PROLOGUE

Naglalakad sa madilim na eskinita ang binatang si Gideon ng may makabungguan siya. Tinignan niya ito at nakitang isang lasing na may kasama pang kapwa nitong mga lasing din.

Tsk, mga walang pakinabang sa lipunan bulong niya sa sarili niya at aabante na sana nang biglang harangan siya ng mga ito.

“Bata, ibigay mo sa amin ang wallet at alahas mo” utos sa kanya ng isa dito na base sa itsura ay – ano nga ba?

Leader? Hindi niya din masagot ang tanong niya dahil siya rin mismo ay nalilito dahil magkakamukha ang mga ito, PANGIT. Natawa siya sa kanyang naisip. Ngunit hindi ipinahalata iyon.

“Wala akong wallet, at hindi ko ibibigay sa inyo ang mga ito.” Matigas na sagot niya

“Aba, aba, aba. Matapang ka ah?” Sabi naman nung isa na nasa gilid niya.

“Ibigay mo na lang ang hinihingi namin kung ayaw mong masaktan.” May banta sa tono ng nagsalita ngunit di gumana ito sa binata at sumagot ng “wala akong ibibigay, kaya padaanin niyo na ako, wala akong panahon sa mga kagaya niyong walang kwenta”…

Aalis na sana siya nang biglang hablutin siya ng dalawa sa mga ito, nagpumiglas siya ngunit sadyang mas malakas sila dahil dalawa sila, “wag ka ng pumalag. Ibigay mo nalang para di kana masaktan” sabi ng kaninang kausap niya,

“ang kulit mo din eh no? Sabi kong AYAW KO, di kaba maka-intindi?” Sagot naman ni Gideon. “Aba, matapang ka ah? Tignan natin kung saan ka dadalhin niyang tapang mo” sabi sa kanya ng kausap niya at hindi inaasahan ng binata ang sunod na nangyari…

---

Naglalakad noon si Axel galing sa kanyang eskwela, first year high school pa lang siya. Palagpas na sana siya sa madilim na kanto ng biglang may marinig siya…

“Ugh!”

Kaagad na natakot siya sa narinig at parang naitulos sa kinatatayuan.

“Yan ang napapala ng mga batang ayaw sumunod” sabi ng boses na sa tingin niya ay lasing.

Biglang umulan at yun ang dahilan para bumalik sa kanyang sarili si Axel…

Kinuha niya ang kanyang munting payong para hindi siya mabasa. Narinig niya ang mga yabag na papunta sa kanyang direksyon, kaya kaagad siyang nagtago sa likod ng mga basurahan.

Nang sure na siya na wala na ang mga iyon ay kaagad niyang pinuntahan ang pinanggalingan ng mga iyon. Nagdalawang isip pa siya noong una, pero bahala na lang ang tanging nasabi niya.

Papalapit siya ng papalapit at habang papalapit siya ay may naririnig din siyang mabagal na paghinga habang dumadaing sa sakit.

At nang tuluyang makalapit siya doon ay nakita niya ang isang binata, matangkad sa kanya na basang-basa dahil sa ulan na inaalalayan ang sarili upang maka upo.

Kaagad siyang lumapit dito kahit na kinakabahan. Tumigil siya sa harapan ng binata at pinayungan niya ito.

Kaagad namang napatingin ang binata sa kanya, at nakita niya ang mga abong mata nito na parang tumatagos sa kanyang kaloob-looban.

“Excuse me, but are you alright?” Tanong ni Axel sa binatang nasa harapan niya.

---

Tila naman parang may kung anong nabuhay kay Gideon nang makita niya ang batang nasa harapan niya.

Hindi niya alam kung ano ito pero hinayaan na niya lamang iyon.

“If you want to, how about it?” Tanong ng bata na nasa harapan niya at bigla na lamang naramdaman ni Gideon ang malambot at mainit na palad ng batang humaplos sa kanyang mukha, bago siya mawalan ng malay.

Itutuloy…

HIS Master; HIS Slave Story of yourbitterman (BoyxBoy)

Chapter 1

Axel’s POV

“RING!”

Nag-ring na ang bell, it means, tapos na ang klase. I stood up and gather all my things, dapat sa mga oras na ito ay umuuwi na ako, just like the other high school students. Pero, hindi pa ako uuwi, may trabaho pa kasi ako sa isang shop… isang Local Ice cream shop to be specific.

By the way, I’m Ace Axel Rodriguez, 18 years old, and a senior high school student. Nagtataka siguro kayo kung bakit nagtatrabaho pa ako? Well, magco-college na kasi ako next year, kaya kailangan eh, mag-ipon na ako, ayaw ko kasi na pati yung allowance and other gastos ay ibigay pa ng parents ko.

After kong mailagay sa bag ko ang mga gamit ko, ay lumabas na ako sa class room namin. As usual, madami na namang students because labasan na nga, may kanya-kanyang sundo… perks of being rich. Nasa isang private school kasi kami, and I am very fortunate na naging scholar ako. Di naman sa pagmamayabang, may ibubuga naman ako kung talino ang pag-uusapan.

Palabas na sana ako ng gate nang biglang may tumawag sa akin…

“Axel!” Napalingon ako, nakita ko ang mate ko na si Carl, kasama ang barkada niyang papunta sa akin. Nang makadating sila sa pwesto ko ay, “Want to join us?” Tanong niya sa akin, “Hmm, saan?” Inosenteng tanong ko “Clubbing?, I’m sure it’s going to be fun!” Masayang sagot niya sa akin, “Eh? Di ako mahilig dyan, iba na lang ang isama mo” pagtanggi ko sa alok niya, clubbing? Hindi ko nga alam yun, tyaka buong buhay ko ay hindi pa ako gumigimik. “Oh, come on Axel! Once in a life time lang to! Look, VIP!” Palatak niya sa akin at ipinakita niya ang mga tickets sa akin na may “VIP” na nakalagay.

“Hmm, sorry. Pero ayaw ko, haha” awkward na sabi ko sa kanya, in my whole life, hindi pa ako pumunta dun. “Tsk, you sure?” Huling alok niya, simpleng tango na lang ang ibinigay ko sa kanya, “okay, I guess I’ll just ask for James to join us.” I nodded, “okay, sorry.” Sagot ko na lang sa kanya at tinalikuran ko na sila para lumabas.

---

After few minutes of walking, nasa harapan na ako ng shop. Kaagad akong pumasok doon at dumeretso sa locker room, may locker kasi kami dito para doon ilagay ang mga gamit namin.

Pagpasok ko, nakita ko kaagad ang mga ka-trabaho ko, sina Ryan and Adam, probably taking their leave, nagbibihis na kasi ang mga ito.

“Oh, hi guys” bati ko sa kanila “hello” “hi” ganting bati naman nila, “galing school?” Tanong ni Adam “Oo, kapagod nga eh” sabi ko naman sa kanya “dapat mas priority mo pag-aaral mo” sabi naman ni Ryan “oo, di ko naman napapabayaan eh” sabi ko habang nagkakamot ako ng batok ko. “Okay, aalis na ako” sabi ni Adam, “wait! Sabay na ako” pahabol naman ni Ryan. Nagpaalam na sila sa akin at lumabas na sa locker room.

Kaagad akong nagpalit ng damit at lumabas na sa room, Here we go again… a lot of work!

…

I wiped the sweat on my forehead as I finished cleaning the last table on the shop. Napatingin ako sa munting relo ko na bigay pa sa akin ni Nana, magse-seven na pala, I am too busy na hindi ko na malayan na gabi na pala.

After kong magpalit ng damit, nagpaalam na ako sa mga co-workers ko and sa boss ko then lumabas na ako sa shop.

Habang nasa daan ako, bigla kong naisip na, bukas ay friday, so, makakapagpahinga ako the next day, it means, I’m free. Siguro, I’ll cook for my Nana and Dada, sounds great.

Nang nasa paradahan na ako ng bus, may mga nakasabayan akong mga grupo ng babae at lalake, may pinag-uusapan sila.

“Guys, let’s go clubbing. Masaya daw yun!” Sabi ng babaeng naka-puti. “Oo nga, masaya nga daw” pag-sang-ayon naman ng mga kasama niya.

Nang dumating na ang bus, ay sunod-sunod kaming umakyat sa bus. Bigla kong naalala yung alok sa akin ni Carl about dun sa club. Clubbing? I’m sure it’s fun!

Well, wala namang masama kung susubukan ko, in fact, first time ko palang naman na susubukan iyon. And lastly, friday na bukas so walang masama kung mag club man kami. Pero paano yung pagluluto ko para kina Dada and Nana? I let out a exhausted sigh. “Bahala na.”

…

The next day came fast, kakapasok ko palang sa school ko. As usual, students, cars, services, teachers and many more. Pagka pasok ko sa room, kaagad kong hinanap si Carl, and luckily, nakita ko siya, kausap ang mga barkada niya.

Nilapitan ko siya at kinalabit. “Oh, anong sa atin, Axel?” Parang gulat na tanong niya, “ah, eh, just asking if may kasama ka na sa club?” Awkward na tanong ko sa kaniya, kaagad na lumawak ang ngiti niya, “Sasama ka na?” Naka ngiting tanong niya “hmm, yes, I guess” sagot ko naman, “Great! Buti nalang di ko pa naalok kay James yung ticket” masayang sagot niya “wait lang!” Pigil ko sa kaniya “hmm, bakit?” Tanong niya, habang naka ngiti “ah, eh, wala ba akong babayaran?” Nahihiyang tanong ko sa kaniya “wala, libre lahat ’to, don’t worry” masayang sagot niya “okay” sagot ko na lang.

Nag-ring na ang bell, which means, the class is about to start. Bumalik na ako sa seat ko, at nakita kong bumabalik na din ang iba sa upuan nila, “after class, punta ka sa parking lot, Axel!” Pahabol ni Carl sa akin bago siya umupo. Napatango na lang ako…

this is it! Wala ng atrasan ’to! Bulong ko sa sarili ko bago ako umupo. Babawi na lang ako kina Dada and Nana next time.

…

Classes went good, as usual, wala kaming assignments, policy kasi iyon ng school na bawal magbigay ng assignments sa mga estudyante kapag weekends na. For the students to relax on their weekends as well as the teachers.

Inayos ko muna ang mga gamit ko at inilagay iyon sa bag ko. After kong matapos, lumabas na ako ng room at dumeretso na sa sinabi ni Carl sa aking puntahan ko. Sa parking lot.

Malaki ang parking lot ng school, di na nakakapagtaka, private kasi ito, at napaka laking school. Kaagad kong nakita sina Carl at ang mga barkada niya na siguro ay kasama naming magka-club.

“Oh, yan na pala si Axel” sabi nung isa pagdating ko sa lugar. “Ahm, hello, pasensya na sa paghihintay” magalang at nahihiyang sabi ko sa kanila “nah, it’s okay.” Sabi naman ni Carl sa akin. “Let’s go, then?” Tanong naman nung babae. Tumango ang lahat at wala na akong nagawa kundi ang sumakay sa kotse ni Carl.

Yung iba ay may kotse din gaya ni Carl while the others, naka motor naman. Unang umalis yung mga naka motor at sumunod ang kotse ni Carl na siyang sinasakyan ko at pati na din ang iba.

I settled myself as the car moved. I’M SURE, IT’S GOING TO BE A LONG NIGHT.

Itutuloy…

Chapter 2

Axel’s POV

It was already 8 pm when we arrived at the club that Carl made mention. Well, mukhang sikat nga ito dahil sa dami ng taong nasa paligid at naka pila sa club. Lumapit kami sa tatlong bouncers, probably, because of their outfits. Ipinakita ni Carl ang mga tickets namin sa isa sa kanila and then, parang may kinausap yun through that thing na nasa may tenga niya and after a few minutes, tumango siya sa dalawa niyang kasama ang they opened the door for us.

Before I enter the door, I heard the people behind us groaned. Well, hindi naman namin kasalanang kaagad na makapasok, perks of being VIP. I laugh at the thought at sumunod kina Carl papasok sa club.

Pagkapasok namin ay kaagad na bumungad sa akin ang napakadaming tao, who’re wearing best clothes and party dresses, while me, I’m just wearing a plain jeans and shirt. Well, you can’t blame me, I am not used to this kind of place and gimmicks. All my life, I’ve been a good son to my parents. Well, ngayon ko pa lang na-break yun.

May iba’t ibang kulay din ng mga ilaw, malakas na tugtugan, amoy ng alak at mga tao which are dancing like there’s no tomorrow, there are some people who chose to sit, meron dun sa parang bar naka-upo while having some drinks at meron pa nga yung nag-i-slam-an na nagbigay sa akin ng hilo.

Ginusto mo yan Axel, kaya wag kang magreklamo! Bulong ko sa sarili ko. Habang naglalakad kami, may ilan-ilan akong nakaka-bungguan, may magagalit at may ilan namang magpapa-sorry.

Pumunta kami nila Carl sa itaas na bahagi ng club, the club has two floors… nang maka-punta na kami sa itaas, medyo may kadiliman ang lugar, dahil siguro yung mga ilaw ay dim. If it’s not red then white ang makikita mong kulay ng ilaw, siguro dito ginagawa ng mga mag-bf/gf ang business nila… naglakad pa kami nila Carl at ng grupo hanggang sa marating namin ang isang kwarto na may nakalagay na VIP sa pintuan nito.

Gawa sa tinted na salamin ang pintuan nito, siguro para sa privacy ng mga tao sa loob, which are going to be us. Bahagya mo lang maririnig ang ingay sa labas, kung nasa loob ka nito, medyo may kakapalan kasi ang pader ng room.

Pumasok na kami sa loob. Hindi na masama para sa VIP… the floor of the room was coated by a bloody red carpet, may upuan ito, ngunit ang umagaw sa atensyon ko ay yung upuan na hugis L, kulay itim ito which is probably gawa sa leather. May mesa din doon na gawa sa salamin na sa unang tingin mo pa lang ay alam mo ng mamahalin.

Kung sino man ang may ari ng club na ito, he/she must be a one damn rich person, sino ba naman ang makakapag-patayo ng lugar na gaya nito!? For pete’s sake!

Nang maka-upo na kami sa pwesto namin, may mga pumasok na tao, medyo brusko ang pangangatawan, naka kulay itim sila. May kinuha sila kay Carl, siguro ay yung mga tickets namin, ngunit ang ipinagtaka ko ay, nung makuha nila yung tickets ay bigla silang tumingin sa direksyon ko.

Okay… What was that? I didn’t entertain the thought kahit na medyo naguguluhan ako… the way they looked at me kasi ay medyo nakaka-ilang, it sent shivers to me. I just tsk-ed.

Nang lumabas na yung mga lalake ay lumabas din si Carl. Few minutes later, may kasama siya na nagdadala ng mga inumin at yelo. Alcoholic beverages ang mga yun. Hard, for sure, ang iinumin nila Carl while sa mga kasama naming mga girls ay light lang naman. At ako, bilang baguhan, juice lang ang kinuha ko.

Biglang tumayo si Carl na ikinagulat naming lahat “Guys, let’s party!” Biglang sigaw niya at iniangat ang bote ng iniinom niya “isn’t this amazing!?” itinaas din namin ang sa amin at sumagot ng “Yeah, let’s party!” At nagsimula na nga ang inuman at kwentuhan.

As we started the party thingy, may nakilala din akong bago sa mga kasama ko, gaya nila Max and Sab na katabi ko ngayon, boyfriend daw nila yung dalawa sa barkada ni Carl kaya nasama din sila.

After naming magpakilala sa isa’t isa, we continued our businesses. Nakipag-kwentuhan sila habang ako ay tumitingin sa phone ko, magte-ten na. I can’t believe gising pa ako, usually, tulog na kasi ako kapag ganitong oras.

At kung nagtataka kayo kung bakit nakasama ako at napapayag ko ang Dada at Nana tungkol dito… sinabi ko kasi kina nana at dada na may project kami at mag-oovernight kami sa isang mate para gawin yun. At sa kabutihang palad, naniwala naman sila so, here I am, currently busy, pero di nga lang sa project kundi sa pagpa-party.

I just smiled at the thought… sometimes, white lies can help you. Basta, babawi na lang ako sa kanila. Nang matapos ko ang juice ko ay kumuha naman ako ng isang bote ng iniinom nila Max at Sab, I’m sure na kapag yung kina Carl ang iinumin ko ay kaagad akong malalasing.

Nang makuha ko ang bote ay inamoy ko muna… hooo! Medyo nahilo ako sa amoy, hindi talaga kasi ako sanay sa alak, kaya kahit amoy lang ay nahihilo na ako.

I shook my head, bahala na, tutal nandito din na naman ako, why not enjoy the moment. In fact, once in a lifetime lang ako makakapag club, kaya dapat i-enjoy ko na.

I gulp for the last time before ko inumin ang laman ng boteng hawak ko. As I gulp the alcohol, kasabay din non ay ang pangingilabot ko, mapait na matamis at malamig at the same time.

Tumigil ako ng kaunti… so ganito pala ang feeling ng uminom, medyo pangit sa una pero kapag nasanay ka ay parang wala na. Hinawakan ko ulit ang bote at ininom ang laman nito…

Nang matapos kong inumin iyon, kaagad kong naramdaman na nakatingin ang lahat sa akin “this is awfully great!” Biglang sambit ko at napangiti silang lahat. Ngumiti din ako at sinabayan ko sila sa pagsasaya.

…

Moment later, I can see that Carl and the others are drunk, halos lahat sila ay naka-tungo na. “Oy, Axel. Still alive huh?” Tanong sa akin ni Max na parang tutumba na rin ano mang oras. “Haha” ang tanging nasagot ko na lang. Ang totoo ay, kahit medyo nagustuhan ko na ang iniinom nila, mas pinili ko ang wag magpaka lasing, para kung in case na may mangyari, I’m still alert. Just like this.

Bigla siyang yumuko at nang i-check ko ay, tulog na din siya. Isinandal ko siya kay Sab na kasalukuyang tulog na din. Medyo napadami din kasi ang inom nila, kaya ang nangyari, bangag sila.

I was about to exit the room and look for the C.R nang biglang may pumasok. Nang tignan ko kung sino, yung dalawa kaninang kausap ni Carl. Okay, medyo na-awkward ako, pero di ko iyong ipinahalata sa kanila.

“Hmm, may kailangan ba kayo?” Magalang na tanong ko. Nagkatinginan lang silang dalawa at biglang nagtanguan… okay, medyo nakaramdam ako ng kaba, pero di ko pa din iyon ipinahalata sa kanila.

“Kung wala. Excuse me, kailangan kong mag-cr eh” sabi ko sa kanila at lalabas na sana nang biglang hablutin ako ng nasa kaliwa ko “you are not going anywhere” matigas na sabi nito sa akin, “huh!? Magsi-cr lang ako, ano ba!?” Galit na sabi ko at nagpumiglas sa hawak niya, ngunit mas lalo lang niyang hinigpitan ang hawak niya, bigla niya akong tinulak papasok at isinara naman nung isa ang pinto.

“Kung sa tingin niyo ay nakaka-tuwa ang ginagawa niyo, pwes hindi! Bitiwan mo ako!” Bulyaw ko sa kanila, pero tila wala silang pakiramdam. Nag-start na akong kabahan, ano bang ginagawa nila? “Hoy! Ano ba!? Bitiw sabi eh!” Buong lakas akong nagpumiglas pero sadyang malakas ang hawak niya sa akin.

Kinakabahan na ako, feeling ko anytime ay maiiyak na ako, pero hindi ko dapat ipakita sa kanila na mahina ako, baka mas lalo lang nila akong ganituhin… bumwelo ako at bigla kong hinablot ang kamay ko sa pagkaka-hawak niya sa akin.

Patakbo na sana ako papunta sa pinto ng biglang mahablot na naman nila ako, this time, silang dalawa na ang may hawak sa akin. “Ano bang trip niyo!? Let go of my hands!” Sabi ko sa kanila pero wala pa din. “Tulong! Tulong!” Biglang sigaw ko habang nakaharap sa pinto. Sisigaw pa sana ako ng may itinakip sila sa aking ilong at bibig “Tulo — hmp!” Pinilit kong alisin kung ano man ang ipinantatakip nila sa akin, pero huli na…

Bigla akong nahilo dahil sa naamoy ko, shit! There’s something sa ipinangtakip nila sa akin. Bigla akong nanlambot dahil doon at nakaramdam ng pagka-antok…

Ang kaninang nagpupumiglas na mga kamay ko ay tuluyan ng bumagsak, nawalan na rin ako ng enerhiya, kasabay non ang panlalambot na din ng mga tuhod ko, sanhi para bumagsak ako ng unti-unti.

Bago ako bumagsak, napalingon ako sa aking mga kasamahan, nakita ko ang mga kasama ko na mahimbing na natutulog dahil sa kalasingan, walang alam sa nangyayari sa akin… mukhang hindi na ako makakabawi pa kina Dada and Nana. Shit!

“Tu…. tulong…” tanging sambit ko bago ako bumagsak at tuluyang mawalan ng malay.

Itutuloy…

Chapter 3

Third Person’s POV

Idinala ng mga maskuladong lalaki ang binatang si Axel sa loob ng isang silid. Tulog pa ito at walang kamalay-malay na ibinyahe na nila siya.

Nang mailagay na ito sa isang tulugan ay iniwan na nila ito para makapagpahinga, pagkat mamaya ay may gagawin sila sa kanya.

…

Nagising ang binata mula sa pagkakatulog niya at kaagad na nakita niya ay ang medyo madilim na paligid. Bigla siyang napabangon mula sa pagkaka-higa niya, ngunit bigla itong dumaing dahil sa pagka-hilo

“Ngh!” Daing niya habang hawak-hawak ang kanyang sentido “nasaan ako?” Nalilito niyang tanong sa sarili. Nagpalinga-linga siya at tinignan ang paligid.

Madilim iyon at tanging liwanag ng buwan lang mula sa bintana ang dahilan para makakita siya kahit konti lang. Sinubukan niyang tumayo kahit na medyo hilo pa siya, sinubukan niyang hanapin ang switch ng ilaw, at kung suswertihin nga naman, may nakita siya.

CLICK

Napapikit siya ng konti dahil sa pagkasilaw niya… nang imulat niya muli ang kanyang mga mata, tinignan niya kaagad ang kabuuan ng lugar kung nasaan siya.

Isa lang itong simpleng silid, may isang silid pa doon na kung hindi siya nagkakamali ay ang banyo. May aparador at vases, pati na din ang kamang hinigaan niya, may dalawang bintana din ang silid, isa dito ay ang bintanang pinaggagalingan ng liwanag ng buwan, yung isa naman ay malapit sa pintuang gawa sa bakal.

Kaagad na tumakbo patungo sa pintuan si Axel at sinubukang buksan iyon… ngunit nabigo siya dahil naka-lock ito. Sinubukan niya ding buksan ang dalawang bintana ngunit bigo pa rin siya.

Bigla siyang napa-upo mula sa kinatatayuan niya at napasabunot kasabay ng pagbuntong-hininga niya…

Bakit siya nandito? Bakit siya kinuha ng mga tao doon sa bar? Anong kailangan nila sa kanya? At ang huli, bakit siya pa na mahirap, gayong lahat naman ng kasama niya ay mayayaman!? Ilan lamang ang mga tanong na yan sa kanyang isipan. Bigla na lamang naglandas ang mga luha sa kanyang mga mata.

Bigla niyang pinunasan ang mga luhang iyon at tumayo. Humanap siya ng pwedeng gamiting pambukas. Sinuyod niya ang ilalim ng higaan, mga lumang aparador na nandoon maging ang munting banyo, pero bigo parin siya.

Tigmak ang mga luha sa mata niya habang umuupo sa kama, niyakap niya ang kanyang mga tuhod habang patuloy na lumuluha.

Paano kung hanapin siya ng kanyang mga magulang? Paano ang kanyang pag-aaral? Paano na siya makakabawi sa mga ito? Mas lalo siyang naiyak sa mga tanong niya sa kanyang sarili.

Pagsisisi… yun na lamang ang tanging nararamdaman niya ngayon. Sinisisi niya si Carl, dahil kung hindi sa kanya ay wala siya dito ngayon, pero sinisisi niya ng lubos ang kanyang sarili kung bakit sumama pa siya sa kanila.

Pero ang tunay na may kasalanan para sa kanya ay si Carl, dahil kung hindi siya inalok nito ay hindi naman siya mag-iisip at sasama sa kanila, pero wala na siyang magagawa pa.

Huli na ang pagsisi dahil nandito na siya at wala na siyang magagawa pa sa kanyang sinapit. Unti-unti siyang napahiga sa kama…

Iniisip ang kanyang mga magulang, masayang pamumuhay, ang kanyang school, mga kaklase, trabaho at lahat-lahat.

Unti-unti siyang dinalaw ng antok.

…

Nagising si Axel dahil sa ingay na nanggagaling sa pintuan. Siguro ay bubuksan na nila ito. Siguro ay patatakasin na nila siya, he smiled at the thought. Bigla siyang napaupo mula sa pagkakahiga niya.

Ilang sandali pa ay iniluwa ng pinto ang dalawang lalaki, ang isa ay naka-casual na damit at may nakasabit na latigo sa baywang nito habang ang isa ay naka puti na pang itaas at kupas na pantalon. Parehong… ewan. Pareho silang… hmmm, pangit.

“Hmmm, pwede na ba akong umuwi sa amin?” Biglang tanong ng binata sa kanila. Pero hindi sila sumagot. “Hmmm, sigurado kasi ako na hinahanap na ako ng mga pare —” hindi na naituloy ni Axel ang dapat na sasabihin niya nang biglang may inihagis na damit ang isa sa kanya.

“Maligo ka doon at isuot mo ang mga yan” sabi naman ng isa habang inginunguso pa ang direksyon ng banyo, tila nalito naman ang binata pinapagawa sa kanya kaya nagtanong siya “ano ba ’to? Ano bang gagawin niyo sa akin? Kailan niyo ba ako pauuwiin?” Sunudsunod na tanong niya sa dalawa.

“Wag ka ng madaming sinasabi, basta gawin mo na lang ang inuutos namin sayo!” Bulyaw sa kanya nung isang may dalang latigo na parang naiinis na, “ano sa tingin niyo ang ginagawa niyo sa akin? Huh? Don’t you know, pwede ko kayong idemanda?” Galit na tanong ng binata sa dalawa “manahimik ka at wag mo kaming maingles-ingles… tyaka, demanda? Haha, patawa ka” bored na sagot naman ng isa sa kanya “basta, maligo ka na at isuot mo yang mga yan, hala! Madali ka!” Utos sa kanya nung may latigo.

Tila nainis naman si Axel sa dalawa kaya’t imbes na sumunod ay kumuha ito ng bwelo at bigla tumakbo, hindi na niya ininda ang sakit ng pagkakabunggo niya dun sa isang lalaki. Basta ang nasa isip na lamang niya ay ang maka-alis sa lugar na iyon.

Malapit na sana siya sa pintuan nang may maramdaman siyang hapdi sa mga binti niya. Bigla siyang natumba habang hawak ang binti niya. “Urgh!” Daing niya dahil sa sakit na nararamdaman niya.

“At saan mo balak pumunta, huh?” Tanong sa kanya ng lalaking naka-casual habang hawak-hawak ang latigo na malamang ay ipinampalo sa kanya. “Pakawalan niyo na ako dito. Wala kayong mapapala sa akin” sagot ni Axel dito. Pinilit niyang makatayo at lalabas na sana ulit ng biglang hampasin na naman ang kabilang binti niya. “Araaaaay!” Sigaw ni Axel nang tamaan ang hita niya ng latigo.

Naglandas ang mga luha niya habang hawak-hawak ang kanyang mga binti. Hindi magkanda-umayaw si Axel sa sakit, hapdi at kirot na nararamdaman niya. “Wag mo ng piliting umalis, hindi ka namin papayagan” sabi sa kanya ng isang lalaki habang naka ngisi. “A..ano bang binabalak niyo? Aww!” Tanong ni Axel sa kanila.

Pinilit ulit ni Axel na ibalanse ang kanyang sarili upang makatayo at nagtangkang lalabas ulit ng may hapdi na naman siyang naramdaman. Bigla siyang natumba, pero hindi pa din siya sumuko, gumapang siya hanggang mahawakan na niya ang pinto, pero bigla siyang hinila ng mga ito.

Maagap siyang nakahawak ng mahigpit doon “bitiwan niyo ako! Ano ba!?” Galit niyang sabi sa mga lalaki. “Bitiw sabi!” Sabi niya ulit habang pilit na iniaalis ang mga paa sa pagkakahawak ng mga lalake.

“Sa lahat ng ayaw ko ay yung mga pasaway!” Sigaw sa kanya ng lalaking maka puti at biglang pinisil ang mga binti ng kawawang binata “ahhhhh! Araaaaay!” Napabitaw na ang isang kamay ni Axel, pero patuloy pa din sa paghawak ang isa niyang kamay. Tigmak ang mga luha na lumalabas sa mga mata ng binata dahil sa ginagawa sa kanya.

Bumitaw sa pagkakahawak ang naka casual na lalaki sa kanyang paa pero hindi inaasahan ni Axel ang sunod niyang ginawa, bigla itong pumunta sa may tiyan niya at bigla siya nitong sinipa “Ngh!” Nabitawan na ni Axel ang pinto at bigla siyang namaluktot sa sakit “yan ang mga napapala ng makukulit” sabi sa kanya nito.

Bigla naman siyang ipinangko ng lalaking naka puti, kaya kahit na nanghihina siya ay nagpumiglas pa din siya, pero wala na siyang nagawa pa, “sa..saan niyo… a..ako da…dadalhin? Ngh!” Hirap na tanong niya sa mga ito.

“Wag kang mag-alala, paliliguan at bibihisan ka lang namin” sabi sa kanya ng lalaking bumubuhat sa kanya, nagpupumiglas pa siya pero di nagtagal ay sumuko din siya dahil sa panghihina dala ng pagsipa sa kanya.

“Bi…bitiwan n..niyo a..ako.” sabi niya sa kanila pero patuloy lang sila sa paglalakad papunta sa banyo, “pa….pakawa..lan ni…niyo a..ako.” pagmamaka-awa niya pa sa mga ito.

Biglang nanlabo ang kanyang paningin, umikot ang lahat ng nakikita niya at unti-unting nagdidilim ang lahat… kasabay ng pang-sara ng kanyang mga mata ang pagbuka ng bibig ng mga lalaki…

“Magpahinga ka na… dahil kailangan mo ng lakas para sa auction mamaya.” Sabi nito sa kanya, “Pare, mukhang tiba-tiba na naman tayo mamaya huh?” Habol pa ng lalaking may latigo habang naka ngisi.

Itutuloy…

Chapter 4

Third Person’s POV

Biglang napabalikwas ang binatang si Axel mula sa pagkaka-higa niya, pero biglang may kumirot sa katawan niya, partikular sa tyan at mga binti…

Ano nga ba ang nangyari? Tanong niya sa sarili. Ayun, tama. Sinipa at nilatigo pala siya ng mga lalaki. Bigla niyang tinignan kung nasa loob pa ba ang mga lalaki kanina, pero wala na siyang makitang ibang tao.

Umikot ang paningin niya sa kwarto, sinuri ito. Iba na ang kwartong ito kumpara sa kwarto niya kanina. Tatayo na sana siya ng biglang may yumapos na malamig na bagay sa kanyang dibdib, bigla niya iyong tinignan upang makita na isa itong bakal at kadena.

Bigla niya itong inalog at sinubukang alisin, pero sadyang mahigpit ito at naka lock. Bigla siyang nataranta, ano ang gagawin nila? Ano ang binabalak nila sa kanya?

Nasa kalagitnaan siya ng pag-iisip nang biglang magbukas ang pintuan. Pagbukas nito ay kaagad na bumungad sa kanya ang mga lalaki din kanina. Kapwa titig na titig sa kanya habang naka ngisi.

“Oh, gising ka na pala.” Panimula ng lalaking may latigo sa baywang “a..ano ito, bakit a..ako na..naka ganito?” Gulong tanong niya sa mga ito habang hawak-hawak ang kadena sa kanyang leeg. Doon niya din lang napansin na ang tanging manipis at malinaw na tela lamang ang suot-suot niya. 

“Wag kang mag-alala, malalaman mo din maya-maya” sagot naman nung lalaking naka puti habang naka ngisi. Bigla siyang kinilabutan dahil doon. Sunod-sunod siyang napailing.

“Hi..hindi, alisin n..niyo sa ak..akin ito! Pa…pa..pakawalan ninyo ako!” Sigaw niya sa mga ito “hindi pwede, malalagot kami sa amo… at mawawalan ng pera. “ Putol sa kanya ng lalaking naka pula, bigla siyang naguluhan, anong amo? anong pera? Anong pera ang pinagsasabi nito?

“Parang awa niyo na, pakawalan niyo na ako.” Muling naglandas ang mga luha niya, pilit niyang inaalis ang kadena sa kanyang leeg. “Hindi ako mayaman. Pakawalan niyo na ako, parang awa niyo na” pagmamaka-awa niya sa mga ito ngunit hindi sila sumagot.

Katahimikan.

Namutawi ang katahimikan sa loob ng kwarto ngunit naputol iyon dahil sa isang tawag.

RING!

Kinuha ng lalaking naka-puti ang cell phone niya sa kanang bulsa ng kanyang pantalon at pinindot ang answer button.

“Hello.” Napatingin sa lalaking may hawak ng cell phone si Axel, tila pinakikiramdaman ang mga sinasabi nito kahit na medyo malayo ito “yes, okay. Dadalhin na namin siya dyan” pagkatapos sabihin ng lalaki iyon ay tinapos na niya ang tawag.

Tumingin muna ito sa kanya bago sa kasamahan. May ibinulong ito sa kasamahan at pagkatapos, pareho na silang tumingin sa kanya na naging dahilan ng pangingilabot ni Axel.

Dahan-dahang lumalakad patungo sa kaniya ang dalawa. Bigla siyang napa-atras, patuloy lang sila sa paglakad at pa-urong naman si Axel, bigla na lamang niyang naramdaman ang lamig ng pader sa kanyang likuran. Bigla siyang napatingin sa likuran niya, pader na iyon. Nang tumingin ulit siya sa direksyon ng dalawa… nagulat siya ng nasa harapan na niya ang mga ito.

“A..ano ang ginagawa niyo? Ba..ba..bakit kayo lumalapit sa akin?” Tila takot na tanong niya sa mga ito. “Tara na” sabi lang ng isa sa mga lalaki “sa..saan niyo ako da..dalhin?” Tanong niya dito, “wag ka ng magtanong, basta sumunod ka na lang” sagot naman ng isa at biglang hinila ang kadena.

“Wag!” Sabi ni Axel at hinila niya pabalik ang kadena, biglang nabitawan ng lalaki ang kadena. Tinignan niya lamang ito at hinila muli ang kadena. Pinilit ni Axel na wag magpa-tanghay sa kanya kaya pinigilan niya ang sarili gamit ang mga paa. Buong pwersa niyang hinila pabalik ang kadena sa kanya.

“Pre, nanlalaban na naman siya. Gamitin na natin” suhestyon ng lalaking may latigo sa lalaking naka puti, “oo, tignan natin kung may magagawa pa siya pag-umepekto na iyon” naka ngising sabi naman ng lalaking naka puti. Biglang kinabahan si Axel sa mga narinig.

Napatingin siya sa lalaking may latigo ng may dukutin ito sa tagiliran niya. Nang makuha iyon, nakita ni Axel na isang injection ang bagay na iyon. Kaagad na natakot si Axel nang tanggalin ng lalaki ang takip ng bagay na iyon at naglakad patungo sa direksyon niya.

“A…ano iyan? A..a.ano ang ba..balak mo?” Takot na tanong niya dito. “Para hindi ka na manlaban pa…” sagot lang nito sa kanya, kaagad na umiling at umatras si Axel, ngunit napigilan siya dahil sa kadena. “Wag! Wag!” Sigaw niya, habang inilulupasay ang sarili para hindi maturok ang bagay na iyon sa kanya. Patuloy lang siya sa paggalaw ngunit bigla siya nitong sinikmuraan.

“Ngh!” Daing niya habang sapo ang tiyan. Parang mawawalan siya ng hininga dahil dun. Bigla siyang napaluhod. “W..wag!” Pagmamakaawa niya, pero naramdaman na lang niya na may tumurok sa braso niya.

Nakita niyang unti-unting pumapasok sa kanyang braso ang likidong laman ng injection, nais niya mang magpumiglas pero hinang-hina pa din siya dahil sa suntok na iyon kanina.

Nang maubos ang laman ng injection ay kaagad ding binunot iyon ng lalaki mula sa pagkakatusok sa braso niya. “Tara na pre.” Sabi pa nito sa kanya.

Tumango ang lalaki at hinila ulit ang kadena, wala ng nagawa pa ang kawawang binata kundi sumunod sa mga ito.

Paglabas na paglabas niya sa pinto ng kwarto, isang madilim na espasyo ang kaagad niyang nakita. May ilang liwanag siyang makikita sa baba na sa pinto siguro nangagaling.

Kung ganon ay, madaming kwarto sa lugar na ito? Ibig sabihin, madaming kagaya niya dito? Tanong niya sa sarili niya… patuloy lang sila sa paglakad kaya hindi na napigilan ni Axel na magtanong.

“Hmm, ano ang lugar na ’to?” Tanong niya sa lalaking na gilid niya “wag ka ng magtanong, bilisan mo na lang ang lakad mo” walang ganang sagot ng lalaki sa kanya. Kaya nanahimik na lamang siya. Gustuhin man niyang magtanong ay mas pinili niya na lamang manahimik, ayaw niya kasing bwisitin ito at baka kung ano pang gawin nito sa kanya.

“Aww!” Untag niya, dahil bigla siyang bumangga sa lalaki dahil tumigil ito “nandito na tayo” biglang sabi nito. Hindi niya alam, ngunit bigla siyang kinabahan. Binuksan ng lalaking nasa gilid niya ang pinto at una itong pumasok.

Ayaw sana niyang pumasok doon pero bigla siyang itinulak papasok ng lalaking may hawak sa kadena niya. Pagkapasok na pagkapasok niya doon ay naamoy niya kaagad ang usok na nanggagaling sa sigarilyo at matapang na amoy ng alak.

Iginaya siya ng dalawa papasok doon. May binuksan na namang pintuan ang lalaking may latigo at doon pumasok, gaya kanina, sumunod lang sila dito.

Nang pumasok siya sa pinto, kaagad na nasilaw siya dahil sa mga ilaw na tumapat sa kanya. Dahil sa ilaw na yon ay wala siyang makita. Kaagad na lumukob sa kanya ang takot.

Nais niyang umalis ngunit hindi niya magawa dahil sa kadena na nasa leeg niya na idinugtong sa kung saan. Nagulat siya ng biglang may humatak sa suot niyang manipis na damit, at dahil dun ay napunit ito.

Pinamulahan siya bigla dahil doon, kaagad siyang napaupo at pilit na tinakpan ang sarili… bigla siyang may naramdaman sa braso niya. Biglang kumirot ang pinag-tusukan sa kanya at nakaramdam siya ng init sa katawan, “shit!” Bulong niya sa sarili, marahil ay tumatalab na ang itinurok sa kanya kanina.

Nagulat siya ng biglang may magsalita kung saan.

And the last item.

Our next merchandise is a teenager of a mixed race. As you can see, he’s about 18 years old.

Patuloy lang ito sa pagsasalita, habang siya ay naguguluhan sa mga pangyayari.

May naramdaman siyang humawak sa magkabilaan niyang mga braso. Hindi niya maintindihan ngunit parang napapaso siya sa pagka hawak sa kanya, bigla siyang napa-ungol “ah…” at bigla siyang hinila ng may hawak sa kanya.

Look at his smooth delicate skin and his beautiful chestnut colored hair.

Patuloy ng nagsasalita na para bang alam na alam ang lahat sa kanya

and not to forget, the shape of his body. We believe that this is something you will rarely find anywhere.

Bumitaw sa pagkakahawak sa braso niya ang isa at hinawakan ang baba (chin) niya at iniangat ito. Lalo siyang pinamulahan sa ginagawa nila, gusto ko man niyang umalis ay hindi niya magawa, dahil nanghihina siya, marahil ay dahil iyon sa itinurok sa kanya kanina.

And of course, his genitalia, as well as his prosterior are both unused.

Biglang napapiksi si Axel nang hawakan ang magkabilang hita niya at ibuka iyon.

As soon as you purchase this item, you can directly make sure of this yourself.

Dagdag pa ng nagsasalita.

So, ladies ang gentlemen, let’s start the bidding…

The bid will start at 100, 000 pesos. Anyone?

150, 000 sagot ng babaing naka pula 200, 000 hamon ng lalaking naka-pula din.

Okay, so 200, 000 pesos. No more?

Tanong pa nito, 400, 000 sigaw ng lalaking naka puti. Nilagpasan naman ito ng babaeng naka suot ng mapang akit na damit nang sumigaw ito ng 600, 000

Okay, we have 600, 000 …

1, 000, 000! Nakangising sabi ng matandang nasa gilid na parte ng stage kung nasaan si Axel.

Kung ganon, isa itong auction? Ibebenta nila ako? Tanong ni Axel sa isip niya, mas lalo siyang nanlambot at napa iyak na din.

Naisip niya bigla ang kanyang mga magulang, ang masaya at simpleng buhay niya pati ang lahat. Naputol ang kanyang pag-iisip ng muling magsalita ang announcer…

So, we have 10 million now?

Nagulat siya sa narinig, ano daw? 10 million? Ganoon na kayaman ang mga tao sa isang auction?

May muling sumigaw mula sa mga naka-upong lalaki sa madilim na parte ng auction… 200 million! Lahat sila ay napatingin doon, ngunit ang umagaw sa atensyon nila ay ang lalaking naglalakad patungo sa gitna.

May dala-dala itong malaking leather case at ng maka-punta sa gitna ay binuksan niya iyon.

Kasabay ng pagbukas ng case ay ang pagsabi niya ng halagang…

2 billion pesos!

At inihagis niya sa ere ang case. Doon nagsilabasan ang pera.

Lahat ng tao ay naka-tingin lang sa lalakeng ngayo’y naka pamulsa na. Walang maka imik, lahat ay naka tingin lang sa kanya maging ang binatang si Axel.

O-okay, that was intense. So, it’s 2 billion for this man… is there anyone who’s going to bid?

Tanong ng announcer pero wala ng nagtangka pang sumagot.

Okay, so we’re settled then. 2 billion. SOLD. Ladies and gentlemen, that concludes our sales for tonight.

Goodnight. For our winner, you can directly get your item,

at the -

Hindi na naituloy ng announcer ang kanyang sasabihin ng biglang pumunta sa stage ang misteryosong lalaki. Hinubad nito ang kanyang itim na coat at isinuot sa kawawang si Axel bago niya ito buhatin.

Ng masigurong ayos si Axel, ay kaagad itong tumayo at naglakad patungo sa main door ng auction room, di alintana ang mga matang naka-masid sa kanila.

Samantalang ang binatang nanghihina at may init pa ding nararamdaman ay biglang napatingin sa lalaking bumubuhat sa kanya. Kahit na hinang-hina ay pinilit niya pa ding magtanong…

“Si…sino k-ka?” Ito ang huling nasabi niya bago siya tignan ng mga abong mata ng lalaki.

Hindi na niya nahintay pa ang sagot nito dahil biglang nagdilim ang paningin niya.

Itutuloy…

Chapter 5

Gideon’s POV

I still can’t belive that this person is beside me right now… I just can’t believe. Hindi parin ako makapaniwala sa mga nakita ko kanina sa auction house…

[FLASHBACK]

“Sir Gideon, may I just remind you that you need to go and see Mr. Sebastian” magalang na paalala sa akin ng secretary ko na si Austine.

Napa-buntong hininga ako. Tsk, may meeting nga pala ako sa human trafficker na yun… yes, you heard it right, isa siya sa mga kilalang tao sa underworld sa larangan ng human trafficking. I’m sure na pipilitin na naman niya akong sumali sa auction niya at pumili sa mga lalaking nabihag niya. I don’t even know why he keeps on joining me in his goddamn business.

“Justine, prepare the car” utos ko sa isa ko pang secretary, they are twins to be exact. Kinuha ko sila dahil may tiwala at kilala ko na sila, matagal na din kaming magkakasama at tinuturing ko na silang para ko ng kapatid since nag-iisang anak lang ako.

“Noted, sir” magalang na tugon niya sa akin at kinuha ang phone niya at nag-dial doon. “And by the way, where the hell is that auction house located?” Tanong ko habang inaayos ang suot kong suit. “It’s located at the north sir. It’ll take us 2 hours before we reach that place, sir.” Sagot ni Austine.

Napatango na lang ako. Inayos ko muna ang mga paper work and documents sa mesa ko bago ko i-turn off ang computer. After organizing all my stuffs, lumabas na kaagad ako sa office ko na kasunod ang dalawa.

Kada may makasalubong ako na mga employees, they will bow their heads… ganun talaga ang policy ko dito. And when they’re not going to do or abide my policy, they’re fired. No second thought about that.

Nang nasa tapat na kami ng elevator, pinindot kaagad ni Austine ang button at kaagad naman iyong bumukas. Austine then, pressed the ground floor button, sa may parking lot na kasi kami tutuloy.

Nang umandar na ang elevator, napansin kong may dalang case si Justine, kaagad na napataas ang kilay ko, “and why are you bringing a case, Justine? What’s inside that case?” Tanong ko dito “just in case, sir. Hmm, small amount of money.” Sagot niya habang diretsyo ang tingin.

“Small?” Wala sa loob na tanong ko “yes, 2 billion pesos, if I’m not mistaken” sagot nito at napa kibit balikat pa “hmm” tanging sagot ko lang. Well, it is really just an small amount.

TING!

The elevator opened, pagkalabas na pagkalabas namin ay kaagad na bumungad sa akin ang isa sa mga paborito kong cars, simple lang naman ’to, a black Ferrari. I smirked, magaling talagang pumili itong si Justine. We really get along when it comes to car.

Justine immediately opened the door, at pumasok ako dun. After niyang maisara ’yon ay dumeretso na siya sa driver’s seat habang nasa passenger’s seat naman si Austine. Justine then started the engine and the trip then started.

…

It’s getting dark… isip-isip ko, tuwing ganitong oras kasi ay naaalala ko iyong pangyayaring yon. It’s been 3 years since that incident happened. Yung masalimuot na pangyayaring yon and at the same time, that kid… that kid who suddenly appeared. I’m still wondering kung sino siya? I’m wondering kung bakit niya ako tinulungan and the most thing that I wonder is, why the smile of that kid never disappeared in my mind? Lagi ko iyong naaalala at parang hindi ko na makakalimutan pa.

“Sir, we are almost there” biglang untag ni Austine na nagpabalik ng atensyon ko. “Okay” sabi ko na lang dito at ibinalik ang tingin ko sa labas. Lots of buildings, different lights, cars and the dark skies. Nagbago na nga ang mundo, madami ng progreso ang nagaganap…

Minutes later, ipinarada na ni Austine ang sasakyan sa tapat ng isang bar, pinagbuksan naman ako ng pinto ni Justine. Bumaba na ako sa sasakyan at kaagad na napatingin sa lugar. It was a bar, well, a bar if titignan mo, pero it is really a auction house inside.

Isang lalaki na naka pula ang lumapit kay Justine at kinuha ang susi ng sasakyan, probably ipa-park niya ito. As soon as we’re all settled, naglakad na kami papasok.

Nasa may entrance pa lang kami ay kaagad na kaming sinalubong ni Sebastian… “Oh, a pleasure to meet Mr. Alcantara” maenganyong sabi nito sa akin. Iaabot pa sana nito ang kamay niya pero nagsalita na ako “let’s just proceed Sebastian, I don’t want to waste my precious time” walang ganang sabi ko dito

Nakita kong napa ngiwi ito sa sinabi ko “Busy as ever, huh?… well, this way” kaagad na sabi nito sa amin. Nauna ito upang ituro ang lugar kung saan ginagawa ang illegal niyang business.

As he opened the big, wooden door. Kaagad na bumungad sa akin ang medyo madilim na lugar, it can’t be help, dim ang mga ilaw dito. Puno ng tao, mga lalake to be specific, suot ang kani-kanilang mga suit. Some of them are chatting, some are drinking while the others are smoking. May mga kasama pa ngang babae ang ilan sa mga ito that might be their secretary or worse, their whore.

“Here, you may seat here” sabi ni Sebastian sa amin, umupo kami sa isang mesang bilog na gawa sa salamin at gawa naman sa leather ang upuan nito.

Few minutes later… the auction has started.

…

“Excuse me, sir. I need to answer the call” magalang na sabi sa akin ni Justine. Tumango na lang ako dito. The auction is boring as well as disgusting. They sell pathetic boys, na hindi ko alam kung saan nila nakuha.

I was about to leave when the announcer began to speak…

And the

last item. Our next merchandise is a teenager of a mixed race. As you can see, he’s about 18 years old.

May ipinasok na naman silang isang batang lalaki. Mukha itong nanghihina at hindi makalaban.

Look at his smooth delicate skin and his beautiful chestnut colored hair

.

The men on his side suddenly pulled his clothes that exposed his body. Kaagad na namula ang batang lalaki at napaupo at niyakap ang sarili, trying to cover his now exposed body… poor thing.

And not to forget, the shape of his body. We believe that this is something you will rarely find anywhere.

Patuloy na dada ng announcer. Hawak-hawak na ngayon ng mga lalaki ng kabilaan ang mga braso ng bata habang pilit naman itong iniaalis ang mga kamay niya mula sa pagkakahawak.

And of course, his genitalia, as well as his prosterior are both unused.

Bigla siya iniupo ng mga lalaki. Nanlalaban ito pero halata mo ang pagod at panghihina nito kaya wala na siyang nagawa ng ibuka ang kanyang mga paa, exposing his organ.

Bigla akong napatitig sa kanyang mukha… ngayon ko lang napansin. Napatayo ako ng siyang ikinagulat naman ni Austine “Sir, is there any problem?” tinignan ko lang siya at kaagad na ibinalik ang tingin ko sa lalaking nasa stage.

As soon as you purchase this item, you can directly make sure of it yourself

Dagdag pa ng announcer. “Sir?” Tanong ulit ni Austine sa akin. Kitang-kita mo ang naguguluhang mukha nito. “Where’s Justine?” Sabi ko dito “He answered the call, sir” sagot nito “did he left the case?” Sunod na tanong ko dito “yes, sir. I have it” sabi nito at kaagad na ipinakita ang case.

The bid will start at 100, 000 pesos.

Start ng announcer, kaagad namang may sumagot mula sa mga tao

200, 000! Sigaw ng mga ito. Nagpatuloy pa ito at pataas ng pataas ang mga halaga.

I won’t let them get him, I swear. Kaagad kong kinuha ang case na ipinakita ni Austine sa akin. I was about to raise my hand nang pigilan ako ni Austine “Sir, do you even know him?” Sabi nito “yes” walang pasensyang sagot ko dito. Hindi na ako makakapag hintay pa na makuha siya.

Now that I have the chance, hindi ko na hahayaan pang mawala ito. Magtataas na sana ulit ako ng pigilan ulit ako ni Austine. “What!?” Sigaw ko dito, di alintana ang mga nakatingin sa amin. “Wait, sir. Let’s wait for the right moment.” Mahinahong sabi nito sa akin. “What?” Gulong tanong ko dito “trust me, sir” paninigurado nito sa akin.

The bid is getting longer and the amount is getting bigger. Well, I can not blame them. Looking at the man on the stage, his soft, smooth and delicate skin. Those eyes, those hands and everything…

Okay, so we have 10 million pesos now?

Magbi-bid na sana ako ng may sumigaw pa, 200 million! It is my turn to look at Austine, tumango lang ito sa akin na parang sinasabi na yun na yung right time.

So, it is now 200 million!

Pagpapatuloy ng announcer.

I immediately grab the case and went to the center. “2 billion!” Biglang sigaw ko at binuksan ang case at iwinagayway sa ere. Halos lahat ng mga mata ay naka tingin sa akin, maging si Sebastian ay nagulat sa ginawa ko. Pero wala na akong paki, I just want to get him and make him mine!

Ramdam ko ang katahimikan sa auction room. Mga matang nakatingin at mga mukhang manghang-mangha at gulat na gulat.

2 billion!

Biglang untag ng announcer na nagpabalik ng ayos sa loob ng auction room.

O-okay, that was intense. So, it’s 2 billion for this man… is there anyone who’s going to bid?

Pagpapatuloy nito kahit medyo may pagka gulat pa din sa mukha niya.

Inilagay ko ang magkabilang kamay ko sa bulsa ng aking khaki pants, I’m sure wala ng magtatangka pang mag bid… naghintay pa ako ng ilang minuto upang malaman kung may hihigit pa sa bid ko, pero wala ng sumagot. Mabuti naman, dahil kung may tataas pa, sisiguraduhin kong mas hihigitan ko ang presyo nila, makuha lang ang gusto ko.

Okay, so we’re settled then. 2 billion, SOLD.

Sabi ng announcer na siyang ikina-ngisi ko. Naglakad ako patungo sa stage kung saan naka yuko ngayon ang batang dati ko pang gustong makilala.

Ladies and gentlemen, t

hat conclude our sales for tonight. Goodnight.

Pag-aanunsyo nito, habang patuloy lang ako sa paglakad… habang papalapit ako ng papalapit ay parang lumalakas at bumibilis ang pintig ng puso ko.

Indeed, he is that kid. Kaagad kong hinubad ang suot kong suit at yun ang ginawa kong damit niya.

For our winner, you can directly get your item at the

Hindi na nito naituloy ang sasabihin niya ng bigla kong binuhat ang bata, wala na akong pakialam pa.

Nang makita ako ni Austine na papunta sa direksyon niya ay kaagad na itong tumayo. Sasabihan ko na sana siya na ihanda na ang sasakyan ng biglang

“Si…sino k-ka?” Hinang-hina man ay pinilit niyang magtanong. Kaagad ko siyang tinignan at sumalubong sa akin ang mga brown niyang mata, sasagot sana ako pero bigla na lang itong nawalan ng malay.

“Wag kang mag-alala, ayos ka na” sabi ko dito at patuloy na naglakad palabas ng auction room.

[END OF FLASHBACK]

NOW, what am I going to do? Axel is in my room, lying on my bed? Tanong ko sa sarili ko habang naka-tingin sa natutulog na si Axel.

Nalaman ko ang pangalan niya, it’s Ace Axel Rodriguez. Senior high school student. And the rest ay bahala na.

Napatingin ako sa mukha niya, wala pa din itong ipinagbago, medyo tumangkad siya, pero halos ganun pa din ang katawan niya, his smooth skin, his chesnut colored hair, his angelic face and his delicate hands.

Hindi ko na namalayan na hawak ko na pala ang kamay niya at palapit na ng palapit ang mukha ko sa mukha niya. Palapit ng palapit, at kasabay nun ay ang mabilis na pagtibok ng puso ko.

I was about to kiss him… no! Yes! No! Yes, I was about to kiss him ng biglang magmulat ang mga mata niya. Kaagad akong napalayo sa kanya.

“Who are you?”

Itutuloy…

Chapter 6

Chapter 6

HIS Master; HIS Slave

[SPG]

Axel’s POV

Naramdaman ko na parang may humahawak sa akin, ramdam ko din ang mga matang nakatitig sa akin. I forced myself to wake up and when I did…

I saw an familiar face. “Who are you?” Kaagad na tanong ko dito nang umayos ito ng upo. Nakita ko ang pagiging seryoso ng gwapong mukha nito, oo, kahit na lalaki ako, sadyang gwapo lang ang mukha niya.

Istriktong ilong na kahit nakaharap ay alam mong matangos ito, mapupulang labi, tamang korte ng mukha, itim na buhok at ang kulay abo niyang mga mata na tumatagos sa kaloob-looban kung iyong makikita.

Familiar sa akin ang kanyang mukha na parang nakita ko na siya somewhere a long time ago, pero hindi ko talaga ma-recall.

Tumikhim muna siya bago sumagot “I’m Gideon Reitherjude Alcantara” sagot nito sa akin. Well, nice name! Someone as perfect like him must have a perfect name also.

“Na..nasaan ako?” Mahinang tanong ko dito, hindi ko alam, pero hinang-hina ang pakiramdam ko. “You’re in my house” sagot nito habang diretso ang tingin sa akin. Bigla tuloy akong nahiya at napayuko.

“Pwede na ba akong umuwi? I’m sure my parents are wo–” hindi ko na natuloy ang sasabihin ko ng bigla siyang sumagot “No. You can not” bigla akong naguluhan “but why? Why!?” Galit na tanong ko dito.

Sinubukan kong tumayo kahit naghihina pa din ako. Nang makatayo ako, nakaka-isang hakbang palang ako ng bigla akong mawalan ng balanse, kung hindi lang dito kay Gideon ay malamang bumagsak na ako.

“Be still. You’re still weak” sabi nito sa akin “Let go. I want to go home” sagot ko dito, bigla kong naramdaman ang bahagyang paghigpit ng hawak nito sa akin na siyang ikinangiwi ko.

Nang maramdaman niya siguro na napangiwi ako, bigla niya akong iniupo sa kama niya “I want to go home, I want to see my parents, I want to live a simple life… please, please, let me go home” tuloy-tuloy na sabi ko sa kanya. Naramdaman ko na lang ang pagpatak ng aking mga luha.

Ilang araw na ba? Ilang araw na ba ang nakakalipas ng kunin nila ako sa bar? Na hindi ako nakakapag-aral? Na hindi ko nakikita ang mga magulang ko? Tanong ko sa sarili ko, bigla ko na lang tinakpan ang mukha ko gamit ang mga palad ko.

Naramdaman kong dahan-dahan siyang lumalapit sa akin “You can’t go home” sabi niya sa akin at akma na niya akong hahawakan ng bigla ko siyang itinaboy, at hindi ko sinasadyang natamaan ko ang kanyang mukha.

Hinawakan niya ito at tumingin sa akin. Biglang nagbago ang kanyang aura, nakakatakot. “I-I’m sorry” sabi ko sa kanya “I’m going home. Siguradong hinahanap na ako sa amin” sabi habang nagpupunas ng mga luha.

“No.” Sabi nito at biglang nagpanting ang tenga ko. “Shut up! Wala kang alam! Hindi mo alam ang pinagdaanan ko! This has nothing to do with you!” Sigaw ko sa kanya, hindi ko na na-kontrol ang emosyon ko.

Nang tumingin ako sa kanya ay ganun na lang ang gulat ko ng may guhit ng dugo sa may pisngi niya, shit. Hindi ko sinasadya. “Has nothing to do with me” sabi nito habang hawak-hawak ang maliit na sugat sa pisngi niya.

Biglang nag-iba ang mga titig niya, his eyes became cold. He then clenched his fist. “Is that so?” Biglang tanong niya habang naka ngisi. Hindi ko alam kung bakit, pero nakaramdam ako bigla ng takot. Sasagot sana ako ngunit bigla niya akong hinawakan sa kanang kamay ko at kasabay nun ay ang pagtulak niya sa akin sa kama.

“Do you still not understand the situation you’re in?” Sabi nito habang nasa ibabaw ko. Bigla niyang hinawakan ang isa ko pang kamay at itinaas yon upang ipagsama. “It hurts!” Daing ko sa sakit ng pagkakahawak niya sa akin.

Mas ikinagulat ko ng bigla niyang baklasin ang suot kong damit “Do you know the purpose of selling you?” Sunod na tanong niya sa akin “what do you… hu..” hindi ko na naituloy ang sasabihin ko when he suddenly lick my right nipple. Nakaramdam ako ng sensasyon.

“Who is the one in possession now?” Tanong niya habang hindi pa din tumitigil sa ginagawa niya “Pur…purpose.” tanging nasambit ko na lang “kung bakit hirap kang gumalaw at nanghihina ka? Ayaw mo bang malaman?” tanong niya ulit sa akin, but this time, nakatingin na sa akin ang kanyang mga mata.

Tyaka ko lang naintindihan ang lahat… kaya pala, kaya pala ako ibinenta. Ang sasama nila, paano nila iyon nagawa? So lahat ng mga kagaya ko ay ganun din ang ginawa?

“Ngh!” Daing ko “Sto…stop!” Sabi ko dito. “Uhh.. haa… wag!” Pakiusap ko dito. Dahil sa ginagawa niya sa akin.

Hawak-hawak niya ang kaliwang kamay ko habang nasa likod ko iyon at naka-dama ako. “Since you’re still a virgin. I’ll be gentle with you” sabi nito. May naramdaman akong kung anong ibinuhos niya sa pang-upo ko. Kaagad akong nag-panic at sinubukang makaalis but he’s too strong.

“This will help you get used to it” patuloy pa nito. Ramdam ko na any time ay papatak na ang nagbabadyang luha sa mga mata ko “if you don’t want it to hurt so much, you better behave” paalala pa niya sa akin na parang natural lang ang ginagawa niya “No! Please.. don’t” pagmamaka-awa ko sa kanya pero huli na

“Hii..” is what I managed to say when one of his fingers slipped into my ass hole. “What… haa.. haa” tears began to fall “uah.. haa.. ha” he continued on what he is doing. I can feel the pain. And it hurts like hell!

“Please… don’t” sabi ko sa kanya habang hawak ang kamay niya “please. Stop, please” pagmamaka-awa ko, patuloy pa din ang pagbagsak ng mga luha ko “w-why?” Tanong ko sa kanya “haa. I’m a-a man… too, th-this is… not right.. haa” pilit ko pa ding inaalis ang kamay niya

Mas lalo kong naramdaman ang sakit at hapdi ng ipasok niya ang isa pa niyang daliri “even if you say that… when I put my fingers in like this” sagot niya sa akin, “haa… hhaa..” he suddenly squeezed his fingers inside of my ass which made me gasp.

“You get excited. Don’t you?” Sabi niya sa akin habang patuloy pa din siya sa ginagawa niya “haa.. haa” pinilit kong umiling sa mga sinasabi niya “which do you like better?” He then, started to touch my hardened member “ahhp!” Shit! “You shoul be honest”

No, I can’t let him do this to me, but how? How? if I can’t even move my body. Damn that drug! “Haa.. hhhaa.. haaaa” I gasp and gasp as he pumped my manhood. Shit! What the hell is this feeling?

“It feels good doesn’t it?” After saying thise words, I felt something. It’s his tongue, licking my ear. Because of what he did, I felt a sensation and as much as I don’t want to… I came. “N-no.. no.” Two guys? Doing this? It’s weird isn’t it? I am gasping as hell. Shit! I hate this!

I was shocked on what he did after I came. He showed me his hand full of my juice and he suddenly licked it. Hindi ko kinaya ang nakita ko kaya napatingin ako sa itaas, pero ang mas ikinagulat ko ay nung bigla niyang ibinuka ang mga hita ko at dumagan sa akin.

Shit! Bigla akong nakaramdam ng kakaibang sakit. Parang pinunit ang parteng yun. Ang hapdi, ang sakit! Tears started to fall again. “Shit!” Ang tanging nasabi ko na lang habang nanlalaki ang aking mga mata sa mga nangyayari.

He began to thrust against me. Shit, nararamdaman mo na naman ang sakit. He suddenly looked at me “Nn… you’re so tight.. mnn” he thrust and thrust “agh! Uww… Ahh… haa..” titig na titig ako sa kanya, wala na akong paki kung makita man niya akong umiiyak. Wala na akong paki. Wala na.

I started trembling, because of the different emotions I am feeling… anger, humiliation, pain and many more. Patuloy lang ako sa pag-iyak habang nakatingin sa kanya. But he didn’t even bother to stop, he continued thrusting against me. “Ahhh… a… aaah!”

Bigla akong nakaramdam ng sakit, mas masakit kaysa kanina ng bigla niyang ipasok ang buong haba niya sa akin. “UWAAAAAA! Ahhh.. haaa” bigla akong napakapit sa kanya at halos maibaon ko na ang mga kuko sa kanya dahil sa sakit na nararamdaman ko.

He suddenly hugged me, and called out my name as he thrust “Axel… Axel” I felt something in me that is about to burst “haa.. ha… haaa” bigla ko din naramdaman ang myembro niya sa loob ko na nag-throb. His he about to…

Seconds later, I came and felt his hot and sticky liquid inside coming from Gideon’s member. Hindi pa din niya hinuhugot ang myembro niya sa akin nag-stay kami sa ganung posisyon ng ilang segundo kaya nang hugutin niya iyon, I felt that a big part of me is gone. Shit! Naramdaman ko na naman ang sakit at hapdi.

Shit! Shit! Shit!

I started to cry for the nth time.

Itutuloy…

Chapter 7

Third Person’s

POV

Tumayo na si Gideon mula sa pagkaka-higa niya. Inayos niya ang damit niyang nagusot dahil sa ginawa nila ni Axel o sa mas tamang salita, dahil sa ginawa niya kay Axel. Gusto man niyang magsisi ay wala na siyang magagawa pa dahil nangyari na.

Nang isuot na niya ang damit niya na pang-itaas ay narinig niya ang mahinang paghikbi ng binata. “Huhuhu” sabi nito habang nakabaluktot at yakap-yakap ang sarili. Wala pa din itong damit at kitang-kita ang puting bagay partikular sa kanyang pang-upo.

“Plea..ease..” kinuha ni Gideon ang kumot na nasa tabi ng binata at umupo siya sa tabi nito upang ipatong iyon sa hubad na katawan ng binata. “Pleas…please let me go home… I have to.. go home” sabi nito yakap pa din ang sarili. Tigmak ang mga luha sa kanyang pisngi na nanggagaling sa kanyang mata.

“Home” biglang sambit ni Gideon kasabay ng pagbitiw niya sa kumot “I could let you go home but you have to pay me back” biglang sabi nito na siyang ikinagulat ni Axel “ah?” Tanging nasambit ni Axel sa kanya “the money that I used to buy you” pagpapatuloy nito “that money is 2 billion all in all” pagkukuwenta nito sa kanya na naging dahilan upang manlaki ang mata ni Axel “it’s your debt from now on” biglang nagulantang si Axel sa kanyang narinig “but… but 2… 2 billion is..” hindi na naituloy ni Axel ang sasabihin ng muling magsalita si Gideon “until you pay off the debt, you belong to me” bigla itong tumayo mula sa pagkaka-upo.

Humarap ito kay Axel. Dagling napatitig naman sa kanya ang binatang si Axel na gulat na gulat ang mukha dahil sa sinabi niya “don’t worry. I’ll give you a job” sabi nito at biglang inihagis patungo sa direksyon niya ang maraming perang papel. Biglang ngumisi si Gideon na nagbigay ng takot sa binata “from now on, I’ll buy you 500 thousand each time” sabi nito sa kanya habang nakapamulsa.

Hindi makapaniwala si Axel sa kanyang naririnig. “Pero… pero napakalaki ng.. “ biglang naglandas ang mga luha niya.“until you pay your debt back, you will be my slave and I’m going to be your master. May sasabihin pa sana siya ngunit hindi na siya pinakinggan pa ni Gideon dahil bigla itong umalis.

Iniwan niya ang binatang hubad at ang kwartong medyo gulo dahil sa ginawa nila. Maging ang mga pera ay iniwan lang niya na parang wala lang ito sa kanya. Sa bagay, ano nga naman ang aasahan mo sa isang multi-billionare na kagaya niya.

“Slave… hick… Master” tanging sambit niya.

…

Lumuluha at mahina man ay pinilit ni Axel na tumayo. Hindi na niya kasi makayanang makita ang kung ano mang nasa katawan niya. Nanlalagkit siya dahil sa bagay na iyon.

Unang hakbang pa lang ay naramdaman niya na naman ang hapdi sa may pang-upo niya. “Aww” tanging sambit niya habang sapo-sapo ang pwet niya. Dahan-dahan niyang tinignan ang kabuuan ng kwarto kung nasaan siya ngayon.

Malaki at maganda ang kwarto. Kulay cream ang pintura nito. May sariling banyo, makikita din ang isang malapad at mamahaling TV na nasa harap lang ng kama kung saan nila ginawa ang bagay na iyon. Biglang napangiwi si Axel sa bagay na iyon.

Nakaramdam siya ng galit, dahil sa ginawa sa kanya ni Gideon. Ni kahit sa panaginip ay hindi niya inakalang may gagawa sa kanya ng mga bagay na iyon. Hindi pa din siya makapaniwala.

May isang chandelier din ito sa kisame at mga maliliit na ilaw sa bawat sulok ng kisame. Dahil sa may mararamdaman siyang umaagos mula sa pwetan niya ay minabuti na niyang pumunta na sa banyo upang linisin ang ngayo’y napaka-dumi na niyang katawan.

Gawa sa bakal ang pinto ng banyo. Nang buksan niya ito ay tumambad ang abong paint. May isang bathtub, shower room, may mga cabinets din doon na ang laman ay bathrobe ng kanyang buksan ang mga ito. Napatingin siya sa sarili niyang reflection sa salamin na nasa lababo.

Kitang-kita niya ang namumula niyang mga mata na tanda ng pag-iyak maging ang mga itim na nasa ilalim ng mga ito, tanda ng puyat at pagod. Kita niya din ang mga pulang bagay na nasa leeg, maging sa kanyang mga nipples na gawa ni Gideon.

Kaagad siyang nagtungo sa bathtub at ini-on ang foset upang malagyan ng tubig iyon. Kaagad niyang ibinabad ang katawan at nang sumamyo ang malamig na tubig ay napa-ungol siya “mmm” sabi niya.

Kinuha niya ang sabon at kaagad na ipinahid iyon sa katawan niya, ipinahid niya iyon na animoy nagtatanggal siya ng dumi, na kahit nasasaktan na siya ay wala siyang paki, nagsimula na namang maglabasan ang mga luha niya…

Nang matapos siya ay nagbanlaw na siya at tumayo. Dumeretso siya sa mga cabinet at kumuha ng isang bathrobe.

Dagli siyang lumabas sa banyo at nang makita niya napaka-gulo nito ay nagligpit siya, di alintana ang panghihina, sakit at pagod na nararamdaman niya.

---

SAMATALANG si Gideon naman ay pumunta sa isa sa mga guess rooms ng bahay niya. Naligo siya at nagsuot ng mga casual na damit. Sa office niya na lamang siya magbibihis. Nais niya mang kausapin si Axel ay paniguradong hindi niya ito makakausap. Matapos ang ginawa niya sa walang laban at naghihinang bata.

Napasabunot siya. Nang lumabas siya ay dumeretso siya sa ibaba. Dalawa kasi ang floor niya. Ang ibaba ay para sa mga kasambahay niya, at ang itaas na parte ay para sa mga bisita… off limits ang mga kasambahay sa itaas unless may iuutos sa kanila.

Nang makadating na siya sa ibaba ay kaagad niyang nakita ang dalawa sa mga kasambahay sa bahay niya. Tinawag niya ang mga ito, tumigil sila sa kanilang mga ginagawa at dagling lumapit sa kanya.

“Good evening, sir” magalang na pagbati ng dalawa sa kanya. “Kayo na ang bahala sa kanya, pakainin niyo siya. At wag na wag palalabasin sa bahay na ito. Kapag may mangyari sa kanya, kayong dalawa ang malalagot” seryosong bilin niya sa mga ito. Kaagad namang tumango ang dalawa sa kanya “yes, sir. Kami na po ang bahala” sagot ng isa sa kanila. Tumango siya sa mga ito at dumeretso na sa labas, nandoon na kasi ang kanyang sasakyan dahil sa tinawagan na niya si Austine bago siya bumaba.

Bago siya tuluyang lumabas ay tumingin muna siya sa itaas, partikular sa isa sa mga bintana. Kaagad niyang nakita na may nakasilip doon, at nung makita siya ay kaagad na napaatras ito. Napa buntong hininga na lamang siya at dumeretso na sa kanyang kotse.

…

Nang oras na ng hapunan ay kaagad na naghanda ng makakain ang dalawang kasambahay upang ihain sa binatang nasa itaas na ibinilin sa kanila ng kanilang amo. Matapos nilang ihanda ang pagkain ay umakyat na sila at pinuntahan ang kwarto ng kanilang bisita.

…

Nasa loob pa din ng kwarto si Axel. Pinili niyang mag-stay na lang doon at wag ng lumabas dahil sa pagod at panghihinang nararamdaman niya.

Idagdag mo pa ang sakit na nararamdaman niya dahil sa bagay na ginawa sa kaniya… hihiga na sana siya ng may

KNOCK KNOCK

Bigla siyang napabalikwas dahil sa pagkatok. Napamura pa siya dahil sa hapding naramdaman niya dahil sa biglaang pagbangon. Dahan-dahan siyang pumupunta sa pinto at nang makadating siya sa tapat ng pinto ay nagdalawang isip pa siya kung bubuksan niya ito.

Nagulat siya nang muling may kumatok mula sa labas. Dahan-dahan niyang pinihit ang door knob at sumilip kung sino ang nasa labas.

Pigil ang hininga na binuksan niya ng tuluyan ang pinto. Nakita niya na may dalawang babae, halos magkasing tangkad na dalawa, naka suot ng damit na pangkasambahay habang may hawak na pagkain at inumin.

Wala sa loob siyang nagsalita “hmm, si…sino k-kayo?” Bigla namang napatingin ang dalawa sa kanya at ganun na lang ang gulat niya nang dagliang pumasok ang mga ito.

Inilagay nila ang mga hawak nila sa kama at biglang humarap sa kanya “Sinabi sa amin ni Sir na kami na ang bahala sayo” sabi ng babaing medyo matangkad sa isa habang naka ngiti, “so, nandito kami upang pakainin ka” sabi naman ng isa.

Nagkatinginan ang dalawa at muling tumingin sa kanya ng naka ngiti “hmm, okay. Magpapakilala nga kami sayo… ako si Tamara at siya naman si Isabel” pagpapakilala ng medyo matangkad na babai sa kanya na ang pangalan ay Tamara. “Kami ang ini-assign ni Sir Alcantara para bantayan ka” dugtong naman ng isa na si Isabel.

Akma pa lang na magsasalita siya ng biglang hawakan ni Tamara ang kamay niya na kaagad naman niyang binawi. Kita ng dalawang babai ang takot sa mga mata niya. “Wag kang mag-alala, wala kaming gagawin sa’yo” pag-aassure sa kanya ni Tamara habang naka ngiti, “pumunta lang kami dito para pakainin at i-check kung maayos ka lang” dugtong ulit ni Isabel, tila naka-hinga naman si Axel dahil doon.

“Sa-salamat… pasensya na” nakatungong sabi ni Axel sa kanya. “Wala yun” sabi lang sa kanya ni Tamara. “Hmm, kumain ka na, babalik na lang kami dito para kunin ang pinagkainan mo” sabi naman ni Isabel.

Tumango lang ang binata sa dalawa at pagkatapos ay umalis din ang mga ito. Isinara ni Axel ang pinto at napa-buntong hininga. Tinignan niya ang mga pagkain na nasa kama niya at kaagad na kumalam ang tiyan niya ng makita ang mga pagkaing nasa tray. Kaagad niya iyong pinuntahan at nilantakan.

“Hmm, not bad.” Tanging usal niya at nagpatuloy sa pagkain.

Itutuloy…

NOTICE

Must read!

Guys, if you find my story or UD very short… pasensya na, phone lang ang gamit ko and besides, I’m currently studying din… kapag talagang may free time lang ako gumagawa ng UD’s ko and lastly, baguhan palang po ako, kaya pasensya na if matagal at maiksi ang mga UD’s ko, because kailangan ko talaga kasing ayusin ang plot ng story ko at patina din ang script nito, so I’m hoping that you’ll understand me and asking for your patience and understanding but nevertheless, please continue reading my story and enjoy! And guys, don’t forget to vote for my story. Thanks!

yourbitterman

Chapter 8

Axel’s

POV

Pagkatapos kong makain ang mga pagaking dinala sa akin nila Tamara at Isabel, iniligpit ko ang mga pinagkainan ko at inilagay ang mga yon sa side table.

KNOCK KNOCK

Kaagad akong tumayo upang buksan ang pinto, kaagad kong nakita ang mga naka ngiting mukha ng dalawa. Binuksan ko pa ang pinto upang papasukin sila.

Kukunin na sana ni Tamara ang mga pinagkainan ko ng magsalita ako “hmm, Ta-Tamara, pwede ba akong sumama sa inyo pababa?” Bigla itong napatingin sa kasama niya at ng bumalik ang tingin nito sa akin ay ngumiti ito at tumango, bigla akong napangiti “salamat” nahihiyang sabi ko dito.

Sabay kaming tatlo na bumaba. The house is more likely an castle, even though dalawa lang ang floor nito. Maganda ang interior ng bahay, the designer must have a good taste. Malawak din ang bahay, gawa sa kahoy ang ilan sa mga furnitures ng bahay pero may iba din na modern.

Tumuloy kaming tatlo sa kusina, mas lalo akong napa-nganga, as in literal ng makita ko kung ano ang mayroon dito. May apat na naglalakihang ref, isang oven at many appliances for cooking, may table din sa gitna at sa gilid kung nasaan ang hugasan.

“Wow” bulong ko, narinig ko naman silang humagikgik, “hmm, bakit?” Tanong ko sa kanila “wala, ganyan din kami nung una kaming dumating dito” nakangiting sabi ni Isabel sa akin “ang ganda ng bahay ’di ba?” Habol na tanong naman ni Tamara at napatango ako bilang pagsang-ayon.

Nang matapos mag-hugas ni Isabel ng pinagkainan ko, ay inilibot nila ako sa bahay. Nagpunta kami sa sala, sa leisure room, naikwento din nila na bawal silang pumunta sa itaas unless may iutos sa kanila ang sir nila na siya namang master ko. Biglang nag-init ang ulo ko dahil sa deal na sinabi niya bago niya ako iwan…

Sino ba namang hindi magagalit kung gawin kang slave ng isang tao, take note, not just slave but a sex slave, insane right? Bigla lang akong bumalik sa realidad ng tawagin ni Tamara ang pangalan ko “Axel! Hello, ayos ka lang?” Nagtatakang tanong nito sa akin, “ah, oo. Okay lang ako, pasensya na” sabi ko sa kanya, nagtataka man ay pinabayaan niya na lamang ako at nagpatuloy sa paglalakad.

“At dito naman ang garden” biglabg sabi ni Isabel, nang tignan ko ang lugar ay natulala na naman ako. Puno ito ng bulaklak… roses, orchids, tulips at iba pang makukulay na bulaklak. “Dito madalas magpunta si Sir kapag umaga” sabi ni Tamara “at doon siya sa pwesto na yun lagi” dagdag naman no Isabel kaagad akong napatingin sa direksyon kung saan nakatingin si Isabel.

May isang mesa dun at may dalawang chairs din. Gawa sa salamin ang mesa at kulay itim na leather naman ang mga upuan. Para namang may humihila sa paa ko at nagsasabing magpunta ako doon. Ilabg sandali pa ay naglalakad na ako patungo sa lugar na yun.

“Kaya pala…” tanging usal ko, “huh? May sinasabi ka?” Halos sabay na sabi ng dalawa. Hindi na ako sumagot at sa halip ay tumingin ako sa malawak na hardin. Kaya pala siya madalas dito dahil kita niya ang buong lawak ng hardin. Doon ko din napansin na may fountain pala doon.

Naglakad ako patungo dun at alam kong naka sunod naman ang dalawa sa akin. Pagdating ko sa fountain ay doon ko lang nakita ang rebulto ng dalawang imahe: isa na nakatayo habang iniaabot ang kamay at isa naman ay naka-upo habang nakatingin sa isa. Parang nakita ko na ang eksenang ’to sabi ko sa utak ko.

“Hmm, Axel… may problema ba?” Tanong sa akin ng isa sa kanila, “wala, para kasing familiar sa akin… ha, basta wala” sabi ko at humarap sa dalawa. “Tara, kain na tayo… nagugutom na ako” naka-ngiting sabi ko sa kanila.

Nagulat ako ng makita kong nanlalaki at parang gulat na gulat silang nakatingin sa akin “eh? Ba… bakit? May problema ba?” Conscious na tanong ko sa kanila “wa..wala, unang beses ka lang kasi naming makitang ngumiti mula kanina” tuon ang tinging sagot ni Tamara “oo nga… kaya pala” halos pabulong na lang na sabi ni Isabel.

Nagkibit balikat na lang ako at inaya ang dalawa sa kusina upang kumain.

…

NANG matapos kong kumain, yes, ako lang… ayaw daw kasi nila kaya ako lang talaga ang kumain habang nakatingin lang sila sa akin. Nagpaalam na ako sa kanila na babalik na sa kwarto ko.

Pagpasok na pagpasok ko sa kwarto ay kaagad akong napahiga sa kama ko at tuluyan na akong dinalaw ng antok.

---

Gideon’s POV

It’s passed 12 nang maka-uwi ako. Pagka-park na pagka-park ng kotse ko sa entrance ng bahay ay kaagad akong bumaba. Binuksan ko ang bahay at nakita kong ganun pa din ang ayos nito.

Nakita ko ang dalawang kasambahay na sinabihan kong bahala na kay Axel na nagla-lock na ng mga bintana at tinatanggal na ang pagkasaksak ng mga appliances, kaagad akong lumapit sa kanila at nang makita nila ako ay kaagad silang tumigil sa ginagawa nila, yumuko at nag-greet sa akin “Good evening, sir” halos magkapanabay na sabi nila “g’d evening, where’s Axel?” Kaagad na tanong ko “he’s inside his room, sir” magalang na sagot ng isa, hindi na ako sumagot pa at kaagad na dumeretso papunta sa itaas.

The door of the room is locked. Kaagad na nangunot ang noo ko dahil dun. At bakit niya ni-lock ang pinto!? Tanong ko sa sarili ko… then, realization came. Of course, magla-lock siya, gawan mo ba naman ng ganun… maybe he’s scared. Bulong ng konsensya ko, kung meron man. I shook my head at kaagad na kinuha ang spare key ng room.

Kaagad ko iyong binuksan, pero dahan-dahan lang. The room is silent, tulog kaya siya? Nang makapasok ako ay nakita ko siya, tulog…

Napatitig ako sa ayos niya. Mahimbing itong natutulog, naka-tihaya ito, di alintana na litaw na ang kanyang munting legs, lumapit ako para takpan yun pero mas napatanga ako ng makita kong exposed na ang dibdib nito. He sounds asleep. Kaagad kong naramdaman ang paninikip ng pantalon ko. Damn it! Pabulong na sabi ko, inayos ko ang bath robe na suot nito para itago ang legs at dibdib nito pero bigla itong gumalaw at dahil dun ay mas lalo pang lumitaw ang munting katawan nito.

Shit! I can’t take this anymore. Bulong ko, ramdam ko na ang pananakit ng puson ko, shit ka Axel, bakit mo ako ginaganito… kahit na nasa trabaho ako, ikaw oa din ang nasa isip ko. Hahawakan ko na sana siya, pero naisip ko na baka mas lalo pa siyang matakot sa akin kaya kaagad kong binawi ang kamay ko.

Inayos ko na lamang ang pagkaka-higa niya sa maingat na paraan at itinakip ang kumot sa katawan niya. Umupo ako sa kama upang pagmasdan ang kanyang mukha, yung pa din ang mukhang nakita ko 3 years ago, ang mukha ng batang lumapit sa akin, at humawak sa mukha ko.

Muling nanariwa ang aking mga alalaala, kung paano niya ako nilapitan… excuse me, are you alright? You look look you’re wounded? Lumapit siya sa akin at pinayungan ako if you don’t mind… how about this? Tanong niya at naramdaman ko na lang ang kanyang munti at mainit na kamay na dumampi sa aking mukha.

Hindi ko na namanlayan na hawak ko na pala ang parteng iyong ng mukha ko. Tumingin ako sa ngayong natutulog na si Axel, dahan-dahan kong ibinababa ang mukha ko patungo sa kanya… “Salamat, Axel” huling sambit ko at hinalikan ang kanyan munting noo. Pagkatapos non ay kaagad din akong tumayo, sinulyapan ko muna siya bago ko isinara ang pinto.

Naglakad ako patungo sa kwarto ko na may munting ngiti sa aking labi…

If this feeling is love… then, I would gladly accept it

.

Itutuloy…

Chapter 9

Third Person’s POV

ILANG araw na nga ba? Ilang araw ng nasa bahay ni Gideon ang binatang si Axel? Maganda man ang bahay, meron man ito ng lahat ng pangangailangan ng binata, may kulang pa rin… iyon ay ang kanyang mga magulang …

Lalo lang siyang nangungulila sa kanyang Nana at Dada, nais na niyang muling makita, makausap at mayakap ang mga ito. Nais na niyang bumalik sa dati… kung saan masaya, simple at walang problema.

Pinunasan ni Axel ang mga luha sa kanyang munting pisngi. Huminga siya ng malalim at dumeretso sa cR ng kanyang kwarto. Sa halos isang linggo na niyang pag-stay dito ay nasanay na din siya.

At si Gideon? Wala siyang paki dito, kahit isang linggo na ng ginawa niya ang bagay na iyon sa kanya, nananariwa pa din ito sa kanyang isipan, ang sakit na dinulot nito sa kanya, sa pisikal at emosyonal na aspeto.

Kung alam niya na nasa bahay na ito ay magkukulong lang siya sa kwarto niya at ang dalawang kasambahay na kaibigan na niya lang ang maghahatid sa kanyang pagkain. Kung magkasalubong man sila ay hindi niya ito papansinin kahit alam niyang nagta-try si Gideon na kausapin siya.

KNOCK KNOCK

Ang nagpabalik sa realidad kay Alex, kaagad siyang napatayo dahil sigurado siya na sila Tamara at Isabel na iyon. Naglakad siya papunta sa pinto at nang buksan niya ito ay ganun na lang ang gulat niya ng iba ang makita sa labas… it was Gideon .

May dala itong isang tray na may lamang pagkain at inumin. May extra pa iyong gatas at prutas. Isasara na niya sana ang pinto ng bigla itong magsalita “Axel… let’s talk” panimula nito, tinignan lang siya ni Axel “we have nothing to talk to” walang ganang sagot nito sa kanya

Napa buntong hininga na lang si Gideon “okay… I know I’ve done something na hindi mo gusto and I’m really sorry” pagpapatuloy nito, tumingin naman ang binata sa kanya at biglang ngumisi “really? Sa tingin mo maniniwala pa ako sa’yo? After what you did to me? Really?” Hindi man alam ni Axel kung saan biya nakukuha ang mga lumalabas sa bibig niya…

Nakita niyang biglang lumungkot ang aura ni Gideon kaya kahit papaano ay nakaramdam siya ng guilt. Nabigla siya ng pumasok ito sa kwarto niya “a-ano ang ginagawa mo? Saan k…ka pupunta?” Tarantang tanong ni Axel kay Gideon “look… I’m really sorry. I will do anything just to prove that nagsisisi na ako sa ginawa ko” biglang untag nito. Kaagad namang napatingin si Axel sa kanya.

“Then, let me go home” kaagad na sabi ni Axel dito “anything, but that” sabi ni Gideon. Tila napantig naman ang tenga ni Axel “BAKIT BA!? BAKIT AYAW MO AKONG PAUWIIN!? I AM NOT YOUR SLAVE! THAT’S WHY DON’T TREAT ME LIKE THIS! HINDI MO AKO PAG-AARI, FOR PETE’S SAKE!” bulyaw nito sa kanya, kitang-kita niya ang pagkabigla sa mukha ni Gideon pero kaagad din itong napalitan.

Nag-iba ang aura nito, his eyes became cold. Nag-tiim din ang bagang nito. Dahan-dahan itong lumapit sa kanya na siya namang dahilan ng pag-atras ni Axel. “A-ano ang b..balak m-mo?” Tila takot na tanong ni Axel kay Gideon habang umaatras “didn’t I mention last time that YOU. ARE. MY. SLAVE.?” Tila ma-awtoridad na tanong ni Gideon kay Axel “hindi ko ba sinabi sa’yo na hanggat hindi mo nababayaran ang utang mo ay sa akin ka at pagmamay-ari kita?” Pagpapatuloy nito habang umaabante.

Tila nahintakutan naman ang binata sa mga sinabi nito pero pinilit niya paring magsalita “No… no, you can’t do this to me” halos mangiyak na sagot nito “YES, I CAN DO AND I ALREADY DID.” malamig na sabi naman ni Gideon. Biglang nabangga ang binti ni Axel sa kama dahilan upang ma-upo ito.

Kaagad na tinignan ni Axel ang likod nito at nakita na wala na siyang mapupuntahan, pagharap niya at halos magdikit na ang mukha nila dahil sa pagyuko ni Gideon. Kaagad niyang inilayo ang mukha niya at umatras. Kaagad din namang sumampa sa kama si Gideon at umabante habang naka-ngisi.

“W-wag kang lalapit… sisipain kita” pagbabanta ni Axel na siya namang ikinangisi ni Gideon. Mas lalong umabante si Gideon at ilang sandali pa ay nakulong na niya si Axel. Nasa magkabilaang side ni Axel ang kamay niya habang naka-dantay naman ang mga paa niya sa paa ng binata.

“May sinasabi ka?” Naka ngising tanong ni Gideon kay Axel. Tatama na sana ang kamay ni Axel ngunit maagap na nahawakan ni Gideon iyon. Kinuha pa ni Gideon ang isang kamay nito at itinaas. “Bitiwan mo ako!” Galit na sabi ni Axel kay Gideon. “Don’t struggle. Wala ka ng magagawa” naka ngising sabi ni Gideon kay Axel. “Sabi ng bitiw eh!” Halos bulyaw ng sabi ni Axel, pero wala lang ito kay Gideon “you’re interesting” sabi ni Gideon dito, kaagad na ibinaling ni Axel ang tingin niya sa gilid.

Ilang sandali pa ay narinig ni Gideon na humihikbi na si Axel kaya kaagad niya itong binitawan. “What’s the problem?” Tila alalang tanong ni Gideon habang inihaharap ang mukha ni Axel sa kanya. “I…I want hic to.. hic go..go home hic” biglang sabi nito “I-I miss hic my parents” kaagad na binitawan ni Gideon si Axel “No, you can’t” sabi nito na siyang dahilan para mapa-tingin ang luhaang binata sa kanya “Why! hic why not?!” Pasigaw na tanong nito sa kanya. “I just want hic to go home! I’m sick of this! I’m sick of all of this! Huhuhuhu” iyak na dagdag pa nito.

Hindi man alam ni Gideon ang sasabihin dito kaya minabiuti na lang niyang yakapin ito… yakapin ng pagkahigpit-higpit. Ramdam niya ang pagka-gulat ng binata pero hinayaan din na lang siya nito. Ilang minuto din sila sa ganonh posisyon.

KATAHIMIKAN

Namayani ang katahimikan sa kwarto. Yakap parin ni Gideon ang binata. Tumigil na ito sa pag-iyak at ng tignan niya ito ay tulog na ito. Marahan niya itong inihiga sa kama.

Pinunasan ni Gideon ang mga luha sa pisngi ng binata bago niya ayusin at bigyan ito ng kumot. “Sorry, Axel but I can’t let you go home. I don’t want you to know what happened there. I don’t want to see you sad and miserable.” Pabulong na sabi nito at hinalikan sa noo ang binata bago lumabas sa kwarto.

…

Nagising ang binatang si Axel at kaagad niyang naramdaman ang hapdi ng kanyang mga mata. “Shit!” Kaagad na nasabi niya.

Dahan-dahan siyang tumayo mula sa pagkaka-higa at dumeretso sa CR upang banlawan ang mukha. Pagkatapos niyang magbanlaw ay bumalik siya ulit sa kama at naupo sa may gilid. Nakikita parin niya ang tray na may pagkain “tsk.” Kaagad na sabi niya.

Lumabas siya ng kwarto niya para puntahan sana ang dalawa niyang kaibigan… oo, kaibigan. Lagi niya na kasing kausap ang mga ito. Sa loob ng isang ligong pananatili niya sa bahay ay sila lamang ang halos magkaka-usap. Pero wala siyang nakitang Tamara at Isabel. Pinuntahan niya din ang maid’s room pero wala din ang mga ito doon.

KATAHIMIKAN

Nababagot na tumayo si Axel mula sa pagkaka-upo at ini-off ang T.V. Lumabas ito at pumunta sa may garden. Halos magdidilim na, pero wala parin ang dalawa. Naglakad-lakad pa siya hanggang mapadpad siya sa may gate ng bahay.

Isa iyong malaking gate. Gawa sa bakal, at may dalawang portion. Isang malaki na siguradong para sa sasakyan at isa para naman sa tao. Kaagad niyang napansing walang bantay doon. Kaagad siyang lumapit at nakitang wala itong lock.

Kaagad na pumasok sa isip niya ang pag-uwi sa kanila kaya kaagad niyang ipinihit ang pinto. Kaagad niya iyong nabuksan at lumabas. “Sa wakas!” Tanging sambit niya na may ngiti sa labi.

Naghintay pa siya ng sandali upang maghanap ng masasakyan at hindi naman siya nabigo dahil may dumating. Kaagad siyang sumakay doon. Takang-taka naman ang driver na naka-tingin sa kanya kaya napa-tingin din siya sa sarili.

Kaya pala. Kaya pala ito ganung tumingin, naka-bath robe pa kasi siya. “Haha, pasensya na po manong, kakatapos ko labg kasi maligo” pagkukuwanri niya dito. “Drive na lang ho kayo” dagdag niya pa dito.

Umabante na ang sasakyan nila “Nana, Dada. Malapit na ako” nakangiting bulong niya sa sarili. Hindi alam na ang nais niyang puntahan ay…

Gideon’s POV

SIGH

Sa wakas, tapos na rin ako sa mga paper works and documents… makaka-uwi na rin ako at makikita ko na siya.

I smiled at the thought… nasa bahay ko si Axel but hindi naman nuya ako kinaka-usap. Well, I can’t blame him, ikaw ba naman ang gawan ng ganun.

Tsk, when I get there, I’m going to say sorry and ask for his forgiveness. I didn’t mean to do that thing… nadala lang ako ng galit. Hayyyy.

…

After an hour, nandito na ako…

Hindi ko pa rin alam ang sasabihin, paano kung galit pa rin siya? Paano kung ayaw niya sa akin? Paano? Paano?

Wait— relax. Para akong tanga… bahala na.

Pagka-pasok na pagka-pasok ko, nakita ko kaagad ang mga nag-aalalang mukha ng dalawa sa mga kasambahay ko.

“S-sir” kaagad na sambit ni Tamara. Kaagad na nangunit ang mga kilay ko “Yes, is there any problem?” Tanong ko sa kanya, kaagad namang napatingin ito sa kasama niya.

“S-sir, si…si A-Axel po” halos mangiyak na sagot ni Isabel. “What about him?” Sabi ko sa kanya “hi-hindi po na-namin siya ma-makita” ang sagot nito na nagbigay sa akin ng kaba.

Kaagad kong binitawan ang dala kong case at dumeretso sa kwarto niya sa itaas. Habang papalapit ako ng papalapit ay lalong nadadagdagan ang kaba ko.

What happened? Paanong hindi nila siya makita? Binilinan ko sila na hindi siya palabasin! Damn it!

Nang makadating ako sa tapat ng kwarto niya ay walang pasintabing binuksan ang pinto…

At walang Axel sa loob…

Itutuloy…

Chapter 10

Axel’s

POV

Yes! After how many days, naka-alis din ako sa bahay na yun… wait, mansion to be exact.

It took me one and a half hour bago ako makadating sa aking bahay. Kaagad akong bumaba sa taxi at pumasok sa bahay.

Kataka-takang tahimik ang bahay, parang wala mang tao. Binuksan ko ang pinto to see that there’s no presence at all.

Nasaan sila? Bakit wala sila? I began to walk. “Nana?” Tawag ko sa kanila “Dada?” Bakit walang sumasagot?

Dumeretso ako sa kusina, baka nandun lang sila, nagluluto. Favorite place kasi namin ni Nana ang kitchen—pero wala din sila doon.

Kaagad akong tumakbo papunta sa itaas, binuksan ko ang mga kwarto pero wala din sila doon…

Bigla akong kinabahan. Nasaan sila? Nasaan sila? Pinilit kong maglakad papunta sa huling kwarto, nagbabaka-sakaling nandun sila.

Pero nang buksan ko ang pinto ng kwarto ay wala akong nakitang Nana at Dada.

My tears started to fall. Napasalampak ako sa kinatatayuan ko. “Nana! Dada! Huhuhu” ang tanging nasambit ko.

…..

Third person’s POV

Kaagad na nagbago ang ekspresyon ng mukha ni Gideon nang wala siyang makitang Axel sa kwarto. Padabog niyang isinara ang pinto ng kwarto at kaagad na nag-martsa pababa.

Hindi naman magkanda-umayaw ang dalawang kasambahay sa nangyayari. Hindi nila alam kung saan at papaanong nakalabas ng bahay si Axel.

Kaagad silang napatuwid ng tayo ng makita nila ang nakaka-pangilag na aura ng kanilang amo. Bagama’t hindi sila pinansin nito ay alam nilang may mangyayari sa kanila mamaya.

…

“Austine, get a car. May pupuntahan tayo” seryosong utos nito sa kanyang secretary. Ilang sandali pa ay may kulay abong sasakyan na pumarada sa harapan ng binata. Kaagad itong sumakay doon at dagling umandar ang sasakyan.

Samantalang ang dalawang kasambahay naman na naiwan ay hindi mapakali at kapwa naghawakan ng kamay sapagkat alam nila ang mangyayari sa kanila, lalo na sa binata kapag nakabalik na ang amo nila.

Minsan na nila kasi itong nakitang magalit at hinding-hindi mo iyon nanaisin pang makita, kaya ganon na lamang kung paano sila umakto… hindi para sa kanila kundi para kay Alex.

…

SAMANTALA, ang binatang si Axel ay parang nawalan na ng pag-asa dahil hindi niya makita ang kanyang mga magulang, puno ng luha ang kanyang pisngi nang tumayo siya at pumunta sa mesa na nasa harapan ng T.V. set nila at doon muling umupo upang kunin ang mga album… album nila ng kanyang mga magulang.

Binuksan niya ang isa sa mga iyon… nakita niya ang isang larawan kung saan silang tatlo ay magkakatabi, kapwa naka-ngiti at hindi na napigilan ni Axel na muling maluha dahil doon.

Patuloy lamang siya ng biglang may narinig siyang ingay… ngunit ipinagsawalang bahala lang niya iyon at patuloy lang siya sa pagtingin ng kanilang pictures.

Sunod na binuksan niya ang isa na may kulay pulang cover, ngunit di pa niya iyong tuluyang mabuksan ng biglang may sumigaw sa likuran niya

“AXEL!” kaagad siyang napatingin sa pinagmulan ng sigaw at ganun na lamang ang pagkagulat niya ng makita kung sino iyon— Si Gideon.

“Gi-Gideon” tanging sambit niya habang umaatras, kita niya ang mga mata nitong halos pasuin na siya sa uri ng pagtingin, iba ang aura nito… ibang-iba at kaagad siyang nakadama ng takot.

“WHO TOLD YOU TO LEAVE?” Biglang tanong nito, in a dominating way. Hindi na naka-imik ang binata ng bigla itong naglakad patungo sa kanya at hinatak ang isa niyang kamay.

“W-wait!” Pagpupumiglas ni Axel pero wala din siyang nagawa dahil mas malakas sa kanya si Gideon. Kaagad na naglabasan ang mga luha niya.

“SANDALI! NASASAKTAN AKO!” sigaw niya kay Gideon na naging dahilan upang bitawan siya nito. Kita niya ang pagka-gulat sa mukha nito.

“AYOKO KO NA! ANO BANG MASAMA ANG GINAWA KO PARA GAWIN MO SA AKIN ITO!” pagsigaw niya dito, patuloy lang ang mga luhang dumadaloy sa kanyang mga pisngi. Napa-upo si Axel at wala na siyang magawa kundi takpan ang mukha niya gamit ang dalawang munti niyang mga kamay.

WRECKED… Kung may makakapag-sabi sa sitwasyon ng binata ngayon ay yun ang sasabihin nila.

Tila may humaplos sa puso ng binatang si Gideon at muling umamo ang mukha niya ng makita ang kalagayan ng binatang si Axel.

“Come on, let’s go home” sabi niya dito. “No, please… I want to stay here” sagot ni Axel habang takip pa rin ang mukha niya. “LET’S GO HOME” Pag-uulit niya pero wala pa ring tugon ang binata sa kanya.

Wala na siyang magagawa. Tuluyan na siyang lumapit sa naka-upong binata at hinawakan ang mga kamay nito. “No! No! Don’t touch me!” Pag-pupumiglas nito sa kanya “it won’t do you good kaya wag ka ng lumaban” kalmadong sabi niya dito “Ano bang kailangan mo sa akin!? Wala kang mapapala! Please, bitawan mo na ako!” Sabi niya kay Gideon sabay paglulupasay, nagbabaka-sakaling makawala siya sa pagkaka-hawak ni Gideon sa kanya.

“Isn’t it, I already told you… YOU ARE MY SLAVE AND I AM YOUR MASTER, UNTIL YOU PAY YOUR DEBT!?” dominanteng pagsagot naman ni Gideon sa kanya. Mas lalong nagpumiglas si Axel. Kaya wala ng nagawa si Gideon kung hindi ang sikmuraan ang binata.

“Ugh!” Daing ni Axel sabay na napahawak kay Gideon “ang… sama— ang sama… mo” at tuluyan na siyang nawalan ng malay.

Kaagad namang sinalo ni Gideon si Axel bago ito tuluyang bumagsak sa sahig “yeah, maybe I am… but I want you to know that I am being like this because of you” sabi niya bago niya ipangko si Axel. Kita niya ang luha sa pisngi ng binata, pulang ilong at gilid ng mga mata nito na tanda ng pag-iyak.

Hinagkan niya ito sa noo bago utusan si Austine na “call the men, I want you to sell this house as much as possible” tumango lang si Austine at naglakad na palabas si Gideon habang buhat-buhat ang binatang si Axel.

…

Nasa may bungad ng malaking pinto ng bahay sina Tamara at Isabel ng may bumusina, kaagad silang pumunta sa malaking pintuan ng bahay upang pagbuksan iyon na tiyak nilang ang kanilang amo.

Nang buksan nila ang pinto ay halos mapasigaw sila sa gulat ng makitang buhat ng kanilang Sir ang binatang si Axel, wala itong malay… tila isang maamong anghel lang ito na nakakalong sa isang— Isa pang uri ng anghel.

“Open the door of my room, immediately” walang lingon at patuloy lang si Gideon sa paglakad papuntang itaas, kaagad namang tumakbo sa lagayan ng mga susi si Tamara upang kunin ang susi ng kwarto.

…

CLICK

Tunong ng lock ng pinto… kaagad na binuksan ni Tamara ang pinto upang makapasok na ang kanyang amo. Di pa rin niya maalis ang tingin sa mahimbing na natutulog na si Axel.

Ano kaya ang nangyari? Isip-isip niya, mababakas mo ang pag-aalala niya para sa kawawang binata.

“He’s alright. Natutulog lang siya, there’s nothing to be worried about.” Tila nabasa ni Gideon ang iniisip ng kasambahay kaya sinagot na niya ito.

“Ah-eh… okay, Sir” nahihiyang tugon ni Tamara, naka-hinga na din siya ng maluwag dahil sa sinabi ng kanyang amo.

“Please, leave us…” utos ni Gideon dito, napatango na lamang ang kasambahay at isinara ang pinto ng kwarto.

…

Pagkasarang-pagkasara ng pinto ay humarap si Gideon sa natutulog na si Axel. Umamo ang kanyang mukha ng makita ang mala-anghel na mukha ni Axel.

Inayos niya ang pagkaka-higa nito at nilagyan din niya ito ng kumot. Marahan niya itong hinawakan sa lisngi bago hagkan ang malalalambot nitong mga labi at sabihing…

“ Sleep, my little angel… because when you wake up, the REAL DEAL will start.

YOU ARE GOING TO BE MY SLAVE AND I’M GOING TO BE YOUR MASTER. “

Itutuloy…

ANNOUNCEMENT

A/N: Yay! Chapter 10 is done and I am now making the Chapter 11 of HMHS. So, are you enjoying the story, guys? Please, vote for my story His Master; His Slave (HMHS). And one more thing, may gagawin na naman po akong new stories entitled “Rebeca, the WICKED one” and “ELEMENTO”. So, I am hoping na suportahan niyo din po at basahin ang mga susunod na stories ko, and lastly, please vote for them.

Yours truly,

yourbitterman

Chapter 11

HIS

Master; HIS Slave

Chapter 11

(Good terms)

Third Person’s

POV

Nakaramdam si Axel na may nakatitig sa kanya, hindi niya ito pinansin ngunit ramdam niyang patuloy parin itong tumititig sa kanya kaya wala na siyang nagawa kundi ang imulat ang kanyang mga mata.

Pagmulat na pagmulat niya ay kaagad niyang nakita si Gideon na nakatayo sa may paanan niya. Nakangisi ito at iba ang tingin. Napa-upo ang binata dahil ayaw niya ang pagtitig at ngisi ni Gideon.

“A-ano ang kailangan mo?” Kaagad na bulalalas niya. Dahan-dahang lumapit si Gideon sa kanya habang siya naman ay unti-unting umaatras hanggang maramdaman niya ang hangganan ng kama.

“W-wag k-kang lalapit!” Pabulyaw na utos niya kay Gideon. Napangisi lang ang lalaki at patuloy na lumapit sa kanya hanggang sa makalapit na ito sa kanya. Hinawakan ni Gideon ang magkabilaang kamay ni Axel.

“I told you not to go out side this house, didn’t I?” Tanong ni Gideon kay Axel. Naramdaman ni Axel ang mainit na hininga ni Gideon na dumampi sa kanyang tenga na nagdulot ng pangingilabot niya.

Hindi na sumagot si Axel bagkus ay tumungo na lamang siya. Naramdaman niyang binitawan ni Gideon ang isa niyang kamay at nagulat siya ng pwersahang hawakan ni Gideon ang kanyang mukha at hiharap iyon sa kanya. Kaagad na nakita niya ang kulay abong mga mata nito.

Matang hindi niya parin magawang iwasang titigan. “At dahil sinuway mo ako… I need to punish you” naamoy niya ang mabangong hininga nito bagama’t may halong amoy iyon ng sigarilyo. “A-nong i-ibig mong sabihin?” Tanong nito sa kanya. “It’s just simple, darling… THE DEAL HAS STARTED” sagot naman ni Gideon sa kanya.

Nanlaki ang munting mga mata ni Axel sa narinig. Nagsimula siyang makaramdam ng takot gaya ng naramdaman niya ng kidnappin siya. “No, h-hindi” pagtutol niya. “Oh, yeah.” Nakangising sabat naman ni Gideon sa kanya.

Inalis ni Gideon ang kanyang damit, nagtaka si Axel sa ginagawa niya. Ngunit ilang saglit lang ay wala na din ang suot nitong pantalon. Pinagmasdab ni Axel ang lalaking nasa harapan niya. Magandang pangangatawan, magandang hubog ng katawan. Akala niya noon ay sa T.V lang siya makakakita ng ganito ngunit nagkakamali pala siya, dahil mismong sa harapan niya ay may isa.

Adonis. Bumaba ang kanyang tingin, napunta iyon sa may gawing tiyan niya, namangha siya sa nakita. Anim na bukol iyon at may v-line na hubog na hubog. At tuluyan ng bumaba ang kanyang tingin at nagulat siya sa bukol… bukol?

“Drooling?” Naputol ang pagtingin niya dahil sa sinabi ni Gideon. Kaagad siyang nag-iwas ng tingin. “B-bakit ka nagtanggal ng damit?” Iwas na tinging tanong niya dito. “Isn’t obvious?” Kaagad siyang napatingin kay Gideon “N-no, y-you don’t mean doing t-that thing, do you?” Tanong niya dito.

Ngumisi si Gideon ng makita ang takot na ekspresyon ni Axel. “The punishment will start now, baby. “ Muling lumapit si Gideon kay Axel. Tatakbo na sana si Axel ngunit mabilis siyang nahuli ni Gideon. “No, I am not doing that thing again with you!” Napangiti si Gideon “Oh, yeah. You are doing that thing again, with me. “

Mabilis na hinawakan ni Gideon ang pulso ni Axel. “Don’t try to struggle, baby. You’re just going to hurt yourself.” Pero tila walang naririnig si Axel dahil patuloy parin ito sa paghila sa kanyang mga kamay. “Bitawan mo ako!” Sigaw niya kay Gideon pero ngisi lang ang isinagot nito sa kanya.

“Oh, come on. I know that later, you will be in deep pleasure and will ask for more.” Ang sabi ni Gideon sa binata sabay ngiti ng nakakaloko. “A-ano’ng pinagsasabi mo dyan? As if I’d do that!?” Tanging sagot ni Axel kay Gideon. Binitawan ni Gideon ang mga kamay ni Axel na siyang ikinagulat nito.

“Okay… I will not force you to do it with me” buntong hiningang sabi nito. “But please, don’t do that thing again.” Seryosong sabi nito sa kanya habang nakatingin ng diretso sa mga mata niya.

“A-anong gawin iyon ulit? Di kita maintindihan” nauutal namang sagot ni Axel kay Gideon. “Tsk. Don’t leave this fcking house without fcking asking for my permission! That’s what I mean” tila naiinis na sabi naman ni Gideon sa kanya.

“Oh, yang bibig mo! Baka masara yan, mura ka ng mura.” Tila nanunuksong sabi naman ni Axel kay Gideon. Huli na nang malaman niyang naka-ngiti na siya kung hindi niya lang nakitang tulala si Gideon. “Hmm, bakit parang natulala ka?” Tanong niya dito “A-ah, wala… ngayon palang kita nakitang ngumiti” tila hiyang sagot ni Gideon kay Axel na kaagad na nag-iwas ng tingin.

Bigla namang nagseryoso si Axel dahil doon. Tumikhim siya para makuha muli ang atensyon ni Gideon “kaya ako umalis kasi, nakaka-boring sa bahay na ’to. Tyaka isa pa, nami-miss ko na sila Dada at Nana” pagtatapat nito sa kanya.

Totoo naman kasi iyon, sa loob ng halos magdadalawang-linggo na niya sa bahay-mansyon ni Gideon ay namimiss na niya ang kanyang mga magulang. Kaya nang malamang wala ang mga magulang niya sa bahay ay ganun na lamang ang pag-iyak niya.

“Teka, hanggang kailan mo ba balak na mag-stay ako dito?” Tanong ni Axel kay Gideon. Kaagad namang nag-angat ng ulo si Gideon at tumingin kay Axel. “Hindi ba’t may kasunduan tayo ng araw na kuhanin kita at may mangyari sa atin ‘na alam mo na’?” Balik tanong ni Gideon kay Axel. “Hmm, ah! Oo!” Sagot ni Axel kay Gideon “Good, mag-i-stay ka dito hanggat hindi mo naibabalik ang mga nagastos ko sa pagkuha sa iyo sa club na iyon” seryosong sabi ni Gideon kay Axel “para mabayaran mo iyon: magta-trabaho ka at bayaran iyon sa pamamagitan ng sweldo mo or the second one which is, I will pay you every time na may “mangyayari sa atin”. It’s for you to choose, though, I prefer the second one.“ Nakangising alok ni Gideon kay Axel na siya namang ikinapula ng mukha ni Axel.

“A-ano? Yung pangalawa? No way! Mas pipiliin ko na yung una. Kahit magdoble pa ako ng trabaho para mabayaran ka kaysa sa… kaysa sa! Ih! Basta, yung una ang pipiliin ko!” Pulang-pulang mukhang sabi ni Axel kay Gideon. “Are you sure? Mas mabilis at maganda ang second choice, ayaw mo ba yun? Mas mapapabilis ang pagbabayad mo?” Nakakalokong pag-aalok ni Gideon sa binata.

Mas lalong namula ang mukha ni Axel. “Sinabi ng ayaw ko! Yung una ang pinipili ko, no matter what happens!” Nabubuwisit at nahihiyang sigaw ni Axel kay Gideon. “Okay, okay. Do what you want. Hahahaha” Naka-ngiting sagot naman ni Gideon.

Nang marinig ni Axel ang pagtawa ni Gideon ay kaagad niya itong tinignan. Oo, inaamin niya na kahit lalake siya ay nagugwapuhan siya kay Gideon. Sino ba naman ang hindi kung makikuta mo ang isang matangkad, maganda ang pangangatawan- pangangatawang mas maganda pa yata sa mga modelong nakita na niya… oo, may abs nga ang mga iyon pero mas litaw ang kay Gideon, matipunong mga braso at ang mas naka-agaw ng atensyon niya ang v-line nito.

Mabango, mayaman. Naroroon din ang matangos nitong ilong, hindi puti at hindi rin itim na kulay ng balat, magagandang puti at pantay na mga ngipin at makinis na mukha - idagdag pa ang pula nitong mga labi na kahit naninigarilyo ay hindi parin nangingitim at nakakatakam… Teka!? Nakakatakam!?

Kaagad na nag-iwas ng tingin si Axel kay Gideon, lalo siyang namula sa huli niyang naisip. What the hell!? Why did I even think that? Sh*t! Sabi niya sa isip niya. Dahil sa pag-iwas niya ng tinging, hindi na niya namalayan ang paglapit ni Gideon sa kanya.

Hinawakan ni Gideon ang balikat niya dahilan upang mapatingin siya dito. Mabilis siyang hinatak ni Gideon, magsasalita na sana siya ngunit huli na ang lahat… huli na dahil naglapat na ang mga labi nila.

Itutuloy…

Chapter 12

HIS Master; HIS Slave

Chapter 12

(SPG)

Gideon’s

POV

I am here, right now, inside my room naked before my little angel. Nakayuko siya ngayon maybe because of embarrassment. My original plan is to punish him for leaving the house but it turned out to be a conversation. Napatanga talaga ako ng makita ko siyang ngumiti kanina… I don’t know why, but I think because I longed to see that smile for like 3 years.

Kusang naglakad ang mga paa ko papunta sa kanya, kaagad kong hinawakan ang balikat niya na siyang dahilan upang iangat niya ang kanyang ulo at tignan ako.

Oh, those eyes… I really love them. Bumitaw ang kaliwang kamay ko upang hawakan ang kanyang batok. Magsasalita pa sana siya ngunit hindi na niya natuloy sapagkat naglapat na ang mga labi namin.

It is intoxicating, indeed. Brushing my lips to his sweet, little lips sent shivers to my whole body. “Ngh!” Dinig kong daing niya habang pilit na kumakawala sa paghalik ko pero mas lalo ko lang diniinan ang halik ko.

Hindi siya marunong, dahil wala siyang alam gawin at mas lalong nagpagana iyon sa akin. I feel like dominating this. Ang kaliwang kamay ko naman ay hinapit ang kanyang baywang upang idikit sa aking katawan. Napasinghap siya sa aking ginawa na naging dahilan upang ibuka niya ang kanyang bibig.

Ginamit ko ang pagkakataong iyon upang ipasok ang aking dila sa munti niyang bibig. Sweet, innocent. Napadilat siya sa aking nagawa at tumingin sa akin. Kitang-kita ko ang pagkabigla sa mga iyon.

Iginala ko ang aking dila sa loob ng kanyang bibig “ngh… mmmm… mm” tunog na kanyang ginawa na naging dahilan upang mas lalong magwala ang aking alaga.

Moments later, we’re both having a pleasure. I am the one dominating the kiss na hindi na niya namalayan na nai-upo ko na siya sa kama without breaking the kiss. Ipinasok ko ang aking mga kamay sa loob ng damit niya.

I started to play with his nipples na naging dahilan upang mabali ang halik. “Ahhh!” Sabi niya, “ha! ha! ha!” Habol na hingal niya. Nginitian ko labg siya. “What are you doing-ngh!” Tanong niya pero hindi ko yun sinagot bagkus ay hinawakan ko ang sensitibo nyang parte.

I slid my hand inside his robe and that made him curl. Napahawak siyang bigla sa mga braso ko at isinubsob ang mukha niya sa kaliwang balikat ko. “Wa-wait ahhh” hirap na sabi niya because I started to stroke his manhood. “S-stop ahhh sto-” mas lalong humigpit ang hawak niya ng bigla ko iyong i-pump.

Ngumisi ako ng naramdaman kong pumintig ang kanyang alaga at nag-start na iyong mabuhay. “Having good time, baby?” Mapanuksong bulong ko sa tenga niya sabay dila doon. “Ahhh!” I started to pump his shaft more faster. “S-stop… Gideon-Gideon, stop” halong mawalan na siya ng hininga.

“Hmmm” tanging sabi ko. Mas humigpit ang hawak niya sa akin. Pinagpatuloy ko pa iyon ng ilang sandali at ng biglang pumintig iyon at nanigas na siya ay kaagad ko iyong tinigilan. Kita ko ang pagkadismaya sa mukha niya. “Gideon, w-why did y-you stop?” Nanghihinang tanong niya sa akin “why? Didn’t you tell me to stop?” I asked teasingly.

“A-aww…” hirap na sabi niya. Kita ko ang sakit sa mukha niya. Alam kong sumasakit na ang puson niya dahil hindi natuloy ang paglabas “nun” napangisi ako. Malapit na, malapit na at mangyayari na naman iyon. Tumayo ako at umalis sa kama.

Tinignan ko siya. Sh*t! My baby looks hot. Litaw ang kanyang mga hita at nakalilis din ang itaas na parte ng kanyang damit. Hingal na hingal siya habang hawak ng kamay niya ang puson niya. “G-Gideon… what the hell is this? What d-did you do-ngh!” Napapikit siya sa sakit. Napangisi ako.

“Want to cum, baby?” Nakangising tanong ko sa kanya. Just say yes, baby. You don’t know how badly I want to do you. “W-what?” Tanong niya sa akin. “Baby, don’t deny it. Just say yes and everything is going to be alright. Look at you, you’re a mess” I lied, you’re hot.

Napapikit siya at namaluktot sa kama. Malapit na seconds later, hinihingal na siya “Gi-Gideon… it-it hurts!” Halos maiiyak na sabi niya. “You know the answer, baby” nakangiting sabi ko sa kanya. Nakita ko ang pagdadalawang isip niya ngunit wala na siyang magagawa. “Y-yes… haaa haaa” naiiyak na sabi niya “what did you say?” I asked teasingly, gumuhit ang sakit sa mukha niya. “YOU. JERK. I SAID YES!” inis na sabi niya.

“Then say ‘Please, make me cum, master’”. Kondisyon ko, it’s just a test, baby. “As if I-I’d that!” Inis na sagot niya. You’re just making me even more excited, baby. Nakangiting sabi ko sa isip ko. “Well, madali lang naman akong kausap eh. Bye” sabi ko sa kanya.

Just when I’m about to pass the bed, I heard what I really wanted to hear from him. And it made me smile.

“M-master… Ple-please make m-me c-cum, M-Master!”

…

I immediately when in front of my drawer and opened it. I then grabbed one bottle of lube and went to my little angel. Tinanggal ko ang kanyang robe at napatanga ako sa nakita ko.

Delicate skin, pink and lovely nipples and at ang hugis ng kanyang katawan na parang sa babae. Sunod na inalis ko ang suot nitong underwear at nakitang medyo basa iyon. “Look, you’re wet down here. What a slut?” Sabi ko sa kanya na siyang ikinapula ng mukha niya.

“W-who do you think i-is the one w-who made me like t-that?” Nahihiyang tanong niya sa akin. Kaagad ko siyang binuhat at inihiga ng maayos. Nang masiguro kong maayos na akong pagakakahiga niya ay sunod kong kinuha ang unan na nasa side ng kama at inilagay iyon sa ilalim ng kanyang pang-upo.

“Baby, just let me prepare you” sabi ko sa kanya “j-just make it faster!” Hingal at inis na sabi niya sa akin na siyang ikinatawa ko. He doesn’t even know that he does cute reactions. I stroke his shaft again that made him gasp.

His pre-cum is oozing, he is biting his finger as if he don’t want to let any sounds to be heard. “Baby, don’t bite your fingers, it’ll bruise you… just let your moans out” sabi ko sa kanya. “Haaa mmm… mmm” ang sabi niya as soon as tinanggal niya ang pagkakakagat niya.

Because I can see that his shaft is throbbing, I guess pauunahin ko na siya. I immediately grabbed his length and put it inside my mouth. Oh, even his juice is sweet . I heard him gasp. “G-Gideon… sh*t! W-what are you doing? Ahhhh” Tanong niya sa akin sabay napaupo siya mula sa pagkakahiga.

“Making hmmm you hmmm release hmm baby” I said between my breath. “S-stop. Y-you don’t have to ahhhhh.” Sabi niya sabay sabunot sa akin. “G-Gideon… G-Gideon, I’m… I’m ahhh-ngh!” Mas lalo siyang napasabunot sa akin as he released his sweet juice inside mu mouth.

I gulped his juice as if it’s my water. Nang tumayo ako, nakita kong napahiga na naman siya habang habol ang kanyang paghinga.

Now, it’s my turn.

…

hindi pa man niya nahahabol ang paghinga niya ng bigla ko siyang buhatin at ipatong sa lap ko. I should prepare him first because I don’t want to do the same thing as we did last time.

I need to prepare him because I can’t take this long enough. I want him. Right here, right now. I badly want to enter him. Kaagad kong binuksan ang bote ng lube at nagbuhos ng tamang amount nun sa kamay ko.

Tinampal-tampal ko muna ang pwet niya gamit ng isa kong kamay at dahang-dahang inilagay ang kamay kong may lube sa pang-upo niya. Narining ko ng pagsinghap niya ng ipasok ko ang isa kong daliri. “Ah! Awww!” Daing niya, “Relax, baby… soon you will not feel the pain” I assured him. I’m gently thrusting my finger in and out and when I felt that he is used to it, I then slid my second finger. Ahhhhh… haaaa… haaa“ his moan made my manhood even more angry.

Few more thrusts and I gently push him to bed and put the pillow under his hips so that he will be comfortable. I poured right amount of lube to my shaft and rubbed it and gently positioned it.

Dahan-dahan ko iyong itinutok sa kanya. “Inhale then exhale, baby” utos ko sa kanya na siya namang sinunod niya. As soon as he finished inhaling and exhaling… I began to enter him. “Arghhhh! It hurts! It hurts!” Daing niya sa akin. “Shhh, baby. It’s okay, it’s okay” sabi ko sa kanya.

“Just breathe” utos ko at sinunod niya. Moments later, the pain is gone and when I hit his pleasure spot, everything became heaven. He is gasping harder as if he can’t take it any longer. “Ahmmm mmm” he is making moans that are songs to my ears. May pagkakataong napapahawak siya akin at meron ding namamaluktot siya sa sarap.

“Ahhhmmmm… mmmm… ahh!” Hinatak ko ang dalawa niyang kamay upang maidiin ang buo kong haba sa kanya “Baby, let’s come together” then, I heard him gasp as we both came. His juice scattered to the bed while my warm, sticky juice filled him.

He sounds asleep, maybe because of tiredness. I immediately went to the CR and took a quick shower and got dressed. Pagkatapos nun ay kumuha ako ng towels at tubig and I cleaned him. Kumuha ako ng bagong robe at isinuot iyon sa kanya. Binuhat ko siya at inilagay sa kwarto niya.

“You did great, baby. Mamaya ka na maligo at sasabayan kita! Haha” sabi ko sa kanya sabay halik sa noo niya habang siya naman ay mahimbing lang na natutulog. “Hmmm… mmm!” He said. I let out a chuckle.

I really… sigh

Itutuloy…

Chapter 13

Axel’s

POV

The next morning I wake up because of my aching butt, yes, literally. But to my surprise, nasa tabi ko si Gideon half naked at… at… at bukol ang ‘ano’ niya. Kaagad kong inalis ang kamay niyang nakayakap sa baywang ko dahil ramdam ko ang pag-init ng mukha ko.

Pero kaagad akong napatingin ako sa suot kong damit. Iba na iyon. Napa isip ako kung paano iyon napalitan and then, realization strikes! Kaagad akong napasigaw. “A-Aa-AAAAAAAAHH!” Sanhi upang mapabalikwas ng bangon ang natutulog na si Gideon.

“Why!? W-what’s the problem?” Alalang tanong niya sa akin. “Ano’ng ano!? Look, ba-bakit napalitan ang damit ko!? W-what did you do?” Nauutal kong tanong sa kanya. “Pffft. Hahahahahaha!” Tanging reaksyon niya na ikinatulala ko naman.

I don’t know why but his smile really captivates me, ang sarap tignan ang pagtawa niya pati ang tunog nito ay ang sarap pakinggan. “A-Axel, are you okay?” Tanong niya na nagpabalik sa atensyon ko, ramdam ko na naman ang pamumula ng mukha ko kaya tumingin ako sa baba.

“If you’re asking kung bakit napalitan ang damit mo… ako ang nagpalit” sabi niya, pigil parin ang pagtawa. Kaagad akong napatingin sa kanya, with wide eyes. “W-what do y-you mean?” Sabi ko sa kanya “you don’t remember anything?” Casual na sabi niya “What d-do you m-mean?” Sabi ko naman sa kanya “about last night?” Takang sagot niya sa akin.

Inalala ko kung ano-ano ang mga nangyari kagabi at ng maalala ko, saglit akong napatingin sa kanya at tumakbo patungong CR. Kaagad akong nag-lock dun at kahit alam kong kumakatok si Gideon ay hindi ko iyon binubuksan.

The hell!? We didn’t do it, did we? Sh*t!
Pilit kong inalala ang lahat ng mga nangyari sa amin kagabi… M-my moans, h-his kisses, my re-reactions . This is not real, this is not! Sa pag-atras ko ay hindi ko namalayan na nasa likuran ko na pala ang bowl kaya hindi ko naiwasan ang mapatid doon at mapa-upo.

Kaagad kong naramdaman ang hapdi sa aking pang-upo. “Araaaaaaaay-mph!” Sh*t! Kaagad kong tinakpan ang bibig ko para hindi niya marinig ang pagdaing ko pero huli na dahil nabuksan na niya ang pinto.

Gideon’s POV

As soon as he realized what I am talking about, his cheeks shown a bright color of red. A cute reaction. Looking at him right now made my manhood become more hard. I mean, kung hindi mo lang alam na lalake siya ay mapagkakamalan mong babae siya.

He has a body of woman. Pale but fair skin, chestnut colored hair. At ang suot pa niyang shirt ko ang nagpa-sexy sa kanya. Dahil sa malaki ang shirt ko, halos litaw na ang mga nipples niya na kulay pink. Kita ko parin ang mga kiss marks na iniwan ko sa kanya.

What happened last night was great. Hearing him moan like that was a music in my ears. Kaya hindi ko napigilan ang sarili ko at umulit pa kami ng ilang rounds hanggang mawalan siya ng malay. My bad.

Kaagad siyang tumingin sa akin at ibinaling muli ang tingin niya sa baba at ikinagulat ko ang biglaang pagtakbo niya papuntang CR. He must be shocked. I sighed.

Kumatok ako ng ilang beses kaso ayaw niya iyong buksan. I have no choice but to get the keys. Nang malapit na ako ay nakarinig ako ng sigaw na kaagad na pinigilan “Araaaaaaaay-mph!” Kaya kaagad akong tumakbo at binuksan ang pinto ng CR.

Kaagad kong nakita si Axel na naka-upo sa bowl habang hawak-hawak ang kanyang bibig. Kita ko din ang pagtulo ng kanyang mga luha kaya inilang hakbang ko lang ang distansya sa pagitan namin.

Kaagad akong lumuhod sa harap niya at dahan-dahang inalis ang mga kamay niya. He let out sobs “huhuhu” iyak niya “why baby? Why are you crying?” Alalang tanong ko sa kanya. “ My butt hurts… what did you do? Huhuhu“ bulong niya sa akin. I chuckled. “Shhh, it’s just natural, baby. After all, nakadami tayo kagabi” mapanuksong sabi ko sa kanya. Hinampas niya ako “don’t say something like that as if it’s just natural! Aray!” Inis na sagot niya.

Napatawa ako sa reaction niya. This guy don’t know that he shows cute yet sexy reactions. “Buhatin mo ako” biglang sabi niya. Napatingin ako sa kanya “w-what?” Tanong ko sa kanya “I said, carry me” nahihiyang ulit niya “why? Hindi mo ba kaya?” Pang-iinis ko, kaagad na nag-pout siya sa akin.

“This is your fault kung bakit masakit ang ‘ano’ ko kaya buhatin mo ako!” Sigaw niya sa akin. “Maglakad ka na lang” natatawang sabi ko sa kanya, this time, tumayo na ako at humarap na ako sa pinto. “W-wait, where are you going!?” Sigaw niya sa akin. “Lalabas na, bilisan mo at maghilamos ka na” sabi ko sa kanya at lalabas na sana ng biglang may kalabog akong narinig.

BLUG!

Kaagad akong napaharap kay Axel at nakita ko nalang na nasa lapag na siya hawak ang pwet niya. I see pain written all over his face. “Awww” naka ngiwing sabi niya. “Sh*t!” Sabi ko sabay buhat sana sa kanya pero tinabig niya ang mga kamay ko. “Don’t touch me” sabi niya sa akin at nagpumilit na tumayo.

“Let me help you” sabi ko sa kanya pero tsk lang ang narinig ko “’Di ba ayaw mo kanina, so why bother now?” I can still here the pain in his voice. Kumapit siya sa may bowl pero bumagsak parin. “Araaaay! Sh*t!” Sigaw niya. “Damn it! Just let me help you!” Sabi ko sa kanya, pero pilit parin siyang tumatanggi.

Hinahawakan ko siya pero puro pagtaboy ang natatanggap ko “bitawan mo ako! Bitaw!” Sabi niya sa akin. Napabitaw na lang ako. Pero ilang sandali pa ay nakarinig ako ng pag-iyak. “Huhuhuhu hmng huhuhu” muli akong lumuhod sa harapan niya. This time, magka-level na lang ang mukha namin.

Pula ang ilong, maging ang mga pisngi niya. Even ang mga mata niya ay mugto. It must really hurt. I mentally cursed myself. “Baby, listen. It was a joke okay? Bubuhatin naman kita but I didn’t expect you to do that… look, I’m sorry” pagpapaliwanag ko sa kanya. Pero hindi siya umimik.

“Now, let me carry you.” Sabi ko sa kanya, patuloy lang siya sa pag-iyak. I don’t want to see him crying like this kaya hinawakan ko ang mukha niya gamit ang mga kamay ko at iniharap siya sa akin. “Axel, tahan na. Hindi naman talaga ako aalis. Shhh” pagtahan ko sa kanya.

“Alis hic ka na hic hic ’di ba paalis ka hic na? Bakit hic di ka pa umalis? Huhuhu” sabi niya sa akin. The pain-look in his eyes made me feel more guilty. Darn it! Dapat ay binuhat ko na lang siya. Kaasar! “Sorry, baby. Sorry” paghingi ko sa kanya ng tawad.

“It was a joke, okay. Bubuhatin naman kita talaga eh. Sorry, tumahan ka na. I don’t want to see you cry” alalang sabi ko sa kanya. Akala ko ay sasagot pa siya ngunit ikinagulat ko nang bigla siyang yumakap sa akin. Isisiniksik niya ang mukha niya sa may leeg ko habang nakayakap ang mga kamay niyang mahigpit.

I didn’t say anything. All I did is to carry him bride-style at lumabas na kami sa CR. Nang makalabas kami sa CR ay inihiga ko siya ulit sa kama ko. Nang tignan ko siya ay tulog na ulit siya. Napa-buntong hininga ako.

“Sorry, baby. I will not do that again. I PROMISE.” sabi ko sa kanya bago ko siya kumutan at halikan sa noo.

Itutuloy…

Chapter 14

Axel’s POV

Nasa isa akong kwarto-sa bahay namin. Oo, naaalala ko ito. Ito ang kwarto ko. Masaya akong naglalaro ng biglang pumasok si Nana. Unti-unti ang pagkawala ng kulay sa paligid.

Lumuhod si Nana sa harapan ko upang magpantay kami. Hinawakan niya ako at niyakap ng mahigpit. “ Nana?“ Inosenteng tanong ko. Sa pagkakataong iyon, nagiging puti at itim na lang ang paligid. Tila nilulukob kami ng kalungkutan.

“Ace, mag-iingat ka.” Sabi sa akin ni Nana, hindi ko maipaliwanag kung bakit ganun ang ekspresyon ng kanyang mukha. Tila may sakit at lungkot. Pinunasan niya ang mga luhang umaagos mula sa kanyang mga mata na kanina niya pa pinipigilan.

Dumating ang isang lalaki, si Dada. May lungkot din ang mga mata nito. Inalalayan niya si Nana upang makatayo galing sa pagkakaluhod nito. “Ace, mahal ka namin ng papa mo. Be strong, and always take care.”

Malumanay na sabi niya sa akin at tumalikod na siya pati narin si Dada. Hindi ko maipaliwanag ang nararamdaman ko. Saan sila pupunta? Iiwan na naman ba nila ako? Bakit? Ano bang nangyayari? Unti-unting lumabas ang mainit na likido sa mga munti kong mata. Nasa may pintuan na sila ng muli akong sulyapan ni Nana.

Napa-iyak ito at napahawak kay Dada ngunit sandali lang iyon at pinunasan na niya ang pisngi niya. Papalayo sila ng papalayo. Unti-unti ang pagkabalam ng kanilang mga anino hanggang sa tuluyan ko na silang hindi nakita. “ Nana! Dada! Huhuhuhu, nasaan kayo!? Bakit kayo nawala!?“ Walang tigil ang pag-agos ng aking luha. Hindi ko alam ang gagawin… paano na ako?

Unti-unting nagdidilim ang paligid ko. Umiyak ako ng walang humpay. Hinahanap sila, tinatawag sila habang yakap ko ang aking sarili. “Nana, Dada… nasaan na kay-Axel! Axel!”

Bigla akong nagising mula sa isang tawag. Pagtingin ko sa tumatawag sa akin… si Gideon. Tila alalang-alala ito base sa kanyang ekspresyon. Tinulungan niya akong umupo.

“A-ayos ka lang ba?” Kaagad na tanong niya. “Ah, oo. Bakit?” Tanong ko kahit alam ko naman ang sagot. “Nananaginip ka. May tinatawag ka, Nana at Dada?” Tanong niya sa akin. Napatango lang ako.

“Nana, Dada means Nanay and Daddy. Yun ang tawag ko sa parents ko.” Pagpapaliwanag ko sa kanya habang hinihilamos ang mukha ko gamit ang mga kamay ko. Kita ko ang pagbabago ng aura niya. Tumiim din ang bagang niya na nagbigay sa akin ng pagkalito. Napabuntong hininga siya at tumayo.

“Hmm, are you alright? May masakit pa ba sayo? Yung alam mo na?” Tanong niya sa akin. Ramdam ko na naman ang pamumula ng mukha ko. This man, he really knows how to embarrass me and I hate it!

“D-don’t ask s-such thing, you mean!” Nahihiyang sabi ko sa kanya. He let out a chuckle. “Okay, sorry. Anyway, kung wala ng masakit sayo tara na. Let’s eat.” Pagyayaya niya sa akin. Tyaka ko lang naisip. Ilang oras na ba akong natutulog?

“It’s passed 8 pm already. At almost half of the day ay natutulog ka” inunahan na niya ako. “W-what!? As in, ganun katagal?” Hindi makapaniwalang tanong ko sa kanya. “W-well, I can’t blame you… after all, it really is my fault na masyado kitang sinagad kagabe, you know. Hehe” guilty na sabi niya. Mas lalong namula ang mukha ko, ramdam ko shit!

…..

NASA may kitchen kami ngayon. Pinaligo muna niya ako kanina before going here. Nagluto sila Tamara ng mga ilang putahe lang-maybe you can say na 5-6 dishes lang siguro.

I, myself, was shocked ng makita ko ang mga isinerve nilang pagkain. I mean, pang-isang buwan na naming pagkain yun nila Nana at Dada. “Hmm, Gideon…” pagkuha ko ng atensyon sa kanya. Kaagad naman siyang humarap habang pinupunasan ang bibig. “Yes?” Tanong niya sa akin.

“H-hmm, hindi ba masyadong marami ang pagkain? S-sino ang uubos nito?” Nahihiyang tanong ko sa kanya. Ngumiti siya, oh! How I love seeing that smile. Hayyyy… wait! No! Erase! “Well, if may matira pa… hayaan mo na lang, itatapon din naman yan” casual na sabi niya na parang basura lang ang itatapon niya.

“Wait! Itatapon? S-sigurado ka?” Hindi makapaniwalang sabi ko dito. “Hmm, yeah? Why?” Tanong naman niya sa akin. “Sayang ang pagkain! You should’ve just cooked a little?” Sagot ko naman sa kanya. He just shrug. Napabuntong hininga ako.

“Tamara, Isabel. Tara, kain tayo?” Biglang yaya ko sa dalawa. Kita ko ang pag-aalinlangan sa mata nila. Nagkatinginan ang mga ito bago sumagot ng sabay “ah, eh, wag na ho. Mamaya na lang po kami kakain” nahihiyang sagot nila sa akin. Tsk, I don’t want to waste the foods. Sayang! Does this man knows that a lot of people are starving? Tapos siya itatapon lang ang mga ’to!?

Inis na tumingin ako sa gwapong lalake na may nakatagong Demon sa loob. Tsk! “Sit, and join us.” Biglang untag nito. Napatingin ako sa kanya ng lalo. “Sir?” Tanong ng dalawa. “If that’s what Axel want, come and join us then.” Sabi niya at tumingin sa akin sabay kindat. I swear, namula ako dun. I was caught off guard. darn!

Wala ng nagawa pa ang dalawa kung hindi ang sabayan kami. Nahihiya man ay kumain narin sila.

Third Person’s POV

Nasa kalagitnaan sila ng pagkain ng biglang sumagi muli sa isip ng binatang si Axel ang panaginip niya. It made him weary at pansin iyon ni Gideon.

“Axel, what’s the matter?” Tanong niya dito “ah, eh… wala” tanggi ng binata “come on, you can tell it to me. Tayo lang naman ang nandito” pangungumbinsi nito kay Axel. Napabuntong hininga si Axel at binitawan ang hawak na mga kubyertos.

“I miss them” sabi niya kay Gideon habang diretso ang tingin sa mata nito. Kaagad namang nag-iwas ng tingin si Gideon. “I want to see my parents. Yun ang iniisip ko” pagtutuloy pa niya. Nanatili lang tahimik si Gideon.

“Gideon… pwede ba akong humingi ng isang pabor? Kahit isa lang?” Tanong niya kay Gideon. “What is it? Tell me” sagot ni Gideon sa binata. This time, nakatingin na sila mata ng isa’t isa. “Can we visit my parents?” Tanong ni Axel kay Gideon.

Para namang binuhusan ng malamig na tubig si Gideon sa hiling ng binata. Napatikhim siya at sumagot “anything, but that.” Seryosong sabi niya. Kita niya ang pagkunot ng noo ni Axel. “B-but why? I just want to see my parents, is that hard?” Takang tanong ni Axel sa kanya.

“I can give you anything, grant your favor but not that” sabi ni Gideon kay Axel bago niya inumin ang tubig na nasa wine glass at tumayo. “Tamara, Isabel… linisin niyo na lang yan after niyong kumain.” Seryosong utos niya sa dalawa at tumayo upang umalis na sa dining area.

Nagtatakang sinundan naman siya ni Axel.

…..

NASA may veranda si Gideon, hawak ang basong may lamang alak ng biglang magsalita si Axel sa likuran niya. “Gideon? Bakit?” Kaagad na tanong ni Axel sa kanya. “What do you mean, Axel?” Balik na tanong naman ni Gideon sa binata.

Nagsimula namang makaramdam ng kakaiba si Axel “Bakit hindi mo kayang pagbigyan ang hiling ko?” Matapang na tanong niya. Humarap sa kanya si Gideon. Kita niya ang lungkot sa mga mata nito.

“Axel, there are things that must left unspoken. So, don’t ask. Sleep now, it’s already late” malumanay na sabi ni Gideon kay Axel. “Bakit ganyan ka? Bakit parang iniiba mo ang usapan? May dapat ba akong malaman?” Sunod-sunod na tanong ni Axel kay Gideon.

Napabuga ng hangin si Gideon “trust me, you wouldn’t want to hear it” sagot ni Gideon kay Axel. Nangunot ang noo ng binata sa sinabi ni Gideon. “Ano ba ang dapat kong malaman? Pwede ba, tapatin mo nga ako?!” Inis na sabi ni Axel.

Napa-iling na lamang si Gideon at muling tumalikod sa binata. “Sleep, Axel. Sleep” ngunit sadyang makulit ang binata at lumapit siya kay Gideon sabay hawak sa braso nito. “Tell me, Gideon. Ano ba ang dapat kong malaman?” Tila napipikang tanong ni Axel kay Gideon pero sa halip na sagutin siya nito ay iling lang ang ibinigay niya.

Tila napuno ang binata sa sagit ni Gideon kaya napasigaw ito “ANO BA TALAGA ANG DAPAT KONG MALAMAN!? WHY DON’T YOU JUST F*CKING TELL ME THE THINGS THAT I NEED TO KNOW!?” Inis na tanong niya.

Nagulat siya ng may marinig siyang nabasag na kung ano at ng tignan niya iyon, ay ang baso na ibinato ni Gideon. Seryosong lumapit si Gideon kay Axel at bumulong sa tenga niya.

Ang inaasahang magandang sagot ni Axel ay ang sagot na mas gugustuhin  pa pala niyang wag ng marinig.

“ YOUR. PARENTS. ARE. DEAD. “

Itutuloy…

Chapter 15

Third Person’s

POV

“YOUR. PARENTS. ARE. DEAD.” 

Mga salitang siyang naging dahilan kung bakit napasalampak si Axel sa harapan ni Gideon.

Ito ang dahilan kung bakit ayaw payagan ni Gideon ang hiling ng binata sapagkat ayaw niyang malaman nito ang nangyari sa kanyang mga magulang. Mga bagay na nalaman na niya ngayon.

“Axel…” tawag ni Gideon sa binata. Napabuntong hininga si Gideon at napatingin sa langit na ngayo’y parang nakikisama sa malungkot na balitang nalaman ni Axel.

“No… y-you’re… you’re lying, right?” Hindi makapaniwalang tanong ng binata kay Gideon. Hindi man nakikita ni Axel ay napa-iling si Gideon bilang sagot. “Tell me… they are alive, t-tell me” patuloy ni Axel. “No, I won’t tell a lie. They are dead, Axel” matigas na sagot ni Gideon.

Napatingin si Axel sa nakatayong si Gideon. “G-Gideon, please… wag k-ka ng gumawa n-ng dahilan para hindi a-ako umalis… mags-sabi ka lang ng t-totoo” tila nasasaktan at nagmamaka-awang hiling nito. Sa pagkakataong iyon, napaharap si Gideon sa binata.

He can see the pain in Axel’s expression and he don’t want that. “Axel, even if I want to tell you that they’re alive… I’m afraid, I can’t.” Nasasaktan ding sabi ni Gideon. Nakita niya ang paglamlam ng mga mata ng binata.

Unti-unting nanlalabo ang paningin ni Axel. “No… no! They are alive, please… tell me that they’re alive” pagmamaka-awa ni Axel kay Gideon. “No, they are not alive” matatag namang sabi ni Gideon.

Tumingin si Axel kay Gideon. Unti-unti siyang tumayo at kumapit kay Gideon. “Parang awa mo na… s-sabihin mong b-buhay pa sila… s-sige na” sabi ni Axel habang nakakapit sa mga braso ni Gideon. “Wag mo ng pahirapan ang sarili mo. Just accept it already” sagot ni Gideon, kahit na nahihirapan siyang makita ang kalagayan ng binata.

Bumitaw si Axel at napa-atras siya. Binigyan niya ng hindi makapaniwalang tingin si Gideon. “Haha… haha hahahahaha! Napaka galing mo hahahaha gumawa ka pa talaga ng kwento” biglang untag ni Axel habang pumapalakpak, nakangiti na tila ayaw maniwala sa lahat.

Sa pagkakataong iyon, tila si Gideon naman ang hindi makapaniwala sa ginawa ni Axel “Axel…” nagtangka siyang lumapit kay Axel ngunit umatras ang binata “A-ang galing mo… ang galing mo” unti-unting naglandas ang mga luha ni Axel na kanina pa niya pinipigilan, unti-unting parang nabubuwag sa pagkatayo si Axel.

“Wa-wag ka na lang magsinungaling. S-sabihin mo n-na lang na b-buhay sila… hindi ko n-na hihilingin pa n-na puntahan sila” pagmamaka-awa ni Axel habang patuloy ang pag-agos ng kanyang luha. “Wag k-ka nalang mag-magsinungaling… please huhuhu” hanggang sa napaluhod si Axel.

Kagyat siyang pinuntahan ni Gideon. “Axel, please… be strong” sabi ni Gideon habang unti-unting lumuluhod upang magpantay sila ni Axel. “H-how can I b-be strong… kung w-wala na a-ang dahilan para maging m-matibay ako? Huhuhu” iyak ng iyak na sabi ni Axel.

Niyakap ni Gideon ang binata. He is vulnerable, indeed. Sa mga pagkakataong ito niya mas kailangan ang suporta. “Shhhh, baby.” Pagtahan ni Gideon. Napatingin si Axel sa itim na kalangitan.

“NANA!… DADA!… AHHHHHHHH!!!” Sigaw ni Axel kasabay ang mga luhang umaagos sa kanyang mata. Saksi ang langit sa kalungkutang sinapit ng binata sa mga nalaman nitong balita. 

Nawalan ng Ina at Ama si Axel ng hindi man niya ito nakakasama.

Gideon’s POV

Axel is in the most difficult part of his life. I saw the most vulnerable side of him nang nasa may veranda kami. I heard him calling the name of his parents habang umiiyak siya, halos mawala na ang sigla sa kanyang mga mata. 

Kahit na yakap ko siya ay hindi parin iyon sapat para bawasan ang sakit na nararamdaman niya. He cried and cried until he pass out. Kaagad ko siyang binuhat at dinala sa kwarto niya.

That’s the reason why I don’t want to let him visit his parents dahil alam kong wala na siyang bibisitahin pa. I am not making this as an excuse para hindi siya umalis sa bahay, totoo ang sinabi ko sa kanya. Totoo.

His parents died because of an accident, car accident and if you’re wondering why I know his parents, it’s because lagi ko silang pinapatignan at pinasasaundan sa isa sa mga tauhan ko.

They were having a trip ng bumangga ang sinasakyan nilang sasakyan that caused them to die. Alam ko ang pakiramdam ng mawalan ng pamilya, at kahit alam kong kahit may tatay pa ako ay parang wala din dahil, halos hindi ko man siya nakikita, nakakasama at nakaka-usap.

Pilit kong tinatago kay Axel ang pagkamatay ng kanyang mga magulang but I guess, hindi iyon mapipigilan. And now, my mose precious little angel is in pain and I can’t bear to see him like this.

Kung pwede lang sana na ako na lang ang makaramdam ng sakit ay aakuin ko iyon.

Inayos ko ang kumot ni Axel at umupo ako sa gilid ng kama niya. Namumugto ang kanyang mata, puka din ang munti niyang mga pisngi at ilong. He is too young to be experiencing things like this.

Pinagmamasdan mo siya nang bigla siyang bumalikwas. Akala ko ay gisong siya ngunit hindi. Kumapit siya sa kamay ko na siyang hinayaan ko lang. Seconds later, I am hearing him murmuring.

“ Nana… Dada… wag. Wag niyo a-akong iwan“ at kaagad na may umagos na luha mula sa kanyang nakapikit na mata. Pinunasan ko iyon at hinalikan siya sa noo. “Shhh, nandito lang ako. Hindi kita iiwan” tanging sabi ko sa kanya.

SILENCE

The silence is unbearable but it was broken by a ring-ring from my phone. Dahan-dahan kong inalis ang mga kamay ni Axel sa aking kamay at nang maalis ko ang mga iyon ay inayos kong muli ang kanyang kumot.

Hinalikan ko siya sa labi at dahan-dahang tumayo. Sinulyapan ko muna siya bago tuluyang lumabas sa kwarto niya. I sighed.

I answered the call. Not knowing that what I’m about to hear will shock me. “Hello, Gideon Reitherjude Alcantara speaking” panimula ko. “Hello” boses ng isang lalake. “Who’s this?” Sunod na tanong ko “Oh, I am no one, Mr. Alcantara…” hindi ko man nakikita ay alam kong nakangisi ang tao sa kabilang linya. Who the hell is this!?

“What do you need? I have no time para makipag kwentuhan kaya sabihin mo na kung ano ang gusto mo” napipikang sabi ko sa kanya. “Easy… easy…” sabi niya.

“This is bullsh*t!” Inis na sabi ko. I was about to hang the phone up ng sabihin niya ang mga katagang nagbigay sa akin ng kakaibang pakiramdam “Remember this… I will get everything you have. Good day, Alcantara” pagkatapos ay tinapos na niya ang tawag. Doon pa lang ako nakaramdam ng pagka-kaba na matagal na ng huli kong maramdaman.

Just… just who the hell is that!?

Itutuloy…

Chapter 16

A/N: Our very own Ace Axel Rodriguez “ The Slave“. .. see his photo above.

Axel’s

POV

I am now looking at the photo of my Dada and Nana together on my lap. Kasama ito sa mga gamit na ipinakuha ni Gideon sa bahay namin dati.

I now understand kung bakit ayaw niya akong payagang puntahan o bisitahin man lang ang mga magulang ko because, he doesn’t want me to get hurt on what I might know. Pero wala din, dahil nasabi niya iyon ng minsang kinulit ko siya sa may veranda ng mansion.

How long has it been? Gaano na ako katagal nagkukulong sa apat na sulok ng kwarto ko? Gaano na ako katagal sa pag-iyak? Hindi ko alam. Wala na akong pakialam pa.

Ever since that day, I started to question if there’s a God. Bakit niya kinuha sa akin sina Dada at Nana? Bakit? Have I done something wrong to deserve this? All I did is to be a good child. I never disobeyed my parents-well, except going to the bar, but that reason is not enough.

Nakarinig ako ng katok, tinignan ko lang ang pinto pero ibinalik ko muli ang tingin ko sa litrato ng mga magulang ko. Lumangitngit ang pinto, senyales na may pumasok. Hindi na ako nag-abala pang tumingin dahil ng marinig ko ang tinig ng taong pumasok ay kilala ko na siya.

“Axel…” dama ko din ang lungkot sa kanyang boses. This guy, lagi siyang nandyan para sa akin, hindi siya pumalyang iparamdam na lagi lang siyang nasa tabi ko na umaalalay.

Umupo siya sa gilid ng kama ko at humarap sa akin, hindi man ako nakatingin ay nakikita ko siya mula sa peripheral vision ko. “Axel, why not go outside this room ng makalanghap ka man lang ng sariwang hangin?” Suhesyon niya. Umiling lang ako. “Axel… please, don’t make yourself more miserable” ngunit wala akong itinugon.

KATAHIMIKAN

Siya na ang bumasag sa katahimikan. Hindi ko alam pero parang wala akong ganang gawin ang kahit anong bagay. “Axel, please. Move on, I’m sure, that your parents don’t want to see you being like this” pagkasabi ay nagmarcha na siya palabas ng kwarto ko.

Pagkasara’y tinignan kong muli ang litrato at tuluyan ng bumagsak ang mga luhang kanina ko pang pinipigilang lumabas.

Gideon’s POV

Pagkalabas ko ng kwarto ni Axel napabuntong hininga ako. Halos magdadalawang linggo na nang malaman niyang wala na ang kanyang mga magulang. Oo, malungkot, pero kailangan mo paring magpatuloy.

Dumeretso ako sa garden ng mansion ko. Every time na may problema ako ay dito ko mas gustong pumunta dahil nakaka-relax ang ambiance. Puro bulaklak na gusto ng yumao kong ina ang nasa garden na ito, dahil siya ang gumawa at naglagay nito. Ngunit ang mas lalong nagpaparelax sa akin ay ang rebultong makikita sa pinaka gitna ng hardin.

Isa iyong eksenang mahalaga at hinding-hindi ko makakalimutan. May dalawang tao doon, isang batang nilalahad ang kamay sa isa pang lalaking naka-upo. Ito yung tagpong nangyari sa amin ni Axel three years ago.

Maybe he doesn’t remember what happened back then, pero sa akin ay mananatili na iyon. Gustuhin ko mang ipa-alala sa kanya ang mga nangyari ay hindi ko na muna ginawa dahil alam kong mahirap ang pinagdadaanan niya ngayon.

Axel is in the state of depression right now at sana’y ma-over come niya iyon. I can’t bear to see him like this any longer. Ramdam ko ang sakit, lungkot at pighating nararamdaman niya ngayon dahil alam ko kung paano mawalan ng magulang.

Lucky me, na kahit nawala ang ina ko ay may ama parin ako kahit hindi kami masyadong nagkikita at nagkaka-usap. Muli kong iginala ang paningin ko sa kabuuan ng hardin at nilanghap ang sariwang hangin.

Biglang nag-vibrate ang phone na nasa bulsa ko. Kaagad ko iyong kinuha at tinignan kung sino. Tawag iyon na galing sa secretary ko. I answered the call “hello, Alcantara speaking” tumikhim muna siya bago niya ako sagutin. “Hello, sir” panumula niya “you will be having a emergency meeting right now. At exactly 12 noon” pagpapatuloy niya. Nangunot ang noo ko, para saan? At bakit parang agaran?

“And what’s the meeting all about?” Tanong ko sa kanya habang kunot ang noo ko. Muli siyang napatikhim, bagay na madalang o halos hindi naman niya ginagawa. “Just be here, sir” seryosong sagot niya bago niya putulin ang linya.

I immediately stood up at muling pumasok sa mansion. Pagkakita ko kay Tamara ay inutusan ko siyang kunin ang susi ng sasakyan ko. I took a quick shower at nagbihis ako.

Tight black pants na tunernuhan ko ng black suit at black leather shoes. After finishing, kaagad akong dumeretso sa kwarto ni Axel. Kumatok ako sa pag-asang pagbubuksan niya ako kahit alam kong malabo o hindi naman niya gagawin ngayon. Pagkatapos ng ikatlong katok at ipinihit ko ang door knob at binuksan ang pinto.

Tatawagin ko na sana siya pero pinigilan ko ang sarili ko nang nakita kong mahimbing na natutulog ang anghel ko. Lumapit ako sa gilid ng kama niya, pinagmasdan siya. Mugto at pula ang gilid ng kanyang mga munting mata. Ganun din ang kanyang ilong.

May mga basa pang guhit na tandang kakatapos lang niyang umiyak. Pinunasan ko iyon at dahan-dahang inilapit ang mukha ko sa kanya. Hinalikan ko ang noo niya at pagkatapos ang munti niyang mga labi.

Gumalaw siya kaya minabuti ko ng tigilan ang halik ko dahil ramdam ko ang pagka-galit ng bagay sa ibaba ko. “Bye, baby” sabi ko at inayos ang kumot niya at pagkatapos ay lumabas din ng kwarto niya.

Pagkababa ko ay kagyat na iniabot ni Tamara ng susi ng sasakyan. “Tamara, kayo na ang bahala kay Axel. Make him eat his foods, ilang araw ng hindi maayos ang pagkain niya” utos ko sa kanya “yes, sir” magalang na tugon naman niya. “Okay, I think I’m gonna be late because of my meeting, so pakainin niyo na narin siya ng dinner, sabayan ninyo siya para hindi siya nag-iisa” dagdag ko. Tango lang ang itinugon niya.

Binuksan ko ang sasakyan at kaagad na pumasok; at ini-start ang makina nito. Ilang sandali pa ay pinaandar ko na iyon at pumunta na sa kompanya ko.

…..

As soon as I got to the company ay nakita ko ang dalawang sekretarya ko na nasa may entrance, kapwa mga seryoso ang mukha. Ibinigay ko sa taga-park ang susi ng aking sasakyan at ipinapark iyon sa VIP parking lot na ako lang ang nakaka-gamit.

“What’s with this sudden meeting?” Salubong na tanong ko nang makalapit ako sa kinaroroonan nila. Nakita kong nagkatinginan ang kambal na labis na nagbigay ng pagkalito sa akin. What the hell is really happening?

“Sir, I think, you should see it yourself” sagot ni Austine. “The meeting is about to start, shall we go?” Tanong naman ni Justine. Tumango ako at nauna ng pumasok sa company ko . Nasa likuran ko lang ang dalawa.

Bawat madadaanan namin ay nakatingin sa amin at nagbibigay galang. Diretso lang ako sa paglalakad. “By the way, saan pala gagawin ang meeting?” Tanong ko sa kanila habang diretso lang ang tingin “Sir, sa executive room” magalang na sagot ni Austine. Tumango lang ako.

Nang nasa tapat na kami ng naturang room ay binuksan ng dalawa ang pinto. Pumasok ako at nakita ko na halos naroon ang stock holders, for real? Kaagad akong dumeretso at pumunta sa pwesto ko, ang CEO.

“Good morning, gentlemen” bati ko sa kanila. Bumati din sila at sinabihan ko na silang umupo narin. “So… what are we going to discuss, is this really urgent because you’re all present?” Tanong ko sa kanila. Ngunit wala ni isa man sa kanila ang sumagot. Pansin ko din na wala pa sa kanyang upuan ang vice president.

I was about to ask kung nasaan ang vice president ngunit ilang sandali pa ay muling bumukas at pinto at lahat kami ay napatingin sa taong pumasok doon. Nag-iba ang atmosphere sa loob ng room, maging ang mata ko ay nag-iba din ang tingin.

Kung ganun, siya pala… siya pala ang tumawag sa akin. Ang taong mortal kong kaaway…

“Gustave Salvatore”

Itutuloy…

Chapter 17

A/N: See the photo of The hot Gideon Reitherjude Alcantara “The Master” above.

Third Person’s

POV

Nakangisi ang binata habang nakatingin kay Gideon. Naka-suot ito ng kulay abong pantalon na hapit sa kanya, na tunernuhan ng parehong kulay na suit, at black shoes.

Taglay nito ang kakaibang aura na siyang naging dahilan upang tumingin ang lahat ng kalalakihan na nasa loob ng kwarto. “Good morning, gentlemen. I’m Gustave Salvatore, and starting today, I will be your new vice president.” Pagkasabi ay nagtuloy-tuloy ito ng lakad at umupo sa pangalawang pwesto malapit kay Gideon. Di alintana ang tingin na ibinibigay sa kanya ni Gideon.

Magsisimula na sanang magsalita ang presentor ngunit kagyat na tumayo si Gideon at humarap sa kadadating lang na binata “and how is that even possible?” Tanong nito. Humarap lang sa kanya ang bagong vice president at ngumisi. Naging dahilan iyon upang magtiim ang mga bagang ni Gideon.

Humarap si Gideon sa mga lalake na nasa loob ng kwarto at sinabing “Excuse us, gentlemen. The vice president and I will talk about some matters” pagkasabi ay tinapunan niya ng masamang tingin ang naka-upong binata at naunang lumabas.

Pagkalabas ay kaagad na sinalubong siya ng kambal na sekretarya niya “Kayo muna ang bahala sa kanila” pagkasabi ay tuluyan ng lumabas ang binata, kasunod niya din ang ikalawang presidente.

…

Pumasok sa kanyang office si Gideon kasunod si Gustave. Isa iyong malaking kwarto na may kulay abong pintura. Makikita sa loob nun ang isang mesang nasa tapat lang ng isang malaking dingding.

Naroroon din ang ilang mamahaling furniture, nagbibigay liwanag naman sa kwarto ang isang chandelier. At huli ay ang mga cabinet na maaaring lalagyan ng mga papeles at dokumento at ang mga upuang yari sa magandang uri ng balat ng hayop na may itim na kulay, akma lang sa taong gumagamit nito.

Nang marinig niyang naisara na ni Gustave ang pinto ng kwarto ay kaagad niya itong hinarap at binigyan ng masamang tingin.

Napangisi si Gustave sa inasal ni Gideon “Ow. Angry, are you? Haha, chill man” sabi nito na para bang nanunuya pa. Nagseryoso naman ang itsura ni Gideon “WHAT THE HELL ARE YOU DOING HERE?” Dominanteng tanong ni Gideon kay Gustave

Napa-iling lang si Gustave “As what I’ve said, I am the new vice president of this- your company” sagot niya sa tanong ni Gideon. “Oh, come on. How come? Mr. Dela Paz is not going to give his position to a person like you, that easily.” Tila naiinis na sabi ni Gideon.

Bumuntong hininga si Gustave “well, napapayag ko siyang ibigay ang posisyon niya” seryosong sagot ni Gustave, mas lalong tinignan ni Gideon ng masama si Gustave “oh, Jesus! And what have you done to make him surrender his position? Did you threatened him? What!?” Sunod-sunod na tanong ni Gideon kay Gustave.

“Woah, w-wait. And what’s the matter with you? You’re being nosy, you know” sarkastikong sabi ni Gustave kay Gideon. Sa pagkakataong iyon, lumakad ng mabilis si Gideon patungo sa binata at kinuwelyuhan niya ito, hindi pansin ang pagkaka-gusot na dinulot ng pagka-hawak niya sa pinong suot ng binata.

“I know a shit like you, Gustave. Alam ko kung paano ka maglaro, at sasabihin ko na sa’yo ngayon palang-” hindi na naituloy ni Gideon ang kanyang sasabihin dahil binaklas ni Gustave ang pagkakahawak niya sa kanya at nagsalita…

“Sasabibin na ano? Na hindi mo hahayaan ang mga gagawin ko? Haha, I don’t think so, Gideon. Sinabi mo na nga, kilala mo ako’t alam mo kung paano ako maglaro” sabi ni Gustave habang inaayos ang noo’y nagusot niyang kasuotan.

“Ano ba talagang pakay mo, huh!? Ano!?” Sigaw na tanong ni Gideon kay Gustave. Nang matapos na ni Gustave ang kanyang ginagawa ay umayos siya ng tayo at lumapit kay Gideon.

Tinignan niya ito sa mata at sumagot sa tanong “It’s easy as this…” sabi niya habang hindi nawawala ang tingin niya kay Gideon, kung may makakakita lang sa mga nangyayari ngayon sa loob ng kwarto ay tiyak na sasabihin nilang nag-aaway ang dalawang pinaka makapangyarihang tao. “I. WILL. GET. EVERYTHING. YOU. HAVE.” pagpapatuloy niya. Pagkatapos ay lumayo siya kay Gideon at tumalikod at dumeretso na sa may pintuan.

Tila nagulat si Gideon sa mga tinuran ni Gustave, pero sinikap niya paring ibalik ang kaninang matapang na anyo niya “AND. I. WON’T. LET. YOU. DO. THAT.” Tila matigas na sagot niya kay Gustave.

Sa pagkakataong iyon, humarap muli sa kanya si Gustave na naka-ngisi. “Let’s see, Alcantara” pagkasabi’y lumabas na ito ng pinto at iniwan ang binatang si Gideon na nagtatagis sa galit.

Padaskol niyang kinuha ang lalagyan ng mga lapis at ballpen at ibinato iyon ng ubod ng lakas sa pinto. Nagkalat ang mga panulat sa kwarto, kita din ang pagkasira ng lalagyan ng mga iyon.

Umupo si Gideon sa kanyang swivel chair at pilit na kinalma ang kanyang sarili. Huminga siya ng pagkalalim at pumikit ng sandali. “I WILL NEVER LET YOU GET WHAT I HAVE, MARK MY WORDS, ASSHOLE” Kalmado man ay ramdam na ramdam mo ang galit sa bawat salitang binitawan ni Gideon. Kita din iyon sa pagkaka-kuyom ng kanyang nga kamay.

…..

SAMANTALA ang binatang kalalabas lang sa kwarto ni Gideon ay mababakasan din ng matinding galit. Tila iba ang aura nito na siyang naging dahilan upang pangilagan siya ng bawat madadaanan niyang tao.

Ilang sandali lang ay kinapa at kinuha niya ang iphone niya at nagtipa doon. Sandali lang ay idinikit na niya iyon sa kanyang tenga. Sumagot mula sa kabilang linya ang isang boses ng babae. “Hello” bati ng babae mula sa kabilang linya.

Patuloy lang ang lakad niya, di pansin ang mga mata ng bawat empleyadong madadaanan niya ngunit tumigil siya sa mga benches na nakita niya, hindi man niya nakuhang ma-upo sa isa sa mga iyon. “It seems that the plan has begun” pagpapatuloy niya habang seryoso ang kanyang mukha “send me all the informations about Gideon Reitherjude Alcantara, as soon as possible” pagkasabi’y tinapos na niya ang tawag at inilagay nyang muli sa bulsa ng kanyang pantalon ang iphone.

Muli niyang ipinagpatuloy ang kanyang paglalakad “JUST WAIT AND SEE, GIDEON… I WILL SURELY GET EVERYTHING YOU HAVE” nakangising sabi nito at nagpatuloy pa sa paglalakad. Hindi nawala ang ngisi sa kanyang mga labi.

Ngisi na hindi nanaising makita nino man pagkat, kung iyo iyong makikita ay panganib lang ang siyang maari mong maisip.

Panganib…

Itutuloy…

Chapter 18

A/N: Hi, guys. I’m still searching para sa magpo-portray sa mortal na karibal ni Gideon na si Gustave Salvatore.

Axel’s

POV

I was woken up by the knocks on my door. Kaagad akong napatayo mula pagkakahiga ko at nagtungo sa pinto upang kaagad na buksan iyon. Pagbukas ko, nakita ko si Tamara na may dalang pagkain sa akin. Wala akong gana… kaagad na nasabi ko sa isip ko, pero kahit ganun ay pinapasok ko siya.

“Pasok..” sabi ko sa kanya at binuksan ko ng maayos ang pinto at bumalik sa kama ko. Inilagay niya ang dala niyang pagkain sa side table at itinali ang kurtina ng bintana ko, nagdulot iyon ng pagliwanag ng kwarto at napapikit ako dahil sa nasilaw ako.

“Axel… ayaw mo bang lumabas man lang? Pumunta sa garden? Kaysa magmukmok dito sa kwarto mo?” Tanong niya sa akin habang pinupulot ang mga damit ko na nagkalat sa sahig. Ang dumi na pala ng kwarto ko, what a shame? Sabi ko sa sarili ko. It has been hmmm, 2 weeks? No, almost 3 weeks na nakakulong ako sa kwarto kong ito. Napabuntong hininga ako.

“Axel, alam kong malungkot, masakit ang pinagdadaanan mo kahit hindi ako sigurado kung ano ang dahilan pero kailangan mo paring magpatuloy. Please? Hindi ka na namin maka-usap ni Isabel, nami-miss na din naming makipag-kwentuhan sa’yo.” ramdam ko ang lungkot sa boses niya habang sinasabi ang mga salitang iyon.

Napatingin ako sa kanya, ganun na ba talaga ang tagal ng pagmumukmok ko dito? Na kahit sila ay nami-miss din ako? Bigla akong nakaramdam ng guilt… What am I doing? I’m sure na kahit sina Dada at Nana ay ayaw na makita nila akong nagkakaganito.

Kung ganito ang nararamdaman nila Tamara at Isabel… P-paano… paano si s-si.. Paano si Gideon? Kaagad akong napatingin kay Tamara. “Tamara… n-nasaan si… nasaan s-si G-Gideon?” kita ko ang pagkagulat ni Tamara sa tanong ko, kaagad naman akong namula dahil doon. Ngumiti ang binibini at lumapit sa akin.

“Si Sir ba? may meeting, kanina pa siya umalis” hindi parin nawala ang ngiti niya, nalungkot naman ako sa sagot niya. Umalis na pala si Gideon. Napabuga ako ng hangin. “Ah, ganoon ba?” malungkot na sagot ko kay Tamara. Pero muli akong humarap kay Tamara at nagtanong “Pero, anong oras siya uuwi?” saad ko. “Sinabi niya na male-late siya ng uwi. Bakit?” sagot naman niya. Napatango ako at tumayo, diretso sa CR.

“Saan ka pupunta?” tanong niya sa akin “Sa C.R, maghihilamos” sagot ko sa kanya at pumasok na ng tuluyan. Nagsimula ako sa pagsisipilyo at pagka-tapos ay naghilamos na ako ng mukha. Lumabas ako ng C.R at nandun parin si Tamara. Kita ko ang pagkalito’t pagkabigla sa mukha nito… Napangiti ako.

“Paki dala nalang sa kusina ang pagkain ko, mauuna na ako” sabi ko ng naka-ngiti at tuluyan ng lumabas sa kwarto. Dinig ko pa ang pagsigaw niya sa akin.

…..

Tumingin ako sa orasan na nasa itaas ng ref sa kusina, alas kwatro na pala, ngunit kataka-takang ang liwanag parin, dapat kasi ay halos magdidilim na. Muli koing iginala ang paningi ko sa bawat bagay na madadaanan ko. Halos isang month na ako dito pero hindi parin ako sanay sa mga bagay (mamahaling bagay) na nakikita ko sa loob ng bahay-mansion pala na ito. Napa-kibit balikat na lang ako at naglakad papunta sa kusina.

Nang makadating ako doon ay nakita ko si Isabel na naglilinis. Nagulat ito pero nagawa parin akong ngitian, ngumiti din ako sa kanya. “Oh, buti naman at lumabas ka na ng kwarto mo. Ano’ng gusto mo, ipagluluto kita” maingganyong sabi niya sa akin. Ipiniling ko ang ulo “Salamat, pero hindi pa ako gutom, tyaka di ko pa nakakain yung pagkain na dala ni Tamara” sabi ko sa kanya “Hay! Naku, ikaw Axel, pinagod mo ako” biglang sabi ni Tamara na nasa likuran ko habang hingal.

“Eh? Bakit? Ano’ng nangyayari?” litong tanong sa akin ni Isabel, ngumiti ako “sabi ko kasi sa kanya, dalhin nalang dito yung pagkain, tapos tumakbo ako… eh napagod ata sa pagsunod” tumawa ako pagkatapos “Hayyy, ewan ko ba sa kanya, parang ang saya bigla” sabi ni Tamara pagkalagay sa mesa ng pagkain at dumeretso sa ref upang kumuha ng inumin.

“Ah, ano palang gagawin mo? Ayaw mo namang kumain eh” tanong sa akin ni Isabel “Ahmmm, gusto kong magluto” pilyong sagot ko sa kanya “Weh? Marunong ka?” tila nang-iinis na tanong ni Tamara “Oo kaya! Tinuruan ako ni…” bigla akong natigilan ng maisip ko na naman si Nana “Ni?” tanong ni Isabel “Ah, ni Nana. Tinuruan niya ako” sabi ko tyaka ngumiti. Ayaw kong maiyak, puro nalang ako umiiyak, this time, I want to smile. I want to live in the present, gusto ko na maging masaya sila kahit na hindi nila ako kasama, gusto ko na sa pamamagitan man lang ng pag ngiti ko ay sumaya sila kahit na nasa malayo sila.

Tumango ang dalawa “Eh, ano’ng iluluto mo?” tanong sa akin ni Isabel “Hmm, kompleto ba ang mga sangkap dito?” sabi ko sa kanila “Oo naman!” sabay pa nilang sagot sa akin. “Sige, magluluto ako ng fried garlic rice, tyaka hmmm… marunong ba kayong magluto ng Patatim? Yun kasi yung terno nun, hindi ko pa kasi kabisado masyado? Hehe” sabi ko sa kanila. Nagkatinginan sila at humarap sa akin “Oo, kami na bahala dun” ulit na sabay naman na sagot nila sa akin.

WE started to choose fresh ingredients and after nun, nagsimula na akong manghiwa. Kumuha ako ng isang onion at kalahati ng garlic at hiniwa ko iyon ng manipis, after ng mha yun, kumuha din ako ng ham at hiniwa ko into cubes. Busy din sila sa pagluluto ng Patatim.

Kumuha din ako ng green beans sa ref as well as dairy cream. Sunod kong kinuha ang rice, pati nadin ang in-can corn. Nga pala, di porke garlic rice ay garlic lang, idinagdag ko ang mga iyon para maging special. Nagsaing pala silang dalawa kanina kaso hindi man nagalaw, kasi umalis si Gideon dahil sa meeting, kaya yun nalang ang ginamit kong rice kaysa sa mag-saing pa sila ulit.

Nang masigurado kong ayos na lahat ng ingredients, nagstart na akong magluto. Ginisa ko ang bawang at sibuyas sa konting mantika na may dairy cream at pagkatapos ng paggisa ko ay inilagay ko ang ham then sunod yung beans.

Ng tama na ang lambot ay idinagdag ko ang mais at sumunod ang kanin. Konting halo pa at natapos ko na iyon. Kumuha ako ng plato at naglagay ng konti doon, ititira ko iyon kasama ng Patatim para kainin ni Gideon mamaya.

“Hmm, ang bango naman nyan” sabi ni Isabel. Ngumit ako sa kanya at sinabing “oh, luto na. Tara kumain na tayo” at inilagay ko na ang niluto kong garlic rice sa mesa.

Inilagay din nila ang Patatim at nagtimpla ng juice, after all the foods and drink is served… we started to eat.

Itutuloy…

A/N: One or two chapters pa ang gagawin ko na light and then, the coming chapters are going to be a bit heavy and dramatic. There will be some problems and fight scenes between the characters. Yun lang! Please… read, vote, and recommend.

Chapter 19

A/N: Ang mortal na kaaway ni Gideon… meet Sir Gustave Salvatore. See photo above.

A

xel’s POV.

YAWN

Tsk. Bakit ang tagal ni Gideon? I’ve been waiting here, for like 9 hours!? But still, wala paring Gideon ang nagpapakita sa akin.

Nakuha ng lamigin ng mga pagkaing tinira ko kanina para sa kanya, yup! Yung kaninang hapon, pero okay naman kasi inilagay ko naman sa ref.

Pero sa kasamaang palad, ang ininit ko kanina ay muling ng lumamig dahil, wala pa siya hanggang ngayon and I’m getting sleepy here.

Nasa may dining area ako ngayon at walang kasama, natutulog na kasi yung dalawa, at pinauna ko na sila. Nakakahiya naman kasi kung paghihintayin ko din sila. Narinig kong muli ang tunog ng orasan.

TICK TOCK TICK TOCK

Dahil doon, hindi ko naiwasang mapatingin sa irasan at ganun nalang ang pagkagulantang ko ng makita ko kung anong oras na…

12:00! For Pete’s sake!? Alas dose na!? Ano bang ginagawa ni Gideon at hindi pa siya umuuwi!? Ngayon palang ako naghintay ng ganito katagal! Tsk!

Tumayo ako at pumunta sa may lababo upang maghilamos. Inaantok na ako, pero gusto ko paring hintayin ang taong yun. Pasalamat siya at na-appreciate ko ang pag-aalala niya sa akin. Hmp! Dahil kung hindi, hinding-hindi ako maghihintay ng ganito katagal.

Pagkatapos ko’y gumawa na din ako ng kape, medyo adik kasi ako sa kape. I used to be scolded by Nana dahil sa kape, napapadami daw kasi ako ng inom ng kape. Hayy, I miss Nana as well as Dada. Pero okay na ako, I’m sure na kung nasaan man sila ay masaya sila.

Umupo na naman ako sa upuan ng dining table. Ang tagal niya. Kainis! Sinimulan ko ng inumin ang kape ko ng biglang may bumusina. Kaagad akong napatayo at nagpunta sa pintuan upang silipin kung siya na…

AT SIYA NA NGA! SA WAKAS!

Kaagad kong binuksan ang pintuan at patakbong pumunta sa gate. Ako nalang kasi ang gising sa bahay, natutulog na din kasi pati si manong guard, pinatulog ko na… hindi dahil tamad, dahil medyo may katandaan na.

Pagkabukas ko ng gate ay nasilaw ako ng ilaw na nagmumula sa sasakyan ng binatang tumubos, kumupkop, at nag-alaga sa akin. Kita ko din ang pagka-gulat ni Gideon at kaagad itong bumaba.

“Axel!” Sigaw nito pagkababa “ano?” Sagot na tanong ko sa kanya “what the hell are you doing!? Bakit gising ka pa!?” Tila alalang tanong nito “Ang O.A mo. Naghintay kaya ako” natatawang sagot ko. Kumunot ang kilay ng binata

“W-what do you mean? Bakit ka naghintay?” Muli na naman nitong tanong. “Kaysa magtanong ka dyan, bakit di mo muna kaya ipasok ang sasakyan mo? Bilis! Nilalamig na ako” sabi ko sa kanya, habang yakap ang sarili ko. “O-okay, pumasok ka na. Ako na ang bahala.” Sabi nito at kaagad na pumasok sa sasakyan. Ako naman ay kaagad na tumakbo papunta sa loob, diretso sa kusina.

…

Gideon’s POV

Pagbukas na pagbukas ng gate ay ganoon nalang ang gulat ko ng makita ko si Axel na nagbubukas ng gate. What the hell!? Kaagad akong bumaba sa sasakyan at tinanong kung ano ang ginagawa niya.

Sumagot ito ng naghintay daw siya. Kaagad na napakunot ang kilay ko sa sinabi niya. Sino ang hintay niya, o ano!? Kaagad naman itong sumagot ito at nagreklamo na kaysa daw magtanong ako eh ipasok ko muna ang sasakyan ko at nilalamig na daw siya.

This kid can be amusing, really. Kaagad akong sumagot at pinapasok na siya sa loob.

Pumihit naman ako ng lakad at muling pumasok sa sasakyan ko. Ipinasok ko ito at nang matapos ako ay isinarado ko na ang gate.

Nagmadali akong pumasok sa bahay at hinanap siya. Nakita ko si Axel na nasa kusina, at may ginagawa. Ano?

“Axel?” Tawag ko sa kanya. Humarap ito ng naka-ngiti “Hi! Wait ka lang” sabi niya sa akin. Tila na-estatwa naman ako sa inakto niya. Bihira lang ko lang siyang makitang naka-ngiti, at halos hindi na nang mamatay ang mga magulang niya.

“A-ano ba ang ginagawa mo?” Nauutal kong tanong sa kanya. “Ah, wala. Basta” tila pilyo nitong sagot. Napataas naman ako ng kilay. “Just wait. It’ll be done, very soon. Upo ka nalang dyan.” Sabi nito sa akin.

Tinanggal ko na ang coat ko at ipinatong iyon sa isa sa mga upuan. Sunod ko namang niluwagan ang neck tie ko at tinanggal ang mga butones sa mga pulso ng suot kong long sleeves at umupo, gaya ng sabi niya.

Ilang saglit pa ay may narinig akong tumunog. “Perfect!” Kaagad na sabi nito pagkatapos noon. Naka-amoy ako ng masarap ng amoy. “Ayan na! Kain na!” Masayang sabi nito sa akin at inilagay ang mainit na pagkain sa harapan ko.

“Niluto ko ang garlic rice at sila Tamara at Isabel naman ang sa Patatim” ngumiti siya pagkatapos sabihin iyon. “What’s the matter with you, Axel?” Tanong ko sa kanya habang may kinukuha siya sa ref. Juice.

Kumuha siya ng baso at naglagay ng juice doon at inilapag din sa mesa kasama ng pagkain. “W-well…” sabi niya “well, what?” Tanong ko sa kanya. Umupo siya sa tabi ko. “Well, I have realized na masyado akong nagkulong sa kwarto ko because of what happened to my parents at nakalimutan ko na may kasama ako…” panimula niya.

“Na may nag-aalala din sa akin… lalo na yung lalake, yung mismong kumupkop sa akin.” Malungkot na tumingin siya sa akin. Natigilan ako sa nakita ko. “Hindi ko na realize na, masyado na akong naging distant kina Tamara at Isabel… lalo na sa’yo.” Pagpapatuloy niya.

Tumikhim siya at inayos ang upo. “W-well, I can’t blame you kung maging distant ka sa akin, after of all the horrible things I have done to you-” hindi ko na natuloy nang takpan niya ng kamay niya ang bibig ko.

“W-wag mo ng sabihin” namumula niyang sabi sa akin habang takip-takip ang bibig ko. Inalis ko ang pagkakatakip ng bibig ko at hinawakan ang kamay niya. Na napaka lambot, daig pa ang kamay ng babae at hinalikan ang mga iyon. “G-Gideon…” tila kapos hininga nitong sabi sa akin.

“And I want you to know that I’m very sorry for that” sabi ko sa kanya. Yes, I really am sorry for that. Mas nauna pa ang init ng ulo ko kaysa unawain siya. I’ve been a jerk, a real jerk! “O-okay na… alam ko namang hindi mo intensyon yun, at nagalit ka lang. ’Di ba?” Sabi niya sa akin.

Ngumiti ako sa kanya “Of course, I really am sorry for that” sabi ko sa kanya. “So… what do we have here?” Sunod na tanong ko sa kanya “Ah, yun nga, nagluto kami nila Tamara at Isabel. Sabi ko kasi, magluluto ako as “thank you” ko sa mga taong nandyan para sa akin, at isa ka na sa mga iyon.“ Nakangiti niyang sagot.

Ngumiti ako “at ano naman ito? Mukhang masarap ah?” Nakangiti ko paring sabi sa kanya, I am happy. Okay na kami ni Axel, okay na kami ng anghel ko. “Garlic rice at Patatim. Magka-terno kasi ang mga yan.” Maenganyo niyang sagot sa akin. “Kain na”.

Pagkasabi niya noon ay sinimulan ko ng kumain. I can tell na kahit bata palang si Axel ay masarap na ang luto niya. The garlic rice is good, hindi maalat na parang alam na niya ang timpla noon pa man. At tinernuhan pa iyon ng Patatim. “Axel?” Nasa kalagitnaan ako ng pagkain ng maisipan kong tanungin siya “Axel?” Ulit na tanong ko, ngunit hindi parin siya sumagot.

Nang tignan ko siya ay natutulog na pala siya, naka-patong ang ulo niya sa mga kamay niya at naka-harap sa direksyon ko ang mukha niya. It was a real good view. Indeed, it is.

Binitawan ko ang hawak kong mga kubyertos at lumapit sa kanya “Axel…” sabi ko sa kanya, ngunit pumiling lang siya at hindi nagmulat, he must be tired. After all, naghintay siya ng matagal. Doon ko palang naisip na ako pala ang sinasabi niyang hinintay niya kanina. Natuwa ako dahil doon.

“You really amuses me, My Little Angel” sabi ko sa kanya habang naka-ngiti, if somebody sees me like this, I think he/she might think that I’m crazy. Well, I am. I am crazy because of him.

“I love you, Axel.” Pagkasabi ko noon ay idinikit ko ang mga labi ko sa malalambot at pula niyang mga labi.

Itutuloy…

Chapter 20

A/N: Your trio… See photo above.

HIS Master; HIS Slave

Chapter 20

[SPG]

T

hird Person’s

POV

Nagising ang binatang si Axel sa hindi pamilyar na kwarto. Iba iyon sa kwarto niya, it was more manlier than his room.

Naka pintura ito ng gray na may halong puti at itim. Malawak din iyon gaya ng sa kanya, kompleto ang mga appliances at may furnitures din.

Ngunit ang amoy… ano iyon? Sabi niya sa utak niya bakit ang bango?… bakit… bakit pamilyar? Pagpapatuloy niya.

He was about to stand and get out on the bed when somebody’s hand grab him. Sanhi iyon upang matumba uli siya at may madaganan.

Wait!? Muli niyang sabi. May kinapa siya. Ano iyon? Tila matigas, mainit, at tumataas-baba pa. Unti-unti niyang tinignan ang hinahawakan ng munti niyang kamay, only to see…

A stomach- but wait!? Kaninong tyan iyon? Unti-unti naman niyang inalis ang kumot na nakapatong sa kamay niya at ganun nalang ang pamumula ng mukha niya ng makita niya ang taong nagmamay-ari ng hinahawakan niyang tyan…

It was Gideon.

He is sleeping, handsomely sleeping. Ang maamo niyang mukha, mahahabang pilik-mata, matangos na ilong. Hayyy, this guy doesn’t even know that he looks like a God.

Bumaba pa ang tingin niya sa pula nitong mga labi… napakagat si Axel ng labi niya. Maganda din ang hubog ng kanyang mga panga, yung tipong, ang sarap halikan-wait? Halikan?

“Drooling?” Biglang narinig niya, nakita niyang naka-ngisi si Gideon habang nakangiti sa kanya, biglang nag-init ang mukha niya. This is embarrassing! Isip niya.

Kaagad na ipiniling ni Axel ang ulo niya sa kanyang naisip, inayos niya ang unan niya at pababa na sana siya ngunit bigla siyang nahila. Ilang saglit lang yun at yakap-yakap na siya ni Gideon.

“G-Gideon, ano ba? Bitawan mo ako” nahihiyang sabi niya kay Gideon. “Why? Ayaw mo na ba akong titigan?” Kahit hindi siya nakatingin ay alam niyang patuloy ang pagngisi ni Gideon “’Di ba, you’re intently looking at me a while ago? So…” magsasalita pa sana siya ngunit pinigilan niya ang bibig ni Gideon gamit ang mga kamay niya.

Ngunit bigla siyang nakaramdam ng basa sa palad niya, ano iyon? Bigla niyang inalis ang mga kamay niya, ngunit bigla naman iyong hinawakan ni Gideon at sinimulang halikan, hanggang sa dilaan.

Nakaramdam si Axel ng kakaibang sensasyon. “G-Gideon.. ha-mp!” Ungol ni Axel na pinigilan niya. Binitawan ni Gideon ang kamay niya ngunit kinabig naman nito ang baywang ng binata.

Ngayon, nakapatong na si Axel kay Gideon. “G-Gideon, wag m-muna… hmmm” sabi niya kay Gideon na patuloy nag paghalik sa leeg niya. “Why? Don’t you like it?” Tila nanunuksong tanong ni Gideon.

“Hmmm… haaa” patuloy na ungol ni Axel. “I’ll take that as a “no”? Hahaha“ sabi ni Axel. Napakapit si Axel sa mga matitipunong braso ni Gideon ng biglang diniinan nito ang halik sa leeg niya. “Gideon!” Sigaw ni Axel sa kanya.

Biglang tumigil si Gideon sa ginagawa niya “Okay, I won’t do you, but you have to be responsible for making me like this” sabi ni Gideon sa kanya. “W-what do you mean?” Takang tanong niya, ngumisi si Gideon sa kanya at kaagad na hinatak niya ang kamay niya.

Ilang saglit lang ay may naramdaman siyang matigas… mainit… at tumitibok na bagay sa palad niya. Kaagad na nanlaki ang mga mata ni Axel dahil doon. “This is happening because of you, so please, be responsible” sabi ni Gideon sabay kindat sa kanya.

Hindi siya manhid para hindi malaman ang gustong ipagawa ni Gideon sa kanya… ngunit paano niya gagawin iyon kung in the first place, ay wala naman siyang karanasan doon?

Tila nabasa naman ni Gideon ang isip ng binata kaya muli niyang hinapit ang baywang ni Axel at bumalik na naman sila sa kaninang pwesto nila. “Gideon…” alalang tawag niya dito “relax, honey. I’ll make the both of us in pleasure.” Sabi nito sa kanya at hinalikan niya ang noo ni Axel.

Biglang hinawakan ni Gideon ang pang upo ni Axel na siyang ikanasinghap nito “Gideon… sabi mo-” magsasalita pa sana si Axel ngunit pinigilan na siya ni Gideon “shhhh, don’t worry, I have one word” sabi niya.

Ilang saglit pa ang naibaba na ni Gideon ang suot na pajama ni Axel. Ramdam ni Axel ang init ng bagay ni Gideon dahil sa nagdidikit ang mga iyon.

Napa-singhap si Axel ng biglang dukutin ni Gideon ang kanya. “Hmmm” ungol niya ng sinimulan nitong galawin ang bagay niya. “Haaa” ungol naman ni Gideon.

Mas lalong nakaramdam ng sensasyon si Axel dahil sa maiinit na hininga ni Gideon na dumadampi sa tenga niya.

Halos naka-upo na si Gideon at naka-upo naman si Axel sa kanya habang naka-yakap. “G-Gideon… haaa” ungol na labis na nagugustuhan ni Gideon “you don’t know how badly I want to do you right now” sabi ni Gideon sa kanya.

Mas lalong bumilis ang pagtaas-baa ng kamay ni Gideon sa mga bagay nila “Gideon! Gideon! Haaaa” lalong mas gustong mamaluktot ni Axel dahil sa sensasyong nararamdaman niya dahil sa ginagawa ni Gideon.

“Just a bit more” malalim na sabi ni Gideon “I- hindi k-ko na kaya… ngh!” Hirap ma sabi ni Axel “okay, on the count of three…” sabi ni Gideon sa kanya. Ilang saglit lang at nanigas ang kalamnan ni Axel.

Ramdam ni Axel ang pagtibok ng bagay ni Gideon kasabay ng pagtibog ng kanya… ilang saglit pa ay naramdaman nilang pareho ang paglabas ng mainit na bagay na siyang dumeretso sa kamay ni Gideon.

“That was nice, Honey “ bulong sa kanya ni Gideon kasabay ng paglapat ng malalambot nitong mga labi sa noo niya. Tila nawalan siya ng lakas dahil sa nangyari sa kanila kaya yumakap nalang siya kay Gideon.

Naramdaman niyang binuhat siya ni Gideon ngunit hindi niya alam kung saan siya nito dadalhin. Nakapikit kasi siya dahil sa pagod na pagod siya dahil sa ginawa nila.

…..

Napadilat si Axel bigla. Paggising niya ay nasa kama parin siya ni Gideon. Napabuntong hininga ang binata. Bigla niyang naisip ang ginawa nila kanina ni Gideon at muli na namang namula ang mukha niya.

Ngunit teka? Nasaan si Gideon? Bakit parang wala siya dito? Tanong niya sa sarili. Tatayo na sana siya ngunit biglang bumukas ang pinto ng malaking kwarto.

Pagka-bukas ng pinto ay ganoon nalang ang gulat niya ng bigla lumitaw ang isang matangkad, matipuno, gwapo, at topless na lalake habang may dalang tray ng pagkain

Topless? Oo, topless at ang tinutukoy niya ay si Gideon. Presko itong tignan dahil bagong paligo. Amoy din niya ang pabango nito kahit malayo. Ganun din ang after shave niya. Ngumiti pa ito sa kanya at napangiti din siya.

He is

perfect!

Isip ni Axel. Well, saan ka nga naman makakahanap ng taong may ganitong hitsura? Gwapo, matangkad, matipuno, at walang ka ng masasabi pa.

Umupo si Gideon sa kama at inilagay ang tray ng pagkain sa harapan niya. “Kain na” masayang sabi nito sa kanya. “Ah?” Tila napatanga siya dahil sa ngiti nito “eat, Axel. And please, don’t do that or else…” sabi nito “or else?” Tanong niya sa kanya “or else, I am going to do and devour you until you pass out” seryosong sabi niya.

Napalunok naman siya dahil doon “anyway, eat your food and after that, take a shower” sabi niya, nangunot naman ang noo niya “bakit? May pupuntahan ba tayo?” Tanong niya dito

“Yup! I want to wind up” sabi ni Gideon. Napatango siya. Mabilis niyang kinain ang pagkain niya at kaagad na naligo at nagbihis.

Paglabas niya ay nakahanda na din si Gideon. Simpleng shorts at shirt lang ang suot niya at sapatos na binili sa kanya ni Gideon. Samantalang si Gideon ay naka khaki pants na cream ang kulay at naka polo shirt na asul at sapatos din.

A/N: Sorry, I am really bad at describing the clothes, but don’t worry, ii-improve ko pa oara sa inyo.

“Ready?” Tanong sa kanya ni Gideon, ngumiti siya dito at tumango. Pina-una na siya ni Gideon na lumabas ngunit nagpaalam muna siya sa dalawa niyang kaibigan na sina Tamara at Isabel.

Ilang sandali lang ay pumarada ang itim na Ferrari ni Gideon sa harapan niya. Lumabas mula sa driver’s seat si Justine at pinagbuksan siya ng pintuan, sa passenger’s seat.

Naghintay siya ng ilang sandali at muling bumukas ang pintuan ng driver’s seat. Pumasok mula doon si Gideon. “Ikaw nag magda-drive?” Tanong ni Axel sa kanya “Yup! Tayo lang dalawa sa araw na ito, sabihin mo lang kung saan mo gusto and we will go to those places” naka-ngiting sabi ni Gideon.

Napangiti si Axel kay Gideon “Okay, let’s go!” Masayang sabi niya. Gideon started the engine. Seconds later, the car started to run and the trip started as well…

Hindi alam ang mga panganib na nagbabadya sa kanila…

Itutuloy …

AUTHOR

Dear readers,

This story is basically a fiction. The following names of the characters, scenes, and actions are not true and made by the imagination of yours truly.

It is marked as MATURE because, it contains some words and scenes that are not appropriate for the minor readers.

Homophobic, judgmental, and anti-homosexuality kind people are not allowed to read this.

This story contains boy to boy relationship.

You are not forced to read it if you don’t want to but if you want to… READ AT YOUR OWN RISK!

P.S. Votes are highly appreciated!

HIS Master; HIS Slave Story of yourbitterman (BoyxBoy)

Chapter 21

Third Person’s

POV

Masaya ang dalawa sa kanilang byahe na hindi alintana ang kahit ano dahil sa saya na kanilang nararamdaman.

SAMANTALA…

“Sir, sisimulan na po ba namin?” Tanong ng isang lalake sa kabilang linya, hawak nito ang telepono sa kanang kamay samantalang ang kaliwa nama’y naka-patong sa baril nitong nakasukbit sa kanyang baywang.

“No, not yet. Let them have fun for now. “ Sagot naman ng kausap ng lalake. Hindi maalis-alis ang kakaibang ngisi sa pula nitong mga labi.

Gideon’s POV

I am happy, and so Axel. I still can’t believe that we’re okay now. I thought that, this day will never come but I was wrong, cause that day is now.

Axel has this genuine smile, the same smile he was wearing when I first saw him at the road where I was a mess. The smile that captured my whole being.

Come to think of it, I haven’t said to him where and when I first saw him yet. Well, I’m just going to tell him later.

We are now riding my Black Lamborghini and he wanted to go to mall, and it’s okay with me.

“Axel, what are you going to do when we get there?” I asked, eyes on the road. “Wala, gusto ko lang mamasyal…” sagot niya na parang nahihiya.

I turned my gaze at him and saw him blushing. I chuckled. “Is that the real thing that you want to do?” I asked teasingly.

“A-ah, o-oo. Yun lang! Y-yun lang” he immediately answered, hayyy, my cute little Axel.

“Okay!” I said and continued on driving.

NANG makadating kami sa mall, kitang-kita ko sa mga mata ni Axel ang tuwa. Ipinark ko lang saglit ang sasakyan ko at nang matapos ko itong i-park, kaagad na bumaba na kaming dalawa.

Pagpasok na pagpasok namin sa mall ay pinagtitinginan kami ng lahat. I can’t blame them though, nandito lang naman ang isa sa pinaka mayaman sa buong bansa.

Nang makita kong wala na sa tabi ko si Axel ay kaagad akong tumigil sa paglalakad. Dahilan iyon upang mabunggo siya sa likuran ko.

“Awww!” I heard him hissed. When I looked at him, he was touching his forehead. Such a cutie, I smiled.

“What are you doing at my back? Why don’t you walk beside me?” I asked him. Nang matapos na siya sa paghilot sa noo niya ay tumingin siya sa akin.

“Nakakahiya, tumitingin lahat ng tao sa’yo” he answered while pouting. He looked so damn cute that I wasn’t able to stop myself from kissing him.

It was a smack kiss though, “why did you do that!?” Tarantang tanong niya. “Did what?” Maang na tanong ko sa kanya.

“T-that, why did y-you k-kiss me?” Namumula na siya this time. It was my turn to look at him again and I bended to make a face-to-face.

“Well, it’s your fault.” I said, “and w-why? Why is-is it my fault?” He said, “cause you’re pouting and that’s so tempting.” I answered back and walk again.

This time, I pulled Axel beside me and we walk together. “Don’t mind them, they don’t have anything to do with us” I assured him. …

I looked at my watch to see that it’s 2 in the afternoon, so we decided that we’re going to watch a movie.

It was Axel’s choice, cause I’m not into this kind of stuff. He chose a Rom-Com movie. I even smiled when I saw him blushing before entering the cinema.

After we watched the movie, Axel told me that he wants to eat at this fast-food chain named Mcdo, so we went there.

He said all the foods he wants and I just let him. My boy is unexpectedly an heavy eater because he ordered a lot, while me, it was just a coffee.

Well, I don’t mind. It’s not like I’m poor, in fact, I can buy even this restaurant or the entire mall for good.

After eating, we decided to go on a walk to let what we ate down, though he was the only one who ate a lot.

“T-thanks for joining me” he suddenly said. I just looked at him and chuckled. “H-hey! Don’t chuckle, you’re making me conscious” he said while blushing.

“I just can’t help it, you’re cute.” This time, I’m smiling. Mas lalo siyang namula.

Axel’s POV

“T-thanks for joining me” I said while looking at my hands. I’m just grateful that he joined me. I heard him chuckled.

“H-hey! Don’t chuckle, you’re making me conscious” sabi ko, ramdam ko ang pag-init ng mukha ko. Damn it!

“I just can’t help it, you’re cute” he suddenly said and that made me blush like a girl, as in.

I looked at him and now, he is smiling. Kaagad naman akong napa-iwas ng tingin sa kanya.

I’m still not used to this kind of set-up, ewan. Ang gulo, di ko alam. Para akong babae! Kaasar!

“Saan mo pa gustong pumunta? We still have a lot of time” sabi niya while looking at the sky.

Halos mag-gagabi na pala, ngayon ko lang napansin. Saan ko nga ba gustong pumunta? Wala na akong alam puntahan.

What we did at the mall were fun, kahit na nung una, nakakahiya dahil naka-tingin lahat sa amin, particular sa kanya.

Well, I can’t blame them. Maka-kita ka ba naman ng ganito ka-gwapo plus kilala sa buong bansa.

Yes! Lately, nalaman ko thru T.V. that Gideon is one of the 5 richest people in the country.

Bali, siya ang una sa limang iyon. Pangalawa yata yung Gustave, tas Lust and yung dalawa ay hindi ko pa kilala.

Pawang galing sa mga prominenteng pamilya ang lima at hindi maitatangging lahat sila ay may itsura. Pero iba parin si Gideon. Basta! Mas lalo pa akong nahiya nang bigla na lang niya akong hinalikan. I swear, parang kakawala na yung mga paru-paro sa tyan ko when he did that.

Kumain din kami at nanood ng movie na I’m sure, ayaw niya. I mean, he was a serious type of person and yung pinapanood namin is Rom-Com, ’di ba?

Tas, ang takaw ko pa. Samantalang siya, kape lang ang in-order. But all in all, that was fun!

“Wala na, I had fun, really! That’s why, thank you very much, Gideon!” I said with my genuine smile.

Nang tignan ko siya, naka-tulala na siya. “Okay ka lang, Gideon? Gideon? Uy!” Tawag ko sa kanya.

“A-ah, yeah-yeah. I’m fine, of course” kaagad namang sagot niya. Napangiti nalang ako.

After naming maglakad-lakad, nag-aya na akong umuwi. I’m sure, marami pa siyang gagawing office works plus, I already had fun! Okay na yun, at least, sumama siya’t pinayagan pa niya ako.

Hindi na siya kumontra, he just nodded.

…

Mag-e-eight na siguro iyon nang makadating kami sa parking lot. Nagpasama pa kasi ako sa kanya na ibili kahit konting pasalubong man lang si Isabel at Tamara, pati na rin yung si Manong guard.

Nang malapit na kami sa sasakyan ni Gideon ay parang nakaramdam ako ng mga matang naka-masid sa amin. Peri di ko iyon pinansin.

I don’t want to ruin the day, for goodness sake! Sana wala lang ito.

“Axel, GET INSIDE NOW.” biglang untag ni Gideon. Nalito naman ako, pero sinunod ko siya.

Papasok palang ako ng sasakyan nang makarinig ako ng mga yapak papunta sa kinaroroonan namin ni Gideon.

Wag naman sana yung iniisip ko ang mangyayari.

Wag sana!

Itutuloy…

N/A: Guys, sensya na sa UD na ito. Medyo lame, ngayon palang kasi bumalik yung idea sa isip ko, plus matagal din since I last updated.

But anyway, BELATED MERRY CHRISTMAS AND HAPPY NEW YEAR to all of you.

The next chapter is going to be intense, I hope so but I will do my best to make the story more good and exciting.

P.S. comments and votes are highly appreciated.

-yourbitterman

Chapter 22

HIS Master; HIS Slave

Chapter 22

THE

MEETING

Third Person’s

POV

“G-Gideon…” nangangatog na sabi ni Axel. Hindi niya alam ang gagawin niya. Tila nagbalik ang mga panahon. Mga panahon na kagaya nito kung saan may mga dumukot din sa kanya.

“Just stay there, Axel. Ako ang bahala sa’yo.” Kalmadong sabi ni Gideon na nagbigay ng panandaliang ginhawa kay Axel. “Who the hell are you?” Tanong ni Gideon sa mga lalaking naka-suot ng bonnet.

Tila piping hindi naman sila sumagot sa tanong nito.

…

Dahil sa nasa kabilang parte ng sasakyan si Axel, hindi nakita ni Gideon na may lalake pa pala sa likuran ni Axel. Walang kaabog-abog itong hinawakan sa magka-bilang braso si Axel, sanhi upang matakot at sumigaw ito.

“G-Gideon! Gideon! Tulong!” Sigaw ni Axel. Nataranta naman si Gideon at tumakbo papunta sa pwesto ni Axel ngunit nakaka-ilang hakbang palang siya ay may humarang na sa kanya.

“Get the hell out of my way, you assholes!” Tiim bagang saad ni Gideon at nagpatuloy sa pagtakbo.

Sa isip ni Gideon ay ayaw na niyang mawala pa ulit sa piling niya ang binata. Hindi pa niya nasasabi ang dapat niyang sabihin, kaya hindi pwede. Hindi pa.

Nang makitang ayaw paring umalis sa daan niya ang dalawa ay wala nang nagawa si Gideon kung di ang lumaban.

Tila kagaya ng sa mga pelikula ang nangyari sa kanya. Naunang sumugod isa sa mga lalake at naiwasan niya iyon.

Sunod naman siyang sumuntok doon sa isa na poporma na sana. “Ugh!” Daing ng lalaking nasuntok niya sa mukha.

Susugod na sana ang nasa likuran niya ngunit kaagad niya iyong natunugan kaya mabilisang umiwas siya at inundayan ito ng sipa sa sikmura.

Bumagsak ang lalake sa sahig na namamaluktot sa sakit. “G-Gideon!” Sigaw parin ni Axel.

“Let go of him, you bastards!” Galit na sigaw niya. Nang masigurado niyang tumba na ang dalawa ay kaagad siyang tumakbo papunta sa kinaroroonan ni Axel.

Pagdating niya doon ay nakita niyang hawak-hawak ng dalawa pang lalake si Axel.

“Get your filthy hands off him, morons!” Nag-iba ang aura niya at naglakad siya patungo kay Axel.

Napapitlag man ang dalawang la lalake pero pinagpatuloy parin nila ang ginagawa. Bumitaw ang isa pagkaka-hawak kay Axel at sumugod kay Gideon.

Nang akma na niya itong susuntukin ay yumuko ng walang kahirap-hirap si Gideon at hinawakan ang braso nito at walang kaano-ano’y pinilipit ito.

“Hayop ka!” Sigaw naman ng isa pa kay Gideon nang makitang bumagsak ang kasamahan sa malamig na sahig at sumugod pero wala ding nagawa, pareho lang silang bumagsak kagaya ng mga nauna sa kanila.

“Huhuhu” narinig ni Gideon na umiiyak si Axel kaya kaagad na lumambot ang ekpresyon niya ay nilapitan ito.

Tila batang umiiyak at yumakap naman sa kanya si Axel. “It’s okay now, baby. You’re safe, because I will always protect you” sabi ni Gideon.

“Huhu. Huhuhu” patuloy na iyak ni Axel kay Gideon “hush, baby. It’s okay now” pag-sigurado ni Axel sa kanya.

…

SAMANTALA, sa hindi kalayuang lugar ay may nakatutok namang baril kay Gideon, tila isa iyong snifer.

“Now” hudyat ng isang baritonong boses sabay ngisi.

Ilang sandali lang iyon at bumagsak sa sahig si Gideon.

Axel’s POV

I was crying and then, all of a sudden, Gideon fell in front of me.

Nakita ko itong nawalan ng malay, tinignan ko kung may dugo ngunit wala. “Gideon, hey. Gideon” tawag ko sa kanya pero wala parin.

Bakit siya nawalan ng malay? Hindi naman siya patay, ’di ba? Nag-aalalang tanong ko sa sarili ko.

“Gideon, wake up!” Sigaw ko sa kanya. Patuloy lang ako sa pag-alog sa kanya hanggang sa may yabag akong narinig.

Tila papalapit iyon sa kinaroroonan namin ni Gideon. Kinabahan ako, paano kung isa pa pala iyon samga lalaking ito? Paano kung may gagawin siyang masama?

Unti-unting lumalakas ang mga yabag hanggang sa makakita ako ng paris ng mamahaling mga sapatos.

Kapwa iyong makintab, na alam na alam mong maayos at naaalagaan. Tumigil ang mga paa sa harapan namin ng naka-higa’t walang malay na si Gideon.

Unti-unti akong tumingala para makita ang isang lalake. Halos kasing tangkad siya ni Gideon, maayos at halatang mayaman din ito.

“So, you must be Axel, ne?” Tanong niya kasabay ng pag-galaw ng mga panga niyang perpekto ang pagka-kagawa.

“A-ah?” Tanong ko sa kanya. Ngumisi siya at tumingin sa gilid niya, sanhi upang makita ko ang matangos na ilong niya, ngunit sandali lang iyon dahil muli niyang ibinalik ang tingin sa akin.

“I asked, if you’re Axel” sabi niya bago inilgay sa bulsa ng itim niyang pantalon ang mga kamay. “Y-yes” sabi ko naman sa kanya.

“I see” sabi niya at ngumising muli. Tila may iba sa mga ngisi niya na naging dahilan upang mangilabot ako. Tila may panganib na dala ang presensya niya na nagsasabing layuan dapat siya.

“Don’t worry, Axel. I won’t do something bad. Not now. “ Sabi sabi niya sa akin na may diin sa dalawang huling salita.

“Are you the man behind this?” Kinakabahan man ay nilakasan ko ang loob kong magtanong sa kanya.

“And if I say yes?” Balik na tanong niya sa akin. Tila napipi ako ng sandali ngunit kaagad din akong nagsalita. “If so, why did you do this?”

Tila nag-iba ang aura niya ngunit kaagad niyang ibinalik iyon sa dati. Lumakad siya papunta sa akin at lumuhod.

Hinawakan niya ang baba ko at tinignan niya ako sa mata. “Why are you so dear to him, huh?” Tanong niya. Dahil sa nailang ako ay tumingin ako sa gilid ko.

Hindi ko kayang tignan ang mga nakaka-pasong tinging ipinupukol niya sa akin.

Bigla akong nagulat dahil sa ginawa niya. Lumapit siya at kinagat ang tenga ko na nagbigay ng kilabot sa akin.

Narinig ko siyang tumawa ng mahina bago sabihin ang sagot sa tanong ko sa kanya kanina.

“I am doing this because…” labis akong nagulat sa mga sinabi niya.

Nanlalaking mata niya akong binitawan at tumayo siya ngunit hindi parin umalis.

“That’s the reason, Axel. And mark these words I WILL DO EVERYTHING TO RUIN HIM; HIS LIFE, HIS BUSINESS, AND SPECIALLY THE ONE WHO’S DEAREST TO HIM.” Pagkasabi’y tumalikod siya at naglakad.

Ilang hakbang palang ay muli siyang humarap sa akin. “By the way, he is just sleeping. Don’t worry, after a few minutes, he’ll wake up. Bye, Axel… it was nice meeting and talking to you.” Yun lang ang sabi niya at patuloy na siyang naglakad.

Naglakad at iniwan akong tulala at nangangamba.

DIYOS KO, WAG SANANG MANGYARI

IYON

!

Itutuloy…

Chapter 23

Gideon’s

POV

Napabalikwas ako mula sa aking pagkakahiga at kaagad na nakita ang mukha ng isang anghel na nakatingin sa akin. It was Axel, with a worried look.

“Ngh!” I groaned as my head suddenly ached. “A-ayos ka lang ba?” Alalang tanong niya sa akin.

I immediately change my pained look to smile “yeah, I’m fine” I answered. I heard him sigh.

“What happened?” Tanong ko habang dahan-dahang tumatayo. “Bigla ka nalang bumagsak kagabi sa parking lot, mabuti nalang at nadala ko ang cellphone ko at natawagan si Tamara para magpasundo.” Sagot niya sa akin.

It was turn to sigh. The thing I remember is that, a group of men tried to get Axel and that’s all. I was lucky, Axel is still here, fine. I don’t know what I might do kung nakuha nila siya.

“I see” sabi ko nalang sa kanya. “Baby, can you leave me alone? I need to take my bath. I have work that I need to attend” sabi ko sa kanya, tumango lang siya sa akin at tumayo para lumabas.

Kaagad akong nagtipa ng numero sa phone ko, I need to secure Axel, dahil alam kong hindi pa iyon ang huli. Hindi pa. Pero hindi ko hahayaang mangyari pa ulit ang nagyari sa amin ni Axel kagabi. I won’t let anyone to take him away from me. Call me possessive or what, I don’t give a shit, all I care is the safety of Axel.

“Hello, Sir” kaagad na sagot ni Justine “I want you to send some of our men here to guard Axel, sumama ka na din” sabi ko sa kanya at kaagad na pinutol ang tawag.

Axel’s POV

I’m still worried about what happened last night and specially to what that man said to me. I decided not to tell it to Gideon because I know that he’s going to be bothered by that. I’m still lucky na hindi ako ipinakuha ng lalaking yun sa mga lalake na siya ding sumugod sa amin ni Gideon, I know that they’re connected to that man, who knows baka siya din yung leader nila.

Kanina, bago ko siya iwan, alam kong nag-aalala parin siya, alam ko iyon. Sa loob ng halos matagal na panahong inilagi ko dito kasama siya ay halos alam ko na ang ugali niya, kung mulungkot o masaya siya, at alam ko din kung may problema at nag-aalala siya.

Bumuntong hininga ulit ako, kaasar. Kaasar yung lalaking yun, sa susunod na makita ko siya, babayagan ko siya NG TODO.

I decided to get water pero laking gulat ko ng may makita akong mga unipormadong lalake sa labas ng kwarto ko. Hindi ko sila pinansin at nagpatuloy sa pagpunta sa kusina. Nadatnan ko doon sina Tamara at Isabel na nag-uusap.

“Hmmm, sino yung mga lalake sa labas ng kwarto ko?” Kaagad na tanong ko sa kanila. “Oh, Axel, gising ka na pala.” sabi ni Isabel “Hindi din namin alam, pagkagising namin ni Isabel, nandyan na yung mga yun” sabi naman ni Tamara.

“Baka naman si Sir yung nag-utos sa mga yan” biglaang sabi ni Isabel, tumingin lang kami ni Tamara sa kanya at tumango. Napabuntong hininga ako. Baka nga, baka si Gideon ang nag-utos sa mga yun, after all, di ko siya masisisi kung ayaw na niyang mangyari yung nangyari sa amin last night.

Kumuha nalang ako ng tubig sa ref at na-upo sa mesa. “May gusto ka bang kainin? Lunch time na pala” untag ni Isabel “Nahh, wala ako sa mood” sabi ko bago ko inumin yung tubig na kinuha ko. Tumango nalang siya.

This is going to be a nice day, nice day.

Gideon’s POV

I was busy checking all the documents when my telephone rung, I answered it and to my surprise, it was Gustave. “ Hello, Gideon.“ Kaagad na irita ang nanaig sa akin. “what is it?” kaagad na tanong ko sa kanya “Oh, relax, bro. I called to confirm if there will be a meeting tomorrow” sagot niya, hindi ko man kita ang mukha niya ay alam kong naka-ngisi ang gago. “Yes, and I hope that you’ll be there” sabi ko habang inihimas ang sentido ko.

“Of course, I will be there, bro” sagot niya, “If that’s all you want, I’m gonna hang up the phone… and by the way, don’t call me bro.” Hindi ko na hinintay ang sasabihin niya at ibinaba ang telepono, ayaw kong sirain ang araw ko dahil lang sa tawag niya.

Magpapatuloy na sana ako sa pagtingin sa mga dokumento nang biglang mag-ring ulit ang telepono. Yamot ko iyong sinagot “ANO? BAKIT NA NAMAN?” Inis na tanong ko. “A-ahm, s-sorry, busy ka y-yata, sige bye–” bigla akong kumalma nang marinig ko ang boses.

Napahimas ako sa ulo ko, Goddamn it! Kaagad kong idinaial ang number niya sa personal phone ko. It was Axel. Matapos ang tatlong ring ay sumagot ang anghel ko. “H-hello?” dinig kong sabi niya sa kabilang linya. “Hello, sorry for that, I thought it’s Gustave” paliwanag ko sa kanya.

“O-okay lang” sagot niya pagkatapos ng maikling katahimikan. “Bakit ka napatawag, hmm baby?” tanong ko sa kanya “well, kakamustahin sana kita, kung masakit pa ba yung ulo mo?” he answered with a small voice, kaagad na nanikip ang pantalon ko.

Yes, Axel has this effect on me. Na kahit boses palang niya ay nagiging ganito na ako. “Hmmm, is that all?” tanong ko pa sa kanya. “Hmm, o-oo” tipid na sagot naman niya, lihim akong napangiti sa pagiging pranka niya. Oh, my dear angel I said to myself. “Okay, then I’m hanging up the phone” sabi ko sa kanya.

I was about to end the call when he finally said the words I am expecting “Ah, ano… I-ingat ka, wag magpapagod… I-I” ngumisi ako “what is it?” pagmamadali ko sa kanya “Hmm, I-I” lalong naninikip ang pantalon ko sa naririnig ko “I LOVE YOU” and boom, it was heaven. “I love you, too Baby.”

I hanged the phone up and continued to what I am doing with a smile on my face. I love you, baby. I love you.

…

Lingid sa kaalaman ng dalawa, may mataman palang nakikinig sa kanilang dalawa. Mababakas sa mukha niya ang pananabik, galit, at tuwa. “I love you, huh? Let’s see” mga salitang sinambit niya na may kasamang ngisi.

Itutuloy…

Chapter 24 (part 1)

Axel’s

POV

I hanged the phone and sighed. Geez, up until now, I still am not used to saying those words to him. I mean, it’s only natural to say those words if you’re in a relationship, right? Pero bakit parang daig ko pa ang babae kung kiligin ako sa pagsasabi ng mga yun.

I’ve been with him for almost 5 months now. Yes, it’s almost 5 months, time truly passes by very fast. Sino ba naman ang mag-aakala na ganun na ako katagal sa puder niya. I mean, I was kidnapped then he saved me through buying my body.

Yes, we argued in the past, yet he didn’t let me go. Ganun niya ba talaga ako kamahal? I mean, it’s not like I am doubting his love (maybe lust) but I really don’t know the reason on why he loves me this much.

Inilagay ko ang phone ko sa side table ng kama ko at tumayo. “I guess, I should start getting used to this.” I said. Tumayo ako at lumabas sa kwarto ko.

Paglabas ko, nandun pa din yung mga taong naka-suit at may mga baril na hawak-hawak. Well, hindi ko masisisi si Gideon I mentally said.

Nag-decide nalang ako na tumuloy sa kwarto nila Tamara at Isabel.

“Oh, Axel. Anong sa atin at pumunta ka pa dito?” Tanong ni Tamara matapos kong isara ang pinto ng kanilang kwarto. Isa iyong simpleng kwarto. May mga bakanteng double-deck na kama dahil medyo may kalakihan din iyon.

Konti lang ang mga gamit; mga cabinets, lalagyan ng shoes at tsinelas, at iba pang simpleng kagamitan ng mga maids. Pero dahil silang dalawa lang ang nandito, may mga gamit din na hindi nagagamit.

Gideon once told me na kaunti lang ang staff niya ay dahil gusto niya ng privacy. Actually, halos wala man yatang sampu ang mga tao niya sa bahay–mansion pala. Silang dalawa daw ay talagang para sa akin, dagdag nalang talaga ang trabaho nila bilang taga-luto ng pagkain at paglilinis.

Sa loob ng limang buwan na pamamalagi ko dito, halos ka-close ko na lahat, Si Manong Temio, ang hardinero, kasama niya din ang asawa at anak niya na sina Aling Beth at Elen. Yung driver ni Gideon na si Mang Uste, yung guards na sina Mang Boy at Aling Edith.

Dagdag din yung kambal na secretaries ni Gideon na sina Austine at Justine at syempre sina Tamara at Isabel.

“Wala, gusto ko lang ng ka-kwentuhan. Medyo nakakabagot kasi mag-isa sa kwarto ko.” Sagot ko sa kanya at umupo sa ilalim ng double-deck na katapat ng sa kanila.

“Nakakabagot o miss mo lang si Sir?” biglang untag ni Isabel. I don’t know what happened pero feeling ko bigla akong namula sa sinabi niya.

“O-Oy! Wala a-akong sinabi ha!” Nahihiyang sabi ko sa kanya at yumuko. Geez!

“Okay, pero bakit namumula ka?” dagdag naman ni Tamara at umupo sa tabi ko.

“Hindi ako namumula!” Sabi ko sa kanya na parang bata. Mabuti pang hindi nalang ako nagpunta dito. Pinagti-tripan ako ng dalawang ’to.

“Joke lang, Axel. Ikaw talaga.” Sabi naman ni Isabel.

“Pero namumula ka talaga, promise.” bigla namang sabat ni Tamara.

Tumingin ako sa kanya, kita ko ang tawa niya na parang nanalo ng lotto.

“Hindi nga?” tanong ko bigla sa kanya. Tumango siya bilang sagot.

“Miss mo ba talaga?” tanong ulit niya sa akin. Bigla akong hindi makasagot.

“Hala! Miss niya nga si Sir. Oh my gosh!” Biglang sigaw ni Tamara at napatayo. “Miss na niya si Sir, miss na niya si Sir, miss na niya si Sir.” para siyang tanga at paulit-ulit na nagkanta. Sinabayan pa siya ni Isabel kaya mas lalo yata akong namula.

“at dahil dyan, tara sa kusina!” biglang sabi ni Isabel at hinatak ang kamay ko. Narinig ko nalang na sumigaw si Tamara ng “Oright! Let’s go!”

Geez! I have two crazy friends.

Gideon’s POV

“Okay, that’s all for today gentlemen.” Sabi ko sa kanila at unang tumayo. Kaagad akong dumeretso sa office ko para tapusin ang mga documents na dapat kong tapusin.

Niluwagan ko ang neck tie ko at umupo sa swivel chair ko. ’till now, hindi ako sanay na may isang Gustave Salvatore na gumagala sa opisina ko. I don’t know the reason why his father, my father’s best friend is sick but I have this feeling na dahil yon sa kanya.

Gustave and I used to be best buddies in the past until one day, nag-iba ang pakikitungo nito sa akin. I don’t know the reason back then but as days pass by, unti-unting napapalayo ang loob ko sa kanya, and then one day may nangyari.

It was an accident–no, it was a tragic day that he planned. Yes, tuso siya at hindi mo alam ang kaya niyang gawin. He killed my pet and what’s worse is, he killed his own mother. We were 18 years old that time.

Nasaksihan ko ang lahat, nasa bahay nila kami dahil nagkaroon ng emergency meeting non sina Papa at Tito tungkol sa business nila. Nasa may garden nila kami, I brought with me my pet and we were playing, dumating non ang Nanay niya at may dalang mirienda para sa amin.

Tita Myra, his mom, watched us as we play, pero hindi ko alam ang mga nangyari at bigla nalang akong nakarinig ng sigaw. It was Tita Myra who was screaming, sa harap niya ay si Gustave na may dalang kutsilyo, kita ko ang dugo na pumapatak doon.

Bigla nalang natahimik at nakita ko na nakahandusay na lang ang nanay niya sa damuhan, bigla siyang tumingin sa akin at sana’y sasaksakin na niya ko pero tumahol ang aso ko at yun ang pinuntirya niya, I screamed and screamed for help until Papa came.

Narinig ko pa siyang sumisigaw non bago siya tuluyang kunin ng Papa niya.

I suffered, nagkaroon ako ng trauma ng dahil sa nangyari and I isolated myself, nagkulong ako sa kwarto ng dahil sa takot, nagtagal iyong ng isang taon bago nawala. Paglabas ko sa kwarto ko ay nalaman ko nalang na wala na pala siya sa Pilipinas at idinala siya ng Papa niya abroad para ipagamot.

That’s the reason why Papa had the whole control over the company and he gave it to me right after he’s retired, but now, I am worried, worried na may gagawin ulit si Gustave laban sa akin para makuha ang kontrol ng kompanya and I will do everything para hindi iyon mangyari.

Bumalik ako sa realidad ng may biglang kumatok sa pinto ng office ko. “Come in,” sabi ko at ipinagpatuloy ang aking ginagawa. “Uhm, Sir. Mr. Salvatore wants to meet you.” sabi sa akin ng secretary ko na kumuha ng atensyon ko. Damn it, what the hell is he doing here?

Sasagot na sana ako pero bigla ay nakita ko nalang ang isang Gustave na nasa loob ng office ko. “Hi,” bati sa akin ni Gustave nang nakangisi. “Sir?” biglang sabi ng secretary ko, “it’s okay, leave us” sabi ko sa secretary ko.

“What brought you here?” tanong ko sa kanya nang maisara na ng secretary ko ang pinto. “Wala man lang bang kamusta? Kaagad yan ang tanong mo? Come on, para namang hindi tayo naging buddies.” maenganyong sabi niya sa akin.

“Spit it out, Gustave. Wala akong panahong makipag-kamustahan sa’yo” diretsong sabi ko sa kanya.

“Woah, why so cold?” natatawang tanong niya sa akin. Biglang tumahimik ang office at akala ko at aalis na siya pero nagulat ako nang bigla siyang umupo sa upuan na nasa harap ng table ko. He is impossible!

“Gustave, kung wala kang sasabihin, you can leave. I still have works to do.” sabi ko sa kanya ng walang tingin.

Chapter 24 (part 2)

A/N: Guys, sorry for the confusion but the real name of Axel is Ace AXEL Rodriguez. Nagkakamali lang talaga ako sa pagta-type nagagawang Alex, pero AXEL talaga siya. That’s all. (I will check the other chapters to make sure na mapalitan ang mga ALEX to AXEL. Sorry and thank you).

Gideon’s POV 

I looked at him and saw him smirked. Tsk, asshole.

I let him be there and continued to do my works. Para lang siyang tangang naka tingin habang naka-upo sa harapan ko.

I don’t even know why he’s doing this? Pinaglalaruan niya ba ako? Iniinis? O ano?

“How long do you plan on watching me as I do my work, Gustave?” I asked. Halos kalahati na ng mga dokumento ang natatapos kong pirmahan at i-review but still, nakatingin parin siya na parang walang kapaguran.

“Tsk!” I said and continued to do my work again. Hindi ko naman talaga siya mapipilit. Bahala siyang mapagod sa kakatingin sa akin.

…

Minutes have passed and I’m almost done with my work when he talked.

“Well, my dear buddy. I want you to know something —and when I say something, it will surely get your attention.” Sabi niya at biglang tumayo mula sa pagkaka-upo.

And as what he said, it really got my attention. Bigla din kasi akong kinutuban ng masama. This is the reason why I don’t like him here in my company.

“And what is it?” Mapanghamong tanong ko sa kanya. I saw him smirked, a devilish smirk that made me feel shiver.

“As we speak, here, at this moment…” sabi niya at bigla tumungo sa akin. Ngumiti pa siya, isang nakakatakot na ngiti.

“What is it!? Damn it!” Naiinis na tanong ko sa kanya.

“Your beloved someone is in danger. That’s what I wanted to say, Gideon.” Biglang dugtong na sabi niya.

“W-What do you mean?” Biglang kinabahang tanong ko sa kanya. Bigla ko ding nabitawan ang sign pen na hawak-hawak ko.

“It’s simple as that. Well, if you’ll excuse me.” He said and stood up straight. I know there is something. And I am feeling bad at it.

“Gustave, what do you mean?” Nanginginig man ay hindi ko ipinakita iyon sa kanya.

“Find it out yourself, Gideon.” Yun ang huling sabi niya bago tuluyang lumabas sa kwarto ko. Leaving me shaking.

“Shit!”

Third Person’s POV

NASA kusina ang tatlong magkakaibigan. Nagluluto si Isabel ng pagkain na ini-request ni Axel sa kanya.

“Sandali na lang ito. Tamara, serve mo na yung juice natin.” Sabi ni Isabel kay Tamara habang inihahalo ang iniluluto niya.

“Okay, got it.” Malugod naman na sabi ni Tamara at sinimulang gumawa ng jucie para sa kanilang tatlo.

“Ako na ang kukuha sa mga baso.” Sabi naman ni Axel na tumayo mula sa pagkaka-upo sa isa sa mga upuan.

“Sige.” Sabi naman ni Tamara.

Kukuha na sana si Axel ng mga baso sa divider nang biglang makarinig siya ng putok ng baril.

Sunod-sunod na mga putok iyon na naging dahilan ng pagkatakot nilang tatlo.

“A-Ano yon?” Natatakot na tanong ni Tamara na napatigil sa pagbuhos ng powder juice.

“Hindi ko alam…” tugon naman ni Isabel na pinatay na ang stove.

BANG!

BANG!

BANG!

“Kyaaaa!” Napasigaw na si Tamara ng dahil sa takot, ni hindi na niya namalayan na nabitawan na niya ang kutsara na ipinanghahalo niya.

Hindi man nila alam ang mga nangyayari ay minabuti ni Axel na payukuin sila.

“Relax lang, may mga tao si Gideon na nagbabantay sa akin.” Matapang na sabi ni Axel habang nakayuko sila.

“P-Pero paano kung…” hindi na naituloy ni Isabel ang sasabihin nang makarinig ulit sila ng putok ng baril.

BANG!

BANG!

BANG!

“Dyos ko! Wag mo muna kaming kunin ngayon.” Naiiyak na pagsusumamo ni Tamara habang ipinagdidikit ang kanyang mga kamay.

“Huhu-” Biglang napahinto sa pag-iyak si Isabel ng biglang may marinig sila na kaluskos sa kusina.

No! This can’t happen. Sabi ni Axel sa kanyang sarili.

Sisilip na sana siya ng biglang may tumungong bala ng baril sa mesang pinagtataguan nila.

Nakarinig pa sila ng mga palitan ng putok ng baril hanggang sa may patakbong yabag ang narinig nilang papalapit sa kanila.

Kinapa ni Axel ang ano mang bagay na nasa itaas ng mesang pinagtataguan niya.

Nang may makapa siya ay kaagad niya iyong kinuha upang gawing panlaban. Maliit man ang tyansa na makalaban ay dapat niya paring sumugal.

Unti-unting lumilinaw ang mga yabag hanggang sa tumigil iyon. Tumingin si Axel at handa na sana niyang ipalo ang hawak niyang bagay pero natigilan siya.

“Come with us, now.” Ma-autoridad na sabi ni Justine. Oo, tama si Axel. Isa siya sa kambal na sekretarya ni Gideon.

Biglang napanatag ang loob ni Axel ng makita niya ang lalake. Walang pag-aalinlangang sumunod sila sa lalake.

“A-Ano ang nangyayari?” Tanong ni Axel kay Justine habang dahan-dahan silang naglalakad, maingat ang bawat galaw nila.

“I will explain it after we leave this place. Naghihintay na si Austine sa labas ng mansion.” Walang tingin na sagot ni Justine sa kanya.

Tango nalang ang nagawa ni Axel.

“Dumaan na tayo sa likod, may daan doon na diretso sa gate. Make your steps quiet.” Bulong pero malinaw na sabi ni Justine sa tatlo.

Dahil sa takot ay tumango nalang ang tatlo sa sinabi ng lalake.

Mula sa kusina ay imikot sila upang makapunta sa likuran kung saan may pinto.

Nauuna sa paglalakad si Justine, kasunod naman ang tatlong pawang takot at kinakabahan sa biglaang pangyayari.

Huminto saglit sa paglalakad si Justine upang tignan kung may tao sa labas ng pinto ngunit dahil dun, nabunggo sa likod niya si Axel.

“Awww…! Sorry, di ako nakatingin.” Pahumanhin ni Axel sa lalake habang hinihimas ang noo niyang nabunggo.

“It’s okay.” Tipid namang sagot ng lalake sa binata. “Let’s go.” Dagdag pa nito ng masigurado niyang wala ng tao sa labas.

Muli ay nauna si Justine sa paglabas habang hawak ang baril niya bilang sandata sa maaaring masalubong na kalaban.

Ilang lakad pa ay natanaw na ni Justine ang gate ng mansion. “We’re almost there, come on let’s hurry.” Sabi ni Justine sa tatlo.

“O-Okay, sige.” Matipid at takot namang sagot nilang tatlo na nagsabay na ng dahil sa takot.

Malapit na sana sila sa gate at halos makakalabas na nang biglang may putok na umalingawngaw sa lugar.

“Kyaaaa!” Tili nila Tamara at Isabel ng dahil sa pagkabigla’t pagkatakot. Napadapa na rin sila ng dahil doon.

Sa kabilang banda naman ay naging alerto si Justine sa nangyari. Kaagad niyang tinignan kung nasaan ang nagpaputok at itinapat doon ang hawak niyang baril.

“It’s okay, tayo na bilis!” Matapang na sabi ni Axel habang itinatayo ang dalawa.

“Huhu, ayaw ko na ito. A-Ayaw ko pang mamatay. Huhu” naiiyak sabi ni Tamara habang si Isabel naman ay parang mawawalan na ng pag-asa.

“Malapit na tayo, tayo na kayo. Bilis!” Dagdag naman ni Axel. Tumango ang dalawa at nagmadaling tumayo mula sa pagkakadapa.

BANG!

Isang putok na nagmula kay Justine ang kumuha ng atensyon nilang tatlo. Nang tignan nila ang direksyon nito ay may nakita na silang mga lalake, tiyak si Axel na hindi ito ang mga tao ni Gideon.

“Mauna na kayo, pipigilan ko sila. Go, now!” Utos ni Justine kay Axel.

“Hindi, tara na! Sumama ka na!” Todo ang iling ni Axel habang sinasabi ang mag iyon kay Justine.

“No, you should be safe! Mauna na kayo, naghihintay na si Austine sa labas.” Ang sagot naman ni Justine.

Wala nang nagawa si Axel kundi ang sumunod sa lalake. Nauna silang pumunta sa gate upang lumabas.

Nakalabas na ang dalawang babae sa gate nang biglang may marinig na namang putok ng baril si Axel.

Nang tumingin siya sa lalake ay nakita niya itong nakaluhod na habang hawak-hawak ang kanang binti na may tama.

Tatakbo na sana siya nang… “Axel! Tara na, sinabi niya iyon.” Sigaw ni Tamara habang malapit na siya sa sasakyan.

“Hindi, mauna na kayo! Kailangan ng tulong ng lalakeng iyon.” Sagot naman ni Axel sa babae. “Sige na, mauna na kayo. Ako na ang bahala!” Matapabg na dagdag pa niya.

“P-Pero…” protesta naman ni Tamara. Umiling nalang si Axel at ngumiti. Napaiyak nalang ang babae at nauna nang sumakay sa sasakyan.

Mag-iingat ka Axel . Sabi ni Tamara bago punasan ang luhang pumatak sa mga mata.

Itutuloy…

Chapter 25

Third Person’s POV

Hindi alam ang gagawin ni Gideon nang makalabas si Gustave sa opisina niya. Kaagad niyang hinanap ang kanyang iphone at itinipa ang numero ng telepono sa mansion.

“Come on, answer it!” tiim bagang sabi niya habang paikot-ikot sa harapan ng kanyang mesa.

Ngunit ilang ring na ang natapos, maging ilang ulit na rin siyang tumawag ay wala paring sumasagot. “Damn it!” sabi niya at kaagad na inilagay sa bulsa ng kanyang pantalon ang iphone. Hindi na niya nagawa pang tapusin ang kanyang trabaho dahil kaagad niyang kinuha ang susi ng kanyang sasakyan at lumabas sa opisina.

…

SA KABILANG BANDA…

Bumalik ang binata upang saklolohan si Justine na noo’y nakadapa ng dahil sa tama ng kanyang kanang binti.

“I told you to leave, why are you so stubborn!?” Napipikang sabi ni ?Justine kay Axel.

“Shut up! Tinutulungan ka na nga eh.” Parang walang takot namang sagot ni Axel kay Justine, di alintana ang mga armadong lalake na nasa harapan nilang dalawa.

Inilagay ni Axel ang kanang braso ni Justine sa kanyang balikat at sinubukang itayo ito ngunit dahil sa liit ng kanyang katawan, isama na din ang medyo may kalakihang katawan ni Justine, ay bumagsak ulit sila.

“Ugh!” Daing ni Justine nang bumagsak silang muli sa sementadong sahig. “Sige na! Iwan mo na ako!” pilit na utos ni Justine sa binata ngunit umiling lang si Axel dito.

Itatayo na sana ni Axel ulit si Justine ngunit nakadama siya ng kung anong bumaon sa batok niya.

“Ngh!” Daing niya at dahil doon ay nabitawan na niyang tuluyan si Justine. Kinapa niya ang matulis na bagay na bumaon sa batok niya bago siya napaupo sa sahig. Nang makita niya iyon, isa iyong karayom na may kulay asul na plastic na parang lalagyan ng kung anong likido.

“A-Ano ito?” Tanong niya bago nakadama ng antok. Unti-unting bumibigat ang pakiramdam niya, kasunod non ay ang pagbitaw niya sa karayom na hawak, hanggang unti-unti na ding umikot ang paningin niya.

“Axel! Axel! Axel, wake up! Damn it!” dinig niya pang sigaw ni Justine bago bumagsak ang ulo niya sa sahig at tuluyang magdilim ang paningin niya.

…

KABA AT TAKOT…

yan ang nararamdaman ni Gideon habang pinapatakbo ang sasakyan niya patungo sa mansion. Ginamit niya ang itim niyang Ferrari, dahil customized iyon at pinalagyan niya ng turbo.

“Wait for me! Fuck!” Sabi niya at muling pinaharurot ang sasakyan niya.

…

Dalawang oras ang inabot bago tuluyang makadating si Gideon sa mansion niya. Mabilis niyang ipinarada ang sasakyan nang makarating siya sa harap ng mansion. Hindi niya alintana kung masira ang mga gulong ng sasakyan niya na nag-iwan ng itim na mga guhit sa kalsada.

Patakbo siyang pumasok sa gate at ganun nalang ang gulat niya nang makita ang mga naka-itim na lalake na naka-handusay sa sahig.

Ilan sa mga iyon ay ang mga tauhan niya na ginawa niyang bantay ni Axel at ilan na hindi niya kilala.

Papasok na sana siya sa loob  ng mansion nang may marinig siyang daing, galing kay Justine. Mabilis niayng dinaluhan ang lalake at iniupo iyon.

“What happened?” Tanong niya nang masiguradong ayos na ang upo nito.

“Sir…” sagot ni Justine habang kinakapa ang pag-hinga niya.

“What!? What happened here? Who are these people!?” Tanong ni Gideon sa kaibigan.

“They attacked us, Sir.” sagot ni Justine. “There were too many of them, that’s why this happened, Sir.” dagdag pani Justine, pagkatapos ay dumaing at hinawakan ang binti niyang may tama.

“W-What about Axel? W-Where is he?” sunod na tanong ni Gideon sa kaibigan. Hindi makasagot si Justine at tanging titig lang ang ipinukol kay  Gideon.

Mabilis na kinuwelyuhan ni Gideon si Justine at nagtanong “Where is he!?” sigaw niya sa kaibigan. “Where is he!? Where is Axel, damn it!!!!” dagdag pa nito.

“He was taken.” tipid na sagot ni Justine.

He was taken, tatlong salita tila gumunaw sa mundo ni Gideon. Parang nawalan siya ng lakas at nabitawan niya si Justine.

“I’m sorry, Sir. It was my fault.” sabi ni Justine, habang nakayuko parin.

“No. This can’t be happening! No!” Parang hindi makapaniwalang saad ni Gideon.

“No. No. No.” sabi ni Gideon at hinilamos ang mga palad sa kanyang mukha. Daig pa niya ang nawalan ng lahat sa buhay. Hindi siya makapaniwala sa nangyayari ngayon.

Ilang saglit ay natahimik sila na siya namang binasag ng tunog ng cellphone na narinig nila.

“Whose phone is that?” Tanong ni Gideon. Napatayo na siya.

Kring! Kring! Kring!

Ilang ulit pa iyong tumunog hanggang sa malaman ni Gideon at malapitan ang pinanggagaliangan ng tunog na iyon.

Kaagad niya iyong kinuha sa loob ng suit ng lalakeng hindi niya tauhan. Mabilis niyang tinignan ang screen ng cellphone, hindi pansin ang dugo na naroroon. Nang matignan niya ang screen ay numero lang iyon ngunit kaagad niyang pinindot ang answer button.

“H-Hello…” si Gideon ang unang nagsalita.

“Hi, buddy!” tinig na naging dahilan ng galit ni Gideon. Hindi man niya kita ang mukha ng nasa kabilang linya ay sigurado siyang ang taong kinaiinisan niya ang taong kausap niya.

“Did you like it, uhm?” Tila nanunudyong tanong ng nasa kabilang linya.

“Damn you! why did you do this?” tanong ni Gideon.

“Hmmm, for fun. I guess? HA HA HA HA HA HA!!!” sagot ng taong nasa kabilang linya.

“Wala kang kasingsama, halimaw ka!” sigaw na sagot naman ni Gideon, nagkaroon  na ng dugo ang isa pa niyang kamay ng dahil sa matinding pagkakakuyom nito ngunit parang wala man ito sa kanya.

“I know, I know. Thanks for reminding me, buddy.” muling sagot ng tao sa kabilang linya.

“Where is he? Where is Axel! Don’t you dare lie to me cause, I know that you have him.” diretsong tanong ni Gideon dito.

“Well, he’s fine. Axel is quite beautiful, isn’t he?” tanong naman ng tao sa kabilang linya. “I’m not surprised that you like him” dagdag pa nito.

“Don’t you dare lay your hand on him!” galit na sigaw ni Gideon sa telepono na akala mo ay kausap talaga niya ang tao.

“Owwww, let me think first.” muling sagot ng tao sa kabilang linya.

“Damn you! What do you want? I will do everything, just don’t do anything on him.” tila nakikipagsugal na mungkahi ni Gideon sa kausap.

“Very well then, meet me at the roof top of your company tomorrow. At exactly 12 midnight. Don’t you dare bring any man with you or else, I’ll kill Axel.” yun ang sabi ng kausap ni Gideon bago niya patayin ang tawag.

“Damn it! Bullshit! Fuck it! AAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAH!” sigaw ni Gideon.

“Sir, who was that?” tanong ni Justine sa kaibigan nang makatayo na siya.

“I’m certain that it was Gustave. I know his voice very well, he have Axel as well.” sagot naman ni Gideon sa kaibigan bago ibato nag hawak niyang cellphone.

“What will you do now?” tanong muli ni Justine.

“I will do as he say. Alam kong kaya niyang kitilin ang buhay ni Axel sa isang pitik lang ng kanyang kamay.” sagot ni Gideon bago luwagan ang neck tie niya. 

“but—” hindi na naituloy ni Justine ang protesta niya nang magsalitang muli si Gideon.

“No buts, Justine. At wag kang sasama sa akin bukas. I WILL FACE HIM, MYSELF.” madiing utos ni Gideon “and make sure you clean this mess as soon as possible.” dagdag pa niya.

“Yes, Sir.” tanging sagot nalang ni Justine sa kaibigan.

I will face him, myself and I will make sure that no one is going to be killed by him this time sabi ni Gideon sa sarili bago pumasok sa mansion.

“Wait for me, Axel. Wait for me my Angel.”

Itutuloy…

Chapter 26

A/N: Yaay! 2 more chapters at Epilogue na!

Gideon’s POV

“Is the company settled?” I asked Justine as soon as he entered my office. We are now at the company. Inutusan ko siya na siguraduhing walang tao sa araw na ito. Yes, today is the day that I’m going to meet Gustave.

“Yes, Sir. They were confused at first but they did as you asked.” Justine answered, I nodded. I can’t afford na may madamay ni isa sa mga empleyado ng kompanya kaya minabuti ko na wag muna silang papasukin ngayon.

“Okay, what about the men?” tinutukoy ko ang mga tauhan ko, sigurado kasi akong hindi sila pipirmi ngayong nalaman na nila ang nangyari sa mansion.

“It’s okay, too. Sir.” magalang naman niyang sagot.

Tumango ako at tumayo. Hindi ako mapakali, hindi hanggat hindi ko nakikitang nasa maayos na kalagayan si Axel.

…

10:30 PM

Halos kalahating oras nalang ay makikita ko na siya. Mas lalo yata akong hindi mapakali.

Ngayong gabi na matatapos ang lahat, at sisiguraduhin kong pagkatapos ng gabing ito, wala nang mauulit pa.

Dumiretso ako sa roof top kung saan mangyayari ang pagkikita namin at gaya ng sabi niya, ako lang mag-isa ang pumunta.

Iniwan ko sa ground floor si Justine upang magbantay. I can’t afford na maburilyaso ang napag-usapan. Maaring malagay sa panganib ang buhay ni Axel kapag nagkataon.

10:50 PM

Sampung minuto nalang ay oras na. Kaba at pananabik ang aking nararamdaman. Para akong tangang paikot-ikot sa malaking espasyo. Naka-ilang buga na ako ng hangin.

“Damn it, I want to see him!” sigaw ko.

Ilang sandali pa ay nakadinig ako ng tunog na nanggagaling sa isang chopper. They’re here . Sabi ko sa sarili ko at umalis sa gitna ng roof top dahil alam kong doon lalapag ang chopper.

Unti-unting bumaba ang chopper, pagkatapos ay unti-unti ding humina ang tunog na nagmumula doon, kasunod noon ay ang pagtigil ng elecy nito.

Bumukas ang pinto nito at doon ay nakita ko si Axel na may takip na tela sa bibig habang tigmak ang mga luha na umaagos mula sa kanyang mata.

Nang makita niya ako ay nanlaki ang kanyang mga mata at lalong naiyak. Shit! Lalapit na sana ako sa kanya ngunit pinigilan ako ni Gustave gamit ang mga kamay niya.

“Uh-oh, not yet.” sabi niya at lalong inilapit sa kanya si Axel. Kita ko pa ang pagpupumiglas nito sa kanya.

“What do you want, Gustave?” diretsong tanong ko sa kanya. I want this to be done, immediately.

“Men, hold Axel for a while.” Utos nito sa mga tauhang kasama niyang bumaba. Armado ang mga ito kaya alam ko na makukuha talaga ni Gustave ang gusto niya bago matapos ang gabing ito.

“Well, well, well.” sabi niya pagkatapos ibigay sa mga tauhan niya si Axel.

Hindi ko na kinailangan na lumapit pa sa kanya dahil siya na mismo ang lumapit sa akin.

“What do you want, Gustave? Tapusin na natin ito.” Napipikang sabi ko sa kanya. Naikuyom ko na ang mga kamay ko dahil sa poot at inis.

“Relax, Gideon. Kadarating lang namin, tapos gusto mo na kaagad matapos? That’s rude, you know?” pagkasabi ay tila umakto pa itong nasasaktan. I really want to punch you, asshole! I mentally said to myself.

“I’m not being rude, I just really want this to be done as soon as possible.” tipid na sagot ko sa kanya.

“Okay, if that’s what you want.” kaagad na sagot niya, napatingin lang ako sa kanya.

Ipinitik niya ang kanyang kamay at kaagad namang lumapit ang isa sa mga tauhan niya may dalang isang folder. Kumunot ang noo ko.

“Ano ito?” tanong ko matapos ibigay sa akin ng tauhan niya ang folder.

“Read it, Gideon and we will be done.” sagot niya at ngumisi. Kaagad ko naman iyong binuksan at binasa ang nilalaman.

Napatanga ako sa nilalaman ng folder. This is impossible.

““What the hell is this!?” pasigaw na tanong ko sa kanya.

“Kung ano ang nabasa mo, yun na yun, Gideon. don’t tell me, you don’t understand it?” tila nanunuyang tanong niya sa akin at pagak na tumawa.

“but-” hindi ko na naituloy ang sasabihin ko ang sumabat siyang bigla.

“but? But what, Gideon? Now, it’s very easy. All you need to do is sign those papers and I’ll give Axel to you and then we’re done.” tuloy-tuloy na sabi niya “now, choose. What would it be?” dagdag pa niya.

DEMONYO, yan ang maitatawag ko sa kanya. Wala siyang kasingsama.

Bigla akong pinanghinahan. Sinasabi ko na nga ba na gagawin niya ang lahat para lang makuha ang kompanya at mukhang magagawa na nga niya.

The papers say that, I need to turn over the whole control of the company to him in exchange of Axel. Hindi ko ito napaghandaan. Hindi ko naisip na kaya niyang gawin ang ganitong bagay.

Wala na ang batang nakilala ko, nag-iba na siya. Ibang-iba. Sa isang iglap lang ay nagawa niya ang ganitong bagay. Wala na, wala na. Mawawala na sa akin ang kompanya.

“Gideon, choose now. Time flies very fast you know. Baka magbago pa ang isip ko.” muling salit niya.

Hindi ko namalayan na pasugod na pala ako sa kanya. Mabilis ko siyang sinuntok sa kanang pisngi niya. Nang matapos ko siyang suntukin ay nakita ko ang pagkagulat sa mukha niya ngunit kaagad naman siyang ngumisi.

Kita ko din ang pagtutok ng mga tauhan niya ng baril sa akin ngunit sinenyasan niya ang mga ito na wag magpaputok.

“I didn’t expect you to do that, Gideon.” sabi niya sa akin. “So, what is it then?” dagdag niya matapos punasan ang dugo na galing sa labi niya.

“I’ll choose Axel.” sagot ko sa kanya, kita ko ang panlalaki ng mga mata niya pero kaagad niyang inayos ang mukha niya at ibinalik ang kalmado niyang mukha at ngumiti.

“You sure ’bout that, buddy? There’s no turning back, you know?” huling paalala niya. Ngumiti lang ako sa kanya at lumapit pa ng kaunti.

“I know, I’d rather choose the one I love over my company.” sagot ko sa kanya “know why?” dagdag na tanong ko sa kanya at itinutok ang bibig ko sa tenga niya. “Cause I love Axel more than anyone and that love? I think, you won’t be able to feel that.” bulong ko sa kanya.

Pagkatapos kong bumulong sa kanya ay marahan kong tinapik ang balikat niya at lumayo.

“Let’s get this done.” sabi ko sa kanya.

Gaya nang sabi ko sa kanya, pinili ko nga si Axel kaysa sa kompanya. I signed all of the papers in the folder and gave it to him.

Mabilis naman nilang ibinigay sa akin si Axel.

“huhu” iyak ni Axel nang makuha ko na siya. Marahan ko siya tinapik, hinalikan ang kanyang noo, at niyakap upang tumigil siya sa pag-iyak.

“It’s okay, Axel. It’s over now.” I assured him. Mas hinigpitan naman niya ang yakap niya sa akin.

Ilang sandali pang nanatili si Gustave sa pagkakatayo ngunit kaagad din siyang sumakay sa chopper at umalis.

Yes, I know that there’s no turning back but if I will be given the same circumstances? I will most definitely do the same thing over.

Itutuloy…

Chapter 27 (A new beginning)

HIS Master; His Slave

Chapter 27 

[SPG]

Third Person’s POV

Pagka-baba ni Axel at Gideon sa mansion, kaagad na kinuha ni Gideon ang kanang kamay ni Axel at hinatak ito papasok sa loob. Nagpatianod na lamang si Axel at wala ng sinabi pa.

Pagka-pasok nilang dalawa sa loob ay nakita nila sina Tamara, Isabel, at maging si Justine kasama ang kambal nitong si Austine. Kaagad na nagluha ang mata ni Axel dahil nakita niya na maayos ang lagay ng mga kaibigan niya.

Magsasalita na sana siya at kaka-usapin ang mga ito pero hindi niya naituloy dahil muli, hinatak na naman siya ni Gideon.

“G-Gideon, sandali lang.” malumanay na sabi niya dito. Sa pagkakataong iyon, tumigil sa Gideon at humarap siya. “P-Pwede ko-uhm!” muli, hindi na naman siya nakapagsalita dahil siniil ni Gideon ang mga labi niya ng halik.

Tila iyong agresibo, puno ng pananabik. Ilang sandali pa ay namalayan nalang ni Axel na tinutugon na niya ang mga halik ni Gideon. Nakuha niya pang ilagay ang mga kamay niya sa batok ni Gideon upang mas lumalim pa ang halik. Ganoon din ang ginawa ni Gideon ngunit hinapit naman niya ang baywang ni Axel.

Tumigil lamang sila dahil sa kapos na sila sa paghinga at sa tikhim na narinig nila mula kay Austine. “Gideon, really? Get a room!” singhal nito at natawa. Bigla ay namula naman ang pisngi ni Axel, ngisi lamang ang ginawa ni Gideon.

“Now, Axel… do you want to go in my room or do you want me to continue here. both is fine with me. “ tila nanunudyong mungkahi ni Gideon sa kanya. Mas lalo siyang namula dahil sa narinig.

“What is it, Axel? Here or in my room?” tanong ni Gideon kay Axel at nag-kibit balikat. Dahil sa hiya ay siya na mismo ang humatak kay Gideon papunta sa kwarto nito sa itaas.

“Austine, ikaw na muna ang bahala. Don’t disturb us, you know.” paalala ni Gideon kay Austine bago sila tuluyang pumanik sa itaas.

…

Pagka-sara ni Gideon sa pinto ng kwarto ay nagulat siya nang si Axel na mismo ang humalik sa kanya. Tinugon naman iyon ni Gideon at hinawakan ang magkabilang pisngi ni Axel. 

Unti-unti silang napupunta sa kama ng kwarto habang unti-unti din nilang inaalis ang kanilang mga damit na hindi nababali ang mga halik na ginagawa nila.

“Damn, I missed you Axel!” sabi ni Gideon nang maghiwalay ang mga labi nila ngunit saglit lang iyon dahil muli nilang ipinagpatuloy ang mga halik, mas nanging agresibo. Tila hayuk sila sa isa’t isa. Tila ngayon nalang ulit sila nagkita.

Nang maalis na ang mga damit na humaharang sa kanila, binuhat ni Gideon si Axel na parang bagong kasal sila at marahang inihiga sa kama.

“I missed you too, Gideon.” tila nadadarang na sabi naman ni Axel, puno ng pananabik at pagmamahal ang mga mata habang tinitignan si Gideon.

“Don’t you know that you’re sexy? huh?” sabi ni Gideon kay Axel habang inaalis niya ang pantalon niya. Nang matagumpay niyang ma-i-alis yun, tumamabad kay Axel ang pagkalalaki ni Gideon.

Hindi siya makapaniwalang may ganung palang ‘bagay’ si Gideon. Napa-isip siya kung paano iyon magkakasya sa kanya o magkakasya ba?  Ngunit hindi na siya nakapag-isip muli dahil biglang umalon ang kama at nakita na lang niya ang hubad na si Gideon na papalapit sa kanya.

Kumababaw kay Axel si Gideon, kaagad nilang naramdaman ang init na nagmumula sa pareho nilang katawan. Wala ni ano mang bagay na humaharag sa kanila.

Masuyong hinawakan ni Gideon ang mukha ni Axel bago niya ito halikan. Muli, nakaramdam na naman silang dalawa ng pagkadarang. Wala na ang inhibisyon nila. Wala ng takot. Wala na kundi purong pagmamahal. 

Kung noong una ay hindi pa payag si Axel, ngayon ay buo na ang loob niya. Mahal na niya si Gideon, at sigurado siyang ganon din ang nararamdaman ni Gideon para sa kaniya.

Sa paghahalikan nila, hindi na namalayan na nakakandong na pala si Axel sa kanya. Napapitlag si Axel nang maramdaman niya ang mga kamay ni Gideon sa kaniyang mga nipples. “Ha~~” napa-ungol siya dahil sa pagpisil ni Gideon sa mga yon.

“G-Gideon, ha~~” lalo pa siyang umungol dahil isinubo ni Gideon ang isa sa mga iyon. 

“Do you like it, Baby?” masuyong tanong ni Gideon kay Axel at isinubo ulit ang kanang nipple niya. Napa-iktad si Axel dahil sa sensasyong nararamdaman niya. “Oh- uhm~~”

Bigla siyang inihiga ni Gideon at pinuno siya ng halik, mula sa labi, papunta sa leeg, pababa ng pababa hanggang tumigil si Gideon sa pagkalalaki niya.

Umarko ang likod ni Axel nang hawakan ni Gideon ang pagkalalaki niya. “G-Gideon..” tila nauupos na tawag ni Axel kay Gideon. Ngumisi si Gideon at marahang itinaas-baba ang kamay niya na naka-sakal sa pagkalalaki ni Axel. Muli, umungol si Axel dahil sa sarap at sensasyong nararamdaman.

Akala ni Axel ay tumigil na si Gideon ngunit mali siya. Bigla ay inilagay ni Gideon ang buong pagkalalaki ni Axel sa bibig niya at pinaligaya si Axel. Sa pagkakataong iyon, mas lalong napa-ungol si Axel at napasabunot sa buhok ni Gideon. “Oh-fuck uhm~~” 

Ilang sandali pa ay naramdaman ni Gideon ang pagpintig ng pagkalalaki ni Axel sa bibig niya, senyales na malapit na si Axel, kaya mas lalo pa niyang binilisan ang pagromansa sa pagkalalaki nito. 

“G-Gideon, I’m.. uh~~ malapit na ako..” pagpo-protesta niya kay Gideon ngunit wala na siyang nagawa dahil bigla siyang nagpa-kawala ng mainit na katas sa bibig ni Gideon.

“hahaha~” hingal niya at nabitawan ang buhok ni Gideon. “Hmm, it’s sweet.” sabi sa kanya ni Gideon habang pinupunasan ang lumabas na katas sa bibig niya. Namula naman si Axel.

“Now, it’s my turn.” biglang sabi ni Gideon sa kanya at bumaba sa kama at nagtungo sa cabinet na malapit sa kama at may kinuha siya. Pagkabalik niya sa kama ay nakita ni Axel na may dala siyang bote. “Don’t worry, Baby. It won’t hurt.” pagsigurado naman ni Gideon kay Axel.

“but if you’re not yet ready, I won’t insist.” dagdag niya pa. Ngunit umiling si Axel sa kanya “No. I’m ready, and I’m sure that you won’t hurt me.” naka-ngiting sagot naman ni Axel sa binata.

Ngumiti si Gideon sa narinig niya mula kay Axel at kaagad na siniil niya ito ng halik. Marahan na kumuha ng unan si Gideon at inilagay ang mga iyon sa ilalim ng baywang ni Axel.  Binuksan niya ang boteng kinuha niya at nagbuhos ng marami sa palad niya ng lama non at ikinalat sa dalawa niyang kamay.

Sunod ay nagbuhos din siya sa pang-upo ni Axel. Bigla namang nakaramdam ng lamig si Axel, “I will prepare you first, Baby.” hindi na siya nakasagot nang maramdaman niya ang kamay ni Gideon na hinahagod ang lagusan niya.

“I will put one finger first.” masuyong sabi ni Gideon kay Axel at marahang ipinasok ang isang daliri. “Ngh!” daing ni Axel pero hindi siya naka-daing pa dahil sinabay iyon ng halik ni Gideon. Nagsimula ng gumalaw ng papasok at palabas ang daliri ni Gideon at kalaunan ay ipinasok na niya ang ikalawang daliri. Gaya ng nauna ay ganon din ang ginawa niya. 

Nang maipasok ni Gideon ang pangalawa ay binilisan niya ang pagpasok at paglabas ng mga daliri niya. Magkahalong sakit at sarap ang naramdaman ni Axel sa ginagawa sa kanya ni Gideon, pero mas nananaig ang sarap dahil sa mga halik ni Gideon.

“I think you’re ready…” sabi ni Gideon at marahang binawi ang mga daliri niya. Kinuha niyang muli ang bote at nagbuhos ng marami sa pagkalalaki niya at sa kamay niya. Ikinalat ni Gideon ang pamapadulas sa pagkalalaki niya at nang matapos siya ay itinutok iyon sa lagusan ni Axel.

“Tell me if it hurts and I will stop. Okay?” tanong ni Gideon at tumango naman si Axel bilang sagot.

“I’m gonna enter you now.” pagkatapos niyang sabihin yon ay dahan-dahan niya ipinasok ang sandat niya kay Axel. “Ngh!” daing ni Axel at hindi napigilan ang pag-iyak dahil sa sakit. “I’m all in, Axel.” sabi naman ni Gideon sa kanya, “Damn! you’re so tight… haa~~” nang tignan ni Axel si Gideon ay puno ng pag-aalala ang mga mata nito.

Ngumiti si Axel at tumango kay Gideon, tumango lang din si Gideon kay Axel at nagsimula na siyang gumalaw. Dahan-dahang nag-lamas pasok si Gideon, mabagal iyon ngunit hindi nagtagal ay pabilis nang pabilis. “Ohh, shit~” ungol ni Gideon.

“Haahha” sabay naman na ungol ni Axel habang nakahawak ng mahigpit sa mga braso ni Gideon. Sa muling pag-bayo ni Gideon kay Axel ay biglang may naramdaman si Axel na parang may kumiliti sa kanya, naramdaman din iyon ni Gideon dahil biglang simikip si Axel. “That’s it, Baby.” biglang untag ni Gideon kay Axel at ngumisi.

“W-What do you mean?” takang tanong ni Axel kay Gideon. “Your spot, I’m gonna make you feel ecstatic.” pagkasabi ni Gideon ay pinagpatuloy niya ang paglaba-masok kay Axel. “Haaa~~ G-Gideon.. Ohh, shit~ Haa~” sunod-sunod na ungol ni Axel dahil sa sarap at sensasyong nararamdaman.

“Fuck! Axel, you’re so tight! Haa~ ohh~” ungol din ni Gideon habang patuloy ang pagbayo niya kay Axel. Mas binilisan pa ni Gideon ang pagbayo kaya mas lalong nakaramdam ng sensasyon si Axel “Haa~~ ohh~ Ohhh~~” ungol ni Axel at mas lalong bumabaon ang mga kuko niya sa braso ni Gideon.

Habang patuloy sa pagbayo si Gideon ay sinabayan pa niya ito ng paghalik kay Axel. “uhm~ uhm~~” ungol nila sa isa’t isa habang naghahalikan. Biglang humiwalay si Gideon kay Axel at tinignan niya ito.

“I really can’t believe that I’m finally doing this to you, Baby. Ugh! Ugh! Haaa~~~” sabi niya kay Axel habang patuloy ang pagbayo. “Me, too.. ohhh~~ Haa~~” tugon naman ni Axel sa kanya. 

Ilang sandali pa ay naramdaman ni Axel ang pagpintig ng bagay  ni Gideon sa loob niya, maging ang sa kanya. Mas naging mabilis ang pagbayo ni Gideon. “I’m almost there, Baby. Haaa~~ Haaa~ fuck!” sabi ni Gideon kay Axel. 

Hindi na nakasagot si Axel dahil matapos ang ilan pang pagbayo ni Gideon ay nakaramdam siya ng mainit na bagay sa loob niya, kasabay din ang paglabas ng sarili niyang katas.

Kapwa sila hingal na hingal nang matapos ang mainit nilang pagtatalik. 

“I love you, Axel.” sabi ni Gideon.

“I love you more, Gideon.” tugon ni Axel kay Gideon at hinalikang muli ito sa labi. 

Nagkayapan silang dalawa, habang hindi parin iniaalis ni Gideon ang pagkalalaki nito sa loob ni Axel. 

“Sleep, I know you’re tired.” masuyong utos ni Gideon kay Axel. “when you wake up, we will talk a lot of things. So, sleep now Baby.” dagdag ni Gideon at hinalikan si Axel sa noo.

A/N: Up next, EPILOGUE! Yehey! clap clap

Itutuloy…

EPILOGUE

Axel’s POV

I woke up not feeling the fear but the happiness cause everything now is okay.

I turned to my side just to find out that Gideon is not there.

I stood up and felt that sting on my butt because of what we’ve done last night. I still can feel it… the love, the care, and the longing. I felt that I need to find Gideon now, baka kung ano na naman ang nangyari, but I didn’t let myself feel any fear, ang nangyari sa akin ay tapos na, it’s in the past now.

Lumabas ako na nagbabaka sakaling nasa kitchen lang si Gideon kasama nila Tamara at Isabel, pero bigla akong kinabahan dahil wala ni isa man sa kanila akong nakita.

Sunod akong pumunta sa likurang parte ng mansion, ngunit wala din ni isa don.

Nagsimula na akong makaramdam ng pangamba. Paano kung may nangyari? Paano na ako? Ayaw ko ng mangyari ang ganon. I can’t accept that!

I immediately went to the living room, running but no one is there also. I went to check all the rooms upstairs, ganun din ang room ng mga katulong pero wala.

My eyes started to water. “No…” I cried. Nakalabas na ako sa gate, nandoon ang nga sasakyan ngunit wala ding tao. Maging ang driver at guards ay wala. “What the hell is happening!?” I asked myself.

NAGAWA ko nang ikutin ang buong bahay ng ilang beses. “This can’t be…” I cried again.

Umupo ako sa may hagdanan ng entrance ng mansion. Inihilamos ko ang mga palad ko sa mukha, patuloy parin ang pagpatak ng mga luha ko.

I thought for a moment, kung napuntahan ko na ba ang lahat, pero may isa pang lugar ang hindi.

I immediately stood up and went there. And I was surprised when I saw everyone happy, talking to one another.

“Finally! He’s here.” I heard a voice from my back and it was Tamara going towards me. I smiled and sighed.

“Why are you crying?” Alalang tanong naman ni Isabel na kasunod niya.

Napa-upo ako sa damuhan. “A-Akala ko wala na naman kayo. A-Akala ko, m-may nangyari na naman…” naiiyak na sagot ko sa kaniya.

Nakaramdam ako ng mga brasong yumakap sa akin, at nang tignan ko kung sino iyon ay ganon na lamang ang saya ko ng si Gideon iyon.

Kaagad ko din siyang niyakap nang mahigpit. Wala akong paki kung nababasa ng mga luha ko ang suot niyang damit.

“Hush, Baby. I’m here and I won’t go away.” He assured me while caressing my back. Tumango at umiyak lang ako sa balikat niya.

We stayed at that position for a moment and when my crying stopped, he made me stand and held my hand.

Puno ng dekorasyon ang garden. May mga puting bagay na nakasabit at may inilagay ding mga upuan at mesa.

Nandoon pala lahat ng tao sa mansion, maging ang kambal na kabababata ni Gideon.

Nagluto din sila Tamara at Isabel ng iilang putahe.

I smiled and sighed. I’m happy that I can’t describe what is this that I am feeling.

Iginaya ako ni Gideon sa mesang nasa gitnang parte ng hardin. Kataka-takang iyon lang ang mesang may bulaklak at may tela.

Binitawan ni Gideon ang kamay ko at ginalaw palabas ang upuan at sinenyasan ako ng umupo doon na ginawa ko naman.

Nang nasa tapat na ako ng upuan ay pumunta na siya sa kabilang banda ng mesa at sabay kaming umupo.

“Hmm, Gideon? A-Anong meron?” naunang tanong ko sa kanya. Ngumiti lang siya.

That smile, shit!

“Gideon?” muling tawag ko sa kanya.

“Nothing. I just want to have a simple celebration.” tipid na sagot niya at binigyan ako ng pagkain plato ko.

Doon ko lang natandaan na hindi pa pala ako naghihilamos at nagtu-tooth brush.

Namula ako ng dahil doon. Tumayo ako mula sa pagkaka-upo.

“Axel, where are you going?” takang tanong ni Gideon sa akin. Ngumiti ako sa kanya. “I haven’t brushed my teeth yet so if you’re going to excuse me…” nahihiyang sabi ko sa kanya.

Ngumiti siya bago nagsalita “okay, okay. Jusy come here as soon as you’re done. I have something to tell you.” tanging tango lang ang naging tugod ko sa kanya at nagmadaling pumunta sa loob ng mansion.

Gideon’s POV

I watch Axel as he walks towards the exit of the mansion. We are here now at the garden of the mansion, my favorite part of this place.

I decided to have a simple celebration, it has been a long time since I last witnessed a celebration being held in here.

I think it was when I was 20, almost seven years ago. And now, I am celebrating because of happiness and contentment.

I told Tamara and Isabel to cook some dishes, and they did well. With the help of others, they decorated the garden because I wanted it to be done here.

“Sir, it’s done.” Austine said. Lahat ng tao sa mansion ay nasa day-off because I told them so. Lahat kami ay nasa hardin para mag-celebrate.

I nodded at him as my answer. I stood up and went in front of the statue that is located in the very center of the garden.

The statue is a structure of two men, one that is on the floor while the other is helping him. I told the architect of the mansion to create this because it is a very memorable scene for me.

This is me and Axel.

This shows the scene when I was still young and I am very wasted. He came by and helped me even though he was trembling, probably because of fear but still.

I smiled at the thought, and I slid my hand in the right pocket of my pants. Kinuha ko mula doon ang isang kulay cream na box.

Binuksan ko ’yon at ngumiti nang makita ko ang isang kwintas na may pendant na ‘A’. Kaparis iyon ng isa pa na suot ko na ngayon, I told my jeweler to create me two necklaces, with pendants, and the pendants are our initials.

“Sir, tara na po. Mag-picture po muna daw tayo sabi ni Axel.” Isabel approached me. I nodded.

When we are all ready, a chopper appeared above us. I immediately looked at it and there and there… Gustave showed.

Naikuyom ko kaagad ang mga kamay ko. What the hell is he doing here? I thought we’re done!?

“Austine, papasukin mo muna ang lahat.” I instructed him and he nodded, giving me a gun.

“Sir…” Justine called me, I looked at him. “Not yet.” I said, he nodded but aimed his gun to Gustave.

Mula sa chopper ay may bumagsak na hagdanang gawa sa lubid at doon naka-apak si Gustave.

For a moment, I thought of shooting it so that Gustave would die but I didn’t. I know what might happen if I did and I won’t like that. Kahit na mangyari yon, hindi kaagad mamamatay si Gustave, dahil masamang damo siya. I chuckled at the thought.

Nang tuluyang makababa si Gustave ay walang kaabog-abog siyang naglakad patungo sa akin. Pansin ko din na may dala siyang isang envelope.

“WHAT. ARE. YOU. DOING. HERE.?” I asked him, he just smiled.

“Relax, buddy. I won’t do any harm.” He answered.

“Coming from you, I can’t believe it. So, spit it out… what do you want?” I asked him, directly.

“Now, now. Can you not point me your guns? Baka maputok niyo pa yan eh.” He told us.

Noon ko lang napansin na pati pala ako ay naitutok na ang baril sa kanya. Kaagad kong inialis ang pagkaka-tutok ng baril ko sa kanya. Ganun din ang ginawa ni Justine.

“I came here to give you this.” Gustave said and gave me the envelope he was holding.

“What is this?” I asked.

“Why don’t you just open it and stop asking.” He said, then gave me a tired look.

And as he said, I opened the envelope to see some documents. And I was shocked by reading them.

He is, Gustave is giving me back the company. Kaagad kong inilagay sa loob ng envelope ang mga papel at magsasalita na sana kaso ay inunahan niya na ako.

“I know, I know… you will ask me why? At kung may kapalit… wala.” He said. “I just thought that, after having the company, it is boring. After all, hindi ko na kailangan yun. You know, model na ako.” Dagdag niya at tumalikod sa akin.

“And I just realized, I am so pathetic because of what I did. You made me realize that I am alone and because of that… I am leaving.” Dagdag ulit niya bago ipitik ang kamay niya.

Muling may bumagsak na hagdanang gawa sa lubid at tumapak siya doon.

“I am getting him, and when I have him, I will show you that someone is loving me. Mark my words.” He finally said at biglang tumaas ang lubid na hagdanan.

Napailing ako at naka-ngiti nang hindi ko namamalayan. So, you’re just like me huh? I mentally said.

Habang paalis ang chopper niya ay unti-unti ding tumitigil sa paggalaw ang mga halaman sa hardin.

Third Person’s POV

NANG tuluyang maalis sa paningin nila ang chopper ay kaagad na tumakbo papunta kay Gideon si Axel na puno ng pangamba ang mga mata.

Sinalubong naman ni Gideon ng ngiti si Axel, tapos ay ibinigay ulit kay Austine ang baril na hawak niya.

“A-Ano ang sinabi niya? Kukunin na naman ba niya ako?” Takot na tanong ni Axel kay Gideon.

Umiling si Gideon sa binata at masuyong hinalikan ang noo nito. Nagbigay naman iyon kay Axel ng ginhawa.

“No, he won’t. And I won’t let him do that.” Gideon assured Axel.

Ngumiti si Axel kay Gideon at niyakap niya ito ng mahigpit.

“Tamara, kayo na muna ang mag-picture. I have to tell Axel something.” Malumanay na utos ni Gideon sa babae.

“Okay, Sir.” Naka-ngiti namang sagot ni Tamara sa amo.

“Let’s go.” Sabi ni Gideon kay Axel at hinawakan ito sa kamay.

Nagpunta silang dalawa sa pinaka-gitna ng hardin, kung saan nakalagay ang estatwa.

“Don’t you remember anything?” Unang tanong ni Gideon kay Axel nang tumigil sila sa harapan ng estatwa.

Nag-isip ng mabuti si Axel ngunit wala siyang matandaan, kaya umiling siya.

“I guess so…” sabi ni Gideon. “This is the most memorable scene of you and me, Axel.” Dagdag niya na siya namang ipinagtaka ni Axel.

“I think you don’t remember it anymore. You’re too young back then and I was 18.” Muli ay nagsalita na naman si Gideon.

“It was night, and I was forced by some men to give all my money to them but I insisted, so they punched the hell out on me.”

“When they got what they want, they left me, wasted.” Dagdag ni Gideon, nakaramdam naman ng awa si Axel sa sinasabi ni Gideon.

“And that was the time when you came. You came by, trembling but still, you helped me and offered me your hand.” Pagkasabi ay tumingin si Gideon kay Axel at ngumiti.

“Gideon…” tanging sambit ni Axel sa binatang nasa harapan niya. Hindi na niya namalayan ang mga luhang bumagsak mula sa mga mata niya.

“This statue is you and me. That was the time when I first saw you… mula n’on ay hindi na kita makalimutan.” Muling kwento ni Gideon pagkatapos ay hinawakan si Axel sa kamay.

“Years went by and I became strong. I thought of forgetting you but I wasn’t able to do it…” pumatak ang mga luha ni Gideon, at pinisil ang kamay ni Axel.

“Then, I was invited by a man at his auction house and then… boom! I saw you there. I thought I was just imagining things but I was not. It was really you. The kid who helped me, all grown up.”

“So, I did everything. I bought you because that was the only way to have you. Nakuha nga kita pero pagka-gising mo, hindi mo ako kilala. I did cruel things to you, I raped you.” Natawa si Gideon dahil doon.

“And sorry for that, I mean it. But now, here we are. Standing strong. We endured a lot, we faced a lot of struggles.” Muli ay pinisil ni Gideon ang kamay ni Axel.

“Gideon…” muling tawag ni Axel sa binata.

“Hush, Baby. I’m not done yet.” Sabi ni Gideon kay Axel at bumitaw mula sa pagkaka-hawak nito sa kamay niya.

Pagkatapos ay kinuha ang kulay cream na kahon mula sa bulsa niya at ibinigay yon kay Axel.

“W-What is this?” Takang tanong ni Axel. Ngumiti lang si Gideon sa kanya.

“Gideon…” tangin nasabi ni Axel nang buksan niya ang kahon, sa loob n’on ay isang kwintas na may pendant na ‘A’.

“That’s for you.” Sabi ni Gideon at kinuha mula sa kahon ang kwintas at nagpunta sa likuran ni Axel upang isuot iyon sa kanya.

“This is the sign of my love for you, Axel. Consider it corny, but I do love you. Sorry for all the cruel things I’ve done to you and I will do everything just so you can forget all of those.” Sabi ni Gideon habang isinusuot ang kwintas.

Muling nagtubig ang mga mata ni Axel, hindi dahil sa takot kundi tuwa.

“I will love you, Axel. Now and forever.” Pagkatapos niyang mai-lock iyon ay mabilis siyang pumunta sa harapan ni Axel at kinabig ito.

Naglapat ang mga labi nila at masuyong naghalikan. Ikinawit ni Axel ang mga kamay niya sa batok ni Gideon at tinugon ang halik nito sa kanya.

Puno ng pagmamahal ang halik na iyon at naputol lang dahil kinapos sila ng hininga.

“I love you, Axel.” Sabi ni Gideon.

Ngumiti si Axel at niyakap si Gideon ng mahigpit. “Even though I don’t remember that scene, I will love you, Gideon. Hindi ko man maalala iyon, kung paano tayo nagkita, I promise that we will make our own memories. Memories of being happy while loving each other.” Sabi ni Axel kay Gideon.

“I love you, Gideon.” Pagkasabi ni Axel ay kinabig niya si Gideon at siya na mismo ang humalik sa kanya.

The end…

A/N: Yaay! Tapos na, thank you sa lahat ng nagbasa at nag-vote! I hope you enjoyed the story though this is just my first time writing.

Don’t worry, sa susunod ay mas gagalingan ko ang pagsusulat.

That’s all, HIS Master; HIS Slave is officially completed.

Up next, The FIENDISH.