HIS POSSESSION (BL)

[ DISCLAIMER : This is a work of fiction. Names, Characters, Business, Events and Incidents are the products of the author’s imagination. Also, this is boy love story.]

[Warning! Grammatical errors ahead]

Enjoy reading!

…

۝

When Ilyich returns home, he met with a shocking betrayal. His fiancée, Fiona, is caught in an intimate moment with another man. Ilyich’s world is shattered, and he’s left reeling from the pain.

In a heart-wrenching confrontation, Fiona reveals her deepest resentments, and Ilyich is left questioning his own shortcomings. The breakup is brutal, and Ilyich is left to pick up the pieces of his shattered heart.

As he tries to drown his sorrows, Ilyich stumbles upon a mysterious girl being pursued by thugs. In a heroic attempt to save her, he’s kidnapped by mafia operatives.

Ilyich awakens in a sterile white room, his memories hazy and his head pounding. A chilling voice echoes through the room, signaling the start of a sinister game. Ilyich’s fate hangs in the balance, and he must confront the darkness head-on.

                    

..ii..

                      

Ilyich

Velasco

, codename HD, was a force to be reckoned with. As a highly skilled agent, he exuded confidence and positivity, earning him admiration from his peers. But beneath the surface, Ilyich felt an unshakeable void - a sense of disconnection, as if a part of him was missing.

Meanwhile,

Mikhail Vinogradov

, known only as “King,” seemed to have it all. A billionaire businessman, model, and secret agent, his life was a facade of perfection. Yet, despite his wealth and fame, Mikhail’s heart remained hollow. He was driven by a singular obsession: finding his lost love and claiming him as his own, his

possession.

….

A/N; Hi! It’s Caroline again! Writing my third bl story…. also I try to enhance and improve my skill to write. Expect grammatical errors ahead coz’ I didn’t edit pa. Read and understand. And also Vote. Comment for some suggestions or feels about this story.

Hoping

to support me again!❤️🍀

All rights reserved 2023.

! Plagiarism is a crime.

Enjoy reading!

-caroline

۝

01- BETRAYED

Enjoy Reading!

…

Sa bawat hangin na umiihip ay ramdam ko ang malamig nitong dala habang papasok ako sa isang tindahan ng singsing.

Ngayon, pumipili ako ng singsing para sa long-time girlfriend kong si Fiona. Pipiliin ko sana ang nasa kaliwa ng nahagip sa mata ko ang paboritong singsing niya… hindi na ako nagdalawang isip na bilhin ito.

I was too excited kaya hindi ko namalayan na ilang oras na pala akong lakad ng lakad. Hanggang sa napahinto ako ng mag-ring ang phone ko, sinagot ko naman agad.

Nawala naman ang mga ngiti sa labi ko na akala ko si Fiona kundi si boss pala. Binigyan ba naman ako ng bagong misyon bago ako magpakasal. Tatanggi sana ako dahil uunahin ko munang magpakasal ngunit iniisip ko rin ang mga taong inosenteng involve doon kung kaya inuna ko muna ang trabaho pagkatapos iyon.

Pumunta naman ako sa base namin at sinalubong naman ako ni boss. Nagsimula na ang meeting namin ni leaderboss, isinalaysay niya lahat ang mga kailangan kong gawin sa misyon ko. Nakikinig naman ako ng mabuti.

“Leader, may iba pa bang paraan upang mas lalong mapadali ang misyon ko? Kahit anong plano, kahit mahirap basta matapos agad ang misyon ko!” Buong lakas at tapat kong sabi.

Tumingin naman ito sa’kin at tumawa ng mahina. “ Gustong-gusto mo talagang maikasal agad ah. Ohh sya sige, ngunit maari kang maramihan ng sugat o matatanginan ang buhay mo HD, ayos lang ba talaga sa’yo?“ Nag-aalalang lintanya ni boss, tumango naman ako.

Tumingin naman ito ng seryoso sa akin, tinititigan niya ako kung desidido ba ako sa sinsabi ko. Bagaman, sa huli ay wala siyang magagawa,

“Hayy, sige sige… I-didiscuss lang yan ni Axi ang kaylangan mong gawin.” Tumayo ito at kumapit sa’kin.

Tinapik ang balikat ko. “Be safe and Don’t Die HD.”

“I will!” I replied.

I’m wearing a formal suit with a small gun hidden on my right hip. Also, a tracking device in my wrist watch. Papasok na sana ako sa party ng harangin ako ng mga guwardiya. Mabuti nga lang at nadala ko ang entrance card nito.

“Okay. You may go now, sir” I nooded and go in.

Pagpasok ko pa lang ramdam na ramdam ko ang bawat malakas na tugtug ng musika. Halos ’di na ako nakapasok dahil sa dami ng taong nandito. Halos lahat ata ng mga mayayaman ay nandito, agad kong na-identify dahil sa wrist watch ko na nagbibigay ng impormasyon sa bawat nakasalubong ko rito.

Napakaswerte ko naman at agad nakita si Mr. Wilkinson papasok sa VIP room niya kasama ang kanyang mga guard. Alam na alam kong makipag-transaction naman siya sa kanyang illegal na gawain.

Agad kong kinontak si Axi upang gabayan ako sa mga gagawin ko.

Sumusut-sut na lamang ako upang makawala dito. Sumasakit rin ang ilong ko sa mga matatapang na perfume na gamit nila. Hanggang sa nasubsub ako bigla sa likod ng matangkad na lalaking ito. Napahinto naman ako’t agad nanghingi ng tawad.

“Sorry” Sabi ko ngunit hindi lamang ito umimik at sumutsut uli ako.

Mahirap talagang sumusut-sut uli dahil sa napakadaming tao at sa huli ay nandito parin ako sa likod ng lalaking ito.

Bigla namang may nagsalitang babae. “Hmm, wait lang Mr. Handsome, let’s make up ?~” Napabuga naman ako.

What the– Anong klasing babae to?? Bigla-bigla lang mag-aaya sa ’di niya kakilala man lang? Is she INSANE?!

Iba na talaga ngayon ah.

Napatahimik naman ako ng nagsalita ito. “No.” Lumamig naman ang buong paligid dahil sa sagot nito.

“A-ahh n-nervermind” Nauutal naman nitong sabi ng babae.

Napansin niya atang napabuga ako at tumingin ito ng diretso sa’kin. It sent chills down on my spine from how cold he looked. After, a minutes he stop and turn back.

What a Strange. Strange man.

Nakakita naman ako ng tyempong makawala sa maraming tao kaya agad ko itong tinanggap at nakalabas na nga ako. Medyo pawisan rin ako kaya balak ko sanang pahiran ng aking kamay ang mga pawis ko ng biglang may nag-abot ng panyo.

Hindi na ako tumingin kung sino at kaagad itong tinanggap.

“Thanks…” Pagpapasalamat ko.

Inangat ko naman ang ulo ko at napahinto. “Welcome.” And he weirdly smiled.

Muntik narin akong mapaubo sa gulat at pagkatapos umalis na ito na hindi binabago ang kanyang awrang malamig..He’s perfume was really really strong. He’s that man earlier that gives me a cold and uncomfortable looked. Well, he seems mysterious but nevermind.

Nagpokus na lamang ako sa aking misyon. Agad kong tiningnan ang relo ko sapagkat pinapakita nito ang location ng target. Napatingin ako sa VIP room kung saan ito ay bantay sirado at mahirap talagang pumasok doon.

“You must disguise as a waiter para makapasok sa VIP room. Uhm well nasa left side lamang yung kusina. I think you can do that right?” Nakikinig naman ako ng mabuti Kay Axi.

I smiled. “…Ofcourse I can” Sabay patay sa linya at agad akong pumunta roon. Nakita ko naman ang isang lalaking magbibihis na sana ng damit na pang-waiter ay agad ko itong pinatulog gamit ang kamay ko na ginamitan ng pwersa. Common narin ito gamitin ngunit kailangan ng masinsinang pagsasanay upang magawa ito. Kaylangan mo kasing puntiryahin talaga sa isang part ng likod ng leeg niya.

Ginapos ko naman ito sa sulok upang hindi makawala. Tinakpan ko narin ang bibig nito upang hindi makagawa ng anumang ingay at tsaka isinuot ang damit.

Bubuksan ko na sana ang doorknob ng may pumigil sa’kin.

“‘Diba ikaw yung bago dito? Ihatid mo to’ sa room 109, maliwanag?” Tumango naman ako at ngumiti.

Umalis naman ako at syempre hindi ako pumunta sa room na sinasabi nong babae. Hinirangan naman ako ng dalawang bodyguards, agad naman akong nagpaliwanag na ipinahahatid ito sa VIP room dito. Medyo nagduda man sila sa’kin ngunit pinapasok rin nila ako sa huli.

At tama nga, nandito si Mr. Wilkinson with his transactors. Nagsimula itong nakipagpalitan ng suitcase at pagkatapos ay nagkamayan. Marami pa itong pinag-uusapan ngunit hindi ko marinig dahil sa ingay ng musika na pinatugtug dito.

Inilapag ko naman sa table ang inumin at tsaka sinundan si Mr. Wilkinson na umalis. Tumawag na agad ako ng back-up upang mahuli agad siya.

Naramdaman niya atang sunod ng sunod ako. Huminto ito’t pumalakpak ng dalawa. Sinugod agad ako ng kanyang dalawang guards habang ito’y tatakas sana ngunit huli na siya nandito na ang back-up ko. Napatumba ko naman ang dalawa at sumalubong naman si agent Axi na na-i-corner si Mr. Wilkinson.

Looking at him, he was sweating heavily while looking at us.

I smirk. “Don’t move. Hand’s back. Good .” He automatically accepted defeat.

“Aba, ang bilis ata niyo ah?” Pabirong saad ko nito habang pinahid ang dugo sa ilong ko. Medyo malakas ang pagkakasipa ng guwardiya ni Mr. Wilkinson.

Tumawa naman ito at pinikpik ang balikat ko. “Well done! Good job HD. You’re mission succeeded!!” Ngumiti naman ako at tumango.

Habang isa-isa namang pumasok ang mga pulis sa party upang mahuli rin ang transactors ni Mr. Wilkinson. Ilang minuto pa ay nagkagulo na ang buong tao sa loob nito, agad naman ginamot ang mga sugat ko sa aider namin.

Nahagip ko naman sa mata ang misteryosong lalaki kanina, nagtamaan naman ang aming mata. Ang kanyang mga mata ay gaya ng yelo hindi kasing lamig pa nito. Base sa pormal na suot nito hindi natin maitatanggi na nagmula ito sa marangyang pamilya.Naputol naman ito ng tinawag ako ni Axi. At paglingon ko ay wala na siya. Huminga ako ng malalim at inalis na lamang sa isipan ang lalaking iyon.

He was so mysterious. Para bang cool na cool lamang ito sa nangyare sa loob ng party. Well, It’s none of my business anymore. Tapos na ang misyon ko at yun na lamang yon’. But deep inside I feel danger and curiosity on him.

Napatingin naman ako sa relo ko kung sino ’yon ngunit walang kahit anong data at information ang ibinibigay nito. Inulit ko ulit ngunit wala parin. Imposible namang maging ganon. Bakit laging ‘Auknown’ ang ipanapakita?

Isa lang ang ibig sabihin nito, whether he’s a powerful and dangerous man or just a normal na nagdi-disguise?. This is the first time I encountered na walang kahit anong information. Pumasok ako sa aming van at umupo.

Napansin ata ni Axi na ang lalim ng iniisip ko.

“Hoy, HD.” Bumalik naman ako sa katinoan.

“Ha– bakit?” Tumingin lamang to sa’kin at ina-analyze ang buong mukha ko. Anong nakain nito.

“Wala…isip ka lang dyan”

She rolled her eyes. Napatawa naman ako ng mahina.

The job of a secret agent typically involves gathering and analyzing information that is of strategic importance of our government or organization. Also, hindi lang pangangalap ng impormasyon o pageespiya ang aming gagawin kundi huhulihin namin ang taong criminal, kasangkot ng illegal na gawain at iba pang may kinalaman sa paglabag ng batas.

Our organization is hidden under the law of government. Nakasalalay palagi ang aming sarili whether mamatay kami o magtatagumpay. Kaya sa bawat misyon namin na succeeded ay mapupunta lamang ito sa kapulisan. It will aired on television, social media, newspaper at ang pulis ang aako na sila ang nakahuli. Kung sakaling may mamatay sa’min habang nasa misyon ay hindi ito malalaman ng kahit anong media o mga balita dahil sabi ko nga ‘we are secret agents organization hidden under the law of government’.

It was slightly painful right? But that was reality and all the agents are agreed the agreement in the paper. We all signed and promised it. And also we chose this job to help and save people and maintain peace in the country.

Ilang minuto ang lumipas at nakarating na kami sa aming base. Sinalubong naman ako ng iba’t ibang mga kapwa agent at staff sa base.

“Congrats!”

“Congrats, HD!!”

Papuri ng kapwa agent sa’kin na ikanangiti ko. Sinadya ko talagang bilisan ang misyon ko kahit medyo naparami ang mga sugat ko dahil sa madaliang pakikipaglaban. Ngunit worth it naman dahil maiikakasal narin ako sa pinakamamahal kong fianceé, si Fiona.

Bigla namang naglahad ng kamay si Calvin at, “Invite mo kami ah!! Congrats ulit bro!” Tinanggap ko naman ang kamay nito.

“Syempre naman, Calv”

Ngumiti naman ito. “Siya nga pala, pinapatawag ka ni boss” Tumango naman ako.

Kakatok na sana ako sa office ni boss ng automatic itong nag-bukas. Nakita ko naman agad si boss na umuupo.

Umupo muna ako. “Pinapatawag nyo daw ako?” Tumango naman ito.

“Magaling. Napakagaling HD, I’m now speechless.” Pabirong sabi niya kaya napakamot lamang ako sa ulo.

Natapos naman ang pag-uusap namin ni boss. Sinabi ko ang ang nangyare, dinatalye ko lahat iyon. Sinabi ko rin ang misteryosong lalaki na hindi nakilala sa aming data-info wrist watch. Ngunit ang sinagot lamang ni boss ay ’

mag-

ingat

’ lamang ako.

Hindi ko man lubos maintindihan si boss kaya sinunod ko na lamang ang sinabi niyang mag-ingat ako.

Ilang oras rin akong nakipagkwentuhan sa base at napagpasyahan na umuwi. Hindi ko tinawagan o chinat man lang si Fiona dahil i-sosorpresa ko ito. Sabik na sabik akong makita siya’t mayakap ng mahigpit.

Inayos ko ang mukha ko’t sintido. Kinuha ko naman sa bulsa ang singsing, paborito niya ito kaya ito ang binili ko.

Hindi ko alam ngunit ramdam ramdam ko ang kaba at takot ngayon. Ewan ko ba. Huminga ako ng malalim bago pihitin ang pinto. Binuksan ko ito at medyo maingay lamang, parang may nag-uusap? Wala namang kasama si Fiona o kaya yung si Valerie ba kausap niya o kaya si ate?hmm…

Maingat akong naglakad papunta roon. Medyo kinakabahan ako bigla sa aking nasaksihan na pagtataksil kasabay ng pagpatak ng mga luha ko. Hindi ko alam ngunit napakasakit na makitang ang long-time girlfriend ko ay nakipagtalik sa–sa i-iba.

Napansin ata nila ako kaya napahinto sila. Kita ko naman ang gulat nilang dalawa. “M-mahal…u-uhm le-let m-me explain– Sige .“Hindi ko na pinatapos at sumabat ako.

“M-mahal..”

Humakbang ako at tiningnan ng malamig ang lalaking ito na hubo’t hubad. Hindi na siya nahiya.

Sinuntok ko ito ng walang alinlangan ng maraming beses at sinuntok rin ako pabalik nito na nagresulta sa pagdudugo ng ilong ko.

Ngumiti ako ng mapait. “Naghintay ako, naghintay ako ng ilang taon para sa’yo…Fiona. P-pero bakit?Ba-bakit mo ’ko ginawang t4nga ? N-nagkulang ba ako? NAGKULANG

BA AKO??“ Hindi ko mapigilan ang mga luha kong nagsisipatakan.

“B-bakit Fiona??B -BAKIT??” Humakbang ako sa kanya’t pinahid ang kanyang mga luha.

Agad niya itong inalis at tumingin sa aking mga mata’t sinampal ako ng malakas. Napahawak naman ako sa pisngi dahil sa gulat.

“ OO !!, Ang dami-dami mong

pagkukulang

sa’kin Ilyich!! HINDI MO BA NAKIKITA NGAYON? ITO!!ITO ANG HINDI MO MAIBIGAY SA’KIN!!“ Napaatras naman ako at napatawa.

“Nirerespeto kita ehh, nirerespeto kit– UMALIS KANA ILYICH, TAPOS NA TAYO!!”

TAPOS NA TAYO!! TAPOS NA TAYO!!

TAPOS NA TAYO!! TAPOS NA TAYO!!

TAPOS NA TAYO!! TAPOS NA TAYO!!

TAPOS NA TAYO!! TAPOS NA TAYO!!

TAPOS NA TAYO!! TAPOS NA TAYO!!

TAPOS NA TAYO!! TAPOS NA TAYO!!

TAPOS NA TAYO!! TAPOS NA TAYO!!

TAPOS NA TAYO!! TAPOS NA TAYO!!

Ume-echo ito ng pabalik-balik. Tulala naman akong naglalakad paalis sa condo. Prinoproseso pa ng utak ko ang mga nangyare kanina. Hindi ko lubos maisip na ganito ang mangyayare, akala ko ba magiging masaya ang pagbabalik ko? Pero bakit ganito. Bakit, Fiona?

Napapahid naman ako ng luha gamit ang mga kamay ko.

Agad akong pumunta sa malapit na bar dito. Gusto kong maglasing–maglasing ng maglasing hanggang sa mawala itong sakit sa dibdib ko.

“Sir, parang sawi ka ata sa pag-ibig ngayon ah” Pagbibiro nito ngunit totoo naman.

Napangisi na lamang ako habang iniinom ang beer. Tinutok ko naman ang bote ng beer sa kanya.

“Tama ka, isa pa nga!” Lasing na sabi ko.

Hindi na ito umimik at binigyan agad ako ng isang bote.

---

Thankyou for reading!

Caroline

02- KIDNAPPED

[Warning. It contains some strong languages and matured content]

Enjoy reading!

…..

Ilang bote na ng alak ang nainom ko kung kaya napagpasyahan ko nang umalis sa bar hawak hawak ang isang bote sa kamay ko.

Naglakad lakad lamang ako nang walang ka emosyon man lang. Hindi ko na pinapansin ang mga tao sa paligid.

Tumawa naman ako ng mapait, “H-HAHAHA-HAHA …B-ba’t ko ba naman iiyakan kung pwede namang… k-ka-kalimutan!!…kalimutan…” Ngumiti naman ako ng pilit kahit imposibleng mangyare iyon.

Hawak-hawak ko naman ang bote habang iniinom ito, ang dami ko nang nainom kung kaya halo-halong emosyon ang nararamdaman ko.

Kinuha ko naman ang singsing at tiningnan, ‘napakaganda mo ngunit patawad dahil walang magmamay-ari sa’yo’. Hinalikan ko ito at lumingon sa dagat. Pumikit ako at mabagal na minulat ang aking mga mata at buong lakas na sanang ihahagis ito ng may kumalabit sa likod ko.

“K-kuya, t-tulungan mo naman ako. Kanina pa sila sunod ng sunod sa’kin” Nanginginig nitong sabi sa’kin kaya na-alerto naman ako agad at ibinalik sa bulsa ang singsing.

Hinapit ko ang bewang nito at bumulong sa kanyang tainga.

“Be calm. Sesenyasan kita at tumakbo kanang mabilis okay? Ako ng bahala dito” At humiwalay na ako at nagpanggap na walang nangyare.

Hinawakan ko ang kanyang mga kamay at agad na tinulak. Tumakbo naman ito ng mabilis kaya nakahinga ako ng maluwag ng biglang nahuli ako’t naisakay sa van. Hindi na ako nakapaglaban pa dahil sa kalasingan.

Imbis na ang dalagang iyon, ako’y na-kidnap. Napatingin naman ako sa kanila. Base sa mga itsura’t nila, tauhan ito ng mga mafia. Hindi kaya nag-kikidnap sila para kunin yung mga organs?

Ahh, sh-t.

Laking problema naman nito. ’Di ko pa ma-contact ang kapwa agent ko dahil bantay sirado ako. Hindi ko pa makita ng malinaw ang buong paligid dahil nag-bla-blur ang mga mata ko.

Napabuntong hininga naman ako at ipinikit ang mga mata. I guess, hanggang dito nalang? Nag-enjoy rin naman ako sa buhay ko kaya okay na ’yun. Okay lang…

Nagising naman ako sa isang kwarto na puro puti. Akala ko ba patay na ako? Pero hindi ko lubos maalala kung bakit napunta ako dito, sumasakit ulo ko.

Bumabalik rin ang sakit. Ahh damn it.

Napakamot naman ako sa ulo.

Nagsitaasan naman ang mga balhibo ko ng marinig ang napaka-lalim at kasing lamig pa ng yelo ang boses nito.

“ You’re awake. That’s good .“

Napalunok naman ako ng laway.

“ So shall we ?“ He smiled weirdly.

“A-anong ibig mong sabihin! Ikaw! Sino ka ba !?”

Pinilit kong bumangon kahit masakit ang ulo ko upang lamang makita kung sino ang nagsasalita sa harapan. Bigla namang nanlamig ang paa ko nang makita ang misteryosong lalaki sa party.   

Anong kailangan nito sa’kin? Ito bang sinasabi ni boss na mag-ingat ako? Nalilito at naguguluhan ako sa nangyayare ngayon.Tama nga ako, delikadong tao na to’.

He smirked. “Don’t look at me like that.”

Pagkatapos ay umupo ito at nag-cross arms habang hindi iniaalis ang tingin nito sa’kin. Parang pinag-aaralan niya ang buong mukha’t katawan ko. Napakalamig rin ang atmospera sa buong kwarto. Hindi man lang ito kumukurap habang tinitingnan niya ako, teka tao pa ba ang lalaking ito? Hindi kaya tinititigan niya ako kung perpekto ako sa eksperimento nila? Ang dami-daming case narin kasing ganito at hindi pa talaga nagtatapos.

“Ikaw, sino ka ba talaga? Are you kidnapping some people to use as experiments or something else?” Buong lakas at deretsa kong tanong nito.

Pagak itong tumawa. “I’m sorry, I’m being rude. Mikhail Vinogradov .” Tumayo naman ito at mabagal naglakad papunta sa direksyon ko.

M-Mikhail Vinogradov? Medyo may kapamilyaran ang kanyang pangalan. Teka saan ko ba ’yon narinig?

“Hindi mo pa sinasagot ang tanong ko, ah. Bakit ka nangingidnap? Ano ba talagang pakay mo?” Tumayo na’rin ako at ngayo’y nagharap kaming dalawa. Matangkad lamang ito ng konti sa’kin kaya I raise my head so that we can both look equally to each other.

He grab my hand and hold it.

“Hmm… I didn’t. I just catch you..” He huskily said.

I immediately resist and let go of my hand. Hinawakan ko ang isang kamay nito at itinulak siya sa kama patalikod at ang kanyang dalawang kamay ay nasa likod rin hinawakan ko ito ng mahigpit upang hindi makakalas. Ito ay isang position kung nag-aaresto ka ng isang criminal, well he’s a criminal now. Kinidnap niya ako eh, paglabag na’yon sa batas. Tsk, Hindi naman talaga ako yung makikidnap kaso kailangan, it was my duty to protect people at all costs.

“ ’Wag kang magpatawa. Mr. Vinogradov, right? I ask you again, ano ba talagang pakay mo? Bakit ka nangingidnap ha? Tell me, or else I break your arms .“ Malamig na bulong ko nito sa kanyang tainga. Dapat kasi ngayon nagmo-mokmok pa ako sa sakit nararamdaman ko. Kung alam niya lang kung gaanong kasakit pagtaksilan ng minamahal.

Napapikit na lamang ako habang naghihintay ng sagot ng bigla lamang itong nagbigay ng malakas na pwersa at ngayon ay nagpalit kami ng posisyon. Nasa likod ko na siya habang ang mga kamay ko’y hinahawakan niya ng mahigpit at nakasubsob pa’ko sa unan. Sinubukan kung kumalas ngunit hindi talaga. Ahh, shit. I underestimate him, mali ako. Mas malakas pa ito kumpara sa’kin.

“ You’re testing my patience, Ilyich . No more questions ’coz I answered all of them. You’re quite strong too.“ Bigla naman akong nagulat.

How did he know my name? Paano? Hindi ko naman sinasabi sa kanya? Hindi kaya yung wrist watch ko, paggising ko kasi wala na. Tsk, ngunit imposible hindi niya naman alam ang password no’n.

“ Ilyich Velasco. Ilyich …“ Binulong nito ang pangalan ko.

Pinilit kong ikaliwa ang ulo ko upang makapagsalita ng maayos.

“Sin-sino ka ba talaga? Bakit alam mo ang pangalan ko? Hindi ko pa naman sinasabi sayo ah!?” Mas lalong hinigpitan pa niya ang mga kamay ko na ikinadaing ko ng mahina.

Naramdaman ko naman ang kamay niya sa pisngi ko. Hinaplos niya ito hanggang sa bumaba at tumigil sa labi ko. Ipinasok niya ang kanyang dalawang daliri sa bunganga ko. Lubos akong nagalit at nainis sa ginawa nito. Ginagawa ba niya akong aso? Agad ko naman itong kinagat at mabilis niya naman itong inalis.

Alam na alam kong magagalit ito sa ginawa ko ngunit mali pala ako mas lalo pa itong nasiyahan, tumawa pa nga eh. Teka, may sayad ba to sa utak?

“Impressive. I think you’re excited” He huskily said.

Pinagsasabi nito. Nagulat naman ako bigla ng gumalaw ito at umupo sa pwetan ko. Nakaramdam naman ako ng kaba sa ginawa nito.

“H-hoy! Anong ginagawa mo!” Inis na sabi ko nito.

Alam ko namang walang malisya ito ngunit iba kasi ang nararamdaman ko sa lalaking ito. Kakaiba siya sa mga naingkwentro kong mga tao.

“ Nothing .“ He quickly said.

Suddenly, his hands starting to traveling my body. At first, akala ko kinakapkapan niya ako ngunit higit pa roon. I feel electricity in my body na ikinakabog sa dibdib ko. Everytime he touch my body, unti-unti ko naring nararamdaman na nag-iinit ang buong kong katawan sa ginagawa nito. He’s hand starting to touching my chest. It feels weird.

Sinubukan kung manglaban ulit ngunit anlakas niya talaga.

“ Stop it . I know you liked it.“

Nang sinabi niya iyon ay bigla akong nainis ng sobra’t nakakuha ng malakas na fighting spirit kaya buong lakas ko itong naitulak. Is he trying to rape me? Putangina.

He laugh hardily.

“Ikaw!” Galit na galit kong sigaw nito.

Magsasalita sana ito ng mag-ring ang phone niya. Bumalik naman ang kanyang awrang malamig kagaya nong nasa party. Tumayo ito at nagpagpag. Pagkatapos, inayos ang kanyang kurbata.

Bago ito umalis ay may sinabi muna ito.

“ Don’t ever try to escape , Ilyich. Or else you want a punishment “ He coldy said and leave.

Kanina lang parang maamong pusa tas ngayon para nasa kagubatan na puno ng mga mababangisn na hayop. Nakahinga naman ako ng maluwag ng makitang umalis na ito. Muntik na ako.

Napatingin naman ako sa aking mga kamay. Kitang-kita talaga ang mga marka ng kamay niya. Napakahigpit at lakas naman ba kasing hinawakan. Tsk, damn it.

But truly, I’m lucky. Akala ko talaga wala na ako. Napagtanto ko na nangingidnap ito upang pagsamantalahan niya. Tama nga lang talaga ang ginawa ko, muntikan na talaga ako. He was a devil, dangerous, moody changer, kidnapper, and of course a PERVERT!!

Walanghiyang lalaking iyon, hindi ba niya alam na pareho kaming may talong! O hindi kaya bisexual ito. Nandidiri ako sa kanya.

Actually, kailangan ko munang makapag-isip kong paano makaalis sa impyernong lugar na ito. Ang buong kwarto ay walang bintana man lang, malamang upang hindi makatakas ang kikidnapin niya.

Ang una ko munang ginawa ay naghanap ng mga bagay na pwedeng magamit sa pagbukas ng pinto. Ilang minuto rin akong naghaloghog ngunit wala pa talaga akong nakita. Tanging unan at kumot lamang ang nandito eh, meron pa palang ilaw. Teka ilaw, ba’t diko naisip na may ilaw pala. Pwede na ’to.

Maingat kong hinila ang kama papunta sa direksyon ng ilawan. Medyo mataas kasi kaya kailangan may matungtungan ako. Tumingkid pa’ko hanggang sa naabot ko agad at binunot ito. Agad namang nandilim ang buong paligid. Bad Idea…

Nagsimula naman akong maglakad papunta sa pintoan, para akong bulag dito kasi bangga ako ng bangga sa pader. Tsaka wala pa akong nakikita syempre pinatay ko ilaw eh.

Boogsh

“D-damn it…” Halos mangiyak-ngiyak akong tumayo. Nadulas ba naman ako.

Hanggang sa nahawakan ko na yung doorknob, laking tuwa ko naman. Sumigla agad ang buong katawan ko’t espirito. Agad ko itong kinalikot gamit ang parang pin o stick sa ilaw. Syempre Binasag ko muna ng mahina. Kinalikot ko ng kinalikot at sa wakas gumana nga, nabuksan ko yung pinto. Napangiti naman ako, nagmamadali naman ’kong lumabas.

Pagkalabas ko sa kwartong ’yon ay buong lakas akong nag-inhale at exhale. Okay, serious mood na tayo.

Lagi kong chine-check if may nakabantay ba sa bawat daanan, pagkatapos kong’ ma-check ay mabilis akong naglakad upang hanapin ang labasan. Naramdaman ko namang may nag-uusap kaya agad akong nagtago sa gilid.

“First time atang nagdala si Boss ng tao dito ah, at kinidnap pa talaga niya HAHA~” Tumawa naman ito ng mahina.

“Shh, hinaan mo lang boses mo jan…Baka marinig ka ni Boss, sige ka” Sabi naman ng isa, tumahimik naman ito at nagpatuloy sa paglakad.

Huminga naman ako ng malalim ng napagtanto ang lugar na ito ay isang mansyon, malaking mansyon. Ngunit, napakamisteryoso naman. Base sa sinabi nila at obvious naman na ako yung pinag-uusapan, medyo nalilito at maraming naiisip na mga katanungan.

Teka lang… nong’ ang babae nagpatulong sa’kin dahil hinuhuli daw siya ng mga kidnapper na’yon tas tinulungan ko naman at tsaka bakit hindi nila sinundan yung babae? Diba, they’re after her? Mag-isa lang ako eh kayang-kaya nila ako dahil lasing pa’ko ngunit hindi nila ginawa. Isa lang talaga ang sagot. Ako ang pakay nila/niya, talagang ako.

Ahh, shit ! Ginawa ba namang bitag yung babae. Hindi kaya may nalaman ako? Hindi yon’ dahil kung sakaling may nalaman ako tungkol sa kanya ay agaran niya dapat akong tinanong o pinapasalita o kaya pinatay ngunit hindi niya rin ginawa.

Mikhail Vinogradov , sino ka ba talaga?

Medyo nalililo na’ko sa laki sa mansyong ito, ilang baba na’ko ngunit nawawala parin ako. Puro naman ako tago sa bawat maid na dadating o dadaan. Mukhang ma-ha-heart attack ata ako ng maaga nito ah.

Napangiti naman ako ng pilit ng biglang nagbanggaan kami ng isang maid dito. Sisigaw na sana ito ng agad ko itong binatukan, nakatulog naman ito bigla. Muntikan

na ’yun.

“Sorry miss…” Bulong ko nito at agad itong pinasandal sa pader.

Umalis naman ako kaagad hanggang sa narating ko na ang exit door. Ngumisi ako at buong lakas na tumakbo palabas. Paglabas ng paglabas ko sinalubong kaagad ako ng mga mata ng mga guwardiya. Tumingin ito sa’kin. Agad naman akong nag- kumaway at sumalute sa kanila at lumabas, saktong rin naman na nakabukas yung gate kaya nakalabas ako.

Medyo loading ata sila kaya napatawa ako ng mahina at nagmamadaling umalis sa lugar na’yon.Gabi na pala, magiging bulag na naman tayo.

I was too careless , lapit nakong mahuli.

But…sa wakas, nakalabas na’ko sa lugar na’yon. I badly wanted to arrest him, maghintay kalang Mikhail VINOGRADOV!!!

I will get revenged sa panghaharassed mo sa’kin!!

---

Thanks for reading!

-Caroline

03- HIDE AND SEEK

[Warning. It contains some strong languages and matured content]

Enjoy Reading!

….

Mukhang nawawala na talaga ako, paikot ng ikot na ba na kasi ako sa kagubatan nito. Pano ba naman ang dilim kasi at ang dami pang puno. Nagdasal naman ako na sana’y hindi umulan ngunit masama talaga ang panahon at inulan ng pagkay-lakas lakas sabayan panang kulog at kidlat. Isa na akong miserableng agent. Ramdam ko narin ang lamig at gutom. Hindi pa kasi ako nakakain at ’di rin ako pinakain sa nangidnap sa’kin, ang sama ah.

Basang-basa na ako sa ulan, naghahanap na lamang ako ng masisilungan tsaka matutulugan rin. Napag-isipan ko rin na kunin yung singsing sa bulsa ko upang sana sa kinabukasan ibenta ko sa malapit na tindahan para magkapera’t makakain na’ko.

Ilang uli’t ko nang kinapkapan ang mga bulsa ko ngunit wala talaga. Nahulog ko ba ’yon? Asar naman ohh! Ba’t puro nalang kamalasan ang buhay ko!?

Fiona, FIONA!! PUTangi–inang mahal parin kita. Tanginang pag-ibig na to’! Bat di ko mawala-wala o makalimutan man lang ang nangyare sa aming dalawa!!. B-ba’t hindi ko kayang kalimutan ang mukha ng babaeng iyon!!

Syempre hindi ko naman ito isinigaw, binulong ko lang talaga. Baka, may makarinig pa at mapatay tayo dyan.

Nakakita naman ako ng masisilungan kaya agad akong umupo at hinubad lamang ang damit ko’t piniga ito. Haaa, grabe anlamig…napakalamig. Pagkatapos pinunas ko sa mukha ko yung damit, medyo nasa katinuan pa naman ako.

Grrr~

Tunog ng tiyan ko kaya napahawak naman ako. Konting tiis lang makakain rin tayo kapag umaga na, pinapangako ko sa’yo yun kaya magpakatatag ka lang okay? Good.

Baliw na ata ako. Kinakausap ko na sarili ko. Gra–

Napatigil naman ako sa pagmuni-muni ng maramdamang may naglalakad, maingat ’kong umalis at nagtago sa puno ng kahoy. ’Wag mong sabihin na pinaghahanap na ako ngayon? Lintik na.

“ You’re really testing my patience, Ilyich . How dare you to escape, you want it huh. You really wanted a punishment .“ Malamig at galit nitong sabi habang nangunguyom ang kanyang kamao.

Neknek mo. Pinagmasdan ko na lamang itong basang-basa na sa ulan at umuusok pa’yong ilong sa galit. Medyo natatawa rin naman ako ngunit deserve kong makawala. May mali rin kasi siya, nangidnap ba naman ng isang pinakamagaling ng agent…

Hindi ba naman naawa sa mga tauhan niya basang-basa nari–

“All of you go back to the mansion. I’ll handle this mess.” He said.

“P-pero boss– o-okay boss ..” Aangal sana yung isa ngunit tinaliman ba naman ng masamang tingin. Concern na nga tauhan mo pinagtatabuyan pa, tsk.

Tumawa naman ito ng mala-demonyo. Napalunok naman ako.

“So…you want to play a game? Okay let’s play hide and seek …” Then he smirk.

Tumulo naman naman ang pawis ko at maingat na naglakad papaalis. Narinig ko pang sumigaw ito kaya binilisan ko na, baka kung makita niya ako maging katapusan ko na. Nagpapasalamat rin ako dahil maraming mga punong mapagtataguan at mga damo, sana nama’y walang ahas dito…wala pa naman akong dalang armas o sandata kinuha ba naman ng baliw na lalaking ’yon.

Ilyich Velasco, you’re an agent kaya magpakatatag

kalang

,

tatagan

lang ang loob . Nagpahinga naman ako saglit sa isang matabang kahoy na ito, Imposible namang makita niya ako dito. Hingal na hingal na’rin ako at giniginaw ng matindi. Tumingin muna ako sa paligid upang i-secure na safe place ang pinagtataguan ko. Tapos, ipinikit ko ang aking mata pinapakiramdaman ang ulan at nakikinig kung may paparating ba sa direksyon ko.

Wala naman ako naramdaman na kahit anong yapak o ingay kaya nakahinga ako ng maluwag. Napailag naman ako sa dart na inihagis bigla sa direksyon ko. Napatingin naman ako bigla sa naghagis no’n walang iba kundi yung Mikhail na’yon. Papatayin na talaga niya ako ah. Tsk, nakita pa talaga ako. I have no choice lalabanan ko siya.

“ Ohh , Ilyich…“ I clench my fist at ginawa ang position panglaban.

Napahawak naman ito sa ulo. “You’re reall— Fight me!

Labanan

mo’ko !!“ I cut his words and uttered confidently.

Tumawa naman ito para bang nakakatawa yung sinabi ko. Aba, anlakas ng saltik nito ah!

“Tsk, ’wag mokong tawanan. Labanan mo akoo!!” Pagkatapos kong sabihin iyon ay sinipa ko ng pagkalakas-lakas tiyan niya. Hindi ba niya alam na dalawang taon rin akong nag-aaral tungkol sa taekwondo.

Tumingin naman ako sa kanya, napayuko naman ang ulo nito at mabagal na inangat. Ngumiti pa ito sa’kin, aba…ABA TALAGA!

“Nice kick, huh…But” Bigla naman akong nakaramdam ng suntok sa tiyan ’ko agad naman akong napaubo ng dugo.

Grabe, wala lang ba sa kanya ang ginawa kong sipa? Imposible kasi dahil lahat ng ginanon ko ay napapatumba ko sila. Pinahid ko naman ang dugo at nagdefence stance. Base naman sa katawan nito, marami pa itong experience kaysa sa’kin.

Sumugod ulit ako sa kanya at susuntukin ko sana ang mukha nito ng madali siyang nakailag. Ilang sugod na’ko ngunit puro ilag lamang ito, palagi lamang siyang umiilag at ngumingisi para bang pinaglalaroan niya o inaasar na ikanaiinis ko naman. Napahinto naman ako dahil medyo napapagod at hingal na hingal ako.

“Haaa…haaa…g-grabe, ba’t puro ilag ka lang?Labanan mo’ko ng PATAS!!” Galit at may halong inis kong sabi sa kanya habang hinihingal.

He looks at my eyes and slowly walking towards at me while wearing his cold-hearted face. Hindi ko naman binaba ang aking defense. Medyo nandidilim narin paningin ko ngunit nilabanan ko ito, ayaw kung mawalan ng malay sa kamay ng nangidnap sa’kin. Kung hindi lang kasi umulan nakawala o nakatakas na’ko sa kagubatan na ito. Siguro pinaghahanap na’rin ako ng mga kapwa agent ko lalo na si boss. Sana naman mahanap nila ako dito…

Bigla naman niyang hinawakan ang mukha ko. Agad ko naman itong inalis at sinuntok ang mukha niya, kita ko naman ang namumuong galit nito. Dumugo naman ang ilong nito sa lakas ng pagsuntok ko sa pisngi niya. Susuntukin ko na sana uli ng pinigilan niya ang kamay ko.

“You’re cold and weak. I don’t want to fight a weakling like you .” Bigla namang tumaas ang dugo ko at sinipa siya sa malapit sa kanyang iniingatan.

Agad itong napadaing, ngumisi naman ako at dali-daling tumakbo. Naiinis ako sobra sa sinabi niya, sino ba siya para sabihan ng dakilang agent gaya ko ng ganon?!

Napalingon naman ako sa kanya na tumatalim ang tingin sa’kin, binawi ko naman at nagpokus sa pagtakbo. Kung makikipaglaban pa kasi ako sa kanya ng matagalan tiyak na manghihina ako’t mawawalan ng malay dahil sa lamig at hindi pa’ko kumakain. Mas mabuti pang magtago na muna ako sa kanya, kaysa naman mapatay ako bigla nito at ’di pako makaganti sa kanya.

Hingal na hingal naman akong huminto sa isang puno naman habang palinga-linga kung nakasunod ito. Tumakbo na naman ako dahil nakikita ko itong mabilis na tumatakbo’t hinahanap ako. Sa sobrang pagod, gutom at giniginaw ay napagpasyahan ko nang mag-camouflage sa mga dahon upang hindi niya ako makita. Huminto naman ito at palinga-linga sa paligid. Ako naman ay nagpipigil hingal sa damuhan, mabuti nga lang at umulan at hindi gaanong maririnig niya ang kaluskos o habol na hininga ko rito.

Ilang minuto pa ay dumiretso na ito nang makitang wala ako. Napapikit na lamang ako’t humiga sa lupa. Grabe, muntik na naman ako.

“ Ilyich… hola?“ Napaatras naman ako at tatayo na sana ng binatukan ako nito’t agad namang nawalan ng malay.

Ngunit bago pa ako mawalan ng malay may sinabi muna ito,

“Be ready for your punishment when you wake

up “ Ngumiti ito at binuhat ako.

Fuck! Shit! Asar naman oh!! Mission Failed. Na-kidnap na naman ako ng demonyong lalaking to. Parang ayaw ko nalang magising.

Unti-unti naman akong magkaroon ng malay at minulat ang aking mata. Wala akong makita dahil sa dilim nito ngunit ang mas ipinagtataka ko ay wala akong saplot. Aba, ito ba ang punishment na sinasabi niya?

Babangon sana ako ng maramdamang nakatali pala ang dalawang kamay at paa ko. Sinubukan kung kumawala sa tali ngunit napaka-durable nito at mahigpit talagang itinali.

Naramdaman ko naman ang malamig na kamay na dumampi sa katawan ko. Nagsalita agad ako.

“Ikaw–H-hoy ginagawa mo!!alisin mo, alisin mo kamay mo pre!!” Galit kong sabi nito habang iginagalaw ang bewang ko para maalis kamay niya.

Hindi man lamang to umiimik at ipinagpatuloy pa talaga. Umusok naman ang ulo ko sa galit. Hindi ko alam ngunit sa bawat dampi ng kanyang palad at patuloy na hinahawakan ako ay unti-unti ring tumataas ang aking a-ano..

Pumaibabaw naman ito sa’kin at inilapit ang kanyang mukha sa tainga ko’t bumulong.

“ Let’s the punishment begin, Ilyich ..“

Natulala na lamang ako ng bigla nitong hinalikan ang labi ko. Napanguyom na lamang ang kamay ko sa ginawa niya at kinagat ang labi nito. Imbis na magalit ay hinawakan niya ang mukha ko at hinihimas.

“I’m mad. You don’t like my kiss ?” Bigla namang umapoy sa galit ang buong ulo ko.

“Ikaw. Ikaw. Ikaw. TANGINAAA

MO!!

NAKAKADIRI

KA!!

ALISIN

MO TO’T

MAGSUNTAKAN

NALANG TAYO

HA –augh~“ Napahinto naman ako sa pagsigaw ng hinalikan niya ang leeg ko habang ang kamay nito ay naglalakbay sa katawan ko. Hindi ko mapigilang magpakawala ng isang nakakadiring ungol sa bibig ko sa ginagawa nito.

Hindi ko alam ngunit para bang wala lamang sa kanya ang mga sinasabi kong pagmumura. Isa lamang ang sagot nito, b-bakla siya! G-gusto niya akong ma-rape! B-ba-baklang to! Yung long time fiancee ko nga ’di ko ginawa to sa kanya. T-teka lang ’wag mong sasabihing totohanin niya!!

“H-hoy, T-t-teka lang!..tu-tumigil ka…” Nauutal kong sabi nito.

Tumigil naman ito.

“ Say my name. I’m not ‘hoy’ “ Napalunok naman ako. Ano nga ’yong pangalan niya. Mi-

“Mich-Michael?”

He laugh silently that gives me sweat.

“Wrong. Wrong Ilyich…“Then he slowly touch my body.

“A-ahh…ahh. Mifael?mijael? Ah…ah… Ano ano..alam ko Mi–mi” Natataranta naman ako sa kakaisip ng pangalan nito, ba’t ko ba nakalimotan. Well, it’s my business wether I forget or not.

He chuckles. “So…you want me to continue, huh”

“No, Hindi. Ahh Mikhail!!” He stopped moving his hand.

Nakahinga naman ako ng maluwag. Mabuti nga lang at naalala at nasabi ko ito kaagad kung hindi, hindi ko rin alam kung anong mangyayare sa’kin.

“Say it more”

“Mikhail?”

“More”

“Mikhail…?”

“More, Ilyich…”

Naiinis naman ako kaya sumigaw ko ito ng malakas ng,

“MIKHA— grrrr “ Ngumiti naman ako ng pilit, ’di ko na talaga matatago na gutom na gutom na talaga ako.

Bigla naman umilaw ang buong kwarto. Tumingin naman ako sa kanya na kinakalas ang mga tali. Weird.

“You didn’t say that you’re hungry, Ilyich…” Napapikit naman ako.

“It’s okay, it’s my fault anyway. Just wait a minute, Ilyich” Tumayo ito at tinawag ang kanyang maid.

Nagulat rin ako dahil hindi narin puro puti ang nasa kwarto. Ang ganda, napakaganda. Ang laki pa talaga at ang galing ng mga design nito. Hindi talaga maitatanggi na mayaman ito. Nahagip ko naman sa mata si Mikhail na’yon na pumunta sa direksyon ng cabinet niya at may kung anong kinuha.

Tumingin naman ako sa kamay ko, higpit ng tali ah. Ginagalaw-galaw ko naman ang kamay ko tsaka paa. Ba’t ang init naman ata dito? O ako lang yung mainit?

Bigla namang may damit na inilapag tong’ taong to.

“Dress yourself” Tumango na lamang ako at walang alinlangan sinuot.

Ngunit ramdam na ramdam ko naman ang matatalim niyang matang nakatingin sa’kin. ’Di ko alam kung galit ba ito o ewan ba. Tumalikod na lamang ako upang hindi mailang sa tingin nito. Ilang minuto pa ay dumating na ang maid niya na ma’y dala-dalang ma-maraming pagkain!

Naglalaway naman akong nakatingin nito. Sa isang iglap parang bang nakalimotan kong kinidnap pala ako.

“You can eat all you want, Ilyich” Halos maiyak na akong tumingin sa pagkain at tumango sa kanya.

Ngunit bago ako kumain syempre nagdasal at nagpapasalamat tayo sa Diyos dahil sa wakas ay nandito na ang kinakailangan ko sa buong buhay ko.

Habang kumakain naman ako hindi ko maiwasang na mapatingin sa kanya. Nagbabasa lamang ito ng isang libro, hindi ba ’to kakain?

“Mikhail-” Pagbanggit ko pa lang sa pangalan nito ay agad inilapag ang kanyang libro at tumingin sa’kin ng deritsa.

I gulp when he raised his one eyebrow, “Ah-ahm, ’d-di ka ba kakain?”

He smirked.

“Hmm, if you’re done eating I will eat you now…”

---

Thanks for reading it!

-Caroline

04- PLEASURE🔞

[Warning. It contains some strong languages and matured content]

: grammatical errors ahead!

Enjoy reading~

…

Umiwas naman ako ng tingin sa kanya. Ang lalaking to! Gusto ata ng suntok sa’kin ah. Binagalan ko na lamang ang pagkain ko’t nagpanggap na walang narinig. Nginisihan lamang ako nito at nagpatuloy sa pagbabasa habang ako naman ay kumakain.

Natapos naman ako at agad namang iniligpit ng mga maid nito ang kinainan ko. Medyo inaantok na ako dahil narin kasi ito sa pagod kanina. Pansin ata niyang inaantok ako kaya nagsalita ito.

“You can sleep now. Don’t worry, wala akong gagawin unless…if you want ?” Sinamaan ko nalamang ito ng tingin at humiga.

Mamaya ko na lamang iisipin kung paano ako makakatakas dito. Gusto ko munang matulog at magkaroon ng lakas. Gayunpaman, manatiling kalmado at mapagmasid. Baka kasi may gawin na naman ito na labag sa aking kalooban.

Ano ba talagang pakay niya sa’kin?

Nasa kalagitnaan na ako ng pagtulog ng maramdamang may pumupulupot sa’kin. Mabagal kong minulat ang aking mga mata at nakita ang Mikhail na ito na niyayakap ako. Tulog na tulog ah kung sipain ko itlog mo’. Dahan-dahan ko namang kinuha ang kamay nito at ipinikit ang mga mata upang matulog.

Ilang segundo pa’y bumalik na naman ito agad ko ring inalis. Ngunit balik ng balik ang kamay nito’t naiinis na ako. Wala naman akong magawa kundi ipagpatuloy na lamang ang pagtulog habang ang isang to’ yakap-yakap ako.

Naramdaman ko namang hindi ako makahinga kaya agad kong minulat ang aking mga mata ng makita kong hinahalikan ba naman ako nito. Tinulak ko naman ng paglakas-lakas siya. Aba, Ang manyak na lokong lalaking to!

Napabangon naman ako bigla at umaatras tsaka pinahid ang labi ko sa damit. Kita ko namang tumawa to’.

“Akala ko ba wala kang gagawin, ha?!” Galit at inis kong sabi nito.

Inayos niya naman ang kanyang sintido.

“Well,…I didn’t say the word ’ promise ’ “  He confidently said and sit on the bed.

Mas lalo akong nainis at nagalit sa sagot nito. Ilang segundo pa’y naramdaman ko namang unti-unting umiinit ang aking buong katawan. Napahawak na lamang ako sa aking damit at pilit pinapakalma ang sarili habang siya ay tinitingnan lamang ako, parang bang alam niya nang mangyayare ito. Hindi kaya may inilagay siya sa bibig ko kanina? Asar naman oh!

“haaa…haaa…haa” Tanging labas sa bibig ko dulot ng pag-iinit ng aking katawan. Pinagpapawisan na’rin ako kasi tumatayo ang aking alaga.

Ngumisi ito at tumayo.

“I think you need my help, Ilyich…” Humakbang naman ito papunta sa’kin.

Nanguyom naman ang aking kamao. “Ha…N-no-no thanks n-nalang!” Mahina kong sagot nito.

Ngunit hindi lamang niya pinakinggan ang aking sagot at binuhat ako na parang isang sakong bigas ako. Nanlaban naman ako ngunit wala lamang ito sa kanya at inihagis ako sa kama. Maingat niyang inalis ang kanyang necktie at pumaibabaw sa akin.

“Well, let’s begin? Don’t worry, Ilyich. I.will.be.gentle …” Napaatras naman ako sa sinabi nito.

“’w-wag mokong ma-maganyan ganyan! Huwag kang lalapit! Ikaw, ma-manyak ka!! B-b–” Hindi ko pa natatapos ang pagsasalita ng siniil ako ng isang halik. Pinipigilan ko naman ito ngunit sa pag-iinit ng katawan ko ay nawalan akong ipagtabuyan siya’t napasabay na’rin.

Kung wala lang sana to’ hi-hindi naman ako binigay eh! Nadala na’rin ako init.

Lumalalim ng lalim ang aming halikan, hinahawakan namin ang isa’t-isa. Naubusan naman ako ng hangin kung kaya tumigil ito at nagkagat ng labi.

“I..I really love your lips, Ilyich…” Pagkatapos ay hinawakan niya ang aking labi at hinalikan ako uli. At Ako naman na wala sa sarili ay sumabay sa kanya.

Pababa ng pababa ang kanyang halik. Hinalikan niya ang aking leeg at ang kanyang kamay naman ay hinawakan ang aking dalawang kamay at ipinaibabaw ito sa ulo ko.

He stopped and look at me with his huskily face. He starting to undress me habang hindi niya iniaalis ang kanyang tingin sa’kin. Puno siya ng pagnanasa sa kanyang mga mata.

Naglakbay naman ang kanyang kamay sa aking utong at pinaglalaroan ang isa habang isa naman ay sinisipsip para bang dumedede ito. Hindi ko naman maiwasang magpakawala ng ungol, pilit kong pinipigilan ang ungol ko ngunit lumalabas talaga.

“Ahhh…ta-tama na, tama na…” Nagsusumamo kong sabi sa kanya habang napapikit sa ginagawa nito sa’kin.

Ilang minuto ay natapos na siya’t bumaba sa alaga ko na tumitigas na. Maraming beses narin akong nalabasan dahil sa pinag-gagawa nito.

“How cute. You’re hard?hmm…” Tapos pinitik niya ito ng mahina na ikinakabog ng dibdib ko.

Akala ko ay hindi niya na tatapusin dahil huminto ito kaya nakahinga ako ng maluwag ngunit mali pala ako.

Nakaramdam naman ako ng matinding init at napatingin ako sa baba ng makita ko siya i-isinusubo ang alaga ko!.

H-he s-sucked it. A-ang lalaking to.

“H-hoy g-ginagawa m–aughh…haa..” Bigla niya namang binilisan kaya nasambunot ko buhol nito. Naramdaman ko namang lalabasan ako.

“T-teka, la-labasan na’ko! Tu-tumigil ka” Mahinang sabi ko sa kanya.

Hindi man lang ako pinakinggan at hindi ko na napigilan at lumabas na ang mainit na likido. Huminto ito at nakita ko siyang nilunok pa talaga. K-kadiri–

“I like it.” He weirdly smiled.

Then, he put his two fingers in my ass. He moving gently, slowly slowly move then quickly change to fast. Napahawak naman ako sa kama habang pinipigilang umungol.

“Don’t resist. I want to hear your moan, moan more Ilyich.”

Pagkatapos niyang sabihin iyon ay binilisan pa niya habang tumitingin sa’kin. He’s so fucking se-serious!

Tumagal naman ito ng ilang minuto at nagsawa na siya. I feel relief that he’s stop ngunit mali pala ako.

I was about to sleep when he grab me to sit on his lap.

“We’re not done yet. Don’t sleep.” He huskily said.

Then he unbotton his pants and stared at me. He smiled and lick me.

I can’t even fight back because of this fucking heat. I feel so much weird mix emotions when he’s entering my ass.

Nagising ako ng puno-puno ng mga masasakit at daing sa katawan. Tiningnan ko naman ang buong paligid, nandito parin ba naman ako sa rapist na lalaking ’yon. Ako lamang pala dito mag-isa mukhang umalis ata siya, mabuti naman dahil galit na galit ako ngayon sobra.

Napasabunot naman ako sa ulo. Sinubukan kong tumayo man lang upang sana makalabas sa kwartong ito ngunit nabigo ako. 

Kailangan ko na atang magpahinga at magpagaling upang bumalik na ang lakas ko.

Hindi ko man mawala sa isip na siya ang unang nakatalik ko. Sa dami-daming babae sa mundo bat ako pa talaga yung tinira, pinatay niya nalang sana ako. Naiinis ako sobra, sobra.

Habang sinunsuntok-suntok ko naman ang mga unan, ini-imagine ko na siya ito.

Napahinto naman ako ng may pumihit sa pinto. Lumingon naman ako kaagad at nakitang pumasok ang matandang babaeng ito. Mukhang nasa 50’s na ata siya.

Ngumiti ito sa’kin at nilapag ang masasarap na pagkain. May dala rin itong gamot.

“Kumain ka muna, alam kung nagugutom kana.” Tatanggi sana ako ngunit naiisip ko rin na mas mabuting kumain ako upang bumalik ang sigla ng katawan ko.

Kinuha ko naman at kinain.

“Salamat ho…” Tumango naman ito at inabutan ako ng painkiller.

“Inumin mo ito, utos ni Kail” Tumango ulit ako. Aba, may puso rin naman pala ng konti.

At tsaka umalis na ito at naiwan akong mag-isa. Tinuloy ko na lamang ang pagkain ko, hindi naman ako makahinto sa sobrang sarap ng pagkain nila.

Ilang minuto pa ay natapos na ako. Agad naman itong niligpit ni Manang. Napatitig na lamang ako sa kisame, luminga-linga ako. Kahit isa man lang o kaya maliit na bintana ay wala sa kwartong ito. Is he a vampire? Kaya walang bintana or habit lang niya o ganon lang talaga kabaliw ang lalaking ’yon.

Napapatanong na’rin ako sa aking sarili. ’Habang buhay na ba talaga ako rito?

Makukulong

lang ba ako sa kwarto demonyong

manyakis

na’yon?’ Arghh ba’t ba kasi sa kay dami-daming babae o kaya lalaki sa mundo ba’t ako pa?

Ngunit hindi ko mawawala sa isipan ang nararamdaman inis at galit sa loob ko. I was too weak. I’m used to be a strong agent but why?Bakit napakahina ’ko laban sa kanya. We’re both man but different strong. Iba kasi fighting spirit non, eh. Talong-talo ako.

But now, we don’t have to lose hope. Meron pa akong pag-asang makalabas dito. Napag-aralan ko na hindi niya ako papatayin ngunit papatayin lang sa kama,,ehem. Gusto niya lang saktan ako ng hindi napapatay, parang nililimitahan niya ang kanyang lakas kahit nanlalaban ako sa kanya, he always resist his anger. Kahit ilang uli’t pa atang suntok ibigay ko sa kanya–he will never ever kill me. I’m not truly sure but I feel… guess ko lang.

Hindi man madaling makapagplano kung paano makalabas dito lalong-lalo na hinigpitan niya na ang kanyang mga securities sa labas at loob sa mansiyon na ito.

Bigla namang tumatak sa isipan ko ang relo ko. Napabangon naman ako at nagpitik ng kamay.

Right!

I need to find first my wrist watch.

Kung makikita ko man ’yon pwede kong tawagin ang mga kasamahan o kaya si boss. Ngunit malaking problema nga lang hindi ko alam kung anong kagubatan ba ito o lugar na ito, hayy.

Naisip ko na lamang na tawagin si Manang.

“Ano yun iho?” Magalang na tanong nito sa’kin.

Ngumiti naman ako. “May nakita po ba kayong relo? Yung kulay black po?”

Nagpalinga-linga naman ito senyales na wala siyang nakita. Napahinga na lamang ako at nagpapasalamat naman sa kanya. Umalis naman si manang at sinabihan niya ako na pwede akong maglibot-libot sa mansyon. Sakaling magbabalak daw akong tumakas ang boss niya raw ang bahala sa’kin. Napakamot naman ako sa ulo.

Nag-eenjoy naman akong naglalakad at naglilibot sa mansyon na ito habang pinag-aaralan rin ang mga pasikot-sikot sa bahay. Habang naglilibot rin ako ay kasabay rin sa paghahanap ng relo ko.

’San kaya yun

tinago

ng lalaking ‘yon?’

Patingin-tingin naman ako sa mga sulok-sulok, naghahaloghog dito sa mga kwarto, banyo, sala at iba pa ngunit wala talaga. Ang ’di ko pa naglilibot ay yung 3rd floor ngunit pinagbabawalan ako ni manang tsk.

Syempre dahil kailangan na kailangan ko yung makita pasekretong nagtungo ako roon ng walang kahit anong ingay na ginagawa.

Nagsimula naman akong isa-isahin ang mga kwarto ngunit wala parin talaga. Isa na lamang kwarto ang hindi ko pa naghaloghog. Papasok na sana ako ng makarinig ng mga yapak kaya dali-dali ako nagtago sa gilid.

Medyo masikip rin yung nataguan ko kaya nahihirapan akong makahinga konti.

Sumilip naman ako kung sino ’yon at nakitang si Mikhail ito. Napatakip naman ako bibig. Parang kwarto ata niya yun. Paktay, napansin ata niya akong pumunta dito. Alam na ba niya kung anong binabalak ko?

Shit.

Bigla naman itong lumingon sa direksyon ng pinagtataguan ko. Bumilis ang tibok ng puso ko dahil no’n.

Nakahinga naman ako ng maluwag ng binalewala niya at pumasok na lamang siya sa kwarto nito.

Dali-dali namang akong lumabas at tatakbo na sana ng may nagsalita sa likod ko na ikinuryente ng buong katawan ko.

Ilyich

---

Enjoy reading🦴

05- RESCUED

[Warning. It contains some actions and matured content]

: grammatical errors ahead!

Enjoy reading ~

…

Hinarap ko naman ito at nakitang nakataas ang kanyang isang kilay at nag-cross arms.

“What are you doing here?” He suspiciously  said.

I gulp, “W-wala naman, naligaw lang” Pilit ko naman hindi mautal at kabahan upang hindi na siya maghinala ng lubusan.

“…..You know, I hate

lies

. “ Matalim naman itong tumingin at humakbang papalapit ito.

Ako naman ay napaatras ng konti at medyo pinagpapawisan. “Nagsasabi ako ng totoo, naliligaw talaga ako” Pagkukumbinsi ko sa kanya.

Hindi ito umimik. Napagtuloy lamang siya sa paglakad papunta sa’kin. Hanggang sa tumigil na ito, napakalapit na ito sa mukha ko at para bang isa siyang mabangis na hayop na tiningnan ang kanyang biktima upang makain na. Hayop naman talaga to.

“Okay, don’t be scared Ilyich…I believe you “ Pagkasabi niya naman ay nakahinga ako ng maluwag.

Hinawakan naman nito ang pisngi ko at pinisil. Pinaglalaroan na naman ako nito ah–

“ Promise me . You will never go to that room… undestand , my dear Ilyich?“ Bulong nito sa’kin na may halong pagbabanta.

Tumango lamang ako. Maluwag na talaga turnilyo ng utak ng lalaking to. Ngumisi naman ito at nagpaalam sa’kin. Bago siya nagpaalam hinalikan niya muna ang pisngi ko at may sinabi ng hindi ko maintindihan.

Agad ko naman itong pinahid sa damit ko, napakamanyak talaga ah. Ngunit maswerte na lamang ako dahil hindi na siya nagtanong pa.

Mas mabuti munang bumalik sa kwarto at tsaka pag-isipan kung paano makalabas sa lugar na ito.

Nakatulog naman ako sa kakaisip.

Mahimbing na sana ang tulog ko ng may narinig akong nag-ri-ring sa unan. Naingayan naman ako kaya bumangon ako at hinanap sa unan. Laking gulat ko ng makita ang basag kong relo. Tila ba nabuhayan ako ng makita ito at nakitang tumatawag rin si boss.

Agad ko itong kinuha at ini-click. Hindi ko alam ngunit unti-unti tumulo ang mga luha ko ng marinig ang tinig ni leaderboss.

“ Saan ka na ba, HD?..Mahigpit isang buwan na at hindi ka pa talaga nagko-kontak sa’min! Alam mo bang may trabaho ka! You’re an agent you should fulfill your duty– Alam kong masakit ang pagtaksilan ngunit HD, We need you here!! exclusively“ Medyo naiinis na wika ni boss sa’kin.

Pinahid ko naman ang aking mga luha at nagseryoso.

“Alam ko, sorry sorry talaga. Ngunit kailangan ko ang tulong ninyo…Simula kasi nong’ nalaman ko at iniwan si Fiona ay uminom ako ng marami, syempre nalaman ko ba naman…I know, mali ang ginawa ko. Papauwi na sana ako ng may isang babaeng humingi sa’kin ng tulong, agad ko naman itong tinulungan…Akala ko okay na ngunit imbis yung babaeng na-kidnap, ako” Tumawa naman ako ng mahina sa kahihiyan, isa akong agent eh…nagpadala ako sa sawi kung puso at hindi inisip na isa akong ’ agent ’.

Ipinagpatuloy ko pa ang pagkukuwento sa nangyare sa’kin at kung paano ko nakilala ang mastermind ng pagkikidnap.

Hindi ko naman sinabi sa kanya na merong nangyare sa’min. Iniba ko na lamang, medyo nakakabaliw naman kung sasabihin ko ’yon at baka ’di pa maniwala so boss.

At natapos ko na ngang i-kwento.

“Hmm, napakahirap naman ang sitwasyon mo dyan HD…’wag kang mag-alala i-te-trace ka namin. Just wait, we will rescue

you! “

Napangiti na lamang ako.

May narinig naman akong pa-bukas ng pinto kaya tinago ko ito ulit sa unan, kung saan do’n niya tinago. Humiga ako at nagpanggap na natutulog.

Naramdaman ko na lamang na may umupo sa tabi ko at alam kong siya ito.

“Ilyich…I know you’re awake, so open your eyes or I kiss you?” Then he chuckles that my whole body shivers.

Wala naman akong magawa kundi i-mulat ang mga mata ko at tingnan siya. Bigla naman nitong ginulo ang buhok ko na ikana-inis ko naman.

Aangal na sana ako ng huminto ito.

“I want you “

“I want you so badly , Ilyich…“Seryosong sabi naman nito habang palapit ng palapit siya.

Paatras ng paatras naman ako. ’Wag mong sabihing namamanyak na naman to, ang mikhail na ito! Dahil sa ayaw ko namang may mangyare ulit sa’min nasuntok ko siya bigla. Tumigil naman ito at akala ko’y magagalit ngunit ngumiti lang siya.

“I’m sorry, Ilyich but it’s true…“Pagkatapos ay hinawakan niya ang mukha ko.

Pinigilan ko namang mainis at tumingin sa kanya.

“Sabihin mo nga, Mikhail. Sino ka ba talaga?Tell me the truth. ’Wag kang magsinungaling” Hindi ko na matiis kong kaya nasabi ko ’yon.

Kailangan kong malaman kung sino talaga siya. Kahit man lang na kaunti ang malaman kong impormasyon sa kanya bago makapagplano sa pagtakas.

Pumikit naman ito at umayos ng upo.

“Okay…if you badly want to know about me so, I tell you Ilyich… listen carefully” Tumango naman ako.

“Oh before I start, you have to pay me okay?” Napataas naman ang kilay ko. Anong ibig niyang sabihin, wala nga akong per–

Ngumiti naman ito na agad kong naintindihan.

Manyak.

“Just kidding.” Tinaliman ko na lamang ito ng tingin.

“ I’m Mikhail Vinogradov, 27 years old, 187 cm, Half Russian and Half

Pilipino

, Blood Type B, Only child, likes: you,

dislik

—“ Tinakpan ko naman ang bunganga nito, hindi naman yan kasali!

“Did I say something wrong?” Mabilis naman akong umiling.

Sinabihan ko na lamang siyang magpatuloy sa pagkwekwento tungkol sa kanyang buhay. Mula sa pagbata nito, nong’ tumungtong siya sa highschool, college at ngayon. Hindi rin naman pala boring makinig sa lalaking to’ nakakatawa at tsaka nakakaenjoy rin pala.

Ilang oras rin siyang nagsalsaysay sa buhay niya, biruin mo ako daw ang una niyang pinagsabihan nito. Mukhang may malaki ata tong tiwala sa’kin ah o baka nagsisinungaling lang?

Napaisip naman ako na sabihin niyang nagkita nadaw kami at hindi raw unang pagkikita namin sa party kundi nong’ highschool? nagtaka naman ako.

Tumango na lamang ako at hindi na nakipagtalo dahil talo talaga naman ako ubod nang pride sya eh at tsaka may pagka-delusional din pala to’.

Naputol lamang ang pagkwekwento niya ng tumunog ang kangyang phone.

“I go now, Ilyich” Medyo may kalamigang sabi nito sa’kin.

Tumango ako. Agad naman itong nakaalis at naiwan ako rito.

Nagsimula naman akong magstretching ng mga kamay. Nag-push up din ako ng limampung beses para makapag-warm up at para rin manumbalik ang lakas ko. Tinawag ko naman si Manang tsaka tinanong ko rin kung saan ang kanyang amo, ang sagot naman niya “Umalis yung si

Kail

kanina, may kailangan ka ba sa kanya iho?“

“Wala ho, salamat nalang Manang” Tumango na ito at umalis dahil may aasikasuhin pa sa bahay.

Parang araw-araw walang pahinga si Manang sa kakaasikaso dito sa bahay, sa lalaking manyak na’yon, at tsaka sa’kin. Naawa tuloy ako sa kanya ngunit pinili niya ito at alam ko ring mahal niya ang kanyang trabaho.

Kinuha ko naman ang relo sa unan at binukas ito. Malapit narin itong mapatay kasi may mga basag na ito tas nahigaan pa no’ng Mikhail na ’yon.

Tinawagan ko naman sila at agad namang sinagot ito ng ibang agent.

“Nai-track na namin ang iyong location, ngunit mahihirapan kaming makapasok sa mansion na ’yan. Makakatakas ka kaya dyan ulit at kikitain ka nalang namin sa gubat, kung hin— Okay lang yun, kaya kong makatakas

seguraduhin

niyo lang na

nakaabang

kayo, kung hindi

lagot

kayo sa’kin! “ Pinutol ko naman siya dahil na-eexcited na akong makatakas ng matiwasay dito tsaka magpapalakas ako at matatalo at makukulong ko si Mikhail tandaan niya yan!

Tumingin naman ako sa kwarto at nakitang may notebook at ballpen. Kinuha ko naman ito at nagsimulang magsulat para sa manyak na Mikhail.

Inilapag ko sa kama niya para madaling makita’t mabasa. Lumabas na ako sa kwarto at bumaba patungo sa sala nila hanggang sa labas na ng pinto ako. Kita ko naman ang mga gwardya na tumingin sa’kin.

Dahan-dahan akong naglakad ng may kompyansa sarili habang tumitingin sa kanila dahil sa bawat baba ko sa hagdan ay palapit ng palapit naman sila. Para bang nasa mga pelikula na napapalibutan na ang bida, bantay sarado talaga ako–ni hindi sila kumukurap. Syempre… inutusan ba naman sila na bantayan ako ng mabuti kaya ’di basta basta ako makakatakas nito ngunit malas nga naman sila, I regain my strength back therefore I can fight now!

Nagsimula naman ang iba na sumugod sa’kin para mahuli ako at maibalik sa mansyon ngunit sorry na lang ayaw ko na roon tsaka ito rin ang araw na maliligtas ako. Lumaban naman ako sa kanila at isa-isa ko silang napapatumba. Kung ganito kahina ba naman ang suntok at galawan nila mapapatumba talaga.

“Ayaw nyo talaga akong tantanan! Sige, bahala kayo…alis nako!” Sigaw ko sa kanila sa labas ng gate at kumindat. Pagkatapos no’n tumakbo na ako papalayo sa mansion.

Makikita mo talaga ang mga sigawan nilang nababaliw at iba naman sinusundan ako. Aba, matatapang rin pala ngunit wala ako sa mood na magpadakip. Binilisan ko na lamang ang pagtakbo at saktong nakaabang na ang kapwa agent ko kaya ngumiti ako.

“ HD!! Bilis !“ Sigaw nito.

Alam ko, ’di ba nito nakikitang tumatakbo ako?

Bigla naman akong nakaramdam ng malamig na tingin sa paligid ngunit isinawalang bahala ko na lamang at pumasok ng tuluyan sa van.

Paandar lang ang van ngunit pinaulanan agad kami ng mga baril sa mga tauhan ni Mikhail kaya agad ’kong pumalit sa driver at ako ngayon Ang may hawak sa manobela.

“Ako na bahala! Umupo kayo ng mabuti at Zin Ikaw, kayo na bahala sa depensa sa likod!!” Ma-awtoridad kong sabi at pinaandar ng mabilisan at van at pinaharurot ito ng mabilis papalayo sa gubat. Medyo matirik rin ang daanan rito ngunit nakayanan rin naman.

Nakahinga naman ako ng makitang walang sumunod at mas binilisan na lang ang pagmaneho. I burst laughter ng maramdamang nakawala talaga ako sa mansyon ng halimaw na manyak na si MIKHAIL VINOGRADOV.

HINDING HINDI KO TALAGA MALILIMUTAN ANG GINAWA NANG LALAKING IYON!

Hu…

Pokus…pokus…

Tumingin naman ako sa salamin kung saan tumititig ang mga kapwa agent ko na nag-resue sa’kin.

“Nga pala, salamat…salamat sa inyo” I genuinely said while driving.

Nagulat naman sila ng ilang segundo at agad rin itong napalitan ng saya.

“Walang anuman yon HD! Mabuti at buhay ka pa!!” May halong birong sabi ni Quin sa’kin.

I laugh, “Syempre, basta-basta ba akong mamatay ha?tskk HAHAHA” Nasisiraan na talaga ako ng bait.

Sumabat naman si Zin.

“HD, we still didn’t know that you get kidnapped. It’s Unbelievable. Tama nga ang sinabi sa atin ni boss, we don’t know what await us, what danger ahead us…But, I admit you’re awesome” Mahabang lintanya nito.

This is the first time na nagsalita ng kahabaan si Zin he used to be just silent kapag walang ginagawang trabaho. But look at he is, he’s trying to be sociable na rin.

“Well, thanks!” I smiled and focus only on driving back to the base.

I’m sure nakauwi na si Mikhail, paniguradong umuusok na sa galit yun kakasermon sa mga gwardya niya. Alam kong hahanapin niya ako kaya kailangan kong maghanda dahil kapag nagkita kami uli tatalunin ko na siya.

I’m still driving ng bigla sumulpot sa utak ko ang mga katagang sinabi ng manyak na iyon.

“I want you” “I badly want you” “Moan more Ilyich, m–

Ahh tama na!! Ang lalaking ’yon!! Nagbigay pa ng remembrance sa utak ko.

Siguro naman bukas makakalimutan ko na yung mukha ng manyak na yon!

Sana nga lang.

Nagpumilit namang pumalit sa’kin si manong driver dahil ayaw daw niyang inaagawan ng trabaho kaya wala naman  akong magawa kundi sumang-ayon nalang.

Inaantok na’rin ako at narinig ko ang paghilik ng mga matutulog na kapwa agent ko sa van. They spent so much time to rescue me kaya deserve nilang matulog. Enjoyin nyo lang yan kasi magsasaya rin ako rito.

Palubog na’rin ang araw at makikita mo talagang maganda itong pagmasdan sa malayo.

Ipinikit ko ang aking mata. Pinipilit na i-wala sa isip ang mga nangyare nong’ nakaraan at isipin na lamang na ’ ligtas

na 

ako’ .

It was a long day, huh.

---

Thanks for reading it!

Ligtas

ba talaga o

pinagbigyan

lang?hmm

Let’s see what happens next!

-CAROLINE

06- NEW MISSION?

[Warning. It contains some actions, strong languages and matured content]

: grammatical errors ahead!

Enjoy reading~

…

Nagising naman ako sa ingay ng aking cellphone. I don’t want to answer it ng makitang si Lb ito kaya wala akong choice kailangang sagutin.

“Don’t worry, Axi will accompany you para sa misyong iyon. Don’t let your guard down again, HD” I clench my fist at tumango.

“Yes, that will never ever happened again.” Pinatay naman agad ni Lb.

Tuluyan naman akong bumangon sa higaan ko. Na-miss ko sobra kwarto ko. Ganon pa rin naman ang hitsura kaya ayos lang. Yung ate ko naman kagabi todo iyak ng makita ako, akala niya multo ako. Grabe naman akala ba talaga niyang basta-basta ako mamatay? Ain’t never going to happen!

I wear my businessman suit, wrist watch, headphones, gun hidden in my hip and knife hidden in my legs (Incase lang).

Ready na’ko kaya pumunta na ako sa location ng brothel na ’yon. Ang sabi sa’kin ni Axi maraming mga menor de edad ’di umano ang nawawala at tanging mga lalaki lamang ang kinikidnap. Ofcourse, brothel nga.

Marami naring nagrereklamo na mga magulang sa biglaang pagkawala ng kani-kanilang mga anak sa polisya. Ngunit ang kapulisan ay limitado ang kanilang kakayahang kung kaya nahihirapan silang makita ang mga nawawala na bata. At dahil dyan humingi na sila ng tulong sa agency namin kaya eto ako ngayon, may trabaho agad hindi na ako nakapagpahinga ngunit mas importante naman ito dahil may mga ililigtas ako ng mga buhay mga bata.

Ang set-up ng plano namin ay magpapanggap akong buyer dito dahil hindi naman pwedeng pumasok ako dito na hindi bumibili magiging kaduda-duda iyon. Kaya mas mabuting gawin muna namin ito.

“Papasok na ako” Report ko naman sa kanya.

Nag-click sound naman ang mouse nito na dinig na dinig sa tainga ko. “Sige, mag-iingat ka…Mga ilang minuto na’rin at mag-uumpisa na ang pagbebenta” Tumango ako.

Naglalakad naman ako papunta sa loob at nakitang halos mapuno na ang buong upuan dahil marami-rami narin ang mga tao dito. May mga matatanda, kaedad ko at iba pa. Halos lahat dito mayayaman. Sikat na sikat talaga ang brothel na ito ah. Grabe!

Nagsimula na akong manguyom nang kamao ng makitang sinimulang mag-bid ang mga tao dito para sa batang inosenteng na halos lantad na ang buong katawan. Wala na silang awa! hindi ako bulag para hindi makita na may pasa ito alam kung nakikita ito ng mga gustong bibili ngunit isinawalang bahala lamang nila ito na mas ikanagagalit ko.

Damn it!

Tangina!

Nandidiri ako sa mga tao dito! Langhiya!

Nakaramdam naman ako ng kamay sa balikat ko na nagpakalma sa’kin.

“Easy lang, hindi pwedeng susugod tayo kaagad” Sabi ni Calvin sa’kin.

Suminghap naman ako. “Alam ko”

“Yan! Yan HD, just call me kapag nakaproblema, I go to that side…I just check” Tumango lang ako at umalis ito.

Ako pa ang sinabihan na tumawag sa kanya, siya nga yung palaging nagkakaproblema. Tsk! Nahagip ko naman ang tingin sa entablado kung saan nagsasalita ang MC ng subastahan na ito. I think mayroong mangyayareng hindi maganda ngayon.

“Going twice!?” Tanong ng MC sa mga bidder

“200,000!!“Sigaw ng manyak na matanda sa likod ko.Kita ko namang ngumisi ang MC. “300,000!!!” Sigaw naman ng lalaki sa kabila.

“Is that all? Okay Mr. Collin, you will own Ra— 450,000! “ Sumigaw ako na ikinatigil nilang lahat. Hindi ko na talaga matiis at napabid ako bigla.

Ayaw ko namang mapunta sa lalaki ang batang iyon. Kita ko naman ang gulat nila kaya idineklara ng MC na ako ang nanalo sa bidding. Tumayo na ako para masimulan na ang aming plano.

Patuloy parin ang pag-bid kaya dapat may gawin na ako. Ayaw kong umupo nalang at maghintay sa mokong na Calvin na iyon. Kailangang may gawin ako.

Palihim naman akong pumasok sa isang silid kung saan dito inaayusan ang mga menor de edad na mga lalaki. Natambad naman sa’kin ang gwardya sa silid na ito kung kaya wala akong choice kundi lumaban. Sinuntok ko naman ito ng pagkalakas-lakas kaya nakatulog ito bigla. Napangisi naman ako at pumasok ng tuluyan.

Kita ko naman ang takot nila sa’kin kung kaya nag-off guard muna ako at papakalmahin muna sila.

“No, it’s okay…Huwag kayong matakot ililigtas ko kayo, I’m agent HD” Pagpapakilala ko sa kanila.

Gumaan naman ang kanilang loob kaya nakahinga ako ng maluwag. Mabuti nga lang at madali ko silang napaamo dahil kung hindi tiyak na mahihirapan ako na iligtas sila. Ipinaliwanag ko naman sa kanila ang plano para maitakas upang makauwi na sa kani-kanilang pamilya.

“Gusto kong sumunod kayo sa’kin para makalabas kayo dito, may kasama ako at siya ang bahala sa inyo… maliwanag ba?” Sumagot naman sila ng kasang-ayonan kaya wala na akong problema.

Kinontak ko naman si Axi.

“Ang mastermind ng lahat ng ito ay nasa 3rd floor, room 19. Mag-iingat ka, HD! Hindi basta-basta mapapatumba ang boss!” Tumawa naman ako ng mahina.

“Matatalo ko siya, alam ko yun. Pakisabi nalang kay Calvin na siya bahala sa mga bata dahil akin yung boss “ Diniinan ko naman ang pagkasabi ko sa boss.

Gustong gusto ko talagang makita siya at nasuntok ng kaylakas-lakas para sa mga ginawa niya.

Nakarating naman ako sa third floor at tumambad sa akin ang mga tauhan nito. Nag-inat kamay naman ako at nag-fighting stance sa kanila. Tinawagan muna nila ako at may kung ano-ano pang sinabi.

“Wag puro dada, subukan niyo kung kaya niyo ako…” Iritadong sabi ko sa kanila.

Agad naman silang sumugod sa’kin at ayon nga isa-isa ko silang natatalo. May baril pa’yong isa ngunit mabagal siyang kumilos kaya madali ko itong naagaw.

Ngumisi ako. “Kulang ka pa ng practice boi!” Nagalit naman ito at sinugod nila ako.

“Ang yabang mo haaaa!!!” Sumugod ito at pinutok ko lamang ang baril at agad itong nakahandusay sa sahig.

“Haa…ha….ang-ang l-lakas m-m-” Hindi niya natapos at namatay na siya. Pati narin ang kasamahan nito wala na.

“Salamat” Pahabol ko nito.

Nagtungo agad ako sa room 19 but before akong pumasok kumatok muna tayo para naman hindi muna makahalata. Pinapasok naman ako nito at agad nanlaki ang mga mata sa gulat.

“Sino ka? Parang hindi ka tauhan ko!! Brando hoii, asan kay-” Tumawa naman ako. Wala ata tong utak ah.

“Useless lang ang pagtawag mo sa kanila. They’re dead. Fucking Dead!!” Tinutukan ko naman siya ng baril sa ulo at kita ko ang madaliang pagtulog ng maraming pawis nito.

Tsk, scaredy-cat.

Ngumiti ako. “Frederico Valdosta, right?” Tumango ito.

“Hmm, let me ask you a question. Sabihin mo why did you do this?! How could you done this to a child, a minor! a innocent, ha!!” Nangungugat na ako sa galit.

“Sagutin mo ako!! PUTANGINANG

KA! SUMAGOT KA KUNG AYAW MONG

IPUTOK

KO SA UTAK MO!! “ Gigil na gigil na ako sa lalaking ito.

“..Y-you k-know I-I need m-mo-money k-kaya n-na-nagawa ko i-ito” Nauutal at nanginginig na simpleng tanginang paliwanag niya.

“Just for DAMN

MONEY? HAHAHAHAHAHA What

a shame on you!“ Sinuntok ko naman ito ng maraming beses at susuntukin na sana ulit ng pigilan ako ni Calvin.

Pinosasan naman ng mga pulis si Frederico. Pinapakalma naman ako ni Calvin.

“Easy lang bro… I know it’s hurts but look, you did it again, nailigtas mo sila HD. They’re so thankful to you” Ngumiti na lamang ako at pinahid ang dugo sa panyo.

Nakakapagod.

Masaya ako dahil nakawala na ang mga bata sa impyernong lugar na ito. I badly want to help to all people who wanted to be free from their nightmare.

“Wala si Lb sa base?” Tanong ko kay Calv.

Tumango ito. “So, saan siya ngayon?” Tanong ko ulit

“Ewan ko eh, si Axi na lang tanungin mo. Alam kong alam niya san si boss” Nag thumbs up lang ako sa kanya at pumunta sa office ni Axi.

Kumatok naman ako at automatic itong nag-open.

“So, what do you want HD? May problema ba?” I shook my head.

“Wala, magtatanong lang kung sa’n ba si Lb” Deritsong sabi ko sa kanya.

“Ahh, may pinuntahan lang yun na importanteng event. Kaya ’wag kang mag-alala sa boss nating matanda. Matanda nga siya ngunit malakas naman kapag nakikipaglaban hindi mo talaga iisipin na matanda pa ito” Puro tango lamang ang aking nagawa.

Umalis na’ko roon at napagpasyahan na pumunta sa office ko. Matagal tagal naring hindi ako napunta rito. Sa kay dami-daming nangyare noon hindi ko na nabisita ito. Napatingin naman ako rito. Ganon parin maganda at malinis. Umupo ako at binuksan ang laptop ko. Nagsimula akong magscroll at mag-type. Maraming mga documents dito tungkol sa iba’t ibang case ngunit lahat ng ito ay na-solve ko na kung kaya wala na itong problema.

Tumingin naman ako sa orasan, mag-aalas otso na pala ng gabi. Shinutdown ko naman ang laptop at i-unplug ito. Gusto ko naring umuwi ngayon, nakakapagod.

I was walking silently sa hall ng base without noticing agents na nakakasalamuha ko. Nawawala mood ko ah. Bat ba bagot na bagot ako ngayon?hmm

Natigil na lamang ako ng may tumawag sa’kin. Mukhang importante kasi hingal na hingal ito papunta sa direksyon ko baka kanina niya pa ako hinahanap.

“Oh bakit, Jelo?” Matamlay kong tanong nito.

Naghahabol hininga pa naman ito kaya, it’s not bothering me kung kailangan siya magtatapos mahingal.

Tumikhim naman to senyas na okay na siya.

“Kasi HD, may bagong ipapagawa naman si Axi sa’yo na misyon. Sorry, pauwi ka na ngunit kailangan mong tapusin muna ito” Agad naman akong nag-seryoso.

“Sige, gagawin ko.” Masaya naman itong umalis kaya napatawa ako ng mahina.

Pagkatapos, tumawag si Axi at ipinaliwanag ang misyong ito. Nag-aalangan man siya na ipapasa ang ganitong trabaho sa’kin ngunit sinabi ko naman “I’m used to it” kaya okay lang sa’kin kung magsunod-sunod ang trabaho ko.

Sa case na ito, murder naman. Ayon sa nakalap ng mga pulis itinuturing serial killer ang pumatay. Nagsasabi nilang bihasa iyon dahil hindi gaanong nag-iwan ng mga bakas sa pagkitil niya kaya medyo delikado rin ito.

Ang pinupuntirya niya ay mga businessman na kasangkot sa gulo na nagdulot ng pagkamatay ni Mr. Buenaventura. Napag-alaman talagang si Gio ang serial killer dahil siya ang pangalawang anak ni Mr. Buenaventura. And also noon pa man nabubuhay ang kanyang ama, kilalang kumikitil na ito.

Well, that’s worst.

Pumunta agad ako sa nasabing lokasyon ni Axi. Mas mabuting mag-ingat talaga. Hindi ako basta-basta nag-off guard.

Nandito ako ngayon sa isang sikat na hotel ng pamilyang Roswell. Ang alam ni Axi si Mr. Roswell ang susunod na biktima nito. Siya ang pang-pitong kasama ng kanyang ama bago ito namatay.

Mabuti nga lang at hindi kalayuan ang hotel nito kung hindi, hindi ako tutuloy. Biro lang walang halong seryoso.

Hindi muna namin ipinaalam kay Mr. Roswell na mamatay siya ngayon dahil baka paghinalaan pa niya ako at isipin pa niya ako yung papatay sa kanya.

Matinik rin yung Gio, alam na alam kung paano at anong araw mas madaling patayin si Mr. Roswell. Ngayon kasing araw ay nagpaparty ito dahil sa tuloy-tuloy na pag-unlad ng kanyang hotel. Dinadagsa kasi ito ng mga turista at nahuhumaling na dito mag-book.

Pagdadaluhan naman ng mga kilalang tao at mga kapwa niya businessman. Nahirapan rin akong itago ang tunay kung pakikilanlan. Kailangan ko pang magdisguise na isang business man upang makapasok talaga ako.

I’m wearing a dark suit and dark-blue tie. Para sa pam-ibaba naman ay dark pants. Well, I like something dark color.

Nagsimula naman ang party and I started to talk to other guest para makakalap ng mga impormasyon na makakatulong sa’kin. Habang nag-uusap ako sa kanila may naramdaman akong tingin, tingin na parehong pareho sa naramdaman ko papaalis sa gubat. I shook my head. Binalewala ko na lamang iyon dahil this mission is important.

Pumunta muna ako sa restroom and lucky I am, I see him standing next to mine.

Nakilala ko kaagad si Gio dahil binigyan ako ni Axi ng mga pictures niya. Madali ring nakakaalala ang memorya ko.

“Gio Buenaventura, right?” Kita ko namang nagulat ito saglit at agad napalitan ng pagka-seryoso.

“Yes. So, what do you want from me? And who are you” Matinik din to ah. He immediately ask me about him for his own little safety.

“Well, I’m fan of yours. My name isn’t important at all” Mautak na sagot ko sa kanya.

He smirk.

“Don’t play tricks on me, hindi yan gagana. I ask you again what do you want from me?” Then he grab my knectie. Ang lapit ng mukha naming dalawa at ramdam mo talaga ang tension.

I look at him with a playful smile.

“Guess it” I whispered.

Tinulak ko naman ito at nag-ayos ng knectie. I’m about to go when he talk.

“Are you the one who killed my father?!!” Tumigil naman ako at humarap sa kanya.

Should I lied? para ma-trigger ito?

Well, it seems so fun. Kaya gawin natin!

“Pano kung sabihin ko…oo? What will you do to me? Would you killed me too? papatayin mo rin ba ako gaya ng pagpatay mo nila Mr. Clarkson, Mr. Worm, Mr. Fuentes, Mr. Kayne, Mr. Haydn, Mr. Schneider? At ngayon you will kill Mr. Roswell. Am I right, Gio?” Kita ko naman pinagpapawisan ito.

Ilang segundo pa ay tumawa ito ng mahina.

“Yeah… you’re right” He devilishly said.

---

THANKS FOR READING!

Ohh, medyo mahihirapan ata ang

ating

agent HD to face a murderer worst serial killer pala!

Hmm, what happened na kaya kay Mikhail no?😑

-CAROLINE

07- MIKHAIL VINOGRADOV

[Warning. It contains some actions, strong languages and matured content]

: grammatical errors ahead!

Enjoy reading~

…

Naging alerto kaagad ako sa sinabi nito. Tsk, gusto ko pa naman makipaglaro sa kanya ngunit hindi nadadala sa biro ang taong ito eh.

May dinukot naman ito sa bulsa na kutsilyo. Gusto niya nang laban or should I say gusto niyang patayin ako dahil sa mga nalalaman ko tungkol sa kanya. Marami na akong na-experience na ganitong sitwasyon kaya hindi ako madadala sa pananakot at pandidilim ng mga mata. Pwera lang kung si Mikhail dahil ayaw na ayaw kong tinitingnan niya ak–

Ano ba! Ba’t ba ayaw mawala sa isipan ko yung manyakis na iyo–

Napailag naman ako.

“Nice try…” I grin.

Ngumisi naman ito at sinugod na naman ako. Mabuti nga lang at walang tao ang pumapasok sa restroom ngayon, busy pa ata sa party ngunit alam kong mga ilang minuto ay may papasok dito kaya mas mabuting tapusin kaagad namin to.

“Puro ilag lang ba kaya mo?HAHA” Biglaang sabi nito. Mali ka…ganito lang ako makipaglaban.

Mas mabuting pag-aaralan ko muna ang mga galaw nila bago ako sumugod.

Sumugod na ako dahil madaling lamang mabasa ang susunod na tira nito. Nadaplisan naman ako ng kutsilyo niya na ikinadugo ng pisngi ko. Sinuntok ko naman ito at malakas na sinipa na nagresulta ng pagkatumba nito sa sahig. Napaluwa naman ito ng dugo.

“Hihiga ka na lang ba dyan, Gio?” I teasingly said to him.

Nakita ko namang nanguyom ang mga kamay nito.

“T-tumahimik ka!” Tumayo ito at tumingin sa’kin.

Kitang kita mo talaga ang matinding galit na umaapaw sa kanya. Base sa pananalita nito, hindi mo aakalaing mamatay tao dahil may halong takot ang bawat bigkas niya ng salita. Para bang natatakot siya na hindi ko maipaliwanag kong ano ’yon. Nararamdaman ko na lang na napipilitan siya sa ginagawa niya, teorya ko lang to walang katotohanan.

“Are you mad?hmm” Nagtanong pa’ko kahit alam ko naman.

He smirk, “Isn’t obvious? I’m fucking mad!! I will truly kill you!! Haaa” Pagkatapos no’n sumugod siya sa’kin. Ang lakas naman ng spirit power nito.

“Go on, kung kaya mo!” Sambat ko naman at umilag sa suntok niya.

Sinuntok ko naman siya nang makita ang bukas na spot sa kanyang katawan na hindi niya prinotektahan kaya yun pinuntirya ko. Nasipa niya naman ako kaya medyo napadaing.

I give him a warning look but he responds by kicking my neck. Dahil do’n ibinagsak ko siya sa sahig. His face contorted in merciless pain. I slips his forearm under Gio’s neck and squeezes. He’s struggling, but as if I care? Sinenyasan ko na siya eh ngunit hindi niya sinunod. Yan ang napala niya.

Bali na ang kanyang kamay. At ang kanyang mukha ay namumula na dahil kulang ito ng hangin.

Tinawagan ko na ang mga pulis at agad pinosasan si Gio. Bago pa ito tuluyang isakay sa ambulansya, may sinabi muna ito sa’kin.

“I killed my father.” Nagulat talaga ako sa sinabi nito.

It’s unbelievable, siya ang pumatay. Ngunit bakit pa kailangang idamay ang iba? Kung siya naman ang may sala? Arghh pinaikot ako don ah.

Magtatanong sana ako sa kanya ngunit isinakay na ito at tuluyang humarurot papuntang hospital. Naramdaman ko namang may kamay sa balikat ko at si Axi lang pala.

“Good job, HD! Napaamin mo siya, galing-galing mo talaga” Ginulo naman nito ang buhok ko na ikina-inis ko.

“Tsk, tigilan mo nga yan. Hoy, ano ba Axi!” Galit kong sabi nito ngunit tinawanan ako. Aba, kuhang kuha mo inis ko!

Nagpaalam naman ito sa’kin dahil may pupuntahan pa siya. Hating gabi na pala inaantok pa ako. Pinahid ko naman ang dugo sa labi ko, medyo malakas pagkakasipa niya sa leeg ko kaya sumasakit ito. Gusto ko nang matulog.

Sinuot ko naman ang helmet ko at pinaandar ang maganda kong motor. Kawasaki pala brand nito share ko lang, ganda kasi bagong bili ko to. Ilang buwan ko rin tong pinag-iponan para mabili lang to.

Humiga ako sa kama. Ipinikit ko ang aking mga mata. Nasa kalagitnaan na sana ako ng tulog ng marinig ang pag-ring ng phone. Hindi ko na tiningnan kung sino at sinagot na ito dahil akala ko si Calvin o kaya si Lb.

Tumulo pa talaga ang laway ko.

“Ahh natutulog pa’ko, bukas nalang…by–“He cut my words.

“ Do you miss me, Ilyich? “ Napakalalim ng boses, hinding-hindi ko ito malilimutan. Hindi maari-

Mahina naman itong tumawa. “ Ohh, why are you so silent dear? Don’t you miss me ?“ May halong lungkot na sabi nito.

“Ikaw! Mikhail” Galit kong sigaw nito sa telepono.

But he just chuckled.

“ Ilyich. Just enjoy yourself for now because any day, hour, minute or even second I will be there, having you …“ Napakuyom na lamang ako ng kamao ng sabihin niya iyon.

“You’re fucking insane, Mikhail!! I will surely kill you kung lalapit ka ulit sa’kin!! Mark my words!!” Pagkatapos ay pinatay ko ang tawag.

Naiinis naman akong humiga uli sa kama. Kung minamalas ka naman, ba’t palaging pinipilit niyang pinagtatagpo ang aming landas.

Ahhhhhhhhhhh!!

Napasigaw na lamang ako sa inis habang iniisip iyon. Kalma lang, kalma lang agent HD. Mikhail na iyon. Ang Mikhail na’yon!!

Nang dahil sa kanya hindi na ako nakatulog. Bumangon na lamang ako at kumuha ng malamig na tubig para makalma ang mga ugat na nanalaytay sa buong katawan ko. Magkaka-insomia ata ako ng dahil sa kanya.

Kinuha ko muna ang phone ko tsaka napagpasyahan mag-scroll² sa Facebook. Namangha naman ako dahil napakadami na palang nagbago rito, hindi na kasi ako nakapag-open dito sa social media dahil bawal sa’min iyon. Bawal mag phone kapag nasa trabaho, only yung mga kakailanganin lang na technological gadgets.

Bigla namang nahagip sa pagsco-scroll ko ang post ni Fiona. Bigla naman akong kinabahan at napayukom ng kamao. Sa post niya, ito ay tungkol sa engagement…may singsing kasi at nasa caption pa “soon to be married!😘❤️”

What the FUDGE!!??

Ikakasal na siya? Tas ako? Ano ako? Kakalimutan lang? Bakit ganon?…naging mabuting boyfriend naman ako sa kanya. Binigay ko lahat ang gusto niyang pagkain, damit, make-up, buong pagmamahal ko at loyalty ngunit pinagtaksilan parin niya ako. Kung alam niya lang kung gaano ako naghintay para sa kanya. Kung gaano ako nagtimping hindi makita siya, matawagan man lang o machat dahil sa misyon ko.

Why she can’t wait on me?

Bakit naghanap pa siya ng ib–

Sinuntok ko na lamang ang sarili ko. Aba, ginagago ko ng tuluyan ang sarili ko! Kailangang tanggapin ngunit paan–

Huminga na lamang ako ng malalim at napatanong sa sarili.

“Ganon ba talaga ang mga babae? Nang-iiwan?” Napatawa na lamang ako.

Baka mapatay tayo ni ate kapag tinanong ko to sa kanya. Ngunit hindi naman ata lahat ng babae ay ganon. Na-timing lang sa tadhana ko na ganon ang unang pag-ibig ko. Si kupido kasi hindi inayos yung pagkakapana kaya minalas ako sa pag-ibig!

Ngayon, naintindihan ko na ang katagang “Love is a game, so play it wisely”
ito yong’ sinabi sa’kin ni Lb noong kami pa ni Fiona.

Ngayon naman minamalas ang buhay ko, Ang manyak na Mikhail na ’yon! Ginambala ang matiwasay kong buhay.

Wait, should I investigate him? He was truly suspicious and strange man to me. He did a horrible thing on me. Then, he stole my virginity. Hindi ko maisip ang nangyare sa’min, nakakaasar sobra. Kadiring manyakis. Bakla ata yon!

Tatawagan ko na lamang si Axi ngayon para matulungan niya ako. Sana naman gising pa siya sa mga oras na ito.

Ring….

Ring…..–

“Oh, bakit?” Napangiti naman ako dahil nasagot niya ito.

Pumekeng ubo muna ako bago nagsalita.

“Can you help me? Ngayon lang to, Axi siguro naman mamaya kapa matutulog?hehe” Magalang kong sabi sa kanya.

Natahimik naman ito ng mga ilang segundo.

“Wait, is this true HD?

Nanghihingi

ka na ng tulong? I-Its unbelievable!! HAHAHA“ Tsaka tumawa naman ito sa kabilang linya. Dinig na dinig ang wagas na pagtawag nito, napalayo na lamang ang tainga ko sa lakas.

“Oo, tama na’yan. Tutulungan mo ba ako o hindi?” Seryosong saaad ko.

“Hindi.” Napaubo naman ako.

“Anooo!!!– De joke lang, ito naman di

mabiro

. Let’s meet up at the XXXXXX hotel “ I shook my head at nag-hung up sa tawag.

Nagmadali naman akong nagbihis at pumunta sa pagtatagpuan namin. Nagtagpo naman kami at umupo. Inilapag naman ni Axi ang laptop niya.

“Paano mo nalaman ang pangalang iyang, HD?! Tell me how did you know Mikhail Vinogradov?” Nagulat naman ako sa reaksyon niya. Is he truly dangerous man?

Napakamot naman ako. Kailangan ko munang magsinungaling.

“I met him at the party, nagkabanggaan kami and nagkausap. He told me his name” I lied. Ngunit may bahagi namang totoo na nasa party kami unang nagkita.

Tumango naman ito at agad naintindihan ang sitwasyon.

“What’s gotten on your head na kumalap ng impormasyon sa kanya?” Umiling lamang ako.

“I was curious” tipid kong sagot.

Nakita ko namang tinanggap nito ang pagkatalo at muling bumalik sa tingin sa kanyang laptop. May hinanap ito at pagkatapos ini-click ang black file. Lumabas naman ang iba’t ibang impormasyon at datos sa black file na iyon.

“Tingnan mo. This is all about him. Hindi pa talaga fully completed information about Mikhail Vinogradov dahil napakahirap siyang i-access. Inshort, he was dangerous. Hindi siya ginagalaw ni Lb, it’s because…” Huminto siya sa pagtype. “agent siya rito noon at wala rin naman siyang ginawang paglabag sa batas kaya ganon. But I’m warning you HD, huwag kanang maghukay ng impormasyon tungkol sa kanya. Masyadong delikado.” Dugtong pa nito at seryosong tumingin sa’kin.

Naguguluhan naman akong tumingin sa kanya. Kung agent siya rito noon ’diba dapat alam ng agency ang lahat ng background information mo? Bago pumasok bilang agent ay kakailanganin munang malaman ng agency kung san lupalop kagaling, kung sino ka, anong favorites mo, inshort lahat lahat na about sa personal na buhay mo.

But Mikhail’s case, hindi kumpleto ang impormasyon nito. It’s impossible. Imposible namang hindi malaman ng agency nito.

“Paanong nangyare iyon? Paano siya umalis o bakit siya umalis?” Hindi ko napigilang magtanong kay Axi.

She sigh.

“Hindi ko alam. Ang alam ko umalis lang siya at wala ng natanggap na mensahe si boss sa kanya, tuluyan talagang umalis ito dahil do’n…“Tumango na lamang ako.

Napakamisteryoso naman talaga nong Mikhail na iyon. Biruin mo umalis na lamang basta-basta ng walang dahilan. Para niya nang tinalikuran ang obligasyon na tulungan at ipagtanggol ang mga tao. Ngunit wala akong pakealam roon. Medyo nalinawagan ang aking isip ng malaman Ang tungkol sa kanya.

Naiinis ako. Sobra. Hindi ko alam kong bakit ako biglaang nainis sa nalaman ko.

Pagkatapos nang iilang pag-uusap namin ay napagpasyahan ng umalis. Napatingin naman ako sa relo at mag-aalas tres na pala ng umaga. Mga dalawang oras rin pala kaming nag-uusap ni Axi. Naramdaman ko naman sa sarili ko na nag-aaksaya lang pala ako ng oras na malaman ang mga impormasyon tungkol sa lalaking iyon.

Hindi ko rin naman mawawala na mapatanong sa isipan kong bakit siya umalis. Anong rason? At bakit nasa kalagitnaan ng gubat siya nakatira? Nagtatago ba siya? May tinatakasan ba siyang kasalanan?

Sobrang pribado talaga ang tungkol sa kanya. Sa ngayon, yun lamang ang tanging nalalaman ko. Napakahirap namang kumalap ng impormasyon tungkol sa taong ganoon.

Nandito ako sa office ko, nangangalap ng information at data. Ilang ulit ko nang hinahanap ngunit wala pa talaga. Hindi kaya, hindi niya tunay na pangalan ang “ Mikhail Vinogradov“?

Napa-iling naman ako ng ulo at shinutdown ang laptop.

Masisiraan ata ako ng bait sa kakahanap ng impormasyon. Tama na ata ito. Mas mabuti pang matulog kaysa nag-aaksaya ng panahon sa kulang ng information at data na tao.

---

Thanks for reading!

Mukhang

nasobrahan

na ata si Ilyich😑

Wala na akong

maisipp

ahhh

-CAROLINE

08: GAME

[ Warning. It contains some strong languages and matured content]

: grammatical errors ahead!

Enjoy reading~

…

Binuksan ko ang tv upang manood ng mga balita. Iba-ibang channel ang pinanood ko, naghahanap ako ng mga interesting na balita yung mapupukaw ang atensyon ko doon. Halimbawa nalang dito sa Cgv channel, about sa mga crime ang balita kaya napahinto ako ng konti at pagkatapos ay iniba ko ulit.

Iibahin ko na sana ulit ng naipakita ang mukha ni Mikhail. Wait… iniinterview siya dito. Hindi niya sinabi na sikat palang businessman at model. Napabuga naman ako ng kape.

W-what he’s a businessman?model?b-billIONAIREEE!!!?

Bumalik naman ako sa paghigop ng kape. Ano ka ba naman Ilyich, parang hindi nakita at natulugan ang malaking mansyon na ’yon. Syempre halatang mayaman kaya pala umalis sa pagiging agent. Tsk.

Nagtanong naman bigla ang isang babaeng reporter.

[ NEWS ]

REPORTER: Mr. Vinogradov, may I ask you something private?

nooded

REPORTER: Do you have a girlfriend?or a fiancee??

Nakikinig naman ako ng maayos at halos ’di mapigilang tumawa. Kung alam lang ng reporter na’yan kung gaano ka lonely ang bahay non tas napakamanyak at nangingidnap rin.

MR. VINOGRADOV: chuckles Well, for now…I haven’t ’coz I’m courting him.

Kita ko namang nagsisibulungan ang iilan ’di makapaniwala.

Aba may pinopormahan na pala ang manyakis na iyon! Teka lang, him? Baka namali lang siya-

MR. VINOGRADOV: Also he’s watching right now. My dear Ilyich…

Bulong niya na agad napatahimik sa’kin.

Ako?

Tumingin naman ako sa TV at saktong nagtagpo ang mga mata namin tsaka kumindat ito. Naasiman naman ako bigla. Nangungugat naman ako sa galit. Ang lalaking iyon. Pinaglalaroan ako nababagot na siguro sa pagiging mapag-isa. Umusok naman ang ilong ko. Just FUCKING WAIT FOR ME TO PUNCH YOUR TANGINANG MUKHA!!

Pagkatapos ay pinatay ko na ang tv at inihiga ang aking ulo. ‘Bwisit! Nasira tuloy ang magandang araw ko!’

It’s been a month na’rin ang daming nagbago sa buhay ko, maraming akong na-experience na mga kakaibang pangyayare. Isa na roon yung na-kidnap ako. Napapaisip rin ako kumusta na kaya yung manang sa mansyon na iyon. Hindi ba siya nakikilabotan do’n? Well, kung nandoon na siya nong’ bata pa si Mikhail siguro nasanay na ito.

Now, it’s time to go for work. Like a normal day I used to be.

Nagkasalubong naman kami ni Calv kaya napahinto kami upang mag-usap ng konti tungkol sa mga bagay-bagay na may kinalaman sa bansa.

“Well, next week bakasyon ko. Biruin mo pre tatlong araw lang pahinga! Hindi ba sila naawa sa gwapong agent na ito” Paiyak-iyak pa ito habang sinasabi iyon sa’kin galing talaga mag-actung ah.

I tap his shoulder.

“Don’t be delusional, Calv alam nating sa ating dalawa ako ang mas pinakapogi, Hindi lang sa atin kundi sa whole base!!” Pagkatapos siniko ko pa ito na lalong kinainis niya.

Bigla naman itong ngumisi. “Okay lang na pangalawa ako sayo basta ako may pahinga next week, tatlong araw pa nga unlike you.

waleyy “ Huminto naman ito sa ‘you’ at tiningnan muna ako bago binigkas ang huling salita. Pagkatapos tumawa ito. Literal na nanunuya sa’kin.

‘Edi ikaw na’

I was walking right now papunta sa office ko ng napahinto ako sa biglaang pag-ring ng phone ko’t sinagot ko naman agad kasi si Lb ang tumawag. Sabi niya, na papuntahin ako sa office niya kasi matinding pagbabalik daw ng isang beteranong agent kaya nanumbalik naman ang pagiging sabik ko. I guess…mga ilang minuto ay tatakbo dito si Calv dahil sure naman akong tinawagan siya ni Lb.

Kumatok muna ako.

“Come in” mahinahong sabi ni Lb.

Agad naman akong pumasok at nakita ang nakatalikod na lalaking naka-black suit. ’Tila masinsinan ang pag-uusap nila Lb at naisip ko ring ito na yung magbabalik na ‘beteranong agent’- napapasabik tuloy ako at umaapaw sa kalituhan ang utak ko.

Tumingin naman si Lb sa’kin at agad akong pinaupo sa tabi ng lalaking iyon. Sumang-ayon naman kaagad ako dahil excited narin akong makita kung anong mukha nito. Marami kaya siyang mga scars dulot ng mga laban niya? Astig kaya yun!

Ngunit sa bawat hakbang ko ay nanginginig ang aking buong katawan hindi ko alam kong epekto lang ba to sa pagkasabik o ewan ba. Palapit ng palapit ako ay para bang may kapamilyaran.

Hindi ko muna ito tiningnan ng umupo ako at nakatuon lamang ang atensyon ko kay Lb. Gusto ko munang ipakilala niya ito sa’kin bago ko ito lingunin at harapin.

“Lb? So…ba’t mo’ko tinawag?” I ask kahit alam ko naman ang sagot.

Tumawa naman ito. “Ikaw talaga HD, hilig mo magpa-inosente inosente. Well meet your new partner, Mr. Mikhail Vinogradov. I know that you new him kaya nagsinungaling ako ng konti sayo about sa kanya…” Bumilis naman ang kabog ng dibdib ko at humarap sa kanya. May gumuhit na ngisi sa kanyang mga labi para bang alam na alam niya.

Hindi ko inaasahan na mabilis lamang kaming magkikita. Isa pangang buwan nong huli ko siyang makita at nakatakas sa pamamahay niya.

“Hmm… it’s been a while, Ilyich .” I gulp at tsaka ngumiti.

I need to remain calm baka sabihin niyang natatakot ako, eh hindi naman. Then he leaned closer to me and whispered in my ear.

“You didn’t expect this right? Don’t you remember what I told to you? You can’t escape me unless if I die. “ Diniinan pa talaga niya. I know and clearly remember kung anong sinabi niya, but for fuck sake! He really insane and making me crazy like this!

“Thou, it will never happened.” I smiled fakely at itinuon ang atensyon kay Lb.

The atmosphere is getting hot because of too much tension between us at alam kong ramdam iyon ni Lb. Both of us waiting about the instructions sa misyon namin. But I feel uncomfortable habang nagsasalita siya, it’s not because of the mission but it’s because kay Mikhail. He’s staring at me with his hungry eyes again kung hindi ko talaga mapigilan ang sarili ko susuntukin ko talaga to.

We both nodded then share some opinion about it. Sumulyap naman ako sa kanya ng tingin at timing naman na nagkatamaan kami ng mata. He smirk na kaagad kong umiwas ng tingin at napakuyom ng kamao.

“I hope you two will become comfortable and great friends to each other. Hindi naman kasing pwedeng partner lang kayo but you need much connection and interaction between the two of you. Okay? dismissed and goodluck!” Ngumiti naman si Lb at nag-flick ng mga daliri kaya bumulas ang automatic na pinto.

Tumayo naman kaming dalawa at inunahan ko siya. Nandito kami ngayon naglalakad sa hallway paglabas sa base. Nag-pop naman sa utak ko na may kukunin pala ako sa office kaya sinabihan ko siya, alangan naman na iiwan ko to baka magsumbong kay boss. May maraming katanungan pa ako sa kanya mamaya.

“Una ka na, may pupuntahan lang ako saglit” Nababagot kong sabi sa kanya at hindi na naghintay ng sagot dahil dumiretso na ako sa office.

Inayos ko muna ang neck tie ko at balak kong magtagal dito. Wala akong pakealam sa lalaking ’yon kung ilang oras pa siya maghintay basta ako chill muna dito.

“ Hmm, so this is your office? It’s comfy here .“ Napatalon naman ako sa gulat ngunit agad ko ring winala.

“Didn’t I say ‘saglit’? ’di kaba makahintay?” Inis kong sabi nito habang tina-transfer ang mga mahalagang files sa USB.

Humakbang naman ito. “. ..

Don’t you miss me? “ Nagpacute pa talaga, sapakin kaya kita?

I prefer to forget kung anong nangyare sa’min kaya it’s better to pretend to him that I didn’t hear.

“Malapit na ako. Wait can I know what your codename? mine is HD, narinig mo yon kanina “ Bigla namang nandilim ang buong atmospera pero wala akong pakealam.

“King. Pretending is bad dear… So, Don’t you miss me?” I nodded. Hindi ko na lamang siya pinansin.

A second after, he chuckles.

“Tapos na ako, tayo n– mqgh

smmgh “ Hindi ko pa natapos ang sasabihin ko ng hilahin niya ako at hinalikan ng agresibo, nagdudugo na yung labi ko ngunit hindi pa siya tumigil.

I kick him really hard and punch him on his face.

“You’re crazy !! Don’t ever do that again or else I will do further than that. Also, you will never ever touch me, you jerk.” I said and leave.

I don’t know kung bakit ganyan siya sa akin. Is he really like me damn so much? The Fuck is this! He’s making my life hell again.

Pumasok na ako sa kotse at doon naghintay sa kanya. Ilang segundo pa ay nandito na ito sa kotse.

“I’m sorry, Ilyich” Paghihingi ng tawad niya sa’kin.

“Yeah, it’s okay. So now, tayo na. Ikaw ang magmaneho, King” I called his codename dahil iyon naman talaga ang nararapat.

Madilim pa’rin ang atmospera naming dalawa para bang ako pa ang may kasalanan. Galing naman ah!

“Bakit ka nga ba umalis sa pagiging agent noon?” Out of nowhere, nagtanong ako bigla sa kanya.

Napakatahimik kasi namin dito. It’s like the same before nong’ nasa mansyon niya ako–erase.

“If you kiss me, I tell you” Gumuhit na naman ang demonyong ngisi niya na cause of my spine to shivers.

“Manahimik ka ngang manyakis ka. ’Di mo sasabihin o aalis ako?” He rolled his eyes. Tsk, akala mo kontrolado mo parin ang sitwasyon. You’re absolutely wrong.

“Okay…okay…I tell you. “Ngumiti naman ako at tsaka tumango.

He starting to explain to me kung bakit siya umalis. Hindi ko alam kung ano ang sasabihin ko. For the first time, he cried. I don’t know kung bakit nakaramdam ako ng pagka-guilt. It’s just wrong time na tanungin siya ng ganito. But hindi ko parin mawawala ang tingin ko sa kanyang isa siyang ‘baliw’ ‘manyak’.

He cried because he remembers how his family died. Tumingin naman ito sa’kin.

“I also lose my lover. But I always put in my mind that he will remember again.”

Ang mga katagang sinabi niya iyon ay nagpabilis ng tibok ng puso ko. Is he doing this to me ’coz his reminding me as his lover?

Napa-iling na lamang ako at hindi na inisip ’yun.

Ngunit hindi mawawala ang sinabi sa’kin ni Lb at Axi no’n. ‘That he’s extremely dangerous at hindi lahat ng sinasabi niya ay may katotohanan. Kung sususwertehen kang mapagaan ang loob niya he will tells you some truth but not all’.

Ilang oras pa ay huminto kami sa isang hotel. Dito muna kami mag-stay dahil walang available flights na ngayon kaya bukas nalang. Also, we will plan our mission.

“I’m sorry nga sir’s but now we’ve only one room only na occupied na kasi yung iba. So, what do you say?” Tumaas naman kilay ko at akmang aalis na sana ng nagsalita tong lalaking to.

“ Okay, we booked that. How much for one night? “ Napabuga naman ako at lumapit sa kanya.

“Ano kaba, isa lang kama don baka di tayo kasya” Bulong sa kanyang likod. Hindi ko naman mabulungan tainga niya kasi mas matangkad ito kumpara sa’kin.

“ Okay, here. “ Hindi ba naman ako pinakinggan. Nag-abot naman ito ng isang black card. Teka, ngayon ko lang yan nakita.

Napatingin naman ako sa receptionist na lumaki yung mata habang tinatanggap ang card na iyon. Wala namang espesyal ah.

“T-thank you sir! May you enjoy this night! Here’s they key, your room will be 1098. Your card sir…” Tumango naman ito at tinanggap ang susi Saka yung card nito.

“Bahala ka Mikhail basta ako maghahanap nalang ng ibang hotel.” Sabi ko sa kanya at akmang aalis na sana ng bumuhos ang pagkalakas lakas na ulan. Tumawa naman ako ng mahina. Ang malas malas ko naman.

Bumalik naman ako ng tingin sa kanya na ngayo’y ngumingiti.

“Let’s go Ilyich. No worries, I won’t do anything “ Pagkasabi nito ay sumakay kami sa elevator.

‘Sinungaling’

Tiningnan ko naman ang bawat no. sa mga room.

1098..1098..1098..1098..10–

“Can you be quiet, Ilyich? You’re so excited than me huh” Sinamaan ko naman ang tingin sa kanya at hindi na umimik. Ang sama.

Nahanap na namin kung kaya pumasok na ako at kaagad pumunta sa banyo para maligo. Nakalimotan ko atang nandito ang manyakis na iyon. Hindi naman ata siya papasok dito diba–

“ May I join? “ Medyo mapang-akit na tono pang ginamit nito. Million times ata akong umiling means ayaw kong makasama itong maligo.

Ngunit binigyan lamang ako ng nakakalokong ngisi sa kanyang mga labi.

Dang it!

---

Thanks for reading!

So… he’s back?gar gar gar HAHAH

-CAROLINE

09: DISGUISE

Warning. It contains some  strong languages and matured content]

: grammatical errors ahead!

Enjoy reading~

…

Hinayaan ko na lamang ito, wala rin naman akong magagawa kong pigilan ko siya. Iisa lamang kasi ang banyo dito, iisa lang kama dahil ito lang yung hulihang room na hindi na-occupy at tsaka umulan pa kaya wala na akong oras pa upang pumunta sa ibang hotel.

Binilisan ko na lamang ang pag-ligo dahil naiinis ako sa lalaking ito. Hindi ko kaya alam kung anong iniisip niya .

Natapos naman ako at kaagad nilisan ang banyo. Nagbihis naman ako ng pagtulog ko, naka-pajama na black ako ngayon. Paborito

ko kasi .

“Hindi ka pa ba rin tapos dyan? Ilang oras na Agent King?!!” Inis na bulyaw ko sa kanya kahit na malabo niyang marinig dahil dinig na dinig ko ang lakas ng agos ng tubig.

I rolled my eyes and took my laptop in my bag. I send message to Axi dahil kailangan ko ng karagdagang armas para sa aming misyon. Bukas at pupunta kami sa Las Vegas dahil nandoon ang aming target na si Mr. Hunchman.

He was known as one of the successful businessman and also one of the secret dangerous organization of MAFIA.

Sa ilang taon na pagtatago at pagproprotekta niya sa kanyang sarili laban sa aming mga agent ay dumami pa lalo ang koneksyon nito kung kaya mahihirapan kami nito kapag hindi ako/kami mag-iingat.

“ Don’t much think about it, Ilyich. “

Napalingon naman ako bigla at nakitang half-naked ito ngunit wala naman akong pakealam don.

“Ha. Ginagawa mo sa banyo? Ilang oras ka don ahh…” I teased him. Baka naman kasi may ginawang milagro sa sarili.

Nagbihis naman ito. “Well, yeah…just warming up myself so that I will be ready for us, Tonight .” He huskily said. Tinapon ko naman yung unan sa mukha niya.

“Malayang mangarap. Don’t ever think na may mangyayare ulit sa’tin dahil HINDING HINDI na iyon mangyayare, kailanman. I rather di– Shhh… don’t say like that you might eat your words dear. “ Sinuntok ko naman ito ngunit kaagad niyang sinangga sa kaliwang kamay niya. Iniinis niya talaga ako.

Napasinghap na lamang ako at tinulak siya.

“Bilisan mo na nga we’ve to plan now, inaantok na ako.” Pagkasabi ko ay tumabi kaagad siya ng upo sa’kin.

Lokong lokong to’.

Magpasalamat naman ako dahil naging seryoso ang takbo ng usapan sa plano namin kay Mr. Hunchman. I was amazed to him. It’s because madali lamang niyang na-aanalyze ang sitwasyon and he’s really good in planning kung para sa iba kong naka-partner noon. Halos lahat ng plano ako ang gumawa.

“Tulog na ako” Inaantok kong sabi at agad humiga sa kama habang nakapikit ang aking mga mata.

“Okay… goodnight mi amor… “ Huling narinig ko sa kanya bago ako nilamon ng tulog.

Alas-singko ng umaga ay pumaroon na kami sa Airport. Tatlong oras lang ata yung tulog ko pa’no ba naman kasi ang likot matulog ng manyakis na’yon, ’di nagbago. Ang sarap niyang sakaling habang natutulog para naman makaganti ako sa kanya.

We’ve both wear a suit na bumagay naman sa’min.  Sabi rin ng Saleslady kanina ito ang mas famous na suotin daw dito. Sumulyap naman ako sa kanya, ang saya-saya naman neto. Well, he’s wearing all black like me parang aa-attend ng patay. Nagkanya-kanya na kami ng suot ng tracking device, weapons at wireless headphones so we can communicate each other. Nagsimula naman kaming naghiwalay pagdating namin sa Las Vegas.

Ngunit bago kami tuluyang magkanya-kanya ay tinawag ko muna siya para tanungin. Hindi pa’rin naman ito kalayuan kaya, I’m sure narinig niya iyon. Lumingon naman ito at mabilis na naglakad papunta sa’kin. Nagulat naman ako grabe talaga.

“What is it? Miss me? It’s j— tumahimik

ka nga! Gusto lang

kitang

tanungin “ Tumawa naman ito.

He sigh. “Just kidding, go on ask me” I glared on him.

“Why did you kidnap me?” Those words that I really wanted to have an answers. He was speechless a second but remain smiling.

“It’s because you are mine …I go now, be safe” Natulala naman ako. Yung nga sinabi niya sa’kin non’.

I know he’s lying. Definitely. He’s hiding something but for now hindi ko muna iisipin iyon. I’ve to focus in this mission. For the victims sake, people sake.

Tumalikod na’ko at nagsimulang maglakad. I’m disguising as a secretary of Mr. Cleaver, isa sa mga kaibigan at shareholders ni Mr. Hunchman. Mabuti nga lang at hindi ako napagsuspetsyahan dito. Naghintay naman ako sa aking boss, hindi ko pa siya nakikita at kung nagtataka kayo kung bakit–paiba-iba kasi sekretarya nito, may trust issues palagi. Mabuti na lang at magaling si Axi na makapag-koneksyon kaya madali akong nakapasok kahit hindi ako ini-interview.

Ilang oras pa’y may huminto na magarang kotse sa harapan ko at alang kong kay Mr. Cleaver ito. Pinapasok naman ako sa backseat kung saan doon rin ito nakaupo. We’re going to Mr. Hunchman company.

“So your the new? I hope you’re not the same like the past secretary’s. I’m counting on you.” He said and I immediately smiled.

I bow my head first. “Yes, Sir. I will do my best to this work. I won’t disappoint you!” I confidently said at tumango lamang ito.

Ilang minuto rin kaming nagbyahe papunta sa XF CO. at nandito na kami. As expected, napakaraming bantay sa labas lalo na sa loob. Isa-isa naman nila kaming binati at bumati rin naman kami pabalik. Inayos ko kaagad ang aking sintido at umaktong pormal at seryoso.

This is it. I should do my best to pretend.

“Good morning my dear friend…” Umunang bumati si Mr. Hunchman bago ang boss ko.

Nagtawanan naman sila pagkatapos at tsaka nag-uusap.

“Siya ba ang bagong sekretarya mo?” Tumingin naman sila sa direksyon ko. Tumango naman ako.

“I’m his new secretary, Mr. Hunchman” I answer politely.

Tiningnan naman ako nito sa ulo hanggang sa paa. Aba, manyakis rin pala to. Medyo Makati narin tong wig na suot ko ngunit kailangan ko munang umaktong mabait ngayon at medyo may pagka-seductive ba? Hmm, let’s try.

I look to Mr. Hunchman. I bite my lips and a few seconds look away.

Walang alam si Mikhail na nagpanggap babae ko. Kay Axi na kalokohan lamang ito. Sabi pa niya, “ mas bagay kaya eh, ganda mo! At tsaka mas madali mong

mabibitag si Mr. hunchman, daming babae non“ . Napasinghap naman ako at tumingin kay Mr. Hunchman nagulat naman akong kumindat ito. Gusto kong tumawa at masuka sa pinag-gagawa nito but syempre nang-akit din tayo pabalik.

Maingat kong nilagay ang isang hidden recorder dito. I know ilang minuto lang papalabasin nila ako para masimulan ang totoong usapan ng dalawa.

Then it comes.

“Can you leave us a moment, will just discussing something important” I nodded at tsaka lumabas. Umupo naman ako sa isang bench at ini-on ang wireless headphones ko para marinig kung anong pinag-uusapan nila.

Napaisip rin ako ano kayang ginagawa nong isa, tapos na kaya siya?

“Let’s say, we have to held a welcoming party tonight…so that the other businessman won’t suspect us too much and after that we will proceed to meeting tomorrow at the underground” Boses nong Hunchman na ’yon.

“That’s good idea, well see you tonight” Sang-ayon naman ni boss.

“Wait, make sure your secretary will come” Ngumiti naman ako. Babaero nga.

“Okay! Mr. Womanizer” Biro naman ni boss ngunit totoo naman pagkatapos tumawa silang dalawa. Lumabas naman si boss at bumalik na kami sa kompanya niya.

I tried to contact Mikhail but out of coverage siya. Tsk, pinag-gagawa non.

I wear some fitted red-dress para maging successful pang-aakit natin. Sinuot ko narin tong pekeng boobs nato. Medyo nandidiri ako ngayon sa sarili ko ngunit bahala na wala rin namang alam silang lalaki ako. Nagsuot naman ako ng sandal na red rin, 1 inch lang tangkad nito baka kasi matapilok pako maging kahiya-hiya’t pagtatawanan ako mission failed tayo niya kung mangyari.

[7: 36 pm]

Kasama ko namang naglalakad si boss ngayon. We greeted some guest here too. Medyo naiilang narin ako sa pana’y tingin ng ilang babae at lalaki. Sobrang gwapo ko b–I mean maganda. Hayy.

Bigla namang may humapit sa bewang ko na ikinagulat ko’. Tumingin naman ako at nakitang target pala namin to. Malaswang ngumisi naman ito sa’kin. yuck. Nandidiri ako sa kanya kung alam mo lang na lalaki ako.

“What about, let’s dance beautiful?” Tumango naman ako.

“It’s my pleasure Mr. Hunchman.” Pilit akong ngumiti sa kanya.

Nagsimula naman kaming magsayaw at itong gurang na’to pilit nilalakbay ng malikot niyang kamay. Pumeke naman akong ngumiti. Tangina

’.

“Hehehe, what about we do it in somewhere private, Mr. Hunchman~” I whispered to his ear seductively while looking at him that make his skin shivers.

Ngumiti naman ito ng nakakaloko. Then, I winked at him.

We go in sa elevator habang hawak-hawak parin nito ang bewang ko. Naiinis ako kasi sa tuwing gumagalaw kamay niya naa-alala ko ang nangyare sa’min ni Mikhail. Babatukan ko na sana ito ng tumunog ang elevator hudyat na nandito na kami sa 7th floor.

I look around in this room. Not bad, it’s good. Hilig pala nito sa mga paintings. Tumingin naman ako sa kanya akmang hahalikan ako nito ng sinipa ko ang pagkakalalaki niya at ngayon nakaluhod na siya sa akin. Umupo naman ako at inapakan likod nito. I heard him cursed at me.

“A-ah. T-then fuck! W-what are you doing darling!” He yelled at me.

“Tell me. Now. Or I shoot you?” I playfully said to him. I used my original voice na ikinagulat niya.

“Y-you’re a man?” I rolled my eyes at hinagis sa kanya itong fake boobs. Nagseryoso naman ito bigla.

“Yeah, obviously? Tell me, how many people you’d killed? How many girls you’d rape? You’re illegal business, how is it? The b–” My words cut ng bigla ako nitong tinulak. He grabbed my two hands and put it on my head. Then he snatched my gun at ngayon nakatutok na ito sa ulo ko. Well, sinadya ko lang yon.

He smiled pervertly.

“Hmm, you know a lot about me huh? I’m bit disappointed that you’re not a girl but It’s okay. You’re so goddamn it sexyy!! Gorgeous too, I’m so fucking turn on. But before that, I don’t know they will send off a weakling agent like you. Yeah, I do all that.” I stared blankly at him. He’s so disgustingly bastard.

I laugh. “Don’t underestimate me, bastard. I–” Bigla naman akong nakaramdam ng pagkahilo at pag-iinit sa katawan. What the world happening on me. It’s like I feel it before, damn it.

“Are you okay, darling? Before I kill you… we’ve should do some fun! Don’t worry, I will be gentle~” He huskily said na ikinagalit ko.

He started to strip my dress agrresively. I clench my fist and punch him ngunit walang epekto sa kanya dahil wala itong pwersa. Why? I’m fucking powerless to this disgustingly pervert bastard!!

I heard gunshot. Ilang beses ito nagpaputok hanggang sa bumukas ang pinto at nakita ko si Mikhail na walang emosyon. He’s angry? Ang kanyang damit ay namantsahan ng dugo. Narinig ko naman ang ingay ng policecar. Nakita ko namang nataranta siya at kaagad akong ginawang hostage nito at tinutok uli sa ulo ko ang baril.

“Don’t ever come or I kill you’re friend!” Mas hinigpitan pa nito ang paghahawak sa’kin. I don’t want to be save a man like him kaya hinugot ko lahat ang natitirang lakas ko at pinatumba ko siya gamit ang taekwondo style ngayon nakahiga ito sa sahig na nanginginig at natatakot. I smiled.

“Pasalamat ka, I don’t have enough strength to punch you! Tangina’.” I said at tumalikod.

The police immediately arrest him. At ako naman ay ramdam na ramdam ang init sa katawan. I need water.

“Give me some waTERRR! Ibaba mo’ko oii!” Napasigaw na lamang ako ng binuhat ba naman ako ni Mikhail, suntukan na lang oh.

I looked at him. He seems pissed off.

But why? Did I do something wrong?

---

Thanks

for reading!

-CAROLINE

10: HIS

[

Warning. It contains some  strong languages and matured content]

: grammatical errors ahead!

Enjoy reading~ (Late updates, sowi)

…

                         MIKHAIL VINOGRADOV

I’m carrying him like a one sack of rice. He’s yelling, cursing, punching at me but I remain my blank expression. He’s confused that why I’m acting like this? He’s so slow. I’m fucking mad, damn it.

I take off my coat and covered his legs. While looking at it, I feel like I’m going to crazy for it. For the damn sake! This is torture to me.

Looking at him with his confusing eyes, I can’t resist to be back my calm self. Ilyich is sweating and I know that bastard put some drug called aphrodisiac. I bit my lips while looking at him. He’s so tempting right now. He was wearing a red fitting-dress that makes his sexy curved revealed. I was damned jealous, truly. His hair is messy because of earlier…some of the parts of his dress torn cause of that jerk. I shook my head and put down him in my car. I’m  starting to feel sexual desires while gazing at him. So, I decided to gave myself a smack across my face to back me to reality.

I close the door in the front and start the engine. I didn’t hesitated to look back and totally focus only in driving. Why did he have to disguise himself? I thought we don’t allowed to have some secrets each other because it can affect our work. But…  we can do it easy as good even he didn’t do disguising stuff. For now, I should focus on resisting this fucking pet of mine. I’m really really turn on, right now.

I glance at him. I was surprised. His looking at me and our eyes locked on. It takes a second before I break the eye contact because I’ve to focus in driving. I smiled happily.

‘Maybe, this time really for us’

I took a deep breath and carry him to our room. I resist myself to look at him. I carefully lie him on the bed then starting undressing him and many times gulping while putting some clothes on. Definitely the most challenging of my existence . Indeed.

I was going to leave since I can’t resist it anymore when he stop me.

“W-wag kang umalis, k-khail stay h-here with me” He whispered hoarsely that’s enough to heared.

I close my eyes. “I can’t Ilyich, sorry but if you really want it…okay” I left a short sigh and open my eyes.

I go to him and sat down, caressing his hair while praying that he will not called me again. If he does- I don’t think that I can hold it anymore. Also, before I lied him down…I gave him anaphrodisiac to reduce the heat of his body. His sleeping innocently stunning. Indeed. You’re still the same Ilyich I know, I was happy that you didn’t change even if you don’t remember me…I won’t disappear the way I liked you, the way I loved you.

“ I’m sorry… really sorry that I did some inappropriate things on you but can you blame me Ilyich? I really just loved you so much. Am I that selfish? “ I messed my hair and lie down besides to him.

Do you remember it when we’re so close back then? You always put a smile whenever we talk or spend time each other. You’d always teased me, make me comfortable, make me laugh and smile. You’re the one who can did that, who can show that hidden sides of me. You see me as great friends but I saw you more than that. I did treasure all them, it will never be forgotten. I assure you, Ilyich even though you forgot it.

Flashback

“

Akin na’yan! Akin na nga yan Gio! Ibigay mo sa’kin yan!!“   Patalon-talon

naman ito habang

namumula

na sa inis because of me.

I chuckles. “Nope.

Abutin

mo muna…Ilyich.“

Ngumuso

naman ito that I find it attractive to him.

“Stop that. Okay…okay here, iyong iyo na” Ibinigay ko naman sa kanya at saka nagbow— like a prince did.

I laughs and he slammed me.

“

Dika

nakakatawa ha. Bat

parati

mo nalang akong

iniinis

!–

Hmm, remember you started it first

“ Natahimik naman ito dahil I said was true.

I messed his hair and pinch his cheeks.

It was difficult to hide my identity for him. I felt guilty. I really want him to know who truly I am. I really do. But…if I tell him, he will surely leave me. Ilyich will be frightened on me. And I don’t want that. I can’t endure of it. It’s better to keep secret that to let him know. But surely for the right time will really confess who truly I am, my secret.

End of flashback

. Back then, he just know that Gio is my name. Now he knows my name but currently can’t recognize me.

Let’s sleep for now, Mi Amore. Tomorrow we will make new memories. Together.

.

I was awaken by the direct sunlight. Right away go up to prepare breakfast for us. I didn’t order cos I want to make him my own cook. I’m proudly believe that he will certainly like this food. Actually I was raised by a great cooker or should I say chef. My mom. Of course her. I honorably idolized.

Hearing some footsteps upstairs make me elated. I turn around and place the food on the table. He looked at me angrily, did I do something that bad?hmm. He clench his fist first and spoke to me.

“May ginawa ka sa’kin no?! Sabihin mo nga Mikhail? Bakit nasa kwarto mo ako? Tas why I’m dressed like this!? Tell me kung ayaw mong

isuntok

ko to’ sayo “ I smirk and hold my laugh. He’s damn cute when mad.

I put the apron beside. “What’s your talking about, Ilyich?I dressed you, you won’t like naked while sleeping, right?  Look at you, you look like… a tomato~ “ I teased him that made him more mad.

“I-Ikaw talaga! Iniinis mo ako palagi!! Pinabayaan mo na sana, tsk. Ngunit anong nangyare sa’kin kagabi? Di’ba yung lalaki may tinurok sa’kin? Sumasakit ulo ko kasi. “ I bite my lips.

“Well, sit down and let’s eat first before I told you what happened last night~” I grin. He immediately look at me with disgust. I like that.

“ Manyak talaga kahit

kailan “ He mumbled.

I chuckled and say, “ Thanks “ He rolled his eyes and start to eat.

He stop and look at me with confusion or amazement, I don’t know.

“Khail, Ikaw ba nagluto nito? Or nag-order ka– Yeah, I cooked it for you. Do you like it dear Ilyich?” I cut his word.

“Hindi. Tama na nga yang’ pag-eenglish mo, nakakasakit ng tainga eh” He irritatedly said.

I nodded. “ Sige, if–kung yan ang gusto mo “ Malapit pa ako ma-wrong.

Tumawa naman ito at itinuloy ang pagkain. A few minutes later we received message from our boss. At this time? Boss’s interrupting our beautiful date here! How miserable is this. That old man, I really want to get rid of him. He mustn’t chime in. Dang it.

However if I do that, surely be the no. 1 suspected. They all know that the old man and I hated each other. Moreover he knows me well, ofcourse he’s my fucking gramps. He’s the reason why I’ve to do some this, some disguising hiding my identity. I can’t cease him too, I’m only the heir of Vinogradov . I don’t have siblings because she died . And my parents too.

In addition, the only survived was me and gramps. It was hard for me to live, to take my own step without them. My gramps consistently saying I’m a  crybaby, a weak. But, I was lost that time. I don’t know how I act, how to stop that emotion I despise. I’m just a child and don’t know which way to choose.

I excuse myself to Ilyich and close my eyes conceiving.

I stood alone in the empty room, my eyes fixed on the photograph of my parents and sister. They looked so happy in the picture, all smiling and laughing. Tears streamed down on my face as I  thought about how much I  missed them. 

Why did it have to happen?  

Why wasn’t I strong enough to save them?  

Why was I  still so weak and helpless? 

“Weakness was a curse from which I could not escape from,” I muttered to himself. “If only I  had been stronger… If only I  had been strong enough… Then maybe…”

“Hoy kha-khail umiiyak ka ba?” My muttering was cutted.

Why he’s always there? Ilyich you always comfort me.

I didn’t realize that my tears were falling, I was in deep thoughts, always remembering what happened before.

I smiled. “Did I? Hmm…can you hug me for a moment? “ I didn’t wait for his response and pulled him close to me. He was bit shocked when I towed him.

He did not offer any resistance as I pulled him close and hugged him tightly. I buried my face in his shoulder, relishing the warmth of his body and the steady beat of his heart. At that moment, I felt a sense of comfort and security that I had not felt in a long time. The world around us faded away and in that moment, I felt safe in his arms, and I never wanted to let go.

“Ilyich, stay longer. stay…I’m sorry. I’m sorry, Ilyich “ I softly begging and apologizing to him.

Mainit kong ibinalik ang yakap, ang malalakas kong braso ay bumalot sa kanya sa isang nakakaaliw na yakap. Ramdam ko ang patuloy na pagtibok ng kanyang puso sa aking dibdib, at ang kanyang katawan ay tila nagliliwanag ng isang nakapapawi na init. Natahimik kami sa isa’t isa, ang tanging tunog ng tahimik na paghinga na dumadaan sa pagitan namin. Ito ay isang sandali ng tahimik or in short the intimacy between us, isang paghinto sa kaguluhan ng mundo sa paligid namin.

Woah? Did I think that? Excellent Tagalog words!

I embrace the hug. I miss it. Really missed it. It’s been a long time since I received that comforting hug.

“Oa mo naman. Teka nga, matanong lang kita. Bakla ka ba?no offense” I was stunned when he said that and smirk.

Well, I can’t blame him if he doubting me. I did kidnap him, then s3x and clung to him and etc. Hmm, I think Ilyich it’s getting weird and cute. Seems like I’m the weird.

I lean closer to him and touch his face. “ Hmm, if you say so~ “ Then I seductively lick his nose.

He immediately push me and said.

“ F-fuck you !! Tayo na! Aalis na tayo.“ Then he turn his cold gaze at me. “ Don’t ever do that again. Ever again.“ He continued and shut the door.

I chuckles.

“I can’t promise you, Ilyich. I will do that anytime I want .” I hold my chin and smile.        “Also. You’re my

possession.

“

I look at my phone and respond to gramps message. Texting, “On the way, gramps:>.” with a sticker.

---

Thanks for reading!

Ayaw ko talagang

bigyan

ng pov. si

khail

, kasi daming English but

triny

ko para ma challenge naman ako:]

Parang ano naman pov

nyetoo

:<<

CAROLINE

11- DRINK

[Warning. It contains some  strong languages, kiss scenes and  matured content]

: grammatical errors ahead!

Enjoy reading~

…

                             ILYICH VELASCO

My head still damn aching. Luckily, I don’t remember what exactly happened that night cos if I did–surely will killed that man. Kahit na ipinaliwanag ni Khail ang nangyare kagabi ay nagdadalawang isip akong maniwala. Sino ba naman kasing maniniwala sa manyak na iyon?,Diba wala.

Gayunpaman hindi pa talaga mawala-wala sa aking isipan ang senaryo kanina. Tila ba naging malambot ako bigla ng makita siyang umiiyak. I should just act fool or tumawa sa kanya. Ngunit iba kasi ang naramdaman ko, kakaiba at para bang dama-dama ko ang sakit. Hindi ko alam na he has that side. Na umiiyak rin pala siya kagaya ko. I’ve known him pervert, cold, moody person but some in the place of my heart says more than that.

Unti-unti nagiging pamilyar siya o nag-iilusyon lamang ako. Yeah, nag-iilusyon lang ako. Mukhang  sa ilang buwan namin pagsasama ay gumagaan ang loob ko sa kanya. May mali. Maling mali.

Just damn out of my mind.

Isinuot ko ang aking black-jacket at lumabas sa hotel. Kapag hindi pa siya natapos sa kaiiyak niya don at wala pa siya rito, aalis na talaga ako. Mauuna na ako sa kanya. Alam niya naman siguro na top-priority ang trabaho namin lalong lalo na AGENT kami. Ewan ko lang kong itinatalaga niya sa kanyang puso ang trabahong ito. Kung pagbabasehan sa ugali nito, ewan. But I don’t have the rights to judge him. Sabi nga nila ‘Don’t judge the book by its cover’ .

Tiningnan ko ang relo ko, mag-t-thirty minutes na at wala parin siya. Una na nga ako–

“ Let’s go. “ Napakalamig ng tono ng boses at alam kong kanino ito. Ito rin ang ginamit niyang tonong pananalita nong’ kinidnap niya ako.

Napalunok naman ako bigla at tumango.

Binuksan niya ang front door ng kotse at pumasok.  Binuksan ko naman ang back door at tsaka pumasok. Napaka-hindi komportable ang atmospera ngayon. Nilalamon ata ako ng dilim sa lamig.

He was about to start the engine.

“ Are you making me your driver? Ilyich, sit here beside me “ Napakamot naman ako ng ulo. Problema ba niyang uupo ako rito?

Hindi ko na lamang pinansin ngunit tiyempo namang tumingin ako sa mirror sa kotse at nagkatama ang aming mga mata. Hindi ko alam na kanina pa ba to tumitingin o ngayon lang. He seems bit pissed.

“ Sit here or you wanna taste the punishment? “ May lamig-inis na sabi nito.

“Oo na, oo na.” Naiinis naman akong lumabas at pumunta sa front door at umupo.

Palihim naman akong sumulyap sa kanya. May nangyare ba kanina kaya bigla umihip ang masamang hangin? O kaya sinapian ito?

“ Stop staring. I can’t concentrate. “ Umiwas naman ako at nirolyo ang aking mata.

Pumeke akong ubo. “Assuming mo naman.” Ibinulong ko lamang ito habang tinatanaw ang mga nadadaanan namin.

Ba’t kaya nandito si boss? Akala ko ba may importanteng gagawin sila ni Axi. Hmm, Something’s fishy. Ilang minuto rin ang byahe at sa wakas nandito na kami. Napaka-mahal naman tong hotel ni boss at VIP pa kinuha. Daming pera ah’

As expected, nandito nga si boss at Axi kasama nila si Calvin at iba pang limang agents. This was new to me but ofcourse I remain serious. I gazed at the five agents namely; Kin, CV, Axle, Thunder and Vis. Mga bigatin at maraming experience sila kagaya ko rin na highly-skilled agent but also may differences rin naman sila at marami iyon. It’s been a year since hindi ko nakita ang lima kaya medyo nababaguhan ako sa mga physical appearance nila.

Mas lalo atang lumakas ito at pumogi rin–mas pogs ako. We greeted Lb and sit.

“Lb, what’s this? Reunion?” Axle said in playfully tone.

Napatawa naman ako. “ Be polite Axle .“ Saway naman ni Kin. Mas-matured sa kanilang lima.

Nirolyo lamang nito ang kanyang mata. “New mission?” Sabi bigla ni CV, kahit kailan talaga ang lutang niya. Alam niya naman siguro na  kaya nandito kami ay para isang bagong misyon.

Binatukan naman siya ni Thunder kaya napabalik ito sa sarili at tumawa ng mahina tsaka nag-peace sign.

Tumango naman si Lb at nagsimulang magsalita. Sumulyap naman ako kay Khail na todo-chill lang pero grabe ramdam na ramdam mo talaga ang lamig kaya medyo naiinis ako.

Nagsimula namang tumahimik ang buong kwarto dahil nagsalita na si Lb. Naging alisto kami at nagseryoso sa bawat bigkas ng salita niya pwera lang sa Khail na ito. Hindi ko alam kung nakikinig ba siya or hindi.

Kami at ang limang pangkat na kasama namin na napakahusay na agent ay naatasang magdis-arma sa isang network ng mga nuclear weapons site sa buong Russia. Ang bawat site ay lubos na pinatibay at pinoprotektahan ng mga armadong guwardiya, surveillance system, at iba pang mga hakbang sa seguridad. Dapat ma- i-coordinate ang iyong team mga pagsisikap na sabay na labagin ang bawat site, i-bypass ang mga sistema ng seguridad, at i-deactivate ang mga armas bago ito mailunsad. Ito ay isang mapanganib at mapaghamong misyon, ngunit ang kapalaran ng mundo ay nakasalalay sa aming tagumpay.

Masyadong mapanganib man ngunit kailangan naming ibigay ang lahat ng aming makakaya upang ma-i-deactivate lamang iyon.

Bigla namang itinaas ni Vis ang kanyang kamay, bilang pagtutol?

“The mission is okay but for that one , I am against him being in this mission.” Tinuro niya naman si Khail at may kadiinang sabi nito. “If just HD we agreed” dugtong pa niya.

Teka nga lang, may galit ba sila sa isa’t isa. Well, di ko naman masisi si Vis…magagalit at maiinis ka naman talaga kay Khail.

“ Is that so? Well, you don’t have a choice…we’re gonna team up again.“ Khail replied kaya nagtinginan sila ng malamig.

Vis clench his fist. “You really want a fight, huh” May paghahamong wika ni Vis.

“ Don’t act tough, doesn’t suit you “ He scoffed coldly.

Tatayo na sana silang dalawa ngunit kanya-kanya naming pinigilan. Pinigilan ko si Mikhail habang sila naman kay Vis. Naubos na ang pasensya ko kaya nagsalita ako, hindi ko na hinintay na si Lb ang aawat sa kanila. Hindi ba sila nahihiya?!

“You two, para kayong bata. We’re not here to fight, we’re here to do a mission . Nakasalalay sa atin ang mundo at ang mga tao so you two. Don’t act like immature. “ I looked at them. Bigla naman silang hindi kumibo.

Pumalakpak naman bigla ang apat, nakisali rin sila Lb. Aba, wala ako sa mood makipagbiruan.

“Very good, HD!” Papuri ni Calvin at Axi while nag-ta-thumbs up sa’kin.

I bit my lips. Please be patience HD, nasa harap si Lb. You don’t wanna see him the side of you na nagwawala diba? Small people lang toh.

“Tsk. Be thankful cos Ilyich is there, moron” Sabay nilang sabi kaya napatawa naman ako ng mahina at bumulong kay Axi.

“Magkaibigan ba sila noon?” I whispered at her.

She nodded. “Yup, best buddies ngunit may pinag-awayan kaya di na sila bati,HAHA” Pagkatapos tumawa na rin ito ng mahina.

Naisipan naman ni Lb na mag-inoman muna kami para daw mawala-wala yung stress at panandaliang magpakasaya muna. Nag-sang-ayon naman silang lahat pati na’rin ako except tong killjoy na si Khail. Well, we don’t care naman kung ayaw niya.

“Cheers!!” Sigaw ni Axle.

Tumango naman kami at ginaya siya. Tinaas ang kanya-kanyang baso namin at sinabing,

“ CHEERS!! “ Tsaka nilagok agad ang whiskey.

Medyo napaparami na’rin inom ko kaya umayaw na muna ako at binigay kay Khail bigla. Wala na’rin ako sa katinuan no’n. Napatingin naman ako sa kanya ng ininom niya ito, napalunok ako habang tiningnan siya.

“Hoy HD!! Sarap buhay maging sin-gle no?HAHAHA sabi ko sayo ewhh” Lasing na sabi Calvin kaya tumango lang ako.

Ba’t bigla napunta sa’kin ang usapan. Alam kong wala na kami ngunit bakit parang kumikirot parin? Aishhh hindi ko alam baka nadala lang ako sa alak kaya ganon…

Napuno ang VIP room ng mga tawanan at pag-uusap habang ang grupo ng kapwa ko ahente ay nakaupo sa paligid ng isang mesa, ang aming mga baso ay nakataas bilang isang toast. Si Khail ay umupo sa gilid, ang kaniyang ekspresyon ay seryoso ngunit ang kaniyang mga mata ay nagtataksil ng isang pahiwatig ng kasiyahan. Nakikibahagi sa pag-uusap, nagtatawanan at nagbibiruan, malinaw na nagsisimula nang mag-enjoy.

Sumulyap naman ako kay Lb, alam kong

natutuwa

rin siya. Para sa aming, para naring pangalawang tatay naman si Lb. Matanda na ito ngunit hindi talaga

naglalaho

ang kanyang

kagalingan

. Kahit matanda ito ay kayang-kaya pa niyang

depensahan

ang sarili. Syempre si Lb na’yan kaya

humahanga

at malaki ang

respeto

ko sa kanya dahil siya rin kasi ang

nagbibigay

ng

payo

sa’kin at nailigtas rin ang aking buhay.

Nagsi-uwian naman kaming lasing, sabi ni Axi siya na daw bahala kay Lb at Calvin kaya wala na akong prinoblema. Pumasok ako sa kotse at umupo sa driver seat. Nakalimotan ko atang hindi ako ang mag-da-drive nahihilo na kasi ako dala sa kalasingan.

Wala pa naman si Khail kasi nag-uusap pa sila ni Vis na’yon kaya may time pa akong matulog dito, ngunit kahit anong pilit ko di’ko makatulog. Noh’ bayan. Ilang minuto ay bumukas na ang pinto at nagtama ang mga mata na’min. Siya naman ang unang humiwalay sa tingin.

“ Are you seducing me Ilyich? “ he whispers, his voice hoarse and rough.

Tumingin naman ako sa kanya at itinaas ang aking  kilay. Tsaka tinulak ito at tumawa.

“Se.. seducing mukha mo” Naiirita kong sabi at akmang aalis ng na-tyempong nagkaharap kami at napadampi ang aming labi. Bumilis bigla tibok ng puso ko at may kung anong kuryente sa buong katawan ko.

Agad naman rin akong humiwalay ngunit hinila niya ako at itinuloy ang naudlot na halik. Dahil sa kalasingan ay sumasabay ako sa kanyang paghalik. Ang kanyang mga kamay ay nakasabit sa aking buhok, niyakap niya ako ng mahigpit habang hinahalikan ng malalim. Ngunit sa kabila ng pagkamadalian at pagsinta, ang kanyang halik ay banayad, ang kanyang mga halik ay malambot at malambing. Tumigil kami at parehong nag-aagaw ng hininga ngunit alam naming dalawa na gusto pa naming ituloy.

“You’re unpredictable, Ilyich. Why you didn’t say to me that you want a kiss ?” His voice soft with teasingly tone.

Ang buong mukha ko ay pulang pula hindi sa alak kundi dahil sa tensyong namamagitan sa’min. Hinalikan niya ako muli at kinarga at inilipat sa tabi ng driver seat habang hindi pinuputol ang halik. Nilapag niya ako at pina-seat belt tsaka umupo siya sa driver seat at nagsimulang pinaandar ang kotse ngunit bago ako makatulog ay may sinabi ito sa’kin.

“ You’re imposible. “ He whispered, ang kanyang boses ay may halong-saya. “ You really know how to driving me crazy…“ Pagpapatuloy niya at tuluyan akong nakatulog.

Hindi ko alam ngunit parang kakaiba ang nararamdaman ko sa kanya.

---

Thanks for reading!

hmmm….

CAROLINE

12- PLANNING

[Warning. It contains some strong languages, kiss scenes, action and matured content]

: grammatical errors ahead!

Enjoy reading~

…

Malakas ang ihip ng hangin at makulimlim na’rin, tansya ko mga ilang oras lamang ay uulan na. Nandito kami ngayon sa van kasama namin ang limang agent o inshort 5man. Naghahanda kami ngayon sa pagbabalat-kayo namin. Ako at si Axle ay magkasama, habang sina Thunder at Kin, Vis at Khail at solo si CV.

Nag-uusap naman kami at nagpa-plano sa ka-partner ko sa misyon na si Axle. Kami ang aalam sa code upang makapasok sila. Tatlong steps ang planong makahanda sa’min. Ito ay inihanda ni Axi;

“1.

Pumili

ng

angkop

na estorya na

magbibigay-daan

sa iyong

makalapit

sa target na site, gaya ng

pagpapanggap

bilang mga maintenance worker o

inspektor

.

 

Magtipon

ng mga

kinakailangang

kagamitan

at

materyales

para sa

pagbabalatkayo

,

kabilang

ang mga

uniporme

,

pekeng

ID, at

armas

.

 

Magtatag

ng isang

ligtas

na

salita

o

senyales

upang

matiyak

na madali

ninyong

makikilala

ang isa’t isa while nag-a-undercover kami.“

“Masyadong pormal naman yung planong binigay niya, hindi exciting!” Bulong na sabi ni Axle habang binabasa ito.

I shook my head. “Oo, but we have no choice to obey this. Baka mapatay tayo ni Axi” Tumango lamang siya at agad naintindihan.

Lumingon ako sa kanila ng biglang nagsalita si Kin. “Since Thunder and I are partners, we can act as backup for each other, providing cover or distractions if necessary.” We nodded. He’s tone was really serious and calming.

“That sounds like a good plan. With Thunder and Kin disguised as bodyguards, they can have easy access to the site and have reasonable cover for being there. They can also provide additional security and protection for you and Axle.” Vis conceded with dominant-cold tone of his voice.

“Copy” Tipid na sabi ni Thunder.

I gulp when Khail spoke, “As for me and Vis, we can disguise as investigators or auditors who are inspecting the site for safety and compliance with regulations. This will give them a legitimate reason to be there and access to different parts of the site, without raising suspicion .” I was caught on guard, nakalimotan kong kasama pala siya sa misyon. But he’s really good at this.

Vis chuckled. “Hey, I’m the one who is in charge and not you.” Then he glared at Khail.

“…So what?” May halong pang-aasar na sabi niya Kay Vis at ngumisi.

“F-ck you.” Then Vis raised his hand and show to Khail his middle finger.

Narinig ko ang pagpipigil tawa ni Axel kaya siniko ko ito. Damn, kahit dito mag-aaway pa’rin? Babatukan ko na talaga tong Vis na ito! I bit my upper lip to resist my anger cos of this two idiots man. Ba’t naman kasi naging partner tong dalawa, naiinis ako kay Vis ngunit mas naiinis at kumukulo ang dugo ko kay Khail.

“You two, fucking stop.” CV nonchalantly said then he narrowed his eyes on them and the two shut their mouths.

Nice one CV

I smirked and looked this two. ’ Yan

napala

niyo’. Naramdaman ata ni Khail na tumingin ako sa kanila na may ngisi sa labi kaya tumingin siya sa akin at itinaas ang kanyang kilay. I shrug at itinuon na lamang ang atensyon sa phone ko. I wanted to laugh but no, the tension in this car was suffocating.

“Let’s continue” Kin nonchalantly said. “CV would be the lone operative, disguising as a technician or maintenance worker. This would give them the necessary access to the site’s computer systems and weapons, allowing them to disable the weapons and gather any valuable information.” He continued without breaking his serious faced.

Ganito talaga si Kin, napaka-seryoso at nonchalant pa. Hindi mabiro-biro well he’s Kin and he’s always be and forever like that. Oras ko naring magsalita sa kanila.

“Ngayon ang flight natin papuntang Russia and please always put and wear our headset. We have to be connected all the time. Our mission is needed cooperation and teamwork. Also, this will be hard. If ever na one of us failed our work it’ll cause severely damage of our team. Remember, nakasalalay sa atin ang kaligtasan ng mga tao.” Seryosong sabi ko sa kanila na may halong pagbabanta.

Pagkatapos nang usapang iyon ay bumagsak ang malakas na ulan. I didn’t know that may bagyo pala, I should always watch news. Umupo kami ngayon sa Harry Reid Airport in Las Vegas while waiting if matutuloy pa ba ang flights or hindi. The sounds of heavy raindrops and strong winds was really unpredictable. And the end the flight was cancelled.

Magpapalipas na lamang kami sa malapit na hotel dito. I admit na maganda talaga ang Las Vegas, ang daming makabaging at magandang Lugar dito na puntahan. But sadly, hindi muna wala pang bakasyon. Gusto kong dalhin sina mama at kapatid ko rito. I’m really sure na magugustuhan nila rito.

“Sorry Mr. Elliott, they’re only 4 rooms available for you which is on the 5th floor…” Malambing ba saad ng front desk kay Kin. Tss, eto na naman may kaagaw ako sa kwarto.

Kin nods, “Okay Mrs, we booked for that…one night only” He said calmly and angelic that caused the woman flustered. Aba…

“O-uhh…t-this way Mr. Handso–Elliot” She stuttering said and guide us.

Sina Thunder at Kin ang magtatabi habang si Axle at Vis. Ito namang si CV ayaw niyang may katabi sa kanya kahit anong pilit ko na sila nalang ni Khail ngunit ayaw talaga eh, ang sama. Ayaw kong makasama ulit ang manyak na’to ngunit wala akong magagawa eh. Suntukin ko nalang fishball ni CV.

Aishhh nakakainis, pagmamaktol ko habang naglalakad kasama ang babae at si Khail. Pagkatapos maibigay ng babae ang susi tsaka card ay umalis na siya at naiwan kaming dalawa ni Khail sa kwarto. Nabalot naman kami ng katahimikan. Hindi na ako nag-aksaya ng oras at magpapalit sana ng damit ng bigla nagsalita ito.

“Are you gonna dress in front on me, Ilyich? Well… it’s okay on me or should I dress you instead?” Nahinto naman ako at hinigpitan ang pagkakawak sa hanger at humarap sa kanya na walang pang-itaas.

I grimaced. “Gusto mo suntok?” Humalakhak naman ito na kaagad kong tinakpan ang kanyang bibig.

“’Wag ka ngang maingay!– Hmm but why? This room is soundproof, no one can hear us “ Napakagat na lamang ako ng labi tsaka tinulak siya. Sh-t nakalimotan ko.

He grins. “Don’t be shy, it’s okay… Ilyich go ahead continue to undress. Don’t mind me” Pagkatapos umupo siya at nag-crossed arm habang tumitingin sa’kin.

Napangiwi naman ako at agad tumalikod, t-nginang manyak na ’toh. I’m gonna teared that fucking eyes on him.

“Let me help” Nagulat naman ako ng bigla niya akong hablotin at binihisan.

My mind was out of my body at tila ba nagpro-proseso pa ang sarili ko. Binihisan niya ako at hindi ko man lang siya mapigilan. Iniinis talaga ako.

“Speechless? Want a kiss? Okay…” Then he grab me, now I’m sitting on his lap and he leaned then touch my chin and kiss me.

That was really unexpected. My body feels something different like the other day. He kissed me again without my permission and again I failed to resist him. Bakit parang ayaw ko ring pakawalan? The f-ck!! I’m losing my self!!

I immediately push him and wipe my lips.

I spat. “Y-you!, Yuck! B-bat ka ba ganyan ha?” Ngunit ngumiti lang ito at tiningnan ako, from that moment…I couldn’t take my eyes off of him.

Ginagawa ba naman akong baliw’ dito.

Huminga ako ng malalim at malumanay na naglakad papunta sa kanya. Tumingin muna ako sa kanya at tsaka humiga. Matulog na lang muna ako baka ma-highblood pa ako kung sakali man.

“Tired? Okay… let’s sleep” Nakahinga naman ako ng maluwag ng sinabi niya ’yon.

Ipinikit ko ang aking mga mata upang matulog na. Ngunit ilang segundo lang ay naramdaman kong may kamay at niyakap ako. Itutulak ko sana siya,

“Don’t. Just this night, Ilyich. Please…. “ He said pleading while burying his face on my neck.

I was taken aback. Damn this. I feel some weirdness here in my chest, this isn’t feel right. Hinayaan ko na lamang siya dahil nilalamon na’rin ako ng antok.

￣⁠￣

Labing-siyam na oras ang lumipas at lumapag na kami sa  Moscow Domodedovo International Airport, Russia. Sa paglapag namin, doon narin nagsimula ang misyon. We’re separated along with our partners. Nauna na sina Thunder at Kin pati na’rin ang solong si CV (the one lone agent). At ang tanging hindi pa umaalis ay ang partner ko at partner ni Khail.

Medyo natagalan kasi ang taxi na ini-book namin kaya naghihintay muna kami. I don’t know kung bakit pa nandito sina Khail sa pagkakaalam ko dapat nasa-plano na kami. Teka lang, sumusuway ba siya?Asar naman ohー

“Ilyich…“I was bit shocked when Khail pulled me and now we’re facing to each other.

Our eyes locked on. At hindi ko rin mapigilang mamangha sa kanyang mga mata. Mala-abo ito at naiinis ako dito dahil parang nakaka-hipnotismo.

My heart skip beats. “Take care, call me if anything happens on you? Got it?” His voice is soft and calming. It makes me feel safe.

He leans on, “Alright, we’re going now. Please be safe.” Then he left and ride on. Did he just kiss me?

W-whaー

Naiwan naman akong loading ang utak at binigyan ko ng sapak mukha ko.

“Whoa! chill! why’re you punching yourself?” I snapped out.

“H-huh, n-nothing”

Tumango naman ito. “You seems bit weird. Let’s go, HD” He said.

I shrugged and followed him. Isinuot ko naman ang aking black gloves habang pumapasok sa itim na van kasama ang iilang mga malalaking lalaki. Salamat kay Axi at CV dahil sila na ang gumawa sa mga papeles namin upang makapasok dito.

Alam ko ring napapansin ni Axle ang panay tingin ng mga lalaking kasama sa amin. Pinag-sawalang bahala na lang namin. Buong byahe ay binabalot ng katahimikan at malamig na atmospera. Alam kong gustong-gusto ni Axel na magdaldal ngunit pinigilan lamang niya.

Ilang minuto rin at nandito na kami sa underground kung saan magkikita kami ng mastermind. Alam kong hinahanap pa nila Thunder at Kin ang humahawak sa nuclear weapons. Pagpasok namin sa secret room ay nahagip sa aking mata si Khail agad naman akong umiwas upang hindi nila mahalata. He was cold and serious.

We sit and shake hands to Mr. Stojanovski, the boss. He’s wearing glasses and snake symbol in his palm.

“It’s nice to meeting you, Mr. Stojanovski” Axle said with friendly-voice.

He smiled and greet us too.

“So, you’re new right?” Stojanovski look at us with cold aura. “The nuclear weapons are ready, we’re just need to launch it. Problem is…” He whispered on us that only we can hear.

My eyes lit up a bit and wicked grins.

“I assure you that. It will just take an hour, if it’s okay?” I said and he nodded.

Kumuha siya ng isang sigarilyo at sinindihan ng kanyang tauhan. Tumingin naman sila sa gawi namin.

“Want some?” Pang-aaya nito at hinagis ang isang kaha ng Philips Morris na sigarilyo na agad ko namang nasalo.

“Thanks”

Lumabas naman kami at tama nga si CV hindi basta-basta ni Stojanovski na hindi kami babantayan. Nakasunod palagi sa amin ang anim na guwardiya at yung isa nila ay may kapamilyaran ngunit nagkibit-balikat na lamang ako.

“May we go to restroom?” Tumango naman sila at akmang susundan kami. “Alone? You know we just doing something quick” The Axle wink at them and the bodyguards looks at us disgusted.

Siniko ko naman ito at naiinis ba’t I dunno have a choice.

“Naisahan natin sila, galing ko talaga!” Pagmamayabang ni Axle kaya agad ko siyang binatukan.

I fix my hair. “Shh…they might heard our conversation, Axle” I hand sign language on him, luckily he knows too.

He thumbs up. “Is Vis and Khail called you?” He asked me.

“Hindi pa” I replied and about to called them ng kumatok ang panirang guard nito.

“ Hey, you two! Make it quick .“

---

Thanks for reading!

CAROLINE

13- PARTNERS

[Warning. It contains some strong languages, action and matured content]

: grammatical errors ahead!

Enjoy reading~

…

              THUNDER/

ASHER

BUENAVENTURA

It was really bit awkward to talk to Kin. He’s so cold-serious man and fierce unlike the other member of us. Mas okay siguro kong si CV na lang kasama ko kahit lutang yun, madadala ko pa siya sa mga biruan. Despite that, Ofcourse I dunno have a choice but to talk to him for our mission also para sa kaligtasan ng mga tao. Also, mas good nato kesa naman si Khail kasama ko.

I gazed on him, he’s busy typing on his computer. Faking the requirements and our backgrounds para sa pagiging bodyguards. Just a minute and his done with it.  He turn and point on me.

“You, you will always follow me. Don’t ever do reckless things.” I gulp, he was damn cold-hearted man.

I nods. “Tss, don’t worry. I won’t” I coolly said.

Pagkatapos no’n ay tumayo siya at hinagis sa’kin ang susi ng kotse. I was bit dumb but snapped out when he called me.

“ Drive “ He thrifty said.

Agad ko namang nakuha ang ibig niyang sabihin kaya I quickly go to driver seat. Tss, ito talaga ang ayaw ko sa kanya cold na nga, ayaw pa makisama, at lalong napaka-bossy. Gagantihan ko talaga ito kahit ka-member ko pa siya sa 5man.

Nakasimangot naman akong nagpaandar ng kotse hindi ko namalayan na tumingin pala ito sa’kin, nakita ko kasi sa front mirror. He raised his eyebrow when he sees me frown. I shrug and focus on driving.

I was amazed nang’ makita ko ang nasa loob it was full of guns and security. Axi was right. Then I saw black-suited wealthy man standing there, waiting for us to go in. This room was bit fascinated, may mga luxurious na gamit at talaga namang design nito ay napakaganda.

“I expected you know who I am, am I right?” He introduced himself.

We both nodded. “Good, I look forward you two. The transactions will begin at 8:30 pm, you’re mission was protect me at all cost.” He gave us hard look.

“We will.” We both said. “Don’t ever lied on me. I hate liars.” He continued and blow smoke on his cigar.

He seems suspicious to us but.

“Ofcourse we won’t, Mr. John” Kin replied with blank expression.

“Then, it settled.”

After that, we accompany him. May pupuntahan muna daw ito at kasama kami for his safety of course. He was known as the famous creator of powerful guns throughout Europe. Marami talagang magtatangka sa buhay nito at segurado ring gusto nilang agawin ang mga kaalaman niya sa paggawa nito. Napakahigpit ng seguridad at makikita mo talagang hindi basta-basta maglibot sa dami ba namang security at surveillance camera sa gusaling ito.

At this rate, we surely can’t communicate to our team.

“Can I know, where are we heading?” I asked honestly.

Katabi ko si Kin na umupo habang kaharap naman nami si Mr. John.

He chuckles. “I like your reaction, young man. We’re heading to my trusted friend.” I nodded.

“May I know, who is it?” Kin  glared on me, gaving me a warning look.

I think I reached my limit. I shut mouth.

“He’s Giovanni Primo.” I just nodded.

Malapit na akong madulas ah. Kailangan kong pigilan ang pagiging mausisa. Kapag nagkataon ay palinga-linga ako kong may nakasunod ba sa’min o may  cctv ba sa paligid. Pumasok na sa isang silid si Mr. John kung saan nandoon ang kanyang matalik na kaibigan. Nasa labas lang kami sa pinto nagbabantay.

Naiinip na ako ngunit tinago ko lang baka kasi magalit na naman tong kasama ko at panliitan na naman ako ng mata nito. Tumikhim muna ako upang maagaw ang kanyang atensyon. Tumingin siya sa akin na nandidilim ang mata ngunit nagkibit-balikat ako at nag-sipol. Naramdaman ko namang mas lumamig ang paligid ng ginawa ko iyon.

Lumabas muna kami upang kumain, babalik naman kami kaagad. He was peacefully eating para bang nakalimotan niyang may kasama siya. Bumalik naman kami at medyo may naisip naman akong kalokohan kaya ginawa ko. May nakita akong magandang babae na parating kaya huminto muna ako at pina-una siya. He gaves me a puzzled look but I just shrug.

Pagkatapos, ngumiti ako at tinulak siya sa babae. Ngayon ay napahawak ito sa malaking harapan nito kaya pinigilan ko namang tumawa. Nako malaking

kahihiyan

yan .

Itinuloy ko naman ang paglakad at,

“Taste my Revenge, pre” I muttered.

Humagikgik naman ako ng narinig ang usapan nila. He gets a slap to that woman. Well, he deserves it so much. Kakampi pala kami…I’m doomed.

“ Hey, Asher “ I gulp, he called my name. That means his angry. “Hmm?” Patay malisya kong sabi.

“You wanna be killed right now?” He smiled that makes me walk slower.

“W-what do you mean?” He rolled his eyes and walk towards at me and whispered. “ They’re watching .“ He replied with a serious tone.

I looked at the window and gets it. That was close, really close.

“Be serious and fucking follow me, Thunder.” He said and go. I quickly follow him and hold my chin.

Dang it!

                                  

KIN/

KAYDEN

LEE

He’s really getting on my nerves, pissed me off. I want just this mission quickly done, so that I won’t be burden on this kiddo. Even if we’ve always along, I never used to it. He’s part on us, the 5man and I dunno why Lb make him one of us. He’s bit young and immature. I don’t know why I feel that way towards on him.

The red mark in my cheeks because of that woman slap me is still there. That kiddo damn push me. What the fudge he do that? He surely wanted to be killed already huh.

“ I warned you already, don’t do reckless things. “ I added.

He keeps whispering that makes me irritated.

“Can you fucking stop that?” He quickly shut his mouth and turn away his gazed on me.

I clench my jaw. What a burden . After a minutes of waiting Mr. John finally came out with his friend, Giovanniーgenius and popular making a rifle. Mr. John signaling us to follow them so we immediately go to followed.

While walking, CV spoke to us through this wireless headset. He’s giving us warnings and instructions to do. But, he’s thrifty spoker kaya medyo we can’t understand what’s he’s saying. I want to argue with it however I can’t. There’s so many guards and surveillance camera, also Mr. John and Giovanni is here. If ever we did mistakes, it’ll give biggest impact to our plan to fail. Damn this.

Thunder and I both look at each other, being aware of what CV told us. Tomorrow will be the day we have to finish the mission. Our mission in here are disarming the weapon before it launched to throughout the world. First of all, we’ve to be cautious. No matter what happens here would be our responsibility to takes.

We’re here at their underground, it past midnight and this will be the great time to roam and manipulate some things.

“Kid, be ready.” I seriously said and pulled him.

“Plan must be successful. I rely on you, so don’t fail.” I whispered to his ears and pushed him and I go to other directions in this ug.

We’re both separated to each other’s. I feeling worry about that man, Thunder but I know he can do it. Ofcourse. He’s a highly-skilled agent. I look around if there’s someone else guarding. Thanks to CV all the surveillance cameras here are disconnected, but only for 1 hr and half minutes. I wasted 20 minutes looking around so I decided to go deeper on this way. It’s getting darker and darker but thankfully I have night vision contact lenses. It’s bit uneasy and uncomfortable to wear this lens but I dunno have a choice.

I heared some talking while I was walking down, so I quickly hide and sense it.

“Damn, why they always put us guarding on night. I’m so sleepy, tss” Annoyingly complaint said that long haired-dust man.

He’s partner slammed him, “Idiot. Can you just damn focus? We’re guarding a highly powerful nuclear weapon, so we must protect it. Tomorrow it’ll be launched, don’t worry.” Longly explained of his partner. He immediately nodded.

After that I feels something weird and I turn around but there’s nothing suspicious. When I turn back my gazed their gone. Dang it, they know that I’m here. Argh, shit.

“Hey, kid. Eavesdropping is bad you know.” He pointed me a gun, with coldly glare.

“Yeah, really bad. Don’t you know what consequences? You’re just new and I know your aware that’s forbidden to go here.” He roamed his knife to my belly to head. “Or… you’re a fucking SPY!!” He angrily shout and intended to stabbed me when I swiftly evade and punch his face.

A loud bang was heared and I nearly hit of that bullets, a missed hit of him. I snatched his gone by breaking his arm with my hands that makes him growl to pain. I grin widely.

“Hmm. Is that all you can do?” I teasingly said to them while pointing gun to them.

They laugh on me and whistle. 5 man go towards us and my eyes widen when Thunder being tied. Shit.

“Oh, is this your friend?” Then he grabs Thunder’s hair so that I can see his face. I think he pass out.

I clench my fist. “Okay.” I said.

“That’s good decision. You’re gonna surrender, right?” He grimaced.

I shooked my head and do my fighting stance. “Only if you win.” I scoffed that made them furious.

“You MOTHERFUCKER!!” They shout and rush to attack me.

I looked at them emotionless. One by one I down them with my fist. They kept trying to attack me even though they know that I’m fucking powerful when it comes to combat. I always target the weakness part of their body. A few 10 minutes,  they’re full of bloods and bruises on them. Along with regain of consciousness to Thunder.

I immediately go to him and help him to stand.

“The fuck happened?” He confusedly said.

I raised my eyebrow. “Ask yourself. What the hell happened on you?”

He scratched his head and look at me with a disappointed face.

“I’m sorry. You’re right, I’m just a burden on you” He softly said but I felt his deep guilt.

I rolled my eyes and tap his shoulder and about to say something to him when we heared a maniac laugh echoes all over this way.

“As I said, I hate liars.”

---

Thanks for reading!

-CAROLINE

14- TRAITOR

[Warning. It contains some strong languages, action and matured content]

: grammatical errors ahead!

Enjoy reading~

…                                             CV/

VIEL

KAZUHYIM

I’m watching every moves and gestures of my squad through laptop. So far, they’re good on their works. The only problem is…if there is no surveillance camera in that area or place were they having somethings- I can’t observe it. Moreover, our signal are getting weaker and weaker. That means they detected us. Thanks to our wireless headset we can communicate with each other. This is really needed to be resolved to our agency.

I think it’s less than a minute since I instructed Thunder and Kin. They separated so as easily to accomplish their works.

For thunder he’s annoying. I can’t even talk to him clearly. He’s damn hard-headed kid.

“Yeah…yeahh I know, ’wag masyadong magsalita CV nakakabingi ka eh” He impatiently said that makes me grin in anger.

“Seriously, Thunder? Want a punch?”  I irritatedly said.

He laughs at me. I calm myself and ignores it. I change my connection to Kin. I should also check him, even if he’s strong and brainy still we don’t know if something unpredictable happens. I talk to him and so far, good. I don’t think he understand me, I’m thrifty talker thou. I look at the monitor and immediately saw the three men heading to direction of Thunder. I quickly back to him and told it.

“Thunder, hide quickly. There are three men heading towards you!” I said aloud.

He scoffed. “Don’t be dramatic, just three men? Kayang-kaya ko ’yan!” He arrogantly replied.

“Can you just FUCKING follow as I said!! Don’t be stubborn!! “ I exclaim with rage and my veins are showing off.

And he’s about to speak but those three men arrives. They corner Thunder and I cursing multiple times. I heared Thunders stubbornness but before I type I heared he groan of pain.

“Hey Thunder? Are you damn okay? Arghhh” I worriedly say.

I ask him but he didn’t answer. He pass out. Tsk, If he just followed what I said it’ll not happened. I quickly called the agencies to back up them. I sense that something bad would happened. They immediately respond as I said but before I connected to Kin, there was a cold thing point at the back of my head. Hmm, they find me? What a good tracker.

“ Don’t move or else you die. Put your hands on your head and slowly face me. “ I did as he said. I dunno have a choice though.

I’m wearing mask so as this man pointing at me. He still looking at me and didn’t even pull the trigger. Is he damn scared?

“What do you want?” I sarcastically ask with a deep-cold voice.

He didn’t respond and grab me with force but I immediately kick him hard and we’re now opposite gesture. I’m pointing him gun on his forehead while he’s looking at me with a icy-fierce stare.

“ You didn’t change,

Viel

…. “ He whispers on me. Its seems familiar, that voice.

He suddenly took off his mask and my eyes widen. No…it can’t be. He’s damn fucking dead.

“ Who the damn are you?!“ I strangely ask while slowly down my gun.

He chuckles and wipe the blood in his nose. I regain back my demeanor and point the gun towards him. Baka magkamukha lamang sila, I think I’m imagining things. Right, I’m being delusional. It doesn’t mean that he knows my name and he looks like Hendrix I would be soften or believes him. No. That’s not gonna happened.

“Don’t you remember me? Oh, I’m bit upset.” He said while stroking his hair. “I can’t blame you, it’s been 3 years though” he added.

I don’t know if this is true. Should I believe him now? Or not? It’s impossible, I saw him with my two eyes that he died. I feel his blood, his coldness, and his heartbeat stop. There’s no way he would live. But…why I’m trembling like this? My mind is shocked. I can’t think straight. What the hell is this?

He slowly walk towards at me, not minding the gun I pointed him. He knows that I can’t pull the trigger. Now, we’re facing each other.

“You probably want to know…why I’m alive. Don’t you?”

I don’t have a choice to nods, he’s right.

HD/

ILYICH

VELASCO

It’s already 7pm but still we can’t communicate to CV. I think he’s busy or else something happens? I don’t know. Same as the other partners, no contacts. I can’t hide that I’m worried except that pervert(Khail) but I’ve to trust them. I know they can, they’re much professional-skilled agent than me.

Natapos na ang aming trabaho, we prevent the dealing of the nuclear weapons plus under control na namin si Stojanovski. Thanks to Vis and Khail they back-up us kaya everything was smooth. Kaya lang may pinuntahan yung dalawa at hanggang ngayon wala pa rin sila. Axle was bored base on his  facial expression. Inabutan ko na lamang siya ng lata ng coke at agad niya namang tinanggap.

“Do you think na may nangyare kaya sa kanila?” He ask out of nowhere.

I shrugged and tried to reach them. I also ask for help to Axi para mapabilis ang pag-kontak. Ohh please, sumagot naman kayo. Axi can’t contact them so she track first CV. Thankfully, hindi kalayuan si CV kaya agad naming pinuntahan ni Axel. We go in to this skimpy place. It’s getting darker and darker until we heared a loud bang. So, I quickly ran. Neverminding the danger within it.

I caught my gaze to CV holding a gun while facing this unknown man. Nahanap ka agad nila kung nasan si CV, kaya pala ngumingisi lang yong Stojanovski…nagplano rin pala sila. But, try to think HD. Paano nila nalaman na we’re gonna stop that nuclear weapons? Something isn’t right. Or–

“Hey! Ano bayan HD nang-iiwan ka naman bigla –ohh wait si CV?! “ Napabalik naman ako sa sarili at sumunod kay Axle na tumakbo papunta kay CV.

As soon as he got closer to CV, I swiftly kick his knee resulting that one of his knees being bent down. He gave me a sharp look. Why is it that man is so familiar? I think I had know him somewhere, he’s-. But before Axel attack on him too, CV urges us to stop.

“Leave us alone, I will handle this.” CV said calmly. “Don’t you even worry Axel, I’m much stronger than you. “ He teasingly added.

Axel bit annoyed and turn his head back. “Fine, if ever something bad happens…we’ll back up you.” I  solemnly said and depart.

Kitang-kita ko paring naiinis ito habang nangunguyom ang kamao.

“He’s really idiot! I hate really that Viel,” Pang limang sabi niya na yan, kahit kailan talaga ang sakit niya sa ulo. “ HD naramdaman mo rin ba? Pamilyar siya.“ Napahinto naman ako saglit, well he’s right.

“Yeah but for now, we’ll split way. Keep on eye on that Stojavanovski.” I said and pat his shoulder. “I’m counting on you .” I whispered and walk away.

He shout. “Okay, okay. Ako pa!” I smirk and shook my head.

Hmm, let’s begin the real deal . How come I let my guard down to that bastard. That traitor. Inakala niya atang hindi ko mapapansin, obvious naman ang mga galaw niya ay walang dudang nagsisinungaling siya. I grab my gun hidden in my left thigh and gently hold it. Oh, I’m bit piss off right now. I thought that Axel would know that the guy earlier we’ve encountered is no other than Hendrix,

that traitor. Really, he faked his death just to join them. I should hurry to go there because he might do something to CV, especially since he doesn’t know what happened 3 years ago. I know we lied to him but it was for his sake. And I also know that Hendrix is an important person to Viel.

Habang tumatakbo ako ay tinawagan ko naman si Axi. I need her to monitor what’s happening to the other agent’s and also if something bad happens they will call immediately a back up naman. Well, I’m getting curious what will happen this night.

“What ?! Do you mean Hendrix is still alive ? Baka naman magkamukha lang o kaya hindi mo natingnan ng maiigi, HD.” Gulat-sigaw na sabi ni Axi, napapikit na lamang ako sa boses nito.

“Alam mo naman na never akong nagkamali sa ganitong bagay, and I’m telling the truth I know it’s him- I saw it with my two clear eyes, Axi.” She sigh and got convinced on me.

Napahinto naman ako at nakitang wala na sila CV dito. Shit. Dapat talagang hindi na ako umalis kanina, medyo nag-alinlangan pa kasi ako. I searched the whole area but damn where that assholes take CV? While I was looking at my phone to track CV, luckily we have tracking device on our shirts. Hmm, something seems off. Pinuntahan ko na kung saan yung location ni CV but turns out na wala siya dito at nahulog lang pala ang button niya. Base naman sa nakita ko, hindi ito aksidente kundi parang sinadya talaga ni CV.

Alam na alam talaga niyang susundan ko siya.

“I will try to locate it. By the way, paparating narin sina Thunder at Kin dyan. They will help you to find CV.” Axi said and quickly ended our call.

I sigh and pointing the gun at them. They’re been following me, maybe trying to kill me. Akala ba nilang hindi ko mapapansin? Nah, Agent HD ata to! When they detected that I noticed ay nagsimula na silang sumugod sa’kin. I just gave them a smile while evading their attacks. Marami-rami rin sila kaya medyo matatagalan ko ring patumbahin. I kick the left side and shoot at the right side. Nagmumuka na akong si Lupin nito, feel ko talaga sa bawat misyon na ginagawa namin ay ang cool   ko talaga.

I spat them.

“Is that all you can do? Boring-” My words cut off when I step backwards bumping someone chest.

In a speed of thunder, I grab my gun and pointing on him.

“ Hmm, Ilyich…still unbelievable as always. “ I lower down my gun and my seriousness turns to annoyed. He continued, “ Don’t

you miss me?

“ He smiled seductively and touch my face.

Agad ko naman itong winaksi. I didn’t say that he have permission to touch me. I glared at him and turn away so that I can focus on my goal this time. I need to find CV as soon as possible-

“Well, don’t you have anything to say to me? Like how am I…did I miss you, well I really miss you– Ah, shut up! Can’t you be serious Mikhail

Vinogradov

! “ I cut his words, naiirita na talaga ako hindi ba niya ramdam? Pero anong ginawa ng mokong nito, tumawa pa talaga siya. This man is really weird, pervert or more likely crazy.

Natahimik naman ito at napahinto lamang ako ng hinawakan niya ang aking pulsohan. Tumaas naman dugo ko at nanguyom ang kamao ngunit bago pa ako magsalita ay bumulong ito sa aking tainga na nagresultang nawala ang pagka-inis ko.

“Nagsasabi ka ba talaga ng totoo?” Paninigurado ko sa kanya, para naman kasing hindi ito seryosong tingnan.

He chuckled. “Yeah, how could I lie to you, amor ? “ Khail replied with deeply-sweet tone.

“Mukha mo, ilang beses ka ngang nagsinungaling eh! Basta kung wala sila don, makakatikim ka talaga sakin.” Nagsimula na akong tumakbo sa direksyong sinasabi ni Khail.

Sana naman ay talagang nandon sila kundi-

“Of what? Ah, got it. I regret telling the truth now, I want your punishment – Oh please!

Magseryoso

ka naman! “ Talaga namang manyak ang lalaking to kahit kailan, ang dumi-dumi ng iniisip need na magbrain wash.

Sumabad naman siya sa’kin at sinabi naman ni Thunder at Kin na pappunta narin sila sa lokasyon ni CV at ni Hendrix.

Naabutan na lang namin na CV shoot Hendrix multiple times while crying. Nandiyan narin kasama namin ngunit wala ni isang sumubok na awatin si CV, so I decided to go and strike her nape para makatulog siya. Ginawa ko yun dahil he’s like he’s not on her current state. We don’t know what really happened between them. As for Hendrix we called ambulance but he didn’t make it. I feel pity on him but he’s a TRAITOR. And a traitor always a traitor.

To clarify why, three years ago…Hendrix betrayed us on our biggest mission which is this mission, yeah we failed that time because of him–we almost die due to his betrayal. If only he didn’t do that maybe Luke still alive today. He  betrayed us not just once but multiple times. Also, he’s the reason why CV had amnesia that day. I don’t want to elaborate it more. It’s giving me a headache.

Maybe, that’s the reason why he was shot by CV. I think he confess it but I don’t if I can forgave him what he did.

Bigla namang tumawag si Axi sa’min through this earpiece and said.

“ Congratulations, Agents. Mission accomplished. You may rest for now .“ She said in warmly and serious tone.

I breathe out and yawn. It was a long long mission and I’m grateful that we’d accomplish it.

Kinalibutan naman ako sa patalikod na yakap ng lalaking ito walang iba kundi si Khail. Pilit ko namang inaalis but he’s irresistible.

“HD! Inuman tayo–ay wag lang pala ge tuloy nyo lang yan, kami nalang!” Napunan naman ang inis ko sa sinabi ni Axel at sinuntok ang tyan ni Khail.

Ngunit tumatawa lang ito at nakikiliti lang daw siya kaya buong pwersa ko nalang siyang tinadyakan.

“ I-ilyich…that was hot. Are you trying to seduce me “ He said charmly while holding his belly, sobrang delusional naman ang taong to.

So, I raised my middle finger on him and when I turn away he grab me then corner me somewhere wall. Locked our lips. And you know what happens.

Damn this fluttering feeling’s.

---

Thanks for

reading

!

CAROLINE

15: THEIR VIEWPOINT

[Warning. It contains some strong languages, action and matured content]

: grammatical errors ahead!

Enjoy reading~

…          

                  

VIS/

LESTER

FERRER                   

As soon as we landed in our destination, Russia, I feel determined and serious. I wouldn’t allowed to failed this mission, three years ago will never be happened again. But I can’t deny that I’m bit curious of Khail comeback “ I thought he will totally resigned “ and being pissed off. Knowing that there’s something seems off between HD and Khail. Nevermind, for now I show him the upgrade me. I’m not that weak as before.

“ I’ll be in-charge and you should follow me as what I said.“ I look at him sternly.

But he sneered. “ Hmm, really… what if I not ?“ I chuckles. “Then, I kill you. As easy like that . “ I gave him a blank expression.

“ I like that. If you can… “ He said proudly.

I turn away my gazed and starting to serious to face our mission. Wala naman akong makukuha kong makikipagtalo pa ako sa kanya. He’s testing my patience as like before. He didn’t change but one thing–iba ang trato niya kay HD. I’m getting curious of them. What’s their relationship?

We disguise as investigators who inspecting the nuclear weapons of Mr. John. I admit that matabas ang dila ni Khail. Nakapasok kami ng walang problemang naharap. Nahagip ko naman sina Thunder at  Kin nakikipag-usap kay Mr. John, dumiretso lang kami sa room kung saan doon nakalagay ang mga nuclear weapon. I think tomorrow ila-launch ito kaya we need to disarm the nuclear power within on it. That’s the only thing we have to do.

Disarming the weapons required my full attention, but my focus wavered with the arrival of a woman. Her golden locks cascaded down her back, framing her striking features - a slender nose and piercing electric-blue eyes. I knew instantly who she was: Wenzelle Ksenia , the renowned model and actress, and daughter of Mr. John. What the world didn’t know was that beneath her glamorous facade, she was a skilled gunsmith. I’d had a major crush on her, having collected almost every photo and movie she’d ever appeared in.

But that was all in the past. Or so I thought .

My composure faltered as I struggled to reconcile my past feelings with the present moment. Her presence was a distraction I couldn’t afford. Our past encounter, where I’d confessed my feelings only to be rejected, still lingered in my mind. I told myself it was ancient history, but the sting remained.

“Are you the investigator?” We both nodded. “Mind if you check this too.” She handed me the weird shotgun she carry. Her voice is sweet and strict, as before.

I’ve felt butterflies in my chest. Ahh, shit.

Natapos ko namang sinuri, tumingin naman ako kay Khail na busy sa pagpapanggap na sinusuri niya ang mga nuclear weapon. Well, para talagang dedicated siya sa ginagawa niya.

“You look familiar “ My eyes widen and my heart beats faster. Did she remember me- “ You’re the baristas in the Coffee shop I usually go, right?” Bigla naman akong naging bato.

B-baristas? I don’t recall being a baristas before.

Narinig ko naman ang palihim na tawa ni Khail. Ha! Did he want a fight. I glared at him.

“No.” I said coldly.

Nagulat naman siya bigla sa tono ko but he regain his composure.

“Maybe, one of I rejected . Right?” I’ve felt pang in my chest. How could she say harsh on me.

Parang bumabalik lang yung araw na ni-reject niya ako.

Narinig ko namang pilit pinipigilan ni Khail ang tawa niya. Ahh, this is so embarrassing! I don’t know how to respond on her. Alangan namang sabihin ko na oo, masasaktan lang ako ng labis. Lintik, na pag-ibig to. Kahit hindi naging kami ay sobrang sakit talaga, akalain mo she  directly rejected me as soon as I finished my confession. At sinong lalaki ang hindi masasaktan ng ganon?ha!

Maybe I’m overreacting, maybe I’m delusional - but I don’t care. She’s the one who first captured my heart , and the one who first

shattered it.

“Ah, nevermind. Just do your job properly.” She said seriously and grab her shotgun. Before she walk away, she warned us. “ If ever something you two do suspiciously will face my

gun

. “

I feel numb, the way she talk every words feels sexy on me. I bit my lower lip. Damn it. She’s so gorgeous.

Napatigil naman ako sa pag-iimagine ng may narinig akong sumipol-sipol, agad ko namang ikana-inis ito.

“Can you stop? Don’t you see I’m imagining, how rude of you Khail.” I abruptly said. “ Not my fault .“ He respond in a playful tone.

Aba’y ini-inis talaga ako. How could he!

“It’s time. Let disarm quickly.” I seriously said.

Nightfall had descended, and I knew Thunder and Kin would soon converge on this room to dismantle the deadly arsenal. We swiftly shed our face mask disguises, revealing our true identities, and gathered our gear for the next phase of our mission. As we approached the top-secret area, a guard stepped forward, his eyes narrowing as he demanded, “Clearance, please.”

But without the necessary access card, our situation took a precarious turn. Even if we’d managed to secure clearance, I knew our cover had already been blown - our faces were too familiar, particularly Khail’s, whose reputation as a high-profile businessman preceded him. And, of course, there was the added complication of his past life as an agent, a fact that certainly hadn’t gone unnoticed.

No choice, we have to fight. The guards closed in, their flashlights casting eerie shadows on the walls. I stood my ground, my eyes locked on the trio. Without warning, I launched myself at the nearest guard, taking him down with a swift kick to the stomach.

“ Oh, sorry. Did I hurt you ?“ I smirked. They burst in anger and attack us.

The second guard swung his baton wildly, but Khail dodged with ease, countering with a precise jab to his jaw. He stumbled back, clutching his face.

Khail took point, his pistol firing precise shots that dropped the guards one by one. I provided cover, my rifle at the ready. A guard ducked behind a pillar, and I quickly followed, pinning him down with a barrage of shots.

Meanwhile, he had cleared the main room and was moving to flank the remaining guards. I joined him, and together we pushed forward, our guns firing in tandem.

I disengaged, using the momentum to fuel a series of rapid strikes. The guard stumbled, his defenses weakening. Seizing the opportunity, I delivered a decisive blow, sending him crashing to the ground.

As the dust settled, I stood panting, my eyes scanning the area. I glanced at him, unbelievable as always, he doesn’t even have sweat on his face. The guards lay motionless, defeated. The room was secure, but our mission was far from over.

“Okay, I admit my defeat.” I said and tap his shoulder just like the old days we does.

He chuckles. “ Oh really, I don’t feel the

sincerity

of your tone. “ I shake my left hand means ‘i don’t care, fucker.’

He shrugged and I turn away. Nagulat na lang ako ng he do our “ fist bro-code “ in my back. I chuckles. I thought he forgot it, but I’m wrong, I take what I said, he’s still Mikhail Vinogradov I know .

I contacted Axi, and I said “ Done .“

                KING/

MIKHAIL VINOGRADOV

I can’t deny the fact that I missed our old dynamic, the way we worked together seamlessly. They used to call us the ‘best duos’ – our tandem was unstoppable. Every mission we undertook ended in success, a testament to our fierce partnership. Guilt had been gnawing at me for a while now. I’d left the agency without so much as a word to Vis. But now, that won’t happen because I’ve found him again, my Ilyich. I won’t give up until I hear him say ‘I love you’ once more from his lips-.

Hmm, I think I change the topic.

“No need to be sorry, I know why you did that,” Vis said out of nowhere, his voice piercing my thoughts. I grimaced, caught off guard. “Did you hear that I said that? Delusional as always, Lester .” A scoff escaped his lips.

“Oh, now you have the audacity to call my name without feeling an ounce of guilt?” He nudged me playfully with his elbow, and I couldn’t help but chuckle.

“How dare you, Khail !’ Vis feigned offense. ’You don’t know how I felt when you left me without a word! We’re best buddies – you should’ve told me your reasons…”

I shook my head, apologizing sincerely. Lester’s expression faltered, and he burst into tears. It was moments like these that I hesitated to show him affection. I suspected he was using his emotional display to shield himself from the pain of seeing his ex-crush again. A delusional man like him would never find a girlfriend .

Kin rejected back-up from us, kaya na daw nila yun. We agreed. Upon hearing Axi said that Ilyich need back-up to find that agent CV, in a speed of thunder ay tumakbo agad ako papunta sa direksyon niya while Vis still his jaw dropped sa inasta ko but eventually followed me without hesitation.

“Is that all you can do? Boring-” His words cut off when he step backwards bumping my chest.

In a speed of thunder, he grab his gun and pointing on me. Sexy.

I step forward. “ Hmm, Ilyich…still unbelievable as always .“ He lowered his gun, it seems he’s annoyed based on his expression. Cute. “ Don’t you miss me? “ I smiled seductively and touch his face.

He quickly batted my hand away. I bit my lips.

“Well, don’t you have anything to say to me? Like how am I…did I miss you, well I really miss you– Ah, shut up! Can’t you be serious Mikhail Vinogradov ! “ He cut my words because of irritation, I can’t take it but left soft chuckle.

I fell silent, and he stopped as well when I grasped his wrist. He seemed a bit irritated, but my whispered words in his ear seemed to dissipate his annoyance.

“Nagsasabi ka ba talaga ng totoo?” He ask to verify whether I say truth or lies.

He chuckled. “Yeah, how could I lie to you, amor ? “ I replied with deeply-sweet tone.

“Mukha mo, ilang beses ka ngang nagsinungaling eh! Basta kung wala sila don, makakatikim ka talaga sakin.” Then he started to go and I follow him.

“Of what? Ah, got it. I regret telling the truth now, I want your punishment – Oh please!

Magseryoso

ka naman !“ I playfully smile on his reaction.

We arrived to find CV frantically shooting Hendrix multiple times while overcome with emotion. Moments later, Ilyich sprinted to CV’s side and delivered a swift strike to the back of his neck, rendering him unconscious. I was taken aback and puzzled by Ilyich’s actions, but his expression revealed a depth of emotion that I couldn’t fully grasp, and I chose not to intervene.

Shortly after, the ambulance arrived, and Vis quickly took charge. He gently lifted the still-unconscious CV and assured us that he would take care of him.

As he was about to leave, he made a comment, “If may free time ka, let’s drink! Libre ko” He wink and I nodded, then reply.

“ Sure. It should be the same venue. “ I said and he only wave at distant.

When Axi announced that we’ve accomplished our mission, some of the agents celebrate and some are departing. They invite me a drink but I refuse, I need to go to Ilyich.

I hug him quickly. He try to resist but I don’t.

“ I-ilyich…that was hot. Are you trying to seduce me“ I said charmly while holding his belly, but he respond by raising his middle finger and he turn away.

Pfftt. How cute. I grab his wrist and corner him. As I pinned him against the wall, my fingers wrapped around his wrist, I could feel the thrum of his pulse beneath my touch. Our bodies collided, and I claimed his lips in a passionate kiss. He didn’t resist; instead, he melted into me, his heartbeat racing in sync with mine. The air was charged with an electric intimacy, as if the world around us had melted away.

As we broke apart for a moment, I whispered, “You have no idea how long I’ve waited for you, Ilyich. Now that you’re mine, I won’t let you slip away again . “ Curiosity danced in his eyes, and I smiled, deepening our kiss.

In that moment, I felt an overwhelming sense of joy, one that I kept hidden from the world.

Our lips moved in perfect harmony, our hearts beating as one.

---

Thanks for reading!

CAROLINE

16: CALL OFF

[Warning. It contains some strong languages and matured content]

Enjoy Reading!

…

ILYICH

VELASCO

That night really made a huge difference of my chaotic l ife . Tumingin naman ako sa kanya habang mahimbing na natutulog. Ang gandang tingnan, ang sarap sakalin. Maingat ko namang inaalis ang braso nitong nakayap sa aking bewang. Ngunit ang kupal ayaw bumitaw. Masasabi ko na lamang tulog ba to o nagpapanggap lang. Aish . Agresibo na lamang akong kumawala  sa yakap nito at magbibihis sana ng makita ang punit-punit kong damit sa sahig.

Nandidilim naman akong tumingin kay Khail na nakangisi na ngayon.

“ Stop staring at me Ilyich, it makes me want to saviour you again …“ He huskily said while looking at me with lustful eyes.

My jaw dropped. “ Y-you fucking PERVERT!!“ then run on top of him and choke him hardly.

He only laughs even thou it hurts, namumula na nga yung leeg niya may gana pa siyang tumawa. Tumigil naman ako sa pag-sakal sa kaniya.

“Paano pa kaya kung tadtarin ko ng bala yang  katawan mo, tatawa ka parin ba?” I scoffed to him.

He smiled, sensual curve of his lips, and it sent a shiver down my spine. “ Of course,

I will

,“ he said, his voice low and husky. “ The thought of you ending my life with your own hands would bring me a pleasure so intense, so all-consuming, that I can hardly imagine the ecstasy I’d feel .“

I recoiled, my mind reeling with the implications of his words. “You’re insane,” I spat, hurling a pillow at him. “This isn’t a joke— “

He caught the pillow with an stoic expression, his eyes glinting with an unnerving intensity. “I’m not joking,” he said, his voice dripping with sincerity. “ Every word I said is true . If you killed me right now, I’d die in ecstasy , my heart overflowing with joy and my soul at peace…“

I gaze at him and our eyes locked. Ramdam ko ang pagtigil ng oras sa aming dalawa tsaka ang pagbilis ng pintig ng puso ko.

My mind still processing what he said. Hindi naman mahirap intindihin subalit para akong manhid sa kaniyang salitang binibigkas.

Is this what they call speechless?

He bit his lips and roam his eyes on my body. Namula naman ako bigla.

“ Bastos ! Bigyan mo nga ako ng damit! Kasalanan mo to eh! Pinagbigyan na nga kita sinira mo pa damit ko!“ Inis na inis kong sabi habang binabalot ko ang aking katawan gamit ang kumot.

Tumawa naman ’to, ano bang nakakatawa sa mga sinasabi ko? Gusto ba niyang barilin ko na lang siyang ng totoo! He clearly likes teasing me.

Isang minuto rin ang lumipas at natapos narin ang pagtawa niya. Tatawag na sana ako ng pari kanina baka kasi nasapian na to, mabuti na lamang at tumigil. Medyo nadismaya ako do’n.

Tumayo naman ito at nag-unat. Hindi ko mapigilang hindi tumingin sa kabuuan ng katawan nito. Hindi naman masama talagang build na build ang kaniyang katawan, nakakaingit tuloy. Napalaglag ulit panga ko ng makitang tayong-tayo parin ang kaibigan nito. Hanggang ngayon pinagpantasyan pa rin ba niya ako? Manyakis talaga kahit kailan. Unti-unti ko namang tinaas ang tingin ko sa kaniya na ngayo’y nakataas ang kilay. Para bang sinasabing nito ang tanong na “ What?“

Inalis ko naman ang tingin ko at binato siya ng unan. Time passed, at sa wakas may suot na akong damit. Parang sabik na sabik na akong umalis sa kaniyang puder. Bumaba naman ako at uminom ng tubig dahil naramdaman ko na talagang tumutuyo na lalamunan ko. Pew , it’s like I’m being tortured whenever I be with him.

We’re still here in Russia, hindi pa kami umuuwi sa Pinas— 𝘳𝘦𝘢𝘴𝘰𝘯 makapag-pahinga naman kami ng kahit konti man lang. 𝘜𝘩𝘩𝘩, What’s going on my body, I feel exhausted. Wala pa man lang akong ginagawa ay napapagod na ako, medyo masakit pa kasi katawan ko dahil kagabi. Kagagawan talaga ’to ng gorillang iyon. Daming nickname ko naman sa kaniya, ngunit hindi ibig sabihing espesyal o may gusto ako sa kanya- Teka, hindi nga ba ?

I shook my head.

Dam n. Am I crazy?

My phone rang that stopping me for talking myself. Mabuti nga lang at may tumawag baka kasi magtuloy-tuloy ang pakikipag-usap ko sa aking sarili na humantong sa aking pagka-baliw.

Sinagot ko naman ang tawag. “Hello, Axel. Napatawag ka?” Pangunguna ko.

“Hello, mornin’ HDDDD !!! “ Nilayo ko naman ang phone ko ng konti sa aking tainga, “May good news ako para sa akin I mean natin! Tiyak na gugustuhin mo rin!!!” Sabik na sabik niyang sabi dahil sa tono ng kaniyang pananalita.

“Spill it. Na-cucurious rin ako kung ano ’tong goodnews na sinasabi mo” Mapang-hamon na wika ko nito habang ginulo ko ang aking buhok.

“We will have a 1-week vacation!!! And what’s the exciting part is… exclusively , tayong lima I mean anim agent lamang ang ganito. We will travel to three countries. First, dito sa Russia…napaka kj naman ni boss kung hindi tayo mamasyal dito, hindi ba? HAHAHA! Then, next is Italy, then Spain!! Bale, travel-vacation toh. So exciting! Alam mo bang malapit na ako maiyak sa saya…like, finally, we can rest and enjoy!! Can you imagine we can pasyal here , there , and eat everywhere ! Walang mga misyon muna, walang utos-utos ni boss sungit.” I couldn’t take it anymore and burst out laughing at what he said.

“It’s like it’s been a century when I feel this again, the feeling of freedom, like a dog that his leash came off. I mean hindi ako aso ha, hinahalintulad ko lang HD kaya wag kang tumawa-tawa jan!” Dagdag pa nito na mas ikinatawa ko’t napaiyak bigla dahil do’n. Oh this man, doesn’t fail me to laugh.

“Y-yeah I..I didn’t laugh—ha ha hA HAHAHA” Nainis ito at pinatayan ako ng tawag.

Hindi ko talaga mapigilang matawa, kasalanan ko ba yun? Kahit corny ang mga joke niya, talagang makakatawa ka kahit ganoon. Natigil ako sa biglang yakap ni Khail, na tila nagkulay ng iba ang mood ko.

Hay Khail, hindi ko alam kung ano ba talaga tayo, kung ano ang relasyon natin. Sa totoo lang, hindi ko naman talaga ginusto ang lahat ng ito… ang pagkakaroon ng koneksyon sa kanya . Hindi ko pa nga siya nakakasuhan eh, pasalamat talaga siyang mabait ako at hindi ko yun ginawa. Marami na siyang nilabag na batas ng karapatang pantao, kaya dapat talagang ipatumba na to!

“ What’s on your mind? Share it, I’m kinda jealous…Ilyich “ I shrugged, and resist his hug.

But he won’t freed me. “Ah! For fuck sake Khail! Stop this! Stop being like this. “ I irritatedly said and he let me go.

“Okay, if that’s you want. You’re just tired…so have a good rest, Dear~” He said weakly, clearly upset but I don’t fucking care.

I rolled my eyes and go to ou—my room. I had enough on his shitty care things on me.  Ibinagsak ko ang aking katawan sa kama para kasing mababasag na ako sa bawat oras na lumilipas. I don’t know but I felt guilt. No, why should I feel guilty ? In the first place, he was the reason why I had so many problems coming to my life. I mean danger always on my side but he’s just giving me more trouble and headache.

Dapat ay maging masaya nga ako kasi he’s not included on our vacation. At least I can rest without seeing his jerk face or forever . I roam my eyes on this room, it’s nice and super comfy. With that wall that look like water feels like I’m in ocean. Walang dudang mamahalin ang condo na ito. I stare at the ceiling, thinking, If only I can turn back time and didn’t lure myself to love we wouldn’t get involved to each other and he won’t do horrible things on me. Inaamin kong marami akong pinagsisihan, hindi ko iyon itinatanggi. Alam ko namang ramdam niyang ayaw ko sa kaniya ngunit bakit gustong-gusto pa rin niyang ipinagsisikan ang sarili sa akin. Para bang pilit niyang pumasok sa buhay ko kahit ayaw ko naman. Hindi ba siya nakakaintindi, ginawa ko ang lahat iniwasan ko nga siya ngunit bakit parang balewala lamang iyon sa kaniya o kaya nasanay na siya. Naguguluhan

ako.

Alas-singko na ng hapon at ngayon kami magkikita-kita sa Moscow, sumakay lamang ako sa tren dahil gusto kung masilayan ang iba’t ibang senaryo dito. Of course nagpaalam ako kay Khail, I’m not a rude person na aalis lang bigla-bigla at tsaka I ended all my connection on him, directly. Hindi na ako nagpaligoy-ligoy pa at sinabi ko na ang lahat sa kaniya na napapagod na akong kilalanin siya, napapagod na akong sumunod sa gusto niya sa katawan ko…beside we don’t have that called label para mag-stay ako sa kaniya. Ah, naiinis ako sa sarili ko, I always give in on him even na alam kong mali na. I don’t know why I have this feeling familiarity at him when he touch me, it’s impossible that I know him, right? Maybe, it’s time to cut our ties to each other. Some part of me ay tumututol but the other side is saying that is the best decision I have to do. I know he understand that, in the mean time, he’s the reason why I’m bound on him, why we always encounter each other—that’s not called destiny for me but some curse.

If he really loves me, he’ll accept .

Kinuha ko ang phone ko and I blocked his number so that he can’t call me. I turn my gazed at the window, it’s almost getting dark, unti-unti naring nag-iilaw ang mga bahay dito. I yawn and fall asleep why looking outside.

☙

“Ilyich, please…you can’t do this to me. I’m begging you, don’t make me do that. I’m sorry, I’m so sorry for everything I’ve done to you. I know I was selfish, that I only thought of myself when I tried to make you mine. Was that really so wrong? Ilyich, I love you…I fucking love you! Why can’t you see that? Why can’t you feel it—

Stop. I had enough, Khail. Yes,

maling-mali

iyon.

Bitawan

mo na Ako.

Nakakasakal

ka na!“

I glared at him, h

e looked at me with tears in his eyes, but I refused to back down. I gave him a blank, unyielding expression.

“I’m sorry, Ilyich…I’m so sorry. Don’t leave me, please. Don’t cut me off. Just tell me what I need to do to make it right, to make you forgive me. I’ll do anything…anything at all.” His voice cracked with sadness and desperation—but I steeled myself against his pleas.

I take a deep breath. “

Get lost

, Khail. Don’t ever come near me again. Stop this twisted game you’ve been playing with me. That’s the only way I’ll ever forgive you for what you’ve done to me.  You can do it for me, right, Khail?“

His fists clenched in anger, but I didn’t care. I was beyond caring.

“

Okay…if that’s what you want

,“ he whispered, “but Я вернусь, и

ты

станешь

моим

“ before turning and walking away. (I will come back, and you will be mine)

Wala akong

maintindihan

sa sinabi niya . He left, and I was glad…or so I told myself. But as I watched him disappear into the distance, I couldn’t shake the feeling that I’d just made a terrible mistake.

Nagising naman ako ng bumisina ang tren. Oh, nandito na pala ako sa Moscow. I look at my wrist watch and it’s all ready 7 pm ng gabi. I grab my brief case at lumabas na sa tren, mabuti nga lang hindi masyadong mahimbing tulog ko dahil hindi na talaga ako magigising. I dream about earlier, it’s keep lingering on my head that happened but I should forget it. Right, forget it because I’m now free from that pervert.

Now, I’m here standing in front of this hotel called Four Seasons Hotel. One of most expensive hotel here in Moscow because the price start from around $500 per night and has earned 5-star rating due to its exceptional quality and outstanding features. Really good review, talagang mai-engganyo talaga lalo na yung mga mayayaman.

Pumasok na ako at agad na pinasunod ng front desk officer sa isang VIP room. Binuksan ko ang pinto at nakitang nag-iinuman natong Axel at Thunder.

“I didn’t expect this, huh.” I said while putting my brief case sa cabinet.

Naramdaman naman nila ang presensiya ko at binati ako ng magandang gabi ni Thunder.

Tumingin naman si Axel sa’kin, nakataas ang kilay. “Ba’t ka late huh! Alas-singko yung sinabi ko sayo at pumunta ka dito ng alas siete? Aba’y pinagmumukha mo talagang Pinoy ka Ilyich!HAHAHA” I rolled my eyes and I heared chuckles from Vis, I gave him a warn look.

“Hayss, ano naman ba. Teka, wala bang magbibigay sa’kin ng inumin?” I said to them playfully smirk.

“Aba’y wala!! Sa’min lang to noh! Ano ka sinuswerte.” Nginitian ko na lamang siya, nanghahamon ba ng away ’tong tukmol nato.

Binigyan na lamang ako ni Thunder habang paika-ika na lumakad dahil sa kalasingan. Napangiwi na lamang ako sa dalawa. Inilipat ko ang tingin nila CV at Vis, as usual ganoon parin may sariling mundo. Mas worst si CV—kulang nalang kasing i-zipper ang kaniyang bibig dahil lagi lang itong hindi umiimik.

Hindi ko na lamang pinansin at nilagok ang isang basong vodka—hindi gaanong matapang, neutral lamang ang lasa nito.

“Ilyich, you seems bit different today. Did something happened between you and Khail?” Vis randomly ask.

Ah, I don’t want to answer him. Wala akong ganang makipag-usap tungkol kay Khail.

“Hmm, silence means yes. Lay it on me. I’m all ears.”

I sigh. “It’s a long story and I don’t want to share it…Okay guys, let’s raise our glasses and cheers!” They followed and we cheers. “Let’s enjoy this, cos maybe wala na tayong ganito sa susunod! Toast for the accomplished mission!”

Sabi ko pagkatapos ay nilagok ang inumin sa baso ko.

---

Thanks for reading it!

ＣＡＲＯＬＩＮＥ

17: VACATION

[Warning. It contains some strong languages and matured content]

Enjoy Reading!

…

THIRD PERSON POINT OF VIEW

Habang nagsasayahan ang lima sa kanilang masayang pagtitipon, bigla silang napatigil nang bumukas ang pinto at sa isang iglap, 𝗂𝗇𝗎𝗅𝗎𝗐𝖺𝗅 ang taong ayaw ng makita ni Ilyich, walang iba kundi si Mikhail. Kitang-kita ang gulat ng kanilang mata dahil sinong mag-aakalang dadating siya rito at isa pa hindi naman sinabi ng kanilang boss na kasali siya— hindi

nga ba?

Inilibot nito ang kaniyang mata sa kanila hanggang umabot kay Ilyich, hindi mapigilan ni Ilyich na mapalunok ng laway sapagkat ang mga tingin nito’y nakakatakot. Ang kanilang masayang pag-uusap ay bigla na lamang nawala’t napalitan ng katahimikan hanggang sa nagambala ito ng magsalita si Axle.

“Ayy, nakalimutan ko palang sabihin sa inyo…” Lasing na lasing ang kanyang usal habang itinuturo ang isang bagay, “Sabi ni boss, kasama siya dito! Halika King, umupo ka’t wag mahiya at magsayahan!! Cheerssss .” Dagdag pa nito habang inaakbayan si King at binigyan ng isang shot ng vodka, na tila nagpapakita ng kanyang pagkasaya at pagkabuhay.

Ngumiti ito ng tipid at umupo sa tabi nila habang hindi pinuputol ang tingin kay Ilyich. Napansin rin ni Kin ang seryosong tingin ni Khail kay Ilyich and because of curiosity, he ask them without hesitation. But the only response he can get is silence between the two. After that, he gets the point kung bakit ganoon ang pakikitungo nilang dalawa,  then shrugged off and avoiding awkward questions to those two-lover’s quarrel. Alam niyang kung pipilitin pa niyang tanungin ang dalawa ay hinding-hindi ito magsasalita pa. Inisip niyang “ what’s the point of asking them ,“ feel niya kasing confidential ito—he also knows that they  will eventually get back together.

The clock struck twelve, and the tension between the two remained, as if they were oblivious to their surroundings. Ilyich felt his eyelids growing heavy, and so he bid farewell to his fellow agent. He didn’t even glance at Khail, and instead fulfilled his promise to cut ties with him, reducing him to nothing more than a mere acquaintance .

As the sun rise, they begun their trip to Red Square and Kremlin. Axle is the one who drive the van (Lexus LM), he volunteered, way for paying the  damages he cause when he shoot the car of Vis—of course he was drunk that time, and not telling them that King is included to their vacation.

“Gentlemen’s, this is your driver speaking. Don’t be shy to sleep, you can sleep as you want because we have a long way to go…” Axle jokingly said to make them ease boring.

“Ang corny…” Thunder commented.

“Indeed.” Vis agrees.

Nagkasalubong naman ang kilay nito sa mga komento nila.

Sa totoo lamang hindi ganito si Axle noon, he was really a nonchalant and introvert back then. Ito lamang ay nagbago simula ng pumasok siya bilang isang agent. Napagtanto niyang marami pang kagaya pala niya lalong lalo na ng nakasama niya sa si CV sa isang misyon, at doon niya mas nakilala si CV kung gaano siya kahinhin at emotionless na tao. He can’t deny to be curious about CV, besides being a skilled agent, kung paano ito ngumiti.

That is the reason why he changed his persona. Nagdesisyon siyang maging jolly at friendly sa iba. He tried to make friends with CV and also to make him just once smile and after many attempts he did, he finally succeeded. Nakilala niya sina Thunder, Vis, at Kin at hanggang nabuo rin ang group nilang 5-man agents dahil sa kaniya. Then he met HD and so on.

Axle can’t help but smile when he remembered how he became like this and to make this solid friendships.

Napansin naman ni Thunder na gumuhit ang ngiti sa labi ni Axle dahil sa kuryosidad ay tinanong niya ito na may halong pang-aasar.

“What’s that smile Axle? Parang nanalo ng lotto ah o di kaya babae, share mo naman!”

Naagaw ang atensyon nila sa sinabi ni Thunder. “Nanalo lang yan ng lotto kasi wala namang magkakagusto jan, alam niyo na, sa pagiging corny niya HAHAHA” Sumingit naman si Vis at pagkatapos ay humalakhak pa ito.

Nawala naman ang ngiti niya, “Aba! Gusto mo ba ng suntok Vis? One on one nalang oh!” Naiinis na usal ni Axle.

“Sus, no thanks nalang. You can’t win over me…” Vis proudly replied with a boastful tone.

Sumingit naman si Thunder. “Hayyss, nakakatawa kayo. Parehas lang naman kayong walang lovelife!” Pagkasabi niya non’ ay humalakhak siya ng tawa ngunit binalewala lamang ng dalawa at tinuloy ang pagbabangayan.

“Puro ka lang dada, come on fight me or your scared— “

“ I’m not

scared

, okay, let’s fight you really wanted to rest in peace—“

“Tingin naman sa daan, Axle! Baka tayo ang ma-rest in peace dito—”

“Idiot!—”

“ Idiot!— “

“Damn you—”

“ Fuck

you —“

Natigil sila sa pagbabangayan ng naiiritang nagreklamo si Kin. Pa’no ba naman kasi ang himbing na ng tulog niya tapos it will just interrupted by those childish fights.

“ Ahh so noisy, can’t you see I’m sleeping .“

Nagtinginan lamang sina Axle at Vis tsaka tumawa na mas lalong nairita pa si Kin ng nakisali na’rin si Thunder. Ngunit ang dalawa ay nanatiling paring walang imik. Ramdam nalang ng apat na may mali talaga at tama nga ata ang iniisip nilang nag-away ito o higit pa doon.

Nang napunta na sila sa kanilang destinasyon ay naglibot sila, nagsaya, kumain ng masasarap na pagkain dito, kumuha ng mga litrato at bumili ng mga tokens o yung natitipuhan nilang gusto.

Habang naglalakad si HD ay aksidenteng nagbanggaan sila sa isang babaeng may dala-dalang groceries mabuti nga lang at hindi gaano malakas ang impact nito sa pagkakabangga at hindi siya nasaktan.

“Oh, sorry miss. Let me help you.” He quickly apologizes to the woman and help her.

She shyly smiled. “N-no, it’s okay. It’s my fault for not looking.” Ngumiti naman si HD.

Pagkatapos niyang tulungan ang babae ay nagpaalam na itong umalis dahil nagmamadali raw ito. Tumango na lamang siya at nagulat ng mayroong nagsalita sa kaniyang likuran.

“ Ilyich, who’s that? “ He’s clearly jealous because of the way he delivered those words.

It is King, the one na iniiwasan ni HD.

“None of your business, King.” HD responded nonchalantly.

“Ilyich, I’m just asking if— It is HD, call me using my agent name. “ As HD said that he leave and continue to wonder the place they stop.

Makikita naman talagang nalungkot si King sa malamig na pakikitungo ni Ilyich sa kaniya ngunit hindi iyon dahilan upang mawalan ng pag-asa. HE said to himself, “I am Mikhail

Vinogradov , and I never accept surrender . I promised him that I would win him back. He’s the only one who matters to me, my prized possessio n. “

King really have the guts to break the promise they make.

Limang araw ang lumipas at natapos na nilang mag-bakasyon sa dalawang bansa. Ngayon sa pang-anim na araw ay pupunta sila sa huling kanilang pagbabakasyonan ang Italy . It was unusual for them to feel comfortable with King. Alam kasi nilang madilim talaga ang awra nito sabayan pa sa nakakamatay niyang tingin ngunit since the first day nilang nag-bakasyon they didn’t  feel that even a flinch. Sino ba kasing mag-aakala na isang Vinogradov ay magkakaganyan? Besides, kilalang-kilala ang kanilang apilyedo dahil halos lahat ng angkan ng Vinogradov ay mga high-skilled professionals at bibigating agents plus kasalukuyan pang boss Lb nila ay lolo ni King. Basically parang na sa genes na nila ang pagiging magaling sa larangan nito. So they can’t help but to wonder, how did HD made him like that .

Italy , a peninsula in Southern Europe, is a country steeped in rich history, art, architecture, and delicious food. From the snow-capped Alps to the stunning Mediterranean coastline , Italy’s diverse landscape is breathtaking. Italian culture is renowned for its incredible art, architecture, music, and literature, with 54 UNESCO World Heritage Sites . Rome , the Eternal City and Italy’s capital, is home to iconic landmarks like the Colosseum, Roman Forum, and Pantheon. From Rome’s ancient ruins to Venice’s canals, Florence’s Duomo, and the picturesque Amalfi Coast, Italy is a treasure trove of iconic destinations.

“Woah.” HD muttered himself.

Hindi na talaga nakayanan ni HD at namangha na talaga siya kasi this is the first time na nakapunta siya ng Italy.

King heard it and said, “It’s amazing, right?” HD look away. “ Yeah …“

“Ilyich I mean HD, let’s be comfortable to each other. Let’s enjoy this.” He pat his shoulder and smiled.

HD only nodded and realizes that he has the point. Walang magagawa ang panatilihing ganito. Kapwa silang agent and agent should have no grudge to their fellow agents. Also ang pagiging agent ay hindi nagpapadala sa kanilang damdamin o personal na buhay.

Ngunit bago sila nagpatuloy sa paglalakad ay pabulong na sinabi ni King ang mga katagang “ I win you back“ na hindi naman gaanong nadinig niya.

Inalis sa isipan ng dalawa ang mga pangyayari na bumagabagab at sinimulang damdamin ang bakasyon at tuluyang magpahinga.

“Bonjour! Bonjour cappuccinó!” Pang-aayaya sa nagtitinda ng cappuccino.

“Bonjour! Bonjour capukino!” Panggagaya ni Axle habang nangungulangot pa ito, wala talagang kahiya-hiyang pinapakita ang kanyang pag-uugali sa iba.

Nandidiri namang tumingin si CV.

HD rolled his eyes. “Ahh, you’re so bad pronouncing cappuccino. Its not capukino, it is kahpoocheenoh.” Pagtatama niya kay Axel na ngayo’y natutuwa sa sinasabi ni HD.

Vis sneered, while Thunder struggled to hold back his laughter.

“Capukino? HAHAHA!” Thunder repeated, his voice dripping with sarcasm, as he teased Axle.

Vis elbowed him, trying to stifle his own grin, but Thunder’s joke was too funny.

“Oh, to be trapped by these green-minded people,” CV said, shaking his head as he poured himself a beer. His tone was laced with disdain.

Kin complained, “So noisy. I can’t even enjoy the view.”

Magsasalita pa sana si Axle ng mapatid ito.

“ Clumsy .“ King said, slipping on his shades, which perfectly complemented his outfit. His tone was casual, but the word cut deep.

Axel’s eyes narrowed. “Ako bang sinasabihan mo?” he asked, puffing out his chest. His voice was defensive, and his eyes flashed with anger.

Thunder chuckled and playfully hit Axle on the head. “Malamang Axle, sino bang napatid sa’tin? ’Di ba ikaw?” His tone was teasing, but Axel wasn’t having it.

Axel retaliated by hitting Thunder back on the head. The two friends were at it again, bickering like an old married couple.

“Nagsimula na naman silang magrambulan, para talagang aso’t pusa,” Ilyich said, shaking his head.

Vis nodded in agreement. “ Sinabi mo pa .“

Axle suddenly chimed in, “O, picture muna tayo! Remembrance lang!” He snapped a photo, and he posed.

Nangunot naman ang kilay nila.

Thunder scrunched up his face. “Aysus, walang kj dito ha! Smile!!”

“Aysus, walang kj dito ha. Smile!!” Giit pa ni Thunder.

Nang mag-ngiti sila ay hindi napigilan ang ilang kababaihan na kiligin sa kanilang kagwapuhan. Napansin ito ni Axle, na dahilan sa paglaki ng ulo nito. At inaayos-ayos pa ang buhok nito sa isang papogi-pogi style, na tila sinasabi na siya ang pinakamagwapo sa buong lugar. Hindi naman nagpatalo si Thunder at ginaya si Axle, nagpapakitang-gilas sa mga babae na nakapaligid sa kanila.

Ngunit hindi na natiis ng iba ang kanilang pagpapakita ng kagwapuhan, kaya pinuntahan nila ang mga lalaking naka-shades na sina CV, Kin,  King at kasama na roon si Vis, tila hindi na kailangang magpapakita ng kagwapuhan dahil sa kanilang natural na karisma. At yung mas umangat talaga ay si King, na hindi naman talagang maitatangging napaka-gwapo nito. Ang kaniyang mga mata ay tila naglalaman ng isang misteryosong atraksiyon, na nakakapag-akit ng pansin ng mga tao sa kaniya.

Napaigting na lang ang panga ng dalawang ito, na sina Axle at Thunder, na inaakala kasing sila yung pupuntahan ng mga babae. Ngunit sa halip, ang mga babae ay tila naakit sa apat, higit na kay King, na hindi naman nagpapakita ng interes sa kanila. Ang kaniyang katahimikan at kagwapuhan ay tila naglalaman ng isang mahiwagang atraksiyon, na nakakapag-akit ng pansin ng mga tao sa kaniya.

“Gwapo naman ako ah!” Axle pouted.

“Mas pogiii naman ako!” Mangiyak-ngiyak na sabi ni Thunder.

“Pang aso nga lang.” Vis mock them.

They glared to Vis at sinimulang sugurin si Vis kaya tumakbo na lamang ito habang tumatawa.

Habang si King naman ay hindi maka-alis sa dami ng nagpa-picture sa kaniya, nakalimutan niya palang sikat siya. Ang mga tao ay nagpapaligsahan sa pagkuha ng pansin niya, nagmamakaawa ng autograph at selfie. Ngunit sa kabila ng kaguluhan, hindi niya naman inalis ang tingin niya kay HD. Parang may magnets na nagpapalapit sa kanila, at si King ay hindi makapalag sa pagtingin sa kaniya.

Bigla namang nagkatitigan sila, at napalunok naman ang dalawa. Ang hangin ay nagpakundisyon sa kanilang paligid, at ang mga tao ay tila naglaho sa kanilang paningin. Naunang pumutol ng tingin si HD, at si King ay napaiwan na nakatitig sa puwang na kaniyang ginawa. Ngunit ang epekto ng kanilang pagtitigan ay hindi pa rin nawawala, at si King ay nakaramdam ng isang kakaibang kilig sa kaniyang dibdib.

Nagdesisyon naman si King na puntahan si HD nang biglang may isang putok ng baril na nagpakagulo sa mga tao. Agad silang naging alerto, at sina Axle at Thunder ang agad na tumulong sa mga tao na makaalis sa lugar ng insidente.

In a speed of lighting, nasa bisig na ni King si Axel dahil siya iyong natamaan imbis yung babae. Mabuti nga lang at sa balikat siya natamaan.

“Fuck! Ilyich are you okay?” Bakas ang pag-aalala sa mukha nito.

---

Thanks for reading it!

-ＣＡＲＯＬＩＮＥ

18: CHAOS

[Warning. It contains some strong languages and matured content]

Enjoy Reading!

…

ILYICH

VELASCO

Nagkagulo na ang mga tao nang may nagpaputok ng baril. Buti na lang at hindi ang babae ang natamaan. Ang sugat ko ay hindi gaanong malubha, malayo sa bituka, at makakaya ko pang magpatuloy. Hindi naman ako basta-basta mamamatay dahil dito. Matagal ko nang nasanay ang pagdurusa at pagtitiis sa sakit, lalo na’t ako’y isang agent na palaging nakaharap sa panganib.

Ngunit kakaiba talaga ngayon . Ibang-iba. Daplis lang naman to tapos ang OA nang reaksyon niya. Hindi ko talaga mabasa-basa kung anong galaw ng isip nito.

“I’m okay, be alert. We should protect them— Shh. Stay here ,”

He didn’t let me finish my words at pinunit niya ang kanyang damit at ginawang pansamantala ang pag-benda nito upang matigil ang pagdudugo.

I gulp. “Okay, I got it. Hindi mo na kailangan na tulungan ako. Iwanan mo na ako rito, I can handle myself. Kailangan ka nila.” sabi ko habang ang dugo ko’y unti-unting umaagos.

Nag-alinlangan siya, ngunit pinanlisikan ko siya ng mata dahil wala siyang choice kundi sundin ako. “I admit defeat. Stay here.” sabi niya.

Samu’t saring sigaw ang aking maririnig ngayon. Nangangamba ako sa mga posibleng inosenteng taong madadamay. Nilingon ko ang mga kasama kong nakikipaglaban sa mga naka-itim na lalaki. Nakita ko naman ang isang batang nawawala at nag-iiyak na ’to sa takot.

Tumayo naman ako at pinuntahan siya ng biglang may nagpaputok na naman sa direksyon ko. Mabuti lang at mabilis akong naka-ilag habang na sa aking bisig ang batang babae.

“Shh, it’s okay… I’ll protect you lil girl,”

Pagkatapos kung sabihin iyon ay tinaliman ko ng tingin ang naka-itim na lalaking nagtangka sa akin. Pinapaputukan na naman ako. Nagtago ako sa kotseng ito, ngunit kailangan kong makaalis dahil alam kong malapit na itong bibigay.

Kahit kasi bullet proof ito, kung palaging tatamaan ay masisira talaga. They’re making me angry. Hinawakan ko ang baril ko na nakatago sa aking pantalon. Magdadala talaga kami nito para sa safety purposes, incase na maging ganito ang sitwasyon namin. Ayaw kong maulit noon.

“Lil girl, hold tight okay.” Tiningnan naman ako nito na nag-question ang mga mata.

Ay, oo

nga pala

. Nakalimutan ko palang nasa Italya kami. Iniba ko na lamang at through hand gestures ko ipinahiwatig sa kaniya. Mabuti lang at naintindihan nito.

I aim my gun and pull the trigger then shoot. Natamaan ko ang tatlo. “Kin! Behind you!” I shouted and thankfully he takes it down immediately.

He’s really good at combat.

Sinulyapan ko si Khail, I mean King na ngayo’y nakatingin na’rin sa akin. Ako ang unang kumawala at nagpokus na lang sa mga misteryosong mga lalaki na umatake sa amin na ngayon ay umalis na. Narinig ko ang tunog ng sasakyan ng pulis kahit kailan talaga ay nahuhuli. Hindi ko naman masisisi malayo-layo kasi ang police station dito.

Ibinababa ko ang bata at dali-dali naman itong tumakbo papunta sa kanyang nanay na umiiyak sa pagkabalisa. Ngumiti naman ako sa nakita kong pagyayakapan nila.

‘I think terrorist yung umatake rito.’

We received a call from Axi after the incident happens. She said that they’re not a terrorist but our enemy clearly seeking for revenge. As boss said to Axi, sila yung iilang nakatakas sa paghuli at pagbagsak ng largest mafia in whole Asia the SCORPION . Even nahuli namin ang pinuno nito ay hindi ito natigil sa kanilang mga illegal na gawain. Hindi pa’rin sila nagtatanda. Well, isa silang mafias and hindi sila basta-bastang susuko. Wala Kasi sa vocabulary nila ang ganyan. Ma pride, cruel sila at higit sa lahat they are ruthless .

We’re here at the hospital, ginagamot ako. It is slightly hurt when they pull off the bullet in my flesh. It’s like I was injected 100 times. Dalawampung minuto lang natapos ang paggamot sa’kin at pagkatapos ay pumasok na sila.

“Are you okay, Ilyich?” King worriedly asked, his brow furrowed with concern.

I try to stretch my hands, wincing slightly at the pain. “ Yeah .“

I’m at my limit, hindi ko na kinorek si King. Tigas ng ulo eh.

“You should rest first…” Axle said with a hint of concern, his eyes scanning my face.

They all agreed, nodding their heads in unison.

I shook my head, trying to reassure them. “I’m okay, I mean kaya pa,” I said while looking at my shoulder. “Daplis lang kasi to.”

I added, trying to downplay the situation.

“You should,” Vis said, his voice firm.

“It must,” CV said, his eyes serious.

“Literally,” Kin added, his voice laced with sarcasm.

King shot him a look, but Kin just shrugged.

“Seriously, Ilyich, you need to rest,” King said, his voice softening.

“I know, I know, but, “ I said, sighing.

But deep down, I know they’re right. I need to rest, to recover. But.

Umiling lang ako at napagpasyahan na i-discharge na ako. Ayaw sana nila lang lalo na kay King ngunit pinilit ko sila at walang nagawa kaya pumayag na lamang.

“We should do something!” Thunder speak up his opinion.

Kin rolled his eyes. “Then, tell me. What should we do something?” Thunder got silenced. “Nothing? nothing come up in your mind? Stop, making reckless decisions. Idiot.” He said harshly to Thunder na nagpagalit sa akin.

“Kin, you’re crossing the line .” I said holding his wrist firmly.

Winaksi niya naman at tumingin sa akin. Agad namang humarang si Khail na masamang tinitigan si Kin. I think something might had happen if ipagpapatuloy nila ito. Thankfully, it was stop by Axi explanation.

“ Hey guys, stop that ! Listen to me, sa ngayon ang sinasabi ni boss ay huwag na lamang magpadalos-dalos sa pagde-desisyon okay? Wala rin’g sinabi si boss about sa incident kanina so just take this for ‘informing’ you. And ituloy nyo yung naudlot nyong bakasyon, take your time and enjoy your last day vacation kasi maybe tomorrow new mission na naman. Bye.“ After that Vis spoke.

He was obviously serious right now and bit annoyed.

“As you can hear what Axi said, we’ll just wait for the boss to proclaim. So buckled up and let’s enjoy this shit night.” He said and go in to the van.

We nodded as response and followed him. Huminto muna ako sa pagsunod at nagpaalam sa kanila na mamaya pa ako uuwi dahil meron pa akong bibilhin. Sinabihan nila akong hinhintayin ako cos I’m injured but I insist, kaya ko naman sarili ko also they need to refresh their mind kaya umalis na sila and grasp what I said.

I slightly stretch my left arm injured. It was bit hurt but I can still manage it.

Nagsimula akong maglakad-lakad sa bicycle way na ito. I lied to them. Ang totoo kasi wala naman akong bibilhin gusto ko lang magpahangin, mapag-isa. Hindi ito tungkol kanina o sa lalaking iyon kundi ginusto ko lang. Napag-isipan ko since lately medyo magulo buhay ko. Dami kong iniisip no’ng nakaraang araw kaya I decided to make some difference? Maybe , ganoon.

I continue to walk until wala ng mga tao ang nakakasalubong ko. I look at my watch, maga-alas nuebe pa ah bakit parang ang bilis naman ata nilang nagsi-uwian. Oh right. I remembered probably due to the incident happened earlier. Hmm, dahil naalala ko yung kanina I can’t just disregard or slip into my hands. I’m curious lang sa dinami-daming bansa sa Asya ay bakit ibang kontinente at dito sila pumunta? I mean something’s fishy kasi. I just convince myself na it was just merely coincidence or perhaps not?

Aisshhh . Tumigil ka Ilyich. Overthink malala .

Hindi ka nag-pahangin para lang isipin yan—

I was stop sa pag-iisip ng may narinig akong maiingat na yapak.

“Come out.” I ask, fully alert.

“I don’t want to ask twice, come out or— Khail? What are you doing here? I mean K-king.” I bit step backwards and bit shocked, ilang Segundo lang ay napabalik sa sarili.

He frowned his brow. “Watching you.”

Napatampal naman ako sa aking noo.

“Don’t you remember what we promised?” saad ko.

He smirk. “We didn’t make promise. Inshort, it was all talk. Did you forget honey?” kinuyom ko ang aking kamao, hindi ko alam ngunit naiinis ako sa kanya. Inis na inis.

“We promised it! Naalala ko pa nga— Hmm really but I don’t remember you said that I should promise neither you said that was a promised. “

He felt that I’m bit pissed. “Damn right honey? “

“Asshole. Stop calling me like that.” Pagkatapos kong sabihin iyon ay tumalikod ako at nagsimulang ituloy ang naudlot kong paglakad.

“Wait for me,”

He ran off and there he are, besides me walking too.

Napahilot na lang ako ng aking noo. Kailan ba matatapos ang pagdudusa ko sa lalaking ito? Tumingin naman ako sa kaniya na palaging nakangiti, napagkakamalan ko na siyang adik dito. Well, it suits him naman.

“Are you fantasizing me Ilyich? Wanna share it to me?” Nabilaukan naman ako bigla.

“Gross! I’m not like you, pervert” I said at binilisan ang paglakad gayun rin siya.

He grin. “Why? I know I’m handsome and also many people fantasizing me Ilyich but they’re unlucky cause you’re the one only have permission to do that.”

Napatawa naman ako. “Ang hangin mo naman.” Napahilam-os naman ako sa aking mukha.

I stop. “Kailan mo ba ako titigilan? Sinabihan na kitang pinutol ko na ugnayan ko sayo , pero” then I turn para magkaharap kami. “Bakit ba? Gustong-gusto mo talagang paglaruan ako noh? Gusto ko lang naman bumalik sa dati kong buhay. Kasalanan mo to eh. Dahil sayo…dahil sayo nagiging miserable ako.” I point him on his chest.

He look at me with his guilty eyes. Binalot kami ng  katahimikan, wala siyang naging tugon sa katanungan ko sa kaniya. Para bang nag-uusap kami sa pamamagitan ng aming mga mata. Sabi nga nila: eyes can’t lie .

I bit my lip. While we’re looking at each other I can’t help but feel angry on myself. This is bad. Kung magpapatuloy pa ito— 

He grabbed my wrist and pulled me into a tight hug. I felt his warmth, his breath, and the beat of his heart… everything. Hindi ko alam kung bakit, pero ibang-iba ang aking nararamdaman sa kaniya. I felt safe with his arms wrapped around my body. Hindi ko namalayan na tumutulo na ang luha ko.

Napansin naman niya at hinawakan ang aking baba at itinaas para makita niya ang aking mukha. “You’re such a crybaby, as ever.” sabi niya, ngunit may kabaitan sa kaniyang tinig. He gently brushed my hair, then caressed my cheek. I rolled my eyes. “I’m not.”

“…You are,” sabi niya, na may ngiti sa kaniyang mukha.

I took a deep breath.

Ngayon, alam ko na. I finally understand why I feel this butterfly lingering in my chest whenever I look at him or talk to him. Sigurado na akong nahulog ako sa kaniya. Kahit anong iwas ko, hindi ko maipagkakaila na nahulog na ako sa kaniya.

Maybe I should pursue these feelings. Unlike before, hindi ko ito itatanggi. “Khail, take responsibility for this,” sabi ko, na tinuturo ang aking dibdib.

Nagulat siya, pero pagkatapos ay ngumiti siya ng todo. “I will, always .” Pagkatapos ay siniil niya Ako ng masigasig niyang halik at ako naman ay sumagot sa kaniyang halik.

Nagsimula na. Pumasok na ako at paninindigan ko ’to.

I leaned in and whispered in his ear. “ Idiot . I hate you, why did I fall for you like this? Tapatin mo nga ako. Ginayuma mo ba ako?“

He softly chuckled. Nag-gesture siya na nag-iisip. “Hmm, maybe?”

Tumawa ako at tumawa rin siya. We laughed together.

He held my hands.

“Ilyich, thank you. Can I take this opportunity to formally court you? I will wait…” He sincerely said. “for you to moan, I mean say ’ yes ’” Siniko ko naman ito, nagpeace sign ito na nadulas daw dila niya.

Loko talaga.

I nodded, about to speak when a group of men in black suddenly appeared. Wait, weren’t they the same ones from earlier? My instincts kicked in, and Khail and I immediately went on high alert, our backs against each other. We were surrounded, outnumbered, and outgunned. I had only three bullets left, and I had no idea how many Khail had. This was bad timing - just when things were starting to look up between us, another problem emerged.

How could we escape? The men were all armed, while we only had our pistols. I noticed the atmosphere had grown tense, the air thick with anticipation. It was as if the situation was a ticking time bomb, waiting to explode.

A man with a mischievous grin appeared, his eyes glinting with amusement.

“What do you want from us?” I asked directly, trying to keep my voice steady.

“ Relax , we won’t hurt you,“ he said, his tone warm and reassuring. “Just follow my commands.” But his demeanor only made me more suspicious.

“Oh, Mikhail, you look cheerful tonight,” he said, his eyes locked on Khail. “Or did we interrupt something?” The man’s words sparked a flurry of questions in my mind.

Bakit kilala niya si Khail?

Magkakilala

ba sila? Is Khail hiding something?

“ Back off ,“ Khail growled, his voice low and menacing. “ Don’t you ever lay a finger on him .“

The man chuckled, his eyes glinting with amusement. “What if I won’t?”

“I’ll kill you,” Khail said, his voice cold and deadly.

I felt a wave of dizziness wash over me, my knees weakening as the man in black sprayed something in my face. My eyelids grew heavy, and I felt myself drifting off to sleep. Damn it .

I heard a gunshot.

My vision blurred. But I managed to see Khail’s angry face, his veins bulging with rage. “I said, don’t touch him!” he yelled, his gun trained on the mysterious man.

The man laughed, a devilish glint in his eye. “I wasn’t informed you had a beloved . You’re so impulsive.”

“ Khail …“ I called out, my voice weak as they dragged me away.

Khail cursed, fighting off the men despite being outnumbered. How idiotic act, Khail? Are you out of your mind ? I wanted to scream, say it aloud but my voice was barely a whisper.

As the van drove away, I caught a glimpse of Khail being shot in the chest. My heart skipped a beat, and I felt a surge of fear.

Not because I’d been kidnapped, but because of him .

---

Thanks for reading it!

ＣＡＲＯＬＩＮＥ

19: CONFUSION

[Warning. It contains some strong languages, slight

spg

and matured content]

Enjoy Reading!

…

Nagising ako nang may bumuhos na malamig na tubig sa akin. Masama ang tingin ko sa lalaking may gawa nito—nilalamig na ako’t nanginginig pa sa basang-basang damit ko. Inilibot ko ang paningin sa paligid. Sirang mga gamit, alikabok, tuyong dugo, at mga kadena ang bumungad sa akin.

Clearly, this was a basement—or worse, a torture chamber.

“Boss, gising na po siya,” sabi ng lalaking may hawak ng timba.

Lumapit ang isa pang lalaki, at doon ko nakita ang buong mukha niya.

I clenched my fist. “Hmm. You really hate me that much, huh?”

“Did you kill him?” deretsong tanong ko. Nag-aalala ako kay Khail.

What if… dahil sa

kapusukan

niya,

napatay

siya? What if

nagpadala

siya sa galit?

Think positive, Ilyich. No, I know hindi madaling mapapatay ang manyakis na iyon. Masamang damo nga.

“Yes. I killed him ,” sabi niya. “It was so satisfying watching him suffer. Who knew… you were his only weakness?” Nilapitan niya ako at bumulong.

I bit my lower lip. He’s lying . Nakita ko sa mata niya—walang kahit anong saya sa sinabi niya. In short, ayokong paniwalaan. Manhid ako, eh.

“What’s so special about you?” Tanaw ko ang tingin niya—nagsusukat, mapanghusga.

“Well, you’re not bad. You’re cute… and it’s turning me on. Oh right! Suck my dick and I’ll let you go~”

I spat on him. “Disgusting. Just kill me already—”

Napadaing ako nang bigla niyang sundutin ang balikat kong may sugat.

“Easy. Should we have fun before I kill you? You look so hot, I can’t wait to shove my cock in your hole.” Ramdam ko nang sasabog na ako sa galit. Walang preno ang bibig ng gago.

He chuckled. “Or maybe I’ll keep you. Make you my bed warmer until you die. Sounds like a great idea, right?”

“Fuck you!” I yelled, sabay turo ng gitnang daliri.

“Yeah, I’ll fuck you! HAHAHA ! Oh—right, I forgot to introduce myself.” He grinned. “I’m Travis Hooker. Ear of the Scorpion.” Naglahad pa siya ng kamay pero binawi rin niya agad nang maalalang nakakadena ako. “And today, Ilyich Velasco… until you recover your memories, I won’t kill you.”

That caught me off guard.

Regain my memory? Anong pinagsasabi niya? Wala naman akong amnesia ah. At paano niya nalaman ang pangalan ko?

I was dumbfounded. Is he trying to mess with my head?

“What do you mean? Regain my memories?” I asked, confused.

He flicked his fingers. “They didn’t tell you? Ohh, how pitiful.”

“Try to remember what happened five years ago. Don’t you feel it? That something’s missing in you?”

“W-what do you mean?! I don’t understand!”

“Maybe…they don’t want to tell it to you. It must be painful. Damn . But that’s your story to uncover..”

“You’re insane! Bumalik ka rito! Just fucking tell me!”

“Darling, I will. Then I’ll fuck you. So stay still, gain some energy, okay? Cos it’s gonna be a long night for us.” Tumawa siya, sabay flying kiss.

Napakuyom na lamang ng kamao Ang aking nagawa.

So all along… ako talaga ang pakay nila.

He’s right… I don’t clearly remember what really happened back then. I was there—kasama ako sa pagsabog ng gusali. Miraculously, I survived. Boss LB told me everything—or at least, that’s what I believed. He recounted the events, painted the picture, gave me answers. But not once did he mention anything about memory loss.

I assumed I forgot things simply because they didn’t matter.

But now… after what Travis said, everything feels off. Like there’s a gap—an empty space in my mind that I’ve been blindly ignoring. A missing piece of myself I didn’t even know was gone.

Part of me wants to believe they’re lying. That this is just another twisted game, another manipulation. But the other part… the part I can’t shut up—it’s whispering that maybe, just maybe, they’re telling the truth.

What the hell am I supposed to believe?

Are they hiding something from me? Have I been living a lie all this time? And for fuck’s sake—does Khail know about this?

Sumisikip ang dibdib ko. Sumasakit ang ulo ko sa kakaisip. Litong-lito ako. Nalulunod sa sariling mga tanong… pero wala ni isa ang nasasagot.

Fuck!

Itinayo nila ako mula sa sahig at pilit na inakay pataas sa madilim na basement na ito. Wala akong nagawa kundi sumunod. Mahigpit ang pagkakahawak nila sa akin, lalo na’t may sugat ang kaliwa kong balikat. Bawat hakbang ay parang karayom sa laman. Unti-unti nang nanlalabo ang paningin ko.

Pagdating sa dulo ng pasilyo, itinulak nila ako sa loob ng isang kwarto. Napadaing ako nang bumagsak ako sa malamig na sahig—naunang tumama ang balikat kong sugatan. Muli, kumalat ang kirot sa buong katawan ko.

“Shit…” impit kong mura, halos wala na sa sariling boses.

“ Wag na wag kang

magtatangkang

tumakas ,“ malamig na wika ng isa sa kanila, isang lalaking may tattoo ng alakdan sa leeg. Ang boses niya ay parang lason—mahina ngunit nakakagimbal. “ Kung ayaw mong

maranasan

pa ang mas

matinding

sakit .“

Tumigil sa pagsipol ang isa pa. Mapapansin agad ang kanyang kulay-rosas na buhok at mga matang kulay-abo, halos walang emosyon.

“Hay naku, as if makakatakas pa siya sa lagay na ‘yan,” sarkastikong tugon nito habang nakatingin sa akin. May mapanuksong ngiti sa labi niya, tila ba natutuwa siya sa paghihirap ko. “With that condition? Nagpapatawa ba kayo.” Nirolyo pa niya ang kanyang mga mata.

Bigla akong sinampal nang malakas. Namula ang pisngi ko sa lakas ng tama. Dumaloy ang dugo sa gilid ng aking bibig—idura ko iyon sa sahig nang walang pag-aalinlangan.

Aba’y anong trip nito at

nanampal

bigla?

“You look stunning as ever, L ,” aniya habang nakangiti, ngunit malamig ang titig. “And I hate that face of yours.” aniya na may halong babala ang ngiti.

Tiningnan ko siya nang masama.

“Much better if you fucking regain your memories. That way, we’ll know… and,” tumigil siya saglit, binilaan ako, tapos naglakad palayo papuntang pinto. “Of course, end your shitty life.” Tumalikod siya at marahas na isinara ang pinto, yumanig ang buong silid.

Napahiga ako sa malamig na sahig. Tahimik. Malalim ang bawat hinga. Isa na namang problema.

Another problem again. Why the hell did he sound like he knows me? He even called me by my nickname.

Pumikit ako at sinubukang ayusin ang mga piraso ng alaala sa isipan ko. Una , pagbabalik ng Scorpion—inatake kami. Pangalawa , na-kidnap ako ng grupo nila. Patay na raw si Khail but I barely don’t believe that. Pangatlo , Travis Hooker. He said I need to regain my memories? Amnesia daw?

At ‘yung pink hair guy—he knew my nickname. I never told anyone. Not even my co-agents. Not even Khail. So what the fuck? Does he know me?

Ear of Scorpion?

Regain my memories?

Amnesia ?

Tangina . Hindi ko na alam kung anong totoo. Kung patuloy ko pang iisipin ito… baka tuluyan na akong mabaliw.

Ilang minuto na ang

lumipas

. Nanatili pa rin akong nakahiga sa malamig na sahig. Tahimik ang paligid, tanging tunog ng mabigat kong paghinga ang maririnig. Nagpapalipas lang ako ng oras—trying to clear my mind sa lahat ng unexpected na nangyayari sa’kin ngayon.

How can I regain my memories? Oo, medyo vivid na naaalala ko ang ilang bagay, but I’m sure wala akong mahahalagang nalaman. Umiling ako. Think straight. ’Wag mo nang isipin ’yun, Ilyich. Try to think of how you can escape here.

Sinubukan kong mag-isip ng posibleng paraan para makatakas. Ginalaw-galaw ko ang mga kamay kong nakakadena. Nang makakuha ng lakas, tumayo ako. Dahan-dahan, nagsimulang maghanap ng anumang matigas na bagay—kahit ano—na pwedeng makasira sa bakal na nakakabit sa pulso ko.

Focus . Be positive . Ikaw si Agent HD, diba?

At alam ko namang nagsimula nang kumilos ang team namin para hanapin ako—at si Khail.

Marami akong sinubukang paraan. Sinubukan kong pilitin itong sirain gamit ang lakas ko, pero napagtanto kong sobrang tibay ng pagkakagawa. Titanium siguro. Kung pwede lang kagatin o kitkitin para lang masira, ginawa ko na. Pero wala pa rin. Sa huli, napahiga ulit ako. Hingal, pawis, at pagod ang bumalot sa buong katawan ko. Walang saysay ang lahat ng ginawa ko.

Biglang bumukas ang pinto.

Pumasok si Travis. Kasabay ng pagbukas ng pinto ay ang malamig na ngiti niyang gumapang sa aking balat. Ramdam ko

agaf

masamang

balak

niya .

“ Ahh , you’re sweaty. Let me change your clothes.“ Nilapit niya ang kamay niya sa akin, pero mabilis ko iyong tinabig.

But he grab me.

 

“ Don’t touch me!“ I resist.

He grin. “ Why? You can’t do anything anyway .“ Nang tangkain niya akong buhatin, sinipa ko siya at tumama ang paa ko sa kanyang panga.

Nakita kong nanlilisik ang kanyang mga mata. Nagbago ang aura ng buong kwarto—naging mas malamig, mas mabigat.

Hinaplos niya ang panga niya. “Nice kick. I’m getting excited to see what kind of face you’ll make… when I’m eating you.”

Muli niya akong binuhat. Pinagpupumiglas ko siya, sinusuntok ang kanyang likod, pero wala lang ata sa kaniya iyon. Pagod, gutom, at wala sa kondisyon ang katawan ko. Oo, binigyan nila ako ng pagkain, pero hindi ko kinain. Baka kung anong inilagay nila doon.

Inihiga niya ako sa kama. Sinimulan niyang tanggalin ang butones ng polo ko. Pumapalag ako, pero hindi ko mapantayan ang lakas niya.

Ramdam ko ang bilis ng tibok ng puso ko nang gumapang ang kamay niya sa katawan ko. Tinititigan niya ako na parang nauuhaw sa kung anong kasakiman. Gano’n din ang tingin sa akin ni Khail noon… Ngunit ngayon, ito ay puno ng panggigipit.

“Hmph!”

He aggressively kiss me. Bigla niya akong hinalikan. Malupit. Pilit niyang ipinasok ang dila niya sa bibig ko. Naiinis akong kinagat ang labi niya, kaya napaatras siya. Dumugo iyon, at hawak-hawak niya ito habang nakangiti.

“I didn’t expect that.” Nangangatog ang buong katawan ko. Hindi ko na alam kung paano pakalmahin ang sarili ko.

Fear . Natatakot ako.

“Oh, don’t cry… I’m not even putting it in yet,” bulong niya habang hinihimas ang pisngi ko. Pinunasan niya ang luha ko, sabay halik sa leeg.

Kinagat ko ang ibabang labi ko para hindi makagawa ng tunog. I hate this. I hate this feeling of being violated.

“Make a sound, dear. Don’t be shy~” aniya habang hinuhubad ang kaniyang pang-itaas.

Ngunit hindi niya naituloy ang ginagawa.

Isang katok sa pinto ang bumasag sa tensyon ng sandali.

Kita sa mukha niya ang inis. Ako naman, napahinga ng malalim. Salamat sa kung

sinumang

nasa likod ng

pintong

iyon.

Bigla niyang inalis ang kadena sa kamay ko. Hindi ko maunawaan kung bakit, pero tahimik lang akong sumunod habang naglalakad palabas. Wala rin naman akong magagawa—may isa pang bantay na nakasunod sa likuran ko.

Dinala nila ako sa isang laboratoryo.

Tatlong tao ang naroon—dalawang doktor at isang siyentipiko. Abala sila sa mga makinang hindi ko maintindihan. Ano ’to?

Kukuhanin

ba nila ang

laman-loob

ko?

Sinenyasan nila akong maupo sa isang kakaibang upuan. Walang ibang opsyon. Umupo ako. Is this trying to regain my memories as quickly as possible? Ganito na ba talaga kahalaga ang mga alaala ko?

Isang aparato ang ipinatong sa ulo ko, kagaya ng sa salon, pero mas teknikal. Pagkapindot nila sa pulang button, isang malakas na bugso ng kuryente ang bumalot sa utak ko. I shouted. Nakakabinging sakit ang naramdaman ko habang dumadaloy ang kuryente sa utak ko. Napaluha na lang ako habang nanginginig, hanggang sa tuluyang mawalan ng malay.

Pagdilat

ko ng mata, ibang lugar na ito. Hindi na ‘yon ang kwartong madilim. I’m holding a gun and go in to this room.

Sa loob, nagkalat ang mga eksperimento. Mga katawan na kakaiba ang itsura, at nagulantang ako sa nakita kong halos kita na ang lamang loob nito.

It makes me puke of the horrible things I see. I barely can’t explain what I see. This is not a human. It’s fucking a monster!

Ang pinto ay muling bumukas kaya dali-dali akong nagtago sa sulok. Mabuti na lang at hindi nila ako napansin.

Ipinagtataka ko lang dahil sa bawat higanteng test tube na ito may nakatatak na scorpion .

As I listen to them carefully para blina-block yung pandinig ko. Wala akong marinig. Bigla na lamang nagflash yung iba’t ibang pangyayare. It’s like nag-time lapse at ako parang nandoon ako lahat. Wala akong naintindihan, b-bakit nandito si Khail? Sino si Gio? That door. Si Krueger?!

Nalililo na lamang ako, para bang isang iglap nakita’t nalaman ko lahat kong anong dapat kung malaman.

Tama nga si Travis, pinaikot lang nila ako.

Ngunit hindi ko parin alam kung sa’n dito ang tama kong memorya. But now, I know why they want my memories back.

Dahil nandoon ako. Nandoon ako at ako ang pumatay kay Krueger.

The leader of SCORPION.

---

Thanks for reading it!

Nalilito na ba ang lahat? Kasi nalilito rin ako:>>

Well, it’s getting intense right? What now? Meron ba talagang amnesia si Ilyich?

ＣＡＲＯＬＩＮＥ