Chapter 1 Tibok ng Puso Part 1

Lemuel

Para akong pusang pupungas-pungas na nagising sa malakas na alarm ng aking cellphone. Alas sais na ng umaga na naman at kahit inaantok pa ang mga mata ay kailangan ng bumangon. Isang malalim na buntong hininga ang ginawa ko dahil isang araw na namang pagpasok sa eskwela.

Kung pwede lang na huwag munang bumangon, pero kailangan na talagang maghanda kahit di pa nakakabawi ang katawan ko sa pagtulog.

Pinuwersa kong mawala ang antok sa pag-uunat ng aking mga braso habang naghihikab. Inaantok pa nga akong kinuha ang asul na tuwalya at puting panloob patungo sa sarili kong banyo.

Kahit may heater ang aking shower, pinili kong huwag itong buksan. Isang malamig na tubig pampaligo ang tuluyang gumising sa aking inaantok na katawang lupa. Matapos maligo,madali akong nagpunas,nagpatuyo at isunuot ang aking panloob.

Muli ay bumalik ako sa aking silid na tanging tuwalya ang nakatapis sa aking ibabang bahagi. Kahit mag-isa sa aking silid ay conscious pa rin ako sa aking privacy. Kasalukuyan kong inihahanda ang aking pamasok ng mag-ring ang aking cellphone. Isang tawag mula sa matalik kong kaibigan, si Lester.

Tinanggap ko ang tawag at nagsalita.

“ Uy! Pre! Napatawag ka?“

“ Wala naman! Gusto ko lang marinig boses mo! Ha ha ha!“

Malambing na tinig ang narinig ko sa kabilang linya.

Sanay na ako sa kaibigan ko sa tuwing tatawag siya at magbibiro. Sa hindi ko maintindihang pakiramdaman ay lagi kong naeenjoy ang kaniyang boses sa tuwing nagkakausap kami sa telepono.

“Ulol! Bakit ka nga napatawag?”

Kung makikita lang ni Lester ang mukha kong nakatingin sa kawalan ng may saya at ngiti habang kausap siya na para bang kumpleto na ang umaga ko.

“ Namiss lang kita pare ko!“

Totoo ba ito?

May mga araw kasing sa tuwing magkasama kami,madalas niyang naipapakita ang mga ganitong pa-tweetums sa akin na hindi naman niya ikinahihiya dahil noon pa may normal na sa kaniya ang ganun ka sweet sa akin.

Hindi rin naman ako nawiwierdohan sa asal niya noon pa dahil matalik ko siyang kaibigan. Nasanay lang talaga ako sa kakaibang approach ng aming pagsasamahan.

Akala nga ng iba ay magsyota kami kung magbiruan. Yung may pagkakataong isasandig ang ulo niya sa balikat ko, ang yakapin ako sa likod at magpatong ang aming mga kamay ng di nacoconcious sa harap ng mga nakakakitang barkada.

Walang malisya sa amin na umupo ang isa sa amin sa gitna ng aming mga hita pag nagkukuwentuhan. Minsan pa nga ay naghoholding hands kami para asarin ang ilang kaklase naming may mga syota na at ipakita na mas sweet pa kami kesa kanila na nauuwi sa tawanan.

Di ko alam bakit ganito kami ni Lester sa isat isa.

Magyakapan o magkandungan man kami ay normal na sa amin ng walang halong kaberdehan at normal sa  mga kaklase namin ang ganitong bagay na makita sa aming dalawa.

Second year kami ng maging magkaibigan ni Lester. Ngayong grade 11 na kami sa isang prominenteng paaralan ay kami pa rin ang magkasama. Isang usapang di pwedeng bawiin dahil ayaw talaga naming maghiwalay.

Kaya mula noon kahit sa anong paraan kailangan lagi kaming makatabi at magkasama.

Gusto kong inaakbayan siya, ang hawakan niya ang mga kamay ko, ang haplos niya sa likod ko. Kumpleto ang araw ko basta laging siya ang kasama sa araw araw. Gusto ko ba ang ganoon? Gusto ko ba siyang laging kasama?

Oo,gustong-gusto ko!

“ Antayin mo ako dyan. Nagbibihis na ko.Daanan kita sa inyo pre.“

Paalala ko sa matalik kong kaibigan.

“Ingat pre! kita na lang tayo sa may gate ng apartment namin. “

Assurance ni Lester na magkikita kami sa dating sunduan.

“ Oki doki!“

Pagtatapos ng usapan sa telepono ay nagmadali  akong nagbihis patungo  sa kanila upang sunduin siya. Bago umalis ay nakailang ikot pa ako ng sipat sa harap ng salamin. Iniinspeksyon ang aking itsura kung maayos sa akin ang lahat. Mula buhok, ang planstadong puting polo,berdeng slacks at makintab na sapatos, mapuputi at malinis kong ngipin at maligo sa paborito kong pabango.

Naninigurado lang na ayus ako sa makakita sa akin,na perfect ang lahat sa akin pagpasok ng campus.

Sa lahat ba ng makakakita?

O para kay Lester?

Nang makasiguro ay agad akong bumaba ng aking silid. Chineck ang bag na nakalagay sa sofa sa aming sala.

School ID, laptop,wallet at iba pang gamit sa backpack at madaling isinukbit sa aking mga balikat. Kinuha ang dalawang helmet na nakapatong sa isang side table  at sa isiping ayaw kong maghintay si Lester sa akin.

“Hindi ka ba kakain ?”

Si mama ang tumawag sa akin na naghahain pala sa dining area.

“Sa school na lang po Ma’. Nagmamadali po ako.”

Paalam ko kay mama na tinungo siya sa kumidora at hinalikan sa pisngi at nagmadali akong lumabas ng bahay.

“Ingat sa pagmamaneho !”

Paalaala ni mama sa akin habang nirerebolusyon ko ang aking motor.

Sanay si mama sa ganitong drama ng estudyante. Kampante siya na kahit hindi ako mag-agahan ay nakakakain naman ako ng maayos sa school.

Mabilis akong nakarating sa apartment kung saan nakatira sina Lester sa takdang oras na kahit kailan ay di pa ako pumalya. At kahit kailan ay di rin pumalya ang lagi niyang porma paghinihintay ako.

Ang maporma niyang upo sa waiting shed ang laging imahe na nakikita ko pagdadaanan ko siya para isabay sa aking biyahe.

Natutuwa akong makita lagi ang maayos niyan gupit at makintab na buhok,ang malalim niyang dimple sa magkabilang pisngi na lalong nagpacute sa pare ko at ang kaniyang uniporme na sumikip na ata dahil sa madalas niyang paggi-gym kagaya ko. Di nalalayo kung paano si Lester pumorma sa akin.

Bagamat pareho kami ng uniporme ay angat ang kagwapuhan niya sa klase. Kung hanapan lang ng hunks sa school di palalamang si pare. Bagamat sa edad na 17 malaking bulas ito at pwede makipagsabayan sa mga ahead na sa amin.

Lalo tuloy lumakas ang dating niya dahil defined and toned na ang mga muscle niya sa braso. Naalaala ko tuloy ang ang mga pandesal sa kaniyang abs at ang manipis na mga balahibong lumalandas papaba mula sa kaniyang pusod pababa sa kaniyang tinatagong ano.

Pucha naman!

Kung alam lang niya na in love ako sa kaniya. Kung alam lang niya!

---

Chapter 2 Tibok ng Puso Part 2

Lester

Laging sakto sa oras kung dumating si Lemuel. Mahinahon akong lumapit sa kaniya habang hinahangaan ang kaniyang kakisigan. Kahit lagi kaming magkasama ay nakakaproud na lagi siyang nililingon ng ibang tao dahil dito. Kahit mukhang nerd ay artistahin ang dating.

Sa puti at kinis ng balat mula ulo hanggang kuko ata. Sa tagal na naming magkasama kahit nakapikit ay pwede kong ituro ang mga nunal niya sa katawan.

Bagamat sabay kaming mag-gym, si pareng Lemuel ko na yata ang may perfect abs na nakita ko. Kayat maging ako ay naenganyo na sabayan siya sa pagpapaganda ng katawan. Maya minsan kahit papaano ay nagkakaroon ako ng lihim na paninigas sa aking ano pag may pagkakataong sabay kaming nagbihis pagkatapos ng ehersisyo.

Liban sa toned body muscle ay ang kaniyang brown na buhok na namana niya sa ama na isang half american/pinoy na isang piloto.

Ang matangos na ilong, mapulang labing kay na sarap yatang halikan,ang mahaba niyang patilya,pantay na mga ngipin na pwedeng pang close up toothpaste commercial at ang mapupungay niyang mga mata na parang pana ni kupido pag ikay natitigan.

Isa pa ang signitured perfume na lagi niyang gamit noon pa na kinasanayan ko ng maamoy sa kaniya. Walang perfect na nilalang sa mundo. Pero sa paningin ko meron na sigurong kandidato.

Panlabas pa lang ang nabanggit kong katangian ni Lemuel.

Bukod sa pisikal ay may angkin din siyang talino. Magaling sa debate, top notcher sa mga subjects ng aming klase at may kusang palo sa kasipagan sa pag-aaral kaya paborito siya ng ilang mga guro. Mapagbigay, masiyahin, at maamo kung magsalita.

Minsan din niyang nabanggit na pangarap niyang maging piloto o abogado.

Popular siya sa lahat ng kasabayan naming mag-aaral maging sa mga nauuna sa aming mga nakakatandang college students ay kilala siya. Hindi siya namimili ng kaibigan at mga taong gusto siyang kaibiganin.

“ Makalakad ka naman laging slow motion! Baka malate tayo pre!“

Sigaw ni Lemuel sa akin kaya nawala ako sa wisyo ng paghanga ko sa kanyang presensya.

“Nalalaginip ka na naman ng gising ha? Ano ba ang iniisip mo?”

“ Ikaw lang naman ang lagi kong iniisip e.“

Nabigla naman ako sa nasabi ko kaya medyo napahiya ako sa katotohanang nabanggit ko. Sana isipin niyang biro lang iyon. Buti na lang na pabargas kong nasabi na siya ang tinutukoy ko kaya biro lang ang dating sa pandinig.

Ngumiti lang siya sa akin bilang ganti pero halata ang pamumula ng kaniyang mga pisngi. Pagkapahiya kaya o dahil sa sadyang malarosas ang kaniyang cheek bones. Grabe, lalo ata siyang naging cute pag nagbablush siya.

Close kami sa isat-isa at sa sobrang close na ata namin ay nag-iba na ang nararamdaman ko sa tuwing kasama ang matalik kong kaibigan.

Simula nung pasukan namin sa grade 11 ay lagi na kaming sabay pumasok, at ng regaluhan naman siya ng Papa niya ng motorsiklo noong nakaraang 17th birthday niya,ay siya na ang nag-offer sa akin na siya na ang school service ko sa pagpasok. Simula noon pagpasok at pag-uwi ay lagi na kaming magkasabay.

Bukod sa gym at basketball,meron din kaming unofficial date, nanonood kaming dalawa ng sine, nakain sa labas, shopping, o ano mang galaan na pangtanggal ng stress ng school sa mura naming edad.

Siya na mismo ang nagsuot sa akin ng dala niyang spare helmet. Inayos ang strap sa pagkakasuot ko. Kinuha ko ang kaniyang bag at isinukbit sa aking balikat. 

Umusod siya ng bahagya sa upuan upang makaupo ako ng maayos. Sumakay ako sa kaniyang likuran at at yumakap sa kaniyang tiyan. Ewan ko pero naturalesa sa akin ang ganito sa tuwing aangkas ako sa kaniyang motorsiklo. Di naman siya naiilang sa posiyon namin kaya lagi ko itong ginagawa sa kaniya.

Aalamin na muna na niya kung komportable at handa na ako bago paandarin ang sasakyan at tutuloy na kami ng campus.

Gusto ko ang init na nararamdaman ko sa kaniyang katawan na tumatagos sa kaniyang suot na polo. Ang amoy ng kaniyang pabango na di nawawala kahit paspasin pa ng hangin na aming nasasalubong.

Habang binabagtas ang daan ay minsang pinipisil ko ang ibabang bahagi ng kaniyang abs. Kung saan malakas doon ang kaniyang kiliti kaya minsan ay napapahiyaw siya sa pagkakabigla at isang malumanay na suntok naman sa hita ko ang ganti niya sa akin at hihimasin din kung alam niyang nasaktan ako.

Kahit ganito kami magbiruan ay okay lang sa kaniya. Gusto ko sanang ibaba sa kuwan niya ang pagbibiro kong pagpisil ay di ko ginagawa. May respeto ako sa kaniya at ayaw ko ring mawala ang respeto niya sa akin. Masaya at kuntento na ako na ganito sa kaniya.

Mahal ko si Lemuel. Kahit maging bakla ako sa paningin niya. Para sa kanya, kayang kong gawin ito,basta siya ang mahal ko. Di ako matatakot umamin na mahal ko siya. Pero priority ko ang pagiging pare namin sa isat isa. Bilang kaibigan hahayaan ko siyang mainlove akin.

“ Kung pwede lang magtapat sa yong mahal kita.“

Bulong ko. Nakalimutan kong nakatapat nga pala ang bibig ko sa kaniyang tenga. Mabuti na lang at natatakpan ito ng kaniyang suot na helmet.

“ Ano sabi mo?“

Patay narinig nga ata ako.

“Parang may sinabi ka eh?”

Muli niyang tanong at pinisil ang hita ko.

“ Sinabi? Wala naman akong sinabi ah?“

Pagmamaang-maangan ko.

Sakto namang naihinto na niya na ang motorsiklo sa tapat ng campus kung saan may parking space ang mga estudyante para sa ganitong sasakyan. Bawal kasi sa loob ang motorbike dahil sa ingay nito.

Lumuwag na ang pagkakayakap ko sa kaniya. Pinauna niya akong bumaba at saka siya. Magkatapat pa kaming naghubad ng helmet at sabay pang nag-ayos ng buhok. Inayos pa niya bahagya ang kwelyo ko, ako nama’y inayos paharap ang suot niyang ID at saka inabot ang kaniyang backpack.

Nagtungo kami sa aming mga locker para itago ang ginamit na helmet matapos noon ay derecho na sa klase ng may mga ngiti sa aming mga labi. Sanay na kami na ganito kami sa umaga. Sana sa pagtuntong namin ng kolehiyo ay ganito pa rin kami.

Basta para sa pare kong si Lemuel ay gagawin ko ang lahat mapanatili ko lang na lagi kaming magkasama kahit kailan.Masaya ang buhay ko dahil kasama ko siya.

Sana magkaroon na ako ng tapang sa tamang oras na amining mahal ko siya…

---

Chapter 3 Selos

Ian

Nakatambay ako sa isang canteen dito sa labas ng campus. Matutuyo na yata ang mga mata ko sa kahihintay masilayan lang si Lemuel.

Kalahating oras na akong nakupo dito kahit napilitan aking magkape para lang makahanap ng magandang puwestong makita at makausap siya kahit ilang sandali.

Ang tagal naman niya.

Di kaya may sakit o baka naaksidente na? Ang bilis kasing magpatakbo ng motorsiklo nun. Wag naman sana… Kinakabahan ako na baka may nangyari na nga sa kaniya ng masama.

Ilang sandali pa ay nakarinig na lang ako ng parang isang kulog na dumaan. Kilala ko ang rebolusyon ng motor na iyon. Si Lemuel ang lulan. Ang pinakagwapong nakaagaw ng aking atensyon simula pa noong nakasabay ko siya sa enrollment.

Napakagwapo talaga niya.

Bagay na bagay sa kaniya ang suot na uniporme. Kung pwede lang salubungin siya, yakapin at halikan.

Okay na sana ang umaga ko ng makita ko ang crush ko pero angkas na naman niya si Lester na nakayakap sa kaniyang tiyan. Parang may glue ang kanilang katawan kung magkadikit na halos di na yata makadaan ang hangin sa pagitan nila.

Masyadong mababa din ang kamay ni Lester sa pagkakayakap na halos sa ilalim na yata ng pusod ni Lemuel nakapusisyon ang kaniyang mga daliri. Ilang pulgada na lang at mahahawakan na niya ang matambok ari ni Lemuel .

Badtrip ka talaga Lester !

Ikaw lang naman talaga ang hadlang para mapalapit ako kay Lemuel. Lagi ka na lang nakadikit sa kanya. Walang oras na hindi kayo naghihiwalay. Nakakagigil pa yung mga arte nyo pagmagkatabi. Alam kong walang namamagitan sa inyong dalawa kahit ganun na lang kayo umasta kung maglambingan. Di ko masabi kung sino ang unang naglalandi sa inyo dahil pareho kayo sa isat isa. Kung tutuusin halos pagkamalan na kayong magkapatid sa inyong mga itsura. Pareho ng taas, pareho manamit at parehong gwapo.

Sa tayo,tikas ng katawan, kasikatan sa ating mga kabatch at ang talino ninyo sa klase ay di man lang kayo magclash dahil pareho kayong achiever mapaacademics o curricular activities.

Palagi kayong nagbibigayan sa isat isa.

Kahit sa inyong circle of friends ay di kinu-question ang inyong sekswalidad dahil sa madalas na nagpapatawa lang kayo sa mga biruan.

Walang nakakalam ng lihim ko, na mahal ko si Lemuel. Kung kanina ay halos matuyo ang mga mata ko kahihintay ay mababasa pala ito ng aking mga luha.

Itinago ko ang pagpatak nito habang nainom ng kape na kanina pa lumamig kahihintay sa kaniya. Nilabanan ko ang kirot ng dibdib ko sa kanilang pagdating at makita kung gaano nyo bigyan ng importansya ang inyong pagkakaibigan. Tuluyan na ang pagbagtas ng aking mga luha sa patungo sa aking pisngi at kirot sa aking dibdib.

Kahit nasa kabilang kalsada lang sila ay kita ko kung paano pa nila inayos ang isat isa.

“ Sana ako ang na lang nag aalis ng

helmet mo.“

“Sana ako nag-aayus ng ID mo.”

“Sana ako ang inaakbayan mo habang papasok ng gate.”

“Kamay mo sana ang hawak ko na nasa aking balikat.”

Mukha akong tanga at kaawa-awa sa nararamdaman ko. Isang pangit na namang umaga ang nangyari sa akin sa tuwing aabangan ko siya. Kaya minabuti ko na lang na pumasok na rin sa klase ng may kabigatan at kabiguan sa aking puso.

Isipin ko pa lang na maging sa klase ay magkasama silang dalawa ay lalong nadaragdagan ang inis ko Kay Lester.

Ang masama pa ay kasama nila akong saksing  nagdurusa araw-araw dahil iisa ang aming section.

Kailangan ko talagang gumawa ng paraan para muli akong makilala ni Lemuel ng lubusan. Gusto kong higit pa sa kilala o kaklase ang pagtingin niya sa akin. Ang masakit common friend lang ako.Common na at friend lang…

Average friend at hindi special…

Kung di pa kami nagkasama sa isang project di ko pa siya makikilala ng kahit papaano. Dalawang linggo din kaming gumawa ng project na iyon.

Kung hindi sa aming bahay ay sa kanila kami nagawa. Nakilala ko na ang magulang niya. Nakita ko na rin ang loob ng kaniyang kwarto. Ang mga larawan niya noong bata pa siya na nakadispaly sa sala.

Minsan ko na ring nakita ang nakakaakit niyang hubad na katawan ng minsang maligo siya at magbihis sa sa likod ko.

Actually sa reflection lang ng monitor ko nakita ang kahubaran niya ng nagtatype ako sa computer para sa aming project at ng lingunin ko ay nakapagsuot na pala siya ng short.

Simula noon nagkaroon na ako pagkagusto sa kaniya. Ang maamo niyang mukha, ang kaniyang amoy. Wari koy Cool Water Davidoff iyon na lagi niyang gamit. Ang malambing niyang tinig, ang makulit niyang tawa na mapapasabay ka at mahahawa ka sa sinsiridad ng kaniyang kasiyahan. Ang mapupulang mga labi. Half american siya kaya paniguradong amerikano din ang sukat ng putotoy niya.

Si Lemuel ang pinakabatang hearthrobe ng school sa paningin ko.

Lahat yata ay nakakaakit sa kaniya, liban lang sa tuwing nagkakausap sila sa telepono at naiiwan akong mag-isa ng mga araw na iyon. Asar na asar ako sa tuwing masaya niyang kausap si Lester sa kabilang linya. Sa haba ng ginagawa naming project ay makailang beses din silang nagtawagan.

Nakakaasar ang pag-uusap nila.

Saan sila pupunta para manood ng sine. Kung anong oras dadaanan at saan kakain. Kung pwedeng makihingi ng ulam. Kahit wala namang kwenta pinag-uusapan nila.Kahit narinig ko ang kanilang usapan ay di man lang niya ako niyayang sumama sa kanila noong nagkayayan silang dalawa. Lakad ng magbestfriend lang talaga. Hindi ba ako kaibigan? Nakakainis talaga!

Ang inggit kay Lester ay nauwi na sa selos dahil mahal ko si Lemuel. Mahal ko si Lemuel…

---

Chapter 4 Di ako Bading. Bading ba ako?

Lemuel

Nakarating na kami sa harap ng campus para i-park ang gamit kong motorsiklo. Nakahinto na kami pero nanatiling mahigpit na nakayakap si Lester. Mula pa sa kanilang apartment ay magkadikit na ang aming katawan. Gusto ko ang binibigay na init ng kaniyang pagkakayakap sa tuwing inaangkas ko siya sa likod ko at ang lagi niyang ginagawang pabiting pisil sa aking tiyan.

Gusto ko ang ginagawa niyang ito. Hindi karaniwan sa iba na makita kaming nakasakay sa motorbike kung paano umangkas si Lester.

Mabilis kasi ako magpaandar kaya mahigpit ang yakap niya sa akin. Payag naman ako kung paano niya ako yapusin dahil gusto ko ring ligtas siya sa pagsakay.May pagkakataong may mga matang napapalingon sa amin kaya binabalewala ko na lang.

Kung ano man ang isipin nila ay wala akong pakialam. Bakit? Dahil mahal ko ang kaibigan ko ng sobra. Naging magkaklase kami ni Lester noong grade seven hanggang grade eleven ay di na kami nagkahiwalay.

Naroon siya ng magkagirlfriend ako. Naroon din siya ng magbreak kami.Kahit na palibutan pa kami ng ilang mga babae na parang isang ulam sa isang carinderia at talagang naeenjoy namin ang ganoong atensyon.

Bukod sa angkin naming kagwapuhan ay matalino pa. Madali lang sa amin ang magkagirlfriend. Meron pa ngang willing ibigay ang lahat sa amin basta maging syota lang ang isa sa amin. Pero ngiti’t kindat lang ang tugon naming dalawa. Kahit paano, masaya na sila sa ganun.

Sa part namin ni pare ay may mga pagkakataong kahit mga estudyanteng lalake ay nagpaparamdam din ng pagkagusto sa amin.

Mga kilos o tingin na halata mong iba kakaibang tago nilang sekswalidad ay binabalewala namin kaya sila na lang din ang nagsasawa dahil malabong patusin namin sila kahit sabihin pang iba sa kanila ay sadyang magagandang lalaki.

Hindi naman ako mapagpatol sa ganoon at basta-basta na lang bibigay.

Pero iba si pareng Lester ko.

Isang siyang Romeo sa aking mga mata.

Noong una ko siyang makita at minsang magkatabi kami bago pa lang magkakilala ay may tangi na akong paghanga sa kaniya sa hindi ko maipaliwanag na dahilan.

Nagclick kami sa isat isa na parang magkapatid na nagkalayo at muling nagkita. Mula noon di na kami naghiwalay sa lahat ng bagay at pagkakataon.

Sa pagtagal ng mga araw naging mas malapit kami sa isat-isa.

Madalas siyang nakaakbay sa akin at open sa pagpapahayag ng kaniyang nararamdaman ng hindi nahihiya o naiilang.

Madalas na din ang tawagan namkn sa telepono kahit ilang oras pa lang kaminh naghiwalay galing pagtambay.

Kung minsan nga ay sinusubuan pa niya ako sa tuwing kakain kami sa paborito naming canteen.

Kahit mahina akong kumain ay napipilit niya akong ubusin ko ang aking pananghalian.

Maging sa aming mga tahanan ay di namin naitatago sa aming mga magulang ang aming pagiging malapit sa isat isa. nakakatulog kami na magkatabi,magsasalo sa isang plato, naghihintay ang isa sa amin sa paggamit ng baso kapag iinom ng tubig, dadalaw kung isa sa amin ay may sakit.

Simula noon iba na rin ang pagtingin ko sa pare ko.

Walang sandaling hindi ko siya hinahanap pag di ko siya kasama.

Basta, naeenjoy ko ang bawat usapan namin.

Hindi kami nauubusan ng topic. Hindi ako mapakali hanggat hindi ko nahihimas ang kaniyang mga buhok, ang makatabi at mayakap siya.

Gustong gusto kong akbayan siya at ang paghawak niya sa kamay ko.

Sarap na sarap ako sa kaniyang amoy na naglalaro sa aking paghinga.

Nabibighani ako sa tuwing magsasalita siya at maririnig ang kaniyang boses.

Ang bawat pagdidikit ng aming balat ay nagbibigay sa akin ng kakaibang kasiyahan.

Hindi ko dapat maramdaman ito sa kapawa ko lalake.

Pero si Lester, iba siya.

Iba ang pare ko.

Parang ang lahat ay tama at ang lahat ay sakto.

Nakapag-ayos na kami matapos bumaba ng motorsiklo kaya nagtungo na kami sa aming mga locker para itago ang ang aming gamit na helmet at kunin ang aming mga kakailanganing gamit sa klase. Doon ay nakita ko ang ilan naming mga barkada na naghihintay sa amin.

Pumasok kami lahat. Kami ni Lester ang nahuhuli. Habang papunta sa aming mga upuan ay napansin ko ang isa sa mga kaklase naming si Ian.

Mugto ang kaniyang mga matang nakatingingin sa akin.

“ Umiyak ba siya?“

“Bakit kaya?’

“May nambully naman kaya kay Ian?”

Alam naman kasi ng lahat na bully magnet si Ian,bagamat may kagwapuhan din siya,nga lang ay may pagka self absorbed ang ugali na hindi gusto ng iba sa kaniya. Kung babaguhin lang niya iyon paniguradong magkakaroon kaagad siya ng love life.

Napansin ni Lester ang pagbagal ng lakad ko habang nakatingin kay Ian kaya hinila niya ang aking kamay para makaupo na. Pinagdikit pa lalo namin ang aming silya para lalo pa kaming magkatabi.

Relaxed na kami sa pagkakaupo ng dumating si Mr. Caparal para sa aming klase ng mapansing kong nakatitig si Lester sa akin. Nakipaglaban ako ng titigan din inilapit ko ang mukha ko sa kaniya.

“ Nakakagigil ka pag tinitingnan mo ako ng ganyan.“

Napatawa ako at siya namay namula sa aking mga sinabi.

Nababading na nga talaga ako sa kaibigan kong ito?

---

Chapter 5 Pakiramdaman

Lester

Nakakakigigil daw ako kung makatitig sabi ni Lemuel ng may halong mahinang tawa. Namula ako at umiwas ng tingin sa kaniya dahil sa kaniyang sinabi.

“ Nakakagigil ha? Antayin mo pag ako nanggigil sa yo. Kung wala lang tayo pare sa school. Iiyak ka sa akin pag ako nanggigil, kakagatin kita sa tiyan he he he.“

Bulong ko sa kaniya.

Siya naman ang namula kaya napatawa ako ng malakas at narinig tuloy ako sa unahan.

“ Lester may gusto ka atang i-share sa buong klase?“

Si Mr. Caparal ang history teacher namin. Mabait siya at bihirang magalit sa amin.

“ Sorry sir…“

Malambing kong sagot at isang maamong tingin sa kaniya.

Napansin ko naman si Lemuel na pinigilan ang tawa kaya maging ako’y pigil na rin sa pagtawa. Sa totoo lang ayaw ko talaga ishare sa klase ang dahilan kung bakit ako natawa.

“ Seryoso na muna tayo ha. Group your selves into two. Go find a partner now at malalaman ninyo kung bakit.“

Ang pagpapatuloy ni Sir Caparal. Di na ako naghanap ng iba dahil inakbayan na agad ako ni Lemuel ma halos yakapin ako. Senyales na ako ang gusto niyang makasama sa ipapagawa sa amin. Kaya nanood na lang kami sa pag- iingay ng mga mga kaklase namin habang sila ay abala sa paghahanap ng makakapartner.

Samantalang ako ay secure na sa malajaworsking pagbabantay ni pare. Di ko naman talaga naabutan si Jaworski. Narinig ko lang yun sa Tito ko kung paano iyon kagaling sa basketball.

Sa mga ganitong pagkakataon si Lemuel na siguro pinakamagaling bilang guard ko. Isang tango lang niya alam ko na ang ibig sabihin lalo pang nakabakod na agad ang mga bisig niya sa balikat ko.

Nang matapos silang makahanap ng partner ay namahagi si sir ng gagawin namin.

Isang report assignment patungkol sa mga bansa.

Bansang Singapore ang topic ang napunta sa aming dalawa. Medyo di kami ganoon ka kabisado ang Singapore kaya wala kaming idea.

“ Next week ninyo ipapasa ang assignment. Include some amazing history and facts about your designated country na interesting, kaya mahaba-haba pa ang time ng pagreresearch ninyo. So there is no reason na hindi kayo makakagawa. Is that clear?“

Paliwanag ni sir sa amin.

Bumalik siya sa kaniyang mesa.

“Pwede na kayong magsimula sa research ninyo and please make it without making any noise. Nakakahiya naman sa kapitbahay .”

Paalala muli niya habang nagtitipa sa kaniyang laptop.

Inayos naman namin ang aming upuan na lalo pa naming pinagtabi. Umupo kami na halos magkadikit na ang aming mga balikat. Sa pagkakaupo ay muling ibinalik ni Lemuel ang kaniyang pagkakaakbay sa akin. Nagsimula na naman ang lihim kong kiliti at kilig na pakiramdam sa tuwing aakbayan niya ako. Nagkatitigan kami ng panandalian. Para na naman akong nagising sa isang panaginip dahil sa nakakatunaw niyang mga mata kung makatitig sa akin. Hinipan ko ang mga mata niya para maiiwas sa akin.

“Ano una nating gagawin?”

Panimula ko sa aming assignment.

“ Wala kong gaanong alam sa Singapore bukod sa merlion. Pwede tayong magresearch muna sa internet.“

Sagot ni Lemuel sa akin. Lagi na lang siyang nakangiti kahit alam kong di lang merlion ang alam niya patungkol sa Singapore.

Allowed sa loob ng klase namin ang gumamit ng laptop sa pagreresearch. Free WiFi ang campus kaya accessible sa amin ang hahanaping information na kailangan. Kinuha ni Lemuel ang kaniyang laptop. Iniabot sa akin para ako ang maghanap.

Pinalapit ko pa siya para makita niya ang mga hahanapin ko. Di lang akbay ang ginawa niya sa akin. Maging ang ang kaniyang kanang dibdib ay nakadikit na sa likod ko. Halos yakapin na niya ako dahil nagtatama na ang pisngi namin habang nag reresearch ng mga impormasyong magagamit. Gamit ang mouse, ako ang drag and Ctrl C sa web,siya naman ang Ctrl V sa MSword. May mga pagkakataon naman hinihigpitan niya ang yakap sa akin kaya lalo akong nagiging komportable sa aming posisyon.

Di man aksidente ay naipatong ko ang kaliwang kamay ko sa kaniyang hita. Wala siyang pagtutol sa ginawa ko kaya di ko na iyon inalis. Nasa punto na kami ng palitan ng kurokuro ay manakanaka kong hinihimas ng malumanay ang kaniyang hita. Medyo tumataas na ang kamay ko.

Ilang pulgada na lang at pwede ko ng madakot ang matambok niya ano sa pagitan ng kaniyang mga hita. Kung pwede lang sana…Isipin ko pa lang na mahahawakan ko ito ay kakaibang kuryente na ang hatid sa akin na nagpapatigas naman sa kuwan ko.

Hindii ako kinakabahan dahil di ako nananamantala sa pare ko. Iba ang sarap na hatid na binibigay ng paghimas ko sa hita niya.nakaka-el. Di ako mapakali na parang may gusto akong ilabas. Naging malikot ako dahil nanakit ang paninigas ng kuwan sa loob ng pantalon ko.

“ Pare okay ka lang?“

Napansin ata niya na hindi ako mapakali.

Tumango lang ako sa kanya. Nanuyo ang aking lalamunan.Batid ko ang pag-init ng aking tenga. Akala koy sasawayin niya ako sa aking ginagawa sa hita niya.

Tiningnan ko siya at ngumiti at muling tumingin sa screen ng laptop para magresearch muli.

Inayos niya ang upo. Naiilang ata kaya inalis niya ang kaniyang pagkakaakbay sa akin. Nakaramdam ako ng pagkahiya dahil naasiwa ata siya sa paghimas ko sa kaniyang hita. Nakaramdam ako ng lungkot at takot.

Pinagpatuloy ko ang paghahanap sa internet. Para naman akong sinilaban sa sumunod na ginawa ni Lemuel. Ipinatong niya ang kaniyang kanang kamay sa aking kamay na nakapatong sa kaniyang hita.Akala ko ay aalisin niya ang pagkakapatong ng kamay ko sa hita niya. Pero ikinagulat ko ng maramdaman ko ang paglalaro ng kaniyang hinlalaki sa gilid ng kamay ko.

Akala koy magagalit siya, pero kampante siya na parang wala lang sa kaniya ang ginagawa ng aking kamay sa kaniyang hita. Patapos na ang klase pero parang nasa kalagitnaan lang kami ng aming ginagawa. Hindi sa pagreresearch kundi sa ginagawa ng aming mga kamay.

Manakanakang pinipisil ko ang hita niya. Siya naman ay ang pagpisil sa kamay kong nakapatong sa kaniya. Narinig na lang namin ang pagring ng bell. Tanda na tapos na ang klase. Nalungkot ako bahagya dahil inalis na niya ang kaniyang kamay sa pagkakapatong sa kamay ko. Inayos na rin niya ang kaniyang laptop at isinilid sa bag. Maging ang kaniyang upuan ay inilayo sa akin. Nalungkot ako dahil nahinto na ang ginagawa namin.

Napansin siguro niya na nag-iba ang timpla ko ng maalis ang kamay ko sa hita niya ng siya ay tumayo. Para akong nalungkot. Tumayo ako at inayos ang aking mga gamit para lumabas. Para akong higad sa bagal kumilos kaya kaming dalawa na lang ang natira sa silid.

Pero bago lumabas ay niyakap muna niya ako ng mahigpit ng ilang segundo,kumalas siya at tinitigan ako sabay labas ng dila na parang batang nanunuya. Napangiti ako sa ginawa niya kaya sabay kaming lumabas ng silid ng nakaakbay siya sa akin.

Habang naglalakad ay bumalik sa akin ang ginawa niya kanina. Nagustuhan ba niya ang paghipo ko sa kaniyang hita? Maging ang paghawak niya sa kamay ko ay okay lang sa kanya. Ang pagyakap sa akin? Hanggang ngayon ay hinahanap ko ang kaniyang hinlalaki na naglalaro sa aking kamay. Ano kaya ang nasa isip niya?

Kailangan ko na sigurong magtapat sa kaniya sa nararamdaman ko. Gusto ko ng maging malaya ng walang takot na ipakita sa kanila ang nararamdaman kong pagmamahal hindi lang bilang isang pare niya.

“ Mahal kita Lemuel, mahal kita pare ko.“

Ang paulit-ulit na sumasagi sa isipan ko.

---

Chapter 6 What Have I Done?

Lemuel

Kung ano-ano na ang nagagawa ko sa kaibigan ko?

Maging ang mga nagagawa niya sa akin.

Ayaw kong bigyan ng malisya pero…

Komportable ako sa tuwing hahawakan niya ako.

Ang mga pisil niya sa tiyan ko kanina sa akin nung nakaangkas siya kanina sa motor.

Ang paghawak niya sa aking hita. Relax ako na gawin niya sa akin iyon ng walang malisya. Ang init ng kaniyang mga palad na tumatagos sa aking pantalon kanina na nagbibigay sa akin ng masayang pakiramdaman.

May kilig factor pa lalo na ng akbayan ko siya at magdikit ang aming mga pisngi.

Ang maramdaman ko init ng kaniyang paghinga.

Para akong matutunaw ng dantayan niya ang hita ko.

Unconscious pa nga ako na kumislot bahagyang matigas na ari ko ng itaas niya malapit doon ang kamay niya.

Sanay ako sa sa ginagawa namin. Wala lang talaga sa akin ang mga ganun. Pero habang tumatagal ay lalo akong napapalapit sa pare ko.

Napansin ko ngang pinanoonod kami ng kalapit na grupo. Si Sid at Anthony na nagtatawanan habang napapasulyap sa aming ginagawa. Wala naman sa kanila yun dahil alam naman nila na magbestfriend at malapit lang talaga sa isat-isa dahil pareho kaming solong anak ng aming mga magulang.

Pero ang pagihing close namin ay kakaiba.

Kulang na lang siguro na daanan kami ng langgam kanina sa sweetnes ng aming pagkakaupo.

Iba talaga pagdating kay Lester.

Hindi ako naiilang kahit nang itaas pa niya ang kamay malapit sa matigas kong ano. Hindi naman sa hindi ako mapakali kanina kaya ko inalis ang pagkakaakbay sa kaniya kundi para iparamdam sa kaniya na masaya ako.

Pero kung tutuusin at kung pwede lang sana na kahit sandali ay masagi niya ang yung ano ko. Payag naman ako. Malapit na talaga siya kanina. Ilang centimetro na lang masasagi na niya.Kung tinaas pa niya iyon paniguradong magugulat siya sa tigas. Basta kay si Lester payag akong mahipuan.

Baka sa ganoong paraan malaman niya na gusto ko siya.

Ginawa kong flexible ang utak ko. Shifting sa mga ginagawa namin. Mula sa researching lipat ng paghimas sa kaniyang kamay. Nag-iimagine na matigas din kaya yung kuwan niya?

Sinabayan ko ang mga pisil niya sa aking hita ng paglalaro ng hinlalaki ko sa kaniyang kamay.

What am I doing? What have I done? Ano ba itong iniisip ko.

Bakit napunta na sa isip ko na sana ay mahawakan niya ang ano ko?

Sana marami pa akong nagawa kanina bukod sa holding hands.

Nakakabitin ng matapos ang klase kaya tapos na rin ang aming ginagawa. Niyakap ko siya bago lumabas. Ang totoo masakit ang puson ko at ramdam ko na mamasa masa ang pundyo ng brief ko dahil sa pre-cum.Ang sarap sa pakiramdaman na kasama ko ang pare ko.

Nagtuloy kami sa canteen para kumain. Nakasabay namin si Anne na taga kabilang section. Matagal siyang may crush sa akin at palaging nagpapa-charming kung nakakasalubong ko.

Kumapit siya sa aking braso para magpalibre. Nakisabay na rin Sid at Anthony. Dalawa sila sa circle of friends namin ni Lester liban kay Anne dahil sadyang flirt talaga ang babaeng ito.

Alam nila na magbestfriend kami ni Lester dahil kaming apat naman talaga ang magkakabatch sa grade 7 kaya kilala namin ang isat isa na parang magkapatid.

Napansin kong tumamlay ang rehistro ng mukha ni Lester ng maalis ang pagkakaakbay ko sa kaniya.

Alam ko,kilala ko siya pagnalulungkot. Iwas ang kaniyang mga mata sa akin o ayaw niyang makita ako na nakaangklang braso ni Anne sa braso ko.

Ibinili ko si Anne ng gusto niya para matapos na ang pagdikit niya sa akin. Nabigla naman ako ng halikan niya ako pisngi. Kahit di ko lingunin si pare batid ko na nakita niya ang paghalik sa akin ni Anne.

Ngumiti na lang ako sa gasture ng pagpapasalamat ni Anne. Tinukso tuloy kami ni Anthony na bagay daw kami. Nasa likod ko lang si pare na napatawa. Alam ko ang tawa ng natutuwa sa tawa ng natatawa lang. Umorder ako ng large lasagna para kainin. Paraan ko lang iyon para makita ang maamong mukha ni Lester kung galit sa nangyari.

Malungkot ang mukha niya na parang iiyak. Alam ko ang ekspresyon niya na di niya gusto ang ganoong biro. Ayaw kong nalulungkot siya kaya inakbayan ko siya at inilagay sa tray niya ang pagkaing pagsasluhan namin.

“ Lemuel this coming Friday is my birthday. May party sa bahay kaya you’re invited. Lester sama ka na rin ha. Have to go,kasi puntahan ko lang ang mga girls sa tambayan. Thank you ulit sa treat!“

Muli na naman niya akong hinalikan kaya lalo kaming inalaska nina Sid at Anthony.

Hindi gusto ng dalawa ang apat na putaheng isinerve ng canteen kayat sa labas ng school na lang sila kakain. Kami ni Lester ang naiwan para magsabay na kainin ang binili ko.

Nagtungo kami ni Lester sa ilalim ng puno kung saan merong picnic table. Tahimik lang siya at hindi ako kinikibo.

Wala namang mauupuan kaya sa mesa na kami naupo. Nasa pagitan namin ang aming kakaining lasagna. Inuna muna niyang akong subuan at saka siya sumubo.

Naguilty naman ako dahil batid kong nasaktan ko ata siya kanina sa pagpapayag ko sa invitation ni Anne.

“ Aattend ka talaga ng party ?“

Tanong ni Lester habang sinusubuan ako. Nginuya ko muna ang sinubo niya at nilunok.

“ Di mo ba ako sasamahan?“

Balik kong tanong.

“ Ayaw ko… Para namang napilitan lang yung babaeng yun na imbitahan ako e.“

May halong lungkot pa rin ang tono niya.

Masarap sana makaattend uli ng party kasama ang mga ibang kilala namin. Yung makapagkwentuhan at biruan sa kanila. Yung malasing uli sa sobrang saya. O di kaya ay maka score sa mga chicks na may crush sa akin. Noon iyon. Pero ayaw kong umattend ng di kasama si pare. Si Lester lang sapat na sa akin kahit ilang party pa ang kapalit.

“ Kung di ka aattend di na rin ako aattend.“

Sagot ko na nakanganga at naghihintay muli ng isusubo niyang lasagna sa akin.

“ Ano naman gagawin

natin

sa Friday?“

Muli niya akong sinubuan. Iba na ang tono ng kanyang boses, may buhay at sigla maging ang kaniyang nga mata ay nagkaroon ng kislap.

“ E di magdate tayo.“

Natural kong sagot.

Magdedate kami ni Lester sa biyernes.

Di na ako makapaghintay!

---

Chapter 7 Drowing Lang

Lester

Mabilis na dumaan ang ilang araw at dumating na ang pinakahihintay kong biyernes.

Ilang araw din akong nainip na dumating ang usapan na ito. Di pa rin ako makapaniwalang mas pinili pa niyang makasama ako kesa sa birthday party ni Anne.

Gusto ko rin naman ang magparty dahil minsan lang naman sa akin ang magsaya at magkaroon ng layang uminom kasama ang mga kaibigan namin.

Sanay naman ako na sumabit lang sa mga invited. Okay lang naman imbitahan si Lemuel kahit hindi ako kasama.

Pero ang halikan pa siya ay ayaw ko. Paano kung sa katagalan ng party ay higit pa sa halik ang gawin ni Anne Kay Lemuel?

Noon ay okay lang naman magka-girlfriend siya. Pero ngayon parang hindi ko na yata kayang makitang iba na ang katabi niya bukod sa akin.

Nasa hallway kami kung saan naroon ang mga locker naming magkakaibigan. Panay naman ang kulit sa amin ni Sid at Anthony sa party mamaya. Silang dalawa ang aming pinaka-close na barkada at kaibigan noon pa.

“Uy masaya mamaya madami daw food at drinks sa party ni Anne. Free food and drinks na! may chika babes pa!Anong oras kayo pupunta mamaya sa party?”

Tanong ni Sid na excited sa amin. Sa aming apat siya ang party goer.

“ Sorry guys pero di kami makakapunta may usapan na kasi kami ni Lester mamaya e.“

Paliwanag ni Lemuel sa kanila habang inakbayan ako.

Para naman kong naasiwa dahil ako ang dahilan ng di namin pag-attend sa party mamaya.

Napakunot ng noo si Sid at parang galit sa kaniyang narinig.

“

No! Ano pinagsasabi nyo! Pucha naman araw-araw na kayong magkasama pati ba naman kami ibubukod mo sa tropa?“

Sigaw ni Sid na ikinagulat naming lahat at ng ilang mga estudyante na nakakakilala sa amin.

“

Kaibigan nyo rin kami Lemuel!Hindi kami motorsiklo mo na pwedeng ipark at pupuntahan lang kung kailangan. Lakad ninyong dalawa lakad nyo lang talaga! Ano ba kami sa inyo?Minsan na lang tayo magbonding ng magkakasama bilang grupo tapos magde-decide kayo ng ibang lakad? Pucha naman kayong dalawa oh!“

Napako ako sa pagkakatayo dahil sa nakita kong reaction ni Sid. Nagulat talaga ako.

Lumayo siya sa amin ng may luha sa kaniyang mata. Hinabol siya ni Anthony na galit din sa amin dahil sa hindi kami sasama sa kanila.

Susundan sana sila ni Lemuel ngunit pinili niyang manatili sa tabi ko. Hindi siya makaalis ng maramdaman niyang nanginig ako. Nagtungo ako sa malapit na CR upang doon ibuhos ang katotohanang nakalimutan nga pala naming kaibigan din namin sila.

Kami nga pala ang C4 ng klase.

Ang Cauliflower FOUR ang local version ng F4 na ibinansag sa amin bilang joke ng aming mga guro.

Dahil sa feelings ko kay Lemuel ay nakaligtaan ko na ang dalawa naming kaibigan. Sumunod pala si pare sa akin at niyakap ako. Ipinatong ko ang aking mukha sa kaniyang balikat. Sakto at walang tao sa CR kaya napahagulgol ako sa konsensyang nagawa namin.

Hinaplos ni Lemuel ang aking mga buhok. Pilit niya akong pinatatahan. Pinunasan niya ang aking mga luha gamit ang kaniyang panyo.

“ Pare wag ka ng umiyak. Baguhin na lang natin ang plano para sa kanila. Tutal marami pa namang pagkakataon na makalabas tayo e.“

Napunta sa drowing ang plano naming date.

“ Kung aattend ka sa party di pa rin ako sasama. Okay lang kahit dun lang ako sa amin. Nakalimutan pala nating invited din sina Sid at Anthony kaya pwede mo silang samahan. Magkikita naman tayo kinabukasan hindi ba? “

Pilit kong itinigil ang pag-iyak.

“ Basta maiba man ang plano sasama ka pa rin. Paliliwanagan ko sila kung bakit tayo di sasama. Gagawa ako ng paraan maayos lang tayong apat.“

Muli niya akong niyakap.

Inayos ko ang aking sarili at nagtungo kami sa aming klase.

Naunang pumasok si Lemuel sa classroom. Parang may bolang bakal na nakakadena sa aking mga paa sa bagal kong maglakad.

Nakayuko akong pumasok. Wala pa ang una naming guro pero tahimik silang lahat. Nalungkot ang buong klase sa nangyaring away sa aming apat.

Kunot ang noong nakamasid sa bintana si Anthony na nakatingin sa kawalan. Katabi niya si Sid na nakatakip ang mga kamay sa kaniyang mukha sa inis at galit. Mapula ang kaniyang tenga. Tanda na galing siya sa iyak dahil bakas sa kaniyang manggas na basa ito ng mga luha.

Hinila ako ni Lemuel palapit sa kanila. Nasa likod ako ni pare ng kausapin niya ang dalawa.

“ Dude sorry kong di ko nasabi sa inyo yung plano ko. Alam nyo namang di rin naman kasi ako okay sa attitude ni Anne e. Kaya nga iniiwasan ko siya. Marami kasing nakapaligid sa kaniyang nagalit sa akin, dahil sa akin lang siya showy ng kaniyang feelings. Umiiwas lang ako dahil may naporma kasi sa kanya. Pwede naman apat tayong hindi umattend at tayo ang magsamasama.Gusto nyo bawian nyo ako ngayon. Apat tayo na lumabas. Ano okay ba sa inyo yun?“

Tahimik ang lahat, maging ako ay malapit ng umiyak dahil hindi ako sanay ng may nagagalit sa amin. Mabuti kaming tao at marespeto. Sa mga taong kagaya namin lang kami dumidikit. Malaki ang pagpapahalaga ko sa pagkakaibigan naming apat dahil mabubuti silang tao.

Tahimik na tumingin ang dalawa sa amin. Inayos nila ang kanilang mga mukha. Nag-isip kung magkakayos pa kaming magkakaibigan. Dudugtungan ko pa sana ang sinabi ni Lemuel pero inunahan na ako ni Sid. Mangilid ngilid pa rin ang luha niya sa kaniyang mata.

“ Sorry din kung nakapagsalita ako sa inyong dalawa. Kasi naman akala ko kinalimutan nyo na ang C4.“

Tumayo si Sid at inilahad ang kanang kamay. Pero niyakap na lang siya ni Lemuel. Yakap na rin ako kay Sid at naiyak sa tuwa. Maging si Anthony ay yumakap na rin.

Nagpalakpakan at nagsigawan ang mga kaklase namin sa group hug naming apat.

Kilala kami sa school na wagas kung magsamasama sa pagkakaibigan. Hindi nila kami nakitang nagbanggaan kahit kailan. Masaya kaming apat na magkakatabing umupo na parang walang nangyari kahit may bakas pa ng pamumula ang aming mata sa pag-iiyakan.

Sa wakas maaga naming naayos ang di pagkakaunawaan. Sa totoo lang ngayon lang kami magkaroon ng ganitong diskusiyon.

Sumapit ang gabi at apat kaming lumabas. Gamit namin ang kotseng ipinahiram kay Sid ng kaniyang Daddy. Katabi niya si Anthony at sa likod kami Lemuel na magkatabing nakaupo.

Hawak ko ang kaniyang kanang kamay na nakaakbay sa aking balikat. Ang kaliwang kamay ko namay nakapatong sa kaniyang kaliwang hita na hawak naman ng kaniyang kanang kamay.

Di kami pansin sa ganoong ayos ng dalawa dahil abala sila sa mga jokes ,kwentuhan at pagsabay ng kanta sa stereo.

Masaya ako at naayos na namin ang pagkakaibigan naming apat. Pero mas masaya dahil kasama ko si Lemuel ngayon. Iyon pa rin ang amoy niya, ang mga ngiti at halakhak niya sa tuwing nagjojoke si Anthony. Ang malamig niyang boses pag kumakanta at pagtingin sa akin. Halos magdikit muli ang pisngi namin pag nagduduet kami sa pagkanta na ginagaya naman ni Anthony at ididikit kay Sid ang pisngi. Higit pa roon ang muli kong pagpisil ko sa ka niyang hita na halos masagi ko na ata ng siko ko ang harapan ng kuwan niya.

Iba na ang plano namin ngayong gabi. Di na kami tumuloy sa party. May sarili kaming bonding na gagawin.

Sana wag ng matapos ang gabing magkasama kaming apat sa kotse. O sana wag ng matapos ang gabing magkatabi kami ng pare kong si Lemuel….

---

Chapter 8 Depression

Ian

Ilang araw na rin akong aburido pagnapasok ng klase lalo pa kung makikita ko ang mga nasa huling grupo sa likod namin sa klase ni sir Caparal sa history noong isang araw.

Ang saya ko na sabihan niya kaming humanap ng makakapartner sa assignment.

Ang saya na nauwi sa pagkadismaya at inis dahil patayo pa lang ako para lapitan si Lemuel ay nakaakbay na agad siya kay Lester.

Paano ko pa siya mayayayang makipagpartner na obvious naman na sila na ang magsasama sa assignment. Para naman akong sinaksak ng malaking sibat lalo pat malagkit ang titigan nila habang nagbubulungan.

Maging ang pagkakapatong ng kamay ni Lester sa hita ni Lemuel ay napansin ko. Kulang na lang ay dakutin ni lester ang putotoy ni Lemuel sa lapit nito. Pasilip silip ako sa kanila kahit abala paghahanap sa kapartner ko sa aming assignment. Sana may mata ako sa batok para makita ko ang ginagawa nila.

Hindi naman public display of affection ang ginagawa nila dahil sadyang ganun naman talaga silang dalawa aming klase.

Pero ang sakit sa mata na makita sila sa ganoong kilos. Nakaramdam ako ng pagkabigo. Umupo na lang ako at naghintay na baka sakaling may malapit na makipagpartner sa akin.

Para akong basang sisiw na malapit na maiyak. Maiyak sa selos siguro. Wala pa akong maiisip na pwedeng ipalit kay Lemuel. Ilang sandali na lang tutulo na ang luha ko.

Mayamaya ay may kumalabit sa likod ko. Nilingon ko ang kumalabit sa akin. Si Jenny. Mahaba ang buhok, maganda at matalino rin naman. Maganda ang kaniyang ngiti. Ang swerte ko dahil isa siya sa pinakamaganda sa klase. Pero di ako attracted sa kaniya.

Walang nakakaalam sa klase ng sekswalidad ko. Bata pa lang ako naranasan ko ng mabully dahil lang sa suot kong salamin sa mata at tinawag nila akong boy labo. Dahil sa kagustuhan kong huwag mabully ay nagpasukat pa ako ng contact lense huwag lang akong tuksuhin.

Wala rin akong balak magladlad ng kapa at sumigaw ng darna dahil alam ko kung paano bully-hin ng sekreto ang mga bading dito sa school.

Tao rin naman ang mga bakla ah? May karapatan din ang mga bading ng kagaya ng mga karapatan ng mga straight. Wagas kasi makapanghusga ang ilan kaya natatakot ako.

Alam kong hindi homophobic si Lemuel, nakita ko na siyang makipag kaibigan o makipagkwentuhan sa mga lantad na bading dahil palakaibigan talaga siya. Saksi din ako ng ipagtanggol niya ang isang highschool na bading na binubully dito sa school.

Napakabait talaga niya. Kaibigan ko si Lemuel pero common friend lang. Bakit hindi lumalim ang pagkakaibigan namin? Nagkasama naman kami sa isang research assignment. Nakakapagkwentuhan naman kami dati. Napalayo lang siguro siya dahil lagi niyang kasama si Lester na kaniyang best friend.

Madali kay Lester makuha ang atensyon ni Lemuel dahil sadyang malambing ito. Lahat ng attention ni Lemuel ay sa kanya na lang napunta at lahat dapat yun ay sa akin.

Nakakabwisit!

Yung lang siguro ang lamang ni Lester sa akin. Si Lester na gwapo,matalino at palakaibigan kagaya ni Lemuel kaya click silang dalawa na lagi ng magkasama.

Ako namay tahimik at walang imik. Bakit ba hindi patas ang buhay? Talo ako sa ganitong pagkakataon.

Malapit ng matapos ang klase ng lingunin ko sila sa likod. Kitang kita ko ang pagkakaakbay ni Lemuel Kay Lester. Ang pagdaiti ng kaniyang pisngi. Kung paano ka organize ang pag titipa nila sa laptop na parang matagal na nilang ginagawa. Bakit ba kailangan pa niyang piliin si Lester? Okay naman akong kapartner. Matalino rin naman ako at masipag?

Nakakainis ng makita ko pa na halos mahalikan na ni Lemuel si Lester sa labi sa pagkakatabi nila. Sana ako na lang ang katabi niya at iyon din ang ginagawa niya sa akin. Gusto ko ring maramdaman ang pag-akbay niya. Ang mga muscle na dadantay sa aking balikat. Ang amoy niya at ang mabangong hininga mula sa kaniyang bibig. Gusto kong mahaplos ang kaniyang mukha gaya ng ginagawa ni Lester sa kaniya.

Natuwa naman ako at natapos na ang klase kaya sabay sabay na kaming nagtayuan.

Sa wakas at naghiwalay din ang dalawa. Pero bago ako makalayo ay nakita ko pa sila sa may bintana na nagyakapan. Nakakabwisit! Nakakainis! Nagseselos ako!

Nagseselos ako ng nakaangkas si Lester sa motorsiklo ni Lemuel, ang subuan nila ng pagkain sa picnic table noong isang araw. Paano kung ako ang nasa posisyon ni Lester? Paniguaradong hinalikan ko na si Lemuel sa ganoong pagkakataon na solo lang kumakain habang sinusubuan ko. Sabay kaming babalik sa eskwela ng magkaholding hands at magpapalitan ng I love you sa isa’t isa.

Pero kahit hindi sila pansinin sa picnic table ay wala silang malisyang ginagawa. Natural ang kilos nila sa isat isa at masyado silang brusko para pagkamalang bading. Napapaligiran sila ng mga nagagandahang babae na patay na patay sa kanila. Kahit nagpapakita pa ng motibo ang mga yun ay napakagentlemen nilang tanggihan ang mga ito at nagiging kaibigan pa nila.

Maging ang dalawa nilang kasama na si Sid at Anthoy na parehong kasing kisig nila ay kasama nila sa mga lakaran at gimik. Akala ko ay hahantong sa suntukan ang apat ng narinig kong sinigawan ni Sid si Lemuel. Nakakainggit ang samahan nilang apat. Ang sweet nilang panoorin ng naggroup hug ang C4 ng magkaayos sila.

Unfair talaga ang buhay. Bakit kailangang pagsamahain sa isang klase ang mga heart throbs sa isang section? Kung isasama ako sa kanila magmumukha ako tiniban na puno ng saging sa ganda ng katawan at kisig nilang tingnan. Bakit pa kasi hindi mawala-wala ang hika ko.

Ilang araw na ring sumasakit ang ulo ko sa puyat kakaisip kay Lemuel. Kung nasaan na siya? Kung magkasama ba sila ni Lester? O silang apat na nagimik?

Halos ipatangin na ako ng mommy sa isang psychiatrist dahil sa depression ko. Lagi na lang akong naiyak sa gabi kakaisip sa kanila.

Ano ang gagawin ko sakaling may relasyon ngs sila Lemuel at Lester? Maiiwan na naman akong mukhang tanga? Sumasakit ang ulo ko kakaisip. Kailangan ko ng uminom ng gamot. Pagod na ako sa kakaiyak….

’*

Chapter 9 Confession Part 1

Lester

Nakarating din kami sa aming destinasyon.

Nakarating kami sa isang beach camp site dito sa Batangas. Pag-aari ng Tito ni Anthony ang lugar kaya welcome kaming magstay dito ng tatlong araw at dalawang gabi.

Pwera ang gabing ito sa aming pagdating.

Naipark na ang sasakyan at masaya kaming apat na bumaba. Patakbo pa ang dalawa na dala ang dalawang tent at ilang mga gamit namin at kami ni Lemuel ang nahuli bitbit ang ice box at ilang baon na nabili namin sa daan na aming pinagtulungan buhatin.

Mga tatlong oras din ang biyahe bago kami nakarating kaya nagpahinga muna ng ilang sandali para mawala ang stress ng pagkakaupo sa biyahe.

Masaya kaming naghanap kung saan namin ititirik ang aming mga tent. Bagamat may mga cottages na pwedeng gamitin ay nagpasya kaming magcamp malapit sa beach.

Nakahanap kami ng pwesto malayo sa ilang mga guest room ng resort. Inuna muna naming ayusin ang aming mga gamit. Nagtulong kami ni Lemuel na itayo ang dalawang tent na aming tutulugan samantalang sina Sid at Anthony naman ang nag-ihaw ng aming kakaining barbeque.

Marami kaming baon kahit biglaan ang nagyaring pagkacamp. Iba talaga pag walang plano. Mas masaya pa kesa sa birthday party ni Anne.

Kahit nakapahinga na sa biyahe ay nakakain at nagkasiyahan pa kami sa pagkukuwentuhan. May ilang beer in can kaming dala para mainom habang nagkakasiyahan sa outing na ito. Nagkwentuhan,nagtawanan at nagkantahan, mga bagay na namiss namin na dati naming ginagawa noon.

Napagod din kami ng bandang alas onse ng gabi kaya nagkayayaan ng matulog. Nauna na ang dalawa sa kanilang tent para matulog. Kami naman ni Lemuel ang naiwan. Naglinis muna kami ng aming naikalat dahil nakakahiya namang abutan sa umaga ang basura namin. Nagpahinga kami pagkatapos.

Naupo ako sa ibabaw ng mesa. Nakatingin sa mga ulap,inienjoy and pribadong kalikasan para magrelax.

Walang gaanong bituin dahil sa liwanag ng buwan.Bihira ang season ngayon para sa mga guest ng resort dahil sa pasukan pa ng ilang estudyante. Kung meron mang maligaw na guest, mga GRO na kasama ang kanilang mga customer at dito nagchecheck in ng short time.

Si Lemuel nama’y nagtungo sa tent namin. Bumalik na may dalang blanket. Tumabi sa akin at ibinalabal ang blanket sa aming dalawa.

“ Inaantok ka na ba?“

Tanong ko.

“ Hindi pa. Bakit gusto mo ng matulog?“

Tanong ni lemuel.

Magkadikit na naman ang aming katawan kaya nabawasan ng bahagya ang lamig na narardaman ko. Niyaya ko siya ng maglakadlakad sa pangpang ng dagat,may gusto akong sabihin sa kanya. Pumayag siya at sabay kaming naglakad na nakaakbay sa akin habang nakabalabal sa amin ang blanket.

“ Ano ba sasabihin mo?“

Kinakabahan ako sa pagtatapat ko sa kanya. Pero buo na sa kalooban ko na malaman niya kung kung sino siya sa akin.

“ Pare, wag ka sanang magagalit. Matagal na tayong magkakilala. 2nd year highschool,friends na tayo,naging best friends at ngayon para na tayo ng magkapatid. Halos tuksuhin na tayo na bromance sa ginagawa natin.Mula noon nagbago ng unti-unti ang nararamdaman ko sa iyo…Okay lang kahit layuan mo ako o magalit ka sa akin. Dahil ayaw kitang lokohin o lokohin din ang sarili ko …“

Hirap akong sabihin ang totoo. Parang may kumakain sa lalamunan ko para sabihin ang nararamdaman ko. Natatakot akong magbago na siya ng pakikisama sa akin.

“Pare ano ka ba? Kahit ano pa sabihin mo promise di ako magbabago sa yo. Cross my heart.”

Assured niya sa akin habang nag antanda pa siya sa kaniyang dibdib.

Muli niya akong inakbayan at hinigpitan pa ang pagkakalapit sa akin. Kinulong niya ako sa kaniyang bisig habang naglalakad. Huminto ako at tinitigan siya. Aninag ko ang kaniyang maamong mukha at mapungay na mga mata sa liwanag ng buwan. Malakas pa ang kabog ng aking dibdib sa ingay ng alon sa dagat. Huminga ako ng malalim at sinabi sa kaniyang ang lahat…

“ Pare…I..I. Love…you…“

Tinitigan niya ako. Walang kakaiba sa kaniyang mukha ng kahit anong pagkagulat. Ako namay nakadama ng pagkahiya kayat umalis ako sa kaniyang pagkakaakbay sa akin.

Tumulo ang luha ko.

Naluwagan ang aking dibdib, kahit papaano ay nasabi ko na ang totoo sa kaniya. Pero natakot ako sa aking ginawa dahil matalik ko siyang kaibigan. Mahal ko siya pero lumagpas na sa bounderies ang nararamdaman ko sa pagitan namin.

Gusto kong sumigaw sa galit at lungkot pero napipi na ako sa pag-aming mahal ko siya. Takot dahil sa pag-aming mahal ko siya ay parang inamin ko na ring bakla ako.

Naramdaman kong ibinalik niya sa aking balikat ang kumot at muli niya akong inakbayang payakap.Para akong bata na umiiyak. Nahihiya sa kaniya dahil sa aking pagtatapat.

“ Hindi ko narinig ang sinabi mo? Ang ingay ng alon e. Ano ulit iyon“ Kampante niyang sinabi sa akin.

“

Ang sabi ko I love you

!“

Matigas kong sinabi sa kaniyang tenga. Pero bago pa ako makabawi ay hinalikan niya ang labi ko. Nagulat ako sa ginawa niya. Nagkatitigan na naman kami. Wala na kaming narinig sa aming paligid dahil sa kabog ng aming dibdib.

Niyakap niya ako at naiyak ako sa kaniyang balikat. Maging siya ay naiyak na rin. Panay ang himas niya sa aking ulo at likod para tumahan. Naging kalma na ako at muling niya akong hinalikan sa labi. Napakalambot ng labi Lemuel. Parang sinukat sa mga labi ko. Hinapit ko ang kaniyang batok at idiniin ko pa ang aking paghalik. Amoy na amoy ko ang kaniyang mabangong hininga. Nalalasahan ko ang kaniyang laway.

Kay katagal ko ng gustong gawin ito sa kaniya mula ng maramdaman kong mahal ko siya.

Sabik na sabik kami pareho sa isat isa. Halos hingalin kami. Titigil lang kami sandali at muling magtatapat ang aming mga labi.

Naging malikot na rin ang kaniyang dila. Inaabot ang dila ko. Parang mananayaw ang aming mga dila kung nagtatagpo. Nakahalik na rin ako ng ilang babae. Ilang fling na rin ang napagdaanan ko. Pero iba ngayon. Isang kuryente ang dala ng halik ni Lemuel sa mga labi ko. Halos magtayuan ang balahibo ko sa tuwing gumagapang ang kaniyang mga kamay sa aking katawan. May pananabik at pagpapahalaga.

Inilatag niya ang kumot sa ilalim ng maliit na puno ng niyog. Doon kami nahiga. Pumatong siya sa akin. Hinubad niya ang suot kong T-shirt.

Wala naman akong takot na naramdaman na baka may makakita sa amin dahil wala na rin namang mga guest ang resort. Ang dalawa naman naming kasama ay naghihilik na sa kanilang tent.

Para kaming bagong kasal kung maghalikan. Ang galing niyang humalik. Alam niya ang kiliti ko. Lahat yata ng balat sa aking mukha ay napasadahan niya ng halik. Kung minsan ay binabalikan pa niya. Parang binibilang niya kung ilang daan o libo ang maagawa niyang halik sa akin.

Hindi niya pinalgapas ang leeg ko. Ramdam ko ang init ng kaniyang dila na humahagod sa akin. Ang manakanakang gasgas ng kaniyang mapuputing ngipin. Mabango ang laway na bumasa sa aking leeg.

Maging ang mga utong ko ay sinusop niya at dinilaan. Di ako makapaniwalang magagawa sa akin ni Lemuel ang ganito.

Napakaperfect niya talaga para sa akin. Lahat sa kaniya ay gusto ko. Nakaramdam ako ng kilabot ng markahan niya ako sa leeg. Nanggigil na naman siya sa akin. Okay lang basta siya ang gumawa ng kissmark sa leeg ko.

Matapos noon naghiga na kami. Nakaunan ang aking ulo sa kaniyang dibdib habang magkahawak ng kamay. Pinapakinggan ko ang pagtibok ng kaniyang puso. Ang isang kamay naman niya ay nilalaro ang aking buhok. Mayat maya din ang pagdampi ng kanyang halik sa buhok ko. Maging ang aming mga binti ay nagsalingkawan. Panay din ang halik ko sa kaniyang baba at kamay habang nagkukuwentuhan.

Kay tagal ding hinintay ko ang ganitong pagkakataon na higit pa sa pagkakaibigan ang gusto kong ibigay sa kaniya at sa wakas ay nagkatoon na ng kaganapan.

Panay din ang titig ko sa bahagi ng kaniyang puson. Bakat sa kaniyang suot na shorts ang maliit na tent na tumayo. Gusto ko sanang hawakan ang kuwan niya pero nagpigil ako. Ayaw kong samantalahin ang pagkakataon kahit alam kong papayag siya sa balak ko. Bilang respeto ay nagpigil ako.Mas malalim na ngayon ang sweetness namin. May damdamin, may pagmamalasakit. Di bilang magkaibigan kundi magkasintahan na. Masaya kaming nakatulog ng magkayakap.

Walang sex na nangyari kaya maaga kaming nagising. Bago pa lang kami ni Lemuel at unang araw namin ito bilang couple. Di ko pa ibibigay ang pagkabirhen ko.

Kung sakaling gusto niya ay ibibigay ko naman. Pero kagabi ay nagkasya kami sa halikan at himasan. Masaya ako at kami na talaga.

“ May nakalimutan pala akong sabihin sa iyo.“

Bulong in Lemuel sa akin habang papalapit kami sa aming tent. Inakbayan niya ako at muling bumulong.

“I love you too.”

Sabay halik sa aking pisngi at tumakbo palayo upang maghanda ng aming kakainin ngayong umaga. Kinilig naman ako sa ginawa niya. Ngayon batid ko na kaming dalawa na talaga officially.

Lemuel+Lester!

Nagising ang dalawa naming kasama. Naabutan kaming naghahanda ng aming kakainin. Delatang tuna,itlog na maalat, kape na galing sa bar ng resort, isang piling na saging at dalawang supot na mainit na pandesal.

Napansin ko naman na may kakaiba sa mga mata nina Sid at Anthony kung makatingin sa amin.

Nakahalata kaya sila sa kakaibang ngiti at kilos namin ni Lemuel?

Malaman man nila ay okay lang. Basta kasama ko ang pare ko na nagmamahal sa akin ay masaya ako. Unang araw namin sa resort. Mahabahaba pa ang pagsasamahan namin dito. Ano pa kaya ang mangyayari mamaya sa amin. Naeexcite na ako makatabi muli si pare ng solo.

---

Chapter 10 Heart to Heart Talk

Lemuel

“I love you too”

Nasabi ko na! Nasabi ko na! Nawala na sa akin and matagal ko ng pasan sa balikat. Mga salitang matagal ko ng gustong sabihin sa kaniya. Mas magaan pala sa pakiramdam kung sasabihin ang mga salitang ito ng harapan sa pinakamamahal mo.

At yung mga halik niya…hala! Ang galing at ang sarap niyang humalik! Parang di na kami aabutan ng umaga sa tuwing ginagawa namin yun.

Lalo kaming naging intimate sa isat isa. Ang mga haplos niya, ang mga yakap na nagbibigay sa akin ng kakaibang kasiyahan na bumabalot sa buo kong katawan.

Halos manginig siya sa tuwing hahaplusin niya ako ng may pagmamahal. Ang mga bulong niya na ako lang ang buhay niya sa tuwing hahalikan ko ang buo niyang katawan. Nahuli ko rin kung saan ang pinakamalakas niyang kiliti ha ha ha. Ang cute talaga niya pag naiiyak na sa kakatawa.

Sarap na sarap ako sa tuwing magdidikit ang aming hubad na katawan at magtama ang aming matitigas na ano kapag nakapatong ako sa kaniya. Marami pa akong gustong gawing eksperimento pero nagpigil ako. Nagsisimula pa lang kami at maraming pagkakataon pa na maari ko ng gawin sa kaniya ang lahat. Bago lang kami sa pagtatalik sa parehong kasarian kaya sa susunod ay hahayaan ko na lang ang puso ko sa kung paano ko siya mapapaligaya ng lubusan sa kama.

Ang tagal din naming naging magkaibigan. Ngayon ay kami na nga at higit pa. Ngayon lang ako natameme sa tao. Ngayon lang ako nagseryoso sa isang bagong relasyon. Seryoso naman ako sa dati kong girlfriend dangat nga lang ay nagbe-break din kami dahil sa selos.Dati puro aral, basketball at barkada. Ngayon iba na! May bago na sa buhay ko!Love life! Sex life! Seryoso! Lol!

Ikalawang gabi namin noon sa Batangas ng nagawa namin ang una naming pagsisiping. Di ko makakalimutan ang tahimik naming mga ungol-hingal. Pinilit naming wag maging mag-ingay dahil baka marinig kami ng tropa sa kabilang tent. Sana laging ganun kami ni Lester, magkasama habang buhay.

Isang linggo ang nakalipas mula ng magtapat siya sa akin. Hanggang ngayon at lumilipad pa rin ang isipan ko na boyfriend ko na siya. Wala namang nabago sa aming dalawa pagnapasok at magtabi sa klase. Ganun pa rin, pero lihim pa rin na boyfriend niya ako he he he. Wahhh kami na!!!

Ingat lang kami na huwag mabuko lalo na kina Sid at Anthony. Di ko alam kung ano ang kahihinatnan kung malaman nila na kami na ni Lester

Tinawagan ko si Lester. Ilang ring lang sa kabilang lang at narinig ko ang kaniyang pasagot.

“Hi baby !” Yun ang tawag niya sa akin. Kahit narinig ko na sa iba ang ganitong tawagan parang bago lagi sa pandinig ko.

“ Hi babe. Busy ka ba? Pwede ka bang makita ngayon?“

Tanong ko na may halong panunukso.

Ilang buwan na rin ng maging kami kaya napagdesisyunan namin na magtapat sa aming mga magulang. Nagset kami ng date para sa isang dinner na magkasama ang aming pamilya ngayong gabi.Kahapon lang namin napag-isipang ipagtapat sa kanila ang tungkol sa amin nang nagroad trip kami dalawa gamit ang motorsiklo ko.

“ Iniisip lang kita, naalaala ko lang yung ginawa natin noon sa Batangas kaya ako napatawag, he he he!“

“Ha ha ha! Salbahe! Miss you too baby! Iniisip din kita palagi po!”

Napangiti naman ako sa sinabi niya. Batid ko nakangiti din siya. Para akong adik na sabik kahit marinig lang ang boses niya ay solve at high na ako.

“ Baby pwede ba tayo magkita ngayon kailangan kita makausap e. Importante lang.“

“Pwede naman baby. Pero di ba magkikita naman tayo mamaya sa dinner ?”

May pag-aalala sa boses ni Lester sa kabilang linya. Kilala ko siya pag nag-iiba ang tono niya.

“ importante lang talaga baby. May gumugulo lang kasi sa isipan ko.“

Katahimikan…

“May Plano ka bang makipagbreak sa akin?”

Ha ha ha! Nagulat naman ako sa sinabi ni niya.

“ Sira! Bat naman ako makikipagbreak sa yo? Walang reason para hiwalayan kita baby ko! Ikaw nga lagi iniisip ko tapos makikipagbreak sa yo. Ano ako tange! Ano? Sige na magkita na tayo ngayon ha. Gusto lang kita makausap?“

Malumanay kong sabi sa kaniya.

Kahit naririnig ko na paiyak na siya sa kabilang linya. Iyakin talaga si Lester noon pa. Mababaw ang luha niya kaya ayaw kong nasasaktan ang pare ko. Mabait ang kaniyang mga magulang sa akin. Ako ang kaniyang kanlungan pag may problema, tagapagtanggol kung naapi, kublihan kung kailangan. Ganoon ako kaprotective sa kaniya noon pa.

“Kala ko kasi bibreakin mo na ako e.”

“ Sorry po he he he. Ano kita na tayo? Daanan kita dyan ha! Ibabalik din kita agad after we talk.Sige na baby ko?“

“ Sige na nga po. Kita na nga tayo.“

Iba na ang tono niya ngayon. Masaya na at walang pangamba sa kaniyang inaakala.

“Okay ba-bye baby ko! I miss you!”

Ibinaba ko na ang telepono para umalis. Di ko na hinintay ang kaniyang paalam at baka di kami matapos ng kakapalitan ng good bye. Kailangan ko siyang makausap kaagad.

Tinakbo ko ang sala. Kinuha ang mga helmet, at nagmamadaling binuksan ang gate para ilabas ang motor. Di ko na nailock ang gate at pinaharurot ang motor patungo sa baby ko.

Dinala ko siya sa park ng village nila. Malawak ito. Mangilan ngilan din ang mga taong najojoging at namamasyal ngayong hapon. Humanap kami ng lugar kung saan di kami mapapansin o maabala. Nakahanap kami ng isang mesa na nahaharangan ng mataas na halaman kaya tago kami sa mga matang pwedeng humusga sa amin.

Magkatabi kaming umupo. Nang makakuha na ako ng tamang pagkakataon sinimulan ko ng kausapin siya.

“ Lester, I mean baby, sa ngayon alam mo na kung gaano kita kamahal di ba?“

Nakatingin siya sa akin ng may pagtataka.

“Ibig kong sabihin…”

Huminga ako ng malalim muna…

“ Paano ba dapat magsimula sa relasyong ito?“

Magsasalita sana si Lester pero pinigalan ng aking daliri ang kaniyang mga labi.

“ Please baby ako na muna…I mean paano tayo? Sa school, sa mga kaibigan natin, sa mga nakakakilala sa atin, sa mga parents natin? Simula ngayon huhusgahan na nila tayo. Makakarinig na tayo ng masasakit na salita. Nang panghahamak.“

Nanginig ang boses ko na parang pipiyok sa at sa isipang masasaktan si Lester sa mapanghusgang lipunan.

Lumingon ako sa malayo para iiwas sa kaniya ang aking mga mata. Naiimagine ko pa lang ang mga posibleng mangyari ay naaawa na ako sa kaniya. Pumatak na ang aking mga luha.

Lumapit siya sa akin at tumayo sa aking harapan. Niyakap ko siya sa kaniyang beywang upang ikubli ang aking mukha sa kaniyang tiyan. Ngayon lang ako umiyak sa harap niya. Dama ko ang kaniyang kamay sa aking ulo. Tahimik akong humagulgol.

“Sa ating dalawa ako ang palaban, ako ang basagulero at debatista. Kaya kong tiisin ang maari kong marinig o panunukso dahil kaya ko. Ang tanging kahinaan ko ay ikaw Baby. “

Dinig ko na rin ang pag iyak ni Lester sa mga sinabi ko kaya hinigpitan ko ang yakap sa kaniya.

“ Hindi ko alam kung ano maari kong gawin pag may nanukso o may nang-asar sa iyo. Ayaw kong minamaliit ang damdamin mo para sa akin dahil ako ang boyfriend mo.“

Hindi na ako makapag-isip ng ano pang sasabihin. Dahil sa sobrang pag-aalala kay Lester.

“ Ano bang pinag-aalala mo?

Ang mahalaga sa akin ikaw baby.

Sabi mo paano tayo magsisimula?

Di ba nga sasabihin na natin sa parents natin tungkol dito.

Baby, Hindi ba katapangan ang gagawin natin?

Mula ng makasama kita ikaw na ang nasa harap ko na nagtatangol sa akin. Ngayon pa ba ako maduduwag kung kasabay na nakita.

Wala naman akong pakialam sa sasabihin nila e.

Sila ang may issue,hindi ako,hindi ikaw.

Tanggapin mo ako kung ano ako. Huwag mong ipilit ang takot mo para sa akin.

Ang kalakasan ko ay ikaw at hindi ang gusto nila para sa atin.

Hindi ko kailangan sumunod sa gusto ng nakakarami.

Wala namang batas ang pag-ibig.

Ang alam ko ay mas masama ang manghusga sa kapwa.

Nagmahal lang ako.

Paano tayo magsisimula?

Simulan muna natin sa pagpapakilala ng unti-unti sa mga kaibigan natin. Kina Sid at Anthony, sa school sa mga nakakakilala sa atin.

Ikaw lang naman ang mahalaga sa akin e.

Kahit noon pa.“

Hindi ako makapaniwala sa sinabi ni Lester sa akin. Ibang iba na siya ngayon kung kausapin ako. May intimacy at may firm. May tama sa dibdib at nagbibigay ng lakas ng loob. Sensitive si Lester at mababa ang luha. Nagiging matapang na siya.

Tama siya.

Bakit nga ba ako matatakot kung nandito naman ako para ipagtanggol siya. Ang importante ay nagmamahalan kami at huwag magpaapekto sa kung ano man ang sabihin ng iba.

Tumayo ako sa upang makaharap siya. Ang kaniyang mga bisig namay nasa aking leeg na nakayakap. Ako namay sa kaniyang bewang. Hinalikan ko siya bilang pasasalamat sa ibinahagi niyang lakas ng loob sa akin.

“I love you baby ko.”

Sinabi ko Kay Lester na okay na ang lahat.

“ I love you more baby !“ Sagot niya muli niya akong hinalikan.

Ngayon ay handa na akong harapin ang lahat dahil alam kong handa na rin si Lester. Wala ng atrasan.

Sisimulan namin sa aming mga magulang ang pagpakilala na kami ni Lester ay nagmamahalan.

---

Chapter 11 Confession Part 2

Limang buwan na ang nakalipas hanggang ngayon at wala pang nakakalam kung ano ang namamagitan kina Lemuel at Lester.

Naitago nila ang kaniyang relasyon ng may pagpipigil sa sarili. Iwas sila sa mga halikan,yakapan at panggigil sa isat isa na normal nilang ginagawa sa lugar ng walang nakakakita. Nakakadama tuloy sila ng awkwardness dahil di nila magawa ang mga bagay na iyon peeo kung may pagkakataon ay sabik silang gawin ang mga halikan, yakapan at hipuan. Gaya ng dati, holding hands, ang pagakbay, ang pagsandig ng mga ulo sa kanilang mga balikat, ang bulungan o pagpatong ng kamay sa mga hita, normal pa rin nilang ginagawa sa mata ng kanilang mga kaibigan ang dati kaya ingat sila na baka masobrahan sa pagpapapakita ng pagmamahal sa isat isa.

Sa lahat ng klase ay halos magkabohol na ang kanilang may kamay sa paghohilding hands ng patago.

Mga para-paraang nagnagpipisilan ng mga kamay at hita.

Paraan nila ng pagpaparamdam kung gaano nila kamahal ang isat isa. Mga bagay na tago at lihim sa isang sulok ng kanilang silid na madalas nilang ginagawa.

Walang kaalam alam ang kanilang mga kaibigang Sid at Anthony na minsang nagtataka sa kanilang ginagawa na sinasabayan naman nila ng pamumula ng mukha.

Hindi pa rin nila sinasabi sa dalawa ang relasyon nila.

Kahit nagsususpetsa na ang dalawa sa kakaibang kilos ng kanilang ng mga kaibigan at nagkikibit balikat na lang sila dahil dati na namang ganoon talaga sila kasweet sa isat isa.

Meron na rin silang terms of endearment na pribado at minsang nadudulas silang mabangit sa harap ng mga kakilala.

Kagaya ng isang insidenteng magkakasabay silang apat kumain sa canteen ng mapasandal si Lester sa bangko at bumigay ang sandalan nito na tuluyan niyang ikinahulog at maumpog ang ulo sa sahig. Alalang lumapit si Lemuel at inalalayan ang ulong nauntog ni Lester. Itinayo niya ito at niyakap.

“Okay ka lang baby?”

“Okay lang ako baby.”

Alalang alala si Lemuel sa aksidenteng iyon. Pero mas nag-alala siya sa kanilang inasta dahil dinig ng dalawa ang kanilang nasabi.

Napatunganga silang nakatingin kina Sid at Anthony na nakatingin din sa kanila.

Patay malisya na lang silang kumuha ng maayos na bangko na mauupuan ni Lester at nagpatuloy sa kaniyang pagkain at kwentuhan.

Pero batid nila ang ang mahinang reaction ng dalawang kaibigan sa insidente.

“What the fuck!”

---

Lemuel

Isang matinding desisyon ang gagawin namin ni Lester. Panahon na siguro na malaman ng mga magulang namin ang aming relasyon.

Isang combined family dinner sa isang ang restaurant kami kakain. Dahil magkaibigan naman ang aming pamilya at pareho kaming solong anak bukod sa magbestfriend ay nagpaunlak ang aming mga magulang sa aming plano.

Ala sais ng gabi, ako si papa at mama ang naunang dumating. Nakahanap kami ng pribadong pwesto para sa aming apat na kakain.

Natanaw ko sa salamin ng parking area sina Lester, Sabay-sabay silang bumaba ng sasakyan. Isang masayang pamilya ang magkakasamang pumasok sa loob. Kinawayan ko siya para lumapit.

Nagkamayan at nagkamustahan ang aming mga ama at nagbeso naman ang aming mga ina at sa aming dalawa naman ni Lester ay isang mahigpit na yakapan na parang magkapatid lang.Isang masayang dalawang pamilya ang nabuo sa aming pagkakaibigan ni Lester.

Apat na beses na rin naming nagawa ang ganitong pagtitipon. Mula ng maging magkaibigan kami ni pare ay naging close na rin ang pamilya namin sa isat isa. Pareho kaming solong anak kaya para kaming magkapatid sa paningin nila.

Ang gwapo talaga ni Lester sa kaniyang suot na puting polo shirt at khaki na Capri short. Hindi masikip hindi rin maluwag pero hapit sa kaniyang matambok na ano at puwitan.

Sarap pisilin at hubarin sana. Isipin ko palang talagang tinitigasan ako sa kanyang cute na get up. Ako namay nakanavy blue na polo shirt. Paborito ko ang kulay na ito, siya ang bumili nito bilang regalo sa akin noong second monthsary namin. Ako rin kasi ang bumili ng suot niyang polo. White kasi ang favorite niya na nagkataong pareho palang damit at brand ang aming surprise gift sa isat isa.

Pangalawang beses pa lang namin ito naisuot. Ito ang isinuot namin baka sakaling swertihin kami sa mangyayaring rebelasyon namin sa aming mga magulang.

Naihain na ang aming order na pagkain at nagsimula kaming maghapunan.

Wala ng atrasan baka mawalan pa kami ng pagkakataon ng tulad nito. Kinakabahan ako sa magiging reaction nila sa oras na malaman nila ang tungkol sa amin.

Noon sa tapat ko nakain si Lester pagnakain kami gaya nito. Pero ngayon katabi ko siya. Hindi siya mapakali sa kaniyang pagkakaupo at tahimik lang kung nakain. Panay din ang punas niya sa kaniyang mga mata. Kanina ko pa nakikitang nangingilid na ang luha dito.

Ipanatong ko ang aking kamay sa kaniyang binti upang bigyan siya ng lakas ng loob. Habang tumatagal napansin na rin ang aming mga magulang na nakatingin sa amin ng may pagtataka kung bakit kami tahimik at kakaiba sa aming kinikilos na hindi gaya ng dati na makwento at maingay.

Muntik pa akong mapatalon ng hawakan ako ni papa sa balikat.

“ Are you okay son? May problema ba? Masyado yata kayong tahimik ?“

Tanong ni papa na ikinahinto naman ng mga nakain sa harap namin.

“ Sagutin mo ako Lemuel?

Ano nangyari?“

Tanong muli ni papa.

Pareho kami ni Lester na di makasagot. Pareho kaming nakayuko na pinagmamasdan ang aming pagkain sa plato.

Binitiwan ko ang aking mga cubiertos sa aking plato, humugot ng isang malalim na pagahinga at tumingin kay Lester ng may ngiti. Nakayuko pa rin siya at nakatingin sa kaniyang kinakain. Hinawakan ko ang kaniyang kamay at ipinatong sa lamesa, piniga ito ng may pagmamahal.

“ Ma,Pa,Tito,Tita. Di ko ho alam kung paano ako magsisimula. Pero dahil sa kayo ang magulang namin kayo ang dapat ang unang makalam.“

Muli akong humugot ng hangin habang nakatingin sa kanila. Maging sila ay nagpapalitan din ng tingin sa isat isa ng may pagtataka.

Patapos na ang pagkain nila kaya ito ang tamang oras.

Wala ng paligoy ligoy kong sinabi na…

“ Nagde-date na po kami ni Lester .“

Walang reaction akong natanggap mula sa kanila na ineexpect ko.

“ What’s wrong with that?

Di ba lagi naman kayong magkasama?“

Mama ni Lester na napupunas pa ng table napkin sa bibig.

“I mean, nagdedate kami as boyfriend and boyfriend…”

Di ko maexplain ang hirap!

Tahimik silang lahat, binabaybay ang bawat salita ko. Parang icon ng imoji ang kanilang mga mukha na nagpapalit palit. Kung kanina ay wondering ngayon naman ay shock.

“ At si

nce when na naging kayo?“

Parang liitliit ko sa takot ng magsalita muli si papa na naka angry imoji na.

“Five months na po kaming mag on…”

Lahat ay natahimik sa sinabi ko. Balak bawiin ni Lester ang kaniyang kamay sa pagkakahawak ko pero mahigpit ang kapit ko.

Di ko alam kung nasasaktan na siya sa higpit ng pagkakahawak ko. Bigla na lang siyang napahagulgol ng iyak sa kaniyang pagkakayuko.

Agad ko siyang niyakap upang proteksyunan kung sakalaing batuhin kami ng mga magulang namin ng mga naglalakihang plato.

“ At ngayon lang ninyo ito sinasabi sa amin? Aren’t we suppose to be your parents?“

Si papa muli ang nagsasalita. Seryoso siya sa interogasyon dahil ibinaba pa niya ang kaniyang mga kutsara at tinidor.

Sa kanya ko namana ang pagiging matapang. Tahimik lang ang daddy ni Lester kagaya niya. Natakot ako na may diin ang “parents” sa sinabi ni papa.

Napasinghot naman ang mommy ni Lester na parang maiiyak kaya lalo ko pang niyakap siya. Biglang nagbago ang pakiramdam ko mula sa insecurities sa pagiging nerbiyoso sa pagiging galit. Wala na akong pakialam kung itakwil nila ako, importante sa akin na mabigyan ko ng protection si Lester sa maari nilang gawin sa kaniya.

Face off na ito! Isa laban sa apat. Ako lang naman ang palaban,hindi si Lester.

“Sa tingin nyo ba madali para sa amin ang lahat? Ang sabihin sa inyo na nagmamahalan kami? Hindi naman kami nagplano na maging kami e. Bigla na lang kaming nainlove sa isat isa. Kung pipigilan ninyo kami sorry, pero mahal ko si Lester at mahal niya ako. Ang hiling ko lang sa inyo ay unawain ninyo kami at huwag husgahan. Kung kabaklaan man, oo bakla na kung bakla ako. Pero ang talikuran ko ang pagmamahal ko kay Lester ay hindi kabaklaan. He loves me at sa kanya ako masaya.”

Unti uunting nagbago ang boses ko na parang iiyak na rin. Kung tumutol sila ay para akong hihimatayin sa sama ng loob. Pero pinaglabanan ko ang aking nararamdaman.

Naghihinatay ako sa kanilang isasagot.

Tahimik silang nagtitinginang apat. Ako namay patuloy na nakayakap kay Lester.

Iba na ang imoji na nakikita ko sa kanilang mga mukha. Calm, cool at happy?

“ Lemuel, Lester, listen. Wala kaming karapatan na husgahan kayo kung tama o mali ang pagmamahalan ninyo. “

Malumanay na pangungusap ni papa

“ Matagal na naming expected na sooner or later na baka magkadevelopan kayo balang araw dahil sa closeness nyo. Matagal na naming nakita ang sweetness nyo sa isat isa, ang yakapan, ang halik sa pisngi, akbayan,buhatan,ang mga tinginan ninyo. Lahat yan noong bata pa kayo ay nasaksihan na namin. Walang magbabago kahit maging kayo pa.“

Humanga ako sa sinabi ng Daddy ni Lester sa lawak ng kaniyang pang-unawa.

“ Pareho kayong mababait na anak. Masipag at magaling sa klase. Both of you made us proud. Kung ano man ang desisyon nyo.I give you my blessings.“

Kay papa naman ako nalipat ng paghanga. Tumigil na si Lester sa pagiyak ng marinig ang mga sinabi ng aming mga magulang. Sa tuwa namiy niyakap namin sila isa-isa. Maging kami ni Lester ay nagyakapan sa tuwa. Dahil walang pagtutol sa kanilang Ang relasyon namin.

“

Oh my Ghad! Magiging magbalae na pala tayo mare! “

para namang mga baklang highschool ang mama at mommy namin habang magkahawak pa ng kamay na tuwang tuwa.

Natapos ang aming hapunan  na talagang isang tunay na pamilya. Naging mahaba ang aming kwentuhan dahil para kaming nasa interview room kung tanungin kung paano kami nagkainlove-an

Awkward man pero gusto naming malaman din nila kung bakit kami nadevelop sa isat isa. Liban lang tatlong gabi namin sa Batangas.

Mula ngayon ay di na sikreto sa harap ng aming mga magulang ang meron kami ng hindi na nagtatago. Ngayon ay sa mga kaibigan naman ang dapat naming harapin.

Hindi naman homophobic sina Sid at Anthony. Matagal na kaming magkakaibigan sa lungkot at saya. Alam ko na mauunawaan nila kami ni Lester. Naging mabuti kaming kaibigan at kailan may di gagawa ng ikagagalit nila.

Ano naman kaya ang reaksyon nila kung malaman na nila na magboyfriend na kami ni Lester?

---

Chapter 12 Facing the Truth

Lester

Ikalawang class session namin sa school at nais na naming ipagtapat kina Sid at Anthony ang lahat habang sabay sabay kaming kakain ng pananghalian sa canteen.

Sa kasamaang palad ay ako lang mag-isa ang nakarating. Kinailangan kasi si Lemuel ng isa naming guro. Di ko kayang ipagtapat mag-isa ang aming sitwasyon sa dalawa kung wala siya sa tabi ko kaya tikom muna ang bibig ko sa dapat nilang malaman.

Dumating si Lemuel ng pagod dahil sa tumulong pala siyang magbuhat ng ilang computers na inilipat sa kabilang room. Hindi na siya nakabili ng pagkain. Mga tira tira na kasi ang ilang makakain kaya sinubuan ko na lang siya ng kinakain kong spaghetti. Mabuti na lang at nakabili ako ng extra tuna sandwich. Alam ko kasing paborito niya ito. At least hindi magugutom kahit papaano si Lemuel sa maghapon naming klase.

Madami kaming ginawa sa klase kayat wala na kaming pagkakataong gawin sa dalawa ang aming plano. Natapos ang klase ng papauwi na dapat ng yayain kami ni Anthoy na sa kanilang bahay na lang kami gumawa ng assignment at para makapagkwentuhan pagkatapos. Umaayon ang pagkakataon!

Sabay pa kami ni Lemuel na sumagot ng “oo”. Para kaming Bananas in pyjamas dahil naiisip ko ang naiisip niya at naiisip niya ang naiisip ko.Agad naming tinawagan ang aming mga magulang at nagpaalam na malelelate sa pag-uwi para sa aming asignatura,kung sino kasama at anong oras uuwi. Pinayagan naman kaming pareho.

Sabay sabay kaming umalis ng school. Nakaangkas ako sa motor ni Lemuel na lagi kong ginagawa. Sina Sid at Anthony naman ay nag commute naman pauwi. Siempre sa biyahe ay nakayakap ako muli sa kaniya. Noong di pa kami ay yakap lang ang nagagawa ko ngayon ay hindi na. Kung nakakakuha ako ng tiyempo ay nahahalikan ko na ang batok niya. Kung minsan namay bumababa na rin ang kamay ko sa kuwan niya ng hindi na nag-aalala dahil okay lang sa kaniya kung gawin ko.

Nakarating kami sa bahay nina Anthony. Ilang sandali pa at bumaba naman ng tricycle ang dalawa naming barakada. Masaya kaming pumasok sa bahay. Pinaderecho kami sa kusina para magmirienda. Isang ginataang halo halo ang masaya naming pinagsaluhan.

Luto ng mama ni Anthony. Natuwa naman ako dahil maraming nakain si Lemuel dahil sa bitin ang kaniyang pananghalian kanina. Talagang abot tenga ang ngiti ng mama ni Anthony kung paano kami nagpasalamat ng ubod saya sa kaniyang luto.

Doon na rin kami gumawa ng aming assignment matapos mailigpit ang pinagkainan. Madali lang namin natapos ang ilang assignment at nagpasya kaming pumasok na sa kwarto ni Anthony. Kaya pala gusto niya kaming ayain ng sama sama ay para ipakita sa amin ang bago niyang PS4 na nabili ng kaniyang daddy. Tuwang tuwa kami sa ganda ng kaniyang game console kaya agad namin itong nilaro.

Magkatabing nakaupo sa sahig sina Sid at Anthony. Kami naman ni Lemuel ay sa likod nila na nakaupong magkatabi.

Enjoy na enjoy kaming nagche-cheer sa dalawa habang naglalaro. Manakanaka rin kaming nagnanakawan ng halik ni Lemuel. Kung busy ang dalawa sa kakapindot ng joystick kami namay busy sa smack kiss at holding hands.

May pagkakatong napasulyap si Sid sa amin at nakita akong pahalik sa pisngi ni Lemuel. Agad naman kaming nagbitawan ng holding hands at naglayo ng kaunti sa pagkakaupo. Hindi ako makatingin dahil sa hiya.

May pagtatakang tumingin si Sid sa amin. Napansin naman ni Anthony ang katahimikan naming tatlo kaya nilingon na rin kami.

“ Nakita ko kayo ha? May ginagawa kayo?“

Derechong tanong ni Sid.

Sa aming apat siya ang outspoken. Nagtataka na rin si Anthony kung ano ang sinasabi ni Sid.

“ Wag kayong magsisinungaling. Kanina ko pa kayo napapansin. Kanina ko pa kayo naririnig. Umamin kayo? Ano ginagawa nyo?“

Namumula na kami ng pareho ni Lemuel.

Kanina pa pala kami pinagsusupetsahan ni Sid. Kahit ganoon siya magsalita siya ang pinaka maalalahanin sa aming apat kaya ganun na lang ang respeto namin sa kaniya.

Muling hinawakan ni Lemuel ang kamay ko.

“ Guys, Alam nyo naman kung gaano ko kayo kamahal bilang kaibigan. Kayo na ang naging kapatid ko noon pa. You know how close I am with Lester. Guys… Kami na.“

Matapang na sabi ni Lemuel sa dalawang nakatingin sa amin. Tanging si Mario cart ng PS4 ang nag-iingay sa loob ng kwarto at kamiy tahimik na nagtitinginan sa isat isa.

Bilang pruweba ay lumapit na ako kay Lemuel at hinalikan siya sa labi.

“ Sa wakas umamin din kayo! Sinasabi ko na nga ba e! “

Masayang sigaw ni Sid at tumayo sa harapan namin.

“ Ibig sabihin alam mo na kami na ni Lester?“

Tanong ni Lemuel.

“ I’m not stupid! Yung holding hands, yung akbayan,yung titigan nyo iba kesa sa dati nyong ginagawa. Dude kilala ko kayo.“

Nakangiti silang dalawa sa amin.

Ikinuwento namin sa kanila kung saan at paano kami nagkatuluyan ni Lemuel. Nung gabi sa Batangas at ang araw na nagtapat kami sa aming mga magulang. Lahat ay sinabi namin sa kanila na sinserong naman nilang pinakingan.

“ Lemuel, Lester. Wag ninyong iisipin na lalayuan namin kayo. Kaibigan namin kayo at walang magbabago. Kung sina tito at tita at pumayag sa inyong relasyon kami pa kaya? Sa wakas kayo na talaga!“

Nagtawanan kami dahil masaya kaming tinanggap ng aming mga kaibigan sa aming pag-amin. Natapos ang aming usapan at iyakan sa isang C4 ritual group hug.

Salamat dahil tunay talaga silang mga kaibigan.

Mula noong nagtapat kami sa kanila at naging open na rin kami sa school. Merong nanghinayang sa aming pag-amin na kami na ni Lemuel. Kahit kinu-question ang aming relasyon ay nariyan naman sina Sid at Anthony na nakaalalay sa amin. Akala ko nga ay mapapasama pa kami sa aming paglalantad. Bagkus kami pa ata ang best couple ng school.

Wala namang tutol ang school sa amin dahil kalayaan namin ang umibig sa gusto namin. Ngayon ay di na kami tago sa anumang bahay na aming ginagawa. Ako ngayon ang nahihiya dahil malakas talaga ang loob ni Lemuel na halikan ako sa pisngi sa harap ng mga tao.

Di kalaunan, nasanay na sila sa extra-extra sweetness naming dalawa.

Lemuel

Galing ako sa laro ng basketball ng nagtungo ako sa parking area ng school. Nauna ako kay Lester para antayin siya. May mga ilang libro kasi siyang isinauli sa library at dito na lang kami magkikita. Si Sid namay sinundo ng Daddy niya at nakisabay na rin si Anthony pauwi.

Palapit ako ng matanawan ko si Ian na nakaupo sa aking motor. Nakangiti siya ng makita ako. Kaswal akong lumapit at kinamusta siya.

“ Sorry pare kung dito na kita hinintay. Gusto ko sanang ipacheck itong assignment natin sa physics medyo nahirapan ako e.“

Isang physics manual ang ipinakita sa akin ni Ian.

Napansin siguro niya na ako ang madalas makasagot ng tama sa recitation kanina sa physics. Ilang problems kasi sa computation ay nakakalito kaya siguro siya magpapaturo.

Bumaba siya sa aking motor. Dahil madilim sa aming pwesto ay niyaya ko siya sa isang pwesto kung saan maliwang para turuan. Katabi ko siyang tinuruan sa liwanang ng isang lamp post ng parking area. Medyo nailang ako dahil umakbay pa siya sa akin. Napansin ko na di ata siya mapakali sa pagkakaabay.

Ni hindi nga ata siya nakikinig sa mga sinasabi ko habang nagtuturo. Sa akin lang siya nakatingin. Medyo nailang ako dahil ang kamay na nakaakbay sa akin ay nagsimulang himasin ang aking likod.

Nangilabot ako sa kaniyang ginagawa. Okay lang kung si Lester ang gumawa sa akin nito, pero si Ian? Lumayo ako ng kaunti para makaiwas subalit lalo pa siyang lumapit sa aking mukha. Bigla niya ako hinalikan sa labi. Ayaw kong makasakit ng damdamin kaya hinayan ko siya. Mga limang Segundo ang tinagal ng halik niya. Di ako tumutol at di ako lumaban. Siya mismo ang umatras.

“ Mahal mo nga siya.“

Pumatak ang luha ni Ian na nakatingin lang sa akin.

“ Oo mahal na mahal ko siya higit pa sa buhay ko. I’m sorry Ian. Hindi ko kayang lokohin ang mahal ko.“

Malakas kong sara sa physics manual at ibinalik kanya.

“ Palalagpasin ko ang ginawa mo dahil kaibigan din kita. Ayaw ko ng mauulit ito. We can still be friends pero di gaya na siguro ng dati. Ayaw kong masaktan si Lester na malaman niya ang ginawa mo kaya di na niya kailangan malaman pa.“

Dumistansiya na talaga ko palayo sa kaniya. Siya namay nagpahid ng kaniya luha.

“ Its okay kung ayaw mo. Sorry kung minahal kita. Sorry kung nagawa ko ito. Lalayo ako sa iyo. Pero di ko maipapangako na hindi malalaman ni Lester ang nangyari sa atin. “

May pagbabanta siyang sinabi sa akin ito.

“ Walang nangyari sa atin Ian, ikaw lang ang gumawa ng pinagsasabi mo.“

sagit ko sa kanya.

Sa sulok ng aking paningin ay may nakita akong isang tao sa dilim na nakatayo at nakatingin sa amin. Fuck! Si Lester! Kanina pa ba siya na naroon?

Lumapit ako at nakita ko ang kaniyang mga mata na may luha. Tumalikod siya sa akin at tumakbo palayo.

“

Babe! Babe! Let me explain! “

habol ko sa kaniya na palayo sa akin. Naabutan ko naman siya subalit ayaw niyang humarap. Nasa likod naman akong awang awa dahil alam kong nasaktan siya sa kaniyang nakita.

“

Babe kausapin mo naman ako. Sorry kung nakita mo yun pero hindi ako ang humalik sa kaniya. Siya lang ang may gusto nun! Babe please naman o wag mo naman akong iwan.“

Hindi pa rin siya naharap sa akin.

Hindi ako sanay ng ganito, lalo pang masaktan ko si Lester. Nadudurog ang puso kong makita siyang nagkakaganito dahil pareho kaming biktima sa ginawa ni Ian.

“

Sige! Sige kung di mo ako pakikinggan, sige iwan mo na ako. Layuan mo na ako kung gusto mo. Tapusin na natin ito!“

Masakit sa loob ang aking sinabi sa kaniya. Sa galit ko ay tumalikod ako at lumakad palayo.

“ Huwag kang aalis!“

Garagal niyang sinabi sa akin. Nilingon ko si Lester na nakaharap na pala. Lumapit ako at niyakap siya. Yumakap rin siya sa akin.

“ I’m sorry…akala ko you betrayed me. Di ko kaya na mawala ka sa akin.“

Iyak ni Lester habang yakap ko siya.

Hinalikan ko siya sa labi. Wala na akong pakialam sa mga nakakita sa amin. Mahal ko si Lester at di na ako nagpaliwanag pa sa totoong nangyari. Sapat na sa amin ang aming mga halik para kalimutan ang ginawa ni Ian. Wala na si Ian ng balikan namin ang motor sa parking area. Wala na rin kaming balak na makipagkaibigan sa kaniya dahil sa nagyari.

Bago ihatid sa kanila ay dinala ko muna si Lester sa park ng kanilang village kung saan kami madalas mag-usap ng seryoso gaya noong magpapalam kami sa aming mga magulang.

Doon umupo kami sa dating pwesto.magkahawak kamay at nangako sa isat isa na magiging tapat habang buhay. Natapos kami ng masaya. Sa dilim kung saan kami nakakubli ng solo ay hinalikan ko siya sa labi. Assuring na wag siyang mag-alala dahil Siya lang ang mahal ko.

“I love you baby.”

Ang tanging sagot niya sa tuwing naghihiwalay ang aming mga labi….

---

*thank you po sa time na naglike at nagvote!last two or three chapter na po ha. May bago naman po kasi ako ginagawa. Salamat po uli.sensya na sa mga spellings at sa bus lang po ako may time gumawa.

Chapter 13 Tampo

Lemuel

Sa hinaba ng pagkakaibigan namin ay lalo ko pang nakilala at minahal si Lester. Nalagpasan namin ang mga balakid ng mapanuring mundo at ang pagsubok na pinagdaanan gaya ng nangyaring pananamantala ni Ian. Dito kami sinubok ng tadhana. Lahat ito ay napagtagumpayan namin dahil sa aming di matutumbasang pagmamahal sa tulong ng aming mga magulang at mga tunay na kaibigan kaya maging kami ay di sila binigo sa pag-ibig na ibinigay nila para sa amin.

Isang araw ng biyernes at huling araw ng klase para sa aming bakasyon. Malapit na pala aking magkolehiyo. Gaya ng dati kong ginagawa sa umaga ang maligo, magbihis,ihanda ang mga dadalhin sa eskwela,ang helmet na gagamitin namin ni Lester, magpapaalam kay mama at aalis lulan ng aking motorsiklo para sunduin ang mahal ko.

Gaya pa rin ng laging umaga ko siyang dinadaanan. Lagi siyang naroon sa waiting shed na naghihintay sa akin. Ang upo, ang titig,ang ngiti at halik sa aking labi na sasalubong sa aking pagdating.

Walang nakakasawa sa taong mahal mo kahit pauli-ulit mo siyang makikita. Ako pa rin ang nagsusuot ng helmet na gagamitin niya. Sisiguruhing nakastrap ito ng maayos. Pauupuin sa likod ko at yayakap sa aking tiyan. Kulang ang umaga ko kung di nagaganap ang ganitong tagpo sa amin.

Nakarating kami ng school. Kinatagpo ang aming mga kaibigan. Panandaliang nagkwentuhan sa parking area, matapos noon sa hallway ng aming mga locker pinagpatuloy ang aming yabangan at kulitan. Nandiyan pang babatiin kami ng aming mga schoolmates na dating nagkacrush sa amin ay pabor at tanggap na ang aming relasyon.Wala na si rin si Ian. Balita namiy nagdrop sa school at nagpatransfer sa Bacolod. Napatawad ko na naman siya sa magawa niya pero siya na ang kusang lumayo. Makakabuti na rin para sa aming lahat and kaniyang ginawa.

“Mamaya pala may kukuwento ako sa yo baby!” Habang ipinipinid ni Lester ang pinto ng kaniyang locker ng yakapin ko siya sa kaniyang likod. Sa tuwing ginagawa ko sa kanya iti ay hindi ko maiwasang tayuan ako ng ano ko. Ewan ko ba at sa tuwing ginagawa ko ito sa kaniyang ay di ko maiwasang ma-el.

Sino ba naman ang hindi? Kahit maraming beses na kaming magtalik ay di ko nagawang pasukin siya. Haplos,halikan at subuan pang ang madalas naming gawin. Ang pusukin siya at di ko pa nagagawa. Mahal ko siya kaya kahit isanguni ko at di ko ginagawa. Hahayaan ko siya mismo ang magbigay sa akin noon.

“Really baby? Ano kukuwento mo?” Humarap siya sa akin at nagtama ang aming mga ilong. Agad naman kaming naging aware na may mga tao sa paligid dahil baka higit pa sa halikan ang magawa namin kaya agad kong binawi ang paglapit niya sa aking mukha.

“Mamaya ko na lang sasabihin may aayusin muna ako sa registration. Kita na lang tayo sa room. Love you baby!” Hinalikan siya sa noo at tumakbo palayo.

Maghapon naman akong abala at maghapon naman akong kinukulit ni Lester kung ano talagang ang sasabihin ko sa kaniya. Tanging sagot ko ay “Wait lang baby ha busy pa e.” Naging mailap ngayon sa akin ang mga haplos niya. Naging malungkutin maghapon at walang kibo sa aming klase. Matabang ang ngiti niya kung titingnan ko.Bagamat huling klase ay naging abala kami para sa aming mga clearance. Isang pahirap para sa mga naghahabol ng kulang sa aming mga kailangang ipasa.

Sina Sid at Anthony namay abala rin sa kanilang mga ginagawa kayat di rin siya makausap ng mga ito.

Gusto ko man siyang samahan ay tiniis ko. Namiss ko tuloy ang yakap niya at ang mga akbay ko. Ang mga labi ko na naliligaw sa kaniyang batok at ang paghahawakan namin ng kamay. Parang sasabog ako sa tuwing iiwas niya ang kaniyang mga mata sa akin at aabalahin ang sarili. Narito nga ang presensya ko ngunit ang buhay ko para sa kanya ay wala. Ramdam ko ang kalungkutan niya na kaya ako ay nalungkot na rin. Gusto ko lang sabihin ay di pa oras.

Natapos ang klase kaya sabay na kami umuwi. Sina Sid at Anthony ay nauna na sa amin na nagmamadali kayat di na sila nakasabay sa amin. Sa pagpunta sa parking area ay hindi na niya ako tiningnan o kinakausap na dating niyang ginagawa. Nagtampo na siya sa akin dahil sa di ko siya napagtuunan ng pansin.

Isusuot ko sana ang helmet sa kanya pero siya na ang nagpumulit na magsuot nito.

“Iuwi mo na mga ako.” Malungkot niyang sabi sa akin.

Ako namay tahimik. Ayaw ko munang makipagtalo sa kanya Baka di pa siya sumabay sa akin pauwi. Miss ko na ang pagyakap niya sa akin kanina pa. Kahit na nagtatampo siya ay yumakap pa rin siya sa tiyan ko. Masaya ako dahil nandoon pa rin ang kaniyang gawain kahit masama ang loob sa akin.

Di ko muna siya inihatid sa kanilang apartment. Sinabi ko sa kaniya dadaan muna kami sa amin dahil may iniutos ang mama sa akin na importante. Nakarating kami sa harap ng aming bahay. Niyaya ko siyang pumasok subalit ayaw niyang magpahawak.

Mailap ang kaniyang kamay sa akin kaya pinilit ko siya sa loob na pumasok. Halos maiyak na siya dahil pinilit ko siya na pumasok kahit ayaw niya.

Nang magbukas ang pinto ay bigla na ang siyang ginulat ng mga taong naroroon kumakanta.

“HAPPY BIRTHDAY TO YOU! HAPPY BIRTHDAY TO YOU! HAPPY BIRTHDAY! HAPPY BIRTHDAY HAPPY BIRTHDAY LESTER!

At talagang nagulat sa saya si Lester sa sorpresang regalo namin sa kanya. Narito ang aming mga magulang, ang ilang mga kaibigan, si Sid at Anthony na hawak ang cake na kasama ang kanilang mga girlfriend. Sila ang gumawa ng cut outs ng greetings at pangalan ni Lester at mga lobo na nakadikit sa aming sala.

Lahat ng ito ay plano ko sa tulong nilang lahat. Tiniis ko ang aking pinakamamahal na malayo ng maghapon kahit magkasama kami. Ngayon ko lang napagtanto na hindi ko kayang mawalay sa kanya. Ang makita siyang malungkot ay ikamamatay ko.

Niyakap ako ni Lester at naiyak sa kasiyahan dahil sa surprise namin. Maging ang ilang mga bisita ay naiyak na rin sa amin. Bumabalong ang pagmamahalan sa loob ng aming tahanan sa nasaksihan nilang kasiyahan ni Lester.

Matapos hipan ang mga kandila sa cake ay niyakap siya ng aming magulang na nakiiyak na rin sa amin. Kinungratulate naman siya nina Sid at Anthony at ng kanilang mga girlfriend.

Si Lester ang bida sa araw na ito dahil kaarawan niya. Sa kaniyang paningin naman ako ang ganyang leading man. Tagumpay ang aking unang surpresa.

Sa gitna ng maliit na salo-salo ay nagpasalamat naman si Lester sa mga taong nagmamahal sa kaniya. Lahat ay kaniyang niyakap. Talagang iyakin ang nobyo ko. Isang suntok naman sa aking balikat sa inis dahil sa tiniis ko siya maghapon sa school. Isang halik naman ang binigay ko sa kaniyang labi bilang paghingi ng patawad. Sa totoo lang ay mas mahirap pa ang di ko pagpansin sa kaniyang kesa sa paghahanda ng surprise na ito.

Pero di pa natatapos ang pakulo ko. Isang pang surpresa muli. Pumasok ako sa aking silid. Dinig ko naman ang hiyawan at alaskahan sa sala dahil batid nila ang isa ko pang surpresa para sa mahal ko. Narinig ko naman ang mama ni Lester na natatawa o nahihiya sa maari nilang makita sa paglabas ko.

Kinuntsaba ko na sina Sid dito sa gagawin ko. Isinalang niya sa music system namin ang isang sexy music kasabay ng pagpatay ng ilaw.

Lahat ay naghihiyawan sa saya. Maging ang mga parents ko ay nagsisigawan sa gagawin ko. Lumabas ako ng silid at tanging pigura ko lang sa dilim ang kanilang nakikita. Ako namay natatawa na papalapit sa kanila. Muling binuksan ang ilaw at tamabad sa kanila ang aking ayos.

Nakapagpalit na ako ng damit at dala ko sa aking balikat ang isang malaking camping gear na puno ng gamit.

Nagtawanan naman ang lahat dahil Alam nila ang plano ko. Ang mukha naman ni Lester ay pinaghalong pagkadismaya,hiya at tuwa sa pag-aakalang magmamacho dance ako.

Ang totoo ay aalis kami ngayon gabi sa isang camping trip para sa i-celebrate namin ng solo ang espesyal na araw na ito. Lubos naman ang kaniyang kasiyahan sa part two ng effort ko.

Ang akala ko ay para kay Lester ang kasiyahan na ito.pero ng tumayo si papa sa aming kalagitnaan at simulang kunin ang aming atensyon na lubos naming ikinagulat. Inilahad niya ang susi ng kanyang kotse sa akin at ito ay kanyang regalo kay Lester bilang life time service naming dalawa. May kotse na ako!!!Natawa naman ako dahil ako pala ang regalo ni papa bilang taga hatid-sundo sa mahal ko. Maging ang daddy ni Lester naman ay nagbigay sa amin ng dalawa mamahaling relo.

Maiiyak iyak na rin akong yumakap sa kanila dahil sa suportang ibinibigay nila sa amin.

Matapos ang aming salo-salo ay nagpaalam na kami sa kanila para sa aming camping trip. Dalawa lang kami lulan ng kotseng bigay ni papa. Ako ang driver at katabi ko si Lester. Halos walang pagsidlan ang kasiyahan namin ng kamiy makaupo at magtinginan dahil noon ay nagkakasiya lang kami sa motorsiklo. Kampante na ako dahil mas safe ang biyahe namin lalo na kung malalayo gaya nitong pupuntahan namin.

Di man niya ako mayakap ay nakakapag-usap na kami ng matagal. May mga halikan kung nakakakuha ng tiempo he he he.

“Baby saan mga tayo magcacamping?” Tanong ni Lester.

Tiningnan ko siya at nginitian at muling ipinagpatuloy ang pagmamaneho. Malalaman niya mayamaya kung saan kami pupunta. Babalikan namin ang unang gabi kung saan siya unang nagtapat sa akin ng kanyang pagmamahal. Sa Batangas….

---

Chapter 14 Surrendering

Lemuel

Memorable sa amin ni Lester ang resort na ito. Bago pa man dumating ang buwan ng kanyang kaarawan ay pinaghandaan ko na makapagsolo kami dito at balikan kung saan kami nagsimula.

Iba ang ngiti naming dalawa ng tunguhin namin ang lugar kung saan kami nagcamp ng magbabarkada. Medyo nagkakahiyaan kami ng balikan namin ang mga nangyari noon. Natatawa pa si Lester ng ipaalala ko pa sa kanya ang mga kadramahan niya ng magtapat sa akin na mahal niya ako. Aray! At isang suntok sa balikat ang napala ko.

Gaya noon at nagtirik din kami ng aming sisilungang tent. Pang apatang tao ang kasya sa loob kaya may kaluwagan ang aming tutulugan. Parang isang may bahay si Lester na inayos pa ang loob. Nakangiti na lang akong pinagmasdan siyang inayos ang aming mga pagkain, ang hihigaan naming dalawa,ipinuwesto ang battery powered fluorescent lamp at ilang personal na gamit.

Dahil sa pagod sa pagmamaneho ay maaga kaming matutulog. Nauna siyang nahiga na nakatingin naman sa akin. Pinagmamasdan ko ang mahal ko na nakahiga.

Hindi pa rin ako makapaniwala na ang taong ito na lagi kong kasakasama noon bilang kaibigan at naging nobyo ko. Wala akong pinagsisihan dahil siya ang unang taong iibigin ko at huling taong maari kong saktan.

“Mahal na mahal kita…” Mahina kong sinabi sa kaniya habang nahiga ako sa kaniyang tabi.

Magkaharap kaming nakatagilid sa isat isa. Parang magnet talaga and kaniyang mga labi sa tuwing magtatapat ang aming mga mata ng malapitan. Napapangiti na lang kami pagkatapos. Ewan ko, sa akin ay naaalala ko kung gaano katagal ang tinakbo ng pagkakaibigan namin bago kami humantong sa ganito. Marahil ganun din ang sa kanya.

Ang alam ko mahal ko siya. Biglaan na lang. Walang sapilitan. Walang pagtutol. Alinlangan sa una siguro na baka ako lang ang nakakadama ng ganito. Siya rin pala.

Hinapit ko ang kaniyang balakang palapit pa sa aking harapan. Siya namay humigpit ang yakap sa aking likuran. Mariin ko siyang hinalikan. Halos kabisado ko na ang galaw ng kaniyang dila kung paano laruin ang aking mga labi. Nakikiliti ako sa tuwing nilalaro ng dulo ng kaniyang dila ang pinaka gilid ng aking labi. Ang pagtama ng kaniyang mahahabang pilikmata sa aking pisngi at ang init ng kaniyang paghinga.

Hindi mabilang ang mga halik ko sa kaniya. Ilang taon din ba akong nagpigil na gawin sa kaniya ang ganito noong hindi pa kami. Dati naeenjoy ko lang ang mga yakap at haplos niya. Yung normal na harutan namin at mga yakapang tropa. Kahit nararamdaman ko ang mga labi niya sa batok ko pag yakap niya ako sa likod. Normal lang dating sa akin na maramdaman ko ang ano nya sa tuwing inaangkas ko siya sa aking motor. Normal din sa akin ang tigasan sa ilang pagkakataon. Namalayan ko na lang na hinahanap hanap ko siya pag wala siya sa mga araw na di ko siya katabi. Namalayan ko na lang ang mga kasabikan sa tuwing magkakausap kami sa telepono. Kakaibang saya sa tuwing naririnig ko na namimiss niya ako lagi. Noon pa pala at mahal ko na siya hindi lang bilang best friend o pare. Ang saya ko dahil umabot kami sa ganito. Kami na talaga. Siya at akin at ako sa kaniya.

Sa wakas at nagagawa ko na rin ang ganito ng walang pag-aalinlangan.

“Mahal na mahal kita…” Iyon lang ang nasabi ko ng kumalas ako sa kaniyang halik at nagsimula along tangagalin ang aking mga saplot. Mating siya at sumabay na rin sa paghuhubad.

Pinatay ko ang electric lamp ng walang makaaninag sa labas kung and ang ginagawa namin.

Pumaibabaw ako sa kaniya. Ewan ko pero parang automatic na sa amin ang lacing ganitong posisyon.

Ako ang top at siya ang bottom…

Muling naglapat ang aming mga labi. Natuto na rin ako kung paano gumiling sa kaniya harapan ng di nasasaktan ang aming mga kaselanan. Dama ko ang kaniyang katigasan sa aking tiyan. Ang ari ko namay tigas na tigas na ring kumakayod sa kaniyang puson.

Bumaba ang aking halik sa mabango niyang leeg. Binagtas ng aking dila pababa sa kaniyang dibdib. Di ko rin panalagpas ang kaniyang kilikili. Ipinagmamalaki ko talaga si Lester sa kaniyang pagiging malinis. Imaging ang kaniyang kilikili at mabango kahit hindi nagamit ng anumang deodorant. Kahit walang amoy ay nahihiya siya na pahalikan sa akin ito. Ang to too malakas ang kiliti niya rito Maya pigil ang mga hagikgik niya na labis ko namang sinarapan sa pagdila.

Bumaba pa ako sa kaniyang tiyan hangang sa puson. Ang pino niyang buhok patungo sa kaniyang ari. Di ko natiis at sinubo ko na ang kaniyang matigas na laman. Ilang beses ko na ba nagawa sa kaniya ito sa tuwing may pagkakataon kami sa aking kwarto. Di ako nagsasawa na maisubo ito o tikman ang kaniyang kaselanan. Natuto akong magblow job ng di sinasadya dahil instinct na siguro yun para ipadama mo na kailangan ito sa kakulangan ng kakayanan na kayang ibigay ng isang babae.

Pero iba talaga ang blow job ng ginagawa ko sa kaniya bilang lalake. May pagmamahal at respeto. May malasakit na kailangang di ako mapahiya sa pagbibigay sa kaniya ng sarap.

Ilang minuto ko rin siyang sinubo. Kahit sa dilim alam kong sarap na sarap siya kaya binilisan ko pa ang pagtaas-baba ng aking ulo.

Hinila niya ako pataas. Hinalikan ang aking mga labi. Humihingal siyang binulungan ako.

“Baby, make love to me…fuck me…”

Lumaki ang mata ko sa narinig ko.Kinabahan ako ng kaunti dahil sa excitement dahil sa kaniya ko mismo narinig ang pinakahihintay ko na gawin namin. Si Lester ang may kaarawan pero ako yata ang makakatanggap ng pinakabonggang regalo.

Pinaghiwalay niya ang kaniyang mga hita upang makapwesto ako ng maayos. Sa dilim kinapa ko sa bag ang lube na nabili ko sa isang 24 hour convenient store. Bakit meron ako nito? In case po na tamang panahon na ibigay sa akin ang hiling ko.

Agad Kong pinahiran ang aking matigas na ari. Lalo yata siyang humaba at lumaki sa kasabikan na mapasok si Lester. Pinahiran ko na rin ang kaniyang butas. Sa dilim ay unti-unti kong iginiya ang ulo ng aking ari sa kaniyang lagusan.

Napapaatras naman siya ng kaunti sa tuwing ibinabaon ko ang aking ari ko. Naipasok ko na ang ulo. Dahandahan hanggang kalahati.

Kumayod ako ng ilang beses ng marahan hanggang maitodo ko na lahat ng pulgada ng aking sandata. Malalim ang kaniya ng paghinga sa tuwing umiindayog ang aking katawan. Itinaas ko ang kaniyang mga mga binti at ipinatong sa aking mga balikat. Sapo ng aking mga kamay ang kaniya ng balakang upang maluwag ko pa siyang maulos. Mainit,masikip, ganito pala ang pakiramdam sa loob ng isang butas. May ingay ang bawat bayo ko sa kaniyang pwerta. Tagaktak ang aking pawis na ngayon ko lang naranasan.

“Ohh shit…ohhh…shittt…fuck me baby!!!” Ngayon ko lang narinig si Lester ng ganito. Tinig ng nasasaktan na nasasarapan. Nais ko sanang makita ang kaniyang mukha ngunit patay ang ilaw.

“Ohhh…aahhh…baby kooo!!!fuck!!!” Mababaliw ata ako sa libog sa tuwing maririnig ko ang kaniyang mga sinasabi. Panay na ang aking paglabas masok sa kaniya. Siya namay abala sa pagsasalsal sa kaniyang ari.

Nakaramdam ako ng kakaibang kiliti sa paligid ng aking burat. Malapit na along labasan. Mauulol na ako sa sarap…ilang ulos pa at di ko na kaya. Ibinaba ko ang kaniyang mga hits at dinapaan siya ng di hinuhugot ang ari ko. Ibinaon ko pa ang ang aking katigasan at soon sa loob niya nagunahan ang aking mga katas na naglabasan. Ilang kadyot pa ang aking ginawa. Dama ko rin ang paligid ng kaniyang butas na humihigpit sa katawan ng aking ari. Gusto Kong magmura sa sarap subalit abala ang aking mga labi sa paghalik sa kaniya.

Ganito pala kasarap…ubos ang lakas sa pinagpaguran ko. Hinugot ko ng dahan dahan ang aking ari sa kaniyang butas at humiga ng patagilid sa kaniyang kanan. Di pa rin naghihiwalay ang aming mga labi. Ang kaniyang kamay naman ay abala pa rin sa pagsalsal. Bumaba ako sa puson niya. Inaabangan ang kaniyang ilalabas na katas. Nakahawak ang kaniyang kamay sa aking ulunan.

Naramdaman ko na ang itunulak niya ang aking ulo. Batid ko na nais niyang isubo ko ito na siya ko na ang ginawa. Ilang sandali pa at nalasahan ko na lang ang napakaraming katas na lumabas dito. Halos dumiretso sa lalamunan ko. Di ko pinahalatang nabigla ako sa kaniyang ginawang pagdiin sa aking ulo. Ninamnam ko ang ka iyang inilabas. Sinaiid ko ang butas. Wala akong sinayang. Lahat iyon ay akin.lahat iyon at galing sa mahal ko, sa baby ko, si Lester.

Muli kaming nagtabi ng magkayakap sa ilaalim ng dala naming comforter. Nakaunan ang kaniyang ulo sa aking kanang braso. Siya namay nakayakap sa akin.

“Happy birthday baby ko.” Bulong ko sa kaniya.

“Thank you sa pagmamahal mo.” Tugon niya.

Panay naman ang halik niya sa aking mga kamay na ginagantihan ko naman ng halik sa kaniyang ulo.

Di pa rin ako makapaniwala na ang best friend ko ngayon ang nagbibigay sa akin ng ganitong kagalakan. Nagpapasalamat ako sa katapangan niya ng umamin siya sa akin na mahal niya ako. Paano kung di siya nagtapat. Ha ha ha! Siguro at si naming nagagawa ang ganito. Pero sa tingin ko sa huli kami pa rin ang magtatagpo. Naunahan lang niya ako noong nagpunta kami dito he he he. Plano ko na rin noong magtapat nga lang at nagkagulo kaming apat. Pero inadya talaga na sa huli kami pa rin.

Nakatulog na pala si Lester sa pagod marahil. May hatid na lamig ang alon ng dagat sa labas kaya di ko na inalis ang pagkakayakap ko sa kaniya. Ganito pala ang commitment sa mahal mo.

“I love you Lester.”

Bulong ko kasabay ng isang pangako.

“After ng ating college graduation…I will marry you…”

---

Hello followers! Sorry natagalan lang po ng kaunti ang chapter na ito. Medyo busy ng kaunti. Wala kasi akong draft sa pagsusulat at sa biyahe ko lang siya nagagawa.pasesnsya na sa ilang spelling. Keep in touch na lang po kung may comments or violent reaction para mapaganda pa ang mga susunod kong story na gagawin.sa mga votes salamat po. Lapit na siya

matapos

ilang chapters na lang ng mag best friend.

---

Chapter 15 The Day He Propose

Lester

Dalawang araw na ang nakaraan, ang masayang sandali ng aming pag-iisang katawan ni Lemuel na nadagdag sa pahina ng aking buhay. Araw ng Martes at bumalik kami sa aming paaralan para sa mga huling requirements na kailangang tapausin. Sa susunod na pasukan at sa kolehiyo na kami magpapatuloy. Normal sa amin ang gawain. Ang kakaiba lang ay kung gaano kami lalong naging malapit sa isa’t isa. Kasama na dun ang pagkawala ng aking virginity ha ha ha! Maligaya ako dahil isinuko ko ang lahat sa akin para sa mahal kong si Lemuel.

Para sa akin isang bagay iyon na sa kanya ko lang magagawa bilang boyfriend niya. Hindi pa rin ako makapaniwala na ganun pala siya kagaling sa kama. Mahinahon at may pag-aalala. Kung tutuusin ako ang instigator na pasukin niya. Siya lang ay sumusunod sa kagustuhan ko. Ako ang receiver at siya ang giver.

Automatic na siya ang top sa aming dalawa. Bagamat masakit sa una ay nasarapan din ako sa kaniyang ginawang pag-ulos sa akin lalo na ng maabot niya ang prostate ko na nagpasarap sa aking nararamdaman.

Kahit maraming beses ko ng nakita ang ari niya noon kung magsabay kaming maligo sa gym di ko pa iyon nakita ng ganoon katigas at kalaki. Kung tutuusin para nga kaming kambal kung ihahambing ang aming itsura at pangangatawan. Pero ang kanyang pagkalalaki ay nakalalamang sa akin.

Di ko makakalimutan kung paano niya ako mahalin pagdating sa kama. Marahil ay ganun din siya sa mga dati niyang karelasyon na babae. Nanakit din kaya and mga utong at mga balakang nila? Ha ha ha! Hanggang ngayon parang nararamdaman ko pa rin ang ano nya sa likod ko na nakapasok.

Hindi na ako nagseselos kung may mga babaeng nakapaligid sa kaniya na umaasang maging “straight” ang kaniyang perception sa pakikipagrelasyon. May tiwala ako at malabong akoy lokohin niya.

Alam ko kung nagsisinungaling siya o nagsasabi ng totoo. Alam kong di niya ako kayang saktan dahil noon pa man, kakampi ko na siya.

Kilala rin niya ako kung ako’y nasasaktan. Tanging presensya lang niya ang kailangan ko. Isang akbay lang at kaunting salita humuhupa na ako. Ganoon ang magic niya sa akin.

Hanggat maari ay ayaw ko ring maging pabigat sa kaniyang mga alalahanin.

Bata pa kami,at kasama sa aming relasyon ang paghusayin ang aming pag-aaral.

Nais kong maging isang mahusay na doktor at siya namay isang engineer. Magkaiba man ang aming tatahaking kurso ay dahil sa isa lang iyon sa aming mga pangarap.

Natapos ko na ang huling obligasyon ko sa paaralan.

Inihabilin ako ni Lemuel na si Sid na lang muna ang maghahatid sa akin pauwi dahil sa may aasikasuhin pa siyang importanteng bagay.

Nagtatataka naman ako dahil nauna pa siyang umalis ng katanghalian. Wala namang emergency na kailangan kaya kampante ako okay naman ang kaniyang maagang pag-alis.

Nakarating kami ng bahay. Inimbitahan ko naman si Sid na pumasok na muna at magmirienda. Tumanggi siya dahil may lakad din sila ng kaniyang girlfriend.

Nagpaalaman kami at pumasok na ako ng bahay.

Naalala ko na may simba pala ngayon sa baclaran kaya walang tao ng buksan ko ang bahay gamit ang aking susi.

Nagtungo ako sa kusina at uminom muna ng tubig.

Nang biglang may mapansin akong isang bagay na gumagalaw sa gilid ng aking paningin. Nangilabot ako ng lumapit siya sa pag-aakalang dadaluhangin ako.

Akala ko ay isang malaking daga ang pakendeng kendeng lumapit kundi isang itim na chow chow pup.

Tuwang tuwa ako ng kargahin ko siya. Likas sa aso ang pagdila sa mukha kayat nagpaubaya ako.

“Wahhhh ang cute mo!!!! Kaninong baby ka?”

Tanong ko sa tuta na masayang winagwag ang buntot at patuloy sa pagdila sa akin.

“Baby natin.” Napalingon akong muli at sa aking kabigalaan ay napatakbo akong upang lapitan siya.

Narito pala si Lemuel!

“Akala ko bs may gagawin ka?” Tanong ko sa kaniyang na parang nagtampo.

“Ha ha ha! Inagahan ko ang pagpunta kasi aalis ang mga mama mo. Kaya ayun kanina pa kami ng baby natin.” Yakap niya ako at ang tuta ay napapagitnaan namin.

“Dami mong pakulo! Nakakarami ka na ha.”

Compliment ko sa kaniyang mga surpresa.

“ Ano pangalan ni baby?“

Tanong ko habang parang isang bata na pinaghehele ko naman ang tuta.

“Gusto ko ikaw ang magpangalan. Kasi yung susunod na puppy ako naman.” Natuwa naman ako dahil sa akin niya ibinigay ang obligasyon ng pagpapangalan sa tuta.

Nakatingin sa akin ang maliit at bilog niyang mata. Ikinakampay ang mga paa na gustong abutin ang aking bibig.

“Chowder! Ikaw si Chowder!”

At iningat ko siya sa aking mukha at hinlikan sa pisngi.

Masaya ang tuta sa aking ginawa. Napansin ko ang kaniyang asul na collar. Isang silver ring ang nakasabit doon. Wala sa isip kong tiningnan ito.

Natahimik ako ng mabasa ang nakaukit sa loob ng singsing.

“ Lemuel 4 Lester“

Tiningnan ko siya sa sobrang saya. Nakangiti siya sa akin at hinawakan ang aking baywang.

Nanlamig ako sa kaniyang ginawa ng iluhod niya ang kanang tuhod sa sahig.

“Masaya ako dahil nakilala kita sa napakaraming taon. Ikaw ang maging inspiration ko tuwing umaga hanggang gabi. Dahil sa iyo natuto akong maging matapang at tanggapin kung ano ako dahil mahal kita. Masyado pang maaga para sa akin ang gusto ko. No choice ka kasi gusto ko lang makasigurado. Lester… Sa darating na future… Will you marry me?”

Isang sandali ng katahimikan at napaiyak ako sa kaniyang ginawa. Nanlambot ang aking mga tuhod at lumuhod na rin ako sa kaniyang harapan.

Nakatingin siya sa akin na nangingilid ang kaniyang mga luha na nakangiti sa akin.

Punong puno ng pag-ibig ang kinaroroonang naming kusina. Abot abot na ang pagluha ko sa kasiyahang nag alok siya ng kasal sa akin.

Di man ngayon, Alam ko na gagawin niya ang kaniyang sinabi para sa akin.

Hinalikan ko siya sa labi

“Yes! Sa takdang panahon! I want to marry you!”

Muli ko siyang hinalikan sa labi ng may pagmamahal.

Natigil lang iyon ng maramdaman naming nakikisalo na pala sa halikan namin si Chowder at kami’y nagtawan.

“I love you Les”

“I love you more Lemuel.”

---

Chapter 16 From The Day He Said Yes

Lemuel

Sabay kaming nag-enroll sa college sa parehong paaralan kung saan kami nag highschool ni Lester. Di na kami lumipat ng ibang campus para di na kami mag-adjust sa mga taong makakakita at makakaalam sa amin.

Malungkot man kaming naghiwalay ng klase dahil sa magkaiba ang aming kinuhang kurso ay lalo pa kaming naging mainit sa aming pagtitinginan

Paano ka nga naman masasabik kung lagi mo na lang siyang kasama? Kaya sa tuwing magkikita kami ay lalo pa naming napapagtibay ang aming sumpaan.

Nagkaroon na ako ng goal sa buhay. Ang tuparin ang aking nga pangarap at mapakasalan si Lester. Nais kong magtagumpay sa aking piniling karera upang masuportahan ang aming pagsasama. Mayaman kami sa moral support ng aming nga kaibigan at nga magulang. Pero iba pa rin kung tatayo kami sa sarili naming mga paa.

Walang oras na hindi ko siya inisip pag nasa klase ako. Nagpapasalamat ako dahil nandoon ang tiwala niya kahit may mga babaeng o lalaking nakapaligid sa akin.

Bantay sarado rin naman ako ni Anthony dahil classmate ko siya. Kung tutuusin kahit wala siya sa tabi ko, nakatali na ako sa aking future husband.

Hindi kami nagpaapekto ng mga aralin,projects at schedule ng school. Stress free kami pagnagkikita o nagdidate. Ang sa amin ay tungkol sa amin at ang sa school ay sa tungkol sa school.

Iwas din kami sa mga bagay na maari naming ipagselos. Minsan nayaya akong sumali para sa isang summer pageant ng school ay walang pagsisi ko itong tinanggihan. Di ko kailangang magbilad ng katawan para sa mga ganoong contest. Ang katawan ko ay sagrado para sa akin at para lang kay lester na. Mahirap na kung magselos pa siya sa mga maaring mangyari.

Ang selos kasi ay tinik sa puso at nakakabara sa pag-iisip kaya nauuwi sa wala ang relasyon para sa iba.

Matibay ang aming pagsasamahan ni Lester. Hindi ko siya kinokonsiderang partner. Partner para sa akin ay yung kasamang pulis, para sa kriminal o negosyo. Hindi ko siya partner, siya ang aking soulmate.

Ganito nga siguro ang magmahal ng totoo. Dahil hindi ka na mag-iisip ng para sa sarili kundi para sa inyong dalawa na. Hindi sa kung paano kayo tatagal sa relasyon kundi paano kayo mabuhay sa isa’t isa.

Ang gamit ko ay gamit. Ang kanya ay kanya. Walang pakialaman ng privacy unless may pahintulot. lalo na sa cellphone, naku!

Swerte ko kasi nakilala ko muna si pareng lester bago ko siya naging baby kaya alam na niya ang lahat sa akin.

“Baby!!!

Ha ha ha! Si lester malayo pa lang ay excited na sa aming pananghalian. Sabay kasi kaming nakain sa pantry ng school. Sabay ka kung papasok,sa pananghalian at uwian lang aming pagkikita sa campus. Bonus na yung magkatabi kami sa library o may vacant hours na libre. Pero pagdating sa akyat ng bahay para magbonding ang pinakaaabangan namin.

Kung may pagkakataon ay nakakapanood kami ng sine. Nasanay na rin kami na pagtinginan na magkaholding hands pagpila pa lang sa ticket booth. Aaminin ko, nasisiyahan ata ako sa panghihinayang ng iba sa amin kung bakit kami napunta sa ganitong relasyon.

Bakit hindi? Pakakawalan ko pa ba ang ang isang katulad ni Lester? isang Lester na naging matapat sa akin ng napakahabang panahon mula pagkabata.

Im not perfect, pero pagkasama ko siya ay kumpleto na ang buhay ko. Kahit di kami magkasama ay may taling nag-uugnay sa aming dalawa. Isa pa nadudurog ang puso ko maimagine ko lang na naiyak si Lester. Kahit kailan ay di ko maatim na paiyakin siya. Bakit ba ako pumasok sa isang relasyon gaya ng sa amin kung paiiyakin ko lang siya in the future.Malabo yun!

I really love him lalo pa ngayon na ibinigay na namin ang lahat sa isa’t isa. Isinuko ko na ang pagkalalake ko sa isang lalake rin.

So what?

Ganun talaga ang pag-ibig, walang pinipili walang sinisino. May natutuwa, may naiingit at may naiinis.Ganun talaga…bakit kasi yung iba hindi nakikita ang pag-ibig sa perception ng gaya namin.

I can see my future being with Lester forever. Ang lahat ay nakatakda ng di pinagpaplanuhan at tanging puso lang ang magdidikta. Pasalamat ako at sinunod ko ang puso ko.

Ilang taon na lang pwede ko na siyang pakasalan…

---

sorry po kung medyo natagalan ang chapter na ito. sobra po kasing busy sa trabaho.salamat po sa mga nagvote at nagfollow. muli, maraming salamat po.

Chapter 17 In One

Sid

kabado ako ngayon…grabe ganito pala ang pakiramdam…

For so many years na magkakasama kami noong highschool at makagraduate sa college bilang magkakaibigan nangyari na rin sa wakas. Wala sa hinagap na tatayo kaming magkaharap ni Anthony.

Makisig ang kulokoy sa suot niyang amerikana. Ang loko at talaga yatang kinikilig pang pipikit pikit kung tumititig sa akin! pinandilatan ko siyang pigil sa aking pagtawa dahil sa makulit na pagpapacute niya.

Pawisan ang aking mga kamay na nakatago sa aking mga bulsa. Dama ko ang kasiyahan ng kaharap kong si Pareng Anthony kahit dalawang dipa ang layo namin sa isa’t isa.

Nasa harapan kami ng altar ng sulyapan ko ang mga taong masayang nakatingin sa amin. Kakaiba ang kasalan na ito sa mga kasal na mararanasan ko ngayon. Sabagay Wala naman sa aming nakaranas ng ganito kundi ngayon lang.

Kakaiba ang sermonyas na ito sa unang pagkakataon na parehong lalake ang pag-iisahing puso at pangakong magsasama habang buhay. Hindi man ganap na tinatanggap ng pamahalaan ang ganitong kasal ay nakatagpo naman kami ng isang simbahang kumakanlong ng ganitong pangangailangan.Narito kami ni Anthony para sa isa ring pangako na kasama kami sa pinaka espesyal na araw na ito.

Tumugtog na ang musika at wedding singer hudyat na magsisimula na ang kasal.

Sabay kaming nagkangitian ni Pareng Anthony dahil ito na nga ang araw ng pag-iisang dibdib ng aming mahal na mga kaibigang si Lemuel at Lester.

Nakita ko sa likod ni Anthony na lumabas ng pinto si Lemuel at mula sa likod ko naman ay lumabas si Lester.

Sa malumanay na tugtog ay lumakad silang papalapit sa isat isa ng dahandahan patungo sa altar na nasa gitna.

Di kagaya ng ibang nakasanayan kong paglakad sa isang ikakasal. Dalawa lang silang naglakad papalpit sa isat isa ng walang kasabay na magulang. Dahil sa simula pa lang na umamin sila sa kanila ay nagsimila na roon na ibigay si Lester at Lumuel sa isat isa.

Umawit ang Wedding singer ng bahay sambahan…

Wedding Song

Ito ang araw na inantay mo ng kaytagal

Buhat ng ikay matutong magmahal

Nasaktan at nabigo, lumuha at natuto

Na ang pag-ibig nga pala’y hindi isang laro

Sa milyon milyong na tao dito sa mundo

Ay may naghihintay nakalaan para sa iyo

Siya rin ang dahilan kung bakit dating sininta

Ay di pinagkaloob sa iyo ng tadhana

Saksi ngayon ang pamilya’t kaibigan

sa harap ng ating Diyos na makapangyarihan

Dahan dahan kang naglalakad patungo sa akin

Sa saliw nitong tugtugin…

Tantananan-tan-tanananan

Ikaw nga ang lalakeng aking papakasalan

Tantananan-tan-tanananan

Aking makakasama sa magpakaylan man

Ang pag-ibig na hinanap ko ng kay tagal

Nahanap din kita, bigay sa akin ng Diyos na lumikha

Di mailalarawan ng kahit anong salita

Walang sinuman ang papantay sa iyong ganda

Napapailing na lang bat mo ako nagustuhan

Piniling makasama o ang swerte ko naman

Kaya pangako ko mula sa araw na ito

Sa bawat pag-idlip at sa bawat gising mo

Ay sisikapin kong kaylan may di magwawakas

Ang Ngiti’t ligaya ng iyong mga bukas

Saksi ngayon ang pamilya’t kaibigan

sa harap ng ating Diyos na makapangyarihan

Dahan dahan kang naglalakad patungo sa akin

Sa saliw nitong tugtugin…

Tantananan-tan-tanananan

Ikaw nga ang lalakeng aking papakasalan

Tantananan-tan-tanananan

Aking makakasama sa magpakaylan man

Ang pag-ibig na hinanap ko ng kay tagal

Nahanap din kita, nahanap di kita

Ikaw pala sinta

Ang bigay sa akin ng Diyos na lumikha

Tahimik ang mga tao ng magtagpo sila sa gitna. Nagyakapan at lumuluha sa saya. Magkabilang pisngi nilang hinalikan ang isat isa. Parang isang modelo ng grooms sa isang wedding magazine ang dalawa sa suot nilang puting amerikana. Higit sa kanilang makikisig na suot ay ang mga ngiti at kislap sa kanilang mga mata na lubos ang kagalakan.

Kami naman ni Anthony bilang best men ay nagbigay sa kanila ng silya na muupuan para sa seremonyas. Kinamayan namin sila at niyakap at muling bumalik sa aming pwesto sa kanilang likuran na parang isang presidential guard na haharang sa maaring tumutol sa kasalan.

Masaya ang lahat sa simple a payak na okasyon. Naroon ang kanilang mga magulang. Sayang at wala sina dad at mommy at di sila nakadalo dahil nasa trabaho sa Canada. Pero alam ko na suportado nila ang aking mga matatalik na kaibigan.

Nagtapos ang seremonyas sa isang matamis nilang halik. Ganap na ang kanilang pangako na mag-iisang dibdib at magsasama habang buhay.

Nakakahawa ang kaligayahan nilang dalawa. Sabay pa kami ni Anthony natumulo ang luha ng yakapin kami ng dalawa at nagpasalamat.

Mabuting tao sila bilang kaibigan kaya wala kaming karapatan na husgahan sila sa kanilang pagkatao,sekswalidad at pagpili ng makakasama habang buhay.

“ Im happy for the both of you!“ ang taos puso kong pagbati sa kanila.

Walang kalagyan naman ang kasiyahan ng mga saksi. Nakita ko rin na nagyakapan at lumuluha sa kasiyahan ang kanilang mga ina. Wala akong masabi sa mga ama nilang masaya ring nagkamay at niyakap ang bago nilang mga anak. Maging ang girl friend ko ay kinilig sa kakaibang kasalan na ito.

Kahit kasal na sila ay di magbabagbago ang pagsasamahan namin. Hanggang wakas ay sasama kami uoang suportahan at protektahan sila sa mundong ito namapanghusga.

Ang pagtanggap ko sa kanila ay pagtanggap sa katotohanang kasama kami sa huhusgahan ng madla. Pero narito ang mga kaibigan ko na nagmahal sa akin kaya ako..at si Anthony ang isa sa kanilang sandigan.

Kahit di ko sabihin sa kanila, alam nila na narito lang kami. Sa lungkot at saya. Sa hirap at sa ginhawa…

---

Chapter 18 Isang Pamilya

Anthony

Mag-isa akong nasa labas ng waiting area ng delivery room. Halos walong oras na akong naghihintay kasama ang aking kasambahay sa kakilalang mangaganak.

Ganito pala ang pakiramdam ng sa naghihintay sa isang manganganak at hindi lingid sa akin ang lalabas na bata.

Kinakabahan ako sa mga oras na ito dahil ngayon ang oras na lalabas ang anak ni Lemuel.

Anim na buwan buhat ng ikasal si Lemuel ay naopen ko sa kanila ang ganitong paraan upang magkaroon sila ng anak ni Lester. Mahigit isang taon rin na maisaktuparan nilang makukumpleto na ang kanilang pamilya.

Mabuti na lang at nakahahanap ako ng babaeng pwedeng magdala ng kaniyang anak sa pamamagitan ng artificial ensimination.

Sa pamamagitan ng kasambahay ko ay nakilala ko ang baby maker. Inalam ko ang background upang makasiguro sa kanyang records. Nasa 30 na ang edad,malusog, drug free,malinis,mag-isang tinataguyod ang dalawang anak at medyo kapos sa buhay kaya madali ko siyang nakumbinsi.

Tanging ako lang ang nagpapakita sa baby maker na nakilala. Usapan kasi na hindi pwede silang magkita ni Lemuel upang walang pagkakilanlan ang bawat isa sa kanilang mga kasunduan. Dalawaang daang libo rin ang ibinigay namin para sa kasunduan na dalhin ng baby maker ang bata sa kaniyang sinapupunan bukod pa sa private check up, sa mga kakailanganin niya araw araw habang nagdadalangtao.

Naging maayos naman ang usapan. walang harapang mangyayari o pagkikita sa oras na lumabas ang bata ay ibibigay na agad ang bata sa kaniyang ama kapalit ng balanseng napagkasuduan.

Ako ang nagsuggest na gawin ang mga ito kaya hands on ako sa pagtulong sa mga kaibigan ko para sa kanilang isisilang na anak.

Kabado man sa involvement ko sa kasunduang mangyayari dahil ako ang middle man nila. Kasabay na rin ang excitement dahil ilang buwan din akong naag-asikaso at naghintay na lumabas ang bata.

Kung ako ay kabado, mas doble siguro ang nararamdaman ni Lemuel at Lester ngayon.

Di naman sila malayo sa kinaroroonan ko. Nakacheck inn sila sa isang hotel na naghihintay. Panay ang palitan namin ng text kung ano na ang kaganapan sa pwesto ko.

Sa aming apat ako talaga ang maparaan sa mga ganitong bagay. Pero isang beses lang akong bumigo sa isang pakiusap ni Sid. Yun ay paghanapin niya ako ng sycotek sa baclaran. Nakabili na ako ng malaman ko na lang na pampalaglag pala ang pinabili niya.

Muntikan ko na talaga siyang masuntok noong araw na iyon maigi lang at naagapan akong awatin ni Lemuel.

Matulungin akong tao pero sa ganoong bagay lalo na kung buhay ang involve, distansya amigo. Naunawaan ko naman ang kaibigan ko sa kanyang problema dahil hindi pa siya handang mag-asawa. Kung sakali man, narito kaming mga kaibigan niya para umalalay. Magpasalamat siya, false alarm ang nangyari at hindi natuloy ang pagdadalang tao ng isa sa mga girlfriend nya.

Mabuti pa sina pareng Lemuel at pareng Lester. Bagamat pareho sila ng kasarian ay nakilala nila ang hinahanap nilang kalayaan at kaligayahan sa isat isa. Kung minsan naiingit na ako sa sobra nilang sweetness lalo pa ngayong kasal na sila. Sabihin kong wala namang nabago sa paningin ko ang madalas nilang ginagawa, parang lumiliwanag sila sa tuwing nagtatabi.

Nangingiti na lang ako sa tuwing hahalikan ni Lemuel ang kamay ni Lester bawat sandali habang nagkukuwentuhan kami. Yung lalaruin ni Lester ang buhok ni Lemuel pagmagkatabi sa kotse. Grabe talaga ang dalawa. Ano ba yan, nakakaingit na! Lalo pa ngayon na magkakaroon na sila ng anak.

Bumukas na ang pinto ng delivery room. Sinalubong ko ang kaibigan kong doktora na nagpaanak.

“Everything is okay, maayos na lumabas ang mga bata. Naasikaso na rin namin ang application ng birth cetificate ng kambal. Okay din ang ina sa delivery. For now 3 days muna dito ang ina para magpagaling. Alam na rin ng management ang kasunduan kaya makakasiguro na sa ama mapupunta ng mga bata. Sad to say na magkakamalay siya mamaya ng di nakikita ang iniluwal niya.”

Masaya na may lungkot naman akong nadama para sa baby maker. Pero ang kasunduan ay kasunduan kaya malaki ang magiging pananagutan niya sa pirmahan namin kung maghabol siya sa kustidiya ng mga sanggol.

Isang magandang sorpresa ito para sa dalawang naghihintay. Hindi nila alam na kambal ang lalabas na bata.

Ilang buwan ko na rin silang kinulit sa gusto nilang pangalan ng kanilang anak kung sakaling kambal ang lalabas sa isang biro ko. Emanuel ang kay Lester at Alister kay Lemuel. Kaya mairerehistro sila sa ganoong pangalan ng di masisira ang plano ko.

Tinawagan ko muna sa Sid para ipaalam sa kanya ang magandang balita.Kasabwat ko siya at kasalukuyang nasa condo ni Lemuel at Lester na nag-aayos ng kwarto ng mga bata kasama ang kaniyang fiancé.

Iyon naman ang kaniyang sorpresa sa dalawa. Nakapaghanda man ang mag-asawa sa pangangailangan, sa pag-aakalang isang bata lang ang lalabas ay pinunan naman ni Sid ang kakambal. Damit, ikalawang,Crib, diapers,feeding bottles na ilan lang sa mga regalo niya.

Grabe talaga at kambal ang bago naming tropa na aming aalagaan at palalakihin!

Naasikaso na ang papeles ng mga bata. Oobserbahan pa sila para sa kanilang kaligtasan. Ayon sa pediatrician ay tatlong araw pa sila bago ilabas ng hospital.

Siyam na buwan kaming naghintay kaya makakayanan pa namin ng tatlong araw na di mahawakan ang kambal.

Sinilip ko ang kambal. Halos tumalon ang puso ko sa kagalakan dahil hawig ang ilong nila kay Lemuel sa tangos nito. Identical ang dalawang himbing na natutulog.

Magkahiwalay ko silang kinunan ng litrato. Kahit ipadala ko sa kanila ang mga larawan ay di pa rin mapupurnada ang sorpresa namin dahilbaakalain nilang iisang bata lang ang mga larawan.

Tatlong araw pa silang maghihintay sa hotel para sa mga bata,tatlong araw pa akong magbabantay sa kambal at tatlong araw rin si Sid na mag-aayos ng kaniyang hinandang silid.

di na kami ako makapaghintay sa mangyayari mula ngayon.

---

Chapter 19 The Meetings

Lemuel

Alas tres na ng hapon at ikatlong araw na ng paghihintay. Parating na sa wakas ang anak ko. Ang anak namin ni Lester. Nakita na namin ang kaniyang larawang ipinadala sa aking cellphone.

Malaki ang utang na loob namin sa kaniya dahil nagkaroon ng katuparan ang pangarap ko na magkaroon ng anak na magdadala ng aming pangalan.

Tahimik lang kaming magkatabi ni Lester na nakaupo, naghihintay sa pagdating nila. Ayon sa pinagkasunduan bawal akonh makita ng ina ng anak ko bilang pag-iingat.

Batid ko ang ganitong kasunduan dahil isa akong abogado na nag-asikaso sa settlement namin ng baby maker.

Sabay kaming napatayo ng may kumatok sa pinto at masayang binuksan ito.

Ang aming mga magulang pala ang dumating na siyang-siya dahil darating na ang kanilang apo. Niyakap kaming mag-asawa ng aming mga ina at kinamayan naman ng aming mga ama.

Nahawa naman ako sa excitement nila. Kung kanina ay tahimik kaming magkatabi ay para na kaming nasa sabungan na nagkukuwentuhan sa mga plano namin sa batang darating.

Nakikita ko na kung paano magspoiled ang kaniyang mga lolo. At ang kaniyang mga lola, ha ha ha! Ano kaya ang gagawin nila pag sila na ang kukulitin nito?

Naihanda na namin ni Lester ang aming mga sarili kung sakaling magtanong siya balang araw bakit dalawa ang daddy niya. Papaunawa namin na nabuo siya sa aming pagmamahalan. Magiging tapat kami. Kung sakaling magdesisyon siya na makita ang ina ay bahala na. Basta naroon kami sa tabi niya.

Dalangin ko na lang na sana maging matapang pa kami dahil anak na namin ang nakakaalam sa plano niya balang araw.

“ Dad! Dont smoke here! Maamoy ng baby ko ang usok!“

Napalingon ako sa Dining area ng kwarto namin kung saan nagkukuwentuhan ang mga ama namin. Natawa naman ako na parang bata ang biyenan kong lalake na di na itinuloy ang pagsisindi ng sigarilyo dahil sa pagsaway ni Lester.

“Oops, sorry natetense ako e!” Dispensa ng biyenan ko ha ha ha!

lahat naman kami ay nagtawanan sa nangyari. Mayamaya ay may kumatok muli sa pinto kayat nagkatinginan kaming lahat.

Tumayo ako upang pagbuksan ang pinto pero naunahan na ako ng aming mga Mama na nagbukas. Tumabi sa akin si Lester at humawak sa aking kamay. Ramdam ko ang panginginig nito kaya mahigpit ko itong hinawakan.

“OH MY GOD!!!”

Isang masayang sabay na sigaw ng mga ina ang aming narinig. Ito na sa wakas! Dumating na ang aming pinakahihintay.

Masayang pumasok si Sid na dala ang ilang bag na gamit ng bata habang ang fiancé naman niya ay kinukunan kami ng video.

Pumasok na rin si Lester na nakangiti at pinapanood kami at tumabi kay Sid.

sumunod naman ang Mama ko na pumasok na naiyak karga ang aming anak. Palapit na kami ni Lester ng kasunod naman ang Mommy niya na may karga ring isang sanggol.

“We have twins!!!” Iyak ng Mama ko sa amin. Nagkatinginan kami ni Lester. Lahat kami ay nagkagulo dahil hindi ko akalain na kambal pala ang anak namin.

“Surprise!!!” Abot tenga ang ngiti ni Anthony at Sid sa amin dahil talagang nasorpresa kami sa kanilang ginawa. Niyakap naming mag-asawa ang dalawa. Walang paglagyan ang kasiyahan namin dahil sa ginawa nilang paglilihim na kambal ang aming magiging anak.

Ibinigay sa akin ang panganay na sanggol. Nakasulat pa sa kaniyang baby bracelet ang pangalang Baby Emmanuel. Si Baby Alister nama’y ibinigay kay Lester.

Pareho kaming naiyak habang pinagmamasadan namin ang dalawang anghel. Ang kanilang mga mata, ang matangos nilang ilong, makapal na buhok, ang makinis at maputi nilang braso.

Halos binilang pa namin ang kanilang mga daliri sa mga kamay at paa. Naniniguradong kumpleto ang bawat parte ng katawan nila. Perpekto! Walang labis, walang kulang ang mga anak namin!

Umiyak pa ng sabay ang kambal kayat ibinalik namin sa mahusay na kamay para patahanin sila. Parang inapi naman na kinanlo ng aming mga ina ang kambal na pinatahan ang dalawang sanggol.

Nagkasiya na lang kaming panoorin ang aming mga pamilya na parang isang artista ang kambal. Tahimik kaming magkahawak kamay ni Lester sa kanilang likuran.

Niyakap ko siya ng mahigpit sa sobrang kasiyahan. Hinalikan niya ako sa labi at tinitigan ng nangingilid kong luha sa mata.

“I love you baby…” Bulong ko kay Lester.

“I love you too baby…” Habang pinupunasan niya ang pumatak na luha ko.

Magkaakbay kaming muling sumilip sa kanila. di na kami nakatiis at nakihalubilo sa pag-aaskiso sa aming kambal.

Kumpleto na pangarap ko para sa amin ni Lester. Kabuhayan, tahanan, matapat na kaibigan,mapagmahal na magulang at anak.

“ We have twins!“ Di pa rin ako makapaniwala!!!

---

Chapter 20 The Red Box

Lester

Isa-isa kong tinitingnan ang aming mga larawan ng mahal kong Lemuel sa aking laptop. Bukas ay ika sampung anibersaryo ng aming kasal at siyam na taon na ang kambal namin.

Kailan lang nangarap kaming maging doktor at abugado. Nangarap na magsama habang buhay at nangarap na magkaroon ng anak.

Walang pagsidlan ang kasiyahan ko dahil lahat iyon ay nagkatotoo. Malaki ang pasasalamat ko sa aming mga magulang at kaibigan. Dahil sa kanilang suporta ay nararanasan ko ang ganitong pagmamahal lalo na kay Lemuel.

Binuksan ko ang aming closet at kinuha ang pulang kahon kung saan nakalagay ang mga tago kong yaman.

Ang mga alala ng aming pinagsamahan ni Lemuel noong bata pa kami.

binasa ko ang unang liham niya sa akin matapos kaming magpaalam sa mga magulang namin na may relasyon na kami.

Sa pinakamamahal ko,

I am so blessed of having you as my soulmate. Noon pa man minahal na kita ng higit pa sa isang kaibigan o kapatid.

Wala akong regrets sa desisyon ko kagabi. If you only knew! Magwawala talaga ako pagtumutol sila. Nagpapasalamat talaga ako dahil ang babait ng mga future biyenan ko.

Akala ko nga one sided love lang ang mangyayari sa atin. Ang tapang mo kaya ng mag open ka sa akin sa feelings mo noon sa beach.

I promise you na i will be by your side at hindi kita iiwan at pababayaan. I love you so much!

Your future,

Baby Lemuel

Hanggang ngayon kinikilig pa rin akong basahin ito. Every word ay talagang tumatama sa akin ang sinsero niyang mga sinabi.

Marami pa akong nakitang mga remembrance sa kahon. School ID namin noong highschool at college, unang cinema ticket namin noong nagdate kami, unang resibo sa dinner, thank you card ng aming kasal, bracelet ng aming kambal noong baby pa sila at marami pang iba.

“ Baby, what are you doing?“

Di ko namalayan na nakapasok na pala si Lemuel ng kwarto.

“ Wala naman, tinitingnan ko lang itong mga naitago ko. Alam mo na,some sweet stuffs from you.“

Inayos ko muli ang laman ng kahon. lumuhod si Lemuel sa aking harapan habang nakaupo ako sa aming kama.

“ Alam mo masyadong maliit ang kahon na yan para punuin ng sweet stuffs ko baby! Gaya nito!!!“

Bigla niya akong dinaluhong kaya napahiga ako sa kama at nakapatong naman siya sa akin. Bumigay ako sa kaniyang napakasarap na halik.

Sampung taon na kaming mag-asawa subalit ang kaniyang halik ay hindi nagbabago. Mainit at sabik sa tuwing magtatagpo ang ang mga labi. Niyakap ko siya dahil sa labis ko siyang mahal.

“ Mukhang nakahanap ka ng tiyempo ha?“

Biro ko kay Lemuel.

“ Busy ang dalawa sa paglalaro kaya tumakbo ako agad dito. One day lang ang off ko kaya di ko alam kung paano hatiin sa inyo ang time ko ng solo.“

Salbahe ang nakarehistrong ngiti ni Lemuel. Mukhang may salbaheng balak gawin…

Busy kasi siya bilang abogado, isa na akong duktor pero full time sa pag-aalaga sa mga kambal.

“I feel sick Doctor Lester kaya i need my medication !”

Parang isang bata si Lemuel na nakatapat ang mukha sa akin.

Hinalikan ko siya sa labi.

“ Feeling well na ba?“

Hawak ko sa kaniyang mukha habang nakapatong sa aking pagkakahiga.

“ Kulang pa Doc. Medyo yung stiffness ko nangangailangan ng kalinga.“

Alam ko na ang tinutukoy niyang masakit dahil nakadiin ang matigas niyang ari sa puson ko. Gagawan ko sana ng lunas ng biglang bumukas ang pinto at patakbong papasok ang kambal.

“

Daddy help!!!“

Sigaw ni Alister. Bigla siyang huminto sa paglapit at tinakpan ang mga mata ng kanyang mga palad na parang nahiya sa kaniyang nakita sa amin. Bigla siyang natumba dahil nabangga naman siya ni Emanuel na kasunod niya kaya dalawa silang napadapa sa sahig.

Agad naman kaming bumangong mag-asawa para tulungan ang kambal.

“ Have’nt i told you boys na knock and wait before you enter?“

itinayo namin sila ng may pag-aalala.

“Sorry Papa, but kuya took away my toy!”

napatingin kami kay Emanuel.

“But Papa, Dad! I was just thinking na baka masaktan siya sa toy niya so i took it!”

Dipensa ni Emanuel sa bintang ng kapatid. Isang turompo pala na may matulis na pako ang kinumpiska kay Alister na ipinakita sa amin.

“I dont want him to get hurt thats why i took it.”

Naiiyak na si Emanuel sa pag-aakalang pagagalitan namin siya sa kaniyang ginawa. Nagulat naman kami dahil bigla namang umiyak si Alister.

“ Oh? Why are you crying?“

Tanong naming mag-asawa kay Alister.

Niyakap niya ang kaniyang kapatid.

“ Eman is crying because of me! I made him cry! Im sorry!!!

Natuwa naman ako dahil sa ginawa ni Alister sa kaniyang kuya.Sa dalawa si Alister ang explorer at pilyo pero iyakin. Si Emanuel naman ang confindent at protective kaya ganun na lang kung bakit kinuha niya ang laruan sa kapatid.

“ Im sorry too Al, i just dont want you to get hurt. Stop crying.“

Himas pa niya ang likod ng kapatid na nakayakap.

Lumuhod kaming mag-asawa at niyakap ang magkapatid.

“ Ay naiiyak naman ako sa inyo!“

Ang gigil ko sa kambal.

“ Im so proud of you boys for taking care of each other.“

Halik sa noo naman ang ginawad sa aming tatlo ni Lemuel. Nanantsing sa akin ha ha! Talaga naman!

“ Im sorry too Daddy,Papa if i just barged in din sa room.“

Nagkatinginan kami ni Lemuel dahil muntik natalagang makita ng mga bata ang gagawin namin. Hooo! Mahirap na explanation!

After that kumain kami sa isang reastaurant ng isang mall Naglaro ng mga video arcade,nanood ng sine at nagrocery shopping. Im so proud at taas noo kong kasama ang tatlong lalaking mahal ko sa buhay.

Taas noo ko silang ipinagmamalaki dahil beyond sa aming pagmamahalan ang aming pagsasama. Magkaakabay kaming mag-asawa habang habang hawak namin ang mga kamay ng aming mga anak.

The end

---

May Part 2!!!!!

17 years ang nakalipas binata na ang kambal. Paano kung mainlove ang isa sa kambal sa anak ng isa sa bestfriend ng kanilang mga Ama?

Matanggap kaya ng mag-asawang Lemuel at Lester na maulit ang kanilang karanasan sa kanilang anak?

Ano kaya ang mangyayari sa pagkakaibigan nila ni Sid at Anthony?

Malagpasan din kaya ng mga bata ang mga pagsubok tungo sa isang masayang pagmamahalan?