Chapter 1

Harry

Ian sent a message.

“I’m heading home rn

Ry

.“

Basa ko sa message sakin ni Ian, napangiti ako ng wala sa sarili.

Nagsimula lahat talaga ito noong may nagpost about sa people’s political view.

Nagbigay ako ng opinyon tapos disagree siya. Nagtalo kami sa comment section.

It reached 700+ replies in 2 hours.

Kami lang ang nagtalo don, walang sumali, kami lang ang may gawa nong 700 replies na yon, hindi na siguro kinaya ng admin kaya sinabihan kami na ituturn off niya ang comment section, i-dm na lang daw namin ang isa’t isa.

At dahil hindi nagpatalo si Ian. He sent me a personal message at doon nga nagpatuloy ang pagtatalo namin.

Hanggang sa tumigil siya at sinabi niyang kakain lang daw muna siya at pagkatapos non ay nagsend siya sakin ng pagkain na kinakain niya nong mismong time na yon at inalok ako.

I just replied back. “just enjoy your meal.”

Simula non naging close kami. Almost 1 years na rin kaming naging internet friends.

His real name is Adrian Sireñes but I prefer calling him Ian.

And my real name is Harry Veteros. But I use Ry Veteros on all my social media’s accounts.

Also I don’t post my picture on social media. I am opposite of Adrian Sireñes who always post his picture every hours.

“Be safe.”

My only reply.

Hinihintay ko kasing isend ang nirecommend niya saking movies. He said he’s in the mid of meeting so I said sorry and just message me if he’s already home.

Sa tagal naming pagkakaibigan. Hindi siya nag-abalang magtanong ng picture ko which is pabor sakin. Wala siya dito sa Pilipinas, nasa Germany siya. Doon sila naninirahan ng Pamilya nila.

“I will, mag-open ka mamaya, may sasabihin ako.” His reply.

I reacted to his reply and log out of Instagram, yes, nag lo-log out talaga ako sa iba kong account dahil sa mga kaibigan kong pakielamero. Lalo na si Rich.

Napaangat ako ng tingin nang magsalita si Green.

“Yo, Andrei

mah

dude.“ Bati ni Green nang makasalubong namin ang nagugustuhan ni Clark.

I wonder why Clark fell for this man. He’s cold, he doesn’t know how to express himself.

Natawa ako nang sitahin ni Matthew si Clark dahil sa pagdamba ng yakap ni Clark kay Andrei.

Lumakad na kami muli palabas ng school at sumakay sa sari-sariling sasakyan pero hindi ko pa isasalapak ang susi nang mapatingin ako sa sasakyan ni Clark.

Napailing ako nang saktong pagkatingin ko ay may ginagawa ang dalawa.

Pinaandar ko na ang sasakyan ko at tuluyan ng umalis sa parking lot at diretsong umuwi sa bahay.

“How’s school?” Bungad ni Mama sakin.

“School pa rin po.” Sagot ko na ikinatawa ni Papa.

Lumapit naman sakin si Mama at piningot ang tainga ko.

“Come here, I cooked for you.” Mom’s said while walking near the table.

Inilapag ko muna ang bag ko sa sofa at lumakad palapit sa lamesa.

Nang makaupo ay lumingon ako kay Papa na may inaasikasong papel habang pumipindot sa kaniyang laptop.

“Papa, join us.” Sabi ko dito.

“A minute.” Tipid nitong sagot, kay papa ako nagmana na medyo tahimik.

“Sige po, hintayin ko na lang kayo.”

Mabilis na may pinindot si Papa at isinara ang laptop niya bago lumapit samin.

“You really cooked only for our son? Lahat favorite niya.” Kausap ni Papa kay mama na inasar lang ni mama gamit ang paglabas ng dila.

Napangiti ako don. Tingin ko talaga nahulog si Papa dahil sa kakulitan ni Mama.

Ngumiti lang dito si Papa at nagsimula ng kumain.

“May problema ba Pa? Nagmamadali ka sa ginagawa mo sa laptop kanina.” I asked, kinuha ko yung baso at uminom.

“Nagkaroon lang ng kaunting problema yung kumpaniya. But don’t worry, I can handle it.” Sagot nito at tumahimik muli.

Tumango tango ako at hindi na muling umimik.

“I’m gonna go up to my room, Pa, Ma.” Paalam ko dito nang matapos kaming kumain at kinuha ang bag ko mula sa sofa.

Hinubad ko ang lahat ng suot ko at pinalitan lamang ito ng roba.

Nang maalala ko si Ian ay nag log in ako sa Instagram at tiningnan kung may message siya.

“

Ry

?“

“You’re home

alrdy

?“

Message nito sakin.

Agad naman akong nagreply. “Yep.”

Naglakad ako palapit sa vanity table at kumuha ng facial mask. Habang nilalagay ko ito sa mukha ko ay nakatingin ako sa cellphone ko.

Nang hindi pa siya nagmemessage ay tumingin ako sa salamin at inayos ang pagkakalagay dito.

I immediately look at my phone when it vibrated.

“

Ry

,

makakapunta

yata ako dyan sa

Pilipinas

,

bibisita

ako. Want to meet up?“

Natigilan ako don. Should I?

Ilang minuto lang ako nakatitig sa cellphone, namalayan ko na lang na nagreply ulit siya.

“Honestly

Ry

, I wanna see your face, we’re friends for almost a year but I haven’t seen you post your picture. Minsan

naisip

ko na

pindutin

ko yung video call para

magulat

ka at baka

masagot

mo. “

Gusto niyang makita ang mukha ko? Magsend na lang kaya ako para hindi na kami mag meet up. Nakakahiya e.

“Ian, gusto mo ba akong

magsend

ng picture ko? I’m sorry kung hindi ako

nagpopost

ng picture ko, hindi lang talaga ako

komportable

.“ Reply ko dito.

“Can you?” Tanong nito. “Wag mo

pilitin

ang sarili mo kung hindi ka

komportable

, wag na.“ Dagdag nito.

Hindi ko muna ito pinansin at pumunta sa photos app ko at naghanap don ng pwedeng isend ng picture ko.

Ito na lang kaya? Ito yung picture ko kung saan ako may hawak na ice cream, si mama ang nagpicture sakin nito.

Wag na to, mukha akong

bakla

dito.

“Ito na nga lang.” Ito na lang na picture ko noong high school pa ako, ang bata ko dito, hindi ako nakangiti, straight lang akong nakatingin sa camera at nakasandal sa railing.

Isesend

ko na ba?

Nagdadalawang

isip ako.

Bahala na.

Isinend ko na nga at nagreply dito ng “Here’s my pic.”

Naseen niya na pero hindi pa siya nagrereply. Kinakabahan ako. Dapat pala hindi ko na sinend.

Tatlong minuto na ang nakalipas pero hindi pa rin siya nagrereply.

Siguro, ib-block na niya ako? Now that he saw my picture.

Nang hindi makayanan ay nag-log out ako at pinatay ang phone.

At least hindi ko makikita ang pag-block niya sakin.

Kinuha ko yung lip balm at nagpahid sa labi ko.

Hindi talaga ako nag gaganito, si Mama bumili ng lahat ng skin care na nakalagay dito. Sinabi niyang alagaan ko daw ang mukha ko.

Sinabi ko na pambabae lang naman yon, ang daming arte saka hindi ko na kailangan non dahil ang gwapo ko na pero inismidan lang ako nito at sinabing gusto niya na mas lalo akong gumwapo.

Napilitan akong gamitin ito pero minsan hindi ko ginagamit. Nakakatamad kaya.

Lumipas ang dalawang minuto, hindi rin ako nakatiis at binuksan ang Ig ko at dumiretso sa messages.

“Hell,

nakikipag

-usap

pala ako sa bata? F*

ck

may kaibigan pala akong bata, How old are you

Ry

? 15? 16?“ Reply nito.

Nanlaki ang mata ko at agad na pumindot dito.

“Hey! That’s my picture noong high school pa ako, hindi ako

komportableng

isend

yung picture ko sayo

ngayong

22 na ako!“

I sent it whilst pouting.

“Hahaha okay, bakit parang galit ka?” Tanong nito.

“I’m not.” Sagot ko

“Hahaha

anwy

Ry

, pag

nagkita

na tayo, I want us to hang out then go to club and you know.“

“Lol, I ain’t like u.”

“Sure, you

aint

coz I’m attractive and u’re not hahaha . C’mon, u don’t even have a girlfriend.“

“I do.”

“Nah, I don’t believe u.”

“Then don’t, I’m not forcing u to.”

“Wala ka ba sa mood?”

“Nasa mood Hahahaha btw send mo na sakin yung movie that

u’ve

recommended.“

“oh nakalimutan ko, hang on.”

Binaba ko muna yung phone sa table at tinitigan ang mukha ko sa salamin.

Habang nakatitig ay napatanong ako sa sarili ko.

What if tao pala ako? Hindi lang halata kasi mukhang anghel ako.

Nang magvibrate yung phone ay kinuha ko muli ito.

“Send me ur

gdrive

.“ Agad ko namang ginawa ang iniutos niya.

“Done.” Dagdag nito.

“Thank u, bye gotta watch it rn.”

“Wow, just wow

pagkatapos

ko

isend

ayaw mo na ako

kausapin

.“ Natawa ako sa reply nito.

“Sino ka ba?” Natatawa kong reply dito.

“May that movie’s not gonna work.”

“Ok.” Reply ko at natawa ng malakas nang replyan niya lang ako ng mid finger emoji.

Chapter 2

Harry

“Harry!” Napalingon ako nang tawagin ako ni Rich.

“Oh?”

“Sabay tayong lunch, wala si Green e.” Inakbayan ako nito.

“Si Matthew?” Tanong ko dito.

“Nandon, nasa mga babae niya.” Sagot niya at ngumuso.

Tumawa ako ng mahina. “Oh bakit ka nakanguso?”

“He f*cking promised to buy me an earrings, ngayon dapat kami pupunta pero sa huli nandon nakikipaglandian ang gago, sana wala pang makakuha non. Ang ganda kasi black siya tas diamond style. Gets moko? Basta maganda.” Natatawa niyang paliwanag.

“You already know na never siyang tumupad ng promises niya pero…” Umiling na lamang ako dito.

Napakamot ito sa batok. “Yun nga, hindi ko na napansin dahil sa isipan na mabibili ko yung hikaw na yon.”

“Oh yan na pala si Matthew e.” Tukoy ko nang makasalubong namin si Matthew kasama si Clark.

“Yow! What’s up buddies.” Inakbayan ni Matthew si Rich pero sinuntok lamang ni Rich si Matthew sa balikat na ikinatawa ko ng mahina.

Napatingin ako kay Clark nang lumapit siya sakin at akbayan ako.

“You’re here, it only means wala ang bebe mo?” Panggagaya ko sa tawag ni Green sa nagugustuhan ni Clark.

Badtrip siyang tumingin sakin at tumango.

Naiiling ko siyang hinampas ng mahina sa tiyan. “Nandyan lang yan, hanapin mo. Hindi naman yata pala absent yon.”

Ngumuso ito. “Bye.” Paalam nito sakin na tinanguan ko lang.

Napatingin ako kay Matthew at Rich na naghahabulan na.

“F*ck you! Sabi ko nga tara na diba, bibilhin na natin!” Naiinis na sabi ni Matthew habang tumatakbo dahil hinahabol siya ni Rich.

“Pero nang-asar ka muna, gago kang hayop ka!” Inis rin na sigaw ni Rich na ikinatawa ni Matthew.

“Totoo naman kasi wala ng pake sayo si Jilian tapos nakita ko pa siya may kasamang lalaki, iiyak na yan.” Nang-aasar na sigaw ni Matthew habang tumatakbo parin palayo kay Rich na sumabog na sa galit at bumilis ang pagtakbo.

“Si Prof Lan dadaan.” Sabi ko sa mga ito. Agad naman silang tumigil at nilibot ang tingin.

Tumalikod ako at natawa ng mahina, naglakad ako palayo sa dalawa habang nasa likod ko ang mga kamay ko. Parang gurong nagmamasid kapag may exam.

Habang naglalakad ay may naisip akong word na narinig ko sa mga pinapanood ko. Word na hindi ko alam ang meaning kaya inilabas ko ang phone at sinearch ito doon.

Nang matapos ay nag log in ako sa twitter at tiningnan ang trends doon, mabilis akong naboring at pumunta sa Instagram at doon nag-scroll at binabasa ang kung ano-ano

Ian sent a message.

Binuksan ko ang message nito sakin at kumunot ang noo nang may sinend siya saking video.

Hindi muna ako nagreply sa kaniya at pinanood ang sinend niya.

Isa itong babae na sumasayaw, nakapajama, ilang seconds lang ang lumipas at lumapit yung babae sa camera. Nakatitig lang ako sa camera para kaming magkatitigan ng babae dahil naglalakad siya palapit at nakatingin sa camera kaya magkatitigan kami. Hinintay ko kung anong manyayari kasi parang tanga yung babae pero nabitawan ko yung cellphone ko at nahulog pa ito sa lapag.

Pero hindi parin ako makagalaw, habang papalapit kasi yung babae na nakatingin sa camera ay biglang pumalit ang nakakatakot na mukha, talagang nakakatakot na nabitawan ko pa phone ko.

Nang makagalaw ako ulit ay pinulot ko ang phone ko. Good thing I didn’t scream. D*mn you Sireñes.

“Wews ang tibay.” Naiiling kong sabi nang makitang okay naman ang phone ko. Walang basag.

Nabwiset ako nang makitang may message na naman si Ian.

“How was it? Hahaha” Siya natatawa ako pero nabubwiset.

“

PUTANGINAMO

.“ Only my reply.

Nang masabi yun ay nag log out ako at pinatay ang phone ko.

Nang mag-uwian ay agad na ginawa ko ang mga assignments na pinagawa sa amin. Dumidiretso ako sa YouTube or any social platform kapag may mga bagay akong nahihirapan intindihin.

Yes I am academically active but I can say that I am like the other students, pumipindot rin ng kusa ang kamay ko sa iba’t ibang app at tuluyan na akong nalilibang don hanggang sa kaunti na lang ang oras na meron ako pero mabuti ay natatapos ko agad.

Binuksan ko ang message sa akin ni Adrian sa Instagram.

“HAHAHAHAHA same to you mate.”

“Still can’t get over?”

“Hey. It’s not that deep.”

“Hey Ry.”

“Fine, I’m sorry.”

“Ry.”

“Be online at 7PM.”

Natawa na lang ako ng mahina sa mga chat nito. He really thinks I’m mad huh?

Sige panindigan natin tutal bukas naman siya e.

“What do you want? I’m online now. Gonna log out in 5 mins.”

“You mad?”

“Nah. Tell me what do u need so I can log out.”

“I need someone to talk to.”

“I’m not that someone then. I’ve got lots of things to do.”

“Ry, I’m sorry about earlier okay.”

Natatawa kong nilapag muna sa lamesa ang cellphone ko.

“HAHAHAHAHAHA” Pagsuko ko na nang damputin ko ulit ang cellphone ko.

“Is that a sarcastic laugh?”

“HAHAHAHAHA nope, I’m just messing with u, I ain’t mad, I’m not that shallow. Nagulat lang ako.”

“Haha” Reply niya lang na ikinatawa ko lalo.

“You mad nyenye.” Panggagaya ko sa sinabi niya.

Nangingiti kong binaba ang phone ko at kinuha ang tumbler ko sa bag ko na kaunti lang ang nabawas, kinuha ko ulit ang phone ko at tiningnan ang reply ni Ian habang umiinom.

Umabot muna noon ng anim na buwan bago nagsimula ang pagbibiruan namin hanggang sa magtuloy-tuloy yun. Puro about sa politics kasi ang kadalasan naming napag-uusapan noon.

I actually want to meet him in person but I’m afraid I would look like idiot beside him. He’s handsome, he has this drowning eyes, seductive smile, a perfect hot body, not that I swing that way. Not because I have a gay friend, I would be one too. He’s a head-turner. He’s the type of guy that you can’t avoid but to look at him. He’s an example of my girl cousins’ ideal man. I know because they always hit me while showing their crush picture to me.

“Not funny, what r u doing rn anyway?”

“Doing my assignments. Help me?”

“Idek what grade u are currently in. I only know ur name.”

“Ohh I’m sorry, don’t cry anymore.”

“Gago.”

“3rd year college, I took BS Marine Engineering.”

“Do u have the lessons? Send it to me together with ur assignments.”

Gagawin niya talaga? This man.

“You sure? I was just kidding, I can do it later after we’re done talking.”

“Are u sure too? I am not kidding.”

“Mahihirapan ka, u’re into business.”

“You think my knowledge only revolve in business? U’re hurting me.”

“It’s not like that, I’m sorry. Pero seryoso, kaya ko na ’to.”

“Then do it now while talking to me.”

Napailing ako sa reply nito. “How would I supposed to do it? Can’t do multi-tasking baka hindi ko rin matuloy dahil sa pagmemessage mo.”

“Ohh… I’m your first priority. Thank you baby.”

Nanlaki ang mata ko sa sagot nito. Natigil muna ako ng ilang saglit bago nakasagot.

“Fuck you!” Sagot ko.

“Now, now that’s bad baby. I thought you’re a shy type, I’m disappointed baby.”

“Who told you that a shy type can’t curse, and please stop that, I’m vomiting.”

“Hahaha relax baby.”

“Stop calling me baby, it’s making me puke.”,

“Okay, okay hahahaha you’re really like my brother, pareho rin kayong 3rd year in college. You remind me of him.”

Napatitig ako sa sagot nito.

“He must be complaining having you.” Sagot ko at nag log out na.

Kailangan ko ng tapusin yung assignment ko.

Chapter 3

Harry

Agad na naglakad ako palapit sa kanila Clark nang makita ko silang nakatambay sa batong upuan.

Kumunot ang noo ko nang makita ang madilim na mukha ni Clark. Sila Green, Matthew at Rich naman ay seryoso ang mukha.

“Zap.” Bati ko sa mga ito.

Hindi pa ako nakakaupo nang ibigay sa akin ni Rich ang cellphone niya.

Agad ko naman itong tiningnan. Napabalik ang tingin ko kay Clark na nakapikit na, na parang pinipigilan nitong magwala.

Naramdaman ko rin ang biglang pagsakop ng galit sa katawan ko. How can he do this?

It’s Clark’s boyfriend, Andrei, hugging someone while this someone was kissing him on the neck.

Nakatagilid ang lalaki sa camera kaya hindi ko mamukhaan.

“Seryoso ’to?” Tanong ko kay Rich na nakatingin sa gate.

“Yeah, he’s really cheating.” Galit nitong sabi. Hinila ako nito paupo at ni-swipe ang phone niya.

Nanlaki ang mata ko sa sunod na nakita, parehong hubad ang dalawang lalaki at magkaharap pa ang mga ito. Nakaharap si Andrei sa camera na natutulog habang yung lalaki ay nakatalikod.

Unti-unting namuo ang galit ko. Paano niya nagawa ’yon? Akala ko pa naman iba siya.

Agad na lumapit ako kay Clark at tinapik-tapik tapik ito ng mahina sa balikat.

Nang dumating si Andrei ay doon na nangyari ang inaasahan ng lahat.

Naaawa ako sa kaniya pero siguro karma na ang gumalaw para sa kaniya.

Gusto kong patigilin si Clark at sabihing hayaan si Andrei na magpaliwanag pero nakikita ko na rin ang mangyayari. Mas lalo lamang itong magagalit.

Mas lalong tumaas ang dugo ko nang makitang nag-asta pang walang pake si Andrei habang naglalakad paalis.

Maybe, he didn’t love Clark as much as Clark did.

May munting ngiti na nakaguhit sa labi ko nang matapos masira ang kotse ni Andrei. Nakangisi si Clark habang ang iba ko pamg kaibigan ay nagtatawanan nang makitang dumaan si Andrei.

Pagkauwi ko sa bahay ay nadatnan ko si Mama na hinihilot ang ulo ni Papa.

“Galit na galit ka sa secretary mo nang hindi naririnig ang paliwanag niya. Pa naman.” Mahinang sabi ni Mama kay Papa na ikinahinto ko sa pagpasok sa pinto.

“May evidence na ma, nakitang sa CCTV na siya ang pumasok sa loob ng opisina ko nang gabing yun.” Sagot naman ni Papa.

“Nasa CCTV rin ba kung paano niya kinuha yung mga mahahalagang papeles?”

Natahimik naman si Papa sa sinabi ni Mama. “Make up your mind Pa.” Hinalikan ni Mama si Papa sa labi bago napatingin sa akin.

Napahilot ako sa noo ko nang makaramdam ng sakit sa ulo.

Sana nasa tama kami… Hindi makakaya ng konsensya ko kung hindi.

“Ayos ka lang ’nak?” Tanong ni Mama. “May nakahanda na don, ikaw muna mag asikaso sa sarili mo ’nak, masakit kasi ulo ng Papa mo. Saglit lang ’to.”

Agad na ngumiti ako. ’“Opo Ma.”

Nang matapos kumain ay umakyat na ako sa kwarto ko.

Binuksan ko ang cellphone ko at binuksan ang Instagram.

“Welcome me.” Basa ko sa chat ni Ian at tiningnan ang sinend nitong picture. Naka black suit ito at seryosong nakatingin sa camera. Sa likod niya ay airport ng pilipinas. NAIA.

“Welcome Ian! Pasensya na kung hindi ako

nakapagbukas

kahapon.“ Reply ko.

Napailing ako habang nakangiti nang makitang naka seen siya agad at nagtatype na.

“I won’t accept ur apology.”

“Oh gagawin?” Sagot ko.

“

Tatanggapin

ko lang kung

ililibre

mo’ko.“

“Thick face.” Natatawa kong sagot.

“Balaka” Sagot niya lamang at agad akong natawa muli ng malakas nang magsend siya ng picture na nakanguso. Agad na pinindot ko ang download.

“

Baklang

bakla ah.“ Reply ko.

“Hindi ba pwedeng,

nagpapacute

lang? Sama mo.“

“Wyd rn?” Tanong ko.

“Can’t do multi-tasking too so yeah kausap ka lang.”

“Gago.”

“Gwapo.”

“Na gago.”

“At least tinanggap mong gwapo ako.” Sagot nito.

“Gago nga lang.” Pang-iinis ko.

“GWAPO.” Sagot nito.

“Minsan na lang yata tayo magkakausap Ian.” Biro ko, wala na kasi akong ma-topic.

“Why?”

“May nililigawan na ako. Gusto niya sa kaniya lang time ko. Parang sasagutin na yata ako non.” Dagdag ko. Natatawa ako sa habang nagtatype.

“Really Ry? Demanding pip? I’m telling you Ry, u’ll be having a hard time with that girl, iikli pasensya mo.” Sagot nito.

“Experience mo na?”

“Yeah. I wouldn’t be telling you this if not.”

“Should I back out?” Tanong ko.

“Nasa sa’yo yan, but if you really like her then don’t back out. Mabait naman siguro kahit demanding.”

“PFFTT! TANGINAMO! HAHAHAHA ang bilis mo talaga maniwala.”

“Damn you too! F*ck you Ry!” Naiimagine ko na ang galit nitong mukha.

“Labyutu.” Nang-aasar kong sagot.

Lumipas ang araw na wala pa ring nagbago. Patuloy na binubully pa rin si Andrei.

Wala akong magawa.

No. Mas tamang sabihin na hindi ko alam ang gagawin.

Mabilis na kumalat ang balita na aalis na si Andrei sa school na ’to kaya agad na sumunod kami kay Clark na mabilis na naglakad papunta sa laging dinadaanan ni Andrei.

Hindi ko alam kung nasaan na si Andrei. Uwian na ngayon pero ang dami pa ring tao.

Napatitig ako kay Andrei na naglalakad at hinintay na makarating siya sa tapat namin na siya namang agad na hinarangan ni Green.

“Woah chill. Don’t you want peace? Kahit ngayon lang? Last day mo na ito diba?” Nang-aasar na tanong ni Green.

Nagpalitan ito ng salita, sumali sila Matthew at Rich hanggang sa napalingon kaming lahat sa tumawag sa kaniya.

“Drei!!”

Nanlaki ang mata ko at agad na napaatras nang makita ang mukha ng tumawag kay Andrei.

What is he doing here?

Ibinaling ko sa gilid ang mukha ko para hindi nito makita.

No. Calm down Harry. Batang Harry ang sinend mo sa kaniya, hindi ka niya mamumukhaan.

Sa isiping yun ay dahan-dahan na inangat ko ang mukha.

Humakbang ako sa gilid palapit kay Clark na sobrang dilim ng mukha. Itinago ko ng kalahati ng katawan ko sa likod niya.

Patuloy lamang ako sa pagtitig kay Ian, yes, si Ian na kausap ko sa Instagram. Tumatawa siya ngayon, hindi ko alam kung bakit.

Habang nakatitig dito ay napatanong ako. Ang alam ko ay hindi naman ito bakla kaya bakit naging lalaki siya ni Andrei?

Tiningnan ko ang katawan nito, siyang siya nga, yung nasa picture na kasama niya si Andrei, yung laki ng katawan nito. Siya.

T*ngina bakit sa gantong sitwasyon pa kami nagkita?

Nagsimula na itong magalit. Nasuntok niya si Clark habang ako ay naitulak niya.

Susuntukin niya pa sana ako nang tawagin siya ng malakas ni Andrei na ikinagulat ng lahat, maski ako.

“Kuya!!”

T-tangina…

Paano na?

Gusto kong pagsusuntukin ng sarili ko at humingin ng walang katapusang tawad kay Andrei sa mga nalaman ko.

Gusto ko rin na lumapit kay Ian at humingi rin ng tawad nang makita ang luha nito.

Hindi ako makapaniwala na ni-rape ni Clark si Andrei. Muntik pa siyang ma-rape nong tatlong schoolmates namin.

Kahit na labag sa loob ko ay sinunod ko ang utos ni Clark na harangin si Ian.

Nakahinga ako nang maluwag nang tumango si Ian sa sinabi ng kapatid niya na tumigil na siya at wag ng makipag away pa sa amin.

Sinamaan kami nito ng tingin bago naglakad palayo, huminto ito saglit para pulutin ang bag ni Andrei saka nagpatuloy sa paglalakad.

Kakausapin sana ako ni Matthew nang agad na naglakad rin ako pasunod kay Ian.

Mabagal lamang ang lakad ko habang nasa likod ni Ian hanggang sa mapunta ako sa gilid niya.

Napayuko ako nang huminto ito malapit na sa gate.

“What do you need?” Seryoso nitong tanong.

“P-pasensya na…” Huminga muna ako ng malalim bago inangat ang tingin dito. “I’m sorry, pasensya na ulit.”

“Why are saying sorry to me? Why not apologize to my brother.” Galit nitong sagot.

“I will… A-an….” Hindi ko na tinuloy ang sasabihin ko at tumingin na lamang sa kabila.

Napapikit ako nang makaramdam ng sakit nang biglang sapuin niya ang panga ko at malakas na pinisil iyon. Napatingkayad ako nang hilahin niya ito palapit sa mukha niya.

“Hindi pa tayo tapos.” Gigil nitong bulong at malakas na binitawan ang panga ko. “Tell that to your friend especially to that f*cktard, hindi pa kami tapos.” Tuluyan na itong naglakad paalis.

Chapter 4

Harry

“Wala na ma, ha? Ito lang mga bibilhin ko!” Sigaw ko mula sa pinto. Mag-grocery ako ngayon.

“Yes anak! Ingat ka!”

Kinuha ko ang bike ko sa bakuran at agad nang umalis.

“10 carrots.” Basa ko sa listahan. Agad na itinulak ko ang cart ko papunta sa vegetable section.

Habang naglalakad ng dahan-dahan tulak-tulak ang cart ko ay may nahagip ang aking tingin.

I muttered a curse before turning back.

Sana hindi niya ako makita.

Tatlong linggo na ang nakalipas simula nang nangyari yun, yung nalaman kong siya yung kaibigan ko.

Nalaman kong umuwi ito sa pamilya nito sa Germany kinabukasan matapos ang pangyayaring yun.

Bumalik na pala siya ngayon.

Habang tumitingin sa carrots na nasa harapan ko ay napa-atras ako nang paglingon ko ay nasa gilid ko lang si Ian.

Naka-white t-shirt ito at black trouser. 

Tumingin lamang ito sa akin saglit bago binalik ang tingin sa carrot na nasa harapan namin.

Naaalala niya pa kaya mukha ko?

“P-pasensya na.” Nauutal kong hingi ng tawad. Nang may mapansin sa boses ko ay mabilis na iniling ko ang ulo ko at tumikhim bago nagsalita ng maayos. “Pasensya na pre.” Malalim na sabi ko dito.

Hindi man lang ako nito pinansin na ikinahiya ko. Bakit nga pala ako humihingi ng pasensya? Para saan? Hindi ko naman siya nasagi.

Akmang aalis ako nang magsalita siya.

“What are you sorry for?” Malamig nitong sabi.

“Ah… Ahm n-nothing.” Nang mapansin ulit ang boses ko ay tumikhim akong muli. “Nothing, una na ako.” Hindi nga siguro ako nito naaalala.

“Dumbass.” Sabi nito sa akin na ikinatingin ko sa kaniya.

Nakatitig ito sa akin ng matiim.

“You think I won’t recognize you? One of the dumbass who hurt my brother.”

“I’m s-sorry.” Yumuko ako dito nang ilang segundo bago muling inangat ang tingin. “I’m really sorry.” Ian

“Are you really feeling sorry?” His voice is so cold.

“I am!” I tone down my voice a bit when I realized that it raise. “I am, I really am.”

Tumitig ito sa akin ng matagal na ikinailang ko. “I’m sorry…” Ulit ko habang nakaiwas ng tingin.

Pero nakatitig pa rin ito sa akin. Gusto ko nang umalis dahil sa parang bibigay ang tuhod ko. Ayaw ko sa lahat tinititigan ako dahil hindi ko iyon nakakayanan.

“You do skincare, do you?” Tanong niya na ikinatingin ko muli sa kaniya.

Napatitig ako sa kaniya nang iangat niya ang kamay niya. Napapikit ako nang dumiretso ang hinlalaki nito sa mata ko at hinimas nito ang eyelid ko.

Akala ko sasaktan niya ako.

“Your phone.” Wika nito kapagkuwan at umatras.

“W-why?”

Tinitigan lamang ako nito kaya naiilang akong nilabas ang cellphone ko at binigay sa kaniya.

May pinindot ito saglit doon at mabilis na ibinalik sa akin.

“You really feel sorry, right?”

“Oo, sorry ulit.”

“Text me tomorrow at 9AM once you get here, dito mismo sa harap ng store na’to.”

“Pupunta ako dito bukas?”

Tumango ito.

“At itetext kita?”

Tumango muli ito.

“Paano kita itetext?”

“Use your refrigerator to text me.” Sagot nito. Agad naman akong tumango.

“Sige sige. Tetext kita bukas.” Sabi ko.

Tumitig muna ito sa akin bago tumalikod.

Habang nakatingin sa likod niya ay may narealize ako.

Huh? Use your refrigerator to text me?

Nakita ko ang pag-iling niya habang naglalakad palayo.

Nakakainis! Nakakahiya! Ang lutang ko kanina.

“I’m sorry!” Sigaw ko muli. This time, nagsosorry ako dahil sa pagkalutang ko kanina.

Nang sa wakas ay matapos na, dumaan muna ako sa milk tea shop at saka dumiretso na pauwing bahay.

Nagising ako kinabukasan nang mga alas syete kaya dali-dali akong naligo at nagbihis.

Hinanap ko sa phone app yung unregistered number.

Paano ko siya itetext? Ano sasabihin ko?

“Hi! I’m Harry, Clark’s friend.”

Too friendly.

“I’m already here in front of Uni-San.”

Too cold.

“Hi, I’m already here in front of Uni-San store.”

Too friendly and too cold.

“Edi ano?! P*tangina!” Inis kong sigaw at nagulo na lamang ang buhok sa sobrang inis.

Yumuko ako nang makitang maraming napatingin sa akin.

“Hi, brother of Andrei, I’m one of the dumbass who hurt your brother☺️.” Naghalo ang emosyon ko sa tinype kong ito. Natatawa ako na naiinis.

“Bwiset!” I said out of frustration.

“Ian! Tngina ka dami mong alam! Nagpapacute ka lang sa’kin kahapon tas ngayon galit-galitan ka! Bahala ka sa buhay mo ptanginamo!”

Delete. Delete. Delete.

“Good day Mr. Sireñes, I’m already here in front of Uni-San store.”

Businessman ka boy?

Bahala na p*tangina.

Send.

“Yan, okay na. Daming alam e.” Mahina kong sabi.

Habang nakatingin sa malayo ay may narealize ako.

Agad na tiningnan ko muli ang message at napamura nang makita ang nilagay kong apelyido.

Bakit Sireñes?! T*ngina talaga oh! Paano kapag nalaman niyang ako yun.

Villa ang apelyido nila kaya panigurado gawa-gawa niya yung apelyido na yun, o kaya naman ay middle name niya yun.

Nakakainis!

Gusto kong iuntog-untog ang ulo ko sa dingding hanggang sa magdugo.

Out of irritation, I kick the bottle in front of me with a full force.

T*ngina bakit ba ako nam-mroblema ng ganito kung pwede ko namang sabihing ako si Ry, kaibigan niya.

“You can just text me that you can’t come if you will just act like this.” Agad na napatayo ako sa boses na narinig ko.

“W-wala yun. May hindi lang natapos kaya nagkaganito.” Ngumiti ako dito.

Tumitig ito sa mukha ko saglit bago tumalikod. “Let’s go.”

Agad na inakay ko yung bike ko at naglakad palapit sa kaniya.

Nang maramdaman niya ang presensya ko sa tabi niya ay agad siyang lumingon sa akin. “Do you know some place where you can leave that bike of yours?”

“Huh?”

Tumitig lang ito sa akin kaya umiwas ako ng tingin at muling inisip ang sinabi niya.

“Iwan ko na lang dyan sa bakery ni Ate Christine.” Sagot ko.

“Malayo pa ba?”

Ngayon lang siya nagtagalog.

“Ayan lang.” Turo ko sa bakery ni Ate Christine.

Tumango ito. “Iwan mo na yan don tapos pumunta ka don.” Turo niya sa pinarkingan ng kotse niya.

Tumango ako dito. “Sige”

Tumalikod na ito kaya agad na naglakad ako palapit sa bakery. Nang maayos na ay agad na naglakad ako palapit sa kotse niya.

Tinted ang bintana nito kaya kumatok ako. Napanguso ako nang lumipas ang isang minuto ay hindi niya pa rin ako pinagbubuksan. Kumatok ako muli hanggang sa magsunod-sunod na.

Nilapit ko ang mukha ko sa bintana at inilagay ang mga kamay ko don ng patagilid at sinilip ang loob non.

Agad na lumayo ako nang makitang nakatitig sa akin si Ian. Kung wala yung bintana, siguro sobrang lapit na ng mukha namin sa isa’t isa.

Agad na tumingin ako sa iba nang bumukas ang pinto.

I rubbed the bridge of my nose first before entering to sit on the passenger seat.

“Do it again.” Nakakunot noong lumingon ako sa sinabi niya.

“Huh?” Taka kong tanong.

“Do it again.” Ulit nito.

“Do what?”

“Pout your lips.” Utos nito na ikinaiwas ko ng tingin.

“I’m sorry.” Hingi ko ng tawad.

“Pout your lips.” Utos muli nito na ikinasimangot ko, sa huli ay napanguso na rin ako sa sobrang inis.

I flinched when he caress my lips with his finger.

“You’ll do everything I ask you to.” Wika nito at umayos ng upo bago pinaandar ang engine.

“Huh?” Mabilis na inayos ko ang sinabi. “I mean bakit?”

“Tell me what do you prefer, beating you hard with an asero around my hand for 2 days or doing everything I ask you to do.” Malamig nitong sagot habang nakahawak sa manibela.

Napalunok ako at pinagpawisan sa sinabi nito. “P-para saan?”

“As your punishment for hurting my brother. I don’t let anyone hurt my brother emotionally, physically. I kill them, that’s how I love my sibling.”

“Naisip ko na tagkalahating araw kayo ng tatlong kaibigan, apat kayo na kaibigan ng tarandong yun right? Tigkalahati kayong araw na mabubugbog, iba na yung sa mismong tarantadong yun.” Ngumisi ito. “One week.”

Napayuko ako sa sinabi nito at namamawis na ipinasok ang mga kamay ko sa bulsa ko. “D-don’t.”

“I know.” He paused. “You’re one of those cringey friend who took all for your friends. Kaya mamili ka aakuhin mo ang mga gagawin ko sa kaibigan mo o gagawin mo lahat ng gusto ko. Of course maliban don sa isa mong tarantadong kaibigan, hindi mo kailangan akuin yun dahil gagawin at gagawin ko sa kaniya yun. No one can me stop even my brother.”

“Wag rin si Clark.” Mahina kong sabi.

“Hmm… By saying that, do you think you can stop me? Hindi lilipas ang linggo na to na hindi ko masisimulan ang gagawin sa kaibigan mong yun.” Nanindig ang balahibo ko sa lamig ng boses nito.

“G-Gagawin ko lahat ng sasabihin mo.”

“I know but it’s only for your other three friends. Iba yung sa tarantado mong kaibigan.”

“Clark is skilled in fighting.” I shut my eyes as I cursed myself on saying something that can fuel his anger.

Tumawa ito ng mahina sa naging sagot ko. “And that’s useless.”

“G-Gagawin ko naman lahat ng gusto mo, kahit kailan mo gusto.”

“If I ask you to kill that bastard friend of yours, will you do it?” Tumawa muli ito. “Anyway forget my decision about that bastard, wala ka ng magagawa don.”

“Yung mga ipapagawa mo ba sa akin, illegal ang mga yon?” Nakayukong tanong ko.

“Look at me.” Utos nito na hindi ko sinunod. “I won’t answer your question then.”

Agad na inangat ko ang tingin dito.

Ngumisi ito at gamit ang isang kamay ay pinisil niya ang panga ko ng hindi tumitingin sa akin. Nakatutok ito sa daan.

“Do I look like a killer? A bad type of person?

“You said you do kill.” Nakasimangot na sabi ko. “Ahww…” Daing ko nang mas lalong dumiin pagkakapisil niya sa panga ko.

Narinig ko muli ang tawa nito pero hindi na ito nagsalita.

---

Sa story na Expressionless bottom, di’ba gustong gusto niyo si Adrian? How ’bout now? HAHAHAHAHA.

Don’t forget to vote po, miss y’all and love y’all💜💜

Chapter 5

Harry

Bumaba ako nang pagbuksan ako nito ng pinto.

Napatingin ako sa malaking bahay na nasa harapan namin.

Black and white ang kulay nito. Tumingin ako sa paligid at nakitang puro mga damo ito, nag-iisang bahay lamang niya ang nakatayo dito. Yung iba ay nasa malayo na.

Agad na napatingin ako kay Ian at lumayo nang haplusin nito ang pisngi ko at ipinasok ang hinlalaki niyang daliri sa bibig ko.

Tumawa lamang ito sa naging reaksyon ko at nakatitig sakin na kinuha niya ang panyo niya mula sa bulsa niya at dahan-dahan na pinunasan ang daliri niyang ipinasok sa bibig ko.

“Mauna ka.” Usal nito na agad ko namang sinunod pero napaluhod ako nang patidin nito ang paa ko.

Napadaing ako nang maramdaman ang kamay nitong sumabunot sa buhok ko at dahan-dahan na inangat ang tingin sa kaniya. “Aahh.” Daing ko nang humigpit ang kapit niya sa buhok ko.

“Stand up.” Utos nito. Naglalaro ang ngisi sa labi nito na pumunta sa harapan ko. Hindi ko alam kung sinasadya ba nitong idikit ang hinaharap nito sa mukha ko.

Dahan-dahang tumayo ako habang nakayuko. Pinakawalan nito ang buhok ko. Napatingin ako sa kaniya nang pisilin nito ang pisngi ko ng mahina bago nauna ng maglakad. “Follow me.”

Kahit masakit ang tuhod ay tiniis kong maglakad.

Agad na umupo ako sa sofa na nakita ko nang makapasok ako sa bahay ni Ian. Fit na slack ang suot ko kaya hindi ko maiangat ang dulo nito kaya naman ay dahan-dahan muli akong tumayo at hinubad ito dahil sa sobrang hapdi na nararamdaman. May suot naman akong boxer kaya ayos lang. Umupo muli ako at inangat ang kanan kong tuhod. Dumudugo ito dahil noong napaluhod ako kanina ay mga maliliit na bato ang tumusok sa tuhod ko. Hinipan ko ito nang hinipan.

I look up when I felt the presence his presence. He’s standing straight in front of me while looking down at my knees.

Umalis ito sa harapan ko at naglakad palayo na hindi ko na pinansin.

Napatingin muli ako sa kaniya nang bumalik ito nang may dalang medicine kit at kumuha ng upuan at nilagay ito sa harapan ko bago umupo dito.

“A-ako na.” Usal ko na hindi niya pinansin bagkus ay dahan-dahan na hinila nito ang binti ko. I flinched when I felt him squeeze my leg.

Pokus ito sa paglilinis sa sugat ko. Habang ginagawa niya iyon ay tinitigan ko ang mukha niya.

Mas gwapo ito sa personal. Makakapal na kilay, an upturned eyes, pointed nose. Umiwas ako ng tingin nang bumaba ang tingin ko sa labi nito. Heart shape ang lips nito.

Wala sa sariling kinagat ko ang labi ko habang nakatingin sa malayo. Napasimangot ako sa isiping nakakahiya na tumabi sa kaniya. Yung pinapangarap kong labi ay nasa kaniya. Hindi na nga heart shape labi ko, maputla pa.

“Ahw!” Hiyaw ko at napaatras nang pitikin nito ang labi ko.

“Isa pang kagat mo ng labi.”

“P-pasensya na.”

“I really like that attitude of yours. Mapagkumbaba.”

“I-I’m not”

Hindi na ako nito pinansin at dahan-dahan na ibinaba ang binti ko. Bago ito tumayo ay dumapo ang kamay nito sa hita ko at hinimas yun bago pinisil na ikinausod ko. Tuluyan na itong tumayo at naglakad palayo.

“Cook for me.” Sabi nito habang naglalakad.

“H-Hindi ako marunong.” Nahihiya kong sagot na ikinatigil niya.

“Manood ka.”

“Saan?”

“Sa radio.” Sarkastiko nitong sagot bago tuluyang umalis.

Luminga-linga ako para maghanap ng radio pero agad akong napahilamos ng mukha sa katangahan.

“Anong lulutuin?” Tanong ko kay Ian na bumababa sa hagdan.

“Sarili mo.” Sagot niya na agad kong tinanguan. Naiilang ako sa titig nito.

“Ano pa?” Mahina kong tanong.

“Yun lang.” Tumango muli ako dito at tumalikod na sa kaniya pero agad akong napaharap nang may marealize.

“A-ano nga?” Nahihiya kong sabi habang nakayuko.

I heard him chuckled. “Ganiyan ka na ba talaga o nahawa ka lang sa mga kaibigan mo?”

“Magluluto na ako. Anong gusto mo?” Hindi ko pinansin ang sinabi nito.

“Ikaw.”

“Parang tanga ampt.” Bulong ko.

“You’re the one stupid.”

“I didn’t say you’re stupid.” Apila ko.

“Then I said you’re stupid.”

“Oh? Angagawin?”

“Tumuwad ka.”

Naiinis na akong napasabunot sa buhok. “A-anong iluluto.”

“Ayaw ko sa lahat pikon.”

“Ayaw naman sa’yo ng lahat.”

“Oh? Angagawin?” Gaya nito sa akin.

Out of frustration, sinigawan ko ito. “Ian!”

Agad na sumeryoso ang mukha nito na ikinaatras ko. “What did you call me?”

“D-Drian.” Pagbago ko. “Sabihin mo na kasi anong iluluto ko…”

“Only my father can call me that.” Sagot nito. “Don’t call me that again. Kahit noodles lang iluto mo para sa akin. Tanga ka pa naman, baka masayang lang kung yung paborito ko ipapaluto ko sa’yo.” Tumalikod na ito na ikihinga ko ng maluwag.

Naglakad ako papasok sa kusina. “Paano ba magluto non?” Napakamot ako sa ulo dahil sa iritasyong nararamdaman.

“Tanga talaga.” Rinig kong sabi sa likod ko kaya lumingon ako pero agad akong umatras nang sobrang lapit ng mukha nito.

“S-sorry.” Sagot ko lamang.

“Mamamatay kang walang alam sa mundo ’no?” Irita nitong sabi.

“Si mama kasi palagi nagluluto para sa amin ni Papa e.” Sagot ko.

“Paano pala kapag nag-asawa ka na?”

“Asawa ko magluluto. Gawain naman ng babae yun.” Nakasimangot kong sagot.

“Tanga ka na nga, bobo ka pa mag-isip.” Ang lutong ng pagkakasabi nito na ikinayuko ko. Hindi pa ako naiyak sa pang-aasar ng mga kaibigan ko pero ngayon, ramdam ko ang pag-iinit ng gilid ng mga mata ko.

Pinikit mulat ko ang mata ko para pigilan ito.

“Tanga ka rin, t*

nginamo

, p*kyu.“ Sa isip ko dahil tagos sakin ang sinabi niya, mali nga ako ba’t ’di niya na lang ako itama.

“Baka pati pagtatrabaho para makakain kayo sa araw-araw i-asa mo sa asawa mo.” Bumaba ang bawat gilid ng labi ko nang pitikin ako nito sa noo. Gusto ko ng umiyak. “Wala sa kasarian ang pagluluto, o iba pang gawaing bahay, remember that.”

“S-si Matthew n-nagsabi non sa akin.” Nanginginig ang labing sabi ko sa kaniya.

“Kaibigan mo?” Tumango ako dito. “Kaya ka pala naging tanga dahil sa mga kaibigan mo. Lumayo ka sa kanila. Akala ko pa naman ikaw ang pinaka matino sa kanila dahil sa itsura mo, tanga ka rin pala.”

“S-sorry…” Mabilis na pinunasan ko ang mata ko gamit ang likod ng kamay ko. “W-wag mo na ako sabihang t-tanga.”

“Bakit kasi ang

babaw

ko! dapat kasi kay Papa na lang ako nagmana e.

Kalalaki

kong tao!“

“Kung sa tanga ka naman talaga. Iangat mo yang mukha mo.”

“M-maghihilamos lang ako ng mukha tapos ipagluluto na kita.” Nakayukong tumalikod ako dito.

“Sinabi ko bang talikuran mo’ko?”

“M-maghihilamos lang ako.” Mahina kong sagot.

Napaharap ako sa kaniya nang hilahin niya ang braso ko. Napapikit ako nang pumulupot ang isang braso nito sa bewang ko.

“Kung ayaw mong masabihan ng tanga, isipin mo ang sinasabi sa’yo ng mga tao kung tama ba yun o mali bago mo sabihin sa iba.” Mahina nitong sabi habang marahan na pinupunasan ang mata ko. “Iyakin.” Asar nito habang pinupunasan ang mata ko.

“P*kyu,

mabangga

ka sana

inamo

.“

Nang matapos ay dahan-dahan niya akong binitawan. “Watch me cook my favorite. Isang beses ko lang ipapakita sa’yo so watch attentively.”

“I will.”

Bago ito lumapit sa sink ay may binulong ito. “Pagsubo lang siguro ang magagawa mo sa akin in the future.”

“Kaya kong subuan ka.” Hindi ko alam pero parang may pagmamalaki ang pagkakasabi ko non.

“Tang—– tss. Just watch me.”

Mabilis na lumapit ako sa kaniya at pinanood siya.

“Marami ang ilalagay mong suka. Gusto ko yung sobrang asim.” Wika nito habang nilalagyan ng suka ang kalderong pinaglulutuan nito.

“Edi sana suka na lang inumin mo.” Nakakunot kong sagot.

“Ipalaklak ko kaya sa’yo tong suka na’to?”

“J-joke lang.”

Hindi ako nito pinansin at kumuha na lamang ng sandok.

“Tikman mo.” Utos nito at nilapit sa akin yung sandok.

Dahan-dahan na sumipsip ako don, nangamatis ang mukha ko sa nalasahan. “Ang asimmm!” Malakas kong sabi. “Mo.” Dagdag ko.

Hindi nito narinig ang huli kong sinabi na ikinatuwa ko. Tumikhim ito sa sandok na nilapit niya sa labi ko. “Ganto. Ganto kaasim ang gusto kong maging lasa ng sinigang na manok na lulutuin mo.”

“Ahin mo na ako ng kanin, tapos subo mo na ako.” Utos nito habang mariin na nakatitig sa akin na ikinangiti ko.

“Sige sige” Masaya kong sabi at agad na lumapit sa rice cooker.

“Nagsaing ka na pala kanina?” Tanong ko habang naglalagay sa plato.

“Yaya ko ang nagluto nan.”

“May yaya ka na pala e ba’t gusto mo pa akong pagawain sa bahay?”

Bwiset itong tumingin sa akin na ikinalunok ko. “Ano ba talaga gusto mo? Mabugbog ka o gagawin mo lahat ng sasabihin ko?”

“N-nagjojoke lang naman ako.” Nakanguso kong sabi.

“Pangit ng joke mo, tigilan mo ’yan.”,

“Bakit isang plato lang nilagyan mo?” Nakakunot noong tanong nito.

“Bakit? Dalawang plato ba pinagkakainan mo?” Mahina kong tanong.

Naiiritang tumingin ito sa akin.

“Ayaw mo ba talaga nasasabihan ng tanga?”

Napayuko ako sa sinabi nito. “S-sorry.”

“F*ck your sorry. Hindi ka ba kakain? Bakit isa lang nilagyan mo?”

“Para sa akin yung isa?” Nakangiti kong tanong.

“Hindi, para yata sa kapatid ko.”

“Dadating si Andrei?”

Napaatras ako nang mapasuklay ito sa buhok at tumitig sa akin na parang salo-salo nito ang mundo.

“Hehe,

mabadtrip

ka lang, p*kyu ka ah.“

Huminga ito ng malalim at umiling. Seryoso muling tumingin ito sa akin. “Maghain ka pa ng isa. Wag ka na magtanong.”

“S-sige.” Mabilis na naghain ako at nilagay ito sa harap niya pero tinulak nito iyon sa harap ko.

“Sit” Agad na umupo ako sa harap niya. “Kumain ka na.”

“P-para sa akin pal—”

“I said don’t ask.”

“P-pero ayaw kong kumain ng paborito mo, sobrang asim, hindi ko kaya.”

“May de lata dito, yun ang iulam mo.” Tumayo ito at may kinuha. Binuksan nito ang latang nakuha at inilagay sa mangkok bago nilapit sa akin. “Pinatulong pa kita, parang ako na rin gumawa ng lahat.” Umiling ito at nagsimula ng kumain.

“Ako naman naghain ng kanin.”

“Isusumbat mo pa yan?”

“H-hindi.” Agad na sagot ko. “Wag mo na ako pagalitan. Nasa harap tayo ng pagkain.”

Inilingan lang ako nito at nagpatuloy sa pagkain.

Habang inaayos ko ang pinagkainan namin ay nagsalita ito. “Paano pala yan, de lata lagi ang ulam mo? Kasi ang gusto ko laging ulam ay paborito ko.”

“Maybe, I’ll just eat in my house before coming here.” Sagot ko habang pinupunasan ang mesa.

“Subukan mo, kakain ka ulit dito kahit na busog ka pa.”

“Paano?” Nakasimangot kong tanong. Galit kasi siya agad e.

“Do you drink milk?” He asked. Humarap ako dito at tumingin sa kaniya.

“Yeah every morning.”

“Isubo mo na lang ako sa tuwing dadating ka dito. Mabubusog ka naman siguro sa gatas lang.”

“Hindi.”

“Ang arte mo.”

“Ikaw kaya painumin lang ng gatas sa umaga.”

“It’s fine with me, as long as it’s your milk.” Sagot nito habang nakatitig sa akin.

Kumunot ang noo ko sa sinabi nito. Napakamot na lamang ako ng ulo. “Mas lalo akong natatanga sa’yo.”

“You’re born stupid, stupid.” Ismid nito na ikinasimangot ko. “Look at me.” Utos nito.

“Ano?” Nakasimangot kong tanong dito.

“Didn’t you think not only the thing I say or ask you to do you will follow, did you?”

“Hindi lang ba gawaing bahay iuutos mo sa akin?” Hindi pa rin nabubura ang simangot ko sa mukha.

“While looking at your frowning face, hmm, it turns me on, let’s do it?”

---

HAHAHAHAHAH g*go nakastock lang pala siya dito, akala ko hindi pa ’to tapos ’tong chapter na ’to magdadalawang buwan na ’to LT hahahaha, tapos na pala, sorry po napaghintay ko kayo sa tapos ng chapter pero ’di pinublish, akala ko kasi hindi pa’to tapos.

btw don’t forget to vote po, tatry ko tapusin chapt 6