Enemy Next Door

Ginabi na nang uwi si Ezra galing sa rehearsal ng kanilang play. Bandang alas onse na nang gabi at madalang na lang dumadaang bus at taxi pauwi sa kanila.

“Hello Tanya, naka uwi na ba kayo?” Kausap ni Ezra ang isa sa kasamahan niya sa play.

“Kakaalis lang namin sa auditorium. Bakit ba? Teka, ikaw naka uwi na ba?” Tanong ni Tanya.

“Hindi pa nga ei, heto naglalakad sa kahabaan ng Breco bridge. Wala nang masakyan ei. Susubukan ko sa kabila baka maka hanap ako nang masasakyan doon.” Kuwento ni Ezra.

“Hindi ba delikado diyan? Sana sumama kana lang kanina sa amin ni Rex pauwi. Malayo na kami diyan sa tulay hindi na kami makaka ikot pabalik. Si Jinky kasama din namin. At medyo nilalagnat. Mag pasundo ka na lang kaya sa inyo.” Ang nag alalang si Tanya.

“Hindi na, ok lang ako dito. Maliwanag naman dito sa tulay at bilog pa ngayon ang buwan. Wala din naman akong mahingan ng tulong sa bahay ngayon. Nag out of town si papa, si mama naman next month pa ang uwi. Si kuya naman malamang nandoon pa iyon sa girlfriend niya.” Malungkot na pagkakasabi nito.

Wala rin nagawa ang pagtawag niya kay Tanya. At mukhang doon na siya matutulog sa tulay na iyon. Tahimik ang kahabaan ng Breco bridge. Walang dumadaang sasakyan. Nakakapanibago sa kadalasang matrapik at maingay na tulay.

Isang truck ang makakasalubong ni Ezra kaya pumara ito. Ngunit hindi man lang ito pinansin at dinaanan lang siya. Mayroon namang mga iilang kotse pero wala ni isa man ang pumarada para pa sakayin ito.

Bandang gitna na ng tulay si Ezra nang may napansin ito hindi kalayuan sa kanya. Maliwanag ang kahabaan ng tulay dahil sa mga poste ng ilaw at sa bilog na buwan. Kaya malinaw sa kanya ang kanyang nakita. Isang napakalaking aso ang makakasalubong niya. Subrang laki na halos malaki  pa sa katawan niya. Napa atras ito. Paano nagkaroon ng ganoon kalaking aso sa kahabaan ng tulay. Tanong ni Ezra sa sarili na may kaba at takot nang nararamdaman.

Pansin nito na siya ang pakay ng aso kaya bumalik ito sa kanyang dinaanan at kumaripas ng takbo pabalik. Doon na siya hinabol ng malaking aso. Sobrang bilis ng aso. At kunti na lang maaabutan na siya nito.

Tuloy tuloy lang sa pagtakbo si Ezra. Walang lingon lingon na sumisigaw ng saklolo. Kunti pa at mahahablot na ito ng aso. Nang biglang may sumakmal dito na isa pang malaking aso. Nabigla si Ezra at napa sandal nalang sa railings ng tulay.

Hindi niya alam kung saan nang galing ang isa pang aso. Tulalang nakatitig ito sa naglalabanang mga hayop. Hindi ito makagalaw sa sobrang takot.

Halos magpatayan ang dalawang malalaking aso. Kagat dito sakmal doon. Kalmutan ang dalawang nilalang gamit ang mga matatalim nilang mga kuko. Sugatan na ang isa sa kanila. Ngunit walang gustong magpatalo.

Isang flash ng camera ang nag pahinto sa dalawa. Napatingin ang isa kay Ezra, hawak nito ang cellphone na  balak kuhanan ng litrato ang mga hayop. Sa subrang takot na siya naman ang pag balingan ng dalawa napa takbo na naman ito.

Walang hinto hinto sa pag takbo ang takot na takot na si Ezra. Hanggang sa nakalayo na ito sa tulay. Tanaw niya na ang auditorium kung saan ito galing. Nagmamadali ito. Palapit na siya sa gate ng auditorium ng makita niya ang guard doon na may tinutulungang tao.  Lumapit siya dito.

Nagulat ito nang makita ang kasamahan niya at kaklase na si Al na siyang ginagamot ng guard. May mga galos sa kamay at dibdib ito, naka hubo’t hubad. Pinainum ng guard ng tubig si Al.

“Ano nangyari sa iyo Al bakit ganyan ang ayos mo? Napano ka? Nakasalubong mo rin ba ang mga aso na iyon?” Tanong ni Ezra na nag alala. Ngunit hindi man lang sumagot si Al, nakatitig lang ito sa kanya.

“Anong aso? Malamang napagtripan ito ng mga adik diyan  at na hold up. Tatawagan ko na sana iyan ng pulis pero pinigilan ako. May sakit daw ang ama niya sa puso baka mag alala at mapano. Hindi rin gustong mag pa hospital. Gagamutin ko na lang sana ang mga sugat niya pero ok lang daw siya. Binigyan ko na lang ng kumot. Halos sinimot lahat ng mga gamit niya sa katawan.” Kuwento ng guard kay Ezra.

“Ok ka lang ba, Al?” Tanong ni Ezra

“Ok lang ako. Ikaw, hindi ka ba nasaktan?” Biglang nasabi ni Al. Nagtaka si Ezra bakit iyon ang tanong sa kanya ni Al.

“Ayos lang ako, salamat sa isang aso. Kung hindi dahil sa kanya gutay gutay na siguro ako. Teka lang, isuot mo Muna itong dala kong extra. Na di-distract ako sa katawan mo eh” sabay inabot kay Al ang damit at short. Bahagya namang napangiti si Al sa kabutihan ni Ezra.

“Ikaw boy, bakit ka naman bumalik dito? May nangyari din ba sa iyo? Ano ang sinasabi mong mga aso?“tanong ng guard kay Ezra.

“Naku manong hindi ka maniniwala sa mga nakita ko kanina. Muntik na ako atakehin ng napakalaking aso. Buti na lang may dumating pang isa. Sila ang nag laban. Kaya naka takas ako. Ito nga may…” Ipapakita na sana ni Ezra ang kuha nito sa cellphone nang magpasalamat sa kanya si Al na tapos nang suotin ang pinahiram na damit nito.

“Buti naman at sumakto sa iyo. Medyo fit nga lang masyado sa iyo. Laki kasi ng katawan mo.” Napangiti si Ezra habang pinagmamasdan ang kaharap na si Al.

“Tara na umuwi na tayo. Ihahatid na kita.” Biglang niyaya nito si Ezra para umuwi. Inakbayan niya ito at nag paalam na sa guard. Nagtaka naman si Ezra sa ginawa ni Al. Sumunod na lang ito kay Al, sabay nag paalam narin sa guard.

“Mag ingat kayong dalawa, baka makasalubong niyo ulit ang mga aso na iyon. Malamang mga asong ulol lang iyon na pagala-gala dito sa kalye.“paalala ng guard.

Mahigpit ang pag kakaakbay ni Al kay Ezra na tila ayaw iwala ang isa sa kanyang tabi.

“Teka lang Al, masyado mo namang lapit sa akin. Puwede ba,  wala nang akbay? Ang bigat kasi ng mga braso mo. Para akong nagbubuhat ng bigas. Sakit sa balikat” reklamo ni Ezra.

At tinanggal ni Al ang pagkaka akbay kay Ezra.

“Ano ang ginagawa mo doon? Akala ko. na una ka nang umalis kanina. Dahil may training pa kayo para sa try out bukas.?” Tanong ni Ezra kay Al.

“Hindi mo ba narinig kanina, na nahold up ako kaya lang ako bumalik doon kasi iyon lang pinaka malapit na lugar na puwede kong hingan ng tulong.” Sagot ni Al.

“Bakit hindi ka pumayag na tumawag ng pulis si manong guard? Baka na habol mo pa ang mga gumawa niyan sa iyo.” Tanong ulit ni Ezra kay Al.

Pero hindi na siya nito sinagot. Sa halip binalik sa kanya ang tanong.

“Wala na kasi masakyang bus o taxi man lang ngayon. Ilang minuto na lang kasi mag hahating gabi na. Napasarap kasi sa practice kanina.” Sagot nito kay Al.

“Tungkol sa nakita mong aso kanina. Sigurado ka ba doon?” Tanong pa ni Al.

“Kitang kita ng dalawa kong mga mata. Maliwanag ang tulay tapos kabilugan pa ng buwan. Klarong klaro sa harapan ko ang dalawang asong kasing laki ng sa tao o mas malaki pa nga na nag papangasan ng kagat sa isa’t isa. Ito nga at nakuhanan ko pa sila ng litrato habang nag aaway.” At nilabas nito ang cellphone. Hinanap doon ang nakuhang imahe. Ngunit nag taka ito bakit napaka blur nang kuha niya dito. Na halos hindi na ma klaro ang kanyang kinunan.

Bahagyang napangiti si Al na pinagmamasdan ang litong litong si Ezra. “Kailangan mo na yatang palitan ng bago ang phone mo. Mukhang sira na yata ang camera.”  At pumara ito ng taxi nang may nakita itong paparating.

“ Tama na iyan, baka tama si guard mga asong ulol lang iyon nakita mo. Halika na , sakto may dumaan ng taxi. Hatid na kita sa inyo.“ Sabay bukas ng pintuan ng taxi para paunahin si Ezra sa loob.

Hindi parin mapakali si Ezra. Totoo ang lahat ng nakita niya kanina. Hindi lang iyon basta mga aso lang. Pero paano nagkaganoon ang kanyang kuha. Maliwanag naman kanina sa tulay.

Tahimik lang ito sa loob ng taxi katabi si Al.

“Itulog mo na lang iyan pagka uwi mo. Malamang pagod ka lang kaya kung ano ano nakita mo kanina.” Payo pa ni Al.

“Basta totoo ang mga nakita ko. Hindi iyon guni guni.” Napatingin si Ezra sa mukha ni Al. May napansin ito.

Hinawakan niya ang mga braso ng isa at hinimas-himas at hinaplos ang mga ito na may pagtataka sa kanyang mukha.

“Ang mga sugat mo? Bakit unti unting natutuyo? Nag hihilom nang kusa ang mga sugat mo Al.“pagtataka ni Ezra.

Binawi agad ni Al ang mga braso nito. At napasandal sa upuan ng kotse.

“Ngayon ka lang ba nakakita nang nag hihilom na sugat. Siyempre matutuyo talaga ito kasi nilapatan ko na ng gamot doon kanina. Takang taka ka naman masyado?” Ang relax lang na si Al.

“Akala ko ba tinanggihan mo si manong guard na e first aid ka?”

“Dahil nahihiya ako, kaya kinuha ko sa kanya ang first aid kit at ako ang gumamot sa sarili ko. Ganun lang iyon.” Paliwanag pa ni Al

“Pero kanina lang, kitang kita ko sariwa pa ang mga sugat mo sa braso at mukha. Ang bilis naman nang paggaling.“takangtaka paring si Ezra.

Nakatitig lang ito kay Al, nang hinawakan siya nito sa ulo. At may sinabi si Al sa kanya.

“Pagod ka lang, at wala kang nakita, wala kang maaalala. Hindi tayo nag kita, hindi tayo nag kasama. Wala kang dapat pagsabihan ng mga nangyari ngayon. Wala.” Pagkasabi na iyon ni Al,

Naka ramdam ng bigat si Ezra sa buo nitong katawan na tila may nakadagan sa kanya. Hanggang sa ang mga mata nito ay hirap ng maimulat sa sobrang antok. Napasandal na lang sa balikat ni Al si Ezra at nagsimula na itong humilik.

Kinaumagahan. kasabay nang pag alarm ng kanyang orasan nahulog sa kanyang kama si Ezra kaya agad itong nagising. At nang makita ang Oras…

“Oh shit, super late na ako, may exam pa naman ngayon.” Nag mamadali itong mag bihis. Hindi na nga nito tinungo ang banyo para maligo.

Nang mabotones na nito ang suot na polo, nag mamadali na  itong lumabas ng silid at bumaba ng kanilang hagdan.

Napahinto na lang ito nang makita niya ang mga magulang sa harapan ng mesa at kumakain kasama ang kuya nito.

“Anong meron Ezrahildo junior?” Biglang tanong ng Ina nito na nakatitig sa kanya.

“May pasok kayo kahit linggo anak?“tanong pa ng papa nito.

“Malamang mag me-make up class iyan pa. Sumbong kasi sa akin ng prof niya, mas madalas pa daw iyan tumambay sa auditorium kaysa sa klase niya sa algebra.” Sabat Naman ng kuya nito.

Aatras pa sana si Ezra pabalik sa kuwarto niya nang tinawag ito ng Ina niya. “Bumaba ka na dito, sumabay kana dito sa amin kumain.”

“Sige ma, may sasaglitin lang ako sa kuwarto” saka ito bumalik ng silid, at tinawagan si Tanya.

Kakagising lang din ng babae nang tinawagan ito ni Ezra.

“Anong araw ba ngayon?” Agad na tanong ni Ezra

“Anong klaseng tanong iyan? Wala ba kayong kalendaryo diyan? Linggo ngayon. Ano ba ang problema, inisturbo mo lang tulog ko.” Sagot ni Tanya na tila antok pa.

“Nag rehearsal ba tayo kahapon? I mean kagabi? Tapos late na tayo naka uwi?” Paglilinaw na tanong nito kay Tanya.

“Last day rehearsal natin kahapon pero ang aga nating natapos. Bakit ba ang dami mong tanong? Anong meron?” Hindi na nakasagot pa si Ezra at pinutol na nito ang usapan.

Gulong gulo ang isipan ni Ezra. May kung ano itong na aalala pero hindi niya mawari kung ano. Nag bihis ulit ito ng pambahay at bumaba para kumain kasama ang pamilya.

Sa kalagitnaan nang kanilang pag kain, nang may kumatok sa  pintuan nila. Si Ezra na ang tumayo para buksan ang pinto. At pagkabukas nito ng pinto, napalagok ito ng laway nang makita ang isang lalaki.

Matangkad, gwapo at maganda ang katawan ng lalaking kaharap nito. Wala itong suot pang-itaas at naka puting short lang ito na maiksi at hapit sa malalaki nitong mga hita. Basa at nangingintab sa pawis ang katawan nito. Mababakas mula sa dibdib nito pababa sa pusod nito ang pinong mga buhok na tila hinahawi ng mga nag babagsakang mga pawis.

Napatulala na lang si Ezra habang nakatitig sa lalaki. Hindi agad ito nakapag salita. Nang mapansin ito nang lalaki, napangiti ito at binati ang binata. “Hi, are you ok?.”

“Ah eh kuwan pasensiya na,naka hubad ka kasi.” Napakamot ng lalamunan si Ezra.

“Ah ganun ba, sorry din. Naghahakot kasi ako ng mga gamit ko. Sobrang init kaya nag hubad na lang ako. Siya nga pala, Rufos pare. Kakalipat ko lang diyan sa tapat niyo.” Pakilala ng lalaki.

“Ezra pare., so ikaw pala ang nakabili ng lumang bahay diyan?” At kinamayan ang lalaki.

“May kalumaan nga ang bahay, pero ok na man. Kunting ayos lang diyan, gaganda din yan.” Sagot ni Rufos.

“Ok., bakit ka nga pala naparito, may kailangan ka ba?”

“Makikihingi lang sana ako ng tubig, wala pa kasing linya ng tubig sa bahay. Bukas pa daw sabi ng tubero. Kayo lang kasi ang medyo malapit sa akin.” Habang hinahaplos nito ang basang dibdib. Na tila tinatakam si Ezra.

“Sure, mukhang kailangan ko na rin ng tubig. Nakakauhaw nga ang araw ngayon…ang init. Hintay ka lang dito at kukuha lang ako sa loob.” At tumalima na itong pumasok sa loob para ikuha ng tubig si Rufos.

Ramdam ni Ezra kung ano ang nago-gustuhan ng kanyang katawan. Batid nito sa sarili ang kanyang kahinaan na tanging siya lang ang nakaka alam. Pagkabalik, dala na nito ang isang maliit na jag na may lamang tubig. At iniabot ito kay Rufos.

“Salamat dito. Buti naman at may kakilala na agad ako dito. Siguro sa makalawa ok na ang bahay. Pumunta ka, kunting inuman tayo. Umiinom ka naman siguro I’m sure.” At nag iwan ito ng matamis na ngiti kay Ezra saka bumalik sa bahay nito.

May lihim na tuwa sa puso ni Ezra. Lalo pa nang yayain ito ni Rufos. Abot tenga ang ngiti nito habang naka tingin sa bahay ni Rufos na nasa tapat lang nila.

Dumating ang araw ng school champ fun fare ng eskuwelahan ni Ezra. Abala ang buong campus dahil sa napakaraming event na ginaganap. Isa na dito ang play na kinabibilangan ni Ezra.

“Bagay sa iyo ang maging warewolf, ang laki din pala ng katawan mo. Hindi lang halata kasi madalas ka naka hoody.“saad ni Tanya habang tinutulungan si Ezra na hubarin ang costume nitong Beast sa play.

“Nahiya nga ako sa nangyari. Hindi ko inasahan mahuhubaran ako kanina. Mabuti na lang at patapos na.”

“Normal lang ang wardrobe malfunction kapag live. Na dala mo naman ng maayos ang eksena mo kanina. Nag mukha ka nga lang warewolf kanina nang mapunit ang suot mo.” Natatawang si Tanya.

“Congrats, maganda ang play niyo.” Nang pumasok sa back stage si Al na binati si Ezra.

“Congrats sa atin. Kung hindi dahil sa inyong mga props men, hindi naayos ang glitch kanina sa palabas.” Tugon ni Ezra kay Al.

“Burger tayo, di kaya uminum tayo. Celebrate. Para sa matagumpay na play natin.” Suhestiyon ni Al kina Ezra.

“Sa bahay na lang tayo. Nag pahanda si mama nang kaunti para dito. Ano sa inyo?“Alok ni Ezra sa mga kasama.

“Go ako diyan. Makikita ko na naman ang kuya mo nito”ang excited na si Tanya.

“Sige ba, pero bago niyan, cheer niyo naman ako mamaya sa game ko.” Pakiusap ni Al.

“Siyempre naman. Halika na at mag bihis na tayo. Baka hinihintay kana ng mga ka team mates mo.” Inakbayan nito si Al at lumabas na sila ng back stage.

Alas singko na nang matapos ang laro ni Al, kaya padilim na nang makarating sila sa bahay ni Ezra. Kakababa lang nila sa jeep nang may na pansin si Ezra sa ikinikilos ni Al. Balisa ito at tila may sinisinghot na parang may inaamoy.

“May naa-amoy ka ba na kung ano diyan Al” tanong ni Ezra at nakiki amoy din ito. Maging si Tanya, at mga kasamahan nito. Isa isa nilang tiningnan ang mga sapatos nila kung may naapakan ba sila.

“Ah eh wala ito. Na aamoy ko lang siguro ang mga niluto niyo sa inyo. Dito ba ang sa inyo?” At tinuro ang bahay sa tapat nila ni Ezra, ang bahay ni Rufos.

“Naku hindi sa amin yan, sa bagong lipat iyan diyan. Ito ang sa amin, ang katapat. Tara pumasok na kayo.” At pumasok na nga ang iba na sumunod kay Ezra.

Ngunit na iwan sa labas si Al na naka tingin parin sa katapat na bahay nila Ezra. Papasok narin sana siya nang makita nito ang lalaking naka dungaw sa itaas na bintana ng bahay at naka tingin sa kanya. Kumaway lang ang lalaki sa kanya at nginitian ito. Ganun din ang paglabas ni Ezra para tawagin ang naiwang si Al. Nakita ni Ezra si Rufos na kumakaway at napa kaway din ito sa lalake.

“Magkakilala kayo?” Biglang tanong ni Al kay Ezra.

“Si Rufos, bagong kapit bahay. Hmmmp wag ka na mag selos. Walang aagaw ng puso ko sa iyo. Tara na sa loob. E celebrate din natin ang pagkapanalo niyo kanina.” At pumasok na ang dalawa sa loob.

Kinabukasan,.

Nagulat na lang si Ezra nang makita sa labas ng kanilang bahay si Al, sakay ng dala nitong motor. Nang makita ni Al na palabas na si Ezra, kinuha nito ang extrang helmet na dala at binato sa kaibigan.

“Hey kalma ang aga pa nito para uminit.” Nang masalo ang binatong helmet. Pansin ni Ezra na hindi maganda ang timpla ng umaga ni Al.

“Sakay!, simula ngayon susunduin na kita at ihahatid sa inyo.” At sumenyas ito kay Ezra para sumakay.

“Hindi ko alam na may motor ka pala., maganda. Magkano kuha mo nito?”  tanong ni Ezra, sumampa ito sa motor ni Al para umangkas.

Tahimik lang si Al sabay paharurot ng motor. Mabilis. Maraming mga bagay na tinanong si Ezra kay Al habang tumatakbo ang motor. Pero hindi ito kina kausap ng isa. Hanggang makarating sila sa Hillbrook university kung saan sila nag aaral.

Hindi alam ni Ezra kung bakit parating mainit ang ulo ni Al. Hindi ito sanay sa mga kinikilos nito buong araw.

“Teka lang sandali mag usap nga tayo, may problema ka ba sa akin? Kasi lately parang iba ang timpla mo sa akin. Lalo na noong dinala ko kayo sa amin. Ano ba ang meron Al?” Tanong nito.

“Lumayo ka sa lalaking iyon. Huwag mo siyang hayaan makalapit o makapasok sa bahay niyo. At huwag na huwag mo siyang kakausapin.” Sagot ni Al na tila may tinitimping galit.

“Kanino? Sinong lalaki at bakit? Hindi kita ma gets”

“Ang lalaki sa tapat ng bahay niyo. Hindi siya kaibigan. Mapanganib siya. Nanganganib kayo, lahat kayo. Lalo kana” sagot ni Al.

“Si Rufos? Sabi ko na nga ba, nag seselos ka lang sa kanya.” At tumawa lang si Ezra. Nang biglang hinawakan siya ni Al sa damit na tila naiinis sa reaksiyon ni Ezra.

“Pinuprotektahan lang kita.” At umalis ito,

Kinabahan si Ezra sa ginawa na iyon ni Al sa kanya. Nakita niya umiba ang awra nito. At may napansin ito sa mga mata ni Al ng tumitig ito. Napako sa kinatatayuan nito si Ezra na tulala dahil sa ginawa sa kanya ni Al.

Nang may umakbay sa kanya.,

si Jino isang kaklase.

“L.Q ba kayo ng boyfriend mo, brad? Mukhang nagtatalo kayo kanina eh.“pansin ni Jino.

“Hindi ko boyfriend si Al noh. Ganun lang talaga kami. Tara na  nga, baka ma late pa tayo kay sir Harimao” at tumakbo Ang dalawa papasok ng building.

Third year college na si Ezra, at nasa forth year irregular naman si Al. Isang transferred student si Al sa university, at may ilang mga back subjects ito kaya naging kaklase nito si Ezra sa ilang piling mga subjects. Palakaibigan si Ezra kaya unang tagpo pa lang nila ni Al naging magkasundo na ang mga ito.

Si Al ang nagsisilbing lihim na anino ni Ezra sa university. Dahil kung nasaan si Ezra nandoon din si Al. Dahilan nang pagiging close nila masyado sa isa’t isa. Na minsan daig pa nila ang mag nobyo kung mag harutan at magkulitan.

Tanghalian na at Oras na nang break ng mga estudiyante. Papasok pa lang ng canteen si Ezra nang mapansin si Al sa isang table, at may naka handa ng pagkain para sa kanila tulad ng nakasanayan.

“Pork chop, at mushroom soup, inorder na kita. Upo na.” Sabi ni Al nang lumapit na sa mesa nito si Ezra.

“Salamat.”

“Maaga ang uwi ko mamaya, hihintayin kita sa gym. Sabay na tayo umuwi.” Sabi nito kay Ezra sabay subo ng hamburger na hawak.

“Ano ba kita Al ? Ano ba talaga tayo? Bakit ka nandiyan parati?. Kapag may kailangan ako, nandiyan ka para tulungan ako. Madalas ikaw ang rescuer ko. Ito, gaya nito, lagi mo ako nililibre ng pagkain. Tapos ngayon, gusto mo sabay na naman tayo pagpunta dito at pauwi mamaya. Ano ba ito Al? Ano ang ibig sabihin nito?” Mga tanong nito kay Al.

“Ako ang kailangan mo, ako lang makakaintindi sa iyo.” Ang tanging sagot lang ni Al.

“Alam mo kung ano ako?”

“Sa takdang panahon, maintindihan mo rin. Ipangako mo sa akin na huwag na huwag kang lalapit kay Rufos. Kahit anong mangyari huwag mong ibigay ang tiwala mo sa kanya.” Dagdag pa ni Al.

Tumunog na naman ang bell. Tapos na ang break at balik na ang mga estudiyante sa kanilang mga klase. Pabalik na sa class room si Ezra nang makalimutan nito ang libro sa loob ng banyo. Agad niya itong binalikan. Ngunit wala na doon ang naiwang libro. Lumabas ito ng banyo para bumalik na lang ng silid nang may nakasalubong ito.

“I guess ito ang hinahanap mo, pare?” Si Rufos at hawak ang hinahanap na libro ni Ezra.

“Ikaw, a-anong ginagawa mo dito sa campus? At salamat dito. Ikaw pala ang nakakita.” ang gulat na gulat na si Ezra, hindi niya inakala na makikita niya doon si Rufos.

“Kaka inquire ko lang sa dins office niyo, if puwede pa ba humabol as transferee. Sayang din kasi ang one year. Isang taon na lang at ga graduate na sana ako. Kaso nag ka problema lang dati. So dito karin pala pumapasok?” Kuwento ni Rufos.

“Third year ko na dito. So ano sabi ng din makakahabol kapa ba daw?” Ang tila excited na si Ezra.

“Actually bukas dito na ako mag aaral muli. Buti na lang at kaka start palang ng school year. Tamang tama ang pag dating ko.” Dagdag pa ni Rufos.

Natuwa si Ezra sa kanyang narinig. Lalo pa nang alukin ito ng isa na sumabay sa kanya pauwi.

“What time ang labas mo mamaya?, hihintayin na lang kita para sabay na tayo umuwi.” Pasempleng tanong ni Rufos kay Ezra. Pasagot na sana si Ezra nang dumating si Al galing sa kung saan.

“Hindi siya sasama sa iyo, At ikaw late kana sa klase mo. Mamaya na tayo mag usap.” Nang pumagitna si Al, upang paghiwalayin ang dalawa.

“Wooow, easy lang brad, kinakausap ko lang naman itong si Ezra na kapitbahay ko. Pre sino ba itong asungot na ito?” Tanong ni Rufos kay Ezra na nakatitig ng masama kay Al.

“Teka nga lang Al, ano ka ba? Bakit ganyan ka? Siya si Rufos, kapitbahay ko. Ano ba nangyayari sa iyo?” Si Ezra na naguguluhan sa mga kinikilos ni Al.

“Wag mo na lang pansinin ang kaibigan kong ito pare, pasensiya na.” Saad ni Ezra kay Rufo’s.

“Mauna na lang ako pare, magkita na lang tayo sa inyo mamaya. Mukhang nagseselos yata itong boyfriend mo. May the best man win Al.“at tumalikod si Rufos na may guhit ng ngiti sa kanyang mga labi.

Nag-ngingit-ngit naman si Al habang pinagmamasdan ang papaalis na si Rufos. Nang hinawakan ito ni Ezra at hinila para sumama sa kanya. Pumasok ang dalawa sa banyo ng mga lalake.

“Linawin mo nga sa akin Al. Bakit ka ganyan? Ano iyon? Bakit bigla-bigla ka na lang nag dedisisyon para sa akin? Oo madalas, nilalambing kita. Sinasabihan ng I love you. Pero lahat, biro-biruan lang naman natin iyon diba? Hindi ka naman seryuso doon, unless alam mo na kung ano talaga ako.” Tanong ni Ezra kay Al upang linawin ang lahat.

“Hindi ito tungkol sa nararamdaman mo o nararamdaman ko sa iyo. Nilalayo lang kita sa panganib. Dahil kaibigan kita.” Ang tugon ni Al.

“Alam mo ba na I’m gay? Kaya mo ba ito ginagawa, dahil ayaw mong saktan ako ng mga lalaki dahil kaibigan mo ako? Ganun ba Al?‘’

“Mahalaga ka sa akin, kaya hindi ko hahayaang mapasama ka sa kamay ng iba.” maluha luha si Ezra nang marinig ang sagot ni Al.

Bigla nitong niyakap si Al nang mahigpit. Nabigla si Al sa pagyakap na iyon ni Ezra. Pero meron sa loob niya na nag sasabing yakapin din nito ang isa. Nagyayakapan ang dalawa nang may pumasok sa loob ng banyo. “Ezrahildo Valdez!…anong kaimoralan ito!? Alfonzo?” Bungad na reaksyon ni Mr. Hairrey.

Nabuwal sa pag yayakapan ang dalawa. Nagpaliwanag ang dalawa tungkol sa nasaksihan ng guro. Pero hindi na sila pinakinggan pa nito. At pinasunod nito sa opisina ng din si Al. Habang si Ezra naman ay pinabalik nito sa class room.

Walang imik si Al na sumusunod kay Mr. Hairrey. Ngunit nagtaka si Al nang lumampas na sila sa dins office. Gayun pa man nakasunod parin ito. Patungong gym ang binabagtas nilang hallway nang tumigil si Mr. Hairrey sa pintuan ng stockroom. Dito naka tago ang mga lumang kagamitan ng paaralan. Pumasok ito. At sumunod din si Al.

Pagkapasok nito. “Mag hubad ka” utos bigla ni Mr. Hairrey na nakatalikod sa kanya.

“Ano ang ibig mong sabihin? Labag ito sa batas ng eskuwelahan. Kung ano man ang binabalak mong gawin sa akin huwag mo nang ituloy. Dahil makakarating ito sa kinauukulan.” Pag babanta ni Al.

“Hubad na. Kung ayaw mong mapunit iyang suot mo.“utos muli galing kay Hairrey.

“Hindi ako susunod sa iniutos mo sir, babalik na ako sa klase ko.” At akmang palabas na si Al nang may sinabi ang guro.

“Nahuhulog kana ba sa kanya taga bantay?”

Natigilan si Al sa kanyang narinig “paano mo alam? Isa kang…” Hindi na naituloy pa ni Al ang sasabihin  nang hinawakan na ni Mr. Hairrey ang leeg nito.

“Katulad mo!. At mas malakas kaysa  sa iyo. Si Ezra pala ang matagal na naming hinahanap. Sa mahabang panahon, kaharap ko na pala siya. Buti na lang at sinabi agad sa akin ni Rufos.” Pahigpit nang pahigpit ang pagkakahawak nito sa leeg ni Al.

“Pakawalan mo ako!, walang makakagalaw sa kanya!!!.” Nagpupumiglas si Al ngunit wala itong laban sa lakas ni Mr. Hairrey.

Napansin ni Mr Hairrey ang biglang pag iba ng kulay ng mga mata ni Al, pati ang unti unting pag palit anyo ng kanyang mukha. Tinutubuan narin ito ng makakapal at malalagong mga buhok sa braso at mukha. Pero hindi natinag si Mr. Hairrey.

“Mataas pa ang araw para mag palit ng anyo. Ikaw din baka tuluyan mo nang hindi maliligtas ang binabantayan mo.” Nang marinig iyon ni Al, kumalma ito, at muling bumalik sa tao nitong anyo.

“Ano ang kailangan mo?!.” Tanong ni Al sa guro.

“Ikaw,… paligayahin mo ako. Sa mahabang panahon na nangulila ako sa mga katulad natin. Hindi ko na maramdaman ang kakaibang sarap na kayang ibigay ng mga tulad natin.” Bumitaw ang guro kay Al at nag simula na itong mag hubad ng kanyang suot. “Subukan mong tumakas o kalabanin ako, mawawala ang nag iisa mong pag asa.” Saad pa ng guro.

“Hindi ako nakikipagtalik sa katulad mong ganit.” Pagtanggi ni Al.

“Paano kung maging ganito ako.” Unti unting nag bago ang anyo ng guro. Lumambot ang mga matitigas nitong laman, humaba ang buhok. Lumaki ang mga dibdib. Hanggang sa tuluyan na itong nag bago. Isang napakagandang babae na nakahubad ang ngayon nasa harapan na ni Al.

“Isa kang Tigbaylo?” pagkagulat ni Al.

“Tititigan mo na lang ba ang tulad ko? Likas na sa lahi natin ang malilibog, kaya ipakita mo sa akin ang pagiging halimaw mo. Iparamdam mo sa akin ang sarap na tanging tayo lang ang nakakagawa.” Pang aakit ng guro na ngayon isa ng babae.

Hindi na napigilan pa ni Al ang nag iinit nitong katawan. Agad itong nag tanggal ng suot at kinabig agad ang kaharap. Natumba ang dalawa sa mga naka salansan na mga karton. Agresibo ang bawat atake ni Al. Tila gutom at hayok sa sex ang lalake na ayaw kumalas sa laplapan nila ng guro. Matapang din ang isa na hindi nag papatalo sa laban. Niyakap ng mga paa ng guro ang beywang ni Al para tuluyang maibaon ng lalake ang pag aari nito sa hiwa ng guro.

Tayong tayo na ang mga utong ng guro sa kakalamas at supsup dito ni Al. Isang malakas na tulak ang binigay ng guro kay Al para kumalas ito sa ibabaw niya. Nang maihiga na nito si Al, pumatong ito sa kanya. At bigla itong nag balik anyo bilang si Mr. Hairrey.  Nag pupumiglas si Al ng makita ang kahubdan ng guro. Ngunit hindi hamak na mas malakas ito sa kanya. Biglang dinilaan ng guro ang kilikili ni Al habang nakataas ang mga kamay nito na hawak niya

Kakaibang kiliti at sarap ang naramdaman ni Al sa ginagawa sa kanya ng guro. Napaungol na lang ito sa sarap. Sinunod ng guro ang magkabilang utong ni Al. Marahan niya itong kinagat na siyang nag pa igtad sa katawan ni Al. Gamit ang dila nito nilaro laro nito ang naninigas na utong ni Al sabay supsup dito. Halos mabaliw si Al sa tindi ng sarap. Pagkakataon na iyon para sa mga susunod pang pag papasarap ng guro.

Umayos sa pagkakapatong ang guro kay Al. Pinantay nito ang kanilang nagtutumigas at nangangalit na pagkalalaki. Marahan kumayud ang guro upang ikiskis ang kanya sa kay Al. Gabakal na ang pag aari ni Al ganun din ang sa guro. Muling kumilos ang guro. Hinatak nito ang beywang ni Al palapit sa kanya. Pinabuka ng husto nito ang mga hita ni Al na baliw na baliw na sa sarap habang binabayo ng mga kamay ng guro ang ulok nito. Kasabay ng mahigpit napagkasakal sa ugat ni Al ang siya namang pag pasok ng guro sa kaloob-looban ni Al. Impit na sigaw ang pinakawalan ni Al ng napilas ang bahay tae nito.

Sa tindi ng sakit biglang nag iba ang anyo ni Al. Pero wala na itong magawa, nakatarak sa katawan niya ang sandata ng guro. Sarap na sarap ang guro sa kanyang ginagawang pag bayo kay Al. Sa tindi ng nararamdaman nito hindi niya napigilan ang sarili. Nagpalit din ito ng anyo bilang isang halimaw na aso. Naglaban ang dalawa habang nakabaon pa sa loob ni Al ang guro. Sinakmal ng kagat sa leeg ni Al ang guro upang saktan ito at bumitaw sa kanyang ibabaw. Ngunit mas lalong humigpit lang ang pagkakabaon ng guro kay Al. Napabayo pa ulit ang guro hanggang sa may naramdamang mainit na likido si Al na sumabog at umagos sa loob niya. Nagpupumiglas parin ito. At kinakalaban ang nakatuhog pang guro.

Nang may narinig si Al sa kanyang diwa. Gamit ang isipan kina usap siya ng guro. “Kumalma ka kung gusto mong kumalas tayo. Hanggat nasa ganito tayong anyo, hinding hindi ako maaalis sa iyo. Tandaan mo mga aso tayo ngayon Tagagabay.”.

Nang huminahon na si Al. Tumigil na rin sa pag galaw ang guro. Hingal na hingal ang dalawa. At dahan dahan na silang nag balik anyo nang sabay. Nang mahugot na ng guro ang sarili kay Al. Napangiti ito. At nagpasalamat.

Nag titimpi naman sa galit si Al habang inaayos ang sarili at nagbihis. Palabas na ito nang may iniwang salita ang guro.

“Ngayong alam na ni Rufos ang pagkatao mo, ingatan mo si Ezra. Malapit na ang pulang buwan. Baka maunahan ka ng mga lakan sa kanya. Ulitin natin ito minsan. Nabitin ako sa sarap mo.” At ngumisi ang gurong nakatingin kay Ezra.

Dagling lumabas agad ng silid si Al at mabilis na nilisan ang lugar.

Beast within

Natirik sa traffic ang sinasakyang bus ni Ezra dahil sa may nangyaring aksidente sa unahan lang nila. Ginabi na naman ito nang uwi galing sa rehearsal nang kanyang kabanda.

“Na ipit kami sa traffic dito sa tulay ma, mukhang matatagalan pa kami dito. Tatawag na lang ako kapag malapit na ako sa bahay.” At pinatay na nito ang phone matapos maka usap ang Ina.

Naka upo bandang sa bintana si Ezra. Nang biglang may kumalampag sa side ng kanyang puwesto. Si Al na naka sakay sa motor nito at pinapababa ito sa bus.

“Bumaba kana diyan, umangkas kana lang dito sa akin. Hatid na kita sa inyo.” Pagkasabi ni Al

Bumaba agad si Ezra ng bus at sumampa sa motor ni Al. “Yumakap ka sa akin.”

“Yakap talaga? Dito na lang ako hahawak sa likod ng motor mo.” Pagtanggi ni Ezra.

“ Wala akong sakit na nakakahawa. Umusog ka pa dito.“ Nang mapansin ni Al na dumedestansiya si Ezra habang naka angkas ito sa kanya.

“Akala ko ba may laro kayo ngayon?” Tanong ni Ezra sa kaibigan.

“Hindi ba sinabi ko na sa iyo, susunduin at ihahatid kita sa inyo? Bakit hindi ka nag paalam sa akin na may rehearsal kayo? Diba tapos naman iyong play? Para saan na naman iyang pinag kakaabalahan mo?” Usisa ni Al kay Ezra.

“Alam mo daig mo pa ang mama ko, dami mong tanong. Gumagawa kami ng short film para sa national indie feast. Malay mo manalo kami. Eh di sisikat na Ang kaibigan mo. “Tugon ni Ezra.

“Pero dapat nagpaalam ka sa akin para masamahan kita. Baka mangyari na naman sa iyo ang nangyari noon”. Paalala ni Al. Nag taka naman si Ezra sa narinig sa kaibigan. “Nangyari? Anong nangyari?”

“Kalimutan mo na lang ang nasabi ko. Basta ito ang tandaan mo. Ipaalam mo sa akin kung nasaan ka lagi. Maliwanag?” Sabay abot ng helmet kay Ezra tsaka pinaharurot na nito ang motor.

Nagugulohan man nang bahagya si Ezra sa mga kinikilos at pinagsasabi ng kaibigan. Lihim naman itong natuwa sa binibigay na proteksiyon at concern ni Al sa kanya.

Sa kalagitnaan ng highway nang makalampas na sila sa buhol-buhol na trapiko. Biglang may naramdamang kakaiba si Ezra sa sarili. Bigla itong nahilo at nanikip ang dibdib. Napansin iyon ni Al kaya tumabi muna sila.

“Anong nangyayari sa iyo?” Ang nag aalalang si Al.

“Hindi ko alam, bigla na lang ako nahilo at nanikip ang dibdib ko na tila mayroong dumudukot sa puso ko. Sobrang sakit.” Ang daing ni Ezra.

Biglang naging balisa si Al. Panay ang singhot nito na tila may inaamoy sa paligid. Palinga linga din itong sinisipat ang bawat tao at sasakyan malapit na sa kanila ni Al.

“Akin na ang palad mo, bilis.” Utos nito kay Ezra ,sabay bigla nitong kinuha at binuka ang palad ng kaibigan. Nilapit ni Al sa kanyang bibig ang kanang palad ni Ezra at inilabas ang kanyang dila. Akma nitong didilaan ang palad ng kaibigan. Nang binawi at iniwas ito ni Ezra.

“Teka lang ,…ano ba ang ginagawa mo?” Ang nagtatakang si Ezra.

“Gusto mo bang umayos iyang nararamdaman mo o hindi?” Galit na boses ni Al.

“Ano ba kasi ang gagawin mo? Bakit nakalawit ang dila mo? Albolaryo kaba?” Pag aalinlangan tanong ni Ezra.

Napikon na si Al sa mga tanong ni Ezra kaya persahan niyang kinuha muli ang palad ni Ezra at gamit ang dila nito may ginuhit ito sa palad ng kaibigan. Biglang nakaramdam ng kakaibang init si Ezra mula sa kanyang palad na nilawayan ni Al at unti unti itong sumukob sa kanyang katawan. At makaraan ang ilang Segundo naglaho ang init at ang nararamdaman ni Ezra.

“Ano ang ginawa mo?” Pagtataka ni Ezra.

“Sakay na, hindi ka na muna uuwi sa inyo. Doon kana muna sa akin. Sakay.” Biglang sabi nito kay Ezra. Natigilan naman ang isa na sumunod na lang kay Al. Gustong man mag tanong ni Ezra ngunit hindi nito ma ibigkas ang kanyang saloobin. Pinaharurot pa ni Al ang motor nito nang mabilis.

Sa bahay nila Ezra. Galit ang kuya nito na nag aabang sa kanya. Nang tumunog ang telepono.

“Hello Elai, nandiyan na ba ang kapatid mo?” Agad na tanong ng mama nila sa kabilang linya.

“Hello ma? Heto nga at napipikon na ako sa anak mong iyan. Hanggang ngayon wala pa dito. Hindi tuloy ako maka alis.” Galit na sumbong ni Elai sa mama nila.

“Na trapik lang daw siya sabi niya sa huling usap namin. Kanina ko pa nga tinatawagan uli pero naka Patay na ang phone niya. Hoy Elai, hanggat wala pa diyan ang kapatid mo huwag kang aalis.” Paalala pa ng mama nila.

“Pero ma, may date kami ni Coleen. At malaki na iyang si Ezra, kaya niya na Ang sarili niya.”

“Ah basta sundin mo na lang kami. Saka kana makipag date kay Coleen kapag naka uwi na diyan ang kapatid mo. Siya nga pala mag tatagal pa kami ng papa mo dito. Sa makalawa pa ang uwi namin ingat kayo diyan. Bye.” At pinutol na ng Ina ang usapan. Inis at galit si Elai dahil sa ginawa ni Ezra na hindi pag uwi ng gabing iyon.

Agad itong nag paalam sa girlfriend na hindi matutuloy ang date nila. Wala na itong magawa kundi ang hintayin ang kapatid. Tinungo ni Elai ang kusina at humarap sa tapat ng ref. Nag hanap ito ng puwedeng makapagpaaliw sa kanya. May nakita itong sampung bote ng beer sa loob. Sa papa niya iyon. Gusto niyang malibang kaya kahit hindi sanay sa beer kinuha nito ang isa at bumalik sa Sala. Pag ka upo sa couch, hinawakan nito ang remote saka nag Movieflix.

“Buwisit na buhay ito, humanda ka sa akin pag uwi mo.” Kausap nito sa sarili. Hindi makapili ng pelikula ng maayos si Elai, tanging ang naudlot na date nila ni Coleen ang iniisip nito. “Ito na sana ang time para matikman ko na ang monay ni Coleen, na tanso pa. Buwisit ka talagang Ezra ka.” Ang kinikimkim na sama nang loob nito.

Isang nakakalibog na palabas ang natipuhan ng kamay ni Elai. Sa tindi nang eksena, at sa pananabik sa sex na naudlot. Naka isip ng paraan si Elai para patakasin ang nararamdamang init sa kanyang katawan. Tinanggal nito ang lahat ng suot sa katawan. Nag hanap ng tissue at lotion saka bumalik sa pagkaka upo sa couch. Handa na si Elai na paligayahin ang sarili nang may nag door bell sa kanilang bahay. Napabalikwas ito ng upo. At tila hindi alam kung ano ang gagawin. Hinanap nito ang hinubad na brief at boxer ngunit hindi niya na mahagilap ang brief kaya nag boxer na lang ito. Nang ma isuot na ang boxer shorts agad itong lumapit sa pinto sa akalang si Ezra na Ang dumating.

“Oh shit , ikaw pala.” Ang nagulat na reaksiyon ni Elai nang makita ang nag doorbell sa kanila. Si Rufos.

“Magandang gabi, si Ezra ba nandiyan?” Agad na tanong ni Rufos. Naka sando lang ito nang itim at naka short ng pula na maiksi.

Saglit na natulala si Elai. “Naabala ba kita pare? mukhang pawis na pawis ka eh. Nag papapawis ng ganitong oras?” Pansin agad ni Rufos.

“Ah eh, oo… actually Nag da- dumbbell ako nang mag doorbell ka. Si Ezra ba hanap mo? Naku wala pa siya. Baka mamaya pa ang uwi nun. Gala kasi masyado.” Ang alibi ni Elai, saka nag punas ng pawis.

Nang marinig ng dalawa ang halinghing at ungol ng mga nag se-sex sa palabas sa TV.

“Ay sorry…nanunood kasi ako nang tv. Nakalimutan kong hinaan ang volume.” Biglang depensa ni Elai.

“Mukhang alam ko na kung anong dumbbell ang binubuhat mo kanina. Sorry sa isturbo. Babalik na lang ako mamaya kapag nandito na si Ezra. Iiwanan ko na lang dito ang pizza. Pasasalamat ko sa kanya sa pag tulong niya sa akin sa unang araw ko sa eskuwelahan nila.” Napangiti na lang si Rufos.

“Hintayin mo na lang siya dito sa loob. Maya maya nandito na iyon. Tapos narin naman ako magpapawis. Tuloy. Pasok.” At pinatuloy na lang ni Elai si Rufos.

“Umi-inum ka pala ng beer. Pampa init o pamparelax?” Tanong ni Rufos kay Elai nang mapansin ang isang bote ng beer sa center table katabi ang lotion at rolyo ng tissue.

“Wala kasing maiinum, kaya beer ni papa napag tripan ko. Pamparelax ,pampa antok mamaya. Pasensiya na sa kalat. Medyo sinisipon kasi ako kaya may tissue.” Sabay ligpit nito sa mesa. At tinungo ni Elai ang ref at kinuha ang isa pang beer para i-offer kay Rufos.

“Naku salamat pare, pero hindi ako umi-inum ng beer. Tubig na lang sa akin. Baka gusto mo nang pulutan pare, sa iyo na itong isang pizza.” At naupo na si Rufos sa isang upuan katabi ng couch.

Bumalik ng kusina si Elai para ikuha ng pitsil ng tubig at baso si Rufos. “magkaklase kayo ni Ezra pare?” Tanong ni Elai nang bumalik ito sa Sala bitbit ang pitsil ng tubig.

“Hindi pare, ahead ako sa kanya. Kaka transferred ko lang sa school nila. At since na si Ezra lang ang kakilala ko doon. Nagpatulong na ako sa kanya sa mga pasikot sikot doon. Salamat sa kapatid mo at nakahabol pa ako.” Kuwento ni Rufos.

“Hindi ko naman talaga kapatid si Ezra.” Rebelasyon ni Elai pagkalapag ng hawak nitong pitsil.

At mula sa kung saan biglang tumalon sa center table ang alagang pusa nila sa bahay. Galit na galit ito na naka harap kay Rufos. Nag tatayuaan ang mga balahibo nito pati buntot na tila hinahamon si Rufos. Sa pagtalon ng pusa, natabig ang pitsil at natapon ang buong laman na tubig sa suot na sando at shorts ni Rufos.

“Cleope, alis diyan!.” Pagbugaw ni Elai sa pusa. Pero hindi natinag ang pusa, galit parin itong naka tingin kay Rufos. Dahil dito binitbit na lang ito ni Elai at pinalabas ng bahay.

“Ang tapang pala ng pusa niyo pare. Galit yata sa akin.” Natawang sabi ni Rufos.

“Pusa iyan ni Ezra. Matagal na iyan dito sa amin. Nabasa ka ba? Pasensiya natapunan ka tuloy.” Pagkabalik ni Elai.

“Hindi ok lang pare, uuwi na lang ako para makapag palit ng suot.” At tumayo si Rufos.

“Naku basang basa pala talaga ang shorts mo, Teka lang magka sukat naman siguro tayo. Pahihiramin na lang muna kita. Kukuha lang ako nang pampalit mo.” At pumasok si Elai sa kuwarto nito.

Mabilis na nakahanap ng shorts si Elai kaya agad itong lumabas para balikan si Rufos. At nagulantang ito sa kanyang nakita. Naka hubo’t hubad na si Rufos na pinupunasan ang kanyang harapan gamit ang hinubad nitong sando.

“Pare, ok lang naman diba?. Hinubad ko na lang ang suot ko. Ang lamig narin kasi. Lalake naman tayo dito.” Si Rufos habang nagpupunas.

“Ayos lang pare, heto gamitin mo na muna itong shorts ko. Pasensiya hindi ko alam pati brief mo pala na basa din.” Lihim na natawa si Elai sa nakita kay Rufos. “Tang Ina, may sa kabayo pala itong Gago na ito. “ Bulong pa nito sa sarili.

Pagkapunas ni Elai ng basang sahig. Muli itong naupo sa couch katabi na ni Rufos. Binuksan nito ang dalang pizza ng isa at kumuha dito, sabay lagok ng beer.

“Akala ko magkapatid kayo ni Ezra?” Biglang tanong ni Rufos kay Elai.

“Oo, iniwan lang sa amin si Ezra ng isang lalaki noon, kasama ang pusang si Cleope. Anim na taon pa lang si Ezra nang dumating siya sa amin. “ Simula ng kuwento ni Elai.

“Kilala niyo ba ang lalaking nang Iwan sa kanya sa inyo?” Interesadong tanong ni Rufos.

Tila lumambot ang dila ni Elai at bigla na lang nito naikuwento ang tungkol kay Ezra.

“Nag aabang noon ng taxi si papa nang lumapit sa kanya ang lalake at pinilit si papa na isama nito si Ezra. Si papa naman agad pumayag. Hindi man lang nagtanong nang kung ano sa lalake. Basta kinuha at dinala na lang si Ezra sa bahay. Mula noon wala na kaming Balita sa nangiwan sa kanya.” Pag lalahad ni Elai.

“Ganun ba?“napangiti si Rufos, at kinuha ang isang beer, binuksan at ininum.

“Akala ko ba hindi ka umi-inum ng beer?” Nang makita ni Elai ang pag inum ni Rufos.

“Mukhang gusto kong subukan ang lasa ng beer pare. At masarap naman pala.”

Nagkuwentuhan pa ang dalawa nang kung ano- ano. Hindi na nila namalayang mas lumalalim na ang Gabi.

“Nakakabitin rin pala sa sarap itong beer pare, gusto ko pa sana ng isa.” Sabi ni Rufos kay Elai.

“Tama ka pare, masarap ang beer. Pero Teka anong Oras na? Mukhang wala pa si Ezra , baka doon na iyon na tulog sa mga kaklase niya. Palibhasa alam niyang wala sila mama at papa dito. Buti pa pare bukas mo na lang siya balikan dito. Wala na rin naman akong beer pa na ipapainum sa iyo.” At napasandal na lang sa couch si Elai.

Nakatitig lang si Rufos sa mukha ni Elai. Nangungusap ang mga mata nito. Namumungay at nakatingin lang kay Elai.

“Bakit pare?…bakit ganyan ka makatitig sa akin?” Nagtaka si Elai sa kinikilos ni Rufos. Nang bigla siya nitong nilantakan ng halik sa labi. Na ikinagulat ng lalake.

“Ang sarap ng labi mo pare, lasang beer.” At muling siniil ng halik ni Rufos si Elai. Sa tindi ng laplapan, natangay si Elai at nakipag eskremahan ng dila kay Rufos. Nawala sa sarili si Elai at hinayaan si Rufos sa kanyang ginagawa. Naging palaban si Elai sa mga pag atake ni Rufos.

Sa gitna nang kanilang pagniniig isang kalampag mula sa labas ng bintana ang nagpatigil sa dalawa. Ang pusang si Cleope na nag iingay sa galit at gustong pumasok sa loob ng bahay. Biglang nahinto ang dalawa. At doon saglit na natauhan si Elai.

“Pare ano ang ginagawa mo, bakit nakapatong ka sa akin?” Ang nagtataka at gulat na si Elai. Sinikap nitong makawala sa nakapatong na si Rufos ngunit may kung anong pambihirang lakas meron si Rufos na hindi nito kayang maitulak palayo sa kanyang katawan.

“Gusto ko ang tulad mo pare, pagbigyan mo ako. Nang walang mangyaring masama sa iyo. Busugin mo ako ngayon pare.” At bigla nag iba ang kulay ng mata ni Rufos.

Kitang kita ni Elai ang pagbago ng kulay ang mga mata ni Rufos naging kulay dilaw ito na tilang para sa aso. Natakot at kinilabutan ito sa nakita kaya buong lakas nitong tinutulak si Rufos.

“Huwag mo akong ginagalit pare, makisama ka na lang. Pangako mag eenjoy ka. Masasarapan ka rin sa gagawin natin. “ Nilabas ni Rufos ang mahaba nitong dila na nag lalaway at dinilaan ang pisngi ni Elai.

Sa takot napasigaw nang saklolo si Elai. Upang patahimikin sinampal ng malakas ni Rufos si Elai at nawalan ito nang malay. Sa galit ni Rufos unti unting nagbabago ang anyo nito. Lumalabas na sa kanyang mga balat ang makakapal at mahahabang balahibo. Ngunit pilit nitong nilalabanan ang sarili, gusto niyang maranasan si Elai bilang si Rufos na anyong tao.

Pinakalma nito ang sarili, hanggang sa bumalik ito sa dati. Nakapatong parin ito sa hubo’t hubad na katawan ng walang malay na si Elai. Ginamit iyon ni Rufos na pagkakataon para isakatuparan ang pananabik nito sa laman.

Samantala sa bahay ni Al.

“Kidnapping ba ito ha Al? Bakit dito mo ako dinala? “ Tanong ni Ezra na naguguluhan.

“Hindi kana ligtas sa inyo. Mahihirapan akong bantayan ka kapag malayo ka sa akin.” Sagot ni Al.

“Wow, napaka sweet mo naman. Ano ba kita? Body guard? Hindi naman kita boyfriend.” Natatawang si Ezra.

“Sumunod ka na lang sa sinasabi ko. Malalaman mo rin ang lahat sa takdang panahon.” Ang iniwang sagot ni Al at umakyat na ito sa kanyang kuwarto.

“Ikaw lang ba mag isa dito? Nasaan na mga parents mo? Mga kapatid mo?” Usisa ni Ezra.

“Wala na ang mga magulang ko, ang mga kapatid ko nasapaligid lang naka Kalat. May tanong ka pa? Kung wala , mag bihis kana at mag pahinga.” Sabay hagis nito ng damit at shorts kay Ezra.

“Pahinga agad? Wala man lang pa dinner?” Tanong pa ni Ezra.

“May mga buto pa akong natira diyan sa ref. Iyan na muna ang papakin mo. Sige ikaw na ang bahala diyan. Mag usap na lang tayo bukas.” At nag Sarado na ng kuwarto si Al.

“Ginawa pa akong aso ng Gago. Papakainin ba ako ng buto.” Sabi ni Ezra sa sarili habang nag hahanap ng makakain sa ref ni Al.

Kakatapos lang mag bihis ni Ezra ng damit na bigay ni Al nang may naramdaman itong init sa katawan.

Natakot ito nang makitang nag sisigalawan ang mga ugat nito sa braso na tila nag-uunahan sa pag laki. Nag hanap ito ng salamin nang maramdamang may gumagapang sa pisngi nito at buong mukha. Tinungo nito ang bilog na salamin na nakasabit sa pintuan ng banyo. Doon mas lalong natakot at nabigla si Ezra sa nakita. Umiba ang kulay at anyo ng kanyang mga mata. May mga ugat na gumagapang sa kanyang leeg at pisngi. Unti unting nababanat ang kanyang mga balat sa mukha at ang kanyang tenga lumalaki at nagkakabuhok.

Sa takot sa kanyang pag babago, napasigaw si Ezra. Narinig iyon ni Al kaya pinuntahan agad nito si Ezra. Nasaksihan nito ang pagbabago nang anyo ng kaibigan. Natigilan lang ito na nakatitig dito.

Tumindi pa ang takot ni Ezra nang mag si labasan ang mga malalago at mahahabang balahibo nito sa mga kamay at katawan.

“Ang proteksiyon…, may nangyari sa proteksiyon.” Bulong ni Al sa sarili na may pangamba.

Nilapitan ni Al si Ezra at hinawakan ito sa ulo para pakalmahin ito. Biglang nawalan ng malay si Ezra at bumagsak sa dibdib ni Al. Agad niya itong binuhat at nilapag sa kanyang kama.

Kinabukasan, nagising na lang si Elai na sobrang sakit ang buong katawan. Napansin nito ang sarili na hubo’t hubad. Inikot ang paningin at nakita ang naka Kalat na tissue at natapong lotion sa sahig. At ang mga bote ng beer sa center table. “Tang Ina, ang tindi pala ng tama ng beer na iniinum ni papa, halos wala akong maalala. Nagkalat pa yata ako kagabi. Kasalanan ito ni Ezra. Nasayang lang ang inipon ko para kay Coleen.” Ang tanging naalala lang nito.

Tinungo ni Elai ang banyo para mag hilamos ng mapansin nito ang tila kalmot ng kuko sa kanyang pisngi. “Buwisit na pusa iyon , ginawa pa yatang drawing board ang mukha ko. Cleope! Ming-ming halika ka nga at may premyo ka sa akin.” Pag tawag ni Elai sa alagang pusa ni Ezra sa pag aakalang pusa nila ang may gawa ng kalmot sa kanyang pisngi.

Kakatapos lang maligo ni Elai at mag bihis nang may narinig itong tumatawag sa labas. Agad niya itong nilabas at…

“Elai, sa inyo yata ang pusang nasagasaan sa daan.” Sumbong ng babae nilang kapitbahay.

Nilapitan ni Elai ang naturang pusa at nanlumo ito dahil iyon nga ang pusa nilang si Cleope. Wasak ang katawan nito na tila dinaganan ng malaking sasakyan. Patay na ang pusa ni Ezra.

Sa bahay naman ni Al. Kakagising lang din ni Ezra. Agad nitong tiningnan ang sarili sa salamin.

“Ang lakas ng ungol mo kagabi. Sobrang pagod ka siguro sa kakapractice mo at mukhang binangungot ka.” At inabutan ito ni Al ng isang mug na kape.

“Naku salamat at panaginip lang pala. Akala ko totoo na.” Ang nahimasmasan ng si Ezra.

“Ano ba ang napanaginipan mo?” Tanong ni Al.

“Naging aso daw ako. Isang nakakatakot na aso”

“Panaginip lang iyon. Kumilos kana diyan at may pasok pa tayo. Sabay na tayo maligo para madali at para tipid sa tubig.” At nag simula ng mag ayos ng gamit si Al. Nasamid naman bigla si Ezra sa sinabi ni Al.

Agad nag mamadali si Ezra, hindi inalintana ang init ng kape at sinimot ito. Agad nagtanggal ng suot at tinungo ang banyo. Nasa loob na si Al at kakasimula na itong magbasa ng katawan. Natigilan si Ezra pagka bukas nito ng banyo. Tumambad agad sa kanyang harapan ang walang saplot na si Al na naka harap sa shower. Napalingon si Al sa pagpasok ni Ezra.

“Akala ko ba maliligo kana? Bakit naka shorts ka pa?” Pansin ni Al.

“Ah eh, wala kasi akong extrang brief kaya, hinubad ko. Tapos nag shorts na lang ako.” Paliwanag ni Ezra na hindi makatitig ng deritso kay Al.

“Hubarin mo na iyan. Nahiya ka pa. Bilisan mo at kakain pa tayo bago pumasok.” At tumalikod muli si Al at pinagpatuloy ang pagsabon nito sa katawan.

Sinunod na lang ni Ezra si Al at naghubad din ito ng shorts. Hindi ito maintindihan ang sarili. Bigla itong nakaramdam ng init sa katawan habang nakatingin sa hubad na katawan ni Al na nakatalikod sa kanya. Naging mas weird pa ang naramdaman nito ng gumalaw ng kusa ang kanyang mga tenga. At ang kakaiba nitong naaamoy na tila kinikiliti ang kanyang diwa. Gusto niyang dakmain ang matambok na pisngi ng puwet ni Al. Ngunit pinipigilan niya ang kanyang sarili. Bigla na lang itong lumabas ng banyo.

Alam ni Al ang pinag dadaanan ni Ezra. “Hindi ka ba maliligo?!” Tanong nito nang lumabas si Ezra.

“Hindi na, bigla kasi akong gininaw. Sa bahay na lang ako mamaya.” Sagot ni Ezra.

Pag kadating nila sa campus. May ibinigay na bracelet si Al kay Ezra. Kinuha nito ang kamay ni Ezra at nilagay ang bracelet.

“Para saan na naman ito? Pagtataka ni Ezra.

“Huwag mo itong tatanggalin, matutulungan ka nito sa nararamdaman mo.” Nasabi ni Al.

“Alam mo na wi-werduhan na talaga ako sa iyo. Ano ba kasi ang mga pinagsasabi mo? Una ayaw mong kausapin ko si Rufos. Tapos gusto mo, ipapaalam ko sa iyo kung nasaan ako lagi. Kagabi kinidnap mo ako. Ngayon may pa bracelet ka na naman.” Ang nalilitong si Ezra.

“Sumunod ka na lang kasi, ang dami mo pang tanong. Basta huwag mo itong iwawala o tatanggalin.” Paalala ulit ni Al.

Nang dumaan si Mr. Hairrey sa kanilang dalawa. “Alfonso buti naman at nagkita tayo. Tatlong araw ka nang hindi pumapasok sa subjects ko. Anong nangyari? At ikaw Ezrahildo ,to your room now!. Late kana ng fifteen minutes.

At nagmamadaling iniwanan ni Ezra ang dalawa.

“Hinding hindi mo na ako mapapasunod sa iyo Tigbaylo. Kung sa akala mo mauulit pa iyon. Nagkakamali ka.” Pagbabanta ni Al.

“Sayang naman, nasarapan pa naman ako doon. Pero ok lang. Hindi na mahalaga iyan ngayon. Nakita ko ang pananggalang binigay mo kay Ezra. Tama pala ang nakarating na balita sa akin. Wala na ang proteksiyon niya. Napasok na rin ni Rufos ang harang. Akala ko ba ikaw ang dakilang tagabantay?” Pag babalita ng guro kay Al.

“Magkasabwat pala kayo ni Rufos!.” Ang galit na si Al.

“Hindi, wala naman akong habol diyan kay Ezra. Kundi ang mga lakan na kinabibilangan ni Rufos. Kinailangan ko lang nang sapat na init ng katawan, kaya nakipag mabutihan ako sa kanya. Kaming mga Tigbaylo, malaya kaming gumala sa mundong ito kasama ang mga tao na hindi inaalala ang propesiya. Kaya wala akong paki-alam sa mga kinikilos niyo dito. Pero paalala lang, sa Oras na lumantad kayo at magiging banta na sa siguridad ng aming angkan. Ako ang makakalaban niyo.” Paalala pa nito kay Al.

“Naunahan mo lang ako noon, pero sa muling pag haharap natin sisiguraduhin ko sa iyo na hindi kana makakapag palit pa ng anyo.” Pag babanta muli ni Al.

“Bakit hindi pa ngayon? Wala kang laban sa akin. Nakalimutan mo na ba? Oh baka gusto mo, subukan natin ulit.” Pang iinis pa ng guro sa kanya.

“Tandaan mo, sa ganitong anyo estudiyante lang kita, ako parin Ang nakakataas sa iyo, mahinang nilalang. Mag pasalamat ka at binibigyan pa kita ng babala. Dahil sa kahinaan mo nauungusan kana ng kalaban mo. Baka nga huli ka na.” Saka umalis ang guro at iniwan ang galit na si Al.

Nasa football field sina Ezra kasama ang kaibigan nitong si Jino nang nilapitan sila ng mga grupo ni Jiger. At inasar ang dalawa.

“Oy nag sama na naman ang mag lovebirds. Oh ano Jino masarap ba chu-mu-pa si Ezra ha?” Biglang bully ni Jiger at nag tawanan ang apat pa sa mga kasamahan nito.

Iiwas na lang sana ang dalawa, nang hinarangan sila ni Jiger at pinaikutan ng mga kasama nito.

“Ang bastos niyo naman, kinakausap pa nga kayo ah. Bakit kayo aalis ha? Mga bakla talaga siguro kayo ano? Totoo siguro ang kumakalat na balitang nakan tot ka na ni Al sa CR ng campus noh?. Ha, totoo ba?” Sabay tulak kay Ezra.

“Teka lang naman Jiger, wala naman kasalanan si Ezra ah bakit nang aano ka? Hindi ka naman namin Ina ano ah” Pagtanggol ni Jino.

“Eh sa gusto ko siyang asarin. May angal ka? Ha?!” At tinulak din nito si Jino.

“Padaanin mo na kami, ayaw namin ng gulo. Hindi kami lalaban sa inyo.” Pakiusap ni Ezra.

“Paano kung ayaw ko. Alam mo naiinis talaga ako sa mga baklang tulad niyo, ang sarap mo gawing bola at sipain.” Pang iinis pa ni Jiger.

“Umalis ka sa daanan namin. Alis!” Biglang nag bago ang boses ni Ezra, lumalim at lumaki ito. Hindi iyon ininda ni Jiger. Para sa kanya umaarte lang si Ezra mino - modulate ang boses nito gaya ng gina gawa nito sa play. Mas Lalo pang naging makulit sa pang iinis at pang aasar si Jiger. Akma na nitong susuntukin si Ezra sa mukha, nang bigla itong napansin ang pag iba ng kulay ng mata ni Ezra. Pero bago pa ito nakapag salita pang muli. Isang malakas na tulak sa dibdib nito ang pinatikim ni Ezra. Sa sobrang lakas nang bitaw ni Ezra, tumilapon si Jiger. Nagulat ang mga kasamahan ni Jiger sa ginawa ni Ezra dito kaya nag si atrasan silang lahat at tumakbo. Napa atras din si Jino sa nasaksihan. Pero sa halip na matakot, tumalon ito at humiyaw sa saya. Doon lang biglang bumalik sa dati si Ezra na tila na gulat din sa ginawa.

“Wow, sobrang astig iyon brad. Grabe ang angas non. Para kang si Goku. Paano mo ba iyon ginawa? Paano ba ang technique? Turo mo naman sa akin oh. Ayos ka brad pinatalsik mo si Jiger hahaha.” Ang tuwang tuwa na si Jino.

“Hindi ko alam, bigla na lang nag init ang katawan ko. “ Ang naguguluhang si Ezra. Napansin nito ang bracelet na binigay sa kanya ni Al. At bumalik sa kanya ang sinabi ni Al sa kanya. “…huwag mo itong tatanggalin, matutulongan ka nito sa nararamdaman mo.” Ang naalala ni Ezra na sinabi ni Al pagkabigay sa kanya ng bracelet.

“Maiwan na muna kita Jin, may pupuntahan lang ako.” At patakbong iniwanan ni Ezra si Jino sa field.

Secrets Unfold

Matapos ang nangyari sa field hindi na muling bumalik sa klase si Ezra umuwi ito sa kanila. Doon nadatnan niya ang kuya nito at si Rufos na nag uusap sa sala.

“Hoy, hoy magaling kong kapatid, saan ka natulog kagabi? Aba ang bastos nito ah. Humanda ka pag dating ni papa.” Sigaw ni Elai sa kapatid nang hindi ito pinansin.

Nagkulong sa kuwarto si Ezra.

Bigla namang napansin ni Elai si Rufos, gabutil ang pawis nito at hindi mapakali sa kina uupuan nito. “Ok ka lang ba pare, naiinitan ka ba? Malakas naman ang Aircon ah. Gusto mo ng malamig na tubig? Saglit ikukuha kita.” Puna ni Elai.

Tumanggi si Rufos at agad na itong nag paalam. “ Salamat na lang pare, mukhang sumama yata ang tiyan ko. Uuwi na muna ako.“

Nang maka alis si Rufos, inakyat ni Elai si Ezra para kausapin. Panay ang katok nito sa pinto ng kapatid ngunit hindi ito sumasagot. Nag alala si Elai kaya hinanap nito ang duplicate na susi ng silid ni Ezra.

Nang mabuksan ang silid nagulat ito nang matagpuan ang walang malay na kapatid na naka bulagta sa sahig. Dali dali niya itong sinakluluhan ngunit hindi na kumikilos si Ezra. Bumaba ito para tumawag ng ambulansiya nang masalubong nito si Al na naka pasok na sa kanilang bahay.

Hindi na inusisa ni Elai si Al. Tinungo agad ni Al ang kaibigan. Nang makita, agad niya itong nilapitan at hinawakan.

“Ano ang ginagawa mo sa kapatid ko?” Sumunod kay Al si Elai at nakita nitong nangingisay ang kapatid habang hinahawakan ni Al ang ulo nito.

Napa atras si Elai nang makitang unti unting nag iiba ang anyo ng kanyang kapatid. Nag silabasan ang mga ugat ni Ezra sa braso at mukha na parang may buhay na gumagalaw. May mga makakapal naring mga balahibo ang tumutubo sa katawan nito.

Sa takot ni Elai, napatakbo ito palabas ng kuwarto. Dali dali itong bumaba. Ngunit natigilan ito sa hagdan nang makasalubong ang napakalaking aso. Sobrang laki nito na mas malaki pa sa tao. Kulay itim ang mga makakapal na balahibo at nanlilisik ang mga mata nito.

Halos ma ihi sa takot si Elai sa pagharap sa kanya ng aso. Dahan dahan itong umatras pa akyat.  Akma nang susugurin si Elai ng malaking aso, nang bigla namang may tumalon dito na isa pang aso mula sa silid ni Ezra.

Kulay abo naman ang isang ito. Nag pangbuno ang dalawa sa loob ng bahay nina Elai. Pagkakataon iyon para makatakas si Elai sa dalawa. Bumalik ito sa silid ng kapatid. At doon nakita niya itong naka higa na sa kanyang kama at bumalik na sa dati nitong anyo, ngunit wala parin itong malay. Hinanap niya roon si Al ngunit wala na ito sa loob ng silid. Naalala niya ang aso na lumabas mula sa kuwarto ni Ezra. Nanginginig parin si Elai sa takot kaya agad nitong sinara ang pintuan at hinarangan ng side table.

Ilang minutong nakiramdam si Elai sa mga nangyayari sa labas. Hindi na nito naririnig ang ingay ng mga aso sa labas. Nasa pintuan ito ng silid at nakikiramdam. Nang may kumatok. Napa atras ito.

“Sino yan?!” Sigaw ni Elai.

“Ako ito si Al, wala na siya. Ligtas na kayo.” Sagot ng nasa pinto.

Nagdadalawang isip pa noong una si Elai ngunit na kumbinse din ito ni Al na pag buksan siya.

Nagtaka si Elai sa ayos ni Al, naka hubo ito at may mga sugat sa buo nitong katawan. Mga kalmot at mga kagat na dulot ng matatalim na kuko at ngipin.

Pinapasok ni Elai si Al na nanghihina sa pagod.

“Ito ang kumot, itakip mo muna diyan sa katawan mo kukuha lang ako ng gamot.” Inabutan nito ng kumot si Al.

“Salamat, wag ka nang mag abala, ok lang ako.” Ang tugon ni Al.

Namangha si Elai sa kanyang nasaksihan. Unti unting nag hihilom ang mga sugat ni Al sa kanyang katawan.

“Ano ka?” Tanong ni Elai.

“Kung ano ang nakita mo, ganun ako.” Sagot ni Al.

“Isa kang aso? Ikaw ang aso kanina? At sino naman iyong isa?” Usisa pa ni Elai.

“Si Rufos.” Nagulat si Elai sa sinagot ni Al. Kinilabutan ito.

Naguguluhan man si Elai at hindi makapaniwala sa mga nasaksihan at nalaman, pilit niya parin pinakalma ang sarili. Hindi nito pinahalata kay Al ang takot. Nais niyang maintindihan ang lahat.

“Isang aso din si Rufos?, anong uri kayo? Werewolf?” Tanong pa ni Elai.

“Abat, uri ng mga aswang na nagbabalat kayo bilang mga aso.  Si Rufos, ako at ang kapatid mong si Ezra lahi kami ng mga Abat.” Ang rebelasyon ni Al.

“Mga aswang kayo?, At paano naging katulad niyo ang kapatid ko? Nilason niyo siya ano? Para maging katulad niyo?.”  Ang takot na si Elai.

“Alam mong hindi mo kadugo ang kapatid mo. Matagal nang taglay ni Ezra ang kamandag ng aming lahi. Nagawan lang na maikubli ang tunay niyang pagkatao dahil sa kanyang proteksiyon.  Ngunit pinatay ni Rufos ang sigbin. Kaya sa ayaw at sa gusto ni Ezra malalantad na ang tunay niyang pagkatao.”  Ang paliwanag ni Al.

“Anong proteksiyon? At ano iyong sigbin?” Mga katanungan pa ni Elai.

“Hindi pusa ang alaga ni Ezra, kundi isang sigbin, katangian ng mga sigbin ang manlinlang ng paningin ng mga tao para hindi ito katakutan, at upang mas madali nilang mabantayan ang kanilang amo.  Bawat Abat ay may alagang sigbin. Hanggat buhay sila na kokontrol namin ang pagbabago ng aming mga anyo. At malaya kaming nakikihalo sa inyong mga tao. Kapag namatay ang aming sigbin, wala na kaming kontrol sa aming sarili. Hindi na namin namamalayan nakakapatay na pala kami ng mga tao. Kunektado ang buhay ng mga sigbin sa buhay namin.” Kuwento pa ni Al.

“Ibig sabihin magiging halimaw ang kapatid ko?” May pangamba si Elai.

“Higit pa sa halimaw na inaakala mo. Si Ezra ang huling binhi sa aming lahi. Ang Punong aswang at ang huling binhi ang dalawa sa pinaka malakas at nakakatakot na uri ng mga Abat. Kaya marami ang naghahangad sa kanya upang maging kaanib na puwersa ng mga Gabunang Lakan. Kaya isinugo ako para maging gabay ni Ezra sa kanyang pagpapalit anyo.” Detalye pa sa kuwento ni Al

“Ano naman ang mga Gabunang Lakan? Mga aswang din ba sila? “ -Elai.

“Ang mga tumiwalag sa kasapi ng aming serkulo. Nais ng mga Gabunan na sakupin ang buong mga tao at lumikha ng sariling mundo kung saan ang mga aswang ang maghahari dito at ang mga tao ay magiging pagkain at libangan. At magagawa lang nila ito kung nasa panig nila ang huling binhi. At su Rufos ang isa sa kanilang sugo para makuha si Ezra.” Pag kuwento pa ni Al.

“Hindi parin ako makapaniwala sa mga nasaksihan ko, at sa mga kuwento mo. Akala ko mga kuwento kuwento lang ito ng mga matatanda. Pero nakita talaga ng mga mata ko. Ikaw ,ang aso at ang pagbabago kanina kay Ezra. Parang isang… panaginip.” Naguguluhan parin si Elai sa kanyang nalalaman kay Al. Ngunit saksi ang kanyang dalawang mata sa mga nangyari.

Narinig ng dalawa ang pag ungol ni Ezra, nagkakamalay na ito.

“Ngayong alam mo na ang tungkol sa amin. Kailangan mo na rin matulog.” Biglang hinawakan ni Al ang ulo ni Elai.

Nabigla ito sa ginawa ni Al. Nakaramdam ng bigat sa kanyang mga balikat si Elai. Maging ang mga talukap nito sa mata na tila hinihila pababa para ipikit ang mga mata. Nakaramdam ng pagkapagod si Elai. Hanggang sa tuluyan na itong bumagsak. Sinalo siya ni Al at binuhat para ihiga sa tabi ni Ezra na patuloy parin sa pag ungol.

Samantala pauwi na ang mga magulang nina Elai at Ezra. Sakay ang mga ito ng kanilang kotse  nang makatanggap ng tawag sa cellphone ang mama nila mula sa kanilang kapit bahay.

“Anong pulis? Bakit may pulis sa bahay ano ang nangyari?” Ang Ina nila natataranta habang may kausap sa cellphone.

“Bakit mommy, sino ba ang tumatawag. At ano Ang naririnig kong may pulis?” Tanong ng asawa nito na nag mamaneho.

“Daddy bilisan mo, tumawag si Mellet ang kapitbahay  natin. Nilooban daw ang bahay natin. At may tumawag daw ng pulis para tumingin doon.” Kinakabahan na ang Ina nila.

“Ang mga anak natin, baka ano na nangyari sa kanila.” Binilisan pa ng kanilang ama ang pag drive dahil sa pag aalala sa dalawa, Elai at Ezra.

Sa kuwarto, nagising si Ezra na katabi si Elai sa kama. Ginising niya ito. Nagtaka din si Elai bakit naroon siya sa kuwarto ng kapatid natulog.

“Kuya, lasing ka na naman kagabi anoh? Bakit dito ka natulog sa kuwarto ko?” Tanong ni Ezra.

“Bakit nga ba? Anong ginagawa ko dito?” Pagtataka ni Elai

Mula sa bintana ng silid ni Ezra narinig ng dalawa ang mga ingay ng tao sa labas. Sumilip si Ezra sa bintana. At nakita nito ang kumpulan ng mga tao sa labas at ang dalawang patrol car ng pulis.

“Kuya may mga pulis sa baba.” Sabi ni Ezra.

Dali daling lumabas ng silid ang dalawa at agad na bumaba. Bumungad sa kanila ang kanilang sirang mga kagamitan na nag kalat sa sahig. Mga wasak na kasangkapan. Tila dinaanan ng bagyo ang loob ng kanilang bahay. Agad sila napansin ng kanilang Ina na kararating din lang kasama ang kanilang ama.

Agad silang niyakap ng kanilang mga magulang at kinamusta. Takang taka naman ang dalawa sa nangyari sa kanilang bahay.

“Ma, ano ang nangyari dito? Bakit ang gulo ng bahay?” Tanong ni Elai na gulat na gulat sa sitwasyon ng kanilang bahay.

“Ewan hindi namin alam, nakatanggap ako ng tawag na nilooban daw tayo. Kayo bakit parang wala kayong alam? Saan ba kayo galing?” Tugon ng kanilang Ina.

“Natutulog” sabay na sagot ng dalawa.

Lumapit sa kanila ang isang pulis, at kina usap ang mag kapatid.

“Mga sir,wala ba kayong narinig na ingay dito kanina?” Tanong ng pulis

Sabay na sumagot ng “wala” ang dalawa. Nang may pinakita sa kanila ang pulis.

“May aso po ba kayo dito? Sa kanya po ba itong balahibo na ito?”

Nagkatinginan ang dalawa at umiling ng sabay. Walang nakuhang bakas ng mga salarin ang mga pulis. Wala rin silang nakitang senyales ng pagnanakaw, dahil sa naroon naman lahat ang mga gamit. Bukod lamang sa mga bakas ng matatalas na kuko na pumilas sa kanilang couch at dingding.

Matapos ang imbestigasyon umalis narin ang mga pulis. Malaking palaisipan ang nangyari sa kanilang bahay. Ngunit para sa kanilang ama, masama ang ibig sabihin nito. Agad itong nagtungo ng kusina at hinanap ang lalagyan ng asin.

“Dad, aanhin mo ang asin na iyan?” Puna ng asawa nito.

“Nakapasok na sila sa pamamahay natin,wala na ang harang sa paligid. Kailangan ko gumawa ng panibago.” Sagot ng ama nina Ezra.

Lumabas ito sa kanilang bahay at pina ikutan ng asin ang kanilang bahay. At saka iniwan ang garapon ng asin sa kanilang pintuan.

“Elai, Ezra sino ang huling taong pinapasok niyo sa bahay?” Tanong ng kanilang ama.

“Si Rufos pa, nagkuwentuhan lang kami. Ang bagong lipat diyan sa tapat.” Sagot ni Elai.

Muling lumabas ang ama nila at tinungo ang bahay ni Rufos. Sinundan ito ni Elai

“Pa, bakit ba? Anong gagawin mo dito sa bahay ni Rufos” tanong ni Elai

“May titingnan lang ako.” Isang maliit na bote na may lamang mga halamang ugat. Solidong bote ito na may lamang likido sa loob. Walang butas o bukasan ang maliit na bote. Itinapat iyon ng kanilang ama sa pintuan ng bahay ni Rufos at nilapag iyon doon. Tsaka tinawag si Rufos

Naka ilang tawag na sila ngunit walang Rufos na sumasagot sa kanila.

“Mukhang wala diyan si Rufos pa, baka umalis. Ano ba kasi ang ginagawa natin dito. May kailangan ka ba kay Rufos. At ano ang maliit na bote na iyan?” Tanong  muli ni Elai.

“Wala,may itatanong lang sana ako sa kanya. Sige bumalik kana sa bahay. Tulungan mo ang  mama mo na mag ligpit doon.”

Bumalik si Elai sa kanila ngunit naiwan pa roon ang kanyang ama. Nakatitig sa inilagay na bote. Napailing ito nang makitang kumukulo ang lamang likido sa loob ng bote.

Kinausap nang sarilinan ng ama nina Ezra ang kanilang ina.  Matapos na may na diskubre ito.

“Dumating na ang pinangangambahan nating mangyari, narito na sila sa paligid natin. Natunton na nila tayo.” Sabi ng ama nina Ezra.

“Ibig bang sabihin nanganganib na ang anak natin?”

“Hindi lang si Ezra. Pati tayo. Kapag nalantad na ang totoong pagkatao ni Ezra. Tapos na ang katungkulan natin bilang gabay. Hindi na natin mapipigilan ang maaring maganap” pangamba pa ng kanilang ama.

“Humingi na kaya tayo nang tulong sa mga Angkan. Maaring alam nila kung ano ang dapat na gawin.” Mungkahi ng kanilang Ina.

“Huli na, Kilala na tayo ng mga lakan. Napasok na nila ang harang. Maghanda na lang tayo at mag ingat. Napansin ko ang suot na bracelet ni Ezra, kung hindi ako nagkakamali galing iyon sa mga Angkang Bantay. Mayroong taga bantay si Ezra.” Sabi pa ng ama

“Bukod sa sigbin, may bantay din si Ezra? Hindi ba at ang dalawang espesyal na Angkan lang ang may nakatalagang bantay?” Pagtataka ng Ina

“Si Ezra ang isa sa mga espesyal na lahi ng mga Angkan. Siya ang huling binhi ng mga abat.” Sagot ng asawa.

Hindi namalayan ng dalawa na naririnig pala ni Ezra ang lahat nang kanilang pinag uusapan.

“Ano ang ibig niyong sabihin? “ Biglang tanong ni Ezra.

Nagulat ang mag asawa nang magsalita si Ezra. Hindi agad nakasagot ang dalawa sa kanilang anak. Ngunit napagtanto ng kanyang ama na dumating na ang Oras na kailangan malaman na ni Ezra ang katotuhanan sa kanyang pagkatao.

Ikinuwento nito kung paano napunta si Ezra sa kanila.

“Isa akong manugtambal at manggagaway na babaylan. Ang mga ninuno ko ang Taga pag tugis at mortal na kalaban ng mga Angkan ng Abat. Lalo na ng mga lakan na Gabunan. Mga llahi ng aswang na nag papalit anyo bilang mga aso para mag hasik ng lagim. Sa mahabang panahon naging madugo ang mga pag tutunggalian ng mga ninuno ko at ang mga lahi ng aswang. Ngunit habang lumalakbay ang dalawang parte sa pag usad ng panahon. Unti unting nababawasan ang lakas ng magkabilang lahi. Lalo na nang mapaslang ng isang babaylan ang punong supremo ng mga Abat. Dahil sa pangyayari nag ka watak watak ang kanilang lahi. Ang iba nanatili sa makalumang kasanayan at nag kubli sa kadiliman para mag hasik ng lagim sa mga tao upang ipag higanti ang nangyari sa kanilang lahi. Sila ang mga nabibilang sa lakan ng mga Gabunan. Ang iba naman sa mga lahi, natutong maki-ayon sa makabagong kasanayan. Tinanggap ang Mundo nang may respeto sa lahat ng uri ng nilalang kung saan sila nakikihati. Ang mga Angkan. Naging katuwang ng mga manggagaway na babaylan ang mga Angkan para ipagtanggol ang bawat lahi. Ang lahi ng mga tao at mga abat. Upang magkaroon ng mapayapang pag sasama ang dalawang lahi na nakikihati sa likas na biyaya ng Mundo natin. Hindi katanggap tanggap sa mga lakan ang pag kampi ng mga Angkan sa mga tao. Kaya ninais ng mga lakan na ubusin ang uri ng mga Angkan. At upang mapalakas ang kanilang puwersa nilalason nila ang mga tao upang akayin na maging kauri nila, sa pamamagitan ng pag laton. Ang pagpapalakas ng mga lakan ay kinabahala ng mga Angkan at ng mga babaylan. Kaya iminulat nila sa tao ang totoong mukha ng mga abat. Para magkaroon ng alam ang mga tao na ipagtanggol ang kanilang sarili laban sa mga abat. Lumipas ang mga panahon ng pananahimik. Tila manipis na usok na naglaho ang hidwaan ng magkabilang kampo. At ang tungkol sa mga abat at aswang ay naging kuwentong panakot na lang sa mga bata ng kanilang mga magulang. Tanging bulong bulungan na lang ang tungkol sa kanilang pag exist sa Mundo. Maging ang mga babaylan unti unti nang nawalan ng kakayahan at kasanayan sa pag usad ng panahon. Dahil sa pag laho na ng mga kalaban hindi narin sila kinailangan ng mga tao. Hanggang isang araw, kasabay ng pag silang ng ugsad bulan. Ang pag litaw ng napakalaking buwan sa kalangitan, isang iyak ng isang sanggol ang gumising sa natutulog na pwersa ng mga abat. Lumakbay sa bawat tenga ng mga abat ang iyak ng isang sanggol. Tila isa itong musika ng pag asa para sa lahat. Araw nang kapanganakan ng aking kapatid noon na si Amor, katulad ko isa rin siyang babaylan na umibig at nagpakasal sa isang Angkan. Pinaniniwalaan na Ang sino mang sanggol na maisilang kasabay ng ugsad bulan ng isang abat at nagtataglay ng Marka sa balat ang siyang papalit sa punong supremo ng mga aswang.

“Lalake ang anak natin Amor, “ na may pangamba sa mukha, habang hawak hawak ni Geronimo ang sanggol.

“Anong nangyari sa anak natin bakit ganyan ang mukha mo asawa ko? Akin na patingin ng anak natin.” Pag alala ni Amor.

Napaiyak si Amor nang makita ang hugis buwan na balat sa dibdib ng kanilang anak.

“Pero sa akin siya nanggaling , hindi sa lahi niyo. Paanong nasa kanya ang Marka?” Tanong ni Amor.

“Dugo ng isang abat ang dumadaloy sa kanya, anak ko siya, anak natin. “ Ang malungkot na tugon ni Geronimo.

“Anong gagawin natin, inaabangan ng lahat ang sanggol na isisilang sa araw na ito. Hindi ko hahayaang makuha nila sa akin ang anak natin Gemo.” Sabi ni Amor.

“Hindi nila makukuha sa atin ang anak natin. Dadaan sila sa bangkay ko bago kayo nila mahawakan. Kaya mo na ba? Mag ayos ka, tatakas tayo ngayong din.” Utos ni Geronimo.

Ramdam na nang mag asawa ang panganib Lalo na para sa kanilang anak.  Sakay ng kanilang kotse nilisan nila ang kanilang bahay nang Gabi ding iyon.  Ngunit tila na kaamoy ang panganib at sinundan sila nito.

“Kuya, sunduin mo kami ni Gemo sa tulay. Malapit na kami diyan. Hinahabol kami ng mga aswang kuya, kukunin nila sa amin Ang aming anak. Kailangan namin nang tulong.” Tinawagan ako ni Amor sa mga Oras na iyon. At sa tulong din ng iba pang mga Angkan. Isang madugong sagupaan ang nangyari sa tulay na iyon. Buong lakas na nakipaglaban sina Amor at Gemo mailigtas lang ang kanilang anak.

“Bayaw itakas mo dito ang anak namin. Ilayo mo siya dito. Malayo sa mga mata at pang Amoy ng aming lahi. Sige na!”

“Kuya maaring hindi na muli tayong magkikita, pero paki usap gawin mong ligtas ang buhay ng anak ko. Huwag mo siyang hahayaang mapasakamay nila.”

Hinabilin nila sa akin ang sanggol. Itinakas ko at inilayo doon ang kanilang anak. At upang mailigaw at tuluyang maitago sa lahat ang sanggol. Sa tulong ng ibang Angkan. Pinag pasa pasahan namin ang pag babantay sa sanggol. Hanggang sa ibinalik ka muli sa akin ng mga Angkan. Anim na taong gulang ka na nang muli kitang nakita. Malaki ka na. Sinadyang binura ng mga Angkan ang mga alaala mo noong bata kapa para ikubli ang tunay mong pagkatao para sa iyong kaligtasan. Tama, Ikaw Ang sanggol na iyon anak.“ Pagtatapat ng ama kay Ezra.

Hindi agad naiintindihan ni Ezra ang kanyang natuklasan. Takot, pangamba, pagkabigla at pagkainis ang nag hahalong emosyon sa kanya. Hinayaan siya muna ng mag asawa na maka pag isip. Pinuntahan ni Ezra si Al. Sakay sa motor ni Al nagtungo ang dalawa sa isang lugar na tanaw mula doon ang buong siyudad. Malayo sa mga tao at tanging sila lang ang naroon.

“May problema ba, bakit mo ako pinuntahan?” Tanong ni Al kay Ezra.

“Ano ang alam mo sa pagkatao ko?” Balik na tanong ni Ezra.

“Nasabi na sa iyo ng iyong ama ang buong kuwento. Wala na akong dapat pang ilihim sa iyo.” Sagot ni Al.

“Gaano mo na ako ka Kilala? Ano ka ba? Kaya mo ba ako pinoprotektahan?” Dugtong na tanong ni Ezra.

“Sinugo ako bilang taga bantay mo. Buong buhay ko nakalaan para maging proteksiyon mo laban sa naka abang na panganib sa pagiging supremo mo.” Pag lalahad ni Al.

“Buong akala ko isa akong duwag, lampa at mahina.  Kaya naman pala ganun na lang ang lakas ko nang tinulak ko si Jigger.” Napangiti si Ezra.

“Isang malaking pagkakamali ang ginawa mo sa kanya. Dahil doon , pinukaw mo ang atensiyon ng karamihan sa iyo. Alam mo bang pinag uusapan ka na sa buong campus dahil sa nangyari. Nasa hospital parin ngayon si Jigger dahil sa tindi ng injury niya sa katawan.” Pag Balita ni Al.

“Tama lang sa kanya iyon. Ngayong alam ko na kung ano ako. Humanda sila sa akin.”  Nakaramdam nang kakaibang sigla at lakas si Ezra sa kanyang sarili.

“Hindi biro ang taglay mong katangian. Hindi mo pa Gamay ang totoong Ikaw. Pinsala at panganib ang maaari mong maidulot sa ibang tao. At maaring maging sa iyo.” Babala ni Al

“Tagabantay kita diba? So turuan mo ako. Sanayin mo ako.” Tugon ni Ezra.

“Hindi ka pa handa.” Sagot ni Al

“Eh di ihanda mo ako. Ngayong alam ko na ang totoong ako. Kailangan ko rin malaman kung ano ang mga bagay na  kaya kong gawin para ipagtanggol ang sarili ko at ang mga tao sa paligid ko.” Ayon pa kay Ezra.

“Hindi Tayo super hero tandaan mo iyan. Mga halimaw tayo. At sa mata ng karamihan kamatayan ang dulot natin sa kanila. At sa Oras na malantad tayo sa mga tao, magiging kalaban ang tingin nila sa atin.” Paalala ni Al

“Kaya naman nating baguhin iyon diba?” Sabi ni Ezra

“Halimaw tayong sinilang at mananatili tayong halimaw, hindi na mababago iyon.”

“Paano pa at Ako ang napiling maging kasunod na supremo ng ating lahi.” Napaisip si Ezra.

“Hindi semple ang naka atang na responsibilidad sa iyo para sa ating lahi. Mahalaga ka sa ating lahi. “

“At mahalaga ka rin sa akin.” Biglang sabat ni Rufos sa usapan ng dalawa.

Nagulat si Al nang lumabas mula sa kung saan si Rufos,  nagtaka ito bakit hindi man lang nito na Amoy o naramdaman ang pag dating ni Rufos. Sa pagkabigla ,nagpalit ng kulay ang mga mata nito, habang nakatitig kay Rufos.

“Kamusta pare, gusto mo bang sanayin kita? Libre lang, sumama ka lang sa akin, at ituturo ko sa iyo ang lahat na gusto mong matutunan bilang supremo.” Sabi pa ni Rufos na unti unting lumalapit sa kanila.

Natigilan si Ezra, nabigla din ito sa pag litaw ni Rufos doon.

“Hanggang diyan ka lang, subukan mo humakbang pa at makikita mo ang hinahanap mo.” Pag babanta ni Al kay Rufos, habang nakahanda ito para sa maaring mangyari.

“Alam mo, nang gigigil na ako sa iyo. Ang epal mo na masyado. Gusto ko lang namang makipag kaibigan kay Ezra. Ano ba ang masama doon? Hindi mo naman siya pag aari diba? “ Sagot ni Rufos kay Al.

“Subukan mo lang gawin ang binabalak mo kay Ezra. Hindi ka na sisikatan pa nang araw.” Ang nag ngingitngit sa galit na si Al.

“Pag aagawan ba natin si Ezra ngayon? Dahil hindi rin  kita hahayaang maangkin siya. Makikipagpatayan ako makuha ko lang ang gusto ko.” At nagpalit agad nang anyo si Rufos, nag sa aso ito at sinakmal agad nito sa leeg si Al.

Hindi agad naka pag palit nang anyo si Al dahil sa pag atake sa kanya ni Rufos. Nakatayo lang sa isang tabi si Ezra na may pagkabigla sa mukha habang pinagmamasdan ang dalawa na nag kakagatan at nag lalaban bilang mga aso.

Walang nagpapadehado sa kanilang dalawa, laban kung laban.  Sakmal kagat kalmot.  Sugatan na ang dalawang aso ngunit wala paring tigil ang kanilang labanan. Hangad ng bawat isa ang kamatayan ng isa.

Nakaramdam nang kakaibang init sa katawan si Ezra habang pinapanood ang labanan ng dalawa. Napahawak ito sa kanyang dibdib nang makaramdam nang matinding init. Gumagapang ito sa bawat parte ng kanyang katawan. Nakita nito ang unti unting pag babago ng kanyang mga kamay, nagkaroon ito ng makakapal na mga puting balahibo.  Umakyat ang init sa kanyang ulo, palabas sa kanyang mga mata. Napahiyaw si Ezra sa biglang pagbabago sa kanyang sarili.

At sa isang saglit pa, tuluyan na itong naka pag palit anyo bilang isa ring aso. Mas malaki at mas mabangis kumpara sa dalawa. Natigilan sa paglaban ang dalawa nang makita ang anyo ni Ezra.

Akmang lalapit si Rufos kay Ezra nang bigla itong sugurin ni Ezra at sinakmal ito sa kanyang leeg at binalibag ,pagkatapos hinagis sa malayo. Hindi nagawang labanan ni Rufos ang lakas ni Ezra. Tumilapon si Rufos sa malayo. Nanghina ito at bumalik sa pagiging tao.

Hinarap naman ngayon ni Al si Ezra, ngunit parang hindi na siya nito nakikilala. Napa atras si Al, ngunit ang bilis ni Ezra. Sinakmal din nito sa katawan si Al at binalibag, at tulad ni Rufos tumilapon din ito sa malayo. Sa tindi ng kanyang pinsala, bumalik sa pagiging tao si Al.

Hinang hina ito, at wasak ang balikat nito dahil sa pagkasakmal ni Ezra, bukod pa sa kagat nito sa katawan na sanhi nang labanan nila ni Rufos.

Tinawag ni Al si Ezra ngunit tumingin lang ito sa kanya nang masama , tsaka umalis ,sa ganun paring anyo. Isang nakakatakot na aso.

Sinikap ni Al na maka tayo, unti unti narin bumabalik ang kanyang lakas at humihilum ang kanyang mga sugat.  Hinanap nito sa paligid si Rufos ngunit wala na ito doon. Nag ipon nang lakas si Al, hinintay ang tuluyang pag hilum ng kanyang mga sugat.  May binulong ito sa hangin. At mula sa kung saan may dumapong puting ibon sa kanyang balikat ,isang murogmon.

“Sundan mo ang Amoy ni Rufos alamin mo kung nasaan siya. At hahanapin ko naman si Ezra baka ano ang magawa niya.” Utos nito dito, at lumipad muli ang malaking ibon.

Kinabukasan, nagising na lang si Ezra sa isang damuhan. Wala itong ano mang suot sa katawan. At may bahid na ng dugo ang kanyang mga kamay at dibdib.

Wala itong maalala sa mga nangyari. Hinanap niya agad si Al. Ngunit wala roon. Wala itong maalala kahit ang mga nangyari sa pagitan nina Rufos at Al. Maging ang mga natuklasan nito sa kanyang pagkatao. Bigla na lang nabura sa kanyang alaala.

Litong lito si Ezra sa kanyang sarili, may pag tataka ito. Maraming katanungan ang binato nito sa sarili.

“Ano ba ang nangyari? Bakit wala akong saplot? Bakit may mga dugo ako sa katawan? Nasaan ako? Bakit ako nandito?”

Naglakad si Ezra ,naghanap ito ng maaring tumulong sa kanya. Nang matagpuan siya ni Al sakay ng motor nito. Nang matanaw si Ezra, agad na bumaba ng motor si Al at patakbong nilapitan ang kaibigan.

“Anong nangyari sa iyo? Kagabi pa kita hinahanap.  Itong jacket ko,isuot mo muna.” At inalalayan si Ezra saka inangkas sa kanyang motor.

Walang na isagot si Ezra sa tanong ni Al. Dahil sa wala talaga itong naalala sa nangyari sa kanya.

First Blood

“ASWANG UMATAKE, TOTOO KAYA? Usap usapan ngayon sa social media ang nakuhan ng CCTV footage. Isang hindi mawaring uri ng aso na dumaan sa isang gasoline station at napatingin pa sa camera. Sobrang laki ng aso na halos limang ulit ang laki sa ordinaryong pit bull. Marami ang nagsasabi na ito daw ay gawa gawa lang ng mga prankster at isa lamang costume para gumawa ng ingay o magpapansin., ngunit kasabay nito apat sa anim na construction workers malapit sa naturang area kung saan na mataan ang hayop ang natagpuang patay. Pasintabi po sa mga manunuod pero karumal dumal ang nangyari sa apat. Warak ang dibdib at tiyan ng mga biktima at nawawala ang kanilang mga puso at atay. Narito po si Ed, ang isa sa mga kasamahan ng apat na biktima. Kuya ano ba ang nangyari?” Tanong ng isang reporter.

“Kakatapos lang namin mag hapunan noon nang mag paalam sa baraks namin ang apat na mag iinuman daw muna sa labas. Makalipas ng mga ilang minuto naka rinig na kami ng mga sigaw mula sa site. Akala namin nag bibiruan lang ang mga iyon kaya, binalewala namin noong una, pero nang mga sumunod na sigawan. Tumalima na kaming sundan sila. At iyon na nga natagpuan namin sa magkakahiwalay na sulok ang mga kasamahan naming Patay na. Kaya humingi na kami ng tulong sa kapulisan.” Sagot pa ng ka interview na si Ed.

“Nakita niyo ba kung sino o ano ba ang may kagagawan nito?” Tanong ng reporter.

“Wala kaming nakita pero may narinig kaming alulong ng isang aso, mula sa malayo.” Sabi pa ni Ed.

“Maraming salamat, at iyan ang panayam natin kay kuya Ed tungkol sa nangyari sa kanyang mga kasamahan. Kung ito ba ay may kinalaman sa nakitang malaking aso sa CCTV ng isang gasoline station,atin iyang aalamin sa mga susunod na pagbabalita. Mula dito sa Lukata Velasco Complex,Andrew Alba, nag uulat para sa Banat Larga Balita.” Pag tatapos ni Andrew.

“Nagpakita na ang Omega, tiyak kumilos na rin ang mga Lakan para mahanap siya.” Sabi ng kamera man kay Andrew.

“Alam na kaya ng mga Angkan ang tungkol dito?” Tanong ni Andrew.

“Hindi Tayo nakakasiguro. Pero ngayong nagpakita na ang Omega, siguradong nag bubunyi na ang lahat ng mga Abat. Dahil nagkatotoo na ang propesiya ng punong Lakan”

“Kailangan maunahan natin ang mga Lakan at Angkan sa Omega. Walang propesiya na matutuloy. Alamin mo ang mga lugar malapit sa gas station na iyon. Doon tayo mag sisimula, malamang nasa paligid lang ang Omega. Kakausapin ko ang konseho tungkol dito.” Sabi pa ni Andrew .

Nilisan ng dalawa ang lugar sakay ng kanilang van.

Sa kabilang banda nag uusap si Al at ang mga magulang ni Ezra tungkol sa nalamang balita sa TV.

“Naniniwala akong hindi si Ezra ang may kagagawan nang pamamaslang.” Sabi ni Al.

“Paano kung siya, paano kung nabahiran na ng dugo ng tao ang mga labi niya? Hahanap hanapin niya na iyon. At lalong lalabas ang tunay niyang lakas, mahihirapan na tayong pigilan siya.” Pag aalala ng kanyang ama.

“Hindi pa lubos na binabalot ng pagiging Abat ang katauhan ni Ezra. Maaring nagagawa niya na ang mag palit anyo , pero hindi pa ang pumatay. Nangingibabaw parin sa kanyang dugo ang pagiging tao. Suot niya ang tanikalang bigay ko. Hanggat suot niya iyon. Makukuntrol niya lahat. Pero ngayong alam na niya ang magpalit ng anyo, kailangan na niya nang tulong.” Ayon pa kay Al.

“Kung hindi si Ezra ang may kagagawan ng pagpatay, sino?” Tanong ng Ina ni Ezra.

“Si Rufos, nais bulabugin ni Rufos ang lahat ng mga abat. At sa ginawa niya, parang ginigising niya ang matagal ng nakahimlay na hidwaan sa pagitan ng mga tao at abat. At hindi lang ito ang kaya niyang gawin. Nararamdaman ko, may pinaplano ang mga Lakan dito.” Sabi pa ni Al.

“Ang konseho, malamang alam na nila ang pangyayaring ito.” Tugon ng ama ni Ezra.

“Ang propesiya ay nailalahad na, at dumating na. Sa ayaw at sa gusto natin magaganap ang madugong labanan na pinangangambahan ng lahat. Kaya sisiguraduhin natin na sa atin papanig ang huling binhi.” Sagot ni Al.

Lumipas pa ang mga araw at patuloy na may nagaganap na pagpatay sa ibat ibang lugar, at lahat misteryuso ang sanhi ng pagpaslang. Wasak ang dibdib at tiyan at wala ng puso at mga atay ang mga biktima.

Ilang mga Balita na rin ang naglalabasan tungkol sa mga nahuhuli cam na malaking aso na gumagala sa mga lugar.

“Pare alam mo ba ang latest na kumakalat na balita ngayon?” Pag habol ni Jino kay Ezra sa hallway ng campus.

“Alin ang tungkol sa aswang na gumagala at pumapatay?” Tanong ni Ezra.

“Not that stupid hoax pare, gagawa lang ng mga adik ang ganyan. “ sagot ni Jino

“Hindi ka naniniwala sa mga aswang?” Tanong pa ni Ezra

“Mas naniniwala ako sa mga psycho pare, pero ito I’m sure magugulat ka dito sa ibabalita ko. “ Ang excited na si Jino.

“Ano na naman iyan?”

“Just in lang, some of our teachers here sa school including Mr . Hairey ay wala na. As in bigla na lang nag evaporate na walang pasabi. Kaya ang mga estudiyante parang may independence day celebration ngayon. Mag a-announce yata mamaya sa grounds na suspended muna ang klase. Kasi maging ang principal natin nawawala din. Ano kaya ang nangyayari.” Balita ni Jino.

“Nakakapag tataka nga, bakit kaya biglaan at sabay sabay pa?”

Nag uusap ang dalawa nang humahangos na patakbong lumapit si Al sa kanila. Agad nitong kina usap si Ezra.

“Kailangan na nating umalis dito. Alam na nila na nandito ka.” Sabi ni Al.

“Anong meron?” Tanong ni Jino na nagtataka.

“Ikaw din umuwi ka na, cancel na ang lahat ng klase ngayon, umuwi ka na,at mag ingat ka. “ Sabi ni Al kay Jino.

“Pwede bang easy lang, takaw atensiyon ka eh. Dapat sa tulad natin ,low profile lang tayo. Kaya sumimple ka. Huwag kang OA.” Pabulong na sabi ni Ezra kay Al.

“Hina hunting ka na nila, gusto ka nilang Kunin. At ini expect mo na mag chill lang ako? Nandito ako para protektahan ka. “ Sagot ni Al na pabulong din.

“I know, pero nasa school tayo, baka kung anong isipin nila. Si Jino nga nagtaka sa kinikilos mo oh. Act normal kasi. Walang makakagalaw sa akin. Ngayong alam ko na kung ano ako. Hindi nila ako makukuha.” Tiwala ni Ezra sa sarili.

“Hindi mo pa gamay ang pagiging Abat, maaring mapahamak ka pa niyan. At tandaan mo hindi ka X-Men na may super powers. Hindi tayo super hero. Halimaw tayo, halimaw.” Sabi ni Al.

“Sinong halimaw?” biglang sabat ni Jino na nakasunod parin pala sa kanila.

“Puwede ba , umuwi ka na lang! Sa akin na muna si Ezra, ok? Uwi na!.” Sigaw nito kay Jino.

“Mauna kana pare, kita na lang tayo bukas. Papagamit muna ako dito kay Al” pabirong sabi ni Ezra.

“Ok pare, see you na lang bukas, balitaan mo ako sa performance ni Al ha.Tatapatan ko iyan.” Pabirong tugon din ni Jino at iniwan ang dalawa.

Nang maka alis si Jino, agad namang hinatak ni Al si Ezra palabas ng campus, nag mamadali ito.

Tinungo nila ang parking lot .

“Kaninong kotse iyan? Nasaan na ang motor mo?” Tanong ni Ezra nang papalapit Sila sa isang itim na van.

“Sa mga Angkan ito, bilisan mo, sumakay kana bago pa nila tayo masundan.” Sabi pa ni Al.

Pasakay na sana si Ezra nang may pumaradang motor sa tabi nila.

“Ezra, umalis ka diyan isa yang tigbaylo. Kalaban iyan!” Sabi ng naka motor, si Al.

Biglang nag palit anyo ang naunang Al sa harapan ni Ezra.

“Mr Hairrey?” Gulat ni Ezra nang makita ang guro.

“Nabilog na rin ng mga lakan ang paniniwala niyo, tigbaylo. Pero kahit na anong gagawin niyo, hindi kayo mag tatagumpay, Ezra angkas.”

Itinulak ni Ezra nang malakas ang guro saka sumampa sa motor ni Al. Pinatakbo ng mabilis ni Al ang dala nitong motor.

“May naka sunod sa atin Al tatlo pang sasakyan.” Sabi ni Ezra habang naka kapit sa likod ni Al.

“Hindi Tayo magpapahuli sa kanila, higpitan mo ang pag yakap sa akin, ililigaw natin sila.” At binilisan pa nito ang pag papatakbo ng motor.

“Mag sa aso na lang kaya tayo, siguradong kayang kaya natin ang mga iyan.” Sabi pa ni Ezra.

“Baliw ka ba?, mataas pa ang araw para mag palit ng anyo. At kung gagawin man natin iyon, parang nag suicide lang tayo. Masusunog tayo.” Tugon ni Al

“Bakit? Hindi ba puwede?“tanong ni Ezra

“Hindi na gagaling ang mga sugat natin kapag nasunog tayo sa sikat ng araw. Paano kung mapuruhan tayo. Mga tigbaylo iyan. Kaya nila mag palit ng anyo kahit anong Oras. Iyon Ang kakayahan nila. “ Sabi pa ni Al.

“Eh di mas astig pala ang kapangyarihan nila, hindi ko akalaing ganun din pala si Mr. Hairrey.” Ayon pa kay Ezra.

“Hindi lang si Hairrey, lahat ng teacher na nawawala sa school, kalahi din natin. At mas marami pa diyan sa paligid. Dahil sa paglabas mo sa tv na pukaw ang interes ng mga Abat. Kaya hindi lang ang Lakan ang tinatakasan natin kundi pati na ang konseho.” Paliwanag ni Al.

Pinasok ni Al ang ilang maliliit na kalye para hindi sila masundan ng mga humahabol sa kanila. Hanggang sa napunta sila sa isang lumang Basilika. Ang lumang simbahan ng Kurdon Alig.

“Halika pumasok tayo sa loob.” Sabi ni Al.

“Hindi ba napapaso sa simbahan ang mga aswang?” Pag aalangan ni Ezra.

“Nasunog ka ba dati noong nag sisimba ka?” Tanong ni Al

“Hindi, hindi ko pa naman alam noon na aswang ako eh.” Sagot ni Ezra.

“May mga tao namang hindi aswang pero takot pumasok ng simbahan diba? Mga nilalang din tayo ng may likha. Nagkataon lang na isinilang tayo sa kadiliman. Pero kahit na, lahat ng nilalang dito sa Mundo ay may karapatan ding mag bago. Tara na sa loob.” Sabi pa ni Al at pumasok na Ang dalawa sa loob ng simbahan.

Sa loob agad na sinalubong sila ng sakristan na si Kano.

“Kuya Al magandang araw, buti napadalaw ka uli. Tagal na rin wala kaming Balita sa iyo ah.” Pag bati ni Kano

“Na miss ko na rin kasi ang pasilyo, si Father?” Tanong ni Al

“Nasa likod, sandali lang at tatawagin ko.” At naiwan ang dalawa.

“Madalas ka dito?” Tanong ni Ezra.

“Limang taon ako nanatili dito. Kasama sa pag bigay sa akin ng bagong katauhan. Kailangan ko makisama sa mga tao. At dito ako hinabilin ng mga Angkan. Si Father ang kumopkup sa akin. Hagang sa nahinog na Ang kamalayan ko sa Mundo at lahi ng mga tao.” Kuwento pa ni Al.

“Alam ba nila kung ano ka?” Tanong ni Ezra.

“Sa simula palang alam na ni Father Ang totoo, at pasalamat ako at tinanggap niya ako bilang normal sa kanyang pangangalaga.” Sagot ni Al

“Al anak, maligayang pag babalik. Sino itong kasama mo?” Pag lapit ng Pari

“Kamusta Father, siya nga po pala si Ezra kaibigan ko.”

“Kaya ka ba napunta dito, dahil sa mga kumakalat na balita ngayon sa tv? “ Tanong ng Pari kay Al.

“Bahagi lang iyon Father, narito po kami para makiusap sana muli sa iyo kung maari muna kami mag palipas ng ilang araw dito?” Sabi ni Al.

“Ano? Mananatili tayo dito? Hindi puwede, uuwi ako sa amin.” Bulong ni Ezra kay Al

“Wala na roon sa inyo ang mga magulang mo at kapatid mo, nasa ligtas na silang lugar. Hindi narin tayo puwede sa bahay ko kasi hindi na rin ligtas don. Dito, mas ligtas tayo.” Paliwanag ni Al.

“Paanong magiging ligtas eh tayo nga nakakapasok sa simbahan. Sila pa kaya na mga aswang din iyon?” Sabi pa ni Ezra .

“Hindi lahat tinatanggap ng simbahan iho. Ngunit ang Diyos , lahat ng lumalapit sa kanya pinapapasok niya.. Doon tayo sa opisina ko.” Sabat ng Pari sa dalawa.

Ang Basilika ng Kurdon ang nag iisang simbahan sa labas ng siyudad. Ito ang nag sisilbing palatandaan at hangganan ng Alig sa Metro. Ang Alig ang huling bayan bago marating ang Baryo Bagatbagaton. Ang pinangingilagang Baryo ng mga Taas Dungan. Dito matatagpuan ang lumang tulay ng na nag dudugtong sa sitio Bagul. Ang kinatatakutang lugar ng mga tao dahil ito ang pugad ng mga aswang.

“Ale, malayo pa po ba dito ang Aligrea?” Tanong ng isang babae sa tindera ng mga prutas.

“Mga turista ba kayo?” Tanong ng Ale.

“Vloggers po, gusto po sa naming gawing content ang lugar na iyon. Marami kasing nagsasabi na misteryuso daw ang ganda ng lugar. “ Sabi pa ng babae.

“Huwag niyo nang pangarapin e content ang lugar na iyon. Baka kayo pa ang ma content sa Balita bukas.” Sabat pa ng isang tindera.

“So totoo po pala ang kuwento na balwarte po iyon ng mga aswang Ate?” Sabat ng isang bading na bumaba ng van.

“May aswang man o wala, delikado ang lugar na iyon sa mga hindi taga roon. Maraming masasamang loob na naninirahan malapit doon. Mga taga babaw, mga kamang-kamang.” Sabi pa ng tindera

“Si Ate naman oh, dumayo pa kami all the way from Zebu tapos ookrayin mo lang ang lugar niyo dito. Hindi naman siguro.” Sabat pa ng babae

“Ihahatid niyo lang ang mga buhay niyo doon.” Sagot pa ng tindera.

“So alam niyo po ang daan papunta doon?” Sabat pa ng binata na nag da drive ng van.

Hindi na sila pinansin ng tindera nang mapansin nito ang paglapit sa kanila ng isang lalake.

“Excuse me, I’m Rufos, isa din akong vlogger. Nakapunta na ako doon at na feature ko na ang lugar na iyon sa mga posts ko. Subrang ganda. I can take you there.” Pag lapit ni Rufos sa kanila.

“Really? By the way I’m Zebbie, this is Pat my videographer, that’s Belle , vlogger din,si Macky at Niel.”

“Buti naman at na met ka namin, pwede ba malaman channel mo kuya, alam mo na para ma follow kita. At baka gusto mo nang ka Collab. Libre ako.” Pag lalandi pa ni Pat.

“Hanapin niyo lang, Rufos. Kaso baka mahirapan kayo mag search ngayon dito. Hindi na abot ng signal ang lugar na ito sa taas ng mga bundok at puno rito . “ Sabi pa ni Rufos.

“Kaya nga eh, hindi kami makagamit ng goodle map kasi walang signal dito. Si Ate hindi naman nakatulong” Sabi pa ni Belle .

“Well ang swerte niyo, you found your map. Kaya ko kayong dalhin doon. Kabisado ko na ang lugar na iyon. At hindi kayo magsisisi once nandoon na kayo sa lugar.” Pang ingganyo pa ni Rufos.

“May ride ka ba pare? If wala sumakay ka na lang dito.” Alok ni Macky.

“No thanks pare, may kotse ako. Sumunod na lang kayo sa akin. No worry sa daan. Kunti lang mga dumadaang sasakyan dito. Minsan nga bihira pa.” At nauna na si Rufos sa kotse nito.

Sumakay narin ang iba sa van, pasakay narin si Zebbie nang pinigilan siya ng tindera.

“Huwag na kayong tumuloy kung nais niyo pang maka balik ng buhay. Wala pang nakakapuntang tagalabas sa lugar na iyon. Wala pa.” Pagbabanta ng tindera.

“Pero sinabi niya na makailang balik na siya roon.” Sabi ni Zebbie.

“Huling pakiusap ko na ito iha, huwag na kayong tumuloy. Sumisilip na ang kadiliman. Mapanganib na kapag ginabi pa kayo.”

Ngunit hindi nag papigil ang grupo at sinundan nito ang kotse ni Rufos.

“Ang hot ng guy diba gurl? Mukhang maaaliw ako sa vlog nating ito. Feel ko kasi type niya ako eh. Kung makatitig si pogi parang kakainin niya ako.” Ilusyon ni Pat habang nag uusap sila sa loob ng van.

“Sa tindig niyang iyon ,hindi iyon pumapatol sa bakla noh. Si Zebbie talaga ang bet non. Tingin pa lang niya kanina sa dibdib ni Zebbie parang naglalaway na.” Sabat ni Belle.

“Subukan niya lang dampian ng dila niya ang bebs ko. Babasagin ko ang pagmumukha niya”. Sabi ni Niel sabay labas ng shotgun nito.

“Ay ang laki, pero baka pormahan lang iyan. At maka bebs ka kay Zeb, kayo na ba?”  Ani ni Pat

“Zeb? Zeb, ok ka lang ba? Kanina ka pa tahimik diyan ah. Anong iniisip mo, si pogi?” Pansin ni Belle sa pananahimik ni Zebbie.

“Worried lang din kasi ako sa sinabi ng tindera, kinakabahan ako. Macky bumalik na lang kaya tayo.” Pag aalangan ni Zebbie.

“Ano ba Zeb, ngayon pa eh Ang layo- layo na natin sa tulay. Tingnan mo papadilim na. At isa pa malapit na siguro tayo. May natatanaw na akong mga ilaw sa dulo. Pero teka, bakit tumigil ang kotse ni pogi? Nagkaproblema yata,” Napahinto din ang kotse nila nang makita ni Macky na huminto sa unahan nila ang kotse ni Rufos.

Bumaba si Macky para tingnan kung na trouble ba ang kotse ni Rufos. Takip silim na at ilaw na lang ng mga kotse ang lumiliwanag sa paligid.

Lumapit pa si Macky sa kotse ni Rufos. Ngunit napa atras ito sa takot nang may napansin ito sa loob ng kotse ni Rufos. Tumakbo itong pabalik sa kanilang kotse at nag sisisigaw.

“Aswaaaang!!!” Namutawi sa mga sigaw ni Macky.

Nakita ito nang mga kasamahan niya sa loob ng van kaya lumabas si Niel para salubungin si Macky at tingnan ang nangyayari. Ngunit nagulat ito sa mga sumunod na nakita.

Isang napakalaking aso Ang patakbong humahabol Kay Macky. Nataranta na rin sina Zebbie at kasamahan nito sa kanilang nakita.

Inabutan ng malaking hayop si Macky at nilapa agad ito.

Nabalot ng takot ang magkakaibigan. Taranta at hindi na nila alam ang gagawin. Si Niel ang nag maneho ng van pabalik at paalis sa lugar na iyon.

“Tang Ina, Ano iyon?” Tanong ni Pat.

“Malamang Aswang, putang Ina. Mukhang tama ang tindera!” Tugon ni Niel na pawis na pawis sa kaba habang nag da-drive.

“Si Macky, balikan natin. Tulungan natin.” Pakiusap ni Belle, na takot na rin.

“Bumaba ka kung gusto mong bumalik, nakita mo na Ang nangyari doon?!. Malamang ginawa na siyang bopis ng mga hinayupak na mga Aswang na iyon!” Sabi pa ni Niel.

“Bilisan mo na lang ang pag da-drive,baka masundan pa nila tayo. Buwesit, bakit ba kasi walang signal dito.” Sabat ni Zebbie.

Hindi pa man nakakalayo ang kanilang van, may narinig na mga tunog si Pat.

“Guys, rinig niyo iyon. Parang mga ibon. Ang pangit ng mga ingay nakakatakot.” Sabi ni Pat

“Malayo.,.” _Zebbie

“Malayo? Anong malayo, Zeb?”_Belle

“Sabi sa research ko, tawag sa kanila Ik-ik, mga tiktik. Kapag medyo malapit ang kanilang huni, ibig sabihin nasa malayo lang ang mga Aswang, pero kapag malayo…”

“Kapag malayo ibig sabihin nasa malapit lang ang mga Aswang bes.” Ang subrang takot na si Pat.

“Hindi sila sasantuhin nitong baril ko mga putang inang mga Aswang iyan. Subukan lang nilang lumapit.” At hinanda ni Niel ang baril.

Nang may kumalabog sa bubong ng van. Nagulat si Niel at nawalan ng pukos sa daan. Kaya nakabig nito ang manebela at na bunggo sila sa isang puno. Nakapag preno agad ito kaya hindi sila napuruhan sa pagkabangga.

“Now what?! We’re doomed na guys. My gad,hindi pa ako ready maging sisig ng mga Aswang. Ano ba Niel bakit mo binangga?” Ang kabadong si Pat.

“Alam mo na bubuwesit na Ako sa bunganga mong bakla ka! Sinadya ko bang ibangga ito? Gago ka!” Sagot ni Niel.

“Ano ba ngayon pa kayo mag away nasa palibot lang ang Aswang, Sige na Niel,subukan mong e atras baka ok pa. Kailangan maka alis na agad tayo dito.” Ang tarantang taranta naring si Zebbie

Sinisimulang paandarin ni Niel ang van nang ginulat ang apat sa katok mula sa labas at ilaw ng flash light na hawak ng isang matandang lalake.

“May tao sis, baka Aswang na iyan.”

“Mukhang hindi naman.buksan mo. Hihingi tayo nang tulong” Sabi pa ni Zebbie.

“Sige, buksan mo nang bahagya ang bintana. Itututok ko ang baril ko. Subukan niya lang, basag Ang bungo niya.” Sabi naman ni Niel.

Maingat na binuksan ni Belle ang bintana sa side nito.

“Mga taga labas kayo ano? Nadisgrasya ba kayo?” Tanong agad ng lalake sa kanila.

“Aswang ka ba?” Tanong ni Niel.

“Sabi ko na nga ba, umalis na agad kayo dito. Palalim na ang gabi. Delikado na kapag nagtagal pa kayo dito” pagbabanta ng lalake.

“Kuya, tulungan niyo kami. May safe bang place dito?“pakiusap ni Zebbie

*Ano ba Zeb , baka Aswang din iyan“

“Kanina hindi tayo nakinig sa tindera. Tingnan niyo ang nangyari. Nagbabala na ang mama na mapanganib na mag stay dito. Kung gusto niyong maghintay dito sa mga Aswang. Mag stay kayo. Pero ako magpapatulong ako sa kanya.” At bumaba si Zebbie.

Sumunod ito sa matanda.

“Hindi kayo dapat pumunta sa lugar na ito. Isa itong libingan. Pinapahamak niyo lang ang mga sarili niyo.” Ayon pa sa lalake.

Sumunod narin Ang tatlo kay Zebbie, ngunit hindi paman nakalayo ang apat. Biglang nag bago ang anyo ng lalake. Huli na para sa apat ang pag atras dahil napapalibutan na sila ng mga Aswang. Tanging sigaw na lang Ang nagawa nang apat. Walang nagawa ang bala at putok ng baril sa mga gutom at hayuk na mga Aswang.

Umabot sa simbahan ang alingawngaw ng putok ng baril. Narinig iyon nina Ezra.

“Mga tagalabas, marahil nakasalubong nila ang mga naghahanap sa iyo. Nagbabanta na ang matinding paghaharap sa pagitan ng mga lahi natin.” Ayon kay Al

“Tulungan natin ,baka may maisalba pa tayong buhay.” Sabi pa ni Ezra.

“Hindi mo pa gamay ang pagiging abat mo, baka sa halip na makatulong . Maging sanhi pa nang kapahamakan mo. Malapit na ang ugsad. Lalakas pa Ang angkin mong kakayahan. Kapag natalo ka nito. Lalamunin ka. At iyon ang iniiwasan kong mangyari.” Tugon ni Al

“Kung mga Aswang tayo, ibig sabihin kumakain ka rin ng tao?” Tanong ni Ezra.

“Ilang siglo nang kinalimutan ng ating lahi ang ugaling iyan. Dahil sa kasunduan. Sinubukan ng Angkan na makisalamuha, makibagay at mamuhay nang normal kasama ang mga ordinaryong tao. Oo pa minsan minsan nasasabik parin ako sa amoy at dugo ng tao. Pero nakalimutan ko na ang lasa. At parang ayoko narin kumain ng hilaw. Mas masarap pag luto.” Sagot pa ni Al

“Ang mga nangyaring patayan, Aswang lahat ang may gawa diba? Kinakain ba talaga ng mga Aswang ang mga biktima nila?” Tanong muli ni Ezra.

“Ang totoo hindi kinakain ng mga Aswang ang kanilang binibiktima. Ginagawa lang nila ito para mag hasik nang lagim at para ipakita sa mga tao na mabangis at nakakatakot ang lahi natin.” Kuwento pa ni Al.

“Eh ang mga puso, at atay bakit nawawala?”

“Kinokolekta ng mga Aswang ang mga puso at atay ng kanilang biktima bilang alay at upang maging baluti. Maraming nakukulimbat na mga puso at atay mas malakas at nirerespeto sa Angkan. Ito ang batayan ng mga Aswang upang maging karapat dapat sa ating lahi. Dahil sa tradisyong ito kung bakit marami ang nangangahas pumatay kahit hindi pa panahon nang tigtalambo. Lalo na Ang mga Lakan na ganid sa kapangyarihan.” Paliwanag ni Al.

“Ano naman ang tigtalambo?”

“Panahon ng pagsibol ng mga bubot ng kawayan. Minsan sa isang taon, nagkakaroon nang orasyon at ritwal ang lahat ng mga Aswang. Ito ang araw ng pag ayam. Sa araw na ito pinapayagan ng mga punong Abat ang lahat ng uri ng mga Aswang na maghanap, mag imbita ng mga bibiktimahin upang maging alay. Sa araw lang na ito, binabaklas Ang harang sa pagitan ng mga tao at mga Aswang. Sa sandaling ito Malaya Ang mga kalahi na pumaslang at kumain ng tao.” Kuwento pa ulit ni Al.

“Ano kaya Ang lasa ng tao?, Masarap siguro.” Sabi pa ni Ezra.

“Wala nang mas sasarap pa sa tao, Lalo na kapag sariwa at mabango.” Tugon ni Al kay Ezra habang nakatitig ito nang maigi sa mga mata nito.

Napansin ni Ezra Ang unti uting pag bago sa mata ni Al habang papalapit ito sa kanya.

“Teka lang Al, ano ang ginagawa mo? Ano ang nangyayari sa iyo?” Napaurong si Ezra sa kama.

Napatitig din ito sa mga mata ni Al, habang unti unti na itong hinihiga ni Al sa kama. Parang na udom si Ezra sa mga titig ni Al na naka patong na sa itaas ng katawan niya.

“Nagiinit ngayon ang dugo ko Ez, naaamoy ko ang libog sa katawan mo. Hayaan mong tutulungan kitang pakawalan iyan.” Ang mahina pang sabi ni Al habang Isa isang tinatanggal ang butones ng polo ni Ezra.

“Aaswangin mo ba ako Al?” Tanong ni Ezra.

Napangiti si Al sa sinabi ni Ezra.

“Oo aaswangin kita, kaya humanda ka, hindi lang puso mo ang dudukutin ko ngayon sa iyo, pati na ito.” Sabay dinakma ni Al nasa pagitan ng mga hita ni Ezra, dahilan para mapaliyad ito.

“Kung sa tingin mo magpapaubaya lang Ako. Humanda ka, dito ko ngayon masusubukan Ang dugo ng pagiging Abat ko.” Mabilis na naitulak ni Ezra si Al. Malakas ang pagkakaalis nito kay Al sa ibabaw niya kaya agad napailalim sa kanya si Al.

Pinunit ni Ezra Ang t-shirt ni Al. At tumambad sa binata Ang matipuno at matigas na dibdib ni Al. Napahinto ito habang nakatitig sa katawan ni Al.

Hindi maintindihan ni Ezra ang sarili. Nakaramdan dito nang matinding init sa katawan. Napapalunok ito ng laway dahil sa biglaang panunuyot ng lalamunan.

“Sige lang, ilabas mo Ang tunay mong nararamdaman. Tutulungan kitang kontrolin ang sarili mo. Pagnasaan mo Ang katawan ko. Sa iyo lang ito Ez.” Sambit ni Al habang hinahawakan Ang mga kamay ni Ezra at pinapahimas sa kanyang dibdib pababa sa kanyang puson.

“Ang bango mo, Ang sarap mo…” Salita ni Ezra, habang unti unting nag babago ang anyo nito. Habang nakapikit lang si Al na ninanamnam Ang pag himas sa kanya ni Ezra.

Nang biglang.

“Aaaaghhhh!!!” Biglang napadilat si Al sa subrang sakit.

Nakalmot ng mga matutulis na kuko ni Ezra Ang dibdib ni Al.

Kasabay ng hiyaw ni Al, nag bago din ito ng anyo. Tulad ni Ezra naging malalaking aso ang dalawa.

Agad na pumaibabaw si Al sa katawang aso ni Ezra. Ngunit hindi nag patalo si Ezra gusto rin nitong pumaibabaw sa Isa. Nagpang buno Ang dalawang aso.

Sinakmal ni Ezra ang leeg ni Al para pataubin ito. Pero malakas si Al kaya na pailalim sa kanya si Ezra.

“Hindi pa ganap ang pagiging Abat mo. Maaring kaya mo na ang magpalit nang anyo pero ang tapatan ang lakas ko, kailangan mo pang pag aralan” Sabi ni Al kay Ezra habang nakikipag usap ito sa isipan ni Ezra.

“Ano ang pinaplano mo, umalis ka sa likuran ko” Ang nagwawalang si Ezra.

Walang tugon si Al sa halip bigla nitong itinarak sa butas ni Ezra ang kanyang pagaari. Napaungol sa sakit si Ezra, gusto nitong kumalas kay Al. Ngunit habang nagpupuniglas ito,lalong nababaon sa kanya si Al.

“Masasaktan ka nang husto kung magwawala ka. Hindi mo ma eenjoy ang aswangan natin kung ganito tayo.” Bulong ni Al kay Ezra.

“Hugutin mo na, masakit…NASASAKTAN Ako” paki usap ni Ezra.

“Kumalma ka, kontrolin mo Ang sarili mo. Alalahanin mo na mga aso tayo ngayon. Kontrolin mo para naman mas mag e enjoy pa tayo.” Bulong pa ulit ni Al.

Unti unting nag balik sa dating anyo si Al , at kumalas ito sa ibabaw ni Ezra.

Nanatiling sa anyong aso parin si Ezra. At nang makakuha nang tiempo agad nitong sinugod si Al ngunit pinigilan siya nito ng isang kamay lang.

Hinuli ni Al sa leeg si Ezra at binalibag ito sa kama. Dahilan para biglang bumalik ito sa pagiging tao.

Agad na nilapitan ni Al si Ezra sa ibabaw ng kama. Kapwa silang hubot hubad na naka hain sa ibabaw ng kama.

“Hayop ka talaga, binigla mo Ako. Ang sakit kaya”.

“Pasensiya na nadala lang Ako sa pagiging aso ko kanina.” Tugon ni Al.

“Bakit mo ba kasi iyon ginawa? Literal na dinog style mo Ako doon. Tang Ina ramdam ko pa ngayon Ang hapdi sa puwet ko.”

“Ikaw nga sinugatan mo din Ako, tingnan mo ang dibdib ko.” At pinakita kay Ezra ang kalmot nito sa dibdib na unti unti rin naghihilum.

“Sorry, hindi ko napigilan mang gigil kanina. Parang Ang sarap mo kasing pangasin.”

“Ito ang lakas natin at ito rin ang kahinaan natin bilang Abat. Ang pagiging hayok natin sa laman ang magpapahamak sa atin. Ngayong unti unti nang lumulukob sa pagkatao mo Ang pagiging Abat. Mas lalong titindi pa ang pagnanasa mo sa laman sa mga susunod na araw. Ngayon palang pag aralan mong kontrolin Ang sarili mo.” Paalala ni Al.

“Nakakamanyak din pala ang pagiging Aswang. Ngayon ko lang naintindihan bakit ang hahaba ng mga dila ng mga lahi natin. Ikaw ba mandalas mo rin ba ginagamit Ang dila mo?” Pilyong tugon ni Ezra.

“Hindi lang dila ko ang may pakinabang sa akin. Magbihis kana bababa tayo. May gusto lang ako tanungin kay Father.” At bumangon sa kama si Al.

“Tapos na ba tayo? Hindi ba natin itutuloy iyong kanina? Alam mo Al, unang araw mo pa lang sa klase napukaw mo na ang atensiyon ko. Ginising mo na noon pa ang pagkatao ko.” Biglang bangon din ni Ezra at lumapit kay Al, habang pinapagapang ang mga daliri nito sa likod at balikat ng nakatalikod na kaibigan.

“Pinagnanasaan mo Ako?”

“Gusto talaga kita una pa lang, kaso,… dati. Turing mo sa akin kaibigan lang. Kaya nailang na ako mag open up sa iyo. May supladong angas ka din kasi. Pero minsan din naguguluhan din ako sa mga gestures mo sa akin. Sobrang caring mo, maaalalahanin minsan pa nga to the rescue ka pa kapag may nang bu-bully sa akin. Tuloy, confused ako kung trip mo rin ba ako.* Pagtatapat din ni Ezra.

“Tagabantay mo Ako. Iyon ang responsibilidad na inatang sa akin. Ginampanan ko lang. Ikaw lang yata nag bibigay nang malisya.” Sagot ni Al

“Wala ka bang nararamdaman sa akin kahit kunti? Kahit kilig man lang minsan?” Habang patuloy lang sa paghagod ng katawan ni Al si Ezra.

Pinipigil man ni Al ang sarili. Hindi maiwasang nakakaramdam ito nang kakaibang sensasyon sa bawat pag sagi at pag dampi ng balat ni Ezra sa kanyang katawan.

“Ngayon palang, sinasabi ko na sa iyo. Baka mapa subo ka kapag sumagot iyan.” Nasambit ni Al nang dakmain ni Ezra ang kahabaan nito.

“Kaya kong isubo lahat, masubukan lang kita. Game ka ba?” At gumawad nang isang pilyong ngiti si Ezra kay Al.

Hinarap ni Al ang mapanuksong lambing ni Ezra. Kinabig nito si Ezra at inihiga pabalik sa kama at sinimulang romansahin ito. Mapusok at maalab ang mga sumunod na eksena sa pagitan nilang dalawa.

Sa tindi nang tensiyon at labanan na namagitan sa dalawa, may mga pagkakataon na lumalabas ang kanilang pagiging Abat. Hindi naman nakaligtas sa pandinig ng sakristan ang nililikhang ingay ng dalawa sa loob ng silid.

Hindi nito napigilan ang sarili na usisain ang narinig mula sa loob ng silid. Kaya maingat itong lumapit sa pintuan. At maingat na sumilip, nasa pintuan na ito nang bumukas ang pintuan at tumambad sa sakristan ang hubot hubad na katawan ni Al na puno ng kalmot at mga sugad sa katawan. Nagulat at nabahala ang sakristan nang makita si Al, mahina ito, hanggang sa bumagsak ito sa kanyang katawan.

“Tulungan mo Ako, si Ezra”. At nawalan nang malay si Al.

Dali daling inakay ng sakristan si Al at dinala pabalik ng silid. Saka inihiga sa kama ang walang malay na si Al. Napansin ng sakristan ang mga magulong gamit sa loob at mga bahid ng dugo na kumalat sa sahig at kama. Wala sa loob si Ezra napatingin ito sa bukas na bintana. Kabilugan ng buwan.

Binalikan ng sakristan si Al. Namangha ito sa kanyang nasaksihan ,unti unting humihilom Ang mga sugat ni Al sa katawan na tila magic. Dinampot ng sakristan ang kumot para takpan sana ang kahubaran ni Al nang hinawakan siya nito sa kamay, para pigilan. Nagkamalay na si Al.

Agad itong bumangon at nag madaling magbihis.

“Ok ka lang?” Tanong ng sakristan.

“Salamat, maari mo na akong iwan.” Tugon ni Al.

“Ang sugat mo, ang galing parang magic. Ang kasama mo? Anong nangyari?” Tanong muli ng sakristan.

“Mag lock ka ng mabuti ng silid. Paki Sabi kay Father may pinuntahan lang kami.” Sabi ni Al at iniwan Ang sakristan.

Samantala hindi kalayuan sa simbahan, sa taniman ng mga tubo, dalawang lasing na lalake ang pasuray suray na binabagtas Ang daan pauwi. Nag uusap ang dalawa habang nag lalakad.

“Pare ginabi na tayo masyado, makaka uwi pa ba tayo nito, mukhang bibigay na mga tuhod ko. Ang layo Naman kasi ng sabungan na iyon.” Habang nag sasalita ang isang lalake.

“Importante bawing bawi ang pagod natin. Malaki laki rin na panalunan natin. Kahit isang linggo pa tayong Hindi papasok ng pabrika.” Ayon pa sa Isa.

Biglang Kinutuban ang dalawa nang marinig nila ang sagutan ng mga aso habang umaalulong.

“Buwesit talaga ang mga asong ito, kung kelan malapit na tayo sa simbahan Saka pa nananakot. Hoy kung sino ka mang demonyo ka! Lumabas ka hindi kami takot sa iyo. Lumabas ka! Huwag mo kaming takutin!” Sabi nang Isa na nag tapang tapangan.

“Tang Ina pare, mukhang binabagat tayo. Tingnan mo ang mga tubo sa gilid parang pinagpuputol, may nakasunod sa atin pare.” Ang kabadong Isa pa.

“Humanda ka pare, hindi na ito maganda. Kapag sinabi kong takbo. Takbo. Bagat talaga ito pare, inaaswang tayo.”

Buong lakas na kumaripas nang pagtakbo ang dalawa, nawala bigla ang kanilang kalasingan sa sobrang takot. Habol hininga ang dalawa habang tumatakbo ngunit napansin nila na tila hindi naman sila umaalis sa kanilang lugar. Lumakas ang mga lagutok ng mga tubo sa gilid nila na tila pinag puputol ng kung anong malakas na puwersa.

Naisip ng dalawa na baliktarin ang kanilang mga damit, kasabay nito ang pag huni ng ibong Ik-ik mula sa malayo.

Pawisan na ang dalawa at humahangos na sa pagod. Napahinto naman ang Isa nang mapansin sa harapan nila ang isang maitim at sobrang laking aso na nakaharang sa kanilang daraanan.

Nagbabaga ang mapupulang mga mata nito na naka tingin sa kanila. Sa subrang takot ng dalawa, tumakbo Sila pabalik. Ngunit sing bilis ng kidlat na umatake ang napakalaking aso. Tinalunan nito ang dalawa at agad sinakmal sa leeg ang Isa. Napasigaw sa takot ang Isa sa mga lalake. Dali-dali itong bumangon sa pagkakatumba at patakbong iniwan ang kasamahan nitong ginutay gutay na ng halimaw.

Walang lingon lingon ang pagtakbo ng lalake hanggang sa marating nito ang simbahan. Sa kanyang pag mamadali hindi agad nito na pansin ang nakasalubong at nabunggo niya ito.

“Tulong! Tulungan niyo kami, may Aswang na umatake sa amin. Ang…ang kasama ko pinatay ng Aswang!” Paghingi ng lalake nang saklolo sa nakabunggoan na si Al.

Inakbayan ni Al ang lalake,at may palihim itong binulong dito. Bigla na lang nawalan ng malay ang lalake.

Binuhat ni Al ang lalake at ipinasok sa simbahan. Pagkatapos, nagmamadaling pinuntahan ni Al ang lugar na itinuro ng lalake.

Ngunit huli na ang pag responde nito. Wala na ang sinasabi ng lalake na Aswang. Tanging nagkalat na dugo na lang sa daan ang inabutan nito.

Alam ni Al na si Ezra ang nakita ng mga lalake at sumalakay sa kanila. Nangyari ang kinababahala ni Al.

Dahil sa sandaling makatikim na ng laman ng tao si Ezra, hindi na nito mapipigilan ang sarili na maghanap pa ng maraming biktima. Hinanap ni Al sa paligid si Ezra ngunit hindi niya ito matunton.

Bigong bumalik ng simbahan si Al. Hindi nito bitbit si Ezra.

Pagkapasok nito sa pintuan ng simbahan agad siya sinalubong ng Pari.

“Anong nangyari? Nakita kong may lalake dito kanina, walang malay. Dinala na ni Kano ang lalake sa silid. San ka ba galing? At sino ang lalake na iyon? Ang kasama mo, si Ezra?” Tanong ng Pari

Tahimik lang si Al at hindi nakasagot sa tanong ng pari. Ngunit batid na ng pari ang posibleng nangyari.

“Ipagdarasal ko Ang kaligtasan niya. Naway bumalik siya sa atin ng ligtas.”

Nang may narinig silang kalabog mula sa itaas ng silid. Agad itong pinuntahan ni Al. At pagkabukas nito ng pinto. Tumambad sa kanya Ang duguang katawan ni Ezra. Wala itong malay na nakasubsob sa sahig.

Inakay agad ito ni Al at inayos sa kama. Tsaka pinunasan ang mga bahid ng dugo sa katawan ni Ezra.

Ngayong ganap na ang pagiging Aswang ni Ezra, mahihirapan na si Al na kontrolin ito. Sa pagtikim ni Ezra ng laman at dugo ng tao. Naputol na ang tanikalang nag uugnay sa kanila bilang taga bantay ng huling binhi.

Nabigo si Al sa kanyang misyon. Sa ngayon nasa kay Ezra na ang pagpapasya kung aling landas ang pipiliin niya.

Nightfall

Inumaga na nang gising si Ezra, agad nitong hinanap si Al sa sakristan. Maagang umalis si Al sa simbahan. Ito Ang ipinagtataka ni Ezra. Nagpaalam ito sa pari na lumabas muna saglit. Alangan pa noong una ang pari na payagan sa hiling nito si Ezra, ngunit alam niya na mas mainam na hayaan ito na kumilos ng normal gaya nang nakasanayan na nito.

Naninibago si Ezra sa lugar, walang ingay ng mga sasakyan at kukunti lang ang mga tao sa daan. Tahimik ang buong paligid at nakasarado ang karamihan sa mga bahay na kanyang madaanan. Ipinagtataka ito ni Ezra. Naglakad lakad pa ito hanggang sa magawi ito sa umpulan ng mga tao sa isang maliit na tindahan sa tapat ng paradahan ng mga tricycle. Lumapit ito sa may tintahan para bumili ng maiinum. Saglit na tumambay muna doon si Ezra at habang nakikimasid narinig niya ang pinag uusapan ng mga tagaroon.

“Mabuti na lang kamu at may dumating na Isa pang aso at sinakmal ang asong sasakmal sana sa leeg ko. Sila ang nag banatan, kaya natakas ako. Ito naman kasing si Kadyo, akala mo naman kung sinong siga dito sa atin eh nauna pang tumakbo. Iniwan ba naman ako.” kuwento ng isang lalake.

“Naku gusto ko pa maka score kay misis nuh, at ayukong maging pulutan ng mga hinayupak at salot na mga aswang na iyan.” sabat pa ng Isa.

Isang matandang lalake ang lumapit kay Ezra. Matalim ang mga titig nito sa binata. Naasiwa si Ezra sa kinikilos ng matanda,umiiwas ito ng tingin sa mga mata nito. Nang bigla nitong hinawakan si Ezra sa kamay nito at pwersahang tiningnan ang palad nito sabay dinuraan. Napansin ng mga tagaroon ang ginawa ng matanda Kay Ezra kaya sinaway nila ito at itinaboy palayo doon.

“pasensiya na boy, may sayad talaga si tatang. Lahat ng mga hindi taga rito ginaganyan niya. Simula kasing ubusin ng mga aswang ang pamilya niya naging ganyan na iyan. Taga saan ka ba boy? at saan ka dito naglalagi, ngayon ka lang namin nakita dito ah.” Nang lumapit ang lalake kay Ezra.

“Taga siyudad ako kahapon lang ako dumating dito. At nakikituloy muna kami diyan kay father sa simbahan. Lumabas lang Ako saglit para hanapin ang kaibigan ko” Tugon ni Ezra.

Biglang bumalik ang matanda at nag sisigaw ito habang itinataas ang kamay nitong may hawak na maliit na bote na may mga ugat at langis sa loob. Bumubula ang laman ng bote na halos umaapaw na sa sisidlan .

“May aswang sa paligid, narito lang sila sa paligid! May aswang dito!” Ang sigaw pa nito.

Kinabahan si Ezra, alam niya na siya ang tinutukoy ng matanda. Paalis na sana ito nang may lalaking naka motor ang huminto sa tapat ng tindahan. Si Al. Bumaba ito at nilapitan ang matanda at may binulong siya dito. Kumalma ang matanda at kusa na lang itong umalis.

“Kilala mo ang matanda na iyon?” pagtataka ni Ezra nang tanungin si Al.

“Hindi ka talaga nagiisip, nilalagay mo lang ang sarili mo sa kapahamakan. Marami ka pang dapat matutunan sa pagiging abat. Halika na bumalik na tayo sa siyudad. Wala na nang dahilan para manatili pa tayo dito.” Sabi pa ni Al at pina angkas na nito si Ezra sa kanyang motor.

Palabas na sa sityo ang dalawa. Mabilis ang pagpatakbo ni Al sa motor nito na tila may hinahabol na oras.

“Teka Al hinto muna tayo, hindi pa ako nag aalmussal gutom na ako.” si Ezra

“Gutom kapa sa lagay na iyan, eh isang buong tao ang nilantakan mo kagabi. So ano ang lasa ng laman?“biglang tanong ni Al.

“Anong laman? Eh hindi nga tayo na tapos kagabi ,anong laman ba ang pinagsasabi mo.? Ang totoo nga, hinahanap kita kanina kasi gusto ko sabihin sa iyo na napalaban Ako kagabi.” tugon ni Ezra.

Napahinto si Al nang marinig ito kay Ezra. Bumaba ang dalawa sa motor.

“Anong napalaban? Saan ka ba nanggaling kagabi? Hindi ka ba nanglapa ng tao?” tanong ni Al.

“Sa totoo lang hindi ko rin alam ang lahat na nangyari ,ang tanging natandaan ko lang isang aso ang nakalaban ko kagabi. Hanggang doon lang naalala ko. “ kuwento ni Ezra

“Wala kang pinatay na tao? Hindi ka kumain ng laman ng tao?” usisa muli ni Al.

“Wala siguro ,wala nga akong masyadong natatandaan sa nangyari sa akin kagabi bukod sa napalaban ako sa isa ding Abat. “ sagot ni Ezra

Bigla na lang niyakap ni Al si Ezra ng mahigpit, Masaya ito sa kanyang narinig sa kaibigan. Naghanap ang dalawa ng karenderya para makakain.

“Ngayong isa na akong abat, ibig ba sabihin nito bawal na rin ako sa may bawang o asin na pagkain?” naitanong ni Ezra kay Al ,habang namimili ang dalawa ng mga putahe sa isang karenderya.

“Sa mga kuwento at pelikula lang iyon. Walang panguntra sa atin. Huwag lang tayo masusugatan sa umaga dahil iyon ang kahinaan ng mga Abat. At iwasan mo rin na mag palit ng anyo kapag may araw dahil masusunog ka. Kaya pumili kana ng kahit anong ulam diyan.” sagot ni Al

Napagusapan ng dalawa ang tungkol sa nangyari kay Ezra ng gabing iyon at ang nakalaban nitong Abat . Malakas ang kutob ni Al na si Rufos ang aso na iyon at sinusundan sila nito.

“Ngayong gabi magsisimula ang hinihintay ng mga aswang na pagkakataon para malayang makapag hasik ng lagim at makapag ipon ng lakas. Ang tigtalambo, sabay pa naman ngayon ang daktul.” Paglalahad ni Al.

“Ano ang mangyayari ngayon, bakit parang hindi ka mapakali?” tanong ni Ezra.

“kung sa mga hayop, ito ang simula ng hunting season ng mga aswang, sa panahon lang na ito pinapayagan ng mga Lakan at Angkan ang lahat ng uri ng aswang na kumuha ng kanilang biktima para gawing alay. Upang magkaroon muli ng imortal na lakas. At maaaring gamitin itong pagkakataon ng mga Lakan para paghandaan ang pulang buwan.” paliwanag ni Al

“ibig sabihin susugurin ng mga aswang ang bayan at nayon para makapangbiktima?” ayon pa kay Ezra.

“Madugo ang mga susunod na gabi. Kaya magingat ka , huwag ka basta bastang magpapalit ng anyo. hindi mo pa kontrolado ang pagiging abat mo. Hindi pa tuluyang lumabalabas ang wakwak diyan sa katawan mo. At habang nasa loob mo pa siya, wala kang kontrol sa sarili mo at magiging sunodsunuran ka sa mga gusto niya. At iyon ang pinangangambahan ko mangyari. “ Dagdag pa ni Al

Nabahala si Ezra sa sinabi na iyon sa kanya ni Al.

Ang wakwak ay isang punla na nagtataglay ng katangian ng isang halimaw na siyang ugat nang lakas ng mga lahing aswang. Madalas naipapasa ang punla sa pamamagitan ng laway ng mga Aswang na tinatawag na “Masupog”. Sila ang mga lahi ng aswang na lumalason sa mga tao upang maging kanilang kauri. Sa sandaling mahinog na ang punla sa katawan na pinagpunlaan nito. Mag sisimula na itong maghanap ng kanyang makakain at ang pangunahing kinakain nito ang kaluluwa ng kanyang balay. Dahil dito nakukontrol nito ang katawan ng kanyang binabahayan. Dugo kasunod na hahanapin nito bago ito tuluyang mapisa sa loob ng isang katawan. Uutusan na nito ang katawan na maghanap ng dugo at laman ng isang tao. At dito na lumalabas ang unti-unting pagiging aswang ng kanyang napiling katawan. At sa kanyang pagkapisa gagapang na ito palabas sa katawan ng kanyang pinagpugaran bilang isang maitim na ibon. Matapos mailuwa na ng katawan ang wakwak ,ang katawan na iyon ay Isa nang ganap na aswang. At ang wakwak, magiging espiritong gabay na nito na madalas tinatawag ng mga tao na ik-ik o tik-tik.

“At hanggat nasa katawan mo iyan. Iwas iwasan mo munang ilabas ang pagiging abat mo. Malakas ka sa kanya kaya kaya mo siyang kontrolin. Mas mainam na gutumin mo siya para lumabas na iyan agad sa iyo.” Sabi pa ni Al

“so paano kung maghanap siya ng dugo, at utusan niya akong pumatay ng tao?” pag alala ni Ezra.

“Espesyal ka, Ikaw ang huling binhi. Mas malakas sa kahit na sino sa mga lahi natin. At ang nangyari sa iyo kagabi , patunay lang na kaya mong kontrolin ang sarili mo. Kailangan mo lang aralin pa. Bantay mo lang Ako, Wala akong alam masyado sa kakayanan ng isang supremo. “ Sabi pa ni Al.

“Hindi ba puwedeng dukutin ko na lang ito sa katawan ko?”

“Ginising mo na ang wakwak diyan sa katawan mo nang pinatulan mo si Jigger at naging aso ka at kinalaban mo kami ni Rufos. Buhay na ang wakwak diyan sa loob mo. Pero hindi pa siya nanghihingi ng dugo sa iyo. Kaya tingin ko kakaiba ang nasa loob mo. “ sagot lang ni Al.

Matapos kumain ang dalawa, sumakay muli sila ng motor.at umalis sa lugar na iyon. Lingid sa dalawa may tengang nakarinig sa kanilang pinag uusapan. Kasabay ng kanilang pag alis, isang malaking uwak din ang lumipad paalis din sa lugar na iyon.

May pinuntahan ang dalawa. Nagtaka si Ezra kung bakit doon siya dinala ni Al.

“Anong gagawin natin dito sa hotel? Naku Al ha. hindi pa nga ako nakakapag recover sa ginawa natin kagabi, may balak ka na naman sa akin?” Sabi pa ni Ezra

“May kikitain tayo dito. Miss kay boss Draco please” .tugon ni Al sabay lapit nito sa receptionist ng hotel.

“for a while please, name natin sir?”

“Alfonso, alam na niyang pupunta kami.” sagot ni Al.

“Kurtiz, paki assist sila sir. dalhin mo sila kay sir Drax. Sir Alfonso, sumunod na lang po sa kanya.”

Sumama ang dalawa sa hotel staff na si Kurtiz. Sa elevator pa lang iba na ang pakiramdam ni Al sa kasama nila. Naging mapagmatyag ito, Isa sa mga kakayahan ni Al ang mabilis makaramdam ng panganib sa kanyang paligid. Bukod sa matalas nitong pang amoy at pandinig. Habang nasa kalagitnaan ng pag akyat ng elevator, biglang pinahinto ni Kurtiz ang elevator. Biglang prinutektahan ni Al si Ezra nang biglang umiba ang kilos ni Kurtiz habang humaharap ito sa dalawa.

“Sabi na nga ba, Isa kang tigbaylo. Sino ang nagpadala sa iyo dito?“tanong ni Al na noon naglabas na rin kanyang anyong abat.

“Huwag ka nang umipal, walang mangyayari sa iyong masama kung ibibigay mo sa akin ang binhi ng pulang buwan.” Sabi ni Kurtiz.

“Subukan mo nang malaman mo kung sino ang kinakalaban mo.” pagbabanta ni Al.

“Sige sumugod ka , hindi ka namin uurungan” sabat pa ni Ezra na humahanda na rin.

Napansin ni Al ang pagbabago ni Ezra. Kaya pinigilan niya ito. “Pigilan mo ang sarili mo, hayaan mo na ako sa kanya. Kaya ko ito.”

“hahaha, mahina ka palang nilalang, sunodsunuran ka lang pala sa tagabantay mo. Labanan mo Ako, ipakita mo sa akin na karapatdapat kang sambahin bilang supremo. ipakita mo sa akin Ang tunay mong lakas binhi!” pang uudyok pa ni Kurtiz kay Ezra.

“Huwag ka makinig sa kanya. binibitag ka lang niyan. Pigilan mo ang sarili mo.” Sabi ni Al kay Ezra.

Biglang nagpalit ng anyo si Kurtiz naging napakalaking ahas ito na agad lumingkis sa katawan ni Al. Pinuluputan nito nang mahigpit si Al. Hirap makakilos si Al sa subrang lakas ni Kurtiz. Sinikap ni Al na kumawala kay Kurtiz. Nag palit ito ng anyo bilang aso. Ngunit sa higpit ng pagkalingkis sa kanya ng ahas hirap itong makapagpalit ng anyo.

Nakikita ni Ezra na nahihirapan si Al. Gusto nitong tulungan si Al ngunit pinipigilan nito ang sarili dahil sa banta rin nito sa kanyang kaligtasan. Ngunit hindi talaga maatim ni Ezra na titigan lang si Al habang unti-unting dinudurog ng malaking ahas.

Dahil sa nararamdamang galit hindi na napigilan ni Ezra ang sarili at agad na nagpalit ito ng anyo bilang aso. Sinakmal agad nito ang ahas na si Kurtiz. Sa lakas ng pagka kagat ni Ezra na warak agad ang balat ng ahas ,dahilan para lumuwag ang pagkalingkis nito kay Al. Naramdaman ni Kurtiz ang ginawa sa kanya ni Ezra, kaya lumaban ito. Sinakmal din nito si Ezra sa leeg. Hindi naman nagpabaya si Al at nagpalit din ito ng anyo. Sinakmal din nito si Kurtiz. Nagpangbuno ang tatlo sa loob ng elevator. Hindi rin maikakaila ang lakas na taglay ni Kurtiz, laban na laban din ito kahit na marami na itong sugat sa katawan hindi parin ito nagpatinag sa dalawa. Habang naglalaban ang tatlo gamit ang buntot ni Kurtiz pinagana nito muli ang elevator ngunit sa halip na paakyat, muli itong umandar pababa.

Bumalik sa anyong tao nito si Al, at pilit na pinipigilan ang elevator. Ngunit parang naplano na ni Kurtiz ang lahat. Pansin na ni Al na hindi na gumagalaw ang ahas na si Kurtiz, ngunit hindi parin maawat si Ezra bilang aso habang nilalapa ito. Pinigilan ito Al habang pinakalma, ngunit maging siya parang gusto rin lapain ni Ezra.

Binitawan ni Ezra ang ahas at binalingan nito si Al. Alam ni Al na wala na sa sarili nito ang kaibigan. Kaya gamit ang kanyang kaalaman bilang taga bantay, may binulong ito sa hangin,dahilan para mawalan nang malay si Ezra. Bumalik ito sa pagiging tao. Diretso sa basement ang takbo ng elevator.

Pagkabukas ng elevator sinalubong agad ang dalawa ng mga staff ng hotel at inabutan Ang mga ito ng pantakip sa hubot hubad nilang katawan habang buhay ni Al ang walang malay na si Ezra.

Sa loob naman ng elevator ang naiwan ang hubot hubad na katawan ni Kurtiz na naliligo sa sariling dugo at wala ng buhay.

“Iligpit niyo na ang katawan niya at linisin agad ang loob ng elevator.” utos ng isang lalake sa mga staff ng hotel.

Dinala sina Al sa isang lihim na elevator paakyat muli sa hotel. Kung saan may nag hihintay sa kanila. Tumbok ng elevator ang isang sekretong silid ng hotel. Pagkapasok nina Al sa isang silid ,isang lalake ang lumapit kay Al. Matangkad ,malaki ang katawan at mahaba ang buhok mabagsik ang mukha nito. Kinuha nito si Ezra kay Al at dinala ito sa isa pang silid. Tumuloy naman sa isa pang silid si Al at doon agad din itong sinalubong ng isang lalake , matipuno din ang pangangatawan na bakat sa suot nitong puting polo. May katandaan na ang mukha nito. Ngunit mababanaag parin sa kanya ang gandang lalake nito. Yumuko si Al nang makaharap niya ito.

“Nakita ko ang lahat na nangyari kanina sa elevator. At Isa itong banta sa ating mga Angkan. Hindi ko naramdaman na napasok na pala ang teretoryo natin ng mga kampo ng Lakan.” Ang pagsalubong ng lalake kay Al

“Siya si Ezra, Punong Bangkilan. Binhi ng pulang buwan.” Sabi ni Al.

“Nakita ko kung gaano kabangis na klase ng Abat ang binhi. Walang pagdududa na taglay niya ang tanda ng isang supremo. Mabuti at naisipan mong dalhin siya dito. Magiging ligtas siya sa pangangalaga ng mga Angkan.” Tugon ng punong Bangkilan kay Al.

“isinalin ko na sa kanya ang huling proteksiyon ko bilang kanyang taga bantay. At sa kanyang pagkamalay wala na akong kontrol sa kanya punong Bangkilan.” Ayon pa kay Al.

“Kami na ang maalam sa kanya. Magpahinga ka na at mamayang gabi may paghahandaan tayo. Ngayong alam na ng mga Lakan ang Kuta natin, malakas ang pakiramdam ko na isa ang hotel na ito ang nagiging target nila.Maraming guests sa hotel na ito ngayon kaya marami silang mabibiktima. Kaya bago pa mangyari ito. kailangan handa na tayo para pigilan sila.” pangamba pa ng punong Bangkilan.

“Nakahanda akong makipaglaban para sa Angkan ,punong Bangkilan.” pangako pa ni Al dito.

Ang inaabangang kaganapan ng mga lahi ng aswang ay hindi na rin lingid sa mga kasapi ng konseho. Ang Pulahan. Sila ang mga manggagaway mula sa mga ninuno ng mga Hangkilan, mga tribo ng babaylan at manugtambal. Sila ang makabagong hinerasyon ng mga Abilidaran isang hukbo ng mga Hangkilang babaylan at manugtambal. Ang mortal na kalaban ng mga lahi ng aswang noong mga nagdaang siglo bago pa sakupin ng mga banyaga ang bansa.

Sa kasalukuyan, Ang mga bagong sibol mula sa mga ninuno ng mga Hangkilan ang siyang nagpapatakbo ng isang konseho. Pangunahing layunin nila ang pigilan ang pagsakatuparan ng propesiya at muling pagbangon ng sinumpang lahi ng mga aswang.

Isang pagpupulong ang dinaluhan ng mga kasapi ng konseho. Kabilang sa kanila ang kinikilalang ama ni Ezra na nagpalaki sa kanya.

“Isang malaking kataksilan ito sa konseho alam mo ba iyon. Eros?” Tanong ni Leon sa ama ni Ezra na si Eros.

“Hindi ko akalaing mahahanap parin kami ng mga Lakan. Pero huwag kayong mag alala, hindi mangyayari ang kinatatakutan niyo. Hanggat katuwang natin ang mga Angkan.” sagot pa ni Eros.

“Mga lahi parin sila ng mga aswang. At paano ka nakakasiguro na papanig parin sa ating mga tao ang Angkan ngayong hawak na nila ang sinasabi nilang huling binhi ng pulang buwan.” sabat pa ni Veron sa usapin.

“Pinalaki ko si Ezra bilang tao, at kahit na dumadaloy sa kanyang dugo ang pagiging Abat. Isinilang siya sa mundong ito bilang tao. Kaya naniniwala ako na hinding hindi tayo tatalikuran ni Ezra.” Ang malakas na paniniwala ni Eros.

“Ang punong Aswang ang halos pumaslang sa buong tribo ng ating mga ninuno noon. At kung totoo man ang nasasaad sa kanilang propesiya, Malaking banta para sa sang katauhan ang anak anakan mo. Salot ang mga lahi ng aswang. kaya dapat lang na mawala na sila dito sa mundo.” Sabi pa ni Leon.

“Pamangkin ko si Ezra, at anak siya ni Amor,ang nagtatag ng konsehong ito! Kaya huwag mo ipa mukha sa akin na may napatunayan kana sa konsehong ito. Dahil ni anong bahid ng pagiging babaylan o manugtambal wala ka. Ampon ka lang ng konseho. Naging kasapi ka lang dahil kay Apo Lakay. Wala kang alam sa tunay na layunin ng mga Pulahan.” Ang gigil na galit ni Eros kay Leon.

“Tao ang pinuprotektahan natin at hindi ang mga lahi ng aswang. At para malinaw lang sa iyo. Tapos na ang pahina niyo sa konsehong ito. At kung inaalala mo parin ang kasunduan. Matagal nang nabago iyon. At kung iniisip mo na may boses ka parin dito. Sinasabi ko na ngayon sa iyo, hindi ka na namin kailangan dito.” sagot ni Leon kay Eros.

Nagulantang si Eros sa kanyang narinig. Tumutol parin ito ngunit tila huli na ang lahat.

“Pasensiya na Eros, buhay na ng mga tao ang mas matimbang dito. Ang mundong ito ay para sa tao lang, at walang lugar dito ang mga kampon ng kadiliman.Kaligtasan ng mga mahal namin sa buhay ang pinaglalaban ngayon ng konseho. At hindi na ang katapatan ng mga halimaw na iyan.” Sabi pa ni Veron. Habang hinahatid palabas ng silid si Eros.

Wala nang nagawa pa si Eros kundi ang lisanin ang nuoy tanggulan ng kanyang mga ninuno. Ang konseho na binuo noon ng kanilang mga magulang.

Samantala nagkamalay na si Ezra. Panibagong silid na naman ang nakita nito. At gaya ng mga nakaraang pagbabago sa kanyang katawan. Wala na naman itong naaalala bukod sa nakita nitong pagpalit nang anyo ni Kurtiz bilang isang ahas. Lumapit sa kanya si Al nang makita siya nitong tumayo.

“Nasaan na tayo?” tanong ni Ezra

“Nasa ligtas na lugar ka na. kamusta na pakiramdam mo?” tugon ni Al

“Bakit ano ba nangyari sa akin?”

“Balak mo lang naman akong patayin. Sinabi ko na sa iyo, subukan mong pigilan ang sarili mo. Masyadong malakas ang taglay mong kakayahan bilang Abat. At kapag tuluyan kang nilamon niyan, Magiging banta ka na sa lahat.” sagot ni Al

“Pasensiya na nag alala lang kasi ako sa iyo kanina. Eh ano na ang nangyari sa Tigbaylo?” tanong pa ni Ezra.

“Ayun ginutay-gutay mo. Ez, habang papalapit ang pag dating ng pulang buwan, mas lalong lalakas pa ang kapangyarihan mo. At sa bawat sandali na nilalabas mo ang pagiging Abat mo, mas napapadali ang pagbabago sa sarili mo. Hanggang sa kusa ka na lang magpapalit ng anyo nang hindi mo alam.” paalala pa ni Al

“Ano ang gagawin ko? Alam mo ,habang tumatagal, sa halip na ma-i-enjoy ko ang kapangyarihang ito, dahil sa mga sinasabi mo, natatakot na tuloy ako. Parang ayuko na yatang maging Abat. Parang gusto ko na lang maging normal na estudiyante uli.” Ang nagdadalawang isip nang si Ezra.

“Wala ka nang magagawa, isinilang ka nang gayan. At nakatadhana ka nang maging pinuno namin kaya enjoyin mo na lang. “ Sabi pa ni Al

“Paano ko naman ma enjoy ito, kung hindi ko naman ito magagamit?”

“Hindi naman pinag babawal sa iyo ang gamitin ang pagiging aswang mo, ang sabi ko lang kontrolin mo. Hindi iyong basta basta ka na lang nagpapalit ng anyo. Aswang ka naman talaga kahit hindi ka mag palit ng anyo. Kailangan mo lang sanayin ang iba mo pang kakayahan bukod sa maging aso.” tugon pa ni Al

“Bakit di mo sinabi na puwede pala iyon? At bakit noong nag sex, kailangan pa natin mag sa aso. Eh puwede naman pala tayong mag sex nang ganito. Hindi tuloy natin na tapos.” ayon pa kay Ezra

“Sino ba ang nagpalit agad ng anyo sa atin. Alangan naman na hahayaan kong laspagin ako ng aso, unfair naman iyon. kaya sinabayan na lang kita. Malibog nga Ako pero hindi ko kayang magtira sa aso habang ganito ang anyo ko. At Isa pa, minsan mo na nagamit ang kapangyarihan mo nang binalibag mo si Jigger.” sabi pa ni Al.

“Kung gayun ituro mo pa sa akin ang dapat kong malaman sa pagiging Abat ko. Gusto ko pang matuto.”

“Si punong Bangkilan na ang mag tuturo sa iyo ng lahat. Halika na sa bulwagan , hinihintay ka na ni boss Draco.

Gising na nga sa katauhan ni Ezra ang kanyang pagiging Abat, ngunit marami pa itong dapat matutunan upang maging ganap na mandirigmang aswang na kikilalaning Supremo. Isang silid ang pinasukan ng dalawa. Madilim ang loob nito at may di ka aya-ayang amoy sa paligid. Isang boses ang nagsalita at tinawag ang pangalan ni Ezra at tinawag itong anak ng pulang buwan. Nakakatakot ang laki at lalim ng tinig ng boses. Sa boses pa lang alam na ng dalawa na may kalakihan ang may-ari nito. Ngunit sa subrang dilim ng paligid wala silang makita o maaninag man lang.

Nagulat ang dalawa nang biglang nagkaroon ng mga apoy sa paligid, Isa isang nasindihan ang mga sulo sa paligid na nagbigay ng liwanag kung saan sila na roon.

Napaatras sina Ezra at Al nang mapansin na tila nasa ibang lugar ang mga ito. Napakalawak sa loob na tila isang malaking arena. Sa paligid nagkalat ang mga tilamsik ng magkhalong tuyo at sariwang dugo. At sa bandang gitna naroon ang gabundok ng mga pinagpatong patong na mga kalansay at buo ng mga tao. Sa taas nito ang isang trono na gawa sa bato. At naroon, nakaupo ang isang nakakatakot na nilalang.

Subrang laki ng katawan nito, sumasayad sa sahig ang malago at mahaba nitong buhok. Nanlilisik ang mapupula nitong mga mata. nakalabas ang mga nakausling mga ngipin at pangil nito na parang sa baboy ramo. Balot ang katawan nito ng mga makakapal na itim na balahibo. At may matatalas na mahahabang mga kuko.

Sa buong buhay ni Al ngayon palang nito nakita ang tunay na anyo ni Draco bilang isang Abat kaya nabigla din ito. Si Draco ay kilala din ng kanyang ka tribo bilang si punong Bangkilan.

“Ikinagagalak kong makaharap ang huling binhi ng ating lahi. Maligayang pag babalik sa piling ng mga Angkan anak ng pulang buwan. “ pagbati ni Draco kay Ezra.

Nagtaka si Al sa kanyang nakita sa palibot ng silid na iyon, kaya hindi nito naiwasang magtanong kay Draco. Ang alam ni Al, matagal nang panahon na kinalimutan at tinigil ng mga Angkan ang kumain at pumatay ng mga tao. Pero sa kanyang nakita sa paligid, mukhang iba ang pinapahiwatig nito sa kanya. Ngunit hindi tumugon si Draco sa kanya. Sa halip may ipinakita pa ito sa dalawa.

Nagbukas ang dingding nag silid. Isang tagong pintuan kung saan lumabas doon ang dalawang lalake habang hila-hila ang Isa pang walang malay na lalake at naka kadena ito sa magkabilang mga kamay.

inihiga ng dalawang lalake Ang walang malay na lalake sa isang malapad na kwadradong bato at ginapos doon ng kadena.

“Sino siya?” tanong ni Ezra.

“Isang kalaban na nais tayong burahin sa ating sariling mundo.” tugon ni Draco.

Namukhaan ni Al ang lalake, kaya napatanong na naman ito kay Draco.

“punong Bangkilan,ano ang ibig sabihin nito? Anong gagawin niyo sa kanya? Isa itong paglapas sa kasunduan sa pagitan ng mga Angkan at Konseho.”

“Matagal nang nilapas ng mga hunghang na iyan ang kasunduan nang patayin nila ang anak kong si Corazon. At ngayong hawak na natin ang huling binhi ,tayo na ang kikilalaning pinakamalakas sa lahat. At ang mga tao na iyan. Sila ang buburahin natin sa ibabaw ng mundo!” sagot ni Draco.

“Hindi ito ang napagkasunduan ng mga Angkan, Ipaparating ko sa mga Kubot ang mga pinaggagawa mo at plano. “ Ayon kay Al.

“Isang taga bantay, pinag babantaan ang isang pinuno? Nakakatawa ka. Hindi mo ba alam na ginamit ka lang bilang taga hatid ng binhi sa akin? Nakakadismaya ang katulad mo Al. Ikaw pa naman ang pinakamagaling sa lahat ng mga uto-uto sa lahi ng mga Abat. At tutal tila nasabi ko na rin ang lihim ko. lubus- lubusin ko na. Makinig kayo at may i-kukuwento ako.” tugon ni Draco.

Isinalaysay ni Draco ang lahat ng mga kasinungalingang itinanim ng mga Angkan kay Al. Hindi makapaniwala si Al sa kanyang narinig. At mas lalo itong naguluhan nang may ipinakilala pa sa kanila si Draco.

“Rufos?” Ang sabay na sabi nina Al at Ezra nang makita si Rufos.

“Masaya ako at nagkita muli tayo mga minamahal kong kaibigan. Nagulat ko ba kayo? Pasensiya na at wala masyadong pasabog ang entrance ko. Biglaan lang din kasi ang imbetasyon ng aking ama.” Sabi pa ni Rufos.

“Anak ka niya?” gulat na tanong ni Al.

“oh bakit parang nagulat ka? Hindi ba naibulong sa iyo ng alaga mo?” sagot ni Rufos sabay pakita kay Al ang alaga nitong murogmon.

Alam ni Al na kapag may nangyari sa kanyang alaga malaki ang magiging epekto nito sa kanya. Nagmakaawa ito kay Rufos. Maging si Ezra nagtataka at litong-lito narin sa mga nangyayari. Hindi na nito alam kung sino ba talaga Ang tunay na kalaban at kakampi, ang mga Lakan ba o ang mga Angkan. Nababahala din ito sa mga kasapi ng konseho dahil alam nito na kabilang doon ang kanyang ama. Nang sumabat muli si Draco.

“Alin ba ang mas matimbang sa iyo anak ng pulang buwan, ang lahi ng mga tao na nagpalaki sa iyo o ang lahi ng mga Aswang na nagbigay buhay sa iyo?”

“Ano ba ang gusto mong gawin ko?” tanong ni Ezra kay Draco.

“Isa lang ang nais ni ama, patayin mo si Al kapalit ng buhay ng taong iyan. oh di naman kaya, patayin mo ang tao na iyan at hahayaan ko si Al na mabuhay.” tugon ni Rufos.

“Al paano ito? ayaw kitang saktan at mas lalong ayuko namang pumatay ng tao.” tanong ni Ezra Kay Al.

“Tandaan mo na kapag nag palit ka ng anyo, alin man sa amin ng tao na iyan ay papatayin mo rin. Nasa sa iyo Ang desisyon, ano man ang mangyayari naka handa ako. At masaya na ako na napagsilbihan ko na ang itinalangang susunod na supremo.” sagot ni Al.

“Nakakabagot ang maraming daldalan.” at bigla na lang pinatay ni Rufos gamit ng kanyang lakas at matatalas na kuko ang alaga ni Al, dahilan nang unti-unting pag babago ng anyo ni Al sa pagiging aso.

Wala na sa kontrol nito Al, para itong asong ulol na naglalaway habang nanlilisik ang mapupula nitong mga mata. Napatingin ito kay Ezra, ngunit sa halip na susugurin niya ito nabaling ang kanyang pang amoy sa taong naka higa sa may malapad na bato. Patakbo itong lalapitan ang walang malay na tao. Ngunit bago pa niya ito daganan para sakmalin, Naharangan na ito ni Ezra. Na subrang nagulat dahil sa subrang bilis nitong kumilos. Buong lakas na itinulak ni Ezra si Al palayo sa lalake at tumilapon agad ito sa malayo. Namangha si Ezra sa taglay nitong lakas at liksi. Sinunod nitong baklasin ang kadena na naka gapos sa lalake. Pagkatapos ginising niya ito. Ngunit tila matindi ang ginawa ng mga aswang sa lalake at hirap itong magising.

Muling sinugod ni Al si Ezra at sinakmal niya ito, nasalag ni Ezra ang pag atake na iyon sa kanya ni Al at ang braso lang nito ang nakagat ng aso. Ramdam na ni Ezra ang pagbabago sa kanyang katawan,ngunit nangibabaw sa kanya ang sabi at paalala sa kanya ni Al. Kaya pilit niyang nilalabanan ang sariling halimaw na unti-unti nang kumakawala sa kanyang katawan.

Biglang tinubuan ng mga pangil si Ezra ,sunod ang paghaba ng mga kuko nito. Ginamit niya iyon para sugatan si Al at bitawan nito ang kanyang braso. Sa lakas at talas ng mga kuko ni Ezra nabitawan siya nito ni Al at nasugatan niya pa ito sa katawan.

Gayun pa man matapang at agresibo si Al. Hindi rin ito nagpatinag kay Ezra. Buong lakas din itong sinugod si Ezra. Ngunit mukhang mabilis na natutunan ni Ezra ang kanyang lakas at sinalubong din nito ng tudong lakas si Al. Tumilapon si Al sa bundok ng mga kalansay, at doon na ito nawalan ng malay saka bumalik sa normal nitong anyo.

Nag alala si Ezra nang makita ang ginawa nito kay Al. Pupuntahan na sana niya ito para tingnan , nang hinarang na naman ito ni Rufos, Mabilis din kung gumalaw si Rufos na parang hangin. Bigla na lang nitong sinuntok sa dibdib si Ezra , dahilan para tumilapon din ito. Hindi rin matatawaran ang lakas na taglay ni Rufos. Hindi pa man ito nagpalit ng anyo, malakas na ito.

“ilabas mo ang tunay mong anyo huling binhi. ipakita mo sa akin ang kinatatakutang lakas ng mga aswang.” pinipilit ni Rufos si Ezra na magpalit ito ng anyo.

“Hindi ko alam kung bakit niyo ginagawa ito. Pero sigurado ako na masama ang binabalak niyo at hindi ako sangayon doon.” tugon ni Ezra.

“Eh ano pa ang hinihintay mo, patayin mo na kami. Magpalit ka na nang anyo. O baka gusto mo munang makakita ng sariwang dugo mula sa taong ito.” Sa bilis ni Rufos hindi na malayan ni Ezra na hawak na nito ang lalake.

At wala nang nagawa pa si Ezra nang bigla na lang dukutin ni Rufos ang puso ng lalake, napasigaw na lang ito nang makita ang pag bulwak ng dugo mula sa dibdib ng lalake, at pag ngisay nito. Pinisa naman habang sa madurog ni Rufos ng kanyang kamay ang puso ng walang labang biktima.

Hindi na napigilan ni Ezra ang sarili sa tindi ng galit na kanyang naramdaman, mabilis ito na nag bago ng anyo at agad na sinugod si Rufos. Walang panama ang bilis at lakas ni Rufos sa taglay na kakaibang lakas at liksi ni Ezra, lalo na at isa na itong aso. Napalit din ng anyo si Rufos bilang isang aso para tapatan ang lakas ni Ezra. Ngunit balewala ito sa bangis ng Isa. Nagpangbuno ang dalawa . Kalmot ,sakmal , kagat at balibagan ang dalawa na ayaw mag pa tinag sa isa’t isa. Marami nang mga tama at sugat si Rufos kumpara kay Ezra. Kita na sa mga pagkilos nito ang pang hihina, ngunit lumalaban parin ito. Naabot ni Ezra ang buntot ni Rufos at kinagat ito saka inihagis niya ito. Tumilapon si Rufos sa mga tambak na bungo kung saan doon bumagsak si Al. Bumalik sa dating anyo nito si Rufos na sa puntong iyon wala ng malay.

Pasugod pang muli si Ezra para siguraduhing patay na si Rufos nang bigla nalang itong sinuwag ni Draco na naging isang napakalaking malimaw na turo. Napuruhan sa ulo si Ezra at napaatras ito. Tila bumalik ito sa kanyang sarili at nagbalik anyo bilang isang tao. Napaluhod ito nang makita ang mga dugo sa kanyang mga kamay. Nanginginig ito sa takot habang pinagmamasdan ang wala ng buhay na lalake at ang walang malay na sina Al at Rufos na puno ng malalaking sugat sa katawan. Nagbalik din sa anyong tao nito si Draco. At lumapit kay Ezra.

“Sa mundong ito, lalo na sa mundo nating mga aswang. Lahat maaari mong maging kalaban. At hindi tayo nilikha para matakot ,tayo ang kinatatakutan. Pinalaki ka sa dalawang magkaibang mundo. Isinilang ka sa kadiliman ,ngunit pinalaki ka sa lilim ng liwanag. Binuo ka mula sa pinag sanib na lahi. Mga lahing mandirigma at makapangyarihan. Kaya ka naiiba sa lahat. Kaya ka pinili at binigyan ng tatak upang maging huling binhi na siyang mag papalaya sa amin sa magpanghusgang mundong ito. At marahil hindi mo pa gamay ang lahat ng iyong potensiyal. Ngunit nakikita ko ang tunay na katangian mo bilang isang supremo. Gayun pa man kailangan mo paring kontrolin ang emosyon mo. Dahil madalas sa isang labanan ang lakas ay siya rin naging kahinaan. Maari ka nang lumabas sa silid na ito.” Ang sabi lang ni Draco kay Ezra.

“Ano ang ibig mong sabihin? Sina Al at Rufos?” pagtatakang tanong ni Ezra.

Napangiti lang si Draco sa tanong ni Ezra, sabay sabi. “Isa sa mga katangian ng mga Angkan na Bangkilan at Kubot ang gumawa limbong. Isang makatutuhanang ilusyon para linlangin ang paningin ng sino mang aming mabibiktima. Ang lahat na nangyari at ang iyong nakita sa silid na ito ay pawang mga ilusyon mo lang. Walang Al , walang Rufos walang mga dugo, mga kalansay, walang taong pinatay at lalong wala tayo sa silid na ito.”

Unti-unting nawawala ang lahat ng mga binanggit ni Draco na parang mga pinong abo na tinatangay ng hangin. At nang maglaho na lahat , nagulat si Ezra nang ang kaninang madilim na silid ay Isa ng maliwanag na opisina na tanaw pa sa salamin na dingding ang mga building ng siyudad.

“Maari ka nang lumabas sa opisina ko.” Sabi pa ni Draco na tila ba walang nangyari.

Bumukas ang pintuan at pumasok si Al. Nagulat na lang ito nang bigla na lang ito niyakap ni Ezra ng subrang higpit.

“Mukhang kailangan ni Ezra ng sariwang hangin Al. Ikaw na bahala sa kanya.” ayon pa kay Draco ,at ngumiti ito kay Al.

HUNT DOWN

“miss, kailangan ko makausap si Draco” Ang nag mamadaling si Eros. Agad naman itong ipinahatid ng babaeng nasa front desk sa hotel.

Malapit nang sumilip ang dakung dilim sa mga sandaling iyon. Para sa mga karaniwang mamamayan ng siyudad, hudyat na naman ito ng Isa na namang gabi na puno ng saya at kulay. Lalo na at marami na namang magbubukas na mga panggabihang atraksiyon at libangan para sa mga taong sa gabi lang ang layaw.

Ngunit mula sa dako pa roon, ang pag hari ng buwan sa kalangitan ay tanda nang panibagong lakas para sa mga nilalang na nabubuhay sa lilim ng gabi.

“Paeng,nailawig mo na ba ang mga kambing at mga baka, sirom na. At ang mga kapatid mo, sina Rosmar at Sandi patigilin mo na sa kalalaro, paakyatin mo na sila dito. Huwag na kayo magpalamon sa dilim.” sigaw ng isang Ina sa kanyang mga anak na nag hahabulan pa sa baba.

“Nay, ang isang kambing po natin nawala po sa pinag talian ko sa kanya, tali na lang po ang natira. Hahanapin ko muna. Baka pagalitan ako ni tatay.” tugon ng batang si Paeng sa kanyang ina.

“Ipagpabukas mo na iyan Paeng,umakyat na kayo at naghahanda na sila. Tamara ipasok na ang mga bata. Sarahan mo na din ang mga bintana at pinto. Tsaka buksan ang lahat ng ilaw sa palibot ng bahay.“sabat naman ng kanyang ama na tila nag mamadali at may kinakatakutan.

Sa isa pang banda, maaga rin nagsisarahan ang mga maliliit na tindahan sa lugar na iyon.

“Badang ,isa pa ngang lapad dito. marami pa kasing pulutan. Teka-teka lang, magsasara na kayo? alas singko pa lang ah, mag aalas sais pa nga lang.” pagtataka ng isang matabang lalaking lasing nang nililigpit na ni Badang ang mga paninda nito.

“Naku Berting, sa bahay niyo na ipagpatuloy ang pag lalasing niyo at magsasara na ako. Kakaiba ang ihip ng hangin sa paligid. Paniguradong may mangyayaring hindi maganda sa gabing ito. kaya kung ako sa inyo. Umuwi na rin kayo sa mga pamilya niyo. Lalo kana Dandoy, kakapanganak pa lang ni Eula. Dapat kasama ka na niya ngayon bago kumagat ang dilim.” ayon pa kay Badang.

“Sandali nga lang, para namang may kinatatakutan ka. Dahil ba sa mga napapabalitaang mga aswang? Fake news lang naman lahat iyon Badang. Walang mga aswang at kahit naman kailan ay hindi pa napapatuyang may ganun. At isa pa 2023 na. Hindi na nga kumikita sa pelikula ang mga zombie, aswang pa ba? Bigyan mo na lang kami ng limang lapad diyan. Bago mo pa kami pagsarhan ng tindahan mo.” ang pangangatwiran pa ni Berting.

“Bahala ka kung hindi ka naniniwala, basta kami magsasara na at kung gusto niyo pang uminom doon na kayo sa mga bahay niyo di kaya sa bayan, paniguradong bukas Ang mga tindahan roon 24/7, pero ako magsasara na.” Ang tugon ni Badang na nagmamadali.

“Tama si Badang pare, uuwi na lang muna ako, mag Isa lang si Eula sa bahay. Kita na lang tayo bukas mga pare.” Sabi ni Dandoy na nagmamadali rin umalis upang iwan ang mga kasama.

“Susunod na ako kay Dandoy pare, dadaanan ko muna ang manugang ko, sa bahay ko na muna sila papatuluyin ngayong gabi para may kasama ang mga bata.” sumunod na nag paalam si Felimon.

“Pare Pasensiya na aalis na rin kami ni bayaw, mahirap nang gabihin masyado sa tulay. At titingnan din muna namin ang aming mga pamilya” At sumunod pa ang dalawang kasamahan ni Berting. Sakay ng minamaneho nilang tricycle, iniwan din ng mga ito si Berting.

Hindi nagpatinag si Berting sa kanyang narinig bagkus nag patuloy ito sa pag inom na mag Isa.

Hindi paman naupo sa kanyang truno ang buwan, tahimik na ang kanayunan ng Sagrada. Walang makikitang ni anino man ng mga taong naglalakad, nagkukumpulan o nakatambay man lang sa daan. Sarado na ang mga kabahayan at tanging ang mga tanglaw na ilaw na lang sa bawat labas ng kabahayan at mga poste ng ilaw ang dilat sa nagdidilim ng gabi.

Kabaliktaran ang mga tagpong ito sa buhay na buhay na siyudad ng Cebuklod. Kung saan pagising palang ang lahat para magtrabaho,mag liwaliw at magpakasaya. At ang panganib ay bahagi na lang isang kapalaran.

“Buti na lang at pang opening ang shift ko ngayon, nakabawi Ako ng tulog kanina. “

“Bakit girl, papasok ka ba tonight?”

“Oo naman, sayang din naman kung ma miss ko ang gabi na hindi makita si TL,girl. Bakit hindi ka ba papasok?”

“Hello, nakalimutan mo na? Birthday ni Gwen tomorrow. Diba nga sasalubungin natin ang birthday niya tonight? “

“Ngayon na ba iyon? Hala nakalimutan ko nga. So tuloy ba talaga tayo?”

“Yes naman, sa katunayan tayo na lang ang hinihintay nila sa Flare.”

Habang nag uusap ang dalawang babae sa hintayan ng jeep, isang babaeng pulubi ang lumapit sa kanila at may sinukbit ito sa bulsa ng isang babae na nag ngangalang Hannah. Sa subrang gulat nito natapik nito ang kamay ng pulubi at tumilapon ang bagay na isinuksok nito sa pantalon. Minura ni Hannah ang pulubi sa kaba at takot. Napaatras ito at pinasanggalang si Irish sa pulubi. Ngunit sa halip na mandiri o matakot,dinampot ni Irish ang bagay na binigay ng pulubi sa kaibigan at sinauli ito sa pulubi. Ngunit hindi ito tinanggap ng pulubi sa halip sa kanya niya ito binigay.

“para sa iyo iyan, isang pananggala laban sa mga mala-in ginhawa. Kakailanganin mo iyan. Itago mo at huwag mong iwawala sa iyong katawan.” Ang bilin pa ng pulubi bago nito iniwan ang dalawa.

“yuck girl, tinanggap mo? Baka may kung anong germs na yan. Eew talaga, tingnan mo naman ang itsura,parang basahan lang na ginawang maliit na unan. Itapon mo na lang kaya iyan.” Ang diring diri na si Hannah.

“Alam mo ba kung ano ito girl, tawag nito sa amin ta-ming. Pangharang o pananggala ito laban sa mga masasamang elemental, engkanto,maligno at maging sa mga aswang. Sa probinsya namin, lahat ng mga tao meron nito. Actually meron na ako nito bigay ni Lolo Julio ko, ginawang habak sa akin. Lapitin daw kasi ako noon ng mga maligno.” Paliwanag pa ni Irish sa kaibigan.

“whatever girl, hindi naman kami naniniwala sa mga ganyan. At siyudad ito girl. Nasa city tayo, walang mga ganyan niyan dito. Mas pag ingatan mo ang iyan ,mga pulubi sa kalye,kasi iba sa mga iyan mga snatcher, holdaper at mga masasama. At ang mabisang proteksiyon sa mga iyan, is ang umiwas at itong stun gun ko.” Tugon pa ni Hannah.

Lumaganap na ang kadiliman. Abala na ang ilan sa pagsisiuwian at ang iilan pinupuno ang kalye at daan para sa kanilang kasiyahan. Nagsindi na ang mga pailaw sa bawat pasyalan , ngunit ang matitingkad na kulay ng mga nalalakihang ilaw ay hindi natutugunan ng sapat na liwanag ang anino ng kadiliman.

“ipasok mo ito sa bulsa ng shorts mo bata, at huwag na huwag mo itong iwawala. Bibigyan kita nitong lobo. Tapos yayain mo na sina mama at papa mo na umuwi na, hindi maganda sa bata ang nagpapagabi”

Matapos maibigay sa bata ang lobo,bumalik na ang bata sa mga magulang nito na sa mga sandaling iyon ay nagpipiknik kasama ang dalawa pang malalaking anak.

“Kyle, kanino galing iyan?” tanong ng Ina nang makita ang tumatakbong anak na may hawak na spiderman na lobo.

“Bigay po sa akin ng kuyang nag titinda ng lobo. Mommy, daddy uwi na po tayo. Masama sa katulad kong bata ang masyadong magpagabi.

“Later na bunso, kakaumpisa pa lang natin dito. Tingnan mo sa paligid. Maraming mga batang katulad mo ang naglalaro. Ang masama eh ang nakikipag usap ka sa stranger. At iyang balloon mo. Kawawa naman si kuya.Siguro pinilit mo kaya binigyan ka na lang ng balloon.” Sabi pa ng ate ng bata sa kanya.

“Tama ang Ate Lyz mo Kyle, bad iyan. At next time don’t talk with the stranger. Ok let’s eat na and after nito, sasakay pa tayo ng rides.” sabat ng kanilang ama.

Habang sumusukob na ang dilim sa kapatagan, lumiliwanag naman ang kabundukan sa taglay na kinang ng dakilang buwan. Mula sa tahimik at mayapang kanayunan at baryo. Naririnig na ang mga langitngit ng mga kawayan na tila mga tambol na gumigising sa mga matang dilat na naghahanda na upang masilayan ang kakaibang kaganapan sa gabing iyon.

Ang maingay na kalsada at daan ay paunti-unti nang nananamlay habang pataas na ang oras ng gabi.

Isang jeep ang huminto sa tapat ng mga taong nag aabang ng kotse.

“Magandang gabi po mga manang,mga manong saan po ba ang bagsak niyo, eh mukhang kanina pa kayo naka tayo dito?” tanong ng driver ng sasakyan.

“Naku sa Tambang pa ang uwi namin, ang iba sa amin sa Balibagan at ang iba sa Krusing. Eh kaso mukhang wala ng jeep. Punuan na halos.” sagot ng isang babae.

“Mukha ngang hindi na kayo makakasakay nito manang, mag aalas otso na kasi. Hanggang alas otso lang ang biyahe ng mga jeep pa punta doon. Suwerte niyo at doon din ang uwi ko. Ilan ba kayo lahat?” tanong pa ng driver.

“Mga labing lima noy, ihahatid mo ba kami? dudublehin na lang namin ang bayad sa iyo.” sagot ng isang lalake.

“Kasya naman pala kayo, Sige po ihahatid ko na kayo”.

At sumakay na nga sila. Sa kanilang pagbiyahe may napuna ang isang pasahero kaya napatanong ito sa driver.

“Pare,kakaalis lang natin pero parang ang bilis naman natin , Dalakit na ito ah. Sa araw araw kung nagbibiyahe inaabot ako ng isang Oras bago makarating dito. Pero ngayon tantiya ko wala pang bente minutos nandito na tayo. Lumilipad ba tayo pare?”

“Wala pare, sadyang malinis lang ang highway wala masyadong sasakyan kaya tuloy-tuloy lang tayo. Huwag kayo mag alala wala pang alas diyes nasa kanya kanyang mga bahay niyo na kayo.” Ang tugon ng driver

Hindi na nagtanong pa ang lalake,maging ang iba. At gaya nga nang nasabi nito wala pang alas diyes naihatid na nito lahat ng pasahero.

Samantala masayang nagkita muli sina Ezra at ang ama nitong si Eros. Nagpatawag ng pulong si Draco kasama ang ilang mga Angkan na may katungkulan sa Serkulo.Kabulang na si Ezra, Eros at Al.

“Ginagawa na ng mga Bangkilan mong sugo ang lahat para subukang iligtas ang mga tao sa siyudad Punong Bangkilan. Ngunit mukhang nahihirapan silang tuparin lahat ng utos. Kakaiba ang mga pamumuhay at paniniwala ng mga tao dito. At nangangamba sila sa mga mangyayari.” Isang pag babalita mula sa isang Hanay

“At mula sa mga sulok at liblib ng silangan at kanluran, naibulong na ng mga Kubot sa hangin ang napipintong panganib. Nakahanda na ang karamihan sa mga tao sa nayon ,sityo at mga baryo Punong Bangkilan.” Balita pa ng Isa

“Alam ng mga kalaban na narito ang kahinaan. Kaya malakas ang kutob ko na dito sila magpapamalas ng kanilang bangis at lakas. At ito ang dapat nating bantayan at pakahandaan. Wala sa taas ang laban kung hindi dito sa kabihasnan. Ipaabot sa mga Angkan ang napipintong sagupaan. Protektahan ang ating lahi, iligtas ang mga tao.” Ang matapang na utos ni Draco sa lahat.

“Kaibigan, hindi kaya ilalagay mo lang sa dehadong sitwasyon ang buong Angkan? Wala na sa akin ang pagpapasya. Iba na ang pananaw ng Konseho. Kalaban na ang turing nila sa mga Abat. At hindi lang ang mga Lakan ang magiging target nila maging ang mga Angkan na din.” Ang pag tutol ni Eros.

“May punto si Eros Punong Bangkilan. Paniguradong nakahanda ang mga sundalo ng Konseho para sa gabing ito. At inaabangan nila ang pagpapakita natin. Mas mabuti siguro kung magkukubli na muna tayo sa dilim. At hintayin ang pagkakataon kung kelan tayo kikilos. Batid ko na ganito rin ang pinaplano ng mga Lakan. Magiging pa-in lang tayo sa mga bitag na nilalatag ng magkabilang kampo.” sabat pa ni Al.

“Wala man sa akin ang katungkulan kaibigang Draco, mananatili ang katapatan ko sa sinumpaan kong obligasyon sa pagitan ng dalawang lapi. Hindi pa ito ang tamang sandali para ipakita ang ating lakas. Panimula pa lang ito ng mas malaking laban.” dugtong pa ni Eros.

“Kung ganun, mag-abang tayo. Kung tama ang inyong mga teyoriya dapat nga tayong mag antay. Ngunit ramdam ko parin ang matinding sakit at hinagpis ng mga taong madadamay at magiging sakripisyo sa hidwaang ito. Tinalikuran man tayo ng Konseho ngunit ang mamuhay sa piling ng mga tao ang nagturo sa akin na pahalagahan ang isang mahalagang bagay dito sa mundo. Ang buhay.” Ang saloobin ni Draco

“Kung gayun kapatid na Draco ano ang iyong pasya?”

“Ang kaligtasan ng mga tao ay kaligtasan din ng ating lahi. Tutulungan natin ang Konseho sa paraan nating mga Angkan. Eros kakailanganin ko ang mga koneksiyon mo. Ezra dito mo masusubukan ang iyong aking kapangyarihan. Sumama ka kay Al. Gagawa tayo ng nakakagulat na palabas.”

Dumating na ang takdang oras para sa mga nilalang ng kagubatan. Ginising ng mga ligalig na mga pang gabing ibon ang kalangitan habang pagbubunyi naman ang handog ng mga asong wayang dala ng kanilang nakakatakot na mga alulong na umalingawngaw sa bawat sulok at kanto ng Cebuklod. Ang mga atungal ng madugong gabi ay kumakalat na.

“Nagsisimula na”

Isang lasing na lalake ang pauwi na at pasuray suray na ang lakad nito habang tinatahak ang madilim na kalibunan. Nasusuka pa ito sa isang sulok ng mga damuhan sa tindi nang kalasingan. Napalingon ito nang tili nakaramdam na tila ba may nakasunod sa kanya. Nagtapangtapangan ito kahit na unti-unti na itong ginagapang ng takot.

“Kung aswang ka mang hinayupak ka, nagkakamali ka nang napagkursonadahan, dahil hindi ako natatakot sa inyo! Mga gago!” ang sigaw pa nito.

At ang pangingilabot at takot ay tuluyan pang sumukob sa lalake nang may narinig itong mga huni ng mga tik-tik. Kasabay pa ang pag init ng hangin sa paligid. Sinundan pa ng mga kaluskos ng mga damo at puno sa palibot.

Naglaho bigla ang kalasingan ng lalake at kumaripas na ito ng takbo sa tindi ng takot. Ngunit bago pa man ito nakalampas sa kakugnan, hinarang na ito ng isang malaki at napakaitim na baboy, mabagsik ang mga tingin ng pula nitong mga mata na tila nagbabaga. Napa atras ang lalake. Tumakbo ito ulit sa ibang direksiyon para iwasan ang nakasalubong. Ngunit sa pag baling nito sa kanyang kanan nandoon na naman ang baboy at wala na roon sa kaninang dinaanan. At sa kahit saan man ito tumungo nakaharang pa din ang nasabing baboy. Taranta na sa takot ang lalake, nang makapa nito sa beywang ang dalang patalim na espading. Lakas loob itong sinugod ang baboy habang hinahampas hampas ang hawak nitong armas. Subalit habang papalapit ito sa baboy tila lumalayo lang ang agwat nila at hinding hindi nito maabot ang baboy. Pakiwari ng lalake ay tumatakbo ito ngunit hindi naman umaalis sa kanyang puwesto. Napagod lang ito. At kasunod na nangyari ay ang pagsugod na ng hayop sa lalake at agad na itong nilapa.

Binulabog ng mga nakakapangilabot na hiyawan at sigaw ng mga tao ang kadiliman ng gabi . Samantala patuloy lang ang sigla at saya ng karamihan sa sentro ng siyudad. Walang bahid ng pangamba at takot para sa lahat. Bagay na pinagtaka ng mga matang nakaabang sa bawat sulok.

“Clear sa ngayon ang area, walang kahinahinalang mga kaganapan. Marahil nag hihintay lang sila nang timing.”

“Parang natunugan yata ng mga hayop na iyon na nakabantay tayo. kamusta ang ibang location,may naka pag balita na na?”

“Nagsisimula na sila manghunting sa norte, at tama nga ang info mukhang wala dito ang laban buddy.”

“Mag abang pa tayo, mahaba pa ang gabing ito at umpisa pa lang ito nang mahabang labanan.”

Sa kabilang banda, ang obserbasyon ng mga sundalo ng Konseho ay napansin din ng mga Angkan. At tila nabalewala ang kanilang paghahanda sa inaabangang gabi ng lagim.

“Mukhang nagkamali tayo nang hula amo, parang wala namang kakaiba sa paligid bukod sa mga normal na mga aksidente sa daan. Walang bakas ng mga panggagambala ng mga lahi ng Lakan.”

“Ano ang nasagap mo sa kabilang ibayo, Murogmon?” tanong pa ni Al sa espiritong tagabantay nito.

“Madugo na ang mga sagupaan ng mga kampo ng mga aswang at Konseho sa may hanggang, naka abang narin ang mga Angkan sa mga tawiran.” balita pa ng murogmon.

“Magaling, gumagana kahit papano ang plano. Nakakapagtataka lang bakit hindi kumikilos ang mga kampon nila dito sa sentro.” ayon pa kay Al.

“Kailan ba tayo kikilos Al? Baka marami nang napahamak o namatay sa mga pananalakay ng mga aswang sa kabundukan. Gusto ko na talagang subukan ang kapangyarihan ko.” pag alala pa ni Ezra

“Maghintay lang tayo sa mga mangyayari, kayang kaya na ng mga konseho ang pakikipaglaban sa mga aswang, sinananay sila para doon. Malakas ang kutob ko na may binabalak din ang mga Lakan,lalong lalo na si Rufos. Hindi na nagpaparamdam ang tukmol na iyon ngayon. Malamang manggugulat na lang iyon bigla. Kaya mag abang lang tayo.” tugon ni Al

“Pero ako ang may pinakamalakas na kapangyarihan, ako ang pinili, ako ang huling binhi ng pulang buwan. Gusto kong tumulong Al. “ sagot naman ni Ezra.

“mga nga Aswang nga tayo diba? Ano ba tingin mo sa sarili mo superhero? Ez, mga halimaw tayo. At ang iniisip mong pagtulong ,baka makaka-sama pa sa mga tao. At balewala lang ang taglay mong lakas at kapangyarihan kung hindi mo kalkulado ang sitwasyon. Sa kadiliman nagmumula ang taglay nating lakas. Tigilan mo na ang mag panggap na superhero ka.” Ayon pa kay Al.

“Boring naman pala nitong career ko. Walang ganap. mas may mas kuwenta pa ang buhay ko noong nag tiyatro pa Ako. Kahit character lang sa play ang pagiging werewolf ko, at least may aksiyon. Pero ngayong may real powers na ako,heto, nandito lang tayo sa taas nitong building na ito nakikiramdam at nagmamasid lang sa wala. Buti pa si Batmat at si spiderman.” reklamo pa ni Ezra.

“Alam mo Ikaw ang dami mong reklamo. Bakit ba kasi ikaw ang napili na maging supremo, eh wala naman yata sa iyo ang totoong criteria ng isang huling binhi.”

“Oy sorry ka, si Punong Bangkilan mismo Ang nag confirm na taglay ko lahat ng katangian ng isang Supremo. Inggit ka lang. At Isa pa hindi naman Ako nagrereklamo, sadyang boring lang talaga dito. Bakit ba kasi nandito tayo sa tutok ng building, puwede naman tayo mag lakad lakad sa kalye,sa mga daan. Eh mas mainam iyon.” ayon pa kay Ezra

“Taglay mo ang mas malakas at mataas na antas ng kapangyarihan kumpara sa amin. Kaya ka kita dinala dito para gamitin natin iyang kakayahan mo. Kaya sa halip na mag reklamo ka diyan gamitin mo ang talas ng pandinig at paningin mo para hanapin ang mga kalaban. At singhutin mo na rin ang hangin baka may masagap kang panganib sa paligid. Iyon ang dahilan kaya tayo nandito” Sabi pa ni Al.

Gaya nga nang sinabi ni Al. Ginamit ni Ezra ang mga kakayahan nito para alamin ang mga nangyayari sa paligid. Sa taglay nitong kapangyarihan kayang maabot ng kanyang paningin at pandinig ang kahit pa sa pinaka dulo na bahagi ng kalupaan ng isang lugar. Kaya maging ang nagaganap na pananalasa ng mga aswang sa mga hangganan ng siyudad ay nakikita nito at naririnig. Maging ang simoy ng hangin na aamoy din nito kung hanggang saan na ba ang panganib. Namangha si Ezra sa natuklasan nito sa kanyang kakayanan. Ngunit dahil sa mga nasaksihan nito hindi maiwasan ni Ezra ang mahabag at mag alala sa mga inosenteng tao na binibiktima ng mga Lakan.

Sa nararamdamang emosyon ni Ezra, napansin ni Al ang bagbabago sa anyo ni Ezra, ngunit sa puntong iyon sa halip na pigilan ito, pinagmamasdan lang nito ang mga nangyayaring pagbabago kay Ezra at hinayaang lumabas ang tunay nitong lakas. Hanggang sa tuluyan na ngang nag bago ang anyo ni Ezra bilang isang abat.

Hoax



Hot Blood Affair BLOOD WAR

“HOAX”

Nilamon na ng pagiging ganap na Abat si Ezra. Galit itong nilusob ang mga hukbo ng mga Aswang na sinasalakay Ang mga kabaryuhan sa Kurdon. Nagkalat na Ang mga patay at sugatang mga tao sa mga daan at kabahayan. Ikinagulat ng mga Lakan ang paglitaw ni Ezra bilang Anak ng pulang buwan.

Sa pag pagaspas ni Ezra ng kanyang malalapad na pakpak at nakakabinging atungal nag dulot ito nang di maipaliwanag na sakit sa mga ulo ng mga Aswang. Napa hawak na lang Ang mga ito sa kanilang mga ulo. Tumitindi ang sakit ,patindi ng patindi , Nakakasirang sakit na hindi nakayanan ng mga apektadong Aswang.

“Wawakasan ko na ang kasakiman ng mga Lakan. Hindi na kayo nararapat pa na bigyan ng pagkakataon. Magwawakas na ang lahi niyo!”

Parang pinipilas ang mga katawan ng mga Aswang habang ,tinititigan sila ng mga mabalasik na tingin ni Ezra. Nagmamaka awa na ang mga Lakan kay Ezra. Ngunit puno na ng galit ang mga mata nito at hindi na ma makontrol ang nilalabas nitong kapangyarihan laban sa kapwa mga Aswang.

Ang mga mahihinang klase ng Aswang, sa tindi ng tinatanggap na lakas mula kay Ezra , bigla na lang ito nasusunog at nagiging abo. Isa isang natusta Ang mga ito sa pinapalawalang puwersa ni Ezra.

May mga ilang tumatakas mula sa kanya at pilit na nilalabanan ang lupit at hagupit ng kapangyarihan ni Ezra. Nang makita ng ibang mga Aswang ang ginagawa ni Ezra sa iba, umatras Ang mga ito at mabilis na bumalik sa kanilang pinagkukubliang lungga.

Sa kalagitnaan ng kaganapan, hinarap ni Rufos si Ezra sa anyong tao at sinubukang pigilan ito. Gamit Ang taglay din nitong kakayahan tinawag nito ang espirito ng hangin upang pahintuin si Ezra. Ngunit tunay na mas malakas ito kumpara sa ano mang lahi ng mga uri ng Aswang.

“Binulag kana talaga nila,. Pero hindi Ako titigil hanggat hindi mo nakikita Ang tunay mong pinagmulan. Hindi kami ang tunay mo na kalaban. Itigil mo na ito!!!” isang malakas na puwersa ang pinakawalan ni Rufos, dahilan upang mawalan ng pokus si Ezra at mahinto ang ginagawa nito sa ibang mga Aswang.

Sa puntong iyon bumalik si Ezra sa normal nitong pag iisip ngunit sa anyo parin ng Aswang. Napaisip ito sa sinabi sa kanya ni Rufos.

“Pagmasdan mo Ang iyong paligid. Hindi mga ordenaryong tao lang Ang nakikita mong mga nakahandusay na iyan. Mga Aswang din sila tulad natin. Mga Aswang na padala ng mga Angkan upang maghasik ng lagim dito. Nilinlang ka ng kinikilala mong tanggulan. Nagtagumpay sila na gamitin ka laban sa amin, laban sa lahi mo.” Pagsiwalat pa ni Rufos kay Ezra.

“Hindi mo Ako maloloko Rufos,kitang kita ko, kung paano walang habas niyo na pinaslang Ang mga walang kalaban labang ang mga tao dito. Hindi ako tanga para basta na lang maniwala sa sinasabi mo. Dahil alam ko Ang nakikita ko.” tugon pa ni Ezra.

“Hindi ka nga tanga, Bulag ka lang. Dahil nasa harapan na ng ilong mo Ang tunay mong kalaban, hindi mo man lang nakikita. Malakas ka lang pero hindi ka matalino. “ ayon pa kay Rufos.

Nang bigla na lang nagsisilabasan Ang mga tao sa paligid . Lahat may kanya kanyang hawak na mga sandatang panlaban. Isa sa kanila ang lumapit at hinarap si Ezra. Makisig at matipunong sundalo.

“Makinig ka kay Rufos. Dahil totoo Ang sinasabi niya. Sila Ang tumulong sa amin kung kaya nakaligtas Ang mga pamilya namin at mga kabaryo. Ako si Rexor, isang sundalo at kasaping hukbo ng konseho. Ang organisasyong binuo ng mga magulang mo. Ang mga Angkan ang totoo nating kalaban ,hindi Ang mga Lakan.”

Lalong naguluhan si Ezra sa mga nangyari. Lumipad ito palayo mula doon sa lugar. Naiwan si Rufos ,Ang ilang mga Aswang at Ang mga tao. Pinagmamasdan lang ng mga ito Ang papalayo ng si Ezra.

“Magbubukang liwayway na. Kailangan niyo na din lisanin Ang lugar na ito. Maraming salamat, kung hindi dahil sa Inyo naubos na kami dito.” Sabi ni Rexor kay Rufos.

“Nawalan man ng bisa ang kasunduan. Mananatili parin kaming tutulong sa mga tao upang mapanatili ang kapayapaan sa pagitan ng mga Aswang at tao.” tugon ni Rufos.

Hindi na nagtagal pa doon sina Rufos at naglaho din Ang mga ito sa hangin. At kasabay ng pahsikat ng araw, Isa isang naabo Ang mga bangkay sa paligid ng masinagan ito ng araw. Tanda na tama nga Ang tinuran ni Rufos mga Aswang nga Ang mga nakita ni Ezra na mga nasawi.

Bumalik si Ezra sa kinalakihan nitong tahanan. Bakas sa bawat sulok ng bahay Ang mga nabuong alaala ni Ezra simula noong magkaisip ito kasama ang mga kinikilalang mga magulang at kapatid.

Napahiga ito sa dating kama, habang iniisip Ang mga sinabi sa kanya ni Rufos. Muli din nitong binalikan Ang unang araw na nakilala niya si Al.

Kalagitnaan na ng pasukan ng mag krus Ang landas ng dalawa habang binubuli noon si Ezra ng mga kaklase dahil sa pagiging malamya nito.

“matapang lang kayo kasi marami kayo! Subukan niyo pang lumapit ,isusumbong ko na talaga kayo sa guidance!” si Ezra na nuoy nasa sulok ng isang cubicle sa c.r. ng eskuwelahan. Nakasalampak ito sa sahig at punit Ang butones ng polo nito.

“Sige, hindi ka na namin sasaktan. Pero kailangan mo munang gawin ang ipapagawa namin sa Inyo. Tsu-pa-in mo kaming tatlo,…ng sabay.” Sabi ng isang lalaking estudiyante na nakatayo sa harapan ni Ezra habang binubuksan nito ang zipper ng kanyang pantalon.

Akma na itong lalapit kay Ezra ng hinila ito ng Isa pang lalaking estudiyante at binigyan ito ng isang malutong na suntok sa mukha. Sumaklolo naman Ang dalawa pang kasamahan ng isang estudiyante. Ngunit wala silang panama sa liksi at galing ng nauna. Binalibag lang nito Ang tatlong estudiyanteng nambuli kay Ezra.

Nang makitang hindi nila kaya ang lalake, nagsitakbuhan na lang Ang mga ito palabas ng c.r. Naiwan sa loob si Ezra at ang isang estudiyante.

“Salamat”

“Lalambot lambot ka kasi. Huwag mong ipakita Ang kahinaan mo sa iba kung ayaw mong talunin ka nila.” tugon ng lalake at inabot Ang kamay nito kay Ezra upang tulungan itong tumayo.

“Eh anong magagawa ko, eh sa ganito Ako. Mga walang magawa lang talaga Ang mga iyon. pero salamat talaga sa tulong Ako nga pala si…”

“Ezra, kilala na kita. Ako si Alfonso.”

“Ang luma naman ng pangalan mo, Alfonso” Ang natawang tugon ni Ezra.

“Handa sa laban ang ibig sabihin ng pangalan ko. Kaya handa Ako makipaglaban para sa iyo.” Ang tugon pa ni Al kay Ezra. Napanganga na lang ito sa nasabi na iyon ni Al sa kanya.

Lumabas si Al at sinundan ito ni Ezra. Inusisa niya pa ito ng husto.

“Anong year ka ba dito? imposible namang magka year level lang tayo. Kasi halos lahat ng third year dito kilala ko. Bago ka lang ba rito?” tanong pa ni Ezra.

“Bagong lipat Ako, third year din. Oh siya mamaya na tayo magkita uli.” matipid na sagot ni Al.

Simula nun naging tagapagtanggol na ni Ezra si Al sa mga nambubuli sa kanya. Naging matalik din niya itong kaibigan. Hanggang sa nangyari na nga ang lahat, nang isiniwalat sa kanya ni Al ang parte nito sa kanyang buhay. At ang pagkatuklas nito sa kanyang pagkatao.

Tumayo si Ezra mula sa kanyang kama at humarap ito sa salamin. Hinubad Ang lahat ng saplot sa kanyang katawan at pinagmasdang mabuti ang sarili. Kinapa nito ang naka umbok na balat sa kanyang dibdib na hugis crescent moon. Nang makaramdam dito ng biglaang pananakit ng ulo. Nandilim Ang paningin ni Ezra kaya napapikit ito. Agaran namang nawala Ang sakit . At nang minulat na nito ang mga mata nagulat ito nang makita sa salamin si Al na nakatayo sa likuran nito. Ngunit nang kanyang lingunin Wala naman ito doon. Napabuntong hininga si Ezra. Muli itong nagulat nang tila may bumulong sa kanyang tenga.

“Patawad sa nagawa ko.” boses iyon ni Al na tila dinala ng hangin para ibulong sa kanyang mga tenga.

Napansin din nito na naka bukas na Ang bintana sa kanyang silid. Lumapit ito sa bintana at napatingala sa ulap.

“Diyos ko ano bang sumpa itong nangyayari sa akin. Parang hindi ko na Kilala Ang sarili ko. “ bulong ni Ezra sa sarili.

Nakaramdam ito ng gutom. Pumasok ng banyo si Ezra at naligo. Nang makapagbihis ,umalis din ito ng bahay at naghanap ng makakainan. Napatigil ito sa isang maliit na restaurant at doon naisipang kumain.

“gusto medyo hilaw iyong karne, order for two. Salamat” instruction pa nito sa waiter.

Habang naghihintay ng kanyang order, napatutok ito sa binabalita sa TV. Ayon sa balita maraming guest mula sa isang kilalang hotel ang nawawala at hindi na ma locate ng mga kaanak. Kaugnay nito,isang leak footage na mula mismo sa parking lot ng nasabing hotel ang kumakalat online kung makikita doon ang mga nagkukumahog na mga tao na para bang tumatakas sa mga animoy mga halimaw na humahabol sa mga ito. Kinutuban si Ezra sa kanyang nakita, alam niya kung anong hotel iyon at kung sino Ang nagmamay-ari nun.

Hindi na hinintay pa ni Ezra Ang kanyang order at lumabas agad ito. Pumara ito ng taxi pagkalabas.

“Kuya sa Portum Hotel po tayo.” Sabi ni Ezra sa taxi driver

“May kaanak din ba kayo doon na nawawala sir?” tanong ng driver.

“Kaya nga Ako pupunta para alamin kuya, naroon kasi Ang ama ko.” sagot ni Ezra.

“Eh nakita mo ba iyong kumakalat ngayong bidyo. Totoo ba iyon? Maraming nagsabi na mga Aswang daw iyon at iyon ang may salarin sa pagkawala ng mga tao sa hotel. Pero may Aswang ba talaga? 45 na Ako ni anino ng isang Aswang wala akong nakita eh. Mga tao talaga ngayon madaling napapaniwala sa mga fake news. Hindi pa nga tapos ang balita tungkol sa mga Kataw sa Dapdap, heto Aswang na naman ngayon.”

Tahimik lang si Ezra. Ngunit sa iba na ang tumatakbo sa kanyang isipan. Alam niyang may kinalaman dito ang pinuno ng mga Bangkilan. At dahil naroon nga ang ama-amahan nito na si Eros dubleng pag alala ang bumabagabag sa kanya.

Pagkababa ni Ezra sa taxi, tanaw agad nito ang mga nagkumpulang mga tao sa labas ng hotel. Lumapit si Ezra sa guard at agad naman itong pinapasok sa loob. Hinarap si Ezra ng isang staff ng hotel.

“Inaasahan ni Sir Draco ang pagdating mo,tayo na sa kanyang opisina.”

“Anong nangyari dito? Bakit may mga nawawala? Si Al ang ama ko?” tanong ni Ezra

“si sir na mag sasabi sa iyo ng lahat. Ang ama mo nasa ligtas na lugar, huwag kang mag alala. Ngunit si Al, mula pa kagabi siyang nawawala. Hindi pa siya bumabalik.” tugon ng staff.

Napaisip lalo si Ezra sa mga nangyayari. Mas kinutuban ito na may mali talaga na hindi niya pa mawari kung ano.

Sa isang silid nagkita silang muli ni Draco, Ang punong Bangkilan. Nagalak ito nang makita si Ezra.

“Nabalitaan ko Ang ginawa mo sa mga lahi ng Lakan. Iyon Ang nararapat sa kanila. Matapos nila salakayin Ang hotel at dukutin Ang mga tao dito. Nalinlang tayo ng mga kalaban. Naging kampante Ako sa lahat. At ngayon nagsisimula na silang magparamdam. Kaya tama lang na mawala na Ang mga lahi nila sa landas nating mga Angkan.” Sabi ni Draco, nang makaharap na nito si Ezra.

“Ibig sabihin,mga Lakan ang may kagagawan ng mga nawawalang guest dito? Wala ba kayong ginawa para pigilan sila?” tanong pa ni Ezra.

“Ginawa namin Ang lahat upang mailigtas Ang lahat, ngunit nabigla kami sa mga nangyari. Pinaghandaan nila ang mga nangyari. At sa pamamagitan mo, maipaghihigante natin mga nasaktan at nawalan. Bigyan mo na ng katapusan Ang mga Lakan.”

Hindi na sinabi pa ni Ezra sa punong Bangkilan Ang narinig din nito mula sa kampo ng mga Lakan. Batid ni Ezra na may mga bagay pa na kailangan niyang tuklasin upang malinawan ito sa mga bagay-bagay. Ang mga nangyari ay pahapyaw pa lang sa napakarami pang magaganap sa buhay ni Ezra. Habang nilalakbay nito ang pagtuklas sa totoo niyang papel sa mga tao at mga Aswang bilang Ang huling binhi ng pulang buwan.

“si Al?” tanong ni Ezra kay Draco.

“Kasabay sa mga kaganapan ka gabi, nawawala din si Al. Ayaw ko man dungisan ng hinala Ang aking pag-iisip. Pero may nakarating sa akin, na si Al ang nagdala dito ng mga kalaban.”

“Hahanapin ko si Al, gusto kong linawin sa kanya ito.”

“Mas mainam kung ipahinga mo na muna ang sarili mo. At hindi mo na kailangan pang gawin iyan. Pinapahanap ko na siya sa mga alagad ko.” ayon pa kay Draco.

Hindi na nagtagal pa si Ezra at nagpaalam din ito kay Draco. Palabas na ito sa hotel nang may natanaw ito, mula sa mga kumpulan ng tao. Nagmadali itong habulin Ang lalaking nakita nito. Hindi ito nagkakamali, si Al ang nakita nito.

Ngunit pagkalabas nito ,parang bula na nawala na lang si Al sa paligid. Gamit ang talas ng kanyang pang amoy at pandinig hinanap nito si Al sa paligid. Ngunit wala na roon ang presensiya ni Al. Nakatayo lang si Ezra sa gilid ng daan nang may narinig itong boses na tumatawag sa kanya. Napalingon ito. Napangiti ito nang makita ang dating kaklase at kaibigan na si Jino. Nilapitan nito ang kaibigan.

“Kamusta? Ang tagal din na hindi tayo nagkita. Hindi ka na ba nag aaral?” tanong ni Jino kay Ezra

“Saka na,medyo kumplekado ngayon ang sitwasyon namin. Ikaw, bakit ka ba nandito? May kamag anak ka rin ba na nawala sa hotel na iyan?”

“Wala, sumama lang Ako sa team ni Kuya. Gusto lang din maki usyuso. At makita kung paano mag trabaho Ang mga reporter kagaya ni kuya.” ayon kay Jino

“Oo nga pala, reporter nga pala Ang kuya mo.”

“Siya nga pala, bumisita Ako sa bahay niyo noong nakaraan pero parang wala namang tao doon. Lumipat ba kayo?” tanong ni Jino.

“Nasa bakasyon sina mama at papa kasama si kuya. Ako lang mag Isa ngayon doon. Siguro may nilakad lang Ako kaya hindi tayo nagpang abot.” tugon ni Ezra

Na miss ng dalawa Ang isa’t isa kaya nagka yayaan Ang mga ito na kumain sa isang steak house. Doon pinagpatuloy ng dalawa Ang naudlot nilang usapan. Nang hindi maiiwasang mapatanong si Jino kay Ezra nang makita nito ang dami ng inurder ng kaibigan na karne.

“Sure ka bang ,mauubos mo iyan? pang tatlong katao na iyang inurder mo. At kelan ka pa nahilig sa hilaw,. may dugo-dugo pa oh.” Ang takangtaka na reaksiyon ni Jino.

“Rare cook tawag dito. At masarap ito, mas manamis namis. At sa totoo lang kulang pa nga ito sa akin. Kagabi pa kasi akong walang kain.” sagot pa ni Ezra.

“Bakit naman?”

“Tinamad kasi Ako kagabi, at nasanay na kasi Ako na may tagahanda ng pagkain para sa akin. Solo Ako ngayon kaya medyo nangangapa pa sa pagkain. Kailangan pa ng practice.” ayon pa kay Ezra na napangiti na lang kay Jino.

“Naku kaya naman pala medyo ang putla mo. Hayaan mo, pag nagka bakante Ako dadalawdalawin kita sa Inyo. Ipagluluto kita.”

“Hindi ka ba natatakot sa akin?” tanong ni Ezra

“Saan naman Ako matatakot? sa iyo? unang kilala palang natin alam ko na na bakla ka, at buong puso ko nang tanggap iyon. At hindi ako takot na gagsamantalahan mo. Sa totoo lang ,gusto ko rin magkaroon ng experience sa tulad mo.” Ang tugon naman ni Jino , na may pakagat labi pa habang nakatingin kay Ezra.

“Buang, baliw ka talaga. Kumain ka na nga, kung ano ano na iyang sinasabi mo. Siya nga pala, puwede bang makihiram ng cellphone. Naiwan ko kasi sa taxi kanina ang akin. May tatawagan lang ako. tatawagan ko lang si papa.”

Lumabas saglit si Ezra at tinawagan nito si Eros Ang kanyang ama. Ngunit hindi na nito matawagan ang numero ng ama. Dumagdag ito sa kanyang pangamba. Bumalik ito sa loob ng restaurant, nang napansin nitong may kausap si Jino. Isang lalaking pamilyar sa kanya. Nagmamadali itong lumapit sa dalawa.

“Anong ginagawa mo dito?” Tanong ni Ezra sa lalake

“Nakikipag usap lang Ako sa kaibigan ko.” tugon ng lalake kay Ezra nang humarap ito sa kanya.

“Magkakilala pala kayo? Mabuti pa, samahan mo na lang kami ni Ezra dito brad. “ pansin ni Jino.

Naupo si Rufos kasama sina Ezra at Jino. Matalim Ang mga tingin ni Ezra kay Rufos. At napansin ito ni Jino sa kaibigan.

“Paano mo nakilala Ang lalaking ito Jin?” tanong pa ni Ezra

“Boarder siya ni mama sa paupahan namin. Hindi ko alam na kakilala mo pala siya. Ka paano nga ba kayo nagkakilala nito ng kaklase ko brad?” tanong naman ni Jino kay Rufos.

“Dati na kaming magkapit bahay nito, hindi ba Ezra?” nakangiting tugon ni Rufos nang nakatingin na may kahulugan kay Ezra.

Hindi nagsasalita si Ezra, ngunit kinakausap nito gamit ng kanyang isip si Rufos. Tumutugon naman ang Isa sa kanya.

“kung ano man Ang binabalak mong gawin kay Jino, huwag mo nang ituloy. Dahil hindi mo magugistuhan ang gagawin ko sa iyo.” Sabi pa ni Ezra.

“Mag usap tayo. kung nais mo iligtas ang taong malalapit sa iyo, mag usap tayo.” tugon ni Rufos.

Nagtaka si Jino kung bakit nagtitinginan lang Ang dalawa, bago pa man ito nakapagsalita, nagpaalam na sa kanila si Rufos. Nang makaalis ito, pinaalalahanan ni Ezra si Jino na huwag mag lalalapit kay Rufos dahil hindi pa nito alam ang pagkatao ng lalake. Sinundo ng kuya nito si Jino. Doon na nagkahiwalay ng landas sina Ezra.

Naglalakad si Ezra nang nasagap ng pang amoy nito ang presensiya ni Al sa paligid. Nakiramdam ito at hinanap si Al ngunit hindi niya ito nasumpungan. Isang malaking uwak ang lumapit kay Ezra ,at dumapo ito sa kanyang balikat.

“Sundan mo ang uwak , magkita tayo.” narinig nito sa uwak, at muli itong lumipad.

Sinundan ito ni Ezra, at dinala siya nito sa isang lumang sementeryo sa likod ng lumang cathedral. Dumapo sa isang puntod ang uwak. Lumapit doon si Ezra. Napatitig ito sa lapida na nasa puntod. Pamilyar sa kanya Ang mga pangalan na naka ukit roon.

“Maria Amor at Geronimo Santellamo, sila ang nagbigay sa iyo ng buhay. At nag alay ng kanilang buhay para iligtas ka. Sila ang mga magulang mo.”

Napalingon si Ezra nang magsalita sa likuran nito si Rufos. Nakatayo ito malapit sa kanya. Ngunit hindi niya ito namalayan.

“Bakit mo ako dinala dito? at ano ang alam mo sa kanila?” tanong ni Ezra.

“Hindi lang sa kanila,kung hindi ang lahat tungkol sa iyo. Marahil, nasabi na sa iyo ni Eros ang nakakahabag na kuwento ng buhay mo. At tunay ngang nalason na ng husto ng mga Angkan ang isip mo. Magaling talagang bantay si Al.” Sabi pa ni Rufos.

“Ayuko ko na ng laro, klaruhin mo na sa akin ang pakay mo. Ano ang dahilan mo sa pagdala sa akin dito?”

“Hindi mo man lang kakausapin ang mga magulang mo, para itanong sa kanila ang totoo?” Lumapit pa si Rufos kay Ezra.

“Ano ba talaga ang punto mo?”

“Bakit hindi mo gamitin ang kakayahan mo, Isa kang itinalaga. Lahat kaya mong gawin. Kung may nais kang malaman tungkol sa iyo. Ikaw mismo ang makakasagot niyan.” pang uudyok pa ni Rufos.

Hindi mawari ni Ezra ang ibig ipahiwatig sa kanya ni Rufos. Napipikon na ito. Ngunit may pumipigil sa kanya na gawan ng masama si Rufos. Lumakas ang hangin sa paligid, kasunod nito, nagpakita sa dalawa si Al.

“At may lakas ka pa ng loob na magpakita, matapos mo linlangin si Ezra. At hindi ka ba natatakot baka makita ka dito ng mga kauri mo, dahil sa ginawa mo sa kanila?” Sabi bigla ni Rufos kay Al.

“Ano ba ang nangyayari? Al ,bakit ngayon ka lang nagpakita? Ano itong sinasabi ni Rufos?” Ang naguguluhang si Ezra.

“Magsalita, tagabantay.” pang aasar pa ni Rufos.

Biglang nanlisik Ang mga mata ni Al,at umiba ito ng kulay.

“Sige mag palit ka ng anyo sa katirikan ng araw nang mawala ka na nang tuluyan sa landas ko.” Sabi pa ni Rufos. Nagtimpi si Al, yumuko ito at humingi ng tawad kay Ezra.

Nilapitan ni Al si Ezra at inabot nito ang isang punyal.

“Itarak mo ito sa akin. Wakasan mo na ang buhay ko. Hindi ako karapat dapat na maging tagapaglingkod mo.” Sabi pa ni Al habang inaabot kay Ezra Ang nasabing punyal.

Nagalit si Ezra at tinabig ang kamay ni Al ,rason para tumilapon ang punyal at tumusok sa lupa. Kinausap ni Ezra si Al nang masinsinan. Nais nitong ipaliwanag sa kanya Ang mga nangyari. At doon nga, inamin ni Al ang ginawa nitong panlilinlang sa kaibigan. Hindi makapaniwala si Ezra sa kanyang mga narinig. Taliwas ito sa mga nasabi noon sa kanya ni Al.

“Ginamit Ako ng mga Bangkilan upang impluwensiyahan ka para sa kapakanan ng mga Angkan. Nang makita ko ang nangyari sa iyo kagabi, nakaramdam Ako ng pagsisisi. Sa aking nagawa, maraming mga inosenteng mga tao ang mapahamak “. Kuwento pa ni Al.

Hindi alam ni Ezra kung ano Ang magiging tugon nito sa pag aamin ni Al sa kanya. Galit ito dahil sa nangyari ngunit nangingibabaw ang nararamdaman nito kay Al. Hindi nito kayang saktan o sumbatan Ang lalaking minsan naging tagapagtanggol nito at nagbigay sa kanya ng halaga.

“Ngayong alam mo na Ang totoo, nasa sa iyo na Ang desisyon. Ikaw ang inaasahan ng mga lahi ng Abat. Nasa kamay mo kung paano wakasan ang hidwaang ito. Hindi Ang Lakan o Ang Angkan ang kalaban dito, kung hindi Ang mga Bangkilan. Sila ang puno’t dulo ng propesiyang ito.” Ayon pa kay Rufos.

Natahimik si Ezra. Pilit nitong initintindi Ang mga nalalaman. Napakabilis ng mga nangyari. At hindi lang pala ang tungkol sa kanyang pagiging Abat ang nakabalot na misteryo sa kanyang pagkatao. Ngunit may mas malalim pa. Bagay na kinakailangan niya pang matuklasan at malaman. At sa puntong iyon , kinakailangan niya ang dalawa para lubusang maliwanagan sa lahat ng mga bumabagabag sa kanya.

“Mag papaalam na Ako. Ito na ang huling sandali na makita mo Ako.” Sabi ni Al.

“Saan ka pupunta?” tanong ni Ezra

“Sa malayo, sa lugar kung saan hindi mo tanaw.” tugon ni Al.

“Ganun na lang iyon? Matapos mo sabihin ito sa akin lahat. Iiwanan mo Ako?”

“tapos na ang pagiging bantay ko sa iyo. tapos na ang misyon ko.” sagot naman ni Al, at tumalikod na ito sa dalawa.

“Ngunit hindi ko pa tinatapos ang pagkakaibigan natin. Kailangan pa kita. Kailangan kita.” biglang sambit ni Ezra, na nagpahinto ng mga hakbang ni Al.

Napa ngiti na may halong inis si Rufos habang pinagmamasdan ang dalawa. Hindi nito natiis Ang sarili at binanatan si Al.

“Huwag ka na umarte, mas kailangan ka ngayon ni Ezra. Hindi ka lang niya taga bantay ngayon. Kung hindi katulong na. Kaya tulungan mo siya. “

Tinawag ni Rufos ang Uwak nito at tsaka iniwanan ang dalawa. Palabas na ito ng Sementeryo nang nilapitan ito ni Al. Inabot ni Al ang punyal kay Rufos.

Ang pag abot ng isang punyal ng isang Abat sa Isa pang Abat ay paraan ng pagsuko at pagpakumbaba nito sa ano mang tunggalian o labanan. Tinanggap ni Rufos ang inabot sa kanyang punyal, tanda na tinatapos na nito ang ano mang away o sama ng loob sa kapwa nito Abat.

Nagyakapan ang dalawa. Nang may binulong ito kay Al.

“Na miss ko ang mga yakap mo. Salamat” bulong ni Rufos kay Al.

“Alam mo ang silbi nitong punyal. Sana magawa mo ang hindi ko nagawa, hanggang sa muling pagkikita,… kaibigan “ bulong naman ni Al kay Rufos bago ito naglaho na parang alikabok sa hangin.

Lumapit si Ezra kay Rufos nang mapansin ang hawak nitong punyal. Tinanong niya ito kung para saan ang nasabing patalim at bakit iniwan iyon sa kanya ni Al.

“Tanda ng pagsuko sa laban. Sagradong simbolo ng mga Abat.” Ang tanging sagot ni Rufos.

“Ano na Ang mangyayari pagkatapos nito? “ tanong ni Ezra.

“Wala na itong katapusan, At nagsisimula pa lang ang paglalayag ng buhay mo bilang huling binhi ng mga Aswang. Kaya dapat ihanda mo ang sarili mo sa mas malaking laban na iyong kakaharapin Lalo na at malinaw na sa iyo kung sino Ang tunay na mga kalaban.” wika pa ni Rufos ,nang bigla na lang ito nag anyong uwak at lumisan doon kasama ang alaga nitong uwak .

“The messenger”

Naiwan sa sementeryo si Ezra na balot ng mga katanungan at pag alinlangan sa kanyang sarili. Umalis din ito doon nang mapansin ang pag kulimlim ng kalangitan.

Pabalik na si Ezra sa kanyang bahay nang may naramdaman itong kakaiba sa kanyang paligid, isang matanda ang lumapit kay Ezra at nakisuyong tulungan ito na makatawid sa kalsada.

“Noy, maari mo ba akong itawid sa kabila?” at inaabot ng matanda Ang kamay nito sa kamay ni Ezra.

Subrang tanda na ng babae at halos buto’t balat na ito at uugod ugod na, hindi na nga nito maayos na naigagalaw Ang kanyang mga braso.

“Lola, saan kayo galing? Sa sitwasyon mo,nakakaya mo pang gumala” puna ni Ezra

“Dinalaw ko lang ang apo ko,kaso wala na pala siya.” tugon pa ng matanda.

Iba Ang nasasagap na enerhiya ni Ezra sa presensiya ng matanda ngunit hindi niya ito mawari kung ano, hanggang sa nahawakan na nito ang kamay ng babae. Tila may gumapang na kuryente sa kamay nito na agad lumukob sa buo nitong katawan.

Kasabay nito biglang lumiwanag ang paningin ni Ezra, nakaramdam ito ng matinding kirot at sakit sa kanyang mga mata. Nang minulat na niya nito, naging purong puti ang mga mata ni Ezra. Wala itong makita kung hindi Ang nakakasilaw na liwanag na bumabalot sa paligid.

“Tunay ngang espesyal ang huling binhi. Buksan mo Ang iyong paningin sa gitna ng liwanag huling binhi.” boses ng matandang babae na unti unting nagbabago at nagiging tunog bata.

Unti unting nawala ang kirot sa mga mata ni Ezra, at nakaramdam ito ng katiwasayan sa kanyang kalooban. Wala itong ibang natatanaw kung hindi Ang maliwanag na paligid. Hinagilap agad ni Ezra ang matanda at Ang may ari ng boses.

Isang babae ang lumitaw sa harapan ni Ezra, balot ng balabal ang mukha nito at tanging bibig lang nakikita. Agad ito nagsalita kay Ezra.

“Ako ang emesaryo ng karimlan, Naparito ako dahil sa isang mahalagang mensahe mula sa hinahanap na dala ko, halika at may ipapakita Ako sa iyo.”

Sumunod si Ezra sa babae, at habang naglalakad Ang dalawa, nakaramdam ng kakaibang init si Ezra ,sa isang kisap mata nagsiliyaban Ang buong paligid. Isang tanawin Ang biglang nagpanginig sa kalamnan ni Ezra.

Sa kanyang paligid, nagkalat Ang mga bangkay ng tao at mga Aswang ,nabalot ng dugo ang buong paligid na tila ba isang baha sa ibabaw ng lupa. Naging kulay pula Ang paligid dahil sa mga dugo mula sa mga tao at mga Aswang na nagkalat doon. Kapansin pansin din Ang pagkulay pula ng kalangitan dulot ng pulang buwan ,At doon sa himpapawid isang halimaw ang napansin ni Ezra. Nakakakilabot Ang anyo nito,mabalasik ang mga mata na tila hayok na hayok . Nagwawala ito habang sinusubukang labanan ng ilang mga Aswang at tao. Lubhang napakalakas ng halimaw na Wala man ni Isa sa mga kumakalaban sa kanya Ang nakakaligtas.

Napansin ni Ezra ang marka sa dibdib ng halimaw, nang bigla itong napahiyaw sa tindi ng init na kumawala mula sa kanyang dibdib , pinunit nito ang suot na damit at doon nakita nito ang katulad na marka na nakikita niya sa halimaw. Napasigaw ng husto si Ezra sa Hindi maipaliwanag na sakit na kanyang nararamdaman sa kanyang katawan, hanggang sa napansin na lang nito Ang unti unting pagbabago sa kanyang sarili. lumaki ang katawan nito na nabalot ng makakapal na balahibo ,Ang mga kamay nito ay lumapad, humaba Ang nag tatalasan nitong mga kuko, napaigtad pa ito ng biglang lumabas mula sa likod nito ang malalapad na pakpak na parang sa paniki. Pati ang mukha nito ay naging mabahsik at nakakatakot. Naging nakakakilabot na halimaw si Ezra, at nagwawala ito.

Muli nitong narinig ang tinig ng babae,

“ito ang iyong hinahanap, wawakasan mo Ang lahi ng mga Aswang, ngunit marami Ang magbubuwis ng buhay dahil sa iyong taglay na lakas at kapangyarihan. Kakainin ka nito hanggang sa hindi mo na mapigilan. Dadanak Ang dugo ,babaha ng luha at maraming buhay Ang madadamay.”

“Hindi ito totoo, hindi ito mangyayari “ Ang tugon ni Ezra habang pilit na nilalabanan ang sarili.

“Nagmula Ako sa hinahanap, dala ko ang kinabukasan at Ang magaganap. Dumating Ako para sa isang babala. Naitakda na Ang lahat at naiguhit na Ang iyong kapalaran huling binhi” wika pa ng babae.

Matapos ang huling salita na iyon mula sa emesaryo, Muling binalot ng liwanag Ang paligid ,isang nakakasilaw na liwanag. Lumukob ito kay Ezra, at ng humupa ang liwanag, bumalik na sa normal Ang paligid. Naiwan sa gilid ng kalye si Ezra na nakatayo, pawisan at tulala.

Nilibot nito sa paligid Ang paningin, nakabalik na nga ito sa dati. Maingay na muli Ang kalsada.

Patawid na ito nang may humawak sa kanyang braso, nagulat ito at muntik na mawaksi ang kamay.

“Kuya, nakita mo ba Lola ko? Sabi niya hintayin ko daw siya dito. Pero hanggang ngayon wala pa siya.” isang batang babae ang kumalabit sa kanya.

“Hindi ko kilala Lola mo Neh, subukan mo magtanong diyan sa tindahan. Sige , nagmamadali pa kasi ako.” Sabi pa ni Ezra na dali-daling tumawid ng kalsada.

Nilingon pa nito ang bata, ngunit bigla na lang ito nawala sa kinatatayuan nito. Hindi narin naman pinansin iyon ni Ezra at nagpatuloy na sa paglalakad. Napadaan ito sa mga kumpulan ng tao, isang aksidente ang nangyari sa lugar na iyon. Isang bata ang nasagasaan ng bus habang tumatawid sa daan.

Nakauwi si Ezra, na bitbit parin ang nangyari sa kanya sa daan. Ang mga narinig at ipinakita sa kanya ng emesaryo na siyang bumabagabag sa kanyang isipan. Nais pa nitong tuklasin Ang tunay niyang dahilan kung bakit siya Ang tinatawag na huling binhi. Ngunit batid niya na mahihirapan ito kung siya lang. Naisip nito si Al , si Al ang nagmulat sa kanya sa kanyang pagiging Abat, at may tiwala itong si Al parin Ang makakatulong sa kanya. Pero wala na si Al.

Gamit Ang kanyang kakayahan,sinubukan ni Ezra na tawagin gamit ang kanyang isip si Al, ngunit tila may humaharang sa kanya. Sunod nitong naisip si Rufos, bagamat may pag aalinlangan pa, kailangan niya ang isang gabay at tulong mula sa isang kauri.

Naligo muna ito at nag ayos. Habang tinitingnan ni Ezra Ang hubad na katawan sa salamin napansin na nito ang mga pagbabago sa pisikal niyang anyo. Lumaki ang katawan nito, lumapad ang balikat at dibdib, kapansin pansin din ang magandang hubog nito. Nagkalaman ang dating payat na mga braso at binti,humaba ang buhok at naging mas matured na ang mukha nito kumpara sa kanyang edad. Hindi rin maitatanggi ang taglay nitong gandang lalake. At ang mas napansin pa nito, hindi na ito malambot o malamyang kumilos. Maging ang boses nito nag iba narin. At habang sinisipat Ang sarili , hinaplos nito ang balat sa kanyang dibdib. Sa paghaplos nito muling bumabalik sa kanya Ang mga tagpong pinakita sa kanya ng emesaryo.

Pinuntahan ni Ezra ang kaibigan na si Jino para makita si Rufos.

“Matagal na ba kayong magkakilala ng Rufos?” tanong ni Jino ,habang papunta ang dalawa sa inuupahan ni Rufos.

“Medyo, malayong kamag anak” tugon ni Ezra.

“Kaya pala, ayan ang bahay.”

“Maraming salamat dre, Ako na dito. “

“Ok pare, nasa bahay lang ako. Kung may oras kapa puntahan mo lang ko. “ paalam na ni Jino.

Hindi pa man kumakatok si Ezra, binuksan na ni Rufos ang pintuan.

Agad na sinalubong ni Rufos si Ezra. At pinapasok niya ito kaagad

“Alam mo bang nilalagay mo lang sa panganib ang kaibigan mo dahil sa ginawa mo?” biglang sabi ni Rufos.

“ano ang ibig mong sabihin?”

“hindi mo pa rin talaga alam ang mga nangyayari sa paligid mo. Panganib ang dulot mo sa mga inosenteng tao na malalapit sa iyo, alam mo ba iyon?” ayon pa kay Rufos.

“Linawin mo sa akin lahat. Kaya ako nandito ,para malaman ang mga bagay na kadikit ng pagiging huling binhi ko. Hindi ko mahanap si Al ,kaya Ikaw Ang naisip ko.” Sabi pa ni Ezra.

“Sa susunod, kung nais mo akong puntahan gamitin mo Ang hangin, Ang hayop, maging ang ibang tao ,para kausapin ako. Mas malakas Ang kapangyarihan mo. Kaya mong gawin lahat. Hindi natin alam Ang panganib na naka abang lang sa tabi-tabi.” paalala pa ni Rufos.

“Anong panganib ba ang tinutukoy mo? At paano ba gawin ang sinasabi mo?” tanong pa ni Ezra.

“Ano ba ang naituro sa iyo ni Al? Ang mag palit lang ng anyo bilang Abat? Nakita mo naman siguro ang ginawa namin ni Al sa sementeryo diba, kaya mo rin gawin iyon, gamitin mo lang ang kapangyarihan ng isip mo. Madali lang iyan sa iyo dahil iba ka sa amin. At ang pagkakaiba mo na iyan ang kailangan ng mga Bangkilan.” Tugon ni Ezra.

“ipinakita sa akin ng emesaryo.”

“Nagpakita sa iyo ang emesaryo?” Ang gulat na tugon ni Rufos nang marinig ang salitang emesaryo.

“Ano Ang alam mo sa emesaryo? Bakit niya pinakita sa akin ang hinahanap?”.

“Hindi Ako ang makakasagot niyan, kailangan mo na ang payo ng mga Dunganan. Tara na ,mahalaga ang bawat sandali nalalapit na ang pagdating ng pulang buwan.” pagmamadali ni Rufos na agad kinuha ang susi ng kanyang kotse.

“Mag ko-kotse tayo? Akala ko ba gagamit tayo ng kapangyarihan para Hindi tayo mahalata ng kalaban.”

“pagod Ako ngayon, wala sa kondisyon ang isip ko. At isa pa naka full tank ang kotse ko. Mas trip ko mangalsada ngayon . Kaya tayo na.” tugon pa ni Rufos.

Sakay ng kotse umalis Ang dalawa. Ngunit lingid sa kanila, tama ang hinala ni Rufos. Matapos ngang makaalis ang dalawa, hindi kalayuan sa tirahan ni Rufos ,isang lalake ang lumabas mula sa masukal na talahiban. Na agad ipinaalam na magkasama sina Rufos at Ezra sa agalon nito.

Sa kalagitnaan ng kanilang biyahe napatanong si Rufos kay Ezra kung bakit bigla na lang ito nagtiwala sa kanya.

“Sa mga nangyayaring pagbabago sa akin, at sa mga natutuklasan ko. Wala na akong choice kung hindi ang humingi ng tulong sa mga kauri ko. Wala na si Al, at kahit nagdadalawang isip Ako, kailangan ko ang tulong mo.” tugon ni Ezra.

“Ok, sanay naman Ako na maging option. Huwag ka mag alala sagot kita. Ituturo ko sa iyo ang hindi naituro ni Al.” Sabi pa ni Rufos.

“Matagal na ba kayong magkakilala ni Al?” tanong ni Ezra

“Si Al ang tanging nagpadama sa akin ng kakaibang atensiyon. Naging malapit kami sa isa’t isa. Naging magkasangga. Hanggang sa nagkahiwalay ang landas namin ng magkaroon ng lamat ang mga Angkan at Lakan.” kuwento ni Rufos.

“Magkasintahan kayo ni Al?”

“Walang ganun, pero ang alam lang namin pareho gusto namin Ang isa’t isa at mahalaga ang bawat Isa sa amin. Kaya nga noong naging taga gabay mo siya, nalungkot ako at natakot. Buti na lang Ako Ang inatasan ng mga Lakan.” sagot ni Rufos.

“Ikaw Ang inatasan ng Lakan para patayin Ako.” Ang malungkot na tugon ni Ezra.

“Hindi lang Ako, maging si Al…Ang pangunahing misyon niya sa iyo ang tapusin ka. Ngunit hindi niya nagawa dahil nahulog narin Ang loob niya sa iyo. Kaya sa halip na paslangin ka tinuruan ka niya na kontrolin ang sarili mo.” ayon pa kay Rufos.

“So papatayin mo rin pala ako?” tanong ni Ezra.

“Kung nais kong patayin ka, matagal na. At kahit na may gawin Ako sa iyo, wala rin akong panalo sa kapangyarihan mo. Kaya huwag ka matakot, kami ang dapat matakot sa iyo.” dagdag pa ni Rufos.

Samantala nagpatawag ng papupulong ang lahat ng miyembro ng konseho.

“Ano ang meron Leon, bakit nandito lahat ng mga opisyales ng lupon? May problema ba?” Ang nabahalang tanong ni Veron.

“Tungkol ito sa nangyari sa hangganan at sa mga nawawalang guest ng isang hotel. Nakakabahala ang mga nangyari sa nakaraang ugsad. Kumikilos na Ang mga kampon ng kadiliman. At Ilan sa mga kasapi natin ang nalagay na sa panganib. Kaya kailangan na nating kumilos.” tugon ni Leon.

“walang patunay na mga Aswang nga ang may kagagawan sa napabalitang mga nawawalang guest. At Ang nangyari sa Kurdon, walang makapagsabi kung totoo nga Ang pananalakay ng mga Aswang, dahil Wala namang napabalitang nasaktan o nasawi sa mga taga roon.” sabat pa ng isang opisyal na si Cirkuz

“Hindi ko pinatawag ang pulong ito na walang basehan. Take a look on this, “ At may ipinakitang video footage si Leon, kung saan pinag piyastahan ng mga Aswang Ang mga grupo ng tao sa isang malaking silid.

Nanlomo at nahabag Ang lahat sa kanilang nakita.

“Kuha ang video na iyan sa basement isang di pa matukoy na lugar, isang lalake ang nagpaabot ng clip na iyan sa isang miyembro natin. Walang pagkakilanlan ang lalake na may dala ng USB, ngunit malakas Ang kutob ko na pakawala siya ng mga Lakan upang bigyan tayo ng babala.” dagdag pa ni Leon.

“Maaring may kinalaman dito ang may Ari ng hotel. Hindi kaya isang kalaban din ang nagpapatakbo ng hotel na iyan Leon?” ayon pa sa isang kasapi.

“Nagawan ng imbestigahan ng konseho ang naturang hotel at wala kaming nakitang butas o bakas man lang na may kaugnayan sila sa mga Aswang. Gayun pa man malinaw na sa atin, na nasa paligid lang kalaban at naghihintay lang na umatake.” ayon pa kay Leon.

“Ano ang binabalak mo Leon?” tanong ni Veron

“Lilinisin natin ang bawat sulok ng Cebuklod. Gamit ang aparatong ito, malalaman natin kung sino sa mga nakakasalamuha natin ang mga Aswang.” isang aparato ang hawak ni Leon na ipinakita sa lahat.

“Ano ang bagay na iyan, at paano malalaman ang isang Aswang?” tanong ni Cirkuz

“Simple lang, kapag nasagap nito ang enerhiyang nilalabas ng mga Aswang, kukulo ang likido sa loob nito at ma ti-trigger ang ilaw na ito. Ibig sabihin malalaman na kung aswang ba ang kaharap natin o hindi.” paliwanag pa ni Leon.

“At ano naman ang magagawa niyan sa kinakaharap nating panganib.?” tanong ng isang opisyal na si Burgos

“Hindi kakayanin ng konseho lang Ang laban na ito. Kaya humingi na ako ng tulong sa kasapi natin sa militar para mas mapadali ang plano. Lilipulin natin ang lahat ng uri ng mga Aswang dito sa Cebuklod, uubusin natin ang kanilang lahi. “ sagot ni Leon.

Hati ang opinion ng mga kasapi ,ngunit nangibabaw ang kagustuhan ni Leon.

Pabalik kina Rufos at Ezra narating na ng mga ito Ang Bukid ng Bagul.

“Nasaan na tayo? Gubat na itong tinatahak natin ah”

“Dito na lang tayo, hindi na makakapasok ang kotse. Maglalakad na lang tayo mula dito, Ito ang lugar kung saan nagmula ang lahi natin. Ito rin ang nagsisilbing santuwaryo nating mga Abat,ng mga Aswang. Dito protektado ng kalikasan ang ating lahi.” tugon ni Rufos kay Ezra.

Hindi pa man nakakalayo ng lakad ang dalawa, isang grupo ng mga Lakan ang humarang sa kanila.

“Ano ang ginagawa niya dito? Balak niya bang ubusin kami lahat rito? At Ikaw Rufos bakit ka nakikipag anib sa kanya?” wika ng isang babaeng Lakan.

“Huwag kayong mangamba, wala siyang gagawing masama sa atin. Nais niya lang sumangguni sa mga Dunganan.” Sabi pa ni Rufos.

“I come in peace, promise” sabat pa ni Ezra.

“Matapos na walang awa mong pinaslang ang mga kaanak at katribo natin. Lisanin mo na ang lugar namin at hayaan na Ang katahimikan sa amin dito. Rufos ilayo mo na siya rito,.” Sabi pa ng isang lalaking Lakan na mabalasik ang mga tingin kay Ezra.

“Kauri din siya, at may karapatan siya sa lugar na ito. Itataya ko ang buhay ko sa kaligtasan ng lahat.” tugon ni Rufos.

“patawad sa mga nagawa ko, nabulag Ako sa maling paniniwala. Hayaan niyong makabawi Ako. Ngunit kailangan ko ng tulong ng ating lahi upang magampanan Ang pagiging Abat ko.” Sabi pa ni Ezra.

“Hindi na maibabalik Ang buhay na iyong inabo. Kapahamakan ang dulot mo sa ating lahi at hindi kaligtasan.” sabat ng Isa pang Lakan.

Sa kalagitnaan ng kanilang diskusyon, isang matandang Kubot ang humarap kina Rufos. Binigyan nito ng pahintulot sina Rufos na makapasok sa gubat.

“isang karangalan na masilayan Ang mukha ng huling binhi, humayo kayo at naghihintay na ang lahat sa pagdating niyo.” Sambit pa ng Kubot kay Ezra.

Namangha si Ezra sa nakatagong kumunidad sa bundok na iyon. Napakarami nila sa bawat sanga ng mga kahoy. Para silang mga unggoy na paglipat lipat sa mga puno habang pinagmamasdan ng mga ito sina Ezra. Napansin ni Ezra na halos at karamihan sa mga Aswang na naroon ay mga bata pa, Kaya napatanong ito.

“Tinatawag akong huling binhi ng lahat, pero parang mas matanda pa yata Ako sa mga nandito.”

“Dahil iba ang pakahulugan ng huling binhi gaya ng inaakala mo. Hayaan mong ipaliwanag sa iyo ng mga Dunganan ang lahat.” tugon pa ng Kubot kay Ezra.

Pabalik sa siyudad, marami ang natakot at nagtaka ng biglaan nagkaroon ng maagahang curfew sa bawat lugar. Kaliwa at kanan Ang mga itinayong checkpoint. Biglaan ang pag anunsiyo ng mayor tungkol sa mahigpitang curfew. Maging ang matataong lugar aliwan ay hindi naka ligtas sa nasabing ordenansiya.

“Kapitan ano ba ang nangyayari sa bayan natin bakit biglaan naman yata Ang curfew?”

“Maging kami man walang alam sa mga nangyayari, sumunod na lang tayo sa utos ng mayor para narin sa kaligtasan ng lahat. Kaya kayo diyan bumili na kayo ng mga kakailanganin niyo hanggat may Oras pa, dahil pag patak ng alas diyes, bawal nang lumabas.” paalala pa ng isang kapitan, habang nag iikot sa isang barangay kasama ang ilang mga tanod.

“Malamang dahil na naman ito sa napapabalitang mga Aswang na gumagala sa Cebuklod. Naku kung ano ano na lang na kababalaghan ang nangyayari sa lugar natin. Hindi pa nga humuhupa ang pagsalakay ng mga Kataw, Ito at Aswang na naman ngayon.” Sabi pa ng isang tambay na babae sa tindahan.

“Di kaya mga Aswang din Ang may kagagawan ng pagkawala ng mga tao sa Lumod, parang ang nangyari sa hotel sa tingin niyo?” teyoriya pa ng isang babae.

“Kaya tayo ginagambala ng mga elementong iyan dahil Wala na tayong Oras na mag simba. Dasal sa panginoon Ang kailangan natin hindi curfew.” sabat pa ng isang lalake.

“walang Aswang, gawa-gawa lang ng emahinasyon natin ang mga iyan. Sa mga masasamang tao tayo magingat at matakot dahil totoo sila. At kaya nilang manakit o pumaslang ng kahit na sino na mapagtripan nila. Kaya may curfew, upang maiwasan na Ang mga krimen dito sa atin.” biglang sabat ni Andrew, ang kuya ni Jino.

Sumang ayon Ang Ilan sa sinabi ni Andrew, ngunit karamihan balot parin ng takot at pangamba dulot ng mga nababalitaan tungkol sa mga kababalaghan sa kanilang lugar. Matapos makabili sa tindahan bumalik na sa kotse nito si Andrew para umuwi. Papalapit na ito sa kalye papunta sa kanilang bahay ng may natanaw itong lalake na naka tingala sa bahay nila. Bomosina ito para kunin ang atensiyon ng lalake ngunit tinitigan lang siya nito ng masama at kusa namang umalis.

Lumabas si Jino para salubungin Ang kanyang kuya at pagbuksan ng gate. Napansin ni Jino na balisa ang mukha ng kanyang kuya Andrew kaya napatanong ito.

“e-lock mo nang maayos Ang gate, tapos umakyat ka na sa taas. Huwag ka na tumambay dito sa labas.” Ang tugon ng kanyang kuya.

Hindi na nag usisa pa si Jino at sinunod na lang nito Ang kanyang kuya. Pagkapasok sa loob agad na tinipon ni Andrew ang mga tao na kasama nila sa bahay. Kinabahan at nagtaka ang Ina nito.

“Tungkol ba ito sa pulong ng konseho anak?” tanong ng Ina ni Andrew.

“Opo ma, at kanina lang may nakita akong lalake na nakamasid dito sa Inyo ,sa bahay natin. Kumikilos na Ang bawat lahi para sa napipintong laban. Kaya kailangan ang sapat na pag iingat.” sagot ni Andrew.

“Anong laban kuya?” narinig ni Jino Ang usapan ng kuya at Ina nito. Ngunit hindi ito sinagot ni Andrew ng diretso.

“Wala iyon Jino, basta simula ngayon mag ingat kayo dito sa bahay, at huwag kayo basta-basta tatanggap o kakausap ng ibang tao na hindi niyo kakilala. o kahit na kilala mo pa, kanina lang may nakita akong nakatingin ditong lalake, diskumpiyado Ako sa kilos niya. Tsaka naglabas na ng curfew. “ tugon pa ni Andrew.

“Dinadagdagan lang nila ang takot ng mga tao dahil sa curfew na iyan. Kahit nasa loob ka pa ng bahay kung may masamang manloob sa iyo, madisgrasya ka pa rin. “ sagot ni Jino.

“Sumunod na lang tayo, at tama Ang kuya mo. Iba na ang nag iingat.” ayon pa sa nanay nila.

On the other side



Naging matagumpay Ang pagpapatupad sa curfew at mga check point. Marami agad ang mga nahuli nilang  Aswang. Mga Aswang na natuto nang mamuhay ng normal kasama ng mga tao. Ngunit sa pinapatupad na batas lahat ng uri at lahi ng Aswang ay walang ligtas dito. Dahilan para manlaban ang iba para sa kanilang buhay.

Isang miyembro ng konseho ang nagpatawag ng palihim na pulong para sa mga Aswang na apektado sa siyudad. Nagtipon tipon ang mga ito sa isang tagong tagpuan sa ilalim ng isang katayan.

“Ano ang nangyayari Cirkuz? Bakit kumikilos ang Pulahan laban sa atin?” tanong ng isang lalake kay Cirkuz.

“Dahil sa nangyari sa hotel, tayo ang pinagbibintangan ng Konseho. Kaya ibinaba ang disesyon.” Tugon ni Cirkuz.

“Ikaw ang boses namin sa Konseho bakit wala ka man lang nagawa na pigilan ito! Marami ang nahuli at nawala sa atin dahil sa kahangalan na ito. Nananahimik na Ang lahi natin. Ngunit ginagambala na naman nila tayo!!!” sumbat ng Isa pa kay Cirkuz.

“Mag Isa na lang ako, tinanggal na nila si Eros at pinutol na ang kasunduan. Pasensiya at Wala akong nagawa. Ngunit kayo ,meron.  Tinipon ko kayo upang pag isahin muli ang lakas natin. Hindi lang mga tao ang kumakalaban sa atin ngayon. Kung hindi maging ang mga kapwa rin nating Aswang.” ayon pa kay Cirkuz.

“Anong ibig mong sabihin, may mga tumatraidor sa ating lahi? Malaking paratang iyan Cirkuz. Magkakaiba man Ang uri natin, iisang lahi parin tayo. At kung may mortal man tayong kalaban dito, walang iba kung hindi Ang mga tao.” sabat ng isang lalake.

“Totoo ang sinasabi ni Cirkuz.”  lumitaw mula sa kumpulan ng mga Aswang si Al.

Agad na nakilala ni Cirkuz si Al, Dahil tagagabay ito ng huling binhi. At kinikilala na Isa sa may mataas na katungkulan sa mga Abat ang pagiging gabay nito.

Nagpakilala sa lahat si Al, at isiniwalat nito ang katutohan.

“Ang mga Bangkilan, sila ang pasimuno sa paghahasik ng lagim dito sa Isla upang bulabugin tayong lahat. At nais ng mga Bangkilan na sila Ang kikilalaning mas makapangyarihan sa lahat ng uri ng mga Aswang. At matutupad lang iyon kung wala ng iba pang Aswang na matitira. “ paliwanag pa ni Al sa lahat.

“Mahirap paniwalaan ang sinasabi mo, dahil kilala natin ang pinuno ng mga Bangkilan, at malaki Ang naitulong niya sa lahat upang malayang makapamuhay dito kasama ang mga tao.” ayon sa isang babae.

“Mapanlinlang ang mga Bangkilan at tuso. Mahirap man ipaliwanag sa Inyo, maiintindihan niyo rin kapag dumating na ang takdang panahon.” tugon ni Al.

“Kaya huwag na natin hintayin na malagasan pa tayo. Lisanin na ninyo ang lugar na ito habang may Oras pa.” Mungkahi ni Cirkuz.

“At saan na naman kami dadalhin nito Cirkuz? Pabalik sa bundok? Magtatago na naman sa lilim ng mga puno at dahon? Tatakas dahil sa takot? Matagal na tayong nagtatago at nagkukubli sa dilim. Tayo ang nauna sa mga tao dito. Kaya may karapatan din tayo na mabuhay rito! Sila ang dapat matakot sa atin dahil mga Aswang tayo!!!” tutol ng isang lalake.

“Walang lilikas! Laban ang hanap nila, bibigay natin sa kanila!” segunda pa ng Isa.

Nagkagulo na Ang lahat, iba’t ibang paniniwala at punto ngunit Ang karamihan hindi sang ayon sa gustong mangyari nina Al at Cirkuz.

“Hindi karahasan ang sagot dito, huminahon kayo!” sigaw pa ni Cirkuz.

“Tandaan mo Cirkuz Isa ka rin Abat, at hindi malayong mangyari din sa iyo ang ginawa ng mga tao sa mga kasamahan natin. Itago mo man sa kanila Ang pagkatao mo, malalaman pa din nila kung ano ka. “ paalala pa ng Isa Kay Cirkuz.

Iilan lang ang naniwala kina Cirkuz. At karamihan sa mga hindi ay ang mga uri ng tigbaylo. Ang Ilan sa mga Angkan ay nagpasya ng lisanin ang siyudad at bumalik na ng Bagul. Ngunit dahil sa pagtitpon din na iyon marami sa mga Aswang Ang nagtanim ng galit sa mga tao. At ito ang ikinabahala ni Al na mangyari.

Umabot na kay Draco ang ginawang pagpupulong ng mga Aswang. Sa halip na mangamba mas kinatuwa pa nito ang mga nangyayari.

“pinapadali lang nila ang plano ko, hayaan lang sila sa kanilang kilos. Tayo rin naman ang makikinabang sa bandang huli. Ano na Ang balita sa utos ko sa Inyo?”

“Punong Bangkilan, nasa Bagul na si Ezra at kinakausap ang mga matatandang Dunganan.” tugon ng alagad ni Draco.

“Ganun ba, mabuti. Sa pagkagat ng dilim mamaya simulan niyo na Ang pag atake. Lilituhin natin ang mga mangmang nilang kaisipan.” Ang utos pa ni Draco.

Sa kabilang daku, isina ilalim sa mataas na antas ng pag salin si Ezra, isang ritwal ng mga Aswang kung saan inaalis sa pisikal na katawang tao ang  dalit ng pagiging abat upang makapaglakbay ang diwa nito sa dimensiyon ng karimlan. Sa pamamagitan nito nahahasa ang ispiritwal at elemental na kakayahan ng isang Aswang. At piling mga Abat lang ang umaabot sa ganitong proseso.

Hindi lahat ng mga Aswang o Abat ay nakakayanan ang mga pagsubok sa pag hubog ng mataas na antas ng kapangyarihan. Sa tulong ng mga matatandang Tungkuan, muling na kausap ni Ezra ang emesaryo, ngunit sa pagkakataon na iyon sa anyo ng isang batang lalake.

Isang lumang tulay na gawa sa kahoy at lubid ang binabagtas ni Ezra, habang nakasunod ito sa bata. Mabilis ang mga hakbang ng bata na tila ba nilalaro lang nito Ang bulok at sirang tulay, habang ingat na ingat naman si Ezra. Lubhang napakatarik Ang naturang tulay na halos hindi na kita sa ilalim kung ano man Ang naroon.

Huminto sa gitna Ang bata, at bumaling ito kay Ezra.Nag wika ito sa lalake.“Hindi ka na dapat nabuhay pa!”

Isang nakakakilabot na boses ang lumabas mula sa bibig ng bata. Kasabay nito biglang napatid Ang mga lubid na humahawak sa tulay, Nasira ang tulay , muntik na masama si Ezra sa mga parte ng tulay na nahulog buti na lang nakakapit ito sa natitirang lubid na nakadugtong pa naman sa isang bahagi ng tulay.

Nagtaka si Ezra ng makitang nakalutang na sa ere ang bata. Lumalapit ito sa kanya at may binulong ito dito. “Magwawakas Ang lahat dahil sa iyo.”

Kasunod ng pagbulong na iyon, biglang nahulog sa ilalim si Ezra. Napasigaw ito sa takot. Nang magising na lang ito na nakadapa sa lupa. Bumangon ito at nagulat ng nasa ibang lugar na ito. Nasa gitna ito ng gubat. Nang biglang may nakita itong babae na tumatakbo mula sa masukal na kakahuyan. Sumunod sa kanya ang isang lalake. Tumatakbo ang mga ito papunta sa kanya.

Tumagos lang Ang mga ito sa kanya na para bang hangin lang. Nang walang anu-ano may mga lumitaw na mga Aswang mula sa direksiyon kung saan nagmula ang babae at lalake. Mga grupo ng mga Aswang Ang humahabol sa dalawa. Tulad nang na una, tumagos lang din kay Ezra Ang mga ito. Sinundan sila nito hanggang sa natagpuan ni Ezra Ang sarili sa gitna ng mga ito.

pinapaligiran ng mga Aswang Ang babae at lalake, balot ng takot Ang mukha ng babae ngunit matapang Ang tayo nito na may hawak na sanggot isang uri ng patalim.  Samantala mabalasik naman Ang mga mata ng lalake na tila hinahamon pa Ang mga Aswang na naroon.

Isang Aswang ang lumitaw mula sa mga nandoon. Kilala ito ni Ezra at minsan na niya itong nakaharap. Ang punong Bangkilan na si Draco. Galit Ang mukha nito at nanlilisik Ang pulang mga mata. Nag salita ito sa lalake.

“Alam mo ang kahihinatnan ng pag suway mo sa batas ng ating lahi Gimo. Binibigyan mo nang dahilan upang lalong maghimagsik ang mga nilalang na iyan laban sa atin!”

“Sawa na akong mag tago sa lilim ng gubat at mamuhay sa kadiliman. Walang labanan kung ititigil niyo na ang mga gawain niyo sa kanila.” tugon ng lalake.

Ang Aswang ay para sa mga Aswang lang alam mo Ang batas. Tayo Ang angat at mas makapangyarihan sa kanila. Mga pagkain lang natin ang mga tao na iyan! Kaya huwag kang hibang Gimo. Ibigay mo na sa amin Ang babae na iyan at bumalik sa kana sa bisig ng iyong kalahi.“ Sabi pa ni Draco.

“Subukan niyong lumapit at saktan ang mahal ko, hindi Ako manghihinayang na tapusin ko kayong lahat. Maging Ikaw na kapatid ko, Draco.” Ang matapang na sagot ng lalake na sa mga sandaling iyon unti-unting nag bago ang anyo. Tinubuan ito ng mga balahibo sa kamay at humaba Ang mga kuko. Nagkaroon na din ito ng matutulos na ngipin at nakalabas na pangil.

“Hangal ka talaga, walang saysay ang pagmamahal na iyan dahil kailangan man ay hindi maaaring magsama Ang mga tao sa mga Aswang. Ngunit kung sadyang hinahamon mo talaga Ang lakas ko, pagbibigyan kita. At sa Oras na matalo kita, sa akin na Ang puso ng mahal mo!” tugon ni Draco.

Nag anyong baboy ramo Ang dalawa. Sa unang sagupaan pa lang naramdaman agad ni Draco Ang lakas ng kanyang kapatid. Nasugatan ito sa kanyang likod ng sakmalin at suwagin ito ng pangil ni Gimo. Nakaganti naman ito ngunit hindi ito napuruhan Ang kapatid. Hindi basta basta Ang lakas na pinapakita ni Gimo sa tunggalian nila ni Draco. Sa natamong sugat, bumalik sa tunay nitong anyo si Draco. Ganun din si Gimo. Wala nang nagawa pa si Draco kung hindi ang hayaan ang dalawa. Pinatakas nito sina Gimo, ngunit may inutos ito sa ibang mga Aswang na naroon.

Hindi alam ni Ezra kung bakit tila may nag uutos sa kanya na sundan Ang dalawa. Napadpad na naman ito sa isang simbahan. Pamilyar din kay Ezra ang lugar iyon, dahil minsan na ito dinala doon ni Al.  Isang pari ang kausap ng babae, Kilala din ito ni Ezra, si father Amadeo. Nasa  Kurdon Alig si Ezra at nasa harapan ito ng Basilika de Aligria.

Nakita ni Ezra na tila nag aalala ang pari, palinga-linga ito sa paligid.

“father, pakibigay nitong sulat sa bayan. Tinawagan ko na si Eros, alam niya na ang gagawin.” Sabi ng babae, nang inabot nito ang subre sa pari.

“Malaking gulo ito Amor, maging ang konseho hindi tatanggapin Ang ginawa mong desisyon. Dahil dito, isang malaking panganib ang nagbabadyang mangyari sa lahat ng mga naninirahan dito sa ubos.” Ayon pa.sa pari.

“Alam ko father, ngunit mahal ko si Gimo, nag mamahalan kami. Iba siya sa kanila.At napatunayan ko na kayang mag bago ng isang tulad niya father.” Sabi ng babae.

“kampon parin sila ng diyablo, mga nilalang ng karimlan , anak ng kadiliman. Kung sa tingin mo iba si Gimo, sa paningin ng konseho at ng ibang tao,Isa pa din siyang halimaw. Palagay nating iba nga siya sa kanyang lahi, pero hindi Ang karamihan sa kanila Amor.” paalala pa ng pari dito sa babae.

“Nakapag desisyon na ako father. Kung ano man Ang mangyari sa akin, ang Diyos na Ang maalam sa lahat.”

“Gabayan ka ng maykapal. Ipapadala ko agad ito kay Eros at makikipag pulong na din Ako sa mga konseho upang makapaghanda Ang lahat.” Ang huling tugon ng pari.

Nang maka alis Ang babae, binuksan ng pari ang subre, at binasa Ang laman ng sulat. Nakita ni Ezra Ang laking pagkabahala ng pari habang binabasa Ang sulat. Lumapit si Ezra upang basahin din sana ito ngunit bigla na lang tinangay ng hangin ang sulat. Hinabol ito ni Ezra, sa paghabol nito, napunta naman ito sa isang bahay. Malapit ito sa ilog. Lumapit si Ezra sa naturang bahay ng makita niya isang matandang babaeng Kubot na pumasok doon.

“Naaamoy hanggang sa dulo ng kabundukan ang laman ng sinapupunan mo. At kilabot ang hatid nito sa amin.” wika ng matanda.

“Lubayan niyo na kami, hindi ko isusuko ang asawa ko sa Inyo. Magkakamatayan muna tayo bago niyo magalaw ang mag-ina ko.” Ang pagharang pa ni Gimo.

“Hindi mo alam ang dulot niyang sumpa sa ating lahi Gimo. Dinadala niya ang binhi na tatapos hindi lamang sa lahat ng uri at lahi ng mga Aswang, kung hindi sa lahat maging ang kanyang lahi.” Ayon pa sa matandang Kubot.

“Sinasabi niyo lang iyan upang mabago Ang isip ko. Pero mahalaga sa akin Ang mga buhay nila. Kaya kung nais mo pang maka balik sa pinanggalingan mo. Pabayaan mo na kami, at umalis na dito.” pagbabanta ni Gimo.

“Binabalaan na kita Gimo, binabalaan ko na kayo. Marami ang maghahangad ng buhay niya. Paparating pa Ang iba upang pigilan siya. Gimo gawin mo Ang nararapat bago pa mahuli ang lahat.” At naglaho sa hangin Ang Kubot.

Buntis ang babae at malapit na Ang kabuwanan nito, bagamat ilang buwan pa lang. Alam ito ni Gimo dahil sa ganito kung magdalang tao ang isang Aswang.

“Wala tayong pananggala laban sa mga kalahi mo mahal, paano kung totoo Ang Sabi ng Kubot na iyon?” pag aalala ni Amor.

“Hindi nila tayo basta basta malalapitan dito sinisiguro ko iyan. Hindi nila kayo makukuha sa akin.” ayon pa kay Gimo.

“Lumipat na lang muna tayo sa bayan mahal. Doon, ma proprotektahan Ako ng konseho.” Sabi pa ni Amor

“Hindi, Ako Ang siyang mag poprotekta sa iyo. At sa palagay mo tatanggapin ka pa kaya nila dahil sa akin? Baka mas lalo lang mapahamak ang buhay ng magiging anak natin sa kanila. Dito lang tayo.” tugon ni Gimo.

“paano kung totoo Ang sinasabi ng matandang Kubot, pano kung dinadala ko nga ang binhi na magwawakas sa lahat.” Ang nababahalang tugon ni Amor.

“Ako ang nag pula niyan, Ako Ang ama at sa atin ang binhi na iyan ,at hindi sa kung sino man. Papalakihin natin ang anak natin na malapit sa tinatawag niyong Diyos. Lalaki siyang tao at hindi isang halimaw.”  Sagot ni Gimo, at niyakap ng mahigpit Ang asawa.

Nakatayo lang sa may pintuan si Ezra, nang bigla nalang lumitaw sa tabi nito ang bata.May sinabi na naman ito.

“paano ka nga ba pinalaki, bilang tao ba? o bilang isang halimaw?”

Nagtaka na naman  si Ezra dahil doon. Bigla na lang itong hinigop paalis sa lugar na iyon , at dinala na naman ito ng bata sa isang madalim na lugar, Pinaikot ni Ezra Ang paningin nito sa paligid. At doon nito naalala ang lugar kung saan una nitong nakilala si Draco,

Bumukas ang pinto, at doon nakita nito si Eros ang kinilala nitong ama. May karga itong sanggol. Sinalubong ito ni Draco.

“Sa tingin ko mas makabubuti kung nandito siya sa Inyo. Hindi lang Ang mga Lakan ang nagtatangka sa buhay niya, kung hindi pati na Ang mga taga konseho.” Ang narinig pa ni Ezra sa sinabi ni Eros.

“Tama lang na dito mo dinala sa akin Ang aking pamangkin. Ligtas siya dito sa piling ng mga Angkan. Hinding hindi namin siya pababayaan.” Tugon pa ni Draco at kinuha ang sanggol kay Eros.

Sa mga nakikita ni Ezra napagtanto nito na binabalik ito sa kanyang nakaraan. At Ang mga natuklasan nito tungkol sa mga tao sa kanyang paligid ay unti-unting nagpapalinaw ng kanyang pagkatao. Akala ni Ezra doon na iyon magtatapos. Nang biglang nabalot ng dugo ang nuoy malinis na silid.

Nagulat na lang ito ng may gumulong na bungo ng tao na puno pa ng sariwang dugo sa kanyang paanan. At nang tingnan nito ang pinagmulan , nagimbal ito sa kanyang nakita. Gabundok na mga kalansay at buto ng tao ang tumambad sa kanya, at ang mas kinagulat nito, nang makita Ang isang bata na nasa tatlong taon pa lamang Ang nakaupo sa ibabaw ng mga kalansay, May mga dugo ito sa bibig, kamay at katawan. Matalim ang tingin sa kanya ng pula-pulang mga mata nito. Nakipagtitigan dito si Ezra, nang bigla na lang itong sinugod ng sanggol.

Natumba si Ezra daan, napaiwas na lang ito nang muntikan nang mahagip Ang katawan nito ng isang humaharurot na kotse. Tumayo si Ezra, Wala na ito sa silid, Wala na rin Ang sanggol. Nasa gilid na ito ngayon ng highway, pamilyar din sa kanya Ang lugar na ito.

ito ang highway palabas ng siyudad ng Cebuklod. Sa kanila ng daan isang nakaparadang kotse ang napansin agad nito. Kotse iyon ni Eros. Hindi nag tagal Isa pang kotse Ang dumating at huminto ito sa tabi niya. Isang lalake ang bumaba mula doon, lumapit si Eros sa lalake.

“Isa akong Angkan, Ako Ang pinadala ni Draco para ihatid sa iyo Ang bata. Huwag ka mag alala, Wala na siyang naalala tungkol sa kanya, Ikaw na ang kikilalanin niyang ama mula ngayon. “ Sabi ng lalake

“Ano Ang pangalan niya?” tanong ni Eros

“Ezra,na ibig sabihin” tulong “ dahil siya Ang tutulong sa atin upang wakasan ang hidwaan sa pagitan ng ating mundo.“ sagot ng lalake, at pinababa na nito ang bata mula sa kanyang kotse

At nang makita ni Ezra Ang mukha ng bata lumingon ito sa kanya, at ngumiti ng nakakatakot. Nagulat si Ezra na Ang bata na iyon at Ang bata na kasama niya na nagdala sa kanya doon ay iisa. Na Ang bata pala na iyon ay siya.

sa harapan nito biglang nag bago ang anyo ng bata, At gamit ang matutulos nitong mga kuko. Dinukot nito ang  puso ni Eros at ng lalake na nagpakilalang Angkan.

Napansin na lang ni Ezra Ang mga duguan nitong kamay na bawat palad may hawak na puso ng tao, at tumitibok tibok pa ito. At nang mapagmasdan Ang paligid ,nakita nito ang mga nagkalat na mga bangkay ng tao, at Aswang , balot ng dugo ang paligid saan man ito tumingin.

Lubhang natakot si Ezra sa kanyang nakita, Lalo na Ilan sa mga nandoon at Wala ng buhay ay Ang mga malalapit pa sa kanya, Ang kinalakihan nitong pamilya, si Jino,sina Al at Rufos, Ang pari ang mga kapitbahay,mga kaklase at Ang mga minsan na nitong nakahalubilo sa buhay.

“Hindi ka na dapat nabuhay pa!” Ang paulit-ulit na pagbulong-bulong ni Ezra., umiiyak ito na may galit. Hanggang sa nagwala na ito. Nagpalit ito ng anyo at patuloy parin na sinasambit ang mga salitang “Hindi ka na dapat binuhay!” At sa sarili nitong matatalas na kuko pilit nitong sinasaktan Ang sarili, Pinipilas nito ang kanyang balat sa dibdib, ngunit sa tuwing ginagawa na ito agad naman itong humihilum. Hindi ito tumitigil sa pagwawala.

Napansin ni Rufos ang pangingisay ng katawan ni Ezra, kaya nag alala ito. Balak niya itong gisingin ngunit pinigilan ito ng matandang Tungkuan.

“Hayaan mo siya, nasa huling dulo na siya ng kanyang paglalayag. Sanay sa pagbalik niya, malinaw na sa kanya Ang lahat. “

“Paano kung hindi?” tanong ni Rufos

“Gawin mo na Ang nararapat. Ang punyal na ang huling pagasa natin.” tugon ng matanda.

Napatingin na lang si Rufos sa katawan ni Ezra na patuloy parin sa pangingisay.

Shadows

Ginimbal ng nakakakilabot na balita ang lahat ng mga mamamayan ng Cebuklod. Isang truck na lulan ng mga pinag hihinalaang mga grupo ng mga Aswang ang tinambangan ng mga armadong mga lalake malapit sa check point palabas ng siyudad.  Ayon sa mga militar na na nakaduty noon sa nasabing check point bigla na lang hinarang ng mga armadong kalalakihan ang truck na noon palabas sana ng siyudad. Nang magresponde ang mga ito bigla na lang nagbago Ang mga anyo ng mga lulan ng truck, at kita ito sa kumakalat na video na kuha ng isang sundalo.

Patay ang lahat ng mga sakay ng truck kabilang na ang pitong bata. Isa ang nahuli sa mga armadong lalake na nagpakilalang kasapi ng grupo ng pulahan na tinatawag nilang konseho. Ang pangyayaring ito ay nag bigay ng malaking dulot sa lahi ng mga Aswang sa siyudad at sa konseho.

“Sino ba ang nagbigay ng utos na iyon Ang gawin sa mga Aswang,  ang usapan itataboy sila pabalik sa kanilang bundok. Ngayon , dahil dito nanganganib hindi lamang ang buong konseho kung hindi pati na ang mga tao!” Ang pagdiin ng saloobin ni Cirkuz sa harapan ng pulong ng mga konseho.

“Hindi miyembro ng ating hukbo ang nagpakilalang miyembro ng konseho. Malaki ang tiwala ko na mga pakawala ito ng mga Tigbaylo, upang guluhin ang sitwasyon.” Ayon pa kay Matyas

“Aswang laban sa mga Aswang? iyan ba ang ibig mong sabihin Matyas?” interesadong tanong ni Leon kay Matyas.

“Hindi kayang ipag kalolo ng isang Aswang Ang kanyang kalahi.  Kung may sisisihin  man dito, ito ay ang utos mo Leon, Ang kagustuhan mo na mangialam sa kaayusan ng buong Cebuklod.” Ang sabi pa ni Cirkuz na may pagtitimping galit.

“Bakit ganun na lang ang pag alala mo sa kanila Cirkuz? Isa ka rin ba sa kanila? Wala kang pinagkaiba kay Eros. Tapos na Ang era  ng ugnayan ng mga tao sa mga halimaw na iyan. Salot sa atin ang mga Aswang na iyan. At huwag mong kuwestiyunin ang batas ko. Dahil para ito sa kabutihan ng mamamayan ng Cebuklod. Kung taliwas sa iyo Ang patakaran ko. Bukas ang konseho kung nais mo umalis.” Ang tugon ni Leon kay Cirkuz.

“Pagsisisihan niyo ang lahat ng ito.” Ang huling salita ni Cirkuz, at lumabas ito sa bulwagan.

Binulabog din ng pangyayari katahimikan at siguridad ng mga natitirang Aswang na nagkukubli parin sa siyudad.

Sa isang barangay, nag tipon-tipon sa isang bahay Ang mga Aswang upang pagusapan ang napipintong panganib sa kanilang lahi.

“Kapitan kumikilos na naman Ang konseho. Tama si Cirkuz balak talaga nila tayong ubusin dito. May nalagas na sa atin. Kailangan na nating kumilos, ipadama natin sa mga tao na tayo parin Ang mas makapangyarihan sa kanila.”  Ang gigil na mungkahi ng isang Aswang.

“Walang kasalanan Ang mga inosenteng tao dito. Ang konseho ang kalaban natin. Huwag tayo magpadala sa galit.”  pagtutol ng kapitan.

“Mga inosente din Ang pinatay nila kapitan. Makatarungan ba iyon?  Nananahimik na tayo, ngunit pilit parin nila tayo ginagambala. Halimaw pa din Ang tingin nila sa atin.” Ayon pa sa Isa.

“Tama si Gadyo kapitan, sila ang nagsisimula ng gulo. Wala pa ba tayong gagawin? Tsaka pa ba tayo kikilos kung Isa na sa atin ang masasaktan?! Kapitan, sa sandaling ito ,kaligtasan at karapatan na ng ating lahi Ang  ipinaglalaban natin. Tayo Ang nauna bago sila. At kung may lahi man na maaring maglaho dito. Ito ay ang lahi ng mga tao!” Pagsangayon pa ng Isa.

“Pumermi kayo! Wala sa dahas ang solusyon sa kinakaharap nating sitwasyon. Nag paabot ng mensahe Ang punong Bangkilan. Sila na Ang maalam sa lahat. Walang sino man ang makakagalaw sa Inyo.” Ayon pa sa kapitan.

“Ano Ang kasiguraduhan sa aming kaligtasan? Kung ganito na nangyayari?” tanong pa ng isang naroon.

“Magtiwala tayo sa punong Bangkilan. Pinapakilos na nito ang kanyang mga koneksiyon para sa proteksiyon ng lahat.” pangako pa ng kapitan.

Takot naman Ang bumabalot sa bawat tao na nakatira sa siyudad. Dahil sa mga naglalabasang mga balita, mga krimen na inuugnay sa mga Aswang. Kanya kang paghahanda na rin Ang mga tao. Bawat tahanan may mga panguntra at armas na hinahanda laban sa mga Aswang. Mayaman , mahirap , nasa posisyon o mga ordinaryong mamamayan naghahanda. Maging sa labas ng siyudad , bayan ng Kurdon ,duble na rin Ang kanilang paghahanda , Lalo pa at malapit lang ito sa Kuta ng mga Aswang.

Sa lahat ng daku ng siyudad ramdam ang takot at paghahanda. Mula sa mga maliit na gusali hanggang sa malalaki, sa lahat ng establishment pinapatupad ang batas ng siyudad kung saan binubukod at hinuhuli Ang mga na di- detect na mga Aswang. Bata o matanda, babae at lalake.

“Dahil sa scanner na iyan, hindi na tayo makakapasok sa slaughter house pare. Si Kadyo, dinampot nila matapos mapag-alamang Isa sa atin.”

“Ginigipit nila tayo, tinatanggalan na nila tayo ng karapatan. Hindi na ito makatarungan.” _Mula sa pag uusap ng dalawang lalake na papasok sana sa pinagtatrabahuan nilang slaughter house.

“Ano ang meron Chelsea? bakit ang haba ng pila sa gate ng university?”

“Umuwi ka na Kassandra, hindi na tayo welcome sa university na ito. Bawat estudiyante,isa-isang pinapadaan sa scanner upang matukoy kung tao ba talaga ang estudiyante nila o isang Aswang.”

“Ano? pati ba naman dito?”

“Lahat yata, hindi lang rito. Apat na sa mga estudiyanteng katulad natin ang dinampot nila. Umalis na tayo bago pa tayo mahalata ng mga tao dito.”_ pag uusap naman ng dalawang estudiyante mula sa isang university kung saan may nagaganap din na pagbubukod.

At hindi lang sa trabaho, mall, hospital at paaralan nagkakaroon ng ganitong kaganapan. Maging sa mga tindahan at palengke. Lalo na sa bentahan ng mga karne.

“Mapipilitan tayong bumalik sa dati nating kaugalian dahil sa gutom.  Sa ginagawa ng mga tao sa atin. Lalo lang nila pinaparamdam sa atin na wala tayong lugar dito.”

“At kung sa Akala nila na matatakot tayo sa kanila , nagkakamali sila dahil tinuturuan lang nila tayo na maging marahas at mapanganib sa kanilang lahat.” mula sa dalawang Inang nag uusap, matapos hindi sila makapasok sa isang pamilihan dahil sa pinapatupad na batas.

Ang mga kaganapang ito ay hindi nagustuhan ni Al, nababahala ito sa epekto nito himdi lamang sa mga tao, maging sa mga kalahi na rin nitong mga Abat o Aswang. Nakipagkita ito sa paring si father Amadeo.

“Mukhang ito na nga ang hudyat ng pagsisimula ng kinakatakutan nating delubyo Alfonso. Nakakabahala lang na ang konseho na mismo ang kumikilos upang padaliin Ang pagkakasakatuparan ng lahat.”  Sabi pa ng pari, habang naglalakad sila ni Al sa harden ng kumbento.

“kaya nga mas kinakailangan namin ang tulong ng simbahan dito father. Kailangan maunawaan ng tao na hindi lahat ng kanilang naririnig ay totoo.”

Iba na Ang panahon sa ngayon, Mas pinaniniwalaan na ng mga tao ang laman ng kanilang mga cellphone at telebisyon kaysa sa pangaral ng simbahan. Pero huwag kang mag alala, gagawin ko Ang makakaya ko. Umasa na lang tayo sa milagrong ibibigay ng langit sa atin.“ ayon pa sa pari.

Sa kanilang pag lalakad isang malaking uwak a poopng napansin ni Al na nakadapo sa sanga ng punong mangga. Agad itong nag paalam sa pari, at mabilis na lumabas sa gate ng kumbento. Napansin din ng pari ang uwak na iyon na lumipad din paalis ng umalis si Al. 

Hinanap ni Al si Rufos nang malalayo na ito sa simbahan. Nang may lumabas na lalake mula sa likod ng punong kahoy. Si Rufos.

“Kamusta?” Agad na pagbati sa kanya ni Rufos.

“Ayos lang, kayo…si Ezra kamusta?” tugon ni Al at kinamusta naman nito si Ezra.

“Nasa bahay ko, kagagaling lang namin sa Bagul.” Sabi ni Rufos.

“Ano Ang sadya mo sa akin ,ar hinanap mo talaga Ako?” tanong ni Al.

“Dito ka pala nag tatago, buti nakayanan mo ang ambiance dito. At magkaibigan pa pala kayo ng pari na iyon. Kakaiba ka talaga.” Sabi pa ni Rufos.

“Si father Amadeo Ang kumupkop sa akin nang muntikan na akong mapatay ng ama mo noon.” sagot pa ni Al

“So malaki din pala ang utang na loob ko kay father dahil niligtas ka niya.”

“Isa si Father Amadeo sa mga naunang miyembro ng konseho. Pero balik tayo sa dahilan mo. Bakit mo Ako hinanap?” Sabi pa ni Al.

“Alam na ni Ezra ang lahat sa pagkatao niya. At mukhang iba ang dulot nito sa kanya. Ano ba ang alam mo sa buong pagkatao ni Ezra?” Tanong ni Rufos kay Al.

“Nang inatasan akong maging taga gabay niya, Ang alam ko espesyal siya, at mapanganib. Bukod sa anak  si ng isang Aswang at ng isang tao, wala na akong alam tungkol sa kanya.” ayon pa kay Al.

“Sa simula pa lang pinaikot na tayo ni Draco sa kanyang mga plano. Ginamit niya ang pagkakataon upang makalamang. Sa tindi ng galit niya sa lahi ng mga tao at sa ganid niya sa kapangyarihan ng mga Aswang, binilog niya ang ulo natin sa gawa-gawa niyang kuwento.” Sabi pa ni Rufos.

“Ano ba ang ibig mong sabihin? Ang tanging alam ko, may binabalak si Draco laban sa lahat ng lahi ng mga Aswang.  Iyon ba ?” 

“May mas malalim pa doon, mas nakakatakot. Na maging ang pinakamatandang Aswang sa ating lahi, mapapanginig sa takot” sagot pa ni Rufos.

“May kaugnay ba ito sa pagiging huling binhi ni Ezra?” Usisa pa ni Al.

“Ang mabuti pa sumama ka na lang sa akin. Si Ezra na Ang magpaliwanag sa iyo nang kanyang natuklasan.”  Ang sagot ni Rufos bago ito nagpalit ng anyo bilang isang uwak. Tsaka ito lumipad palayo

Nagsahangin naman si Al na sinundan si Rufos. Nang makarating na sila sa gubat kung saan nandoon Ang bahay ni Rufos, biglang natogilan Ang mga ito.  May kung anong puwersa silang naramdaman sa  paligid ng lugar. Padilim na dahil papalubog na ang araw kaya wala ng takot na nagpalit agad ng anyo sina Al at Rufos bilang mga malalaking aso. Nakaamoy ng panganib Ang dalawa.



At hindi nga sila nagkamali. Mula sa kung saan apat sa mga kampon ni Draco Ang humarap sa dalawa, mga gabunang Bangkilan,  nagpakita Ang mga ito sa anyo ng mga uso.

Agad naglabasan ng mga pangil at bangis Ang magkabilang panig. Teretoryo ni Rufos ang lugar na iyon kaya  hindi ito nagpasindak sa apat na Bangkilan. Umatungal ito ng malakas bilang pagpapakilala na kanya Ang lugar na iyon. Ngunit tila sila yata talaga Ang pakay ng mga ito. Hindi man lang Ang mga ito na sindak sa kanila ni Al. Naunang umatake ang apat na mga uso. Nagka pangasan at balibagan ang anim. Pangil sa pangil at kuko sa kuko. Masyadong malalakas Ang mga pinadala ni Draco, nahirapan ang dalawa na patumbahin ang apat. Isa lang ang naiintindihan nina Al at Rufos, balak talaga silang tapusin ng mga iyon.

Madugo ang naging labanan sa pagitan ng dalawang uri ng mga aswang. Duguan na si Rufos at maging si Al ngunit lumalaban pa rin ito ng patayan sa kanila , nang walang anu-ano bigla na lang nahiwa sa dalawang bahagi ang katawan ng dalawa sa mga kalaban nila.  At sumunod pa ang dalawa na humiwalay naman ang mga ulo nito sa kanilang katawan.

Napaatras sina Al at Rufus dahil sa kanilang na saksihan. Mabilis Ang mga pangyayari na halos hindi na nila nakita Ang may kagagawan nun sa apat na mga Bangkilan. Nag balik anyo ang dalawa. At nagulat Ang mga ito ng makita sa harapan nila si Ezra na naliligo sa dugo ang mga kamay at katawan nito. Napansin din ng dalawa ang matutulis na mga kuko nito sa kamay.

Nagawa iyon ni Ezra, na hindi man lang nagbago o nagpalit ng anyo. Hindi man lang ito kinakitaan ng hingal o pagod dahil sa ginawa nito sa apat na Bangkilan.

Lumapit sa kanya ang dalawa, at tumuloy sa bahay ni Rufos hindi kalayuan sa gubat na iyon. Habang naglalakad agad na kinamusta ni Al si Ezra. Tumugon naman ito ng “Ayos lang ,heto naninibago ng kunti.”

“Halata ko nga ,maging pananalita mo nag iba na din. Lalo kang nag mature sa ikli ng panahon na hindi tayo nagkita. Lumaki din Ang katawan mo. Marami nga nag bago sa iyo.” ayon pa kay Al ng mapansin nito ang mga pisikal na pagbabago kay Ezra. Humaba din ng bahagya Ang buhok nito.

“Ano Ang mga kaganapan sa sentro? Alam ko may hindi magandang nangyayari ngayon doon.Naririnig ko Ang mga atungal nila sa hangin. “ tanong ni Ezra kay Al.

“Sinisimulan na ni Draco ang kanyang plano. Naiipit ngayon Ang mga ibang Aswang at nalalagay sa matinding panganib ang mga tao. Maging ang konseho nagsasagawa narin ng hakbang laban sa lahat ng uri ng mga Aswang.Hindi magtatagal muling sisiklab ang madugong labanan sa pagitan ng mga tao at ng mga Aswang. Mauulit na naman ang kasaysayan.” kuwento pa ni Al.

“Hanggat hindi ako napapasakamay ni Draco, hindi siya magtatagumpay. Walang propesiya, hindi totoo ang tungkol sa huling binhi ng pulang buwan. Gawa-gawa lang ito ni Draco upang magkawatak-watak Ang lahat ng lahi ng mga Abat. Walang propesiya.” Ang pag siwalat pa ni Ezra kay Al.

Ngunit hindi ito pinaniniwalaan ng Isa. Alam ni Al na totoo Ang propesiya, kaya nag taka ito kung paano ito nasabi ni Ezra.

“Ang marka mo sa dibdib, ano ang ibig sabihin niyan bakit meron kang marka tulad ng sa kay supremo? At Ang lakas mo Ang pambihira mong kakayanan, Ang kapangyarihan mo na nasaksihan ng lahat at Ang ginawa mo kaninordinaryonga. Paano iyon? Hindi iyon katangian ng isang ordinaryong Abat lang Ez. “ Ayon pa kay Al.

“Nakita ko ang aking nakaraan at ang magaganap sa hinahanap. Ipinakita sa akin ng emesaryo Ang lahat. Gawa-gawa lang ni Draco ang propesiya upang hikayatin Ang ibang lahi na labanan ang lahing nagtataglay ng dugo ng isang binhi kuno.”  Sabi pa ni Ezra.

“ipaliwanag mo sa Akin, gusto ko malinawan.”

“Hindi Ako mula sa lahi ng mga Angkan, Isa din akong Bangkilan tulad ng aking ama, na kapatid ni Draco. Kung may pambihirang lakas man ako at kapangyarihan, dahil sa Ang aking Ina ay anak ng isang maligno sa isang Hangkilan na babaylan. Kalahating engkato at kalahating tao ang Ina ko. Ito ang dahilan bakit kakaiba Ako sa Inyo. “ Paglalahad pa ni Ezra

Hindi parin kumbinsido si Al, dahil kung may sekreto Ang lahat, may alam din itong sekreto na kanyang pinaka iingatan.

“Pero ang balat mo sa dibdib, paano mo iyan maipapaliwanag. Huwag mong sabihin na nagkataon lang din iyan. “ Sabi pa ni Al.

“Hindi na mahalaga ang tungkol sa marka na iyan. Ngayong malinaw na sa atin kung sino Ang tunay na may dala ng panganib. Kailangan na nating kumilos upang hadlangan si Draco sa kanyang paghari.” Pagsingit ni Rufos sa usapan ng dalawa.

“walang mangingialam sa Inyo. Laban ko ito. Ako ang tatapos sa sinimulan ni Draco. Nagawa niyo na ang parte niyo.” tugon ni Ezra.

“Hindi yata pupuwede iyon, tayong tatlo ang main cast sa kuwentong ito. Dapat kasali din kami sa laban.” Sabi pa ni Rufos.

“Hindi niyo nga naitumba Ang apat na iyon,  paano pa Ang  mga hukbo ni Drako.”  Ayon pa kay Ezra.

“Apaka yabang naman neto, porkit feeling bless ka sa lahat ng Wala kami. Mga hayop lang ang kaya nilang gayahin, hindi naman siguro sila magiging dragon. Alalahanin mo ibang level na Aswang din kami nitong si Al.” tugon pa ni Rufos.

Sa pagsasama ng tatlo, marami silang napag usapan na pagplanuhan. Ang hindi nila alam naririnig ng kalaban ang bawat titik at salita na lumalabas sa kanilang mga bibig. Ito ang kakayahan ng mga Kubot.

Agad nakarating sa hukbo ng mga Kubot ang narinig nila mula sa kinilalang huling binhi. Dahil dito nag karoon ng mga pag aalinlangan at pag dududa lahat ng lahi ng Kubot. May pagtatalo sa pagitan ng mga pinuno ng kanilang panig at sa mga sinakpan ng mga ito.

“Ang punong Bangkilan, Siya ang puno’t dulo kung bakit nabuhay sa takot at pagkabalisa Ang lahat ng uri at lahi ng mga Aswang! Walang propesiya, hindi totoo ang huling binhi!” Ang galit na wika ng punong Kubot na si Rosalka

“Rosalka, itigil mo na ang panghihikayat sa kanila. Lalong magkakagulo ang lahat. Lalong magkakawatak-watak Ang ating lahi.” Tugon pa ng isang lider ng hukbo.

“Matagal ng watak-watak ang mga lahi natin Imang.  At dahil lahat ito kay Draco. Pinaglaruan niya ang mga paniniwala natin para sa kanyang pansariling kapakanan. Hindi ba kayo nag tataka kung bakit malaya silang nakikihalubilo sa mga tao? Samantala tayo, narito sa liblib ng kabundukan ,nagkukubli, nag tatago at takot. Habang naghihintay sa katuparan ng propesiyang gawa gawa lang ng isang hamak na Bangkilan.” Sabi pa ni Rosalka.

“Tama si Rosalka, tayo ang mas makapangyarihan sa lahat ng uri ng mga Aswang, tayo ang kauna-unahang lahi ng mga Aswang. Tayo dapat ang kinakatakutan ng lahat.” Ayon pa kay Wanda isa sa mga punong Bangkilan.

“Kahibangan ang mga nasa isip niyo. Labanan sa pagitan ng ating lahi ang minumungkahi niyo. Ngayong alam na natin na hindi totoo ang propesiya, dapat na maging panatag na lang tayo.” Sabi pa ni Imang sa harapan ng kanilang hukbo.

Hati ang panig ng mga Kubot sa usaping iyon.  At habang nag uumpisa nang magkagulo ang lahat ng lahi ng mga Aswang. Meron namang nilalang na galak na galak sa lahat ng mga nangyayari.

“Mabuti at tinupad mo ang kasunduan natin emesaryo. Magaling, ngayon panipaniwala na sila sa kasinungalingan mo. Isa ka talagang mabuting kaibigan. Emesaryo.”

“Hindi ako nakikipagkaibigan Punong Bangkilan. Tumutupad lang ako sa kasunduan. At naparito ako upang maningil ng kabayaran”. Tugon pa ng emesaryo kay Draco.

“Huwag kang mag alala, nakahanda na ang isang daang kaluluwa na request mo. Maari mo na silang pag piyastahan.Kaibigan.” Sabi pa ni Draco, na agad ipinakita sa emesaryo ang mga nawawalang guest ng hotel na itinago nito sa isang silid.

Natuwa si Emesaryo sa surpresa ni Draco. Nagbago ito ng anyo at ipinakita ka ang tunay nitong kaanyuan. Agad nitong nilukuban Ang mga tao at hinigop nito ang kanilang mga buhay at kinain nito ng buo ang kaluluwa ng mga ito.

“Nag uumpisa na ang katuparan ng propesiya. Magaganap na ang nakatakda!” At umangil ng malakas si Draco, na sinabayan naman ng mga kampon nito.

Fulfillment

Dahil sa panggigipit ng mga tao sa mga lahi ng Aswang, marami sa kanila napipilitang bumalik sa dati nilang nakaugalian. Kaliwat kanan ang nababalitaang pag atake di umano ng mga Aswang sa mga tao..Ngunit lahat ng ito ay pilit na pinagtatakpan ng militar at gobyerno ng Cebuklod.

“Walang Aswang at hindi totoo ang mga aswang. Isang serial killer ang may kagagawan ng lahat ng  mga karumal dumal na krimen dito sa ating bayan.At kumikilos na aking mga tauhan para hanapin ang kriminal na nag hahasik ng takot   sa lugar natin.”

“General Manambit, kung totoong wala ngang Aswang, paano niyo maipaliwanag ang lantarang pag papatrol ng mga kapulisan at militar sa bayan natin.Ang mga isinisagawang mga check point at ang ginagawang mass testing, para saan ba iyon?“Ano ba talaga ang dahilan bakit biglaan Ang pagpapatupad ng mga ito ?” Tanong pa ng isang reporter kay General Manambit sa isang press conference.

“Isang virus ang kumakalat ngayon sa labas ng bayan, at sinisiguro lang ng ating gobyerno na ligtas parin ang bayan natin sa panganib dulot ng virus na iyon. At wala itong kinalaman sa mga paniniwala ng lahat ukol sa mga Aswang.” Tugon pa ng General.

Ngunit sa kabila ng pahayag nito sa publiko, marami pa rin ang balisa at nababahala sa kanilang kaligtasan. Hindi na nababago pa ang paniniwala ng karamihan tungkol sa kuwento at panganib dulot ng mga Aswang.

“Leon ,mukhang hindi naging maganda ang dulot ng mungkahi mo. Mas Lalo pa yatang lumalala ang sitwasyon. Sa halip na nakukontrol natin sila, mas lalo pa silang tumatapang at lumalantad.”

“Veron, Veron , ano ba ang ginagawa ng mga pulahan. Hindi ba dapat kumikilos na ang mga miyembro ngayon? Nasaan na sila, nabahag narin ba ang mga buntot nila. At tayong mga taga konseho, ako lang ba Ang nagiisip ng paraan dito?” Tugon ni Leon kay Veron.

“Sa iyo nang galing ang ideya na ito Leon, dapat lang na alam mo ang magiging resulta nito?” Sabi pa ni Pepeng.

“Pinag tutulungan niyo ba ako? Sa halip na sisihin niyo ako ,bakit hindi niyo na lang ako tulungang mag isip ng gagawin natin. Pakilusin ang mga miyembro, galugarin ang bawat sulok ng mga barangay. At tugisin ang mga pesteng mga Aswang na iyan!” bulyaw pa ni Leon sa dalawa.

“Tama si Eros, ibang iba ka nga. Si Eros dapat ang karapatdapat na mamuno sa konseho at hindi Ikaw. Kahit kailan wala ka talagang malasakit sa mga miyembro.” ayon pa kay Pepeng.

“Naniwala narin sana kami kay Cirkuz. Alam mo Leon, pantay pantay lang naman tayo sa konsehong ito. Kung ako sa iyo bumaba ka na sa puwesto mo kung hindi mo naman kayang panindigan ang pagiging lider mo. Hindi lang ang konseho ang nilalagay mo sa panganib,maging ang marami pang mga inosenteng buhay.” Bulalas pa ni Veron.

“Kung ayaw niyo sa patakaran ko, bukas ang pinto. Sumama kayo sa mga duwag na iyon! Lumabas na kayo dito!” sigaw na tugon ni Leon.

Lumabas ng bulwagan sina Veron at Pepeng na galit. At nang maiwan sa loob si Leon, bigla na lang ito tumawa ng malakas. Kasabay nito ang pagpalit nito ng anyo. Naging si Draco ito, ang punong Aswang ng mga Bangkilan.

Gabi na at papauwi na si Pepeng mula sa building kung saan ito nagtatrabaho. Napansin nito na kakaunti na lang ang kargang gas ng kanyang kotse, kaya dumaan muna ito sa isang gasolinahan. Saglit nitong iniwan ang kotse upang mag bawas. Papunta ito ng c.r. nang pagsabihan ito ng pump boy na out of order ang naturang c r.  Kaya nag hanap ito ng lilim na lugar upang doon magbawas. Tinungo ito ang likurang pader ng gas station. Ngunit hindi pa man ito nakapagbaba ng kanyang zipper. Bigla na lang itong nangisay nang may dumukot sa kanyang puso mula sa likod nito. Isang Aswang ang umatake kay Pepeng. Binutas nito ang likod ni Pepeng gamit ang matutulis nitong kuko at mula doon, kanyang dinukot ang puso ng lalake.

Huli na nang mapansin ito ng pump boy dahil napansin nitong tila natagalan ang may Ari ng kotse na nagpa gas sa kanya. Agad naman itong tumawag ng pulis nang matagpuan ang nangyari kay Pepeng.

Nakarating din agad ang nangyari kay Veron dahil sa pamangkin nitong si Andrew na Isang field reporter at kasapi din ng konseho.

“Mag ingat ka Auntie, ang mga miyembro na ang tinatarget nila. Alam na nila kung sino ang mga tao sa likod ng konseho.”

“Ikaw din Andrew, magkita na lang tayo sa bahay.” tugon ni Veron sa pamangkin.

Kinabukasan panibagong mga bangkay na naman ang natagpuang warak ang mga katawan at wala na ang mga puso at atay ng mga ito. Dahil sa magkabilang insidente ng patayan na pinaniniwalaang kagagawan ng mga Aswang marami na sa mga taga Cebuklod ang nagpasya nang mang-ibang Isla dahil sa takot.

Bukod pa sa miyembro ng konseho. ilang mga organisadong grupo din ang nagsisisulputan upang kalabanin ang mga lahi at uri ng mga Aswang. Gantihan na ng lahi ang naging labanan. At karapatang mabuhay ang kanilang ipinaglalaban.

Kasama sina Al at Rufos, bumalik ng siyudad si Ezra upang simulan ang kanyang misyon. Tinungo ng tatlo ang hotel na pagmamay-ari ni Draco. Ngunit sa labas pa lang pinigilan na ito ng mga tauhan ng Punong Bangkilan.

May araw pa sa mga sandaling iyon kaya nagparaya ang tatlo. Paalis na ang mga ito nang may tumawag sa kanila mula sa isang Itim na kotse. Isang babae ang bumaba mula doon at nilapitan ang tatlo. Nagpakilala itong Luna. Hindi pamilyar kay Ezra ang babae, ngunit kilalang-kilala ito nina Al at Rufos.

“Ayuko nang away, parehas tayo ng pakay dito. Gusto ko ding makaharap ang Punong Bangkilan.”  Sabi pa ng babae sa tatlo.

“Nawili kana yata sa ganyang anyo, Mr. Jonathan Hairrey? At Luna ka na nga pala ngayon.” pag bisto ni Rufos sa babae.

“Sir Hairrey?” nagulat si Ezra sa kanyang nalaman at sa ganda narin ni Luna.

“Oo Siya iyan, amoy palang alam mo nang amoy lupa. Matanda ka na sa ganyang anyo. Ano ang kailangan mo sa punong Bangkilan,Tigbaylo?” Tanong ni Al dito.

“Marami na ang naiipit sa aming mga Tigbaylo. Kailangan kong pigilan si Draco sa kanyang plano. “ sagot pa ni Luna.

“Alam mo na rin pala ang tungkol sa propesiya?” Tanong pa ni Rufos.

“Ipinaabot na sa lahat ng punong Kubot Ang balita. Alam na ng mga punong Aswang ang kataksilan ng Punong Bangkilan sa ating lahi. Kaya maging sila nais din makaharap si Draco” Sabi pa ni Luna.

“Ibig sabihin may mga darating pa?” tanong ni Al.

“Lahat ng mga pinuno ng lahing Aswang gigil na makita si Draco.” ayon pa kay Luna.

Nang walang anu-ano, sa kalagitnaan ng kanilang pag uusap biglang dumilim ang paligid na tila ba babagyo, sa kapal at itim ng ulap, tila naging gabi ang umaga. Kasunod nito ang pag ihip ng malakas na hangin. Napatingin na lang sa kanilang likuran ang tatlo ng mag si litawan mula sa hangin ang mga namumuno sa bawat lahi ng mga Aswang.

Agad na nag bigay pugay si Rufos sa punong Abat ng mga Lakan na si Uray. Ganun din si Al nang makita si Hubak ang punong Abat ng mga Angkan.

May mga sumunod pa mula sa tribo ng mga Wakwak ,Magindara, Abwak, Tiktik , Mandaragit at ang dakilang Kubot na si Rosalka.

“Avengers ba ito? mukhang kumpleto lahat ng mga first class Aswang ah. Ano ba ang balak ng mga ito. Susugurin si Draco?” pabirong sabi pa ni Ezra.

“Mukhang mapapaaga ang labanan ah, narito ang lahat ng mga pinuno ng mga lahing Aswang.” Sabat ni Rufos.

“Nakita mo ba na mangyayari ito ng magkita kayo ng emesaryo?“tanong ni Rufos kay Ezra.

“Hindi sila dapat pumarito. hindi ko man ito nakita sa aking pangitain ngunit ramdam ko na hindi maganda ang mangyayari.  Hindi pa nila sukat ang kakayahan ni Draco. At Ako lang ang makakatalo sa kanya.“sagot ni Ezra, na nakatingin lang sa mga punong Aswang na papasok ng hotel.

“Eh di sumunod na tayo sa kanila, para tapusin na ang kahibangan ni Draco. “Sabi pa ni Rufos.

“Hindi magtatapos ang lahat sa kamatayan ni Draco. Mas lalo lang gugulo ang lahat. Kailangang mapigilan natin sila. Iyon ang sabi ng Emesaryo sa akin. Hindi ko naiintindihan pero iyon ang narinig ko sa kanya. “ Sabi pa ni Ezra.

“Hindi totoo Ang propesiya at gawa-gawa lang ito ni Draco upang linlangin ang lahat. Iyon ang nalaman ng lahat at iyon din ang dahilan kung bakit naparito ang mga pinuno ng lahat ng lahing Aswang. Kung mawawala si Draco ibig sabihin…” at natigilan si Luna nang mapagtanto ang lahat.

“Kung wala na ang punong Bangkilan, wala na ring tatayo bilang Kataas-taasang Pinuno ng mga Aswang.” Sabi pa ni Rufos.

“At dahil sa huwad na propesiya,si Draco, ang punong Bangkilan ang itinalagang Kataas-taasang Pinuno ng lahat ng uri ng mga Aswang. Kapag nabakante na ang puwesto, Kakailanganin ng panibagong tagahalili nito. Pag aagawan ng lahat ang kapangyarihan ng puwesto. Uusbong ang panibagong sigalot at hidwaan sa pagitan ng mga lahi.“Ayon pa kay Al.

“kung iyan ang plano ni Draco,mababalewala lang din ang lahat. Bakit naman niya ibubuwis ang kanyang sariling buhay para sa kasiraan ng lahat. Magiging magulo lang ang lahat, ngunit hindi ko parin nakukuha ang dahilan ni Draco upang paabutin sa ganito ang lahat.” Pagdududa pa ni Luna.

“Dahil matagal ng patay si Draco.” Ang rebelasyon pa ni Ezra.

“ano?“sabay pa na tanong nina Al at Rufos.

“Iyon ang totoo, sa ipinakita ni Emesaryo sa akin. Pinatay ng sugo si Draco. Ngunit bumalik ito sa katauhan ng punong hari ng mga Bangkilan. “ sambit pa ni Ezra.

“Si Muwertus? buhay si Muwertus?” Ang gulat na gulat na tanong ni Luna.

Ikinagulat ng dalawa ang kanilang nalaman,maging sina Al at Rufos walang alam tungkol sa katauhan ng nasambit na pangalan ni Luna. Ngunit base sa reaksiyon ni Luna, lubhang nakakatakot ang nilalang na ito.

Isiniwalat sa kanila ni Ezra ang kabuohan ng kanyang pangitain.

“Nang tugisin ng mga Bangkilan ang aking mga magulang dahil sa kataksilan ng aking ama sa kanyang mga katribo. Natuklasan ni Draco ang tunay na sikreto ng aking ama. Dahil dito naglaban sila , at napatay ng aking ama si Draco.”

“Ang ama mo ang nakatakdang sugo?” Ang nagulat na tanong ni Luna.

“Hindi iyon alam ni ama, hanggang sa nagkaharap sila ng kanyang kapatid na si Draco.“Sabi pa ni Ezra.

“Ang sugo ang itinakda na magwawakas sa lahat ng lahi ng mga Aswang. Paano naging ang isang Bangkilan ang naging sugo.Ayon sa lumang kasulatan, mula sa mga Bunggaitang Manugtambal ang sugo at pinatay na ng mga Bangkilan ang lahat ng mga lahi nito. Mula sa pinakamatanda hanggang sa huling sanggol na nabuhay noon sa kanilang baryo.” paglalahad pa ni Luna sa kanyang nalalaman.

“Hindi lahat. Isang sanggol ang naitakas ng isang babaylan mula sa mga kuko at pangil ng mga Bangkilan.At iyon ,ang aking ama.” rebelasyon pa ni Ezra.

“Paano? diba kapatid ni Draco ang iyong ama. Eh di Isa siyang Bangkilan. Alam mo Ezra ,bigla na lang kami naguluhan sa mga pinagsasabi mo. Bakit ngayon mo lang ito sinabi.  Ang tagal natin sa gubat pero Wala ka man lang nabanggit tungkol dito.” Sabi pa ni Rufos, na nalilito na sa mga rebelasyon ni Ezra.

“Hindi ko naman alam na ito ang mangyayari.” Tugon pa ni Ezra.

“Hindi tunay na kapatid ni Draco si Gimo. Bago pa man nagkakilala ang mga magulang nina Draco, may anak na si Rosario, walang nakakaalam kung kanino niya ito naging anak. Nang isinilang si Draco. Namatay si Rosario, si Gimo lang ang tanging nakasama nito hanggang sa huling hininga niya. At sa pangangalaga ni Supremo naging masalimuot ang pagsasama nina Draco at Gimo. Naging magkalaban ang dalawa sa lahat ng bagay. Maging sa mata ni Supremo. Bagamat tunay na anak ni Supremo si Draco, wala naman itong binatbat sa kakaibang lakas at kapangyarihan ni Gimo bilang isang piling Bangkilan. Kinamuhian ni Draco ang kanyang ama dahil sa mas pinili nito si Gimo. Ito ang nag udyok kay Draco na paslangin ang kanyang sariling ama.” pagsiwalat din ni Luna sa mga nalalaman nito.

“Hindi ang mga hangkilang Babaylan ang pumaslang sa amang Supremo?” nagulat na tanong ni Rufos.

“Naging kasangkapan lang ang mga pulahan upang maisakatuparan ang malagim nitong balak.” dagdag pa ni Luna.

“Ano pa ang alam mo Luna? Bakit ngayon lang lahat ito nagsisilabasan. Final chapter na ba?” Ang mga katanungan pa ni Rufos na puno ng pagtataka.

“Dahil tulad nga nang sinabi ni Ezra, dahil nangyayari na ang di inaasahan. Rufos. Dapat malantad na Ang dapat malantad.” Ayon pa kay Al.

“Kailangang mapigilan ang mga punong Aswang sa kanilang balak. Ang kamatayan ni Draco ang bubuo sa malagim na plano ng punong hari ng mga Bangkilan. At ito ang binubuong propesiya ni Draco.Hindi ang huling binhi ang wawasak sa lahi ng mga Aswang at tao. Kung hindi Ang muling pagbabalik ng Hari ng dilim. Ang pagbabalik ni Muwertus.” sambit pa ni Ezra.

“Ano pa ang hinihintay natin, kumilos na tayo. Nasa loob na ang lahat. Tayo na lang natitira dito sa labas.Tsaka na tayo mag story.Marami pang chapter ito.” Tugon pa ni Rufos at nag anyong uwak na ito at lumipad patungo sa taas ng building.

Nagsahangin naman si Al. Nanatili naman sa kanyang anyo si Ezra at sumabay na kay Luna papasok ng Hotel.

Wala nang nagawa pa ang mga staff ni Draco sa hotel na pigilan ang paglusob ng mga punong lahi ng mga Aswang. At dinala pa nila ang mga ito sa lihim na silid ng punong Bangkilan.

TRICK OR THREAT

Bago pa man nakarating sa silid ni Draco ang mga puno ng mga Aswang, hinarang na sila nito nina Al at Rufos na nauna pa sa kanila. Galit na nagbanta sa dalawa ang pinuno ng mga Kubot. Nagpaliwag ang dalawa ngunit nangingibabaw ang galit sa mga lider ng mga Aswang.

“Umalis kayo sa daraanan namin kung ayaw niyo na pati kayo madamay , ginagalang namin ang pagiging bantay niyo. Ngunit kung naparito kayo upang protektahan ang Punong Bangkilan, Hindi kami manghihinayang na tapusin kayo!” tugon ni Rosalka sa dalawa.

“Hindi niyo naiintindihan ang lahat, nabubulag na kayo ng galit. Tayong mga lahi ng mga Aswang at Abat ang dapat nagkakaisa dito. Sa gagawin niyo tinutulungan niyo lang si Draco na maisagawa ang kanyang kagustuhan.” Ulit pa ni Al sa kanila.

“Tama si Al mga punong pili. Kung nais niyo na maibalik sa ayos ang lahi natin. Ipaubaya niyo na sa huling binhi ang lahat.” nakangiting wika pa ni Rufos nang makitang paparating doon sina Ezra at Luna.

Napalingon Ang lahat ng papalapit sa kanila sina Ezra.

“Walang propesiya na magaganap kung ipagpaliban niyo ang kahibangan ito. Sinasayang niyo lang ang mga oras niyo dito.Lalo niyo lang binibigyan ng dahilan ang mga kalahi na mag alala.” Sabi ni Ezra nang humarap sa lahat. Ibang-iba na si Ezra mula noong nakausap ito ng emesaryo. Wala na ang bakas ng pagiging teenager sa mga salitaan nito. Mapunto na at may bigat Ang mga binibitawan nitong salita. Iyong tipong , napapatitig na lang ang lahat sa kanya.

“Sa iyo na mismo nag mula na huwad ang nakasaad sa propesiya. Ikaw ang dahilan kung bakit kami ngayon nagkakagulo.” tugon pa ni Rosalka.

“Sino ba ang nagpakalat ng impormasyon punong Kubot? Sino ba ang nagbunyag ng balita sa lahat? Hindi ba kayo? At para ano? …para hikayatin ang lahat na umaklas laban sa mga Bangkilan? Upang sa ganun, kayo ang pumalit bilang dakilang Pinuno ng mga Aswang. Tama Ako diba? Nagpapakalat kayo ng impormasyon na hindi niyo pa lubos na naiintindihan ang lahat.” ayon pa kay Ezra.

“Kung gayon, ipaliwanag mo ngayon sa amin ang pangitain na ipinakita sa iyo ng emesaryo. Paliwanagan mo kami.” Sabat ng punong Angkan na si Hubak kay Ezra.

“Hindi na kailangan, Ako na ang magpapaliwanag sa Inyo ng lahat.” Biglang narinig ng lahat Ang boses ni Draco sa paligid , kasunod nito isang maitim na usok ang lumitaw sa harapan ng mga ito. Nang humupa tumambad sa kanila si Draco.

Naghanda ang lahat ng lumitaw sa harapan nila si Draco. Pinamalas agad ni Draco ang kanyang lakas at kapangyarihan sa lahat. Sa isang titig lang ni Draco sa lahat ng naroon, hindi na ang mga ito nakakilos. Kahit anong gawin ng mga ito, hindi nila kayang tapatan Ang lakas ng kapangyarihan ni Draco. Lahat sila apektado sa ginawa ni Draco maliban kay Ezra.

“Ezra, ano ito? Al bakit hindi tayo nakakilos?” tanong ni Rufos kay Al na katabi lang nito.

“Hindi ko alam, Ezra tulungan mo kami.” Sabi pa ni Al na nakatingin kay Ezra.

“Hindi kayo matutulungan ni Ezra, dahil ang totoo niyan. Sinadya lahat ni Ezra na mangyari ang lahat ng ito. Ang mahulog kayo sa bitag namin. “ Ang rebelasyon ni Draco na ikinagulat ng lahat.

“Tunay ngang mahihina ang mga uri niyo. Ang bilis niyo mapaniwala sa huwad na katotohanan. Ngayon , Wala na ang mga dakilang Pinuno ng inyong uri. Hawak na naming mga Bangkilan ang kapangyarihan. “ Ang bulalas pa ni Ezra sa lahat ng mga punong Aswang at Abat.

“Sige,… lumaban kayo kung kaya niyo. Ngunit sinisiguro ko sa Inyo, hindi niyo magugustuhan ang gagawin namin sa Inyo!” pagbabanta pa ni Draco sa lahat.

“Tuso ka talaga Draco, mabibigyan lang ako nang pagkakataon ipapadanas ko sa iyo ang pinakamasakit na kamatayan!” Ang galit na galit na sambit ni Rosalka sa Punong Bangkilan.

“Bakit hindi mo patunayan. Susubukan natin kung sino sa uri ng mga lahing Aswang ang mas malakas, Kaming mga Bangkilan o kayong mga huklubang Kubot. Ilabas mo ang tapang mo!” Paghamon ni Drako sa punong Kubot na si Rosalka sabay tinanggal nito ang ginawang tanikala dito.

Binalot at nilukuban ni Rosalka ng kanyang mahahaba at malagong buhok si Draco. Sinubukan nitong lingkisan ang lahat ng parte ng katawan ni Draco ,lalo na sa leeg nito upang masakal ito. Ramdam ni Draco ang hirap sa pag galaw habang unti-unting humihigpit ang mga buhok ni Rosalka na nakabuhol sa kanyang katawan. Pinasok din ng mga buhok ni Rosalka Ang lahat ng butas sa katawan ni Draco, mula tenga, ilong , bibig at sa puwede pang pasukan nito.

At mula sa bibig ni Rosalka isang maitim na usok ang niluwa nito at pinasa sa bibig ni Draco. Pagkapasok nito kay Draco nangisay ang Punong Bangkilan. Lumabas mula sa balat nito ang tila asul na mga ugat na gumagapang paakyat sa ulo nito.

Sa mga atake ng punong Kubot kay Draco, hindi man lang nito nakuhang mag palit ng anyo o lumaban man lang. Hindi nito inaasahan ang matinding puwersa na pinakawalan ni Rosalka sa kanya.

“Ngayon Punong Bangkilan, sino ang mas malakas?” nakangising tanong ng punong Kubot sa nanunuyot ng katawan ni Draco.

Hanggang sa nanigas nalang ang katawan ni Draco na para bang bato. Tuyong-tuyo ang balat at katawan nito na animoy tinanggalan ng lahat ng likido sa katawan. Hindi na ito nakatugon pa. At sa isang malakas na pagkalingkis ni Rosalka, nabasag ang katawan ni Draco na parang hollow blocks na binasag ng maso. Nadurog ito, at naging pulbos.

“Wala na ang punong Bangkilan niyo, at isusunod na kita “ pagtuon naman ni Rosalka kay Ezra, nasa mga sandaling iyon naka tingin lang sa kanya na nakangiti pa.

Umakto na naman si Rosalka na pagalawin ang kanyang mga buhok , nang walang anu-ano isang kamay na may matutulis at mahahabang kuko ang bigla na lang tumagos mula sa dibdib nito ,tangan na ang tumitibok tibok pa nitong puso.

Nagulat ang lahat sa kanilang nakita. Binutas ng isang kamay ang dibdib ni Rosalka at dinukot nito Ang kanyang puso. At nang bumalik paloob sa kanyang dibdib Ang kamay , isang Itim na usok ang lumitaw sa likod nito at pumormang tao. Naging si Draco. Nakatawa ito humahalakhak ng malakas sabay hugot ng kanyang kamay na nakabaon sa likod ng punong Kubot. Itinaas nito ang kanyang kamay na hawak doon ang puso ni Rosalka tsaka ito dinurog. Natumba ang katawan ni Rosalka sa sahig na wala ng buhay.

“Sino pa sa Inyo ang hahamon sa akin?. Magsalita na ngayon at pagbibigyan ko.” Tanong pa ni Draco sa lahat, at humalakhak ito ng malakas.

Napayuko sa kanya ang lahat ng mga pinuno ng mga Aswang bilang tanda ng suko at pagpasakop nito sa batas at kapangyarihan ni Draco.

At ang silid na din na iyon ang naging kulungan ng mga punong Aswang. Ikinulong sila doon ni Draco at dahil sa tanikalang ginapos sa kanila nito. Walang silbi Ang kanilang mga kapangyarihan ano man ang kanilang gawin.

Lumabas ng silid na iyon sina Draco at Ezra. Sinalubong naman sila nito ng mga alagad na Bangkilan ni Draco. Nagsiyukod ang mga ito sa dalawa tanda ng pagkilala at pag galang. Sabay-sabay na nagpalit anyo ang lahat sa tunay nilang anyo na nakakatakot, sabay na umangil at nagbunyi sa tagumpay ng kanilang uri.

“Ngayon atin na ang kapangyarihan. Tayo na ang mas malakas sa lahat ng uri ng mga Aswang. At isusunod na natin ang mga tao.” wika ni Draco.

“Hayaan mo na ako na ang gagawa nito para sa iyo dakilang Punong Bangkilan. Ako ang lilipol sa mga tao. Uubusin ko ang lahi nila. Buburahin natin sa lupa ang kasaysayan ng mga tao at tayo ang mamamayani sa mundong ito!” sabat ni Ezra at umangil ito ng malakas.

“Hindi, mauubusan tayo ng pagkain sa binabalak mo. Hayaan muna natin sila. Nag i-enjoy pa akong nakikita ang pagsabong ng mga tao at mga Aswang. Habang ang mga lahi natin masaya at walang problema.” Ang tugon ni Draco kay Ezra.

Bago pa man, naiplano na lahat ito ni Draco. Dahil siya ang gumawa ng hakbang upang mangyari ang lahat ayon sa kanyang kagustuhan. Hindi pa man naisagawa ang batas nang panunupil sa mga uri ng mga Aswang, naisagawa na ni Draco ang panguntra dito.

Tinipon ni Draco ang lahat sa mga kalahi nito. Mula sa pinaka batang hanggang sa pinaka matandang Bangkilan, lalake at babae. At may isiniwalat ito sa kanila.

“May nakarating sa aking balita na tutugisin ng mga tao ang lahat ng mga Aswang dito sa siyudad. Tatanggalan na nila tayo ng karapatan. Balak nila tayong ibalik at itaboy pabalik sa ating mga yungib. Tatanggalan na nila tayo ng kalayaang mamuhay ng payapa kasama nila. At lahat ng ito dahil sa kasakiman ng mga taga konseho.” bulalas ni Draco noon sa lahat.

“kamahalang punong Bangkilan,ano ang ibig mong sabihin.Ilang taon na tayo nakikipaghalobilo sa mga tao ng payapa. Natoto na tayong mamuhay ng normal tulad nila. Wala naman tayong ginagawang masama sa kanila. Bakit naman nila gagawin iyon sa lahat ng mga Aswang?” tanong ng isang matandang lalakeng Bangkilan kay Draco.

“sakim ang mga tao, ganid at ayaw nilang may nakikihati sa kanila. Dagdag pa na tinanggalan na ng bisa ng mga taga konseho ang kasunduan noon ng mga Aswang at mga tao. Ngunit bilang itinalagang punong Bangkilan ng ating lahi, hinding hindi ko kayo pababayaan. Maging Ako gusto ko na dito at ayuko nang magkubli pa sa mga dahon at puno ng kagubatan sa liblib ng bundok. Ipaglalaban ko ang karapatan na minsan nang inagaw sa atin ng mga tao!” Tugon pa ni Draco at umangil ito ng nakakakilabot. Lumukob ito sa lahat ng naroon.

“Ano ang gagawin natin Punong Bangkilan?” tanong pa ng isa.

Isang tibod ang inilabas ng Isa sa mga tauhan ni Draco. Binuksan ito ng Isa na kasama niya. At doon sumalok ng laman si Draco gamit ang isang gintomg kopa. Itinaas niya ito at muling nagsalita.

“Sa pamamagitan nito, hinding hindi kayo matutonton ng mga tao. Hindi nila malalaman ang tunay niyong anyo o pagkakakilanlan. Maikukubli tayo nito sa mata ng mga mapangusig na kalaban.”

Isa isang Pinainum ni Draco mula doon ang kanyang mga kalahi. Lahat ng bawat Isa doon pinainum sa loob naka tanggap ng pagpapala kay Draco.

Makaraan lang matapos ang pagtitipon na iyon. Ipinatupad ang malawakang pagtutugis at paghuli sa lahat ng mga Aswang. Lahat lahat ng uri ng Aswang at abat maliban sa mga Bangkilan na hindi apektado ng bagay na ginagamit ng mga tao.

Maraming mga Aswang ang nangamba at natakot sa kanilang siguridad. Mula sa mga estudiyante, mga trabahante, hanggang sa mga pinakaordinaryong mga Aswang bawal nang pumasok ,o magtrabaho sa mga pasilidad ng mga tao. Kapag natuklasan ang pagiging Aswang ng mga ito agad sila dinadampot at ikinukulong.

Ngunit gaya ng pangako ng punong Bangkilan, ligtas ang kanilang uri. Isang lalake ang lumapit sa opisina ni Draco para mag pasalamat sa binigay nitong proteksiyon.

“Kapitan napasugod ka. May problema ba sa mga nasasakupan mo?” pagtugon ni Draco nang pumasok ang isang lalake.

“Naparito po Ako upang magbigay ng taos pusong pasasalamat dahil sa ginawa mo sa lahat. Napawi na ang pangamba ng mga ka barangay ko sa lumalaganap na sitwasyon punong Bangkilan.” sambit pa ng kapitan.

“Hanggat ako ang nasa posisyon, ligtas tayong lahat.” nakangiting sabi naman ni Draco.

Sa patuloy na panggigipit ng mga militar at gobyerno sa mga Aswang marami sa kanila Ang galit sa mga tao at dulot ng matinding gutom, hindi na lamang buhay na hayop ang naging alternatibo ng mga ito. Lantaran narin Ang mga ito na umaatake sa mga tao. Dagdag pa sa pagkabalisa ng mga ito Ang pagkawala ng kanilang mga pinuno.

“Kuya totoo ba talaga ang mga kumakalat na mga video at balita tungkol sa mga Aswang na iyan? Narinig ko pa sa labas kanina na Ang tunay na dahilan kung bakit may pinapatupad na test sa lahat eh dahil sa mga Aswang na iyan at hindi dahil sa virus na pinalabas nila. Ano ang alam mo dito kuya?” bulalas na tanong ni Jino kay Andrew ng umuwi itong nagmamadali.

“Si mama?” tanging tugon ni Andrew.

Agad na lapit naman ng ina nila. “Anak, tumawag ang tita Veron mo pinapaimpake kami. Ano ba Ang nangyayari?”

“Ma, doon muna kayo sa San Paulo Ajeros. May susundo sa inyo sa pantalan at maghahatid sa Inyo doon pagkababa niyo ng barko.” Sabi pa ni Andrew sa Ina.

“Kuya aalis tayo? bakit?” pagtatakang tanong ni Jino.

“May dapat ba kaming pangambahan anak? Tungkol ba ito sa mga pagwawala ng mga lahing Aswang na iyan?” usisa pa ng Ina nito.

“Ma sinisiguro lang namin ang kaligtasan niyo. Kaya huwag ng matanong ma, sumunod na lang kayo.” pamimilit pa ni Andrew.

“Andrew anak kahit saan man tayo naroon walang ligtas sa atin. Nangako ako sa ama niyo na poprotektahan ko kayo ng kapatid. At bilang kasapi noon ng pulahan at konseho, at kung kinakailangan lumaban para sa karapatan at kalayaan. Lalaban ako anak.” pagmamatigas pa ng kanyang Ina.

Litong lito si Jino sa kanyang narinig sa kapatid at Ina. Nag-usisa ito sa dalawa. Nang mga sandaling iyon ipinaliwanag ng Ina nila kay Jino ang lahat. At kung ano ang papel ng kanilang angkan sa kakaharaping delubyo sa pagitan ng mga tao at mga Aswang.

Hole in a Role

Nang oras na din na iyon, sa pamimilit ni Andrew ar ng tiya nitong si Veron. Sakay ng kotse, nilisan nina Jino Ang kanilang bahay. Sa daan , pansin ang nakakabinging katahimikan sa paligid. Tila inayawan ng ingay ang mga kalsada. May mga iilang nag lalakad pero tila nagmamadali ang mga ito. Maagang nagsisarahan Ang mga dating magdamagang tindahan at gusali doon. Maging ang mga daang aliwan at mga bar house ay maaga ng sarado. Alas otso pa lang iyon ng gabi.

Ang mama ni Jino ang nagmamaneho ng kotse. Nagpaiwan sa kanila si Andrew, tanging sila lang ni Jino at Ina nito ang umalis.

“Ma,anong meron bakit mistulang ghost town na itong lugar natin. Ganito na ba ka viral ang balita tungkol sa mga Aswang at takot na takot ang lahat?” pansin pa ni Jino.

“Hindi biro ang kinakaharap ng lugar natin at ng mga mamamayan dito Jino. Hindi rin biro ang tungkol sa mga Aswang. “ sagot ng Ina nito.

Bagamat naikuwento na kay Jino Ang lahat tungkol sa kanilang ninuno at mga Aswang, hindi parin lubusang naiintindihan at pinaniniwalaan nito ang mga nangyayari sa kanilang paligid. Nasa plasa na sina Jino nang mapansin nila ang mga nakatayong sundalo sa gilid ng kalsada. Pinara sila nito. Tumabi naman sila ni Jino.

“Magandang gabi ma’am, saan po ba ang distinasyon natin?” tanong ng isang sundalo sa ina ni Jino.

“Sa port sir, may hahabulin kaming trip ngayong gabi.” tugon pa ng Ina ni Jino.

“Mas mabuti siguro bumalik na muna kayo ma’am.” anas pa ng isang sundalo.

“Hindi puwede, ngayon ang biyahe namin. sa katunayan may ticket na kami.” pamimilit pa ng Ina ni Jino.

“Kuya,… sir,…ano ba meron bakit bawal kaming tumuloy? At bakit may mga sundalo sa mga kalsada , may martial law ba?“tanong pa ni Jino.

“Sarado ang port ngayon, kaya kung ayaw niyo na sa presento kayo matulog ngayong gabi. Pakiusap, umuwi na kayo.” Ang galit nang sabi ng naunang sundalo.

Hindi kumuntra ang Ina ni Jino. Bumalik sila sa kanilang dinaanan. Agad na tinawagan ni Jino ang kuya nito sa utos ng kanyang Ina. Ngunit nagri-ring lang ang telepono nito.

“Ma ,hindi sinasagot ni kuya ang tawag ko. Baka tulog na iyon ngayon sa bahay.” sambit ni Jino.

“Si Tita Veron mo, tawagan mo.” utos muli ng Ina ni Jino.

Ngunit maging si Veron hindi ma kontak ni Jino. Habang binabagtas pa nila ang daan. Nakaramdam na ng pagkabahala si Jino. Dahil wala na silang nakitang mga sasakyan. Wala na silang nakakasabayan pa o nakakasalubong sa daan. Tahimik ang kalye. At tanging sila na lang ang dumadaan doon.

“Ma, naibalita ba sa news na may lockdown ngayon? Tayo na lang yata ang nandito sa daan. Sa ganitong oras naman busy Ang kalyeng ito ah, diba? Bakit tila naglaho na lang lahat” sambit muli ni Jino.

Hindi na kumibo ang Ina ni Jino, seryuso ito sa kanyang pagmamaneho nang may kumalabog sa bubong ng kanilang kotse. Sa pagkabila , napakabig sa manibela Ang Ina ni Jino.

“Ano iyon?” pagkabigla ni Jino,. nagkatingin silang mag Ina.

“Jino humanda ka, mukhang may gustong makisabay sa atin. Bilis kunin mo ang buntot pagi sa bag ko.” biglang utos ng Ina nito.

Kinuha din naman agad ito ni Jino. Hindi pa alam noon ni Jino kung paano at saan ito ginagamit. Binilisan pa ng ina ni Jino ang pagmamaneho nito. Ramdam nila ang lalong pagbigat ng bubong ng kanilang kotse. Nang bigla na lang lumipat sa harapan nila ang nasa bubong.

Nagulantang sina Jino sa nilalang na nasa harapan nila. Animoy tao na hayop ang wangis nito. Nangingintab ang maitim nitong balat. Naka usli ang bunganga nito at kitang kita Ang mahahaba at matutulis nitong mga ngipin. Nanglilisik ang pula-pulang mga mata nito na galit at hayok na hayok. Pinaharurot pa ng Ina ni Jino ang kotse , ngunit dahil sa nakaharang ang nilalang na iyon sa unahan ng kotse, na bangga sila sa isang basurahan.

“Saan napunta ang Aswang ma?” pagtataka ni Jino.

“Bilis Jino, tawagan mo Ang kuya mo.” utos pa ng ina ni Jino.

Agad naman tinawagan ni Jino ang kuya. Sa puntong iyon, sinagot na ito ni Andrew.

“Kuya, tulong! inaaswang kami ni mama.” Bulalas ni Jino sa kuya nito.

Alalang-alala ang kuya nito sa kanila ni Jino. Inalam nito kung saan sila sa mga sandaling iyon. Nanghilakbot ang Ina ni Jino nang naging marahas Ang Aswang. Pilit na binabasag ng nilalang Ang salamin sa harap.

Nang bigla na lang umalis ito. Tumahimik Ang paligid. Naghintay pa sila ng ilang mga minuto. Mukhang wala na ang Aswang. Lumabas ang ina ni Jino sa kotse.

“ma, dumito ka na lang hintayin na lang natin si kuya.” pag pigil pa ni Jino sa Ina.

Hindi nakinig kay Jino ang Ina. Lumabas talaga ito hawak ang buntot pagi. Sumunod naman si Jino, na bagamat may takot at kaba nag aalala naman ito sa ina. May kinuha itong tanso na patalim mula sa bag ng Ina.

Nanlaki ang mga mata ni Jino ng makita nito ang may sa sampung mga Aswang na naroon at nakapalibot sa kanila. Sinukluban ng takot si Jino. Hindi lang imahinasyon o fake news ang mga Aswang. Sa mga sandaling iyon nasa harapan na ni Jino ang ibidensiya. Ang mga nilalang ng dilim. Mga hayok Ang mga ito, at handa nang umatake ano mang oras.

“Jino , bumalik ka sa loob ng sasakyan.” sigaw ng Ina ni Jino.

“Hindi mama, tutulungan kita sa mga iyan!” tugon ni Jino.

Napa atras ang ina ni Jino at humanda ito sa pag atake. Nagwawala na ang mga Aswang at pasugod itong sinalakay ang dalawa. Ngunit bago pa sila nakarating sa kanila ni Jino. Hinarang na ang mga ito ng pag atake mula sa lalaking na lumitaw na lang mula sa kung saan. Na tila ba basta na lang lumitaw sa hangin.

Nagulat sina Jino sa lalaking dumating. Dahil sa pag tayo palang nito nag si-atrasan na Ang mga Aswang na tila ba takot ang mga ito dito.

Nakalugay ang mahaba nitong buhok, naka jacket ito ng itim na mahaba. Matangkad. Ito ang ayos ng lalake. Hindi maaninag ni Jino ang mukha ng lalake dahil nakatalikod ito sa kanila, dagdag pa Ang mahaba nitong buhok na nakatabon sa kanyang mukha.

“Umalis na kayo,” sambit ng lalake sa malalim nitong boses.

“sino ka?” tanong ni Jino sa lalake

Hindi tumugon Ang lalake kay Jino, sa halip nag lakad ito palayo mula doon na walang lingon-lingon.

Napa baling naman si Jino sa likod nito nang marinig ang pag atras ng kotse. Nasa sasakyan na ang Ina ito. Nang balikan ni Jino ang lalake, wala na ito.

“Jino, ano pa hinihintay mo sakay na!”’sigaw pa ng Ina na bumasag sa tulalang si Jino.

Mabilis silang nakalayo doon sa lugar.

“Ano iyon? tinitigan mo lang umatras na? Bakit di mo na lang pinatulan ang mga iyon. Ang titigas ng mga ulo.” Anas ni Rufos na bigla na lang lumitaw sa harapan ni Al mula sa pagiging uwak.

“Kalahi natin sila, balisa lang sila dahil sa mga nangyayari.” tugon ni Al na simpleng dinaanan lang si Rufos.

“Balisa lang ba ang mga iyon. Gutom na sila Al, hayok, mga sabik. Sa ginagawa nila pinapalala lang nito ang mga sitwasyon.” ayon pa kay Rufos.

“Ang utos ni Ezra, i- contain lang sila at ilayo sila sa posibleng marahas na kahahantungan.” Sabi pa ni Al.

“Ang sabi ni Ezra, gawin ang nararapat kapag kinakailangan. Sina Jino iyon. Kaibigan ni Ezra. Kailangan talaga mahinto na ang mga kalahi natin. “ para pa kay Rufos.

“Magtiwala lang tayo kay Ezra. Gawin na lang natin ang ating parte, ang pigilan Ang mga posible nilang pag atake sa mga tao.”

“Sa dami nila, dadalawa lang tayo. Maaring maligtas natin ang iba, pero hindi ang lahat.” nakangiting tugon pa ni Rufos.

“Kaya nga kumilos na tayo, bago pa tayo ma unahan ng mga Bangkilan.” Pagkasabi na iyon ni Al bigla itong naging usok at nawala sa hangin.

Sumunod si Rufos na muling nagtigbaliw bilang uwak at lumipad ito palayo.

Lingid sa dalawa, may mga matang nakamasid lang sa kanila. Isang Bangkilan ang agad na ibinalita kay Draco ang kanyang nakita.Ngunit nang ipasilip ni Draco ang kulungan ng mga punong Aswang, nandoon naman ang dalawa, Al at Rufos. Walang bakas ng pagtakas.

“Sigurado ka ba sa nakita mo?” Tanong ni Ezra sa isang Bangkilan na nagsumbong kay Draco na nakita nito sina Al at Rufos.

“Pero, kitang- kita ko na naroon sila.” panggigipit pa ng Bangkilan.

“Talaga ba?…” Tanong muli ni Ezra, lumapit ito sa Bangkilan na iyon at inilapat sa ulo nito ang kanyang kamay. At muli itong tinanong. “Sigurado ka ba sa nakita mo?”.

Nakaramdam ng kakaibang init sa kanyang ulo ang Bangkilan, lalo itong umiinit habang tinatanong ito ni Ezra. Napahiyaw na sa matinding sakit ang Bangkilan na animoy sinisilaban ang kanyang ulo. Lumalabas na sa mukha ng Bangkilan ang mga ugat nito. Nandoon parin ang kamay ni Ezra. At inulit pa nito ang tanong. “Talaga bang nakita mo sila sa labas?”.

“Hindi, Wala akong nakita. Gawa-gawa ko lang iyon upang mapalapit sa punong Bangkilan.” Bulalas na ng Bangkilan.

“Very good, lumabas ka na at iyan ang sabihin mo sa kanya.” utos pa ni Ezra.

Nakita ng mga nandoon sa silid na iyon ang ginawa ni Ezra sa Bangkilan. Yumukod ang mga ito kay Ezra.

“Haring Aswang bumalik ka.” anas pa ni Uray, pinuno ng Lakan.

Sumunod na lumabas si Ezra. Sinundan nito ang naunang Bangkilan, at nakita nito kung paano ito pinaslang ni Draco, nang aminin ng Bangkilan na gawa-gawa lang nito ang kuwento na nakita niya sina Al at Rufos.

Napansin ni Draco ang paglapit sa kanya ni Ezra. Yumukod si Ezra sa harapan ni Draco. Pinalapit ni Draco si Ezra sa kanya.

“Nakakainip ang ganito, kailan ba natin sisimulan ang pagsakop sa lahat?” tanong ni Ezra kay Draco.

“Malapit na, hayaan muna nating lalong mabalot ng takot ang lahat ng mga tao. Iparamdan natin sa kanila na buhay at totoo tayo.” Sagot ni Draco , habang dila-dila nito ang daliring balot ng dugo mula sa pinaslang na Bangkilan.

“Hindi kaya na sa halip matakot natin ang mga tao, ay mas lalo lang natin silang binibigyan ng dahilan upang maging matapang at labanan ang mga lahi natin?” anas pa ni Ezra.

“At iyon ang hinihintay ko, Ang mag dulot ng matinding sigalot sa pagitan natin at ng mga tao. Mas ramdam ko Ang tagumpay kung nasa gitna tayo ng matinding digmaan. Mas madugo, mas nakakagalak. Nais kong ipakilala sa lahat kung sino ang mas nakakatakot. Gusto ko makita ang panginginig ng kanilang mga laman sa matinding takot sa aking kapangyarihan. At ikaw ang gagawa niyan sa akin.” Ang salita ni Draco na may lamang galit at ngit-ngit.

“Sabihin mo lang kung ano ang gagawin ko, punong Bangkilan.” tugon ni Ezra.

Humahangos naman sina Jino nang bumaba sila sa kotse. Agad naman silang pinagbuksan ni Andrew ng gate.

“Ma anong nangyari?, hindi kita maiintindihan kanina sa cellphone.” usisa agad ni Andrew sa Ina.

“isang Abat ang tumulong sa amin ni Jino, Andrew. Hindi siya nag pakilala ngunit nakita namin kung paano natakot sa kanya Ang mga Aswang.” sagot ng Ina nito nang makapasok na sila sa bahay.

“Ang huling binhi, Ang ampon ni Eros. Hindi kaya siya ang nakita niyo?” nanlaki ang mata ni Andrew sa sinasabi ng kanyang Ina.

“Hindi ko alam, pero hindi siya mukhang Aswang,pero malakas.

“Kuya, ano Ang huling binhi?” Singit na tanong ni Jino. “siya ba iyong tumulong sa amin?Bakit nadawit dito si Tito Eros?” usisa pa nito.

Hindi ito tumugon sa kapatid. Nagkatinginan sina Andrew at Ina nito na tila ba nabahala. Agad na tinawagan ni Andrew si Veron.

“Ibig sabihin lumabas na talaga ang pagiging Abat niya. Kaya siguro, naging maligalig ang mga Aswang dahil sa paglitaw na ng huling binhi” hinuha pa ni Veron.

“Hindi rin Ako sigurado Tita, hindi nakita nina mama Ang mukha ng Abat na tumulong sa kanila. Kailangan makita at makausap natin si Ezra.” Ayon pa kay Andrew. Ngunit natigilan ito nang lumapit sa kanya Ang kapatid na narinig Ang lahat ng napag usapan nila ng tiyahin sa cellphone.

“Si Ezra ang huling binhi kuya?” gulat na tanong ni Jino.

Hindi na naitanggi pa ni Andrew ang lahat. Isiniwalat nito sa kapatid Ang tungkol sa huling binhi at kung ano Ang koneksiyon nito kay Ezra. At doon may napagtanto si Jino, noong magkaklase palang sila nito ni Ezra.

“Kaya naman pala ganun na lang noon kalakas si Ezra. May tinatago pala siyang sikreto” Naikuwento pa ni Jino.

Minsan pa naipamalas na ni Ezra Ang kanyang tagong lakas noong binu-bully ito ni Jagger at ng mga kaklase nila. Agad na sinubukang kontakin ni Jino ang kaibigan. Ngunit nag ri-ring lang Ang numero ni Ezra. Ngunit hindi nito sinasagot.

Maging sa pagtulog, naiisip ni Jino ang kanyang nalaman. Hindi nito makapaniwala na ang matalik na kaibigan ay Isa palang alagad ng dilim.

A Friend in need

Sa kabila ng mga pagkabalisa at takot,  bumabalik naman sa normal na pamumuhay ang lahat kinabukasan. Bukas na muli Ang mga pasyalan at mga pamilihan. Puno na muli ng tao ang mga kalsada at lansangan. Kumpulan na naman ang mga tambay at mga marites sa kani-kanilang mga barangay. Na para bang ang mga nakaraang takot ay bunga lang ng isang masamang bangungot.

Madalas inuugnay sa mga sindikato at adik ang mga kaliwat kanang patayan. Mga unsolved cases na ayon pa sa mga kapulisan dulot na naman ng masasamang loob.

Ngunit para sa mga biktima at nakasaksi sa mga nakakahilakbot na karanasan, ito ay kagagawan ng mga Aswang. Mga nilalang na nasa paligid lang at nagkukubli sa anino ng gabi.

Masigla na naman ang buong Cebuklod.

Maagang nagising si Jino ng araw na iyon upang daanan sa bahay nito si Ezra. At inilihim niya ito sa kanyang Ina at kuya.

“Uy Jino, saan ang punta mo?” tanong ni Andrew ng makita ang kapatid na papalabas sana ng gate.

“kina Tanya lang kuya. May itatanong lang ako tungkol sa subjects namin.” pagdahilan pa ni Jino.

“Bago mag dilim dapat nandito ka na, at huwag mo kalimutan ang sagradong lana.” sigaw ng Ina nila na nasa balkonahe ng kanilang bahay

Tumugon ng tango si Jino.  Pagkalabas ng kanilang gate, pumara agad ito ng tricycle papuntang labasan. Mabilis na nakalipat ng jeep si Jino. Hindi pa gaanong puno ang jeep na nasakyan nito, kaya sa pumuwesto ito malapit sa babaan. Pasimple nitong nilabas ang maliit na bote ng lana. Sabay tingin sa mga kasabayan niyang pasahero sa jeep na iyon. Sa tuwing may bababa o aakyat , pasimpleng tinatapat ni Jino ang bote ng lana sa mga ito. Inaabangan kung kukulo nga ba ito.

“krusing Irahas!” sigaw ng driver nang huminto ito sa waiting shed ng Irahas road, sa kanto malapit sa bahay ni Ezra.

Bumaba si Jino, naglakad na ito papunta sa kalye papasok kina Ezra. Tanaw na nito ang gate ng bahay ng kaibigan. Sa daan palang nilabas na nito ang dalang lana. Nagulat ito nang bigla na lang nagkaroon ng bula ang loob ng bote, hanggang sa unti-unti na itong kumukulo. Kinabahan si Jino. Palinga-linga ito sa kanyang paligid. Maraming nag lalakad at nakatambay doon sa labas ng bahay nina Ezra kaya kabadong kabado na si Jino at nais na nitong umatras pagbalik sa kanyang pinag mulan. Nang may umakbay sa kanya. Napasigaw ito sa gulat.

“Relax, ako lang ito pare. si Rufos.”

Agad na itinago ni Juno ang lana sa kanyang bag.

“Rufos pare ano ang ginagawa mo dito kina Ezra?” Pautal na tanong ni Jino.

“Kung ano ang pinunta mo dito sa kanya. Ganun din ako.” Nakangiting tugon ni Rufos

“Jino, kamusta?” Biglang singit ni Al mula sa kung saan na kinagulat ni Jino.

“Al Ikaw din?” Pagtatakang tanong ni Jino.

“Bakit parang gulat na gulat ka, matagal na kaming close Ezra diba?” Napangiting sabi pa ni Al.

Natigilan ang tatlo nang pagbuksan na sila ni Ezra ng gate. Nagulat si Jino sa laki ng pinagbago ng pisikal na anyo ng kaibigan, wala na Ang bahid ng kalamyaam dito. Maging sa tuno ng pananalita ni Ezra, ibang iba na ito.

“Jino napasugod ka?” Bungad na tanong ni Ezra sa kaibigan.

“Napadaan lang , gusto ko lang na kamustahin ka.” Sagot ni Z na tulala lang na nakatitig kay Ezra.  Hangang-hanga ito sa pagbabagong napansin sa kaibigan.

Tumuloy sila sa loob. Alangan man ,ngunit hindi nagpahalata si Jino.

Habang nakaupo sa couch si Jino, hindi ito mapakali nais na nitong itanong sa kaibigan ang tungkol sa kanyang nalaman.  Ngunit may sumusundot pang Isang katanungan isipan nito. At nababasa iyon ni Al.

“May nais ka bang itanong sa amin?” Tanong ni Al nang abutan nito ng baso ng juice si Jino.

“May nakita ako kanina, ano iyon pare?” Sundot na tanong pa ni Rufos na tumabi kay

“Ano ba gusto mo malaman Jin?” Dagdag na tanong ni Ezra.

Hindi na nakakibo pa si Jino sa sunod-sunod na tanong sa kanya ng tatlo. Lalong kinabahan at kinilabutan ito nang bigla na lang nasa likod na nito si Ezra na kanina lang kaharap niya. Napagitnaan na ito ng tatlo. Ang mga sumunod na sandali Ang mas nagpasindak kay Jino. Bigla na lang nag iba ang anyo ng tatlo. Naging mga malalaki itong mga aso. Isang Itim, isang abo at isang puti. Sa tanang buhay ni Jino ngayon lang ito nakakita ng ganun ka laking aso.  Mababangis ang mukha, tila nag babaga Ang mga mapupula nilang mga mata at malalaki Ang mga matutulis na ngipin. Makapal ang nagtatayuang mga balahibo. Nakakatakot at nakakahilakbot.

Hindi makgalaw si Jino sa kinauupuan nito, hindi rin ito makapagsalita. Gusto nitong sumigaw ngunit walang boses na lumalabas sa kanyang bibig. Inikutan lang ito ng mga aso at tinititigan ng matalim. Ipinikit na lang ni Jino ang mga mata at nag dasal. Nakaramdam nito ng malamig na hangin na lumukob sa kanya at agad namang nawala. Napadilat ito nang makarinig si Jino ng mga bulungan ng tao at ingay ng mga sasakyan. Nagulat ito na may halong pagtataka. Natagpuan nito Ang sarili na nakatayo sa gilid ng kalsada sa Kanto nina Ezra. Wala na ito sa loob ng bahay. Wala narin ang tatlo.

Mabilis na bumalik si Jino sa kanyang pinanggalingan at hindi na tumuloy kina Ezra. Pumara ito ang jeep at agad na sumakay.

Sa hindi kalayuan naroon ang tatlo na nakatanaw lang sa jeep na sinakyan ni Jino.

“Tama ba na iyon ang ginawa natin?” tanong ni Rufos sa dalawa.

“Mainam na iyon nang hindi na mag tanong pa si Jino. Dapat lang na katakutan niya ako. Para hindi na siya mapahamak at madamay.” malungkot na sagot ni Ezra.

“Na miss mo rin siya ano? Nakakamiss ang normal na buhay.Nakakamiss ang mga barkada natin noon.” tugon pa ni Al.

“Nakakamiss, pero ito na ang tadhana ko.  At gagawin ko Ang lahat maprotektahan lang Ang mga taong malapit sa akin , kahit mahirap at masakit.” Sabi pa ni Ezra.

Pagkauwi ng bahay, agad na pumasok si Jino sa silid nito at nagkulong. Kinuha nito ang laptop at nag search tungkol sa mga Aswang at konseho. Ngunit Wala itong nakitang kongkretong detalye at sagot sa kanyang mga tanong. Lumapit na sa ina nito si Jino at doon na nagtanong.

“Gusto ko maging kasapi ng konseho tulad niyo ni Kuya mama.”

Batid ng Ina Ang nalalapit na kaganapan kaya hindi nito pinigilan Ang anak.

“Kurdon, sa Basilika, matutulungan ka ni Father Amadeo. Dalhin mo itong kuwentas kay Father nang sa ganun makilala ka niya.”

Nang araw din na iyon agad na sumakay ng bus si Jino papuntang Alig. Mahigpit tatlong Oras Ang biyahe mula sa siyudad papunta ng Kurdon, kaya saglit na nakatulog si Jino. Hindi nito napansin Ang pag kulo ng dala nitong lana. Isang lalake ang tumabi sa upuan ni Jino sa bus. Napatitig ito sa kanya na tila ba natatakam.

Lumapit ang kundoktor ng bus sa lalake upang tikitan ito.

“Boss ,saan tayo?” tanong ng kundoktor

“Sa Guwa-an. sa may prutasan sa kurbada.” tugon ng lalake.

Habang ng titikit ang kundoktor may napansin itong isang sako ng uling sa tabi ng lalake. Kaya nagsasalita itong muli.

“Boss bawal po mag akyat ng bagahe o karga dito sa taas. Puwede ba ipalipat na lang natin sa baba ang dala mong uling.” pakiusap pa ng kundoktor.

“Babayaran ko na lang ang dala ko. At Isa pa iilan lang naman kami ang sakay.” Sabi pa ng lalake.

“Sige na Doy, pag bigyan mo na, hindi na Ako puwedeng huminto sa parteng ito. Malapit na tayo sa Kurdon.

Ngunit may Isa pang ipinagtaka Ang kundoktor,kaya lumapit ito sa driver.

“Brad, napansin mo ba na bumaba na iyong naunang lalaking nakaupo doon? sa Kurdon kasi Ang baba nun eh.”   pabulong na tanong ng kundoktor sa driver.

“Tang Ina Doy mukhang hindi yata tao ang nakisakay nating iyon. Hindi ko napansing bumaba.” Ang kinikilabutang sagot ng driver.

“Anong ibig mong sabihin?”

“tsaka ko na sasabihin pag nakabalik na tayo ng terminal. Ilan pa ba ang pasahero natin papunta doon?”

“Lima na lang sila pero taga dito lang iyon ang apat, bago mag Kurdon. Tapos Ang huli doon na sa Guwa-an.” sagot ng kundoktor na kalmado lang.

“Huwag na tayong mag sakay ng iba pang pasahero, mahirap nang gabihin tayo sa daan.” Sabi pa ng driver at binilisan nito ang pagpatakbo ng bus.

Alas singko na ng hapon ng marating ng bus ang huling babaan. Ang Sityo Guwa-an. Huminto Ang bus sa isang waiting shed malapit sa tindahan ng mga prutas sa daan.

“Boss tutulungan na kita sa pag baba ng uling mo.” alok pa ng tulong ni Doy.

Ngunit mabilis na tumanggi Ang lalake. Malapit lang naman sa babaan ang upuan nito. Kaya hindi na ito nagpatulong. Agad nitong pinasan sa kanyang balikat Ang isang sako ng uling na walang kahirap-hirap. Hindi naman kalakihan ang pangangatawan nito, ngunit tila ang gaan lang sa kanya ng uling na para bang papel lang ito.

Pagkababa ng lalake sa bus. Napatitig pa dito ang kundoktor.  Ngunit nahintakutan ito dahil ang nakitang uling na pasan ng lalake ay tila isa ng tao.

kinusot pa nito ang mga mata. At sinilip muli ang lalake ngunit bumalik na naman sa uling ang pasan nito.

Samantala, napahinto sa kanyang ginagawa Ang Ina nina Jino nang dumating ang anak nitong panganay na si Andrew. Nang salubungin na niya ito nagulat ito nang makita nito na kasama ng anak si Father Amadeo.

“Father Amadeo magandang hapon, napasugod ka?” pagbati pa ng Ina ni Andrew sa pari na tila nagtataka nang sinalubong ito.

“Magandang hapon Salome. Masaya ako na makita muli ang Isa sa mga haligi ng Kapatiran ng mga pulahan. “ Tugon pa ng pari na puno ng paglagalak.

“Ma, si Jino nakauwi na ba?” tanong ni Andrew

“Ah eh,…Wala ngayon dito ang kapatid mo. Nasa Kurdon.” anas pa ng Ina.

“Sa Kurdon Ma? ano ang ginagawa niya doon? Bakit pinayagan mo?” pagalalang tanong ni Andrew.

“Pinapunta ko siya sa kay Father, hindi ko naman alam na wala si Father doon.” sagot ng Ina.

“Huwag ka mag alala Andrew tatawag na lang ako doon para sila na maalam kay Jino. Tiwala naman akong ligtas doon ang kapatid mo.” Sabi pa ng pari.

Sa loob ng bahay napag usapan ng tatlo ang totoong pakay ng pari sa biglaan nitong pagsugod sa siyudad.

“Ramdam na sa Kurdon ang pagkabalisa ng mga Aswang, wala na silang pinipiling Oras at panahon sa pag atake.  Nababahala na ang mga kasapi. Pakiramdam nila, pinapabayaan na sila ng konseho. Wala na kasi silang nakukuhang suporta mula kay Leon. Simula nang bumitaw si Eros sa posisyon nagkagulo na lahat. Kaya kailangan ko ang kuwentas ni Kamlon , Salome. “ Ayon pa sa pari.

“Dala ni Jino ang kuwentas, iyon din kasi ang balak ko. Ang ibalik sa Inyo ang sagradong kuwentas ng mga Baylan. Kaya pinadala ko kay Jino.” Sabi pa ni Salome.

“Kung gayun kailangan ko kaagad makabalik ng Kurdon. Gayung lumalakas na muli ang puwersa ng kadiliman, dapat lang na mapaghandaan natin ang lahat.” desisyon ng pari.

“Father ano ba ang tungkol sa kuwentas? Ma, bakit hindi ko alam ito?” pagtataka ni Andrew habang nakikinig sa usapan ng Ina at pari. Dahil sa kiyursidad tungkol sa halaga ng napag-usapan nilang bagay.

“Sagrado ang kuwentas na iyon na iniingatan ng Ama mo. Maging si Jino hindi alam ang tungkol sa kuwentas na iyon. Hindi biro ang taglay na kakayahan ng kuwentas na iyon. At tanging ang ama mo lang at ang piling sugo ang kayang makapagpalabas ng taglay nitong lakas at kapangyarihan.” pagsimula ng kuwento ni Salome sa anak.

Kabilang noon sa malalakas na angkan ng mga Baylan ang ama nina Andrew at Jino na si Kamlon. Tulad ni Amor na Ina ni Ezra. Isa si Kamlon sa pinasahan ng abilidad ng mga Dakilang Baylan upang gamitin ang sagradong kuwentas. Piling mga kasapi lang ng konseho ang may alam sa sekreto ng nasabing bagay dahil sa taglay nitong pambihirang kapangyarihan. At Ilan sa mga nakakaalam nito ay patay na. Ang ama nina Andrew at Jino na si Kamlon ang huling gumamit nito noong huling digmaan ng mga Aswang at tao. Nang namagitan sa magkabilang lahi ang kasunduan itinago ni Kamlon ang kuwentas. Nagpakalayo-layo at umalis sa hukbo ng mga pulahan.  Kailangan niyang ilayo sa magkabilang panig ang kuwentas upang hindi na magamit pa. Marami sa mga Aswang ang nais ma kuha Ang kuwentas. Lalo na Ang mga pinuno ng kanilang mga uri.

“isang Baylan ang ama niyo Andrew, isang Hangkilan na Baylan. Maging ang konseho walang alam dito. “  Ayon pa sa Ina.

“Dahil ba sa kuwentas kung bakit namatay si papa?” Usisa pa ni Andrew.

“Hindi patay ang ama niyo. Buhay na buhay siya.” Ang rebelasyon pa ni Salome sa anak na ikinagimbal ni Andrew.

Napayuko si Salome at umiwas ng tingin sa pari. Napaiwas din ang pari sa usapan at iniba ang usapan.

“Ma ano? Anong nangyari kay papa?” pamimilit pa ni Andrew.

“Kailangan lumayo ng ama niyo sa atin upang ilayo kayo sa mga mata ng kalaban na tumutugis sa kanya. Mas pinili lang ng ama niyo ang kaligtasan natin kaya nagpakalayo-layo ito.” Dagdag pa ng Ina.

“All this time ma?, buhay pala si papa. Lumaki kami ni Jino na ni picture man lang ni papa hindi namin nakikita. Dahil sa akala namin masakit sa iyo ang pagkawala niya. Kaya hindi na rin kami nag tanong. Iyon pala buhay ang ama namin.” Ang sumbat pa ng anak sa Ina. Pumasok sa kanyang silid si Andrew na may sama ng loob sa Ina.

Naiwan sina Salome at Father Amadeo sa sala. Tahimik Ang dalawa na nag iiwasan ng tingin.

“pasensiya na, hindi ko napigilan ang sarili ko.” Sabi ni Salome na tila nagsisisi sa sinabi niya sa anak.

“Ok lang, siguro panahon na rin para malaman nila ang totoo. Sa mga nangyayari ngayon. Mas dapat lang na maging bukas na tayo sa kanila. Nang sa ganun alam nila kung saan tayo dadalhin ng mga kaganapang ito. At nang hindi mapunta sa mali ang kanilang paniniwala. Lalo na si Andrew. Parte siya ng Kapatiran.” tugon naman ng pari kay Salome.

“Hindi naman kaya mag iba ang tingin niya kapag nalaman niya ang totoo?” pag aalangan pa ni Salome.

“Matalino ang mga anak mo Salome. Malawak ang kanilang pag-unawa. Maiintindihan nila. “  ayon pa sa pari.

“Paano ipaliwanag sa kanila na ang ama nila ay isang Pari? “

Narinig ni Andrew ang isiniwalat na iyon ng Ina. Halos lukuban ng malamig na tubig si Andrew. Hindi na nakaiwas pa sina Salome at inilahad na nila sa anak ang kabuohan ng kanyang natuklasan.

Samantala nagising na lang si Jino na buhat-buhat ng Isang lalake. Madilim na ang paligid, at masukal na gubat na ang kanilang dinadaanan. Nakagapos ang mga kamay at paa ni Jino. May bandana pang nakatakip sa bibig nito. Nag pupumiglas si Jino sa kabang nararamdaman. Ngunit hindi man lang natitinag ang lalake na tuloy-tuloy lang sa paglalakad.

Kitang-kita ni Jino ang paligid, napakaliblib na ng gubat kung saan sila nandoon. Nakakasulasok din Ang naaamoy nito sa lalake, iyong tipong mapanghe na malansa.

Nang mapadaan sila sa malaking puno, biglang napahinto ang lalake. Ibinaba nito si Jino at napaatras ito na tila ba natatakot. Palinga-linga ito sa paligid na animoy may nakikitang hindi naman nakikita ni Jino.

Nang walang ano-ano lumiwanag ang paligid. Nakakasilaw at nakakabulag. Nawalan ng malay si Jino.

Nakatayo noon si Al sa rooftop ng Isang building ng lumapit sa kanya ang kanyang gabay na Murugmon dumapo ito sa kanyang braso at may ibinalita ito dito.

“Sundan mo siya, huwag mong ilayo sa kanya ang paningin mo. Susunod kami.” Tugon ni Al, at pinalipad na nito ang kanyang gabay.

Dumating naman si Rufos na nakita ang paglipad ng gabay ni Al.

“Matagal ko ding hindi nakikita ang gabay mo. Ano ang sadya niya sa iyo?” Tanong ni Rufos

“Tinangay ng isang Gabunan si Jino. At kasuluyang nasa gubat paakyat ng bundok.“sagot ni Al.

“Ano? Saang bundok? Alam na ba ito ni Ezra?”

“Sa sityo Guwa-an. “

“Ano naman ang ginagawa ni Jino doon?” Tanong pa ni Rufos.

“Hindi ko alam. Susundan ko ang Murugmon. Ikaw na ang bahala muna dito. Papalubog na ang araw.” Sabi pa ni Al.

“Sige, pero balikan mo agad ako. Iba kasi ang tandem natin pag nandito ka. Nagiging mabait ako.” Tugon pa ni Rufos nang lumapit ito kay Al.

“Mag ingat ka baka mahalata na tayo ni Draco. Masira pa ang plano ni Ezra.  Sige, kailangan ko nang sundan ang gabay ko baka kung ano na ginawa ng Gabunan na iyon kay Jino.” Bilin pa ni Al bago ito naglaho sa hangin.

Pagbalik kay Jino , nagising ito dahil sa paggising sa kanya ng isang Ale.

“Uy iho, ano ba ang nangyari? Bakit dito ka nahiga sa gilid ng daan? Tagasaan ka ba?” Tanoy pa ng Ale.

“Nasaan na ang lalake? Ang liwanag?…sino ka?” Tugon na tanong din ni Jino sa Ale na punong-puno ng pagtataka at hilakbot.

“Naku iho hindi kaya nalipasan ka lang ng gutom?. Wala kang kasamang iba dito nang makita kita. At wala ng liwanag , kasi alas sais na ng gabi.” Ayon pa Ale.

“Nasa Kurdon na ba ako Manang?“tanong pa ni Jino.

“Kurdon ba kamu? Naku iho lampas-lampas kana sa distinasyon mo. Sityo Guwa-an na ito. Ang mabuti pa doon kana muna sa bahay ko. Hindi maganda ang maabutan pa tayo ng paglalim ng dilim sa daan.  Teka lang at tatawagin ko lang ang Asawa ko. Molong tapos ka na ba diyan?”

Lumapit sina Jino sa nakaparadang jeep sa tabi ng nakasara ng tindahan sa gilid ng highway.

“Tapos na, nakarga ko na lahat ng mga prutas. Tara na nang makapag hapunan na tayo.” Tugon pa ng matandang lalake na tinawag ng Ale na Molong.

Sumama sa kanila si Jino na sa mga sandaling iyon litong-lito parin sa nangyari sa kanya. Habang tumatakbo ang jeep sa daan may napansin ang Ale na nakasunod sa kanila.

“Napakalaking kuwago naman iyan Molong , ngayon lang ako nakakita ng ganyan ka laking ibon.” Bulalas pa ng Ale nang makita ang lumilipad na ibon na para bang sila Ang sinusundan.

“Buwesit talaga, isa iyang Murugmon. At hindi lang Basta ibon. Isa iyang …”

“Aswang” dinugtungan ni Jino ang  sinabi ng lalake nang makita nitong kumukulo ang bote ng lana na dinukot nito mula sa kanyang bulsa.

Nagkatinginan ang tatlo, kinilabutan na silang tatlo nang mapansin na hindi talaga sila nilulubayan ng ibon. Binilisan ni Molong ang pagpatakbo ng kanyang jeep hanggang sa marating nila ang Baryo Dalakit. Ang Baryo kung saan nakatira ang mag asawa. Simula nang marating nila ang bukana ng baryo, hindi na nila nakita pa ang nakasunod sa kanilang ibon.

Pagkadating sa bahay ng mag asawa nagtaka si Jino nang bigla na lang nag silabasan Ang mga kapitbahay ng mag asawa na animoy nagagalak sa pagdating ng mga ito.

Agad naman na sinaway ng Ale ang mga kapitbahay kaya nagsipasukan din ang mga ito sa kani-kanilang bahay.

“Natakot ka ba sa kanila iho? Naku pagpasensiyahan mo na, ganun talaga kami dito kapag may mga dayuhang napapadpad dito. Malayo kasi itong baryo namin. Sadyain talaga ng mga bisita. Feel at home, pagpasensiyahan mo na rin walang signal dito para sa telepono mo.” Sambit pa ng Ale nang makitang hawak ni Jino ang kanyang cellphone.

“Bakit nga pala may ganyan ka? “ Tanong ni Molong kay Jino na nginunguso ang bote ng lana sa kamay nito.

“Bigay sa akin ni mama, dahil dito nalalaman ko kung may mga aswang sa paligid ko o wala.”  Sagot ni Jino.

“Ano ba ang Ina?” Sundot pa na tanong ng lalake sa binata.

Bago pa makasagot si Jino, pinutol na ng Ale ang kanilang usapan. Binigyan nito ng maiinom si Jino.

“Magpahinga ka na muna dito, at magluluto lang ako ng hapunan.” Sabi ng Ale at pumasok na ito sa loob ng kusina.

Gawa lang sa pinagtagpi-tagping kahoy ang bahay ng mag asawa ngunit subrang ganda ng pagkakagawa nito. Maging ang mga muwebles at kagamitan sa loob ng bahay ay yari sa kahoy na matyagang inukit at hinulma. Gayun pa man magara ang ilang gamit na nakikita doon ni Jino. Tulad ng mga plato ,mga pigurin at maging ang basong inabot sa kanya, lahat iyon ay mukhang ginto.  Walang ilaw na nakikita sa loob si Jino ngunit lubhang maaliwalas at maliwanag ang paligid. Nakaramdam ng kapanatagan si Jino.

Nalaman ni Ezra ang nangyari sa kaibigan kaya nag alala ito.  Susunod na sana ito kay Al nang siya namang pagbalik nito. Agad na inusisa ni Ezra ang kalagayan ni Jino. Ngunit kinabahala nito ang binalita sa kanya ni Al.

“Anong Engkanto? Akala ko ba Isang Gabunan ang nagdala sa kanya doon.”

“Iyon din ang akala ko. Ngunit Nakita ko mismo. Hindi ko na nagawa pang sundan sila dahil sa enerhiyang humaharang at bumabalot sa kanilang lugar. Hindi ko alam kung ano ang pakay nila kay Jino ngunit may kutob akong kakaiba.” Sabi pa ni Al.

“Anong ibig mong sabihin?”

“Minsan na nangialam sa labanan ng mga Aswang at tao ang mga nilalang sa kabilang mundo. At hindi ito maganda.” Ayon pa kay Al.

“May dalawang klase lang Ang mga Engkanto, hindi tulad nating mga Aswang. Suwerte ni Jino kung mga Putian ang dumukot sa kanya, pero kung minalas siya at mga Ituman ang nakabingwit sa kanya, huwag na tayong umasa na makikita pa nating buhay si Jino. Mas malulupit, mababangis at mas makapangyarihan Ang mga Elemental. Hindi kayang sakupin ng ating kapangyarihan Ang taglay nilang lakas. Kahit na ang isang tulad mo Ezra.” Bungad pa ni Rufos ng lumapit ito sa dalawa.

Napaisip ng matagal si Ezra. Hindi ito pumayag na walang gagawin sa kaibigan. Tinungo nito ang bahay nila ni Jino. Sinamahan naman siya ng dalawa.

Nahimasmasan na si Andrew sa kanyang natuklasan tungkol sa kanilang pamilya. Mahirap man at masalimuot ang katotohanan, inunawa niya ito at tinanggap ng bukal sa loob. Niyakap nito si Father Amadeo nang subrang higpit. Binuhos nito ang matagal na pananabik sa ama.

“Ngayon nalantad na sa iyo ang lahat, kailangan dublehin mo ang paghahanda. Hindi basta lang laban ito. Nakasalalay dito ang buhay ng lahat ng nilalang na nakikihati sa mundo natin.” Sabi ni Amadeo

“ para sa lahat, para sa mga mahal ko. Lalaban ako.“ tugon ni Andrew kay Amadeo.

“Kailangan mo na sigurong sundan si Jino sa Kurdon.” sabat ni Salome.

“Sasamahan ko na kayo.” Saad pa ni Andrew.

“Ako na, protektahan mo ang Ina mo dito. Hindi dapat malaman ng mga Aswang ang ugnayan ko sa inyo. Baka lalo lang kayo mapapahamak.” ayon pa sa pari.

Nang bigla na lang lumakas ang hangin sa paligid. Nagtaka Ang tatlo kung saan at paano nakapasok Ang ganun ka lakas na hangin na sinabayan pa ng makapal na itim na usok.

Nang humupa na ang hangin at nang maglaho Ang usok nagulat Ang tatlo, Lalo na si Father Amadeo nang makita sa harapan nila sina Al at Ezra.

Mabilis naman nag labas ng buntot pagi at aserong     kampilan sina Salome at Andrew dahil sa alam nilang mga Aswang Ang mga ito.

“Huwag, nasa panig natin sila.”  sambit ni Amadeo sa mag Ina.

Doon lang napagtanto ni Andrew na sina Ezra at Rufos pala iyon.

“Magandang gabi Aking Salome kamusta.” pagbati ni Rufos sa Ina ni Andrew sabay kaway dito.

“Magandang gabi sa Inyo kuya Andrew, Father Amadeo, tita.” pagbati naman ni Ezra.

“Magkakilala naman pala kayo.” gulat na sabi ng pari.

“si Rufos, ang boarder ko diyan sa pinapaupahan kong bahay. At itong si Ezra at Al madalas ito dito noon, mga kaklase sila ni Jino.” Tugon ni Salome.

“Mga Aswang kayo?” tanong pa ni Andrew na hindi parin makapaniwala.

“Surprised!” pabirong hirit pa ni Rufos.

“Father Amadeo,ano Ang ginagawa mo dito?Huwag mong sabihin na may koneksiyon din sila sa konseho?”  tanong ni Ezra.

“Hindi lang koneksiyon, kasapi din sila ng samahan ng mga pulahan. Si Salome ang Isa sa mga kagrupo noon ng Ina mong si Amor.” sagot ng pari na kinagulat ni Salome.

“Anak ka ni Amor,…Ikaw Ang huling binhi ng pulang buwan?” kita sa reaksiyon ni Salome ang takot. Hindi ito makapaniwala sa mga nalalaman.

“Huwag kayong mag alala tita, hindi ako ang dapat niyong katakutan. Kung hindi ang pagbabalik ng haring Aswang. Pero hindi iyan ang pakay namin sa pag punta dito. Nandito kami para kay Jino.” Sabi ni Ezra na mas ikinabahala ni Salome.

“Anong kailangan niyo sa anak ko? Wala siya dito nasa Kurdon.” Turan pa ni Salome.

“Wala sa Kurdon si Jino ,tita.” sabat ni Al.

“Tinangay ng Gabunan ang anak niyo at dinala sa Sityo Guwa-an.” Sabi pa ni Rufos.

“Ang ibig niyong sabihin, paanong tinangay ng isang Gabunan si Jino?” pag alala ng pari.

“Batid ni Ezra Ang panganib sa paligid kaya pinababantayan niya kayo sa amin. Lalo na si Jino. Nang malaman kong umalis ng siyudad si Jino. Inutusan ko ang gabay ko na sundan ito.  At doon ko nalaman na tinangay nga ito ng Gabunan. Binalikan ko si Jino ngunit wala na ang Gabunan.  Sa halip dalawang mag asawang matanda ang kasama nito. Sinundan ko sila, ngunit nagulat na lang Ako ng pumasok sila sa malaking puno ng dalakit. Hindi ko na nagawa pang sundan sila.” kuwento pa ni Al.

Napabuntong hininga ang pari nang marinig ang sinabi ni  Al.

“Nakapili na ang kuwentas ng panibagong mag aalaga sa kanya.  Hindi ko na kailangan ngayon. Salome ilabas mo ang mga naitabi kong gamit. Kailangan malaman natin kung sino ang kumuha kay Jino.” Sabi pa ng pari.

“Bakit father? ano ang kuwentas?” usisa ni Ezra.

“Iyon ba ang sagradong amyuleto ng mga Baylan Father?”  tanong ni Al na may pagtataka sa mukha.

Hindi na naitago pa ni Amadeo ang tinatagong lihim, naikuwento nito sa tatlo ang lahat. Sa paghaharap nila lalong naging malinaw kay Ezra kung bakit bumalik ang haring Aswang sa katauhan ni Draco.

Tamawo

Alam ni Jino na gabi na noon, ngunit ipinagtataka niya kung bakit hindi ito madapuan ng antok. Nakahiga lang ito sa silid na inalok sa kanya ng mag asawa. Kinuha ni Jino ang kuwentas na pinadala sa kanya ng Ina, sa loob ng kanyang bulsa. Habang pinagmamasdan nito ang amyuleto may kung anong enerhiya ang pumapasok sa kanya habang titig na titig ito dito.

“Ano ba ang meron sa kuwentas na ito, parang ordinaryo lang naman ito, pero bakit may kung ano akong nararamdaman sa paghawak ko dito?” sambit ni Jino na sinusuri Ang bawat detalye ng amyuleto at Ang mga nakaukit dito.

Hugis tatsulok ang amyuleto na may mga kumplekadong dibuho na tila mga simbolo o letra na iba hindi pamilyar kay Jino. May tagusang butas ito sa gitna. Ang pinagtataka lang ni Jino, ay nang tinakpan nito ng kanyang palad Ang kabilang bahagi nito, hindi nito nakita sa butas ang kanyang palad. Sa halip isang malalim na butas ang napansin nito. Subrang lalim na walang liwanag ang maaaninag roon. At mas kinamangha nito nang sinubukan niyang ipasok ang daliri nito sa butas na iyon. Hindi lumalagos sa kabila Ang kanyang daliri, na para bang napupunta ito sa kabilang dimensiyon.

Doon na napukaw Ang interes ni Jino na sipatin Ang kakaibang meron Ang kuwentas.

Akma na sana nitong silipin ang butas sa gitna ng amyuleto ng biglang bumukas ang pintuan ng kanyang silid. Kinagulat ni Jino ang pagpasok ni Azon, Ang Ale na tumulong sa kanya.

“Bakit po Manang?” tanong ni Jino

“Ah eh,wala…gusto lang sana kitang kamustahin at silipin kung nakatulog ka na ba. Dahil kung hindi, may dala Ako ditong tsa-a. Mainam itong pampakalma, pampatulog.  Ito para sa iyo ito, inumin mo hanggat mainit.” Saad ni Azon, at lumapit sa kama ni Jino.

“Maraming salamat Manang, hindi nga Ako madapuan ng antok eh, namamahay lang siguro Ako. Wala ba talagang signal dito? Tatawagan ko sana si mama , siguradong nag aalala na iyon sa akin.” tugon ni Jino, sabay kuha ng tasang may mainit na tsa-a na bigay sa kanya.

“Dito talaga wala, pero sa labas ng Sityo meron naman. Mapuno kasi dito,at bundok na. Jino,… ano iyang nasa kamay mo?”

“Ah ito, kuwentas daw ito ni Father Amadeo sabi ni Mama. Ang pari doon sa Basilika ng Kurdon. Ibibigay ko sana sa kanya ito kaso dito na ako napadpad sa Inyo matapos Ako tangayin ng taong iyon na sa kutob ko isang Aswang.“Sagot agad ni Jino.

“Sino ba ang Ina mo?” tanong ni Azon na tila umiba ang ekspresyon ng mukha nito. Puno ito pangamba.

“Si Salome Lucero.  Bakit Manang?”

“Wala , baka lang naman kakilala ko. Marami kasi akong kakilala sa Kurdon, pero hindi pamilyar sa akin ang pangalan ng Ina mo. Oh Sige na inumin mo na Ang tsa-a na iyan habang mainit pa. Mainam sa sikmura ang mainit para marelax ka.”

Ininum ni Jino ang tsa-a. Gumana agad Ang pakiramdam nito na tila ba gumagana Ang kanyang katawan, hanggang sa bumibigat na Ang mga talukap nito sa mata. Bumagsak sa sahig ang tasa na Wala ng laman, kasabay Ang pagbagsak din ng likod ni Jino sa kama. Nawalan ito ng malay  at agad na naka tulog.

Tinanangkang hawakan ni Azon ang kuwentas na nasa kamay ni Jino, ngunit napa atras ito nang bigla na lang humigpit ang pagkapulupot nito sa mga kamay ni Jino na para bang ayaw nito magpakuha sa iba.

Lumabas ng silid si Azon na may takot sa mukha. Sinalubong ito ng asawang si Molong. Napag usapan ng dalawa ang tungkol sa natuklasan at nakita ni Azon kay Jino.

“Imposible, kung gayon kailangan na nating maibalik sa labas ang lalaking iyan. Malalagay tayo sa panganib kapag malaman ng mga kalaban na nandito sa atin ang tagapangalaga ng kuwentas ni Hagnaya.”

“Hindi, mas mapapangalagaan natin ang kaligtasan ng lahat kung mananatili siya sa atin Molong. Protektado ng harang Ang lagusan.” pag tanggi ni Azon.

“Hibang ka na ba, Anong gagawin mo sa kanya , ikukulong dito? Alalahanin mo anak iyan ni Kamlon.  Tayo mababalikan niyan kapag tumagal iyan dito.” pangamba ni Molong.

“May malaking laban sa mundo ng mga tao. At hindi na dapat nangingialam pa Ang mga tulad natin sa kanila. Mananatili sa atin ang kuwentas. Magagawa lang natin ito kung mananatili dito si Jino.” Ayon pa kay Azon.

“Hindi Ako sigurado sa plano mong iyan Azon.  Hindi nararapat sa mundo natin ang kuwentas, alam mo iyon. Nilikha ni Hagnaya ang amyuletong iyan para sa proteksiyon ng ating mundo at hindi para ikubli iyan dito. Hindi natin alam kung ano Ang kaya nitong gawin kapag nandito iyan.” Sabi  pa ni Molong.

“Kaya nga dapat nandito lang iyan. Akong bahala kay Jino. Nakainum na siya ng tsa-a ng Sublat. Pagka gising niya, Wala na siyang maaalala. Siya nga pala, huwag muna tayo mag tinda ng prutas bukas,malakas Ang kutob ko na hahanapin nila si Jino.”

Wala nang nagawa pa si Molong kung hindi sakyan Ang kagustuhan ng asawa kahit puno ito ng pagkabahala.

Iyong inakala nilang naitago nila ang sekreto sa kanilang sarili,lingid sa dalawa may mga anino sa paligid na nakamasid lang sa kanila. At naghihintay lang ng pagkakataon.

Samantala sa pagsubok ni Father Amadeo na alamin ang kinalalagyan ng anak, isang nakakagimbal na rebelasyon Ang natuklasan nila.

“Ano ang itim na iyan father Amadeo?” Tanong ni Ezra sa pari

“Hindi ko alam, pero masama ang pakiramdam ko dito. May kung anong bagay na pumipigil sa akin na matunton Ang kinaroroonan ng kuwentas.” sagot ng pari.

Nang walang anu-ano bigla na lang umihip ang malakas na hangin. Kasunod nito isang imahe ang unti-unting nabuo sa kanilang harapan.

Titig na titig si Al at Rufos sa imahing nabubuo sa harapan nila. At nang makumpirma ng dalawa na tama ang hinuha nila, napaatras ang dalawa at gumuhit Ang takot sa kanilang mukha.

“Hagnaya?” Ang gulat na sambit ni Father Amadeo.

“Kamlon, ikinagagalak ko Ang muli nating pagkikita.”

“Ganun din Ako kaibigang Hagnaya.  Ano ang nangyari, bakit ka nagpakita? Ang buong akala ko naglaho ka na sa kawalan.” pagtatakang tanong ni Amadeo.

“Ibinalik ako ng pagkakataon, nang hinawakan ng anak mo ang kuwentas pinakawalan nito ang kasamaan na ikinulong natin doon sa mahabang panahon. Kaya mula sa pagkakahimbing bumalik Ako. Kamlon nasa bingit ng panganib hindi lamang ang anak mo kung hindi Ang mundong ito at Ang mundo ng mga elementalya.”

“Mawalang galang na Hagnaya, ano ang nangyayari kay Jino?” tanong ni Ezra kay Hagnaya.

“Ang binhi ng Dakilang pulang buwan. Nasilayan din kita. Maging sa karimlan, rinig na rinig Ang pangalan mo. Nanginginig sila sa pagdating mo.” Tugon ni Hagnaya at lumapit ito kay Ezra.

“Sabihin mo sa amin kung paano namin matutulungan si Jino.”

“Ikaw, Ang sarili mo. Ikaw Ang kailangan niya para makumpleto Ang pag babalik niya. At gagamitin niya si Jino upang makuha ka niya.” bulalas ni Hagnaya.

Nabalot ng pag alala Ang lahat sa tinuran ni Hagnaya. Ang pangamba nila sa kaligtasan ni Jino ay mas tumindi nang may isiniwalat pa si Hagnaya.

Isa namang magandang balita ang nakarating kay Draco na labis nito kinatuwa.

“Ngayon, Isa na lang ang kailangan ko. Kapag nagawa ko na Ang lahat. Magbabayad Ang  mga may atraso sa akin.  Matitikman nila Ang tunay kung kapangyarihan.”

“Ano ang gagawin natin sa mga bihag?”

“Malapit na, balikan mo ang may hawak sa kapangyarihan ko. Kailangan maunahan natin sila sa kanya. Kailangan bago pa dumating ang nakatakdang pagdurugo ng buwan, nasa akin na Ang lahat ng lakas ko.” Tugon ni Draco na nakatingala sa kabilugan ng buwan.

“Masususnod” Bigla na lang naging abo Ang kausap ni Draco at lumipad ito kasabay ng pag ihip ng hangin.

Hindi naman nag aksaya ng oras si Amadeo. Kasama ang anak na si Andrew at asawang si Salome,sakay ng kanilang sasakyan nag biyahe agad sila pa Guwa-an. Sina Ezra naman kasama sina Al at Rufos na nag anyong mga ibon, nakasunod lang sa kanila. Naging malaking Kabug naman si Ezra.

Nagising si Jino na ang gaan-gaan ng pakiramdam nito na tila ba nilulukuban ito ng kakaibang lakas. Napatayo ito sa kanyang higaan. Agad nito hinagilap ang kuwentas at nagtaka ito nang mapansin niyang nasa leeg na niya ito at suot na. Mahigpit ang tali nito na imposibleng maisupt sa kanyang ulo, wala din kasi itong duluhan na puweding pagdugtungan.

Gayun pa man hindi na iyon binigyan pa ng malalim na pansin ng lalake.

Lumabas si Jino sa silid na iyon, at hinanap ang mag asawa. Maliwanag na ang paligid. Tinungo ni Jino ang bakuran kung saan may narinig itong mga ingay sa labas.

Nagulat ito nang maabutan doon ang mga kapitbahay ng mag asawa na nagkukumpulan sa labas ng bakuran at nakatingin sa kanya. Blangko ang mga reaksiyon ng mga mukha nila na siyang ipinagtaka ni Jino. Binati niya pa ito ngunit Wala man lang tumugon ni Isa man sa mga naroon.

Nagsipulasan lang Ang mga ito nang dumating si Azon na may dalang mga prutas na nakasilid sa isang bilao.

“Gising ka na pala Jino, halika na sa loob may dala akong mga prutas dito.Sariwang sariwa ito. Dito lang ito sa amin kaya espesyal ang bungang ito.”

“Manang, gusto ko nang umuwi” Sabi ni Jino.

“Mamaya na, hindi pa nakakabalik ang asawa ko. Malayo ang daan palabas dito. Mamaya lang nandito na iyon dala ang sasakyan…kumain ka muna.“tugon ni Azon sa lakake

“lalakarin ko na lang po Manang, natatandaan ko naman ang daan palabas. Kailangan ko na talagang makabalik. Mahalaga kasi ang bawat oras. Baka abutan na naman ako ng dilim sa daan.” pamimilit pa ni Jino.

Napansin ni Azon na hindi na nito mapigilan ang lalake. Kaya pasimple itong kinumpas ang kamay. Ngunit nagtaka ito kung bakit hindi man lang tumalab kay Jino ang balak nitong gawin sa lalake.

Kinabahan si Azon. Napabaling sa kanya si Jino at ginawaran ito ng nakakakilabot na tingin.

“Ano ang binabalak mong gawin?” biglang sambit ni Jino sa kakaibang tuno ng boses. Malalim at bilog ang lumabas na boses sa lalake na kinasindak ni Azon.

Hindi na nagawa pang sundan ni Azon si Jino ng umalis ito. Natulala na lang ito sa sulok habang nakamasid sa papaalis na lalake. Mabilis na nakalayo si Jino. Para itong tinatangay ng hangin paalis sa lugar na iyon. Doon na nilukuban ng takot si Azon ,iba na ang pakiramdam nito. Alam niya na hindi na si Jino ang nakausap nito.

May binulong at inusal si Azon sa hangin. kasunod nito nag si gapangan Ang mga ugat ng puno mula sa kung saan at mabilis na sinundan si Jino. Pinaikutan ng mga napakaraming ugat na malalaki si Jino, gumawa ito ng pader ng mga ugat sa daraanan ng lalake. Ikinulong nito si Jino.

“Hindi ka na makakalabas rito, dito ka lang.” sigaw ni Azon kay Jino.

Inilabas na ni Azon ang tunay nitong anyo. Kulay abo ang balat nito na puno ng mga ugat ng halaman sa katawan. Maging ang buhok nito ay animoy mga ugat na ng halaman na nakalugay. Matatalim ang mga kuko nito sa mga kamay at mabangis Ang mukha nito.

“ano sa tingin mo ang ginagawa mo hukluban?” biglang baling ni Jino kay Azon.

“Hindi ko hahayaang makawala pa dito ang kuwentas ni Hagnaya. Mananatili ka dito sa ayaw at sa gusto mo.” bulalas pa ni Azon kasabay ng pag lingkis ng mga ugat sa katawan ni Jino.

Ngunit hindi man lang natakot o natinag ang lalake.Hinayaan lang ni Jino ang mga ugat na lamunin siya nito. Hanggang sa tuluyan na nga itong nabalot ng mga malalaking ugat.

Inakala ni Azon na nagtagumpay ito sa kanyang ginawa, ngunit nasindak ito nang bigla na lang nanuyot ang mga ugat na nasa paligid, maging ang nagkulong kay Jino. Ang mga sumunod na nangyari ang kinagulat ni Azon. Naging abo nalang bigla ang mga ugat pati na ang kumulong kay Jino. Naging pinong abo ito na parang alikabok na tinangay na lang ng hangin.

Naiwan si Jino na nakatayo lang doon na hindi man lang nasaktan o nagkasugat man lang. Nakatingin ito kay Azon ng matalim.

“Pasensiya na kung hindi kita mapagbibigyan sa hinihingi mong kamatayan. Hayaan mo babalikan ko kayo.At humanda kayo sa pagbabalik ko.”  Ayon pa kay Jino habang nakatingin lang kay Azon.

“Wala ng babalik dahil hindi kita hahayaang Maka alis dito!” sigaw ni Azon at nagpakawala na naman ito ng mga ugat mula sa kanyang katawan

Ngunit bago pa man nakaabot kay Jino ang mga ugat na iyon naging abo na ito. Napaatras si Azon ng mapansin ang namumuong apoy sa mga kamay ni Jino.

“Binigayan na kita ng pagkakataon,ngunit mapilit ka!” Mula sa kamay ni Jino lumabas ang bolang apoy. inihagis niya ito kay Azon.

Ngunit nasalag ng lupa ang kapangyarihan na iyon.  Bigla na lang umalsa ang lupa at gumawa ito ng pader na harang na siyang sumalag sa apoy kaya hindi ito tumama kay Azon.

Sa pagkabuwal ng lupa lumantad kay Jino si Molong sa tunay nitong anyo.

Tinawanan lang sila ni Jino. Hindi man lang ito na tinag sa totoong anyo ng mag asawa. Humalakhak ito ng napakalakas. Iba na ang lumalabas sa boses ni Jino. Dumadagondong ito na nakakatakot. Muling umuga ang lupa, at mula sa mga bitak lumabas Ang mga ugat na malalaki at puno ng mga tinik naging mga pader ito na pumagitna kina Jino at sa dalawang mag asawang engkanto.

Humarang ito sa dalawa kaya hindi na ng mga ito nasundan si Jino na mabilis tinangay ng hangin palabas ng lugar na iyon.

Narating na nina Father Amadeo ang sinabing lugar ni Al kung saan niya huling nakita si Jino. Nakatayo sila sa isang malaking puno ng dalakit sa gilid ng daan. Nag aabangan.

Hinawakan ni Amadeo Ang puno at may inusal ito dito, umihip ang malakas na hangin at nagdala ito ng makapal na alikabok na naging sanhi para mapuwing ang lahat. Nang humupa na hangin nagulat Ang lahat ng nasa ibang lugar na Ang mga ito. Bumungad sa kanila ang magubat na paligid.

“Jino!” biglang sigaw ni Ezra nang matanaw sa malayo si Jino na papalabas sa matalahib na bahagi ng lugar.

Napatingin Ang lahat sa parteng iyon at tinawag ng lahat si Jino. Napatingin naman ito sa kanila. Ngunit sa halip na lumapit ito, tumakbo si Jino palayo.

“Hindi na iyan si Jino” sambit ni Amadeo habang hinahabol ng mga ito si Jino.

“Si Jino man iyan o hindi kailangan maabutan natin siya.”  tugon ni Ezra, at bigla na lang ito nagsahangin.

Nang lumitaw ito, nakayakap na ito sa likod ni Jino dahilan para matumba si Jino sa lupa. Nagpagulong-gulong Ang dalawa. Habang nagpupumiglas si Jino sa mga bisig ni Ezra.

“kung sino ka man na nasa katawan ng kaibigan ko pagsisisihan mo kung bakit nagpang-abot tayo.” banta ni Ezra at hinawakan nito ang mukha ni Jino.

Tinitigan ng mabalasik na tingin ni Ezra sa mata Ang kaibigan habang hawak ng dalawang kamay ang magkabilang sintido ni Jino. Kasunod nito Ang paghiyaw ng malakas ni Jino sa nakakatakot na boses. Humihiyaw ito sa subrang sakit. Maluha-luha na Ang mga mata nito sa pag mamakaawa kay Ezra.

Nang walang anu-ano napansin ng lahat ang paglabas ng maitim na usok sa bunganga ni Jino. Pinagpatuloy ni Ezra Ang ginagawa sa kaibigan hanggang sa lumabas nang lahat ng usok sa bibig nito.

At ang ikinagulat pa ng lahat ng mag hugis tao ang usok na ibinuga ni Jil. Tumangka pa itong tatakas ngunit naging maagap sina Rufos at Al, gamit ang kanilang kakayahan pansamantala nilang kinulong Ang nilalang.

“Nagkamali kayo ng kinampihan mga hangal na Aswang.” sambit ng nilalang sa dalawa.

Matapang pa ito na nagbabanta sa kanila, ngunit naging maamong pusa ito ng makita si Hagnaya na bigla na lang lumitaw sa kanilang harapan. At sa isang hawak lamang ni Hagnaya sa nilalang nalusaw ito na parang abo.

Nilapitan ni Hagnaya si Jino na noon wala nang malay at yakap-yakap ni Ezra sa kanyang bisig.

“kung ano man Ang ginawa mo sa kanya, patunay lang na higit pa sa inaakala ko ang lakas ng kapangyarihang taglay mo. Huling binhi.” sambit ni Hagnaya.

“Hindi pa nagkakamalay si Jino, mukhang pati siya naapektuhan ng ginawa ko sa kanya.” pag alala pa ni Ezra.

“Suot niya ang kuwentas, taglay na ni Jino ang kapangyarihan ko. Ngunit tulad ng nasabi ko na, hindi lang Ang kapangyarihan ko Ang lumulukob sa kuwentas na iyan. Naramdaman ng kuwentas ang potensiyal ni Jino kaya alam niyang ligtas ito sa kanya. Sa kabilang banda alam din ng karimlan na magagamit niya si Jino para makuha ka niya. Kaya iwasan mong madampian ng palad mo Ang Amyuleto huling binhi. Magkakamalay din si Jino maya-maya lang.” Ang bilin pa ni Hagnaya bago ito muling naglaho sa hangin.

Lumapit na sina Andrew at Amadeo kina Ezra. Sila na ang umaakay kay Jino at isinandal sa isang tabi.  Pag baling ng lahat sa kanilang likuran, nasa gilid na muli sila ng daan sa harapan ng puno ng dalakit.  Pinagtulungan nilang buhatin si Jino para isakay sa kanilang sasakyan. Tinabihan ni Andrew ang kapatid sa likod ng kotse.

“Mas mababantayan ko kayo kung nasa kumbento kayong tatlo.” Sabi ni Amadeo kay Salome.

“Kung iyan ang makakabuti sa lahat, at masiguro ang kaligtasan ng mga anak natin. “ pagsang-ayon naman ni Salome.

“Huwag kayo mag alala tita, nasa paligid lang kami para mag bantay. Ngayong malinaw na sa amin Ang laban na ito, mas kailangan nating mag kaisa.” sabat pa ni Rufos.

Nakatayo lang si Ezra doon habang nakatingin sa kanila, malalim ang iniisip. Bumalik sa kanyang ala-ala ang mga pangitain na ipinakita sa kanya ng Emesaryo. Ang katotohanan na ibinungad sa kanya ng hinaharap.

Nabasag bigla ang pananahimik ni Ezra nang hinawakan ni Al ang kanyang balikat.

“Pipigilan natin na mangyari ang pinangangambahan mo, Nandito Ako para samahan ka sa laban na ito. Nakakabahala man Ang mga natuklasan natin, alam ko kaya natin ito.” Sabi ni Al kay Ezra.

Ramdam na ng lahat ang nalalapit na kaganapan. At sa napipintong digmaan, lalong lumalakas ang puwersa ng mga kalaban.

DARK SIDE OF TRUTH

Nagising si Jino na nasa loob na ng kotse at katabi na Ang katabi na si Andrew ,kasama sina Father Amadeo at ang ina nito na si Salome.

Wala itong malala na kahit ano bukod sa pagtulong sa kanya ng mag asawa nang matagpuan ito sa gilid ng kalsada. Kaya nagtaka ito kung bakit nasa loob na ito ng kotse.

“Kamusta Jino?”

“Ano ba ang nangyari Kuya? At bakit nga pala kasama ko na kayo?”

“Wala ka ba talagang natatandaan?” Tanong ni Andrew

“Ang natatandaan ko lang karga-karga ako ng isang lalake na sa tingin ko aswang tapos bigla na lang nagliwanag, sunod na nagising ako nasa piling na ako ng mag-asawang nagbibenta ng mga prutas sa gilid ng daan. Iyon lang, tapos ito. Kasama ko na kayo.”

“Andrew, pagpahingahin mo na muna ang kapatid mo. Tsaka na kayo mag usap kapag nasa Kurdon na tayo.” Pagputol ng pari sa usapan ng magkapatid.

Nakarating naman kay Draco ang nangyari sa kanyang sugo na susundo sana kay Jino. Nagwawala ito at galit na galit.

“Hagnaya!!!” Ang sigaw nito na umalingawngaw sa buong silid.

Natigilan na lang ito nang magpakita sa kanya Ang Emesaryo.

“Ano ang ginagawa mo dito Emesaryo?”

“Nabuksan ang mga lihim na lagusan sa karimlan ,marami ang makatakas. May kinalaman ka ba dito?” Galit na tanong ng Emesaryo.

“Bakit ako ang tinatagong mo? Hawak ko ba ang karimlan? Hindi ba at ikaw ang bantay doon?”

“Binabalaan kita. Ibinigay ko na iyo ang lahat pabor, ngunit Ang pakialaman ang pag aari ko, ibang usapan na iyon.Alam mo kung ano ang kaya kong gawin.” Pagbabanta ng Emesaryo kay Draco bago ito muling naglaho sa kanyang harapan.

“Humanda kayong lahat sa oras na makukuha ko na Ang gusto ko. Lahat ng mundo, babaliktad sa kapangyarihan ko. Luluhod kayong lahat sa akin.” Bulong pa ni Draco sa sarili.

Samantala Isang pagtitipon ng lahat ng mga uri ng Aswang ang nangyayari sa gitnang bahagi ng kabundukan ng Bagul. Lahat nababahala na sa hindi na pagbalik ng mga pinuno nila. Sumangguni Ang mga ito sa mga huklubang Dunganan.

“Ano na ang nangyayari sa mga kauri natin? Hanggang ngayon wala pa ni isa sa mga pinuno natin ang nakabalik dito upang ipaalam sa atin ang lahat.”  Wika ni Wanda.

“Huminahon kayo, alam kong balisa ang lahat dahil sa mga nangyayari. Maliit ang grupo natin kumpara sa mga Bangkilang. Maghintay pa tayo. “ Tugon ng Isang Dunganan.

“Marami tayo kung mag sama-sama tayong lahat. Lusubin na natin ang mga Alagad ni Draco” sabi naman ng Isang Sigbinan.

“Kung ganitong nagkakagulo din tayo, walang punto ang sinasabi niyo pagkakaisa. Gayun pa man umasa tayo sa pangako ng huling binhi. “ Sabat ng isa pa sa tatlong Dunganan.

“Alam na ng lahat na hindi totoo ang pinapakalat na propesiya. Bakit maniniwala pa tayo sa Isang huwad. At paano namin ibinigay ang kaligtasan ng aming lahi sa isa pang traidor na Bangkilan.” Ayon pa kay Wanda na hindi mapigilan ang galit at pagkabagot.

“May katuwiran ang mga Kubot, kung ubusan rin lang ng lahi ang gusto ng mga Bangkilan. Handa kaming mga wakwak na pag bigyan ang hiling nila!” Angil pa ng Isang Aswang.

Hindi na nagawa pang pigilan ng mga Dunganan Ang mga nagwawalang mga Aswang.  Kanya -kanyang pulasan na Ang mga ito. Naiwan sa mga nandoon Ang mga Lakan at mga Angkan.

Nakatambay sa isang kainan sa taas ng isang mall ang tatlo, Ezra , Al at Rufos.

“Malalim yata ang iniisip mo?” Pansin ni Rufos kay Ezra na tahimik lang sa kanyang upuan.

“Nalalapit na ang sinabi sa akin ng pangitain. Unti-unti ng nabibigyan ng anyo at mukha Ang mga nakikita ko. Si Jino, siya ang tatapos sa akin.” Ang malungkot na tugon ni Ezra ,sabay ang malalim na buntong hininga.

“Hindi niya magagawa iyon sa iyo. Kaibigan ka niya, malalim na Ang pinagsamahan niyo. At isa pa, nasa kay Rufos ang punyal. Hanggat nasa amin ito ligtas ka.”  Saad ni Al.

“Gagawin ni Draco ang lahat magtagumpay lang siya sa kanyang balak. Wala man sa kanya ang punyal, si Jino. Gagamitin niya si Jino sa akin.” ayon pa kay Ezra.

“Kung ang kamatayan mo ang nais ni Draco, bakit di niya ginawa noong may chance siya. Sa halip ginawa ka pa niyang kakampi. “ Puna ni Rufos.

“Dahil alam niya na hindi niya ako kaya.”

“Eh bakit di mo na lang unahan si Draco, nang matapos na ito? Eh kayang-kaya mo naman ang tiyuhin mong iyon.” Tanong pa ni Rufos

“Kapag ginawa iyon ni Ezra, parang sinayang lang din natin ang lahat. Kapag pinatay ni Ezra si Draco,  panibagong puwersa lang din ang papalit sa kanya, mas malakas at mas makapangyarihan.” Sabi pa ni Al.

“Kaya kailangan maikulong muna  natin si Balmuro gamit ang kuwentas ni Hagnaya. Bago pa siya makalipat sa katawan ko. Ang problema hindi ko puwedeng hawakan iyon. Dahil sa oras na mangyari iyon, baka tuluyan na akong lamunin ng aking kapangyarihan.” Ang nababahalang sabi ni Ezra.

“Ang kumplekado din naman kasi ng lahat. Hindi lang pala labanan ito ng ating mga lahi. Nakikisawsaw din pala dito Ang mga Maligno’t Engkanto na iyan. Sa pagiging gahaman ni Draco sa kapangyarihan nakipagsabwatan pa siya talaga kay Balmuro.”  Sambit naman ni Rufos.

Sa pag labasan ng mga panibagong tauhan sa paligid ni Ezra lalo lang naging masalimuot ang lahat. At tanging silang tatlo lang ang nakakaalam sa tunay na mga nangyayari, bukod pa sa pamilya ni Father Amadeo.

“Kayo po pala si Father Amadeo, kinagagalak ko pong makilala kayo. Siya nga po pala father may pinapabigay sa iyo si Mama. Kaso, hindi ko na matanggal sa leeg ko. Habang tinatanggal ko parang lalo pa kasing humihigpit ang tali sa leeg ko.”

“Nakalaan na iyan sa iyo anak. Ibinibigay ko na iyan sa iyo. Tanggapin mo at kusa na iyang mag papaubaya sa iyo.“nakangiting tugon ng pari kay Jino.

Gumuhit ang ngiti sa mukha ni Jino. Nagpasalamat ito sa pari. Ikinamangha ni Jino ang kusang pag luwag ng kuwentas sa kanyang leeg. At walang hirap niya itong hinubad at pinagmasdang mabuti.

“Ano po ba ang kuwentas na ito Father?”

“Proteksiyon, proteksiyon laban sa mga masasama. At iyan ang nagligtas sa iyo sa aswang na iyon na dumukot sa iyo. Kuwentas ko iyan, noong aktibo pa ako sa konseho tulad ng Ina mo at  ni Andrew. Ilang labanan na ang pinagdaanan ng kuwentas na iyan. At masaya ako na may bago nang tagapangalaga ang kuwentas.Ingatan mo iyan at huwag ilalayo sa katawan mo.” Sagot ng pari.

Mula sa veranda naka masid lang sina Andrew at ang ina nitong si Salome kina Jino sa harden ng kumbento.

“Kailangan na talagang ilihim natin kay Jino ang lahat ng nalaman natin Ma? Hindi ba dapat malaman niya na siya ang tatapos sa huling binhi?”

“Kaibigan niya pa din si Ezra, at hindi iyon magbabago sa kabila ng lahat. Hindi pa handa ang kapatid mo sa ganito Andrew. “

“Kailan pa natin ihahanda si Jino ,Ma? Pag huli na ang lahat? “

“Hindi ko alam kung kailan ,At sa totoo lang natatakot akong isipin iyon. “ Ang pangamba pa ng Isang Ina.

Sa kalagitnaan ng usapan ng mag-ina, biglang may napansin si Andrew. Agad nitong nilabas ang prasketang may lamang sagradong lana. Kumukulo ito nang subra, animoy sinisilaban. Kakaiba ang reaksiyon ng lana.

“Ma, may Aswang sa paligid”

“Andrew ,sa himpapawid”  Saad ni Salome na napatingala sa kalangitan. 

Nasindak ito sa kanilang nakita. Maging sina Father Amadeo nakita din ito.

Nagdilim ang kalangitan sa dami ng mga lumilipad na mga wakwak.  Sa dami ng mga ito natakpan Ang liwanag ng buwan na siyang tanging tanglaw ng gabing iyon. Nagimbal Ang mga taga baryo sa tagpo na kanilang nasaksihan sa himpapawid.

Pulasan Ang mga tao , na agad nag sitakbuhan at magtago sa kani-kanilang mga bahay. Umalingaw-ngaw Ang kanilang mga tunog at angil sa kapatagan at rinig iyon ng halos lahat ng kanilang madaanan. Nagdulot ng malalakas na pagbugso ng hangin Ang sabayang pag kawag at paghampas ng kanilang mga pakpak.

“Ang dami nami namang mga Aswang iyon Father” bulalas ni Jino na may pagkamangha sa kanyang nakita.

“sana makita ito ni Ezra, iba ang kutob ko sa mga nangyayari. Kakaibang laban na ito.”  usal pa ng pari sa sarili.

Nang bigla na lang lumitaw sa tabi nila si Al.

“Father, Jino ang mabuti pa pumasok na muna kayo ng kumbento. Nagkakagulo na Ang mga lahi namin.  At nasa panganib na ang lahat.  Pag sabihan ang mga tao na pumirmi muna sa loob.  Hanggat hindi pa namin na aayos ito.” Saad ni Al sa dalawa.

“Ano ba Ang nangyayari at bakit tila may lulusubin  Ang mga wakwak na iyon?” tanong ni Amadeo.

“Iyon Ang aalamin ko sa amin ,kaya naparito ako.”

“sina Rufos at Ezra?” sabat ni Jino.

“Susubukang pigilan ni Rufos ang binabalak ng mga iyon. Si Ezra nakabantay sa siyudad para sa posibleng pag aalsa din ng mga Aswang doon.” Sagot ni Al.

Hindi rin nagtagal si matapos bigyan ng babala Ang pari at si Jino. Mabilis nitong tinungo ang pusod ng gubat ng Bagul. Ngunit bago pa man ito nakarating doon, sinalubong na ng mga Kubot si Al sa pangunguna ni Wanda.

“Anong kahibangan Ang nangyayari sa Inyo? Sa ginagawa niyo lalo niyo lang nilalagay sa panganib Ang ating lahi. Mag sipirmi na kayo sa inyong lungga at huwag nang mangi-alam.” wika ni Al sa mga ito.

“Nasa panganib na ang lahi natin ng pinamunuan tayo ng isang Bangkilan. Nililigtas lang namin ang aming uri. Kaya kung ayaw mo na pati ang mga uri natin magkaroon ng lamat. Huwag mo kaming harangan.” Ang angil ni Wanda.

“Ano ang gagawin niyo, susugurin niyo si Draco? Magpapakamatay kayo? Alam niyo ang kakayahan ng mga Bangkilan, lalo na si Draco. At kung mahalaga sa iyo ang uri niyong mga Kubot , bumalik na kayo sa mga lungga niyo.” Sabi pa ni Al na bigla na lang pinarami ang sarili.

Bawat Isang Kubot Isang Al . Ito ang isa sa espesyal na kakayanan ng mga piling Aswang biling dakilang bantay.

“Hindi mo kami masisindak sa ganyan taga bantay.   Bibigyan lang kita ng ilang segundo para lubayan kami.” Pagbabanta ni Wanda.

Nagsitaasan na Ang mga buhok ng mga Kubot nitong kasama na handa nang umatake sa hudyat ni Wanda.

“At hindi rin ako nagbibiro Kubot. Hindi ko hahayaan na mapahamak ang karamihan sa kahangalan niyo!” Ang galit na sigaw ni Al,

At umatungal ng nakakabinging alolong si Al na sinabayan pa ng mga kawangis niya. Kasunod nito ang pag palit ng anyo ni Al. Humaba din ang buhok nito at nagsilabasan Ang matutulis nitong mga kuko sa daliri. Seryuso ito na harapin ang pagbabanta ni Wanda.

Nang bigla na lang nilukuban ng mga buhok ni Wanda si Al. Ngunit bago pa man ito hawakan ng kubot, nagsa-alikabok na ito. At nang muli itong lumitaw, nasa likod na ito ni Wanda. At hawak na ng mabalahibo nitong kamay ang leeg ng kubot. Samantala nakayapos naman ang isang kamay nito sa katawan ni Wanda ng subrang higpit.

“Itigil niyo na ito at bumalik na kayo. Ayukong pag sisisihan niyo Ang bagay na ito.”  pakiusap pa ni Al kay Wanda.

“Ikaw ang magsisisi sa pangingialam alam mo.”  binitiwang salita ni Wanda.

At bigla na lang ito nag laho sa mga braso ni Al. Tanging Ang itim na lang na balabal na suot ni Wanda Ang naiwan sa mga kamay ni Al.

Maging ang mga ibang Kubot na kasama ni Wanda, nag laho Ang mga ito sa kanilang mga suot na balabal. Napabitaw si Al sa hawak na balabal ni Wanda nang bigla na lang ito bumukad at umikyas mula sa kanyang pakakahawak.

Bumukad ito katulad ng iba pa. Nagsibukaran Ang mga ito na animoy mga payong na nag silutangan sa himpapawid.  Kasunod nito ang pag saklob ng mga ito sa mga repleksiyon ni Al dahilan para bumalik ang mga ito sa pagiging alabok.

Pina ikutan ng mga balabal si Al,  Mabilis Ang pag-ikot ng mga ito na lumikha ng tila ipo-ipo sa paligid ni Al.

Ngunit hindi natinag si Al sa pinamalas sa kanya ng mga Kubot. May inusal ito sa hangin. Palapit ng palapit Ang mga balabal kay Al hanggang sa tuluyan na nilang nasukol sa gitna Ang Bantay. Hindi na nagawa pang makapalag ni Al sa ginawang paglukob sa kanya ng mga Kubot.

Tuluyang napulbos ang katawan ni Al. Doon lang nagsibalikan ang mga Kubot sa kanilang anyo.

“Wala na ang Bantay,  Wala ng hahadlang sa atin. Wala ng mas makapangyarihan pa sa lahi ng mga Aswang kung hindi tayo lang. At hindi Ang sino man! Lalo na Ang mga Bangkilan! Lusubin si Draco!” Sigaw ni Wanda na may galak sa mukha.

Ngunit sa kanyang pagkabigla.May naramdaman itong kakaiba sa kanyang katawan. Napa ngiti ito sa inindang magkahalong init at sakit sa kanyang dibdib. Napa tingin si Wanda sa parteng iyon at kitang-kita nito ang pag tagos ng isang mabalahibong kamay sa kanyang dibdib na hawak na ang pumipitik-pitik pa nitong puso.

“Buhay ka pa?” Ang huling salitang namutawi sa bibig ni Wanda bago ito bumagsak sa lupa.

Nagulantang Ang mga Kubot sa kanilang nasaksihan. Itinaas ni Al ang hawak na puso ni Wanda tanda na tinapos nito ang lider ng mga Kubot.

“Hindi ko nais na mangyari ito sa Inyo. May mas malaking laban na dapat paghandaan. Kaya bumalik na kayo sa lungga niyo mga Kubot” Utos ni Al.

Kitang kita Ang galit sa mga mata ng Kubot dahil sa pag paslang ni Al kay Wanda. Nagsi-angilan Ang mga ito. Isa sa mga Kubot ang lumapit kay Al at gamit ang mahaba nitong mga buhok , kinuha nito sa kamay ni Al ang puso ni Wanda..At kinain ito sa harap ng Bantay. Isang Rebelyon sa lahi ng mga Aswang Ang pag kain sa kanilang uri.

“Hindi mo kayang pigilan ang mga lahi ng mga Aswang, taga Bantay. Pagmasdan mo sila,…Ngayon pakita mo sa amin kung gaano ka kalakas.Pigilan mo silang lahat!”

Napakunot ang nuo ni Al nang makita Ang iba pang mga uri ng Aswang na papasugod din sa kanyang direksiyon. Batid ni Al na hindi niya lahat iyon mapigilan at kung may gawin man ito sa mga iyon ,alam niya na magdudulot lang iyon ng mas malalang problema.

“Gayun pa man salamat at Ikaw na ang gumawa sa matagal ko nang binabalak kay Wanda. Hindi namin kailangan ang mga mahina at bobang lider.” Sambit na bulong pa ng Kubot kay Al , at agad itong naglaho.

Napa atras na rin si Al, at naging malaking kuwago.  Sa mga galit na kalahi, hindi kaduwagan ang tumakas. Mabilis itong nag laho sa hangin.

The Invasion

Ginulantang Ang mga tao sa siyudad ng may mga namataan silang tila mga pulutong ng mga malalaking ibon sa himpapawid, na sa subrang dami nito, animoy maitim na ulap na may dalang malakas na ulan.

Bukod dito may mga nilalang din Ang namataan ng ilang mga residente na hindi nila matukoy na kung ano. Subrang dami nito at tila tinutumbok ang sentro ng siyudad.

Dahil sa pangyayari, nabalot ng takot buong siyudad.  Maraming mga establisyemento ang maagang nag sisarahan. Marami ang agad na nag si uwian sa kani-kanilang mga tahanan.  Lahat nag hahanda sa di matukoy na panganib.

“kapitan , wala ba tayong gagawin?”

“wala, kumalma Ang lahat hindi tayo ang punterya ng mga iyan. Gayun pa man ipakalat sa lahat na kailangan mag handa. Ano mang sandali, kakailanganin ni Draco Ang puwersa natin.”

Maging ang mga kapulisan at gobyernong lokal ay binalot ng mga takot at pangamba dulot ng mga misteryusong mga nilalang na papasugod sa siyudad.

“Hindi natin alam kung anong mga empakto Ang mga iyan. Pero Isa lang Ang sigurado tayo. Banta sila sa kaligtasan ng ating mga pamilya at mahal sa buhay. Kaya lalabanan natin ang mga kampon ng kadiliman na iyan!”  Ang tugon ng lider ng kapulisan habang kausap nito sa telepono ang isang opisyal ng pulis.

“Chief nakahanda na ang team ko. Nakakalat na sila sa palibot ng siyudad. “

“Maraming salamat sa pag responde General Manambit. Malaki ang tulong ng tropa mo sa pagharap natin sa mga impakto na iyan. Hindi lang pala iisa ang kalaban natin dito. Buong buhay ko Ang paniwala ko sa mga komiks at pelikula lang nakikita ang mga nilalang na ito. But they are real”

“Iyon din ang Akala ko, until nakaharap ko mismo ang mga nilalang na iyan. Mabuti na lang at bago pa ito nangyari,binalaan na tayo ni Leon. Handa na tayong kalabanin Ang mga iyan, Chief Villa”

“Hindi ko rin akalaing magiging kakampi pa natin ang mga rebelde na iyan. Dahil sa kanila nabuksan Ang kaalaman natin tungkol sa mga Aswang na balak sakupin tayong mga tao.” tugon pa ni Chief Villa sa General.

Sa kanilang pag uusap, isang tao ang lumapit sa dalawa.

“Ako si Cirkuz, kasapi ng pulahan naparito ako para makiusap na umatras na kayo, dadanak lang Ang dugo at marami Ang magbubuwis ng buhay. Hindi tayo ang pinunta ng mga Aswang na iyan. Wala silang gagawin sa mga tao. Hindi sila pumarito para lusubin tayo o mag hasik ng lagim. Maniwala kayo.”

“Pasensiya na, kaligtasan ng karamihan ang priority namin. At kung Isa ka ngang pulahan gaya ng pagpapakilala mo, dapat alam mo kung anong klaseng mga nilalang Ang mga Aswang at kung ano Ang puwede nilang gawin.” tugon ng General.

“Hindi niyo alam ang ginagawa niyo. Lalo niyo lang ipapahamak Ang lahat.”

“Mapapahamak Ang lahat kung wala kaming gagawin at hahayaan na lang Ang mga impakto na iyan na maghasik ng lagim sa mga tao. At teka, paano ka nakapasok dito?” Sabi pa ni Villa ,na noon lang napagtanto kung paano nakapasok sa opisina nito si Cirkuz.

Bigla na lang may inusal na mga salita si Cirkuz sa ibang lingguwahe. Kasunod nito Ang bigla na lang pag palit ng kulay ng mga mata ng General at Chief. Naging purong itim Ang mga ito. Nagpatuloy pa si Cirkuz sa pagbigkas ng mga salitang orasyon hanggang sa napasa ilalim na ng isang hipnotismo ang dalawa.

“pabalikin niyo Ang lahat ng mga tauhan niyo, lisanin ang kanilang mga puwesto at magsitago” utos ni Cirkuz sa mga ito.

Tulad ni Al sinubukan din pigilan ni Rufos Ang mga Abwak ngunit bigo din itong pigilian at pasunurin sa kanyang nais.

Disidido si Mauro na ituloy Ang pagtugis nila sa mga Bangkilang sakop ni Draco. Naging malaking uwak din ito tulad ni Rufos at tila mga manok na panabong na nag laban ang dalawa.

Nasugatan ni Rufos si Mauro ngunit sa halip na pagsuko, lalong nagalit Ang iba sa mga kasamahan ni Mauro. Nag anyong mga ibon Ang mga ito.

“Hindi niyo dapat nilalagay sa kapahamakan Ang buhay niyo. Mauro, sa iyo sila nakikinig ,bumalik na kayo, bago pa mahuli Ang lahat” pakiusap pa ni Rufos sa mga ito.

“Kailan pa kami kikilos Rufos, kung tuluyan nang maghari Ang Draco na iyon. Ito na ang tamang sandali para pabagsakin Ang mga Bangkilan. Nagkaisa na Ang buong lahi.  At kahit Ikaw, hindi makakapigil sa amin. Matalo mo man ako. daan-daan pa Ang titindig sa katarungan at karapatan namin!” pagmamatigas pa ni Mauro.

Napa atras na si Rufos nang makitang nagkumpulan na parang bola ang mga Abwak na naging mga ibong uwak. Pinaligiran siya nito para pagtulungan. Hindi sapat ang kakayahan nito para saluhin ang galit ng mga Abwak. Hindi na nagdalawang isip pa si Rufos at tumakas na ito.

Mula sa tuktok ng hotel ni Draco, naroon naman si Ezra, nakatingin sa direksiyon ng mga papasugod na mga wakwak at tiktik.

“Wala ka bang gagawin?” tanong ni Ezra kay Draco

“Sila ang may kailangan sa akin, kaya hayaan mo sila. “ tugon ni Draco na nakangisi lang habang hinihintay ang pagpasok ng mga bisita sa siyudad.

Nais ni Ezra na gumawa na nang hakbang para pigilan Ang mga ito,ngunit ayaw niya malantad kay Draco Ang kanyang tunay na plano.

Sakay ng kanilang sasakyan nagmamadaling bumalik ng siyudad sina Andrew, Ang Ina nito kasama sina Father Amadeo at Jino. Tensiyonado Ang lahat dahil sa mga nangyayari. Rinig na rinig pa nila ang mga nagsiatungal na mga nilalang ng dilim na tila sumasabay sa kanila.

“Kailangan maunahan natin ang mga iyan sa siyudad nang nakagawa agad tayo ng harang at proteksiyon. “ sambit ni Amadeo.

“Father,sa taglay na kapangyarihan at bilis ng mga Aswang na iyan. Nakapasok na sila sa siyudad bago pa tayo. Tingnan niyo naman halos kapantay na natin sila.” komento pa ni Jino habang sinisilip sa himpapawid Ang mga nagliluparang mga Aswang.

“Tinawagan ko na si Tita Veron naka puwesto na sila sa bawat intrada ng siyudad. Nagsisimula na rin silang maglatag ng orasyon para maitaas na Ang harang.” tugon ni Andrew na lalo pang binilisan ang pagmamaneho.

“Jino, ngayon mo magagamit Ang kuwentas na iyan. Pagkadating natin sa mismong hangganan ng siyudad. Sambitin mo ang mga salitang tinuro ko sa iyo, nang sa ganun maduble Ang bisa ng harang.” paalala ni Amadeo kay Jino.

“Hindi ba at delikado ito para sa kanila ni Ezra, Rufos ,Al at sa mga kaanib na mga Aswang kapag nakulong sila sa harang?” pag alala ni Salome.

“Huwag natin alalahanin ang tatlo, mas malakas sila kumpara sa iba. Hindi sila maaapektuhan ng labis. At para din ito sa proteksiyon ng mga tao at sa iba pang mga inosenteng madadamay sa labanang ito.”

“Father umiinit sa leeg ko Ang kuwentas “ angal ni Jino, habang hawak nito ang amyuleto.

“Nararamdaman na ng mga elemental na nakatira sa siyudad ang presensiya mo Jino.Malapit na tayo sa bungad.”

At paglampaas nga ng ulo ng kanilang sasakyan sa bungad ng siyudad agad na inusal ni Jino gamit ang kanyang isip ang mga katagang tinuro sa kanya ni Amadeo. At saktong pag pasok ng mga ito sa siyudad. Napalingon si Andrew nang makita nitong nagliwanag bigla ang paligid.

“tanging Ang mga may dugo ng Baylan at Manugbulong na manggagaway Ang tanging nakakakita ng harang na iyan. “ Ang sabi ni Amadeo ng mapansin sa mukha ni Andrew ang pagkamangha.

Sa ginawang harang ni Jino sa paligid ng siyudad naging balisa ang mga aswang na naninirahan na doon, lalo na sa isang barangay kung saan ang lahat ng mga nakatira mga uri ng aswang bangkilan.

Hindi maipaliwanag na lamig ang lumulukob sa kanilang katawan na nag dulot ng paninigas ng kanilang mga laman at panunuyot ng kanilang mga balat. Hanggang sa naramdaman ang panghihina at kawalan ng hangin.

Ito ang nararanasan ng lahat ng mga aswang na napapaloob sa ginawang harang ni Jino at ng mga kasapi ng pulahan. Ramdam ito maging nina Al at Rufos.

“nandito na sa siyudad sina Jino. Nagawan na nilang harangan ang pag lusob ng mga kalahi natin.”

“Nagawan nga nila ng harang ,pero hirap naman tayo. Buti na lang at nalalabanan natin ang puwersa kahit papano nakakakilos parin tayo.” komento ni Rufos.

“Hintayin lang natin lumiwanag, mawawala din ang bisa ng harang kapag may araw na. Mainam na rin ito nang makapagpahinga tayo.” tugon ni Al

“Hindi ko akalaing ganito pala talaga kalakas ang hawak na tigadlum ni Jino. Kung mapapasakamay na ito ni Draco, tunay ngang kayang lipulin nito ang lahat ng lahi ng mga aswang. At sa taglay niyang kapangyarihan,maging ang sangkatauhan damay.” ang obserbasyon pa ni Rufos.

“Kaya nga hindi dapat niya makuha ang kuwentas kay Jino. Pero ang ikinababahala ko, ngayong sila na mismo ang lumalapit sa patibong ni Draco, hindi malabong mangyari ang kinakatakot natin. Kahit sabihin pa nating parte ito ng plano ni Ezra.” ayon naman kay Al.

Ang pag dating nina Amadeo sa siyudad ay ikinagalak ni Draco. Sinamantala nito ang pagkakataon.

Ipinagtaka ni Ezra na hindi man lang na apektuhan ng harang si Draco. Sa halip na manghina tila lalo itong lumakas. kinakitaan ni Ezra ng malaking pagbabago ang kilos ng hari ng mga Bangkilan. 

Nilisan ni Draco ang silid at naiwan doon si Ezra na naka tingin sa malaking bintana at pinagmamasdan ang buong siyudad, nag aalala. Ngunit wala itong  puwede munang gawin kung hindi ang maghintay sa tama at takdang oras ng pag kilos.

Tinungo ni Ezra ang veranda nang matanaw doon ang dalawa, Al at Rufos.

“Ano ang ginawa niyo dito?, baka maramdaman kayo ni Draco at mahuli kayo.”  tanong ni Ezra sa dalawa.

“Hindi rin kami mag tatagal,may natuklasan lang kami ni Rufos habang nag mamasid-masid kami.” tugon ni Al.

“Natunton namin ang  pugad ng mga Bangkilan dito sa siyudad.  Kaya naman pala ganun na lang kalakas ang loob ng mga ito na mag hari-harian dito, kasi nailipat na pala dito ni Draco ang lahat ng uri niyo. Isang buong hukbo, isang buong barangay ng mga Bangkilan.  Isang kaharian ang hinahanda ni Draco sa mismong siyudad na ito. Kaya kailangan na nating kumilos bago pa mahuli ang lahat “ Bulalas ni Rufos na kina bahala ni Ezra.

“Ano ba talaga ang binabalak mo? , hanggang ngayon hindi mo parin nililinaw sa amin ang lahat.  Paano ba matatapos ang Draco na iyan, ilang linggo na lang at lalabas na ang pulang buwan. Aligaga na ang ibang uri ng mga Aswang, hindi na sila makapaghintay.” Ayon pa kay Al.

Saglit na nanahimik si Ezra, bakas sa mga mata nito ang pag aalala. Nang bigla na lang huminto ang lahat sa paligid nito, bumagal ang kilos ng mga gumagalaw sa paligid ni Ezra, maging ang mga pagbuka ng mga bibig ni na Al at Rufos ay naging subrang mabagal.

Nang walang anu-ano, bigla na lang nilokuban ng maitim na bagay si Ezra At pag kuwan nanlaki ang mata nito sa gulat nang may bumulong sa kanya.

“Nalalapit na ang katapusan mo, mapipigilan mo pa kaya ang paghari niya huling binhi?”

“Emesaryo?” 

“Nagkukumahog na ang mga nilalang sa karimlan para salubungin ang kanilang paglaya.  Unti-unti nang napipilas ang tilon ng kawalang hanggan.  May nagagawa ka na ba? Handa ka na ba’ng nagpaubaya at magpatangay na lang sa dikta ng iyong kapalaran?”

“Ano ,ang kailangan mo? Hindi ko kailangan ang paalala galing sa iyo. Hindi magaganap ang nakatakda. Ako ang siyang magpapasya.” tugon ni Ezra sa emesaryo.

“Ikaw ang may kailangan sa akin , ang mga pag aalinlangan mo ang nag dala sayo sakin dito.  Alalahanin mo, ang hinaharap ay nakatakda na, ang nakasulat at hindi na mabubura. Pero ang kasalukuyan maaaring mahadlangan. Buhay mo o buhay ng lahat.  Isa lang dapat.” Ayon pa emesaryo bago ito naglaho .

Bumalik ang lahat sa normal, ngunit nananatiling naka tulala si Ezra doon.

Muli lang ito kumurap nang mag salita muli si Al.

“Anong nangyar?” pagtataka ni Al.

“Umalis na kayo at bantayan niyo si Jino na hindi malapitan ni Draco. At may gagawin lang ako.” sabi pa ni Ezra.

Sumunod ang dalawa na agad naman nag palit ng anyo bilang mga ibon , tsaka nilisan si Ezra.

Pinuntahan ni Ezra ang silid ng mga bihag at kinausap ang pinuno ng mga Lakan na si Uray.

“Haring Aswang ,ano ba ang maipaglilingkod ko sa iyo?” tugon ni Uray na halatang hirap na hirap ito.

Kitang-kita ni Ezra ang epekto ng harang sa mga kalahi niya. Wala rin naman itong magawa para maibsan ang kanilang paghihirapan.

“Punong Lakan, maari mo bang ikuwento sa akin ang lahat nang nangyari noong natalo at napaslang ng mga Baylan ang unang Haring Aswang?” tanong ni Ezra.

“Nais ko mang ilahad sa iyo ang lahat, ngunit sa nangyayari ngayon samin mukhang hindi na kakayanin ng lakas ko ang kuwentuhan ka. Pero kung mahalaga sa iyo ang impormasyong gusto mo, hanapin mo si Barang, isang Manugtambal mula sa isla ng Sequihurones, marami siyang alam, marami na siyang na gaping mga aswang.” tugon ni Uray na pilit tinatawid ang mga salita.

“Saan…saan ko matatagpuan ang Barang na iyan?” ang nag mamadaling tanong pa ni Ezra.

“puntahan mo ang huwad na pari sa bayan ng Kursong, sa Alig, sa Basilica. Alam niya kung saan matatagpuan si Barang.” Pag singit sa usapan ng Pinuno ng Angkan na si Hubak.

Hindi na nag-aksaya pa ng oras si Ezra at pinuntahan sa bahay nina Jino si Amadeo..Batid nito na doon dumeretso ang mga ito. Ngunit sa kanyang pag tungo doon, wala naman roong tao.  Isang kapitbahay ang nakakita sa kanya na lumabas ito mula sa gate nina Jino.

“Sina Salome ba ang hinahanap mo?” tanong pa ng lalake na lumapit pa kay Ezra.

Tumango naman si Ezra at nginitian ang lalake

“Hindi ka tao, alam ko. Sino ka? At bakit mo hinahanap ang mga tao diyan aswang?”

Natigalgal si Ezra sa sinabi ng lalake, paanong nalaman nito kung ano siya, gayun maayos naman ang porma nito at kilos.

“Pasensiya na pero hindi ako alam iyang sinasabi mo, hindi ako aswang, kaibigan ako ni Jino, best friend niya ako.”  paliwanag pa ni Ezra.

“Hindi mo puwedeng malinlang ang tulad namin. Ano ang pakay mo sa kanila. “ sabi pa ng lalake kay Ezra, na sa puntong iyon iba na ang kinikilos.

“Sinasabi ko na sa iyo, kaibigan ako. Nais ko lang makausap si Father Amadeo. Kaya kung may alam ka kung nasaan sila sabihin mo na. Nanganganib ang buhay nila.”  ayon kay Ezra.

May ibang kutob si Ezra sa kaharap nito, alam niyang hindi ito ordinaryo. Hindi niya ito matukoy,pero alam niyang hindi ito uri ng isang Abat o aswang.

Hindi naniniwala sa kanya ang lalake kahit ano’ng paliwanag pa nito. Naging mabalasik na ang mga tingin sa kanya ng lalake. Nagkikimkim lang ng galit si Eza, ayaw niyang umabot sa sukdulan ang pagkapikon nito.

“Sige kuya, magtatanong na lang ako sa ibang mga kapitbahay. Maraming salamat na lang.” iiwas na lang din sana si Ezra sa tao na iyon ,ngunit may ginawa ito na ikinabigla ni Ezra.

Kumumpas ito ng kamay sa ere, kitang-kita ni Ezra kung paano yumuko ang mga sanga ng balite na nasa gilid ng gate ng bahay nina Jino. Yumukod ang mga sanga ng puno, at gumapang mula doon ang mga ugat na akmang susugod kay Ezra.

Hindi na naitago ni Ezra ang pagkatao nito, naiba ang kulay ng mata nito, nagbabaga , naninindak.  Nalantad narin ang mahahaba at matutulis na mga kuko nito sa kamay.

“Anong elemento ka? Ano ang ginawa mo dito?” tanong ni Ezra.

“Ikaw ang pangahas dito, umalis ka na dito kung ayaw mong dito mismo tatapusin na kita.” Pagbabanta pa ng lalake.

Alam ni Ezra na walang patutunguhan ang makipag daldalan pa sa nilalang na iyon kaya ginamit na nito ang kanyang lakas at kapangyarihan upang alisin sa landas niya ito.

Pitch Black

Alam ni Ezra na Engkanto ang kaharap niya,  wala man itong balak na labanan ang naturang nilalang, ngunit iba naman ang pakay ng Isa sa kanya.  Nagpakilala ito sa tunay nitong anyo nag mistula itong taong kahoy na tadtad ng mga sugat sa buo nitong katawan. Mula ulo ,mga kamay hanggang paa balot ng malalaki at maliliit na mga ugat ng puno.

Unang umatake ang nilalang kay Ezra, ngunit mabilis na nakaiwas ang abat sa akmang pag sugod sa kanya ng mga sanga ng punong dalakit na nagmistulang mga palaso ang mga dulo.

Gamit ang matatalim na mga kuko ni Ezra pinagpuputol niya ang mga unaataking ugat sa kanya. Ramdam ni Ezra ang lakas ng nilalang ngunit hindi nito puwedeng pakawalan dito ang kanyang puwersa dahil baka mag dulot lang iyon ng mas malalang sitwasyon.

Hanggat maaari nagpipigil si Ezra. 

Ngunit mas agresibo ang nilalang na tila balak talagang wakasan ang buhay ni Ezra. Kumumpas itong muli at sa isang saglit pa nagsilabasan Ang mga ugat ng puno mula sa lupa. Naging bakud ito sa paligid ni Ezra. Ang dami ng mga ito na tila mga buhay na ugat na gumagalaw.

“lang hiya , mukhang mahirap takasan itong engkantong ito.” Sambit pa ni Ezra sa sarili.

Sinubukan nitong magsa-anyong alikabok para makatakas mula doon , ngunit may kung anong malakas na harang ang lumulukob sa kinatatayuan nito. Malakas ang puwersa na iyon at mas lumakas pa ito dulot ng harang na pinakawalan ni Jino sa buong siyudad. Walang silbi ang pagiging Abat ni Ezra sa kapangyarihan ng Isang elemental.

“Tama nga si Al, walang panama ang simpleng lakas meron ang mga Aswang laban sa kapangyarihan ng mga ito. Pero di ito uubra sa akin kung siseryusuhin ko ang Isang ito.” Ayon pa kay Ezra.

Bumalik sa anyong tao nito si Ezra at sinubukang makiusap muli sa nilalang na kaharap.

“Hindi ako ang kalaban niyo dito, kaibigan ako ng mga taong nakatira sa bahay na iyan. Itatanong ko lang kung nasaan sila.”

“Mortal na katunggali ng mga elemtal Ang mga tulad niyo, kaya hindi mo ako malilinlang Aswang.   Lisanin mo ang lugar na ito kung nais mo pang mabuhay.” Ang tugon pa ng nilalang kay Ezra.

Nagulat na lang ang nilalang ng bigla na lang nahawi ang mga ugat na harang na kanyang nilagay sa paligid ni Ezra na wala man lang ginagawa ito na kung ano. Nang walang ano-ano lumiwanag ang paligid dulot ng laksa-laksang mga alitaptap.

“Kakampi siya Ugnalaya, kaibigan ko siya.”

Nanlaki ang mata ni Ezra nang makita si Jino na pinapaligiran ng mga napakaraming alitaptap.

“Jino, mabuti at nandito ka na, nasaan na sina Father Amadeo? Kailangan ko silang makausap.”

“Nasa himpilan sila ng Konseho,. Bakit ba?”

“Ano? Bakit sumama kayo? Sure ba talaga kayo na mga taga Konseho ang sinamahan niyo Jino?” Panigurado pa ni Ezra kay Jino.

“oo naman ,si Auntie Veron mismo ang sumunod sa amin.  Bumalik lang ako dahil pinaabot sa akin ng hangin ang nangyayari dito. Ano ba ang kailangan mo kay father Amadeo?”  Tugon ni Jino.

“Kailangan ko lang siya makausap ,maari mo ba akong dalhain sa kanila?”

“sige, mukhang importante nga iyan. Ugnalaya Ikaw na muna bahala dito. Salamat sa pagbabanta.

“Tapat akong gagawin ang tungkulin ko bilang manggagaway ni Hagnaya.” At bumalik sa anyong tao ang nilalang na si Ugnalaya.

Kasunod nito ang paglukob ng mga alitaptap sa kanila ni Ezra at Jino. Nakakasilaw ang dulot na liwanag ng mga ito, hindi nakayanan ni Ezra ang liwanag kaya napapikit ito. Ilang segundo pa naglaho ang liwanag kasabay ng pagpulasan ng mga alitaptap. At sa pagmulat ng mga mata ni Ezra nasa isang lugar na sila ni Jino. Ikinamangha ni Ezra ang natuklasang kakayanan ni Jino

“Nandito na tayo sa kampo ng mga Pulahan , mula dito lalakarin na lang natin ang tulay na iyan papuntang himpilan.” bungad ni Jino nang marating nila ang kuta ng mga Pulahan.

“Ang bilis mo naman na gamay ang pinasa sa iyong kapangyarihan. Wala pang tatlong araw, pero ang pro mo nang nagagamit ang kakayahan mo.” kumento pa ni Ezra sa pinamalas sa kanya ng kaibigan.

“Kusa na lang iyan lumalabas sa akin, naninibago parin ako,pero tila may kung anong bumubulong sa akin sa dapat kong gawin. Nagugulat na lang ako,nagagawa ko na. Tulad  kanina, nang makarating sa akin ang nangyayari sa iyo, inisip ko na nandoon ako. Tapos bigla nalang dumating ang mga alitaptap,sa isang kisap naroon ako.” tugon ni Jino.

“Na miss mo rin ba ang ganito? Iyong ganito lang tayo, magkasama,nag uusap habang naglalakad lang.” sambit ni Ezra habang binabagtas nila ang may kahabaang tulay.

“Oo nga eh, Sa isang iglap lang marami na ang nagbago, marami ang nawala sa ating oras at sa paggising natin, bigla na lang  naging ganito ang lahat. Dati binu-bully ka pa nina Jagger sa school, lalambot-lambot ka pa, pero ngayon isa ka sa mga malalakas na klase ng mga Aswang at kinikilalang huling binhi ng pulang buwan.”

“At sino ang mag aakala na ang nerd bestfriend kong sipunin,at sakitin ay isa na ngayong tagapangalaga ng kapangyarihan ng isang Dakilang Engkantong si Hagnaya. At hindi lang basta tagapangalaga, Protektor pa ng Elemtalya.” 

Napangiti ng bahagya si Ezra, ngunit ramdam sa mga pag buntong hininga nito, ang takot at pangamba, dahil mga natuklasan nito sa hinaharap. Napatingin ito kay Jino,  alam niya na darating ang sandali na ang kaibigang kasama niya ngayon at ang kinikilalang bestfriend ang siyang mag wawakas ng kanyang buhay.

Sa pagdaan nila sa tulay, binalikan ng dalawa ang mga panahon noong wala pa silang alam sa mundong nakalaan sa kanila, sa panahong malaya pa sila bilang mga normal na estudyante na ang tanging alam lang noon ang mag-aral, mag-saya at magawa ang mga bagay na kanilang gusto.

Dahil sa mga nasaksihan ni Ezra nang dalhin siya ng emesaryo sa tulay ng buhay, marami ang bumabagabag sa kanyang pagkatao.  Bumaliktad ang pananaw nito sa buhay, maraming mga katanungan ang nabuksan sa kanyang diwa. May mga pag aalinlangang hindi nito masasagot. At may mga katotohanan na dapat niyang harapin at tanggapin.

Habang tumatawid sina Ezra at Jino sa naturang tulay may napansin si Ezra sa paligid, kaya napa linga ito sa magkabilang gilid at napa-dungaw sa ibaba ng tulay. Pilit inalala kung saan niya ba nakita ang ganung paligid. Napahawak ito sa kable ng tulay sa kanyang gilid , nang biglang dinala siya ng kanyang diwa sa isang tagpo na nagpaalala sa kanya sa naturang lugar.

“Ang tulay na ito ang nasa pangitaing pinakita sa akin ng Emesaryo” bulalas nito.

“Emesaryo? sino iyon at ano ang tungkol sa tulay?” pagtataka naman ni Jino ng marinig kay Ezra ang binulalas nito.

“Nasaan ba tayo Jino? Parte pa ba ng siyudad natin itong lugar na ito?” tanong bigla ni Ezra, na napakunot ng nuo habang umiikot ang paningin sa walang hangganang lawak ng paligid.

“Nasa siyudad parin tayo, pero kubling lugar ito sa mga ordinaryong mata ng mga tao, Ito ang tawiran ng mga tao sa mundo ng mga elemental. At mga natatanging lahi lang mula sa mga ninuno ng mga Hangkilan at kusgan na mga Baylan at Manugbulong ang siyang nakakaalam ng lugar na ito, at ang mga may lahing engkanto at maligno, mga demi-god, mga half breed.  Mga imbitado tulad mo.” turan ni Jino.

Nasa kalagitnaan sila ng mahabang tulay nang may humarang sa kanilang lalake, naka puti itong terno, at may puting fur coat, mahaba ang kulay bronse nitong buhok na may nakausling kulay gintong buhok sa gilid ng kanyang tenga. Maputi ang balat nito, at may taglay na kagandahang lalake, matangkad at malaki ang pangangatawan.

“Ang lahat ng tumatawid dito ay dumadaan muna sa akin, puwera lang sa iyo Jino. Pero itong kasama mo, kinakitaan ko ng banta para atin. Kaya ikaw, kung ayaw mong umabot pa tayo sa madugong tagisan ng lakas, bumalik ka na. Walang puwang dito ang mga aswang na tulad mo.” wika ng lalake.

“Abyan, hindi siya kaaway kaibigan ko siya, kaisa natin siya. At ako ang nagdala sa kanya dito.”  paliwanag pa ni Jino sa lalake.

“Paumanhin Jino, pero wala sa lumulukob sa kanya ang katangiang sinasabi mo. Kadiliman ang siyang nakikita ko sa kanya, kasamaan at hindi kabutihan ang meron sa pagkatao niya. Kaya ipagpatawad mo. Bilang bantay nitong tawiran hindi ko siya maaaring makapagpatuloy.”  pagharang pa ni Abyan.

“Nais ko lang makausap si Father Amadeo, kung hindi mo man ako payagang maka tawid, siya na lang ang dalhin mo dito sa akin.  Mahalaga ang pakay ko sa kanya.” sabat ni Ezra.

“Hindi ako utusan hangal, lumisan ka na at huwag ka nang babalik! “  galit na tugon ni Abyan.

“Abyan ako na bahala sa kanya, hayaan mo na siya sa akin. Pangako walang masamang mangyari. May kailangan lang talaga siya kay Father.” Ani pa ni Ezra.

Ngunit tahasang ipinagbawal ni Abyan ang kahilingan ng dalawa.

“Kung gayon, talunin niya muna ako bago siya makatawid sa akin.” panghahamon ni Abyan.

Kasabay nito, nagpalit ng anyo si Abyan naging puting tikbalang ito , subrang tangkad at napakalaking klase ng tikbalang.

Nang mapansin ito ni Ezra, at makitang susugurin na siya nito, wala na itong nagawa kung hindi ang pantayan ang lakas ng isang tikbalang. Nag palit anyo din si Ezra bilang isang napakalaking puting aso na parang lobo.

Gustuhin mang tumulong ni Jino sa kaibigan, ngunit may batas sa lugar na iyon ang kailangan niyang sundin. Hindi niya magagamit ang kanyang kakayahan hanggat naroon pa sila sa tulay na iyon. Kaya wala na itong nagawa kung hindi ang panoorin ang kaibigan na nakikipagbuno sa isang tikbalang upang mapatunayan lang ang kanyang malinis na pakay.

Lakas at liksi ang naging batayan ng kanilang laban, at hindi nagpatalo si Ezra sa tikbalang na si Abyan.

Sa kabilang parte, nanggagalaiti sa galit naman si Draco dahil naunahan ito ng mga Pulahan kina Jino. Gayunpaman naging pabor ito sa kanya dahil sa ginawang pag imbita ng mga elemental kay Jino, ay mas pinapadali nito ang lahat para sa kanya.

Isang Agta ang lumitaw mula sa harapan ni Draco.

“Anong balita mula sa tawiran Agbun?”

“Kamahalan, nasa tawiran ngayon ang huling binhi at nakikipag buno sa tikbalang si Abyan. Naroon din ang tagapangala ng kuwentas ni Hagnaya.” pagbabalita pa ng Agtang si Agbun.

“Mukhang may sariling plano ang huling binhi na hindi pinapaalam sa akin. Agbun, bumalik ka doon at alamin mo kung ano ang dahilan ng pag-kari ni Ezra sa mundo ng mga elemental.” utos ni Draco kay Agbun.

“Ngayon din kamahalan” at naglaho na lang ang Agta.

May namumuong pagdududa sa isip ni Draco. Inutusan nito ang isa sa mga sundalo nitong Bangkilan na kunin mula sa kulungan ng mga bihag ang dalawang taga-gabay na bantay na sina Al at Rufos. Batid ni Draco na may ginagawang palihim sa kanya si Ezra. At mapapatunayan niya lang ito sa dalawa.

Kumilos ang apat na Bangkilan para gawin ang utos ni Draco. Tinungo nila ang silid ng mga bihag. Nang maiwan sa silid si Draco,  bigla na lang nag bago ang mukha nito,  Naging kulay abo ang balat nito ,magkulay puti ang mga mata at naging purong puti ang mga hibla ng mahaba nitong buhok, lumampas na sa tenga nito ang patulis nitong tenga.

Nalantad ang tunay na anyo ni Draco.

Patuloy parin ang tagisan nina Abyan at Ezra ng lakas. Walang nagpapatalo sa kanila, walang nagpapatinag. Pambihirang lakas ang pinamalas ni Ezra. Si Bayan ang tinaguriang bakal na pader ng tawiran, walang sino mang mga pangahas ang makakatalo sa kanya, maging ang malalakas na mga espiritu at nilalang ng kabilang mundo tiklop sa lakas ng isang dakilang tikbalang.

Isang malaking paglabag ang papasukin sa tawiran ang isang aswang kaya buong tapang na ipinaglalaban ni Abyan ang kanyang katungkulan bilang bantay ng tulay.

“Sumuko ka na aswang at lisanin mo na ang mundo namin. Dahil kahit ano’ng gawin mo, hindi mo matatalo ang isang Abyan.” Muling utos ni Abyan kay Ezra.

“Hindi ko nais na saktan man ang isa sa inyo. At hindi ko hinangad na umabot tayo sa ganito. Pero kung ito ang tanging paraan para mapatunayan ko sa iyo na tapat ako sa aking hangarin. Pagbibigyan kita. Hindi kita susukuan” Tugon pa ni Ezra na binalibag ang tikbalang gamit ang malakas nitong kagat.

Isang dumadagundong na sipa naman mula kay Abyan ang gumanti nito sa aswang na aso. Pansin na ni Jino ang pagod sa dalawa,kapwa na silang sugatan ngunit patuloy parin ang mga ito sa kanilang sagupaan. Nais nang umawat ni Jino, ngunit kinakapitan nito at ginagalang ang batas ng mga Elemental.

Isang bigwas pa ni Abyan kay Ezra at tumilapon ang aso sa malayo at kamuntikan nang mahulog sa tulay. Buti na lang nakagat ni Ezra ang kable at nakabalik ito sa tulay.

Pagsugod na muli si Ezra kay Abyan nang bigla na lang bumalik ang libo-libong mga alitaptap na lumitaw na lang sa kung saan. Nagtipon-tipon ang mga ito sa gitna nila ni Abyan at Ezra,makaraan pa, humigis sa anyong tao ang mga ito, hanggang sa tumambad sa lahat ang naturang imahe.

“Hagnaya…”

“Kamahalang Hagnaya…”

Sabay na bulalas pa ng aswang at tikbalang na agad bumalik din sa kanilang dating anyong tao.

Five doors from the Realm



• Long Forgotten Name -

Labag man sa lalamunan ni Abyan na patawirin sa tulay si Ezra, pumayag din ito sa utos ni Hagnaya. Nanguna si Abyan para buksan ang portal sa kabilang mundo.

Ikinamangha ni Ezra ang pagbukas ng lagusan, hindi niya akalaing may ganun pala talagang daigdig bukod sa nakasanayan ng mga tao at sa mundo ng mga aswang.

“Ito ang Agarthum, ang mundo ng elementalya. Halika at naghihintay na ang taong hinahanap mo huling binhi.” saad ni Hagnaya kay Ezra.

“Nasa banda roon ang himpilan ng mga Pulahan Ezra, naroon sina father Amadeo.” sabi pa ni Jino na sinamahan si Ezra.

Nagpaiwan si Abyan para bantayan ang lagusan. Sinalubong naman agad nina Father Amadeo sina Ezra at Hagnaya. Pansin ni Ezra na iba ang mga titig ng mga naroon sa kanya, nararamdaman nito ang mga kaba sa kanilang mga dibdib at naaamoy nito ang takot sa mga ito.

“Hindi nga talaga ako welcome dito sa inyo Hagnaya, ang sama ng mga tingin nila sa akin.” ani pa ni Ezra.

“Hindi lang sila sanay na may isang Abat na nakatawid dito. Hayaan mo, maiintindihan din nila ang dahilan ng lahat ng ito.” ayon kay Hagnaya.

“Ano ba ang kailangan mo at kinailangan mo pa talagang dayuhin ang Agarthum?” tanong ni Amadeo kay Ezra na agad namang binulalas ng huli ang kanyang pakay.

“Saan ko ba makikita si Barang?”

Sa pag sambit ni Ezra sa pangalang Barang,tila nahintakutan ang mga nilalang na kasama nilang nandoon. Nagsipulasan ang mga ito at naglaho na lang sa hangin. Maging si Hagnaya tila nayanig ng marinig ang pangalang Barang.

“Ipinagbabawal ang ano mang pagsambit ng pangalan na iyan sa bawat sulok dito. Ano ba ang kailangan mo sa kanya?” Tanong ni Hagnaya.

“Ipagpaumanhin mo hindi ko alam na bawal pala sambitin ang kanyang pangalan dito. Nais ko lang malaman kung saan siya naroon may mga bagay lang kasi akong gustong malaman tungkol sa nakaraan.” tugon ni Ezra kay Hagnaya.

“Kinalimutan na ng panahon ang pangalan niya. Kaya wala nang dahilan para pagusapan ang tulad niya.” sabat ni Amadeo.

“Nakikiusap ako father, kung bawal dito sa lugar na ito, baka sa mundo ng mga tao. Nais ko lang malaman ang lahat tungkol sa kanya. Baka makakuha ako ng sagot sa kung paano ko mapipigilan ang masamang balak ni Draco.” Pakiusap pa ni Ezra.

“Panganib lang ang dulot ng pakiusap mo Ezra. Patawad at hindi kita mapagbibigyan sa kagustuhan mo. Ang mabuti pa bumalik ka na muna sa kabilang dako. Nagiging balisa ang mga nilalang dito sa presensiya mo. Hindi sa tinataboy kita, pero ayaw lang nila madamay sa kaguluhan.” ani pa ni Amadeo.

“paano iyan, mukhang balewala ang pagpunta mo rito. Ang bigat naman pala ng pakay mo kay father Amadeo.” Paglapit ni Jino kay Ezra.

“Hindi nga siguro ito ang tamang timing, pero salamat sa pagdala sa akin dito Jino. Kailangan ko nang bumalik, baka lalo lang mag bibigay ng pangamba sa mga taga rito kung mananatili pa ako dito.“sambit pa ni Ezra.

“kung gayun ihahatid na kita sa tulay.”

Nagpaalam na si Ezra sa lahat, kasama si Jino bumalik sila sa tawiran kung saan naroon si Abyan na naghihintay sa kanila. Pagkalabas nila sa lagusan, mabilis na naglaho sa paningin ni Ezra ang Agarthum.

“Hindi mo na siya kailangang ihatid sa tulay Jino. Hayaan mo ang tulay na ang magbabalik sa kanya sa pinanggalingan niya.” pagpigil ni Abyan kay Jino.

Nagpatuloy si Ezra sa tulay habang naroon lang si Jino nakatayo sa tabi ni Abyan nakamasid lang sa kanya. Nasa kalagitnaan na ng tulay si Ezra ng binalot ng makapal na hamog ang paligid. Halos natakpan nito ang buong tulay. Walang nang nakita pa si Ezra, nang sa isang saglit lang, na hawi ang mga hamog. At nasa kalye na muli ito.

Lumiliwanag na ang paligid at tumitilaok na ang mga manok.

“Ganun na ba ako ka tagal doon sa mundo nila, parang minuto lang naman ang tinagal ko roon ah.” pagtataka ni Ezra nang mapansin ang malaking agwat ng oras sa mundo ng mga tao sa mundo ng mga engkanto.

Natagpuan na lang ni Ezra ang sarili sa tapat ng isang puno ng balete sa gilid ng kalye. Pasimpleng naglakad ito sa daan. Sa kanyang paglalakad isang taong grasa ang bigla na lang nanggulat kay Ezra mula sa mga tambak ng basura sa gilid ng daan.

Hinarangan ng taong grasa si Ezra, mabalasik ang mga titig nito sa kanya, at nanlilisik ang pulang-pula nitong mga mata. Naglalaway ito at ngumingisi pa. Inakala ni Ezra na isa ito sa mga kalahi niyang aswang, ngunit wala man lang ito naamoy na kung anong bahid ng pag ka Abat sa kanyang katawan. Kaya inisip nito na isa lamang itong ordinaryong taong grasa na nais lang makipagkulitan sa kanya. Iiwas pa sana si Ezra, ngunit kung saan ito bumaling sinusundan ito ng taong grasa.

“Ano ang kailangan mo? Gutom ka ba? Paano ngayon iyan, wala akong pagkain dito. Sa susunod na lang pag napadaan ako ulit dito.” ani pa ni Ezra sa taong grasa.

“Hinahanap mo si Barang? alam ko hinahanap mo siya, narinig ko mula sa kabila. Binulong ng hangin sa akin.” Bulalas ng taong grasa kay Ezra, na tila ba hinahamon nito ang lalake.

“Sino ka? Paano mo nalaman? Ano ka?” usisa pa ni Ezra na nilapitan na ang taong grasa.

“Wala akong pangalan,pero natatakot sila sa akin. Ikaw hindi ka ba natatakot sa tulad ko, huling binhi?” Tugon pa ng taong grasa kay Ezra, sabay waksi ng kamay ni Ezra na nakahawak sa kanyang braso.

Umatras ang taong grasa, at nagtatakbo ito palayo kay Ezra. Maliksi ang mga kilos nito, na para bang lumulutang sa hangin. Sinubukang habulin ni Ezra ang taong grasa, ngunit sa bilis ng tao, hindi niya ito naabutan, lalo na ng sumuot ito sa isang estero sa ilalim ng isang footbridge.

Madilim at maburak ang kanal na iyon na siyang ipinagtataka pa ni Ezra, dahil hindi niya na nakita roon ang taong grasa. Ni walang bakas na may tumalon doon. Napatingala na lang si Ezra sa itaas ng overpass nang may tumatawa roon at tinatawag siya.

“Gusto mo makita si Barang?! Habulin mo muna ako!”

Nasa itaas na ng overpass ang taong grasa at naka-dungaw pa ito sa railings na nakatingin kay Ezra. Ang ipinagtataka ni Ezra ay kung paano napunta iyon doon ng ganun ka bilis. Nais na sana gamitin ni Ezra ang kakayahan nito para masundan ang taong grasa, nang May bumusinang cargo truck na papadaaan sa puwesto niya. Nakailag si Ezra ngunit ng tumingala muli ito, wala na ang taong grasa na iyon doon.

Nabalot na ng ingay ng mga sasakyan ang kalye at daan, nang tumingala sa langit si Ezra, sumisilip na ang bukang liwayway. Pumara ito ng taxi at nagpahatid sa inuuwian nito, kung saan inabutan nito sina Al at Rufos na nagpapagaling ng mga sugat nila sa katawan.

• Half Blood Beast -

Nag-alala nang lubos si Ezra sa sinapit ng mga kaibigan, kaya inusisa niya ang mga ito.

“Ano ba ang nangyari sa inyo? Bakit mga lapnos ang mga katawan niyo? Sino ang may kagagawan nito?” tanong ni Ezra.

“Hindi namin alam kung anong uri ng aswang iyon, pero napakalakas niya. Hindi pangkaraniwan. Akala nga namin ni Al katapusan na namin. Mukhang may katapat na ang lakas mo Ezra.” ayon pa kay Rufos.

“Di kaya si Draco ang nakaharap niyo?” sabi pa ni Ezra.

“iyon din ang akala namin, pero wala sa kanya ang kakayahan ng isang Bangkilan, hindi nag iba ang kanyang anyo. Tao parin siya pero nakakakilabot ang kanyang lakas at kakayahan. Kasing lakas mo rin siya kung pagbabasehan lang ang na-experience namin ni Rufos sa kanya. At ang nakapagtataka lang may marka din siya nang katulad ng sa iyo.” ani pa ni Al.

“Panibagong binhi? ganun? At sino naman iyon? kung may isa pang may ganitong marka ng tulad sa akin, ibig sabihin hindi ako ang huling binhi.”

“Hindi rin, alam niyo may hinala akong hindi naman iyon purong aswang eh, kasi sa kilos niya mukhang hindi niya kontrol ang kanyang sarili.” sabat ni Rufos.

“Yanggaw? iyon ba ang teyoriya mo Rufos?”

“Posibleng ganun. Baka kakalason lang sa kanya kaya ganun iyon ka lakas. O baka naman isang Gabunan ang gumawad sa kanya ng lason ,kaya ganun na lang ka tapang iyon.” dagdag ni Rufos.

“O baka nilason ni Draco, upang ipantapat kay Ezra? imposible. At hindi kayang lumikha ng ganun ka lakas na Yanggaw ang mga Gabunan. At lalong hindi nanglalason ang mga Bangkilan. Mas paborito pa nilang lantakan ang kanilang biktima kaysa magparami.” saad pa ni Al.

“Kung wala sa hinala ninyo, malamang hindi nga lang ako ang huling binhi. Wala ba kayong palatandaan para matukoy natin iyon? Paano at saan niyo ba nakalaban ang nilalang na iyon?” wika pa ni Ezra.

“Nasugatan namin siya ni Rufos, at kasalukuyang sinusuyod na ng mga gabay namin ang amoy ng kanyang dugo. Malakas ang kutob namin na nasa malapit lang iyon dito. Teka nga lang Ez,saan ka ba galing?” usisa ni Al kay Ezra.

“sa mundo ng mga elemental, nandoon kasi sina Jino at father Amadeo. Doon sila dinala ng mga sumundo sa kanila.” Saad ni Ezra.

“Nakapasok ka? Buti hindi ka kinuyog ng mga engkanto na galit sa mga tulad nating mga aswang.” Sambit ni Rufos.

“May nakalaban nga ako roon na tikbalang, gusto ko na sanang bigyan ng reward kaso nag-pigil lang ako, at nandoon kasi si Jino baka kami pa ang magpang-abot.” sabi pa ni Ezra.

“Ano ba ang kailangan mo kay Father Amadeo at kinailangan mo pang tumawid doon?” Tanong naman ni Al.

Sinabi ni Ezra sa kanila ang pinunta niya roon. Ngunit nang nabanggit nito sa dalawa ang pangalan ni Barang nagkatinginan sina Al at Rufos. Mababanaag sa mga mukha nila ang matinding pagkabahala. Napansin iyon ni Ezra kaya inusisa nito ang dalawa tungkol sa nasabing si Barang. Nagsimula namang magkuwento si Rufos tungkol sa kanyang alam na sinigundahan naman ng mga kuwento ni Al.

Samantala sa isang sulok ng eskinita, Isang lalake ang pasuray-suray na naglalakad papasok sa makipot na daan sa eskinitang iyon.Para itong lasing na walang pakialama sa mga nakakasalubong nito. Nakayuko lang ito at tila may iniindang sakit sa katawan. Tumigil ito sa bakuran ng isang bahay sa pinaka dulo ng daan na iyon. Yari sa pinagtagpi-tagping mga pawid at yero ang dingding ng bahay. Kalawanging at sira-sira pa ang bubong nito. Doon pumasok ang lalake. Pagbukas pa lang ng pinto, natumba agad ito sa loob ng bahay.

Isang may edad na babae naman ang umalalay sa kanya, at hinila ito sa isang higaan malapit sa pinto.

“Sino ang nakasagupa mo, at hinang-hina ka?” tanong ng babae sa lalake.

“Ang mga sugong bantay.  Iiwas na sana ako pero hindi ko na nagawa. Inunahan nila ako. Kaya napilitan akong ipagtanggol ang sarili ko inay.”  sagot ng lalake na hinang-hina parin.

“Kung nakaharap mo ang mga sugong bantay, ibig sabihin lang nito, nasa paligid lang ang kapatid mo Yael. At hindi magtatagal, magkakaharap din kayong dalawa.” saad pa ng ina habang hinahagod nito ang nuo ng anak

“Ano ang gagawin ko kapag nagkita kami inay?” Tanong ng lalaking nagngangalang Yael.

“Patayin mo, itarak mo sa kanya ang punyal bago sumapit ang pagdurugo ng buwan. Ikaw lang ang dapat na kikilalanin ng lahat. Dahil ikaw ang puro at siyang tunay na binhi ng pulang buwan.” Ayon pa sa babae.

“Ngunit wala parin sa atin ang punyal. Paano kung magkaharap kami bukas? O sa susunod na araw? Kailangan muna natin mahanap ang punyal inay.” sabi pa ni Yael.

“Kung nandito lang si nanay, kaya niyang lumikha ng katulad na punyal na ginamit niya noon sa haring Aswang. Pero huwag kang mag-aalala ngayong nakaharap mo na ang mga sugong bantay, madali na lang sa atin na alamin ang kinaroroonan ng punyal. Dahil isa sa kanila ang may hawak nun.” Ang nakangising wika ng ina.

“Natatandaan ko ang mga mukha nila. Ako na ang bahala sa susunod naming paghaharap.” sambit pa ni Yael bago nito tuluyang ipinikit ang mga mata para makapagpahinga.

Pabalik sa bahay nina Ezra, topiko parin ng tatlo ang tungkol sa nakasagupa nilang nilalang. Laking palaisipan parin sa dalawa kung bakit ganun na lang ang taglay na lakas ng nakaharap nila. Kung ang nilalang na nakalaban nina Al at Rufos ang bumabagabag sa dalawa, ang taong grasa naman na nakaharap ni Ezra ang hindi mawala-wala sa isipan nito. At maging sa labas ng kaniyang bahay ay nakikita niya itong nakatingin lang sa kanila.

“Sino ang sinisilip mo sa bintana?” tanong ni Al.

“Ang taong grasa na nakita ko kagabi, nakita ko sa kabilang kalsada nakatingin dito. Tila nag mamasid.” Tugon ni Ezra.

Ngunit nang tingnan naman ng dalawa wala naman ito roon. Malinis ang kabilang kalsada at walang mga harang kaya makikita agad kung sino man ang nakatayo o naglalakad doon. Lumabas ang tatlo para siyasatin ang lugar kung may taong grasa ba na pagala-gala sa paligid ngunit wala silang nakita.

“Alam niyo, gutom lang itong kapraningan natin. Ang mabuti pa maghanap muna tayo ng makakain. May alam akong kainan na nagtitinda ng mga lamang loob ng baka at baboy.Kumain naman tayo.” saad pa ni Rufos.

Gaya nang napagkasunduan naghanap ng kainan ang tatlo. Sa isang bagong bukas na kainan sa gilid ng main road nagpasya ang tatlo. Ngunit sa bungad pa lang ng kainan na iyon may naaamoy na si Rufos na di kaaya-aya sa lugar na iyon. Maging sina Al at Ezra iba rin ang pakiramdam nila paligid at sa mismong kainan na iyon.

Sa parking area palang, talagang blockbuster ang kainan na iyon. Di kotse pa ang mga customer nila. At mula sa labas kitang-kita sa loob kung gaano karami ang mga bumibisita at kumakain doon. Halos wala na ngang makitang bakanteng lamesa at upuan sa dami ng mga customer.

Ang kanilang napansin ay nahaluan pa ng hinala nang makapasok na sila sa loob ng kainan na iyon. Palinga-linga ang tatlo para mag hanap ng mauupuan nang lapitan sila ng isang dalagang crew ng kainan na iyon at inalok ng puwesto malapit sa kusina ng kainan na iyon. Nang iwan na sila ng dalaga, nakita ni Al na pasimpleng pinagalitan ng isang babaeng may edad na, na crew ang dalagang nag assist sa kanila. Unang sulyap palang ni Al sa naturang babae alam niya nakaisa nila ito.  Kilala at alam nilang mga aswang kung sino ang mga kauri nila. At kahit na nasa anyong tao pa ito, alam parin nila kung sino ang aswang sa hindi.

Wala nang nakita pang aswang sina Al sa paligid bukod sa babaeng binabantayan nila ang kilos. Normal na mga tao ang nakikita nila maging ang mga crew ng kainan. Wala naman silang nakikitang mali sa kinikilos ng babaeng aswang. Kumikilos naman ito na parang hindi sila nakikita. Pero alam ng tatlo na sila rin ang binabantayan ng babaeng iyon.

Dumating sa kanilang harapan ang in-order nilang pagkain. Mainit na sabaw ito na may mga laman loob ng baka.

Inamoy-amoy pa ng tatlo ang nakaserve sa kanilang pagkain. Sinisiguro kung tunay ngang sa hayop ang parteng iyon. Nang masigurong sa baka nga ang mga laman doon na nilantakan ng tatlo ang in-order na pagkain.

Ngunit kahit na kumain,may naaamoy parin ang mga ito na hindi nila matukoy na kung ano. Nasa paligid lang iyon pero hindi nila matukoy kung saan nagmumula. Bukod sa paningin , matatalas din ang pandinig ng mga aswang kaya naguusap ang tatlo gamit ang kanilang isip. Pinili nila iyon dahil alam nilang may nakikinig sa kanila.

“Talagang may mali sa lugar na ito. Pero ano?” ayon pa kay Al.

“Wala namang kakaiba sa pagkain na na-serve sa atin. “ ani pa ni Ezra.

“Kung wala sa pagkain natin, malamang sa pagkain ng iba.” saad ni Rufos.

Kaya nagplano ang tatlo. Sinadyang matabig ni Rufos ang kanyang baso kaya na tapon ang lahat ng laman nito sa sahig. Tsaka naman nagtawag ng crew si Ezra na agad namang tinugunan. Pagkalapit ng crew para linisin ang natapong drinks, tumayo naman si Al at akto sanang magbanyo ng madulas ito at matumba sa kabilang mesa na katabi lang din ng kanila.  Sa ginawang iyon ni Al, nagkaroon ng kaunting komosyon dahil natumba ito sa lap mismo ng babaeng customer. Sa paraan na iyon ni Al, maaamoy niya at makikita ang mga nakahain sa mesang iyon na hindi mahahalata ng kung sino mang naglalagay ng limbong sa paligid kung kaya’t naitatago nito ang tunay na meron doon sa loob sa mga ordinaryong mata ng mga customer na naroon. At hindi nga nagkamali ang tatlo. May kakaiba nga sa  lugar na iyon.

Napansin ni Ezra na biglang umalis ang nuoy nakita nilang aswang na crew sa kainan na iyon. Sinundan ito ng tingin nina Ezra at Rufos hanggang sa pumasok ito sa isang pintuan malapit sa banyo. Tumayo si Ezra upang sundan ang aswang na iyon. Ngunit nang papasok na sana ito sa pintuan na iyon , hinarangan si Ezra ng dalawang lalaking crew.

“Sorry sir, bawal po sa customer ang area na ito.”  saad ng lalake kay Ezra.

“Kakilala ko ang kapapasok lang, at pinapasunod niya ako.” Ginamitan ni Ezra ng udom ang dalawang crew na lalake.

Sa ginawa niya, hinayaan siya ng mga ito na makapasok sa pintuan na iyon. Bumungad kay Ezra ang napakahabang hallway, madilim sa dulo nito na may mga plastic barrier na naka laylay. Bungad pa lang amoy na ni Ezra ang alingasaw ng sariwang dugo at laman ng tao. Nang marating ang dulo, napahinto ito. Malamig ang loob at may kadiliman, malamlam ang mga ilaw sa paligid. Doon nakita ni Ezra ang napakaraming freezer na nakahilera sa dingding ng pader, at mga nakasalansan na mga styrobox na may mga bahid pa ng dugo.

Walang tao sa paligid, hindi nararamdaman ni Ezra ang presensya ng mga aswang sa loob. Nilapitan nito ang isa sa mga freezer at nanlumo ito sa kanyang nakita. Mga kinatay na laman ng mga tao na naka-silid sa malalaking plastik bag. At nang silipin naman nito ang mga styro box, tumambad kay Ezra ang mga katawan ng bata na biktima ng mga aswang.

Galit na hinanap ni Ezra ang may kagagawan nun. Batid ni Ezra ang pangangailangan ng mga kapwa aswang, ngunit ang lasunin ang lahat ng tao upang maging kaisa nila ang hindi nito mapapatawad.  Inamoy-amoy nito ang paligid, kahit na hirap itong tukuyin ang amoy dahil sa mas nangingibabaw ang amoy ng dugo at laman ng tao, hinagilap parin nito ang dinaanan ng sinusundan nitong aswang. Nang mapansin nito ang nakausling bakal sa sahig malapit sa pinagpatong-patong na box .

Agad na nagpalit ng anyo nito si Ezra ,lumaki ng husto ang katawan nito at humaba ang mga kamay at binti, nilabasan ito ng makakapal na buhok sa katawan. Naging mas nakakatakot na aswang na si Ezra. Buong lakas nitong nilangkat ang bakal na pintuan sa sahig. At bumaba na ito roon.  May isang tunnel pa sa baba na tumatagos naman ang dulo nito ,patawid sa kalsada. Wala nang inabutan doon si Ezra. Mabilis siyang tinakasan ng aswang.

Binalikan nito sina Al at Rufos at sinabi ang kanyang natuklasan.

“Alamin niyo kung sino ang nag mamay-ari nito. Kung ganun na karami ang kanilang na biktima, ibig sabihin lang na may mas malaking kamay ang gumagawa nito.” saad ni Ezra.

“Isa lang ang naisip ko, si Draco. Gumagawa siya ng paraan upang madagdagan ang binubuo niyang hukbo. Isang giyera ito kung magtatagumpay si Draco sa kanyang balak.” ayon pa kay Al.

“Bakit hindi mo na lang kasi tapusin si Draco ng matapos na ang lahat ng ito. Baka sa kakahintay mo ng tamang pagkakataon, eh huli na para sa lahat. Alalahanin mo hindi lang mga kapwa aswang natin ang ating pinaghandaan. Maging ang mga tamawo at Engkanto nakiki-amot na rin sa gulo. “ opinyon ni Rufos na maging si Al ay sang-ayon na rito.

“Kung ganun lang kadaling gawin iyon, ginawa ko na.  Hindi ang kamatayan ni Draco  ang tatapos sa lahat. Iyon ang ipinakita sa akin sa hinaharap. Sa ngayon kailangan muna nating itigil ang operasyon nila, bago pa tuluyang malipol nila ang lahat ng mga tao.  Upang madaling mapabagsak ang kaharian ni Draco, uunahin natin ang mga haliging nakasuporta sa kanya.” wika pa ni Ezra.

“Ako na ang bahala dito. Wala na silang babalikan  at wala na silang mapakikinabangan.” nakangising saad nito.

Makaraan pa ang ilang minuto mula nang nilisan ng tatlo ang kainan na iyon, sumiklab sa lugar na iyon ang napakalaking sunog na tumupok sa kabuohan ng kainan.  Nakalikas naman ang mga crew sa loob bago tuluyang nilamon ng nagngangalit na apoy ang buong lugar. Hindi agad naapula ang apoy kaya inabo nito ang bawat parte ng kainan na iyon.

Pauwi na sina Ezra sa kanilang bahay ng muli nitong na hagip ng kanyang paningin ang pulubing  minsan na nitong nakasalubong.  Ang ipinagtataka lang nito ay tanging siya lang ang nakakakita. Kaya napa-usisa na rin sina Al at Rufos.

“Sino ba iyang talagang pulubi na iyan, at sa’yo lang nag papakita, parehas naman tayong mga Aswang dito pero sa iyo visible sa amin may pa blind spot.” Wika pa ni Rufos.

“Hindi kaya, Engkanto iyon at may balak na di maganda sa iyo?” Komentong tanong naman ni Al.

“Iyon din ang una kong hinala, pero iba ang naramdaman ko sa Isang iyon. Hindi siya pangkaraniwan.” Saad pa ni Ezra.

At hindi lang iyon sumalubong sa tatlo lalo na kay Ezra nang malapit na sila sa mismong bahay.

Realm of Gu-ol

-Tremors of Rage-

Nagmamadali agad na pumasok ng bahay si Ezra nang mapansin ang kotse na naka parada sa tapat ng kanilang bahay. At sa loob nga, nagulat ito nang maabutan doon ang kinalakhang Ina at kapatid na nag aayos ng mga gamit.

“Ma, Kuya Elai…ano ang ginagawa niyo rito?” Bulalas na tanong ni Ezra.

“Uy tol, buti naman nakauwi kana, akala namin walang tao na nakatira rito ah, ang kalat tol,ang dugyot.” Tugon ni Elai sa kapatid.

“Ezra, ano ba ang nangyayari sa bahay?, mas malinis pa ang estero sa labas ah. Naging tambayan na ng mga ipis at daga ang buong bahay natin.” Saad pa ng mama ni Ezra na pababa ng hagdan na may bitbit na trashbag na may gabungbong na basura.

Napalunok talaga sa gulat si Ezra nang makita ang Ina at kapatid. Maging sina Al at Rufos napatigil din ng makita ang inabutan nila sa bahay.

Nang mapansin ni Elai si Rufos, agad niya itong nilapitan at kinamayan.

“Hi bro, kamusta nagkita na naman tayo. Diyan ka parin ba sa tapat nakatira?” Pagbati pa ni Elai kay Rufos nang nakangiti.

“Ayos lang bro, gumagwapo ah, alam mo sumarap ka lalo mula noong huli tayong nagkita. Ibig ko sabihin masaya ako at nagkita tayong muli. Hindi na ako nakatira diyan, dito na kasama sina Ezra at Al.” Tugon naman agad ni Rufos.

Siniko ni Al si Rufos tsaka nag katinginan ang mga ito.

“Nag-bibiro lang siya kuya, napadaan lang talaga kami para bisitahin si Ezra. Kamusta ang bakasyon? “ Pagbawing tugon ni Al.

“Ayos lang, nag enjoy naman. Pero nakakamiss lang talagang bumalik sa sariling bahay.“ayon pa kay Elai.

Iba ang kutob ni Ezra sa bagbalik ng Ina at Kuya nito. Hinuha nito na tila may mali sa mga nangyayari, kinausap nito ang dalawa tungkol sa dahilan nila kung bakit pa sila bumalik.

“Tinawagan kami ng papa mo, at sinabing ayos na ang lahat. Na wala nang banta ng panganib. Ayaw pa sana namin ngunit mapilit ang ama niyo. Kaya nag book agad kami ng flight pauwi rito.” Kuwento pa ng Ina.

“Pero , matagal na kaming hindi nagkikita ni papa. Ang huling paalam niya sa akin susunod siya sa Inyo sa Thailand. Nasaan ba papa?” Saad ni Ezra sa Ina.

“Hindi mo kasama si papa rito?” gulat na tanong ni Elai sa kapatid.

“Hindi, matagal na simula ng pag alis niyo hindi na kami nagkita ni papa. Ang akala ko nga kasama niyo na siya sa Thailand.” Wika pa ni Ezra.

Biglang kinausap ni Al si Ezra gamit ang kanilang isipan. May naaamoy itong banta na umaaligid sa kanilang lugar.

“Padaan-daan ang naa-amoy namin ni Rufos. Umiikot lang sila sa paligid. Alam nilang nandito tayo.” Sambit ni Al.

“Alamin niyo kung sino, hindi ko sila nakikita masyadong malakas ang nagbibigay sa kanilang proteksiyon, pero naa-amoy ko rin sila.” Sabat ni Ezra.

Napansin ng dalawa ang pananahimik ni Ezra. Kaya napa-usisa si Elai.

“Hoy tol,ayos ka lang? Magiging Aswang ka na ba? Bakit bigla kang tumahimik diyan?”

“Aswang na talaga ako Kuya,kahit hindi pa magbago ang anyo ko. May iniisip lang ako. Ma, bakit hindi na lang muna kayo mag hotel ni Kuya. Hindi kayo ligtas dito.” Tugon ni Ezra.

“Ezra kung ikinababahala mo ang kaligtasan namin ng Kuya mo, kaya na namin ang aming sarili. May mga manggagaway na baylan kaming nakilala sa Thailand, tinulungan nila kami na magkaroon ng proteksiyon.” Saad pa ng Ina, sabay pakita ng mga tattoo nila sa mga braso at likod ng mga nito.

“Ano naman ang nagagawa ng mga tattoo na iyan?” Tanong ni Ezra sa Ina.

“Bakit tol, gusto mo subukan namin ito sa iyo? Tingnan lang natin kung gagana nga ito sa mga tulad niyo. Sige na tol, mag transform ka na.” Pang-uudyok pa ni Elai kay Ezra.

Sa sinabi ni Elai nabatukan ito ng Ina.

“Puwera biro Ezra, ayos na kami rito ng Kuya mo, Mamaya lang darating na ang papa mo. May pag-uusapan tayo. Ang mabuti pa Ikaw na ang magpahinga, mukhang pagod ka.” Saad pa ng Ina.

May mga bagay na bumabagabag kay Ezra, ngunit hindi pa ito sigurado sa kanyang mga hinala. Dahil sa pag-uusap nila ng Ina at kapatid mukhang lihitimo ang dahilan nila nang pagbalik. Gayun pa man dahil sa may nasasagap nga itong panganib sa paligid, hindi parin mai-alis ni Ezra ang nararamdamang kutob.

Sa pagmasid-masid naman ng dalawa, Al at Rufos, may napansin sila sa paligid na ikinabagabag ng mga ito.

“Nararamdaman mo ba na tila bumibigat ang mga hakbang natin? Para bang may lumulukob sa acting puwersa na hindi ko mawari kung ano. May araw pa man din.” Puna ni Rufos.

“Kanina ko pa nga tinatalasan ang paningin ko, pero nahihirapan ako. May humaharang sa kakayahan ko. At malakas ang kutob ko, hindi ito kagagawan ng kauri natin, hindi Aswang ang nasasagap ng pang-amoy natin.” Wika pa ni Al.

“Sa tingin mo, mga maligno kaya?”

“Kung maligno o mga elemental hindi natin sila maaamoy, pero mararamdaman natin ang presensiya nila,at makikita natin sila. Iba ito, hindi ko pa ito naranasan sa buong buhay ko.” Ayon kay Al.

Nang walang ano-ano bigla na lang may tumilapon na yuping lata sa paanan ng dalawa. Tila sinadya ang pagkakatapon sa kanila nun. Hinanap nila sa paligid ang namato sa kanila sa paligid. Ngunit wala namang ano mang tao sa paligid ng lugar na iyon. Tahimik at malinis ang kalsada, na walang sino mang naglalakad bukod sa kanila. Malayo na sila sa mga kabahayan kaya imposibleng kagagawan iyon ng mga kabataan. Nasundan pa ang mga pamamato sa kanila. Hindi lang lata. Kung hindi mga malalaking bato na.

Hindi magawang makapagpalit ng anyo ng dalawa dahil masyadong maliwanag pa at may araw. Bumalik sa kanilang daan ang dalawa upang subukin kung susundan parin sila ng kung sinong namamato sa kanila. Minabuti pa ng dalawa na mag hiwalay ng daan. Tinawag ng dalawa ang kanilang mga gabay at inutusang mag manman sa paligid.

Tinahak ni Rufos ang kabilang kalye at kalsada patungo sa Isang tulay palabas ng barangay. Matao sa bahaging iyon ng kalsada dahil sa naroon ang sakayan ng tricycle at paradahan ng jeep. Maraming bloke ng mga pamilihan sa bahaging iyon,at malapit lang sa mall. Sa pag lalakad ni Rufos, lalo nitong ininda ang kanina pa niyang nararamdaman sa sarili. Malayo na siya sa bahay nina Ezra at dalawang kanto na ang nilampasan niya pero hindi parin nag bago ang pakiramdam nito.

Saglit itong napahinto sa isang tabi para bigyan ng tugon ang nararamdaman nito. Pinilit ang sarili na hagilapin sa paligid ang sanhi ng pagbigat ng kanyang naramdaman. Nang may bumangga sa kanyang lalake, matipuno, makisig matangkad at gwapo. Napatitig talaga si Rufo’s sa lalake, tila na mumukhaan niya ito. Hindi niya lang mawari kung saan sa paanong tagpo. Nagkatitigan ang dalawa mata-sa mata. Nang napansin ni Rufo’s na biglang nagpurong itim ang mga mata ng lalake. Doon niya na pagtanto na ang lalake na iyon ang nakaharap nila ni Al nang nakaraang gabi.

Sinundan ito ni Rufos ngunit mas mabilis ang mga hakbang nito kumpara sa kanya, dagdag pa ang bigat na lumulukob sa kanya ng mga sandaling iyon. Bigla na lang naglaho sa kumpulan ng mga tao ang lalake. Doon na nagpasya si Rufo’s na bumalik sa kanila ni Ezra at ipaalam ang nangyari sa kanya.

Nang makaalis na si Rufos, sumilip sa isang tindahan ang lalaking sinusundan nito. Naunang nakabalik ng bahay nila Ezra si Al, may sinabi ito kay Ezra na ikinagulat ng isa.

“Ano ang pakay ng Emesaryo,at bakit siya nagpakita sa iyo?” usisa ni Ezra.

“Nabuksan ang isang Tarangkahan ng karimlan, ang Gu-ol, at nagbabadya pa ang apat. Nababahala ang Emesaryo na baka hindi niya mapigilan ang napipintong panganib at malagay sa nakakatakot na katapusan ang magkabilaang mundo.” pagditalye pa ni Al.

“Ano ba ang meron sa tarangkahan? At ano ang Gu-ol? Bakit sa iyo nagpakita ang Emesaryo?” mga katanungang bumabagabag bigla kay Ezra.

“Hindi nagpapakita ang Emesaryo sa kung sino kung hindi mahalaga ang kanyang pakay. Kung ano man ang dahilan kung bakit sa akin niya sinabi sa akin ang lahat ng iyon , hindi ko alam. Pero kinakabahan ako. Maaaring ang naramdaman namin ni Rufos may koneksyon iyon sa nangyayari sa karimlan, sa Gu-ol.” saad ni Al.

Narinig ni Rufos ang usapan ng dalawa at maging siya nabahala nang mabanggit ni Al ang Gu-ol. Walang ideya si Ezra kung ano ang meron sa Tarangkahan at maging sa Gu-ol kaya ipinaliwanag ng dalawa ang tungkol sa lugar na iyon.

Ang malawak na espasyo ng Karimlan ang nagsisilbing pader na humaharang at nagkukubli sa mga daigdig sa dako pa roon. At nagbubukod sa mundo ng mga tao sa ibang mundo. At sa karimlan matatagpuan ang limang tarangkahan ng limang nakakatakot na kaharian. Maging ang mga malalakas at makapangyarihang mga nilalang sa kabilang daigdig, iniiwasan at kinakatakutan ang limang kahariang ito. Tanging ang Emesaryo lang may kakayahang bantayan ang naturang mga tarangkahan, bilang siya ang kinikilalang panginoon ng karimlan. Ngunit maging siya, bagama’t walang kamatayan. Nababahala din sakaling mapigtas ang kadena at silyo ng mga tarangkahan. At isa na nga na nagbigay sa kanya ng pangamba ang Pagkabukas ng Tarangkahan ng Gu-ol.

Nagawan naman nitong maisara agad ang Tarangkahan ngunit may isa mula roon ang nakatakas at may kutob ang Emesaryo na nakatawid na ito sa mundo ng mga tao.

Ang Gu-ol ang tapunan ng mga nilalang na tinatawag na mga Sinikway, mga mababangis, malalakas, makapangyarihan at mga delikadong nilalang mula sa ibat-ibang bahagi ng daigdig. Mga nilalang na kinakatakutan base sa kanilang kaalaman at angking katangian.

Napansin ng ina ni Ezra ang seryosong usapan ng tatlo. Lumapit ito sa mga ’to. Ngunit sa kaniyang paglapit ang siya namang pag iwas nina Rufos at Al na tila ba sinisilaban sila nito. Napakunot ng noo si Ezra at inutusan ang ina na itigil ang kung ano mang ginagawa nitong panguntra laban sa kanila.

“Ma naman, sa amin mo pa talaga ginagamit iyan. Itigil mo na iyan please.” Wika ni Ezra.

Ngunit umiling ang ina nito, at itinanggi ang hinala ni Ezra. Nagkatitigan sina Al at Rufos, ramdam nila na nagsasabi ng totoo ang ina ni Ezra. Nang mapatingin si Ezra sa labas ng kanilang bakuran. Muli nitong nakita ang ang taong grasa na nagpapakita sa kanya. Sa puntong iyon nakita narin ng dalawa, Al at Rufos ang naturang taong grasa na nakangising nakatingin sa kanila sa kabilang kalsada.

Mabilis iyon na pinuntahan ni Ezra, ngunit nang nasa kabilang kalsada na ito, wala na roon ang pakay. Sumunod naman sa kanya sina Al at Rufos na may hinala ukol sa taong grasa na iyon.

“Hindi siya isa atin, isa siyang tamawo. At May kutob kami ni Rufos na siya ang may kagagawan ng mga nararamdaman namin.” bulalas ni Al.

“Bakit kayo lang? Wala naman akong nararamdaman na kung ano. Kung ramdam niyo dapat umi-pekto din iyon sa akin dahil tulad niyo aswang din ako.” pagtataka ni Ezra.

“Dahil siguro isa kang espesyal na uri ng aswang. Mataas na uri ng Abat. Kaya hindi tumatalab sa iyo ang kapangyarihan ng mga tamawo at Engkanto.” komento ni Rufos.

“Saan kaya napunta ang taong grasa na iyon?” nasambit na lang ni Ezra habang nagkakamot ito ng ulo.

Pabalik na sila sa kanila ni Ezra nang biglang nakaramdam ng matinding init sa kanyang dibdib si Ezra. Halos mamilipit ito sa tindi ng sakit at kirot na kanyang naramdaman. Sa sinapit nito na sobrang sakit hindi napigilan ni Ezra ang sarili at bigla na lang humaba ang mga kuko nito at naging purong pula ang mga mata nito. Umangil si.Ezra na tila nahihirapan. Maliwanag pa sa mga oras na iyon at nasa kalsada lang sila. Kaya nataranta sina Rufos at Al sa nangyayari sa kaibigan..Gamit ang kanilang kinaadman tinulungan nilang pakalmahin si Ezra. Ngunit sa halip na mahinto ang pagbabago ng anyo nito, lalo pa itong lumala. Gamit ang matatalas nitong mga kuko pinagpupunit ni Ezra ang suot nitong damit.

Lumakas ang mga pag angil ni Ezra. Gumamit ng limbong sina Rufos at Al para maikubli sa mata ng mga normal na tao ang nangyayaring kay Ezra.

Napansin ng dalawa na tila nasusunog ang bahagi ng dibdib ni Ezra kung saan nakamarka ang hugis buwan nitong balat. Kitang-kita nila kung paanong tila napapaso ang markang iyon.

“Ilayo na natin dito si Ezra, may kung anong nangyayare sa kanya. At may kutob ako na kagagawan ito ng nakita nating taong grasa kanina.” Wika ni Al.

“Hindi ba natin siya dadalhin sa bahay nila?” tanong ni Rufo’s na sa mga sandaling iyon yakap-yakap ang namimilipit na katawan ni Ezra.

’Hindi, sa sitwasyon ni Ezra. Mukhang hindi siya ligtas sa lugar na ito. Maging tayo.“ Saad ni Al.

Umusal ng mga sariling salita sina Al at Rufos habang kinukulong sa kanilang mga katawan si Ezra. Sa isang iglap pa, naglaho ang mga ito kasama ng mga alikabok sa hangin.

Sa paglaho ng tatlo, lumitaw naman ang taong grasa na siyang pakay sana nang tatlo.

“Nasa paligid lang apo ko. Hindi sila dapat magtagpo hindi. Ang nangyari sa kanya maaring nangyayari rin sa apo ko. Kailangan ko sila mahanap ni Ester.” sambit pa ng taong grasa.

Samantala sa isang sirang bahay nina Yael, isang malaki at itim na pusa ang bigla na lang bumagsak mula sa kanilang bubong sa kusina. Naalimpungatan ang ina nito na kakaidlip lang sa kanyang silid dahil sa ingay at malakas na pagbagsak na iyon. Tinungo nito ang kusina at inabutan doon si Yael na hubo’t hubad at namimilipit sa sakit. Dali-dali niya itong nilapitan at natigalgal ito sa sitwasyon ng anak.

“Yael anak, ano ang nangyari sa iyo. Bakit sunog ang dibdib mo? Sino ang may gawa nito sa iyo?” isa pa ng ina.

“Nay nakita ko na siya, nakita ko na ang kapatid ko. “ tugon ni Yael na hirap paring kumilos.

“Ang binhi?”

“Oo nay, at kasama nga niya ang kanyang mga gabay. Papalapit na sana ako nang bigla na lang nag-init ang buo kong katawan,lalo na ang dibdib ko na may marka. Tila sinusunog ako. Hanggang sa namalayan ko na lang na umiiba na ang anyo ko. Kaya bago pa may makakita sa akin, naghanap na ako ng tagong lugar kung saan inabutan na nga ako ng pagpalit anyo. Hindi ko makontrol ang sarili ko. Tila nawawala ako sa aking sarili na hindi ko maintindihan.” Salaysay pa ni Yael.

“Mabuti at naisipan mo agad na mag sa hayop. Ngayong natunton mo na ang pakay natin kailangang lisanin na natin ang lugar na ito. Lilipat na tayo.” Ang nakangising saad ng ina.

“Nay,bakit ganun tila ba may kung ano akong nararamdaman sa loob ko nang makita ko ang kapatid ko?” tanong ni Yael.

“Hindi mo siya kapatid. Kaagaw mo siya, balakid siya sa mga plano natin. Nangako ka sa akin, huwag mo akong bibiguin Yael dahil hindi mo gugustuhin na magalit ako.” tugon ng ina nito na tila na inis sa sinabi ng anak.

Sa kabilang banda, dinala ng dalawa si Ezra sa bahay ni Al. Sa sandaling iyon umayos na ang pakiramdam ni Ezra, kaya inusisa na ito ng dalawa.

“Ano ba ang nangyari? Bakit bigla ka na lang nag-palit ng anyo sa katirikan ng araw at sa kalsada pa mismo. Paano kung may makakita sa iyo?” tanong ni. Rufo’s kay Ezra.

“Hindi ko alam, hindi ko makontrol ang sarili ko, bigla na lang nandilim ang paningin ko. Tapos ang init ng dibdib ko na tila sinusunog. Basta hindi ko mawari ang sakit.“tugon ni Ezra.

Napansin ni Al ang pamumula ng dibdib ni Ezra at ang buwan na marka roon tila napaso na nasunog.

“Ang marka sa dibdib mo, parang sinunog.” wika ni Al.

“Hindi kaya nangyari ito sa iyo kasi nalalapit na ang pag litaw ng pulang buwan? “ Sambit ni Rufos. Nagkatitigan sila ni Al na may pangamba sa kanilang mga mata.

“Bakit? may alam ba kayo sa nangyari sa akin?” tanong ni Ezra sa dalawa.

Biglang niyakap ni Al si Ezra ng mahigpit. Ipinagtaka iyon ni Ezra. Nagtanong pa ito ngunit walang sagot na tinugon ang dalawa kay Ezra. Ngunit bakas sa mukha ng dalawa ang pangamba at lungkot. Lumayo si Rufos at iniwan ang dalawa.

“Bakit Al, may dapat ba akong malaman na hindi niyo pa nasabi sa pagiging huling binhi ko?”

“Tumatakbo ang mga oras, kailangan gawin mo na ang dapat mong gawin bago pa tuluyang mahuli ang lahat at mapipilitan na kaming gawin ang nakasaad sa tungkulin namin.” tanging nasabi ni Al at iniwan na si Ezra.

Dahil sa nangyari sa kaibigan, magkahalo ngayon ang tumatakbo sa isipan ng dalawa. Ang buhay ng kanilang kaibigan at ang katapusan ng kanilang lahi at uri.