaw sa kanila ni Kaley.

Matapos ang ilan pang usapan ay nagpaalam na ako sa dalawa. Inimbita ko din si Zy pero may lakad daw sya sa araw na iyon kaya hindi ko na pinilit.

Habang nagdadrive ay napapangiti na lamang ako. Masaya ako kanina at hindi ko alam,at kung ano man yung nangyari kanina na hindi ko maintindihan ay hindi ko na muna pilit na aalamin.

Ang alam ko lang ay excited na ako para sa lunes. Kung bakit? Hindi ko din alam.

Nakatanggap ako ng text mula kay Gus na nakatambay daw sila sa kanila kaya dun na ako dumiretso.

Nagdadalawang isip ako kung sasabihin ko ba sa kanila ang nangyayari sa akin o itatago ko na lamang ito sa sarili ko.

As a guy,Ive never really felt like this before. It new to me,kaya hindi ko alam kung anong gagawin. While I can’t really decipher what Im feeling,hahayaan ko na lamang muna ito.

I’ll cross the bridge when I get there.

• PASENSYA NA KUNG MAIKSI ANG BAWAT CHAPTER,BASTA ABANGAN NYO NA LAMANG ANG MGA SUSUNOD PA :)

Wish # 5

Dumating ang araw na pinag usapan ng tropa. Ako daw ang huli nilang susunduin,napag desisyunan kasing maligo na lang sa dagat since matagal na namin iyong hindi ginagawa.

Today is November 17,at saka ko lang narealize na birthday ni Blaise,ito siguro ang pinaghandaan nya dahil ang tagal nyang hindi nagpakita sa tropa.

Nang may bumisina ay lumabas na ako ng bahay. Nakaparada na sa labas ang Van ni Blaise at nakatayo sa labas si Gus.

“Tara na.” ang pag aya ni Gus ng makalapit ako.

“Saglit lang. May hinihintay pa ako.” ang sagot ko naman kaya biglang nagsalita si Meiji.

“Sino naman?” anito. Sinilip ko ang loob at nakita ko sina Blaise at Kaley na nagtatawanan. Ang bilis naman ata nilang maging close sa isa’t isa.

“Si Ava. Sasama sya.” ang sagot ko. Tulad ng inaasahan ay napangiwi sila. They don’t really like Ava,pero wala naman akong magagawa dun.

“Seriously Krauss?” ang pagtataray ni Jarra. Pero bigla ng dumating si Ava na kakababa pa lang sa taxi.

“Nandito na pala sya.” ang pagbalewala ko kay Jarra at sinalubong si Ava.

“Hi guys! Its nice to see you all again. Im sorry kung late.” ani Ava sa lahat. Tumigil sa tawanan sina Blaise at Kaley.

“Kumpleto na ba? Tara na!” sabi ni Blaise at sumakay na kami.

Habang nasa biyahe ay si Kaley ang kinakausap nila. Nakuha nga ni Kaley ang atensyon nila. Gusto ko din syang makausap pero hindi ko alam kung paano. Kaya kinuha ko na lang sa bag ang camera ko at inayos.

“Wow! Woi Krauss! May utang ka pa sa aking picture! Picturan mo ako sa dagat–”

“Krauss,magkakasama ba tayo sa isang room?” ang pamumutol ni Ava sa sasabihin ni Kaley. “At saka ngayon ko lang nalaman na nakikipag kaibigan na pala kayo sa ganyan.”

Natigilan ako at hindi alam ang sasabihin. Ngumiti na lamang si Kaley kahit halatang napahiya siya.

“Excuse me? Wala kang karapatang magsalita ng ganyan! Kaibigan namin si Kaley!” ang singhal ni Meiji ngunit hindi sya pinansin ni Ava at humilig lang sa balikat ko.

“Ava,you shouldn’t say that.” ang mahinahon kong sabi.

“Nagsasabi lang ako ng napapansin ko.” sagot ni Ava. Napabuntong hininga na lamang ako.

“Kaley,ako na lang magpipicture sayo. Kahit hindi na ganung Cam gaya kay Krauss.” sabi ni Blaise habang nagdadrive.

“Talaga? Hindi ba nakakahiya?”

“Ngayon ka pa nahiya. Eh kanina pa tayo nagtatawanan.” sagot naman ni Blaise.

“Oh bro,baka mainlove kay Kaley nyan.” ang natatawang singit ni Gus.

“Bakit hindi? Mabait sya at magandang bakla.” sagot ni Blaise. Napatingin ako kay Kaley na namumula na.

Yun din ang tingin ko sa kanya. Mabait at maganda. Bihira lang kasi yung ganyang bakla,yung higit pa para sa isang babae. May ganon pala talaga.

“Kinikilig ako!” ani Jarra na ikinatawa nila.

Napatingin ulit ako kay Kaley,napatingin din sya sa akin. Bahagya syang ngumiti. At hindi ko maintindihan kung anong nangyari sa akin. Parang biglang kumalabog ang puso ko.

“Wala namang matris. Puro blowjob lang ang alam.” bulong ni Ava na ako lang ata ang nakarinig.

Sa kalagitnaan ng biyahe ay tumunog ang phone ni Kaley,kinuha nya ito sa bag nya at sinagot.

“Hello,Zy? Oh may ibibilin ka ba?.. Ha? Hindi ako nakapag dala,saka hindi naman ako mapapagod eh!..” kahit hindi ko sya tinitingnan ay nakikinig naman ako. “Hindi ko ikamamatay yon! Ang OA nyo. Hay naku! Oo na! Sige na,bye!”

Sobrang nagtataka na talaga ako. Kung asthma lang ang sakit nya eh bakit ganun na lang sila mag alala kay Kaley? I know may tinatago si Kaley sa amin.

Bagong resthouse pala nina Blaise sa tabing dagat ang pupuntahan namin. Malaki ito at halatang hindi pinapabayaan.

“Nandito na lahat dahil pinaayos ko na kahapon since its my birthday today. Dapat kasama natin parents ko kaso nasa USA pa sila.” ani Blaise ng makapasok kami sa bahay.

“Paano ang pagtulog?” tanong ni Jarra.

“May apat na kwarto dito,kwarto ko na nasa taas pati ang master’s bedroom. Dalawa din dito sa baba. Ako,si Gus at si Kaley sa kwarto ko. Kayo Jarra at Meiji sa kwarto dito sa baba,at sa kabilang kwarto ay sina Krauss at Ava.”

“Teka,bakit sa kwarto nyo si Kaley?” ang agad na react ni Meiji.

“Masama ba?” ani Gus na nakangisi.

“Kayo talaga. As if naman mare-rape yan. Baka kayo ang marape nyan.” natatawang sabi ni Ava kaya tiningnan sya ng masama nina Jarra at Meiji. Napayuko naman si Kaley.

Parang ako ang nasasaktan sa mga narinig ko kay Ava.

“Gusto mong umuwi na?” ani Meiji.

“Kanina pa yang bunganga mo girl.” dagdag pa ni Jarra kaya umawat na ako.

“Tama na yan. Wala sanang away,birthday ni Gus oh.” ang pag awat ko sa mga ito.

“Uhm,pwede namang dito na lang ako sa sofa matulog. Sanay naman ako.” ang pagsingit ni Kaley na hiyang hiya pa din.

“Sus! Huwag kang ganyan. Basta dun ka sa kwarto namin ni Gus. Pero bago yun,pumunta na tayo sa kanya kanya nating kwarto. Dadating na yung tagapagluto para makakain na tayo.”

“Hindi pa ba nawawala ang galit nila sa akin? My god! Dapat nga masaya sila na kasama mo pa din ako.” ang agad na reklamo ni Ava pagpasok namin sa kwarto. Umupo sya sa kama at tiningnan ang loob ng bag nya.

“Huwag ka ng magreklamo,Ava. Ikaw ang nagpumilit na sumama,remember?” sagot ko at tiningnan ko naman ang bintana,kita mula dito ang dagat.

“Tapos kinakampihan pa nila yung fag na yun? Sinasabi ko sayo Krauss,pagtutulungan ako ng mga iyan.”

“Youre over reacting Ava.” naghubad ako at nagsando na lamang. Naka boardwalk shorts naman na kasi ako.

“Napagod ako sa byahe. Gusto kong marelax ang katawan ko,Krauss. Could you help me?” ang biglang nang aakit na sabi ni Ava. Napalunok ako,here she goes again.

“Not now,Ava. Pagod ako–” hindi ko na natapos ang sasabihin ko dahil dinakma na nya ang pagkalalaki ko at siniil ako ng halik.

Napadpad kami sa bedside table,bumukaka sya at iniangat ang mini skirt nya. Ako naman ay tigas na tigas na din kaya inilabas ko na ang akin,iginilid ko lamang ang panty nya at dahan dahan ko na syang pinasok.

“Fuck! Hindi talaga ako magsasawa sayo. Napaka gwapo mo,napakahaba at taba pa ng sayo. I can’t live without this.” ani Ava at napatingala.

Mabilis ang ginawa kong paglabas pasok,basang basa na sya,naunahan nya ako. At ng maramdaman kong sasabog na ako ay agad kong hinugot at tumalsik ang katas ko sa hita nya.

Nang tanghalian na ay masarap ang mga nakahaing pagkain. Panay ang papuri ng tropa sa taga luto. Maging ako ay sang ayon sa kanila dahil ang dami kong nakain. Nabawi ko agad yung enerhiyang ibinuhos ko kay Ava kanina.

Right after our lunch ay dumiretso kami sa dagat. Ang mga babae naman,kasama si Kaley ay nag ikot-ikot sa paligid. Naiwan sa amin si Ava,but she doesn’t really care at all.

Pinanood ko sina Gus at Blaise na nagbabatuhan ng buhangin. Natatawa ako sa kanila dahil para silang mga bata. Sabagay,matagal kaming hindi nakapag bonding ng ganito.

Nagpapalagay ng lotion sa likod si Ava ng dumating sina Meiji,Jarra at Kaley. Napatingin sa akin si Kaley pero agad din syang nagbawi ng tingin.

Nagpicture taking sila,hindi ko maalis ang tingin kay Kaley,para syang babae talaga,napaka demure ng mga movements nya. Pero medyo naiinis ako dahil hindi nya ako tinitingnan ng matagal eh mas nauna naman kaming nagkakilala.

“Hoy! Mga selfie addicts! Tara na at maglangoy!” ani Blaise at hinila si Kaley. Naiinggit ako,parang napaka at ease na talaga nila sa isa’t isa.

Sinilip ko ang mukha ni Ava,nakatulog na ito habang nakadapa. Mas trip ata nyang mag sunbathing kesa ang maglangoy.

Tumayo na ako at naglakad papunta sa dagat. Nagsasabuyan na sila ng tubig at nagtatawanan.

Agad kong hinubad ang sando ko. Lihim akong napangiti ng mapatingin at matigilan si Kaley.

Katawan ko lang pala ang makakakuha ng atensyon mo Kaley. Gusto kong mapansin mo ako at hindi ko alam kung bakit.

Lumusong na din ako sa tubig at nakipagkulitan sa kanila. Medyo nahirapan lang akong dumiskarte kung paano makakalapit at makaka usap ng normal si Kaley. Pero nag gabi na lang na hindi ko sya naka usap dahil nakilangoy na din si Ava at hindi ako tinantanan.

Matapos kumain ay nagsimula na ang inuman namin. Katabi ni Blaise si Kaley at sila ang nag uusap. Nagtatawanan pa nga.

Nandito kami sa labas at may bonfire. Masarap ang ganitong set up ng inuman.

“Masaya ako at nag enjoy ka! Hindi ako nagsisisi na naging kaibigan ka namin.” ani Meiji kay Kaley.

“Ang totoo nyan,nakaka overwhelmed nga. Kasi kadalasan kasi puro panunukso at panglalait ang natatanggap ko sa ibang tao.” ang nahihiya ngunit nakangiting sagot ni Kaley.

“Natural. Gays always get bullied. Kasi hindi sila normal. That’s what they get.” ang biglang pagsingit ni Ava. Napayuko na naman si Kaley.

“You and your big mouth,Ava. Pwede ba? Umuwi ka na lang?” pagsuway ni Meiji kay Ava.

“Epal kasi eh. Hindi ka katropa kaya huwag sumabat okay?!” dagdag pa ni Jarra.

“Whatever!”

“Girls! Girls! Itigil nyo yan.” halos sabay naming panunuway sa mga ito.

“Uhm. Excuse me.” ani Kaley. Tumayo at nanakbo papasok sa bahay. Agad itong sinundan nina Meiji at Jarra.

“Nakakawala sa mood.” tumayo na din si Ava at pumasok sa bahay. Napabuntong hininga ako.

“Girls fight. Yaan natin sila.” ani Gus at muling tumagay.

“Bukas okay na mga yan.” dagdag pa ni Blaise.

Ilang saglit pa ay nakakita na kami ng sigawan sa loob ng bahay kaya tarantang napatayo kaming tatlo at pumasok sa bahay.

“Kanina ka pa! Pinapapasensyahan lang kita!” ang sigaw ni Meiji na gulo gulo ang buhok.

“Nagsasabi lang ako ng totoo!” sigaw din ni Ava na magulo din ang buhok.

“Anong nangyayari dito?” ang inis ko ng tanong. Sobra na kasi yung away nila,para na silang mga bata.

“Yan! Yang mga kaibigan mong babae! Pinagtulungan ako dahil lang sa baklang yaann!!” gigil na sigaw ni Ava at dinuro si Kaley. Agad na nilapitan ni Blaise si Kaley at hinila.

“B-bakit ako? Wala naman akong alam sa mga away nyo noon pa man? Hindi ko naman gustong mangyari ito eh.” ani Kaley at tumulo ang mga luha. This time,niyakap na sya ni Blaise.

“Sana hindi ka na lang sumama. Gulo lang pala ang idudulot mo.” sabi ko kay Kaley. Napahawak sya sa dibdib nya at parang biglang nahirapan huminga kaya nagulat ako.

“Ang galing umacting.” ani Ava. Binulyawan sya ni Gus. Nataranta na kaming lahat,ganitong ganito yung nangyari sa kanya dati.

“Ang phone nya! Kunin nyo! Tawagan nyo ang kaibigan nyang si Zy.” sabi ni Meiji habang hinihiga ni Blaise sa sofa si Kaley.

“Shit. What’s happening?” tarantang sabi ni Blaise. Nakuha ni Jarra ang phone ni Kaley at iniabot sa akin.

Nang makausap ko si Zy ay bigla akong nagsisi.

• MUSTA? PAKIRAMDAM KO WALANG NAGBABASA NITO? COMMENT PO KUNG MERON :)

Wish # 6

“Hindi sya pwedeng napapagod. Hindi din sya pwedeng masobrahan sa tuwa o sobrang lungkot. Ang mga sobrang emosyon ang mga hindi pwede sa kanya. Hindi sya normal,hindi normal ang buhay nya!” ang sabi ni Zy sa kabilang linya. Napatingin ako kay Kaley na ngayon ay pinapaypayan nila.

“We should take him to the ospital.” nag aalalang sabi ni Meiji.

“Wait,I thought asthma lang ang sakit nya?” ang tanong ko kay Zy.

“Yeah,asthma nga at… Uhm,nandito na sina Tito at Tita. Please bigyan nyo sya ng inhaler.” at naputol na ang tawag. Napabuntong hininga ako at napatingin ulit kay Kaley.

“Huwag kayong masyadong dumikit! Hindi sya makahinga! Kailangan nya ng hangin!” ang bulyaw sa amin ni Jarra.

“Teka! May inhaler akong dala!” at biglang nagtatakbo si Gus papunta sa kwarto nila sa taas.

“O-okay na ako. G-guys.” ang sabi ni Kaley at dahan dahang bumangon.

“Well,you don’t look okay! Anong nangyari? Ano bang sakit mo? Anong mga gamot ang kailangan mo?” ani Blaise. Sakto bumalik na si Gus.

“Okay nga lang ako.” ani Kaley at napatingin sa akin pero agad din itong nagbawi ng tingin.

Bakit ganito nararamdaman ko? Bakit parang nasasaktan ako sa paraan ng pagtingin nya sa akin?

“Okay na naman pala sya.” sarcastic na sabi ni Ava kaya lahat kami sa kanya ay napatingin. “Huwag nyo akong tingnan ng ganyan na para bang ako ang sinisisi nyo.”

“Bakit hindi ba? Bitch!” sagot naman ni Meiji.

“How dare you?!” nanliit ang mga mata ni Ava sa nadinig kaya agad ko syang hinawakan.

“Ava,stop it?!” ang singhal ko sa kanya kaya bumaling sya sa akin.

“Kakampihan mo na naman sila–”

“Uuwi na ako. Ayokong masira ng tuluyan ang birthday mo Blaise dahil sa akin. Pasensya na talaga.” ani Kaley at dahan dahang tumayo.

“No! Hindi ka uuwi.” ang awat ni Blaise. Tumingin ulit sa akin si Kaley. This time,kita ko na ang sakit at pait sa mga mata nya.

Its my fault. Kasalanan ko kung bakit umabot sa ganito ang sitwasyon. I shouldn’t said that.

“Pauwiin nyo na ako please? Para sa inyo at para sa akin?” ang nagmamaka awang sabi ni Kaley. “Nasan ang phone ko? Magpapasundo ako kay Zy.”

Lumapit ako sa kanya at iniabot ang phone nya. “Im sorry,hindi ko dapat sinabi ’yon.”

“Okay lang. Totoo naman ang sinabi mo na hindi ako dapat nandito. Pasensya na.” at naglakad na ito papunta sa kwarto nila.

Natahimik ang buong tropa at nagkatinginan. Tiningnan ako nina Jarra at Meiji,halata sa mga mata nila na sinisisi nila ako.

“Wala ng bumabyahe ng ganitong oras,Kaley. Ihahatid na lang kita.” ani Blaise ng makabalik na si Kaley.

“Huwag na. Salamat at Happy Birthday Blaise!” ngumiti si Kaley pero hindi sapat iyon para maitago nya ang nararamdaman nya. And Im actually starting to hate myself dahil ako ang dahilan. Parang pinipiga ang puso ko na hindi ko maintindihan.

“Ihahatid ka na namin please.” pagmamaka awa nina Jarra at Meiji.

“Huwag na. Pag ginawa nyo yon,magagalit ako sa inyong lahat. Sige na,bye!” at tumakbo na palabas si Kaley,kita ko pang kumawala ang mga luha nya.

Napabuntong hininga ako. Bakit ko ba kasi ginawa iyon? Masahol pa ako sa ibang lalaki na nanakit ng bakla. Wala akong pinagkaiba sa kanila.

Napatingin ako isa isa sa tropa. Yung mga tingin nila may sinasabi. For the first time in my life,I felt unwanted. Ayaw nila akong makausap ngayon kahit hindi nila sinasabi.

“Krauss,matulog na tayo.” ang biglang pagpulupot ng mga kamay ni Ava sa braso ko. “Inaantok na ako.”

Kaya ng hilahin ako ni Ava papunta sa kwarto namin ay hindi na ako kumibo.

Hindi ko na maintindihan ang nararamdaman ko para kay Kaley. Naaawa ba ako o sobra pa dun ang nararamdaman ko? Kailan ba ito nagsimula?

Ala una na ng madaling araw at hindi pa din ako makatulog. Bumangon ako at lumabas ng kwarto. Sa sofa na nakatulog sina Blaise at Gus. Nakita ko sa lamesita ang susi ng van.

Hindi ko alam kung anong pumasok sa isipan ko at kinuha ko. Ito,lumabas ako at tinungo ang van,sumakay ako at pina andar na ito.

Malas nga lang biglang bumuhos ang malakas na ulan. Hindi talaga mawala sa isip ko si Kaley,imposibleng makasakay sya,at napaka haba ng byahe pabalik ng maynila.

Medyo malayo na ang nararating ko ng mapansin kong may naglalakad sa gilid ng kalsada kahit napaka lakas pa ng ulan. Bumilis ang tibok ng puso ko. Hindi ako maaaring magkamali.

Bumusina ako at binaba ko ang salamin para tawagin sya.

“KALEY! KALEY! SUMAKAY KA NAA!!” kumulog pa kaya hindi nya siguro narinig. Itinigil ang van sa gilid ng kalsada,bumaba ako tumakbo papunta kay Kaley.

At ang una kong ginawa ay ang yakapin sya.

Hindi ko alam kung ano na naman ang naramdaman ko,pero ang payapa ng pakiramdam ko ng yakapin ko sya. Ang sarap sa pakiramdam.

Ano ba talagang nangyayari sa akin?

“Krauss? Anong ginagawa mo dito?” ang nagulat nyang tanong at kumalas sa yakap ko.

“Im sorry! Im really really sorry. Patawarin mo sana ako.” ani ko at hinawakan sya sa kanyang mga balikat.

“Praning. Okay lang ako. Im always okay. Bumalik ka na dun. Baka hinahanap ka na nila. Panigurado din namang may bus ng dadaan dito mamaya.” ang nanginginig nyang sabi at napayakap sa sarili.

“Sorry talaga. Tara na at bumalik sa resthouse.”

“Ikaw na lang,Krauss. Baka magkagulo na naman.”

Hindi ko napigilan ang sarili ko at niyakap ko sya ulit. Parang lumulundag ang puso ko. Bakit ba ganito na lang ako kay Kaley? Oo nga at medyo matagal ko na syang kilala,pero hindi naman kami close.

“Im sorry. Alam kong nasaktan kita ng sobra.” sabi ko habang nakayakap padin sa kanya ng mahigpit.

“Krauss…”

Sa huli ay naisama ko sya pabalik sa resthouse. Pagbukas pa lamang ng pinto ay halatang nagulat sila. Paniguradong nagising sila ng mapansing wala ako at ang van.

“Oh my God! Kaley! Krauss!” bulalas ni Meiji at naglapitan sila sa amin.

“Basang basa kayong dalawa!” sabi naman ni Jarra.

“Kukuha ako ng towel,magbanlaw kayo.” sabi din ni Gus at umalis na.

“Magpapainit ako ng tubig para hindi malamig ang ibabanlaw nyo,para hindi kayo sipunin.” sabi ni Blaise at hinila si Kaley papunta sa kusina.

“Krauss.” napatingin ako sa nagsalita.

Si Ava na naka crossed arms at nakataas ang kanang kilay. Nakatayo sa harapan ng pinto.

“Ava,matulog ka na.” ang sabi ko lang at nagpunta na din sa kusina. Suddenly,I just dont want to see her face.

Pagdating sa kusina,ay humihigop ng mainit na sabaw si Kaley. Tumabi ako sa kanya at halata sa tropa ang pagtataka.

“Okay! Spill! What just happened? Bakit kayo magkasama?” ani Meiji.

“At pareho silang basa sa ulan. To think na may dala namang sasakyan.” dagdag pa ni Jarra.

“Oh,eto na towel. Mauna ka ng magbanlaw,Kaley.” sabi ni Gus ng makarating.

“Naihalo ko na din sa tubig sa balde yung mainit na tubig.” ani Blaise at ngumiti kay Kaley.

“Salamat. Sige ah? Magbanlaw muna ako.” at nagtungo na si Kaley sa banyo.

“So? Ano na?!”

“Nakonsensya ako sa mga sinabi ko. Kaya palihim akong sumunod gamit ang van ni Blaise. Nakita ko syang nasa gilid ng kalsada,naglalakad habang malakas ang ulan. Ayun,nag sorry ako sa kanya at niyaya syang bumalik dito.” ang nakangiti kong sabi sa kanila.

“I don’t like the way you smile.” ani Gus at sinapak ang braso ko.

“Oh bakit naman?!” ang gulat kong tanong.

“Its too.. Uhm.. Ang hirap paliwanag.” frustrated na sabi ni Jarra at bumaling kay Meiji.

“Oh ano? Huwag nyo lang pansinin pag ngiti nyan ni Krauss.” sabi ni Meiji at humigop na sa kape nya. “Potek! Ang pait pala ng kapeng barako!”

“Gusto mo ba si Kaley? Wala naman masama kung meron.” pagkuway tanong ni Blaise sa akin. Natigilan ako dahil dun.

“No. Naaawa lang ako sa kanya. You see,babae pa din ang kailangan nating mga lalaki.” ang pagsisinungaling ko.

Totoo nga kaya? Is it possible na gusto ko na si Kaley? Yun ba ang ibig sabihin ng mga nararamdaman ko?

• HAAY! DECEMBER NA! KAILANGAN KONG GUMAWA NG PARAAN PARA ARAW ARAW NA ITONG MA UPDATE HANGGANG PASKO!

BTW,MAGPAPASKO NA,WALA PA DIN AKONG NATATANGGAP NA REGALO MULA SA INYO HAHAHA! :D

Wish # 7

Mabilis na lumipas ang mga araw,at ngayon nga ay December na. Masaya ako sa nangyayari,kasi finally ay sumuko na si Ava. Tinigilan na nya ako,we saw her making out with another guy sa isang bar nung gumimik kami.

Pero ang hindi lang maganda ay hindi na ulit nagpakita si Kaley. Gusto ko syang puntahan pero hindi ako makasingit sa dami ng ginagawa ko,lalo pa at nagpapatulong na ang parents ko sa family company namin.

“Miss ko na si Kaley,haay!” ang sabi ni Meiji. Nandito sila ngayon sa bahay,at nagkataon ulit na wala na kaming ginagawa.

“Ang tagal na nga natin syang hindi nakakasama. Nagalit siguro ang mga magulang nya dahil nga sa nangyari.” pagdagdag ni Jarra.

“I heard na nagkasakit sya at inatake ulit pagkauwi. That was terrible. Ano ba talaga sakit nya,Krauss? Ikaw yung kausap nung Zy diba?” ang biglang baling sa akin ni Meiji. Mabuti na lang at wala sina Blaise at Gus.

“I dont know. May sinasabi si Zy nun pero naputol na ang tawag.” ani ko at nagkibit balikat.

“Im really guilty.” ani Jarra.

“Sayang nga eh. Kung kailan okay na kami. Saka naman biglang hindi na sya nagpakita.” ani ko at tiningnan nila akong dalawa. “What? I kinda like his personality at naaawa ako sa kanya.”

“Weh? I think gusto mo sya. We can sense and see it. Ilang beses ka bang nagtanong nitong mga nakaraang araw kung nagparamdam na ba si Kaley? Wala naman masama kung magustuhan mo sya,he’s kind,at mas maganda sa amin ni Meiji.” makahulugang sabi ni Jarra na halos ikanganga ko.

“What are you saying?” ani ko at napabaling naman kay Meiji.

“Actually,hindi lang awa ang nararamdaman mo kay Kaley,Krauss. Its more than that. We know,how? Kung nakikita mo lang sana ang sarili mo. Admit it.” dagdag pa ni Meiji.

“Pambihira naman kayo. Nakapag conclude na agad kayo ng ganyan?” ang pagdepensa ko pa din. Kahit na ang totoo ay gusto ko ng maniwala sa mga sinabi nila.

Dahil totoo naman,na una palang kaming nagkita ni Kaley ay hindi na ako natahimik,lagi ko syang iniisip. Nang masama sya sa tropa hindi ko maipaliwanag kung bakit ang saya ko. Idagdag pa na parang ako ang naaapektuhan pag nalulungkot sya,o pag inaatake sya. Higit sa lahat,ang bilis ng tibok ng puso ko pag malapit sya sa akin.

Posible ba yun? Ganon kadali nadevelope ang feelings ko para sa kanya?

“Edi narealized mo din.” ang biglang sabi ni Meiji.

“Ewan ko. Hindi ko maintindihan.” ang tanging sagot ko na lamang at natulala na naman.

“By the way,subukan naman natin mag simbang gabi. Para mabawasan naman ang mga kasalanan natin.” si Meiji ulit.

“Bakit? Hindi ba kayo nagsisimba?” taka kong tanong sa mga ito.

“Nagsisimba no! Pero iba pa din ang simbang gabi. 9 mornings tayong magsisimba,dapat walang palya. Pag nakumpleto natin yun,pwede daw tayong humiling. Isang hiling lang.” ani Jarra.

“Naniniwala talaga kayo na matutupad ang hiling nyo sa ganyan? Matagal na yan,nung unang panahon pa. Pero may nabalitaan ba kayong natupad na hiling?” ang hindi makapaniwala kong sabi sa dalawa at tumayo para kumuha pa ng meryenda.

“Walang masama kung susubok. Besides kanya kanya tayo. Ako magsisimbang gabi para kay baby Jesus,plus na lang ang hiling.” nang makabalik ako ay iyon agad ang bungad ni Meiji sa akin.

“Oo nga. Try it,Krauss. Walang mawawala.” pangungumbinsi pa ni Jarra.

“Titingnan ko. Matagal pa naman yon diba? Baka magbago pa ang isipan ko.” sabi ko na lamang sa dalawa at ngumiti.

Hindi pa ako nakapag simbang gabi kahit kailan. Tama sila,wala naman masama kung susubok ako.

Isang araw ay naisipan kong sumama kay Manang na mag grocery at Christmas shopping,the date is December 6.

Patingin tingin ako sa mga item ng may mamataan akong pamilyar na mga tao. Dahan dahan pa akong lumapit para makasiguro.

Hindi nga ako nagkamali,sina Kaley at Zy,nag go-grocery din.

“Zy,Kaley.” pagtawag pansin ko sa dalawa. Agad naman silang lumingon. Nangunot ang noo ko ng mapansin kong parang namumutla si Kaley at biglang parang nahiya.

“Hi Krauss? Shopping din?” ani Zy at kinalabit si Kaley.

“Yeah. Naisipan kong samahan si Manang.” ani ko. “Hi Kaley? Kamusta na?”

“Huh? Okay naman. Pasensya na at hindi na ako nakapag paramdam. Busy eh.” anito at bahagyang ngumiti. Bumilis na naman ang tibok ng puso ko dahil sa ngiting iyon.

“Ah. Miss ka na ng tropa. Nag aalala sila sayo. At,uhm,miss din kita.” huli na para bawiin ko ang nasabi ko. Pareho silang nagulat,at ako naman ay hindi ko na alam ang sasabihin pa.

“Ang totoo nyan. Miss ka din nya,panay sya kwento kung paano mo siya niligtas sa ulan–” hindi na natapos ni Zy ang sinasabi nya dahil tinakpan ni Kaley ang bibig nya at hinila palayo.

Napangiti ako dahil doon. Ang sarap marinig na namiss din ako ni Kaley.

Shit! I think,I really like him!

Pero bakit sya namumutla? Hindi ko man lang natanong. Nag aalala talaga ako. He doesn’t look healthy and okay.

“Senyorito! Nandito lang pala kayo? Akala ko iniwan nyo na ako. Ang dami pa naman nito!” ang biglang sulpot ni Manang na tulak tulak ang cart. “Wow! Smiling? Ngayon ka lang ngumiti ng ganyan.”

Nakangiti pa din ako? At naabutan pa ako ni Manang? Fuck! Do I look dumb?

“Ang dami mong napapansin Manang. Kumpleto na ba yan?” ang sabi ko na lamang para malihis ang usapan.

“Oo! Christmas decorations na lang,senyorito!” maligalig na sagot ni Manang kaya napangiti na naman ako.

“Lets go,bayaran na natin yan.”

=======================

It was december 8,naisipan ko mag jogging ulit after a long while. Pakiramdam ko kasi tumataba ako. At ayokong tumaba,nakakahiya kay Kaley.

Napangiti at napailing ako habang nagjajog. Ganun na talagang sinakop ni Kaley ang sistema ko. Hindi ko lubos maisip na hahantong ako sa ganito,ang magkagusto sa kaparehong kasarian.

Posible nga pala talaga. Gusto ko ba si Kaley o mahal ko sya?

Bahala na,ayoko munang mag isip ng kung anu-ano. Bago sa akin ang ganito kaya sobrang nakakabaliw pag isip ako ng isip.

I was about to turn around ng makita ko si Kaley na nakaupo sa bench. Mag isa sya at parang may binabasa.

Nasaan si Zy? Nag jogging din ba sya? Diba bawal syang mapagod?

Kaya ang ginawa ko ay agad na lumapit.

“Hi! Mag isa ka ata ngayon?” ang pagbungad ko sa kanya. Nagulat sya at agad isinara ang libro,pero nabasa ko na ang title,tungkol ito sa mga iba’t ibang uri ng sakit sa puso.

“K-krauss? Hi!” at tinitigan nya ako mula ulo hanggang paa pabalik sa aking ulo.

Naalangan tuloy ako,sando lang ang suot ko,maiksi at manipis na shorts,rubber shoes at naka earphone pa ako,nakikinig kasi ako ng music habang nagjajog.

“Mag isa ka ata?” ang ulit ko at tumabi sa kanya. Parang pumayat sya at lalong namutla. Naka bonet pa sya at parang hindi naiinitan dahil naka sweater siya.

“Ha? Oo eh. Gusto ko kasi mag isa muna. Alam mo naman,ang ingay ni Zy,kung anu-ano binibilin.” aniya at ngumiti.

There it goes again,ang bilis na naman ng tibok ng puso ko.

“Yeah. Pero concern lang naman sya sayo.”

“Haay! Ewan ko ba sa kanila.” aniya at nag pout. He’s so damn adorable! Damn! Ang dami ko ng napapansin. “Ay teka! May dala ka bang camera? Matagal ko ng gusto magpapicture sa lugar na ito eh!”

Tsk! Kung alam ko lang,sana pala dinala ko na ang camera,sayang!

“Sorry,Kaley. Hindi ko dala eh. Maybe next time? Sabihin mo lang kung saan at kailan.”

Nagpout ulit sya,magsasalita na sana sya ng bigla akong may narinig. Nanlaki ang mga mata nya at napahawak ulit sa tyan.

“Hehe! Pasensya na. Nagwawala na mga dragon sa tyan ko.”

“Gutom ka pala pero hindi mo agad sinabi? Masamang umalis ng bahay ng gutom.” sabi ko na hindi mapigilang mapangiti. I think,this feeling is more deeper than what I thought.

“Eh kasi naman. Tumakas lang ako kay Zy,hehe.”

“Tara na! Baka malipasan ka pa ng gutom.” ngumiti ako at hinila na sya patayo.

Damn! This is the first time na naglapat ang mga balat namin at para akong nakaramdam ng kuryente. What’s that for?

Sa Jollibee kami pumunta at natuwa ako ng makitang gutom talaga sya. Halos hindi nga nya ako kinakausap. Pakiramdam ko kontento na akong titigan na lamang sya habang kumakain.

“Oy,Krauss! Kain ka na! Pasensya na huh? Huwag mo na lang ako pansinin. Kain ka na.” ang pagpuna nya sa akin,saka kinagat ang manok.

“No,its okay. I like watching you.”

“Huh? Ano yon?”

Bumilis na naman ang tibok ng puso ko. Hindi ko malalaman kung totoo ba itong nararamdaman ko kung hindi ako susubok. Gusto ko pa syang makilala at makasama palagi.

“I said,I like you. Lets date.”

• HELLO?! Comment sa mga nagbabasa. And also please pray for us na nasa Visayas. Thank you po! :)

Wish # 8

December 10 ang date ng date namin ni Kaley,at ngayon ang araw na iyon. Hindi ako nakatulog nung isang gabi at kagabi dahil sa date na ito.

Tanda ko pa kung paano ko sya napapayag,at hindi ko makakalimutan ang araw na iyon.

“Huh?! Anong sabi mo?!” ang gulat pa nyang sabi saka lumunok.

“I said,I like you. Lets date.” ang ulit ko at ngumiti.

“Ano,uhm.. Ano ba to.” ang namumula nyang sabi na ikinangiti ko.

“Gusto kita Kaley. Ngayon lang nangyari ito at seryoso ako. Gusto kong kilalanin ka pa at ang nararamdaman ko sayo.” ang seryoso ko pang sabi kaya parang napaisip sya.

“Uhm,hindi ba nakakahiya? Makikipag date ka sa gaya ko? Maraming pwedeng humusga sayo.” aniya na seryoso din. Napangiti ako,iniisip nya pala ang magiging tingin sa akin ng mga tao.

“Huwag natin silang intindihin. Magdadala ako ng cam para may remembrance tayo.” ani ko. Namilog ang mga mata nya at ngumiti.

That’s it! Nahuli ko agad ang kiliti nya.

“Talaga? Sabi mo yan ah? Payag na ako! Magkita tayo sa mall na una tayong nagkita,same place.”

“Deal. Its the day after tomorrow ang date natin.”

Napangiti na lamang ako at tinapos ko na ang pagpapa gwapo sa harap ng salamin. Magustuhan kaya ni Kaley ang itsura ko ngayon?

Medyo nakaka kac,ito ang unang pagkakataon na makikipag date ako sa same sex. Paano ba ang dapat gawin? Para lang din ba silang babae?

Napatingin ako sa relos ko at nataranta ako.

“Shit! Magkalahating oras na akong late!”

Pagdating ko sa Mall ay nakita ko na agad si Kaley. Nakaupo sa dati nyang pwesto malapit sa puting christmas tree na ngayon ay mas puno na ng dekorasyon.

Parang araw araw ay paputla sya ng paputla at papayat ng papayat. Kinuha ko ang camera at muli syang kinuhaan ng litrato palihim.

Napakaganda lang tingnan. Para syang nasa ibang bansa dahil sa white christmas tree.

“Hi! Pasensya na at late!” nakangiti kong sabi ng lumapit.

“Okay lang. Medyo kumulo lang naman yung tyan ko sa paghihintay sayo.” aniya. Balot na balot na naman sya dahil sa suot nya at naka cap naman sya ngayon.

“Hindi ka na naman kumain? Tsk! That’s bad! Tara,kain muna tayo.”

“Ano ka ba? Joke lang yon. So,saan tayo?” aniya at tumayo na. Napangiti sya ng makitang dala ko na ang camera. “Sa wakas,makakaranas na ako ng sarili kong photoshoot.”

“Yup! And this is your day!” agad kong kinuha ang kamay niya at pinag intertwine sa akin.

Napasinghap ako,ang lambot ng kamay niya. Ang sabi nila,malalaman mo daw kung mahal mo ang isang tao pag hinawakan mo ang kamay nya,ang palad niya. At ngayon masasabi ko na sa sarili kong mahal ko na nga talaga si Kaley.

Sa Timezone kami unang pumunta. Kinukuhanan ko sya ng litrato habang nagdadance revo.

“Woohh! Ang sarap sa pakiramdam pero nakakapagod.” aniya ng matapos. Ang sarap lang tingnan ng mga bawat ngiti nya.

Damn! Im really inlove with him!

“Magpahinga ka muna. Diba bawal kang mapagod? Then lets try another one.” ani ko at iniabot sa kanya ang panyo ko. Agad nya naman itong ipinunas sa mukha nya.

“Okay lang ako! Ano ba ang sunod?” masaya pa din nyang sabi at bumaling sa akin.

“Ano pa ba ang mga ginagawa ng mga nagde-date?” ani ko at kunwaring nag isip. Pagtingin ko sa kanya ay namumula na ang pisngi nya at hindi mapakali.

“D-date talaga ito?” aniya,nagulat ako sa bilis ng pagbabago nya,ngayon ay parang hiyang hiya na naman sya.

“Yes. Date ito,kasi nga gusto kita. Ako ba gusto mo din?” hindi ko alam kung saan galing ang lakas ng loob para tanungin iyon pero gusto ko lang makasiguro.

“Gusto? Uhm..Uhm..Siguro?” at nag iwas sya ng tingin. Napangiti ako,naglulundag ang puso ko sa tuwa. Ganito pala pakiramdam pag gusto ka ng mahal mo? Pero syempre hindi ko muna sasabihing mahal ko sya,may tamang panahon para dun. Paghahandaan ko pa iyon.

“Pareho lang pala tayo eh. So,ano ba ginagawa ng mga nagde-date?”

At iyon,namula na naman sya at hindi ko alam ang dahilan.

“Nagde-date? Ano,uhm pumupunta sa motel,tas nag a-anuhan.” nakayuko nyang sagot na ikinalaki ng mga mata ko.

The hell? Ganon na ba ang date ngayon? Sa bagay,ganon kami ni Ava dati.

“Advance ka mag isip,Kaley. Saka na yon,liligawan muna kita at sasagutin mo pa ako.” ani ko na mas lalo nyang ikinapula.

“Huwag ka ngang mag trip ng ganyan Krauss. Madali akong maniwala.” aniya at tumayo. “Wait lang,cr lang ako.”

Nakangiti akong pinanood ang pag alis nya. He’s really adorable. And Im really inlove.

Biglang may tumunog na phone,pagtingin ko ay phone pala ni Kaley. Si Zy ang tumatawag kaya sinagot ko agad.

“Bruha ka! Pinag alala mo ako,ang sabi ko ay magdala ka ng gamot! Ano ka ba? Gusto mo talagang mapadali ang buhay mo! Please naman bakla,alam mo namang konti na lang ang panahon mo,huwag mo naman paikliin pa lalo.” ang mahabang sabi ni Zy,halata sa boses nya ang sobrang pag aalala.

Ako naman ay natigilan. Ano ba talaga ang sakit ni Kaley? At ano yung konti na lamang ang panahon nya?

“Si Krauss ito. May mga dapat ba akong malaman?” ani ko. Dinig ko ang pagsinghap ni Zy sa kabilang linya.

“Uy! Krauss! Ikaw pala yan! Pakisabi kay Kaley tumawag ako. Bye!” at naputol na ang tawag.

Napabuntong hininga ako,sakto naglalakad na pabalik si Kaley,iniabot ko sa kanya ang phone.

“Tumawag si Zy. Kung nadala mo ba daw ang mga gamot mo.” ang agad kong sabi at tumayo na.

“Hay! Parang hindi ako umalis ng bahay nito.”

“Nag aalala nga lang kasi sya.” ani ko at namulsa. “Ano ba kasi ang sakit mo talaga? Im really bothered.”

Bigla syang nagseryoso hinintay ko ang sasabihin nya.

“Hindi pa ako handang sabihin. I just want to enjoy everything. Please,huwag natin pag usapan na yan.”

Napabuntong hininga ako. Sige,pagbibigyan ko siya,tama din naman ang gusto nyang ipahiwatig,maaaring makasira ng mood ang sasabihin nya.

Nakaramdam ako ng gutom kaya niyaya ko na lang sya kumain. Tutal mukhang nagutom din naman siya.

Habang kumakain kami sa isang fastfood ay panay ang kwento nya sa mga kabaliwan nila ni Zy. Ako naman ay totoong natatawa. Kasi kahit ng mawala ang virginity ni Zy ay kinwento ni Kaley. Kakaiba talaga sya,paniguradong magwawala si Zy kung malaman nyang kinwento ito sa akin ni Zy.

Hinatid ko na sya sa may labasan lang ng street nila kasi hindi pwedeng maipasok ang sasakyan doon.

“Salamat nga pala! Sobrang nag enjoy ako!” ani nya ng makababa na kami sa kotse,gabi na din at panay na din kasi ang missed call kanina ng Mama nya kaya nagdesisyon na akong ihatid sya.

“Salamat din. Tandaan mo,seryoso ako. I like you. No,I think I love you. Kaya liligawan kita.” ani ko at kumindat.

Napahawak sya sa dibdib nya. May sinabi sya ngunit hindi ko na narinig dahil pumasok na ako sa kotse at umalis na.

• WAAHHH! SANA TULOY TULOY PAG UPDATE KO DITO. Comment and vote po kung nagustuhan :)

Wish # 9

Its now December 13,nandito lang ako kina Blaise at nakatulala. Iniisip ko yung mga nangyari nung 10 at kahapon. Kahapon kasi eh hindi sinasadyang nagkita kami ni Kaley,kasama nya si Zy at ang boyfriend nito.

Dahil wala akong ginagawa kahapon ay naisipan ko silang yayain sa Star City,kumbaga double date. Mabait naman yung boyfriend ni Zy na si Sixth. Mabilis ko syang nakasundo. I even invited all of them sa Christmas Party sa December 18,and they all agree na pupunta.

Nag enjoy talaga ako kahapon,lalo na dun sa horror house,ayokong isiping nag take advantage ako,kasi hindi naman ako ang dahilan kung bakit panay yakap sa akin si Kaley.

Dun ko na buong pusong tinanggap na mahal ko na talaga si Kaley. Kailangan ko na lamang ng tamang oras at tamang pagkakataon para magtapat.

Ipapakilala ko sya sa buong angkan ko. Bahala na sila kung anong iisipin nila. Ang mahalaga sa akin ay malaman nilang lahat na nagmamahal ako,ng kapareho kong kasarian.

“Nakita ko yung mga inupload mong pictures bro. Inulan ng batikos. You are really inlove with Kaley.” ani Blaise ng dumating,may mga dalang beer in can,iniabot nya sa akin ang isa.

“Yeah. Ang saya nga kahapon. And about this feeling? Naghahanap lang ako ng tyempo at magtatapat na ako kay Kaley.” nakangiti kong sagot.

Ganito pala ang pakiramdam ng inlove? Bakit ngayon ko lang naranasan ito?

“Kung yan ang desisyon mo. Susuportahan ka namin. Naniniwala ako na hindi lang sa oppositte sex nararamdaman ang pagmamahal. Pero alam mo,Im just really bothered about his condition.” ani Blaise at lumagok ng beer,tiningnan ko sya na nagtataka.

“What do you mean? Yung pagpayat nya ba at pamumutla?”

“Oo,yun nga. Ever wonder why ganun ang pananamit nya? Laging tago ang katawan nya? I think he’s sick.”

“Yun nga din ang gusto kong malaman. Hindi lang iyon basta asthma. Pag inaatake sya ay sobra.” nag aalala kong pag sang ayon. Kailangan malaman ko ang tunay na kundisyon ni Kaley.

“Tama. Ayaw mo naman sigurong magkaroon ng karelasyong sakitin? I mean,hindi nyo magagawa ang mga normal na ginagawa ng mga magkasintahan kung talagang malala ang sakit nya. Try asking Zy kung ayaw ni Kaley magkwento sayo.”

“Tama ka tol. Yan ang gagawin ko.” ani ko at tumungga na din.

Ano nga ba ang sakit ni Kaley? And if ever,pwede pa kaya itong magamot at malunasan?

Nang umuwi ako ay agad kong tinawagan si Kaley. Naka ilang ring pa bago nya ito sinagot.

“Oh? Krauss? Napatawag ka? Na upload mo na ba ang mga pictures?” ang masaya nyang bungad kaya napangiti ako. Hinubad ko ang lahat ng saplot ko maliban sa boxer brief at humiga sa kama.

“Yes! Pwede mo na syang makita? What are you doing?” ani ko.

“Nagsusulat ako,uhm..”

“Anong sinusulat mo?” ang curious kong tanong.

“Basta! Secret! Ikaw ba? Anong ginagawa mo?”

“Kausap ka habang nakahiga. Galing ako kina Blaise kanina eh.” ang sagot ko naman. Damn! I don’t know what happened,pero bigla akong na aroused,hinimas ko ang pagkalalaki ko.

“Ganon ba? Ako hindi muna pwedeng mag gala. Mahigpit ang mga bantay eh hihi.” shit! Dahil sa hagikgik nya tuluyan na akong tinigasan.

“Uhm,so kailan tayo pwedeng magkita ulit? Miss na kita. O baka pwedeng ako ang pumunta dyan? Remember,Im courting you.” halos pabulong ko ng sabi habang hinihimas ang kahabaan ng aking pagkalalaki sa loob ng boxer brief.

I can’t believe na ginagawa ko ito. Matagal na akong hindi nag gaganito,the last time is when Im in 4th year high school. At ginagawa ko ito dahil na turn on ako bigla kay Kaley kahit wala naman syang ginagawa.

“Talaga bang nililigawan mo ako?” aniya pagkatapos manahimik. Hindi na ako nakatiis at hinubad ko na ang boxer brief ko.

“Yup. Hindi pa din ba nag si-sink in sayo?”

“Ahm..Ahhh..Hnmm.” shit! Huwag kang ganyan Kaley! Im gonna explode.

“So?” ani ko habang mabilis na nagtataas baba ang aking palad sa kahabaan ng pagkalalaki ko.

“Pumunta ka dito sa bahay,ipapakilala kita ng pormal kina Mama at Papa. And maybe,pwede natin silang kausapin na magkasama tayo sa simbang gabi.” pabulong nyang sabi na lalong nagpaigting sa aking pagkalalaki. Binitawan ko ito at nilaro ko ang nipple ko.

Nakagat ko ang labi ko ng bigla akong sumabog ng walang ginagawa sa pagkalalaki ko. Ang dami!

“S-simbang gabi? That would be great..” hinihingal kong sabi. Shit! Para akong nakipag sex on phone. “Magsisimbang gabi din ang tropa,tayo tayo na lang ang magkakasama.”

“Sige! Teka? Okay ka lang? Para kang hinihingal? Baka may ginagawa ka ah?” aniya,and again I dont know,pagkahawak ko pa lang ulit sa ari ko ay nilabasan na naman ako. Damn! What’s this?

“H-ha? W-wala no? Ano,bukas ako pupunta sa inyo?” ang agad kong sabi.

“Sige,ikaw bahala. Sige na,bye!”

“Bye! I love you–” pero naputol na ang tawag. Shit! Buti hindi nya narinig! Hindi pa oras para magtapat. Napatingin ako sa pagkalalaki kong matigas pa din,hinawakan ko ito at nilaro ko ulit ang utong ko. “Kaley.”

And then,I exploded again for the 3rd time. Namangha at napangisi ako. Ngayon lang nangyari sa akin ito. Ano pa kaya kung kami na ni Kaley at may nangyayari na sa amin.

Shit! May lumabas na naman! Pang apat na! Fuck! Just thinking about Kaley sexualy makes me cum! This is really something!

Kinabukasan,December 14 ay sinabi ko sa parents ko ang balak kong pag si-simbang gabi na ikinatuwa nila. Hindi ko pa nasasabihan ang tropa,paniguradong matutuwa din sila,lalo na pag nalaman nilang kasama si Kaley.

Nagpunta ako sa garahe at inilabas ang kotse,kasi nga pupunta ako kina Kaley mamaya. Kaya ang ginawa ko ay nilinis ko ito ng mabuti.

Katatapos ko lang maglinis ng buong kotse ng panay ang tunog ng phone ko. Pinunasan ko muna ang mga kamay ko at saka tiningnan kung sinong tumatawag. It was Kaley kaya agad kong sinagot ang tawag.

“Oh? Kaley! Excited ka na ba sa pagpunta ko dyan? Napatawag ka eh.” nakangiti ko pang sabi kahit hindi nya ako nakikita.

“Krauss! Si Zy ito,sinugod namin sa ospital si Kaley kagabi. At hindi pa sya gumigising hanggang ngayon!” umiiyak na salubong sa akin. Bigla akong natigilan at inatake ng matinding takot.

“What? Kagabi pa? Bakit ngayon lang kayo tumawag? Bakit? Inatake ba sya?” ang kinakabahan kong sabi.

“Hindi ko mahanap kagabi ang phone nya at ngayon ko lang nakita kaya ngayon lang nakatawag. Nakita ko sa call log na ikaw huli nyang kausap kagabi.” ang umiiyak pa ding sabi ni Zy.

Inatake? Pero hindi pa din gumigising?

“Itext mo sa akin ang ospital at pupunta ako.” at pinutol ko na agad ang tawag.

Pagdating sa ospital ay naabutan kong umiiyak ang lahat. Napatingin sila sa akin. Lumapit ako kay Kaley na nakaratay sa hospital bed at walang malay.

“Im sorry,hindi agad namin sinabi. Kami kami lang dapat. But we found out na special ka para sa kanya,kaya tinawagan kita.” ani Zy ng makalapit.

“Ano ba talaga ang sakit nya?” ang tanong ko. Biglang bumukas ang pinto at pumasok ang isang duktor.

“Leukemia,stage 4 at matagal na syang nataningan. Ayaw nyang magpagamot o mag undergo sa chemoteraphy dahil ayaw nyang gumastos kami para sa wala.” sabi ng papa ni Kaley. Napasinghap ako.

God! Bakit sya pa?

“He has a Acute Lymphocytic leukemia na nasa stage 4 na.” biglang sabi ng duktor. Napatingin ako kay Kaley. Kaya ba sobrang payat na nya? Kaya ba namumutla sya? At teka? Bakit ganon na ang buhok nya?

“Wala na po bang paraan?” ani ko. Bakit ganito? Ang bigat sa dibdib na malamang nagdudusa sa isang sakit na walang lunas ang iyong minamahal?

“Im sorry. Pero ang pasyente na ang umayaw. Hindi naman na din umeepekto ang mga maintenance nya. Una palang nabigyan na pala sya ng taning.” ani ng duktor. Napahagulhol si Zy at ang Mama ni Kaley na niyakap ng asawa nito.

“Yun lang ba? Baka may hindi pa kayo sinasabi? Ayaw kong magmukhang makapal ang mukha pero I have the right to know,mahal ko si Kaley at gusto ko pang madagdagan ang pamamalagi nya dito.” ang frustrated kong sabi.

“May sakit din sya sa puso. It was mild at first,pero dahil kumakalat ang ALL ay naapektuhan na ng lubos ang puso nya. And there’s nothing we can do about it.” sagot ng duktor.

Nanlambot ang mga tuhod ko. Was it really possible? Dalawang sakit sa iisang tao?

Napatingin ako kay Kaley.

Bakit hindi ka nagpagamot? Ayaw mo na bang makasama ang pamilya mo? Gusto ka pa naming makasama,gusto pa kitang makasama,Kaley.

Umuwi muna si Zy at ang mga magulang ni Kaley. Naiwan akong tulala at hindi makapag isip ng maayos. Hindi ko pa din nasasabihan ang tropa.

“Krauss? Bakit nandito ka? Nasaan ako?” agad akong napatingin sa kanya. Tumayo ako at naupo sa tabi nya.

“Nasa ospital ka,bakit hindi mo sinabi sa akin na ganito na kalala ang sakit mo?” ani ko at hinawakan ang mga kamay nya.

Ang kirot sa dibdib,ganito ko na pala sya kamahal ng hindi ko namamalayan. Ang sabi nila binubuo daw ng buwan o taon ang pag ibig,pero hindi pala iyon totoo,ilang buwan ko palang kilala si Kaley at ganito ko na sya kamahal,and it pains me seeing him like this.

“Natatakot kasi ako na baka isipin nyong pabigat ako dahil may sakit ako. Saka matagal na ito,ngayon nga lang talaga lumala.” aniya at ngumiti. How can you smile like that?

“Hinding hindi namin iisipin yon. Saka,magpalakas ka! Nililigawan kita,ayokong ganyan ka. Siyam na simbang gabi tayong magde-date.” ani ko at hinaplos ang payat na nyang mukha.

“Kahit ganito ako magsisimbang gabi ako. Gusto ko pa kayong makasama. At saka may hiling akong gusto matupad.”

“Hiling? Ako din may hiling na.” sabi ko at nginitian sya. “Mahal kita Kaley. I love you.”

Natigilan sya,at kahit namumutla ay namula pa din ang mga pisngi nya. Tama lang na umamin na ako,hindi ko na matiis,para ng sasabog ang dibdib ko.

“Ang totoo nyan. Mahal na din kita. Dati pa pala. Sinwerte lang akong personal kang makilala.” aniyang nahihiya at nag iwas ng tingin. Dahil sa sinabi nya ang nagtatalon ang puso ko.

“Talaga? Mahal mo din ako?” ang hindi ko makapaniwalang tanong. Gusto ko syang kargahin,yakapin at pupugin ng halik.

“Oo,mula ng mafeature ka sa isang magazine na pinaka batang photographer at isa sa pinaka gwapong bachelors ng bagong henerasyon.”

Sa tuwa ko ay hindi ko napigilan ang sarili ko at hinalikan ko sya.

• WAHHH! SANA MAHABOL KO ANG POSTING NITO HANGGANG PASKO. KUNG BINABASA MO ITO,MAG COMMENT KA :)

Wish # 10

It was December 16 ng madaling araw. Unang simbang gabi,sa sobrang pag anticipate ko sa una kong simbang gabi kasama si Kaley ay halos hindi na ako nakatulog.

2:30AM at bihis na ako,ang usapan ng tropa ay magkita kita sa plaza na hindi kalayuan sa simbahan at maglalakad na lamang kami papunta sa simbahan.

Tahimik akong lumabas ng bahay at sumakay sa kotse. Susunduin ko muna si Kaley,and I will make sure na maayos sya,lalo pa ngayon at kami na,hindi ko pa sinasabi sa tropa na kami na ni Kaley,mamaya na lang siguro pag pauwi na kami.

Pagdating sa kanila ay naabutan ko sa labas ng bahay si Zy at ang boyfriend nitong si Sixth kaya agad akong lumapit sa kanila.

“Hi Krauss!” ani Zy.

“Oy tol! Baka naman maglaway si Kaley?!” tumatawang sabi ni Sixth at nakipag high five ako.

“Syempre! Gusto ko ako lagi ang tinitingnan ni Kaley. Mamaya ipapakilala ko kayo sa tropa.” ang sagot ko naman at tumingin sa loob ng bahay.

“Nagbibihis pa si Kaley. Syempre gusto din nyang sya lang ang titingnan mo.” nakangising sabi ni Zy na ikinangiti ko.

Ilang saglit pa at lumabas na si Kaley. Sa totoo lang natulala ako,masaya ako na wala na sya sa ospital,masaya akong makita sya ngayon.

“Hi!” aniya at ngumiti. Agad akong ngumiti at lumapit. Hinapit ko sya sa bewang at hinalikan ng mabilisan sa bibig,agad syang namula.

“Hi there,baby.”

“Ang agang PDA ah? Tara na,at baka hindi natin maumpisahan ang misa.” panunukso ni Zy na lalong ikinamula ng Kaley ko.

Sumakay na kami sa kotse ko,sa backseat sina Zy at Sixth,sa front seat si Kaley. For some reason ay sobrang saya ko,dahil kasama ko si Kaley,idagdag pang mahal ko sya,pakiramdam ko para akong teen ager.

Pagdating sa plaza ay nandun na ang tropa,ipinakilala ko sa kanila sina Zy at Sixth. Pagkatapos ay naglakad na kami papunta sa simbahan. Medyo malamig na,sayang hindi ako nakapag jacket.

Napalingon ako kay Kaley,para syang nilalamig kaya hinapit ko sya at inakbayan. Madami kaming kasabay na naglalakad papunta sa simbahan,first time ko ito at sadyang hindi ko ito makakalimutan.

Nagkekwentuhan ang tropa habang naglalakad,kami naman ni Kaley at tahimik lamang na patingin tingin sa mga bahay na may mga christmas light na.

Alam at ramdam ko na nahihiya at naninibago pa si Kaley,ako nga dapat ganun din,pero gusto kong iparamdam sa kanya na parang matagal na kaming magkakilala. Idagdag pa na hindi na kailangang sabihin sa tropa dahil halatang alam na nila.

“Oy dali! Dun tayo sa unahan!” ani Meiji at hinila si Jarra.

“Sa likuran na lang. Nakaka antok pag nasa harapan!” ang suggestion naman ni Gus.

“Duh? Nagsimba ka pa! Tara na!” at pumasok na kami sa simbahan. Nakakatuwa nga dahil nasa ikalawang upuan kami at sakto lang kaming walo doon.

Pagka upo pa lang namin ay tumitig na si Kaley sa krus kung saan nakapako si Jesus.

Naisip ko na naman ang mga sakit nya at kung ilang araw na lamang sya sa mundo. Nanikip ang dibdib ko,itutuloy ko ang planong gawing worth it ang bawat araw na nalalabi sa buhay nya,pero umaasa pa din ako,kaya kukumpletuhin ko ang simbang gabi.

Nagsimula na at natahimik ang lahat,mula sa pintuan ng simbahan ay pumasok ang mga lalaki na naka damit ng sa unang panahon nina Jesus na may kunwari pang camel,kumbaga sila ang Three Kings,na sinundan nina Mama Mary at Joseph na may bitbit na baby. Sumunod ang mga batang naka costume ng anghel na sinundan ng mga Sakristan at pang huli ang pari na dumiretso sa altar.

Sa Homily hanggang sa sermon ay tahimik ako. Pakiramdam ko ay walang nakailag sa sermon ng pari dahil madaming natatawa,kasi totoo. Pero ang nasa isip ko ay ang gagawin kong hiling pag nakumpleto ko ang simbang gabi. I know its impossible pero walang masamang umasa.

Sa ‘Our Father’ ay mahigpit ang hawak ko sa kamay ni Kaley. Napakalambot ng kamay nya,kaso tutok sya sa pagkanta ng ‘Our Father’. Naisip ko tuloy,ano kaya ang dinadasal nya? Ano kaya ang hihilingin nya?

Lahat kami ay pumila para sa pagtanggap ng katawan ni Kristo. Naninibago ako,I mean nagdadasal ako,paminsan minsang dumadaan sa simbahan. Pero iba pala talaga pag sinimulan at tinapos mo ang misa.

Nang Peace be with you na ay hinintay ko talagang humarap sa akin si Kaley. And when he did,mabilis ko syang hinalikan sa labi.

“Peace be with you.” ani ko. Napansin kong halos sa amin nakatingin ang iba at ang tropa,but I don’t care. Alam kong nasa simbahan kami at against sa LGBT ang simbahan. Pero kung tatanggapin lang nila ang ganitong pamumuhay at pagmamahalan,mas marami pang 3rd sex ang mauuna sa pagsisimba.

“Peace be with you.” ang nahihiya nyang sagot. I smiled at him. I want him to feel na hindi dapat sya nahihiya.

Sabay sabay kaming lumabas,nakakagulat ang dami ng tao,ngayon ko lang din napansin yung mga nagtitinda sa tabi ng simbahan.

“Bili tayo ng bibingka at puto bungbong!” masayang sabi ni Kaley at hinila si Zy. Nagtawanan kami dahil panay ang daldal ni Zy.

“I think I will buy too.” ani Blaise at sumunod sa mga ito.

“Yes! Tapos kainin natin sa may park hanggang sa sikatan tayo ng araw!” masaya pang sabi ni Meiji. I looked at my watch,malapit ng mag 6AM at nagliliwanag na nga.

Kaya lahat kami ay bumili at kumain sa park. Panay kami tawa dahil panay ang patawa ni Sixth,pasok sila sa tropa ni Zy.

Magkatabi kami ni Kaley. Inakbayan ko sya kaya napatingin sya sa akin.

“Anong hihilingin mo?” ang tanong ko sa kanya.

“Saka na,pag natapos na ang simbang gabi.” aniya at dumila pa.

“Okay! Pero baka pwedeng makitulog sa inyo ngayon? Wala talaga akong tulog eh.” ani ko at ngumiti. Napatingin sa akin ang tropa. I know what they are thinking. Mga baliw,kakagaling lang sa pagsisimba pero mahalay na mga nasa isipan! Haha!

“Sure. Aalis sina Mama at Papa. Para may kasama ako,saka alam mo na.” pabulong nyang sagot at nginuso sina Zy at Sixth. “Gusto magsolo ng dalawang iyan.”

Napangiti ako. Sa wakas! Makakatabi at mayayakap ko na sya sa pagtulog!

“Then,lets go.” tumayo na ako at tumayo na din sya. “Guys,una na kami,antok na ako at kailangan ng magpahinga ni Kaley.”

“Zy? Sixth? Sasabay ba kayo?” tanong ni Kaley. Nakangiting umiling ang dalawa.

“Bye guys!” at hinila ko na si Kaley papunta sa kotse. Hindi ko na pinansin ang panunukso ng tropa.

Gusto ko lang mahiga at yakapin si Kaley hanggang makatulog ako.

• MAIKLI DIBA? I Know right? Maiksi din ang kwento,parang yung book 1. Sana lang talaga mapadalas update ko dto at matapos sa mismong araw ng pasko.

Wish # 11

“Krauss! Gising! Tanghali na,nakapag luto na si Nanay!” dinig kong sabi ni Kaley habang inaalog ako ng mahina.

Pupungas pungas akong bumangon. Napasarap ang tulog ko,hindi ko man lang naramdamang tanghali na pala.

“Good morning!” nakangisi kong sabi at mabilisang hinalikan sya sa labi na ikinagulat nya. “Paniguradong maganda ang araw ko,ang sarap na ikaw ang una kong nasilayan pag gising ko.”

“Bolero.” nakangiti ngunit namumula nyang sabi. “Magmumog ka na at kakain na. Saka ipapakilala na kita ng pormal kina Nanay at Tatay.”

Sa nadinig ay agad nanlaki ang mga mata ko. Totoo ba iyon?

“Talaga? Edi tara na! Para maligawan ko na din sila,para kasal na lang ang problema!” ani ko at tumayo na.

“Walang same sex marriage sa Pinas. Tara na.” aniya at lumabas na kami ng kwarto nya.

Napansin kong wala ang mga magulang nya,pero nakahanda na ang hapag. Dali dali akong nagmumog at naghilamos.

“Wala na silang stock anak,ito na lang na pineapple juice.” sabi ng boses galing sa pinto.

“Bumili na din ako ng–teka?” boses naman ng Nanay nya. Napatingin ako kay Kaley,tumango sya sa akin.

“Magandang tanghali po,Maam,Sir! Nakitulog lang po ako.” ani ko,lumapit at nagmano sa kanila.

“Diba ikaw yung tumulong kay Kaley dati?” ani ng Tatay nya.

“Opo,ako nga po.”

“Nay,Tay. Sya po si Krauss. Boyfriend ko.”

Napanganga ang mga magulang ni Kaley at nagpalipat lipat ang tingin sa aming dalawa.

Tahimik lang akong nagdadrive pauwi sa bahay. Mabuti at pumayag ang parents ni Kaley na isama ko sya at sa amin mag overnight.

“Nakakabilib ka. Napapayag mo sila.”

“Yan ang tinatawag na charms!” nakangisi kong sagot habang nagmamaneho.

“Yabang.” nakangisi din nyang sabi.

“Teka,uminom ka ba ng gamot mo kanina?” ang bigla kong naalalang tanong.

“Oo. Takot ko lang sayo.” sagot nya na ikinahagikgik ko.

“Thats my boy!” ani ko. Gusto ko kasi,kahit wala ng pag asa,uminom pa din sya ng maintenance nya. Para maging malusog pa din sya. Ayokong tuluyan na syang manghina,lalo pa at kukulangin na kami ng tulog.

Pagdating sa bahay ay halata ang pagkamangha ni Kaley. Kaso nga lang,mas nangingibabaw ang pagka mahiyain nya.

“Manang,pumasok ba sina Mama at Papa?” tanong ko kay Manang na kakalabas lang ng kusina. Napatitig ito kay Kaley at saka bumaling sa akin.

“Nasa may pool,anak.”

“Manang,sya nga po pala si Kaley. Boyfriend ko.” pagpapakilala ko. Napanganga si Manang,tas isasara ang bibig at mapapanganga ulit,para lang syang goldfish.

“Magandang hapon po!” magalang na bati ni Kaley. Dun lang parang natauhan si Manang.

“Sige Manang. Punta na kami sa pool!” natatawa kong sabi at hinila na si Kaley na patingin tingin sa paligid.

“Ang gaganda ng mga christmas decorations nyo. Kami sa bahay ay wala pa.”

“Kami ni Manang ang bumili ng mga yan. Yung nagkita tayo sa Mall.”

Pagdating sa may pool ay napatingin agad sina Mama at Papa na masayang nagkekwentuhan.

“Oh? Umuwi ka din?” ani Papa at tumingin sila ni Mama kay Kaley. Napayuko si Kaley. Haay! Hindi dapat sya nahihiya.

“Kumain ka na ba Krauss? At sino sya?” ani Mama.

“Opo Ma. Sya nga pala,Ma,Pa sya po si Kaley,boyfriend ko. Sa kanila ako natulog at dito naman sya matutulog kasi magsisimbang gabi kami.” ang direderetso kong sabi. Pumayag man sila o hindi sa relasyon namin ni Kaley wala na silang magagawa. Sana intindihin na lang nila.

“G-good afternoon po,Maam and Sir.” nahihiyang sabi ni Kaley.

Nagkatinginan sina Mama at Papa. Obvious na nagulat sila. Sinong hindi? All my life puro babae ang nakikita nilang kasama ko.

“I’ll talk to you tom Ma,Pa. Sa ngayon ay intindihin nyo muna. Please be nice to my boyfriend. Sige po,punta muna kami sa kwarto.” at muli hinila ko si Kaley papasok ulit sa bahay.

“Hindi ata nila ako gusto.” ani Kaley ng paakyat na kami.

“Don’t worry so much about them. Magugustuhan ka din nila pag nakilala ka nila ng husto.” nakangiti kong sabi at dumiretso na kami sa kwarto ko.

“Wow!” aniya na ikinangiti ko.

“Mag computer ka muna. Maliligo lang ako.” ani ko at kinuha ang laptap sa cabinet at iniabot sa kanya.

“Salamat! Pero teka,hindi nga pala ako nakapag baon ng damit!”

“That’s not a problem. Enjoy baby!” kinindatan ko sya at pumasok na ako sa banyo para maligo.

Matapos maligo ay naabutan ko syang nanonood ng Youtube. Hindi nya ako nilingon,mabuti yon dahil baka ma-rattle sya.

Agad na akong nagbihis at tumabi sa kanya.

“May mga picture si Ava dito sa files mo. Gaano kayo katagal?” aniya in a monotonous tone.

Nagseselos kaya siya?

“Wala kaming commitment. Purely sex lang talaga. Mabuti nga at natahimik na sya.” sagot ko at nilingon nya ako.

“Takot siguro syang masaktan. Ako takot din eh. At takot din akong makasakit.” malungkot nyang sabi. Kaya hinila ko sya para mapahiga kaming dalawa.

“Hindi ka masasaktan at hindi ka makakasakit. Please stop thinking about negative things,alam mong bawal sa iyo yon.” ani ko at niyakap sya.

“Hindi ko lang maiwasang mag isip. Alam nating lahat na one of these days ay iiwan ko kayo,at ngayon pa lang nasasaktan na ako.” aniya at huminga ng malalim.

Maging ako ay natatakot din. Natatakot akong dumating ang araw na iiwan na nya kami. Nakakatakot dahil sobrang mahal ko na sya. Nakakatakot din pala itong sobrang pagmamahal.

Wala akong masabi,kaya ang ginawa ko ay hinawakan ang pisngi nya at hinalikan sya. Malalim at puno ng pagmamahal. Tumugon sya kaya napaungol ako.

Ito ang unang pagkakataon na naging intimate ang aming halikan. At sa tingin ko ay hahanap hanapin ko ito.

Sa dinner ay tahimik kaming lahat. Ramdam na ramdam ko ang tensyon at pagkahiya ni Kaley. Kaya pagkatapos mag dinner ay tinawagan ko si Blaise at sinabihang pumunta sila dito.

Nagkatuwaan lang ang tropa,naisipan nilang mag overnight din,mga handa talaga dahil may mga baon ng damit. Nagsaya at uminom kami ng kaunti sa leisure room. At ng mag alas onse na,we called it a night at natulog na.

“Everyone should give and dont expect in return.” ani ng pari. “Magbigay lang tayo,kahit pa mahirap tayo ay magbigay tayo,kasi ang mga blessings ay ibinibigay ng Diyos sa mga mapagbigay.”

Nagkatinginan at nagkangitian kami ni Kaley. Hinawakan ko ang kamay nya at bumulong sa kanya.

“Ibinibigay ko na ang puso ko sayo.” ani ko na ikinamula nya.

“May nakikinig pa ba? Mukhang natulog na kayo ah?” sabi ng pari at nagtawanan lahat. “Mayaman,mahirap dapat maging mapag bigay. I will tell you a story.”

“Hoy Krauss! Wala pang Our father nakahawak ka na kay Kaley!” ang bulong ni Meiji at nginisihan ko lamang sya.

“May isang barbero sa ibang bansa. Sabi nya,hindi na sya maniningil ng bayad kasi nakaipon na lang sya,kumbaga,community service.” simula ng pari sa kwento. “May nagpagupit sa kanya,at ng magbayad ito ay tinanggihan nya,sabi ng ginupitan ‘Wow! Thats awesome and great of you!.’ kinabukasan pagbukas nya sa barber shop nya,may mga placards ng pasasalamat,natuwa sya. May nagpagupit ulit,hindi nya ulit tinanggap ang bayad,kinabukasan ulit pagbukas nya ng barber shop ay ang daming bulaklak. And here’s the great part.”

Tumingin ako sa paligid,lahat ay nakikinig sa pari. Maging si Kaley ay tahimik na nakikinig.

“May nagpagupit na Pinoy,hindi din tinanggap ang bayad,sabi ng Pinoy sa isip nya ‘Wow! Astig tong barberong ito! Ang bait!’ at yun nga,kinabukasan pagbukas ng barbero sa shop nya,ang daming pinoy na nakapila!”

Nagtawanan ang lahat,pati ako ay natawa sa logic ng kwento.

“Ganyan ang mga pinoy,kung saan may libre ay dun pumupunta!” sabi pa ng pari habang nagtatawanan pa ang lahat.

Pagkatapos ng pangalawang simbang gabi ay naghanap kami ng makakainan. Nag suggest si Sixth na masarap daw kung lugaw at may alam syang lugar.

“Guys,December 18 ang christmas party. Huwag kayong mawawala.” paalala ko sa kanila habang kumakain. Bumaling ako kay Kaley. “Lalo ka na.”

“Hindi ba nakakahiya?” ani Kaley. Hinapit ko sya at inakbayan.

“Akong bahala sayo. Im sure mag e-enjoy ka.”

Matapos ay inihatid ko na si Kaley. Pag uwi ko sa bahay ay nasa living room sina Mama at Papa at mukhang hinihintay talaga ako.

“What’s going on Krauss? Why are in a relationship with that gay?” ang agad na salubong ni Papa. I know na mangyayari to kaya handa na ako.

“Ma,Pa. Im inlove with him. There’s nothing you can say na magpapabago sa nararamdaman ko. Tanggapin nyo o hindi,atleast ipinaalam ko. Im happy with him. Sana maging masaya din kayo para sa akin,kasi gusto ko pang pasayahin si Kaley hanggat may panahon pa.” ang madamdamin kong sagot.

“Krauss..” ani Mama kasi natigilan si Papa.

“Please,ginawa ko ang lahat ng gusto nyo. Sana intindihin nyo ako.” huminga ako ng malalim at umakyat na’t dumiretso sa kwarto ko.

December 18,ikatlong simbang gabi at hindi ako masyadong nakapag focus. Iniisip ko yung pagsagot ko kina Mama at Papa kagabi. Why can’t they understand? Parang hindi sila nagmahal.

Gayunpaman ay hindi ako nagpahalata kay Kaley at sa tropa. Kaya ng maihatid ko na si Kaley sa tapat ng bahay nila ay nagulat ako ng magtanong sya sa akin.

“Okay ka lang? Parang kanina ka pa tulala?” nag aalala nyang tanong. Ngumiti ako,dapat hindi ko sya pinag aalala.

“Im okay,baby. Basta huwag kang mawawala mamaya. Susunduin kita.” hinalikan ko sya at pumasok na ako sa kotse.

• WAAAHHH! Inabutan na ako ng totoong simbang gabi! Comment po kayo please? :)

Wish # 12

Eksaktong alas sais ng gabi ay sinundo ko na si Kaley. Dinalhan ko ng pagkain galing sa bahay ang pamilya nya pati si Zy.

“Tandaan mo Krauss,kailangan din magpahinga ng anak namin.” ang paalala sa akin ni Tito.

“Opo,hindi ko po iyon kakalimutan.” nahihiya kong sagot.

“Kung hindi mo sya maiuuwi ng maaga. Patulugin mo ng maaga. At pagkagaling sa simbang gabi ay patulugin ulit para makabawi sya.” dagdag ni Tita.

“Ayaw naming mapadali ang pagkawala nya.” ani pa ni Tito. Natahimik ako at napahinga ng malalim. Ako din naman,ayoko.

“Ako pong bahala sa kanya,aalagaan ko sya. Maraming salamat po sa tiwala.” sagot ko at saktong lumabas na si Kaley sa kwarto nya. Formal ang suot nya,simple pero iba pa din ang dating sa akin.

“Aalis na ba?” aniya at tumango ako. “Ma,Pa. Alis na po kami.”

Humalik sya sa mga ito at lumabas na kami.

“Maaga tayong matulog. Para makabawi ka.” ani ko at ini start na ang makina ng kotse.

“Sige,medyo nakakapang hina na nga eh.” sagot nya kaya nilingon ko sya.

“Kung gusto mo huwag na lang tayong mag simba? Pupuntahan na lang kita sa inyo araw araw? Baka ako pa maging dahilan ng lalong panghihina mo.” nag aalala kong sabi habang nagmamaneho.

“Ano ka ba? May hiling tayo diba? Saka kain at tulog lang okay na ako ulit.” ngumiti sya kaya napangiti na din ako.

Pagdating sa bahay ay madami ng tao. Napansin agad namin ang tropa sa isang table kaya lumapit kami dun.

Pagka upo pa lang namin ay dumating si Papa at tinawag ako. Kaya iniwan ko muna sa tropa si Kaley.

“Dinala mo dito yon para ipahiya ang pamilya?” mahinang sabi ni Papa ng makalayo kami. Agad umakyat ang dugo ko sa aking ulo.

“Ano ba Pa? Hindi ba kayo titigil? Hindi ako gagawa ng ikakapahiya ninyo. Sinama ko sya dito dahil gusto kong makaranas sya ng ganito!” gigil ngunit pabulong ko ding sabi.

“Hindi ipapahiya? Pumasok kayo dito ng magkahawak kamay for pete’s sake! And now,everybody’s looking at you!”

Huminga ako ng malalim at kinagat ko ang aking labi para makalma.

“Look,Pa. Just leave as be,kung hindi nyo kami tanggap fine. Basta huwag lang kayong magsalita ng hindi maganda. Please lang po.” at agad ko na syang tinalikuran at bumalik sa sofa.

Again,hindi ako nagpahalata. Nagkasiyahan ang tropa. At ng matapos na ang kainan,exchange gifts at mga games ay nag inuman na kami. Pero RH lang,magsisimba pa kasi mamaya.

Nagpaalam muna ako na magbabanyo. At laking gulat ko ng makabalik ako.

Nag aaway sina Meiji at Ava,at umiiyak si Kaley. Teka nga? Anong ginagawa ni Ava dito?

“Sobra na ang pangmamaliit mo kay Kaley! Insecure!” sigaw ni Meiji. Lumapit na ang mga tao,pati sina Mama at Papa kaya lumapit na din ako.

“Me? Insecure? Ayaw ko lang na dumidikit ang baklang iyan kay Krauss! Napaka ambisyoso at gold digger!” galit ding sigaw ni Ava.

“Ava! Ano ba? Akala ko ba titigil ka na?!” sigaw ko at lumapit kay Kaley. He was crying like a child. At parang nahihirapan na naman syang huminga.

Bigla na lamang tumakbo si Kaley. Galit na tinitigan ko si Ava.

“Pag may nangyaring masama sa kanya hindi kita mapapatawad.” ani ko at tiningnan sina Mama at Papa,pati ang mga taong nakatingin sa amin.

“Napaka sama mo. Gusto lang naman naming ma enjoy ni Kaley ang mga nahuhuling araw nya sa mundo! Pero sinaktan mo ang damdamin nya! At pwedeng maging dahilan iyon ng maaga nyang pagkawala!!” umiiyak na sigaw ni Meiji. Nagulat si Ava at ang mga magulang ko.

“Im sorry,pero kailangan ko syang sundan. Hindi ako papayag na maaga ang pagkawala nya dahil sa kakitiran ng mga utak nyo!” sabi ko at nagkatinginan sina Mama at Papa.

Agad akong tumakbo palabas at nadinig kong sumunod ang tropa.

It was 1AM at hindi pa din namin nahahanap si Kaley. Sobrang natatakot na ako. Kasalanan ko ito,dapat hindi ako umalis ng mga oras na iyon.

“Parang alam ko na kung nasaan sya. Hindi kasi iyon uuwi eh.” ani Zy at lahat kami ay napatingin sa kanya.

“Saan sya pwedeng pumunta?” nag aalala kong tanong. I swear,sobrang takot na ako ngayon.

“Sa simbahan. Tuwing masama ang loob nya,dun sya pumupunta.” sagot ni Zy at wala na kaming sinayang na panahon. Agad kaming nagpunta sa simbahan.

May mga konti ng tao at naghahanda na ang mga nagtitinda kaya pumasok na kami. Agad ko syang nakita dahil nasa bandang likod lang sya naupo. Nauna akong lumapit at tinabihan sya,nagsi upuan na din ang tropa.

“Sorry sa nangyari. Sana pala hindi ako umalis.” ani ko. Tiningnan nya ako at biglang niyakap.

“Sorry din. Dahil sa akin nasira ang party. Lalo ng galit sa akin ang mga magulang mo.” umiiyak nyang sabi. Lalo kong hinigpitan ang yakap sa kanya. Ayaw ko talagang umiiyak sya,parang tinutusok ang puso ko.

“Sshh. Hush now baby. Wala kang kasalanan. Huwag mong intindihin sina Mama at Papa. Kung galit sila let them be,nandyan pa naman ang mga magulang mo at ang buong tropa para suportahan tayo.” ani ko at hinalikan ang ulo nya.

“Oo nga. Saka kasalanan yon ni Ava. Inggetera sya. Humanda talaga sya sa akin.” ang pagsabat ni Meiji.

“Tahan na. Makakasama sayo yan. Ayaw kong ganyan ka.” ani pa ni Zy. At parang batang sumunod si Kaley at pinigilan ang sarili sa pag iyak.

“Sorry sa inyong lahat. Hindi nyo tuloy na enjoy ang party.” nahihiya pang sabi ni Kaley.

“Don’t mind it. Magpaparty tayo ng tayo tayo ulit. Just like before.” ang sabi ni Blaise. 

“Tama sila. So dapat huwag mo ng isipin yon.” ani ko at niyakap ulit sya.

Lumabas kaming lahat sa simbahan para kumain. At ng mag alas quatro na ay bumalik kami,december 19 na nga pala,ika apat na simbang gabi.

“May sinabi sa akin ang lola ko nung bata pa ako.” ang simula ng pari ng nasa sermon na. “Para hindi daw antukin sa simbang gabi ay maligo!”

Nagkatinginan kami ni Kaley at napangiti. 

“Kaya kung may nakikita ka ngayong ina antok na,alam nyo na ang sasabihin.” dagdag ng pari at natawa kaming lahat. Kasi pare pareho kaming hindi naligo ngayong simbang gabi na ito.

Nang uwian na ay napag pasyahan kong kina Kaley ulit matulog. Ayaw ko munang umuwi dahil masama pa ang loob ko kina Mama at Papa. Pero uuwi ako mamayang tanghali.

Hinalikan ko sa labi ang nauna ng natulog na si Kaley at pumikit na din ako.

Pangako,Kaley. Hinding hindi ka na muling iiyak.

- HALU?! Meme na ako! Wish ko lang talaga ay sumakto sa pasko ang posting ko ng ending nito. Kahit walang masyadong nagbabasa nito at nagkocomment ay tatapusin ko po ito. =)

Wish # 13

Nang magising ako ay hindi agad ako bumangon. Tiningnan ko ang paligid ng kwarto ni Kaley. Nasaan kaya sya?

Pumasok sya sa kwarto at nagkunwari akong tulog,ngunit sinigurado kong nakikita ko pa din sya.

Katatapos lang nyang maligo,mukhang sa banyo na sya nagbihis. Sobrang payat na nya talaga,nahabag ako. Nang tanggalin nya ang towel sa ulo niya ay nagulat ako.

Halos makalbo na sya,kaka unti na lamang ang buhok nya. Parang gusto kong maiyak,bakit sya pa? Bakit sya pa ang nagkaroon ng leukemia at sakit sa puso?

Dumiretso sya sa drawer at may kinuha. Isang wig,humarap sya sa salamin at sinuot ito. At ng masiguro nyang ayos na ang itsura nya ay lumapit na sya sa akin. Agad akong pumikit.

“Krauss,tanghalian na. Kain na tayo.” at dahan dahan nya akong niyugyog. Nagkunwari akong bagong gising at bumangon.

“Good morning baby! Ang bango ah!” hinalikan ko sya sa pisngi at niyakap. “Sorry talaga sa nangyari.”

“Kalimutan na natin yon. Tara kain na tayo. Ako nagluto,umalis kasi sina Mama at Papa.” tumayo na sya at tumayo na din ako.

Pangako,pasisiyahin at aalagaan kita.

I pretended na hindi ko sya nakita kanina sa ganong itsura. Panay ang kwento at ngiti nya at gusto ko ang nakikita ko.

Nang dumating si Zy ay nagpaalam na ako na uuwi. Madami akong aasikasuhin,at lahat ng iyon ay para kay Kaley.

This love I have for him is so overwhelming,kaya kailangan kong ipakita at ipadama. Kailangan mapasaya namin sya,kailangan maging worth it ang mga huling araw niya.

Pagkauwi ko ay abala ang lahat sa paglilinis. Nadidinig ko ang boses ng parents ko sa dinning hall but I just ignored them.

Paakyat na sana ako sa hagdan ng tawagin nila ako. Tumigil ako at hinarap sila.

“Totoo ba yung mga narinig namin tungkol sa boyfriend mo?” ani Mama.

“Yes. He’s dying,araw o linggo na lang. Hindi namin alam.” sagot ko at tumalikod at nagpatuloy sa pag akyat sa hagdan.

“We’re sorry.” ani Mama. Tumigil ako saglit. Pero nagdiretso na din ako sa kwarto ko. Hindi lang iyon ang gusto kong marinig sa kanila,gusto kong tanggapin at mahalin din nila si Kaley.

Kaley is a very special person,thats why we love him,thats why I love him.

December 20,ika limang simbang gabi namin. Medyo na late kaming lahat kaya sa labas kami pumwesto,mabuti at may mga nilagay silang monoblocks at screen,para na rin kaming nasa loob ng simbahan.

“Walang taong mahirap sa mata ng Diyos.” simula ng pari sa sermon. “May mga taong mayayaman,lahat na ay mayroon sila,pero mahirap sila sa pananampalataya,mahirap sila sa tunay na kaligayahang hindi naibibigay ng salapi.”

That was true. Karamihan sa tao ngayon ay pera na lamang ang pinapahalagahan. Natatakot ako na dumating ang araw na ganon na din ang mga magulang ko.

“Pero,may mga mahihirap na mayaman naman sa pagmamahal,sa pananampalataya.” dagdag ng pari. Napatingin ako kay Kaley na napatingin din sa akin.

I held his hands. Sina Kaley mahirap,pero mahal na mahal nila ng pamilya nya ang bawat isa. May mga bagay talagang hindi maibibigay ng salapi o ng kayamanan.

“Tandaan nyo,pag namatay tayong lahat,wala na tayong pera sa kabilang buhay. Ang mga mayayaman ay simple na lang sa kabilang buhay. At ang mga mahihirap,ay mahirap pa din sa kabilang buhay.” sabi pa ng pari na ikinatawa ng lahat ng tao.

“Kaya kayong mayayaman,huwag magdamot sa mga kapos. Its better to give than to recieve. There’s no poor people in God’s eyes. Lahat tayo ay mayaman sa kanyang paningin. Lahat tayo ay pantay pantay.”

Matapos ang ika limang simbang gabi ay kumain kami tulad ng lagi naming ginagawa. Pero this time sa isang convinience store kami kumain. Ang binili ko para sa amin ni Kaley ang siopao at sandwhich saka chocolate coffee.

Ang ingay namin,kaya nagdesisyon kaming pumunta sa plaza at dun na lamang kainin ang mga binili namin at para makapag kwentuhan ng malaya.

“Sobrang lamig! Buti pa sina Zy at Sixth,pagkauwi pwede ng magpainit!” ani Gus na ikinatawa namin.

“Bunganga mo,kakasimba mo lang.” suway dito ni Jarra.

“Hahaha! Totoo naman ah?! Sa pari pa nanggagaling diba? Humayo kayo at magpakarami.” sagot pa ni Gus.

“Nako! 3 days na ngang wala eh. Nakakatulog agad kami.” sagot ni Sixth kaya nagtawanan kami. Bigla syang sinapak ni Zy na lalong ikinatawa namin.

“Sana pala pinainom namin sa inyo ang holy water.” ani Meiji.

“Hindi tatalab dyan kay Gus ang holy water!” dagdag ni Blaise na ikinatawa namin.

“Kayo ba? Krauss at Kaley? May nangyayari na ba sa inyo?” ani Gus,napatingin ako kay Kaley na biglang nahiya.

“Wala pa. Hindi naman ako ganon.” sabi ko at tinaasan nila ako ng kilay.

“Meron,uhm,pero puro kiss pa lang.” nahihiyang sabi ni Kaley na ikinagulat ko.

“Narinig mo yon? Ang hina mo pre!” sabi ni Blaise at nagtawanan sila.

“Subukan nyo na. Tutal mahal na mahal nyo naman ang isa’t isa,at walang mabubuntis. Importante yon. Yung ang mas magpapatindi sa damdamin nyo at sa samahan nyo.” ani Sixth kaya napaisip ako.

Gusto ko na din talaga. Kaso nahihiya akong yayain si Kaley. At saka paano pag napagod sya? Natatakot ako.

Nang ihahatid ko na pauwi si Kaley ay tahimik din sya. Pero nang tatahakin na namin ang daan papunta sa kanila ay bigla syang nagsalita.

“Ayaw ko munang umuwi.” aniya.

“Bakit?” saglit ko syang nilingon at ipinarada ko ang kotse sa tabi ng kalsada.

“G-gusto kong.. Gusto kong gawin na natin ’yon.” nahihiya nyang sabi at napayuko.

“Ang alin? Ang sex?” tumango sya,napangiti ako. “Sigurado ka ba dyan,baby?”

“Oo. I want to do it with you. Habang may panahon pa. Habang kaya ko pa. I want to know how does it feel to make love with you.” sa pagkakataong ito ay nakipagtitigan na sya sa akin.

“Gusto ko din,kaso baka mapagod ka–”

“Mahal na mahal kita at handa na akong ibigay sayo ang buong ako. Gusto kong maramdaman mo din kung gaano kita kamahal,kasi ako damang dama ko ang pagmamahal mo sa akin.”

Pagpasok pa lang sa suit na nakuha namin ay hinalikan ko na ng buong pagmamahal si Kaley. Tumutugon sya at nagustuhan ko iyon.

Dito ko sya dinala sa isang five star hotel. I dont care kung gaano kamahal basta mapaligaya ko sya at maparamdam ko ng lubos ang pagmamahal ko sa kanya.

At first nahiya pa syang isubo ang akin,tinanong ko sya kung marunong sya,oo daw nagawa na daw nya ito ng isang beses sa dati nyang classmate nung high school. Nakaramdam tuloy ako ng inggit sa kung sino man yon.

Medyo nahirapan pa sya sa laki at haba ng akin. But I really love how he licked the tip,to the shaft and my balls. Gustong gusto ko kung paano nya sinubukang isagad sa lalamunan nya ang akin kahit pa nasusuka sya.

Hanggang sya na mismo ang nagsabing pasukin ko sya. Natakot ako dahil masasaktan sya,but he insisted,gusto na daw talaga nya.

Sa una ay ayaw pumasok. Kaya pinahiga nya ako at inupuan nya ng dahan dahan ang akin. Napatingala at kagat labi sya,I know it hurts,naaawa ako sa kanya. But then,he started pumping hanggang sa sinabayan ko na sya.

Pinahiga ko sya patagilid at pumwesto ako sa likod nya,itinaas ko ang paa nya at dahan dahan ko ulit syang pinasok. Gumalaw na ako at inangkin ko ang labi nyang hinding hindi ko pagsasawaan.

Nagising ako na tulog pa si Kaley. Ginising ko na sya sa pamamagitan ng halik. He’s really cute,he’s like an angel to me.

Bumili na lamang kami ng pagkain sa Drive thru at inihatid ko na sya.

Pagdating sa bahay ay hindi ko maalis ang ngiti ko. Ganun pala ang pakiramdam pag mahal mo ang taong katalik mo,hindi ko maipaliwanag yung eksaktong pakiramdam pero kakaiba.

Mabuti at nasa opisina na sina Mama at Papa. Hindi ko pa sila kayang harapin. Kaya dumiretso na ako sa kwarto,naligo at pagkatapos ay natulog na lamang.

December 21,ika anim na simbang gabi,mas inagahan namin para sa harapan pa din kami,sa totoo lang ngayon ko lang narealized na masarap magsimba lalo na at naiintindihan mo ang misa at ang mga sinasabi ng pari.

“May kasabihan na,its the thought that counts. Naalala mo yung tao,it means mahal mo sya.” sabi ng pari. “May isang kwento tungkol sa mag ama. Yung ama ay bumili ng gift wrapper na maganda at mahal,itinago nya ito dahil baka dumating ang araw na may mapag gamitan nito. Isang araw,umuwi ang tatay at hinanap ang wrapper,hindi nya ito makita at pinagalitan nya ang kanyang anak.”

“Grabe naman.” pabulong na komento ni Kaley.

“Dumating ang araw ng pasko. Nagulat ang tatay na may regalo sa kanya ang anak,at ang ikinagulat nya ay yung wrapper ang ginamit na pambalot dito,imbis na matuwa ay pinagalitan nya ang anak,ang sabi nya ‘ginamit mo ang wrapper para lang ibigay ulit sa akin?’ at binuksan nya ang regalo,kahon na walang laman kaya lalo syang nagalit sa anak.” nagtawanan ang mga tao sa rasong hindi ko alam.

“Ang sabi ng bata. ‘Tay,hindi mo makikita ang laman nyan,pero pinag ipunan ko yan. Dyan ko nilalagay ang lahat ng yakap,halik,pagmamahal at panalangin ko sa Diyos para sa iyo hanggang mapuno iyan’. Natigilan ang tatay at napaisip,bakit nga ba ganon? Nagagalit sya dahil dun eh para sa kanya naman pala iyon? Galing sa sarili nyang anak. You see mga kapatid, God has its own way sa mga tao,nasa atin na yon kung paano natin ipapahayag ang pagmamahal. Lahat tayo ay mahal ng Diyos kaya huwag natin syang kwestiyunin sa mga problema at pagsubok na dumadating sa atin,huwag tayong magalit sa kanya,huwag tayong makalimot sa kanya,dahil walang panahon na kinalimutan tayo ng Diyos.”

Isa ang misa na iyon na tumatak sa akin. Naisip ko ang sitwasyon ko at sitwasyon ni Kaley. Kahit kailan ay hindi ko narinig sa kanya na kinwestyon nya ang Diyos kung bakit sya pa ang binigyan ng ganoong mga sakit.

Matapos kumain ng buong tropa ay inihatid ko na si Kaley. Pagkauwi sa bahay ay natulog na ako.

Ala una ng tanghali ng magising ako sa tunog ng phone ko na walang tigil. Tiningnan ko kung sino ang tumatawag,si Kaley pala kaya agad kong sinagot.

“Yes baby?” malambing kong bungad.

“Krauss?” it was Zy,kaya kinabahan na ako. “Krauss,sinugod namin sa ospital si Kaley,inatake sya sa puso at sobrang nanghihina na dahil sa nangyari kanina.”

Nangyari kanina?

“What?” kumalabog ang dibdib ko sa kaba at takot.

“P-parang bibigay na sya!”

Shit!

- WAAHH SANA SAKTONG PASKO KO MAPOST ANG ENDING! Vote and comment po! :)

Wish # 14

Pagdating ko sa ospital ay tulog si Kaley. Nag uusap naman sina Zy,Tito at Tita kaya agad akong lumapit.

“Ano pong nangyari?” ang agad kong tanong.

“Sumama sya sa palengke kanina. Nang pauwi na kami ay may humablot ng wallet ko,ilalagay ko ka na kasi dapat ang sukli sa pinamili namin. Hinabol nya yung magnanakaw,sumisigaw ako na huwag na. Hinabol ko sila,naabutan ko syang hingal na hingal,nakahawak sa dibdib. Ayon,bigla na syang nawalan ng malay.” ang sagot ni Tita. Napatingin ako sa walang malay na si Kaley.

“Hindi na sya makagalaw kanina ng magising sya,sobrang hina na nya talaga.” dagdag ni Tito. Tumayo ito at lumapit kay Kaley kaya sumunod ako.

“Ang sabi ng duktor kailangan na nyang mamalagi dito,yan na daw ang epekto ng last stage ng leukemia nya,baka bigla din daw masabayan ng heart attack.” dagdag ni Zy.

Parang pinupunit ang puso ko. Bakit ang bilis naman ata? Kanina pag uwi ay ayos pa sya ah? Sana hindi na lang nya hinabol ang magnanakaw. Sana pinabayaan na lang nya.

“Zy,Tito at Tita. Uuwi muna ako at kukuha ng damit. Dito na ako sa ospital mamamalagi. Babalik po ako agad.” ang naninikip na dibdib na sabi ko.

“Krauss,anak. Maraming maraming salamat at dumating ka sa buhay ng anak namin.” naiiyak na sabi ni Tita,malungkot ko syang nginitian.

“Pakatatag lang po tayong lahat para kay Kaley.” ani ko. Yumuko ako at hinalikan sa noo si Kaley at tuluyan na akong umalis.

Pagdating ko sa bahay ay bumungad sa akin sina Mama at Papa na nagmimeryenda sa Lanai.

“Krauss?” pagtawag nila pero hindi ko sila pinansin. Diretso ako sa loob,pagdating sa kwarto ay kinuha ko ang backpack at inilagay dun ang mga susuotin ko ng ilang araw.

Paglabas ko ay nasa lanai pa din sila.

“Kakarating mo lang,aalis ka na agad?” sabi ni Papa. Tumigil ako sa paglalakad at humarap sa kanila.

“Kaley’s in the hospital. Kailangan nandun ako. He might die any moment. Happy?” sabi ko,nagulat sila at nagkatinginan. “I have to go.”

Naiinis pa ako dahil sobrang traffic,nakarating ako sa ospital ay 6PM na,dumaan din kasi ako sa bilihan ng prutas.

Pagpasok ko sa kwarto ay si Zy lang ang nagbabantay kay Kaley at nag uusap sila. Napatingin sa akin si Kaley,he smiled at me,but I cant smile.

Inilapag ko sa mesa ang mga prutas at iba ko pang pinamili,at inilagay ko naman sa sofa ang backpack ko.

“Ako na dyan,Krauss.” tumayo si Zy at nagtungo sa lamesa,ako ang naupo sa naiwan nyang upuan.

“Bakit mo pa kasi hinabol? Kamusta na? Pinag alala mo ako.” ani ko,hinawakan ko ang kamay nya. Sana ako na lang nasa kalagayan nya.

“Okay lang ako. Hindi na nga lang ako makagalaw,kailangan pa ng pwersa. Pero alam ko naman na darating ang araw na ito,handa na ako.” aniya at ngumiti. Hindi agad ako nakapag salita,ganito sya katapang.

“Kailangan mong magpahinga. Hindi na muna tayo magsisimba.” ang tanging nasabi ko na lamang. I don’t know how to handle this kind of pain. Paano nyang nagagawa ang ngumiti pa at maging kalmado.

“Silly. Kahit pagpahingahin ako,painumin ng madaming gamot,wala pa din yun epekto. Ang tagal ko ng nilalabanan ng mga sakit na ito,kaya tumigil na din ako sa pagpapagamot. Inihanda ko na ang sarili ko. At saka itutuloy natin ang pagsisimba,mahalaga sa akin iyon,at alam kong ikaw din.” mahaba nyang sabi.

Wala na akong masabi kaya niyakap ko na lamang sya at hinalikan sa pisngi.

“Baby. Hindi ko alam ang magiging reaksyon. Mahal na mahal kita.” ang bulong ko sa kanya.

“Mahal na mahal din kita.” aniya at gumanti ng yakap.

Nadinig ko ang paghikbi. Alam kong si Zy iyon.

“May nakalimutan akong bilhin sa labas.” ani Zy at lumabas.

December 22,ika pitong simbang gabi,kahit tutol sina Tito at Tita ay wala silang nagawa. Nagpunta kami sa simbahan na tulak tulak ko si Kaley sa kanyang wheelchair.

“Ang mga maka minus,walang puntos sa Diyos. Ang taong panay lang ang pagsita at pagdown sa kapwa ay hindi hahayaan ng Diyos na makapuntos sa kanya.” sabi ng pari sa sermon.

Tahimik lang si Kaley. Hindi ko alam kung anong iniisip nya,pero gusto kong malaman kung ano ito. I want to know everything.

“Kung may nakikita o kilala tayong tao na kulang,o yung mga may sakit,kapos sa buhay. Huwag na nating kwestyunin kung bakit ganito o ganun sila. Instead,tumulong tayo. Masarap po sa pakiramdam mga kapatid ang makatulong. Kung meron kayong kilala o kamag anak na naghirap,tulungan nyo,at ang Diyos na ang bahalang magsukli sa ginawa nyo. Kung may kilala kayong may sakit,o yung mga malapit ng mamatay,let them feel how much you love them. Iparamdam nyo sa kanila ang pagmamahal nyo,dahil kung dadating ang panahong mawala na sila,pagkasama na nila ang Diyos sa langit ay ang Diyos na ang gagawa ng paraan para mapasalamatan kayo sa inyong pagmamahal.”

That very moment,kumirot na ang dibdib ko,parang may kung anong nakabara sa lalamunan ko. Hindi ko pa maisip na iiwan ako ni Kaley,na iiwan nya kami.

Pagkatapos ng ika pitong simbang gabi ay bumalik kami sa ospital. Dun kami kumain,pinasaya namin si Kaley,hanggang sa nakaramdam na sya ng antok at natulog na.

Nagpaalam ang tropa na uuwi muna at babalik na lang daw mamaya. Sina Tito at Tita naman ay hindi maiwan ang negosyo,kailangan daw nilang kumayod para kay Kaley. Sinabihan ko silang ako ang bahala sa bayarin ngunit tumanggi sila.

“Ang pagmamahal sa anak namin at pagtanggap kung ano sya ay sobra ng tulong.” ang sabi pa ni Tito.

Dahil halos wala din akong tulog sa pagbabantay kagabi kay Kaley ay nakatulog ako na nakayupyop sa gilid ng hospital bed.

Bandang alas dose ay nagising ako sa mga boses. Iniangat ko ang ulo ko,nagulat ako na kausap nina Tito at Tita sina Mama’Papa.

Paano nila nalamang dito sa ospital na ito si Kaley? Anong ginagawa nila dito?

“Anong ginagawa niyo dito?” ani ko at tumayo’t lumapit sa kanila.

“Son,were so sorry. Patawarin mo sana kami. Hindi na kami hahadlang sa inyo ni Kaley.” ani Mama,napatingin ako kina Tito at Tita na tahimik na nakikinig.

“Nandito kayo para mag sorry? Dahil nakonsensya at naawa kayo kay Kaley?” sarkastiko kong sabi. Lumapit sina Tito at Tita sa tulog pa ding si Kaley.

“No,no. Narealized namin na mahal mo nga talaga sya. At tama ka,dapat suportahan ka namin imbis na tutulan. I know how it feels anak. Were very sorry.” kita ko ang sinseridad kina Mama at Papa. Huminga ako ng malalim,biglang natunaw at naglahong parang bula ang tampo ko.

“Maraming salamat po sa pagtanggap. Kaley is a very special person. I love him with all of my heart.” nakangiti kong sabi,ngunit agad din akong nalungkot. “Any minute ay pwede na syang mawala sa amin,kaya gusto kong lagi lang akong nandito.”

Gabi na ng umuwi sina Mama at Papa,nagkamabutihan naman sila ng parents ni Kaley,at masaya ako dahil dun. Maging si Kaley ay napangiti ng ikwento ko iyon sa kanya.

“Gusto kitang hawakan,gusto kong haplusin ang gwapo mong mukha ngunit wala na talaga akong lakas. Hindi ko na maigalaw ang katawan ko.” aniya. Pinipigilan kong umiyak,gusto kong magpakatatag para sa kanya. Gusto kong makita nya na matapang din ako tulad nya.

“Ako. Ako ang hahawak sayo at hindi kita bibitawan hangga’t hindi mo sinasabing bitawan kita.” nabasag na ang boses ko. Ang hirap pala talagang pigilan.

“Ika walong simba na mamaya,iisa na lang at pwede na tayong humiling.” nakangiti nyang sabi at pumikit. “Parang pagod na pagod na katawan ko,matutulog muna ako.”

Nang tuluyan na syang natulog ay dun ko na pinakawalan ang mga luha ko. Kailangan ko ng ihanda ang aking sarili,kailangan ko ng tanggapin na iiwan na nya kami.

“Please be strong,Krauss.” ani Meiji. Nandito ang lahat dahil sabay sabay kaming pupunta sa simbahan mamaya. Tumango lang ako at tinitigan si Kaley.

December 23,ika walo naming simbang gabi. Tulad kahapon ay naka wheelchair si Kaley at ako ang nagtutulak.

Sa pinaka harapan kami pumwesto. Hindi ko naintindihan ang buong misa at ang sermon dahil si Kaley ang iniisip ko. Kung paano na ang pamilya nya pag wala sya,kung paano na ako pag wala sya. Ngayon pa lang ay kumikirot na ang dibdib ko,ngayon pa lang ay nasasaktan na ako.

Nang uwian na ay diretso ulit kami ng uwi sa ospital. Agad ng nakatulog si Kaley at pinabayaan lang namin sya. Sobrang pagod na pagod na talaga siguro siya.

“Tito,Tita. Ano pong balak nyo sa pasko? Sa birthday ni Kaley.” ani Zy,lahat kami ay napatingin kina Tito at Tita.

“Maghahanda,kahit spageti at cake lang. Alam nyo naman na iyon lang ang gusto niya.” sagot ni Tita. Napatingin sa akin ang tropa.

Pasko pala ang birthday ni Kaley? Kailangan ko syang bilhan ng regalo,yung dapat ay gustong gusto niya.

- THIS IS THE PRE FINALE,ANG NEXT CHAPTER AY ANG GRAND FINALE. SANA MAG COMMENT AT VOTE PARIN KAYO DITO :) Sinadya ko ito dahil sa pasko ang posting ng last chapter at para makapag isip ako ng isusulat para sa finale,at the same time ay makapag update sa ibang stories ko :)

Grand Finale!

AN/ MARAMING SALAMAT PO SA MGA NAGBASA NITO KAHIT KONTI LANG,SOBRANG NA APPRECIATE KO PO ANG BAWAT COMMENTS AT VOTES NYO. Im sorry po kung madidisapoint kayo dito,at mapapangitan,pero yun po ang takbo ng kwento. Pero sana po,kahit papaano ay may napulot kayong aral. Ang bawat pasko po ay iba iba tayo ng paraan sa pagtanggap at pagcelebrate dito,pero ang pinaka importante po ay huwag natin kalimutan kung para kanino ang araw na ito,kay Jesus na ating Diyos. And lastly,ipakita natin at iparamdam sa mga tao sa paligid natin na mahal natin sila tulad ng pagmamahal sa atin ng Diyos.

MARAMING MARAMING SALAMAT,AND MERRY CHRISTMAS!

~

Sa mga narinig ko ay agad kong sinabihan ang tropa na kailangan e-celebrate namin ang birthday ni Kaley kahit sa ospital lang. At lahat sila ay sumang ayon,magbibigay din daw sila ng mga regalo.

Kaya nung tanghali na nakatulog na si Kaley ay umalis na ako,nagpasama ako kina Zy at Sixth na bumili ng regalo,ang pagkain naman ay ang tropa na ang bahala.

I want it simple pero yung tatatak kay Kaley. Kaya naman isang singsing na may naka engraved na letter ‘K’ ang binili ko,tig isa kami. Pati sina Zy at Sixth ay bumili din,hindi ko nga lang nakita kung ano dahil pina gift wrap agad nila.

Nang matapos ay umuwi muna ako sa amin at sinabi ito kina Mama at Papa. Pupunta daw sila,kasi ang sinabi ko gabi ng December 24 ang celebration,sasalubungin naming lahat ang birthday ni Kaley at ang pasko.

December 24,ika siyam na naming simbang gabi. Ito ang pinaka mahirap at pinaka masakit para sa akin. Para ng lantang gulay si Kaley,at tuwing palihim ko syang titingnan ay kumikirot ang dibdib ko at namumuo na ang mga luha ko.

Hawak ko ang kamay nya sa buong misa,kasalanan pero hindi ko masyadong naintindihan ang misa. Nang sumapit na sa ‘Our Father’ ay nanginginig na ang mga kamay kong hinawakan ang kamay nya.

“Krauss? Please?” ani Kaley na nanghihina na. Huminga ako ng malalim,ayokong makita nya na umiiyak ako pero hindi ko mapigilan.

Nung ‘Peace be with you’ na ay niyakap ko sya. Wala na akong pakialam kung magmukha akong tanga sa kakaiyak. I just love him so much na natatakot ako sa paglisan nya,dahil damang dama ko na,damang dama ko na mawawala na sya.

Nakita kong umiiyak din sina Zy,Meiji at Jarra. Sina Sixth,Gus at Blaise ay malungkot na nakatingin sa amin. Ayoko sanang makita nila na umiiyak ako,pero hindi ko kaya.

Pagkatapos ng pagtanggap sa katawan ni Kristo ay taimtim akong nanalangin ay sinabi ang aking hiling.

“Panginoon,alam ko pong hindi ako naging malapit sa inyo,pero nagbago po iyon ng makilala ko si Kaley,sobrang mahal na mahal ko po sya. At natatakot ako na tuluyan na nya kaming iwanan. Nung una,gusto kong maging selfish sa hiling na gagawin ko,pero nagbago po iyon,alam kong pagod na din sya,handa na po ako. Kayo na po ang bahala sa kanya.” ang pipi kong dasal habang nakatitig sa krus kung saan nakapako si Kristo.

“Anong wish mo?” tanong ni Kaley. Ibang iba na itsura nya,but I can still see the beautiful him.

“Secret!” ani ko at pilit na ngumiti.

“Ganon? Ang daya! Ako din secret!” aniya at dumila pa kaya totoong napangiti na ako. “Nakakapagod,uwi na tayo.”

Nang uwian na ay dumiretso na kami sa ospital. Ang tropa naman ay naghanda na para mamaya. Hindi pa din nya alam na alam na namin ang birthday nya.

Maghapon lang syang tulog. Hindi ako umaalis sa tabi nya,binabantayan ko sya,binabantayan ko ang bawat pagtaas baba ng dibdib nya.

Nang nag gabi na ay nakikinig sya sa kwentuhan ng lahat,habang hawak ko ang kamay nya. Nahiling ko nga na sana huwag na lang dumating ang araw na iyon,pero ang nakatakda ay nakatakda na.

“Ibubuko ko sa inyo si Kaley.” ani Zy.

“Patay ka sa akin.” nanghihinang sabi ni Kaley. Hawak ko pa din ang kamay niya,iniangat ko ito at hinalikan.

“Ang totoo nyan matagal na naming kilala si Krauss. Kaya laking gulat ko talaga ng magkakilala na sila.” sabi pa ni Zy,nakuha nya ang interes ng lahat. Maging ako ay nagka interes din kahit pa naikwento na ito sa akin ni Kaley bago maging kami.

“Paano?” ani Meiji.

“Wow! Tadhana!” sabi pa ni Gus na ikinatawa namin. Si Kaley naman ay hiyang hiya na agad.

“Mahilig kami ni Kaley tumingin sa mga magazine,naghahanap ng bagong fashion,mga ganun. One time nakita namin sa isang magazine si Krauss. Sya yung cover at may page na tungkol sa kanya. Youngest photographer and one of the most handsome bachelor ng bagong generation.” kwento ni Zy,napatingin sa akin si Kaley,nagkangitian kami. Sana pala dati ko pa syang nakilala.

“Wow! Ano reaksyon mo Kaley ng una kayong nag meet?” nakangiting tanong ni Jarra.

“Uhm,ewan. Basta!” nahihiyang sagot ni Kaley kaya nagtawanan sya.

“Mula nun,naging crush na nya si Krauss,tas ayun na inlove na sya sa picture ni Krauss. Nung isang beses umuwi sya,para na naman syang aatakihin,sobrang kilig pala. Nagmeet daw sila ni Krauss ng hindi sinasadya.” dagdag pa ni Zy. Sa mga narinig ko ay nanghinayang ako sa mga panahong hindi pa kami nagkakakilala ni Kaley.

“Yan nga ang destiny.” ani Blaise. “Oy,hiyang hiya na si Kaley oh.”

“Kasi naman. Parang wala ako dito kung pag usapan nyo ako.” aniya. Mas lalo na syang nanghihina. I looked at my watch, 7:30PM na,any moment ay dadating na ang parents nya at parents ko.

“Magpahinga ka muna. Antok ka na oh.” ani ko at hinalikan sya sa noo.

“Napapagod na akong matulog ng matulog,pero antok pa din ako.” ang reklamo nya at nagpout. Hinalikan ko sya sa labi at nanukso ang tropa.

11:55PM nagtataka si Kaley kung bakit kaming dalawa na lang ang natira sa private room.

“Babalik ang mga yon.” ani ko. Sakto pagkalipas ng limang minuto ay bumukas ang pinto. Pumasok ang tropa bitbit ang cake,mga balloons at pagkain,kasama sina Mama at Papa,pati Tito at Tita.

“HAPPY BIRTHDAY TO YOU..” ang sabay sabay naming pagkanta. Nagulat sya at natigilan. Hanggang sa pumatak na ang mga luha nya,I know it was tears of joy.

“Happy birthday,merry christmas!” umiiyak na sabi nina Tito at Tita at niyakap nila si Kaley.

“Salamat po,Ma,Pa.” aniya. Sunod na lumapit ay sina Mama at Papa.

“Happy birthday and Merry Christmas,Kaley.” ani Mama at yumakap.

“Pasensya ka na nung una ah? Pero ngayon napatunayan na namin na worth it ang pagmamahal mo kay Krauss.” sabi ni Papa. Napatingin sila sa akin,pinipigilan ko ang aking emosyon.

Sumunod ay ang tropa na.

“Happy birthday,Kaley. Gusto sana namin mag speech pero baka mapagod ka. Mahal ka namin,at yung gift namin ay nasa mesa lahat.” ani Meiji,isa isa nilang niyakap si Kaley na hindi na makapag salita,nag aalala na ako.

“Happy birthday bespren. Ayoko ng magsalita ng kung anu-ano. Alam mo kung gaano kita kamahal. Kung pwede lang na ako ang sumalo ng sakit mo ay gagawin ko. Pero wala tayong magagawa. Ayoko ng malungkot amp!” si Zy at biglang yumakap kay Kaley. Nag iyakan na tuloy lahat.

“Mahal din kita.” simple ngunit ma emosyong sagot ni Kaley.

Huminga ako ng malalim. Pinuno ko ng hangin ang aking baga. Ito na,its my turn,hindi ko alam kung masasabi ko ba ang gusto kong sabihin,ngayon pa lang ay parang hinihiwa na ang puso ko.

“Baby.” ang tawag ko. Nilingon ako ni Kaley,kahit may luha ay ngumiti sya. Muli akong huminga ng malalim,Im getting emotional. Ganun ko sya kamahal,parang sasabog ang aking dibdib. “Happy birthday and merry christmas.”

Isinuot ko sa kanya ang singsing. Humikbi sya kasabay ng pag tulo ng mga luha ko. Nang maisuot ko na sa kanya ay ipinakita kong suot ko ang kapares na singsing.

“K-krauss..” mas umagos ang luha nya. Naupo ako sa tabi nya,gusto kong madinig ng lahat ang sasabihin ko.

“Sa harapan nilang lahat,mula ngayon ay kasal na tayo. Kasal na tayo ngayong birthday mo at ngayong pasko. I just love you so much and I cant imagine life without you,but I have to. Thank you for coming into my life,thank you for teaching me how to love,thank you for loving me..” huminga ulit ako ng malalim. “Ang hiling ko sana nung simbang gabi ay mawala ang sakit mo o mas tumagal ka pa kasama namin..”

“Krauss!” niyakap nya ako ng mahigpit. Pumikit ako,maaaring ito na ang huli naming yakapan. “Mahal na mahal din kita. Gusto kong sabihin sayo lahat,pero hindi ko na kaya.”

I kissed him sa harapan nilang lahat. He rested his head to my chest. Tiningnan ko ang tropa,umiiyak sila,ganun din ang mga parents namin ni Kaley.

“Pero nag iba ang hiling ko. Because I know it was impossible. Ngayon ang hiling ko ay maging masaya ka sa pupuntahan mo..” my voice cracked,but I continue. “Tanggap ko na,kung pagod ka na talaga pwede ka ng magpahinga. Huwag mo kaming intindihin,kaya na namin ang sarili namin.”

“Mahal na mahal kita Krauss,sobra sobra pa.” aniya. At bumaling sa kanila. “Maraming salamat sa inyong lahat. Meiji,Jarra,Sixth,Blaise,Gus salamat sa pagkakaibigan. Zy,mahal kita,maraming salamat sa pag aalaga. Tito,tita maraming salamat sa pagtanggap,salamat dahil naging anak nyo si Krauss. Ma,Pa mahal na mahal ko po kayo,ayoko pa sana,pero pagod na ako.”

“Magpahinga ka na anak.” umiiyak na sabi ni Tita.

“Matutulog lang ako saglit,kakain pa tayo at bubuksan pa mga regalo. Pagod lang talaga ako.” aniya at pumikit at humilig ulit sa aking dibdib.

Tahimik ang lahat. I looked at the walk clock, 12:23AM na. Huminga ng malalim si Kaley at hindi na muling huminga.

Biglang pumailanlang sa ospital ang kantang “Silent Night.”

Humagulhol sina Tita,Meiji,Jarra at Zy. Nanginig ako,hindi ko alam ang gagawin,parang napunit ang puso ko. Niyakap ko si Kaley ng mahigpit. Wala na sya,iniwan na nya kami.

Gusto kong sumigaw,pero hindi ko kaya,nawalan ako ng lakas,nawala sa tamang wisyo ang aking utak. Hinayaan kong umagos ng malaya ang aking mga luha.

Ito na ang pinaka malungkot na araw sa buhay ko,ito na ang pinaka malungkot kong pasko.

Naalimpungatan ako sa lakas ng alarm. Bumangon ako at huminga ng malalim,nakatulugan ko na naman ang kakaisip sa kanya,ngunit hanggang panaginip ay dala ko sya. Isang taon na din,isang taon na akong parang buhay na patay.

But I must continue living,yun ang gusto ni Kaley. At ginawa ko para sa kanya. Ayokong isipin nya na sinusuway ko ang gusto nya.

Naligo na ako at nagbihis,sa simbahan na kami nagkita kita ng tropa,ito na ang huling simbang gabi.

Matapos ang misa ay dumiretso kami sa lugar na ayaw ko sanang puntahan. Dahil mas nananariwa ang sakit,mas nararamdaman ko sya na parang kahapon lang.

Nang makarating kami sa museleo ni Kaley at kumanta sila ng ‘Happy birthday’. Advance lang dahil sa pasko ay busy na lahat.

“Ang bilis ng panahon.” ani Zy. “Miss na miss na kita,Kaley.”

Tumalikod ako at lumabas ng Museleo. Hindi ko kaya,hindi ko talaga kayang makita ang pangalan nya sa lapida,ang makita ang picture nya sa ibabaw.

Naglakad ako palayo. Biglang bumuhos ang malakas na ulan,pero wala akong pakialam.

“Gusto mo bang magkasakit?” napatingin ako sa nagsalita. Pamilyar ang boses. Nanlaki mga mata ko sa nakita,lumapit sya at pinayungan ako.

“K-kaley?”

“Hindi no,pero gusto ko ang pangalang yan. Im Kreim,and youre?” aniya at ngumiti. Napatingin ako sa kamay nyang may hawak sa payong.

Ang singsing na regalo ko kay Kaley!

“Krauss. Im Krauss.” gulat pa ding sagot ko,ang bilis ng tibok ng puso ko.

“Sounds like,uhm.. Ewan. Pero you know what? I think were meant to meet here. And I have this feeling na natagpuan ko na ang matagal kong hinahanap.” aniya,he really looks like Kaley. “And this ring? Hindi ko na din maalala kung bakit nasa akin.”

Ngumiti ako. Alam ko na,imposible pero mukhang nagkatotoo ang hiling ni Kaley,binanggit nya ito sa sulat nyang ginawa dati na binasa namin pagkatapos ng libing nya.

Mabubuhay daw sya sa ibang pagkatao,at kahit gaano katagal at kalayo ay hahanapin nya ako.

“Well baby. You found me. Nagkatotoo nga.”

“Nagkatotoo? Ang alin?”

“Secret! Come on,panigurado akong gusto ka nilang makita.”

Hinawakan ko sya sa kamay,tinalunton namin ang daan papunta sa tropa kahit pareho na kaming basa,pero wala akong pakialam. Masaya ako.

Salamat sa hiling.

~ ~ * THE END :)