✔PROLOGUE

What if one day you wake up and everything has changed because something happend unexpectedly na nagpagulantang sa buong mundo mo. Isang bagay na hindi mo inaasam o pinapangarap na mangyari …

Na lahat ng mga pangarap mo para sa inyong dalawa ay maglalaho nalang ng parang bula na wala kang magawa kundi ang tignan ito na unti-unting mawawala …

Na hanggang dumating sa punto na ang tanging magagawa mo nalang ay umiyak ng umiyak at magmakaawa sa Panginoon na sana kahit isang araw pa, isang araw pa na mapagbigyan ka NIYA ng isa pang pagkakataon

na makasama ang taong mahal na mahal mo at hindi ka mapapagod na paulit ulit na humiling sa mga bituin na nasa langit na sana mag milagro that

YOU AND HIM WILL BE TOGETHER FOREVER …

but It never happend…He still leave you.

Will you still risks to stay or to be with that person or someone when you knew that one day he/she will going to leave you forever and never comeback again?

Ano mas pipiliin mo …ang iwan siya o ang iwanan ka nya?

Will Austins stay or will Matt leave ..

---

“

N

angako tayo sa isat isa na walang iwanan diba!? Nangako ka na hindi mo ako iiwan!

You told me you love me so much na hindi mo kakayanin na mawala ako but why did you have to give up on us and leave me!? You know I will do everything I can to save you!! To save us!….Sana man lang naghintay ka…Alam mo naman diba hindi ko to kakayanin ng wala ka! Ang daya mo naman eh! Ang daya daya mo…I can’t do this babe…please I need you …don’t leave me…I’m begging you please comeback…you promise me that you would fight and stay pero bakit!? Bakit mo nagawa sakin to!? Why did you have to go leave me?! I love you so fvcking much that I can’t lose you! I need you!“

---

AUSTIN AND MATT’S STORY

CHAPTER 1

A/N: This is it pansit! Matt and Austin’s story! Yes…please po sana suportahan nyo din to gaya ng pagsuporta nyo sa story ni Cloude and Chase.. Maraming salamat in advance. :)

(PS: this chapter is about nung nalaman na ni Matt na Cloude is already in a relationship with Chase. Baka kasi malito kayo. Hihi )

---

MATT

Bar

Kalimitang pinupuntahan ng mga taong gustong magpakalasing at makalimot panandalian sa mga problema o sakit na nararamdaman nila. Well, guess what? I was one of those people!

Yes! Andito ako ngayon sa loob ng bar, mag-isa at nagpapakalasing. Gusto ko kasi makalimot kahit panandalian lang sa sakit na nararamdaman ko ngayon. I was brokenhearted. Opo tama kayo ng basa! Na hashtag friendzone ako mga teh. Tangna lang! Huhu.

Wala eh, huli na pala ako. Meron ng nagmamayari ng puso nya. Ako naman itong si bestfriend umasa na baka may chance na mapansin nya ang nararamdaman kung pagtingin at maging kami. But wala eh, talo…ang lakas ng kalaban mga bes!

Atsaka mahal nila ang isat-isa. At baka pag pumalag ako ma jombag ako ng wala sa oras. Kaloka! Masira pa ang gwapo kung mukha. Kaasar! Sarap sagasaan ng bike!

Tsk! Tumagay nalang ulit ako. Ewan ko kung pang-ilan ko nato. Nalimutan ko na. Haha! Hindi ko nga alam kung anu pangalan nitong iniinum ko eh. Kulay puti sya na parang tubig pagtinignan mo. Sabi ko lang sa bartender bigyan nya ako ng nakakalasing na inumin. Yung malakas ang tama at ito binigay nya sakin. Nah~ whatever!

Ramdam na ramdam ko ang pag-ikot ng buo kung paligid. Sobrang init na din ng pakiramdam ko. At yung mga mata ko halos hindi ko na maibuka. Natatawa din ako kahit wala namang nakakatawa.Haha!

Atsaka yung sakit na dulot ng pagkabroken hearted ko na wala na parang bula. Now I know kung bakit marami ang nagpapakalasing pagnabobroken hearted, makakalimutan mo talaga ang sakit dahil sa alak.

Actually this is my first time na magpakalasing at pumasok sa isang bar. I don’t even have a night life. (A/N: me too, hindi ko din naranasan magkaroon ng night life. Magpakalasing at pumasok sa bar o club..hihi share lang)

Wala..zero..none! It’s my choice and I’m happy with it. Gustohin ko man hindi din kasi pwede.

I was the 3rd child of the family at ako din ang bunso. Meron akong dalawang nakakatandang kapatid. They are twins ,praternal twins actually and they both have a job already and about my parents, well my father is a business man. Meron kaming negosyo na rent-a-car business at si papa ang nag mamanage nun. While my mother, she is a doctor an ob gyne.

My family accepted me for who I am and they never judge me or ikinahiya for being gay. And I really love them so much for that and I was very thankful to have them as my family.

Oh! By the way I’m Matt Kevin Lopez, 19….Philippines! And I thank you!

Nevermind! Haha..

Pagkatapos kung nilagok ang isang basong alak na hawak hawak ko ay tumayo ako para pumunta sa dance floor. Gusto kung magsayaw. Sobrang nakakaingganyo din ang tugtug. And the lights..It was just! Wow! I wanna dance and have fun tonight!!

Sobrang lakas ng music at marami taong nagsasayaw sa gitna ng dance floor. Pagewang gewang akong naglakad papunta sa gitna. Sobrang nahihilo na din ako. Wala na akong pakialam sa mga katawan na nababangga ko o sa mga kamay na humahawak o humahaplos sa katawan ko. I don’t care and I don’t mind!

“Wooooh!!” Sigaw ko habang sumasayaw kasabay ng mga tao sa dance floor. Naramdaman ko naman na someone grab my waist from behind at sumabay ng sayaw sakin. I dance with him in a sexual way. Yes It’s a he. Mas pinagbuti ko ang pagsayaw ko ng maramdaman ko ang kanya.

He’s huge I can feel it.

“Damn! Your so hot babe!…Do you want to go somewhere.. private?” He whisper in my ear sabay kagat dito. Ang bango ng hininga nya at his voice…damn! So sexy..

Hinarap ko sya at halos malumuwa ang mga mata ko ng makita ko ang kanyang mukha. Letsugas! Ang gwapo!! At ang sexy nya. His body is well build. Para syang model sa isang magazine.

I bite my lip and look at him with hooded eyes. Damn, ang ganda ng mga mata nya. Ang gwapo nya sobra.

“Sh*t! Babe…don’t do that…I may lost my control and take you right here right now If you keep on biting your lips…I should be the one doing that? What do you think…hmmm?” He said at bigla nya akong nilapit pa sa katawan nya. Gosh! The abs I can feel it.

He smirk when he saw my reaction. Hindi pa ako masyadong nakakarecover sa ginawa nya ay bigla nalang nya akong hinalikan sa aking labi. Napahawak naman ako agad sa batok nya. Damn!

His lips is so soft.

I moan when he bit my bottom lips. Pinanggigigilan nya ito. Mas lalo pa nya akong nilapit sa katawan nya. Wala na akong makialam sa paligid namin ngayon. All I think about now is him and me kissing on the dance floor like there is no tomorrow.

Ramdam ko ang paggapang ng kanyang kamay papunta sa aking likuran. I moan ng panggigilan nya ito. Hingal na hingal kami ng maghiwalay. Damn! Mas lalo akong nalasing sa halik nya. I know I should not be doing this. I don’t know him…my mind says no but my body say yes. May something sa taong to na napapasunod nya ang katawan ko.

I was back to my senses when I felt him kiss my neck. Damn! After a minute he stop then look at me. Hingal na hingal sako at sobrang init na din ng pakiramdam ko. What did he do to me?

“P-plea…se?” Narinig ko nalang ang sarili ko na sabihin yun sa kanya. W-wait..

What?

He smirk at me at inilapit ang mukha nya sa tinga ko. “Please what babe?” He ask me using his husky voice. Letsugas!!!

“P-please…I…I w-want…you” Nauutal kung sabi. I don’t care, now bahala na bukas.

He smile at me at hinalikan ang labi ko ng mabilis bago nya ako hawakan sa kamay at hilahin palabas ng bar. Nakasunod lang ako sa kanya ngayon na namumula. Tonight I’m going to give myself to a stranger..

Nang nasa tapat na kami ng kotse nya ay hinarapan nya ako. Then he say …..

“Austin….call me Austin beautiful and I’ll make sure you will never forget this night”

---

(A/N: pls do comment and vote.. tnx)

CHAPTER 2

-MATT

Napabalikwas ako ng bangon ng maramdaman ko ang sobrang pananakit ng aking ulo. Agad akong napahawak dito. Pakiramdam ko ay parang may pumupokpok sa ulo ko gamit ang ilang martelyo. Grabe! Ang sakit ng ulo ko at ramdam ko din ano mang oras ay masusuka ako. Letsugas na hangover to oh! Hindi na talaga ako magpapakalasing mag mula ngayon! Hindi na ako uulit! Huhu..

“Ouch!” Daing ko ng maramdaman ko ang biglaang pananakit ng aking katawan lalong lalo na ang lagusan ko. Napalaki ang mata ko dahil dun. Damn! Ano ba ang ginawa ko kagabi?! Wala akong maalala! Sht! Sht! Sh*t! Please….wag naman sana!! Please!

Kinakabahan at hindi mapakaling inilibot ko ang aking paningin sa lugar kung nasaan ako ngayon. At ganun nalang ang pagkagimbal ko sa aking nakita.

T-this…is…not…happening! Please! someone tell me this is just a dream! Oh gosh….

“N-no! No!..no! W-what I have..done?” I said to myself. At nanlumo ako ng makita ko ang sarili ko. I was completely naked in a strangers bed with him. Lahat ng damit ko ay nagkalat sa buong kwarto kasama ng damit ng kung sino man.

At dun lang nag sink in sakin ang lahat ng nangyari kagabi nung naglasing ako.

“

Damn! Your so hot babe!….Do you want to go somewhere private?“

“Sh*t!…don’t do that…I may lost control and take you right here right now if you keep on biting your lips….I should be the one doing that….what do you think….hmmm?”

“P-plea…se?”

“Please what babe?”

“P-please….I…I w-want you”

“Austin…call me Asutin beautiful and I’ll make sure you will never forget this night”

Hindi ko mapigilang mapaluha dahil dun. Gosh! Ang pinakaiingatan kong bagay ay nawala nalang bigla ng walang ka hirap hirap. Wala na…wala na ang v-card ko!! I’m reserving myself for my true love pero ano! Basta basta ko nalang ibinigay sa tong hindi ko naman kilala!

“Damn! Ang tanga mo Matt! Ang tanga…tanga mo talaga! Bakit ka kasi naglasing!? Arrrrgh! Mapapatay ko talaga ang lalaking to ng wala sa oras ngayon!!” Nang gagalaiting kong sabi sabay tingin ng masama sa lalaking katabi ko ngayon sa kama. Nakadapa sya at nakaharap sakin ang kanyang mukha.He’s still sleeping soundly. Ang damuho! Ang sarap ng tulog.. sakalin ko kaya to ng di na magising!!

Pero agad din naman akong napatanga ng makita ko ang kanyang mukha. Shitshu! Ang gwapo!! Magulo ang kanyang kulay itim na buhok. Meron din syang makapal na mga kilay na nababagay sa kanyang makinis at gwapo na mukha. Maganda din ang kanyang mga pilik mata at mayroon din syang matangos na ilong. He also has a perfect jaw line and a red lips that was partly open. Damn! Parang ang sarap halikan ng kanyang mga labi. Para bang ang lambot nito at kay sarap tikman at para din bang may humihila sakin at bumubulong na halikan sya..

and he also has a sexy back na ang sarap hawak––

W-wait what?!! NO! No!! Baliw ka Matt! Hindi mo dapat iniisip yan! Damuho ang lalaking yan! Hindi sya gwapo dahil ang panget nya..Oo tama! Ang panget nya….sobra. geezz! Napangiwi ako sa naisip ko.

Itinaas ko ang kumot hanggang dibdib ko at mahigpit itong hinawakan. Kailangan ko ng makaalis sa lugar na to!!

Kaya naman dahan-dahan akong bumaba sa kama at halos mapasigaw ako ng mas lalo pang sumakit ang ulo ko at ang buo kung katawan lalong lalo na ang pang ibaba kung bahagi. Bwesit na lalaking yun! Ang sakit sakit ng lagusan ko!! Huhu…

“Awww” Daing ko habang dahan dahang naglakad upang pulitin ang mg damit ko na nagkalat sa sahig. Nang makuha ko na lahat ng damit ko ay pumunta ako sa banyo nya at namangha ako dahil malaki ito at sobrang linis. Meron din akong na kita na jacuzzi. Char mayaman!

Pagkatapos ay tinignan ko ang repleksyon ko sa salamin at halos mapasigaw ako ng makita kung ang dami kung chikinini sa aking leeg. Bwesit ka talagang lalaki ka!! Nanggagalaiti kung sinuot ang mga damit ko at ng matapos na ako ay naghanap muna ako ng pain reliver na gamot upang ma ibsan ang sakit na nararamdaman ko sa aking buong katawan. Buti nalang at na wala na ang hangover ko.

After kung makapagbihis at makainum ng gamot ay lumabas na ako ng c.r. Tulog parin sya paglabas ko. Inirapan ko lang sya at naglakad na papalabas. Sana ito na ang una at huli naming pagkikitang dalawa!

---

Paglabas ko sa penthouse ng lalaking yun ay agad akung pumara ng taxi upang mag pahatid sa bahay namin. Alas 9 na ng umaga. Patay ako nito ngayon…please po kayo na ang bahala sakin.

Nang nasa harap na ako ng pinto ng bahay namin ay sobra akong kinakaban. Ang bilis ng tibok ng puso ko at sobrang namamawis na din ang mga kamay ko. Ilang beses akong lumonok at nag dasal bago ko bukasan ang pintuan namin. Dahan dahan ko itong binuksan ng kunti na tanging ulo ko lang muna ang makakapok at tinignan ko ang loob ng bahay. Tingin sa kaliwa at tingin sakan. Nakita ko naman na walang tao kaya medjo naka hinga ako ng maluwag.

“Salamat naman. Wew!” Sabi ko at pumasok na sa loob. Pero hindi paman ako nakakailang hakabang ng makarinig ako ng sigaw. Agad akong napako sa pwesto ko at nanlaki ang mga mata ko. Sobrang bilis ng tibok ng puso ko.

“Hoy! Bata ka! Bakit ngayon ka lang umuwi huh!? At saan ka naman nanggaling aber!? Magsalita ka!” Sigaw ng maganda kung nanay sakin.

Patay kang bata ka!

---

AUSTIN

I open my eyes and see that It’s already morning. Base din kasi sa liwanag nanakikita ko sa labas ng bintana ng penthouse ko. Napahikab ako at bumangon na sa kama. Tinignan ko ang kwarto ko at napansin kung wala na ang lalaking nakilala ko sa bar kagabi. Tsk! Sayang naman uulit pa sana ako ngayong umaga.

Damn! Last night was the best one night stand I had. Even if it was his first time but still that was really great! He was really sexy as hell and his face….his face was so innocent and beautiful. The way he look at me with those beautiful and innocent eyes with lust and the way he bit his soft and pink lips damn! …..

“Fvck!! I think I need a cold shower right now” I said at hubot hubad na naglakad papasok sa c.r ko. But as I say It was just a one night stand. Nothing more.

Pagkatapos kung gawin ang mga bagay na dapat kung gawin sa loob ng c.r after I took a bath I changed into my office attire. Nang nasa kalagitnaan ako ng pag-aayos ng aking tie ay biglang nagring ang phone ko na nakapatong lang sa side table ng aking king size bed. I grab it and saw that my sister is calling me.

Agad ko naman itong sinagot.

“Hey baby…napatawag ka?” I ask her.

“

Kuya…she’s here…mama is here and she’s talking to Andrea now“

My sister told me on the other line. Bigla kong nakoyum ang aking kamay sa sobrang galit.

How dare she !! Pagkatapos ng ginawa nya samin! Nakuha nya pa talagang pumunta dun ng parang wala lang! That b*tch!

“I’m coming now…take Andrea to your room and wait me there..okay? I love you” I said at pinatay na ang tawag. Nagamamadali akong bumaba at sumakay agad sa kotse ko. At agad ko itong pinaharorot pa punta sa bahay namin kung nasaan ang mga kapatid ko. Sobrang higpit ng pagkakahawak ko sa manubela ng kotse ko. My jaw clenched! Sobra sobra ang galit na nararamdaman ko ngayon.

Bakit ka pa ba bumalik!? How dare you walk into our life again like nothing happend!?

“FVCK!!!!”

---

A/N: as i promise.. kaya ito na nakapag update na din sa wakas! Hihi

I hope mag vote kayo at mag comment. :)

CHAPTER 3

-AUSTIN

Para ako ngayong nakipagkarerahan sa kalsada dahil sa sobrang bilis ng pagpapatakbo ko ngayon sa aking kotse.

Alam kung may mga nilabag akong mga traffic rules ngunit wala.akong.pakialam.dun! Fvck it! My attorney can handle this. He knows what to do and besides now a days, money can do the talking.

I will never be AUSTIN ALEXANDER WILLIAMS for nothing!

Bawat minuto ng oras ko ngayon ay mahalaga. I need to go there fast! Kailangan kung mapaalis ang babaeng yun sa bahay namin!

Talaga namang ang lakas ng loob nyang bumalik at magpakitang muli pagkatapos ng ginawa nya samin?! Pagtapos nya kaming iwan para sumama sa lalaki nya!!

I was only 12 yrs old when she left. Aubrey is only 7 and Andrea is only 1 yr old at that time. Sariwa parin sa alala ko ang mga oras o araw na nagmakaawa kami ni Dad wag lang syang umalis, na wag lang nya kaming iwan. Ilang beses lumuhod si Dad habang umiiyak. Ilang beses akong nakiusap sa kanya na umuwi na sya ng bahay namin. Kahit na paulit-ulit nya lang akong itinataboy ng parang basura! Na para bang hindi nya ako anak.

Kahit ganun bumabalik parin ako. Paulit-ulit lang nakikiusap at nagmamakaawa. Ni isa nun ay wala syang pinakinggan at pinansin. Sayang saya sya sa bago nyang pamilya habang kami ito miserable at naghihirap. Days, weeks, months and years had pass pero walang Mama na bumalik samin. Napagod na din ako sa kahihintay sa kanya. Wala namang mangyayari kahit lumuhod ako at magmakaawa. Hindi din naman sya babalik.

Because of that Dad sufferd from depression. Ayaw nyang kumain. Lagi syang nagkukulong sa kwarto. Kundi hindi sya iiyak, maglalasing naman sya o di kaya ay magwawala. He really love mom so much na handa syang gawin lahat para dito. Kahit na sa simula palang ay hindi naman talaga sya minahal ng mommy ko. She only marry him because of money kaya naman nung nagkaproblema ang company na pagmamay-ari namin at nagsimula ng ma bankcrupt ito ay naghanap na ng iba ang babaeng yun pagkatapos ay iniwan kami at sumama sa iba na mas mayaman at kayang supportahan ang mga luho nya!

Kaya naman I have no choice kundi ang maging ama’t ina sa dalawang nakababata kung kapatid. Maaga akong namulat sa katotohan. Mabuti nalang at hindi kami pinanayaan ng grand parents ko at nina tito at tita. (Chase, Ford and Zacks parents) Tinulongan nila kaming bumangon muli. Kaya naman malaki ang pasasalamat ko sa kanila.

Nagsumikap din ako para sa sarili ko. Nag aral akong mabuti at pagkatapos kung maka grad ng college ay agad kung tinulangan si Dad sa business namin at nagtayo din ako ng sarili kung akin and look at us now! I am successful, WE are successful now.

Kaya hindi ko hahayaang sirain nya muli ang pamilyang naming matagal na nyang sinira. I woud not let her be part of our life again!! Never!

Pagkahintong pagkahinto ko sa aking kotse ay agad akong lumabas at hindi na nag abala pang e park ito. Agad akong pumasok sa loob ng bahay namin. Marahad kung binuksan ang pintuan namin at nanlilisik ang mga matang hinanap ang babaeng isadnya ko dito.

Ang bilis ng tibok ng puso ko sa sobrang galit na nararamdaman ko ngayon. Ramdam ko din ang panginginig ng katawan ko. Gusto kung mag wala at manakit sa mga oras. Mahigpit din ang pagkakayukom ko sa aking palad.

And then I see her sitting pretty sa isa sa mga couches namin dito sa sala. Nagawa nya pang uminum ng wine! Ang lakas din  naman ng apog ng babaeng to!! GRABE!!

Pasugod ko syang nilapitan. Kitang kita ko ngayon sa mukha nya ang sobrang gulat at takot ng makita ako. Alam kung bakas sa mukha ko ngayon ang pagkamuhi at galit ko para sa kanya. Lumunok muna sya bago dahan dahang tumayo.

“WHAT THE FVCK ARE YOU DOING HERE!? ANUNG KARAPATAN MONG PUMUNTA DITO!?” Sigaw ko sa kanya habang namumula sa sobrang galit. How dare she!!

She flinch at nawalan ng kulay ang kanyang mukha dahil sa sinabi ko. Tinignan nya ako ng may luha sa kanyang mga mata.

Bullshit!!

“S-son…I–”

“Don’t you fvcking dare call me son!! Simula ng ginawa mo ang bagay nayun ay nawalan ka na ng karapatang tawagin akong anak!! “ Nanggagalaiti kung sabi sa kanya. Halos lumabas na ang mga ugat ko sa aking leeg.

She gasp at napatakip sya sa kanyang bibig. Mas layo na ngayon syang napaiyak.

Fvck! The hell I care!

“I….I…I j-just…want t-to see y-you a-at para na d-din humingi ng…tawad s-sa inyo..I-I’m sorr––” Hindi ko na sya pinatapos pa.

“Wow Huh! Seriously!? Woman! sa tingin mo ba maniniwala ako jan sa mga pinagsasabi mo?! At sorry? Sa tingin mo ba maiibalik ng sorry mo ang lahat. Hindi! Iniwan mo kami at sumama ka sa lalaki mo dahil mas mayaman sya at kaya nyang ibigay lahat ng mga luho mo!! Iniwan mo kami!! Alam mo ba kung ganu kasakit yun huh?!” I said with venum and I look at her with so much hate.

Napahagulgul sya ng iyak.

Kahit umiyak pa sya ng dugo ay wala akong maramdamang awa para sa kanya. Tanging pagkamuhi at galit lang ang nararamdaman ko ngayon para.

“I…p-please….let me—”

I laugh “ Anu ba ang kailangan mo at andito ka ngayon? Pera? Gusto mo ng pera? Sabihin mo magkanu at ibibigay ko agad sayo!! Yun naman talaga ang importante at mahalaga sayo. PERA!!“ Agad kung kinuha ang cheke sa bulsa ko atnag sulat ako ng 10 million dun sabay perma at tapon ng cheke sa pagmumukha nya.

I smirk at her. “Kulang pa ba yan? Baka gusto mung dagdagan ko pa? Anu? 20 million, 30? 50? come on woman! Say it! kung magkanu ba ang gusto para umalis kana dito at bumalik na dun sa pamilya mo!! Dahil ayokong makita ka dahil nasusuka ako sa tuwing nakikita ko ang pagmumukha m—”

Slap!

Napabaling ang mukha ko ng bigla nya akong sampalin sa mukha.

Agad ko syang tinignan ng walang emosyon.

“Anung karapatan mong pagsabihan ako ng ganyan! Oo alam kung malaki ang kasalanan ko sa inyo! Pero lahat ng yun ay pinagsisihan ko!! Andito ako ngayon para humingi ng tawad sa lahat ng ginawa ko!! Kaya sana man lang bigyan mo ako ng pagkakataon na magpaliwanag at makahingi ng tawad sa inyo. Nagmamakaawa ako sayo anak sana man lang bigyan mo ako ng pagkakataon” Umiiyak nyang sabi sakin.

“Bakit? Nung nagmakaawa ba kami sayo pinakinggan mo ba kami? Nung mga panahun na umiiyak ako na nakaluhod sa harapan mo para umuwi at bumalik ka saamin pinansin mo ba ako? Sa ilang beses na naospital ako at ang mga kapatid ko andun ka ba para alagaan kami? WALA! Wala ka! Kaya wag mong hilingin sakin ang mga bagay nayan!!” Hindi ko na mapigilan ang hindi umiiyak. Sa halo halong emosyon na nararamdaman ko ngayon.

“I..I’m so sorry…please…please…son..please” Pagmamakaawa nya.

Pero wala akong narinig dun. Agd kung pinahiran ang mga luha ko at tinigan sya ng malamig.

“Get out!! Umalis kana!”

Umiling sya sakin at pilit akong hinawakan ngunit umiwas ako.

“Bingi ka ba! Ang sabi ko umalis kana! At wag na wag ka ng bumalik pa dito dahil wala ka ng pamilya pa! GET OUT!!” Sigaw ko sa kanya sabay turo sa pintuan namin.

“P-please….son..let me—”

“OUT NOW!!” Muli kung sigaw .Umiiyak syang naglakad papalabas. Pero bago yun ay tinignan nya muna ako ng isang malungkot na tingin. Umiwas ako at tumalikod sa kanya. Pagkatapos ay narinig kung sumara ang pinto namin. Dun ko lang pinakawalan ang mga luha kung gusto ng kumawala kanina pa.

Napaluhod akong umiiyak. Ang sakit…ang sakit sakit sobra.

Naramdaman ko nalang ang mga bisig na yumakap sakin.

“I-It’s okay kuya..andito lang kami ni Andrea para sayo…I love you kuya” Aubrey said to me mas niyakap pa ako ng mahigpit. Niyakap ko din sila pabalik.

“I love you too kuya” Andrea said..

“ Thank you…kuya love you too“ I said to them.

I promise hindi ko hahayaang maranasan nyo ang sakit na naranasan ko dati. Kuya is here.. I will going to protect you.

---

A/N : Ang sakit sa dibdib habang sinusulat ko to. Haixt. I miss my mom. Gusto ko ng umuwi samin. 😢

(Ps: pasensya na sa mga typos and wrong grammar. )

CHAPTER 4

A/N: Hi my dear readers. It’s been a while since the last time I updated this story. Pasensya na mga bebe.. Balak ko nga sana na taposin muna yung Love, Posession and Obsession bago ko to e update. Pero na isip ko na sige nalang ipagpapatuloy ko nalang to tutal nasimulan ko na naman eh. Hihi!

kaya… Enjoy reading .. 😘

---

-MATT

Ilang araw na mag mula nung nagpakalasing ako at di inaasahang na wala ang v-card ko sa lalaking hindi ko naman kilala.

Hopefully yun na ang huling beses na magkikita kaming dalawa!

Gosh … kahit anu namang gawin ko ay wala namang magbabago dun. Nangyari na ang nangyari kaya naman I need to move on and forget that night.

Ilang araw na din pala na hindi ako pumapasok sa school. Nahihiya kasi akong makaharap si Cloude pagkatapos ng nagawa ko sa kanya. I felt so guilty. Itinuring pa naman nya akong kaibigan. But dahil sa hindi ko na control ang emosyon ko, na saktan ko sya ng hindi sinasadya. And I’m really sorry for what I did to him.

Gusto kong humingi ng tawad sa kanya ngunit nahihiya pa akong makaharap sya. Hindi pa ako handa lalo nat nasasaktan parin ako hanggang ngayon.

I really like Cloude. To the point na pakiramdam ko mahal ko na sya. He is the very first person na nagustuhan ko ng ganito. Sino ba naman ang hindi magkakagusto sa kanya. He is a one of a kind person. Cloude is sweet, caring, and a good person. Mas uunahin pa nya ang iba bago ang sarili nya. He is so selfless .. kaya naman nagustuhan ko sya agad.

I admit sobra akong nasaktan ng malaman ko na sila na ni Chase. I thought kasi na maypag-asa na magustuhan din ako ni Cloude na maging kami pero hindi eh. Hanggang kaibigan lang ako para sa kanya.

Sa simula palang naman ay alam ko ng wala naman pag-asa, pero sadyang makulit ang puso ko at sigi parin ng sigi. Kaya ito ang napala ako.

But now I realize mas mabuti na din na nangyari to dahil hindi ko makikita kung panu nila kamahal ang isat isa. I envy them  coz Cloude and Chase  love each other so much to the point na gagawin lahat ni Chase para kay Cloude.

And I wish someday makahanap din ako ng taong mamahalin ako ng sobra at tanggap ako kung anu ako. I want the kind of love that will last forever.

And I’m happy for the both of them kaya naman I have to forget what feelings I have for Cloude. I am better to be his ‘best friend’ than his lover. Kaya naman nagpapasalamat parin ako na itinuring parin nya akong kaibigan ngayon. Sa ilang araw na hindi ko pagpasok ay ramdam ko ang pag-aalala ni Sarah at Cloude sa akin. They texted me and sometimes called me at tinatanong nila kung anu ba daw ang nangyari sakin.

Pero ni isa nun ay wala akong sinagot. Saka ko nalang sila e tetext sa susunod. Nagsiisip din ako kung pano ko kakausapin si Cloude at humingi sa kanya ng tawad. I want to apologize for hurting him. Gusto kung humingi ng tawad sa ginawa ko. And I want to ask him if I will still be his friend or not. Kung anu man ang magiging desisyon nya ang maluwag ko itong tatanggapin.

After all I deserve it.

I sigh at tumihaya sa kama ko. I feel so bored right now. Wala akong magawa. Ilang araw na din akong pinapagalitan ni Mama dahil sa hindi ko pagpasok. But knowing my mom, she love me so much kaya naman in the end hinayaan nalang nya ako. Even my dad, my kuya and ate ay pinagsabihan din ako pero hindi din naman nila magawang magalit sakin. Kaya naman sa huli ay they just inform the school the my sakit ako kaya hindi ako nakapasok.

“Arrrgh” I groan at gumulong gulong sa kama ko. It’s already 11 pm pero hindi parin ako dinadalaw ng antok. Ilang araw na din akong hindi nakakatulog ng maayos at nawalan masyado ng ganang kumain.

Isa sa mga dahilan kung bakit ako hindi nakakatulog ng maayos tuwing gabi ay dahil naaalala ko lang naman ang hinayupak na gwapong lalaking yun!

bwesit! Ayaw nyang mawala sa isip ko! Dumadagdag lang sya sa problema mo kay Cloude. Para na tuloy akong zombie nito. Kainis! Sarap isako ng lalaking yun at itapun sa ilog pasig.

Esess! Kala mo naman magagawa mo yang sinasabi mo. Naku! Naku! If I know crush mo yun …aminin. those greek god body and handsome face of him …siguradong—— Sabi ng konsenya ko.

Kyaaaaaaaaaaa!!!!!

“Shut up! Ano ba yang sinasabi mo huh!? Kalabutan ka nga..eww hindi ako magkakagusto dun noh! Yaks” Pagkausap ko sa aking sarili pagkatapos ay umiling ako ng ilang ulit sabay sampal sa mukha ko.

“Gosh! Nababaliw na ako…pati sarili ko kumakausap na sa akin…hindi na to maganda …I think I need a glass of milk para makatulog na ako” I said at bumangon na mula sa pagkakahiga at naglakad na papalabas ng kwarto ko papuntang kusina namin.

When I was already in the kitsen I immediately switch on the lights at agad na kumuha ng baso , medjo maligamgam na tubig, gatas at kutsara.

Nang matapos na akong magtimpla ng gatas ay inimum ko na ito agad at nagsimula na akong maglakad pabalik sa kwarto ko. Syempre in off ko muna ang ilaw sa kusina namin. Sayang ang kuryente.

Aakyat na sana ako ng mapansin ko na naka on ang ilaw sa office ni dad. Imbes na sa kwarto ako dumiritso ay sa kanya ako pumunta.

I saw my dad reading some papers. He wore an eyeglass at tutuk na tutuk sya sa kanyang binabasa kaya hindi nya ako na pansin na nakasandal sa pintuan nya.

I knock on the door 3 times at dun lang sya nag angat ng tingin sakin. When he saw me, he smiled at me. Kahit matanda na si dad ay makikita mo parin ang katikasan at ka gwapohan nya. He is like and older version of kuya. Ako naman ay ang pinaghalong version ni mama at papa while si ate ay ang dalagang version naman ni mama.

“Hi dad” I said then smiled at him. Ngumiti din naman sya sakin pagkatapos nyang maibaba ang mag papeles na hawak nya. He then take off his eyeglass pagkatapos ay hinilot hilot nya ang kanyang mga mata. I can see his tired.

Lumapit ako sa kanya at umupo sa upuan na nasa harap ng kanyang table.

“Bakit hindi ka pa natutulog honey? It’s already 11:10 pm” My dad asked me.

“Hindi ako makatulog dad eh…kaya nga nagtimpla ako ng gatas

(

sabay pakita ng dala kong isang basong may kalahiti ng laman)

baka sakali na antukin ako….ikaw dad bakit hindi ka pa natutulog?“ Balik kung tanong sa kanya.

He sigh.

“I have to finish sign this papers  honey…saka kailangan ko pang tignan yung naging sales natin last month” Sabi n dad.

“Uhm…do you need anything? I can help you dad” Sabi ko sa kanya at tumayo mula sa pagkakaupo but before I can touch anything dad stop me.

“No need honey.. I can manage.. you should go back to bed now okay? Kaya ko to at saka malapit na din naman akong matapos” Dad said to me pagkatapos ay ngumiti sya sakin.

“A-are you sure?…I can–”

He cut me off..

“I’m sure okay? …now go back to bed before I make you”

Tumango nalang ako kay dad at hindi na nakipagtalo pa. Lumapit ako sa kanya at hinalikan sya sa kanyang pisnge.

“Night dad” Sabi ko at nagsimula ng maglakad papalabas ng office nya. Nang nasa pintuan na ako ay muli ko syang tinignan.

“Night son…sleep well.. I love you” Tumango ako sa kanya at ngumiti. “I love you too dad” I reply to him at umakyat na papunta sa kwarto ko.

Hopefully hindi ko na mapanaginipan ang lalaking yun!

---

A/N: pasensya na kung ito lang ang nakaya ng inyong author. :)

See u nxt ud my loves.

CHAPTER 5

MATT

Halos wala na akong maayos na na nagawang tulog nitong mga nakaraang gabi. Ni halos hindi din ako makakain ng dahil sa wala akong gana. Sobrang nag-aalala na din sakin ang pamilya ko lalong lalo na si Mom.

I know I really looked like a sh*t right now. I’m so messed up! Tangna lang talaga. Dumadagdag pa sa iniisip ko ang damuhong lalaki na yun! Bigla bigla nalang syang sumusulpot sa isipan ko lalong lalo na yung nangyari nung –– eeeeek!! Why am I thinking about him?! Aaarrgh!!

Stop it! Matt!! Get a grip of yourself! Mas may malaki kang problema na dapat ayusin.

Haixt… I really hope that Cloude and I can talk. Ang dami kung gustong sabihin sa kanya. And I badly want to apologize for hurting him. Gusto ko din subukan na ayusin ang pagkakaibigan namin kung hahayaan nya ako.

Pero kung anu man ang magiging desisyon nya o kung anu ang magiging kahihinatnan ng pag-uusap namin ay maluwag ko itong tatanggapin. After all ako naman ang may dahilan kung bakit kami nagkaganito. In the end. Ako parin ang dapat na sisihin.

Arrrrgh! I hope it turn out fine.

---

Sobra ang kaba na nararamdam ko ngayon. Pakiramdam ko nga eh na anu mang oras ay lalabas ang puso ko sa aking dibdib dahil sa sobrang bilis ng tibok nito. Ni hindi ako mapakali sa kinatatayuan ko ngayon. Naramdaman ko din ang pamamawis ng noo at mga kamay ko.

Ang dami ding what ifs na tumatakbo sa isipan ko. Hindi ko din maiwasan na makaramdam ng takot. I just want this to end well. Sana lang talaga makausap ko ngayon si Cloude ng maayos.

Yes! Today was the day that I was going to talk to Cloude. Andito na nga ako at naghihintay malapit sa café na pinagtatrabahuan nya. Habang tumatagal ay lalo lang domoble ang kabang nararamdaman ko.

Damnit! You can do this Matt! Fighting!!

Agad akong napatayo ng tuwid ng makita ko ang paghinto ng sasakyan ni Chase sa harap ng café . Nanlaki ang mata ko dahil dun at halos kapusin ako ng hininga.

Naluko na! Patay ako nito ngayon kay Chase pagnagkataon… How can I talk to Cloude when Chase is here! Halos mawalan ako ng pag-asa dahil dun.

Aalis na sana ko ng makita kung nagpaalam si Cloude kay Mang Gaston. Biglang nabuhayan ang loob ko ng malaman na hindi si Chase ang naghatid sa kanya.

Thank you Lord.

Hinintay ko muna na umalis si Mang Gaston bago ko lapitan at kausapin si Cloude.

Nang makita kung umalis na ito ay naglakad na ako papalapit kay Cloude. Sobra parin ang lakas ng tibok ng puso ko.

I miss him…I miss Cloude and the way we were before.

Papasok na sana sya sa loob ng café ng hawakan ko ang braso nya. Nakita ko ang sobrang gulat sa kanyang mukha ng makita nya ako. I know I really looked like a sh*t right now. Pero wala akong pakialam ngayon sa itsura ko ang importante sakin ay ang makausap sya. I want to fix this. I want to fix our friendship.

Hinigpitan ko ang yakap sa braso nya. “Pwe-pwede ba tayong mag-usap sandali Cloude?….please?” Sabi ko sa kanya ng nagmamakaawa. Nakita ko kanyang mga mata ang awa para sakin.

Ilang beses nyang binuka ang kanyang bibig ngunit walang salitang lumabas mula dito. Pagkaraan ay nakita ko syang tumango. Na naging dahilan upang magliwanag ang mukha ko. Kaya naman hindi ko napigilan ang sarili ko na yakapin sya. Alam kung nagulat sya sa ginawa ko dahil naramdaman ko ang paninigas nya ngunit makalipas ang ilang sandali ay niyakap na nya din ako.

I’m so happy right now!

“Thank you! Thank you! Cloude… I thought hindi mo na ako kakausapin after what happend to us…I’m so sorry…sorry dahil nasaktan kita…hi-hindi ko, hindi ko sinasadya yun Cloude. Please believe me. I’m sorry…please nadala lang ako ng emosyon ko. Sorry…” Sabi ko kay Cloude sincerly. Hindi ko din mapigilan ang maiyak. Hindi ko padin binibitawan sya mula sa pagkakayakap.

“….Alam mo bang pagkatapos nun ay halos hindi ako makatulog ni makakain dahil iniisip kung nasaktan kita?…Maniwala ka Cloude, pinagsisihan ko yun. I’m sorry..

I just…mahal lang kasi kita kaya ko nagawa ko yun“ I added. I felt him froze sa sinabi ko.

Agad na humiwalay ng yakap sakin si Cloude. Hindi nya ako magawang tignan sa mga mata. I smiled bitterly. I can see clearly that I am just a friend to him. It hurts but I have to accept it.

“Yes…you heard it right..mahal kita Cloude kaya ako nagreact ng ganun, pero believe me hindi ko intensyon na masaktan ka. Masakit lang kasi sakin na malamang may mahal ka palang iba at hindi ako yun. Yes! Alam ko naman na sa una palang ay wala na talaga akong pag-asa pero sinubukan ko parin…kaya ito…pero wag kang mag-alala hindi ko naman ipipilit ang sarili ko sayo. I know you love him so much at ganun din sya sayo…..kaya no need to worry. Tanggap ko na hanggang magkaibigan lang tayo….pero masakit pa din eh” Hindi nya magawang makapagsalita sa sinabi ko.

“Kung pwede ko lang sana turuan ang puso kong piliin ang taong mamahalin nya eh matagal ko ng ginawa. Pero nasayo na kasi lahat ang katangian na hinahanap ko sa isang tao. Your amazingly beautiful inside and out Cloudw kaya agad na nahulog ang loob ko sayo. I’m sorry…wala naman akong ibang intensyon kung bakit ko to sinasabi sayo Cloude. Gusto ko lang malaman mo. Kaya kung pagkatapos nito ay ayaw mo na akong makita o maging kaibigan ay buong puso kung tatanggapin yun” Malungkot kung sabi sa kanya.

Nag-angat ng tingin sakin si Cloude. “Thank you” He said na nagpahinto sakin.

“Thank you kasi naging honest ka sakin..kung hindi mo sinabi hindi ko pa malalaman. Sorry din kasi hanggang kaibigan lang talaga ang kaya kung maibigay sayo. Wag kang mag-alala wala namang nagbago. Your stil my friend. Ikaw padin si Matty na mahangin na kilala ko”  Nakangiti nyang sabi sakin. Kaya agad ko syang niyakap.

Thank you!! Sobrang saya ko sa mga oras na to.

“Thank you! Cloude…thank you! I miss you…sorry again” Umiiyak kung sabi. Ramdam ko din ang pag-iyak nya.

“Nah~ I miss you too Matt…haha! Para na tayong mga baliw dito eh…ok tama na! May trabaho pa ako eh” Tumatawang umiiyak na sabi nya na sinabayan ko na din.

Thank you Lord! Finally okay na kami …

---

A/N: Finally I’m back! Salamat sa paghihintay…pasensya na din kung natagalan ang update. :)

(Ps: sorry din sa mga typos and wrong grammar)

PLEASE READ!

First of all gusto ko pong magpasalamat sa inyong lahat lalong lalo na sa lahat ng nag read, nag vote sa stories ko at sa lahat ng nagfollow sakin… I LOVE YOU GUYS!

Sobrang salamat talaga. 😍😘

Uhm gusto ko lang din po sanang humingi ng paumanhin kung hindi po ako nakakapag update sa mga panahong ito… pasensya na talaga kayo guys, sobrang busy lang po ako ngayon dahil sa kadahilanang nag tatrabaho na po ako! Kaya pasensya na po talaga …

I’m soo sorry loves! 😢 I’ll try na makapag update as soon as possible..

Sobrang busy lang po talaga sa work at minsan kailangan ko pang mag over time…nakakapagod sobra pero dapat smile parin at always think positive… aja! Fighting!!

Basta Antay antay lang kayo ng kunti loves… I’ll be back. 😊  mag uupdate din ako don’t cha worry ..hindi ko kayo iiwan..

I love you and I’m sorry again my babies I’ll be back as soon as I can …

-wickedbossy

(P.s I miss you all so much 😢😢)

CHAPTER 6

(Not edited)

AUSTIN

“—ok, I got it princess….See you later…Love you”

I said to my sister as I ended the call. She want me to buy her a new dress same as the one she saw in the movie. Kaya naman pagkatapos ng trabaho ko ay dito na ako dumiritso sa mall na pag-aari ko lang din mismo. This is only one of the many businesses I had. I used my own money to start a business on my own. Hindi ako umasa sa pera na meron kami even if I was the one who manage the company my dad built. Nagsumikap parin ako na makagawa ng sarili kung pangalan and look at me now. I was one of the top 10 business tycon in asia along with my 3 idiots bestbuds.

Kaya naman I can buy whatever my sister’s and my needs, or not easily. Money is not a problem to me and I don’t care as long as I can make my sisters happy then so be it.

Tss!

While I was busy looking for a dress dito sa loob ng isang sikat at mamahalin na botique ay di sinasadyang I suddenly see someone who’s been on my mine quite sometime now.

Dumaan sya sa labas ng botique kung nasaan ako.

Fvck!!

It’s him! Yes! It’s really him. Hindi ako pwedeng magkamali!

Damnit! How can I forget about

him

when he gave me a night that I can’t forget. He maybe a virgin during that time but

still , that is one of the best one night stand I had.

Shit!

Agad akong napamura sa aking isipan ng maisip kung baka hindi ko na uli siya makikita. What the hell! Hindi ko alam kung anong meron sa kanya pero there is really something about him that I just can’t egnore… arrrgh!! What the fvck are you doing to me kid?!!

I am not supposed to feel this way towards you! This is not me! Damnit!! I am a playboy, a player for fvcks sake! I should not be doing this! I should not be thinking about him! I should not be thinking about that night!

Fvck this!!

Kaya bago ko pa mapigilan ang aking sarili ay namalayan ko nalang na humakbang na pala ang aking mga paa para sundan siya.

Oh no! Y ou gotta be kidding me

?

!!

---

MATT

Dahil sa wala akong magawa sa bahay ngayong sabado ay naisipan kung magliwaliw muna dito sa loob ng mall. Wala akong kasama kaya naman mag-isa lang ako ngayon. Hindi kasi pwede si Cloude dahil may trabaho siya sa cafè at busy din naman si Sarah sa buhay nya kaya ito ako ngayon loner ang peg.

Haixt! Kawawa naman ako walang nagmamahal sakin. Charot! Haha! Kaya naman ang ginawa ko nalang ay inabala ko ang sarili ko sa pagwiwindow shopping. Kung minsan pag may natipuhan akong damit ay binibili ko. Kumain din sa fastfood at naglaro sa world of fun.

Nang mapagod ako ay napagdesisyonan ko ng umuwi. Pero di sinasadya na may mapansin akong kakaiba. Na para bang may sumusunod sakin. Biglang bumilis ang tibok ng puso ko at medjo nakakaramdam na din ako ng takot.

I tried to look for that person pero wala naman akong kakaibang napapasin sa mga tao sa aking likuran at paligid.Wala namang sumusunod sakin.

Damn!

I think

your just being paranoid Matt . Yeah! Tama! It’s just my imagination playing triks with me.

Kaya isinawalang bahala ko nalang ito at nagpatuloy nalang sa aking paglalakad. But then again ramdam ko talagang may sumusunod sakin eh!! Meron talaga!

Letsugas!!Kyaaaa! Sino naman kayang baliw yun!

Omo! I have a stalker??!

Mas binilisan ko ang ginawa kung paglakad at minsan sinasamahan ko pa ito ng takbo.

Kailangan kung makaalis sa lugar na ito!!

At nang hindi na ako makatiis ay tumakbo na talaga ako.

“Shit!” I heard someone say at ramdam ko din ang ginawa nyang pagtakbo para habulin ako.

No! No! No! Kaya mas lalo ko pang binilisan ang pagtakbo na para bang sumali ako sa isang karera. Wala na akong pakialam kung may nakabangga ako o habulin din ako ng gwardya ng mall. Ang importante sakin sa ngayon ay ang makalabas ng mall at makaalis sa lugar na ito.

“Hey! Wait!!” Rinig kung tawag nya sakin. Ngunit nagbingibingihan ako at hindi ko sya pinansin. Nagpatuloy ako sa aking ginagawang pagtakbo.

Dapat hindi nya ako maabotan!

“Naman! Arrrgh!! Bakit ang layo naman ng exit dito?! “ Galit kung sabi habang hinihingal. Pambihira! Sobrang kinakapos na din ako ng paghinga sa ginagawa ko.

“Hey! Stop! Damnit!” Muli kung rinig na sabi nya sa aking likuran. Wala sana akong balak na tignan kung sino yung tao na yun pero hindi ko mapigilan ang sarili ko na lingonin sya. At nag mapagsino ko iyon ay lumuwa ang mata ko sa sobrang gulat na naging dahilan ng muntikan ko ng pagkasubsub sa semento buti nalang at maagap akong nakabalance.

H-hindi maaari to!! Kyaaaaaaa! No!….no!!…no! This is not happening! Hindi maaaring siya yun!

Hindi talaga ako makapaniwalang siya ang sumusunod sakin.

“WTH! Anung ginagawa ng hayop na lalaking yan dito?!! At saka bakit nya ako hinahabol? …letsugas!” Natataranta at naiinis kung sabi. Sobrang bilis ng tibok ng puso ko.

Hindi nya ako pwedeng maabutan! Hindi dapat ako maabutan ng hayop na Austin na yan! aaarrgh!! No! Please someone help me!

Agad naman akong nabuhayan ng loob ng makita ko ang exit ng mall. Kaya naman mas lalo ko pang binilisan ang ginawa kung pagtakbo. Nang tuluyan na akong makalabas ay agad akong nagtago sa isa sa mga sasakyan na nakaparada sa labas ng mall. Sobra akong hinihingal pagkatapos na pakiramdam ko ay mauubosan na ako ng hininga anu mang oras. Sobrang pawis na pawis na din ako at masakit din ang aking mga paa.

Napasandal nalang ako sa kotse habang sinusubukang ibalik uli sa normal ang aking paghinga. Ang bilis ng tibok ng puso. Hindi ko alam kung ito ba ay dahil sa pagtakbo ko o dahil sa nakita ko uli siya! Damn! Hindi ko inaasahan na muli kaming magkikitang dalawa!! Bwesit talaga!

Agad naman akong napasiksik sa gilid ng kotse ng makita ko ang pagdaan nya sa harap ng kotse kung nasaan ako. Pigil ang hiningang tinignan ko ang galaw nya.

’ Please…please…wag nya sana akong makita’ Ang sabi ko sa aking isipan.

“Fvck!!” Rinig kung mura nya at pagkuwan’ay umalis na din sya. Dun lang ako nakahinga ng maluwag. Hinintay ko munang dumaan ang ilang minuto bago ko naisipang lumabas sa aking pinagtataguan. Sinigurado ko muna na wala sya sa paligid bago ako lumabas

“Thanks god! Salamat at wala na sya” Sabi ko habang pinupunasan ang pawis sa aking noo. Pero ganun nalang ang panlalaki ng aking mga mata ng may maramdaman akong humawak sa balikat ko. At hindi ko maiwasan hindi manigas sa kinatatayuan ko ng marinig ko ang sinabi nya…….

“Gotcha!”

Oh…..noooo!!!!

---

Author’s note: Finally after how many years nakapag update na din ako sa wakas! I’m so sorry myloves, sobrang busy lang po talaga ng inyong author. Wala pa akong dayoff isang buwan na and I have to work overtime always …kaya pasensya na kung ngayon lang to… I’ll try makapagupdate once a week.

Anyway…sobra ko kayong na miss lahat… 😘

CHAPTER 7

( Not edited )

-MATT

“

Gotcha!“

Narinig kung sabi ng hinayupak na Austin na naging dahilan upang authomatic na gumalaw ang aking katawan paraharap sa kanya at di sinasadya na matuhod ko sya sa kanyang hinaharap. Where it hurts na most.

“Kyaaaaaaaah!!”

Nakapikit na sigaw ko kasabay nang pagtuhod ko sa kanya. Narinig kung napaungol sya dahil dun. Napadilit naman ako bigla at nakita ko syang nakaluhod at namilipit sa sakit.

Nakapikit sya at sobrang pulang-pula ng kanyang mukha. Hawak-hawak nya din yung kanyang basag na itlog.. hahaha!

“Son o-of a b*tch!….fvck!fvck!fvck! Ouch!..d-damn you!”

Hirap na sabi nya.

Nakatayo lang ako habang tinitignan sya. Hindi ko alam ang gagawin ko. Naguguilty ako at gusto kung maawa sa kanya ngunit at the same time gusto kong tumakbo at takasan sya.

C

he

! Kainis naman din kasi tung lalaking to eh.. ayan tuloy..

“Da-damn…you!”

Namumulang sabi nya sakin. Nakaluhod parin sya sa semento at namimilipit sa sakit.

Nakaramdan ako ng awa sa kanya. Masakit din kaya matuhod sa harapan mo lalong-lalo na where it hurts the most ..Napangiwi ako dahil dun.

“FVCK!!”

Mura nya ulit. Buti nalang din talaga at medjo nasa tagong parte kami ng lugar ngayon. Kaya walang taong makakakita samin. Pero letsugas lang talaga tung lalaking to. Kainis!

Tinignan nya ako “

Mahuli lang talaga kitaa…ouch! Sh*t!“

Pinandilatan ko sya ng mata.

“Hoy! Ka-kasalanan mo din kaya yan! Bakit mo kasi ako hinabol eh! Ayan tuloy ang napala mo..che! Bagay lang yan sayo”

Ang sabi ko.

“You……..”

Turo nya sakin sabay pilit na tumayo ngunit napadaing naman sya ulit at muling napaluhod sa semento.

Napatras naman ako ng kunti at sabay sabi ng

“Jan ka na nga!”

At tumakbo papalayo sa kanya. Kaya naman narinig ko ang pagtawag at pagmura nya saakin.

“YOU SON OF A B*TCH!! Fvck! COME BACK HERE..!!…Arrrgh! Lagot ka sakin pagnahuli kitaaaaa!” Sigaw nya ngunit hindi ko sya pinakinggan at nagpatuloy lang sa aking pagtakbo. Pero bago ako tuluyang makalayo sa kanya ay huminto ako at hinarap sya sabay pakita ng dila ko at sabay

“Bleeeeeeh!!”

At takbo ulit ng mabilis habang tumatawa. Sobrang natatawa ako sa mukha nya. Sobrang pula nito at umuusok na sya sa sobrang galit. Hahaha!

Narinig ko pa syang muling sumigaw. Ngunit malayo na ako sa kanya at hindi ko na alam kung ano iyon.

Nang nasa safe na lugar ako at malayo na kay Austin ay humihingal na huminto na ako. Sobrang pawis na pawis din ako at sobrang kinakapus na sa pag hinga. Napahawak ako sa tuhod ko dahil dun.

“Aaaaah…at last! I-i’m sa…fe…pheew! Na-nakakapagod so-sobraaaa”

Hinihingal kung sabi at pilit na hinahabol ang aking hininga. Ilang minuto din ang lumipas bago umayos muli ang aking paghinga. Pagkatapos nun ay inayus ko ang aking sarili. Para na kasi akong narape sa hitsura ko at ang dungis dungis ko na din. Tsk! Pag-uwi ko talaga sa bahay ay ang una kung gagawin ay maligo.

Haixt… ang sakit na din ng mga paa ko. I pouted..

Kaya napagpasyahan ko ng umuwi. Tinignan ko muna ang paligid ko baka kasi biglang sumulpot si Austin mahirap na. Ngunit ng masiguro kung wala sya ay pumara na ako ng taxi at nagpahatid sa bahay namin.

Pagpasok ko sa bahay namin ay sobrang pagod na pagod ako. Halos hindi ko na maigalaw ang mga paa ko. Pasalampak akong umupo sa sofa namin at sabay patong ng mga paa ko sa center table namin. Pagnakita ako ni Mommy nito ay panigurado papagalitan ako nun. Ayaw na ayaw panaman nun na pinapatong namin ang mga paa namin sa lamesa.

Hinayaan ko nalang din yung mga nabili ko na nagkalat sa sala namin. Mamaya ko na yan dadalhin sa kwarto ko. Pagod pa ako at gusto ko munang magpahinga. Dahan-dahan naman akong humiga patagilid sa sofa namin. I sigh ..

Gosh! kapagod…bwesit talaga ang lalaking yun.. kainis talaga.. grrrh.. but infairness ang gwapo nya talaga. Yeah…yeah! I admit ang gwapo ng hinayupak… tsk! Mas lalo akong nainis dahil dun!!

Pinikit ko nalang ang mga mata ko at nag-isip ng iba. Ilang minuto din akong nasa ganuong posisyon ng marinig ko ang boses ng gwapo kung kuya.

His name is Theodore Reid Lopez. His 26 yrs and his a businessman and his single na ipinagtataka ko. I mean he has a face and body to die for. Hindi naman sa nagmamayabang o nagiginghambog but my brother is one of the few handsome and sexy guy I know..

“Hey! Baby brother…you okey?”

Tanong nya sakin gamit ang malambing nyang boses.. This is one of the things I like about my kuya.. he is so sweet pagdating samin.

Umayos ako ng upo at tinignan sya.

“Okey lang ako kuya…pagod lang po”

Sagot ko sa kanya.

Lumapit sya sakin at hinawi ang buhok na humarang sa mata ko.

“You should rest …hmmm? But I think you should take a shower first.. Ang asim na kasi ng amoy mo”

Natatawang sabi ni kuya Theo sakin sabay kiliti sa tagiliran ko na naging dahilan upang matawa ako. Inulit nya pa iyon kahit na pilit akong lumalayo sa kanya habang tumatawa at pilit pinapatigil sya. Ilang minuto nya din yun  ginawa sakin at ng halos hindi na ako makahinga at naiiyak na ako ay saka lang sya tumigil.

Hingal at tawa ng tawa parin ako pagkatapos. Nakangiti lang na nakatingin sakin si kuya Theo. Nang maging okay na ako ay niyakap ko si kuya. Niyakap nya din ako pabalik sabay halik sa ulo ko. Hindi ko na din namalayan na nakatulog na pala ako sa sobrang pagod.

---

Kinabukasan ay maaga akung nagising at pumasok .. I also texted Sarah and Cloude na magkita nalang kami sa school mamaya. May itatanong din kasi ako kay Cloude patungkol dun sa paglipat nya ng bahay ni Chase at saka medjo hindi na din kasi kami masyadong nakakapagbonding na tatlo. Namimiss ko na din kasi silang dalawa ng sobra. Masyado din kasing naging seloso at possessive ni Chase nitong nakaraan. Tsk! Yung tungkol din sa nararamdaman ko kay Cloude ay nasa punto na ako na nasa move on stage na. Yung bang meron parin akong nararamdaman para sa kanya pero hindi na katulad ng dati. I can finally say na I can see him with him without hurting. Masaya ako na masya sya and beside we are friends. That’s all matter.

Si Sarah naman ay hindi namin masyadong mahagilap. Kung saan saan kasi nagsusuot ang babaeng yun. Ang daming raket.. kung ano anu nalang maisipan pasukan na trabaho. Haixt.

But kahit ganun we still find time for to each other. Hindi nga lang napapadalas. But atleast we still have time. Right?

I was slowly walking papunta sa locker ko ng may marinig akong boses ng isang lalaki habang kumakanta ito. Napahinto ako sa paglalakad dahil dun.

Ang ganda ng kanyang boses… Pinakinggan ko ito.

NP: Heartbeat by: Christopher

(A/N: e search nyo nalang sa youtube myloves)

~It’s like a song that no one hears

I’m screaming out, but you’re not here

All I wanna do

All I wanna do

Is say I love you

All I wanna do

All I wanna do

Is say I care ….

Words don’t work feeling like they had no worth

Here and now

Is nothing in between

How could I….ever describe the way I feel?

Why should I

Even try when obviously all the words that I say seem to get in the way

Only wish I could

Say it with a heartbeat

(Say it with a

, say it with a )

~

Hindi pa ako nakuntento at sinundan ko kung saan nanggagaling ang boses na iyon. Dinala ako ng aking mga paa sa music room ng school namin. Nakita kung sirado ang mga bintana at ang pintuan nito. Sinilip ko sa glass window ang loob ng music room ngunit hindi ko masyadong makita ang nasa loob nito dahil patay ang ilang mga ilaw ngunit may naaninag naman ako ng isang bulto ng lalaki na nakaupo at nakatalikod na may hawak ng guitara. Siya lang ang nakita ko sa loob.

Umalis ako mula sa pagkakasilip sa bintana at pumunta ako sa pintuan at dahan-dahan itong binuksan. Pumasok ako sa loob at tumayo lang sa gilid ng pintuan.

Hindi nya ako napansin at nagpatuloy parin sya sa pagkanta.

He really has a nice voice lalong-lalo na sa malapitan. Mas dinig na dinig mo ang ganda ng kanyang boses.

Napapikit ako habang pinakikinggan ko ang estrangherong lalaking kumakanta ..

Who is he?

---

A/N: yes.. WHO IS HE? haha… malalaman nyo sa next ud.

Salamat sa paghihintay myloves…Oo alam ko sobrang tagal bago ako makapag ud kaya I’m really sorry about that.. huhuhu!

But anyway MERRY CHRISTMAS AND HAPPY NEW YEAR to you myloves! … :)

’Till next time ..and to those who would like to add me on facebook at gustong makipagchikahan sa akin. Paki search nyo nalang yung “Cloude Chase” .. :) salamat.

CHAPTER 8

This chapter is dedicated to:

Red Cry.

Salamat sa support. :)

(This chapter is not edited)

---

MATT

Napamulat ako sa aking mga mata ng marinig ko ang biglaang pagtigil ng lalaki sa pagkanta. Napatingin ako sa kanya at ganun nalang ang pamumula ng aking pisnge ng makita kung seryoso syang nakatingin sakin.

Namumulang napaiwas ako ng tingin sa kanya habang nagpepeke ng aking ubo sabay kamot sa batok ko.

Gosh! Nakakahiya sobra…Nahuli ako! Tsk!

Pilit akong ngumiti sa kanya. “Ehem! U-uhm..hi?” Nahihiyang bati ko.

Hindi nya ako sinagot bagkos ay tinitigan lang nya ako. Tinitingan ko nalang din sya pabalik. Pinag-aralan ko ang kabuoan nya. Nakasuot sya ngayon ng kulay grey na hoodie, kulay black na rip jeans at kulay puti na nike shoes. Itim din ang kulay ng hindi medjo kataasan nyang buhok at nakasuot din sya ng eyeglass. Mayroon syang makakapal na kilay at may matangos na ilong. Mapupula rin ang kanyang labi at puti ang kulay ng kanyang balat. Kahit nakaupo sya ay masasabi ko parin na mayroon syang mataas na height. Katamtaman lang din ang laki ng kanyang katawan.

All in all his a good looking guy.

For sure maraming may gusto dito.

Napabalik ang ulirat ko ng mapansin ko ang pagkunot ng kanyang noo.

Gosh! Nahuli nanaman ako!!

Agad naman akong napaiwas ng tingin sa kanya.

“U-uhm..ano..sige. aalis na ako..pa-pasensya kana kung nadistorbo kita..he-he” Sabi ko at akmang aalis na ng mapatigil ako ng marinig kung magsalita sya.

“It’s ok. You can stay..I don’t mind. Hindi ka naman nakakadistorbo but please will you stop staring at me..hindi kasi ako comfortable” He said at umiwas ng tingin sakin.

Napangiti ako sa sinabi nya. Hindi naman nakaligtas sakin ang kung panu mamula ang kanyang mga tenga.

Oh! His cute.

Dahan-dahan akong naglakad papunta sa kanya at umupo ako sa isang bakanting silya hindi kalayuan sa pwesto nya.

“Alam mo. You have a really nice voice. Yun bang boses na hindi nakakasawang pakinggan” Pambabasag ko sa katahimikan na bumabalot samin.

“Sa-salamat” Nahihiya sabi nya habang namumula.

Napangiti naman ako dahil dun.

“Oh! By the way. I’m Matt. Matt Kevin Lopez” Pagpapakilala ko na nakangiti sa aking sarili habang iniaabot ko ang isa kung kamay upang makipag handsake sa kanya.

Inabot naman nya ang aking kamay at nakipaghandsake sakin. “I’m Ren. Ren Park..nice meeting you” He said.

Marami pa kaming napag-usapan na dalawa. Tinanong ko sya kung bakit ngayon ko lang sya nakita sa school at ang sagot naman nya ay kalilipat lang daw nila dito sa lugar. Nalaman ko din na 3rd yr din sya kagaya ko ngunit magkaiba nga lang ang kursong kinukuha namin.

Nag mag ring na ang bell ay lumabas na kami sa music room at sabay na naglakad sa hallway. Pero bago paman kami maghiwalay ng landas ay nag exchange muna kami ng aming numero sa cellphone para may communication kaming dalawa sa isat-isa.

He’s a good guy at masaya din syang kasama kaya naman hindi malabo na hindi kami maging magkaibigan. Hindi na din ako makapghintay na ipakilala sya kay Sarah at Cloude.

---

Kasalukuyang nasa loob kami ngayon ng cafeteria ni Cloude,Sarah at Ako habang kumakain ng lunch namin.

Etinext ko din si Ren na kung gusto nya ay pupwede syang sumabay samin kumain ngayon ngunit tumanggi sya dahil nakapangako na daw sya sa kanyang kapatid na sabay sila ngayong kakain na dalawa.

Sasusunod nalang daw sya sasabay samin. Kaya nereplayan ko sya ng “thumps up emoji at isang ’okie”.

Nang matapos kung magreply ay ibinulsa ko ulit ang cellphone ko at masayang kumain ng inorder kung burger na nilagyan ko icecream at tuyo na isinawsaw ko sa ketchap na may sili.

I know..I know.. It’s kinda weird but I just can’t stop myself from eating it.

Tatlong linggo ko na din napapansin na parang may mali sakin.

For example. Bigla nalang akong mahihilo bigla bigla at sa umaga minsan nasusuka nalang din ako ng walang dahilan. Ayokong nakakamoy ng mabaho at mabilis din akong mairita. And what’s worst, I’m always craving for something. Something weird!

Ugh! God…I don’t know what’s happening to me…please wala naman po sana akong sakit. Ayoko pang mamatay.

Napatingin naman ako kay Sarah ng marinig ko syang umubo.

Tahimik at nakangiwi si Cloude at Sarah na nakatingin sakin.

“What?” Nakataas na kilay kung tanong.

“Err…kailan ka pa nagsimulang kumain ng tuyo? Sa pagkakaalam ko eh ayaw mo sa baho nyan dahil nababahuan ka masyado..but now…sarap na sarap ka jan ah” Sabi ni Sarah. Tumango naman si Cloude sa kanyang sinabi.

Nagkibit balikat ako. “ Ewan..I just woke up one day and boom! Gusto ko na sya…Masarap pala lalo na kung isasawsaw mo sya sa ketchup na may sili. Yummy!“ Nakangiti kung sabi.

“

Want some?“ Pagaalok ko sa kanila.

“Ah..no tnx” Mabilis na pagtanggi ni Sarah.

Umiling naman si Cloude.

I sigh! “Che! Bahala kayo….makakain nga lang” Naka pout kung sabi at ipinagapatuloy ang aking pagkain.

---

Nang tumunog ang bell ay nagsilabasan na kami sa mga classroom. Mabuti nalang at wala na akong klase ngayong gabi kaya naman makapagpahinga ako ng maaga ngayon sa bahay namin.

Gusto ko ng matulog. I’m so tried right now at the same time gutom din ako.

“Gosh!” I groan habang naglalakad sa hallway papunta sa locker ko. Papaliko na sana ako ng bigla nalang akong mapatigil ng may makita akong hindi kaaya ayang tanawin.

Mabilis akong nagtago sa pader at pasimpleng siniliip ito.

Agad na umakayat lahat ng dugo ko.

“Anung ginagawa ng hinayupak na lalaking yan dito?! Gosh! Hindi naman siguro ako nito sinusondan? Patay! Baka balikan nya ako dahil sa nagawa ko sa kanya dati nung hinabol nya ako sa mall… hindi naman siguro” Bulong ko sa sarili. Buti nalang at wala ng masyadong tao ngayon sa hallway. Yun iba kasin estudyante ay umuwi nya,yung iba naman ay mag klase at yung iba andun sa hinayupak nakapalibot. Akala mo kung sinong artista ang pinagkakaguluhan nila. Si Austin lang naman ito!

Bwesit!

Pangitingiti lang si Austin habang pinagkakaguluhan ng mga babae. Sus! Ang mga haliparot kung makapag pa cute  kay Austin wagas! At ito naman si lalaki gustong gusto din.

Ke! Ang sarap nilang pagbuhol buholin! Kaloka!!

Napangiwi ako ng makita kung isa-isa nyang binigyan ng halik sa pisnge ang mga babaeng lumalapit sa kanya.

Babaero talaga!!

Arrrgh!

Ganun nalang din ang panlalaki ng mga mata ko ng makita ko ang paglapit ni Rina sa kanya at walang pasabing hinalikan sya nito sa labi na agad din naman nyang tinugon.

Mga walang hiya! Dito pa talaga nag laplapan!! Mga bastos!

Ilang minuto din silang naghalikan bago nag hiwalay. Kapwa hingal na hingal silang dalawa.

“Sorry ladies..he’s mine!” Naka smirked na sabi ni Rina. Nakita ko naman ang panlulumo ng mga babae at kabaklaan na nakapalibot sa kanila ng marinig nila ang sinabi ng babae.

“Saksakin kita jan eh!” Nangagaliiti kung sabi kay Rina na alam ko namang hindi nya maririnig.

My goodness! Anu bang pumasok na kaluluwa sakin at nagkakaganito ako!! Nooooo!! This is not me!!

“Bye ladies” Rinig kung sabi ni Austin at nag wink pa bago sila sumakay sa kanyang kotse.

Nang makaalis sila ay napasabunot ako sa aking buhok.

“Aaarrrrgh!! Bakit ako nagagalit! Hindi dapat ako nagkakaganito ng dahil sa lalaking yun! Hindi!!” Naiiyak na ako.

“Bwesit ka talaga Austin!!!” Galit kung sigaw at patakbong umalis.

---

A/N: salamat sa paghihintay..

And kung gusto nyong mag pa dedicate ng chapter feel free na magsabi. I’ll be waiting.. :))

’Till nxt time. Don’t forget to

vote and comment.. tnx.

CHAPTER 9

(Not edited)

Enjoy reading!!

---

MATT

“Arrrgh! Kaasar! Ano ba tong nangyayari sakin?! Bakit ko ba naiisip na naman ang hayop na lalaking yun? Yaks! Ano bang kababalaghan ito!?” Inis na inis kung sabi habang nakahiga sa kama ko dito sa aking kwarto. Naiinis ko ding ginulo ang buhok ko.

Bwesit na Austin na yun! Ayaw akong tantanan. Sarap ipakain sa buwaya!

Isa rin sa ikinaiinis ko ng sobra ay sa tuwing nakikita o nakakasalubong ko sa school si Rina ay tumataas lahat ng dugo ko sa katawan. Panu ba naman kasi, pagnakikita ko ang chaka nyang pagmumukha naaalala ko ang ginawa nilang laplapan ni Austin sa school nung isang araw!

Kaya ewan ko at nababaliw na ata ako kaiisip kung anu itong nangyayari sakin.

Bakit ba ako nagkakaganito? Sino bang kaluluwa ang sumapi sakin?! Naman oh!!

Haixt!

Tumihaya ako sa aking kama at kinuha ko ang isa kung unan at itinakip ito sa mukha ko sabay sigaw ng malakas.

Kaasar!!!

Ano bang gagawin ko para mawala to?

Ano nga ba ang gagawin ko para hindi ko na maisip ang walang hiyang Austin na yun?

Pero teka nga….bakit ko nga ba sya iniisip?

Wala naman akong rason para isipin sya. Hindi naman kami close. Hello? Ni hindi ko nga alam kung taga san sya or kung ano yata ang buo nyang pangalan. At saka wala naman din kaming relasyon na dalawa. Wala namang namamagitan samin pwera nalang dun sa isang beses na may mangyari saming dalawa na ayoko ng maalala. Hindi ko maiwasan di kilabutan eh.

And hindi ko naman sya gusto noh! Yaks! Hindi ako magkakagusto sa pangit nyang pagmumukha.

. . . . . .

Arrrrrgh!! Oo na..Oo na! Gwapo na sya! Tss.. kainis!

Anu ba kasi ang rason kung bakit lagi syang pumapasok sa isipan ko?

I groan. “Bwesit ka talaga Austin!!!!” Malakas kung sigaw sa aking unan.

---

AUSTIN

“Fvck! Mmmm~” I moan when I feel like cumming. Kaya naman mas pinabilis ko pa ang paglabas pasok sa bibig ni …….what’s her name again? Uhm. Rose?…Roxy? No! I think It’s Rebecca…nah! Don’t matter, after this I’m going to dump her anyway. So why bother know her name. I smirked.

Where currently here inside my office and she’s giving me a blowjob. Fvck! She’s good at what she’s doing. I like how she’s sucking me.

Kaya naman mas lalo ko pang idiniin ang mukha nya sa harapan ko and I thrust harder and faster in her mouth. I heard her moan.

“Tha-that’s it baby!…ugh!…I’m going…to…cum” I said to her while thrusting into her mouth. After few more thrust ay nilabasan na ako. I moan “Fvck!”

Tinignan ko sya kung pano nya lunukin lahat ng inilabas ko sa loob ng bibig nya. I smirked at her.

After I went down from my high at inayos ko ang sarili ko. She smile at me seductively at tumayo sya sa harapan ko. Pagkatapos ay inisa isa nyang tinanggal ang mga botones sa harapan ng suot nyang bestida.

I look at her then I said “Makakalis ka na” Gamit ang malamig kung boses.

Nagulat pa sya sa sinabi ko. “Wha–what?” Hindi makapaniwalang tanong nya.

“I said.you.can.leave.now..hindi na kita kailangan. Tapos na ang trabaho mo.. Tnx by the way. I enjoy It a little.” Sabi ko sabay ngisi sa kanya. Nakita ko kung pano mamula ang buo nyang mukha sa galit.

“FVCK YOU !!” Galit nyang sigaw sabay sampal sa pisnge ko. Pagkatapos ay nagmamadali syang lumabas sa opisina ko. I ‘tsk-ed’ at hinimas ang parte kung saan nya ako sinampal.

“B*tch” Bulong ko.

Tatayo na sana ako mula sa pagkakaupo ng marinig kung tumunog ang personal phone ko. Agad kung kinuha ito sa loob ng drawer sa desk ko at sinagot ang tawag. Hindi na ako nag aksaya na tignan kung sino ito.

“Yes” I said.

“

Hi bro! Guess who?

“ Sabi ng nasakabilang linya. Lumaki ang mata ko ng mapag sino ko ito. Hindi ko mapigilan di mapangiti.

“What the fvck! Zack?!”

I heard him laugh. “

What’s up?

“ He asked me. Napailing ako. It’s been 3 months when we last saw each other. That was the time when I went to New York for a business trip.

“Bastard! I’m fine! Still handsome and sexy as fvck! Haha! How ’bout you?” I asked him.

“I’m great!..ito mas gwapo at mas sexy pa din sayo. Haha!

“ Zack replied.

I roll my eyes.

“

By the way..kaya pala ako tumawag sayo ngayon dahil may sasabihin ako

“ He said. Napakunot ang noo ko dahil dun.

“What would that be?” I asked.

“Uuwi ako ng pilipinas”

Zack inform me. Medjo na gulat ako sa sinabi nya but at the same time I’m also happy because magkakasama na ulit kaming apat na magkakaibigan. Nasa New York kasi ngayon si Zack and It’s been years since the last time he went home here in the philippines.

“Oh! When?”

“

Nah! It’s a secret..haha! Hindi ko sasabihin“

Nakangiting napailing ako sa sinabi nya.

“Ashle” I said to him.

Narinig ko ulit ang pagtawa nya sa kabilang linya. “

Bastard! Anyway wag mo munang sabihin sa dalawa ang tungkol dito. I want to surprise them“

’

As if ’ bulong ko sa aking sarili. “Yeah..yeah! Whatever” I said.

“Great! Oh! I have to go now! See you soon bastard!”

I smirked.

“Yeah! See you soon ashle” I replied then we both hung up.

Nakangiting napapailing nalang ako at nagsimula ng magtrabaho ulit.

---

After I finish reviewed and signed the last paper on my desk I groaned at inikot ikot ang leeg ko then after I checked the time on my wrist watch and saw that It’s already 8:45 pm. Kanina pa umalis ang secretarya ko kaya naman ako nalang mag-isa ang naiwan ngayon dito sa loob ng office ko.

Tumayo na ako at kinuha ang phone ko at tinignan kong may text ba akong natanggap. Nakita ko ang dalawang mensahe. One from my sister and one from Cindy my fvck buddy for this week.

Una kung binsa ang mensahi galing sa kapatid ko. Napangiti ako ng mabasa ito it says “Hi kuya! Please don’t forget to eat your dinner..love you” Agad ko naman itong nireplyan ng “ok princess…love you too”.

Then I went to Cindy’s message and then read it. It say’s “Hi baby! I miss you…wanna come to my condo tonight?” I smirked then I replied “ok” . Wala pang isang minuto ay nag text sya ulit sakin ng “Yes! Can’t wait baby…I’ll be waiting here naked and ready for you…please hurry up”. Napangisi nalang ako.

After I’m done with her…ay itatapun ko din sya kagaya ng iba. They are all the same. They just want your money and fame.

Tsk! Inayos ko muna ang nagusot kung damit bago ako lumabas ng opisina.

“ This is going to be a long night“..

---

A/n: waaaaaaah!!! Pagtiyagaan nyo yung nagawa ko first time kung sumulat ng ganun kaya…bahala na kayo. Haha!

see u sa nxt ud.

-wickedbossy

CHAPTER 10

(Not edited! Beware)

-AUSTIN

Habang papunta ako ngayon sa opisina ni Chase ay nginingitian at kinikindatan ko lahat ng babaeng madadaan ko dito kapang nahuhuli ko silang malagkit na nakatingin sakin.

Tsk! Well I don’t blame them. Sino ba naman ang hindi magkakagusto sa isang katulad ko. I’m handsome and sexy as fvck!

Smirk! I bet you wish your boyfriend or husband was hot like me…Don’t cha?

Napapailing habang nakangiti nalang ako. Damn!

Nang huminto at bumukas ang private elevator ni Chase ay lumabas agad ako at naglakad papunta sa office nya. Nang makita kung wala ang kanyang secretarya ay dumidiretso na ako sa loob. Pagbukas ko ng pintuan sa opisina ni Chase ay nakita kong seryoso syang nakatutuk sa papeless na hawak-hawak nya. Medjo nakakunot pa ang kanyang noo kaya naman hindi nya napansin ang pagpasok ko. Tsk!

Naglakad ako papalapit sa kanya. “Heyeyey! What’s up dude? I heard about the meeting you have this morning with Mister Nishida. How was it?…got the deal?” I asked him while grinning like an idiot.

Medjo nagulat pa siya ng kunti ng marinig nya akong magsalita. Haha!

He then gave me a bored look at ibinababa ang hawak nyang papeless at sumandal sya sa kanyang swivel chair at pinagsalikop ang kanyang mga kamay.

“What do you think?….of course! I got the deal you Idiot. Alam mo kung pano ako magtrabaho. No one can say no to Chase Xander Collins” He said while smirking.

Bastard.

Umiling ako at tumawa. “Yeah…yeah whatever ashle! Anyway aside from that ay andito ako para sabihin sayo na Zack finally decided to come home after 6 years of staying in France. That jerk! Hindi man lang nagsabi kung kailan uuwi. May pa surprise surprise pang nalalaman ang gag* haha!” Sabi ko at umupo sa kanyang couch dito sa loob ng kanyang opisina.

“Psh” Ang tanging sagot ni Chase. I rolled my eyes at him at tumayo na para umalis.

“Tsk! Anyway I have to go now. It’s almost 4 pm. I don’t want to keep my date waiting. You know dapat maaga tayo para dagdag pogi points. Haha! Bye ashle! Just say my ‘hi’ and ‘I miss you’ to Cloude eh? Tnx man” Pagpapaalam ko sa kanya then I went out.

Hindi ko maiwasang hindi ngumiti dahil alam kung maiirita nanaman yung si Chase dahil dun sa sinabi ko para kay Cloude. Haha! What a possessive bastard! Hindi pa man ako nakakalayo ay narinig ko syang sumigaw.

“Fvck you Austin!!” Sigaw ni Chase sakin. Natatawa nalang ako at napapailing. Tsk! Seloso talaga ang gag*.

---

I was currently inside a 5star restaurant right now waiting for my date. Habang naghihintay ay nag order muna ako ng wine at nagtitingin muna dito sa loob. This place is beautiful and famous. One of the best. Tahimik din at tanging mayayamang tao lang ang pupwedeng makapasok dito. Right now I can see some politician, businessman and some well known t.v personality na andito sa loob kumakain ngayon. You can have your privacy here, walang mang gugulo sayong mga reporter,fans at paparazzi. I hate it! Nakakasira sila ng araw. Tsk!

I smirked when I saw Abby making her way towards me. Damn it! She’s hot in her outfit tonight. I licked my lips habang nakakatitig sa kanya. I can feel it, I’m getting hard. Fvck!!

Nakasuot sya ngayon ng isang black spaghetti dress na hapit na hapit sa katawan nya na naabot lang sa kanyang mga tuhod. She’s also wearing a black high heels. The dress Abby is wearing right now ay may slit ito sa bandang gilid kaya naman kitang kita ko ang maputi nyang legs sa tuwing naglalakad sya.

Fvck! Kitang kita ko din ang mapuputi at malulusog nyang dibdib dahil sa hiwa sa bandang dibdiban nya. That’s why I can see the guys looking at her with lust in their eyes and jealousy for the girls. Well can’t blame them.

Can’t wait to fvck her tonight! I smirk.

Abby is a beautiful lady BUT she’s not the one for me. Kung meron mang para sakin. I can’t see myself with her. I hope after this night ay hindi sya magaya ng ibang naka one night stand ko na habol habulin ako ’coz they want something for me. Sad to say I don’t do relationship. One night stand is one.night.stand only. Nothing more. And besides they already knew the rules before we do it. They can’t change me… and I think no one can.

I smiled at her ng nasa harapan ko na sya pagkatapos ay tumayo ako mula sa pagkakaupo at hinapit sya sa kanyang bewang. I heard her laugh.

“Damn babe! Your so sexy tonight. I can’t wait to eat you” Bulong ko sa tenga nya sabay kagat dito. She moan.

“Later darling…later” She says to me seductively. I smirked at her and then I grab his ass before I let her go. Nakita ko sa mga mata nya ang lust.

Agad ko syang pinaghila ng upoan bago ako umupo sa harapan nya. May lumapit naman agad saming waiter na may dalang menu. Nang matapos kaming makapag order ay mabilis ding umalis ito para kunin ang mga in order namin ni Abby.

“Sorry I’m kinda late…may dinaanan pa kasi ako sa agency before ako pumunta dito” Sabi ni Abby while waiting for our food.

“It’s okay babe…kakarating ko lang din naman. Nothing to worry” I told her. She just smile at me and we talk some ramdom things.

I know your wondering who is Abby well she is the girl I met yesterday at the bar after I dumped Sandra my recently Fvckbuddy. We flirted each other yesterday and we decided to meet up tonight to here we are right now and after this you knew what happend next. I just Kinda feel bad for her beacause after this night she will be a nobody to me! Nah~

Kasalukuyan kaming kumakain ni Abby ng mag ring ang phone ko na nasa aking bulsa. Kinuha ko ito at agad ding pinatay.

“Sorry” Paghingi ko ng paumanhin sa kanya. Tumango lang siya sakin at nagpatuloy na sa pagkain. But after a minute my phone rings again. Damn! Who the hell is this b*tch calling me?!!

“Answer it! Baka importante” Naiiritang sabi ni Abby sakin. Tinignan ko ang screen ng phone ko at nakita ko ang pangalan ni Sandra doon. Fvck this b*tch!

“Uhm… just give me a minute babe okay? Sagotin ko nalang muna to. Excuse me” Tumayo ako at lumayo ng kaunti sa kanya saka ko sinagot ang tawag.

“What!” Matigas at walang emosyon kung sabi.

“

Gosh! Austin finally sinagot mo din ang tawag ko!

“ Galit na sabi ni Sandra sa kabilang linya.

Seriously this woman. Who the hell she think she is.

“Sandra can you do me a favor…don’t you fvcking dare call me again ’cause as far as I remember walang tayo. We just fvcked each other and nothing more”

Narinig ko ang pagsinghap nya sa kabilang linya. “

How…how dare you say that to me Austin! I am your girlfriend for fvcks sake! I love you and you love me! You can’t do this to me, to us!“

Hindi ko mapigilang hindi matawa sa sinabi nya. Haha! Girlfriend and I love you my ass!

“What the hell are you talking about Sandra…nababaliw kana. I never said that I love you. Fvck! Sino ka ba para sabihan ko nyan. Your out of your mind! There was never an us itatak mo yan jan sa kukuti mo babae” This b*tch!

“

No! Your mine Austin…akin ka lang!!“

Sigaw nya sa kabilang linya.

“Your wrong honey! Walang nag mamay ari sakin maliban sa sarili ko…you know Sandra what happend to us is just a one time thing. I fvcked you…you fvcked me, we fvcked each other and that’s it. Wag kang ilusyonada! Pasalamat ka nga pinatulan kita eh. Your not sexy nor pretty. Ni hindi nga ako nag enjoy sayo eh. I even hardly come when we have sex” I told her.

“Y-you! Aaaaaaah!! Fvck you Austin! I hope you rot in hell!!”

She scream then ended the call. Napapailing nalang ako sa sinabi nya. Whatever b*tch!

Pagkatapos ay bumalik din ako agad sa pwesto namin ni Abby at tinuloy na ang date namin. Then after that dinner you know what happend next.

We fvcked each other until she passed out then after umilis din ako at iniwan sya sa kanyang condo. Inferness she’s good. I really had a good time with her.

---

A/n: happy easter guys… see you sa next ud. Love lots :*

CHAPTER 11

(NOT EDITED! BEWARE)

A/n: Pasensya na sa tagal ng update. Wala kasi akong maisip na idea. Walang pumapasok sa utak ko. Sana kahit papano ay magustuhan nyo ang chapter na to. Enjoy reading!

-MATT

“Mmmm~” I moan happily habang sarap na sarap ako sa kinakain kong pickles na may peanut butter. Hindi ko alam pero sobrang nagcrave talaga ako nito ilang araw na. Ewan ko din ba kung ano ang nangyayari sakin dahil nitong mga nakaraang linggo ay napapansin kung lagi na akong kumakain ng mga weird na pagkain tapos kung dati may mga ayaw akong kinakain na ngayon ay gustong-gusto ko ng kainin. Haixt! Hindi ko na alam kung ano ang nangyayari sakin.

Feeling ko na nga ay tumataba na ako dahil sa medjo may maliit na akong bilbil sa tiyan na dati ay wala naman. Gosh! Kainis!! Kailangan ko ng magdiet nito!

Pansin ko din sa sarili ko ay madalas ngayon para na akong babaeng may regla. Lagi paiba-iba ang mood ko. Madalas talaga lagi akong naiirita.

Jusko! Wala naman po sana akong malubhang sakit. Sana naman mawala na ito bago pa makahalata sina Mom and Dad. Hate na hate ko pa naman magpa check-up dahil sobrang natatakot ako sa injection. Please ma wala na po sana itong kakaibang nararamdaman ko sa aking sarili.

Please …

“Oh! Anong nangyari sayo at bigla kang sumimangot jan?” Tanong ni Sarah sakin. Nakaupo kami ngayon ni Sarah, ako at si Ren sa couch dito sa may sala namin habang nanunuod kami ng movie na Avengers: End game. Kahit na ilang ulit na namin itong napanuod ay hindi parin kami nagsasawa na panuorin ito. May crush kasi ako at si Sarah kay captain america. Sobrang kinikilig kami habang pinanapanuod sya. Gosh! Ang gwapo at ang hot talaga nya.

Damn! Take me now daaaaddy!!

(A/N: crush ko din si Cris Evans. Haha. Akin lang ang asawa ko! Hoho)

Friday kasi ngayon kaya napagisipan namin na mag movie marathon tutal wala namang pasok bukas kaya okay lang. Medjo nakakalungkot lang dahil hindi namin kasama si Cloude ngayon dahil may lakad kasi sila ni Chase kaya babawi nalang daw sya sasusunod. Tsk!

“Sarah…ano may itatanong ako sayo. Sagutin mo ako ng totoo ah? …uhm sa paningin mo mataba na ba ako?” I asked her seriously.

Tinignan nya ako mula ulo hanggang baba ng ilang ulit pagkatapos ay walang emosyon nya akong tinignan.

Tahimik lang si Ren sa tabi namin.

Hindi agad ako sinagot ni Sarah. Nagsisimula na tuloy akong mairita sa kanya.

“What do you think Matt?. Tumaka ba?” Tanong na sagot nya sakin. Agad ko syang hinampas ng throw pillow.

“Hayop kang babae ka! Oo at hindi lang ang sagot sa tanong ko. Wag mong sagutin ng isa pang tanong ang tanong ko…ano na kasi?”

She roll her eyes on me. “Hello? Mas mataba pa ata ako sayo Matt eh. Wala namang nagbago sa katawan mo pwera nalang jan sa maliit na bilbil jan sa tiyan mo. But all in all your still the same. Oh! Happy ka na?! Baklang to!” She said sabay erap sakin.

Narinig ko naman ang mahinang pagtawa ni Ren sa tabi ko kaya pinaningkitan ko sya ng mga mata then I cross my arms at nag pout. Tsk!

“Your not fat Matt. Your still sexy as before so don’t worry about it” Sabi ni Ren na naging dahilan para pamulahan ako ng aking mukha. Tinignan naman ako ni Sarah na may nakakalukong ngiti sa kanyang labi. Inirapan ko sya ulit.

“Fine! Ma-manuod na nga lang tayo ulit nitong movie. Nasa magandang part na tayo eh” Sabi ko para mawala sakin ang atensyon nilang dalawa sabay kain uli nung pickles ko.

Tsk! Kainis. Hmmp!

---

Pagkatapos ng dalawa pang movie na pinanuod namin ay nagpaalam na si Sarah na uuwi na sya. Gabing gabi na kasi at may naalala syang may lakad pa pala sya bukas kaya naman mauuna na syang umalis kay Ren. Pinahatid ko sya pauwi kay Dad dahil delikado na sa labas baka mapano pa sya.

Kaya ngayon ay kami nalang ni Ren ang naiwan ngayon dito. Tahimik lang kaming dalawa na nakaupo sa couch habang nanunuod perin ng iba namang pelikula. Ilang minuto pa ang dumaan ay ramdam kung nagsisimula na akong antukin. Napapadalas na din kasi ang paghihikab ko at para pipikit na din ang mga mata ko.

“I think kailangan ko na din umuwi Matt. Hindi na ako magtatagal dahil pansin kong inaantok kana at ano mang oras ay pipikit na yang mga mata mo at saka mag aalas dose na din kasi baka hinahanap na ako sa bahay ngayon” Nakangiting sabi ni Ren sakin.

Napakamot ako ng aking ulo dahil sa hiya. “ Pasensya kana Ren “

“Ano ka ba…okay lang,thank you sa pagimbita sa kin ngayon. I enjoy it” He said. Nasa may labas na kami ngayon ng pintuan ng bahay.

“Wala yun…you always welcome…part ka na kaya ng gang ngayon. Hehe! Ingat pala sa pag-uwi ah? See you on monday? “ I replied to him while smiling.

He smile at me too. “Yeah”

Pagkatapos nun ay wala ng nagsalita saming dalawa. Nakatitig lang kami sa isat-isa, hanggang sa namalayan ko nalang na unti-unting naglalapit ang mukha naming dalawa. Hindi ko alam pero hindi ko magawang e iwas ang mukha ko sa kanya. Nakatitig ako sa kanyang mga mata para akong nahihepnutismo dito. Bumababa din ang tingin ko sa mapupula nyang labi. Ngayon ko lang din nalaman na ganito pala ka pula ito para tuloy ang sarap nitong halikan.

Ramdam na ramdam ko na ang init ang kanyang hininga sa aking mukha. Nangmalapit ng maglapat ang mga labi namin ni Ren ay biglang tumunog ang cellphone ko sa aking bulsa na naging dahilan ito para matauhan kaming pareho. Mabilis na nag-iwas kami ng paningin na dalawa habang namumula.

Damn! Ano bang pumasok sa utak mo Matt! Nakakahiya!!

Hindi ko sya matignan ngayon tuloy at alam kung ganun din sya sakin.

Narinig kung umubo sya bago nagsalita. “Uhm…ehem! I…I better get going….sige Matt…uhm bye” He said na hindi tumitingin sakin sabay talikod at naglakad na papaalis papunta sa sa sasakyan nya na nakaparad sa labas ng gate namin.

“Sige…bye, ingat ulit” Sabi ko at mabilis na pumasok na sa loob ng bahay at isinara ang pinto. Sumandal ako dito habang hawak-hawak ang aking dibdib. Ang bilis ng tibok ng puso ko.

“We almost kiss! Ren and I almost kiss!! Gosh!! Pano ko sya haharapin nito….nakakahiya!” Sabi ko sa sarili ko sabay gulo ng aking buhok at madabog na naglakad papunta sa kusina.

Makakain na nga lang ng pickles!!

---

A/n: please do vote and comment..thank you :)

CHAPTER 12

(NOT EDITED! BEWARE)

-MATT

“Salamat” Nakangiti kung sabi sa waitress pagkatapos nyang mailapag ang inorder kung dalawang slice ng cheesecake at isang milkshake.

Ngumiti din sya sakin pabalik at tumango bago sya umalis.

Nang makaalis na ang waitress sa harapan ko ay naglalaway na tinignan ko ang cheesecake na nasa aking harapan. Finally! Makakakain na din ako nito sa wakas. Kanina ko pa gustong kumain nito habang nasa klase ako. Kaya naman pagkatapos na pagkatapos ng klase ko ngayong hapun ay agad akong dumiritso dito sa café na paborito naming puntahan ni Sarah at Cloude.

Medjo malayulayu nga lang itong café mag mula sa university pero kahit ganun ay marami paring pumupuntang mga estudyante dito at iba pang mga customer.

Maliban kasi sa masarap ang pagkain ay mababait rin ang mga taong nagtatrabaho dito at saka ang homey din kasi ng ambiance dito sa loob ng café. Kaya naman naging parang tambayan na din namin itong tatlo. Pero kaso ngayon ay hindi ko kasama sina Cloude at Sarah dahil pareho pa silang dalawa may klase at hindi ko naman maisama si Ren dahil hindi ko pa sya nakikita ulit mag mula nung monday pagkatapos naming mag-usap na dalawa patungkol dun sa nangyari samin noong friday ng gabie.

Pareho naming napagdesisyonan ni Ren na kalimutan nalang yung nangyari na muntikan na naming pagkiss dahil ayaw namin na maging awkward ang lahat saming dalawa. And beside I don’t see myself with Ren romantically.

Yes! I know he is a good guy at gwapo din sya and I have or may not have a little crush on him but I think it’s better for us to be friends. I’m not ready to give my heart again to someone after what happend to Cloude and I. Hindi pa ako handa mag mahal ulit ’coz I’m still in the process of moving on.

Maybe someday I think handa na ako. And hello! I’m waiting for the right one. Inihahanda ko ang sarili ko para kay Captain america noh! Haha …gosh!

But seriously hindi patalaga ako handa ngayon.

“Wow…” Nakapikit at nakangiti kung sabi habang kumakain ako ng inorder kung cheesecake. Pakiramdam ko ngayon ay parang nasa langit ako. Ang sarap sarap talaga kasi nito. Hindi nakakasawang kainin.

Gosh! Ewan ko nga din ba dahil nagising nalang ako nitong umaga na gustong-gusto kung kumain ng pagkain na may cheese. Wala akong idea kung bakit pero sarap na sarap ako ngayon sa cheese na kung dati naman ay hindi ako kumakain nito.

Haixt! Minsan napapaisip ako na baka buntis ako dahil sa nangyayari sakin pero sobrang napakaimposible naman nun dahil haler! Lalaki ako noh. Wala akong matress at saka isang beses lang akong nakipagtalik. Pagkatapos nun ay wala na.  Ewan ko ba nababaliw na ata ako. Tsk!

Nang maubos ko na ang dalawang slice ng cheesecake ay nag order ulit ako ng isa pa. Gusto ko pa kasing kumain masarap kasi talaga.

‘Makapagtake out nga nito mamaya para naman may makain pa ako pag-uwi ko sa bahay at para na din mabigyan ko sina Sarah at Cloude. Damn! I can’t wait’ Masaya kung sabi sa aking isipan habang nakangiti.

Habang sarap na sarap ako sa pagkain ay hindi sinasadya na mapadako ang tingin ko sa maypintuan ng café at ganun nalang ang panlalaki ng aking mga mata at kamuntikan pa akong mabulunan ng kinakain kung cheesecake ng mapagsino ko ang taong kakapasok lang dito sa loob.

Mabilis kung tinakpan ang mukha ko gamit ang isa kung kamay para hindi nya ako makita. Anak ng! Bakit pa ako dito sa may pintuan malapit pumwesto. Gosh! Baka makita ako ng lalaking yun delikado na. May kasalanan pa naman ako sa kanya.

Bakit ba kasi sa lahat ng araw at lugar ay dito ko pa talaga nakita ang hinayupak na lalaking to! Asar! Pangiti-ngiti pa ang loko habang nakikipaglandian sa babaeng kasama nya na mukhang aswang.

Ugh! Kainis! Nawalan tuloy ako ng ganang kumain ngayon.

Napasimangot ako at hindi ko alam pero nag iba agad ang mood ko ng makita ko silang dalawa.

Dumaan sila malapit sakin at dumiritso sa counter para mag order at magbayad. I rolled my eyes at Austin and make faces ng makita ko syang hinalikan ang babaeng kasama nya sa labi. Yuck!

Ngunit agad din akong napayuko at napatakip ulit ng aking mukha at mabilis na nagiwas ng tingin sa kanila ng makita kung napalingon si Austin sa may gawi ko.

“Naloko na! Please naman sana hindi nya ako nakita.” I said to myself while biting my lips.

Kahit natataranta ay mabilis kung inayos ang suot kung benie at kinuha ko ang eyeglass na nasa aking bag at agad na sinuot ito. Sana kahit papano ay hindi nya ako makilala nito. Please lang talaga.

Dali-dali kung inubos ang kinakain kung cheesecake at ang milkshake ko ng makita kung tapos na silang mag order na dalawa. Kailangan ko ng makaalis dito ngayon. Bahala na kung hindi ako maka pagtake out   ngayon babalik nalang ako mamaya.

Tumayo na ako at akmang aalis ng bigla akong mapatigil ng marinig ko nag boses nya mula sa aking likuran.

Naloko na talaga!!

“Hey! Excuse me …tapos ka naba? Wala na kasing iba pang available na tables” Tanong nya sakin gamit ang baritono nyang boses.

Mabilis akong tumango habang nakayuko parin at nakatalikod sa kanilang dalawa. Hindi ko sya magawang tignan.

“Great! “ He said at pinaupo na ang babaeng kasama nya. Nakita ko ang masamang tingin nito sakin.

“Abat! Dukutin ko yang mga mata ko eh babae kang mukhang aswang! Tsk” Galit kung sabi sa aking isipan sabay irap sa kanya ng kunti.

At halos masuka ako ng makita ko kung pano halikan ng babae na yun si Austin sa kanyang labi. Parang wala sila sa café kung maglaplapan.

Mga walang hiya!!

I rolled my eyes at mabilis na kinuha ang aking bag at naglakad na papalabas ngunit napatigil na naman ulit ako ng tawagin ako muli ni Austin.

Bwesit talagaaaaa!!

“Hey! Wait! I think this belongs to you” He said.

Napapikit ako and I can’t help but groan.

“Here, you forgot your phone” Ang sabi nya sabay abot sakin ng naiwan kung cellphone.

Medjo nanginginig pa ang kamay ko ng kunin ko ito sa kanya.

“Uhm…sa-salamat” Mahina kung sabi habang nauutal pa. Hindi parin ako humaharap sa kanya.

Hinintay ko syang umalis at bumalik na dun sa babaeng kasama nya ngunit hindi yun nangyari. Nakatayo parin sya sa maybandang gilid ko at ramdam kung tinignan nya ako ngayon.

’ Relax ka lang Matt…Wag kang mataranta…kalma lang’ I said to myself.

Nang hindi na ako makatiis ay ako na ang naglakad papalayo sa kanya ngunit ganun nalang ang pagkagulat ko ng maramdaman ko ang paghawak nya sa aking braso.

“Wait…Parang pamilyar ka…I think I know you somewhere” May pagtatakang sabi ni Austin sakin.

Napapikit nalang ako at napakagat sa ng mariin sa aking labi. Nang maiharap na nya ako sa kanya ay ganun nalang ang panalaki ng kanyang mga mata ng makita ako.

“Yooouuuu!” Mariin na sabi nya habang naniningkit ang kanyang mga mata na nakatingin sakin.

Peke akong ngumiti sa kanya. Naloko na! Ito na nga ba ang sinasabi ko eh.

“Hi! He-he-he …ikaw pala yan. Musta ka na? “ Masaya kong sabi sabay kamot sa aking ulo.

Nakatingin lang sya sakin na naniningkit parin ang kanyang mga mata. Inikot ko ang aking paningin sa loob. Hindi ako makatingin kay Austin ng diretso.

Nang akmang hahawakan nya ulit ako ay agad kung gumawa ng paraan para makatakas ako.

I just did what came into my mind first.

“Look! Austin may aswang!” Sabi ko sabay turo sa babaeng kasama nya. Nang makita kong lumingon sya sa deriksyon nung babaeng ay mabilis akong tumakbo papalabas ng café.

Haha! Nakatakas rin sa wakas!!

---

A

/N: Hi guys! :) finally! Natapos ko din ang chapter na to kahit na maraming sagabal sakin! Haha!

CHAPTER 13

A/n: I’m so sorry for the very late update guys. Pasensya na kung ngayon ko lang na post to, sadyang madami lang po talagang nangyayari ngayon sa buhay ko at meron din po akong nararansan na isang matinding author’sblock. But finally! May nagawa na din akong draft sa wakas. Sooo please bare with me he-he-he and hopefully you enjoy this chapter. Salamat. Love you all :*

(NOT EDITED! BEWARE)

---

-AUSTIN

“FVCK!! Bwesit talaga!” Galit kung mura ng hindi ko na maabutan ang tumatakbong si Matt.

Huminto ako sa paghabol sa kanya at ilang beses na huminga ng malalim. I close my eyes while gritting my teeth. I’m very very pissed right now. Pangalawang beses na itong nangyari. Pangalawang beses na nya akong natakasan.

“Magaling ka talaga Matt. Siguraduhin mo lang na hindi kita mahuhuli dahil pagnangyari yun sisiguraduhin kung wala ka na talagang kawala pa saakin. You’ll pay for what you’ve done to me…oh! I can’t wait to have you. Paniguradong mag e enjoy talaga akong parusahan ka. Just wait Matt….just wait” I said while smirking evily.

Hindi na ako pakaghintay.

Pagkatapos ay mabilis akong bumalik sa café hindi para balikan ang babaeng kasama ko kundi para kunin ang kotse ko at umalis sa lugar na iyon. Na walan na ako ng gana pa at mainit din ang ulo ko.

I don’t care about her anymore. She can fvck herself for all I care! I don’t even know why I asked her to go out in the first place. Hindi naman sya kagandahan and she is not even sexy. Totally not my type. I think I’m just really horny at that moment and I need someone to have a quick fvck at nangkataon naman na andun sya so. Bahala na sya sa buhay nya. Tss. Baka ma bwesit lang ako lalo pagnakita ko ang mukha nya.

Damnit!!

Pagbalik ko sa companya ay mainit parin ang ulo ko and I glared at everyone who would try to approach me kaya naman wala ni isa sa mga empleyado ko ang nagtangkang lumapit pa saakin. They just all stay away from me. Alam na kasi nila na ang mangyayari sa kanila pagpinainit pa nila lalo ang ulo ko.

Paglabas ko ng aking private elevator ay mabilis akong naglakad papunta sa aking opisina na walang ka emosyon emosyon ang aking mukha. All I want now is this day to end para makauwi na ako. I’m really not in the mood right now pagkatapos ng nangyari kanina.

“Excuse me sir” My secretary said to me that stop me from entering my office. I turn to her emotionless. She is the only one i think in this building na hindi takot sakin. Her name is Lily and she’s been working for me for 4 years now. She is good in her job and she knows how to handle my mood that is why I trust her. She is also a very good friend of mine and also para ko na din syang nakakatandang kapatid. Kaya naman I will never flirted with her. Eww! And besides Lily is already married to my Personal driver/bodyguard Ken. And both they have a two lovely children.

“What is it?” I asked her using my bored tone. She’s used to it.

Tinaasan nya ako ng kilay. “Someone is waiting for you inside your office. And I know you’ll be happy once you see who it was” She said to me. Sa pagkakataon ito ako naman ang nagtaas ng kilay sa sinabi nya.

At sino naman kaya ito

. I’m not expecting visitor today.

“Okay…thanks Lily” I replied and then went inside my office.

Nangmakita ko ang taong naghihintay sakin sa loob ay sobrang nagulat ako at halos hindi ako makapaniwala.

“What the hell!! ZACK!?” Gulat kong sabi sa kaibigan. Natatawang tumayo sya mula sa pagkakaupo at nilapitan ako. Hindi ko din mapigilan ang hindi mapangiti dahil dito.

Mabilis kaming nagyakapan na dalawa.

“Fvck!! Seriously? Bat hindi ka nagsabi na uuwi kang hayop ka? Sana nasundo ka namin” I said to him at pabirong sinuntok sya sa kanyang braso.

“Haha! Nah~ I want to surprise you all. Wow man! look at yourself wala paring pinagbago. Still the same Austin that I know. Panget parin”

“Ashle!!” I replied to Zack na nanakangiti. He just laugh at me again.

Pagkatapos ay umupo kami sa couch na nasa gilid ng office ko then nagtagay ako ng whiskey sa dalawang baso at binigay sa kanya ang isa at sa akin naman ang isa.

“How are you man? How’s life? Are you dating someone now?” He ask me.

Uminom muna ako ng alak bago ko sya sinagot “Everything is fine. Still life. And about that dating part you know dude I don’t date I just fvck.” I replied with a smirk

He roll his eyes at me at nakangiting umiling sya.

“Tsk! Tsk! Tsk! Still the playboy I know eh? What an ashle” He said. I just laugh at him.

Marami pa kaming napag-usapan na dalawa and before he left Zack told me that gusto nya munang e secreto ang pag-uwi nya dito sa Pilipinas, balak nya kasing suprisahin ang iba. Tumango ako sa kanya dahil gusto ko din na makita kung ano ang magiging itsura ng tatlo.

I just can’t wait to see their reaction. Haha!

Hindi din nagtagal magmula ng umalis si Zack ay umuwi na din ako sa bahay. It’s only 7 pm but I don’t know I just kinda feel tired all of a sudden kaya naman ay na una na akong umuwi kay Lily.

Pag-uwi ko ay naabutan ko pa ang dalawa kung kapatid na busy sa pag-aaral. I smiled at them and kissed their forehead bago ako umakyat sa kwarto ko. Dumuritso ako sa banyo at naligo. Pagkatapos kung maligo at makapagbihis ay bumababa muli ako at nagluto ng hapunan namin.

While eating I asked my sister’s about what happend to them today and they also asked me about mine. We happily eat and talked then after our dinner we all went to our rooms and sleep.

“I love you “ I said to him lovingly habang pinapaliguan ko sya ng magagaang halik sa kanyang mukha. I heard him giggles because of what I do na naging dahilan upang mapangiti ako.

God! I would never get tired hearing him giggle or laugh or even looking at his beautiful face. I’m so lucky to have him and call him mine.

Hindi ko sya ipagpapalit kanino man.

“I love you” I said to him again. Tinignan nya ako sa aking mga mata and I can see the love and adoration in them at ngumiti sya sakin ng napakatamis then he wrap his arms around my neck and told me “I love you too babe, peanut and I, love you so much” He said to me.

I smile at him and pecked his lips.

“Thank you for loving me and thank you for coming into my life … Matt”

Mabilis akong nagising habang hawak hawak ang aking dibdib. Ramdam na ramdam ko ang bilis ng tibok ng puso ko.

“What the hell was that? Why am I dreaming about me and Matt?” Hindi mapakaniwalang tanong ko sa aking sarili.

“No!no…no! That will never gonna happend” Umiling na sabi ko.

But why is that hindi maalis alis sa utak ko ang nakangiti nyang mukha habang nakatingin sakin. And the way he said the word I love you to me bakit bumibilis ang takbo ng puso ko.

“

I love you too babe. Peanut and I, love you so much“

Rinig kung muli sa aking isipin.

“NOOO!!” I scream out loud.

CHAPTER 14

(NOT EDITED! BEWARE)

-AUSTIN

It’s been 3 weeks since Zack came back and in that 3 weeks passed something happend. Hindi namin inaasahan na mag-aaway ng ganun si Zack at Chase. I know them both very well kaya naman I am very sure that none of them would back down.

I just never thought that both of them would love the same person. Zack never said anything about him and Cloude. Tsk!

This is all fvcked up!

I think I need to do something before it’s too late. Both of them are my bestfriend. Mahalaga sila pareho sakin. The four of us knew each other since we were little kaya hindi ko hahayaan na masira ng ganun nalang ang samahan naming apat.

FVCK!

---

“Zack! What the fvck?! Until when you and Chase would be like this? Bakit ba kayo nag aaway-away na dalawa? Where bestfriends. You, me, Ford and Chase. Kaya please both of you should stop this sh*t! Hayaan mo nalang maging masaya si Cloude sa piling ni Chase. What you had with him is in the past now. Hayaan nalang natin silang dalawa” I said to Zack.

Andito kami ngayon sa loob ng condo nya. I called him a few hours ago demanded to see him while dragging Ford with me. So he has no choice but to say yes to me. He knows that I don’t take no for an answer.

Zack look at me angrily. “Yeah! Maybe your right. What Cloude and I have was in the past now but still! I met and saw him first and I love him first! Ako ang una kaya ako ang mas may karapatan sa kanya! So don’t you dare fvcking tell me to stay away from him because you have no Idea what I have been through before! So shut the fvck up!” He replied while gritting his teeth.

Biglang kumulo ang dugo ko dahil sa sinabi nya. How dare he!

Mabilis akong tumayo at hinarap sya while I glaring at him. “I maybe know nothing about you and him or what you’ve been through before but Zack man! Can’t you see? Unti-unti ng lumalabo ang pagkakaibigan nyo ni Chase dahil dito. His happy with him!”

Zack glared at me. I can see the anger in his eyes at tumayo na din sya at hinarap ako. “Your asking me of something that you know I can’t give it to you! Hayaan sila?” He laugh dryly. “Sasaktan lang ni Chase si Cloude! Alam mo kung ano ang ibig kung sabihin Austin! I can also make Cloude happy. Kaya ko din ibigay ang saya na iyon sa kanya. That’s why I’m doing the best I can to let Cloude see that I’am better than Chase! Even if I have to sacrifice the friendship we have, then so be it!” He said with venom.

I can’t believe what I just heard coming from him.

“What.the.fvck.Zack!!” Sigaw ko sa kanya. “Are you fvcking crazy? Narinig mo ba yang sinasabi mo? Huh? Isasakripisyo mo talaga ang pagkakaibigan nyo ni Chase ng dahil lang dun? I…wow…I just can’t believe you. This is bullsh*t!!” Galit kung sabi sa kanya habang umiiling na hindi makapaniwala.

“Tell me Austin. Bakit mo ba kinakampihan si Chase? Akala ko ba magkakaibigan tayo pero bakit pakiramdam ko ay mas pinapaboran mo sya kaysa sa akin?” Matigas na tanong nya.

Tinignan ko si Zack “What? Wala akong kinakampihan sa inyong dalawa. You and Chase are my bestfriend. Sinasabi ko lang ang sa tingin ko ay tama dahil ayokong masira tayo ng dahil lang sa pesting pag-ibig na yan! So you and Chase should fix this before it’s too late!” Matigas kung sabi.

“Hindi ko ipapangako sayo na maayos namin ito ni Chase ngayon. O kung maayos ba pa. Pero isa lang ang masasabi ko Austin at Ford. I would never back down without a fight gagawin ko kung ano ang sa tingin ko din ay nararapat. Pasensyahan nalang tayo. Tao lang akong nagmamahal. Hindi mo kasi alam kung ano ang nararamdaman ko ngayon dahil hindi mo pa ito nararansan!” He said.

“You….” I glare at him at susugurin sana sya ng biglang pumagitna si Ford saming dalawa.

“Stop it you two! Ano ba! Walang magandang maidudulot kung pati kayo mag-aaway din na dalawa! So Austin huminahon ka at ikaw na rin Zack!! Mas lalo nyo lang pinapalala ang sitwasyon eh!” Madiin at puno ng autoridad na sabi ni Ford sa aming dalawa habang nagpabalikbalik ang tingin nya saaming dalawa ni Zack.

Tumalikod ako at pilit na pinapakalma ang aking sarili. Gusto kong suntukin si Zack ngunit na isip ko na tama si Ford. Walang magandang maidudulot kung pati kami mag-aaway din na dalawa. Kaya naman pinilit ko nalang pinapakalma ang sarili ko.

Saka lang ako muling humarap sa kanila ng masigurado kong nasa normal na ulit ang aking sarili.

“Yeah…your right Ford…I’m sorry” I apologize to the both of them.

“I’m sorry too man” Zack replied. Tumango ako sa kanya at tinapik sya sa kanyang balikat.

“Good…now umupo ulit kayo dito at mag-usap tayo ng mahinahon. Okay?” Mahinahon na sabi ni Ford ngunit makikita mo sa kanyang mga mata ang pagbabanta kaya naman wala kaming nagawa ni Zack kundi ang sumunod sa sinabi nya.

I just hope everything will be okay.

Tsk!

---

-MATT

“Psst…Matt! Nakita mo ba si Cloude? Kani kanina lang ay kasama ko pa sya eh pero ngayon ewan. Asan na kaya yun” Tanong ni Sarah saakin habang may nilalagay akong libro dito sa loob ng locker ko.

Tinignan ko sya. “Ah! Oo. Nagpaalam na sya sakin na uuwi na daw sya. Nagmamadali nga yun eh, may pupuntahan ata sila ni Chase” Sagot ko sa kanya sabay sirado ng aking locker.

“Ah~ ganun ba. Sige Matt! Mauna na din ako sayo. May trabaho pa din kasi ako eh. So pano kita nalang tayo bukas my love. Bye~” She said at niyakap ako. Niyakap ko din sya ng mahigpit pabalik.

“Sige, ingat ka ah? See you bukas”

Ngumiti sya saakin. “Take care too my love…bye~ love you” Pahabol pa nyang sabi bago sya tumakbo na nagpatawa saakin.

“Bye! Love you too babe! Ingat!” Sigaw ko sa kanya. Nag babye naman sya pabalik. Tinignan ko muna ang papalayong si Sarah bago ako naglakad papalabas ng school. Hapon na ngayon at uwian na kaya naman madaming studyante ngayon dito sa labas pakalat-kalat. Yung iba busy sa pag-aaral, yung iba naman busy sa mga barkada at yung iba naman busy sa kakalandian ng kanikanilang jowa. Hmmp! #walangforever. Haha!

Napapailing nalang ako dahil dun at nagpatuloy nalang ako sa aking paglalakad. Mabuti nalang talaga ngayon at medjo hindi na ako inaatake ng pagkahilo ko at hindi na din ako madalas magsuka sa umaga.

Gustuhin ko mag magpacheck-up at alamin kung ano nga ba tong sakit na nararamdaman ko ay sobrang natatakot naman ako sa maaaring maging resulta pagkatapos. Natatakot akong malaman kung ano ba tong sakit na dumapo saakin na naging dahilan upang maging ganito ako. Sobrang ayoko ko pang mamatay. Madami pa akong pangarap sa buhay.

Ipinagdarasal ko nalang na sana mawala na ito dahil sobrang natatakot na ako. Haixt.

Bigla akong nalungkot ng maiisip ko yun at pakiramdam ko din ay parang maiiyak na ako. Isa din ito eh! Nagiging emosyonal nalang ako bigla ng walang dahilan at kung minsan naman ay pabiglabigla nalang nagbabago ang mood ko ng wala namang mabigat na dahilan. Hay naku! Nakakainis talaga!

“Aish!” Inis kung sambit habang ginugulo ang aking buhok. Dahil sa hindi ako nakatingin sa dinaraan ko ay hindi ko tuloy mapansin na may tao pala sa harapan ko na naging dahilan para magkabanggaan kaming dalawa.

“Uhmp!” “Ooops!” Sabay na sambit naming dalawa.

Nangtignan ko kung sino ito ay agad akong napangiti. “Naku! Ikaw pala yan Ren. Pasensya na kung nabangka man kita. Ok ka lang ba?”

Ngumiti din sya sabay iling. “Nah~ ok lang ako. Ako nga dapat ang humingi ng tawad sa iyo eh dahil hindi ako nakatingin sa dinaraanan ko. Pasensya na Matt”

“Aysus. Ano ka ba ok lang no. Ikaw pa no problem ka sa akin. O sya! Saan ba punta mo? Uuwi ka na ba? Sabay nalang tayo” Sabi ko na nakangiti parin. Mabuti nalang talaga at nawala na ang ilang sa aming dalawa.

Umiling sya sakin sabay napakamot ng kanyang batok. “Hindi pa nga eh. Gustuhin ko mang umuwi na kaso may last klase pa ako ngayong hapun sa major namin. Alam mo naman bawal magabsent kasi malapit na ang finals. Hehe mahirap na”

Napatango naman ako sa sinabi nya. “Ay ganun ba. Sige mauna na nalang ako sayo. Text-text nalang tayo. Ingat ka at goodluck sa pag-aaral mo. Fighting!” Sabi ko sabay thumps up sa kanya. Napangiti naman sya uli dahil dun pagkatapos ay tumango sya sakin sabay wave ng kanyang kamay. “Salamat. Ikaw ingat ka din sa pag-uwi. Bye”

Nagwave din ako sa kanya pabalik. “Bye” Sabi ko at nagpatuloy na saking paglalakad.

Nang malapit na ako sa may gate ng school ay bigla nalang akong napatigil at mabilis na napahawak sa aking ulo ng bigla nalang umatake ang pagkahilo ko.

Of all places bakit dito at ngayon pa. Napapikit ako at napahawak sa may puno. Pilit ko ding pinapakalma ang sarili ko.

Ibinuka ko ang aking mata at nakita kong nagsisimula ng dumilim ang aking paningin.

This is bad. This is really bad.

“Sh*t!” Ang tanging na sambit ko bago ako mawalan ng malay tao.

Please someone help me.

---

A/n: sa may gustong magpadedicate pala ng chapter please feel free na magcomment. Salamat. <3

See you sa next ud.

CHAPTER 15

(NOT EDITED! BEWARE)

A/n: This chapter is dedicated to,

JD_KIM.

Hi! sayo <3 :)

---

-MATT

Dahan-dahan kong inimulat ang aking mga mata at nakita kung nakahiga na ako ngayon dito sa loob ng clinic ng school at pansin ko din na ako lang mag-isa ang nandito ngayon so loob.

I groan at dahan-dahang umupo at sumandal sa headboard ng kama, pagkatapos ay huminga ako ng malalim. Inatake na naman ako ng pagkahilo ko. Hindi ko na alam ang gagawin ko o kung ano ang nangyayari saakin.

Ramdam ko ang sobrang takot na unti-unting kumakalat sa katawan ko. Hindi ko mapigilan. Kaya mabilis kong niyakap ang nanginginig kung sarili habang unti-unting pumapatak ang mga luha ko.

Bakit sa lahat ako pa?! Bakit hindi nalang sa iba. Hindi ko na alam ang gagawin ko. Hindi pa ako handang mamatay!

Napahagulgul nalang ako ng iyak at mas lalong hinigpitan ang pagkakayakap sa aking sarili habang iniisip ko kung ano ang mangyayari sakin sa mga susunod na araw.

Sobrang natatakot ako. Hindi ko alam kung kailan ko ito makakayang dalhin.

Please help me …

Halos 20minutes din ang dumaan bago ako tumahan sa pagiyak. Ngunit mabigat parin ang pakiramdam ko. Pulang pula parin ang ilong at mga mata ko. Nasa ganuong pumisyon ako na yakap-yakap ang sarili ng biglang marinig ko ang pagbukas ng pinto ng clinic kaya naman agad kong inayos ang aking sarili sa abot ng aking makakaya.

Nakita ko ang pagpasok ng school nurse namin na si Mrs. Patt. She’s 5’4 in height and she’s already in her 30’s with 2 kids. Maganda at friendly din si Mrs. Patt kaya naman maraming may gusto sa kanya dito sa campus.

Nangmakita nya na gising na ako ay ngumiti sya sakin ngunit agad din itong napalitan ito ng pagkunot ng kanyang noo. Napansin nya siguro na kagagaling ko lang sa pag-iyak. Agad syang lumapit sa akin at ibinigay ang tubig na kabibili lang nya mula sa labas.

“Here…inumin mo to para gumaan yang pakiramdam mo” Sabi nya sabay abot ng mineral water sa akin. Tinanggap ko naman ito at ininum. Ramdam ko nga na medjo gumaan ang pakiramdam ko kahit papano.

“Salamat po sa tubig” Pasasalamat ko kay Mrs. Patt pagkatapos kung makainum nito.

Ngumiti sya sakin at umupo sa kama kung nasaan ako ngayon nakaupo. “Walang ano man Matt. Ano kamusta na yang pakiramdam mo? May nararamdaman ka pa bang kakaiba?” Nag-aalalang tanong nya saakin. Tipid akong umiling sa kanya kahit na medjo mabigat parin ng kunti ang pakiramdam ko. Mabuti nalang talaga at hindi na ako nahihilo ngayon.

“I-I’m fine. Okay na po ako” I replied.

Tumango naman sya sakin at hinawakan ang aking kamay. “Ganun ba… uhm dinala ka pala dito ng isang teacher ng makita ka nya na nakahiga ka sa may daan malapit sa gate at walang malay. Sobrang nag-alala sya ng makita ang kalagayan mo kaya naman mabilis ka nyang dinala dito. Ano sigurado ka ba talaga na okay ka lang?” She said and ask me again.

Tinignan ko si Mrs. Patt at nginitian sya. “Okay na po ako. Salamat po sa pag-aalala at sa pagbantay sakin kanina habang wala pa po akong malay tao”

Ngumiti sya at ramdam ko ang paghigpit ng hawak ni Mrs. Patt sa aking kamay. “You know, you, Sarah and Cloude are like a siblings to me right? Kaya if you have a problem or what so ever you know I will always be here. Pwede mo akong sabihan ng kahit na ano. Andito lang ako handang makinig at tumulong” Seryosong sabi nya saakin.

Tumango ako at nagpasalamat sa kanya. Pagkatapos ay wala ng nagsalita sa aming dalawa ngunit ramdam kong nakatingin parin sya saakin kaya naman ay tinignan ko din sya.

“Bakit po?” Nakakunot noong tanong ko. Hindi sya nagsalita at nakatitig lang sa akin or let me say sa aking tiyan?

The way she looks at me feels like she knows something that I don’t. Dahil dito ay bigla akong kinabahan. Bumilis bigla ang tibok ng puso ko.

Nag angat sya ng tingin at seryoso tumingin sa aking mga mata. Napalunok ako ng aking laway ng wala sa oras. “Matt…there is something I need to tell you. I know this sounds might crazy but please  believe me. Totoo itong sasabihin ko sayo. I think you might be pre—–” Pero bago pa man nya matapos ang kanyang sasabihin ay bigla kaming nagulat ng malakas na bumakas ang pintoan ng clinic at pumasok sa loob ang nag-aalala kung ama.

Mabilis syang lumapit sa akin at niyakap ako na agad ko namang tinugon. Nang maghiwalay kami ay agad nyang tinignan ang katawan kung mayroon ba akong mga galos o pasa. Nangiti ako dahil dito.

“Are you okay son? Wala bang masakit sayo huh? Do you need me to bring you to the hospital?” Nag-aalalang tanong ni dad habang hawak-hawak ang aking dalawang balikat.

“Dad I’m fine …okay na po ako. Really” Nakangiti kung sagot sa kanya.

Huminga sya ng malalim at niyakap muli ako. “Thank God. Did you know how worried I was ng makatanggap ako ng tawag na nahimatay ka raw. Son please if your not feeling well let us know okay?” 

Tumango ako sa kanya. “Opo dad”

Ngumiti naman sakin si Dad pagkatapos ay hinarap si Mrs. Patt. “Thank you for calling me at sa pag-alaga kay Matt” Pagpapasalamat ni dad at  nakipaghand shake sya kay Mrs. Patt.

“Walang ano man yun Mr. Lopez. Trabaho ko po yun bilang isang nurse at kaibigan ng anak nyo” She said smiling.

May mga itinanong pa si Dad patungkol sa akin na sinagot naman lahat ni Mrs. Patt. Mga ilang minuto pa ang itinagal namin sa loob ng clinic bago kami tuluyang umalis.

Habang naglalakad kami ni Dad papunta sa kotse nya ay hanggang ngayon ay bumabagabag parin sakin yung gustong sabihin ni Mrs. Patt bago  dumating si Dad.

I don’t know but I have the feeling that I might not going to like what I’m about to hear. Pero may parte parin sa sarili ko na gusto ko itong marinig.

Ewan ko ba. Naguguluhan na ako sobra.

– Nang makauwi kami ni Dad sa bahay ay naabutan namin sina Mom, Kuya at Ate na naghihintay sa may sala namin. Nang makita nila kami ay agad silang lumapit at niyakap kami. Makailang ulit din nila ako tinanong kung okay lang ba talaga ako o kung may masakit ba sa aking katawan.

Kahit medjo nakakaramdam na ako ng pagkairita at nagsisimula na ding sumakit ang ulo ko dahil sa katatanong nila saakin ay nakangiti ko parin silang sinagot.

Mabuti nalang at agad ko din naman silang nakumbinsi. Ayaw ko na silang mag-alala pa sa akin ng sobra.

Kumain na kami ng hapunan pagkatapos. Kahit na nasusuka ako sa amoy ng pagkain na inihanda ni Mom ay pilit ko paring inibos ang pagkain ko. Mabilis at nagmamadali ko itong tinapos at nagpaalam ako agad sa kanila na mauuna na akong magpahinga. Tumango naman sila sa akin. Hinalikan ko muna sila isa-isa sa pisnge bago ako umakyat sa aking kwarto.

Pagkapasok na pagkapasok ko sa loob ng kwarto ko ay mabilis akong tumakbo papunta ng aking banyo at dun umiiyak akong isinusuka ang lahat ng kinain ko.

---

A/n: poor Matt.

CHAPTER 16

(NOT EDITED! BEWARE)

-AUSTIN

These past few weeks were kinda busy weeks for me because there’s so much paper works to do and an appointment to go to. That’s why I am currently here inside my office doing some paper works that are needed to be done within 3 days. And also I really need to finish this and some other things in order for me to spent some time with my family.

Christmas is around the corner and I need to spent it with them.

Fvck! Ibinababa ko ang hawak-hawak kung mga papelss sa aking table ng bigla nalang tumunog ang cellphone ko na nasa loob ng aking drawer. Nakakunot noong kinuha ko ito at tinignan kung sino ang tumatawag sa akin sa mga oras na ito. It’s already late and I have no Idea who is calling me in my personal phone.

When I saw who it was ay agad ko itong sinagot sabay sandal sa aking swevil chair.

“Hello dad! Napatawag ka, may problema ba?” Tanong ko sa aking ama na nasa kabilang linya habang menamasahe ang aking sentido. I think I’m starting to have an headache for working all day.

I heard some commotion on the other line before dad answered. “

No son everything is fine

…

may sasabihin lang sana ako sayo kaya ako napatawag.

Are you still in the office? It’s already 9pm“

Dad replied.

“Yeah… I’m still here. There’s still so much things to do that I needed to finish. Anyway what is it that you want to tell me?” Tanong ko ulit sa kanya.

I heard him sigh.

“Son I know that you’ll be mad at what I’m about to say but please just hear me out first okay?”

Napakunot ang noo ko ng marinig ko ang sinabi nya. Ipinikit ko ang aking mga mata at huminga ng malalim bago ko sya sinagot.

May pakiramdam ako na hindi ko ito magugustuhan and I think I already have an Idea to what he is about to say. I just really hope that this is not what I think it is. “Fine” I said.

Narinig ko pa ulit ang paghinga ng malalim ni dad. I think his nervous. “

Uhm son

…

yo-your mom called me yesterday and she wants to invite us for dinner. She also told me that she want’s to apologize and explain herself. I think we shoul—–“

I cut him off.

I KNEW IT!!

Umakyat lahat ng dugo ko sa katawan ng marinig ko ang sinabi ni Dad. Napadiin din ang pagkakahawak ko sa aking cellphone at napakuyum ang isa kong kamay.

That woman! How dare she!!

“Don’t.fvcking.tell.me.you agreed to that woman dad?” I said while gritting my teeth.

“

Son…I’m sorry but I think we needed this in order for us to move on and forget the past. She just wanted to talk and apologize for all the things she  did before. Ramdam ko naman ang senseridad ng mama mo kaya naman ay pumawag ako sa hiling nya“

Sagot ni Dad sa kabilang linya.

Napatawa ako ng mapakla dahil dito. “What the fvck dad! Seriously? Maniniwala ka talaga sa sinasabi ng babaeng yun? I can’t believe you!! Nilokoko ka lang nun!” Sabi ko sa mataas at galit na boses. Hindi makapaniwalang napapailing nalang din ako.

Bullsh*t! I can’t believe t

hat woman!!

“

Austin anak…hindi naman siguro ganun pero gusto ko lang din na makausap ang mama mo. Do you think this is easy for me? Mahirap din ito para sa akin anak but I want to forget the past and move on and be happy, that’s why I’m doing this. Not for me but for us also. Kaya please anak pumawag kana. It’s only for one night son. Your mom also told me that she wanted to see you, Audre and Andrea because she misses you three. Kaya just this once anak let’s give her a chance“

Pagpapaliwanag ni Dad sa akin. Ngunit nagbingibingihan ako. Final at buo na ang aking desisyon. Hindi ko hahayaan na pumasok muli sya sa buhay namin at siraan ulit ito. I would not let her!

“Wow! Misses us? Apologize? Dad! Do you think maniniwala ako sa sinasabi nya? She had all the time before but why? Why is that ngayon lang nya ito nigawa? Bakit ngayon lang sya gumagawa ng paraan para makausap tayo? All those years dad! Ngayon lang! BULLSH*T!” Galit kung sabi. Ramdam ko din ang panginginig ng katawan ko sa sobrang galit. Gusto kung mag wala at manira ngayon ng gamit. I’m so mad right now!!

“

AUSTIN!

“ Madiin at puno ng autoridad na tawag ni dad sa pangalan ko.

Umiling ako. “No dad! I would not let her ruin our lives again! Kaya hindi tayo pupunta sa letcheng dinner na yan! And that’s final! I hope maintindihan mo din sana ako dad please” Sagot ko sa kanya.

Hindi ako papayag!

Rinig ko ang paghinga ni dad sa kabilang linya. “

Son…she’s still your mother. May karapatan pa din sya na makita kayo. Can you not give her a chance to explain and apologize? I know your still hurting and I am also but I want to be happy. Tumatanda na ako Austin. Ayoko ng mabuhay pa sa galit at puot“

Mas lalo lang akong nagalit dahil dito. “Wow dad! Karapatan? The day she left us at sumama dun sa lalaki nya ay nawalan na sya ng karapatan na maging ina samin at asawa mo! Mas pinili nyang mag pa kasaya at sumama dun sa lalaki nya kaysa piliin tayo na pamilya nya! Iniwan nya tayo dad! Sinira nya ang pamilya natin! Kaya hinding-hindi ko sya mapapatawad dahil dun!!” Galit at puno ng hinanakit na sabi ko. Napatayo na din ako mula sa pagkakaupo at marahas na itinapon ang mga papeless at iba pang gamit na nasa aking lamesa. Nagkalat ito sa loob ng aking opisina ngunit hindi ko ito pinansin. Walang pagsinlad ang galit na nararamdam ko ngayon. Hindi mapigilan ng katawan ko ang manginig sa sobrang galit. All I just see right now is red! Fvck! Fvck! Fvck!!

Hindi ko hahayaan na bumalik ulit sya at siraing muli ang pamilya namin. Hindi ko hahayaan na saktan nya ulit kami lalong-lalo na ang mag kapatid ko.

“Austin anak…”

Marahas akong umiling. “Hindi dad! Hindi ako papayag sa hiniling mo. I’m sorry dad but my answer is NO and that’s final!” Madiin at final kung sagot. Then after that I ended the call. Hindi ko na sya hinintay na sumagot pa dahil ayokong mag-away pa kami ni dad ng dahil lang sa babaeng yun.

I know dad will understand. Alam kung maiintindihan nya ako.

Ilang beses akong huminga ng malalim at pilit pinapakalma ang sarili ko. I can still feel the burning rage inside me. I needed something or sometime to make it desappear. Kailangan ko itong ilabas bago pa ito lumala. And I think I know someone might help me.

---

“Aaaaaah~ ple-please slow….d-down a bit….aaaaaah~” She said while moaning like a slut she is habang pilit na sinasabayan ako.

I just smirk at her habang mabilis na naglabas pasok sa kanya. Were been doing this for an hour now but still hindi parin ako nilalabasan habang nakakailang ulit na sya.

Fvck!!

I sucked her nipple again while I still keep on thrusting at her hard an fast. Napaungol naman sya ng malakas dahil dito habang ramdam ko ang malakas na pagsabunot nya sa aking buhok.

“Aaaaaaaah~ I-I’m cum….ming” She said while biting her lips at mas hinigpitan ang pagkakapulupot ng kanyang mga hita sa aking bewang.

“Ugh!” I groan when I fell like cumming too. Finally! That’s why mas lalo ko pang binilisan ang paglabas pasok sa kanya.

After a minute we both came at the same time. Humihingal kami parehong nakahiga sa kama nya. Nang umaayos na ang paghinga ko ay mabilis akong bumangon at itinapon ang condom na ginamit ko at mabilis din na nagbihis.

Her work is done now kaya iiwan ko na sya.

Fvck! Eventhough I’m not satisfied with her but atleast I let some stem off inside my body.

Umalis ako sa condo nya ng walang paalam. Hindi na ako nag-abala pa na magpaalam pa sa kanya. She already know me that’s why hindi na sya magtataka na magising kinaumagahan na wala na ako.

Cher is just a fvckbuddy of mine and nothing more.

---

A/n: grabe ka Austin!!

NOTE! Please read.

To all my readers/followers, I’m very very sorry for not updating. Sobrang naging busy lang po ang inyong author sa aking trabaho kaya na walan po ako ng panahong magsulat ng update.

Pasensya na po talaga kayo my loves. I’ll try na makapag-update one of this days. ( Sana matapos ko na talaga ang nagawa kung draft sa His Playboy) .

Sana maintindihan nyo po ako at maunawaan. Again I’m very sorry for not updating guys. Mahal ko kayo and I’ll try talaga na makapag-update one of this days. Okay?

THANK YOU LOVES FOR READING THIS NOTE. SEE YOU AGAIN SA NEXT UPDATE . <3 <3 <3

wickedbossy

CHAPTER 17

A/N: I’m back!! I know ang tagal bago ako nakapag-update ulit, kaya sobrang pasensya na talaga myloves. Busy lang po sa personal na buhay. Hehe! But anyway here’s an update … Finally!!

(NOT EDITED! BEWARE!)

---

-MATT

Today is christmas day! The happiest time of the year and also today we will be having a christmas party at Cloude and Chase’s house and also Cloude thought that this is the perfect time na ipakilala kami ni Sarah dun sa mga kaibigan ni Chase.

I admit kinakabahan ako but at the same time super excited din ako sa magaganap na party mamaya. Pero ewan ko ba may pakiramdam ako na may mangyayari na alam kung hindi ko makakalimutan.

Haixt! I hope it’s good and not bad.

Napahinga nalang ako nag malalim at ipinagpatuloy ang ginagawa kung pagbibihis. My outfit today is compose of jeans na tinupi ko sa may dulo, white converse shoes, red v-neck shirt na e tinuck-in ko and lastly my black cardigan. Ang buhok ko naman, I just style it na para bang kakagising ko lang. Then after ko makapag-ayos ay dali- dali na akong bumababa dala-dala ang pang exchange ko para mamaya sa party.

Agad naman akong nagpaalam sa parents ko kasi malapit nang mag 7pm at susunduin ko pa si Sarah. Nang ma ipark ko ang kulay red na kotseng minamaneho ko sa harapan ng tinutuloyang apartment ni Sarah at nakita kong nasa labas na siya ng pintuan bihis na bihis at nakaabang na sakin.

Hindi ko naman napigilan ang hindi matawa ng makita ko ang itsura nya. Alam kong nagulat sya ng makita ang bagong kotse na minamaneho ko.

“BAAAAKLAAA! Bagong kotse tayo ngayon ah? San mo na carnapped to?” Malakas na boses na tanong nya sakin ng makaupo na sya sa loob ng passenger seat.

“Baliw! Anong carnapped ka jan. Bigay to ni mom at dad noh, regalo nila sakin…ganda ba?” I asked her playfully.

Tumango naman si Sarah. “Inferness…kayo na ang mayaman, kami na ang mahirap. Ano kaya kung magpaampon ako sa pamilya mo Matt ng maregalohan din ako ng ganito. What do you think? He-he” Tanong nya habang nakangisi at taas baba ng kanyang dalawang kilay.

I rolled my eyes at her. “Ewan ko sayo Sarah”

Tumawa lang sya sa sinabi ko at napailing nalang ako na nakangiti pagkatapos ay pinaandar ko na ang kotse at nagsimula na kaming magbyahe papunta sa kina Cloude.

---

“OMG! Matt! Excited na ako sa magaganap na party mamaya. Gosh! I can’t wait! Eeeeeeh!” She said excitedly habang hindi mapakali sa passenger seat.

Tinignan ko sya sandali at pinagtaasan ng kilay. “Really? Sa party ka excited or dun sa mga kaibigan ni Chase? Yung totoo?”

“Eeeeeh? …ano ka ba Matty syempre dun sa party pero alam mo na na e excite din akong makilala yung mga friends ni Fafa Chase. For sure ang yuyummy at ang fafafa din nung mga yun panigurado. Gosh!! Sana may isang magkagusto sa kagandahan ko.” Kinikilig na sabi ni Sarah sabay hampas ng ilang ulit sa braso ko.

“Aray! Bruha ka pagtayo talaga na disgrasya dito ibabaon talaga kita sa lupa babae ka”

Agad naman syang umayos dahil sa sinabi ko pagkatapos ay nagpapacute syang nag peace sign sakin. I just roll my eyes at her.

Dumating naman kami sa bahay ni Chase mga bandang 7:30. Pagdating naman ni Sarah ay napansin naming kami nalang ata ang kulang dahil pansin namin ang mga mamahaling kotse na nakaparada sa labas.

Grabe! Ang gaganda at for sure ang mamahal  ng mag kotse na andito. Kulang pa ata ang buhay ko pambayad sa isa sa mga ito eh. Tsk! Grabe talaga.

Sana lang din na wala akong magawang ikakahiya ko mamaya. Dahil nako….naloko na talaga pagnagkataon

at sana, sana lang talaga na makasundo namin agad yung mga kaibigan ni Chase.

I just hope this night goes well.

“Matt! Hoy! Hali kana, ano pang inaantay mo jan. Pasok na tayo mukhang tayong dalawa nalang ata ang kulang eh” Medjo malakas na sabi ni Sarah na nagpabalik sakin sa sarili.

Hindi ko napansin dahil sa sobrang pag-iisip ko na nakalabas na pala sya ng kotse habang hawak-hawak ang pang ex-change gift nya.

“O-ok…ok..chill! Eto na po lalabas na” Sabi ko sabay labas ng kotse. Mabilis ko din kinuha ang saaking pang ex-change gift pagkatpos ay inilock ko ang aking kotse at nagsimula na kaming maglakad ni Sarah papunta sa pintuan ng mansion ni Chase.

“Excited na talaga ako grabe! This is it na talaga! OMG!” Masaya at nakangiting sabi ni Sarah pagkatapos kong mapindot ang door bell.

I Just smiled at her. I just hope that everything will be okay.

Hindi naman nagtagal ay bumukas ang pintuan at iniluwa nito ang isang angel. Masaya at nakangiti itong nakatingin saming dalawa ni Sarah.

Mabilis nya kaming niyakap ni Cloude at niyakap din namin sya ng mahigpit pabalik.

“Matt! Sarah! I’m so happy na nandito na kayo” Masaya na sabi ni Cloude.

Ngumiti ako sa kanya. I still like Cloude, I admit. Pero hindi na kagaya ng dati. May mga bagay lang talaga na mahirap makalimutan sa kanya.

“Halina kayo, let’s go inside! Excited na akong ipakilala kayong dalawa sa mga kaibigan ni Chase. I just hope na sana magustuhan—–”

Hindi ko na narinig pa kung ano pa ang mga sinabi ni Cloude dahil halos tumigil ang aking mundo at ganoon nalang ang panlalaki ng aking mga mata ng mapagsino ko ang lalaking prenteng nakaupo sa may sala, naka dequatro while looking and smirking at me.

Si

Austin!

WHAT THE HEEELLL!!!!

---

Damnit! What the hell is he doing here?! That guy! Ugh! Sa lahat ba naman ng lugar at pagkakataon ay dito pa talaga kami nagkitang muli tsk!

Akalain mo nga naman na magkakilala pala sila ni Cloude and worst mag bestfriends pa sila ni Chase. Anak ng! Wag na wag lang nya talagang masabi ang nangyari samin at baka hindi ako makapagpigil at mabasag ko ang mga itlog nya!!

Geez! I glared at Austin. Magkaharap kami ngayon na nakaupo sa mahabang dining table. Katabi ko ngayon si Ford na nasa kaliwa ko habang katabi naman nya si Zack. Nasa harapan naman namin nakaupo si Austin, Chase, Cloude, Lola Edna at Sarah.

Siguro kung nakakamatay lang ang mga tingin na ibinibigay ko kay Austin, panigurado kanina pa sana sya pinaglamayan ngayon. He is just smirking while looking at me.

Bwesit! Bakit ang sexy ng the way ng pagkakasmrik nya and….those pink lips of his that I badly want to have a taste again and those …..aaaaaaah!!

WTH! What am I thinking?! No! No! No! Stop it Matt! Gosh! Stop it!

“Uhm…okay ka lang ba Matt?” Biglang tanong ni Cloude. Lahat tuloy ngayon sila nakatingin sakin except si Zack.

Pilit akong ngumiti. “Ye-yeah…I’m fine…yeah” Geez! Austin kasalanan mo to eh!

“Ok, if you say so…namumula ka kasi eh” Cloude said. Muntik na tuloy ako mabilaukan ng sarili kung laway. Damn!

Narinig ko naman ang pagtawag ni Austin sa harapan ko. Sana sumakit tiyan mo!

Dahil dito ay tinignan ko sya ng masama hanggang sa matapos sya sa pagtawa. Bakulaw! Pansin kong magsasalita pa sana sya ng bigla nalang tumayo si Zack at nag excuse. He’s still hurting.

Sumumod naman si Austin sa kaibigan. Naiwan naman kami dito sa lamesa na walang nagsasalita. Tatayo na din sana si Cloude para sundan sila ng pigilan siya ni Chase.

Tahimik parin kami pagkatapos nun buti nalang talaga at nagsalita si Sarah kaya naman biglang gumaan ang paligid. Nakahinga ako ng maluwag dahil dun kaya naman nagsimula na kaming kumain after. Hindi naman nagtagal ay bumalik din sina Zack at Austin.

Wala namang nagsalita patungkol sa nangyari kanina. Nagpatuloy kami sa pagkain at syempre hindi mawawala dun ang mga kwentuhan at tawanan. Pero SYEMPRE hindi din mawawala ang mga death glare ko kay Austin.

After naming kumain ay nagpahinga muna kami ng kunti bago kami nag ex-change gift.

Sobrang nagustuhan ko talaga ang mga ibinigay sakin ni Sarah at Cloude. I really love it!

Nang matapos kami ay nagpaalam muna ako sa kanila na magbabanyo lang sandali. Medjo nakakaramdam kasi ako ng hilo at feeling ko masusuka ako kaya naman pagkapasok na pagkapasok ko sa loob ng cr ay agad akong lumuhod sa toilet bowl at dun sumuka.

Eto na naman tayo…

Mga ilang minuto din ang itinagal ko sa loob ng banyo bago ako lumabas. Ngunit ng pabalik na ako sa sala kung nasaan sila ay bigla nalang mayhumila sa aking braso at dinala ako sa loob ng isang kwarto. Sobrang nagulat ako sa pangyayari kaya naman ay hindi ako nakareact agad. Narinig ko nalang ang tunog ng lock sa pinto.

What the hell!

“Austin?!!” Gulat kong sabi ng mapagsino ko kung sino ito. No! No! Hindi maaari to! Kailangan kong lumabas ditoooo!!

Kaya naman ay mabilis akong lumapit sa may pintuan para buksan sana ito ngunit mas mabilis sakin si Austin at agad nyang iniharang ang kanyang katawan sa may pinto.

Napalunok ako ng wala sa oras lalong lalo na ang marinig ko ang kanyang mag sinabi.

“I think we need to talk, right darling?”

---

A/n: Finally! Nakapag-update na din sa wakas. Wag kalimutan mag vote thank you!! :)

TEASER

Nang imulat ko ang aking mga mata ay ang una kong nakita ay ang puting ceiling at puting dingding. Rinig ko din ang tunog ng heart monitor sa may bandang gilid ng kama ko.

Nang itinaas ko ang kanang kamay ko ay nakita kong may nakatusok na IV doon. Ramdam ko din ang pananakit ng katawan ko lalong-lalo na sa may bandang gilid ko.

Agad kong ipinikit ang aking mga mata at inalala kung ano ang mga nangyari sakin bago ako mapunta dito sa hospital. Pinilit kong inalala ang mga nangyari kahit na puro blurr lang nag nakikita ko.

Napahawak ako sa ulo ko. I did not stop even though my head starts to get hurts.

At first wala ako masyadong makita pero habang tumatagal ay nagiging klaro na ito.

I was crossing the street.

There’s a car coming towards me.

I did not have the time to react para iwasan ito before it hits me.

Everything happends so fast.

I was lying on the ground barely awake when I saw him … He is shouting asking for an ambulance habang yakap-yakap ang halos walang malay ko ng katawan.

“P-please ….sa-save my baby” Is the last thing I said to him before I passed out.

Agad akong napamulat at napasinghap matapos ito at mabilis na hinawakan ang aking tiyan.

“Please…let my baby be okay. Please…please god please” I pleadingly said habang hawak-hawak ang aking tiyan. Napahinga naman ako ng maluwag ng maramdaman ko ang baby bump ko.

Agad akong napangiti at halos maiyak iyak dahil dito. “Thank you” I whisper habang hinihimas ang aking medjo may kalakihan ng tiyan.

Because of this hindi ko napansin ang pagpasok ng isang tao na hindi ko pa handang makita at makausap sa ngayon.

“So it’s true …you’re pregnant” He said that made my body froze.

“Am I the father?”

CHAPTER 18

A/n: Sorry for the late update …

(NOT EDITED! BEWARE!)

---

-MATT

“

I think we need to talk, right darling?“

Austin said while smirking.

Oh! No! This is bad! THIS.IS.REALLY.BAD!!

Napaawang ang aking bibig habang hindi makapaniwalang nakatingin sa kanya. Sh*t!

Dahan-dahan akong dumistansya kay Austin. Hindi ko kasi namalayan na sobrang lapit na pala ng katawan namin dalawa.

I gulp “wha-what are y-you talking a-about? Wala ta-tayong dapat…dapat pag-usapan noh” I askes while stuttering.

Gosh! Cloude! Sarah! Help meee!!

Umiling sya habang nakangisi ng nakakaloko sakin. “Tsk! Tsk! Darling…darling…darling…I’m so hurt right now. Hindi ko akalain na ganun mo nalang kakalimutan ang mga nangyari sa ating dalawa. Ouch! But don’t cha worry, handa naman akong ipaalala sayo lahat ng mga iyon most especially what happend to us at my condo”

I glared at him with a red face. Damn him!

“Shu-shut up!!” Ang tanging nasabi ko lang kay Austin.

He just smiled at me then he start laughing. “Hahaha! I never thought that you look cute when your mad and with that red face of yours. Wow!” Tumatawang sabi nya.

Ramdam kong mas lalo pang uminit ang mukha ko dahil sa sinabi ni Austin kaya alam kung mas lalo pa tuloy itong namula.

Bwesit! Ang sarap sagasaan ng lalaki to ng bike! Nakakainis! Grrr!

I glared at me again while gritting my teeth. Nang hindi na ako makatiis sa tawa niya ay linapitan ko sya at sinuntok sa kanyang braso na naging dahilan para matagil sya.

Buti nga!

“Ouch! What was that for?” Gulat nyang tanong sakin habang hinihimas ang kanyang braso na sinuntok ko.

“Stop laughing at me!! And please Austin, tumabi ka nga jan at lalabas ako” Inis na inis kong sabi sabay hakbang papunta sa may pintuan ngunit imbis na tumabi sya ay mas lalo lang niyang iniharang ang kanyang malaking katawan sa may pintuan.

What the! Tinignan ko sya ng masama. “Austin! Tabi sabi!” I said to him again but he just smirked at me for the nth time.

“Darling…hindi pakita pwedeng palabasin dahil were not yet done here. Nagsisimula palang tayo” Austin said with a hint of playfulness in his voice.

Nanlaki ang mga mata ko dahil dito kaya napaatras ako ng magsimula na syang maglakad papalapit sakin. He is smiling evily at me while licking his lips.

My heart suddenly starts to beat faster. Pakiramdam ko lalabas ito sa diddib ko dahil sa sobrang bilis ng tibok nito. Nagsisimula na ding mangatog ang mga tuhod ko at ramdam ko din na nagsisimula na akong pagpawisan. Sh*t! I gulp while watching him slowly stalking me.

Bwesit! Bakit ba ako nagpunta dito!

Habang papalapit sya saakin ay paatras naman ako ng paatras sa kanya. Nagpatuloy kami dito hanggang sa namalayan ko nalang na napahiga na pala ako sa kama. While Austin is hovering above me still smiling evily. Inilagay nya ang kanyang dalawang kamay sa magkabila ng aking ulo at pinaghiwalay nya ang aking mga hita at pumwesto sya sa gitna nito.

Mas lalo pang lumakas ang tibok ng puso ko sa mga oras na ito. I don’t know what to do! Ayaw kumilos ng katawan ko para itulak sya. I was just laying in the bed unmoving waiting for him to do something at me.

Napalaki ang aking mga mata ng makita kung dahan dahan nyang inilapit ang kanyang mukha sa aking mukha. I gasp when his face is just inches away from mine. I can smell his breath from here.

“Got cha! Nahuli rin kita sa wakas Matt” He said. I just held my breath. OH NO!

Napapikit nalang ako ng mas inilapit pa ni Austin ang kanyang mukha sa aking mukha. Ramdam ko ang pagtayo ng aking mga balahibo dahil dito. Sobrang lapit na nya na kunting galaw lang namin ay maaari na kaming maghalikan.

Sht! Sht! Sh*t! Help meee!! Please Somebody!!

Sobrang ramdam ko ngayon ang init ng hininga ni Austin kaya napakagat nalang ako ng aking labi dahil dito. I heard him curse, but maybe It’s just my imagination. Ngunit mabilis din naman akong napadilat at napasinghap ng maramdaman ko ang isa nyang kamay na nagsisimula ng gumalaw sa may tagiliran ko pababa sa aking hita. I look at him and my heart beats triple times when I saw him already looking at me. I can see the heat and hunger in his eyes. Damn! I can’t look away. At bakit parang pakiramdam ko uminit nalang bigla ang loob ng kwarto kung nasaan kami ni Austin.

Gosh! This is not good!

“A-austin…p-please …sto..p” I said weakly at him. He just put one of his finger on my lips to shut me up.

“Shhhh…just relax darling. Wala naman akong gagawin na di mo magugustuhan” He said huskily.

I gulp. ’ Damn you Austin!! Bwesit ka talaga!!’ Galit na sabi ko sa aking isipan.

Napahawak nalang ako sa bedsheet ng kama habang napapikit ulit. Halos kapusin naman ako ng aking hininga ng maramdam ko ang mainit nyang labi sa may bandang ilalim ang aking tenga pababa sa aking leeg at ang kanyang kamay naman na nagsisimula ng gumapang sa ilalim ng aking damit.

Pilit ko mang pigilan ang aking katawan ngunit nagsisimula na itong mag react sa mga ginagawa ni Austin saakin. “Please stop!” I pleaded inside my head but my body says other wise.

Nagsisimula ng uminit ang pakiramdam ko. “S-stop….” I weakly said to him again but I just heard him chuckle. And I just didn’t know what happend but I just hear myself moaning when I feel his hands on my stomach going to one of my nipples.

WHAT THE HELL! Did…did I just hear myself moan because of this man?!! No! No! No

! Hindi makapaniwalang sabi ko sa aking sarili.

At ganun nalang ang panlalaki ng mga mata ko ng makarinig kami ng katok at boses na magmumula sa labas.

“Matt! Andito ka ba? Hoy bakla!” Tawag ni Sarah mula sa likod ng nakasaradong pintuan. Makailang ulit din syang kumatok dito.

“Sh*t!” Rinig kong mura naman ni Austin. Para naman akong nabuhusan ng malamig na tubig dahil dito kaya naman ay mabilis ko syang itinulak at dalidaling tumayo sa kama papalayo sa kanya. Nanginginig ang mga kamay kong mabilis na inayos ang aking sarili at pagkatapos ay walang pagdadalawang isip na binuksan ang pintuan at agad kong niyakap ang gulat na gulat na si Sarah. Muntikan pa kaming matumba dahil dito.

“Hoy! Nangyari sayo? Okay ka lang?” Nag-aalalang tanong nya sakin habang yakap yakap parin ako. Tumango lang ako sa kanya dahil hindi pa ako makapagsalita. Pakiramdam ko din ay parang maiiyak ako dahil sa nangyari.

Humiwalay lang ako ng yakap kay Sarah ng masigurado kung medjo okay na ako. Buti nalang din at hindi ako sinundan ni Austin papalabas kundi hindi ko na alam ang gagawin ko lalo nat andito si Sarah.

“Sure ka lang okay ka? At teka nga bakit ba nasa loob ka ng kwartong yan ha?” Tanong nya.

Umiling ako sabay sabi ng “wala” pagkatapos ay hinila ko na sya papunta sa may living room kung nasaan sa tingin ko marahil ang iba pa. Nang makarating kami ni Sarah sa living room ay nakita ko doon na masayang naglalaro sina Cloude ng monopoly. Excited namang sumali si Sarah sa kanila habang ako nakaupo lang sa may tabi at malalim ang iniisip kaya naman hindi ko namalayan ang pagdating ni Austin.

“Dude! What the fvck! Asan ka ba galing at bigla ka nalang na wala” I heard Chase asked him. Napakuyom nalang ako ng aking kamay kasabay ng bigla na namang pagbilis ng puso ko.

“May ginagawa lang akong importanteng bagay.” He replied. I can feel that his staring at me and also ramdam ko parin hanggang ngayon ang kamay nya sa katawan ko. Bwesit!

Nakita kong tumango lang si Chase sa kanya pagkatapos ay niyaya sya nitong maglaro ngunit tumangi ito at nagpaalam na, na mauuna na itong umuwi.

Kaya naman pagakaalis ni Austin ay doon lang ako nakahinga talaga ng maluwag.

I just don’t know what I’m going to do if we see each other again

Alam ko kasi na hindi ito ang huling beses na magkikita kaming dalawa.

Arrrrgh!!! Austin! Bwesit ka talaga!!

CHAPTER 19

A/n: salamat sa paghihintay ;)

(NOT EDITED! BEWARE!)

---

-MATT

Today is one of the worst day of my life. Bakit? Dahil nagising lang naman ako na sobrang nahihilo at nasusuka. Kaya naman kanina pa ako andito sa loob ng banyo, suka ng suka.

Pinagpapawisan, sobrang nanghihina at maiiyak iyak na ako ngayon. Hindi ko na alam ang nangyayari sakin at sobrang kinakabahan na ako. Mabuti nalang at walang pasok ngayon dahil christmas break parin namin dahil pag nagkataon na may klase ay paniguradong liliban ako. Haixt!

Pagkatapos kung ma e flush ang toilet bowl ay dahan-dahan akong lumabas ng banyo at umupo sa aking kama. Nanginginig ang aking mga kamay at ang lakas lakas ng tibok ng puso ko. Sobrang kinakabahan din ako ngayon.

And with that I made my decision. I think I really need to go to the hospital right now para malaman ko na kung ano ba talaga ang nangyayari sakin. I just hope I don’t have a cancer dahil Ayoko ko pang mamatay.

---

“Am I what?!” Gulat na gulat at hindi makapaniwalang tanong ko sa doctor na kaharap ko. Kasaluyukang nasa loob kami ngayon ng kanyang opisina magkaharap na magkaupo.

Umiling ako habang natatawa. “Haha! Did you hear yourself doc? Pano naman mangyayari yun eh lalaki ako! Your crazy!…are you sure your a doctor?”

This is bullsh*t!!

I heard her sigh pagkatapos ay ibinaba nya ang hawak hawak na mga test result ng test ko at tinignan ako ng seryoso at diretso sa aking mga mata.

“First Mr. Lopez…I’m not crazy. Second I’m a license doctor. I have proff na nagpapatunay nito and lastly yes! I’m not joking when I said that your pregnant. I run several test with you and all of that came back positive. Your almost on your two months pregnancy Mr. Lopez” Sabay kuha ng mga result at ibinigay ito sakin.

Wala sa sariling kinuha ko ito at tinignan isa-isa. All of it was indeed positive. Nanigas ang buo kung katawan at pakiramdam ko para akong pinagsakluban ng langit ang lupa. My hands start so shake. Ang lakas din ng tibok ng puso ko. Kahit anong gawin kong paulit-ulit na tignan ang mga result ay wala paring na bago. Positive parin lahat.

“No….t-this…is not t-true right doc? Please…please tell me…please!” Pakiusap ko sa doctor. Hindi ko na malayang umiiyak na pala ako ngayon.

I’m pregnant! There’s a baby growing inside of me. A baby that I never knew exsisted untill now.

Austin and I’s baby? Oh god! Why me?! I’m a guy! This is not normal! This should not be happening!

Napahagulhul nalang ako ng iyak sa aking kinauupuan. Pati pagtawag ng doctor saakin ay hindi ko pinansin dahil sa umiyak lang ako ng umiyak. I don’t know what to do hanggang sa unti-unti na akong nagsisimulang hindi makahinga. Sobrang nanginginig ang aking katawan at nahihilo ako. Pinagpapawisan at nanlalamig din ako.

Help me! Please help me!! Sigaw ko sa aking isipan before I felt something in my arm and then I don’t know what happend next because I passed out.

---

Nang magkaroon ako ulit ng malay ay nakahiga na ako sa kama dito sa hospital, mag-isa. Dahan-dahan akong umupo at sumandal sa headboard ng kama at huminga ako ng malalim. Kasabay naman nito ang pagpasok ng doctor na tumingin saakin kanina.

“How are you feeling Mr. Lopez?” She asked me smiling.

I badly want to tell her that everything is not fine! Me being pregnant is not fine! I am not fine! But instead I held myself and  just told her that “M fine”

Ngumiti sya at tumango kasabay ng pagsulat nya sa chart na kanyang daladala.

“What happend?” Mahina kong tanong sa kanya.

“You had a panic attacked Mr. Lopez after I told you about the pregnancy that’s why I had to do something kaya naman kailangan kitang patulogin for the safety of you and the baby” The doctor replied.

Pregnant …

Baby …

So everything is not a dream.

Tinignan ko sya at mapakla akong ngumiti. “So It’s true…I’m really pregnant. How…d-did this happend? I’m a guy doc! This! (

sabay turo ko sa aking tiyan

) this is not normal! I’m a freak of nature! Why….why did this happend to me?! Why?!“ Galit kong sabi.

Nilapitan nya ako at tangkang hahawakan sana ngunit mabilis kong tinampal ang kanyang kamay.

“Calm down Mr. Lopez. This is not good for you and for the baby please” Mahinahon nyang sabi.

I glared at her. “Calm down? How can I calm down when I just found out today that I’m pregnant! Me being a guy! Pregnant!! Now tell me! Pano ako kakalma!” Sigaw ko.

Why me?! I’m not prepared for this! I’m just 19 years old! Still in college!

“Please doc….please sabihin mo saakin…how…how can this be possible? Please I need to know” Pakiusap ko sa mahinang boses. Nagsisimula na din akong umiyak ngayon.

Umupo sya sa kama kung nasan ako ngayon at tinignan nya ko sa aking mga mata. Pagkatapos ay hinawakan nya din ang aking kamay. This time I let her hold my hand.

“

Mr. Lopez base on the research and the result you have this rare condition were you have posess both male and female reproductive organ. Bibihira lang ang nagkakaroon nito sa mga lalaki kaya naman mabibilang lang ang mga naitalang nagkaroon ng ganitong condition and in your case you are one of the few Mr. Lopez. When having this condition also you may experience what we girls call menstration“ She said.

Menstration?

Naisip ako dahil dito. Kaya pala every month nakakaramdam ako ng pananakit ng my bandang puson ko and everytime that happends there is a blood involve.

“And you have a fully functioning and very healthy ovary and uterus na naging dahilan para mabuntis ka when having an intercourse”

Halos ayaw pang rumihistro sa akin ang mga sinabi ng doctor. Hindi parin ako makapaniwala. So all this time I was born with it, so my parents know about this…espicially Mom. All this fvcking time they knew I can get pregnant and my parents never say a single damn thing to me! kaya siguro okay lang sa kanila na naging bakla ako. What the fvck!! Kung hindi pa ako nabuntis hindi ko pa malalaman. Just great! Just fvcking great!!

I feel betrayed and angry! Hindi ko aakalain na magagawa nila itong ilihim sa akin.

Nanginginig ang aking mga kamay dahil sa halo-halong emosyon na nararamdaman ko ngayon at nagsisimula na naman akong umiyak. Kaya din pala nung bata ako ay lagi akong dinadala ni Mom at Dad sa hospital para ipacheck-up kahit na wala naman akong sakit.

Fvck!!

“They knew about…about this but hindi man lang nila ito sinabi saakin. It hurts….It hurts so much!” Puno ng hinanakit kung sabi.

“Sa tingin ko naman ay may dahilan kung bakit hindi ito sinabi ng mga magulang mo sayo. Maybe they scared on what would be your reaction when you find out or they want you to grow up and have a normal life. I think iniisip lang ng mga magulang mo kung ano ang makakabuti sayo Mr. Lopez”

Napailing ako “Siguro nga but still in the end. Iniilihim parin nila ito saakin at yun ang mas masakit” I said.

Pagkatapos nun ay wala ng nagsalita pa sa aming dalawa. Niyakap nalang ako ng doctor at dun ako umiyak ng umiyak ulit sa balikat nya. Ilang minuto din ang dumaan bago ako kumalma. Sobrang pul at maga  na ng aking mga mata at ganun din ang aking ilong. Pinainum naman ako agad ng tubig ng doctor pagkatapos kung humingi ng tawad sa kanya dahil sa pagkakabasa ng kanyang coat ng dahil sa mga luha ko.

Mabuti nalang talaga at hindi ako dun pumunta sa hospital na pinagtratrabahuan ni Mom para magpacheck-up because ayaw ko muna malaman nila ito. I want to keep this a secret for now.

“Mr. Lopez would—” I cut her off.

“Matt…please call me Matt doc” I told her and she smiled at me.

“Okay Matt…uhm so you want to see your baby?” She asked while smiling.

Tipid naman akong ngumiti sa kanya at tumango sabay sabi ng isang “please”.

“Okay! Just give me a minute maykukunin lang ako” Sabay labas ng doctor na nagmamadali.

Napahinga nalang ako ng malalim at hinawakan ang aking tiyan at ramdam ko ang biglang pagbilis ng tibok ng puso.

“Please be okay…”

---

“Okay! So this is going to be cold” She said while putting some liquid into my stomach. Bigla naman akong napangiwi ng maramdaman ko ang lamig nito. Pagkatapos ay pinaikot-ikot nya ang parang wand sa tiyan ko habang may tinitignan at hinahanap sa may parang monitor. Pinagpatuloy nya ito ng ilang sigundo hanggang sa bigla nalang syang napangiti.

“Found it! Look Matt here is your baby” She said at may tininuro sa screen. Agad kong tinignan ito and I was speechless when I saw a very tiny like peanut shape on the screen.

My baby! That’s my baby!

Hindi ko namalayan na naluluha na pala ulit ako dahil sa sobrang saya.

“And here is her/his heartbeat” She said. Hindi ko ma explain pero pakiramdam ko ay sasabog ang puso ko sa sobrang lakas ng tibok nito.

My child’s heartbeat is the most beautiful sound I have ever heard in my intire life.

And for the nth time I cried again.

---

A/N: aw~ Finally nalaman na din ni Matt na buntis sya. ❤

NOTE!

I’m sorry for not updating guys. This past days kasi I feel so depressed. Sobrang ang bigat bigat ng pakiramdam ko and I’m so down. Like one moment I’m fine then bigla nalang hindi na.

Kaya pasensya na kung hindi ko pa matapostapos yung draft na nagawa ko for the next chapter guys.

I just don’t know what to do right now aside from pretending that everything is fine, that I’m okay when the truth is I’m not.

Bawi nalang ako sa inyo next time myloves. Pasensya na talaga.

CHAPTER 20

A/n: Sorry for the late update guys. Hopefully this 2020 maka update na ako regularly. I’ll try my best. Hehe! And lastly gusto kong mag

thank you

sa inyong lahat.

I love you all and happy new year.

(NOT EDITED! BEWARE!)

---

-MATT

Marami pa kaming pinag-usapan ng doctor pa tungkol sa pagbubuntis ko pagkatapos nya akong ma ultrasound. May mga sinabi sya na mga do’s and don’ts na dapat at hindi ko dapat gawin. Sinabi nya din saakin na kailangan daw na bumalik ako next month for my next check-up.

She also give me prescription of vitamins na dapat kung inumin para sa aming dalawa ni baby. Binigyan nya din ako ng gamot na makakatulong daw saakin na mabawasan ang pagkahilo at pagsusuka ko sa umaga na ipinagpasalamat ko sa kanya lalo pa at ayoko munang ipaalam sa iba ang tungkol sa pagbubuntis ko.

At bago ako umalis ng hospital ay nangako din sya sa akin na walang ibang makakaalam ng kondisyon ko ngayon maliban sa aming dalawa lang muna. Tumango ako at nag pasalamat sa kanya dahil dito.

– Gabi na ng makauwi ako sa amin. Pagpasok ko sa loob ng bahay ay naabutan ko si Mom at Dad sa may living room namin magkatabing magkaupo at mukhang may hinihintay. Mababakas din sa mga mukha nila ang pag-aalala. Nang maisara ko na ang pintuan at makita nila ako ay mabilis silang tumayo at nilapitan ako.

Agad naman akong niyakap ng mahigpit ni Mom. “Matt anak! Saan ka ba galing bata ka? Alam mo

kanina pa kami sobrang nag-aalala sayo, ni isa sa mga text at mga tawag namin ay wala kang sinagot! Saan ka ba nag punta huh?“

Tanong nya sa akin.

Hindi ko umimik o niyakap manlang sya pabalik. I just stood there emotionless.

“Anak naman sasusunod kung aalis ka ng bahay mag sabi ka, hindi yung basta basta ka nalang mawawala ng hindi namin alam kung san ka hahanapin.

Delikado na ang panahon ngayon anak.

Alam mo ba muntik na kaming mag patawag ng search party para sayo. We are so worried son“ Dagdag pa ni Dad at hinawakan nya ang aking balikat. Pagkatapos ay humiwalay ng yakap sakin si Mom at hinawakan ang aking mukha. Kitang kita ko ang sobrang pag-aalala sa kanyang mukha at Maiyak iyak na din sya ngayon.

“Are you hurt? Wala namang nangyaring masama sayo diba? Anak naman kasi please don’t do that again. Goodness! Saan ka ba kasi nag punta at ngayon ka lang umuwi?” She asked again.

Huminga ako ng malalim upang pakalmahin ang sarili ko. I badly want to shout at them right now and demanded why they have to keep it from me. Kung bakit nagawa nilang ilihim ang bagay na dapat ay alam ko. Yes! I know they want to protect me BUT still! Matanda na ako ngayon at mas nakakaintindi na ng mga bagay bagay but no! They still keep it a secret! Kung hindi pa ako na buntis ay hindi ko pa ito malalaman.

Kaya sobrang nasasaktan ako ngayon kaya ayoko muna silang makaharap.

“Pwedeng bukas nalang po natin ito pag-usapan? Gusto ko na po sanang magpahinga dahil pagod ako” Walang ganang sabi ko.

Hindi makapaniwalang tinignan ako ng aking mga magulang specially Mom. Nang nakita kung magsasalita pa sana sya ay mabilis ko na silang tinalikuran at naglakad na papaakyat ng hagdan papunta sa kwarto ko.

Narinig ko pang tinawag ako ni Dad pero hindi ko na sya pinakinggan pa. I just need to rest right now dahil sobrang pagod na pagod ako hindi lang physically but also emotionaly.

– Kinabukasan ay maaga akong nagising at umalis ng bahay. I just left a note telling my parents that I’m going somewhere to meet a friend at babalik din ako agad but the truth is hindi naman talaga. I also turn my phone off para hindi nila ako matawagan. Gusto ko munang magkaroon ng katahimikan kahit ngayon lang.

Pagkatapos kung mabili ang mga vitamins na nireseta ng doctor sa akin dito sa pharmacy na nasa loob ng mall ay dumiritso na ako sa isang chinese restaurant because suddenly bigla akong nag crave ng spicy foods because my I think my baby wants to eat it.

Until now hindi parin ako makapaniwala na buntis ako that theres a tiny innocent being na unti unting lumalaki sa loob ng aking katawan na dapat kong pag-ingatan, mahalin at alagaan. Napaka imposible talaga pero totoo.

I just hope that I can make it to nine months of my pregnancy. I already love him/her that I’m afraid that I might lose him/her. Sana maging okay lang talaga ang lahat.

Ngumiti ako at maingat kong hinawakan ang aking tiyan at bumulong ng “I love you already peanut and I will do my very best to keep you healthy and safe” pagkatapos ay hinaplos ko ito at nagpatuloy na ulit sa pagkain.

Habang sarap na sarap ako sa kinakain ko ay may narinig akong tumawag sa aking pangalan.

“Matt!” Tawag ng isang pamilyar na boses kaya agad ko itong tinignan at nakita kong si Ren pala ito.

Wow! Inferness ang gwapo nya ngayon sa suot nya.

It’s been weeks since last ko syang nakita.

I wave at him at nginitian sya. Ngumiti din sya pabalik sa akin at nilapitan ako.

Nang nakalapit na si Ren sa pwesto ko ay umupo sya sa may bakanting upuan kaharap ko. “Hi! Are you alone?” Tanong nya sa akin.

Tumango ako sa kanya. “Yep! Ikaw ba Ren mag isa lang ba din? Halika ka kain tayo, I’ll order for you my treat” I said to him.

Nakangiting umiling sya. “Nah~ I’m here with my sister. She’s in the bathroom right now and about sa food next time nalang Matt, kakatapos lang din kasi namin kumain eh he-he”

I pout. “Okay, sabi mo eh”

Sabay subo ko ng noodles.

“By the way! Mabuti nalang din at nakita kita. Are you free this coming Saturday Matt? Uhm balak ko kasi sanang ayain kang manood ng…uhm sine kung okay lang sayo! But if kung meron kang lakad or what it’s —” Natatawang pinutol ko sya sa kanyang mabilis na pagsasalita.

Nakita ko ang pamumula ng kanyang mukha dahil dito.

“Ren…kalma. haha! Okay ako this sat. Wala naman akong gagawin so why not! Go ako jan and besides matagal na din tayong hindi na kakagalang dalawa” I told him.

Nakita ko naman ang pagliwanag ng kanyang mukha dahil sa sinabi ko. He really looks so happy right now.

Totoo naman kasi na matagal na kaming hindi nakakapagbonding na dalawa dahil pareho kaming naging busy sa kanya kanyang buhay and also umuwi din kasi sila sa korea nitong christmas kaya hindi kami nagkaoras na magkita. Mabuti nalang din at hindi na naging awkward sa amin ni Ren ang nangyari dati. I just hope na if ever malaman nya ang tungkol sa kalagayan ko ay hindi nya sana ako layuan at tanggapin nya parin ako bilang kaibigan.

Bigla tuloy akong nalungkot dahil dito.

“Ah…Is there’s something wrong Matt? Bigla ka kasing natahimik at naging gloomy. Okay ka lang ba?” May pag-aalalang tanong ni Ren.

Agad naman akong tumango at nginitian sya. “Yeah! I-I’m fine! Pasensya na ah may bigla lang kasi akong naiisip eh but don’t cha worry okay lang ako. He-he” Pag aasure ko sa kanya.

“Okay sabi mo eh” He said then smiled at me. Bigla namang tumunog ang kanyang cellphone na nakapatong sa table.

Nang excuse muna sya sakin ng sandali bago nya ito basahin. Nang matapos si Ren ay tumingin sya saakin kasabay ng kanyang pagtayo.

“Pasensya kana Matt at kailangan ko ng umalis. My sister just texted me saying that she’s already outside the restaurant waiting for me. So pano, mauna na ako sayo I’ll text and call you nalang okay?”

“Okay! No probs. I’ll be waiting. Bye Ren ingat kayo” I said while waving at him smiling.

He also wave at me. “Bye Matt, ingat ka din” He said

at tuluyan na syang naglakad papalabas ng restaurant.

Nang wala na si Ren ay nagpatuloy na ako sa hindi ko natapos na pagkain.

After I’m done eating ay naglibot libot muna ako dito sa loob ng mall dahil sa maaga pa and also hanggat maaari ay ayoko munang makaharap ngayon sina Mom at Dad at gusto ko din sana makapag-isip muna.

Nang makaramdam na ako ng pananakit ng paa ay umupo muna ako sa parang waiting area dito sa mall habang nilalantakan ang nabili kung pickle na isinawsaw ko sa ice cream. While I was happily eating ay bigla nalang akong napatigil at napaubo ng mabilaukan ako dahil sa aking nakitang hindi ka aya ayang tanawin. Mabilis naman akong uminom ng dala kung tubig.

I glared at them. Bigla tuloy akong nawalan ng ganang kumain. Bwesit!!

Kung nagtataka kayo kung ano o kung sino ang tinutukoy ko ay wala lang namang iba kundi si Austin. Nasa hindi kalayuan sa pwesto habang may kasamang linta na kung makapagharutan akala mo sila lang ang tao ngayon dito sa loob ng mall!

Mga walang hiya! Kung maka PDA wagas. Kaya tuloy pinagtitinginan silang dalawa.

Grrr! I don’t know, ewan ko ba pero ng makita ko sila ay bigla nalang kumulo ang dugo ko na gusto ko silang sagasaan na ewan.

Gosh! Nababaliw na ata ako!

But then I don’t know suddenly a thought came into my mind na nag pa ngiti sakin ng mapait habang tinitignan ko si Austin.

Then I whispered ….

“Why does it has to be you, bakit sa dinarami dami ng iba ay ikaw pa ang naging tatay ng anak ko. Bakit sa lahat sya pa talaga”

---

🔱NOTE

First of all I would like to say I’m okay and I’m still alive and kicking and most especially I’m very sorry for not updating guys. Pasensya na talaga.

Sa totoo lang po sobrang busy ko po talaga this past few weeks sa trabaho. May tinatapos po kasi akong i.d para sa isang company kaya wala na akong time mag gawa o tapusin yung draft na nasimulan ko and honestly na bablanko din po ako ngayon. Walang pumapasok na idea sa utak ko kahit anong pilit kung mag-isip .

I just hope na sana maintindihan nyo ako kahit papano.

I’ll try na makapag-update one of this days. Thank you! I love you and I miss you guys. <3

-wickedbossy

CHAPTER 21

A/n: Finally! Nakapag-update na din sa wakas. Sorry kung ngayon lang po nakapag-update si author. Sobrang busy ko po talaga sa trabaho at na bablanko po talaga ang utak ko kaya hindi ko to matapos tapos itong chapter na ito but! At last! Here’s a new update. :) Thank you for waiting.

Enjoy!

(BEWARE! NOT EDITED YET!)

---

-MATT

Mag-aalas dos na ng hapon ng makauwi sa bahay namin. Habang papauwi ako ay hindi parin mawala ang sama ng aking loob dahil sa nakita ko kanina.

I know I don’t have the right to get upset about it because Austin and I barely even knew each other and also he does not know about me being pregnant with his child BUT I don’t know I just can’t help myself to feel bad about him flirting or having relationship with others. Ewan ko ba sa sarili ko!

Alam ko hindi ko sya gusto pero hindi ko mapigilang masaktan?

Haixt! Bakit kasi napakakomplikado ng lahat. All I want is to have a simple and happy life together with the people I love but eto ako ngayon. A 19 years old, barely out of college, a guy and pregnant with the playboy’s baby. Akala ko sa pelikula o sa libro lang mangyayari to pero hindi pala. Nangyayari din pala ito sa totoong buhay.

Expect the unexpected talaga.

I just hope and pray that everything will be alright. Sana lang talaga na maging maayos ang lahat. “Don’t worry peanut. I will do my very best to keep you safe. Gagawin ko ang makakaya ko upang mapalaki ka ng maayos. Alam kung hindi magiging madali ang lahat para sa ating dalawa pero isa lang ang alam ko, mamahalin at aalagaan kita. Andito lang ako para sayo eventhough your other dad and other people will not accept us I will still be here. I promise you that” I said to my still flat tummy habang maingat na hinahaplos ito.

Pagkatapos ay napagpasyahan ko ng pumasok sa loob ng bahay. Pagbukas ko ng pintuan ay napansin kung tahimik ang loob kaya naman kahit papano ay nakahinga ako ng kunti. That means na walang tao ngayon sa bahay maliban sa akin.

Sa totoo lang ay ayoko pa talagang makausap ang aking mga magulang patungkol kahapun. I know sa iba ay hindi ito big deal pero para sa akin/amin ay napaka laking bagay na ito. I know what I did yesterday was bad but I just can’t help myself. Nasasaktan at may galit parin ako dahil sa nalaman ko kahapon. Kaya naman kung maari ay ayoko munang makompronta nila dahil ayokong masabi sa kanila ang tungkol sa kalagayan ko.

Kaya naman ay naglakad na ako papunta sa hagdan dahil gusto ko ng magpahinga sa kwarto ko dahil sa pag-iba ng aking pakiramdam pero ganun nalang ang pagkagulat ko ng makita ko si Mom, Dad, Kuya Theo at Ate Liz sa may living room namin nakaupo at parang may hinihintay. Tahimik at parehong seryoso ang kanilang mga mukha. Napatigil ako sa paglalakad dahil dito and that’s the time they saw me.

Biglang nalang bumilis ang tibok ng puso ko kaya naman ay huminga ako ng malalim upang kahit papano ay pakalmahin ang sarili ko. I even got a feeling that this will not going to end well.

I just knew it.

“Mabuti naman at dumating kana Matt. We were waiting for you. Come here at may pag-uusapan tayo” Seryosong sabi ni kuya.

Hindi ko mapigilang mapakuyum ang aking mga kamay dahil dito at dahan-dahan akong naglakad papalapit sa kanila. Umupo ako sa tabi ni Ate Liz. Agad nyang hinawakan ang isa kung kamay kaya naman ay tinignan ko sya. She look at me and give me a small smile. I squish her hand and then give her a small and timid smile.

Pagkatapos ay tinignan ko ang aking mga magulang. My mom and dad both holding each other hands and also I can cleary see the concern and worry in their eyes. While my brother, he’s just looking at me seriously.

Ilang minuto ding namayani ang katahimikan sa amin bago ito basagin ni kuya.

“Matt I just want you to know that what you did yesterday na hindi pagsabi samin kung saan ka nagpunta at hindi pagsagot sa mga tawag at sa mga text namin ay hindi maganda. We were so worried about you lalong-lalo na sina Dad at Mom Matt! Saan ka ba kasi nagpunta huh? Where were you been yesterday and what did you do?” My brother asked me.

Napakagat ako ng labi dahil dito. My heart also starts to beat fast.

“I….I know what I did yesterday was bad and I’m very sorry kung sobra ko man kayong pinag-alala dahil dun. May…may bagay lang akong g-ginawa kahapun at pinuntahan that I….can’t tell you right now kung pasaan tungkol ito. Pasensya na po, I hope you understand. Again I’m very sorry” Sabi ko gamit ang mahinang boses. Sobra na din akong kinakabahan ngayon.

I just hope na hindi na sila mag usisa pa.

I heard my Dad sigh. “Son It’s okay,I understand BUT please next time tell us. Hindi yung bigla bigla ka nalang mawawala ng hindi namin alam kung saan ka hahanapin. And please Matt next time answer our calls and texts. Dahil sobra talaga kaming nag-aalala sayo and besides you never done that kind of things before”

“Indeed! Tama si dad bunso

‘you never done that before’

ano?

may dapat ba kaming malaman?“ Seryoso akong tinignan ni Kuya Theo kaya naman hindi ako makatingin sa kanya ng diretso dahilan para mapayuko nalang ako.

Sobrang kabado na ako sa mga oras na ito. Naramdaman ko naman ang pag higpit ng hawak ni Ate Liz sa aking kamay.

Huminga ako ng malalim. “M-mom…Dad, Kuya Theo a

nd Ate Liz, I’m…I’m f-fine. There’s nothing to worry about a-and again I’m sorry for what I did yesterday. P-promise hindi na po yun mauulit. Just please believe me“ Pautal-utal kung sagot sa kanila habang nakayuko.

Ramdam ko na nagsisimula panginginig ng aking katawan at ang pag-iba ng aking pakiramdam.

Damn!

This is not good.

“Really? Are you sure? ’coz base on what I’m seeing your not fine Matt! Bakit ba kasi hindi mo masabi sabi samin kung ano ang nangyayari sayo? May tinatago ka eh!” My brother again asked me.

Napapikit ako ng aking mga mata at napahigpit ang  pagkakahawak ko kay ate. Sobrang nanginginig na ako ngayon.

“Kuya please, can you just stop! Hayaan na natin si bunso. Malaki na sya, alam na nya kung ano ang ginagawa nya. Kung may ayaw man syang sabihin sa atin It’s up to him. Wag na natin syang pilitin and besides okay naman sya his here safe and sound and he also say sorry. Okay na yun” Rinig kung sabi naman ni Ate Liz kay Kuya Theo.

“Your sister is right son” Said Dad.

Hindi ko parin sila tinitignan pero ramdam ko ang pagtayo ni kuya.

“No dad! Look at him! We all both knew that something is not right with Matt. He does not look fine at all! Tignan nyo siya! alam kung nakikita nyo din ang nakikita ko! He look so pale,he had bags under his eyes and he look more thinner than before. He just look so sick! And I don’t have an idea kung bakit ayaw nyang magsabi kung sa ano man ang totoong nangyayari sa kanya!” Ang sagot naman ni kuya gamit ang mataas at matigas na boses.

My heart dropped when he said that.

No!

“Kuya! Can you please stop! Can’t you see? Matt doesn’t want to talk about it! He is shaking because of it! Let’s give him time!” Pagkatapos sabihin yun ni ate ay mabilis nya akong niyakap. Lumapit din samin si mom at niyakap din ako.

I was just sitting there, shaking. Sobrang ang dami ding what ifs  ang pumapasok sa isip ko.

“Theo anak please hayaan na muna natin ang kapatid mo” Sabi naman ni Mom gamit ang mahinang boses habang hinahaplos nya ang aking likuran.

“Mom! I just want to know the truth. I want to know why his lying to us!”

And in that moment, I don’t know but something in me snapped when I heard him say the word ‘lying’ .

Mabilis akong tumayo na nagpagulat sa kanilang lahat then I glared at my brother. My body is still shaking. Yung kaninang kaba at takot na naramdaman ko ay napalitan na ngayon ng galit.

“Lying? Me? Kayo kaya ang tanongin ko nyan. Why…why did you lied to me! Bakit kailangan ninyong maglihim sa akin! Bakit?!” Sigaw ko. Hindi namalayan na umiiyak na pala ako ngayon.

“A-anak …wha-what are you talking about?” Nauutal na tanong ni Mom. Tinignan ko sya.

“Alam mo kung ano ang tinutukoy ko Mom. Why…why did you have to kept it a secret! Bakit kailangan ninyong ilihim ang kalagayan ko sa akin?! All my life wala akong ka ide-idea na ko bilang isang lalaki kaya palang mag buntis?! Why?!” Mataas ang boses at galit kong tanong sa kanila.

Narinig ko ang pagsinghap ni Mom at nakita ko kung pano mag-iba ang kanilang mga mukha dahil sa sinabi ko.

Tinignan ko ang aking mga magulang. Nakita ko na umiiyak na si Mom. Mabilis naman syang nilapitan at niyakap ni Dad “Why?!” I asked again still crying.

“A-anak pa-paano mo nalaman ang tungkol dun?” Tanong ni Dad.

Umiling ako sa kanya. “Hindi na yun importante dad! Ang importante ay malaman ko kung bakit nagawa nyo itong ilihim sa akin ng ganun katagal!”

Humiwalay ng yakap si Mom kay Dad at tinangka akong hawakan ngunit mabilis ko syang iniwasan at lumayo ng kunti upang magkaroon kami ng distansya.

Nakita kong dumaan ang sakit sa kanyang mga mata dahil dito. “Anak …pa-patawirin mo kami kung nagawa man naming ilihim ito sayo. God knows how much pain I indure watching you everyday knowing na may bagay kaming inililihim sayo. We …I  just want you to grow up na alam mong walang mali sayo. Ayaw naming lumaki ka na iniisip mong freak ka. We just want whats best for you kaya nagawa namin yun. Patawarin mo sana kami anak. I’m really really sorry” Puno ng emosyong sabi ni Mom.

Pilit kung pinahid ang aking mga luha at pinakalma ang aking sarili. “S-still! Sana…sana man lang sinabi nyo nung lumaki na ako. Maiintindihan ko naman eh, pero hindi! Wala parin kayong sinabi. Kung hindi pa ako na buntis hindi ko pa malalaman!” Huli na ng mapagtanto ko ang aking sinabi.

Nanlaki ang mga mata dahil dito at pakiramdam ko tumigil ang pagtibok ng puso ko. SHIT!!

No one say a word after that.

Shit!

Shit!

Shit!

Umiling si mom “Wha-what d-did you just s-say? Tama ba ang na-narinig ko. Your p-pregnant?” Hindi makapaniwala at nauutal na tanong nya sa akin.

Hindi ko sya sinagot at nanahimik lang.

“Matt! Tell me! Totoo ba?!” Tanong nya ulit gamit na ang mataas na boses.

Napapikit ako at mariin na kinagat ang aking labi. Hindi ko parin sya sinasagot.

“Matt!” This time si Dad na ang tumawag sa pangalan ko and thats the time na nagsalita na ako.

“Yes! I’m pregnant

“ Napahagulgul kong sabi.

“Oh my god” Ang huling narinig kong sinabi ni Mom bago sya nawalan ng malay tao.

---

A/n: Again sorry for the late update. <3

CHAPTER 22

(BEWARE! NOT YET EDITED!!)

---

MATT

Mabuti nalang at naging maagap si Dad at nasalo nya agad si Mom. Mabilis naman namin syang pinahiga sa couch at pinaypayan.

“Mom!” Nag-aalalang tawag ko sa kanya. Nakaupo ako ngayon sa sahig habang hawak-hawak ang kanyang kamay.

Napalingon naman ako kay Ate Liz ng maramdaman ko ang kanyang mga kamay sa aking mga balikat at matipid nya akong ngitian. “Why won’t you take a rest na muna Matt.

I know this day was very stressful to you and all. Kami

nalang

muna ang

bahala

kay Mom. She will going to be okay alam naman

nating

nabigla

lang

si

Mom kaya

nawalan

sya

ng malay. Okay? Wag kang mag

aalala

everything will going to be fine“ My sister asured me while slowly guiding me uptairs and unto my room.

Nang nasaharapan na kami ng aking kwarto ay malungkot ko syang tinignan. “Please ate, inform me immediately

pag

nagising

na

si

Mom and…. I’m very sorry again“

Ngumiti si Ate Liz at niyakap ako ng mahigpit. Niyakap ko naman siya pabalik “Wag kang mag

alala

sasabihan

ka

namin

agad

pagnagising

na

si

Mom and don’t worry about it. Wag mo

nang

alahanin

yun. Okay? And always remember this no matter what happens I will always be here loving and supporting you“

“Thank you Ate and I love you too” Emosyonal kong sabi sa kanya.

Tumango naman siya at hinalikan ako sa aking noo pagkatapos ay binuksan na nya ang pinto sa kwarto ko at pinapasok ako sa loob. Before she close the door she smiled at me one last time. Napahinga naman ako ng malalim ng maisara na ni Ate Liz ang pintuan sa kwarto ko.

Dahan dahan akong naglakad papunta sa aking kama at nanghihinang umupo doon. I’m both mentally and physically exhusted right now. Pakiramdam ko ay sobrang pagod na pagod na pagod ako ngayon.

I let out another deep sigh. Pagkatapos ay huminga ako sa aking kama na patihaya.

“ Please God. Let everything be okay“ Is the last thing I prayed before darkness consume me.

---

Nagising ako ng maramdaman kong may humahaplos sa aking buhok. Dahan-dahan kung iminulat ang aking mga mata at ang unang nakita ko ay ang mukha ng aking ina habang nakangiti itong nakatingin sa akin. Mabilis naman akong bumangon at mahigpit na niyakap sya.

“Mom! I’m sorry…I’m really really sorry” Umiiyak kong sabi.

“It’s okay,

patawarin

mo din kami

sa

nagawa

namin

and no matter what you will always be our

bunso

. Mahal na mahal

ka

namin

kahit

anong

mangyari

. Wag na wag mo yang

kakalimutan

.“ Puno ng pagmamahal na sabi ni Mom habang hinahagod nya ang aking likod. Alam kung gaya ko ay umiiyak na din sya.

Nasa ganoong posisyon naman kami ni Mom ng bumukas ang pinto sa aking kwarto at pumasok si Kuya Theo, Ate Liz at Dad. Lumapit naman agad si ate samin at nakiyakap na din sabay sabi ng “

pasali

!“ Medjo natawa naman kaming dalawa ni Mom dahil dito.

Pagkatapos nun ay nag usap ulit kaming pamilya but this time ay mahinahon na. Nag sorry din si sa akin si kuya about what happen a while ago.

May mga itinanong sila sa akin about what happen na naging dahilan upang mabuntis ako. Sinagot ko naman lahat ng kanilang mga tanong sa abot ng aking makakaya. Nung una ay nagalit si Dad at kuya ng malaman nilang naglasing ako and I slept with some ramdom stranger. But little did they know na I know who’s that stranger is. Hindi ko nalang muna sinabi ang tungkol kay Austin dahil ayaw ko muna syang pag-usapan. Ewan ko! Sumasakit dibdib ko pagnaiisip ko sya.

Haixt!

Sinabi ko na sin sa kanila ang dahilan kung bakit ako nawala at umalis kahapon. Na naging dahilan upang marami pa kaming pinag-usapan lalong lalo ang tungkol sa pagbubuntis ko. May mga bagay din na sinabi si Mom saakin na mga dapat at hindi ko dapat gawin and from now on she will be now my doctor s na agad ko namang sinangayonan. I also told her about naman dun sa doctor na tumingin sa akin. Mabuti naman daw at kakilala nya iyon.

That’s why my secret is safe with her.

“I’m sorry kung na disapoint ko man po kayo

sa

nangyari

sa

akin

ngayon

.

Pasensya

na po

“ Malungkot kong sabi.

“Hindi kami disapointed sayo anak, sa nangyari Oo pero sayo hindi. May mga bagay lang talaga na nangyari na hindi natin control and besides tapos na yun, nangyari na. Ang importante ay ang ngayon at ang mangyayari bukas and we promise you andito lang kami for you and for your baby. I love you anak”

I smile at her at ramdam kong medjo naluluha na naman ako then I looked at my family. “Thank you so so much guys. Ang swerte swerte ko na kayo ang naging pamilya ko. I love you all”

“We love you too baby bro. Group hug nayan!” My sister replied then hug me.Natawa naman kaming lahat dahil dun.

I’m so thankful for having them as my family. Thank you Lord!

---

Days passed at masasabi kong mas naging close pa kaming pamilya. Kung dati ay protective sila sakin ngayon ay mas doumoble pa ito. Minsan napapailing nalang ako sa mga ginagawa nila but at the same time ay masaya ako dahil dito, dahil hindi nila ako pinapabayaan at mahal na mahal nila kami ni peanut.

“Mom! Aalis na po ako” Malakas kong sabi while heading to our front door.

Lumabas naman si Mom mula sa my kitchen namin. “Becareful anak ah? drive slow and safe. Call or text us kung nasan ka para naman mabilis ka naming papuntahan ng dad mo kung may mangyari man and please wag magpapakapagod okay?”

Tumango naman ako sa sinabi nya. “Yes mom I will. Love you” I said then kiss her on her cheeks.

“Love you too anak. Pa ki kamusta mo nalang din ako kay Ren ah? and tell him dumalaw naman siya dito pag may oras sya” Mom added.

I smile at her “ Don’t cha worry mom sasabihin ko. Bye“ I replied at naglakad na papalabas ng bahay.

Nang makalabas na ako ay dumiritso na ako sa aking kotse pero bago ako tuluyang umalis ay nag wave muna ako kay mama na nakatayo sa maypintuan namin habang nakatingin sa akin, then after that ay nagmaneho naako papunta sa mall na kung saan kami magkikita ni Ren.

After almost 25minutes of driving ay nakarating naman ako ng maayos sa mall. Mabuti nalang din at hindi masyasdong traffic kaya naman ay naging maayos at hindi naging hassel ang naging byahe ko.

Nang ma e park ko na ang kotse ko ng maayos ay naglakad na ako papasok sa loob ng mall. Dumiretso naman ako sa elevator at sumakay doon papuntang 3rd floor kung nasaan naghihintay si Ren.

Pagkalabas ko ng elevator ay ilang hakbang lang ang nilakad ko at agad kung nakita si Ren na nakatayo sa may gilid at matiyagang naghihintay saakin. Nakayuko sya at busy sa kanyang cellphone kaya naman ay hindi nya ako nakita.

He’s wearing a white long sleeve polo right now na tinupi nya sa magkabilang siko habang ang dalawang unang botones  ay hinayaan nya lang na nakabukas. Itinak-in naman niya ito sa kanyang black fitted jeans na may parang punit sa magkabilang tuhod. Nakasuot din sya ngayon ng white converse shoes. Ang buhok naman ni Ren ay nakaayos ito ng messy style and I admit ang gwapo nya ngayong tignan. No wonder maraming babae ang napapatingin sa kanya.

Napangiti nalang ako dahil dito. Pagkatapos ay naglakad na ako papalapit sa kanya.

“Ren!” Tawag ko nang makalapit na ako sa kanya while smiling. Mabilis naman syang lumingon sa akin at ngitian ako

“Matt! hi” He said happily then he gave me a hug.

“ Hello to you too Ren! hehe. I’m sorry kung ngayon lang din ako dumating ah?“ I said to him after we parted.

Umiling sya “ Nah~ no worries Matt kakarating ko lang din. So pano? tara na?“

“okay!” I said while nodding.

“Let’s go” He said then naglakad na kami papunta sa may ticket booth ng sinehan and while waiting for our turn ay nagkwentuhan muna kaming dalawa.

---

After we watch a movie ay kumain muna kami ni Ren. Sakto naman na pareho kaming ng ke-crave ngayon ng kicken kaya naman ay napagpasyahan namin na sa KFC nalang kumain. While eating ay we talked at joked alot na isa sa mga namiss ko pagkasama ko sya. Before I never thought na magiging close kaming dalawa ni Ren because magkaiba kasi kami ng trip eh but look at us now.

I just hope na pagnalaman niya ang tungkol sa kalagayan ko ay hindi nya sana ako layuan. Ren is special to me kaya naman ayokong mawala sya sa buhay ko.

Then after we eat ay nagpahinga muna kami ng mga ilang minuto bago naman kami pumunta sa world of fun. Doon naman ay sobra akong nag enjoy sa ginawa naming paglalaro ni Ren. Nagpaligsahan kaming dalawa kung sino sa amin ang makakakuha ng mas mataas na score but in the end ay talo parin ako. Mas magaling talaga sya kaysa sa akin. Haha!

“I really enjoy this day Ren and salamat din pala dito” I said happily to him sabay yakap sa malaking spongebob na ibinigay nya sa akin. Napalanunan ito kanina.

Kasalukuyang nasa labas na kami ngayon ng Mall, nasa may parking lot to be exact and It’s already 6pm. Nakapag text na din ako kay Mom na uuwi na ako mayamaya lang.

Ren smiled at me. “you’re welcome and I really enjoy this day too Matt. I hope maulit natin ito”

“ofcourse naman ikaw pa! Just call me and I’ll be there!  I replied still smiling.

He nod “Araso ..” He said then after that he just went silent while looking at me. Hindi ko alam pero the way Ren is looking at me now makes me nervous. Kakaiba kasi ang mga tingin na bibinigay nya saakin ngayon. Para bang may gusto syang sabihin saakin pero hindi nya masabi.

“U-uhm …Bakit Ren? ma-may dumi ba ako sa aking mukha?” Nauutal kong tanong sa kanya ng hindi ko na matitiis ang pagtitig nya sa akin.

Bigla naman syang natauhan dahil dito. Nakita ko ang biglaang pamumula ng kanyang dalawang pisnge sabay napakamot sya sa kanyang ulo. He look so shy right now.

“Sorry …I just…ah” He try to say something pero hindi nya ito matapos tapos.

I clear my throat because of this. Bigla tuloy nagkaroon ng awkward atmosphere sa aming dalawa dahil dito.

“Uhm sige Ren mauna na ako. Thank you ulit dito ah? and again I really had fun today” I said to him to break the awkwardness between us.

Tumango siya sa akin at muling ngumiti. “Okay. Ingat ka Matt. See you when I see you again”

“Ikaw din Ren ingat ka. Bye!”  I wave at him at pumasok na sa loob ng kotse ko. Inilagay ko naman sa passenger seat ang spongebob na ibinigay nya.

I look at him again before I go.

Ren also give me a wave and a small smile. Tumango naman ko sa kanya at pinaandar na ang aking kotse.

---

Pag-uwi ko sa bahay ay naabotan ko si Mom at ate sa may kusina naman na nag hahanda na para sa hapunan namin. I greet them both and each give them a kiss on there cheeks before ako umakyat sa kwarto ko para magpalit ng damit.

Pagkatapos kung magbihis ay mabilis naman akong bumaba at tinulungan sila Mom sa kanilang ginagawa. Mom also asked me about what Ren and I do at sinabi ko naman sa kanila kung ano ang mga ginawa amin sa Ren sa mall. They also asked me about kung may kakaiba ba akong naramdaman but I just told them that peanut and I are fine. Hindi naman nagtagal at dumating si Dad at Kuya at nagsimula na kaming kumain.

After our family dinner ay na una na akong nagpahinga sa kanila because I kinda feel tired kaya ito na ako ngayon nakahiga na sa aking kama while looking at the glow in the dark stickers na nasa kisame ng kwarto ko.

Ipipikit ko na sana ang aking mga mata ng marinig ko na may nag text sa phone ko na nakapatong sa my side table sa may gilid ng aking kama. Agad ko naman itong kinuha at napakunot ang aking noo ng makita kung isang unknown number ito.

Binuksan ko ang message at biglang nanlaki ang aking mga mata ng makita ang laman nito kasabay ng pagbilis ng tibok ng puso ko.

• unknown number-

Meet me tomorrow, 10am at the

café

where you,

Cloude

and Sarah usually go after school.

We need to talk and don’t you dare try to ditch me because I know where you live so don’t make me come and get you myself darling.

• Austin

SH*T!!

---

---

A/N: Let’s all be safe everyone and let’s hope and pray na sana

maging

maayos

na ang

lahat

. <3

Ps: sorry for the late update. :)

CHAPTER 23

(BEWARE!! NOT YET EDITED!)

---

-AUSTIN

I groan after I send my text message to Matt. I know that I should not be doing this, texting and demanding him to see me! He is just a nobody! A guy whom I fvcked a few months ago. Dapat hindi ako nag-aaksaya ng panahon sa kanya. I’m Austin Alexander Williams for pete’s sake! Hindi dapat ako ang naghahabol sa isang ato. AKO dapat ang hinahabol!

But fvck! I don’t know. But there is really something about him na hindi ko sya magawang maalis sa utak ko.

His face would just pop up in my head everytime I’m with someone most especially when I’m having sex. Sobrang nakakainis dahil hindi ko makuhang makaraos without thinking him doing it to me!

Why would I always thinking of him! It is about his face? Body? Or maybe I just need to fvck him again in order for me to satisfy my cravings and maybe maaari na syang ma wala sa isip ko.

Yes! Yun nga siguro ang dahilan. And with that thought I made a plan.

I looked at his picture together with all of his information na e ibinigay sakin ng binayaran kong tao.

“Be ready Matt” I said while smirking.

Mapapasaakin ka din.

---

-MATT

Halos wala akong masyadong nagawang tulog kagabi dahil sa natanggap kong text magmula kay Austin.

Hindi paman kami nagkikita ay sobrang ang bilis na ng tibok ng puso ko at sobrang kinakabahan din ako.

I don’t know why he want to see me. Does maybe Austin know that I am pregnan with his child? Kaya gusto nya akong makita? But malabong mangyari yun! Only me, my family at ang doctor na unang tumingin sa akin lang ang may alam ng kalagayan ko. Kaya imposibleng mangyari yun.

That’s why I made a decision. I need to see him para malaman ko kung ano ang kailangan nya saakin. I hope I would not regret it!

---

Kasalukuyang nakaupo na ako ngayon dito sa loob ng café na sinabi ni Austin. Kanina pa ako hindi mapakali at kinakabahan. Mabilis din ang tibok ng puso ko and I kinda feel a little bit dizzy right now kaya naman ay kanina ko pa pilit pinapakalma ang sarili ko.

“

It’s okay Matt. Just take a deep breath. Everything will going to be alright“ I said to myself while caressing my tummy. Pagkatapos ay huminga ako ng malalim.

While I was bussy talking to myself and peanut ay hindi ko namalayan na dumating na pala ang hinihintay ko.

I heard him cleared his throat na naging dahilan upang mapatigil ako sa aking ginagawa. Mabilis kong inaayos ang aking pag-upo ng makita ko syang umupo sa harapan ko.

While he was not looking at me I secretly watched him and damn! He looks so very handsome today. Kaya hindi ko namalayan na napatitig na pala ako sa kanya ngayon.

“Well…do you like what you see darling? You can take a photo of me if you like…It will last long” He said huskily while smirking. I don’t know but it sent shivers down my spine.

Bigla akong napaubo at mabilis na napaiwas ng tingin sa kanya dahil dito. Ramdam ko din ang pamumula ng aking magkabilang pisnge.

Bwesit!!

I cleard my throat. “S-shut up! S-sinong may sabi na tinitignan kita. Pssh! Wag kang feeling!” Nauutal at pagalit kong sabi para matago ang kahihiyang nararamdaman ko.

I just heard him chuckled. “Whatever you say darling”

I ‘tsked’ at him and rolled my eyes because of this.

Napaka talaga!

“Ashle” I then whispered.

I saw him smiled and raise an eyebrow because of this. Pagkatapos ay napailing sya.

“Okay! So let’s order?” He asked me after a moment but I cut him off.

Umiling ako “No need. Hindi naman ako magtatagal, I just want to hear kung bakit mo ako pinapapunta dito. What do do you want?” Diretsahang tanong ko sa kanya gamit ang seryosong boses.

Nakita ko ang biglaang pagseryoso ng kanyang mukha dahil dito. Pagkatapos ay sumandal sya sa umupan at tinitigan ako. Hindi ko alam pero hindi ko maiwas ang aking tingin sa kanyang mga mata.

His eyes.

There is something about it na hindi ko makuhang umiwas. It feels like he can see right through my soul.

’ Damnit! Snapped out of it Matt! Nababaliw kana!’ Kastigo ko sa aking sarili sabay hinga ng malalim bago ko itinuon muli ang aking atensyon sa kanya.

“I want you—” He started.

Napahigit ko ang aking hininga dahil dito. My eyes also get’s widen.

“—–– So I want you to be with me for a month” He added while smiling.

What?!

!!

I looked at him like he had grown three heads.

“Wha-what t-the hell!….na…nababaliw k-kana ba?!” Nauutal at hindi makapaniwalang tanong ko sa kanya.

I also feel like my heart would explode any minute right now because of this. Bwesit!

Austin look and smirked at me sabay inilapit ang kanyang mukha sa mukha ko. Hindi ko maiwasang hindi mapalunok dahil dito. Damnit!

“You heard me Matt. I want you to be mine for a month. Simple as that” He told me

casually na para bang nakikipag-usap lang siya sa isa sa mga babae niya.

“I….W-why me?”

Hindi ko mapigilang tanong.

“Why you? I don’t know either. Hindi ko din alam kung bakit sa dinami dami ng pwede kong piliin ay ikaw pa. There is just something about you that I can’t seems to get you out of my mind and I want to know what it is!” Austin replied.

Halos ayaw rumihistro sa aking isipan ang kanyang mga sinabi. I can’t seem to find a word to say.

Parang mabibingi na rin ako sa sobrang bilis ng pagkabog ng aking puso. Pakiramdam ko’y parang lalabas ito mula sa dibdib ko.

I can’t help to bite my lip at mapakoyum ang aking dalawang kamay na nasa ilalim ng mesa.

Napapikit ako at pilit na pinakalma ang sarili.

“Pa-pano ka naman nakakasigurado na papayag ako sa sinasabi mo huh Austin?” I asked him.

Bigla naman syang umayos ng upo at nginitian ulit ako.

Geeez

!

“Hmmm…Let say pagpumayag ka you can have the prevelage to be with me and, well aside from that darling. I can also help your family on your business. I can help bring more investments and more customers to them but in return I.want.you.”

Austin said.

I was speechless because of this. Ano ba ang tingin nya sa akin? Laruan na pwede nyang angkinin at ariin kung kailan nya gugustuhin? His crazy kung sa tingin nya ay papayag ako sa gusto nya.

Agad na umusbong ang galit sa puso ko dahil dito.Kaya sinamaan ko sya ng tingin.

“I don’t know what is with you but if this is a prank or a  joke please itigil mo na dahil hindi ka nakakatuya!” Galit na sabi ko.

Ngunit ang loko ay tinawanan lang ako na mas lalong nagpairita sa akin ng husto. Kung nakamamatay lang ang tingin ay paniguradong kanina pa ito pinaglalamayan eh!

Nakangiting napailing siya “Babe~…I was not joking. I want you to be with me for a month simple as that, so… what do you think? It is a deal then?” He asked na para bang nakikipag usap lang sya sa isang bata.

I glared at him at mabilis na tumayo. “Sorry to burst you bubble Mr! Pero my answer to your question is no. As in N.O! Hindi ako laruan mo na pwede mong angkinin at ariin kung kailan mo gugustuhin! Kaya pwede ba maiwan na kita!” Galit kong sabi sabay walk out dito.

But before I can go away ay narinig ko pa ang mga huling sinabi nya.

“Trust me darling…I can get what and whom ever I want. Just wait and see” He said na nagbigay ng kakaibang kilabot sa katawan ko.

Napailing nalang ako. “I just hope hindi ka magmana sa kanya peanut. Napaka talaga ng tatay mo! Ang sarap isako!” Nanggigigil kung sabi habang mabilis na naglakad papunta sa aking kotse.

Pagkapasok ko sa loob ay mabilis ko din na pinakalma ang sarili ko dahil hindi ito makakabuti samin ni peanut at ayaw ko din na umuwi ng galit dahil ayokong magtanong pa si Mom kung ano ang dahilan at ayaw ko din na mag-alala pa sya.

She had so much in her plate right now.

Kaya ng masigurado kong kumalma na ako ay saka ko pa pinaandar ang aking kotse at saka umalis sa lugar na iyon.

---

Pagkauwi ko ng bahay ay naabotan kung nag-uusap si Mom, Dad at Kuya Theo ng masinsinan. Pansin ko din na medjo problemado ang mukha ngayon nila ngayon.

Hindi ko sila marinig kaya naman ay dahan-dahan akong lumapit sa kanila. “Mom? Dad? Is everything okay?” Nag-aalalang tanong ko.

Nakita kong napatigil sila sa kanilang ginagawa at bigla nalang tumayo si Mom at mabilis akong nilapitan.

“Anak! An-andito ka na pala. Uhm halika ka. Why don’t you help me in the kitchen for our lunch hmm?” Mom said immediately  while dragging me to the kitchen. Napakunot ang noo ko dahil dito.

I looked at her and tried to say something but she just cut me off.

“You don’t have to worry about anything anak. I assure you everything is just fine. May pinag-uusapan lang kami about sa negosyo, okay?” She said then smiled at me. Tumango at ngumiti nalang din ako sa kanya but I don’t know why ,but there is a nagging feeling inside me na  hindi ko maiwasang mag-alala.

I sigh then sumunod nalang kay Mom.

---

Days passed and all I can say is, everything is still the same aside nga lang sa palaging nasa phone si Dad or si kuya at lagi nalang din silang nag-uusap ng hindi ako kasali. Minsan umaalis din silang dalawa at gabi na kung umuwi. Pansin at ramdam kung may tinatago sila saakin pero sa tuwing nag tatanong ako ay palagi lang na sinasabi nila na ‘everything is fine that’s why I should not worry about it’.

Gustuhin ko mang mag usisa pa ay pinigilan ko nalang ang aking sarili dahil ayokong makadagdag pa kung sakali man.

Napabuntong hininga nalang ako habang pababa ako ng hagdan. Balak ko sanang magtimpla ng gatas dahil sa hindi ako makatulog ngunit agad din akong napatigil ng marinig ko si Dad at Kuya Theo na nag-uusap sa may living room namin. I looked the clock na nakasabit sa dingding malapit sa may sala namin at nakita kung malapit ng mag 11pm and still gising pa silang dalawa.

Dahan-dahan akong bumaba ng hagdan at nagtago. I know eavesdropping is bad but I can’t help it. This is my only chance para malaman kung ano ba talaga ang itinatago nila sa akin.

Agad kong inilapit ang aking tenga at nakinig ng mabuti sa kanila.

“Still wala paring balita kung nasaan ang hayop na lalaking yun dad! That bastard! How dare he na gawin sa atin yun! Pinagkatiwalaan natin sya tapos eto lang ang igaganti nya sa atin? All this time may ginagawa na pala syang katarantaduhan behind our backs! He took millions from us! Pwede natin ikaguli to dad. Ang laki ng perang na wala sa atin!” Galit na sabi ni Kuya Theo.

I heard dad sigh. “I know son, that’s why I’m doing the best I can para mahuli natin sya at mabalik sa atin ang pera or even half the money he stole from us” Pagod na sagot ni Dad.

Halos hindi naman ako makapaniwala sa narinig ko. So this is the reason why.

Pakiramdam ko ay nanghina ang buo kung katawan dahil sa nalaman ko. Why did they have to keep it from me? May malaking problema pala kami pero hindi man lang nila eto pinaalam sa akin. I know they just worried about my well being but still sana man lang kahit papano ay magsabi sila. I’m still part of this family!

Kaya may karapatan pa rin akong malaman ang mga ganitong bagay!

Hindi ko mapigilang hindi makaramdam ng inis sa kanila. Agad naman akong bumalik sa kwarto ko at nag-isip ng kung ano ba ang pwede kong gawin para makatulong.

Umupo ako sa aking kama at nag-isip ng mabuti. I need to help my family. I need to do something for them but how?

Pano ako makakatulong?

If only I know someone who can help me —–

But then suddenly my eyes got widen when I remember something or rather someone.

“Hmmm…Let say pagpumawag ka you can have the prevelage to be with me

, well aside from that darling. I can also help your family on your business. I can help bring more investment and more customer to them but in return I.want.you!“

Napapikit ako ng mariin ng marinig ko muli ang mga sinabi ni Austin sa akin noon sa isipan ko.

Hindi ako mapakali. Ang lakas ng tibok ng puso ko at sobra din akong kinakabahan. Ilang beses akong nag-isip kung ano ba ang gagawin ko. But in the end I made my decision kahit labag ito sa loob ko. Kailangan ko tong gawin.

I need to do this for my family!

Huminga ako ng malalim at mapait na ngumiti. “Help me peanut. Sana hindi ko pag-sisihan tong gagawin ko” I whispered sadly.

God tama po ba tong gagawin ko?

---

A/n: Ayan na!!!! Haha.

Go Matt! Kaya mo yan! :D

Ps: Again keepsafe everyone. <3

CHAPTER 24

(BEWARE! READ AT YOUR OWN RISK! NOT YET EDITED!)

Sorry for the wrong grammars and spellings.

---

-MATT

Nasa 30 minutes na ang nakakalipas since I parked my car, outside the building own by Austin, at kanina pa ako na  nasaloob ng aking kotse, pilit pinapakalma ang aking sarili.

Halo ang nararamdaman ko ngayong takot at kaba. Kung gabi ay buo na ang aking desisyon ngayon naman na andito na ako ay parang ayoko na itong ituloy pa. Ewan ko ba! Sobrang pinanghihinaan ako ng loob ngayon at hindi ko magawang hindi mag dalawang isip kung tama ba itong gagawin ko.

Ang dami-daming pumapasok na what if’s sa isip ko ngayon. But in the end ay nangibabaw parin ang kagustohan kong makatulong sa pamilya ko.

Yes! Para ito sa kanila kaya dapat kayanin ko ito!

Pumukit ako at huminga ng malalim pagkatapos ay mabilis kong inayos ang aking sarili. Kahit sobrang kinakabahan ay pilit kong pinalakas ang aking loob.

“Okay peanut! This is it! Wish me luck” I said at lumabas na ng aking kotse.

’ Kayo na rin po sana ang bahala saakin ngayon Lord. Wag niyo po sana akong pabayaan’ Ang hindi ko mapigilang dasal habang binabaybay ko ang daan papasok sa loob ng companyang pag-aari ni Austin.

Dumiritso ako agad sa receptionist upang mag tanong.

“Uhm…E-excuse me miss”

I said nervously to the receptionst.

Agad naman niyang inangat ang kanyang nakayukong ulo ng marinig nya akong magsalita sa kanyang harapan. “Yes sir! How can I help you?” She asked while smiling at me.

She look so friendly kaya naman kahit papano ay nawala ng bahagya ang kabang nararamdaman ko dahil dito.

I smiled at her back. “I’m here to see Mr. Austin Williams. Andito ba sya ngayon miss?”

The girl who’s name is Marie base on her name tag nodded at me. “Ah! Yes sir. Boss Austin is currently in his office right now. Nasa top floor po ito” She replied still smiling.

“Ok… thank you miss” Ang sagot ko naman sa kanya bago ako naglakad patungo sa may elevator area.

While walking towards the elevator ay hindi ko mapigilang hindi ilibot ang aking tingin sa paligid. Pansin kong lahat ng makikita kung emplyedo na nag tatrabaho dito ay may kanya kanyang ginagawa. Lahat sila busy sa trabaho. Wala kang makikitang walang ginagawa. Kaya hindi na ako magtataka kung bakit napaka successful ng business at companya na pag mamay-ari ni Austin.

No wonder kilangkilala sya sa ibang bansa pagdating sa larangan ng pag nenegosyo.

Mapait nalang akong ngumiti dahil dito. Magkaibang magkaiba talaga ang estado ng naming dalawa sa buhay.

His successful, while I’m not. Lahat pupwede nyang makuha ng walang kahirap hirap. Kung gugustuhan nya pwede nya ding makuha mula sa akin si peanut.

Austin is evil and powerful man kaya wala akong magiging kalaban laban sa kanya pagnangyari yun.

“Sana lang talaga hindi ka nya kunin saakin peanut. Hindi ko kakayanin yun” I whispered sadly while gently caressing my starting to grow tummy.

I was so busy with my thoughts kaya naman ay hindi ko namalayan ang pagbukas ng elevator at paglabas ng mga empleyadong sakay nito. Agad naman akong natauhan at mabilis na pumasok ng makita kung nakalabas na ang lahat at bago pa ito mag sara.

Napahinga nalang ako ng malalim at napasandal sa may gilid ng loob ng elevator at napaisip na naman. My parents doesn’t know about me being here. Ang tanging alam lang nila ay magkikita kami ngayon ni Sarah at Cloude but little did they know ay makikipagkita pala ako kay Austin.

I hate lying to them but I have no choice. Hindi ko naman pwedeng sabihin sa kanila ang tungkol dito dahil alam kung sobrang magagalit sila and for sure hindi nila ako papayagan. Knowing them at sa kalagayan ko na din ngayon. Pero bahala na! Kailangan kung magpakatatag at hindi dapat panghinaan ng loob ngayon. Andito na ako kaya ipagpapatuloy ko ka ito.

Huminga ako ng malalim at pumikit. “Fighting Matt! This is it! Kaya mo yan. Laban lang!” Ang malakas kong sabi sa aking sarili. Mabuti nalang at ako lang ang tao ngayon sa loob ng elevator kaya malaya kong nagagawa ang gusto ko.

Sakto naman na tumunog at huminto ito indikasyon na narating ko na ang aking destinasyon.

Sa huling pagkakataon ay huminga ulit ako ng malalim before I went out and starts to walk towards Austin’s office.

“Damn! Ang lakas lakas ng kabog ng puso ko!”

---

-AUSTIN

I was currently inside my office reading some reports when suddenly I heard someone knocking at my door.

I raise my eyebrow and told whoever it is to “come in” . Hindi naman nagtagal ay bumukas-sara ang pinto ng office ko. I did not bother to looked who the person is and I just keep doing my work and wait for that person to talked or do whatever the hell he/she want from me.

But a minute passed and still hindi parin ito nagsasalita. Kaya napakunot ang aking noo at nagsimula na akong mairita dahil dito. Isa pa naman sa pinakaayaw ko ay ang madistorbo ako sa oras ng may ginagawa at busy ako.

That’s why I put the papers that I was holding down para matignan at mapagalitan ang kung sino mang tao na ito but when I saw who it was ay napatigil ako and I don’t know why my heart skip a beat when I saw him standing infront of me nervously while biting his lip.

Fvck! How I wish I was the one biting his lip. For sure I could do so much better than that. I smirked.

Then I leaned on my swevil chair, smirking while looking at Matt hungrily at hinintay syang magsalita kung ano man ang ipinunta nya ngayon dito. But ofcourse I already knew kung ano man ito. I just want to hear it from him na pumapayag na syang maging akin.

Damn! He looked so fvckable right now standing infront of me nervously.

I can’t help but to licked my buttom lip because of this while looking at Matt na nakayuko.

“I-I know you already h-have an Idea k-kung bakit ako andito ngayon sa opisina mo A-austin. Labag man sa loob ko itong gagawin ko b-but I have no choice. I need to do this so please mangako ka na tutuparin mo yung sinabi mo sa akin noon that you’ll help my Dad and Kuya sa business namin Austin….please” Matt said pleadingly while also stuttering.

Fvck! He looked so vulnerable right now. Pansin ko din na parang maiiyak na sya. I just keep on staring at him.

I bet Matt looked so much more desirable when his crying and begging when I fvcked him hard while making sure he’ll keep on screaming my name so loud for everyone to hear. Hmmm …

Ooohh… I can’t help but to get turn because of this.

“Austin! Bwesit! Nakikinig ka ba?!” I was snapped of my thoughts when I heard him calling me angerly. He is also glaring at me.

Imbis na mainis ay mas lalo lang akong na turn on dahil dito.

Fvckit

! Look what you did to me Matt. Tsk! What a bad kitten. Makes me want to punish you.

I smirked again. “Ofcourse darling I heard you loud and clear. Tutuparin ko yung deal natin and I expect you do the same” I told him.

Napahinga sya ng malalim dahil dito at tumango. “Okay” Then he whispered enough for me to hear him.

He looked so defeated right now na para bang pinagsakluban sya ng langit at lupa but I don’t care. Matt is mine now! Akin na sya!

Napangisi ako. “So it’s a deal then. Akin ka na ngayon” I said evily at dahan dahang tumayo at naglakad papalit sa kanya.

Nakita ko kung pano napakuyom ang kanyang mga kamay at manigas ang kanyang katawan dahil sa sinabi ko.

Nang nasa harapan na nya ako ay hinawakan ko ang kanyang baba at dahan dahang inangat ang kanyang mukha for him to look at me. But Matt had his eyes closed while biting his lips. I watched how he flinched when I start to run my thump slowly across his cheeks down to his neck back to his lips.

“You have no Idea kung ano ang mga bagay na gusto kung gawin sayo. And that includes this–” I huskily told him at walang pagdadalawang isip na inataki ang kanyang mga labi.

I heard him gasp because of my action but I grab that opportunity to slip my tongue inside his mouth. I groaned when I feel the wetness and softness of his lips agaisnt mine.

Mabilis ko naman ipinulupot ang aking mga kamay sa kanyang ulo at bewang at mas inilapit at idiin ang kanyang katawan sa aking katawan.

Kaya hindi nakaligtas sa akin ang pagtangkang pagtulak ni Matt sa akin papalayo sa kanya. But he failed dahil mas malakas ako sa kanya.

I just keep on kissing, sucking his tongue and biting his lips until he gave up and starts to kiss me back. Ipinulupot na din nya ang kanyang mga kamay sa aking leeg.

Napangisi ako dahil dito at mas hinigpitan pa ang pagkakahawak sa kanya.

Fvck! I can do this all day if he’ll let me or do much more. I tell myself.

When I already feel like his starting to run out of breath I quickly let go of his lips and start kissing his jaw instead. Mabilis ko naman hinawakan ang kanyan buhok at hinila ito for me to have better access on his neck down to his collar bone. While my other hand starts to squeeze his bum.

This earn a moan from Matt na mas lalong nagpainit sa akin kaya naman hindi na ako nakapagpigil at sinimulan ko ng e galaw ang bewang ko papunta sa kanya. I groan and he moan again when we both feel our hard ons rubbing each other.

“Fvck!” I curse.

I never knew doing this kind of thing feels so good.

“A-Austin…oooh~ ple-please…s-stop” I heard Matt said between moans but I just smirked at him as I continue what I was doing.

“I know you don’t want me to stop baby. I bet you want more” I replied at him then slammed him on my desk and  thrust my hips faster at him repeatedly while biting and sucking his neck na naging dahilan upang mapaungol sya ng malakas.

“See? Darling …I know you don’t want me to stop. I know you like it” I whispered to his ear then bite his earlob after pagkatapos ay pinagpatuloy ko na ang ginagawa ko sa kanya after.

I was so close for my release and I know Matt too when suddenly we heard a knocked on my door. Balak ko pa sanang hindi ito pansinin pero hindi ito tumigil.

I growled and curse the person who is doing this. Fvck! I was so closed!

“What do you want?! Just make sure you have a better excuse for interapting me or I swear I.will.fire.you!!” Galit kong sigaw sa kung sino mang poncio pilato ang nasa likod ng pintuan ng office ko.

Bwesit!!

Ramdam ko naman ang pagtulak sakin ni Matt papalayo sa kanya at nanghihinang lumayo sya sa akin.

I looked at him and damn! What a sight.

Gulong gulo ngayon ang kanyang buhok while his breathing heavily. Sobrang namumula din ang kanyang mukha ngayon and his sweating. While his lips is so red and swollen. I can also see the buldge in his pants right now.

I smirked at him. “We can still continue this later darling if you want?” I said to him but Matt just glared at me at pagkatapos ay inirapan ako at mabilis na inayos ang kanyang sarili.

I chuckled because of this.

Damn!! Can’t wait to taste him again.

---

A/n: oh eeem gee!! Hahaha!

🔱wink🔱

Credits to the owner of this photos. (pahiram po muna) haha!

Anyway :

Meet the great AUSTIN ALEXANDER WILLIAMS! <3 <3 <3

Ito na po ngayon ang bagong mukha ni Austin. Pinalitan ko po yung dati. Hehe!

ENJOY !!

:)

CHAPTER 25

(READ AT YOUR OWN RISK! NOT YET EDITED!)

-Sorry for the wrong grammar and spelling …

---

-MATT

I ’ts been a week since I become Austin’ts lover at sa isang linggo na lumipas na iyon ay marami ang nangyari. Ilan na sa mga ito ay ang pagkakahuli at pagkakakulong nung taong nagnakaw ng ilang milyon sa amin at ang pagkakabalik din ng halos lahat ng perang ninakaw nya.

Nagkaroon at dumami din ang mga naging cliente at customer namin dahil narin sa pagtupad ni Austin sa aming naging kasunduan. Kaya naman ay sobrang ipinagpapasalamat ko ito kahit na ang kapalit naman nito ay ang kasiyahan ko.

And speaking of Austin naman ay mag iisang linggo na din pala mag mula ng huling pagkikita namin. Pagkagkatapos nung may mangyari sa amin sa kanyang opisina ay hindi ko na uli sya nakita pagkatapos nun. May kailangan kasi syang asikasuhin sa canada ’bout sa naging problema sa isa sa mga company branch nila duon na kailangan ng presinsya nya. But kahit na wala man sya dito. Austin still calls and text me sometimes to remind me that I am his.

Mabuti narin iyon na hindi kami nagkikita sa mga panahon na ito dahil bumalik na naman ulit ang morning sickness ko. Lagi akong nagsusuka at nahihilo na kunting galaw ko lang ay bumabaliktad na agad ang sikmura ko. Hindi na kasi tumatalab ang unang gamot na ibinigay sakin nung doctor na unang tumingin sa akin. Mabuti nalang at nabilhan agad ako ng gamot nila mom na katulad nung unang iniinom ko kaya naman ngayon ay naging mabuti na ang pakiramdam ko.

Sakatunayan nga ay kakagaling ko lang sa office ni dad dahil hinatdan ko sya ng pang lunch niya para mamaya at ngayon ay papunta naman ako sa isang sikat na fast food restaurant dahil peanut wants to eat fries and sundae.

Papatawid na sana ako sa kalsada ng hindi ko namalayan na may humaharurot na kotse na papunta sa direksyon ko ngayon kaya huli na ng makita ko ito. Napapikit nalang ako habang hawak hawak ko ang aking tiyan at ang tanging nasa isip ko lang sa mga oras na ito bago ako mahagip ng kotse ay

“Please Lord …wag nya po sana kaming pabayaan ni

peanut“

** Nang imulat ko muli ang aking mga mata ay ang una kong nakita ay ang puting ceiling at puting dingding. Rinig ko din ang tunog ng heart monitor sa may bandang gilid ng kamang kinahihigaan ko ngayon.

Nang itinaas ko ang aking kanang kamay ay pansin kong may nakatusok na IV doon. Pero agad din naman akong napangiwi ng maramdaman ko ang sobrang pananakit ng aking katawan lalong-lalo na ang sa may bandang tagiliran ko.

Mabilis kong ipinikit ang aking mga mata at inalala kung ano ang mga nangyari sa akin bago ako napunta dito sa hospital. Pinilit kung alahanin ang lahat kahit na puro blurr lang ang nakikita ko sa aking isipan ngayon.

Hinawakan ko ang aking ulo ng may maramdaman akong kirot. But I did not stop even though my head starts to hurt so bad right now.

Sa una ay wala pa akong makita ngunit habang tumatagal ay unti-unti ko ng na aalala ang lahat ng nangyari.

At first I was about to cross the street not knowing that there’s a car coming towards me.

Huli na para mapansin ko ito that’s why I did not have the time to react para maiwasan ito.

Everything happends so fast! One second I was still standing and the next thing I knew is I was already lying on the ground groaning in pain and barely awake.

But then I saw him! He was shouting asking for an ambulance habang yakap-yakap nya ang katawan kong halos wala ng malay.

“P-please…sa-save my baby”

Is the last thing I said to him before I passed out.

Agad akong napamulat at napasinghap matapos ito at mabilis kong hinawakan ang aking tiyan at dahan dahang umupo.

“Please let my baby be okay..please…please God please” I said pleadingly. Napahinga naman ako ng maluwag ng maramdam ko ang baby bump ko. Napangiti naman ako at halos maiyak iyak dahil dito. “Thank you! Thank you!” I whisper happily.

Habang ginagawa ko ito ay hindi ko napansin ang pagpasok ng isang taong hindi ko pa handang makita at makausap ngayon.

“So it’s true…you’re pregnant”  He said that made me froze.

No!

No!

This is not happening! No!!

I—

“Am I the father?” Tanong ni Austin gamit ang malamig na boses.

I became speechless. Hindi ako makapagsalita sa mga oras na ito. Ramdam ko ang panginginig ng aking katawan at ang pagkabog ng napakalakas ng aking puso.

Hindi ito ang gusto ko! Hindi ito ang gusto kung mangyari! Hindi pa ako handa na makaharap ngayon si Austin patungkol kay peanut! Hindi pa ako handang sabihin sa kanya ito.

“TELL.ME! Akin ba?!” Malakas at madiin nyang tanong ulit sa akin.

Hindi ko parin sya sinasagot o tinitignan. Nakayuko lang ako habang nanginging at mahigpit na yakap-yakap ang aking tiyan.

“Oh! Wait! What was I thinking. Ofcourse! For sure hindi ako ang ama ng batang yan. ’Coz as far as I remember we only did it twice that night and I wore a condom so napaka imposibleng ako. Silly me. Right Matt?” Sabi nya na medjo natatawa pa.

“So that’s…BULLSH*T!!” Ang galit at malakas na mura ni Austin that made me flinch. Hindi ko din namalayan na umiiyak na pala ako ngayon.

At ganun nalang ang pagkagulat ko ng marahas nyang hinawakan ang aking magkabilang balikat at pilit akong pinapatingin sa kanya.

“Kaya umamin ka kung sino ang ama niyan!! Tell me! Who’s the guy you’d been whoring with?! Ilan ba kaming lalaki sa buhay mo huh Matt?!! “ Galit na tanong ni Austin.

Nang marinig ko ang mga sinabi nya ay agad na nakaramdam ako ng galit. Hindi ako makapaniwala!

Tinignan ko sya ng masama at sinampal. Dahil sa lakas nito ay napabaling ang kanyang ulo at napabitiw sya sa akin.

“H-how dare you say that to me! Ganun na ba talaga ka baba ang tingin mo sa akin Austin?! Whoring myself? Bakit hindi mo tignan ang sarili mo sa salamin para malaman natin kung sino sa atin iyon!… pakyu ka Austin! God knows na ikaw at ikaw lang ang una at tanging lalaking nakagalaw sa akin! I-It was my first time when we do it. Kaya don’t you fvcking tell me that!!” Sigaw ko sa kanya habang dinuroduro siya at umiiyak.

“ And If only I can choose peanut’s other father…I will never choose you Austin tandaan mo yan! You are a manwhore and a playboy!“ Dagdag ko pa sa aking sinabi.

Nakita ko kung pano sya hindi makapagsalita sa sinabi ko.

“You have no Idea what I’ve been through Austin…You have no Idea how I felt when I found out that me, a guy can get pregnant and knowing that the father of my child may never accept us “ Sabi ko ulit at agad ko na pinahid ang aking mga luha at huminga ng malalim. “ And now that you know my secret. Makakaalis ka na. Hindi kita pipilitin maging parte ng buhay namin ni peanut. But one thing is for sure he or she will be mine and mine alone only. Hindi ko sya hahayaang kunin mo sa akin. Magkamatayan muna tayo bago mo makuha sa akin ang anak ko! Remember that Austin! Now leave!”

Nakita ko kung pano maningkit ang kanyang mga mata dahil dito.

“You—” Hindi na nya natapos ang kanyang sasabihin ng putulin ko sya.

“I said leave! Get out now! Iwan mo na ako at umalis ka na! Leave!!” Sigaw ko sabay turo sa may pintuan.

Kasabay naman nito ang pagbukas ng pinto at pagpasok ang aking ina. Nakita ko ang pagkagulat at pagtataka sa kanyang naabotan.

“Mom! Paalisin nyo siya dito please! Get him out!!” I said to her.

Kahit naguguluhan ay tumango at sumunod naman ito sa sinabi ko. Mabilis nyang nilapitan si Austin at kinausap ito.

“Ijo…I don’t know what’s happening here at kung sino ka but please umalis kana muna. Hindi kasi ito nakakabuti sa anak ko ang sobrang emosyon at stress. So please lumabas ka na lang before I call the guards” Ang sabi at pakiusap ng aking ina kay Austin.

Huminga ng malalim si Austin at tinignan ako. “Fine! But remember this Matt. Hindi pa tayo tapos” He said then lamabas na.

Napaiyak nalang ako at napahagulgul dahil dito. Mabilis naman akong niyakap ni Mom at pilit pinapatahan.

---

Dumaan pa ang mga araw at wala akong naging balita kay Austin. Pagkatapos nung nangyari sa amin sa hospital ay wala na akong naging balita sa kanya.

Mabuti na din iyon dahil sa ayoko muna syang makita. Hanggang ngayon kasi ay sa tuwing sumasagi sya sa isipan ko ay hindi ko mapigilang hindi masaktan sa mga nakaraang nangyari sa amin. Minsan pa nga sa gabi ay hindi ko mapigilang hindi maiyak dahil dito.

But then I realize bahala na sya buhay nya! He can do whatever he want! And I can do whatever I want too!

Bwesit siya!

“Sana lang wag kang mag mana dun sa tao na yun peanut. Dapat sa akin ka lang mag mana” Nakasimangot na sabi ko habang hagod hagod ang aking tiyan at sabay subo ng popcorn na isinawsaw ko sa ketchup.

Andito ako ngayon sa may living room namin. Watching kdrama. The king: Eternal monarch.

“Gosh! Ang gwapo mo talaga Lee Minho. Oppa! Akin ka nalang please?” Hindi ko mapigilang usal habang tutok na tukok sa screen ng laptop ko.

Kaya naman ay hindi ko agad namalayan ang kumosyong nangyayari ngayon sa labas ng bahay namin. Napakunot nalang ang noo ko ng makarinig ako ng mga boses na nagtatalo at ganun nalang ang paglaki ng aking mga mata ng marinig ko ang boses ni Austin na tinatawag ako. Kaya naman ay dalidali akong tumayo at patakbong lumabas ng bahay namin. At ganun nalang ang pagkagulat ko ng makita ko ang pagewang gewang at lasing na si Austin sa may labas ng gate namin, sumisigaw sa pangalan ko.

“

MATT!hik lumabas ka jan at kausapin mo hik ako!! Al-alam kong naririnig mo ako! Let’s talk please!“ Ang sigaw ni Austin habang hawak hawak at pinupokpok ang aming gate.

“Bunso! Bakit andito ngayon yang si Mr. Williams sa labas ng gate natin at sinisigaw ang pangalan mo? Did you know each other? May hindi ba kami alam?” Takang tanong ni kuya Theo sa akin habang seryoso akong tinitignan.

“Kuya please pwede bang mamaya ko nalang yan sagutin. Promise I’ll tell you everything… just let me talk to him first okay?”“ Sagot ko.

I heard him sigh. “Kay…If you need me just call me. I’ll be inside” He said. Pagkatapos ay hinalikan nya ako sa aking noo bago sya tuloyang pumasok sa loob ng bahay.

Naiwan naman ako sa labas na kinakabahan. What is he want now! Ngayon nya pa talaga naisipan na pumunta at magpakita dito ngayong lasing sya at gabi na. Nakakahiya sa mga kapitbahay namin.

Napailing nalang ako dahil dito.

“Matt! Please!! Talk hik to me! Sigaw ulit ni Austin ng makita nya akong papalapit sa kanya.

Napasimangot ako at ninamaan sya ng tingin. “Why are you here Austin. Ano ba ang kailangan mo at pumunta ka dito. Your drunk and barely can stand! Alam mo bang mapapahamak ka jan sa ginagawa mo!” Galit at malakas kong sabi sa kanya ng nasa harapan na nya ako.

Nakita kong umiling sya at pilit tumayo ng tuwid “I…I just want to talk to you…please I’m sorry for…for everything I’ve done and say to you…I want to make…this! Us right! I want to be part of you and peanut’s life Matt so please give me another chance…please” Nagsusumamong sabi ni Austin sa akin.

Hindi ako makapaniwala sa kanyang sinabi.

“Alam mo Austin? Your drunk. Mag usap nalang tayo pag hindi kana lasing kasi for sure bukas lahat ng ito ay makakalimutan mo rin…okay?” I said to him.

“No! Hindi ako aalis dito hanggat hindi tayo nakakapag usap ng maayos na dalawa!” Matigas na sabi nya sabay upo sa harapan ng gate namin. Muntik pa syang matumba dahil dito.

I can’t help but groan because of this.

Napaka talaga!!

Napikit nalang ako at huminga ng malalim.

“Fine let’s talk para matapos na tong lahat!” I said to him.

Nakita kung tumayo siya at seryoso akong tinignan. Ang kaninang kalasingan nya ay nawala nya.

“I want you to give me another chance to prove myself to you. I know we start in no good but just let me …kahit mahirap ay pipilitin kong magbago para sa inyo. I may not love you yet but one thing is for sure…

I like you Matt that I want to teach myself how to fall inlove with you“

---

A/n: I’m really really sorry for the late update … back to work na kasi si author eh. Kaya pasensya na…. <3 At salamat parin sa mga walang sawang nag-iintay ng update! Love you guys!

CHAPTER 26

(BEWARE! NOT YET EDITED! READ AT YOUR OWN RISK!)

---

-AUS

TIN

I groaned while holding my head feeling like it’s going to split in half na para bang may pinupokpok na martilyo duon.

I even can’t remember what I did after I went to the bar and get drunk last night. Ang huling natatandaan ko lang ay nung sumakay ako sa aking kotse and after that ay blurred na saakin ang mga sumunod na mga nangyari.

“Fvck!!” Mura ko habang dahan-dahan na bumangon. At nang mapansin kong wala ako sa aking kwarto at wala akong pang itaas na suot and I’m only wearing my boxer short kaya napamura ulit ko ilang beses.

“Shit! Shit! Shit!”

I really can’t remember if I  slept with someone.

Bwesit!

I immedietly search my phone and found it in the bedside table. Kinuha ko ito at tinignan ang oras. It says it’s already 9:00 am in the morning. I also saw some texts and missed calls galing sa dalawa kong kapatid, ni dad and some unknown number.

Mabilis ko naman nireplayan si dad at ang mga kapatid ko na ‘I’m fine and uuwi din ako mamaya’.

After I send my text to them ay dahan-dahan na akong bumangon at pilit hinahanap ang aking mga damit. Sakto naman na bumukas ang pinto ng kwarto kung nasaan ako at pumasok duon si Matt na may dala dalang tubig.

I was shock and speechless when I saw him. Then on that moment biglang nag flashback sa akin mga ginawa ko kagabi. When I went to the bar, got drunk and drove my car to Matt’s house.

“Mabuti naman at gising kana Austin.

Here I brought you

water and some meds para sa hungover mo and if your looking for your clothes ay nasa loob iyon ng banyo. Pinalabhan na din namin yun and if you want to use the bathroom just feel free to use it“ Walang ka ngiti ngiting sabi ni Matt saakin pagkatapos nyang mailapag ang kanyang dala sa may bedside table.

“Sige maiwan na kita” Dagdag nya sa sinabi pero bago paman sya makagalaw ay mabilis ko syang hinawakan sa kanyang balikat. Medjo napasinghap pa sya dahil dito.

“Thanks …and about dun sa sinabi ko sayo last night. I– I mean it Matt. I want to give us a chance if you’d just let me” I seriously said to him. I maybe a playboy and a manwhore but marunong din akong magseryoso.

I know that I may not love Matt now but I want to give us a try. Lalo pat magkakaanak na kami. Kahit alam kung mahirap ay pipilitin ko.

I just hope hindi ko to pagsisihan sa huli.

Nakita kung bumuntong hininga si Matt pagkatapos ay hinawakan nya ang aking kamay at tinanggal ito mula sa pagkakahawak sa balikat nya.

“Mag-usap nalang tayo mamaya Austin pagtapos mo. My family also wants to talk to you” He said that made me curse.

Damn!

“Fine…sige mamaya nalang” Ang tanging sagot ko sa kanya. Tumango naman sya at lumabas na ng tuluyan sa kwarto.

Napabuntong hininga nalang ako pagkatapos sabay gulo ng aking buhok.

“Fvck!”

---

After I took a bath at makapagbihis ay bumaba na ako. Naabotan ko silang lahat nasa may living room nakaupo at tahimik. Nang mapansin nila ako ay bigsila silang umayos ng upo.

‘I really hate this kind of events, meeting the family. That’s why I don’t like commitmment’ I thought to myself while walking towards the empty seat infront of them.

Nang makaupo na ako ay agad ng nagsalita ang ama ni Matt.

“I’m glad to finally meet the man who is the other father of my son’s child.

At first when my son told us na ang taong yun, the one who got him pregnant ay ikaw. Sobrang hindi ako…kami makapaniwala because you know sino ba naman ang hindi nakakakilala sayo Mr. Williams.

You are famous everyone knows you kaya I was very shock nung nalaman ko. But you know kaya ka namin gustong makausap is because I want to ask you a question and I hope na sana sagutin mo ito ng maayos. I want to know…ano ba ang balak mo ngayon sa anak ko na alam mong buntis sya sa magiging anak nyo? What is your plan now Mr. Williams?“ Matt’s father seriously asked me.

Tinignan ko sila. “I want to give us a chance. I want to be part of my child and Matt’s life. Believe me when I said it” I said to them then tinignan ko ang nakayukong si Matt.

I saw Matt’s brother shake’s his head. “No offence to you Austin but,

alam mo naman siguro na people talked about you especially the media because of you being a playboy. I don’t want to judge you Austin but…I know the likes of you. Sabi nga nila

‘once a playboy, will always a playboy’

. So tell me! How can we be so sure that you’ll treat my brother and your soon to be child right? Pano kami na kakasiguro na Matt is in the right hands Austin? na hindi mo sya sasaktan. My brother’s been through alot that’s why we want what’s best for him…I hope you understand that“ He said.

I sigh “ Yes I understand and you’re right…I am a playboy but that does’nt mean that a playboy like me can’t change. Kaya din namin magbago kung gugustuhin namin. It’s hard and It’s not easy but I’m trying my very best in order for me to take care of them, if Matt

and you guys would give me a chance. I want us to start again. I may not love Matt now but he holds a special place in my life right now and his more than enough for me“ I said.

I know I maybe a manwhore, a playboy and a ashle but marunong din ako magseryoso ng mga bagay. I also know how to stop when It’s already too much and right now I want to make this work eventhough marrying  Matt right now is not an option for me. Hindi pa ako handa mag pa tali.

I saw Matt’s father nodded then after he looked at him.

“Son, you heard him. What can you say about it? Handa ka na bang bigyan sya ng pagkakataon to be part of you and peanut’s life? I know this is hard for you but whatever decision you make always remember this,we will always be here for you no matter what…okay?” He said while holding Matt’s hand lovingly.

Then I saw Matt sigh and he looked at me tiredly “I…I don’t know what to say sa totoo lang. I want to give you a chance Austin but I’m scared. I’m scared of what might happend after. Hindi ko pa kayang mag desisyon ngayon lalo na at sobrang magulo pa ang utak ko, kaya pasensya kana kung hindi pa kita kayang sagotin ngayon Austin…sana maintindihan mo”

I smiled at him a little. “Don’t worry I understand and also I want to apologize for what I did to you before. I hope mapatawad mo din ako dun” I said to him at isang tango lang ang isinagot nya saakin.

I admit I regretted what I say to him in the hospital that’s why I really want to apologize for what I did. I’ve been an ashle to him kaya naman ay hindi ko sya masisisi kung hindi pa nya ako magawang mapatawad ngayon.

I just need to be patient with him.

Damn! I never thought na darating ang araw na ito sa buhay ko. Come to think of it. A playboy like me who likes to play women and sex is asking for a chance and forgiveness.

Is this what they call karma? If yes! Then hindi sya nakakatuwa.

Napailing nalang ako dahil dito. Pagkatapos ay hindi ko maiwasang hindi sya titigan ngayon. Now that I looked at Matt sitting infront of me, I can’t help not to scanned him from head to toe. His wearing a lose sky blue shirt and white short na hanggang taas ng kanyang tuhod. I also notice that he kinda lose a little bit of weight and he kinda looked pale right now but aside from that he is still gorgeous just like the first time we met. Hindi din nakaligtas sa akin ang kanyang kamay na marahang humahaplos sa kanyang may kalakihan ng tiyan. I don’t know why but my heart suddenly skipped a bit when I saw him doing that.

And right there and then I made a promise to myself. Alam kung things will not be easy for us from now on but I will promise and I will do my best na hindi ko sila pababayaan.

I will never be like

her.

Sisiguraduhin kong hindi ako magiging katulad

niya!

---

A/N: I’m really sorry for the late update guys. <3

CHAPTER 27

(

BEWARE! READ AT YOUR OWN RISK! NOT YET EDITED!)

-Sorry for the wrong grammar, misused of words and spelling

---

-AUSTIN

Pagkatapos ng pag-uusap namin ni Matt at nang kanyang pamilya ay napagpasyahan kong umuwi na. Hindi ko na tinanggap ang imbitasyon nang kanyang ina na saluhan sila sa pagkain dahil sa kadahilang kailangan ko pang magpalit ng bagong damit at pumasok sa opisina. Pero bago ako umalis ay nangako ako kay Matt na bibisitahin ko ulit sya and I’ll be waiting for his answer whatever his decision may be.

When I got home and went inside the house bigla nalang akong napatigil dahil sa aking nakita. My whole body immediately filled with so much anger.

“What the fvck are you doing here woman?! Sinong nagpapasok sayo dito sa loob!” Ang malakas at galit kong sabi sa sa babaeng prenteng naka upo sa may couch ng living room namin after I slammed the front door shut.

Nakita ko ang sobrang pagkagulat niya at ang mabilis nyang pagtayo. She was slightly shaking and I can see the fear in his eyes.

“Kahit kailan talaga ang kapal ng pagmumukha mo! May lakas ka patalaga ng loob na magpakita sa amin after what you did to us! Kaya sabihin mo kung sino ang nagpapasok sayo dito! Because as far as I know you are not welcome to come here woman!” Ang tiimbagang kung sabi while clenching my fists tightly and looking at her with disgust.

Ang kapal talaga nang babaeng to!!

“I—” She started to say but dad cut her off.

“Ako ang nagpapunta sa kanya dito anak. I asked her to come here” Dad said calmly habang dahan dahang inilalapag sa may glass center table ang kanyang hawak-hawak na tray na may lamang inumin at pagkain. Pagkatapos ay tinignan nya ako.

Hindi makapaniwalang tinignan ko din sya like he grown another set of heads.

What the fvck!!

“Seriously dad?! You invited her here? Have you lost your mind?!! Come on! Dad naman! This is bullsh*t!! Nakalimutan mo na ba ang lahat ng ginawa nya sa atin?! She left you! She left us at sumama sa lalaki nya! I–I just can’t believe you!!” Ang hindi ko makapaniwalang sabi habang galit na tinignan silang dalawa.

Dad sigh then he slowly walks towards me. Nang nasa harapan ko na sya ay inilagay niya ang kanyang kanang kamay sa aking balikat. “Son…I know at hindi ko yun nakakalimutan but It’s been years already and I want to move on from the past. I want to forgive her. Hindi na din ako bumabata anak, my time in this world are limited already that’s why I want to live a life with no regrets and hatred. I want to live a normal and happy life and besides she is still your mother kaya may karapatan parin syang pumunta dito. I know nagkamali ako nung hindi ko sinabi sayo and I’m really sorry for that son… I just hope kahit papano ay maintindihan mo parin ako kung bakit ko to ginawa…I also want your sisters to know their mother” He said.

Napailing na lumayo ako kay dad at mapaklang tumawa.

“I

…I’m sorry to say this dad but I still can’t forget and forgave her for what she’s done to our family. Sinira niya ang pamilya natin! Hanggang ngayon sariwa parin sa alala ko kung pano niya tayo iniwan! How she cheated on you at sumama sa isang matandang mayaman! How she acted like she doesn’t know us! How we begged and cried for her to come back pero ano ang ginawa niya! Itinaboy lang niya tayo like we are some kind of dirt under her shoes! Kaya patawarin mo sana ako dad but she is no longer my mother and I’ll be damn kung hahayaan kong saktan niya ulit tayo especially my sisters—“ I said with so much emotion. Ramdam ko din ang panginginig ng aking buong katawan dahil dito. Then I look at the woman who gave birth to me. “—

The day she left us is the day she lost that tittle. She is no longer my mother but a stranger to me now“ I added using my cold voice.

Hindi nakaligtas sa amin ni dad ang pagiyak at paghagulhol niya dahil sa mga sinabi ko kaya naman ay mabilis itong nilapitan ni dad at niyakap.

I gritted my teeth because of this!

“Son….I know this is very hard for you but please I hope one day you’ll find it in your heart to forgive her. But for now I respect your decision. But this is all I asked for you anak, just let me do what I want and that is I want to forgive your mother and gusto kung magsimula ulit”

I take deep breath to calm my nevers before I ask dad again a question that I know na hindi ko magugustuhang marinig.

“Tell me dad…umamin ka nga… do you still love this woman? That’s why you badly want to forgive her that easily? Tama ba ako dad? Sumagot ka!!” Tanong ko gamit ang mataas na boses.

Hindi agad nakasagot si dad sa aking tanong bagkos ay napaiwas siya ng tingin sa akin.

Parang ng hina ang aking buong katawan dahil dito. Ayoko kong maniwala pero his face and his silence says it all.

Napailing ako habang natatawa na naiiyak. “Dad tell me….mali ako diba? Na hindi totoo ang iniisip ko. Right dad?”

Napapikit muna si dad bago niya ako tignan. The way his looking at me right now says his sorry. Kaya napaiwas ako ng tingin sa kanya at napahilamos ng aking mukha. “Son…I’m sorry” Is all he said to me.

“Why?…Bakit after all she did to you and to us nagawa mo parin siyang mahalin hanggang ngayon? Tell me dad…BAKIT?!! “ Galit kong sigaw.

“Because no matter what I did! Siya at siya parin ang laman ng puso ko! And after all this years she is still my wife!!” Sigaw pabalik ni dad na nagpatanga sa akin.

Wife??? But she filed a divorce paper a year after she left.

I was stunned and became speechless because of this. “Wha…what did you say? S-she is still your wife??” I asked him.

“I did not signed the divorce papers son that’s why she is still my wife. I’m really sorry kung hindi ko ito sinabi sayo anak. I…I don’t want to upset you more at ayoko kung magalit ka sa akin. Kaya patawarin mo sana ako anak…I’m really sorry” Dad apologize but hindi ko siya pinakinggan at inilayo ko ang aking sarili ng magtangka syang lapitan ako.

Sobrang gulo na ng isip at damdamin ko ngayon. Pakiramdam ko para ako sasabog. Hindi ako makapag-isip ng maayos.

Napailing ako. “No…I need to go…I–I can’t do this right now dad…this is too much…I…fvck!” Pautal utal kong sabi habang nagsimula ng maglakad papaatras. Sobrang lakas na din ng tibok ng puso ko. Nang masigurado kung nasa malayong distansya na ako sa kanila ay saka pa ako mabilis na kumilos at lumabas ng bahay. Nag mamadali akong pumasok sa aking sasakyan ay pinaharurot ito agad. Rinig ko pa ang sigaw ni dad na tinatawag ang pangalan ko pero hindi ko sya tinignan ko pinansin. Mas lalo ko lang binilisan ang pagmamaneho.

I was shaking right now. Ang higpit higpit din ng pagkakahawak ko sa manibela ng aking kotse. I did not know where I was going all I know is that I needed to get away. Away from all of this.

Nag sisimula na ding lumabo ang aking paningin dahil sa mga luha sa aking mga mata na naging dahilan upang hindi ko agad malayan ang papatawid ng isang aso sa may kalsada. Buti nalang at nakapagpreno ako agad.

“Aaaaaaaaaarrrghh!!! Fvck! Fvck! Fvck! Fvck!” Ang galit kung mura habang paulit ulit na sinusuntok ang manibela ng aking kotse. Hinayaan ko nalang din ang sarili ko na umiyak.

Nanginginig at nanghihinang kinuha ko ang aking cellphone at tinawagan ang isang taong kailangan ko sa mga oras na ito…

It took four rings before he accept it..

“H-help me …please, I..I don’t know what to do right now..It hurts…It hurts so much…please help me” Umiiyak kung pakiusap bago ko pinatay ang tawag.

I know he’ll be coming …I just need to wait.

---

Aw~ poor Austin…

Ps. Sorry for the late update.

CHAPTER 28

Hi guys! I’m back again! Sorry for not updating for so long.

(BEWARE! NOT YET EDITED! Sorry for the wrong grammar, spellings and misused of words!)

**

AUSTIN

A week had passed since that incident with me, my dad and my so called mother and all I can say is that everything is normal. I guess, aside from me and dad are not in good terms right now.

Actually we barely talked this days because of what happend. I love him and my sisters and I would do anything for them but this time I just can’t seem to agree with him. I want what’s best for them and as much as I can gusto kong lagi silang ligtas at masaya.

Hindi ko naman ikinakait sa mga kapatid ko ang karapatang makilala nila ang kanilang ina. Sa totoo lang gusto kung magpatawad. To give her another chance, to forgive and forget pero sa ngayon nangingibabaw parin ang galit at takot at mga what if’s sa sarili ko.  I don’t want to go back to that days. Ayokong bumalik sa mga panahon na iyon.

I’m scared not for myself but for my family most especialy to my sisters. Bahala ng paulit-ulit akong masaktan huwag lang ang mga kapatid ko.

Maybe some day I could finally be able to call her mother again without the anger and hurt. But right now I just can’t.

Also sa isang linggo na lumipas na ito Matt and I ay masasabi kong are in good terms now. As much as I can I would always give time to him. Like going out on a date and getting to know each other more. Pinapakita ko din sa kanila na I’m trying to become a better person.

Hindi naman mawawala talaga ang temtasyon but as much as possible ay kinakaya kong hindi matukso. I want to prove to them and myself that I can change kahit sobrang hirap.

And isa din sa nagpapahirap sakin ngayon is that my family and Matt and I’s friends have no Idea on what’s going on between us especially about his pregnancy. I want to tell them about us but I’m still waiting for Matt’s go signal.

And speaking of Matt nitong mga nakaraang araw ay napansin kaming kakaiba sa kanya. He seems more palier than before and medjo pumayat din sya ng kunti. I don’t know if it’s still part of the pregnancy but I just can’t help myself na hindi mag alala sa kanya.

There is something inside of me na hindi mapakali eh and I badly want to know what is wrong with him kung meron man.

** Today I was busy doing some paper works here in my office when suddenly I was interupted by my secretary. Nagmamadali itong pumasok sa aking opisina without even knocking na hindi naman nya ginagawa dati.

Napatigil ako sa aking ginagawa at napakunot ang noong tinignan sya. I was ready to shoo her away but looking at her expression right now…

Well I don’t think so.

Napatayo ako sa aking kinauupoan at nilapitan sya. She maybe my secretary but she is also a dear friend of mine.

“What happend? Is everthing okay?” Ang nag-aalalang tanong ko sa kanya.

Umiling sya sa akin. “I’m sorry to bother you sir but this is emergency! Sinugod daw po sa hospital si Matt!”

Pagkatapos kong marinig iyon ay para akong binuhusan ng malamig na tubig. My throat become dry and the next thing I knew ay namalayan ko nalang ang sarili kong lulan ng aking kotse habang mabilis na nagmamaneho papunta sa hospital kung saan isinugod si Matt.

Wala pang sampong minuto ay narating ko ang hospital na pinagdalhan sa kanya. Nagmamadali at patakbo akong dumiritso sa my reception area upang tanungin kong anong floor at room naroon si Matt. Nang masabi na saakin ng nurse kung nasaan ito ay patakbo kung inakyat ang hagdan patungong secondfloor. I did not bother using the elevator dahil hindi na ako makapaghintay pa. I want to know if they were both okay.

Hinihingal at sobrang pinagpapawisan akong pumasok sa loob ng kwarto. Nadatnan ko sa loob ang pamilya ni Matt and the way they look right now ay may pakiramdam akong hindi ito maganda.

“W-what happend to him? Why is he here in the hospital?” Kalmado kung tanong pero sa kaloob-looban ko ay para na akong sasabog sa sobrang takot at kaba.

I looked at Matt who is sleeping on the hospital bed na may IV na nakatusok sa kanan nyang kamay.

Nakita kong lumapit saakin si Theo. His face looked sa broken right now.

“Can we talk this outside?” Ang tanging sabi nya saakin bago sya lumabas. Napahinga ako ng malalim bago ko sya sinundan.

Nakarating kami sa may roof top ng hospital. Ilang minuto din ang lumipas bago basagin ni Theo ang katahimikan.

I heard him sigh “

You know what Austin. We almost lost my brother when he was born. My mother had an accident that leads her to give birth to Matt early. We all thought that he will not going to make it but God is good. Hindi niya kami pinabayaan. Kaya we were so happy when the doctor said that my mom and my brother are all well and alive. Alam mo that was one of the happiest moment of our life, knowing that they make it—“

Hinayaan ko nalang si Theo na magsalita kahit na sobrang kating kati na akong malaman kung ano ba ang nangyari kay Matt. This suspense is killing me!

Damn it!!

“—We love him so much that we will do anything for him. (Pagpapatuloy ni Theo) but…but this…I don’t know if kakayanin namin ito. I can’t lose my baby brother Austin or my unborn niece or nephew! I just can’t! My brother is so young para maranasan ang lahat ng ito. Why?! Sabihin mo saakin Austin! Bakit sa lahat ang kapatid ko pa! Bakit sa kanya pa! Bakit…” Umiiyak na sabi nya. Sobrang higpit din nang pagkakakapit ni Theo sa may railing ng rooftop.

Tinignan ko sya and I badly want to ask him so many question but the words seems can’t get out of my mouth. This is the very first time I saw him so vulnerable ,the very first time I saw him cry.

Tinignan nya ako still crying. “I don’t want to blame you for making him pregnant but if only the situation is different maybe we can do something about his condition. Maybe may magagawa pa kami for him but fvck this shit! Wala eh! He already made a decision and there is nothing we can do about that shit!!” Galit na sigaw niya habang dinuro duro ako.

Napakunot ang noo ko “What the fvck are you talking about? “ Ang nagtataka ngunit kinakabahan kong tanong sa kanya.

Please don’t let it be …

“My brother is sick! And It’s either him or the baby!!”

**

I immediately went beside Matt when I saw him opening his eyes. Kasalukoyang kami lang dalawa ang nasa loob ng kwarto ngayon.

Agad ko siyang tinulongan na umupo sa kama. He really look sick right now and I’m trying not to breakdown right in front of him.

After what happed in the rooftop with Theo and I. Narealize ko kung gaano kahalaga si Matt sa buhay ko. He made me a better person. He made me believe in love. He made me love him.

“Hey” He greeted me weakly.

“Hey” I greeted him back smiling while holding his hands. Until now I never know how his hands fits pefectly in mine. Like they are meant to be together.

I

heard him sigh “So I’m guessing my family already told you what happend at kung ano ang aking desisyon patungkol dito” He said.

Tahimik lang ako at hindi sya sinagot.

“Austin can you promise me something and I want you to still do it after when I’m gone” Pagkasabi ni Matt nun ay bigla ko syang tinignan ng masama at mas lalo pang hinigpitan ang pagkakahawak sa kanyang kamay.

“Don’t you dare fvcking say that! You will not going to die so stop it Matt!” Galit at mariin kung sabi sa kanya.

Mapait syang gumiti sa akin. “Hindi natin hawak ang panahon Austin. Sometimes no matter what to do may mga bagay talaga na hindi na maaaring bagohin pa. I’m scared you know. Sa totoo lang I don’t want to die knowing that I don’t have the chance to be with our child. But I have to choose. It’s either him/her or me and I’m choosing our child to live if that the last thing I do Austin…So I want you to promise na kahit anong mangyari you will all love him/her and that you will not going to hate him/her. I want what’s best for our child. I want him/her to exprience many different things even though I may that be here to guide him/her. I know you will going to be a good father Austin that’s why kampante akong iiwan sya sa inyo” Umiiyak ngunit nakangiti na sabi ni Matt.

My heart beats painfully right now hearing him saying those words. Parang may isang libong karayum na tumusok dito. Hindi ako makahinga sa sobrang sakit.

“So please Austin promise me that no matter what happens you will always be here for our child and I hope someday you could give him/her a complete family na hindi ko kayang maibigay sa kanya—” I cut him off at tumayo ako mula sa pagkakaupo.

“How could you say that Matt! Bakit sumusuko kana? It’s not yet the end! Hindi pa ito ang huli! We can still find a cure and save the both of you! Kahit ubusin ko lahat ng pera ko I don’t fvcking care! I love you and I’ll be damn kung hahayaan kong mawala ka nalang sa akin ng ganun ganun nalang. Hindi ako makakapayag tandaan mo yan! So stop saying that kind of bullsh*t! We will going to make this through. You, me and our unborn child!” Pagkatapos ay nilapitan ko si Matt at hinawakan ng maingat ang kanyang mukha at tinignan ko sya sa kanya mga mata.

“I will do everything I can for the both of you okay? Kayong dalawa ay isa sa mga magandang nangyari sa buhay ko and I don’t want to lose either one of you. Hindi ko kakayanin. You Matt made me feel what love is. You made me a better person and I’m very thankful that I meet you that’s why hindi ko hahayaan na mawala ka. I love you and you is the only one I want to be with” Malumanay at puno ng sensiredad kung sabi sa kanya. Umiiyak na nakatingin lang si Matt sa akin ngayon.

Then after a moment he smile at me at tumango siya.

“I love you too” He replied.

Then in that moment I kiss him on his lips na agad din naman niyang tinugon.

I promise I will not going to let him go. Not now not ever.

---

A/n: aw~ I love you too Matt and Austin. ❤

• And also I would like to apologize for not updating for so long. Hopefully maayos ko na itong wattpad account ko.

Anyways I’m still very thankful sa mga followers and readers ko na andito parin kahit na sobrang ang tagal ko ng hindi nakakapag update. Salamat sa inyong lahat. :)

❤💙💚💛💜

Chapter 29

(BEWARE! NOT YET EDITED!)

pasensya

na sa mga wrong grammar and spelling

and also for not updating regularly. :(

---

AUSTIN

As days goes by masasabi kong medyo okay naman ang lahat. Nakalabas na ng hospital si Matt, but still once a week ay kailangan parin naming bumalik ng hospital for his check-up at para narin ma monitor ng mga doctor ang kalagayan niya. Before Matt was discharged ay kinausap kami ng doctor which is also a dear friend of his mother patungkol sa sakit niya and the complications that it may cause.

He told us that while the baby is growing so is the tumor inside his uterus. The doctor also explain to us the risks and possible damage na maidudulot nito sa kanya at sa baby. He also added that they cannot immediately perform an operation because it may cause a greet danger especially Matt is currently pregnant.

While hearing those things I can’t help but say to myself maybe this is my karma for all the wrong things that I do before. For being a Playboy and manwhore. Pakiramdam ko din nung mga oras na iyon I was useless that I’m not capable of doing anything and for the first time I don’t know what to do.

All I just know that I can’t lose either one of them! That’s why I’m doing the best I can to find a good doctor who have the capability to help us. To help Matt’s condition. I don’t care about the money as long as they were both safe and that’s all I ever wanted.

Sa mga araw din na dumaan ay finally Matt and I decided to tell our friends and my family about us and about peanut. Thankfully they took it so well na ipinagpapasalamat namin ni Matt.

And on the other hand me and my dad are in speaking terms right now because Matt help me understand dad’s point of view. But even though we are okay now still there are some things na hindi parin ako sangayon sa ibang ginagawa ni dad but I still try to be okay with it as long as it’s not going to harm him and my sisters. Dad can be with her (my mother) but he should know how to be careful. Ayokong masaktan na naman siya sa huli.

Also Matt is now attending an online class. His family and I both decided that he should not be going to regular school in order for him to ba safe. Sa una ay tutol pa siya pero sa huli ay wala din siyang nagawa kundi ang pumayag. Because he knows that we are doing this for him and the baby’s own good. Sa ngayon din ay nasa aking penthouse na mamalagi si Matt. Every Monday, Wednesday and Friday ay andito siya sa akin then Tuesday, Thursday, Saturday and Sunday ay nasa kanila Naman siya. We decided to have this kind of set up because we want to spent some time together and also for me to be there during Matt’s pregnancy.

Which is okay for me, because I like having him by my side.

And speaking of myself. This passed few days have been stressful for me. Halos Wala na akong nagagawang tulog at pahinga because Chase other personality has decided to come out again.

That assh*le has the nerve to kidnapped Cloude and we don’t have any idea on where they are right now! That’s why Zack, Ford and I and some of our friends were busy looking for them 24/7. We will not stop until we find them.

That son of a b*tch!

Sad to say until now Matt doesn’t know about Cloude disappearance. Hindi sa ayaw kong sabihin sa kanya pero natatakot lang ako sa maaring mangyari pag nalaman niya ang tungkol dito lalo na sa condition niya ngayon. I know he has the right to know because Cloude is his best friend but what can I do? I just want them to be safe.

Kaya isa din yan sa mga iniisip at pinoproblema ko ngayon.

“Damn it!” Malutong Kong mura habang napahilamos nalang ako ng aking mukha dahil sa sobrang galit at guilt na nararamdaman ko sa mga oras na ito. Mag aalasdos na nang madaling araw at ito ako nasa loob parin ng aking opisina. Wala pa akong nagagawang tulog. After I make sure that Matt is comfortable sleeping on our bed ay dumiritso agad ako dito sa mini office ko sa penthouse at nag kulong. Hindi din kasi ako makatulog kaya inabala ko nalang Ang aking sarili sa mga papeles at Kung ano ano pa dito sa loob nang aking opisina.

I really looked like a zombie right now.

“

Bwesit

!“ Mura ko ulit. Agad namang nabaling Ang aking atensyon ng marinig ko Ang pagbukas ng pinto sa aking opisina at iniluwa nito si Matt na may dala dalang tray ng pagkain at inumin.

Agad namang nagbago ang mood ko ng makita siya.

“Hey” He softly greeted me while closing the door behind him. Matt is currently wearing my shirt right now which is big on him and a sweat pants.

“I brought you some left over Mac and cheese, chicken sandwich and a juice. Baka

kasi

gutom

ka

and I know you Wala

kapang

nagagawang

tulog

because of your eye bags“ He added while walking towards me. Hindi ko naman mapigilan ang hindi mapangiti dahil dito.

Nang mailapag na niya ang kanyang tray na dala dala ay mabilis ko siyang hinawakan sa kanyang bewang at pinaupo sa kandungan ko.

“Thank you darling” I said to him while giving him a peck on the forehead. He leaned on my chest and I immediately wrapped my arms around him. I also can’t help not to touch his baby bump and smell his wonderful smell.

This moment is what I need. Him and our unborn child together in my arms.

“It’s just only two am in the morning darling. Why don’t you go back to sleep” I said while slowly stoking his tummy.

I heard him sigh “I

woke up seeing that your not there beside me that’s why I came looking for you then I saw your office lights are on that’s why I came down to the kitchen and made you something .. I can’t help na

hindi

mag

alala

sayo

. Do you think Hindi ko

napapansin

that this passed few days you seems so stressed.

Kahit

madaling

araw

na

hindi

ka

parin

natutulog

….

may

problema

ba Austin? May

dapat

ba

akong

ipag

alala

? You know I may not good at some things but I will always be here if you need me. I will do my best to help you, so please tell what’s wrong?“ Matt pleaded while looking straight into my eyes.

Agad Naman akong nakaramdam ng guilt sa sinabi niya. Alam kong gusto lang niya makatulong but the situation that we are currently facing right now, I can’t help but not to tell him. God knows that don’t want to lie or keep a secret to him but I’m very desperate right now to keep him safe.

I hope he’ll forgive me after this.

I just give him a smile then I softly held his slightly chubby cheeks and give him a sweet kiss on his plum lips. “I’m so sorry if I made you worried sweetheart. But trust me on this everything is fine may

kunting

problema lang but nothing that I can’t handle. Ako pa! I’m not Austin for nothing!“ Natatawang sabi ko sa kanya.

Matt just playfully roll his eyes at me habang nakangiti kasabay ang mahinang pagpalo nito sa dibdib ko. I chuckled because of this and held his hand and brought it to my lips for me to kiss his fingers one by one.

Hindi Naman nakaligtas sa akin Ang pamumula ng mukha ni Matt dahil sa ginawa. Gosh! My baby is so cute!

Untill today I really can’t believe that I will finally fallen in love. That I found the one for me. It may sound cheesy but I love this person in front of me so much. I will do anything just to see the smile on his beautiful face.

“I love you and our child so much that I will do everything for the both of you…Always remember that” Hindi mapigilang sabi ko sa kanya.

Matt smiled at me. “I know… That’s why Alam ko din na you will going to be a good father to peanut. You are not the man I once knew. You are much better now that’s why I can’t help myself not to fall in love with you” Matt replied that makes my heart beats faster.

I closed the gap between us and kiss him passionately na mabilis din naman niyang tinugon.

And there and then I know that he is the one I want to spent the rest of my life with.

---

The first thing I notice when I open my eyes that day is that Matt is currently lying on top of me sleeping so peacefully.

He is so cute right now that’s why I don’t have the heart to wake him up. I just let myself relax while softly caressing his naked back and his head.

Mag aalas kuwatro na din ng madaling araw kami nakatulog kanina. After our little make out session in the office ,I carried him back to our room and made love to him twice.

“Hi darling … How was your sleep?” I asked him kissing his head when I saw that he is already awake.

“

G-good

…but a little bit sore…

H-how

about you?“ He replied with a yawn.

“I sleep like a baby darling because the two of the most important person in my life is here with me right now. I could never asked anything better than this” I replied smirking at him which made him blush. And playfully slapped me in the chest that makes me laugh.

After we cuddle, freshen up and eat . We decided that Matt and I will going to watch a movie together in the living room. I also promise that I will be going to treat him on a date this evening where ever he wants to go and tomorrow we will going to go shopping. Which Matt agree.

And now we are currently cuddling on the couch watching our favorite movie. Matt is leaning on my chest feeding himself and me a popcorn while I was busy softly kissing his head and stroking his bump. But suddenly we we’re interrupted by a call on my phone.

Wala Sana akong balak na sagutin ito pero nung makita ko kung sino ito ay hindi na ako nag dalawang isip pa na sagutin ang tawag.

“I’ll just take this call darling.

Babalik

din ako agad okay?“ Sabi ko kay Matt ng makita siyang nakatingin sa akin. Hinalikan ko Muna siya sa kanyang labi bago ako tumayo at mabilis na naglakad papunta sa kusina.

“Bro…

napatawag

ka. May

nangyari

ba?“ Tanong ko Kay Zack sa kabilang linya.

“Austin bro you need to come here. I think Ford finally find something” Is all he says before he hung up.

Shit!!

---

A/n: I would like to apologize for not updating for so long.

Pasensya

na

talaga

guys ang

dami

ko lang

ginagawa

and medjo nagkaproblema din itong account ko, thankfully naayos na siya.

Anyway gusto ko din

magpasalamat

sa

lahat

ng nag

aantay

kung

kailan

ako mag

uupdate

. Thank you and I love you guys

from the bottom of my heart.

Salamat gud kayo ninyo.

-Till

next time :)

Wickedbossy

CHAPTER 30

This chapter is dedicated to:

Ayesa Argosino

:)

(BEWARE! NOT YET EDITED!)

---

-AUSTIN

“ Is everything alright? May problema ba?“ Matt worriedly ask me pagkatapos kung maibaba ang aking cellphone at maipatong ito sa lamesa. Medjo nagulat pa ako ng marinig ko ang kanyang boses sa aking likoran.  He is standing at the entrance of our kitchen while slowly rubbing his growing belly. I can’t help but to stare at him.

Damn! His beautiful.

Huminga ako ng malalim at nilapitan siya. “Nothing to worry about darling, everything is under control” I smiled then kiss him on the forehead. Habang sinasabi ko yun ay sobra akong kinakain ng guilt ko. Knowing that I’m keeping something very important to him.

Call me asshole! But I’m just doing my job keeping them safe. I know he will going to hate me but for now I’ll have to do it. I just hope that mapapatawad niya ako.

“Are you sure? Mag sabi ka lang baka may maiitutulong ako”

“Thank you but kaya na namin yun. Mabuti pa bumalik nalang tayo sa sala at ipagpatuloy ang panunuod ng movie.. okay?” Ang sabi ko sa kanya at iginiya siya palakad pabalik sa living room. I’ll just have to find time later para makalalis mamaya at mapuntahan sila Zack.

Sana lang talaga makahanap na kami ng malakas na lead na magtuturo sa amin ng eksaktong lokasyon kung nasaan sila Cloude ngayon. I just hope this would end soon. I can’t keep this any longer.

Tinignan ko si Matt na mahimbing na tutulog katabi ko. Nakaunan ang kanyang ulo sa aking dibdib habang yakap yakap namin ang isat-isa. We are still here in the living room, still watching the movie he choose a while ago. Pero hindi na niya ito matapos dahil ito nga nakatulog na siya. I don’t know what the hell is the tittle of this movie. Maganda naman siya but not as beautiful as Matt. I can’t help but not to smile watching him sleeping. I never thought that this time would come. Hindi ako makapaniwala na ang isang kagaya ko ay mahuhulog ng ganito sa isang tao. Isang lalaki lang pala ang makakapagpatino sa akin ng ganito.

I love him and I would do anything for him … them.

Pinatay ko muna ang t.v bago ko dahan dahang binuhat si Matt papunta sa kwarto namin. Nang mailapag ko na siya sa kama at makumutan ay hinalikan ko muna siya sa kanyang noo at labi. Pagkatopos ay lumabas na ako ng kwarto at tinawagan muli si Zack.

“ Fucker! Where the hell are you?! I’ve been calling you several times but you are not answering your phone!  Andito na kaming lahat dito ikaw nalang ang wala. We’re

discussing something right now about dun sa nakuhang lead ni Ford. We need

you here man“ Ang agad na bungad ni Zack saakin ng masagot niya ang tawag ko.

I sigh “I

know dude… I’m sorry! It’s just that I did promise  Matt today na babawi ako sa kanya and you know I just can’t leave him here… Susubukan kong makapunta jan. Pasensya na talaga but anyway how was it by the way?“

Tanong ko at nag lakad pababa ng hagdan patungo sa kusina upang mag salin ng wine sa baso. Mabilis ko itong ininom at nag salin muli ng panibago.

“Mukhang malaki ang chance na malocate na natin ang pinagtataguan ngayon nila Vlad. Ford did trace him this time! Akalain mo! That one mistake he made lead him to his domed! That fucker! Makita ko lang talaga siya!”

Galit at may pagbabantang sabi ni Zack sa kabilang linya.

Bigla akong nabuhayan ng dugo ng marinig ito. Finally!

“I really hope that we will find them as soon as posible dude. I can’t keep this a secret anymore. Sobra na akong kinakain ng konsensya ko… I don’t know how long I can keep this to Matt” Natatakot ako sa maaring mangyari pagnagkataon.

“Your an ass man, you know that right? But knowing Matt’s condition right now, well hindi din naman kita masisi because I know that you are just trying your best to protect him but I also think that Matt has the right to know. Cloude is his bestfriend, his ex-love or whatever. Alam kung hindi madali but you have to and whatever happens we will always be here. Suport ka namin” Kahit papano ay gumaan ng kunti ang aking pakiramdam dahil sa sinabi ni Zack. Yes maybe It’s already time that I tell Matt about Cloude.

“Thanks dude It means alot” I replied.

“Nah~ no worries man para ka namang just now” He said na nagpangiti sa akin.

“Tsk! …ang problema ko nalang ngayon ay kung paano

sasabihin

sa kanya ang

nangyaring

pagkidnapped

kay

Cloude

and that he is still missing and we are still trying the best we can finding a lead to where they are probably at right now“ Kung ganon lang sana kadali ang lahat. Hindi na ako/kami mahihirapan ng ganito. Bakit pa kasi ito nangyari eh! Hindi ko mapigilang sabi sa sarili.

Nang mga oras din na iyon ay para naman akong tinakasan ng dugo ng marinig kong magsalita si Matt sa aking likoran.

“What the hell did you just say?

Cloude

got kidnapped!!“ Hindi makapaniwalang tanong niya. Nanlalaking matang tinignan ko siya. He is just standing at the entrance of our kitchen while looking at me. Ang mukha niya ay puno ng pinaghalohalong emosyon. Galit, takot, kaba… Mabilis ko naman siyang nilapitan. “Da-darling why don’t we sit down first…okay?” Kinakabahan kung sabi. Fvck! Medjo nanginginig pa ang aking mga kamay ng hawakan ko sana siya ngunit malakas niya lang itong tinaboy.

“Don’t touch me!” Malakas at madiin niyang sabi. Galit siyang nakatingin sa akin.

“T-totoo ba yung

narinig

kong sinabi mo na

nakidnapped

si

Cloude

and still

hinahanap

niyo pa din sila!? Oo at hindi lang ang sagot

diyan

Austin!“ He ask pero hindi ako agad makasagot sa kanya.

Kita ko ang pagkuyom ng kanyang kamao “ Uulitin ko ang

tanong. Totoo ba?!“ Medjo pasigaw na ito.

Muli ko siyang sinubukang hawakan pero umiwas lang siya ulit sa akin “Darling please let’s talk this calmly. Umupo muna tayo please this is not good for you–”

“I don’t fvcking care Austin! Yung tanong ko ang sagutin mo! Totoo ba?!” Pagpuputol niya sa sasabihin ko.

Huminga ako ng malalim saka pumikit. “Yes…It’s true” After I said that Isang malakas na sampal ang natanggap ko.

“How…how c-could you keep this from me? I…” I can hear his voice cracking while saying this.

“How…how could you” He added

Kahit masakit ang aking mukha sa sampal niya ay hindi ko ito ininda bagkos ay diritso ko siyang tinignan sa kanyang mga mata “I just did what I think is best for you. Hindi ko ginustong ilihim sayo ang lahat pero kinailangan ko because of your situation. Hate me all you want Matt pero ginawa ko lang yun para sa ikabubuti mo” Kalmado kong sabi sa kanya.

I can see the tears in his eyes. “Still hindi parin enough na reason yun! Dapat sinabi mo parin sa akin hindi yung sa ganito kong paraan malalaman. How could you do this to me Austin!!”

Napahilamos ako ng aking mukha dahil dito. “I know!  and I’m very sorry! Hindi ko lang alam kung pano ko ito sasabihin sayo! Gusto ko mang sabihin sayo pero pinangungunahan ako lagi ng takot at pag-aalala sayo. Ayaw ko lang naman na may mangyaring masama sayo and to our kid! Mas mahalaga kayo saakin. Your safety is my number one priority. Sana maintindihan mo ako kung bakit ko yun nagawa” I replied.

Pagak siyang tumawa at umiling. “You still lied to me…

you promise“

“I know and I’m very sorry for that

,

I mean it Matt. I just did that for you. Sariling kapakanan mo lang naman ang iniisip ko kaya ko yun nagawa and believe me when I say that I was already planning on telling you hindi ngalang sa ganitong paraan“ Malumanay kong pagpapaliwanag sa kanya. I just hope he’ll see my point here.

“I…I can’t! Your unbelievable! I don’t want to do this or talk to  right now! I’m so mad at you Austin!” Sabi ni Matt at dahan-dahang umatras papalayo sa akin. Hawak hawak niya ang kanyang tiyan ngayon. Pero wala pang isang minuto ay bigla nalang siyang napapikit at napasigaw.

Mabuti nalang at maagap ang naging kilos ko at mabilis ko siyang nasalo sa muntikan na niyang pagkakabagsak.

“Aaaaaaaah!! Ang sakiiit! aaaah!!” Namimilipit na sigaw ni Matt habang madiin na nakakapit sa kanyang tiyan.

“No!…no!..no! Darling!.. Fvck! Heeelllp! Somebody!! Heeelllp! Fvck!” Natatarantang sigaw ko habang yakapyakap siya na patuloy lang na namimilipit sa sakit.

What is happening to him! Damn you Austin! This is all your fau lt! Pagsisisi ko sa aking sarili. Hinding hindi ko mapapatawad ang sarili ko pag may nangyaring masama sa kanilang dalawa.

Bigla nalang akong nanigas at para akong nalagutan ng hininga ng makita ko kung pano dumaloy ang dugo sa mga binti ni Matt. My body feel numb and cold. Suddenly my body started to shake looking at the blood on my hand.

No! No!

This can’t be!!

I don’t know what to do. I just keep on staring at the blood.

“What the fvck!! Matt! Austin!!” Sigaw nang kung sino. Hindi ko siya magawang tinignan dahil ayaw gumalaw ng katawan ko. Ayaw gumana ng utak ko. All I can see and think is blood, Matt and our baby.

“Damn it! Son!” Muli nitong sigaw but his voice just echo on my mind distantly.

After that everything becomes blurr to me, namalayan ko nalang ang sarili ko sa labas ng emergency room nakasalampak sa sahig habang tulalang nakatingin sa pader. My father and sisters are here also Zack, Ford and especially Matt’s family. Sinubukan nila akong kausapin O tanungin pero ni isang salita ay walang lumabas sa aking bibig. I just keep on staring at the wall blankly after awhile ay tumigil din sila dahil sa wala naman silang makuhang sagot mula sa akin.

Hinding hindi ko mapapatawad ang sarili ko pag may mangyaring masama sa kanila!!

---

Author’s note:  Finally an update. Sorry sa tagal kong nawala. I’m still here guys sobrang naging busy lang sa trabaho. But susubukan ko padin makapag update once in a while and also I would like to say thank you for those people na andito padin. Salamat ng marami :)

’Till next ud and also you can add me on facebook It’s

Cloude

C

hase

that’s my second account.

CHAPTER 31

(BEWARE! NOT YET EDITED!)

**

-AUSTIN

Hindi ko na alam kung ilang oras naba ang nakalipas magmula ng maisugod si Matt dito sa hospital. Hangang ngayon ay wala paring doctor na lumabas sa emergency room upang bigyan kami ng update even Matt’s mother who is a doctor here in the hospital ay wala ring balita kung ano na nga ba ang kalagayan ngayon ni Matt at ng anak namin sa loob.

Napasabunot nalang ako ng aking buhok habang umiiyak samahan pa nang panginginig ng aking katawan. My dad and my sisters are trying their very best to comfort me but no matter how they try I still can’t stop my self lalo pat sa tuwing ipipikit o titignan ko ang aking mga kamay tanging dugo lang ang nakikita ko.

Not just any blood but Matt’s blood.

Shit! Shit! Shit! Kasalan mo yun Austin eh! You fvcking asshole!!

“Aaaaaaarrrrrghh!!” Malakas kong sigaw sabay suntok sa pader. Bigla namang nagkagulo ang lahat dahil sa ginawa ko.

Mabilis namang kumilos sina Zack and Ford para hawakan ako pero nagpupumiglas lang ako mula sa pagkakahawak nila.

“Let me go! Damnit!! Aaaarrgh! Let go!!” Told them while trying my best to break free.

Lumapit naman si dad samin at pilit akong hinahawakan. “Son! Please calm down! Sinasaktan mo lang ang sarili mo. Tama na!” Pagpapakalma niya sa akin.

I look at him. “Paano dad?!…sabihin mo! Paano ako kakalma huh?! How can I do that knowing Matt is still there figthing for his and our baby’s life! How can I do that knowing that all of this is my fault!  I do this to them Dad and I fvcking hate myself because of that!…Kaya ngayon sabihin mo kung pano ako kakalma?!!” Sigaw ko habang lumuluha. I don’t care if they saw me in my vulnerable state right now.

“I know son but please stop blaming yourself. Walang may gusto ng nangyari lalong lalo na hindi natin hawak ang panahon. Magdasal nalang tayo na maging maayos ang lahat please” Sabi ulit ni dad.

Umiling ako sa kanya. “I’m sorry dad but you don’t understand. I can’t…” I replied.

No one knows how I felt right now.

“I know son…but please can you let me take care of your wounds? Kahit yan lang? Your knuckles is bleeding “ Kung hindi pa sinabi ni Dad ay hindi ko pa malalaman na nasugatan pala ako mula sa pagsuntok ko sa pader kanina.

“No need dad. I can manage. Hindi naman ako mamamatay sa kunting sugat na ito and besides I can’t feel anything right now” Walang emosyon kung sabi sabay marahas na tinanggal ang aking magkabilang braso na hawak hawak ni Zack at Ford.

“B-but son….” tututol pa sana siya ngunit naglakad na ako papalayo mula sa kanila. I walked away but don’t know where to go. Basta ang alam ko lang ay kailangan ko munang lumayo doon sandali. While walking people inside the hospital can’t help themselfs but not to stare or spare me a glance because of my bloody apperance right now. Some nurse even tried to stop me asking if I was okay but I just paid no attention to them. Hindi ko sila binigyan ng pansin. I just keep on walking not knowing where my feet would take me.

Hanggang sa namalayan ko nalang na dinala na pala ako ng aking mga paa sa loob kapilya dito sa ospital. Namalayan ko nalang din ang aking sarili na nakaluhod at napahagulgul ng iyak. This is the very first time in years na makikipag-usap ako sa Panginoon.

“I…I’m scared” Panimula ko “I’m so scared right now , why? Kasi ang taong mahalaga sa akin ay nasa loob fighting for his and our baby’s life.. W-Why? Why did this happend? Bakit sa lahat sa amin pa ito nangyari all I ever want is to keep him safe. Mali ba ako sa aking naging desisyon? Mali ba ako na ilihim yun sa kanya? Sabihin mo? Mali ba? Please….tell…me” Iyak ko na parang bata.

“I just did that to for him…pero bakit?! Bakit ba ito nangyari!! Karma ko na ba ito sa lahat ng ginawa kong kagagohan dati? Ito ba ang kabayaran ng lahat?! Kung Oo, please! Ako nalang! Ako nalang wag lang si Matt at ang baby namin…I…I can’t lose them. Hindi ko kaya––”

“—please I’m begging you. Save them…please just save them. Nagmamakaawa ako” Pagsusumamo ko sa Panginoon habang umiiyak na nakatingin sa kanyang rebolto. “

Please…please“ I pleaded again.

And right there and there I heard my sister’s voice. “Kuya! Si kuya Matt!”

---

Pagbukas ko ng pintuan sa kwarto na pinaglagyan ni Matt ay mabilis ko siyang nilapitan at hinawakan ng puno ng pag-iingat ang kanyang kamay na may IV. Hindi ko pinansin ang ibang tao na nasa loob.

“I’m so sorry darling…please forgive me” I softly whisper to him while slowly caressing his face. His sleeping right now. Parang dinudurog ang puso ko habang tinitignan siya. Yung dating puno ng buhay at mapupulang pisnge at labi niya angayon ay maputla na.

“Is…Is Matt and the baby alright? please tell me” I ask no one in particular.

“The baby almost did not make it. Matt lost so much blood, buti nalang at mabilis silang na isugod dito sa hospital kung hindi…baka huli na ang lahat” Sagot nang Ate ni Matt. I can see her eyes are red probably from crying.

Para akong dinurog muli ang aking puso ng marinig ito magmula sa kanya.

This is all my fault! Oh God!

“Mabuti nalang din at malakas ang kapit ng bata but Doctor Bentez warn as that if this happend again the baby or Matt may not survive it. Lalo pat may sakit si Matt.” Dagdag pa niya. I just sat there listening at the same time still keep blaming myself.

I don’t know If I can still live a day if something bad will happend to them again. Hinding hindi ko na mapapatawad ang sarili ko pag nagkataon.

After that Doctor bentez went inside and check Matt. He also told us more about Matt’s condition. Hindi ko na siya pinakinggan pa dahil ang buong atensyon ko lang ay nakay Matt.

Two days had passed and still Matt is not yet waking up. Dalawang araw na din akong hindi umaalis sa kanyang tabi. Ni kumain o matulog ay hind ko magawa. Pakiramdam ko ayaw kumilos ng aking katawan. Para itong walang kabuhay buhay. I just want to be here when he open his eyes again. Gusto ko andito ako pag binuksan na nya ang kanyang mga mata kahit na alam kung ako ang gusto niyang huling makita. It’s okay atleast alam kung okay siya na buhay sila.

“ I know your mad at me right now darling that you don’t want to see me, but please always remember that I love you and peanut so much kaya ko yun nagawa. Sana mapatawad mo ako. I never meant to cause you harm,  that was the last thing I would do. I just hope that when you wake up you’ll never hate me at sana bigyan mo ako ng pagkakataon na magpaliwanag and please I’m begging you…please don’t leave me“ Pagsusumamo ko sa natutulog na si Matt.

Never in a million years that I thought  I would do this to other person. The Austin that I knew would never bow down to others. The Austin that I knew would never love this much and the Austin that I knew would never begged for someone. That is the Austin that I knew before but everything changed because of him. He changed me . Matt brings the best and worst in me that’s why I can’t lose him.

Not now…not ever

---

Author’s note: As promise :)

CHAPTER 32

(Beware! Not yet edited)

-MATT

“Hindi mo ba

kakausapin

si Austin anak? Simula nang

magising

ka

dalawang

araw na ay ni isang

beses

hindi mo pa siya

pinapapasok

dito sa

loob

ng

kwarto

na

kinalalagyan

mo

.

Kawawa

naman yung tao anak, simula ng

maisugod

ka dito sa hospital hanggang ngayon ay hindi pa yan

umaalis

. Ni hindi na nga yan

kumakain

at

natutulog

ng

maayos

.

Ano

bang plano mo sa

inyong

dalawa

?“ Tanong sa akin ni Mama habang binabalatan niya ang apple na kakainin ko.

“Ma,

hayaan

niyo

siya. Sa ngayon ayaw ko pa

siyang

makita. This would not be

happend

if only he told me earlier“ I replied while scrolling through my phone.

“Hindi mo naman

masisisi

si Austin , Matt. Kahit

papano

ay na

iintindihan

ko kung

bakit

nya

iyon

na

gawa

sa iyo. He is just protecting you.

May mga

bagay

talaga

na kung minsan kahit alam

nating

makakasakit

sa isang tao

lalong

lalo na sa mahal

natin

ngunit

alam mong

makakabuti

ito sa

kanya

ay

gagawin

mo

parin

. Austin may hurt you but you should also understand why he did that. Hindi lang

kayong

dalawa

ang

maaapektohan

nito anak, you have a baby to think about so kung hindi mo pa siya

mapapatawad

o

gustong

makita ngayon ay

naiintindihan

ko. I respect your decision because

at the end of the day anak

parin

kita and I love you and wanted what’s best for you and to my apo“

Hindi ko alam kung ano Ang sasabihin ko sa sinabi ni mama. I was speechless. Alam ko din naman sa sarili ko na may kasalanan din ako sa nangyari. I realized something that I should not over react on those things, I should have let Austin explain and told me why did he do that or what did exactly happen. Pero ito ako I blame him and shut him down. I should feel sorry for myself ng dahil sa nangyari I just put in danger not just mine but ours baby’s life also.

Bigla akong napaluha dahil dito. Mabilis naman akong niyakap ni mama.

“Am I a bad person Mom?” Hindi ko mapigilang tanong.

Umiling si mama “Don’t say that, you are not a bad person anak. Everyone of us did somethings that are not good but that doesn’t make us a bad person, Okay?”

“B-but , I did and say something to him that I shouldn’t have! I even let my emotions takes over and…and… Oh my God! Mom!… I don’t know what to do if something happens to our child because of what happened.

Hinding

hindi ko mapapatawad ang sarili ko.“ Humagagulgul kong sabi.

“That’s enough son … Hindi makakabuti sayo to. Nothing happened to you and to your baby.. so stop now” She said while hugging me tightly.

I just keep on crying on my mother’s arms ’till I fall asleep.

Pagkagising ko ulit ay hindi na si mama ang katabi ko kundi si Austin. He is sleeping beside me. I tried not to make big movements para hindi ko siya magising. Humarap ako Ng higa sa kanya and  I look at his sleeping face. Now that I see him after two days ay pansin ko ang kunting pagbabago sa hitsura niya. He looks so stressed and tired. Medyo namamayat din siya ng kunti at kapansinpasin ang pangingitim ng ilalim ng kanyang mga mata at may tumutubo na ding balabas sa kanya. He look older.

But still he is attractive in my eyes.

Nagulat ako ng makita kung seryoso na pala siyang nakatingin sa akin. Hindi ko naman mapigilang hindi pamulahan ng pisnge dahil dito.

Bwesit

!

“Y-your awake —” He said huskily

“— I’m sorry for sleeping beside you, I know I’m the last person you wanted to see but I just can’t help myself not to see you especially when I heard from your mom

tagt

you cried that is why here  I am ended sleeping beside you. I’m sorry for being here , maybe I- I should leave now“ Akmang tatayo siya pero biglang gumalaw ang aking kamay at hinawakan ang kanyang braso. Medjo nagulat pa siya sa aking ginawa.

“I-its okay … You don’t have to leave. It’s maybe time we talked about what happened” I finally said to him.

Ewan ko kung mali ako pero parang may nakita akong takot sa kanyang mga mata.

“Okay “ is what he just said. Umupo ako at sumandal sa headboard ng kama habang inilalayan naman ako ni Austin. I said a small “thank you” to him after.

Nang makaupo na ako ng maayos ay tinignan ko muna Siya. He seemed  in deep thoughts kaya wala munang nag salita saamin pagkatapos.

“I sorry” We both said to each other at the same time. Nagkatinginan kami dahil dun, ngunit mabilis akong umiwas. I cannot look him in his eyes then after I heard him sigh

Napakagat ako ng aking ibabang labi.

“I’m sorry…I’m really really sorry for what I did. I hurt you and I almost lost you and our child for that. I was stupid and selfish for not telling you. But I did not meant to do that. I was just scared, very scared.

Aaminin

ko Matt na wala sana akong

balak

na sabihin sayo ang

tungkol

sa

nangyari

kay

Cloude

. Gusto ko sana na

pagnalaman

mo ay

nailigtas

na namin sila ni Chase na

tapos

na ang

problea

. That…that was my original plan but as days passed by

unti-

unti

akong

kinakain

ng

konsensya

ko. Hindi ko

kayang

ilihim

sayo ng

matagal

. The thought of losing you and our child always in my mind. Hindi ko kaya Matt na

mawala

kayo sa buhay ko. I can’t lose either the two of you… –“

Hindi ako nagsalita at hinayaan ko nalang si Austin sa kanyang sinasabi. My heart constricted as I listen to him.

“––so

kahit

mahirap

pinilit

kong

itago

hanggat

makakaya

ko. I never meant for you to know that way. That day that you learned about the truth is also na day na

sasabihin

ko sana

saiyo

ang

lahat

lahat

. I was just waiting for the right time but things got out of hand and this is the results of what I did. I…I wanted to kill myself for doing that to you. I’m sorry Matt, I know I hurt you but please don’t leave me. I cannot lose you. Hindi ko kaya. Hindi ko

kayang

mawala

kayo“ Umiiyak at nag mamakaawang sabi ni Austin sa akin.

I was speechless. Hindi ko alam Ang sasabihin ko. I never thought the great Austin, the man who can have everything he wanted, the man who got the power, wealth , fame and looks is here begging me not to leave him. This is not the man I knew before. This is not the manwhore Austin that everyone knew.

Lumunok ako upang mawala ang bara sa aking lalamunan.

Hinawakan ko ang kanyang kamay.

“You…you don’t have to apologize. May

kasalan

din ako sa nangyari. I should have trust you, I should have not reacted that way and most importantly I should have listened to you. I am also sorry for the things I say.

Nadala

lang ako ng aking

emosyon

I know we are both not perfect and we do things that may hurt us. All I wanted to say to you is please also trust me, trust me enough to let me help you. We are all in this together Austin. Kasama mo ako. I am your partner and the other parent of your child. So please sana in the future wala na

tayong

secreto

sa

isat-isa

. I am dying Austin I know I don’t have a lot of time left so I just wanted to–“

He cut me off na dahilan upang mapatigil ako.

“Don’t you

fvcking

say that! Hindi ka

mamamatay

! I would not let that happen. I would do everything in my power

kahit

ubusin

ko pa

lahat

ng pera ko for you to be okay then I would gladly do it! So don’t you

fvcking

say that! No one will die… I would not let it happen “ Madiin na sabi Niya sa akin habang nakatingin sa aking mga mata. His eyes held so much emotion.

Napaiyak ako dahil dun

“I am just saying the truth Austin. I am not going to last long”

“

Fvck

! Sweetheart please I’m begging you stop saying that. I will not let you die okay? Trust me I will do everything for you.

Sobrang

mahalaga

kayo sakin. Hindi ko

hahayan

na mawala ni Isa sa Inyo. Okay? So please stop thinking and saying things like that“ Napatango nalang ako sa sinabi ni Austin.

Mabilis niyang pinahid ang aking mga luha at hinalikan ang aking mga mata. I stared at him.

I

will believe you, even if that’s the last thing I do.

---

After ng nangyaring pag-uusap namin ni Austin ay naging maayos Naman ang lahat sa mga sumunod na mga araw. Nakalabas na din ako Ng hospital. I also went back to Austin and I’s place. Kung dati Ang maingat Sila sa akin ay naging triple pa ito along lalo na si Austin. He would not let me out of his sight. Everywhere I go he would always there to support me kahit na hindi ko naman kailangan. Kahit naiirita ako sa kanya ay hinahayaan ko nalang because if that makes him happy then who am I to stop it.

A week after that ay Nakita na din nila kung nasaan Ang pinagtataguan nila Chase and Cloude. Never in my wildest dream na maiisip na may split personality pala si Chase na ito pala ang may kagagawan ng lahat. The day they finally got them got bloody and things are not end well especially to Chase. We almost lost him but thankfully the doctors did their best to save him. Cloude got treated also and thank God nothing major happened to him and to his baby.

Hindi namin inakaala na buntis din si Cloude that he is also like me. Mabuti nalang talaga at maayos ang kanilang kalagayan.

A lot happen in the fast few months and things got worst but I hope things might get better soon.

Especially me.

“Cough I don’t want to eat anymore, I’m… I’m tired. I want to sleep now” Pagod na saad ko Kay Austin habang umiiling.

He look at me, sadly. Napaiwas ako Ng tingin dahil dito. I don’t want to look at him and see the pity in his eyes.

After a few seconds ay narinig ko siyang huminga ng malalim.

“Okay sweetheart, Here let me help you “  He replied and help me settle in the bed. I smiled at him a little and say a small ’ thank

you’ pagkatapos ay hinalikan niya ako sa aking noon at ang aking tiyan.

“Sleep for now, sweetheart and when you wake up I will still be here watching you… I love you always” He said while smiling but the smile didn’t reach his eyes.

I know he is hurting and it is my fault.

“Okay” I just replied and then slowly close my eyes .

-AUSTIN

Nang maisara na ni Matt Ang kanyang mga mata ay hindi ko na napigilan ang aking mga luhang kanina pa gustong lumabas. Mariin Kong kinagat Ang aking labi upang hindi gumawa ng kahit anong ingay na magpapagising sa kanya.

I watch how his chest rise and fall. How his heart monitor beats and how our child moves inside his belly. Kahit papano I can rest just a little bit knowing that he is alive, knowing that I still didn’t lose them, that I still have them in my hold.

Matt

is dying but

I

cannot lose him …

Not now, not ever

---

A/N:

I am really really sorry for the very late update ❤️

CHAPTER 33

(Beware! Not yet edited!)

Habang lumilipas ang mga araw ay pala ng pala ang kalagayan ni Matt. He is now confined in a private and first class hospital in the U.S. Austin immediately flew them here when they saw that Matt’s health is not getting good anymore. It’s been months and he is now on his 7th month of pregnancy. The doctors did everything they can to help him. They do series of test but the results came back the same that make Austin very furious.

But even so Austin never wanted to stop, he will not stop until he make sure that Matt and their baby will make it a live. He would sell his soul to the devil if he could.

AUSTIN

“I don’t

fvcking

care! Don’t give me that

bullsh

*t okay?!! Do as I say and fix that! Wag mong

inuubos

ang pasensya ko a*

shole

! Baka

nakakalimutan

mo kung sino ang

kinakausap

mo ngayon!

Pag

di

mo pa yan na

ayos

within this day,

pasensyahan

nalang tayo.

Naiintindihan

mo!“ Galit at halos ibalibag ko ang aking telepono pagkatapos ng ginawa kung pakikipag-usap sa Isa sa mga tauhan ko na nakabase sa pilipinas. Nagkaroon daw kasi ng problema sa Isa sa mga negosyo ko at kinakailan daw nila ang aking presensya.

Bastard!!

“I-Is everything okay? May n-nangyari ba?” Mahina at paos na tanong sakin ni Matt. Napatigil ako at huminga ng malalim upang pakalmahin ang aking sarili bago ako humarap sa kanya.

“No… everything is under control my love, nothing for you to get worried.  Pasensya na kung

nagising

kita. Did you need anything? May

masakit

ba Sayo? Hmmm?“ I asked him tenderly while caressing his face. Hindi ko mapigilan ang hindi mapatitig sa kanya and each time it happens my heart hurts so much and my body would always go numb.

If only I can take away the pain that he’s feeling right now, if only I can make it all better then without hesitation I will gladly do it just to see him happy and healthy again.

Sana ako nalang.

Karma is really a bitch!

He gave me a smile. The smile that I wanted to see forever “I’m f-fine … nothing is hurting as this moment. Where’s

A-

aivan

? I wanted to see him Austin “ Pagtutukoy ni Matt sa anak namin. Aivan is our adopted son. We got him for two and e half months now. Matt and I found him in the streets when we went out to take a walk. He is  severely dehydrated, skin and bones and has a lot of bruised for a four years old child.

The first time Matt laid his eyes on Aivan his paternal instinct got the best of him. At first I don’t want to do anything to that kid nor let him touch Matt. I badly want to ignore the little thing but Matt pleaded. He doesn’t want to go back if we are not going to take Aivan with us. So I got no choice but to carry him and send him to the hospital where Matt is currently admitted. Aivan doesn’t want to be touch at first, he doesn’t even talk but Matt never give up, he even suggested that we should adopt the kid. He told me that before he died , he wanted to at least give something and that something is to make sure that the kid is safe , love well protected and has a bright and good future.

I was very against of that idea but Matt threatened me that if I don’t agree on him then he will not going to talked or see me again. And for the second time who am I to say no. If that makes him happy then fine! I will gladly do it for him.

So after a month we legally adapted Aivan. It’s very easy if you have the money. People would do anything for you.

“

Aivan

is not here at this moment my love. He is at school right now–“ Nakita ko na biglang nalungkot ang kanyang mga mata ng marinig ang sinabi ko kaya naman ay bigla akong nag-isip ng paraan. “—but if you like we can do a video chat with him. For sure he really miss you too”

Tumango siya sa akin kaya naman ay mabilis kinuha ang ipad sa gilid niya at agad itong e connect kay Aivan. Pagkatapos ay binigay ko ito Kay Matt. It took five rings before we see his face. Our son immediately smile when he see Matt.

“Mama! You called! Ai-aivan is ve-very happy to see y-you! Miss you l-lots” He greeted Matt happily. He still doesn’t talked very well and we understand that.

Matt smiled at him. “Mama miss you too darling. I can’t wait to see you again. Are you okay? Did you eat and sleep well? Sorry if I wasn’t there for you—”

I kissed Matt on the head and left them talking. I went outside to get him food. I know he doesn’t want to eat because his body can’t take it but I refuse to give up so even if Matt doesn’t want to eat the foods I give to him It doesn’t stop me. At least that way I can still see and feel that he is still here that  he is still not leaving me.

Fvck

!!

Everyday I always got scared, Lagi akong kinakain ng takot. I don’t want Matt out of my sight. Kahit pagtulog, pagkain, pagligo kahit sa trabaho ay halos hindi ko na ginagawa para lang makita ko siya lagi. I don’t want to be away from him even just a second. Dahil natatakot ako, natatakot ako na baka paglingon ko wala na siya sa aking tabi.

Matt’s condition right now is very dangerous and very delicate. His body is starting to give up now, he cannot eat without throwing up, he is always hurting, especially when our child would move inside his belly. He would cry more often , he maybe tell us that he is fine but we all know that he is not.

He is so thin that sometimes I would be so afraid to touch him because I might break him if I do that. He looked so pale and lifeless. The only thing that js big is his belly, a size of a 3 big water melons. Matt also cannot move easily because of that. Kailan din lagyan ng madaming wire ang kanyang tiyan upang mamonitor nila ang paggalaw ng anak namin.But even so he still refuse to get himself operated. He refuse and that it broke us a million times. Mas mabuti pa daw na siya ang mawala rather than our baby . It broke me more than it broke them. I might lose not one but both of them. He maybe see me strong but inside I am breaking every time I see him. Everytime I didn’t do anything.

I am so fvcking  useless!

Nanginginig na pinakalma ko muna ang aking sarili bago ako pumasok ulit sa loob ng kwarto ni Matt bitbit ang Isang basket na punong puno ng ibat ibang uri ng mamahaling prutas.

I slowly open the door an went inside. They are still talking. Naglakad ako at ipinatong ang dala ko sa may katabing lamesa ni Matt. Pagkatapos ay tinabihan ko siya.

“Hi, kiddo!” I greeted the kid ng makita niya ako ay ngumiti siya saakin at kumaway.

“P-Papi!” Napangiti ako dahil dun sa tawag niya. He looks so cute, ibang iba na siya ngayon sa Aivan na una naming nakita. He looks so very healthy, and happy now.

“Everything’s alright at school today son? No one’s bothering you right? Tell me if there is and  I will make sure they are going to pay” I smile while saying that but agad naman akong siniko ni Matt dahil dito. I just kiss him on the head.

The three of us talked for a few more minutes before we bid our goodbyes. We promise Aivan that I will be the one getting him after school and Matt will going to see him after.

“Ouch!” Agad akong napatigil sa aking ginagawa at mabilis na nilapitan si Matt ng marinig ko ang kanyang pagdaing.

“Sweetheart, what’s happening? nasaan ang

masakit

? Damnit! I will going to call the doctor…“ Akmang aalis na sana ako ng bigla niya akong pinigilan.

“N-no…It’s f-fine… our child just kick. It will passed no need to call a doctor” Pilit siyang nakangiti ng sabihin niyon. I know he is not okay and he is just saying that for me to calm down.

“Sweetheart please…let me just do it. I just wanted to know if you are truly alright. Please? Just let me call the doctor” I insisted.

Matagal bago siya tumango. Kahit papano ay nakahinga ako ng maluwag. I immediately called one of his doctor’s. Mabilis naman siyang dumating at sinuri si Matt. He told us that nothing to worry for now. Binigyan niya din ng gamot si Matt upang kahit papano ay mawala ang sakit na kanyang nararamdam sa tuwing kikilos ang aking anak.

It hurts watching him suffer everyday. If only I can have it then I will gladly going to get it all from him.

I love Matt so much that it hurts. I cannot lose him. I will die to if that happens.

---

A/N:

I will be finishing this book soon. Thank you and please take care always my dear readers. ❤️

CHAPTER 34 part. 1

A/n:

I am very sorry for the late update guys.  Busy lang po sa life and work. <3

(Beware! Not yet edited)

---

ZACK

“

Aaaaaaahhhhrrg

! Let me go you as*

sholes

!! Let

me

gooo

!!“

Malakas na sigaw ni Austin habang pilit na kumakawala mula sa pagkakahawak namin.

Ako , Si Ford at Tito ang nakahawak ngayon sa kanya. Ilang oras naba ang nakakalipas mag mula ng mag wala si Austin. Magmula ng manira siya ng mga gamit, mag banta sa mga nurses at mga doctors na susunugin nya itong buong hospital at ilang oras na ba ang nakakalipas mag mula ng atakihin si Matt at isugod sa ICU.

One?…Two?…Three?….Four? We don’t know anymore.. We already lost track of time

Hanggang ngayon ay wala parin kaming nakukuhang balita galing sa mga nurses at doctors na nagaasikaso ngayon kay Matt. Ni Isa ay wala pang lumalabas upang kausapin kami or mag bigay ng update kung ano na ang status ng kalagayan nila sa loob.

Lahat kami ay nag aantay sa labas ng ICU  kabado, tensyonado at di mapakali. Andito ang pamilya ni Austin at Matt na nasa Isang tabi magkahawak kamay at umiiyak. Bawat segundo o minuto na lumilipas ay lalong na dadagdagan ang kaba at takot na nararamdam naming lahat.

Everyone in this room waiting for any updates are all emotional mess. Every one is hoping and praying that Matt and the baby will make it out alive.

Matt’s mother told us that before this incident happens ilang linggo na Ang nakakalipas ,hindi na naging maganda ang lagay ni Matt. His body is slowly giving up and it is not responding on the medicine and he was not eating anymore. Kunting galaw lang nya ay namimilipit na sya sa sakit and he always puked blood. The doctors tried everything they can but Matt’s body is really to weak to fight for it’s own.

Austin has not been the same after that. We can’t barely talked to him. He doesn’t go out of Matt’s room nor eat or sleep.

He is a mess

We can see that Austin is a total wreck right now. This is not the Austin that I grow up with. The Austin that I knew, my bestfriend. He became the total opposite of himself now. Kung titignan mo ang hitsura ni Asutin ngayon. Aakalain mo na ibang tao itong kaharap mo. Para syang naka drugs. Pula ang mga mata may eyebags at balbas sarado. Malaki din ang ibinaba ng kanyang katawan not the typical playboy and womanizer that we know.

They don’t deserve any of this!

I just hope that Matt will going to make it because I don’t want to lose a brother and a friend. I don’t want to lose Austin. Matt is the only one that can bring Austin back. The one that could make him sane again.

If this is the Karma for all the things that he did before? Well karma is really a bitch! And it

fvck

you really hard.

“

Putang

*inaaaaa!!! Let me goooo!

Aaarrrrgh

!! Let.me.go!!!Dad! I want to see Matt! Let me see him!! He needs me right

nooow

!!“ Muling sigaw ni Austin at mas lalo pang nagpupumiglas. The three of us held him tight.

He is shaking so much

Tito is crying  while looking at his son. I can see the hurt in his eyes while watching how his son is doing right now. Sino bang ama ang gugustuhin na makita na nagkakaganito ang kanyang anak.

“Man calm down. The doctors are doing the best they can to save Matt and your baby. We need to wait and trust them. We feel you bro .. you are not alone in this” I said to him.

He look at me with so much hurt and anger.

“H-how can I

fvcking

calm down Zack when Matt is fighting for his life right now! Tell me how can I

fvcking

calm down when any minute I can lose him!! .. How can I calm down when I am here doing nothing!!..Now you tell me how can I do it?!! HOW CAN I CALM DOWN!! They need me! He needs me! I need to see him!!“

I just remain silent. I wanted him to let his anger and his frustrations out.

Nanghihinang napaupo sya “ Help me man …

I-I’ll

die if I lose him…

ikakamamatay

ko…Hindi ko kakayanin“ He sob while saying that. Nothing compares to the hurt that Austin is feeling right now.

We just held Austin habang sya ay umiiyak na parang bata habang paulit ulit nyang sinasambit ang… “I can’t lose

him“.

Masakit na makita na nagkakaganito ang matalik mo na kaibagan na wala kang magawa upang ibsan ng kunti ang sakit na kanyang nararamdaman. He is one of the bravest person that I know right now.

“Just be strong dude. We are all here for you. Hindi ka namin

iiwan

“ After I said that ay mabilis kung sinenyasan Ang Isang nurse upang ma injectionan si Austin ng pangpakalma na may halong pampatulog. I know he will going to hate me for this but this is the least we can do to help him calm down.

I will just deal with his anger after.

“I’m sorry man” I told him before sya ma walan ng malay.

**

After mahatid namin si Austin sa loob ng kwarto nila ni Matt ay bumalik ulit kami sa labas ng ICU. No one talks after that. Tanging Ang pag hikbi lang ng mama ni Matt ang maririnig mo.

We are not prepared for this. Not now not ever.

“You okay?” Ford ask me after a while. I looked at him for a minute and wonder.

What will I do if I lose him too. Am I going to make it or not? I know there are times that I did not treat him well. Maraming beses na binaliwala ko si Ford. How his feelings for me or our friendship.

“Yeah I am fine… I’m just thinking” Is what I replied to him and  then I grab his hand and hold it tight.

I’ll try to make things better for us two after all this mess pass. I just hope that I still have him not just a friend but also a lover.

I hope that Ford will stay until the end. Until this shit is over. I may not love him but he is important to me and I don’t want to lose him.

No one talks after that. 30 minutes have passed saka pa bumukas ang pinto ng ICU at lumabas doon ang Isang doctor. Makikita mo sa mukha nya ang ang di magandang balita.

Mabilis namang lumapit ang magulang ni Matt sa doctor. “How was it? How’s the operation? Is my son okay? How about my apo? Are they fine? Tell me doc! Is my…is my son still alive? May

nagyari

ba?“ Sunod sunod na tanong ng Mommy ni Matt. Naka suporta at naka alalay naman asawa nito sa kanya kasi parang ano mang minuto ay tutumba na sya.

Huminga ng malalim ang doctor at tinignan kami ng may lungkot. Pagkatapos ay umiling ito.

“I am sorry for your lost”

CHAPTER 35 part 2.

This chapter is dedicated to:

mhile_21

(BEWARE! NOT YET EDITED!)

---

AUSTIN

“

Damnit

!“ I cursed when I woke up with a headache. It took me a minute before I realized kung nasaan ako.

Mabilis pa sa mabilis akong bumangon at patakbong lumabas ng kwarto. My heart beats so loudly inside my chest that I’m afraid any second it would burst inside. A lot of possibilities and scenario are running wild in my head kaya halos matumba ako sa pagmamadali. Kahit may mabangga ako ay wala na akong pakialam pa.

“Matt please don’t leave me~” Paulit ulit kung sabi sa aking isipan.

He cannot leave me!! If that happens I will just kill myself! My life would be meaningless anyway. Hindi ko kaya

Nang makalapit na ako sa ICU ay bigla akong napatigil sa aking Nakita. May family and Matt’s family are crying like someone has …….

Died.

“No!…..no!…….no!….It can’t be” Kahit nangingig ang aking mga tuhod ay pilit akong lumapit sa kanila. I feel like I am about to get sick. My sister Andrea is the first one to see me. Patakbo nya akong niyakap ng mahigpit.

“K-kuya….Wala na sya” Umiiyak na Sabi nya saakin. Then and there I feel like my world starts to crumble. Agad namang lumapit si dad at si Aubrey at sabay nila akong niyakap. I didn’t hugged them  back. My body won’t move.

“Anak, please

magpakatatag

ka.

Lakasan

mo ang loob mo. Andito lang kami anak“ While dad was saying that I looked at Matt’s family. His parents are in the corner hugging each other both crying, while his sibling are doing the same also. Tinignan ko din si Zack but mabilis syang ng iwas ng tingin but I can clearly see that his eyes are red meaning kagagaling lang nya sa pag-iyak.

“W-what

hap-

happend

? I-is Matt okay? Wala namang na-nangyari diba? “ Tinignan ko si dad. “right dad?” While saying that I can’t help but let my tears fall.

He can’t leave me!

Dad looks me in the eyes with so much sadness and hurt then after he muttered “I am sorry  son” The words that left his mouth made me lose my balance. Mabuti nalang at akap akap ako ng aking mga kapatid.

No!…..no!….no!….nooooo! It can’t be! They are all just joking!

He can’t leave me!! I scream in my head!

My body also start to shake violently and my tears won’t stop from falling.

“Son listen! Please be strong! I know this is not an easy battle for you and Matt but always remember that we are here. Hindi ka namin iiwan! Kasama mo kami hanggang sa

huli

! You are not alone in this. Mahal na mahal ka namin ng mga kapatid mo. Just hold on anak please

,

ma

papakatatag

ka sana“ Pakiusap ni dad pero lahat ng sinabi nya sakin ay wala akong maintindihan. Walang pumapasok sa utak ko. My head feels so empty just like myself.

I am breaking slowly and painfully.

Why it has to be like this? Why?

It hurts…It hurts so much

---

I carefully held Matt’s hand and brought it into my face. Lovingly I kissed it. How I miss to see his smile, to hear his laugh, to watch him get mad at me and do things that would make him happy.

How I wish I could turn back the time and rewrite things, maybe we would not be end like this.

“I-I miss you… I miss you

fvcking

much that I don’t know if I could do this without you. Please don’t leave me “ I said pleadingly.

It’s almost been a years since I met and knew him. Ever since that day when we crossed path on the bar I knew my life would change that he would have a big part of my life.

I remember after that night when something happens to us I really don’t pay much attention to it thinking that he just like the others. I continued with my life being a manwhore, playboy a fucker but when I saw him again, something happens in myself that I don’t know what. He suddenly captures my attention that it made me mad.

He made my blood boils ,made me mad and made me do things that I never did before and I hate him for that.

Never knew that one day I would just woke up and boom! I Feel hard for him. The man who vows to never fall in love just got his very first love.

Maybe it’s his face? His smile? His annoying attitude? That made me fall in love with him? I would never know but one thing is for sure. Matt is the one I want to spend the rest of my life with. The one I want to be the mother/father of my children and the one I want to grow old with.

So how can I do that when I am losing him? Pano ko tutumaparin Ang mga pangako ko sa kanya kung iiwan nya ako? I need him in my life. I don’t know who I am without him!

Karma is really a bitch! I know I really do bad things before but sana naman hindi ganito. This is too much!

We already lose a baby ..our little angle and now Matt is on the brink of death.

I still remember what the doctor told me after I calm down a little from my breakdown.

**

One of the doctors who attended Matt wanted to talked to alone inside his office after what happened. So I went with him and what he said next broke my world.

“I am very sorry for your lost Mr. Williams but we really did the best we can to  save both Matt and your children but the other baby did not make it. He was already dead inside his womb before we did the operation. We didn’t know that he was carrying twins for the reason that the other baby was hiding. Luckly we save the other baby but she was very weak and small and premature so we need to monitor her 24/7 that means she needs to stay in the incubator for the time being

“ The doctor told me.

We lost a baby. Matt and I’s baby. I lost a son. The one that I don’t know existed until now.

My body suddenly go numb. I can’t think straight nor I can move from where I was sitting. My head keep repeating his said.

“The other baby did not make it”

“He was already dead inside his womb before we did the operation”

It keeps repeating on my head.

“We also did the best we can to help Matt but unfortunately he had two cardiac arrest while we were doing the operation and he lost so much blood. His body shot down that lead him into coma. I am really sorry Mr. Williams  but it’s really up to Matt now if he will fight this battle or not. But rest assured that we will not stop helping him… I know this is hard for all of you but I hope you will be ready incase something happens. Again I am very sorry for your lost”

He added but I don’t really understand or remember what he said ni hindi ko din alam kung pano ako

napunta

sa kwarto na ki na lalagyan ni Matt.

I looked at his sleeping figure. Ang daming nakatusok na mga wires sa katawan nya. He looks so much different now but still he is the most beautiful man in my eyes till now.

“Please Matt ….please don’t leave me…”

Quick Note

A/N:

Hello!

Kamusta kayo my dear readers!  Namiss ko kayo ah. He-he-he pasensya na kung wala akong update , dami ko na utang sa inyo! 😭

Nag tatrabaho kasi Lola nyo guys, medjo busy kami nitong mga nakaraan dami ganap tas dami ko need e edit haha lalo pa graduation season ngayon. Anyway baka mag post ako ng new chapter this Saturday or Sunday habaan ko nalang ng unti para naman hindi nyo ako murahin haha! Gikapuy gud ko guys karung panahona samot wala patay love life  wala tay inspiration oie.. haha chariz

Salamat and pasensya na ulit my dear readers , untill next chapter. ❤️

Ingat kayo lahat .. mwaah!

CHAPTER 36

A/N: Hello! As promise :)

(BEWARE! NOT YET EDITED!)

Sorry for the grammatical error and spelling.

AUSTIN

“How are you son?” The very first thing he asked me when he saw me smoking outside at the roof top of the hospital.

The view here is great actually, you can see everything but at this moment I don’t feel like appreciating it right now because my world feels like grey. Andito lang ako ngayon para manigarilyo at huminga ng kunti. Not minding anything.

I put my left hand on my pocket and look straight ahead “Still the same dad, I am not okay and will never be okay until I can see that Matt

is

fine and finally awake“ I told him flatly.

It’s been months since that incident happened. 4 months to be exact and Matt is still in coma. My life has never been the same anymore. I feel like shit! I feel like every day a part of myself is slowly fading away. I am trying my very best to stay strong but sometimes I feel like I wanted to give up and escape all of this but every time that thoughts would cross my mind the feeling I have for Matt and our kids are much more stronger than that and also I know that I  am not alone on this. I have my family and friends na masasandalan ko.

Hanggang ngayon hindi ko parin lubos na matanggap ang pagkamatay ng anak namin. Our baby boy

“

Alestar

“ That was one of the most painful day of my life. Durog na durog ako Ng panahon na yun.

Imagine knowing that your son was dead before you got the chance to hold him in your arms. Watching him got buried infront of you! Knowing that you would never see him grow, celebrate his birthday, have Christmas , valentines, Halloween , New year together or how he would get hurt had a girlfriend or boyfriend going to school or getting married. Lahat ng yan ay magiging panaginip nalang para sa amin.

Napakasakit, Nakakapanghina.

Inilibing namin sya  just an hour after he was born, without Matt knowing that our child was gone forever. I cried every night thinking of it asking why it has to be us. Why it has to be my son! Hindi naman ako siguro ganito kasama na dapat parusahan ng ganito.

Why life is so unfair ..

“I thought you already quit smoking son, Matt will be mad pag nakita ka niyang naninigarilyo na naman. You know he hates it when he smell that on you

.

Naalala

mo nung natulog ka sa labas

dahil nangangamoy sigarilyo ka, ilang linggo mo din syang sinuyo nun para lang kausapin ka nya ulit. Ha-ha! That kid is really something….“ My Father said. Tahimik lang ako habang nakikinig sa kanya.

“… You know son ever since that you met Matt and got to know him personally and learning that you are going to be a father, you’ve changed alot. Of course!  Not in the bad way! Alam mo nag bago ka in a sense na

inayos

mo yung buhay mo. You changed for him and I am so proud of what you have become today son“ He added that made me emotional.

“Dad..I-” He cut me off at umiling.

“No son… give me this time na

humingi

din ng

tawad

sayo  nung mga

panahong

kailangan mo ako

bilang

ama mo. When your mother left us, nag pagkain ako sa

aking

na

raramdaman

. Naging

mapurok

ako, naging

mahina

, naging

inutil

, kaya sobrang

napabayaan

ko kayo ng mga kapatid mo.

Patawad

kung ikaw ang

umako

sa mga

resbonsibilidad

na dapat na ako ng 

gumagawa

bilang

magulang mo noon. You went through so much even at the young age.

Kinaya

mo lahat anak kahit ngayon. You my son is one of the strongest man I know and I am so so proud to be your father. Lagi mong

tatandaan

na andito lang ako para sayo,

susuprtahan

kita kahit Anong gawin mo. Mahal na mahal kita anak“ Hindi ko mapigilang hindi maiyak sa sinabi ng aking ama.

I break down in his arms habang yakap yakap nya ako. It is no nice to hear that coming from your father. Iba sa pakiramdam ng sabihan ka ng proud sila sayo.

“Thank you dad and I love you too”

---

“Papa look oh! I draw us in a garden! … This you the red one, this is baby the pink one , this is me the yellow,  this is mama the purple one and also this is my baby brother who is in heaven now! He is the angel watching us from the sky!  Isn’t it pretty papa? I also put lost and lost of flowers and butterflies too.. hi-hi-hi!” Aivan said happily while waving his drawing infront of me. I smiled at him at ginulo Ang buhok nya. Andito kami ngayon sa loob ng private room namin sa hospital. Binabantayan namin si Matt.

“Yes! You really made a pretty drawing son, for sure your Mama Matt will love it so much when he sees it. Let’s just keep it for now okay? And if your mama will wake up we will going to let him see all the works that you’ve done for him.. it’s that okay son?” He happily nood at what I have just said.

“Thank you papa! I can wait for mama to wake up! I hope he will wake up soon… I miss him lots and lots and lots and I will give him many many many kisses too papa!” He said smiling

“Why you only give mama a kiss? How about papa? No kisses for papa? Aw… How sad” Biro ko sa kanya habang nag pout. Bigla namang suminghap ang anak ko at umiling. I laughed mentally at his cuteness

“No papa!

Aivan

will give papa lots and lots of kisses too! I love papa, mama and baby so I will give you all lots of kisses… I

sowwy

papa!“ He said at mukhang maiiyak na kaya agad ko syang hinawakan at pinaubo sa isa kung hita minding na di matamaan ang prinsessa namin na karga karga ko din ngayon habang natutulog.

“It’s okay son… Papa is just joking! I know na lab mo kami and we also love you too.. come here give your papa a kiss on the cheeks” I said at madali namang syang sumunod sa sinabi ko kissing both my cheeks.

I will never leave this family of mine! I never been so full and complete having this people by my side. I just wish Matt was wake for him to see and witness this. Miss na miss ka na namin ng mga bata mahal. Sana bumalik kana sa amin.

Pagkatapos naming magkulitan ni Aivan ay nakatulog na din sya kaya naman ay dahan dahan ko silang kinarga ng baby sister nya sa katabing kama na kinahihigaan ni Matt. Yes! I order them to put extra bed for us to sleep in.

Hindi naman din typical na hospital room lang yun sa amin. It is just like a mini condo where there is a kitchen , a bathroom a mini sala. Dito na kasi kami namamalagi and it’s very convenient pag ganito and I also like this hindi na namin kailangan umalis ng mga bata or kung sino man pag napunta dito sa hospital.

Nang maiayos ko na ang higa ng mag bata ay pinagmasdan ko muna sila Kasama si Matt.

I will do anything in my power just to keep you all safe. Mamatay muna ako bago may

masamang

mangyari

ulit sa Inyo. Kayo ang lakas at ang Buhay ko. Hindi ko kakayanin pag may na wala sa Inyo.

Tumabi ako kay Matt at humiga. I watch him sleeping soundly. Wala ng kung ano anong naka tusok sa katawan nya ngayon, pwera nalang sa dextrose na nakatusok sa kanyang kaliwang kamay at sa kanyang heart monitor. Dalawang buwan na din nakakalipas ng tanggalin ng doctor ang oxygen na nakakabit sa kanya. Sa ngayon ay medjo namamayat parin sya ngunit bumabalik na ang dating kulay ng kanyang mga balat. Maayos na sya tignan ngayon kaysa dati.

Tumaas na din bahagya ang kanyang buhok, abot hanggang leeg na nya ito. I just decided na wag na muna itong ipaputol. But no matter how he looks, maging kalbo man sya, bungi or kung ano pa man he will always be the most gorgeous person in my eyes. Mamahalin at mamahalin ko parin sya no matter what happens.

“We may not start good in the past but always remember this my love … You and the kids are the best thing that ever happened to me. Paulit ulit ko parin kayo

pipiliin

kung

sakali

man. I love you so much, you and the kids are my world and I will do anything for me to keep this family safe and happy… Thank you for coming into my life … Things may not be good for now pero alam ko kakayanin natin ito. Lalaban tayo! Please come back to us soon … Miss na miss ka na namin. It’s not the same without you here“ I whisper to him at niyakap sya ng mahigpit.

Bigla akong naalimpungatan ng may marinig akong hagikhik sa tabi ko. Napakunot ang aking noo habang nakapikit.

Dahan dahan kung minulat ang aking mga mata at tinignan kung sino ito. Laking gulat ko sa aking nakita.

My world stops! My breath got stock on my throat. Hindi ako makagalaw sa kinalalagyan ko. My body’s starts to shake and I didn’t notice that I was already crying.

Please don’t be just a dream! Lord please I am begging you …

“I-I ….

W-

wha

—“ Walang salitang gustong lumabas sa bibig ko. I was speechless beyond words.

He is sitting there just inches away from me crying and smiling while holding our kids.

I wanted time to stop at this moment.

“H-hi…love. I-I miss y-you…” Paos at mahina nyang sabi. Finally after how many months of pure torture I can finally see the light …

I break down and waste no time hugging and kissing him.

Finally! His awake!

**

A/n: Thank you for waiting ❤️

Happy Sunday everyone..

CHAPTER 37

A/N: Not yet edited!

Sorry for the wrong grammar and spelling

 

and also I want to apologize for not updating for a very long time.

**

• AUSTIN

“Hey… Bat

gising

ka pa? It’s already

2am

in the morning“ Malumanay na sabi ni Matt ng makita niyang gising pa ako at nakatitiglang sa kanya.

“Is something bothering you love?” He added while caressing my face. Magkaharap kaming nakahiga ngayon at nasa gitna naman namin na mahimbing na tutulog ang dalawa naming anak.

Umiling ako sa kanya at hinuli ang kanyang kamay na ,nasa aking mukha.

“

Natatakot

ako…… I’m scared to close my eyes and wake up realizing that this was all just a dream.

Ayokong

magising

at

makitang

nag

aagaw

buhay ka pa …

Ayokong

magising

ng di kita kasama.

Ayokong

magising

at 

malaman

na ano mang

oras

ay

maari

kang

mawala

saakin

,

saamin

. Hindi ko

kayang

makita ang

susunod

ko na mga araw ng di kita

kapiling

… I can’t lose you. Not now, not ever…“

Kung dati ay laro lang saakin ang lahat at wala akong pakialam pero ngayon nag iba ang mga ito ng makilala ko si Matt. He changed me , he made me value and realized things. He made me believe in love , he made me the person that I am today. He is the one that completes me. Him and the kids are my strength and my weakness. I don’t know my life without him/them.

“I am sorry if I put you in so much pain. I am sorry if you got hurt because of me … You are the strongest and bravest man that I know, You never give up on us…Thank you love .. Thank you for  everything. You and the kids are the best thing that ever happened to me” Matt told me that made me emotional.

“We might not know what the future might bring us but one thing is for sure as long as we are together nothing is impossible” He added

Matt is the only one that can bring the worst and best in me.

My happiness

I kissed him with all the love that I have for him and we stay hugging each other until we both feel asleep.

The next morning Matt and I woke up because of our children’s giggles. Our kids are playing in our bed, Aivan is doing a pick a boo to her sister. Matt and I both smile watching the scene. This is what I want to wake up every morning. This is what I prayed for.

Thank you God for giving our family a chance.

After some time watching our children play , Matt and I decided to join them.

“ I love you so much“

I mouthed to Matt. He smiled at me and replied “I love you too”

---

“Baby , are you sure you don’t need my help?” Matt asked our son Aivan who is busy putting on his shoes.

Today is our flight going back to the Philippines, it’s been two years  since that day happened and Matt and I decided that it’s time for us to go home.

“No ma, I can handle I am a big boy now he-he” Our son replies proudly. Natatawa nalang si Matt sa sinabi ng anak.

“Okay my handsome big boy, tawag lang pag may kailangan ah

puntahan

ko lang si papa mo“ He replied and went to me.

I hug him at hinalikan sya sa kanyang noo . “I love you, I am so lucky to have you and the kids” I said lovingly.

“ Sus

!

Nambola

na naman po, gusto yata maka

eskor

ng

mokong

“ Natawa ako sa sinabi nya , well he is not wrong though it’s been 3 days since the last time we made love. hahalikan ko na sana sya ng biglang sumigaw ang anak namin na si Aivan.

“I’

m

finished

!!“  Masayang sigaw nito at patakbong yumakap sa amin. Natawa naman kami sa ginawa niya, kasabay din nito ang pagtunog ng baby monitor na nag huhudyat na gising na ang Princesa namin.

“I’ll go and get her” Matt said and went to get our daughter. We named her Dorothea and her deceased twin brother Mikelle means gift of God.

Matt and I also decided na mag pa customized ng ring para sa aming dalawa na may abo ni Mikelle. Gusto kasi namin na kasa kasama namin sya saan man kami pumunta.

When Matt learns about what happened to our son he was so devastated. He cried day and night blaming himself for what happened to our son. Sobrang pag luluksa ang ginawa nya, sobrang naging possessive din sya at paranoid sa mga anak namin to the point na gusto nya itong laging nakakasama , nakikita lalong lalo na sa anak namin na babae na si Dorothea. Ayaw niyang may humawak dito na iba maliban sa akin. It took him months para bumagon at maging okay. I can’t blame him though, hindi madali mamatayan ng anak.

Both our families are very supportive and helpful sa panahon na iyon they gave us time and space to heal and be okay again.

I know God has the purpose kung bakit nangyari lahat ng iyon and kailangan lang natin magtiwala sa kanya.

I may not be the perfect partner and a father but I know for sure that I will do my very best to give everything for my family and always make them happy especially my darling Matt.

And after we will go back to the Philippines I will formally ask Matt’s hand in marriage. Gusto kong maging pormal ang pagiging mag asawa naming dalawa. Hindi na ako makapag hintay na matali sya sa akin panghabang buhay. Call me cheesy but I want to spent the rest of my life with him and our children.

Di ko akalain na darating ang araw na to sa buhay ko. Ang dating g*go, playboy , babaero ngayon isa nang pamilyadong tao.

Well tama nga sila , iba talaga ang nagagawa ng pag-ibig. Kaya ka nitong bagohin for better or for worst.

**

Thank you for waiting ❤️