HIS BEST MISTAKE

HIS BEST MISTAKE

Dalawang taong ang nakalilipas nang makagawa siya ng isang malaking pagkakamali na hanggang ngayon ay pinagsisihan niya.

He betrayed Marion, a man who did nothing but love and support him. Ginamit niya ito upang mailigtas ang naghihingalong automotive company ng kanyang papa. He almost cost him his job, but the worst was when he broke his love and trust for him.

Nang gabing malaman nito ang kanyang pagkakamali ay ang gabi rin sana kung kailan ibabalita niya rito ang kanyang pagdadalangtao sa kanilang magiging anak. Marion was so betrayed that he left him without a word. He just looked at him with pure anger and disgust.

And now, he was nothing but a broke, homeless, struggling single mother to his child. Ang tanging bumubuhay sa kanya ay ang kakaramput na perang nakuha niya sa kanyang papa nang ibenta nito sa paluging presyo ang kanilang ari-arian. He can’t find a decent job. He was blacklisted to a lot of companies. A well-deserved punishment from Marion.

He wanted to give up, but the only reason he couldn’t do it was because of his child. A handsome two year old boy who greatly resembles Marion.

At sa isang hindi inaasahang pagkakataon, magtatagpong muli ang kanilang landas. Sa pagkakataong iyon ay wala na itong ibang nararamdaman sa kanya kung hindi galit at pagkamuhi. And Marion wants nothing but revenge.

MPREG DRAMA All Rights Reserved ©mayordamiel 2021

Coming soon…

00

HIS BEST MISTAKE

Marion is frustrated at his best friend, Chris, the CEO of the company he is working at as the COO. The man has been absent for so many days now and he has no idea how to get a hold of the fucker. Most of the job has been entrusted to him since he's in the second-highest position at the company. Just this week alone, he had to meet with a lot of angry business partners aside from running the whole damn company, which is not his job.

Muli niyang kinuha ang baso ng alak at inisang lagok ang laman niyon. He is currently in a bar, trying to unwind. He slid off the glass once again towards the bartender in front of him to get another shot of Pincer Vodka.

Tumango lang ang bartender at alam na kaagad nito ang kanyang kailangan. Madalas kasi na doon ang punta niya kapag kailangan niyang lumayo sa kanyang mga responsibilidad at trabaho. Sa totoo niyan, wala naman siyang problema na panandaliang hawakan ang kompanya, he's been doing it for his friend for a long time now. Pero mainit kasi ngayon ang kanyang kaibigan sa board ng Carter Motors at ayaw niyang mas maapektuhan pa ang pangalan nito.

He took the shot in one gulp again and ask for another round. Meron naman siyang alak sa kanyang bahay at pribadong opisina pero mas gusto niyang uminom sa labas. He has been single for a long time now at kung ang kaibigan pa niya ang tatanungin, "he needs to get laid."

Napailing siya sa kanyang isip. Napakadali lamang niyon kung ang kanyang pangalan ay Chris Carter na kahit sino na lang ay papatusin. Pero minsan napapaisip siya na baka nga iyon lang rin ang kailangan niya para kahit papaano ay hindi maging seryoso pero he can't help himself. He wants everything to be taken seriously, especially in business, or in his work. He worked hard to get where he is now, unlike his friend, he didn't grow up with a silver spoon in his mouth. He worked countless job, applied to a lot of scholarship, and burned a lot of midnight oils para lamang makapag aral sa magandang paaralan sa ibang bansa kung saan nakilala niya ang kaibigan.

Naputol ang kanyang pagmumuni-muni nang may maupo sa kanyang tabi. Napatingin siya and he was immediately caught off-guard by the beauty of person who sat beside him. Napalunok siya nang mula sa maputi nitong legs na lumilitaw mula sa mahabang slit ng suot nitong pulang dress ay umakyat ang kanyang paningin sa maliit nitong bewang, paakyat sa dibdib nito, it was quite small but perfect enough to cup on his palms, hanggang sa mapako ang kanyang mata sa maamo nitong mukha. He could tell that it was only a light make-up and he couldn't deny, the person is the most beautiful, breathtaking, and gorgeous person he ever met.

Maikli lang ang buhok nito, shoulder length. 

"A margarita, please." anito sa bartender na kakabigay lamang ng kanyang panibagong shot. 

"Put that in my bill." pagsingit niya. Sabay silang napalingon sa isa't-isa and he was taken aback to the person smiling sweetly at him.

"Thank you. I'm Greene, by the way." pakilala nito at inilahad ang maliit nitong kamay.

Mabilis niya iyong kinuha at dinala sa kanyang bibig upang halikan. "I'm Marion. Alone?"

"Yeah. Don't be fooled, I am not a woman. I just love dressing something like this whenever I am in a mood." diretsahan nitong usal.

"Is that supposed to be a problem?" seryoso niyang tanong. 

"For a lot of guys, it is."

"Well, not for me." aniya.

Ibinigay nang bartender ang order nito at kinuha nito iyon. "Thanks for this, handsome." mapang akit ang ngiti nito sa labi at kinindatan pa siya bago uminom sa hawak nito. Muli nito iyong inilapag at bahagyang umikot paharap sa kanya. Medyo malapit sila sa isa't-isa kaya naamoy niya ang pabango nito. He, no she, she smelled like vanilla and it is stirring something between his legs.

"So, Marion. Are you alone? Baka mamaya may babae na lamang na sumabunot sa akin." tanong nito.

"No need to worry. I'm single."

Lumapad ang pagkakangiti nito. "Really? So no one will get mad if I do this?" tanong nito at halos mahigit ang kanyang hininga nang ipatong nito ang kamay sa kanyang binti at dahan-dahan iyong iginalaw patungo sa kanyang pagkalalaki. "Someone's hard."

"That's your effect on me." diretsahan niyang usal. If Greene wants to play it aggressively, he is down for it.

"I can help you with that." nakangiti nitong usal bago bahagyang lumapit sa kanya na halos magkadikit na ang kanilang katawan, he is loving how close she is to him at mas lalong nag init ang kanyang sistema dahil doon. Bumulong ito sa kanya. "If you play your cards right, you might have the chance to take me home, Marion."

HIS BEST MISTAKE Mpreg/Romance/Drama Soon

Can’t wait for all of you to meet Marion and Greene. It has been a long time since I have wrote a seductive bottom. Last time ata e si Ethan pa.

01

01

GREENE

“I can help. I have some-”

“No, baby. Let your older brother handle these things. Mas may alam s’ya sa mga ganitong bagay.” pagputol kay Greene ng kanyang ama. Tahimik siyang napatango at itinikom ang kanyang bibig. “Now, why don’t you go to the advertising department. They might need your artistic talent in there while your brother and I deal with the business side.”

"Nah, I am just gonna leave. Bye, pops." paalam niya at humalik sa pisngi ng kanyang ama. Inirapan niya muna ang kanyang nakatatandang kapatid na lalaki bago lumabas ng opisina. 

"Go play dress up instead, fag!" habol ng kanyang kuya nang maisarado niya ang pinto.

"Blue!" rinig niyang saway ng kanilang ama.

Napabuntong hininga siya. He's frustrated and annoyed pero hindi na siya ganoon ka apektado. Halos wala na ngang bago para sa kanya sa mga katatapos lamang na mga pangyayari. His older brother is bullying him. His daddy is putting much more favor in his older brother. His ideas being dismissed because apparently once you are a gay man, a crossdressing one, your opinion is immediately invalid when talking about business. Hindi rin nakatutulong na automotive manufacturer ang kanilang kompanya and an effeminate guy like him has no room in a business dominated by men.

Kinuha niya ang kanyang bag at tumawag sa kanyang kaibigan. Kailangan niya nang makakausap at ang nag iisang tinuturing niyang kaibigan lang ang meron siya. Patay na ang kanyang ina, ang nag iisang taong naniniwala at nakikinig sa kanyang mga ideya at hinaing. Ito ang nagpalakas ng kanyang loob na kumuha ng business course. Ito lang rin ang tanging nakakaalam ng kagustuhan niyang pamunuan, o kahit suportahan na lamang ang kompanyang pinaghirapan nito at ng kanyang ama.

"Let's grab lunch together." bungad niya sa kaibigan.

"Sure, but where?" tanong nito.

"I know a place with a good steak." tugon niya. "Nasaan ka nga pala so I can just fetch you with my car."

"I'm in my apartment."

"Okay, so... see you in half an hour?"

"Sure, sure." tugon nito.

Nagpaalam na siya bago ibinaba ang tawag. Bago tuluyang umalis, tumingin siyang muli sa nakasaradong pinto ng opisina ng kanyang ama. He wished he could help. Gusto niyang tulungan ang mga ito na iligtas ang papaluging automotive manufacturing company ng kanyang ama kaso hindi niya magawa. Hindi siya binibigyan ng mga ito nang pagkakataon. 

Napabuntong hininga siya at mabigat ang kalooban na naglakad palabas. Dumaan muna siya sa kanyang condo unit para makapag-shower at mag ayos. Simpleng t-shirt, pantalon, at sapatos lang ang kanyang isinuot dahil wala siya sa mood para mag ayos nang todo.

Sandali niya munang tiningnan ang sarili sa salamin bago kinuha ang kanyang bag at susi nag sasakyan at lumabas ng kanyang condo unit. Sumakay siya sa kanyang kotse at nagmaneho patungo sa apartment ng kanyang kaibigan.

---

"I'm so stressed right now. They won't even listen to me." paglalabas niya nang sama ng loob sa kanyang kaibigan. Nasa isang steak house sila nito at nihintay ang kanilang in-order.

Napabuntong hininga ito. "What's new? I think, maybe, it is time for you to give up. Focus on building your own career. Alam kong mahalaga sa iyo ang kompanya ng iyong ama pero laki ka nilang tinu-turn down. Kaibigan mo ako at ayaw kong sa tuwing nagkikita tayo ay stress ka lagi." anito.

Napakagat siya sa kanyang labi. "I'm sorry."

"Wala kang dapat ihingi ng sorry, Greene. Kaibigan mo ako at handa akong makinig sa mga problema mo. Hindi ko na isu-sugar coat ang mga ipapayo ko sa'yo pero kung ayaw nila sa mga ideya mo, bakit mo ipagsisiksikan ang iyong sarili sa kompanyang halatang hindi ka pinapahalagahan."

Alam niyang naiinis na ito sa kanya pero nandoon pa rin ang pag aalala nito. Sa lahat ng kanyang mga kaibigan. Ito lang talaga ang handang makinig sa kanya at magbigay ng payo. He felt bad. Alam niyang punong-puno na ito sa kanyang mga reklamo at hinaing. He is dragging his friend with his countless whining and negative emotions.

"Huwag mong sayangin ang potensyal mo, Greene. Matalino ka. You can actually start up and make a successful business venture of your own. Pero kung gusto mo talagang tumulong sa iyong ama. Siguro, instead of trying to pitch in your idea. Why don't you start doing. Patunayan mong mali sila nang iniisip patungkol sa iyo by giving them results."

"You think I can do it?" 

"Of course! Sa iyo na mismo galing na hindi sila nakikinig sa iyong mga ideya. Why don't you take matters into your own hands? Act on those ideas and prove them wrong. Kapag ayaw pa rin nila then it's up to you na. Are you going to keep on trying or are you going to put all your attention and effort towards something more worthy."

Nangingilid ang mga mata sa mga luha siyang napatango. He's so frustrated and he needed those words. Alam niyang mahihirapan siyang patunayan sa kanyang ama at nakatatandang kapatid na kaya niyang tulungan ang kanilang kompanya. Hindi man nila matatalo ang Carter Motors, ang mahalaga sa kanya ay mailigtas ang kanilang kompanya mula sa pagkalugi. 

"Wag kang umiyak. Ayoko nang madrama." natatawa nitong saway sa kanya.

"Thank you. Alam kong napupuno ka na sa mga pagda-drama ko." emosyonal niyang usal at napangiti na rin kalaunan. 

"Loka. Nandito lang ako lagi para sa'yo at hinding-hindi ako magsasawang ipamukha sa iyo na you deserve better, Greene. So much better." sinsero nitong usal na tuluyan nang nagpaluha sa kanya.

Agad niyang kinuha ang panyo at pinunasan ang mga mata.

"Thank you." muli niyang pasalamat at kinomposa ang sarili. Alam niya kasing kapag hindi niya pinigil ang sarili sa pagluha ay magtutuloy-tuloy iyon at ayaw niyang umagaw ng pansin lalo na at nasa pampublikong lugar sila. 

Ilang sandali lamang ay dumating na ang kanilang inorder at sinimulan nilang pagsaluhan ang mga pagkain habang nagkukwentuhan.

"Matanong ko nga, Greene. Are you seeing someone right now? Feeling ko, iyon lang rin ang kailangan mo para hindi kompanya ng papa mo ang lagi mong iniisip." ani Michaela.

Umiling siya. "Hindi ko na kasi magawang maisingit pa na maghanap ngayon. Sa totoo niyan, simula nang sumadsad ang sales ng aming kompanya ay nawala na sa isip ko na makipag relasyon." tugon niya. Hindi naman talaga total na isinarado na niya ang kanyang sarili sa pakikipagkita sa mga lalaki. He's been to a few flings from here and there pero nothing serious.

Napabuntong hininga ito. "I can't blame you. Sumasakit na ang ulo mo sa iyong kuya at ama at baka tuluyan ka nang mabaliw kapag nagdagdag ka pa ng isang lalaki." anito na nagpatawa sa kanilang dalawa. "But on a serious note, medyo mabigat ang kakompetensya niyo on the market."

Napatango siya. There is no point denying it. There's no way in hell that they would be able to keep up with Carter Motors. It is a big company with lots of resources, bukod doon eh mataas rin ang kalidad ng mga produkto ng mga ito at may magandang after sale service. Gustuhin man ng kanyang ama na pantayan ang mga ito, wala silang kakayanan na gawin iyon. Limitado ang pera ng kanilang kompanya.

"Hindi naman kami nakikipag kompetensya sa Carter Motors. All I want is to save my dad's company from going bankrupt." paliwanag niya sa kanyang kaibigan pero sigurado siyang alam naman na iyon ng kanyang kaibigan dahil isa itong stock analyst.

"Have you met the CEO and the COO of Carter Motors?" 

Napailing siya. Alam niya ang pangalan ng mga ito at nakita na niya sa mga larawan pero hindi niya pa personal na nakakasalamuha ang mga ito.

"They are both young. Probably in their late twenties." anito bago sandaling tumigil at sumimsim sa inumin na hawak. "Iyan ang hindi nakikita ng iyong ama at nakatatandang kapatid. What's effective during their time might not be applicable now. They can't see that they need young professionals like you to keep up with the fresh ideas of rival companies. No offense meant pero your dad and brother were stuck in the 90's."

Napabuntong hininga siya. That's something he has been telling his dad and older brother pero bingi at bulag ang mga ito pagdating sa kanyang mga suhestiyon at ideya. 

"I've tried telling them that a million times na pero walang epekto." 

"Sorry, I know your dad loves you pero they are both bigots. They probably see you as this effeminate guy who knows nothing but be pretty." kibit balikat nitong usal. "Kahit noong college pa tayo ay iyan na ang tingin sa iyo ng karamihan at punong-puno na ako. I hope you will prove them wrong, Greene. Even just once."

Mapait siyang napangiti. "I will try."

"Anyways, speaking of Carter Motors. If you really want to save your dad's company. Learn from them. Research, marketing, and the overall resource management is just genius. I don't know who handles what pero sigurado akong involve and CEO at COO sa dalawang iyon. Wait, I'll show you something." anito at may kinuha sa bag.

Iniabot nito sa kanya ang isang magazine. Business centered iyon at pamilyar sa kanya ang lalaking nasa harap. "This is the CEO of Carter Motors, right?"

Tumango ito. "Chris Carter. I've met the guy plenty of times. You might want to schedule a meeting with him. Malay mo may matutunan ka sa kanya or more." anito at kinindatan pa siya.

Napanganga siya at nanlalaki ang mga mata sa realisasyon. "Stop. I will not flirt with him."

"Two birds in one stone. Natututo ka na, nagka lovelife ka pa." tumatawa nitong usal. "Pero I don't think he's your type."

"Yeah, and I don't think that I am his type either. This man can get any woman he wants." aniya habang tinitingnan ang lalaki sa cover. Piercing blue eyes. Handsome face. Judging by how the suit hugs his body, he knows that the man is muscular.

"Kunsabagay. Atsaka ayaw kong masaktan ka. That man is frequently seen with a different woman every week."

Napairap siya. "Typical."

"Now try turning the magazine." utos nito kaya naman binaliktad niya ang magazine. 

Jesus! Hindi niya naiwasang usal sa kanyang isip. The man on the back cover is gorgeous. He also has a set of blue eyes, but darker and secretive. Napakagat siya sa kanyang labi, he's getting hot thinking how does it feel to stare at those blue eyes in person. Brownish hair na buzz cut. Matangos na ilong. Perpektong labi. 

Napalunok siya. Those lips are tempting and together with the stubbles. It promises both heaven and hell. He has never sexualized a man before pero the man is oozing with sex appeal.

“Who’s this?” tanong niya pero hindi maialis ang mga mata sa magazine. Everything that he is looking for a man eh nasa lalaki na.

“That’s Marion Gregory. The COO of Carter Motors. Wala akong masyadong alam sa lalaking iyan. I guess he works behind the scenes and prefers a quiet lifestyle as compared to Chris.”

“Marion Gregory.” pagbanggit niya sa pangalan ng lalaki. “Is this really the COO of Carter Motors. Hindi ito ang nakita kong photo noon.”

“Companies always use decoys to protect their most prized employees from other companies that might phish them out. Trust me when I say that Marion must be valuable to Carter Motors kaya ganyan na lamang nila protektahan iyan.” anito.

“Do you think I can schedule a meeting with him?” tanong niya sa kaibigan.

Napataas ang kilay nito at napangiti. “Interesado ka dito kay Marion, ano?”

Namula ang kanyang pisngi. He find the man hot pero interesado rin siyang malaman kung ano nga ba ang papel nito sa success ng Carter Motors. There’s also something on Marion that is pulling him. He can’t explain it but there’s this curiosity inside of him that wants to know Marion more deeply. In an intimate way, if possible.

Napakagat labi siya. Naiinis siya sa kanyang mga pinag iisip.

“I can’t blame you. Ang gwapo rin naman kasi nitong isang ito.” anito bago siya tiningnan sa mga mata. “Sorry to burst your bubble, my friend pero mas mahirap pang mahuli ang isang iyan kesa kay Chris. Kagaya nga ng sabi ko, Marion doesn’t like working in front.”

Napabuntong hininga siya at bagsak ang balikat na muling napatingin sa hawak na magazine. Nakaramdam siya ng matinding lungkot at pagkadismaya sa isiping baka hindi siya mabibigyan ng pagkakataon na makadaupang palad man lamang ang lalaki.

“Wala na bang ibang paraan?” muli niyang tanong sa kaibigan.

Muling napataas ang kilay nito. “Hmmm… This guy will not meet you for a meeting lalo na kung tungkol sa negosyo pero you can definitely catch him on his favorite bar. You will find him there most nights drinking alone.”

Itinago niya sa kaibigan na nabuhayan siya sa ibinahagi nito. Alam niyang nagsususpetsa na ito sa interes niyang ipinapakita kay Marion pero ayaw naman niyang palagpasin ang pagkakataon to meet the guy who woke up something inside of him.

“I’m not sure if mati-tyempuhan mo siya doon pero if you are keen to meet him, go there around seven or eight pm.” anito at ibinigay sa kanya ang detalye ng bar. Alam niya kung saan iyon matatagpuan pero he’s never been there.

“Parang andami mo naman atang alam sa dalawa?” hindi niya naiwasang tanong.

“That’s my job, Greene. To know the market, you should also know who the big players are.” anito at ipinatong ang palad sa kanyang kamay na hawak ang magazine. “If you want to know him more on a personal level. Do not disclose your real identity, Greene. Good luck in meeting Marion.”

Napangiti siya. “Thank you.”

Ipinagpatuloy nila ang kanilang pagkain pero iniba na nila ang kanilang usapan. Napagdesisyunan na nilang maghiwalay nang daan matapos kumain dahil dadaan pa siya sa mall para bumili ng masusuot. He’s inspired to dress up in something sexy and playful.

Napangiti siya nang makita ang isang pulang dress na may mahabang slit. It reminds him of Catriona’s lava gown pero medyo subtle dahil hindi tinadtad ng beads. After trying it on, he decided to buy it and immediately go back to his unit.

Mabilis niyang hinubad ang kanyang mga saplot sa katawan at dumiretso sa kanyang bathroom. Binuksan niya ang tubig sa bathtub at hinintay iyong mapuno bago nilagyan ng bathbomb na iiwanan ang kanyang balat na mabango at madulas. Nang makitang bumubula na ang tubig ay umupo na siya sa bathtub at ibinabad ang katawan hanggang sa kanyang leeg.

He gently caresses his arms and legs. He’s imagining what it feels like if Marion is the one touching him there, trying to cop a feel on how smooth his skin was. “Ahhhh…” he let out a moan but immediately stopped himself from reaching for his private part.

He can’t believe that he will literally pleasure himself while thinking of Marion. A guy he just saw in a magazine a couple of hours ago.

Nang magsawa sa pagbabad ay nagbanlaw na siya. Nag sepilyo at naglagay ng mga pampaganda sa mukha. He reached for his robe then immediately sat down in front of his vanity. Kinuha niya ang kanyang mga make up kit at nag apply ng light make up.

Napangiti siya nang matapos sa pag aayos at mailagay ang kanyang wig. Bata pa lamang siya ay gusto na talaga niya na kung minsan ay may mag ayos at magbihis babae. Hindi niya maipaliwanag pero he feels more confident when he’s dressing up. He’s tapping into someone inside of him, someone who has more guts to express his wants and desires, something that a normal Greene wouldn’t even dare.

Isinuot niya na rin ang kanyang pulang dress at pinagmasdan ang sarili sa malaking salamin. Sinamahan niya iyon ng red stilleto and he’s ready to go.

Kumuha siya ng isang designer bag at inilipat doon ang kanyang wallet, carkey, at kung anu-ano pa. Humugot muna siya ng isang malalim na hininga bago lumabas ng kanyang unit at dumiretso sa parking lot kung saan nakaparada ang kanyang kotse.

---

Mas lumakas ang kanyang kaba nang nasa harap na mismo siya nang bar na ikwinento sa kanya ng kanyang kaibigan. He’s about to meet Marion. Hindi niya alam kung anong dapat asahan. Hindi siya handa pero masyado nang huli para tumalikod siya.

“Here goes nothing…” bulong niya at naglakad papasok ng bar.

Inilibot niya ang paningin sa loob and he immediately spot Marion. Nakatalikod ito pero hindi siya maaaring magkamali dahil ito lamang ang lalaki doon na may buzzcut hair na kagaya ng sa magazine. Hindi niya maklaro ang kulay ng buhok dahil sa kulay pula at asul na tinta ng ilaw sa buong bar.

Parang tinatambol ang kanyang dibdib habang naglalakad palapit sa stool ng bartender. Mas lumalakas iyon sa bawat hakbang na kanyang ginagawa. Hindi niya ipinapahalata pero nangangatog na ang kanyang buong pagkatao.

Naupo siya sa katabi nitong upuan pero hindi niya ito nilingon. “A margarita, please.” aniya sa bartender na katatapos lamang sa pag abot ng baso kay Marion.

“Put that in my bill.” kinagat niya ang loob ng kanyang labi nang marinig ang baritong boses niyon. Malalim at swabe. Bagay na bagay sa misteryosong awra na ibinibigay ni Marion.

Nilingon niya ito at binigyan ito ng isang matamis na ngiti. He was taken aback. The magazine did not give justice to how handsome Marion is in person. Deep blue eyes looked at him with curiosity and interest.

“Thank you. I’m Greene, by the way.” aniya at inilahad ang kamay.

Agad nito iyong kinuha. Mas dumiin ang pagkagat niya sa kanyang labi nang madama kung gaano kainit ang malaki nitong kamay. Para na siyang mabibingi sa lakas ng kalabog ng kanyang dibdib. Wala pang lalaki na nakapagparamdam sa kanya nang ganoon. Ito pa lamang.

Inilapit nito ang likod ng kanyang kamay sa bibig nito at padamping humalik doon. Napalunok siya at piningil na mapaungol nang madama ang malambot nitong labi na kinokomplemento ng nakakakiliti nitong bigote. A sensation he never thought will make his knees go weak.

“I’m Marion.” pakilala nito. “Alone?” tanong nito.

Itutuloy…