Teaser

MATAGAL nang nararamdaman ni Kimmy na may kalokohang itinatago ang nobyo niyang si Edgardo. Lalo pang lumakas ang hinala niya ng minsan niya itong nahuli na may ka-SOP sa banyo niya. Nakakasigurado siya na may kinalolokohan itong ibang babae habang may relasyon pa sila.

 Ngunit kailangan muna niyang kumpirmahin ang hinala bago komprontahin ito at saka makipaghiwalay. Isang gabi, sinundan niya ang nobyo mula sa pag-alis sa condo nito hanggang sa pagpunta sa isang bar na kung tawagin ay “ Paraiso ni Adan “.

 Sinubukan niyang pumasok doon ngunit hindi siya papasukin ng mga bantay dahil isa siyang babae! Dala ng kuryosidad kung anong klase lugar ang pinasukan ng nobyo niya. Nag-disguise siya bilang isang malanding bading na naghahanap ng ligaya mula sa isang adan. Matagumpay siyang nakapasok at doon ay napag-alaman niya kung anong klaseng lugar ang napasukan niya.

 Anak ng pitumpu’t pitong puto! Isa palang paminta ang nobyo niya at nakita niya itong nakikipag-make out sa isang maskuladong lalaki. Dala ng labis na galit, naisipan niyang sugudin ito..

 Subalit hindi pa man siya nakakalapit dito nang harangin siya ng isang matangkad at matipunong lalaki na may makatunaw butong titig. Tila tuod na napako siya sa kinatatayuan habang dinadama niya ang paggiling nito mula sa kanyang likuran..

 Inilapit ng gwapong lalaki ang labi sa leeg niya, hinalikan iyon at bumulong..

“You didn’t tell me, pumupunta ka pala sa mga ganitong lugar. Akalain mo ’yon? Ang ex-girlfriend ko, suki ng Paraiso ni Adan?”

 Nanlaki ang mga mata ni Kimmy kasabay ng marahas na pagbaling sa lalaki.

After three years, muli niyang nasilayan ang mukha ng lalaking iniwan niya noon..

👮

  ![](https://img.wattpad.com/c27f2000ca78829ecc00b2ae05c0e849e8377047/68747470733a2f2f73332e616d617a6f6e6177732e636f6d2f776174747061642d6d656469612d736572766963652f53746f7279496d6167652f36494a314b2d483753556e364c413d3d2d3131383232323839372e313532316132633962653630326666313830373333373136333137392e6a7067)

 This is Diego McIntosh ’ story, RD’s another blue-eyed police officer. Kung hindi n’yo siya nakikilala, basahin n’yo ang Owning Her Innocence. :)

 Maligayang pagbabasa at maraming salamat! :)

Prologue

PINASIBAD ni Kimberly o mas kilala sa palayaw na Kimmy ang kotse niya. Ilang araw na silang hindi nagkikita ni Diego. Kahit isang tawag ay wala siyang natatangap mula sa binata at aminado ang dalaga na may kasalanan siya.

He was mad at her.

 It was her fault because she lied to him. Buong akala ng binata ay tumigil na siya mula sa paggamit ng pills. Umaasa na kasi ito na sa loob ng isang taon na pagsasama nila sa ilalim ng isang bubong ay magkakaanak na sila. Live-in partner pa lamang sila ni Diego, pero pinagpaplanuhan na nila ang pagpapakasal.

 Kahit simpleng kasalan lamang ang mangyari ay ayos na sa kanya. But it seems that Diego has bigger plans. Nalaman na lamang niya na pinag-iipunan nito ng husto ang kasal nito. She has no problem with that. If he wants a big wedding, then siguro mas matutuwa siya. Dahil sa dinami-dami ng mga babaeng nagkakagusto dito, siya ang babaeng napili nito para iharap sa altar. Isa lamang siyang simpleng babae na nag-aaral noon sa isang unibersidad kung saan nakilala niya si Diego.

 Si Diego na kinilala bilang isang palikero na halos lahat ng magagandang babae sa unibersidad na pinapasukan nila ay naangkin na nito. He was a player. A man who owns a pair of seductive blue eyes that could almost melt her everytime he shot her with naughty stare. May lahing banyaga ang binata kaya ganoon ang kulay ng mga mata nito.

 Until now, she can’t imagine how she stole his heart. How she made him fall inlove with her. Bahagya siyang napangiti ng maalala ang lagi nitong sinasabi sa kanya tuwing tinatanong niya ito tungkol sa bagay na ’yon.

“Wala akong nakikitang mga rason para hindi ka mahalin, Kim. You are the only woman that could made me feel crazy inlove, you’re the woman that i want to spend my life with.. Mahal na mahal kita. Iyon lang ang paniwalaan mo.”

 Hindi niya maikakaila sa sarili na nararamdaman niya kung gaano siya kamahal ni Diego. Lagi itong naroroon sa tabi niya. Kung nililigawan siya ng binata noon, kahit saan siya magpunta ay nakasunod ito. Pumunta pa nga ito sa bahay ng kanyang mga magulang para ligawan siya at nagsasabi pa ito sa Daddy niya kung gusto siya nitong ilabas. Kahit papaano naman ay gusto rin ito ng magulang niya para sakanya at hindi siya pinagbawalan.

 Hanggang sa tuluyan na din siya nitong napasagot at naging magkasintahan na sila. Almost six years na ang relasyon nila ni Diego. Hindi niya akalain na magtatagal sila. Dahil noong bago pa lang sila ay madalas silang nag-aaway dahil sa mga babae na patuloy pa rin na naghahabol dito.

 Naalala pa niya ang isang tagpo kung saan hinarang sila ng isang maganda at sopistikadang babae habang naglalakad sila sa Luneta. Hindi daw nito matanggap na sa isang tulad niyang walang boobs napapunta si Diego.

 Aba’t ang walanghiya, kung makalait sa mga flat chested, kala mo hindi kapit sa push-up bra.

 Pinag-awayan din nila ni Diego ang babaeng ’yon. Pinalabas pa ng babaeng ’yon na nang-agaw siya dahilan para mapahiya sa ibang tao. Kalaunan nawalan na din siya ng paki sa mga babaeng naghahabol sa nobyo niya. Hindi naman siguro maiiwasan sa isang relasyon na may umepal. Ang mahalaga ay buo ang tiwala niya sa lalaki na hindi ito magloloko sa kanya. Iyon siguro ang nangungunang sangkap kaya tumagal sila ng binata.

Napawi ang ngiti niya nang biglang maalala ang dahilan kung bakit halos isang linggo na silang hindi nagkikita ni Diego.

Nagsimula iyon ng aksidenteng maiwanan niya ang pills niya sa bathroom. Nakalimutan niyang naiwan niya ’yon doon at nang makita nito ’yon ay galit kinompronta siya nito.

“Bakit gumagamit ka pa nito? Hindi ba pinag-usapan na natin na titigil ka na sa paggamit ng pills?” Ngayon lamang niya nakita na galit ang lalaki. Parang kulay asul na apoy na nagliliyab sa galit ang mga mata nito.

Napalunok si Kim. “D-Diego.. Magpapaliwanag ako.” Sinubukan niyang lumapit sa binata pero dumistansya ito sa kanya.

“Pinagmukha mo akong tanga, Kim. All this time akala ko magkasabay natin na binubuo ang pangarap na gusto ko na mangyari para sa ating dalawa. Alam mo na gusto ko ng magkaanak. Ilang beses na natin pinag-usapan ’yan. Nasa tamang gulang na tayo para bumuo ng isang pamilya. Hindi ba nangako ka pa sa akin? Ititigil mo na ang paggamit ng pills! Pero ano ’to?”

 Napatungo ang dalaga. Hindi niya magawang makasagot. Nangangatal ang binti niya sa galit na ipinapakita sa kanya ng binata. Narinig niya na pinagsusuntok nito ang pinto. Napapikit siya kasabay ng pagtulo ng luha sa pisngi niya. Pagkatapos ng ilang sandali ay narinig niya ang papalayong kotse nito.

 Kim didn’t mean to fool him. Oo, nangako siya sa nobyo na ititigil na niya ang paggamit ng pills. Dahil nakikita niya ang saya sa mata nito, ang saya sa mga ngiti nito at liwanag ng mukha nito tuwing pinag-uusapan nila ang tungkol sa pagkakaroon ng anak. Umaasa ito na mabubuntis siya. But something inside her was stopping her.

Pakiramdam niya ay hindi pa siya handa para magbuntis. Kung papakasalan siya ni Deigo ay walang kiyeme na papayag agad siya. Pero ang magkaroon ng anak?

Iyon ang isang bagay na hindi pa siya siguro kung kaya niyang panindigan.

Ilang araw din niyang pinag-isipan ng husto kung ano na ang dapat na gawin niya. She knew Diego is still mad at her. Hindi niya ito masisisi. Kahit siya ay galit sa sarili niya nang sandaling ’yon. Subalit ang nangyari ay nangyari na. Wala na siyang magagawa kundi ang itama ang mali niya.

Handa na siyang ibigay kung ano ang gusto nito. Napagtanto niya na sobrang mahal niya si Diego, hindi niya kaya ang magalit ito sa kanya ng matagal. Halos lahat ng bagay ay ibinigay sa kanya ng binata. Ibinigay nito ang isang kaligayahan na kahit kailan ay hindi niya malilimutan.

Ang pagmamahal na inialay nito sa kanya ay walang-kapantay. Nagkasala siya at dapat na bumawi siya sa pagkukulang niya sa nobyo.

Ilang sandali pa ay nasa tapat na siya ng condo nito. Sa pagmamadali niyang makaalis kanina, naiwan niya ang duplicate key. Nagdoorbell siya. Pagkatapos ng ilang segundo ay bumukas ang pinto.

Gayon na lamang ang pagkalaglag ng panga niya ng bumungad sa kanya ang isang magandang babae, gulo-gulo ang buhok nito at tila bagong gising. Nakilala agad niya ang malaking shirt na tanging saplot lang nito sa kanya. Pag-aari iyon ni Diego.

“S-sino ka?”

Maarteng tinaasan siya nito ng kilay. “Excuse me? Hindi ba ako ang dapat na magtanong niyan sa ’yo?”

Ibbubuka pa lamang niya ang bibig para magsalita nang biglang sumulpot si Diego sa likod nito. He was half-naked. Naka-boxers lamang ang nobyo. She could feel blood draining from her face. Lumaki siyang hindi mangmang, hindi bobo, at walang alam sa kamunduhan. Sa itsura ng dalawa, hindi maitatanggi na may nangyari sa mga ito.

At hindi siya nagkakamali. Nakita niyang lumarawan sa mukha ni Diego ang pagkabigla. He looked completely guilty. Sa ekspresyon pa lang ng mukha nito, tila inaamin na nito na totoo ang iniisip. Tila isang bomba na sumabog ang isang realisasyon sa harapan niya. Ipinagpalit agad siya nito sa ibang babae.

“Kim..”

Namasa ang mga mata niya at sunod-sunod na pumatak ang luha sa pisngi niya. Muli nitong sinambit ang pangalan niya. Subalit tumalikod na siya at mabilis na naglakad palayo sa lugar na ’yon.

At palayo sa lalaking una niyang minahal, ngunit mabilis naman siyang ipinagpalit sa iba.

Loving him doesn’t hurt her…

But being betrayed by him does.

Chapter One

NAGSALUBONG ang kilay ni Kim at pinagana niya ang lakas ng pandinig. Hindi niya alam kung nagkakamali lang ba siya ng naririnig o talaga nakakarinig siya ng mahina at pigil na ungol ng isang lalaki mula sa kanyang banyo.

 Hinanap niya si Edgar, ang five-months boyfriend niya na isang negosyante. Kanina ay nandoon lamang ito sa sala ng bahay niya at nanonood ng Fast and Furious 6. Fanatic ito ni Vin Diesel at napapansin niya lately na nagiging bukambibig nito ang naturang aktor.

 Lumabas lang siya saglit para mamalengke ng lulutuin niyang pang-ulam nila sa tanghalian. Tuwing Linggo kasi ay dumadalaw sa kanya ang nobyo at hindi naman niya ito pinipigilan.

 Sa totoo nga ay natutuwa pa siya dahil hindi na niya kailangan pang lumabas ng bahay kung sakali. Pero kahit hinahayaan niya itong pumunta sa bahay niya at magpaabot ng gabi, wala pang nangyayari sa kanila. Hindi ba niya alam kung bakit. Hindi niya rin alam kung siya ba o ito ang may problema. But she was still thankful na hindi pa siya nito ginagalaw o niyayaya na umabot sila sa bagay na ’yon.

 Dahil hindi pa rin siya handa kung kaya pa ba niyang ibigay ang sarili o kung may kakayanan pa siyang tumugon sa tawag ng pagnanasa. Two years na siyang walang sex life. Oo, may iba pang lalaki na naging nobyo niya bago niya makilala si Edgardo Morales. Pero kahit isa sa mga ’yon ay hindi pa siya nadala sa kanya.

 Well, except for one man.

 Agad niyang pinaalalahanan ang sarili na huwag ng isipan pa ang lalaking ’yon. Matagal na niyang ibinaon sa limot ang taong ’yon at pinuwersa niya itong huwag alalahanin kapag may pagkatataon na sumasagi nito sa isip niya.

 Ipinatong niya sa lamesa sa kusina ang mga pinamalengke.

“Edgar?”

 Walang tumugon. May ungol pa rin siyang naririnig.

 Saan ba talaga nanggagaling ’yon?

 Dinala siya ng pandinig niya sa tapat ng pinto ng banyo niya. Halos lumuwa ang mga mata niya ng mapagtanto na doon niya nanggagaling ang mga ungol na kanina pa niyang naririnig. Natakpan niya ang bibig upang pigilan ang pag-alpas ng marahas na singhap.

“Oohhh.. Hon, ang sarap n’yan. Sige pa..”

Parang napaso ng apoy na napalayo si Kim sa tapat na pinto. Lumarawan ang gulat sa magandang mukha.

 What the hell was he doing inside the comfort room? Sino ang kausap nito?

Mayamaya ay bumukas ang pinto. “K-Kim!” Lumarawan din ang gulat sa gwapong mukha ng nobyo. Pawisan ang mukha nito at tila nanggaling sa matinding gera. “K-Kanina ka pa ba d’yan?”

 Parang may nakabara sa lalamunan niya at kinailangan niyang lumunok para mabura iyon. Umiling siya. “H-Hindi naman. Kararating ko lang and i was just about to use the CR. May problema ba?” May panghihinala ang tingin na itinutok ang mata sa binata.

 Nag-iwas ito ng tingin. “Wala! Wala naman, babe. Umihi lang ako sa loob.” Napansin niya na mahigpit ang hawak nito sa cellphone at parang itinatago mula sa nanghihinalang tingin niya.

“Okay. Pati ba naman sa pag-ihi dala mo pa ang cellphone mo?” nagbibiro ang tono niya, pero seryoso ang tingin niya dito.

“Oh! Nakasanayan ko lang naman ’yon, babe.” Kinakabahang tumawa ito at pinatakan siya ng halik sa pisngi. Umangat ang kilay niya. Kahina-hinala ang narinig niya dito sa loob ng banyo kanina. Oo nga’t wala itong kasama doon. Pero ang kaalaman na dala nito ang cellphone sa loob ay nagbigay sa kanya ng ideya na nagloloko ang nobyo.

Pinilit niyang pawiin ang gumapang na kilabot sa katawan niya.

Not again.

 Gusto niyang tumawa ng pagak. Minsan na rin niya itong nahulihang may katawagan sa cellphone ngunit pinili niyang ignorahin ’yon. That was two weeks ago. Nasa sinehan sila. Nanonood ng latest movie ni Toni Gonzaga. Saglit na nagpaalam ito sa kanya para pumunta sa rest room. Pero dumaan na ang ten minutes ay hindi pa ito bumabalik. Sinundan niya ang nobyo at lakas loob na pumasok sa men’s room. At narinig ni Kim ang boses nito mula sa isang cubicle na tila humahalinghing pa.

The memory was still fresh in her mind. She chose to ignore what she heard and didn’t confront him face to face. Inisip na lang niya na napapahalinghing lang talaga ito kapag nasa momentum.

 But with what she heard from him today, may hinala siyang may kinalolokohan itong ibang babae. 

 Napatiim-bagang siyang bumalik sa kusina.

Tinapunan niya ng isang tingin si Edgar na matamang nanonood. Aalamin ko kung sino at ano ang kinalolokohan mo, Edgardo. At kapag nalaman niya ang sekreto nito, makikipagkalas siya dito agad. 

 Hindi siya magpapakamartir dahil sa isang lalaki.

 “BAKA naman nagkakamali ka lang ng hinala.” komento ni Lynne matapos niyang sabihin dito ang paghihinala sa nobyo. Matalik na kaibigan niya ang babae at siyang assistant niya sa pagpapatakbo ng kanyang bakeshop. Isang dekada na rin mula ng itayo niya iyon at paunlad ng paunlad ang negosyo niya. Dumadami na rin ang customer niya.

 Mistula kasing tahanan ni Barbie ang bakeshop niya. Pinag-combine na kulay pink ang purple ang paarkong entrada. May nakasabit na wreath na gawa sa papel at may matabang duwende na naka-bangs na nakatayo sa tabi ng pinto. Magarbo din ang loob ng shop nila dahil may dalawang fake chandeliers pa na nakasabit sa kisame. Talaga namang dinadagsa ng mga customers ang bakeshop niya dahil sa ambiance ng lugar.

 At ang lahat ng ’yon ay ideya ng kaibigang si Lynne. Mahilig kasi itong manood ng Barbie Movies.

 Bumuga ng hininga si Kim. “Hindi ko alam, Lynne. Basta may tiwala ako sa nararamdaman ko. Nagloloko si Edgardo, sigurado ako doon.”

“Eh, bakit naman kasi hindi mo pa konprontahin ang lintik? Kung nararamdaman mo na naman pala, dapat tinanong mo na din like ‘hey, boyfie. May number two ka pa ba?’ Ganern.”

Pinukol niya ng matalim na sulyap ang kaibigan. Kinakain nito ang isang hiwang cake bilang meryenda nito. Okupado nilang dalawa ang isang mesa. “Sa tingin mo ba madaling gawin ’yon? Mamaya baka lumabas pa akong walang tiwala sa kanya at inaakusahan ko siyang nagtataksil!”

“That’s my point. Kung may tiwala ka pala kay Edgar, hindi mo siya aakusahan na may ibang kinalolokohang babae.”

She rolled her eyes. “Oh my, Lynne! Are you listening to me? Did you miss the part where i said i heard him moaning inside the CR in my house?”

“Oo na po. Hindi po ako bingi. Pero kamalayan ba natin kung nanonood siya ng porn habang nagseselfie sa CR.”

“What! Wala sa mukha ng boyfriend ko ang nanonood ng p0rn!” Halos umalingawngaw na ang boses niya sa loob ng bakeshop.

“For Christ’s sake, Kim. Lower your voice. Pinagtitinginan na tayo ng tao, oh.”

 Natigilan siya at pasimpleng iginala ang tingin sa paligid. Lynne was right. Pinagtitinginan na nga sila. Her cheeks burned in embarassment.

“Okay, friend. Isa lang nakikita kong paraan para malaman mo kung tama ka ng hinala o nagkakamali ka lang.”

“Ano ’yon?”

“Sundan mo siya o pasundan mo. But it will be better kung ikaw mismo ang makakaalam ng kalokohan niyang nobyo mo. Keep on following him so that you will be aware of his extra-curricular activities. Malay mo may ginagawa nga siyang kabalbalan. Pero kung wala naman, puwede ka ng makatulog ng mahimbing.”

 Tumango siya at hindi na nagkomento. Dapat nga sigurong gawin niya ang suggestion ng kaibigan para hindi na siya nanghuhula sa totoong kinalolokohan ng nobyo niya.

 Nang gabing ’yon ay pumunta siya sa opisina ni Edgar. Ito ang nagmmay-ari ng Morales Constructions. Matanda lang siya dito ng isang taon pero kung pagbabasehan ang mukha ng nobyo ay mukhang nasa late thirties na ito. Nagkakilala lamang silang dalawa ng maging wedding coordinator siya ng isa sa mga kasosyo ni Edgar sa trabaho. Bukod kasi sa pagkakaroon ng bakeshop, pinasok na rin niya ang pagiging event planner dalawang taon na ang nakararaan.

 Nagsimula silang mag-date at di kalaunan ay niligawan siya ng binata. Hindi niya alam kung anong nakita niya kay Edgar at sinagot niya ito.

 Maybe, because he was funny?

 Napapatawa siya nito sa mga conversation nila. Alam din nito kung ano ang mga bagay na nagpapasaya sa kanya tulad ng pamamasyal. Nadala na nga siya nito sa Tagaytay at Palawan. Hindi naman ito nagkulang sa pagiging nobyo niya. Ang kaso nga lang ay hindi siya sigurado kung nag-iisa lamang ba siyang nobya nito. Hindi naman lingid sa kanya na may mga babaeng panay ang habol dito at desperadang makuha ang atensyon nito. Gwapo naman kasi si Edgar. Malaki pa ang pangangatawan.

“Miss, nand’yan pa ba si Edgar?” tanong niya sa sekretarya nito pagtapak niya sa opisina ng lalaki. Minsan kasi ay hating-gabi na ito umuuwi mula sa trabaho. Yes, her boyfriend was workaholic.

“I’m sorry, Ma’am. Kakaalis lang po ni Sir.”

Napakunot-noo siya. Himala, ang aga naman umalis ng mokong na ’yon. “Anong oras ba siya umalis?”

“I think three or four minutes ago. Hindi n’yo po ba nakakasalubong sa ibaba?”

 Umiling siya. “Nagmamadali kasi ako na makapunta dito sa office niya.” Baka nakasalubong niya ang binata, pero hindi lang niya napansin. Ngumiti siya sa babae at nagpaalam na. Mabilis na sumakay siya ng elevator. Baka maabutan pa niya ang lalaki.

 Saktong nasa parking lot na siya nang makita niya si Edgar. Hindi na ito naka-business suit. Simpleng light T-shirt at maong pants ang suot nito. He was also wearing a dark-pink baseball cap. Kailan pa ito nahilig sa kulay pink?

 Sumakay ito sa sports car nito.

 Sinundan niya ang lalaki gamit ang sarili niyang kotse. Napansin niya na mabilis ang pagpapatakbo nito.

 And, God! He even dare beat the red light!

 Tumigil ang sasakyan nito malapit sa isang motel. Hinintay niyang bumaba ito ng sasakyan at tinanaw kung saan ito magtutungo. Ang unang kutob niya ay papasok ito sa loob ng motel. Doon nito malamang kakatagpuin ang kinalolokohan nitong babae.

 Ngunit nagkamali siya. Sa katabing building ito pumasok. Napakunot-noo si Kim. Ipinark niya ang kotse malayo sa kotse ng lalaki. Baka mapansin nito ang sasakyan niya pag bigla itong bumalik at mahuli siyang sinusundan ito.

 Kapagkuwan ay sumunod na din siya sa nobyo.

 Ngunit nasa entrada na siya ng naturang building ng harangin siya ng dalawang bouncer. “Ma’am, hindi po kayo puwede dito.”

“Excuse me?” maarteng sabi niya at tinaasan ng kilay ang dalawang lalaki. Kapwa malalaki ang katawan at animo’y gawa sa bato ang muscles na humahakab sa itim na uniform ng mga ito. “Bakit naman hindi ako puwedeng pumasok dito?”

“Babae kayo, Ma’am.” sagot ng isang lalaki na magaspang na pagmumuka.

“Eh, kaya nga tinawag n’yo akong Ma’am, di ba? May lalaki ba’ng Ma’am?”

“Basta hindi kayo puwede dito, Ma’am.”

“Bakit nga? Please enlighten me.”

Hindi siya sinagot ng mga ito. Bagkus pinagtuunan ng pansin ang isang grupo ng mga bakla. Napanganga siya ng papasukin ng dalawang bouncer ang mga iyon.

 Walang hassle!

 “YOU MEAN, pinapasok ’yong mga beki, tapos ikaw hindi?”

“Ganoon na nga! Ewan ko ba naman kung anong problema nila sa akin, Lynne! Kung harangin nila ako para bang ban sa lugar na ’yon ang babaeng tulad ko. Nakakairita!” mainit ang ulo na sabi ni Kim habang minumurder na yata sa hiwa ang cake sa harapan niya. Ikinuwento niya sa kaibigan ang nangyari kagabi, lalo na ang kabiguan niya na makapasok sa “Paraiso ni Adan”. Iyon ang pangalan ng building na pinasukan kahapon ng dalaga. Napag-alaman niya na isa ’yong bar. At mas lalong napukaw ang kuryosidad niya na malaman kung ano ang ginagawa doon ni Edgar.

“Eh, baka hindi naman talaga puwede doon ang mga babae. Pangalan pa nga lang, parang lugar lang ’yon para sa mga Adan.”

Marahas na bumuga siya ng hangin at humalukipkip. “Malakas ang pakiramdam ko na may tinatago talaga sa akin ’yang si Edgardo. Kung ano man ’yon, gusto kong malaman.”

“At ano naman ang gagawin mo kapag nalaman mo na may ginagawa nga’ng kabulastugan ’yang boyfriend mo? Hihiwalayan mo?”

“Of course! Hindi ako magpapakamartir kapag nalaman kong niloloko ako ng hudas na ’yon ’no!” Kinuha niya ang mataas na baso ng soft drinks sa mesa at uminom. Mamaya ay susundan ulit niya si Edgar sa kung saan ulit ito pupunta. Kung kailangan niya itong sundan gabi-gabi ay gagawin niya malaman lang kung ano ang itinatago nito.

“Alam mo, Kim, sa tingin ko maganda kung hihiwalayan mo na lang ’yang si Edgar. Isa lang kasi ang napapansin ko. Hindi healthy ang relationship n’yo. I mean, oo nga at madalas kayong nagkikita. Pero sa loob ng limang buwan na mag-nobyo at nobya kayo, hindi n’yo pa rin kilala ang isa’t isa. Wala ka pang tiwala sa kanya at parang di rin siya faithful sa ’yo. A relationship without trust and faithfulness doesn’t have a good future. Kapag wala talaga nu’n sa relationship, wala talagang forever.”

Umismid si Kim. “Wala naman talagang forever. Usually, naghihiwalay din ang mga magkarelasyon kahit gaano pa sila katagal.” She felt a lump in her throat. Lumitaw ang imahe ng isang lalaki, nakangiti ang asul na mga mata nito at nagniningning sa kapilyuhan.

 Gusto niyang tumawa ng pagak. Bakit kaya ganoon ang life? Kapag may ayaw kang alalahanin, pilit mo pa ring naaalala ’yon kahit na anong paglimot ang gawin. Lalo na kapag isang tao ’yon na gusto mo ng burahin sa isip mo. Kahit matagal na ng huling makita, tila magiging kahapon lang mula ng makilala mo.

 Just like the domino effect. Kapag may isang naungkat, sunod-sunod na ’yon. Parang nagiging bangungot ’yon sa kanya na ayaw siyang tantanan.

 Nag-init ang mga mata niya sa pagka-alaala sa partikular na mukha ng isang lalaki. Nang mag-angat siya ng tingin ay nakita niyang matamang nakatitig sa kanya ang kaibigan. Kahit hindi niya sabihin kung sino at ano ang nasa isip niya, she knew her friend knows. Mahigit dalawang dekada na silang magkaibigan at kilalang-kilala na nila ang isa’t sa.

 Malungkot na ngumiti si Lynne. “I know, i understand what you’re feeling right now. Makakabuti kung iiwasan mo na isipin siya.”

Tumango siya. Pumatak ang isang butil ng luha sa pisngi niya. Damn, she hate herself now. Bakit ba kahit alam niyang nakapag-move on na siya ay apektado pa rin ang damdamin niya pagdating sa lalaking ’yon? Matagal na itong burado sa buhay niya.

 Muli siyang bumuga ng hangin. “Oh, my.. Lynne, i can’t help it. May iba na akong mahal. I have Edgar now. Pero bakit ganoon? Kapag naiisip ko siya, masakit pa rin. Hanggang kailan ba ako magdudusa?” Umiiyak na siya. Nilapitan siya ng kaibigan at mahigpit na niyakap. Hindi ito nagbigay ng komento at ang tanging ginawa ay hinaplos lang ang likod niya. Paraan upang mapagaan kahit papaano ang sakit sa puso niya.

 Mayroon pa ba’ng gamot para sa isang malalim na sugat sa puso? Dahil iyon ang kailangan niya. Isang gamot na makakapagpalimot sa kanya ng sugat ng kahapon.

 SHE was probably the craziest woman alive at the moment.

Nagpaskil siya ng malanding ngiti sa labi, ngiting kadalasan ay sa mga beki sa Kamaynilaan makikita. Sinunod lang naman niya ang ideya ng kerengkeng na kaibigan.

 Kung desperado na daw talaga siyang makapasok sa Paraiso ni Adan, gampanan niya ang role ng isang binabaeng naghahanap ng ligaya mula sa isang makisig na lalaki. Noong una ay di siya pumayag.

 Kung hindi lamang sinabi ni Lynne na ’yon lang ang nakikita nitong paraan para malaman niya ang itinatago ng nobyo niya ay baka sabunutan niya ito. Naisip niya, bakit nagawa ng mga beki na makapasok agad sa naturang bar? Kung magpapanggap siyang beki, ibig sabihin makakapasok din siya doon.

 Walang kiyeme na sinunod na niya ang suhestyon ng kaibigan. Dahil may alam naman ito sa cosmetics, ito na rin ang nagmake-up sa kanya. Susme, kung makikita lang siguro siya ng mga magulang niya ngayon ay baka bumangon ang mga ito sa hukay. Ang kapal naman kasi ng make-up niya at nagmukha nga siyang bakla.

Napangiwi siya nang muntikan na siyang matapilok.

 Hindi siya sanay magsuot ng high heels, kaya hindi na nakakapagtaka kung malaki ang tsansa na matapilok dahil sa seven-inch high heels na suot niya. Pinagtitinginan din siya ng mga taong nakakasalubong niya sa daan.

 Why not? She was wearing a small black dress. Halos makita na ang hindi dapat makita sa kanya. Kapag pumalpak siya doon, paniguradong makukurot niya sa singit si Lynne. Ito kasi ang nag-insist na magsuot siya ng ganoon kaiksing dress.

 Kinakabahan si Kim habang kumekendeng na humakbang patungo sa entrance ng naturang bar. Nakahinga siya ng maluwag ng hindi siya harangin ng mga bouncer. Finally, nakapasok din siya. It only means effective talaga ang suggestion ni Lynne!

 Napangiti si Kimberly.

 Pagpasok niya sa bar ay sinalubong siya ng malilikot na disco lights at pinaghalong ingay ng mga customer at music na nagmumula sa sound system. Napangiwi siya. In her thirty years existance, hindi pa siya nakakapasok sa ganoong klase ng lugar. Ngayon pa lang. Kahit pa noong nobyo pa niya si Die—Awtomatikong natigilan siya.

 Sa loob ng tatlong taon, ipinangako niya sa sarili na hindi na ulit niya babanggit pa o isasagi sa isip ang pangalan ng lalaking ’yon. Nakapag-move on siya. Wala ng saysay pa upang alalahanin niya ang dating nobyo.

 Bawat hakbang niya ay may napapatingin sa kanya sa lugar na ’yon. Parang narinig pa niya ang isang bakla na tinanong ang kausap nito kung sino siya at kung bakit ngayon lang siya nito nakita. Lihim na umangat ang kilay niya.

 Hindi naman sa pagbubuhat ng bangko ay napakaganda niya para sa isang bakla. Of course, she was Kimberly Dela Merced. She’s half Spanish and half Filipino.

 Kahit sino ay napapatingin kapag siya na ang dumadaan. Ang problema nga lang niya, thirty na siya hindi pa rin nadadagdagan ang laki ng boobs niya. Natatandaan pa niya hanggang ngayon na baby bra ang gamit niya mula grade six hanggang noong nagkolehiyo siya.

 Iyon ang pinakamatinding insecurity niya noon. Ngayon hindi na. Mabuti na lamang at nauso ang gel padded bra.

 Iginala niya ang tingin sa paligid, hinahanap ng tingin si Edgar. Ano ang gagawin ng mokong na ’yon sa bar na katulad ng Paraiso ni Gardo?

 Wala namang babae siyang nakikita. Infact, puro mga binabae ang nakikita niya at mga matitipuno at gwapong lalaki na halos magpakita na ng hinaharap.

 Tumigil ang mata niya sa isang pamilyar na mukha…

 Gayon na lamang ang pagkawala ng kulay sa mukha niya nang makita kung sino ’yon. Holy mother of all f-ck.

Chapter Two

NOON pa man ay alam na ni Kim na mapaglaro ang tadhana. Ngunit hindi niya inaasahan na magiging biktima ulit siya ng mapaglarong tadhana.

 Mula sa kinatatayuan niya, kitang-kita niya kung paano makipaglaplapan ang magaling niyang nobyo, si Edgardo sa isang maskuladong lalaki na halos makita na ang itinatago sa harapan. Nakayapos si Edgar sa lalaki, ang isang kamay nito ay humihimas sa hubad na dibdib ng kahalikan.

 Tila nawalan ng kulay ang mukha ni Kim sa nasaksihan. Hindi siya nakagalaw ng ilang segundo.. o minuto. She was such a fool. Idiot. Noong nanligaw si Edgar sa kanya, naitatak niya sa isipan na ito na ang pinakamatinong lalaki na hinihintay niya. Ito na ang magpaparaya sa kanya sa tatlong taong kalungkutan niya.

 Pero nagkamali siya. Maling-mali siya ng inisip.

 Mali rin siya ng hinala sa kinalolokohan nito. Dahil hindi babae ang kinalolokohan ng nobyo niya, kundi lalaki!

Napatiim-bagang si Kim habang nakatutok ang mga mata sa dalawang lalaki. Kumukulo ang dugo niya sa galit. Pakiramdam ng dalaga ay isa siyang bulkan na anumang sandali ay sasabog sa sobrang galit.

 Nakahanda na siyang sugudin na walanghiyang lalakerong boyfriend niya. Ngunit nasa kalagitnaan siya ng pagsugod dito ng bumangga siya sa isang poste—hindi pala poste. Paanong magkakaroon ng poste sa loob ng isang bar—correction, it’s gay bar.

 She was probably the most stupid woman alive. Bakit ngayon lang niya narealize na gay bar ang pinasukan niya? Heto nga siya, na-disguise na parang isang malanding beki.

At ngayon, aakalain pa niyang poste ang katawan ng isang lalaki. Stupid, Kimberly. Stupid!

 Lalagpasan sana niya ang lalaki, ngunit natigilan siya ng humarang pa rin ito sa daan n’yan. At nakaramdam siya ng pagkaasiwa ng dumikit ang matipunong katawan nito sa kanya. She could feel the hard muscles of his body against her soft, feminine body. Tumatama ang mainit na buga ng hininga nito sa pisngi niya, nakaakit ang amoy ng bibig nito. Major turn on pa naman niya sa isang lalaki ang mabago ang hininga. Just like Die— Oh, not again! Don’t mention his name, for God’s sake.

 Tumaas ang tingin niya sa mukha nito. Malilikot ang ilaw sa naturang bar kaya hindi niya masyadong maaninag ang mukha nito.

 But one thing is for sure: Gwapo ito. Lahat naman siguro ng stripper at call boy doon ay gwapo. Kung hindi, siguro’y hindi mahuhumaling ang nobyo niyang tinamaan ng kidlat. Nakita nya sa gilid ng mata si Edgar, patuloy pa rin ang pakikipaglaplapan. Makakatikim talaga ito sa kanya ng sampal!

 Breath in, breath out.

“Look, Mister. I have no time for your some—-”

Naputol ang anumang sasabihin niya nang masilayan niya ang ngiti nito sa labi—ang pamilyar na ngiti na may bahid ng kapilyuhan. Napakunot-noo siya. That smile..

Pamilyar sa kanya ang ngiting ’yon.. ang pantay-pantay at mapuputing ngipin.. Hindi man niya gustuhin, hindi niya napigilan ang pagbalik sa alaala niya ang partikular na tao na naging bahagi ng buhay niya noon.

Ang lalaking minahal niya ng lubos.. ang minahal niya sa loob ng mahabang panahon.

Hindi maaari.

Matagal na niyang binaon sa limot ang lalaking ’yon, at hindi na niya gugustuhin pa na maalala.

“You look familiar to me.” His voice was rough and sexy, it also reminded her of that man.

 Pwersahan niya itong inignora at nilagpasan. Pero mukhang walang balak na tantanan siya ng tinamaan ng kulog. Naramdaman niya ang paghawak ng kamay nito sa kanyang braso. Magaspang ang kamay nito, isang senyales ng pagiging tunay na lalaki. Hindi kailanman naging ganoon ang kamay ni Edgar. Sa totoo nga ay mas malambot pa ang palad nito sa kanya. Iyon pa lang ay nagpapahiwatig na sa kanya na hindi isang lalaki ang pinatulan niya.

“I’m really that stupid”, bulong niya sa sarili. Inis na bumaling siya sa lalaki. “Back off.” iritadong sabi niya. Tila hindi siya nito naparinig. He was holding her arm, firmly. As if he was a possessive, jealous boyfriend.

 Gee. She liked to think so. Pero malayo ang iniisip niya sa katotohanan. Dahil ang tunay na nangyayari ay harap-harapan siyang niloloko ng nobyo niya at ang lalaking ito ay tila pinipigilan siyang gumawa ng eskando o gusto lamang bigyan siya ng serbisyo.

 Kaysarap tumawa ng pagak. Serbisyo? Masasabi niyang tigang na tigang na ang sex life niya. Pero hindi niya magagawan patulan ang serbisyong alok nito kahit na gaano pa ito ka-hot at macho. She can live without sex. Sino ba’ng nagsabi na lahat ng babae ay nangangailangan ng mainit na serbisyo mula sa lalaki? Isa pa, hindi niya dapat problemahin ang bagay na ’yon.

 Uso ang mag- selfie.

 Malusog pa rin naman siya kahit wala siyang sex life. At hindi na siya magtataka kung bakit. Dahil ang pinatulan naman pala niya ay isang bakla at iyon ang hindi malusog sa katawan! Hindi kaya si Edgardo ang may kasalanan tuwing naeempatso siya minsan?

 Malapit na sana siyang makalapit sa nobyo.. Malapit na din sana niya itong mabigyan ng nararapat lamang dito. Ngunit pinigilan siya ng matipunong braso na siyang humapit sa beywang niya. Napaharap siya sa lalaking kanina pang pumipigil sa kanya.

 Gusto niyang magpakawala ng malulutong na mura dito at itulak ito palayo. Pero sa hindi maipaliwanag na dahilan, tila wala siyang kakayanan na itulak ito basta-basta.

 Matagal na rin buhat noong makaramdam siya ng ganoon kasarap na sensasyon na gumuhit sa kanyang katawan. Ang isang masarap na kilabot na nararamdaman lamang niya sa piling ng isang lalaking nagmamay-ari ng maskuladong pangangatawan…

 Sinubukan niyang gumalaw kahit kaunti, paraan upang makawala sa pagkakayakap nito sa kanya mula sa likuran. Pero hindi niya mahanap ang lakas, hindi siya makaangal at makapag-protesta sa ginagawa nitong kapang-ahasan.

 Unti-unting nilamon ng panghihina ang katawan ng dalaga. Libo-libong init ang dumadaloy sa mga ugat niya at nagpapasidhi ng pangangailangan na ilang taon ng hindi nabibigyan ng atensyon..

Hindi man malinaw sa isip niya ang itsura ng mukha nito, ngunit malinaw a pandama niya ang masarap na sensasyon dulot ng paglapat ng maskuladong pangangatawan nito sa likod niya…

 Baby grind on me..

 Relax your mind take your time on me..

Ipinikit niya ang mga mata. Hinayaan ang sariling magpatangay sa agos ng pangyayari.. Dinama ang apoy na nagsisimulang mabuo.

  Let me get deeper shorty ride on me..

 Now come on me and s3x me til your body gets weak..

 With slow grindin babe..

Nahigit ni Kim ang hininga kasabay ng paglapat ng palad nito sa pang-upo niya. Awtomatiko ang pagkagat niya sa ibabang labi.

  Ohh.. Good. Yes, this is so good. Biglang napawi ang galit na nararamdaman niya sa dibdib sa ginawang panloloko sa kanya ni Edgar. Napalitan iyon ng nakakaliyong sarap na nagsisimulang umalipin sa uhaw na kamalayan niya.

 He press his hot arousal against her butt, rubbing it very slowly.. Making her feel his l ust for her. Umalpas ang impit na ungol sa labi niya.

 She’s not stupid anymore.

 She’s h orny right now.

Balewala ang mga tao sa paligid nila nang sandaling ’yon. Nabalewala din ang galit niya sa nobyo—o mas maganda kung sasabihing “dating nobyo” na niya si Edgar. After what she saw, hindi siya magpapakatanga para panatilihin ang pagiging magkasintahan nila.

 Kinuha ng lalaki ang kamay niya at iniangat iyon patungo sa dibdib niya. Alam niya kung ano ang gusto nitong mangyari. He want her to touch her boobs, to feel herself..

 Muling umalpas ang impit na ungol sa labi niya. Nagpatuloy sa ginagawa ang lalaki habang sumasabay ang sensuwal na musika sa buong lugar. Lumipad na palabas ang lahat ng pakialam niya kay Edgardo at natuon ang buong atensyon niya sa pagdama sa katawan ng lalaking ito..

 Yes, he was shirtless. Kumpara sa ibang lalaki na hubad-baro sa lugar na ’yon, bukod tangi itong may maganda at nakakaakit na hulma ng katawan. Tila hinulma ng panahon at apoy ang kabuuan ng lalaki.

 Nahigit ni Kim ang hininga nang inilibing ng binata ang mukha sa leeg niya at nagtanim ng maiinit at maliliit na halik. Doon niya napagtanto kung gaano siya kauhaw sa ganoong klaseng ligaya.

 She wasn’t just thirsty for a man. She was hungry for a man’s love and attention. Ngayon, pagkatapos ng tatlong taon ay muli niyang nararamdaman ang ligayang ’yon.

 Napangiti siya. Kapagkuwan ay nagsalita sa tenga niya ang lalaking gumigiling mula sa likod niya..

 “You didn’t tell me pumupunta ka pala sa mga ganitong lugar. Akalain mo ’yon, ang ex-girlfriend ko, suki pala ng Paraiso ni Adan?”

 Eksaheradang napamulat siya ng mata, pagkatapos ay marahas na bumaling sa lalaki. Doon naging malinaw ang mukha ng lalaki sa kanya. Ang pamilyar na ngiti nito, ang matangos na ilong nito, at higit sa lahat..

 Ang nag-aalab sa apoy na kulay asul nitong mga mata.

Napasinghap siya. “Oh, no…”

 Tila isang drum ng malamig na tubig ang bumuhos kay Kimberly. Ulit, parang gusto na naman niyang sabihin na biktima siya ng mapaglarong tadhana. But this time mas malala ang nangyari.

 Dahil kung sino pa ang huling tao na iniisip niyang makakakita sa kanya doon, s’ya pa ang makakatagpo niya.

 “Diego..” usal niya sa pangalan nito. “W-What are you doing here?” she asked, her voice stammering.

Sumilay ang mapanganib na ngisi sa labi nito. “To arrest you.” Pagkatapos niyon ay kinuha nito ang kamay niya at mabilis na pinosasan siya!

Chapter Three

BREATH IN, BREATH OUT. That’s what she need to do right now. She need to calm down. Kung hindi niya gagawin iyon, baka malapit na siyang mabaliw.

 Una, nalaman niya na isang paminta ang nobyo niyang si Edgar. Nagpaka-stress pa siya sa pag-iisip kung sinong babae ang kinalolokohan nito, pero panlalalaki pala ang inaatupag nito. Letse, naloko siya nito ng todo. Miyembro pala ito ng kafederasyon!

 Pangalawa, naakit siya sa isang macho dancer at hinayaan niya itong gilingan siya! And the worst part is, kilala siya nito at kilala din niya ito.

 He was her ex-boyfriend. Ex-lover. Parang gusto niyang matawa ng malakas. Humalakhak na tila hindi siya apektado.

 Tingnan mo nga naman kung paano maglaro ang tadhana. Masyadong nakakagulat. Parang lindol na niyanig ang buong mundo niya sa muling pagkikita nila.

 “Anong ginagawa mo sa lugar na ’yon?”

 Nagkunwari si Kim na hindi naparinggan ang sinabi nito. She tried to ignore his presence. Ngunit mahirap gawin iyon lalo na sa sitwasyon niya ngayon.

 Nakaposas siya habang nakaupo sa passenger seat ng police car na gamit ni Diego McIntosh. Kung may hindi siya maintindihan sa mga nangyayari ay kung bakit siya nakaposas. What did she do for him to arrest her?

 Wala! Ang tanging ginawa lang naman niya ay ang magpanggap na isang bading na customer ng Paraiso!

“Answer me, Kimberly.”

“Don’t call my name. Di tayo close.”

Marahas ang naging paghinga ni Diego. “I’m not going to ask you again.”

“E, di magaling.”

“So, answer me.” Ramdam niya ang matiim na titig sa kanya ng lalaki. Hindi niya gugustuhin na salubungin ang mga mata nito. With his dark blue eyes staring at her, she could felt her bones melting.

 Ipinilig niya ang ulo. Hindi siya dapat nagpapa-apekto sa malakas na presensya ni Diego. Dalawang taon na hindi niya ito nakita. Dalawang taon na pilit niya itong kinalimutan. Pero sino’ng makakapagsabi na muling magku-krus ang landas nila?

At sa lahat ng lugar na puwedeng magkita uli sila, sa isang gay bar pa? Hindi iyon ang nakikita niya sa utak niya na mangyayari.

“Walang dahilan para sagutin ko ang tanong mo, Diego.” Pilit niyang nilabanan ang panginginig ng boses. Ayaw niyang isipin ng lalaki na hanggang ngayon ay naaapektuhan pa rin siya ng presensya nito. Hindi na siya ang dating Kimberly na nagkakandautal tuwing nasa malapit lang ito. Hindi na siya ang babaeng napapatanga kapag nakikita ito. Hindi na rin siya ang babaeng tumibok ng husto ang puso para sa lalaking ito.

That version of Kim Dela Merced is gone.

“Alam mo’ng may dahilan para sagutin mo ako, Kim. Huwag mo akong itrato na parang di mo ako kilala.”

Muli, parang gusto na namang tumawa ni Kim ng pagak. “Seriously?”

Hindi makapaniwalang tinitigan niya ito. Naghahalo ang pait at galit na pinagmasdan niya ang gwapong mukha nito. Parang gusto niyang sampalin ito. Bakit ba kahit sukdulan ang galit niya dito, hindi pa rin niya maiwasan ang hangaan ang kakisigan nito? Ito pa rin ang pinakagwapong lalaki na nakita niya at hindi na yata magbabago ’yon.

“Not because you are my fvcking ex-boyfriend, may karapatan ka na magtanong. Wala kang karapatan, Diego. Wala.” binigyang diin pa ng dalaga ang pagbanggit sa pangalan nito, paraan para ipabatid dito kung gaano niya ito kinamumuhian.

“Well, i’m not just your fucking ex-boyfriend, Kim. I’m a fucking police officer, at kung di mo pa ako sagutin, you’ll be staying at my place.”

Marahas na napasinghap si Kim kasabay ng pag-iinit ng pisngi niya. “I’m not going with you! Not in your place, maniac!”

Ngumisi ito. “Don’t worry. I’m not going to touch you, Kim. Hindi naman ako ganoong klase ng pulis na pagsasamantalahan ka habang nasa presinto tayo, di ba?”

Tila nawalan ng kulay ang mukha ng dalaga sa sinabi ng lalaki. “At may balak ka talagang arestuhin ako? What did i ever do to you?”

“You’re not answering me so i think i should put you in jail…”

“Wala akong ginawang masama!”

Humalukipkip ang lalaki. “Then, answer me. Anong ginagawa mo sa ganoong klaseng lugar?”

Marahas na bumuga siya ng hangin. Hindi siya titigilan nito kung hindi siya sasagot ng maayos. Ang malala pa, baka sa presinto ang bagsak niya kung di siya sumagot.

“Sinusundan ko ang boyfriend ko.”

Napaawang ang labi ni Diego. Nagpapasalamat siya at madilim sa loob ng sasakyan nito. Mamatay siya sa kahihiyan kapag nakita nito ang pamumula ng pisngi niya.

“Ano ang gagawin doon ng boyfriend mo?”

“Are you stupid or what?” may bahid ng pagkairita na sagot niya. “Ano sa tingin mo ang gagawin ng isang lalaki sa loob ng isang gay bar, ha? Di ba, pulis ka? You should know that.”

“Pumatol ka sa bakla?” Sa paraan ng pagkakatanong nito, parang kasalanan pa niya na pumatol siya kay Edgardo. Nakakalokong pangalan. Lalaking-lalaki ang dating, pero isa palang binabae.

“Hindi ko alam na bakla siya!”

Amused na umangat ang kilay ni Diego at sumilay ang nakakalokong ngisi. “Okay.”

Napatiim-bagang si Kim. “What do you mean by that?”

Umiling ito. “Wala naman.”

Hindi siya naniniwalang wala. Sa tagal na naging magkarelasyon nila noon, kilalang-kilala na niya ang lalaki. May ibig sabihin ang nakakalokong ngiti nito. Matalim na tinitigan niya ito hanggang sa humagalpak ito ng tawa.

Napatanga siya. “Tinatawanan mo ba ako?”

Tawang-tawa na tumingin si Diego sa kanya, kumikislap sa tuwa ang kulay asul nitong mga mata. “I never peg you… as someone who would be commited to a gay.”

Namilog ang mata ni Kim. “Hindi ko nga alam na bakla siya! Bakit ba ang hirap mong makaintindi! Kung alam kong bakla ’yon, sa tingin mo ba papatulan ko ’yon? Well, let me tell you this. Hindi ako mag-aaksaya ng panahon para sa lalaki. Kapag ayaw ko na, tinatapos ko na kung ano ang ugnayan namin. That’s me.”

Nakita niya ang pagkawala ng ngiti sa labi nito. Nagdilim ang mukha ni Diego. Iniiwas niya ang tingin dito. “Siguro naman, nasagot ko na ang tanong mo. At kung itatanong mo kung bakit ganito ang ayos ko, obvious naman siguro ang sagot. Hindi puwede ang babae sa bar, so kailangan kong magpakabading para lang malaman ko na ’yong sinusundan ko pala ang totoong bading.”

Makakatikim talaga sa kanya si Edgardo. Dahil sa bwisit na ’yon, nagkita pa sila ng lalaking ito.Tumango si Diego. Pagkatapos ay inabot ang kamay niyang nakaposas. Walang imik na pinakawalan siya nito.

“Salamat.” sabi niya.

“I’m sorry.”

Nagsalubong ang kilay ni Kim. “Para saan ’yon?”

“For everything. Sa nagawa ko noon at sa nagawa ko ngayon.”

 She inhaled sharply. Ofcourse, alam niya kung ano ang ibig sabihin ng sorry nito. Alam niya kung ano ang tinutukoy nito. Pwinersa niya ang sarili na huwag kumawala ang mga emosyong nakatago sa dibdib niya.

“Don’t worry. That’s all in the past now, Diego.”

 Parang napapasong binuksan niya ang kotse at humakbang palabas. Without looking at him, dire-diretso siyang naglakad palayo.

Chapter Four

ANG MAKITA ang pagmumukha ng lalaking iyon pagkatapos ng tatlong taon ang pinakamasamang nangyari sa kanya sa araw na ’yon. Tila biglang nabura sa mga isipin niya si Edgardo at natuon iyon sa lalaking nagmamay-ari ng asul na mga mata.

 Nanlalabo ang mata ni Kim habang nakatingin sa unahan ng kotse, binabagtas ang daan pauwi sa bahay niya.

 Dumaan muna si Kim sa coffee shop, bumili ng maiinom para kalmahin ang sarili. Baka kung hindi niya makalma ang sarili, mapahamak pa siya sa daan. Nanginginig na sinuklay niya ang buhok habang nakikipagtitigan sa kape niya.

She was probably a criminal in her past life. Wala siyang nakikitang mabigat na rason para pagdaanan niya ang mga paghihirap sa buhay niya.

 Napangiti siya ng mapait. Buong buhay niya ay nakipaglaban siya sa kalungkutan na lumalamon sa kanya sa tuwina. At kahit pilit niyang tinatakasan at kinakalimutan ang mga bagay na nagpapahirap sa damdamin niya, pwersahan pa rin siyang hinihinala ng tadhana sa isang madilim na bahagi ng buhay.

 Isang masakit na kapalaran.

 So, yes. Baka nga kriminal siya noon kaya ngayon ay pinaparusahan siya ng tadhana.

Nanginginig na bumuga siya ng hininga.

 Bumalik sa isipan niya ang nangyari kanina. Nagkagulo kanina sa loob ng Paraiso ni Adan pagkatapos siyang posasan ni Diego. Yes, he was working for NBI. At aware siya kung ano ang nangyari kanina. Malinaw na nagkaroon ng raid sa naturang bar. Hindi nakakapagtaka ’yon dahil sa unang pasok pa lang naman niya sa loob ay mukhang nagsasagawa talaga ng prostitusyon ang bar na ’yon.

Pumasok sa isipan niya ang paghingi nito ng sorry.

 Mapait siyang natawa. Sorry? Hindi ba nito alam na huli na para sa salitang sorry? Hindi mabubura ng sorry nito ang sakit. Hindi mabubura ng sorry ang nakita n’ya noon. Lalong hindi mabubura ng sorry ang nawala sa kanya… sa kanila.

A silent scream began rising from her throat. Until now she could still feel her heart breaking apart..  Tila muling nagising sariwa ang sugat sa kanyang dibdib. Alam niya, kahit nagkaroon na siya ng bagong relasyon, hindi pa rin ganap na naghihilom ’yon. Dahil sa tuwing naalala niya ang nangyari, sumasakit pa rin ang puso niya.

 Tatawagan sana niya si Lynne nang tumunog ang cellphone niya. Biglang nagliwanag ang mukha niya nang makita ang numero ng kanyang ina. Minsan lang niya nakakausap sa telepono ang magulang niya. Akala niya ay hindi na siya naalalala ng mga ito.

She press the answer button.

 Pinahid niya ang luha sa pisngi. “Ma, buti napatawag ka. Miss na kita.” Napangiti siya. She really miss her mom. Kahit nagtatampo siya dito sa hindi nito pagdalaw sa kanya, hindi pa rin niya kayang magalit dito.

“Kimberly?” parang nagulat na sagot nito sa kanya at hindi inaasahan na siya ang sumagot ng tawag nito.

“Yes, Ma. This is Kimberly. Ano po’ng problema?”

“Oh, my bad. Dapat si Mari ang tatawagan ko.” Naiilang na tumawa ito. Parang yelo na biglang nanigas ang katawan ng dalaga. “I guess, nagkamali lang ako ng na-dial na number. Next time na lang kita tatawagan, sweetheart. Take care.” Hindi man lang siya nito hinintay na magsalita bago putulin ang tawag.

Di niya maiwasang makaramdam ng pagkirot sa dibdib. Sabagay, sino nga lang ba siya sa buhay nito? 

Oo, anak siya nito. Pero siya ang anak nito na naging dahilan para masira nito ang pangarap na maging isang beauty queen.

Nangangatal ang kamay na ibinaba niya ang cellphone.

 Isa lang naman ang kinikilala nitong anak, eh. She smiled bitterly at the thought of her half-sister Mari–sweet, beautiful Mari. Kung ituring ito ng ina niya na si Berly ay parang isang babasaging bagay na dapat ingatan. Para itong isang prinsesa sa mga alamat na labis labis ang atensyon na nakukuha.

 Eh, siya ba? Kailan ba niya nakuha ang atensyon ng kanyang ina? Kailan ba siya nitong inalagaan at prinotektahan? At kailan ito tumupad sa pangako sa kanya? Tatawagan daw siya nito next time?

 Umiling siya. Hindi na siya umaasa. Dahil kahit ang ama niya ay tila wala na ding pake sa kanya. May sari-sariling pamilya na ang mga ito, masayang nabubuhay… na wala siya. Produkto lang siya ng isang gabing pagkakamali.

One fcking night stand.

 Pinalaki siya, pinag-aral. Pero kailanman ay hindi niya naramdaman ang pag-aaruga at pagmamahal. Kung may ipagpapasalamat siguro siya sa mga ito ay dahil sa magandang genes ng dalawa.

Look at her now. She’s beautiful, gorgeous… But pathetic.

 She would really like to think she’s a criminal in her past life. Dahil wala siyang naisip na rason para maranasan niya ang ganoong kasaklap na buhay.

 NAGING MATAGUMPAY ang ginawang raid ng team nina Diego sa Paraiso ni Adan,ang gay bar na dalawang linggo nilang minamanmanan. Mayroong nakarating sa kanila na nagsasagawa diumano ang nasabing gay bar ng mga illegal na gawain tulad ng prostitusyon.

Iyon ang dahilan kaya pumayag ang binata na pumasok sa lugar at mag-apply bilang isang macho dancer. Pangalawang araw na niya doon at napag-alaman niya na pinagsasayaw ng hubad ang mga lalaki sa bar. Base rin sa mukha ng mga lalaking nakasama niya doon, ilan sa mga sumasayaw ng hubo’t hubad ay menor de edad pa.

 May lumapit sa kanyang reporter para kuhanan siya ng pahayag. Mabilis na tumanggi siya at lumayo sa lugar na ’yon. Tapos na ang misyon niya. Now it’s time to rest.

Bumuga siya ng hininga ng maalala si Kim.

 Hindi niya akalain na sa lahat ng lugar na puwede ulit silang magkita ay sa isa pang gay bar kung saan tinatapos niya ang isang misyon. Bumalik sa alaala niya ang namagitan sa kanila sa loob. Mabilis na uminit ang katawan niya. Wala pa ring nagbabago sa epekto sa kanya ng dalaga.

Kimberly was, without a doubt, the prettiest and sexiest woman he had ever known. Ganoon pa rin ang gamit nitong pabango. Her seductive perfume never fails to make his body burned with desire. 

 Tila tuksong nagpaulit-ulit sa isipan niya ang nangyari kanina sa loob ng bar..

Damn. Get a grip, Diego!

 Hindi ba niya narinig ang sinabi ng dalaga kanina? She obviously hate him. At walang ibang dapat na sisihin sa galit nito kundi siya. Muli, sa loob ng dalawang taon ay naramdaman niya ang pamilyar na pag-atake ng guilt sa dibdib niya.

Napatiim-bagang siya na pumasok sa kotse n’ya at mabilis na pinasibad iyon. Ilang beses niyang itinanim sa utak na hindi niya sinasadya ang nangyari, wala siyang alam at huli na ng malaman niya. Ngunit hindi niya maiwasan na sisihin rin ang sarili. It was his fault.

 And saying sorry is not enough.

Chapter Five

ISANG malutong na sampal ang tinamo ni Edgar mula kay Kim nang muli siyang magkaharap. Iyon ang ginawa niyang bati dito matapos pagbuksan ito ng pinto ng bahay niya.

Lumarawan ang pagkagulat sa mukha ng lalaki. “What the hell? Ano’ng ginawa ko?” tila inosenteng tanong ng dating nobyo.

“Drop the act, Edgardo. You don’t have to pretend anymore. I know the truth.” Malamig ang kalmadong boses niya. She’s forcing herself to be calm. Baka bigla na lang siyang maglupasay doon kung bigla niyang ilalabas ang lahat ng nakaipon na emosyon sa dibdib niya.

Nagsalubong ang kilay nito. “What truth?”

“That you’re not what i think you are.That you’re a gay. Akala mo ba hindi ko malalaman ang panloloko mo?” Nakita niya ang tila pagkawala ng kulay sa mukha ni Edgardo.

Napalunok ito, pagkatapos ay nag-iwas ng mata. “H-How did you know?”

She smiled derisively. “I saw last night. Sinundan kita sa pinupuntahan mong gay bar. Seriously? Hindi ko akalain na maloloko ako ng isang mapagpanggap na bading. Don’t worry, i don’t hate you for being not a straight man or being a gay. I’ll respect your sexuality. But that doesn’t mean i don’t hate you for fooling me, for making me an idiot. Hindi mo kailangan manloko ng tao para pagtakpan mo kung ano ang tunay mong kasarian. You don’t have to pretend. Pretending someone your not could make other people hate you. At iyon na nga ang nangyari. Pinaasa mo ako at pinagmukha mo akong tanga.”

 Nakita niya ang paglandas ng luha sa pisngi ng lalaki. Unang beses niyang nakita na umiyak ang dating nobyo at ikinabigla niya iyon.

 Napatungo ito. “I’m sorry, Kim. I don’t know how to explain myself. Maski sa sarili ko naguguluhan ako. I’m confused, i still don’t know who i am. I used you and i know it’s not the right thing to do.” Umiiyak, lumuhod ito sa harapan niya. Mas lalo siyang nabigla sa ginawa nito.

“What are you doing? Tumayo ka nga!”

“I’m sorry, Kim. I want you say i’m sorry. Please, please forgive me.” Nagmamakaawa itong tumingin sa kanya at parang matutunaw ang puso niya sa paraan nito ng paghingi ng tawad sa kanya. Buong buhay ni Kim, sinasaktan siya ng mga taong minamahal niya. They hurt her without saying sorry.

At sa unang pagkakataon, may isang tao na humihingi ng tawad sa kanya habang nakaluhod sa harap niya. Biglang natunaw ang yelong nakabalot sa puso niya. Ang galit niya kay Edgardo ay biglang naglaho.

 Yes, he had hurt her. Pero sinsero itong humihingi ng kapatawaran sa kanya. Nakikita niya iyon sa lumuluhang mata nito.. sa nagmamakaawang tingin nito.

 Humugot ng malalim na hininga ang dalaga at hinawakan ito sa balikat. “Tumayo ka na d’yan, Edgar.”

“Hindi ako tatayo dito hangga’t hindi mo ako pinapatawad.” nabasag ang boses nito. Nakakaawa ang itsura nito nang sandaling iyon.

“Mas lalo akong magagalit kung hindi ka pa tatayo. And please, don’t cry. Mas lalo kang napaghahalataan n’yan kapag iyakin ka.” Maliit na ngumiti siya sa lalaki. “Come on, stand up.”

Tila nag-aatubili pa itong tumayo. Ngunit napansin marahil nito na seryoso siya.

“Are you still mad at me?”

“Yes. Pero hindi ibig sabihin nun ay sarado na ang isip ko. I understand you now. Alam ko, mahirap na umamin at ilabas sa buong mundo kung sino ka talaga. The world is full of judgemental people. Kahit maging sino ka pa, kahit gaano ka pa kagaling sa isang bagay ay may masasabi pa rin sa ’yo ang tao na hindi maganda. And that’s why you shouldn’t hide your true identity. Just be yourself. Dahil mas kamumuhian mo ang sarili mo sa isang pagkatao na hindi ikaw.” Bumuga siya ng hangin. “Hindi na ako masyadong nagagalit sa ’yo. Naiintindihan ko na may rason ka kung bakit mo ginawa ’yon. Pero kung gusto mo na patawarin kita, sundin mo ang sasabihin ko sa ’yo.”

“Ano ’yon?”

Banayad na ngumiti siya at hinaplos ang pisngi nito. “Let it go.”

“KEMBOT na, kembot na! Iladlad na ang iyong kapa. Kembot na, kembot na! Gora na sa pagrampa…!”

 Amused na nakatingin kay Lynne ang mga customer ng bakeshop niya habang tila walang pakealam sa paligid na kumakanta ito. Maganda naman sana ang kaibigan niya, kaso hindi naman kagandahan ang boses nito.

 “Kapag nagsialisan ang customers natin, kakaltasan talaga kita ng suweldo, Lynne.” sabi niya dito habang kinakain ang isang hiwa ng blue berry cake sa maliit na plato.

 Sinimangutan siya nito. “Kakaltasan agad ang sweldo? Be thankful ka nga dapat sa akin. Pinapagaan ko pa ang loob mo, ’te.”

 Pinaikutan niya ito ng mata. “Wala kang dapat ipag-alala sa akin. Tulad nga ng sabi ko, i’m okay. Nagkausap na kami ni Edgar at pinatawad ko na siya.”

 “Nang ganoon na lang?” Nanlaki ang mata nito. “Matapos ka niyang lokohin. Isa palang paminta ang hinayupak! Dapat sa ganoon, pinahihirapan. Tinotorture!”

“Masyado ka talagang brutal. Di na ako nagtataka kung bakit iniwanan ka ni Hunt.” pagbanggit pa niya sa ex-boyfriend nitong doctor. “Balita ko babalikan niya ’yong first love n’ya.”

Umismid si Lynne, sabay upo sa harap niya. “Huh. Tingnan lang natin kung makatiis siya na hindi ako makita. Sinasabi ko naman sa ’yo, Kim. Babalik at babalik siya sa akin.” parang nakakasigurado ito sa bagay na ’yon.

Nagkibit-balikat siya. “Bahala ka. Huwag ka lang aasa masyado. Maraming babae na ang nagbigti dahil d’yan.”

Ngumiti ito ng makahulugan. “Don’t worry. Hindi naman ako aasa kung wala akong pinanghahawakan, eh.” Pilyang kinindatan siya nito.

She rolled her eyeballs again.

“So, ano na ang nangyari sa inyo ni Edgar?”

“We’re friends.”

Di makapaniwalang tiningnan siya nito. “Friends? Pagkatapos ng nangyari?”

She nodded. “No hard feelings. May rason siya kung bakit nagawa niya ’yon. Alam ko naman na mabuting tao si Edgar. The problem is, wala siyang tapang na iladlad niya ’yong sarili niya sa ibang tao. Itinatago niya kung sino talaga siya at iyon ang dahilan kaya pinipilit niya na umaktong isang lalaki.”

Napangiti si Lynne. “You really have a good heart, Kim. I just don’t understand why…” Itinigil nito ang sinasabi at nag-aalalang tumingin sa kanya.

Bumuga siya ng hangin at pinilit balewalain ang tila punyal na nagbabantang tumusok sa dibdib niya. “Baka nga talaga kriminal ako noon kaya ganito kalupit ang tadhana sa akin.” pabirong pahayag niya, ang lungkot ay hindi maitatago sa mga mata.

Hinawakan nito ang kamay niya at pinisil. “Bakit? May nangyari na naman ba? Tell me.” puno ng concern ang boses ng kaibigan. Sa kabila ng lahat, kahit wala siyang pamilya na handang dumamay sa mga problema at paghihirap niya ay nagpapasalamat pa rin siya na may kaibigan siyang laging nakaalalay sa kanya. Hindi niya ito kadugo, pero kung magturingan sila ay parang magkapatid.

“I saw him.” sagot niya makalipas ang ilang sandali.

Nahigit nito ang hininga. “Saan?”

“Sa gay bar.”

“Holy.. what? Nagladlad na rin siya?” tila nalugi ito ng milyones. Natawa si Kim.

“Gagi! Did you forget that he was working with NBI? Nagkaroon ng raid kahapon sa bar na pinupuntahan ni Edgar.”

“And? Doon mismo kayo nagkita? Sa loob?!”

Tumango siya. “Macho dancer siya doon. I think parte ng misyon niya iyon kay nagpanggap siya. Hindi ko siya nakilala nang una. Kaya di ko maiwasan ang ma-attract sa kanya.”

“Dios mio.”

Nag-init ang pisngi niya. “Hindi ko nga siya nakilala! But you know the worst part? He grind on me.”

“What!”

“And… i like it.”

“Ay teka, beh, Rated SPG na ’to.” Ininom nito ang juice niya at saka ekseharadang pinaypayan ang sarili. “Nakainom ka na ba nang mga oras na anuhin ka niya? Alam mo na.. Di ba, syempre.. Didikit ’yong kanyang batuta.. I mean, tinigasan ba?”

Nanlaki ang mata ni Kim at mas lalong nag-init ang pisngi. “Lynne!”

“Oo at hindi lang naman isasagot mo.”

“Kailangan ko pa ba ikuwento ’yon?” Parang mamatay siya sa kahihiyan kung sasabihin idedetalye niya sa kaibigan ang lahat ng kahalayang naramdaan niya kagabi. At ayaw man niyang alalahanin pa, kusang bumabalik ang mga maiinit na sandaling pinagsaluhan nila ni Diego noon. Malinaw at detalyado ang mga alaalang ’yon.

Hindi niya napigilan ang mabilis na pagkabog ng dibdib at pagguhit ng init sa mga ugat niya.

Mabilis na iwinaksi niya ang mga imaheng nagsisimulang magbalik sa utak niya.

“Oo, nasimulan mo ng i-kuwento. Alangan naman na bitinin mo pa ako?”

Umiling siya. “Wala na akong dapat i-kuwento. ’Yon lang ’yon kasi umalis agad ako sa lugar nang makilala ko siya.” She knew that was a lie. Kailangan niyang gawin ’yon para sa sarili niya.

Kung nagkita man sila ni Diego kagabi, sisiguraduhin niya na hindi na mauulit ’yon.

Chapter Six

“CALLAN!” tawag ni Diego sa kaibigan niyang pulis din at laging nakakasama sa mga operation nila. Nakasandal ito sa patrol nito at mag-isang nakangiti. Mabuti pa ang kaibigan. Mukhang nagkaroon na ng development sa pagitan nito at sa kababata.

Tumingin ito sa kanya at bahagyang tumuwid ng tayo. “O, Diego.”

“Mag-meryenda muna tayo.” Inilapag niya sa nguso ng kotse nito ang isang kahon ng pizza.

“Tamang tama. Gutom na ako. Salamat, brad.” Sinaluhan siya ng kaibigan. Tahimik lang siya habang kumakain. Hindi siya iwanan ng partikular na mukha ng isang babae. Ilang araw na buhat ng makita niya ulit ito at mula noon ay hindi ito mawala sa isip niya.

Kimberly..

 Marinig pa lang niya ang pangalan nito sa ibang tao, kahit ’yong mga kapangalan lang ay hindi niya maiwasan ang pagdaloy ng mga alaala kasama ang dalaga. Hindi sapat ang dalawang taon upang makalimutan niya ito ng tuluyan. Hindi sapat ang paghihiwalay nila upang mawala ang mga epekto nito sa kanya.

Sa muling pagkikita nila, hindi niya inaasahan na nandoon pa rin ang mga damdamin niya sa dalaga. Aminin man niya o hindi, nasabik siya ng husto. Kumakawala ang damdamin ng binata sa muling pagkikita nila at tila mababaliw siya sa halo-halong emosyon.

Sa muling pagkikita nila, isang bagay pa rin ang napagtanto niya.

He still cares.

 ILANG BUWAN na rin na hindi nakikita ni Kim ang kanyang ina. Tuwing dinadalaw niya ito ay nagkakataon naman na wala ito sa tinutuluyan nito. Ganoon din ang kanyang ama. Hindi niya alam kung sinasadya ba o talagang wrong timing lamang siya kung dumalaw.

 Nauna na siyang umalis kay Lynne sa shop. Kung may isa siyang pinagkakatiwalaan sa negosyo niya, si Lynne ’yon. Sino pa nga ba? Si Lynne na lang naman ang nasa tabi niya. Si Lynne na lang ang taong maituturing niyang maaasahan at makakapitan kapag may problema siya.

 Ubod ng pait na napangiti si Kim. Kahit isang kamag-anak, wala man lang makaalala sa kanya. Tumawag naman sa kanya kagabi ang Papa niya. She thought he finally remembered. Akala lang pala niya.

 Hindi kalayuan sa bakeshop niya ang bahay na tinutuluyan niya. Nilalakad lang niya iyon kapag gusto niyang mag-isip. Pero kapag marami siyang ginagawa ay sumasakay na lang siya ng tricycle at nagpapahatid doon. Walang espesyal sa araw na ’yon. Hindi naman siya nahirapan sa bakeshop sa buong maghapon pero pakiramdam niya ay pagod na pagod siya. Her mind and body felt so tired.

 Nakakapagod din pala mag-isip sa mga tao na obviously ay wala namang pakialam sa kanya. Sinubukan niya kanina tawagan ang kanyang mama. Sumagot naman ito, pero mabilis ding nagpaalam. At tulad ng ama niya, hindi man lang siya hinintay na sumagot bago siya pagpatayan.

 Masakit. Masakit ang maramdaman mo ’yong rejection mula sa magulang mo. Ngunit kahit ganoon, mas mahihirapan siguro siya kung aakto siya na walang pakialam sa mga ito. Sa kanyang magulang.

 Pumatak ang luha sa pisngi ni Kim. Nasa tapat na siya ng kanyang bahay nang mapansin niya ang nakaparadang Aston Martin doon.

 “You should wipe your tears.”

 Napatingin siya sa nagsalita. Parang isang masamang panaginip ag sumulpot sa unahan niya.

Napaurong si Kim. “Ano’ng ginagawa mo dito?” asik niya at pasimpleng pinahid ang luha sa pisngi niya. Isang linggo na ang nakaraan mula ng magkita ulit sila.

Isang linggo na rin ang nakaraan nang mangyari ang raid sa Paraiso sa Adan kung saan pinosasan siya nito at dinala sa kotse nito. Hanggang ngayon ay di niya maintindihan kung bakit nito kinailangan na posasan siya gayong wala naman siyang ginawang illegal.

 The bastard Diego just smiled at her. Tila hindi napansin ang galit sa mga mata niya. “I just came to apologize for what happened that night. Walang dahilan para posasan kita nang gabing ’yon and i’m very sorry.”

 Matagal niya itong tinitigan bago tumugon. “Three years is not enough.”

 Nagsalubong ang kilay ni Diego. “What do you mean?”

 “Hindi sapat ang tatlong taon para mabago ka. You’re still the same Diego McIntosh. Always late for saying sorry.”

 “Kim..”

 She smiled bitterly. “What’s new? I’m not really surprised.” Iniiwas niya dito ang tingin at binuksan ang gate. Hindi niya kakayanin ang makausap ng matagal ang lalaki. Kahit pa magmukha siyang duwag. Sinabi niya sa sarili na sisiguraduhin niyang hindi na ulit sila magkikita ni Diego. Ngunit mukhang nangingialam na naman ang kapalaran sa buhay niya.

 “Mag-usap tayo, Kim.”

 Hinarap niya ito. “Wala tayong dapat pag-usapan. Matagal ng tapos ang lahat sa atin. At kung ang ipinunta mo lang dito ay para humingi ng tawad sa nangyari noong isang linggo, balewala na ’yon sa akin. You don’t need to say sorry. Si Edgar ang ipinunta ko doon noon at hindi ikaw. Let’s just forget what happened that night. You should go home. Wala kang mapapala sa akin. Good night, Diego.”

She didn’t bother to look at his blue eyes. Galit siya sa mga mata nito. Dahil minsan kahit ano pa ang galit niya dito, nababalewala lang ’yon kapag tumutok na sa kanya ang pares ng kulay asul na mga mata ng binata.

 Isinarado na niya ang gate. Mariin siyang napapikit ng makapasok sa bahay niya. Nanlalambot ang mga tuhod niya, nangangatal ang mga kamay. Mabigat ang paghinga niya at kung titingnan niya ang sarili sa salamin, makikipagpustahan siya na tila tinakasan na ng kulay ang mukha niya.

 Oh, God. She hate herself right now. She hate herself for being so weak, so affected by his presence. Tatlong taon na ang nakalipas.. Ilang beses na niyang ipinaalala sa sarili na tapos na. Na wala na siyang nararamdaman pa sa lalaki. Ipinaalala niya sa sarili na ang lahat ng pinagsamahan nila ay nasa basurahan na. Itinapon na niya ang lahat ng ’yon pagkatapos niyang talikuran ito. Inutusan na niya ang sarili na bitawan ang lahat ng pagmamahal dito.

 Pero bakit ganoon? Bakit nahihirapan pa rin siya kapag naalala niya? Bakit masakit pa rin? Napaupo siya sa likod ng pinto.

 What did she ever do to others for her to experience all of this? Damn it! She’s always kind to other people. Wala siyang nakaaaway noong pumapasok sa eskuwelahan. Laging may magandang nasasabi sa kanya ang mga guro tungkol sa ugali niya. At ni hindi nga niya nagagawa pang mangopya kahit na bumagsak pa siya sa kanyang test!

 Nanginginig na isinuklay niya ang kamay sa buhok kasabay ng mapait na tawa.

This is stupid. Her life was a bullsh1t. Kahit na saksakan pa siya ng pagiging mabait, lagi pa rin siyang nadedehado. Lagi pa ring inaapakan ng mga tao sa paligid niya ang kanyang damdamin.

 Narinig niya ang papalayong kotse ni Diego. Napapikit siya. Pinigilan niya ang lumapit sa bintana o kaya ay lumabas para tanawin ang papalayong kotse nito. There’s no way she would do that.

Hanggang ngayon ay hindi pa rin niya nalilimutan ang kasalanan nito sa kanya. Kinamumuhian niya si Diego. Hinding-hindi niya ito mapapatawad.

Dahil hindi na nito maibabalik ang buhay na nawala sa kanya.

Chapter Seven

NILAGOK ni Kim ang natitirang alak sa bote ng wine. Parang apoy na gumuhit sa lalamunan niya ang alak. Nasa teresa siya ng kanyang bahay at pinipilit niyang magpaantok sa ngalan ng kanyang kagandahan.

 Hindi siya matulog nang gabing ’yon. Kahit saan niya ipaling ang mukha, ang gwapong mukha ni Diego ang lumilitaw sa isip niya. Tila isang multo ng nakaraan ang mga alaala nito. She don’t want him to be part of her life anymore.

Not now.

 Nakapag-move on na siya. Nakalimutan na niya ang pinakamasaklap na parte ng buhay niya. Hindi niya gugustuhin pa ang hukayin ang mga kalansay ng nakaraan nila ni Diego. Walang pusong naghilom sa matinding sugat ang nanaisin na maulit pa ang sakit at hapdi na dinanas nito.

 Ngumiti siya, may pait na gumuhit sa mga labi niya.

 And you know’s funny. Pagkatapos ng dalawang taon, magku-krus pa rin pala talaga ang mga landas nila. Paano nga ba hindi mangyayari ’yon? Maliit lamang kung tutuusin ang Pilipinas para muli silang magkita. Kung ’yong mga nagtatago pa mula sa kaaway ay natatagpuan ang pinagtataguan. Sila pa kaya ni Diego na naging magkasintahan lamang? At di pala i-lang ang naging relasyon nila ng lalaki. 

They had been in a relationship for six years.

Fvcking six years.

 Parang may buhol sa kanyang sikmura. She forced herself not to breath too deeply.

Fvck, stop thinking about him!

 Nanginginig na pinakawalan niya ang tensyon sa kanyang katawan. Tumingala siya sa kalangitan. 

 Maningning ang kalangitan ngayon sa mga bituin, tila naging disenyo iyon sa itaas upang bigyang liwanag ang madilim na langit.

 Nakuha ang pansin niya ng isang bituin. Kumislap iyon at parang intensyon talaga na kunin ang kanyang atensyon.

 Nakagat ni Kim ang ibabang labi at hindi napigilan ang pag-iinit ng mga mata. Ang bituing iyon ay nagpapaalala sa kanya ng isang munting nilalang na maagang kinuha sa kanya. Pakiramdam ni Kim ay gumapang sa dibdib niya ang buhol sa kanyang sikmura. Ramdam niya ang pagpulupot niyon sa puso niya at pagpintig na parang sugat.

 Inutusan niya ang sariling kumalma. At pagkatapos ay bumalik na siya sa kama. Maybe, some people was right about the darkness of pasts. Mahirap takasan ang madilim na nakaraan. Para iyong anino na nakasunod na sa ’yo habambuhay.

 “NAKATULOG ka ba kagabi, Kim?”

Napatingala ang dalaga kay Lynne. May malalim na kunot-noo sa mukha nito habang nakatitig sa kanya.

 She took a long, deep breath. “Hindi,” walang pagtangging sagot ni Kim. Tinitigan niya ang kapeng inilapag nito sa harapan niya. Hindi maganda ang gising niya at hindi pa rin siya nakakahigop ng mainit na kape. Wala pa siyang maayos na tulog. And she could practically compare her face to a witch. Bukod sa nangingitim ang ilalim ng mata niya, hindi pa rin siya nakakapagsuklay ng maayos. 

 Umalis siya sa bahay niya na pinadaanan lang niya ng daliri ang kanyang buhok.

“Oh. Dinadamdam mo pa rin ba ang paghihiwalay n’yo ni Edgardo?”

 Sinamaan niya ito ng tingin. “Seryosong tanong ba ’yan?”

“Mukha bang biro ’yong tanong ko? Syempre, worried lang ako for your. Or let’s just say na concerned din ako. Kung ako naman siguro ang nasa katayuan mo, magdadamdam rin ako ’no.” Umupo ito sa kaharap na upuan niya at nagpatuloy sa pagsasalita. “Isipin mo ’yon ano. Akala mo may forever na kayo ni Fafa Edgardo, pero wala din pala. Wala, dahil ang hanap niya ay tender juicy hotdog din.”

 She rolled her eyes. “Serioulsy, Lynne? Alam mo kung ano na ang estado namin ni Edgar. We’re friends. Tanggap ko na naman ang nangyari sa amin. Kung kami talaga, kami talaga. Pero sabi mo nga, gusto niya ng hotdog din. Well.. Hindi puwede ’yon. Baka kaming dalawa pa ang maging magkaribal sa future husband ko kapag natuloy ang relasyon namin.”

Napahalakhak si Lynne. “Alam mo, tama ka. But tell me what’s the problem.”

“Alam mo na kung ano ’yon.”

“Ah..” Tumango ito. Lynne let out a sighed. “Mahirap talaga ’yan. Hindi mo kasi ’yan puwedeng dalhin habambuhay. You have to let him know, Kim. Hindi pwedeng itago mo ang katotohanan sa kanya.”

 Itinikom niya ang bibig at pinag-isipan ng maigi ang sinabi nito.

 Kung sasabihin niya iyon sa lalaki, may mababago ba? Nothing will change. Walang magbabago sa mga nangyari na. Hahayaan na lamang niyang lamunin ng panahon ang lahat.. Hahayaan na lamang niyang mabaon ang katotohanan sa nakaraan.

 Nagpaalam siya kay Lynne na matutulog muna saglit. May kwarto na nagsisilbing opisina niya sa kanyang bakeshop.

 Minsan kasi umaga pa lang ay nagta-trabaho na siya kaya doon na rin siya nagpapalipas ng gabi. Parang silid din niya sa kanyang bahay ’yon. Kompleto sa mga kagamitan.

Binuhay niya ang TV at humiga sa kama. Parang wala siyang gana na magtrabaho. Lalo na kapag ganitong magulo ang isip niya sa samu’t saring isipin. Napatuon ang mata niya sa telebisyon nang makuha ng isang breaking news ang atensyon niya..

 “Dahil sa bilis ng takbo, kinaladkad ng isang rumaragasang truck ang isang police patrol kaninang madaling araw…”

 Napadiretso ang upo niya nang makita ang balitang ’yon. Kadalasan ay wala siyang pakialam sa mga balita sa telibisyon. Hindi nga niya alam kung bakit nanonood siya ng ganoon ngayon kung pwede naman siyang magsalang na lang ng isang Hollywood movie.

 Kumabog ang dibdib niya sa hindi maipaliwanag na dahilan. Malakas ang naging pagtibok niyon hanggang sa rumehistro sa TV screen ang litrato ng pulis na sinasabing biktima ng aksidente..

  Natutop niya ang bibig at tila nawalan ng kulay ang buong mukha niya.

  Oh, my God.

Chapter Eight

NANLALAMIG ang kamay ni Kim, sigurado siya doon. Hindi niya maitago ang pamumutla ng mukha niya. At napansin agad din ’yon ni Lynne.

“Ano ba’ng nangyayari sa ’yo, Kim? Gusto mo ba ng tubig? Ikukuha kita.” Nag-aalalang lumapit sa kanya ang kaibigan.

Itinaas niya ang kamay. “No, don’t bother..” Pwinersa niya ang ngumiti. “Lalabas lang ako.”

“Sure ka?”

Tumango siya. Nagmamadaling lumabas siya. Hangin. Kailangan niyang sumagap ng hangin. Sinapo niya ang dibdib at naglakad palabas. Pakiwari ni Kim ay mauubusan siya ng hangin sa nakita sa TV.

Si Diego.. Naaksidente si Diego.

 Umupo siya sa isang bench sa labas. It felt like a bad dream that could not be real. Parang kahapon lang ay kausap niya ito. Parang kahapon lang ay nakita niya ang gwapong mukha nito, ang nakakaakit na pares ng kulay asul na mga mata nito. At kahapon lang ay humihingi ito ng tawad sa kanya.. Nagmamakaawa ang tinig nito sa kanya. Pero ipinagtabuyan niya ang lalaki.. Pinagsarhan ng pinto.

 May kung anong bumara sa lalamunan niya. Lumunok siya at inutusan ang sariling kumalma. She closed her eyes, but his face kept on appearing on her mind. Iminulat niya ang mga mata. Eksakto ang pagdaan ng isang truck sa harapan niya, mabilis ang pagpapatakbo at tila may masasagasaan anumang oras.

 Kinaladkad ng isang rumaragasang truck ang isang police patrol kaninang madaling araw… Nagpaulit-ulit sa isipan niya ang boses ng news anchor. At paulit-ulit din ang parang tinik na pumupulupot sa dibdib niya.

Takot at pag-aalala.

 Iyon ang nararamdaman niya nang sandaling ’yon at para na naman siyang kinakapos ng hininga. Namuo ang luha sa mga mata ni Kim.

 Hindi niya maiwasan ang maging emosyonal. Oo, kinamuhian niya si Diego. Kapag naaalala niya ang madilim na pangyayari sa nakaraan nila, parang nilalamon ng galit ang puso niya. Okay. Hindi pa rin siya maka-move on. Hindi pa rin niya iyon magawang kalimutan! Pero iyon ay dahil sa hindi niya matanggap na hanggang doon na lang ang lahat ng pinagsamahan nila. Hindi niya lubos na matanggap na tapos na sila ng lalaki.

 Umagos ang luha sa mga mata niya. Wala syang pakialam kung mayroong makakita sa kanya. She was hurting, and damn it, it felt like dying again and again. Isa-isang umaatake ang mga emosyong ayaw niyang maramdaman.

 Oo, siguro hanggang ngayon nakatago pa rin sa dibdib niya ang mga nararamdaman niya para kay Diego. Minamahal pa rin niya ito.

 Nakagat niya ang ibabang-labi sa pag-amin niya sa sarili. Nagkamali kasi siya. Hindi niya talaga ito magagawang kalimutan. Why?

 He was her first love. Her first everything.

 Tuloy ay hindi niya maiwasan na maalala ang unang pagkakataon na lumapit sa kanya si Diego..

 “HERE.” Nawala ang atensyon ni Kim sa binabasa niyang text book nang may maglapag ng Sprite sa harapan niya.

“Excuse me?” Nag-angat siya ng mukha.

 And then, her eyes met that piercing blue eyes. Madaling nakilala niya kung sino ang lalaki. “Oh. I think. Nagkamali ka yata ng napabigyan n’yan.”

 Ofcourse, she knew him. Imposibleng hindi niya makilala ang isa sa varsity player ng football sa unibersidad nila. Yeah, yeah. Halos lahat ng estudyante doon ay pamilyar kay Diego McIntosh. Why, he was the only gorgeous blue-eyed playboy in their university. Kinahuhumalingan ng kababaihan at kabaklaan sa angkin nitong kagwapuhan.

 Kapag dumadaan ang lalaki, literal na nahahawi ang daan na parang may dumaang anghel. Literal din na napapanganga nito ang bawat makakita dito. Exagge man pakinggan, pero ’yon talaga ang epekto ni McIntosh sa kanila. Oo, kasama na siya doon.

 Like seriously? Sinong hindi mapapanganga sa lalaki? Nang maghulog yata ang Diyos ng kagwapuhan, ito lamang yata ang nakasalo. Nakilala na niya ito noong seventeen pa lamang siya. Napanood kasi niya itong rumampa sa Mr. Teen Philippines. At kahit sixteen years old pa lang ito noon, pamatay na ang abs! Parang intensyon talaga ng magandang pangangatawan nito ang paglawayin ang mga nakakapanood dito.

Kaya naman hindi siya makapaniwala na nandito ang lalaki sa harapan niya. Inaalok siya ng Sprite. Oh, God. Totoo ba ito?

“Nah. Para sa ’yo talaga ’yan.” He smiled sweetly. “Come on, sweetheart. Tanggapin mo na.” Umupo ito sa harapan niya, hindi inaalis ang titig sa kanya.

Muntikan na siyang mahimatay. Talaga bang narinig niya itong tinawag siyang sweetheart? “H-Huh?” parang tanga na nasabi na lang niya sa kawalan ng sasabihin.

Napangiti ito dahilan upang makita niya ang pantay-pantay na ngipin nito. Goodness. Gising ba talaga siya o nananaginip lang? Una, hindi makapaniwala na lalapitan siya ng isang Diego McIntosh. Pangalawa, hindi niya akalain na aalukin pa siya nito ng inumin. At pangatlo, hindi niya lubos maisip na ngingitian pa siya nito!

Ano ba’ng kabutihan ang ginawa niya nitong mga nagdaang araw para mangyari ngayon iyon sa kanya?

Napalunok siya. “W-wala ka bang ibang malapitan ngayon?” she asked, her voice was a little bit shaky. Iilan lamang silang naroon sa labas. Nakapwesto siya sa bench habang pinag-aaralan ang magiging lesson nila mamaya sa Filipino subject.

Sa halip na sumagot ay ngumiti lang ito ng bahagya at tinungga ang maliit na bote ng softdrinks. Tuloy bigla siyang nauhaw nang makita ang adams apple nito. Hindi niya kailanman inisip na nakadagdag iyon sa kakisigan ng isang lalaki. Pero kay Diego, parang mas naging kaakit-akit pa ito.

Tumikhim siya. Bigla siyang nainis. Hindi ba nito alam na nakakadistract ito sa pag-aaral niya? Tila nakalimutan niya bigla ang mga pinag-aralan mula kanina. And that’s because of this guy.

“Wala ka bang balak na tanggapin ’yang ibinigay ko?”

“Bakit mo ba ako binigyan n’yan?” lakas-loob na tanong ni Kim. Pinanlabanan niya ang malakas na tibok ng puso niya at hiya na kausapin ito.

“Kanina pa kitang pinagmamasdan dito. Hindi ka ba nauuhaw sa pag-aaral? Mahigit dalawang oras ka na dito.”

“H-Hindi naman.”

“Malayo ka rin sa ibang estudyante.”

“Mas gusto ko ang tahimik.”

“Ako rin.”

Di niya napigilan ang pag-angat ng kilay. “You must be kidding.”

“I’m not. Like you, mas gusto ko rin ang tahimik na lugar.”

“So, ipinapaliwanag ba doon ang kaliwa’t kanan mong girlfriend?” Balita sa buong unibersidad ang pagkakaroon nito ng sabay-sabay na girlfriend. Mula sa iba’t ibang department. Parang muse lang sa bawat liga. Bawat department, may syota “daw” ito. Hindi niya sigurado kung totoo ’yon. Naririnig lang naman niya iyon sa mga babaeng kaklase niya.

“Naniniwala ka naman ba sa mga balitang ’yon?”

“I think, hindi magkakaroon ng ganoong chismis kung walang katotohanan. Ano sa palagay mo?”

Ngumisi ito. “Wala akong nobya. Iyon ang totoo.”

Mahirap paniwalaan ang bagay na ’yon. Itinikom nya ang bibig at hindi na nagkomento.

“Hindi ka ba naniniwala?”

“Well.. That’s really hard to believe, mister.”

“Diego. Just call me, Diego, Kim.”

Nagulat siya doon. Alam nito ang pangalan niya?

Tila nabasa nito ang nilalaman ng isip niya. “Yes. I know your name.”

“P-Paano?”

“Itinanong ko sa mga kaklase mo.”

Napatuwid ang likod niya. “Ba-Bakit mo itinanong ang pangalan ko sa mga kaklase ko?”

Hindi ito sumagot bagkus ay tiningnan lang siya. There was a smile in his blue eyes. Tila natutuwa ito na makita siya. Her cheeks burned with the way he stared at her.

Muli niyang binuksan ang text book at doon na lang ibinaling ang atensyon niya. Pilit na ipinasok niya sa isip ang pagbabasa, pero ramdam na ramdam niya ang atensyon nito sa kanya.

“Alam mo sa lahat ng university sa Pinas, itong atin ang pinaka-kakaiba.” komento nito. Mula sa pilit na pagbabasa, muli siyang napatingin sa lalaki.

“Bakit kakaiba?” curious na tanong ni Kim.

“Dahil nandito ka.”

Dumoble pa ang pamumula ng pisngi ng dalaga sa sagot ng binata. Inirapan niya ito para kunwari hindi siya apektado. “Ilang daang babae na kaya ang nahulog sa pick-up lines mo na ’yan? Alam mo, mas unique kapag hindi ka kumukuha sa internet ng mga ganoong linyahan.”

He chuckled. “Ikaw pa lang ang sinabihan ko noon.”

“Maniwala ako sa ’yo.”

“Maniwala ka sa akin.”

“Okay.” Mahirap paniwalaan ang sinasabi ng lalaki sa kanya, lalo na ang ipinapakita nito na interesado ito sa kanya.

“Hindi ka ba naniniwala sa akin?”

Sinamaan na niya ito ng tingin. Wala na siyang paki kung sino pa ito. “Alam kong bago pa lang ako dito sa university n’yo, pero alam na alam ko na ang galawan n’yong mga lalaki dito para makuha ang isang babae. Idinadaan muna n’yo sa pamatay na ngiti, pagkatapos babanatan ng pick-up lines para pakiligin kami. Pagkatapos, kakausapin n’yo kami.. Bobolahin, pupurihin para maflattered kami at sumakay sa gusto nyo. Pagkatapos, kukunin na ang number, ite-text, tatawagan tuwing gabi. Pagkatapos, manliligaw hanggang sa mapasagot kami. At kapag naging girlfriend nyo na kami, ipapakita n’yo na sweet kayo, caring, thoughtful, gentleman at ideal man. Tapos, ide-date kung saan-saan. Magce-celebrate ng weeksary, monthsary.. At kapag nagtagal, dadalhin n’yo na kami sa SOGO. At kapag nadala na doon at napagsawaan, mananawa na kayo at maghahanap ng iba. Kaya, hindi. Hindi ako maniniwala sa mga pinagsasabi mo.” Tumayo na siya at mabilis na niligpit ang mga gamit. Naiwan si Diego na napanganga sa mga pinagsasabi niya.

 BAHAGYANG natawa si Kim sa ala-alang iyon. Medyo hindi maganda ang una nilang pag-uusap. Nag-iwan kasi ito ng maling impresyon sa kanya. Oo, crush na niya ito noon pa. Pero hindi rin niya maiwasan ang ma-turn off sa kapreskohan nito.

But that doesn’t mean, tumigil na ito sa kanya pagkatapos niya itong barahin. Nagpatuloy ito sa panliligaw sa kanya. Dinaig pa nito ang stalker na nakasunod sa kanya kahit saan siya pumunta. Nagugulat na lang siya kapag bigla itong lalapit sa kanya. Naging pasensyoso ito kahit matagal niya itong pinaghintay.

 Gusto niyang patunayan nito noon na seryoso ito sa kanya. At hindi siya nito binigo. Kahit ang mga magulang niya ay niligawan nito. He didn’t stop until she said yes.

 Na-miss niya ang mga panahon na ’yon. Ang panahon na naniniwala sila na ang lahat ay posibleng magkaroon ng walang hanggan. Kung maaari lamang siguro ibalik ang masasayang sandali tulad niyon, baka nagawa na niya. Pero hindi na puwede..

 Nanginginig na marahas siyang humigit ng hininga.

Bumalik siya sa loob para kunin ang kanyang shoulder bag. “O, saan ang punta mo?” pag-uusisa ni Lynne.

“St. Lukes.”

“Ha? Sinong dadalawin mo doon?” Hindi na niya sinagot ito at mabilis na umalis. Kailangan niyang makita ang lalaki…

Kahit sa huling sandali man lang nito.  Pero sana huwag MO siyang pabayaan..

 Huwag. 

 Nagmamakaawa ako.

Chapter Nine

TINAKBO ni Kim ang mahabang puting pasilyo pagkatapos malaman kung nasaang room si Diego. Dumadagundong ang puso niya at alam niyang wala iyong kinalaman sa pagtakbo niya. Nanlalamig ang kamay niya. Kadalasan lamang iyon na nangyayari kapag kinakabahan siya at natatakot.

She was afraid for her ex-boyfriend. Nakakatawa. Two years na niya itong ex-boyfriend pero may pakialam pa rin siya. Nagsisimula na siyang mag-isip kung normal pa ba ’yon.

Napatigil siya sa pagtakbo nang makita ang isang pamilyar na mukha sa kanya.

“Mari?” Anong ginagawa ng kanyang kapatid doon? Nakaupo ito sa waiting area at tila may malalim na iniisip. She looked so worried. Hindi kaya nandroon rin ang kanilang mama? Dumagdag sa takot niya sa dibdib ang isiping ’yon. Humakbang siya palapit sa kinauupuan ni Mari at tinawag ito.

Napalingon ito sa kanya. “K-Kim? Why are you here?”

Mukhang nagulat ang babae na makita siya. Napatayo pa ito. Nagsalubong ang kilay niya. “Ikaw, ano ba’ng ginagawa mo dito? May nangyari ba kay Mama?”

Umiling ito. “Wala. She’s not here.” Napansin niya na parang bigla itong hindi naging komportable. Hindi siya nito matingnan sa mga mata.

“Kung ganoon, sinong binibisita mo dito?”

“I.. I was just visiting a friend here.”

“Oh. What happened to him?”

“Naaksidente siya.. Car accident. Pero wala na naman ipangamba, he’s okay now.” Iwas ang mata na sagot nito. Pagkatapos ay bahagya itong ngumiti. Parang pilit lang.

Napatango siya. “That’s a good thing, Mari.” komento nito. Gusto niya sanang usisain kung sino ’yon, pero minabuti na lang niya na itikom ang bibig.

“Yes. How about you? May kaibigan ka rin ba dito?”

She sighed heavily. “Diego’s here. Naaksidente siya kaninang madaling araw.”

“That’s the reason why you’re here?”

She nodded.

“Eh, hindi ba matagal na kayong hiwalay ni Diego?”

Napakurap siya. “I don’t think may problema kung bisitahin ko siya, Mari. May pinagsamahan pa rin kami ni Diego.. And still care for him.”

Nahuli ng mata niya ang bahagyang pagtaas nito ng kilay. Hindi na niya iyon pinansin dahil sa malakas na dagundong sa dibdib niya. Hindi pa rin ’yon humuhupa. She still need to see him. Ngumiti siya sa kapatid. “Sige, mauuna na ako sa ’yo. Nice seeing you. Ikumusta mo na lang ako kay Mama.”

 Nauna na siya dito para puntahan si Diego. She was silently praying for him. Iligtas sana ito ng Panginoon. Hindi man naging maganda ang pagtatapos ng relasyon nila. Naging mabuting alagad naman ito ng batas.

 Maraming beses itong nagsakripisyo para sa kaligtasan ng iba. Marami itong natulungan. Hindi lahat ng pulis ay kayang gawin ang mga nagawa na nito. And for that, he deserved to live. He deserve to have a true family. Matapang na tao ang lalaki. Alam niya lalaban ito para sa buhay nito.. At para sa mga taong nagmamahal dito.

 Namataan niya ang mag-asawang McIntosh sa labas ng emergency room. Umiiyak ang ginang habang nakayakap sa asawa nito.

 Nag-init ang mga mata niya. Nakaramdam siya ng awa sa mga ito. Ofcourse, mag-aalala ang mga magulang ni Diego ng husto para sa kalagayan nito. Kahit alam niyang ampon lang ng mag-asawang McIntosh ang binata, minahal, inaruga at itinuring na tila totoong anak ng mga ito si Diego.

 Dahan-dahan siyang lumapit sa dalawa. “Don’t cry too much, sweetheart. Hindi pa patay ang anak natin. He can make it.. We raise our son to be good fighter, you know that.” pang-aalo ng matandang lalaki sa asawa nito na patuloy ang paghagulhol.

“I can’t.. I just can’t stop, sweetheart. W-What if.. What if our son can’t make it? Paano pag kuhanan na Niya si Diego sa atin? Hindi ko ’yon makakaya.. Hindi ko matatanggap na mawala sa atin si Diego.”

“Sssshh..” Humigpit ang yakap ni Mr. McIntosh sa ginang. Nakikita niya sa pamumula ng mga mata ng matandang lalaki. Gusto nitong maiyak, pero nagpapakatatag ito. Pilit nitong pinanlalabanan ang emosyon at huwag iyong ipakita para hindi lalong panghinaan ang asawa.

 Naluluha na siya at parang nanghihina na ang buong katawan niya. Nangangatal ang mga binti niya. Hindi niya alam kung lalapit pa ba siya o magpapakilala sa mga ito. Her heart melt with the love they have for Diego. Sobra-sobrang takot at pag-aalala ang nararamdaman ng mga magulang ni Diego para dito. Nakikita niya kung gaano ng mga ito kamahal ang binata.

 Hindi niya namalayan na umaagos na pala ang mga luha niya. Tuloy nilapitan siya ng isang lalaking nurse at tinanong kung okay lang ba siya.

“I’m okay. Thank you.” Pinahid niya ang mga luha nang umalis na ang nurse. Damn, she can’t lie to the nurse. She’s crying so hard.

 Kinalma niya ang sarili bago lumapit sa mag-asawa. Agad siyang nakilala ng matandang lalaki. Hindi iilang beses na nakasalamuha niya ang mga magulang ni Diego noong panahon na magkasintahan pa sila. Halos linggo-linggo ay isinasama siya ng binata sa family dinner sa bahay ng mga McIntosh. Bukod kay Diego, may dalawa pa itong lalaking kapatid.

“Kim?” pagbanggit nito sa pangalan niya.

She smiled. “Ako nga po, Tito Mon.”

“Kim, you’re here!” tila nagulat na wika ni Tita Grace. Ngunit kitang-kita niya ang pagliwanag ng mukha nito nang makita siya. Niyakap siya nito at halos madurog ang puso niya. Pakiramdam niya ay walang nagbago sa pagtrato nito sa kanya kahit aware ang mga ito sa nangyari sa kanila ni Diego.

“Nandito ka ba para kay Diego?” tanong nito pagkatapos ng ilang sandali. Bakas pa rin sa pisngi nito ang pagluha.

“Nabalitaan ko po ang nangyari kanina sa TV. That’s why i’m here, Tita. Gusto ko malaman kung magiging maayos ba siya.” Muli niyang naramdaman ang pag-iinit ng mata. “I’m also worried. Ano po ba ang nangyari?”

“I don’t have any idea, iha. Hindi siya tumawag sa amin kagabi. Nag-alala ako. Kasi kadalasan tumatawag siya kapag nasa bahay na siya. Pagkatapos, tumawag sa akin ’yong isang kasamahan niya sa trabaho..” Pumiyok ito. “Naaksidente daw si Diego. Binangga ng truck ’yong sinasakyan niya. Pero hindi tulad ng nasa balita kanina, hindi kinaladkad ng truck ang kotse nya.”

Napasinghap siya. “Naka-seatbeat po ba siya? Mayroon po bang airbags yong gamit niyang kotse?”

“Meron, iha. Kaya iyon na lang ang iniisip namin para makaligtas siya. Umaasa kami na walang masyadong maging damage sa kanya. And that he will survive. Hindi namin kakayanin kapag nawala si Diego. Hinding-hindi.”

Hinayaan niyang umiyak ito sa balikat niya habang yakap ito. She could feel her pain. Tumatagos sa kanya ang lahat ng emosyon na nararamdaman nito. Mariin siyang napapikit.

“Makakayanan ni Diego ang lahat ng ito, Tita. He can make it. Basta maniwala tayo sa kanya, lalo na kay God.”

 Pero hindi n’ya rin makakayanan kapag nawala si Diego. Mas lalong hindi niya kakayanin na mag-move on.

Chapter Ten

“NAGISING na daw ba si Diego?”

Umiling si Kim at nagpakawala ng malalim na hininga. “Wala pa ring pagbabago, Lynne. One week na siyang nasa ICU pero hanggang ngayon hindi pa rin siya nagigising.” Mas lalo tuloy siyang kinakabahan sa tuwing naiisip niya na hindi na magigising pa ang binata. Parang dinudurog ang puso niya sa isiping ’yon. Araw at gabi siyang nagdadasal na magising na sana ito. Maraming tao ang naghihintay sa muling pagmulat ng mga mata nito.

“Aww.. Eh, ano ba’ng sabi ng mga doctor?”

“Hintayin na lang daw namin siya na magising. Physical injuries lang ang tinamo niya, so, we really hope na magising na siya. Nag-aalala na sina Tita Grace sa kanya ng sobra.”

“Sina Tita Grace lang ba?”

“Lynne..” Ngumiti ito sa kanya, painosente. Napabuga siya ng hangin. “Yes, i still care for him. I’m worried. I’m afraid. May karapatan naman siguro ako na makadama pa rin ng pag-alala sa kanya, di ba? Mahaba ’yong pinagsamahan namin. At alam mo naman na kapag may pinagsamahan, hindi madaling alisin ’yong pagpapahalaga mo sa taong ’yon.”

“Hindi ’yon ang gusto kong marinig sa ’yo, Kim.”

“Eh, ano?”

“Gusto ko marinig na aminin mong mahal mo pa rin siya.” Natigilan siya. Paano nito nalaman? “Matagal ko nang alam ang bagay na ’yon.” sabi nito na parang nabasa ang laman ng isip niya. “Hindi ko lang gustong ungkatin dahil inirerespeto ko ’yong nararamdman mo. Masakit pa rin sa ’yo ang nangyari before, alam ko ’yon. Ofcourse, we’re bestfriends. Para na rin kitang kapatid kaya nababasa ko ang nasa isip mo base sa ikinikilos mo.”

Hindi siya nakaimik. She couldn’t deny that. Siguro halata naman talaga sa kanya na may nararamdaman pa rin siya sa binata. Hindi siya magiging ampalaya masyado kung wala na talaga.

Tumunog ang cellphone niya. “Sandali lang.” Dinampot niya iyon at tinanggap ang tawag. Sa hindi malamang dahilan ay dumagundong agad sa kaba ang dibdib niya. “Hello, Tita. Napatawag po kayo?”

“Kim, hija. Pumunta ka na dito… Gising na si Diego!”

Wala sa oras na napatayo ang dalaga. “Ho? S-Sige po. Pupunta na din ako d’yan.”

“Ano daw ang nangyari?” curios na nagtanong si Lynne.

“Gising na si Diego. Pinapupunta na ako doon ni Tita Grace. I need to go now, Lynne. Ikaw na ang bahala dito, ha?”

“Sige, sige.” Hindi na siya nagsayang pa ng oras at mabilis na pumara siya ng taxi papunta sa ospital. Naghahalo ang excitement at kaba sa dibdib niya. Iniisip niya kung ano ang magiging reaksyon ni Diego kapag nakita siya. Hindi lang ’yon. She was also thinking about his condition. Sana lang ay walang maging ibang epekto sa katawan nito ang naging aksidente. Pero masaya siya sa balita ni Tita Grace. Naipit pa sa traffic ang sasakyan niya kaya nagtagal siya bago makarating sa ospital.

Naabutan niya ang mag-asawang McIntosh sa labas ng silid ni Diego. Nandoon din ang dalawang kapatid ng binata, si Drake at Dash. Mas lalo siyang kinabahan sa nakitang reaksyon sa mukha ng mga ito. They looked confused and shocked. Nanikip ang dibdib niya at bumigat ang pagdaloy ng hininga niya.

“Tita Grace,” tawag niya sa ginang. Lumapit siya dito at yumakap. “Kumusta na po si Diego?”

May mga luha sa mata nito. Alam niya kung gaano ang hirap na pinagdadaanan ng ginang. Mahirap na makita ang anak nito na nasa ganoong kalagay, kung ano-anong nakakabit sa katawan at bugbog pa rin sa tinamong aksidente. Nararamdaman rin niya ’yon. Dahil tuwing naalala niya si Diego–ang sinapit nito, parang tumitigil sa pagtibok ang puso niya. At kusang pumapatak ang luha niya.

Napansin niya na hindi makasagot ang ginang sa tanong n’ya. Nakatitig lamang ito sa kanya na parang sa pamamagitan niyon ay masasagot. Pakiwari niya ay may hapding namuo sa sikmura niya sa kawalan nito ng sagot. “Tita Grace.. Ano pong nangyari?”

 Hindi ito nakasagot nang marinig nila ang mga dabog sa silid ni Deigo. Awtomatikong lumipad doon ang tingin niya. Parang may sumisigaw sa loob dahilan upang humakbang siya papunta doon. Ganoon na lang ang pagkagulat niya nang makita niya si Diego, tila nagwawala at sinisigawan ang doktor at dalawang nurse na pumipigil dito.

“Why don’t you let me see my girlfriend? I’m okay, i don’t need that. For fck’s sake!” Nagpupumiglas ito habang pilit na kumakawala sa pagkakahawak ng dalawang lalaking nurse.

 “Hijo, hindi maganda na gumalaw ka muna ngayon. Kagagaling mo lang sa aksidente–”

 “Oh, thanks for reminding me. But seriously, i’m okay now. I just need to see my girlfriend!”

Napakurap si Kim. Girlfriend?

 May ibang girlfriend na si Diego? Parang may kutsilyong tumapat sa dibdib niya, bumaon iyon dahan-dahan sa tapat ng puso niya. May girlfriend na ito, pero bakit ngayon lang niya nalaman? Namasa ang mata niya. Pinigilan niya ang mga luha, pero kusang naglandas ang mga iyon sa kanyang pisngi.

 She smiled bitterly, and then asked herself.. So, ano pa ang ginagawa nya ngayon dito? Magpapakatanga? Magpapakagaga? O hintayin na dumating ang present girlfriend nito?

 Tumalikod na si Kim. Napalitan na siya ni Diego sa buhay nito. Wala na palang dahilan para manatili pa siya sa tabi nito.

 “Mahal ko..”

She froze.

 “Mahal!” tawag ulit ni Digeo. Hindi niya alam kung para kanino. Pero nagbigay iyon ng kirot sa puso niya. Nagbigay iyon ng libo-libong sakit sa dibdib niya. How dare him!

 Sa lahat ng itatawag nito sa present girlfriend nito, ang endearment pa na minsang ginamit nito para sa kanya ang napili nito! Parang gusto niya itong balikan at saktan. But that would only make her pathetic. 

 “Mahal!” si Diego ulit. Rinig niya ang pag-awat ng mga nakapaligid nito. Pinigil niya ang lumingon sa mga ito at humakbang na.

 Ngunit gayon na lang ang pagkabigla ni Kim nang maramdaman niya ang matitigas na braso yumakap sa kanya mula sa likuran. Her eyes widened. What the…

 “Mahal ko.”

 “D-Diego..”

Kumalas ang binata at pinihit siya paharap dito. “Kanina pa kita hinahanap. Bakit ngayon ka lang dumating?” nakangusong tanong nito.

 Napanganga siya. Anong nangyayari? Hindi niya maintindihan ang iniaakto ng binata.

 “Mahal, bakit ganyan ka makatingin? Parang hindi mo ako kilala, ah. Naaksidente lang ako, pero di naman siguro nagbago ang mukha ko.” Tumawa ito at muling niyakap siya ng mahigpit. Kahit naguguluhan, sinamantala niya ang pagyakap nito. Parang ayaw siya nitong bitawan sa higpit ng yakap nito.

 Nahagip ng tingin niya ang pamilya ni Diego. Nakatingin ang mga ito sa kanya at hindi niya mabasa kung ano ang ekspresyong nasa mukha ng mga ito.

 Isang tanong ang namuo sa isip niya. ANO ANG NANGYAYARI KAY DIEGO?

Chapter Eleven

“IT’S RETROGRADE amnesia,” pahayag ng doctor pagkatapos ni Diego dumaan sa pagtingin nito. Kinailangan pa ni Kim na pakiusapan ang binata na hayaan muna ang mga doctor na tingnan ang kalagayan nito. Nag-init ang pisngi niya nang maalala kung paano siya nito hinalikan sa harap ng pamilya nito at doctor at mga nurse bago pumayag. Parang nalalasahan pa rin niya sa kanyang bibig ang init at tamis ng halik ng binata.

 Muli niyang itinuon ang atensyon sa sinasabi ng doctor.

 “Kadalasan pong nangyayari ang ganitong kaso sa mga nakakaranas ng TBI o ’yong tinatawag natin na Traumatic brain injury.  Pati na doon sa mga dumaan sa traumatic events. Puwede rin natin na isama ang surgery at infections sa dahilan ng pagkakaroon ng ganitong klase ng amnesia. Mostly, ang mga parte ng utak na naapektuhan ay ang hippocampus, diencephalon at temporal lobes. Kaya ang nakikita kong dahilan ng nangyayari kay Mr. McIntosh ay dahil sa pagkaka-aksidente niya. Naapektuhan niyon ang ibang bahagi ng utak niya dahilan upang magkaroon siya ng Retrograde amnesia.”

 Base sa mga naunang paliwanag sa kanila ng doktor, nakalimutan ni Diego ang mahigit dalawang taon na nangyari dito bago ang aksidente. Bumalik ang isipan nito sa panahon na may relasyon pa rin silang dalawa. So, ipinapaliwanag n’yon ang naging reaksyon nito pagkakita sa kanya. Bumalik sa isip niya ang pagtawag nito sa kanya ng “mahal” at sa sabik na pagyakap nito sa kanya. It felt so damn good she want to be cage in his arms again.

 “Doc, anong kailangan naming gawin para gumaling ang anak ko?” Si Tita Grace. Nag-aalala pa rin ito at hindi mapalagay. Habang siya ay tahimik lang at nakikinig sa usapan ng dalawa sa tabi.

 “Mas makakabuti sa anak n’yo kung hahayaan n’yo muna siyang magpagaling. Palipasin muna natin na maghilom ang mga sugat niya. And about his condition, huwag sana natin siyang pilitin na alalahanin ang mga nawalang alaala sa kanya. Matinding sakit ng ulo ang mararanasan ni Diego na pilitin niya ang sarili niya.”

 Hindi na niya napigilan na sumabat. “Sinasabi n’yo ba, Doc, na sakayan muna namin ang nangyayari kay Diego?”

 Tinitigan siya nito. “Ikaw ba ang girlfriend niya?” tanong nito.

Napalunok siya. Bumaling ang tingin niya sa ina ni Diego. Tila naghihintay rin ito sa sagot niya. “Y-Yes Ako po ang nobya niya.”

 “I’m not saying na sakyan n’yo siya. Mas makakabuti siguro kung dahan-dahang ipapaliwanag sa kanya ang nangyari. And you, as his girlfriend, malaki ang maitutulong mo sa pagrecover ni Mr. McIntosh. Maganda kung mananatili ka lagi sa tabi niya.”

 Nagkatinginan sila ng ina ni Diego.

 “HIJA, sigurado ka bang okay lang sa iyo?”

Ngumiti si Kim para hindi na mag-alala pa si Tita Grace. Alam niya kung ano ang inaalala nito. Aware ito na matagal na silang wala ni Diego. Lahat ng mga nakakakilala sa kanila ay alam ang tungkol sa paghihiwalay nila ng binata. Marahil ay iniisip ng ginang na napipilitan lang siya o napasubo lang kaya sumang-ayon siya.

 Niyakap niya ang ginang. “Huwag na po kayong masyadong mag-alala, Tita. Ako na po ang bahala kay Diego.”

 “Are you really sure, hija? Kung hindi okay sa ’yo—”

 “Okay lang po talaga sa akin, Tita. I’m very willing to help Diego with his conditions. Maganda po siguro kung magpahinga muna kayo. Ilang araw na din kayong walang masyadong pahinga. Hindi magugustuhan ni Diego kung makikita n’ya kayong nag-aalala ng sobra para sa kanya.”

 Bumuntong-hininga ang ginang. Kita pa rin sa mukha nito ang pag-aalala. “Tita, wag na po kayo mag-alala.”

 “Ikaw lang naman ang inaalala ko, hija.”

 “Bakit po?”

 “Baka kasi.. Baka hindi ka pa handa. Baka may hinanakit ka pa kay Diego. Baka napipilitin ka lang ngayon dahil sa akin.”

 May punto rin naman ang ginang. Sa totoo lang, hindi niya masabi kung handa na ba talaga siya o pinaniniwala lang niya ang kanyang sarili na okay na siya. Nandoon pa rin sa dibdib niya ang hinanakit, ngunit hindi na iyon ganoon katindi ngayon. She didn’t know what just happened. Na-aksidente lang si Diego and here she was. Tila ibinibigay na ulit niya ang sarili niya sa lalaki na hindi man lang ito sinusumbatan.

Gusto niyang sabunutan ang sarili. Hindi na siya nadala. With the past she and Diego have, nakukuha pa rin niya ngayon ang magmalasakit dito at sa pamilya nito. There’s no question na mabait ang pakikisama sa kanya ni Tita Grace at ng buong McIntosh. Mula noon hanggang ngayon ay ganoon pa rin ang trato ng mga ito sa kanya.

 Pero si Diego..

Paano niya ito ngayon kakaharapin? O mas tamang sabihin, paano niya ito ngayon papakisamahan na walang awkwardness? Sigurado siyang naroon pa rin ang discomfort.

 But still, hindi rin niya maikakaila na buhay na buhay pa rin ang damdamin niya para kay Diego. May palagay siyang hindi iyon nawala kahit kailan.

 Nanginginig na humugot siya ng hininga. “Huwag n’yo po isipin ’yon. I.. I cared for your son, and that’s real. Hindi ko siya pababayaan. Makakaasa kayo dyan.”

 Naluha ito at niyakap siya.

 NAKAPIKIT si Diego nang pumasok siya sa pribadong silid nito. Walang ingay na lumapit siya sa binata at umupo sa tabi nito. Bakas pa rin sa gwapong mukha nito ang hirap na pinagdaanan nitong aksidente. Ngunit para sa kanya, wala pa ring nagbago. Angkin pa rin nito ang kagwapuhan na nagpapigil sa hininga niya nang una itong masilayan.

 Hinaplos niya ang pisngi nito. Natigilan siya nang maramdaman niya ang paggalaw nito. “D-Diego?”

 Sinalubong siya ng tila asul na pares ng dyamante sa pagmulat nito. “Hmm?”

 “You’re not sleeping.” That’s a statement. “Bakit hindi ka pa natutulog? Hindi mo sinusunod ang payo sa ’yo ng doctor. Magpahinga ka.” seryosong panenermon niya.

 Gumuhit ang pilyong ngiti sa labi nito. Parang gusto niyang manginig sa kilig dahil sa ngiting ’yon. “Sinusunod ko naman, ah. As you can see, nagpapahinga ako.”

 “Ibig sabihin nila, matulog ka.”

 “Hindi naman ibig sabihin nila na kailangan kong matulog. All i need is to rest, not to sleep. Come on, love, i hate sleeping too much. Hindi ako sanay ng ganito.”

 “But your body needs it, Diego. Your mind needs to rest.”

He sighed. Nawala ang ngiti nito sa labi. May lungkot na lumarawan sa mukha nito. “Bakit pakiramdam ko nagbago ka na sa akin, mahal? Tell me, may nagbago na ba sa nararamdaman mo sa akin? Bakit pakiramdam ko ang lamig mo na sa akin..”

 “Diego, you don’t get me.”

 “Yes, i don’t why you’re so cold to me. Naaksidente lang ako. Di naman siguro ako pumangit pagkatapos nun para ipagpalit mo na ako sa mas gwapong kakilala mo.”

 Namilog ang mata niya. “I’m not cheating on you!”

 “Patunayan mo.” Bumaba ang asul nitong mata sa labi niya. “Kiss me. Now.”

 “D-Diego!”

 “See?” Tumawa ito, may pait. “You’re calling me in my name. Sa imbes na mahal. May mahal ka na nga’ng iba—”

 She kissed him. Mabilis lang niyang pinalapat ang labi niya sa labi nito para pagbigyan ang binata. Saglit lang dapat niya iyong gagawin pero nang ilalayo na niya ang bibig, hinila siya nito sa batok at mas pinalalim pa ang halik. Nanlaki ang mata niya sa kapilyuhan ni Diego. Ubod ng sensuwal na inangkin nito ang labi niya sa loob ng ilang segundo.. Hindi lang pala segundo. Umabot ’yon ng minuto hindi dahil ayaw siya nitong pakawalan. Kundi dahil nahibang siya sa masarap na halik na namagitan sa kanila. Saglit niyang nakalimutan ang mundo at hinayaan ang sarili na malunod sa napakatamis na pagsasalo ng mga labi nila.

 “Fck, this is what i need from the start.” ungol nito. Kinagat nito ang ibabang-labi niya bago siya tuluyang pakawalan. “That’s the real medicine for me, love.”

 Hindi na niya kailangang humarap sa salamin para alamin kung anong itsura niya. Pihadong parang kamatis na naman sa pula ang mukha niya. At kasalanan iyon ni Diego.

 “Nasaan na sina Mama?”

 “Umalis muna sila ngayon. Mahigit isang linggo silang nagbantay sa ’yo dito.”

Tumango ito. “I’m sure napagod sila dahil sa akin.”

 “Yes, but they are okay. Ikaw ang inaalala nila.”

Parang mas lalo itong naguilty. “Diego..”

 Pilit itong ngumiti sa kanya. “Gaano ba ako katagal na nakatulog dito? Taon ba?”

 “Ha?” Naguluhan siya sa tanong nito. “Bakit mo natanong?”

 “Para kasing mas lalo ka pang gumanda ngayon. There’s something with you now.. Mas lalo ka yatang naging kaakit-akit, mahal.” Naroon na ulit ang pilyong kislap sa mata nito. May palagay siyang umoble ang pag-iinit niya at gumapang iyon sa buong katawan niya. “You became sexier.” Bumaba ang tingin nito sa dibdib niya. Kumunot-noo ito. “What happened?”

 Napatingin siya sa dibdib niya. “Ano?”

 “Bakit.. Bakit nagkaroon ka yata ng boobs ngayon?”

 Napanganga siya. “Anong sinabi mo?!”

Malakas na humalakhak si Diego. “Kidding!”

 Kung puwede lang pumatol sa lalaki, baka nasapok na niya ito. Aminado naman siyang kinapos siya sa dede noon, pero sabi nga nila, PAST IS PAST. Ofcourse, may ihaharap na siya ngayon ’no!

 Natigilan siya nang bigla niyang maalala kung bakit siya nandoon ngayon. Hindi nga pala naalala ni Diego ang dalawang taon na alaala nito bago ito maaksidente. Natural ang isip nito ngayon ay nasa panahon na magkasama silang dalawa.

 Nakagat niya ang ibabang-labi. Paano niya ipapaliwanag ngayon sa binata ang sitwasyon nito? Paano kung magtanong ito? Paano niya sasabihin dito na 2015 na ngayon?

 Tila napansin ni Diego na natigilan siya. “May problema ba, mahal?”

Mabilis na umiling siya at ngumiti. “Wala ito. Magpahinga ka. You need it.”

 “Pagkatapos iiwanan mo ako?” Tumingin ito sa kanya na parang bata na takot iwanan ng magulang.

Napalunok siya at sinalubong ang mata nito. “No, i’m not going to leave you, Diego.”

Chapter Twelve

NANG ARAW na iyon ay dumalaw rin ang mga kasamahan ni Diego sa trabaho. Bahagya pang nagulat ang binata. Dahil sa kondisyon nito, hindi nito naalala ang ibang kasamahan nito sa sangkapulisan. May isa lang ito nakakilala.

Napakunot-noo si Kim habang pinagmamasdan ang lalaking kausap ngayon ng binata. Pamilyar ang mukha nito sa kanya. Parang nakita na niya ito noon. Siguro nga. Pero hindi lang iyon ang kumuha ng atensyon niya para pakatitigan pa ito. Tila naramdaman ng lalaki na ang mga mata niya dito. Lumingon ito sa pwesto niya at ngumiti.

Doon niya napagtanto kung bakit parang pamilyar ito. Kahawig na kahawig nito si Diego! Bukod sa parehong kulay asul ang mata ng mga ito, mas lalong nagkakamukha ang dalawa kapag ngumingiti. Damn. Bakit pakiramdam niya ay magkadugo ang mga ito? That’s ridiculous. May mga tao naman siguro talagang nakakamukha lalo na kapag laging magkasama. Sa pagkakaalam ni Kim, ang lalaking ito ang itinuturing ni Diego na matalik na kaibigan sa trabaho.

“Sa susunod kasi mag-ingat ka na. Pasalamat ka, ’yan lang ang nakuha mo. Paano kung mangyari ’yon ulit sa ’yo sa susunod?” may panenermon ang boses ng lalaki.

Tumawa si Diego. “Callan, p’re, hindi basta basta namamatay ang mga gwapo. Alam mo ’yan.”

“Puro ka kalokohan.” Ginulo nito ang buhok ni Diego na parang nakakabatang kapatid nito na pinapangaralan. May kung anong emosyon ang humaplos sa puso niya habang pinapanood ang dalawa. “Sige, mauna na ako sa ’yo. Kailangan ko pang samahan si Kira sa kakilala kong OB.”

Nagsalubong ang kilay ni Diego. “Sinong Kira, tol?”

“Huh? Hindi mo kilala ang asawa ko? Hindi ba—”

“Excuse me.” Lumapit agad siya sa mga ito at humarap kay Callan. “Puwede ba kitang makausap kahit sandali lang?”

“Saan kayo pupunta, mahal?”

“Kakausapin ko lang ang kaibigan mo. May mahalaga lang akong sasabihin sa kanya.”

“Bakit hindi mo pa sabihin sa harap ko?”

“Diego.” seryosong tumingin siya dito. “Sandali lang ito. Babalik din agad kami. Okay?”

Napipilitan na tumango ito. Hinila niya si Callan palabas ng silid ng binata. “May naging problema ba kay Diego? Bakit hindi niya maalala ang tungkol sa asawa ko?”

“Yes, there’s a problem with him right now.”

“What is that?”

“May retrograde amnesia si Diego. And it’s a serious problem. Bumalik ang isip niya sa nangyayari two years ago. Nawala sa kanyang alaala ang mga mahigit na dalawang taong nangyari sa buhay niya bago ang aksidente.” pagpapaliwanag ni Kim.

“And that explains enough kung bakit hindi niya kilala ang ibang kasamahan namin at si Kira.”

She nodded.

“At iyon rin ang dahilan kung bakit nasa tabi ka niya ngayon. You’re his ex-girlfriend, right?”

Nag-init ang mukha niya. “I-I am.”

Tumango ang lalaki. “I understand.” Humugot ito ng hangin. “May sinabi ba ang doktor kung paano siya gagaling? I’m sure maguguluhan si Diego kapag nalaman na niya kung ano ang kanyang kondisyon. At ikaw, sigurado akong mahihirapan ka sa sitwasyon n’yo. Hindi mo na siya mahal, pero dahil sa nangyayari ngayon sa kanya, kailangan mong magpanggap na mahal mo pa rin si Diego.”

Parang may sumuntok sa tiyan niya sa huling pahayag nito. Marahas na nahigit niya ang hininga. Ibubuka pa niya ang bibig para sabihin na hindi totoo ang sinabi nito, na may nararamdaman pa rin siya sa binata. Pero nginitian lang siya nito. “It’s okay. You don’t need to explain. Just take care of him.”

Bumalik ito sa silid at nagpaalam na kay Diego. Nakaalis na ang lalaki, pero naroon pa rin siya sa labas at tila kandilang natulos sa kinatatayuan. It took ten seconds for her para bumalik sa katinuan at balikan sa loob si Diego.

“Ano’ng pinag-usapan n’yo ni Callan?” agad na tanong nito.

“Wala lang naman.” sagot niya. Napansin niya na parang madilim ang mukha nito. “Bakit ganyan ang itsura mo?”

“Lumabas kayo saglit at iniwan nyo ako dito. Tapos, sasabihin mong wala kayong pinag-usapan? Tsss.” He looked pissed… And jealous.

Wait, what?

“Nagseselos ka ba kay Callan?”

Hindi ito sumagot bagkus ay humalukipkip. Hindi niya naiwasan na mapadako ang tingin sa matipunong braso nito na mas lalong naging prominente. She stared at his strong arms and she remembered how it felt to be held by those musculine arms. Tila may apoy na nabuhay sa pagitan ng hita niya. Mabilis niya iyong inignora at lumunok para pawiin ang bara sa lalamunan niya.

“Ano ba’ng dapat kong isipin? Lumabas pa kayo para hindi ko marinig ang pinag-uusapan n’yo.”

“But still, wala namang dapat ipagselos doon. Kaibigan mo siya at sa tingin ko naman, okay lang ’yon dahil kaibigan ko rin siya. Walang malisya doon.” Hanggang ngayon talaga ay may pagka-seloso pa rin ito. Just like before. May makalapit lang siyang lalaki at kinausap niya na hindi ito kaharap, parang papatay na ang tingin nito.

Kinagat nito ang ibabang-labi. Napatitig naman siya sa mga iyon. Damn. Ano ba’ng ginagawa nito sa kanya? Kung paraan nito ’yon para maya’t mayang akitin siya at kuhanin ang buong atensyon niya, pwes, nagtagumpay ito.

“Stop that, Diego.”

“Stop what?” painosente itong tumingin sa kanya at ngumiti.

Inirapan niya ang binata. “Ewan ko sa ’yo.”

“Puwede bang lumapit ka sa akin, mahal? Parang takot ka na mapalapit sa akin, ah? Come here.” Humakbang siya palapit dito. Gayon na lang ang pagkagulat niya nang biglang pumulupot ang isang braso nito sa beywang niya at hilahin siya paibabaw dito.

“Diego!”

“What?”

“May pa-what-what ka pa d’yan! Ano ka ba? May mga sugat ka pa—” Pinigilan siya ng mga labi nito sa balak niyang sabihin. Sinubukan niyang pigilan ito. Pero mas malakas pa rin ang tinamaan ng magaling kaya nagawa nitong angkinin ang labi niya. God, he was so naughty!

Hindi pa tuluyang magaling ang mga sugat nito. Ito lang yata ang taong galing sa aksidente na ganoon kasigla.

His kiss was hard and needy. Try as she might, she could not help kissing him back just as desperately.

“Diego..” napaungol siya nang dominahin ng dila nito ang bibig niya. His taste flooded her senses and she couldn’t think anymore. Napakapit siya sa maskuladong braso nito kasabay ng mas malalim pang paghalik sa kanya. Mariin nitong hinawakan ang beywang niya at sa isang iglap ay nagawa nitong pagpalitin ang puwesto nila. Kinubabawan siya ng binata.

“Mahal ko..” he groaned in her mouth. Nanginig ang kalamnan niya sa sensuwal na boses nito. Naramdaman niya ang pagpukol ng matigas na pagkalalaki nito sa kanya. He was hot and huge. Tila isang sundalo iyon na handa na sa pagsugod sa gyera. Dumako ang bibig nito sa leeg niya. Napakasarap sa pakiramdam ng mainit na hininga nito, mas pinagliliyab pa ang apoy ng pagnanasa sa buong sistema niya.

“Ahhh..” Umalpas ang ungol sa labi niya nang gumapang papasok sa mini-dress niya ang kamay niya. A familiar heat tingled at the peak of her br-asts. Napalalim ang hininga niya. Nasa tapat na ng panty niya ang palad nito. She felt her n-pples harden even more.

“I want to feel you with my fingers, love.” he whispered on her ear and she felt her creamy juices flowed between her womanly folds. Napaawang ang labi niya.

Iminulat niya ang mga mata. Diretsong nakatitig sa kanya si Diego. The hunger in his eyes was blatant.

Parang mas lalong uminit ang pakiramdam niya. “N-not here..” Nakakahibang man ang masarap na sandaling ’yon, pero hindi nila puwedeng gawin ’yon doon basta-basta.

“But i want you now.” At hindi nga ito nagpapigil. Ibinaba nito ang panty niya hanggang sa kanyang hita. Then, his fingers to started to play.

Napadaing siya at napabaon ang kuko sa matipunong braso ng binata. Liquid desire flowed copiously between her legs as she let his fingers took her.

“Oh, my God.” She moaned and panted. Bumilis ang paglabas-masok ng daliri nito sa kanya. Para na siyang mababaliw sa samu’t saring sensasyon. Tila naubos ang lakas niya nang sa wakas ay marating niya ang kasukdulan.

Nanginginig na napasigaw siya sa sarap. She went dizzy and weak with the pleasure she was feeling. Noon lang ulit niya naranasan ang pagpapaligaya nito.

Namimilyo ang kislap sa mga mata ni Diego nang imulat niya ang mata. Habol-habol pa rin ang kanyang hininga. “Umaayaw ka pa, mahal. Pero sinugatan mo na ang braso ko sa pagkalmot mo.” And true enough, nakita nya na gumuhit ang dugo doon dahil sa kuko niya.

“I-I’m sorry about that.” namumula ang pisngi na paghingi niya ng sorry. Ngumisi lang ito at hinalikan ulit siya sa labi.

Napatigil lang sila ng biglang bumukas ang pinto at pumasok ang isang nurse. Napamulagat ito nang makita sila. “Ay, dyosko Panginoon!” bulalas nito at napatakbo palabas.

  May nakakita sa kanila!

Pakiramdam ni Kim ay umabot hanggang singit ang pamumula niya.

Chapter Thirteen

“KAILAN ka pa nagpalit ng number?” sita sa kanya ni Diego pagdating niya sa ospital nang sumunod na araw. Salubong ang kilay nito at parang batang naisahan ng kalaro habang hawak ang cellphone nito. “Kanina pa kita kinokontak, hindi kita matawagan.”

Matagal na siyang nagpalit ng number buhat ng maghiwalay sila two years ago. Itinapon na niya kung saan ang sim na naglalaman ng pagpapalitan nila ng sweet messages noon. Sa desisyon niyang putulin ang anumang koneksyon doon, pati ang videos nila na magkasama sila ay binura niya sa lahat ng gadgets na meron siya.

Napalunok ang dalaga. Hindi niya malaman kung paano siya magsisimulang magpaliwanag. Paano nga ba? Kailangan siguro na ipaalam na nya sa binata ang tungkol sa kalagayan nito. Nagpakawala siya ng mahabang buntong-hininga. “Diego.”

“Ano ’yon, babe?” nakakunot-noo pa rin ito. “May hindi ka ba sinasabi sa akin?”

 She was about to say something ng biglang bumukas ang pinto. Pumasok doon ang mga magulang ni Diego. Kasama ng mga ito ang doctor na tumitingin sa binata.

 She let out a sigh. Umurong siya, binigyang daan ang mga ito palapit sa binata.

“Lalabas po muna ako,” sabi niya sa ina ni Diego.

 Pinigilan nito ang kamay niya. “No, hija. Dito ka lang.” Nakita niya sa mga mata nito na kailangan siya nito. Hindi na siya umalis sa kwarto. But she stayed at the corner of the room. Nakatungo lang siya nang magsimula na ang doktor na ipaalam sa binata ang kalagayan nito. At first, tila hindi matanggap ni Diego ang kondisyon nito. Pilit nitong sinasabi na ayos lang ito, na wala itong problema sa mga alaala nito.. That he’s not suffering from amnesia.

Nasa denial stage ito at hindi matanggap ang sitwasyon nito. Kahit naman siguro siya ang tumayo sa sitwasyon ni Diego. Baka hindi rin niya matanggap sa una na may mga nawawalang alaala siya at may nakalimutan siya. Maguguluhan din siya. And for sure, baka maging frustrated din siya na alalahanin ang mga ala-alang nawala sa kanya.

Todo ang naging paliwanag ng doctor sa binata. Kahit ang magulang nito ay nakisabat sa pagpapaliwanag para kalmahin si Diego.

“I’m okay, i know i’m okay! Paano ako magkakaroon ng amnesia? I could remember all things that happened to me. You guys are just kidding!”

“Hindi kami nagbibiro, Diego. This is a serious case–”

“Stop that! I don’t believe you!”

“Diego, you have to listen to us. Ang nangyari sa iyo ngayon ang epekto ng aksidente na kinasangkutan mo. Nawala ang mga alaala mo sa nakaraang dalawang taon. And the only thing that you have to do right now is open your mind, accept it, and calm down.” malumanay ang boses ng doktor habang nagpapaliwanag, tila hindi naaapektuhan ng dumadagundong na boses ng binata.

“Paano ako kakalma kung sinasabi mong may amnesia ako? Tell me!” sigaw nito, namumula na ang mukha.

Hindi na napigilan ni Kim ang sarili. Lumapit na siya sa binata. “Diego, kumalma ka. Please.” Hinawakan niya ito sa kamay at tinitigan sa mga mata. “Hindi mo kailangang magtaas ng boses.”

Frustrated na bumuga ito ng hininga. Nababasa niya sa kulay asul nitong mga mata ang pagkalito. She understand him. Alam niya kung ano ang nararamdaman nito ngayon. Kung mayroon lang siyang pwedeng gawin para mabawasan kung anuman ang nararamdaman nito, gagawin niya. Nahahabag siya habang tinititigan ang lalaki.

Nagpatuloy sa pagpapaliwanag ang doktor. Nasa tabi lang siya ni Diego. Halos hindi na niya napansin na magkahawak na pala ang kamay nila. Hindi niya maiwasang mapatingin sa mga kamay nila. Napakasarap sa pakiramdam ang mahawakan ito. Matagal na rin ng huli niyang makahawak kamay ang binata. At ngayon, parang hindi siya makapaniwala na mangyayari pa ulit ’yon.

“Anong nararamdaman mo?” tanong niya sa binata ng umalis na ang doktor. Binigyan din sila ng mga magulang nito ng pagkakataon na makapag-usap. Alam siguro ng mga ito na siya lang ang magpapagaan sa pakiramdam ni Diego ngayon.

“I don’t know. I’m so confused. Parang gustong maalala agad kung anuman ’yong mga hindi ko maalala.”

“Diego, huwag mong pilitin ang sarili mo na maalala ang mga ’yon. Hindi mo ba narinig ang sinabi ng doktor? Makakasama sa ’yo na pilitin mong alalahanin ang mga ’yon. Sasakit lang ang ulo mo at ang masama, mawalan ka ng malay.” Hindi ito umimik at tulalang nakatungo lang. Suminghap siya at niyakap ito. “Please. Isipin mo na lang na maswerte ka p rin. You’re still here. Nalagpasan mo ang aksidenteng ’yon. Isang bagay ’yon na dapat nating dalawa na ipagpasalamat.”

Bahagyang lumingon si Diego sa kanya. Nagtama ang mga mata nila. Nakita niya ang pagkislap ng tila bughaw na asul na mata nito.

“Natin?” nangingiting usal nito.

She nodded. “Oo, natin. Bakit?”

Lumuwang ang ngiti nito. “Wala lang. I mean, masaya ako na nandito ka. You’re still here with me. And maybe, iyon ang dapat kong ipagpasalamat. Na kahit may nangyari sa akin na masama, hindi ka umalis sa tabi ko.”

 Napalunok si Kim. Nangilid sa luha ang mata niya. Kung may ideya lang si Diego sa kung ano ang totoong estado ng relasyon nila bago ito naaksidente.. Pero hindi dapat malaman ng binata ang totoo. Kailangan niyang magpanggap habang hindi pa bumabalik ang mga alaala nito. Kung malalaman agad ni Diego na matagal na silang hiwalay, baka maguluhan ang isip nito. At hindi iyon makakabuti sa kondisyon nito ngayon…

“You’re crying..” usal ni Diego. Noon lang niya naramdaman na may mga luhang umaagos na sa kanyang pisngi. Pinahid ng binata iyon. “Why? Are you crying because of me?”

Iniiwas niya ang tingin kay Diego at tinuyo ang mga luha. “I-It’s nothing.. I’m okay.”

“No, you’re not. Ako ba ang dahilan.. Kung bakit–”

“I said i’m okay.” Suminghap siya. Pagkatapos ay nagpaskil ng pilit na ngiti sa mukha. “Don’t worry about me. I’m just a little bit emotional today. Anyway, lalabas muna ako para makapag-usap kayo nina Tita.” Hindi na niya hinintay na magsalita si Diego. Dire-diretso siyang lumabas ng pinto. Nakita niyang naghihintay ang mga magulang ni Diego sa labas. Tinanguan lang niya ang mga ito bago nagpatuloy sa pag-alis.

 Kailangan niyang huminga. Pakiramdam niya ay sumisikip ang dibdib niya sa samu’t saring emosyon sa dibdib niya. Mahirap sa kanya ang sitwasyon nila ni Diego ngayon. Ngayon na nawala ang mga alala nito sa nakalipas na dalawang taon, iniisip nito na talagang ayos lang sila.. Na sila pa rin.

 And that’s really hard for her. Ang magpanggap na ayos lang sila. Pakiwari niya ay lumalabas ang acting skills niya kapag kaharap ito.

 Funny. Parang mas gusto niyang sabihin na natural lang ang mga ipinapakita niya sa harap ng binata. Oo, naghiwalay sila. Inakala niyang namatay na ’yong nararamdaman niya para kay Diego. Pero hindi pa rin pala. Nandoon pa rin ’yong damdamin niya sa binata at walang kamatayan. Naisip lang nya, paano kapag biglang bumalik ang mga alaala ni Diego? Paano kung matuklasan nito ang pagpapanggap niya?

 He would hate her. Definitely. Iisipin nito na habang may sakit ito ay sinasamantala niya ang pagkakataon para paglaruan ito.

Marahas na bumuga siya ng hininga at nanginginig na sinuklay ang buhok. Umupo siya sa waiting area. “Ma’am, okay lang po ba kayo” tanong ng isang babaeng nurse nang makita siya.

Pilit na ngumiti si Kim. “I’m okay. Thank you.”

Muli siyang humugot ng hangin at tumungo. Napakunot-noo siya ng mahagip ng kanyang mga mata ang isang pamilyar na tao. Namilog ang mata niya habang sinusundan ng tingin si Mari. Mabilis ang paglalakad nito at parang nagmamadali. Naalala niya na nanggaling din ang kapatid sa ospital noong isang araw. Hindi nito sinabi kung sinong binisita nito.

Tumayo siya.

Dala ng kuryosidad ay sinundan niya ang babae. Nagsalubong ang mga kilay niya nang tumigil ito sa tapat ng silid kung nasaan si Diego. Wait, what? Ano naman ang gagawin nito doon?

Alam ni Mari na naging kasintahan niya ng matagal si Diego. Naging saksi rin ang kapatid niya noong mga panahon na nanliligaw at bumibisita sa bahay nila ang binata noon.

Nalaman rin ba nito ang nangyari kay Diego kaya ito nandoon? Hindi siya nakatiis at nilapitan ito.

“Mari,” tawag niya dito.

Gulat na napatingin ito sa kanya. “K-Kim!”

“Oh, parang nakakita ka ng multo, ah? What are you doing here? Binibisita mo rin si Diego?”

She saw her swallowed. Nagtaka siya sa reaksyon nito. Iwas ang tingin nito sa kanya at parang hindi mapakali. “A-Ah, nabalitaan ko kasi ang nangyari kay Diego. So, naisipan ko na dumaan dito. Na-confine din kasi ’yong isa kong friend.”

“Eh, kumusta na ’yong friend mo? Okay na ba?”

“Yes. Actually, lalabas na rin siya ngayon.” Rinig niya ang discomfort sa tono ni Mari habang kausap niya.

“That’s good.” Ngumiti siya, hindi na pinansin ang nakikita niyang pagkaasiwa nito. “Pumasok ka na. Nandyan din sina Tita.”

Binuksan niya ang pinto at sinamahan ang kapatid papasok sa silid. “Mari?” pagkilala ni Diego sa kapatid niya. “Ikaw ba ’yan?”

Tumango ang kanyang kapatid. Yumakap ito sa binata at humalik sa pisngi. “Ako nga. Kumusta ka na?”

“I’m good. Mabuti naman napadalaw ka dito.”

“Nabalitaan ko kasi angnangyari sa ’yo, so pumunta na ako dito. Mukha namang hindi ka galing car accident, eh.”

Tumawa ang binata. “Bakit naman?”

“Mas gumwapo ka pa kasi, eh.”

Nagtawanan ang mga ito. Looking at them, di niya maiwasang magtaka. Kailan pa naging close si Mari at Diego? Hindi niya matandaan noon na may oras na nagkaukausap ang mga ito at nagkakabiruan.

“Hija, pwede ba tayo mag-usap sa labas?”

Lumipad ang atensyon niya sa ina ni Digeo. Tumango ag dalaga at sinamahan ang ginang sa labas. “Tungkol po ba saan, Tita?”

“Tungkol sana ito sa anak ko, hija. May gusto lang kaming ipakausap sa ’yo.”

“Ano po ’yon?”

“Gusto sana namin ng ama niya na habang nagpapagaling si Diego ay magstay muna kayo sa rest house namin sa Sagada.”

Namilog ang mata niya. “Sa Sagada? H-Hindi po ba pwedeng dito lang siya sa Maynila magstay?”

Umiling ito. “Kahit gusto namin na dito sya manatili sa Maynila, hindi pwede. Alam mo naman ’yang si Diego. May pakapasaway rin. Baka maisipan niyan na pumasok sa trabaho kahit na di pa siya masyadong magaling.”

May punto ang ginang. Kilalang-kilala na niya ang binata. Pasaway nga ito. Kahit na sabihin na hindi puwede, gagawin pa rin nito kung gusto nito. Kung di pa nga ito sasawayin, hindi mapapahinto.

“Isa pa, hija, makakatulong kay Diego ang magbakasyon doon na kasama ka. Sigurado ako na hindi na iyon makikipag-argument pa sa amin kapag sinabi kong ikaw ang makakasama niya doon. Alam ko kung gaano ka kamahal ng anak ko, Kim. Ikaw lang ang babaeng minahal ng anak ko.” 

Nag-iwas siya ng tingin at mapait na ngumiti.

 “Dahil iyon sa kondisyon niya ngayon, Tita. Kung hindi siya nagkaroon ng amnesia, sigurado ako, hindi niya ako hahanap-hanapin.” 

 Malay ba nila kung may iba ng nagpapatibok ng puso ng binata bago pa ulit sila magkita. Saglit na naramdaman niya ang kurot sa dibdib niya. Masakit man isipin, pero alam niya na kaya siyang palitan ni Diego sa puso nito ng ganoon kadali.

“Huwag mong isipin ’yan, hija. Maniwala ka sa akin. Mahal ka ng—”

Umiling ang dalaga. “Hindi niyo po kailangan pang sabihin sa akin ’yan. Alam ko kung saan ako lulugar. At okay lang sa akin na sumama ako sa anak n’yo sa Sagada. Makakaasa kayong hindi ko siya pababayaan hanggang sa gumaling siya.”

 Pagkatapos nilang mag-usap ay magalang siyang nagpaalam dito at pumunta sa rest room. Ayaw niyang umasa na totoong mahal siya ni Diego.

Dahil ang alam niya, minahal lang siya nito at matagal nang naglaho kung ano man ang naramdaman nito sa kanya noon.

Chapter Fourteen

NAG-IIMPAKE si Kim ng mga gamit niya nang bumukas ang pinto ng silid niya. Bumungad doon si Lynne. Inaasahan na niya ang kaibigan. Tinawagan talaga niya ito para pumunta sa bahay niya.

“Oh, bakit ka nag-iimpake? Saan ang punta?”

“Lynne, i need you to stay here. Ikaw muna dito sa bahay habang wala ako dito.”

Nagsalubong ang kilay ni Lynne. “Ha? Bakit naman? Saan ka ba pupunta?”

“Ano kasi, kasama ako ni Diego sa Sagada.”

“What?”

“Huwag ka ng maraming tanong. Basta kailangan lang na kasama niya ako doon. At ikaw dito ka muna habang wala ako, pwede ba?”

Napipilitang tumango ang dalaga. Kita niya na naguguluhan ito at parang gusto pang magtanong. Bumuntong-hininga siya. Sa ngayon, hindi pa siya handang mag-open ng mga bagay bagay. Kasi kahit siya ay naguguluhan din sa bilis ng mga pangyayari.

“Hanggang kailan ka ba sa Sagada?” tanong nito, pagkatapos ay umupo sa gilid ng kanyang kama. Siya naman ay nagpatuloy sa pag-aayos ng gamit.

“Hindi ko rin alam. Doon muna ako mananatili kasama ni Diego habang nagpapagaling siya. Iyon ang pabor sa akin ni Tita Grace at napakabait niya sa akin para tumanggi ako. Isa pa, wala naman akong ibang choice, eh.” Sigurado siya kung tumanggi siya sa ginang, si Diego naman ang mamimilit na isama siya. Knowing him gagawa ito ng paraan para maisama siya. Ngayon pa na akala nito ay nobya pa rin nito.

“Okay mag-iingat ka doon. Pero Kim, ’wag muna isusuko ang bataan, ha?”

Napakunot-noo siya. “Ha?”

Gumuhit ang pilyang ngit sa labi nito. “Syempre, magsasama kayong dalawa sa pagpunta sa Sagada. Eh. Sa gwapo at macho ni Diego, may palagay akong uuwi kang matambok ang tiyan.”

Namilog ang mata ni Kim. “Walangya ka! Wag ka nga’ng mahalay d’yan, Lynne!”

Humalakhak ang dalaga. “Aba, nagsasabi lang ako. Malay ba nating dalawa, si Diego rin ang maging ama ng anak mo,” pang-aasar pa nito.

Tinapunan niya ito ng matalim na tingin. “Stop that.”

“Aba, bakit? Wala bang pag-asa?”

“Wala.”

“Talaga lang, ha?”

Oh, please. Tigilan mo ’yan, Lynne.“

“Okay, okay!” natatawang itinaas nito ang kamay. “Hindi na kita kukulitin tungkol sa inyong dalawa ni Diego. Basta tandaan mo lang, kapag mahal ka, babalikan ka.” makahulugang sabi nito.

 Tumayo na ito at nagpaalam lang sa kanya na pupuntang kusina para maghanap ng pagkain. Naiwanan siya na natigilan sa sinabi nito. Kapagkuwan ay pagak siyang tumawa. Ano daw? Kapag mahal ka, babalikan ka? Ibig sabihin ba non, hindi na siya mahal ni Diego. Bakit? Hindi naman siya nito binalikan noon, di ba?

 Kung mahal siya nito, gagawa ito noon ng paraan para muli siyang makita. Para magkabalikan sila. Oo, aaminin niyang hinintay niya noon na magpakita ulit ito sa kanya, na hanapin siya nito at suyuin ulit.

 Pero hindi iyon nangyari.

Hindi ito dumating.

She smiled bitterly.

 MAAGA siyang sinundo ng sasakyan na maghahatid sa kanila ni Diego sa Sagada. Nakilala agad niya ang driver bilang matagal ng tauhan sa mga McIntosh. Tinulungan siya nito na maiakyat sa van ang malaking bag na dala niya.

“Nasaan si Diego?” tanong niya kay Mang Impe.

“Nasa bahay pa po si Sir. Ang bilin nya sunduin ko muna kayo pagkatapos ay dadaan na lang tayo doon.”

Tumango siya. “Okay.” Tulad ng sinabi nito, sa bahay nga ng mga McIntosh sila dumaan. Nakita niyang nag-aabang na si Diego sa labas kasama ang mga magulang nito.

“Mahal,” matamis ang ngiting usal ng binata ng makita siya. Parang walang tao sa paligid na kinabig siya nito at siniil ng matamis na halik sa labi.

“D-Diego..” Napasinghap siya. Bahagya nitong kinagat ang ibabang labi niya bago siya pakawalan. Ramdam niya ang pag-iinit ng kanyang pisngi. Wala pa rin talagang kupas ang kapilyuhan nito.

“Hija,” Lumapit si Tita Grace sa kanya at niyakap siya. “Mag-iingat kayo ni Diego doon, ha? Kung may kailangan ka lang, ang anak ko na ang bahala sa ’yo.”

Ngumiti siya. “Sige po.”

“And Kim, siguradong mag-eenjoy ka ng husto sa Sagada,” dagdag ng ama ni Diego.

Umakbay sa kanya ang binata. “Ofcourse, Dad. At huwag ka na mag-alala, baka pagbalik namin tatlo na kami. Di ba, mahal?”

Muling nag-init ang pisngi niya. Palihim na siniko niya si Diego. Jusko, may plano pa yata ang hudyo na buntisin siya sa bundok!

Nagtawanan ang mga magulang ni Diego. “Kung mangyayari ’yon, magiging masaya kami, anak. Pero mas magiging masaya kami kung mangangako ka na hindi ka magpapasaway kay Kim doon/”

He groaned. “Ma, hindi na ako bata. At isa pa, magaling na ako. Can’t you see me? And i think, malakas na naman ako. Pwede na nga siguro ako na bumalik sa trabaho.”

“Iba pa rin kung ipapahinga mo muna ang katawan mo. Ikaw lang naman ang inaalala namin. Sige, ikaw rin. Baka sa sunod na ma-ospital ka, mabaog ka na.” sabi niya.

Ngumisi ito. “Hindi mangyayari ’yon, mahal. At kung mangyari man, sisiguraduhin ko muna na maka-sampu tayo.”

“Diego!” saway niya dito. Humalakhak lang ito. Nang tumingin siya sa mga magulang nito, nakita niya na nakangiting nakatingin lang ang mga ito na para bang natutuwa sa kanila.

 NAGPAKAWALA si Kim ng isang malalim na buntong-hininga habang pinakikinggan ang paghihilik ni Diego. Nakahilig ito sa balikat niya at natutulog. Kagwapo-gwapo, ang lakas maghilik.

Hinayaan na lang niya ito sa imbes na gisingin ito at paibahin ng pwesto. Matitiis naman niya. Ngunit hindi niya maiwasan ang mabilis na pagtibok ng puso niya. Ano mang pigil ang gawi niya, di pa rin niya maiwasan ang pagririgodon ng damdamin niya.

Muli, napabuntong-hininga siya. Tulog pa rin ang binata nang nasa Baguio na sila. Dahan-dahan siyang kumilos para abutin ang bag niya at kunin doon ang kanyang mp3 player na lagi niyang baon sa mga byahe. Magagamit niya iyon ngayon para i-distract ang sarili niya.

Napatigil siya sa paggalaw nang maramdaman ang paggalaw ng ulo ni Diego. Akala niya ay magigising na ito, pero ipinagpatuloy lang pala nito ang pagtulog at isiniksik pa lalo ang ulo sa leeg niya.

“Ano kaya ang nangyari sa mokong na ito? Dati rati naman halos hindi na ito natutulog sa byahe.”

Narinig niya ang tawa ni Mang Impre. “Baka pagod lang, Ma’am. O baka epekto lang ng nangyari kay Sir kaya hanggang ngayon kailangan pa rin niya ng pahinga.”

“Sabagay. Sa nangyari sa kanya, kailangan talaga niya na magpahinga at bawiin muna ang lakas niya. Hindi rin biro ang dumaan sa aksidenteng naranasan niya.” Pasimple niyang inabot ang blanket. Itinakip niya iyon sa katawan ng binata upang hindi ito malamigan.

“Pero alam n’yo, Ma’am, pagkatapos ng nangyari kay Sir, parang masaya pa siya.”

Parang magnet na nagsalubong ang kilay niya. “Ha? Anong ibig niyong sabihin?”

“Kahapon paglabas ni Sir sa ospital, hindi ko inaasahan ang pagiging masigla ni Sir. Ngayon ko lang ulit siya nakitang ngumiti at parang napakasaya niya.. Sa lahat ng taong dumanas sa matinding aksidente, si Sir lang yata ang nakakatawa pa ng malakas at nagagawa pa niyang makipagbiruan sa lahat. Parang wala lang sa kanya ang lahat.”

Napangiti siya. “Parang bago ka na naman dito sa Sir mo. Natura naman sa kanya ang pagiging masiyahin at palabiro.”

“Hindi, Ma’am. Ngayon ko lang ulit siyang nakita na ganyan. Ngayon ko lang ulit siya nakita ganyan kasaya. Nagbago kasi si Sir simula noong..” Ibinitin nito ang sasabihin at alangan na tumingin sa kanya sa salamin ng sasakyan.

“Nagbago si Diego? Paano pong nagbago?”

“Huwag n’yo sana masamain ito, Ma’am, pero simula kasi noong naghiwalay kayo noon ni Sir, bihira na lang namin siyang nakikitang ngumingiti at masaya. Madalas ay seryoso siya at laging subsub sa trabaho. Nag-aalala na nga sa kanya sina Ma’am Grace, baka daw kasi maapektuhan ang kalusugan ni Sir. Hanggang sa nangyari nga ang aksidente at hindi namin inaasahan na may pagbabago pala na mangyayari.” mahabang litanya nito at makahulugang na ngumiti ito sa kanya.

Chapter Fifteen

HALOS kalahating araw ang itinagal ng byahe nila patungo sa Sagada. Sa buong byahe ay hindi man lang nakaramdam ng antok si Kim. Gising na gising ang diwa niya. Dahil sa buong oras na itinagal ng byahe nila, walang laman ang isip niya kundi si Diego.

 Habang mahimbing na mahimbing ang tulog nito, siya naman ay panay ang kakaisip sa mga bagay na maraming kinalaman sa binata. Oo, naguguluhan siya. Talagang naguguluhan siya. Dumagdag pa doon ang mga sinabi ni Mang Impe. Parang hindi niya mapaniwalaan ang mga narinig niya.

 Gusto niyang isipin na walang katotohanan ang mga iyon. Pero ano naman ang dahilan para gumawa ito ng kwento? WALA. There’s no reason for him to do that.

“Nasaan na tayo, mahal?” nakakaakit ang malambing na boses nito, naghahalo ang kabruskuhan at senswalidad doon. Tumama ang mainit na hininga nito sa leeg niya at nagdala iyon ng nakakakilabot na sensasyon.

Napasinghap siya. “M-Malapit na tayo.”

“Good. Halos hindi ko naramdaman ang haba ng byahe natin.” sabi nito at sumiksik sa leeg niya. Napapaikit siya sa ginawa nito. Maya’t maya nitong ginagawa iyon at sa tuwina, parang kukulangin siya sa oxygen. 

 God, hindi puwede ito. Kailangan niyang sanayin ang sarili niya na kumalma agad sa tuwing gumagawa nito iyon. Hindi niya pwedeng hayaan na ganoon na lang kalakas ang epekto nito sa kanya. Na nagagawa nitong patibukin ang puso niya ng labis-labis.

 Pasimple siyang bumuga ng hangin at kaswal na nagsalita.. “Kanina ka pang nakasiksik sa akin. Ginawa mo na akong unan buong byahe. Akala ko ba you hate sleeping?” panggagaya niya sa tono nito noong pinapakalma ito ng doktor at sinabihang magpahinga muna. Waring naalala din nito iyon kaya natawa ito at niyakap siya.

 Mga ilang saglit lang ay narating din nila ang rest house ng mga McIntosh. Napakalaki niyon at tila parang isang mansion. Nag-inat si Kim pagkababa niya ng sasakyan. Sinalubong agad siya ng sariwang hangin ng bulubundukin ng Sagada.

 Awtomatiko siyang napangiti. Ang sarap lang sa pakiramdam na walang polusyon ang hangin na pumupuno sa baga ng isang tao. Ang ganda pa sa paningin ng mga halaman na tila kusang tumubo sa paligid at namulaklak ng masagana.

 Isang beses lang siya nakarating sa Sagada at matagal na panahon na ’yon. College days pa nila ni Diego. Doon siya nito dinala noong first anniversary nila. Natatandaan pa niya ang naging pagbisita nila sa Hanging Coffins at Pongas Falls.

 Halos tatlong araw pa nga noon sila na nanatili doon. Napakagandang experience ’yon para sa kanya… Para sa kanila ni Diego. Napakarami nilang nabuo na magagandang alaala sa Sagada. Magagandang alaala na hindi niya kailanman nakalimutan.

 Siguro, isa din ’yon sa dahilan kung bakit tila wala siyang makapang pagtutol sa dibdib niya ng sabihan siya ni Tita Grace na samahan si Diego sa pagbabakasyon nito. Nagkaroon na din kasi ng bahagi sa puso niya ang lugar na iyon.

“Mahal.”

“Hmm?” Napalingon si Kim kay Diego. Napasinghap siya ng abutan siya nito ng tatlong tangkay ng mamula-mulang rosas. Fresh na fresh ang itsura niyon. Dahil matangkad sa kanya ang lalaki, kinailangan pa niyang tumingala upang salubungin ang asul na mga mata nito.

“Pinitas mo ’to, ano?”

Tumango ito. Tinanggap naman niya ang bulaklak at umismid. “Ikaw talaga, basta ka lang pitas ng pitas d’yan.”

“Wag kang mag-alala. Sa amin na property ito kaya walang magrereklamo sa ginawa ko.”

Tumaas ang kilay niya. “Ah, ganoon? Kahit sa inyo ’tong property, di ka basta dapat namimitas ng walang permiso sa nag-aalaga ng mga halaman na ’yan. ’Yan ang hirap sa inyong mga lalaki, eh. Pitas ng pitas. Kahit walang permiso. Hindi muna magtanong, push agad.”

Lumabas ang pantay-pantay at mapuputing ngipin ng lalaki nang tumawa ito. “Mahal, alam mong hindi ako ganoong lalaki.”

“At ano naman ang ipinagkaiba mo sa kanila, aber? Sus. Parang di kita kilala.” Inirapan niya ito.

“Hindi kita pinitas noon ng walang permiso. As far as i could remember, ikaw ang pumasok sa kwarto ko at wala akong kalaban-laban sa ginawa mong panggagapa—”

Napasinghap siya at maagap na tinakpan ang bibig nito. “Stop that! May makarinig sa ’yo. Nakakahiya kay Mang Impe!”

“Bakit, mahal? Hindi ba totoo?”

Nanlaki ang mata niya. ““Diego!” saway niya. “Tumigil ka, baka may makarinig sa ’yo!”

Malakas na humalakhak si Diego. Nakakatiyak siya pulang pula na ang pisngi niya nang oras na ’yon. Leche! Bakit pa ba nito ipinaalala ang tungkol sa bagay na ’yon? Matagal na ’yong nangyari.

 Well, paano nga ba nito makakalimutan ’yon? That was their first night. Kahit siya ay hindi pa rin iyon nalilimutan. She could still remember kung paano niya napasok ang kwarto nito at kung paano siya naakit na halikan ito, yakapin… At tsansingan.

 Goddamn it. She was drunk! Kapwa lang sila lasing noon ni Diego. Tuloy hindi niya maiwasan na maalala ang gabing ’yon…

  Nasa birthday party sila ng ka-teammate nito at doon sila sa guestroom nagpalipas ng gabi. Pero hindi sila nagsama sa isang kwarto. Dahil alam niya na hindi pa sila noon puwede. Baka kung ano ang mangyari.. baka makalimot ang binata. At pakiramdam niya ay hindi pa siya handa. Kaya si Diego lang ang pinatulog niya sa guest room.

 Sa kanilang dalawa, ito na kasi ang lasing na lasing na.

 Pagkatapos niyon ay bumalik ulit sa party at nakihalubilo sa mga girl friends niya na nagkakasiyahan pa rin. Friday night naman noon kaya napayagan siya na makapunta sa ganoong party. For the first time, hinayaan siya ng kanyang mga magulang na pumunta sa ganoong okasyon kaya na-excite siya at halos wala na siyang pakialam kung nakakailang baso na siya ng wine.

 All she think about was to have fun. At dahil doon, hindi niya namalayan na sa sobrang pagkalasing niya ay nakalimutan niyang sa silid pala ng mga girls siya dapat tutuloy. Parang may sariling isip ang mga paa niya na dinala siya sa kwarto kung saan natutulog ang binata.

 He was completely shirtless when she saw him sleeping on the bed. Hindi niya maipaliwanag ang pag-iinit na naramdaman niya ng makita ito sa ganoong itsura. Naniningkit ang mga mata niya habang nakatitig siya sa namumutok na muscle sa braso nito. Parang napako na ang paningin niya sa maskuladong dibdib nito, sa kulay brown na n1pples nito—na tila nang-aanyaya na tikman iyon.. Bumaba ang tingin niya sa tiyan nito, parang kaysarap padaanin ng dila niya sa matigas na kalamnan nito.

 Napalunok siya ng tuluyan siyang napatingin sa bukol sa boxer shorts nito. Tila nilukob ng masidhing pagnanasa ang sistema niya, dumaloy sa mga ugat niya ang nagbabagang apoy. Gusto niyang sawayin ang sarili sa mga pinag-iisip niya. Hindi por que nobyo na niya ang binata ay may karapatan na siyang manyakin ito sa isipan niya!

  Pero sa sitwasyon niya nang sandaling iyon, hindi kontrolado ng matinong bahagi ng isip niya ang buong katawan niya. She couldn’t think clearly.

  Ang apoy na nagsisimulang maglagablab ang nanaig hanggang sa masakop na niyon ang buong katinuan niya. God, he was an amazing specimen. She simply couldn’t take her eyes off him. Naputol ang anumang pagpipigil ng dalaga. Dahan-dahan siyang lumapit sa nobyo.

  He seemed to fill the big bed with his hard muscular body. And there wasn’t an ounce of excess flesh on his hard, lean, muscular body.

Nakagat niya ang ibabang labi. Pumintig ang pagnanasa sa pagitan ng hita niya at hinayaan niya na gumuhit ang likido doon. Goddamn it, she’s damn h-rny!

Umupo siya sa gilid ng kama. Ipinatong niya ang kamay sa maskuladong dibdib nito. Kim couldn’t explain to herself why his sexy, brown n1pples had aroused her so or of what it was, she really didn’t care. Pinagapang niya ang kamay patungo sa pusod nito, dinama niya sa ilalim ng palad ang pinong balahibo doon hanggang sa matuntong ng kamay niya ang totoong intensyon…

This is crazy, bulong ng isang bahagi ng utak niya.

No, this is fun. You’ll love it every “inch” of it. Tumilapon palabas ang lahat ng inhibisyon sa katawan niya. Nawala ang hiya at pagdadalawang-isip, inabot niya ang bukol sa tapat ng boxer shorts nito. She didn’t care if she’s already being nasty. All she could care about was the strong urge to feel and trace every inch of his male hardness with her fingers.

Marahas na humugot siya ng hininga at ubod ng sensuwal na dinama niya ang pagkalalaki nito. Hindi hadlang ang boxer shorts nito upang damhin ang init at tigas niyon.

 Awtomatiko siyang napatigil nang maramdaman niya ang paggalaw ni Diego. Pigil ang hininga na inalis niya ang kamay sa tapat ng harapan nito.

 Ngunit laking gulat ni Kim nang tuluyan ng gumalaw ang nobyo at kunin nito ang kamay niya at muling ibinalik sa harapan nito!

“D-Diego?” she called his name. Malakas ang kabog ng dibdib niya. Namilog ang mga mata niya nang magmulat ng mata ang lalaki. His dark blue eyes could almost melt her. Napalunok siya sa tensyon. “G-Gising ka pala.”

“Kahit sinong lalaki magigising sa ginawa mo.”

“I-I’m sorry, di ko sinasadyang magi–”

 A sexy grin flashed on his face.“I don’t know you can actually be a cocktease, love.”

 Bahagya itong bumangon at hinila siya sa batok. Mainit na sinakop ni Diego ang mga labi niya. Marubdob at sensuwal. He ravished her mouth like a cave man. Hard and intense. Nakalimutan niya ang pagkapahiya sa pagkakahuli sa kanya ni Diego at mabilis na tumugon sa mga halik nito. Para siyang dinadala sa ibang bahagi ng mundo. Namalayan na lamang niya na kapwa wala na silang saplot.

“Diego..” anas niya nang uhaw na ikulong nito sa bibig ang isang dunggot ng dibdib niya. Napaliyad siya sa sensasyong sumasalakay sa kanya. Lalong nag-umigting ang pagnanasa sa katawan niya. Until cream licked the lips of her sex.

Dama ni Kim ang init sa loob ng silid. Bukod sa malaking apoy na tumutupok sa kanila, hindi pa buhay ang aircon sa silid na ’yon dahilan upang pagpawisan sila ng husto. Makalipas ang ilang sandali ay muling bumaba ang mga labi nito. She felt his tongue licked her stomach.

Napalunok si Kim nang mapagtanto kung ano ang binabalak ng binata. Hinila niya ito sa balikat.“Diego, no..”

He flashed a wicked smile and didn’t listen to her. Ipinatong nito ang mga binti niya sa balikat nito. Nagawa pa siya nitong kindatan bago isagawa ang balak. She almost lost her breath when he invaded her soft core. Awang ang mga labi, hindi makapaniwala ang dalaga sa ginagawa ng binata sa kanya ngayon. But she couldn’t deny she was enjoying it, loving the way he dominated her.

And when she came, she thought it was the most wonderful thing. It was something she couldn’t be put in words.

Ipinosisyon na ni Diego ang sarili sa tapat ng kanyang pagkababae. Buong alab na tinitigan muna siya nito bago tuluyang ibaon ang sarili sa kanya. Napasigaw si Kim nang gumuhit ang hapdi at kirot sa kaibuturan niya, parang may gunting na pumunit sa isang bahagi ng katawan niya. She couldn’t help herself, nakagat niya ang balikat nito.

Waring naramdaman ng binata na may balakid sa daan nito. Hinalikan siya nito. “I’m sorry, love. I forgot about it.. I’m sorry. Don’t worry, i’m going to stop..”

Maluha-luha man, pinigilan niya ito. “No, don’t stop.. Huwag mo akong iwan.”

“But i hurt you..”

“Hindi.. Mawawala din ito. Just, please, don’t leave me.” Her friends told her it was only painful at first.

Marahas na humugot ng hangin ang binata at buong pagmamahal na sinakop muli ang labi niya. Halos isang minuto itong nakatigil, hinihintay na mag-adjust siya sa kakaibang sukat nito. Then, he started thrusting again.

Every inch of his hard, huge manhood sinking into her made her breathless. May kirot pa rin siyang nararamdaman dulot ng pagkawala ng kanyang pagkabirhen. It did hurt, not only because she was a virgin.. But because he was huge and thick.

 Ngunit habang tumatagal, nagsisimula na ulit niyang maramdaman ang kakaibang klase ng kaligayahan. Bumilis ang bawat ulos ng binata hanggang sa pakiramdam niya ay namumuo na ang pagsabog sa kaibuturan niya. Nanginig ang katawan niya nang maabot niya ang kasukdulan. Mabilis na sumunod rin sa kanya ang binata. Nagpakawala pa ng tatlong huling malalakas na ulos si Diego bago nito hinugot ang sarili.

 Napaawang ang labi niya nang maramdaman niya ang pagtilamsik ng mainit na likido sa puson niya! 

Nag-init ang pisngi niya. “Diego!”

He just smiled at her, wickedly. “Care for another round?”

Chapter Sixteen

SINALUBONG sila ng isang babaeng nakadilaw na bestida. Sa tantiya niya ay nasa forty’s na ang babae. Ipinakilala ito sa kanya ni Diego bilang caretaker ng bahay. May kasama itong lalaki na kumuha ng atensyon niya. Wala itong pang-itaas at hindi niya mapigilan na mapatingin sa namumutok na muscles nito.

 Good God, the guy was a hunk. Kupas ang maong na suot nito at may hikaw pa ito sa kaliwang tenga na dumagdag sa karisma nito. Kamag-anak ba ito ni Diego? Pinsan? Dahil kung oo, malayo ang itsura nito sa lalaki. Tila latino ang aura nito, iyong tipo na bumibida sa mga Mexican novelas na napapanood niya sa internet. Habang si Diego ay parang isang Hollywood actor.

 Nakatingin din sa kanya ang lalaki at nakakatunaw buto ang ngiting ibinigay nito sa kanya.

“Manang Lucing, nakahanda na ba ang silid namin ng nobya ko?” may diin ang pagbanggit ni Diego sa salitang “nobya”. Madilim ang mukha ng binata nang sulyapan niya ito. Kasabay niyon ay naramdaman niya ang paghigpit ng pagkakahawak ng kamay nito sa kanya.

“Ah, oo, Sir. Nalinis ko na kahapon pa ang kwarto n’yo.”

He nodded, his jaw clenched. “Sige, Manang. Aakyat muna kami.”

“Sir, hindi po ba muna kayo kakain? Mukhang pagod kayo sa byahe. Tamang-tama pa naman.. Nagluto kasi ng kare-kare itong pamangkin ko.”

Tila mas lalong humigpit ang hawak sa kanya ni Diego nang lumipad ang tingin nito sa lalaking kanina ay tinitingnan niya.

Ngumiti sa kanila ang lalaki. “Nice to meet the two of you. By the way, i’m Sven.” Nakipagkamay ito kay Diego, pagkatapos ay sa kanya. Tumikhim ang binata nang magtagal ang pakikipagkamay nito sa kanya.

Salubong ang kilay na tiningnan niya si Diego. Nagseselos ba ito kay Sven? Sa paraan ng pagkakatiim-bagang nito, parang hindi nito gusto ang lalaki.

Hindi siya nito pinansin. “Manang Lucing, magpapahinga muna kami sa kwarto. Ipasunod nyo na lang mamaya kay Mang Impe ’yong mga gamit namin.” Pagkatapos nun ay hinila na siya ni Diego hanggang sa makaakyat na sila papunta sa kwarto.

“Ano ’yon?” pagkompronta nito sa kanya.

“Anong ’ano ’yon?”

“Answer me. Bakit nakatingin ka sa lalaking ’yong? You’re obviously staring at him while you’re with me!”

Napamulagat ang dalaga. Aba, teka… “Nagseselos ka ba?”

Hindi ito nakaimik. Binitawan siya nito at napahilamos sa mukha. Pamilyar sa kanya ang reaksyon nito na ’yon. Tuloy di niya maiwasan ang lihim na mapangiti. He was jealous. Yeah, he was actually mad because he’s jealous! Kaya pala gayon na lang ang disgusto sa mukha nito nang magkamay sila ng pamangkin ni Manang Lucing.

“Wala ka namang dapat ikagalit. I’m just a normal girl. Nakaka-appreciate ng mga gwapo at may six-pack abs.” aniya, kapagkuwan ay humagikhik.

Marahas na humugot ng hangin si Diego. “At inaamin mo pa ngayon sa akin na type mo ang lalaking ’yon?” Those blue eyes looked so stormy as he stared at her.

“Wala naman akong sinasabing type ko siya, ah?” “Pero ganoon na rin ’yon. Ako ang boyfriend mo, ako lang dapat ang tinititigan mo!”

Aba, maswerte ka! Ngali-ngali niya itong sigawan. But she managed to keep calm. Pero sa totoo lang, parang gusto na niyang mapaatras. Nakita na niya kung paano magalit si Diego. Nakita na rin niya kung ano ang kaya nitong gawin kapag nagseselos ito o kaya may pinagseselosan. And she don’t like him when he’s jealous.

“Okay, okay. Just forget about it, okay?” Lumapit siya sa binata at ipinatong ang mga kamay sa matipunong balikat nito. “I’m sorry. Hindi na ’yon mauulit. So.. Magpahinga ka muna.”

Matagal na tinitigan siya nito. Parang hindi pa kumbinsido. Nagulat siya ng ngumisi ito, pagkatapos ay ipinulupot ang braso sa beywang niya. Hinila siya nito palapit. Iyong tipo na naduduling na siya sa pagkakalapit ng mukha nila.

“Akala mo ba kalilimutan ko na lang ’yon basta?” Naramdaman niya ang pagdausdos ng kamay nito sa pang-upo niya, at ubod ng kapilyuhan na pinisil nito iyon.

“Diego!” Pinandilatan niya ito at itinulak. Ngunit hindi siya nito pinakawalan. Naku, ito na nga ang sinasabi niya. Kaya hindi niya gusto kapag may pinagseselosan itong iba. Nagiging possessive ito sa kanya.

“What?” painosente pang tanong nito.

“W-Wala. Sabi ko, magpahinga ka na.” Ipinatong niya ang magkabilang kamay sa maskuladong dibdib nito at pilit itong itinutulak. Marahan lang ang pagtulak nya para hindi ito masaktan. Alam naman niya na may mga pasa pa ito sa katawan na tinamo nito sa aksidente.

He smirked. “Too bad. I don’t feel like sleeping right now. Buong byahe na natin ako natulog. Ano naman ang gusto mong gawin sa akin? Patulugin buong araw?” nanunudyo ang boses nito.

“Err… E, di kumain na tayo.”

“Kakakain lang natin kanina sa tinigilan natin.”

“Kanina pa ’yon, nagugutom na ako ngayon?”

“Well, well. You can’t use that as an excuse, love.” He sniffed her hair. “Uhm, you smell like peaches.”

“Okay, i know that. Now, let me go.”

“No,” madiing sabi nito at ibinaon ang mukha sa leeg niya. Napasinghap siya. “God, you smell so good, love.”

This is crazy. “Diego, seriously. L-Let me go,” she said, stammering. Kinagat niya ang ibabang-labi at pilit na pinapaalala sa sarili na huminahon at kumalma. Malakas ang tibok ng puso niya at tila lalabas iyon mula sa kanyang dibdib. Damn. What the hell was she doing?

Kim, mag-isip ka ng palusot. C’mon, think clearly!

“D-Diego, di na ako nagbibiro. Pakawalan mo ako.” Ramdam niya ang namumuong init sa pagitan nila ng binata. She could practically smell the scent of lust in the air.

“Sorry, but that’s not going to happen.” Nararamdaman niya ang mainit na hininga nito sa leeg niya. It was hot, heavy and minty. Excitement shot through her like electric fire and her eyes widened in alarm. Shit. Seryoso nga ang binata. Ngunit sa halip na mainis siya dito at makaramdam ng pagkairita ay tila nananabik pa siya sa kung anuman ang binabalak ni Diego.

Lumalim ang paghinga ni Kim sa bawat pagsinghap ng lalaki sa kanyang leeg, tila inuubos nito ang bango niya. She could feel her br-asts aching. They felt so full, so raw.. Tila nangangailangan iyon ng kalinga.. Lalong umigting ang init sa mga ugat niya nang maramdaman niya ang matigas na bagay na pumupukol sa kanyan puson.

Naputol ang pagtitimpi sa sistema ni Diego at isinandal siya nito sa may pader. “I need you now,” paos ang tinig nito, puno ng pagnanasa.

Soft whispers escaped her lips as he press his body against hers, his rock-hard muscles crushing her. Nagdala ng masarap na sensasyon ang init ng halik nito sa mga ugat niya, dumadaloy patungo sa kanyan puson.. Volts of electric heat flared between her thighs. Gusto niyang pigilan ang pagnanasang nagsisimulang umalipin sa kanya. She want to stop him, but before could do that, his hard mouth had covers hers. His tongue plunging deep and danced with her tongue.

Tila tumigil sa pag-inog ang kanyang mundo at ang tanging rumehistro lang sa isipan niya ay ang matamis na lasa ng halik nito. His pure male lvst flowed into her mouth. At hindi na niya maitanggi ang pagkasabik na matikman ulit ang mga halik na ’yon. Ang mga halik na bumaliw sa kanya noon, umangkin sa buong pagkatao niya at nagpahulog sa loob niya.

Bumaon ang kuko niya sa balikat ni Diego at napasabunot dito. Hinapit nito ang beywang niya at mas lalong ipinagdiinan ang matigas na bukol sa puson niya. God, she wanted to cry out. Hindi niya mapaniwalaan kung paano maglalagablab ang apoy ng pagnanasa sa kaibuturan niya. She felt delirious, wanting him hard and deep inside her.

“Kim,” he groaned her name as he hungrily kissed her. “I can’t take this anymore. I need you now.”

 She licked her lips, and stared at him. Maliwanag ang pangangailangan sa kulay asul nitong mga mata na tila mga ilaw sa ilalim ng malinaw na tubig. Hindi niya maiwasang maalala ang nangyari sa kanila sa ospital kung saan naabutan sila ng isang nurse na may “milagrong ginagawa”. Natatandaan niyang kinailangan pa niya pakiusapan ang nurse na huwag na sanang ipagsabi pa ang nakita nito. Fortunately, mukhang wala sa mukha ng babae ang pagiging tsismosa kaya hindi iyon kumalat sa ospital.

 Looking at him right now, she could see his hunger for her. She could feel his heavy arousal on her, needing to take her, and made love to her. Namungay ang mga mata ni Kim.

 She pressed her palmed over the hard bulge of his pants, and whisper on his ears. “Then, let’s do it..”

Chapter Seventeen

NILUNOK ni Kim ang natitirang inhibisyon at hinayaan ang binata na hubadin ang mga saplot niya. Nakalarawan sa mukha nito ang pagkasabik sa kanya. At hindi niya mapigilan ang panginginig ng kalamnan. The sensation of his fingers around her skin was exquisite. Nakakapaso ang bawat haplos nito sa balat niya at tila sinisilaban ang kanyang katawan.

“Ooohh,” pag-ungol niya nang maramdaman ang pananalakay ng daliri nito sa pagitan ng hita niya. Nakakabaliw ang sensasyong ipinapadama nito at hindi niya mapigilan ang mga anas na kumakawala sa labi niya.

“Open your eyes, love..” utos nito, dominante ang boses. Iminulat niya ang mga mata at tila gusto niyang matunaw nang magsalubong ang kanilang mga mata. There’s so much heat on his blue eyes. The passion, the love was there. And she wasn’t expecting that. Maaari kaya na tingnan mo pa rin ang isang tao na may pagmamahal kahit ang isip mo na lang ang nagsasabi na may relasyon pa kayong dalawa?

The way he looked at her, tila may involvement pa rin ang damdamin at emosyon nito. Parang nalulunod siya sa nagbabagang tingin nito at hindi na niya namalayan ang pagbuhat nito sa kanya pahiga sa kama.

All the shame in her body flew out of the window as her back hit the mattress. His fingers continued to play right where she needed him. Iniangat niya ang beywang upang salubungin ang paglalabas-masok ng daliri nito sa kaibuturan niya.

He groaned and pushed another finger into her. Halos panawan siya ng ulirat. “Diego, ooooh!”

Umawang ang bibig niya, binigyan niyon ng pagkakataon ang binata upang dominahin ulit nito ang labi niya. Ipinasok nito ang dila sa bibig niya at iginalaw tulad ng pakikipaglaro ng daliri nito sa kaangkinan niya. Pumintig ang bawat ugat sa kanyang katawan sa pagbugso ng kanyang dugo. She could hardly open her eyes. Naliliyo siya sa masasarap na sensasyong sumasalakay sa kanya.

He gasped in her mouth and ripple of desire spread from her core. God, she can’t wait for more. Mababaliw siya kapag pinatagal pa nito ’yon. She couldn’t wait to feel him inside her, rocking her with his thick, heavy length. Dala ng pananabik, inabot ng kamay niya ang pagkalalaki nito. Her fingers wrapped around him and squeezed him. Nag-uumigting sa tigas iyon at alam ni Kim, handa na iyon na angkinin siya. Hindi lang niya maintindihan kung bakit pa nito pinapatagal iyon.

She massage his heavy shaft and she heard him let out a sexy growl. “F vck,” kinagat ni Diego ang balikat niya. Tila naubos na ang pagtitimpi nito sa katawan at marahas na pinaghiwalay ang mga hita niya at ipinulupot sa beywang nito. “I’m gonna take you now, and it would be hard and fast.”

Pumintig ang dugo niya nang maramdaman ang matigas nitong pagkalalaki sa bukana ng kaangkinan niya. Licking her lips, she wait for him.. Mariin na hinawakan nito ang beywang niya at sa isang malakas na ulos, pinuno ni Diego ang kaibuturan niya.

She bit her lip to stifle a whimper. He really didn’t change. Kahit nakalipas na ang dalawang taon, kahit nagkahiwalay sila.. He was still the same Diego… A burning rod of steel.

Pain lanced through her, and she felt like a virgin again. Sa tagal na wala siyang sex life, parang muli siyang bumalik sa pagiging birhen.

“God, did i hurt you? You felt so tight, love.”

Bumaon ang mga daliri niya sa balikat nito at pumikit, itinataas ang mga balikat dito. “Just do it, Diego.. Take me.. Hard and fast.” Her walls clenched around his swollen shaft, tightening and quivering along the solid thickness of his length.

Napangiti ang binata at nagpatuloy na sa pag-ulos. Ibinaon nito ang buong kahabaan sa kanya at halos mapatili siya sa kaligayahang pumupuno sa kanya. Napakalaki ni Diego. She would probably be sore, but it felt more than good.

May sinabi si Diego, ngunit hindi niya narinig iyon. Wala siyang ibang marinig maliban sa mga ungol na kumakawala sa mga labi nila at sa pagsasalubong ng kanilang mga katawan. Napapikit si Kim nang magsimulang sumidhi ang paglalabas-masok ng binata. Wild heat hummed in her blood with the feel of his thick hardness stroking her sweet cave.

Napaliyad ang dalaga sa kama at erotikong umungol. “Ahhh, sige pa! Diego, sige pa!”

Inabot ng labi nito ang isang dibdib niya at isinubo ang dunggot niya. She cried out as pleasure slammed her. Naging sensitibo ang mga pandama ng dalaga ng sandaling ’yon at halos hindi na niya maimulat pa ang mga mata sa labis-labis na sensasyong umaalipin sa kanya.

Her fingers clawed at his back, not wanting him to let go of her.. Ramdam niya ang pagsasalo ng kanilang mga katawan sa init. Ebidensya na doon ang pawis sa mga katawan nila at matinding init ng kanilang mga damdamin.

Bahagya niyang iminulat ang mga mata. Namumula ang pisngi ni Diego at puno ng pagnanasa ang mga mata nitong nakatitig sa kanya. Awang ang mga labi, patuloy ang ginagawa nito ang pagbayo sa ibabaw niya.

Bumaba ang mukha nito sa labi niya at marubdob na hinalikan siya. “You feel so damn good, love. You always do.”

Nanginig ang mga kalamnan niya sa binitawan nitong salita. Muli, napapikit siya at napaungol. The delicious sensation was starting to built inside her womb as he pumped into her with swift, hard strokes. Passion flared within her with his every thrust and stroke. Her s-x clenching harder as he buried his full length in her.

And then, she felt it coming…

Isa pang mariing ulos ang pinakawalan ng binata at tila niyanig ng lindol ang buong pagkatao ni Kim. Hindi pa siya nakaka-recover sa pagkawala sa sarili nang marinig niya ang marahas na pag-ungol nito sa ibabaw niya. His musculine body shuddered as he spilled his hot release inside her.

Marahas na isinubsob ni Diego ang mukha sa kanyang leeg. “F vck, that was hot.”

Nakapikit na napangiti si Kim. “Yeah, that was really hot.”

He was still hard. Gosh, kailan ba ito naging malambot? Diego has the energy of ten man. She knew very well that he could take her all night.

Pinadaan niya ang daliri sa buhok ng lalaki.

“I’m sorry, i didn’t use any protection.” bulong nito.

She nodded. “That’s okay. I’m pro––” Napamulagat si Kim, agad na nanigas ang katawan niya. Waring naramdaman nito ang paninigas niya.

“What’s the problem?” tiningnan siya nito ng may pagtataka.

“N-Nothing.” Pilit na ngumiti siya, sigurado siyang namumutla na siya ng sandaling ’yon. “I-I’m okay.. I’m really okay.” Banayad na itinulak niya ito paalis sa ibabaw niya pagkatapos ay bumaba siya sa kama. Napakunot-noo si Diego.

“Where the hell are you going?”

“I just need to go to bathroom. M-Mabilis lang ako.”

Walang saplot sa katawan na tinungo niya ang banyo. Pagkasarado ng pinto ay nanlalambot na napasandal siya doon. Now that she could clearly think, parang gusto niyang sabunutan ang sarili sa sariling katangahan.

Dahil sa pagkadarang niya at pagkasabik na matugunan ng lalaki ang pangangailangan niya, may isang bagay siyang nakalimutan.

“F*ck.” mahinang mura niya. As much as she want to let out a loud curse, natatakot siyang marinig iyon ng binata at magtanong pa ito.

But she wanted to slap herself for her stupidity. Paano niya nakalimutan na pagamitin si Diego ng condom? Sa lahat ng bagay na puwede niyang maalala muna bago makipag-sex, ang paggamit pa ng proteksyon ang nakalimutan niya!

The worst is… She’s not on pill… Matagal ng panahon.

Naku, patay kang bata ka.

Chapter Eighteen

OKAY. There’s no need to panic. She just need to take a Plan B pill, and then, bababa yong posilidad na magbuntis siya. Ganoon lang kadali.

“Ready for another round?” nanghahamon na sabi ni Diego pagkalabas niya ng banyo. Wala pa rin itong saplot at ganoon din siya.

Not this time , she told herself. Dinampot niya ang mga saplot niya at mabilis na nagbihis.

“What are you doing?”

“Nagbibihis, ano ba sa tingin mo?”

Umangat ang isang kilay nito. “At bakit ka nagbibihis?”

“Dahil gusto ko?”

“Come on, love. I still want another round.” Bumangon ito sa kama at lumapit sa kanya.

 Pumulupot ang mga kamay nito sa beywang niya at awtomatikong siyang napahawak sa matipunong dibdib nito. Gusto na niyang maniwala na may anting sa katawan si Diego. How can he manage to be this “active”? He was so naughty. Parang hindi ito nanggaling sa isang aksidente. At parang wala itong kapagod-kapagod.

 Jusko, kakadating lang nila mula sa mahabang byahe! Wala ba sa bokabularyo nito ang salitang “pahinga”?

“Diego, please. Not this time.”

 Parang batang hindi binigyan ng candy na sumimangot ito, pagkatapos ay isinubsob ang mukha sa leeg niya. Her mouth parted and she gasped for air.

 Damn it, he was doing it again to her! Alam na alam niya ang habit ni Diego kapag gusto nitong i-distract siya. Isinisiksik nito ang mukha sa leeg niya, and for God’s sake, it was effective!

Inipon niya ang lakas at itinulak ang binata. “You should take a rest, first. O kumain ka muna habang wala ako.”

Lalalim ang guhit sa noo nito. “Where the hell are you going? Don’t tell me you’re leaving?” seryoso ang tono ng boses nito, may kasamang babala iyon.

“Huwag ka nga’ng exagge. Magpapasama lang ako kay Mang Impe, madali lang ako.”

“Hindi mo pa sinasabi sa akin kung saan ka pupunta.”

“May bibilhin lang ako sa pharmacy. Again, saglit lang ’yon kaya huwag ka na magtanong pa. Okay?”

Pinagkrus nito ang mga braso, mas naging prominente tuloy ang maskuladong dibdib nito. Pigilin man niya, di niya maiwasan na mapatingin sa braso nito. Namumutok ang muscles nito. Parang gusto tuloy niya uminom ng malamig na tubig. Naku, naku. Hindi ito ang tamang oras para pagbigyan ulit nya ang sarili na magpadala sa pang-aakit ng lalaki.

“Anong bibilhin mo sa pharmacy?”

Natigilan si Kim, pagkatapos ay napakurap na napaangat ang tingin kay Diego. Bakit nito itinatanong ’yon? “Does it matter kung sabihin ko pa sa ’yo?”

“Ofcourse, i’m your boyfriend. I think i have the right to know where you’re going and what you’re going to do.”

May punto ang binata. Muntikan na niyang makalimutan kung ano ang sitwasyon nila ngayon.

“So, it matters to me. Now, answer me.”

“B-Bibili lang ako ng…” she paused, “Ng pills.” Hindi siya makatingin ng diretso kay Diego. Natatakot siya makita ang reaksyon nito. She nervously licked her lips.

“Okay, you can go.”

Muli niyang iniangat ang tingin sa binata. She recognized coldness and anger in his dark blue eyes. “If you want to take a pill to prevent pregnancy, then, you’re free to do that. Hindi kita pipigilan.” Napakalamig ng tinig nito, halos hindi niya nakilala. Parang biglang naglaho ’yong pagiging pilyo at sweet nito kanina sa kanya.

Tumalikod ito sa kanya at pumasok sa loob ng banyo. Napatulala siya. Bakit parang may kirot syang naramdaman sa panlalamig bigla nito? Malinaw na hindi nito nagustuhan nang sabihin niya na bibili siya ng pills.

Pero ano’ng dapat niyang gawin? Iyon naman ang tama. She need to take that. Para iyon sa kanilang dalawa. Kung dumating na ang oras na makaalala na si Diego at malaman nitong nagpapanggap lang siyang nobya nito, sigurado siyang magagalit ito. Matatanggap niya iyon. Pero paano kung magbuntis siya? Mas lalong madadagdagan ang galit nito. At may palagay siyang di niya makakayanan iyon.

Lumabas na siya ng silid at hinanap ang driver. Nakasalubong niya ang caretaker ng bahay at pinagtanungan ito. “Manang Lucing, nakita n’yo po ba si Mang Impe?”

“Ah, oo. Hija, nandoon sa kusina. Katatapos lang kumain.”

Nagpasalamat siya dito. Nagtungo siya sa kusina at naabutan doon ang lalaki, nakikipag-kwentuhan ito kay Sven. Tulad kanina, matamis na nginitian siya ng binata nang makita siya.

“Hi, Kim. Halika, sumabay ka na sa akin kumain.”

She smiled. “Hindi na, salamat. May pupuntahan pa kasi ako.” Tumingin siya sa driver. Tumayo naman agad ito at nagpaalam kay Sven. Maikling tinanguan lang niya ang binata.

“Ma’am, saan ho tayo?”

“Alam n’yo ba kung saan may malapit na pharmacy dito? May bibilhin lang sana ako saglit doon.”

“May nangyari ho ba kay, Sir?”

Umiling siya. “H-He’s okay.” Laman pa rin ng isip niya ang malamig na mga mata ni Diego habang nakatingin sa kanya. Nanginginig na humugot siya ng hangin. Kung pwede lang niya sabihin sa lalaki ang totoo… Pero hindi. Kailangan niyang gawin ’yon.

Walang kamalay-malay ang lalaki ngayon sa totoong nangyari sa kanila two years ago. Wala itong natatandaan sa naging paghihiwalay nila..

“If you want to take a pill to prevent pregnancy, then, you’re free to do that. Hindi kita pipigilan.”

Mariin niyang ipinikit ang mga mata. Sa hindi malamang dahilan, biglang lumitaw sa isip niya ang galit na galit mukha ni Diego habang kinokompronta siya sa nakita nitong pills niya sa banyo.

“Bakit gumagamit ka pa nito? Hindi ba pinag-usapan na natin na titigil ka na sa paggamit ng pills?”

Napalunok si Kim. “D-Diego.. Magpapaliwanag ako.” Sinubukan niyang lumapit sa binata pero dumistansya ito sa kanya.

“Pinagmukha mo akong tanga, Kim. All this time akala ko magkasabay natin na binubuo ang pangarap na gusto ko na mangyari para sa ating dalawa. Alam mo na gusto ko ng magkaanak. Ilang beses na natin pinag-usapan ’yan. Nasa tamang gulang na tayo para bumuo ng isang pamilya. Hindi ba nangako ka pa sa akin? Ititigil mo na ang paggamit ng pills! Pero ano ’to?!”

 Parang binabangungot na iminulat niya ang mata at umayos ng upo. Nanginginig na sinuklay niya ang buhok. Sinapo niya ang dibdib at dinama ang malakas na tibok ng kanyang puso. It seems like a nightmare.

Matagal na niyang pinagsisihan na naglihim siya noon kay Diego. Pinagsisihan niya na hindi pa niya itinapon ang pills bago pa nito nakita iyon. It was a wrong move that she accidentally leave her pills in her bathroom. Kung nalaman lang nito na hindi na niya iyon pwedeng magamit pa, siguro ay walang nagbago sa relasyon nila. If he only knew… If only.

Pero huli na bago pa nito malaman. Huli na rin nang malaman niya…

Pinahid niya ang mga luha sa pisngi. “Mang Impe, wag na po pala tayo tumuloy.”

“H-Ho? Bakit naman po, Ma’am? Malapit na tayo sa pharmacy.”

Umiling siya. “Hindi na kailangan. Bumalik na tayo.”

Nagbago na ang isip niya.

Bahala na kung ano ang mangyari sa kanya. Kung ano ang maging kahihinatnan ng nangyari sa kanila ngayon ni Diego, tatanggapin na lang niya. Kahit ano pa ’yon.

Chapter Nineteen

HE WAS ignoring her, the bastard. Kanina pa niyang hinuhuli ang tingin ni Diego pero tila hindi siya nito nakikita. Di maipinta ang mukha niya habang nakatingin sa lalaking nagagawa pang ngumiti ng maluwang sa kausap nito. Magkatabi sila sa mesa pero ni isang sulyap sa kanya ay hindi pa nito nagagawa.

He was ignoring her since yesterday. Pagbalik nila ni Mang Impe, hindi na siya pinapansin nito. Halata ang pag-iwas nito sa kanya. Hanggang sa pagtulog nila ay malamig ang pakikitungo nito sa kanya. Kung kakausapin man siya nito, tipid lang at walang gana.

Ngali-ngali niyang sabihin dito na hindi siya natuloy sa pagbili at paggamit ng pills. Alam naman niya na iyon ang ikinasama ng loob ni Diego sa kanya. Kaya hindi siya nito ngayon pinapansin. But for some reason, parang hindi niya iyon masabi dito. Wala siyang lakas ng loob na kausapin ito gayong hindi nga siya nito pinapansin.

“Eh, anong plano n’yo ngayon ng nobya mo? May mga plano na ba kayong pasyalan habang nandito kayo sa Sagada?” tanong ni Manang Lucing kay Diego. Tahimik lang siyang nakikinig sa mga ito habang kumakain.

“Wala pa sa ngayon, Manang. Siguro ho kapag bumalik na ulit ang lakas ko. Sa ngayon, parang kailangan ko pa magpahinga ng ilang araw bago kami mamasyal.”

“Sabagay, sa aksidente na tinamo mo. Kailangan mo talaga na bigyan ng tamang kondisyon ang katawan mo, hijo.”

“Ganoon na nga ho.”

Di niya napigilan ang pag-angat ng kilay. Tiningnan niya si Diego. Mala-anghel sa kainosentahan ang ngiti nito. Mukha namang concerned na concerned dito si Manang Lucing, paniwalang-paniwala sa lalaki. Kung alam lang ng ginang… Hindi talaga kailangan ng lalaki ang mga pinagsasabi nito. With the way he made love to her yesterday, parang wala itong dinanas na aksidente. Parang nakainom ito ng energizer at punong-puno ng enerhiya ang katawan.

“Magandang umaga!’ masiglang bati ng isang boses.

Sabay-sabay silang napatingin sa dumating. It was Sven. Nakaputing T-shirt at faded blue denims ang lalaki. Mas lalong nagpatingkad sa kagwapuhan nito ang aviator glass na suot nito sa mata. Kung kasama lang niya siguro si Lynne, baka makalimutan agad nito ang dati nitong nobyo at mas piliin na si Sven.

Every woman would fall for that powerful jaw and sensual lips. Kahit yata siya ay parang biglang tinubuan ng pagkaka-crush sa binata.

Naramdaman niya ang tila matalim na tingin na ipinupukol sa kanya ng kung sino. Napabaling siya kay Diego. And true enough, his eyes looked so murderous. Parang papatay ito sa tingin nito.

“What?” Nag-taas siya ng kilay.

Madilim ang anyo nito. At parang nahuhulaan na niya kung bakit ito nagkaganoon bigla. Iniiwas nya ang tingin at lihim na napangiti.

“Oh, Sven, nandito ka na pala. Sabay ka na sa amin.”

“Okay lang po ako, Tita.” ngumiti ito, medyo nahihiya.

She smiled at him. “Oo nga, Sven. Sumabay ka na sa amin. Huwag ka na mahiya.”

Marahas ang naging pagsinghap ni Diego sa tabi niya. Obvious na hindi nagustuhan ang matamis na approach niya sa gwapong lalaki. Hinayaan lang niya ito. May nalalaman pa itong hindi pagpansin sa kanya. Tingnan lang niya kung hanggang saan ang kaya nitong pag-iignora sa presensya niya.

Inasikaso ni Manang Lucing ang pamangkin nito habang siya naman ay nagsimulang makipag-usap kay Sven. Wala siyang pakialam kung di na maipinta ang mukha ni Diego. Iignorahin din niya ito sa paraan na hindi siya nito pinansin mula kagabi.

“So, anong ginagawa mo ngayon. Sven? Sven ba ang pangalan mo or palayaw mo lang yon?”

“I’m an engineer and yes, Sven is my name. Sven Rossa.”

“Wow. You have a nice name. That’s the Old Norse for young warrior, right?”

“Yes. Actually, doon nga kinuha nina Mama ang pangalan ko.”

“Akala ko sa Frozen,” pagsingit ni Diego. “The loyal pet reindeer of Kristoff in the Frozen movie.”

Nabulunan si Sven na umiinom ng tubig bago sumingit ang binata. Mariing itinikom niya ang labi at pinigilan na matawa. Hindi niya alam na napanood na ’yon ng binata. Siguro, napanood nito ’yon habang naka-confine pa ito sa ospital.

“Well, it’s a surprise to know you’re an engineer. Akala ko kasi chef ka. Natikman ko ’yong kare-kare na niluto mo kagabi. Masarap. Tamang-tama ang timpla niya. I love it.”

Napangiti si Sven. “Yes, thank you. I really love cooking. Noong bata ako pinangarap kong maging cook, pero nang makatapos ako ng high school mas pinili kong mag-take ng kursong engineering.”

“Pero kahit engineer ka na, hindi mo pa rin nakakalimutan ’yong passion mo. You’re a really good cook. Bakit hindi mo subukan na magtayo ng restaurant?”

“Actually, meron na. Kakabukas lang two months ago ng restaurant and bar ko sa bayan. If you want, i can bring you there.”

Malakas na tumikhim si Diego. Napatingin sila dito ni Sven. Pati sina Manang Lucing at Mang Impe na may kanyang pinag-uusapan ay nakuha din ang atensyon.

Tumayo ang lalaki, madilim ang mukha.

“O, hijo, tapos ka na bang mag-almusal?”

“Opo, Manang Lucing. Pupunta muna po ako sa kwarto.” Iyon lang at nagmartsa na ang binata. Hindi niya mapigilan na hindi ito sundan ng tingin.

Humugot siya ng hangin.

“I think he’s jealous.” mahina lang ang boses ni Sven, parang walang balak iparinig sa kanya. Pero rinig na rinig niya ang sinabi nito. Walang piho na totoo ’yon. Kahapon pa nga lang na tinitingnan niya si Sven ay sagad na ang pagseselos ni Diego. Ngayon pa ba na sinasadya nya talagang pagselosin ang lalaki.

Wrong move. Hindi niya dapat dinagdagan pa ang sama ng loob ni Diego. “Excuse me,” magalang na pamamaalam niya at saka tumayo na rin upang sundan ang binata.

Nasa pinto pa lang siya nang hagilapin na nito ang kanyang balikat at isandal siya sa dingding. Nakalarawan sa mukha nito ang matinding pagseselos at galit. Kung nakakamatay lang ang matalim na mata nito, baka nakahilata na siya sa sahig kanina pa.

“You’re so unfair,” seryoso at mababa ang boses nito.

Napasinghap siya. “I-Ikaw ang unfair.. You’re being cold to me and you’re ignoring me like hell. Damn you.”

“That’s not the problem here.”

“Eh, ano pala?”

“What are you doing there with Sven?” His hot breath blew against her face. Pinigilan niya ang mapapikit.

“We’re just having a little friendly conversation. Ano ba sa tingin mo?”

“You’re flirting with him. Sa harapan ko pa talaga.”

“I’m not flirting with Sven. Ikaw lang ang nag-iisip non. I’m just being friendly to him, and you’re being so snob to me!” Itinulak niya ito. “Ginawa ko lang ’yon para makuha ko ang atensyon mo. Dahil kagabi mo pa akong hindi kinakausap. Kahit sulyap parang hirap na hirap kang gawin. Anong gusto mong gawin ko? Lumuhod sa harap mo para pansinin ako? Kung ang problema mo ay tungkol sa tangka kong paggamit ng pills, then, gusto kong linawain sa ’yo na hindi ko tinuloy ’yon. Tanungin mo si Mang Impe kung saan kami pumunta kahapon. Ask him. Hindi na ako magpapaliwanag pa. Mukhang di ka naman nakikinig sa paliwanag.” Natulala si Diego. Namasa ang mga mata niya. Kung alam lang nito, nasasaktan din siya sa malamig na pagtrato nito sa kanya. Manhid siya kung kaya lang niyang balewalain ang ginawa nito. Pero hindi

She cared for him. Only for him. Dati, sinabi niya sa sarili na dito lang umiikot ang mundo niya. Ngayon, may narealize siya. Wala pa rin palang nagbabago. Kay Diego pa rin umiikot ang lahat ng meron siya.

Pinahid niya ang mga luhang pumatak sa pisngi niya at tumalikod sa lalaki. Pero bago siya makahakbang palayo ay niyakap siya nito mula sa likuran.

“I’m sorry,” usal nito. “I’m sorry, love. Hindi ko sinasadya na hindi ka pansinin. I’m just mad at you. Inakala ko na gumamit ka ng pills kahapon. Alam ko, wala akong karapatan magalit dahil wala pa naman sa usapan nating dalawa ang mabuntis ka. I respect your decision. But for some reason… Pakiramdam ko, ayaw mo na magkaanak sa akin. I feel rejected.”

Pumikit siya at umiling. “Pero hindi ko itinuloy.”

“I know that now.” Isiniksik nito ang mukha sa leeg niya. “That’s why i’m saying sorry now.. Forgive me, please?”

Tumango na siya. Humarap siya sa binata at niyakap ito. May kasalanan din naman siya. Siguro, naiparamdam nga niya kahapon sa binata ang hindi dapat nito maramdaman at maisip.

“About Sven…”

“Sssh. I know you don’t like him. Pinagseselos mo lang ako kaya nakipag-usap ka sa kanya.”

“Err.. Actually, i think i have a crush on him.”

Nanigas ang katawan ni Diego at nagdilim ulit ang mukha. Parang papatay na ulit.

Pilyang natawa siya. “Just kidding,” at hinalikan ito sa labi.

Chapter Twenty

NAPATIGIL si Kim sa paghawi ng kurtina nang mahagip ng mata niya si Diego sa labas. Nakataas ang harapan ng dark blue Porsche nito at parang may kinukumpi sa kotse. Natatandaan pa niya iyon ang ginagamit dati ni Diego sa pagsundo at paghatid sa kanya. Hindi niya alam na buhay pa rin iyon hanggang ngayon. Akala niya ay naibenta na ng binata ang kotseng ’yon noon pa. Mukhang hanggang ngayon ay alaga pa rin nito ’yon.

Binuksan niya ang bintana at tinitigan si Diego. Wala itong pang-itaas. Suot lang nito ang kulay pulang basketball shorts na panlaro nito. Pinaliliguan ng naghihingalong sinag ng araw ang maskuladong katawan nito.

Nakagat niya ang ibabang labi. Alam niyang matagal ng nakakaakit ang lalaki.

Pero kailan pa ito naging ganoon ka-hot?

Funny. Lagi na lamang niya iyong naiisip. Sa nakalipas na isang linggo na pananatili nila sa Sagada, walang araw na hindi siya napapatitig kay Diego. Palihim at panakaw lang ang mga pagtitig niya dito. Hindi niya alam ang gagawin kung sakaling mahuli siya nito. Pihadong pamumulahan siya ng husto.

Aminado siya nag-aalinlangan pa siya sa mga bawat galaw niya kapag kasama ito. Nagiging sweet sila sa isa’t isa sa bawat araw. Ngunit hindi niya maipagkakaila na meron pa ring harang sa pagitan nila. Harang na alam niyang siya lamang ang nakakaalam… Sa ngayon. Wala pa ring ideya si Diego doon dahil sa kasalukuyang sitwasyon nito.

May kirot at hapdi pa rin siyang nararamdaman dala ng nakaraan nila. Nakakubli pa rin sa dibdib niya ang mga hinanakit para sa lalaki. Pero hindi niya maaaring pakawalan iyon ngayon. Not now. Hindi ngayong limot ni Diego ang mga pangyayari na tumuldok sa matagal na relasyon nila noon.

Nakakagulat lang kung paanong naitatago niya ng husay ang totoong nararamdaman niya at nakakapagpanggap siya na tulad pa rin sila ng dati. Hell, she might be a very good actress.

May nagbara sa lalamunan niya habang nakatingin kay Diego. Ilang beses na niyang naitanong ito sa sarili niya. Pero.. May pag-asa pa kaya?

Maibabalik pa kaya ’yong dating sila?

Napalingon siya nang marinig niya ang katok sa pinto. Lumayo siya sa bintana at lumapit sa pinto para buksan iyon. Si Manang Lucing ang bumungad sa kanya.

“O, manang, anong problema?” tanong niya. Napansin agad niya ang pagkataranta nito.

“Hija, kahiya-hiya naman. Puwede ba akong humingi ng tulong?”

“Puwede naman. Tungkol saan po ba?”

“Naghabilin kasi kanina si Diego sa akin na ipagluto ko siya ng lemon pie.”

“Lemon Pie?” ulit niya.

Tumango ito. “Hanggang ngayon di ko pa alam ang gagawin ko. Minsan lang naman ako nakapag-bake ng lemon pie at hindi ko na inulit. Nakakahiya mang sabihin, pero palpak ako sa ganoong bagay,” tumawa ito. “Nakakahiya naman kay Diego kung papatikimin ko siya ng palpak na lemon pie.”

“E, di ba po may nabibili naman sa bayan?” Ang daming nagkalat na bakeshop na nagse-serve ng masarap na lemon pie sa Sagada. Bakit kaya hindi na lang magpabili ang mokong na ’yon? Papahirapan pa si Manang Lucing na mag-bake.

“Hindi ko nga alam. Alam mo naman ang batang ’yon, mapili din minsan sa pagkain. Baka gusto ng homemade.”

Tumawa siya. “Loko talaga ’yon. Pinahirapan pa kayo.” Sumama na siya dito sa kusina. Nakita niyang handa na at kompleto ang mga ingredients doon.

Binuhay niya ang oven at pinainit ito hanggang 350 degrees F. Una niyang sinimulan ang paggawa ng lemon filling. Napansin niyang nakatitig sa kanya si Manang Lucing.

“May problema ba, manang?” nakangiting tanong niya.

Umiling ito. “Hindi. Nahihiya lang ako sa ’yo, hija. Naabala pa kita.”

Natawa siya. “Huwag n’yo pong isipin ’yon. Okay lang sa akin. Tsaka, wala naman po akong ginagawa. Kagigising ko lang.”

“Sabi nga ni Diego. Kaya siguro sa akin umungot.”

Natigilan siya at nag-angat ng tingin dito. “Ho?”

“Nabanggit kasi ng batang ’yon sa akin na madalas mo daw siyang ipag-bake ng lemon pies. Napakasarap daw kapag ikaw ang naghahanda nun para sa kanya.”

“N-Nabanggit n’ya po sa inyo?” parang hindi makapaniwalang sabi niya.

“Oo. Pinagmamalaki ka pa nga niya sa akin kung gaano kasasarap ang lahat ng ibinebake mo. Ang bakeshop mo daw ang may pinakamasarap na bakery sa Maynila. Magaling ka din daw sa pagluluto ng kahit anong recipe kaya nga lagi daw siyang busog sa ’yo. Maalaga ka raw sa kanya.”

Ramdam ni Kim ang tila mainit na palad na humaplos sa puso. Kakaibang saya ang naramdaman niya.

He remembered. ’Yong mga panahon na tuwing umaga ay gumigising siya ng umaga para ipagbake ito ng pang-almusal nito. Alas kwatro pa lang ay gigising na siya para maghanda at kapag alam niyang malapit na lumitaw ang araw ay ginigising na niya ito. Ipinagtitimpla niya ito ng kape, dahil alam niya mas gusto nito na siya ang nagtitimpla. Hindi nito nauubos kapag sarili nitong timpla. Pero kapag kanya, gusto pa nitong magpatimpla ulit.

At tuwing dadating ito sa gabi, pinagmemeryenda muna niya ito ng bagong bake na lemon pie habang nakasalampak sa sofa at katabi niyang nananood.. Parang gusto niyang balik-balikan ang mga sandaling ’yon. Kung saan nakangiti siya, masaya habang nakakulong sa bisig nito. Kaya niyang ipagpalit ang lahat ng meron siya ngayon maibalik lang ang mga oras na ’yon.

Kung kaya nga lang pabalikin ang oras.. Kung kayang baguhin ang panahon at bumalik sa nakaraan…

“Hija?”

Muli siyang nag-angat ng tingin sa ginang. Nalasahan niya ang likidong umagos sa pisngi niya. Doon niya napagtantong tumulo na pala ang luha mula sa kanyang mga mata.

“Ayos ka lang ba? Bakit ka umiiyak? May nasabi ba akong di maganda?”

Mabilis ang naging pag-iling niya. “W-Wala po.” Sabay pahid sa kanyang pisngi at ngumiti “May naalala lang ako.” Tumawa siya, pilit at walang buhay. Para lang pagtakpan ang totoong lungkot na biglang lumukob sa pagkatao niya.

“Sigurado ka bang ayos ka lang, hija?”

“Ayos lang ho. Wag po kayong mag-alala.”

Tumango ito. Ngunit base sa mukha nito, may pagdududa ito at hindi kumbinsido sa sagot niya.

Iniwasan niya ang tingin nito. Ipinagpatuloy niya ang pagluluto sa lemon filling.

“Nga pala, hija. Puwede ba kitang maiwanan muna? Baka matagalan ako. Pupuntahan ko lang ’yong gulayan para makapaghanda na rin ng hapunan natin mamaya. Saka, ’yong dalawa kong baka doon.”

“Ah, sige ho. Kaya ko naman ito.”

“Sya, salamat. Mauna na ako.” Iniwan na siya nito. Nang matapos niya ang pagluluto sa filling, inihanda naman niya ang paggawa ng meringue. Binabati na niya ang mga itlog sa isang metal bowl nang marinig niya ang mga yabag palapit sa likuran niya.

Parang may init na biglang humalo sa atmospera at naramdaman niya ang malakas niya ang presensya na ’yon. Hindi na niya kailangan pang lumingon para makilala kung sino ’yon.

“Gising ka na pala,” Nakakapanginig ng kalamnan ang malalim at lalaking-lalaki na boses nito.

Nilingon niya ito saglit at tumango. “Kanina pa ako nagising. Ikaw?” Pinasadahan niya to ng tingin. Nangingintab sa pawis ang matipunong katawan nito. Basa rin ang buhok nito. Sa kanilang dalawa, parang siya ang nauuhaw sa itsura nito.

Pigil ang panggigigil na nakagat niya ang ibabang labi.

Damn girl. How could he be so fvcking hot? So perfect and sensual..

Nagbawi siya ng tingin. Para siyang mahihilo sa lumalabas na testosterone sa katawan nito.

“Tiningnan ko lang ’yong kotse. Tinesting ko kanina. Matagal ko na ’yong hindi nagagamit.” Hindi niya masyadong napansin ang sagot nito. Humakbang ito palapit sa kanya.

“Si Manang Lucing?” Nasa likod na niya ito.

“U-Umalis..” Napalunok siya. Parang nauuhaw na talaga siya kahit hindi naman. Ramdam niya ang panunuyo ng lalamunan niya. Jusko, sa lahat pa naman ng pupwestuhan nito ay sa likod pa ba niya? Hindi naman normal na malikot ang isip niya. Pero hindi niya maiwasang maging malikot ang isip habang nandoon ito sa likod niya.

“Saan daw pumunta?”

“Sa gulayan daw.”

“Ah, kaya ikaw na ang nagpatuloy n’yan?” tanong nito.

Umiling siya. “Ako talaga ang pinakiusapan ni Manang Lucing. Hindi daw kasi siya marunong, tapos nagrequest ka pa. Hindi naman makatanggi sa ’yo.”

He chuckled. Nanlambot yata ang mga tuhod niya sa tunog ng tawa nito. Ang sarap niyon sa pandinig.

Nako, Kim. Kumalma ka!

“Loko ka. Pinahirapan mo pa si Manang. Puwede ka naman na bumili na lang sa bayan. May bakeshop naman doon.”

“Gusto ko ng homemade. At wala na namang problema, di ba? Nandyan ka na.” Tumam ang paghinga nito sa leeg niya, nagdala iyon ng ibayong kiliti sa mga ugat niya. Pigilan niyang mapapikit.

Gusto niyang singhalan ito sa ginagawa nito sa kanya. Goodness, nakakadistract ito! Ignore him, Kim. Ignore him!

Inilapit nito ang tenga sa leeg niya. “Nakatulog ka ba ng maayos, mahal ko?”

Putek! “M-Medyo.”

“Dalawang oras ka ring nakatulog, ah”

“Papaano mo nalaman?”

“Simple. Nakabantay ako sa ’yo habang natutulog ka.”

Natigilan siya doon “Akala ko ba, tinetesting mong i-drive ’yong kotse mo?”

“Oo nga, pero hindi naman sana ’yon ang gusto kong i-drive.” Lumapat ang harapan nito sa likuran niya. Pagkatapos ay humaplos ang isang kamay nito sa hita niya. Dahilan upang mapasinghap siya.

“D-Diego..”

“It’s been a week, love. A week without being inside you. Di ko alam kung bakit parang iniiwasan mo ako.”

Iniiwasan talaga niya ito. Lalo na kapag nakakaramdam na siya ng pagkaasiwa o pag-iinit ng katawan kapag malapit ito sa kanya. Hindi sa ayaw niyang maulit ang nangyari sa kanila nang unang araw nila sa Sagada. Pero kung maaari ay huwag muna.

Yes, she want him, too. She desired him. Gusto rin niyang matugunan ang pangangailangan niya sa binata. Ngunit kailangan niyang magpigil muna sa ngayon at idistansya ang sarili dito na hindi nito nahahalata.

“Akala mo siguro hindi ko nahahalata. Pero hindi ako manhid, Kim. Nararamdaman ko ang pag-iwas mo.” Pinisil nito ang hita niya.

Shit. “D-Diego, please. May ginagawa pa ako. Mamaya mo na lang ako kausapin.”

“Nah. Mag-uusap tayo ngayon. Isang linggo rin kitang hinayaan na lusutan ako tuwing nagkakasolo tayo. Now is the time. Tayo lang dalawa dito si bahay.”

“Si Mang Im—”

“Umalis din siya. Nagpunta sa bayan. Mamayang gabi pa ang balik noon.”

“Dadating din ’yon.” parang siguradong sabi niya. Kahit wala naman siyang ideya kung kailan ang balik ng lalaki.

Ngumisi ito. “Ano ngayon? Nakasarado ang mga pinto at hindi ’yon bubukas hangga’t hindi tayo tapos.”

Nanlaki ang mga mata niya. “What?”

“You heard me right.”

Kumalas siya dito at hinarap ang lalaki. Naglalaro sa pagkaaliw ang mata nito at nagpipigil ang ngiti sa labi. “Hindi ako nakikipagharutan, Diego, ha! Seryoso na ako.”

“Same here. Mukha ba akong nagbibiro?”

Geez! Napahilamos siya sa mukha. At para talagang nakikipaglaro ito sa kanya. Naiinis na tiningnan niya ito.

“Ano? Ikaw pa ang may ganang magalit d’yan?”

“Bakit, hindi? Hindi mo ba nakikita akong abala, tapos dadating ka lang para manggulo?” pagtataray niya, iyon na lang ang nakikitang paraan niya para makalusot sa sitwasyong ’yon.

“Ano ba ang ginagawa mo? Ah, nagbabati ng itlog?” Binigyan nito ng diin ang huling pangungusap at pilyong ngumisi.

Nag-init ang pisngi. “Ano ba’ng nakikita mo?”

“Ah, gusto mo tulungan kita? Sanay na akong magbati. Nasanay na kapag di mo ako pinagbibigyan.”

“Diego!” Pakiwari niya ay kasingkulay na ng kamatis ang kanyang mukha. Pati yata ang kasingit-singitan niya ay nagb-blush na sa kapilyuhan nito!

“Okay, okay! Maliligo muna ako.” Humalakhak ito.

“Magaling pa nga! Sige, alis na!” pagtataboy niya dito, itinulak pa niya ito. He just laughed at her.

“Sarapan mo ang lemon pie ko, ha?”

“Oo na!”

“Titikman ko ’yan pagbalik ko. Humanda ka, mahal.” pilyong hirit pa nito at kinindatan siya bago tuluyang lumayo. Saka lang siya nakahinga ng maluwag.

Loko ’yon, ah. Muntikan na naman siyang bumigay.

Huwag muna ulit, Kim. Huwag muna. Baka tumalab na ang sunod na putok.

Chapter Twenty One

INILAPAG ni Kim ang isang tray sa maliit na table sa harap ng binata. Nakaupo ito sa sofa habang nanonood ng documentary film. Seryosong-seryoso ang mukha nito nang lumapit siya.

“O, magmeryenda ka na.” sabi niya. Muntikan pa siyang pumalpak sa pagbe-bake kanina sa pagkadistract niya kay Diego. Ilang sandali bago niya napakalma ang sarili mula sa paglalandi nito sa kanya.

Lumipat ang tingin nito sa kanya, pagkatapos ay ngumiti. “Sabayan mo na ako. Dito ka sa tabi ko.” Umayos ito ng upo at nagbigay ng pwesto sa kanya.

“Hindi na. Busog pa naman ako.”

“E? Di mo ba titikman man lang?”

“Natikman ko na. Ayos lang. Sige, maliligo pa kasi ako.” Papatalikod na siya nang hagilapin nito ang braso niya at hilahin siya paupo sa kandungan nito. Sa pagkagulat niya ay napatili siya.

“Diego!” Pinanlakihan niya ito ng mata at kinurot sa braso. “Ano ka ba? Wag ka nga masanay na nanghihila ka basta!”

Hindi kumubli ang kapilyuhan at amusement sa mata ng lalaki. “You deserve that. Nasasanay ka rin na tinatalikuran mo na lang ako basta.”

“Ah, bakit? Ipinagbabawal ba ’yon, Diego, ha?” Pinagtaasan pa niya ito ng kilay.

“Hindi. Pinagsusupladahan mo na ba ako ngayon?” Humaplos ang kamay nito sa braso niya at para siyang napapaso sa init na dala ng palad nito.

Napalunok siya, at pasimpleng hinawi ang kamay nito. Nakita niya ang pagngiti ni Diego sa naging reaksyon niya. Muli nitong ibinalik ang kamay sa braso niya.

Nag-init ang pisngi ni Kim. Hindi niya alam kung ano ang gagawin, kung hahawiin ba ang kamay nito o hahayaan na lang niya ito. Kasabay rin niyang iniisip ay kung paano makakaiwas dito.

“Nagmamadali lang ako. Gusto ko na maligo,” sagot niya sa tanong nito.

“Bakit hindi ka na lang sumabay sa akin kanina?”

“May ginagawa nga ako, di ba? Bat ba ang dami mo pang tanong? Magmeryenda ka na nga lang at pakawalan mo na ako.”

“Hindi.” Pumulupot ang braso nito sa beywang niya at mas lalong idiniin ang katawan niya sa matipunong katawan nito. Nanuot sa kanyang ilong ang sabon at panlalaking cologne nito at para siyang nahihipnotismo sa amoy nito. “Dito ka lang sa akin.”

“Oh, please.” Kahit nanlalambot ang mga buto niya, sinubukan pa rin niya na gamitin ang kukunting lakas para kumalas dito. “Maliligo muna ako. Mauna ka na magmeryenda.”

“Bakit pakiramdam ko iniiwasan mo talaga ako? Anong ginawa ko para iwasan mo ako?”

Napalunok si Kim. “H-Hindi naman–”

“Drop the act. I know you’re avoiding me, Kim. I can feel it.” Bagaman seryoso ang tinig nito, nakikita naman niya ang kapilyuhan sa asul nitong mga mata habang ang kamay nito’y nasa tagiliran niya. Dama niya ang init niyon sa kabila ng telang hadlang upang maramdaman nito ang balat niya. Pakiramdam tuloy niya ay may apoy na dala ang makalyong kamay nito. “Why? Magsabi ka ng totoo. Don’t deny it.”

Parang gusto niyang mapamura. Nakaligtas nga siya kanina. Pero mukhang nakahanap pa rin ito ng pagkakataon para magisa siya.

Nakagat niya ang ibabang labi. His blue eyes darkened even more. Naramdaman niya ang pagkabuhay ng matigas na bagay sa ilalim niya.

“Answer me,” his voice was rough and low.

Napadaing ang dalaga. “You’re not going to let me go that easy, are you?”

“Hindi.” Pagkatapos ay ibinaon nito ang mukha sa leeg niya. Oh, Good Lord.

“What are you doing?” nanginig ang tinig ni Kim.

“You just smell so good.” Idinikit nito ang labi sa leeg niya at hindi niya napigilan ang mapapikit. She bit her bottom lip as he kissed her neck. Napakapit siya sa balikat nito. Pinagapang nito ang isang kamay sa hita niya at hinaplos ng may panunukso, panghahamon..

Kim hissed in pleasure as her legs went week.

“Wala kang balak sagutin ang tanong ko. Then, i think you deserve a punishment from me.”

Naliliyo siya sa makamundong sensasyon na umaalipin sa kanya kaya matagal bago rumehistro sa isipan niya ang sinabi nito. “Wait… What?” Naimulat niya ang mata at napatitig dito. There was no trace of humor in his dark blue eyes. Ang nakikita lang niya ay ang nag-aalab na pangangailangan nito sa kanya at ang mainit na pagnanasa. She could smell the scent of his lust, his need to take her there.

“Isang linggo mo akong halos iniiwasan tuwing gusto kong magkasolo tayo. At wala kang maibigay na rason.”

“Diego, ano kasi.. M-Mayroon ako kasi nitong nakaraang linggo. Alam mo na yon—”

“Liar. Alam ko kung kailan ka mayroon at kailan wala.”

Patay tayo d’yan. Nag-init ang pisngi niya. Kilalang-kilala nga pala siya ni Diego. Sa tagal na naging sila, alam na ng binata kung kelan siya dadatnan at kailan hindi. Ang tanga! Bakit iyon pa ang naidahilan niya. Shit!

Wala na siyang ibang choice kundi umamin. “Oo na, iniiwasan ko na magkasolo tayo. Kailangan kasi dapat na iniipon mo muna ang lakas mo. Kagagaling mo lang kaya sa aksidente tapos.. Tapos, uubusin mo agad ang natitirang lakas mo sa akin.”

 Sigurado si Kim, pulang-pula na ang mukha niya sa pinagsasabi niya. Kung pwede lang, didiretsahin na lang niya si Diego na ayaw niyang maulit ang nangyari noong nakaraan na hindi sila gumamit ng proteksyon. Knowing him, baka magtampo na naman ito sa kanya.

That’s the only reason she could use right now.

Napaawang ang labi ni Diego sa sagot niya. Pagkatapos ay unti-unting lumuwang ang ngiti sa labi. Hanggang sa umalpas na ang halakhak nito. Hindi lang yata pisngi niya ang namula, pati rin yata ang pisngi ng pang-upo niya!

Agad na hinampas niya ito sa balikat. “Huwag mo nga akong tawanan! Walang nakakatawa!”

“That’s really funny, love. Because that’s a poor excuse, really.” Sarkastiko itong ngumisi. “What made you think na hindi pa nakakarecover ang katawan ko? Can’t you see me? Nakabawi na ako sa aksidente at okay na ako. Huwag mo laging isipin na mauubos agad ang lakas ko. I’m not an invalid.”

She rolled her eyes. “Right.”

 Sinubukan niya ulit na kumalas at umalis sa kandungan nito, pero humigpit ang yakap nito sa kanya. “Diego, naman! Magmeryenda ka na kaya. Akala ko ba gusto mong kumain ng lemon pie?”

“I change my mind. Ikaw na ang gusto kong kainin.”

 Nanlaki ang mata niya. Bago pa siya makapagreact ay siniil na siya nito ng halik. Puno ng alab at pananabik na tinikman nito ang labi niya. His tongue push past to her lips to tangle with hers. Napadaing siya sa lasa ng halik nito. His flavor was bold and wicked. Katulad ng pakiramdam ng pagnanasa nito sa kanya.

Hindi nito hinayaan na makawala siya o makapalag siya. Binuhat siya nito at inihiga sa sofa. May isang parte niya ang tumatanggi pa rin.

 Ngunit tuluyan na rin iyong nilamon ng mga halik ng binata. Agresibo ito ngayon. Walang pagdadahan-dahan sa paraan nito ng paghalik sa kanya. Tila nasagad na niya ang pagtitimpi nito at kumawala na ang lahat ng pananabik sa kanya.

 Bumaba ang halik nito sa kanyang leeg. Kasabay niyon ay unti-unti rin nitong kinalas ang butones ng shorts niya.

 “You can’t avoid me now,” bulong nito, may kasamang ngiti sa labi. Sa isang iglap nahubad na nito ang pang-ibaba niya.

 Darn. He could really move fast.

 Siya na ang kusang naghubad ng damit niya. Ang tanging naiwan lang sa katawan niya ay ang kanyang bra. At parang wala pang balak na pagtuunan ni Diego ng pansin ang dibdib niya. Hinayupak na ’to, porke ba hindi kalakihan ang boobs niya ay wala na itong pakialam?

 Pero doon siya nagkakamali. Pagkatapos nitong haplusin ang pagkababae niya ay nag-angat ito ng mukha. At noon lang nito binigyan ng pansin ang dibdib niya. Kim couldn’t think clearly as she watched him savoring her br-asts. He looked as if he was so hungry for her.

“Oohh, God!” she groaned in rich pleasure. Pinaglaruan nito sa pagitan ng ngipin ang dunggot ng isang dibdib niya. Naliliyo siya habang hinahayaan itong sabik na damhin siya sa labi nito.

Mayamaya ay naramdaman niya ang pagbaba ng halik nito sa puson niya, pababa sa pagkababae niya. Napahiyaw siya nang salakayin ng mapang-ahas na dila nito ang pagitan ng hita niya.

 Kim cannot open her eyes at the wild sensation of his tongue entering her folds. Napasabunot siya dito at hindi niya alam kung saan ipapaling ang mukha.

 He licked and tasted her until her head spun. At nang marating niya ang kasukdulan, tila napuno ng kanyang malakas na hiyaw ang buong kabahayan. It was forcedful and deep. He was spectacular.

 Hindi nito hinintay na mapawi ang init sa katawan niya. Hinubad nito ang pantalon nito. Halos lumuwa ang mata niya nang madiskubre niyang wala itong anumang suot bukod sa jeans nito!

 Doon niya narealize ang isang bagay. Wala nang mas nakakaakit pa sa isang lalaking hindi nagsusuot ng brief!

And then again, he was the sexiest man she had ever seen. Wala ng question mark doon.

 Napako ang tingin niya sa nahuhumindig na pagkalalaki nito. He was wild and commanding. And that huge warrior between his legs made her shiver uncontrollably.

Parang wala sa sarili na inabot niya iyon. He growled when she grasped his erection. Oh my. Hindi niya alam kung bakit hindi siya nahihiya sa ginagawa niya at hindi siya nagugulantang sa kapang-ahasan niya. Whatever. Wala siyang oras para isipin pa ’yon ngayon. Iangat niya ang tingin sa binata habang ang mga daliri niya ay sinusukat ito.

 His hungry blue eyes stared at him. Parang hindi makapaniwala.

Kinagat niya ang ibabang labi. Marahil sapat na ang isang linggo na pagtitiis niya. Sapat na ang isang linggong pag-iwas niya at pagtanggi sa sarili na hindi pa dapat maganap ulit ang sandaling ’yon sa pagitan nila.

Walang dahilan para magpigil siya ngayon.

Her eyes travelled the length of his shaft and she saw that precvm was glistening on the head and deep with the slit. Kitang-kita niya ang pagiging handa ni Diego.

Pinaupo niya ang binata sa sofa.

“Well,” he said, leaning back in the sofa. His shaft still hard and uptight.

“Hindi mo ba sasabihin kung anong gusto mong punishment ko?” she asked in a sultry voice. Lumunok siya. Hindi niya alam kung saan siya kumuha ng lakas ng loob.

Nakita niya ang pagkasurpresa sa mata ni Diego. “Why did you ask? Are you willing to do anything? Everything i want?”

“Yes.”

Hindi nakaligtas sa mata niya ang pamumungay ng mata nito. “You sure?”

 Tumango siya at pinantayan niya ang init na nasisilip niya sa mga mata nito. Sinundan niya ang kamay nito.

 Hinawakan nito ang pagkalalaki. Then he pushed his pelvis up and out a bit, giving her a nice view of his pulsating hardness, and began to slowly stroke it. Kumikinang ang tuktok ng kahandaan nito.

 Pinadaan niya ang dila sa ibabang labi at pagkatapos ay banayad na kinagat iyon. Nakabuka ang labi ni Diego habang tila tinatakam siya. God, his cock looks so good while he’s stroking it. Muli niyang naramdaman ang pagpintig ng pagkababae niya sa pangangailan.

 She felt her center clinch in the throes of her orgasm just watching him pleasuring himself.

Napansin niya ang precum nito na mas lalong kumakalat sa kabuuan nito. She eyed the entirety of his length hungrily.

“Gagawin mo lahat ng gusto ko ngayon, hindi ba?”

“Anything you want.”

“Take me in your mouth, then.” his voice was low and hungry. “Suck me.”

Nanginig ang kalamnan niya sa tunog ng boses nito. Lumuhod siya sa tapat nito. Kahit hindi iyon ang sabihin nito, iyon rin ang gusto niyang gawin.

 There was something with the smell of his aroused c*ck that really made her want to take it into her mouth and taste his load. She even wanted to paint his balls with her spit.

Dinala niya ang kahabaan nito sa kamay niya. Tinapunan niya ito ng mainit na titig bago sakupin ng labi niya ang pagkalalaki nito.

A moan escaped from between his lips. “Ahh, damn it!”

 Dahan-dahan niyang sinakop ito, paunti-unti hanggang sa maramdaman na niya ang kabuuan ng init nito sa bibig niya. She felt the head of his stick against her throat, and God, it feels so good. Hinagilap nito ang buhok niya at ginabayan siya sa pagsubo dito.

 Ngunit tumigil muna siya. Parang bago sa kanya iyon at naduduwal siya sa kalakihan nito.

Narinig niya ang mahinang mura ng binata. “Bakit ka tumigil?”

“Let me take this slowly. Napakalaki mo para makaya ko agad ’yan.”

“Then, take it slowly. Hindi naman kita minamadali.” He licked her lips shamelessly. “Damn, i’m so fvcking h*rny for you right now.” Parang kulay asul na apoy ang mga mata nitong nakatitig sa kanya. Naghihintay na ipagpatuloy niya ang ginagawa.

Gumuhit ang nang-aakit na ngiti sa labi ni Kim. “Tell me what you what, Diego. I want you to say it again. And say my name..”

His eyes never left hers. “Suck my c*ck, Kimberly.”

“Mmmm. Hindi ko narinig. Again.”

“Suck me hard, Kimberly. My c-ck wants your mouth. Take me, taste me.” May kung ano sa tono ng malalim at barakong boses nito ang tila mas bumubuhay sa mga nakatagong pagnanasa sa katawan niya. At natagpuan niya ang sarili na nagpapakalunod doon.

Hindi inaalis ang tingin sa binata, muli niyang isinubo ang kahabaan nito. Diego watched her closely as he buried his hand on her hair.

“F-ck,” he hissed in pleasure. That wasn’t the first time she take him into her mouth. Ilang beses na niya nagawa iyon noon habang nagsasama pa sila. But this is the first time that she suck him like a wild cat, like she was a total sex slave for him.

“Tangina, ahh. Sh!t!”

 She palmed his balls and squeezed it on her hand. Her other hand stroke the base of his shaft. Tila mas lalong nagliyab sa init ang katawan ni Diego. Marahas ang naging paghinga nito at namumula na ang buong mukha sa labis-labis na sensasyong nararanasan nito. Nakatiim-bagang ito.

 She groaned deep in her throat as she tasted the very essence of him. Nang tumingin ulit siya sa binata ay nakita niya ang matamang panonood nito sa ginagawa niya. His blue eyes darkened with pleasure and disbelief. Naghahalo-halo ang mga emosyon sa gwapong mukha nito at kung tumingin ito sa kanya ay parang ibinigay na niya ang langit dito.

 She knew that look..

He was about to come, she could feel it.

 Nagpatuloy sa pagtaas-baba ang ulo niya dito hanggang sa naramdaman niya ang panginginig ng katawan nito. Her fingers pumped as her mouth sucked. Pumulupot ang mga daliri nito sa buhok niya at pwinersa pa siyang isagad ang kabuuan nito. She felt the air around them sizzle.

And then, he came… He exploded inside her mouth.

“F*ck!!” he screamed, louder than she expected. Ngunit ang mas ikinagulat niya ay ang sunod sunod na pagtilamsik ng init nito sa lalamunan niya, ebidensya ng matagal na pagkakaipon. He had the most powerful orgasm and his load tasted so wild.. so good. Walang pag-aalinlangan na nilunok iyon ng dalaga.

Nanginginig pa rin ito nang pakawalan niya. Habol-habol nito ang hininga habang nakapikit na nakasandal sa sofa. Tumayo siya at umupo sa tabi nito.

Nagmulat ito ng mata at tumingin sa kanya. “Parang mababaliw na yata ako sa ’yo.” Inakbayan siya nito. “Marahil tama ka nga.”

“Tama saan?”

“Tama na ikaw lang ang makakaubos ng lahat ng lakas ko.”

Pinamulahan siya at napaubo sa tinuran nito. He let out a delicious chuckle. “But still, i’m not finish with you, Kim. I want more.”

Muli nitong inilapat ang labi sa kanya. Halos mapatalon sila sa gulat nang marinig ang malakas na pagbusina sa labas. Awtomatikong napahiwalay si Kim sa binata.

Malutong na napamura si Diego.

“Nandyan na sila Mang Impe. Magbihis ka na,” sabi niya dito at nagmamadaling dinampot ang mga saplot niya.

“Teka, saan ka pupunta?” tanong nito habang sinusuot ang pants.

“Sa kwarto. Maliligo muna ako. D’yan ka lang?”

 “Wait, what?!”

 “What-what ka dyan. Nakatikim ka na. Kaya magmeryenda ka na.” Tumakbo na siya papunta sa itaas.

Muli, narinig niya ang malutong nitong mura.

Chapter Twenty Two

“DIEGO, get out! What are you doing here? I said get out! Out!”

 Hindi siya nito pinakinggan sa kabila ng pagtataboy niya. Leche. At talagang sumunod pa ito sa kanya sa banyo.

Nakangising hinawi nito ang shower curtain at wala na ring saplot na pumasok sa banyo. Hinagilap nito ang beywang niya. His eyes were blazing with fire and passion. Parang gusto niyang mapaurong. 

 Pero hindi siya nito hinayaan na makawala. Marahas at mariin na hinalikan siya nito, tila nagbibigay ng parusa. Pinakamasarap na parusang natikman niya sa buong buhay niya.

Para itong mabangis na hayop nang sandaling ’yon at ang pagkagutom nito sa kanya ay sumabik sa pagkababae niya. Nagkamali siya ng akala na naubos na niya ang lakas nito kanina. Maling-mali dahil ngayon ipinapadama nito sa kanya kung gaano ito kasabik sa kanya. He was wild and untamed and it seemed that he had an energy of twenty men.

“You’re so unfair,” he hissed. Pinakawalan nito saglit ang labi niya at matalim na tinitigan siya. “Nang-iiwan ka na lang basta-basta.”

Sh!t. “I-I need to do that. Kung hindi, baka nakita na tayo ni Mang Impe doon sa sala. Hindi ba nakakahiya ’yon?”

“Hindi niya tayo makikita agad. Because the door was lock. Hindi ’yon bubukas hanggang di ko bubuksan.” Isinandal siya nito sa dingding ng banyo at pinaglapat ang mga dibdib nila. Parang naririnig niya ang malakas na tibok ng puso nito.

Lumunok siya. “Diego, naliligo ako. Hindi ba puwedeng mamaya na—”

“No.” Nanginig ang labi niya sa matigas na boses nito. “Ipagpapatuloy natin ngayon ang naudlot.” Ngumisi ito at kumindat. Gumapang ang kamay nito sa pagitan ng hita. Napapikit siya nang punuin ng dalawang daliri nito ang gitna niya.

Kimberly bit her lower lip and groaned. “D-Diego…”

Inilapit nito ang bibig sa tenga niya at bahagyang kinagat. “Say you want me,” utos nito sa mababa, ngunit mariing boses.

“I-I want you..”

“’Can’t hear it. Say it again.”

“I want you, Diego..”

Pinagtuunan naman nito ng pansin ang ibabang labi niya at banayad na kinagat. She groaned at the taste of him. Iniangat nito ang isang binti niya at iniyakap sa beywang nito. She felt his huge arousal against her softness, teasing her.

“Ahh, Diego…” Gumawa ng marahang ritmo ang kahandaan nito sa gitna niya. Nakalapat lang at naghahanda. He was so turn on. Nakakafrustrate ang panunukso niyon. And at the same time, nakakalasing din ang pakiramdam niyon. Nahihilo siya sa sarap.

“Diego, please..” pagmamakaawa niya. Ngayon parang nagkabaligtad sila. Siya ngayon ang nananabik dito. Siya ngayon ang nabibitin sa panunukso nito.

 Iniangat pa siya nito dahilan upang ipulupot niya ang mga binti dito. Naibaon niya ang daliri sa likod nito nang maramdaman niya ang pagpasok nito. She was expecting him to be rough. But she was surprised with his gentleness. Sa kabila ng matinding pananabik nito sa kanya ay nagawa pa rin nito ang maging marahan sa pagpasok sa kanya.

 Ipinikit niya ang mga mata upang namnamin ang nagliliyab na sensasyong lumalamon sa kamalayan niya. Pagkatapos ng isang linggo, muli niyang naramdaman ang ganoong pakiramdam. Pakiwari niya ay nasa langit siya.

 Nagkaroon ng ritmo ang bawat ulos ni Diego. Sapo nito ang pang-upo niya. Maririin ang mga galaw nito. Marahan niyang iginiling ang balakang at banayad na sinasalubong ang bawat pagsugod nito. 

 God, she could do this all day.. She could let him take her like this forever. Kaya niyang makalimutan lahat, kaya niyang ibalik ang lahat ng nawala kung ang kaligayahang katulad nito ang mararanasan niya. Alam niya, walang ibang lalaki ang kayang makapagpaligaya sa kanya ng ganoon kundi si Diego lang. With him, everything was perfect.. Everything was so steamy right now.

“Ahhh!” Hinagilap niya nag buhok ng binata at napasigaw nang maabot ang kasukdulan. Nagpatuloy ang panginginig ng katawan niya hanggang sa sumunod na rin si Diego. His whole body quivered as he filled her. Akala niya ay titigil na ito pagkatapos. But to her surprise, muli itong umulos at kasingtatag pa rin ng mandirigma ang naging mga galaw nito.

 God, this is really perfect.

“WHAT’S the matter?”

Marahang umiling si Kim at isiniksik ang mukha sa dibdib ng binata. Katatapos lang ulit nilang magtalik. Ilang oras din ’yon at pakiwari niya ay nasaid ang lahat ng lakas niya. But she could think clearly now.

“May gumagambala sa ’yo. I know. Tell me.”

“I’m okay, Diego. Really.”

“I can feel it. Something’s bothering you,” pagpupumilit nito.

Nag-angat siya ng mukha. Sinalubong niya ang tingin nito. She smiled. “Seriously, I’m okay. Pagod lang ako.”

“Should I say sorry now? Dahil kung kailangan, hindi ko gagawin. I love making your tired with me. In my bed.”

Kinurot niya ang pisngi ng binata. “Puro ka talaga kalokohan. Don’t worry, I’m okay.”

 Hinuli nito ang kamay niya at dinala sa labi nito upang halikan ang likod ng palad niya. Naramdaman niya ang pamilyar na pagdaloy ng mumunting kilig sa mga ugat niya. Pumikit siya at hinayaan ang sariling maramdaman kung paano ulit ang makulong sa init ng bisig nito. Alam ni Kim na pansamantala lang ang kaligayahang iyon. Sigurado siya sa oras na bumalik ang mga alaala ni Diego, matatapos na ang pangpapanggap niya na nobya pa rin nito. Matatapos na rin ang kung anumang namamagitan sa kanila ngayon.

 MARTES. Maaga silang gumising ni Diego para maghanda. Kahapon pa plinano ng binata ang pamamasyal nila. Ang ideya nitong pasyalan ulit nila ang Sumaging Cave ay tinutulan niya. Kahit pagpupumilit pa ito, hindi siya pumayag. Interesado din naman ulit siyang bisitahin ’yon. Pero alam niya na delikado iyon para sa kanila. Madulas sa loob ng kweba at mabato.

“Sigurado ka ba talagang ayaw mo ng Spelunking?” Tanong ni Diego nang nasa byahe na sila.

“No. We’re not going there.”

“Hindi ka mapapahamak. Basta yumakap ka lang sa akin.” Nginisian siya nito. Pinisil niya ang braso nito. Napakagat labi siya nang maramdaman ang tigas niyon. Alam niya, dapat wala na masyadong epekto sa kanya ang pisikal na katangian ng lalaki. Halos magdamag na siyang nagpapakasasa sa mga yakap at haplos nito. Dapat wala na lang iyon sa kanya. Pero hindi. Malakas pa rin talaga ang pang-akit nito sa lahat ng oras at pagkakataon.

Umakbay sa kanya si Diego at inilapit ang bibig sa tenga niya. Nagbigay ng nakakakiliting pakiramdam ang mainit na hininga nito.

“Sabi ko naman sa ’yo. Hindi na lang natin dapat isinama si Mang Impe.”

Namumulang siniko niya si Diego. “Sssh! Huwag ka nga. Marinig ka.”

“Ano naman? Alam naman ni Mang Impe na akin ka.” He brushed his lips against her neck. “Akin lang. Naiintindihan mo?”

Nangatal ang kamay niya at tila kumapal ang hangin sa loob ng sasakyan. Nanuyo ang labi niya. She licked her lips shamelessly. Naramdaman niya ang pagsunod ng mata ng binata. Parang asul na apoy na gumapang ang init ng titig nito.

“Trying to seduce me, huh?”

Napakurap siya. “I’m not.”

Ngumisi ito at kinuha ang kamay niya. Nanlaki ang mata niya nang dalhin nito iyon sa harap ng pantalon nito kung saan damang-dama niya ang pagkatigas ng pagkalalaki nito!

Marahas na suminghap si Kim. Napatingin siya kay Mang Impe. Ang buong atensyon nito ay nasa daang at walang pakialam sa kanila ng binata.

 Muli siyang bumaling kay Diego. Sinubukan niyang bawiin ang kamay mula dito pero pinigilan siya nito. “Uh-huh. Not so fast, baby.”

 Pinandilatan niya ito. “Diego, tumigil ka nga! Ang landi mo, ha?” Binawi ulit niya ang kamay. But this time, mas lalo nitong idinikit ang palad niya sa tapat ng pagkakalaki nito. Balewalain man niya, ngunit damang-dama niya ang init ng pagnanasa ni Diego. The fire in his blue eyes made her ache. His gaze was almost threatening.

 Lumunok si Kim at pinilit na ipinaalala sa sarili na wala sila sa tamang lugar para tugunan niya ang pangangailangan ni Diego.

 But damn. She was getting turn on and it didn’t help her. Tila mas lalo pang nagpapadagdag ng excitement at pagnanasa niya ang isiping patago nila iyong gagawin.

“Touch me,” he whispered, making her hand feel him. God. Halos wala na nga silang tigil kagabi. Talaga bang ganoon kalakas ang resistensya nito? Mukha namang wala talagang pakialam si Mang Impe sa kanilang dalawa. At isa pa, nasa pinakalikod sila ng van. Hindi nito mapapansin kung anuman ang ginagawa nila ng binata.

 Kinagat niya ang ibabang-labi at humugot ng hangin. Hinayaan niyang gumawa ng sariling galaw ang kamay niya. He let out a moan. Kinurot niya ito sa tagiliran.

“Diego,” she warned.

“Fvck,” mahinang mura nito at kusa na nitong tinanggal ang kamay niya sa harap nito. Nakasimangot pa. O, ano naman ang ginawa niya? Ibinibigay na naman niya ang gusto nito? Inihilamos nito ang mukha. His face was darken with desire.

“Malayo pa ba tayo?” Tanong nito kay Mang Impe.

“Malapit na po, Sir.”

“Okay. I’m hungry. Pwede ba na tumigil muna tayo sa madadaanan natin na resto?”

“Kayo ang bahala, Sir.”

Tumingin siya kay Diego. “Nagugutom ka na pala di ka nagsasabi. May dala akong biscuit. Gusto mo?”

His lips curved, dark blue eyes gleaming with heat. “No, thank you. Makakapaghintay pa naman ang pagkagutom ko.”

Napalunok si Kim at napatitig sa katabi. She knew a trap when she saw one. At parang may malalaking letra ng salitang TRAP ang nakasulat sa noo ni Diego.

 “What are you planning?” Kilala niya si Diego. Noon pa man kapag may naiisip itong kapilyuhan, nararamdaman agad niya iyon.

“What are you saying?”

“Don’t you dare. Anong binabalak mo?”

“C’mon, babe. Masyado kang mapaghinala. Nagugutom talaga ako.”

Naniningkit ang mga mata ni Kim. Sa ngisi at kapilyuhang naglalaro sa mata ng katabi, hindi siya maniwala agad sa palusot nito.

 Lumiko ang sasakyan sa parking area ng resto na nakita nila. Inilalayan pa siya ni Diego sa pagbaba niya sa sasakyan. Kung maka-alalay, parang siya ang kagagaling sa aksidente. Hinayaan na lang niya ito. She liked it when he’s being a gentleman.

Humanap sila ng pwesto at doon naupo. May lumapit na waiter at kinuha ang order nila. Napatingin siya kay Diego nang tumayo ito. “Where are you going?”

“Pupunta lang ako ng rest room.”

“Okay. Go.” Hindi niya napansin ang ngiti sa labi ni Diego. Hinayaan niya itong umalis. Mga limang minuto ang lumipas at hindi pa bumabalik si Diego, nagtaka na siya.

“Ang tagal naman ng lalaking ’yon.” Bulong niya sa sarili. Then, her phone rang. Sinilip niya ang message. Galing iyon kay Diego.

Babe, I need you here. Dumudugo yong sugat ko sa tagiliran.

Without thinking straight, napatayo agad siya at napasugod sa men’s room sa pag-aalala. Walang ibang tao doon.

“Diego?” Nag-aalalang tawag niya. May narinig siyang mahinang ungol ng lalaki na tila nasasaktan. Nanggagaling iyon sa panghuling cubicle.

Mabibilis ang hakbang na tinungo iyon at binuksan iyon. Sinalubong siya ng nakangising binata.

 “What the…” Tumingin siya sa tagiliran nito at hinanap ang sinasabi nitong dumudugo. Wala namang bahid na dugo ang damit nito! Tila may nagyeyelong tubig ang sumaboy sa mukha niya sa napagtanto..

“You fooled me!”

Chapter Twenty Three

“YOU fooled me!” Hinampas niya ito sa dibdib. “Alalang-alala ako sa ’yo, tapos pinagloloko mo lang pala ako!”

 Hinuli nito ang kamay niya at hinila siya papasok sa cubicle. Nagpumiglas siya. “No! Don’t touch me!” Inis na sabi niya.

But he was stronger than her. Nagawa siya nitong mahila at maikulong sa matipuno nitong braso.

“Sssh. I’m sorry, I didn’t mean that.” Mahinang bulong nito sa tenga niya. “Huwag ka na magalit.”

Matalim na tiningnan niya si Diego. “Di nga ako nagkamali. This is your plan.”

Sa halip na sumagot, kinabig nito ang batok niya at siniil siya ng mainit na halik. Uhaw ang mga labi nito na nanalakay. She was too surprised to respond.

“Mmmm.” She groaned when she felt his hand slid inside her blouse. Nag-panic siya. “Shit, Diego!” Baka may makakita sa kanila doon o di kaya ay may makarinig. Narinig niya ang pag-lock ng pinto ng cubicle. Alam na niya ang tumatakbo sa isip ngayon ng binata. And no, she will not give to him. Not in that place.

Bumaba ang labi nito sa leeg niya. “S-Stop that.. Ugh, Diego!”

“Sssh. Just quiet. Walang makakarinig sa atin kung di ka magsasalita.” Hinalikan nito ang leeg niya, nagtanim ng mumunting kiliti.

Pilit niyang itinulak ang binata at sawayin ito. She cannot let him do this to her now. Naghihintay si Mang Impe sa pagbalik nila. At baka may makadiskubre sa kanila doon kung hahayaan nya si Diego sa gusto nitong nangyari. She bit her lower lip. But to her horror, she heard someone moan. Gusto niyang sabunutan ang sarili nang mapagtantong siya iyon.

“God, I’m gonna kill you for this.” Napasabunot siya sa buhok ni Diego nang maramdaman niya ang pag-angat nito pataas ng skirt niya.

“And I want to take you now.” Malat ang boses ni Diego, tila isang pakiusap ang sinabi nito. Narinig niya ang tunog ng pagbaba ng zipper nito. Kasunod niyon ay naramdaman ni Kim ang pagkalag nito sa sinturon. Iminulat niya ang mga mata para salubungin ang naglalagablab na apoy sa mga mata ng lalaki.

Her skin burned with desire. Her breasts swelled and her sex clenched. She wanted to pinch herself. Kahit pigilan at tumanggi man siya ngayon kay Diego, alam niya na lolokohin lang nya ang sarili niya. Her body ache for his touch. Patunay na doon ang pamamasa ng bagay sa pagitan ng hita niya. She want him that much. God, this is really unfair.

 Ibinaba nito ang panty niya at napasinghap siya. Masyado siyang nanghihina para pigilan pa ito. Ini-angat ni Diego ang isang hita niya, iniyakap dito at pumuwesto sa gitna niya.

 Humigpit ang hawak niya sa balikat nito nang maramdaman niya sa bungad niya ang ulo ng matigas na ari nito. “This is rape, you know.” Halos bulong na iyon.

 His lips curved that made her sex quivered. “You can hardly call this rape, my love. I know how much you want me, you can’t deny that.”

“Asshole.” Kininditan siya nito at sa isang marahas na ulos, pinuno siya ng pagkalalaki nito. 

 Magkasabay na umalpas ang marahas na hininga sa mga labi nila.

Ibinaon ni Diego ang mukha sa leeg niya, huminga ng malalim at sunod sunod na nagpakawala ng maririing ulos. Impit na umungol si Kim.

 Damn it. Kailangan pigilan niya ang mga ungol na iyon. Kahit naliliyo siya sa masasarap na pag-atake ng sensasyon, pilit niyang ipinaalala sa sarili kung nasaan sila at kung ano ang maaring mangyari kapag may nakahuli sa kanila.

Kinagat niya ang labi. She heard him chuckled. “Why are you so quiet?”

“Fvck you,” mahinang mura niya.

“Ahh, I’m already do it, love.”

 Gusto niya itong sapukin. Pero ang mas gusto niyang gawin ay ang halikan ito, yakapin at hayaan na pag-isahin nito ang katawan nila. Bumilis ang pag-ulos ni Diego. Nakahawak ang kamay nito sa balakang niya. Napapakagat-labi ang dalaga sa bawat paghugot at pagbaon nito. Sumusunod ang katawan niya sa ritmo na ginagawa nito. Malinaw na naririnig sa loob ang pagsasalubong ng katawan nila.

Namilog ang mata ni Kim nang marinig niya ang mga yabag papasok sa banyo. Shit! May dalawang lalaki ang narinig niyang nag-uusap. She had no idea kung anong ginagawa ng mga ito. Inilapat niya ang kamay sa dibdib ni Diego para pigilan muna itong gumalaw.

“Don’t move.” Naramdaman niya ang pagkapal ng tensyon sa hangin na nakapaligid sa kanila ng kaniig. Umatras si Diego at umupo sa toilet bowl. Nakangising pinanood siya na nakatayo pa rin, nakaangat pataas ang skirt at walang panty. Her cheeks burned with the way he stared at her.

 Mas lalong nag-init ang pisngi niya nang ilagay nito ang kamay sa nahuhumindig na pagkalalaki nito. Nanginig siyang napasunod sa pagtataas-baba ng kamay nito.

 Nanuyo ang lalamunan ni Kim. The savage lust in his gaze made her core clench. Tinapik ni Diego ang hita nito, tila inuutusan siyang umupo sa kandugan nito. Masyado na siyang lunod sa makamundong pagnanasa para tanggihan pa iyon. Obviously, she wasn’t thinking clearly. Para siyang naging alipin dito, sunud-sunuran sa gustuhin nito.

 Pumwesto siya sa kandungan nito. Napapikit siya nang muling pumasok ang kahandaan nito sa sentro ng pagkababae niya. His nostrils flared and he cursed viciously. Umangat ang kamay niya upang haplusin ang pisngi ng kaniig. Mukha itong mabangis na hayop habang pinagtataas baba siya sa kandugan nito. Every inch of his chiseled face was sharp with primal lust.

Marahas ang paghinga nito at parang gusto na nitong sumabog. The feeling was mutual.Iginilang niya ang balakang at binigyan ng diin ang bawat pag-angat at pagbaba niya.

 “Goddamn it,” he growled.

Hinagilap nito ang batok niya at pinaglapat ang mga labi nila. His tongue thrust in and out of her tongue. Darn, she wanted to drink his dark, manly flavor until she was mindless.

Iniiwas ni Diego ang labi. Umungol siya biglang protesta. “Fvck you, kiss me.”

He let out a delicious chuckle. “Tumayo ka.”

“What?” Pigil ni Kim ang magtaas ng boses.

“You heard me. Tumayo ka.”

Pinatitigil na ba siya nito? Naningkit ang mga mata niya, masamang tinitigan ito. “Fine.”

 Tumayo rin ito at sa pagkagulat niya ay hinagilap nito ang beywang niya. Saka isinandal siya sa dingding ng cubicle. Muli nitong pinag-isa ang mga katawan nila habang nakatayo.

 Whimpering, she clung to him as if she was drowning. Mararahas ang pag-ulos nito at gustong-gusto iyon ng katawan niya. Para siyang dinadala niyon sa kaluwalhatian.

 Humigpit ang yakap ni Diego, dumiin ang labi sa labi niya. He pushed harder and she felt her whole body quivering in pleasure. Wet dirty sounds filled the air.

 Dalawa pang ulos ang pinakawalan nito at naramdaman niya ang malakas na pwersa sa loob niya. Nanginig ang katawan niya sa pagdating sa kasukdulan. Inilibing ni Diego ang mukha sa gilid ng kanyang leeg. At pagkaraan ng ilang segundo, pinaalpas nito ang rumaragasang init sa pagitan ng hita niya.

 He roared in her ears. “Fvck!”

 MUNTIKAN pang may makahuli sa kanila ni Diego. Mabuti na lang at mabilis din na umalis yong lalaki. Ang binata ang unang lumabas para masigurado kung wala ng ibang tao doon. Mabilis na sumunod si Kim pagkatapos.

“Hintayin mo na lang ako sa table natin.”

“Saan ka pupunta?”

“Rest room. M-Mag-aayos lang ako.” Nag-init ng pisngi niya. Ngumiti si Diego at yumuko para halikan siya sa noo.

Pumasok na siya sa ladies room. Tumapat siya sa salamin. Kita niya doon ang kinang sa mga mata niya, ang pamumula ng kanyang labi.. Parang may mainit na liwanag na nakatapat sa pisngi niya. She was so in love. At isang lalaki lang talaga ang kayang magbigay sa kanya ng ganoong klase ng sigla at kaligayahan.

 Bumalik na siya sa upuan nila. Dumating na ang order nila at kumain na sila.

“Sir, tumawag nga pala si Ma’am Grace kanina. Di nya kasi kayo ma-contact.”

“Ha? Nasaan ako noon?” Tanong ni Diego at uminom ng tubig.

“Nasa rest room po kayo.” Sagot ni Mang Impe.

Muntikan na siyang masamid. Wala namang malisya sa mga mata nito, wala ring gustong ipahiwatig ang tono nito. Pero sa kung anong dahilan, nahihiya siya. Guilty.

“Ano daw ang sabi?”

“May naghahanap kanina sa inyo sa bahay. ’Yong kasamahan n’yong pulis na asul din ang mata.”

“Ah, si Callan. Bakit daw kaya?”

“Walang sinabi, Sir.”

“Okay, tatawagan ko na lang si Mama o kaya si Callan kapag nasa bahay na ulit tayo.”

 Papunta sila ngayon sa Bumod-ok Falls. Sigurado siya, it will be an hour of exhausting walk. Tulad na lang din noong binisita nila ’yong Sumaguing Cave. Sobrang pagod ang inabot nila ni Diego doon. Pero sulit naman dahil nagging memorable iyon para sa kanila ng lalaki. Kaya kahit gusto rin niyang naranasan ulit ang spelunking sa Sumaguing, hindi pwede. Delikado.

“Marami bang tao ngayon sa Bumod-ok pag ganitong araw?” Narinig niyang tanong ni Diego.

“Hindi ko lang alam, Sir. Siguro unti lang dahil weekdays naman. Mas matao kapag weekend.”

“Okay.” Abot hanggang tenga ang ngiti ni Diego sa naging sagot ni Mang Impe. Salubong ang kilay, tumingin siya dito.

“Anong meron?”

“Natanong ko lang naman,” pa-inosenteng sagot nito.

She raised a brow. “Really. Wala ka na namang binabalak?”

“Come on. Wala ka bang tiwala talaga sa akin?”

“Meron akong tiwala. Pero hindi sa mga ganitong pagkakataon.”

Parang batang nabuko sa kalokohan ng magulang na ngumuso ang lalaki. Sus! Nagpa-cute pa talaga sa kanya ang tinamaan ng kulog.

Inakbayan siya nito at isiniksik ang mukha sa gilid ng leeg niya. “Di mo ba ako na-miss, mahal?”

“Anong klaseng tanong ’yan? Araw-araw na tayong magkasama!”

“Oo o hindi lang ang isasagot mo.”

“Hindi.” Naramdaman niya ang pagsimangot nito. She laughed. “Sabi ko nga, araw araw naman tayong mag kasama. Bakit pa kita mami-miss, aber?”

“You’re breaking my heart.”

“Oohhh, dapat na ba akong mag-sorry?” Pang-aasar niya.

“Eh, noong na-aksidente ako at nasa hospital ako, nag-alala ka ba sa akin?”

“Hay, ano ba ’yang mga tanong mo, Diego? Ang pabebe mo!”

“Yes or no.”

“O-of course, yes!” Naalala niya nang madatnan niya ito sa ospital kung saan ito nakahiga. Walang malay, may mga pasa sa mukha at kung ano ano ang nakakabit sa katawan niya para suportahan ang katawan nito. A coma is a coma. Para iyong isang bangungot kapag naaalala niya.

 Kinagat nito ang ibabang-labi at tinitigan siya. There’s no trace of lust in his gaze. “You love me that much, huh?”

 Iniiwas niya ang mukha niya. Hinagilap nito ang pisngi niya at pilit nitong patinginin siya. Sinalubong niya ang titig nito. She couldn’t describe the emotion in his eyes. Lalong hindi niya maintindihan kung bakit ganito kalakas ang tibok ng puso niya. Ngayon lang siya nahirapan na tumingin sa mga mata nito.

“Answer me.”

“Damn you,” pakli niya. “Bakit mo ba ako tinatanong ng mga ganyan? Alam mo na—”

“Just answer me.”

Hot tears prickled her eyes and she blinked them back. No, please.. No tears.

“Answer me, Kim.” Ikinulong nito ang pisngi niya sa mga palad nito, “Pinag-alala ba kita nang maaksidente ako? Natakot ka ba ako na mawala ako sa ’yo? Makakaya mo bang mabuhay na wala na ako sa tabi mo?”

Parang pinipiga ang puso niya sa bawat pag-alpas ng mga salita sa bibig nito. Pigil-pigil na niya ang pag-iinit ng mga mata. Nanginginig ang labi na umiling siya. “Oo, nag-alala ako. Natakot ako na nawala ka, na hindi na kita makasama, hindi mahawakan. At… At sigurado ako, hindi ko makakaya. Hindi ako makakausad na wala ka, na hindi na kita kasama pa.” Ngumiti si Diego, hinaplos ang mukha niya. “Hindi rin ako makakausad kung mawawala ka din sa akin. I love you.”

Chapter Twenty Four

NAPATILI si Kim nang biglang sumulpot si Diego sa likod niya at pugpugin siya nito ng halik sa leeg. “Stop that! Geez! Ang landi mo, ha! I said stop—”

“Wala namang makakakita, mahal. Wag ka na mahiya.”

“Anong walang makakita? Kita mo ang mga ’yon? Mga turista ’yon, tapos lantaran ka kung magpakita ng kalandian!”

 He let out a throaty laugh. “Exactly! Mga turista ang mga ’yon at sa bansa nila, normal na ang makakita ng mga couple na nagma-make out. Mas malala pa nga ’yong iba, eh.”

“Aba, wag mong sabihin na lalagpas ka pa sa limitasyon?”

“Why not?” Ubod ng kapilyuhan na sagot nito.

Sinapok na niya ito. “Heh! Ano ka, sinuswerte? Naka-score ka na kanina. Wala ng kasunod ’yon.”

 “Grabe naman yata ’yan, mahal. Hindi ba pwedeng isa pa?” Tinampal niya ito sa dibdib. Parang gawa sa bakal ang katawan nito, napakatigas. Bigla, naalala niya ang mga sandali kapag nasa ibabaw niya ito at umuulos sa gitna niya.

 Her sex clenched and she sucked in air. Kontrolado ang sarili, humakbang siya palayo dito at tinungo ang malaking bato malapit sa kanila. Umupo siya doon at pinagmasdan ang pagkinang ng kulay blue green sa ilalim ng sikat ng naghihingalong araw.

 Isa’t kalahating oras bago nila narating ang Bumod-ok Falls. Hindi biro ang haba ng nilakad nila. Pero worth it ang pagod nila nang marating na ang itinuturing na Grand Falls of Sagada.

“Mahal naman, halika dito..”

“Stop it, Diego. Nilalamig na ako.” Totoo ’yon, napakalamig ng tubig at napawi niyon kanina ang pagod at init ng katawan niya.

“E, di papainitin kita.”

Pinaikutan niya ito ng mata. “Not here.”

Ngumisi ito at sinuklay ang basang buhok nito. She watched his bicep bunch at the movement.

Tumaas ang sulok ng labi niya. Inaakit ba siya nito? “Hindi mo ako madadala sa ganyan, Diego. Believe me.”

“Fine.”

“Teka, nasaan ba si Mang Impe?”

“Hmm.. Nandoon yata sa pinag-iwanan natin kanina. Baka nagpapahinga.”

“I-check mo nga muna kung nandoon nga. Iniwanan na natin eh.”

 “Okay.” Pagsunod agad nito sa kanya dahilan para umangat ang kilay niya. Pinanood niya ang pag-ahon nito. She ogled his tight muscular butt. Darn, girl.

 Pumikit siya at humiga sa malapad na bato. Mga ilang minuto na siyang nakapikit ay hindi pa rin bumabalik si Diego. Gaano ba sila kalayo nito sa kinaroronan ni Mang Impe para magtagal ito?Rumehistro sa pandinig niya ang mga boses ng babae sa di kalayuan. Then, she heard a man’s voice… Diego.

 Napamulat siya at naniningkit ang matang hinanap ito ng tingin. Sa lakas ng dating nito ay laki ng pangangatawan, madali niyang nahanap ito sa kumpulan ng mga babaeng naka-swimsuit. Kung may kakayahan lang siya na bumuga ng apoy, baka iyon na ang nagawa niya.

 That sneaky bastard. Inutusan lang niya ito na tingnan ang kasama nila, pero ayun at nakikipaglandian na sa mga higad.

 “Kuya, picture din tayo!” Malanding sabi ng isang babae, nakapulupot na ito kay Diego at parang sayang ipinaparadam sa binata ang nagmumurang hinaharap nito. Para-paraan. May pa-kuya-kuya ka pang nalalaman, nilalandi mo namang higad ka.

“Sure, sure.” Nakangising tugon ni Diego at humarap sa camera.

 Jealousy heated her cheeks, and she found herself furiously glaring at him. “Bwisit ka.”

 Binawi niya ang tingin dito at huminga ng malalim. Tinanggihan lang nya ito ng isang beses, nagawa na agad nito makipaglandian sa mga babaeng iyon, ha. Ibang klase. Ano kaya kung i-umpog nya ang ulo nito sa bato? Para makalimutan naman nito ang kalandian sa mga babae. Bwisit talaga.

Ilang sandali pa ay bumalik na ito sa pwesto niya.

“Mahal, nagpapahinga nga si Mang Impe.”

She shot him a furious glare. “O, bakit ganyan ka makatingin?”

“Ayos ka rin, ano?”

“Huh? Anong problema?” Parang clueless pa ito kung anong ginawa.

“Wala.” Humakbang siya palayo dito. Pero iniharang nito ang katawan at hinagilap ang beywang niya. Pumiglas siya nang ipulupot ni Diego ang braso sa katawan niya. Mahigpit na yumakap ito, pagkatapos ay ibinaon ang mukha sa leeg niya.

“Let me go! Diego, ano ba! Tatadyakan kita!”

He chuckled. “You’re jealous,” his voice was rough, his hot breath against her neck. “Nagseselos ka, wag mong itanggi ’yon.”

Napalunok siya at hinampas ito sa braso. “Bwisit ka talaga! Sinadya mo ’yon!”

“Pero nagselos ka pa rin. Di mo ’yon pwede itanggi.”

Inis na hinampas naman niya ito sa balikat. “Bastard! Ang dami mong alam. Bitawan mo nga ako!” Ang tigas talaga ng katawan nito. Dinaig pa nito ang sundalo.

Tumatawang hinaplos nito ang pisngi niya at pinatakan siya ng halik sa labi. “I love you.”

“Galing n’yo talagang mga lalaki. Kapag nakagawa ng kasalanan, nagiging sweet.”

“Silly. Wala akong ginagawa, ah?”

“Eh, ano pala ang ginawa mo kasama ang mga babaeng ’yon?”

 Humigpit ang yakap nito, bumabaon ang daliri sa balakang nito. “Wala. Maniwala ka. Nagpa-picture lang sila sa akin. Magiging bastos naman ako kung tatanggihan ko sila. And it’s just a simple request, no big deal. Di mo naman ako nakitang nakipaghalikan di ba?”

 She snorted. Pinatakan ulit siya nito ng halik sa labi, at parang tsokolateng nanlambot ang galit niya sa mainit na halik nito. Ramdam niya ang malakas na dagundong ng puso nito sa kanyang dibdib. Para siyang mahihilo sa pagtugon ng puso niya. “Hanggang ngayon ba nagdududa ka pa rin sa akin? Di na ako ’yong dating playboy na kilala mo. Sa ’yo lang naman ako patay na patay.”

 Fvck. Wala na talaga. Kung hulog na ang damdamin niya dito noon, mas lalo na ngayon. Love is sweeter the second time around. Pero siguro, hindi lang ’yon ang dapat ang paniwalaan ng iba. Love is also wilder the second time around.

 Muli, pumipintig ang gitna niya sa pangangailangan. Holy sh1t.

Bumitiw siya sa halik ni Diego at hinila ito papunta sa likod ng bato. Sumandal siya sa malapad na bato ay ibinaba ang panty niya.

 His eyes widened in shock. His lips parted, his cheeks flushed. “A-Anong ginagawa mo?”

“I’m giving what you want. I know you want this.” Mapangakit na kinagat niya ang ibabang-labi. She watched Diego’s blue eyes darken as he stared at her with disbelief.

“Baka may makakita sa atin.”

“Malayo tayo sa kanila at tago, sa tingin mo may makakakita sa atin?” Dinausdos niya ang palad sa maskuladong dibdib nito. Umungol si Diego, bumaba ang labi nito para hulihin ang labi niya. Binuka niya ang mga labi at tinanggap ang halik nito. Her sex quivered as he drove his tongue deep in her mouth. Dumausdos pababa ang kamay ng binata nito at hinanap ang pagkababae niya. Bahagyang binuka niya ang hita, binibigyang daan ang kamay nito sa pagkapa.

 She moaned in his mouth as he cupped her. His fingers parted the swollen lips. Growling, he sink her two fingers into her flesh. Nanginginig ang mga binti niya. Her walls clamping around his thrusting fingers, his roughness made her crave for more.

“Take me now. NOW.”

  Hudyat iyon para ibaba ni Diego ang boxer nito. Luminga-linga muna ito sa paligid para siguraduhin na walang ibang makakakita sa kanila. At nang makasigurado, ibinaba nito hanggang binti ang boxers.

“Tumalikod ka,” bulong nito. Nangangatal na tumango siya at madaling sumunod. Halos hindi siya makapaniwalang ginagawa nya iyon ngayon. Shit. Kahit nasa tago sila, may chance na may makakita sa kanila.

 But no.. She don’t care..

 She don’t give a fvck. Tinatakpan ng makamundong pagnanasa ang pangamba niya.. At mas lalong pinag-iinit ng isiping may makakakita sa kanila ang katawan niya, mas lalo siyang nasasabik sa mangyayari.

 Hinapit nito ang beywang niya, ini-angat ang pang-upo niya. Naramdaman niya ang pagpuwesto nito sa likuran niya, itinutok ang matigas na ari sa pagkababae niya at umulos. She sucked in deep breath. 

 God, she love it.. She wanted it. Her pvssy parted, welcoming for his hugeness to push deeper. Bumigat ang paghinga niya at napakapit sa malapad na bato.

“Ahhh, putangina.. Ang sarap!” Napakagat-labi siya sa tono ni Diego. Nakikita niya sa isip ang gwapong mukha nito.. Nakapikit ang mga mata, nakabuka ang mapupulang labi, at nagtataas-baba ang matipunong dibdib habang buong lakas na umuulos.

 Gumagawa ng ingay ang pag-iisa ng katawan nila. Ngunit nilalamon lamang iyon ng pagbagsak ng tubig. At sigurado siya, kahit ang mahihinang anas at ungol nila ng binata ay naglalaho at malabong marinig ng iba. Naglabas-masok ito, nagpatuloy sa maririing ulos. Her clit tightened with every heavy stroke.. Slamming hard, he crushed her sensitive clit.

 Walang warning, mabilis na naabot ni Kim ang kaluwalhatian. Nagbigay iyon sa kanya ng matinding panginginig na pati ang mga dulo ng daliri niya ay parang napatuwid. Napasigaw siya sa labis-labis na sarap na naranasan. Humigpit ang lagusan niya, pumintig iyon at tila sinakal ang matigas na bagay na marahas na naglalabas-masok sa kaibuturan niya.

 And then, she heard him groaned. “Fvck!”

 Naramdaman ni Kim ang panginginig ng maskuladong katawan nito sa likod niya. She felt the blast of hot liquid pumping out of him, and it flooded her trembling core. Dama ng dalaga ang bawat talsik ng init nito. Bumaba ang mukha ni Diego sa leeg niya at tinaniman sya ng mararahan at maliliit na halik.

 “Teka, yong panty ko..” Nanginginig pa rin, pinulot niya ang panty sa ibaba at muling isinuot bago pa may makakita sa kanyang walang pang-ibaba.

 He chuckled. Itinaas na ulit ang boxer, pagkatapos ay napahilamos. “That’s amazing. Muntikan na ako mamatay sa sarap.”

“Gago.” Tumatawanag pinaulanan siya nito ng halik sa leeg.

  SIGURO, wala ng dapat pang ipangamba si Kim. Kung sakaling bumalik na ang mga alaala ni Diego, makakasigurado siyang hindi magbabago ang nararamdaman nito para sa kanya. Pero, dapat nga bang wala siyang ipangamba? Magiging ganoon ba kadali para sa kanila ang tuluyang magkabalikan?

 Hindi niya alam. Hindi pa rin pala siya ganoon kasigurado. Umiling siya. She should stop thinking what will happen in the future. Napaparanoid lang lalo siya. Ang mahalaga, kasama niya ngayon si Diego at masaya sila.

 Matamis ang ngiti na humilig siya sa matigas na dibdib ng binata at pinagmasdan ang pagbagsak ng tubig sa talon. She couldn’t help but admire the beauty of nature. Napakapayapa ng pakiramdam niya, malayo sa mga negatibong isipin at mga bagay na nagpapabigat sa buhay niya.

 Bliss. Pure bliss.

  It felt so right. So perfect. Wala na siyang mahihiling pa. “What are you thinking?”

Lumapad ang ngiti niya. “Nothing. I’m just loving the view.”

“Hmm.. Eh, ako? Mahal mo rin ba?”

Napatawa siya. “Hay, Diego. Ang pabebe mong lalaki!”

“Ako, pabebe? Hindi, ah. More like sweet and loving. So, ano nga?”

She rolled her eyes. “Ilang beses ko bang dapat sagutin ’yan, ha?”

“Just answer me.”

“Oo na nga!”

“Napipilitan ka lang yata, eh.”

“Silly.” Hinarap niya ito at pinisil ang pisngi. He pouted his lips, she chuckled. “Yes, I love you, Diego. I love you more than anything.. You’re my life, my world… And you’re mine.”

 Kumislap ang mga mata ni Diego at lumapad ang ngiti. “You’re mine, too. Promise me you’ll stay with me forever. Na hindi ka na ulit lalayo sa akin.”

 Natigilan si Kim at bahagyang nagsalubong ang kilay sa huling pangungusap nito. Ulit? “Hindi na ulit lalayo?”

May panic na dumaan sa mga mata ni Diego. “What I mean is, hindi ka na lumayo pa sa akin.”

 Lumunok ito, di komportable na tumingin sa kanya. “Alam ko may mga alitan tayo minsan, di maiwasan na away. But I want you to promise na kahit ilang pagtatalo pa ang harapin natin, mananatili ka lang sa tabi ko. Hindi ka aalis, lalayo. Hindi tulad ng iba na umaayaw na agad at tumatakbo palayo.”

 Tumango siya. “Ah, I get your point.” Pilit na ngumiti si Kim at ibinalik ang tingin sa talon. May nararamdaman siyang hindi tama.

 Something was wrong and she don’t know what it is.

Chapter Twenty Five

MARAHAS na pinahid ni Kim ang mga luhang naglalandas sa pisngi niya. Patuloy siya sa pagtakbo. Hindi niya maialis sa isip ang nasaksihan. It was heartbreaking. Parang paulit-ulit na tinutusok ng libo-libong karayom ang puso niya.

 How could he? Alam niya na may kasalanan siya dito at pinagsisisihan niya na nagsinungaling siya. Pero bakit? Bakit ito naghanap agad ng iba? Bakit siya nito pinalitan ng ganoon kadali?

Nanginginig na pinahid ulit niya ang pisngi. Wala siyang pakialam sa mga napapalingon sa kanya at nagtataka sa pag-iyak niya. Kailangan niyang makalayo. Kailangan niyang makabalik sa bahay para ikulong ang sarili doon at umiyak hanggang sa wala na siyang maramdaman. Pagkatapos niyon, sigurado siya makakamove on rin siya. Malilimutan rin niya ito.

Nanlalabo ang mga mata na tumawid siya. Ilang segundong nabingi siya sa mga tili at busina bago niya nagawang mapabaling sa kanan…

Too late. Sinalpok na ang katawan niya ng isang taxi na mabilis ang takbo.

Napabalikwas ng bangon si Kim. Namimilog ang mata na iginala ang tingin sa madilim na silid. Drops of sweat trickled down her temples, neck and spine. Napapikit siya at napahawak sa dibdib niya. Malakas ang dagundong niyon. Parang kagagaling lang niya sa eksena na mismong napanaginipan niya.

“Oh, God.. Oh, my God.” Napahilamos niya. Parang kahapon lang. The memory was still fresh.

Unti-unting gumalaw ang katabi sa kama, pagkatapos ay napaupo nang mapagtantong may gumagambala sa kanya. “What happened?”

Nanginginig na umiling siya. “N-Nothing.. It’s just… Nothing.”

“You’re shaking. Sabihin mo sa akin, anong nangyari?” Hinagod nito ang likod niya, paraan para kalmahin siya.

She inhaled sharply. “It’s just a dream. I’m okay, don’t worry.” Panaginip lang iyon, panaginip na lang.. Pumulupot ang braso nito sa katawan niya at niyakap siya. “Kung ano man ’yan, nandito lang ako.” The heat of his body chased away the coldness and shadows of her nightmare.

Mapait siyang ngumiti. Sana ganoon lang kadali ’yon.

 HINDI pa sumisilip ang unang sinag ng araw ay gising na si Kim. Mahigpit ang yakap nito sa beywang niya. Pumihit siya para mapagmasdan niya ng husay ang mukha nito. He looked so peaceful. Parang walang bumabagabag sa pagtulog nito.

Sa loob ng dalawang taon, kagabi lang ulit siya dinalaw ng bangungot ng nakaraan. It scared her. Mangyayari ba iyon ulit sa kanya? O ipinapaalala lang ulit sa kanya kung paano siya naghirap at nasaktan?

 Lumunok siya at sandaling ipinikit ang mga mata. Maingat niyang inialis ang braso nitong nakapulupot sa katawan niya at marahang bumaba sa kama.

Nagtungo siya sa ibaba at nagtimpla ng kape sa kusina. She needed that. Pakiradam niya ay napakabigat ng dalahin niya sa isip.

 Hindi niya mapigilang maalala ulit ang nangyari dalawang taon na ang nakakaraan. Kung saan nahuli niya si Diego sa condo unit nito na may kasamang ibang babae. Oo, maaaring mali lang siya ng hinala na may nangyari dito at sa babaeng iyon. But the woman was wearing his shirt. His shirt. Wala itong ibang saplot sa katawan maliban doon.

 “Babe, who is she?” The woman asked. Nakataas ang kilay na pinasadahan siya nito ng tingin mula ulo hanggang paa.

“Kim..”

Diego tried to explain. He tried to apologize. Hindi siya nakinig. Hindi lang dahil sa galit siya kundi dahil sa ayaw niyang dagdagan pa ang sakit sa dibdib niya. Pakiramdam niya ay paulit-ulit siyang sinasaksak sa isipin na naipagpalit agad siya nito sa ibang babae.

Naroon siya para ipaliwanag niyang di niya ito niloko. Na tinigilan na talaga niya ang paggamit ng pills. Ang nakita nito sa banyo niya ay pawang mga expired na pills. At kailangan niyang maipaliwanag agad iyon dito. Pero hindi niya inaasahan na magiging masakit para sa kanya ang madadatnan niya. He cheated on her.

Umiiyak na siya nang talikuran niya ito. Tumakbo siya hanggang sa makalabas ng building. Naaalala niya kung paano siya tingnan ng mga tao. She was crying so hard that day. Nanlalabo na ang tingin niya sa daan, but she just keep on running. Hanggang sa hindi inaasahang pangyayari, naaksidente siya. Nasagasaan siya ng isang taxi na mabilis na humaharurot. She was brought to hospital and luckily she survived the accident.

She almost thought she’s lucky enough. Pero ginimbal siya ng pahayag ng doctor na tumingin sa kanya.

“Nagkaroon ka ng major injuries, Miss Dela Merced. Mabuti na lang hindi gaanong naapektuhan ang ulo mo sa naging pagtilapon ng katawan mo sa daan. Ginawa namin lahat ng makakaya namin to save you and the baby—”

Nagsalubong ang kilay ni Kim. “B-Baby?”

“Yes, your baby. You’re two weeks pregnant, Ms. Dela Merced.”

Nanlaki ang mata niya. She was pregnant! “A-Anong nangyari sa baby ko, Doc?” May bumura sa lalamunan niya at awtomatikong napahawak sa tiyan niya. “N-Nakaligtas ba ang baby?”

Malungkot na ngumiti ang doctor. “We tried, but unfortunately, sa lakas ng pagkakabangga mo humina ang kapit ng bata. Hindi na namin siya nailigtas pa.”

 Parang bombang pinasabog sa harap niya ang balita ng doctor. Nanginginig ang ikinulong niya ang mukha sa kanyang mga palad at humagulhol. Doble-doble ang sakit na nararamdaman niya. Gusto na lang niya na mamatay. Sana nga ay sa aksidenteng ’yon na lang nagtapos ang kanyang buhay.

 She didn’t know she was pregnant. Wala pa siyang nararamdamang iba sa katawan niya. Hindi niya iyon nabibigyan ng atensyon dahil sa problema nila ni Diego. At naaksidente siya at sinabi ng doctor na nakunan siya. Parang gusto niyang mabaliw.

Ibinunton niya ang sisi kay Diego. Kung sana nakinig muna ito sa paliwanag niya. Kung hindi ito naghanap agad ng ibang babae.. Kung sana hindi niya ito nahuli.. Kung sana hindi siya naaksidente.. Siguro, hindi mawawala ang baby.

“Go away! I don’t need you anymore!” Pagtataboy niya kay Diego nang bisitahin siya nito nang sunod na araw. Nasusuklam siya na makita ang mukha nito.

“Let’s talk, love, please. Let me—”

“Let me explain? Bakit, ako ba pinakinggan mo? Hindi! Now, get out of my sight. Get out of my sight! And get out of my life. Hindi na kita gusto pang makita kahit kailan, Diego. We’re over now.” 

Alam niya, mabibigat ang mga salitang binitawan niya. Parang asidong umalpas iyon sa labi niya. Masasakit

  Kaya siguro, hanggang ngayon ay binabalik balikan pa rin siya ng sakit na yon.

 Tears welled in her eyes. Sobrang sakit pa rin pala talaga. Kahit may isang parte na niya ang nagpatawad na kay Diego, hindi pa rin niya lubusang napapakawalan ’yong hinanakit sa dibdib niya. Sinisisi pa rin niya ito.

 Tinuyo niya ang mga luha sa pisngi at huminga ng malalim.

 Wala siyang magagawa ngayon. Gustuhin man niya na komprontahin si Diego ngayon, alam niyang hindi maaari ’yon. May amnesia ito ngayon at siguradong wala itong ideya sa nangyari sa kanila noon. Maguguluhan lang ang lalaki sa sitwasyon.

 Narinig niya ang mga yabag sa likod niya. Lumingon siya at nakita si Diego na naghihikab. “Good morning.” bati niya. Pilit na ngumiti.

Ngumiti ito at yumuko para yakapin siya. “Good morning morning, love.. Ang aga mo yata magising ngayon. Nakatulog ka ba ng ayos?”

“Yes. Teka, gusto mo ba ng kape?” Tumango ito at tumayo siya para ipagtimpla ito ng kape. Natigilan siya nang makarinig siya ng ring ng cellphone. “Cellphone mo ba ’yon?”

“Ah! Oo, sandali sagutin ko lang.” Patakbo itong bumalik sa kanilang silid. Wala pag dalawang minuto ay muli itong lumabas.

“Nasagot mo ba?” tanong niya.

“Hindi na eh. Pero nag-iwan ng voice mail.”

“Sino ba ’yan?”

“Si Mari.”

Maang na napatingin siya kay Diego. “Si Mari?” Si Mari na kapatid niya?

 “O-Oo. Nangungumusta lang siya kung ayos na daw ba ako.” Nag-iwas ng tingin si Diego.

Naramdaman niya ang kamay na parang sumakal sa sikmura niya. Si Diego, nagagawang kumustahin ni Mari. Pero siya na kadugo nito ay hindi nito magawang makumusta? Kailan pa naging close ang dalawa? Dati naman, natatandaan niya halos hindi umiimik si Mari sa binata. Hindi niya maiwasang isipin, sa loob ba ng dalawang taon na hiwalay sila ni Diego ay may koneksyon ito kay Mari?

 Wala naman siyang pakialam doon. Pero parang may hindi siya alam.

Chapter Twenty Six

“OKAY, MA. I understand. Don’t worry, soon i will tell her. Magpapaliwanag ako.”

 Napatigil si Kim sa paghakbang papasok sa silid ng marinig niya ang boses ni Diego. Nakaharap ang binata sa bintana habang kinakausap nito sa cellphone ang ina nito. Kunot-noo siyang napatitig sa maskulado nitong likod. Wala na naman itong shirt. Di na siya magtataka kung isang araw ay magkapulmonya ito. Na-curious siya kung tungkol saan ang pinag-uusapan ng dalawa. Siya ba ang tinutukoy nito na pagpapaliwanagan nito?

Tila naramdaman ni Diego na may tao sa likod nito. Lumingon ito. “Kim.” Bahagyang nanlaki ang mata nito, pagkatapos ay lumunok. “Kanina ka pa ba d’yan?”

“Kakapasok ko lang.” Kagagaling lang niya sa hardin. Nalibang siyang magtrim ng mga bonsai. Tumigil lang siya nang makaramdam na siya ng pagod. “Kausap mo si Tita Grace?”

“O-oo. Pinag-usapan lang namin ang pag-uwi sa Saturday.”

“Uuwi na ba tayo sa Saturday?”

Tumango ito. Ibinaba ang cellphone at ibinulsa. “Yes. We need to. I think maayos na naman ako. Pwede ko naman kumpletuhin ang bakasyon ko sa bahay, di ba?”

“Ofcourse,” sagot niya. Hindi pa rin siya nakakabawi sa pagkabigla. “Pero bakit bigla naman yata? Kasi akala ko magtatagal tayo dito..”

He cupped her face. “Kung gusto mo, babalik naman tayo ulit dito.”

Hindi niya alam ang sasabihin. Ano kaya ang napag-usapan nito at ni Tita Grace? Biglaan naman yata. “O, bakit ganyan ang mukha mo? May problema ba?”

“Wala naman.” Pilit siyang ngumiti. “May meryenda nga pala na inihanda si Manang sa kusina. Kumain ka muna.”

“Hindi ka ba bababa pa rin?”

“Maliligo muna ako. Pinagpawisan ako sa pagt-trim, eh.”

Gumuhit ang pilyong ngiti sa mapang-akit na labi ng lalaki. “I like it when you’re sweaty.”

She rolled her eyes. “I know, right?” Bigla nitong hinagilap ang balakang niya at napasinghap siya. Her breasts were pressed against the solid muscles of his chest. Ibinaon nito ang mukha sa leeg.

“Hmm.. How about a quickie, love?”

“What!”

He chuckled. At walang pakundangan na kinuha ang kamay niya at ipinatong sa harap nito. “Sige na. Sandali lang ’to, tigas na tigas na talaga oh.”

 Nag-init ang mukha niya sa sinabi nito. Binawi niya ang kamay at kinurot ito sa tagiliran. “Ikaw! Ang hilig mo talaga! Hindi pwede! Maliligo ako.”

Humahalakhak na binitawan siya nito. “Sige, maligo ka na. May mamaya pa naman.”

“Tse!” Inirapan niya ito at pumasok na sa banyo. Hinubad niya ang mga saplot at binuksan ang shower. Nakapikit na dinama niya ang paglagaslas ng tubig sa mukha niya pababa sa hubad niyang katawan. Binalikan niya sa isip ang naabutan niyang sinabi ni Diego kanina habang kausap ang ina nito sa kabilang linya. Pakiramdam niya ay may dapat itong sabihin sa kanya. May dapat siyang malaman na itinatago nito.

 But that would be impossible, right? Anong itatago nito sa kanya gayong mayroon nga itong amnesia? Sa kanilang dalawa, siya itong may itinatago. Iyon ay ang katotohanan na wala na naman talaga silang relasyon at matagal na silang wala. Alam niya, kasalanan ang pagpapanggap niyang girlfriend pa rin nito. Niloloko niya ito, pero hindi niya kayang aminin iyon. Ikinatatakot niya na kapag umalis na sila sa Sagada at bumalik na sa lungsod, baka doon na din matapos ang mga pinagsaluhan nila ni Diego.

 Malaki ang chance na malaman nito sa ibang tao kung ano ang totoo sa pagitan nila ng binata.

Nanginginig na kinagat niya ang labi. Napasandal siya sa dingding ng banyo at napahilamos.

 “SERIOUSLY, DIEGO. Kanina mo pa ako pinaglalakad. Saan mo ba ako dadalhin?” Nagrereklamo na ang mga paa ni Kim. Naka-blindfold pa siya at walang kaalam-alam kung pasaan ba sila. Basta na lang siya hinila ni Diego at sinabing may ipapakita daw sa kanya.

“Lakad pa. Malapit na tayo.”

“Kanina mo pa sinasabi sa akin ’yan. Nakakaraming hakbang na kaya ako,” nakasimangot na sagot niya.

Tumawa lang ito at nakaalalay sa kanya. “Huwag ka na magreklamo. Magugustuhan mo ang ipapakita ko. Promise.”

“Sus. Baka mamaya dalhin mo na ako sa bangin at itapon, ha.”

“Silly. Hindi ka naman siguro nagkakagusto kay Sven para gawin ko ’yon, di ba?” nanuksong tanong nito.

“Eh, paano nga kung nagkakagusto ako kay Sven? Ihuhulog mo ako sa bangin, ganoon?” Ganting pang-aasar niya. Hanggang ngayon, alam niya may pagseselos pa rin ito kay Sven. Minsan kasi ay pumupunta ang lalaki doon para sa renovation nga ng rest house. At sa tuwing nakakausap niya si Sven, parang handa itong bumuga ng apoy anumang oras.

“Ha-Ha. Imposibleng magkagusto ka doon. Patay na patay ka kaya sa akin.” pagyayabang nito.

“Wow, ha!” Kung di lang siya naka-blindfold, nairapan na niya ito. “Malayo pa ba tayo? Gaano ba kalapit ang sinasabi mong malapit na, Diego?”

“Eto na.” Naramdaman niya ang pagtigil nito tumigil na rin siya sa paghakbang. “Are you ready?”

Napalunok siya. “Y-Yes.”

With that, tinanggal nito ang blindfold sa mga mata niya at bumungad sa kanya ang daan-daang alitaptap na tila nagsasayawan sa ilalim ng mga bituin sa langit, nagbibigay ng liwanag sa madilim na bahagi ng kagabutan. Hindi niya napigilan ang mapanganga.

Hindi araw-araw ay nakakita siya ng ganoon karaming alitaptap. Hindi araw-araw ay mararanasan niya ang mala-encantadia na kapaligiran. Humakbang siya at iniangat ang palad sa ere. Hinuli niya ang isang alitaptap sa kamay niya. Pagkatapos ay ibinuka ang kamay at muling pinakawalan. Lumapad ang ngiti sa mga labi niya habang pinanonood ang mga alitaptap sa ere. Para siyang bata na nakakita ng bagong laruan.

“Wow, Diego! Ang dami nila!” Lumingon siya dito. May maliiit na ngiti sa mapang-akit na labi nito habang pinagmamasdan siya. “Bakit ngayon mo lang sinabi sa akin na may ganito pala dito? Ang daya mo.”

“Because i wanted to surprise you.”

“You really surprise me. God, ang sarap nilang kunan ng picture! Pero mas gusto ko silang panoorin.”

Hinawakan siya ni Diego sa braso. “May inihanda pa ako para sa ’yo.”

“Ano ’yon?”

Dinala siya nito sa tabi ng isang malaking narra. Kung saan may nakalatag na malaking blangket at maliit na mesa. Sa kandila doon nanggagaling ang dagdag na liwanag. Bumalik ang tingin niya kay Diego, nagtatanong ang mga mata. “A-ano ito?”

“Inihanda ko ito para sa ’yo. Sa ating dalawa. I want this night to be perfect for you. To be memorable.”

Tumawa siya, dinadagsa ng kilig ang dibdib niya. “You don’t need to do that. Lagi namang memorable ang mga nangyayari sa atin.”

“Pero may iba pa akong pakay sa gabing ’to, mahal.”

“Ano ’yon?”

 Hindi ito sumagot. Nagulat siya nang bigla itong lumuhod sa harapan niya. Mula sa bulsa nito, may kinuha itong maliit na box. Kumabog ang dibdib niya at kahit hindi pa binubuksan ni Diego ang lamang ng pulang box na ’yon, may kutob na siya kung anong nasa loob nun.

 Oh, my God.. “D-Diego.. Are you.. Are you serious?” Pinilit niyang maging kaswal ang boses pero kusang nanginig ang mga salitang lumabas sa bibig niya.

 Maikling tumawa ang lalaki. “Pagdating sa ’yo, lagi akong seryoso, Kim. Lahat ng sinasabi ko, lahat ng nararamdaman ko para sa ’yo, walang bahid ng pagpapanggap ang mga ’yon. So, i’m here nakaluhod sa harapan mo. Saksi ngayon ang lugar na ’to, ang mga puno at alitaptap sa paligid while i ask you,” nag-pause ito, kinagat ang labi at nanunuyo ang asul na mga mata. “Will you be my wife?”

 Nag-bukas sara ang bibig niya at walang salitang lumabas sa mga bibig niya. Pero sa kaloob-looban niya, parang sumasabog sa saya at galak ang puso niya. She couldn’t controlled her tears. “Diego, i… I–” Goddamn it. Hindi niya magawang makapagsalita ng diretso. Suminghap siya at pinigilan ang pagpapatakan ng mga luha sa pisngi nya.

“Why are you crying, love? Hindi ko intensyon na paiyakin ka?” Tumayo ito at pinahid ang mga luha niya. “Hindi ka pa rin ba handa? Okay lang kung ayaw mo pa rin mag-settle. I can wait. For you i will.”

“No. Diego, hindi iyon ang dahilan.” She licked her lips. “It’s not that i’m not ready to settle down.. I’m just worried.”

“Worried about what? Na baka hindi ko seryosohin ito? Kim, mahal kita at seryoso ako kapag sinabi kong gusto kitang maging asawa.”

“Hindi rin ’yon ang gusto kong sabihin.”

“Eh, ano? Hindi ako manghuhula, Kim. Hindi ko alam kung ano ang tumatakbo sa isip mo ngayon. All i want to know is your answer. Kung handa ka na bang ibigay sa akin ang sarili mo habambuhay.”

Napakadali kung sasagutin niya ito ng oo. Pero alam niya na hindi pa rin ganoon ’yon kadali. “Hindi mo kasi naiintindihan, Diego.” May mga dapat pa silang ayusin at hindi sila puwedeng umapak sa sunod na level ng relasyon nila na hindi pa ’yon nabibigyan ng kaliwanagan.

“Then, explain. Tell me.” Frustrated na sabi nito. May paghihirap sa mukha nito at kumirot ang puso niya. “Tapatin mo na din ako kung ayaw mo lang talaga, Kim. Tatanggapin ko naman kung tatanggihan mo ako ngayon. Tatanggapin ko kahit masakit.”

Parang gusto na naman niyang maiyak. Paano ba sila napunta sa ganoong sitwasyon? Nahihirapan siyang ipaliwanag sa binata. Nahihirapan siyang sabihin ang totoo.

Nanginginig na inabot ng dalaga ang pisngi ni Diego. Umaapaw ang emosyon na tinitigan niya ito, itinatatak sa isipan ang bawat anggulo ng gwapong mukha nito. “Mahal kita, Diego. Mahal na mahal kita. Pero nangangamba ako. May hindi ka pa naiintindihan sa ngayon. Hindi pa maliwanag ang lahat sa ’yo. Gusto ko pareho tayong handa para dito.”

“Is this because of my condition? Dahil ba sa pagkawala ng memorya ko sa nakalipas na dalawang taon?” matigas ang tono nito.

She nodded. “Gusto ko maalala mo ang mga ’yon bago mo ito itanong sa akin.” Sa kanilang dalawa, siya lang ang malinaw na nakakaalala ng mga nangyari. At kung anuman ang naging galit niya kay Diego noon, natabunan na iyon ng mga pinagsaluhan nila ngayon. Natutunan niya itong patawarin. Kinalimutan na niya ang nakaraan dahil mahal pa rin niya ito.

“Mahalaga pa ba iyon? Mahal kita, Kim. Mas mahalaga ka sa mga memoryang ’yon. We don’t need it. Hindi ko na kailangan pang maalala ang mga ’yon. Ikaw lang ang kailangan ko. Ikaw lang. With you, i am the most contented man in the world. At kung sasagutin mo ako at tatanggapin na maging akin ka habangbuhay, i will be the luckiest man alive. And then, we can make new sweet memories together. Mga alaala na hindi ko na makakalimutan pa kahit na anong mangyari pa sa akin. Ayaw mo ba nun?”

Umiiyak na siya. Tagos sa dibdib niya ang lahat ng sinabi nito at hindi na niya magawang makontrol pa ang nararamdaman. Pinupuno ng kaligayahan ang puso niya. Unti na lang, bibigay na ang mga tuhod niya at sigurado siya kasabay niyon ay maibibigay na niya ang hinihinging sagot nito.

“Sagutin mo ako, mahal. Ano, mahalaga pa ba mga ala-alang ’yon kesa sa kaligayahan natin ngayon? Mahalaga pa ba ang nakaraan kesa sa nangyayari sa atin ngayon? Dahil ako, sigurado ako na kahit ano pa ang mga nawalang alaala sa akin, ikaw pa rin ang mahal ko at mamahalin habangbuhay. Ikaw lang ang babaeng gusto kong pasayahin at aalukin na maging asawa ko. At kung papapiliin ako kung ikaw o ang mga alaala natin noon, ikaw ang pipiliin ko. Dahil ikaw lang, Kim. Ikaw lang ang bumuo sa akin. Ikaw lang ang gusto kong maging laman ng nakaraan ko, ng ngayon, at ng hinaharap ko.”

She couldn’t control herself anymore. Hinagilap niya ang batok nito at siniil ito ng halik. He was right. Mas mahalaga ang ang meron sila ngayon kesa sa nakaraan. Ngayon lang niya iyon narealize. Kahit na maalala pa nito ang mga nangyari noon, di na siya dapat mangamba na maging dahilan iyon para mawasak sila. Sa lahat ng sinabi nito, sigurado siyang hindi na iyon magiging dahilan para maghiwalay pa sila.

“Anong ibig sabihin ng halik na ’yon?” habol-habol ang hininga na tanong nito nang paghiwalayin niya ang kanilang mga labi.

Ngumiti siya at hinawakan sa magkabilang pisngi para titigan. “Ang ibig sabihin nun—Oo, pumapayag na ako.”

He broke into laughter. And tears. “Yes!” sigaw nito, pagkatapos ay pinugpog siya nito ng halik sa mukha. Tumatawang niyakap niya ito. Kinuha nito ang kamay niya at isinuot ang singsing sa daliri niya. It was a simple platinum band with blue diamonds. Just like his eyes. Kinagat niya ang nanginginig na labi at umiiyak pa rin.

“Sssh. I know you’re emotional, but can you stop crying? Baka isipin ko, napipilitan ka lang talaga na pumayag magpakasal sa akin.”

“Sira! Masaya lang ako. You made this night memorable for me.”

 Ngumisi ito. “Talaga? Gusto mo, mas gawin nating memorable ang gabing ’to?” He licked her lips shamelessly, at walang pakundangan na bumaba ang tingin sa dibdib niya.

 Humalakhak siya at pilyang ngumiti sa binata. Ipinatong niya ang kamay sa umbok sa harapan nito at pinisil. “Well?”

Chapter Twenty Seven

“SABAYAN mo ko. Gumiling ka.” mahinang utos ni Diego. Nakahawak ito sa balakang niya at nakapikit ang mga mata na umuulos sa pagitan ng hita niya. Nakikita niya ang sarap na nakalarawan sa mukha nito at mas lalo siyang nag-init. Iginalaw niya ang balakang at agresibong sinalubong ang pagbaon ng kalakihan nito sa kanya.

Napaungol ito. “Fuck, yeah! Igiling mo pa. Ah!”

 Kumapit siya sa braso nito at napaungol. She could feel herself burning inside. Nararamdaman na niya ang pamilyar na pag-abot sa kasukdulan. Rumahas ang mga galaw ni Diego at ginamit niya ang natitirang lakas para pag-igtingin ang pagkababae habang nasa loob niya ito. Naramdaman iyon ng binata dahilan para mapanganga ito.

“Where did you learn that muscle control—Oohh, fuck.”

“You think i can’t do that, huh?”

 Napakasarap panoorin ng gwapong mukha nito habang napapapikit sa sarap. “Goddamn it. I’m coming!” Parang mabangis na hayop na kumawala ang ungol sa labi nito nang maramdaman niya ang pagtilamsik nang mainit na resulta ng pagnanasa nito sa kailaliman niya. Halos magkasabay na narating nila ang kasukdulan at kapwa nanginig ang katawan sa ibabaw ng pulang blanket. Habol-habol ang hininga nito sa leeg niya.

 Bahagyang napangiti si Kim. Ngayon lang niya narealize may pagka-maingay din pala si Diego sa mga ganitong sitwasyon. Ano kaya kung i-record niya minsan ang pagiging “noisy” nito? Ah, sa tingin niya magandang ideya iyon. Itatago lang niya para sa kanyang sarili.

 Pangalawang gabi na nila iyon ni Diego na pumupunta sa parte ng kagubatan na ’yon. Inuubos nila ang oras doon sa pagkukwentuhan at pagtatalik sa gabi. Sabi ng binata safe sila doon. Private property ng mga ito ang lugar na ’yon at sigurado ito na walang ibang naliligaw na tao doon. Hindi naman sila doon mismo natutulog. Pagpatak ng alas onse ay nabalik na ulit sila sa rest house.

 Humiga ito sa gilid niya. Sigurado siya, hindi na ’to makakahirit ng isa pa. Aba, pang-lima na nilang rounds ’yon! Baka naman mawalan na siya ng malay mamaya sa sobrang pagod. But seriously, hindi na siya magtataka kung malaman niya isang araw na buntis na siya. Hindi siya gumagamit ng pills. Si Diego naman ay hindi gumagamit ng condom. At pareho silang hindi mapigil ang pangangailangan sa isa’t isa. Ano pa nga ba ang magiging resulta niyon?

 Bumuntong-hininga si Kim.

“Para saan ’yon?”

“Ang alin?”

“Ang pagbuntong-hininga mo. What are you thinking?”

Bumaling siya dito at nakita niyang nakatutok sa kanya ang asul na mga mata nito. She forced a smile. “Wala lang ’yon. Anyway, sure ka ba talagang walang sawa dito? Baka mamaya may gumapang na lang papunta dito sa puwesto natin at tuklawin tayo.”

“Wala nga. Ilang beses mo na ’yang itinanong. Maniwala ka, kung mayroong may gustong tuklawin ka ibang klaseng sawa ’yon. Sigurado ako doon.”

Tumaas ang kilay niya at ngumuso. “Seryoso akong nagtatanong. Tapos, ikaw kung ano anong kamanyakan ang isinasagot mo sa akin.”

“Seryoso din ako. Paano kung sabihin kong buhay na ulit ang sawa na ’yon at gusto na ulit manuklaw?”

“Ay, nako, Diego! Magtigil ka. Baka gusto mo namang palakarin ako ng maayos.” Umalpas ang tawa sa lalamunan nito. Mayamaya ay natahimik sila. Napakaganda ng kalangitan ng gabing ’yon. Kumikinang ang mga bituin at nagbibigay ng dramatikong epekto sa paningin niya.

“Diego, pwede ba akong magtanong?” hindi niya inaalis ang tingin sa langit.

“Sure. Ano ’yon?”

“Anong gagawin mo kapag may naaalala ka na hindi magandang nangyari sa atin noon? Kunyari lang.”

“Anong gagawin? Hmm. I think, wala.”

“Are you sure?”

“I’m sure. Sabi ko sa ’yo, kahit ano pa ang mga nangyari sa atin noon, naaalala ko man o hindi. Wala pa rin namang pagbabago sa nararamdaman ko sa ’yo. You’re still the woman i love. Hindi mababaw ’yong pagmamahal ko sa ’yo para madaling magbago ’yon dahil lang sa may naaalala ako tungkol sa nangyari noon.”

Ngumiti siya. Satisfied sa naging sagot nito.

“Eh, paano kung ako, Kim?”

“Paano kung ano?”

“Paano kung may nagawa ako na maaaring ikagalit mo? Hindi man ngayon. But in the near future. Magbabago ba ’yong pagmamahal mo sa akin? Kamumuhian mo ba ako?”

Umiling siya. “N-No.. Ofcourse, no.”

“Bakit hindi?”

Sandaling nag-isip siya. “Siguro, dahil mahal kita. Kaya kitang bigyan ng pagkakataon na magpaliwanag. Iintindihin ko kung ano man ’yon dahil sigurado naman ako na ginawa mo ’yon na may tamang dahilan, hindi ba?”

He smiled. “Good answer.” sabi nito at pagkatapos ay yumakap ito sa kanya, isiniksik ang mukha sa leeg niya. Ipinikit niya ang mga mata at hinayaan lang niya ito. Sana ay ganoon lang sila lagi. Kuntento at masaya sa piling ng isa’t isa.

 “WELCOME BACK!” Masayang bumungad si Tita Grace sa pagbabalik nila ni Diego. Gabi na sila nakarating sa bahay ng mga ito. Bago umalis sa Sagada ay nakapagpaalam sila ng maayos kay Manang Lucing at Sven. Nangako sila ng binata na babalik ulit doon sa sunod na buwan.

“Napagod ba kayo sa byahe?”

“Hindi naman po masyado, Tita.” sagot niya at nakipag-beso dito. Sunod na humalik dito si Diego na may bitbit ng ilan nilang gamit.

“Gutom na ba kayo? Kumain muna tayo. May inihanda ako para sa inyo.” Sumunod sila dito ng binata. Ipinaubaya na nila ang kanilang mga gamit kay Mang Impe. Ipinadala na nila iyon sa magiging kwarto nila.

“Alam ko naman na napagod kayo sa byahe kaya nagluto ako ngayong gabi ng masasarap na pagkain para sa inyo.” And true enough, iba’t ibang putahe nga ang nakahain sa mahabang lamesa. Ngiting-ngiti si Tita Grace habang inaasikaso silang dalawa ni Diego.

“Ma, nasaan si Papa?”

“Nasa opisina. But i think, he’s on his way na.” Dumako ang tingin ng ginang sa kanya. “Kumusta, hija? Mas lalo ka yatang gumaganda ngayon. Hindi ka ba pinapagod nitong si Diego ?”

Bago pa siya makasagot ay umangal na si Diego. “Ma naman. Huwag nyo na naman usisain kung pinapagod ko lagi si Kim! Amin na lang ’yon!”

Nanlaki ang mata ng dalaga at binunggo niya ang binti nito. “Diego!” Hindi niya napigilan ang mag-init ang mukha. Wala talaga itong pakundangan!

“That’s okay, hija. Nag-enjoy ba kayo sa Sagada?”

“Enjoy na enjoy, Ma.” Pilyong sagot ng binata.

Gusto na niyang sakalin si Diego sa harap ng ina nito. Sigurado na siya kasingpula na ng mga kamatis ang mukha niya. “Nag-enjoy naman po. Isang beses lang kami na lumabas para pumunta sa Bumod-Ok. Di na kami nagtravel masyado, baka kung ano po kasi ang mangyari.”

“I’m sure my next time naman. Mahalaga nag-enjoy kayo ni Diego.”

She smiled. Ofcourse, masasabi niya na nag-enjoy siya. Bawat sandali ng pinagsaluhan nila sa Sagada ay lagi niyang maaalala. Nang matapos na silang mag-dinner ay kinausap siya ni Tita Grace sa hardin ng mga ito. Malawak iyon at naggagandahan ang mga halaman na may iba’t ibang kulay ng bulaklak. Alam niya na mahilig ang ginang sa gardening. Ganoon rin si Diego.

“Hija, nagpapasalamat talaga ako sa ’yo sa pagmamalasakit mong ito sa anak ko. Hindi ko alam kung paano kita pasasalamatan.”

“Hindi nyo naman po kailangan gawin ’yon.” Hindi pagmamalasakit ang dahilan kung bakit siya nasa tabi niya. Sigurado siya, mahal niya si Diego kaya niya ginagawa ang lahat ng ito. “Gusto kong tulungan si Diego. At alagaan tulad ng ginagawa nyo sa kanya.”

Napakurap ang ginang. Nakagat niya ang ibabang-labi at nag-iwas ng tingin. Hinawakan ni Tita Grace ang magkabilang kamay niya at hinuli ang mga mata niya. “Wag mo sanang masamain itong tanong ko, hija. Pero.. May nararamdaman ka pa rin ba sa anak ko? Mahal mo pa rin ba si Diego?”

Hindi siya nakasagot. Naramdaman niya ang pag-iinit ng pisngi. God, nakakahiya.

Marahang tumawa si Tita Grace. “Wag kang mahiya sa akin, hija. Ngayon pa ba? Eh, ilang taon ka ring naging girlfriend ng anak ko. Mula pa nang araw na ipinakilala ka sa akin ni Diego, nagustuhan na kita para sa anak ko. Kung mahal mo pa rin siya, wala naman akong pagtutol doon. Never kong hahadlangan kung maging kayo ulit. I just want my son to be happy again.”

Saludo siya sa pagmamahal ni Tita Grace kay Diego. Aware siya na hindi nito tunay na anak si Diego. Ampon lang ang binata ng mag-asawa. Pero sa kabila nun, matinding pagmamahal ang ibinubuhos ng mga ito kay Diego. Nakikita niya na walang pagkukulang si Tita Grace bilang ina sa binata at sa ibang anak. Pantay pantay ang tingin sa lahat. Hindi tulad ng kinikilala niyang magulang.

She sighed. “Opo. Mahal ko pa rin ang anak nyo,” pag-amin ni Kim sa ginang.

“I’m not surprised, hija.”

“Ho?”

“Nang makita ko ulit kayo ni Diego na magkasama sa ospital, parang nakikita ko pa rin ’yong dalaga na mahal na mahal ’yong anak ko. Nakikita ko pa rin sa mga mata mo kung gaano kahalaga sa ’yo si Diego. At dahil doon, umaasa ako. Umaasa ako na kahit bumalik na ang mga alaala ni Diego, hindi ka na aalis sa tabi niya.”

Umiling siya, ngumiti habang may namumuong luha sa mata. “Hindi na po, Tita.”

Dumako ang mga mata nito sa mga daliri niya. Nakita niya ang pamimilog ng mata nito at pagkatapos ay tumingin sa kanya. “Oh my God. Hija, don’t tell me…”

Tumango siya. “Tama po kayo ng iniisip. We’re engaged. Nag-propose siya sa akin sa Sagada at nag-yes po ako.”

“God, i’m so happy for you!” Maluha-luha siya nitong niyakap. “Masaya ako para sa inyo. Finally!” Damang-dama niya ang init ng pagtanggap nito sa kanya bilang mapapangasawa ni Diego. Mukhang kahit nagkahiwalay sila noon ng binata, hindi nagbago ang turing sakanya ng ginang.

Sagilid ng kanyang mata, nakita niya si Diego. Nakasandal ito sa pader at nakatingin sa kanilang dalawa ng ina nito. May ngiti sa mga labi nito.

Napangiti si Kim.

 “NO. SUSUNDUIN kita mamaya.”

 Kim almost rolled her eyes again. Ngayon pinagtatalunan nila ni Diego ang pagsundo nito sa kanya. Nagsabi siya dito na uuwi muna sa bahay niya para tingnan ang mga naiwan niya doon. Hindi pa rin siya nakakapagsabi kay Lynne na nakauwi na siya. Tiyak magugulat ito kapag nakita siya nito sa shop o baka nasa bahay ito ngayon.

“Puwede mo naman ako ipasundo kay Mang Impe. Huwag ka muna magmaneho. Remember kagagaling mo lang sa––”

“You don’t need to remind me. Hindi naman ako invalid, mahal. Basta ako ang susundo sa ’yo mamaya. Three-thirty ng hapon.”

“Three-thirty? Mga five or six pm!”

“No. Susunduin kita by three-thirty pm. You like it or not.”

Ngumuso siya. Mag-aaksaya lang siya ng oras na makipag-argumento dito. Sa huli ito din naman ang masusunod. Katulad kanina, dapat mga 6 am pa lang ay aalis na siya. Pero hinarangan siya ng mokong. Ito na daw ang maghahatid sa kanya. Kaya ang nangyari 10:30 pa siya nakaalis. Tinanghali na.

“Hindi na pala tayo kina Mama mamaya uuwi.” sabi nito sa kanya habang nagmamaneho.

“Oh?”

“Doon tayo sa condo unit ko. Nakakahiya naman kina Mama kung doon pa tayo sa kanila.”

“Sabi naman ni Tita Grace, okay lang kung mag-stay tayo doon. Mas maganda nga ’yon na nakikita ka din niya.”

“Makikita pa rin naman niya ako dahil doon tayo mag-didinner kasama ng mga kapatid ko mamaya.”

“Eh, bakit pa pala natin sa condo mo tumuloy?”

Gumuhit ang pilyong ngiti sa mapang-akit nitong labi. “Syempre, paano natin mae-enjoy ang isa’t isa kung doon tayo kina Mama, di ba?”

“Ikaw talaga! Ang hilig hilig mo!”

Humalakhak si Diego. “Ako lang ba? Gusto mo rin naman, ah?”

Inirapan niya ito. Di na sya umimik. May punto naman ito. Kailan ba siya tumanggi pagdating kay Diego? She wanted it too. She wanted him to feel and taste every inch of her. And sometimes, she don’t want him to stop.

Binasa niya ang labi at tumingin sa binata. “Okay, mga three pm mo ako sunduin.” Sa tapat ng bakeshop tumigil ang kotse ni Diego. Hindi sa mismong tinitirhan niya. Magtataka ito kapag nalaman nito na may bahay siya. Samantalang ang naalala nito ay mag-live in sila.

“Where’s my kiss?” demand nito bago siya hayaan na makababa ng sasakyan.

Inilapit niya ang mukha at pinatakan ito ng halik sa labi. Hinagilap ng binata ang batok niya at mas lalong pinalalim ang halik. Tumagal iyon ng mahigit dalawang minuto. “I love you,” he murmured.

“I love you, too.”

Pinakawalan na siya ni Diego. Hindi ito pumayag na hindi siya pagbuksan nito ng pinto. Inalalayan pa siya nito.

Chapter Twenty Eight

HININTAY ni Kim na makalayo ang sasakyan ni Diego. Pagkatapos siya sa tricycle at nagpahatid sa bahay niya. Nakasarado ang shop. Ibig sabihin, wala pa doon si Lynne. Siguro tulog pa ’yon sa bahay. Ano ba ang babaeng ’yon? Nawala lang siya ng mahigit dalawang linggo, hindi na yata inaasikaso ang bakeshop niya. Kinuha niya ang susi sa bag at binuksan ang pinto.

 May narinig siyang kalabog. Sumibol ang pagtataka sa ulo niya.

What the hell was that?

“Lynne?” tawag niya sa kaibigan.

Walang tao sa sala. May narinig siya mula sa kusina. Naglakad siya papunta doon.

 Doon niya naabutan ang kaibigan at nakaka-eskandalo ang naabutan niyang tagpo. Nakatuwad si Lynne, mahigpit na nakahawak sa mesa habang pawisan ang lalaking umuulos mula sa likuran nito. 

 Parang may sariling mundo ang dalawa at hindi na namalayang may ibang tao na nakapasok sa bahay.

“Fvck, Hunt.. Make me yours, ooh––Kim!!”

 Napamura si Kim, sabay talikod. “What the F, Lynne!”

Narinig din niyang napamura ang lalaking katalik nito. Pamilyar ang mukha nito sa kanya. “Oh my God. I’m sorry, Kim!”

 “Ugh. It’s okay, lalabas na lang muna ako. Ituloy nyo na yan.” Baka isisi pa ng mga ito sa kanya kapag nanakit mga puson ng mga ito.

Halos takbuhin na niya ang daan palabas. Bwisit ’tong si Lynne! Hindi naman siya conservative. Hindi na rin siya virgin. Pero ito ang first time niyang makapanood ng live “action”.

 Leche.

 “SERIOUSLY, Lynne? Sa bahay ko pa talaga? At sa kusina ko pa! I fucking eat there!” hindi na niya mapigilan na sermunan ang kaibigan nang makaalis na ang lalaki. Hindi makatingin sa mga mata niya ang kaibigan at parang batang pinapagalitan na nakatungo. Bumuga siya ng hangin at napailing.

“Eh, ikaw naman kasi! Bakit ba hindi mo ako ini-inform na dadating ka? Akala ko ba magtatagal kayo ng ex mo doon sa Sagada?” parang siya pa ang sinisisi nito ngayon.

“Aba, kasalanan ko pa pala ngayon?”

Ngumuso ito. “Bakit mo nga kasi ako di sinabihan na dadating ka ngayon? E, di sana hindi ko siya pinayagan na matulog dito kagabi.”

Nanlaki ang mga mata ni Kim. “At dito pa pala natulog ang lalaking ’yon?!”

“Hinaan mo naman ang boses mo ’te!”

“Sumagot ka!”

“Oo na nga! Pero hindi sa kwarto mo. Sa sala naman. Doon siya sa sofa.”

Napangiwi siya. “Yon ’yong ex mo, di ba? Talaga bang hanggang ngayon patay na patay ka pa rin doon?”

“Mana lang naman ako sa ’yo, te. Hanggang ngayon patay na patay pa rin sa ex-boyfriend.” Inirapan niya ito. “Hmp.” Dumiretso siya sa kanyang kwarto at nahiga. Sumunod sa kanya si Lynne. Umupo ito sa gilid ng kama.

“Hindi mo pa sinasabi sa akin kung bakit napaaga ang pag-uwi mo. Nakaalala na ba si Diego?” Madalang lang siya tumawag kay Lynne noong nasa Sagada siya. Wala pa itong kaalam-alam sa mga nangyari sa kanilang dalawa ng binata.

“Hindi pa. Pinauwi lang kami ni Tita Grace. Hindi ko nga alam kung bakit.”

“Baka naman nami-miss ni Tita si Diego o mas gusto nya na nakikita ’yong anak niya, di ba? Kasi grabe din ’yong naging pag-aalala niya noong naaksidente si Diego.”

“Maybe.” At nakangiting itinaas niya ang kamay kung nasaan nakalagay ang engagement ring nila ni Diego. Lumipad ang tingin ni Lynne doon.

“Oh. My. God.” Kitang-kita niya ang pagrehistro ng gulat at amusement sa magandang mukha ng kaibigan. “Engagement ring ba ’yan?”

“Ano sa palagay mo?”

“No way! Bigay ni Diego?!” Kinuha nito ang kamay niya at pinakatitigan ang mga bato sa singsing.

She nodded, smiling. “Nag-propose siya sa akin.”

“Gawd. Hindi ko alam ang sasabihin ko. Why? How? Sorry, ah. Pero hindi ba—”

“I know what you’re thinking. Iniisip mo na may hinanakit pa rin ako sa kanya. I already forgive him, Lynne. I forgive the past. Gaano man kasakit ang mga nangyari noon, alam ko na ngayon na may dahilan ang lahat. I love him. Siya lang ang nag-iisang lalaki na minahal ko at sa tingin ko ay siya lang ang tanging mamahalin ko. That’s why i’m willing na magsimula ulit kasama siya. Wala naman sigurong masama kung magbigay ulit ako ng chance sa aming dalawa, hindi ba?”

Umiling ito. Namumula na ang mga mata nito. “Ang corny mo din talaga, eh. Payakap nga, bestfriend!”

 Tumatawang bumangon siya at emosyonal na niyakap ang kaibigan. Mga ilang saglit pa ay sumama na siya dito sa pagpunta sa bakeshop. Habang wala pala siya, may kinuha itong makakatulong. Ang talandi niyang bestfriend, gumawa rin ng paraan para makahada habang kasama niya si Diego. At talagang inakit pa rin nito ang ex nitong si Hunt.

 “Kim, may tanong lang ako. Pero huwag kang magagalit, ha?”

 “Oo ba. Bakit, ano ba iyon?”

“I’m just curious. Paano kung bumalik ang mga memorya ni Diego? Ano ang gagawin mo?”

 Kinagat ni Kim ang ibabang-labi niya at ipinaling ang tingin sa labas ng shop. Nakikita niya ang mga dumadaang sasakyan sa harap ng bakeshop niya. Ilang beses na rin niyang inisip ang gagawin niya kung sakaling bumalik ang mga nawalang alaala ng binata. At sa mga pag-iisip niya, wala siyang makuhang sagot. Hindi rin niya alam ang gagawin.

“Kasi ang sabi ng doctor sa inyo, maaari pang bumalik ang mga ’yon. Maaari ding hindi na. So, syempre kapag nakaalaala siya ulit, malalaman niya na nagkahiwalay kayo.”

 Alam niya iyon. Kahit hindi sabihin sa kanya ni Lynne, alam niyang dadating araw na makakaalala si Diego. Naniniwala siya babalik ang mga alaala nito. At kapag nangyari iyon, hindi niya alam ang gagawin. Paano siya magpapaliwanag? Sigurado siyang magagalit ito. Pero siguro naman, maiintindihan siya nito. Mapapatawad siya ng binata kung nagpanggap siya na girlfriend nito kahit hindi na talaga. Maiintindihan nito na ginawa niya iyon para sa kapakanan nito. Pero pagkatapos, ano?

Sumibol ang pangamba sa dibdib niya. Paano kung tapusin nito ang engagement nila at bigyang tuldok na ang kanilang relasyon?

No. Hindi nito gagawin iyon sa kanya. Aasa siya na kahit pa bumalik ang mga alaala ni Diego, sa kanya pa rin ito. Lumunok siya.

“Nawalan ka na ng imik. Isip ka, ano?”

Pilit na ngumiti siya. “Uhm, ganoon na nga.”

“Di naman kita masisisi. Kung ako nasa tayo mo, baka maparanoid pa ako.” Sinalinan ng kaibigan ng ice tea ang baso niya. Kinuha niya iyon at uminom. Bigla ay nakaramdam siya ng pagkauhaw.

“Anyway, nagtataka ako d’yan sa kapatid mo, ha.”

“Si Mari?”

“Oo, si Mari. ’Yong kapatid mong nasa loob ang kulo.”

“Oy, grabe ka naman. Kapatid ko ’yun.” Mula’t sapul mainit na ang ulo ng kanyang kaibigan sa kapatid niya. Mukhang di makabasag-pinggan daw kasi, pero nasa loob naman ang kulo.

“Half lang. At saka, wag mo na ’yon ipagtanggol. Parang di nga kapatid ang turing sa ’yo ng pukikay na ’yon. Ni hindi ka nga makuhang dalawin man lang dito. Kahit isang hello man lang sa telepono, di magawa. Kapatid ba ’yon?”

Natawa siya. “Oo na, bakit mo ba nabanggit si Mari?”

“Pumunta siya dito noong isang araw. I think four days ago. Dumating dito, kala mo kung sinong prinsesa kung umasta. Hinahanap ka niya.”

Nagsalubong ang kilay niya. “Hinahanap? Bakit daw?”

“Ewan ko doon sa kapatid mo. Hindi naman sinabi kung bakit. Tinanong niya ung nasaan ka, then, sinabi noong sinabi ko na magkasama kayo ni Diego sa Sagada, umalis agad. Ni hindi man lang nag-thank you sa akin.” Umirap pa ito sa ere.

Chapter Twenty Nine (Part 1)

HINDI SINASAGOT ni Mari ang mga tawag niya. Pang-apat na beses na niyang tinatawagan ang kapatid. Subalit ang operator ang sumasagot sa kanya. Gusto niya itong makausap. Sigurado siya may dahilan ang kapatid kung bakit siya nito hinahanap kay Lynne noong nasa Sagada sila ni Diego. She wanted to know why.

Minsan lang ito kung magpakita sa kanya. Sa totoo lang, hindi sila naging malapit ni Mari. Kahit noong nakatira pa siya kasama ang kanyang inang si Berly. Nagkakausap naman sila pero parang may dingding na nakapagitan sa kanila.

Hindi na siya nagtataka kung bakit. Kung ang ina nga niya ay malayo ang loob sa kanya, si Mari pa ba na half sister lang niya? Pero gusto talaga niyang malaman kung bakit siya nito hinahanap. Gusto niyang malaman kung anong kailangan nito. Muli naalala niya ang pagtawag nito kay Diego. What’s with her sister and Diego? Kung may koneksyon ang dalawa, ano ’yon?

“What’s the matter, love?” tanong ni Diego. Nagda-drive na ito papunta sa condo unit nito. Kagagaling lang nila sa bahay ng mga magulang nito. Sabay-sabay silang nag-dinner kasama ang mga kapatid nito. Naging masaya ang dinner nila. Ramdam na ramdam niyang kasama siya sa pamilya ng mga ito.

Bumaling siya dito. “Iniisip ko lang si Mari. Hinahanap daw kasi niya ako sabi ni Lynne. Pero tinatawagan ko naman hindi sumasagot.”

“Baka busy pa sa trabaho.”

“Baka nga siguro.” May-ari ng pharmacy si Mari at alam niya kung gaano ito katutok sa negosyo nito. Kaya siguro hanggang ngayon wala pa rin itong nagiging boyfriend. “Sa ’yo ba hindi siya tumatawag ulit?” tanong niya kay Diego.

“H-Hindi. Bakit naman siya tatawag sa akin?”

“E, di ba noong isang araw tumawag siya?”

“Iba naman ’yon. Nangungumusta lang siya. Siguro, ’yon din ang dahilan kaya hinahanap ka ni Mari kay Lynne. Baka mangungumusta lang din siya sa ’yo.”

Nagkibit-balikat si Kim. Sana nga ay iyon ang dahilan. Pero kilala niya si Mari. Hindi siya nito hahanapin kung walang malalim na dahilan.

Mga ilang saglit pa ay nakarating na sila sa condo unit ni Diego. Bigla ay naalala niya noon. Noong mga panahon na nagsasama sila ni Diego. Gumuhit ang mga alaala na ’yon sa isipan niya at hindi niya mapigilan ang mapangiti. Sino ba ang makakapagsabi na magkakaroon ulit siya ng pangalawang pagkakataon na makatapak doon?

Walang ipinagbago ang condo unit nito magmula nang iwan niya ito. Nakita pa niya ang ilang mga naiwang gamit niya noon doon. Naka-display at parang hindi nagalaw sa kinalalagyan. Kahit ang gamit niyang pabango ay naaamoy niya sa loob. Hindi niya alam kung matatawa ba siya o ano. Bakit pakiramdam niya ay iningatan ni Diego ang mga gamit niya doon?

Pagkarating nila sa kwarto ay kaagad na yumakap sa kanya si Diego. Ibinaon nito ang mukha sa leeg niya at nagtanim ng maliliit na halik. Gumapang ang kamay nito papunta sa dibdib niya. Heat rushed into her head, drowning all her thoughts. Napasinghap siya. “D-Diego..”

“Mmmm.. Ang bago mo, mahal.” Nagbigay ng mumunting kilabot ang tinig nito sa sistema niya at parang naging gelatin ang tuhod niya. Pinihit siya nito paharap at bago pa niya malaman, magkahinang na ang mga labi nila. His slid into her mouth and the taste of his lust spread over her tongue. Umakyat ang mga braso niya sa para pumulupot sa leeg nito, bumaon ang kuko niya sa madulas nitong buhok. Rinig niya ang tibok ng kanyang puso at natagpuan ang sarili na hinihila pa si Diego padiin sa kanyang katawan. Sinipsip niya ang pang-ibabang-labi nito.

“Fuck,” he groaned, a feral sound that had her s-x clenching. His hot breath gusted across her swollen lips. Bumangga ang katawan ni Kim sa dingding. Hilo sa mga lumalangoy na sensasyon sa kanyang dugo, naramdaman niya ang paghila ng binata pataas ng kanyang T-shirt. Pumintig ang pagkababae niya sa init na hatid ng kamay nito sa ilalim ng kamiseta niya. And then, he unclasped her bra and get rid of her jeans and panties. Cold air hit her heated skin. Hilong iminulat ng dalaga ang mata matapos nitong alisin ang mga sagabal.

Nakakapaso ang apoy sa mga mata ni Diego nang ngumiti ito. “I have something for you.”

“Ano ’yon?” pabulong na tanong niya. Kumpleto pa rin ang mga saplot nito sa katawan. Dinala siya nito sa kama at inihiga doon. His dark blue eyes roved over her body with purely male possessiveness. Para siyang sinasamba ng mga titig nito. Gumapang ang init sa gulugod niya hanggang sa punuin niyon ang kanyang katawan. Nakatayo ito sa tabi ng kama at ipinaalala ng nagliliyab nitong titig kung gaano ito kasalbahe. Salbahe sa kagwapuhan, salbahe sa kamacho-han at higit sa lahat, salbahe sa kama.

Nanindig ang mga ut*ng niya at sigurado siyang kitang-kita iyon ni Diego. Nag-init ang pisngi ng dalaga, biglang nakaramdam ng kahihiyan.

Ngumisi ang binata. May saplot pa rin sa katawan, pumaibabaw ito sa kanya sa kama. Minasahe ng hinlalaki nito ang pang-ibabang labi at nagpatinding lalo iyon sa bugso ng init na nararamdaman niya. Di niya napigilan na basain ang ibabang-labi niya.

“Wag mong gawin ’yan. Mas lalo mo akong pinag-iinit.”

Umangat ang kilay niya. “Kung naiinitan ka na pala, bakit hindi pa maghubad?”

“Dadating din tayo dyan.” He moved his lips over hers, darted out his tongue to trace the line of her lower lip. Akmang papalalimin niya ang halik pero tinapos nito ’yon at humiwalay sa kanya. Gusto niyang sabunutan ito sa inis. Sinasadya ba nitong ibitin siya at tuksuhin?

Tumayo ito at lumapit sa drawer. Mula doon ay may mga kinuha ito. Unang kumuha ng pansin niya ang soft handcuffs na hawak nito. Sumampa si Diego sa kama at kinuha ang dalawang kamay. Banayad na iniangat nito iyon at inilagay sa ulunan niya.

“Diego, ano itong ginagawa mo?” untag niya, hindi niya magawang pumalag nang mailagay na nito ang handcuffs, at limitahan siya sa paggalaw. But not so much that it hurt her wrists. She actually enjoyed the satin feeling inside the cuffs.

“I’m in charge here. Gagawin ko lahat ng gusto ko sa ’yo at hahayaan mo ako.” His tone had her pussy ached with need and desire. Then, he wrapped the black lace blindfold around her eyes, tying it tightly against her hair. “There.”

“W-What are you planning to do?”

“Fvck you and claim you in every way i can.”

She let out a harsh breath. Anong dapat niyang sabihin doon? Yes, please.

 Napasinghap si Kim nang maramdaman niya ang paglandas ng daliri ni Diego sa tiyan. Tila naging sensitibo bigla ang kanyang balat. Her nipples ached to be touched, to be sucked by his lips. Waring naramdaman ng binata ang pangangailangan niya dito. He took hold of her breasts with each hand and squeezed it firmly. She gasped.

“God, you’re beautiful,” he said hoarsely. He brought his lips to one nipple, sucking it gently. Naramdaman niya niya ang dila nito na lumapat sa naninigas na tuktok ng dibdib niya, marahang pinaglaruan. Flicking it left and right, up and down, and then in circles.

Umalpas ang ungol mula sa labi niya, pumintig ang masidhing pagnanasa sa pagitan ng mga hita niya at nananabik sa matinding pag-angkin nito. Lumipat ang bibig ni Diego sa kabilang dibdib niya at ang tuktok naman niyon ang pinaglaruan.

 God, it felt very good. The attention he was giving made her body want for more. Hanggang sa naramdaman niya pag-ipit ng kung ano sa tuktok niya.

She cried out as the pain from the sharp squeeze moved down her spine to settle in her core.

“Ssshh. It’s just a soft feather nipple clips, love.” bulong ni Diego at pinaglandas ang dila sa leeg niya. Pababa sa dibdib niya. Muli, napasinghap siya nang gumapang ang dila nito paikot sa palibot ng dibdib niya, bago tinukso ang tuktok niyon. Kinuha pa nito ang kapartner na clip at dinala sa kabilang dibdib niya, pinching her n-pples and clamping it tightly.

May dalang unting sakit ang bagay na nakaipit sa utong niya. Ngunit nagbigay rin iyon ng mas lalo pang pananabik sa kanya, ang pangangailangan ng pagkababae niya na maangkin ni Diego ay mas lalong sumidhi. Both n-pples ached and screamed for the need, for the pleasure. The delicious pain moved through her body, igniting her senses in a new ways.

Hinayaan niyang isandal ang likod ng ulo sa unan at iarko ang katawan. Hindi na bago sa kanya ang ginagawang sa kanya ni Diego. Kahit noon ay ginagawa na nila ito. Pero tila naninibago pa rin siya. It felt like it’s her first time. Iginalaw niya ang mga kamay, pero hindi niya magawa. Her inability to moved her hands was both maddening and delicious.

Diego chuckled. “Can’t move?”

Iginalaw niya ang mga paa para sa sipain ito ngunit maagap na kinuha nito ang mga iyon at pinaghiwalay ang mga hita niya. “Fvck you.”

“Iyon nga ang gagawin ko mamaya. Ano ba sa tingin mo, mahal?” nanunukso ang boses nito. God, gusto na niya itong sakalin kung hindi lang siya naka-handcuffs. She gritted her teeth.

“Don’t make me wait, damn you.” She couldn’t see him but she knew he was grinning.

Mga ilang saglit pa ay napapikit si Kim. Something soft and stiff touched her nipple, waving across back and forth, up and fown. It was a feather tickler, she realized.

“Oh, God.” Bumigat ang paghinga niya at halos marinig niya ang pagpintig ng mga ugat niya. He moved the feather tickler between her breasts, then fanned it over her nipples. Bumaba iyon sa tiyan niya, pababa sa pagitan ng namamasa niyang kahandaan. Marahang hinampas nito iyon sa labi ng pagkababae niya at nagbigay iyon ng nakakakiliting sensasyon.

She let out a helpless whimper as her body shuddered. Masidhi ang pangangailangan na sinalubong niya ang bawat pagdampi ng bagay na hawak nito sa kanyang pagkababae. He pulled the feather away and she groaned helplessly.

“You want more, do you?”

“Y-Yes.. Diego, please.” Ramdam na niya kung gaano kataas ang init ng katawan niya. She was burning in desire. She wanted him now. She needed him. At naf-frustrate siya sa masarap na torture na ginagawa nito para mas lalo pa siyang sabikin.

“What do you want me to do?”

“Fvck me, take me. I want to you now. Now, please.” Alipin na siya ng pagnanasa niya at hindi kusang ibinuka niya ang mga hita sa binata. Her body completely exposed. Nilipad na palabas ng kwarto ang hiya niya. Ang nararamdaman na lang niya ay pagnanasa at ang masidhing damdamin na meron siya para kay Diego.

She heard him cursed. “Patience, baby. I’m just starting to play.”

Goddamnit.

 She squirmed, desperate for his c-ck. Muling inilapat nito ang palad sa ibabaw ng pagkababae niya. Pinaglaruan ng daliri nito ang namamasang labi niyon at dahang-dahang ipinasok ang isang daliri sa loob. She couldn’t help it anymore. Sinalubong niya ang pagpasok ng daliri nito.

 But to her frustration, binawi agad nito ang daliri.

A low groan escaped her lips and she heard him chuckled again. Pinaglalaruan na siya ng tinamaan ng lintik!

Chapter Twenty Nine (Part 2)

“DAMN YOU, Diego. I swear, kapag pinatagal mo na ito, ibabalik ko sa ’yo ang engagement ring!”

Sa isang iglap ay nasa tapat ng tenga niya ang labi nito. “You’re being feisty now, baby. I like that.” His hot breath hit her neck, sending shivers down her spine. Then, she felt his lips over her lips. Umawang ang labi niya at sabik na tinanggap ang mainit na halik nito. She moaned in his mouth, sucking his tongue. The manly taste of his lips ignited her passion.

Gusto niyang isabunot ang mga daliri sa buhok ni Diego at hilahin pa ito upang mapalalim ang halik. Ngunit mabilis ring pinutol ang halik. She protested. “Ssshh.. Patience, baby.” he murmured against her lips.

Gumalaw ang binata at sunod niyang narinig ay ang paghuhubad nito ng damit. Nakagat niya ang ibabang-labi. Hindi nakaligtas sa pandinig niya ng itapon na lang nito sa kung saan ang kasuotan nito. Hinawakan nito ang ibaba ng labi niya. Inakala niyang hahalikan siya ng binata kaya binuka niya ang bibig. But to her surprise, he gave her something more.

Naramdaman ni Kim ang pagdampi ng matigas at mainit na bagay sa labi niya. Her sex quivered when she realized what it is. Ibinuka niya ang bibig ng mas malawak, sabik na tinanggap ang pagpasok ng kahandaan ng binata.

“You want this right? My c*ck inside your mouth. Will you let me if i fvck your mouth?”

God. How could he be so crude? At bakit gustong-gusto ng pandinig niya iyon? Tila mas lalo siyang nababaliw sa binata. Tumayo ito sa harap niya at naramdaman niya ang kamay sa buhok niya. Her lips fervently sucked the broad head.

He groaned harshly and let out a sexy curse.

“Fvck. Take me deeper.” Her lips greedily wrapped around his c*ck and he thrust deeper until he reached her throat. Maluha-luha na siya pero kinaya niyang tanggapin ang kabuuan nito. Naging mabigat at marahas ang paghinga ni Diego habang naglalabas-masok sa bibig niya.

“God, you’re going to be the death of me,” he murmured.

Biglang tumigil sa paggalaw ang binata at inihiwalay ang sarili sa kanya. Muli, nagprotesta siya. Sa sunod, hindi na niya hahayaan na posasan siya nito sa kama. Wala siyang magawa kaya nagagawa nitong patagalin pa ang paghihintay niya.

“Kung patuloy mo pa itong gagawin sa akin.. I swear, Diego.. Hindi ka na makakaulit.”

He chuckled. “Really? Pangako, pagkatapos ng gabing ito baka gustuhin mong gawin natin ito gabi-gabi.” sabi nito at parang may inaabot sa drawer.

“Fvck you.”

“Well, you’re wish is my command. Open your legs, my love.”

Kahit naiirita na sa binata, sinunod niya ito. And then she felt a wide blunt head pressing against the lips of her pvssy. Umawang ang labi ni Kim at inakalang iyon na ang kahandaan ng binata. Pero bigla iyong nag-vibrate at parang boltahe ng kuryente na dumaloy sa mga ugat niya ang dalang sarap niyon. Napahiyaw siya at awtomatikong umarko ang likod.

“Oh, God, Diego! It felt so good, oohh—What the fvck.” Bigla nitong hinugot ang vibrator at narinig niya ang marahas na pagtama niyon sa dingding ng kwarto nito. For the n’th time, she protested. Hanggang kailan ba siya nito bibitin?!

“DIEGO!”

He growled. “Fvck that vibrator.”

“Damn you, bakit mo itinapon?!”

“You don’t need a fcking vibrator, Kim. You need me.” Sa isang iglap ay naipuwesto nito ang sarili sa pagitan ng hita niya. In one brutal stroke, he was inside her. His cck buried deep in her core. Marahas ang ungol na kumawala sa labi niya. “There.. Ako lang ang kailangan mo. Sa akin ka lang dapat marasapan, mahal. Hindi sa isang vibrator.”

“Ahh, baliw ka talaga.”

Isiniksik nito ang mukha sa leeg niya at sinipsip ng labi nito ang balat niya. Heat clouded her vision when he started to thrust harder, deeper into her. Bawat pagbaon ng kahabaan nito sa kailaliman niya ay nagdadala ng walang hanggang kasiyahan. Tila paunti-unti nitong ipinapaabot ang langit sa kanya.

Kinagat niya ang nanginginig na labi at iniyakap ang mga binti sa matipunong mga binti ng binata. Naramdaman niya ang pag-angat ng katawan nito at inabot ang kamay niya. Within a minute, natanggal nito sa pagkakaposas ang mga kamay niya. Then, he removed her blindfold.

Sa wakas, muli niyang nakita ang gwapong mukha nito. Namamawis ang noo at namumula ang mga pisngi. Nakaawang ang labi at namumungay ang mata, parang kulay asul na apoy ang mga mata nito. Every inch of his chiseled face was sharp with savage lvst.

Naglapat ang mga labi nila. He moved between her legs as his tongue thrust in and out of her mouth. Bumaon ang mga daliri ni Kim sa matigas na likod ni Diego at iginalaw na rin ang balakang upang salubungin ang mga ulos nito. Umangat ang katawan nito, itinaas ang mga binti niya sa ere at saka pinagpatuloy ang palalabas-masok. Marahas at brutal ang galaw nito. Paraang gusto niyang angkinin siya nito.

Nararamdaman na niya ang papalapit na pag-abot niya sa tuktok.. “D-Diego..”

“Come for me, love.. Come with me.”

At sa pang-apat na pagbaon nito sa kanya, naabot nito ang sensitibong parte ng katawan niya dahilan upang maabot niya ang kasukdulan. Napahiyaw siya sa sarap at napakalmot sa likod ng binata. Kasabay ng mga hiyaw niya, naputol ang pagtitimpi ni Diego. His hot release flooded inside her as he roared her name. Patuloy pa rin itong umulos hanggang sa huling patak ng katas nito sa loob niya..

Hinihingal na bumagsak ang binata sa ibabaw niya.

 PAKIWARI ni Kim ay nasaid ang natitirang lakas niya sa katawan. Ramdam din niya ang pagkapaos niya. May ngiti sa labi na sumiksik siya sa leeg ng binata. She heard him chuckled.

“You really love cuddling, hmm?” “Shut up.”

Hinaplos nito ang pisngi niya at niyakap siya ng mas mahigpit. Ipinikit ni Kim ang mga mata at hinayaan niya ang sariling damhin ang init ng katawan ng binata.

“Do you mind if i ask you somethng?”

“Yeah, sure. What is it?”

Humugot ito ng malalim na hininga bago nagsalita. “Are you on pills?”

She froze. Iminulat niya ang mata at tumitig kay Diego. “Bakit? I mean, bakit mo naitanong?”

Pilit na ngumiti ito at umiling. “Wala.. Wala lang. I’m just curious.. N-Naalala ko lang, you’re still taking pills.” Tumingin ito sa kanya, kapagkuwan ay iniwasan ang mga mata niya. “Don’t worry.. If you’re still taking and if you still don’t want a child, I.. I will respect that.”

Hindi nakaligtas sa kanyang pandinig ang pait doon. Parang may pumilipit sa sikmura niya at nag-init ang mata niya.

He want a child.

Ofcourse. How can she forget about that? He always wanted them to have child. Kaya nga pinatigil siya nito noon na mag-pills na sinunod niya. Dahil alam niya na gusto na nitong magbuntis siya. Pero sa kamalas-malasan, may isa siyang bote ng pills na balak sana niyang itapon na ngunit aksidenteng nakita ni Diego. At inakala nitong nagta-take pa siya.

Gusto niyang matawa ng mapait. How can she really forget about that? Sa pills na nadiskubre nito sa banyo niya ang pinakadahilan ng paghihiwalay nila.

Nanginginig na kinagat niya ang ibabang labi. Hindi na niya maibabalik ang panahon na ’yon. Pero alam niya, puwede niyang gawin ngayon ang hindi niya nagawa noon. Binigyan siya ngayon ng pangalawang pagkakataon na makasama ulit si Diego at maiparamdam dito ang pagmamahal niya. Hindi na niya pakakawalan pa iyon.

“I’m not on pills, Diego.”

Ito naman ang naramdaman niyang nanigas. Pagkatapos ay tila hindi makapaniwalang lumipad ang tingin sa kanya. Banayad na ngumiti siya dito. “Matagal na akong hindi gumagamit ng pills, Diego. Nakalimutan mo yata, sinabihan mo akong huwag na gumamit, di ba?”

“Yes, but i thought…”

“You’re wrong. Sinunod kita.. I don’t take pills. At ikaw, you’re not protected. Ilang buwan lang mula ngayon, malaki ang chance na may maliit na buhay na dito sa tiyan ko. Gusto mo ’yon, hindi ba?” Nangatal ang boses niya.

“Yes.. Ofcourse. Gustong-gusto ko ’yon.”

“And i’m willing to give you that. Bakit? Ilan ba ang gusto mo? Isa? Dalawa? O apat?”

He laughed. “God, Kim. Kahit ilan, basta kung ano ang ibigay sa atin. Mamahalin ko katulad ng pagmamahal ko sa ’yo. At papalakihin natin sila na tayo ang magkasama.”

Mahigpit na niyakap niya it. Bumagsak ang isang butil ng luha sa pisngi niya. Mahal na mahal talaga niya si Diego. She’s willing to give him anything.. Everything. Basta makasama lang niya ito at hindi magtapos ang masasayang sandali tulad nun.

“But is it okay with you if i want a dozen?”

Her eyes widened. “What!”

“Syempre, para may isang liga na tayo ng basketball players.” He winked.

“Loko! Ano naman ang tingin mo sa akin? Baboy? Nah. Malolosyang agad ako noon.”

“Hmmm.. Kahit naman malosyang ka, mahal pa rin kita. Sigurado naman ako, kahit na umabot na tayo sa 50’s, ikaw pa rin ang pinakamagandang babae para sa akin.”

Ngumuso siya. “Talaga?”

“Yes. Your beauty is timeless, Kim. And i will never ever get tired of loving you.”

She smiled. “The feeling is mutual. Hindi rin ako magsasawa sa ’yo.”

“Alam ko naman,” nag-pause ito at preskong ngumiti, “Na sarap na sarap ka sa akin.”

“DIEGO!”

Humalakhak ang binata at pinaulanan siya ng halik sa mukha.

Chapter Thirty

“SIGE NA, Kim, o. Maawa ka na, kailangan ko lang talaga.”

 Napahalakhak ang dalaga. Nasa tapat na siya ng unit ni Diego. Kausap niya si Lynne. Nagpapaalam pa ito sa kanya na makikipagkita ito. Paraan lang naman iyon ng pang-aasar nito sa kanya. “Oo na, pumapayag na ako makipag-date ka kay Hunt. Basta humanap kayo ng place n’yo!”

 Pinutol niya ang tawag at binuksan ang pinto. Binungad siya ng katahimikan at kadiliman. Nagtaka siya. Hindi ba’t nauna na si Diego sa kanya? Sinabihan na nga niya itong wag na siyang sunduin dahil on the way na din naman siya. Binuhay niya ang ilaw at bumaha ang liwanag sa paligid.

“Diego?” she called him. Nakita niya ito sa sala. Nilapitan niya ito. Ngunit natigilan siya nang makita ito. Nakayuko ang binata at tila may mabigat na dinadala. “Diego, anong nangyari sa ’yo?”

 Nagtaas ito ng tingin at pilit na ngumiti sa kanya. “Nandito ka na pala.” Hinila siya nito paupo sa kandungan nito at awtomatikong pumulupot ang braso niya sa leeg nito. She couldn’t help but notice the sadness in his eyes.. The pain, the misery. Ngayon lamang ulit niya nakita iyon sa mga mata ng binata. Then, she realized something was wrong. “What happened?”

Iniiwas nito ang mata. “Don’t mind me. Gutom ka na ba? Nag-take out na ako kanina bago umuwi.”

“Diego.” Hinuli niya ang mata nito at sinalubong ang mga ’yon. “Tell me what’s wrong.”

Napatiim-bagang ang kasintahan. “Wala ito.”

She cupped her face. “Something’s bothering you. Sigurado ako doon. Bakit hindi mo sabihin sa akin?”

 Nagbukas-sara ang bibig nito, parang hindi malaman kung paano magsisimula. Nang sandaling iyon kitang-kita niya ang paghihirap sa mga mata nito. Parang nakikita niya ang isang helpless na bata na iniwan ng magulang sa bahay. Umupo siya sa tabi nito. Tumayo ito at nagtungo sa loob ng kwarto. Mas lalong sumibol ang kuryosidad sa dibdib niya.

 Bakit parang may mabigat na bagahe itong dinadala-dala?

Narinig niya ang paglagaslas ng tubig sa loob ng banyo. She sighed. Parang gusto niyang mainis dito. Bakit hindi nito sabihin sa kanya kung anuman ang gumugulo sa isip nito? Napapaisip siya kung ano ’yon. Hindi naman siguro nakaalala na ito.. Ayaw niyang isipin na iyon nga.

She wanted to know.

 Tumayo siya at sumunod sa loob. Tinanggal niya isa-isa ang saplot at pumasok sa banyo. Nakatalikod sa kanya si Diego, nakayuko ito at nakakapit ang isang kamay sa dingding. Umaagos ang maligamgam na tubig sa katawan nito. Pakiramdam niya ay ibang tao ito ngayon. Ano ba talaga ang bumabagabag dito? Bakit ayaw nitong ipaalam sa kanya?

Humakbang siya at niyakap ito. “Hindi mo kailangang magtago sa akin, Diego. Why don’t you tell me what’s bothering you?”

Nanigas ang katawan nito at hindi nagsalita. Maingat nitong tinanggal ang kamay niya. Nanginig ang tinig niya. “Okay, i get it. Ayaw mong sabihin sa akin. Maybe, ang gusto mo sa relasyong to ay magtago tayo ng lihim sa isa’t isa. G-Ganoon ba?”

“No. I don’t want that.” Pumihit ito paharap sa kanya. “I.. I just need time to think.”

“Ano ba kasi ’yon?”

“It’s about my mother and father.”

Nagsalubong ang kilay ni Kim. “Bakit? Nag-away ba kayo nina Tita Grace?”

Pagod itong ngumiti. “Alam mong wala kaming pinag-aawayan nina mama na hindi agad namin naaayos.”

Oo nga naman. Diego’s a good son. Masunurin at magalang sa kinalakhang magulang. “Kung ganoon, anong problema sa kanila?”

“Hindi sila ang tinutukoy ko.”

“Huh?”

“It’s about my biological mother and father. Hinahanap nila ako.”

 Napatulala si Kim, laglag ang panga. Pinatay ni Diego ang shower at bumuga ng hangin. “Hindi mo naman kailangan sumunod sa akin dito. You should have wait for me outside.” Inabot nito ang towel at ipinulupot sa kanya. Hindi pa rin siya makaimik hanggang sa lumabas sila ng banyo. Nagsuot ito ng boxers at siya naman ay inabutan nito ng T-shirt nito na maluwag sa kanya.

“Are you saying na pagkatapos ka nilang ipa-ampon… Hinahanap ka na ng mga totoo mong magulang ngayon?”

 Marahas itong tumawa at uumupo sa gilid ng kama. “Parang ganoon na nga. Pagkatapos nila akong ipamigay, magpapakita sila kina mama at hahanapin ako.” Nakatiim-bagang ito at may mapang-uyam na ngiti sa labi.

“B-Bakit ka ba nila hinahanap?”

“Gusto lang daw nila akong makita. Funny. Para saan pa?”

“May dahilan sila sigurado ako. Baka nagsisisi sila sa naging desisyon nila na ipina—”

“That’s not true. Ang pinagsisisihan nila ay ang naging bawal na relasyon nila.. Na dahilan kung bakit ako nabuo.”

“W-What did you say?”

Nanghihina siyang tumabi dito. Nakita niya ang pamumula ng mga mata ni Diego at nakalarawan doon ang sakit. Hindi niya napigilan ang pag-iinit ng mata.

“Nalaman ko kung bakit nila ako ipinamigay, Kim. Resulta ako ng bawal na relasyon nila.. Pareho na silang may pamilya nang mabuo ako. Itinago ako ng totoo kong ina noong ipinagbubuntis nya ako para hindi mabuko ang tungkol sa kanilang relasyon. At pagkatapos, ipinaampon na ako para hindi na lumabas ang totoo. Hinayaan nila na iba ang mag-alaga sa akin. Para lang akong tuta na pagkatapos iluwal, ipapamigay na o ibebenta.” Nabasag ang tinig nito, hindi nakaligtas sa mata niya ang pagbagsak ng luha sa pisngi nito.

 Her heart felt so heavy for him. Alam niya kung gaano iyon kabigat at kasakit para dito. Ipinulupot niya ang braso sa katawan ng binata para bigyan ito ng comfort. “Sa tingin mo, bakit sila nagpakita sa ’yo?”

“Nalaman ng mga anak nila ang totoo, na may anak sa labas. Kaya nila kinontak sina mama para mahanap ako. Ang biological mother ko pa lang ang name-meet ko. Pero bukas makakaharap ko ’yong totoo kong ama kasama ang mga kapatid ko.”

“Answer me honestly, Diego.. Galit ka ba sa kanila?”

“Ano ba ang dapat kong maramdaman? Dapat ba akong maging masaya? Thankful na ipinamigay nila ako? Na ngayon lang ulit sila magpaparamdam?” Nakakuyom-palad ito at labas ang mga ugat sa braso.

“Diego..”

“Sa totoo lang, hindi ko rin alam kung anong mararamdaman ko. I’m confused. A part of me is telling that i should be happy. Pero may isang bahagi ko naman ang nagsasabi na magalit ako. Ipinamigay nila ako, eh. Hindi ba sapat ’yon para magalit ako sa kanila?” Tumingin ito sa kanya, para bang nanghihingi ng kasagutan sa kanya. Umiling siya.

“If you asked me, i will tell you to be happy. That you should be grateful.”

 Napalunok ang binata, parang hindi nito inaasahan ang isasagot niya. Banayad na ngumiti si Kim at hinaplos ang pisngi nito.

 “Hindi ba mas dapat na magpasalamat ka pa rin na kahit papaano makikilala mo sila? Kahit na sabihin natin na ipinamigay ka nila, hindi ba pwede na maging masaya ka pa rin dahil napapunta ka kina Tita Grace? Sabi mo nga, bunga ka ng bawal na relasyon. Ipinia-ampon ka man nila, pero doon sa mga taong alam nilang maaalagaan ka at masusuportahan ang mga pangangailangan mo. Naniniwala ako, kung binigyan ang mga totoo mong magulang ng iba pang choice hindi ka nila ibibigay. Sila mismo ang mag-aalaga sa ’yo hanggang sa paglaki mo. Pero sa sitwasyong nakikita ko, wala silang ibang choice. Kailangan din nilang protektahan ang mga pamilya nila. At ikaw, prinotekhan ka nila sa ginawa nilang desisyon. Inisip din siguro nila ’yong magiging sitwasyon mo bilang bata kaya ginawa nila ’yon. At ngayon, hinanap ka nila para makita ka ulit nila at para makilala ka ng mga kapatid mo. Sigurado ako, hindi ka nawala sa isip nila.”

 Lumamlam ang asul nitong mga mata. Pinaglandas niya ang daliri sa matangos nitong ilong pababa sa labi nito at ngumiti. “Maswerte ka, Diego. Kahit na ipinaampon ka ng mga tunay mong magulang, naranasan mo pa rin ang isang masayang pamilya na hindi mo kailangan ipagsiksikan ang sarili mo. Isn’t that something you should be grateful for?” Nanginig ang labi niya. Hindi niya maiwasang maalala ang kanyang magulang. Wala ni isa sa mga ito ang nangungumusta sa kanya. Kahit isang tawag wala siyang natatanggap. Kung hindi pa siya ang dadalaw, hindi pa ng mga ito maaalala na may anak ang mga ito na maganda.

Unti-unting gumuhit ang ngiti sa labi ni Diego, lumiwanag ang mukha. Hinalikan siya nito sa labi. “You’re right, love. You made me realize that now.”

 “Masaya ako at narealize mo ’yon. Actually, hindi ko inaasahan ’yon. Matigas kasi ang ulo mo.”

Tumaas ang isang sulok ng labi nito. “Matigas ang ulo? Alin bang ulo, sa itaas o baba?”

“Pervert.” Inirapan niya at kapagkuwan ay tumayo. Hinagilap nito ang balakang niya at hinila siya paupo sa kandungan nito. “Tingnan mo ikaw. Kanina, problemado. Tapos ngayon, maharot naman!”

“It’s because of you,” then he laughed on her ears. “Pinagaan mo ang loob ko. I seriously don’t know what to feel noong nalaman ko ang tungkol sa totoo kong magulang. I’m confused. Pero ikaw, binigyang liwanag mo ang isip ko. Lagi na lang ikaw ang nagpapagaan ng loob ko. Kaya mahal na mahal kita, eh.”

“Silly.” Pinisil niya ang pisngi nito. “But hey, i love you too. Kapag kailangan mo ako, nandito lang ako.”

 Pinaglapat nito ang mga ilong nila. Nakapikit ang mga mata. “Sasamahan mo ba ako bukas? Gusto ko kasama kita kapag nakaharap ko na sila. Ipagmamalaki ko sa kanila kung gaano kaganda ang mapapangasawa ko.”

Napahalakhak siya.

 “ILANG minuto pa, dadating na sila.” pahayag ni Tita Grace, may maliit na ngiti sa labi nito.

Naramdaman ni Kim ang paghugot ni Diego ng hangin. Bumaling siya dito at ngumiti. “Nervous?”

Umiling ito. “More like excited.”

Lumapad ang ngiti niya. Pinisil niya ang kamay nito. “I’m sure excited na din sila na makita ka.”

 Naroon sila sa living room ni Diego kasama si Tita Grace at Tito Mon. Hinihintay na lang nila ang pagdating ng biological parents ng binata kasama ang dalawang kapatid nito. Nararamdaman niya ang pinaghalong kaba at excitement ng katabi. Kahit siya ay parang nahahawa na rin dito.

 Habang naghihintay, hindi nila mapigilan ni Tita Grace ang magkuwentuhan tungkol sa pagkabata ni Diego. May pictures siya noong five years old pa lang si Diego. He was a chubby kid before. Mataba ang pisngi nito noon at mamula-mula na kaysarap pisilin. Siguro, kung naging kababata niya ito baka lagi niyang pinggigilan ang pisngi nito. Pero okay pa rin naman na hindi. Iba na naman ang gusto niyang paggigilan sa kasintahan.

 Matagal na rin niyang alam na Harry Potter fan si Diego. Mahilig talaga itong magbasa ng libro. And he also loves gardening. Noong nasa Sagada sila, hindi siya nagsasawang panoorin ito kapag nagbubungkal ito ng lupa at may putik ang hubad na katawan.

 Sabay-sabay silang natigilan nang marinig nila ang pagparada ng sasakyan sa labas. Pumasok si Mang Impe. “Ma’am Grace, nandito na po sila.”

 Tumayo ang ginang at “Papasukin mo na sila.”

 Tumingin si Tito Mon kay Diego. “Hijo, ayos ka lang ba?”

“I’m okay, Pa.”

“Smile. Nandito na ang mga totoo mong magulang. Sigurado ako gustong-gusto ka na ulit nilang makita.”

 Napatayo silang lahat nang bumukas ang pinto at pumasok ang apat na tao. Isang pamilyar na mukha ang agad na nakakuha ng atensyon ni Kim. Sigurado siya nakita na niya ito, hindi lang niya matandaan kung kelan at kung saan. Narinig niyang marahas na napahugot ng hangin si Diego. Tumama ang hinala niya nang marinig niyang magsalita ang katabi.

“Callan?”

Callan.. Namilog ang mata ni Kim nang marealize niya kung saan niya nakita ang lalaki. Ito ’yong lalaking bumisita sa ospital! Kasamahan at matalik na kaibigan ni Diego. Kita rin niya ang pagkabiglang lumarawan sa mukha ng lalaki nang makita nito si Diego.

“Diego?” Hindi makapaniwalang usal ni Callan at humakbang palapit sa kanila. “Dude, anong ginagawa mo dito?”

“Ikaw, ano bang ginagawa mo dito?”

 Lumapit ang isang matangkad na lalaki na sa tingin ni Kim ay nasa late forties na. Pumagitna ito sa dalawang lalaki. Napalunok siya habang pinagmamasdan ang tatlo. Alam ng dalaga hindi lang siya ang nakakapansin ng nakikita niya.

 God. She couldn’t believe it.

 Kahit ilang beses niyang ikurap ang mata niya, talagang magkakamukha ang mga ito! Naramdaman niya ang tensyon habang pinaglilipat ang tingin sa tatlo.

 “Callan, meet your brother.”

Chapter Thirty One

MAPAGLARO ang tadhana.

 Yeah. Matagal nang alam ni Kim ang bagay na ’yon. But this time, mas lalo niyang napatunayan na kapag naglaro ang tadhana, gugulatin ka niyon, susurpesahin ng mga katotohanan. Nalaman niya na may dalawang kapatid si Diego.

 Si Callan at Kira, na nangyaring mag-asawa na ngayon. Sounds forbidden, right? Pero hindi magkapatid si Callan at Kira. Lalong hindi magkadugo. Ang totoo niyan, ang ama ni Callan at ina ni Kira ay nagkaroon ng bawal na relasyon kung saan si Diego ang naging bunga. Now, she understand the situation.

 Gulat na gulat pa rin si Diego nang malaman nito na kapatid nito si Callan. Ofcourse, kahit sa kanya mangyari iyon ay magugulat siya. Malaman mong ang bestfriend mo pala sa trabaho ay kapatid mo. Baka malaglag ang panga niya at hindi na maibalik sa dati.

“Wala kaming ibang pagpipiliaan noon. Pinilit naming itago ang pagkakamali namin ni Frei at itama ang nangyari. Ang choice lang namin na nakikita para itago ang naging relasyon namin ay ipaampon ka,” maluha-luhang kwento ni Mrs. Martinez, ang ina ni Diego. Naroon silang lahat sa living room, nakaupo at nag-uusap ng masinsinan. Mahigpit ang hawak niya sa kamay ni Diego at naramdaman niya ang pamamawis niyon.

 “Maniwala ka, Diego, anak. Kung bibigyan lang ako ng ibang choice, hinding-hindi kita ipapaampon. Pero wala akong ibang pagpipilian kundi ang ipaampon ka sa iba. Iyon din ang nakikita kong paraan para ilayo ka sa eskandalong pwedeng mangyari.” Nanginginig ang boses ng ginang at pati siya ay parang nadadala sa emosyon nito. Niyakap ito ni Kira para aluin.

 Nagsalita si Mr. Fontanilla. “Sana maintindihan mo ang sitwasyon namin noon, Diego. Pareho kaming may pamilya ni Reina at may pinoprotektahan kami. Malaking kasalanan ang nagawa namin at gusto naming itama ’yon pareho. Gusto ko noon na manatili ka sa amin, pero tama ang sinabi ni Reina. Maaaring maapektuhan ka ng malaking eskando kapag nalaman ng lahat ang tungkol sa ’yo. Kaya napagdesisyunan ka namin na ipaampon.” Tumingin ang lalaki sa mag-asawang McIntosh. “At sa tingin ko, hindi ako nagkamali ng mga taong pinili para ampunin ka. Na-protektahan ka nila at napalaki ng maayos.”

 Ngumiti ang mag-asawang McIntosh. Nangingilid sa luha si Tita Grace. Alam niya kung gaano kaganda ang naging pagpapalaki nito kay Diego. Hinangaan niya ang pag-aaruga nito sa binata bilang ina.

 Si Callan ang sunod na nagsalita. “Kailan lang namin nalaman ang tungkol doon. Kaya ka namin hinanap dahil gusto rin kitang makilala.. At hindi ako makapaniwala na matagal ko na palang kilala ang kapatid ko.”

“Ngayon hindi na ako magtataka kung lagi nila tayong napagkakamalan na magkapatid, pare.” Nagtawanan ang dalawa at mayamaya’y emosyonal na nagyakapan ang mga ito. Si Callan at Diego, pagtapos ay si Kira.. At sumunod ay ang ina nitong si Reina at amang si Frei. Niyakap rin ni Diego ang mga kinalakhan nitong magulang.

 Napakagandang panoorin ng tagpong iyon. It made her heart swelled with love and happiness. Tears blurred her vision, and she blinked. Pinahid niya ang mga luhang kumawala.

 Humarap sa kanya si Diego. “O, para saan ang mga luhang ’yan, mahal?” nanunukso ang boses nito.

 Marahang kinurot niya ito sa dibdib. “Sira ka talaga.” Iniyakap niya ang sarili dito at naramdaman niya ang paghagod ng kamay nito sa likod niya. “I’m just happy for you. Nakilala mo na ang mga totoo mong magulang at kapatid.”

 Naramdaman niya ang pagngiti nito. Kinalas nito ang mga braso niya sa katawan nito at humiwalay. 

“Hindi pa pala kita naipapakilala sa kanila.”

“Huh? Huwag muna kaya ngayon..”

 Pero hindi na niya napigilan ito. Hinawakan siya nito sa kamay at dinala sa harap nina Callan. Alam niya kanina pa siyang nakita ng lalaki at pamilyar din siya dito. O baka nga kilala na siya nito.

“Ma, Pa, si Kim nga pala. Fiancée ko.”

 “Oh, nice to meet you, Kim.” Inilahad ni Mr. Fontanilla ang kamay nito sa kanya. “Napakagandang babae pala ng mapapangasawa nitong si Diego.” nakangiting sabi nito. Kinamayan rin siya ni Ms. Martinez, pagkatapos ay niyakap ni Kira.

“Congrats sa inyong dalawa,” sabi ni Callan, nakatingin sa kanya. “This is a good news. Mabuti naman at sa wakas, magpapakasal na kayo.”

 Hindi niya masalubong ang mga mata ng kaharap. Alam ni Callan ang kondisyon ngayon ni Diego, na hindi naaalala ng huli ang naging paghihiwalay nila. Sigurado siyang may mga tanong si Callan sa isipan pero hindi lang nito sinasabi para hindi maguluhan si Diego.

“T-Thank you.” Malakas ang kabog ng dibdib ni Kim at pilit na ngumiti.

Sabay-sabay silang nag-lunch pagkatapos.

“WHERE are you going?” tanong ni Diego at hinawakan ang braso niya. Katatapos lang nilang kumain at kasalukuyang nagkukuwentuhan.

“Magpapahangin lang ako sa garden.”

“Sige.” Lumuwag ang hawak nito sa braso niya. Nakatingin sa kanila si Kira. Tumango siya dito at pagkatapos ay humakbang palabas ng dining room. Nagtungo siya sa hardin. Parang nakahinga siya ng maluwag nang marating iyon. Kanina pang parang masikip ang dibdib niya.

She was bothered. Hindi niya ikinakaila sa sarili na habang tumatagal, mas lalong lumalaki ang pangamba niya. Isa sa mga araw na ito, maaaring malaman na ni Diego ang nakaraan nila. Hindi man nito maalala, siguradong may isang nakakakilala dito ang makakapagsabi. Hindi niya alam ang gagawin.

 Pero may dapat ba siyang gawin para pigilan na matuklasan nito ang totoo? Hindi siya ganoon ka-selfish para ipagkait dito ang katotohanan.

Nagtatalo ang isip at puso ng dalaga nang maramdaman niya ang mga yabag sa likod niya. Lumingon siya at nakitang si Callan iyon.

“Dapat nasa loob ka,” usal niya.

Ngumiti ang mga mata nito. “Ganoon din dapat ikaw, Kim.”

Napabuntong-hininga siya at ibinalik ang tingin sa mga halaman. Naggagandahan ang mga bulaklak na ’yon, alagang-alaga.

“You seemed really bothered. Tungkol ba ito sa kapatid ko?”

Kahit hindi niya sagutin, nahuhulaan niyang alam na nitong tama ito.

“Mahirap ang sitwasyon mo ngayon. Engaged ka kay Diego kahit wala pa siyang naaalala kung ano talaga ang nangyari sa inyo noon. Paano na kapag nalaman niya?”

 “I-I don’t know… Naguguluhan din ako.” Hindi niya alam kung paano siya napasok sa ganoong sitwasyon. Pero kung bibigyan siya ng pagkakataon na ibalik ’yong araw kung saan humingi ng tulong si Tita Grace na sakayan muna niya ang binata, magiging ganoon pa rin siguro ang pasya niya. Papayag pa rin siya na magpanggap.

 Nakita niya sa gilid ng mata ang paglapit nito sa tabi niya. “Hindi maaaring hindi malaman ni Diego ang totoo, Kim. Aware ka naman siguro na kahit di siya makaalala, may mga taong kilala siya at alam na two years na siyang hiwalay sa long-time girlfriend niya. Maraming usisera’t usisero sa mundong ’to, wag mong kalimutan ’yon.”

“Hindi ko nakakalimutan ’yan. Alam ko naman na darating ’yong araw na maaalala niya. Pero hindi ko alam kung papaano ko ipapaliwanag sa kanya, o kung may lakas pa ba ako ng loob nun na sabihin sa kanya na para sa kanya ’yong ginawa ko.”

“Mahal mo pa ba si Diego?”

“O-oo. Mahal ko si Diego.” Mahal na mahal.

Tumango ito. “Sa tingin mo, ganoon rin ang nararamdaman niya para sa ’yo?”

Matagal siya bago makasagot. “Sinasabi niyang mahal n’ya ako.”

“Pero dahil sa iyon ang naaalala niya. Paano kung makaalala na siya… Sa palagay mo, ganoon pa rin ang nararamdaman niya para sa ’yo? People change.. And feelings, too. Maaaring ’yong nararamdaman niya sa ’yo noon ay hindi na katulad ng inaasahan mong nararamdaman pa rin niya bago nangyari ang aksidente. There’s a possibility na nag-fade na ’yong pagmamahal na ’yon.”

Her heart clenched, and tears welled in her eyes. “You think so?”

“Two years din kayong naghiwalay, di ba? Hindi ba pumasok sa isip mo na baka hindi na ikaw ang mahal niya at iba na ang tinitibok ng puso nya?”

Para iyong patalim na tumusok sa dibdib niya.

“Pwede rin naman na mahal pa rin niya. Pero hindi tayo nakakasiguro. Anyway, opinyon ko lang naman ito. Wala akong balak na saktan ka. I like you for my brother.. Kahit noong hindi ko pa nalalaman na kapatid ko siya at naikukuwento ka nya sa akin noon. Sige, babalik muna ako sa loob.”

Tinapik siya nito sa balikat at humakbang na pabalik sa loob.

 Nang makaalis na ang lalaki, pinakawalan na niya ang mga luhang kanina pa niyang pinipigilang umalpas. Binalikan niya sa isip ang mga sinabi ni Callan at para siyang tinutusok ng libo-libong karayom sa dibdib. Paano nga kung magkatotoo ang mga sinabi nito? Paano kung magka-alaala na ulit si Diego at marealize nitong hindi na siya nito mahal? Paano na siya?

Masasaktan siya… Her heart will bleed. Hindi niya makakayanan ang sakit, sigurado siya.

Sa hindi malamang dahilan, bigla niyang naalala si Mari.

Chapter Thirty Two

PASIPOL-SIPOL si Diego habang nagmamaneho pauwi. Nararamdaman niya ang saya nito. Tahimik lang siyang nakaupo sa tabi nito at nakatingin sa mga nadadaanan nilang bahay.

 Hindi nagtagal ay napansin ni Diego ang pagiging tahimik niya. “What’s wrong, love? Kanina ka pang tahimik. Ayos ka lang ba?”

 She nodded, and then a forced a smile. “I’m good.”

Kunot-noong binalik nito ang tingin sa daanan. “Okay. Para lang kasing ang tahimik mo ngayon. Basta magsabi ka lang sa akin ’pag masama ang pakiramdam mo.”

 Sana nga masabi niya rin dito kung anong bumabagabag sa kanya. But she can’t.. She can’t tell him what’s wrong. Wala siyang lakas ng loob. Natatakot siya sa magiging reaksyon nito. Natatakot siya sa maaaring mangyari kapag sinabi na niya.

 “Nakapag-usap ba kayo ni Callan?” tanong ni Diego.

 “Uhh. Medyo. Bakit? May sinabi ba siya sa ’yo?”

 “Wala. Nakita ko lang na nanggaling din siya sa garden kanina. Naisip ko, baka may pinag-usapan kayo.”

 “Buntis na ba si Kira?” pag-iiba niya ng usapan.

 “Oo. Two weeks pregnant na si Kira. Kawawa nga ’yong una nilang baby. Nahulog kasi siya sa hagdan kaya nakunan siya.”

Pamilyar ang sakit na gumuhit sa sistema ni Kim. Lumunok siya para tanggalin ang bara sa lalamunan niya. “That must be hard on her.”

“Yeah. Pero sabi ni Callan, ayos na ang relasyon ni Kira at ng ina niya.”

“Kaya siguro hinanap ka na nila ngayon. Masaya ba?” “Ang alin? Ang makita ang mga totoo kong magulang? Ang mga kapatid ko?”

“Yes, how does it feel?”

 Matamis na ngumiti ito. “It felt good.. Parang ’yong mga nawawalang bahagi ng pagkatao ko ay nabuo. Nakita ko kung sino talaga ’yong mga taong dahilan kung bakit ako nasa mundong ito. Nalaman ko kung saan ako nagmula.”

 Ang tanging hindi na lang nabubuo dito ay ang nakaraan. Alam niya, nabuo man ngayon ang pagkatao nito. Mga may mahahalaga pa ring alaala ang nawala sa isipan nito.

“WAKE UP, sleepyhead.”

 Umungol si Kim at ibinaon ang mukha sa unan. Tumawa ang lalaki at hinalikan siya sa batok. Naramdaman niya ang dila nito sa likod ng leeg niya at pagkatapos ay banayad na sinipsip ang balat niya. Muli, napaungol si Kim.

 “Argh! Diego! Give me five minutes, please.”

“Naka-ilang five minutes ka na d’yan, di ka pa bumabangon. Sige ka, lalagyan kita ng kiss marks kapag di ka pa bumangon. Maraming kiss marks,” babala nito sa kanya.

 Fvck him. This is all his fault. Kung hindi sana siya pinuyat nito kagabi, maaga siyang magigising. Daig pa ng binata ang may superpowers. Kayang-kaya nito hanggang ten rounds na hindi nangangatog ang tuhod! Habang siya, kapag naka-abot na sa pang-apat na kasukdulan ay nakakatulog na. But she couldn’t deny that sex with him was always wonderful. Steamy and fierce.

Bumangon na siya at naamoy niya ang bawang at sibuyas na prinito mula sa kusina. “Nagsangag ka ba ng kanin?”

“Yeah. Kaya kumain na tayo. It’s already eight thirty.”

Oh, shit. “Maaga dapat ako ngayon sa bakeshop!” Ngayon lang niya naalala iyon. Sanay siya na maaga talaga gumigising. Minsan nga ay four-thirty pa lang ay nasa shop na siya. Agad na bumaba ng kama ang dalaga.

 Naka-prepare na ang breakfast na sa salaming mesa pagdating nila ni Diego sa kusina. Tumaas ang sulok ng labi niya. “Kanina ka pa bang gising?”

“Oo. Ikaw lang naman ang mahirap magising. You slept like a rock.” Pinaikutan niya ito ng mata. “Wala ka bang gagawin ngayong araw?”

“Hmm.. Meron. Magkikita kami ngayon ni Callan. Ikaw?”

“Sa bakeshop lang ako.”

“Hindi naman siguro kailangan na lagi kang nandoon, di ba? Pwede mo naman na ipa-handle kay Lynne or kumuha ka pa ng assistant.”

Umiling siya. “Hindi na kailangan. Kaya ko naman at mahal ko itong ginagawa ko.” Baking is her life. Naglalaho ang mga negatibong isipin niya at mga pangamba kapag nag-b-bake siya. She just loved being surrounded by the scent of fresh bread, donuts and sweets.

“Parang ikaw lang din. Mahal mo rin ’yang pagpupulis mo. Kaya nga ’yan ang pinili mong propesyon. Because you said, you love giving service, solving crimes and protecting people from criminals. F na F mo ang pagiging Superman, eh.”

 Humalakhak si Diego. “Yes. At hindi lang ’yon. Gusto ko ring baguhin ang tingin ng mga tao tungkol sa mga pulis.”

“Na mapagkakatiwalaan pa rin sila at walang kinikilingin?”

“Na may kasinggwapo at kasingmacho ko pa rin na pulis sa Pilipinas.” Kumindat ito at itinaas pa ang shirt para pakita sa kanya ang namumutok na abs nito.

“Aba nga naman. Lakas ng hangin, oh.” Natatawang kinurot niya ito sa pisngi. Hinuli nito ang kamay niya at hinila siya para paglapatin ang labi nila. Nangingiting hinalikan niya ito.

Pagkatapos nilang mag-almusal ay naligo na siya. Sigurado siya hinahanap na siya ni Lynne at nagtataka na kung bakit hindi pa siya dumadating. Binilisan niya ang pagliligo at nang makatapos na rin siyang magbihis ay nagpaalam siya kay Diego na nasa sala lang. Nanonood ng isang documentary film.

“Diego, aalis muna ako. Daanan mo na lang ako later, ha?”

“Okay, mamayang lunch pupunta ako doon.”

“Sige. See you later, love.” Hinalikan niya ito sa pisngi. Dali-daling kinuha ang bag at lumabas ng unit nito. Nasa hallway na siya nang saglit na madaanan ng tingin niya ang isang pamilyar na pigura. 

Lumingon siya at eksaktong nakaliko na ang babae.

The woman was familiar.

 Si Mari? Imposible. Anong gagawin doon ng kapatid? Hindi naman niya nakita ang mukha nito kaya hindi rin siya sigurado. Maaaring kahawig lang nito sa pigura ng katawan at haba ng buhok.

 Nakasakay na siya sa taxi nang marealize ni Kim kung ano ang nakalimutan niya. She forgot to bring her cellphone! My God, hindi niya puwedeng makalimutan iyon. Doon minsan tumatawag ang mga customers niya for orders and deliveries.

“Manong, may nakalimutan ako sa unit ko. Pwede po bang bumalik tayo ngayon? Please?”

“Pwede po, Ma’am.”

“Oh, God. Thank you!” Mabuti na lang ay hindi pa sila ganoong nakakalayo nang maalala niya ang tungkol sa cellphone niya. “Manong, maghintay lang po kayo d’yan. Mabilis lang ako.”

 Tumango ito. Halos tumakbo na siya makarating lang agad sa unit ni Diego. Next time, sisiguraduhin niyang nakalagay na sa bag niya ang cellphone bago umalis. At hindi na rin siya magsusuot ng three-inch na sapatos.

 “Shit,” mura niya at binuksan ang pinto. Bumungad sa pandinig niya ang mga tinig na nagmumula sa living room.

May kausap si Diego? Sino? Oh. Baka dumating si Tita Grace.

“You think, hindi niya malalaman?”

 Napahinto si Kim sa paghakbang sa kanto papunta sa sala. Hindi boses ni Tita Grace ang babaeng nagsalita.

“Huwag kang kampante, Diego. Malalaman din ni Kim ang tungkol sa pagpapanggap mo.” Nanigas ang katawan ni Kim. Kilala niya ang boses ng babae. Si Mari iyon, ang half-sister niya.

“Shut up, Mari. You know nothing.”

“Oh, come on. Akala mo hindi ko nalaman ang totoo? Na wala ka talagang amnesia at nagpapanggap ka lang? Kilala ko si Doctor Sato. His only daughter, Verna, happened to be my close friend. Nalaman ko na binayaran mo ’yong ama ng kaibigan ko para palabasin na may amnesia ka. Infairness, ang galing mo rin talaga umarte. Bakit di ka na lang nag-artista? Napaniwala mo si Kim at ang mga tao sa paligid mo. At para saan ba ang ginawa mo?”

“I said shut up.”

“I’m not going to shut up. Hanggang di ko nasasabi ang mga gusto kong sabihin. Pasalamat ka nga at wala siya dito, eh. At magpasalamat ka dahil hindi ko sinasagot ang mga tawag niya. Alam mo kating-kati na nga akong sabihin sa kanya kung paano mo lang naman siya pinapaikot sa palad mo. Nagmumukha na siyang tanga, walang kamalay-malay na nakakaalala ka naman pala. Sabagay, matagal na naman talagang tanga ’yong kapatid kong ’yon.”

 Tila nadagdagan ang mga bato sa sikmura niya. Nanginginig ang mga tuhod niya at anumang sandali ay bibigay siya. Dahil sa pangangatal ng kamay, lumuwag ang pagkakahawak niya sa bag at gumawa ng ingay ang paglaglag niyon.

 Umigkas ang ulo ni Diego sa puwesto niya. His eyes widened in shock. Naramdaman niya ang paglipad ng mata ni Mari sa kanya. Walang guilt sa mga mata ng kapatid.

Nagtaas pa ito ng kilay. “Oh. You’re here, dear sis. Akala ko nakaalis ka na.”

 Sa kabila ng panghihina ng kanyang mga tuhod, pinilit niyang humakbang at pumasok sa sala. Nilabanan niya ang pag-iinit ng mata at pinatatag ang sarili.

“Totoo ba ’yong sinabi mo?” tanong niya kay Mari, her voice was shaking.

“Bakit hindi si Diego ang tanungin mo? Anyway, saglit lang naman talaga ako. Kaya kayo na lang ang mag-usap. Bye, Diego.” Humarap ulit ito sa binata at mabilis na humalik sa pisngi ni Diego.

 Realization hit her. May gusto ito kay Diego! Parang nagliyab ang galit sa loob niya, at hindi niya napigilan ang sarili. Sinunggaban niya ang buhok nito at hinila palayo sa kasintahan. The veins in her forehead pulse and the urge to hurt her was strong. Intense fury blurred her vision.

“Walanghiya ka! Naturingan kitang kapatid pero nagawa mo sa akin ito!” Hawak ang buhok sa isang kamay, ginamit niya ang isang kamay para sampalin ito,

Tumili ito. “Ahh! Let me go! Nasasaktan ako. Stop!”

Naramdaman niya ang malalakas na braso na pumigil sa kanya at humila sa kanya mula sa kapatid.

“Fvck. Kim, stop. Calm down, please. Calm down and—”

 Bumiling ang pisngi ng lalaki sa kanan sa pagsampal ni Kim. “Calm down? You’re telling me to calm down pagkatapos ng nalaman ko? Asshole!” Kumikirot sa sakit ang puso niya. Parang gusto niyang mapaluhod sa panghihina.

 Buong akala niya ay may amnesia ito, na hindi ito nakakaalala. Pero mukhang tama ang sinabi ni Mari. Nagmukha siyang tanga. Dahil naniwala siya kay Diego. Napasakay siya nito sa pagpapanggap nitong may amnesia.

Nakalarawan ang guilt sa mukha ng lalaki. “Kim, let me explain—”

“No. Hindi na kailangan pa.” Kinalas niya ang kamay nito sa braso niya. Lumingon siya kay Mari. Inaayos nito ang magulong buhok, bakas sa mukha ang pagsampal niya. Hindi pa rin nabawasan ang galit niya. She felt betrayed, and she could feel her heart swelled with pain.

“Kim!” tawag nito sa kanya. Parang walang narinig na malalaki ang hakbang na lumabas siya ng unit nito. Naabutan siya nito sa hallway. Hinuli ang braso niya at pinigilan siya sa paghakbang.

“Kim, let me explain! Pakinggan mo muna ako.”

“Bakit? May dapat pa ba akong malaman ha? O baka gusto mo ring ipaalam sa akin na nagkaroon kayo ng relasyon ni Mari noong naghiwalay tayo noon?”

“No! Hindi totoo ’yan! She likes me but i don’t like her. Sinira niya tayo noon, Kim. Believe me.”

Mariing pumikit siya, pigil-pigil niya ang pagbabanta ng pagbuhos ng emosyon. “I wanted to believe you, Diego. Maniwala ka rin, mas gusto kong maniwala na hindi mo ako niloloko ngayon. Pero narinig ko mismo at hindi mo iyon tinatanggi! Alam mo kung anong pumapasok ngayon sa isip ko? Na ang tanga tanga ko! Dahil paniwalang-paniwala ako na wala ka talagang naaalala!”

Napalunok ito. “Nagawa ko lang naman ’yon dahil mahal pa rin kita, eh.”

Mapait siyang ngumiti, pagkatapos ay umiling. “Mahal rin kita, Diego. Pero hindi ko gagawin na lokohin ka at magpanggap para lang maipakita kong mahal kita.”

 Gusto niyang pakinggan ito. Gusto niyang bigyan ito ng pagkakataon na magpaliwanag dahil may karapatan ito doon. Pero gulong-gulo siya ngayon. Baka mas lalong hindi mauwi sa maganda kung ipipilit nito na mag-usap sila. Lunod siya ngayon sa sari-saring emosyon at ang tanging gusto muna niyang gawin ay ang mapag-isa.

Chapter Thirty Three

“MANLOLOKO siya!”

 Marahas na pinunasan ni Kim ang luha sa kanyang pisngi. Kanina pa niyang hinahayaan ang sariling umiyak para sa lalaking ’yon sa pag-aakala na mababawasan ang sakit na nararamdaman niya. Marami-rami na din siyang luhang iniiyak. Gusto na niyang sabunutan ang sarili.

 Ngayon malinaw na sa kanya kung bakit pakiramdam niya ay may mali. Dahil wala talagang amnesia si Diego. Naaalala nito ang lahat na nangyari sa kanila noon. Napaikot siya sa palad nito ng wala siyang kamuwang-muwang. She hated him for that.

“I think, dapat pag-usapan n’yo ’yang dalawa ni Diego.”

“No, i don’t want to talk him. Hindi na ako makikipag-usap pa sa gagong ’yon.” Suminghot siya at nilagok ang tubig sa babasaging baso. Marahas nya iyong ipinatong sa maliit na mesa. Mabuti na lang at hindi iyon nabasag.

Napailing ito at tumabi sa kanya. “You and Diego should talk. Iyon ang makakabuti sa inyong dalawa. Iyon ang tama. Hindi ka pa ba natuto sa nangyari noon, Kim?”

 Natigilan siya at napatingin kay Lynne. “Nagkasira kayo noon dahil sa kawalan ng maayos na pag-uusap. Hindi ka nakapagpaliwanag sa kanya noon at hindi mo rin siya noon binigyan ng pagkakataon na makapagpaliwanag. Pareho kayong naging matigas sa isa’t isa. And that’s not right because you and Diego are couple. Sa tagal ng pinagsamahan n’yo, hinayaan nyo na lang dalawa na mawala ’yon.”

“Kahit din naman mag-usap kami noon, wala naman siguro ding magbabago. Maghihiwalay pa rin kami. Iyon pa rin ang kakahantungan ng relasyon namin.”

“Yes, pero bes, nabigyan kayo ng second chance ni Diego. Sinabi mo nga, di ba, nagawa lang ni Diego na magpanggap na may amnesia siya dahil mahal ka pa rin niya. Maybe, he really loves you and he wants you back. Iyon lang siguro ang nakikita niyang paraan para bumalik ka sa kanya. Mali nga siguro siya, but i’m sure Diego did it for love.”

“I still don’t know kung kakausapin ko siya,” matigas ang boses niya.

“Hay, jusko! Huwag mo kaya pairalin ’yang pride mo? Give him the chance. Let him explain.”

 Nagdududa na siyang tumingin sa kaibigan. “Umamin ka nga, abogado ka ba ni Diego? Kanina mo pa siyang inaabogadohan, ah.”

 Tumawa ang kaibigan at pabirong sinabunutan ang buhok niya. “Eh, kasi di ko maintindihan kung bakit ka magagalit sa kanya dahil lang sa nalaman mong nagpapanggap lang siya. Dapat nga masaya ka teh! Walang amnesia si Diego. Hindi ka na mapaparanoid sa kakaisip kung anong gagawin mo kapag nakaalala ka na. Ibig sabihin niyan, lahat ng ipinakita niya sa ’yo sa Sagada, ’yong mga ipinaramdam niya at sinabi niya, totoo ang mga ’yon.”

“Pero nagpanggap pa rin siya at ginawa niya akong tanga. He’s an asshole!”

Parang nawawalan ng pasensya na bumuga ng hangin si Lynne. “Ano ba, Kim? Hindi ba kalimutan mo na lang ’yan? Hindi ka kay Diego dapat magalit. Kundi dyan sa kapatid mong bruha!”

 Muling bumalik sa isip niya ang ginawang paghalik ni Mari sa pisngi ni Diego. Malinaw sa kanya na may gusto ito kay Diego. That surprised her.

 Si Mari, may gusto sa boyfriend niya? Kailan pa? Parang hindi siya makapaniwala pero kitang-kita niya ng halikan nito ang binata. Kaya hindi niya napigil ang galit kanina. Nasaktan niya ang kapatid at alam niyang mali iyon. Hindi siya dapat nagpadala sa galit niya basta-basta.

“… Sinira niya tayo noon, Kim. Believe me.”

 Napatiim-bagang ang dalaga nang maalala ang sinabi ni Diego. Sinasabi ba nito na may kinalaman si Mari kung bakit humantong sila sa hiwalayan noon?

 Ano naman ang kinalaman doon ng kapatid niya? Wala siyang makitang maaaring ginawa nito. Ang nangyari sa kanila noon ni Diego ay kasalanan nilang pareho.

 Aminado siya doon. Hindi niya naipaliwanag noon sa binata ang totoo tungkol sa mga nakita nitong pills sa bathroom. Kung nasabi agad niyang hindi na siya nag-t-take noon, hindi ito magagalit sa kanya.

 Siguro ay hindi iyon aabot sa naabutan niya noon sa condo nito kung saan may kasama itong babae. Hindi siya masasaktan.. Hindi maaaksidente at makukunan pagkatapos. Sinisi niya kay Diego iyon. Kahit ang totoo’y hindi nito kasalanan ang nangyari sa kanya. Hindi naman nito ginusto na maaksidente siya. Pero ipinagtabuyan niya ito noon at hindi binigyan ng pagkakataon na makausap siya.

 It was her fault. May kasalanan ito, pero pareho lang silang nagkamali. At ngayong araw, narinig niya mula kay Mari na nagpapanggap lamang na may amnesia si Diego at hindi iyon itinatanggi ng huli. He tried to explain but she didn’t let him. Tama nga siguro si Lynne. Dapat silang mag-usap ni Diego. 

Hindi niya dapat pairalin ang pride niya sa pagkakataong ’yon.

Pero anong mayroon kay Mari?

 Gusto niyang malaman kung bakit nasabi ni Diego na sinira sila noon ng kapatid. At ang motibo nito para gawin ’yon? Dahil ba may gusto na ito sa binata noon pa man? Sumibol ang kuryosidad sa dibdib niya. Kailangan niyang makausap si Mari sa lalong madaling panahon.

 “KUMAIN naman siya ng maayos kagabi. Yeah, she’s okay now. Wala ka naman dapat ipag-alala, Diego. Tutulungan kita na makausap si Kim. Sus, di ka din naman nun matitiis.”

 Tumawa ito at pumihit paharap. Nawala ang ngiti ng kaibigan nang makita siyang nakatayo sa likod nito. Papaalis na siya nang marinig niyang may kausap si Lynne sa loob ng kusina. Narinig niya ang kanyang pangalan kaya hindi niya napigilan ang makinig. At ang leche, si Diego pala ang kausap.

Pinagkrus niya ang mga braso at nagtaas ng kilay. “Traydor.”

 Alanganing ngumiti si Lynne at itinago ang cellphone sa likod. “Kanina ka pa d’yan, bes?”

“Sa tingin mo?” Pinanlakihan niya ito ng mata. “Sinasabi ko na nga ba at abogado ka ng lalaking ’yan.”

 May pinindot ito sa cellphone at ibinulsa. Ngumuso ito sa kanya. “Eh, hindi ko naman matiis ’yang fiance mo. Nangungulit sa akin, nagtatanong kung ayos ka lang ba o kumain ka. Halos magmakaawa na nga sa akin para lang malaman kung okay ka.”

“Bakit di kamo siya tumawag mismo sa akin?”

“Eh, gagi. Nakalimutan mo daw ang cellphone mo sa unit niya.”

 Nakalimutan pa rin nga pala niyang kunin ang cellphone niyang naiwan doon. Isang gabi pa lang na hindi niya nakikita si Diego, pero para na siyang maybahay na nangungulila sa asawa nitong nagta-trabaho sa ibang bansa. She suddenly missed him. She missed his scent, his taste.. His mouth over her lips and his hard frame against her curves. Fuck.

 Nag-init ang pisngi niya. Mabilis niyang tinaboy ang pag-iinit na biglang lumukob sa katawan niya.

“Teka, saan ba ang punta mo? Sa shop?”

Umiling siya. “May kakausapin lang ako.”

“Si Diego?”

“Basta. Saglit lang ako. Babalik din ako mamaya.”

“Sige. Take care.”

 Tumango siya at humakbang na paalis. Pumara siya ng taxi at sumakay. Bago siya matulog kagabi, nabuo ang desisyon na puntahan si Mari sa bahay nito para kausapin. Bigla niyang naalala ’yong isang beses na nakita niya si Mari sa ospital. Idinahilan nito na dinalaw nito ang isang kaibigan. 

 Ngayon lang niya naisip na baka si Diego ang talagang dahilan kaya nandoon ang kapatid. Naalala din niya ang naging reaksyon nito nang malaman nitong si Diego ang binibisita niya sa ospital.

“That’s the reason why you’re here? Eh, hindi ba matagal na kayong hiwalay ni Diego?”

 Sa paraan ng pagtatanong nito, parang may disgusto sa boses nito. Hindi niya noon iyon napansin. 

 Pero ngayon, may isang malinaw sa kanya. Matagal na itong may gusto kay Diego. Hindi nito uusisain ang totoong kondisyon ng binata ng walang mabigat na dahilan. Sinadya nitong humanap ng dahilan para mag-away sila ng lalaki.

 She clenched her teeth. Si Mari ang huling taong inaasahan niyang gumawa niyon. Dahil sa mata niya at ng lahat ng tao, sweet at mabait ito. Parang hindi gagawa ng ikakasira ng iba. Inosente at di makabasag pinggan. Pero sa nangyari kahapon, sa mga narinig niya at ipinakita nito.. Mukhang nagkamali siya ng pagkakakilala sa kapatid.

Kumakabog ng husto ang dibdib ni Kim nang makarating siya sa bahay ni Mari. Para siyang sasabak sa gyera.

 “Mari!” malakas na tawag niya sa tapat ng pinto. Maagang gumigising ang kapatid kaya sigurado siyang maririnig nito ang pagtawag niya. Dalawang beses pa niya itong tinawag bago may nagbukas ng pinto sa kanya.

 And the woman is not her sister Mari.

 Pamilyar ang mukha ng babae sa kanya.. At base sa pagsilay ng ngiti sa labi nito, nakikilala siya nito. May alaalang pumitik sa isip niya.. Isang eksena dalawang taon na ang nakakaraan..

Her eyes widened as realization hit her.

Ito ’yong babaeng naabutan niya sa condo unit ni Diego noon!

Chapter Thirty Four

PUMITIK sa isip ni Kim ang isang alaala, isang eksena dalawang taon na ang nakakaraan.. Her eyes widened as realization hit her.

Ito ’yong babaeng naabutan niya sa condo unit ni Diego noon!

“I-Ikaw..” nanginig ang boses niya, malamig na tumitig sa kaharap. “Natatandaan kita.. Ikaw ’yong babaeng ’yon.”

Tumawa ito at maarteng pinaarko ang kilay. “Well, good for you.”

“A-Anong ginagawa mo dito sa bahay ng kapatid ko?” Tumaas ang isang sulok ng labi nito. Nangatal ang mga daliri niya at parang gusto niyang ilapat ang palad sa namumulang pisngi ng kaharap.

“Verna, sino ’yan?” boses ni Mari ’yon mula sa loob.

“May bisita ka, papasukin ko ba, best?”

“Sino? Papasukin mo.”

Nakaarko ang kilay na binuksan nito ang pinto para sa kanya. “Pasok ka.”

 Best? Bestfriend ni Mari ang babaeng ito? What the f*cking hell. Paano?

Nakatiim-bagang, humakbang si Kim papasok sa loob ng bahay ni Mari. Natigilan ang kapatid ng makita siya.

“Kim,” pormal ang tono nito. “A-Anong ginagawa mo dito?” Napatingin ito sa kaibigan nito. “Verna, iwanan mo muna kami.”

Tumango ang babae at pumasok sa isang kwarto.

“Can you explain to me.. Anong ginagawa niya dito?” Itinuro niya ang kwartong pinasukan ng tinawag nitong Verna.

 Hindi nakaligtas sa kanya ang pamumutla sa mukha ni Mari. Saglit lang iyon. Lumunok ito at nakataas ang noo na hinarap.

“Who are you to ask that, Kim? Bahay ko ’to. Pwede kong papasukin kahit sinong gusto ko. And Verna’s my friend.”

A friend.

Ang babaeng naabutan niya sa condo unit ni Diego two years ago ay kaibigan ni Mari. What a coincidence. Magku-krus pala ulit ang landas nilang dalawa dahil sa kapatid niya.

 Suddenly, bigla niyang narinig sa isip ang boses ni Diego. “She likes me but i don’t like her. Sinira niya tayo noon, Kim. Believe me.”

Tumalim ang tingin niya sa kaibigan nito, pagkatapos ay bumalik kay Mari.

“Don’t give me that look, Kim. Ano ba ang ipinunta mo dito? Kung tungkol ito sa nangyari kahapon, wala ako sa mood na kausapin ka.”

Tinawid niya ang ilang distansya sa pagitan nila ni Mari. Ang mga mata ay malamig na nakapako sa magandang mukha nito. “Umamin ka. Anong kinalaman sa nangyari namin ni Diego noon, Mari?”

“What the f*ck are you talking about?”

“Two years ago. Naabutan ko ang kaibigan mo sa unit ni Diego. May kinalaman ka ba doon?”

Nanlaki ang mata nito, kumalat ang kulay sa mukha. “I-I don’t know what you’re s-saying! Pinagbibintangan mo ba akong sumira sa relasyon n’yo?”

“Bakit, hindi ba? May gusto ka kay Diego.. Matagal na. Pero ngayon ko lang nalaman ’yon. Kahina-hinala na magkaibigan kayo ng lumandi dati sa boyfriend ko. Bakit hindi na lang ikaw ang gumawa noon ng ginawa ng kaibigan mo? Tutal mukhang laway na laway ka naman kay Diego?”

Kitang-kita niya ang pamumula nito. Akmang sasampalin siya nito pero maagap niyang pinigilan iyon. 

“Don’t you dare, Mari. Hindi ko palalampasin na matapos mo kaming sirain ni Diego, ikaw pa ang may ganang manampal!”

“W-Wala kang ebidensya!” namumula na ang mata nito.

“Huwag mo akong gawing tanga! Oo, maaaring hindi ikaw ang naabutan ko noon sa unit ni Diego.. Pero itong kaibigan mo ang ebidensya na sinira mo kami!”

 Hindi niya kailangan maging kasingtalino ni Albert Einstein para hulaan kung paano sila sinira ni Mari. Inutusan nito ang kaibigan para akitin si Diego habang may hindi pagkakaunawaan na nangyayari sa pagitan nila ng lalaki. Natatandaan niya na bago ang araw na pumunta siya sa unit ng kasintahan, nakausap niya ang kanyang mama at nasabi niya dito na may problema sila. Sigurado siyang umabot iyon sa kaalaman ni Mari at sinamantala ang pagkakataon na makahanap ng paraan para maghiwalay sila. At iyon ay ang gamitin ang kaibigan nito.

“Gusto mong marinig ang totoo, ha? Sige, tama ka!”

Nagtagis ang bagang ni Kim sa narinig. “So, inaamin mo na?”

“Bingi ka ba?” Sarkastikong tumawa si Mari, may poot sa mga mata. “Oo, ako nga ang nagplano noon. Ginamit ko si Verna para akitin si Diego noon at nagtagumpay naman ang kaibigan ko, hindi ba? Sabi nga ni Verna, buong gabi siyang tinikman ni Diego. Kita mo? Ang bilis ka niyang naipagpalit noon, di ba?”

 Tears pooled in her eyes. Tanggap na niyang may ibang nakasiping ang binata noon. It was just s-x. Pero ang marinig iyon sa kapatid ay parang lason na unti-unting pumapatay sa sistema niya.

“Why? Ganoon ka ba ka-desperado na masira kami, ha? Kapatid kita, Mari. Paano mo—”

“Kapatid? Yes, half-sisters tayo.. Pero kailanman, hindi kita itinuring na kapatid, Kim. Eh, si Mama nga halos hindi ka rin niya kilalanin na anak, di ba?” Nag-uuyam ang ngiti nito at lumapit ang mukha sa mukha niya. “Alam mo kung bakit? Because you’re an unwanted child. Ni hindi ka nga niya ginustong lumabas noon. Dahil sa ’yo, nasira ang pangarap niyang maging beauty queen. She could have been a Miss Universe if she didn’t have you! Pero kasalanan mo kung bakit hindi at huwag kang magtaka kung bakit kahit kailan, hindi ka niya minahal. You’re a product of one night stand.. One. F*cking. Night. Stand.”

 Umagos ang luha sa pisngi ni Kim. Para siyang sinasaksak ng mga salita ng kapatid. Isang masakit na katotohanan. Yes, she knows that. Mari don’t need to remind her that her mother never cared for her. 

 Ngunit nang sandaling iyon ay sobra-sobrang sakit ang nararamdaman niya. At awa sa sarili. Tama naman si Mari. Hindi siya kailanman pinahalagahan ng kanyang ina. Para dito, si Mari lang ang mahalaga..

 Si Mari lang ang anak nito.

“You don’t deserve Diego. Inagaw mo lang siya sa akin! Ako ang muse ng team nila nang makilala ka niya. Kung hindi mo lang siya nilandi, napansin sana niya ako! Ako sana ’yong naging girlfriend niya!“Nag-angat siya ng tingin at matalim na tumingin kay Mari. Wala ang sweetness ng aura nito. Nakikita niya ang isang bitter, insecure at desperadang babae sa mukha ng kapatid. She couldn’t control her anger anymore..

“Diego don’t even deserve you. Bitch!” mariing wika niya at sinampal ito sa pisngi.

“Kim!”

 Mula sa kung saan ay biglang sumulpot ang kaniyang ina. Humahangos na lumapit ito at inilayo si Mari sa kanya. Parang batang nagsusumbong na umiyak ito at yumakap sa kanyang ina. Puno ng galit na tumingin sa kanya ang kanilang ina na si Berly.

“Anong ginagawa mo dito sa bahay at bakit mo sinasaktan ang kapatid mo?!”

“Bakit hindi n’yo itanong kay Mari kung anong ginagawa niya?”

“Wala akong ginagawa sa ’yo! Ikaw itong sumugod sa bahay ko at pinagbibintangan mo pa akong sumira sa relasyon n’yo ni Diego!”

 Namilog ang mata ng kanyang ina. “Bakit mo binibintang kay Mari ang tungkol sa paghihiwalay n’yo ni Diego? Don’t blame my daughter kung nagkasira kayo. It’s not her entire fault! Nagkasira kayong dalawa dahil may pagkukulang ka sa kanya noon. Dahil hindi mo siya bigyan ng anak at patuloy ka pa rin sa paggamit ng pills. Hindi kasalanan ni Mari kung nagkasira kayo!”

Marahas ng bumuga ng hangin si Kim. Halos naririnig niya ang pagpintig ng mga ugat niya sa katawan.

“Really? Okay.” pilit na pinakalma niya ang boses. Kahit ano pa ang sabihin niya, alam niya sa bandang huli si Mari pa rin ang papaniwalaan nito. Kahit pa duguin siya sa pagpapaliwanag at pagsasabi ng katotohanan, hindi mangyayari na papanig ito sa kanya.

Si Mari lang ang pakikinggan nito… The only daughter in her mother’s eyes. May pait na ngumiti siya kay Berly. “Sana naririnig mo rin ang sinasabi mo.”

“E-Excuse me?”

“Mula noon hanggang ngayon, ako ang sinisisi mo kung bakit hindi ka naging beauty queen. Ako ang parating itinuturong kasalanan kung bakit hindi ka na makapag-compete sa pageants.. Pero Mama, let me tell you this. Hindi ko kasalanan na ipinagbuntis mo ako. Wala namang rap3 na nangyari, hindi ba? You willingly opened your legs and let my father f*cked you without a condom. Kasalanan ko ba kung ginusto mo rin naman?”

Lumipad ang kamay nito sa kanyang pisngi. Ramdam niya ang pagmarka ng palad nito sa kanang pisngi niya. Inaasahan na niya iyon. Pero ang sakit na idinulot niyon sa puso niya ay walang kapantay.

“Pati talaga si Mama, hindi mo na iginalang!” sigaw ni Mari at itinulak siya. “Get out! Get out of my house! Wala kang lugar dito, get out!” Hindi ito pinigilan ng kanyang ina kahit na marahas na ang ginagawang pagtulak sa kanya ng kapatid.

 Again, she was right. Damn bakit ba nya pinagsisiksikan ang sarili niya?

 Wala siyang lugar sa buhay ng mga ito. Kahit kailan ay wala siyang naging lugar sa buhay ng mga ito. Padabog na pinagsarhan siya ni Mari ng pinto. Malayang umagos ang mga luha niya. Pumipintig sa sakit ang dibdib niya. It hurts like hell. F*ck.

Nanghihina ang mga tuhod na naglakad siya palayo. Nanlalabo ang paningin niya dahil sa mga luha. Nakakailang hakbang na siya nang bumangga siya sa isang matigas na katawan…

Chapter Thirty Five

PUMULUPOT ang matipunong braso ng binata sa katawan niya at lumapat ang labi sa buhok niya.

She gasped. “D-Diego.. Anong ginagawa mo dito?”

“Lynne told me. Kahit hindi mo sinabi sa kanya kung saan ka pupunta, alam pa rin niya.” sabi nito.Swear, masasabunutan na talaga niya si Lynne. What a bestfriend!

“Hindi mo na kailangan pa akong sundan dito. I can handle this alone.” matigas na saad niya. Iniiwas niya ang mata at pasimpleng pinahid ang mga luha.

“You don’t need to pretend you’re okay, love. I’m always with you.”

Hindi siya nagsalita. Ramdam pa rin niya ang pamumula ng pisngi niya sa sampal ng kanyang ina. Talagang wala siyang halaga dito. Ngayon lang niya mas napatunayan na wala siyang laban kay Mari.

“Let me get you out of here.” Hinila siya nito papunta sa kotse nitong nakaparada di kalayuan sa bahay ni Mari. Binuksan nito ang passenger seat at pinasakay siya. Wala siyang lakas para magsalita o makipag-usap kay Diego kaya ibinaling niya ang tingin sa labas. Waring naramdaman nito na ayaw niyang magsalita kaya hindi ito nagsalita. Tahimik lang silang pareho habang nagda-drive ito. Nang makarating sila sa condo unit nito ay saka pa lang nagsalita si Diego.

“I know you’re still mad at me, love. But we both know we need to talk. Ayusin natin ’to, please.”

Umiling siya. “Ano pa ba ang dapat nating pag-usapan, Diego? Alam ko na lahat. You’re right, plinano ni Mari ang pagsira sa atin noon. It’s because she wanted you. Matagal na niyang gusto.”

“But i don’t want her. I want you.”

 Naramdaman niya ang pagbara ng kung ano sa lalamunan niya. “Kaya gumawa siya ng paraan para masira tayo noon.. Ginamit niya ang kaibigan niya para akitin ka. Siguro, alam niya na hindi siya ang pwedeng gumawa noon kaya iba ang inutusan niyang gumawa nun para sa kanya… At nagtagumpay sila.. Naakit ka ng babaeng ’yon, hindi ba? Kaya nga tayo nagkahiwalay.” Tuwing binabalik-balikan niya ang tagpong ’yon, parang nagkakapira-piraso ang puso niya. Umaahon ang sakit, ang selos.. 

 Alam niyang sex lang ang namagitan sa mga ito. Pero hindi niya makuha iyong tanggapin. Gusto niyang sa kanya lang si Diego. Hindi lang ang puso nito ang gusto niyang angkinin, kundi ang lahat-lahat na meron ang binata. That’s selfish, but she can’t help it.

Mapait siyang ngumiti at nanlalambot na sumandal sa sofa. Pagod niyang ipinikit ang mata. Naramdaman niya ang pagtabi ng binata at pagkuha nito sa isang kamay niya.

“You’re wrong about that.”

Iminulat niya ang mga mata at sinalubong ang asul na mga mata ni Diego.

“I did not slept with her friend. Believe me or not. Walang sex na namagitan sa amin ni Verna noon.”

Nagbukas-sara ang bibig niya. Hindi makapaniwalang tumingin siya kay Diego at napailing. “You’re lying..”

“I’m not.”

“God. Diego, please.. Hindi mo na ’to kailangan gawin para pagaanin ang loob ko.”

Mapait na ngumiti si Diego. “I’m not saying this to make you feel better. Gusto ko lang malaman mo ang totoo. Na noong gabing ipinipilit ni Verna sa akin ang sarili niya, i rejected her. We were both drunked that night. I’m still mad at you.. Inisip ko na aliwin ang sarili ko. And then, i met Verna at the club. We had a great conversation, a great time. I invited her to my unit. Aaminin ko sa ’yo, pumasok sa isip kong sumiping sa kanya. But i can’t kissed her like i kissed you. Hindi kayang tumugon ng katawan ko kahit siya na ’yong nagpupumilit. Ikaw pa rin ’yong nasa isip ko kahit siya ’yong hinahalikan ko.. And the next thing i knew, itinutulak ko na siya. Because i know it’s not right.”

“Pero paanong nandoon pa rin siya noong puntahan kita?”

“She was so drunk that night. Doon na siya sa sala nakatulog. Hindi ko alam kung saan siya exactly nakatira at hindi ko matanong dahil bagsak na siya. Sinukahan pa niya ’yong damit niya kaya kinailangan kong pinasuot ko ’yong pinakamaluwag kong shirt. I swear to God, i never touched her.”

Kinagat niya ang ibabang labi. Hindi niya alam kung maniniwala ba siya sa sinasabi nito. But a part of her want to believe him.

“Gusto kong sabihin sa ’yo ang totoo, pero gago ako. Hindi kita agad hinabol para magpaliwanag. Pagkatapos nun, nalaman kong naaksidente ka. At nang magkamalay ka, sinubukan kong magpaliwanag sa ’yo at sabihin na walang nangyari.. Pero itinaboy muna ako palayo. It was my fault. Hindi kita puwedeng sisihin dahil malaki ang kasalanan ko sa ’yo. Dapat hindi agad ako nagalit sa ’yo noong nalaman kong pinaniniwala mo lang ako na itinigil mo na ang pag-inom mo ng pills.. Napakababaw kong tao para magalit sa yo agad dahil doon. Mahal kita, pero nabulag agad ako ng galit at hindi kita hinintay na magpaliwanag. I just want us to have a child..” Kinagat nito ang labi, may luhang tumulo sa mata nito.. “Pero ako din ang naging dahilan para mawala ’yon sa atin.”

 Napakurap si Kim. Biglang lumuhod si Diego sa harap niya. “Kahit hindi mo sabihin sa akin, i know what happened.. Alam kong nakunan ka nang ma-aksidente ka. You lost the baby and it was because of me.” His voice cracked. “It was all my fault.. You had the right to hate me. Nawalan na ako ng lakas ng loob na kausapin ka pagkatapos mo akong itaboy noon. I hated myself, too. Naisip ko, hindi mo na ako gugustuhin pang makasama o makita. At para iyong lasong pumapatay sa akin. Dahil kahit hiwalay na tayo, kahit dalawang taon na ang nagdaan… Walang araw sa buhay ko ang dumaan na hindi kita naisip.. Walang oras na hindi ko sinisi ang sarili ko sa pagkawala ng baby natin, lalo na sa pagkawala mo sa buhay ko.”

“Inakala ko na doon na tayo nagtapos. Na hindi na kita malalapitan.. But when i saw you at gay bar, naisip ko na baka may pag-asa pa tayo ulit. Pero pinaramdam mo pa rin sa akin ang galit mo. Hindi mo lang alam kung paano ako nadurog. Gustong-gusto kitang kausapin at lapitan pero naduduwag ako. Funny. Sa dami ng operasyon na nagawa ko sa trabaho, ikaw lang ’yong kinakakatakutan ko.” His tears steadily rolled down his chiseled cheeks.

 Nanginginig na kinagat niya ang ibabang-labi. Malakas ang tibok ng puso niya. Gusto niyang isipin na nananaginip lamang siya. Pero hindi niya maloloko ang sarili. Talagang nakaluhod sa harap niya si Diego at inaamin ang lahat ng saloobin nito. Nais niya itong yakapin at aluin. Ngunit para siyang naestatwa sa kinauupuan.

“Alam kong galit ka pa rin sa akin dahil sa ginawa kong pagpapanggap at pagsisinungaling. But that’s the only choice i had to make me you stay with me. Pinilit ko pa ang doctor na palabasing may amnesia ako just to be with you. I know i’m being selfish and an asshole again, but i love you, Kim.. I love you so much that i’m willing to do everything just to make you mine again. Mali bang sumugal ako para lang makuha ulit kita? Mali bang magpanggap para lang makuha ko ulit ang pag-ibig mo? I promise to myself, kapag naging akin ka na ulit, wala na akong balak na pakawalan ka pa. Pero kung ayaw mo na sa akin, hindi naman kita pipilitin..” Malungkot na ngumiti ang binata. Hawak nito ang kamay niya at pinaglapat ang kanilang mga palad.

 Then, he licked her lips nervously. “It’s up to you if you would still choose to be with me. Sa lahat ng nagawa ko, alam kong hindi na ako karapat-dapat sa ’yo. Pero kung kailangan na sumugal ako ng paulit-ulit sa yo, gagawin ko.. Dahil ikaw lang ang kaya kong mahalin, Kim. Ikaw lang ang tinitibok nito.” Dinala nito ang kamay niya sa tapat ng dibdib nito.

 “Diego..”

Her tears fell. Ramdam niya ang bilis ng puso ng binata at pareho lamang sila ng nararamdaman. Pareho lang silang nagdusa noon at hanggang ngayon ay naghihirap pa rin. Ngayong narinig niya mismo sa mga labi ni Diego kung gaano siya nito kamahal, hindi na niya kaya pang makita ang paghihirap nito.

 Umiiyak na niyakap niya ng mahigpit ang nobyo. Hindi nito dapat akuin ang lahat. Pareho lamang silang nagkamali. Ang nakaraan ay nakaraan na. Nagbigay iyon sa kanila ng aral, pero dapat na nila iyong ibaon at limuting tuluyan. Inilayo niya ang mukha sa dibdib nito at nanginginig na hinawakan niya ang magkabila nitong pisngi.

“Hindi mo na kailangan sumugal ulit para sa akin, Diego. I will always choose to stay with you.. Oo, aaminin kong nagtanim ako sa ’yo ng galit noon. Inakala kong ipinagpalit mo agad ako sa ibang babae at hindi ko ’yon natanggap. Mas lalong kong di natanggap nang malaman kong nagbubuntis pala ako at nakuhanan ako. Ikaw ang pinagbuntunan ko ng sisi, ikaw ang itinuro kong may kasalanan kahit na malaking parte ay kasalanan ko rin..”

“No, wala kang kasalanan, mahal. Ako ang nagkasala dahil hindi kita hinayaan na magpaliwanag noon. Kung nalaman ko lang na hindi ka na naman talaga gumagamit ng pills, hindi ako magagalit. Hindi kita hinayaan na magpaliwanag noon. Nagalit agad ako.”

“Pareho lang tayo, Diego. Pero gusto kong malaman mo na kahit galit ako sa ’yo, hindi kita kinalimutan. Malaking bahagi ng pagkatao ko na ang naangkin mo.. Kahit gaano man kasakit at kahirap, ikaw lamang ang lalaking bibigyan ko ng karapatan na umangkin sa akin. You’re the one i will always love. Ikaw lang.”

 Napapikit ito, tila ninamnam ang mga salita sa labi nito. Nang imulat nito ang mga mata, sinalubong siya ng tila nangingislap na tubig sa ilalim ng sikat ng araw. Hinagilap niya ang batok ng binata at hinila ito palapit sa kanya.

 Their lips met hungrily and her heart swelled with so much love for him Habol-habol nila ang hininga ng pakawalan ang labi ng isa’t isa. Isinandal niya ang noo sa noo nito. Nagtama ang mga mata nila.

“Hindi ka na ba galit sa akin?” banayad na tanong nito.

“Pagkatapos ng mga nalaman ko, sa tingin ko, wala na akong dapat ikagalit sa ’yo. Masyadong mababaw kung magagalit ako dahil sa pagsisinungaling mo tungkol sa amnesia mo. At kung meron pa akong dapat ikagalit, sa tingin ko, hindi ko pa rin naman ikaw matitiis. Papatawarin pa rin kita kahit ano pa ang magawa mong kasalanan.”

 Kinagat nito ang ibabang-labi at tinitigan siya. “So, papakasalan mo pa rin ba ako?”

 Pinigil niya ang ngumiti at tumingin dito. “Anong gagawin mo kung sakaling di na ako bumalik sa ’yo?”

“Liligawan kita araw-araw.”

“Hmm.. Iyon lang? Wala bang kakaiba?” Ngumuso si Kim at nanunuksong idinampi ang ilong sa ilong ni Diego.

“Kung hindi effective ang panliligaw, may isa pa akong gagawin para di mo ako iwan.”

“Ano?”

“Kikidnapin kita. Itatali kita sa akin at dadalhin sa unang simbahan na makita ko. I’ll make sure na hindi ka matatanggi pa at hindi ka na makakaalis sa tabi ko. Wala kang magiging ibang choice kundi ang makasama ako habambuhay.”

 Hinayaan niya ang sariling tumawa at pagkatapos ay masuyong hinaplos ang gwapong mukha ni Diego. “That’s crazy..”

“I am crazy.. For you.” Yumakap ito sa kanya at inilibing ang mukha sa leeg niya. “I love you, Kim.”

“I love you more, Diego.” Kahit na hindi niya pahirapan si Diego, alam ni Kim na wala pa rin talaga siyang ibang choice. Si Diego lang ang choice niya.. Si Diego lang ang mamahalin niya at iibigin hanggang sa huli.

 Tila hindi na nito napigil ang sarili. Ikinandong siya nito at ubod ng pananabik na hinalikan. As if showing her he will never let her go again.

Epilogue

“ON THIS DAY, i give you my hand and my heart. You are the love of my life, Kim, you make me happier than i could ever imagine and more love than i ever thought possible. And as i join my life to yours, i promise faithfulness, patience and perfect love. Most of all,i promise to hold your hand every night and never let us lose our spark.. I love you.”

Hindi mapigilan ni Lynne ang pagguhit ng ngiti sa labi niya. Iba pala ang pakiramdam kapag sa bibig ng lalaki mo maririnig ang pagmamahal nito sa babaeng espesyal dito. Parang gusto na talaga niya maniwala na may lalaki pang tulad ni Diego.

Eh, meron pa nga ba? Bumuga siya ng hangin at pinawi ang isiping pumapasok sa loob ng utak niya.

 Ayaw niyang masira ang mood niya. And more importanly, ayaw niyang masira ang make up niya dahil lang naisip niya ang ex-boyfriend niyang iniwan siya. Nasa kasal siya ng kaibigan niyang si Kim at dapat na maging masaya siya ngayon.

 Kahit bitter siya sa pag-ibig at gusto niyang sumigaw ng “Walang Forever” habang ginaganap ang garden wedding nito, hindi ata niya magagawa. Bakit? Hindi dahil sa kaibigan lang niya si Kim, kundi alam niya na deserve ng kaibigan niya kung ano ang sayang nararamdaman nito ngayon.

 Bilang bestfriend nito, alam niya ang lahat ng pinagdaanan ng kaibigan bago nito na-achieve ang happily ever after. Nasaksihan niya ang lahat ng sakit at hinanakit na naranasan nito sa buhay pag-ibig. Nandoon siya noong unang maghiwalay ito at si Diego hanggang sa muling nagkrus ang landas ng mga ito.

Kaya wala siyang masabi. She was happy for her friend. She truly deserve to be happy.

At ngayon, naroon siya bilang bridesmaid nito. Saksi siya sa pag-iisang dibdib nito at ng lalaking pinakamamahal nito.

“You may now kiss the bride.” sabi ng pare. At bumaba ang mukha ni Diego kay Kim para halikan ito. 

Umugong ang hiyawan at palakpakan ng magtagal iyon ng dalawang minuto. Parang walang mga audience ang dalawa habang nasa harap ng altar at naghahalikan. Hindi niya tuloy mapigilan ang ang mapangiti.

Relationship goals. Wedding goals. Hay, goals na hanggang ngayon zero chance pa rin na ma-achieve niya.

She’s turning twenty six next month. Pakiramdam nya mashonda na sya. At sa isang lalaki lang siya na-inlove ng todo. Ibinigay na niya ang lahat, iniwan pa rin siya. Meron pa kayang dadating para sa kanya?

 Nakatutok pa rin ang mga mata ni Lynne sa bagong kasal nang maramdaman niya ang tila mainit na haplos ng apoy sa balat niya. Na para bang may mabangis na nilalang ang nagmamatyag sa kanya. Bumaling siya at nakita niya ang isa sa kapatid ni Diego. Kung hindi siya nagkakamali, Drake ang pangalan nito. Ipinakilala ito sa kanya ni Diego bago ang araw ng kasal.

 Well, his brother is a hottie. Kahit naman ’yong Dash, gwapo rin. Nasa lahi din yata ng mga ito ang pagiging maskulado. Though, hindi naman talaga kapatid ni Diego si Dash at Drake. Nalaman rin niya na pinaampon si Diego sa mga McIntosh noong baby pa lang ito. Hindi niya alam kung anong dahilan. Hindi naman siya nag-usisa na dahil mukhang may malalim na dahilan naman kung bakit kinailangan gawin ng mga magulang ng lalaki ’yon.

Gumuhit ang pilyong ngiti sa mapang-akit na labi ni Drake at kinindatan siya. Natigilan siya doon at napaiwas ng tingin. Was he flirting with her? Hindi niya alam.

Pasimpleng tumingin siya sa lalaki sa gilid ng kanyang mata. Nakatingin rin ito sa kanya. And the way his blue eyes stared at her, it made her think of some wild animal slowly stalking it’s prey.

Gawwd, bakit ba siya nito tinititigan? Type ba siya nito?

Lumingon ulit siya sa lalaki. He was still staring at her. May ngiti sa labi. Leche, nilalandi nga yata siya ng lalaking ’to.

Inirapan niya ito at muling ibinalik ang tingin sa bagong kasal. Akala ba nito madali siyang malandi? Tss.

“PAANO ba ’yan, kasal ka na. Wala na akong bff.” naglulungkot-lungkutan si Lynne habang kausap nya si Kim.

“Ano ka ba! Syempre, bff pa rin tayo. Ano ’yon, kinasal lang friendship over na?” panunukso nito.

“Ay, bitter ako eh. Wala pa rin talagang forever.”

Tumawa ito. “Gaga. May forever. Siguro, broken-hearted ka pa kaya nasasabi mo ’yan. Pero kapag nakilala mo na ’yong para sa ’yo, makikita mo rin ’yong forever. May ibang meaning pa ang forever. Malalaman mo lang kapag nakilala mo na siya.”

 Sumimangot siya. May iba pa bang meaning ang forever? Gusto niyang kontrahin ang kaibigan, pero sa paraan ng pagngiti nito ngayon, kahit kumontra sya ay pagtatawanan lang siya nito.

 Larawan ito ngayon ng isang babaeng walang kasingsaya sa buhay pag-ibig. 

At siya naman? Larawan ng isang babaeng walang kasing bitter. Pero bago siya naging bitter, lumamon muna siya ng ilang kahong hopia. Umasa rin kasi siya sa ex-boyfriend nya.

 Pahamak rin kasi ang JaDine. Sabi nila, pag mahal mo babalikan mo, di ba? Eh, hindi naman siya binalikan. Talagang di na siguro siya mahal. Umasa lang sya at nag-aksaya ng luha para sa isang walang kwentang lalaki.

 Nakita niya sa wedding ang mag-asawang Callan at Kira. Hindi niya kakilala ang mga ito. Nakilala lang niya ang dalawa nang i-kwento sa kanya ni Kim na ang dalawa ang kapatid ni Diego. Naguluhan siya, pero na-gets rin niya pagkatapos. Kay Kira lang kasi nakatutok ang atensyon niya nang una niya itong makita. There’s no doubt that she was really beautiful. Napakaganda ng bagsak ng buhok nito. 

 Ang ganda rin ng mata nito, ilong, at saka labi. At wala siyang maipintas sa kurba ng katawan ng babae. Parang hindi ito nagbuntis. Parang rarampa pa rin sa FHM. She was stunning. She was perfect. And she was her ex-boyfriend’s first love. F*ck.

Tila kinalmot na naman siya ng inggit at hindi maiwasan ang pagkalat ng ampalaya flavor sa dila niya. Gusto niya itong lapitan at tanungin, “Miss, how to be you po?”

 Pero baka magmukha lang siyang luka-luka.

Kinalma niya ang sarili at uminom ng tubig. Kung pwede lang siguro na sabuyan nya ang sarili ng tubig ngayon, baka ginawa na niya. Magising lang siya sa katotohanang wala na talagang babalik sa kanya. Hindi na siya babalikan.

Hashtag bitter. Hashtag Sadnu. Hashtag walangforever.

She rolled her eyes. Pumihit siya patalikod. Papunta sana sa rest room para ayusin ang make up niya nang mabangga siya sa isang lalaki.

“Ay, sorry!” paghingi niya ng pasensya. May tubig pa ang basong dala niya at natapunan niya ang three piece suit ng lalaki.

“No, it’s okay.” Napatingala siya dito pagkarinig sa boses nito. Hindi dahil kilala niya ang boses na ’yon, kundi dahil napakasarap sa pandinig ng boses nito. Ilang babae na kaya ang naikama nito dahil sa baritonong boses nito? What the Fuck, Lynne.

“S-Sorry, natapunan ko ang suot mo. Nagmamadali–”

“Again, it’s okay. Really.” nakangiting sabi ni Drake. There’s something with his smile that caught her attention. Dahil ba sa mapuputi at pantay pantay na ngipin nito? Or because he had the sexiest smile she’d ever seen?

Tumango siya at tumingin ulit dito. “Okay, mauuna na ko.” Alanganing ngumiti siya at nagmamadaling nagtungo sa rest room. Hindi niya maintindihan ang eratikong pagtibok ng puso niya. At hindi rin niya maintindihan kung bakit feeling niya nakikipag-flirt ito sa kanya.

Pumasok siya sa isang cubicle. Mayamaya narinig niya ang yabag ng dalawang babae.

“Napansin mo ba si Drake? Gosh, mas lalo yata siyang gumwapo pagkadating niya mula US.”

“True! I bet mas maraming girls ang naghahabol sa kanya ngayon. Lalo na ngayon na alam mo na, di ba?” Humagikhik ang dalawa.

Ayaw man niyang makinig sa pinag-uusapan ng dalawa, pero kusang pumapasok sa tenga niya ang mga sinasabi ng mga ito.

“Sinabi mo pa. Lalo na ngayong hiwalay na sila ng ex-wife nya, sigurado kaliwa’t kanan na naman ang mga babae niya.”

“Yes! At di na ko makapaghintay na mapansin nya ako.”

“Malandi ka. Ako muna!”

“Mas malandi ka. Natikman mo na si Dash, pati ba naman si Drake?”

“Hmp.”

“Actually, plano ko nga mamayang gabi magpapansin. And i’m pretty sure, di niya ako matitiis ang alindog ko. Watch me.”

 Napangiwi si Lynne. Parang gusto niyang masuka sa pag-uusap ng dalawa. Mabuti na lang mabilis din na natapos ang mga ito at umalis na. Saka pa lang sya nakalabas ng cubicle. Dumaan naman siya sa kalandian stage at sa pagiging desperada na bumalik sa kanya si Hunt, pero hindi naman ganoon kalala. 

And tama ba ang narinig niya? May ex-wife na si Drake at kaka-divorced lang nito?

Naningkit ang mga mata niya. Kakahiwalay lang pala nito, pero nakikipaglandian na agad ang lalaki? 

The fck. Ang mga ganitong lalaki ang dapat na iniiwasan. Siguro siya kabilang ito sa mga lalaking pang-funrun. Pagkatapos ng fun, run na.

Oh, God. Sana hindi na niya ulit makabangga o makasalubong mamaya.

 PINAGMASDAN ni Kim ang pagtama ng sinag ng araw sa mukha ng asawa. Tumatagos ang ilaw mula sa nakabukas na bintana at hindi niya maiwasang mas lalong humanga sa kagwapuhan nito. He was really perfect. Hindi niya napigilan ang sariling haplusin ang panga nito. God, she was really lucky to have him. Hanggang ngayon hindi pa rin makapaniwala si Kim. Mag-asawa na sila. Oo, hindi siya mapapagod na ipaalala sa sariling mag-asawa na sila ni Diego.

Marahan niyang hinaplos ang pisngi ni Diego at inilapit ang labi sa noo nito.

“Sa itinagal-tagal ng pagtitig mo sa kin, sa noo mo lang ako nanakawan ng halik?”

Napalayo siya nang marinig ang boses nito. Gising na pala ito. Kahit bagong mulat pa lang, nagniningning na sa kapilyuhan ang mata nito at naroon na agad ang pilyong ngisi nito.

“Gising ka pala. Kagigising ko lang din eh.”

“Sus. Mas nauna pa ’ko sa ’yo kaya alam ko na kanina ka pa gising,” lumawak ang ngiti nito. Nag-init naman ang pisngi niya. She glared at him.

“Kanina ka pa pala gising, eh, bakit ngayon ka lang nagsalita?” asik niya. Tumawa ito at pinisil ang ilong niya.

“Because i want to feel how it felt like to be eye-fucked by my beautiful wife.”

Inirapan niya ito. “Palusot mo talaga.”

 Laughing, he grab her waist and pulled her against him. Nagtama ang mga mata nila. Wala siyang nakikitang panunukso sa mga mata nito. Ang nakikita niya ay sinseridad at pagmamahal nitong tumatagos sa kaibuturan nya.

“This is our first morning as husband and wife. Hindi mo man lang ba ako babatiin ng good morning?”

“Hmm. Morning?”

He pouted his lips. “Morning lang?”

“Hmm. How about “good moaning?” Pwede na?“ panunukso niya.

“Well..” Nagtaas-baba ang kilay nito at tumingin sa mga labi niya. Tila nabasa agad niya kung ano ang itinakbo ng utak nito. Dahil kasunod niyon, naramdaman niya ang pagkabuhay ng mainit na bagay sa tapat ng puson niya. Her cheeks burned with desire.

“Diego!”

“O, bakit? Ikaw nagsimula di ba? Bilang asawa mo, sumusunod lang naman ako sa gusto ng misis ko..”

“Eh, halos buong magdamag ka na kaya! Walang kapaguran?”

“Di uso mapagod, mahal.” sabi nito at ubod ng kapilyuhang kumindat.

“Napakahilig mo talaga!”

“Bakit, ayaw mo ba?”

“O, bakit? May sinabi ba akong ayaw ko?”

Kumislap ang kapilyuhan sa mata nito. “Kung ganoon, pwede ba natin subukan ’yang good moaning mo?”

Kinuha nito ang kamay niya at inilapat sa namumukol nitong harapan. Feeling the hard beast inside his boxers made her want to touch herself. Iginalaw niya ang kamay, sa paraang alam niyang magsidhi lalo ng pagnanasa nito. Nakita niya ang naging resulta niyon sa mukha ni Diego.

“Ahh. Fck it.”

 Gumuhit ang mapang-akit na ngiti sa labi niya ata ibinaba ang boxers ng asawa. Parang may sariling buhay na umalpas ang pagkalalaki nito. Matigas. Matikas. Nag-uumigting ang ugat sa tindi ng pagnanasang nararamdaman nito.

Dinala niya iyon sa kanyang kamay at ikinulong sa palad. Napapikit si Diego. Nagsimulang magtaas-baba ang kamay niya. Sumabay sa bawat paggalaw ng palad niya ang pagtibok ng pagnanasa sa pagitan ng hita niya. Nakagat niya ang ibabang labi habang ang atensyon niya ay nasa gwapong mukha ni Diego. Watching him groaned, his lips parted and his eyes darken with primal lust. She could see his cheeks burning in desire.

She nearly reach her orgasm watching him in that situation.

Tila hindi na natiis pa ni Diego ang pag-aapoy ng kamalayan nito. Hinila siya nito pahiga at idinapa sa kama. Walang sabi-sabing pinunit nito ang lingerie niya.

“What the fck, Diego?” Victoria’s Secret pa ’yon at regalo pa ’yon sa kanya ni Lynne.

“Bibilhan na lang ulit kita. But now, you don’t need this anymore.”

 Hindi na siya nakapagreklamo pa nang maramdaman na ang nahuhumindig na pagkalalaki nito sa entrada niya. Napahawak siya sa headboard at hinayaan ang sariling madala sa agos ng pag-iinit nila ng asawa.

 God, hindi pa ba naubos ang lakas nito kagabi? Sa pagkakatanda niya, halos masaid na ang buong lakas nito sa mga pinaggagawa nila. From helicopter position to cartwheel position. Someone should give Diego a reward for being that mighty and well, juicy.

 Dahan-dahan, iniulos nito ang sarili sa kaibutura niya. Umawang ang labi niya nang maramdaman ang pagbanat ng pagkababae niya sa pagbaon nito. Nakapikit ang mga mata, dinama niya ang init na hatid nito. Napaigik na siya nang magsimula na itong maglabas-masok.

 With such force, he pounded his glorious shaft into her. He completely filled her that she could she could feel every inch of his hugeness as he thrust in and out of her. Ume-echo sa pandinig niya ang bawat pag-ulos nito at tila unti-unting nilalamon ng makamundong pagnanasa ang kamalayan niya.

 God, he felt so good. The pleasure was completely taken over her mind and body.

“Tangina, mahal. Ahh, ang sarap mo..” hapong-hapo ang boses nito. Mariing nakahawak ang kamay nito sa beywang niya habang nagiging marahas ang paggalaw. Humigit ang hawak niya sa headboard. Kagat ang labi, lumingon siya asawa. Nakatingala ito, namumula ang buong mukha. Tumatagaktak ang pawis sa dibdib at marahas ang paghinga.

He looked so undeniably delicious. Parang isa itong chocolate na gusto niyang tunawin sa dila niya at hindi siya magsasawang gawin ’yon.

 Fck. “I’m coming,” she moaned, feeling the org*sm building deep inside her. “God, ohhh!”

 Mas lalong naging marahas at mabilis ang galaw ng binata na halos ikabaliw na niya. Hindi na niya kontrolado pa ang lakas ng ungol niya at pagsabay sa galaw ni Diego. Tila hagupit ng kidlat na tumama sa katawan niya ang pag-abot sa kasukdulan. Napahiyaw siya kasabay ng panginginig ng kanyang katawan. Ilang sandali na tila matatalim na liwanag ang nakita niya.

 Pagkatapos ay naramdaman niya ang pag-iiba ni Diego ng posisyon nila. Itinagilid siya nito at humiga ito sa tabi niya ng patigilid din habang nakayakap mula sa likuran niya. Napaungol siya nang maramdaman ito na pumupukol sa entrada niya. “God, Diego.. You’re going to kill me.”

“What? Hindi pa ako nilalabasan..” mabigat ang paghinga na sabi nito. Ipinosisyon na nito ang sarili at muli, umulos ito. She felt him harden even more inside her. The sweet sensation was still there. Kahit na napaabot na nito sa kanya ang kasukdulan, tila ang katawan pa rin niya mismo ang humihiling ng isa pa.

Sa loob pa ng ilang sandali, hinayaan niya ang sariling makulong sa mainit na bisig ni Diego. Hinayaan niyang tangayin sila ng makamundong bagay na nagdadala sa kanila sa kaluwalhatian.

 She let her body enjoy the heat of his desires, let him pumped savagely into her soft core until she felt blast of thick cream spilling inside her. Kasunod niyon ay ang panginginig ng katawan niya, at ang naihiyaw nya muli ang pangalan ng asawa. Mahigit na nakayakap sa kanya si Diego habang patuloy pa rin ito sa paggalaw, sinisigurado na sa bawat patak ay may mabubuong bagong buhay..

“HINDI YATA ako makatayo.”

 She rolled her eyes at him. Inismiran pa niya ito. “Ikaw pa ang nagrereklamo dyan, eh, ikaw itong saksakan ng hilig.” Nagluluto siya ngayon ng sinigang para sa tanghalian nila. Hindi na sila nakapag-almusal pa dahil halos apat na oras siyang di pinaalis ni Diego sa kama.

 Tumawa ito at niyakap siya sa likuran. “Well, masisisi mo ba ako? I’m just a man who loves my wife so much.”

“Tse. Nagpapalusot ka pa. Ikaw na nga magligpit ng kalat natin sa kwarto.”

“Hmm.. Di ba, dapat gawain mo ’yon?”

“Abaa!” Nakataas ang kilay na hinarap niya ito. “Anong tingin mo sa ’kin, katulong? So, inasawa mo lang ako para may katulong ka ganoon?” Pinandilatan niya ito.

Agad-agad na umiling ang lalaki. “Walang ganun, mahal!”

“Eh, ano pala ’yong sinasabi mo?”

“Err.. Ako na ang magliligpit ng kalat sa kwarto. He-he.” Tinaasan niya ito ng kilay at napakamot na lang ito sa batok. Nang mawala na ito sa paningin niya, hindi niya napigilan ang mapangiti. Binalikan niya ang niluluto. And then, after five minutes bumalik si Diego. Hawak nito ang cellphone niya. “May nagtext sa yo.”

“S-Sino?”

Inabot nito sa kanya ang cellphone niya. Tumingin muna siya sa asawa bago pinasadahan ng basa ang text message.

Congratulations on your wedding, Kim. I’m truly sorry sa lahat ng nangyari sa pagitan natin at ng kapatid mo. But i’m still hoping one day, magiging maayos din ang lahat para sa tin. Today is the beggining of your new life as wife of your husband. I may not be the best mother to you, but i’m wishing you all the joy and happiness of married life.

 You two are really made for each other. May you always hold on to each other with trust and faith. Congratulations again!

 Namuo ang luha sa mata niya pagkatapos basahin ang message. So, nakakaalala din pala ang mama niya? Akala niya nakalimutan na talaga siya nito. Tumigil na kasi siya sa pag-asam na magkakaroon pa ito ng pakialam sa kanya. Tinanggap na niya ang katotohanan na wala na siyang aasahan dito.

But this time, mukhang nagkamali din siya.

She remembered.

Hindi nito nakalimutan na wedding niya kahapon. Oo, pinadalhan niya ito ng invitation. Pero dahil iyon sa kahit papaano, magulang pa rin ang tingin niya dito. But she’s not hoping she would come. At hindi nga ito dumating.

Pero ngayon..

Ngayong nabasa niya ang message nito, narealize niya na naaalala pa rin siya nito. And she couldn’t help her tears.

“Oh, stop crying, love. Ssshh.” Nag-aalalang niyakap siya ni Diego at hinalikan sa noo. “I understand. It’s okay.. It will be okay.”

Tumawa siya. “No, i’m okay, Diego. It’s just that… I can’t help it.” Pinahid niya ang luha at maluwang ang ngiti na tumingin sa asawa. “Alam mo ba? Ito ang kauna-unahang pagkakataon na nakarecieve ako ng ganitong kahabang message kay Mama?”

“Aww.”

“Yes, this is the first time. Pero thankful pa rin ako. Dahil kahit papaano, nakaalala siya. And for me, this is worth a million gift. I’m so happy.” Ipinulupot niya ang braso payakap dito. Tila lumuwag ang dibdib niya at nawala ang nagpapabigat doon. Pagkatapos nang naging komprontasyon niya kay Mari dalawang buwan na ang nakakaraan, hindi pa sila nakakapag-usap ng ina.

“Well, i’m happy you’re happy. You want us to celebrate this?”

Umiling siya. “There’s no need. Masaya lang ako dahil dito. Pero hanggang doon lang. Wala na naman akong ibang inaasahan pa. You know why?”

“Why?”

“Dahil matagal ko na tinanggap na may mga bagay na hindi para sa akin. At may mga bagay naman na inilaan talaga para maging masaya ako at kumpleto. And i’m happy i found that person who wanted me to be with him as long as he could.”

 Pinaglapat nito ang mga ilong nila at tumitig ng diretso sa mga mata niya. “Ako ba ’yong tinutukoy mo?”

Napangiti siya. “Eh, sino pa ba?”

Hinawakan nito ang baba niya at masuyo siyang hinalikan. Alam niya, kay Diego niya mahahanap ang pamilyang matagal na niyang inaasam..

THE END.