SYNOPSIS

Handa na ba kayo sa nakakakilig, nakakapag-init at nagbabagang mga tagpo sa pagitan ng dalawang karakter na tiyak ninyong mamahalin at kagigiliwan?

Marumi, mabaho at walang permanenteng tirahan.

Iyan ang mga katagang maglalarawan sa mga taong tinutulungan ni Kiel Alfonso dela Cruz, isang bente singko anyos na binata at volunteer sa isang charity organization na tumutulong sa mga palubi at palaboy dito sa bansa.

Dito niya makikilala ang banyagang si Nathaniel Smith, na makikilala rin natin sa palayaw na “Nathan”, isang kwarenta anyos na lalaki na nagmula pa sa bansang Britanya.

Halina at sabay-sabay nating saksihan kung papaano pagbubuklurin ng tadhana ang isang binatang tago ang pagkatao at ang banyagang minsang nagmahal at nagtiwala ngunit sinaktan, niloko at nalugmok sa kahirapan.

May happy ever afterkaya ang istorya nila?

WARNING

Paunawa po sa lahat nang mambabasa na ang inyong istoryang masasaksihan ay pawang resulta ng aking mapaglarong imahinasyon.

Anumang pagkakapareho sa pangalan ng tao, bagay, lugar o pangyayari ay nagkataon lamang.

Ang istorya pong ito ay naglalaman ng tema, salita at sitwasyong hindi angkop sa mga bata. Kung kayo po ay wala sa wastong gulang ay maari po kayong huwag magpatuloy upang ito ay maiwasan.

Atin din pong tandaan ang importansya ng paggamit ng proteksyon sa pakikipag-talik.

Huwag po nating gawing huwaran ang kathang-isip na inyong mababasa upang ipagsapalaran ang inyong pansariling kalusugan.

Maraming salamat po.

CHAPTER 1

KIEL

“

Kiel! Tara! Sama ka sa’min!“

Aya sa akin ni Brian pagkatapos ng shift namin sa trabaho.

“San naman?”

Kunot-noong tanong ko dito habang nagliligpit ng aking mga gamit.

“Mag kakaraoke kami dyan sa malapit. Tsaka inom ng konti. Alam mo naman happy-happy kasi wala ng pasok bukas!”

Nakangiting sagot ng lalaki.

“Pass muna ako dyan Bry. Nakapangako na kasi ako na tutulong sa foundation ngayon.”

Tanggi ko dito matapos isara ang zipper ng aking bag .

“Lagi ka na lang pass. Papaano ka makaka-score kay Kristine nyan?!”

Natatawang tukso naman nito sa akin.

“Baliw! Ang lakas ng boses mo! Mamaya marinig ka ni Kristine! Nakakahiya! Tsaka HR material yan! Lagot ka!”

Saway ko dito matapos tumingin sa aming paligid upang makatiyak na walang nakarinig sa sinabi nito.

“Naku ’tol! Wag kang mag-alala! Alam naman dito sa buong opisina na patay na patay sa’yo si Kristine eh! Ikaw lang ang hindi!”

Biro nito.

Isang tipid na ngiti lamang ang isinagot ko sa lalaki habang napapailing. Tama ang sinabi ni Brian ukol sa babae at hindi naman ako manhid para hindi iyon mapansin pero sadyang hindi lamang ako interesado.

Sa kasamaang palad ay hinding-hindi ako magkaka- interest sa babae o sa kahit na sino mang Eba sa mundo dahil hindi naman babae ang aking hanap kungdi kapwa ko rin lalaki. Isa itong lihim na hindi ko ipanapaalam kahit na kanino!

Ako si Kiel Alfonso dela Cruz, isang twenty-five years old na call centre agent at madalas na volunteer sa Kapit-bisig Foundation na tumutulong sa mga pulubi at palaboy dito sa bansa.

Teenager pa lamang ako ng ako ay itakwil ng aking mga magulang matapos nilang malaman ang aking sekswalidad. Dahil dito ay nagkaroon ako ng trauma na ipagsabi kahit kanino ang aking oryentasyon dahil sa takot na masaktan o mabuska ng mga tao, kahit na nga alam ko na sa panahon ngayon ay halos tanggap na ng karamihan ang mga kagaya ko.

Mabuti na lamang at mabait ang aking lola at kinupkop ako nito. Si lola Teressa ang nagpalaki, nagpaaral at tumayong aking pangalawang magulang kaya naman malaki ang naging pasasalamat ko dito.

Sa kasamaang palad ay maagang pumanaw ang aking lola pagka- graduate ko ng kolehiyo, kaya ngayon ay mag-isa na lamang akong namumuhay gamit ang maliit na pamanang naiwan nito sa akin.

“Sigurado ka bang hindi na magbabago ang isip mo? Sayang naman!”

Paniniyak ni Brian matapos kong patayin ang aking computer .

“Oo, sure na! Pass muna. Next time na lang!”

Sagot ko naman.

Di maitatago ang pagkadismaya na lumarawan sa mukha nito.

-oOo-

“Good evening po Mrs. Robles!”

Bati ko sa maedad na babae matapos makarating sa simbahan.

“Good evening iho, mabuti naman at nakarating ka. I wasn’t expecting na makakapunta ka pa kasi masyado ng late yung pagbibigay ko ng abiso. Maraming salamat.”

Nakangiting salubong sa akin ng ginang.

“Naku walang anuman ho ’yun Mrs. Robles. Wala naman po akong pasok bukas at wala rin ho akong masyadong gagawin.”

Sagot ko naman.

“Ganun ba? Well, I’m glad that you’re here at thanks again for coming.”

Ani nito.

“Ano ho bang maitutulong ko ngayon?”

Tanong ko dito matapos ilapag ang aking bag

pack sa lamesa kung saan naroon rin nakapatong ang ilang gamit ng iba pang volunteers .

“Paki tulungan na lang muna si Beverly sa pagsasalansan ng pagkain para makapag-bukas na tayo ng pinto mamaya.”

Malumanay na pakisuyo nito.

Agad naman akong tumalima at nagtungo sa direksyon ng dalaga. Si Beverly ay isa ring volunteer na kagaya ko. Nag-aaral pa ito sa kolehiyo at matalik na kaibigan ng anak ni Mrs. Robles.

“Hi Bevs!”

Nakangiting bati ko dito.

“Ay kuya Kiel! Buti andito ka! Kamusta?”

Tanong nito sa akin habang abala sa kanyang ginagawa.

“Eto, ganun pa rin. Walang masyadong bago. Ikaw ba?”

Sinimulan kong tulungan ang babae habang magiliw na nakipagkwentuhan dito. Ilang sandali pa ay mabilis naming natapos ang aming gawain ng hindi namin namamalayan.

Pareho na lamang kaming nagulat ng biglang ianunsyo ng ginang na bubuksan na nito ang pinto upang papasukin ang mga tao na aming pakakainin ngayong gabi.

Ang Kapit-bisig Foundation ay isang organisasyon na pinamumunuan at pinamamahalaan ni Mrs. Robles, ang may bahay ng kasalukuyang mayor dito sa aming lugar.

Tatlong beses sa isang linggo kung magkawang gawa ang organisasyon. Layunin nito na makatulong kahit na papaano sa mga kapos palad, lalo na sa mga palubi dito sa aming lugar. Isa sa programa ng foundation ay ang pagluluto at pamimigay ng libreng hapunan sa mga taong hirap at walang makain.

Ilang sandali pa ay unti-unti nang napuno ng mga tao ang hall ng simbahan. Mabilis na humaba ang pila kasabay ng dahan-dahang pag okupa sa ng mga lamesa at upuan.

“Kuya Kiel, ipagtatabi na kita ng pagkain para sabay na tayong maghapunan mamaya.”

Nakangiting wika sa akin ni Beverly matapos ipakita ang cardboard na lalagyan na kanyang hawak-hawak.

“Salamat Bevs.”

Sagot ko naman habang patuloy na nag-aabot ng pagkain sa mga tao.

-oOo-

“Haysst! Sa wakas natapos din tayo. Medyo nananakit na yung mga binti ko sa kalalakad at katatayo.”

Sabi ni Beverly matapos umupo sa silya habang minamasahe ang kanyang binti.

“Oo nga. Medyo maraming tao ngayon. Mukhang unti-unti ng nakikilala ang foundation ni Mrs. Robles.”

Sang-ayon ko naman rito matapos umupo sa katabing silya.

Binuksan ng dalaga ang plastic bag na kanyang bit-bit upang kunin pagkaing kanyang isinantabi para sa aming dalawa.

“Kain na tayo, kuya. Gutom na ’ko.”

Nakangiting paanyaya nito matapos buksan ang cardboard na lalagyan.

Mabilis na kumalam ang aking sikmura matapos malanghap ang amoy ng ulam. Bigla akong naglaway at nakaramdam ng matinding gutom.

Bago ko pa lamang bubuksan ang aking lalagyan ng magsimulang umugong ang bulungan ng mga tao sa loob ng simbahan. Agad na napalis ang aking atensiyon sa sanhi ng ingay at tiningnan ang pinagmumulan nito.

Nakapako ang tingin ng mga tao sa isang matangkad na lalaki na kapapasok pa lamang sa loob ng simbahan. Maka-agaw pansin hindi lamang ang malaking bulas ng pangangatawan nito, kungdi pati na rin ang nasyonalidad ng lalaki.

Kahit na madungis at nababalot ng dumi ay nangingibabaw pa rin ang mala gatas na kulay na balat ng estranghero. Nakasuot ito ng nanlilimahid na kulay pulang t-shirt at cargo shorts na maong. Naka yapak din ito at walang anumang suot na tsinelas o sapatos.

Kitang-kita ko ang panlalagkit at pagmamantika ng mahaba nitong buhok na animo’y mahigit isang buwan nang hindi nahuhugasan. Maging ang mga hibla ng makapal na bigote at balbas nito ay halos magkadikit-dikit na din.

Sinundan ko ng tingin ang matangkad na lalaki at nakita ko itong pumunta sa isa sa lamesa kung saan may nakataong volunteer. Hindi ko na kinailangan pang marinig ang naging takbo ng kanilang pag-uusap upang mapagtanto na nagtatanong ito kung may natitira pang pagkain.

Base sa naging reaksiyon ng banyaga at nang kausap nito ay alam kong wala na itong naabutan pa.

“Bevs, wala na ba tayong spare na pagkain na naitatago pa diyan?”

Baling ko sa babae.

“Wala na kuya eh. Last na itong naitabi ko para sa ating dalawa.”

Sagot naman nito na nakatingin din sa direksiyon ng estranghero.

Bahagya akong natahimik at napatingin sa kahon ng pagkain na nasa aking harapan. Hindi ko napigilang hindi maka ramdam ng awa para sa lalaki kaya naman minabuti kong ibigay na lamang ang aking pagkain dito.

Lingid sa aking kaalaman na ang simpleng desisyon ko pa lang ito ay siyang magiging simula ng mga pagbabago sa aking buhay.

Parang nakahilerang domino na sunod-sunod na matutumba ang mga kaganapang darating na siyang susubok at magbibigay kulay sa aking tahimik at boring na mundo.

CHAPTER 2

KIEL

“Oh! Saan ka pupunta, kuya?”

Nagtatakang tanong sa akin ni Beverly matapos kong tumayo mula sa aking kinauupuan.

“Ibibigay ko na lang ’tong pagkain dun sa mama. Kawawa naman eh, mukhang wala ng naabutang pagkain.”

Sagot ko naman bago nagsimulang maglakad patungo sa direksiyon ng banyaga.

Malapit na itong makalabas ng simbahan, kaya naman minabuti kong lakihan ko ang aking mga hakbang upang maabutan ito.

“E-excuse me!”

Tawag ko sa atensiyon nito.

Parang wala namang narinig ang lalaki dahil nagpatuloy lamang ito sa kanyang paglalakad.

“Excuse me!”

Malakas na ulit ko habang papalapit sa pulubi.

Dito lamang ako tila narinig ng estranghero. Bigla itong huminto at humarap sa akin. Hindi ko inaasahan ang biglaang reaksyon nito kaya naman malakas akong sumagalpak sa matigas na katawan ng lalaki.

PAK!

“Ay! Sorry di ko sinasadya!”

Mabilis akong humingi ng dispensa habang hinahagod ng aking ilong.

Nakaligtaan ko na baka hindi nakakaintindi o nakapagsasalita ng tagalog ang aking kaharap.

’ Nak ng puta! Ano ba yan?!

Nakakahiya?!

Lalo akong nakaramdam ng matinding hiya matapos makarinig ng bahagyang pagtawa ng ilang mga taong nakasaksi sa aking katangahan.

“It’s okay. Walang problema. Can I help you?”

Sagot naman nito na bahagyang namamaos ang tinig.

Mabilis akong napasulyap sa mukha ng lalaki. Bahagya akong nagulat sa tinuran nito.

“You speak tagalog?”

Namamangha kong tanong sa banyaga matapos tila naengkantong napatitig sa kulay bughaw na mga mata nito.

Kasing ganda ito ng karagatan. Malinaw at nakakalunod. Yung tipong para kang mahihipnostismo kapag matagal kang tumitig dito. Sa kabila ng aking ganda nito ay mababakas din ang samu’t saring emosyong mababanaag sa mga mata ng pulubi. Nababalot ito ng lungkot, paghihirap at kawalan ng pag-asa.

“Konti lang.”

Tipid na sagot naman nito na may bahagyang punto.

“Is there anything that you need from me?”

Magalang na tanong muli nito.

“I just wanted to give you this.”

Sagot ko naman kasabay ng pag-abot ng kahon ng pagkain.

Bahagya itong tumingin sa aking hawak-hawak na lalagyan na tila ba nag-aalinlangan bago muling ibinaling ang kanyang atensiyon sa aking mukha.

“The guy just said that there were no food left.”

Komento nito.

“This was an extra.”

Pagsisinungaling ko.

KRROOOOOKKKK!!!

Parang nananadya naman ang pagkakataon dahil biglang kumalam ng malakas ang aking sikmura! Agad akong pinamulahan ng mukha matapos mapatitig sa akin ang banyaga!

Amputa!

Ano ba?!

Tahimik akong nanalangin na lamunin ng lupa dahil sa kahihiyan.

“You should have it. Mukhang hindi ka pa din kumakain.”

Wika nito.

KWOOORRKKK!

Muling umalingawngaw ang pagkalam ng aking sikmura. Lalong tumindi ang hiya na aking nararamdaman matapos bahagyang tumaas ang kurba ng mga labi nito na tila pinipigilan nito ang tumawa.

Bwisit na sikmura ’to!

Ayaw man lang makisama!

“Yup! You should definitely have it!”

Ani nito na may bahid na tipid na ngiti.

Mabilis na nag-init ang aking tenga.

“No. I insist. I already ordered take out. Hinihintay ko na lang na dumating.”

Pagsisinungaling ko.

Pilit kong ibinibigay rito ang pagkain ngunit labis pa rin ang pagtanggi nito. Bakas pa din ang pag-aalinlangan sa mukha nito.

May maliit na parte ng aking pagkatao ang hindi mapigilang humanga sa kaharap. Kahit na halatang wala sa magandang katatayuan ang estado ng pamumuhay nito ay nagagawa pa rin nitong ikonsidera ang kanyang kapwa.

Parang kwerdas ng gitara na kinalabit ang aking puso. Ang estranghero ay halimbawa ng pag-asa ng sangkatauhan dahil sa busilak nitong kalooban.

Kinuha ko ang kanang kamay ng lalaki upang sapilitang ibigay rito ang pagkain. Sa bandang huli ay wala itong nagawa kungdi ang tanggapin ito.

“S-salamat.”

Nahihiyang pahayag nito.

“You’re welcome!”

Ganti ko naman.

“Would you like to sit down para makakain ka ng maayos?”

Paanyaya ko pa matapos ituro ang direksyon ng bakanteng lamesa at silya.

“It’s all good. I wouldn’t want people to feel uncomfortable. I’ll just eat this outside.”

Tanggi nito bago muling tumalikod upang lumakad palabas ng simbahan.

Hindi ko napigilang mapakunot-noo sa naging pahayag nito. Pinagmasdan ko ang papalayong banyaga. Tantiya ko ay nasa anim na talampakan ang tangkad nito. Para itong tore kung ikukumpara sa taas kong five-seven .

Bagamat may kapayatan ay maituturing pa rin na matikas ang pangangatawan nito. Kahit sinong siga sa kalye ay magdadalawang isip na gawan ng kalokohan ang lalaki.

“Kuya Kiel!”

Pukaw sa akin ni Beverly makalipas ang ilang sandali.

“Nakapagtabi pala ng extrang pagkain si Tisay. Para kay Marlon dapat ’to kaya lang maaga siyang umuwi kasi may emergency daw sa kanila.”

Paliwanag ng babae.

“Ganun ba?! Naku! Thank you! The best ka talaga Bevs!”

Pasasalamat ko dito matapos kunin ang kahon ng pagkain.

“Nasan na pala yung mama? Nakalimutan ko kasi lagyan ng kutsara’t tinidor yung kahon mo kanina at tsaka bibigyan ko na rin sana siya ng bote tubig.”

Tanong nito.

“Lumabas na. Doon na lang daw siya sa labas kakain.”

Sagot ko naman.

“Bakit daw?”

Nagtatakang tanong ng dalaga.

“Di ko rin gets eh. Pero akin na. Ihahabol ko na lang. Di pa siguro nakakalayo yun.”

Wika ko bago kinuha ang disposable na kubyertos at bote ng tubig sa kamay nito.

-oOo-

Nasan na kaya ’yun?

Ang bilis

namang nawala!

Bulong ko sa sarili habang pinasasadahan ng tingin ang maliit na carpark ng simbahan.

Nagpasya akong maglakad-lakad upang hanapin ito. Ilang sandali din ang lumipas bago ko natunton ang lumang waiting shed sa gilid ng karsada.

Nakita ko ang naka-upong banyaga sa ilalim ng poste ng ilaw. Nakapamaluktot ito habang tila nakatitig sa kahon ng pagkain. Habang papalapit ako dito ay tsaka ko lamang napansin na nakatulala lamang ito sa kawalan.

“Okay ka lang?”

Malumanay na tanong ko sa lalaki.

Halatang hindi nito napansin ang aking presensya dahil mababakas ang pagkagulat sa mukha nito. Namayani ang awkward na katahimikan sa aming dalawa. Panandalian itong napatitig sa akin bago nagsalita.

“Y-yeah…”

tipid na sagot nito.

“I forgot to give you this.”

Sabi ko naman habang iniaabot ang disposable na kutsara’t tinidor, pati na rin ang bote ng tubig.

Tumingin ito sa aking hawak-hawak bago nagpasalamat. Hindi naiwasang tumama ang magaspang na balat nito sa akin matapos kunin ang mga gamit.

Muntik ko nang mabitawan ang aking sariling pagkain matapos maramdaman ang maliliit na boltahe ng kuryenteng nagsimulang dumaloy mula sa lalaki papunta sa akin.

“Sorry. One of us must be statically charged.”

Mabilis na humingi ito ng paumanhin matapos ding maramdaman ang nakakakuryenteng sensasyon.

“Si-siguro nga.”

Sang-ayon ko naman sa naging paliwanag nito.

Para akong estatwang napako sa aking kinatatayuan. Sa kung anong dahilan ay bigla akong na blanko at nawalan ng sasabihin.

“Is there anything else?”

Pukaw nito sa akin makalipas ang ilang sandali.

Shit!

Ano bang nangyayari sa’yo Kiel?

“Naisip ko lang na baka gusto mong may kasabay sa pagkain. May kasabihan kasi dito sa Pilipinas na mas masarap ang lasa ng pagkain kapag may kasama kang kumakain.”

Paliwanag ko.

“It’s okay. You don’t have too. I wouldn’t want to make you uncomfortable.”

Tanggi nito matapos umiwas ng tingin sa akin.

Muli akong napakunot ng noo sa naging pahayag nito.

“You said that earlier too. Anong ibig mong sabihin? Bakit naman ako magiging ankomportable?”

Usisa ko.

Mabilis na bumalik ang mga mata nito sa akin na tila nagtanong ako dito ng pinaka tangang tanong sa buong mundo.

“Hindi pa ba obvious? Have you seen the state I am in? Mabaho. Madumi. Disgusting!”

Natatawang paliwanag nito.

Lalo tuloy akong nakaramdam ng awa para sa pulubing banyaga.

“It doesn’t bother me.”

Sagot ko naman bago umupo sa kalapit nito.

“Most people would be.”

Kontra naman nito na parang kinukumbinsi pa ako nito na dapat akong mandari sa kanya.

“Well… I am not most people.”

Katwiran ko naman.

Matagal na napatitig sa akin ang banyaga na tila sinisigurado nito na tama ang kanyang narinig.

“Tara… kain na tayo!”

Nakangiting paanyaya ko naman bago kami tahimik na kumain.

CHAPTER 3

KIEL

“Good morning guys!”

Masiglang bati ko sa aking mga katrabaho pagdating ng araw ng lunes.

“Naks! Mukhang maganda gising natin ah!”

Biro sa akin ni Brian matapos kong maka-upo sa aking pwesto.

“Aba! Syempre! Nakapag-charge na ulit ako nung day-off!”

Ganti ko naman.

“Sus! Para namang nagbakasyon ka ng matagal kung makapagsalita ka dyan. Isang araw lang ang day-off natin at pupusta ko na wala ka namang ibang pinuntahan at naglagi ka lang sa loob ng bahay!”

Banat muli nito.

“Oh, eh ano naman? Sa mga katulad nating wala ng ibang ginawa kungdi ang pumasok sa trabaho araw-araw, iyung pagpapahinga kapag day-off eh normal na. Pagod na nga tayo sa pagkayod six days a week tapos magliliwaliw pa sa araw ng pahinga?!”

Katwiran ko naman.

“Pero bro! You’re missing out! Kailan mo pa planong i-enjoy ang buhay mo kapag matanda at uugod-ugod ka na?”

Kontra nito na tila ayaw magpatalo.

“At sino namang nagsabi na hindi ko ini-enjoy ang buhay ko?”

Balik tanong ko sa lalaki.

“Well I know for a fact na kulang ka sa ano…..”

anito.

Hindi na tinapos pa nito ang kanyang sasabihin, bagkus ay lumingon muna ito sa kanyang paligid bago nito iniatras-abante ang kanyang balakang na tila may kinakasta.

Agad kong nakuha ang mensaheng ibig nitong iparating kaya naman natatawa ko itong pinaalis.

“Loko-loko! Ibang pag-eenjoy naman yang nasa isip mo eh! Magtrabaho ka na nga dun! Mamaya mapagalitan pa tayo pareho!”

Saway ko dito.

Naging abala kami ng araw na iyun. Hindi ko na napansin ang mabilis na paglipas ng oras dahil sa dami ng tawag na aking sinagot. Bago ko pa namalayan ay nag-uumpisa nang magligpit ng kani-kanilang mga gamit ang aking mga katrabaho.   Basta talaga uwian, mabibilis pa ang mga ito sa alas kwatro!

“Pano bro? Bukas uli!”

Paalam sa’kin ni Brian bago umalis.

“Sige, Bry. Ingat kayo!”

Sagot ko naman.

BEEP BEEP! BEEP BEEP!

Mabilis akong napatingin sa direksyon ng aking cellphone. Nakita kong lumabas ang pangalan ni Beverly sa screen nito kalakip ang kasamang mensahe na ipinadala ng babae. Kunot-noo kong dinampot ang aking telepono upang buksan ang text ng babae.

Kuya Kiel, favour naman. Baka pwedeng magpa-cover sayo para sa toka ko sa foundation ngayon. Di kasi ako pwede dahil biglang naisugod sa ospital ang nanay. Kailangan ng magbabantay.

Hindi naman ako nagdalawang isip na pumayag agad para tulungan ito. Matagal-tagal ko na ring nakakasama sa pagbo- volunteer ang babae at alam kong hindi ito ang tipo na basta-basta na lamang gagawa ng dahilan para lamang maka-iwas sa kanyang responsibilidad .

-oOo-

“Iho! Thanks again for coming! Medyo short handed tayo ng volunteers ngayong gabi, and you being here is a great help!”

Malugod na salubong sa akin ni Mrs. Robles habang may hawak-hawak na kaldero ng pagkain.

“Okay lang ho ’yun Mrs. Robles. Tulungan ko na ho kayo.”

Pagmamagandang loob ko matapos mag-akmang kukunin ang bitbit nito.

“Salamat.”

wika ng babae.

“Saan nyo ho ba ito dadalhin?”

Magalang na tanong ko rito.

“Pakilagay na lang ’yan doon sa lamesa sa katabi ni Marlon. At tsaka nga pala, okay lang ba sa’yo na mag-isang tumao sa pwesto mamaya?”

Wika nito.

“Wala hong problema Mrs. Robles.”

Nakangiting sagot ko naman bago inumpisahang maglakad sa direksyong itinuro ng babae.

Tama nga ang sinabi ng ginang. Kulang na kulang talaga sa volunteers ngayong gabi. Halos lahat ay abalang-abala sa pagsasaayos ng hall ng simbahan. Ang tanging pahinga na lamang ng mga tao ay ang pagpunta sa CR , ngunit pagkatapos ay bumabalik din agad ang mga ito para tumulong.

Ilang sandali pa ang lumipas ay ipinaalam na ni Mrs. Robles na bubuksan na nito ang pinto ng simbahan upang papasukin ang mga tao. Dali-dali namang pumunta sa kani-kanilang mga pwesto ang mga volunteers para mai- assist ang mga ito.

Dinagsa ng mga tao ang loob ng hall kaya muli na naman kaming naging abala. Mabilis na napuno ang lugar kasabay din ng mabilis na pagkaubos ng pagkain.

Sa kabila ng aking pagkaabala ay hindi ko pa rin naiwasang hindi pasadahan ng tingin ang mahabang pila ng mga tao upang hanapin ang banyagang aking nakita noong nakaraang gabi. Hindi ko maunawaan kung bakit may katiting na parte ng aking pagkatao ang inaasam na makita muli ito.

Siguro ay dahil na rin ito sa awa at simpatyang naramdaman ko para sa estranghero. Parang tumanim na sa aking isipan ang kawalan ng pag-asa sa ekspresyon ng mga mata nito na naging dahilan upang mag-alala ako para sa kapakanan ng lalaki.

Napatingin ako sa papaubos na kahon ng pagkain sa lamesa. May kung anong pwersa ang nag-udyok sa akin na magtabi ng ekstrang kahon pagkain. Isa para sa akin at isa para sa pulubi.

Just in case…

Kauupo ko pa lamang sa silya sa harap ng aking pwesto ng may maglapag ng isang disposable na baso sa aking harapan. Kunot-noo akong napatingin dito at sinundan ang kamay na nagmamay-ari baso. Laking gulat ko ng sumalubong sa akin ang pamilyar na pares ng kulay asul na mata na kanina lamang ay aking hinahanap

“You looked like you could use a coffee.”

Tipid ang ngiting ibinigay nito sa akin.

“Oy! Buti andito ka!”

Bulalas ko.

Malakas na kumalabog ang silya matapos itong bumagsak dahil sa aking biglaang pagtayo. Naging sanhi tuloy ito upang pagtinginan kami ng mga tao sa aming paligid.

“Were you waiting for me?”

Hindi maitatago ang pagtataka sa boses nito.

Bigla tuloy akong nakaramdam matinding hiya dahil sa aking naging OA na reaksyon.

“Well… I… actually… hindi naman sa… pero…”

nauutal akong nagtatakang magpaliwanag sa aking kaharap.

Lihim kong pinagagalitan ang aking sarili dahil sa aking naging pag-akto. Para akong batang nakita si Santa Claus dahil sa sobrang tuwa. Para rin akong nabunutan ng malaking tinik sa dibdib matapos malaman na okay ang lalaki.

“O-oo, hinihintay kita.”

Minabuti kong umamin na lamang kaysa magpalusot.

“And why is that?”

Kunot-noong tanong nito sa akin.

“T-to g-give you this!”

Agad kong kinuha ang kahon ng pagkain at ibinigay sa banyaga.

“You’ve set this aside for me? Just for me?”

Tanong nito matapos kunin ang kahon.

“Lalo kang naghuhukay ng sarili mong libingan Kiel! Panigurado mag-uusisa ’yan! Paano mo ngayon ipapaliwanag ang sarili mo? Sige nga!” bulong ko sa sarili.

“Bakit?”

Tanong muli nito matapos matamang tumitig sa akin. Para itong isang ahente ng pulisya na nag-iinteroga ng isang kriminal.

“Kasi muntik ka ng maubusan ng pagkain last time kaya naiisip ko na ipagtabi ka just in case na ma-late ka ulit pumunta.”

Pag-amin ko.

“And why would you care if I missed out on the food?”

Usisa nito.

“Haysst! Ang daming tanong! Magpasalamat ka na lang!” Inis na bulong ko sa sarili.

“The aim of this foundation is to help those in need.”

Palusot ko.

Panandaliang naghari ang awkward na katahimikan sa pagitan naming dalawa ng estranghero. Matagal itong tumitig sa akin na tila tinitimbang nito ang katotohanan sa likod ng aking sinabi. Parang gusto kong matunaw sa pagkaasiwa dahil sa mapanuring paraan ng pagkakatitig nito kaya naman minabuti kong ibahin ang takbo ng usapan.

“Thank you for the coffee but why are you giving it to me?”

Tanong ko dito matapos damputin ang disposable na baso.

“Don’t worry it’s clean.”

Sagot nito.

Mabilis na nanlaki ang aking mga mata.

“That’s not what I meant!”

Mabilis kong depensa sa sarili.

“Biro lang.”

May maliit na ngiting pumaskil sa mukha nito na tila naaaliw ito sa aking reaksyon.

“I just wanted to thank you for last time. Unfortunately, yan lang kaya ng budget ko.”

Dagdag pa nito.

“I am honestly greatful pero hindi ka na dapat nag-abala pa. Dapat

itinabi mo na lang yung pera para sa sarili mo.“ 

Mabilis na sagot ko.

Muli na naman akong humanga sa generosity at kabaitan ng lalaki. Hindi man bongga ang ginawa nito pero it’s the thought that counts . Nagawa pa rin nitong ibahagi ang katiting na mayroon ito para lamang makapagpasalamat.

“It’s okay. You did the exact same thing to me last time.”

Tugon naman ng banyaga.

“Anong ibig mong sabihin?”

Salubong ang aking kilay na napatingin dito.

“You gave your share of food to me kahit na nagugutom ka na rin.”

Paliwanag nito.

Parang sukang tinakasan ng kulay ang aking mukha.

“That was just a guess but base on your reaction just now, tama ako. I noticed that the volunteers here ate the same food as the people and when the food ran out and you gave yours to me, plus the growling of your stomach… napagdugtong-dugtong ko.”

Nakangiting pahayag nito.

Ngayon ay naunawaan ko na kung bakit labis-labis na lamang ang pagtanggi nito.

“I didn’t mean to lie or to offend…”

tangkang paliwanag ko.

“I know and it’s okay. You’re a good man. You took pity on me because of my situation so you decided to share what’s yours. Iyan na talaga ang reality ng buhay ko ngayon.”

Nakangiting awat naman nito sa akin.

Muling panandaliang namayani ang katahimikan sa aming dalawa but it was him who broke the silence first.

“Anyway, salamat ulit dito and enjoy your coffee.”

Itinaas nito ang kahong hawak-hawak bago umaktong lalakad papalayo.

“Sa-sandali la-lang!”

Biglang nasabi ko.

Parang may sariling pag-iisip ang aking bibig na bigla na lamang nagsalita.

“Yes?”

Kunot-noong tanong nito sa akin.

“Shit! Shit! Shit! Ano na?! Bakit ko ba pinigilan ang banyagang ’to?!” Naghuhumiyaw ang aking utak dahil sa panic.

“Sa labas ka ulit kakain?”

Bagkus ay naitanong ko dito.

“Yeah. Why?”

Ganting tanong nito.

“Mind if I join you?”

Hindi ko alam kung anong pumasok sa aking kokote at nasabi ko iyon.

“Are you sure?”

Paniniyak nito.

Tango lamang ang isinagot ko sa lalaki.

“It’s up to you.”

Wika nito bago muling nag-umpisang maglakad.

Nagmamadali kong dinampot ang kape at ang kahon ng pagkain. Mabilis kong sinundan ang papalayong lalaki.

“I’m Kiel by the way.”

Pagpapakilala ko dito.

“And I’m Nathaniel but you can call me Nathan.”

Sagot naman nito.

CHAPTER 4

KIEL

Mabilis na nagdaan ang mga araw at sa pag lipas nito ay naging madalas din ang pagkikita namin ni Nathan sa tuwing magbo- volunteer ako sa Foundation. Nagkaroon kami nang di inaasahang routine sa bawat naming inkwentro.

Lagi itong isa sa mga huling pumipila para kumuha ng pagkain kaya naman nakagawian ko na ipagtabi ito ng kanyang share para hindi ito maubusan. Sa tuwi namang darating ito ay lagi itong may dalang maliit na bagay bilang pasasalamat sa akin.

Ang bagay na nagsimula sa isang baso ng kape ay nasundan ng tatlong pirasong candy, isang balot na biskwit at kung ano-ano pang maliliit na bagay na kaya nitong bilhin gamit ang kakaunting baryang kanyang napalimos.

Bago ko pa namalayan ay naging parte na ito ng aking sistema sa tuwing magbo- volunteer ako sa foundation. Hindi ko maiwasang hindi asamin ang maliliit na premyo na aking natatanggap ko mula rito.

Sa paglipas rin ng ilang linggo ay unti-unti kong nakikilala ang banyaga. Bawat araw ay may bagong detalye akong nalalaman tungkol sa nakaraan nito.

Napag-alaman ko na ang buong pangalan nito ay Nathaniel Smith. Ito ay kwarenta anyos at dating patissier sa Britania. May ari ito ng isang cake shop doon subalit isinugal nito ang lahat matapos makakilala ng isang pinay sa isang online

dating app.

Nangarap itong mag- settle down sa Pilipinas kasama ang babae kaya nag desisyon itong ibenta ang lahat ng kanyang ari-arian ng walang pag-aalinlangan. Umuwi ito ng bansa at napakasal sa babae, walong taon na ang nakararaan.

Naging masaya umano ang unang dalawang taon ng kanilang pagsasama subalit di nagtagal ay lumabas ang tunay na kulay at motibo ng babae. High maintenance, materialistic at bulagsak sa pera ang kanyang naging kabiyak.

Inubos nito ang kanyang pera sa mga walang kwentang bagay at luho. Nagsubok silang pumasok sa negosyo subalit wala itong interes at di marunong mamahala. Ang gusto lamang nito ay gumastos ng gumastos.

Hindi tumagal ang kanilang masayang pagsasama. Kinalaunan ay dumalas ng dumalas ang kanilang pag-aaway at pagtatalo hanggang ang lamat sa kanilang relasyon ay tuluyan ng nabasag at nasira.

Nagising na lamang ito isang umaga na sinimot na pala ng babae ang lahat ng mayroon sila. Maging ang bahay na kanyang naipundar ay naibenta na pala ng kabiyak ng hindi nito nalalaman bago ito sumama sa ibang lalaki.

Dahil sa pag-ibig at lubos na tiwala ay nalugmok sa kahirapan ang banyaga. Ang simple at masayang pangarap nito na masayang pamumuhay ay nawasak at nauwi sa wala. Hindi ko napigilan ang awang bumalot sa aking puso para sa lalaki at ang puot na aking naramdaman para sa ex nito.

Bago ko pa namalayan ay nakagaanan ko na ng loob si Nathan. Mukha itong harmless at mabait, kaya naman ang simpleng pagsasabay namin sa pagkain at pag-uusap ay nauwi sa isang mabuting pagkakaibigan.

“Enough about me… what about you?”

Tanong ng banyaga sa akin isang gabi habang kumakain kami sa aming tambayan, sa gilid ng kalsada, sa ilalim ng ilaw ng poste.

“What about me?”

Balik tanong ko sa lalaki.

“Everytime we speak, laging ako yung topic. Ilang linggo na tayong nagkukwentuhan and yet I still know very little about you.”

Sagot nito.

“Wala naman kasing interesting sa buhay ko.”

Nakangiting biro ko dito.

“Surely that’s not true.”

Anito na tila hindi naniniwala sa akin.

Isang ngiti lamang ang isinukli ko dito bago muling nagpokus sa aking pagkain.

“Ano bang gusto mong malaman?”

Tanong ko dito maya-maya matapos bumaling sa lalaki.

“I’ve heard you talked about your grandma countless of times but you never seem to talk about your parents. I know they’re still alive because you’ve briefly mentioned it before, which makes me curious…”

huminto ito sandali at tsaka tumitig sa akin.

“What’s your story?”

Anas nito habang malamlam ang mga matang nakapako sa akin.

Hindi ko maunawaan ang aking sarili kung bakit bigla akong nakaramdam ng kakaibang kilabot na naging dahilan ng pagtindig ng aking balahibo sa aking batok.

Panandalian akong nawalan ng imik habang pilit na kino- compose ang aking sarili. Matagal akong tumitig sa kawalan bago nagpakawala ng isang malalim na buntong hininga.

“Look… I’m sorry… kung hindi ka komportable then iba na lang ang pag-usapan natin.”

Nakangiting bawi nito.

Isa ito sa mga bagay na nagustuhan ko sa lalaki kaya ko ito kinaibigan. Marunong itong rumespeto ng bounderies.

“No… no… no… it’s okay. I was just thinking where to begin.”

Paliwanag ko dito matapos tila ma- misinterpret nito ang aking inakto.

Pinalipas ko muna ang ilang segundo at taimtim na nag-isip, bago sinimulang magkuwento tungkol sa aking mga magulang. Inumpisahan ko ang aking istorya sa pangalan ng aking ama at ina, kanilang edad at deskripsyon ng kanilang itsura.

Sinundan ko ito ng mga masasayang ala-ala tungkol sa kanila nung kami ay magkakasama pa sa dati naming tahanan. Inilarawan ko dito ang klase ng buhay meron ako noon habang tahimik lamang na nakikinig sa akin ang banyaga.

“I was happy… we were happy… until…”

bahagya akong napahinto na tila nagkaroon ng malaking bara sa aking lalamunan.

“Until?”

Tanong muli ni Nathan.

Tumingin muna ako dito bago nagpatuloy. Sinalubong naman nito ang aking tingin at ilang sandali din na naghinang ang aming mga mata bago ako nagpasyang tapusin ang aking kwento.

“Until they found out that I’m gay. You know… bading… bayot… beki…”

Pagtatapos ko na sinabayan pa ng pagkampay ng aking isang kamay as if

to emphasize a point .

“And then…? What happen?”

Usisa nito makalipas ang ilang sandali.

Sa totoo lamang ay labis akong nagulat sa naging reaksyon ng lalaki. Hindi naging madali sa akin ang umamin dito dahil sa trauma na aking naranasan subalit may kung anong pwersa o enerhiya ang nagtulak sa akin para magsabi rito ng totoo.

I expected some sort of awkward silence between us but it never came.

Hindi ko naiwasang hindi mapatitig sa mga mata nito dahil sa pagkamangha.

“What? What’s wrong? May dumi ba sa mukha ko? Wag kang mag-alala… normal na yan!”

Nakangiting biro nito aking ikinatuwa.

“Nothing… hindi ko lang inaasahan yung naging reaksyon mo.”

Paliwanag ko.

“Is there any other way you’re expecting me to react?”

Ito naman ngayon ang kunot noong napatingin sa akin.

“I guess I was expecting some sort of unpleasant reaction from you.”

Kibit balikat kong sagot sa lalaki.

“Is that what happened after your parents found out?”

Tanong ulit nito na tila kinukutuban na.

Muli akong nagpakawala ng isang malalim na buntong hininga bago ipinagpatuloy ang aking kwento. Inilahad ko dito kung papaano ako pinalyas ng aking ama sa aming bahay, habang ang aking ina naman ay tumayo lamang sa isang sulok at pinanood ang lahat.

Hindi ko napigilan ang marahang pagpatak ng aking luha matapos kong balikan ang mapait na ala-ala ng aking nakaraan. Kahit matagal na ang pangyayaring ito ay hindi ko pa rin maiwasang mapaluha. Akala ko ay naka move on na ako ngunit hindi pa pala

Bahagya akong huminto sa aking pagsasalaysay para muling i- compos

e ang sarili. Nirespeto naman ito ni Nathan.

“I’m sorry… truly”

Anito na humawak pa sa aking balikat at marahan itong pinisil bilang pagpapakita ng kanyang suporta at simpatya.

“Okay lang… matagal na rin naman ’yun”

sagot ko naman na pilit ngumiti matapos pahirin ang aking luha.

“You don’t have to talk about it anymore… we can change the topic… I’m sorry kung naging chismoso ako.”

Paumanhin nito.

“Don’t be. Masarap sa pakiramdam na nai-share ko na rin siya sa ibang tao after all this time. Si lola lang kasi ang nakakaalam at nakaka-usap ko dati.”

Sabi ko naman.

Muli akong nagsimulang mag kwento habang tahimik lamang itong nakinig sa akin. Pagkatapos kong mailabas ang lahat ng aking saloobin ay para akong nakahinga ng maluwang sa kauna-unahang pagkakataon.

“No child, regardless of their age, should be treated like that… especially from their parents.”

Tiim-bagang na pahayag nito.

Tumango lamang ako dito bago muling nanahimik.

“Well… at least look at you now… lumaki ka ng maayos at mabuting tao.”

Wika nito na tila sinusubak nitong palubagin ang aking loob.

“Salamat.”

Ani ko tsaka matamis na ngumiti sa lalaki.

“Can I ask you a question though?”

Sabi nito.

“Oo naman. Ngayon ka pa ba mahihiyang magtanong sa’kin eh alam mo na nga ang sikreto ko.”

Biro ko ngunit nanatiling seryoso si Nathan.

“Why did you expect an unpleasant reaction from me?”

“Wala lang… baka kasi hindi ka komportable sa mga katulad ko or worse baka isipin mo na may hidden agenda ako kaya kita kinakaibigan.”

“Seriosusly?!”

Di makapaniwalang tanong nito.

Tango lamang ang isinagot ko sa lalaki.

“Stop watching too much telenovelas.”

Natatawang pahayag nito.

“First off, normal na sa panahon ngayon ang homosexual. Society has come a long way and people has grown wiser and more acceptant so you shouldn’t be afraid to be who you are. At the end of the day, buhay mo yan and you should live it the way you want to, hindi dahil nagpaapekto ka sa ibang tao. As long as wala kang nasasaktan o nasasagasaan then you should be out and proud.”

Pangaral nito habang tahimik lamang akong nakikinig.

“Kapag may pumalag! I got you!”

Nakangiting dagdag pa nito sabay kindat sa akin.

“Salamat.”

Sagot ko naman.

“And secondly, I would never think na may hidden agenda ka sa paglapit sa akin. Gay guys are similar to straight men too. You have type and you have standards. How could you possibly be attracted to someone like me? I’m ugly, I’m old and I’m a loser.”

May bahid ng sakit ang huling katagang binitiwan nito.

“Huy! Sobra ka naman!”

Mariing tutol ko sa sinabi ng lalaki.

“But it’s the truth.”

Katwiran naman nito.

“Hindi ka loser at lalong hindi ka pangit!” Sigaw ng utak ko subalit minabuti kong manahimik na lamang sa pangamba na baka mamis- interpret nito ang aking pagtutol.

CHAPTER 5

KIEL

“Bwisit! Ang lakas ng ulan!”

Reklamo ni Brian habang nakadungaw sa aking cubicle .

“Wala pa naman akong dalang payong!”

Angal pa nito.

“Bakit kasi di ka nagdala eh makulimlim na kaninang umaga pa lang?!”

Natatawang tanong ko dito habang nagliligpit ng aking mga gamit.

“Malay ko ba namang tutuloy ang ulan eh sobrang init noong mga nakaraang araw.”

Katwiran nito.

“Hindi ka ba nag check ng weather forecast sa tv or sa phone mo?”

Tanong kong muli sa lalaki.

“Dude! Hindi naman one hundred precent accurate yang mga yan! And besides its not even the wet season yet!”

Kontra nito.

“Well wala rin namang masama kung makikinig ka at least handa ka kung sakaling tumama ang forecast.”

Sagot ko naman.

Mangangatwiran pa sana muli ito subalit bigla itong nilapitan at kinausap ng isa naming katrabaho. Medyo natagalan ang kanilang pag-uusap kaya minabuti kong ipagpatuloy na lang ang paghahanda sa pag-uwi.

Muli kong binuksan ang aking e-mail sa trabaho para ma- check ito for the last time ngayong araw. Minsan kasi kung kelan pauwi na eh tsaka nagpapadala ng biglaang importanteng mensahe ang mga nasa taas kaya naka-ugalian ko nang mag- check bago umalis ng opisina.

Matapos kong masigurado na walang bagong mensahe ay tsaka ko pinatay ang aking computer . Sakto naman dahil muli na namang dumungaw si Brian sa aking maliit na pwesto.

“Dude wag mong sabihing tutuloy ka pa din sa pagbo-volunteer dun sa foundation kahit umuulan?”

Kunot noong tanong nito sa akin.

“Bakit naman hindi? Mas kailangan nga nila ng volunteer ngayon dahil paniguradong busy mamaya.”

Sagot ko matapos tumayo.

“Wow! Grabeng dedikasyon na yan! Baka naman may iba nang dahilan kaya ka sinisipag magkawang gawa!”

Biro nito.

Hindi ko na pinatulan ang banat nito. Bagkus ay naiiling na natawa na lamang ako sa sinabi ng lalaki. Hindi naman kasi ito nagkakamali. Simula ng maging kaibigan ko si Nathan ay lalo akong nagkaroon ng rason para sipagan ang pagpunta sa foundation.

“Bro! Tama ako! Sinasabi ko na nga ba eh! Tapos di ka nagkukwento dyan! Who is she?”

Pangungulit nito.

“Baliw! It’s not what you think! Dumi talaga ng isip mo!”

Nakangiting sagot ko naman.

May ilang minuto din akong kinulit nito habang pilit pinipiga nito sa impormasyon subalit hindi ito nagtagumpay. Di nagtagal ay sumuko din ito.

“Anyways, on a more serious note. Ingat ka nga pala bro sa area ng pinagkakawang gawaan ninyo.”

Babala nito sa akin.

“Bakit naman?”

Kunot noong tanong ko sa lalaki.

“Nabanggit kasi sa’kin ni George nung isang araw na may ilang insidente na daw ng napagtitripan dun.”

Bakas ang concern sa mukha ng lalaki.

“So far naman safe doon at wala pa naman akong nababalitaan na may napagtripan sa mga volunteers or sa mga staff ni Mrs. Robles.”

Sagot ko naman.

“That’s good pero ingat pa rin. George lives near the area tapos isa rin sa tanod officials yung tiyuhin niya kaya aware siya sa ganyang balita.”

Kwento nito.

“Ahh okay… ganun ba… sige salamat.”

Wika ko naman bago tuluyang nagpaalam rito.

-oOo-

Tama nga ang aking naging hinala. Sobrang naging busy sa foundation ngayong gabi dahil halos kalahati sa mga volunteers ay hindi nakapunta dahil sa malakas na pag-ulan.

Muntik ng hindi ituloy ni Mrs. Robles ang pagpapakain ngayong gabi. Mabuti na lamang at may ilang parokyano at sakristan sa simbahan ang nagpresintang tumulong.

Medyo naging magulo ang sistema ng aming paghahanda dahil hindi pamilyar ang mga ito sa mga dapat gawin. Late na tuloy kami nakapagbukas ng pintuan dahil dito.

“Ganito ba lagi dito kuya?”

Tanong ng isang sakristan na aking katulong habang namimigay ng kahon ng pagkain.

“Oo. Normal na ’to”

sagot ko.

“Yung iba parang hindi naman homeless pero nakiki-kain din.”

Pabulong na komento nito.

“Ssshhhh! Baka marinig ka!”

Mahinang saway ko dito.

“Sorry.”

Bulong nito.

“Layunin din ng kapit-bisig na makatulong sa ating komunidad. Hindi naman porke’t hindi sila homeless ibig sabihin nun na hindi sila naghihirap.”

Paliwanag ko dito.

“Sabagay.”

Sang-ayon nito bago muling nagpatuloy sa pamimigay ng pagkain.

Halos malapit ng maubos ang mahabang pila ng mga tao subalit ni anino ni Nathan ay hindi ko pa din nakikita. Hindi ko maiwasang hindi magtaka at mag-alala para dito.

Panandalian akong napatingin sa labas ng bintana at pinagmasdan ang malakas na pagbuhos ng ulan. Sunod-sunod ang pagdagundong ng kulog at kidlat na naging dahilan upang lalo akong mabahala.

“Lord gabayan at patnubayan niyo po si Nathan! Sana po ayos lang siya!” Taimtim kong panalangin.

Gusto ko sanang magpaalam para umalis at silipin ito sa aming tambayan subalit hindi ko ito magawa dahil hindi ko pwedeng iwanan ang baguhang sakristan ng mag-isa.

Mabilis na lumalim ang gabi at bago ko pa namalayan ay unti-unti nang inuumpisahang ligpitin ng ilang volunteers ang bakanteng lamesa at upuan, ngunit wala pa din ang banyaga.

“Mrs. Robles pwede po bang lumabas ako sandali? May importanteng tawag lang po akong dapat sagutin sa telepono.”

Pagsisinungaling ko.

“Sure iho. Malapit na rin naman kaming matapos dito.”

Nakangiting pagpayag ng matandang babae.

“Salamat ho.”

Sabi ko dito bago nagmamadaling lumabas ng simbahan.

Sinalubong ako ng malamig na ihip ng hangin kasabay ng makatindig balahibong paghampas ng tubig ulan. Halos hindi ko malaman kung saang anggulo ko ibabaling ang aking payong upang hindi ito bumaligtad at madala ng hangin.

Sinuong ko ang masamang panahon at tinungo ang aming tambayan subalit wala sa lumang waiting shed ang lalaki. Minabuti kong maglakad-lakad upang hanapin ito.

Di pa man ako nakalalayo ng makita ko sa gilid ng isang tindahan ang banyaga. Nakikisilong ito sa kapirasong yero habang basang-basa ito ng ulan. Dali-dali akong tumawid ng kalye upang lapitan ito.

“Nathan! I’ve been looking for you!”

Salubong ko na nangangatog na lalaki.

“Oh hey Kiel. Sorry. I wasn’t really in the best condition to be around people at the moment.”

Sagot naman nito habang hinihimas ng dalawang kamay nito ang kanyang magkabilang braso na tila pinapainit nito ang sarili.

“Bakit naman?”

Kunot noong tanong ko dito habang ipinapagpag ang tubig ng aking payong.

“Medyo masama kasi ang pakiramdam ko at baka makahawa pa ako ng ibang tao sa loob.”

Paliwanag nito.

Muli na naman akong humanga sa kabaitan ng lalaki. Damang-dama ko ang katapatan

sa boses nito. Nagawa pa rin nitong isipin ang kapakanan ng ibang tao sa kanyang paligid imbes na asikasuhin muna nito ang kanyang sarili.

Wala sa loob akong lumapit sa lalaki upang ilagay ang kamay sa noo nito. Nanlaki ang aking mga mata dahil sa init ng balat nito.

“Inaapoy ka ng lagnat!”

Gulat na pahayag ko.

“I’m fine… it will go away eventually…”

nakangiting pagbabalewala nito.

“But it’s not okay!” Sigaw ng isip ko.

Nagmamadali akong bumili ng gamot, tubig at tinapay sa tindahan. Binilinan ko ang lalaki na kainin ang tinapay at inumin ang gamot bago nagpaalam na aalis ako sandali.

“Babalik ako… dito ka lang okay?”

Bilin ko dito bago muling sinuong ang malakas na ulan.

-oOo-

“Are you sure that it’s okay for me to be here?”

Bakas ang pagdududa sa mukha ng banyaga matapos naming pumasok sa likod ng bodega ng simbahan.

“Oo naman.”

Paniniyak ko dito.

Bumalik ako sa simbahan matapos kong iwan panandalian ang lalaki upang kausapin ang katiwala. Pinakiusapan ko ito na kung pwedeng pasilungin muna ang banyaga sa loob ng hall

hanggang sa tumila ang ulan.

Sa kasamaang palad ay may mga gagawa daw sa hall ng simbahan kinabukasan kaya hindi ito pwedeng ipagamit. Pilit kong ipinaliwanag dito ang sitwasyon ng banyaga at sa bandang huli ay pumayag na rin itong patigilin pansamantala si Nathan sa bodega ng simbahan.

Nagmagandang loob pa ito na magpahiram ng spare na folding bed , kumot, unan at pamalit na damit ang pulubi. Taos puso ko naman itong tinanggap at malugod na nagpasalamat sa matandang katiwala.

“Thanks.”

Pasasalamat ni Nathan matapos kong ayusin ang higaan ng lalaki.

“Here… spare na shorts at t-shirt na pamalit. Walang kasamang underwear unfortunately, but it’s better than staying in your wet clothes all night.”

Ani ko matapos iabot dito ang nakatiklop na damit.

“Salamat.”

Tipid na ngiti nito.

“Kukunin ko lang yung naitabi kong pagkain at ilang bote ng tubig para kung sakaling magutom at mauhaw ka meron kang stock dito. If you need to use the toilet, it’s just around the corner.”

Paliwanag ko dito.

Tumango lamang ito bago ako umalis. Mabilis kong kinuha ang kahon ng pagkain na isinantabi para sa lalaki kanina pati na rin ang ilang bote ng tubig na natira.

“Nathan ito yung…-”

muntik ko nang mabitiwan ang aking dala-dala matapos bumungad sa akin ang hubo’t-hubad na katawan ng lalaki.

Hindi ko naisip na agad-agad itong magbibihis kaya naman basta-basta na lamang akong pumasok sa loob ng bodega ng hindi kumakatok.

Para akong natuklaw ng ahas sa aking kinatatayuan! Mabilis na sinipat ng aking mga mata ang kahubdan ng lalaki at halos mapigtal ang aking hininga! Mabilis na nabuhay ang aking dugo matapos masilayan ang alindog ng banyaga.

Mula sa malapad nitong dibdib at impis na sikmura ay nababalutan rin ito ng pino at manipis na buhok sa kanyang katawan. Hindi ito patpatin tingnan, bagkus ay mukha itong fit dahil wala ni katiting na taba na makikita sa katawan nito.

Hindi naiwasang mapako ng aking paningin sa halimaw na kasalakuyang nahihimbing sa pagitan ng mga hita nito. Halos bumagsak ang aking panga sa pagkamangaha sa laki at taba nito.

Sa likod naman ng nakakapag-laway na tubo ng lalaki ay ang dalawa ring malalaki at malulusog na bayag nito. Bilog na bilog ang mga ito na tila punong-puno ng masaganang gatas!

Nakaramdam ako ng kakaibang init na nagmula sa aking pagkalalaki na mabilis na kumalat sa aking buong katawan! Parang biglaang nanuyo ng aking lalamunan na naging dahilan upang ako ay mapalunok.

Sa kauna-unahang pagkakataon ay nakaramdam ako ng matinding pagnanasa para sa lalaki!

“You good?”

Pukaw sa akin ng lalaki makalipas ang ilang sandali.

“Shit! Shit! Shit! Nakakahiya ka Kiel! Kulang na lang gahasain mo ng mata mo si Nathan! Kaibigan mo yan anu ka ba?!” Lihim kong pinagalitan ang aking sarili.

Mabilis na umakyat ang dugo sa aking mukha kaya dali-dali akong tumalikod at humingi ng paumanhin dito. Parang biglang lumiit ang bodega ng simbahan para sa dalawang tao.

“I’m… I’m so-sorry!”

Nauutal na pahayag ko.

Naramdaman ko ang paglapit nito sa akin.

“It’s okay. It’s flattering.”

Bakas ang hindi maitatagong kapilyohan sa tono ng pahayag nito.

“Flattering?!” Ulit ng utak ko. Tama ba ang narinig ko?

“What do you mea…-”

humarap ako sa lalaki para tanungin ito subalit nagulat ako ng makitang wala pa rin itong saplot.

Muling binaybay ng aking mga mata ang kahubdan nito! Sobrang lapit sa ’kin ni Nathan! Damang-dama ko ang mainit na singaw ng katawan ng lalaki! Muli akong napalunok bago napatingin sa kulay asul na mata nito.

“Thanks for the food and the water.”

Bulong nito malapit sa aking tenga na nagdulot ng labis-labis na kilabot sa aking buong pagkatao.

Kinuha nito ang pagkain at tubig sa aking mga kamay.

May kung anong kislap ng paglalaro sa mga mata nito na tila ba naaliw itong panoorin ang aking reaksiyon.

CHAPTER 6

KIEL

Ayaw akong dalawin ng antok ng gabing iyon. Halos naikot ko na ang buong kama para lamang humanap ng magandang pwesto upang makatulog subalit wala pa rin.

Parang sirang plakang paulit-ulit na naglalaro sa aking utak ang naging inkwentro namin ni Nathan kanina. Hindi mapalis sa aking isip ang imahe ng kahubdan nito pati narin ang pilyo at mapaglarong ngiti sa mga labi ng banyaga.

Anong ibig sabihin nito? Was Nathan flirting with me o guni-guni ko lamang ang lahat?

“Puta naman Kiel! Tigilan mo na nga yan! Straight yung tao! Napag tripan ka lang nun dahil obvious na obvious ang kamanyakan sa reaction mo!” Sigaw ng rasyonal   na bahagi ng aking isip.

But he said he was flattered! Bakit naman siya mapapa- flatter na pinagnasaan ko ang katawan niya?!

“Tanga ka ba? Siyempre na flatter yung tao! Kahit sino naman kapag hinangaan diba napapa-flatter? Lalo na sa mga katulad ni Nathan na mahilig magse-self pity at mababa ang kumpyansa sa sarili! You just boosted his ego! Nothing more!” Kontra ulit ng aking isip.

“Urghhhhh!!! Bwisit!!!”

Inis na sigaw matapos suntukin ng ilang beses ang aking unan.

Muli akong pumikit para subukang matulog subalit muli ring nanumbalik sa akin ang imahe ng hubad na katawan ng banyaga!

“Puta!”

Mura ko matapos maramdaman ang marahang pagkabuhay ng aking pagkalalaki.

Marahang bumaba aking kamay sa labas ng aking suot na shorts at dinama ang aking naninigas na alaga. Inumpisahan kong hagudin ang aking titi sa labas ng makapal na tela. Dahan-dahang nagtaaas-baba ang aking kamay sa maselang parte ng aking kahabaan habang iniisip ang katawan ng banyaga.

“Fuck! Ngayon lang! Tapos di ko na uulitin!” Bulong ko sa sarili matapos ipasok ang aking kanang kamay sa loob ng aking briefs .

Hindi ko napigilang makonsiyensiya   dahil tila tinatraydor ko ang tiwala sa akin banyaga. Ilang araw pa lamang ang nakararaan ng linawin ko dito na wala akong ibang motibo sa pakikipag kaibigan dito subalit heto ako ngayon, walang habas na pinagpapantasyahan ang katawang lupa ng lalaki!

Tuluyan ng nilamon ng libog ang aking buong pagkatao. Parang mitsa ng kandila na sinilaban ang aking katawan. Ginumon na nang labis-labis na pagnanasa ang matinong bahagi ng aking katinuan.

Muling kong tinanggal ang aking kamay at itinapat ito sa aking bibig. Dinuraan ko ito ng malagkit na laway bago muling ibinalik sa aking titi.

Mabilis kong sinalsal ang aking naninigas na burat habang mahigpit itong sinasakal. Parang suso ng baka ko itong ginatasan. Taas-baba! Urong-sulong! Ninanamnam kong mabuti ang dulas at init ng aking sariling palad.

“Tang-ina! Nathan!”

Impit na ungol matapos gumala ang aking malibog na imahinasyon.

Sa aking diwa ay mabilis na naglalabas-masok sa aking bibig ang malahalimaw na sandata ng banyaga. Kasabay ng mabilis na ritmo ng pag-ulos nito ay siya ring bilis ng aking pagmamariang palad!

Pilit kung ginugunita   ang matigas at nakasaludong sandata nito pati na rin ang barakong halimuyak ng burat ng lalaki. Di ko napigilang dilaan ang aking mga labi sa imahinasyon ng pasibleng lasa nito at sa kaisipang kung makakaya ko kayang isagad ang kalakhan nito sa aking lalamunan.

“Fuck!”

Sigaw ko matapos manigas ng aking mga paa tanda ng aking nalalapit na pagsabok.

Halos bumaon ang aking mga daliri sa aking kama kasabay ng pag-indayog ng aking balakang sa aking kamay. Di nagtagal ay hinihingal kong narating ang rurok ng aking kalibugan.

Parang water gun na sumirit ang aking tamod sa loob ng aking salwal. Naka limang putok din ako bago hapong-hapong bumagsak ang aking katawan sa kama.

-oOo-

Kinabukasan ng hapon ay nagpasya akong bumalik sa simbahan upang bisitahin ang kalagayan ni Nathan.

Medyo humina na ang pagbuhos ng ulan subalit hindi pa rin ito tuluyang tumitila kaya muli akong nakiusap sa katiwala na patigilin pa nito ng kahit na isang araw pa ang banyaga sa bodega.

Sinabayan ko rin ito ng pag-abot ng isang kahong doughnut na masaya naman nitong tinanggap.

“Kamusta na ang pakiramdam mo?”

Tanong ko sa lalaki na pilit ngumiti matapos umupo sa isang bakanteng silya sa harapan nito.

Sa kauna-unahang pagkakataon simula ng maging magkaibigan kami nito ay nakaramdam ako ng bahagyang pagkaasiwa. Medyo na gi- guilty pa din ako sa tuwing maalala ko ang mga kahalayang aking pinagpantasyahan tungkol sa lalaki kagabi.

“I’m feeling better, salamat!”

Kaswal naman na sagot nito habang nakaupo sa folding bed.

“May dala akong pagkain, sabay na tayong kumain.”

sabi ko dito kasabay ng pag-abot dito ng puting supot na para sa kanya.

Nakangiti itong nagpasalamat bago kinuha ang aking hawak-hawak.

Bahagyang nagtama ang aming mga balat at katulad ng nangyari sa una naming pagkikita, muli akong nakaramdam ng mahinang boltahe na kuryente na dumaloy sa aming pagitan na naging dahilan upang marahas kong bawiin ang aking kamay.

Mabilis na gumawi sa aking mukha ang tingin ng lalaki at kunot-noo nitong pinagmamasdan ang aking reaksyon.

“Tang-ina naman Kiel! Kumalma ka nga! OA ka masyado!” Saway ko sa sarili.

“Okay ka lang?”

Tanong nito matapos matamang tumitig sa akin.

Mabilis akong pinamulahan ng aking mukha.

“O-oo na-naman.”

Nauutal na sagot ko sa lalaki.

“You seemed tense.”

Komento nito.

“Pa-pagod lang siguro.”

Palusot ko naman.

“You should have rested. You shouldn’t have come here kasi baka ikaw naman ang magkasakit nyan.”

Bakas ang pag-aalala sa boses ng lalaki na lihim kong ikinagalak.

“Don’t worry about me. Malakas ata ’to!”

Biro ko dito ngunit hindi nagbagò ang ekspresyon sa mukha ni Nathan.

“I know… but you should still take good care of yourself.”

Ani nito kasabay ng paghawak nito sa aking tuhod.

Nagkaroon ng panandaliang katahimikan sa aming dalawa. Tanging ang mahinang pagpatak lamang ng tubig ulan sa bubong ng bodega ang maririnig.

Damang-dama ko ang pag-aalala   nito para sa aking kapakanan. Parang hinaplos ng kung anong mainit na bagay ang aking puso. Hindi ko napigilang mapangiti dito.

“I will and I promise okay lang talaga ko.”

Pangungumbinsi ko dito bago ito inayang kumain.

Medyo nabawasan ang awkwardness na aking nararamdaman dahil sa inakto ni Nathan. Masaya kaming nagsabay sa pagkain habang magiliw na nagkukwentuhan.

“Do you mind passing me the water?”

Wika nito sabay turo sa bote ng tubig na nakapatong sa isang lumang lamesa sa aking gilid.

“Sure!”

Sagot ko naman matapos ilapag ang aking pagkain upang kunin ang tubig.

Minabuti kong buksan na rin ito bago ibigay sa lalaki.

VRRRIIIIIIPPPPPP!

“Thank…-”

naputol ang sasabihin ni Nathan ng muntik ko nang mabitawan ang hawak na bote dahil sa biglaang pag- vibrate ng aking cellphone.

Mabilis naman itong nasalo ng banyaga subalit napadiin ang pagkakapisil nito sa plastic na bote kaya naman di naiwasang tumapon ang tubig na nasa loob nito.

Biglang napatayo ang lalaki at mabilis na pinagpag ang tubig sa kanyang shorts.

“Oh my God! I’m so sorry! Nabasa ka tuloy!”

Dali-dali kong kinuha ang tissue na kasama ng pagkain upang tulungang punasan ito.

Wala sa loob akong napaluhod sa harapan nito upang tuyuin ang tubig. Noong una ay walang malisya sa akin ang lahat subalit di nagtagal ay naramdaman ko ang tila unti-unting pagkabuhay ng natutulog na bagay sa loob ng shorts nito.

Para akong nahipnotismo sa pamumukol ng titi nito. Damang-dama ko ang papatigas na ari ng lalaki sa likod ng manipis na tela. Paulit-ulit ko itong sinaling at dinampian ng tissue upang lalo itong galitin.

Para akong batang namamanghang nanonood ng isang magic show dahil hindi mapuknat ang aking mga mata dito. Bigla akong nakaramdam ng matinding panunuyo ng aking lalamunan.

“Urghhhh… aherm… I-I th-think… y-you got all the water off already.”

Pukaw nito sa akin na tila nahihirapan.

“H-huh?!”

Tila namalikmata naman akong napatingin sa mukha nito habang nakatitig naman ito sa akin.

Ilang beses na nagpalipat-lipat ng aking tingin sa matigas na burat sa aking harapan at sa mukha ng lalaki bago ako parang biglang natauhan!

Mabilis pa sa alaskwatro akong napatayo at nanginginig ang kamay na nabitawan ang tissue.

“I’m sorry… I didn’t mean to… to…”

natataranta akong humingi ng paumanhin sa banyaga habang halos mahimatay sa labis-labis na kahihiyan!

“Fuck! Fuck! Fuck! Kiel ano ba?! Ang tanga-tanga mo!” Sigaw ng utak ko.

“It’s okay. I just didn’t wanna make you uncomfortable… uhmmm… well I was beginning to feel good down there.”

Natatawang paliwanag nito na tila napaka normal lang ng ganitong pangyayari.

“Fe-feel good?!” Pag-uulit ng isip ko na tila hindi makapaniwala sa aking narinig.

“Anyway, let’s finish our food before it completely gets cold

.“ Dagdag pa nito na muling umupo sa folding bed.

-oOo-

“Shit! Naiwanan ko pa ata yung susi ng bahay dun sa lamesa”

malakas na palatak ko matapos kapain ang bulsa ng aking pantalon habang kasalukuyang nag-aabang ng masasakayan sa paradahan jeep .

Malakas akong napabuntong hininga at naiiling-iling na nagsimulang maglakad pabalik ng simbahan. Inabutan na ako ng dilim dahil hinintay ko pang tumila ang ulan bago ako umalis.

Nasa kalagitnaan ako ng paglalakad ng may makasalubong akong tatlong lalaki sa daan. Tantiya ko ay nasa late teens to

early twenties   na ang mga ito at mukhang naka-inom. Sinadya kong iwasan ang grupo subalit bigla na lamang huminto ang mga ito para ako ay kinausap.

“Boss may yosi ka dyan?”

Tanong ng lalaki sa gitna.

“Wala eh… pasensyan na…. hindi ako naninigarilyo.”

Sagot ko naman bago nagtangkang lumihis ng daan subalit mabilis na hinarangan ng dalawang kasamahan nito ang aking daraanan.

“Lord wag naman po sana!” Lihim akong nanalangin matapos makaramdam ng matinding takot.

Naging mabilis ang pagtibok ng aking puso! Biglang pumasok sa aking isip ang nabanggit ni Brian kahapon tungkol sa mga nabalitaan nitong napagtitripan dito sa lugar.

“Eh pambili? Sigurado meron ka nyan!”

Nakangising pahayag ulit nito na sinabayan pa ng pagtawa ng dalawa nitong alipores.

Dahil sa takot at para na rin maka-iwas sa gulo ay minabuti kong ibigay na lamang ang hinihingi ng mga ito.

Walang imik kong dinukot ang aking wallet subalit bago ko pa man ito mabuksan ay marahas itong hinablot ng pinuno ng grupo.

“Teka! Akina na yang wallet ko!”

Ani ko matapos subukan itong bawiin.

Malakas na nagtawanan lamang ang tatlong ungas! Hinawakan ng dalawang lalaki ang aking balikat at kamay habang walang paalam na binusisi naman ng isa ang aking pitaka.

“O tamang-tama! May ATM card ka pala dito! Baka gusto mong mag withdraw na rin para madagdagan mo na ang ibibigay mo sa amin!”

Nakakalokong pahayag ng talipandas.

“O kaya mas maganda bakit hindi na lang kami ang mag withdraw?! Sabihin mo na lang sa amin kung ano ang PIN mo boss!”

Gatong naman ng isa.

Mala demonyo ang ngising pinakawalan ng mga kriminal bago ito muling nagtawanan.

“Pasensya na…. simot na laman ng ATM ko… kakabayad ko lang ng mga bayarin.”

Palusot ko habang pilit pa ring kinukuha ang aking pitaka.

Nagulat na lamang ako ng biglang dumapo sa aking sikmura ang kamao ng lalaki. Halos mapigtal ang aking hininga dahil sa sakit habang walang tigil akong iniihit ng ubo!

Mabilis na gumala aking mga mata sa paligid upang humingi ng saklolo subalit hindi man lamang nakisama ang pagkakataon dahil wala ni isang anino ng tao sa paligid.

“Mukha ba kaming tanga at niloloko mo kami?!”

Marahas akong kinuwelyuhan at isinalya sa pader ng kanilang pinuno.

“Pa-parang awa niyo… ayoko ng gulo!”

Nagmamakaawang sagot ko naman.

Malakas lamang na nagtawanan ang mga walang hiya. Kahit ata subukan kong manlaban ay wala akong panama sa tatlong ungas! Bukod sa mas malaki ang bulas ng pangangatawan ng mga ito ay hindi din ako sanay makipag-away.

“Lord tulungan nyo po ako!” Taimtim akong nagdasal bago muling nakaramdam ng sakit sa aking sikmura.

Muli akong inubo ng walang tigil habang namimilipit sa sakit. Bahagya akong napaluha habang nakatitig sa magaspang na semento ng kalsada.

“Let him go! NOW!”

Isang dumadagundong na boses ang aking narinig.

Pamilyar sa akin ang maskuladong timbre ng boses ng estranghero, pati na rin ang kakaibang punto   ng aking tagapagtanggol.

“Nathan!” Hiyaw ng isip ko bago pa man tingalain ang direksyon ng lalaki.

CHAPTER 7

KIEL

“This is it. Welcome to my home.”

Nakangiting wika ko kay Nathan matapos buksan ang pinto ng aking bahay.

Hindi agad kumilos ang banyaga. May ilang sandali itong nanatili sa kanyang kinatatayuan bago nagsalita.

“You didn’t have to do this, you know. Okay na ko dun sa bodega ng simbahan.”

Bakas ang pag-aalangan sa boses ng lalaki.

“I insist, kaya wag ka na mahiya!

Pumasok na tayo sa loob bago pa tayo mabasa ng ulan.“

Sagot ko naman bago ito marahang inalalayang pumasok sa loob ng bahay.

Ramdam ko ang labis na pagdadalawang isip ng lalaki subalit buo na ang aking pasya. Hindi ako papayag na matulog pa ulit ito sa ankomportableng bodega matapos ang ginawa nito para sa akin.

“It’s the least I could do matapos lahat ng nangyari ngayong gabi.” Bulong ko sa sarili.

Nathan saved my life at the expense of his own . Hindi ko alam kung saan ako pupulutin ngayong gabi kung hindi ito dumating kanina.

Eksakto ang tiyempo ng lalaki. Mabuti na lamang at nag desisyon itong ihabol sa akin ang susi ng bahay kaya naabutan nito ang pang ha- harass na ginagawa sa akin ng tatlong hudas!

Hindi lamang ako nito ipinagtanggol, pinrotektahan din ako nito! Bukod sa mga pasang natamo nito dahil sa panununtok at paninipa ng mga hayop ay nadaplisan din ito ng balisong sa kanyang kanang tagiliran kasabay ng pagkapilay ng isang kamay ng lalaki.

Mabuti na lamang at may mga tanod na nagroronda sa daan kaya agad kaming nasaklolohan ng banyaga. Tumawag din ang mga ito ng mga pulis upang dakipin ang mga kriminal habang mabilis ko namang dinala ang banyaga sa pinakamalapit na pagamutan upang masuri ang mga sugat na natamo nito.

Nilinis ng mga nurse ang daplis nito at binalutan ng suporta ang kaliwang kamay ng lalaki. Niresatahan din ito ng mga gamot na agad ko namang binili. Pinaalalahanan rin ako ng doktor na kailangang panatilihing malinis ang sugat ni Nathan upang hindi ito maimpeksyon.

Bilang pagtanaw ko ng malaking utang na loob sa ginawa ng banyaga ay minabuti kong patigilin muna ito sa aking bahay para mapabilis ang paggaling nito at para na rin maasikaso ko ito ng maayos.

Noong una ay labis ang naging pagtutol nito subalit hindi ako nagpatalo at sa bandang huli ay napapayag ko rin ito.

“Gutom ka ba? Gusto mo bang kumain? Gusto mo ipagluto kita or gusto mo umorder na lang tayo ng pagkain sa labas?”

Sunod-sunod na tanong ko dito matapos alalayang umupo sa sofa ang banyaga.

“I’m fine. Thank you. Busog pa naman ako.”

Sagot nito habang nagmamasid sa kanyang paligid.

“How about juice? Tubig? Hot chocoloate? Pwede kitang ipagtimpla.”

Alok kong muli dito bago nag-akmang pupunta sa kusina.

Nagulat ako ng biglang hawakan nito ang aking braso upang ako ay pigilan. Malamlam ang mga mata nitong tumitig sa akin bago nagsalita.

“Relax. You’ve already done so much. I don’t need anymore special treatment, okay?”

Wika nito bago panandaliang huminto upang bigyan ako ng ilang sandali para iproseso ang kanyang sinabi.

“I would feel more at ease if you just be your usual, normal self around me.”

Dugtong pa ng lalaki.

Walang anumang salita ang namutawi sa aking bibig. Sapat na ang mababanaag na emosyon at paki-usap sa kulay asul na mga nito upang ako ay sumang-ayon. Nagpakawala ako ng isang malalim na buntung-hininga bago tumango sa lalaki.

“How about we get you all clean up then? Meron ata akong basketball shorts dyan at t-shirt na pwedeng kumasya sa’yo.”

Suhestiyon ko dito

Matamis na ngumiti sa akin si Nathan bago nito binitiwan ang aking braso.

“Are you suggesting na mabaho ako?”

Pilyong tanong nito sa akin.

“Hindi yun ang ibig kong sabihin!”

Nanlalaki ang aking mga matang tumutol dito.

“Kabilin-bilinan ng doktor na bawal maipeksyon ang sugat mo!”

Depensa ko sa sarili.

Isang malakas ang halakhak ang pinakawalan ng lalaki subalit bigla din itong nahinto matapos makaramdam ng kirot sa kanyang tagiliran.

“I was only messing with you.”

Anito habang hawak-hawak ang kanyang sugat.

“Hindi nakakatuwa!”

Kunwari ay galit na pahayag ko naman.

“I’m sorry.”

Sabi nito na tila batang naglalambing.

Agad namang natunaw ang aking puso. Hindi ko alam kung anong klaseng impluwensya meron sa aking sistema ang lalaki at hindi ko magawang mainis dito.

Minabuti kong magtungo sa aking silid upang ikuha ito ng damit subalit bago binuksan ang pintuan ay mabilis akong lumingon dito

“Well… maybe you do stink… a little!”

Natatawang saad ko bago pumasok sa loob.

Muling humalakhak ang banyaga.

-oOo-

Maayos kong isinabit ang twalya, t-shirt at shorts sa likod ng pintuan ng banyo bago ko inilagay ang spare na toothbrush sa harapan ng lababo. Naglagay din ako ng plastic na upuan sa gitna ng paliguan upang hindi mahirapan si Nathan sa kanyang paliligo.

“The bathroom is all set!”

Nakangiting pagbibigay alam ko sa lalaki matapos lumabas ng banyo.

“Salamat.”

Sagot naman nito bago nag-akmang tatayo.

Mabilis akong lumapit sa banyaga upang alalayan ito. Inilagay ko ang kanang kamay nito sa aking balikat habang buong ingat na iniiwasan ang pilay nito.

“There you go. Dahan-dahan lang.”

Paalala ko dito matapos paupuin ang lalaki.

“Thanks again.”

Muling pasasalamat nito.

“Okay lang.”

Sagot ko naman matapos lumayo dito.

“Actually…-”

pigil nito sa akin matapos kong magsimulang maglakad sa direksyon ng pinto.

“Hmmm? Ano yun?”

Tanong ko dito.

“If it’s okay with you, I would like you to stay para tulungan ako.”

Nahihiyang pahayag nito.

“Huh?!!!”

Di maitatago ang pagkagulat sa aking tinig.

“It’s just medyo nahihirapan akong kumilos because of my wound and it would be easier if you’re here to help me.”

Paliwanag nito.

“Ano daw?! Tama ba ang narinig ko?!” Tanong ko sa sarili.

Hindi ko napigilang mapalunok matapos bumalik sa aking ala-ala ang imahe ng hubad na pangangatawan nito.

“If it’s too much to ask then don’t stress. I’m sure I can figure something out.”

Ani nito matapos mapuna ang aking kawalan ng imik.

“No… no… it’s okay… nagulat lang ako but it’s no trouble at all… I’d be happy to help.”

Bawi ko naman kasabay ng pilit na pag-ngiti sa aking kaharap.

“Umayos ka nga Kiel! Nasaktan na nga yung tao sa pagliligtas sa’yo tapos puro kabastusan pa rin yang iniisip mo!” Sabi ko sa sarili matapos makaramdam ng guilt at hiya.

“Thank you… I really appreciate it!”

Seryosong pahayag nito.

“Since we’re getting you all clean up… we might as well start sa bigote at balbas mo… unless off course you prefer to leave them as it is.”

Sabi ko dito matapos damputin ang aking electric trimmer .

“I think it’s a good place to start!”

Nakangiting sang-ayon naman ng banyaga.

“Diyos ko lord… bigyan nyo po ako ng lakas para maayos kong matulungan si Nathan ng hindi ipagsasapalaran ang aking dignidad!” Taimtim kong dasal habang pilit na iniiwasang isipin ang ideya na maya-maya lamang ay tutulungan kong paliguan ang lalaki.

-oOo-

“Kalma ka lang Kiel! Hinga ng malalim! Inhale-exhale!” Paulit-ulit na litanya ko sa aking sarili.

VRRRRRRTTTTTT!

Tuloy-tuloy ang malakas na pagtunog ng aking trimmer habang marahang pinasasadahan ang makapal na balbas ng lalaki. Minabuti kong paikliin muna ito bago ahitin para hindi masaktan si Nathan.

“Tingala ka ng konti.”

Sabi ko dito upang padaanan naman ang leeg at baba nito.

Walang imik naman itong sumunod habang nakatitig sa akin. Hindi ko naiwasang makaramdam ng pagkaasiwa dahil sa pagkakalapit ng aming mga katawan at mukha. Minabuti kong huwag salubungin ang tingin nito at mag pokus na lamang sa bawat hibla ng buhok na nababawas sa mukha nito.

“Itikom mo yung bibig para hindi mapasukan ng shaving cream.”

Paalala ko dito bago buong ingat na ipinahid ang cream sa pisgi, baba at leeg nito.

Tahimik lamang na tumalima ang lalaki.

“Pokus Kiel! Pokus! Tsk! Tsk!” Paalala ko sa sarili.

Inumpisahan ko ang marahang proseso ng pag-aahit sa natitirang bigote at balbas nito. Ilang sandali pa ay unti-unti nang natatanggal ang shaving cream na

ipinahid ko sa mukha nito upang ipakita ang makinis na balat ng lalaki.

Mabilis kong binanlawan ang pang-ahit at kinuha ang nakasabit na twalya upang punasan ang mukha nito. Hindi ko napigilang mapasinghap matapos lumantad ang itsura ng banyaga.

Halos sampong taon ang nabawas sa edad ng mukha nito! Lumabas ang natatago nitong kagwapuhan! Para itong isang hollywood actor na naligaw sa aking banyo.

Marahang binaybay ng aking tingin ang mapupula nitong mga labi, matangos na ilong at kulay asul na mga mata na hanggang ngayon ay walang puknat na nakatitig pa rin sa akin na tila pinag-aaralan nito ang aking bawat reaksyon.

Panandaliang namayani ang katahimikan sa loob ng banyo na tila lalong nagpasikip sa maliit na kwarto. May kung anong kakaibang tensyon ang bumalot sa aming dalawa. Marahan akong napalunok.

“Pucha! Parang ang sarap halikan ng labi ni Nathan!” Sabi ko sa sarili.

“Okay ka lang? Surely I don’t look that bad!”

Pukaw nito sa akin.

Agad naman akong natauhan at natatarantang lumayo sa lalaki.

“No you don’t. You actually looked very good!”

Bulalas ko.

Huli na para bawiin ko pa nag aking sinabi dahil abot tenga ang ngiting nakapaskil sa gwapong mukha ng banyaga.

“You think I look good?”

Pilyong tanong nito sabay kindat pa sa akin.

“Diyos ko Lord!” Halos lumundag ang aking puso sa ginawa nito. “Kumalma ka Kiel!” Sigaw ng isip ko.

“What I mean is bagay sayo ang walang bigote at balbas. Bumata kang tingnan.”

Palusot ko naman habang namumula ang mukhang iniiwasan ang nanunuksong tingin ng lalaki.

-oOo-

Pagkatapos ko itong ahitan ay iniabot ko naman dito ang sepilyo at toothpaste para makapalinis ito ng kanyang ngipin. Hindi maiwasang bumilis ng tibok ng aking puso habang nalalapit ang pagtulong ko sa pagpapaligo dito.

“I’m done!”

Ani ng lalaki pagkatapos.

“Fuck! Eto na! Relax ka lang Kiel!” Bulong ko sa sarili matapos kunin ang toothbrush.

“I guess we should start by taking your clothes off.”

Sagot ko naman.

Nag-umpisang hubarin ni Nathan ang kanyang maduming t-shirt . Kitang-kita ko ang pagngiwi ng mukha nito matapos nitong angatin ang kanyang kanang kamay.

“Dahan-dahan lang.”

Bahagyang napalitan ng pag-aalala ang aking kabang nararamdaman.

Nilapitan ko ito para tulungan.

Muli akong napalunok matapos magpagmasdan ang malapad na dibdib ng lalaki. May pino at manipis na buhok na tumutubo dito na lalong nakadagdag sa appeal ng banyaga.

“Nak ng tinapa! Pokus Kiel!” Saway ko sa sarili.

“I’m going to need your help taking this off. Nahihirapan kasi akong yumuko at bumaluktot.”

Sabi nito sa akin matapos tumango sa kanyang shorts .

“Su-sure!”

Nauutal na sagot ko naman na halos hindi makatingin sa lalaki.

Nanginginig ang aking mga kamay na inalalayang makatayo si Nathan. Ipinusisyon ko ang isang kamay nito sa pader upang masoportahan nito ng maayos ang kanyang sarili.

Huminga ako ng malalim bago hinawakan ang magkabilang gilid ng shorts ng banyaga.

“Eto na talaga! I’m really doing it!” Sigaw ng isip ko.

Hindi naiwasang magkadikit ng aming mga katawan. Pakiramdam ko ay lalong naging mainit ang temperatura sa loob ng banyo. Butil-butil na tumulo ang aking pawis mula sa aking noo, pababa sa aking pisngi.

Bahagya akong napatingin sa lalaki at nakitang tahimik lamang itong nakamasid sa akin. May kung anong di maipaliwanag na emosyon ang naglalaro sa mga mata nito.

Langhap na langhap ko din ang mabangong hininga ng lalaki. Ang marahang pagdampi ng hininga nito sa aking balat ay nagdudulot sa akin ng kakaibang kilabot.

“You okay?”

Maya-maya ay tanong nito matapos kong matigilan.

“O-oo na-naman.”

Pagsisinungaling ko bago pikit matang lumuhod upang ibaba ang natitira nitong saplot sa katawan.

“Wag kang titingin! Ipikit mo yang mga mata mo! Kontrolin mo ang sarili mo!” Paulit-ulit na hiyaw ng matinong bahagi ng aking isip.

-oOo-

“I think it’s better na maupo ka para mashampoohan kita ng mabuti.”

Sabi ko dito habang di malaman kung saan pipirmi ng titingin.

Naramdaman ko ang bahagyang paggalaw ng pagkalalaki nito matapos kong tanggalin ang kanyang shorts kaya naman nagmamadali akong tumayo.

“Okay.

“ Kaswal na sagot nito na tila balewala lamang dito ang estado ng kanyang katawan.

Pinindot ko ang switch ng maliit na mekanismong nakakonekta sa aking shower para timplahin ang temperatura ng tubig. Ilang sandali din ang lumipas bago nagsimulang uminit ang tubig hanggang sa ito ay naging maligamgam.

“Just close your eyes para hindi mabasa ang mga mata mo.”

Paalala ko dito bago sinimulang basain ang kanyang ulo at katawan.

Sinadya kong iwasan ang gasa nito sa kanyang tagiliran pati na rin ang balot nito sa kanyang pilay upang hindi ito masyadong mabasa. Mahirap kasi kapag nababad sa tubig ang sugat nito lalo na at ito ay sariwa pa.

Makalipas ang ilang sandali ay naglagay naman ako ng shampoo sa aking palad at sinumulang kusutin ang buhok nito. Matapos makatiyak na malinis na ito ay tsaka ko ito binanlawang mabuti. Halos maging kulay abo ang bula ng shampoo matapos matanggal ang lahat ng dumi nito.

“So far so good!” Lihim akong nagdiwang habang patay malisyang pinaliliguan ang lalaki.

“I can do my upper body but my lower half would be a problem.”

Ani nito matapos makita ang pagkuha ko ng sabon sa lagayan.

“I understand pero mas maganda ata kung nakatayo ka this time para makuskos ko pati likod mo.”

Suhestiyon ko na agad namang sinang-ayunan ng banyaga.

Inumpisahan naming pagtulungan ang pagsasabon sa kanyang katawan. Si Nathan ang nagkukos ng kanyang harapan habang pinagtuunan ko naman ng pansin ang kanyang likod at mga binti. Sinadya kong iwasan ang maselang bahagi ng kanyang katawan.

Everything was going well until inumpisahan kong banlawan ang katawan ng lalaki. Halos lumuwa ang aking mga mata matapos humarap sa akin ang banyaga!

Kulang na lamang ay tumulo ang aking laway dahil sa tayung-tayo at nakasaludong titi ng lalaki na bumungad sa akin!Para akong tinubuan ng ugat sa aking kinatatayuan!

Wala sa loob akong napalunok kasabay ng mabilis na pagkabuhay ng aking sariling alaga! Hindi maitatatwa ang pagnanasang nararamdaman ko para kay Nathan ng mga sandaling iyun!

“I like how you look at me.”

Hindi ko namalayan ang bahagyang pagtungo nito sa aking tenga.

“N-nathan!”

Napasinghap ako.

“You make me feel wanted… desirable even!”

Bulong nito.

Halos manlambot ang aking mga tuhod sa tono ng pananalita nito. Para itong lango sa alak habang nangungusap ang mga mata nitong nakatitig sa akin.

“Even my ex-wife didn’t look at me the way you do.”

Mahinang pahayag nito.

Hindi ko alam kung papaano sasagot o magre- react sa sinabi nito.

“Do you want me Kiel?”

Tanong nito.

Bigla akong napipi at nawalan boses.

“The way you touched my body made me so fucking hard that it hurts!”

Anas nito bago marahang kinuha ang aking kamay at inilagay sa kanyang napakatigas na paghuhumindig.

Wala akong ibang nagawa kungdi ang muling mapalunok.

“This is all because of you!”

Dag-dag pa nito.

CHAPTER 8

KIEL

“Touch me!”

Utos sa akin ni Nathan na tila nang-aakit na siyang lalong nagpabilis ng tibok ng aking puso.

DUB…

BA-DUB…

DUB…

“Nanaginip ba ako?!” Hindi makapaniwalang tanong ko sa sarili.

Para akong isang adik na lulong sa droga at nakalutang sa ere ng mga sandaling iyun. Napatingin ako sa mukha ng banyaga at nakita ang samu’t-saring emosyong nakapaskil sa mga mata nito.

Libog…

Pagnanasa…

Takot???

“Nathan! Mali ito!”

Tanging nasambit ko habang pilit na pinapairal ang rasyonal na bahagi ng aking isip at pilit na nilalabanan ang tawag ng laman!

“Why? Do you not want me Kiel?”

Bakas ang lungkot at pagkadismaya sa mukha at tinig nito.

Hindi ko napigilang mapasinghap! Halos madurog ang aking puso sa naging reaksyon nito dahil sa aking ginawang pagtanggi! Doon ko lamang naunawaan ang takot na nabasa ko sa mga mata nito kanina.

Nathan is afraid of rejection! Ayaw nitong maranasang muli ang sakit na dinanas nito sa kamay ng kanyang dating asawa.

“Ayaw ko lang na may pagsisihan ka kinabukasan.”

Sagot ko naman kasabay ng unti-unting pagkatupok ng aking lakas na tanggihan ito.

“Do you not feel how hard I am for you? I want this and I want to do this with you!”

Pahayag nito na para bang nagsusumamo.

“Pero hindi ka bakla!”

Kontra ko naman.

Urghhhh!

Ramdam ko ang unti-unting pagguho ng aking depensa.

“Does it matter? All I know is that I want you… dito… ngayon… inside the bathroom of your own home…”

Namamaos ang boses na katwiran nito sa akin.

I was speechless!

“Touch me!”

Ma-awtoridad na utos nito.

Tuluyan ng nilamon ng libog at pagnanasa ang aking pag-aalinlangan. Kusa kong hinawakan at hinimas ang kanyang gabakal sa tigas na burat! Halos hindi ko maitikom ang aking kamao sa sobrang taba ng kahabaan nito.

Pinagmasdan ko ang gwapong mukha ni Nathan habang mabagal na pinaglalaruan ang kanyang dambuhalang titi. Kitang-kita ko kung papaano napapikit ang mga mata nito dahil sa dulot na sarap ng aking paghimas.

“Uhmmmm…”

napakagat labi pa ito habang umuungol.

Lubusan ng nawala ang aking hiya matapos makita ang naging reaksyon nito. Marahan ko itong hinawakan sa kanyang dibdib at itinulak paupo sa plastic na upuan.

Puno ng pagnanasang tumingin sa akin ang banyaga habang hinihintay ang mga susunod kong gagawin. Lumuhod ako sa kanyang harapan upang magpantay ang aming mga mukha.

“We can’t go back once we cross the line.”

Seryosong paalala ko dito habang nakatitig sa kanyang mga mata.

“LET’S FUCKING CROSS IT!!!”

garalgal ang boses nitong sumagot sa akin.

Ramdam na ramdam ko ang matinding pangangailangan sa boses nito na nagdulot na kakaibang saya sa aking buong pagkatao.

-oOo-

Walang pasintabi at marahas ang ginawa kong paghablot sa burat na nasa aking harapan! Hindi ko akalain na makakahawak ako ng ganito kalaking titi sa personal. Tantiya ko ay nasa nuebe pulgada ang haba nito!

Dati rati ay hanggang sa panonood lamang ng porno ako nakakakita ng ganito ngunit ngayon ay parang handa lamang sa hapag kainan

itong nakahain sa aking harapan.

Marahas kong sinakmal ang malapad na katawan ng burat ng banyaga. Halos hindi ko mapagtagpo ang dulo ng aking mga daliri dahil sa sobrang laki ng titi nito. Lalo tuloy akong naengganyo na sikipan ng husto ang pagkakahawak dito upang pilitin na mapag-abot ang aking mga daliri subalit hindi talaga ito makaya!

“Fuck! Kiel baby!”

Malakas na napamura si Nathan.

“Baby?!” Pag-uulit ng isip ko. Para akong teenager na nakaramdam ng kakaibang kilig dahil sa endearment nito!

Hindi ko mawari kung ito ba ay nasasarapan o nasasaktan sa aking ginagawa ngunit hinayaan lamang ako nitong magpatuloy!

Hindi na ako napaligoy-ligoy pa! Marahan kong sinimulang itaas-baba ang aking kanang kamay sa nagmumura sa galit na pagkalalaki ni Nathan. Marahan na ritmo at mahigpit na pagkakasakal ang istilo ng pagjajakol ang iginawad ko sa lalaki.

“Uhmmmmm… that’s it babe… just like that… urghhhh… shit!”

Walang patid ang nakakalasing na ungol ng banyaga.

Nagsilbi itong musika sa aking pandinig habang tahimik lamang na patuloy na pinagsisilbihan ang lalaki.

Makalipas ang ilang sandali ay nagpasya akong gamitin na rin ang isa ko pang kamay sa pagjajakol sa halimaw nito. Buong akala ko ay sapat na aking dalawang kamay upang mahawakan ang kabuuan nito subalit may isa o dalawang pulgada pa ring nakalitaw.

“Puta! Ang laki talaga ng burat ng lalaking to!” Di ko napigilan ang pagkamangha.

“Damn! You’re hands feels so fucking good on my dick!”

Pikit matang ungol nito habang nakatingala.

Lalo nitong ipinagbukahan ang kanyang mga hita at tuluyang nagpaubaya na tila nagsasabing pwede kong gawin ang aking anumang nais sa kanyang nakakalibog na katawan!

Hindi rin nakaligtas sa aking pandinig ang pagkawala ng pag-galang sa pananalita nito. Kitang-kita ko na tuluyan na ring nilalamon ng libog, matinding pangangailangan at karnal na tawag ng laman ang katinuan ng lalaki!

Mas lalo tuloy akong ginanahan na pagbutihin ang pagmamariang palad ko sa banyaga. Panandalian kong binitawan ang kanyang galit na galit na burat na naging dahilan upang mabilis na mapadilat si Nathan at nagtatanong ang mga matang tumingin sa akin.

“Relax…”

bulong ko dito na tila nang-aakit.

Inilagay ko ang aking dalawang kamay sa aking bibig upang ito ay duraan ng aking malagkit na laway bago muling hinawakan at sinalsal ang dambuhalang burat nito!

“Ahhhhhhhh… fucking hell babe!!!”

Muling napaungol si Nathan matapos madama ang dulas, init at sikip ng aking mga palad.

Unti-unti kong ibinaba ang aking mukha upang simulang halikan ang leeg ni Nathan. Marahan ko itong dinampian ng maliliit na halik habang patuloy sa walang humpay na paghimas sa malaking burat nito.

Ilang sandali pa ay panandalian kong binitawan ang kanyang galit na galit halimaw upang makapag pokus ng husto sa pagromansa sa kanyang katawan.

Lalo kong pinagbuti ang paghalik at pagdila sa kanyang leeg. Parang ipinagbabawal na gamot ang halimuyak ng pinaghalong sabon at natural na singaw ng katawan nito. Talaga namang labis itong nakaka-adik!

Lalong tumindi ang aking pagkahumaling dito. Pinag-igihan ko ang paglantak sa kanyang balat na tila nanggigigil! Rinig na rinig ko ang malakas na pagbugso ng kanyang malalim na paghinga habang lalong itinitingala ang kanyang leeg!

Matapos magsawa sa paglapastangan sa kanyang leeg ay marahan naman akong bumaba sa kanyang katawan. Kasabay ng pagdausos ng aking mga labi ay ang marahang paghimas ng aking palad sa kanyang mabuhok na dibdib!

Ganitong tipo ng lalaki ang talaga namang nakakapagpabaliw sa akin!

Marahang binabay ng aking labi at dila ang kanyang katawan patungo sa kanyang kaliwang utong. Dinilaan, hinalikan, hinimuran at sinipsip ko iyon na naging dahilan upang lalong mapaungol si Nathan!

“Urghhhhh…!!! Holy shit babe!!!”

Anito habang pinapanood ang aking ginagawa.

Lalo naman akong ginanahan. Parang tuyong dahon na sinilaban ang aking katawan at pagkatao dahil sa naging reaksyon nito!

Pilyo kong kinagat-kagat ang maliit na korona ng kanyang dibdib.

“Jesus Christ babe! Don’t fucking stop!”

Matapos kong magsawa sa kanyang kaliwang utong ay isinunod ko naman ang kabila! Sa pagkakataong iyon ay tuluyan ng hinawakan ni Nathan ang aking ulo upang ingudngod ang aking mukha sa kanyang dibdib.

“Do you like it?”

Tanong ko dito sa pagitan ng aking pagromansa.

“Fuck yeah!!!”

Mura nito sa akin kasabay ng pagtulak muli ng aking ulo sa kanyang katawan.

Muli kong ipinagpatuloy ang pamamapak sa kanyang katakam-takam na alindog habang walang ampat ang pag-ungol at pagmumura nito. Kung meron akong bagong natuklasan tungkol sa banyaga ngayong gabi ay ito ang pagiging verbal nito sa sex .

“Have you done this before baby?”

Maya-maya ay tanong nito sa akin matapos bahagyang iangat ang aking mukha at tumitig sa akin.

“Ikaw pa lang Nathan”

nahihiyang pag-amin ko.

“Good! Let’s keep it that way!”

May kung anong ning-ning ang lumarawan sa kulay asul na mga mata nito, bago nito pinasadahan ng kanyang hinlalaki ang aking ibabang labi.

“LET’S KEEP IT THAT WAY…”

pag-uulit pa nito na nakapagpakunot ng aking noo.

“Anong ibig niyang sabihin?” Nagugulumihang tanong ko sa sarili.

-oOo-

“Ohhhh…fuck!!!”

Malakas ang naging pag-ungol ni Nathan.

Bumaba ang aking bibig sa kanyang tiyan patungo sa kanyang pusod. Ramdam na ramdam ko sa aking baba ang manipis na buhok na tumutubo pababa sa direksyon ng kanyang pagkalalaki.

Dinilaan ko ang mga buhok na iyon. Sinimulan ko ito sa puno ng kanyang bulbol pataas sa kanyang pusod, bago ko ipinasok ang aking dila at nilaro-laro iyun. Sinabayan ko ito ng marahang paghawak sa kanyang mga hita upang suportahan ang aking sarili.

Ilang sandali pa ay bahagya kong inilayo ang aking mukha upang titigan ang malaking burat na nasa aking harapan. Napakatigas nito at nakapaling sa kanan! Para akong isang asong ulol na naglalaway matapos makakita ng isang malaki at masarap na buto!

Nanlaki ang aking mga mata matapos itong kumislot ng dalawang beses! Napatingin ako kay Nathan. Isang pilyo at malademonyong ngisi ang isinalubong nito sa akin!

“It’s all yours babe… all yours!!”

Anas nito.

Hindi mapigilang pumalakpak ng aking tenga sa tuwing tatawagin ako nitong “baby” o “babe” . May kung anong saya ang bumabalot sa aking puso kapag naririnig ito.

Inilagay ko ang aking kanang kamay sa kanyang paghuhumindig at hinagod iyon. Marahang bumaba ang aking ulo para amuyin ito.

Langhap na langhap ko ang magkahalong sabon at anghit ng pagkalalaki nito. Barakong-barako at nakakalasing sa bango!

“Diyos ko! Kayanin ko kaya ito?!” Tanong ko sa sarili.

Hindi biro ang karagada ng banyaga!

Inilabas ko ang aking dila at sinimulang dilaan ang kahabaan nito. Ilang beses ko itong inulit-ulit na tila isang ritwal. Nang hindi na makatiis si Nathan ay marahas nitong sinabunutan ang aking buhok at ikinanyod-kanyod ang kanyang batuta sa aking mukha.

“Suck me!”

Ma-awtoridad na utos nito.

Mabilis na pumasok ang kanyang burat sa aking bibig. Marahas nitong sinungalngal ang aking lalamunan gamit ang kanyang mahaba at matigas na sandata.

“Fuck yeah… that’s it! Suck me, Kiel!”

Malakas na ungol ng banyaga matapos ibaon ng husto ang kanyang pagkalalaki sa aking ngala-ngala.

GWAAARRKKKK!!!

Halos maiyak at maduwal ako sa laki ng titi nito! Ilang sandali pa ay hinila nito ang aking ulo pahugot sa kanyang burat.

Napuno ng ungol ni Nathan ang loob ng banyo matapos magsimulang tumaas-baba ang aking ulo sa kanyang paghuhumindig. Pakiramdam ko ay halos magsugat ang aking anit sa higpit ng pagkakasabunot nito sa akin.

Kahit na bahagyang nasasaktan ay may bahagi pa rin ng aking pagkatao ang nagugustuhan ang agresibong side na ito ng lalaki.

“Nababaliw na ata ako!” Bulong ko sa sarili.

Basang-basa ng laway ang kahabaan ng titi ni Nathan. Sobrang dulas nito kaya naman unti-unti ko na itong nakakayanang isubo kahit papaano. Ilang beses na naglabas-masok sa aking bibig ang halimaw nito subalit sa tuwing susubukan ko itong isagad ay naduduwal pa din ako.

“It’s okay babe… you just need practice and I will make sure you get lots of it!”

Komento ng lalaki matapos mapansin ang aking paghihirap.

“Huh?! Anong practice?!” Ramdam ko ang kalakip na pangako sa sinabi nito.

Matagal ko ding chinupa ang banyaga at halos malatin ang boses nito sa walang tigil na pagmumura at pag-ungol dahil sa sarap na kanyang nararanasan.

“So fucking warm… so fucking tight! Uhmmm!”

Litanya nito.

Nang mangawit ang aking panga ay dahan-dahan kong iniluwa ang kanyang tarugo. Tayung-tayo ito at namumula ang kulay rosas nitong ulo! Kitang-kita ko ang pag-agos ng aking malagkit na laway sa kahabaan nito.

Muli ko itong sinumulang salsalin habang nakatingin sa libog na libog na lalaki.

“Ang sarap ng burat mo Nathan!”

Hinihingal na komento ko rito na ikinangiti ng lalaki.

“It’s all yours babe! Your mouth is made to suck my cock!”

Puno ng pagnanasang sagot naman nito.

Hindi na ako nagdalawang isip pa at muli kong sinunggaban ang sandata nito. Ipinasok ko iyon ng buong-buo sa aking bibig at hinayaang ibabad iyon ng ilang sandali sa aking lalamunan.

“Holy fuck!!!”

Hiyaw ni Nathan.

Dahan-dahan ko iyong hinugot at sinimulang ilabas-masok sa aking bunganga. Taas-baba. Urong-sulong. Pabilis ng pabilis hanggang sa maramdaman ko ang paglaki nito!

“Damn it! So fucking good! Urghhhh!”

Ungol ng banyaga.

Hinawakan nito ang aking ulo at sinalubong ng sunod-sunod na ulos ang aking bibig. Walang tigil sa pag-angat ang balakang nito mula sa plastic na upuan habang nirarapido sa kantot ang aking lalamunan.

“I’m getting close babe!”

Babala nito.

“Uhmmmmm!!!”

Tanging naisagot ko dito habang punong-puno pa rin ang aking bibig!

Ramdam ko ang paninigas ng paa ni Nathan at ilang sandali pa ay sumirit ang masaganang katas nito sa aking bibig! Damang-dama ko ang pag-agos ng mainit na likido sa aking lalamunan.

Nakailang putok din ito at halos maiyak ako dahil sa mahigpit na pagkakahawak nito sa aking ulo. Wala akong nagawa kungdi ang lunukin ang maalat-alat na semilyang idineposito nito sa akin!

Sa aking pagtataka ay wala akong naramdaman na anumang pandidiri at pagkaasiwa, bagkus ay tila naibigan ko pa ang lasa nito!

“That was fucking amazing!”

Habol ang hiningang pahayag nito matapos humupa ang silakbo ng kanyang pagpaparaos.

Marahan kong iniluwa ang ngayon ay papalambot nitong pagkalalaki bago ngumit dito.

CHAPTER 9

KIEL

Marahan akong tumayo mula sa aking pagkakaluhod. Damang-dama ko ang matinding paninikip sa aking shorts dahil sa paninigas ng aking sariling alaga.

Hindi naman ito nakaligtas sa mapagmasid na mga mata ni Nathan. Dahan-dahan nitong iniangat ang kanyang mga kamay at hinawakan ang aking namumukol na harapan.

Para akong kunehong nagulat at napalundag paatras. Hindi ko inaasahan ang ginawa nito.

“You’re still hard…”

puna nito.

Tahimik lamang akong napatango habang pinagmamasdan ang gwapong mukha ng lalaki.

“Might as well take your clothes off and join me!”

Anito kasabay ng pilyong pagkindat sa akin.

“Nathan!”

Bulalas ko.

Mabilis na napadako ang aking paningin pabalik sa ari ng banyaga at nakita ang marahang pagkislot nito ng ilang beses.

“Wag mong sabihing ready na ulit sumabak sa bakbakan ang kapreng hilaw na ’to?!” Gulat na tanong ko sa sarili.

Muling bumalik ang aking mga mata sa mukha ng banyaga at sinalubong naman ako nito ng isang abot tengang nakakalokong ngiti! Hindi ko maintindihan ang aking sarili kung bakit para akong isang kolehiyalang nakaramdam ng kakaibang kilig sa ginawa nito.

“I-I don’t think that’s a good idea.”

Sagot ko naman.

“Bakit naman? It’s only fair that I return the urghhhh…-”

hindi na nito natapos pa ang kanyang sasabihin matapos nitong makaramdam ng kirot sa kanyang tagiliran matapos itong sumubok na tumayo.

Kitang-kita ko ang mabilis na pag ngiwi ng mukha ng lalaki. Tila panandalian nitong nakalimutan ang kanyang sugat dahil sa namagitan sa amin kanina.

“That’s why…”

wika ko sa bago mabilis na lumapit dito upang muli itong alalayan.

Parang apoy na tinupok ng bombero ang libog na aking nararamdaman. Mabilis na nanlambot ang aking matigas na pagkalalaki dahil sa pag-aalala ko sa lalaki.

“I assure you I can still…-”

mabilis kong inawat ang pangungulit nito.

“Stop!”

Medyo napalakas ang aking tinig.

Para itong batang napagalitan at nagtatanong ang mga matang tumingin sa akin.

“Don’t get me wrong. I don’t doubt na kaya mong gawin ang kung ano man ang nasa isip mo but your health is much more important kesa sa libog ko.”

Paliwanag ko rito.

Matamang tumitig sa akin si Nathan na tila may malalim na iniisip.

“Remember hindi ka pa masyadong magaling sa lagnat mo kahapon and then this incident happen. Your full recovery should be our top priority right now!”

Sabi ko pa dito.

Nagpakawala ito ng malalim na buntong hininga bilang tanda ng kanyang pagsuko.

“You really are amazing!”

Nakangiting na pahayag nito.

“Huh?!”

Di ko napigilan ang pagkunot ng aking noo dahil sa tinuran ng lalaki.

“So you’re saying na kapag magaling na ako eh okay lang… kahit kailan? Kahit anong oras?”

Namimilosopong biro nito sa akin na sinabayan pa ng pilyong pagkindat.

Bigla akong natigilan.

“That’s… that’s not what I meant!!!”

Maya-maya ay nasambit ko habang pinamumulahan ng mukha.

Isang malakas na halakhak lamang ang pinakawalan ng banyaga.

-oOo-

Pagkatapos ng namagitan sa amin ni Nathan ay tinulungan ko itong makapagbihis bago inalalayang pumunta sa sala. Iniwan ko itong nanonood ng pelikula sa netflix habang ako naman ay nagdesisyong maligo na rin.

Kinailangan kong pakalmahin ang aking sarili at puksain ang init na aking nararamdaman dahil kung hindi ay parang sasabog ang aking bayag sa sakit.

Tahimik itong nakapokus sa panonood ng pelikula nang lumabas ako ng banyo. Tinanong kong muli ang banyaga kung nais ba nitong kumain subalit busog pa daw ito kaya naman sinamahan ko na lang ito sa panonood.

Ilang sandali pa ay nagsimula ng maghikab ang lalaki.

“I think we should call it night. Medyo late na rin at mas maganda kung makakapag pahinga ka na.”

Suhestiyon ko dito.

“I think so too.”

Nakangiting sang-ayon naman ng banyaga matapos tumingin sa akin.

“Ihahanda ko na yung kama.”

Pagbibigay alam ko rito matapaos tumayo at magsimulang maglakad papunta sa direksyon ng aking kwarto.

“Hold on a sec! Saan ka pupunta?”

Awat nito sa akin.

“Sa kwarto. Bakit?”

Kunot-noong tanong ko sa lalaki.

“I-I’m sleeping in YOUR room?!”

Gulat na gulat na pahayag nito sabay turo sa aking kwarto.

“Oo naman. Bakit may problema ba?”

Takang tanong ko sa lalaki na tila hindi mawari ang pinupunto nito.

Bahagyang natigilan si Nathan at matamang tumitig sa akin. Napapadalas gawin ito ng lalaki na tila kinikilatis nitong mabuti ang aking intensyon at pagkatao.

“I guess we really did cross the line huh? I just didn’t expect you to initiate on things.”

Sagot naman nito.

“Cross the line?! Initiate?! Wait ano bang iniisip nitong kapreng hilaw na ’to?!” Salubong ang aking kilay na pinag-isipan ang sinabi nito.

Ilang sandali pa ay biglang nanlaki ang aking mga mata kasabay ng pamumula ng aking mukha matapos mapagtanto ang kahulugan sa sinabi nito.

“Hindi iyun ang ibig kong sabihin!”

Mariing pagtatama ko sa iniisip ng lalaki.

“Oh?!”

Ito naman ngayon ang napakunot-noo.

“And how EXACTLY did you mean it?”

Usisa nito.

“I just meant na mas convinient kung sa iisang kwarto tayo matulog para matulungan kita agad kapag may kailangan ka.”

Natatarantang paliwanag ko dito.

“Oh!!!”

Ito naman ngayon ang tila napahiya dahil sa kanyang inasta.

“My bad… sorry.”

“That’s okay… I mean kasalanan ko rin… dapat nilinaw ko especially pagkatapos ng… ng…”

bigla akong nakaramdam ng hiya matapos maalala ang namagitan sa amin.

“Y-yeah…”

awkward na pahayag nito.

Panandaliang namayani ang katahimakan sa aming dalawa na tila pareho kaming nawalan ng sasabihin sa isa’t-isa.

Ako ang unang nakabawi.

“Tatawagin na lang kita kapag naayos ko na yung kwarto.”

Muling paalam ko dito.

“Sa-salamat.”

Anito matapos tumango.

Mabilis akong tumalikod at nagtungo sa aking silid.

-oOo-

“Why on earth are you sleeping on the floor?!”

Bakas ang pagkagulat sa boses ng banyaga.

Hindi nito inaasahan ang set-up na aking ginawa sa loob ng aking silid. Halatang hindi ito nagustuhan ng lalaki.

“Para mas komportable ka… kaya ikaw sa kama at ako dito sa sahig.”

Paliwanag ko naman.

“This is your house! If anything… dapat ako yung matutulog sa floor!”

Kontra nito.

“Pero bisita kita at higit sa lahat eh injured ka.”

Sagot ko.

“I refuse! This is not right!”

Pagmamatigas nito.

“Nathan…-”

papaliwanagan ko pa sana ito subalit ayaw magpatalo ng lalaki.

“If my well being is your only concern then I don’t mind sharing the bed so we could both sleep comfortably!”

Katwiran nito na muling tumitig sa akin.

“P-pero…-”

“No buts! Your bed is big enough to accommodate the both of us! So I either na magtatabi tayo sa pagtulog or ako ang matutulog sa sahig and you keep your bed!”

Pinal na sagot nito.

Malakas akong nagpakawala ng malalim na buntong-hininga. Mukhang walang patutunguhan kung patuloy akong makikipagtalo sa lalaki.

“Unless of course may ibang dahilan kung bakit ayaw mo akong katabi?!”

Nakataas ang isang kilay nitong nagtanong sa akin.

Sinubukan kong iiwas ang aking mga mata subalit marahang hinawakan nito ang aking baba at pilit na iniharap sa kanyang mukha.

“Anak ng tokwa!!! Ano bang meron sa mga titig ng kapreng ’to?!” Bulong ko sa sarili matapos makaramdam ng panghihina ng aking tuhod.

“N-nathan?!”

Napasinghap ako.

Kitang-kita ko ang pagbabago ng ekspresyon ng mukha nito. Naging mapaang-akit! Marahan nitong pinasadahan ng tingin ang aking mga labi bago muling bumalik sa aking mga mata!

Bigla tuloy akong nakaramdam ng matinding panunuyo ng aking lalamunan!

“Don’t tell me na ngayon ka pa mahihiya sa akin after everything nang nangyari between us?!”

May kung anong pilyo at mapaglarong ngiti ang nakapaskil sa mga labi nito.

“Walang kinalaman yun sa dahilan kung bakit ganyan ang set-up ng kwarto ko!”

Mariing depensa ko sa sarili.

“Good because I don’t think I can let you sleep anywhere else anyway.”

anito sabay kindat sa akin.

“Huh?!”

Gulat na pahayag ko.

CHAPTER 10

KIEL

“Okay lang po ako, Mrs. Robles… wag po kayong mag-alala… maraming salamat po sa concern… okay po… ingat din po kayo.”

Paalam ko sa matandang babae bago ibinaba ang aking telepono.

Muling kong ibinalik ang aking atensiyon sa aking niluluto. Nangingibabaw ang amoy ng piniritong itlog at hotdog sa loob ng aking munting bahay.

Tulog pa si Nathan ng iwanan ko ito sa aking silid. Hindi na ako nakatulog pagkatapos ng aming panandaliang kapusukan kaninang madaling araw kaya naman minabuti kong bumangon at maghanda ng aming almusal.

“Good morning!”

Nakangiting bati nito mula sa aking likuran na labis kong ikinagulat.

Para itong may sa pusa. Hindi ko man lang narinig ang mga yabag ng paa nito. Lalo akong nagulantang ng biglang inilingkis nito ang kanyang kanang kamay sa aking bewang kasabay ng marahang paghalik nito sa aking batok!

“Ay! Anak ng tokwa!”

Bulalas ko na bahagyang napalundag.

“Urghhhh!!!”

Pigil ang hiningang daing ng banyaga matapos kong di sinasadyang masaling ang kanyang tagiliran.

“Oh my god! I’m so sorry! Di ko sinasadya!”

Mabilis akong humingi ng paumanhin dito bago inalalayang umupo ang lalaki sa harap ng hapag kainan.

“It’s okay… kasalanan ko din… I shouldn’t have startled you.”

Anito habang hawak-hawak ang kanyang tagiliran.

Nagmamadali kong pinatay ang kalan at inilipat ang kawali sa kabilang bahagi ng lutuan para hindi ito masunog bago muling lumapit sa lalaki. Lumuhod ako sa harapan nito at marahang inangat ang kanyang damit upang suriin ang kanyang gasa.

“I’m fine.”

Awat nito.

“Kahit na! Patingin pa din ako para makasigurado tayo.”

Sagot ko naman bago marahang tiningnan ang benda ng lalaki.

Para akong nabunutan ng malaking tinik sa dibdib at nakahinga ng maluwag nang makitang malinis ito at walang bahid ng dugo. Mabilis na napalis ang aking pag-aalala para sa banyaga.

“Okay naman siya… thank god!”

Ani ko matapos ibaba ang laylayan ng damit nito at tsaka tumingin sa mukha ng lalaki.

Sinalubong ako ng kulay asul na mga mata ni Nathan. Ngayon ko lang napansin na masinsin itong nakatitig si akin.

“You really care about me, don’t you?”

Halos pabulong na saad nito bago marahang hinawakan ang aking kaliwang pisngi.

“O-oo naman”

tanging naisagot ko.

Pakiramdam ko ay biglang tumigil sa pag-ikot ang mundo ng mga sandalin iyon. Napokus ang aking buong atensiyon kay Nathan na tila siya lamang at ako nilalang sa buong daigdig.

“Why?”

Tanong nito habang marahang hinahaplos ng kanyang hinlalaki ang aking pisngi.

“Because… because…-”

bigla akong natigilan.

“Bakit nga ba?” Tanong ko din sa aking sarili.

“It’s okay… you don’t have to answer… sapat na sa akin na malamang nag-aalala ka para sa akin!”

Nakangiting pahayag nito matapos mapansin ang aking kawalan ng imik.

Hindi ko napigilang mapalunok ng aking laway matapos makitang gumawi ang mga mata nito sa aking bibig. Marahang pinasadahan ng hinlalaki nito ang aking ibabang labi bago ibinalik ang kanyang tingin sa aking mga mata.

“Can I kiss you Kiel?”

Anas nito matapos bahagyang tumungo upang ilapit ang kanyang mukha sa akin.

Damang-dama ko ang init ng pagdampi ng hininga nito sa aking balat.

“Na-nathan!”

Napasinghap ako.

“Please don’t say no.”

Dag-dag pa nito na tila nakiki-usap.

Muli na namang dumungaw ang takot at pag-aalinlangan sa mga mata ng banyaga. I hate seeing that emotion! That fear of rejection! Parang dinudurog ang aking puso sa tuwing nakikita ko ito.

Marahang umangat ang aking kaliwang kamay at hinawakan ang pala pulsuhan nito bago lakas loob na tinawid ang maliit na distansya sa amin.

Nathan’s lips were soft!

Iyan ang mga katagang unang pumasok sa aking isip matapos dampian ng isang mabilis na halik ang mga labi nito. I haven’t kiss anyone before kaya hindi ako sigurado kung ano ang dapat gawin sa ganitong sitwasyon.

Ang kanina’y takot at pag-aalinlangan sa mga mata ng lalaki ay napalitan ng matinding init at pangangailangan. Walang kaabog-abog nitong sinakmal at hinalikan ang aking mga labi.

It was my first kiss and I’m glad it was with Nathan because the experience was mind blowing. He didn’t just took charge of me, he claimed me!

Heart, body and soul!

Habang tumatagal ay lalong lumalim ng lumalim ang aming halikan. Ang nagsimula sa banayad na pagdampi ay unti-unting naging mapusok. Para itong mananakop na walang patawad na inangkin ang aking bibig.

Hindi ko napigilan ang sariling ipikit ang aking mga mata at hayaan ang sarili na magpadala sa init ng halik ng lalaki. Ramdam na ramdam ko ang walang habas ng paggalugad ng dila nito sa loob sa aking bibig na animo’y nagbubungkal ng kayamanan.

Halos mapigtal ang aking hininga nang magdesisyon itong tumigil at tumingin muli sa akin.

“Damn those lips! I could kiss it all day!”

Hinihingal na bulong nito sa akin matapos itukod ang kanyang noo sa aking sariling noo.

“Ta-talaga?”

Nakangiting balik tanong ko dito.

“Fuck yeah!”

Walang pagdadalawang isip na sagot nito.

“I was worried kasi first time ko and…-”

bigla ako nitong inawat.

“Wait? What? First time mong mahalikan?”

Gulat na gulat na pahayag nito.

Nahihiya lamang akong tumango dito.

“Damn! You just made my day babe! Now I just have to make sure that no other lips will touch yours but mine!”

Mariing pahayag nito bago muling inangkin ang aking mga labi.

Hindi ko napigilan ang sariling kiligin sa sinabi nito…

“What do you think about skipping breakfast?”

Nagbabaga ang mga mata nitong nagtanong sa akin matapos pakawalan ang aking bibig.

Walang anumang salita ang namutawi sa aking bibig. Bagkus ay dahan-dahang binabay ng aking kaliwang kamay ang kanyang hita patungo sa kanyang pagkalalaki. Inumpisahan kong himasin ang kanyang burat sa labas ng kanyang shorts.

“I’ll take that as a yes!”

Pilyo ang ngiti nitong bumulong sa akin.

Inilapit ko ang aking mukha sa kanyang tenga at tsaka dinilaan iyon habang patuloy pa din sa pagkapa ang aking malikot na kamay sa kanyang titi. Walang tigil kong hinimas ang kanyang burat na ngayon ay nagsisimula nang tumigas.

“Fuck!”

Mahinang mura ni Nathan.

Lalo akong ginanahang ipagpatuloy ang aking ginagawa. Alam kong labis nitong nagugustuhan ang init ng aking dila sa kanyang tenga.

“Uhmmmm…!”

Ungol nito.

Ibinaba ko ang aking labi patungo sa kanyang leeg na naging dahilan upang mapatingala ito. Naramdaman ko ang paggapang ng kanyang kanang kamay papunta sa aking batok upang lalong ipagdiinan ang aking mapangahas na labi sa kanyang balat.

“Damn babe!”

Ani nito kasabay ng paghinga nito ng malalim.

Inalis ko ang aking kamay sa kanyang burat at dahan-dahang iniangat ang laylayan ng kanyang suot na t-shirt . Buong ingat ko itong inalis habang kusa namang nagpaubaya lamang ang lalaki.

Tumambad sa akin ang nakakatakam na katawan ng banyaga. Marahan akong tumayo upang kumandong kay Nathan. Umupo ako sa kanyang matigas na mga hita at sadyang isinentro ang hiwa ng aking pwet sa kanyang ubod ng tigas na alaga.

Isang nakakalokong ngiti ang ibinigay ko sa lalaki habang nakatitig sa mga mata nito. Sinimulan ko ang marahang pag-indayog ng aking balakang upang ikiskis ng husto ang kanyang burat sa aking pwet!

“Urghhhh… fuck!!!”

Napa-ungol si Nathan sa sarap.

Pakiramdam ko ay lalong tumigas ang kanyang titi! Aaminin ko, kahit ako ay labis na nalilibugan sa mga pinaggagawa ko sa kanya!

The man has the ability to bring out this side of me that I didn’t even know I had .

Walang pigtal ang tuloy-tuloy na pag-ungol ni Nathan. Dumating din sa punto na napapikit pa ito habang ninanamnam ang sarap ng pagkiskis nag kanyang matigas na burat sa aking tumbong.

Sobrang sarap pagmasdan ng gwapong mukha ng lalaki. He is too good for my ego! Pakiramdam ko tuloy ay sobrang galing kong magpaligaya.

“You better prepare yourself Kiel because once I am able to… I will make that sweet little ass of yours mine!”

Garalgal ang boses na pangako nito matapos muling dumilat at tumingin sa akin.

Napadako ang aking mga mata sa dalawang matitigas na utong ni Nathan. Ipinatong ko doon ang aking mga kamay at tsaka hinimas ang kanyang dibdib. Sinabayan ko rin ito ng paminsan-minsang paglapirot sa kanyang maliit na korana.

“Ahhhhhhhh… shiiitttt!”

Mahabang ungol nito.

Halos tumirik ang mga mata nito sa magkahalong sarap ng aking paggiling at paglamutak sa kanyang katawan.

“Fuck babe! I’m getting really fucking close!”

Hiyaw nito.

Bigla akong tumigil nang marinig ko ito. Dali-dali akong umalis sa pagkakakandong sa lalaki at tsaka muling lumuhod sa harapan nito.

“B-bakit ka tumigil?!”

Nagtatakang tanong nito sa akin. Mababakas ang labis na pagkabitin sa gwapo nitong mukha.

“N-not yet! Just bare with me! Gusto ulit kitang matikman!”

Sagot ko dito.

“Puta ako ba talaga ’yun?!” Di makapaniwalang tanong ko sa sarili. Tuluyan na ata talaga akong sinaniban ng espiritu ng kalibugan!

Marahas kong sinunggaban ang kanyang kaliwang utong.

“Jesus fucking Christ!”

Hiyaw nito.

Lalo akong sinipag sa pagromansa sa kanyang nakakadarang na katawan! Sinipsip, dinilaan at kinagat-kagat ko ng salitan ang magkabilang utong ni Nathan na halos makapagpabaliw dito!

Bumaba ang aking bibig papunta sa kanyang impis na sikmura kasabay ng marahang pagbuka ko sa kanyang mga hita. Parang nababalot ng pulot na hinimuran ko ang kanyang katawan.

“Urghhhhh… god damn…”

Muling napaungol ang banyaga.

Pinabalik-balik ko ang aking pagdila sa kanyang tiyan, pusod, dibdib at leeg. Ilang beses ko iyung inulit-ulit bago hinila pababa ang kanyang shorts ! Awtomatiko namang umangat ang balakang ni Nathan sa upuan para madali ko itong mahubad.

Sa pagkakataong ito ay labis-labis na ang libog na aking nararamdaman. Nais ko nang maisubo ulit ang matigas at masarap na burat nang banyaga!

Muling tumambad sa akin ang mahaba at napakatigas nitong pagkalalaki. Nakaturo ito paitaas at abot hanggang pusod. Pinakislot-kislot pa ito ng lalaki kaya naman lalo akong naglaway na matikman ito. Panandalian akong tumingin sa mukha nito at sinalubong ang nakakalibog na titig nito sa akin.

Napaka- hot tingnan ni Nathan habang kagat-kagat ang kaniyang mga labi. Marahang bumaba ang aking kamay sa kahabaan ng kanyang nuebe pulgadang pagkalalaki upang bahagya itong salsalin.

Para akong nakatitig sa isang sikat na pornstar ! Barakong-barako ang itsura nito na kahit na ata sinong babae at may pusong binabae ay tiyak na mahuhumaling at maglalaway dito.

Patuloy kong sinalsal ang kanyang titi. Ramdam na ramdam ko ang mainit na singaw ng kahabaan nito sa aking palad. Unti-unti kong ibinaba ang aking ulo upang isagawa ang aking balak. Nanuot sa aking ilong ang amoy ng natuyong katas ng pinagsaluhan namin kaninang madaling araw.

Inumpisahan kong dilaan ang kanyang bayag pataas sa kanyang burat hanggang maka-abot ako sa pinaka-ulo ng kanyang titi! May paunang katas akong nalasahan mula sa butas nito!

“Pucha! Ang sarap talaga ng titi ng foreigner na ’to!” Bulong ko sa sarili. Hindi ito nakakasawang araw-arawing isubo at kainin!

Dahan-dahan kong ipinaloob sa aking bibig ang ulo ng titi ng lalaki. Panandalian ko itong nilaro-laro ng aking dila bago sinubukang isubo ang kahabaan ng katawan nito!

Bagama’t nahihirapan ay pilit kong isinubo iyon ng buong-buo! Pinadulas ko ito ng husto gamit ang aking laway upang hindi ako mahirapang chupain ang lalaki.

GWAAARRRRKKKK!!

GWAAAARRRKKKKK!!

Hindi ko napigilang maduwal. Ilang beses na naglabas-masok at humugot-baon ang kanyang titi bago ko ito naangkin ng buong-buo!

“Fuck babe! You’re getting better and better each time!”

Papuri nito.

Ibinabad ko sa aking bibig ang kanyang burat kasabay ng sunod-sunod na pagkiwal-kiwal ng aking dila. Sa paulit-ulit na pagchupa ko dito ay unti-unti ko nang natutunang kontrolin ang aking gag reflex.

“That’s it babe! Suck my fucking cock!”

Pang-eengganyo pa nito sa akin.

“Uhmmmm!!!”

Ungol ko naman.

Tila lalong nalibugan si Nathan sa aking ginawa! Halatang nakadagdag sa sarap na nararamdaman nito ang panginginig ng aking lalamunan!

“So fucking good Kiel! So fucking good!”

Anas nito habang marahang sinasabunutan ang aking buhok.

Dahan-dahan kong hinugot ang titi nito mula sa aking ngala-ngala. Nangingintab ito dahil sa aking malagkit na laway. Ginamit ko ang pagkakataong ito upang punasan ang nagkalat na laway sa aking labi bago tumingin sa lalaki.

“Tang-ina! Ang laki talaga ng titi mo Nathan!”

Sabi ko dito na parang kinakapos ng paghinga.

“Yeah?!”

Abot tenga ang ngiti nito.

Tumango lamang ako dito bago muling isinubo ang sandata nito. Inumpisahan ko ang marahang ritmo ng pagtaas-baba ng aking ulo sa kahindigan ng kanyang malaking burat hanggang sa bumilis ito ng bumilis.

“You’re doing perfectly fine… I like how you worship my fucking dick… urghhhhhh… fuck… yeah!”

Ungol nito kasabay ng marahang pag-indayog ng kanyang balakang.

Muling napapikit ang banyaga upang damhin ang sarap ng aking pagserbisyo sa kanya…

CHAPTER 11

KIEL

“Do you really need to go back to work tomorrow?”

Malambing na tanong ni Nathan habang maayos na isinasalansan ang aking pinamili sa estante.

“

Yup

. Dalawang araw na kasi akong hindi pumapasok and since mukhang tuloy-tuloy naman na ang paggaling mo eh hindi na ako mag-aalala na iwanan kang mag-isa dito sa bahay.“

Sagot ko habang nagtitiklop ng mga supot na aking ginamit sa pamamalengke.

Isang malalim na buntong hininga ang pinakawalan ng banyaga bago ipinagpatuloy ang kanyang ginagawa.

Nabalot ng panandaliang katahimikan ang kusina habang abala kami sa pagliligpit. Nasa kalagitnaan ako ng paglalagay ng mga delata sa taas ng eskaparate ng biglang lumingkis ang kanang kamay ng lalaki sa aking bewang.

“Nathan!”

Gulat na pahayag ko matapos mabilis na ibaba ang aking mga kamay.

“I wish you wouldn’t have to go.”

Bulong nito.

Mabilis na tumindig ang aking mga balahibo matapos maramdaman ang marahang pagdampi ng mainit na labi nito sa aking balikat. Binabay nito ang daan patungo sa aking leeg pataas sa aking tenga!

“Uhhhhh… Na-nathan… wh-what are you doing?”

Tanong ko dito na tila kinakapos ng hininga.

“Seducing you so you’d change your mind para magkasama na lang tayo dito sa bahay.”

Sagot nito kasabay ng pagdiin ng kanyang pagkalalaki sa aking likuran.

“Tukso layuan mo ako! Nalilibugan na naman ang kapre!” Pikit matang bulong ko sa sarili.

Di ko napigilan ang sariling mapasinghap nang bahagyang kagatin nito ang ilalim ng aking tenga! Parang gomang nanlambot ang aking mga tuhod dahil sa panghihina! May malaking bahagi ng aking pagkatao na gustong bumigay sa pang-aakit nito!

“Te-teka… sa-sandali lang..!”

Pilit akong sumubok kumawala sa pagkakayakap nito at dumistansya sa lalaki bago ako tuluyang bumigay.

“What’s wrong? Ayaw mo ba na nilalambing kita?”

Pilyo ang ngiti nito matapos akong mabilis na kornerin sa lababo.

“Wa-wait…-”

itinukod ko ang aking kamay sa matigas nitong dibdib upang pigilan ang lalaki subalit muli nitong sinalakay ang aking leeg.

“Diyos ko lord!” Hiyaw ng utak ko.

Awtomatiko akong napatingala upang lalong bigyan daan ang nakakapasong labi nito. Tila wala akong lakas na labanan ang kapangahasan ng banyaga.

“You know you want to!”

Paos ang boses na pahayag nito habang walang sawang pinaliliguan ng maliliit na halik ang aking leeg.

“Ka-kailangan kong maligo!”

Mahinang tutol ko dito habang napapapikit.

“You smell just fine to me…”

anas nito habang kinakagat-kagat ang aking balat kasabay ng pagkiskis nito ng kanyang pagkalalaki sa aking sariling ari!

“Panginoon ko!” Halos mabaliw ako sa libo-libong bultahe ng kuryente na dumaloy sa aking buong pagkatao!

“Ka-kailangan kong mag-magbanlaw… na-naulanan kasi ako kanina.”

Paliwanag ko dito.

“Alright… if you say so…”

Anito na mabilis na lumayo sa akin.

“Huh?!”

Nagulat ako sa naging reaksyon nito. Para akong putang nabitin sa romansa ng mga sandaling iyon.

Nanlalaki ang aking mga matang napatingin sa lalaki. Mabilis akong pinamulahan ng mukha matapos makita ang mala demonyong ngisi sa mukha nito.

Sinadya nitong biglang tumigil sa puntong alam nitong nagpapakipot na lamang ako at malapit ng bumigay!

“What?!”

Nang-aasar na tanong nito.

“Walang hiyang ’to!” Nanggigil na bulong ko sa sarili.

“Ewan ko sa’yo!”

Naiinis akong nagmarcha papunta sa banyo.

“Akala ko ba kailangan mong maligo?”

Pahabol pa nito habang nakasunod sa akin.

“Tse!”

Nagdadabog kong isinara ang pintuan!

-oOo-

“Hmmmm… you smell so fucking good!”

Mabilis na nilingkis ni Nathan ang kanyang kamay sa aking bewang.

Katatapos ko lamang maligo at nakatapi lamang ako ng twalya ng pumasok ako sa loob ng aking silid. Hindi ako nakapalag pa matapos akong ikulong ng banyaga sa kanyang bisig.

“Nathan!”

Tawag ko sa pangalan nito habang sinusubukang kumawala sa pagkakayapos ng lalaki.

Naramdaman ko nang bahagya nitong niluwagan ang pagkaka-akap sa akin kaya naman ginamit ko ang oportunidad na ito upang harapin ang lalaki. Nagulat ako matapos mapagtanto na nakasuot lamang ito ng boxers na aking binili sa palengke.

“Why are you naked?!”

Bulalas ko.

“Partially naked!”

Pilyong pagtatama nito na parang namimilosopo pa.

“Even so… why?”

Nakairap na tanong ko dito.

“I thought I’d better try it on to see if it fits! Bagay ba?”

Nakangising sagot nito sabay kindat sa akin.

Sinuri ko ang maliit na saplot sa katawan nito. Muli na naman akong humanga sa angkin nitong kakisigan. Nakakalibog pagmasdan ang pagkakahapit ng itim na tela sa kanyang katawan.

Nagmukhang mamahalin at pangmayaman ang suot nitong boxer kahit na nga sa ukay-ukay sa palengke ko lamang ito nabili.

“Mukhang kasya naman!”

Simpleng sagot ko bago muling sinubukang kumawala sa bisig nito.

“That’s not what I asked.”

Nakakaloko ang ngiting komento nito bago lalong hinigpitan ang pagkakalingkis sa akin.

“Tsk… can you let me go? At magbihis ka na nga!”

Inis na pahayag ko kesa patulan ang lalaki.

Wala pa din ako sa mood dahil sa ginawang pambibitin at pang-aasar nito kanina. Kung kaya niya akong akitin at pagtripan, pwes kaya ko rin siyang tanggihan at hindian or so I thought !

“I don’t see the point of putting my clothes on if you’ll be taking it off in a few minutes anyway!”

Ani nito tsaka tumitig sa akin.

He’s using his sexy voice! Bwisit na bakulaw ’to!

Napasinghap ako matapos maramdaman ang marahang pagkabuhay ng kanyang pagkalalaki sa loob ng kanyang katiting na saplot. Bigla akong nakaramdam ng panghihina na pilit kong nilabanan.

“Wala ako sa mood!”

Masungit na pahayag ko tsaka iniiwas ang aking tingin sa lalaki.

“I can change that!”

Puno ng kumpyansang deklara nito bago tumungo upang salakayin ang aking leeg!

“Urghhhh…!”

Impit na ungol ko.

Hindi lamang pinaliguan ni Nathan ng maliliit na halik ang aking leeg, inilabas din nito ang kanyang dila at dinilaan ang aking balat patungo sa aking mga labi tsaka sinibasib ito ng halik.

Inilagay ko ang aking mga kamay sa kanyang matigas na dibdib upang pigilan ito subalit bigla akong itinulak ng lalaki sa kama. Malakas akong napahiga sa malambot na kutson!

Mabilis na pumaibabaw sa akin ang banyaga at tsaka marahas na inangkin ang aking mga labi. Nagbabaga ang halik nito. Kakaiba ang ginawa nitong istilo ng paghalik kumpara noong nakaraang araw.

Marahas!

Mapusok!

Mapang-angkin!

“Bwisit na lalaki ’to!” Sigaw ng utak ko bago tuluyang nagpadala sa kapangahasan ng banyaga.

Parang yelong natunaw ang inis na aking nararamdaman. Napalitan ito ng matinding libog, sarap at pangangailangan.

Tinumbasan ko ang bawat pusok ng halik nito. Sinundan ng labi ko ang bawat galaw ng bibig nito. Langhap na langhap ko ang halimuyak ng ginamit nitong toothpaste na lalong nakapagpabaliw sa akin.

Pilit na binuksan ng bibig ng lalaki ang aking mga labi at tsaka ipinasok ang kanyang mahabang dila sa loob. Malugod ko iyong tinanggap at hinayaan itong gawin ang kanyang anumang nais.

Halatang sanay na sanay sa larangan ng pakikipaglaplapan si Nathan. Labi sa labi at dila sa dila ang aming naging labanan. Halos kapusin na ako ng hangin dahil sa tindi ng kanyang paghalik!

Isa-isang kinuha ng kanang kamay nito ang aking mga kamay upang itaas sa aking uluhan habang nakatukod ang kaliwang braso nito sa kama. Bagamat hindi pa masyadong magaling ang kaliwang kamay nito ay nawaga pa rin ng banyaga na suportahan ang kanyang sarili.

Napapitlag ako dahil sa labis na kiliti matapos dumapo ang maiinit na hininga nito sa aking leeg. Walang sawa nitong muling niromansa ang parteng iyon ng aking katawan.

Dahil sa sobrang sarap ay hindi ko napigilan ang sariling mapapikit at mapatingala upang hayaan si Nathan sa kanyang mga balak.

“Urghhhhhh… Nathan…!!!”

Singhap ko.

Panandaliang tumigil ang lalaki at tsaka bumulong sa aking tenga.

“Sabi ko sa’yo diba? I can change your mood!”

Nakangiting pagyayabang nito bago muling sinimulan ang pagpapaligaya sa akin.

Naramdaman ko ang marahang pagbaba ng kanyang kanang kamay sa aking bewang. Mabilis nitong kinalag ang aking twalya at tsaka itinaas ang aking hita habang ang kaliwang paa naman nito ay marahang itinulak ang kabila.

Alam ko kung ano ang posisyon na gusto nitong mangyari kaya naman kusa kong ibinuka ang aking mga hita bago ito iniyakap sa kanyang balakang. Katulad ni Nathan ay naka boxers lamang din ako. Ramdam ko ang malaki at matigas na titi ng banyaga na bumubundol sa aking pwet.

May kung anong galak ang naghari sa aking dibdib sa kaalamang ako ang dahilan ng estado ng burat ng lalaki kahit na nga wala pa akong ginagawa sa kanyang katawan.

“Uhmmmmm… Nathan…!”

Di mapigilang ungol ko dahil sa tindi ng sensasyong aking nararamdaman.

“Damn babe! You’re so fucking beautiful!”

ganti naman nito matapos marahang ikadyot ang kanyang balakang.

Napatitig ako sa gwapong mukha ng banyaga at hindi napigilan ang pagkawala ng isang matamis na ngiti sa tinuran nito.

Magkahinang ang aming mga mata nang magsimulang bumaba ang mga labi ni Nathan patungo sa aking utong. Hinalikan, dinilaan at sinipsip niya iyon na parang isang sanggol na gutom na gutom.

Napakapit ako sa kanyang malapad na balikat at napaungol sa sarap. Ramdam ko ang bahagyang pagdiin ng lalaki sa kanyang matigas na titi sa aking pang-upo.

Halos masiraan ako ng bait nang magsimulang magpalipat-lipat ang bibig nito sa aking magkabilang dibdib. Sabay nitong nilamas at sinipsip ang aking hinaharap na para ba akong isang masarap na putahe na nakahain para lamang sa kanya!

Hindi ko napigilang mapaliyad sa sarap ng ginagawang paglantak nito sa aking katawan. Marahang tinahak ng aking kamay ang kanyang ulo at niyakap ito.

Ilang sandali ding nagpakasawa si Nathan sa pagromansa sa aking dibdib bago ito nagpasyang bumalik sa aking labi.

“Fuck! As much as I love to keep going… I don’t think I can anymore!”

Bulong nito sa pagitan ng kanyang paghalik.

“At bakit naman?!”

Bigla akong naalarma sa tinuran nito.

“I swear to god! Kung bibitinin mo na naman ako….-”

tatalakan ko pa sana ito subalit mabilis na inangkin ng banyaga ang aking mga labi.

“What I meant was, hindi ko na kayang tumagal sa ganitong position.My injured arm is starting to kill me.”

Natatawang paliwanag nito.

“Ohhhhh!”

Mabilis na umakyat ang aking dugo so aking pisngi dahil sa kahihiyan.

Marahas kong itinulak pahiga sa kama si Nathan at tsaka mabilis na bumangon para umupo sa mga hita nito.

“Easy there cowboy!”

Natatawang tukso nito sa akin.

Napadako ang aking tingin sa hapit na hapit na boxer ng banyaga. Halos lumuwa ang aking mga mata palabas ng aking bungo dahil sa napakandang tanawin na tumambad sa aking harapan!

Kitang-kita ko ang mahaba at matabang burat ng lalaki. Bakat na bakat ang hugis nito sa kanyang suot na boxer . Nakasaludo ito at bahagyang nakapaling sa kaliwa. Nakalabas din ang ulo nito sa garter ng kanyang suot dahil hindi na nakayanang pang itago ng maliit na tela ang kalakhan nito.

Napalunok ako matapos makaramdam ng matinding pananabik sa biyaya ng diyos na nasa aking harapan! Marahang umaagos ang malagkit na likido ng kanyang paunang katas palabas sa mala rosas nitong ulo.

Inilapit ko ang aking bibig sa kanyang burat upang lasahan ito. Marahang pinahid ng aking dila ang maalat at masaganang precum ng banyaga. Awtomatiko naman itong napaliyad sa sarap!

“Fuck babe!”

Anas nito.

Matapos kong simutin ang kanyang naglalawang katas ay binaybay naman ng aking dila ang kanyang impis na tiyan patungo sa kanyang pusod.

Marahan kong tinitigan ang reaksiyon ng lalaki at nakitang napapatingala ito sa tuwing sasayad ang aking basang dila sa kanyang katawan.

“Ahhhhh… shit!!!”

Malakas na palatak nito habang nakabuka ang kanyang bibig.

Nakarating sa kanyang dibdib ang aking malikot na bibig. Ginaya ko ang pagsisilbing ginawa nito sa akin kanina. Sinipsip ko ang kaliwang utong nito habang nilalamutak ang kabila. Halos mapasigaw ang banyaga sa sarap.

“Damn babe! Ang galing mo talaga!”

Papuri nito habang patuloy lamang ako sa paghimod sa kanyang katawan.

Lumipat ako sa kabilang utong nito upang ito naman ang pagtuunan ng pansin. Nagbabad ako ng ilang sandali doon bago marahang itinaas ang mga kamay nito upang ibalandra sa aking paningin ang kanyang mabuhok na kili-kili!

“Fuck Kiel! Wag mong sabihing… urghhhh… son of a….-”

mahabang ungol nito matapos kong simulang himuran ang kanyang kili-kili.

Dinilaan, nilasahan at sinipsip ko ang natuyong pawis ng lalaki. Imbis na mandiri ay lalo lamang akong nalibugan sa barakong aroma nito.

Puro ungol lamang ni Nathan ang maririnig sa loob ng aking silid ng mga sandaling iyon. Hindi ko ito tinigilan hangga’t hindi parehong bumabaha sa aking laway ang magkabilang kili-kili ng lalaki.

Muli akong bumangon matapos magsawa sa pamamapak sa katawan nito. Hinawakan ko ang magkabilang gilid ng boxers ng lalaki tsaka malanding sumulyap sa mukha ng banyaga. Dinilaan ko ang labas ng aking labi na para bang inaaakit pa ito ng husto.

“Kanina pa kita gustong matikman Nathan!”

Sabi ko dito kasabay ng dahan-dahang paghila sa natitira nitong saplot.

“What are you waiting for?!”

Pilyong sagot naman nito bago tahimik na nagmasid sa mga susunod kong gagawin.

Parang spring na umigkas ang kanyang dambuhalang titi matapos kong maibaba ang kanyang boxers . Para itong halimaw na nakawala sa kanyang hawla!

His size never ceased to amaze me! Basta ko na lamang itinapon ang katiting na tela sa sahig bago marahang lumapit sa kanyang naghihintay na pagkalalaki.

Sinimulan kong dilaan ang kanyang magkabilang singit na naging dahilan upang mapaaangat ang balakang nito.

“Ahhhhh… fuccckkkkk!!!”

Ungol nito.

Mas lalo kong pinagbutihan ang pagpapalibog sa lalaki. Sinipsip at dinilaan ko ang kanyang singit habang sinasadyang iwasan ang kanyang galit na galit na paghuhumindig.

Isinunod kong puntiryahin ang kanyang malaki at nakalawlaw na bayag! Hinimuran ko ang kanyang isang itlog at tsaka ipinasok ito sa aking mainit na bunganga.

“Damn!!!”

Mura nito.

Parang musika sa aking pandinig ang mga ungol at pagmumura nito kaya lalo ko pang ginalingan. Malikot na nilaro ng aking dila ang kanyang bayag.

“Holy mother of Christ!”

Bulalas nito.

Iniluwa ko ito upang serbisyuhan naman ang kabilang itlog ng lalaki. Basang-basa iyon ng aking laway at namumula-mula matapos ko itong tigilan.

Muli akong tumingin sa mukha ni Nathan at tsaka pilyong ngumiti. Dahan-dahan kong hinawakan ang kanyang matigas na sandata bago ito sinimulang salsalin!

“Fuck babe! Stop teasing me ang suck my cock already!”

Desperado ang boses nito.

“Ngayon alam mo na ang pakiramdam ng nabibitin!”

Tukso ko dito na bahagya pang sinakal ang kanyang burat.

“I swear! Kapag hindi mo pa ko chinupa… I will get up here and fuck you thoroughly without preparation para turuan ka ng lesson!”

Pagbabanta nito.

“You wouldn’t!”

Nanlalaki ang aking mga matang napatitig dito.

“Try me!”

Hamon naman nito na nag-akmang babangon.

Marahas kong isinalaksak ang burat nito sa aking lalamunan sa takot na baka totohanin nito ang kanyang pagbabanta. Mabilis na nagtaas-baba ang aking ulo sa kanyang burat. Malayang naglabas-masok sa aking basa at makipot na bunganga ang aramas nito.

“Uhmmmmm… urghhhhh… ahhhh…. that’s it! Worship my fucking cock!”

Sunod-sunod na ungol ng lalaki.

Halatang sarap na sarap ito sa aking pagchupa!

GWAARRRKKKK!!!!!

Muli na naman akong naduwal matapos magsimulang ratratin nito ng walang pahinga ang aking bibig. Naramdaman ko ang masakit na pagsabunot nito sa aking buhok subalit di ko ito pinansin.

“Ohhhhh… uhmmmmm… hmmmm… take my cock babe! TAKE MY FUCKING COCK!”

Tuloy-tuloy ito sa marahas na pagbarurot sa akin. Ramdam ko ang pagbakat ng kanyang matigas na burat sa aking lalamunan sa bawat ulos nito.

“Fuck yes!”

Malutong na mura nito.

Matagal ding kinantot ni Nathan ang aking bibig. Sa bawat pagbaon ng kanyang titi ay nararamdaman ko rin ang nalalapit nitong pagsabog.

Bumilis ng bumilis ang kanyang pag-ayuda kasabay ng malakas nitong pag-ungol.

“I’m cumming babe! I’m cumming!”

Babala nito.

Naramdaman ko ang paglobo ng kanyang burat sa loob ng aking bibig kasabay ng walang tigil nitong pagbira sa aking kaawa-awang lalamunan!

Ilang sandali pa ay naramdaman ko ang masaganang pagsirit ng kanyang tamod sa aking bibig.

“Swallow it Kiel! Swallow my fucking cum!”

Utos nito na walang pagdadalawang isip ko namang sinunod…

CHAPTER 12

KIEL

Dinagsa ako ng sunod-sunod na tanong ng aking mga katrabaho pagkabalik ko sa opisina kinabukasan. Mabilis na kumalat sa lahat ng departamento ang nangyari.

Paulit-ulit kong inilahad sa mga nagtatanong ang aking istorya na parang isang sirang plaka. Halos nakabisado ko na ang bawat linya sa dami nang nagtanong sa akin. Para akong isang celebrity na pinagkaguluhan ng isang damakmak na mamamahayag.

“Bro sigurado ka ba sa desisyon mo na patirahin yung pulubing yun sa bahay mo?”

Tanong ni Brian sa akin habang kami ay nanananghalian.

“Oo naman, bakit hindi? Niligtas niya ang buhay ko. Maliit na bagay iyun kung ikukumpara sa malaking utang naloob ko sa ginawa niyang pagtulong sa akin.”

Sagot ko naman.

Sinabi ko sa lalaki ang tungkol sa pagliligtas at pagpapatira ko kay Nathan sa aking bahay. Mababakas ang pag-aalala sa mukha nito dahil sa aking desisyon.

Sinubukan kong ipinaliwanag dito na mabuting tao ang estranghero subalit hindi pa rin ito kumbinsido.

“Paano ka nakakasigurado na hindi kasabwat ng mga nagtangka sa’yo ang Nathan na yun? Baka mamaya modus lang nila yan!”

Kontra nito.

Hindi ko masisisi ang lalaki kung ganito ang kanyang iniisip dahil hindi naman nito alam ang tunay na namamagitan sa amin ng banyaga. May maliit na bahagi ng aking puso ang naantig

dahil sa pag-aalala nito para sa aking kaligtasan.

“Mabait na tao si Nathan. Hindi naman niya siguro ibubuwis yung buhay niya kung may masama siyang balak sa akin diba?”

Depensa ko sa lalaki.

“Hindi mo masasabi yan sa panahon ngayon bro.”

Ayaw pa rin nitong magpatalo.

“Salamat sa concern but I assure you, wala kang dapat ikabahala kay Nathan.”

Nakangiting sagot ko naman bago nagsimulang kumain.

“Basta bro ingat pa din. Wag ka masyadong kampante.”

Payo nito.

Mabilis na lumipas ang buong maghapon sa trabaho. Muli akong niyaya ng aking mga katrabaho na lumabas pagkatapos ng shift namin, ngunit muli ulit akong tumanggi at nagpalusot na may kailangan pa akong asikasuhin on the way bago umuwi sa bahay.

Sa totoo lamang ay nasasabik akong umuwi sa kaalamang madadatnan ko sa bahay ang banyaga. May maliit na bahagi ng aking pagkatao ang nami- miss ito kahit na nga sandali pa lamang akong nalalayo dito.

-oOo-

“Welcome home!”

Nakangiting salubong sa akin ni Nathan pagkapasok ko sa loob ng bahay.

“H-hi!”

Tipid na sagot ko bago ipinatong sa ibabaw ng sofa ang aking bitbit na bag .

Sinalubong ako ng mabangong aroma ng pagkaing niluto nito. Marahan akong naglakad patungo sa hapag kainan at nakitang nakahanda na ang lamesa.

“Di ka na dapat nag-abala. Baka mamaya bumuka pa yang sugat mo.”

Wika ko dito matapos silipin ang ulam.

Nagluto ito pinatuyong adobong manok, just how I like it. Ayaw ko kasi ng masabaw na adobo.

“It’s fine. Hindi naman mabigat na trabaho ang pagluluto. Why don’t you go change para makakain na tayo.”

Nakangiting suhestiyon nito sa akin matapos ilapag ang pitsel ng tinimpla nitong juice sa lamesa.

“Di ka pa kumakain?”

Kunot-noong tanong ko sa lalaki bago napatingin sa orasan. Alas-otso imedya na ng gabi.

“I was waiting for you.”

Simpleng sagot nito bago ngumiti at marahang hinaplos ng kanyang hinlalaki ang aking pisngi.

Parang gusto kong matunaw sa aking kinatatayuan dahil sa paraan ng pagkakatitig nito sa akin. Punong-puno ng sinseridad ang boses nito.

“Sa susunod hindi mo na ako kailangang hintayin kasi minsan late na ako nakakauwi dahil sa tindi ng traffic.”

Sagot ko naman.

Hindi ko napigilan ang sariling ihilig ng bahagya ang aking pisngi upang lalong damhin ang haplos nito.

“But I want to. You’re the one who told me na mas masarap ang lasa ng pagkain kapag may kasabay diba?”

Paalala nito sa aking sinabi noong una kaming magkilala.

Wala akong naikatwiran sa lalaki.

“It’s your all fault. Hindi na ako sanay kumain ng hindi ka kasabay.”

Dagdag pa nito.

Hindi mapigilang lumundag ng aking puso sa tuwa. Pwede naman nitong sabihin na hindi na ito sanay kumain ng walang ibang kasabay pero sadyang tinukoy nito na ako mismo ang gusto nitong kasabay sa pagkain.

Pigil na pigil ang kilig na aking naramdaman. Marahang napadako ang aking tingin mula sa asul na mga mata nito papunta sa kanyang mga labi. Bahagya akong napalunok. Parang ang sarap halikan ng banyaga ng mga sandaling iyon!

“Stop looking at me like that, Kiel!”

Nakangiting pukaw nito sa aking atensiyon.

Mabilis na bumalik ang aking tingin sa mga mata nito.

“A-anong ibig mong sabihin?”

Kunot-noong tanong ko sa lalaki matapos di maunawaan ang ibig nitong ipahiwatig.

“Like you’re trying to seduce me by wanting me to kiss you kasi baka gawin ko yan and I’m afraid I wouldn’t be able to just stop at kissing. Sayang yung pagkain. Lalamig.”

Bulong nito matapos ilapit ang kanyang mukha sa akin.

Mabilis akong pinamulahan ng mukha dahil bukod sa tila nabasa nito ang aking iniisip ay walang pagdadalawang isip din na inamin nito na sa kama kami pupulutin oras na maglapat ang aming mga labi.

“I am not seducing you!”

Mahinang tanggi ko bago inilihis ang aking tingin.

Biglang bumilis ang pagkabog ng aking dibdib!

“And yet you’re doing it so naturally and effortlessly!”

Nakangiting bulong nito sa aking tenga.

Muli akong napalunok.

“But it’s up to you. Would you rather eat the food first or would you rather EAT ME first? I don’t mind either way! Madali namang mag-init ng pagkain!”

Pilyong pahayag nito sa akin tsaka marahang kinagat ang ibabang parte ng aking tenga.

Napasinghap ako at mabilis na kinilabutan sa pagdampi ng mga labi nito sa aking balat. Para akong pusang napalundag paatras.

“Ako pa talaga ang nang-aakit nang lagay nato?!” Di makapaniwalang bulong ko sa sarili.

“Ma-magbibihis n-na k-ko!”

Nagmamadali akong nagtungo sa aking silid.

-oOo-

“Ano yan?”

Tanong ko sa banyaga habang kumakain matapos mapuna ang tila panghimagas sa pulang lalagyan.

“Yema balls. Isa sa mga dessert na natutunan kong gawin while living here in the Philippines. Try it.”

Nakangiting alok nito.

Malugod ko namang pinaunlakan ang lalaki at dinampot ang binilog na panghimagas. Panandalian ko itong sinuri bago inilagay sa aking bibig.

Nanlaki ang aking mga mata matapos malasahan ang minatamis. Masarap ang pagkakatimpla nito at eksakto lamang sa tamis. Hindi ito nakakasuya o nakaka-umay. May kakaiba sa lasa nito na wala sa tipikal na yema na gawa dito sa Pilipinas.

“Do you like it?”

Parang batang naghihintay ng papuri ang matangkad na lalaki habang nakatingin sa akin.

“It’s really good! Sigurado ka bang yema to?”

Nakangiting tanong ko sa banyaga.

“It is! I just modified the recipe to make it a fusion between filipino and a british dessert!”

Kitang-kita ko ang pagliwanag ng mukha nito.

Halatang-halata na proud ang banyaga sa kanyang accomplishment . I find this side of Nathan cute . Lalo akong napangiti dito.

“Masarap siya.”

Sabi ko dito sabay dampot ng isa pang binilog na yema.

“Do you think you can have your colleagues try them?”

Tanong nito.

“Oo naman… walang problema… pero bakit mo naman naisip na ipatikim sa mga katrabaho ko yan?”

Huminto ako sa pagkain at tsaka kunot-noong tumingin sa lalaki.

“I was hoping to sell them para kumita.”

Sagot nito.

“Kumita?”

Tanong ko dito.

“Please don’t get me wrong. You can keep all the profit. I just feel bad free loading off you while I recover. I just figured it’s the least I could do to help with the expenses while I stay here, kahit na sa maliit na paraan lang.”

Mahabang paliwanag nito.

“Hindi na kailangan yan. Mas gusto ko magpokus ka lang sa pagpapagaling mo.”

Sagot ko naman.

“But you’ve already done so much for me. Ayaw kong isipin mo na I’m taking advantage of your kindness. I wanna earn my keep so please let me help.”

Pakiusap nito.

“Hinding-hindi ko iisipin yan tungkol sa’yo…-”

kontra ko dito subalit mabilis akong siningitan ni Nathan.

“I know you wouldn’t but I still want to prove to you na malinis ang intentions ko sa’yo!”

Wika nito habang malamlam ang mga matang nakatitig sa akin.

“Whoa?! Ano daw?” Sabi ng utak ko.

“I-intentions?”

Parang di ako makapaniwala sa aking narinig.

“I like you Kiel! This may be all new to me but I would like to see where all of this will lead to!”

Pag-amin ng lalaki.

“Y-you like me?!”

Gulat na pahayag ko.

“Isn’t it obvious? Did you honestly think that I would do all those things I did to you to anyone?”

Seryosong tanong nito.

I was speechless sa pag-amin nito.

“I am not gonna lie… I’m a little scared because I have never been with a man before BUT the thought of having you in my arms every second, every minute of every single day, brings me indescribable joy. And I’m willing to face those fears basta’t kasama kita.”

Bulong nito.

CHAPTER 13

KIEL

Kasabay ng paglipas ng mga araw ay ang unti-unti ring paggaling ni Nathan. Malaki ang nabago sa aming samahan matapos ang ginawang pag-amin.

Mas lalo itong naging malambing

at malapit sa akin. Bagama’t hindi ko pa ito nagagawang bigyan ng sagot sa kanyang ginawang pagtatapat ay hindi rin naman ako nito kinukulit.

‘Action speaks louder than words’ wika nga nila at sapat na ang pagpayag ko sa mga namamagitan sa amin gabi-gabi upang maging basehan ito ng nararamdaman ko para sa banyaga.

Sa kabila ng lahat ng ito ay may ilang katanungan pa rin ang pilit na bumabagabag sa aking puso at isipan. Hindi maalis sa aking kalooban ang kwestiyunin ang estado, tatag at lihitimo ng damdamin nito para sa akin lalo na at alam kong dati itong may asawa at interesado lamang sa babae.

Paano kung nalilito lamang ito sa kanyang nararamdaman dahil sa pagiging malapit ko sa rito at sa mga kabutihang ipinakita ko sa kanya? Malaki ang ipinagkaiba ng tumatanaw ng utang na loob at sa nagmamahal. Papaano kung may makilala itong ibang babae? Magagawa ba nitong kalimutan ang lahat at ako ay isantabi?

Ito ang mga katanungang hindi ko magawang itanong sa banyaga dahil sa pangamba ba baka hindi ko magustuhan ang kanyang magiging kasagutan.

“Bro okay ka lang? Ang layo na ng narating ng isip mo ah! San ka na ba nakapunta?”

Biro sa akin ni Brian matapos nitong mapuna ang aking kawalan ng imik.

“Ay sorry… marami lang akong iniisip.”

Sagot ko naman.

“May problema ba?

“ Usisa nito.

“W-wala naman… may mga gawain lang sa bahay na dapat ng ipaayos.”

Pagsisinungaling ko.

“May kailangan ka ba?”

Pag-iiba ko ng topic .

“Ipinapatanong kasi si George kung pwede daw bang umorder ng yema.”

Sagot nito.

“Oo naman. Walang problema.”

Hindi ako lubos na makapaniwala na magiging patok ang yema na ginawa ni Nathan sa aking mga katrabaho. Ilang beses lamang akong nagdala ng sample at halos lahat ng nakatikim ay namangha sa lasa nito. Bago ko pa namalayan ay dumagsa ang nagnanais na umorder nito. Naging abala tuloy si Nathan sa kanyang munting negosyo .

Masarap pagmasdan ang pag-e enjoy ng banyaga habang nag-eeksperimento ito ng iba pang minatamis na putahe. The man really loves cooking and making dessert. It’s his passion ! Kitang-kita na nasa kanya itong elemento kapag nasa kusina. Nakatitiyak ako na magugulat ang aking mga katrabaho kapag nalaman ng mga ito ang mga bagong panghimagas na gustong gawin at ibenta ang lalaki.

VRRRRRTTT!

Malakas na nanginig ang aking telepono habang sinusulat ang order ni George sa aking maliit na listahan. Tiningnan ko ang aking screen ng aking cellphone at nakita ang paalala

na aking isinet para sa appointment ni Nathan sa doktor bukas.

Sa wakas ay malalaman na namin kung pwede ng tanggalin ang benda ng sugat ng lalaki. May maliit na parte ng aking isip ang hindi mapalagay dahil kalakip ng tuluyang paggaling ng banyaga ay ang pangako nito na tuluyan ding pag-angkin sa akin. The thought of it both terrifies and excites me! Hindi ko alam kung kakayanin ko ba ang kalakhan ng lalaki. Bigla tuloy akong nakaramdam ng pamumula ng mukha dahil sa mga imahe na pumasok sa aking isipan sa mga possibleng mangyari sa aming dalawa.

“Bro! Namumula ka! Okay ka lang ba talaga?”

Nag-aalalang tanong ni Brian matapos mapuna ang aking kompleksyon.

“H-ha?! Ah… eh… ma-mainit lang siguro!”

Nauutal na palusot ko.

“Lintek! Umayos ka nga Kiel!” Lihim na pananaway ko sa sarili.

“Dude anong mainit?! Naka-todo na nga ang bukas ng aircon dito sa opisina tapos naiinitan ka pa?!”

Di naniniwalang turan ng lalaki.

“Iba lang siguro timpla ng katawan ko ngayon.”

Paliwanag ko naman.

“Kung masama pakiramdam mo, please umuwi at magpahinga ka na. Kagagaling ko lang sa trangkaso last week! Ayaw kong mahawa ulit.”

Anito na mabilis pa sa alas kwatrong lumayo sa akin.

“Baliw! Wala akong sakit! Magtrabaho ka na nga!”

Natatawang taboy ko dito.

-oOo-

“Congratulations Mr. Smith! Your wound has healed really well! You’re as good as new!”

Nakangiting pagbibigay alam ng doktor kay Nathan.

“I’m glad! Thanks doc!”

Sagot naman ng banyaga bago isinuot ng maayos ang kanyang t-shirt.

Minabuti kong mag day off para sa araw na ito upang samahan ang lalaki. Gusto kong marinig mismo sa bibig ng doktor kung ano na ang estado ng sugat nito. Sinamantala ko na rin ang pagkakataon para maging dalawang araw ang pahinga ko sa trabaho dahil wala rin akong pasok kinabukasan.

“Salamat dok!”

Sabi ko sa manggagamot.

Masaya kami ni Nathan na lumabas ng ospital. Malaki ang aking naging pasasalamat dahil naging maayos ang recovery ng lalaki at walang anumang naging problema.

“This calls for a celebration!”

Masayang pahayag nito habang naglalakad kami sa gilid ng daan.

“Oo naman! San mo ba gustong kumain?”

Nakangiting sang-ayon ko naman.

“Actually, since wala kang pasok bukas, sa bahay na lang tayo!”

Nakangiting mungkahi nito sa akin.

“Huh?! Shit! Agad-agad na!” Mabilis na gumana ang aking imahinasyon.

“I was thinking maybe we could grab some alcohol tonight at magluluto ako ng pulutan. A quiet night for the both of us! What do you think?”

Tanong nito.

“Shit! Eto na talaga! Kapag may alak! May balak!” Hiyaw ng utak ko.

“You okay Kiel?”

Pukaw nito sa akin matapos mapuna ang aking kawalan ng imik.

“H-ha? O-oo naman! Naisip ko lang na dapat dumeretso na tayo sa palengke para makapamili ng karneng lulutuin at ng alak.”

Pilit ang aking ngiting sumagot dito.

“Good idea!”

Masayang pahayag nit.

-oOo-

KWWOOOOOOORRRRK!

Malakas na kumalam ang aking sikmura!

“Hmmmmm… that smells really good! Nakakagutom!”

Di mapigilang wika ko matapos maamoy ang inihaw na liempong niluto ni Nathan.

“Wait ’til you tasted it!”

Nakangiting pagyayabang nito bago tinuhog ng tinidor ang kapirasong karne tsaka itinapat sa aking bibig.

“Grabeh! Ako na! Para naman akong bata niyan!”

Sabi ko rito bago nagtangkang kunin ang kubyertos.

“Just take it Kiel! I’m trying to be sweet here tapos tinatanggihan mo ’ko!”

Deretsahang pahayag nito sa akin.

“I… I… I… -”

hindi ko malaman kung papaano sasagutin ang kaprankahan nito kaya naman mabilis akong pinamulahan ng pisngi.

“You look so cute when you blush.”

Komento nito habang makatunaw kaluluwang tumitig sa akin.

“Mistisong hilaw na’to!” Sigaw ng isip ko matapos bumilis sa pagtibok ang aking puso.

“Come on Kiel! Nangangalay na ang kamay ’ko!”

Biro nito bago bahagyang itinulak ang pagkain sa aking bibig.

Sa pagkakataong ito ay hindi ko na tinanggihan pa ang lalaki. Ibinuka ko ang aking bibig upang kainin ang kapirasong karne sa aking harapan.

“Good boi!”

Wika nito sabay kindat sa akin.

Marahang inilapag ng banyaga ang plato sa ibabaw ng maliit na lamesita habang inumpisahan kong timplahin ang juice na aming pang chaser sa Empi. Nagtipak din ako ng yelo at inihalo ito sa pitsel ng juice.

“I could never get use to this.”

Komento nito matapos damputin ang baso.

“Saan?”

Kunot noong tanong ko.

“Sharing cups.”

Sagot nito.

“Ikukuha kita kung gusto mo ng sariling baso.”

Mungkahi ko sa lalaki na nag-akmang tatayo.

“No, it’s okay. Just because I’m not use to it doesn’t mean I don’t like it

.

I’d be happy to share anything with you Kiel…-“

matamis itong ngumiti sa akin bago nagpatuloy

“that includes the rest of my life.”

“H-ha?!”

Tanging nasambit ko.

I heard him! Crystal clear! Hindi ko lang alam kung paano magre- react sa tinuran nito.

“Nothing. I said let’s get started, dalawang bote pa yang uubusin natin!”

Biro nito bago nagsalin ng unang tagay.

-oOo-

Mabilis na lumipas ang ilang oras at bago ko pa namalayan ay unti-unti na kaming tinamaan ni Nathan ng alak. Hindi naman ako malakas uminom, pinaunlakan ko lamang ang paanyaya ng banyaga para i- celebrate ang kanyang paggaling.

Nasa huling bote na kami ng Empi at paubos na rin ang aming pulutan subalit ang kwentuhan namin ay hindi pa nangangalahati. Halos sumakit na ang panga at tiyan ko sa katatawa dahil sa walang katuturang mga bagay na napag-usapan namin.

“Damn… hik… I’m gonna have a killer… hik…. hang-over tomorrow!”

Namumungay ang mga matang pahayag nito.

“Buti nga sana… hik… kung hang-over lang… hik… ako nga kanina ko pa gustong… hik… sumuka!”

Biro ko dito.

Sabay kaming humalakhak ng banyaga.

“Ayaw ko pa namang maglinis ng suka… hik… nakakadiri!”

Natatawang dugtong ko pa.

“Don’t worry… hik… I’ll be happy to clean it up… hik… for you… I will take care of you Kiel… hik… in my own way.”

Sagot naman nito.

“Charot! May pagkabolero ka rin eh noh?!”

Kontra ko naman.

“It’s true! Hindi bola yun!”

Giit naman ng lalaki.

“Oo na! Tumagay ka na nga! Natutulog na ’yang baso sa harapan mo eh! Hindi tayo matatapos nyan!”

Wika ko.

Natatawa namang sumunod lamang si Nathan. Mabilis nitong tinungga ang alak na nasa kanyang harapan bago nito sinalinan ng empi ang baso at tsaka ibinigay sa akin.

Kahit umiikot na ang aking paningin ay pilit ko pa ring kinuha ang baso at tsaka mabilis na tinungga ang laman nito.

“You have no idea how much you mean to me Kiel.”

Lango sa alak na pahayag ng banyaga bago marahang hinaplos nito ang aking pisngi.

“Talaga? Eh bakit di mo sabihin para malaman ko!”

Hamon ko naman.

Ramdam ko ang tuluyang paglamon ng alak sa matinong bahagi ng aking isip dahil unti-unti na akong nawawalan ng kontrol at tumatapang .

“You have saved me in more ways than one.”

Ani nito.

“Anong ibig mong sabihin?”

Usisa ko kasabay ng malakas na pagdighay.

Isang malapad na ngiti ang pinakawalan ng lalaki bago sumagot

“On the very first night we met, I was determined to make that my last night in this world. The food you gave me was supposed to be my last and final meal.”

Panimula ng lalaki.

“Huh?! Ano daw?! Tama ba ang naririnig ko?!” Gulat na sigaw ng aking utak. Para akong biglang nahimasmasan dahil sa pag-amin nito.

“I was planning to end my misrable existence bacause I was too tired of living… of pain… of judgement… of misfortune! But then as fate would have it, you came along and showed me kindness. You gave me your food despite being hungry yourself and even sat next to me despite the state of my appearance!”

Pagpapatuloy nito.

Halos madurog ang aking puso sa sinabi ng lalaki. Hindi ko alam na ganun na pala ang estado ng pag-iisip nito noong gabing iyon! Nakaramdam ako ng pangingilid ng aking luha habang patuloy na nakikinig sa paglalahad ng banyaga.

“And the second time I saw you, I was only meaning to give you that cup of coffee as a thank you for your kindness. However, after I saw how your face lit up and realized that you were waiting for me; something changed in me. I kept thinking to myself why? Why would you have such expression on your face that even my ex-wife never showed me genuinely?”

Malamlam ang mga mata nitong tumitig sa akin.

“Na-nathan…-”

“Shhhh! Let me finish…”

putol nito sa aking sasabihin matapos ilagay ang kanyang hinlalaki sa aking labi.

“You became the beacon of light that pulled me from the darkness of my despair. From then on, I couldn’t wait to go to that church just to see you… to have a glimpse of your reaction everytime I give you little pasalubong and the more we talk, the more I fell for you!”

Pahayag nito habang nangungusap ang mga matang tumitig sa akin.

Tuluyan ng umagos ang aking mga luha sa aking pisngi! Damang-dama ang katapatan sa bawat salita nito.

“Then you told me about your parents and how they treated you. That made me angry and from that moment on, I made a decision to protect you even at the expense of my own life! That is how much you mean to me, Kiel!”

“Nathan!”

Napasinghap ako.

“Meeting you was fate, befriending you was a choice but falling madly in love with you is something that is beyond my control! I fell for your heart… for your soul… for your smile… for your kindness…for everything that you are! You and I belonged together, Kiel. I am sure of it!”