Let Me Go Husband

TOP FEEDBACK

DISCLAIMER

Some names and identifying details have been changed to protect the privacy of individuals.

This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events, locales, and incidents are either the products of the author’s imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental.

I have tried to recreate events, locales and conversations from my memories of them. In order to maintain their anonymity in some instances I have changed the names of individuals and places, I may have changed some identifying characteristics and details such as physical properties, occupations and places of residence.

Although the author and publisher have made every effort to ensure that the information in this book was correct at press time, the author and publisher do not assume and hereby disclaim any liability to any party for any loss, damage, or disruption caused by errors or omissions, whether such errors or omissions result from negligence, accident, or any other cause.

This book is not intended as a substitute for the medical advice of physicians. The reader should regularly consult a physician in matters relating to his/her health and particularly with respect to any symptoms that may require diagnosis or medical attention.

The information in this book is meant to supplement, not replace, proper (name your sport) training. Like any sport involving speed, equipment, balance and environmental factors, (this sport) poses some inherent risk. The authors and publisher advise readers to take full responsibility for their safety and know their limits. Before practicing the skills described in this book, be sure that your equipment is well maintained, and do not take risks beyond your level of experience, aptitude, training, and comfort level .

Plagiarism is a crime. There’s always a consequence and KARMA.

© Lake_GAD ™

Season 1

Season 1

Hood Series Book 1

GayxStraight

‘Paano pa ako kakapit sa kamay mo-kung mismong realidad na ang humihila sa akin pabalik sa mundo ko’

That’s the exact word na sinabi ko sa kaniya. To the one I married, ang taong pinaglaanan ko ng pangako. He hurt me yet still I want to cherished him. Pero noong panahon na minamahal ko na siya, panahon na minamahal na niya ako.

Mismong tadhana na ang naglayo sa amin. Is second chance real? Lalo na kung ako ang bumitaw. I am the one who asked him.

’Let Me Go, Husband ’

© Lake GAD ™

Prologue

Prologue

Maayos akong naka-upo sa isang puting kwarto na may disenyong mga asul na furniture.

I still waiting. Hinggil sa magi-interview sa akin mula sa sikat na Publishing House, ang Lathalio . The cold atmosphere  gone when an almost Korean like happy-go-lucky girl came into the room.

“Hi Mr. Salvi. I’m really sorry kung na late ako,” saad ng babae.

“It’s fine Ms. Sia, and correction. Mr. Dela Merced po iyung apelyido ko, but just call me Collie para hindi naman masyadong pormal,” ani ko.

‘Kahit pala sampong taon na ang nakalipas. I still have his last name’ sa isip-isip nito.

“Okay Collie. Ikaw ang isa sa mga napiling sponsor-an ng aming Publishing House dahil sa galing mong magsulat ng dramatikong Nobela. And just so you to know. I’m your number one fan,” tila nagagalak na saad ni Sia.

“My pleasure. Ms. Sia.”

“So I will ask random question tungkol sa libro mong ‘The last Year’ na pinaiyak kami ng bonggang bongga and some personal background. So una, what is your inspiration to wrote a very magnificent story.”

“Simple lang naman ang inspirasyon ko sa pagsusulat Ms. Sia, ang inspirasyon ko ay ang sarili kong mga karanasan. Kasi minsan ’yung mga alaala natin na talagang tumatak sa atin ang siyang mas nakakapukaw ng damdamin. Kasi maraming makakarelate. Aminin natin, lahat ng manunulat, kung ano lang ang maisip habang nakahiga, nakikinig ng musika, nasasalubong sa daan o panonood ng commercial sa telebisyon, nagiging inspirasyon na ito,” I aforementioned.

“Very well said Collie, next question. May tumatak na line sa story mo sa amin na talagang ang bigat ng alam niyo iyun, yung impact. Iyung line ni Desie na ‘Paano pa ako kakapit sa kamay mo-kung mismong ang realidad na ang humihila sa akin pabalik sa mundo ko’ how was that?”

Tila ba muling kumirot ang puso ko. I remember the least person na hindi ko aakalaing mamahalin ko pala. An arrogant, hypocrite, egoistic bastard jerk na walang ibang ginawa kundi paiyakin ako.

Napaka-masurpresa ni kumareng Tadhana. Kaya nga sabi nila ’Sino bang mag-

aakala

’ .

“Napa cliché mang marinig ang line na iyan. Pero alam nating lahat na kapag sinabing ’ reality strikes’ siguradong may masasaktan. Pain and reality are just same in the way na pareho silang totoo. Kapag hinampas ka ng realidad, ng katotohanan. Masakit hindi ba? That is the exact thing na naranasan ni Desie.”

“Last question. Bakit mo nasabi ang lintanyang Let Me Go Husband na isang typo sa story mo.”

’Para naman akong hindi makahinga. Akalain mo nga naman. Hindi pa rin siya nawawala sa diwa ko. Ako itong bumitaw pero ako itong hindi pa makalimot.

Duwag ako, tumakbo, tumakas at umalis sa taong ipinaglalaban kami. ’

Ano na nga ba ang nangyari, ten years ago.

Napabuntong hininga na lang ako.

Chapter 1

Chapter

1

Shade

Collie Alvaro Dela Merced

Napapabuntong hininga na lang ako habang tinatahak ang walang katao taong daan patungo sa Village na tinitirahan ko. Kung pwede lang sigurong magreklamo ang strap ng aking bag ay kanina pa nito ako sinigawan dahil sa sobrang higpit ng pagkaka hawak ko rito. Hindi niya naman ako masisisi. I am really dumbfounded right now.

Nang makapasok na ako sa kulay Sky blue namin na gate ay pumasok na ako sa aming tahanan. Dumeretso ako sa kusina at kumuha ng isang pitsel ng tubig at isinalin sa baso upang uminom. Matapos kong mapawi ang uhaw ko ay nilapitan ko si nanay at nagmano.

“Kaawaan ka ng Diyos anak. Musta ang araw mo? “ tanong sa akin ni Nanay na mukhang busy sa panghihiwa ng mga rekados para sa hapunan.

“ Ayos lang naman po Nay. Wala naman pong bago. Nag aaral pa rin“ simple kong pagpapahayag at pilit itinatago ang emosyon ko.

“Hindi mo ba pinagod ang sarili mo anak? “ tanong ni inay na bakas ang pag-aalala sa kanyang mukha.

“ Nay. Hindi po. Huwag niyo naman po akong binebeybi. “ sabay nguso ko na ikinatawa niya. Pinunasan niya ang kanyang kamay at linapitan ako upang halikan ang aking noo. Palibhasa ay kasing taas ko lang si Nanay sa tangkad na five flat.

“ Alam mo naman anak na ayaw ka namin na napapahamak. “ mahihimigan sa tono niya ang pangamba.

“ At ayaw naming dalawa ng Papa mo na maulit muli iyon. Hindi namin kakayanin anak“ sabay yakap sa akin. Hays. Palibhasa ay bunso ako kaya ako ginaganito ni Nanay.

“Naiintindihan ko Nay. Inaalagaan ko naman po ng mabuti ang  sarili ko. Magbibihis lang po ako sa kwarto” at dumeretso na ako sa aking silid.

Matapos kong mahiga ay tinkpan ko kaagad ng unan ang aking mukha. Doon naglandas ang mga luhang kanina ko pa pinipigilan. Panira naman kasi ng araw ang best friend ko. Akala ko sa loob ng halos anim na taon ay kilala na namin ang isa’t isa. Pero hindi pa pala.

I have a friend named Nathelio. Gwapo at varsity player ’yang bestfriend ko sa school  which is the Pastle High, the most prestigious school on the whole world. Grade seven kami noong unang nagkakilala . And because of both adik kami sa Dota ay naging close kami.

He’s really famous kaya kataka-takang sumasama siya sa isang tulad kong average type person. Idagdag mo pa na alam niya na isa akong bakla. Pero lagi niyang sinasabi na he never looked on gender, appearance o kung ano mang flaws ng isang tao. Always, ang ugali pa rin daw ang mas matimbang.

Pero hustisya naman. Paniniwalaan pa ba niya ang Girlfriend niyang sa una’t sapul ay hindi na niya ako pinakisamahan ng mabuti. Plastik talaga ang babae na iyon!

Clarissa, the current girlfriend of Nathelio ay sikat din sa Campus. Hindi mapagkakaila na bagay sila. They are both popular, may itsura, matalino, sports minded. Halos isa sila sa mga tinitingala na tao sa School. Ano ba namang laban ko sa babae na sabi nga sa kanta na nasa kanya na ang lahat, pwera ugali.

Isa pang ico-confess ko. I secretly admiring slash loving Nathelio. Bakit nga ba hindi. Ang bait bait niya sa akin, sweet, overprotective, caring, seloso and so on.

Motibo na akala ko ay gusto niya rin ako.

Pero na friend zone lang ako. Magbuhat noong linigawan until naging sila ni Clarissa ay naging extra na lang ako sa buhay niya. Etchapwera na lang daw kung Etchapwera.

Ni hindi ako nagrereklamo sa tuwing hindi niya ako sinisipot sa usapan. Ni hindi ako nagrereklamo sa tuwing hihiram siya ng payong para lang mapayungan ang gf niya habang ako na may-ari nang payong basang basa sa ulan. Ni wala akong sinabi na  isang salita sa tuwing iniiwan niya ako dahil kailangan ng moral support ni Clarissa. Tapos kaninang  umaga.

“Collie naman. Babae si Clarissa. Paano mo naman nagawa sa kanya iyon. Sana naman sinabihan mo na lang ako na nagkukulang ang oras ko sayo kaysa sa sinaktan mo pa siya” bigla nitong kompronta sa akin.

Nasa Canteen ako noon. Kakukuha ko palang ng in-order ko  at akmang maghahanap ng bakanteng lamesa. As always, magmula ng magka jowa ang sanggang dikit ko ay nagso solo flight na lamang ako sa school. Tapos ngayon, habang pinag titinginan kami ng napakaraming estudyante.

“A-anong sinasabi mo? “ nauutal kong tanong. Parang may nakabarang kung ano sa lalamunan ko. Hindi ako makahinga.

“ Huwag ka ng magpatay malisya Collie! Sabi ni Clarissa sinaktan mo raw siya! Ano ba naman yan!“ para akong nanliit sa sinabi niya. Now I know. He never trusted me.

“Ganyang ba kababa ang tingin mo sa akin” sabay walang emosyon na titig sa kanyang mata.

“I never thought na ganyan pala kababaw ang pagkakakilala mo sa akin Thelio” pagbabanggit ko sa kanyang palayaw, meaning seryoso na ako. Dahilan upang mapagitla siya.

“Sige. I will take the whole responsibility. Fine sinaktan ko siya. Paniwalaan mo ang gusto mong paniwalaan. But please. After you humiliated me in  front of these students. Alamin mo muna ang totoo. “ sabay lapag ng pagkain sa lamesa. Nakakawalang gana.

Namalayan ko na nagwawala na pala ang mga bulate sa tiyan ko ng dahil sa gutom. Hindi pa ako nagtatanghalian. Siguro kapag nalaman to ni Nanay ay masesermonan na naman ako.

Tumayo na ako sa pagkakahiga sa kama at nagbihis na ng puting manipis na sando at short. Nagsuot din ako ng hoodie na jacket. Malamig na rin kasi sa labas lalo na at Ber month na.

“Nay. Tambay lang ako sa malapit sa open space. Magpapahangin lang po” pagpapaalam ko kay Nanay na nanonood ng palabas sa Telebisyon.

“Bakit anak? Wala bang hangin sa kwarto mo? “

“ Nay naman. Tatambay lang ho ako“ maktol ko sabay nguso.

“Kilala na kita anak. Alam kong may problema ka. Pumupunta ka lang naman doon kapag masama ang loob mo. Sige anak, ibuhos mo lang yan. Laging tatandaan. “

“ Huwag mong kimkimin ang nasa loob mo. Baka sumabog“ paalala niya.

“Opo Nay “

Bago ako pumunta sa Open Space ay nagtungo muna ako sa Seven Eleven upang bumili ng Sea food cup noodles. Mabuti na lang ang cup noodles hindi ako iniiwan. Makapag endorse nga.

Umupo ako sa isang malaking bato at tanaw ko mula rito ang bundok sa Open Space. Kung isasalaysay ko kung gaano kaganda rito. Words aren’t enough though. Kaya nga sabi ni Nanay ay dito ako pumupunta kapag masama ang loob ko. Kasi pakiramdam ko ang gaan ng puso ko sa lugar na ito.

Huminga ako ng pagkalalim lalim at bumwelo upang sumigaw.

“ NATHELIO

!

MAKAKA

MOVE ON DIN

AKO

SAYO

!

MAS

HAHANAP

AKO

NG

HIHIGIT

PA

SAYO

!

TANDAAN

MO

YAN

!

MAGSAMA

KAYO NG

GF

MONG

MUKHANG

BEAUTY QUEEN!

PERO

PANG SIX FEET UNDERGROUND

ANG

UGALI

!

BUSET “

Hingal na hingal akong natapos ng may ngiti sa labi. Ako lang naman si Collie Alvaro Dela

Merced . Isa akong Dela

Merced kaya kakayanin ko lahat lahat. Darating ang panahon na masasabi ko sa sarili ko na tapos na. I won’t feel the pain anymore.

Pero naagaw ang atensyon ko ng may mag park na kotse hindi kalayuan sa akin . Sa itim na kotse na iyon ay bumaba ang isang lalake na nakasuot ng Business Suit. Halos hindi ako makahinga ng dahil sa pisikal niyang kaanyuan. Siya na siguro ang literal na kahulugan ng kagwapuhan.

Sa sinag ng buwan ay kita ang kulay tan nitong balat. Ang buhok nitong naka clean cut. Ang katawan niyang isusugal ko ang pusa ko masiguradong batak iyon.

At lalo pa akong nawindang ng alisin niya ang shade niya at magtugma ang aming tingin. He just seriously stare at me.

Hanggang sa namalayan ko na lamang na nakasakay na siya sa kotse at nakaalis na. May kakaibang bagay akong naramdaman sa aking dibdib.

Ano ’yun?

Chapter 2

Chapter 2

Dilaw

Collie Alvaro Dela Merced

“’Nak. Gising na. Dios mi yong bata ka. Mala-late ka na niyan.” Halos hindi ko maidilat ang mata ko. Inaaya pa ako ng kama at ng malamig na panahon upang umidlip at matulog. Idagdag pa ang boses ni Nanay na para akong hinehele.

“’Nay naman. Antok pa po ako.” Sabay nguso ko habang nakapikit pa.

“Gusto mo bang papasukin ko iyong dalawa mong kuya para gisingin ka?” Mahihimigan sa tono niya ang malokong pagbabanta na dahilan upang mapabangon ako ng wala sa oras.

“’Nay naman. Gusto mo po bang baliin nang dalawang iyon ang katawan ko.” Sabay wala sa sarili kong kamot sa ulo.

“Sige po Nay. Ligo lang po ako, susunod rin po ako kaagad.” Sabay kuha ko ng mga damit sa aking drawer.

“Sige anak.” At lumabas na si Inay sa kwarto.

Pumasok na ako sa banyo at isinabit sa isang espasyo ang gagamitin kong tuwalya at underwear. Binuksan ko ang gripo at tumulo na rito ang malakas na agos ng malamig na tubig. Napatingala ako ng wala sa oras at nagdasal.

‘Patnubayan niyo po ako. At baka mamatay po ako sa lamig ng tubig… Amen’.

Nang mapuno na ang balde ay hinubad ko na lahat ng saplot ko sa katawan at kita sa may kalakihan na salamin sa isang gilid ang maputi at hubo’t-hubad kong katawan. Inilagay ko na ang tabo sa balde. At pumikit.

“Aaah! “ sabay nagtatalon ako. R. I. P sa lahat ng cells ko sa katawan na mukhang nagyelo na. Dios ko. Bakit kasi hindi pwedeng gabi na lang ang klase sa Naxus. Edi sana hindi ako nagdurusa sa sinumpang tubig na niluwal ng gripong ito. Kakainis!

Tamang hilod, sabon, shampoo at malinis na ako, banlaw at bihis. Agad na akong lumabas sa aking silid matapos kong maisuot ang itim kong uniform na may highlights na asul at itim kong pang ibaba na slacks at kulay puting shoes.

“Antagal mo naman bunso. Nagkaka world war seven na ang mga bulate ko sa tiyan, hindi ka pa tapos maligo,” reklamo ni Kuya Keel Alvaro Dela Merced, ang pangalawang pinakamatanda sa aming magkakapatid. Siya ang pinaka bulakbol pero magaling iyan sa pagda drawing kaya Architecture ang kinuha niyang kurso, graduating na rin siya. Gwapo at may dimples sa kanang pisngi, matangkad at six footer, di tulad ko. Ang daya lang ng genes ni Kuya.

Ngumuso naman ako at nagsalita “Grabe ka sa akin kuya Keel! Hindi ka naman nabubusog kahit ilang kain pa ang gawin mo ano,”  pang-aasar ko na balik na ikinatawa naming pamilya Alvaro Dela Merced. Ngumuso lang si kuya.

“Barado ka roon kuya Keel,” sabat naman ng pangalawang bunso na hindi nalalayo ang tanda kay kuya Keel. Siya si kuya Kees Alvaro Dela Merced. Gwapo pero may pagka nerd. Habulin ng babae at mga nagpi-feeling babae. Matalino at magaling magbasketball.

“Tama na iyan. Let’s eat, masamang pinaghihintay ang grasya,” bawal ni ate Chellten Alvaro Dela Merced. Panganay at nag-iisang tunay na babae sa aming magkakapatid na Alvaro Dela Merced. She’s smart and at the same time ay tapos na ng kolehiyo. Kasalukuyan siyang nagtatrabaho as a Finance Manager sa isang private company.

“Tama ang ate niyo. Maupo ka na bunsoy,” utos naman ng padre de pamilya namin na si Cajin Dela Merced habang ibinaba na niya ang hawak niyang diyaryo at uminom ng mainit na kape.

“Tama ang papa niyo. Hali na at magdasal muna tayo bago kumain,” sabi ni Nanay, ang pinakamagandang binibini este ginang na pala na nagluwal sa aming magaganda, cute at gwapong magkakapatid na si Kallain Alvaro Dela Merced. Sa kanila ako bilib dahil napaka Creative nilang magpangalan sa amin.

After naming pagsaluhan ang masarap na almusal namin ay inihatid na ako ni Papa sa school, sa Pastle High. Hindi man kami gaanong mayaman ay pilit na pinagsisikapan ni Papa at Ate na mapag aral kaming tatlo na nag-aaral pa upang makapasok sa isang prestihiyosong paaralan tulad ng Pastle High. Kaya hindi ako masisi kung minsan ay Grade Concious ako dahil nga ayaw kong ma-disappoint sa akin ang pamilya ko. Though hindi naman nila ako prine-pressure.

Matapos huminga ng pagkalalim lalim ay dahan-dahan akong naglakad papasok sa higanteng tarangkahan ng mayaman naming paaralan. Pagpasok ko pa lang ay matatanaw na ang higanteng estatwa ng isang babae na ang mga mata ay gawa sa dilaw na Diamond.

May tatlo ring Building ang River Gale High. Maganda at halatang pangmayaman ang nasabing paaralan.

Dati noong wala pa ang K-12 curriculum ay wala pa ang mga hanay ng school na ito. Kamakailan lamang nagkaroon ng dibisyon.

Sa totoo lang ay parang ayaw kong pumasok ngayon sa klase. Hindi ko naman kaklase si Nathelio dahil nasa Building Roy siya. Pero para sa aming dalawa. Masyadong maliit ang paaralan na ito.

At sa mahabang muni-muni ay nagising ako at nagbalik ang aking ulirat ng hindi sinasadya ay may makabangga ako.

“Ay sorry Miss. Sorry.” Yuko ko habang patuloy parin na nagso-sorry. Her brown tantalising eyes met mine.

Unti-unti niyang itinaas ang kanyang kamay at ipinikit ko naman ang aking mata. Malas, mukhang isang malakas na sampal, batok, o kung ano mang kabrutalan ang mararanasan ko. Pero nagkamali pala ako ng maramdaman kong hinagod niya ang aking ulo.

“Okay lang iyon bata.“Bigla naman namula ang magkabilaan kong pisngi at otomatiko akong napanguso.

“Hey! Hindi na ako bata.” Tiningnan naman niya ako na may ningning sa mata at para siyang nakakita ng kyut na pusa.

“Gosh! You’re so adorable.” Sabay yakap niya sa akin. Mukhang akala niya ay Grade 7 pa lang ako sa aking height. Haist .

“Mukhang okay ka naman Miss. Sige po una na ako.” Sabay akma na ako na aalis ng hilahin niya ang strap ng backpack ko dahilan upang mahila niya ako pabalik.

“Not so fast kiddo, you should pay for this.” Sabay turo niya sa dilaw niyang damit na namantsahan ng inumin na hawak niya.

“Ha?” Sabay lunok ko ng laway.

“ Go to cafeteria with me. My treat,“ sabi niya na may ngiti.

“Pero-” she cut me by waving her hand.

“Or else. Pwede mo rin na bayaran na lang tong damit ko. Mga 25 thousand dollars lang naman ang presyo niya,” then she sweetly smiled. Ano!? Josme mukhang kalahating milyon na ata ang presyo ng damit niya.

“Sabi ko nga po sasama na ako e,” suko ko na dahilan upang mag titili siya at yakapin ako ulit.

“Okay tara na. By the way, my name is Cheriss Del Castillo. Half Filipina, half Mexican.” Tumango naman ako. That explained her uncountable beauty, her height na six footer, medyo tan pero magandang balat, at ang wavy at mahabang buhok niya.

“Collie na lang po ang itawag niyo sa akin.” Sabay magalang akong ngumiti. Nagsimula na kaming maglakad patungo aa Cafeteria.

“Drop that po or calling me Miss. Nakakatanda! And oh, you have a cute name my little Collie. Bagay sa kakyutan mo.” Namula na naman tuloy ang mukha ko.

“ Ahhh . Hindi na ako bata. Don’t call me little cute, adorable, baby, or kiddo.“

“Ooookay!” Sabay maloko niyang ngiti. At least kahit wala na si Nathelio sa tabi ko. I know na may nahanap akong bagong kaibigan. Na hindi ako tataluhin.

Sa isang banda ay kita ko sa aking peripheral vision ko na kasama ni ex bespren ang kanyang ubod ng bait na syota niya, sounds bitter. Hinaharot siya ni Clarissa but he seems not on his mood at napabalikwas na lang ako ng mahuli niya akong nakatingin sa kanya, oh geez . Baka akala niya e masyado siyang gwapo na patay na patay na ako sa kanya.

Nah , hindi naman ako ganoong tao. May isang salita ako. If he doesn’t want me to be his friend. That’s fine with me. On the first place ay hindi naman hanggang-hangga ay nandiyan siya sa tabi ko. Tama lang na ilaan na lang niya ang saksakan niyang kasaysayan na buhay sa gf niya. Clarissa was more than worth it than me.

Hanggang sa may makabangga akong matigas na bagay-rather matigas na tao na dahilan upang sumemplang ako at mapaupo sa pathway. Patawarin ako ng diyos pero napamura ako sa aking isipan.

Ano bang nakain ko ngayong araw maliban sa saksakan na kabiteran at nagkaka disgarasya ako. Hindi ko mapigilan hawakan ang aking baywang na mukhang napuruhan sa pagkakabagsak ko na tumama sa sementadong daanan. Lumagatok pa, I know.

Napapikit na lang ako ng mata at tumilapon sa mukha ko ang isang kulay dilaw ng panyo. Napahinga na lan ako ng maalim at dahan dahan na kinuha ang kulay dilaw na panyo upang alisin sa aking mukha.

“Ayos ka lang ba?” tanong ni Ate Cheriss that I answered with a nod. At may lumapit sa aking lalake na pamilyar.

That handsome looks, ang mata niyang nakakalusaw, this face. Siya.

Siya ang isa sa mga crush ko sa school. Na ngayon ay nakatingin sa akin-with worried face. Namamalikmata lang ba ako or nagdedeliryo.

“Ayos ka lang ba? Pasensya na.” Pati ang boses niya, pak na pak po. Ang husky. Nakakapanlambot.

Swerte ata ang kulay na dilaw sa pagkakataon na to.

Chapter 3

Chapter 3

Table

Collie Alvaro Dela Merced

Kita ulit sa aking peripheral vision na lalapitan sana ako ni Nathelio ng makita niya akong nabangga sa isang almost greek god like human. But knowing her angelic girlfriend ay hinila niya si ex ko, ex bestfriend correction, upang hindi na ako mapuntahan ni Nathelio.

Well, hindi ko na iyon pakikialaman pa. I’m fine on how everything works without his presence.

Muli ay ibinaling ko ang aking tingin kay Edmerald na seryoso paring nakatingin sa akin. My heart was almost fell ng hawakan niya ang aking waist at alalayan akong tumayo. Naramdaman kong naging kulay kamatis ang aking magkabilaang pisngi. And now, Cheriss was looking at me.. in a very malicious way.

Kaya nga tinawag na malisya, kasi ‘mali-siya’

“Sigurado ka  bang okay ka na? “ tanong ni Edmerald. Mio, I can live just hearing his voice.

“ Opo“ sabay yuko ko.

“Dahil nandito ka rin naman Rald. Why don’t you accompanied me and my baby Collie on Cafeteria “ sabay smirk ni ate Cheriss. Napabusangot na lang ako.

“ Yah, hindi na ako beybi! “ singhal ko sa kanila. Na sigurado akong nagmukha lang akong katawa tawa. It’s really hard for me to act like tough one.

“ Cute name… Baby Collie“ sabay ngisi naman ni Edmerald dahilan upang mamula ulit ako.

Gusto ko ng mag rosaryo. Siguradong susunugin ako sa impyerno sa mga tumatakbo sa isip ko. Tulad ng, kung si Edmerald Anthony Sori na ba ang poreber ko,ang nakatakda sa akin, ang my destiny ko tulad sa theme song ng my love from the star. Ang mais lang.

I walk silently at pinakikinggan ko lamang ang tawanan at pagkakamustahan nila ate Cheriss at Edmerald. Base on how they talk on each other ay halatang close sila. Maybe they are couple or what. Bagay naman sila. They are both good looking. And also rich kids.

Compare to me. Napaka pathetic ko talaga.

Umupo na kami sa isang table. And being Edmerald, he’s born gentleman kaya siya na lang ang pumila at kumuha ng aming breakfast, at kaming dalawa ni Ate Cheriss ang naghanap ng Table.

Siniko naman ako ni ate Cheriss.

“Ikaw baby Collie. Umamin ka nga sa akin, crush mo ba iyang si Edmerald “ para akong aatakihin sa puso sa sinabi niya. Oh gosh? Ganoon na ba ako kahalata? Nanlaki agad ang aking mga mata at mabilis ng iniwasiwas ang aking kamay at umiling.

“ Hindi ate Cheriss “ kabado kong saad“ Pramis“ sabay taas ko pa ng kanang kamay.

“Oh gosh! Don’t call me Cheriss. For Christ sake! Masyadong kikay ang pangalan na iyon. Call me Riss” tumango naman ako.

“At wala namang problema sa akin kung crush mo iyang mokong na iyan. Halatang nagseselos ka kanina little Collie” namula naman ang aking mukha at nag-iwas ng tingin. Grabe! Paano pa ako makakatanggi. Para siyang Detective kung makahuli sa ginagawa kong krimen.

“Pero akala ko-” pinutol niya naman ang sasabihin ko.

“I bet you thought that we’re couple right? “ sabay arte niyang nasusuka.

“Collie. That jerk was my cousin kaya naman no need for you to act like a jealous wife” para naman akong nahiya sa mga pinag-iisip ko.

“Sorry… Pero promise talaga! Wala talaga akong crush kay kuya Edmerald “ pagpapatuloy ko sa pag arte na parang indenial na babae.

“ If you think na maniniwala ako sayo. Sorry then, but hindi. Collie don’t worry. Sa atin atin lang itong sikreto mo. I will do my little Cupid mission. “ sabay giggle niya. Ano ba itong pinasukan ko.

Nagpatuloy pa rin ang pagiging persuasive ni Riss and she always insist that I have my little feeling for Edmerald na patuloy ko pa rin na hindi sinasangayunan. Nanalangin na ako ngayon pa lang na sa pagbabalik ni Edmerald mula sa pila nang Cafeteria ay itikom niya ang kanyang bibig. Kakakilala pa lamang namin sa isa’t isa ay namomroblema na ako.

Hindi na nga nagtagal at dumating na si Edmerald na dala ang isang malaking tray na naglalaan ng mga pagkain. He is smiling na dahilan upang lumitaw ang kanyang pantay pantay at pang toothpaste commercial na ngipin.

“Here’s your order my beautiful ladies” at halos atakihin ako sa puso ng kindatan ako ng ginoo. Gudnes! Napahawak ako sa puso ng wala sa oras. Heart, relax ka lang. Kalma.

Ng maupo na siya ay bigla ulit siyang tumayo at lumuhod sa aking harapan. Now, lahat ng mga mata sa Cafeteria ay nakatutok sa akin. I am more than sure na tino torture na ako ng buhay ng mga fangirls ni Edmerald. Knowing their prince was kneeling in my side like I’m his princess. Naaapakan po iyung buhok ko.

Inilihis niya ang aking slack at kinuha niya ang isang band aid mula sa kanyang bulsa. Ngayon ko lang napansin na may sugat pala ako sa aking toe. How did he know.

“Paano mo nalaman? “ nagtaaka ko ng tanong.

“ Right guess lang“ sabay ngiti niya. Umaygas! Hindi na po ako makahinga.

Siniko naman ako ni Riss at malisyosa niya akong tinitingnan. Kung alam niya lang ay para na akong malulusaw sa pinaghalong kilig at hiya na nadarama ko.

Medyo napakagat labi ako at napapikit ng konti nang idampi niya ang isang bulak na may alcohol. Pero napalitan ng kilig ang hapdi ng inihipan niya ang aking sugat. Hindi ko maiwasang mag-ilusyon na sobra kong ganda sa lagay na ito. Sa totoo lang ay noong nasa Grade 8 kami ay naging super duper crush ko na si Edmerald. Maliban kasi sa isa siya sa mga star player ng School Varsity at sa angking kagwapuhan ay kilalang matalino at magalang na binata iyang crush ko.

Epal lang talaga sa panahong iyon si Nathelio at lagi akong sinisigawan sa tuwing binabanggit ko ang pangalan ni Edmerald. Kahit kailan talaga hindi iyon naging supportive sa mga natipuhan kong lalaki. Kung makapang bakod kasi akala mo may ‘kami’. Nako, dati pa ay paasa na iyung lalaki na iyon.

Speaking of the devil. Naramdaman ko kasi na parang may nakatitig sa akin. Yung pakiramdam ba na at ease kaya ako napalingon sa isang gawi at sa isang Table  hindi kalayuan sa amin ay nakita ko si Nathelio na galit na nakatitig sa akin at naka clench pa ang kamao habang hindi niya pinakikinggan ang gf niyang santa. Napaiwas na lang ako ng tingin. Hindi siya ang driver ng buhay ko kaya wa pakels. Hindi na ulit ako magpapauto sa galawang Nathelio Hernani.

Ng mabalik ako sa wisyo ay tapos na pala akong gamutin ni Edmerald. Bwisit kasi na Nathelio na iyon. Hindi ko man na enjoy ng sobra ang pakiramdam na pinagsisilbihan ng isang prinsipe. Panira talaga sa buhay ko iyon. Ano ba kasing natipuhan ko sa lalaki na iyon? Maliban sa gwapo, may abs, swimmer.. Errr. Bakit ko nga ba siya pinupuri?

‘Announcement for all Grade. All classes are cancelled because of an emergency meeting of school head and school teacher. Everyone can go home~thank you’ saad ng isang babaeng boses mula sa speaker ng school cafeteria.

Napakagat  na lang ako ng labi at hindi ko maiwasang magalit ng sobra.

“ ANG

LAKAS

NG

LOOB

NA

MAGPAKLASE

IKAKANSELA

RIN

PALA

!

ININDA

KO

IYUNG

PANAHON

NA

GUSTO KO PANG

MATULOG

PERO

INISTORBO

AKO

NI

NANAY

!

TINIIS

KO

ANG

LAMIG

NG

TUBIG

PARA

LANG

MAKAPASOK

.

TAPOS

GANUN

LANG

? “ sabay hinga ko ng malalim.

Late ko ng ma realise kung ano ang mga sinabi ko- scratch, mga sinigaw ko pala. Halos lahat siguro ng mga tao na nasa establishment ay nakatingin sa akin na kung saang bundok daw ako nanggaling. Ng ibaling ko ang tingin sa aking lamesa. Edmerald is looking at me like I was the most peculiar person in the whole world at ganung tingin ang pinupukol sa akin ni Riss.

“Aww. Beast mode ang baby Collie natin” sabay kurot sa pisngi ko ni Riss. Nag nod lang si Edmerald.

“Pasensya na. Tinuruan kasi ako ng Nanay ko na masama ang maglagay rito “ sabay turo ko sa aking dibdib,” ng kahit anong hinanakit. Baka raw sumabog ako“ ngumiti lang ang dalawa at napailing.

“Well, wala pa naman kaming matinong practice kaya. Collie. Can I invite you to a date” saad ni Edmerald ng mga salitang iyon. Namilog ang mga mata ko at napanganga ng kaunti, ’yung may poise. Date? Shocks.

“Friendly date.. What I mean” bawi niya sa sinabi niya. Nako, baka isa rin itong paasa. Huwag naman po sana.

“Sige” pagpayag ko, in fact wala naman akong ibang gagawin ngayon kung hindi tumunganga sa bahay. At least makakasama ko pa si Crush.

Matapos pagsaluhan ang mga libreng pagkain ay diretso kami sa Parking lot ng School. Nalaman ko na may sarili palang sasakyan si Riss ganon din si Edmerald. So ako? Siguro commute na lang ako.

“O? Saan ka pupunta baby Collie? “ tanong ni ate Riss sa akin.

“ Aah. Magko commute na lang ako“ sabi ko sakanya.

“Nope” hindi pagsang-ayon ni Edmerald.

“Ako ang nagyaya, so I am the one who’s responsible for you. Sakay ka na sa sasakyan ko” the way he speak. It’s honestly gentle. Napakagat na lang ako ng labi, unconsciously.

“Hindi na. I can handle myself “ sabay sincere ko na ngiti. Para rin sa akin iyon. I know na pwede ko ng i-take advantage iyon. But knowing me, baka magmukha lang akong tanga. God knows that handsome men makes me clumsy and done things not to be meant.

“ Isa“ he said in a serious tone. Napalunok na lang ako when I’d notice how intense he  glared at me.

“Aww. Baby Collie. Don’t let your daddy get mad”

“Sige na nga” baka ano pang masabi ng pinsan mo crush. Lalo pa akong malagay sa kahihiyan. Patnubayan sana ako ng ispirito ni Maria Clara. Aimen.

Pumasok na ako, actually pinagbuksan pa ako ng pinto ng prinsipe na kasama ko. He’s really born like a gentleman, tunay na maginoo. Umupo na ako sa shotgun seat.

Pumasok naman siya sa kabilang bahagi at pinaandar na ang makina ng kotse and silently drive.

Hindi naging awkward either boring and buong ride namin. Edmerald seems really a funny and a kind man. Napaka perpekto naman ng lalaki na ito. I can’t see any flaws on his personality.

“Here we are” nakita ko na lang na nasa isa kaming hindi pamilyar na lugar. It’s look like an hacienda.

Tiningnan ko naman siya na may pagtatanong sa mukha.

“Sa totoo lang. Riss was recently studied at California for the last two years. At alam kong miss na miss na niya ang hacienda. So, nandito tayo. Magho-horseback riding kami. “ paliwanag niya. Napatango na lang ako. Now I know, kaya pala may accent si Riss kahit nagtatagalog siya ng diretso.

“ Ganun pala. Sige manunuod na lang ako. Hindi kasi ako marunong e“ nahihiya kong paliwanag sakanya.

“Not at all. Kasama kita sa isang kabayo. I will be your knight in a shinning handsome face” sabay tawa niya. Napangiti na lang ako at medyo feeling close na tinapik ang dibdib niyang, matigas.

“Hangin “ sabay iling ko na may ngiti sa labi.

“ Hindi ba totoo? “ sabay nguso niya na parang bata. Hindi ko maiwasan talaga na matawa sa kakulitan ng lalake na ito .

“ Sige na nga“ he chuckled at ginulo ang buhok ko.

“Tara”

Matapos ang masayang oras na kasama ko ang mga bago kong kaibigan ay hinatid na ako ni Edmerald sa isang branch ng  Black Cyara, para itong seven eleven style na store. Pumasok ako sa establishment at kumuha ng ice cream sa freezer. Matapos noon ay pumila na ako sa isang kahera at isang cute na gay ang naka assign doon, nagbayad na ako at umupo sa isang Table malapit sa glass wall.

“Pwede ba akong maupo” habang nasa kalagitnaan ako ng pag devour ko sa aking ice cream ay nilapitan ako ng least expected person na gusto kong makita sa araw na ito.

Sinusumpa ako ang Table na inuupuan ko, why?

Chapter 4

Chapter 4

Work-Home

Nathelio Hernani

Pagod kong inihagis ang aking sarili sa aking kama. Mahigpit kong hinawakan ang asul na bedsheet ng aking higaan at gusto ko iyung punitin ng dahil sa inis. I fxck up.

Bakit ko ba kasi nasabi ang mga gaanong bagay kay Collie. Collie was my best friend since our freshman years. Mabait, masayahin at sobrang inosente niyang besplen ko na iyan. He’s the sweetest person I met. Yet I fxck up things on us.

Way back sa Junior High namin. Collie was really a silent type and hindi makabasag pinggan na tao. He had that angelic face, innocent eyes, smooth white skin at ang kulay deep brown niyang mata.

On the past 4 years ako ang nagsilbing proteksyon niya sa mga kilalang siga sa school. I am the one shoving these guys that trying to laid in my Collie. I mentally groan at kinuha ko ang isang puting unan at tinakpan ang aking mukha.

Nagring ang cp ko at siguradong ang Girlfriend ko ang tumatawag, but obviously wala ako sa mood para sa bisyo niya- shopping at mga girly stuff.

Tiningnan ko ang isang espasyo ng aking kwarto then the image of me and Collie playing video game habang nakapaskil ang ngiti sa aming mga labi makes me happy. Pero bigla lang nawala ang nakikita ko. Right, wala na pala ang Collie ko.

Lalo pa ngayon na kasama niya iyung asungot na si Edmerald na isang MVP at varsity player. I am a Swimmer though, so samakatuwid ay mag kalaban kami sa kasikatan at popularity ng school.

I do not care about fame. Wala akong pakialam kung may papansin sa akin o wala. It’s just my good looks and my physical part they love, not totally me.

‘You only know you love him when you let him go’

Tama, just now I realise na bilang isang kaibigan ay napakarami ko ng pagkukulang kay Collie. Sana ay maibalik ko pa ang muli. And I won’t let Edmerald to stole what’s rightful mine.

When we were still young, possessive na ako at ayaw kong may ibang kaibigan si Collie. You can call me selfish. Ngunit ang mahalaga ngayon ay mabawi ko siya.

Pumasok na ako sa banyo at mabilis na nagshower. After that ay nagbihis ako ng kulay asul na hoodie na jacket at ripped pants. Tamang porma lang at binuksan ko ang aking cp. Perks of innocence of Collie ay wala siyang gaanong muwang.

Hindi niya alam na palaging nakabukas ang gps ng phone niya dahilan upang palagi ko siyang matunton. At base sa kalkulasyon ko hihinto si Collie babes, endearment ko sakanya sa isang branch ng Black Cyara para bumili ng paborito niyang black forest butter ice-cream. Perks of being his friend.

Nagdrive na ako at mabilis na tinungo ang lugar. Ng makapasok na ako sa establishment ay mabilis kong inikot ang aking paningin at pinuntahan ang ice-cream section. A smirk rather a grin form into my face when I saw my Collie silently devouring his sweets.

Panandalian kong hiniling na sana kahit minsan lang sa buhay ko ay maging ice-cream ako at pumalit sa pwesto ng kinakain niya. And too bad for me, may nabuong tent sa pantalon ko na mukhang mahihirapan akong itago. What? Don’t judge me. Lalake lang ako.

“Collie” when he saw me ay iba’t ibang emosyon ang agad na pumaskil sa mukha niya. Shock, anger,disappointment, embarrassed. Damn. Why so cute Collie?

“What are you doing here? “ tanong niya habang gumagawa siya ng pokerface sa mukha, pero ang naging labas ay para siyang anghel. Natural na siguro siyang mukhang anghel at inosente. Kaya siya nagiging target ng mga bad boy e.

“ Masama na bang pumunta rito? Lalo na kung narito ang bestfriend ko? “ then I smiled confidently, he growl in a very cute way na parang gusto ko siyang dambahin ng yakap. Kung kaya ko lang sana ulit. Bakit hindi?

“Wala akong natatandaan na may bestfriend pa ako”  sabay baling niya na ulit sa kanyang kinakain. Parang may kumirot na kung ano sa puso ko. Umupo ako sa harapan niya at malakas kong ibinagsak ang aking mga kamao sa lamesa that makes him shocked.

“Damn it! At sinong kaibigan mo!? Si Sori!? Hindi kita papayagan na lumapit pa sa ungas na iyon” saad ko sa kanya habang pinapatay ko na sa aking utak ang Edmerald na iyon. Hindi na dapat pang umeksena ang maangas na lalaki na iyon.

“Watch your word” sabay baling niya sa akin ng masamang titig even na napaka kalmado lang niyang magsalita. “Wala ka ng karapatan na diktahan ako at sabihin kung ano ang dapat kang gawin. May buhay ka, may buhay ako. Please let us mind our own business”  sabay akmang tatayo siya ngunit mabilis din akong makatayo at pinigilan siya gamit ang paghawak sa braso niya.

“Hindi ko na uulitin. Kung kailangan kitang bakuran, babakuran kita Collie. Try me”

I will work for everything….. again.

Collie Alvaro Dela Merced

Inis akong nakauwi sa bahay at napasalampak sa kama. Ang kapal naman ng kumag na iyon na isipin na isa akong robot na pwede niyang kontrolin. Neknek niyang may stiff neck. Kapal niya lang po.

Ano siya? Sinusuwerte? Plano na naman ba niya akong i-hashtag friendzone ulit? Ha-ha-ha. Pero hindi na mangyayari iyon. Ang gawin muli ang pagkakamali sa ikalawang beses o higit pa ay hindi na pagkakamali. Katangahan na iyon. Hindi pa ako nasisiraan ng bait.

Maya maya naman ay may kumatok sa aking kwarto na dahilan upang ikasimangot ko. Kakahiga ko pa lang e, hindi naman sa bulakbol ako. Badtrip lang talaga. Napilitan tuloy akong tumayo at buksan ang pinto ng aking kwarto.

“Ano iyon kuya? “ tanong ko kay kuya Keel na seryosong nakatingin sa akin na nakasuot lang ng kulay black na shirt, boxer short at eye glasses, nag mukha tuloy hot nerd ang Kuya Keel.

“ Halika sa sala“ mando niya. Napakunot ang noo ko, ano na naman kaya ang isyu?

Saktong wala si Nanay at tatay pati na rin si ate Chellten. Naupo ako sa sofa katabi ng kuya kong si Kees na nanonood ng anime na Yuri on Ice. E? Nanonood ng Yaoi ang kuya ko? Hindi na ako magtataka, isang male fujoshi si Kuya ko. Ang kyut nga e.

“Bunso may problema ka ba? “ tanong ni kuya Keel na umupo rin sa tabi ko.

“ H-ha? Wala kuya! “ defensive kong tugon agad with matching gestures pa. Pero tiningnan lang niya ako na parang.

’ Yung

totoo

? Hindi

ako

naniniwala

’

“ Sabihin mo na bunso. Ayaw naming may nililihim ka“ seryoso na ng saad ni kuya Kees. Eeh? Nakakakilabot mang interrogate ang dalawang ito.

“Fine. Nag-away lang kami ni Nathelio. “ pag-amin ko.

“ O? Anong nangyari sa long time love of your life mo? “ napalitan na ng nakakalokong ekspresyon ang seryosong mukha kanina ni kuya Keel.

“ Kuya kasi! Ang possessive niya kasi tapos gusto akong bakuran! Siya nga itong may gf at ilang buwan ng ini-etcepwera ako, tapos siya pa ang may ganang pagsabihan ako? Di naman patas iyon mga kuya“ sabay nguso ko. Humalakhak naman ang mga kumag. Meanie.

“Ano? Ipapatumba mo na ba si Hernani bunso?” pilyong tanong ni Kuya Kees.

“Tama ang kuya mo. Hindi porque nakatira sa Sky Division iyang kras mo ay hindi na namin uupakan oras na ginulo nila ang baby girl namin” sabay halakhak nila. Naki halakhak na lang ako sa kanila, sabay death glare. Mga bwisit.

Tungkol sa Sky Department na sinabi ni kuya.

Basically, nakatira kami aa isang Village na kung tawagin ay Blueish Hood Village. Ang Blueish Hood Village ay nahahati sa tatlong Division. Ang Sky Division kung saan naroon nakatira ang mga mayayaman at malalaki ang mga bahay, off-limits ang mga hindi kabilang sa Division na iyon kasi mga RK (Rich Kid)  at Rich people lamang ang mga may access doon.

While sa Baby Division naman nakatira ang mga may kaya lang sa buhay ngunit hindi naman ganoon kayaman, dito kami nakatira. At sa Dark Division naman nakatira iyong mga nasa ibaba ng Chain, ang mga bahay kasi sa Division na ito ay mga Bungalow style at higit na mas maliit kaysa sa Division namin. Back to the topic.

“Naku hayaan niyo na ang mokong na iyon kuya. From now on ay no string attach na kami” sabay wagayway ko ng kamay.

“Balik na po ako sa kwarto ko at magpapahinga na. “

Magpapalit na sana ako ng pantulog na isang piraso ng kulay Magenta na PJ’s at isang puting t-shirt ng may mahulog sa short ko na isang puting papael. Ng kunin ko ang papel ang may nakas ulat

doon

.

’Hi Baby Collie,

si

Edmerald

ito

I just want to give you may number 0948-, please message

mo

agad

ako

oras

na

nakauwi

ka

na

. ’

Napakagat ako ng labi at pinipigilan ang dapat pigilan sa aking pagkatao na pwedeng maging dahilan upang ikasira ng aking reputasyon. Pero hindi ko kaya.

“ KYAAAAAAA

!!!! “ sabay talon sa aking kama. Bigla namang bumukas ang pinto ng aking kuwarto at pumasok ang dalawa kong kumag na kuya na nakapose pa na parang nasa Naruto.

“ Nasaan ang mga ninja Collie “ tanong ni kuya Keel. Napahinto ang lahat at tumahimik ang buong kwarto, hanggang sa tumawa ako ng pagkalakas lakas. Ang e-engot talaga ng mga kuya ko.

“ O? Anong nakakatawa? “ sarkastikong balik ni kuya Keel.

“ Wala naman kasing ninja kuya e“ sabay resume ko ulit sa aking laughing skills.

“E bakit ka tumitili na parang nakakita ka ng model ng Calvin Klein? “ tanong naman ni kuya Kees na naka nguso. Nilapitan ko naman sila at yinakap.

“ Wala iyon mga kuya nag-vo voice lessons lang ako“

“Maniniwala sana kami kung wala lang ‘s’ yung lesson mo. Yung totoo. Pwede ka ng barker sa Quiapo “ sabay tawa uli nila. Pinagkakaisahan talaga ako ng dalawang ito. Lalo na si kuya Kees.

“ Heh! Layas na sa kwarto ko“ sabay kiss ko sa mga pisngi nila. Ang sweet ko no? Tsk.

Agad kong kinuha ang naka-charge ko pa na CP at nagcompose ng message.

‘Hi Edmerald si Baby Collie mo ito, your little sexy Collie. I am Home Daddy’ napatawa na lang ako. Siyempre hindi ko isesend ito no! Nakakahiya kaya, kaya idedelete ko na lang. Wait.

Send.

Okay na delete na-wait? Send?

Oh may gee.

Kill me!

Chapter 5

Chapter 5

Shame

Collie Alvaro Dela Merced

Huminga ako ng pagkalalim lalim. Hindi ko na alam kung ano na ang gagawin ko. Sure, umandar ng apat na beses ang ninja skills ko at naka-iwas kay Edmerald ng ilang beses, pero walang kasiguraduhan kung magagamit ko pa ang lucky charm ko sa oras na ito.

Ano ba kasing nakain ko at naisipan kong magpaka naughty? Iyan tuloy hirap na hirap akong magtago kay Riss at Edmerald. Ano ba itong pinasukan ko, hays.

Ilang araw na rin akong kinukulit ni Nathelio na makipag bati sa kanya pero hindi ko na lang siya pinapansin. Ang mahirap sa kanya, siya itong may kasalanan, siya pa ang may ganang magalit. Na kesyo raw bakit hindi ko siya bigyan ng chance and so on. Binibigay lang naman kasi ang chance sa isang taong deserving. Ang kapal talaga ng mukha niya, dinadaan pa ako sa pa cute niya. Iniyakan ko na siya kaya h’wag na siyang umasa na kakausapin ko pa siya.

Hinawakan ko na ang strap ng bag ko at ipinagpasa d’yos ko na lang na sana ay hindi magkrus ang mga landas namin. Hirap na hirap na nga akong umiwas kay Thelio, pati ba naman kay Edmerald. Inis!

Tinungo ko na ang Building ng Biv at pumasok sa Grade 12 Section II. Ang first Subject namin ay Practical Research 2. Naranasan niyo na ba iyong tipong gusto mong matapos na ang araw kaso ay napaka bagal ng oras. Badtrip din e. First Subject pa lang pero gusto ko ng umuwi. Parang drain na drain ang energy ko. Mabuti at nagbell na, hudyat na oras na ng Recess.

Oras na naka-alis na ang lahat ng mga estudyante sa Room namin ay kinuha ko na agad ang lunch Box ko na naglalaman ng isang Bottled Juice at dalawang sandwiches. Hindi na rin kasi ako nagagawi sa Cafeteria dahil sa pag-iwas. Para na rin i-reduce iyung probability na mag-cross ang landas namin. Kung nagkataon ay baka hilingin ko sa lupa na lamunin ako nito.

Wala sa sarili kong nginunguya ang aking sandwiches ng may kumatok sa pinto at niluwal nito ang isang lalaki at isang babae na kapwa nakatingin sa akin. Kung pwede lang sana akong tumalon sa bintana at tumakas sa dalawang nilalang na nakatingin sa akin ng seryoso ay bakit hindi ko gagawin? Bullet proof nga pala ang mga glass window.

Lumapit sila sa akin at pinalibutan ako.

“You should have better excuses sa pag-iwas mo sa amin baby Collie “ seryoso at nakakakaba ang tono ng pananalita ni Riss.” Iba kaming magalit diba Ed? “

Tiningnan naman ako ni Edmerald na walang ekspresyon sa mukha. Galit ba siya sa mga sinabi ko sa text. Baka naman mababa na ang tingin niya sa akin. Hindi ko siya masisisi. Natural na sa mga lalake na ang tingin sa amin ng karamihan ay mga bastos at kaladkarin.

“Right” napakagat na lang ako sa labi.

“Sorry na. Nahihiya kasi ako kasi-” napalunok ako ng laway. Kill me now na kasi.

“Kasi? “ sabay taas ng kilay ni Riss.

“ Kasi sa text ko. Hindi ko naman balak na i-send iyon e. Sorry na“ sabay takip sa mata ko at mahinang humikbi. Naramdaman ko na lang na may yumakap sa akin, isang matipunong bisig.

“Yun lang pala ang dahilan mo e. No need to worry about it. Ayus lang iyon, gusto ko ngang tawagin mo akong Daddy e” sabay tawa ni Edmerald. Kahit naiiyak pa rin ako ay hindi ko mapigilang mag-init ang aking mukha at mapangiti.

“Iyan pinaiyak mo pa si Baby Collie mo” saby tawa ni Riss. Bigla tuloy akong yinakap ni Edmerald sa kanyang mtipunong dibdib.

“Tahan na Baby, di na galit si Daddy” itong dalawang ito, hindi talaga titigil sa pang-aasar e. Inalis ko na ang pagkakayakap ni Edmerald sa akin at pinunasan ko muna ang luha ko.

“Sorry talaga”

“Ayus na iyon baby, but. Kailangan mong bumawi sa amin” sabi ni Riss.

“Ha? Wala kasi akong dalang pera”

“No. Hindi mo kami ililibre. Basta bumawi ka lang at mag-promise na hindi ka na ulit iiwas” sabay ngiti ni Edmerald. Shete, ang gwapo niya.

“Okay” paano kaya ako babawi sa dalawang ito? Ay! Oo nga pala.

“Bukas pala birthday ng kuya ko. Invited kayong dalawa” sabay ngiti.

“Ayos ’yan baby Collie. Meet the parents na pala Ed e” sabay tawa ng dalawa. Mga ito talaga.

Sabado ng umaga at napaka busy sa bahay. Birthday ng gwapo at mala adonis kong kuya na si Keel at sa oras na ito ay wala ang birthday boy dahil susunduin ata niya ang GF niyang si ate Sunny.

Pagkalabas ko sa aking kwarto ay parang naka high alert ang mga tao at hindi magkandaugaga. Si Papa at Kuya Kees ay nag-aayos ng Videoke, si Nanay naman ay nasa kusina kasama ang mga kumare niya na nagluluto ng mga handa. Si ate Chellten naman kasama ang barkada niyang si ate Cloix at Kuya Vino na kasapi ng pederasyon ay nag-aayus ng mga dekorasyon.

“Bunsoy “ tawag sa akin ni Inay sa kusina na agaran naman akong lumapit.

“ Ano po iyon? “

“ Ayaw sana kitang utusan at baka mapagod ka anak pero busy lahat ng tao sa bahay at walang mautusan. Pwede bang bumili ka ’nak ng mga kulang na rekados sa palengke “ sabay abot sa akin ng pera at listahan ni Mama.

“ Wala naman pong kaso sa akin ’yon“ sabay ngiti ko at nagpaalam na ako.

Lumabas na ako sa kulay baby blue naming gate at pumara ng Tricycle.

“Kuya, deretso po papuntang palengke” sabay abot ko na ng bayad.’Di kasi ako sanay na nagbabayad kapag nakapunta na, baka makalimutan ko pa na magbayad.

Ng makadating na ako sa palengke ay nagpasalamat muna ako kay kuyang driver. Agad kong tinungo ang mga tindera ng atay upang bumili pandagdag sa ilalagay sa menudo. Matapos makabili ng atay ay bumili pa ako ng Celery at Bell pepper para sa lumpiang shanghai.

Dahil medyo matao ay inabot ako ng siyam-siyam  bago makuha lahat ng nasa listahan. At ang mahirap pa ay pahirapan ang paghahanap ng mga pampasaherong motor. Mahal naman kasi ng Taxi e.

Akmang lilipat ako ng daan ng mahulog ang isang plastik kong dala akmang kukunin ko ito ng may magpreno sa gilid ko.

“Ano ba!? Magpapakamatay ka ba?! “ sigaw ni kuyang driver.

Panandaliang nanlaki ang aking mga mata. Hala! Si kuyang nasa burol! Iyung naka shade

“ Hoy! Bingi ka ba. Fuck! “ sabay busina pa nito. Pinagtitinginan na tuloy kami ng mga tao. Tumayo ako ng mabilis at nag-sorry pero ini-snob lang niya ako. Nakakahiya talaga. Umiling na lang ako at naghanap ng masasakyan pauwi.

Ng makauwi na ako ay mag-aalas dies na. Mabuti at nahabol ko pa ang mga rekados. Pumunta muna ako sa sala at hinang hina akong naupo nandoon pala sila ate Sunny, ang dalawang kuya ko, si ate Chellten at ang mga barkada niya.

“Ba’t mukha kang haggard bhe? “ tanong ni Kuya Vino habang nagsasalin ng isang basong juice at inabot sa akin.

“ Salamat po“ uminom muna ako bago sumagot.

“Bumili muna po kasi ako ng mga sangkap sa palengke. Medyo matao e” sabay ngiti ko.

“Ayos lang ba  ’yang puso mo bunso? Dapat sa akin mo na lang iniutos ’yan” sermon ni kuya Keel.

“Kuya. Araw mo ito, ayaw kong i-spoil ang araw mo. Atsaka ayos lang naman po ako. “ bumuntong hininga lang si Kuya.

“ Tama naman kasi ang Kuya mo bunsoy. “ saad ni Ate Sunny.

“ Hay nako. H’wag niyo ng i-pressure ang bunso natin. Mag-ayos na tayo at malapit ng mag tanghalian “ mando ni ate Chellten. Buti naman at naka-iwas ako sa interrogation ng mga kuya ko. Medyo spoiled kasi ako kay ate kaya may kapit.

Habang naka-upo ako ay bigla akong tinawagan ni Nanay at may bisita raw ako. Hala! Nandito na pala ang dalawa, hindi pa naman ako nakapagbihis muna. Kita ko ang dalawa na todo porma, pero pang Civilian pa naman ang istilo.

Nakasuot ng kulay puting shirt at ripped jeans si Riss habang naka Blue polo shirt si Ed at simpleng white pants. Itong dalawang ’to, parang ang perfect tingnan. Grabe, para silang walang kapintasan.

“Nandito na pala kayo. Pasok tayo at magbibihis muna ako”

“Sige baby Collie.” sabay kindat ni Edmerald na dahilan upang mag racing lahat ng ugat ko sa puso. Heart, kalma lang.

Nagbihis muna ako sa kwarto at pinuntahan ko kaagad sila Riss at Edmerald na mukhang agad na nakagaanan ang loob ng mga kuya ko at ate.

“Bunso, ba’t pinagkaabalahan pa akong dalhan ng mga bisita mo ako ng regalo. Ayos lang naman kung wala” sabay ngiti ni kuya Keel habang a hawak niya ang dalawang kahon.

“Ayos lang iyon” mukhang kinikilig na saad ni Riss. Hinila ko naman ang babaita.

“Hoy Riss. Taken na iyang si Kuya Keel” bigla naman sumimangot ang babae.

“Sayang naman. O yung isa? “ sabay turo kay Kuya Kees.

“ Single pa iyan“ mukhang ikinatuwa naman ng loka ang sinabi ko.

“Ikaw a! Bakit hindi mo sinabing may Fafa ka na mga kuya? “ sabay mahinang kurot sa pisngi ko.

“Aray!”  sabay himas ko sa pisngi ko at ngumuso. “Hindi ka naman kasi nagtatanong e” 

“Stop pouting Baby Collie at baka makurot kita sa cuteness mo” lumayo tuloy ako sa kanya at pinuntahan ang mga tao sa sala.

Binuksan na pala ni Kuya Keel ang mga regalo ng dalawa. Halos manlaki ang mata namin dahil ang regalo pala ni Riss ay isang I-phone 7 at ang kay Edmerald naman ay isang signature basketball shoes na may pirma pa ni Kobe Bryant.

“Hindi ba masyadong mahal itong mga regalo ninyo? “ medyo shock pa rin na sabi ni Kuya Keel.

“ Kuya kung ayaw mo akin na lang iyang dalawa“ singit ni Kuya Kees dahilan upang batukan siya ni Ate Chellten.

“Ate! Ang sadista mo talaga “ sabay himas ni Kuya sa batok niya.

“ Kaya ka hindi nagkaka boyfriend e“ dagdag pa nito dahilan upang samaan siya ng tingin ni Ate Chellten.

“Trulalu! Hinay-hinay sa pagsasabi ng mga ganyang words pafa Kees, dalawa ang manang ditey” sabay nguso ni Kuya Vino kay Ate Croix.

“Hoy! Hoy bakla! Hindi kami manang. Malandi ka lang gaga” sabay sabunot kay Kuya Vino. Tumakbo naman siya sa likod ni Kuya Kees.

“Pafa Kees o! Mina massacre ako ni manang”

“Tutulong pa ba ako? “

“ Ay o? Ang hard“ sabay kunwaring kurot sa dibdib ng kuya ko. Harot lang.

“Mga ijo at ija, mayana ’yan at tanghalian na. Hali na kayo sa kusina” mando sa amin ni Inay. Dinala ko sila Riss at Ed sa Kusina at pinag serve ng mga Pilipino Dishes. Masaya naman akong tiningnan ang dalawa specifically kay Edmerald na mukhang enjoy na enjoy ang pagkain ng Kare-kare, aba! Specialty iyan ni Inay.

Marami pa kaming ginawa tulad ng Truth or Dare at Videoke, ang mga nakakatanda naman ay nasa Terrace at nag-iinuman, pasado ala Siete ay umalis na ang dalawa dahil may mga gagawin pa raw. Medyo kinilig pa ako at hanggang ngayon ay nakahawak pa rin ako sa aking pisngi dahil sa hinalikan ako kanina sa cheeks ni Edmerald dahil sa truth or dare.

Nagpapahinga na ako sa kwarto at naka headset upang hindi marinig ang ingay sa labas ng tinawag ako ni Nanay.

“Anak, si Nathelio nasa labas, mukhang laseng at nanggugulo. Hinahanap ka raw bunso. “ kinakabahan na saad ni Nanay. Hala! Baka pagtulungan siya sa labas lalo na’t baka pagkamalang siga.

Lumabas na ako ng bahay na walang tsinelas at agad kong binuksan ang tarangkahan ng bahay.

“ Collie! Mag-ushap naman ta-tayo Collie “ lasing nitong sigaw, may hawak pa nga siya ma bote e.

“Ano na naman ito Nathelio” akmang magsasalita pa sana siya ng matumba ang mokong sa mismong harapan ko, muntikan pa akong matumba dahil ’di hamak na mas malaki ang lalaking ito kaysa sa akin.

Ngayon pansin ko na lahat ng tao sa bahay, bisita at mga usisero na kapit bahay ay nakatingin sa akin.

Shame!

Dreame!

I know that it is a bit heartbreaking. Pero mgiging available na po ang story na ito sa Dreame. Hoping for your full support po roon. Salamat.

Follow me there!