If The Feeling is Gone (boyxboy)

Happy Altamerano,nag iisang bading sa Altamerano Clan. Dahil sa sya ay ikinahihiya ng mga kamag anak ay napilitan ang mga magulang nya na ipadala sya sa America sa mga kaibigan ng mga ito nung Grade six sya. But after 10 years ay napilitan syang umuwi dahil sa masamang balita. Nalugmok ang kaniyang pamilya sa utang,bumagsak ang kanilang kumpanya sa Manila,at ang tanging natitira na lamang ay ang hacienda nila sa Sta.Barbara. Ngunit ito ay nanganganib ding mawala dahil matagal na din pala itong nakasanla sa mga Vera Perez na kaaway ng kanilang pamilya. Paano nya isasalba ang pamilya sa tuluyang paglubog? Paano nya makukuha ang hacienda sa mga Vera Perez na kung ang tanging tagapag mana ng mga ito ay isang binatang lalaki na syang magpapatibok sa kanyang puso? Ano ang gagawin nya kung alam nyang hindi pwede dahil sa kasarian nya?

Panimula!

Nagising ako sa parang ingay na nagmumula sa may living room. I wonder kung anong araw ngayon,may okasyon ba?

Nagpunta na ako sa bathroom at naghilamos at toothbrush. Kung ang mga tito at tita ko ang nandito,panigurado,nandito na din ang mga pinsan ko.

Agad akong nagbihis at excited na lumabas ng aking kwarto. Sobrang close kasi kaming magpipinsan,at tuwing magkakasama kami ay walang patid ang aking kasiyahan.

Grade six na ako ngayon,at aaminin kong hindi ako normal na lalaki. Alam ko sa sarili kong binabae ako,nakikita at alam ito ng mga pinsan ko pero hindi ito alam ng mga tito at tita ko,pinagtatakpan nila ako,takot kasi kami na ikahiya nila ako.

Pagdaan ko sa living room ay nandun nga ang mga tito at tita ko,kausap sina Mama at Papa. Tahimik sila ng makita ako,nagtaka ako pero sa edad kong ito,ay hindi ko muna iyon binigyang pansin at dumiretso ako sa labas.

“Gising na si Happy!” ang masayang bungad sa akin ni Vhien. Nakangisi akong lumapit sa kanila.

“Anong meron?” ang agad kong tanong at tiningnan ang mga ginagawa nila.

“Ewan,hindi din naman nila sinasabi.” ang kibit balikat na sagot ni Veron. First year high school na sya.

“Usapang matatanda. Alam nyo na.” ang sabi naman ni Drea.

“Mukhang seryoso nga! Kasi tumahimik sila nung dumaan ako.” ang nakangiti ko pang sabi at napatingin sa nananahimik na si Klaxen. Sa lahat ata ng pinsan ko,sya ang medyo hindi ko kaclose,tahimik kasi sya at suplado.

“Pabayaan na lang natin! Maglaro na lang tayo!” sabat ni Benedict.

“Ano namang laro kuya?” tanong ni Anjean na kapatid ni Benedict. Si Klaxen ay solong anak gaya ko. Si Veron at Vhien naman ang magkapatid.

Ang mga nakakatanda naming pinsan ay may mga asawa na,ang iba ay nasa ibang bansa.

“Beauty contest! Si Happy ang kunwaring reigning beauty Queen!” masayang sabi ni Vhien at pumalakpak pa. Napangiwi ako,hindi kami pwedeng maglaro ng ganun din,paniguradong lagot ako.

“Tss! Gusto nyo bang mapagalitan at mabuking si Happy? Lahat tayo ay malilintikan.” iritadong di pag sang ayon ni Klaxen.

“Tama si Klax. Tagu-taguan na lang.” sabi naman ni Benedict.

“Good idea! Si Anjean ang taya!” ani Vernon at nanakbo na. Hudyat na simula na ng laro,kaya lahat kami ay nanakbo na rin para makapag tago para hindi na makapag reklamo si Anjean.

Malaki itong ancestral house namin dito sa Sta.Barbara. Kami nina Mama at Papa na lang ang nakatira dito dahil mas pinili ng mga tito at tita ko na bumukod ng magkapamilya na sila.

Sa loob ako ng bahay nanakbo,hindi kami pwede sa hacienda dahil mahihirapan maghanap si Anjean. Wala akong makitang ibang mapagtataguan kundi yung malaking cabinet sa likod ng hagdan na malapit lang mismo sa living room.

Pagpasok dun ay nagulat ako dahil nandun si Klaxen,uurong na sana ako pero hinila nya ako papasok sa loob ng cabinet.

Hindi ako mapakali,kinakabahan ako dahil baka mapagalitan kami ng mga magulang namin.

“That’s the only thing na magagawa natin Hero!” boses iyon ng Papa nina Benedict at Anjean.

“Pero kuya! Anak ko iyon! At kadugo natin iyon!” sagot ni Papa.

“Walang bakla sa atin Hero. Hindi sya tanggap sa pamilyang ito.” sabi naman ng Papa nina Veron at Vhien.

“Hindi kami payag sa gusto nyo Kuya Axel at kuya Vhaugn.” boses iyon ni Mama at parang umiiyak. Hindi ko maintindihan ang nararamdaman ko. Alam kong ako ang pinag uusapan nila,ito yung kinakatakutan ko.

“Klax. Alam na nila.” ang mahina kong sabi at napahikbi.

“Sshh.. Don’t cry,makinig muna tayo.” at niyakap ako ni Klaxen. Ito ang first time na niyakap nya ako.

“Hindi magugustuhan ito nina Mama at Papa.” ani Uncle Carl,ang papa ni Klaxen.

“Ako ang masusunod. Ako ang panganay. He’s a disgraise to this family.” final na sabi ni Uncle Axel. Parang sasabog na ang dibdib ko,kahit anong pigil sa akin ni Klaxen na huwag umiyak ay hindi ko mapigilan. Lumabas ako sa cabinet at sumunod si Klaxen. Napatingin sila sa amin.

Direderetso ang pagbuhos ng luha ko. Akala ko matatanggap nila ang pagkasino ko dahil pamilya nila ako at kadugo nila ako. Pero bakit ganito? Hindi nila ako gusto at itinatakwil nila ako? Kasalanan ko bang maging ganito ako?

“Happy anak!”

“Mas mabuti ng nadinig nya.” sabi ni Uncle Axel. Isa-isa ko silang tiningnan. Ang mga tita ko ay tahimik at parang guilty.

“Sa labas na muna tayo Happy.” ani Klaxen. Marahas kong pinunasan ang aking mga luha at nanakbo palabas ng bahay. Gusto kong lumayo,gusto kong mapag isa. Gusto kong lumayo sa kanila.

Nalampasan ko sa labas ang mga pinsan ko,tinawag nila ako pero hindi ko sila pinansin. Tumakbo lang ako ng tumakbo. Sobrang sama ng loob ko. Akala ko pag pamilya ay kaya ka nilang tanggapin,pero hindi pala,nagkamali ako. Ikinahihiya nila ako,hindi nila tanggap na may bakla sa pamilya nila.

Hindi ko alam kung nasaang parte na ako ng aming Hacienda,pero pakiramdam ko hindi na ito sakop ng aming lupain dahil hindi ko na ito kabisado.

Napaupo ako sa lilim ng isang puno,sobrang sakit na ng mga paa ko,pero mas masakit pa rin ang nararamdaman ko. Sumandal ako sa puno at umiyak ng umiyak.

“Hoy! Sino ka? Anong ginagawa mo dito sa lupain namin?” sabi ng isang boses na ikinatigil ko sa pag iyak. Pinigil ko ang hikbi ko. Namangha ako sa kanya,ang gwapo nya,siguro nasa mga 1st year o second year high school na sya,kahit madumi ang suot nya ay gwapo pa din sya. “Bakit ka umiiyak? Bakla lang ang umiiyak.” salubong ang mga kilay na sabi nya ng hindi ako sumagot.

“Ano bang pakialam mo? Umalis ka na nga!” singhal ko sa kanya.

“Bakit ako aalis? Eh lupa namin ito? Ikaw ang umalis,tresspassing ka!”

Sa sinabi nya ay agad akong napatayo.

“Aalis na!” ani ko at inirapan sya. Agad na akong naglakad palayo. Nang malayo na ako ay nilingon ko sya,nakatingin pa din sya sa akin. Napangiti ako.

Ano kayang pangalan nya?

Naglakad pa ako ng naglakad. Palubog na din ang araw at kumakalam na ang sikmura ko. Ang bilis naman ng oras,ni hindi ko namalayan.

Nang magdilim na ay kinabahan na ako. Tumigil na din ako sa paglalakad dahil nahihilo na ako. Hanggang sa tuluyan ng magdilim ang paningin ko.

Ang Simula.

“Happy.” pagtawag pansin sa akin ni Tita Mildred.

“Bakit po?” ang paglingon ko sa kanya at itinabi ang sketch na ginagawa ko.

“Tumawag sila. Sobrang walang wala na ang pamilya mo sa Pilipinas.” ani Tita Mildred.

“At anong gagawin ko Tita? Ako magbabayad? Pagkatapos nila akong itakwil.” ani ko. Kahit sampung taon na ang nakakalipas ay sariwa pa din ang sugat ng kahapon. Sugat na mismong pamilya ko ang may gawa.

“Pamilya mo pa din sila Happy.” buong pag unawang sabi ni Tita Mildred.

“Just give me time po. Ako mismo tatawag sa kanila.” ani ko. Tumango si Tita Mildred at lumabas na ng study room ko.

Sumandal ako sa swivel chair at pumikit. Tandang tanda ko pa ang lahat,kung paano nila ako itakwil.

PAST –

Nagising na lang ako na nakahiga na ako sa kama ko at pinapalibutan na ako ng mga pinsan ko.

“Anong nangyari?” ang agad kong tanong,umayos ako ng pwesto at sumandal sa headboard ng kama.

“Hinimatay ka. Buti nakita ka ni Klaxen.” ani Benedict. Napatingin ako kay Klaxen na seryosong nakatingin sa akin.

Napasigok ako. Bigla ko naalala ang nangyari kanina. Nagtuloy tuloy ang paglandas ng mga luha ko. Lumapit si Anjean at niyakap ako.

“Im sorry,wala kaming magawa.” anito na umiiyak din.

“Mga bata pa tayo at hindi pa natin kayang sumuway.” dagdag ni Veron.

“Ayaw nila sa akin. Ayaw nila sakin dahil bakla ako.” humahagulhol kong sabi. “Hindi ko naman sinadyang maging ganito eh.”

“Sshhh its okay.” pag alo sa akin ni Anjean. Yumakap na din sina Drea at Vhien sa akin. Lalo tuloy akong naiyak.

Ganun na ba kasama ang pagiging bakla? Ganun na ba kalaking kasalanan iyon? Ganun na ba talaga iyon para itakwil nila ako? Sapat na rason ba ang pagiging bakla para itakwil ako ng sarili kong pamilya? Is that enough?

Nang maka alis ang mga pinsan ko ay sina Mama at Papa naman ang pumasok sa kwarto ko. Nagkunwari akong tulog. Masama ang loob ko at ayaw ko silang makausap.

Naramdaman kong umupo sila sa magkabilang gilid ng kama,may humahaplos sa buhok ko at muli nakaramdam ako ng matinding awa sa sarili ko at gusto ko na naman umiyak.

“Im sorry son. Wala kaming magawa.” malungkot na boses ni Papa.

May magagawa kayo. Pwede nyo akong ipaglaban. Pero hindi sapat ang ginawa nyong pakikipaglaban para sa akin.

“We have no choice. At sana,balang araw ay maintindihan mo kami.” basag ang boses ni Mama.

Naiiyak na talaga ako. Kaya ang ginawa ko ay gumalaw,tumagilid at nagtakip ng comforter. That way,mapipilitan silang umalis.

Ilang minuto ang lumipas at narinig ko na lamang ang pagsara ng pinto. At dun na ako humagulhol. Sobrang bigat ng dibdib ko,parang sinaksak ang puso ko ng paulit ulit. Sa edad kong ito ay nakaranas na ako ng ganito. Hindi ko maintindihan at wala akong maintindihan.

Lumipas ang mga araw,hindi ako lumalabas ng kwarto ko. Araw araw akong naghihintay na dadalawin ako ng mga pinsan ko pero araw araw din akong bigo. Ni isa sa kanila ay walang dumating. Kinakausap ako nina Mama at Papa pero pagsasagot ako ay tango at iling lamang.

Hanggang sa dumating ang araw ng pag dispatsa sa akin. Mas sumama ang loob ko,para lang akong hayop na pinapamigay,kahit sa huling minuto ay hindi ako pinaglaban ng mga magulang ko.

“Mag iingat ka doon at mag aral ng mabuti anak.” ani Papa at niyakap ako,pero marahan ko syang tinulak at tinitigan ng walang ekspresyon.

“Aalagaan ka ng Tita Mildred mo dun. Mabait iyong kaibigang kong iyon.” umiiyak na sabi ni Mama. Pero wala na akong pakialam. Parang manhid na ako sa sobrang sama ng loob ko sa kanila.

Masama din ang loob ko sa lahat ng pinsan ko,hindi man lang nila ako inihatid kahit dito lang sa airport. Pare pareho lang pala silang lahat.

“Salamat.” ang tangi kong sabi at kumalas sa yakap ni Mama. Umatras ako,tumalikod at naglakad papasok sa loob ng airport dala-dala ang dalawang maleta at isang bagpack.

“Mamimiss kita anak!” sigaw nina Mama at Papa. Tumulo na ang mga luha ko pero hindi ako tumigil sa paglalakad. Mula sa araw na ito ay kakalimutan ko na sila. Kakalimutan kong naging Altamerano ako. Kahit sinabi nila na balang araw ay maiintindihan ko daw sila,hinding hindi mangyayari iyon. Hindi ko sila iintindihin.

Kaya habang sakay ng eroplano ay panay lang ang iyak ko. Wala akong pakialam kahit na mukha na akong tanga,pagkatapos ng mga pag iyak kong ito ay hinding hindi ko na sila iiyakan.

PRESENT ~

Hindi ko tinawagan ang mga ito. Bagkus ay nagdesisyon akong magpa book na para agad akong makauwi sa Pilipinas. Uuwi ako hindi dahil dadamayan ko sila,uuwi ako para makita kung anong pinagbago ng mga buhay nila.

Nang araw na umuwi ako sa Pilipinas ay walang tigil ang iyakan namin ni Tita Mildred. Sampung taon ko syang nakasama,sampung taon nya akong inaruga at sobrang mahal na mahal ko sya. Mas mahal ko sya kesa sa mga magulang ko. Kaya ang mahiwalay sa kanya ay masakit sa akin. Pero kailangan kasi eh,basta babalik agad ako sa kanya.

Paglabas pa lamang ng airport ay nanibago na ako. Ito na nga,nasa Pilipinas na nga ako.

Agad akong tumawag ng taxi at nagpahatid sa bus terminal. Dalawang maleta lang naman ang dala ko kaya hindi hassle kung mag bus ako. Alas diyes pa lang naman ng umaga,kaya tantya ko ay makakarating ako sa Sta.Barbara ng mga alas tres o alas dos ng hapon.

Hindi naman ako naboring sa byahe sa bus. Nakasalpak kasi sa mga tenga ko ang earphone at nakikinig sa latest album ni Mariah Carey.

Nang nasa Sta.Barbara na kami ay nagbalik sa akin ang mga alaala nung bata pa ako. Halos lahat ata ng parte ng Sta.Barbara ay napuntahan na naming magpipinsan.

“Im finally here. Walang pinagbago.” sabi ko ng makababa sa bus. Nilibot ko ang paningin ko para maghanap ng maaaring arkilahing sasakyan papunta sa Hacienda Altamerano.

Ganon na lang ang gulat ko ng may tumigil na owner type jeep sa harapan ko. Agad kong tiningnan ang driver.

“Miss? Bago ka dito? Turista?” nakangiting sabi nito kaya tinaasan ko ng kilay. Gwapo pa naman kaso tanga.

Hindi ba nya nakikita na wala akong dibdib? Oo nga at hanggang leeg ang buhok ko pero hindi naman ako siguro mukhang babae. Napaka ignorante ng isang ito.

“Nope. Matagal na ako dito. And by the way,Im not a miss.” sagot ko dito at ibinaling sa iba ang aking tingin.

“Bakla ka? Wow! Ang ganda at ang kinis mo naman.” sabi nito matapos maging letter ‘O’ ang bibig. “San ka ba dito? Ihahatid na kita.”

Sa sinabi nya ay ibinalik ko ang tingin ko sa kanya. “Talaga? Well then,pakihatid ako sa Hacienda Altamerano.”

“Taga dun ka? Hmm.” anito. Naisip ko tuloy na kalat na siguro talaga ang paghihirap ng mga Altamerano. “Sige,ihahatid na kita. By the way,Im Seirge,and you?”

“Im Happy. Happy Alta– Happy Valdez.” wala dapat maka alam na Altamerano ako. At sino ba itong Seirge na ito at hindi man lang sinabi ang apelyido? Pa mystery effect pa.

“Nice name! Tara,ihatid na kita.” bumaba sya at kinuha ang mga maleta ko at nilagay sa likod ng owner type jeep nya. Sumakay na din kaming dalawa at tinahak na ang papunta sa Hacienda Altamerano.

Pagkarating sa tapat ng malaking gate ay nagpasalamat na ako kay Seirge,at ngingiti ngiti naman itong umalis.

Kumatok ako sa napakalaking gate. Bumukas ito at sumilip ang gwardya.

“Sino po sila?”

“Happy Altamerano.” sagot ko. Para naman itong narattle at tinulungan ako sa dalawang maleta. Kahit pala sampung taon akong nawala ay kinikilala pa din ako. Pano kaya nangyari iyon? Hindi ba’t itinakwil na nila ako? Weird.

Binuksan ko ang front door. Nilagay ng gwardya ang dalawa kong maleta sa gilid ng pinto at saka ito umalis.

Nilibot ko ang paningin sa buong bahay. Wala pa ding pinagbago. Hanggang sa may marinig akong tawanan. Probably galing sa living room.

Tinungo ko ang living room. They are all here at may kaonting salo-salo. Ang mga tita at tito ko,ang mga pinsan ko,sina Mama at Papa. Lahat sila kumpleto,masaya sila kahit wala ako.

“Ito ba ang mukhang naghihirap?” I said. Natahimik sila at lahat ay nilingon ako. At gusto ko ang nakikita kong pagkagulat sa kanilang mga mukha.

Chapter 1

“Ito ba ang mukhang naghihirap?” I said. Natahimik sila at lahat ay nilingon ako. At gusto ko ang nakikita kong pagkagulat sa kanilang mga mukha.

“H-happy?” maluha luhang sabi ni Mama. Si Papa naman ay tumayo. Ang mga tito at tita ko ay parang hindi pa din nakaka recover sa pagkagulat.

“Ako nga. Kamusta kayo?” ngumiti ako. Ayokong isipin nila na masama pa din ang loob ko,kahit na iyon naman ang totoo. Para sa pamilya at pagbawi ng mga lupain namin ay i-isang tabi ko muna ang aking damdamin.

Sunod kong tiningnan ang mga pinsan kong natahimik din. Guilty ba sila? Dapat lang,kung kailan kailangan ko sila ay saka nila ako tinalikuran,magkakadugo nga sila.

“Anak!” Hindi na nakatiis si Mama,lumapit sa akin at niyakap ako,pero hindi ako gumanti ng yakap. Sumunod si Papa,ganun din,wala akong ipinakitang emosyon.

Lumapit na din ang mga pinsan ko,mga nakangiti na sila,but I doubt if they’re really happy na nandito ako. Kaya agad din akong nagsalita.

“I have no time for this. Available pa ba ang dati kong kwarto?” tumango si Mama. “Well then,don’t worry hindi ako magtatagal,akala ko kasi nasa putik na kayong lahat kaya umuwi ako,hindi pa pala. Sayang naman.” pinuntahan ko sa gilid ng pinto ang dalawang maleta. Hinila ko ito paakyat sa hagdanan at dumiretso ako sa dati kong kwarto.

Pagpasok sa kwarto ay para akong sinalubong ng kung ano. Bumigat ang pakiramdam ko,walang pinagbago ang kwarto,pero ang kwartong ito ang saksi sa pagdurusa ko noon.

Inilapag ko ang dalawang maleta sa gilid ng kama at naupo ako sa kama. Napaisip ako,bakit parang hindi naman ata sila naghirap? At kung totoo man,anong maitutulong ko? Hindi pa ganun kalaki ang perang naipon ko para ipang tubos. Anong silbi nila? Pati ng mga pinsan ko. Lumubog na nga ang family company namin,pati itong hacienda dinamay pa nila,hindi na sila nahiya sa mga ninuno namin. At isa pa,pwede namang humiram sa banko hanggang makabawi ang family company namin sa Manila. I bet,wala silang ginawa.

Natigil ako sa pag iisip ng may kumatok. Kinuha ko agad ang maleta at nagkunwaring inaayos ko ang aking mga gamit.

“Welcome back!” boses iyon ni Vhien. Hindi ako lumingon.

“Namiss ka namin cuz’” dagdag ni Drea. Nilingon ko sila saglit.

“Talaga?!” kunwari ay interesado kong sabi. Pero hindi ko maitago ang pait.

“Oo sobra! Lagi ka naming pinag uusapan,pati yung mga ginagawa natin dati.” nakangiting sabi ni Anjean. This time ay hinarap ko na silang tatlo.

“Parang hindi naman. Sana hindi nyo na lang ako pinag usapan tulad ng hindi nyo na pagpapakita sa akin noon. Sana ang pinag usapan nyo na lang ay kung paano kayo tutulong sa mga magulang nyo na gumawa ng paraan para hindi kayo tuluyang maghirap!” singhal ko. Hindi ko na napigilan ang emosyon ko,mas mabuti na itong alam nila kesa magmukha silang tanga.

Nagulat sila sa inasta ko,pero wala akong pakialam. Mas mainam ng alam nilang hindi nila ako dapat kinakausap o nilalapitan.

“T-tungkol dun,gusto naming magpali–”

“I don’t care! Get out! Lumabas kayo dito!!” sigaw ko sa kanila habang tumutulo ang mga luha ko. Ang naipong sama ng loob ko sa kanila sa loob ng sampung taon ay nagsisimula ko pa lang ilabas.

“Happy,patawarin mo kam–”

“I said,get out!!” bulyaw ko. At wala silang nagawang tatlo kundi ang lumabas. Tumayo ako at ini lock ang pinto saka ako humiga sa kama at umiyak ng umiyak.

Maya’t maya may kumakatok pero hindi ko pinapansin. May kasiyahan sila sa baba ah? Bakit ako ang binubulabog nila.

Nagdesisyon akong magpalit ng damit na kumportable ako,alas quatro pa lang naman ata kaya pwede pa akong maglibot sa hacienda ng ako lang.

Pagbaba ko ay nakasalubong ko si tito Axel. Tinitigan ko sya,gusto kong makita nya sa mga mata ko ang nag uumapaw kong galit sa kanya. Sya ang unang umayaw sa pagiging bakla ko,sya din ang nagdesisyon na paalisin ako dito dahil sya daw ang masusunod dahil sya ang panganay.

Napayuko sya. Akala ko ba matapang sya? Pwes,hindi na ako takot sa kanya. Lahat sila ay sa akin nakatingin ngunit hindi ko sila pinansin at dumiretso na ako ng paglabas. Hindi ko kayang magtagal dito,kailangan makabalik na ako kay Tita Mildred.

Nang makalabas ako sa bakuran ng Ancestral house ay hindi ko naman mapagdesisyunan kung saan ako unang pupunta? Bahala na,tulad na lang ng dati kung saan ako dalhin ng mga paa ko.

Hanggang sa makarating ako dun sa ilog na pinaliliguan namin dati. Walang pinagbago,malinis pa din at mukhang alaga pa din ang paligid. Tanda ko pa,dito ako natutong lumangoy dahil nilunod ako ni Klaxen. Hindi talaga kami close ng isang iyon,buti na lang sinagip ako ni Benedict,at mula nun nagpaturo na ako sa kanya lumangoy para hindi na ako malunod ulit.

Hinubad ko ang tsinelas ko at naupo ako sa malaking bato. Ibinabad ko sa tubig ang mga paa ko,ang sarap sa pakiramdam,pati yung hangin ang sarap samyuhin. Iba talaga pag probinsya.

“Uy! Nandito ka din?” sabi ng isang boses na ikinalingon ko. Si Sierge,yung naghatid sa akin kanina. Taga dito ba sya?

“Taga dito ka?” ang agad kong tanong ng lumapit sya.

“Yup! Sa may Hacienda Vera Perez,but since nakasanla ang hacienda Altamerano ay sa amin na din ito.” aniya at tumabi sa akin. Hmmm,isa pala syang kaaway kung ganun? Paano ko mababawi ang hacienda? “Eh ikaw?”

“Ha? Bisita nila ako. Bakit daw nainsanla ang hacienda nila?” ang agad kong pagsisinungaling. Hindi ko ipapaalam sa kanya na isa akong Altamerano.

“May nanloko daw sa kanila sa company nila sa manila,malaki ang ininvest nilang pera,pero biglang naglaho yung ka deal nila,malaki daw talaga sana iyong proyekto,at ayun hindi agad sila nakabawi,madaming umatras na dapat ay makukuhanan din nila ng kapital,hanggang sa tuluyan ng lumubog dahil umutang din sila. Sa amin sila nangutang,ngunit hindi talaga sila nakabangon,hanggang sa dumating na ang araw ng pagsingil,wala silang maibayad,ang hacienda ang pinangbayad nila.” mahaba nyang sabi.

Nakaramdam ako ng awa at inis sa pamilya ko. Hindi ko tuloy talaga alam kung bakit dumating pa sa ganitong punto? Pwede namang magsimula ulit at paunti unting magbayad sa mga utang. Nasayang lang ang family company namin na inalagaan at pinatatag ng ilang dekada,pati ang hacienda ay nadamay.

“Ah ganun pala. Kaya pala parang hindi nila alam ang gagawin.” kunwari’y sabi ko na lang. Napapaisip na ako kung paano makakabayad. Kung walang ginagawa ang pamilya ko para bawiin ang hacienda,pwes ako hindi. Ako ang gagawa ng paraan,at pag nagtagumpay ako ay ipapakita ko sa kanilang mas may silbi ako sa kanila kahit pa itinakwil nila ako dahil sa pagiging isang bakla.

“Retokada ka ba?” pagkuwa’y sabi nya na ikinagulat ko. Nagtatampisaw na din ang mga paa nya. Ang weird lang dahil hindi ako naiilang sa kanya hindi gaya nung una naming pagkikita kanina. Pero dapat akong mag ingat,isa syang Vera Perez.

“Hindi ah. At hindi ko binalak magparetoke.” ang sagot ko naman.

“Akala ko talaga babae ka! Ang ganda mo at ang kinis. Hindi ako masyadong nakakakita ng bakla,kaya siguro talagang nakuha mo ang pansin ko.” nakangiti nyang sabi. Lihim akong napangiti,parang alam ko na kung paano sisimulang bawiin ang hacienda.

Gwapo si Sierge at halata namang malapit sya sa akin kaya hindi naman siguro ako mahihirapan sa gagawin ko. Sya lang ang tanging susi ko para mabawi ang hacienda.

“Uhm,Sierge. Sige na,babalik na ako sa kanila. Baka hinahanap na nila ako.” sabi ko at tumayo na,tumayo na din sya.

“Ganun ba? Gaano ka katagal dito? Sana maging kaibigan kita.” aniya at inilahad ang kanang kamay saka ngumiti.

“Hindi ko alam eh. Pero sure,pwede tayong maging magkaibigan.” at tinanggap ko ang pakikipag kamay nya saka ako tuluyang tumalikod at naglakad na palayo.

Sana,umayon sa akin ang pagkakataon. Kailangan hindi malaman agad ni Sierge na isa akong Altamerano.

Chapter 2

Isang araw,dahil walang magawa sa bahay,at hindi ko din naman pinapansin ang mga magulang ko,tito’t tita ko,pati mga pinsan ko ay naisipan kong magpunta na lamang sa bayan at magliwaliw. Mas gugustuhin ko pa sigurong nandun kesa makita ang mga pagmumukha nilang lahat.

Naiinis ako sa kanilang lahat. Hindi nila ginagamit ang mga utak nila para gumawa ng paraan,tapos eto ako ngayon at nagpaplano ng masama mabawi lang ang titulo ng hacienda.

“San ka pupunta?” pababa na ako ng hagdan ng mapalingon ako sa nagtanong.

Si Klaxen,nasa sala at naka upo sa sofa.

Hindi ko sya pinansin at tumuloy ako sa pagbaba. Dumiretso ako sa pinto at naramdaman kong sumunod sya.

“San ka pupunta Happy?” anito at hinawakan ako sa braso,kaya inis akong humarap sa kanya.

“Wala kang pakialam.” ani ko at tinalikuran sya. Nagdirederetso ako ng lakad hanggang sa makalabas ako ng gate.

“Youve change a lot,Happy.” aniya na sinusundan pa din pala ako. Bahala sya dyan mapagod sa kakasunod sa akin. “Hindi ka naman dating ganyan.”

“Naging ganito ako dahil sa inyong lahat kaya huwag kang magtaka.” walang emosyon kong sabi habang patuloy na naglalakad. Mainit pero kaya ko namang tiisin,mahaba pa ang lalakarin makalabas lang sa pinaka gate ng hacienda.

Hindi sya nagsalita. Pero ramdam kong naka sunod pa din sya. San nila dinala mga utak nila? Bakit nila pinabayaang umabot sa ganitong sitwasyon? Pinabayaan nilang lumubog ang family company namin sa manila,hindi pa sila nakuntento sa dami ng utang nila,sinanla pa nila ang hacienda na pinaghirapan nina Lolo at Lola. I hate all of them,I really do.

Pagdating sa gate ng hacienda ay pawisan na ako at hingal na hingal. Bakit ba hindi ako tumawag ng masasakyang kabayo?

“Sa bayan ka pupunta diba? Samahan na kita.” ani Klaxen. Hindi ko alam kung bakit sya ganyan,hindi ko naman sya masyadong close.

“Bahala ka.” ani ko. May dumaang trycicle at pinara ko ito. Pumasok na ako pumasok na din sya. Hindi ko sya kinikibo. Sa lahat ng pinsan ko,si Klaxen naman talaga ang hindi ko masyadong nakaka usap.

Oo nga at sya ang kasama ko nung matuklasan kong balak akong ipatapon ng mga tito at tita ko,pero hanggang dun lang yon.

Aaminin ko,nagulat ako ng makita sila,ang gagwapo at gaganda nila lalo,lalo na itong si Klaxen. Namiss ko sila pero mas nangingibabaw ang galit ko.

Pagdating sa bayan ay ang daming bumabati kay Klaxen,nginingitian at ginagantihan naman nya ito ng pagbati at pag ngiti.

“Klax,sino yan?” tanong ng isang lalaking naka salubong namin at tinitigan ako saka ngumisi. Hindi ko siya kilala,hindi niya ako kilala,bakit hindi? Eh hindi naman ako dito lumaki.

“Pinsan ko. Hindi mo ba sya natatandaan?” sagot ni Klaxen. Tumingin ako sa paligid,saan ba magandang pumunta?

“Really? May pinsan pala kayong bakla? Akala ko walang bakla sa mga Altamerano?” anito.

Tiningnan ko ito ng masama at tinaasan ng kilay. How dare this guy? Harap harapang panglilibak sa pagkatao ko yon ah?

“Bawiin mo ang sinabi mo?” seryosong sabi ni Klaxen dito. Pero hindi ko kailangan ng tulong nya.

“Nagbibiro lang si Klaxen. Hindi nya ako pinsan. Saka totoong walang bakla sa kanila. Nakakahiya kaya sa mga Altamerano.” sabi ko at ngumisi.

Tiningnan ako ni Klaxen na tagis bagang. Alam kong double meaning ang sinabi ko,pero totoo naman,nakakahiyang maging Altamerano,dahil kahit sariling kadugo ay itinatakwil.

“Happy!” tawag ng isang pamilyar na boses. Hinanap ko ito at nakita kong si Sierge pala ito na kakalabas lang galing sa isang supermarket,may kasama itong lalaki na kamukha nya at mukhang matanda sa kanya. Napako ang tingin ko dito,na kahit yung pagpapaalam nung lalaking kumausap kay Klaxen ay hindi ko na napansin.

“Mga VeraPerez.” dinig kong sabi ni Klaxen.

“Uy Seirge! Kamusta?” ang magiliw kong bati dito ng makalapit sila sa amin. Nakatitig sa akin yung kasama nya and I felt uneasy.

“Happy,its nice to see you here.” anito na nakangiti. “Oy tol Klax,pinapasyal mo ba si Happy?” baling nito kay Klaxen. Sasagot na sana ang huli pero inunahan ko na.

“Oo,pinapasyal nya ako. Ang bait pala ng mga Altamerano.” nakangisi kong sabi.

“Ah. Uhm,nga pala kuya Sage,sya si Happy yung kinekwento ko sayo na dayo dito. Happy sya ang kuya Sage ko.” masayang pagpapakilala sa amin ni Seirge,pero tumango lang yung Sage.

He looks familiar,parang nakita ko na sya dati pero hindi ko na matandaan.

“Lets go home,Happy.” sabi ni Klaxen at nilingon ko sya. “Madami tayong pag uusapan.” dagdag pa nya,seryoso sya,yung tipong akala mo ay may nagawa akong mali.

“Ikaw na lang,pakisabi sa mga pinsan mo,sa parents mo at sa mga tito at tita mo na mamaya na ako uuwi.” sabi ko at tumabi kay Seirge. Nagtagis ang mga bagang ni Klaxen. “Tara Seirge,ikaw na lang mag tour sa akin.”

Hinila ko palayo ang naguguluhang si Sierge. Sumunod sa amin ang kuya Sage nya at naiwan si Klaxen sa kinatatayuan nya na masama ang tingin sa amin.

Wala akong pakialam kung magalit ka Klaxen at ang pamilya mo sa akin. Dahil balang araw ay magpapasalamat ka sa akin,kahit na masama ang paraang gagawin ko para mabawi ang hacienda sa mga VeraPerez.

“Altamerano ka diba?” ang sabi nung Sage ng makalapit. Paano nya nalaman? Shit,hindi ako pwedeng mabuking.

“Hindi no. Malayo akong maging Altamerano.” sabi ko. Ewan,pag tungkol dun parang naninikip ang dibdib ko,hindi pa din mawala sa akin ang katotohanang mga kadugo ko ang nagtakwil sa akin.

“Oo nga kuya. Ang layo nyang maging Altamerano,at saka pinagsisigawan nila sa buong Sta.Barbara na walang bakla sa kanila.” ang pagsingit ni Sierge. Buti pa ang isang ito,madali kong napapaniwala.

“Tama si Sierge. Nakakahiya naman sa mga Altamerano na nali-link ako sa kanila.”

“Whatever. Tayo na Sierge,umuwi na tayo.” anito at naglakad papunta sa Owner type jeep. Ayun yung gamit ni Sierge ng ihatid nya ako sa hacienda.

“Teka!” ani Sierge at sinundan ang kuya niya. Saglit silang nag usap at nakangiting bumalik sa akin si Sierge. “Tara,mamasyal tayo sa hacienda namin.” hinawakan nya ang braso ko at hinila papunta sa sasakyan nila.

Walang ekspresyon akong tiningnan ni Sage ng sumakay kami ni Sierge sa likod ng sasakyan. Hindi ko maipaliwanag,may kakaiba sa pagtingin nya. Pakiramdam ko nababasa nya ang isipan ko.

Nang pumasok kami sa hacienda ng VeraPerez ay namangha ako,halatang hindi ito pinapabayaan. Panay ang daldal ni Sierge,at lahat ng madaanan namin ay may kwento siya. Aaminin ko,medyo masaya ako at hindi ko alam. Pero kailangan kong maging firm,nagsisimula pa lamang ako sa plano.

“Kuya,sa ilog tayo.” ani Seirge. Tumango si Sage habang nagmamaneho. Gwapo sana ang isang ito pero walang silbi,bakit? Kasi hindi sya exposed,nandito lang kasi sya sa probinsya. At malakas din ang pakiramdam ko na kailangan ko syang iwasan,sa paraan ng pagtingin nya sa akin ramdam kong nagdududa sya. Baka maging hadlang sya sa plano ko,kaya dapat hindi ako magpahalata na naiintimidate ako sa paraan ng pagtingin nya sa akin.

Tumigil ang sasakyan sa tapat ng kakahuyan,mas naunang bumaba si Sage at pumasok sa kakahuyan.

“Ligo tayo Happy!” ani Seirge ng makababa kami ng owner.

“Wala akong dalang damit.” sagot ko at pumasok na din kami sa kakahuyan.

“Okay lang yan. Edi maghubad tayo para hindi mabasa mga damit natin.” aniya na nakangisi. Bigla kong naimagine na nakahubad silang magkapatid.

Shit! This is not good.

“Baliw. Alam mong bakla ako tas mag buburlesk ka sa harapan ko? Adik ka ba?”

“Okay lang yun,alam naman naming wala kang gagawin. Saka ano naman kung makita mo ang akin? May ganun ka din naman.” aniya na naka ngisi kaya sinapak ko sa braso.

Nang makarating sa ilog ay saktong umahon si Sage dito.

Shit! Totoo ba nakikita ko? He’s so sexy! Ang gwapo gwapo nya,ang ganda ng katawan nya,may six pack abs sya at may v-line pa. Napalunok ako,he’s a demigod.

Ang hot nyang tingnan lalo na at tumutulo sa katawan nya ang tubig. Shit! Ano tong nararamdaman ko? Bakit kumakalabog ang dibdib ko?

“Naligo na pala si kuya,tara na.” ani Seirge at naghubad na din. Napalingon ako at napanganga. Ang ganda din ng katawan ng isang ito,mga batak sa bukid.

Nang naka brief na si Seirge ay nanakbo na ito sa ilog. Si Sage naman ang tiningnan ko,bakit ayaw nyang umahon ng tuluyan? Naka brief din ba sya o hubad talaga? Nahihiya siguro siya.

“S-san papunta ang ilog na ito?” ang tanong ko na lang para mawala sa isipan ko yung mga kahalayan.

“Kadugtong ito ng ilog na nasa Hacienda Altamerano.” sagot ni Sage at hinawi ang basa nyang buhok.

HA! Shit! Nag iinit ako,ang bilis ng tibok ng puso ko at parang may kung anong nagpapaikot ikot sa sikmura ko.

“Yun yung ilog na pinuntahan natin nung una tayong nagkakilala.” sabi naman ni Seirge. Gusto ko sanang sumagot na ‘alam ko’ kasi dun kami naliligo ng mga pinsan ko ng mga bata pa kami,pero pinigilan ko ang sarili ko.

“Ah,ganon pala.” sabi ko at naupo sa isa sa mga bato. Natanaw ko sa isa sa mga malalaking bato ang damit at pantalon ni Sage pati ang brief nya.

Kunin ko kaya yon?

Yuck! Bakit ako nag iisip ng ganito ngayon? As in ngayon lang dahil hindi naman ako nag iisip ng ganito dati. Masyado akong naging abala na iangat ang buhay ko kaya wala akong muwang sa mga lalaki o sa pag ibig.

“Maligo ka na.” sabi ni Seirge at sinabuyan ako ng tubig. Pabukaka tuloy akong napa atras. Humalakhak ang mokong at nakita kong nagpipigil ng ngiti si Sage.

Kaya ang nangyari,naligo ako ng may damit. Nag enjoy naman ako dahil malamig at malinaw ang tubig,idagdag pa ang kakulitan ni Seirge,pero syempre mas nag enjoy akong palihim na tingnan si Sage. Pakiramdam ko naadik na akong tingnan sya.

Gabi na ng ihatid nila ako sa gate ng bahay. Nagpasalamat ako sa kanilang magkapatid at sinabi ni Seirge na susunduin daw nya ako bukas at pumayag naman ako.

Pagpasok ko sa loob ng bahay ay natanaw ko na silang lahat na nasa dinning hall. Nakita agad ako ni Mama.

“Halika na anak,kakain na.” tawag sa akin ni Mama,lahat sila ay tumingin sa akin.

“No thanks. Hindi ko kailangang sumabay sa inyo. Hindi ko naman kayo kapamilya.” sarkastiko kong sagot at umakyat na.

Bubuksan ko pa lang ang pinto ng kwarto ko ng may humablot sa akin,kaya agad ko itong hinarap.

Si Klaxen.

• MAY NAGBABASA PA BA NITO? KUNG MERON AY MAG COMMENT PO KAYO PARA MARAMDAMAN KO NAMAN,TENCHUUU :3

Chapter 3

WARNING : SPG

AN/ JADE PLANDO,ito na po ang request mo,ginawan ko ulit ng paraan. Maraming maraming salamat po! =)

~

Marahas akong humarap sa humila sa akin. Si Klaxen pala.

“Ano bang problema mo?!” ang bulyaw ko sa kaniya.

“Kanina ka pa! Baka akala mo hindi ko napapansin?! Bakit kailangan mong sabihin sa magkapatid na Vera Perez na hindi kita pinsan?! Tas ngayon iyan ang iaasta mo sa harapan ng pamilya mo?!” galit nyang sabi.

Sarcastic akong napangiti dahil sa sinabi nya.

“Wow?! Just wow! Kailan pa kayo nagkaganyan? Baka nakakalimutan nyo,matagal nyo na akong isinuka sa pamilyang ito! Kung ikinakahiya nyong lahat ang pagiging bakla ko,mas ikinakahiya ko na naging pamilya ko kayo!!” sigaw ko.

Bigla na lang may sumampal sa akin,nagulat din si Klaxen. Si Vhien pala.

Agad tumulo ang mga luha ko dahil sa sama ng loob. Marahas ko itong pinunasan. Pagtingin ko lahat sila ay nandito na sa taas.

“Im sorry,hindi totoo yang sinasabi mo Happy–” hindi ko na pinatapos si Vhien.

“Ibabalik ko sa inyo ang hacienda,pagkatapos nun ay magkalimutan na tayong lahat.” at agad akong pumasok sa kwarto ko.

Huwag nila akong sisihin kung bakit ako nagkaganito. Sila ang nagtulak sa akin para maging ganito. Wala na akong nararamdaman para sa kanilang lahat.

Umiiyak na nag impake ako,hindi ako aalis ng Sta.Barbara pero hahanap muna ako ng pansamantalang matutuluyan,hindi ko talaga sila kayang kasama at nakikita sa iisang bahay.

Bumukas ang pinto,pumasok sina Mama at Papa pero ipinagpatuloy ko ang pag iimpake.

“Anak.” ang tawag ni Mama,nilingon ko sya ng walang emosyon. “Saan ka pupunta?”

“Sa lugar na hindi ko kayo makikita.” pabalang kong sagot at bigla akong pinigilan ni Papa kaya muli akong napa upo sa kama.

“You don’t talk to us like that!” bulyaw ni Papa,nagulat ako pero hindi ako natakot.

“Talaga? Kayo ba nagpalaki sa akin? Wala kayong karapatang diktahan ako,dahil ang tanging natatandaan ko eh ang paging sunod sunuron niyo sa mga kapatid nyo! Anak nyo ako pero hindi nyo ako pinaglaban? Hindi ko kasalanang maging bakla at hindi ko ipipilit sa inyo ang sarili ko,hindi ko ipipilit ang sarili ko sa pamilyang ito para matawag na tao!” mahaba kong sabi at tumulo na naman ang mga luha ko,pareho silang natigilan at hindi nakapag salita.

Kinuha ko ang pagkakataong iyon para isukbit sa balikat ko ang malaki kong bag,sabay hila ng maleta ko palabas ng kwarto.

Nandun ang mga pinsan ko,humihingi ng sorry si Vhien pero hindi ko pinansin. Im sorry din sa inyo,but the feeling is gone,hindi ko na maramdamang pamilya ko kayo.

Sumunod silang lahat hanggang paglabas ko ng bahay,sumisigaw sina Mama at Papa pero nagbingibingihan ako.

Humarang sa gate sina Tito Axel at Tito Vaughn. I hate them!

“Saan ka pupunta?” ani Tito Vaughn.

“Away from all of you.” matapang kong sagot.

“Tama lang na itinakwil ka namin! Kahihiyan ka dito!!” agad akong kinwelyuhan ni Tito Axel. Sya ang nagsabi dati na dapat akong itakwil.

“Kuya Axel!” boses iyon ni Papa,hindi ako makahinga ng maayos pero hindi ako nagpasindak.

“Matapang masyado ang anak mo Hero!”

“Kuya bitawan mo na sya!” pag awat ni Tito Vaughn,pati ng mga Tita ko.

“You are a disgrace to this family! Hinding hindi mo ako mapapahanga sa kung ano mang gagawin mo para makuha pabalik ang hacienda dahil imposible yon,nagmamagaling ka lang talaga!” at pabalya ako nitong tinulak. Dinaluhan ako ni Mama ngunit tumayo ako agad.

“Kuya,tama na! Anak ko yan!” sabi ni Papa. Gusto kong maiyak,parang pinipiga ang puso ko pero hindi ako dapat magpatalo sa emosyon ko.

“Tito,youre being unreasonable! For pete’s sake! Walang masama sa pagiging bakla! Ikaw ang gumagawa ng ikasasama ng pamilyang ito!” ang sabi ni Klaxen na ikinagulat ng lahat,lumapit si Tito Axel kay Klaxen at sinuntok ito. Nag sigawan silang lahat.

“Anong sabi mo? Ako ang nagpapasama? Ako ang panganay sa pamilyang ito,at ako ang masusunod!” at muli nitong sinuntok si Klaxen.

“Kuya! Not my son!” agad hinila ni Tito Carl si Tito Axel.

Tumalikod na ako at mabilis na naglakad palayo. Hindi na nila ako mapapansin. Bahala na sila,basta ako,babawiin ko lang ang titulo ng hacienda at babalik na ako kay Tita Mildred,babalik ako sa kanya,dahil sya mahal nya ako,hindi tulad ng pamilya ko.

Malayo na ang nalalakad ko at alam kong nasa labas na ako ng hacienda,at ngayon naka apak na ang mga paa ko sa lupain ng mga Vera Perez.

Biglang kumulog at kumidlat kaya napatingin ako sa madilim na langit.

“Shit! Mukhang may bagyo! Ang malas naman oh?!” ani ko at nanakbo sa kakahuyan,alam kong masisilungan ko ang malalaking puno para hindi ako masyadong mabasa.

Tumingin ako sa paligid. Alam kong napunta na ako dito nung bata pa ako eh. At sa pagkakatanda ko ay may kubo dito,dun kasi ako nagtatago noon pag naglalaro kami sa kakahuyan.

Naglakad lakad ako,hindi nga ako nagkamali,may maliit na kubo nga. Dala ang bag at maleta ay pumasok ako dito. Madilim kaya ginawa kong ilaw ang phone ko. Tiningnan ko ang paligid,nandito pa din yung papag.

May lamesa at may gasera,pero wala naman akong pang sindi? Talagang pag tinamaan nga naman ng malas oh!

Umihip na ang malakas na hangin,isinara ko ang dalawang bintana,nilagay ko sa papag ang bag at maleta,umupo ako at sumandal sa dingding. Gutom na ako,bukas na lang ako kakain sa bayan.

Bago ako pumikit ay bumuhos na ang malakas na ulan. Kahit na sanay ako sa malamig na klima sa ibang bansa ay hindi ko pa din mapigilang manginig dahil sa lakas ng hangin na pumapasok pa din sa kubo.

Humiga ako at ginawa kong unan ang bag ko. Tiningnan ko ang oras sa phone, alas nueve pasado ng gabi na pala. Lalong lumakas ang hangin at ulan kaya namaluktot na ako. Sa lakas ng ulan ay halos wala na akong marinig.

Nagulat na lamang ako ng magka ilaw ang gasera. At hawak ito ng isang lalaking walang damit pang itaas! Kitang kita ko ang likod nya at nagflex pa ang muscle nya ng isabit nito ang gasera.

Shit! Sino sya?

Nagliwanag na ang loob ng kubo at humarap ito na syang ikinagulat din nya.

“Anong ginagawa mo dito?” aniya sa baritonong boses. Doon ko lang sya nakilala. Si Sage pala.

Napalunok ako,basang basa sya at ang hot nyang tingnan. Damn!

“S-sage?” ani ko at bumangon saka nag indian sit.

“Anong ginagawa mo dito?” ang pag ulit nya. Napalunok na naman ako.

“Ahm.,uhm,papunta na sana ako sa bayan,kaso inabutan na ako ng malakas na ulan.” ang nanginginig kong sagot. Niyakap ko ang tuhod ko. “Ikaw? Anong ginagawa mo dito?”

“Lupain ko ito kaya nandito ako. Tulad mo,inabutan din ako ng malakas na ulan.” aniya at naupo sa papag.

Tang ina! Ang lakas at bilis ng tibok ng puso ko,bakit ganito?

“Ah.”

“Pinalayas ka ba ng mga Altamerano kaya ka pupunta ng bayan?” aniya,kahit dim lang ang ilaw ng gasera ay kitang kita ko ang feautures ng gwapo nyang mukha.

“H-hindi. Nag away kasi sila,nahihiya naman ako na makituloy pa sa kanila.” ang pagsisinungaling ko.

Hindi sya sumagot. Ang tagal na katahimikan kaya nag desisyon akong mahiga na ulit. Masarap matulog pag umuulan.

Pumwesto sya,tumabi sa akin at sumandal sa dingding,inilagay nya sa likod ng ulo nya ang kanyang kamay. Napaka sexy nyang tingnan,lalo pa at maong na shorts lang ang suot nya.

Ano ba ito? Why am I checking on him? Si Sierge ang dapat kong pagtuunan ng pansin dahil mukhang madali ko syang makukuha. Hindi kagaya nito ni Sage,mukhang delikado,parang anytime ay mabubuking nya ako,dapat akong mag ingat sa kanya.

Hindi ko alam kung gaano ako katagal na gising,nanginginig pa din ako at hindi ko maintindihan. Dahil ba sa lamig? O natetensyon ako na may katabing lalaki na parang Diyos.

“Youre shaking. Nilalamig ka ba?” anito na ikina kislot ko. Akala ko ay tulog na sya,hindi na kasi sya nagsasalita kanina at tanging malakas na ulan na lamang ang naririnig ko. “Mukhang bagyo na ’to at bukas pa titigil.”

Umurong sya patabi sa akin na ikina alarma ko. Pero hindi ko dapat ipahalata na naiintimidate ako sa presensya na.

“Oo malamig eh.” ani ko. Mas lumapit pa sya,nagulat ako ng yakapin nya ako. Bumilis ang tibok ng puso ko at parang hindi na ako makahinga,parang naparalisa ang dila ko at hindi ako makapag salita.

“Nilalamig din ako. Kailangan natin ng bodyheat ng isa’t isa.” at mas hinigpitan nya ang yakap sa akin,nabibingi na ako sa malakas na tibok ng puso ko.

Ilang minuto akong hindi nagsalita at gumalaw. Bago sa akin ito,oo nga at bakla ako pero wala pa akong naging ganitong karanasan,o kahit karanasan sa lalaki. Ang pagbuo ko ng planong gamitin si Sierge ay nagdadalawang isip pa din ako hanggang ngayon dahil alam kong kailangan ko syang dikitan,pero yung ganitong klase? Nanginginig ako.

“Uhm,Sage–”

“Mukhang hindi sapat ang bodyheat. Naiisip mo ba ang naiisip ko?” pabulong nyang sabi. Nagtayuan ang mga balahibo ko dahil doon. Dahan dahan akong tumingin sa kanya.

Bumitaw sya sa pagkakayakap sa akin at bumangon. Ganon na lamang ang gulat ko ng hubarin nya ang maong nyang shorts at brief.

Nanlaki ang mga mata ko at naging sunod sunod ang paglunok ko. Pakiramdam ko ay naghahyperventilate na ako. Ito ang unang pagkakataon na makakita ako ng ari ng ibang lalaki.

Para sa isang pinoy,he’s huge kahit hindi pa matigas. Para akong biglang nagliyab ng sumampa ulit sya sa papag.

Nagtititigan kami habang hinuhubaran nya ako. Pakiramdam ko ay isa akong babae at any moment ay sasabog na ang dibdib ko sa kaba at anticipation.

“Sage…”

“After this,kalimutan nating nangyari ito.” aniya at pumwesto sa dibdib ko. Tumapat sa mukha ko ang semi erect na nyang pagkalalaki. Muli napalunok ako.

Hinawakan ko ito,mataba at mainit. Inilapit ko ang mukha ko. Mabango din ang amoy at lalaking lalaki.

“H-hindi ko alam ang gagawin.” ang nahihiya kong sabi.

“First time mo ba? Sige,isubo at sipsipin mo lang.” halos papaos nyang sabi. Ginawa ko ang sinabi nya. Naluluha ako tuwing isasagad nya. “Tama na. Lets try the other one.”

Kinabahan ako,alam ko ang ibig nyang sabihin. Naglagay sya ng laway sa palad nya,pinaghiwalay nya ang mga hita ko at naramdaman ko ang basa nyang palad sa butas ko,napahinga ako ng malalim.

Hinawakan nya ang mga paa kong naka angat sa ere at naramdaman ko na lamang ang matigas na bagay na pilit pumapasok sa butas ko. Nang makapasok ang ulo ay napasigok ako.

“Shit! Ang sakit!” ani ko at napakagat labi.

“Mawawala din yan.” bulong nya at dahan dahang bumaon. Damang dama ko na parang may napunit akong laman,damang dama ko ang pagbaon nya sa kaibuturan ko. Napakapit ako sa mga braso nya dahil sa sobrang sakit.

“Sumabay ka lang.” aniya at nagsimula ng gumalaw.

Napatingala ako. Fuck! Ang sakit talaga! Para akong mamamatay.

Chapter 4

Nagising ako dahil sa nadinig kong tawanan. Pagdilat ko ng mga mata ay nakita kong nagtatawanan si Sage at saka si Seirge? Teka? Bakit nandito sya?

Sinubukan kong bumangon pero ang sakit ng katawan ko,idagdag pa na ang hapdi ng butas ko! Sheez!

“Aray!” daing ko ng mapahiga ulit. Napalingon sa akin ang magkapatid. Kita ko kung paano magpigil ng ngisi si Sage.

Kung ano mang balak mo,hindi ka magtatagumpay,hindi mo ako mapipigilan sa plano ko porket nadivirginize mo ako!

Ugh! Hindi na ako virgin!

“Happy,gising ka na pala? Nadulas ka daw sabi ni kuya?” at lumapit si Sierge at inalalayan akong bumangon.

Nadulas? Hell no! Masakit ang katawan ko dahil sa ginawa ng kuya mo! Idagdag pang matigas ang papag. Takte talaga!

“Uhm,oo eh.” sabi ko at tiningnan ng masama si Sage na agad nag iwas ng tingin.

“Naikwento na sa akin lahat ni kuya. At nakapag decide na ako na sa amin ka muna tumira since nasa America naman mga parents namin pati mga auntie’s and uncles namin.” nakangiting sabi ni Sierge. “Dun hindi ka mahihiya.”

“Hindi natin pinag usapan yan Sierge. Nagdedesisyon ka na naman mag isa.” ang pag butt in ni Sage.

“Huwag ka ngang madamot kuya! Basta yun na ang desisyon ko!” ani Sierge at saka kumindat sa akin.

“O sige,mauna na ako sa bahay. Gutom na ako.” tumayo si Sage at lumabas na ng kubo.

“Ayos ba? Tara,para makakain ka na din.” at kinuha ni Sierge ang mga bagahe ko.

Ang bait ni Seirge,mapatawad nya sana ako balang araw.

Hindi ako makalakad ng maayos,mahapdi ang butas ko,nanginginig ang mga tuhod ko at para akong nilalamig at nahihilo.

Nauunang maglakad si Sierge,hindi ko sya maabutan. Biglang nagdilim ang paningin ko at hindi ko na alam kung ano ang sumunod na nangyari.

Nang magising ako ay nasa isang kama na ako! Damn! Hindi naman ako naulanan kagabi! Nilagnat ako dahil sa ginawa ni Sage.

I can’t believe this?! Nilagnat nga ako! Sinong hindi lalagnatin dun? It was very huge,he was hard and very rude while doing it. Idagdag pa ang matigas na papag?! Gosh! Nakuha nya ng ganun ganon ang virginity ko.

Bumukas ang pinto,pumasok si Sierge na may dalang tray na may pagkain. Suddenly,nakaramdam ako ng matinding gutom.

“How are you feeling,Happy? Nilalagnat ka pala,hindi ka nagsabi.” inilapag nya sa bedside table ang tray na may pagkain.

“Im okay. Hindi ko din namalayan na nilalagnat ako. Napagod siguro kahapon.” ang pagsisinungaling ko.

“O sige,kumain ka muna. Nandyan din sa tray ang gamot. Babalik ako mamaya.” tumayo na sya at lumabas.

Tiningnan ko ang buong kwarto,mukhang nasa guest room ako. Tingnan mo nga naman,hindi ko na kailangan mag exert ng effort para mas mapalapit kay Sierge,ang hindi lang ako sigurado ay kung magkaka gusto ba sya sa baklang gaya ko?

Bigla ko tuloy naisip yung nangyari kagabi. Sobrang sakit nun ah? Para akong mamamatay eh!

Kinain ko na lang yung pagkain at ininom ang gamot. Nakita ko agad sa gilid ng kama ang mga bagahe ko. Kinapkap ko ang sarili ko.

Shet! Nasaan ang phone ko? Naiwanan ko ba sa kubo? Teka,paano nga pala ako nakapag damit pa? Hindi ko na maalala!

Tumayo ako at kinapa ang bulsa ng maleta,nakahinga ako ng maluwag ng nandun lang pala ang phone ko. Kinuha ko ito at tumayo,tinungo ko ang bintana. Tanaw na tanaw dito ang malawak na lupain ng mga Vera Perez.

Biglang nagbalik sa akin ang pagkakagulo nila kagabi. Hindi ako para sa pamilyang iyon,magkakagulo sila dahil sa akin,tama ng itinakwil nila ako,kakalimutan ko na ding nagmula ako sa pamilyang iyon.

Kinamumuhian ako ni Tito Axel,he don’t want me in that family. Hanggang ngayon hindi ko alam kung bakit? Dahil ba talaga sa isa akong bakla? Ganun na ba nakakahiya ang magkaroon ng bakla sa pamilya. Pareho lang naman kami,kung kinakahiya nila ako,ikinakahiya ko din sila.

Babawiin ko ang titulo ng lupa hindi para sa kanila,kundi para sa mga namayapa kong lolo at lola,sa kahit anong paraan ay gagawin ko iyon. At kung magawa ko na,iiwan ko ang titulo sa kanila at tuluyan na akong hindi magpapakita,babalik ako kay Tita Mildred,ang nag iisa kong kapamilya,at alam kong pinapahalagahan at mahal nya ako na parang isang tunay na anak.

Umalis ako sa bintana,kinapa ko ang noo ko,pagkatapos ay ang leeg. Wala na akong sakit,kailangan ko ng maligo at magpunta sa bayan. Gusto ko munang mawala ang mga iniisip ko.

Mabuti at may sariling banyo ang guestroom na ito. Agad na akong naligo,nahirapan lang ako sa pagsabon sa butas ko dahil sobrang masakit at mahapdi talaga.

Gagong Sage yon,napaka demonyo! Alam nyang halimaw ang kanya,binigla nya pa? Ni wala man lang pampadulas? Sobrang sakit lang,bandang huli ko na lang na enjoy eh.

Pagkatapos maligo ay lumabas na ako,wala akong towel dahil nakalimutan ko. Pero ayos lang naman dahil walang ibang tao.

Nakatuwad ako habang kinakalkal sa bag ang isusuot ko,ang likod ko ay nakaharap sa pinto,at kung may tao sa likod ko ay makikita ang butas kong namamaga.

“S-sorry. Nagbibihis ka pala.”

Shit!

Bigla akong napalingon,sakto isinasara na ni Sierge ang pinto.

“Ang bango mo naman,Happy.” aniya na nakatitig sa akin. Agad akong umupo sa kama at tinakpan ang katawan ko. “Ang ganda at kinis mo talaga. Para kang babae.”

“H-huh?! Lumabas ka nga! Magbibihis ako! Labas!” ang kinakabahan kong sabi.

“Why would I? Bahay namin itong magkapatid.” aniya at mas lumapit. Napatingin ako sa gitna nya,nakabukol na ito. “Hindi ko pa nararanasan makipag sex,gusto kong itry sayo.”

“Ha? Baliw ka ba? Hindi nakakatawang biro yan Sierge–” ngunit sinunggaban na nya ako ng halik. Pipiglas sana ako ng maalala ko ang pakay ko.

Hindi naman ako babae at wala ng mawawala sa akin. Kaya ang ginawa ko ay tumugon na lamang.

Inihiga nya ako sa kama at nasa ibabaw ko sya. Ni hindi ko napansin na naibaba na nya ang shorts at brief nya at naipaghiwalay na nya ang mga hita ko.

“Ugh! Shiittt..” daing ko ng swabe at dahan dahan nyang ipasok ang malaki nyang pagkalalaki. Napayakap pa ako kay Sierge.

Bakit ito hindi masakit? Bakit kakaiba ang sensasyon?

Damang dama ko ang laki nya sa loob ko. Damn! Magkapatid nga sila! They are very huge!

“This feels good Happy. Ganito pala yon.Hmmm uhmm..” ani Sierge. Yumakap sa akin at gumalaw na ng mabilis.

Para akong nayayanig sa bilis ng pag galaw nya. Halatang first time nga nya,hindi gaya ng kuya nya kagabi.

Mabilis kaming natapos,sa loob ko sya sumabog,agad ko syang tinulak at tumayo ako,dumiretso ako sa banyo para mag hugas.

I really can’t believe this. Ginamit ako ng magkapatid in just 24 hours. Pakiramdam ko ay prostitute ako.

Pagkatapos kong mag cr ay si Sierge naman ang pumasok. Agad na akong nagbihis at nag ayos. Nang lumabas sa cr si Sierge ay nakangiti na sya.

“Ang sarap pala nun,pwede bang ulitin natin yon minsan,Happy?” aniya na nakatingin sa akin. “Sa wakas! Hindi na ako virgin!”

Napanganga ako sa sinabi nya. Seriously? Kinuha ng kuya nya ang virginity ko,at ako kumuha ng virginity nya? The fuck! Ang sakit sa ulo!

“No,yun na yon. Mangyayari lang yon ulit kung magiging tayo na. Pero imposible yon,dahil hindi pa naman kita mahal.” ani ko at tumalikod. Nararamdaman ko pa rin yung pangingirot ng butas ko.

“Kailangan maging tayo muna bago yon maulit?”

“Oo naman. You forced me kanina. Rape na ang tawag dun.”

“Huh? Rape na agad? Edi kung gusto mo,tayo na!”

Napangiti ako,napaka inosente talaga ni Seirge,sana lang talaga balang araw ay mapatawad nya ako. Im doing this for my Lolo and Lola.

“Oo,rape yon no?!” ang sabi ko at humarap.

“O edi from now on,tayo na. Ikaw ang kauna unahan ko!” ani Seirge na ikinanganga ko.

Seriously? Wala ba syang naging girlfriend noon? Sa gwapo nyang iyan? Sa bagay,probinsyano sila ng kuya nya,hindi nakakapagtaka kahit papaano.

“Ikaw bahala,pupunta muna ako ng bayan. Susulitin ko ang bakasyon ko.”

“Sasamahan na kita.” at sabay kaming lumabas sa kwarto. “Hanggang kailan ba pananatili mo dito sa sta.Barbara?”

“Pag nakuha ko na ang dapat kong makuha.” sagot ko at nagdirederetso ng lakad.

Pagbaba namin ay nasa living room si Sage,nakatutok sa lappy nya.

May internet pala dito? Gosh,bakit ngayon ko lang nalaman?

Saglit kaming nilingon ni Sage,at sa saglit nyang tingin ay kumalabog ang dibdib ko.

No,not again,not with him.

“Kuya,samahan ko lang si Happy sa bayan.”

“Tulungan mo ako dito. Huwag puro pag lalakwatsa inaatupag mo Seirge!”

“Kuya? Hindi ko pwedeng pabayaan ang boyfriend ko!” ani Seirge. Parang gusto ko na lang lumubog sa kinatatayuan ko o di kaya ay lamunin ng lupa.

“What?!”

“You heard it,kuya.” at bumaling sa akin si Seirge. “Lets go,baby.”

Masama ang tingin sa akin ni Sage hanggang makalabas kami ni Seirge. Hindi ko alam,pero bigla akong kinabahan lalo sa kanya.

Pagdating sa bayan ay wala naman talaga kaming mapuntahan kaya sa plaza kami pumunta,madaming tao at kahit papaano ay nalilibang ako kakatingin sa mga ito.

“Bibili lang ako ng snack natin.” tumayo si Seirge at naglakad na palayo. Napahinga ako ng malalim,sana matapos na agad ito,hindi naman ako ganun kasama,kaya nga ngayon pa lang nakokonsensya na ako. Pero hindi ko naman pwedeng ipagsa walang bahala ang titulo ng hacienda at mga ari-arian ng Altamerano.

“Happy? Kagabi ka pa namin hinahanap?” boses iyon ng isa sa mga pinsan ko kaya agad kong nilingon. Si Benedict pala,kasama sina Vhien,Veron,Drea,Anjean at Klaxen.

“Hindi nyo ako kailangan hanapin. Im not part of your family.” at nag iwas ako ng tingin sa kanila,lumapit si Vhien at tumabi sa akin.

“Im sorry kahapon,Happy. Nabigla lang ako.” ang nagmamaka awa nitong sabi ngunit hindi ko pinansin.

“Mukhang matigas na sya,wala tayong magagawa.” ani Veron at bumuntong hininga.

“Nag aalala sina Tito Hero sayo,Happy. Umuwi ka na at ayusin natin ito. Were family.” boses ni Klaxen kaya nilingon ko sila,malapit ng pumatak ang mga luha ko pero kailangan kong pigilan,hindi nila ako dapat makita pa ulit na umiiyak,hindi na dapat.

“They don’t have to worry. Kayo din. Kasi hindi ko naman kayo iniisip. Just leave me alone.” ani ko,lahat sila ay natigilan at nagkatinginan.

“Happy! Eto na,kwek kwek at buko juice.” nakangiting sabi ni Seirge ng dumating,saka bumaling sa mga pinsan ko. “Hi guys!”

Tumayo ako,tumabi kay Seirge at humarap sa mga pinsan ko.

“Sya nga pala,si Seirge. Boyfriend ko.” ang nakangiti kong sabi na ikinagulat nila.

Akala nyo siguro imposible ang gagawin ko no? Just watch and learn.

“The fuck?!”

It was Klaxen,sya lang ang nagreact.

• HAAAAYY! :/