PROLOGUE

GABRIEL

Ito na naman, what the fuck is wrong with the men here in this office and also with those men I used to work on with!?

Magre-resign na naman ba ako?

Kaagad akong nagpumiglas nang hawakan niya ang kamay ko.

I don’t like this, in fact, I hate this!

Kaagad kong ipina-ikot ang swivel chair ko upang makaharap sa ibang direksyon kung saan ako kaagad na tumakbo.

Kaagad akong lumabas sa office na puno ng mga pader na hanggang dibdib ko, yun ang nagsisilbing division naming mga nagta-trabaho.

Ingat na ingat ako sa pagtakbo dahil medyo madulas ang flooring ng office, may tiles kasi ito na napaka kinang.

Nakahinga ako ng medyo maluwag nang magawa kong makalabas sa office. Kaagad akong pumihit sa kaliwa at nakita ang…

Comfort room.

Pwede na ’to.

Hingal na hingal ako nang mai-lock ko ang pinto ng isa sa mga cubicle kung saan ako nakapasok.

Maganda naman ito, may tiles at hindi mapanghi gaya ng mga karaniwang public toilets.

May nakita pa nga akong pabango kung saan ako nakatago ngayon.

“Haaaa… Haaa, Nikki, answer it, please.” Naiiyak na sabi ko habang nakadikit sa kaliwang tenga ko ang phone na hawak ko.

Ngunit bigo ako nang matapos ang ilang beses na pag-ring ay walang sagot akong natanggap.

Siguro ay ginagawa na naman nila ‘yun’ yun ng boyfriend niya.

Nagbuga ako ng hangin sa na-isip ko.

Bakit ako nandito sa loob ng c.r. at nagla-lock? Well, hinahabol lang naman ako ng magaling kong coworker.

Bakit kasi ako nalang lagi? Pangatlong beses na itong nangyayari sa akin at parang pangatlong pagre-resign na naman ang gagawin ko.

KNOCK! KNOCK! KNOCK!

Halos mabitawan ko na ang hawak kong phone nang marinig ko ang sunod-sunod na mga malalakas na katok sa pintong, gawa sa manipis na bakal, ng cubicle kung nasaan ako.

“Stop! Don’t do this, lalake ako! I’m not a damn girl for you to chase me like this!” Galit na sigaw ko habang nakasandal sa pinto.

“Open the door or else, I’m going to open it by force.” Sagot ng lalake.

“No, I won’t do that. Are you making a fool out of me, thinking that I will do that? Back off, jerk!” Galit na sabi ko sa kanya.

Hindi ko man kita ay alam kong namumula na ako sa galit ngayon.

Kaagad naman niyang kinalampag ulit ang pinto kaya napa-alis ako sa pagkakadikit dun dahil nabibingi ako.

“Open this goddamn door, Gabby.” Tila nagwa-warning na utos niya sa akin.

Kaagad naman akong kinilabutan sa itinawag niya sa akin, Gabby.

Nagagalit na ba siya? Pero ayaw ko, alam ko na ang binabalak niyang gawin.

Oo, hindi lang ito ang una, basta! Umiling ako kahit hindi niya nakikita pero nang mag-umpisang sumipa siya mula sa labas ng pinto ay napapitlag ako.

Nakita ko ang unti-unting pagkayupi ng maliit na lock ng pinto sa bawat sipa na pinapakawalan niya.

“Stop! What are you doing? S-Stop it!” Sigaw ko sa kanya sa bawat sipa niya sa pinto.

Muli na naman siyang sumipa at nakita ko ang pagkatanggal ng dalawa sa mga turnilyo ng lock.

Uh-oh, I need to get out of here.

Muli na naman siyang sumipa at tuluyan nang natanggal ang lock na nagsisilbing harang ko sa kanya.

“Finally…” Madilim ang mukha na sinabi niya sa akin. Kaagad akong nakaramdam ng kilabot dahil sa boses niya. “You’ve been a bad boy, Gabby. It’s time for you to get punished.” Sabi niya habang unti-unting naglalakad papasok sa cubicle.

“S-Stop!” Sabi ko sa kanya habang umaatras, “stop o-or else I-I’ll punch you.” Pagbabanta ko sa kanya.

“Really?” Nakangising sabi niya sa akin, “let’s get it on, then.” Dagdag niya at tuluyan na siyang nakapasok sa cubicle.

“S-Stop… Please, s-stop.” Pagmamaka-awa ko sa kanya, “don’t do this, p-please.” Nalaman ko nalang na umiiyak na pala ako.

“Fuck!” I heard him curse and then form his hand into fist.

Gotcha!

Mabilis akong gumalaw at susuntukin sana siya pero ganun nalang ang gulat ko nang kaagad niyang nakuha ang kamay ko.

Patay!

“Seriously? Is this the punch you’re talking about?” Muling sumilay ang ngisi sa kanyang labi. “You should add a lot of force next time, Gabriel… My little Gabby.”

“Damn you!” Sabi ko sa kanya.

“I know that already and thank you.” Tanging sabi niya at binitawan ang kamay ko.

“Sit.” Utos niya sa akin pero hindi ako sumunod, “I said, sit.” Muli niyang utos sa akin pero hindi ako nagpatinag, humawak lang ako sa kamay kong hinawakan niya na tila napapaso.

“Tsk, you’re making me mad, Gabby.” Huling sabi niya at kaagad na lumapit sa akin.

Mabilis niyang idinikit ang katawan niya sa katawan ko na ikinabigla ko naman. Akala ko kung ano ang gagawin niya pero nagulat ako nang hawakan niya ang pisngi ng aking pang-upo.

“A-Ahhh… W-What are you doing!?” Napasinghap na tanong ko sa kanya at napahawak sa mga braso niya nang may maramdaman akong gumalaw papunta sa gitna ng pantalon ko.

“Doing what I want.” Tipid na sagot niya sa akin.

Mas lalong napadiin ang kapit ko sa mga braso niya nang idiin niya ang daliri niya sa pwesto kung saan nakatapat ito sa lagusan ko.

“O-Oh my haaaa~mph!” Kaagad kong tinakpan ang bibig ko gamit ang isang kamay.

“Don’t suppress your voice, Gabby.” Bulong niya sa akin at pagkatapos ay dinilaan ang tenga ko.

Kaagad na nanlambot nag tuhod ko dahil sa ginawa niya.

Damn, not my ears.

“I forgot, your ears are your weakness.” Tila nang-iinis na sabi niya sa akin at muling dinilaan ang tenga ko.

“Ooohmmp! Haaa f-fuck!” Hindi ko na napigilan ang ungol ko dahil kinailangan kong kumapit sa kanya dahil alam kong babagsak ako kung hindi ako kumapit sa kanya.

“Let’s start your punishment, Gabby.” Senswal na sabi niya sa akin at mas lalo niyang hinapit ang katawan ko.

“S-Stop…” Protesta ko sa kanya pero hindi siya nakinig sa akin.

“No.” Sagot niya at ipinwesto niya ang paa niya sa gitna ng mga paa ko at iniangat niya ang hita niya upang dun ako i-upo.

“S-Stop, please~ohhh” pagmamaka-awa ko sa kanya pero wala din dahil hinawakan niya ang isa sa mga utong ko.

Dama ko ang sensasyon dahil sa tela ng suot kong damit. Lalo akong nanghina kaya bumagsak ang ulo ko sa matipuno niyang dibdib.

“Ngh~ohhh n-no… haaaa” ungol ko habang madiing nakakapit sa braso’t nakasandal ang ulo ko.

“Yes, like that… Moan like that, Gabby.” Sabi niya na tila nasisiyahan sa mga ginagawa niya.

Nanlaki ang mga mata ko nang maramdaman kong ipinapasok niya ang kamay niya sa loob ng pantalon ko sa likod.

“No! Not tha~ngh!” Angal ko sana sa kanya pero huli na dahil naipasok na niya ang isa sa mga daliri niya sa lagusan ko.

“Ahhh, w-wag! M-Masakit!” Daing ko sa bawat paglabas masok ng daliri niya sa akin.

Muling tumulo ang mga luha ko dahil sa sakit na nararamdaman ko.

“Let’s add one.” Sabi niya at lalong tumindi ang sakit dahil dun.

“Aaaahhkngh agh!“ Daing ko at mariing napapapikit dahil sa ginagawa niya. “S-Stop, ahh! P-Please stop-ahk!” Sabi ko sa kanya.

“Aaangghhh! “ daing ko nang bigla niyang binunot ang dalawa niyang daliri. “Haaaa haaaa haa..”

“So, have you learned your lesson, Gabby?” Tila demonyong nakangiti siya sa akin. “Have you, Gabby?”

Tumingin ako sa kanya kahit na umiiyak at tumango kahit ayaw ko.

“Good, that’s good.” Sabi niya at marahan niya akong ini-upo sa bowl pero kaagad na pinaharap ako sa pader na may tiles.

Kaagad na napakapit ako sa pwede kong kapitan dahil naramdaman ko nalang ang pagbaba ng suot kong pantalon kasama ang underwear. Matapos nun ay inalalayan niya ang isa sa mga paa ko at itinukod yun sa bowl.

“Aaaaanngh~ ohhhh…” Ungol ko nang maramdaman ko ang mainit at basa niyang dila sa lagusan ko.

“Oh m-my goodness! Haaaa oohh” halos manirik ang mga mata ko sa bawat hagod na ginagawa ng dila niya sa lagusan ko.

Ilang sandali pa ay nakaramdam ako ng kiliti at sensasyong namumuo sa puson ko.

“I-I’m cu-cumming! Haaa~ I’m c-cumming~ ahhk nghhh..” Sabi ko bago ko ilabas ang mainit na likido.

“My turn.” Tanging dinig kong sabi niya at kasunod nun ay ang tunog ng pagbukas ng zipper ng kanyang pantalon.

“Angh~ d-damn you, A-Alfons~ ngh… Haaa!” Tanging sabi ko bago ko naramdaman ang unti-unting pagpasok ng buo niyang haba sa loob ko.

Yes, Alfons o mas kilala sa ngalang John Alfons na nagpanggap bilang office mate ko upang makalapit sa akin, na ang totoo naman pala ay siya namang may ari ng buong kompanyang

ito

.

…

AUTHOR

Dear readers,

The following names of the characters in this story, scenes, places are not true and are just made by the imagination of yours truly.

This story is marked MATURE because, some of its words and scenes are not appropriate for the minor readers.

You are not going to be forced to read this story if you don’t want to read it but if you want to…

READ AT YOUR OWN RISK!

This story is basically a fiction and contains man to man relationship. If you’re an homophob., I recommend you not to read this. The following actions, intimate scenes, and words here are not true.

Yes, this is another work of yours truly. I hope you’ll like it.

P.S. Votes and Comments are highly appreciated!

CIAO!

Mate 1

GABRIEL

“Good morning, Ma’am.” Bati ko kay Mrs. Santiago, ang mag-i-interview sa akin ngayon.

Ngumiti ang ginang sa akin, “have a seat.” Sabi niya sa akin at tumingin sa resume ko.

“So, why do we have to hire you?” I smiled not for her but because of the question.

“Well, you should hire me, for I know that I can do the task I am applying for.” Unang sagot ko sa kanya, “rest assured, Ma’am Santiago, that I can do the other works that you would give me, as well.” Dagdag ko.

“What is your edge over the other applicants?” Tanong niya sa akin ulit.

“Ma’am, I believe that it is for you to see what is my edge over the others because I, myself, cannot tell it to you because I know that everyone is unique,” I answered, looking in her eyes. “And so, we have all the edge, they just differ to how are we going to show or do them.”

Tumango ang ginang matapos kong sumagot sa kanya.

“Very well, Mr. Lee.” Tumingin ito sa akin at ngumiti, “we’ll just call you.”

Tumango ako at tumayo. Kaagad akong lumabas sa kwarto at huminga nang malalim.

Confident naman ako na makukuha ako sa company na ito. Well, not that I’m boasting, pero matalino ako at magaganda ang mga grado ko.

I also have a lot of seminar meetings and other matters with regards to the course I had taken when I was in college, two years ago.

“Hoo, I’m starving.” I said and walked going to the ground floor of J.A. company. According to a popular magazine, this company is the third well-known company in the business industry.

Una ang company na pag-aari ni Mr. Gideon Reitherjude Alcantara, the second is the one that is owned by my best friend’s boyfriend, Mr. Gustave Salvatore.

Feeling ko nga ay magkaka-kilala ang tatlo, ayon kasi sa aking mga research, the owner of this company where I am in, right now, is both Mr. Alcantara and Mr. Salvatore’s friend.

Umupo ako sa isang table malapit sa counter ng canteen ng kompanya. Well, the company is huge, having three floors, talagang malaki at malawak ito.

I sighed before bringing out my laptop and putting it on the table. Kaagad ko yung binuksan dahil kailangan kong i-chat si Nikki.

Isa pa ’to, masyadong masaya ang love life, but I’m happy for him. If you just know what happened between Gustave and him, you’ll be happy just like me, too.

“Nik, mauna ka nang kumain sa akin (when I say kain, pagkain, okay? Baka iba kasi ang kainin mo. Hahaha) but kidding aside, baka gabihin ako kaya mauna ka na.”

I pressed the enter button after typing my message for him.

Ilang saglit pa ay nag-ring na ang phone ko. I smiled.

“Hello?” I answered after three rings.

“Is this Mr. Lee?” Said the caller.

“Yes, and why?” I answered and asked.

“We would like to tell that you’re hired and your work will start this afternoon at exactly one o’clock.” Mahabang sagot nito sa akin.

“Okay, thanks for informing me.” I answered while nodding.

Kaagad kong pinutol ang tawag nang wala na akong marinig pa.

“Yes!” I exclaimed while I’m sitting.

Sana lang wala ng aberya this time.

ALFONS

“Alfons!” Naiiritang tumingin ako sa babaeng nasa harapan ko.

“What?” I snapped. Kita ko ang pagkagulat nito sa ginawa ko, “I told you already that there was never an us. It’s just a one night stand and I supposed you knew it.” Sabi ko sa kanya.

“But!” Protesta nito sa akin.

I sighed and pressed a button on the telephone. “Pick this woman here and don’t let her ever set her feet in this company again.” Sabi ko bago alisin ang pagkakapindot.

“You can’t do that!” Matinis na boses na sabi nito sa akin.

“Oh, I just did. So, leave before the guards come in.” Bagot na sabi ko sa kanya.

“Arrrgggggghhhh!” Sigaw nito sa akin kaya napatayo ako.

“Shut that mouth, woman.” I said and left her with wide eyes.

Bwisit!

As I was walking along the corridor, the workers are bowing their heads at me. Some are greeting and I just nod at them.

Papaliko na sana ako pero may humatak sa akin.

“Alfons, let’s talk!” Kaagad na tinabig ko ang kamay niya.

“You’re starting to irritate me.” Inis na sabi ko sa kanya, “ilang beses ko bang dapat sabihin na sex lang yun at wala ng iba pang meaning?” Tanong ko sa kanya at naglakad.

“And why is that?” Tanong niya habang sumusunod sa akin.

“Because I like it that way.” Bagot na sagot ko sa kanya at nagmamadaling naglakad sa escalator pababa.

“I don’t believe you.” Muling sabi nito sa akin.

This woman is pestering me. As in.

“You know, what?” Sabi ko sa kanya nang matapat kami sa canteen ng kompanya ko. “Walang meaning yun dahil…” Sabi ko.

“It has no meaning because what?” Tanong nito sa akin.

Nangisi ako at umatras hanggang mapatapat kami sa isang table.

“Because I’m gay and he’s my partner.” Sabi ko sa kanya habang itinuturo ang lalaking naka-upo na hindi ko kilala, kita ko ang paglaki ng mata niya at pagbuka ng bibig niya.

Well, I’m really a gay. I just wanted to experience having sex with my opposite kaya nagkaroon kami ng one night stand ng babaeng ito, I didn’t expect her to be like this.

Ang linaw ng naging usapan namin. Nakaka-bad trip siya.

“That is funny, nice try!” Biglang untag nito at tumawa nang malakas.

“No, I’m afraid not.” Sagot ko sa kanya at kaagad na pumunta sa harap ng lalaking hindi ko kilala at hinawakan ang baba niya.

Yes, I’m gay but I’m not a cross dresser. Mas prefer ko ang damit panglalake.

Kita ko ang pagkalito sa kanyang mga mata na napalitan ng pagkagulat nang halikan ko siya.

“Oh my gosh!” Kaagad kong pinutol ang halik at humarap sa babae na nakatakip ang mga kamay sa bibig. “You’re gay, oh my gosh!” Dagdag niya at kaagad na tumakbo paalis.

“I hate you, damn homo!” Dinig ko pang sigaw nito.

“Phew!” I exclamed and sighed.

“What the fuck is that?” Kaagad akong napaharap sa pagtanong ng lalake na nasa harapan ko.

Itinaas ko lang ang kilay ko.

“Why did you do that?” Iritang tanong nito sa akin.

“Don’t know? Maybe, I just needed to show it to that woman?” Sagot ko sa kanya. “She keeps on pestering we, that’s why I did that.” Dagdag ko.

Kaagad na kumunot ang makinis nitong noo at tumayo.

Hindi ko inasahan ang sunod nitong ginawa.

“Then, fuck you!” Mura niya sa akin at kaagad na sinuntok ako sa mukha.

“What the hell?!” Tanong ko sa kanya habang pinapanood siyang ligpitin ang mga gamit niya habang hawak ang parteng sinuntok niya.

Damn, it hurts! Anong kamay ba ang meron itong isang ’to?!

“Serves you right, jerk!” Bulyaw niya sa akin at tinapakan ang paa ko nang madiin.

“Aaaah, fucking-s-shit!” Daing ko sa harap niya.

Tinignan pa niya ako nang masama bago umalis at iwanan akong nakangiwi.

Damn, I hate this fucking day!

Itutuloy…

A/N: dan dan dan! Haha, ayan na ang first chapter. Hope you’ll like this, too, kagaya nung dalawang naunang completed stories.

Mate 2

GABRIEL

I sighed for the nth time before walking to the office that I will be working in from now.

Yes, nandito ako sa office. Dito ako inilagay ng H.R. Department kanina.

I hate office, reminds me of something.

“Hello!” Bati sa akin ng isang babaeng medyo maliit ng konti sa akin na siyang ikinagulat ko.

Alananganin akong ngumiti sa kanya, “h-hello. I’m Zachary Gabriel Lee, Gab for short.” Bati ko sa kanya.

Tumango ang babae sa akin, “Sir, bakit ang formal niyo po? Hindi ba’t kayo ang assistant leader?” Tanong niya sa akin, “I’m Sasha po pala by the way.” Dagdag niya bago kunin ang kamay ko.

Oo nga pala, nagulat ako dahil imbes na simpleng office worker lang ay ginawa nila akong assistant leader sa office na ito.

I was shocked at first but after telling me that maganda at ayos naman daw ang mga records ko and deserving naman daw ako ay wala na akong ginawa.

“A-Ah, maybe I’m not yet used to this kind of set-up.” Paliwanag ko naman sa kanya.

“Okay po, let me show you your working area, Sir.” Magalang na sabi niya sa akin.

Tumango ako bago sumunod sa paglalakad niya. Marahan akong tumingin sa paligid.

Halos pareho lang ito ng dati kong pinagtrabauhan, ang kaibahan lang ay mas malawak at maganda ang pagkaka-gawa nito.

The lighting is good and it compliments the design of the area. Maganda din ang ambiance dahil sa mga bulaklak na nasa edges ng mga walls na nagdi-divide sa mga tables ng bawat tao.

Lumiko kami ni Sasha matapos naming matahak ang aisle. Sunod kong nakita ang dalawang kwartong magka-harap. Gawa sa salamin ang mga iyon kaya kita ang mga laman na gamit sa loob.

Pareho ang disenyo ng bawat isa, ang kaibahan lang ay mas marami ang gamit sa isa.

“Sir, dito po.” Sabi ni Sasha sa akin matapos tumapat sa kwartong nasa kaliwang side.

“H-Here?” Nagtatakang tanong ko sa kanya habang itinuturo ang parehong kwarto na itinuturo ng kamay niya.

Tumango ang babae, “yes, Sir. Is there any problem?” Tanong nito sa akin.

“Hindi ba masyadong malaki ang kwartong ito? I mean, bakit parang iba ang working area ko sa iba?” Nagtatakang tanong ko sa kanya.

Ngumiti siya sa akin, “of course, Sir. Assistant leader po kayo, so kayong dalawa ng leader ang gagamit ng mga kwartong ito.” Sagot niya nang naka-ngiti, “don’t worry, Sir. Malapit lang ang working area ko sa inyo.” Dagdag niya at itinuro ang lugar niya.

Muntik na akong matawa nang makita ko ang pagka-kikay nun. Puno iyon ng kulay pink na mga abubot at hello kitty.

“Ahhh, I-I see…” Tanging sabi ko at muling tumingin sa magiging kwarto ko.

Well, at least, safe ako dito.

Kaagad akong pumiling at huminga nang malalim.

“Okay, where can I get the key of this room?” Tanong ko sa kanya.

“Ah, buti nalang at naitanong niyo po.” Sabi niya na tila may naalala. Kaagad na may kinuha siya sa bulsa ng kanyang blouse. “Hindi po susi ang gamit dyan kundi pass code.” Sabi niya sa akin at ibinigay ang isang papel.

“Bali nandyan ang combination code niyo. Papalit niyo nalang po if gusto niyong ipapalit.” Paliwanag niya sa akin, tumango ako sa kanya.

That is awesome!

“Okay, salamat.” Sabi ko matapos kunin ang papel na ibinigay niya sa akin.

“Okay, Sir. Nice meeting you. Just call me when you need something.” Sabi niya sa akin at umalis.

Tumango ako at pumunta sa may pinto ng kwarto ko. Binuksan ko ang papel at tinignan ang pass code.

Matapos kong pindutin ang mga yun ay nakarinig ako ng tunog at ipinihit ko ang door knob.

“Time to work.” I said after closing the door.

I need to start, ang dami ko pang aayusin sa kwartong ito.

ALFONS

“Good morning, Mr. Alfons.” Bati sa akin ng secretary ko. I nodded at him and walked.

“What is my schedule today, Jeff?” I asked him while heading the elevator. “You have a meeting with the new hired employees.” Sagot niya sa akin.

“New hired?” I asked, out of curiosity.

“Yes, Mr. Alfons. Sila ang mga hired na employee na na-assign sa office. And you told us na kapag may bago ay kayo mismo ang titingin sa first day of work nila.” Paliwanag niya habang nakatingin sa hawak niyang tablet.

“Very well, then. I’ll go to the office first.” Sabi ko at kaagad niyang pinindot ang button para sa second floor kung nasaan ang office.

Actually, my company has three floors. The ground floor is created for the events that are going to be celebrated and for the welcoming of the guests. It also serves as the area where the employees can go during their break.

Second floor is for the office and other jobs. The floor serves as the actual working area for all of the employees. I, myself, am checking the office area personally dahil sa office nangyayari ang mga importanteng bagay.

Mula sa transactions, marketing, and many more. Pinatalsik ko nga ang leader at assistant leader kahapon dahil nalaman ko na may hidden agenda sila sa company, mabuti nalang at natunugan ko kaagad kaya hindi sila nakagawa o nakakuha ng kahit ano.

Third floor or my floor, the floor is created for me, alone. Dun ko minsan dinadala ang pinaka mahahalagang guests para sa meeting. But I do not use it often because most of the time, I’m in my office that was build secretly.

“Sir, they have the new assistant leader now at nakadating na siya.” Biglang untag ni Jeff nang makalabas kami ng elevator. “He’s a graduate of Gustave’s University and has a good records.” Dagdag niya.

“What is the name?” Tanong ko habang naglalakad parin.

“Lee, Zachary Gabriel is his name, Sir.” Sagot niya.

Nice name…

“Bakit hindi leader ang ibinigay na posisyon sa kanya?” Muling tanong ko.

“The young man only asked for a ordinary work. He even insisted to take the job at first but eventually, the H.R. made him accept it.” Muling sagot niya sa akin. “You can personally talk to him if you want, Sir.” Pagdadagdag niya nang makaliko na kami.

Kaagad akong pumasok sa office at nakita ang mga abalang empaleyado na may kani-kaniyang ginagawa.

“Oh my gosh! Good morning, Mr. Alfons!” Bati sa akin ni Sasha na may hawak pang folders.

“Hello, I’m just checking.” Sabi ko at naglakad pa. “Nasaan ang bagong assistant leader niyo?” Tanong ko sa kanya.

Kaagad na sumunod siya sa akin, “nasa working area na niya po, Sir.” Sagot niya sa akin.

“How about the new leader? Wala pa ba?” Muling tanong ko sa kanya.

“Wala pa po, Sir.” Sagot niya.

Naglakad ako papunta sa working areas ng dalawa sa pinaka mataas ang posisyon sa office.

As I was walking toward the rooms, kaagad na naaninag ko ang isang bulto sa kaliwang kwarto.

May ginagawa ito, malamang ay nag-aayos ng kanyang gamit. Unti-unti ay lumilinaw ang hitsura niya habang papalapit ako sa kwarto.

He has a charming face. Red, luscious lips. Mataas ito pero hindi siya lalagapas sa height ko. Maputi ang balat niya na parang natural, maganda ang hubog ng kanyang katawan.

Lumitaw ang matangos niyang ilong nang gumilid siya at yumuko upang tignan ang kung ano sa laptop niya. Hindi nakaligtas sa paningin ko ang matambok niyang pang-upo.

“…ir-Sir?” Kaagad na bumalik ako sa huwisyo nang marinig ko ang tawag ni Sasha.

“Y-Yes?” I asked nit averting my gaze.

“Are you going to talk to him?” Tanong niya sa akin.

“No, not now.” Sabi ko at humarap kay Jeff, “ask for help and transfer all my stuff on the vacant room.” Utos ko sa kanya.

“P-Pardon?” Naguguluhang tanong niya sa akin.

“Just do it, Jeff.” Huling sabi ko at kaagad na naglakad palabas.

So, you’re name’s Zachary Gabriel Lee, huh? Let’s see.

Wait for my little plan, Gabby.

Itutuloy…

Mate 3

ALFONS

“Sir, are you sure about this?” Natawa ako sa secretary ko dahil ika-sampung ulit na niya yatang itinatanong yun sa akin.

Humarap ako sa kanya, “Jeff, there’s nothing to worry about.” Tinapik ko ang balikat niya, “I am just going to play with him… By the way, have you done what I told you yesterday?” Pagtatanong ko sa kanya.

Tumango siya sa akin, “yes, Sir. I did what you told me.” Sagot niya.

Tumango ako at muling naglakad papasok sa office, ang lugar na pagtatrabauhan ko mula ngayon.

I told Jeff yesterday to move my stuff to the room that is intended for the leader and apparently, I am going to be the leader.

As I was walking toward the office, the employees who already know me greeted, some bowed their head.

“Good morning, Sir.” Kunwaring bati sa akin ni Sasha.

Yes, this is all pretence. How? I told Jeff, yesterday, too, to send emails to everyone saying that they should act like they don’t know me and if not, they’ll be fired.

“Good morning, I assume my working area is ready?” I said.

Tumango siya sa akin at naunang maglakad. I acted like I’m following her though I already know the way to the room.

“Here it is, Sir.” Gaya niya at pakunwaring ibinigay ang papel na maglalaman ng pass code ko.

“Thanks…” I said after getting the paper, “by the way, is the assistant leader already here?” Again, I pretended.

“Oh, yes. He came yesterday. Do you want me to call him?” Pag-iimporma niya sa akin.

“Yes, and also call all of the staff here. Tell them that there will be a meeting.” I said, “and I will introduce myself, too, along with the assistant leader.” Dagdag ko at kaagad na pumasok sa working area ko na nabuksan na ni Jeff.

“Very well.” Sasha said and immediately went away.

“I hope that your plan will succeed.” Sabi ni Jeff sa akin nang maka-upo ako sa swivel chair ko.

“Trust me, it will.” I said, confidently.

“Okay.” Sabi niya, “I shall take my leave.” Dagdag niya at kaagad na tumalikod at lumabas sa kwarto.

The show is about to begin…

GABRIEL

Kaagad akong tumayo upang pagbuksan si Sasha na kumakatok mula sa labas ng kwarto ko.

Gawa kasi sa salamin ang pinto maging wall ng room ko kaya kita ko ang lahat sa labas.

“What is it, Sasha?” I asked her after opening the door.

“Sir, the new Leader has arrived and he wanted to have a meeting, effective immediately.” Sabi niya sa akin.

Oh, my boss is here?

Tumango ako sa sinabi niya, “okay, I’ll be there in a minute.” Sabi ko.

Tumango lang ang babae at kaagad na lumabas, kaagad na isinara ko ang pinto at muling pumunta sa table ko para i-turn off ang monitor na ginagamit ko.

“Para saan kaya ang meeting?” I asked myself. “Baka magpapakilala lang.” Sagot ko sa sarili ko na parang sira.

Kaagad na isinuot ko ang coat ko matapos kong i-turn off ang monitor. I sighed nang makita ko ang name plate ko.

Lee, Zachary Gabriel - Asst. Leader

After putting my phone in one of my pants’ pockets, kaagad na akong lumabas sa kwarto ko at nagpunta sa assembly hall ng floor.

Oo, malaki ang floor na ito. Bale, hindi lang itong office na ito ang nandito, may iba pa. Nagkataon lang na ang office na ito ang may hawak sa mga negotiations and transactions kaya malaki ang area na sakop nito sa floor.

When I got there, I saw Sasha waving her hand at me. Kaagad akong naglakad papunta sa kanya.

“Sir, here’s your seat.” Sabi niya.

Nagtataka ako dahil nakatayo ang iba samantalang ako lang ang naka-upo, pati na din ang Leader kung hindi ako nagkakamali.

“No, I’ll just stand, too.” Sabi ko sa kanya, “unfair naman kasi sa iba.” Dagdag ko pa sa kanya.

Parang aligaga namang sumagot si Sasha sa akin, “no, no, Sir. It’s okay lang po.”

“No, I’ll just stand.” Sabi kong muli sa kanya, “that’s an order, as your superior you should obey my orders.” Dagdag ko.

Hindi na siya nakasagot dahil biglang natahimik ang lahat.

Tumalikod ako upang makita kung ano ang dahilan ng katahikan, napatalikod kasi ako nang kausapin ko si Sasha.

“Good morning, everyone.” Kaagad akong napatingin sa nagsalita at ganun nalang ang pagkagulat ko nang makita ko kung sino iyon.

Strict nose, a very good posture, pair of piercing eyes, perfect jaw, red and luscious lips.

I gulped as he walked and soon, able to get in front of me. Nakita ko ang pagsilay ng ngisi sa mga labi niya bago humarap sa mga ibang empleyado.

“I’m here as your new leader, I’m Alfons Cruz. And I believe this is our first meeting.” Pag-uumpisa niya. I saw how confident he was as he talked.

And an intimidating aura started to form around the assembly hall.

“I won’t tolerate any kind of actions that will put this company into jeopardy and at this very moment, I’m telling you, I’ll be watching you.” Pagpapatuloy niya.

“I hope it’s crystal clear to you, guys.” Huli niyang sabi at ngumiti, dahilan upang lumitaw ang maputi at maganda niyang mga ngipin.

“Yes, Sir.” The employees answered in chorus.

“Very well, then.” Sabi niya at dumako ang tingin sa direksyon ko, partikular sa akin.

Kaagad akong dinagsa ng kaba sa dibdib.

Damn, why am I nervous?

Of course, I should be. Sinuntok at tinapakan ko lang naman siya kahapon.

P-Pero kasalanan naman niya yun, right?

Damn, bahala na.

“I assume, too, that you’re the new Assistant Leader.” Tanong niya sa akin. “Am I right… Mr. Lee?” Dagdag niya.

“Uhmm, y-yes, I am.” Tanging sagot ko sa kanya at lumunok nang mabilis.

“Well, then. I’m Alfons Cruz.” Sabi niya at naglakad papalapit sa akin. Inilahad niya ang kamay niya sa akin at kaagad ko iyong tinignan. “And guys, I know that you knew your new Assistant Leader, am I right?” Dagdag niya.

“Yes, Sir.” Again, the employees answered in chorus.

“Nice meeting you, Gabby .” Kaagad akong napatingin sa kanya dahil sa itinawag niya sa akin nang humarap siya.

Gabby? What does that mean?

“N-Nice meeting you, too, Alfons.” Sagot ko at kinuha ang nakalahad niyang kamay.

I felt his grip tightened as I shook his hand.

“Don’t be so stiff, Gabby. I won’t bite.” Nakangising sabi niya sa akin, “don’t worry, I still remember what you did yesterday.” Dagdag niya na ikinalaki pang lalo ng mga mata ko.

I knew it. Damn, I’m dead.

Binitawan niya din ang kamay ko matapos sabihin yun. I thought that he was able to leave pero hindi dahil tumigil siya sa tapat ng tenga ko.

And swear, I felt that all of the hair on my body stood up because of what he said to me, using a sensual voice.

“I’m looking forward to working with you, Gabby.”

I wasn’t able to say a word and I just stood there still, processing what he said to me.

Damn, I’m dead-really, really dead.

Itutuloy…

A/N: So far, So Good. Haha P.S. Vote and Comment, salamat!

Mate 4

ALFONS

I can’t help but to notice how diligent Gabriel is on his work. Kanina pa ako nakatingin sa kanya pero hindi niya yata napapansin dahil masyado siyang busy sa kakatrabaho niya.

The man has looks that can charm many women, indeed.

“Fuck…” I groaned and sighed out of frustration. I badly want to hold, pin him down but I don’t know what to do. I can even feel my pants getting tight, and damn Gabriel for that.

Sorry, but I have the hots for him, I think. Kasi, kung wala ay hindi ako magkakaganito.

I

stood up and went outside my working area and went in front of his.

Kaagad na napatingin siya sa akin nang matapos akong kumatok ng tatlong beses.

“Y-Yes?” Utal na tanong niya sa akin nang pagbuksan niya ako ng pinto.

I know the pass code but I chose not to open it myself, not now.

“Hello, Gabby.” Panimula ko at inilagay ang magkabila kong kamay sa mga bulsa ng pantalon ko. “Can I ask for the report about the transactions?” Dagdag na tanong ko.

“O-Oh, that… I’m on it, Leader. I’ll just give it to you as soon as I finish it.” Sagot niya sa akin.

“Okay, then. I’ll just wait in my office. Just come in when you can, I’ll leave the door open.” I said.

He nodded and so did I. Kaagad akong tumalikod at bumalik sa office ko at gaya nang sabi ko sa kanya ay hindi ko ini-lock ang office ko.

I sighed and seated down on my swivel chair again. Damn, why can’t I seem to do any work today?

Is Gabby really that attractive?

Napa-iling ako sa tanong ko.

Don’t worry, Alfons… You’ll have your way through him, just wait.

With that, I started to sign all of the piles of paper on my table.

GABRIEL

Kanina pa ako hindi mapakali, magmula nang pagpasok ko sa opisina hanggang ngayon ay parang may mga matang nagmamasid sa akin.

I chose not to mind them but as I ignore them, mas lalo akong nako-conscious.

Idagdag mo pa si Alfons na katapat lang ng office ko ang office. Nagulat pa ako kanina dahil kumatok siya and asked for the report.

And now, yun ang ginagawa ko. I was typing all the details about the past and incoming transactions of the company and have it passed on him, printed.

I’m feeling that my fingers are just about to snap any moment.

KNOCK

Tumingin akong muli sa pinto at naglakad papunta dun. I saw Sasha holding a paper box.

“Hello, Sasha. What is it?” Bati ko sa kanya. “Why don’t you come in first?” Dagdag ko at binuksan pa ang pinto.

“No, Sir. Thanks.” Sagot niya at ini-abot ang box. “For you, Sir.” Dagdag niya nang kunin ko ang box.

“And what might this be?” I asked as I looked at the box.

“It’s our welcome present for you…” Sagot niya, I was about to say something but she continued, “and don’t worry, we actually gave the Leader also.” Nakangiting dagdag niya.

“Hmmm, I see.” Tumangong sabi ko sa kanya, “thanks for this, though.”

Tumango lang ang babae at kaagad na naglakad pabalik sa kulay pink niyang working area.

I smiled a little as I walked toward my table. I placed it on the left side and continued ti work.

…

Tatlong beses akong bumuntong-hininga bago kinatok ang pinto ng office ni Alfons - ang lalakeng sinuntok ko at tinapakan kahapon dahil hinalikan niya ako.

Matapos kong kumatok ay binuksan ko ang pinto at pumasok dala ang hinihingi niyang report.

“Sorry for the intrusion, Leader. Here’s the report for this month.” Pambungad ko sa kanya at kaagad na ini-abot ang folder.

“Thank you, Gabby.” Nakatinging sabi niya sa akin.

Tumango ako sa kanya at aalis na sana kaso ay tinawag niya ako ulit.

“Gabby.” He said.

I turned to look at him again, “yes, is there anything you want?” Tanong ko sa kanya.

“Do you have some free time after work?” Diretsong tanong niya sa akin.

Damn, I don’t like this kind of conversation.

“I guess, I have.” Sabi ko at napamura nang malaman ko kung ano ang isinagot ko.

You should have said no, Gab!

“Very well, I want to drink. Would you mind accompanying me?” Sunod na tanong niya sa akin.

Say no! Say that you really need to go home early. Refuse his invitation.

“Just tell the time and place.” I mentally cursed myself because of my response.

“Your number?” He asked and because I have no choice, I gave it to him. “I’ll text you later.” He said.

Tumango ako sa kanya at pilit na ngumiti bago tuluyang makalabas sa office niya.

Damn you, Gab! Damn you.

Pasadlak akong umupo sa swivel chair ko nang makapasok na ako.

Sana naman ay walang mangyari mamaya sa amin. Puro inom lang sana.

…

HOURS have passed and my time is up. Gathering all my stuff, I stood up and went outside my office and locked the door of it. Dala ko din ang ibinigay na regalo sa akin ni Sasha kanina.

Tumingin ako sa relo ko at nakitang mag-aalas-syete na. Napabuga ako ng hangin at inihilamos sa mukha ko ang isa kong kamay.

I was about to step out but a voice stopped me from doing so.

“Where are you going, Gabby?” Chills flooded my being.

Bakit ba ganun ang tawag niya sa akin? At bakit nangingilabot ako?

I turned and looked at him. “Ah-Eh, I’m heading out and I’m gonna go home?” I said and cracked a smile.

He tsk-ed, “nah… You forgot your promise, didn’t you?” He asked.

Damn, I thought he forgot about that.

“Oh, yeah… That…” I said, “uhmm, h-hindi kasi a-ako umiinom.” Paliwanag ko habang nagkakamot ng batok.

Please, sana tumalab…

“Better! I’ll teach you, then?” He exclaimed, “isn’t that a great idea?” Dagdag niya.

Patay…

“Ah-Eh…” Magpo-protesta pa sana ako kaso ay kaagad niya akong hinila palabas sa company. “Wait, Alfons.” I stopped walking.

“Finally, you called my name.” He said and looked at me after stopping his walk.

What is with him?

“I have my own car. I guess, una ka tapos susunod ako.” Sabi ko sa kanya.

“How will I know kung susunod ka nga?” Kaagad na tanong niya.

Bad trip, sigurista pala.

“Bring my phone…” I offered, umiling siya. “With my wallet. Tyaka kailangan ko ding ilagay to sa car ko.” Sabi ko at ipinakita ko ang mga gamit at box na dala ko. Ngumiti naman ang kumag.

Wala na akong nagawa kung hindi ang ibigay sa kanya ang wallet at phone ko.

“Sunod ka, Gabby.” He said while opening his car’s door. “I don’t like to wait.” He finally said and went inside the driver’s seat.

“Fuck!” I murmured nang makapasok na siya sa kotse niya. Why do I have to go and drink with him? Ano ba siya, bata para samahan pa?

He owns a company yet he wants me to accompany him to a bar and drink with him?

I’m not against it but I just can’t see the logic.

Muli akong napabalik sa realidad nang marinig ko ang tatlong busina mula sa sasakyan niya.

Kaagad akong pumunta sa sasakyan ko at binuhay ang makina nito.

Sighing out of frustration, I followed his lead with no choice at all.

Itutuloy…

Mate 5

ALFONS

Walang mapaglagyan ang tuwa ko nang walang magawa si Gabriel kung hindi ang sumama sa akin.

Kita ko kanina ang matinding pag-ayaw sa mukha niya pero wala siyang nagawa nang pilitin ko siya.

As planned, nasa bar kami ngayon. I can feel his distress. Malamang ay dahil sa unang beses niyang mag-bar.

“Here, try this.” I said and handed him a glass. Jack Daniel’s.

“E-Eh, wag na. P-Pwedeng water or juice nalang?” Sabi niya sa akin at inuusog papunta sa akin ang baso.

“Gabriel, my dear Gabriel.” I said and smiled. “Okay, let’s have you a juice, then.” Dagdag ko at humarap sa bartender. Nasa may counter kasi kami.

Humarap ako sa bartender. “Yes, Sir?” Magalang na sabi nito sa akin.

“A juice for him.” Sabi ko at itinuro si Gabriel. Kaagad naman itong tumingin sa direksyon niya at tila namangha dahil hindi ito kaagad na nakapag salita.

“He’s mine.” I said, sounding very possessive. Nag-iwas naman ito ng tingin at nagsimulang gawin ang order ko.

Ilang sandali pa ay inilapag nito ang isang basong may lamang kulay asul na likido. “Here you go, Sir. Juice for your partner.” Sabi niya at kaagad na nagpunta sa iba pang nag-o-order.

Ngumisi ako at kinuha ang juice. “Here, your juice.” Sabi ko at inilagay sa harapan ni Gabriel ang juice.

“Thanks.” Sabi niya at kaagad na sumimsim sa baso.

“Are you having fun?” I asked before drinking some of my liquor.

“Yeah, I guess?” Natatawang sagot niya sa akin. Ngumit ako dahil dun.

…

GABRIEL

“I need to pee.” Paalam ko kay Alfons matapos ko siyang kalabitin.

“Okay.” Tanging sabi niya.

Kaagad naman akong tumayo. Halos magli-limang oras na kami sa bar na ito.

Tsk. Puyat na naman ako nito bukas. Bahala siya, kasalanan naman niya.

The bar is lively and it is evident because of the different lights and loud music plus the people inside.

Kaagad akong lumusong sa mga nagsasayawang mga tao dahil wala akong choice.

Damn, ang daming nambubunggo sa akin.

Para kasing wala ng bukas kung maka sayaw at talon ang mga ito.

“Hooo!” I exclaimed after getting through with the crowd and immediately went to the comfort room for boys.

As I was getting near, I heard different and loud moans. Kaagad na nalaki ang mga mata ko nang makita ko ang dalawang lalake na tila mga ahas ang galaw habang magkalapat ang mga labi nila.

“Ay, bold!” Gulat na sigaw ko. Kaagad naman na napatingin ang dalawa sa gawi ko at tumigil sa ginagawa nila.

“Sorry, d-don’t mind me. Continue, I’ll just pee.” Awkward na sabi ko sa kanila at kaagad na pumasok sa isa sa mga cubicle at ini-lock yun.

Nakarinig ako ng nga yapak at matapos at naging tahimik na.

Well, I guess, they felt ashamed because of me.

Matapos kong magbawas ay kaagad kong itinaas ang zipper ng pantalon ko at pinindot ang flush. Sunod ay lumabas ako para maghugas sana ng mga kamay.

Pero laking gulat ko nang makita ko ang dalawang lalake kanina na tila naka-abang sa akin.

“Oh, damn! You startled me.” Tanging nasabi ko at umiling, dumeretso ako sa lababo ng banyo at ipinihit ang faucet at naghugas ng kamay.

Matapos nun ay muli kong ipinihit ang faucet at ipinagpag ang nga kamay ko at kinuha ang panyo upang magpunas.

Lalabas na sana ako pero kaagad na humarang ang dalawa sa dadaanan ko.

“What the hell are you guys doing?” Kunot noong tanong ko sa kanila.

Sa halip na sumagot ay kaagad na lumapit ang isa sa kanila at pumunta sa likod ko.

“Let’s have some fun.” Kaagad na sabi nito at humawak sa magkabila kong mga braso.

“Let go of me! What do you think are you doing!?” Naiinis na sabi ko sa kanya at nagpumiglas.

“Help! Help me! Help!” Sunud-sunod na sigaw ko.

“Don’t shout, boy. You’re just wasting your energy and time.” Nakangising sabi naman ng isa na nasa harapan ko. “No one will be able to hear you, you know.” Dagdag pa niya at may binunot sa bulsa ng jacket na suot niya.

“Be still and enjoy what we’re about to do.” Bulong ng nasa likod ko na nagpangilabot sa akin.

“Damn it, let go of me!” Mas nagpumiglas ako pero mas lalo lang humigpit ang hawak niya. “Help!”

Alfons, nasaan ka ba!? Maihi ka sana! Bilis! Tulong!

Nang makita kong isang syringe ang kinuha ng nasa harap ko ay kaagad akong nag-ipon ng lakas at naglakad ng pabaliktad at buong pwersang ini-umpog ko ang katawan ng lalakeng may hawak sa akin, dahilan para lumuwag ang hawak niya.

Nang makawala ako sa kanya at sunod kong iniwasan ang pagtama ng karayom sa akin at sinipa ang lalake sa may likod.

Akala ko ay ayos na at maglalakad na sana ako palabas pero may narinig akong nagsalita sa likod ko.

“You know how to fight but you just let your guard down.” Sabi niya at hinawakan ako sa braso. “Do it, now.” Tila utos niya sa kasama na kaagad namang pinulot ang tumilapong syringe.

“Don’t, please… No!” Wala na akong nagawa nang biglaang itinusok nito ang karayom sa braso ko at inubos ang lamang likido. “Anngk!”

Fuck!

Hindi ko alam kung paano, pero dala marahil ng adrenaline ko ay nagawa kong kumawala sa hawak ng isa at ibinalibag ang katawan niya sa nagturok ng syringe sa akin st kaagad na tumakbo ako palabas ng banyo.

Damn, ano kaya ang itinurok nila sa akin?

Kaagad na nakaramdam ng pag-iinit nang makapunta ako sa dance floor. Kataka-takang mainit ang pakiramdam ko kahit na naka-air con naman ang buong bar.

“Fuck…” I groaned and removed my coat and threw it somewhere and went to the dancing crowd.

Pero parang mali yata dahil kada madikit ako kahit kanino ay tila napapaso ako. Ramdam ko din na bumibigat na ang paghinga ko.

“Damn, what’s happening?” Tanong ko sa sarili ko habang unti-unting naglalakad papunta sa direksyon ni Alfons na naka-upo parin gaya ng kaninang iwanan ko siya.

This is bad.

“A-Alfons… I think, I n-need to go.” Sabi ko sa kanya at niluwagan ang pagkakatali ng neck tie ko.

“Already?” Tanong niya at walang ganang tumango ako, “but the night is still young.” Dagdag niya.

“I-I’m… sorry… but I want to go home.” I said at naglakad palayo sa kanya.

“Wait, Gabby.” Dinig kong sabi niya at nakaramdam ako ng kamay na humawak sa braso ko at sa hindi ko alam na dahilan ay nanghina ako at napa-upo.

“Are you alright?” Alalang tanong niya, “why is your face red?” Sunod na tanong niya pero hindi na ako nakasagot.

Tila nahihilo ako at mas lalong uminit ang pakiramdam ko.

“-bby… Gabby! What happened?” Tanong niya sa akin.

Hirap man ako sa pagsasalita ay sumagot ako sa kanya.

“S-Someone had… i-injected something… On me. Haaa- haaa.” Sabi ko at mariing napapikit.

“Fuck!” Dinig kong mura niya. Sunod na naramdaman ko ay inilagay ni Alfons ang isa kong kamay sa batok niya at inalalayan akong makatayo.

Itutuloy…

Mate 6

ALFONS

Mabilis kong inalalayan si Gabriel nang bigla siyang napa-upo na parang nawalan ng enerhiya.

Wag naman sana yung bagay na yun ang na-inject sa kanya…

“Hang on, Gabby.” I said as I put one of his hand on the back of my neck so he can walk.

“Wait…” Hinihingal na sabi niya. Kita ko pa ang pamumula ng mukha niya dahil likas na maputi ang kulay niya.

“Sino ang may gawa nito sayo!?” Tanong ko sa kanya at hinawakan siya sa baywang upang mas maalalayan ko siya pero parang mali ang ginawa ko…

“O-oh my gosh… Haaa” sabi —hindi, tila ungol niya at muntik na siyang mapa-upo muli kung hindi ko siya kaagad na nahawakan sa kamay.

“Shit…” I muttered. Tama yata ako ng hinala.

Putang ina!

Mabilis ang mga galaw ko habang tinatahak namin ang daan palabas ng bar.

Nahirapan lang ako dahil hindi maayos ang mga lakad ni Gabriel at tila daig pa niya ang naka-inom.

Dapat kasi sinamahan ko nalang siya kanina. Tang ina lang talaga.

“A-Alfons…” Biglang tawag niya sa akin nang mai-higa ko siya sa back seat. “Haaaa… Haaaa~haaa.”

“Why? Is there any problem?” Kaagad na tanong ko sa kanya.

“C-Can you p-please unbutton my c-clothe?” Paki-usap niya na tila ba nahihirapan sa paghinga.

Kaagad akong napalunok nang mariin dahil dun.

Yes, I want to hold him but not like this.

“A-Are you sure?” Tanong ko sa kanya. Imbes na sumagot ay mabilis siyang tumango at iniharap ang ulo niya sa kanan at ipinatong ang kamay niya sa ulo niya.

Nanginginig man ang kamay ko ay ginawa ko ang sinabi niya.

Calm down, Alfons. Not now.

Sa bawat pag-alis ko sa pagkakabutones ng damit niya ay kasabay naman ng malalalim niyang paghinga.

Natapos ako nang matanggal ko ang ikatlong butones ng damit niya na naging dahilan upang lumitaw ang may kagandahan din palang katawan niya.

He has a good body, may muscles siya pero hindi masyadong built. Sakto lang ang pagka form ng abs at chest niya.

Damn, so sexy.

“I-I’ll drive you. Sa bahay ko nalang tayo dumeretso. Ipapakuha ko nalang ang kotse mo sa secretary ko.” Sabi ko sa kanya.

Matapos niyang tumango ay mabilis akong napatayo at madaling pumunta sa driver’s seat at binuhay ang makina ng sasakyan ko.

Sana, sana walang mangyari. Sana, sana makapagpigil ako.

FUCK, FUCK!

…

GABRIEL

Nakaramdam ako ng mga kamay na umalalay sa akin sa pagtayo.

Kaagad na nakaramdam ulit ako ng hindi mapaliwanag na init at tila napapaso ulit ako sa mga hawak ng mga kamay na ito.

It was way too electrifying.

“Haaaa~ haaaa…” Hingal na sabi ko at pinilit na makalakad sa kabila ng panghihinang nararamdaman ko.

Tang ina ng mga yun, ano kaya ang laman nung syringe na itinurok nila sa akin?

“Just a little more.” Narinig ko ang boses ni Alfons.

Oh, so si Alfons pala ’to?

“W-Where are we g-going?” Tanong ko sa kanya.

“To my room.” Sagot niya na kaagad na nakapanginig ng katawan ko kahit na nanghihina ako.

“Don’t worry, I won’t do anything to you, I will have my chance soon.” Tila natunugan niya ang iniisip ko kaya sumagot siya, di ko lang naintindihan ang lahat.

“Come on, let’s put you to bed.” Sabi niya at kaagad na inalalayana ko pahiga sa kama niya. “Wait for me, I’ll call my secretary.” Paalam niya, tumango na lang ako.

Shit, nakabukas ba ang air con? I’m sure naman na meron dito. Ang init.

Tyaka di ko pa pala nako-call si Nikki. Naka kung ano na iniisip nun.

Nagtangka akong umupo mula sa pagkakahiga pero kaagad din akong napahiga dahil hindi ko kayang tumayo dahil sa panghihin ko.

“A-Alfons…” I called for him.

Ilang sandali pa ay kaagad siyang sumagot. “Yes? What’s the problem?” Tanong niya sa akin.

“My… Phone.” I said.

“Where will I get it?” Sunod na tanong niya sa akin.

“Sa… Bulsa ng p-pantalon ko…” Sagot ko naman sa tanong niya.

“Shit…” He muttered but did what I said.

Kaagad na pumaling ang binti ko dahil sa hindi maiwasang pagdampi ng kamay niya sa pagkuha ng cellphone ko.

“Uhhmm~” I didn’t know why but I moaned, as in.

“H-Here. What should I do?” Mabilis na tanong niya nang makuha ang phone ko.

“Text m-my friend…” Sagot ko sa kanya. Mas lalong umiinit ang pakiramdam ko kaya sunod kong ginawa ay inalis ko na nang tuluyan ang pagkakabutones ng suot kong damit.

“W-What are you d-doing?” Tila aligagang tanong ni Alfons sa akin.

Natawa ako, “It feels hot…” Nanghihinang sagot ko sa kanya. “C-Can you… Please text my friend? And turn y-your air con, too.” Tanong ko sa kanya.

“What should I say?” Tanong niya at nagsimulang i-slide ang daliri niya sa screen ng phone ko.

“Tell h-him, I won’t be home for tonight…” Sagot ko ulit sa kanya at huminga nang sunud-sunod.

“O-Okay. Are you alright?” Tanong niya sa akin.

“I’m feeling weird.” Sagot ko, “I feel h-hot… But I-I don’t… Know why.” Paliwanag ko.

“It must be the drug’s doing.” He said, “they just injected aphrodisiac to you.” Dugtong niya.

“A-Aphrodisiac?” Tanong ko sa kanya.

Ano yun?

“It’s a drug that can cause increase in sexual desire.” Sagot niya na ikinasinghap ko. “Those bastards must wanted to lay their hands on you.” Tila nagagalit na pagpapatuloy niya.

“B-But w-why?” Nagtatakang tanong ko sa kanya.

Am I that attractive?

“You really are asking me that?” Tila namamanghang tanong niya sa akin. Nanghihina man ay kumunot ang noo ko.

“Even I, want to do something to you, Gabby.” Sumilay ang ngisi sa bibig niya.

Hindi ko alam pero mas tumindi ang pag-iinit na nararamdaman ko.

“T-Then, what do I-I need to do to ease t-this?” Tanong ko sa kanya.

“Have sex, of course.” Diretsong sagot niya sa akin.

“W-What?” Hindi makapaniwalang tanong ko sa kanya.

“Yes, or else, mas lalala lang ang nararamdaman mo.” Sagot niya.

Damn, why does his Filipino sound sexy?

Ipiniling ko ang ulo ko pero parang umikot ang paningin ko.

“Let me do you, Gabby.” Sabi niya kaya napatingin ako sa kanya, “let me do you so it will end once and for all.” Seryosong sabi niya, kita ko ang pagnanasa at sinseridad sa mga mata niya.

“B-But-” hindi ko na naituloy pa ang protesta ko nang biglang inilapit niya ang mukha niya sa akin.

Hinawakan niya ang mukha ko, gamit ang maiinit niyang mga kamay at sunod ko nalang na naramdaman ay ang paglapat ng mga labi niya sa labi ko.

Damn, bakit ang sarap?

Itutuloy…

Mate 7 -Their first

His Office Mate

Chapter 7

[SPG]

ALFONS

IT WAS HEAVEN, INDEED.

It was heaven having my lips on his. I moaned as my lips started to savor Gabriel’s lips.

I didn’t know that someone’s lips can taste as sweet like his.

Kaagad namang umungol si Gabriel dala marahil ng drugs na naiturok sa kanya.

Tila wala siya sa huwisyo ngayon at kitang-kita ang pamumula ng kanyang mukha hanggang sa leeg.

“W-Wait…” Tanggi niya at itinutulak niya ako ng pilit pero hindi niya magawa dahil nasa ilalim na siya ng epekto ng drugs. “A-Alfons~ hmmm..”

But I didn’t let him, I will take this as my advantage and treat the drugs as blessing in disguise because I get to have the chance to do this.

Kaagad kong itinaas ang dalawa niyang kamay at hinawakan gamit ang isa kong kamay habang ang isa naman ay nagsimulang magtanggal ng pagkakabutones ng suot niyang damit.

“Just enjoy, at least.” I said at pinaglandas ang kamay ko pababa hanggang mapunta iyon sa pagkalalake niya na nagsisimula nang mabuhay.

“Oahh~ hmmpp- haaa.” Ungol niya nang ipasok ko sa pantalon, patuloy sa loob ng underwear niya ang kamay ko at lalo pa siyang napa-ungol nang hawakan at masahiin ko ito.

“Ahhh~ ahhhhh n-no, d-don’t.” Sabi niya habang pinipilit na makawala sa kamay ko na humahawak sa mga kamay niya.

And just like what I did, hindi ko siya pinansin at pinagpatuloy ang ginawa ko.

Hinawakan ko ang kahabaan niya at nagsimulang magtaas-baba ang kamay ko.

“Ohhh~ ahhhmmm- ngh!” Impit na ungol niya habang tila namamalipit siya sa ginagawa ko.

Are you having fun, huh? Don’t worry, I’ll have my turn later.

Mas lalo ko pang binilisan ang pagtaas-baba ng kamay ko at hindi nagtagal ay nanginig ang pag-aari niya at lumabas mula dun ang mainit niyang katas.

“Haaa-haaa…” Hingal niya nang matapos ang ginawa ko. Hindi na siya gumalaw pa mula sa pwesto niya nang tanggalin ko ang pagkakahawak ng kamay ko sa mga kamay niya.

Tila mas lalo pa siyang nanghina dahil dun.

Tumayo ako at pumunta sa drawer ko na nasa gilid ng kama at kinuha ang isang bote ng lub ngunit nang pagharap ko sa kama ay siya namang pagbagsak ni Gabriel mula dun.

“And where are you going, Gabby?” Nakangising tanong ko sa kanya habang hawak ang bote na kinuha ko. “S-Shut up! You jerk~ haaa.” Galit na sabi niya at sinubukang tumayo pero natumba din siya.

Kaagad akong naglakad papunta sa kanya pero kaagad din siyang humawak sa bed sheet ng kama upang makatayo pero hindi din niya nagawa dahil biglang bumagsak ang kalahati ng katawan niya dun.

“Are you seducing me, Gabby?” Tanong ko at lumuhod sa likuran niya.

Kaagad kong inalis ang pagkakalagay ng belt niya at ibinaba ang suot niyang pantalon kasama ng underwear niya.

“W-What are y-you doing?” Tanong niya at mabilis na hinawakan ang kamay ko.

“Helping you, I guess.” Sagot ko at dahil nanghihina siya ay tagumpay kong naibaba ang pantalon at underwear niya.

“T-There’s no way t-this is h-helping.” Sabi niya at muling humawak sa bed sheet at nagtangkang umalis sa pwesto niya pero kaagad kong hinawakan ang nipples niya dahilan para manghina siya.

“O-Oh my~ haaa…” Ungol niya nang magsimula kong paglaruan ang dalawa niyang utong. “A-Alfons!” Sigas niya.

“What?” Tanong ko at sinimulang ipa-ikot ang mga daliri ko.

“A-Ahhhmm~ngh… Haaaa n-no.” Sabi niya habang umiiling.

“You’re saying no but your nipples are getting hard, Gabby.” Sabi ko at sunod na hinalikan ang exposed na balat ng batok niya.

“Ahhhkk~” ungol niya.

Kaagad na napahawak siya sa bed sheet nang mas mariin nang simulan kong masahiin ang pag-aari niya ulit.

“A-Alfo~ ahhhh- s-stop… Haaaa~” nagmamaka-awang sabi niya habang pilit na umaalis sa pwesto niya.

“No, can’t do.” I said and started to plant kisses on the right side of his neck.

Matapos kong magsawa sa paghalik sa leeg niya ay sinimulan ko nang gawin ang kanina ko pa gustong gawin.

Nakahinga siya nang maluwag nang tumigil ako dahil akala niya ay tapos na ako.

Pwes, I’m just starting to have fun.

Kinuha ko ang bote ng lub at nagbuhos ng laman nito sa may lagusan niya.

“Ahhmmp!” Singhap niya, dala marahil ng lamig ng malagkit na likidong ibinuhos ko sa may lagusan niya.

Sunod kong ginawa ay nagbuhos din ng kaunti sa mga daliri ko at matapos nun ay isinara ko ulit ang bote.

“Here I come, Gabby.” Sabi ko at inilapat ang palad ko sa pang-upo niya at ikinalat ang lub habang minamasahi ko ang magkabilang pisngi ng pang-upo niya at unti-unting pumupunta sa lagusan niya ang isa kong kamay.

“Alfons, w-what are y-you doing? Hmmm” tanong niya sa akin.

“Preparing you, Gabby.” Sagot ko at marahang ipinasok ang isa kong daliri sa lagusan niya.

“Ahh! A-Alfons! M-Masakit~ngh!” Sigaw niya at napapikit nang mariin.

“I need to prepare you so you won’t get hurt later.” Sabi ko at sinimulang igalaw ang daliri ko.

“Ahhh!” Ungol at sigaw niya habang naglalamas masok ang daliri ko sa lagusan niya.

Matapos ang ilang paglamas masok ko sa lagusan niya ay nagdagdag pa ako ng dalawa at inulit ang ginawa ko kanina.

Sa una ay nasasaktan siya pero napalitan din yun ng sarap nang masanay na ang lagusan niya.

“Ahhhh~ ohhhh… Ahhh” ungol niya na nagpabuhay naman ng laman na nasa pagitan ng mga hita ko.

“Damn, you’re so sexy, Gabby.” I said and kissed his now exposed back.

“Ahhhnnggh!” Ungol niya nang marahan kong binunot ang tatlong daliri ko sa lagusan niya.

Kaagad kong inalis ang damit ko kasunod ay ang pagkakasinturon ng pantalon ko at inalis yun kasama ng suot kong underwear.

Kaagad na kumawala ang galit kong alaga nang maalis ko ang suot kong underwear.

“Easy, boy.” I said while caressing it. Muli kong kinuha ang bote ng lub at nagbuhos nun sa alaga ko at ikinalat ko iyon sa ulo hanggang sa katawan.

Pagkatapos ay lumuhod sa likuran ng nakadapang si Gabby at nagbuhos muli sa lagusan niya at ibinuka ko ang pisngi ng pang-upo niya.

Hinawakan ko ang ulo ng alaga ko at ipinosisyon ko iyon sa mamula-mulang lagusan niya.

Kaagad akong napasinghap dahil sa init na naramdaman ko sa pagdikit ng ulo ng alaga ko sa lagusan niya.

Umabante ako ng maingat upang hindi siya masaktan at mabigla sa pagpasok ko pero kaagad siyang napasinghap nang maramdaman niya ang pagpasok ko.

“Ahhhkkk..” Daing niya nang naipasok ko na ang ulo ng alaga ko sa lagusan niya. “I-It hurts! Aannghh!” Napaiyak siya nang ipasok ko ang buo kong haba sa kanya.

I can’t blame him though, it’s his first and I’m very huge for his very tight hole.

“Ahhhhh!” Daing niya nang magsimula akong mag-atras-abante habang nasa loob niya ako.

“Fuck, you’re so tight, Gabby. ~haaaa” ungol ko habang gumagalaw.

Kaagad naman siyang napahawak sa magkabila kong kamay na nakahawak sa baywang niya na parang kumukuha ng lakas.

“Ahhhhmmp~” muling ungol at daing niya nang isagad ko ulit ang pag-aari ko sa kanya.

“Damn, so tight.” I muttered and moved faster. Dinig ko ang tunog na nagmumula sa pagsasalpukan ng mga balat namin.

“Ahhh~ ahhhh…” Sunud-sunod na ungol niya.

Hinila ko ang katawan niya paatras nang hindi nawawala ang koneksyon namin upang makagalaw pa ako ng maayos.

“F-Fucking tight! ~Ohhh…” I moaned and moved a little bit more faster.

“Ahhh-Ahhhh~ hmmmm.” Ungol niya, kaagad ko namang hinawakan ang baba niya at ibinaling yun sa akin upang mahalikan ko ulit siya.

Tila wala na siya sa huwisyo dahil kaagad na tumugon siya sa halik ko.

“Hmp-hmp…” He moaned while I’m moving back and forth while kissing him.

“Hmmm~haaa.” Ungol niya nang putulin ko ang halik namin.

Itinuon ko ulit ang atensyon ko at muling gumalaw.

“YOU’RE. SO. FUCKING. TIGHT.” Sabi ko sa bawat ulos na ginagawa ko.

“Ohhhhaaa… Haaaa” ungol niya.

Ilang saglit pa ay naramdaman ko na ang nakakakiliting sensasyon sa puson ko at kasabay naman nun ang pagsikip ng lagusan niya.

“I’m cumming, Gabby.” I said and kissed his back, while moving. “Cum with me, Gabby.” Dagdag ko at mas binilisan ang paggalaw ko.

Ilang bayo pa ang ginawa ko at naramdaman ko ang pagkawala ng binhi ko sa loob niya habang ang kanya naman ay napunta sa kobre kama.

“Haa-haaa haaa.” Kapwa hingal namin.

“T-That was awesome, Gabby.” I said and kissed his forehead. “Rest, for now.” Dagdag ko nang makita ko ang pagpikit ng mga mata niya kasunod ay ang malalalim niyang paghinga.

I hope tomorrow won’t come.

Itutuloy…

A/N: ayan, so I hope nagustuhan niyo ang chapter na ito.

Vote and comment, please.

Mate 8

GABRIEL

I woke up in shock, feeling this unbearable pain on my back part.

Dahan-dahan akong umupo sa kama kung saan ko natagpuan ang sarili ko na nakahiga na tanging malambot na kumot lang ang takip ng walang saplot kong katawan.

What the hell happened to me?

Kaagad akong nataranta sa mga posibleng pangyayari na naiisip kong nangyari sa akin.

Dyos por santo!

Kaagad akong tumayo pero napatigil ako nang mas naramdaman ko ang paghapdi ng pang-upo ko, lalo na yung sa loob.

“Argh!” I hissed out of the pain I felt.

Pinaglandas ko ang paningin ko sa kwarto at nakita ko ang gamit ko na nasa isang sofa na kulay asul.

Dahan-dahan akong naglakad dun na parang timang dahil daig ko pa ang babaeng nakipag-sex kung maglakad.

Nanlaki ang mata ko at tila nanigas ang katawan ko dahil sa naisip ko.

Oh shit. Don’t tell me…

Kaagad akong napatakbo papunta sa sofa na hindi pinapansin ang sakit ng pang-upo ko at kaagad na ginalugad ang bag ko upang hanapin ang phone ko nang makalapit ako dito.

Kaagad kong binuksan yun at pinindot ang icon ng message. Kaagad akong nagpunta sa inbox at nakita ko dun ang pangalan ni Nikki.

To: Nikki

I won’t be home tonight.

From: Nikki

Okii! ;)

Kaagad akong napasalampak sa malamig na sahig ng kwarto.

Kanino ako nakipag-sex, kung ganun?

Napahilamos ako sa mukha ko.

Kaagad na napabalikwas ako ng tingin nang marinig ko ang pagbukas ng pinto ng kwarto kung nasaan ako.

“Gabby?” Tawag ng pamilyar na boses.

Kaagad na nanlaki ang mga mata ko nang nakita ko kung sino ang tumawag sa pangalan ko.

Alfons…

“Oh, you’re awake.” He said when he finally found me. “Are you alright?” Sunod na sabi niya.

Tanging panjama lang ang suot niya na naging dahilan ng pagbalandra ng may kagandahan niyang katawan.

Nakatawag lang ng pansin ko ay ang isang pilat na nasa kanang tagiliran niya.

“W-What happened l-last night?” Nangangatog na tanong ko sa kanya.

“W-Well. Don’t be mad and shocked…” Panimula niya, “we had sex.” Dagdag niya na nagpalaki ng mga mata ko.

“You’re kidding me.” Diretsong sabi ko sa kanya.

“I’m afraid, I’m not.” Kaagad na tugon naman niya.

“Oh, for fuck’s sake. This is not a good joke, Alfons.” I said, my eyes started to water.

“Gabby, let me explain.” He said and kneeled in front of me.

Sinubukan niya akong hawakan pero kaagad kong pinalis ang mga kamay niya, “NO! Don’t touch me, j-just d-don’t touch me.” I said and cried.

“Gabby…” He said but I shook my head and continued to cry.

Tang ina!

“T-Tell me…” I said while crying. “Was I fucked by you? D-Did we really h-had s-sex?” I asked him.

Kaagad na nagpakawala siya ng buntong hininga, “Yes.” He answered.

Mas lalo akong napaluha.

“T-This is unbelievable! This is fucking unbelievable!!!” Sigaw ko at mas lalong umiyak.

“Gabby…” He said my name, I shook my head.

ALFONS

He’s still crying.

Magmula kaninang mag-usap kami hanggang matapos siyang magbihis hanggang ngayong hinahatid ko siya sa bahay niya umiiyak parin siya.

I tried to console him and explain what really happened last night and the reason why we had sex but he won’t listen.

Ganun ba siya kagalit sa mga homo? Or it’s just that he’s a virgin and a man with ego?

Bumuntong hininga ako at tumingin sa kanya na nakatingin sa daan.

Sumisinok parin siya at alam ko din na sobra na ang pamumugto ng mga mata niya.

“Gabby, let me explain.” I said.

“N-No, don’t.” He said, not looking at me. “A-And please, d-don’t call me G-Gabby.” He added.

This sucks!

Wala na akong nagawa kung hindi ang magpatuloy sa pagmamaneho.

…..

Kaagad kong ipinarada ang sasakyan ko sa harapan ng isang establishment na kulay orange.

Bubuksan ko na sana ang pinto ko pero pinigilan ako ni Gabby.

“Don’t open it and don’t assist me, I can handle myself.” He said and opened the door after removing the seat belt.

“Gabriel.” I said, kaagad naman siyang tumingin sa akin.

“Don’t worry, I won’t tell anyone.” He said, “and thanks for bringing my car here.” Dagdag niya at isinara ang pinto ng sasakyan.

Napapalatak man ay kaagad kong binuksan ang pinto na malapit sa akin at bumaba sa sasakyan ko.

“Gabriel!” Sigaw ko sa kanya.

“What!?” He snapped.

Naglakad ako papunta sa kanya.

“Gabriel, let me explain.” I said.

Shit, bakit daig ko pa ang may syota sa ginagawa ko. At parang ako pa ang may kasalanan?

“Alfons… No need.” Sabi niya at tinalikuran ako.

Kaagad ko namang hinawakan ang braso niya.

“I didn’t mean to do that but I had no choice.” I said to him.

“You’re expecting me to believe that?” He said, as if mocking me with his tone.

“Yes, of course.” I said, putting up a confident smirk on my lips.

“You’re an asshole, then.” He said.

Kaagad na pinalis niya ang kamay ko at nagmamadaling naglakad papasok sa entrance ng establishment.

“Wait!” I said and ran after him.

This is really unbelievable.

“Don’t follow me!” He said and continued on walking.

“I’ll follow you whether you like it or not.” I said and walked after him.

Hindi siya sumagot at mas binilisan ang lakad niya. Napabuntong hininga naman ako at kaagad na sumunod sa kanya.

Naka-abot na kami sa third floor at nakita kong naglabas siya ng susi at isinilid yun sa ikatlong kwarto.

Nang buksan niya iyon ay kaagad akong tumakbo at saktong naiipit ko ang kamay ko kaya hindi niya tuluyan naisara ang pinto.

“Argh! Damn it!” I said nang ipitin niya ang kamay ko sa pinto.

“Serves you right, asshole.” He said and let the door open.

Kaagad ko namang binuksan yun at pumasok sa kwarto habang hawak-hawak ko ang kamay kong namumula dahil sa pagkaka-ipit.

“Alfons, don’t explain and just go.” He said and put his stuff on the table.

Tumingin naman ako sa condo nila, it’s nice.

Naglakad siya papasok sa isang pinto, that must be their room.

Hindi pa man ako natatapos sa pagtingin sa kabuuan ng condo ay napasigaw na si Gabby.

“Oh my shit!” He shouted as if he saw a ghost.

Kaagad naman akong napatakbo papunta sa kinaroroonan niya, only to see my friend and his boyfriend nakedly sleeping while hugging each other.

Really, hindi ba sila marunong mag-lock?

“Gustave/Nikki!” Magkapanabay naming tawag ni Gabby sa dalawa.

Kaagad kaming nagkatinginan dahil dun pero kaagad na bumalik ang atensyon namin nang mapasigaw ang kaibigan niya dahil sa pagkabigla.

“Oh, Gab! Shit!” His friend said and woke Gustave up.

“Hmmm, Nikki… Why?” Gustave said and looked at Nikki.

Kaagad naman kaming itinuro ni Nikki sa kanya at kaagad naman siyang tumingin sa direksyon namin.

“Oh, it’s just Gabriel and my friend, Alfons…” Sabi niya habang papungas-pungas pa.

“Alfons!?” Habol niya at kaagad na napa-upo.

“Ay bold!” I chuckled when I heard Gabby say that.

“Gustave…” I said and smirked. “You might want to cover your ‘thing’ my friend.”

“Oh, let it be.” He just said.

Damn…

Itutuloy…

A/N: ang saya, ’di ba?

Vote and comment, please.

Mate 9

ALFONS

“So, why are you here?” Nakatinging sabi sa akin ni Gustave bago ilapag ang isang tasa ng kape na itinimpla niya.

“And why are you here?” Balik tanong ko sa kanya bago ko kunin ang tasa.

“Tsss. Isn’t it obvious? We had sex last night and we were tired after doing it many times so we slept there.” Diretsong sagot niya sa akin.

“The hell, bro!?” Bulyaw ko sa kanya.

“What?” He asked, as if he doesn’t know why.

“Talagang ganun ang isasagot mo? Wala ka man lang privacy sa katawan mo?” Nakangiwing tanong ko sa kanya.

Humagalpak ng tawa ang loko.

“Hahaha! O-Oh shit, bro? Really?” Natatawang tanong niya sa akin.

“What!?” I snapped. “Tyaka pwede ba, magdamit ka.” Dagdag ko.

“Why, are you being seduced by my hot body?” Nanunudyong tanong niya.

I smirked, “as if. My body is hot as well.” Pagmamayabang ko dahil totoo naman.

“Whatever, so why are here? Really.” He became serious.

I gulped and hesitated if I’ll tell him the truth.

Well, alam naman niya na gay ako but not that I have sex with someone I’m in relationship with.

Tyaka di naman kami ni Gabby kaya siguradong magugulat siya. Worst, magalit at sapakin ako.

I sighed, “w-well…”

“Well what?” Kaagad na sabat niya at naupo sa upuang nasa harapan ko.

“I-I kind of had sex with Gabriel l-last night.” Nakayukong sagot ko sa kanya. “Oh, you had sex with Gabriel –what!?” Kaagad na tanong niya sa akin. “And why did that happen!?” Dagdag niya.

“I-I can explain!” Sigaw ko sa kanya nang tumayo siya.

Hindi naman sa natatakot ako sa kanya, pero mas lamang siya sa akin sa kaalaman ng martial arts kaya alam kong talo kaagad ako pag nagkataon.

“We went to a bar then he wanted to pee and I let him but then, I shouldn’t have let him because when he came back, nakita ko nalang na ganun siya.” Paliwanag ko kay Gustave. “He was injected with aphrodisiac…” Dagdag ko.

GABRIEL

“Aphrodisiac!? Hindi ba’t drugs yun para mag-increase ang sexual desire ng isang tao!?” Kaagad na tanong sa akin ni Nikki.

Nasa kwarto kami ngayon habang ang walang hiyang tarantadong yun ay kasama ng boyfriend ni Nikki sa sala.

“Y-Yeah, someone injected that to me.” I said, “but that doesn’t justify the thing that Alfons did to me.” dagdag ko.

“Why!? May nangyari ba sa inyong dalawa!?” Pasigaw na tanong ni Nikki sa akin.

Kaagad akong namula dahil sa tanong niya.

Damn, this is really embarrassing!

“Oh my goodness!” Sigaw ni Nikki na ikinagulat ko. “May nangyari nga!” Dagdag niya habang nanlalaki ang mga mata niya.

“I-I guess you can s-say that.” Nakayukong tanong ko sa kanya.

“So, you’re gay then?” Tanong niya.

“No.” Sagot ko. Am I?

“But you had sex with him?” Tanong niya.

“Y-Yes.” Sagot ko sa kanya ulit. Meron naman talaga ’di ba?

“But you’re not gay?” Muling tanong niya sa akin.

“Yes, of course.” Sagot ko sa kanya.

“Hmmmmmm…” Dinig kong sabi niya. “How can I put this?” Dagdag niya.

Napabuntong hininga ako dahil dun.

Kainis, dapat kasi hindi nalang ako sumama sa kanya.

“Then maybe, he’s gay.” Biglang untag ni Nikki na ikinatingin ko.

Well, that can ba possible.

“I-I’m not sure.” Sagot ko naman sa kanya.

“Hay! Ang hirap naman ng kalagayan mo.” Sabi ni Nikki bago huminga nang malalim. “So, anong plano mo?” Natanong niya.

Oo nga, ano na ang plano ko ngayon?

“Bahala na.” Tanging sabi ko sa kanya at pasalampak na humiga sa kama niya.

ALFONS

“Bahala na…” Sagot ko kay Gustave.

“Bahala na, what a nice plan.” Sabi naman ng ulul.

Ano bang gagawin ko? Hindi ko naman plano na mangyari yun.

“Yun lang ba ang nangyari o may iba ka pang ginawa?” Tanong ni Gustave sa akin.

Kaagad naman akong natahimik dahil sa tanong niyang yun.

“Spit it out, John Alfons.” Seryosong sabi niya sa akin na nagpatuwid ng upo ko.

Alam ko kung kailan seryoso si Gustave at kagaya ngayon, seryoso na siya.

“W-Well, I kind of lied to him indirectly.” Sagot ko sa kanya, tumango naman siya kaya nagpatuloy ako, “nagpanggap ako bilang Leader sa office para makasama siya.” Dagdag ko.

“And why would you do that!?” Nagtitimping tanong niya sa akin.

“I-I don’t know!” Sagot ko sa kanya.

“What do you mean you don’t know!? That’s bullshit, Alfons!” Mahinang bulyaw niya sa akin.

“M-Maybe I-I like him, t-that’s why…” Mahinang sagot ko naman sa kanya.

Bumuntong hininga si Gustave, “tsk, you moron.” Sabi niya, “you should’ve said that before.” Sabi niya.

“W-Well.” Tanging nasabi ko sa kanya. “But he’s not gay, John Alfons.” Sabi niya.

“Don’t call me John Alfons, Gustave.” Sabi ko sa kanya na siyang ikinataas naman ng kanang kilay niya, “he doesn’t know who I really am.” Dagdag ko na muling nagpabuntong hininga sa kanya.

“You’re in a great mess, bro.” Kaagad na sabi niya, “you should stop what you’re doing and tell him the truth.” Dagdag pa niya.

“Now is not the right time.” Sagot ko naman.

“Then, when will it be?” Kaagad na tanong niya bago sumimsim ng kapeng ginawa niya.

“I-I don’t know yet but not now.” Tanging sagot ko habang hawak-hawak ko ang tasang nasa harapan ko.

“Just make sure na hindi siya ang maunang makaalam ng tungkol sayo.” Tila babalang sabi niya sa akin, “according to Nikki, of all the things Gabriel don’t like is lying.” Dagdag niya.

“I-I know.” Sabi ko sa kanya.

“Do you?” Tanong sa akin ni Gustave. “You don’t know anything about him, Alfons. I tell you.” Dagdag niya na parang may ibang kahulugan.

Magtatanong pa sana ako sa kanya pero narinig namin ang pagbukas ng pinto ng silid nila Gabby.

“Hello…” Bati sa akin ni Nikki, tumango naman ako. “Gustave, magbihis ka nga at tulungan mo ako. May bibilhin ako.” Sabi naman nito nang bumaling siya kay Gustave at ihagis ang isang t-shirt.

Live in partner ba sila?

“Okay, honey.” Sagot ni Gustave at tumayo upang magbihis.

Honey!? What the fuck!? Really!?

“Maiwan na muna namin

kayong dalawa!

“ Sigaw ni Nikki kay Gabriel bago sila lumabas sa condo.

“W-Wait! Sama ako!” Sigaw ni Gabby at tumakbo papunta sa pinto pero naisara na yun nila Gustave. “ Damn… “ Bulong niya at dali-daling pumunta sa kwarto niya.

Kaagad naman akong tumayo at sumunod sa kanya at bago niya maisara ang pinto at naitukod ko na ang kamay ko dun kaya wala siyang nagawa kung hindi ang hayaan akong pumasok.

“Let’s talk.” I said.

“We don’t have anything to talk.” Sabi niya at humiga sa kama.

Kaagad naman akong umupo dun kaya tumalikod siya.

“Let’s talk, let me explain.” Sabi ko at humiga sa tabi niya.

“Whatever.” Tanging sagot niya.

Why do I feel that I have a lot of explaining to do?

Itutuloy…

Mate 10

GABRIEL

“Bakit nandito ka pa?” Tanong ko sa kanya nang napansin kong hindi parin siya umaalis, at ang makapal, nakahiga pa siya sa kama ko.

“Gabby, let’s talk.” Sabi niya, ayan na naman ang Gabby niya.

“I told you not to call me Gabby, didn’t I?” Mataray na tanong ko sa kanya.

Narinig ko ang pagbuntong hininga niya, “okay, okay. Gabriel, let’s talk. Let me clarify things up.” Sabi niya at naramdaman ko ang paglundo ng kama.

“Then talk.” Kaagad na sabi ko.

“Aren’t you gonna face me?” Tanong niya.

“Talk, right now.” Giit ko.

“Okay, Gabriel… First, it wasn’t my intention to do that to you. I mean, yes, I-I kind of have hots to you but-”

Kaagad akong napaharap ng wala sa oras dahil sa mga sinasabi niya.

“W-Wait, what? Y-You have hots on me?” Tanong ko sa kanya.

Kaagad namang ngumiti ang hinayupak, “finally, you looked at me… Yes, I have. You can call it like or something like that.” Sabi niya.

“You know, I didn’t want to do that to you but I had no choice.” Pagpapaliwanag niya sa akin.

“And why is that?” Tanong ko naman sa kanya.

“Why as in, why do I like you… Or why had I no choice?” Tanong niya sa akin.

“Let’s talk about what happened last night.” Sagot ko sa kanya.

“W-Well, because, as long as na hindi ka makipag-sex or uminom ng gamot, hindi maiibsan ang nararamdaman mo.” Pagpapatuloy niya.

“You could just let me, but why did you have sex with me?” Tanong ko sa kanya.

Muli na naman siyang bumuntong hininga, “I told you, I needed to. Wala naman akong gamot sa ganun dahil I am not using that drug and I couldn’t just let you.” Paliwanag niya.

“T-Talaga bang m-may n-nangyari sa atin?” Tanong ko sa kanya.

“Yes, meron.” Kaagad na tanong niya, “you want to try it again?” Nakangising dagdag niya.

Kaagad namang namula ang mukha ko at nanlaki ang mga mata ko kaya kaagad kong kinuha ang unan ko at inihampas ko sa kanya.

“Y-You wish, pervert!” Sigaw habang inahampas sa kanya ang unan.

Kaagad naman niyang sinasangga ang mga palo ko sa kanya. “H-Hey! I was just t-teasing you.” Sabi niya.

Tumigil din ako nang mapagod ako sa pagpalo sa kanya.

“A-Are we okay now?” Tanong niya nang maayos na niya ang sarili.

“And who said that?” Kaagad na tanong ko sa kanya.

Tila hindi naman siya makapaniwala sa sinabi ko.

“You just clarified things up, Leader but I didn’t say that we’re already okay.” Nakangising sabi ko sa kanya.

“Oh, come on. You don’t mean that.” Sabi niya, lalo akong ngumisi.

“Oh, yes. I mean it.” Sagot ko sa kanya.

“Damn it…” Bulong niya.

“May sinasabi ka?” Tanong ko sa kanya.

“N-Nothing, I’m just wondering kung anong gagawin ko para maging okay tayo at makuha ang tiwala mo.” Biglang seryosong sagot niya sa akin.

Marunong ka din parang magseryoso.

“Earn it, Alfons. Earn it.” Sabi ko sa kanya.

Kita ko naman ang pagkalito sa mukha niya.

“In what way?” Tanong niya sa akin.

Ngumiti ako sa kanya at muling humiga sa kama ko.

“Figure it out, Leader.” Sabi ko sa kanya.

Sasagot pa sana siya pero narinig namin ang pagbukas ng pinto ng kwarto.

“Gab, Alfons, let’s eat.” Pagyayaya ni Gustave sa amin.

Tumingin si Alfons sa kanya, “just a minute, bro.” Sabi niya at nakita ko naman ang pagtango ni Gustave sa kanya at isinara na ang pinto.

“Hayyy, so I’ll figure the way out on how will I earn your trust at kung paano tayo magiging okay?” Tanong niya sa akin.

“Yes, yes, yes.” Nakangiting sagot ko naman sa kanya.

“Okay.” Sabi niya at ngumiti.

Fuck, bakit lumakas ang tibok ng puso ko? Fuck this, fuck this.

Ipiniling ko ang ulo ko dahil sa mga naisip ko.

“Anyway, let’s go. Ayaw ni Nikki ang naghihintay.” Sabi ko sa kanya at bumangon sa kama.

Nauna akong lumabas sa kwarto habang kasunod ko naman siya. Paglabas ko ng kwarto ay nadatnan ko si Nikki at Gustave na inaayos ang hapag kainan.

“Oh, there they are.” Sabi ni Gustave nang makita kami.

“Gab, Alfons? Upo na kayo, magbe-breakfast na tayo.” Sabi naman ni Nikki sa amin.

“Okay…” Sabi ko at naunang umupo sa kanilang tatlo.

Tumabi naman si Nikki sa akin habang magkatabi naman si Alfons at Gustave.

Ang nakaka-inis lang ay yung katapat ko si Alfons.

“Let’s pray first.” Sabi ni Nikki nang maka-upo na kami nang maayos. It’s always been his habit na magdasal muna kami bago kumain. “Amen. Let’s eat.”

Nakita ko ang mga nakahapag na pagkain at isa dun ang favorite ko, ang omelet. Kukuha na sana ako pero kasabay ko naman sa pagkuha.

“Una ka na.” Sabay naming sabi.

“Hindi, ikaw na.” Muli na naman kaming sabay.

Fuck, ang saya.

“AKO na ang mauuna, gulo niyo.” Sabat ni Nikki na siyang ikinapasalamat ko.

…

“Ako na ang maghuhugas.” Sabi ko kay Nikki nang mailagay niya sa sink ang mga pinagkainan.

“Sure ka?” Tanong niya sa akin.

“Oo, wala naman akong naitulong kanina sa inyo.” Sagot ko naman sa kanya.

“Osige, may isa-sign pa kasi akong mga papeles.” Sabi niya.

Yes, may work na siya at sa company ni Gustave siya nagwo-work.

“Sige, kaya ko na ’to.” Sabi ko sa kanya. Tumango naman siya sa akin bago naglakad papunta sa sala.

Sinimulan ko naman ang paghuhugas, naglagay ako ng palanggana sa sink at naglagay ng sabong panghugas at nilagyan ng tubig yun.

NANG matapos akong magsabon ay may mga kamay na kumuha sa mga pinagkainan kong hinugas.

“I’ll help.” Sabi ni Alfons sa akin.

“Ako na, hindi ka naman marunong.” Sabi ko sa kanya at binuksan ang faucet.

“I know a thing or two, Gabb-briel.” Sabi niya at medyo itinulak ako pausog at siya ang nagbanlaw ng mga nasabong kasangkapan.

“Bahala ka nga…” Sabi ko sa kanya at hinayaan siya.

…

“I’ll be taking my leave.” Dinig kong paalam ni Alfons kay Nikki at Gustave.

“Oh, take care.” Sabi naman ni Gustave sa kanya.

“Ingat sa pagda-drive.” Sabi naman ni Nikki sa kanya.

“Yeah, yeah.” Nakatawang sabi ni Alfons at tumingin sa akin.

“Ihahatid ko lang siya.” Paalam ko kay Nikki at inirapan si Alfons bago naunang naglakad palabas.

“You didn’t have to.” Sabi ni Alfons sa akin nang makalabas kami sa pinto ng condo.

“Shut up, just be thankful.” Mataray na sabi ko sa kanya.

Bigla naman siyang tumawa kaya natigilan ako pero di ko pinakita sa kanya.

Damn his smile.

“Okay, sabi mo eh.” Sagot naman niya. “Paano, aalis na ako.” Dagdag na paalam niya.

“Okay.” Sabi ko sa kanya.

“But I want to tell something…” Sabi niya.

“What is it? Para maka-alis ka na.” Tanong ko naman sa kanya.

Akala ko ay kung ano ang gagawin niya kaya nagulat ako nang inilapit niya ang mukha niya sa akin pero dumretso siya sa bandang tenga ko.

“I’ll start my way to earn your trust now at para maging okay na tayo.” Bulong niya sa akin.

Hindi ako nakasagot sa sinabi niya dahil nagulat ako.

Pero ang mas ikinagulat ko ay ang pagdampi ng mga labi niya sa pisngi ko.

Did he just kiss me?

At bago pa ako makapag react ay naglakad na siya papunta sa sasakyan niya at nakangiting kumaway sa akin bago pumasok sa driver’s seat.

Itutuloy…

Mate 11

ALFONS

The next day came so fast, or is it just me being excited? Well, whatever.

I immediately went inside my company at dumeretso sa office kung saan ko makikita si Gabby.

Hindi ko parin makalimutan ang tulala’t gulat niyang reaksyon kahapon dahil sa ginawa ko.

“Damn, so cute!” I said and punched the thin air.

“Sir, are you okay?” Kaagad na tanong ni Sasha sa akin, marahil ay nakita niya ang ginawa ko.

“Oh, yes. I’m very well, Sasha.” Sagot ko naman sa kanya, tumango naman siya sa sagot ko. “Anyway, has Gabriel arrived?” Pahabol na tanong ko sa kanya.

“Sir, he’s not here yet.” Sagot niya.

Kaagad namang kumunot ang noo ko sa sinabi niya, “okay.” Sagot ko sa kanya at dumeretso sa working area ko.

Bakit

wala pa

siya

?

Dati

naman ay

maaga

siyang

dumadating

.

Ipinilig ko ang ulo ko bago umupo sa swivel chair ko at dahil sa pag-upo ko ay napadiretso naman ang tingin ko sa working area niyang bakante.

“Damn…” I said.

Baka late lang

siya

. Hindi naman

siguro

siya

magre

-resign o kaya hindi

papasok

’di ba?

Muli ko na namang ipiniling ang ulo ko. I am worrying too much, baka nga male-late lang.

…

DAMN, hindi na nga yata siya papasok. Pero akala ko okay na?

Sino bang niloko mo, John Alfons? Malamang hindi na yun papasok dahil sa ginawa mo.

Na baka ayaw ka na niyang makita pa. “Haaaa! I hate this!” Sigaw ko. Mabuti nalang ay sound proof ang working area ko at ni Gabby kung hindi, baka iniisip na ng mga employees ko na nababaliw na ako.

Tinignan ko ang wrist watch ko, it’s already one in the afternoon pero wala pa akong nakikitang Gabriel sa office.

“Damn it, damn it, damn it!” Sabi ko at itinuon ang atensyon ko sa mga paper works na nasa table ko.

Halos matatapos na ako sa pagreview at pagpipirma sa mga papel pero wala parin siya.

Baka

nga

hindi na

siya

papasok

pa.

Bumuntong hininga ako at sumandal sa swivel chair ko at pumikit dahil sa frustration na nararamdaman ko.

“Fuck this…” Sabi ko at nagtagal ng ilang minuto sa ganong pwesto pero kaagad akong napa-ayos ng upo nang marinig ko si Sasha.

“Good afternoon, Sir Gabriel.” Bati niya dito kaya tumingin kaagad ako sa kanya.

Oh, fuck. He’s here.

Nakangiti akong tumingin kay Gabby na suot ang usual niyang office attire na bagay naman sa kanya.

He’s wearing light blue long sleeves at black pants, naka tack in siya at suot niya ang black shoes at name plate niya.

Naulingan niya yata akong nakatingin sa kanya kaya tumingin siya sa direksyon ko.

Ngumiti pa ako ng lalo dahil dun pero simangot naman at irap ang ibinigay niya sa akin. Napa iling nalang ako.

Well… At least, he’s here.

Nakahinga ako nang maluwag dahil nakita ko na siya.

I’ve never been this worried sick because of someone. Sa kanya palang.

I must really like this person. He’s getting my whole attention. Damn!

Kaagad akong tumayo at lumabas sa working area ko at dumeretso sa area niya.

“Bakit late ka yata? It’s unusual of you to be late.” Nakangiting tanong ko sa kanya.

Tumingin muna siya sa akin bago umupo at sumagot. “Nakipag date kasi ako.” Kaagad na sagot niya na ikinabusangot ko naman.

“Oh, I bet you enjoyed it?” Sabi ko at hindi ko na siya hinayaang sumagot pa at kaagad na lumabas at bumalik sa area ko.

Damn, I worried for nothing.

Nakipag

date pala

siya

kaya na-late

siya

.

Kaagad akong yumuko sa mesa ko dahil wala na din naman akong gagawin dahil natapos ko na dahil sa kahihintay sa kanya.

Sana pala di nalang ako pumasok. Putang ina ’to!

Kami na ba? Hindi naman kami pero

bakit

ako

nagkakaganito

? Is this what do they call jealousy? Fuck it!

KNOCK

Napatingin ako sa labas at nakitang si Gabby ang kumatok. Hindi ko siya pinansin at yumuko ulit.

“Hoy, anong problema mo?” Dinig kong tanong niya. Shit, I forgot to lock the door.

“Wala.” Sagot ko sa kanya habang nakayuko.

“Anong wala? Bakit ka gumaganyan?” Tanong niya ulit.

“Wala nga.” Sagot ko ulit sa kanya.

“Alfons, umayos ka nga. Kinakausap kita nang maayos.” Sabi niya ulit.

Nag-angat ako ng ulo at tinignan siya pero kaagad din akong bumalik sa pagyuko.

“Alfons, ano bang problema?” Muli niyang tanong, “wag kang sasagot ng wala, masasapak kita.” Dagdag niya.

“Alam mo ang problema ko? Ikaw yun.” Sagot ko sa kanya. “Bakit? Kasi mula kaninang pagpasok ko ikaw na yung hinanap ko. Tapos habang nandito ako, naghihintay at nag-aalala na baka may nangyari na sayo o kaya baka hindi ka na pumasok.”

“Tapos, malalaman ko lang na galing pa sayo mismo na naghintay at nag-alala lang ako para sa wala dahil nakipag-DATE ka lang pala. Yun ang problema ko.” Dagdag ko.

Pero tila nainsulto ako dahil natawa lang siya sa mga sinabi ko sa kanya. Hindi ako makapaniwalang tumingin sa humahagalpak sa tawang si Gabriel na nasa harapan ko.

“Hahahaha, o-oh my goodness-hahahaha. Shit, Alfons. Haha, are you for real?” sabi niya habang nakatingin sa akin.

“Do you think that’s funny, huh?” Inis na tanong ko sa kanya.

“S-Sino ba k-kasing nagsabing maniwala ka sa sinabi ko sayo kanina? Hahahaha” tanong niya na ikinalito ko.

“W-Wait, what!?” Nalilitong tanong ko sa kanya. “S-So you mean…” Dugtong ko.

“Yes, idiot! I didn’t date someone. Hahaha” sagot niya habang nakatawa at nagpupunas ng luha.

“Then why are you late?” Tanong ko sa kanya.

“Naglinis ako ng condo dahil hindi dumating yung naglilinis.” Sagot niya, “so, basically, sa condo ako nakipag date.” Nakangiting sabi niya pa.

Damn this person!

“Oh, ano? Magmumukmok ka pa?” Mataray na tanong niya sa akin. “Ganyan-ganyan kasi kaagad, di muna itanong kung totoo.” Dagdag niya at tumayo.

“And where are you going, Assistant Leader Gabriel?” Tanong ko sa kanya.

Humarap siya sa akin, “in case you forgot, Leader Alfons… I have works to do and I need to double time dahil na-late ako cause nakipag date ako sa condo ko.” Sabi niya at muling tumalikod at lumabas sa area ko.

“Gabriel!” Sigaw ko sa kanya pero inirapan lang niya ako.

“Oh, damn.” Umiiling na sabi ko sa sarili ko at natawa. “Zachary Gabriel Lee, you’re interesting.” I added and looked at him while sitting on his chair.

Tumingin naman siya sa direksyon ko at may ipinakitang papel na may sulat na…

Don’t forget what you said yesterday, Leader

Alfons

.

Napangiti ako bigla dahil dun. Oo nga pala, I have to make us okay and earn his trust.

I sighed.

Itutuloy

…

Mate 12

GABRIEL

IT’S been one week nang simulan ni Alfons ang sinabi niya sa akin. Well, he’s been really nice to me.

Hindi ko lang talaga ma-gets kung bakit ginagawa niya nga ang sinabi niya. I mean, ganun ba niya talaga ako ka-gusto?

Up until now, hindi parin ako makapaniwala na kagaya siya nila Nikki at Gustave. Who would have thought na sa kabila ng magandang built ng katawan niya at gwapo niyang mukha ay homo siya? Idagdag pa ang intimidating aura niya.

Tapos ako? Ako pa yung magugustuhan niya? Ano ba talagang meron sa akin at bakit ako ang target ng mga lalake?

Hindi naman ako babae at lalong hindi naman ako maganda.

KNOCK

Napabalik ako sa realidad nang makarinig ako ng katok. Kaagad na napunta sa pinto ng aking working area ang paningin ko.

Kaagad akong napa-irap nang makita ko si Alfons sa labas na kumakaway sa akin habang nakangiti.

Heto na naman siya…

Kaagad akong tumayo upang pagbuksan siya.

“Hello there, Gabriel.” Bati niya sa akin.

“Hmm, bakit?” Tanong ko sa kanya matapos tumango. “Come, have a seat.” Dagdag ko.

“Buti naman at pinapa-upo mo na ako ng kusa.” Sabi niya.

“Bakit, ayaw mo?” Tanong ko sa kanya.

“Syempre gusto.” Nakangiting sagot naman niya sa akin.

“Yun naman pala, dami mo pang dada.” Pagsusungit ko sa kanya.

“Ang sungit mo na naman.” Sabi niya sa akin nang pareho na kaming naka-upo.

“Tsk. Anyway, bakit ka pala nandito?” Pag-iiba ko ng usapan.

“W-Well, I would like to invite you to somewhere.” Sabi niya sa akin.

Kaagad namang sumagi sa isip ko ang nangyari sa bar dahil sa sinabi niya.

“D-Don’t worry, hindi naman sa bar.” Kaagad na dugtong niya kaya naka hinga ako nang maluwag.

“Buti naman, eh saan mo ako yayayain?” Tanong ko sa kanya.

“Sa bahay ko.” Kaagad na sagot naman siya. “Actually, it’s a party.” Dagdag niya.

“So madaming tao?” Tanong ko.

Umiling naman siya. Anong party yun?

“It’s just the four of us, actually.” Sabi niya. “You, Nikki, Gustave, and I.” Pagpapaliwanag niya.

“Oh, I see.” Tumatangong sabi ko naman.

“So…” Sabi niya habang nakatingin sa akin.

“Hmmmmm…” Sabi ko naman sa kanya.

“So?” Muli niyang sabi sa akin.

“Count me in.” Sagot ko sa kanya.

Kaagad naman siyang napa suntok sa hangin at ngumiti.

Sasapakin kita, wag kang ngingiti.

“Overnight, susunduin namin kayo ni Gustave mamaya sa condo niyo.” Sabi niya. “Bring extra clothes and your office uniform. Bye!” Dagdag niya at masayang lumabas sa working area ko.

“Tss…” Tangin usal ko at nakangiting umiling habang tinignan siya.

…

ALFONS

“Let’s go!” Sabi ko kay Gustave.

“You’re so excited, Alfons. Relax, you’ll see him.” Kaagad na sabi sa akin nito.

“I can’t wait, so make your steps faster.” Sagot ko naman sa kanya.

Umiling nalang siya at sumunod sa akin.

“Convoy nalang tayo, gusto ko siyang solohin.” Nakangising sabi ko sa kanya.

“Of course, you don’t have to tell me that. Gusto ko din namang masolo si Nikki.” Sagot naman nito.

Tumango naman ako bago kami pumasok sa kani-kaniya naming sasakyan.

I’m coming, Gabby.

I smiled and started the engine of my car.

AFTER TWO LONG HOURS and thank traffic for that, nakadating din kami sa condo nila Gabby.

Kaagad akong bumaba nang mai-park ko ang sasakyan ko at nauna pang maglakad kay Gustave.

“So excited, aren’t you?” Tanong niya nang makahabol siya sa akin bago umakbay.

“Of course.” Sagot ko naman sa kanya. NANG makarating kami sa floor kung nasaan ang kwarto nila Gabby ay nakita na namin sila na nakalabas na kasama ang mga bags nila.

Kaagad namang inalis ang pagkaka-akbay sa akin ni Gustave dumeretso kay Nikki at hinalikan ito sa labi bago kunin ang bag nito.

Ngumiti nalang ako sa kanilang dalawa. Nikki really changed Gustave and I can see that they’re really happy with each other.

“Hoy! Buhatin mo ’to. Ngingiti-ngiti ka pa dyan.” Agaw atensyon namang sabi ni Gabby sa akin.

Kaagad ko namang nilapitan ’to at kinuha ang bag na dala niya.

“Let’s go?” Yaya ni Nikki. Ini-lock muna nila ang pinto bago kami umalis.

…

“Nikki and I are gonna use my car. Gabriel, sabay ka nalang kay Alfons then convoy nalang tayo.” Sabi ni Gustave.

“B-But-” hindi naituloy ni Gabby ang protesta niya nang pigilan siya ni Nikki.

“No buts, Gab. Kay Alfons ka na sasabay, I want my Gustave alone.” Nakangiting sabi ni Nikki.

Natawa naman ako dahil wala nang nagawa si Gabby kung hindi ang sumakay sa car ko.

I mouthed ‘thanks’ to Gustave and Nikki before going in the driver’s seat. “Seat here, Gabriel. I don’t want to look like a driver.” Sabi ko sa kanya nang nasa loob na ako.

“Tsk, ang arte.” He said but did what I said.

Nang nailagay na namin ang mga seat belts namin ay pina andar ko na ang sasakyan ko.

And like what Gustave said, nag-convoy kami. Una kami habang sila naman ay nakasunod sa amin.

“Ano foods?” Gabby started the conversation.

“There are lots, basta makikita mo nalang sa bahay.” Sagot ko naman sa kanya.

“S-Sure kang tayong apat lang, huh?” Paninigurado niya.

“Don’t worry, tayong apat lang and the party is set at the pool area.” Naka ngiting sagot ko naman sa kanya.

“G-Good to know.” Sabi naman niya at tumingin sa daan.

Ngumiti naman ako habang nakatingin sa kanya.

“You might want to look at the road, Mr. Alfons. Baka mabunggo pa tayo nyan sa pagtingin mo sa akin.” Sita niya sa akin.

“Well, I can’t help it.” Sagot ko naman pero tumingin din ako sa daan.

I don’t want to die, not until Gabby becomes mine.

AFTER AN HOUR, nakadating na din kami sa bahay ko.

Actually, this is just one of my houses. Mas malapit lang ito sa company kaya dito ako tumitira.

“A-Ang laki naman ng bahay mo.” Sabi niya, “ngayon ko lang napansin, nagmamadali kasi ako last time.” Dagdag niya.

“Well, now you have the whole night to view the whole house.” Sabi ko naman.

“Really?” Tila nae-excite na tanong niya.

“Really.” Sagot ko at ipinark ko na ang sasakyan ko kasabay nang pagpapark din ni Gustave ng kanya.

“Welcome to my house, guys. Feel at home.” Sabi ko nang makababa na kaming lahat sa mga sasakyan.

“Let’s get the party started!” Sigaw ni. Gabby at Nikki na sabay pang tumakbo papunta sa loob habang kami ni Gustave ay kapwa umiiling.

“Let’s enjoy this night.” Sabay na sabi naming dalawa at natawa. Dala ang nga gamit nilang dalawa ay sabay din kaming sumunod sa loob.

“ I’ll take you again tonight, Gabby.“ Sabi ko sa sarili ko habang naka ngisi.

Itutuloy…

A/N: WHO’S getting excited?

Vote and comment, please.

Mate 13

GABRIEL

Kaagad kaming pumasok sa bahay ni Alfons, actually mansion yata kasi halos kasing laki lang nito yung bahay ni Gustave.

“Sa pool daw ’di ba?” Tanong ni Nikki na tinitignan ang malawak na loob ng bahay ni Alfons.

“Oo, kaso hindi ko alam kung saan yun.” Sagot ko naman sa kanya at kagaya niya, tinignan ko din ang bahay.

Malawak ang sala nito at may mga sofa at upuan, gawa sa salamin ang mga bintana at dekorasyon naman ng mga yun ay ang mga kulay cream na kurtina na may burda.

Napaka laki din ng T.V. set niya na may speakers sa magkabilang side at router din.

“Here, guys.” Tawag sa amin ni Alfons kaya sumunod kami.

Nang makalampas kami sa sala ay nadaanan namin ang kusina ng bahay niya na may pagkaka hawig sa kusina ng bahay ni Gustave, ang kaibahan lang ay yung mga gamit niya.

Lumiko kami at dumaan sa isang sliding door at bumaba sa may hagdanan.

“Saan tayo pupunta?” Tanong ni Nikki kay Gustave.

“Pool area, Nikki. You’ll be surprised when you see it.” Sagot ni Gustave at umakbay sa kanya.

“Pool? Bakit underground yata ang pupuntahan natin?” Tanong ko naman sa mokong na nasa gilid ko.

“You’ll see, Gabriel. You’ll see.” Tanging sagot naman niya na ikina kibit balikat ko.

Tumigil kami sa harap ng isang pintuan na kagaya ng disenyo ng mga working area namin ni Alfons sa office.

May pinindot siya dun at pagkatapos ay kusa iyong bumukas at pumasok kami.

“Oh fucking hell!” Sabi ko habang nakatingin sa pinasukan namin.

“Wow!” Tanging nasabi naman ni Nikki na kagaya ko ay nanlalaki ang mga mata sa nakikita.

“I told you.” Sabay na sabi ni Gustave at Alfons na nag-apir pa.

Sino ba naman ang hindi manlalaki ang mga mata kung makikita nila ang lugar na kagaya nito.

Ang lawak ng silid –hindi, ang lawak ng lugar na ito na gawa sa salamin ang pader na napapalibutan ng tubig kaya maliwanag dito. Idagdag pa ang mga lamp shades na nakakadagdag sa liwanag.

A/N: Napapalibutan yung room ng tubig na nasa pool, naka place kasi yung room sa gitna ng pool kaya tubig ang nasa labas nito.

Parang damo naman ang kulay berdeng carpet ng buong sahig at bagay na bagay din ang mga sofa, upuan, at mesa na maayos ang pagkakalagay.

Nasa kabilang side naman ang T.V. at speakers maging ang isang maliit at isa ding malaking ref.

Complete na kung baga.

“The way is there if you want to swim, guys.” Sabi ni Alfons sa aming dalawa ni Nikki dahil parang alam na ni Gustave ang buong lugar.

Kaagad naman kaming tumingin sa hagdang salamin na nasa gilid at papunta iyon sa itaas.

“Tara, Gab. Tignan natin?” Excited na yaya ni Nikki sa akin. Kaagad naman akong tumango at ngumiti kaya hinila na niya ako papunta sa hagdan.

Mas lalo kaming namangha sa nakita namin sa itaas na parte ng pool area. Ang lawak nito at may mga ilang halaman at puno na nakatanim sa mga parteng walang tubig.

Ang naka-agaw naman sa pansin ko ay ang maliit na tila isla na nasa gitna ng pool na may bonsai tree at ilang pebbles.

“Ang ganda!” Kumento ni Nikki habang naglalakad kami sa mga pathways ng pool.

Kung hindi ako nagkakamali ay elevated ang pool na ito. Mula sa mababaw papunta sa malalim na part.

May hagdan din ang pool sa magkabilang side nito. If I’m not mistaken too, ganito ang design ng pool na ito sa kadahilanang upang makita nila yung ibabang part kung saan kami nanggaling kanina.

Puti ang kulay ng flooring at may area din na may table at chairs na parang veranda dahil matatanaw mo ang mga puno mula dun.

Shit, I never imagined that such place do exist.

Matapos naming magsawa ni Nikki ay muli kaming bumaba at nakita namin na inaayos na nila Gustave at Alfons ang pagkain dahil medyo maaga pa.

“Let’s eat guys. Nagpaluto si Alfons ng ilang putahe. Come, sit.” Pagyayaya ni Gustave sa amin.

Kaagad namang umupo si Nikki sa tabi ng boyfriend niya at ako sa tabi ni Alfons.

“Are you enjoying the place?” Tanong ni Alfons sa akin.

“I’m impressed, Leader Alfons.” Naka ngiting sagot ko sa kanya at kumuha ng isang bacon na naka hain.

“Good to hear that, Assistant Leader Gabriel.” Sabi naman niya.

“Gab, pengeng bacon? Please?” Sabi ni Nikki sa akin.

“Ayaw ko.” Pang-aasar ko sa kanya.

“Hindi kita bibigyan ng dala kong omelet.” Ganti nito sa akin.

Kaagad namang nanlaki ang mga mata ko, “Omelet? Meron ka? Penge?” Parang batang sabi ko sa kanya.

Sorry but omelet is my favorite.

“Sige, bigyan mo muna ako ng bacon. Alam mo namang favorite ko yan eh.” Sabi naman niya kaya kaagad kong ini-abot sa kanya yung platong may bacon.

“Gustave, pakuha naman nung container sa bag. Nandun yung omelet eh.” Request ni Nikki kay Gustave.

“A minute, honey.” Sabi ni Gustave bago tumayo at kunin ang bag.

“Don’t eat too much, may party pa tayong apat mamaya. Remember?” Paalala naman ni Alfons aming dalawa.

“Yes, yes!” Sabay na sagot namin ni Nikki bago sumubo ng favorite naming dalawa.

Damn, okay na ako

kahit

omelet lang ang

kainin

ko.

“By the way, what do want to eat later? Balak ko sana mag-ihaw tayo. Barbecue, something like that.” Tanong ni Gustave sa amin nang maka-upo siya.

“Yeah, ganun nalang para hindi na hassle. Add nalang tayo ng snacks and easy to cook foods.” Dagdag naman ni Alfons.

“Alfons, may available ingredients ka ba?” Tanong ko kay Alfons nang after kong sumubo.

“Yup, why?” Tanong naman niya bago isubo ang bacon na nasa tinidor.

“Well, Nikki and I are gonna cook something.” Sabi ko at tumingin kay Nikki.

“Oh, I see. That’s a good idea, Gab.” Naka ngiting sabi naman ni Nikki sa akin.

“ Okay, nasa kitchen lang ang mga ingredients. Dun na din kayo magluto, ask for Yaya Cita to assist you.“ Sabi naman ni Alfons.

“Then, while the two of you are cooking, Alfons and I are going to set the veranda.” Sabi naman ni Gustave.

“That’s great.” Sabi naman ni Alfons.

“I’m so excited for our party later.” Masayang sabi ni Nikki.

“Yeah. Me, too.” Sabi ko din.

“Okay, okay but for now, let’s eat.” Sabat naman ni Gustave at sinubuan ng bacon si Nikki.

“Ahhh, so sweet naman.” Natatawang sabi ni Nikki sa boyfriend niya.

“Tsk, don’t tease me Nikki.” Naka ngiting sabi ni Gustave sa kanya.

“They’re sweet, aren’t they?” Tanong ni Alfons sa akin.

Tumingin naman ako sa kanya bago isubo ang omelet ko. “Why? Gusto mong gumaya?” Tanong ko sa kanya habang ngumunguya.

“Who knows?” Sagot niya at ipinadaan ang hinlalaki niya sa labi ko. “Your lips are oily, you eat like a kid.” Naka ngiting dagdag niya.

Putsa

, yan na naman yang

ngiti

mo!

“Ehem.” Agaw atensyon nila Nikki at Gustave sa amin habang naka ngiti.

“What?” Sabay naming tanong ni Alfons.

Kaagad naman kaming natawa dahil dun at muling kumain.

Itutuloy

…

Mate 14

ALFONS

It is nine in the evening when Nikki and Gabby decided to cook the food they want to cook. Inihatid ko lang sila sa kusina at sinabihan si Yaya Cita na i-assist sila.

After that, Gustave and I set the table up. Nagdala kami ng drinks at snacks sa itaas na parte ng pool area kung saan pumunta sina Gabby kanina.

Well, the actual story behind this house is, hindi talaga dapat ito sa akin ngayon if it wasn’t for Gustave.

He was the one who first saw this house and he actually planned to buy this but I begged him to give to me. Yes, I begged for this house because it’s worth it.

Gustave was a kind bastard and an idiot at the same time because he actually let me buy it and so, I am enjoying it.

“Gustave, do you think, I should add liquors to our drinks?” Tanong ko sa kanya nang inilalagay na namin ang cooler sa veranda.

“Do they want it?” He answered at inayos ang pagkakalagay ng cooler.

“I don’t have the idea, bro. That’s why I’m asking.” Sabi ko naman sa kanya at ipinatong ang dala kong snacks sa cooler.

“Siguro mga light lang.” Sabi niya, natawa pa ako sa accent niya. “My Nikki can’t handle his liquor well.” Naka ngising dagdag niya.

Kita ko ang saya sa mga mata niya habang sinasabi niya yun. The guy’s awfully in love.

“At least he knows how to drink. Si Gabby nga hindi man uminom nung nag-bar kami.” Umiiling namang sabi ko sa kanya.

“Oh, really…” Sabi niya, “then what did you make him drink?” Dagdag na tanong niya.

“Well, I just ordered juice for him.” Nakatawang sagot ko.

“Tsk.” Saad niya at naglakad pababa. Sumunod naman ako sa kanya dahil may ise-set pa ako.

Nang makababa na ako ay ini-adjust ko ang mga ilaw sa taas at nagpatugtog na din.

“I’m excited for the party!” I exclaimed, Gustave just laughed at my childish act when he went to the lower level of the pool area where I am in.

“Tara na at we have lots of things to set there up.” Yaya niya sa akin. Binuksan ko ang mga ilaw ng pool na mas nagpatingkad sa asul na tubig nito maging ang mga ilaw sa kisami bago sumunod sa kanya.

…

GABRIEL

“FINALLY DONE!” I said after putting the foods that we cooked at the containers that Yaya Cita gave us.

Katulong din namin siya sa paghiwa ng mga ingredients at pagluluto ng foods.

We actually cooked foods na pang-party lang gaya ng lasagna, burgers, and Nikki’s desert, ang smores.

“Salamat po, Yaya Cita.” Sabi ko sa matanda nang ma-isara niya ang huling lalagyan.

“Ay naku, wala yun Sir.” Magalang namang sabi niya.

“Naku, Ya. Nikki at Gabriel nalang po. Wag na Sir.” Nakangiting sabi naman ni Nikki sa kanya.

“Osige, sige.” Tumatawang sagot naman niya.

“Yaya, yan na po yung food niyo. Ubusin niyo ho, okay?” Sabi ko naman sa kanya.

“Ayaw niyo po talagang sumama sa amin dun? Magparty?” Tanong ni Nikki sa kanya.

“Hay naku, mga bata kayo. Hindi ko na kaya yung magparty.” Sagot niya at tumawa. “Kakainin ko nalang itong mga niluto natin.” Dagdag niya.

“Okay po, sige.” Sabi ko naman at ipinagpatong ang tatlong containers.

“Punta na po kami dun, Ya.” Paalam ni Nikki habang buhat ang dalawa pang containers.

“Sige, sige at baka naiinip na’t hinahanap na kayo ng mga boyfriend niyo.” Naka ngiting sabi niya.

Nasamid naman ako sa sinabi niya sa amin ni Nikki kaya kaagad akong naglakad palabas ng kusina.

“Mga boyfriend niyo.” Sabi ni Nikki at tumawa nang malakas.

“Hindi ko naman boyfriend si Alfons.” Sabi ko sa kanya.

“Oh, relax. I didn’t say anything, Gab. You’re being defensive.” Sagot niya at mas lumakas ang tawa.

“Tsk, whatever. Let’s go.” Sabi ko at naunang naglakad sa tumatawang si Nikki.

Mukha ba kaming mag-boyfriend ni Alfons?

…

NANG makapasok kami sa pool area ay kaagad kaming namangha ni Nikki sa nadatnan namin.

Mas maganda pala ito sa gabi kaysa umaga. Mas tumingkad ang kulay asul na tubig ng pool dahil sa mga ilaw nito. Nakaka-relax naman ang mga songs na ipinapatugtog.

“Hello there, what did you cook?” Salubong sa amin ni Gustave.

“Just wait and see, Gustave.” Sagot naman ni Nikki.

Kinuha naman ni Alfons sa akin ang mga dala ko na kasunod lang pala ni Gustave.

“Let’s go upstairs, shall we?” Yaya niya pagkatapos.

“Yaay! Let’s go!” Sigaw ni Nikki at tumakbo papunta sa itaas.

Talagang hindi mawawala ang pagka childish niya.

Natatawang sumunod naman ako sa kanya at iniwan ang dalawang may dala sa mga containers.

“Here!” Sigaw ni Nikki sa akin na naka-upo sa inayos nila Alfons at Gustave na mesa, nagdagdag din sila ng ilang sofa.

“Yes, I’m coming.” Naka ngiting sabi ko naman sa kanya at naglakad papunta sa veranda kung saan naka set up ang tables and chairs.

“Ano kaya mga drinks?” Tanong ni Nikki sa akin nang maka-upo ako sa tabi niya.

Mahirap na at baka matabi na naman ako kay Alfons.

“Tignan nalang natin mamaya.” Sagot ko naman sa kanya. Tumango naman siya.

Ilang saglit pa ay nakadating nadin ang dalawa at inilapag isa-isa ang mga dala nila.

“Kuha lang ako ng plates tyaka kutsara at tinidor.” Sabi ni Alfons at naglakad papunta sa may cooler.

Na-impress na naman ako dahil may secret compartment dun na may lamang mga gamit pang kain.

Kumuha ng apat na plato si Alfons at mga kubyertos at muling ibinalik sa dati ang compartment.

“Here…” Sabi niya at inilapag ang mga yun. Kaagad ko namang inayos ang pagkakalagay ng mga yun sa mesa.

“Yay! So excited!” Muling sabi ni Nikki.

“Yeah, it’s written all over your face.” Sabi ko sa kanya at inilagay ang huling plato na may kasamang kubyertos.

“So… What did you cook?” Biglang tanong ni Alfons sa akin.

“Why don’t you look what’s inside of those containers?” Balik tanong ko sa kanya.

“Well, let’s see.” Nakangising sagot naman niya sa akin at binuksan isa-isa ang mga yun.

“Hmm, ang bango.” Sabi niya kaagad.

“Nikki cooked the desert, which is smores and I cooked the rest.” Sabi naman sa kanya.

“Yeah, that’s why I’m so lucky to have him as my bestfriend and kasama sa condo.” Proud na singit naman ni Nikki.

Nakipag apir naman kaagad ako sa sinabi niya. Actually, sa aming dalawa, ako yung laging nagluluto foods while si Nikki naman ang sa paglilinis.

“They should taste good, specially the smores.” Sabi naman ni Gustave.

“Of course, Gab is a good cook. Maswerte nga ang magiging karelasyon niya pag nagkataon.” Naka ngising sabi naman ni Nikki.

Here he is and his teasings.

“Shut up, Nikki.” Sabi ko at kumuha ng lasagna na niluto ko. “Let’s eat guys!” Dagdag ko.

“Let’s pray first!” Sigaw sa akin ni Nikki at tinapik ang kamay ko.

Natawa naman kaming apat.

Itutuloy…

A/N: Here, sorry guys sa pagde-describe ko sa pool area. Hehe, pero may ganyang place in real life.

P.S. I’ll be busy po. So, baka hindi muna ako magpo-post. Hehe

Mate 15

GABRIEL

“YEAH!” Alfons and Gustave both exclaimed before jumping off.

“Let’s party!” Sigaw naman ni Nikki habang may hawak na juice at sumasayaw pa.

It’s nine in the evening at nagsimula na ang party naming apat.

Nilakasan ni Alfons ang tugtog na kagaya ng mga tugtog sa bar at maging ang mga ilaw ay ganun din.

“Are you having fun?” Tanong ni Nikki sa akin nang pasayaw siyang lumapit sa akin. “Ako kasi oo, ang hot ni Gustave ko.” Natatawang dagdag niya.

Seriously? Yun talaga ang sasabihin niya? Tapos parang kikiligin pa siya.

Well, totoo naman ang sinabi niya. The guys both have good body. Halatang naji-gym sila.

But I like Alfons’ body.

Kaagad na nanlaki ang mga mata ko sa naisip ko.

What the heck!?

“-ab, Gab!” Sigaw ni Nikki sa akin kaya napatingin ako sa kanya.

“Oh, bakit?” Tanong ko sa kanya bago ilapag ang hawak kong baso.

“Tara, swimming?” Tanong niya sa akin. Dun ko lang napansin na naka swimming trunks na pala siya.

“Ah, s-sige. Magpapalit lang ako.” Sabi ko sa kanya.

Tumango naman siya, “una na ako.” Sabi niya bago tumalon din sa pool.

Kaagad naman din akong bumaba upang magpalit. May comfort room na kasi dun para madali nalang daw sa mga magsu-swimming.

Hinubad ko ang suot kong pants at shirt at isinabit yun sa may sabitan tapos ay isinuot ko ang shorts ko na pang swimming.

Paglabas ko ay kaagad na yumakap ang lamig na nanggagaling sa air con sa balat ko.

“Hooo…” I said and immediately went upstairs.

“Yahoo!” Kaagad na nadinig ko nang makapunta ako sa itaas.

“Gab, here!” Sigaw ni Nikki sa akin. Kaagad naman akong pumunta sa parte ng pool kung nasaan siya.

“Owww, someone’s staring.” Dinig kong sabi ni Gustave habang naka ngisi.

Hindi ko nalang yun pinansin at nagpatuloy sa paglalakad papunta kay Nikki.

“Nakaka-inis si Gustave, ayaw akong samahan dito.” Pagsusumbong sa akin ni Nikki habang naka nguso.

“Nikki, hayaan mo.” Sabi ko sa kanya at bumaba sa pool, “at least wala siyang babae. Mas worst kaya yun.” Dagdag ko at nag-dive.

Lumangoy ako pailalim hanggang sa mapunta ako salaming nagdi-divide sa pool at kagaya pag nakikita mo mula sa ilalim ang pool, makikita mo din dito sa pool ang loob nun.

Nang maramdaman kong mawawalan na ako ng hininga ay humahon na ako.

“Gabriel, dito ka nalang!” Sigaw ulit ni Nikki dahil medyo malayo ako sa kanya, “alam mo namang hindi ako masyadong marunong lumangoy eh.” Nagmamaktol na dagdag niya.

Tumawa muna ako bago ako lumangoy papunta sa kanya.

“Tara kasi, turuan kita.” Sabi ko sa kanya nang makalapit na ako. “O kaya, magpaturo ka kay Gustave.” Dagdag na mungkahi ko.

“Tsk, baliw yang si Gustave. Ayaw akong turuan.” Busangot na sagot niya sa akin.

“Huh? Bakit naman?” Takang tanong ko sa kanya bago sumandal sa pader ng pool.

“Eh paano ba naman, ayaw niyang lumayo ako sa kanya kapag nagsu-swimming.” Panimula niya, “gusto niya, lagi daw akong nakayakap sa kanya sa tubig.” Dagdag niya at tumawa.

“That is childish.” Naka ngiting sabi ko naman sa kanya.

“Sinabi mo pa.” Tumatangong sabi niya habang naka ngiti.

“Tara, turuan na kita.” Yaya ko sa kanya, “alam mo naman yung basic, ’di ba?” Tanong ko sa kanya.

Tumango naman siya at ready na sanang lumangoy nang lumapit sa amin ang dalawa.

“And what’s happening here?” Tanong ni Gustave kay Nikki.

“Nagpapaturo akong lumangoy.” Naka-ismid na sagot ni Nikki.

“No, you will not do that.” Kaagad na sabi ni Gustave sa kanya.

“But!–” protesta na sana ni Nikki pero kaagad siyang kinabig ni Gustave at hinalikan.

“Come, I’ll teach you myself.” Naka ngising sabi ni Gustave sa kanya matapos siya nitong halikan na ikinatuwa niya.

Pabebe talaga itong si mag-jowang ito.

“Yay! You’re so sweet, honey.” Tila batang sabi niya at nagpaghila kay Gustave.

Tsk, parang bata.

“Sweet, aren’t they?” Tanong ni Alfons sa akin na ikina gulat ko.

“Y-Yeah…” Sagot ko sa kanya.

“Come on, Gabriel. Why so stiff?” Tanong niya sa akin.

“W-Who’s stiff!?” Inis na tanong ko sa kanya.

Ngumiti lang siya imbes na sumagot.

“Tsk.” Sabi ko at umahon.

Kaagad kong kinuha ang towel na nakalagay sa upuan at nagpunaa bago umupo.

“Hey, are you mad?” Tanong ni Alfons sa akin na nakasunod pala sa akin.

“No. Why would I?” Tanong ko naman sa kanya at kumuha ng burger na niluto namin kanina ni Nikki.

“Can I have one?” Tanong ni Alfons sa akin kaya ini-abot ko ang lalagyan sa kanya.

“Thanks.” Sabi niya nang makakuha siya ng isa.

Tumango nalang ako sa kanya at ipinagpatuloy ang pagkain ko.

“This is good!” Biglang sabi naman niya kaya napatingin ako sa kanya.

“Hahahahahahaha!” Natawa ako sa hitsura niya. “A-Are you a child? Hahahaha” tanong ko.

“Huh? Why?” Nagtatakang tanong naman niya sa akin.

“Y-You have ketchup.” Sabi ko sa kanya at itinuro ang gilid ng labi ko.

“Parang ikaw wala.” Sabi niya at nagsimula ding tumawa.

Shit!

Kaagad ko namang kinapa ang magkabilang side ng mga labi ko pero wala naman.

“Just kidding. Hahahahaha” sabi niya kaya inirapan ko siya.

“Baliw!” Sabi ko sa kanya at muling kumagat sa burger.

“So… Who taught you to cook?” Tanong niya matapos ngumuya.

“Well, my Mom did.” Sagot ko sa kanya at tumingin sa langit na puno ng bituin.

“Hmmm, I see. She did well, the foods tasted good.” Sabi naman niya.

“Yup, she did.” Ngumiting sabi ko naman sa kanya.

“Hey, you two!” Sigaw ni Nikki kaya napatingin kaming dalawa ni Alfons sa kanya. “Come, join us here!” Dagdag niya.

“Yeah, join us.” Sang-ayon naman ni Gustave na yumakap sa kanya.

“They sure are sweet.” Natatawang sabi ko at inalis ang towel na ibinalabal ko.

“Yes, hindi ko na nga makilala si Gustave.” Tumawang sabi naman ni Alfons sa akin. “His love for Nikki made him the man he is right now.” Dagdag niya habang naka tingin sa dalawa.

“W-Well, love really can change a person.” Tumatangong sabi ko naman sa kanya at isinubo ang last bite ng burger ko at nagpagpag ng kamay.

“Let’s go?” Yaya ko kay Alfons na naka tingin sa akin. “What?” Tanong ko kaagad sa kanya.

“Nothing, let’s go.” Sagot niya at naunang naglakad papunta sa pool.

Pero bago siya tuluyang tumalon sa pool at muli siyang tumingin sa akin at ngumiti, “come on, the night is still young.”

Naka tangang tumingin lang ako sa kanya habang siya naman ay tumalikod sa akin at tumalon para muling mag-swimming.

Oh dyosmiyo! Bakit tuwing ngumi ngiti siya eh natitigilan ako!?

Umiling ako at kaagad na naglakad papunta sa kanila.

Itutuloy…

A/N: THE NIGHT IS STILL YOUNG wink let’s see what will happen next.

Please vote and comment, haha.

Mate 16

ALFONS

It was one in the morning when the four of us decided to end our party.

We were pretty tired but surely had fun even though we were only four.

“Thanks, bro. I’ll make Nikki more tired.” Sabi ni Gustave sa akin nang ihatid ko sila sa kanilang magiging kwarto. Naka ngisi pa ang loko.

“Shut up, bro. Ini-inggit mo naman ako eh.” Pagbibiro ko naman sa kanya bago kami mag-apir. “Well, then.” Sabi ko bago ko siya nilagpasan.

“Sige, you should follow your Gabby.” Bahagyang sigaw niya bago isara ang pinto.

Umiiling na sumunod ako kay Gabby na naunang naglakad sa akin.

“Hey, Gab. Your room is here.” Sabi ko sa kanya dahil lumagpas siya nang kaunti.

“Oh, sorry. I’m a bit tired.” Sagot niya at naglakad pabalik at tumapat sa kwartong sinasabi ko.

“Halata nga.” Sagot ko naman sa kanya at pinagbuksan siya ng pinto.

“Thanks.” Pagod na sabi niya at kaagad na pumasok sa kwarto.

Sinundan ko naman siya pero isinara ko muna ang pinto ng kwarto niya.

Nakita ko na inilagay niya sa upuan na malapit sa bintana ang bag niya at kaagad na humiga sa kama.

“Are you okay with the room?” Tanong ko sa kanya nang matapat ako sa kanya.

“Yeah…” Sabi niya at ipinikit ang mga mata niya.

Ngumiting umupo ako sa tabi niya at malayang pinagmasdan ang maamo niyang mukha.

Why don’t you just be mine?

Hinaplos ko iyon sa pag-aakalang tulog na siya pero kaagad na hinawakan ni Gabby ang kamay ko.

“And what are you doing, Alfons?” Tanong niya habang nakapikit na hawak ang kamay ko.

“W-Well, I kind of w-want to touch your face.” Sagot ko sa kanya.

Nagulat naman ako nang bitawan niya ang kamay ko.

“Siguraduhin mo lang na yun ang gagawin mo.” Nakapikit paring sabi niya.

If you just know the things I want to do, Gabby.

Hinaplos ko iyon at kaagad ding tinigilan ang ginagawa ko dahil ramdam ko na ang paninikip ng shorts na suot ko.

Shorts lang kasi ang pantulog ko.

“Gabby, are you still awake?” Tanong ko sa kanya.

“No, I’m trying to sleep. Why?” Pikit matang sagot niya.

Napa ngiti naman ako dahil dun.

“Well, I just want to ask why?” Sabi ko sa kanya habang sinusuri ang maamo niyang mukha.

He actually has a good face.

“Why, what?” Tanong naman niya sa akin.

“Why are you letting me touch your face?” Tanong ko sa kanya.

Nagulat ako ng kaunti nang imulat niya ang mga mata niya.

“Cause I know you won’t do more than that. I guess?” Sagot niya sa akin. Ngumisi ako, “and why is that?” Tanong ko.

“Dunno, I just feel like that.” Sagot niya at tumagilid ng pagkakahiga paharap sa akin, “why?” Dagdag niya.

“W-Well…” Tanging sagot ko sa kanya.

“Well?” Tanong niya sa akin habang nakatingin.

“I want to do more than that.” Diretsong sagot ko sa kanya.

Kita ko ang gulat sa mata niya pero kaagad din yung nawala.

“Like?” Maiksing tanong niya sa akin na siya namang nagpagulat sa akin.

Don’t ask, Gabby. You wouldn’t want to hear them.

“Like what, Alfons?” Muling tanong niya sa akin dahil hindi ako umimik sa unang tanong niya.

“You surely don’t want to know them, Gab.” Sagot ko sa kanya.

“Let me hear, maybe I want something.” Naka ngiting sagot niya sa akin.

Oh, fuck! Mas lalong nabubuhay ang alaga ko.

“Tell me, Alfons.” Muling sabi niya kaya imbes na sumagot ay hinalikan ko siya sa labi.

“That’s the first, Gabby.” Sabi ko sa kanya. Wala na akong pakialam kung ayaw niya akong tinatawag siya sa pangalang yun.

Naka tingin lang siya sa akin. Hindi ko alam kung galit siya o ano.

“Won’t you shout at me? Be mad?” Tanong ko sa kanya, “tell me, Gabby?” Dagdag ko.

“Shut up, Alfons. Just do what you want.” Sagot niya na ikinagulat ko.

“Y-You sure?” Kaagad na tanong ko.

“Don’t you like it? Should I say the other way around?” Tanong niya sa akin.

Pansin ko ang pamumula ng mga pisngi niya at nagsisimula na din siyang mag-iwas ng tingin.

“Of course, I want.” Sagot ko sa kanya, “pero kung napipilitan ka lang–”

I was taken aback nang bigla siyang umupo at kinabig ako papalapit sa kanya.

“Honestly, I’m being smitten by your smiles and I want your kiss.” Bulong niya sa akin at lumayo.

Hindi makapaniwalang naka tingin ako sa kanya.

“R-Really?” Kaagad na tanong ko sa kanya.

“I don’t know why b-but y-yes.” Sagot niya sa akin at nahihiyang tumingin sa kamay niya.

“Oh, fuck!” Sabi ko.

…

GABRIEL

BAD TRIP!

Nakakahiya ang sandaling ito.

Totoo naman na gusto ko yung halik niya pero hindi ko alam kung bakit.

“Gabby, this is not a joke.” Sabi niya sa akin.

“Who said I’m joking?” Tanong ko sa kanya.

Hindi ko alam kung ano ang nainom ko o kaya ay nakain at nasasabi ko ang mga sinabi ko ngayon.

“Gabby, do you know how you affect me?” Tanong niya.

Tumingin naman ako sa gwapo niyang mukha.

Puta, bakla na yata ako!

“What? How do I affect you?” Tanong ko sa kanya.

Kaagad niyang kinuha ang isa kong kamay at idinikit yun sa parte kung nasaan ang pag-aari niya.

Oh my fucking shit! Galit ang alaga niya! Bakit ang tigas?

“This is how you affect me, Gabby.” Sabi niya at mas lalong idinikit ang kamay ko. “And you wouldn’t want to know the things I want to do to you.” Dagdag niya.

Oh dyosko!

“A-Ano ba yung mga yun?” Kaagad na tanong ng bibig ko?

Pahamak ang bibig ko!

“You want to know?” Tanong niya sa akin.

Hindi ko alam pero nalaman ko nalang na tumango na pala ako sa tanong niya.

“Then, I’ll tell you.” Sagot niya at lumapit sa akin, papunta sa kanang tenga ko.

Shit, ang bango!

“I want to kiss you until your lips are swollen.” Sagot niya at dinilaan ang tenga ko. I swear, tumaas ang lahat ng pwedeng tumaas na balahibo sa katawan ko. “I want to suck your nipples and dick.” Pagpapatuloy niya na nagpa-init sa pakiramdam ko.

Sino ba naman ang hindi maiinitan kung ganun ang sasabihin sayo? Tapos ganun pa ang boses?

“And make you suck my dick, too.” Sensual na dagdag niya, “and lastly, fuck you until dawn.” Huli niyang sabi bago lumayo.

Oh, shit. Oh, shit!

“Well? What now?” Tanong niya habang naka ngisi, “will you let me or not?” Dagdag na tanong niya.

Sunud-sunod ang paglunok ko habang naka tingin sa kanya.

“T-Then do them, Alfons. D-Do all of them.” Sagot ko sa kanya.

Huling nalaman ko ay hawak na ni Alfons ang batok ko at nakalapat na ang labi niya sa mga labi ko.

Itutuloy…

A/N: Here it is, guys! I won’t be updating this week again. Magiging busy na naman kasi ako. Hehe

Mate 17 - their second

ALFONS

KISSING HIM IS PERFECTION.

I had kissed a lot of lips before but no one made me feel like this, ONLY GABBY.

“Nmmm-nnnnmmm.” Ungol niya habang masuyo kong tinitikman ang mga labi niya.

“Haaa!” Sabi niya nang maghiwalay ang mga labi namin.

“I’ll ask you, one last time, are you sure about this?” Tanong ko sa kanya habang nakatingin sa mga labi niyang namumula at basa ng kaunti dahil sa aming paghahalikan.

Tumingin lang siya sa akin at hindi sumagot, napa ngisi ako.

“Silence means yes, Gabby.” Sabi ko sa kanya, “and I won’t stop even if you say to stop.” Dagdag ko at inalis ang suot kong damit.

This is madness, I’ve never thought of this moment.

“S-Sandali…” Sabi niya sa akin.

“What?” Tanong ko at sunod na inalis ang suot kong shorts.

“I want to take a-a shower…” Sabi niya at nag-iwas ng tingin.

“I told you, I won’t stop.” Sagot ko sa kanya, “look at this, Gabby. You need to take responsibility.” Dagdag ko sa kanya at pinakita ang nakatayong alaga ko.

Kaagad na nanlaki ang mga mata niya sa nakita.

“W-Wait!” Sigaw niya na tila naaalarma.

“No, no. I can’t wait any longer.” Naka ngising sabi ko sa kanya at lumapit sa kanya.

He jerked at his place but I continued to get near her.

“I-I’m changing my mind.” Sabi niya at kaagad na tumayo, “I can’t d-do t-this.” Sabi pa niya at kaagad na tumakbo papunta sa banyo.

Kaagad akong sumunod sa kanya. Isasara na niya sana ang pinto ng banyo pero kaagad ko iyong nahawakan at pwersahang binuksan.

“I can’t wait, Gabby.” Baritonong sabi ko sa kanya at lumapit.

“W-Wait! No, d-don’t do this!” Naiiyak na sabi niya.

Pero hindi ko siya pinakinggan at hinatak ang dalawa niyang mga kamay at iniligay sa itaas ng ulo niya nang madikit siya sa pader ng banyo.

“A-Alfons! P-Please~ mmmhh” hindi na niya naituloy ang sasabihin niya nang halikan ko ang mga labi niya.

Fuck, I’m going crazy.

Nang putulin ko ang halik namin ay kaagad ko siyang iniharap sa pader ng banyo at hinawakan ang dalawang kamay niya gamit ang isa kong kamay.

Matapos nun ay tahasan kong inalis ang suot niyang mga damit.

“A-Alfons! N-No, w-wait~ ngh!” Daing niya nang ipasok ko ang isa kong daliri sa lagusan niya.

“I need to prepare you, Gabby.” I said and planted soft kissed on her neck.

“It h-hurts! S-Stop it~ ngh!” Nagmamaka-awa niyang sabi pero nagdagdag pa ako ng isang daliri. “Aaahh! Aaahh!” Sigaw niya.

“Just a little more, Gabby and you’ll get used to it.” Sabi ko habang naglalabas masok ang mga daliri ko.

“N-No! Remove-aaahh! R-Remove them! Ngh!” Sigaw niya habang pilit na kumakawala.

Nagdagdag pa ako ng isang daliri sa loob niya kaya mas lalo siyang dumaing.

Sorry, Gabby but I need to do this. You’ll be hurt later if I won’t.

“AaaAannngh!” Ungol niya nang alisin ko ang tatlong daliri ko sa lagusan niya.

“Now, my turn.” Sabi ko sa kanya at ipinusisyon sa lagusan niya ang ulo ng pag-aari ko.

“Alfons! N-No, s-stop! P-Please.” Sabi niya nang maramdaman niya ang alaga ko sa bukana ng lagusan niya.

“I told you, I won’t stop.” Sabi ko sa kanya, “just enjoy and appreciate my hots for you.” Sabi ko at tuluyan nang ipinasok ang pag-aari ko sa lagusan niya.

“This is rape! This is~aaahhkk!” Sabi niya at mariing napapikit.

“Oh, fuck! You’re so tight, Gabby…” Sabi ko nang kalahati na ng katawan ng pag-aari ko ang naipasok ko sa kanya.

“A-Alfons, s-stop ~nghhh, e-enough.” Sabi niya sa akin pero hindi ako tumigil.

Kaagad na napa-angat siya ng ulo nang isagad ko ang pagpasok ko sa lagusan niya.

“Aaaaaaahhh!” Daing niya.

Kaagad kong binitawan ang mga kamay niya at hinawakan ang ulo niya upang halikan siya.

Dahil sa dumadaing siya ay kaagad kong naipasok ang dila ko at nilasahan ang matamis na loob ng bibig niya.

Ilang sandali pa ay nagsimula na akong mag-atras abante sa kanya habang siya naman ay dumadaing at umuungol habang hinahalikan at bumabayo ako sa kanya.

When he finally adjusted with my size, I stopped kissing him and touched his both nipples.

“Aaah~” kaagad na ungol niya nang simulan kong paglaruan ang mga kulay pink niyang utong. “Hmm~ahhh”

“Finally enjoying it, Gabby?” Tanong ko sa kanya at binilisan nang kaunti ang paggalaw ko.

Binitawan ko ang isa niyang utong at gamit ang malayang kamay ko ay hinawakan ko ang nagsisimulang mabuhay niyang pag-aari.

Kasabay nang pagbayo ko sa kanya at siya namang pagtaas baba ng kamay kong hawak ang pag-aari niya.

“Oohhhhmmm, o-oh my g-gosh nmmmh” ungol niya habang nakahawak sa pader.

Ilang sandali pa ay naglabas na ang pag-aari niya ng malapot at mainit na katas.

“You cummed, Gabby.” Sabi ko sa kanya.

“A-Alfons, g-go slow…” Biglang utos niya, “I-I feel weird…” Dagdag niya at napayuko.

Nagtaka ako sa sinabi niya pero kalabaligtaran ang ginawa ko. Mas lalo kong binilisan ang pagbayo ko sa kanya.

“Alfons! Aahhh~Ahhhh… Ngh!” Ungol niya habang bumabayo ako sa kanya.

“Is it good, huh?” Tanong ko sa kanya habang nakayuko siya. Kita ko ang pamumula ng batok niya at ilang pula-pulang marka na dahil marahil sa halik ko.

“A-Alfons~ Oohhh…” Ungol niya nang unti-unti kong binabagalan pero dinidiin ang pagbayo ko.

I finally found it.

Ngumisi ako at isinagad ang pag-aari ko dahilan para manginig ang buong katawan ni Gabby.

“Found it, Gabby.” Sensual na bulong ko sa kanya.

“N-No, d-don’t… S-Sto~ nghh!” Napa-ungol siya nang pa-ulit-ulit kong pinatamaan ang parteng yun sa loob niya.

I finally found his spot. Damn, I’ll pleasure him.

“Oohhh~nnmmm-Aaahhh.” Paulit-ulit na ungol niya habang binabayo ko siya.

Ilang saglit pa ay naramdaman ko na naman ang pagsikip ng lagusan niya na nagpa-ungol sa akin at nang buong katawan niya.

“A-Alfons… I-I’m cumming~Oahhh…” Ungol niya sa akin.

“I’m cumming, too…” Sabi ko sa kanya at mas binilisan ko ang pagbayo ko sa kanya. “C-Cum with me, G-Gabby.” Sabi ko sa kanya at ramdam ko na malapit na ako.

“Ngh! ~Ohhhhh… Nnnmmgggh!” Ungol niya nang maglabas na naman ng malapot at mainit na katas ang alaga niya.

“Ohhh~fuck! Aahhh…” Ungol ko naman nang mailabas ko ang lahat ng katas ko sa loob niya.

Kaagad na nawalan ng lakas si Gabby kaya napa-upo siya pero naagapan ko iyon.

Kapwa hingal na hingal kami nang maupo kaming dalawa: ako sa sahig ng banyo habang siya ay sa akin naka-upo na nakabaon parin ang buong pag-aari ko sa loob ng lagusan niya.

“I love you, Gabby…” Sabi ko sa kanya at masuyong hinalikan ang batok niya.

“Nnmmm…” Tanging sagot niya at isinandal ang katawan niya sa akin at ipinatong ang ulo niya sa balikat ko.

“Rest for now…” Bulong ko sa kanya.

Rest for now because we will do it again, till dawn. Until I get you sore.

Itutuloy…

A/N: What do you think, guys? Haha

Mate 18

GABRIEL

“Hmmm.” Ungol ko nang makaramdam ako ng munting halik sa likod ko papuntang batok. “Hmmmm.” Sabi ko ulit dahil hindi tumitigil ang taong humahalik sa akin.

“Wake up, sleepy head.” Sabi niya sa akin.

I was about to answer but then, nagmulat ako ng mata at kaagad na napabalikwas.

“Sto-awwww!” Daing ko dahil kaagad kong naramdaman ang hapdi sa parteng ‘yun’ ng pang-upo ko.

“Easy there, Gabby.” Sabi niya sa akin habang inaalalayan ako.

“Shut up!” Sabi ko sa kanya nang nakasimangot, “sino sa tingin mo ang may kasalanan nito?” Tanong ko sa kanya habang dahan-dahang umuusog para makasandal.

Bad trip, ilang beses pang naulit ang nangyari sa amin kagabi. Matapos sa banyo ay ginawa pa yata namin yun sa kama, tapos sa veranda, at… basta!

“You can’t blame me, Gabby.” Pilyong naka ngiting sabi niya sa akin, “I told you, I won’t stop.” Dagdag niya at hinalikan ako sa pisngi.

“Alfons!” Inis na sigaw ko sa kanya.

“What?” Inosenteng tanong niya sa akin habang naka ngiti.

“What your face! Wag mo akong i-kiss basta-basta, bwisit!” Sagot ko sa kanya.

“Tsk, may nangyari na nga sa atin tapos gaganyan ka pa.” Sagot naman niya.

Bad trip, ipaalala mo pa na may nangyari. Sige lang.

“Ewan ko sayo! Bakit ka nga pala nanggigising?” Inis na pag-iiba ko ng topic.

“Oh, mabuti nalang at natanong mo.” Sabi niya sa akin, “let’s go to the dining area.” Pagpapatuloy niya.

Kaagad namang kumunot ang noo ko, “bakit? Anong meron?” Tanong ko sa kanya.

“Breakfast, stupid.” Naka ngiting sagot niya sa akin.

Patay, paano ang lakad ko? Baka mahalata nila.

“No, I won’t eat. You can go now.” Sabi ko kaagad sa kanya.

“And why is that?” Tanong niya sa akin.

“N-Nothing, I just don’t want to eat.” Sagot ko sa kanya.

“What kind of answer is that?” Tanong niya sa akin bago lumapit, “come on, Gabby… They’re waiting for us there.” Dagdag niya at hinihila ako. “No… I-I really don’t want to eat. Tell them, I’m sleeping o-or anything–just tell reasons.” Sagot ko ulit sa kanya.

“I will let you but tell me the reason first.” Seryosong sabi niya sa akin nang bitawan niya ako. “I mean, the

real

reason.“ Pahabol niya pa.

Sasabihin ko ba? Dyosko, paano ko sasabihin yun? Nakakahiya!

“I’m waiting…” Tila inip na sabi niya sa akin.

Kaagad akong napalunok bago mariing tumingin sa kanya.

“K-Kasi, baka makita nila ang lakad ko t-then they’ll know that something h-happened to us…” Sagot ko sa kanya at nag-iwas ng tingin.

Feeling ko, pulang-pula na ako.

“You stupid.” Sagot niya na ikinatingin ko.

“W-Why?” Inis na tanong ko sa kanya.

Nagulat ako nang bigla siyang tumawa.

Bad trip ’to, huh? Paluin ko kaya siya ng unan?

“N-Nothing, hahahaha I-I thought something is~hahaha wrong.” Sagot niya habang tumatawa.

Hindi ko man gusto pero nahawa ako sa tawa niya.

Ngiti at tawa niya, talagang nakakahawa. Dyahe lang!

“Okay. Wait here, I’ll just bring your food here.” Sagot niya sa akin nang tumigil na siya sa pagtawa.

“Okay, thanks.” Sagot ko sa kanya.

Akala ko ay aalis na siya pero nagulat ako nang bigla siyang lumapit sa akin at may ibinulong.

“But before you take your breakfast, let’s go to the bathroom first.” Bulong niya at biglang lumayo sa akin.

Gusto na naman niya?

“A-Are you serious!?” Gulat na tanong ko sa kanya, “ayaw ko! Masakit pa ang ‘ano’ ko! Basta, ayaw ko!” Pasigaw na pagpapatuloy ko.

Pero ang magaling, bigla akong hinalikan sa labi dahilan para matahimik ako.

“Relax, I won’t do that now.” Sabi niya nang naka ngiti, “I know that you’re still sore.” Pagpapatuloy niya.

“And why do we need to go to the bathroom, then?” Tanong ko sa kanya. Ngumiti siya, “because I still need to clean your inside,” sagot niya sa akin. “I wasn’t able to clean it last night because we’re both tired and besides, I need to put some ointment on it para mawala yung soreness.” Pagpapaliwanag niya.

Kailangan pa ba yun? Baka kung ano na naman ang gawin ng kumag na ’to.

“Don’t worry, I won’t do you. I promise.” Tila nabasa niya ang iniisip ko.

“R-Really?” Tanong ko sa kanya.

Tumango siya at nagtaas ng kamay na tila nagpa-promise. Kaagad akong tumango at nagtangkang tumayo pero kaagad din akong napa-upo nang maramdaman ko ang hapdi ‘dun’.

“Awww!” I hissed.

Kaagad namang pumunta sa akin si Alfons, “easy there. I will assist you.” Sabi niya at tinulungan akong tumayo.

Dahan-dahan kaming naglakad papunta sa c.r. at nang makapasok kami dun ay tinulungan niya akong maghubad. “B-Bakit kailangan kong m-maghubad?” Tanong ko sa kany.

“Stupid because, I need to clean you and bath you as well.” Sagot niya at kaagad niya akong ini-upo sa bathtub.

“Wait there, I’ll get the ointment.” Sabi niya sa akin at binuksan ang faucet ng bathtub para magkalaman iyon.

Kaagad kong naramdaman ang lamig ng tubig kaya napa-ungol ako nang wala sa oras.

“Stop doing that, Gabby.” Tila banta na sabi niya sa akin.

Kaagad naman akong tumigil dahil baka kung ano pa ang gawin niya sa akin.

Ayaw ko, masakit parin yung ‘ano’ ko.

NANG makuha niya ang ointment ay kaagad siyang bumalik sa kinaroroonan ko at inilagay sa bathtub ang bote ng ointment.

Sunod ay inihubad niya ang damit niya kaya nagulat ako.

“Ay bold!” Sigaw ko sa kanya at nag-iwas ng tigin.

Narinig ko ang pagtawa niya. “Come on, it’s not like it’s your first time seeing my body.” Sabi niya.

“B-Bakit kasi naghubad ka rin?” Tanong ko sa kanya.

“I will take a bath, too… I guess?” Sagot niya sa akin.

Sunod na pumunta siya sa loob ng bathtub at pina-usog ako, tapos ay umupo siya sa likod ko.

Nakakahiya ang pwesto namin!

“Gabby, face the wall at kumapit ka sa bathtub at itaas mo ang baywang mo.” Kaagad akong napatingin sa kanya.

Dahil sa gulat at pagtataka.

Sinasabi ko na nga ba!

“Don’t worry, I’ll just clean you.” He said, assuring me.

Nagdadalawang-isip man ay humarap ako sa pader na may tiles at ginawa ang sinabi niya.

“I-Is this o-okay?” Tanong ko sa kanya nang magawa ko na ang sinabi niya.

Para naman akong aso!

“Yeah, that’s good.” Sagot niya sa akin. “I’ll clean you now.” Dagdag niya.

“A-Alfons!” Sigaw ko nang maramdaman ko ang isang daliri niya sa parteng ‘yun’ na masakit.

“Gabby, relax… How can I clean you if I won’t put my fingers inside you?” Patanong na sagot niya.

“W-Wala na bang ibang m-method? M-Masakit pa kasi talaga.” Nahihiyang sagot ko sa kanya.

“Don’t worry, you’ll feel pleasure afterwards.” Sagot niya sa akin.

Wala na akong nagawa kaya huminga ako nang malalim at tumango. Sunod kong naramdaman ang dahan-dahang pagpasok ng mga daliri niya sa loob ng lagusan ko.

Fuck, I hate this!

Itutuloy…

A/N: linis din pag may time. Hahaha

Vote and comment po!

Mate 19

ALFONS

My own juices started to flow out as my fingers started to penetrate his insides.

“Annnghhh~” ungol ni Gabby nang simulan kong ikutin ang mga daliri ko.

Fuck, my ‘down there’ is getting up!

“M-Matagal pa ba?” Tanong niya sa akin habang naka tingin siya sa pader kung saan siya nakakapit.

“Just a little bit more, Gabby…” Sagot ko sa kanya at muling ginalaw ang mga daliri ko sa loob niya, “and after this, I’ll apply the ointment.” Dagdag ko bago muling lumabas ang katas ko. “Nngghh~ haaaa bilisan mo!~ ahhhmmp.” Muling ungol niya sa akin bago napayuko.

I’m trying to concentrate here, Gabby. Wag kang umungol at baka imbes na matanggal ay madagdagan pa ang laman ng loob mo.

Kaagad kong hinagod ang loob niya dahilan upang kusang gumalaw ang baywang niya na tila nasasarapan.

Ilang sandali pa ay binunot ko na ang mga daliri ko sa kanya at hinugasan ang mga yun.

“There, dry yourself and then go to the bed.” Sabi ko sa kanya.

“S-Sige…” Sagot niya at dahan-dahang umalis sa bathtub at kinuha ang body towel na nakasabit ngunit nahulog yun.

Kaagad na tumayo ang pag-aari ko nang yumuko si Gabby upang kunin ang towel dahilan para makita ko ang lagusan niyang namumula pa.

“Shit…” I muttered at ibinabad ang katawan ko sa bathtub.

GABRIEL

“Ahhhh~mm” impit na ungol ko nang ipahid ni Alfons ang mga daliri niya sa ‘ano’ ko.

Don’t get the wrong idea, okay? Sadyang malamig lang sa pakiramdam yun dahil sa ointment malamang, kaya ako umungol.

“H-Hindi pa ba~haammmnnghh tapos?” Tanong ko sa kanya.

Nangangawit na kasi ako, medyo awkward mang sabihin pero parang aso ako dahil nakadapa ako tapos naka-angat yung pang upo ko.

“This is the last.” Sagot niya at naramdaman ko ulit ang pagdampi ng mga daliri niya.

“O-Okay~hmmm…” Sagot ko at muling nagpakawala ng impit na ungol.

Nakakahiya!

“Okay, it’s all done.” Sabi niya at naramdaman ko ang paglundo ng malambot na kama.

Kaagad akong nagpakawala ng hangin.

“O-Okay… T-Thanks.” Sabi ko at dahan-dahang bumaba sa kama.

“Here.” Sabi niya sa akin at ini-abot ang isang underwear at shorts na kaagad kong kinuha at isinuot.

“They are waiting at the living room, punta ka nalang pagkatapos mo. Una na ako.” Sabi niya.

“Okay.” Tumatangong sagot ko bago ko itinaas ang shorts at ibinutones yun.

So, what are we now?

I mean, he likes me and I think, I’m starting to like him also but the problem is, I don’t know how to tell him.

Bahala na lang. Hindi pa naman ako sure.

Maybe, I’ll just keep it now and I’ll just tell him about it when I’m all sure.

Umiiling na naglakad ako palabas ng kwarto at pumunta sa living room.

Act normal, Gab. Don’t let Nikki notice about you.

Panigurado na kapag napansin niya, kaagad na aasarin niya ako.

God, I hate this.

Am I starting to be a gay?

God, I really don’t know. I just hope, it won’t affect my life.

“Gab!” Tawag sa akin ni Nikki nang makalapit ako sa kanila. Nasa may sofa sila, naka kandong si Nikki kay Gustave habang nasa kaliwang part sila ng sofa at si Alfons naman ay sa kabilang side.

Ano ’to? Galit galitan?

“Hey…” Sagot ko kay Nikki na kaagad na tumayo at hinatak ako papalayo sa dalawa.

“H-Hey! What are you doing?” Tanong ko sa kanya nang tumigil kami. Nasa may hagdanan kami ngayon, medyo may kalayuan sa sala.

“Don’t Hey me!” Tila naiinis na sabi niya sa akin.

“Huh? What the heck are you talking about?” Litong tanong ko sa kanya.

“Don’t you have anything to say?” Muli niyang tanong sa akin habang nakapameywang.

“Nikki, what is this?” Tanong ko sa kanya.

“Oh, come on, Gab.” Sabi niya at nagpaka wala ng hininga.

Nababaliw na ba ang kaibigan ko kaya ganito ang inaasta niya?

“Nikki, I don’t know what are you talking about.” Sabi ko sa kanya.

Bigla siyang nag-pout ng labi na parang bata.

“Stop acting like a kid, Nikki. Hindi mo bagay.” Sabi ko sa kanya.

“Then stop keeping secrets from me, Gabriel.” Sagot niya.

Gabriel? So, seryoso siya? Pero hindi ko talaga ma-gets ang sinasabi niya.

“Bakit ba kasi? Wala naman akong sinisekreto sayo eh.” Sagot ko sa kanya at bumuntong hininga.

“Gab, paka isipin mo.” Sabi niya sa akin. “Tara, labas tayo.” Dagdag niya bago niya ako hatakin ulit.

“And where are we going?” Tanong ko sa kanya.

Bakit kasi sumumpong na naman ang kakulitan nitong baliw na ’to?!

“Sa garden.” Sagot niya pero tumigil sa paglalakad at humarap kina Alfons, “Gustave, Alfons, punta muna kami sa garden!” Sigaw na paalam niya.

“Okay, be back, Honey!” Sigaw na sagot ni Gustave sa kanya.

Matapos na tumango at ngumiti ni Nikki sa boyfriend niya ay kaagad na hinatak niya ulit ako.

“L-Look, Nikki. Wala naman akong itinatago sayo.” Sabi ko sa kanya habang naglalakad kami.

“Shut up, Gab. Mamaya ka nalang magpaliwanag sa garden.” Sagot niya habang diretso ang tingin.

“But Nikki!” Sabi ko pero wala na akong nagawa dahil nagpatuloy lang siya sa paghatak at paglalakad.

…

“Now, tell me everything, Zachary Gabriel Lee.” Sabi ulit niya nang maka ayos kami ng pwesto sa garden.

Nasa tabi kami ngayon ng fountain. The garden is nice, it looks like the ordinary garden. Puno ng flowers, trees, at maayos ang pagkaka-alaga sa Bermuda grass.

“How many times do I have to tell you, Nikki… Wala nga.” Sagot ko sa kanya habang hinihimas ang sentido ko.

“Don’t lie or deny, Gab.” Sabat niya sa akin at umupo sa tapat ko.

“Ano bang pinagsasasabi mo, Nikki?” Inis na tanong ko sa kanya.

“Why don’t you ask that to yourself, Gab?” Balik tanong niya sa akin.

“I have no idea on what the hell are you talking about, Nikki.” Sagot ko habang inihimas ang sentido ko.

“Really?” Tanong niya kaya napa tingin ako sa kanya.

Ano bang trip neto at ganito siya kung maka tanong, more likely interrogate sa akin?

“Yeah, really.” Sagot ko sa kanya.

“Anong meron sa inyo ni Alfons?” Diretsahang tanong niya sa akin.

Gulat na naka tingin ako sa kanya habang naka tigil ang kamay ko sa sentido ko.

Oh my fucking shit!

“Ano, Gab? Ano bang meron sa inyong dalawa?” Muli niyang tanong habang naka taas ang kanang kilay niya.

“A-Ano bang pinagsasasabi mo?” Utal na tanong ko sa kanya.

“Don’t deny or lie anymore, Gab.” Sagot niya sa akin.

“B-Bakit naman ako m-magsisinungaling sayo?” Utal na tanong ko sa kanya.

“Bakit? Baka dahil ayaw mong sabihin kung anong meron sa inyo ni Alfons.” Seryosong sagot niya sa akin.

“Wala, Nikki. Walang nangyayari sa aming dalawa.” Sagot ko sa kanya.

Pero ang hindi ko napaghandaan ay ang sunod niyang sinabi…

“Then why were you two moaning last night?” Tanong niya sa akin.

Itutuloy…

A/N: Haha! Sorry, been busy this week. Yan, enjoy!

Mate 20

GABRIEL

Gulat na tinignan ko si Nikki.

How the fuck did he know?

“W-What are you s-saying, Nikki?” Kinakabahang tanong ko sa kanya at pasimpleng lumunok.

God damn it, Alfons! Why didn’t you lock the door!?

“Don’t play innocent and just answer my question.” Seryosong saad niya.

Kaagad akong tumingin sa kanya nang mariin bago bumuntong hininga.

How can I explain this? Ang hirap kasing i-explain!

“What? Answer me, Gabriel.” Muli niyang sabi, “why were you two moaning?” Dagdag niya.

The uneasiness that I was feeling got doubled because of the way he was looking at me.

Nikki, bakit kasi nakita mo pa?! Huhu

“A-Ano… Uhmm.” Panimula ko.

“Uhmm-what?” Tanong niya ulit sa akin.

“Nikki…” Muli kong sabi, siguro daig ko pa yung naiiihi.

“What? Why don’t you just tell it!?” Tila napipikong tanong niya sa akin.

“Eto na! Eto na!” Sabi ko sa kanya. Kaagad siyang bumuntong hininga.

“Fine! Don’t tell it, bahala ka na sa buhay mo.” Sabi niya at nagsimulang maglakad palayo sa akin, pabalik sa bahay.

“A-Ah… N-Nikki!” Tawag ko sa kanya pero hindi niya ako pansin at nagpatuloy parin siya sa paglalakad niya.

Damn it! Damn it! Damn it!

“Hooo~ Nikki!” Muli kong sigaw sa kanya pero wala parin.

I don’t have a choice, bahala na! I fucking hate this!

“Nikki! I-I had s-sex with Alfons!” Sigaw ko sa kanya. Feeling ko, lahat ng dugo ay nasa mukha ko ngayon.

I felt hot all over.

“Oh my goodness! Is that true?!” Tanong niya sa akin habang nagmamadaling tumakbo pabalik.

“Y-Yes.” Nahihiyang sabi ko sa kanya.

Bigla siyang ngumisi na parang baliw. “And what’s that s-smirk f-for?” Inis na tanong ko sa kanya.

“Since when?” Tanong niya ulit.

“The f-first was when we both went to a bar, remember it when you and Gustave woke up tapos nasa condo kaming dalawa?” Tanong at paliwanag ko sa kanya.

“Oh my! Medyo matagal na din pala.” Gulat na sabi niya.

“Yeah, we did it the night before and it was because of the drug I asked you about.” Muling paliwanag ko.

“Yay!” Sabi niya, “so yung kasunod?” Dagdag na tanong niya.

I hate this! This is humiliating!

“L-Last night…” Naka yukong sagot ko. “Kyaaa!” Sigaw niya na parang babaenh kinikilig. “I knew it! I knew it!” Tili niya.

“Nikki…” Malungkot ko siyang tinawag.

Kaagad naman siyang tumigil at nag-aalalang tumingin sa akin.

“Why?” Tanong niya.

“Parang nagiging gay na ako…” Sabi ko sa kanya.

“And so?” Tanong niya habang naka taas ang isang kilay.

“And I-I t-think, I-I’m starting to l-like Alfons.” Utal na paliwanag ko.

“And what’s wrong with that?” Panimula niya, “alam mo, Gabriel… Wala namang mali if you’re a gay and if you like someone.” Paliwanag niya, “for as long as you’re not doing something wrong, it’s okay.”

“B-But!…” Protesta ko pero kaagad siyang nagsalita ulit.

“What? You’re going to ask me about what the others would think or how are they going to react?” Tanong niya, natahimik ako. “Gab, kung sila ang iisipin mo, walang mangyayari sayo.” Muli niyang sabi, “be who and what you are. Don’t mind them, okay? Just do what you want to do but don’t overdo it.” Naka ngiting sabi niya sa akin.

“But what if, what if hindi ko talaga gusto si Alfons? I mean, yes, I’m starting to be conscious when he’s around… Basta! I don’t know.” Iritang sabi ko sa kanya.

“Oh, poor Gabriel… Trust me, that’s what exactly I felt nung kami ni Gustave.” Naka ngiting sabi niya sa akin.

“R-Really?” Tanong ko sa kanya.

“Yeah, yeah…” Sabi niya sa akin habang naka tawa, tila inaalala kung paano sila nag-umpisa ni Gustave.

I hope… I hope that Alfons and I would end up like them.

Ngumiti ako sa kanya.

“Let’s go. Baka naiinip na yung mga yun.” Yaya sa akin ni Nikki at hinatak ako. “By the way, is he good in bed?” Tanong niya sa akin at nakaka lokong tinignan niya ako.

“Nikki!!!” Inis at nahihiyang sigaw ko sa kanya.

ALFONS

“Hello…” Naka ngiting bati ni Nikki hang makabalik silang dalawa no Gabby.

Teka, bakit parang namumula yata so Gabby?

“Hi… What did you do?” Sabi naman ni Gustave na kaagad na kinandong so Nikki.

“Wala, inaya ko lang si Gab sa may garden.” Sagot ni Nikki na kaagad na napatingin kay Gab bang nakaka loko.

Okay? What was that for?

Kaagad namang pinanlakihan ng mata ni Gabby ang kaibigan niya na tumawa lang.

“Anyways, Alfons and I talked about outing. Saan niyo gustong pumunta?” Tanong ni Gustave kay Nikki tapos ay tumingin kay Gabby.

“K-Kayo nalang ang bahala.” Kaagad na sagot ni Gabby.

“Beach! I want to go to a beach!” Suhesyon ni Nikki sa boyfriend habang tila batang gumagalaw.

“Okay, okay.” Tumawang sagot naman ni Gustave.

“So… I guess it’s decided?” Sabi ko.

Kaagad naman tumingin sa akin ang tatlo, pero hindi naka ligtas sa akin ang pag-iwas kaagad ng tingin sa akin ni Gabby.

There is definitely something going on.

“Pero kailan?” Tanong ni Nikki.

“Good question.” Sabi ko, “why don’t we just go kapag natapos na ang deal sa company? I bet, you and Gustave can always take a leave.” Tuloy ko.

“Yeah, that sounds good.” Sabi naman ni Gustave.

“It’ll be the week after the next, then.” Sabi ko.

“Yay!” Sigaw ni Nikki.

“Let’s have our breakfast, come on.” Pagyaya ko sa kanila.

“Yup! I’m starving.” Sabi ni Gabby na kaagad na tumayo at naglakad papunta sa kusina.

…

“Alfons, Nikki and I will just take a bath.” Naka ngising sabi ni Gustave.

Ngumisi ako, “take your precious time, bro.” Sabi ko.

“By the way, what’s with your Gabby?” Tanong ni Gustave.

“Why, what do you mean?” Tanong ko sa kanya.

“Well, he’s kind of not in the mood.” Sagot niya at nagkibit balikat. “Well, I’m heading upstairs. See you later, bro.” Sabi niya bago niya tinapik ang balikat ko.

“Okay, see you.” Sagot ko at tumango.

Nang maka-alis si Gustave at Nikki ay kaagad akong nagpunta kay Gabby na kakatapos lang uminom.

“Gabby.” Tawag ko sa kanya.

Kita ko ang pagka-bigla niya dahil biglang gumalaw ang mga balikat niya.

What’s with you, acting like that Nikki?

“W-Why?” Tanong niya sa akin habang naka talikod.

“Is there anything wrong?” Tanong ko sa kanya.

“W-Wala, bakit?” Tanong niya at kaagad na humarap sa akin.

“You seem, to be not in the mood.” Sagot ko sa kanya.

“Come on, let’s talk overnthere.” Sabi niya sa akin at kaagad na hinatak ang kamay ko.

“What? Why do we need to talk here?” Tanong ko sa kanya nang maka pasok kami sa kusina.

“I-I need to tell you something.” Sabi niya sa akin na tila kinakabahan.

“Then tell me.” Naka ngiting sabi ko sa kanya.

Why are you so cute, Gabby?

“W-Well, y-you know Alfons…” Sabi niya sa akin, “u-uhmm…” Putol niya.

“What is it, Gabby?” Tanong ko sa kanya, kita ko na nahihiya o kinakabahan yata siya dahil nakahawak siya sa laylayan ng shirt niya.

“Nikki knows something…” Sagot niya at namumulang tumingin sa akin.

Damn, you’re fucking cute, Gabby!

“Ano nga?” Tanong ko sa kanya nang naka ngiti.

Ngunit biglang napawi ang ngiti sa aking mga labi nang sumagot siya sa akin.

“Nikki knows what happened between us last night. He heard our moans.” Namumulang sagot niya sa akin.

Oh, fuck!

Itutuloy…

Mate 21

ALFONS

“W-What!?” I asked, shocked.

“I-I said, N-Nikki k-knows about what h-happened b-between us l-last night.” Sagot niya sabay iwas ng tingin.

I didn’t see this coming, even Gustave doesn’t know about this.

“Oh, damn.” I said and sighed.

“S-So w-what are w-we gonna do?” Tanong niya sa akin.

Kaagad akong napatingin sa kanya.

“Y-You, what do you want to do? It’s not like we can tell them that w-we’re in a relationship.” Sabi ko sa kanya.

Kaagad na nagbago ang hilatsa ng mukha niya at nagsara bibig niya.

And what does that mean?

“Nothing. Just don’t mind them.” Sagot niya at kaagad na naglakad paalis.

Here we go again. Ano na naman ang problema niya?

“Hey! Gabby!” Tawag ko sa kanya pero hindi na niya ako hinarap pa.

GABRIEL

“It’s not like we can tell them that we’re in a relationship.”

Ano kami kung hindi kami magka relasyon?! Ano!?

Nakaka bad trip! I should’ve known this! I know the kinds of Alfons, puro pagpapaka sasa lang ang alam.

And here I am, I still let him in into my life.

Kasalan mo naman yan Gabby.

Nakaka inis!

“Gab!” Tawag sa akin ni Nikki kaya kaagad kong inayos ang hilatsa ng mukha ko.

Don’t let him know anything anymore.

“Oh, Nikki! Bakit?” Sabi ko sa kanya.

“Anong ginagawa mo? Dito… Ng mag-isa?” Sunod na tanong niya sa akin.

Wow! Napaka buti mong kaibigan, Nikki. Sige! Ipangalandakan mo pa na mag-isa lang ako. Sige!

“Bakit? Sino ba dapat ang kasama ko?” Tanong ko sa kanya, kunyari di ko alam ang gusto niyang sabihin.

“Tsk! Well, duh! Malamang si Alfons! Alangan naman ang Gustave ko!” Maarteng sagot niya sa akin.

Natawa naman ako sa pag-ikot ng dalawang mata niya.

“Nikki…” Sabi ko sa kanya at bumuga ng hangin, “to tell you the truth, wala kaming relasyon ni Alfons.” Dugtong ko.

Kaagad na suminghap si Nikki dahilan para mapa tingin ako sa kanya at nagulat ako sa biglaang pag-atras niya na para bang nagulat sa sinabi ko.

Anong trip neto!?

“Y-You two a-are not in-in a relationship!!?” Tanong niya nang tumigil sa pag-atras ang mga paa niya.

“Y-Yeah, well… It looks l-like that.” Sabi ko at mapait na tumawa.

Ganun naman yata ang gustong sabihin ni Alfons sa sinabi niya sa akin kanina.

“Oh my gosh!” Biglang untag niya, “no-no-no! This can’t be!” Dagdag niya kaya kaagad akong napakunot ng noo. “Nikki?” Tawag ko sa kanya, “what the hell are you talking about? I don’t get you at all.” Sabi ko sa kanya at natawa.

“Yeah, sure. You will really not get me.” Sabi niya at umiling.

“Ano nga?! Bakit kasi hindi mo nalang sabihin?” Inis na tanong ko sa kanya.

“Gabriel! You don’t get to fuck someone or be fucked by someone without feeling something!” Sigaw na sagot na sagot niya sa akin.

Napa taas ako ng kilay, may sasabihin pa siya. Alam ko.

“And why is that?” Tanong ko sa kanya.

“Because if that’s the case, you’re just a past time or fuck buddy.” Sabi niya, “my god! I don’t even want to think of you being treated like that!” Dagdag niya at napasapo ng noo niya.

O-Oh, is that so? So ganun lang yung tingin sa akin ni Alfons –past time or fuck buddy?

“Nikki… A-Ano k-ka ba? Okay lang yun.” Sabi ko sa kanya.

“Gab…” Alalang tawag niya sa akin.

Tumawa ka! Don’t be sad. Okay lang yan.

Pero pakshet tong mga luhang ’to. Bakit lumabas!?

“O-Okay lang ako.” Sabi ko sa kanya at tumawa pero feeling ko, para na akong tanga kasi kasabay nang pagtawa ko at siya namang pagluha ko.

Damn it! Bakit ako naiiyak?

“Gab… Why are you crying?” Mas alalang tanong sa akin ni Nikki na tila ba natataranta.

“Gab. Don’t cry! Please, don’t! Hindi ako sanay!” Hysterical na sabi niya sa akin at hindi alam kung paano ako patitigilin.

Bigla akong napahagulgol at yumakap sa kanya.

“N-Nikki…” Sabi ko habang umiiyak sa balikat niya.

“Gab, just cry.” Sabi niya sa akin habang tinatapik ang likod ko.

“This is foolish but I-I guess I am s-starting to f-fall in love with Alfons.” Sabi ko sa kanya.

“Gab…” Tanging nasabi niya.

“Just let me, Nikki.” Sabi ko sa kanya, “I-I’m scared…” Muling sabi ko sa kanya.

Takot ako sa posibilidad.

“I’m scared of the possibility that when I truly fall in love with him, baka masaktan lang ako…” Sabi ko kasabay ng pagpatak ng mga luha mula sa mga mata ko.

“I’m scared that we won’t end up like you and Gustave… T-That when I fall in love with him, baka bigla ma-realize niya na hindi naman pala niya ako mahal.” Dagdag ko.

Yes, I once thought about it.

I asked myself: what if gusto niya lang ako ngayon but tomorrow hindi na?

What if we’re not fit for each other?

Will it be good? Will our relationship bring good things?

Will it last or not?

“Takot ako, Nikki.” Sabi ko sa kanya at mas yumakap nang mahigpit. “Natatakot ako at parang nangyayari na nga ang kinatatakutan ko.” Dugtong ko. “Ngayon pa nga lang na nag-s-start na akonh ma-fall, natatakot na ako. Eh, paano pa kaya kung na-fall na ako tapos… Tapos h-hindi naman pala in love sa akin si Alfons?” Dagdag ko at mas lalong naiyak.

Too

much doubts.

“Gab, I know what you’re saying.” Sabi niya at muling tinapik ang likod ko. “Ganyan din ako noon, full of insecurities, but’s, what if’s, and doubts.”

Too much doubts, to the point that it hurts me.

“But then, I took a risk.” Muling sabi niya, “and by taking a risk, heto kami ngayon, magkasama.” Sabi niya bago humiwalay sa akin.

“Gabriel, I guess, the choice is up to you. I think that all you need is to take a risk but it still depends on you.” Dagdag niya at pinunasan ang basa kong mukha.

Pero paano kung-

“Stop being pessimist, Gab.” Muling sabi niya sa akin na naka ngiti, “I know that it’s scary and it might bring you a lot of tears and pain but I want you to take a risk.” Dagdag niya.

“What if we don’t end up like you? What if he rejects me? I’m scared, Nikki… Just thinking of him rejecting me makes me want to cry out loud, paano kung ganun nga?” Tanong ko sa kanya at muling umiyak.

This is emotional.

“Zachary Gabriel Lee, listen to me.” Awat niya sa akin, “I want you to take a risk.”

“Take a risk and know what will happen. Yes, it is scary but you still need to take a risk.

Kung kayo, you will end up being together but if you cry and end up being hurt after taking a risk, I’m always here.“ Sabi niya sa akin.

“I’m always here, Gab. Always here.” Dagdag ni Nikki bago ako ulit yakapin nang mahigpit.

This is scary but I have to take a risk.

Sana lang ay maganda ang kalalabasan.

Itutuloy…

Mate 22

ALFONS

I don’t know what happened at kung bakit bigla nalang nag-walk out si Gabby.

Kung hindi lang siya lalake ay iisipin kong may regla siya eh.

“Bro, have you seen my Nikki?” Salubong na tanong sa akin ni Gustave.

“No, bro.” Sagot ko sa kanya.

“Okay? What’s your problem?” Tanong niya ulit sa akin.

I smirked, “nahh.” Sagot ko sa kanya.

“Don’t nah me, Alfons.” Sabi niya sa akin, “I know you, very well and by that look, I know that there’s something bothering you now.” Dagdag niya.

Tsk. Hindi talaga ako makakapag sinungaling sa taong ’to.

“Okay, okay…” Sabi ko sa kanya, “so, Gabby and I are talking then he just left. I don’t even know why.” Dagdag ko.

Nagtaas naman ng kilay si Gustave at ganun din ang ginawa ko.

“You sure, you don’t know the reason?” Tanong niya sa akin matapos niyang pumameywang.

Kumunot ang noo ko sa pag-alala kung hindi ko ba talaga alam ang rason.

“I d-don’t know? I guess?” Sagot ko sa kanya at napakibit balikat.

“You sure?” Tanong niya ulit, “wala ka bang nagawa or nasabi?” Tagalog na sabi niya, kung hindi lang seryoso ang usapan namin baka natawa na ako sa accent niya.

“Remember it well, Alfons. Maybe, you have said something that made him leave you.” Muling sabi niya sa akin. “Oh, there he is.” Sabi niya sa akin kaya napatingin ako sa direksyon kung saan siya naka tingin.

Nakita ko si Nikki na kasama si Gabby. I was about to call him pero bigla siyang lumiko.

Damn! Ano bang problema?

“Hey, honey…” Tawag ni Gustave kay Nikki.

“Hey…” Matamlay na sagot naman ni Nikki kay Gustave.

“Where have you been?” Tanong ni Gustave sa boyfriend niya.

Saglit na tumingin si Nikki sa akin na ikinagulat ko pero kaagad din siyang tumingin sa boyfriend niya.

“Wala, tara na? I’m a bit tired.” Biglang yaya nito at muling tumingin sa akin na tila malungkot at disappointed bago naunang umalis.

Sunod na nagpaalam sa akin si Gustave bago sumunod sa kanya.

What does that mean? Have I done something? Damn it!

Umiiling na nagtungo ako papunta sa bahay.

…

Kaagad na dumeretso ako sa kwarto ni Gabby pero matapos ang ilang beses na pagkatok ko ay wala mang nagbukas ng pinto.

Bagsak ang balikat kong pumunta sa kwarto ko.

Ano kaya ang nangyari? Ayos naman kami, tapos bigla’y ganun siya?

Kaagad akong nagtungo sa pool area. Nang marating ko ang lugar ay kaagad kong hinubad ang pang-itaas na damit ko.

I need to relax, masyado akong nai-stress sa pag-iisip ko.

Pero nang matanggal ko ang damit ko ay nagulat ako nang makita ko si Gabby na lumalangoy sa pool.

I was dumbfounded by what I saw. It was like he’s alone there, not minding everything.

He’s so peaceful, serene that alone can make me feel at ease every time I’m near him.

Hindi ko na namalayan na nakapunta na pala ako sa elevated part ng pool area. Sa lugar kung saan kami nagparty.

Tila tanga akong naka tingin sa kanya habang lumalangoy siya.

So beautiful, so mesmerizing, so pure…

At gaya lang nun ay lumusong din ako sa tubig at sinamahan siya sa paglangoy.

Hindi man lang niya naramdaman na lumalangoy na din ako dahil naka pikit ang mga mata niya.

Oh, how I wish this moment would never end…

Pero nang magmulat siya ay nanlaki ang mga mata niya nang makita ako. Kaagad na suminghap siya dahil nakita ko ang pag-awang ng bibig niya at paglabas ng hangin sa katawan niya dahil nagkaroon ng maraming bula.

Kaagad na lumangoy siya paahon kaya sumunod ako.

“Oh my fucking shit! Haa-haa-haaa” sabi niya bago huminga.

Nagulat ko yata siya…

“A-Are you alright?” Alalang tanong ko sa kanya.

Kaagad na tumingin siya sa akin pero nag-iwas din kaagad, “y-yeah…” Sagot niya bago tumayo at nagpunta sa may table at nagpunas ng katawan.

“So, you’re just here.” Sabi ko habang nakatingin lang sa kanya.

Wala siyang suot, as in wala… Literally.

That’s the reason kung bakit ako naka tanga sa kanya, aside from the fact that he’s mesmerizing and etc.

“I-I guess you can say that.” Sagot niya sa akin bago tumalikod.

What a fucking sexy butt.

“Why did you do that?” Tanong ko sa kanya.

Kaagad na napa tingin ako sa kanya nang humarap siya sa akin habang naka kunot ang noo.

Putang ina, babakat neto ang sandata ko! Basa pa naman ang shorts ko.

“D-Did what?” Tanong niya bago muling pumunta sa gilid ng pool.

“Why did you leave? Kanina, habang nag-uusap tayo.” Tanong ko sa kanya.

Humarap siya sa akin at ngumisi. “Oh, sorry pala dun, I just needed to talk with Nikki kaya iniwan kita.” Sagot niya bago dahan-dahang naglakad pababa ng pool.

“Gabby…” Tawag ko sa kanya pero hindi na niya ako narinig dahil naka sisid na siya sa pool.

Kaagad akong naglakad papunta sa ilalim na parte ng pool area, papunta sa pinto.

Kaagad ko iyong ini-lock.

Mahirap na at baka may pumasok pa’t makita ang hitsura ni Gabby.

Kaagad din akong bumalik sa itaas at nag-dive sa pool.

Kaagad kong sinabayan ang paglangoy ni Gabby kahit na pariramdam ko ay idinidistansya niya ang sarili niya sa akin ay pumantay ako sa kanya.

Nang mapagod siya ay umahon din siya na ginaya ko naman.

“We can do this often. It’s fun!” Sabi ko sa kanya.

“Bakit ka ba nandito?” Tanong niya na ikinagulat ko.

“Well, this is my house.” Sagot ko sa kanya pero napa iling lang siya.

“Whatever, I’m leaving.” Sabi niya sa akin bago ipinaikot sa beywang niya ang body towel, “you can enjoy the pool all by yourself.” Pahabol niya at maglalakad pa sana kaso ay kaagad ko siyang hinatak.

“What the hell, Alfons!?” Inis na sabi niya sa akin bago binawi ang kamay niya.

Sa pagbawi niya sa kamay niya ay nawalan siya ng balance kaya kaagad ko siyang hinatak pabalik sa akin.

“Careful, Gabby.” Sabi ko sa kanya.

Kaagad naman niya akong itinulak at tila napapasok lumayo mula sa akin.

“What the hell is wrong with you, Gabriel!?” Inis na tanong ko sa kanya, “one time we’re okay then the next hindi na. Ano bang problema?” Tanong ko pa.

“Maybe you should ask that to yourself.” Sagot niya sa akin.

“W-What!?” Inis na tanong ko sa kanya, “I don’t get what you mean, Gabby.” Naguguluhang dagdag ko.

Ano bang problema mo talaga, Gabby?

“Of course, you wouldn’t know, Alfons.” Sagot niya sa akin.

“That’s why I’m asking you, para malaman ko.” Sabi ko naman sa kanya.

“Don’t bother!… Just d-don’t bother, Alfons.” Sabi niya sa akin at umiling.

Hahakbang na sana siya pero nagsalita ako.

“Take any step and I’ll fuck you senseless.” Banta ko sa kanya.

Natigilan siya, “DON’T YOU DARE ME, GABRIEL.” Ma-awtoridad na babala ko sa kanya ulit.

“THEN DO IT, ALFONS. I DARE YOU.” Sagot niya na kapwa nagpa ngisi’t nagpa gulat sa akin.

Itutuloy…

Mate 23

GABRIEL

“Bakit natigilan ka?” Tanong ko sa kanya. “Do it, Alfons. DO-IT.” Sabi ko.

Nakita ko ang panandaliang pagtiim ng bagang niya na napalitan ng ngisi.

I’m actually scared right now pero hindi ko lang ipinapakita.

“Don’t try me, Gabby.” Sabi niya sa akin.

“Tsk. You can’t and you won’t.” Sabi ko sa kanya at ngumisi, “I’m leaving, wala akong oras makinig sa mga taong puro salita lang ang alam.” Dagdag ko pa at nagsimulang maglakad.

Hooo, jusmiyo!

Pero nakaka ilang hakbang palang ako ay bigla akong nahatak pabalik.

“I TOLD YOU NOT TO TRY ME, GABBY BUT YOU DID.” Madilim ang matang sabi niya.

Kaagad kong inalis nang pwersahan ang kamay niya sa braso ko. Hindi dapat ako matakot at magpatalo sa kanya.

“Don’t touch me, jerk!” Sigaw ko sa kanya pero nagulat ako nang bigla niyang hinatak muli ang braso ko at mas mapwersa iyon kaysa kanina.

“M-Masakit, Alfons! Ano ba!?” Tanong ko sa kanya habang pilit na lumalaban upang hindi niya ako mahatak.

“Don’t worry, Gabby. Wala pa yan kumpara sa gagawin ko mamaya.” Walang abog na sabi niya sa akin nang tuluyan na niya akong mahatak.

Bigla akong nakaramdam ng takot. This Alfons I’m seeing right now is different, I sense something dangerous about him.

I-I’m nervous –no, I’m scared.

“A-Alfons…” Sabi ko sa kanya habang nanlalaban pero humihigpit lang ang hawak niya sa braso ko.

“You’re not going anywhere, not until I’m satisfied and finished with you.” Tiim ang bagang na sabi niya sa akin.

“Cut the crap, Alfons!” Inis na bulyaw ko sa kanya pero mali yata ang nasabi ko.

Dahil kaagad niya kasi akong ibinalya sa sofa na malapit sa mesa. Mabuti nalang at may carpet at malambot iyon kasi kung hindi, nasugatan ako.

“You’re going too far, Alfons!” Muling sigaw ko sa kanya habang patuloy na nagpupumiglas pero hindi na siya nakinig.

Nagitla ako nang ibinuka niya ang mga hita ko. Kaagad na mas lalo akong pumalag dahil wala akong kahit anong suot na damit.

“Sorry, my dear Gabby but we won’t be using any lubricant for now.” Muling sabi niya at kaagad na pumusisyon.

“Alfons, this isn’t funny anymore!” Pero wala parin dahil tuloy-tuloy lang siya sa ginagawa niya.

Kaagad na naramdaman ko ang pagdikit ng ulo ng kanyang pag-aari sa bukana ng aking lagusan.

“A-Alfons, w-wai~ unghh!” Hindi ko na naituloy ang sasabihin ko dahil kaagad na dumaing ako at mariin na napa pikit nang maramdaman kong pabigla niyang ipinasok ang pag-aari niya sa loob ko.

Masakit! Putang ina, masakit!

Ramdam ko ang hapdi dahil wala siyang gamit na lub, idagdag pa na hindi niya ako inihanda.

“Uhh! You want this!? Huh!?” Gigil na tanong niya sa akin habang hawak ang balakang ko at buong pwersang gumagalaw.

This time, it’s not like the gentle one he’s been doing every time we do it.

This time, it’s hard and rough. Senseless, like what he warned me minutes ago.

“A-Alfons! ~Ugh! Nghh- w-wait!” Daing ko habang sinusubukang pigilan siya.

Napapatihaya ako pero dahil yun sa sakit na nararamdaman ko dahil sa biglaang pagpasok at pagsagad ng buong pag-aari niya sa loob ko.

“Ahhhh! Ungh- ungh~ Ugh!” Muling daing ko.

Habang patagal nang patagal, mas lalong sumasakit at humahapdi ang nararamdaman ko.

I can’t take it anymore.

“A-Alfons! -ughh! Ugh! Nngghh!” Muling daing ko dahil dumoble ang bilis ng galaw niya.

Sinubukan kong awatin siya pero wala ding kwenta dahil hindi ko magawa.

“This is what you want, and I’m doing you a great favor.” Sabi niya habang naglalamas masok sa akin, “I’m going to fuck you, senseless, like what I told you. So better enjoy it.” Dagdag niya.

How will I enjoy something like this!?

At itinaas niya ang isa kong paa at ipinatong yun sa balikat niya.

Dahil sa ginawa niya, mas lalong naging madali ang naging paggalaw niya.

“Aaaaahhh!” Hiyaw ko dahil mas bumilis pa lalo ang galaw niya dahil sa posisyon namin.

“You’re so… Ugh! Fucking tight ~ugh! Gabby.” Sabi niya habang idinidiin niya ang buo niyang laki at haba sa loob ko.

This is madness!

Hindi ko alam kung paano ako pupwesto dahil sa sakit at hapdi na nararamdaman ko.

Pumatak na ang mga luha mula sa aking mga mata pero tila wala mang kwenta iyon para sa kanya.

If this will continue, I’m gonna break.

“A-Alfons… Enough a-already…” Paki usap ko sa kanya. Tila nawawalan na ako ng lakas.

Pero hindi niya ako pinakikinggan, nag patuloy lang siya sa paglabas masok sa akin.

Hindi na naiibsan ng malambot na carpet na aking hinihigaan ang hapdi at sakit na nararamdaman ko dahil sa ginagawa ni Alfons.

I’m getting numb…

Ang kaninang hapdi at sakit ay naging kirot na pero wala parin siyang pakialam.

Tila mabangis siyang hayop na walang pakialam. Na handang pumatay, magawa lang ang gusto niya.

“A-Alfons… S-Stop.” Muling sabi ko sa kanya at sinubukang hawakan ang braso niya pero kaagad niya iyong hinatak, “you’re mad! ~uhhk!”

At kasabay nang paghatak niya sa kamay ko ay ang pagsagad niya muli ng pag-aari niya sa loob ko.

“AAAAHHHH!” Sigaw at daing ko dahil tila may napunit na kung ano sa loob ko.

“There, shout, Gabby.” Sabi niya at muling gumalaw. “Shout like you want it, cause you really do.” Dugtong niya.

No, I don’t want this.

“Hindi ba’t ito ang ginusto mo?! Now, I’m giving it to you!” Sigaw niya at muling mapwersang gumalaw.

I didn’t mean this. I didn’t want you to do this.

I never meant for you to do this!

Hindi na ako makapag salita, ni gumalaw dahil sa sakit at panghihina. Ramdam ko ang unti-unting pagtakas ng lakas ng katawan ko.

Alfons… Please, stop.

You’re breaking me.

It feels like I’m going wrecked.

At sa pagpapatuloy niya sa paggalaw ay may naramdaman akong tila kumawala sa pang-upo ko.

Hindi ko na nakita pa iyon dahil biglang nagdilim ang paningin ko.

At sa pagbitaw ni Alfons sa kamay ko at hindi ko na iyon naigalaw pa dahil kusa na iyong bumagsak.

You succeeded, Alfons. You really fucked me senseless, to the point that you broke me.

You broke me, physically and emotionally.

You broke me and my loving heart.

You broke me, you broke me.

You wrecked my whole being.

At sa unti-unting paglamlam ng aking mga mata, sa nagdidilim na paningin ko, ang huling imahing nakita ko ay ang nag aalalang mukha ni Alfons habang tinatawag ang pangalan ko.

Ngumiti ako sa kanya nang mapakla.

You’re late, Alfons. I’m already broken, wrecked and a

mess

.

And then, the light started fading out and all I can see is darkness.

Itutuloy…

A/N: Huhu! Sorry for this chapter, guys.

Mate 24

ALFONS

Kanina pa ang pagdaing niya, kanina pa ang pag-iyak niya pero hindi ko iyon alintana.

Hindi ko alam kung bakit ko nagagawa sa kanya ito ngayon.

Galit? Oo, dala marahil ng galit ko kung bakit ko nagagawa ito ngayon sa kanya.

Kita ko ang pag-iyak niya pero hindi ko iyon pinansin at nagpatuloy lang ako sa aking ginagawa.

This is what he wants, I’m just doing it.

Kita ko ang pag guhit ng sakit sa kanyang mukha at hirap sa kanya katawan pero tinitiis ko iyon.

I want to show him that I’m serious when I say something and he should not take me lightly.

“Hindi ba’t ito ang gusto mo!?” Tanong ko sa kanya habang hawak ko ang kamay niya.

Marahas akong nagpatuloy sa aking ginagawa at hindi ko na alintana ang nangyayari sa kanya.

Hindi ko na nga rin napansin na nabitawan ko na pala ang kamay niya na hawak-hawak ko palang kanina.

…

But as I came back to my senses, napansin ko na hindi na siya nagsasalita… Ni gumagalaw.  

Maging ang kamay niya na bumagsak ay hindi na din muling gumalaw upang kahit paano’y pigilan ako.

Then, I started being alarmed because of it.

I called his name but he won’t answer me back.

Wala na din siyang malay dahil kahit anong yugyog ko ay hindi siya gumagalaw o nagmumulat ng kanyang mga mata.

Marahan kong hinugot ang pag-aari ko mula sa loob niya at muli ko siyang ginising.

What have I done?!

“G-Gabriel? Gabriel wake up!” Sabi ko habang yinuyugyog ko siya.

But after how many times ay hindi parin siya nagigising.

“Fuck!” Mura ko at kaagad na isinuot ko ang underwear at shorts ko at tatakpan ko sana ang hubad na katawan niya nang may mapansin ako –dugo.

“Putang ina!” Muling mura ko at muntik nang maiyak dahil sa nakita ko.

“What have I done!? What have I done, Gabby? Damn it! Wake up, Gabby!” Himutok ko sa sarili ko at kaagad na ipinatong ang body towel sa kanya at kaagad na tumakbo.

Hindi ako magkanda ugaga sa pagbubukas ng pinto ng pool area dahil sa pagka taranta ko.

Nang mabuksan ko yun ay kaagad akong nagpunta sa loob at hinanap si Gustave.

…

“Gustave!” Sigaw ko nang makita ko siya sa veranda ng kwarto nila ni Nikki.

Hindi na ako kumatok dahil wala nang oras para sa paggawa nun.

“Oh, Alfons. Bakit?” Tanong ni Nikki na kakalabas palang mula sa banyo nun.

Hindi ako kaagad naka-imik.

How will I tell them!? Fuck! Shit!

“Alfons?” Si Gustave na ang nagtanong.

“A-Ah, come with me…” Natatarantang sabi ko.

“Why?” Tanong niya sa akin.

“J-Just come with me! Damn it!” Sigaw ko, dahil pakiramdam ko ay hindi ako makapag salita dahil sa bikig sa aking lalamunan.

“Okay, okay.” Kaagad na sabi niya.

Kaagad akong naglakad nang mabilis papunta sa pool area.

“Alfons, what’s with the hurry?” Tanong ni Gustave sa akin nang makapantay na siya sa paglalakad.

Hang in there, Gabby.

“Just hurry, Gustave. Please, just hurry.” Frustrated na sabi ko sa kanya at kaagad na lumiko sa daan patungo sa pool area.

Hindi na ako nagsayang pa ng oras at kaagad na binuksan ang pinto ng lugar at patakbong pumunta sa kung nasaan si Gabby.

“The hell bro? You wanted me to come here for this?” Tanong niya sa akin. “For a sleeping Gabriel? Really?” Tanong niya ulit sa akin.

Hindi na ako sumagot bagkus ay inalis ang body towel na tumatakip kay Gabby.

“Oh fucking hell!” Kaagad na nasabi niya nang makita niya ang kalagayan ni Gabby. “What the hell happened to him!?” Tanong niya at kaagad lumapit kay Gabby.

“I-I… Oh my god!” Tanging nasabi ko.

Huli na nang malaman kong sinuntok na pala ako ni Gustave.

“Fuck you, Alfons! Just fuck you!” Galit na mura niya sa akin. “Why did you do this to him!?” Dagdag na tanong niya.

“I don’t know, for fucking sake!” Napipikong sagot ko sa kanya, “j-just help me now…” Sabi ko sa kanya habang hawak ang sentido’t naka tingin sa kawawang lagay ni Gabby.

“You piece of shit!” Muling sigaw niya at sinuntok pa akong muli bago buhatin si Gabby.

What have you done, Alfons?

“Call Dr. Morez now! I’ll put Gabby to the clinic.” Utos niya sa akin, “I’ll deal with you later.” Seryosong dagdag niya bago tuluyang buhatin si Gabby at nagmamadaling naglakad palabas ng pool area.

…

1 hour…

2 hours…

3 hours…

4 hours…

5 hours have passed pero hindi parin lumalabas ang Doctor sa clinic.

Kanina pa ako palakad-lakad sa harapan ng clinic ng mansion pero wala pa ding doctor na lumalabas.

The mansion has a clinic built for emergency situations like this… at si Dr. Morez ay ang kaibigang doktor ni Gustave na tinawagan ko kanina.

“Nikki!” Dinig kong sigaw ni Gustave at napaharap sa direksyon kung nasaan siya para lang muling tumabingi ang mukha ko dahil sa suntok.

“Putang ina mo, Alfons!” Mura sa akin ni Nikki. “Anong ginawa mo kay Gab!? Huh!? Ano!?” Umiiyak na sigaw sa akin ni Nikki bago bumagsak at napa-upo sa sahig.

“Nikki… Calm down.” Pagpapatahan ni Gustave sa boyfriend niya.

“How the hell should I calm down kung may nangyayaring masama sa kaibigan ko!?” Nasigawan na niya si Gustave.

“Ikaw!” Nanlilisik ang mga matang tumingin siya sa akin, “I don’t know what you did pero ipanalangin mong maging maayos si Gabriel dahil kung hindi, hinding-hindi kita mapapatawad.” Tiim bagang na babala niya sa akin.

Sa lahat nang mga nangyayari at mga sinabi niya ay wala akong naisagot at nagawa.

Itinayo siya ni Gustave at niyakap.

Naging tahimik lang kami hanggang sa lumabas mula sa clinic si Dr. Morez.

“Doc.” Tawag ni Gustave.

“Doc, how’s Gab?” Mugto ang mga matang tanong ni Nikki sa doktor.

Inalis ng doktor ang mask na suot niya at bumuntong hininga.

“The patient now, is safe.” Sagot niya na nakapag pahinga sa akin ng maluwag.

“Nagkaroon lang ng bleeding that may be caused by the harsh and rough way of you know what I’m talking about.” Paliwanag niya bago tumingin sa akin, “he’s quite fortunate dahil hindi ko na kinailangan na tahiin siya.” Dagdag niya.

“Sa ngayon ay natutulog at nagpapahinga na siya.” Sabi niya.

“Okay, Doc. Salamat.” Pasasalamat ni Nikki sa doktor at walang ano’y pumasok kaagad sa clinic.

“Gustave, sorry for being rude by I need to go. I have a surgery abroad so kailangan kong mag-pack ng gamit.” Paalam ng doktor kay Gustave bago nito ito tapikin sa balikat.

“Okay, Morez. Thank you for coming. I’ll just wire the payments on your account.” Sabi naman ni Gustave, “let me send you on your way.” Alok ni Gustave sa doktor at sinamahan ito paalis.

Naiwan akong mag-isa sa harap ng clinic.

I’m sorry, Gabby. I’m sorry.

Kaagad na tumulo ang mga luha mula sa mga mata ko at napa-upo ako sa sahig.

“I-I’m sorry, Gabby… I d-didn’t mean to hurt you, I-I do.” Garalgal ang boses na sabi ko sa sarili ko.

I didn’t mean to…

Itutuloy…

A/N: Sad life.

Mate 25

GABRIEL

I was awaken by the banging pain on my ass and also by the beeping sound I am hearing beside me.

Nang magmulat ako ng aking mga mata ay nakita ko si Nikki na tulog pero halatang mugto ang mga mata’t may eye bags din.

“N-Nikki…” Malat ang boses kong tawag sa kanya.

Kaagad na nagmulat ang mga mata niya at luminga-linga pero nang makita niya ako’y kagaad siyang umayos.

“G-Gab? A-Ano, may masakit ba sayo? May k-kailangan ka ba?” Tanong niya kaagad sa akin.

Napa tawa ako nang mahina.

“E-Easy there, Nikki.” Sabi ko, “I’m o-okay, gusto ko lang ng tubig.” I said, hoarsely.

Kaagad na tumayo si Nikki at kumuha ng tubig sa ref na nakita kong nasa corner ng lugar kung saan kami ngayon.

“Nasaan pala tayo?” Tanong ko sa kanya nang tulungan niya akong umupo.

“Clinic, nasa mansion parin tayo.” Sagot niya, pero biglang sumeryoso ang tono ng boses niya.

“A-Ano palang nangyari?” Tanong ko ulit sa kanya, pero kaagad din akong natigilan nang maalala ko ang lahat nang mga nangyari.

From our conversation, to the rash and rough way he’s done me up to the point I fainted.

“Gabby, bakit ka umiiyak!?” Bigla akong napa tingin sa alalang mukha ni Nikki.

Dun ko lang napansin na lumuluha na pala ako.

“N-Nah, I j-just remembered what happened before I fainted…” Malungkot na sagot ko sa kanya.

Walang ano-ano’y niyakap ako ng kaibigan ko.

Dahil dun, kusang tumulo mula sa aking mga mata ang mga luhang dulot nang huling pangyayari na nangyari sa aming dalawa ni Alfons.

Hindi ko parin lubos na matanggap na nagawa yun ni Alfons sa akin. Na kaya niya palang gawin ang mga bagay na yun.

Na kaya niya pala akong saktan, both physically and emotionally.

“Nikki…” Tawag ko sa kaibigan ko nang kumalas ako sa pagkakayakap niya sa akin.

“Yes, Gab?” Tanong niya sa akin.

Pinahid ko ang mga luha sa mukha ko, “where is he?” Tanong ko.

Kaagad na rumehistro sa mukha niya ang pagtatanong na may kasamang galit. “And why are you asking?” Tanong niya sa akin.

“I want to talk to him…” Sagot ko, at bago pa siya makapag salita ay may idinugtong ako, “bago ako umalis sa lugar na ’to.” Dagdag ko.

…

ALFONS

“You look like shit, Alfons. Why not take a rest even for a bit?” Suggest ni Gustave sa akin bago niya ako abutan ng kape.

Nasa kusina kaming dalawa ngayon at si Nikki naman ang kasama ni Gabby.

“I know, Gustave. You don’t need to state the obvious.” Sagot ko sa kanya bago ako sumimsim sa mainit na kape.

“Let me ask you one thing, Alfons.” Sabi ni Gustave sa akin nang maka upo siya sa upuang kaharap ng akin.

“What is it?” Tanong ko sa kanya.

“What is your plan when Gabriel wakes up?” Kaagad akong natigilan at napa tingin sa kanya dahil sa tanong niya.

Ano nga ba?

“Honestly, I don’t know, Gustave. All that I care now is for Gabby to be okay.” Sagot ko sa kanya.

I hope that Gabby will wake up soon.

“Don’t worry too much, bro. He will wake up anytime soon.” Sabi ni Gustave sa akin.

Napa buga ako ng hangin bago tumango sa sinabi niya sa akin.

Sana nga, sana nga magising na siya.

…..

Pareho kaming tahimik ni Gustave nang dumating ang boyfriend niyang si Nikki na masama parin ang tingin sa akin.

Tila ipinapa mukha sa akin na kasalan ko ang lahat. Yes, I admit, this is all my fault and I don’t have any excuse to say.

But I want to see my Gabby, scratch that, he’s not mine, lalo pa sa nangyaring ito.

Sa loob kasi nang tatlong araw, ni hindi man ako pinapunta o pinasilip ni Nikki sa loob ng clinic.

I find it ironic, dahil hindi ako pinapayagang pumasok o sumilip man lang kahit na akin naman ang lugar na yun.

“Nikki.” Tawag sa kanya ni Gustave.

“Hello.” Bati naman sa kanya nito bago humarap sa akin.

“Go there, he’s looking for you.” Kaagad na nabitawan ko ang tasa ng kapeng hawak-hawak ko.

“Is he awake?” Gulat na tanong ko kay Nikki na bagot lang na tumingin sa akin bago sumagot.

“Obviously, yes. Ipapatawag ka ba niya kung hindi?” Mataray na sagot niya sa akin.

Finally!

“Nikki!” Suway sa kanya ni Gustave.

“What!?” Inis na tanong niya sa kaibigan ko.

“It’s okay, Gustave.” Sabi ko sa kaibigan ko at kaagad na tumayo at aalis na sana pero nagsalita siya…

“Siguraduhin mo lang na wala kang gagawing masama sa kaibigan ko kung hindi, ikaw na ang gagamit dyan sa clinic mo.” Banta sa akin ni Nikki.

Humarap ako sa kanya at ngumisi, “don’t worry, I won’t.” Sagot ko bago tumakbo papunta sa clinic.

…..

Huminga muna ako nang ilang beses bago ko ipihit ang door knob ng clinic at buksan yun.

Kaagad na tumambad sa akin ang naka upong si Gabby.

Oh, Gabby.

“Hello, there.” Mahinang bati ko sa kanya, “how are you feeling?” Tanong ko pa.

Tanga, malamang nanghihina siya dahil sa ginawa mo!

Ngumiti siya sa akin, “I’m feeling well, thanks to you.” Sagot niya na nagpa yuko sa akin.

“You asked for me?” Pag-iiba ko ng topic.

It’s strange pero ngayon palang ako naka ramdam ng pagka awkward sa buong huhay ko.

“Ah, yes. But before that, can you get me a glass of water?” Request niya sa akin.

“Gladly.” Sagot ko at kaagad na kumuha ng baso at nagpunta sa harapan ng ref.

Nang pagkatapos kong kumuha ng tubig ay kaagad ko din iyong isinara at nagpunta sa gilid ng kama ni Gabby at ini-abot ang baso ng tubig sa kanya. “Thank you.” Pasalamat niya sa akin, tumango naman ako.

Hinayaan at pinanood ko siyang inumin ang tubig na hiningi niya.

As I was looking at him, napansin kong medyo pumayat siya at may ilang pasa sa mga kamay niya, specifically sa may parteng wrist niya. I suddenly want to punch myself dahil alam kong ako ang may gawa ng mga pasang yun.

You’re a real asshole, Alfons.

“So, why were you looking for me?” Tanong ko matapos kong ilapag ang basong pinag-inuman niya sa table na nasa gilid ng kama niya.

“Oh, yeah.” Sabi niya at biglang sumeryoso.

Bigla akong kinabahan dahil dun.

Parang may mangyayaring hindi ko magugustuhan.

Pero hindi ko yun pinahalata sa kanya, I kept my composure.

“I asked Nikki to call you dahil may gusto akong itanong sayo.” Sabi niya.

Hindi ako umiimik habang nagsasalita siya. Pero ang mga sunod na salitang sinabi niya ay ang mga salitang nakapag patulala sa akin.

“I want to ask you things before I leave.” Paliwanag niya habang ako’y naka tangang naka tingin sa kanya.

He’s leaving, then.

Itutuloy…

Mate 26

ALFONS

Tila hindi ako makapag salita dahil sa mga sinabi niya.

I want to ask you something before I leave.

“W-What is it then?” Tanong ko sa kanya, “what do you want to ask?” Muling tanong ko bago ko pinagsaklob ang mga palad ko.

“A-Alfons, do you –no, did you love me?” Tanong niya sa akin bago tumingin sa mga mata ko.

I immediately averted my gaze. I can’t look him in the eyes.

“Alfons…” Tawag niya sa akin kaya napa pikit ako nang mariin at walang choice na tumingin sa kanya.

“I like you, Gabby.” Sagot ko, at kaagad na sumilay ang malungkot na ngiti sa kanyang mga labi.

Don’t do that, Gabby. Please don’t.

“What about this, then?” Tanong niya, “did you love anybody?” Tanong niya habang walang tinag na naka tingin sa aking mga mata.

I don’t know why, but I can see sadness in his eyes.

“What kind of question is that, Gabby?” Natatawang tanong ko sa kanya.

“Just… Just answer my question Alfons.” Kaagad na sabi niya.

“I-I don’t know… I don’t really know, Gabby.” Tanging sagot ko sa kanya at napa yuko.

“I see…” Tanging nasabi niya at bumuga ng hangin.

“Gabby, listen–” sabi ko sa kanya at hahawakan na sana ang kamay niya pero bigla niya iyong iniwas at nagsalita.

“No, Alfons! You should listen!” Sigaw niya na ikina bigla ko.

“Alam kong simula palang ay wala naman itong patutunguhan.” Panimula niya, “Na pinagti-tripan mo lang ako but then, nangulit ka.” Dagdag niya.

“Nag-away tayo pero sinuyo mo ako.” Pagkasabi niya nun ay biglang tumulo ang mga luha sa mga mata niya. “So, a feeling has developed. I let you into my system, to the point na nagsimula akong ibigin ka.” Habang sabi niya ang mga yun ay patuloy lang ang mga luha na pumapatak.

“But then, one day, you hurt me by telling that, we can’t tell him that we’re in a relationship.”

“Alam mo, akala ko may ‘tayo’ pero akala lang pala yun kasi, ang meron ay ‘ikaw at ako’ lang.” Sabi niya na tila nasasaktan.

What have I done?

What have I done to this lovely, little creature?

“Gabby, I’m sorry.” Hingi ko ng tawad sa kanya, “I never meant to hurt you, I swear.” Sumamo ko sa kanya.

“But you already did, Alfons.” Sabi niya habang mapaklang naka ngiti, “and by answering my question earlier, you just proved to me that you are not and you will never be capable of loving.” Dagdag niya at nagyuko upang punasan ang mga luha sa kanyang pisngi.

“Gabby…” Tanging nasabi ko habang naka tingin sa kanya.

“Tell me, Alfons…” Biglang sabi niya, “you didn’t lie or hide anything from me, right?” Biglang tanong niya.

Hindi ako naka imik.

“Tell me, Alfons. Kahit itong tanong ko lang na ito, sagutin mo ng totoo.” Paki usap niya sa akin.

How am I supposed to answer his question kung alam kong masasaktan siya?

“Alfons, please.” Sumamo niya sa akin.

“I did, Gabby.” Bagsak ang mga balikat kong sagot sa kanya.

“I see…” Tanging reaksyon niya, “then tell all of them.” Dugtong niya.

“Gabby, I can’t!” Sagot ko sa kanya.

“Bu why? Why can’t you tell me!?” Inis na tanong niya sa akin.

“B-Because, I know that, that I might hurt you.” Nag-iwas tinging sagot ko sa kanya.

“But you already did, Alfons. Kaya ayos lang na sabihin mo na sa akin.”

Bumuntong hininga ako.

Paano ito?

“I lied to you, Gabby.” Sagot ko.

I’m sorry, Gabby. I know you’ll be hurt, I’m so sorry.

“I’m not actually your leader.” Patuloy ko at tumingin sa kanya. “Nagpanggap lang akong leader mo para mapalapit sayo.” Pagpapatuloy ko

At sa pagsagot kong iyon, gulat ang nakita ko sa kanyang mukha.

“My name is not Alfons but John Alfons Cruz, and I’m actually the owner of the company where you work.” Pagpapatuloy ko.

“Ang sama mo.” Biglang nasabi niya sa akin at umiyak. “Ang sama-sama mo!” Sigaw niya sa akin at lalong napa iyak.

“Gabby, I’m sorry.” Malungkot na aabi ko sa kanya.

“Walang magagawa ang sorry mo! You’re a liar and a user, Alfons! Ang sama-sama mo!” Sigaw na sagot niya sa akin.

Wala akong nagawa kung hindi ang malungkot na tignan lang siya habang umiiyak.

“Gabby…” Malungkot na tawag ko sa kanya at sinubukang hawakan siya.

“D-Don’t! J-Just don’t touch me.” Tila nadidiring sabi niya sa akin, “don’t touch me with those filthy hands of yours.” At nagpatuloy na umiyak.

“Now I see the reason why you haven’t loved anybody… It’s because you’re a liar and a user!” Sumbat niya sa akin, “and I hate myself… I hate my self for loving you.” Umiyak siya pagkatapos niyang sabihin yun.

He loves me…

“Leave!” Sigaw niya sa akin.

“Gabby…” Tawag ko sa kanya.

“Leave!” Muli niyang sigaw sa akin.

“Gabby, don’t act like this.” Sabi ko sa kanya.

“Kung ayaw kong umalis, ako nalang ang aalis.” Biglang sabi niya at isa-isang inalis ang mga suwero na nakasaksak sa kanya.

Kaagad akong naalarma kung kaya’t pinigilan ko siya pero bigla siyang sumigaw ulit.

“Don’t touch me!” Sigaw niya.

“And what the hell is happening here?” Biglang tanong ng kung sino na pumasok sa clinic.

Kaagad akong tumingin sa pinto at nakita si Gustave na kasama si Nikki.

“Putang ina mo talaga!” Mura sa akin ni Nikki at sinuntok ako kaya nabitawan ko si Gabby.

“Alfons!” Alalay sa akin ni Gustave.

“Are you alright, Gab?” Dinig kong tanong ni Nikki kay Gabby.

“N-Nikki…” Tanging sabi ni Gabby sa kanya at sunod nun ay mga hagulgol na ang narinig sa loob ng clinic.

“Hush… It’s okay, it’s okay.” Pag-aalo ni Nikki sa kaibigan.

“Let’s go… I want to leave here. Let’s go.” Umiiyak na sabi ni Gabby kay Nikki.

Pipigilan ko sana siya pero hinawakan ako ni Gustave sa balikat.

“Let them be, Alfons.” Sabi ni Gustave at inutusan akong sumunod sa kanya.

Ayaw ko man ay sumunod ako sa kanya. Tinignan ko muna si Gabby bago tuluyang lumabas at sumunod sa aking kaibigan.

…..

“Let’s talk.” Biglang untag ni Gustave sa akin nang makapunta kami sa garden.

Dito siya nagpunta kung kaya’t sumunod ako sa kanya.

What a lovely place yet it can’t put me at ease.

“Not now, bro.” Tanging sagot ko sa kanya.

“Bro, I know everything.” Bigla niyang sabi sa akin, “Nikki told me everything. From what is going on with the two of you and what the real score is.” Dagdag niya.

Tahimik lang ako habang nagsasalita siya.

“And I think, you should let Gabriel go.” Bigla akong napa tingin sa kanya.

“But Gustave!” Sigaw ko sa kanya.

“Alfons! That’s the best you can do, to let Gabriel go.” Paliwanag niya sa akin, “you see, kahit hindi ko alam ang pinag-usapan niyo, based from Gabriel’s look awhile ago, I know he’s in pain.” Patuloy niya.

Bigla akong nag-iwas ng tingin sa sinabi niya.

He’s right, Gabby’s in pain and it’s because of me.

“Alfons, just for once… Makinig sa akin, I know I’m not perfect but this is the best.” Sabi niya sa akin at tinapik ako sa balikat, “I know it’s painful to let someone you love to go but you need to do that.” Dagdag niya.

Let someone you love go…

“The choice is up to you, Alfons.” Huling sabi ni Gustave bago ako iniwang mag-isa sa garden.

Do I have to let Gabby go?

Itutuloy…

Mate 27 - Broken Hearts

GABRIEL

“Gabriel, tahan na…” Said, Nikki as he was trying to comfort me.

Alfons or should I say John Alfons Cruz lied to me.

Everything from the day we met up to now was all lies.

And I’m too naive and a fool because I actually didn’t notice that.

“He’s a goddamn liar, Nikki… I-I was fooled by him.” Umiiyak na sabi ko sa kanya habang naka yakap ako sa kanya.

“Gabriel…” Tanging nasabi ng kaibigan ko.

“N-Nikki…” Tawag ko sa kanya.

“Yes, Gab?” Sagot naman niya sa akin.

Pinigilan ko ang umiyak bago magsalita, “l-let’s go…” Sabi ko sa kanya.

Kaagad na umupo si Nikki sa kama upang tignan ako.

“Arr you sure, Gabriel?” Tanong niya sa akin.

Mapait akong napangiti sa kanya, “y-yes, I-I don’t want here anymore. Let’s g-go…” Pagpapatuloy ko bago muling naglandas ang mga luha ko sa aking pisngi.

“Okay, okay. Cry no more, Gabriel.” Kaagad na pagpapatahan sa akin ni Nikki. “I’m just going to pack our things, okay?” Paalam niya sa akin.

Pinunasan ko ang basa kong pisngi bago sumagot sa kanya, “o-okay, I’ll just wait you here.” Kaagad na tango ang ginawa niya bago tumayo.

“Nikki.” Muli kong tawag sa kanya.

“What, Gab?” Tanong niya sa akin.

“C-Can you please tell Gustave t-to guard the door for me?” Tanong ko sa kanya.

Kaagad na kumunot ang noo niya, dala marahil ng pagka lito sa sinabi ko.

“What for?” Expected kong tanong niya.

“So that Alfo –John Alfons won’t be able to come in.” Sagot ko sa kanya.

Matapos ng sagot ko ay kaagad na napalitan ng lungkot ang ekspresyon niya at marahang tumango bago tuluyang lumabas.

“Thank you, Nikki… “ Pasalamat ko sa kanya kahit hindi niya narinig.

I guess this is good bye.

After some hours, I’ll leave here and upon leaving, my memories will stay here.

“I hope everything’s going to be alright when I leave.” Sabi ko sa sarili ko bago ipikit ang aking mga mata at tuluyang magsara ang mga ito.

…

ALFONS

“N-Nikki?” Tawag ko sa boyfriend ng kaibigan ko.

Hindi kasi ako pinayagan ni Gustave na pumasok dahil yun daw ang bilin ni Gabby ayon kay Nikki.

Kaagad na nakita ko ang paglalagay ni Nikki ng mga gamit sa bag ni Gabby.

“What?” Tanong niya sa akin matapos ilagay ang huling damit ni Gabby sa loob ng bag niya.

They are really leaving, he is leaving.

“H-How is Gabby doing?” Tanong ko.

Bumuga ng hangin si Nikki bago isara ang zipper ng bag ni Gabby.

“Honestly? He’s a messed right now.” Sagot niya na nagpatigil sa akin, “and he wants to leave here.” Dagdag niya.

So, it’s true then?

“Do you know why?” Tanong niya sa akin.

Hindi na ako sumagot pa dahil alam kong ako naman ang dahilan.

“K-Kaya na niya bang magbyahe?” Tanong ko, upang maiba ang usapan, “I mean, d-does he have enough energy–strenght para sa byahe?” Paliwanag ko nang tumingin sa akin si Nikki habang naka taas ang isang kilay.

“And why do you care, John Alfons Cruz?” Tila nanunuyang tanong niya bago isukbit sa balikat niya ang bag ni Gabby.

“Huh? W-What do you m-mean?” Tanong ko.

Damn, Alfons? Why are you so nervous?

“You know what I mean, Alfons. Don’t take me for a fool.” Sagot niya sa akin, “bakit ka nag-aalala para kay Gab at tinatanong ang mga yan gayong sinaktan mo na siya?” Tanong niya ulit nang maglakad papunta sa pinto ng kwarto.

“B-But-” hindi pa man ako nakakapag salita ay nagsalita na ulit siya.

“News flash, Mr. Cruz.” Sabat niya at tumingin sa mga mata ko, “you don’t have the right to ask something about my friend. Not now pagkatapos ng ginawa mo.” Dugtong niya bago lumabas ng tuluyan sa kwarto at padabog na isinara ang pinto.

“Damn it!” Sigaw ko nang ako nalang ang nasa loob ng kwarto. “Why am I being like this!? Why!?” Bwisit na tanong ko sa sarili bago sumunod kay Nikki palabas.

This can’t be.

No, it can’t really be.

…..

Nang makasunod si Alfons kay Nikki ay nagulat siya nang kasama na ng kaibigan niyang si Gustave si Gabriel.

Halata sa mukha ni Alfons ang pananabik para kay Gabriel habang ang sa huli naman ay halata ang sakit at panghihina.

“Are you alright, Gabriel?” Tanong ni Gustave sa kanya.

Tumingin si Gabriel kay Gustave bago marahang ngumiti, “y-yeah, I’m fine. Let’s just make it fast so I can leave in this place already.” Sagot niya.

Kaagad na tipid na ngumiti si Gustave bago alalayan si Gabriel patungo sa chopper na ipinadala niya dito.

“Thanks for the chopper, Honey.” Pasasalamat ni Nikki sa boyfriend, kanina kasing pagkalabas niya mula sa clinic ay kaagad na pinuntahan niya si Gustave upang sabihin ang sinabi ni Gabriel sa kanya, kasabay din nun ang pag-request niya ng chopper na kaagad namang tinanguan ni Gustave.

“No worries, Honey.” Sagot ni Gustave kay Nikki bago ito halikan sa noo.

“Let’s go?” Yaya ni Nikki na kaagad namang tinanguan ni Gabriel.

Matapos nun ay kaagad din silang naglakad patungo sa lugar kung saan naka lapag ang chopper na ini-request ni Gustave.

Sa kabilang banda naman ay naka masid lang ang binatang si Alfons sa tatlo habang naglalakad papalabas ng mansion.

Nang makalabas sila ay kaagad siyang nagtungo sa veranda ng kwarto kung saan makikita ang chopper ng kaibigan niya.

“Fuck.” Mura niya habang nakamasid sa tatlo, partikular na kay Gabby.

Hindi niya alam pero masakit ang nararamdaman niya dahil sa mga nakikita, lalo na sa pag-alis ni Gabby.

Hindi niya sinadyang masaktan si Gabby pero wala na, nangyari na at nasaktan na niya si Gabby.

“Gabriel…” Usal niya sa ngalan ni Gabriel bago naglandas ang mga luha mula sa kanyang mga mata.

“Why am I crying? Damn it!” Tanong niya sa sarili habang tinitignan ang basa niyang kamay ng dahil sa sarili niyang mga luha.

…

“Are you really sure, Gabriel?” Tanong ni Nikki sa kaibigan nang makasakay na siya sa chopper.

Hindi alam ang isasagot ni Gabriel sa kaibigan dahil alam niya na sa sarili niya ay may parte sa puso niya na ayaw lisanin ang lugar na ito.

Marahil ay dahil sa dahilang may tao siyang nais makita at ayaw iwanan. Marahil ay dahil mahal na niya talaga ang taong ito.

“L-Let’s just g-go, Nikki…” Tanging sagot niya sa kaibigan.

Tahimik nalamang na tumango ang kaibigan niya bago ito sumakay at tumabi sa kanya.

“I’ll follow, Nikki. Magpapaalam lang ako kay Alfons and after that I’ll go there.” Sabi ni Gustave kay Nikki bago senyasan ang pilot ng chopper na paandarin ito.

Kaagad na lumayo si Gustave at isinara ang pinto ng chopper at pinanood ang unti-unting pagtaas nito.

Ayaw man ni Gabriel na tumingin sa mansion ay hindi niya napigilan, napatingin siya sa dakong itaas ng mansion at sakto sa veranda.

Kaagad na may naaninag siya ngunit kaagad din yung nawala.

“He didn’t even send me off…” Tanging nasabi niya bago pumikit upang pigilan ang mga luhang nagbabadyang tumulo pero huli na.

…

“Paalam, Gabby…” Sabi ni Alfons habang naka tingin sa papalayong chopper na lulan si Gabriel.

“Paalam, Alfons…” Sabi ni Gabriel habang tinitignan ang unti-unting pagkawala ng lugar sa kanyang paningin.

“Paalam…/Paalam…” Sabay nilang sambit.

At matapos ang tagpong iyon, pareho ang naramdaman nila –ang hindi maipaliwanag na lungkot at sakit sa kanilang mga puso.

Itutuloy…

A/N: Next chapter’s setting: after 2 years.

Will they be able to see each other again? Let’s see.

P.S. vote and comment!

Mate 28 - What has become of us?

2

years after…

GABRIEL

“Gabriel! Wake up for fucking sake!” Napa ngiwi ako dahil sa narinig kong sigaw ni Nikki.

You needn’t have to shout, Nikki. Tsk.

“Why are you shouting, Nikki? It’s early in the morning, you know?” Tanong ko sa kanya at humilata pa sa kama ko.

“Sorry to tell you, sleepy head but it’s 9 AM already.” Tamad na sagot niya sa akin.

9 AM? W-Wait, what!?

“Why didn’t you tell me!?” Sigaw ko sa kanya at kaagad na napabangon.

“Oh, sorry huh? Kasalanan ko bang tulog mantika ka? Psss.” Simaktol niya sa akin.

Kaagad akong tumakbo papunta sa banyo matapos kong itupi ang kumot ko.

“Oh, by the way, nag text sa akin si Gustave. May party daw sa company later at 10, want to come with me?” Pag-iimporma niya sa akin habang naka tingin siya sa mirror.

“Nyow thaynksz” sagot ko, nagsisipilyo kasi ako.

“Knew it.” Kaagad na sabi niya at naglakad papunta sa lababo upang kumuha ng mga plato.

“Ano palang niluto mo?” Tanong ko nang nagpupunas na ako ng mukha.

“Nah, just the usual ham, bacon, and egg.” Sagot niya pagka tapos niyang ilapag ang mga plato, “may coffee na dyan sa coffee maker at yung toasted bread nandito na.” Pahabol niya.

“Hmmm, okay.” Sabi ko pagkatapos ay tumakbo papunta sa drawer ko upang kunin ang phone ko.

“Hey, Gabriel, kumain ka muna.” Paalala niya sa akin.

Kaagad akong nag-OK sign sa kanya matapos kong kunin ang phone ko at kaagad na umupo sa mesa.

“Thanks for the food!” Sabi ko bago kumuha ng bread at pinalamanan yun ng bacon. “Nga pala, bakit walang omelet?” Inis na tanong ko.

“Kung sanang nagising ka nang maaga at nagluto, edi meron.” Poker face na sagot niya bago tumusok ng bacon, his favorite.

“Sorry, puyat lang.” Naka tawang sagot ko sa kanya.

“Whatever, dalian mong kumain at aalis pa tayo.” Sabi niya habang ngumunguya, “I’m so gonna spend your whole day off.” Naka ngisi niya pang habol.

“Yeah, yeah.” Tanging sagot ko nalang at nagpatuloy sa pagkain.

…

“So, where are we going?” Tanong ko sa kanya nang palabas na kami ng condo.

Yes, magkasama parin kami sa condo and if you’re wondering, ibang condo unit na ito.

I decided to move out from the last place and Nikki is supportive enough kaya sumang-ayon siya.

“Mr. VP, just wait and see.” Sagot niya sa akin.

Kaagad akong natawa sa itinawag niya sa akin.

Yes, I’m the Vice President of the company where I work now.

It’s actually a small company but the quality is fine, and it is planning on dealing with the renown companies para lumago at lumaki pa ang business.

At isa sa mga companies na naka deal namin ay ang kompanya ni Gustave. At ako pa mismo ang nakipag negotiate sa kanila.

And again, if you’re wondering kung saan ako nagta-trabaho, hindi na sa

kanya

, kundi sa Tan’s company.

The day after I left

his

place, kaagad din akong nag-file ng resignation later and he approved it right away.

“I’m so excited, Mr. P!” Ganting tawag ko sa kanya.

Yup! He is now the president of Gustave’s company. Mas lumago pa kasi ang business ni Gustave at dahil alam na ni Nikki ang pagpapalakad dun, Gustave gave the control to him.

“Gosh, Gabriel!” Inis na sabi niya sa akin, “how many times do I have to remind you not to call me that?” Dugtong na tanong niya.

“Why, because it’s stressing your whole being?” Dugtong na sagot ko sa kanya.

“Yeah, lalo na’t may presentation ako bukas sa mga Ledesma.” Stressed na sabi niya, “if I just know na ganto, I should’ve not accepted the position .” He said, regretful.

Napatawa lang ako at tinapik ang likod niya.

“It looks like you’re the one who needs your plan for me.” Natatawang sabi ko.

“Yeah, I guess so.” Sagot naman niya at tumawa pagka tapos.

I don’t know if I can survive kung wala si Nikki.

If it weren’t for Nikki, I guess, I won’t stop crying myself to sleep after what happened between

him

and me.

Well, the rest is history… What’s important is, I’m okay now.

“Let’s go! We need to unwind!” Yaya ko sa kanya at kaagad na hinatak siya papunta sa kotse ko nang makarating na kami sa parking ng condo.

“Yeah, I’m so excited!” Excited ngang sabi niya.

…..

ALFONS

“Sir, this is the proposal of the Tans.” Pag-iimporma sa akin ng secretary ko.

“Leave it there, I’m going to look it later.” Kaagad na sagot ko sa kanya.

Kaagad namang tumango ito at nagmamadaling lumabas sa office ko.

It’s been 2 years and a lot changed.

Kaagad na kumunot ang noo ko nang muling magbukas ang pinto ng office ko.

“I told you, I’ll look at it later why are yo-” hindi ko na natapos ang sasabihin ko nang makarinig ako ng matinis na boses.

What the hell is this woman doing here?

“Oh my gosh, baby! I’ve missed you!” Maarteng sabi nito at magtatangka sanang pumunta sa akin pero nagsalita ako.

“Who the hell are you, woman?” Seryosong tanong ko sa kanya.

Kaagad na napatawa siya, “oh, baby. I’m Chloe, did you forget me?” Sagot niya.

I don’t even remember you.

“I’m busy, you can go.” Kaagad na sabi ko sa kanya.

“Oh, come on! You can’t be serious.” Muling sabi niya nang maarte.

You’re damn annoying, bitch!

“What part of the sentence, I’m busy you can go, that you can’t understand?” Tanong ko sa kanya.

Kaagad na natigilan siya sa tanong ko, “what?” Dugtong na tanong niya.

Kaagad akong napa buntong hininga, “I said, you can go.” Muling pagtataboy ko sa kanya.

But I guess she won’t understand, so I explained it again to her.

“I said, you can go… What’s your name again?” Tanong ko sa kanya.

“Chloe-” sagot niya at kaagad akong sumabat.

“Chloe, you can go. I don’t even remember a single damn thing about you, so leave and don’t ever come back.” Naka ngising sabi ko sa kanya.

“I hate you, jerk!” Umiiyak na sabi niya at kaagad na tumakbo palabas ng office ko.

Jerk, asshole, bastard… Name me anything, I don’t care at all.

“Oh, Chloe?” Pahabol na tawag ko sa kanya.

Umiiyak na tumingin siya sa akin nang masama.

“Lock the door from outside, okay?” Utos ko sa kanya, “that’s all, you can leave.” Pahabol ko.

Ilang saglit siya napa tingin sa akin na parang hindi makapaniwala bago humagulgol ng iyak at padabog na isinara ang pinto.

“One… Two… Three…” Matapos kong magbilang ay naka dinig ako ng tunog ng lock.

Finally, I can rest.

2 years have passed and within those years, many things have changed.

The me who was before became worst.

I bedded a lot of women and wrecked a lot of relationships.

I even lost my very best friend, Gustave a year after

he

left me.

He

didn’t show up after he filed his resignation letter na kaagad kong inaprubahan.

“So, yeah! You can call me a jerk, I don’t fucking care!” Sigaw ko bago ko ipinatong ang braso ko sa aking mukha.

Itutuloy…

A/N: What can you say?

Mate 29 - Almost

GABRIEL

“Gabriel, I want to eat. Tara dun tayo.” Pagyayaya ni Nikki sa akin nang ihinto niya ang kotse ko sa parking lot ng mall.

Oo, siya ang nagda-drive. Ang sabi niya kasi, nami-miss na niya ang pagda-drive dahil laging si Gustave ang nagda-drive para sa kanya.

Sige, si Gustave na ang sweet.

“Ano pa nga ba?” Tanging sagot ko sa kanya at kaagad na bumaba sa kotse.

“Ahmm, wait lang.” Kaagad na sabi niya sa akin kaya tumingin ako sa kanya.

“What?” Tanong ko sa kanya.

“I need to pee, kaya sa c.r. muna ako. Meet me at the food court after an hour.” Sabi niya.

“Wait, wait, wait.” Sabi ko, “you said you need to pee, but why after an hour?” Tanong ko sa kanya.

“Ah, good question.” Sabi niya, “first, I’ll pee and after that, kailangan kong mag withdraw that’s why.” Paliwanag niya sa akin.

Kaagad akong napa buntong hininga, “I see. Meet me at the food court after an hour then.” Sagot ko sa kanya.

Kaagad niyang ibinigay sa akin ang susi na kinuha ko naman at tumakbo papasok sa mall.

“Yeah, iwan mo pa ako.” Sabi ko sa sarili ko habang palakad na sumunod sa kanya hanggang sa wala na akong Nikki na nakita.

Oh, well. I guess, I have to enjoy my hour alone.

Nang makapasok ako sa mall ay kaagad na yumakap ang lamig sa katawan ko.

“It’s been a while since I last went in a place like this.” Sabi ko sa sarili ko habang naglalakad.

As usual, maraming tao. Some kids, couples, oldies, and families who are enjoying themselves.

Naglakad lang ako habang tumitingin sa paligid.

Kaagad akong pumasok sa National Bookstore nang makita ko ito.

“Welcome to the National Bookstore, Sir!” Bati sa akin ng guard ng entrance ng bookstore.

Tumango naman ako sa kanya at tuluyang pumasok sa loob.

Kaagad akog dumeretso sa section ng ball pen at kumuha ng limang pirasong sign pen at Faber Castle ata yun, matapos nun ay tiglima ding red naman ang kulay.

Inilagay ko yun sa basket na dala ko at pumunta sa section ng mga books.

“Miss, excuse me.” Tawag ko sa atensyon ng isang babaeng nag-a-assist sa mga costumers.

“Yes, Sir. How may I help you?” Naka ngiting tanong niya sa akin.

“Ah, yes. Tanong ko lang kung nasaan yung mga classic books and yung mga books ni J. K. Rowling?” Sagot ko sa kanya.

Yes, I’m a huge fan of J.K. actually, halos lahat ng books niya ay meron ako. Complete na nga yung collection ko ng mga series niya.

Now, I’m just looking kung mayron sila dito ng wala pa ako.

“Ah, yes sir. This way.” Kaagad na tugod naman ng babae sa akin at iginaya ako papunta sa mga books na itinanong ko sa kanya. “Dito naman po yung sa mga authors, tignan niyo nalang po yung names.” Dagdag niya.

“Okay, thank you.” Kaagad na pasalamat ko sa kanya.

Magalang na tumango naman siya at naglakad papunta sa kung saan ko siya nakita kanina.

Kaagad akong tumingin ng mga books na classic at pumili ng isa, kasunod nun ay sa mga libro naman ni J. K. pero meron na ako ng mga yun kaya naghanap nalang ako ng iba.

Kaagad kong nakita yung libro ni ‘Marcelo something’ kaya tinignan ko. “Hmm, let me try reading you.” Sabi ko sa sarili ko at inilagay siya sa basket ko.

Nang nakuha kona ang lahat ng kailangan ko ay pumunta na ako sa counter para magbayad.

Kaunti lang ang pila kaya kaagad din akong nakapag bayad.

……

“Here’s your change, sir. Thank you for buying, come again!” Sabi sa akin ng cashier matapos ibigay ang sukli ko at ang binili ko na nakabalot.

“You’re welcome.” Sabi ko sa kanya at kinuha ang binili ko matapos kong ilagay ang sukli ko sa bulsa ko.

“Come again!” Muling bati sa akin ng guard nang palabas na ako.

Ngiti lang ang ibinigay ko sa kanya at tuluyan nang lumabas sa bookstore.

“What time is it?” Tanong ko sa sarili ko kaya tinignan ko ang relo ko. “Kalahating oras pa.” Sabi ko kaya naglakad pa ako.

Tumigil ako nang mabanda ako sa Dairy Queen, kaagad akong natakam kaya pumila kaagad ako at um-order.

Ilang saglit pa ay nakuha ko na ang order ko na chocolate xtreme blizzard.

Sometimes, it’s good to treat yourself after all, you work hard.

“Oh gosh! I missed this dessert!” Sabi ko nang mahina at naglakad lakad pa.

Sa sobrang pag-e-enjoy ko, hindi ko na namalayan na may nabunggo ako.

“Oh, fuck!” Mura ng nabunggo ko.

“Oh, shit…” Sabi ko nang makita kong nagkalat ang mga ball pens at books na binili ko sa sahig, kasama na ang ice cream.

“Hey you!” Sita sa akin ng nabunggo ko pero hindi ko siya pinansin, sa halip ay pinulot ko ang mga ball pen at libro. Buti nalang at hindi napunit ang lalagyan kung hindi, hassle.

“A minute…” Sabi ko sa kanya habang pinupulot. “Oh, sorry about that.” Sabi ko nang matapos kong pulutin ang mga nahulog na ball pen at libro, baso nalang nung ice cream ang nakuha ko dahil nasa sahig na ang laman.

“Hindi ka ba tumitingin sa dinadaanan mo?” Kaagad na tanong ng nabunggo ko.

Hindi naman siya nakikita dahil nagpapagpag pa ako ng kamay.

“Hey, man. I’m talking to you.” Muling sabi niya.

Magsasalita na sana ako nang biglang mag-ring ang phone niya.

“Hello, yeah. I’m coming, may nabunggo lang ako.” Seryosong sabi niya sa kausap niya.

Nang tignan ko siya ay naka side siya pero natigilan ako.

Why now? Of all times?

Kaagad na napa balikwas ako ng tingin.

“Yeah, tell them, I’m coming after 5 minutes.” Muling sabi niya.

His voice changed a bit, kaya pala hindi ko siya nakilala. But his face, it’s the same, mas nag-mature lang siya.

Nang makita kong haharap na siya sa akin ay nagkunwari akong nagpapagpag ng kamay.

Paano kaya ako tatakas? Tsk.

“Hey, tsk! Whatever, just forget it. I’m leaving.” Inis na sabi niya sa akin.

Kaagad akong nakahinga nang maluwag nang makita kong naglalakad na siya palayo sa akin.

“Almost, glad he didn’t see me.” Sabi ko sa sarili ko at kaagad na humarap sa kabilang direksyon.

I thought, I have forgotten him but I thought wrong.

I guess, it’s still there.

My feelings for

him

is still there.

Ngumiti tapos ay huminga ako nang malalim at pumikit nang mariin at nagpatuloy sa paglalakad.

Naghanap ako ng escalator at kaagad na pumunta dun para maka punta sa food court.

Nang makapunta ako sa lugar ay nandun na si Nikki, naghihintay habang tumitingin.

Hinahanap pa yata ako.

I chuckled then went to him.

“Saan ka ba nanggaling? Nauna pa ako sayo dito.” Kaagad na sabi niya nang makalapit ako.

“I just bought some stuff that I’ll be using.” Sagot ko sa kanya at ipinakita ang mga binili ko. “But you’ll be shocked kung nakita mo kung sino ang nakita ko.” Pabulong na dugtong ko.

“Huh? May sinasabi ka ba?” Tanong niya sa akin.

Tipid akong ngumiti sa kanya, “wala, I said let’s go and eat!” Sabi ko nalang sa kanya.

I saw

him.

I saw

John Alfons Cruz

after two years.

Itutuloy…

Mate 30

ALFONS

“Sir, they are waiting for you.” Kaagad na salubong sa akin ng sekretarya ko.

I sighed and walked toward the place, well, it’s actually a restaurant in a mall. 

Hindi ko nga alam kung anong trip ng mga Tan na ’to at dito ang napili.

“Sir, the Chairman is there with his secretary.” Pag-iimporma sa akin ng secretary ko.

Tumango lang ako sa kanya at nagtuloy-tuloy sa meeting place.

I just have to deal with this company and I can go.

“What’s the Chairman’s name again?” Tanong ko sa kanya nang nasa tapat na ako ng entrance ng lugar.

“Francis Tan, sir.” Magalang na sagot niya sa akin.

“Okay, wait for me. I’ll make it fast.” Utos ko sa kanya na kaagad naman niyang tinanguan.

Ilang hakbang at saglit lang ay nakapasok na ako.

“Good day, Mr. Francis Tan, I supposed?” Kaagad na sabi ko bago nakipag kamay sa lalakeng pareho kong naka-corporate attire.

Tan nga, singkit eh.

“Oh, the great Mr. John Alfons Cruz.” Sagot naman niya na kunin at i-shake niya ang kamay ko.

“Nahh, John will do.” Kaagad na sabi ko sa kanya bago ko tanggalin ang pagkaka butones ng suit ko at umupo.

I don’t like people calling me Alfons anymore. It reminds me a lot about

him.

“Okay, if that’s what you want.” Sagot niya sa akin, “a cup of tea?” Alok niya sa akin.

Make it fast, bastard.

“No, thanks. Sorry to offend you but I’m not drinking tea.” Sabi ko sa kanya, “so, let’s get down to business?” Tanong ko nang maibaba na niya ang tasa ng tea niya.

“Yeah, yeah.” Sabi niya bago tuluyang magsalita at ibida ang company niya.

After 5 minutes…

“I’ve reviewed your proposal earlier and I think, you’re company is good, Mr. Tan.” Sabi ko sa kanya, “it’ll be a pleasure to work with you.” Sabi ko bago tumayo, ibutones ang suit ko at makipag kamay.

“You flatter us, Mr. Cruz.” Sabi niya bago muling tanggapin ang kamay ko at i-shake yun.

Just be grateful, bastard.

“I’ll just pay a visit this Friday, if that’s okay?” Tanong ko sa kanya nang matapos na kaming mag-shake hands. “Oh, sure. No problem.” Kaagad na tugon niya, “I’ll introduce my stuff that day then.” Dagdag niya.

Tumango ako sa kanya at kasabay naman nun ay ang pagyuko nila.

Well, that must be their custom.

“I’ll head first, Mr. Tan. Have a nice day ahead.” Paalam ko bago maglakad palabas.

Finally, I can unwind.

…

GABRIEL

“Gabriel, hello? Yuhuu!” Agaw pansin sa akin ni Nikki.

Naka-order na kami ng pagkain, well, siya lang dahil shake lang ang in-order ko.

I think, I can’t eat after seeing Alfons.

“May problema ba? Do you want to go home already?” Tanong niya bigla sa akin.

Kaagad naman akong umiling at tumawa, “no, stupid. Just eat, I think I lost my appetite.” Sagot ko naman sa kanya.

“And why is that?” Sunod na tanong niya.

It’s not like I can tell that to you easily.

“Wala nga, baka busog pa ako.” Sagot ko, “go on, eat. May shake naman ako.” Dagdag ko.

Wala na siyang nagawa kung hindi ang tumango at ipagpatuloy ang pagkain niya.

Kamusta na kaya siya?

Silly, bakit ko naman naitanong yun?

Kaagad akong napa iling ng wala sa oras.

“That’s it, we’re going home.” Kaagad na dinig kong sabi ni Nikki.

Gulat naman akong tumingin sa kanya, “what? W-Why?” Tanong ko.

“Hindi ko alam pero may problema ka. I’m sure of it, kaya tara na.” Sagot niya sa akin at tatayo na sana nang pigilan ko siya.

“Nikki…” Sabi ko at tumingin sa kanya at tipid na ngumiti.

Nalilitong naka tingin lang siya sa akin habang bumabalik sa upuan niya.

“What is it, Gabriel?” Kaagad na tanong niya.

Huminga muna ako nang malalim bago ako sumagot sa kanya, “I saw

him

.“

Kaagad na kumunot ang noo niya.

“Who?” Tanong niya bago uminom sa juice na binili niya.

“Him, Alfons. I saw him on my way here.” Paliwanag ko sa kanya.

Kaagad na nanlaki ang mga mata niya at tila nabilaukan sa sinabi ko.

“Oh my gosh! Oh my gosh!” Gulat na reaksyon niya.

Nikki, OA ka talaga pag minsan.

“Hey, stop it!” Pagbabawal ko sa kanya.

Kaagad naman siyang tumahimik, “so, how is he like?” Tanong niya.

I sighed, “w-well, he’s the same plus the matured look.” Sagot ko at tumingin sa kanya.

“You said you saw him, does that mean he saw you too?” Sunod na tanong niya, tila natataranta.

Bakit naman niya itinatanong?

Kaagad akong umiling, “huh? But why? I-I mean, g-good.” Tanong niya.

Okay? So, gusto ba niyang magkita kami?

Ano bang meron kay Nikki?

“Hindi, nung naglalakad ako papunta dito may nakabungguan ako na siya nga.” Kwento ko, “but then, kinuha ko yung mga nahulog kaya hindi ko siya nakita, he kept on saying ‘hey’ but I didn’t look and said ‘a minute’ instead.”

“Then, when I’m done picking my stuff up, tumingin ako sa kanya and I saw na may kausap siya sa phone.” Pagpapatuloy ko, “right there, kaagad ko siyang namukhaan at nung nakita kong titingin siya, yumuko ako ulit.”

“Hinintay ko siyang umalis bago ako tumayo ng tuwid. That’s the reason why he didn’t see me.” Pagtatapos ko.

Kaagad naman siyang bumuntong hininga.

“So, what now?” Tanong niya.

Kumunot naman ang noo ko sa tanong niya.

What?

“Anong what now?” Tanong ko sa kanya. Kaagad naman siyang ngumiti kaya mas lalong kumunot ang noo ko.

“Zachary Gabriel Lee,” sabi niya bago hawakan ang kamay kong nakalapag sa mesa, “I’m asking if you realized something.” Paliwanag niya.

Doon lang nag-sink in sa utak ko ang gusto niyang sabihin.

W-Well…

“N-Nothing. I realized nothing at all.” Sagot ko sa kanya.

I lied, I know.

Kaagad naman siyang ngumiti sa sagot ko, “if you say so.” Sabi niya bago nagpatuloy sa pagkain.

At sa mga sandaling yun, walang ibang nasa isip kundi ang mukha ng taong minahal, mahal, at tila mamahalin ko.

I know it’s cliche but I feel it, until now.

I thought I’ve forgotten but I’m wrong. Hindi ko nakalimutan, iniwasan ko lang na maramdaman.

But now that I’ve seen him again after those long two years? World will turn upside down kung sasabihin kong hindi ko siya mahal.

I loved and still love John Alfons Cruz, sa kabila ng mga ginawa niya sa akin at mga nangyari sa amin.

“Gabriel, you’re spacing out. Tara na.” Mga salitang nagpabalik sa akin sa realidad.

“O-Oh, is t-that so?” Sabi ko at tumayo.

Damn, I feel like I’m going to be doomed one of these days. I know it and I can feel it. –ang hindi ko nga lang alam ay kung ano ang gagawin ko sa araw na nangyari yun.

Itutuloy…

Mate 31

GABRIEL

“So, as what I said yesterday, ngayon darating ang bago nating business partner.” Paliwanag ni Mr. Tan, ang chairman ng company na pinagta-trabahuan ko.

Nasa assembly hall kami ngayon at nakapila according to position and department.

He said yesterday, na may bibisita nga daw na business partner namin.

Supposedly, ako dapat ang makikipag meeting sa taong sinabi niya at isarado ang deal pero nagkataon na day off ko nun and that was when I saw Alfons at the mall.

And Mr. Tan is smart and intelligent enough kaya nasarado niya ang deal with this person.

“And I want you to be attentive, okay?” Pagpapatuloy niya.

This person must be a big time personality kung

ganito

ang

ibinibilin

ng chairman

sa

amin.

“Sir, when do we expect this person to come?” Tanong ni Girly, ang secretary ko.

Kaagad naman akong tumingin sa chairman para sa sagot niya.

“Good question, Girly. We don’t know exactly when but it is sure that he will be visiting the company today.” Sagot niya.

Kaagad namang kinilig ang secretary ko. Well, she has a crush on the chairman as you can see and I can’t blame her though.

The chairman is man with the looks and wit. Plus, at the age of 18, he was able to build his company, which is Tan’s company.

He’s not my type though and I promised myself not to, you know, fall in love again.

Why? Because of the thought that my first ‘love’ had made me, emotionally and physically broken me and the fact that I still have feelings for

him

.

“Sir! Last question.” Muling hirit ni Girly, napa face palm nalang ako sa isip ko.

“Yes, my dear.” Tugon naman ng chairman.

“May I, I mean, we know who is this person?” Tanong niya.

Kaagad na ngumiti ang chairman, “ah, yes. Our visitor and business partner is one of the owners of the renowned company in the business industry.” Sagot niya.

Oh, big time

nga

. Sino kaya?

“He’s the CEO of J.A. Company.” Pahabol niya.

Kaagad akong natigilan sa sinagot niya.

The company’s name is quite familiar.

Magsasalita pa sana siya pero may nagsalita.

“Good morning, Mr. Tan. Am I interrupting something?” Bati at tanong ng taong pumasok.

Tumingin sa likod niya ang chairman, “oh, what a great timing.” Sabi niya at lumapit.

Tinignan ko ang tao kaso hindi ko naman makita dahil natatakpan siya ng chairman.

“Guys, this is our new business partner.” Sabi ng chairman nang makalapit at humarap siya ulit sa amin, “this is Mr. John Alfons Cruz of J.A. Company.” Pagpapakilala niya.

At tila nagunaw naman ang mundo ko sa sinabi niyang pangalan.

So, that’s why the company’s name is quite familiar. Ang company pala

niya

yun.

His company, John

Alfons

Cruz’s company.

“Pleased to meet all of you.” Sabi niya sa mga kasamahan kong empleyado habang naka ngiti.

That smile, how I’ve missed that smile.

Tila naitulos naman ako sa aking kinatatayuan at naka tingin lang sa kanya.

Ilang saglit pa ay tumingin siya sa akin at nang magtama ang mga mata namin ay kaagad na napawi ang ngiti sa mga labi niya.

Kita ang gulat sa mga mata niya at pagtiim ng mga bagang niya.

This can’t be. This can’t be.

…

ALFONS

Is this for real!?

He’s there, standing beside a girl, wearing almost the same damn clothes when he was still working with me under my company.

But what is he doing here?

“Mr. Cruz?” Tawag pansin sa akin ni Mr. Tan, kaagad ko siyang hinarap.

“Ah, yes?” Sabi ko sa kanya bago muling tumingin sa pwesto nang naka tinging si Gabriel.

Oh, how I’ve missed Gabby. My Gabby.

“Can we now proceed?” Tanong sa aking muli ni Mr. Tan.

Gaya ko ay naka corporate attire na naman siya and I hate to admit but I’m getting agitated by the fact that Gabby is working under him now.

Don’t misunderstood –mas

lamang

naman ako ng

lahat

sa

kanya

– Mr. Tan has the looks, wit, and even achievement. He’s the ideal man that every woman and the third sex would

want but I’m the man that every woman and the third sex would dream to have.

Maybe I can be the cause of their sexual fantasies, too. Well,

ganun

ako

kalamang

kay Tan.

“Excuse me but can I ask something?” Tanong ko sa kanya.

Kaagad naman siyang tumango.

“Do you happen to know someone with the name of Zachary Gabriel Lee?” Tanong ko sa kanya.

Kaagad naman niyang hinawakan ang baba niya at tila nag-isip.

“Ah, yes, yes.” Sabi niya nang maalala na niya, “Mr. Lee is actually the Vice President of my company but… Why do you ask?” Pahabol na tanong naman niya.

Kaagad na tumango ako at ngumiti lang sa kanya.

“Nothing, let’s go?” Sabi ko sa kanya.

Nang tumango siya ay nauna siyang naglakad sa akin upang i-guide ako.

Tumingin ako sa pwesto ni Gabriel kanina pero wala na siya.

Don’t worry, Gabby. We will surely meet. We will.

…..

“So, how is it?” Tanong ni Mr. Tan sa akin nang matapos na ang pagtu-tour niya sa akin at naka upo na kami sa office niya.

And as usual… May tea na naman

siya

.

“You’re company may be little but it has good and efficient facilities.” Sabi ko sa kanya, “I’m sure na kapag napalaki mo pa ito, mas gaganda ang company and its facilities.” Dagdag ko.

Pero

kahit

ganun pa man ang

mangyari

, wala paring

binatbat

ang company mo

sa

company ko.

Sorry, but I’m just telling the truth.

Kaagad naman siyang ngumiti at tumango, nasisiyahan yata ang gago.

“Thank you for that, Mr. Cruz.” Pasalamat niya sa akin.

Tumango naman ako.

“By the way, John. Can I ask something?” Tanong naman niya ngayon sa akin.

“What is it?” Tanong ko sa kanya.

“How did you know Mr. Lee’s name?” Curious na tanong niya sa akin.

Kaagad akong ngumisi sa tanong niya, “I just happen to know him very well.” Makahulugang sagot ko sa kanya.

“I see.” Tanging sabi niya.

“Anyway, my apologies Mr. Tan but I guess I have to take my leave.” Sabi ko sa kanya at tumayo.

Tumayo din siya gaya ko, “ah, yes. Let me send you off then.” Sabi niya sa akin.

Nang tumango ako ay nauna na naman siyang naglakad sa akin at pinagbuksan pa ako ng pinto.

Damn customs…

“When will I expect to meet you again, Mr. Cruz?” Tanong niya sa akin, “so that we can discuss about business.” Dagdag niya.

“Ah, good question Mr. Tan.” Sabi ko sa kanya, “wag kang mag-alala, I will be visiting you often.” Dugtong ko.

Nagpatuloy pa kami sa paglalakad hanggang sa makarating kami sa main hall ng kompanya niya.

“I can manage from here, Mr. Tan. Thank you for accompanying me.” Pasasalamat ko sa kanya.

Ngumiti siya at yumuko gaya nung ginawa niya sa mall.

“Until we meet again.” Sabi ko bago ibutones ang suit ko at tumalikod sa kanya.

What a great day.

Dito

lang pala kita

mahahanap

, Gabby.

“Wait for my plans to happen. Wait for me to have you again.” Sabi ko sa isip ko at tuluyang lumabas sa kompanya kung saan

siya

nagta trabaho.

Itutuloy

…

A/N: ayan na!

Mate 32

GABRIEL

“Sir, bakit tayo umalis dun? Hindi ko man nakita yung mukha nung bisita. Sayang, baka pogi siya.” Talak sa akin ni Girly.

Oh, please. He’s handsome, that’s a given.

Kaagad naman akong umiling sa naiisip ko.

As you can see, si Alfons ang pinag-uusapan namin ng sekretarya ko. At tinatanong niya din kung bakit ako umalis nung isanh araw, nung ipakilala ni Mr. Tan ang business partner namin –si Alfons, walang iba.

“Girly, can you give me peace of mind?” Tanong ko sa kanya habang naka upo sa swivel chair ko. “Stop talking for a while.” Dugtong ko.

“B-But–” tutol niya sana kaso kaagad ko siyang tinignan ng masama. Nanahimik naman siya at umupo sa upuang nasa harapan ng table ko.

Bakit

siya

pa kasi ang business partner ng

kompanya

?

Tyak

na

magku

krus

at

magku

krus

ang

mga

landas

namin

.

“Sir?” Tawag sa akin ni Girly.

Humarap ako sa kanya, “bakit?” Tanong ko.

“Uhmm, sorry for asking this again but… Bakit tayo umalis?” Sabi niya sa akin.

I sighed, “I wanted to go.” Sagot ko sa kanya.

“And why is that, Sir? If you won’t mind telling me, what is the reason?” Tanong niya ulit.

“You will be shocked, if I tell you.” Sabi ko sa kanya, “that’s why don’t ask about it, okay?” Sabi ko ulit.

Kaagad na tumango si Girly sa sinabi ko.

Dahil sa wala akong magawa ay kinuha ko nalang ang mga documents na nasa akin. Mga cheques, deals, and other papers about the business.

“Sir, I’ll go to my office. Call me just in case you need something.” Paalam niya sa akin at tumayo.

Nang tumango ako ay yumuko siya at umalis.

That gesture. Isa kasi yun

sa

mga

mahigpit

na

binilin

ni Mr. Tan. It is showing respect and gratitude

daw

kasi.

“Finally, I’m alone.” Sabi ko sa sarili ko at ini-stretch ang mga kamay ko bago tignan ang mga papel na kinuha ko.

But when I’m about to look at them, muling bumukas ang pinto at halos mapasigaw ako nang makita ko kung sino ang nagbukas nun.

What are you doing here,

Alfons

?

ALFONS

Kita ko ang pagkagulat sa mga mata at mukha ni Gabby nang buksan ko ang pinto ng office niya.

Actually, may meeting talaga kami and I just wanted to see Gabby before going to the conference room where the meeting’s going to take place.

Yes, I know his office and almost everything about this company.

I’ve never used my connections before but I guess, I’m going to use it more often now.

“H-Hello, Mr. Cruz. How may I-I help you?” Kaagad na sabi niya nang tumayo siya mula sa pagkaka-upo.

“Have a seat, please.” Sabi niya ulit habang itinuturo ang upuang nasa harapan niya.

He hasn’t changed, I guess.

Siya

parin

yun, ang dating Gabby.

One that I liked and still like.

Kaagad akong ngumisi, “sorry but I prefer your spot.” Sagot ko, ang tinutukoy ko ay ang upuan niya.

Kaagad naman siyang umalis sa pwesto niya, “if you say so, then sit.” Sagot niya.

Tinignan ko lang siya but nevertheless, I seated on his chair.

Zachary Gabriel Lee, Vice President. Second to the highest position.

Wala naman

akong

doubt dun, I knew Gabby was and always will be excellent and he deserves his position now.

“So, what are you doing here, if you don’t mind.” Muling tanong niya.

I looked at his face, ganun parin ang mukha niya.

Within those 2 years, marami ang nagbago sa akin. Baka ganun din ang kay Gabby, I do not know them yet though.

“How have you been, Gabby?” Tanong ko sa kanya.

Kaagad na kumunot ang noo niya, “e-excuse me?” Dugtong niya.

Hindi ko alam ang nangyayari pero natutuwa ako.

“You heard what I said, don’t make me repeat myself, yeah?” Ulit na tanong ko sa kanya.

Kaagad na sumeryoso ang mukha niya at tumingin sa akin, napa ngisi naman ako.

“Kung hindi lang naman tungkol sa business at sa company ang pag-uusapan natin, you may leave.” Sabi niya, “I have lots of works, as you can see.” Dagdag niya.

I was appalled by the way he answered. That’s it, he’s changed and one of those changes is this: he’s stronger than before.

“Aren’t you being rude, Mr. Lee?” Tanong ko sa kanya bago ko ipagulong paatras ang swivel chair at ipatong ang paa ko sa mesa niya. “I’m just asking a simple question.” Dagdag ko.

I saw him sighed, “I’m good –no, scratch that, I’m better.” Naka ngiting sumagot siya, “and if that’s all what you came to ask for, you may very well leave now, Mr. Cruz .” Dagdag niya habang idiniin ang pagsabi sa apelyido ko.

“Very well.” Sabi ko at ibinaba ang mga paa ko para makatayo.

Kaagad akong lumapit sa kanya matapos kong tumayo.

“Can I ask one more question?” Tanong ko sa kanya.

Kaagad na tumingin siya sa akin at ngumisi.

Oh, my boy is smirking now. How nice of him?

“If that would make you feel better then ask.” Sagot niya sa akin bago pumunta sa upuan niya.

As he was about to sit, kaagad akong nagtanong na nakapag patigil sa kanya. “You are fucking with Mr. Tan that’s why you’re in that position, right?”

Kaagad na tumingin sa akin ang nagulat ang nanlilisik niyang mga mata.

“Answer my question Gabriel so I can already go.” Dagdag ko at ngumisi.

I was expecting him to say no but he did the other wise and this time, ako ang nagulat sa isinagot niya sa akin.

“Yes, Mr. Cruz. I fuck with the President that’s why I have this position.” Sagot niya, “he beds me every night and I suck his dick.” Patuloy niya, “and lastly, he’s better than you in doing it.”

Bullshit! That’s not true.

“Is there anything you want to ask?” Kaagad na tanong niya.

Kaagad akong ngumisi sa kanya upang hindi ipakita ang gulat ko, “I see. That’s all, Mr. Lee, I’ll be taking my leave.” Paalam ko sa kanya.

“Oh, one more thing.” Pahabol ko nang mabuksan ko na ang pinto ng office niya.

“Yes?” Naka ngiting tanong niya.

Let’s play your game, Gabby and see who wins at the very end.

“I’m gonna ask the President if you are performing very well.” Sagot ko sa kanya at ngumisi nang makita kong namutla siyang bigla.

Let’s play, Gabby and I’ll make sure, you’ll going to

lose

–just like before.

Naka ngiti akong naka salubong ng babaeng nakita kong kasama niya kanina sa hall.

“Have a nice day, Lady.” Sabi ko sa kanya.

Hindi umimik ang babae at naka ngangang tumingin lang sa akin na akala mo’y naka kita ng anghel.

Well, I’m an angel at first but I guess, demon suits me better.

I’m the demon of Gabby’s past and I’m ready to come and get what is truly mine and that’s none other than Zachary Gabriel Lee.

He is mine, not other’s, mine and mine alone.

“See you, My Angel.” Bulong ko bago lumiko patungo sa conference room kung saan gaganapin ang meeting namin ni Mr. Tan.

Itutuloy

…

A/N: next chapter is going to be steamy…

Mate 33

His Office Mate

Chapter 33

[Steamy]

GABRIEL

ANG TANGA TANGA MO GABRIEL!

Why did you say that to him? Paano kung itanong niya talaga yun sa President?

Tyak kong magiging iba ang tingin sa akin ni Mr. Tan at malamang, sesantihin ako.

Sinasabunot ko ang sarili ko nang biglang magbukas ang pinto ng office ko.

Kaagad na bumungad sa akin ang naka ngiting si Girly pero nalukot ang mukha niya nang makita niya ako.

Eh sinong hindi kung makikita mo ang boss mo na sinasabunutan ang sarili niya na parang sira?

“Sir, are you okay? May sakit ba kayo? Or are you on drugs?” Tanong niya kaagad sa akin.

Kaagad ko namang tinanggal ang pagkakasabunot ng mga kamay ko sa buhok ko.

“Drugs? Don’t me! I hate drugs!” Sagot ko sa kanya.

Kaagad namang bumalik ang ngiti sa mga labi niya and it’s time na ako naman ang nagtanong.

“Are you on drugs, Girly?” Tanong ko sa kanya, “bakit naka ngiti kang parang tumira ng isang kilo ng shabu?” Dagdag ko.

Kaagad naman niya akong tinignan ng masama.

K

ung s

esantihin ko kaya ’to?

“No, Sir! Ano ka ba!” Sagot niya sa akin.

“Eh ano? Bakit na gumaganyan?” Tanong ko sa kanya.

Kaagad na nabwisit ako sa sinagot niya sa akin, “eh kasi naman Sir! Binati ako nung anghel na naka salubong ko on my way here.” Sagot niya na parang iniipit ang singit.

She must be talking about

the demon Alfons.

“Ang gwapo’t hot niya. Oh my G!” Kinikilig na sabi niya ulit.

Kaagad akong umismid sa sinabi niya.

Kung alam mo lang na may nangyari na samin ng tinatawag mong anghel. Baka i-don’t me mo din ako.

“Anyway, bakit ka nga pala nagpunta dito?” Pag-iiba ko ng topic.

Kaagad na umayos siya na tila ba naalala ang talagang ipinunta niya dito.

“Buti nalang at natanong mo, Sir.” Sagot niya sa akin, “may emergency meeting kayo na ipinasabi ng President.” Patuloy niya.

Oh my!

“T-This meeting… S-Sino ang mga kasama sa meeting na ’to?” Tanong ko sa kanya.

Umakto siyang nag-iisip.

Bilisan mong sumagot babae ka o ibabato ko sayo ’tong mga papel na nasa mesa ko.

Kaagad siyang humarap sa akin, “kayo lang daw together with Mr. Cruz! Yung naka salubong ko ngang bumati sa akin, oh my G!” Sagot niya.

Putang ina! Baka sabihin nga ni Alfons. That can’t happen, not in hell!

Kinuha ko lang ang phone, sign pen at planner ko at patakbong lumabas ako sa office ko.

Dinig ko pa ang pagtawag sa akin ni Girly at ang pagsabi niya na sa conference room daw gagawin ang meeting.

Minsan, iniisip ko kung tanga or hindi si Girly, ang daming conference room ng kompanya tapos ganun ang sasabihin niya?

My gosh! I hate drugs and John Alfons Cruz!

Lakad takbo ang ginawa ko hanggang sa makadating ako sa harapan ng conference room.

Sana tama ’tong room na ’to. Dito naman halos ginagawa ang mga emergency meeting.

Huminga ako ng malalim upang matanggal ang hingal ko bago ko biglaang binuksan ang pintong gawa sa kahoy.

Kaagad na sumalubong sa akin ang madilim na loob ng kwarto, tanging ang liwanag lang mula sa hallway ang nagbibigay ng liwanag sa akin.

Akala ko nandito sila, mali pala.

I’m dead, very dead. Siguro, natanong na ni Alfons ang gusto niyang itanong. Fuck!

Napatalikod ako nang maramdaman ko ang biglaang pagsara ng pinto. Maglalakad na sana ako patungo sa pintuan pero may mga kamay humawak sa baywang ko dahilan para mapapitlag ako.

Shit! Sino ’to? Wala akong makita.

Kaagad kong hinawakan ang mga kamay na yun, “s-sino ka?” Tanong ko. Kaagad na bumaba ang hawak ng mga kamay na yun at napunta sa mga hita ko.

No. No.

“W-What are y-you doing?” Muling tanong ko at pilit na hinahawakan ang mga kamay.

Hindi pa man ay may naramdaman akong mainit na hangin sa batok ko.

“Ohhh my goodness!” Napapitlag na reaksyon ko. “Sino ka ba talaga!?” Dagdag na tanong ko.

“Just enjoy what I’m doing, Gabriel.” Sensual na sabi nito sa akin. Kaagad na nakadama ako ng init sa katawan, lalo na sa mukha.

My senses are more sensitive, lalo na’t wala akong nakikita. Mas malakas ang pandama ko ngayon.

“W-Where are you touch–Ohhh.” Tanong ko na naging ungol dahil tumaas ang isang kamay at tumapat sa dibdib ko.

Nalaman ko nalang na pinaglalaruan na niya pala ang mga nipples ko.

“Ahhh… S-Stop, p-please…” Sabi ko sa kanya at napa pikit ang isa kong mata kahit alam kong hindi naman niya yun nakikita.

But damn! He didn’t, mas lalo pa niyang pinaglaruan. Inikot niya ang daliri niya dun at minsan ay pinipisil-pisil.

Shit! At this rate, my…

Huli na dahil muling nagsalita ang kung sino mang nasa likuran ko, “hmmm, you’re hard Gabriel.”

Sunod ay binigyan niya ako ng munting mga halik sa leeg dahilan para makaramdam ako ng kilabot sa buong katawan ko at mas lalong manigas ang alaga ko.

“Ahhhmm s-stop, please…” Ungol na sabi ko sa kanya pero hindi parin siya tumigil, naramdaman ko nalang ang pagbukas ng zipper ng pantalon ko. “N-No!” Sigaw ko, pero wala.

Malaya niyang naipasok ang kamay niya sa loob upang ilabas ang noong tayong-tayong pag-aari ko.

Nanlaki ang mga mata ko nang magsimulang gumalaw ang kamay niyang yun, “O-Oh my gosh! Ahhh” ungol ko dahil dama ko ang hagod ng kamay niya.

He is touching me with my underwear on at ganito na ako, paano pa kaya kung wala na ang suot kong tela?

Ang kaninang halik at naging dila at sipsip na na mas lalog nagpa dagdag ng init ng katawan ko.

I feel feverish.

“So sweet.” Sensual na sabi niya ulit.

“Ahhh… Ahhh…” Sunud sunod na mga ungol ko dahil sa mga ginagawa niya sa akin.

Muling gumalaw ang kamay niyang nasa nipple ko at sumabay dun ang kamay niyang nasa parteng kung nasaan ang alaga ko.

“Ohhhh… Ahhhh. Ohhh” ungol ko at napaliyad nang wala sa oras, ramdam ko ang matipunong dibdib ng lalakeng nasa likod ko na ginawa kong sandalan.

“You’re wet, Gabriel. You’re essence is starting to flow out.” Sensual na bulong niya sa akin bago dilaan ang tengang yun kung saan siya bumulong.

Amoy ko pa ang mabango nitong hininga na may halong amoy ng sigarilyo.

Too intoxicating, I must say.

Mas lalo akong napasandal sa kanya nang simulan na niyang ipasok sa loob ng maliit na telang suot ko ang kamay niya.

He’s hand is warm, a warm I’m familiar with, I guess.

“Ahhh, n-no please– Ohhh.” Protesta ko pero kaagad siyang nagsalita.

“But your body’s telling the other thing.” Bulong niya, “don’t protest and just enjoy this, Gabriel .” Dugtong niya at binigyang diin ang pangalan ko.

No, at this rate I’m going to explode.

Napa nganga ako nang simulan niyang hagurin ang buhay na buhay kong alaga.

“Ahhh.. Ahhh, Ohhh.” Sunud sunod na mga ungol ko nang simulan niyang magtaas baba.

Nalaman ko nalamang na naka kapit na pala nang mariin ang mga kamay ko sa braso niya na tila dun kumukuha ng lakas.

No, I’m near.

“Are you about to cum, huh Gabriel?” Bulong niya bago hinalikan ang leeg ko at sipsipin yun.

“S-Sto Ohhh my goodne- Ahhhh..” Hindi ko na maituloy-tuloy ang mga sinasabi ko dahil sa sarap na lumulukob sa akin.

My senses are not working and I know, I’m a mess right now.

Napakapit ako nang mas mariin nang mas binilisan niya ang paggalaw ng kamay niya na sumasakal sa aking kahabaan.

I feel it, I’m almost there.

“I-I’m cummi-Ahhh!” Sabi ko at napaharap sa leeg niya.

Damn! Even his neck smells good. Fuck!

“Cum, Gabriel… Let it all out, cum.” Sagot niya at mas pinag-igihan ang pagtaas baba ng kamay.

Sa pagkapit ko sa mga braso niya ay ang pagsabay ng naramdaman kong kiliti sa puson at pagsabog ng katas ko sa kamay niya.

“Ahhh Ahhhh Ahhh.” Hingal ko nang mailabas ko na lahat ang katas ko sa kamay niya.

“You did well, Gabriel.” Muli niyang bulong, “I hope you enjoyed what I did to you.” Dugtong niya at binigyan ako ng halik sa pisngi papunta sa leeg. “W-Who are you?” Hingal na tanong ko sa kanya habang inaayos niya ang underwear ko.

“In time, you’ll know.” Sagot niya nang isinasara na niya ang zipper ng pantalon ko.

I’m almost drained. Matagal na din nang mag-release ako. Tapos sa kamay pa ng taong hindi ko man kilala at makita ang mukha.

“Good bye, Gabriel.” Sabi niya at ramdam ko ang unti-unti niyang pagtayo, “until we meet again.” Dagdag niya at nagsimulang maglakad.

Kaagad na napatakip ako ng mata nang masilaw ako sa liwanag na nagmumula sa labas at sa pag-alis ko ng mga kamay ko at ang pagkakita ko sa likod ng lalakeng hindi ko kilala.

Damn! I just had my release on the hand of a man I don’t

know

.

Itutuloy…

A/N: So, what can you say?

Mate 34

GABRIEL

WHAT DID JUST HAPPEN TO ME?

Kaagad akong napatingin sa pinto nang magbukas ito, kasunod ng pagbukas ng ilaw.

“Sir? What are you doing there?” Gulat na tanong ng sekretarya kong si Girly na siya lang pala ang nagbukas.

Kaagad akong napabuga ng hangin, “n-nothing, I just accidentally slid my pen so I was looking for it.” Sagot ko habang tumatayo.

Tang ina, nanghihina pa ang mga tuhod ko.

“Sir, tanong ko lang okay?” Sabi niya, “bakit nandito ka pala?” Dagdag na tanong niya.

Nag-iwas ako ng tingin sa kanya, “d-di ba dito yung meeting?” Pag-iiba ko.

“Ano ka ba Sir! Sa office ni Mr. Tan ang meeting, ikaw kasi kaagad na tumatakbo ka di kaman makinig sa akin.” Daldal niya.

Bad trip, wala na. Mapa-fire na ako sa trabaho ko.

“G-Ganun ba? Akala ko dito kasi eh, eh ikaw bakit ka nandito?” Pagtatanong ko sa kanya.

Kaagad siyang napa buntong hininga, “ako kasi yung napag utusang mag-orrient sa mga newly hired employees, dito daw gagawin yung orientation Sir, kaya nandito ako.” Sagot niya.

Napatango naman ako at inayos ko ang sarili ko, “osige na, aalis na ako at baka hinahanap na ako. Good luck for your task.” Paalam ko sa kanya.

Nang tumango siya ay kaagad akong lumabas sa conference room at naglakad habang napapa-isip.

Sino kaya yung lumapastangan sa akin?

Napa iling ako, buti nalang at hindi kaagad pumunta dun si Girly kung hindi ay baka nakita niya ang nangyari sa akin. Nakakahiya kung sakali mang nakita niya.

Pinunasan ko ang mukha ko gamit ang panyo at kaagad na pumunta sa hallway papunta sa office ng President.

Sana hindi pa nag-uumpisa.

Nang makapunta ako ay bubuksan ko na sana ang pinto pero nagulat ako nang may humawak sa balikat ko.

“Hey! Relax Mr. Lee, what’s with the reaction?” Nawi-wierduhan tanong sa akin ni Mr. Tan na siya lang palang humawak sa balikat ko.

Kaagad akog huminga nang malalim, “Sorry, Sir. Nagulat lang ako.” Sagot ko sa kanya.

Bakit parang ang malas ko ngayong araw? Una may nangyari tapos mapapahiya pa ako kay– teka… Bakit nasa labas ng office niya si Mr. Tan?

Hindi kaya—

Kaagad akong umiling sa naisip ko, hindi ganun si Mr. Josh Tan. He will never do that.

“A-Are you okay, Mr. Lee?” Tanong niya sa akin.

Kaagad akong napatango at napa tingin sa kanya.

“Yes, Sir.” Sagot ko at pinabuksan siya ng pinto.

“Thank you.” Pasalamat niya sa akin bago pumasok sa office niya.

Huminga muna ako ng malalim ulit bago sumunod sa kanya.

Nang pagkapasok ko ay nakita ko na nandun na si Alfons. Prenteng naka upo habang naka dekwatro.

“Good day, Mr. Cruz.” Bati ko sa kanya at yumuko bago umupo sa upuang katapat ng inuupuan niya.

Tango lang ang isinagot niya habang tinititigan ako.

Don’t me.

“Why are you late, Mr. Lee? It’s unusual of you, to be.” Puna sa akin ni Mr. Tan.

If you just know what happened to me.

“Yeah, it’s unusual of you to be late.” Sabat naman ni Alfons na ngumisi nang tignan ko siya nang masama.

“Sorry for being late, I just went to the wrong place.” Sagot ko, “I didn’t hear my secretary saying that the meeting is going to be held here.” Paliwanag ko sa kanila bago ngumiti.

“I see.” Sabay nilang sagot kaya napa tingin ako sa kanilang dalawa.

Okay? What’s with this?

“Anyway,” kaagad na sabi ni Mr. Tan, “this meeting is all about the projects of the two companies together.” Pag-iimporma niya pa sa amin.

Mataman akong nakinig sa kanilang dalawa habang nagdi-diskusyon silang dalawa tungkol sa mga projects na gagawin ng aming mga kompanya.

Ang saya lang, hindi man nila ako tinatanong.

Well, mas maganda na ’to.

……

“So, what happened?” Dinig kong tanong ng walang iba kung hindi si Alfons.

Kaagad akong huminga bago humarap sa kanya at ngumiti.

“Sir, like what I said earlier… I went to the wrong place and that’s all there is.” Ulit na sagot ko sa kanya.

“Whatever, Mr. Lee.” Tanging reaksyon niya bago ngumisi nang nakaka loko.

“Well, I will take my leave. Excuse me.” Paalam ko sa kanya bago yumuko at kaagad na naglakad papunta sa office ko.

Bakit kasi siya pa ang partner ng kompanya namin?

Araw-Araw ko na tuloy yata siyang makikita. Grrrrr!

Kaagad na pumasok ako sa office ko nang makadating ako pero hindi ko pa man nasasara ang pinto ay may sumunod na pumasok.

Kaagad na napa tingin ako at nanlaki ang mga mata ko nang makita ko na si Alfons yun.

Putang ina!

“W-What are you doing here, Mr. Cruz?” Tanong ko sa kanya.

Don’t let him see you being nervous.

“Alfons, Gabriel. Call me Alfons, just like the way you used to call me before.” Sabi niya bago isinara at ini-lock ang pinto ng office ko.

And why did he do that?

“I will not call you like that, not anymore.” Sabi ko sa kanya at umupo sa swivel chair ko.

“And why is that?” Tanong niya bago humakbang papunta sa tapat ng mesa ko.

Kaagad na tinignan ko siya kahit na nagdadalawang isip ako, “because you’re our business partner and my boss at the same time, that’s why.” Sagot ko.

“I see.” Sabi niya at pumunta sa gilid ng mesa ko at umupo dun.

“Don’t do that, Mr. Cruz. It’s inappropriate for a person like you to sit on the table.” Puna ko sa ginawa niya.

He chuckled and stood, “sorry for that, Gabriel.” Pa-umanhin niya at nagpunta sa likuran ko.

Why don’t you just leave, Alfons?

“Say…” Sabi niya, “are you happy?” Dugtong na tanong niya.

Kaagad akong natigilan sa tanong niya.

“Happy?” Tanong ko sa kanya.

“Yes, are you happy now?” Tanong niya, “with your life? Tell me.”

Kaagad akong napalunok, “y-yeah, I guess you can say that.” Sagot ko at nagbuga ng hangin.

Natahimik siya pero dama ko na naka titig siya sa akin.

“Kung wala ka nang itatanong—” hindi ko na natuloy ang sasabihin ko nang magsalita siya.

“Did you love me, Gabby?” Tanong niya na nagpatigil sa akin.

Yes, I did. I still do, Alfons.

“Sumaya ka ba nang kasama mo ako?” Muling tanong niya.

Yes, of course.

Pero hindi yun ang lumabas sa bibig ko, “ano bang mga tanong yan?” Tanong ko, “it’s all in the past and I guess, it’s better if we’re not going to bring what happened to us up.” Dagdag ko.

“Gabby, I-I miss you… So damn much.” Mahinang sabi niya pero dinig na dinig ko yun.

Parang yun lang ang malinaw na narinig ko sa lahat ng mga sinabi niya.

“Let’s just not talk about it, Mr. Cruz—” at muli na naman akong natigilan nang biglang lumapat ang mga labi niya sa akin.

At nalaman ko na lamang na ninanamnam at inaalala ko ang mga pulang labi niya at ang matamis niyang halik na matagal kong hinahanap at pinanabikan.

Damn you, Alfons! Damn you!

Itutuloy…

Mate 35

ALFONS

IT’S NOSTALGIC…

Feeling and tasting Gabby’s lips after two long years is nostalgic.

Dama ko ang paghawak niya sa braso ko, at ang higpit nito.

“Haaa… Haaa.” Hingal niya nang tapusin ko ang halik.

“Such luscious lips.” I said bago ko dilaan ang mga labi ko at matamang tumitig sa kanya.

“W-Why the hell did you d-do that!?” Pasigaw na tanong niya sa akin.

Ngumisi ako at nagkibit balikat, “I just missed doing it, I guess?” Sagot ko sa kanya.

Tinignan na naman niya ako ng masama gaya nung nasa office kami ni Tan.

Oo, Tan lang ang itatawag ko sa kanya.

“Missed your face, Alfons! Hindi nakakatawa na basta-basta mo nalang hahalikan ang isang tao dahil lang sa na-miss mo yung gawin!” Singhal niya bago punasan ang mga labi niya gamit ang likod ng kamay niya.

He called me Alfons…

“Alfons… Y-You just called me Alfons and it sounded heaven, Gabriel.” Puna ko na ikina-iwas naman niya ng tingin.

“W-Whatever, Alfons or John, or maybe

John Alfons Cruz.

“ Sabi niya na naka iwas parin ang tingin.

Napa ngiti ako sa ginawa niya, he still loves me, I guess?

“Gabriel, do you still love me?” Tanong ko out of nowhere.

Kaagad naman siyang napa tingin sa akin dahil sa tanong ko.

“W-Why are you a-asking?” Balik tanong niya sa akin.

Tumaas lang ang kilay ko, “I just want to know kung may pag-asa pa ba ako,

matapos ng lahat nang ginawa ko sayo.

“ Sagot ko sa kanya nang pahina nang pahina ang boses ko.

Damn it! Sa loob ng dalawang taon ay ngayon ko lang ulit nadama ang hiya.

“W-What!?” Tila nagulat na tanong niya sa akin.

Hindi ako maka-imik. Tinignan ko lang siya.

“Alfons, what you did to me –oh, gosh. Why do we even have to bring that up?” Mahina ding boses na sabi niya.

Huminga ako nang malalim, “Zachary Gabriel Lee, listen and listen to me very carefully…” Sabi ko sa kanya, “I want you back, for real. Two years are long enough for us to be apart and I want you back, because… Because I-I love you.” Dagdag ko at maluwag na naka hinga matapos kong masabi ang mga gusto kong sabihin.

“Alfons…” Gulat na nasabi niya sa akin.

That should have shocked him, I guess?

“That’s all I want to say, and whether you like it or not, I’ll do everything, by hook or by crook to have you, BACK.” Sabi ko at ini-ikot ang swivel chair niya paharap sa akin. “I love you, Gabby, I still do.” Bulong ko sa kanya at hinawakan ang magkabilang pisngi niya.

Tinignan ko nang diretso ang mga mata niyang puno ng emosyon at inilapit ang mukha ko sa mukha niya.

“I love you, Gabby.” Muling sabi ko at pumikit at hinalikan siya.

Damn, I really missed those lips.

GABRIEL

WHAT DID JUST HAPPEN?

Hindi parin ako makapaniwala sa ginawa ni Alfons sa akin kanina.

Nasa office ko parin ako ngayon at kahit hindi ko nakikita ang sarili ko ay alam kong tulala ako.

Sino ba naman ang hindi matutulala kung sasabihan ka ng

I love you, Gabby, I still do.

Tapos ay hahalikan ka?

Kaagad kong ipinilig ang ulo ko at tinampal ang mga pisngi ko.

But wait, kung hinalikan ako ni Alfons, siya din kaya yung gumawa nun bagay na ‘yun’ sa conference room?

I hate this!

Kaagad akong tumayo at kinuha ang susi’t phone ko at lumabas sa office ko.

I need to meet Nikki, like right now.

Nang tumunog ang sasakyan ko ay kaagad akong sumakay dun at isinaksak ang susi nito at pinaandar.

Kaagad kong pinasibad ang sasakyan ko at nagpunta sa company ni Nikki at Gustave.

…..

“Good morning, Sir!” Bati sa akin ng security guard. Kilala na ako nito dahil halos dito ako bago ako maka kuha ulit ng trabaho ko sa company ni Mr. Tan.

“Good morning!” Bati ko din sa kanya. Nang tumango siya ay naglakad ako papasok upang puntahan ang office of the President that apparently is Nikki’s office.

Kaagad akong pumasok sa elevator nang makita kong malapit na itong magsara.

Shooot! Buti nalang at hindi ako naipit.

Kaagad kong pinindot ang button papunta sa pinaka mataas na floor ng building dahil dun ang office ni Nikki. Ilang saglit pa ay tumunog ang elevator at tumigil, sunod ay lumabas ang ilan sa mga nakasakay dito.

Nang muling magsara ay halos mapa sigaw ako nang makita ko ang lalaking naka ngising naka tingin sa akin.

Ghad! Bakit nandito si Alfons!?

“Oh, look who’s here?” Naka ngisi parin niyang tanong.

“I should be the one saying that, you know.” Sabi ko sa kanya, “bakit nandito ka? The last time I checked, you’re no friend to Gustave.” Tanong ko sa kanya.

“Oh, is that so?” Tanong niya sa akin, “well, I’ll inform you now.” Dugtong niya.

Kumunot ang noo ko, “inform that? Inform what?” Tanong ko sa kanya.

“That Gustave and I are okay now.” Sagot niya at nagkibit balikat.

“What!?” Gulat na tanong ko, kaagad kong hininaan ang boses ko nang makita kong naka tingin ang ilan pang kasama namin sa elevator, “what the hell are you saying?” Mahinang tanong ko sa kanya.

Ngumisi siya ulit at lumapit sa akin, “we’re okay, since last year.” Bulong niya sa tenga ko.

Hindi ko alam kung ako lang ba, o sadyang idinaplis ni Alfons ang labi niya sa tenga ko?

“Oh, that’s a surprise.” Tanging nasabi ko at tumayo nang tuwid.

I didn’t know. Bakit hindi naiku-kwento sa akin ni Nikki ’to?

Muling tumunog ang elevator at lumabas na ang mga natitirang kasama namin sa elevator kaya kaming dalawa nalang ni Alfons ang natira.

Awkward…

“So, why are you here?” Tanong ni Alfons sa akin.

“I want to talk to Nikki.” Sagot ko sa kanya nang hindi naka tingin.

“About?” Tanong ulit niya.

“Bakit ba–” tanong ko na hindi natuloy dahil nang humarap ako kay Alfons ay naka harap din siya sa akin at isang pulgada nalang ang pagitan namin.

Kaagad akong umatras pero nadama ko kaagad ang malamig na metal sa likod ko.

Nakaka lokong ngumisi sa akin si Alfons nang kapain ko ang likod ko, “what are you smirking for!?” Tanong ko sa kanya at tumingin sa gilid.

Eh paano ba naman, unti-unti siyang lumalapit.

“Why are you avoiding me?” Tanong niya sa akin.

“Who said I am avoiding you?” Tanong ko naman sa kanya.

Oh, yeah. Sino nga bang nagsabi na ina-avoid mo siya? eh halata naman na ginagawa mo.

“Look at me, Gabby.” Utos niya sa akin.

Gabby… It’s been so long nang huli kong marinig ang pagtawag niya sa akin nun.

“No.” Sabi ko.

Bakit kasi ang bagal magbukas ng elevator?

“Look at me or I’ll kiss you?” Sabi niya sa akin.

You’ll kiss me kahit na tumingin ako sayo. Wag kang ano, Alfons.

“One…” Bilang niya pero hindi parin ako umaharap, “two… Three…” Patuloy niya, “wag mong hayaang hanggang lima.” Pagbabanta niya.

“Yeah, as if hindi mo ako hahalikan kung haharap ako sayo.” Maktol ko sa kanya habang naka tingin parin sa gilid.

Magbukas kana, elevator.

“Four… Five.” Tumigil siya sa pagbilang, “you chose this, Gabby.” Sabi niya at huli na nang malaman kong hinawakan niya ang baba ko at sinunggaban ako ng halik.

I hate you, Alfons! I hate you and your guts!

Itutuloy…

A/N: next chapter is going to be a hot one.

Mate 36 - Almost their third

GABRIEL

DAMA ko ang paghagod ng mga malalambot na labi ni Alfons sa mga labi ko.

Ilang saglit pa ay tila may sariling buhay ang mga kamay kong humawak kumalawit sa batok niya at kasabay naman nun ay ang unti-unting pagsara ng mga mata ko.

It feels like I’m drowning because of his kiss.

Sunod ang mga ungol nalang namin ang mga naririnig ko at ang paggapang ng mga kamay ni Alfons sa likod ko patungo sa baywang hanggang umabot sa pang-upo ko.

“Uhmm…” Naka pikit na singhap ko nang maramdaman ko ang marahang pagpisil ng kamay ni Alfons sa pwet ko.

“Sexy…” Alfons said in between our kisses.

Damn, I missed him and his touch.

Sunod na naramdaman ko ang pagpasok ng isa niyang kamay sa suot kong damit.

See? This is how a John Alfons Cruz or Alfons affects me. He’s making my senses go insane.

“Ohhh…” Muling ungol ko nang bumaba ang mga halik ni Alfons at mapunta sa leeg ko.

“Damn, I missed you Gabby.” He said while planting little kisses on my neck.

Wala naman akong magawa kung hindi ang umungol sa sarap na nadadama ko at sabunutan ang buhok niya.

This is insane!

Sunod ay naramdaman ko naman ang pagpwesto ng hita niya sa pagitan ng mga hita ko kaya’t hindi ko naiwasan na malakas na umungol.

“Oh my gosh! Ahhhh!” Ungol ko nang pagalawin niya ang hita niya sa pagitan ng mga hita ko, sanhi upang matamaan nun ang alaga ko.

“Hmm, such lovely moans…” Sabi niya sa akin habang patuloy ang paghalik sa aking leeg.

“A-Alfons… Ohhh!” Pa-ungol na tawag ko sa kanya nang magsimula na siyang sipsipin ang leeg ko.

He’ll leave marks, and I don’t want that.

“What!?” Tila naiirita niyang tanong sa akin.

“Wait. J-Just wait!” Pigil ko sa kanya kaya wala siyang nagawa kung hindi ang tumigil sa ginagawa niya.

“What!?” Tila nabiting tanong niya.

“Don’t leave marks on my neck, okay?” Tanong ko sa kanya, “wait, wait, wait.” Muling pigil ko sa kanya nang lalapit na naman siya.

At bakit ko nga pala siya hinayaang gawin ’to?

“What again?” Tanong niya.

“Bakit pala ginagawa mo ’to?” Tanong ko sa kanya, “I believe I didn’t let you–” hindi ko na natuloy ang sinasabi ko nang magsalita siya.

“Damn it, just let me!” Sigaw niya at muling kinabig ako kaya wala akong nagawa kung hindi hayaan siya.

Af

ter all, it feels good.

“Ohhh…” Muling ungol ko nang halikan na naman niya ako sa labi na parang dun naka taya ang buhay niya. “I miss these lips…” Sabi niya at mas nilaliman pa ang halik.

“Fuck…” Mura ko kaya nakahanap siya ng pagkakataon upang ipasok ang dila niya.

And when he got inside, it’s as if he’s exploring my whole mouth and seconds later, out tongues started to play.

Hahawakan na niya sana ang alaga ko pero hindi yun natuloy nang bigla naming marining ang pagtunog ng elevator.

Kaagad ko siyang itinulak palayo sa akin at inayos ang sarili ko.

Damn, lukot na ang damit ko.

“Damn it.” Dinig kong mura niya habang inaayos ang buhok niya na tanging yun lang ang nagulo.

Nang maayos na ako ay kaagad akong lumabas sa elevator at sumunod siya.

Buti nalang at walang tao dahil kung hindi ay baka nahuli kami.

Kaagad akong naglakad papunta sa office ni Nikki upang magulat lang nang buksan ko ang pinto.

They’re just doing what Alfons and I was about to be doing inside the elevator.

Kaagad na umubo si Alfons kaya nagulat ang dalawa at na-itulak pa ni Nikki si Gustave kaya napa-upo ito sa sahig.

Kaagad na narinig ko ang tawa ni Alfons kaya gulat akong napa tingin sa kanya.

Bakit parang close sila at parang ayos na sila? Kasi kung hindi, hindi niya dapat nagagawa ito.

Bakit parang may hindi ako alam?

“What the hell are you doing here Alfons and Gab –Gabriel!?” Tila gulat na tanong ni Nikki nang makita niya ako.

Ngumiti lang ako at nag-wave lang ng kamay sa kanya.

“The hell, bro?! You just ruined the mood.” Himutok naman ni Gustave nang makatayo na siya mula sa pagkaka-upo. “Oh, hello there, Gabriel.” Bati niya pa sa akin.

Ano ba talaga ang nangyayari?

“Hello, Gustave.” Ganting bati ko sa kanya bago lumapit sa mesa ni Nikki na kasalukuyang inaayos ang nalukot na damit at magulong buhok.

“So?” Kaagad na sabi niya nang makalapit ako.

Pinag taasan ko siya ng kilay, “so?” Panggagaya ko sa kanya.

“What?” Kaagad na tanong niya kaya pinanliitan ko siya ng mata.

“I need to talk to you.” Sabi ko sa kanya. “Now.” Dagdag ko.

Wala nang nagawa si Nikki kung hindi ang tumayo. “Follow me.” Sabi niya sa akin at naunang naglakad, leaving Gustave and Alfons talking.

Humanda ka sa akin Nikki.

…..

“So, what is it?” Tanong niya nang nasa isang secret room kami.

Oo, merong secret room ang office ni Nikki. At kung bakit? Ang sabi lang niya ay gusto niya dahil sayang naman daw ang space ng floor niya.

Kay Nikki lang kasi ang pinaka taas na floor. Ganun ka-spoiled ang kaibigan ko sa boyfriend niya.

“What is that?” Tanong ko sa kanya.

Kumunot ang noo niya, “ang alin? Hindi ba dapat ako ang nagtatanong niyan?” Tanong niya rin sa akin.

It’s my turn to be confused, “what do you mean?” Tanong ko sa kanya.

“My gosh, Gab. Don’t play stupid. You know what I mean.” Sabi niya sa akin bago magde-kwatro ang mga paa niya. Huminga ako nang malalim at pumikit, “I don’t get it, Nikki.” Sagot ko sa kanya.

“Why are you with Alfons?” Tanong niya.

So, yun pala.

“Coincidence?” Sagot ko sa kanya, nagtaas siya ng kilay, “nagkataon lang talaga, Nikki. Nagkataon na pupuntahan kita at nang sumakay ako sa elevator ay nandoon din siya.” Paliwanag ko sa kanya.

“Tsk, whatever.” Tanging nasabi niya.

“Now, tell me.” Sabi ko at umupo sa upuang nasa harapan ng inuupuan niya. “What did just happen there?” Tanong ko.

“What?” Inosenteng tanong niya.

“Don’t what me, Nikki.” Sabi ko kaagad sa kanya, “why are the three of you acting like something didn’t happen? To me and Alfons, have you forgotten that already? At bakit parang matagal nang okay ang dalawang yun? Since when?” Dire-diretsong tanong ko sa kanya.

“Hey, hey, hey!” Awat niya sa akin, “pwede isa-isa lang? Nalilito ako.” Dugtong niya bago huminga.

“First, we haven’t forgotten what happened between you and Alfons, okay?” Sagot niya, “and we are not acting, it’s true.” Dagdag niya na ikinalito ko.

“What?” Tanong ko.

“Yes, ayos na kaming tatlo, Gabriel. Me, Gustave, and Alfons.” Sagot niya.

Umiling ako dahil hindi ako maka paniwala, “and you didn’t even tell that to me?” Tanong ko.

“Gabriel…” Sabi niya habang naka tingin.

“Tyaka ’di ba nag-away ang dalawa? Okay na din ba sila?” Tanong ko ulit.

Kaagad na tumango si Nikki and that’s when I loss it all.

“This is unbelievable!” Sigaw ko at tumayo, “you’re unbelievable, Nikki! Everything is unbelievable, fucking unbelievable!” Sigaw ko at naglakad palabas ng room.

…..

“Nikki, how are…” Hindi na naituloy ni Gustave ang tanong niya nang tignan ko siya ng masama.

Ikinagulat din yun ni Alfons dahil tinignan ko din siya nang masama bago nagpunta sa pinto ng office at buksan yun.

Padabog ko iyong isinara at naglakad papunta sa elevator.

“This is so fucking unbelievable! Arrrggghhh!” Inis na bulyaw ko at kaagad na pumasok sa kakabukas na elevator.

Itutuloy…

Mate 37

ALFONS

I don’t know what happened between Gabby and Nikki but the moment that Gabby looked at Gustave and me, I automatically sensed that there is something wrong.

At nakumpirma ko nga yun nang lumabas siya na hindi man lang nagpaalam at padabog na isinara ang pinto ng office.

Nagka tinginan kami ni Gustave bago ko sinundan sa labas si Gabby.

“Shit.” I cursed when I saw him getting inside the closing elevator.

Mabuti nalang at nailagay ko sa pagitan ang kamay ko kaya’t hindi ito nagsara.

Kaagad akong pumasok nang magbukas yun at inayos ang sarili ko.

“Where are you going?” Tanong ko.

Alam kong alam ni Gabby na siya ang kausap ko, malamang… Kaming dalawa lang naman ang nasa loob.

“None of your business, I believe.” Sagot niya habang diretso ang tingin.

Here we go again…

“Oh, come on! What’s with the attitude?” Tanong ko ulit sa kanya, “now, tell me the reason or I’ll kiss you right here, right now.” Dugtong ko habang naka ngisi.

Kaagad na nanlaki ang mga mata niya at padaka’y lumayo sa akin bago lumunok nang tatlong beses.

“Oh, what a gulp you made there…” Puna ko sa ginawa niyang paglunok.

“I-I said it’s none of your business! So shut up!” Sigaw niya sa akin.

Imbes na mainis ay natawa pa ako sa sinabi niya.

Gabby, you’ve never changed, I guess.

“Why are you smiling?” Puna naman niya sa akin ngayon.

“Oh, what do you want me to do then? Cry like a baby?” Pang-iinis ko sa kanya.

Sinamaan niya naman ako ng tingin pero ngiti lang ang ginawa ko.

“Tsk, whatever.” Sabi niya at muling padiretsong tumingin.

Natahimik kaming dalawa pero ako din ang bumasag ng katahimikan.

“Gabriel…” I called him but he didn’t budge so I went near him. “Gabby.” I called again.

That’s when I saw him tensed, base sa pagiging stiff ng balikat niya.

Hmmmm…

“Gabby.” I whispered in his ear.

“W-What?” Tila na-iilang na sagot niya sa akin.

I smirked and continued what I was doing.

“What is the problem?” I whispered again, using my sensual voice.

Tignan lang natin kung hindi kapa mag-react.

“W-Will you please stop what you’re doing? It’s irritating.” Inis na sabi niya hang iniiwas ang tenga niya.

If I remember it correctly, ang batok at likod ng mga tenga niya ang kahinaan niya.

“What? What am I doing?” I teased him, letting my lower lip touch his skin.

Kaagad na ikinibit niya ang leeg niya at tumingin sa akin.

“Ano ba Alfons!?” Gabby hissed, letting a loud sigh, “just stop what you’re doing.” Dugtong niya at matapos nun ay tumunog ang elevator.

Kaagad na tumalikod siya sa akin at daliang lumabas. Napapalatak na sinundan ko naman siya hanggang sa makarating kami sa parking lot ng building.

“Gabby!” I shouted.

Nakita kong umiling lang siya pero nagpatuloy parin sa paglalakad.

“Will you please stop walking and face me!? Don’t be a coward!” Sabi ko amd that’s when he faced me.

Nagpatuloy ako sa paglalakad pero natigil din nang makita ko siyang naglalakad papunta sa direksyon ko.

That’s it.

I was about to smile but to my dismay, tumabingi ang mukha ko –dahil sa suntok niya.

“What the hell Gabby!?” Inis na tanong ko nang tumingin ako sa kanya habang hawak ang parteng sinuntok niya.

That hurts!

“Don’t be a coward, you say?! Huh!?” Galit na tanong niya sa akin. “I’m not being a coward, Alfons! Ayaw ko lang na i-associate ang sarili ko uli sayo.” Dagdag niya.

I stood there, looking at him.

“You know why? Kasi ayaw ko nang masaktan ulit dahil sayo.” Muling sabi niya at tumingala.

“Gabriel…” Tanging nasabi ko habang malungkot na naka tingin sa kanya.

“K-Kasi, putang ina! Ayaw ko na ulit maramdaman yung sakit na ipinadama mo!” Sigaw niya sa akin nang muling tumingin siya sa akin, na may luha.

“Ngayon, huwag mo akong sundan. Duwag na kung duwag but please, wag mo na akong lapitan o kausapin.” Tila paki-usap na sabi niya nang mabilis niyang pinunasan ang mga luha sa pisngi niya.

But I want to tell you something…

Huminga muna siya nang malalim bago tumalikod at unti-unting naglakad papunta sa sasakyan niya.

Don’t leave, Gabby. Don’t go away from me again.

Walang atubiling tumakbo ako papunta sa kanya and when I got near him, I hugged him from behind while letting my head rest on his shoulder.

I felt how his body reacted, it stopped. “Don’t go away from me, Gabriel.” Sabi ko habang nakapatong parin ang ulo ko sa balikat niya.

“Alfons, ano ba!?” Sabi niya habang inaalis ang mga kamay ko na nakayakap sa katawan niya pero mas inihigpitan ko ang yakap ko para hindi niya yun maalis.

“Gabby, don’t leave me.” Parang tangang sabi ko sa kanya habang siya, pilit paring inaalis ang mga kamay ko. “Alfons, stop. Just… Just stop.” Sabi niya na nang hindi niya maalis ang mga kamay ko pero hindi ako nakinig sa kanya.

I just want to stay like this.

I want to feel your warmth, I want to smell you intoxicating scent.

I just want to savor this moment.

“Gabriel, please listen to me.” Sabi ko nang magtaas ako ng ulo at tinignan ko siya.

“This is not funny anymore, Alfons.” Sabi niya, “let go of me.” Utos niya kaya niluwagan ko ang pagkakayakap ko pero para hindi sundin ang utos niya.

Kaagad na iniharap ko siya sa akin at mula sa katawan niya ay tumaas ang mga kamay ko upang hawakan ang mukha niya.

“Gabby, listen.” Sabi ko sa kanya habang naka tuon ang buong tingin ko sa mukha niya.

It’s like I’m remembering all of his features.

Tumingin siya sa akin, “Alfons, just stop.” Sabi niya sa akin pero umiling ako.

“I won’t let you leave, not until I am finished with what I need to tell you.” Sabi ko sa kanya.

Pumikit ang mga mata niya at muli siyang nagpakawala ng hangin.

“What is it?” Tila napipikong tanong niya kung kaya’t binitawan ko siya at ngumiti.

This is now or never.

I know it took me long enough to realize but this is what I truly feel.

It pains me na kailangan pa niyang mawala at mawalay sa akin nang matagal bago ko ma-realize.

At kung ano man ang maging resulta ay tatanggapin ko.

If he won’t believe, I will accept but if he believes, I will be happy.

Sana, sana may kahit katiting pa siyang pagmamahal sa akin –pagmamahal na hinayaan ko lang.

Pumikit ako at huminga nang malalim bago tumingin sa kanya, lalo na sa mga mata niya.

“Gabby…” Sabi ko sa kanya habang tila may bikig sa aking lalamunan.

Ang mata niyang naka tingin sa akin ay biglang nagbago nang ituloy ko ang sasabihin ko.

Ang lamlam ng kanyang mga mata’y napalitan ng mga tingin na para bang hindi makapaniwala.

“I love you…”

Itutuloy…

Mate 38 - Did I do the right thing?

GABRIEL

“I love you…”

Mga katagang gumulat sa akin.

“W-What!?” Tanong na kaagad lumabas mula sa bibig ko.

He should be insane!

“I-I said I-I love you, Gabby.” Tila nahihiyang sagot niya sa akin.

Kaagad na natawa ako, “you must be kidding, Alfons.” Sabi ko sa kanya habang umiiling. “You love me? Yun ang mga salitang huling lalabas mula sa bibig mo.” Sarkastikong dugtong ko pa.

“I-I’m not kidding –damn it, Gabby! I’m not kidding.” Parang batang sabi niya sa akin.

Umiling ako, “no, you don’t love me, Alfons. Maybe you just lust, yeah, you lust for me.”

“It’s not lust, Gabby.” Sabat niya sa akin at humakbang papalapit kaya umatras ako.

“It’s not lust.” Muling sabi niya habang humahakbang, “is it lust if I long for you day and night?” Tanong niya sa sunod na hakbang niya.

Umatras naman ako, “E-Ewan ko sayo.” Sagot ko.

“Is it lust if I missed you within those two fucking years?” Muling tanong niya at humakbang muli.

Umatras na naman ako ngunit nadama ko ang lamig na galing sa sasakyan ko na nasa likuran ko na pala.

“Trust me, Gabby it’s not lust.” Sabi niya at humakbang pang muli.

Sinubukan kong buksan ang pinto ng sasakyan ko pero ayaw nung magbukas kaya tinignan ko kung ano ang problema pero nang tumingin ako muli kay Alfons ay huli na.

Huli na dahil sumalubong sa akin ang mga kamay niya at hinawakan ng mga yun ang mukha ko.

“It’s love, Gabby nothing but love.” Sabi niya bago sunod na inilapit ang mukha niya sa akin at ilapat ang mga labi niya sa mga labi ko.

Damn it!

Kaagad na nag lingkis ang mga kamay ko sa batok niya nang hindi ko namamalayan.

Damang-dama ko ang init at hagod ng mga labi ni Alfons na siyang pinaka na-miss ko.

It’s been two years since I last kissed him like this.

A kiss like I’ve longed for him. Yung tipong tila ngayon lang napapawi ang uhaw ko.

God, I missed him. I missed Alfons.

Plus points nalang yung kiss namin kanina sa elevator.

“Haa… Haaa…” Kapwa hingal namin nang matapos ang halikan namin.

“God, I miss you, Gabby.” Puno ng pagmamahal at sinseridad na sabi niya sa akin habang hawak niya ang mukha ko.

Naka tingin lang ako sa mukha niya, matamang tinitignan ang mga mata, ilong, halos lahat ng pwede kong tignan.

Pero nang mahismasmasan ako ay kaagad ko siyang itinulak.

“Gabby?” Takang tanong niya sa akin habang gulat na naka tingin.

“I-I don’t know, Alfons.” Sabi ko habang kagat-kagat ko ang ilalim na labi ko.

“You don’t know what, Gabby?” Tanong niya sa akin.

“H-Hindi ko alam kung maniniwala ako sa mga sinabi mo.” Sagot ko at tumingin sa mga sapatos ko.

“Gabby…” Tawag niya sa akin pero hindi ako tumingin sa kanya.

“Hey, Gabby… Look at me.” Muling sabi niya sa akin at ini-angat ang mukha ko kung kaya’t wala na akong nagawa kung hindi ang tumingin sa kanya.

Ngumiti si Alfons sa akin bago nagsalita, “I love you.” Sabi niya, “I love you, Gabby, I do.” Dugtong niya.

Hinalikan niya ang ang noo ko, “Sorry for all the bad things I have done.” Sabi niya at sunod na hinalikan ang ilong ko, “Forgive me, Gabby.” Sabi niya bago hinalikan ang magkabila kong pisngi.

“I love you, Gabby.” Huling sabi niya bago niya muling hinalikan ang labi ko.

Heto na naman siya sa mga moves niya.

Naka tingin lang ako nang tapusin niya ang halik. Dumbfounded of what he said. Mesmerized of what he did.

It’s like, my mind is having a hard time processing all of what he said, all of what is happening.

“Gabby, I know it’s hard to believe.” Sabi niya, “who would believe a person who hurt and pained you if he says that he loves you?” Tanong niya sa sarili niya, “b-but trust me when I say I love you.”

“B-But if after this, k-kung ayaw mo na then I’ll respect and accept your decision.” Sabi niya at marahang tumawa pero halata sa mga mata niya ang pinag halong lungkot at pag-asa.

That alone made my heart swell because of pity and sadness.

“Nagbabaka sakali lang naman ako, Gabriel.” Naka tawa paring sabi, “b-but I guess, w-wala na?” Dugtong niya pa.

“W-Well, I know it’s overdue but I-I still want to apologize for what I have done to you long-long time ago.” He said sincerely, “I don’t know what happened back then but what happened already had happened but still, I’m sorry.” Paumanhin niya at huminga nang malalim bago tumingin sa akin at ngumiti.

“You don’t need to say anything, Gabriel.” Sabi niya nang tignan niya at ako. “I understand.” Malungkot na namang sabi niya bago marahang haplosin ang pisngi ako.

Damn it! Why do I feel sadness?

Hindi parin ako umi-imik kaya siguro ay tumalikod na siya pero muli na naman siyang humarap sa akin.

“This is goodbye, I guess?” Tanong niya at muling ngumiti na hindi man umabot sa mga mata niya.

A smile full of sadness.

“Bye, Zachary Gabriel Lee. It’s nice meeting you again and talking with you after two long years.” Paalam niya at muling tumalikod.

Why won’t I utter even a word?

Ano ba talaga ang nararamdaman ko? Is it doubt or overwhelming feeling?

I know mahal ko pa siya at nagsabi na siya na mahal niya din ako pero bakit hindi parin ako makapag salita?

Damn it!

Nang makita kong palayo siya nang palayo ay tila nasasaktan ako.

Should I go after him?

Bahala na.

Huminga ako nang malalim at lumunok ng ilang beses.

I will give him a second chance.

For the both of us.

Walang ano-ano’y naglakad ako papunta sa direksyon niya at ang mga lakad ko’y bumilis nang bumilis hanggang sa maging takbo ang mga yun.

Nang makita kong paliko siya ay mas lalo kong binilisan ang takbo ko at kaagad kong kinabig ang kamay niya nang maka lapit ako sa kanya.

“What the –Gabby?” Gulat na tanong niya nang maharap siya sa akin.

Hinihingal na tumingin ako sa kanya at marahang pinisil ang kamay niya na hawak ko.

“I-I will g-give you a chance…” Hinihingal na sabi ko sa kanya.

“You’re what?” Tanong niya sa akin.

“I said I’m giving you a chance.” Ulit ko sa sinabi ko.

Kaagad na napalitan ng ngiti ang reaksyon niya.

“Y-You’re what again?” Hindi parin makapaniwalang tanong niya sa akin kung kaya’t umiling ako at ngumiti sa kanya.

“Whatever, Alfons. Just shut up and kiss me.” Sabi ko sa kanya bago ko hinatak ang kwelyo ng damit niya at halikan ang mga labi niya.

I hope this will work.

Itutuloy…

A/N: So, yan guys! Merry Christmas! 🌲😘

Mate 39 - A chance

ALFONS

I still can’t believe that Gabby, yes, my Gabby gave me a chance.

For me, it only means one thing –his feelings for me is still there.

And I won’t let that chance be wasted.

Gagawin ko ang lahat-lahat para maipadama sa kanya na totoo ang mga sinabi ko sa kanya.

After finishing the last button of my coat, kaagad akong lumabas sa kwarto ko at bumaba.

“Ang saya yata ng alaga ko? Huh?” Salubong na tanong sa akin ni Yaya Cita.

“Yes, Nay. I’m so happy, guess why?” Sabi ko sa kanya, tumango naman siya.

Ngumiti ako, “okay na po kami ni Gabby, Nay. At pupuntahan ko po siya ngayon.” Sabi ko sa kanya.

Kaagad na ngumiti ang matanda sa balita ko. Yaya Cita actually missed Gabby, too.

She would always ask about him every time na makikita niya ako at nalungkot din siya kagaya ko nang malaman niya na nagkaroon kami ng problema ni Gabby.

“Naku! Masayang balita yan, anak. Hala, sige na at lumakad ka na.” Tila pagtataboy niya sa akin.

I chuckled upon her reaction, “yes, Nay. One of these days, isasama ko siya ulit dito. Just wait a little longer.” Pangako ko sa kanya bago ko siya hagkan sa noo.

“Mag-iingat ka.” Sabi niya sa akin matapos ko humiwalay sa kanya.

Kaagad akong lumabas at pumunta sa sasakyan ko at pumasok dun. Ilang saglit pa ay pinasibad ko yun.

I’m coming, Gabby…

GABRIEL

“Girly, ano ang mga sched ko today?” Tanong ko sa secretary ko.

“Wala naman po ngayon, Sir. You’re free for the day.” Sagot niya, “but wait!” Hirit niya sa akin.

Kumunot ang noo ko pero tumango parin ako sa kanya.

“B-Bakit parang ang saya niyo, Sir?” Tanong niya sa akin, “inspired?” Tuksong dugtong niya pa.

I felt my cheeks brightened up because of what she said.

Nakaka inis din ’tong babaeng ’to pag minsan. Ang usisera.

“Whatever, Girly. I’ll make rounds, so maiwan muna kita.” Pag-iiba ko ng topic at kaagad na kinuha ko ang charts, ipad, at phone ko.

“Maiwan ka muna dyan and in case na may magahanap sa akin, call me, okay?” Bilin ko sa kanya.

Kaagad akong tumayo at lumabas sa office ko.

What to do? Wala pa naman akong meeting or kahit anong gagawin. Kung pagra-rounds lang, madali lang matatapos yun dahil maayos at magaling ang mga nagta-trabaho sa kompanya.

Tinignan ko ang wrist watch ko upang tignan ang oras, at nang magtaas ako ng ulo ay isang naka ngiting Alfons ang sumalubong sa akin.

Ay putang ina, pogi!

“Jeez! You startled me, Alfons!” I hissed, shaking my head.

“Sorry, I-I just miss you so I went here immediately.” Sabi niya sa akin.

Why so cheesy?

I almost smiled but I stopped myself. He still needs to prove his self kaya dapat mataray parin ako.

“Well then, come with me.” Sabi ko sa kanya bago ko siya nilagpasan.

“W-Where are we going?” Tanong niya nang maka abot siya sa akin.

“We will talk.” Sagot ko habang diretso ang tingin.

“About?” Takang tanong niya.

“Just follow me first, malalaman mo din, okay?” Kunwaring naiinis na sabi ko sa kanya.

Kaagad naman siyang umayos ng tayo at umubo.

So cute!

“As you wish.” Sabi niya kaya muli na naman akong naglakad.

When we got at the lounge, kaagad akong umupo sa isa sa mga meeting areas.

Yes, kung nagtataka kayo kung ano ang meeting area, dito minsan ginagawa ang mga meetings with small clients.

Nagkataon lang na big client si Alfons kung kaya’t sa office mismo ni Mr. Tan ginawa ang meeting niya.

“Sit, Alfons.” Yaya ko sa kanya.

Tumango siya at inalis ang pagkaka butones ng kanyang coat bago umupo. “So…” Sabi niya nang maayos na kaming naka upo.

“What’s with the three of you?” Kaagad na tanong ko sa kanya.

Tumaas ang kilay niya, “oh, I see.” Sabi niya, na akala mong alam na niya ang tinutukoy ko.

Sumandal lang ako sa sandalan ng upuan ko at siya, well,  huminga muna siya at ngumiti bago nagsalita.

“Gabby, the three of us… Have reconciled.” Sabi niya sa akin.

“W-What?” Gulat na tanong ko sa kanya.

“Okay na kami, kami ni Gustave at kami din ni Nikki and I’m sorry for not telling it to you.” Muling sabi niya sa akin habang naka tingin.

“S-Since when?” Gulat paring tanong ko sa kanya.

Pumikit siya nang saglit, “naging okay kami ni Gustave a year ago.” Sabi niya, “I guess you know what happened to us, yeah?” Tanong niya kaya tumango ako.

“Well, I’m the one at fault…” Yumukong sabi niya, “so ako yung nagpunta sa kaibigan ko to ask for forgiveness and Gustave is a kind bastard so, he forgave me.” Paliwanag niya.

“And what about Nikki?” Mataray na tanong ko.

Ngumiti na naman siya, “w-well, I can’t say that we’re totally okay but we’re at cease fire.” Sagot niya, “Nikki was actually there nung nagpunta ako kay Gustave kaya nanghingi na din ako ng tawag sa kanya.” Dagdag niya.

So, ako lang talaga ang walang alam?

“Don’t think anything negative, Gabby.” Tila nabasa niya ang isip ko, “I actually wanted to find and go to you but Nikki said na wag muna.” Patuloy niya.

“He said na you’re still hurting back then and I guess, that’s true.” Malungkot ang mga matang sabi niya.

“I wanted to see you badly that time, Gabby. To ask for your forgiveness and tell you what I said last night.”

I am speechless.

It’s like last night. Kagaya ng reaksyon ko nang sabihin niya na mahal niya ako.

“I know it’s shocking. Well, after all…” Tumawang sabi niya, “but please, don’t be mad at them, Gabby. Sa akin nalang because it’s all my fault.” Dagdag niya nang hawakan niya ang mga kamay kong inilapag ko sa mesa.

“It is indeed shocking.” Tanging nasabi ko sa kanya.

Marahan niyang pinisil ang mga kamay ko kung kaya’t napa tingin ako sa kanya.

“I don’t know what to say, really Alfons.” Sabi ko, “it’s like I was betrayed by the three of you but then, my heart and mind says the other way.” Paliwanag ko sa kanya.

Muli na naman niyang pinisil ang nga kamay ko, “Gabby, take your time processing all of it.” Sabi niya, “and as you take your time, I’ll prove to you that what I said is true and I mean it.” Marahang sabi niya sa akin.

Ayaw ko man pero napa ngiti ako sa kanya. It’s like I’m seeing the Alfons I was with last two years ago.

It’s like, wala mang nangyari sa aming dalawa.

What happened has already happened and I surely won’t forget that for it will be marked on my mind but that doesn’t mean na hahayaan kong i-haunt ako ng pangyayaring yun for the rest of my life.

Now, I’ll just focus to what I presently have.

I’ll focus on Alfons as he tries to prove himself again to me.

At sana, hindi masayang ang chance na ibinigay ko sa kanya.

Itutuloy…

Mate 40

ALFONS

“So… Are you and Gabriel okay?” Tanong sa akin ni Gustave nang pumasok siya sa office ko.

Today is a usual working day and I’m stuck with papers and proposals.

Sana palang nagpa-reserve nalang ako ng meeting with Gabby para buong araw ko siyang nakikita.

Ngumiti ako sa kanya, “not yet, I guess but we’re getting to that state.” Sagot ko sa kanya bago ako muling tumingin sa mga papeles ko.

If you’re going to ask about the company, well, it’s still one of the top business companies.

And if you’re going to ask kung same parin ang office ko, yes.

Hindi na kasi ako lumipat ng office after what happened between me and Gabby but my personal office is still there.

Madalang ko na nga lang yung ginagamit. Usually sa mga major stock holders meeting lang or any important business partner and matter.

“Any way, I just want to ask you if you’re free this weekend?” Tanong ni Gustave habang may nakaka lokong ngiti ang naglalaro sa mga labi niya.

Ngumisi ako, “what are you up to this time, Gustave?” Tanong ko sa kanya bago ako sumandal sa swivel chair ko. “Well, alam ko naman na I don’t have to ask you but I just want to make sure though I already know what your answer would be.” Sabi niya, with his filipino accent kind of okay.

“And what would be my answer then?” Tanong ko sa kanya habang kunot ang noo ko.

“Yes, of course. It’s a yes.” Sagot niya at ngumisi.

May balak na naman itong kumag na ’to.

“What makes you think so?” Tanong ko naman sa kanya tapos ay ngumisi din.

He chuckled upon my question, “oh, Alfons. It’s a yes because

your

Gabby is coming along.“ He said and my eyes went wide.

Damn! Kaya pala siguradong-sigurado siya!

“He said yes?” Tanong ko sa kanya.

Tumango naman ang kumag, “so, you too, are coming.” Sabi niya pa.

Ngumiti ako at napa iling. “You got me there, Gustave. Of course, I’m coming.” Sabi ko sa kanya.

“Okay, bro. See you at my house this weekend.” Sabi niya bago tumalikod. Pero humarap ulit siya, “wait, I forgot to tell you.” Sabi niya sa akin.

“What is it?” Tanong ko sa kanya.

“On the other hand, never mind.” Sabi niya at kaagad na naglakad.

“You’re weird, Gustave.” Sabi ko habang tinitignan ko siyang naglalakad.

He waved his hand, “see you!” Sabi niya bago buksan ang pinto ng office ko at lumabas.

Muli akong sumandal sa swivel chair ko at ngumiti.

Time to seduce my Gabby.

I need a release, after all, matagal na ding tigang si jun-jun ko.

GABRIEL

“Okay, thank you honey. Love you!” Sabi ni Nikki sa boyfriend niya through phone.

Nasa condo kaming dalawa ngayon, and he said that we need to talk kaya heto, nandito kami.

Nang matapos ang tawag ay ibinaba niya ang phone niya sa mesa at humarap sa akin.

“What?” Iritang tanong ko sa kanya.

“What’s your problem with me, with Gustave, and with Alfons?” Tanong niya sa akin.

Kinunutan ko siya ng noo, “say, what? Anong klaseng tanong yan?” Tanong ko sa kanya.

Huminga siya nang malalim “the three of us are okay.” Sabi niya.

Tinignan ko lang siya na parang nababagot, “I already know that.” Sabi ko sa kanya.

Kaagad na napalitan ng gulat ang reaksyon ng mukha niya, “is that true!? When? Kanino mo nalaman!?” Takang tanong niya.

“Kay Alfons.” Sagot ko sa kanya.

“Ah, I see. Kay Alfons lang pala –wait, what!? Kanino?” Muling tanong niya.

I sighed, “gosh, Nikki. Kay Alfons nga! And I don’t have any problem with anyone of you kaya pwede ba!?” Sabi ko sa kanya.

Naglakad ako papunta sa kitchen at sumunod naman siya.

“So… Are you two okay?” Tanong niya sa akin nang matapos kong buksan ang ref.

“Not really but we’re getting there.” I answered as I pour some juice.

“Sorry, Gab.” Nikki said kaya napa tingin ako sa kanya.

“For what?” Tanong ko matapos akonh uminom ng juice.

“For not telling it to you right away.” Sagot niya, “alam ko kasi na baka masaktan or malungkot ka if ever na marinig mo ang name niya.” Paliwanag niya.

Ngumiti naman ako sa kanya at tinapik ang balikat niya.

“Ano ka ba, Nikki? It’s okay, I know that you only did that for me, for my sake.” Sabi ko sa kanya.

Ngumiti naman siya sa sinabi ko pagkatapos ay kaagad na niyakap ako so, I did the same.

“Gab?” Tawag niya nang matapos kaming magyakapan.

“Yup?” Sagot ko habang inilalagay ang glass sa lababo.

“I-I just want to ask something.” Sabi niya sa akin habang naka ngiti.

Hay, naku. Heto na naman kami. May favor or hihingin na naman niyan ’tong baliw na ’to.

I smiled, “what is it, Nikki?” Tanong ko sa kanya.

“Uhm, are you free this weekend?” Tanong niya sa akin habang nilalaro ang mga daliri niya sa kamay.

Nag-isip muna ako ng schedule ko but then, wala namang important meetings or gagawin this weekend.

“Wala naman, why?” Sagot at tanong ko sa kanya.

Biglang nagning-ning ang mga mata niya at kaagad na lumapit sa akin.

“Can you come with us?” Tanong niya. “Saan? Tsaka sinong kayo?” Tanong ko naman sa kanya.

“Swimming, tayo lang nila Gustave.” Sagot niya sa akin, “matagal na din yung last time na nag-unwind tayo.” Dagdag pa niya.

Pinanliitan ko siya ng mga mata, “what are you up to, Nikki?” Tanong ko sa kanya.

I know him, kapag ganito ang akto niya, may binabalak siya.

“Ano ka ba, Gab!” Saway niya sa akin, “it’s only swimming, okay? Kaya tara na, sama ka na? Huh?” Pangungumbinsi niya sa akin.

Maasar ka nga.

“Pag-iisipan ko muna.” Sabi ko sa kanya kaya napalitan ng lungkot ang reaksyon niya.

“Sige na, sama ka na.” Sabi niya sa akin habang pinagki-kis-kis ang mga palad niya.

“Iisipin ko nga muna, wait ka lang, okay?” Sabi ko sa kanya.

Mas lalong lumungkot ang mukha niya at kaagad na tumalikod ay naglakad.

“Hey, saan ka pupunta?” Tanong ko habang tinitignan ko siyang naglalakad.

“Ewan ko sayo!” Pagmamaktol niya.

Hindi ko alam kung inarte o pabebe lang ang kaibigan ko. Hayyyy

“Come here, Nikki.” Sabi ko pero hindi parin siya humaharap.

“Sige, take one more step at hindi na ako sasama.” Sabi ko sa kanya and that’s when he stopped walking and turned around to look at me.

Kaagad na ngumiti siya at tumakbo papunta sa akin.

“Yay! I love you, Gab!” Masayang sabi niya at patalon na yumakap sa akin.

“So childish, Nikki.” Sita ko sa kanya.

“Whatever, Gabriel.” Sabi niya bago kumalas sa pagkaka yakap.

Itutuloy…

A/N: Happy New Year! 🎆🎊🎉🎇

Mate 41 - To the beach

GABRIEL

“Come on in!” Sabi sa amin ni Gustave nang nasa tapat na kami ng pinto ng bahay niya.

Sa bahay kasi ni Gustave ang meeting place kaya nandito kami ngayon and maghihintay nalang daw ng konti for the food, sabi ni Nikki.

“Sorry for the intrusion.” Sabi ko bago ako pumasok habang kasunod ko naman si Nikki na nakikipag lampungan na kay Gudtave.

Juice ko po! Akala mo hindi araw-araw magkasama sa company nila kung makapag lampungan!

“Hello, Gabby.” Bati sa akin ng isang lalakeng kilala ko.

“Ay gagu! Putang ina!” Nagulat na mura ko.

Narinig ko ang pagtawa nila Nikki at Gustave nang dahil sa reaksyon ko kaya sinamaan ko sila ng tingin.

“Sorry, I didn’t mean to shock you.” Paumanhin ni Alfons na siyang gumulat sa akin.

Sinasabi ko na nga ba’t may gagawin si Nikki. Damn!

“Let me help you with your luggage.” Sabi sa akin ni Alfons.

“Ah, okay. Thanks!” Sabi ko at ibinigay ko sa kanya ang isang backpack na dala ko.

“No worries.” Sabi niya sa akin.

“Let’s go, love birds!” Kantsaw sa amin nila Gustave at Nikki.

Dama ko ang pamumula ng mga pisngi ko kaya hindi ko na tinignan si Alfons at kaagad sumunod sa dalawa.

Humanda ka sa akin mamaya Nikki. Lintik lang ang walang ganti! Grrr!

…..

Ilang oras din kaming nag-ayos ng gamit na dadalhin namin sa beach na napili ng magaling kong kaibigan na malaki ang kasalan sa akin ngayon.

Well, pinili niya itong beach na ’to dahil sa kadahilanang sa kanya ito.

Yes, my friend Nikki owns a beach now. It was actually given to him by his one and only boyfriend, Gustave.

“I’m so excited!” Sabi niya sa akin habang nasa passenger’s seat.

Bali kami pala ang magkatabi ni Alfons. Sino ang may pakana? Si Nikki, sino pa ba!?.

“Yeah, hindi nga halata  sa mukha mo eh.” Sarkastikong sabi ko sa kanya at inirapan siya.

At ang walang hiya, hindi ako pinansin at ngumiti pa ng nakaka loko.

“So, this beach…” Biglang sabi ni Alfons kaya napa tingin kami ni Nikki sa kanya. “Is this public or private?” Dugtong niya kung kaya’t napa tingin ako kay Nikki.

Hindi naman siguro…

“Oh, buti nalang at naitanong mo Alfons.” Masayang sabi niya. Patay! “It’s exclusive-” sabi niya.

Sana for many, sana for many…

“It’s exclusive only for me and for my friends and that’s you, guys.” Masaya pa lalong sagot niya.

Oh my fucking damn!

“What!?” Gulat na tanong ko sa kanya. “What?” Inosenteng tanong niya sa akin.

I was about to protest pero bigla nalang naming narinig ang pag-gana ng makina.

Inis na bumuntong hininga ako bago masamang tinignan si Nikki na nag-peace sign lang sa akin.

I raised my middle finger at him and mouthed “you’re so dead.” Tila hindi naman siya natatakot, he even mouthed “Like I care” at tinalikuran ako upang kausapin si Gustave.

Nagmamaktol ako nang biglang magsalita si Alfons.

“Hey…” Sabi niya sa akin kaya tinignan ko siya.

“Hey…” Sabi ko naman.

“I-I thought you knew that I was coming but I guess, you didn’t.” Sabi niya.

“Yeah, Nikki planned this all but it’s okay. Don’t worry.” Sabi ko naman sa kanya.

“I hope so…” Sabi niya bago sumandal sa sandalan ng upuan.

Isang white na SUV kasi ang gamit namin at dahil apat lang kami, marami pa ang seats na hindi okupado.

“Here…” Sabi ko kaya tumingin siya sa akin. “Use this, baka magka stiff neck ka.” Dugtong ko sabay abot ng neck pillow.

“Thanks.” Naka ngiting sabi niya sa akin bago kunin ang unan.

“No worries.” Sabi ko sa kanya at umiwas ng tingin.

Bakit kailangan mo pa ba kasing ngumiti!? Argh! Nakaka asar!

“Uy, ang sweet!” Tudyo ni Nikki na naka tingin pala sa amin.

“Che!” Inis na sabi ko sa kanya dahil dama ko ang pag-iinit ng mga pisngi ko.

“Whatever, Gab.” Sabi ni Nikki pero naka ngiti parin.

“Shut up, I’m going to sleep.” Sabi ko at sumandal at tumingin sa bintana.

……

I was awaken by the continuous shaking and when I opened my eyes, I immediately saw that it was actually Alfons.

Putang ina, ang gwapo!

“Wake up, sleepy head. We’re here.” Sabi niya sa akin nang umayos ako nang upo.

“O-Oh, really?” Malat ang boses kong sabi dahil sa bagong gising kasi ako.

“Yup, nasa villa na yung mga gamit. Tara?” Yaya niya sa akin.

Kaagad naman akong sumunod sa kanya.

And as what I’ve expected, maganda ang beach. White sand, some trees, blue and clear water.

It is refreshing if you just can see it.

“Tayo lang bang apat talaga?” Tanong ko kay Alfons na nauunang maglakad sa akin.

Kaagad naman siyang tumigil kaya tumigil din ako.

“Not really, may mga katiwala sina Gustave.” Sagot niya nang humarap siya sa akin.

Kaagad naman akong tumango, “hmmm, but they will not join us, will they?” Tanong ko sa kanya ulit.

Ngumiti ang gago, “no, bantay lang kasi sila and sometimes, sila yung nagluluto ng mga foods, just like now.” Sagot niya.

Kaagad na tumunog ang tiyan ko kaya automatic na namula ang mukha ko.

My gosh, bakit ngayon pa?

“Looks like someone’s hungry…” Naka ngiting sabi niya. Inirapan ko naman siya kaagad, “come on, they are cooking some foods for us there.” Sabi niya at hinatak ako.

Ano pa nga ba?

Ilang minuto din kaming naglakad bago marating ang villa naming apat.

Hindi nga ako sure kung villa nga ba ’to o bahay dahil napaka laki talaga, as in.

Gawa ito sa bato at kahoy but mostly, bato. Ang harapan na parte nito ay kahoy na maayos ang pagkaka barnis, so much elegance is evident.

Kaagad kaming umakyat ni Alfons sa hagdan papunta sa entrance door ng villa at ini-slide niya ang sliding door.

Pagpasok na pagpasok palang namin ay sumalubong na sa akin ang presko at maaliwalas na disenyo ng villa.

It has lots of decorations, some are wooden, some are metals, and some are made with sea shells, but what caught my attention is the painting placed at the center of the big stair.

Paano ba naman, kaming apat ang naka paint dun.

“I didn’t know that something like this exists.” Wala sa ano’y nasabi ko.

“Same here, I just saw it nung inilagay namin ang mga gamit sa kwarto.” Sabi niya, “I happen to passed to it dahil nasa itaas ang mga kwarto.” Dugtong niya habang kagaya ko ay naka tingin din sa painting.

“What a lovely painting.” Muling sabi ko.

I guess Alfons was about to say something but then, the loud voice of Nikki butted in.

“Hello! Welcome to the beach!” Sigaw niya habang patakabong pumupunta sa direksyon namin.

“Such a beautiful place, Nikki.” Sabi ko habang naka ngiti.

“Thank you, Gab.” Sabi niya, “anyway, luto na ang foods, come on let’s eat.” Yaya niya at kaagad na hinatak ako.

Tinignan ko naman si Alfons at awkward na ngumiti sa kanya bago tuluyang magpa hatak kay Nikki.

Itutuloy…

A/N: This chapter is dedicated to Shin_Eve_Avery24

IamRichking and Kimdaryll because I always see their names on my notification. Thank you guys for the support! You don’t know how happy I am for knowing that you read and vote for my story!

Mate 42 - Hot damn!

GABRIEL

After eating the foods that were cooked, Nikki and I decided to go and explore the island.

Nang lumabas kami mula sa villa ay nakapag palit na kami ng damit.

Nagsuot lang ako ng sando na kulay white sa itaas at black naman ang sa ilalim at itinerno ko ang kulay asul na shorts dun.

Nikki is wearing the same, nagkaiba lang nga ng kulay dahil ang shorts niya ay kulay gray at purong white naman ang sando niya.

“Kailan ibinigay ni Gustave itong beach sayo?” Tanong ko habang nakayapak na naglalakad kami ni Nikki sa puting buhangin.

“Nung third anniversary namin niya ibinigay. Actually, I didn’t believe him at first but then, when he showed me a photo of this place, I started crying.” Namumulang sagot niya sa akin.

“So sweet of Gustave.” Sabi ko habang nagpapatuloy kami, “eh, ikaw. Ano?” Tanong ko sa kanya.

Mas lalong namula si Nikki dahil sa tanong ko at dahil dun, alam ko na kung ano ang ibinigay niya.

Natatawang naglakad ako habang siya naman ay namumula pero nang may makita ako ay natigilan ako.

What!?

“Ooh, Alfons.” Sabi ni Nikki na nasa gilid ko na pala. “Someone’s blushing… and take note, naka nganga pa.” Tudyo na may halong pang-aasar niya sa akin kaya kaagad akong tumingin sa kanya.

“S-Shut up!” Suway ko sa kanya. Tumawa lang ang kaibigan ko na tila nag-e-enjoy sa nakikita.

Damn, sino ba naman ang hindi mapapa nganga kung ganito ang nilalang na makikita mo!?

The last time I saw his body was two years ago and as far as I remember, kasi hindi ko naman siya kinalimutan, hindi pa ganito kaganda at kabatak ang katawan niya.

Well, not that I don’t like his body then, it’s actually okay last two years but now is better –no, best pala! Look at those abs, the biceps, the chiseled chest. Isama pa yung yummy v-line niya!

At ang porma, dumagdag pa sa pagiging hot niya, sino ba naman ang mag-aakala na kahit black shorts with matching shades, wrist watch and black bracelet lang eh magiging ganito ka-hot ang isang lalake!?

“Gab, baka naman malusaw niyan siya sa tingin mo, huh?” Asar na tanong sa akin ni Nikki.

Nang paharap na ako ay kaagad siyang tumakbo papunta kay Gustave na nasa hindi kalayuan lang, habang naka peace-sign.

Grr!

Kaagad akong umiwas ng tingin nang mapansin kong papunta sa akin ang lalaking tinitignan ko palang kanina.

Maglalakad na sana ako pero sumigaw siya, “hey, Gab!”

Walang choice na tumingin sa kanya at ngumiti, “h-hey…” I said, stuttering.

The hell!?

“Are you going somewhere?” Tanong niya sa akin habang ako, naka pako lang ang tingin sa baba.

“Y-Yeah, naglilibot kami ni Nikki.” Sagot ko sa kanya.

“Are you okay? Bakit namumula ka?” Tanong niya ulit sa akin.

Kaagad akong napa hawak sa mukha ko, “ah, baka dahil sa init.” Sagot ko, “s-sige, babalik muna ako sa villa.” Dugtong ko at kaagad na naglakad palayo sa kanya.

Any moment nalang kasi, feeling ko ay bibigay na ako sa magandang tanawin na nakikita ko.

Baka hindi ko mapigilan na hawakan ang maganda niyang katawan. Damn!

ALFONS

Gabriel hasn’t changed, at all. Siya parin ang Gabriel na nakilala’t minahal at minamahal ko.

Yes, now I can say that I love him. I don’t know what happened, all I know is that I woke up one day and I have this feeling inside me –love.

Baka ito na yung nangyari kay Gustave nung nakilala niya si Nikki.

Baka si Gabriel na nga ang para sa akin, sana.

“Alfons!” Dinig kong sigaw ni Gustave kung kaya’t humarap ako sa direksyon kung nasaan siya.

Kaagad na patakbo akong pumunta sa kanya na kasama si Nikki.

“What?” Tanong ko nang nakalapit ako sa kanila.

“Where is Gabriel?” Tanong ni Nikki na naka hawak kay Gustave.

“Ah, he went inside the villa.” Sagot ko at humarap sa direksyon ng villa kung saan nagpunta si Gabriel.

“Did something happen?” Tanong naman ni Gustave sa akin.

Umiling ako, “none. Namula lang si Gab kaya nagpunta siya sa loob ng villa.” Sagot ko sa tanong niya.

Kaagad namang natawa si Nikki kaya napatingin kami ni Gustave sa kanya.

“What is it, Nikki? Is there anything funny?” Takang tanong sa kanya ni Gustave.

“Yeah, is there?” Sang-ayon na tanong ko din sa kanya.

We watched how Nikki had a hard time suppressing his laughter. Halos kalahating oras din bago niya naalis ang tawa niya.

Kung hindi ko lang kilala ’tong isang ’to, I would think that he’s crazy.

“Well, there is none. I just felt –like doing it.” Sagot ni Nikki habang hawak ang tiyan niya.

Kunot ang noo namin ni Gustave sa isinagot niya.

“Whatever, dyan muna kayo. Pupuntahan ko si Gab.” Sabi niya at naglakad papunta sa villa, leaving the two of us curious as to why he laughed his ass off.

“Your boyfriend is kind of weird sometimes.” I said.

“Yeah, he sure is.” Naka ngiting sagot naman ni Gustave sa akin, “and that’s one of the many reasons why I love him.” Dagdag niya pa.

Awtomatikong napa ngiti naman ako sa sinabi niya, “you’re getting cheesy, you know.” Pang-aasar ko sa kanya.

Ngumisi lang siya at mahinang sinuntok ang balikat ko.

“Let’s go.” Sabi niya habang sumesenyas sa villa.

“Yeah, let’s go.” Sabi ko at naunang naglakad sa kanya.

…..

“Nikki?” Tawag ni Gustave nang makapasok kami sa villa.

Gabriel is nowhere to be seen, too.

“Gabriel?” Tawag ko sa pangalan niya. “Where are you, Nikki?” Sigaw ulit ni Gustave habang naglalakad sa malaking espasyo.

“Do you have cctv’s here?” Tanong ko kay Gustave habang naka pameywang.

Umiiling na humarap sa akin si Gustave, “I didn’t install any here. You see, this place is private, and we seldom go here.” Paliwanag niya.

Tumango naman ako at napahawak sa baba ko, “is there a place where Nikki and you go? I mean, a relaxing or memorable place?” Tanong ko sa kanya.

Kaagad na nag-isip si Gustave at ilang saglit pa ay napa tingin siya sa akin.

“I know one, follow me.” Sagot niya at kaagad na naglakad palabas ng villa.

Damn! Kakapasok palang namin eh.

Nang makalabas kami ay kaagad na nagpunta kami sa may bandang likod na parte ng villa.

“So, where exactly is this place?” Tanong ko habang naka sunod kay Gustave.

“You see that island? That one.” Turo niya sa akin dun sa isang maliit na isla.

“Yeah, don’t tell me?” Sabi ko sa kanya.

Wala pa man ay tumango na siya. “Yes, we’re going there.” Sabi niya at muli na namang lumiko.

Pagliko namin at may nakita akong tila isang daungan. Doon naka himpil ang isang yacht, dalawang speedboat, at isang jet ski.

“Knew it. They used one of the speedboats.” Sabi niya at pumunta sa banda kung saan naka tali ang mga sinabi kong sasakyan.

“Get in.” Sabi niya kaya sumakay ako sa speedboat na tinanggalan niya ng pagkakatali.

“You know how to use this?” Tanong ko sa kanya habang naka tayo sa gitna ng speedboat.

Ilang saglit pa ay narinig ko na lamang ang pagka buhay ng makina.

“Of course.” Sagot niya at kaagad na pinaandar ang speedboat na para bang walang bukas.

Itutuloy…

Mate 43 - The little house

A/N: See the photo. (ctto) P.S. the photo shown is not mine, it’s just an example.

GABRIEL

“Sure ka bang safe dito? Baka naman may mga hayop dito o kaya ahas?” Tanong ko kay Nikki habang naglalakad kami.

Nandito kami ngayon sa isla na malayo sa villa kung saan namin iniwan sina Alfons at Gustave.

Buti

pang hindi na ako

sumama

.

“Of course, Gustave and I used to go here.” Sagot ni Nikki bago naglakad, “pupunta tayo sa little house.” Dugtong niya pa.

Kumunot naman ang noo ko, “little house?” Tanong ko sa kanya bago humakbang.

Humarap naman sa akin si Nikki at ngumiti, “yes, it’s actually a bungalow type.” Tila nae-excite na sagot niya, “Gustave and I had sex there, you know.” Dugtong niya pa.

“Nikki, that’s too much!” Sabi ko sa kanya, ngunit tumawa lang siya at muling naglakad.

Kung may

ibang

tao lang

dito

,

tiyak

na

naka

nganga

o

gulat

na

gulat

na

dahil

sa

sinabi

niya.

Gosh! Kung hindi ko lang

talaga

kaibigan

’tong tao na ’to.

Haist

!

“Wait for me!” Sigaw ko sa kanya at kaagad na sumunod.

…..

MATAPOS ang ilang minutong lakaran ay tumigil si Nikki at nang tumigil din ako ay kaagad na napa nganga ako sa nakita ko.

“How is this even built!?” Tanong ko sa kanya habang naka tingin sa bahay na tinawag niyang ‘little house’ na literal namang baliktad ang meaning.

The house is indeed a bungalow type but modernity is evident. Its windows are big and made up of glass, letting you see what’s inside (if you’re outside the house) and the view of the island (if you’re inside the house).

Kaagad namang pumasok sa loob nito si Nikki, tila pamilyar na sa bahay.

Well, he is actually familiar with it.

Malamang

,

sa

kanya

lahat

’to.

Nakasunod lang ako sa kanya habang pinagmamasdan ang maaliwalas na hitsura ng bahay.

Puti ang pintura nito na nagbe-blend sa kulay ng buhanging nasa labas. May mga sofa din na may malalambot na upuan at sandalan, maging mga extra pillows. Nasa gitna naman ng mga yun ang isa ding mesang gawa sa salamin.

“Feel at home, Gabriel.” Sabi sa akin ni Nikki bago kumuha ng isang basong tubig na nasa loob ng isa tila poste na naka pwesto sa tabi ng sliding door.

Tumango naman ako sa kanya at mas pinagmasdan pa ang bahay, kaagad na nakita ko ang hagdan na may kulay cream na pintura.

“Saan naman papunta ’to?” Tanong ko kay Nikki habang naka tingin sa hagdan.

“Hmm?” Sabi niya, “why don’t you go up there and see it for yourself?” Tanong niya kaya tumango naman ako at the umakyat.

Nang maka-akyat ako ay sumalubong sa akin ang kulay abong pintura ng itaas na parte.

If I’m not mistaken, ito yung

tinatawag

na attic.

May isang kama na nasa tapat ng maliit na bintana. Kaagad ko namang pinagala ang paningin ko sa buong lugar at napansin ko ang mga bagay na naka dikit sa itaas.

Katapat ng nga yun ang kama, they’re shapes of stars and moon. They are scattered all over, covering the whole ceiling actually.

Para

saan

naman kaya ang

mga

yun?

Sunod ay may nakita akong bookshelf kaya kaagad akong nagpunta dun. Kaagad na kumuha ako ng ilang libro, gaya ng kay Edgar Allan Poe at yung isa pa na ang nagsulat ay si Nicholas Sparks.

Kaagad din akong tumayo para sana puntahan si Nikki para ipagpaalam ang mga libro pero nagulat ako nang may makita akong anino na nasa tapat ng hagdan.

Sino ’to?

But then, when the owner of the silhouette spoke, I immediately knew who it was –Alfons.

“Nandito ka lang pala.”

ALFONS

Kaagad na pinatay ni Gustave ang makina ng sinakyan namin at tumalon pababa ng isla.

“Welcome to the second island, Alfons.” Sabi niya sa akin bago itinali ang tali ng speedboat sa bakal na naka usli doon.

“Damn, how much did you spend for this?” Tanong ko sa kanya.

Ngumiti lang siya at naglakad patungo sa mga puno kaya patakbo akong sumunod sa kanya.

Nang makasunod ako sa kanya ay naglakad siya papasok sa mga puno at doon ko na nakita ang isang bahay.

It’s actually a one story house, painted with white paint that compliments the white sand that surrounds it.

And from where I stand, I saw two silhouettes inside the house. Transparent kasi ang mga bintana at pinto.

“Are you just going to look from there?” Tanong sa akin ni Gustave kaya napa tingin ako sa kanya.

“Of course, not.” Ngumiting sagot ko sa kanya at naunang naglakad.

Holding the handle of the door, I opened it by sliding to right. Kaagad na napa tingin sa direksyon ko si Nikki na uupo na sana sa sofa.

“Oh, hello Alfons. He’s upstairs, attic.” Tila matic na alam niya kung ano ang itatanong ko.

“Go on.” Sabi naman ni Gustave nang maisara na niya ang pinto.

“Thanks!” Pasalamat ko sa kanila bago naglakad papunta sa hagdan, patungo sa attic.

…

Inilang hakbang ko lang ang hagdan kaya kaagad na nasa labas na ako ng pinto ng attic.

It was dim because there were only two windows and they’re small but then, I immediately saw Gabriel who was getting books from the shelf.

I smiled as I watch him move.

I missed him, really.

Nang tumayo siya ay umayos ako ng tayo at inunahan siyang magsalita.

“Nandito ka lang pala.” I said as I walk towards him.

“A-Ah, y-yeah.” Sabi niya sa akin at tumingin sa hawak niyang mga libro.

“Is there something wrong?” Tanong ko sa kanya dahil dama ko ang ilang sa kanya.

Kaagad naman siyang nagtaas ng tingin, “w-wala naman, b-bakit mo naitanong?” Patanong na sagot niya sa akin.

Kaagad akong umiling at ngumiti, “of course, there is.” Sabi ko sa kanya, “naiilang ka ba sa akin?” Tanong ko.

Kaagad naman siyang umiling sa sinabi ko, “h-hindi. Hindi ako naiiling.” Sabi niya, “sige, bababa muna ako.” Paalam niya at lalagpasan na sana ako pero kaagad kong hinawakan nang marahan ang braso niya kung kaya’t nahulog ang mga libro.

“S-Sorry.” Sabi ko sa kanya at yumuko upang kunin ang mga libro pero hindi ko inasahan na yuyuko din siya para gawin ang ginawa ko kaya nagtama ang mga kamay namin.

Damn, damn, damn.

I suddenly felt electric bolts on my hand at alam kong ganun din siya dahil napa-igik siya.

And as we are slowly getting up, pareho kaming naka tingin sa isa’t isa.

I missed those eyes.

Tila may nais siyang sabihin ngunit hindi niya masabi.

I missed those lips.

And right there, a felt something raging at the center of my chest –deep in my heart.

My love for him –for Gabriel.

“Gabriel…” Sabi ko habang naka tingin sa kanya.

“A-Alfons…” Banggit niya sa ngalan ko.

And the way how he said my name is music in my ears.

“Sorry but I feel like doing this.” Paumanhin ko sa kanya at kaagad na hinatak ang kamay niya.

Sunod ay hinawakan ko ang batok niya at marahang kinabig iyon palapit sa akin bago ko siya hinalikan.

I kissed him, yes. I kissed him like there’s no tomorrow.

Itutuloy

…

A/N: hmmmmm. Haha! P.S. Next chapter is going to be SPG 😂

Mate 44 - Those three words

ALFONS

“F-Fuck!” I moaned as I was able to access my tongue inside Gab’s sweet mouth.

Dama ko ang pagkapit ni Gabriel sa aking dibdib at hindi ko man nakikita’y alam ko ng lungkot na ang suot kong polo shirt.

Nang maghiwalay ang aming mga labi ay kapwa kaming naka tingin sa isa’t isa.

Kapwa hinihingal.

It’s like we’re weighing things, waiting who’s going to do the next step and I did.

“I so love you, Gabriel.” I said, in a sensual voice and held one of his hands.

Dama ko ang panginginig ng kamay niya na hawak ko habang iginagaya ko siya papunta sa kama.

“A-Alfons…” Sabi niya kaya tumingin ako sa kanya at ngumiti.

“What is it, Gab?” Tanong ko, hawak parin ang kamay niya.

He averted my gaze and I felt a pinch of sadness in my heart.

I guess this is not the right time yet.

“I understand, Gabriel.” Sabi ko at marahang binitawan ang kamay niya. “Sorry for acting like this, it won’t happen again.” Sabi ko at inayos ang nalukot kong damit.

I waited for him to say a thing but I only saw hesitation.

I sighed as I took at single step and that single step doubled and increased until I reached the door.

“Gustave said that we’re going to spend the night here.” Sabi ko bago humawak sa pintuan, “baka kasi abutin tayo ng gabi kapag nagbyahe pa tayo. Anyway, we’re downstairs, punta ka nalang.” Dagdag ko bago ako humakbang pababa.

Damn!

GABRIEL

OH MY GEE!

I-I don’t know what to do! We just kissed at alam kong higit pa sana ang mangyayari dun if I just let Alfons have his way through me but I didn’t.

Yes, I didn’t.

Kasi, may hesitation at doubt parin akong nadadama. Mga but’s and what if’s.

Ewan ko! Ang gulo ko!

I love him, I still do but the memory of him doing something cruel to me is still in my mind.

Baka yun ang dahilan kung bakit hindi ko siya hinayaan na gawin ang gagawin na niya sana kanina.

Maybe, it’s because I’m still afraid of the possibility that it’ll happen again.

Gosh! This is frustrating!

Shaking my head, pinulot ko ang mga libro na nabitawan ko kanina dahil sa paghalik niya sa akin.

Even his kiss hasn’t changed. It is still the kiss I was able to feel from before.

I wonder kung ilang babae na kaya ang nakaranas ng halik na kagaya ng kanina.

Siguro madami na din.

Tila may kung anong kumurot sa puso dahil sa naisip ko.

“Hayyy.” Sabi ko habang pinapagpag ang mga libro.

Kaagad din akong tumayo nang matapos ang sa pagpapagpag ko sa mga libro at nagpunta sa pinto.

But then, disappointed at unsatisfied ako. Arrrgghhh!

…..

Pagbaba ko, nadatnan ko ang mag-boyfriend na naka upo sa sofa habang naghaharutan.

Hello, nandito na po ako.

Kaagad na napa tingin sa akin si Nikki at ngumuso sa labas.

Kaagad naman na kumunot ang noo ko dahil sa ginawa niya.

‘What?’ I mouthed, having no idea as to what is he talking about.

Kaagad naman niyang pinatigil si Gustave sa ginagawa nito sa kanya at dagling tumayo at naglakad papunta sa akin.

“Sabi ko, nasa labas siya.” Sabi niya sa akin nang naka lapit siya.

“Sino?” Takang tanong ko sa kanya.

“My ghad! Sino pa, edi si Alfons!” Sigaw niya sa akin kaya kaagad na nanlaki ang mga mata ko, “ang slow mo din pag minsan eh no?” Sarkastikong pahabol niya.

Batukan kaya kita?

“Aba, eh malay ko bang siya yung tinutukoy mo sa pagnguso mo.” Mataray na sabi ko sa kanya, “kung sana, kaagad na tumigil ka sa pagiging harot mo at sinabi mo sa akin na siya yung tinutukoy mo eh, malamang sa malamang, na-gets ko kaagad.” Litanya ko sa kanya.

Kaagad naman siyang napa atras na parang natatakot sa akin.

Tsk, buwang talaga.

“I apologize, madam.” Sabi niya, “bakit ba ang taray mo!? Hindi ba natuloy?” Tila nang-aasar na tanong niya sa akin with matching taas-baba ng kilay pa.

“Oo hindi natuloy –what!?” Sagot ko sa kanya. “A-Anong hindi natuloy ang pinagsasasabi mo?” Tanong ko sa kanya.

Kaagad naman siyang nagtaas ng kilay at nag-“don’t me” face pa.

“Whatever, Mr. Denial!” Sigaw niya at tinalikuran ako pero muli siyang humarap, “nasa may shore siya, naka upo. Puntahan mo’t kausapin bago ko pa kayo ikulong sa kwarto. Che!” Pahabol niya at muling tumalikod.

Aba’t!

“Nikki!!!” Singhal ko sa kanya pero nag-wave lang siya ng kamay niya at nagtuloy-tuloy sa naka tingin sa aming si Gustave.

At dahil sa alam kong namumula na ako dahil sa magaling kong kaibigan ay kaagad na lumabas ako sa bahay.

AT sa paglalakad ko, nalaman ko nalang na dinala pala ako ng mga paa ko sa dalampasigan kung saan nga naka upo si Alfons habang pinagmamasdan ang kulay asul na dagat.

“Hey…” I said as I was sitting beside him, with a distance.

Kaagad naman siyang napa tingin sa akin na may gulat na ekspresyon ang mukha.

Didn’t he expect me to be here? Should I go?

“H-Hey…” Ganting bati niya sa akin at umayos ng upo.

“So, what are you doing here, alone?” Tanong ko habang naka patong ang ulo ko sa mga braso kong naka patong naman sa mga tuhod ko.

“Well, I’m looking at the sea.” Sagot niya at muling tumingin sa malawak na tubig.

“Why?” Tanong ko naman sa kanya.

Curiosity strikes me again.

“It’s calming.” Tipid na sagot niya sa akin pero may kadugtong pa pala, “just like the way I used to feel when I’m with you.”

Used to feel…

Matapos nun at tumingin siya sa akin at ngumiti pero kaagad ding nagbago ang ekspresyon niya.

“H-Hey, why are you crying?” Alalang tanong niya sa akin.

Doon ko lang napagtanto na dahil pala sa akin yun, dahil sa pag-iyak ko.

“I-I don’t know.” Sagot ko habang patuloy ang pag-agos ng mga luha ko.

Kaagad naman siyang lumapit sa akin upang punasan ang mga luhang yun.

“Ssshhh… Stop, don’t cry.” Pagpapatahan niya sa akin.

Ilang saglit pa ay niyakap niya ako, “stop, please?” Sabi niya habang inaalo ako.

Pero imbes na tumahan ako ay mas lalo lang akong naiyak sa ginawa niya. Kusa na lamang na yumakap ang mga kamay ko sa katawan niya.

Yakap na matagal ko nang gustong gawin.

Yakap na sana’y matagal ko nang ginawa.

Ibinaon ko ang mukha ko sa matigas niyang dibdib at doon mas lalo pang umiyak.

Moments then, I felt him gently stroking the back of my head as if he’s saying ‘it’s alright’.

“Gabriel, stop. Don’t cry…” Bulong niya sa akin, “don’t cry because it pains me. Hush.” Muling pagpapatahan niya bago ko nadama ang paghalik niya sa ulo ko.

Oh, I missed this man.

I missed this man and I love him.

Ngayon, alam ko na totoo ang mga sinabi niya at kung magkamali man ako, bahala na.

All I know is that, I really love this man.

And as I let my tears run on my face, I let go all of the hesitation and doubt that I have.

At sa pagkalas ko nang pagkakayakap sa kanya, nakita ko ang nag-aalala niyang mga mata.

Sunod ay lumuhod ako sa puting buhangin upang magtapat ang aming mga mukha.

I looked in his eyes, those eyes that only can see right through me.

I smiled and said those three words I haven’t said for awhile:

“I love you.”

And passionately kissed him.

Itutuloy…

Mate 45 - Love, again

ALFONS

I THOUGHT THAT IT WON’T HAPPEN EVER AGAIN…

But look, I’m kissing Gabriel again and he was the one who started it.

Does this mean he is already accepting and forgiving me?

Can I show him my love for him now?

Kaagad na hinawakan ko ang batok niya gamit ang kaliwang kamay ko habang ang kanan naman ay sa kanyang pisngi naka hawak.

Kissing him is heaven as always, from before up to now… It never changed, never.

“Alfons, I… Love you.” He said, moaning between our kisses.

My lips immediately pulled a smile and I deepen the kiss even more.

“I love you, too Gab…” I answered him back, as I slowly stroke his nape.

I wish we can just do this everyday.

I am planning on prolonging our kiss but then, I immediately sensed eyes staring at us and those were followed by voices.

“Ehem… Hem!” Nikki teasingly said that’s why Gabriel hastily pushed me, making me stumble to the sand.

“S-Sorry…” Sabi ni Gabriel sa akin at kaagad akong inalalayang maka tayo.

And after I fixed myself, I looked at the couple who interrupted our moment.

They’re both smiling, as if saying that they’re happy for us.

“So…” Gustave broke the awkward silence that formed between the four of us. “Are you two… You know, okay?” Dugtong niya pagkatapos ay nagtaas ng balikat at kamay.

“Yeah, are you okay?” Nang-aasar na namang sabat ni Nikki.

Kaagad akong ngumiti at tumingin sa lalakeng nasa gilid ko na noon ay pulang-pula ang mukha na umabot na hanggang sa tenga’t batok niya.

So cute, as always.

“I guess, you can say that.” Sabi ko at pumamulsa, “but then, the answer is still up to Gab.” Dagdag ko at nagkibit balikat.

“Well?” Sabay na sabi nila Gustave at Nikki na dahilan upang mag-angat ng tingin si Gabriel.

Kaagad itong tumingin sa akin, kaya mas nakita ko ang pamumula ng mukha niya.

Damn, I want to grab you now, Gab!

“Idiot, would I kiss you if we’re not okay?” Tila naaasar at nahihiyang sagot niya at nagpunta sa likod ko.

“Yeah!” Sigaw ni Nikki na para bang nanalo ng lotto.

“Finally, bro.” Natutuwang sabi sa akin ni Gustave at tinapik ang balikat ko.

My smile grew even wider upon hearing what Gab said. Kaagad akong tumingin sa kanya at kinuha ang isa niyang kamay.

I intertwined it with mine and held it tight, telling him how happy I am.

Pareho kaming napa tingin kay Nikki nang pumalakpak ito.

“This calls for a celebration.” Masaya niya, “come on, let’s go inside the house!” Dagdag niya at kaagad na hinatak si Gustave at naunang naglakad papunta sa bahay na ang tawag nila ay little house.

Kaagad naman akong humarap kay Gab, “Gab, are you sure about this?” Tanong ko sa kanya.

Kaagad na tumingin sa akin si Gab at ngumiti, “y-yes, Alfons. I’m sure.” Sagot niya at humawak sa laylayan ng damit ko.

This is the best day of my life.

Kaagad naman akong ngumiti sa kanya at niyakap siya, “Thank you, Gab. You don’t know how happy you made me.” At hinalikan ang noo niya.

Nadama ko naman ang pagganti niya ng yakap sa akin, “it’s worth it, Alfons. After all, I still love you.” Sabi niya at isiniksik ang ulo niya sa dibdib ko.

Mas hinigpitan ko ang yakap ko sa kanya.

“I love you, Zachary Gabriel Lee. I do.” Sabi ko sa kanya at humiwalay ng yakap sa kanya.

Sunod kong hinawakan ang magkabila niyang pisngi at itinaas yun, “I love you.” Sabi ko ulit sa kanya.

Mas lumawak ang ngiti niya at sumagot, “I love you, too.”

And that’s when I kissed him again, full of passionate and intensity. He, then, kissed me back.

It’s divine, if it can even be described.

Nang matapos ang halik namin ay sinuntok niya ako nang mahina sa dibdib, “ikaw ha, nakakadami kana.” Pilyo niyang sabi at ngumiti, “tara na at baka bumalik pa yung dalawa.” Dagdag niya at hinawakan ang kamay ko.

Pinisil ko muna ang kamay niya bago kami sumunod sa dalawa.

GABRIEL

“Cheers!” Galak na sabi ni Nikki nang nasa loob na kaming apat sa bahay.

Ngumiti ang lahat at pinagdikit ang mga wine glass na hawak namin.

“I’m happy for the both of you.” Sabi naman ni Gustave habang naka tingin sa amin ni Alfons. Pareho lang kaming ngumiti ni Alfons sa sinabi niya.

“Yeah, me too!” Singit naman ni Nikki bago sumimsim ng wine niya.

“Thanks, Gustave and Nikki.” Sabi ni Alfons nang maka-upo na kami sa sofa.

Tumingin lang ako sa kanya, “what for?” Tanong ni Gustave habang naka hawak sa beywang ni Nikki na tila babaeng kinikilig.

Ang landi lang!

“Well, if it weren’t for the two of you, I guess, Gab and I won’t be in this state.” Sagot ni Alfons.

“Nah, it’s nothing, bro.” Sagot naman ni Gustave.

“Yeah, wala yun. Deserve mo naman ang ano mang meron kayo ni Gab ngayon dahil nakita ko naman kung gaano ka kalungkot at ka-sincere sa pagso-sorry mo noon.” Sabi naman ni Nikki.

“But still… Thank you again.” Sabi ni Alfons bago humarap sa akin at hinawakan ang kamay ko.

He even mouthed ‘I love you’ to me that’s why I smiled at him and mouthed the same words.

“Basta!” Sabat na naman ni Nikki kaya napa tingin kami ni Alfons sa kanya, “kapag nalaman kong sinaktan mo ulit siya, lagot ka sa akin.”

I heard Alfons chuckle, “don’t worry, Nikki. I won’t.” Sagot niya sa kaibihan ko bago marahang pinisila ang kamay kong hawak niya, “This time, I’ll cherish him and make him feel my love for him.” Dagdag pa niya.

Why so cheesy, Alfons?

“Good to hear.” Sagot naman ni Nikki at ngumiti sa akin.

“Gabriel seems to be overwhelmed by what’s happening, ne?” Puna sa akin ni Gustave.

Ngumiti ako sa kanila, “w-well, I’m really overwhelmed, Gustave.” Sabi ko habang nadarama ang bikig na namumuo sa lalamunan ko.

Iiyak pa yata ako?

“Because I-I” and that’s when I lose it. I cried because of the mixed emotions I am feeling.

“Awwwww.” Sabi Nikki habang naiiyak na din.

“Hush…” Sabi ni Alfons at niyakap ako.

“I l-love you, Alfons. I-I love y-you.” Sabi ko sa kanya at yumakap sa kanya.

“I love you, too Gabriel. Don’t cry.” Bulong niya sa akin.

Itutuloy…

Mate 46 - Their third, really!

Chapter 46

[SPG]

GABRIEL

Nang matapos kami sa pagce-celebrate, nagpasya kami na magpa-hinga na.

Sinabi ni Nikki na sa attic nalang kami ni Alfons at sila na ang sa ibaba kaya nasa attic kami ngayon ni Alfons. Pareho na kaming naka-higa sa kama habang pinagmamasdan ang mga glow-in-the-dark na nakadikit sa kisami.

Yun pala ang purpose nila, hindi naman nakakapagtaka, ang ganda nila.

Mas litaw ang ganda at designs ng mga yun kasi gabi at mas kita ang ilaw nila.

Sa pagtingin ko sa mga yun, hindi ko na namalayan na nakayakap na pala ang kamay ni Alfons sa beywang ko.

Kaagad naman akong tumingin sa kanya at nagsumiksik sa leeg niya habang gumanti din ako ng yakap.

“I love you, babe.” Bulong niya sa akin bago halikan ang tenga ko kung saan siya bumulong.

Tila nakuryente naman ako sa boses niya at nakadama ng kung ano sa puso ko sa itinawag niya sa akin.

Babe?

“B-Babe?” Tanong ko sa kanya habang nakahawak sa dibdib niya na mas dama ko ang tigas.

Sarap lang hawakan, sunod niyan yung abs naman, hihi.

“Well, Gustave calls Nikki honey, so I thought, I need to call you something too and that’s babe.” Sagot niya at ginalaw ang kamay niya.

“Alfons…” Sabi ko dahil nakikiliti ako sa kamay niya na nasa batok ko na.

Bakit sa batok pa!?

“Yes, babe?” Tanong niya sa akin, patuloy parin siya sa paghimas sa batok ko.

“A-Alfons… Y-Yung kamay mo.” Sabi ko sa kanya dahil hindi ko na kaya ang kiliti na nadarama ko.

“Why? Is there a problem?” Inosenteng tanong niya na akala mo’y hindi alam ang kiliti ko.

“R-Remove your hand o-on my nape…” Nakikiliti paring sabi ko sa kanya pero imbes na tanggalin ay mas hinawakan pa niya yun.

No, more likely hinihimas niya ang batok ko. God damn it!

Dahil hindi ko na matiis ay humiwalay ako sa kanya. Pero nang tumalikod ako ay hindi ko ine-expect ang sunod niyang ginawa.

“And where are you going?” Tanong niya at hinawakan ang kamay ko bago pa ako makababa sa kama.

Hindi na ako nakasagot dahil ang sunod niyang ginawa ay hinalikan ang batok ko kung kaya’t napasinghap ako.

“A-Alfons!” Singhap ko nang naramdaman ko ang mainit niyang dila sa batok ko.

“You’re so sweet…” Sabi niya bago muling halikan at dinilaan ang batok ko.

Wala na akong nagawa nang maglingkis ang isa niyang kamay sa tyan ko habang ang isa ay nasa hita ko.

“A-Alfons…” Tila nawawalan ng hiningang tawag ko sa kanya.

“Why?” Sensual na tanong niya habang marahang sinisipsip ang batok na nagbibigay ng kuryente sa buong katawan ko.

“D-Damn you… N-Not my nape… Haaaa~” sabi ko sa kanya at hindi ko na napigilang umungol dahil sa ginagawa niya.

“Your weak spot, right?” Tanong niya at hinalikan ang batok ko ulit, “sorry, babe but I just really missed all of you.” Dagdag niya at muling humalik sa batok ko, “so let me do this.” Dugtong niya at muling sumipsip dun. “Hnmmm..” Tanging nasabi ko sa mga ginagawa niya.

The next moments were intense as his right hand moved up and played one of my erected nipples and his left hand went inside my pants, touching my hardening shaft.

I moaned like a drugged person because of what Alfons is doing.

“Gabriel, I love you.” He said as his right hand touched my other nipple.

“Aahhh… I-I l-love you ~ngh too.” I said while moaning.

“I’ll make you feel good, babe.” He said and kissed my nape again before getting off the bed.

I watched in anticipation as he removed his clothes one by one, showing his glorious and hot body.

Damn, bakit parang mas nag-iinit ako?

“Drooling already?” He said, teasing as he unbuckled his belt, I just gulped. Nang matanggal na niya ang pagkakalagay ng belt niya ay inalis na din niya ang pagkakabutones ng pantalon niya at binuksan ang zipper nun.

Tila babae akong sinisilaban habang pinapanood ko ang unti-unti niyang pagbaba sa pantalon niya.

“Damn…” I said out of nothing kung kaya’t napa ngisi si Alfons.

I don’t know what to do when he started walking towards me, wearing nothing but his underwear.

Shet, bakat pa yung ‘thing’ niya na tila lumaki pa yata?

“Your turn, babe.” Sabi niya nang makasampa siya sa kama.

“I-I…” Sabi ko lang habang tila nalulunod sa tingin ng mga mata niya. Namalayan ko nalang na naalis na niya pala ang mga damit ko at boxers ko nalang ang suot ko.

“Beautiful…” He said, as if I’m his most important treasure.

He made me lie on the bed then he caressed my face.

“I love you.” He said and I smiled. Pagkatapos nun ay hinalikan niya ako.

I moaned between our kisses and as he was touching my thigh.

“Haaa… Haaa…” Hingal ko nang matapos ang halik.

Sunod ay bumaba ang mga halik niya sa leeg ko hanggang sa namalayan ko nalang na nasa loob na pala ng mainit at basa niyang bibig ang isa sa mga korona ng dibdib ko.

“A-Alfons ~oohhh… Nghh” ungol ko nang magsimula ang bibig niyang gumalaw at kasabay nun ang isa niyang kamay na nilalaro ang isa ko pang korona.

I can feel my ‘down there’ hardening. Alfons can really make me like this,

only him.

Pinagsalit-salitan niya ang ginawa niya, pagkatapos sa isa ay lilipat naman siya sa isa.

Then, after seeing that both my nipples are swollen, he started to remove the only piece of clothe I have, freeing my now hardened cock.

“You’re wet, babe.” Sabi niya at hinawakan ang alaga ko na nagpa-ungol sa akin.

“A-Alfons…” Sabi ko habang naka tingin sa kanya.

Alfons smirked and touched my cock even more, making me lose my mind.

“O-Oh my go-haaa…” Ungol ko nang magsimula siyang itaas-baba ang alaga ko.

“That’s it, moan for me, babe.” Sabi niya sa akin at mas binilisan ang galaw niya.

“A-Alfons… I-I’m c-cumming… Haaa” sabi ko nang makaramdam ako ng kiliti sa puson ko.

And after few seconds, I released my load.

“That’s quite a release.” Alfons said as he was looking at my juice.

My eyes went wide when Alfons licked some of my juice that was place on his hand.

“T-That’s dirty!” I exclaimed but then, he just smiled.

Mas nagulat ako nang bigla nalang siyang yumuko at lumapit sa naninigas kong alaga.

“A-Alfons…” I gasped when I felt his warm breath.

“You like it?” He asked then suddenly licked my flesh.

I automatically felt thousands of bolts in my body and those were tripled when he put my flesh inside his moist mouth.

“O-Oh g-gosh!… Haaa” I moaned when I felt his tongue moved, encircling the head of my ‘thing’.

Then, he started moving up and down and just that, I had my second release. “So sweet…” He said after swallowing all of my essence.

Para lang akong tangang naka tingin sa kanya habang hinihingal.

I so fucking hate you, right now, Alfons. Why are you doing this to me? Making me go crazy.

“Your turn, babe.” He said, in a sensual voice as he made me stand and go out of the bed.

Inalalayan niya akong bumaba hanggang sa naka luhod ako habang siya ay naka upo naman sa kama.

“W-What am I g-gonna d-do?” Nagtatakang tanong ko.

Ngumisi siya at dun ko lang nalaman ang gusto niyang gawin, lalo na nang hubarin niya ang underwear niya na nagpakawala sa galit na galit niyang alaga.

I almost chocked sa paglunok ko nang makita kong tila mas lumaki pa iyon kaysa sa dati.

His

thing

got really big–no, scratch that, he got huge.

“I-I don’t k-know h-how to d-do it.” Nanginginig ang boses nasa sabi ko sa kanya.

Of course, I never once sucked.

“I’ll guide you, babe. Don’t worry.” Sabi niya habang naka hawak sa pisngi ko.

“Touch it, Gab.” Utos niya habang naka tingin sa akin. Kaya yun ang ginawa ko kahit na nanginginig ang mga kamay ko.

Naka-ilang lunok muna ako bago ko nahawakan nang tuluyan ang alaga niya.

It was hot and pulsing.

“T-That’s it.” He said, in a ragged voice. “Move your hands, up and down, slowly.” Sunod na utos niya na siya namang ginawa ko.

Kita ko ang paghinga ni Alfons habang itina-taas baba ko ang mga kamay kong sumasakop sa alaga niya.

“W-What’s next?” Tanong ko sa kanya.

Kaagad na tumingin sa akin si Alfons, “l-lick it, babe. Lick the tip of my cock.” He said, and upon hearing the words that he said, I felt my cheeks redden.

Pero ginawa ko parin ang sinabi niya at kasabay nang pagdampi ng dila ko sa ulo ng alaga niya ay ang pagkawala ng hininga ni Alfons.

“F-Fuck!” He moaned and so I did the next step. I put his thing inside my mouth.

Halos mapuno na ang bibig ko, “G-Gabriel, ohhh.” He moaned my name.

I need to make him feel good. Gaya nang ginawa niya sa akin.

Sunod ay ginawa ko ang ginawa niya sa akin kanina. Ginalaw ko ang ulo ko pataas-baba.

“T-That’s it, ohhh… F-Fuck!” He moaned as I move my head.

I am gagging because his thing is really filling my mouth up.

Ilang saglit pa ay may mainit at malapot na bagay ang kumawala sa loob ng bibig ko dahilan upang malunok ko lahat ng iyon dahil sa pagka bigla.

I coughed and coughed because of that.

“You did well, babe.” Alfons praised me for what I did.

“I-It’s bitter-sweet.” Sabi ko sa kanya habang pinupunasan ang kaunting napunta sa gilid ng bibig ko.

ALFONS

The next thing I did is to guide Gabriel to go on the bed.

“Time to prepare you.” Sabi ko sa kanya dahil halata ang pagtatanong sa kanyang mga mata.

Nag-aalangan man ay tumango siya at yun ang signal ko upang gawin ang dapat kong gawin.

Yumukod ako sa pang-upo niya and I neared my face, especially my mouth to his entrance.

“A-Alfons! S-Sandali lang…” Pagtutol niya pero nagpatuloy lang ako sa ginagawa ko.

His body arched when I run my tongue on his entrance, making it moist and wet by my saliva.

Then, I nipped and sucked it like a kid licking his ice cream and like a kid sucking his lollipop.

“O-Oh g-gosh! A-Alfons~ haaa” Gabriel moaned that made me do him some more good, to please him more.

And when I saw how his entrance is gaping, I slowly and carefully slid my middle finger, making him whimper.

“O-Ouch!” He hissed but then, I touched his still erected cock that made him feel both pleasure and pain.

“Here comes the second, babe.” Sabi ko sa kanya at ipinasok ko ang hintuturo ko, kasama ang gitnang daliri ko.

“N-Nghhh… Haaa” daing niya nang maipasok ko ang dalawa kong daliri at gaya nang kanina ay naglabas masok ang mga yun sa mamula-mula niyang bukana.

“One more, babe and you’re ready.” Sabi ko sa kanya kasabay nang pagpasok ng ikatlo kong daliri sa lagusan niya.

“O-Oh my… ghad hmmmp” ungol niya habang nakapikit.

I thrusted my three fingers inside his hole until I feel like he’s ready.

“I’m gonna enter you now, Gab.” Sabi ko nang bawiin ko ang mga daliri ko at kasabay nun ang paghimas ko sa aking naninigas na alaga.

“Alfons…” He called my name and so I smiled at him, assuring him that it won’t hurt.

“Sshhh, don’t worry, Gab. It won’t hurt –I won’t hurt you again.” Sabi ko at itinutok ko ang alaga ko sa lagusan niya.

With one inhale, I slowly pushed my shaft to his hole and I watch Gab as his forehead crinkled, showing that he is hurting.

“D-Damn, y-you’re so t-thight.” I moaned when I got to pushed all of my lenght inside his hole.

Kagyat na napahawak ang mga kamay niya sa mga braso ko na nakatukod sa kama.

“I’ll move when you’re ready, Gab. Just tell me.” Sabi ko habang nararamdaman ang kasikipan ng lagusang pinasukan ng alaga ko.

It’s hot and slippery yet tight, as if it won’t let my thing go out.

“I-I’m ready…” Hinihingal na sabi niya bago niya pinisil ang mga braso ko.

“S-Sure?” Tanong ko sa kanya at nang tumango siya ay dahan-dahan akong nag-atras abante.

“Ohhh…” Gabriel moaned as I am thrusting in and out.

“Y-You’re so d-damn tight.” I said in between my thrusting.

“And y-you’re f-fucking huge, g-ghaadd…” He said, moaning.

At nang binilisan ko ang galaw ko ay bumitaw si Gabriel sa pagkakahawak ko para lang pala humawak sa bed sheet.

I saw how both his hands grabbed the sheet, the way how his mouth is forming an ‘o’ when I thrust, and how his back is arching when my full length is inside him.

“I-I love you, babe.” I said as I thrust in him.

“I-I love you, too nghh…” He said, trying to smile but then, it will become a moan, instead.

“S-So t-thight.” I said, feeling his tightness.

Nang isagad ko iyon ay nanlaki ang mga mata ni Gabriel kasabay nang paglabas ng masagana niyang katas sa kanyang tyan.

“Aaaahmmmm…” He moaned and breathed heavily.

I smiled at him, “I just hit your spot, babe.” Sabi ko sa kanya, namula naman siya. “You like it deep, huh?” I teased.

“S-Shut up and just m-move!” Utos niya at hinatak ako palapit gamit ang nga paa niya na nasa likod ko.

“As you wish, babe.” Sabi ko at muling nag-atras abante.

Just like that, Gabriel moaned and we did it over and over, until dawn came.

Itutuloy…

A/N: OH, HUH? 😂

Mate 47

GABRIEL

“SIR!” Tawag pansin sa akin ni Girly kung kaya’t napa-ayos ako ng sarili ko. “W-What?” Tanong ko sa kanya.

“Hay, naku naman Sir.” Ungot niya, “kanina pa ako dada nang dada dito, hindi naman kayo nakikinig.” Litanya niya.

Sino bang boss dito?

“Ano ba ang iniisip niyo, Sir? Nagtu-twinkle pa ang mga mata niyo eh.” Sita niya sa akin.

Hindi ano, kundi sino at iniisip ko yung ginawa namin sa attic.

Damn! It’s naughty and hot!

Kaagad kong ipinilig ang ulo ko dahil dama ko na ang pagsikip ng pantalon ko, baka hindi na ako makatayo at makalabas ng office pag nagkataon.

“N-Nothing, anyway what are you saying?” Tanong ko sa kanya.

Bumuga muna siya nang hangin bago nagsalita muli, “like what I was saying a while ago, tapos na nga yung orientation na ini-handle ko.” Sabi niya at pinindot ang iPad niya bago ibinigay sa akin ito, “and ito naman ang mga data na hinihingi niyo sa akin.” Dagdag niya.

Kaagad ko naman iyong kinuha at tinignan.

“Very well, i-send mo nalang sa account ko yan.” Utos ko sa kanya.

Patayo palang ako mula sa pagkaka-upo ko ay may biglang kumatok.

Kaagad kaming nag tinginan ni Girly dahil dun.

“Sino?” Tanong niya habang isinasara ang case ng iPad niya.

Nagkibit balikat ako, “I don’t know, paki buksan naman.” Utos ko sa kanya.

Kaagad naman niyang inilapag ang mga gamit niya sa upuan at nagpunta sa pintuan upang buksan ang pinto.

“Yes?” Dinig kong sabi ng sekretarya ko sa kausap niya.

Sino ba yun?

I was about to walk towards them but then, Girly moved her hand, as if she was getting something.

“Okay, thank you.” Muling sabi niya at isinara ang pinto.

Ganun nalang ang gulat ko nang may dala na siyang bouquet ng pula at puting rosas na may kasamang isang kulay itim na box.

Nangunot ang kilay ko, “sino yun, manliligaw mo?” Tanong ko sa kanya.

Kaagad namang kumunot ang kilay niya habang naglalakad patungo sa akin.

“Duh, para kaya sayo ang mga ’to, Sir.” Sabi niya nang ilapag niya ang mga dala niya. “Look, pangalan niyo po ang nakalagay.” Dagdag pa niya.

Kaagad ko namang tinignan ang card na nasa mga bulaklak at binasa ang naka sulat.

To: my Gabby. I love you.

Kaagad na namula ang mga pisngi ko.

Damn you and your guts, Alfons. Damn you.

“Ehem!” Sabi ni Girly kung kaya’t napa tingin ako sa kanya.

“What?” Takang tanong ko sa kanya habang binubuksan ang box.

“Kanino galing?” Tanong niya habang naka ngiti.

“Sa boyfriend ko.” Sagot ko sa kanya nang tanggalin ko na ang takip ng kahon.

“Oh my G! Sino itey? Sino Sir?” Kinikilig na tanong niya sa akin.

Yes, Girly knows that I’m gay and she accepted me.

Naaalala ko pa nun nung unang isang linggo ko dito sa company, ayaw niyang maniwala but then, days went by and she gave up on me.

Crush daw ‘kuno’ niya ako.

“That’s secret for now, Girly.” Sagot ko na ikinasimangot niya.

Kaagad na kumuha ako ng dalawa sa mga chocolates na laman ng kahon at ibinigay ang isa sa kanya.

“Napaka masikreto mo talaga, Sir.” Tumawa nalang ako sa sinabi niya at kakainin na sana ang chocolate pero may muling kumatok.

This time, ako na ang nagbukas ng pinto. Laking gulat ko nalang ng may delivery guy na bumati sa akin.

“Mr. Lee?” Tanong niya kaya tumango ako. “Paki-pirmahan nalang po dito.” Sabi niya at ibinigay sa akin ang ball pen at papel.

Kaagad ko naman yung pinirmahan at kinuha ang isa na namang bouquet ng bulaklak at hugis pusong kahon na kulay itim.

“Thank you, have a nice day.” Sabi sa akin ng lalake at naglakad paalis.

“Ano yan, Sir?” Tanong sa akin ni Girly habang isinasara ko ang pinto.

Kaagad ko namang ipinakita sa kanya ang mga hawak ko.

“Again?” Takang tanong niya na ipinag kibit balikat ko.

Kaagad akong naglakad papunta sa mesa ko at inilapag ang mga hawak ko.

Nang tignan ko ang card sa bulaklak ay nagtaka ako dahil hindi kay Alfons nanggaling ang mga yun.

To: Zachary Gabriel Lee. I’m coming, very soon.

Hindi ko alam pero iba ang kutob ko sa mga huling bagay na natanggap ko.

“Grabe ka, Sir. Ikaw na, love na love ka naman ng boyfriend mo.” Tuya sa akin ni Girly.

“H-Hindi ito galing sa boyfriend ko.” Sagot ko sa kanya.

Kaagad na kumunot ang noo niya sa mga sinabi ko, “hindi? Eh, kanino galing ang mga yan?” Tanong niya sa akin.

Kaagad akong nagkibit balikat.

Kanino galing ang mga ’to? I’m sure na kay Alfons nanggaling ang una pero ang ikalawa, hindi.

“Anyway, aalis na ako Sir. May gagawin pa ako. Bye.” Paalam sa akin ni Girly.

“Okay, ingat.” Sabi ko sa kanya habang naka tingin sa ikalawang bulaklak at box.

“Kanino?” Tanong ko habang naka tingin sa mga tulips.

…

Natapos ang araw ko na iniisip kung kanino galing ang mga tulips at dark chocolates na natanggap ko.

Iniwan ko ang mga yun at dinala ko ang mga ibinigay sa akin ni Alfons sa kotse ko.

Nang pasakay na ako ay biglang nag-ring ang phone ko kung kaya’t sinagot ko iyon.

“Hello?” Sabi ko nang itapat ko sa tenga ko ang phone ko.

“Hi, Mr. Lee.” Sagot ng tao sa kabilang linya.

Hindi ko alam pero nangilabot ako sa tunog ng boses niya.

Sino ’to?

“S-Sino ’to?” Tanong ko kahit na kinakabahan ako.

“Oh, yes, yes. You don’t know me, yet.” Sagot niya at napa lunok ako.

Saan niya nakuha ang number ko?

“Look, I’m busy so don’t fool with me, sino ’to?” Tanong ko sa taong nasa kabilang linya.

“Don’t worry, I’m not fooling around. I just called, to tell you that I’m coming for you.” Sabi niya at naka rinig ako ng mga halakhak.

Sa takot ko ay kaagad kong tinapos ang tawag at ibinalibag ang phone ko sa passenger’s seat.

Kaagad akong sumakay sa kotse ko at pinaandar yun.

Damn, sino ba talaga yun?

Sa takot at kaba ko ay kaagad akong nagpunta sa bahay ni Alfons.

Kaagad naman niya akong sinalubong ng yakap at halik.

“Hey, bakit di ka nagpasabi na pupunta ka dito?” Tanong niya sa akin.

Kaagad akong tumingin sa kanya, “A-Alfons… N-Natatakot ako.” Sabi ko sa kanya.

Kaagad na nagbago ang timpla ng mukha ni Alfons sa sinabi ko.

“Why? What happened, Gab?” Alalang tanong niya sa akin.

“T-This afternoon, y-you were the one who sent a delivery guy in my office to give me roses and chocolates, right?” Tanong ko sa kanya.

“Y-Yes, I did. Is there any problem?” Tanong niya.

“P-Pero may isa pang delivery, and someone gave me bouquet of tulips and dark chocolates.” Sabi ko sa kanya, “and a note that says, I-I’m coming from you.” Dagdag ko.

Kita ko ang pagdilim ng mga mata ni Alfons, “then, before I went here, someone I don’t know called me. I don’t know if that one is the same person who sent me those things.” Kwento ko pa.

“A-Alfons, I-I’m scared.” Sabi ko sa kanya at yumakap.

Itutuloy…

Mate 48 - The Unknown

A/N: and because today is my birthday, may update!

ALFONS

WHO THE FUCK SENT THOSE THINGS AND CALLED MY GABBY?!

Hating gabi na at tulog na ang lahat, maging si Gabby pero heto’t mulat na mulat ang mga mata ko sa kaka-isip kung sino ang taong sinabi sa akin ni Gabby kanina.

Wala akong kilala ni isa na may gusto o motibo kay Gabby kaya ngayon, talagang napapa-isip ako kung sino ang putang ina na yun.

Unless, it’s his new boss, that mother fucker Tan but I doubt it, when I was at his company, I’ve never once seen him look at

my

Gabby with the same intensity as I look at him.

Pero sino?

Shaking my head, I climbed on the bed and joined my sleeping Gabby and hugged him.

Kaagad namang gumanti ng yakap si Gabby sa akin at ipinatong niya ang ulo niya sa dibdib ko.

“Good night, Gabby.” I said before I kissed his forehead and let my eyes close themselves.

…

Morning came and I woke up with Gabby still soundly sleeping beside me. Marahan kong inalis ang ulo niya sa dibdib ko at ipinatong yun sa malambot na unan na nasa gilid ko.

Hinalikan ko muna ang noo niya bago ako bumangon at nagpunta sa banyo upang magsipilyo’t maghilamos.

Nang matapos ako sa aking ginagawa ay natutulog parin si Gabby kung kaya’t minabuti ko na hindi na muna siya gisingin.

Kaagad naman akong bumaba at nagpunta sa kusina kung saan nakita ko ang pinaka matanda sa mga kasama ko sa bahay na ina na din ang turing ko.

’Nay, may almusal na ba?“ Tanong ko sa kanya.

Kaagad namang tumingin sa akin si Yaya Cita, “oh, good morning, hijo. Heto, nagluluto na ako. Bakit?” Tanong niya sa akin.

“Padagdagan naman, may bisita kasi ako.” Sabi ko sa kanya.

“Hmm, sino naman yang bisita mo?” Tila nanunuring tanong niya.

Ngumiti ako at niyakap siya, “basta, Nay. Padagdagan nalang at niluluto mo at tyak kong matutuwa ka sa bisita ko.” Sabi ko at kaagad ding iniwan siya.

Just wait a bit, Nay. Kasama ko na ang taong gustong-gusto mong makita.

Nang makadating ako sa kwarto ko ay naka upo na si Gabby sa kama habang pumu-pungas-pungas pa.

“Hey, good morning, babe. “ I greeted him, emphasizing the word babe.

Kaagad namang namula ang mukha ni Gabby, “g-good morning din.” Ganting bati niya sa akin.

Kaagad akong lumapit sa kanya upanh hagkan siya sa labi.

“W-What are you d-doing!?” Gulat na tanong niya bago takpan ang bibig niya.

“Kissing you, why?” Inosenteng tanong ko sa kanya.

“H-Hindi pa ako nag-tooth brush!” Singhal niya at kaagad na tumakbo papunta sa banyo. “Pagamit ng tooth brush mo!” Pahabol pa niya.

“Sooth yourself, babe.” Sabi ko bago umupo sa kama para hintayin siyang matapos.

Ilang minuto pa at natapos na si Gabby sa ginawa niya ay lumabas habang nagpupunas ng mukha gamit din ang towel ko.

“Come, let’s eat.” Yaya ko sa kanya at tumayo.

Tumango naman si Gabby at inilagay muna ang towel sa kama bago sumunod sa aking lumabas at magputa sa dining area.

“May omelet ba?” Tanong niya habang kasabay akong naglalakad.

Nagkibit balikat ako, “I don’t know babe, si Nay Cita ang nagluto eh.” Sagot ko.

Namumula man ay ngumiti si Gabby, “Yaya Cita? Kamusta na siya? Ang tagal ko din siyang hindi nakita.” Tanong niya sa akin.

“Just ask that to her, I’m sure she’s waiting at the dining area.” Sagot ko sa kanya.

Hindi na nakapag hintay pa si Gabby at patakbong pumunta sa kainan at kasunod nun ay nakarinig ako ng sigaw na galing kay Nay Cita.

“Oh, dyosko! Gabby!” Halos mangiyak na sigaw ng matanda at niyakap nito si Gabby.

“Hello po, Ya.” Umiiyak namang sabi ni Gabby sa kanya.

“K-Kamusta ka na?” Tanong ni Yaya Cita kay Gabby bago humiwalay ng yakap at punasan ang luha.

“A-Ayos lang po, Nay. Kayo p-po?” Tanong naman ni Gabby kay Yaya Cita.

“Heto, ayos naman. Naghihintay na bumalik ka dito.” Sagot ng matanda, “na-miss kita!” Pahabol nito at muling niyakap si Gabby.

“Na-miss din po kita.” Masayang sabi naman ni Gabby sa kanya at niyakap nang mahigpit ang matanda.

“That’s touching and I hate to kill the momentum but can we all eat first?” Naka ngiting tanong ko sa kanila.

“Ikaw na bata ka, kaya pala ngingiti-ngiti ka kanina!” Puna sa akin ni Yaya kaya ngumiti lang ako.

“I promised you that I will bring Gabby here again, and I’m just doing what I promised, Nay.” Sabi ko sa kanga bago ako lumapit at halikan siya sa noo.

“Oo, salamat hijo, salamat at napa punta mo ulit dito ang batang ’to.” Naka ngiting pasalamat ni Yaya bago niyakap sa beywang si Gabby.

“Nay, may sasabihin kami sa inyo.” Sabi naman ni Gabby na ikina-tingin namin ni Yaya Cita sa kanya.

Nagtatakang tumingin ako kay Gabby, “sige, ako na ang magsasabi.” Sunod na sabi niya at pinanood ko siyang lumapit at niyakap ako sa beywang.

“Nay Cita, kami napo ni Alfons.” Naka ngiting sabi niya, “ayos na po kaming dalawa.” Dagdag niya na ikinatuwa ng matanda.

While me, I just stood there in awe as Gabby kissed me on the lips while we’re in front of Yaya.

“Dyosmiyo! Bakit hindi ko alam yan, Alfons?” Tila nanunuyang tanong sa akin ni Yaya, “sana nakapag luto man lang ako kahit konti.” Dagdag niya bago kami niyakap.

“Okay na po ang mga niluto niyo ngayon.” Sagot ni Gabby.

“Osiya, umupo na kayo’t para maka-kain na.” Yaya ni Nay Cita sa amin.

Tumingin naman si Gabby sa akin at kinindatan ako bago niya hinawakan ang kamay ko at hinatak ako papunta sa mesa.

“I love you, Alfons.” Sabi niya at naunang umupo sa akin.

Damn, I didn’t see that coming.

“Hala, sige na at kumain na kayo.” Sabi ni Nay Cita sa amin ni Gabby.

“Salamat, Nay.” Pasalamat ni Gabby bago kumuha ng kaunti sa bawat putaheng luto ni Nay.

“Alfons, mahal kita kaya kumain kana.” Naka ngiting sabi sa akin ni Gabby kaya hindi ko naiwasang mapa ngiti sa kanya.

Kumuha din ako ng kaunti sa mga pagkain at pasubo palang sana nang biglang mag-ring ang cellphone ni Gabby.

Kapwa kami nagka tinginan bago niya iyon sagutin.

I mouthed Gabby to press the loudspeaker para marinig ko ang sasabihin niya na siya namang ginawa niya.

At ganun nalang ang pagka gulat ng mukha ni Gabby at pagtiim ng mga bagang ko nang marinig namin ang mga salita ng taong tumawag.

“Hello, Gabriel. How are you, sweety?”

Itutuloy…

A/N: Sino kaya?

Mate 49 - Worried sick

A/N: At dahil 100+ na ang mga followers ko, may update.

GABRIEL

“Hello, Gabriel. How are you, sweetie?”

Mga katagang nagpagulantang sa akin.

Dagliang nanginig ang mga kamay ko dahil narinig ko na naman ang boses ng parehong taong tumawag sa akin nung bago ako sumakay sa sasakyan ko.

Napapitlag ako nang mabilisang kunin ni Alfons sa akin ang cellphone ko.

“Hello, who the fuck is this?!” Tila galit at papatay na tanong niya sa tumawag. Pero sa halip na matakot ay tila natuwa pa yata ang kabila.

“Oh, if it wasn’t you, John Alfons Cruz. Kamusta naman? Masaya ka ba?” Tila nambubwisit na tanong ng tao na nasa kabilang linya.

“Who the hell are you and why are you calling Gabby!?” Bulyaw ni Alfons na akala mo ay nasa harapan ang kausap.

“Hey, hey, hey. Relax, will you?” Sagot ng nasa kabilang linya at tumawa, “I’m just asking how my sweetie is.” Sunod na sabi niya.

Nakita ko ang pagkuyom ng kamao ni Alfons dahil sa sinabi ng tao sa kabilang linya.

“Don’t you dare call Gabby that, you don’t have any right!” Sigaw na sagit niya.

“If that will ease you, Alfons.” Sunod na sabi ng tao sa kabilang linya at muli na namang tumawa.

“I’m asking you again, who are you!?” Tanong ni Alfons ulit.

“Soon, you’ll know me. Soon.” Sabi ng taong tumawag at kaagad na pinutol ang tawag.

“Damn it!” Napapalatak na sabi ni Alfons bago patayin at pagkalas-kalasin ang cellphone ko.

“Come on, Gabby.” Sabi ni Alfons sa akin pagkatapos niyang punasan ang bibig niya at tumayo.

“Nay, babalik po kami.” Paalam ko kay Nay Cita na kaagad namang tumango kahit bakas sa mukha niya ang pag-aalala.

…

Kaagad na binuksan ni Alfons ang pinto ng sasakyan at kaagad akong pinapasok dun.

“Saan tayo pupunta?” Tanong ko nang maka pasok siya sa sasakyan.

Humarap muna siya sa akin ay mabilis akong hinalikan bago inayos ang seat belt ko.

Putcha!

“A-Alfons naman!” Nahihiyang sabi ko sa kanya. Kung sanang ibang pagkakataon ito at hindi kagaya nito, baka nasa kama ba kami pero hindi.

I’m worried, iba na ang pakiramdam ko.

“Gabby, trust me.” Tiim bagang na sabi niya bago binuhay ang makina ng sasakyan.

“Saan nga tayo pupunta?” Tanong ko sa kanya.

Ibinigay naman niya ang phone niya na ipinagtaka ko.

“Call Gustave, quick!” Utos niya bago pinasibad ang sasakyan.

Aro dyusko! Buti nalang naka seat belt ako.

“A-Ano password?” Tanong ko habang naka tingin sa phone niya na ang wallpaper ay ako

habang tulog na hubad at kalahati lang naka takip.

“Our names, Babe.” Sagot niya at ganun nalang ang pamumula ko sa sagot niya.

Kahit sa mga gantong oras nakukuha niya paring maging cheesy. Tsk!

Kaagad ko namang ini-type ang mga pangalan namin at nagpunta sa contracts niya.

Hinanap ko dun ang pangalan ni Gustave at kaagad na tinawagan siya. Matapos ang ilang ring at sumagot ito.

“Hello, why?” Sabi ni Gustave na parang hinihingal.

“Hello, bro. Can we meet?” Tanong ni Alfons sa kanya.

“Hmm, yeah. But why?” Tanong ulit ni Gustave.

Tinignan ko lang si Alfons habang hawak ang phone niya, hindi ko man alintana ang ngawit ng kamay ko.

“We need to talk, about something important.” Seryosong sabi ni Alfons na nagpatahimik kay Gustave ng ilang saglit.

“Okay, let’s meet at my office.” Sagot ni Gustave kay Alfons.

“Okay, see yoo, bro.” Sagot ni Alfons at dun ko na pinatay ang tawag.

“So?” Tanong ko nang mailagay ko sa pocket na nasa loob ng suit niya ang phone.

“We’re going to Gustave’s company.” Sagot niya sa akin.

Kaagad naman ang tumango at sumandal sa sandalan ng upuan ko.

Sino ba kasi yung ugok na yun? Nagkakanda ugaga tuloy ang lahat.

ALFONS

KAAGAD na bumaba si Gabby nang mai-park ko na ang sasakyan ko sa parking lot ng kompanya ni Gustave.

“Come, let’s go.” Sabi ko naman sa kanya nang makababa na ako.

Naglakad papunta sa akin si Gabby at niyakap ang betwang ko gamit ang isa niyang kamay.

Ngumiti ako sa kanya at inakbayan siya bago ko siya hinalikan sa ulo.

Tuloy-tuloy lang kami sa pagpasok dahil kilala na kami ng mga guwardya dito.

Lulan ng elevator, mabilis kaming nakapunta sa ikalawang pinaka mataas na palapag kung saan naroroon ang office ni Gustave.

“Bakit dito?” Tanong sa akin ni Gabby nang papasok sa kami sa office.

Tumingin naman ako sa kanya, “dito sinabi ni Gustave na magkita, babe.” Sagot ko at tumango naman siya.

“I’m wondering kung nandito si Nikki.” Wala sa anong sabi niya.

“Why?” Tanong ko naman sa kanya.

“Well, hinihingal kasi si Gustave kanina nang sagutin niya ang call, naisip ko lang na baka nag-anuhan na naman sila.” Pilyong sagot niya sa akin.

Tumawa naman ako dahil dun, “don’t worry, we’ll do that too kapag nalaman ko na’t nagulpi ang taong tumawag sayo.” Pangako ko na ikina pula ng mukha niya.

Oh, how innocent.

Kaagad naman niyang hinampas ang dibdib ko gamit ang isa niyang kamay pero hindi na naulit yun nang kunin ko yun at itapat sa alaga ko.

“See? He’s waiting to be inside you, babe.” Sensual na sabi ko kung kaya’t mas lalong namula ang mukha niya.

“A-Alfons! You really are a pervert!” Singhal niya at kaagad na binawi ang kamay.

Hinalikan ko lang siya sa labi kung kaya’t tumahimik siya.

“Let’s hurry.” Sabi ko at hinatak siya papasok.

…

“So, what is it?” Tanong sa akin ni Gustave nang naka-upo na kaming dalawa sa office niya.

Tama nga ang sabi ni Gabby kanina, kasama ni Gustave si Nikki. That explains why he’s panting after answering the call.

“I want you to help me with something.” Sagot ko sa kanya, kaagad naman niya akong tinignan.

“Something like?” Tanong niya bago inumin ang alak na inilagay niya kanina bago kami mag-usap.

“Killing someone or maybe, torturing someone.” Sagot ko.

Kaagad na inilapag ni Gustave ang basong hawak niya, “and why is that?” Muling tanong niya.

“Someone called Gabby two times, and we don’t know who is he. We don’t have any idea at all.” Sagot ko.

“Just because someone called Gabby, doesn’t mean you’ll kill or torture him.” Depensa niya.

Sasagot pa sana ako nang biglang pumasok si Nikki na hinihingal at natataranta.

“Nikki?” Takang tanong ni Gustave sa boyfriend.

Ako naman ay may kabang nadama. “Why, Nikki? Is something wrong?” Tanong ko.

Kaagad na tumingin si Nikki at huminga nang ilang beses.

“S-Si G-Gabriel…” Matapos niyang sabihin yun ay may mga luhang bumagsak mula sa mga mata niya.

Doon na ako tumayo at lumapit sa kanya, “Nikki, what happened?” Kalmadong tanong ko sa kanya.

“W-We were walking at the l-lounge, malapit sa may entrance, t-then suddenly… suddenly s-someone pushed me and punched Gabby on the stomach.” Sagot niya.

Fuck!

“Then, nang mawalan ng malay si Gab, kaagad niyang binuhat si Gab tas tumakbo p-palabas.” Dagdag niya, “I-I tried to run after them, I swear to God pero may sasakyan na dumating.” Sabi niya at humagulgol.

Hindi ako tanga para hindi malaman ang sunod na nangyari.

Someone abducted My Gabby at alam kong siya din ang taong tumawag sa kanya.

“What’s the plan?” Napa tingin ako kay Gustave nang sabihin niya yun.

“I WILL KILL.” Madiing sabi ko sa kanya.

Itutuloy…

A/N: Sadly, the story is about to end but the thing is, you’ll get to read another story of mine. So, stay tuned! 😚😗

Mate 50 - Where is he?

GABRIEL

NANGINGINIG AKO.

Nanginginig ako dahil sa takot at dilim.

Takot dahil hindi ko alam kung sino ang walang modong kumuha sa akin.

Dilim, dahil wala akong makita kung hindi ang kadiliman dahil sa piring na inilagay sa aking mga mata.

Nasaan ba ako? Tyaka sino ba ang kumuha sa akin?

Napa piksi ako nang may marinig kong mga yabag na tyak kong papunta sa akin dahil sa palakas nang palakas ang mga yun.

“S-Sino ’yan?” Nanginginig man ang boses ko ay naglakas loob akong magtanong.

Pero imbes na makatanggap ako ng sagot ay tawa lang ang ibinigay ng kung sino man ang tiyak kong nasa malapit ko lang.

It’s a man, definitely a man dahil sa laki ng boses niya.

“D-Don’t chuckle a-and answer my question!” Inis na sabi ko kahit hindi ko alam kung nasaang banda ang kausap ko.

Muli akong nakarinig ng mga hakbang kung kaya’t napa pitlag ako.

“W-Where are y-you!?” Matapang na tanong ko sa kanya.

“Here.” Sagot niya kung kaya’t kaagad na napa balikwas ako ng tingin.

Damn, nasa harapan ko siya.

“S-Sino ka ba?” Tanong ko sa kanya, “bakit mo ’to ginagawa?” Dagdag ko.

Muli ko na naman siyang narinig na tumawa, “Gabriel, Gabriel, Gabriel.” Sabi niya bago niya hinaplos ang pisngi ko.

Aba’t tarantado ’to, nagtanong ako at hindi nag-utos! Gagu!

Nais ko mang hampasin ang kamay niya ay hindi ko magawa dahil nakagapos din ang mga kamay ko.

“Why did you abduct me?” Muli kong tanong sa kanya.

“Because I don’t want you to be with that bastard.” Seryosong sagot niya.

Hindi man niya kita ay kumunot ang noo ko dahil sa sinabi niya.

Bastard?

“Oh, I’m pertaining to Alfons, of course.” Tila nababasa niya ang isip ko, “I don’t want him to be near you.” Dagdag niya.

“B-But why!?” Nagtatakang tanong ko sa kanya.

Napa ngiwi ako nang maramdaman ko ang madiin na paghawak niya sa baba ko.

“It’s because I want you!” Pasigaw na sagot niya sa akin, “isn’t that obvious, huh!?” Dagdag pa niya. “I want you for myself, alone!”

Tang ina ’to, hindi naman ako bingi!

“What!?” Kunwaring nagulat na tanong ko sa kanya, “b-but I don’t even know you!” Dagdag ko.

I heard him sigh, “of course, you wouldn’t know me, Gabriel.” Sabi niya at pagak na tumawa, “you wouldn’t know me because you’re in love with that bastard Alfons.”

“You wouldn’t spare any glance on me because all of your attentions are on that little bastard!” Galit pa niyang sabi.

Binitawan niya ang baba ko at ramdam ko ang pagtayo niya.

“W-Wait, untie me!” Sigaw ko sa kanya, “u-untie me and remove this thing that covers my eyes!” Utos ko sa kanya.

“Do you think that I’m a fool, Gabriel?” Tanong niya sa akin, “you wish! I won’t, not now.” Dagdag niya.

“Not until I have you for my self only.” at narinig ko nalang ang papalayong mga yabag niya.

“Damn it!” Sabi ko.

Alfons, come and save me already.

ALFONS

“I SWEAR, I’M GONNA KILL THAT BASTARD. I SWEAR!” I said as I, Gustave, and Nikki are walking.

“Bro, shut up.” Sabi sa akin ni Gustave, “whatever you say won’t help so don’t waste your energy blabbering nonsense and think of a plan on how are we, specially you going to find Gabriel instead.” Paliwanag niya.

Napa buga ako ng hininga sa sinabi niya, he’s right.

“I’m sorry, Alfons. K-Kung sana nag-stay nalang kami…” Sabi ni Nikki kaya humarap ako sa kanya.

Tumigil naman siya sa paglalakad kung kaya’t napa tigil din si Gustave, “Nikki, you don’t need to apologize, wala kang kasalanan, okay?” Sabi ko sa kanya, tumango naman siya.

“Ang may kasalan sa lahat ng mga nangyayaring ito ay ang putang inang kumuha sa kanya.” Nagagalit na namang sabi ko ay nagpatuloy sa paglalakad.

Pero sino nga ba talaga ang kumuha sa kanya?

Kahit na anong isip ang gawin ko ay hindi ko malaman kung sino ang may motibong kunin siya.

Nang makadating kami sa parking lot ay tumigil ako sa paglalakad at tumingin kay Nikki.

“Nikki…” Tawag ko sa kanya.

Tumingin naman siya sa akin, “yes?” Tanong niya.

“I want to ask something and don’t lie, okay?” Sabi ko sa kanya, mabilis naman siyang tumango.

“Within those two years, may naging boyfriend or girlfriend ba si Gabby?” Tanong ko sa kanya.

Kaagad na umiling si Nikki, “I swear, wala. Wala siyang naging boyfriend at lalong walang naging girlfriend.” Sagot niya.

Kaagad na tumango ako, “but why did you ask?” Tanong naman niya sa akin. Tumingin ako sa kanya, “n-nothing, baka sakaling kung meron, baka siya ang kumuha kay Gabby.” Sagot ko.

Tumango naman siya at pumasok sa kotse ni Gustave.

“Let’s meet at my house, Gustave.” Sabi ko sa kaibigan ko bago niya buksan ang pinto ng sasakyan niya.

“Okay, see you there, then.” Sagot niya at tumango naman ako bago ako sumakay sa kotse ko.

Where are you, Gabby?

…

KAAGAD na sumalubong sa akin si Nanay Cita nang pumasok ako sa bahay. Kasunod ko naman sina Gustave at Nikki.

“Oh, bakit wala si Gabriel?” Tanong niya sa akin.

“N-Nay, mahabang kwento. Magpa hinga po muna kayo. Mag-uusap lang po kami nila Gustave.

Halata man na gusto niyang magtanong ay pinili nalang ng matanda na manahimik at tumango.

“O-Osige, ipapahatid ko nalang ang mga pagkain sa kwarto mo.” Sabi niya.

“Salamat, Nay.” Sabi ko sa kanya bago ko ito halikan sa noo.

“Let’s go.” Sabi ko kina Gustave at naunang naglakad.

Kaagad kong isinara ang pinto ng kwarto ko. Pasalampak naman na umupo ang dalawa sa kama ko.

Kama namin ni Gabby.

Kaagad na nagtungo ako sa bintana ng kwarto ko at binuksan iyon.

Kaagad kong pinakawalan ang buntong hininga ko na kanina ko pa pinipigilan.

“I-I don’t know what to do, where to start.” Malungkot na sabi ko habang naka talikod sa dalawa.

Narinig ko naman ang magkapanabay na buntong hininga nila.

“If we just know someone who has an interest on Gabby, then we can start with that.” Sabi ni Gustave.

“P-Pero wala akong alam ni isa na may motibo kay Gabby.” Sagot ni Nikki, “you see, mabait si Gabby at hindi ko lubos maisip na may magki-kidnap sa kanya.” Dagdag pa niya.

“Exactly, that’s why I’m frustrated right now. I don’t know who the fuck abducted my Gabby!” Singhal ko.

“Alfons…” Tawag sa akin ni Gustave pero hindi ko siya hinarap.

“Alfons… Don’t you really have anyone to suspect?” Tanong niya na pumukaw sa interest ko.

Humarap ako sa kanya, “to tell you frankly, I have one.” Sagot ko sa kanya.

Pareho naman silang napa tingin sa akin.

“A-And who might that be?” Tanong ni Nikki bago tumingin kay Gustave.

“It’s that Tan, he’s Gabby’s boss.” Seryosong sagot ko ulit.

Napa taas ng kilay si Gustave at tila nag-aalangan naman si Nikki sa sagot ko.

“Why do you think so?” Gustave asked while he’s holding his chin.

“I just feel it.” Sagot ko bago ako humarap ng tuluyan sa kanila, “and you know me, Gustave. Hindi pa ako nagkamali.” Dagdag ko sa kanya.

When I feel something, alam kong tama ako.

“You do have a point, Alfons but this is not something you can deal with feeling or intuition.” Sagot niya sa akin, “this is serious.” Dagdag niya.

“Then what are we going to do?!” Napipikong tanong ko sa kanya, “maghihintay nalang ba tayo o ano!? Damn it, I can’t wait any longer!”

“Alfons…” Mahinang tawag sa akin ni Nikki

“Damn it!” Sigaw ko bago ako naglakad papunta sa banyo.

WHERE THE HELL ARE YOU, GABBY? WHERE ARE YOU, REALLY!?

Itutuloy…

Mate 51 - Revealed

ALFONS

Padabog kong isinara ang pinto ng banyo at naglakad papasok sa kung saan naka pwesto ang sink.

Kaagad na binuksan ko iyon at itinapat ang mga palad ko upang saluhin ang malamig na tubig bago ko ibinaba ang ulo ko at itinapat ang mukha ko sa mga palad ko.

I hate this. Nasaan ka ba talaga Gabby!?

Nang matapos akong maghilamos ay kaagad kong pinunasan ang mukha ko gamit ang puting towel na nakasabit sa likod ng sliding door.

Kaagad din akong lumabas at nadatnan ko ang dalawa na nag-uusap na kaagad ding napa tingin sa akin nang maramdaman nila na nandoon na ako.

“W-We are going to where Gabby’s working. Want to join us?” Tanong sa akin ni Nikki.

“That’s what I’m about to do.” Sabi ko bago ako naglakad palabas ng kwarto ko.

GABRIEL

NANGANGAWIT NA AKO.

Ilang oras na ba akong nandito? Teka anong oras na nga ba?

Putcha! Bakit kasi ako kinidnap!? Hindi naman ako masama, hindi naman ako mayaman, at lalong hindi naman ako nang agrabyado!

Nasaan na ba kasi ang gagong nang-kidnap sa akin?

Nandito parin ako, nakatali at nakapiring ang mga mata.

The same position kung paano niya ako iniwan nung last time na kinausap niya ako.

I tried to stand but I only fell back. Bwisit, bakit kasi tinali niya ako sa may mesa!?

“Hello!” Sigaw ko, “may tao ba dito!?” Dagdag ko kahit hindi batid kung may makakarinig sa sigaw ko.

Alfons, nasaan ka na ba? Hanapin mo na ako.

“Pakawalan niyo ako dito!” Muling sigaw ko at kasunod nun ay ang pagbukas ng pinto.

“Hello, Gabriel. How have you been?” Sabi ng taong pinaka ayaw kong marinig ang boses.

Heto, nangangawit.

“Pakawalan mo ako, kailangan kong magbanyo.” Pagsisinungaling ko.

“Who are you fooling, huh?” Hindi ko man nakikita ay alam kong naka ngisi ito.

Damn, I need to get out here!

“S-Sige na… N-Naiiihi na t-talaga ako.” Sabi ko at sinabayan yun ng konting arte kahit na hindi ko alam kung gagana.

“A-Are you serious?” Biglang tanong nito.

“S-Sa tingin mo ba nagbibiro ako!?” Kunwaring galit na sabi ko at pinagkiskis ang mga hita ko. “P-Palabas na…” Dagdag ko.

Kumagat ka naman? Gagu!

“O-Okay, wait.” Sabi nito at naglakad papunta sa akin. “I’m gonna punch you if you ever try to run, understand?” Paninigurado nito. Kaagad na tango naman ang sinagot ko na akala mo’y nagmamadali.

“M-Make it fast, l-lalabas na.” Mahinang boses na sabi ko.

Humanda ka sa akin kapag natanggal na ang mga tali ko.

“Okay, there you go.” Sabi niya at naramdaman ko na natanggal nga ang mga tali.

Kaagad na hinilot ko ang mga kamay ko na matagal na natali.

“Come, stand now.” Utos nito sa akin nang bigla akong tumigil.

“I can’t see anything.” Sabi ko sa kanya, “do you think I will be able to pee if my eyes are covered?” Mataray na tanong ko sa kanya.

I heard the man chuckle, “oh, I forgot, sorry.” Sabi niya at kasunod nun ay naramdaman ko ang pagluwang ng piring sa aking mga mata at unti-unting natanggal nga iyon.

“Aww!” I hissed, as my eyes were freed.

Nagtagal ako sa pagkakatayo hangga’t hindi pa nakakapag adjust ang paningin ko.

Mabilis akong nagpikit at bukas ng mata hanggang sa makakita ako nang maayos.

Gagu kasi ’to, may papiring-piring pang alam.

“Now, let’s get you to the bathroom.” Sabi ng lalake na nasa likod ko.

Nang maayos na na nakakakita ang mga mata ko, kaagad kong sinuyod ang lugar na kung nasaan ako.

Kaagad na nanlaki ang mga mata ko sa mga nakita ko.

Bakit nasa company ako!? At bakit nasa loob kami ng office ni Mr. Tan!?

“What’s wrong?” Dinig kong tanong ng lalake na nasa likod ko.

Kaagad naman akong napa lunok, “n-nothing.” Sagot ko at naglakad.

Done tell me…

“You know this place already, right?” Tanong niya pero hindi ako sumagot, nagpatuloy lang ako sa paglalakad.

Nang malapit na kami sa pinto ng c.r. niya ay tumigil ako.

“L-Let me just ask you something.” Sabi ko sa kanya.

“Hmm, yes?” Sabi niya sa akin.

“Why do you like me?” Tanong ko sa kanya.

“There are lots of reasons, Gabriel.” Sagot niya, napa tingin naman ako sa magkabilang gilid ko.

“And if I would tell them, aabutin tayo ng isang araw.” Dagdag niya, napako naman ang tingin ko sa cellphone na nasa bandang kanan ko.

“I-I see.” Sabi ko at humakbang, ngunit mabilis akong humarap sa likod ko, at nang makita ko kung sino ang taong nasa likod ko ay kaagad na nanlaki ang mga mata ko.

Bakit, Mr. Tan? Bakit!?

Hindi ko pinakita sa kanya ang kaba ko, sa halip ay mabilis akong kumilos at buong lakas na itinulak ko siya.

“What the—” sabi niya nang bumagsak at napa upo siya sa sahig.

“Fuck you!” Galit na turan ko sa kanya at mabilis na kinuha ang cellphone na nasa maliit na mesa.

“Gabriel!” Galit na sigaw niya sa akin nang tumakbo ako.

“Don’t you dare call my name, you sick bastard! You don’t like me and whatever it is that you feel for me is not true because if you really like me, you shouldn’t have any reason!” Galit na sigaw ko din sa kanya habang mabilis na pinipindot ang mga numero ng landline nila Alfons.

“I hate you, Mr. Tan!” Sabi ko pa sa kanya nang mai-dial ko na ang number, “and for your fucking information, Alfons is not a bastard, baka ikaw yun!”

Nang makita ko na nakatayo na siya ay mabilis akong tumakbo palabas.

“Please, answer it.” Sabi ko habang hinihingal na tumatakbo.

Nang makarating ako sa pasilyo ay kaagad akong lumiko at pumasok sa isang pinto.

Nice! Buti nalang at dito ako nakapunta. Mahihirapan siya sa paghahanap.

“Answer it, please.” Mahinang sabi ko nang makapag tago ako sa isang working cell.

Ilang saglit lang ay narinig kong muli ang galit na boses ng inakala kong mabait na tao.

“Gabriel, where are you!?” Pasigaw na tanong niya, “come on, don’t make it hard for me and show up!” Dagdag niya.

Nang hindi pa sumasagot ang tinawagan ko ay pinindot ko ang mga numero ng phone mismo ni Alfons.

“Answer it, damn it!” Naiiyak na sabi ko nang itapat ko ang cellphone sa tenga ko.

Matapos ang ilang ring ay may sumagot.

It was Alfons.

Sa wakas!

“Hello, who is this?” Sabi ni Alfons, kaagad na bumuhos ang mga luha sa mata ko.

“A-Alfons, i-it’s Gabby.” Sagot ko sa kanya, “please, save me.” Umiiyak na dagdag ko sa kanya.

“G-Gabby!? Where are you!?” Tanong niya.

“I’m here, at the office.” Sagot ko, “Mr. Tan is the one who abducted me, please save me Alfons.”

“O-Okay, we’re on our way, Gabby.” Sabi niya.

“Alfons—” naputol ang sasabihin ko nang may biglang kumuha sa cellphone na hawak ko.

Magsasalita pa sana ako kaso ay hindi na yun natuloy nang may malakas na suntok ang tumama sa aking mukha.

Damn…

…

ALFONS

“Alfons—” tila naputol na sabi ni Gabby.

“Hello!?” Sabi ko pero wala nang sumagot pa. “ARGHH!” Sigaw ko at padabog na itinapon ang phone ko.

Pero kaagad ko din yung kinuha at pinindot ang contact number ni Gustave na nasa kotseng kasunod lang ng akin.

“Hello, bro?” Sagot niya matapos ang tatlong ring.

“Gustave, I’m right.” Sabi ko sa kanya.

“Right about what?” Tanong niya sa akin.

“About Mr. Tan, he was the one who kidnapped Gabby.” Seryosong sagot ko sa kanya.

“Are you sure?” Muling tanong niya sa akin.

“Quite sure, bro.” Sagot ko, “that’s why we need to go there, immediately.” Sabi ko at kaagad na pinutol ang tawag.

“I’m coming, Gabby. I’m coming to save you.”

Itutuloy…

A/N: SAD to say that this story is about to end but I’m HAPPY to say that there will be another story titled

The Indecent Deal

after this.

Mate 52 - Alfons, where are you?

GABRIEL

“Ngh!” Daing ko nang mahismasan ako.

Darn! Ang sakit. T-Teka, nasaan ako?

“Oh, you’re awake?” Tanong sa akin ni Mr. Tan, naka upo ito sa isang swivel chair habang ako’y naka tali na naman sa isang upuan.

“No, I’m asleep.” Sarkastikong sagot ko sa kanya, “why don’t you just let me go? I promise you, if you just let me go, I’ll forget—”

Hindi ko na natapos ang sasabihin ko sa kanya nang bigla siyang tumayo at galit na lumapit sa akin at madiing hinawakan ang baba ko.

“Shut up! Shut up! Shut up!” Sigaw niya sa akin, “let you go? Are you serious, Gabriel?” Tanong niya sa akin.

Nang hindi ako sumagot sa kanya ay pabalya niya akong binitawan kung kaya’t napa baling sa gilid ang mukha ko.

“I will not let you go, Gabriel.” Sabi niya, kaagad naman akong napa tingin sa kanya, “sa tingin mo, magpapaka hirap ba ako nang ganito para lang pakawalan ka? No way!” Dagdag pa niya.

“What!?” Tanong ko sa kanya, “what are you talking about?” Dagdag ko.

“It’s a long story, my dear, so don’t ask.” Kaagad na sagot niya, “but I won’t let you go, I won’t.” Pahabol niya.

Kaagad naman akong napa buntong hininga. Wala na, sira na ang tuktok nitong taong ito.

“Fine.” Sabi ko na nagpa tingin sa kanya sa akin. “What do you want?” Tanong ko.

“Why do you ask?” Tanong naman niya sa akin.

“No, I won’t ask.” Putol ko sa kanya, “untie me and I’ll let you fuck me, kasi yun lang naman ang gusto mo, ’di ba?” May halong pangungutyang tanong ko sa kanya.

Tila nabigla at hindi siya makapaniwala sa mga sinabi ko sa kanya.

“What now!?” Sigaw ko, “untie me and fuck me after that, total yun lang naman ang gusto mo, ’di ba!? So do it!”

“Shut up!” Bulyaw niya sa akin, “don’t you get what I want, huh!?” Tanong niya pero hindi ko siya pinansin st tumingin sa gilid ko, “I want you, all of you!”

“I don’t buy the act, Mr. Tan.” Sabi ko, “I already told you, Alfons is the one I love and he will always be.” Dagdag ko.

“Alfons! Alfons! Alfons!” Sigaw na naman niya, “what’s with that Alfons at bakit siya lagi ang bukambibig mo!?” Galit na tanong niya at sinipa ang mga upuan.

“I told you, I love him! Only him! Kaya wag ka nang umasa na mamahalin kita, dahil sa mga inaasal at ginagawa mo sa akin ngayon, sa halip na mahalin kita, mas kakamuhian pa kita!” Galit na sagot ko sa kanya.

“Fine, then!” Sabi niya kaya napa tingin ako sa kanya, “you want me to do what I want? Then, I’ll fuck you, senseless.” Dagdag niya habang naglalakad papunta sa akin na tinatanggal ang nect tie niya.

Fuck!

ALFONS

“Sir, sino po ang pupuntahan nila?” Kaagad na tanong ng guard sa akin nang makarating kami sa kompanya ng puki ng inang Tan.

Sisirain ko talaga ang mukha ng gagong yun kapag nakita ko siya.

“None of your business so get out of my way!” Bulyaw ko sa kanya.

“Alfons!” Suway sa akin ni Gustave na pinukulan ko lang ng tingin bago ako kaagad na pumasok sa gusali.

Tang ina, nasaan ka ba Gabby?

Hindi pa man ako nakakalayo ay nalala ko na hindi ko pala kabisa ang lugar na ito. Tanging ang office lang ni Gab at ni gagong Tan ang alam ko.

Shit! Baka nandoon sila. Baka doon siya dinala ni Tan.

“Let’s go! Isama niyo yang lalakeng yan in case na wala sila sa pupuntahan natin.” Utos ko kay Gustave, “at least, he’ll be of use to us.” Dagdag ko bago naglakad patungo sa elevator.

“S-Saan ba talaga tayo papunta?” Tanong ni Nikki nang lulan na kami ng elevator.

“I have this feeling na kung hindi sa office ni Gabby ay nasa office naman sila ni Tan.” Sagot ko sa kanya, “and when I see them, especially that fucking bastard Tan, I’m gonna make sure to smash his face to wherever I can!” Naka kuyom ang mga palad na dagdag ko.

Matapos ang kaunti pang katahimikan, naka dinig kami ng tunog na “TING” at nagbukas na ang elevator.

Una akong lumabas, kasunod ang tatlo sa palapag kung nasaan ang office ni Gabby.

Nagmamadali ko iyong tinungo at walang habas na binuksan ngunit napa mura ako nang makita kong walang tao doon.

Shit! Sa office ni Tan!

“Tan’s office!” Sigaw ko sa kanila na kasunod ko lang.

GABRIEL

ARU DIYOS KO PO!

Wag naman sanang matuloy ang balak niya. Ayaw kong ma-rape? Kung rape mang matatawag ang gagawin niya.

Aba! Malay ko bang seseryosohin niya ang sinabi ko!?

“What’s with the face, sweety?” Tanong niya habang isa-isang inaalis ang pagkaka butones ng kanyang puting long sleeves.

Nagtanong ka pa!? Bugok!

“N-None of your business!” Sagot ko sa kanya pagkatapos ay lumunok nang tatlong beses.

Nasaan ka na ba kasi Alfons? Bilisan mo!

“Don’t worry, Gabriel. I’m gonna make sure that you’ll feel pure pleasure.” Pasada niya.

Nang matanggal na niya ang pagkaka butones ng kanyang suot ay inalis niya ito. Doon ko na nakita ang maganda niyang pangangatawan.

Pwede na pero hindi parin hihigit sa katawan ni Alfons!

Kaagad niyang ibinato sa kung saan ang long sleeves at naglakad patungo sa akin. Gusto ko mang umatras at lumayo sa kanya ay hindi ko nagawa dahil naka tali ako sa upuan.

“W-What are y-you gonna do!?” Nauutal na tanong ko sa kanya.

“Why, we’re going to have sex, right?” Naka ngising tanong niya at hinawakan ang pisngi ko.

Kaagad ko namang ipiniling ang ulo ko upang hindi matuloy ang paghawak niya.

“Playing hard to get?” Tila nangungutya niyang tanog. “This is what you want, right? I’m just giving it to you.” Dagdag niya.

Naka hinga ako nang maluwag nang bigla siyang tumalikod sa akin. Sunod ko namang tinignan ang gagawin niya.

Nagpunta siya sa tapat ng isang itim na cabinet na gawa sa kahoy at hinugot palabas ang isa sa mga drawers nito.

Nanlaki ang mga mata ko nang makita kong may kunin siyang isang bote na alam kong isang lubricant. Maiintindihan ko pa sana yun ngunit ang hindi ko maisip kung para saan niya gagamitin ay ang kutsilyo.

“O-Oy, s-sandali… B-Bakit may k-kutsilyo ka!?” Natataranta at natatakot na tanong ko sa kanya.

“This?” Tanong niya nang makabalik siya sa harapan ko. Hindi, that. Malamang yan, ano pa ba!?

Nang ilapit niya sa akin ang kutsilyo ay kaagad akong pumikit at hinintay ang ano mang sakit na maaaring idilot nito ngunit wala akong natanggap.

Sa halip ay nakarinig ako nang mga tunog na nanggaling sa pagka punit ng damit ko.

“W-What the hell are you going to do!?” Tanong ko sa kanya.

Shit! Shit! Shit! Ano bang trip neto!? Sinira pa ang damit ko.

“Well, we can have sex with you, untied but I cannot take a risk.” Sabi niya sa akin habang patuloy ang pagpunit sa damit ko.

“B-But—haaa…” Hindi ko na naituloy ang sasabihin ko nang idikit niya ang dulo ng kutsilyo sa isa sa mga korona ng dibdib ko.

Fuck, ang lamig!

“What a lovely moan.” Naka ngisi paring sabi niya. Kaagad namana akong nag-iwas ng tingin.

Nang tuluyan na niyang mahiwa ang damit ko at walang habas niya iyong ibinuko. Naging dahilan iyong upang makita niya ang pang-itaas na parte ng katawan ko.

“Delicious!” Sabi niya habang pinapasadahan ng tingin ang aking katawan na animo’y isang asong ulol na ngayon lamang makaka tikim ng karne.

Alfons, nasaan ka na ba? Natatakot na ako.

“Ha!” Singhap ko nang bigla niyang kurutin ang isa na naman sa mga korona ng dibdib ko.

“What the hell are you doing!? It hurts!” Bulyaw ko sa kanya.

Hindi niya ako pinansin at sa halip na sagutin ay nginisihan niya lamang ako.

“Haaa—mp.” Pigil na ungol ko sa mga sumunod na ginawa niya. Nariyang ipinapaikot niya ang hintuturo niya sa magkabilang korona nang dibdib ko at tila kinikiliti ang pang itaas na parte ng katawan ko.

“Come on, don’t suppress your moans.” Puna niya sa pagpipigil kong umungol kung kaya’t mas binilisan pa niya ang paggalaw sa daliri niya.

“Oh my g-gosh~Haaa” tuluyang ungol ko nang hagurin niya ang maselang parte ng katawan ko.

“Damn, even your moans are sexy. I cannot blame Alfons for being so greedy when it comes to you.” Wala sa kung saang sabi niya.

“F-Fuck you, bastard!” Uma-angil na sabi ko sa kanya.

“Oh, I’m gonna fuck you, dear. Don’t worry.” Muling naka ngising sabi niya.

Alfons, where are you?

Itutuloy…

A/N: 3 more chapters to go.

Mate 53

GABRIEL

“G-Get your filthy h-hand off of me—haa.” Napapa-ungol na sabi ko kay Mr. Tan

“Why?” Tanong nito habang ang isang kamay ay walang habas na hinihimas ang maselang bahagi ng katawan ko.

“Ohh— shit! W-Wait~ahh.” Muling ungol ko nang ipasok niya ang kamay niya sa loob ng pantalon ko.

“Damn. You’re fucking hot, do you know that?” Tanong niya sa akin bago dinilaan ang tenga ko na nagbigay sa akin ng kilabot.

I hate this! This is disgusting!

“S-Stop— ngh p-please… S-Sto~ahhh.” I pleaded but he won’t stop.

Hinugot ni Mr. Tan palabas ang kamay niya kung kaya’t naka hinga ako ngunit panandalian lamang iyon dahil binuksan niya ang zipper ng pantalon ko at mula doon ay ipinasok niya ang kamay upang ilabas ang noo’y nagsisimula nang mabuhay na laman ko.

“Look how wet you are…” Sabi niya habang ipinapadaan ang hintuturo niya sa nakaka kiliting parte ng laman ko.

I can’t help but to moan with what this disgusting bastard is doing to me.

“Haa!” I gasped when he started pumping my flesh, up then down.

God knows how I want to scape from his hold but I cannot because I’m tied on the chair.

Alfons, please come quickly!

ALFONS

SA BAWAT SEGUNDO O MINUTO MAN NA PUMAPATAK ay mas lalo akong kinakabahan.

I’m nervous not because I’m scared, I’m nervous because I don’t know what that Tan might do, lalo pa’t alam kong walang laban si Gab sa kanya.

“Damn!” Mura ko nang makapasok kami sa loob ng office ni Tan at madatnang wala ding tao doon.

“Where are they?” Bakas sa mukha ni Nikki ang takot at pangamba nang itanong niya iyon.

Kaagad akong humarap sa guard na kasama namin at kinuwelyuhan ito. “Saan pa naglalagi ang walang hiyang Tan na ’yon!?” Gigil na tanong ko sa kanya.

Gustave immediately went to us and separated me from the guard who’s shocked by what I just did.

“PIPI KA BA!? WHY DON’T YOU ANSWER MY QUESTION!?” Sigaw ko sa kanya.

“ALFONS!” Pigil sa akin ni Gustave, doon na ako napa buntong hininga at napasabunot sa buhok ko.

“S-Sir, subukan p-po niyong t-tignan s-sa p-pinaka taas na f-floor.” Tila natatakot na sagot nito.

“Imbecile…” Mahinang sabi ko bago kaagad na lumabas sa office at nagmamadaling pumunta sa elevator. “Alfons! Alfons, wait—” hindi ko na pinansin pa ang pagtawag at paghabol sa akin ni Nikki dahil bago pa man ito makalapit sa akin ay tuluyan ng nagsara ang elevator.

Tila isa akong batang hindi mapakali habang lulan ng elevator. Hindi ko alam kung saan ako tatayo, kung ako ang gagawin ko habang naghihintay na makarating ito sa pinaka taas na floor.

TING

“Finally…” Sabi ko na akala mo’y naghintay nang kay tagal.

Patakbo akong lumabas mula sa elevator ngunit kaagad din akong napa tigil.

Damn, bakit ang daming pinto!?

Hindi ko na sinagot ang tanong ko sa aking sarili, sa halip ay kaagad kong tinakbo ang pinaka malapit na pinto at pumasok doon.

“Gabby?” Tawag ko pero wala akong nakita kaya kaagad akong lumabas at pumasok sa tapat na pinto.

“Fuck! Gabby, nasaan ka!?” Sigaw ko nang makapasok ako sa ikalawang pinto pero wala din akong nakita.

“AARRGGGHHHH!” I shouted when I went out of the second room.

“Alfons, what are you doing?” Tanong ni Nikki na kasunod lang si Gustave. Pareho silang hinihingal.

“Why did you leave us?” Hinihingal na tanong ni Gustave sa akin. “Kinailangan pa naming tumakbo going here.” Dagdag niya.

“There’s no time for chitchat, Gustave.” Sabat ko sa kanya, “maghiwa-hiwalay tayo, let’s look for Gabby in each room.” Utos ko at kaagad na naglakad papunta sa kasunod na pinto.

“Gabby?” Dinig kong sabi nila.

Fuck! Fuck! Fuck!

GABRIEL

“That’s it, moan.” Tila baliw na sabi ni Mr. Tan sa akin habang patuloy ang pagtaas baba ng kamay niya.

“I-I said no! —hahng.” Nanghihinang sagot ko sa kanya dahil habang nagtataas baba ang isa niyang kamay ay kasabay naman nun ang paglapirot ng isa niya pang kamay sa utong ko.

“But I want you to moan.” Sabi niya at mas pinuwersahan ang paglapirot sa utong ko na ngayon ay sumasakit na.

“Argh!” Daing ko nang bigla niya iyong hatakin.

“Oh, did that hurt?” Tila natutuwang tanong niya pa sa akin.

Doon ko na hindi napigilan ang pagbagsak ng mga luha ko. I hate this! I hate this! I hate this!

“I-I hate you!” Umiiyak at galit na galit na sabi ko sa kanya.

I saw him chuckling while shaking his head. “You hate me?” Tanong niya sa akin at muling nilaro ang utong ko kung kaya’t bahagyang napa pikit ang aking mga mata.

“You hate me!?” Muling tanong niya sa akin, ngunit tila may halo itong galit.

“YES! Yes, I hate you!” Sigaw ko sa kanya at buong lakas na tinabing ang kamay niya at itinulak siya.

Nang mabuwal siya sa pagkakatulak ko sa kanya ay kaagad kong pinagpatuloy ang pag-alog sa mga kamay ko para kahit papaano’y lumuwag ang pagkaka tali ko.

“You peace of!” Singhal ni Mr. Tan nang makatayo siya sa akin.

Kaagad akong napa pikit nang maramdaman ko ang malakas na sampal niya sa akin.

“You’re giving me a hard time, Gabriel.” Sabi niya sa akin, “and I hate that the most.” Dagdag pa niya.

Binigyan ko siya ng matalim na tingin at nginisihan, “do I look like someone who cares what you don’t like the most?” Tanong ko sa kanya.

Umiling siya sa akin, “you don’t seem to know your situation here, do you?” Tanong niya.

“Hah!” Sabi ko, “I definitely know, Mr. Tan.” Sagot ko, “I know that I’m under your sickening care and you know what? I hate that the most!” Dagdag ko na mas lalo niyang ikinagalit kaya dalawang magka sunod na sampal ang ibinigay niya sa akin.

And it hurts!

Nakalasa ako ng tila metal kung kaya’t dumura ako sa harapan niya at nakita ko na dugo iyon.

Tang ina, sinugatan pa niya ang bibig ko!

“I’m done playing with you, let’s get serious.” Tiim bagang na sabi niya sa akin at walang kung ano-ano’y inalis ang tali ko.

Napa daing pa ako nang bigla niya iyong hatakin dahilan para magkaroon ako ng sugat sa magkabila kong braso.

“Oh, it must hurt a lot. I’m so sorry.” Sarkastikong sabi niya sa akin. Inirapan ko lang siya.

“Come here!” Utos niya at pabalyang itinulak ako sa sofa na kulay itim.

Nasaan ka na ba Alfons!? Pag ikaw nakita ko talaga, babayagan kita!

“Shit!” Kaagad na nasabi ko nang may maramadaman akong tila napunit sa pwetang bahagi ng pantalon ko. “What are you doing!?” Nanlalaki ang mga matang tanong ko sa kanya.

“Going to fuck you, sweety!” Tila baliw na sagot niya sa akin.

Doon na gumana ang reflexes ko at sinipa ko siya sa pinaka masasaktang parte ng katawan niya.

“Mabaog ka sana!” Sigaw ko sa kanya at kaagad na tumayo at tumakbo palayo sa kanya.

“Gabriel!” Dinig kong sigaw niya sa akin pero nagpatuloy ako sa pagtakbo. “Help!” Sigaw ko habang patuloy sa pagtakbo.

“G-Gabriel!” Muli ko na namang nadinig ang sigaw ni Tan at nang tumingin ako sa likuran ko ay nakita ko siyang iika-ikang sumusunod sa akin.

Tang ina naman, bakit ang bilis niya!?

Hindi ko na inalala na nasa likod ko lang siya at sa halip ay mas binilisan ko ang pagtakbo.

“Help me!” Muli kong sigaw, “someone, please help!” Mas malakas na sigaw ko.

Nang malapit na ako sa pinto ay kaagad ko iyong bbinuksan. Umiyak, ngumiti, at naka hinga ako nang maluwag nang makita ko kung sino ang nasa likod ng pintong iyon.

“Gabby/Alfons—” Magkasabay na sabi naming dalawa ni Alfons bago ako muling mahatak ng walang iba kung hindi ni Mr. Tan.

Itutuloy…

Mate 54 - Saved - or not?

ALFONS

“Gabby/Alfons—” sabay na sabi ko at ni Gabby nang magbukas ang pinto at makita namin ang isa’t isa.

Nakita ko ang pagtulo ng luha niya at pag ngiti ngunit napalitan iyon ng takot nang may biglang humatak sa kanya.

It must be that fucking Tan!

“Gabby!” Sigaw ko at kaagad na pumasok sa pinto.

Ganoon na lamang ang gulat ko nang makita kong hawak na ni Tan si Gabby habang naka tutok ang kutsilyo nito sa leeg niya.

“Fancy meeting you here, Mr. Cruz.” Naka ngising bati nito sa akin.

Putang ina!

“Let him go, Mr. Tan.” Tiim bagang na sabi ko sa kanya.

Mas lumawak ang ngisi niya sa sinabi ko, “and what if I don’t?” Tanong niya sa akin at mas idiniin ang pagtutok ng kutsilyo sa leeg ni Gabby.

“What if I don’t, Mr. Cruz? What will you do?” Muling tanong niya sa akin kaya ikinuyom ko ang magkabila kong kamay.

“Let him go and deal with me!” Sigaw ko sa kanya.

“You’re not in the position to tell me what to do.” Sabi niya sa akin, “baka nakakalimutan mo, hawak ko ang pinaka mamahal mong si Gabriel.” Dagdag pa nito.

Matapos nun ay nadinig namin ang biglaang pagbukas ng pinto kaya napa lingon ako sa likuran ko.

Nakita ko sina Nikki at Gustave na hinihingal habang naka tingin sa likod ko naman.

“Gabby!” Sigaw ni Nikki habang nanlalaki ang mga mata kaya muli kong ibinalik ang tingin ko sa kanila.

Doon ko na nakita na kinakaladkad ni Tan si Gabby palayo sa amin habang nagpupumiglas ito sa kanya.

“Bastard!” Sigaw ko at patakbo akong pumunta sa kanya at kaagad na tinabing ang kamay niya na may hawak ng kutsilyo kung kaya’t nabitawan niya ito.

“Shit.” Mura nito bago ako hinatak palayo kay Gabby but I didn’t budge and pushed him instead.

“Don’t touch me and my Gabby, you sick bastard!” Singhal ko sa kanya nang makita kong mapa-upo siya sa sahig.

“A-Alfons…” Tawag sa akin ni Gabby kaya humarap ako sa kanya pero kaagad din akong tumalikod at mabilis na naglakad papunta kay Tan at hinundayan ko siya ng malakas na suntok.

Nang marinig ko ang pagdaing niya ay kaagad kong dinaluhan si Gabby na noo’y tumatayo.

Inalalayan ko siya upang makatayo siya ay kaagad ko siyang niyakap nang mahigpit at hinalikan sa labi.

“Damn, I missed you.” Sabi ko nang matapos ko siyang hinalikan.

“Me, too.” Sagot niya habang umiiyak.

Muli ko siyang hinalikan at niyakap bago naka lapit sa amin sina Nikki. Nagyakapan muna silang dalawa bago ko sinabing umalis na kami.

Pero nang malapit na kami sa pinto ay naka rinig kami ng putok nang baril kung kaya’t pare-pareho kaming napa luhod dahil sa nakaka binging tunog ay gulat.

“And where do you think you’re going!?” Tanong ni Tan na tila nababaliw habang hawak ang baril sa kanang kamay. “WHERE THE FUCK DO YOU THINK YOU’RE GOING, HUH!?” Hasik nito sa amin.

Kaagad akong tumayo at hinarap siya. “Shut the fuck up!” Sigaw ko sa kanya, “don’t you get it!? Hindi ka gusto ni Gabby and you won’t ever have him!”

“YOU KNOW WHY!? BECAUSE HE IS MINE AND MINE ALONE!” Dagdag ko.

“HAHAHAHAHAHAHA!” Tila nababaliw na tumawa siya at biglang sumeryoso ang mukha na tumingin sa akin. “He’s yours!?” Tanong niya habang naglalakad palapit sa akin.

He’s crazy!

“He’s yours, you say!?” Muli niyang tanong pero hindi ko siya sinagot. “HE IS NOT YOURS! HE IS NOT YOURS BECAUSE HE IS MINE! HAHAHAHAHA!” Dagdag niya at itinutok sa akin ang hawak niyang baril.

Doon na ako nakadama ng kaba pero hindi ko iyong ipinakita sa kanya.

“He. Is. Mine.” Madidiing sabi ko sa bawat salitang lumalabas sa bibig ko.

“Shut up!” Sigaw niya sa akin. “Shut up or else I’ll shoot that mouth of yours!” Dagdag niya.

“Then shoot!” Sigaw ko habang naka dikit na sa akin ang baril na hawak niya, “shoot me!”

Kaagad na tumalim ang mga tingin niya sa akin.

GABRIEL

“THEN SHOOT!” Sigaw ni Alfons kay Mr. Tan habang naka tutok ang baril nito sa kanya. “Shoot me!” Muli niyang sabi.

“What the hell is he doing?” Tanong ko kay Nikki na gaya ko’y nanlalaki ang mga mata sa nakikita. “I-I need to stop him.” Dagdag ko at maglalakad na sana pero hinatak ni Nikki ang braso ko kaya tumingin ako sa kanya.

“Stop, Gabby.” Sabi nito sa akin bago ako nito harapin. “What will you do?” Tanong nito sa akin.

“If you’re going to go there, what will you do? Do you think you can stop that man from pulling the trigger?” Nikki asked, almost crying.

“B-But—” I wasn’t able to finish what I’m about to say nang muli naming marinig ang putok ng baril.

“ARRGGHH!” Sigaw ni Alfons habang naka luhod.

“Oh, gosh!” Sigaw ko at kaagad na kumawala sa hawak ni Nikki at tinakbo ko sa Alfons.

“Ngh!” Daing nito habang namamalipit sa sakit.

“Alfons!” Tawag ko sa kanya nang malapitan ko siya.

“There, I did what you wanted.” Dinig kong sabi ni Mr. Tan kung kaya’t tumingin ako sa kanya.

“Masaya ka na ba!? Masaya ka na ba, huh!?” Tanong ko sa kanya habang umiiyak, “sa tingin mo ba magagawa kitang mahalin sa mga pinaggaga-gawa mo!?” Dagdag na tanong ko sa kanya.

Akala ko’y titigil na siya pero hindi, madiin niya akong hinawakan sa baba kaya dumaing ako. “At bakit hindi mo ako magawang mahalin!? Huh!? Bakit!?” Tanong niya bago masamang tinignan si Alfons.

Pabalya niya akong binitawan at kaagad na lumapit kay Alfons na noo’y sinusubukang makatayo.

“Dahil ba sa kanya!?” Tanong ni Mr. Tan bago sinabunutan si Alfons at itinayo, “what if I kill this man!? Magagawa mo na ba akong mahalin?” Naka ngising tanong niya sa akin.

“What!?” Tanong ko sa kanya, “how could you say that!? Wala ka na bang natitirang moralidad at kabutihan diyan sa katawan mo!?”

Umiling siya at tumawa, “tsk, tsk, tsk. Gabriel, Gabriel.” Sabi niya at tumingin sa akin, “moralidad? Kabutihan? I don’t know what those are!” Sigaw niya.

“In fact, matagal na nang alisin ko ang mga yan at kalimutan. You know why!?” Tanong niya sa akin, “it’s because of you!” Dagdag niya na ikinalito ko.

“What!? But why w-would you do that!? I-I don’t even know you!” Sigaw na sagot at tanong ko sa kanya.

“Of course you won’t!” Sabat niya sa akin, “but I know you very well!” Dagdag niya na mas ikinagulo ng isip ko.

But I don’t really know him!

“I’ve known you since college, sweety!” Naka ngiti niyang sabi, “you’re innocent, timid, and beautiful!” Patuloy niya.

“I’m looking at you from the other corner of the class room and yes, we were classmates back then.” Kwento niya na ikinagulat ko.

“B-But…” Tanging nasabi ko.

“Buf of course, you won’t know me, even spare a glance at me because I’m just a nobody.” Muling lahad niya, “that’s why I promised myself that I’ll be a millionare and build my own company. And from there, I’ll look for you.” Patuloy niya pero tumingin siya kay Alfons.

“But then, you’re stolen away from me by this man!” Sigaw niya at ipinukpok sa tyan ni Alfons baril na hawak niya kaya muling dumaing si Alfons.

“You don’t know what I have been through just to have what I have now!” Sigaw niya, “you don’t know how I suffered to have all this. I suffered, believing that one day, magbubunga ang lahat at makukuha kita pero hindi.” Puno ng hinanakit na sabi niya.

“Hindi dahil BIGLANG UMEKSENA ANG ISANG GAYA MO!” Sigaw niya kay Alfons at muling ipinukpok ang baril sa kanya.

“But I won’t let all of my suffering and efforts go to waste. I will have you, Gabriel!” Muli na namang sigaw niya at itinutok ang baril sa sentido ni Alfons.

“I will kill you and have my Gabriel. HAHAHAHAHA!” Nababaliw na naman niyang sabi at ipinasok ang hintururo niya sa gatilyo ng baril.

Doon na ako sumigaw, “STOP!” Buong sumamo na sabi ko sa kanya. “Stop, please!” Umiiyak na dagdag ko sa kanya.

Tumingin sa akin si Mr. Tan, “Bakit? BAKIT HANDA KANG MAGMAKA AWA PARA SA LALAKING ITO!? BAKIT!?” Sigaw niya sa akin.

“BECAUSE I LOVE HIM!” Kaagad na sagot ko sa kanya, “AND THAT’S SOMETHING WHICH YOU CAN’T HAVE BY DOING THIS!” Dagdag ko.

“Shut up!” Sigaw niya at muling ititnutok ang baril kay Alfons, “you don’t love him, you love me! And that’s what it should be!” Namumulang sabi niya sa akin na animo’y isang baliw.

“No.” Sabi ko at nagkalad papunta sa kanya. “You don’t call that love, Mr. Tan.” Sabi ko habang papalapit sa kanya.

“You don’t do this with the person whom you think you’re in love with.” Patuloy ko at nang makalapit ako sa kanya ay hinawakan ko ang mukha niya. “You call this obsession.” Sabi ko at hinatak ang kamay niya papunta sa akin.

“W-What are you doing!?” Gulat na tanong niya sa akin.

“Saving the one I love from you.” Sagot ko habang hinahayaan ang mga luha mula sa mga mata kong umagos sa pisngi ko.

“

And I’m saving Alfons from you, because I love him.

“ Huling sabi ko bago pumailanlang ang nakaka binging tunog sa buong palapag.

At sa aking pagbagsak, nakita ko ang umiiyak na si Alfons na dinadaluhan ako.

I love you, SO MUCH. Sabi ko sa isip ko bago tuluyang nagdilim ang paningin ko.

Itutuloy…

A/N: HUHU, ano mga bes? Naiyak ba kayo? Ako kasi, oo.

UP NEXT: “

EPILOGUE: MEMORY“

EPILOGUE: MEMORY

A/N: heto na, mga bes. Tapos na! 😂😭

THIRD PERSON’S P.O.V.

PUNO ng lungkot na tinitignan ni Alfons ang tila natutulog lamang na si Gabriel.

Ilang araw, linggo o buwan na nga ba ang lumipas?

Iyon ang tanong na hindi na niya masagot —maaari ngang isang taon na ang lumipas.

Oo, isa’t kalahating taon na.

Isa’t kalahating taon nang nasa hospital si Gabby.

Isa’t kalahating taon nang pinagmamasdan ni Alfons ang kanyang katawan.

Isa’t kalahating taon nang naghihintay ang kalunos-lunos na si Alfons sa paggising niya.

“Gabby…” Malamlam ang mga matang tawag ni Alfons sa kanyang minamahal.

“Please, wake up.” Sumamo niya dito habang hawak ang kanyang kamay. “H-Hindi ko na alam ang gagawin ko, g-gumising ka na naman oh.” Patuloy niya at hinayaang tumulo ang mga luha galing sa kanyang mga mata.

Pero tila walang nangyari dahil ni kibot ng labi o pitik ng daliri ay wala man lang ginawa si Gabby.

“Alfons…” Dinig na tawag ni Alfons. Doon niya pinunasan ang mga luha sa kanyang mukha at humarap sa kanyang Nanay Cita.

“Nay, bakit gising pa kayo? Alas dose na ho, matulog na kayo.” Tanong at marahang utos nito sa matanda.

Sa loob ng mga nagdaang panahon ay kasama niya ang matanda sa pagbabantay sa hospital.

“Naku, anak. Mukhang mas kailangan mo iyon kaysa sa akin. Tignan mo nga yang mga mata mo, oh. Ang iitim na ng ilalim na parte.” Malumanay sa sabi ni Nanay Cita sa alaga.

Marahan na ngumiti lamang si Alfons sa sinabi mg matanda bago niya ito niyakap.

“Nay… H-Hindi ko na alam ang gagawin ko.” Bulong ni Alfons sa matanda. “Ang tagal na… A-Ang tagal na niya sa ganyang ayos. G-Gigising pa ba siya?” Umiiyak na tanong ng binata sa matanda.

“Anak…” Sabi ni Nanay Cita sa kanya bago ito tinapik nang pa-ulit-ulit sa likod. “Mahal mo siya, hindi ba?” Tanong ng matanda sa kanya.

Marahan namang tumango si Alfons sa kanyang Nanay Cita, “mahal mo, kaya dapat wag kang pang hinaan ng loob. Kasi, alam mo, ang mga nasa kalagayan ni Gabriel ay kailangan ng pagmamahal.” Sabi ng matanda na ikinalito ni Alfons.

Humiwalay ang binata sa matanda, “what do you mean, Nay?” Nagtatakang tanong ni Alfons sa kanya.

Ngumiti ang matanda, “Alfons, wala mang malay ang katawan ni Gabriel pero ang puso niya, patuloy na tumulitibok. Patuloy itong nakakaramdam kaya ang kailangan niya ngayon ay maramdaman ang pagmamahal ng isang taong pinaka mamahal niya.” Paliwanag ng matanda.

“Gets mo ba, hijo? Ikaw yun, kaya dapat ay mas maging matatatag ka, hindi para sayo kundi para sa kanya.” Dagdag ng matanda at tinapik muli si Alfons sa balikat.

Hindi na nalaman ni Alfons na naka ngiti na pala siya. “You’re the best talaga, Nay.” Naka ngiting sabi ni Alfons sa kanyang Nanay at hinalikan niya ito sa noo.

“Osiya, magsasangkap lang ako ng kape.” Paalam ng matanda sa kanya at tyaka siya nito iniwan.

Alfons seated beside Gabriel sighing but then, upon remembering what her Nanay said, he changed his facial expression and smiled.

“Gabby, I’ll be waiting. Kahit na umabot pa ng sampong taon, maghihintay ako.” Nanginginig ang boses na sabi ni Alfons sa mahal niya, “you know why? Because I LOVE YOU, SO MUCH!” Dagdag niya at hinalikan ang noo’y namumutlang labi ni Gabby.

“Gab, wake up. Wake up the soonest.” Bulong niya at sa di malamang dahilan ay may mga luhang tumulo sa mga mata ni Gabby.

“Shit!” Mura ni Alfons bago siya tumakbo para tawagin ang Nanay Cita niya at ang mga doctor.

GABRIEL

Hindi ko alam pero parang nasa isang piraso ako ng alaala ko at sa alaalang ito, hinahabol ako ng kung sino.

It was just like another day of work for me but then, I felt something is going to happen.

Ito na naman, what the fuck is wrong with the men here in this office and also with those men I used to work on with!?

Magre-resign na naman ba ako?

Kaagad akong nagpumiglas nang hawakan niya ang kamay ko.

I don’t like this, in fact, I hate this!

Kaagad kong ipina-ikot ang swivel chair ko upang makaharap sa ibang direksyon kung saan ako kaagad na tumakbo.

Kaagad akong lumabas sa office na puno ng mga pader na hanggang dibdib ko, yun ang nagsisilbing division naming mga nagta-trabaho.

Ingat na ingat ako sa pagtakbo dahil medyo madulas ang flooring ng office, may tiles kasi ito na napaka kinang.

Nakahinga ako ng medyo maluwag nang magawa kong makalabas sa office. Kaagad akong pumihit sa kaliwa at nakita ang…

Comfort room.

Pwede na ’to.

No! Don’t go inside there!

Sigaw ko sa sarili ko na patungo sa CR, pero parang hindi ako nito naririnig.

Sa halip ay nagpatuloy lang ito sa pagpasok doon.

Hingal na hingal ako nang mai-lock ko ang pinto ng isa sa mga cubicle kung saan ako nakapasok.

Maganda naman ito, may tiles at hindi mapanghi gaya ng mga karaniwang public toilets.

May nakita pa nga akong pabango kung saan ako nakatago ngayon.

“Haaaa… Haaa, Nikki, answer it, please.” Naiiyak na sabi ko habang nakadikit sa kaliwang tenga ko ang phone na hawak ko.

Ngunit bigo ako nang matapos ang ilang beses na pag-ring ay walang sagot akong natanggap.

Siguro ay ginagawa na naman nila ‘yun’ yun ng boyfriend niya.

Nagbuga ako ng hangin sa na-isip ko.

Bakit ako nandito sa loob ng c.r. at nagla-lock? Well, hinahabol lang naman ako ng magaling kong coworker.

Bakit kasi ako nalang lagi? Pangatlong beses na itong nangyayari sa akin at parang pangatlong pagre-resign na naman ang gagawin ko.

KNOCK! KNOCK! KNOCK!

Halos mabitawan ko na ang hawak kong phone nang marinig ko ang sunod-sunod na mga malalakas na katok sa pintong, gawa sa manipis na bakal, ng cubicle kung nasaan ako.

“Stop! Don’t do this, lalake ako! I’m not a damn girl for you to chase me like this!” Galit na sigaw ko habang nakasandal sa pinto.

“Open the door or else, I’m going to open it by force.” Sagot ng lalake.

“No, I won’t do that. Are you making a fool out of me, thinking that I will do that? Back off, jerk!” Galit na sabi ko sa kanya.

Hindi ko man kita ay alam kong namumula na ako sa galit ngayon.

Kaagad naman niyang kinalampag ulit ang pinto kaya napa-alis ako sa pagkakadikit dun dahil nabibingi ako.

“Open this goddamn door, Gabby.” Tila nagwa-warning na utos niya sa akin.

Kaagad naman akong kinilabutan sa itinawag niya sa akin, Gabby.

Nagagalit na ba siya? Pero ayaw ko, alam ko na ang binabalak niyang gawin.

Oo, hindi lang ito ang una, basta! Umiling ako kahit hindi niya nakikita pero nang mag-umpisang sumipa siya mula sa labas ng pinto ay napapitlag ako.

Nakita ko ang unti-unting pagkayupi ng maliit na lock ng pinto sa bawat sipa na pinapakawalan niya.

“Stop! What are you doing? S-Stop it!” Sigaw ko sa kanya sa bawat sipa niya sa pinto.

Muli na naman siyang sumipa at nakita ko ang pagkatanggal ng dalawa sa mga turnilyo ng lock.

Uh-oh, I need to get out of here.

Yes, you need to go out of there! Mata-trap ka na!

Muli na naman siyang sumipa at tuluyan nang natanggal ang lock na nagsisilbing harang ko sa kanya.

“Finally…” Madilim ang mukha na sinabi niya sa akin. Kaagad akong nakaramdam ng kilabot dahil sa boses niya. “You’ve been a bad boy, Gabby. It’s time for you to get punished.” Sabi niya habang unti-unting naglalakad papasok sa cubicle.

“S-Stop!” Sabi ko sa kanya habang umaatras, “stop o-or else I-I’ll punch you.” Pagbabanta ko sa kanya.

“Really?” Nakangising sabi niya sa akin, “let’s get it on, then.” Dagdag niya at tuluyan na siyang nakapasok sa cubicle.

“S-Stop… Please, s-stop.” Pagmamaka-awa ko sa kanya, “don’t do this, p-please.” Nalaman ko nalang na umiiyak na pala ako.

“Fuck!” I heard him curse and then form his hand into fist.

Gotcha!

Mabilis akong gumalaw at susuntukin sana siya pero ganun nalang ang gulat ko nang kaagad niyang nakuha ang kamay ko.

Patay!

“Seriously? Is this the punch you’re talking about?” Muling sumilay ang ngisi sa kanyang labi. “You should add a lot of force next time, Gabriel… My little Gabby.”

“Damn you!” Sabi ko sa kanya.

“I know that already and thank you.” Tanging sabi niya at binitawan ang kamay ko.

“Sit.” Utos niya sa akin pero hindi ako sumunod, “I said, sit.” Muli niyang utos sa akin pero hindi ako nagpatinag, humawak lang ako sa kamay kong hinawakan niya na tila napapaso.

“Tsk, you’re making me mad, Gabby.” Huling sabi niya at kaagad na lumapit sa akin.

Mabilis niyang idinikit ang katawan niya sa katawan ko na ikinabigla ko naman. Akala ko kung ano ang gagawin niya pero nagulat ako nang hawakan niya ang pisngi ng aking pang-upo.

“A-Ahhh… W-What are you doing!?” Napasinghap na tanong ko sa kanya at napahawak sa mga braso niya nang may maramdaman akong gumalaw papunta sa gitna ng pantalon ko.

“Doing what I want.” Tipid na sagot niya sa akin.

Mas lalong napadiin ang kapit ko sa mga braso niya nang idiin niya ang daliri niya sa pwesto kung saan nakatapat ito sa lagusan ko.

“O-Oh my haaaa~mph!” Kaagad kong tinakpan ang bibig ko gamit ang isang kamay.

“Don’t suppress your voice, Gabby.” Bulong niya sa akin at pagkatapos ay dinilaan ang tenga ko.

Kaagad na nanlambot nag tuhod ko dahil sa ginawa niya.

Damn, not my ears.

“I forgot, your ears are your weakness.” Tila nang-iinis na sabi niya sa akin at muling dinilaan ang tenga ko.

“Ooohmmp! Haaa f-fuck!” Hindi ko na napigilan ang ungol ko dahil kinailangan kong kumapit sa kanya dahil alam kong babagsak ako kung hindi ako kumapit sa kanya.

“Let’s start your punishment, Gabby.” Senswal na sabi niya sa akin at mas lalo niyang hinapit ang katawan ko.

“S-Stop…” Protesta ko sa kanya pero hindi siya nakinig sa akin.

“No.” Sagot niya at ipinwesto niya ang paa niya sa gitna ng mga paa ko at iniangat niya ang hita niya upang dun ako i-upo.

“S-Stop, please~ohhh” pagmamaka-awa ko sa kanya pero wala din dahil hinawakan niya ang isa sa mga utong ko.

Dama ko ang sensasyon dahil sa tela ng suot kong damit. Lalo akong nanghina kaya bumagsak ang ulo ko sa matipuno niyang dibdib.

“Ngh~ohhh n-no… haaaa” ungol ko habang madiing nakakapit sa braso’t nakasandal ang ulo ko.

“Yes, like that… Moan like that, Gabby.” Sabi niya na tila nasisiyahan sa mga ginagawa niya.

Nanlaki ang mga mata ko nang maramdaman kong ipinapasok niya ang kamay niya sa loob ng pantalon ko sa likod.

“No! Not tha~ngh!” Angal ko sana sa kanya pero huli na dahil naipasok na niya ang isa sa mga daliri niya sa lagusan ko.

“Ahhh, w-wag! M-Masakit!” Daing ko sa bawat paglabas masok ng daliri niya sa akin.

Muling tumulo ang mga luha ko dahil sa sakit na nararamdaman ko.

“Let’s add one.” Sabi niya at lalong tumindi ang sakit dahil dun.

“Aaaahhkngh agh!“ Daing ko at mariing napapapikit dahil sa ginagawa niya. “S-Stop, ahh! P-Please stop-ahk!” Sabi ko sa kanya.

“Aaangghhh! “ daing ko nang bigla niyang binunot ang dalawa niyang daliri. “Haaaa haaaa haa..”

“So, have you learned your lesson, Gabby?” Tila demonyong nakangiti siya sa akin. “Have you, Gabby?”

Tumingin ako sa kanya kahit na umiiyak at tumango kahit ayaw ko.

“Good, that’s good.” Sabi niya at marahan niya akong ini-upo sa bowl pero kaagad na pinaharap ako sa pader na may tiles.

Kaagad na napakapit ako sa pwede kong kapitan dahil naramdaman ko nalang ang pagbaba ng suot kong pantalon kasama ang underwear. Matapos nun ay inalalayan niya ang isa sa mga paa ko at itinukod yun sa bowl.

“Aaaaanngh~ ohhhh…” Ungol ko nang maramdaman ko ang mainit at basa niyang dila sa lagusan ko.

“Oh m-my goodness! Haaaa oohh” halos manirik ang mga mata ko sa bawat hagod na ginagawa ng dila niya sa lagusan ko.

Ilang sandali pa ay nakaramdam ako ng kiliti at sensasyong namumuo sa puson ko.

“I-I’m cu-cumming! Haaa~ I’m c-cumming~ ahhk nghhh..” Sabi ko bago ko ilabas ang mainit na likido.

“My turn.” Tanging dinig kong sabi niya at kasunod nun ay ang tunog ng pagbukas ng zipper ng kanyang pantalon.

“Angh~ d-damn you, A-Alfons~ ngh… Haaa!” Tanging sabi ko bago ko naramdaman ang unti-unting pagpasok ng buo niyang haba sa loob ko.

Yes, Alfons o mas kilala sa ngalang John Alfons na nagpanggap bilang office mate ko upang makalapit sa akin, na ang totoo naman pala ay siya namang may ari ng buong kompanyang

ito

.

Shit! Si Alfons, nasaan si Alfons!? Nasaan ako!?

And just like that, I started hearing a familiar voice. It’s a voice that is dear to me. A voice, a soothing voice that only the person I love has —Alfons.

“Gab, wake up. Wake up the soonest.” Bulong niya sa akin at sa hindi ko malamang dahilan ay bigla na lamang akong umiyak.

I’m awake, Alfons. I am.

“Shit!” Dinig kong mura niya at kasunod nun ay ang mga yabag niya patakbo sa kung saan.

I tried opening my eyes just to see that I’m somewhere I don’t know.

Nasa hospital ba ako?

Sinubukan kong umupo pero kaagad na sumakit ang ulo ko at nahilo ako kaya muli akong napa higa.

“Ugh!” Daing ko habang sapu-sapo ko ang ulo ko.

“Doc! Doc, I swear!” Dinig ko ang boses ni Alfons na tila nagmamadali.

“Calm down, Mr. Cruz. We’ll check on him.” Kasunod naman na sabi ng kung hindi ako nagmamadali ay ang Doctor.

“I-I swear, he—” hindi na niya naituloy ang sasabihin niya nang mapaharap siya sa akin. “Oh, God.”

Kaagad niya akong tinakbo at mahigpit na niyakap. “I miss you, I miss you.” Sabi niya at pinugpog ako ng mga halik.

Nanghihina man ay tinapik ko siya habang marahang naka ngiti. “Yeah. Me, too.” Sabi ko at niyakap siya.

Then, I just felt that Alfons is shaking. Kaagad akong humiwalay ng yakap sa kanya upang tignan siya.

“Alfons?” Tawag ko sa kanya, “w-why are you crying?” Tanong ko nang makita kong naka yuko siyang umiiyak.

“D-Damn it.” Tanging sabi niya at tumingin sa akin habang nagpupunas ng luha. “A-Are you really awake?” Tila naniniguradong tanong niya sa akin.

“Yeah, I am.” Sagot ko sa kanya at maging ako’y hindi na napigilan pa ang umiyak.

“Oh, gosh!” Sabi niya at masuyo akong hinalikan.

ALFONS

PARANG KAILAN LANG, parang kailan lang nang naghintay ako ng isa’t kalahating taon.

Ngayon, halos maglilimang taon na ang lumipas mula ng insidenteng yun. YES, ganun na nga katagal and if you’re curious about what happened to that Mr. Tan?

Well, for the benefit of the doubt, he killed himself.

Thw moment Gabby fell on the floor, he cried and shouted like a mad man. He then, aimed the gun on his head and I tried stopping him but it was too late, he has already pulled the trigger.

Sa pagbulagta niya sa sahig ay kaagad na nagsidatingan ang mga pulis at medics.

Kaagad na ipinakuha ko si Gabby para maidala siya sa hospital kaagad and when we got there, he was rushed into the E.R. (Emergency Room).

We, I waited for several hours and I thought I would die when the doctor said that he’s in coma.

Halos mawalan ako ng lakas dahil sa nalaman ko ng araw na iyon but Nanay Cita, together with Gustave and Nikki told me to be strong for Gabby.

Damn, now that I think about all those circumstances, I just smile knowing that I’m lucky and blessed because Gabby is still with me.

“Bakit ka nandito?” Tanong ng walang iba kung hindi ang pinaka mamahal ko.

Nasa veranda kasi ako ng bahay nila Gustave ngayon. “Well, I’m just thinking.” Sagot ko sa kanya.

“Hmm, about what?” Tanong niya sa akin bago ako yakapin sa beywang gamit ang kanang kamay niya.

“About how lucky I am for having you.” Sagot ko ulit sa kanya.

“Awww, Alfons.” Sabi niya at hinalikan ako sa labi.

“I just so love you, Gabby.” Sabi ko sa kanya ng seryoso.

“I love you, too.” Sagot niya sa akin.

“Well, I guesa this is the right time.” Sabi ko sa kanya. Kita ko ang pagka bigla sa mukha niya.

“Alfons?” Sabi niya nang mapansin niya akong lumuluhod.

“Gabriel Lee, I know we’ve been through a lot and all of those that we faced made us stronger and who we are now.” Panimula ko.

“I know that I’m not perfect and in fact, no one is but I swear to you and to this…” Patuloy ko habang binubuksan ang kulay abong kahon na may sing-sing, “that I’ll try my very best to be the one and only perfect person for you.”

Doon na hindi napigilan ni Gabriel ang pag-iyak, “I, John Alfons Cruz, am asking you: will you marry me?” Tanong ko.

Lumuhod siya sa harapan ko at inilapag ang hawak niyang wine glass at masuyong tumingin sa akin.

“Yes.” Ngumiti ako, “I, Gabriel Lee, want to marry you.” Dagdag pa niya at kinabig ako para halikan.

Yeah, I sure am lucky and blessed for I am loved by this person.

◈

THE END◈

A/N: Awww, I hope you liked it. Well, this is the end of my third story.

Thank you for all those who read it up until the end. Give yourselves a round of applause.

His Office Mate is finally ended. — UP NEXT:

THE INDECENT DEAL.